Rozporządzenie rady (WE) NR 150/2003
z dnia 21 stycznia 2003 r.
zawieszające należności celne przywozowe na niektóre rodzaje broni i sprzętu wojskowego
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 26,
uwzględniając wniosek Komisji [1],
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Wspólnota opiera się na unii celnej, co wiąże się z wymogiem jednolitego stosowania Wspólnej Taryfy Celnej w odniesieniu do przywozu produktów z państw trzecich przez wszystkie Państwa Członkowskie, chyba że specyficzne przepisy wspólnotowe przewidują inaczej.
(2) W interesie Wspólnoty leży, aby Państwa Członkowskie mogły nabywać najbardziej zaawansowane technologicznie i odpowiednie rodzaje broni i sprzętu wojskowego dla swoich sił zbrojnych. W następstwie gwałtownego rozwoju technicznego w tym sektorze przemysłu w skali ogólnoświatowej normalną praktyką stosowaną przez organy Państw Członkowskich odpowiedzialne za obronę narodową jest nabywanie broni i sprzętu wojskowego od producentów lub innych dostawców znajdujących się w państwach trzecich. Biorąc pod uwagę interes bezpieczeństwa Państw Członkowskich, zgodne z interesami Wspólnoty jest, aby niektóre z tych rodzajów broni i sprzętu wojskowego mogły być przywożone ze zwolnieniem z należności celnych przywozowych.
(3) W celu zapewnienia jednolitego stosowania takiego zawieszenia należności celnych właściwe jest ustanowienie wspólnego wykazu rodzajów broni i sprzętu wojskowego, objętych zawieszeniem należności celnych. Ponadto w świetle specyficznego charakteru przedmiotowych produktów właściwe jest również, aby części, elementy lub podzespoły wchodzące w skład lub dołączane do produktów uwzględnionych w wykazie, bądź przeznaczone do naprawy, renowacji lub konserwacji tych towarów, a także towary przeznaczone do użytku podczas szkolenia lub do testowania towarów zawartych w tym wykazie mogły być przywożone ze zwolnieniem z należności celnych. Przywóz sprzętu wojskowego, który jest objęty niniejszym rozporządzeniem, podlega właściwym należnościom celnym Wspólnej Taryfy Celnej.
(4) Biorąc pod uwagę odmienne struktury organizacyjne właściwych organów Państw Członkowskich, konieczne jest wyłącznie dla celów związanych z cłem określenie końcowego przeznaczenia przywożonych materiałów, zgodnie z przepisami rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny [2] i jego rozporządzeń wykonawczych (zwanego dalej "Kodeksem Celnym"). W celu ograniczenia obciążeń administracyjnych zainteresowanych organów właściwe jest określenie terminu dozoru celnego końcowego przeznaczenia.
(5) W celu uwzględnienia ochrony poufnych informacji wojskowych Państw Członkowskich konieczne jest ustanowienie szczególnych procedur administracyjnych w celu przyznania korzystania z zawieszenia należności celnych. Zgłoszenie dokonane przez właściwe organy Państwa Członkowskiego, dla którego sił zbrojnych przeznaczona jest broń lub sprzęt wojskowy, które mogłoby być również użyte jako zgłoszenie celne zgodnie z wymogiem Kodeksu Celnego, stanowiłoby właściwą gwarancję spełnienia tych warunków. Zgłoszenie powinno zostać przedłożone w formie certyfikatu. Właściwe jest określenie formy, jaką muszą mieć certyfikaty, jak również zezwolenie na stosowanie technik przetwarzania danych w odniesieniu do tych zgłoszeń.
(6) Konieczne jest ustanowienie dla Państw Członkowskich zasad w celu przekazywania informacji o ilości, wartości i numerach wydanych certyfikatów, jak również procedur w celu wykonania niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Niniejsze rozporządzenie ustanawia warunki autonomicznego zawieszenia należności celnych przywozowych na niektóre rodzaje broni i sprzętu wojskowego przywożone przez lub w imieniu organów odpowiedzialnych za obronę wojskową Państw Członkowskich przed państwami trzecimi.
Artykuł 2
1. Zawiesza się należności celne przywozowe Wspólnej Taryfy Celnej na towary wymienione w załączniku 1, jeżeli towary te są używane przez siły zbrojne Państwa Członkowskiego lub w ich imieniu, samodzielnie lub we współpracy z innymi państwami, do obrony integralności terytorialnej Państwa Członkowskiego lub w związku z uczestnictwem w międzynarodowych operacjach pokojowych lub operacjach wspomagających, lub do innych celów wojskowych, takich jak ochrona obywateli Unii Europejskiej przed niepokojami społecznymi lub wojskowymi.
2. Te należności celne zawiesza się również w całości w stosunku do:
a) części, elementów lub podzespołów przywożonych w celu włączenia lub dołączenia do towarów zawartych w wykazach z załączników I i II, jak również w stosunku do części, elementów lub podzespołów przeznaczonych do naprawy, renowacji lub konserwacji tych towarów;
b) towarów przywożonych z przeznaczeniem do użytku podczas szkolenia lub do testowania towarów zawartych w wykazach z załączników I i II.
