Dyrektywa Rady
z dnia 18 września 1989 r.
uzupełniająca i zmieniająca dyrektywę 76/116/EWG w odniesieniu do pierwiastków śladowych boru, kobaltu, miedzi, żelaza, manganu, molibdenu i cynku w nawozach
(89/530/EWG)
RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 100a,
uwzględniając wniosek Komisji [1],
we współpracy z Parlamentem Europejskim [2],
uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego [3],
a także mając na uwadze, co następuje:
niezbędne jest przyjęcie środków w celu stopniowego ustanawiania rynku wewnętrznego w okresie upływającym dnia 31 grudnia 1992 r.; rynek wewnętrzny obejmuje obszar bez granic wewnętrznych, w którym zapewniony jest swobodny przepływ towarów, osób, usług i kapitału;
dyrektywa Rady 76/116/EWG z dnia 18 grudnia 1975 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do nawozów [4], ostatnio zmieniona dyrektywą 89/284/EWG [5], ustanawia reguły dotyczące wprowadzania do obrotu nawozów typu EWG. Okazało się niezbędne rozszerzenie wymienionej wyżej dyrektywy, tak aby obejmowała siedem pierwiastków śladowych zawartych w tych nawozach (bor, kobalt, miedź, żelazo, mangan, molibden i cynk);
dyrektywa 76/116/EWG powinna mieć odtąd zastosowanie do stałych i płynnych nawozów wprowadzanych indywidualnie do obrotu i zawierających jeden lub więcej pierwiastków śladowych oraz ich mieszanin lub określonych związków chelatowych pierwiastków śladowych;
dyrektywy dotyczące nawozów powinny być stale uzupełniane i aktualizowane w odniesieniu do dostosowania do postępu naukowego i technicznego produktów wymienionych w załącznikach do tych dyrektyw; w tym celu uznano za niezbędne rozszerzenie zadań Komitetu przewidzianych w dyrektywie 76/116/EWG,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:
Artykuł 1
1. Stałe lub płynne nawozy wymienione w rozdziale A Załącznika, zawierające tylko jeden z następujących pierwiastków śladowych: bor, kobalt, miedź, żelazo, mangan, molibden lub cynk oraz odpowiadające wymaganiom z rozdziału A, mogą być oznakowane jako "NAWÓZ EWG".
2. Mieszanki dwóch lub większej liczby nawozów określonych w ust. 1, zawierające przynajmniej dwa różne pierwiastki śladowe, mogą być oznakowane jako "NAWÓZ EWG", o ile odpowiadają wymaganiom rozdziału B Załącznika.
Artykuł 2
Nawozy EWG zgodne z przepisami art. 1 są pakowane.
Artykuł 3
1. Zawartość jednego lub większej liczby pierwiastków śladowych: boru, kobaltu, miedzi, żelaza, manganu, molibdenu lub cynku w nawozach EWG wymienionych w załączniku I do dyrektywy 76/116/EWG jest podawana, o ile spełnione są dwa następujące warunki:
a) pierwiastki śladowe zostały dodane i występują co najmniej w minimalnych ilościach wymienionych w rozdziałach C i D Załącznika do niniejszej dyrektywy;
b) nawóz EWG nadal odpowiada wymaganiom załącznika I do dyrektywy 76/116/EWG.
2. W przypadku gdy pierwiastki śladowe są naturalnymi składnikami surowców, które mają dostarczyć pierwiastków głównych i wtórnych, wówczas ich podawanie nie jest obowiązkowe, przy założeniu, że te pierwiastki śladowe występują co najmniej w minimalnych ilościach wymienionych w rozdziałach C i D Załącznika do niniejszej dyrektywy.
Artykuł 4
Następujące obowiązkowe oznaczenia są przewidziane w celu identyfikacji nawozów objętych niniejszą dyrektywą:
a) informacja "NAWÓZ EWG" drukowanymi literami;
b) oznaczenie typu nawozu:
- zgodnie z rozdziałem A Załącznika,
- lub jako oznaczenie typu "mieszanina pierwiastków śladowych", po którym następują nazwy lub symbole chemiczne zawartych pierwiastków śladowych,
- lub zgodnie z załącznikiem I do dyrektywy 76/116/EWG; w takim przypadku oznaczenie typu należy uzupełnić o wskazówkę:
"z pierwiastkami śladowymi"
lub
"z…", po którym następuje nazwa (nazwy) lub symbole chemiczne zawartych pierwiastków śladowych.
Tylko w przypadku pierwiastków głównych i wtórnych objętych dyrektywą 76/116/EWG należy po oznaczeniu typu umieścić dane liczbowe dotyczące zawartości.
