ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 800/2008
z dnia 6 sierpnia 2008 r.
uznające niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu (ogólne rozporządzenie w sprawie wyłączeń blokowych)
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 994/98 z dnia 7 maja 1998 r. dotyczące stosowania art. 92 i 93 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską do niektórych kategorii horyzontalnej pomocy państwa (1), w szczególności jego art. 1 ust. 1 lit. a) i b),
po opublikowaniu projektu niniejszego rozporządzenia (2),
po konsultacji z Komitetem Doradczym ds. Pomocy Państwa,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Rozporządzenie (WE) nr 994/98 upoważnia Komisję do uznania, zgodnie z art. 87 Traktatu, że w określonych warunkach pomoc dla małych i średnich przedsiębiorstw („MŚP”), pomoc na działalność badawczo-rozwojową, pomoc na ochronę środowiska, pomoc szkoleniowa i na zatrudnienie oraz pomoc zgodna z zatwierdzoną przez Komisję dla każdego państwa członkowskiego mapą pomocy regionalnej jest zgodna ze wspólnym rynkiem i nie podlega wymogowi zgłoszenia na mocy art. 88 ust. 3 Traktatu.
(2)
Komisja stosowała art. 87 i 88 Traktatu w licznych decyzjach i zdobyła wystarczające doświadczenie pozwalające jej określić ogólne kryteria zgodności pomocy państwa ze wspólnym rynkiem w odniesieniu do pomocy dla MŚP przyznawanej w formie pomocy inwestycyjnej na obszarach objętych pomocą i poza nimi, w formie programów z wykorzystaniem kapitału podwyższonego ryzyka oraz pomocy na działalność badawczą, rozwojową i innowacyjną, szczególnie w kontekście wykonania rozporządzenia Komisji (WE) nr 70/2001 z dnia 12 stycznia 2001 r. w sprawie zastosowania art. 87 i 88 Traktatu WE w odniesieniu do pomocy państwa dla małych i średnich przedsiębiorstw (3), oraz w odniesieniu do rozszerzenia zakresu tego rozporządzenia w celu włączenia pomocy dla badań i rozwoju, wykonania rozporządzenia Komisji (WE) nr 364/2004 z dnia 25 lutego 2004 r. zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 70/2001 (4), wprowadzenia w życie komunikatu Komisji „Pomoc państwa a kapitał podwyższonego ryzyka” (5) i Wytycznych wspólnotowych w sprawie pomocy państwa na wspieranie inwestycji kapitału podwyższonego ryzyka w małych i średnich przedsiębiorstwach (6) oraz wprowadzenia w życie wspólnotowych zasad ramowych dotyczących pomocy państwa na działalność badawczą, rozwojową i innowacyjną (7).
(3)
Komisja zdobyła również wystarczające doświadczenie w stosowaniu art. 87 i 88 Traktatu w obszarze pomocy szkoleniowej, pomocy na zatrudnienie, pomocy na ochronę środowiska, pomocy na działalność badawczą, rozwojową i innowacyjną oraz pomocy regionalnej w odniesieniu zarówno do MŚP, jak i dużych przedsiębiorstw, szczególnie w kontekście wykonania rozporządzenia Komisji (WE) nr 68/2001 z dnia 12 stycznia 2001 r. w sprawie zastosowania art. 87 i 88 Traktatu WE do pomocy szkoleniowej (8), rozporządzenia Komisji (WE) nr 2204/2002 z dnia 12 grudnia 2002 r. w sprawie stosowania art. 87 i 88 Traktatu WE w odniesieniu do pomocy państwa w zakresie zatrudnienia (9), rozporządzenia Komisji (WE) nr 1628/2006 z dnia 24 października 2006 r. w sprawie stosowania art. 87 i 88 Traktatu w odniesieniu do regionalnej pomocy inwestycyjnej (10), Wspólnotowych zasad ramowych dotyczących pomocy państwa na działalność badawczo-rozwojową (11), Wspólnotowych zasad ramowych dotyczących pomocy państwa na działalność badawczą, rozwojową i innowacyjną, Wytycznych wspólnotowych dotyczących pomocy państwa na rzecz ochrony środowiska naturalnego z 2001 r. (12), Wytycznych wspólnotowych w sprawie pomocy państwa na ochronę środowiska z 2008 r. (13) i Wytycznych w sprawie krajowej pomocy regionalnej na lata 2007-2013 (14).
(4)
W świetle zdobytego doświadczenia uznano, że konieczne są zmiany niektórych warunków określonych w rozporządzeniach (WE) nr 68/2001, nr 70/2001, nr 2204/2002 oraz nr 1628/2006. Dla uproszczenia przepisów oraz w celu zapewnienia bardziej skutecznego monitorowania pomocy przez Komisję należy je zastąpić jednym rozporządzeniem. Uproszczenie powinno wynikać między innymi ze wspólnych, zharmonizowanych definicji i wspólnych przepisów horyzontalnych zawartych w rozdziale 1 niniejszego rozporządzenia. Aby zapewnić spójność prawodawstwa dotyczącego pomocy państwa, definicje pomocy i programu pomocy odpowiadają definicjom tych pojęć zawartym w rozporządzeniu Rady (WE) nr 659/1999 z dnia 22 marca 1999 r. ustanawiającym szczegółowe zasady stosowania art. 93 Traktatu WE (15). Uproszczenie to jest konieczne, aby strategia lizbońska na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia mogła przynieść efekty, szczególnie dla MŚP.
(5)
Wyłączenie na mocy niniejszego rozporządzenia powinno dotyczyć każdej pomocy spełniającej wszystkie odpowiednie warunki niniejszego rozporządzenia oraz każdego programu pomocy pod warunkiem, że każda pomoc indywidualna, jaka mogłaby zostać przyznana w ramach tego programu, spełnia wszystkie odpowiednie warunki niniejszego rozporządzenia. Aby zapewnić przejrzystość oraz bardziej skuteczne monitorowanie pomocy, każdy indywidualny środek pomocy przyznany na mocy niniejszego rozporządzenia powinien zawierać wyraźne odesłanie do odpowiednich przepisów rozdziału II oraz do aktu prawa krajowego będącego podstawą prawną tego środka pomocy.
(6)
W celu monitorowania procesu wprowadzania w życie niniejszego rozporządzenia Komisja powinna mieć również możliwość otrzymywania od państw członkowskich wszystkich niezbędnych informacji dotyczących środków wprowadzonych na mocy niniejszego rozporządzenia. W przypadku niedostarczenia przez państwo członkowskie w rozsądnym terminie informacji na temat takich środków pomocy można będzie zatem uznać, że nie spełniono warunków niniejszego rozporządzenia. W takim przypadku Komisja może zdecydować, że w przyszłości niniejsze rozporządzenie lub jego odpowiednia część nie będą stosowane w odniesieniu do danego państwa członkowskiego oraz że wszelkie kolejne środki pomocy, w tym nowe środki pomocy indywidualnej przyznane na podstawie programów pomocy wcześniej objętych niniejszym rozporządzeniem, należy zgłaszać Komisji zgodnie z art. 88 Traktatu. Po otrzymaniu odpowiednich i kompletnych informacji od państwa członkowskiego Komisja powinna przywrócić pełne stosowanie rozporządzenia w odniesieniu do danego państwa członkowskiego.
(7)
Pomoc w rozumieniu art. 87 ust. 1 Traktatu, której nie dotyczy niniejsze rozporządzenie, powinna nadal podlegać wymogowi zgłoszenia na mocy art. 88 ust. 3 Traktatu. Niniejsze rozporządzenie nie powinno ograniczać możliwości zgłaszania przez państwa członkowskie pomocy, której cele odpowiadają celom w nim określonym. Pomoc taka będzie oceniana przez Komisję przede wszystkim w oparciu o warunki określone w niniejszym rozporządzeniu i zgodnie z kryteriami, o których mowa w poszczególnych wytycznych lub zasadach ramowych przyjętych przez Komisję, jeśli dany środek pomocy wchodzi w zakres stosowania takiego instrumentu.
(8)
Niniejsze rozporządzenie nie powinno mieć zastosowania do pomocy wywozowej ani pomocy preferującej produkty krajowe względem produktów przywożonych. Nie powinno mieć zwłaszcza zastosowania do pomocy na tworzenie i funkcjonowanie sieci dystrybucyjnej w innych państwach. Pomoc na pokrycie kosztów uczestnictwa w targach handlowych bądź kosztów badań lub usług doradczych potrzebnych do wprowadzenia nowego lub już istniejącego produktu na nowy rynek nie powinna zwykle stanowić pomocy wywozowej.
(9)
Niniejsze rozporządzenie powinno mieć zastosowanie praktycznie do wszystkich sektorów. W sektorze rybołówstwa i akwakultury wyłączenie na mocy niniejszego rozporządzenia powinno dotyczyć tylko pomocy w obszarze działalności badawczo-rozwojowej i innowacyjnej, pomocy w formie kapitału podwyższonego ryzyka, pomocy szkoleniowej, pomocy na ochronę środowiska oraz pomocy dla pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji i pracowników niepełnosprawnych.
(10)
W związku ze specjalnymi zasadami obowiązującymi w sektorze rolnictwa w odniesieniu do produkcji podstawowej produktów rolnych, wyłączenie na mocy niniejszego rozporządzenia powinno dotyczyć tylko pomocy w obszarze działalności badawczo-rozwojowej, pomocy w formie kapitału podwyższonego ryzyka, pomocy szkoleniowej, pomocy na ochronę środowiska oraz pomocy dla pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji i pracowników niepełnosprawnych w takim stopniu, aby te kategorie pomocy nie były objęte rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1857/2006 z 15 grudnia 2006 r. w sprawie stosowania art. 87 i 88 Traktatu w odniesieniu do pomocy państwa dla małych i średnich przedsiębiorstw prowadzących działalność związaną z wytwarzaniem produktów rolnych oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 70/2001 (16).
(11)
W związku z podobieństwami, jakie istnieją między przetwarzaniem i wprowadzaniem do obrotu produktów rolnych i nierolnych, niniejsze rozporządzenie powinno mieć zastosowanie do przetwarzania i wprowadzania do obrotu produktów rolnych, z zastrzeżeniem spełnienia określonych warunków.
(12)
Za przetwarzanie lub wprowadzanie do obrotu dla celów niniejszego rozporządzenia nie powinno się uznawać czynności wykonywanych w gospodarstwach jako niezbędny element przygotowania produktu do pierwszej sprzedaży, ani też pierwszej sprzedaży na rzecz podmiotów zajmujących się odsprzedażą lub przetwórstwem. Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich orzekł, że z dniem przyjęcia przez Wspólnotę aktów prawnych w celu ustanowienia wspólnej organizacji rynku w danym sektorze rolnictwa, państwa członkowskie mają obowiązek powstrzymania się od wszelkich działań mogących zaszkodzić tej organizacji lub wprowadzających od niej odstępstwa. Z tego względu niniejsze rozporządzenie nie powinno mieć zastosowania do pomocy, której wysokość ustalana jest na podstawie ceny lub ilości produktów nabytych lub wprowadzonych na rynek, ani do pomocy, która wiąże się z obowiązkiem podzielenia się nią z producentami surowców.
(13)
W kontekście rozporządzenia Rady (WE) nr 1407/2002 z dnia 23 lipca 2002 r. w sprawie pomocy państwa dla przemysłu węglowego (17) niniejsze rozporządzenie nie powinno mieć zastosowania do pomocy na działania w sektorze węglowym z wyjątkiem pomocy szkoleniowej, pomocy na działalność badawczą, rozwojową i innowacyjną oraz pomocy na ochronę środowiska.
(14)
W przypadkach, gdy cele programu pomocy regionalnej określono jako regionalne, lecz pomoc jest przeznaczona dla konkretnych sektorów gospodarki, cel i spodziewane skutki takiego programu będą raczej sektorowe niż horyzontalne. W związku z tym programy pomocy regionalnej przeznaczone dla konkretnych sektorów działalności gospodarczej, jak również pomoc regionalna przyznawana na działania w sektorze hutnictwa żelaza i stali, sektorze budownictwa okrętowego - zgodnie z komunikatem Komisji w sprawie przedłużenia okresu obowiązywania wspólnotowych zasad ramowych dotyczących pomocy państwa dla przemysłu stoczniowego (18) - oraz w sektorze włókien syntetycznych nie powinny być wyłączone z wymogu zgłoszenia. Turystyka odgrywa jednak ważną rolę w gospodarce krajowej poszczególnych państw i generalnie wywiera szczególnie pozytywny wpływ na rozwój regionalny. Programy pomocy regionalnej dotyczące turystyki powinny być więc wyłączone z wymogu zgłoszenia.
(15)
Pomoc przyznawana przedsiębiorstwom zagrożonym w rozumieniu Wytycznych wspólnotowych dotyczących pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw (19) powinna być oceniana na podstawie tych wytycznych, aby uniknąć ich obchodzenia. Pomoc na rzecz tych przedsiębiorstw należy zatem wyłączyć z zakresu obowiązywania niniejszego rozporządzenia. Aby ograniczyć swoje obciążenie administracyjne, państwa członkowskie, przyznając MŚP pomoc objętą niniejszym rozporządzeniem, powinny zastosować uproszczoną, w porównaniu z wytycznymi, definicję zagrożonego przedsiębiorstwa. Ponadto, dla celów niniejszego rozporządzenia MŚP, które działają krócej niż trzy lata, nie powinny być w tym okresie uważane za zagrożone, chyba że zgodnie z ustawodawstwem krajowym podlegają zbiorowemu postępowaniu w sprawie niewypłacalności. Zastosowane uproszczenia nie powinny wpływać na fakt kwalifikowania się tych MŚP do otrzymania na mocy przywołanych wytycznych pomocy nieobjętej niniejszym rozporządzeniem ani na fakt kwalifikowania się, na mocy niniejszego rozporządzenia, dużych przedsiębiorstw jako przedsiębiorstw zagrożonych, do których stosuje się pełną definicję zawartą w wytycznych.
(16)
Komisja musi zadbać o to, aby zatwierdzona pomoc nie wpłynęła na warunki wymiany handlowej w sposób sprzeczny ze wspólnym interesem. Pomoc na rzecz beneficjenta, na którym ciąży obowiązek zwrotu pomocy wynikający z wcześniejszej decyzji Komisji uznającej pomoc za niezgodną z prawem oraz ze wspólnym rynkiem, należy więc wyłączyć z zakresu stosowania niniejszego rozporządzenia. W związku z powyższym każda pomoc ad hoc wypłacona takiemu beneficjentowi i każdy program pomocy niezawierający wyraźnego przepisu wyłączającego takich beneficjentów nadal powinien podlegać wymogowi zgłoszenia na mocy art. 88 ust. 3 Traktatu. Przepis ten nie powinien wpłynąć na uzasadnione oczekiwania tych beneficjentów, na których nie ciąży obowiązek zwrotu pomocy.
(17)
W celu zapewnienia jednolitego stosowania wspólnotowych zasad dotyczących pomocy państwa i uproszczenia procedur administracyjnych należy ujednolicić definicje terminów, które mają znaczenie dla różnych kategorii pomocy objętych niniejszym rozporządzeniem.
(18)
Do celów obliczania intensywności pomocy powinno się stosować kwoty przed potrąceniem podatku lub innych opłat. Do celów obliczania intensywności pomocy wartość pomocy płatnej w kilku ratach należy dyskontować na dzień jej przyznania. Jako stopę procentową stosowaną do dyskontowania oraz do obliczenia kwoty pomocy w przypadku pomocy udzielanej w innej formie niż dotacja należy stosować stopę referencyjną mającą zastosowanie w dniu przyznania pomocy zgodnie z komunikatem Komisji w sprawie zmiany metody ustalania stóp referencyjnych i dyskontowych (20).
(19)
W przypadkach gdy pomoc udzielana jest w postaci zwolnień podatkowych lub obniżenia podatków należnych w przyszłości, z zastrzeżeniem przestrzegania określonej intensywności pomocy zdefiniowanej w postaci ekwiwalentu dotacji brutto, dyskontowanie rat pomocy powinno następować na podstawie stóp referencyjnych obowiązujących w czasie, gdy poszczególne przywileje podatkowe stają się skuteczne. W przypadku zwolnień podatkowych lub obniżenia podatków należnych w przyszłości stopa referencyjna oraz dokładna wysokość rat pomocy mogą nie być znane z wyprzedzeniem. W związku z tym, państwa członkowskie powinny z góry określić pułap zdyskontowanej wartości pomocy, przestrzegając progów intensywności pomocy. Następnie, kiedy znana już jest kwota pomocy danej raty na dany rok, można przeprowadzić dyskontowanie na podstawie stopy referencyjnej mającej wówczas zastosowanie. Ogólną kwotę ustalonego pułapu należy pomniejszyć o zdyskontowaną wartość każdej raty pomocy.
(20)
W trosce o przejrzystość, równe traktowanie i możliwość skutecznego monitorowania niniejsze rozporządzenie powinno stosować się jedynie do pomocy o przejrzystym charakterze. Za pomoc o przejrzystym charakterze uważa się taką pomoc, w przypadku której możliwe jest wcześniejsze dokładne obliczenie ekwiwalentu dotacji brutto bez konieczności przeprowadzania oceny ryzyka. Szczególnie pomoc w formie pożyczek należy uznać za przejrzystą, wtedy gdy ekwiwalent dotacji brutto oblicza się na podstawie stopy referencyjnej zgodnie z komunikatem Komisji w sprawie zmiany metody ustalania stóp referencyjnych i dyskontowych. Pomoc w formie środków fiskalnych należy uznać za przejrzystą, w przypadku gdy środek przewiduje pewien maksymalny poziom uniemożliwiający przekroczenie progu mającego zastosowanie. Aby środek pomocy w formie ulg podatkowych w zakresie podatków na ochronę środowiska, do którego na mocy niniejszego rozporządzenia nie mają zastosowania progi pomocy indywidualnej powodujące obowiązek powiadomienia, mógł zostać uznany za przejrzysty, nie musi on przewidywać maksymalnego poziomu.
(21)
Pomoc przyznawaną w ramach programów gwarancyjnych należy uznać za przejrzystą, jeżeli metoda obliczania ekwiwalentu dotacji brutto została zaakceptowana po uprzednim zgłoszeniu jej Komisji, a w przypadku regionalnej pomocy inwestycyjnej również pod warunkiem zaakceptowania tej metody przez Komisję po przyjęciu rozporządzenia (WE) nr 1628/2006. Komisja będzie badać takie zgłoszenia w oparciu o obwieszczenie Komisji w sprawie zastosowania art. 87 i 88 Traktatu do pomocy państwowej w formie gwarancji (21). Pomoc przyznawaną w ramach programów gwarancyjnych należy uznać za przejrzystą również wtedy, gdy beneficjentem jest MŚP, a ekwiwalent dotacji brutto obliczono na podstawie bezpiecznych stawek, o których mowa w pkt 3.3 i 3.5 tego obwieszczenia.
(22)
W związku z trudnościami w obliczaniu ekwiwalentu dotacji pomocy w formie zaliczek zwrotnych, pomoc taka powinna być objęta niniejszym rozporządzeniem tylko pod warunkiem, że całkowita kwota zaliczek zwrotnych nie przekracza progu pomocy indywidualnej powodującego obowiązek zgłoszenia ani progu maksymalnej intensywności pomocy mających zastosowanie na mocy niniejszego rozporządzenia.
(23)
Ze względu na większe ryzyko zakłócenia konkurencji w przypadku dużych kwot pomocy Komisja powinna nadal oceniać taką pomoc indywidualnie. Dla każdej kategorii pomocy należy więc określić progi w zakresie stosowania niniejszego rozporządzenia na takim poziomie, który uwzględni kategorię pomocy i jej prawdopodobny wpływ na konkurencję. Każda pomoc przekraczająca takie progi nadal podlega obowiązkowi zgłoszenia, o którym mowa w art. 88 ust. 3 Traktatu.
(24)
Aby pomoc była proporcjonalna i ograniczona do niezbędnej kwoty, progi należy w miarę możliwości przedstawiać w postaci intensywności pomocy w stosunku do ogółu kosztów kwalifikowalnych. Ponieważ w przypadku pomocy udzielanej w formie kapitału podwyższonego ryzyka trudno jest określić koszy kwalifikowalne, progi dotyczące takiej pomocy należy przedstawiać w postaci maksymalnych kwot pomocy.
(25)
W świetle doświadczenia Komisji progi intensywności pomocy lub kwot pomocy należy ustalić na poziomie, który wprowadza odpowiednią równowagę między zminimalizowaniem zakłóceń konkurencji w sektorze objętym pomocą a celem, jakim jest naprawienie nieprawidłowości w funkcjonowaniu rynku lub kwestia spójności. W przypadku regionalnej pomocy inwestycyjnej próg ten należy określić na poziomie uwzględniającym intensywność pomocy przewidzianą w mapach pomocy regionalnej.
(26)
Aby ustalić, czy przestrzegane są określone w niniejszym rozporządzeniu progi pomocy indywidualnej powodujące obowiązek zgłoszenia oraz progi maksymalnej intensywności pomocy, należy uwzględnić całkowitą kwotę pomocy ze środków publicznych dla projektu lub działalności objętych pomocą, niezależnie od tego, czy pomoc pochodzi ze źródeł lokalnych, regionalnych, krajowych czy wspólnotowych.
(27)
Niniejsze rozporządzenie powinno również określać, w jakich okolicznościach możliwe jest kumulowanie różnych rodzajów pomocy objętej niniejszym rozporządzeniem. W odniesieniu do kumulacji pomocy objętej niniejszym rozporządzeniem z pomocą nieobjętą niniejszym rozporządzeniem należy uwzględnić decyzję Komisji zatwierdzającą pomoc nieobjętą niniejszym rozporządzeniem oraz zasady dotyczące pomocy państwa, będące podstawą takiej decyzji. Specjalne przepisy powinny obowiązywać w odniesieniu do kumulacji pomocy dla pracowników niepełnosprawnych z innymi kategoriami pomocy, głównie z pomocą na inwestycje, którą można obliczyć na podstawie danych kosztów płacy. W niniejszym rozporządzeniu powinny również znaleźć się przepisy dotyczące kumulacji tych środków pomocy, w których można określić koszty kwalifikowalne, z tymi, w których nie jest to możliwe.
