ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 883/2005
z dnia 10 czerwca 2005 r.
zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 2454/93 ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny (1), w szczególności jego art. 247,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Konwencja celna dotycząca międzynarodowego przewozu towarów z zastosowaniem karnetów TIR (Konwencja TIR) z dnia 14 listopada 1975 r. została zatwierdzona w imieniu Wspólnoty rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2112/78 (2) i weszła w życie na terytorium Wspólnoty w dniu 20 czerwca 1983 (3). Biorąc pod uwagę znaczenie handlu międzynarodowego dla Wspólnoty, konieczna jest modernizacja formalności celnych dotyczących procedury TIR. Artykuł 49 Konwencji TIR przewiduje możliwość stosowania dalej idących ułatwień z korzyścią dla podmiotów gospodarczych, pod warunkiem że ułatwienia w ten sposób przyznane nie utrudnią stosowania postanowień Konwencji. Obecnie przepisy wspólnotowe dotyczące procedury TIR nie przewidują statusu upoważnionego odbiorcy. W celu zaspokojenia potrzeb podmiotów gospodarczych oraz ułatwienia handlu międzynarodowego pożądane jest stworzenie przepisów, opartych na istniejących wspólnotowych/wspólnych przepisach tranzytowych, w celu umożliwienia stosowania statusu upoważnionego odbiorcy w powiązaniu z procedurą TIR.
(2)
Na mocy decyzji Rady 93/329/EWG (4) Wspólnota Europejska zatwierdziła Konwencję dotyczącą odprawy czasowej z dnia 26 czerwca 1990 r. (Konwencja stambulska) wraz z załącznikami. Załącznik A do Konwencji stambulskiej zastępuje Konwencję celną o karnecie ATA służącym do dokonywania czasowej odprawy towarów z dnia 6 grudnia 1961 r. (Konwencja ATA) w odniesieniu do stosunków pomiędzy krajami, które przyjęły Konwencję stambulską wraz z załącznikiem A. Należy zatem zmienić postanowienia dotyczące procedury ATA, tak aby włączyć do nich odesłania do Konwencji stambulskiej. Jednakże w celu ułatwienia handlu międzynarodowego pomiędzy Wspólnotą a krajami, które nie przyjęły załącznika A do Konwencji stambulskiej, należy zachować odesłania do Konwencji ATA.
(3)
W ramach procedury uszlachetniania biernego rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2454/93 (5) dopuszcza od 2001 r. obliczenie częściowego zwolnienia z należności celnych przywozowych po uszlachetnianiu biernym na podstawie kosztów procesu uszlachetniania, według tak zwanej metody wartości dodanej. Jednakże metoda ta nie jest dozwolona, jeżeli towary wywożone czasowo, które nie pochodzą ze Wspólnoty, zostały dopuszczone do swobodnego obrotu z zastosowaniem zerowej stawki należności. Te ograniczające warunki dla towarów, które nie pochodzą ze Wspólnoty, powinny zostać zmodyfikowane w celu promowania stosowania metody wartości dodanej.
(4)
Jednakże w celu niedopuszczenia do nadużywania systemu należy przewidzieć, że ta metoda zwolnienia z należności może być odrzucona, jeżeli okaże się, że jedynym celem dopuszczenia do swobodnego obrotu towarów wywożonych czasowo było skorzystanie z tego zwolnienia.
(5)
Oznakowanie i przynależność państwową środka transportu przy wyjściu uznaje się za informację obowiązkową, którą należy umieścić w polu nr 18 deklaracji tranzytowej. Na terminalach kontenerowych, na których panuje duże zagęszczeniu ruchu, może okazać się, że w chwili wypełniania formalności tranzytowych nieznane są szczegółowe dane dotyczące środka transportu drogowego, który ma być użyty do transportu. Jednakże oznakowanie kontenera, w którym towar podlegający deklaracji tranzytowej zostanie przewieziony, jest znane i już wykazane w polu nr 31 deklaracji tranzytowej. Ponieważ towary mogą być na tej podstawie skontrolowane, należy umożliwić, aby pole nr 18 deklaracji tranzytowej pozostało niewypełnione, jeśli możliwe jest zagwarantowanie późniejszego wprowadzenia odpowiednich szczegółów do tego pola.
