DECYZJA NR 895/2006/WE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY
z dnia 14 czerwca 2006 r.
wprowadzająca uproszczony system kontroli osób na granicach zewnętrznych oparty na jednostronnym uznawaniu przez Republikę Czeską, Estonię, Cypr, Łotwę, Litwę, Węgry, Maltę, Polskę, Słowenię i Słowację niektórych dokumentów za równorzędne z ich wizami krajowymi do celów przejazdu tranzytem przez ich terytoria
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 62 ust. 2,
uwzględniając wniosek Komisji,
stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu (1),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Zgodnie z art. 3 ust. 1 Aktu przystąpienia z 2003 r. państwa członkowskie, które przystąpiły do Unii Europejskiej w dniu 1 maja 2004 r., zobowiązane są od tego dnia nałożyć obowiązek wizowy na obywateli państw trzecich wymienionych w załączniku I do rozporządzenia Rady (WE) nr 539/2001 z dnia 15 marca 2001 r. wymieniającego państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych, oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu (2).
(2)
Zgodnie z art. 3 ust. 2 Aktu przystąpienia z 2003 r. przepisy dorobku Schengen dotyczące warunków i kryteriów wydawania jednolitych wiz krótkoterminowych oraz przepisy dotyczące wzajemnego uznawania wiz i równorzędnego statusu zezwoleń na pobyt i wiz stosowane są w nowych państwach członkowskich dopiero po przyjęciu stanowiącej o tym decyzji Rady. Przepisy te są jednak wiążące dla nowych państw członkowskich od dnia przystąpienia.
(3)
W związku z tym nowe państwa członkowskie są zobowiązane do wydawania wiz krajowych na wjazd lub przejazd tranzytem przez ich terytorium obywatelom państw trzecich posiadającym wizę jednolitą, wizę na pobyt długoterminowy lub zezwolenie na pobyt wydane przez państwo członkowskie w pełni wprowadzające w życie dorobek Schengen lub posiadającym podobny dokument wydany przez inne nowe państwa członkowskie.
(4)
Posiadacze dokumentów wydanych przez państwa członkowskie w pełni wprowadzające w życie dorobek Schengen oraz przez nowe państwa członkowskie nie stanowią żadnego ryzyka dla nowych państw członkowskich z uwagi na wszystkie niezbędne kontrole, jakim zostali poddani przez inne państwa członkowskie. Aby nie nakładać nieuzasadnionego, dodatkowego obciążenia administracyjnego na nowe państwa członkowskie, powinny zostać przyjęte wspólne przepisy upoważniające nowe państwa członkowskie do jednostronnego uznawania tych dokumentów za równorzędne z ich wizami krajowymi oraz do ustanowienia uproszczonego systemu kontroli osób na granicach zewnętrznych opartego na jednostronnym uznawaniu równorzędnego statusu dokumentów.
(5)
Wspólne przepisy powinny mieć zastosowanie w okresie przejściowym do dnia określonego w decyzji Rady, o której mowa w art. 3 ust. 2 akapit pierwszy Aktu przystąpienia z 2003 r.
(6)
Uznanie dokumentu powinno ograniczać się do celów przejazdu tranzytem przez terytorium jednego lub kilku nowych państw członkowskich i nie powinno mieć wpływu na możliwość wydania przez nowe państwo członkowskie wizy krajowej na pobyt krótkoterminowy. Zgodnie z Aktem przystąpienia z 2003 r. uczestnictwo we wspólnym systemie nie powinno być obowiązkowe ani nie powinno nakładać na nowe państwa członkowskie dodatkowych obowiązków.
(7)
Wspólne przepisy powinny być stosowane do jednolitych wiz krótkoterminowych, wiz na pobyt długoterminowy i zezwoleń na pobyt wydawanych przez państwa członkowskie w pełni wprowadzające w życie dorobek Schengen, jak również do wiz krótkoterminowych, wiz długoterminowych i zezwoleń na pobyt wydawanych przez inne nowe państwa członkowskie.
(8)
Warunki dotyczące wjazdu określone w art. 5 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 562/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. ustanawiającego wspólnotowy kodeks zasad regulujących przepływ osób przez granice (kodeks graniczny Schengen) (3) muszą zostać spełnione, z wyjątkiem warunku określonego w jego art. 5 ust. 1 lit. b), w zakresie, w jakim niniejsza decyzja ustanawia system jednostronnego uznawania przez nowe państwa członkowskie niektórych dokumentów wydawanych przez państwa członkowskie w pełni wprowadzające w życie dorobek Schengen oraz podobnych dokumentów wydanych przez inne nowe państwa członkowskie dla celów przejazdu tranzytem.
