Dyrektywa 2002/85/WE Parlamentu Europejskiego i Rady
z dnia 5 listopada 2002 r.
zmieniająca dyrektywę Rady 92/6/EWG w sprawie montowania i zastosowania urządzeń ograniczenia prędkości w niektórych kategoriach pojazdów silnikowych we Wspólnocie
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 71,
uwzględniając wniosek Komisji [1],
uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego [2],
po konsultacji z Komitetem Regionów,
stanowiąc zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 251 Traktatu [3],
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Bezpieczeństwo transportu oraz zagadnienia środowiskowe, związane z transportem mają istotne znaczenie dla zapewnienia możliwości podtrzymania mobilności.
(2) Zastosowanie urządzeń ograniczenia prędkości w pojazdach mechanicznych najcięższych kategorii miało pozytywny skutek dla poprawy bezpieczeństwa drogowego. Stanowiło również wkład w ochronę środowiska naturalnego.
(3) Dyrektywa Rady 92/6/EWG [4] przewiduje, że zależnie od możliwości technicznych i doświadczeń w Państwach Członkowskich, wymagania w zakresie montowania i zastosowania urządzeń ograniczenia prędkości mogłyby zostać następnie rozszerzone na lekkie pojazdy towarowe.
(4) Rozszerzenie zakresu dyrektywy 92/6/EWG na pojazdy powyżej 3,5 ton przeznaczone do transportu towarów lub osób było jednym ze środków zalecanych przez Radę w jej rezolucji z dnia 26 czerwca 2000 r. w sprawie poprawy bezpieczeństwa drogowego [5], zgodnie z komunikatem Komisji z dnia 20 marca 2000 r. w sprawie priorytetów UE w dziedzinie bezpieczeństwa drogowego.
(5) Zakres dyrektywy 92/6/EWG należy rozszerzyć na pojazdy silnikowe kategorii M2, pojazdy kategorii M3 o maksymalnej masie większej niż 5 ton, lecz nieprzekraczającej 10 ton oraz na pojazdy kategorii N2.
(6) Ponieważ cele zaproponowanego działania, a mianowicie wprowadzenie zmiany do wspólnotowych ustaleń dotyczących montowania i zastosowania urządzeń ograniczenia prędkości w niektórych kategoriach ciężkich pojazdów mechanicznych, nie mogły zostać osiągnięte przez Państwa Członkowskie w wystarczającym stopniu, a zatem, z powodu skali lub wyników działania, mogą zostać w większym stopniu osiągnięte na poziomie wspólnotowym, Wspólnota może podjąć środki, zgodnie z zasadą pomocniczości jak określono w art. 5 Traktatu. Zgodnie z zasadą proporcjonalności, określoną w niniejszym artykule, niniejsza dyrektywa nie może wykraczać poza to, co niezbędne jest dla osiągnięcia tych celów.
(7) W związku z powyższym dyrektywa 92/6/EWG powinna zostać odpowiednio zmieniona,
PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:
Artykuł 1
W dyrektywie 92/6/EWG wprowadza się następujące zmiany:
1. Artykuły 1-5 otrzymują brzmienie:
"Artykuł 1
Do celów niniejszej dyrektywy, "pojazd silnikowy" oznacza każdy pojazd o napędzie silnikowym objęty kategorią M2, M3, N2 lub N3, przeznaczony do użytku na drodze i posiadający co najmniej cztery koła oraz o maksymalnej prędkości konstrukcyjnej przekraczającej 25 km/h.
Kategorie M2, M3, N2 i N3 należy rozumieć zgodnie z definicją w załączniku II do dyrektywy 70/156/EWG [6].
Artykuł 2
Państwa Członkowskie podejmują niezbędne środki w celu zapewnienia, aby pojazdy silnikowe kategorii M2 i M3, określone w art. 1, były użytkowane na drogach tylko, jeśli są wyposażone w urządzenia ograniczenia prędkości, ustawione w taki sposób, aby nie można było przekroczyć prędkości 100 kilometrów na godzinę.
Pojazdy kategorii M3, zarejestrowane przed dniem 1 stycznia 2005 r. o maksymalnej masie, przekraczającej 10 ton, mogą być nadal wyposażone w urządzenia, w których prędkość maksymalna ustawiona jest na 100 kilometrów na godzinę.
