Rozporządzenie Rady (WE) nr 1098/98
z dnia 25 maja 1998 r.
wprowadzające tymczasowe środki specjalne dla chmielu
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 1696/71 z dnia 26 lipca 1971 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku chmielu [1], w szczególności jego art. 16a,
uwzględniając wniosek Komisji,
a także mając na uwadze, co następuje:
artykuł 16a rozporządzenia (EWG) nr 1696/71 stanowi, że jeśli powstaną nadwyżki, to Rada, działając większością kwalifikowaną na wniosek Komisji, może podjąć właściwe działania w sprawie potencjału produkcyjnego; obecnie istnieją nadwyżki na rynku chmielu z przyczyn zarówno krótkoterminowych, jak i strukturalnych;
celem grup producentów jest dostosowanie produkcji do wymogów rynkowych; mogą oni wykorzystać do 20 % pomocy do stosownych środków w tym celu; zakres ich działania w tym względzie powinien zostać rozszerzony poprzez zezwolenie na tymczasowe odłogowanie lub trwałe wykarczowanie obszarów pod uprawę chmielu; środki te będą dodatkowe do środków specjalnych wymienionych w art. 7 ust. 1 lit. b) wyżej wspomnianego rozporządzenia;
warunki dotyczące produkcji i wprowadzania chmielu do obrotu, a tym samym także możliwości przetrwania sektora na rynku różnią się w zależności od Państwa Członkowskiego; z tej przyczyny decyzja o stosowaniu bądź niestosowaniu środków specjalnych powinna zostać podjęta na szczeblu zainteresowanego Państwa Członkowskiego;
można zezwolić na tymczasowe odłogowanie i/lub trwałe wykarczowanie tylko wtedy, gdy spełnione są pewne wymagania, w szczególności brak kumulacji pomocy dla obszarów tymczasowo odłogowanych oraz zobowiązanie do zmniejszenia obszarów do roku 2002; pociąga to za sobą koszty; koszty te i utrata dochodu powinny być częściowo pokrywane poprzez wypłacenie kwoty równej pomocy na hektar na ograniczony okres; w związku z tym należy zezwolić na tymczasowe przekazanie kwoty równej pomocy do takich obszarów, z których nie ma zbiorów; ze względu na efektywność nadzoru należy określić minimalną wielkość obszarów, które mogą korzystać z tych środków;
ze względu na efektywną kontrolę stosowania tych środków należy określić zakres odpowiedzialności grup producentów oraz właściwych władz Państw Członkowskich, a uprawnienie do przyjęcia szczegółowych zasad stosowania powinno być przekazane Komisji,
PRZYJMUJE NINIJESZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Oprócz celów opisanych w art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (EWG) nr 1696/71 grupy producentów mogą również korzystać z tymczasowego odłogowania i/lub trwałego wykarczowania jako środka wspólnego dostosowania swej produkcji do wymogów rynkowych i jej doskonalenia.
Artykuł 2
1. W Państwach Członkowskich, które decydują się na tymczasowe odłogowanie i/lub trwałe wykarczowanie, producenci korzystający z tych środków mogą, począwszy od zbiorów w 1998 r. aż do zbiorów w 2002 r., otrzymać kwotę równą pomocy na obszar, gdyby był uprawiany, pod warunkiem że zobowiążą się nie rozszerzać uprawy chmielu na inne obszary swego gospodarstwa. Nie mogą otrzymywać żadnych innych form pomocy wspólnotowej do obszarów tymczasowo odłogowanych.
Obszar pod uprawę chmielu, z którego będą zbiory w 2003 r., uprawiany przez grupy producentów stosujących tymczasowe odłogowanie i/lub stałe wykarczowanie, musi być mniejszy niż obszar uprawiany z myślą o zbiorach w 1997 r.
2. Grupy producentów określą minimalny obszar pola, dla którego można złożyć wniosek o pomoc. Ten obszar minimalny nie może być mniejszy niż 0,3 ha.
3. Grupy producentów mogą określić dodatkowe wymagania specjalne, którym muszą sprostać ich członkowie, w przypadku tymczasowego odłogowania i/lub wykarczowania.
4. Właściwe władze muszą być poinformowane o obszarach odłogowanych tymczasowo lub wykarczowanych do dnia 31 maja roku zbiorów. Dla zbiorów w 1998 r. dane te muszą być przekazane najpóźniej do dnia 30 czerwca 1998 r. Właściwe władze sprawdzą, czy spełniono następujące wymagania:
- dla tymczasowego odłogowania - utrzymanie tyk chmielu,
- dla trwałego wykarczowania - usunięcie tyk chmielu,
- trwałe porośnięcie trawą w celu poprawy żyzności gleby.
Artykuł 3
Komisja przyjmie szczegółowe reguły wykonawcze niniejszego rozporządzenia zgodnie z procedurą określoną w art. 20 rozporządzenia (EWG) nr 1696/71.
Artykuł 4
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się począwszy od zbiorów w 1998 r. do zbiorów w 2003 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 25 maja 1998 r.