(9)
Ponieważ cel niniejszej decyzji, a mianowicie wprowadzenie systemu jednostronnego uznawania przez nowe państwa członkowskie niektórych dokumentów wydanych przez inne państwa członkowskie dla celów tranzytu, nie może zostać w wystarczającym stopniu osiągnięty przez państwa członkowskie, natomiast z uwagi na skalę i skutki niniejszej decyzji może zostać lepiej osiągnięty na poziomie Wspólnoty, Wspólnota może przyjąć środki zgodnie z zasadą subsydiarności określoną w art. 5 Traktatu. Zgodnie z ustanowioną w tym artykule zasadą proporcjonalności niniejsza decyzja nie wykracza poza to, co jest niezbędne do osiągnięcia tego celu.
(10)
Niniejsza decyzja nie stanowi rozwinięcia postanowień dorobku Schengen w rozumieniu Umowy zawartej przez Radę Unii Europejskiej i Republikę Islandii oraz Królestwo Norwegii dotyczącej włączania tych dwóch państw we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen, gdyż kierowana jest ona wyłącznie do państw członkowskich niestosujących obecnie jeszcze w pełni tego dorobku. Jednakże w celu zagwarantowania spójności oraz prawidłowego funkcjonowania systemu Schengen niniejsza decyzja obejmuje również wizy i zezwolenia na pobyt wydawane przez państwa trzecie włączone we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen i w pełni wprowadzające w życie dorobek Schengen, takie jak Islandia oraz Norwegia.
(11)
Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu w sprawie stanowiska Wielkiej Brytanii i Irlandii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, te dwa państwa członkowskie nie uczestniczą w przyjęciu niniejszej decyzji.
(12)
Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji,
PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Niniejsza decyzja wprowadza uproszczony system kontroli osób na granicach zewnętrznych umożliwiający Republice Czeskiej, Estonii, Cyprowi, Łotwie, Litwie, Węgrom, Malcie, Polsce, Słowenii i Słowacji (zwanym dalej „nowymi państwami członkowskimi”) jednostronne uznawanie za równorzędne z ich wizami krajowymi dla celów przejazdu tranzytem dokumentów, o których mowa w art. 2 ust. 1, oraz dokumentów, o których mowa w art. 3, wydanych przez inne nowe państwa członkowskie obywatelom państw trzecich podlegającym obowiązkowi wizowemu na podstawie rozporządzenia (WE) nr 539/2001.
Wykonanie niniejszej decyzji nie ma wpływu na kontrole, którym poddawane są osoby na granicach zewnętrznych zgodnie z art. 5-13 i art. 18-19 rozporządzenia (WE) nr 562/2006.
Artykuł 2
1. Następujące dokumenty mogą być uznane przez nowe państwo członkowskie za równorzędne z jego wizą krajową dla celów przejazdu tranzytem, bez względu na narodowość posiadacza:
i)
„wiza jednolita”, o której mowa w art. 10 Konwencji wykonawczej do Układu z Schengen;
ii)
„wiza na pobyt długoterminowy”, o której mowa w art. 18 Konwencji wykonawczej do Układu z Schengen;
iii)
„zezwolenie na pobyt” objęte załącznikiem IV do Wspólnych instrukcji konsularnych.
2. W przypadku gdy nowe państwo członkowskie postanowi o stosowaniu niniejszej decyzji, uznaje ono wszystkie dokumenty, o których mowa w ust. 1, niezależnie od tego, które Państwo wydało dokument.
Artykuł 3
Nowe państwo członkowskie stosujące art. 2 może ponadto uznawać krajowe wizy krótkoterminowe, wizy długoterminowe oraz zezwolenia na pobyt wydane przez jedno lub kilka nowych państw członkowskich za równorzędne z jego wizami krajowymi dla celów przejazdu tranzytem.
Dokumenty wydawane przez nowe państwa członkowskie, które mogą być uznane na podstawie niniejszej decyzji, są wymienione w Załączniku.
Artykuł 4
Nowe państwa członkowskie mogą uznawać dokumenty za równorzędne z ich wizą krajową dla celów przejazdu tranzytem tylko wówczas, gdy czas przejazdu tranzytem obywatela państwa trzeciego przez terytorium nowego państwa członkowskiego/nowych państw członkowskich nie przekracza pięciu dni.
Okres ważności dokumentów, o których mowa w art. 2 i 3, obejmuje czas przejazdu tranzytem.
Artykuł 5
Nowe państwo członkowskie, które postanowi o stosowaniu niniejszej decyzji, powiadamia o tym Komisję do dnia 1 sierpnia 2006 r.
Komisja publikuje informacje przekazane przez nowe państwa członkowskie w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Artykuł 6
Niniejsza decyzja wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Stosuje się ją do dnia, który zostanie określony przez Radę w decyzji przyjętej na podstawie art. 3 ust. 2 akapit pierwszy Aktu przystąpienia z 2003 r.
Artykuł 7
Niniejsza decyzja skierowana jest do Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji.
Sporządzono w Strasburgu, 14 czerwca 2006 r.