(28)
Aby mieć pewność, że pomoc jest niezbędna i zachęca do rozwoju dalszej działalności lub projektów, niniejsze rozporządzenie nie powinno mieć zastosowania do pomocy dla działalności, którą beneficjent mógłby prowadzić w istniejących warunkach rynkowych. W przypadku jakiejkolwiek pomocy objętej niniejszym rozporządzeniem i przyznanej MŚP należy przyjąć, że efekt zachęty występuje, jeżeli przed rozpoczęciem jakichkolwiek działań dotyczących realizacji projektu lub działań objętych pomocą małe lub średnie przedsiębiorstwo złożyło wniosek do państwa członkowskiego. W przypadku pomocy w formie kapitału podwyższonego ryzyka na rzecz MŚP warunki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu, szczególnie w odniesieniu do wysokości rat inwestycyjnych na przedsiębiorstwo, stopnia zaangażowania inwestorów prywatnych oraz rozmiaru przedsiębiorstwa i etapu działalności objętego finansowaniem, gwarantują efekt zachęty tego środka pomocy.
(29)
W przypadku jakiejkolwiek pomocy objętej niniejszym rozporządzeniem i przyznanej dużemu przedsiębiorstwu państwo członkowskie, oprócz uwzględnienia warunków obowiązujących w przypadku MŚP, powinno również zadbać o to, by beneficjent sporządził, w formie dokumentu wewnętrznego, analizę wykonalności projektu lub działań objętych pomocą na wypadek otrzymania pomocy oraz bez jej udziału. Państwo członkowskie powinno sprawdzić, czy ww. dokument wewnętrzny potwierdza istotne zwiększenie rozmiaru lub zakresu projektu lub działania, istotne zwiększenie całkowitej kwoty, jaką beneficjent przeznacza na projekt lub działanie objęte pomocą, lub też znaczące przyspieszenie zakończenia projektu lub działania. W przypadku pomocy regionalnej za podstawę istnienia efektu zachęty można również uznać fakt, że w danym regionie objętym pomocą nie przeprowadzono by projektu inwestycyjnego w takiej formie bez udziału pomocy.
(30)
W przypadku pomocy dla pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji lub niepełnosprawnych należy uznać efekt zachęty za obecny poprzez fakt, że środek danej pomocy prowadzi do zwiększenia netto liczby pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji lub niepełnosprawnych zatrudnionych przez dane przedsiębiorstwo, bądź też pociąga za sobą dodatkowe wydatki związane z koniecznością nabywania urządzeń lub sprzętu przeznaczonego dla niepełnosprawnych pracowników. W przypadku, gdy beneficjent pomocy w formie subsydiów płacowych na zatrudnianie pracowników niepełnosprawnych skorzystał z pomocy na zatrudnianie pracowników niepełnosprawnych - spełniającej warunki rozporządzenia (WE) nr 2204/2002 lub indywidualnie zatwierdzonej przez Komisję - przyjmuje się, że warunek wzrostu netto w liczbie pracowników niepełnosprawnych, który został spełniony dla istniejących uprzednio środków pomocy, nadal jest spełniany do celów niniejszego rozporządzenia.
(31)
Pomoc w formie środków fiskalnych powinna podlegać specjalnym warunkom efektu zachęty, ponieważ procedury jej przyznawania różnią się od procedur stosowanych w przypadku innych kategorii pomocy. Pomoc na ochronę środowiska w formie ulg podatkowych spełniająca warunki określone w dyrektywie Rady 2003/96/WE z dnia 27 paździenrika 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (22) i objętą niniejszym rozporządzeniem należy uznać za wywierającą efekt zachęty, ponieważ przyczynia się ona - przynajmniej pośrednio - do poprawy ochrony środowiska, umożliwiając przyjęcie lub kontynuację danego programu podatkowego, zachęcając tym samym przedsiębiorstwa objęte podatkiem na ochronę środowiska do ograniczenia zanieczyszczeń.
(32)
Ponadto z uwagi na fakt, że trudno jest określić efekt zachęty, jaki może wywrzeć pomoc ad hoc przyznawana dużym przedsiębiorstwom, należy wyłączyć tę formę pomocy z zakresu stosowania niniejszego rozporządzenia. Komisja zweryfikuje istnienie efektu zachęty w kontekście zgłoszenia danego środka pomocy w oparciu o kryteria określone w odpowiednich wytycznych, zasadach ramowych lub innych wspólnotowych instrumentach prawnych.
(33)
W celu zapewnienia przejrzystości i skutecznego monitorowania zgodnie z art. 3 rozporządzenia (WE) nr 994/98 właściwe jest ustanowienie standardowego formularza, za pomocą którego państwa członkowskie powinny dostarczać Komisji informacje zbiorcze w przypadku przyznania pomocy w formie programu pomocy lub pomocy ad hoc zgodnie z niniejszym rozporządzeniem. Formularz informacji zbiorczych należy wykorzystać przy publikacji informacji o środku pomocy w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i w Internecie. Informacje te należy przesłać do Komisji drogą elektroniczną, korzystając z odpowiedniego programu komputerowego. Dane państwo członkowskie powinno opublikować w Internecie pełen tekst informacji o danym środku pomocy. W przypadku środków pomocy ad hoc możliwe jest usunięcie z tekstu tajemnicy handlowej, za którą nie powinno się uznawać kwoty pomocy ani nazwy beneficjenta. Państwa członkowskie powinny zapewnić dostępność tekstu w Internecie przez cały okres obowiązywania środka pomocy. Z wyjątkiem pomocy w formie środków fiskalnych dokument będący podstawą przyznania pomocy powinien zawierać również odniesienie do konkretnych przepisów rozdziału II niniejszego rozporządzenia mających zastosowanie do tego dokumentu.
(34)
W celu zapewnienia przejrzystości i skutecznego monitorowania Komisja powinna ustalić szczegółowe wymagania dotyczące formy i treści sprawozdań rocznych, które państwa członkowskie mają jej przedkładać. Należy również ustalić zasady dotyczące dokumentacji pomocy w formie programów i pomocy indywidualnej wyłączonej na mocy niniejszego rozporządzenia, jaką powinny prowadzić państwa członkowskie, z uwagi na przepisy art. 15 rozporządzenia (WE) nr 659/1999.
(35)
Konieczne jest ustalenie dalszych warunków, które powinien spełniać każdy środek pomocy wyłączony na mocy niniejszego rozporządzenia. Uwzględniając art. 87 ust. 3 lit. a) i art. 87 ust. 3 lit. c) Traktatu, pomoc taka powinna być proporcjonalna do nieprawidłowości w funkcjonowaniu rynku lub przeszkód, które należy pokonać, aby zachować zgodność z interesem Wspólnot. W odniesieniu do pomocy inwestycyjnej właściwe jest więc ograniczenie zakresu niniejszego rozporządzenia do pomocy przyznawanej na cele związane z niektórymi inwestycjami w rzeczowe aktywa trwałe oraz wartości niematerialne i prawne. W świetle niewykorzystanych mocy Wspólnoty w sektorze transportu i specyficznych problemów związanych z zakłóceniem konkurencji w sektorach transportu drogowego i lotniczego, jeżli chodzi o przedsiębiorstwa, które prowadzą podstawową działalność gospodarczą w tych sektorach transportu, koszty kwalifikowalne inwestycji, nie powinny obejmować środków transportu i urządzeń transportowych. W odniesieniu do definicji rzeczowych aktywów trwałych dla celów pomocy na ochronę środowiska mają zastosowanie przepisy szczególne.
(36)
Zgodnie z zasadami regulującymi kwestie dotyczące pomocy objętej zakresem art. 87 ust. 1 Traktatu za datę przyznania pomocy należy uznać dzień, w którym beneficjent nabył prawo przyjęcia pomocy zgodnie z obowiązującym krajowym systemem prawnym.
(37)
Aby czynnik kapitałowy inwestycji nie zdominował czynnika siły roboczej, należy umożliwić obliczanie pomocy na inwestycje dla MŚP i pomocy regionalnej na podstawie albo kosztów inwestycji, albo kosztów nowych miejsc pracy powstałych bezpośrednio w wyniku realizacji projektu inwestycyjnego.
(38)
Programy pomocy na ochronę środowiska w formie ulg podatkowych, pomoc dla pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji, regionalna pomoc inwestycyjna, pomoc dla nowo utworzonych małych przedsiębiorstw, pomoc dla nowych przedsiębiorstw założonych przez kobiety lub pomoc w formie kapitału podwyższonego ryzyka przyznana beneficjentowi na zasadzie ad hoc może znacząco wpłynąć na konkurencję na odnośnym rynku, ponieważ daje beneficjentowi przewagę nad innymi przedsiębiorstwami, które nie otrzymały pomocy. Jako że pomoc otrzymuje tylko jedno przedsiębiorstwo, pozytywny wpływ strukturalny pomocy ad hoc na środowisko, zatrudnienie pracowników niepełnosprawnych lub znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji, spójność regionalną lub nieprawidłowości w funkcjonowaniu rynku kapitału podwyższonego ryzyka będzie najprawdopodobniej ograniczony. Z tego względu programy pomocy obejmujące wymienione kategorie pomocy powinny być wyłączone z zakresu stosowania niniejszego rozporządzenia, przy czym pomoc ad hoc należy zgłaszać Komisji. Z zakresu stosowania niniejszego rozporządzenia należy jednak wyłączyć pomoc regionalną ad hoc, jeżeli jest ona uzupełnieniem pomocy przyznanej w ramach programu regionalnej pomocy inwestycyjnej, gdzie maksymalny udział elementu pomocy ad hoc w całkowitej pomocy przyznanej dla danej inwestycji wynosi 50 %.
(39)
Przepisy niniejszego rozporządzenia dotyczące pomocy inwestycyjnej i pomocy na zatrudnienie dla MŚP nie przewidują, jak miało to miejsce w przypadku rozporządzenia (WE) nr 70/2001, możliwości podwyższenia progu maksymalnej intensywności pomocy poprzez premię regionalną. Jednak małym i średnim przedsiębiorstwom można przyznać pomoc w formie regionalnej pomocy inwestycyjnej o maksymalnym progu intensywności przewidzianym w sekcji dotyczącej pomocy regionalnej, jeżeli spełnione są warunki dotyczące przyznawania regionalnej pomocy inwestycyjnej i pomocy na zatrudnienie. Przepisy dotyczące pomocy inwestycyjnej na ochronę środowiska również nie przewidują możliwości podwyższenia progu maksymalnej intensywności pomocy poprzez premię regionalną. Jednak progi maksymalnej intensywności pomocy, które przewidziano w sekcji dotyczącej pomocy regionalnej, mogą mieć zastosowanie również do projektów mających pozytywny wpływ na środowisko, jeżeli spełnione są warunki przyznania regionalnej pomocy inwestycyjnej.
(40)
Reagując na problemy istniejące w regionach znajdujących się w niekorzystnym położeniu, krajowa pomoc regionalna promuje gospodarczą, społeczną i terytorialną spójność państw członkowskich oraz Wspólnoty jako całości. Celem krajowej pomocy regionalnej jest pomoc w rozwoju regionów znajdujących się w najbardziej niekorzystnym położeniu poprzez wspieranie inwestycji i tworzenie miejsc pracy w kontekście zrównoważonego rozwoju. Pobudza ona tworzenie nowych i rozbudowę istniejących zakładów, dywersyfikację produkcji zakładu poprzez wprowadzenie nowych dodatkowych produktów lub zasadniczą zmianę dotyczącą całościowego procesu produkcyjnego istniejącego zakładu.
(41)
Dla uniknięcia sytuacji, w której duży regionalny projekt inwestycyjny zostałby sztucznie podzielony na podprojekty, aby obniżyć w ten sposób progi powodujące obowiązek zgłoszenia przewidziane w niniejszym rozporządzeniu, duży projekt inwestycyjny należy uznać za jednostkowy projekt inwestycyjny, jeśli inwestycja jest prowadzona na przestrzeni trzech lat przez to samo przedsiębiorstwo (te same przedsiębiorstwa) i składa się ze środków trwałych połączonych w sposób ekonomicznie niepodzielny. W ramach oceny, czy inwestycja jest ekonomicznie niepodzielna, Komisja powinna wziąć pod uwagę powiązania techniczne, funkcjonalne i strategiczne oraz bezpośrednią bliskość geograficzną. Niepodzielność ekonomiczna powinna być oceniania niezależnie od stosunku własnościowego. Oznacza to, że dla ustalenia, czy duży projekt inwestycyjny stanowi jednostkowy projekt inwestycyjny, powinno się zastosować tę samą procedurę oceny niezależnie od tego, czy projekt jest realizowany przez jedno przedsiębiorstwo, kilka przedsiębiorstw dzielących się kosztami inwestycji, czy kilka przedsiębiorstw ponoszących koszty odrębnych inwestycji w ramach tego samego projektu inwestycyjnego (np. w przypadku spółki stanowiącej wspólne przedsiębiorstwo (ang. joint venture)).
(42)
W przeciwieństwie do pomocy regionalnej, która powinna ograniczać się jedynie do obszarów objętych pomocą, pomoc inwestycyjna i na zatrudnienie dla MŚP nie jest ograniczona do tych obszarów. Państwa członkowskie powinny zatem przyznawać pomoc inwestycyjną na obszarach objętych pomocą, o ile spełnione są wszystkie warunki dotyczące regionalnej pomocy inwestycyjnej i pomocy na zatrudnienie albo wszystkie warunki dotyczące pomocy inwestycyjnej i pomocy na zatrudnienie dla MŚP.
(43)
Rozwój gospodarczy regionów objętych pomocą utrudnia stosunkowo niski poziom przedsiębiorczości, a szczególnie dużo niższa od średniej liczba nowych przedsiębiorstw. Konieczne jest więc włączenie do niniejszego rozporządzenia kategorii pomocy, którą przyznawano by obok regionalnej pomocy inwestycyjnej, w celu zachęty do wspierania nowych małych przedsiębiorstw na początkowym etapie ich rozwoju w obszarach objętych pomocą. Aby zapewnić skuteczność przyznawania pomocy nowym przedsiębiorstwom w obszarach objętych pomocą, ta kategoria pomocy powinna mieć charakter progresywny, zgodny ze stopniem trudności, z jakimi borykają się poszczególne kategorie regionów. Aby uniknąć niedopuszczalnego ryzyka zakłócenia konkurencji, w tym ryzyka wyparcia z rynku działających przedsiębiorstw, pomoc powinna być dostępna jedynie dla małych przedsiębiorstw, ograniczona w wysokości i degresywna. Przyznawanie pomocy wyłącznie nowym małym przedsiębiorstwom lub nowym przedsiębiorstwom założonym przez kobiety może spowodować, że istniejące małe przedsiębiorstwa zdecydują się zamknąć dotychczasową działalność i otworzyć ją ponownie, aby otrzymać taką pomoc. Państwa członkowskie powinny być świadome tego ryzyka i powinny opracowywać programy pomocy w taki sposób, aby uniknąć tego problemu, np. ograniczając liczbę wniosków o pomoc składanych przez właścicieli niedawno zamkniętych przedsiębiorstw.
(44)
Na przeszkodzie rozwojowi gospodarczemu Wspólnoty może stać niski poziom przedsiębiorczości pośród pewnych kategorii społeczeństwa znajdujących się w trudnej sytuacji, np. w kontekście dostępu do finansowania. Komisja sprawdziła możliwość istnienia w tym przypadku nieprawidłowości w funkcjonowaniu rynku pod kątem wielu kategorii osób i obecnie uważa, że wskaźnik przedsiębiorstw zakładanych przez kobiety jest dużo niższy od średniej, co potwierdzają między innymi dane statystyczne Eurostatu. Konieczne jest więc włączenie do niniejszego rozporządzenia kategorii pomocy zachęcającej kobiety do zakładania nowych przedsiębiorstw w celu zlikwidowania szczególnych nieprawidłowości w funkcjonowaniu rynku, jakie napotykają kobiety, przede wszystkim w odniesieniu do dostępu do finansowania. Udziałem kobiet są również szczególne trudności związane z ponoszeniem kosztów opieki nad członkami rodziny. Pomoc taka powinna umożliwić osiągnięcie faktycznej, a nie formalnej równości kobiet i mężczyzn poprzez ograniczenie różnic istniejących w obszarze przedsiębiorczości, zgodnie z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich. Wraz z wygaśnięciem niniejszego rozporządzenia Komisja będzie musiała rozważyć, czy zakres tego wyłączenia i kategorie beneficjentów są nadal uzasadnione.
(45)
Obok konkurencyjności oraz bezpieczeństwa dostaw energii, zrównoważony rozwój to jeden z filarów strategii lizbońskiej na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia. Jednym z jego elementów jest wysoki poziom ochrony środowiska i poprawa jego jakości. Wspieranie zrównoważonego rozwoju w zakresie ochrony środowiska naturalnego i walka ze zmianami klimatu przyczyniają się również do poprawy bezpieczeństwa energetycznego, a także zapewniają konkurencyjność gospodarek państw członkowskich i dostępność niedrogiej energii. W obszarze ochrony środowiska często występują nieprawidłowości w funkcjonowaniu rynku w formie negatywnego oddziaływania zewnętrznego. W normalnych warunkach rynkowych przedsiębiorstwa mogą nie być zainteresowane ograniczaniem zanieczyszczeń, ponieważ oznacza to dla nich wzrost kosztów. Jeżeli przedsiębiorstwa nie mają obowiązku internalizować kosztów zanieczyszczeń, ponosi je całe społeczeństwo. Taką internalizację można zapewnić, ustanawiając przepisy dotyczące ochrony środowiska i podatki na ochronę środowiska. Brak pełnej harmonizacji standardów ochrony środowiska na poziomie Wspólnoty oznacza nierówne szanse. Co więcej, jeszcze wyższy poziom ochrony środowiska mogą zapewnić inicjatywy z zastosowaniem norm surowszych niż obowiązujące normy wspólnotowe, które mogą jednak odbić się negatywnie na konkurencyjności podejmujących je przedsiębiorstw.
(46)
W oparciu o doświadczenie zdobyte podczas stosowania Wspólnotowych wytycznych dotyczących pomocy państwa na rzecz ochrony środowiska naturalnego z wymogu zgłoszenia powinno się wyłączyć następujące rodzaje pomocy: pomoc inwestycyjną umożliwiającą przedsiębiorstwom zastosowanie norm surowszych niż normy wspólnotowe w zakresie ochrony środowiska lub podniesienie poziomu ochrony środowiska w przypadku braku norm wspólnotowych, pomoc na zakup pojazdów transportowych spełniających normy surowsze niż normy wspólnotowe lub podnoszących poziom ochrony środowiska w przypadku braku norm wspólnotowych, pomoc na szybkie przystosowanie MŚP do przyszłych norm wspólnotowych, pomoc w obszarze ochrony środowiska na inwestycje zwiększające oszczędność energii, pomoc w obszarze ochrony środowiska na inwestycje w układy kogeneracji o wysokiej sprawności, pomoc w obszarze ochrony środowiska na inwestycje w odnawialne źródła energii, w tym pomoc inwestycyjną dotyczącą biopaliw produkowanych w sposób zrównoważony, pomoc na badania środowiska oraz niektóre środki pomocy na ochronę środowiska w postaci ulg podatkowych.
(47)
Pomoc w postaci ulg podatkowych wspierająca ochronę środowiska objęta niniejszym rozporządzeniem, zgodnie z Wytycznymi wspólnotowymi w sprawie pomocy państwa na ochronę środowiska naturalnego, powinna być przyznawana maksymalnie na okres 10 lat. Po upływie tego okresu państwa członkowskie powinny ponownie ocenić, czy dane ulgi podatkowe są właściwe. Nie powinno to wpłynąć na możliwość ponownego przyjęcia przez państwa członkowskie, po przeprowadzeniu takiej ponownej oceny, tych lub podobnych środków na mocy niniejszego rozporządzenia.
(48)
Poprawne obliczenie dodatkowych kosztów inwestycyjnych lub produkcyjnych związanych z ochroną środowiska jest konieczne, aby ocenić, czy pomoc jest zgodna z art. 87 ust. 3 Traktatu. Zgodnie z Wytycznymi wspólnotowymi w sprawie pomocy państwa na ochronę środowiska naturalnego koszty kwalifikowalne muszą być ograniczone do dodatkowych kosztów inwestycyjnych koniecznych do osiągnięcia wyższego poziomu ochrony środowiska.
(49)
W związku ze spodziewanymi trudnościami, szczególnie w odniesieniu do odliczania korzyści związanych z dodatkową inwestycją, należy przewidzieć uproszczoną metodę obliczania dodatkowych kosztów inwestycyjnych. Koszty takie należy zatem obliczać, na potrzeby stosowania niniejszego rozporządzenia, nie uwzględniając zysków operacyjnych, oszczędności kosztów ani dodatkowej produkcji pomocniczej, a także nie uwzględniając kosztów operacyjnych powstałych w trakcie realizacji inwestycji. Progi maksymalnej intensywności pomocy dla różnych kategorii pomocy inwestycyjnej na ochronę środowiska określone w niniejszym rozporządzeniu były zatem systematycznie obniżane w porównaniu z progami maksymalnej intensywności pomocy określonymi w wytycznych wspólnotowych w sprawie pomocy państwa na ochronę środowiska.
(50)
Jeśli chodzi o pomoc w obszarze ochrony środowiska na inwestycje zwiększające oszczędność energii należy dać państwom członkowskim wybór między uproszczoną metodą obliczeń a metodą obliczania kosztów całkowitych, jaką przewidziano we wspólnotowych wytycznych dotyczących pomocy państwa na rzecz ochrony środowiska naturalnego. W związku ze szczególnymi trudnościami praktycznymi, jakie mogą wiązać się ze stosowaniem metody obliczania kosztów całkowitych, takie obliczenia powinny być poświadczone przez zewnętrznego audytora.
(51)
Jeśli chodzi o pomoc w obszarze ochrony środowiska na inwestycje w układy kogeneracji oraz w odnawialne źródła energii, koszty dodatkowe należy obliczać, na potrzeby stosowania niniejszego rozporządzenia, nie uwzględniając innych środków pomocy przyznanych w odniesieniu do tych samych kosztów kwalifikowalnych, z wyjątkiem innej pomocy inwestycyjnej na ochronę środowiska.
(52)
W odniesieniu do inwestycji w elektrownie wodne należy zauważyć, że ich wpływ na środowisko może być dwojaki. Ich zaletą jest niewątpliwie niski poziom emisji gazów cieplarnianych, jednak z drugiej strony mogą mieć one również negatywny wpływ np. na systemy wodne i bioróżnorodność.
(53)
Aby wyeliminować różnice, które mogłyby spowodować zakłócenia konkurencji, oraz aby ułatwić koordynację różnych krajowych i wspólnotowych inicjatyw dotyczących MŚP, a także ze względu na przejrzystość administracyjną i pewność prawną definicja MŚP stosowana na potrzeby niniejszego rozporządzenia powinna opierać się na definicji zawartej w zaleceniu Komisji 2003/361/WE z dnia 6 maja 2003 r. dotyczącym definicji mikroprzedsiębiorstw oraz małych i średnich przedsiębiorstw (23).