3. Przywożone towary określone w załączniku I i ust. 2 niniejszego artykułu podlegają warunkom dotyczącym przeznaczenia końcowego, ustanowionym w art. 21 i 82 rozporządzenia (EWG) nr 2913/92 i jego prawodawstwie wykonawczym. Dozór celny przeznaczenia końcowego kończy się po upływie trzech lat od daty dopuszczenia do swobodnego obrotu.
4. Użycie towarów wymienionych w załączniku I do celów szkolenia lub tymczasowe użytkowanie tych towarów w obszarze celnym Wspólnoty przez siły zbrojne lub inne siły do celów cywilnych na skutek nieprzewidzianych katastrof lub klęsk żywiołowych nie stanowi naruszenia przeznaczenia końcowego określonego w ust. 1.
Artykuł 3
1. Wnioskowi o dopuszczenie do swobodnego obrotu towarów, w odniesieniu do których wnioskodawca ubiega się o skorzystanie z zawieszenia należności celnych w myśl przepisów art. 2, towarzyszy certyfikat wydany przez właściwe organy Państwa Członkowskiego, dla którego sił zbrojnych te towary są przeznaczone. Certyfikat określony w załączniku III składa się organom celnym Państwa Członkowskiego przywozu wraz z towarami, których dotyczy. Może on zastępować zgłoszenie celne wymagane zgodnie z art. 59-76 rozporządzenia (EWG) nr 2913/92.
2. Nie naruszając ust. 1, z przyczyn dotyczących poufności informacji wojskowych certyfikat i przywożone towary można przedłożyć innym organom, wyznaczonym w tym celu przez Państwo Członkowskie przywozu. W takich przypadkach właściwe organy wydające certyfikat prześlą do 31 stycznia oraz do 31 lipca każdego roku skrócone sprawozdanie z takich operacji przywozowych organom celnym ich Państwa Członkowskiego. Sprawozdanie obejmuje okres 6 miesięcy bezpośrednio poprzedzających miesiąc, w którym sprawozdanie ma być przesłane. Sprawozdanie zawiera numery oraz daty wydania certyfikatów, datę przywozu oraz całkowitą wartość i wagę brutto produktów przywiezionych z certyfikatami.
3. Do celów wydawania lub okazywania certyfikatów organom celnym lub innym organom odpowiedzialnym za odprawę celną można zastosować techniki przetwarzania danych, zgodnie z art. 292 ust. 3 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r., ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 [3].
4. Niniejszy artykuł stosuje się mutatis mutandis w odniesieniu do przywożonych towarów wymienionych w załączniku II.
Artykuł 4
Z wyjątkiem przypadków przewidzianych w art. 2 ust. 4 każde użycie towarów wymienionych w załączniku 1 lub o których mowa w art. 2 ust. 2 w innych celach niż cel przewidziany w art. 2 ust. 1 w okresie dozoru celnego jest zgłaszane przez właściwy organ, który wydaje certyfikat lub który używa towary, organom celnym ich Państwa Członkowskiego, zgodnie z art. 21 i 87 rozporządzenia (EWG) nr 2913/92.
Artykuł 5
1. Każde Państwo Członkowskie informuje Komisję o nazwach organów, które są organami właściwymi do wydania certyfikatu określonego w art. 3 ust. 1, jak również wzór pieczęci używanej przez te organy. Każde Państwo Członkowskie przesyła również do Komisji nazwy organów, które mogą zwolnić przywożone towary w przypadkach określonych w art. 3 ust. 2. Komisja przekazuje te dane organom celnym Państw Członkowskich.
2. W przypadku gdy towary te są dopuszczone do swobodnego obrotu w Państwie Członkowskim innym niż to, w którym wydano certyfikat, kopia certyfikatu zostaje przekazana przez organy celne Państwa Członkowskiego przywozu do administracji celnej Państwa Członkowskiego, którego właściwe organy wydały certyfikat.
W przypadku gdy towary zostaną zwolnione przez inne organy zgodnie z art. 3 ust. 2 w Państwie Członkowskim innym niż to, w którym wydano certyfikat, kopia certyfikatu jest przekazywana bezpośrednio przez te organy do organów, które wydały certyfikat.
3. Organy każdego Państwa Członkowskiego upoważnione do wydania certyfikatu określonego w art. 3 ust. 1 zatrzymują kopie wydanych certyfikatów oraz dokumentacji dowodowej niezbędnej w celu wykazania prawidłowości zastosowania zawieszenia należności przywozowych przez okres trzech lat od daty zakończenia dozoru celnego towarów.
Artykuł 6
Komisja informuje Państwa Członkowskie o każdym wniosku złożonym przez Państwo Członkowskie w związku z przedstawieniem propozycji wprowadzenia zmian do wykazów zawartych w załącznikach I i II.
Artykuł 7
1. Każde Państwo Członkowskie powiadamia Komisję o administracyjnym wykonaniu niniejszego rozporządzenia w ciągu sześciu miesięcy od jego wejścia w życie.
2. Ponadto najpóźniej w ciągu trzech miesięcy od zakończenia każdego roku kalendarzowego, Państwa Członkowskie przekażą Komisji informacje dotyczące całkowitej liczby wydanych certyfikatów wraz z łączną wartością i wagą brutto towarów przywiezionych zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 8
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2003 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 21 stycznia 2003 r.