(6)
Zarówno załącznik 37 c, jak i załącznik 38 do rozporządzenia (EWG) nr 2454/93 zawierają listę kodów opakowań opartą na załączniku do V zalecenia Europejskiej Komisji Gospodarczej Narodów Zjednoczonych nr 21 /wersja 1 z sierpnia 1994 r. (zwanym dalej „Zalecenie NZ/EKG”). Załącznik V do zalecenia NZ/EKG, który zawiera listę kodów, był wielokrotnie zmieniany w celu dostosowania go do praktyk handlowych i transportowych, ostatni raz w maju 2002 r. (wersja 4). Aby umożliwić podmiotom gospodarczym posługiwanie się najbardziej rozpowszechnionym standardem i jednocześnie w jak największym stopniu ujednolicić praktyki handlowe i administracyjne we Wspólnocie, należy przyjąć, że kody opakowań wpisywane w zgłoszeniach celnych powinny być zgodne z przepisami ostatniej wersji załącznika do V zalecenia NZ/EKG.
(7)
W celach jasności i racjonalności należy opublikować listę kodów opakowań wyłącznie w załączniku 38 oraz odesłać do niego, w przypadku gdy lista ta jest powoływana w innych przepisach prawa celnego.
(8)
Kody opakowań są ściśle związane z przepisami stosowanymi przy operacjach tranzytowych określonych w art. 367-371 oraz z nowymi przepisami dotyczącymi jednolitego dokumentu administracyjnego lub stanowią ich część. Nowe przepisy muszą więc mieć zastosowanie we wszystkich procedurach i przeznaczeniach celnych.
(9)
Lista kodów związanych z zabezpieczeniem do wykorzystania na formularzach jednolitego dokumentu administracyjnego została ustanowiona rozporządzeniem (EWG) nr 2454/93. Należy uzupełnić tę listę w celu uwzględnienia całości sytuacji odnoszących się do zwolnień z obowiązku złożenia zabezpieczenia.
(10)
Ze względu na zmiany w kodach liczbowych gwarancji należy dostosować grupy odpowiednich danych odnoszące się do Nowego Skomputeryzowanego Systemu Tranzytowego.
(11)
Ponieważ Konwencja z dnia 20 maja 1987 roku o wspólnej procedurze tranzytowej przewiduje stosowanie kodów liczbowych gwarancji, począwszy od dnia 1 maja 2004, należy stosować nowe kody, począwszy od tej daty.
(12)
Zważywszy na powyższe, załączniki 37 i 38 do rozporządzenia (EWG) nr 2454/93, ze zmianami wprowadzonymi rozporządzeniem (WE) nr 2286/2003, powinny zostać zmienione. Podobne zmiany należy wprowadzić w załączniku 37 do rozporządzenia (EWG) nr 2454/93, ze zmianami wprowadzonymi rozporządzeniem (WE) nr 444/2002 (6), oraz w załączniku 38 do rozporządzenia (EWG) nr 2454/93, ze zmianami wprowadzonymi rozporządzeniem (WE) nr 881/2003 (7), które pozostają w mocy do dnia 1 stycznia 2006.
(13)
Artykuł 531 rozporządzenia (EWG) nr 2454/93 określa, jakie zwyczajowe zabiegi są dozwolone w ramach procedury składu celnego. Ramy dopuszczalnych działań są ustanowione w art. 109 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 2913/92. Zwyczajowe zabiegi, jakim towary niewspólnotowe mogą zostać poddane, są wyczerpująco wymienione w załączniku 72 do rozporządzenia (EWG) nr 2454/93. Jednakże ograniczony zakres tego załącznika spowodował pewne problemy w praktyce. Dlatego też pożądane jest wprowadzenie większej elastyczności.
(14)
Niektóre adnotacje w dokumentach celnych wyrażone w językach niektórych nowych Państw Członkowskich nie są zgodne z terminologią już stosowaną w dziedzinie celnej w omawianych językach, co powoduje konieczność wprowadzenia sprostowań.
