Dyrektywa Komisji 93/105/WE
z dnia 25 listopada 1993 r.
ustanawiająca załącznik VII D, zawierający informacje wymagane w dokumentacji technicznej określonej w art. 12 siódmej zmiany do dyrektywy Rady 67/548/EWG
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając dyrektywę Rady 67/548/EWG z dnia 27 czerwca 1967 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do klasyfikacji, pakowania i etykietowania substancji niebezpiecznych [1], ostatnio zmienioną dyrektywą Komisji 93/72/EWG [2], w szczególności jej art. 12,
a także mając na uwadze, co następuje:
zgodnie z przepisami dyrektywy 67/548/EWG każda nowa substancja wprowadzana do obrotu powinna być zgłaszana do właściwych władz Państw Członkowskich w drodze powiadomienia zawierającego niektóre informacje obejmujące dokumentację techniczną; art. 12 wymienionej dyrektywy wymaga ustanowienia przepisów szczególnych dotyczących dokumentacji technicznej dla polimerów;
konieczne jest aby dokumentacja techniczna zawierała cykl badań dla polimerów, które dostarczą informacji koniecznych do oszacowania możliwych do przewidzenia zagrożeń jakie stwarzają one dla człowieka i środowiska;
właściwe jest, w celu uniknięcia zbędnego testowania, grupowanie polimerów w rodziny polimerów i tym samym wymaganie testowania tylko reprezentatywnych członów rodziny polimerów; takie reprezentatywne testowanie będzie kontynuowane do momentu zapewnienia wysokiego poziomu ochrony;
dla niektórych polimerów wielkocząsteczkowych właściwe i uzasadnione naukowo jest określenie skróconego cyklu badań (SCB);
należy opracować kryteria do określenia tych polimerów wielkocząsteczkowych, dla których skrócony cykl badań uważa się za wystarczający;
kryteria te muszą zapewnić wysoki poziom ochrony człowieka i środowiska zapewniając, że w branży nadal będzie istniał bodziec do inwestowania w ciągły rozwój nowych i lepszych polimerów;
zważywszy na ograniczone doświadczenie związane ze zgłaszaniem polimerów i niepełną wiedzę na temat zagrożeń związanych z tymi substancjami, ścisłe kryteria dla SCB polimerów mogą wymagać zrewidowania w świetle doświadczenia zdobytego przy takich powiadomieniach, dokonywanych zgodnie z szczególnymi wymaganiami ustanowionymi w niniejszej dyrektywie;
środki przewidziane w niniejszej dyrektywie są zgodne z opinią Komitetu ustanowionego na podstawie art. 29 dyrektywy 67/548/EWG,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:
Artykuł 1
Załącznik do niniejszej dyrektywy dodaje się do załącznika VII do dyrektywy 67/548/EWG w postaci załącznika VII D.
Artykuł 2
1. Państwa Członkowskie przyjmują i publikują przepisy niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy przed 31 grudnia 1993 r. i niezwłocznie powiadamiają o tym Komisję.
2. Przepisy przyjęte przez Państwa Członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez Państwa Członkowskie.
Artykuł 3
Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie trzeciego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 25 listopada 1993 r.