Dyrektywa Komisji 98/82/WE
z dnia 27 października 1998 r.
zmieniająca załączniki do dyrektyw Rady 86/362/EWG, 86/363/EWG i 90/642/EWG w sprawie ustalania najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów, odpowiednio w zbożach, środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego i niektórych produktach pochodzenia roślinnego, w tym owocach i warzywach, oraz na ich powierzchni
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając dyrektywę Rady 86/362/EWG z dnia 24 lipca 1986 r. w sprawie ustalania najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w zbożach i na ich powierzchni [1], ostatnio zmienioną dyrektywą Komisji 97/71/WE [2], w szczególności jej art. 10,
uwzględniając dyrektywę Rady 86/363/EWG z dnia 24 czerwca 1986 r. w sprawie ustalania najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego i na ich powierzchni [3], ostatnio zmienioną dyrektywą Komisji 97/71/WE, w szczególności jej art. 10,
uwzględniając dyrektywę Rady 90/642/EWG z dnia 27 listopada 1990 r. w sprawie ustalania najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w produktach pochodzenia roślinnego, w tym owocach i warzywach, oraz na ich powierzchni [4], ostatnio zmienioną dyrektywą Komisji 97/71/WE, w szczególności jej art. 7,
uwzględniając dyrektywę Rady 91/414/EWG z dnia 15 lipca 1991 r. dotyczącą wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin [5], ostatnio zmienioną dyrektywą Komisji 98/47/WE [6],
a także mając na uwadze, co następuje:
dyrektywy Rady 93/57/EWG [7] i 93/58/EWG [8] zmieniły załączniki II do dyrektyw 86/362/EWG, 86/363/EWG i 90/642/EWG w celu ustanowienia najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości w zakresie pierwszego wykazu pestycydów, odpowiednio w odniesieniu do zboża, produktów pochodzenia zwierzęcego i roślinnego, w tym do owoców i warzyw; jednakże, niektóre pozycje pozostały otwarte, jeśli dostępne dane były niewystarczające do określenia najwyższych dopuszczalnych poziomów, natomiast zainteresowanym stronom umożliwiono uzupełnienie brakujących danych zgodnie z określonym harmonogramem; jeśli najwyższe dopuszczalne poziomy nie zostaną przyjęte do dnia 31 października 1998 r. stosuje się odpowiedni niższy poziom oznaczenia analitycznego;
zgodnie z przepisami dyrektywy 91/414/EWG, Państwa Członkowskie są odpowiedzialne za udzielanie zezwoleń na stosowanie środków ochrony roślin wobec określonych upraw; takie zezwolenia muszą być udzielane na podstawie oceny wywoływanych przez nie skutków w zakresie zdrowia ludzi i zwierząt oraz ich wpływu na środowisko; elementy, które należy uwzględnić podczas przeprowadzania ocen, obejmują narażenie użytkowników i osób postronnych oraz wpływ na środowisko lądowe, wodne i powietrzne, jak również wpływ na ludzi i zwierzęta poprzez spożycie pozostałości zalegających w uprawach, wobec których je zastosowano;
najwyższe dopuszczalne poziomy pozostałości w zbożach i produktach pochodzenia roślinnego, w tym owocach i warzywach, odzwierciedlają minimalne ilości pestycydów zużyte w celu uzyskania skutecznej ochrony roślin, stosowane w taki sposób, aby pozostałości były możliwie jak najmniejsze i mieściły się w dopuszczalnych granicach z toksykologicznego punktu widzenia, przy założeniu szacunkowego spożycia oraz ze szczególnym uwzględnieniem ochrony środowiska; pozostałości w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego odzwierciedlają ilość spożywanych przez te zwierzęta zbóż i produktów pochodzenia roślinnego, wobec których stosowano pestycydy, przy czym w miarę potrzeb należy też uwzględnić bezpośrednie konsekwencje stosowania leków dla zwierząt;
