Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 776/78
z dnia 18 kwietnia 1978 r.
w sprawie stosowania najniższej stawki refundacji na wywóz produktów mleczarskich oraz uchylające i zmieniające niektóre rozporządzenia
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 804/68 z dnia 27 czerwca 1968 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych [1] ostatnio zmienionego rozporządzeniem (EWG) nr 2560/77 [2], w szczególności jego art. 17 ust. 4,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 876/68 z dnia 28 czerwca 1968 r. ustanawiające ogólne zasady przyznawania refundacji wywozowych do mleka i przetworów mlecznych oraz kryteria wyznaczania kwot tych refundacji [3], ostatnio zmienionego rozporządzeniem (EWG) nr 2429/72 [4], w szczególności jego art. 6 ust. 2,
a także mając ma uwadze, co następuje:
w trosce o jasność treści, wymienione poniżej rozporządzenia, wymagające kilkakrotnych nowelizacji, należy uchylić i zastąpić jednym tekstem:
- rozporządzenie Komisji (EWG) nr 1611/68 z dnia 15 października 1968 r. wprowadzające specjalne przepisy dotyczące najniższej stawki refundacji stosowanej przy wywozie niektórych serów do państw trzecich [5], ostatnio zmienionego rozporządzeniem (EWG) nr 2786/73 [6],
- rozporządzenie Komisji (EWG) nr 1578/70 z dnia 4 sierpnia 1970 r. wprowadzające specjalne przepisy w odniesieniu do najniższej stawki refundacji stosowanej przy wywozie sera do państw trzecich [7], oraz
- rozporządzenie Komisji (EWG) nr 518/76 z dnia 8 marca 1976 r. dotyczące stosowania najniższej stawki refundacji przy wywozie przetworów mlecznych i uchylające rozporządzenie (EWG) nr 2188/74 [8];
powinien być zmieniony Załącznik do rozporządzenia Komisji (EWG) nr 1324/68 z dnia 29 sierpnia 1968 r. ustanawiającego specjalne warunki dotyczące wywozu niektórych serów do Szwajcarii [9], ostatnio zmienionego rozporządzeniem (EWG) nr 2786/73 [10] w celu uwzględnienia faktu, że w przyszłości "Tilsit" i "Buttercase" będą objęte podpozycją 04.4 E pkt I lit. b) Wspólnej Taryfy Celnej, w przypadku ich wywozu do państw trzecich;
w przypadku kiedy stawka refundacji wywozowej zmienia się stosownie do miejsca przeznaczenia, art. 11 ust. 2 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 192/75 z dnia 17 stycznia 1975 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania refundacji wywozowych do produktów rolnych [11], ostatnio zmienionego rozporządzeniem (EWG) nr 1469/77 [12], przewiduje, że część refundacji obliczonej w oparciu o najniższą stawkę refundacji obowiązującą w dniu, w którym zakończono wywozowe formalności celne, ma być wypłacana na podstawie przedstawionego dowodu stwierdzającego, że produkt opuścił geograficzny obszar Wspólnoty;
rozporządzenie (EWG) nr 441/69 z dnia 4 marca 1969 r. ustanawiające dodatkowe ogólne zasady przyznawania refundacji wywozowych do produktów podlegających wspólnemu systemowi cen, wywożonych w stanie nieprzetworzonym lub w postaci pewnych towarów nie ujętych w załączniku II do Traktatu [13], ostatnio zmienionego rozporządzeniem (EWG) nr 269/78 [14], postanawia w art. 2 ust. 4 akapit drugi i art. 3 ust. 1 w odniesieniu do części refundacji obliczonej w oparciu o najniższe stawki jakie mają być wypłacone z chwilą objęcia produktu specjalnym uzgodnieniem wprowadzonym przez wspomniane rozporządzenie;
w ramach specjalnych uzgodnień z szeregiem państw trzecich, stawka refundacji obowiązujących przy wywozie niektórych przetworów mlecznych do tych państw może być niższa, niekiedy znacznie, niż wysokość refundacji obowiązującej w normalnym przypadku; może się także zdarzyć, iż nie zostanie ustalona żadna refundacja;