(15)
Zważywszy że Akt Przystąpienia z 2003 r. stał się skuteczny dnia 1 maja 2004, adnotacje te stosuje się od tej samej daty.
(16)
W związku z powyższym należy wprowadzić zmiany w rozporządzeniu (EWG) nr 2454/93.
(17)
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Kodeksu Celnego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (EWG) nr 2454/93 wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 62 akapit trzeci tiret dwudzieste otrzymuje brzmienie:
„-
Vyhotovené dodatočne”;
2)
w art. 113 ust. 3 tiret dwudzieste otrzymuje brzmienie:
„-
VYHOTOVENÉ DODATOČNE”;
3)
w art. 314c ust. 3 tiret dwudzieste otrzymuje brzmienie:
„Vyhotovené dodatočne”;
4)
w art. 324d ust. 2 tiret dwudzieste otrzymuje brzmienie:
„Oslobodenie od podpisu”;
5)
w art. 357 ust. 4 akapit trzeci tiret dwudzieste otrzymuje brzmienie:
„-
Oslobodenie”;
6)
w art. 361 ust. 4 akapit drugi tiret dwudzieste otrzymuje brzmienie:
„Nezrovnalosti: úrad, ktorému bol tovar dodaný … (názov a krajina)”;
7)
w art. 387 ust. 2 tiret dwudzieste otrzymuje brzmienie:
„Oslobodenie od predpísanej trasy”;
8)
w art. 403 ust. 2 tiret dwudzieste otrzymuje brzmienie:
„Oslobodenie od podpisu”;
9)
w art. 451 ust. 1 po wyrazach „Konwencja ATA” dodaje się wyrazy „/Konwencja stambulska”;
10)
dodaje się art. 454a, 454b i 454c w brzmieniu:
„Artykuł 454a
1. Na wniosek odbiorcy organy celne mogą go upoważnić do odbioru, w swojej siedzibie lub innym określonym miejscu, towarów przewożonych zgodnie z procedurą TIR, przyznając mu status upoważnionego odbiorcy.
2. Pozwolenia określonego w ust. 1 udziela się wyłącznie podmiotom, które:
a)
mają siedzibę na terytorium Wspólnoty;
b)
regularnie odbierają towary, które są objęte procedurą TIR lub o których organy celne wiedzą, że mogą one wypełnić zobowiązania wynikające z tej procedury;
c)
nie popełniły żadnych poważnych ani powtórnych naruszeń przepisów celnych lub podatkowych.
Artykuł 373 ust. 2 stosuje się mutatis mutandis.
Pozwolenie obowiązuje wyłącznie w Państwie Członkowskim, które go udzieliło.
Pozwolenie stosuje się wyłącznie do operacji w ramach procedury TIR, których ostatecznym miejscem rozładunku jest lokalizacja wymieniona w pozwoleniu.
3. Artykuły 374 i 375, art. 376 ust. 1 i 2 oraz art. 377 i 378 stosuje się mutatis mutandis do procedury składania wniosku określonej w ust. 1.
4. Artykuł 407 stosuje się mutatis mutandis w odniesieniu do procedury przewidzianej w pozwoleniu określonym w ust. 1.
Artykuł 454b
1. Z chwilą odbioru towarów w siedzibie lub w miejscu określonym w pozwoleniu określonym w art. 454a upoważniony odbiorca, zgodnie z procedurą określoną w pozwoleniu, zobowiązany jest:
a)
poinformować organy celne urzędu przeznaczenia o przybyciu towarów,
b)
niezwłocznie poinformować organy celne urzędu przeznaczenia o wszelkich naruszonych zamknięciach oraz o wszelkich innych nieprawidłowościach, takich jak nadwyżki, braki lub zamiany towarów;
c)
niezwłocznie odnotować wyniki rozładunku w swoich rejestrach; oraz
d)
niezwłocznie przedstawić organom celnym urzędu przeznaczenia powiadomienie dotyczące szczegółów i stanu wszystkich nałożonych zamknięć oraz datę zapisu w rejestrach.
2. Upoważniony odbiorca zapewnia, że karnet TIR zostaje niezwłocznie przedłożony organom celnym w urzędzie przeznaczenia.