Artykuł 3
1. Państwa Członkowskie podejmują niezbędne środki w celu zapewnienia, aby pojazdy silnikowe kategorii N2 i N3 były użytkowane na drogach tylko jeśli są wyposażone w urządzenie ograniczenia prędkości, ustawione w taki sposób, aby ich prędkość nie mogła przekroczyć 90 kilometrów na godzinę.
2. Państwa Członkowskie są upoważnione do wymagania, aby urządzenia ograniczenia prędkości w pojazdach zarejestrowanych na ich terytorium i używanych wyłącznie do przewozu towarów niebezpiecznych, ustawione były w taki sposób, aby pojazdy te nie mogły przekroczyć maksymalnej prędkości 90 kilometrów na godzinę.
Artykuł 4
1. Artykuł 2 i 3 stosuje się w odniesieniu do pojazdów silnikowych kategorii M3 o masie maksymalnej większej niż 10 ton i dla pojazdów silnikowych kategorii N3:
a) od dnia 1 stycznia 1994 r. do pojazdów zarejestrowanych od dnia 1 stycznia 1994 r.;
b) do pojazdów, zarejestrowanych między dniem 1 stycznia 1988 r. a dniem 1 stycznia 1994 r:
i) od dnia 1 stycznia 1995 r., w przypadku pojazdów używanych zarówno w transporcie krajowym i międzynarodowym;
ii) od dnia 1 stycznia 1996 r., w przypadku pojazdów używanych wyłącznie w transporcie krajowym.
2. W odniesieniu do pojazdów silnikowych kategorii M2, pojazdów kategorii M3 o masie maksymalnej większej niż 5 ton, lecz nieprzekraczającej 10 ton oraz pojazdów kategorii N2, art. 2 i 3 stosuje się najpóźniej:
a) od dnia 1 stycznia 2005 r. do pojazdów, jako zarejestrowanych;
b) do pojazdów, spełniających dopuszczalne wartości wymienione w dyrektywie 88/77/EWG [7], zarejestrowanych między dniem 1 października 2001 r. a dniem 1 stycznia 2005 r.:
i) od dnia 1 stycznia 2006 r., w przypadku pojazdów, używanych zarówno w transportowej działalności krajowej i międzynarodowej;
ii) od dnia 1 stycznia 2007 r., w przypadku pojazdów używanych wyłącznie w transportowej działalności krajowej.
3. Od dnia 1 stycznia 2005 r., na okres nie dłuższy niż trzy lata, każde Państwo Członkowskie może zwolnić z przepisów art. 2 i 3 pojazdy kategorii M2 oraz pojazdy kategorii N2 o masie maksymalnej większej niż 3,5 tony, lecz nieprzekraczającej 7,5 ton, zarejestrowane w rejestrze krajowym i niepodróżujące na terytorium innego Państwa Członkowskiego.
Artykuł 5
1. Urządzenia ograniczenia prędkości, określone w art. 2 i 3 muszą spełniać wymogi techniczne ustanowione w załączniku do dyrektywy 92/24/EWG [8]. Jednakże, wszystkie pojazdy objęte niniejszą dyrektywą i zarejestrowane przed dniem 1 stycznia 2005 r. mogą nadal być wyposażone w urządzenia ograniczenia prędkości, które spełniają wymogi techniczne ustanowione przez właściwe władze krajowe.
2. Urządzenia ograniczenia prędkości są montowane przez warsztaty lub organy, zatwierdzone przez Państwa Członkowskie."
2. Dodaje się artykuł w brzmieniu:
"Artykuł 6a
Jako część programu działań w zakresie bezpieczeństwa drogowego na lata 2002-2010, Komisja oceni bezpieczeństwo drogowe i znaczenie dla ruchu drogowego dostosowania urządzeń ograniczenia prędkości, zastosowanych w pojazdach kategorii M2 i w pojazdach kategorii N2 o masie maksymalnej 7,5 ton lub mniej, do prędkości określonych w niniejszej dyrektywie.
Jeżeli będzie to niezbędne, Komisja przedłoży właściwe propozycje."
Artykuł 2
Państwa Członkowskie wprowadzą w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy, najpóźniej do dnia 1 stycznia 2005 r. i niezwłocznie powiadomią o tym Komisję.
Wymienione środki zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie to towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez Państwa Członkowskie.
Artykuł 3
Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.
Artykuł 4
Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 5 listopada 2002 r.