najwyższe dopuszczalne poziomy pozostałości są ustalane na niższym poziomie oznaczania analitycznego, gdy dozwolone stosowanie środków ochrony roślin nie powoduje powstania wykrywalnych poziomów pozostałości pestycydów w produktach spożywczych lub na ich powierzchni lub gdy nie występują dozwolone przypadki stosowania lub gdy stosowanie, które zostało dozwolone przez Państwa Członkowskie, nie zostało poparte niezbędnymi danymi lub gdy stosowanie w państwach trzecich powodujące obecność pozostałości w produktach spożywczych lub na ich powierzchni, które mogą zostać wprowadzone do obrotu we Wspólnocie, nie zostało poparte niezbędnymi danymi;
długotrwałe narażenie konsumentów produktów spożywczych, wobec których zastosowano pestycydy objęte niniejszą dyrektywą, zostało oszacowane i ocenione zgodnie z procedurami i praktykami stosowanymi we Wspólnocie Europejskiej, przy uwzględnieniu wytycznych opublikowanych przez Światową Organizację Zdrowia [9];
na poziomie Wspólnoty Europejskiej nie uzgodniono jeszcze podejścia naukowego i procedur obliczania zaostrzonych dawek odniesienia (ARfDs) oraz szacowania krótkoterminowego ostrego narażenia; Komitet Naukowy ds. Roślin uznając, że do czasu przyjęcia odpowiednich uzgodnień na poziomie Wspólnoty, stosowne jest używanie podejścia naukowego i procedur rozwiniętych w 1997 r. w trakcie konsultacji FAO/WHO [10], obliczył najwyższe dopuszczalne poziomy pozostałości z punktu widzenia toksykologicznego w odniesieniu do owoców ziarnkowych, brzoskwiń, moreli i papryki [11] w zakresie metamidofos; na podstawie informacji w sprawie GAP (dobre praktyki rolne) i prób polowych MRL metamidofosu w brzoskwiniach i morelach, może być ustalony na poziomie toksykologicznie dopuszczalnym; wobec braku takich informacji dla owoców ziarnkowych, w celu ustalenia dopuszczalnych pozostałości metamidofosu wynikających ze stosowania acefatu, należy także ustalić MRL (najwyższy dopuszczalny poziom pozostałości pestycydów) na poziomie toksykologicznie dopuszczalnym; Państwa Członkowskie powinny dokonać przeglądu istniejących dobrych praktyk rolnych, w szczególności dotyczących wyżej wymienionych produktów rolnych, w celu zapewnienia, że MRL dla acefatu i metamidofosu są przestrzegane;
najwyższe dopuszczalne poziomy pozostałości pestycydów powinny być poddawane przeglądowi; poziomy mogą zostać zmienione w celu uwzględnienia nowych informacji i danych, w szczególności powinny być niezwłocznie rozpatrzone ponownie w celu ich zmniejszenia, jeśli zaistnieje obawa narażenia konsumentów poprzez spożycie, oparta na nowych lub zweryfikowanych informacjach, zostają wówczas przedstawione do rozpatrzenia przez Komisję, w szczególności poprzez wykonanie art. 9 dyrektywy 86/362/EWG i art. 9 dyrektywy 86/363/EWG lub art. 8 dyrektywy 90/642/EWG; w szczególności MRL dla acefatu, metamidofosu i vinclozolinu ustalone w niniejszej dyrektywie powinny zostać niezwłocznie poddane przeglądowi, wraz z MRL dla tych pestycydów ustalonych w dyrektywach 93/57/EWG i 93/58/EWG, opartych na pracach związanych z oceną tych substancji czynnych na mocy przepisów art. 8 ust. 2 dyrektywy 91/414/EWG;
wspólnotowe najwyższe dopuszczalne poziomy pozostałości oraz poziomy zalecane przez Codex Alimentarius są ustalone i oceniane za pomocą podobnych procedur; jednakże informacje zawarte w odpowiednich ocenach Wspólnego Komitetu FAO/WHO ds. pozostałości pestycydów (JMPR) dotyczących pestycydów objętych niniejszą dyrektywą, w sposób zbyt ogólny opisują dopuszczalne użycie/stosowne praktyki rolne i nadzorowane próby polowe oraz nie zawierają jasnych wyjaśnień na jakiej podstawie należy ustalać zalecane najwyższe dopuszczalne poziomy; zezwolenia na stosowanie środków ochrony roślin w państwach trzecich mogą wymagać użycia większej ilości pestycydów lub krótszych okresów karencji niż te, które są dozwolone we Wspólnocie, w wyniku czego mogą wymagać wyższych poziomów pozostałości; za pośrednictwem Światowej Organizacji Handlu zostały przeprowadzone konsultacje z partnerami handlowymi Wspólnoty na temat poziomów ustalonych przez niniejszą dyrektywę, a ich uwagi w tej sprawie zostały uwzględnione przez Stały Komitet ds. Zdrowia Roślin; możliwość wyznaczenia tolerancji w przywozie w odniesieniu do najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości określonych kombinacji pestycydów i upraw, będzie zbadana przez Wspólnotę Europejską na podstawie dostarczonych, możliwych do zaakceptowania danych;