(54)
Małe i średnie przedsiębiorstwa odgrywają decydującą rolę w tworzeniu miejsc pracy, a w znaczeniu bardziej ogólnym są również czynnikiem stabilności społecznej i rozwoju gospodarczego. Ich rozwój mogą jednak ograniczać nieprawidłowości w funkcjonowaniu rynku, powodujące pewne typowe problemy. MŚP często mają trudności z uzyskaniem kapitału, kapitału podwyższonego ryzyka lub kredytów z uwagi na niechęć niektórych rynków finansowych do podejmowania ryzyka oraz ograniczone zabezpieczenia, jakie MŚP mogą zaoferować. Ograniczone zasoby mogą im również ograniczyć dostęp do informacji dotyczącej w szczególności nowych technologii i potencjalnych rynków. Aby ułatwić rozwój działalności gospodarczej MŚP niektóre kategorie pomocy powinny być zatem wyłączone z zakresu stosowania niniejszego rozporządzenia, jeżeli są przyznawane na rzecz takich przedsiębiorstw. Uzasadnione jest zatem wyłączenie takiej pomocy z wymogu zgłoszenia oraz założenie jedynie do celów stosowania niniejszego rozporządzenia, że - o ile kwota pomocy nie przekracza odpowiedniego progu powodującego obowiązek jej zgłoszenia - beneficjent, który spełnia warunki definicji MŚP przewidziane w niniejszym rozporządzeniu, boryka się z typowymi problemami rozwoju wywołanymi nieprawidłowościami w funkcjonowaniu rynku.
(55)
Ze względu na różnice między małymi a średnimi przedsiębiorstwami dla obu tych rodzajów przedsiębiorstw należy ustalić różne podstawowe progi intensywności pomocy i różne premie. Nieprawidłowości w funkcjonowaniu rynku, które odbijają się negatywnie na wszystkich MŚP, włącznie z dostępem do finansowania, powodują, w porównaniu ze średnimi przedsiębiorstwami, szczególnie wiele problemów w rozwoju małych przedsiębiorstw.
(56)
W oparciu o doświadczenie zdobyte podczas stosowania Wytycznych wspólnotowych w sprawie pomocy państwa na wspieranie inwestycji kapitału podwyższonego ryzyka w małych i średnich przedsiębiorstwach wydaje się, że we Wspólnocie występuje wiele specyficznych nieprawidłowości w funkcjonowaniu rynku kapitału podwyższonego ryzyka w odniesieniu do niektórych rodzajów inwestycji na niektórych etapach rozwoju przedsiębiorstw. Wynikają one z niedopasowania popytu i podaży kapitału podwyższonego ryzyka. Powoduje to nadmierne ograniczenie dostępnego na rynku kapitału podwyższonego ryzyka i brak funduszy dla przedsiębiorstw, nawet mimo ich ciekawego modelu działalności gospodarczej i szans na rozwój. Główna przyczyna nieprawidłowości w funkcjonowaniu rynku w odniesieniu do rynków kapitału podwyższonego ryzyka, która szczególnie wpływa na dostęp MŚP do kapitału i która może uzasadniać interwencję państwa, tkwi w niepełnych lub niesymetrycznych informacjach. Programy pomocy z wykorzystaniem kapitału podwyższonego ryzyka w formie funduszy inwestycyjnych zarządzanych na zasadach rynkowych, gdzie wystarczającą część środków stanowią środki pochodzące od inwestorów prywatnych w formie inwestycji na niepublicznym rynku kapitałowym, wspierające nastawione na zysk środki pomocy z wykorzystaniem kapitału podwyższonego ryzyka na rzecz przedsiębiorstw docelowych, powinny być więc, pod pewnymi warunkami, wyłączone z wymogu zgłoszenia. Warunki polegające na tym, że fundusze powinny być zarządzane na zasadach rynkowych, a środki pomocy z wykorzystaniem kapitału podwyższonego ryzyka być nastawione na zysk, nie powinny powstrzymać funduszy inwestycyjnych przed dokładnym adresowaniem swoich działań, szczególnie do konkretnych segmentów rynku, takich jak przedsiębiorstw zakładanych przez kobiety. Niniejsze rozporządzenie nie powinno wpłynąć na status Europejskiego Funduszu Inwestycyjnego i Europejskiego Banku Inwestycyjnego w rozumieniu wytycznych wspólnotowych w sprawie kapitału podwyższonego ryzyka.
(57)
Pomoc na działalność badawczą, rozwojową i innowacyjną może przyczynić się do wzrostu gospodarczego, wzmocnienia konkurencyjności i zwiększenia zatrudnienia. W oparciu o doświadczenie zdobyte podczas stosowania rozporządzenia (WE) nr 364/2004, Wspólnotowych zasad ramowych dotyczących pomocy państwa na działalność badawczo-rozwojową oraz Wspólnotowych zasad ramowych dotyczących pomocy państwa na działalność badawczą, rozwojową i innowacyjną wydaje się, że, uwzględniając dostępny potencjał MŚP i dużych przedsiębiorstw w zakresie badań i rozwoju, nieprawidłowości w funkcjonowaniu rynku mogą uniemożliwiać osiągnięcie optymalnej produkcji na rynku i prowadzić do braku efektywności. Taki brak efektywności najczęściej wiąże się z pozytywnymi efektami czynników zewnętrznych w stosunku do transferu wiedzy, związkami między dobrem publicznym i transferem wiedzy, niepełnymi lub niesymetrycznymi informacjami oraz problemami z koordynacją i tworzeniem sieci.
(58)
Pomoc na działalność badawczą, rozwojową i innowacyjną jest sprawą szczególnie istotną przede wszystkim dla MŚP, ponieważ jedną ze strukturalnych słabości małych i średnich przedsiębiorstw są trudności, jakich mogą one doświadczyć, starając się o dostęp do nowych wynalazków technologicznych, transferu technologii oraz wysoko wykwalifikowanego personelu. W związku z tym pomoc na projekty badawczo-rozwojowe, pomoc na techniczne studia wykonalności, pomoc na pokrycie kosztów praw własności przemysłowej dla MŚP jak również pomoc dla młodych, innowacyjnych małych przedsiębiorstw, pomoc na usługi doradcze w zakresie innowacji i usługi wsparcia innowacji oraz pomoc na tymczasowe zatrudnienie wysoko wykwalifikowanego personelu powinny być, pod pewnymi warunkami, wyłączone z wymogu zgłoszenia.
(59)
Jeśli chodzi o pomoc na projekty badawczo-rozwojowe, część projektu objęta pomocą powinna w pełni należeć do jednej z następujących kategorii: badania podstawowe, badania przemysłowe albo eksperymentalne prace rozwojowe. Jeżeli projekt składa się z różnych zadań, każde zadanie należy zaklasyfikować do kategorii badań podstawowych, badań przemysłowych albo eksperymentalnych prac rozwojowych, bądź też stwierdzić, że nie zalicza się do żadnej z tych kategorii. Klasyfikacja ta nie musi być chronologiczna i nie musi przechodzić sekwencyjnie od badań podstawowych do działalności zbliżonej do rynku. Zatem zadanie realizowane na późniejszym etapie projektu można zakwalifikować do kategorii badań przemysłowych. Podobnie nie wyklucza się możliwości zakwalifikowania zadania realizowanego na wcześniejszym etapie do kategorii eksperymentalnych prac rozwojowych.
(60)
W sektorze rolnictwa, niektóre środki pomocy na działalność badawczo-rozwojową w sektorze rolnictwa powinny być wyłączone, jeśli spełnione są warunki podobne do tych przewidzianych w szczególnych przepisach obowiązujących w sektorze rolnictwa na podstawie wspólnotowych zasad ramowych dotyczących pomocy państwa na działalność badawczą, rozwojową i innowacyjną. Jeśli nie są spełnione warunki szczególne, wówczas pomoc może zostać wyłączona, jeśli spełnia warunki określone w przepisach ogólnych niniejszego rozporządzenia dotyczących działalności badawczo-rozwojowej.
(61)
Wspieranie szkolenia i rekrutacji pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji lub niepełnosprawnych oraz rekompensata dodatkowych kosztów zatrudnienia pracowników niepełnosprawnych to niezwykle istotne cele polityki gospodarczej i społecznej Wspólnoty i państw członkowskich.
(62)
Pozytywne efekty szkoleń przekładają się zwykle na korzyści dla całego społeczeństwa, ponieważ szkolenia zwiększają zasoby wykwalifikowanych pracowników, z których czerpać mogą również inne przedsiębiorstwa, podnoszą konkurencyjność przemysłu wspólnotowego oraz odgrywają ważną rolę we wspólnotowej strategii zatrudnienia. Szkolenia, w tym e-learning, są również ważne z punktu widzenia budowania, zdobywania i rozpowszechniania wiedzy, niezwykle istotnego dobra publicznego. Ponieważ przedsiębiorstwa we Wspólnocie zasadniczo przeznaczają zbyt mało środków na szkolenia pracowników, szczególnie jeśli chodzi o szkolenia ogólne i nieprowadzące do natychmiastowych i konkretnych korzyści dla danego przedsiębiorstwa, pomoc państwa może skorygować tę nieprawidłowość w funkcjonowaniu rynku. Taka pomoc powinna być więc, pod pewnymi warunkami, wyłączona z obowiązku zgłoszenia. W związku ze szczególnymi problemami dotyczącymi MŚP oraz relatywnie wyższymi kosztami, jakie muszą one ponosić, inwestując w szkolenia, należy podwyższyć progi intensywności pomocy dla MŚP, powyżej których jest ona wyłączona z obowiązku zgłoszenia na mocy niniejszego rozporządzenia. Szczególny charakter szkoleń w sektorze transportu morskiego uzasadnia specjalne podejście w stosunku do tego sektora.
(63)
Szkolenia specjalistyczne różnią się od szkoleń ogólnych. Dozwolone progi intensywności pomocy powinny więc różnić się w zależności od rodzaju szkolenia i wielkości przedsiębiorstwa. Szkolenia ogólne zapewniają zdobycie kwalifikacji o szerokim zastosowaniu i znacznie zwiększają szanse zatrudnienia tak wyszkolonego pracownika. Zakłócenie konkurencji wywołane przez pomoc na ten cel jest stosunkowo niewielkie, stąd próg intensywności pomocy, powyżej którego jest ona wyłączona z obowiązku zgłoszenia, może być w tym przypadku wyższy. Szkolenia specjalistyczne, z których korzyści czerpie głównie dane przedsiębiorstwo, grożą poważniejszym zakłóceniem konkurencji, zatem próg intensywności pomocy, powyżej którego jest ona wyłączona z obowiązku zgłoszenia, powinien być w tym przypadku dużo niższy. Szkolenia należy uznać za ogólne również wtedy, gdy dotyczą zarządzania środowiskiem, innowacji ekologicznych lub odpowiedzialności społecznej przedsiębiorstw i w ten sposób zwiększają możliwości zrealizowania przez beneficjenta celów ogólnych w obszarze ochrony środowiska.
(64)
Niektóre kategorie pracowników niepełnosprawnych lub znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji wciąż mają trudności z wejściem na rynek pracy. W związku z tym uzasadnione jest stosowanie przez organy publiczne środków mających na celu zachęcenie przedsiębiorstw do zwiększenia zatrudnienia, szczególnie pracowników należących do wspomnianych kategorii. Koszty zatrudnienia stanowią część kosztów operacyjnych każdego przedsiębiorstwa. Jest zatem szczególnie istotne, aby pomoc na zatrudnienie pracowników niepełnosprawnych lub znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji miała pozytywny wpływ na poziom zatrudnienia wspomnianych kategorii pracowników, a nie tylko umożliwiała przedsiębiorstwom ograniczenie kosztów, które musiałyby ponieść w przypadku nieotrzymania pomocy. Pomoc taka powinna być więc wyłączona z obowiązku zgłoszenia jeśli istnieje prawdopodobieństwo, że przyczyni się ona do ponownego wejścia tych kategorii pracowników na rynek pracy lub, w przypadku pracowników niepełnosprawnych, do ponownego wejścia na ten rynek i utrzymania się na nim.
(65)
Pomoc na zatrudnianie pracowników niepełnosprawnych w formie subsydiów płacowych może być obliczana na podstawie szczególnego stopnia niepełnosprawności danego pracownika niepełnosprawnego lub przewidziana jako kwota ryczałtowa, pod warunkiem że żadna z tych metod nie prowadzi do uzyskania pomocy przekraczającej maksymalną intensywność pomocy dla każdego z danych pracowników indywidualnych.
(66)
Właściwe jest ustalenie przepisów przejściowych dla pomocy indywidualnej, która została przyznana przed wejściem w życie niniejszego rozporządzenia i nie została zgłoszona, co stanowi naruszenie zobowiązania przewidzianego w art. 88 ust. 3 Traktatu. Wraz z uchyleniem rozporządzenia (WE) nr 1628/2006 możliwa będzie dalsza realizacja istniejących wyłączonych programów regionalnej pomocy inwestycyjnej na warunkach przewidzianych w tym rozporządzeniu, zgodnie z jego art. 9 ust. 2 akapit drugi.
(67)
W świetle doświadczenia Komisji w tej dziedzinie, a w szczególności częstotliwości, z jaką powszechnie niezbędne jest korygowanie polityki w zakresie pomocy państwa, właściwe jest ograniczenie okresu stosowania niniejszego rozporządzenia. W przypadku wygaśnięcia niniejszego rozporządzenia i nieprzedłużenia okresu jego stosowania, programy pomocy już wyłączone na mocy niniejszego rozporządzenia powinny być nadal wyłączone przez okres sześciu miesięcy, aby państwa członkowskie miały czas na dostosowanie.
(68)
Rozporządzenia (WE) nr 70/2001, (WE) nr 68/2001 oraz (WE) nr 2204/2002 wygasły dnia 30 czerwca 2008 r., a rozporządzenie (WE) nr 1628/2006 powinno zostać uchylone,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
SPIS TREŚCI
Rozdział I
PRZEPISY OGÓLNE
Artykuł 1
Zakres stosowania
Artykuł 2
Definicje
Artykuł 3
Warunki wyłączenia
Artykuł 4
Intensywność pomocy i koszty kwalifikowalne
Artykuł 5
Przejrzystość pomocy
Artykuł 6
Progi pomocy indywidualnej powodujące obowiązek powiadomienia
Artykuł 7
Kumulacja
Artykuł 8
Efekt zachęty
Artykuł 9
Przejrzystość
Artykuł 10
Monitorowanie
Artykuł 11
Sprawozdania roczne
Artykuł 12
Szczególne warunki mające zastosowanie do pomocy inwestycyjnej
Rozdział II
PRZEPISY SZCZEGÓLNE DOTYCZĄCE RÓŻNYCH KATEGORII POMOCY
Sekcja 1
Pomoc regionalna
Artykuł 13
Regionalna pomoc inwestycyjna i pomoc na zatrudnienie
Artykuł 14
Pomoc dla nowo utworzonych małych przedsiębiorstw
Sekcja 2
Pomoc inwestycyjna i na zatrudnienie dla małych i średnich przedsiębiorstw
Artykuł 15
Pomoc inwestycyjna i pomoc na zatrudnienie dla małych i średnich przedsiębiorstw
Sekcja 3
Pomoc na przedsiębiorczość kobiet
Artykuł 16
Pomoc na rzecz małych przedsiębiorstw nowo utworzonych przez kobiety
Sekcja 4
Pomoc na ochronę środowiska
Artykuł 17
Definicje
Artykuł 18
Pomoc inwestycyjna umożliwiająca przedsiębiorstwom zastosowanie norm surowszych niż normy wspólnotowe w zakresie ochrony środowiska lub podniesienie poziomu ochrony środowiska w przypadku braku norm wspólnotowych
Artykuł 19
Pomoc na nabycie nowych środków transportu spełniających normy surowsze niż normy wspólnotowe lub podnoszących poziom ochrony środowiska w przypadku braku norm wspólnotowych
Artykuł 20
Pomoc na szybkie przystosowanie małych i średnich przedsiębiorstw do przyszłych norm wspólnotowych
Artykuł 21
Pomoc w obszarze ochrony środowiska na inwestycje zwiększające oszczędność energii
Artykuł 22
Pomoc inwestycyjna w obszarze ochrony środowiska na układy kogeneracji o wysokiej sprawności
Artykuł 23
Pomoc inwestycyjna w obszarze ochrony środowiska na propagowanie energii ze źródeł odnawialnych
Artykuł 24
Pomoc na badania środowiska
Artykuł 25
Pomoc na ochronę środowiska w formie ulg podatkowych
Sekcja 5
Pomoc na usługi doradcze dla małych i średnich przedsiębiortsw oraz udział małych i średnich przedsiębiorstw w targach
Artykuł 26
Pomoc na rzecz małych i średnich przedsiębiorstw na usługi doradcze
Artykuł 27
Pomoc na udział małych i średnich przedsiębiorstw w targach
Sekcja 6
Pomoc w formie kapitału podwyższonego ryzyka
Artykuł 28
Definicje
Artykuł 29
Pomoc w formie kapitału podwyższonego ryzyka
Sekcja 7
Pomoc na działalność badawczą, rozwojową i innowacyjną
Artykuł 30
Definicje
Artykuł 31
Pomoc na projekty badawczo-rozwojowe
Artykuł 32
Pomoc na techniczne studia wykonalności
Artykuł 33
Pomoc na pokrycie kosztów praw własności przemysłowej dla małych i średnich przedsiębiorstw
Artykuł 34
Pomoc na działalność badawczo-rozwojową w sektorach rolnictwa i rybołówstwa
Artykuł 35
Pomoc dla młodych innowacyjnych przedsiębiorstw
Artykuł 36
Pomoc na usługi doradcze w zakresie innowacji i usługi wsparcia innowacji
Artykuł 37
Pomoc na tymczasowe zatrudnienie wysoko wykwalifikowanego personelu
Sekcja 8
Pomoc szkoleniowa
Artykuł 38
Definicje
Artykuł 39
Pomoc szkoleniowa
Sekcja 9
Pomoc dla pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji oraz pracowników niepełnosprawnych
Artykuł 40
Pomoc w formie subsydiów płacowych na rekrutację pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji
Artykuł 41
Pomoc w formie subsydiów płacowych na zatrudnianie pracowników niepełnosprawnych
Artykuł 42
Pomoc na rekompensatę dodatkowych kosztów związanych z zatrudnianiem pracowników niepełnosprawnych
Rozdział III
PRZEPISY KOŃCOWE
Artykuł 43
Uchylenie
Artykuł 44
Przepisy przejściowe
Artykuł 45
Wejście w życie i stosowanie
Załącznik I
Definicja małych i średnich przedsiębiorstw
Załącznik II
Formularz informacji zbiorczych dotyczących pomocy na działalność badawczo-rozwojową w ramach rozszerzonego obowiązku sprawozdawczego, o którym mowa w art. 9 ust. 4
Formularz informacji zbiorczych dotyczących pomocy na duże projekty inwestycyjne w ramach rozszerzonego obowiązku sprawozdawczego, o którym mowa w art. 9 ust. 4
Załącznik III
Formularz informacji zbiorczych w ramach obowiązku sprawozdawczego określonego w art. 9 ust. 1
ROZDZIAŁ I
PRZEPISY OGÓLNE
Artykuł 1
Zakres stosowania
1. Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie do następujących kategorii pomocy:
a)
pomoc regionalna;
b)
pomoc inwestycyjna i na zatrudnienie dla MŚP;
c)
pomoc na zakładanie przedsiębiorstw przez kobiety;
d)
pomoc na ochronę środowiska;
e)
pomoc na usługi doradcze dla MŚP i udział MŚP w targach;
f)
pomoc w formie kapitału podwyższonego ryzyka;
g)
pomoc na działalność badawczą, rozwojową i innowacyjną;
h)
pomoc szkoleniowa;
i)
pomoc dla pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji lub niepełnosprawnych.
2. Rozporządzenie nie ma zastosowania do:
a)
pomocy przyznawanej na działalność związaną z wywozem, tj. pomocy bezpośrednio związanej z ilością wywożonych produktów, z tworzeniem i funkcjonowaniem sieci dystrybucyjnej lub z innymi wydatkami bieżącymi związanymi z prowadzeniem działalności wywozowej;
b)
pomocy uwarunkowanej pierwszeństwem użycia towarów produkcji krajowej w stosunku do towarów sprowadzanych z zagranicy.
3. Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie do pomocy we wszystkich sektorach gospodarki z wyjątkiem:
a)
pomocy wspierającej działalność w sektorach rybołówstwa i akwakultury objętych rozporządzeniem Rady (WE) nr 104/2000 (24) z wyjątkiem pomocy szkoleniowej, pomocy w formie kapitału podwyższonego ryzyka, pomocy na działalność badawczą, rozwojową i innowacyjną oraz pomocy dla pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji i pracowników niepełnosprawnych;
b)
pomocy wspierającej produkcję podstawową produktów rolnych z wyjątkiem pomocy szkoleniowej, pomocy w formie kapitału podwyższonego ryzyka, pomocy na działalność badawczo-rozwojową, pomocy na ochronę środowiska oraz pomocy dla pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji i pracowników niepełnosprawnych, w zakresie w jakim wymienione kategorie pomocy nie są objęte rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1857/2006;
c)
pomocy wspierającej przetwarzanie i wprowadzanie do obrotu produktów rolnych w następujących przypadkach:
(i)
kiedy wysokość pomocy ustalana jest na podstawie ceny lub ilości takich produktów nabytych od producentów surowców lub wprowadzonych na rynek przez przedsiębiorstwa objęte pomocą, lub
(ii)
kiedy przyznanie pomocy zależy od faktu jej przekazania w części lub w całości producentom surowców;
d)
pomocy wspierającej działalność w sektorze węglowym, z wyjątkiem pomocy szkoleniowej, pomocy na działalność badawczą, rozwojową i innowacyjną oraz pomocy na ochronę środowiska;
e)
pomocy regionalnej wspierającej działalność w sektorze hutnictwa żelaza i stali;
f)
pomocy regionalnej wspierającej działalność w sektorze budownictwa okrętowego;
g)
pomocy regionalnej wspierającej działalność w sektorze włókien syntetycznych.
4. Niniejsze rozporządzenie nie ma zastosowania do programów pomocy regionalnej przeznaczonych dla konkretnych sektorów działalności gospodarczej w obszarze produkcji bądź usług. Programów dotyczących turystyki nie uważa się za przeznaczone dla konkretnych sektorów.
