Decyzja Rady
z dnia 20 maja 1999 r.
określająca, zgodnie ze stosownymi postanowieniami Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską i Traktatu o Unii Europejskiej, podstawę prawną dla każdego z postanowień lub decyzji stanowiących dorobek Schengen
(1999/436/WE)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
działając na podstawie art. 2 ust. 1 akapit drugi zdanie drugie Protokołu stanowiącego Załącznik do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, włączającego dorobek Schengen w ramy Unii Europejskiej (zwanego dalej "Protokołem Schengen");
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z art. 2 ust. 1 akapit pierwszy Protokołu Schengen, dorobek Schengen określony w załączniku do Protokołu, od dnia wejścia w życie Traktatu z Amsterdamu stosuje się bezzwłocznie do trzynastu Państw Członkowskich określonych w art. 1 Protokołu, bez uszczerbku dla postanowień zawartych w jego art. 2 ust. 2.
(2) Przepisy niniejszej decyzji w niczym nie naruszają utrzymania zobowiązań prawnych wynikających z Konwencji z 1990 r.
(3) Upoważnienie określone w art. 2 ust. 1 akapit drugi Protokołu Schengen, w myśl którego Rada, stanowiąc jednomyślnie i zgodnie z właściwymi postanowieniami Traktatów, określa podstawę prawną dla każdego z postanowień lub decyzji stanowiących dorobek Schengen, jako jedno z zadań zawiera określenie podstawy prawnej przyszłych wniosków i inicjatyw zmierzających do zmiany lub uzupełnienia dorobku Schengen, które, zgodnie z art. 5 ust. 1 akapit pierwszy Protokołu z Schengen, podlegają stosownym postanowieniom Traktatów, w tym regulacjom określającym formę przyjmowanego aktu, oraz procedurę, według której będzie on przyjmowany.
(4) Niektóre postanowienia Konwencji wykonawczej do Układu z Schengen z 1990 r. wzywają Umawiające się Strony do ustanowienia sankcji dla ich skutecznego stosowania, nie wymagając jednakże harmonizacji tych sankcji; dlatego podstawą prawną, jaką należy określić dla tych postanowień, powinna być podstawa prawna określona dla zasad, których naruszenie winno podlegać sankcjom, bez uszczerbku dla podstawy prawnej każdego środka, który zostanie podjęty w przyszłości w celu zharmonizowania sankcji.
(5) Określenie podstawy prawnej zgodnie ze stosownymi postanowieniami Traktatów dla każdego z postanowień lub decyzji stanowiących dorobek Schengen nie narusza obowiązków spoczywających na Państwach Członkowskich, zgodnie z art. 64 TWE oraz art. 33 TUE, w odniesieniu do utrzymania prawa i porządku publicznego oraz ochrony bezpieczeństwa wewnętrznego.
(6) Określenie podstawy prawnej zgodnie ze stosownymi postanowieniami Traktatów dla każdego z postanowień lub decyzji stanowiących dorobek Schengen lub stwierdzenie, że nie zachodzi potrzeba określenia podstawy prawnej dla tych postanowień lub decyzji, nie narusza prawa Państw Członkowskich do przeprowadzania kontroli towarów będących przedmiotem zakazów lub ograniczeń ustanowionych przez Państwa Członkowskie, jeżeli są one zgodne z prawem wspólnotowym.
(7) Określenie podstawy prawnej zgodnie z Traktatem ustanawiającym Wspólnotę Europejską dla postanowień Konwencji wykonawczej do Układu z Schengen z 1990 r. dotyczących, w szczególności, warunków wjazdu na terytorium Umawiających się Stron lub wydawania wiz nie narusza zasad, które obecnie określają uznawanie ważności dokumentów podróży.
(8) Prawa i obowiązki Danii zostały określone przez art. 3 Protokołu włączającego dorobek Schengen w ramy Unii Europejskiej oraz przez art. 1-5 Protokołu w sprawie stanowiska Danii.
(9) W celu włączenia Schengen do Unii Europejskiej należy wziąć pod uwagę relacje między Protokołem w sprawie stanowiska Danii, Protokołem w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w sprawie niektórych kwestii dotyczących Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską i Traktatu o Unii Europejskiej oraz Protokołem włączającym dorobek Schengen w ramy Unii Europejskiej, na podstawie którego przewiduje się wiele form przyjęcia i udziału w dorobku Schengen oraz jego dalszego rozwijania.
