Dyrektywa Rady
z dnia 25 czerwca 1987 r.
w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich dotyczących produktów, których wygląd wskazuje na przeznaczenie inne niż rzeczywiste, zagrażających zdrowiu lub bezpieczeństwu konsumentów
(87/357/EWG)
RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 100,
uwzględniając wniosek Komisji,
uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [1],
uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego [2],
a także mając na uwadze, co następuje:
w poszczególnych Państwach Członkowskich obowiązują przepisy prawne lub regulacje dotyczące niektórych produktów, których wygląd wskazuje na przeznaczenie inne niż rzeczywiste, zagrażających zdrowiu lub bezpieczeństwu konsumentów; przepisy te różnią się od siebie pod względem treści, zakresu i obszaru stosowania; w szczególności, przepisy te w niektórych Państwach Członkowskich dotyczą wszystkich produktów przypominających środki spożywcze, a niebędących środkami spożywczymi, natomiast w innych Państwach Członkowskich dotyczą poszczególnych produktów, które mogą zostać pomylone ze środkami spożywczymi, w szczególności z wyrobami cukierniczymi;
powyższa sytuacja stwarza znaczące bariery w swobodnym przepływie towarów oraz nierówne warunki konkurencji we Wspólnocie, bez zapewnienia skutecznej ochrony konsumentów, w szczególności dzieci;
powyższe przeszkody w ustanowieniu i funkcjonowaniu wspólnego rynku należy usunąć oraz należy zapewnić właściwą ochronę konsumenta, zgodnie z rezolucjami Rady z dnia 14 kwietnia 1975 r. oraz z 19 maja 1981 r. odpowiednio w sprawie pierwszego [3] i drugiego [4] programu Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej w sprawie ochrony konsumentów i polityki informacyjnej, oraz zgodnie z rezolucją Rady z dnia 23 czerwca 1986 r. w sprawie nowych bodźców dla polityki ochrony konsumentów [5];
w poszczególnych Państwach Członkowskich należy zapewnić taki sam poziom ochrony zdrowia i bezpieczeństwa konsumentów;
w tym celu, konieczne jest wprowadzenie zakazu wprowadzania do obrotu, przywozu, produkcji oraz wywozu wyrobów, które mogą zostać omyłkowo uznane za środki spożywcze i związku z tym stanowią zagrożenie dla bezpieczeństwa lub zdrowia konsumentów;
należy ustanowić system kontroli, jakie mają być przeprowadzane przez właściwe władze Państw Członkowskich;
zgodnie z zasadami wymienionymi w rezolucjach Rady w sprawie ochrony konsumentów, wyroby niebezpieczne muszą zostać wycofane z rynku;
należy ustanowić przepisy umożliwiający dyskusję oraz badanie środków podejmowanych przez Państwa Członkowskie w celu zakazu lub wycofania ich z rynku; w celu zapewnienia jednolitego stosowania zasad wymienionych w niniejszej dyrektywie w całej Wspólnocie, powyższe badanie oraz dyskusja mogą odbywać się w ramach Komitetu Doradczego ustanowionego na mocy decyzji 84/133/EWG [6];
uwzględniając ewentualną potrzebę rozszerzenia zakresu niniejszej dyrektywy, w celu uwzględnienia niebezpiecznych imitacji środków spożywczych, oraz w celu dokonania oceny i przeglądu procedur ustanowionych w niniejszej dyrektywie, należy zobowiązać Radę, aby dwa lata od chwili wdrożenia niniejszej dyrektywy, podjęła decyzję w sprawie ewentualnego dostosowania przepisów niniejszej dyrektywy, na podstawie sprawozdania Komisji dotyczącego zebranych doświadczeń,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:
Artykuł 1
1. Niniejsza dyrektywa ma zastosowanie do produktów określonych w poniższym ust. 2, których wygląd wskazuje na przeznaczenie inne niż rzeczywiste, zagrażających bezpieczeństwu lub zdrowiu konsumentów.
2. Produkty określone w ust. 1 to produkty, które nie są wprawdzie środkami spożywczymi, lecz ze względu na ich kształt, zapach, kolor, wygląd, opakowanie, etykiety, pojemność lub wielkość, mogą zostać uznane przez konsumentów, w szczególności przez dzieci, za środki spożywcze, a w konsekwencji mogą zostać spożyte przez umieszczenie ich w jamie ustnej, wyssanie lub połknięcie, co wiąże się z zagrożeniem i może skutkować na przykład uduszeniem, zatruciem, przebiciem lub niedrożnością przewodu pokarmowego.
Artykuł 2
Państwa Członkowskie podejmą wszelkie środki niezbędne w celu wprowadzenia zakazu obrotu, przywozu, produkcji lub wywozu produktów określonych w niniejszej dyrektywie.
Artykuł 3
W szczególności, Państwa Członkowskie zapewnią kontrole produktów znajdujących się na rynku, w celu sprawdzenia, czy produkty objęte zakresem niniejszej dyrektywy nie są wprowadzane do obrotu, oraz podejmą wszelkie środki, konieczne dla zapewnienia, aby ich właściwe władze wycofały lub nakazały wycofanie z rynku wszystkich produktów objętych niniejszą dyrektywą.
Artykuł 4
1. Jeżeli Państwo Członkowskie podejmuje szczególny środek na mocy art. 2 i 3, informuje o tym fakcie Komisję. Dostarcza ono opis danego produktu oraz podaje powody swojej decyzji.
W przypadku gdy szczegółowe informacje na temat produktu objęte są wymagane na mocy decyzji 84/133/EWG, powiadomienie wymagane na mocy niniejszej dyrektywy nie jest konieczne.
Komisja przekazuje niezwłocznie szczegółowe informacje pozostałym Państwom Członkowskim.
2. Komisja lub Państwo Członkowskie mogą zwrócić się do Komitetu ustanowionego na mocy decyzji 84/133/EWG o przeprowadzenie wymiany poglądów odnoszących się do stosowania niniejszej dyrektywy.
Artykuł 5
Dwa lata od dnia określonego w art. 6, na podstawie sprawozdania Komisji dotyczącego zebranych doświadczeń oraz zawierającego właściwe wnioski, Rada podejmie decyzję w sprawie ewentualnego dostosowania niniejszej dyrektywy, w szczególności w celu rozszerzenia jej zakresu na inne niebezpieczne imitacje, inne niż imitacje środków spożywczych, oraz celem przeglądu procedur ustanowionych w art. 4.
Artykuł 6
1. Państwa Członkowskie podejmą środki niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy najpóźniej do dnia 26 czerwca 1989 r. Państwa Członkowskie powiadomią o tym niezwłocznie Komisję.
2. Państwa Członkowskie przekażą Komisji teksty przepisów prawa krajowego, jakie przyjmą w zakresie objętym niniejszą dyrektywą.
Artykuł 7
Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.
Sporządzono w Luksemburgu, dnia 25 czerwca 1987 r.