5. Niniejsze rozporządzenie nie ma zastosowania do pomocy ad hoc przyznawanej dużym przedsiębiorstwom, z wyjątkiem sytuacji przewidzianych w art. 13 ust. 1.
6. Niniejsze rozporządzenie nie ma zastosowania do:
a)
programów pomocy, które nie wykluczają wyraźnie możliwości przekazania pomocy indywidualnej na rzecz przedsiębiorstwa, na którym ciąży obowiązek zwrotu pomocy wynikający z wcześniejszej decyzji Komisji uznającej pomoc za niezgodną z prawem i ze wspólnym rynkiem;
b)
pomocy ad hoc na rzecz przedsiębiorstwa, na którym ciąży obowiązek zwrotu pomocy wynikający z wcześniejszej decyzji Komisji uznającej pomoc za niezgodną z prawem i ze wspólnym rynkiem;
c)
pomocy dla zagrożonych przedsiębiorstw.
7. Dla celów ust. 6 lit. c), MŚP uważa się za zagrożone przedsiębiorstwo, jeżeli spełnia następujące warunki:
a)
w przypadku spółki z ograniczoną odpowiedzialnością - jeżeli ponad połowa jej zarejestrowanego kapitału została utracona, w tym ponad jedna czwarta w okresie poprzedzających 12 miesięcy; lub
b)
w przypadku spółki, której przynajmniej niektórzy członkowie są w sposób nieograniczony odpowiedzialni za długi spółki - jeżeli ponad połowa jej kapitału według sprawozdania finansowego została utracona, w tym ponad jedna czwarta w okresie poprzedzających 12 miesięcy; lub
c)
bez względu na rodzaj spółki, jeżeli zgodnie z prawodawstwem krajowym podlega zbiorowemu postępowaniu w sprawie niewypłacalności.
Dla celów niniejszego rozporządzenia, MŚP, które działają krócej niż trzy lata nie uważa się za zagrożone odnośnie tego okresu, chyba, że MŚP spełnia warunek określony w akapicie pierwszym lit. c).
Artykuł 2
Definicje
Do celów niniejszego rozporządzenia przyjmuje się następujące definicje:
1)
„pomoc” oznacza każdy środek spełniający wszystkie kryteria, o których mowa w art. 87 ust. 1 Traktatu;
2)
„program pomocy” oznacza każdy akt prawny, na podstawie którego, bez dodatkowych środków wykonawczych, można przyznać pomoc indywidualną przedsiębiorstwom, określonym w sposób ogólny w tym akcie, oraz każdy akt prawny, na podstawie którego przedsiębiorstwu lub przedsiębiorstwom można przyznać pomoc niezwiązaną z konkretnym projektem na czas nieokreślony i/lub o nieokreślonej wysokości;
3)
„pomoc indywidualna” oznacza:
a)
pomoc ad hoc; oraz
b)
pomoc podlegającą zgłoszeniu na podstawie programu pomocy;
4)
„pomoc ad hoc” oznacza pomoc indywidualną przyznawaną poza programem pomocy;
5)
„intensywność pomocy” oznacza kwotę pomocy wyrażoną jako odsetek kosztów kwalifikowalnych;
6)
„pomoc przejrzysta” oznacza pomoc, w przypadku której można dokładnie obliczyć z wyprzedzeniem ekwiwalent dotacji brutto bez konieczności przeprowadzania oceny ryzyka;
7)
„małe i średnie przedsiębiorstwa” lub „MŚP” oznaczają przedsiębiorstwa spełniające kryteria, o których mowa w załączniku I;
8)
„duże przedsiębiorstwa” oznaczają przedsiębiorstwa niespełniające kryteriów, o których mowa w załączniku I;
9)
„obszary objęte pomocą” oznaczają regiony kwalifikujące się do objęcia pomocą regionalną zgodnie z mapą pomocy regionalnej zatwierdzoną dla danego państwa członkowskiego na lata 2007-2013;
10)
„rzeczowe aktywa trwałe” oznaczają, bez uszczerbku dla przepisów art. 17 ust. 12, aktywa w postaci gruntów, budynków, zakładu, urządzeń i wyposażenia. W sektorze transportowym, środków transportu i urządzeń transportowych nie uznaje się za aktywa kwalifikujące się do pomocy, chyba że chodzi o pomoc regionalną i z wyłączeniem transportu drogowego i lotniczego;
11)
„wartości niematerialne i prawne” oznaczają aktywa pochodzące z transferu technologii poprzez nabycie praw patentowych, licencji, know-how lub nieopatentowanej wiedzy technicznej;
12)
„duży projekt inwestycyjny” oznacza inwestycję w środki trwałe, której koszty kwalifikowalne przekraczają 50 mln EUR, według obliczeń na podstawie cen i kursów wymiany obowiązujących w dniu przyznania pomocy;
13)
„liczba pracowników” oznacza liczbę rocznych jednostek roboczych (RJR), to jest liczbę pracowników zatrudnionych na pełnych etatach w ciągu jednego roku, przy czym praca w niepełnym wymiarze godzin oraz praca sezonowa wyrażone są ułamkowymi częściami jednostek RJR;
14)
„miejsca pracy powstałe bezpośrednio w wyniku realizacji projektu inwestycyjnego” oznaczają miejsca pracy związane z działalnością, której dotyczy inwestycja, w tym miejsca pracy utworzone w wyniku wzrostu stopnia wykorzystania zdolności produkcyjnych stworzonych wskutek inwestycji;
15)
„koszty płacy” oznaczają pełen koszt, jaki faktycznie ponosi beneficjent pomocy z tytułu zatrudnienia pracowników i obejmują:
a)
wynagrodzenie brutto, przed opodatkowaniem;
b)
składki obowiązkowe, takie jak składki na ubezpieczenie społeczne; oraz
c)
koszty opieki nad dziećmi i nad rodzicami;
16)
„pomoc inwestycyjna i na zatrudnienie dla MŚP” oznacza pomoc spełniającą warunki, o których mowa w art. 15;
17)
„pomoc inwestycyjna” oznacza regionalną pomoc inwestycyjną i pomoc na zatrudnienie zgodnie z art. 13, pomoc inwestycyjną i pomoc na zatrudnienie dla MŚP zgodnie z art. 15 oraz pomoc inwestycyjną na ochronę środowiska zgodnie z art. 18-23;
18)
„pracownik znajdujący się w szczególnie niekorzystnej sytuacji” oznacza każdą osobę, która:
a)
jest bez stałego zatrudnienia za wynagrodzeniem w okresie ostatnich sześciu miesięcy; lub
b)
nie ma wykształcenia ponadgimnazjalnego lub zawodowego (ISCED 3); lub
c)
jest w wieku ponad 50 lat; lub
d)
jest osobą dorosłą mieszkającą samotnie, mającą na utrzymaniu co najmniej jedną osobę; lub
e)
pracuje w sektorze lub zawodzie w państwie członkowskim, w którym dysproporcja kobiet i mężczyzn jest co najmniej o 25 % większa niż średnia dysproporcja we wszystkich sektorach gospodarki w tym państwie członkowskim i należy do tej grupy stanowiącej mniejszość; lub
f)
jest członkiem mniejszości etnicznej w państwie członkowskim, który w celu zwiększenia szans na uzyskanie dostępu do stałego zatrudnienia musi poprawić znajomość języka, uzupełnić szkolenia zawodowe lub zwiększyć doświadczenie zawodowe;
19)
„pracownik znajdujący się w bardzo niekorzystnej sytuacji” oznacza każdą osobę, która jest bezrobotna przez co najmniej 24 miesiące;
20)
„pracownik niepełnosprawny” oznacza każdą osobę,
a)
która została uznana za osobę niepełnosprawną na mocy prawa krajowego; lub
b)
u której rozpoznano ograniczenie wynikające z upośledzenia sprawności fizycznej, umysłowej lub psychicznej;
21)
„zatrudnienie chronione” oznacza zatrudnienie w przedsiębiorstwie, w którym co najmniej 50 % pracowników jest niepełnosprawnych;
22)
„produkt rolny” oznacza:
a)
produkty wymienione w załączniku I do Traktatu, z wyjątkiem produktów rybołówstwa i akwakultury objętych rozporządzeniem (WE) nr 104/2000;
b)
produkty objęte kodami CN 4502, 4503 i 4504 (korek i artykuły z korka);
c)
produkty mające imitować lub zastępować mleko i przetwory mleczne, o których mowa w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1234/2007 (25);
23)
„przetwarzanie produktu rolnego” oznacza czynności dokonywane na produkcie rolnym, w wyniku których powstaje produkt będący również produktem rolnym, z wyjątkiem czynności wykonywanych w gospodarstwach, niezbędnych do przygotowania produktów zwierzęcych lub roślinnych do pierwszej sprzedaży;
24)
„obrót produktem rolnym” oznacza przechowywanie lub wystawianie produktu w celu sprzedaży, oferowanie go na sprzedaż, dostawę lub każdy inny sposób wprowadzania produktu na rynek, z wyjątkiem jego pierwszej sprzedaży przez producenta surowców na rzecz podmiotów zajmujących się odsprzedażą lub przetwórstwem oraz czynności przygotowujących produkt do pierwszej sprzedaży; sprzedaż produktu przez producenta surowców konsumentowi końcowemu uznaje się za wprowadzanie do obrotu, jeśli następuje w odpowiednio wydzielonym do tego celu miejscu;
25)
„turystyka” obejmuje następujące obszary działalności zgodnie z klasyfikacją NACE Rev. 2:
a)
NACE 55: Zakwaterowanie;
b)
NACE 56: Działalność usługowa związana z wyżywieniem;
c)
NACE 79: Działalność organizatorów turystyki, pośredników i agentów turystycznych oraz pozostała działalność usługowa w zakresie rezerwacji i działalności z nią związane;
d)
NACE 90: Działalność twórcza związana z kulturą i rozrywką;
e)
NACE 91: Działalność bibliotek, archiwów, muzeów oraz pozostała działalność związana z kulturą;
f)
NACE 93: Działalność sportowa, rozrywkowa i rekreacyjna;
26)
„zaliczka zwrotna” oznacza pożyczkę na realizację projektu, wypłacaną w jednej lub kilku ratach, której warunki spłaty zależą od wyników realizacji projektu badawczo-rozwojowo-innowacyjnego;
27)
„kapitał podwyższonego ryzyka” oznacza finansowanie kapitałowe lub quasi-kapitałowe zapewniane przedsiębiorstwom na początkowych etapach rozwoju (faza zalążkowa, rozruch i ekspansja);
28)
„nowe przedsiębiorstwo utworzone przez kobietę” oznacza małe przedsiębiorstwo spełniające następujące warunki:
a)
jedna lub więcej kobiet jest w posiadaniu co najmniej 51 % kapitału danego małego przedsiębiorstwa lub są one zarejestrowane jako właścicielki danego małego przedsiębiorstwa; oraz
b)
osobą odpowiedzialną za zarządzanie danym małym przedsiębiorstwem jest kobieta;
29)
„sektor hutnictwa żelaza i stali” oznacza wszystkie działania związane z produkcją co najmniej jednego z poniższych produktów:
a)
surówka i stopy żelaza:
surówka do produkcji stali, surówka odlewnicza i inna surówka, surówka zwierciadlista oraz stal żelazowo-manganowa wysokowęglowa, bez innych stopów żelaza;
b)
produkty z żelaza surowe lub półprodukty, stal węglowa lub stal specjalna:
stal ciekła odlewana lub nieodlewana we wlewki, wraz z wlewkami do kucia, półprodukty: kęsiska kwadratowe, kęsy i kęsiska płaskie; blachówka i blachówka do wyrobu blachy białej; szerokie zwoje walcowane na gorąco, z wyjątkiem produkcji stali ciekłej do odlewów z małych i średnich odlewni;
c)
obrabiane na gorąco produkty z żelaza, stal węglowa lub stal specjalna:
szyny, podkłady, nakładki stykowe, podkładki pod szyny, dwuteowniki, kształtowniki o dużym przekroju 80 mm i więcej, kształtowniki grodzicowe, pręty i kształtowniki o przekroju do 80 mm i elementy płaskie do 150 mm, walcówka, rury o przekroju okrągłym i prostokątnym, taśmy i blachy walcowane na gorąco (wraz z taśmą rurową), blacha gruba walcowana na gorąco (powleczona lub nie), blacha cienka i gruba o grubości 3 mm i więcej, uniwersalna blacha gruba o grubości 150 mm i więcej, z wyjątkiem drutu i wyrobów z drutu, prętów ciągnionych i szlifowanych lub polerowanych oraz odlewów żeliwnych;
d)
produkty wykończone na zimno:
blacha biała, blacha biała matowa, blacha czarna, blacha ocynkowana, inne blachy powlekane, blacha walcowana na zimno, blacha elektrotechniczna i taśma na blachę białą, blacha gruba walcowana na zimno, w zwojach i w pasach;
e)
rury:
wszystkie rury stalowe bez szwu, rury stalowe spawane o przekroju większym niż 406,4 mm;
30)
„sektor włókien syntetycznych” oznacza:
a)
ekstruzję/teksturyzację wszystkich głównych rodzajów włókien oraz przędzy na bazie poliestru, poliamidu, akrylu lub polipropylenu, niezależnie od ich końcowego przeznaczenia; lub
b)
polimeryzację (w tym także polikondensację), gdy stanowi ona integralny element ekstruzji na poziomie wykorzystywanych urządzeń; lub
c)
każdy dodatkowy proces związany z jednoczesną instalacją mocy produkcyjnych do ekstruzji/teksturyzacji przez przyszłego beneficjenta lub przez inne przedsiębiorstwo z grupy, do której należy beneficjent, który to proces, w ramach danej działalności gospodarczej, jest zintegrowany z taką zdolnością produkcyjną na poziomie wykorzystanych urządzeń.
Artykuł 3
Warunki wyłączenia
1. Programy pomocy spełniające wszystkie warunki przewidziane w rozdziale I oraz w odpowiednich przepisach rozdziału II niniejszego rozporządzenia są zgodne ze wspólnym rynkiem w rozumieniu art. 87 ust. 3 Traktatu i wyłączone z wymogu zgłoszenia, o którym mowa w art. 88 ust. 3 Traktatu, o ile każda pomoc indywidualna przyznana w ramach takiego programu spełnia wszystkie warunki niniejszego rozporządzenia, a program zawiera wyraźne odesłanie do niniejszego rozporządzenia przez zamieszczenie jego tytułu i danych dotyczących publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
2. Pomoc indywidualna udzielana w ramach programu, o którym mowa w ust. 1, jest zgodna ze wspólnym rynkiem w rozumieniu art. 87 ust. 3 Traktatu i wyłączona z wymogu zgłoszenia, o którym mowa w art. 88 ust. 3 Traktatu, o ile pomoc taka spełnia wszystkie warunki przewidziane w rozdziale I oraz w odpowiednich przepisach rozdziału II niniejszego rozporządzenia, a indywidualny środek pomocy zawiera wyraźne odesłanie do odpowiednich przepisów niniejszego rozporządzenia przez przywołanie odpowiednich przepisów, tytułu niniejszego rozporządzenia i danych dotyczących jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
3. Pomoc ad hoc spełniająca wszystkie warunki przewidziane w rozdziale I oraz w odpowiednich przepisach rozdziału II niniejszego rozporządzenia jest zgodna ze wspólnym rynkiem w rozumieniu art. 87 ust. 3 Traktatu i wyłączona z wymogu zgłoszenia, o którym mowa w art. 88 ust. 3 Traktatu, pod warunkiem że zawiera wyraźne odesłanie do odpowiednich przepisów niniejszego rozporządzenia przez przywołanie odpowiednich przepisów, tytułu niniejszego rozporządzenia i danych dotyczących jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Artykuł 4
Intensywność pomocy i koszty kwalifikowalne
1. Do celów obliczania intensywności pomocy stosuje się kwoty przed potrąceniem podatku lub innych opłat. W przypadkach, gdy pomoc udzielana jest w formie innej niż dotacja jako kwotę pomocy przyjmuje się ekwiwalent dotacji. Wartość pomocy wypłacanej w kilku ratach jest dyskontowana na dzień jej przyznania. Jako stopę procentową stosowaną do dyskontowania stosuje się stopę referencyjną mającą zastosowanie w momencie przyznania pomocy.
2. W przypadkach gdy pomoc udzielana jest w postaci zwolnień podatkowych lub obniżenia podatków należnych w przyszłości, z zastrzeżeniem przestrzegania określonej intensywności pomocy zdefiniowanej w postaci ekwiwalentu dotacji brutto, dyskontowanie rat pomocy następuje na podstawie stóp referencyjnych obowiązujących w czasie, gdy poszczególne przywileje podatkowe stają się skuteczne.
3. Dokumentacja dotycząca kosztów kwalifikowalnych jest klarowna i rozpisana na poszczególne pozycje.
Artykuł 5
Przejrzystość pomocy
1. Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie wyłącznie do pomocy przejrzystej.
Za przejrzyste uznaje się w szczególności następujące kategorie pomocy:
a)
pomoc w formie dotacji oraz dopłat do oprocentowania;
b)
pomoc w formie pożyczek, gdzie ekwiwalent dotacji brutto oblicza się na podstawie stopy referencyjnej obowiązującej w dniu przyznania pomocy;
c)
pomoc w formie programów gwarancyjnych:
(i)
gdzie metoda obliczania ekwiwalentu dotacji brutto została zaakceptowana po uprzednim zgłoszeniu jej Komisji w kontekście stosowania niniejszego rozporządzenia lub rozporządzenia (WE) nr 1628/2006, a zaakceptowana metoda wyraźnie odnosi się do tego rodzaju gwarancji i tego rodzaju transakcji podstawowych, jakie w danym przypadku wchodzą w grę; lub
(ii)
jeżeli beneficjentem jest małe lub średnie przedsiębiorstwo i ekwiwalent dotacji brutto obliczono na podstawie bezpiecznych stawek, o których mowa w obwieszczeniu Komisji w sprawie zastosowania art. 87 i 88 Traktatu do pomocy państwowej w formie gwarancji;
d)
pomoc w formie środków fiskalnych, gdzie środek przewiduje pewien maksymalny poziom, tak aby nie przekroczono poziomu mającego zastosowanie.
2. Następujących kategorii pomocy nie uznaje się za przejrzyste:
a)
pomocy w formie dokapitalizowania, bez uszczerbku dla przepisów szczególnych dotyczących kapitału podwyższonego ryzyka;
b)
pomocy w formie kapitału podwyższonego ryzyka, z wyjątkiem pomocy spełniającej warunki art. 29.
3. Pomoc w formie zaliczek zwrotnych uznaje się za przejrzystą tylko wówczas, gdy całkowita kwota zaliczki nie przekracza poziomów mających zastosowanie zgodnie z niniejszym rozporządzeniem. Jeśli poziom wyrażony jest jako intensywność pomocy, wówczas całkowita kwota zaliczki zwrotnej, wyrażona jako odsetek kosztów kwalifikowalnych, nie przekracza intensywności pomocy mającej zastosowanie w danym przypadku.
Artykuł 6
Progi pomocy indywidualnej powodujące obowiązek powiadomienia
1. Niniejsze rozporządzenie nie ma zastosowania do żadnej pomocy indywidualnej, przyznanej ad hoc lub w ramach programu pomocy, której ekwiwalent dotacji brutto przekracza następujące progi:
a)
w przypadku pomocy inwestycyjnej i pomocy na zatrudnienie dla MŚP: 7,5 mln EUR dla jednego przedsiębiorstwa na jeden projekt inwestycyjny;
b)
w przypadku pomocy inwestycyjnej na ochronę środowiska: 7,5 mln EUR dla jednego przedsiębiorstwa na jeden projekt inwestycyjny;
c)
w przypadku pomocy na rzecz MŚP na usługi doradcze: 2 mln EUR dla jednego przedsiębiorstwa na jeden projekt;
d)
w przypadku pomocy na udział MŚP w targach: 2 mln EUR dla jednego przedsiębiorstwa na jeden projekt;
e)
w przypadku pomocy na projekty badawczo-rozwojowe i studia wykonalności:
(i)
jeżeli projekt obejmuje głównie badania podstawowe: 20 milionów EUR dla jednego przedsiębiorstwa na jeden projekt/studium wykonalności;
(ii)
jeżeli projekt obejmuje głównie badania przemysłowe: 10 milionów EUR dla jednego przedsiębiorstwa na jeden projekt/studium wykonalności;
(iii)
dla wszystkich innych projektów: 7,5 mln EUR dla jednego przedsiębiorstwa na jeden projekt/studium wykonalności;
(iv)
w przypadku projektów EUREKA kwoty określone w punktach (i), (ii) i (iii) ulegają podwojeniu;
f)
w przypadku pomocy na pokrycie kosztów praw własności przemysłowej dla MŚP: 5 mln EUR dla jednego przedsiębiorstwa na jeden projekt;
g)
w przypadku pomocy szkoleniowej: 2 mln EUR na jeden projekt szkoleniowy;
h)
w przypadku pomocy na rekrutację pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji: 5 mln EUR dla jednego przedsiębiorstwa rocznie;
i)
w przypadku pomocy na zatrudnienie pracowników niepełnosprawnych obejmującej pokrycie kosztów płacy: 10 mln EUR dla jednego przedsiębiorstwa rocznie;
j)
w przypadku pomocy w formie rekompensaty dodatkowych kosztów związanych z zatrudnieniem pracowników niepełnosprawnych: 10 mln EUR dla jednego przedsiębiorstwa rocznie.
Do celów określenia odpowiedniego progu mającego zastosowanie do pomocy na projekty badawczo-rozwojowe i studia wykonalności zgodnie z lit. e) uznaje się, że projekt obejmuje „głównie” badania podstawowe lub „głównie” badania przemysłowe, jeśli działania należące odpowiednio do kategorii badań podstawowych lub badań przemysłowych pochłaniają ponad połowę kosztów kwalifikowalnych projektu. Jeśli określenie przeważającego charakteru projektu na podstawie tych kategorii jest niemożliwe, zastosowanie ma niższy próg.
2. Regionalna pomoc inwestycyjna na duże projekty inwestycyjne podlega zgłoszeniu Komisji, jeśli całkowita kwota pomocy ze wszystkich źródeł przekracza 75 % maksymalnej kwoty pomocy, jaką otrzymałaby inwestycja, której koszty kwalifikowalne wynoszą 100 mln EUR, przy zastosowaniu standardowego progu pomocy obowiązującego w przypadku dużych przedsiębiorstw zgodnie z zatwierdzoną mapą pomocy regionalnej w dniu przyznania pomocy.