(10) Sam Protokół Schengen przewiduje udział Republiki Islandii i Królestwa Norwegii we wdrożeniu dorobku Schengen i jego dalszym rozwoju na podstawie Układu podpisanego w Luksemburgu dnia 19 grudnia 1996 r.
(11) Akty przyjęte na podstawie wniosku lub inicjatywy zmierzających do rozwinięcia dorobku Schengen zawierają odniesienie do Protokołu Schengen w celu zapewnienia bezpieczeństwa prawnego oraz umożliwienia stosowania przepisów odnoszących się do Protokołu z Schengen w każdym przypadku.
(12) Uwzględniając art. 134 Konwencji wykonawczej do Układu z Schengen z 1990 r., włączenie dorobku Schengen w ramy Wspólnoty Europejskiej nie narusza kompetencji Państw Członkowskich w zakresie uznawania państw i jednostek terytorialnych, ich władz i dokumentów podróży oraz innych dokumentów przez nie wydawanych,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Niniejsza decyzja określa podstawy prawne dla postanowień i decyzji stanowiących dorobek Schengen, wymienionych w załącznikach A-D, z wyjątkiem tych postanowień i decyzji, w odniesieniu do których Rada, działając na podstawie art. 2 ust. 1 akapit drugi zdanie pierwsze Protokołu Schengen, stwierdziła, że podstawa prawna nie jest konieczna.
Artykuł 2
Podstawy prawne Konwencji podpisanej w Schengen dnia 19 czerwca 1990 r. między Królestwem Belgii, Republiką Federalną Niemiec, Republiką Francuską, Wielkim Księstwem Luksemburga i Królestwem Holandii, wykonawczej do Układu w sprawie stopniowego znoszenia kontroli na wspólnych granicach zewnętrznych, podpisanego w Schengen dnia 14 czerwca 1985 r. (zwanej dalej "Konwencją z Schengen") oraz jej Aktu Końcowego określa się zgodnie z załącznikiem A.
Artykuł 3
Podstawy prawne dla postanowień umów w sprawie przystąpienia do Konwencji z Schengen zawartych z Republiką Włoską (podpisanej w Paryżu dnia 27 listopada 1990 r.), Królestwem Hiszpanii i Republiką Portugalską (podpisanych w Bonn dnia 25 czerwca 1991 r.), Republiką Grecką (podpisanej w Madrycie dnia 6 listopada 1992 r.), Republiką Austrii (podpisanej w Brukseli dnia 28 kwietnia 1995 r.), Królestwem Danii, Republiką Finlandii i Królestwem Szwecji (podpisanych w Luksemburgu dnia 19 grudnia 1996 r.) oraz ich Aktów Końcowych i deklaracji określa się zgodnie z załącznikiem B.
Artykuł 4
Podstawy prawne dla decyzji i deklaracji Komitetu Wykonawczego ustanowionego przez Konwencję z Schengen określa się zgodnie z załącznikiem C.
Artykuł 5
Podstawy prawne dla aktów przyjętych w celu wykonania Konwencji z Schengen przez organy, którym Komitet Wykonawczy przyznał kompetencje do podejmowania decyzji, określa się zgodnie z załącznikiem D.
Artykuł 6
W odniesieniu do Państw Członkowskich wymienionych w art. 1 Protokołu włączającego dorobek Schengen w ramy Unii Europejskiej, zakres terytorialny postanowień lub decyzji stanowiących dorobek Schengen, dla których Rada, zgodnie z art. 2 ust. 1 zdanie drugie wyżej wspomnianego Protokołu, określiła podstawę prawną w Traktacie UE część trzecia tytuł IV, oraz zakres terytorialny środków rozszerzających lub zmieniających te postanowienia i decyzje jest określony w art. 138 Konwencji wykonawczej do Układu z Schengen z 1990 r. oraz w odpowiednich postanowieniach aktów dotyczących przystąpienia do tej Konwencji.
Artykuł 7
Niniejsza decyzja nie narusza kompetencji Państw Członkowskich w odniesieniu do uznawania państw i jednostek terytorialnych, jak również paszportów, dokumentów tożsamości lub dokumentów podróży wydawanych przez ich organy.
Artykuł 8
Akty przyjmowane na podstawie wniosku lub inicjatywy zmierzających do dalszego rozwoju dorobku Schengen zawierają w preambule odniesienie do Protokołu Schengen.
Artykuł 9
Niniejsza decyzja wchodzi w życie bezzwłocznie. Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 20 maja 1999 r.