3. Organy celne urzędu przeznaczenia dokonują niezbędnych wpisów w karnecie TIR oraz, zgodnie z procedurą określoną w pozwoleniu, zapewniają zwrot karnetu TIR posiadaczowi lub osobie działającej w jego imieniu.
4. Datą zakończenia operacji TIR jest data zapisu w rejestrze, o którym mowa w ust. 1 lit. c). Jednakże w przypadkach określonych w ust. 1 lit. b) datą zakończenia operacji TIR jest data dokonania wpisów do karnetu TIR.
5. Na żądanie posiadacza karnetu TIR upoważniony odbiorca wystawia dowód odbioru w formie odpowiadającej egzemplarzowi powiadomienia określonego w ust. 1 lit. d). Dowód odbioru nie może być wykorzystywany jako dowód zakończenia operacji TIR w rozumieniu art. 454c ust. 2.
Artykuł 454c
1. Posiadacz karnetu TIR wypełnił swoje zobowiązania wynikające z art. 1 lit. o) Konwencji TIR, jeśli karnet TIR wraz z pojazdem drogowym, zespołem pojazdów lub kontenerem i towarami zostały dostarczone w stanie nienaruszonym do upoważnionego odbiorcy w jego siedzibie lub miejscu określonym w pozwoleniu.
2. Zakończenie operacji TIR, w rozumieniu art. 1 lit. d) Konwencji TIR, następuje, gdy zostały spełnione wymogi art. 454b ust. 1 i 2.”;
11)
w art. 457c ust. 1 po wyrazach „Konwencja ATA” wpisuje się wyrazy „i Konwencji stambulskiej”;
12)
w art. 457d wprowadza się następujące zmiany:
a)
w ust. 1 dodaje się wyrazy „lub w art. 8 ust. 4 załącznika A do Konwencji stambulskiej”;
b)
w ust. 2 dodaje się wyrazy „lub w art. 9 ust. 1 lit. a) i b) załącznika A do Konwencji stambulskiej”;
c)
w ust. 3 lit. c) dodaje się wyrazy „lub w art. 10 załącznika A Konwencji stambulskiej”;
13)
w art. 459 ust. 1 po wyrazach „Konwencja ATA” wpisuje się wyrazy „lub Konwencji stambulskiej”;
14)
w art. 461 wprowadza się następujące zmiany:
a)
w ust. 2 akapit drugi zdanie pierwsze dodaje się wyrazy „lub Konwencji stambulskiej”;
b)
w ust. 4 zdanie pierwsze po wyrazach „Konwencja ATA” dodaje się wyrazy „lub art. 9 ust. 1 lit. b) i c) załącznika A do Konwencji stambulskiej”;
15)
w art. 580 ust. 3 wyrazy „Artykuły 454, 455” zastępuje się wyrazami „Artykuły 457c, 457d”;
16)
w art. 591 akapit drugi otrzymuje brzmienie:
„Organy celne odmawiają obliczenia częściowego zwolnienia z należności celnych przywozowych na podstawie niniejszego przepisu, jeżeli przed dopuszczeniem do obrotu produktów kompensacyjnych okaże się, że jedynym celem dopuszczenia do obrotu z zastosowaniem zerowej stawki należności towarów wywożonych czasowo, które nie pochodzą ze Wspólnoty w rozumieniu tytułu II dział 2 sekcja 1 Kodeksu, było skorzystanie z częściowego zwolnienia na mocy niniejszego przepisu.”;
17)
w art. 843 ust. 2 tiret szesnaste i siedemnaste brzmienie:
„-
A kilépés a Közösség területéről a ... rendelet/irányelv/határozat szerinti korlátozás vagy teher megfizetésének kötelezettsége alá esik
-
Ħruġ mill-Komunita` suġġett għall-restrizzjonijiet jew ħlasijiet taħt Regola/Direttiva/Deċiżjoni Nru…”;
18)
w art. 912e ust. 2 akapit czwarty, tiret dwudzieste otrzymuje brzmienie:
„-
… (počet) vyhotovených výpisov - kópie priložené”;
19)
w art. 912f ust. 1 akapit drugi, tiret szesnaste i dwudzieste otrzymują brzmienie:
„-
Kiadva visszamenőleges hatállyal”
„-
Vyhotovené dodatočne”;
20)
w art. 912g ust. 2 lit. c), tiret dwudzieste otrzymuje brzmienie:
„-
Oslobodenie od podpisu - článok 912g nariadenia (EHS) č. 2454/93”;
21)
załącznik 37, ze zmianami wprowadzonymi rozporządzeniem (WE) nr 444/2002, zostaje zmieniony zgodnie z załącznikiem IA do niniejszego rozporządzenia;
22)
załącznik 37, w wersji przewidzianej rozporządzeniem (WE) nr 2286/2003, zostaje zmieniony zgodnie z załącznikiem IB do niniejszego rozporządzenia;
23)
w załączniku 37a tytuł II, tekst zawierający informacje dotyczący pola nr 31 zostaje zmieniony zgodnie z załącznikiem II pkt 1) do niniejszego rozporządzenia;
24)
w załączniku 37a tytuł II, tekst zawierający informacje dla pól nr 50 i 52 zostaje zmieniony zgodnie z załącznikiem II pkt 2), 3) i 4) do niniejszego rozporządzenia;
25)
załącznik 37c zostaje zmieniony zgodnie z załącznikiem III do niniejszego rozporządzenia;
26)
w załączniku 38, ze zmianami wprowadzonymi rozporządzeniem (WE) nr 881/2003, tekst w polu nr 31 zostaje wpisany zgodnie z załącznikiem IV pkt A1) do niniejszego rozporządzenia;
27)
w załączniku 38 tytuł II, w wersji przewidzianej rozporządzeniem (WE) nr 2286/2003, tekst pola nr 31 zostaje zmieniony zgodnie z załącznikiem IV pkt B1) do niniejszego rozporządzenia;
28)
w załączniku 38, ze zmianami wprowadzonymi rozporządzeniem (WE) nr 881/2003, tekst kodów stosowanych dla pola nr 52 zostaje zmieniony zgodnie z załącznikiem IV pkt A2) do niniejszego rozporządzenia;
29)
w załączniku 38 tytuł II, w wersji przewidzianej rozporządzeniem (WE) nr 2286/2003, tekst kodów stosowanych dla pola nr 52 zostaje zmieniony zgodnie z załącznikiem IV pkt B2) do niniejszego rozporządzenia;
30)
w załączniku 47a punkt 2.2, tiret dwudzieste otrzymuje brzmienie:
„-
ZÁKAZ CELKOVEJ ZÁRUKY”;
31)
załącznik 59 zostaje zastąpiony tekstem znajdującym się w załączniku V do niniejszego rozporządzenia;
32)
w załączniku 60, pod punktem „Przepisy dotyczące informacji, które należy umieścić na formularzu naliczania należności”, w polu 16, po wyrazach „Konwencja ATA” wpisuje się wyrazy „/art. 8 załącznika A do Konwencji stambulskiej”;
33)
załącznik 61 zostaje zastąpiony tekstem znajdującym się w załączniku VI do niniejszego rozporządzenia;
34)
załącznik 72 zostaje zmieniony zgodnie z załącznikiem VII do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
1. Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
2. Punkty od 1) do 8), od 17) do 20) oraz punkty 24), 28) i 29) artykułu 1 stosuje się od dnia 1 maja 2004.
3. Punkty od 9) do 15) oraz punkty 31), 32), i 33) artykułu 1 stosuje się od dnia 1 października 2005.
4. Punkty 23), 25) i 26) artykułu 1 stosuje się od dnia 1 lipca 2005.
5. Punkty 22), 27) i 29) artykułu 1 stosuje się od dnia 1 stycznia 2006. Jednakże Państwa Członkowskie mogą podjąć decyzję o wcześniejszym stosowaniu niniejszych punktów. W takim przypadku Państwa Członkowskie powiadamiają Komisję o dacie, od której niniejsze punkty będą miały zastosowanie. Komisja publikuje tę informację.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 10 czerwca 2005 r.