Artykuł 7
Kumulacja
1. Do celów ustalenia, czy przestrzegane są określone w art. 6 progi pomocy indywidualnej powodujące obowiązek powiadomienia oraz określone w Rozdziale II progi maksymalnej intensywności pomocy, uwzględnia się całkowitą kwotę pomocy ze środków publicznych dla projektu lub działań objętych pomocą, niezależnie od tego, czy pomoc pochodzi ze źródeł lokalnych, regionalnych, krajowych czy wspólnotowych.
2. Pomoc wyłączoną na mocy niniejszego rozporządzenia można kumulować z inną pomocą wyłączoną na mocy niniejszego porozumienia pod warunkiem, że oba środki pomocy dotyczą różnych, możliwych do określenia, kosztów kwalifikowalnych.
3. Pomocy wyłączonej na mocy niniejszego rozporządzenia nie można kumulować z żadną inną pomocą wyłączoną na mocy niniejszego rozporządzenia ani z pomocą de minimis spełniającą warunki, o których mowa w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1998/2006 (26), ani z inną pomocą finansowaną przez Wspólnotę w odniesieniu do tych samych - częściowo lub w całości - kosztów kwalifikowalnych, jeżeli wynikiem tej kumulacji byłoby przekroczenie najwyższego progu intensywności pomocy lub kwoty pomocy mającej zastosowanie do tej pomocy na mocy niniejszego rozporządzenia.
4. Tytułem odstępstwa od przepisów ust. 3, pomoc dla pracowników niepełnosprawnych, zgodnie z art. 41 i 42, można kumulować z pomocą wyłączoną na mocy niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do tych samych kosztów kwalifikowalnych, przekraczając najwyższe progi mające zastosowanie na mocy niniejszego rozporządzenia pod warunkiem, że w wyniku tej kumulacji intensywność pomocy nie przekroczy 100 % odpowiednich kosztów w okresie zatrudnienia danych pracowników.
5. W odniesieniu do kumulacji środków pomocy wyłączonych na mocy niniejszego rozporządzenia, w których można określić koszty kwalifikowalne, oraz środków pomocy wyłączonych na mocy niniejszego rozporządzenia, w których nie można określić kosztów kwalifikowalnych, mają zastosowanie następujące warunki:
a)
w przypadku przedsiębiorstwa, które otrzymało pomoc w ramach środka pomocy w formie kapitału podwyższonego ryzyka w rozumieniu art. 29, i które w ciągu trzech lat od pierwszej inwestycji z udziałem kapitału podwyższonego ryzyka ubiega się o pomoc w zakresie stosowania niniejszego rozporządzenia, odpowiednie progi pomocy lub maksymalne kwoty dopuszczalne na mocy niniejszego rozporządzenia zasadniczo zmniejsza się o 50 %, a w przypadku przedsiębiorstw działających na obszarach objętych pomocą o 20 %. Kwota zmniejszenia pomocy nie przekracza całkowitej kwoty otrzymanego kapitału podwyższonego ryzyka. Zmniejszenie nie ma zastosowania do pomocy na działalność badawczą, rozwojową i innowacyjną objętej wyłączeniem na mocy art. 31-37;
b)
pomocy dla młodych innowacyjnych przedsiębiorstw nie można kumulować, w ciągu pierwszych trzech lat od jej przyznania, z inną pomocą wyłączoną na mocy niniejszego rozporządzenia, z wyjątkiem pomocy wyłączonej na mocy art. 29 oraz pomocy wyłączonej na mocy art. 31-37.
Artykuł 8
Efekt zachęty
1. Wyłączenie na mocy niniejszego rozporządzenia ma zastosowanie wyłącznie do pomocy wywołującej efekt zachęty.
2. Uznaje się, że pomoc przyznana MŚP i objęta niniejszym rozporządzeniem wywołuje efekt zachęty, jeśli beneficjent przed rozpoczęciem prac nad projektem lub działaniem złożył do danego państwa członkowskiego wniosek o przyznanie pomocy.
3. Uznaje się, że pomoc przyznana dużym przedsiębiorstwom i objęta niniejszym rozporządzeniem wywołuje efekt zachęty jeśli oprócz spełnienia warunku określonego w ust. 2, państwo członkowskie, przed przyznaniem pomocy indywidualnej, sprawdziło, że dokumentacja przygotowana przez beneficjenta zakłada spełnienie jednego lub więcej z poniższych kryteriów:
a)
znaczące zwiększenie rozmiaru projektu/działania dzięki środkowi pomocy;
b)
znaczące zwiększenie zasięgu projektu/działania dzięki środkowi pomocy;
c)
znaczące zwiększenie całkowitej kwoty wydanej przez beneficjenta na projekt/działanie dzięki środkowi pomocy;
d)
znaczące przyspieszenie zakończenia projektu lub działania;
e)
w przypadku regionalnej pomocy inwestycyjnej, o której mowa w art. 13, fakt, że w przypadku braku pomocy projekt nie zostałby zrealizowany w danym obszarze objętym pomocą.
4. Warunki, o których mowa w ust. 2 i 3, nie mają zastosowania do środków fiskalnych, jeżeli spełnione są następujące warunki:
a)
środek fiskalny daje uprawnienia do uzyskania pomocy zgodnie z obiektywnymi kryteriami i bez korzystania ze swobody decyzyjnej przez państwo członkowskie; oraz
b)
środek fiskalny przyjęto przed rozpoczęciem jakichkolwiek działań dotyczących realizacji projektu lub działań objętych pomocą. Ten warunek nie ma zastosowania w przypadku kolejnych wersji programu pomocy fiskalnej.
5. W odniesieniu do pomocy na rekompensatę dodatkowych kosztów zatrudnienia pracowników niepełnosprawnych zgodnie z art. 42, warunki określone w ust. 2 i 3 niniejszego artykułu uznaje się za spełnione, jeżeli spełnione są warunki, o których mowa w art. 42 ust. 3.
W odniesieniu do pomocy w formie subsydiów płacowych na rekrutację pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji oraz pomoc w formie subsydiów płacowych na zatrudnienie pracowników niepełnosprawnych zgodnie z art. 40 i 41, warunki określone w ust. 2 i 3 niniejszego artykułu uznaje się za spełnione, jeżeli pomoc prowadzi do zwiększenia liczby netto zatrudnionych pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji/pracowników niepełnosprawnych.
W odniesieniu do pomocy na ochronę środowiska w formie ulg podatkowych zgodnie z art. 25, warunki określone w ust. 2, 3 i 4 niniejszego artykułu uznaje się za spełnione.
W odniesieniu do pomocy w formie kapitału podwyższonego ryzyka zgodnie z art. 29, warunki określone w ust. 2 uznaje się za spełnione.
6. W przypadku niespełnienia warunków, o których mowa w ust. 2 i 3, cały środek pomocy nie jest objęty wyłączeniem na mocy niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 9
Przejrzystość
1. W terminie 20 dni roboczych od wejścia w życie programu pomocy lub przyznania pomocy ad hoc, podlegających wyłączeniu na mocy niniejszego rozporządzenia, państwo członkowskie przesyła Komisji informacje zbiorcze dotyczące takiego środka pomocy. Informacje te przesyłane są do Komisji drogą elektroniczną z wykorzystaniem odpowiedniego programu komputerowego udostępnionego przez Komisję, w formie przewidzianej w załączniku III.
Komisja niezwłocznie potwierdza otrzymanie informacji zbiorczych.
Komisja publikuje informacje zbiorcze w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej oraz na stronie internetowej Komisji.
2. Po wejściu w życie programu pomocy lub przyznaniu pomocy ad hoc, objętych wyłączeniem zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, dane państwo członkowskie publikuje w Internecie pełen tekst takiego środka pomocy. W przypadku programu pomocy w tekście tym określone są warunki przewidziane w ustawodawstwie krajowym zapewniające przestrzeganie odnośnych przepisów niniejszego rozporządzenia. Państwo członkowskie zapewnia dostępność pełnego tekstu środka pomocy w Internecie przez cały okres obowiązywania środka pomocy. W informacjach zbiorczych przekazanych przez dane państwo członkowskie zgodnie z ust. 1 podany jest bezpośredni adres internetowy pełnego tekstu środka pomocy.
3. W przypadku przyznawania pomocy indywidualnej objętej wyłączeniem zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, z wyjątkiem pomocy w formie środków fiskalnych, dokument będący podstawą przyznania pomocy zawiera wyraźne odesłanie do konkretnych, dotyczących go przepisów rozdziału II, do ustawodawstwa krajowego gwarantującego przestrzeganie odnośnych przepisów niniejszego rozporządzenia oraz odniesienie do adresu internetowego pełnego tekstu środka pomocy.
4. Bez uszczerbku dla zobowiązań przewidzianych w ust. 1-3, w przypadku przyznania pomocy indywidualnej w ramach istniejącego programu pomocy na projekty badawczo-rozwojowe objęte art. 31, gdzie kwota tej pomocy przekracza 3 mln EUR, oraz w przypadku przyznania indywidualnej regionalnej pomocy inwestycyjnej na podstawie istniejącego programu pomocy dla dużych projektów inwestycyjnych, która nie podlega obowiązkowi indywidualnego zgłoszenia zgodnie z art. 6, w ciągu 20 dni roboczych od dnia przyznania pomocy przez właściwe organy, państwo członkowskie przesyła Komisji wymagane informacje zbiorcze, korzystając ze standardowego formularza zamieszczonego w załączniku II i za pośrednictwem odpowiedniego programu komputerowego udostępnionego przez Komisję.
Artykuł 10
Monitorowanie
1. Komisja regularnie monitoruje środki pomocy, o których została poinformowana zgodnie z art. 9.
2. Państwa członkowskie przechowują szczegółową dokumentację dotyczącą każdej pomocy indywidualnej lub programu pomocy wyłączonego na mocy niniejszego rozporządzenia. Zawiera ona wszystkie informacje niezbędne do stwierdzenia, że spełnione są warunki określone w niniejszym rozporządzeniu, w tym także informacje na temat statusu spółki, w przypadku której prawo do pomocy lub premii zależy od jej przynależności do kategorii małych i średnich przedsiębiorstw, informacje o efekcie zachęty wywołanym przez dany środek pomocy oraz informacje umożliwiające ustalenie dokładnej kwoty kosztów kwalifikowalnych do celów stosowania niniejszego rozporządzenia.
Dokumentację dotyczącą pomocy indywidualnej przechowuje się przez 10 lat od daty przyznania pomocy. Dokumentację dotyczącą programu pomocy przechowuje się przez 10 lat od daty przyznania ostatniej pomocy indywidualnej w ramach takiego programu.
3. Na pisemny wniosek, państwo członkowskie przekazuje Komisji w terminie 20 dni roboczych lub takim dłuższym terminie, jaki ustalono we wniosku, wszelkie informacje, które Komisja uzna za niezbędne do monitorowania tego, jak stosowane jest niniejsze rozporządzenie.
Jeżeli dane państwo członkowskie nie przekaże wymaganych informacji w terminie ustalonym przez Komisję lub innym wspólnie uzgodnionym terminie, lub jeżeli przekazane informacje okażą się niekompletne, Komisja wysyła upomnienie wraz z nowym terminem ich przekazania. Jeśli pomimo wysłanego upomnienia dane państwo członkowskie nie przekaże wymaganych informacji, Komisja może, po umożliwieniu państwu członkowskiemu przedstawienia swojego stanowiska, przyjąć decyzję, zgodnie z którą w przyszłości wszystkie środki pomocy lub ich część, do których ma zastosowanie niniejsze rozporządzenie, będą objęte wymogiem zgłoszenia do Komisji zgodnie z art. 88 ust. 3 Traktatu.
Artykuł 11
Sprawozdania roczne
Zgodnie z rozdziałem III rozporządzenia Komisji (WE) nr 794/2004 (27), państwa członkowskie sporządzają sprawozdania w formie elektronicznej na temat stosowania niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do całego roku lub każdej części roku obowiązywania niniejszego rozporządzenia. W takim sprawozdaniu rocznym podaje się również adres internetowy pełnego tekstu środka pomocy.
Artykuł 12
Szczególne warunki mające zastosowanie do pomocy inwestycyjnej
1. Aby koszt inwestycji został uznany za kwalifikowalny do celów niniejszego rozporządzenia, inwestycja powinna obejmować:
a)
inwestycję w rzeczowe aktywa trwałe lub wartości niematerialne i prawne związane z założeniem nowej jednostki, rozbudową istniejącej jednostki, dywersyfikacją produkcji jednostki poprzez wprowadzenie nowych dodatkowych produktów lub zasadniczą zmianą dotyczącą procesu produkcyjnego istniejącej jednostki; lub
b)
nabycie środków trwałych bezpośrednio związanych z jednostką, która została zamknięta lub zostałaby zamknięta, gdyby zakup nie nastąpił, przy czym środki nabywane są przez niezależnego inwestora. W przypadku przekazania małego przedsiębiorstwa rodzinie pierwotnego właściciela (pierwotnych właścicieli) lub byłym pracownikom warunek nabycia środków przez niezależnego inwestora nie ma zastosowania.
Samo nabycie akcji lub udziałów przedsiębiorstwa nie jest uważane za inwestycję.
2. Aby wartości niematerialne i prawne zostały uznane za koszt kwalifikowalny do celów niniejszego rozporządzenia, spełniają one wszystkie następujące warunki:
a)
korzysta się z nich wyłącznie w przedsiębiorstwie otrzymującym pomoc. W przypadku regionalnej pomocy inwestycyjnej korzysta się z nich wyłącznie w jednostce otrzymującej pomoc;
b)
traktuje się je jako aktywa podlegające amortyzacji;
c)
nabywane są od osób trzecich na warunkach rynkowych, przy czym kupujący nie sprawuje kontroli nad sprzedającym w rozumieniu art. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (28), ani odwrotnie;
d)
w przypadku pomocy inwestycyjnej dla MŚP wchodzą one w skład aktywów przedsiębiorstwa przynajmniej przez trzy lata. W przypadku regionalnej pomocy inwestycyjnej wchodzą w skład aktywów przedsiębiorstwa i pozostają w jednostce otrzymującej pomoc przez co najmniej pięć lat albo, w przypadku MŚP, trzy lata.
3. Aby koszt nowych miejsc pracy powstałych bezpośrednio w wyniku realizacji projektu inwestycyjnego został uznany za kwalifikowalny do celów niniejszego rozporządzenia, takie miejsca pracy spełniają wszystkie następujące warunki:
a)
miejsca pracy powstają w okresie trzech lat od daty zakończenia inwestycji;
b)
projekt inwestycyjny prowadzi do wzrostu netto liczby zatrudnionych w danej jednostce w porównaniu ze średnią za poprzednie dwanaście miesięcy;
c)
powstałe miejsca pracy są utrzymane przez okres co najmniej pięciu lat w przypadku dużych przedsiębiorstw i co najmniej trzech lat w przypadku MŚP.
ROZDZIAŁ II
PRZEPISY SZCZEGÓLNE DOTYCZĄCE RÓŻNYCH KATEGORII POMOCY
SEKCJA 1
Pomoc regionalna
Artykuł 13
Regionalna pomoc inwestycyjna i pomoc na zatrudnienie
1. Programy regionalnej pomocy inwestycyjnej i pomocy na zatrudnienie są zgodne ze wspólnym rynkiem w rozumieniu art. 87 ust. 3 Traktatu i wyłączone z wymogu zgłoszenia, o którym mowa w art. 88 ust. 3 Traktatu, o ile spełnione są wszystkie warunki, o których mowa w niniejszym artykule.
Pomoc ad hoc, która jest tylko uzupełnieniem pomocy przyznanej w ramach programów regionalnej pomocy inwestycyjnej i pomocy na zatrudnienie i która nie przekracza 50 % całkowitej kwoty pomocy przyznanej danej inwestycji, jest zgodna ze wspólnym rynkiem w rozumieniu art. 87 ust. 3 Traktatu i wyłączona z wymogu zgłoszenia, o którym mowa w art. 88 ust. 3 Traktatu, o ile spełnia wszystkie warunki, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu.
2. Pomoc przyznaje się w regionach kwalifikujących się do pomocy regionalnej zgodnie z mapą pomocy regionalnej zatwierdzoną dla danego państwa członkowskiego na lata 2007-2013. Inwestycja musi być utrzymana w regionie otrzymującym pomoc przez co najmniej pięć lat lub, w przypadku MŚP, co najmniej trzy lata od dnia zakończenia jej realizacji. Powyższa zasada nie wyklucza wymiany przestarzałych instalacji lub sprzętu w związku z szybkim rozwojem technologicznym pod warunkiem, że działalność gospodarcza zostanie utrzymana w danym regionie przez minimalny wymagany okres.
3. Intensywność pomocy wyrażona w postaci ekwiwalentu dotacji brutto nie przekracza progu pomocy regionalnej obowiązującego w dniu przyznania pomocy w danym regionie objętym pomocą.
4. Z wyjątkiem pomocy przyznanej na rzecz dużych projektów inwestycyjnych i pomocy regionalnej dla sektora transportowego progi ustalone w ust. 3 mogą zostać podniesione o 20 punktów procentowych w przypadku pomocy na rzecz małego przedsiębiorstwa i o 10 punktów procentowych w przypadku pomocy na rzecz średniego przedsiębiorstwa.
5. Progi ustalone w ust. 3 mają zastosowanie do intensywności pomocy obliczonej albo jako odsetek kwalifikowalnych kosztów inwestycji w rzeczowe aktywa trwałe oraz wartości niematerialne i prawne, albo jako odsetek kosztów płacy pracownika za okres dwóch lat dla miejsc pracy powstałych bezpośrednio w wyniku realizacji projektu inwestycyjnego, albo jako kombinacja dwóch powyższych metod pod warunkiem, że pomoc nie przekracza najbardziej korzystnej kwoty będącej wynikiem zastosowania jednej z dwóch metod obliczania.
6. Jeśli pomoc jest obliczana na podstawie kosztów inwestycji w rzeczowe aktywa trwałe oraz wartości niematerialne i prawne lub kosztów ponoszonych w związku z przejęciem przedsiębiorstwa, wkład finansowy beneficjenta musi wynosić co najmniej 25 % kosztów kwalifikowalnych i pochodzić ze środków własnych albo finansowania zewnętrznego, bez udziału środków publicznych. Jeśli jednak próg maksymalnej intensywności pomocy zatwierdzonej zgodnie z krajową mapą pomocy regionalnej dla danego państwa członkowskiego, podniesiony zgodnie z ust. 4, przekroczy 75 %, wówczas wkład finansowy beneficjenta jest odpowiednio mniejszy. Jeśli pomoc jest obliczana na podstawie kosztów inwestycji w rzeczowe aktywa trwałe oraz wartości niematerialne i prawne, zastosowanie mają również warunki ustalone w ust. 7.
7. W przypadku przejęcia jednostki uwzględnia się jedynie koszty nabycia aktywów od osób trzecich, o ile transakcję przeprowadzono na warunkach rynkowych. W przypadku, gdy nabyciu towarzyszy inna inwestycja, wydatki z nią związane powiększają koszty nabycia.
Koszty związane z nabyciem aktywów objętych najmem/dzierżawą, innych niż grunty i budynki, uwzględnia się jedynie w przypadku, gdy najem/dzierżawa ma postać leasingu finansowego oraz obejmuje zobowiązanie do nabycia aktywów z dniem upływu okresu najmu/dzierżawy. W odniesieniu do najmu/dzierżawy gruntów i budynków najem/dzierżawa musi trwać przez okres co najmniej pięciu lat od przewidywanego terminu zakończenia projektu inwestycyjnego lub trzech lat w przypadku MŚP.
Nabywane aktywa są aktywami nowymi, przy czym zasada ta nie dotyczy MŚP oraz przejęć. W przypadku przejęć odejmuje się aktywa, na których nabycie przyznano pomoc zanim nastąpiło przejęcie. W przypadku MŚP istnieje możliwość uwzględnienia pełnych kosztów inwestycji w wartości niematerialne i prawne. W przypadku dużych przedsiębiorstw koszty takie są kwalifikowalne jedynie do wysokości 50 % całkowitych kosztów inwestycji kwalifikowalnych na dany projekt.
8. W przypadku obliczania pomocy na podstawie kosztów płacy miejsca pracy muszą być bezpośrednim wynikiem realizacji projektu inwestycyjnego.
9. Tytułem odstępstwa od przepisów ust. 3 i 4 progi maksymalnej intensywności pomocy na inwestycje dotyczące przetwarzania i wprowadzania do obrotu produktów rolnych można ustalić na poziomie:
a)
50 % inwestycji kwalifikowalnych w regionach kwalifikujących się do objęcia pomocą na mocy art. 87 ust. 3 lit. a) Traktatu oraz 40 % inwestycji kwalifikowalnych w innych regionach kwalifikujących się do objęcia pomocą regionalną zgodnie z mapą pomocy regionalnej zatwierdzoną dla danego państwa członkowskiego na lata 2007-2013, jeśli beneficjentem jest MŚP;
b)
25 % inwestycji kwalifikowalnych w regionach kwalifikujących się do objęcia pomocą na mocy art. 87 ust. 3 lit. a) Traktatu oraz 20 % inwestycji kwalifikowalnych w innych regionach kwalifikujących się do objęcia pomocą regionalną zgodnie z mapą pomocy regionalnej zatwierdzoną dla danego państwa członkowskiego na lata 2007-2013, jeśli beneficjent zatrudnia mniej niż 750 pracowników, a/lub jego obroty nie przekraczają 200 mln EUR na podstawie obliczeń wykonanych zgodnie z załącznikiem I do niniejszego rozporządzenia.
10. Dla uniknięcia sytuacji, w której duży projekt inwestycyjny zostałby sztucznie podzielony na podprojekty, duży projekt inwestycyjny uznaje się za jednostkowy projekt inwestycyjny, jeśli inwestycja prowadzona jest na przestrzeni trzech lat przez tę samą firmę lub te same firmy i składają się ze środków trwałych połączonych w sposób ekonomicznie niepodzielny.
Artykuł 14
Pomoc dla nowo utworzonych małych przedsiębiorstw
1. Programy pomocy na rzecz nowo utworzonych małych przedsiębiorstw są zgodne ze wspólnym rynkiem w rozumieniu art. 87 ust. 3 Traktatu i wyłączone z wymogu zgłoszenia, o którym mowa w art. 88 ust. 3 Traktatu, o ile spełnione są warunki, o których mowa w ust. 2, 3 i 4 niniejszego artykułu.
2. Beneficjentem jest małe przedsiębiorstwo.
3. Kwota pomocy nie przekracza:
a)
2 mln EUR w przypadku małych przedsiębiorstw prowadzących działalność gospodarczą w regionach kwalifikujących się do odstępstwa, o którym mowa w art. 87 ust. 3 lit. a) Traktatu;
b)
1 mln EUR w przypadku małych przedsiębiorstw prowadzących działalność gospodarczą w regionach kwalifikujących się do odstępstwa, o którym mowa w art. 87 ust. 3 lit. c) Traktatu.