Jeśli występuje kilka pierwiastków śladowych, są one wymieniane w kolejności alfabetycznej ich symboli chemicznych: B, Co, Cu, Fe, Mn, Mo, Zn;
c) gwarantowana zawartość w odniesieniu do każdej substancji odżywczej oraz gwarantowane formy i/lub rozpuszczalności, o ile są one wymienione w załącznikach do dyrektywy 76/116/EWG, oraz do każdego występującego pierwiastka śladowego zgodnie z art. 6;
d) w przypadku gdy pierwiastek śladowy występuje całkowicie lub częściowo w formie organicznie związanej, nazwa tego pierwiastka uzupełniona jest o jedną z następujących informacji:
- "jako związek chelatowy…" (nazwa czynnika chelatującego lub jej skrót wymieniony w rozdziale E pkt 1 Załącznika),
- "jako kompleks…" (nazwa czynnika kompleksotwórczego wymieniona w rozdziale E pkt 2 Załącznika).
W przypadku nawozów zawierających wyłącznie jeden pierwiastek śladowy (rozdział A Załącznika) zawartość tego pierwiastka śladowego jest wyrażana w procentach wagowych, w liczbach całkowitych lub w miarę potrzeby z jednym miejscem dziesiętnym po przecinku. W przypadku nawozów zawierających kilka pierwiastków śladowych liczba miejsc dziesiętnych po przecinku dla danego pierwiastka śladowego może być taka jak wymieniona w rozdziałach B, C i D Załącznika.
Pierwiastki śladowe są wyrażane zarówno słowami, jak i przy użyciu właściwych symboli chemicznych.
W odniesieniu do produktów wymienionych w rozdziałach A i B Załącznika etykieta lub dokumenty towarzyszące muszą zawierać, poniżej danych nieobowiązkowych i obowiązkowych, następującą wskazówkę:
"Stosować tylko w przypadku rzeczywistej potrzeby. Nie przekraczać zalecanej dawki.".
Artykuł 5
Państwa Członkowskie mogą wymagać na swoim terytorium, bez hamowania handlu i na odpowiedzialność osoby odpowiedzialnej za obrót, podawania wskazówek dotyczących dozowania oraz odpowiednich warunków stosowania dla danych warunków glebowych oraz warunków uprawy, w jakich dany nawóz będzie używany. Te informacje muszą być wyraźnie oddzielone na etykiecie od obowiązkowych informacji przewidzianych w art. 4.
Artykuł 6
Państwa Członkowskie wymagają, że zawartość pierwiastków śladowych we wprowadzanych do obrotu nawozach EWG musi być podawana w formie pierwiastków (B, Co, Cu, Fe, Mn, Mo, Zn).
Zawartość pierwiastków śladowych w nawozie jest podawana w następujący sposób:
a) w przypadku nawozów określonych w art. 1 ust. 1: zgodnie z wymaganiami wymienionymi w rozdziale A (kolumna 6) Załącznika;
b) w przypadku nawozów określonych w art. 1 ust. 2 oraz w art. 3 przez wskazanie:
- całkowitej zawartości wyrażonej w procentach wagowych nawozu, i
- zawartości rozpuszczalnej w wodzie, wyrażonej w procentach wagowych nawozu, o ile rozpuszczalność ta stanowi przynajmniej połowę całkowitej zawartości.
W przypadku gdy pierwiastek śladowy jest całkowicie rozpuszczalny w wodzie, podaje się tylko zawartość rozpuszczalną w wodzie.
Zawartość pierwiastków śladowych w nawozach ustala się zgodnie z metodami analiz przewidzianymi w art. 8 dyrektywy 76/116/EWG.
W przypadku gdy pierwiastek śladowy występuje w formie organicznie związanej, zawartość występującą w nawozie podaje się bezpośrednio po informacji dotyczącej zawartości rozpuszczalnej w wodzie w procentach wagowych produktu, po czym dodaje się wyrazy "jako związek chelatowy…" lub "jako kompleks…" z nazwą związku organicznego wymienionego w rozdziale E Załącznika. Nazwa związku organicznego może być zastąpiona jego skrótowym oznaczeniem.
Artykuł 7
Dopuszczalna tolerancja w odniesieniu do podawanej zawartości pierwiastków śladowych wynosi:
- 0,4 % bezwzględnie w przypadku zawartości powyżej 2 %,
- 1/5 podanej wartości w przypadku zawartości do 2 %.
Artykuł 8
W art. 9 ust. 1 dyrektywy 76/116/EWG otrzymuje brzmienie:
"Zmiany wymagane dla dostosowania załączników do postępu technicznego są przyjmowane zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 11.
W przypadku dokonania takich zmian nawóz zostaje przyjęty, tylko jeśli:
a) nie ma szkodliwego wpływu na zdrowie ludzi lub zwierząt lub na środowisko naturalne;
b) dostarcza w skuteczny sposób składników odżywczych, zgodnie z potrzebami szczególnej uprawy lub zgodnie z warunkami wzrostu szczególnych upraw."
.
Artykuł 9
1. Państwa Członkowskie wprowadzą w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy w terminie osiemnastu miesięcy, licząc od dnia jej notyfikacji, i niezwłocznie powiadomią o tym Komisję.
2. Państwa Członkowskie przekazują Komisji podstawowe przepisy prawa krajowego, przyjęte w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą.
Artykuł 10
Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 18 września 1989 r.