w odniesieniu do Szwajcarii wprowadzone zostały specjalne uzgodnienia przez rozporządzenie (EWG) nr 1324/68 dotyczące niektórych serów oraz rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2074/73 z dnia 31 lipca 1973 r. wprowadzające specjalne warunki przy wywozie sera topionego do Szwajcarii [15]; specjalne uzgodnienia zostały również przewidziane dla Austrii przez pozycje nr 04.4 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 102/78 z dnia 18 stycznia 1978 wprowadzającego specjalne warunki przy wywozie niektórych serów do Austrii [16]; specjalna stawka refundacji również obowiązuje w odniesieniu do serów wywożonych do Hiszpanii (Strefa D) zgodnie z rozporządzeniem (EWG) nr 1579/70 z dnia 4 sierpnia 1970 r. ustalającym specjalne warunki przy wywozie niektórych serów do Hiszpanii [17], ostatnio zmienionego rozporządzeniem (EWG) nr 1300/76 [18];
specjalne uzgodnienia odnośnie do wywozu do Szwajcarii, Austrii i Hiszpanii zapewniają, iż produkty, na które przyznana była refundacja w odniesieniu do innych miejsc przeznaczenia, nie mogą być wywożone do tych trzech państw; w konsekwencji, stosując wspomniane przepisy rozporządzenia (EWG) nr 192/75 należy uwzględnić te specjalne uzgodnienia, aby eksporterzy mogli uniknąć ponoszenia zbędnych kosztów w handlu z innymi państwami trzecimi, przewidując, że przy ustalaniu najniższej stawki refundacji należy wziąć pod uwagę specjalne stawki refundacji wyznaczone dla poszczególnych wspomnianych miejsc przeznaczenia na poziomie niższym niż poziom najniższej stawki refundacji obowiązującej w odniesieniu do innych państw trzecich; ten wyjątek został przewidziany, z wyłączeniem przypadku Austrii, w rozporządzeniach (EWG) nr 1611/68 i (EWG) nr 1578/70;
najniższa stawka refundacji może być również wynikiem braku ustalenia refundacji;
w wypadku wywozu do Stanów Zjednoczonych (Strefa E) występują przypadki zaniechania ustalenia refundacji do niektórych przetworów mlecznych; należy przyjąć także uzgodnienia dotyczące wyłączenia przy określaniu najniższej stawki refundacji w przypadkach, kiedy środki wprowadzone przez Stany Zjednoczone gwarantują, że produkty, którym przyznano refundacje dla innych miejsc przeznaczenia, nie mogą być przywożone do Strefy E; doświadczenie wykazuje, że produkty wymienione w załączniku II do niniejszego rozporządzenia mogą być objęte tym wyłączeniem nie tylko jeśli chodzi o zastosowanie art. 11 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 192/76, ale także w odniesieniu do stosowania art. 2 ust. 4 i art. 3 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 441/69; te wyłączenia powinny być zniesione w przypadku produktów, w odniesieniu do których powyższe warunki nie są już spełniane; taki przepis został przyjęty w rozporządzeniu (EWG) nr 518/76;
docelowe Strefy D i E, odpowiadające odpowiednio Hiszpanii i Stanom Zjednoczonym, zostały zdefiniowane w Załączniku do rozporządzenia (EWG) nr 1098/68 z dnia 27 lipca 1968 r. dotyczącym szczegółowych zasad stosowania refundacji wywozowych do mleka i przetworów mlecznych [19], ostatnio zmienionego rozporządzeniem (EWG) nr 37/75 [20];
środki przyjęte w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Zaniechania ustalenia refundacji lub specjalna refundacja:
- ustalona dla wywozu produktów wymienionych w załączniku I do jednego z miejsc przeznaczenia w nim wymienionych, i
- której stawka jest niższa niż najniższa stawka wyznaczona dla innych miejsc przeznaczenia,
nie są brane pod uwagę przy ustalaniu najniższej stawki refundacji w myśl art. 11 rozporządzenia (EWG) nr 192/75.
Artykuł 2
Zaniechanie ustalenia refundacji w odniesieniu do produktów wymienionych w załączniku II wywożonych do strefy E nie jest uwzględniane:
- przy ustalaniu najniższej stawki refundacji w myśl art. 11 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 192/75,
- w przypadku zastosowania ostatniego akapitu art. 2 ust. 4 i art. 3 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 441/69.
Artykuł 3
W załączniku I do rozporządzenia (EWG) nr 1324/68:
a) skreśla się podpozycję 04.4 E pkt I lit. b) 2;
b) podpozycja 04.4 E pkt I lit. b) 5 zostaje niniejszym zmieniony w następujący sposób:
- "Danbo" zostaje poprzedzone wyrazem "Buttercäse",
- po "Saint-Paulin" wprowadzony zostaje wyraz "Tilsit".
Artykuł 4
Rozporządzenia (EWG) nr 1611/68, (EWG) nr 1578/70 i (EWG) nr 518/76 niniejszym tracą moc.
Artykuł 5
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 18 kwietnia 1978 r.