Roczna kwota pomocy na jedno przedsiębiorstwo nie przekracza 33 % kwot pomocy, o których mowa w akapicie drugim, lit. a) i b).
4. Intensywność pomocy nie przekracza:
a)
w regionach objętych art. 87 ust. 3 lit. a) Traktatu - 35 % kwalifikowalnych kosztów poniesionych w ciągu pierwszych trzech lat od utworzenia przedsiębiorstwa i 25 % kosztów poniesionych w ciągu kolejnych dwóch lat;
b)
w regionach objętych art. 87 ust. 3 lit. c) Traktatu - 25 % kwalifikowalnych kosztów poniesionych w ciągu pierwszych trzech lat od utworzenia przedsiębiorstwa i 15 % kosztów poniesionych w ciągu kolejnych dwóch lat.
Powyższe poziomy intensywności można podnieść o 5 % w regionach objętych art. 87 ust. 3 lit. a) Traktatu, gdzie produkt krajowy brutto (PKB) na osobę nie przekracza 60 % średniej UE-25, w regionach o gęstości zaludnienia poniżej 12,5 mieszkańca na km2 oraz na małych wyspach, gdzie liczba ludności nie przekracza 5 000 osób, a także w innych społecznościach tej samej wielkości dotkniętych problemem podobnej izolacji.
5. Kosztami kwalifikowalnymi są koszty usług prawnych i doradczych oraz koszty administracyjne bezpośrednio związane z utworzeniem małego przedsiębiorstwa oraz niżej wymienione koszty w zakresie, w jakim zostały faktycznie poniesione w ciągu pierwszych pięciu lat od utworzenia przedsiębiorstwa:
a)
odsetki od środków pochodzących z zewnętrznych źródeł finansowania oraz dywidenda z kapitału własnego zainwestowanego według stopy nieprzekraczającej stopy referencyjnej;
b)
opłaty z tytułu najmu lub dzierżawy maszyn/urządzeń produkcyjnych;
c)
koszty energii, wody, ogrzewania, a także podatki (z wyjątkiem podatku VAT i podatku dochodowego od dochodów pochodzących z działalności gospodarczej) oraz opłaty administracyjne;
d)
amortyzacja, opłaty z tytułu leasingu maszyn/urządzeń produkcyjnych oraz koszty płacy, jeśli inwestycje bazowe lub tworzenie miejsc pracy i rekrutacja nie otrzymały wsparcia w postaci innych form pomocy.
6. Małe przedsiębiorstwa kontrolowane przez udziałowców lub akcjonariuszy przedsiębiorstw, które zakończyły działalność w ciągu poprzednich 12 miesięcy, nie mogą korzystać z pomocy przewidzianej w niniejszym artykule, jeżeli rynek właściwy lub rynki pokrewne są identyczne dla obu przedsiębiorstw.
SEKCJA 2
Pomoc inwestycyjna i na zatrudnienie dla małych i średnich przedsiębiorstw
Artykuł 15
Pomoc inwestycyjna i pomoc na zatrudnienie dla małych i średnich przedsiębiorstw
1. Pomoc inwestycyjna i pomoc na zatrudnienie na rzecz MŚP jest zgodna ze wspólnym rynkiem w rozumieniu art. 87 ust. 3 Traktatu i wyłączona z wymogu zgłoszenia, o którym mowa w art. 88 ust. 3 Traktatu, o ile spełnione są warunki, o których mowa w ust. 2, 3 i 4.
2. Intensywność pomocy nie przekracza:
a)
20 % kwalifikowalnych kosztów, w przypadku małych przedsiębiorstw;
b)
10 % kwalifikowalnych kosztów, w przypadku średnich przedsiębiorstw.
3. Następujące koszty uznaje się za koszty kwalifikowalne:
a)
kwalifikowalne koszty inwestycji w rzeczowe aktywa trwałe oraz wartości niematerialne i prawne; lub
b)
szacunkowe koszty płacy za okres dwóch lat w odniesieniu do miejsc pracy powstałych bezpośrednio w wyniku realizacji projektu inwestycyjnego.
4. W przypadku inwestycji dotyczących przetwarzania i wprowadzania do obrotu produktów rolnych intensywność pomocy nie przekracza:
a)
75 % inwestycji kwalifikowalnych w regionach najbardziej oddalonych;
b)
65 % inwestycji kwalifikowalnych na mniejszych wyspach Morza Egejskiego w rozumieniu rozporządzenia Rady (WE) nr 1405/2006 (29);
c)
50 % inwestycji kwalifikowalnych w regionach kwalifikujących się do objęcia pomocą na mocy art. 87 ust. 3 lit. a) Traktatu;
d)
40 % inwestycji kwalifikowalnych we wszystkich innych regionach.
SEKCJA 3
Pomoc na przedsiębiorczość kobiet
Artykuł 16
Pomoc na rzecz małych przedsiębiorstw nowo utworzonych przez kobiety
1. Programy pomocy na rzecz małych przedsiębiorstw nowo utworzonych przez kobiety są zgodne ze wspólnym rynkiem w rozumieniu art. 87 ust. 3 Traktatu i wyłączone z wymogu zgłoszenia, o którym mowa w art. 88 ust. 3 Traktatu, pod warunkiem, że spełnione są warunki, o których mowa w ust. 2-5 niniejszego artykułu.
2. Beneficjentem jest małe przedsiębiorstwo nowo utworzone przez kobietę.
3. Kwota pomocy nie przekracza 1 mln EUR na jedno przedsiębiorstwo.
Roczna kwota pomocy na jedno przedsiębiorstwo nie przekracza 33 % kwot pomocy, o których mowa w pierwszym akapicie.
4. Intensywność pomocy nie przekracza 15 % kosztów kwalifikowalnych poniesionych w ciągu pierwszych pięciu lat od utworzenia przedsiębiorstwa.
5. Kosztami kwalifikowalnymi są koszty usług prawnych i doradczych oraz koszty administracyjne bezpośrednio związane z utworzeniem małego przedsiębiorstwa oraz niżej wymienione koszty w zakresie, w jakim zostały faktycznie poniesione w ciągu pierwszych pięciu lat od utworzenia przedsiębiorstwa:
a)
odsetki od środków pochodzących z zewnętrznych źródeł finansowania oraz dywidenda z kapitału własnego zainwestowanego według stopy nieprzekraczającej stopy referencyjnej;
b)
opłaty z tytułu najmu lub dzierżawy maszyn/urządzeń produkcyjnych;
c)
koszty energii, wody, ogrzewania, a także podatki (z wyjątkiem podatku VAT i podatku od dochodów pochodzących z działalności gospodarczej) oraz opłaty administracyjne;
d)
amortyzacja, opłaty z tytułu leasingu maszyn/urządzeń produkcyjnych oraz koszty płacy, jeśli inwestycje bazowe lub tworzenie miejsc pracy i rekrutacja nie otrzymały wsparcia w postaci innych form pomocy;
e)
koszty opieki nad dziećmi i nad rodzicami, w tym ewentualnie koszty związane z urlopem rodzicielskim.
6. Małe przedsiębiorstwa kontrolowane przez udziałowców lub akcjonariuszy przedsiębiorstw, które zakończyły działalność w ciągu poprzednich 12 miesięcy, nie mogą korzystać z pomocy przewidzianej w niniejszym artykule, jeżeli rynek właściwy lub rynki pokrewne są identyczne dla obu przedsiębiorstw.
SEKCJA 4
Pomoc na ochronę środowiska
Artykuł 17
Definicje
Do celów niniejszej sekcji przyjmuje się następujące definicje:
1)
„ochrona środowiska” oznacza każde działanie zmierzające do naprawienia wyrządzonej szkody lub zapobiegające wyrządzeniu szkody fizycznemu otoczeniu lub zasobom naturalnym poprzez działalność beneficjenta, działanie zmierzające do zmniejszenia ryzyka wystąpienia takiej szkody bądź zachęcające do bardziej efektywnego wykorzystywania zasobów naturalnych, w tym oszczędzania energii i stosowania odnawialnych źródeł energii;
2)
„środki służące oszczędzaniu energii” oznaczają działania umożliwiające przedsiębiorstwom zmniejszenie zużycia energii głównie w cyklu produkcyjnym;
3)
„normy wspólnotowe” oznaczają:
a)
obowiązkowe normy wspólnotowe określające poziom, jaki poszczególne przedsiębiorstwa powinny osiągnąć w zakresie ochrony środowiska; lub
b)
zobowiązania przewidziane w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/1/WE (30) dotyczące korzystania z najlepszych dostępnych technik zgodnie z najnowszymi informacjami na ten temat opublikowanymi przez Komisję zgodnie z art. 17 ust. 2 tej dyrektywy;
4)
„odnawialne źródła energii” oznaczają następujące odnawialne niekopalne źródła energii: energię wiatru, promieniowania słonecznego, geotermalną, fal, pływów morskich, energię wytwarzaną przez elektrownie wodne, energię pozyskiwaną z biomasy, gazu ze składowisk odpadów, gazu z oczyszczalni ścieków i biogazu;
5)
„biopaliwa” oznaczają stosowane w transporcie paliwa płynne lub gazowe produkowane z biomasy;
6)
„biopaliwa produkowane w sposób zrównoważony” oznaczają biopaliwa spełniające kryteria zrównoważonego rozwoju, o których mowa w art. 15 wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie promowania stosowania energii ze źródeł odnawialnych (31). Po przyjęciu dyrektywy przez Parlament Europejski i Radę i opublikowaniu jej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej stosuje się określone w niej kryteria zrównoważonego rozwoju;
7)
„energia z odnawialnych źródeł energii” oznacza energię produkowaną przez zakłady wykorzystujące wyłącznie odnawialne źródła energii, jak również pewną cześć energii, wyrażoną jako wartość opałowa, wytwarzanej z odnawialnych źródeł energii w elektrowniach hybrydowych wykorzystujących także konwencjonalne źródła energii. Obejmuje to również odnawialną energię elektryczną wykorzystywaną do pompowania w elektrowniach szczytowo-pompowych, nie obejmuje natomiast energii elektrycznej produkowanej w elektrowniach szczytowo-pompowych;
8)
„kogeneracja” oznacza równoczesne wytwarzanie energii cieplnej i energii elektrycznej lub mechanicznej w trakcie tego samego procesu;
9)
„kogeneracja o wysokiej sprawności” oznacza kogenerację spełniającą kryteria określone w załączniku III do dyrektywy 2004/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (32) oraz zgodną ze zharmonizowanymi wartościami referencyjnymi sprawności ustalonymi w decyzji Komisji 2007/74/WE (33);
10)
„podatek na ochronę środowiska” oznacza podatek, w przypadku którego szczególna podstawa opodatkowania ma wyraźnie negatywny wpływ na środowisko lub który nakłada się na niektóre działania, towary lub usługi w celu włączenia w ich cenę kosztów ochrony środowiska lub w celu zachęcenia producentów i konsumentów do działań mających korzystny wpływ na środowisko;
11)
„minimalny wspólnotowy poziom podatkowania” oznacza minimalny poziom opodatkowania przewidziany w prawodawstwie wspólnotowym. W przypadku produktów energetycznych i energii elektrycznej minimalny wspólnotowy poziom opodatkowania oznacza minimalny poziom opodatkowania przewidziany w załączniku I do dyrektywy Rady 2003/96/WE;
12)
„rzeczowe aktywa trwałe” oznaczają inwestycje w grunty bezwzględnie konieczne do osiągnięcia celów związanych z ochroną środowiska, inwestycje w budynki, zakłady i urządzenia mające na celu ograniczenie lub wyeliminowanie zanieczyszczeń i uciążliwości oraz inwestycje mające na celu dostosowanie metod produkcji pod kątem ochrony środowiska.
Artykuł 18
Pomoc inwestycyjna umożliwiająca przedsiębiorstwom zastosowanie norm surowszych niż normy wspólnotowe w zakresie ochrony środowiska lub podniesienie poziomu ochrony środowiska w przypadku braku norm wspólnotowych
1. Pomoc inwestycyjna umożliwiająca przedsiębiorstwom zastosowanie norm surowszych niż normy wspólnotowe w zakresie ochrony środowiska lub podniesienie poziomu ochrony środowiska w przypadku braku norm wspólnotowych jest zgodna ze wspólnym rynkiem w rozumieniu art. 87 ust. 3 Traktatu i wyłączona z wymogu zgłoszenia, o którym mowa w art. 88 ust. 3 Traktatu, o ile spełnione są warunki, o których mowa w ust. 2-8 niniejszego artykułu.
2. Inwestycja objęta pomocą spełnia jeden z następujących warunków:
a)
inwestycja umożliwia beneficjentowi podniesienie poziomu ochrony środowiska w wyniku prowadzonej przez niego działalności poprzez stosowanie norm surowszych niż normy wspólnotowe, przy czym nie uwzględnia się tego, czy obowiązujące normy krajowe są surowsze niż normy wspólnotowe;
b)
inwestycja umożliwia beneficjentowi podniesienie poziomu ochrony środowiska w wyniku prowadzonej przez niego działalności w przypadku braku norm wspólnotowych.
3. Pomoc nie może być przyznana w przypadku, gdy usprawnienia prowadzą do spełnienia przez przedsiębiorstwa już przyjętych, ale jeszcze nieobowiązujących norm wspólnotowych.
4. Intensywność pomocy nie przekracza 35 % kwalifikowalnych kosztów.
Intensywność pomocy można jednak zwiększyć o 20 punktów procentowych w przypadku pomocy na rzecz małego przedsiębiorstwa i o 10 punktów procentowych w przypadku pomocy na rzecz średniego przedsiębiorstwa.
5. Kosztami kwalifikowalnymi są dodatkowe koszty inwestycyjne konieczne, aby osiągnąć poziom ochrony środowiska, który byłby wyższy niż wymagają tego normy wspólnotowe, nie uwzględniając korzyści i kosztów operacyjnych.
6. Dla celów ust. 5, koszt inwestycji bezpośrednio związanej z ochroną środowiska określa się w odniesieniu do scenariusza alternatywnego:
a)
w przypadku gdy koszty inwestycji w ochronę środowiska można bez trudu wyodrębnić z całkowitych kosztów inwestycji, kosztami kwalifikowalnymi są te właśnie koszty związane z ochroną środowiska;
b)
we wszystkich innych przypadkach dodatkowe koszty inwestycji ustala się poprzez porównanie inwestycji ze scenariuszem alternatywnym bez udziału pomocy państwa. Odpowiednim kosztem alternatywnym jest koszt inwestycji porównywalnej pod względem technicznym, która zapewnia niższy poziom ochrony środowiska (odpowiadający obowiązkowym normom wspólnotowym, o ile takie istnieją) i która najprawdopodobniej zostałaby zrealizowana bez pomocy („inwestycja referencyjna”). Inwestycja porównywalna pod względem technicznym oznacza inwestycję o takim samym potencjale produkcyjnym i wszystkich innych parametrach technicznych (z wyjątkiem bezpośrednio związanych z dodatkowymi inwestycjami na rzecz ochrony środowiska). Ponadto taka inwestycja referencyjna musi być wiarygodną ekonomicznie alternatywą dla ocenianej inwestycji.
7. Inwestycje kwalifikowalne mają postać inwestycji w rzeczowe aktywa trwałe lub wartości niematerialne i prawne.
8. W przypadku inwestycji mających na celu osiągnięcie poziomu ochrony środowiska wyższego niż normy wspólnotowe, alternatywę wybiera się zgodnie z poniższymi zasadami:
a)
w przypadku, gdy przedsiębiorstwo dostosowuje się do norm krajowych przyjętych przy braku norm wspólnotowych, do kosztów kwalifikowalnych zalicza się dodatkowe koszty inwestycji niezbędnych do osiągnięcia poziomu ochrony środowiska wymaganego przez normy krajowe;
b)
w przypadku, gdy przedsiębiorstwo dostosowuje się do norm krajowych lub wykracza poza normy krajowe, bardziej rygorystyczne od norm wspólnotowych, lub stosuje normy surowsze niż normy wspólnotowe, do kosztów kwalifikowalnych zalicza się dodatkowe koszty inwestycji niezbędnych do osiągnięcia poziomu ochrony środowiska wyższego niż wymagany przez normy wspólnotowe. Koszty inwestycji niezbędnych do osiągnięcia poziomu ochrony środowiska wymaganego przez normy wspólnotowe nie są kosztami kwalifikowalnymi;
c)
w przypadku braku norm, do kosztów kwalifikowalnych zalicza się koszty inwestycji niezbędnych do osiągnięcia wyższego poziomu ochrony środowiska niż poziom, który zostałby osiągnięty przez dane przedsiębiorstwo lub przedsiębiorstwa bez jakiejkolwiek pomocy na ochronę środowiska.
9. Pomoc na inwestycje związane z gospodarowaniem odpadami innych przedsiębiorstw nie podlega wyłączeniu na mocy niniejszego artykułu.
Artykuł 19
Pomoc na nabycie nowych środków transportu spełniających normy surowsze niż normy wspólnotowe lub podnoszących poziom ochrony środowiska w przypadku braku norm wspólnotowych
1. Pomoc inwestycyjna na nabycie nowych środków transportu umożliwiających przedsiębiorstwom działającym w sektorze transportu spełnienie norm surowszych niż normy wspólnotowe w zakresie ochrony środowiska lub podniesienie poziomu ochrony środowiska w przypadku braku norm wspólnotowych jest zgodna ze wspólnym rynkiem w rozumieniu art. 87 ust. 3 Traktatu i wyłączona z wymogu zgłoszenia, o którym mowa w art. 88 ust. 3 Traktatu, o ile spełnione są warunki, o których mowa w ust. 2-4 niniejszego artykułu.
2. Inwestycja objęta pomocą spełnia warunek, o którym mowa w art. 18 ust. 2.
3. Pomoc na nabycie nowych środków transportu drogowego, kolejowego, śródlądowego i morskiego spełniających przyjęte normy wspólnotowe jest wyłączona z wymogu zgłoszenia, jeżeli nabycie ma miejsce przed wejściem w życie tych norm wspólnotowych i jeżeli nowe normy wspólnotowe z chwilą wejścia w życie nie są stosowane z mocą wsteczną do już nabytych środków transportu.
4. Pomoc na operacje doposażające istniejących środków transportu, których celem jest ochrona środowiska, jest wyłączona z wymogu zgłoszenia, o ile istniejące środki transportu unowocześniono na tyle, że spełniają normy ochrony środowiska, które nie obowiązywały w dniu wprowadzenia tych środków do eksploatacji, lub środki transportu nie są przedmiotem jakichkolwiek norm dotyczących ochrony środowiska.
5. Intensywność pomocy nie przekracza 35 % kosztów kwalifikowalnych.
Intensywność pomocy można jednak zwiększyć o 20 punktów procentowych w przypadku pomocy na rzecz małego przedsiębiorstwa i o 10 punktów procentowych w przypadku pomocy na rzecz średniego przedsiębiorstwa.
6. Kosztami kwalifikowalnymi są dodatkowe koszty inwestycyjne, konieczne do osiągnięcia poziomu ochrony środowiska, który byłby wyższy niż wymagają tego normy wspólnotowe.
Koszty kwalifikowalne oblicza się zgodnie z art. 18 ust. 6 i 7, nie uwzględniając korzyści i kosztów operacyjnych.
Artykuł 20
Pomoc na szybkie przystosowanie małych i średnich przedsiębiorstw do przyszłych norm wspólnotowych
1. Pomoc umożliwiająca MŚP spełnianie jeszcze nieobowiązujących nowych norm wspólnotowych podwyższających poziom ochrony środowiska jest zgodna ze wspólnym rynkiem w rozumieniu art. 87 ust. 3 Traktatu i wyłączona z wymogu zgłoszenia, o którym mowa w art. 88 ust. 3 Traktatu, o ile spełnione są warunki, o których mowa w ust. 2, 3 i 4 niniejszego artykułu.
2. Normy wspólnotowe zostały już przyjęte, a realizacja i zakończenie inwestycji ma miejsce co najmniej rok przed upływem terminu wejścia w życie.
3. Intensywność pomocy nie przekracza 15 % kosztów kwalifikowalnych w przypadku małych przedsiębiorstw i 10 % kosztów kwalifikowalnych w przypadku średnich przedsiębiorstw, jeżeli realizacja i zakończenie inwestycji ma miejsce co najmniej trzy lata przed upływem terminu wejścia w życie standardu oraz 10 % kosztów kwalifikowalnych w przypadku małych przedsiębiorstw, jeżeli realizacja i zakończenie inwestycji ma miejsce co najmniej rok i co najwyżej trzy lata przed upływem terminu wejścia w życie standardu.
4. Kosztami kwalifikowalnymi są dodatkowe koszty inwestycyjne konieczne, aby osiągnąć poziom ochrony środowiska wymagany zgodnie z normami wspólnotowymi w porównaniu z istniejącym poziomem ochrony środowiska wymaganym przed wejściem w życie tych norm.
Koszty kwalifikowalne oblicza się zgodnie z art. 18 ust. 6 i 7, nie uwzględniając korzyści i kosztów operacyjnych.
Artykuł 21
Pomoc w obszarze ochrony środowiska na inwestycje zwiększające oszczędność energii
1. Pomoc inwestycyjna na ochronę środowiska umożliwiająca przedsiębiorstwom oszczędzanie energii jest zgodna ze wspólnym rynkiem w rozumieniu art. 87 ust. 3 Traktatu i wyłączona z wymogu zgłoszenia, o którym mowa w art. 88 ust. 3 Traktatu, o ile spełnione są
a)
warunki, o których mowa w ust. 2 i 3 niniejszego artykułu; lub
b)
warunki, o których mowa w ust. 4 i 5 niniejszego artykułu.
2. Intensywność pomocy nie przekracza 60 % kosztów kwalifikowalnych.
Intensywność pomocy można jednak zwiększyć o 20 punktów procentowych w przypadku pomocy na rzecz małego przedsiębiorstwa i o 10 punktów procentowych w przypadku pomocy na rzecz średniego przedsiębiorstwa.
3. Kosztami kwalifikowalnymi są dodatkowe koszty inwestycyjne konieczne, aby osiągnąć poziom oszczędności energii, który byłby wyższy, niż wymagają tego normy wspólnotowe.
Koszty kwalifikowalne oblicza się zgodnie z art. 18 ust. 6 i 7.