najwyższe dopuszczalne poziomy pozostałości ustanowione w niniejszej dyrektywie będą musiały zostać ponownie rozpatrzone w ramach kolejnej oceny substancji czynnych, przewidzianej w programie pracy ustanowionym w art. 8 ust. 2 dyrektywy 91/414/EWG;
uwzględniona została opinia Komitetu Naukowego ds. roślin, w szczególności dotycząca ochrony konsumentów produktów spożywczych, które poddane były działaniu pestycydów;
niniejsza dyrektywa jest zgodna z opinią Stałego Komitetu ds. Zdrowia Roślin,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:
Artykuł 1
W załączniku II do dyrektywy 86/362/EWG wykazy najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości następujących substancji: chlorotalonil, chloropiryfos, chloropiryfos-metylowy, cypermetryna, deltametryna, fenvalerat, glyfozat, imazalil, iprodion, permetryna, "grupa benomylu" (benomyl, karbendazym, tiofanat metylowy), "grupa menebu" (maneb, mankozeb, metiram, propineb, zineb) oraz procymidon zostają zastąpione wykazami zawartymi w załączniku A do niniejszej dyrektywy.
Artykuł 2
W załączniku II do dyrektywy 86/363/EWG wykazy najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości następujących substancji: chlorotalonil, chloropiryfos, chloropiryfos-metylowy, cypermetryna, deltametryna, fenvalerat, glyfozat, imazalil, iprodion, permetryna, "grupa benomylu" (benomyl, karbendazym, tiofanat metylowy), "grupa menebu" (maneb, mankozeb, metiram, propineb, zineb) oraz procymidon zostają zastąpione wykazami zawartymi w załączniku B do niniejszej dyrektywy.
Artykuł 3
W załączniku II do dyrektywy 90/642/EWG wykazy najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości następujących substancji: chlorotalonil, chloropiryfos, chloropiryfos-metylowy, cypermetryna, deltametryna, fenvalerat, glyfozat, imazalil, iprodion, permetryna, "grupa benomylu" (benomyl, karbendazym, tiofanat metylowy), "grupa menebu" (maneb, mankozeb, metiram, propineb, zineb) oraz procymidon zostają zastąpione wykazami zawartymi w załączniku C do niniejszej dyrektywy.
Artykuł 4
Najwyższe dopuszczalne poziomy pozostałości wymienione w załączniku D do niniejszej dyrektywy dla acefatu, metamidofosu i vinclozolinu, zostały ustalone tymczasowo, przed przyjęciem poprawionych najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości tych trzech pestycydów dla wszystkich produktów rolnych, na podstawie prac związanych z oceną tych substancji czynnych zgodnie z przepisami art. 8 ust. 2 dyrektywy 91/414/EWG, najpóźniej do dnia 30 kwietnia 2001 r. w odniesieniu do acefatu i metamidofosu, zaś w odniesieniu do vinclozolinu najpóźniej do dnia 31 grudnia 1999 r.
Artykuł 5
1. Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie z dniem 1 listopada 1998 r.
2. Państwa Członkowskie przyjmą i opublikują, do dnia 30 kwietnia 1999 r., przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy. Niezwłocznie powiadomią o tym Komisję.
Państwa Członkowskie zastosują niniejsze przepisy od dnia 1 sierpnia 1999 r.
Przepisy przyjęte przez Państwa Członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie to powinno towarzyszyć ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez Państwa Członkowskie.
Artykuł 6
Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 27 października 1998 r.