Koszty kwalifikowalne pomniejsza się o wszelkie korzyści i koszty operacyjne związane z dodatkowymi inwestycjami w zakresie oszczędzania energii i powstałe w ciągu pierwszych trzech lat eksploatacji inwestycji w przypadku MŚP, pierwszych czterech lat w przypadku dużych przedsiębiorstw nieobjętych unijnym systemem handlu uprawnieniami do emisji CO2 oraz pierwszych pięciu lat w przypadku dużych przedsiębiorstw objętych tym systemem. W przypadku dużych przedsiębiorstw okres ten może zostać skrócony do pierwszych trzech lat eksploatacji inwestycji, jeżeli można wykazać, że okres amortyzacji tej inwestycji nie przekracza trzech lat.
Obliczenia kosztów kwalifikowalnych poświadcza zewnętrzny audytor.
4. Intensywność pomocy nie przekracza 20 % kosztów kwalifikowalnych.
Intensywność pomocy można jednak zwiększyć o 20 punktów procentowych w przypadku pomocy na rzecz małego przedsiębiorstwa i o 10 punktów procentowych w przypadku pomocy na rzecz średniego przedsiębiorstwa.
5. Koszty kwalifikowalne oblicza się zgodnie z art. 18 ust. 6 i 7, nie uwzględniając korzyści i kosztów operacyjnych.
Artykuł 22
Pomoc inwestycyjna w obszarze ochrony środowiska na układy kogeneracji o wysokiej sprawności
1. Pomoc inwestycyjna w obszarze ochrony środowiska na układy kogeneracji o wysokiej sprawności jest zgodna ze wspólnym rynkiem w rozumieniu art. 87 ust. 3 Traktatu i wyłączona z wymogu zgłoszenia, o którym mowa w art. 88 ust. 3 Traktatu, o ile spełnione są warunki, o których mowa w ust. 2-4 niniejszego artykułu.
2. Intensywność pomocy nie przekracza 45 % kosztów kwalifikowalnych.
Intensywność pomocy można jednak zwiększyć o 20 punktów procentowych w przypadku pomocy na rzecz małego przedsiębiorstwa i o 10 punktów procentowych w przypadku pomocy na rzecz średniego przedsiębiorstwa.
3. Kosztami kwalifikowalnymi są dodatkowe koszty inwestycyjne konieczne do budowy zakładu kogeneracji o wysokiej sprawności w porównaniu z inwestycją referencyjną. Koszty kwalifikowalne oblicza się zgodnie z art. 18 ust. 6 i 7, nie uwzględniając korzyści i kosztów operacyjnych.
4. Nowa jednostka kogeneracyjna jest ogólnie źródłem oszczędności w zakresie energii pierwotnej w porównaniu z rozdzieloną produkcją energii w rozumieniu dyrektywy 2004/8/WE i decyzji 2007/74/WE. Modernizacja istniejącej jednostki kogeneracyjnej lub przekształcenie istniejącej jednostki produkcji mocy w jednostkę kogeneracyjną przyniesie oszczędności w zakresie energii pierwotnej w porównaniu z sytuacją pierwotną.
Artykuł 23
Pomoc inwestycyjna w obszarze ochrony środowiska na propagowanie energii ze źródeł odnawialnych
1. Pomoc inwestycyjna w obszarze ochrony środowiska na propagowanie energii ze źródeł odnawialnych jest zgodna ze wspólnym rynkiem w rozumieniu art. 87 ust. 3 Traktatu i wyłączona z wymogu zgłoszenia, o którym mowa w art. 88 ust. 3 Traktatu, o ile spełnione są warunki, o których mowa w ust. 2, 3 i 4 niniejszego artykułu.
2. Intensywność pomocy nie przekracza 45 % kosztów kwalifikowalnych.
Intensywność pomocy można jednak zwiększyć o 20 punktów procentowych w przypadku pomocy na rzecz małego przedsiębiorstwa i o 10 punktów procentowych w przypadku pomocy na rzecz średniego przedsiębiorstwa.
3. Kosztami kwalifikowalnymi są dodatkowe koszty, jakie musi ponieść beneficjent w porównaniu ze zwykłą elektrownią lub zwykłą instalacją grzewczą o takiej samej wydajności pod względem efektywnej produkcji energii.
Koszty kwalifikowalne oblicza się zgodnie z art. 18 ust. 6 i 7, nie uwzględniając korzyści i kosztów operacyjnych.
4. Pomoc inwestycyjna w obszarze ochrony środowiska na produkcję biopaliw jest wyłączona z wymogu zgłoszenia jedynie w takim zakresie, w jakim inwestycje objęte pomocą służą wyłącznie produkcji biopaliw produkowanych w sposób zrównoważony.
Artykuł 24
Pomoc na badania środowiska
1. Pomoc na badania bezpośrednio związane z inwestycjami, o których mowa w art. 18, inwestycjami na oszczędzanie energii zgodnie z warunkami określonymi w art. 21 oraz inwestycjami na produkcję energii ze źródeł odnawialnych zgodnie z warunkami określonymi w art. 23 jest zgodna ze wspólnym rynkiem w rozumieniu art. 87 ust. 3 Traktatu i wyłączona z wymogu zgłoszenia, o którym mowa w art. 88 ust. 3 Traktatu, o ile spełnione są warunki, o których mowa w ust. 2 i 3 niniejszego artykułu.
2. Intensywność pomocy nie przekracza 50 % kosztów kwalifikowalnych.
Jeżeli badanie przeprowadza się na rzecz MŚP, intensywność pomocy można zwiększyć o 20 punktów procentowych w przypadku małych przedsiębiorstw i o 10 punktów procentowych w przypadku średnich przedsiębiorstw.
3. Kosztami kwalifikowalnymi są koszty badania.
Artykuł 25
Pomoc na ochronę środowiska w formie ulg podatkowych
1. Programy pomocy na ochronę środowiska w formie ulg podatkowych w zakresie podatków na ochronę środowiska spełniających warunki, o których mowa w dyrektywie 2003/96/WE, są zgodne ze wspólnym rynkiem w rozumieniu art. 87 ust. 3 Traktatu i wyłączona z wymogu zgłoszenia, o którym mowa w art. 88 ust. 3 Traktatu, o ile spełnione są warunki, o których mowa w ust. 2 i 3 niniejszego artykułu.
2. Beneficjenci ulg podatkowych płacą podatek równy co najmniej minimalnemu wspólnotowemu poziomowi opodatkowania określonemu dyrektywą 2003/96/WE.
3. Ulgi podatkowe przyznaje się na okres nie dłuższy niż dziesięć lat. Po upływie tego okresu państwa członkowskie ponownie oceniają, czy dany środek pomocy jest właściwy.
SEKCJA 5
Pomoc na usługi doradcze dla małych i średnich przedsiębiortsw oraz udział małych i średnich przedsiębiorstw w targach
Artykuł 26
Pomoc na rzecz małych i średnich przedsiębiorstw na usługi doradcze
1. Pomoc na usługi doradcze na rzecz MŚP jest zgodna ze wspólnym rynkiem w rozumieniu art. 87 ust. 3 Traktatu i wyłączona z wymogu zgłoszenia, o którym mowa w art. 88 ust. 3 Traktatu, o ile spełnione są warunki, o których mowa w ust. 2 i 3 niniejszego artykułu.
2. Intensywność pomocy nie przekracza 50 % kosztów kwalifikowalnych.
3. Kosztami kwalifikowalnymi są koszty usług doradczych świadczonych przez doradców zewnętrznych.
Usługi takie nie mają charakteru ciągłego ani okresowego, nie są też związane ze zwykłymi kosztami operacyjnymi przedsiębiorstwa, takimi jak rutynowe usługi doradztwa podatkowego, regularne usługi prawnicze lub reklama.
Artykuł 27
Pomoc na udział małych i średnich przedsiębiorstw w targach
1. Pomoc na udział MŚP w targach jest zgodna ze wspólnym rynkiem w rozumieniu art. 87 ust. 3 Traktatu i wyłączona z wymogu zgłoszenia, o którym mowa w art. 88 ust. 3 Traktatu, o ile spełnione są warunki, o których mowa w ust. 2 i 3 niniejszego artykułu.
2. Intensywność pomocy nie przekracza 50 % kosztów kwalifikowalnych.
3. Kosztami kwalifikowalnymi są koszty wynajmu, budowy i obsługi stoiska wystawowego podczas pierwszego uczestnictwa przedsiębiorstwa w jakichkolwiek targach lub jakiejkolwiek wystawie.
SEKCJA 6
Pomoc w formie kapitału podwyższonego ryzyka
Artykuł 28
Definicje
Do celów niniejszej sekcji przyjmuje się następujące definicje:
1)
„kapitał własny” oznacza udział w przedsiębiorstwie w postaci udziałów/akcji wydanych inwestorom;
2)
„quasi-kapitałowe instrumenty inwestycyjne” oznaczają instrumenty finansowe, z których zwrot dla posiadacza udziałów/akcji jest przede wszystkim oparty na zyskach lub stratach odnoszonych przez przedsiębiorstwo docelowe i które nie są zabezpieczone na wypadek upadłości tego przedsiębiorstwa;
3)
„inwestycje na niepublicznym rynku kapitałowym” oznaczają, w przeciwieństwie do inwestycji na publicznym rynku kapitałowym, inwestycje kapitałowe lub quasi-kapitałowe w przedsiębiorstwa nienotowane na giełdzie, obejmujące również kapitał podwyższonego ryzyka typu venture;
4)
„kapitał zalążkowy” oznacza finansowanie udzielane na badanie, ocenę i opracowanie wstępnego projektu, poprzedzające fazę rozruchu;
5)
„kapitał na rozruch” oznacza finansowanie udzielane przedsiębiorstwom, które nie prowadzą jeszcze sprzedaży produktów lub usług i nie generują zysków, na opracowywanie produktów i wprowadzanie ich na rynek po raz pierwszy;
6)
„kapitał na rozszerzenie działalności” oznacza finansowanie przeznaczone na rozwój i rozszerzenie działalności firmy, która może osiągnąć próg rentowności lub odnotować zysk albo nie, na finansowanie zwiększenia mocy produkcyjnych, rozwój rynku lub opracowanie produktu lub też na zapewnienie dodatkowego kapitału obrotowego;
7)
„strategia wyjścia” oznacza strategię likwidacji udziałów/akcji przeprowadzoną przez fundusz venture capital lub fundusz private equity zgodnie z planem osiągnięcia jak najwyższego zwrotu; należą do niej: sprzedaż na rzecz inwestora branżowego, odpisy, spłata udziałów/akcji/pożyczek uprzywilejowanych, sprzedaż na rzecz innego inwestora kapitału podwyższonego ryzyka, sprzedaż na rzecz instytucji finansowej oraz sprzedaż w drodze oferty publicznej (łącznie z pierwszą ofertą publiczną);
8)
„przedsiębiorstwo docelowe” oznacza przedsiębiorstwo, w które chce zainwestować inwestor lub fundusz inwestycyjny.
Artykuł 29
Pomoc w formie kapitału podwyższonego ryzyka
1. Programy pomocy w formie kapitału podwyższonego ryzyka są zgodne ze wspólnym rynkiem w rozumieniu art. 87 ust. 3 Traktatu i wyłączone z wymogu zgłoszenia, o którym mowa w art. 88 ust. 3 Traktatu, o ile spełnione są warunki, o których mowa w ust. 2-8 niniejszego artykułu.
2. Środek pomocy w formie kapitału podwyższonego ryzyka ma postać udziału w nastawionym na zysk funduszu inwestycyjnym działającym na niepublicznym rynku kapitałowym, zarządzanym na zasadach rynkowych.
3. Wysokość rat inwestycji prowadzonych przez fundusz inwestycyjny nie przekracza 1,5 mln EUR na jedno przedsiębiorstwo docelowe w okresie dwunastu miesięcy.
4. W przypadku małych lub średnich przedsiębiorstw działających na obszarach objętych pomocą oraz małych przedsiębiorstw działających na obszarach nieobjętych pomocą środek pomocy w formie kapitału podwyższonego ryzyka jest stosowany do zapewniania kapitału zalążkowego, kapitału na rozruch lub na rozszerzenie działalności. W przypadku średnich przedsiębiorstw działających na obszarach nieobjętych pomocą środek ten stosowany jest do zapewniania kapitału zalążkowego lub kapitału na rozruch, z pominięciem kapitału na rozszerzenie działalności.
5. Co najmniej 70 % całkowitego budżetu funduszu zainwestowanego w docelowe MŚP fundusz inwestycyjny przekazuje w formie inwestycji kapitałowych i quasi-kapitałowych.
6. Co najmniej 50 % finansowania z funduszy inwestycyjnych pochodzi od inwestorów prywatnych. W przypadku funduszy inwestycyjnych inwestujących wyłącznie w MŚP działające na obszarach objętych pomocą co najmniej 30 % finansowania pochodzi od inwestorów prywatnych.
7. Aby zapewnić nastawienie na zysk danego środka pomocy w formie kapitału podwyższonego ryzyka, muszą być spełnione następujące warunki:
a)
dla każdej inwestycji istnieje biznesplan zawierający szczegóły na temat produktu, sprzedaży i perspektywy zysków oraz ocenę ex ante rentowności projektu; oraz
b)
dla każdej inwestycji istnieje jasna i realistyczna strategia wyjścia.
8. Aby zapewnić zarządzanie funduszem inwestycyjnym na warunkach rynkowych, muszą być spełnione następujące warunki:
a)
istnieje porozumienie pomiędzy profesjonalnym zarządcą funduszu a uczestnikami funduszu przewidujące powiązanie wynagrodzenia zarządcy z wynikami funduszu i określające cele funduszu oraz proponowane ramy czasowe inwestycji; oraz
b)
w procesie decyzyjnym inwestorów prywatnych reprezentuje komitet inwestorów lub komitet doradczy; oraz
c)
przy zarządzaniu funduszami mają zastosowanie najlepsze praktyki i nadzór regulacyjny.
SEKCJA 7
Pomoc na działalność badawczą, rozwojową i innowacyjną
Artykuł 30
Definicje
Do celów niniejszej sekcji przyjmuje się następujące definicje:
1)
„organizacja badawcza” oznacza podmiot (prawa publicznego lub prywatnego) taki jak wyższa uczelnia czy instytut naukowo-badawczy, niezależnie od jego statusu prawnego lub sposobu finansowania, którego głównym celem jest prowadzenie badań podstawowych, badań przemysłowych lub eksperymentalnych prac rozwojowych oraz rozpowszechnianie ich wyników poprzez działalność dydaktyczną, publikacje lub transfer technologii. Wszystkie zyski są reinwestowane w działalność badawczą, rozpowszechnianie jej wyników lub dydaktykę. Przedsiębiorstwa mogące wywierać wpływ na taką organizację w roli, na przykład, jej udziałowców/akcjonariuszy czy członków nie mają preferencyjnego dostępu do potencjału badawczego tej organizacji ani do wyników prowadzonych przez nią badań;
2)
„badania podstawowe” oznaczają prace eksperymentalne lub teoretyczne podejmowane przede wszystkim w celu zdobycia nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie praktyczne;
3)
„badania przemysłowe” oznaczają badania planowane lub badania krytyczne mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności celem opracowania nowych produktów, procesów lub usług, lub też wprowadzenia znaczących ulepszeń do istniejących produktów, procesów lub usług. Uwzględnia się tu tworzenie elementów składowych systemów złożonych, co jest niezbędne do badań przemysłowych, szczególnie do walidacji technologii generycznych, z wyjątkiem prototypów;
4)
„eksperymentalne prace rozwojowe” oznaczają zdobywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności z dziedziny nauki, technologii i biznesu oraz innej stosownej wiedzy i umiejętności na potrzeby planowania lub projektowania nowych, zmienionych lub ulepszonych produktów, procesów lub usług. Mogą także obejmować na przykład inne czynności mające na celu definiowanie pojęciowe, planowanie oraz dokumentowanie nowych produktów, procesów lub usług. Czynności te mogą obejmować tworzenie projektów, rysunków, planów oraz innej dokumentacji pod warunkiem, że nie jest ona przeznaczona do celów komercyjnych.
Działania te obejmują również opracowywanie prototypów i projektów pilotażowych, które można wykorzystać do celów komercyjnych, w przypadku gdy prototyp z konieczności jest produktem końcowym do wykorzystania do celów komercyjnych, a jego produkcja jest zbyt kosztowna, aby służył on jedynie do celów demonstracyjnych i dowodowych. W przypadku późniejszego wykorzystania projektów demonstracyjnych lub pilotażowych do celów komercyjnych wszelkie dochody pochodzące z takiego wykorzystania odejmuje się od kosztów kwalifikowalnych.
Do otrzymania pomocy kwalifikuje się także działalność związana z produkcją eksperymentalną oraz testowaniem produktów, procesów i usług pod warunkiem, że nie są one wykorzystywane ani przekształcane z myślą o zastosowaniach przemysłowych lub komercyjnych.
Eksperymentalne prace rozwojowe nie obejmują rutynowych i okresowych zmian wprowadzanych do produktów, linii produkcyjnych, procesów wytwórczych, istniejących usług oraz innych operacji w toku, nawet jeśli takie zmiany mają charakter ulepszeń;
5)
„wysoko wykwalifikowany personel” oznacza badaczy, inżynierów, projektantów i osoby odpowiedzialne za marketing, posiadające wyższe wykształcenie i co najmniej pięcioletnie odpowiednie doświadczenie zawodowe. Do doświadczenia zawodowego można zaliczyć studia doktoranckie;
6)
„oddelegowanie” oznacza tymczasowe zatrudnienie personelu przez beneficjenta na pewien czas, po którym osoby zatrudnione mają prawo wrócić do swego poprzedniego pracodawcy.
Artykuł 31
Pomoc na projekty badawczo-rozwojowe
1. Pomoc na projekty badawczo-rozwojowe jest zgodna ze wspólnym rynkiem w rozumieniu art. 87 ust. 3 Traktatu i wyłączona z wymogu zgłoszenia, o którym mowa w art. 88 ust. 3 Traktatu, o ile spełnione są warunki, o których mowa w ust. 2-5 niniejszego artykułu.
2. Część projektu badawczo-rozwojowego objęta pomocą państwa w pełni należy do co najmniej jednej z następujących kategorii badań:
a)
badania podstawowe;
b)
badania przemysłowe;
c)
eksperymentalne prace rozwojowe.
Jeżeli projekt składa się z różnych zadań, każde zadanie zostaje zaklasyfikowane do jednej z kategorii wymienionych w pierwszym akapicie, bądź też uznane za nienależące do żadnej z tych kategorii.
3. Intensywność pomocy nie przekracza:
a)
100 % kosztów kwalifikowalnych, w przypadku badań podstawowych;
b)
50 % kosztów kwalifikowalnych, w przypadku badań przemysłowych;
c)
25 % kosztów kwalifikowalnych, w przypadku eksperymentalnych prac rozwojowych.
Intensywność pomocy ustala się dla każdego beneficjenta pomocy, włącznie z przypadkami projektu realizowanego we współpracy, zgodnie z ust. 4 lit. b) ppkt (i).
W przypadku pomocy na projekt badawczo-rozwojowy realizowany we współpracy między organizacjami badawczymi i przedsiębiorstwami połączona pomoc pochodząca z bezpośredniego wsparcia państwa dla konkretnego projektu badawczego wraz z wkładami wniesionymi do projektu przez organizacje badawcze - o ile stanowią one pomoc - nie może przekraczać odnośnych progów intensywności pomocy dla każdego przedsiębiorstwa korzystającego z pomocy.
4. Progi intensywności pomocy określone w ust. 3 dla badań przemysłowych i eksperymentalnych prac rozwojowych można podnieść jak następuje:
a)
w przypadku pomocy udzielanej MŚP intensywność pomocy można zwiększyć o 10 punktów procentowych w przypadku pomocy na rzecz średniego przedsiębiorstwa i o 20 punktów procentowych w przypadku pomocy na rzecz małego przedsiębiorstwa; oraz
b)
w przypadku intensywności pomocy nieprzekraczającej 80 % kosztów kwalifikowalnych można zastosować premię wynoszącą 15 punktów procentowych, jeżeli:
(i)
projekt obejmuje efektywną współpracę między co najmniej dwoma niepowiązanymi ze sobą przedsiębiorstwami oraz spełnione są następujące warunki:
-
żadne pojedyncze przedsiębiorstwo nie ponosi więcej niż 70 % kosztów kwalifikowalnych wspólnego projektu,
-
projekt obejmuje współpracę z co najmniej jednym MŚP lub jest realizowany w co najmniej dwóch państwach członkowskich, lub
(ii)
projekt obejmuje efektywną współpracę między przedsiębiorstwem i organizacją badawczą oraz spełnione są następujące warunki:
-
organizacja badawcza ponosi co najmniej 10 % kosztów kwalifikowalnych projektu, oraz
-
organizacja badawcza ma prawo do publikowania wyników projektów badawczych w zakresie, w jakim pochodzą one z prowadzonych przez nią badań, lub
(iii)
w przypadku badań przemysłowych wyniki projektu są szeroko rozpowszechniane za pośrednictwem konferencji technicznych i naukowych lub publikowane w czasopismach naukowych lub technicznych lub w powszechnie dostępnych bazach (bazach danych zapewniających swobodny dostęp do surowych danych badawczych) lub za pośrednictwem oprogramowania bezpłatnego lub oprogramowania typu open source.
Do celów lit. b) pkt (i) i (ii) akapitu pierwszego podwykonawstwa nie uważa się za efektywną formę współpracy.
5. Następujące koszty uznaje się za koszty kwalifikowalne:
a)
koszty personelu (pracowników badawczych, pracowników technicznych i pozostałych pracowników pomocniczych w zakresie, w jakim są zatrudnieni przy danym projekcie badawczym);
b)
koszty aparatury i sprzętu w zakresie i przez okres, w jakim są wykorzystywane na potrzeby projektu badawczego. Jeśli taka aparatura i sprzęt nie są wykorzystywane na potrzeby projektu badawczego przez ich całkowity okres użytkowania, za koszty kwalifikowalne uznaje się tylko koszty amortyzacji odpowiadające okresowi realizacji projektu badawczego, obliczone na podstawie dobrych praktyk księgowych;
c)
koszty budynków i gruntów w zakresie i przez okres, w jakim są wykorzystywane na potrzeby projektu badawczego. Jeżeli chodzi o budynki, za koszty kwalifikowalne uznaje się tylko koszty amortyzacji odpowiadające okresowi realizacji projektu badawczego, obliczone na podstawie dobrych praktyk księgowych. W przypadku gruntów kosztami kwalifikowalnymi są koszty przekazania na zasadach handlowych lub faktycznie poniesione koszty kapitałowe;
d)
koszty badań wykonywanych na podstawie umowy, wiedzy technicznej i patentów zakupionych lub użytkowanych na podstawie licencji udzielonej przez źródła zewnętrzne po cenach rynkowych, jeśli transakcja została przeprowadzona na warunkach rynkowych i nie ma w niej elementu zmowy, jak również koszty doradztwa i usług równorzędnych wykorzystywanych wyłącznie na potrzeby działalności badawczej;
e)
dodatkowe koszty ogólne ponoszone bezpośrednio w wyniku projektu badawczego;
f)
inne koszty operacyjne, w tym koszty materiałów, środków eksploatacyjnych i podobnych produktów, ponoszone bezpośrednio w wyniku realizowania działalności badawczej.
6. Wszystkie koszty kwalifikowalne przypisuje się do konkretnej kategorii działalności badawczo-rozwojowej.
Artykuł 32
Pomoc na techniczne studia wykonalności
1. Pomoc na techniczne studia wykonalności mające charakter przygotowawczy wobec badań przemysłowych lub działalności z zakresu eksperymentalnych prac rozwojowych jest zgodna ze wspólnym rynkiem w rozumieniu art. 87 ust. 3 Traktatu i wyłączona z wymogu zgłoszenia, o którym mowa w art. 88 ust. 3 Traktatu, o ile spełnione są warunki, o których mowa w ust. 2 i 3 niniejszego artykułu.
2. Intensywność pomocy nie przekracza:
a)
w przypadku małych i średnich przedsiębiorstw: 75 % kosztów kwalifikowalnych na studia przygotowawcze na potrzeby badań przemysłowych i 50 % na studia przygotowawcze na potrzeby eksperymentalnych prac rozwojowych;
b)
w przypadku dużych przedsiębiorstw: 65 % kosztów kwalifikowalnych na studia przygotowawcze na potrzeby badań przemysłowych i 40 % kosztów kwalifikowalnych na studia przygotowawcze na potrzeby eksperymentalnych prac rozwojowych.
3. Kosztami kwalifikowalnymi są koszty realizacji studiów wykonalności.
Artykuł 33
Pomoc na pokrycie kosztów praw własności przemysłowej dla małych i średnich przedsiębiorstw
1. Pomoc na rzecz MŚP przyznana na pokrycie kosztów uzyskania i zatwierdzenia patentów i innych praw własności przemysłowej jest zgodna ze wspólnym rynkiem w rozumieniu art. 87 ust. 3 Traktatu i wyłączona z wymogu zgłoszenia, o którym mowa w art. 88 ust. 3 Traktatu, o ile spełnione są warunki, o których mowa w ust. 2 i 3 niniejszego artykułu.
2. Intensywność pomocy nie przekracza poziomu odpowiadającego intensywności pomocy na projekt badawczy objęty art. 31 ust. 3 i 4, która mogłaby wesprzeć działalność badawczą prowadzącą do danych praw własności przemysłowej.
3. Następujące koszty uznaje się za koszty kwalifikowalne:
a)
wszystkie koszty poprzedzające przyznanie prawa przez pierwszą instytucję prawodawczą, w tym koszty związane z przygotowaniem, złożeniem i rozpatrywaniem wniosku oraz koszty poniesione w związku ze wznowieniem wniosku, zanim prawo to zostało przyznane;
b)
koszty tłumaczenia oraz inne koszty poniesione w celu uzyskania lub zatwierdzenia prawa przez inną instytucję prawodawczą;
c)
koszty poniesione w obronie ważności prawa w trakcie oficjalnego rozpatrywania wniosku oraz ewentualnego postępowania w związku z wniesieniem sprzeciwu, nawet jeśli takie koszty wystąpiły po przyznaniu prawa.
Artykuł 34
Pomoc na działalność badawczo-rozwojową w sektorach rolnictwa i rybołówstwa
1. Pomoc na działalność badawczo-rozwojową dotyczącą produktów wymienionych w załączniku I do Traktatu jest zgodna ze wspólnym rynkiem w rozumieniu art. 87 ust. 3 Traktatu i wyłączona z wymogu zgłoszenia, o którym mowa w art. 88 ust. 3 Traktatu, o ile spełnione są warunki, o których mowa w ust. 2-7 niniejszego artykułu.
2. Pomoc jest zgodna z interesem wszystkich podmiotów dziatających w danym sektorze lub podsektorze.
3. Przed rozpoczęciem badań w Internecie publikowane są informacje o zamiarze prowadzenia działalności badawczej oraz o jej celu. Konieczne jest podanie przybliżonej daty uzyskania spodziewanych wyników oraz miejsca ich ogłoszenia w Internecie, a także poinformowanie, że zostaną one udostępnione nieodpłatnie.
Wyniki badań są dostępne w Internecie przez okres co najmniej 5 lat. Publikacja tych wyników w Internecie ma miejsce najpóźniej w dniu udostępnienia jakiejkolwiek informacji członkom jakiejkolwiek organizacji.
4. Pomoc udzielana jest bezpośrednio organizacji badawczej i nie może obejmować bezpośredniego udzielania pomocy niezwiązanej z działalnością badawczą na rzecz firmy produkującej, przetwarzającej lub wprowadzającej do obrotu produkty rolne, ani polegać na udzielaniu wsparcia cenowego producentom takich produktów.
5. Intensywność pomocy nie przekracza 100 % kosztów kwalifikowalnych.
6. Kosztami kwalifikowalnymi są koszty, o których mowa w art. 31 ust. 5.
7. Pomoc na działalność badawczo-rozwojową dotyczącą produktów wymienionych w załączniku I do Traktatu niespełniającą warunków, o których mowa w niniejszym artykule, jest zgodna ze wspólnym rynkiem w rozumieniu art. 87 ust. 3 lit. c) Traktatu i wyłączona z wymogu zgłoszenia, o którym mowa w art. 88 ust. 3 Traktatu, o ile spełnione są warunki, o których mowa w art. 30-32 niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 35
Pomoc dla młodych innowacyjnych przedsiębiorstw
1. Pomoc dla młodych innowacyjnych przedsiębiorstw jest zgodna ze wspólnym rynkiem w rozumieniu art. 87 ust. 3 Traktatu i wyłączona z wymogu zgłoszenia, o którym mowa w art. 88 ust. 3 Traktatu, o ile spełnione są warunki, o których mowa w ust. 2-5 niniejszego artykułu.
2. Beneficjentem jest małe przedsiębiorstwo, które rozpoczęło swoją działalność na rynku nie wcześniej niż sześć lat przed otrzymaniem pomocy.
3. Wydatki beneficjenta na działalność badawczo-rozwojową stanowią co najmniej 15 % jego całkowitych kosztów operacyjnych w co najmniej jednym roku z trzech lat poprzedzających przyznanie pomocy lub, w przypadku nowo utworzonego przedsiębiorstwa bez historii finansowej, w bieżącym okresie podatkowym objętym zewnętrznym audytem.
4. Kwota pomocy nie przekracza 1 mln EUR.
Jednak w regionach kwalifikujących się do wyłączenia na mocy art. 87 ust. 3 lit. a) Traktatu kwota tej pomocy nie przekracza 1,5 mln EUR, a w regionach kwalifikujących się do wyłączenia na mocy art. 87 ust. 3 lit. c) Traktatu nie przekracza ona 1,25 mln EUR.
5. W okresie, w którym beneficjent może zostać zakwalifikowany jak młode innowacyjne przedsiębiorstwo, pomoc przysługuje mu tylko raz.
Artykuł 36
Pomoc na usługi doradcze w zakresie innowacji i usługi wsparcia innowacji
1. Pomoc na usługi doradcze w zakresie innowacji i usługi wsparcia innowacji jest zgodna ze wspólnym rynkiem w rozumieniu art. 87 ust. 3 Traktatu WE i wyłączona z wymogu zgłoszenia, o którym mowa w art. 88 ust. 3 Traktatu WE, o ile spełnione są warunki, o których mowa w ust. 2-6 niniejszego artykułu.
2. Beneficjentem jest MŚP.
3. Maksymalna kwota pomocy, jaką można przyznać jednemu beneficjentowi w każdym trzyletnim okresie, nie przekracza 200 000 EUR.
4. Usługodawca posiada certyfikat krajowy lub europejski. Jeżeli usługodawca nie posiada krajowego lub europejskiego certyfikatu, intensywność pomocy nie przekracza 75 % kosztów kwalifikowalnych.
5. Beneficjent musi przeznaczyć otrzymaną pomoc na zakup usług po cenach rynkowych lub - w przypadku gdy usługodawca jest podmiotem nienastawionym na zysk - po cenach odzwierciedlających ich pełen koszt, powiększonych o rozsądna, marżę.
6. Następujące koszty uznaje się za koszty kwalifikowalne:
a)
w przypadku usług doradczych w zakresie innowacji: doradztwo w zakresie zarządzania, pomoc techniczną, usługi związane z transferem technologii, szkolenia, doradztwo w zakresie zakupów, ochronę praw własności intelektualnej i handel nimi, umowy licencyjne, doradztwo w zakresie korzystania z norm;
b)
w przypadku usług wsparcia innowacji: przestrzeń biurową, banki danych, biblioteki techniczne, badania rynku, korzystanie z laboratoriów oraz znakowanie, testowanie i certyfikację jakości.
Artykuł 37
Pomoc na tymczasowe zatrudnienie wysoko wykwalifikowanego personelu
1. Pomoc na tymczasowe zatrudnienie wysoko wykwalifikowanego personelu jest zgodna ze wspólnym rynkiem w rozumieniu art. 87 ust. 3 Traktatu WE i wyłączona z wymogu zgłoszenia, o którym mowa w art. 88 ust. 3 Traktatu WE, o ile spełnione są warunki, o których mowa w ust. 2-5 niniejszego artykułu.
2. Oddelegowani pracownicy nie zastępują innych pracowników, lecz są zatrudnieni na nowych stanowiskach utworzonych w przedsiębiorstwie korzystającym z pomocy, a okres ich zatrudnienia w jednostce badawczej lub dużym przedsiębiorstwie, skąd są oddelegowani, wynosi co najmniej dwa lata.
W MŚP otrzymującym pomoc oddelegowani pracownicy muszą zajmować się działalnością badawczą, rozwojową i innowacyjną.
3. Intensywność pomocy nie przekracza 50 % kosztów kwalifikowalnych na okres nie dłuższy niż trzy lata na przedsiębiorstwo i na jednego tymczasowo zatrudnionego pracownika.
4. Kosztami kwalifikowalnymi są wszystkie koszty związane z tymczasowym zatrudnieniem wysoko wykwalifikowanego personelu, w tym usługi agencji pośrednictwa pracy i dodatek z tytułu zmiany miejsca pracy.
5. Niniejszy artykuł nie ma zastosowania do kosztów usług doradczych, o których mowa w art. 26.
SEKCJA 8
Pomoc szkoleniowa
Artykuł 38
Definicje
Do celów niniejszej sekcji przyjmuje się następujące definicje:
1)
„szkolenia specjalistyczne” oznaczają szkolenia polegające na przekazywaniu wiedzy głównie i bezpośrednio związanej z obecnym lub przyszłym stanowiskiem pracownika w przedsiębiorstwie oraz na przekazywaniu umiejętności, których wykorzystanie w innym przedsiębiorstwie lub obszarze zatrudnienia jest możliwe tylko w ograniczonym stopniu lub w ogóle nie jest możliwe;
2)
„szkolenia ogólne” oznaczają szkolenia polegające na przekazywaniu wiedzy, która nie jest wyłącznie lub głównie związana z obecnym lub przyszłym stanowiskiem pracownika w przedsiębiorstwie, lecz przekazujące umiejętności, które można wykorzystać w innym przedsiębiorstwie lub obszarze zatrudnienia.
Szkolenie uznaje się za „ogólne”, jeśli na przykład:
a)
jest organizowane wspólnie przez różne, niezależne przedsiębiorstwa lub mogą z niego korzystać pracownicy różnych przedsiębiorstw; lub
b)
jest uznane lub poświadczone przez władze lub jednostki publiczne lub przez inne jednostki lub instytucje, którym państwo członkowskie lub Wspólnota przyznały niezbędne kompetencje.
Artykuł 39
Pomoc szkoleniowa
1. Pomoc szkoleniowa jest zgodna ze wspólnym rynkiem w rozumieniu art. 87 ust. 3 Traktatu i wyłączona z wymogu zgłoszenia, o którym mowa w art. 88 ust. 3 Traktatu, o ile spełnione są warunki, o których mowa w ust. 2, 3 i 4 niniejszego artykułu.
2. Intensywność pomocy nie przekracza:
a)
25 % kosztów kwalifikowalnych, w przypadku szkoleń specjalistycznych; oraz
b)
60 % kosztów kwalifikowalnych, w przypadku szkoleń ogólnych.
Intensywność pomocy można jednak zwiększyć, maksymalnie do 80 % kosztów kwalifikowalnych, jak następuje:
a)
o 10 punktów procentowych w przypadku szkoleń dla pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji lub niepełnosprawnych;
b)
o 10 punktów procentowych w przypadku pomocy na rzecz średniego przedsiębiorstwa i o 20 punktów procentowych w przypadku pomocy na rzecz małego przedsiębiorstwa.
W przypadku pomocy przyznawanej w sektorze transportu morskiego jej intensywność nie przekracza 100 % kosztów kwalifikowalnych, zarówno dla szkoleń specjalistycznych, jak i ogólnych, o ile spełnione są następujące warunki:
a)
uczestnik szkolenia nie jest aktywnym członkiem załogi, lecz jest na pokładzie pracownikiem nieetatowym; oraz
b)
szkolenie jest prowadzone na statkach pokładowych zarejestrowanych w rejestrach Wspólnoty.
3. W przypadkach, gdy projekt obejmuje zarówno elementy szkolenia specjalistycznego, jak i ogólnego, których nie można rozdzielić na potrzeby obliczenia intensywności pomocy, oraz gdy nie można określić, czy projekt ma charakter specjalistyczny czy ogólny, stosuje się progi intensywności mające zastosowanie do szkoleń specjalistycznych.
4. Za koszty kwalifikowalne projektu pomocy szkoleniowej uznaje się:
a)
koszty zatrudnienia wykładowców;
b)
koszty podróży wykładowców i uczestników szkolenia, w tym koszty zakwaterowania;
c)
inne wydatki bieżące, takie jak materiały bezpośrednio związane z projektem;
d)
amortyzację narzędzi i wyposażenia w zakresie, w jakim są wykorzystywane wyłącznie na potrzeby projektu szkoleniowego;
e)
koszty usług konsultacyjnych i doradczych związanych z projektem szkoleniowym;
f)
koszty osobowe po stronie uczestników szkolenia oraz ogólne koszty pośrednie (koszty administracyjne, koszty wynajmu, koszty ogólne) do wysokości całkowitej kwoty innych kosztów kwalifikowalnych, o których mowa w lit. a)-e). W odniesieniu do kosztów osobowych po stronie uczestników uwzględnia się tylko czas faktycznie spędzony na uczestnictwie w szkoleniu, po odjęciu efektywnego czasu pracy.
SEKCJA 9
Pomoc dla pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji oraz pracowników niepełnosprawnych
Artykuł 40
Pomoc w formie subsydiów płacowych na rekrutację pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji
1. Programy pomocy na rekrutację pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji są zgodne ze wspólnym rynkiem w rozumieniu art. 87 ust. 3 Traktatu i wyłączone z wymogu zgłoszenia, o którym mowa w art. 88 ust. 3 Traktatu, o ile spełnione są warunki, o których mowa w ust. 2-5 niniejszego artykułu.
2. Intensywność pomocy nie przekracza 50 % kosztów kwalifikowalnych.
3. Kosztami kwalifikowalnymi są koszty płacy w okresie nie dłuższym niż 12 miesięcy od dnia zatrudnienia.
W przypadku pracownika znajdującego się w bardzo niekorzystnej sytuacji, kosztami kwalifikowalnymi są koszty płacy za okres nie dłuższy niż 24 miesiące od dnia rekrutacji.
4. W przypadku, gdy rekrutacja takich pracowników nie powoduje wzrostu netto liczby pracowników w danym przedsiębiorstwie w porównaniu ze średnią za poprzednie 12 miesięcy, powodem zwolnienia zapełnionego w ten sposób etatu lub etatów ma być dobrowolne rozwiązanie stosunku pracy, niepełnosprawność, przejście na emeryturę z powodu osiągnięcia wieku emerytalnego, dobrowolne zmniejszenie wymiaru czasu pracy lub zgodne z prawem zwolnienie za naruszenie obowiązków pracowniczych, a nie redukcja etatu.
5. Z wyjątkiem przypadku zgodnego z prawem zwolnienia za naruszenie obowiązków pracowniczych, pracownik znajdujący się w szczególnie niekorzystnej sytuacji jest uprawniony do nieprzerwanego zatrudnienia przez minimalny okres zatrudnienia zgodny z przepisami krajowymi lub porozumieniami zbiorowymi regulującymi zawieranie umów o pracę.
Jeżeli okres ten jest krótszy niż 12 miesięcy, lub w danym przypadku 24 miesiące, wówczas pomoc jest proporcjonalnie zmniejszona.
Artykuł 41
Pomoc w formie subsydiów płacowych na zatrudnianie pracowników niepełnosprawnych
1. Pomoc na zatrudnianie pracowników niepełnosprawnych w formie subsydiów płacowych jest zgodna ze wspólnym rynkiem w rozumieniu art. 87 ust. 3 Traktatu i wyłączona z wymogu zgłoszenia, o którym mowa w art. 88 ust. 3 Traktatu, o ile spełnione są warunki, o których mowa w ust. 2-5 niniejszego artykułu.
2. Intensywność pomocy nie przekracza 75 % kosztów kwalifikowalnych.
3. Kosztami kwalifikowalnymi są koszty płacy za cały okres zatrudniania pracownika niepełnosprawnego.
4. W przypadku, gdy zatrudnianie takich pracowników nie powoduje wzrostu netto liczby pracowników w danym przedsiębiorstwie w porównaniu ze średnią za poprzednie 12 miesięcy, powodem zwolnienia zapełnionego w ten sposób etatu lub etatów ma być dobrowolne rozwiązanie stosunku pracy, niepełnosprawność, przejście na emeryturę z powodu osiągnięcia wieku emerytalnego, dobrowolne zmniejszenie wymiaru czasu pracy lub zgodne z prawem zwolnienie za naruszenie obowiązków pracowniczych, a nie redukcja etatu.
5. Z wyjątkiem przypadku zgodnego z prawem zwolnienia za naruszenie obowiązków pracowniczych, pracownik jest uprawniony do nieprzerwanego zatrudnienia przez minimalny okres zatrudnienia zgodny z przepisami krajowymi lub porozumieniami zbiorowymi regulującymi zawieranie umów o pracę.
Jeżeli okres ten jest krótszy niż 12 miesięcy, wówczas pomoc jest proporcjonalnie zmniejszona.
Artykuł 42
Pomoc na rekompensatę dodatkowych kosztów związanych z zatrudnianiem pracowników niepełnosprawnych
1. Pomoc na rekompensatę dodatkowych kosztów związanych z zatrudnianiem pracowników niepełnosprawnych jest zgodna ze wspólnym rynkiem w rozumieniu art. 87 ust. 3 Traktatu i wyłączona z wymogu zgłoszenia, o którym mowa w art. 88 ust. 3 Traktatu, o ile spełnione są warunki, o których mowa w ust. 2 i 3 niniejszego artykułu.
2. Intensywność pomocy nie przekracza 100 % kosztów kwalifikowalnych.
3. Kosztami kwalifikowalnymi są koszty inne niż koszty płacy objęte art. 41 i które wykraczają poza koszty, jakie musiałoby ponieść przedsiębiorstwo w przypadku zatrudnienia pracowników, którzy nie są niepełnosprawni, za cały okres zatrudnienia danego pracownika.
Następujące koszty uznaje się za koszty kwalifikowalne:
a)
koszty adaptacji pomieszczeń;
b)
koszty zatrudnienia personelu za czas poświęcony wyłącznie za pomoc pracownikom niepełnosprawnym;
c)
koszty adaptacji lub zakupu sprzętu lub też zakupu i autoryzacji oprogramowania na użytek pracowników niepełnosprawnych, w tym urządzeń technologii wspomagającej lub przystosowanych do ich potrzeb, które wykraczają poza koszty, jakie poniósłby beneficjent w przypadku zatrudnienia pracowników, którzy nie są niepełnosprawni;
d)
w przypadku beneficjenta oferującego zatrudnienie chronione - koszty budowy, wyposażenia lub rozbudowy danej jednostki oraz wszelkie koszty administracyjne i koszty transportu bezpośrednio związane z zatrudnieniem pracowników niepełnosprawnych.
ROZDZIAŁ III
PRZEPISY KOŃCOWE
Artykuł 43
Uchylenie
Rozporządzenie (WE) nr 1628/2006 traci moc.
Wszelkie odesłania do uchylonego rozporządzenia oraz do rozporządzenia (WE) nr 68/2001, rozporządzenia (WE) nr 70/2001 i rozporządzenia (WE) nr 2204/2002 uważa się za odesłania do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 44
Przepisy przejściowe
1. Niniejsze rozporządzenie stosuje się do pomocy indywidualnej przyznanej przed jego wejściem w życie, jeżeli spełnia ona wszystkie warunki określone w niniejszym rozporządzeniu z wyjątkiem art. 9.
2. Każda pomoc przyznana przed dniem 31 grudnia 2008 r., która nie spełnia warunków określonych w niniejszym rozporządzeniu, lecz która spełnia warunki określone w rozporządzeniu (WE) nr 70/2001, rozporządzeniu (WE) nr 68/2001, rozporządzeniu (WE) nr 2204/2002 lub rozporządzeniu (WE) nr 1628/2006, jest zgodna ze wspólnym rynkiem i wyłączona z wymogu zgłoszenia, o którym mowa w art. 88 ust. 3 Traktatu.
Każda inna pomoc przyznana przed wejściem w życie niniejszego rozporządzenia i niespełniająca ani warunków określonych w niniejszym rozporządzeniu, ani w jednym z rozporządzeń wymienionych w pierwszym akapicie jest oceniana przez Komisję zgodnie z odpowiednimi zasadami ramowymi, wytycznymi, komunikatami i zawiadomieniami.
3. Wraz z końcem okresu obowiązywania niniejszego rozporządzenia wszystkie programy pomocy wyłączone na mocy niniejszego rozporządzenia pozostają wyłączone przez 6-miesięczny okres dostosowawczy, z wyjątkiem programów pomocy regionalnej. Wyłączenie programów pomocy regionalnej wygasa z dniem wygaśnięcia zatwierdzonych map pomocy regionalnej.
Artykuł 45
Wejście w życie i stosowanie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się do dnia 31 grudnia 2013 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 6 sierpnia 2008 r.