Rozporządzenie Komisji (WE) nr 659/97
z dnia 16 kwietnia 1997 r.
ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 2200/96 w zakresie ustaleń interwencyjnych w sektorze owoców i warzyw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2200/96 z dnia 28 października 1996 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 30 ust. 6, art. 48 i 57,
a także mając na uwadze, co następuje:
tytuł IV rozporządzenia (WE) nr 2200/96 ustanawia ustalenia interwencyjne dla produktów określonych w art. 1 ust. 2; muszą być ustanowione szczegółowe zasady stosowania;
w odniesieniu do produktów, terminy "niewystawione na sprzedaż" i "wycofane z rynku" powinny być traktowane jako równoważne i powinny zostać zawarte w jednej definicji; należy także wyjaśnić, że przepisy w sprawie wymagań opakowań nie mają zastosowania do produktów wycofanych z rynku;
należy określić lata gospodarcze dla produktów wymienionych w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 2200/96;
w celu zastosowania limitów ustanowionych w art. 23 i 24 rozporządzenia (WE) nr 2200/96, należy określić "ilość wprowadzoną do obrotu" danego produktu wprowadzanego do obrotu przez organizację producentów, biorąc pod uwagę produkcję rzeczywiście rozdysponowaną przez organizację producentów, o której mowa, produkcję innych organizacji producentów i produkcję producentów nie związanych z żadną organizacją producentów;
artykuł 28 rozporządzenia (WE) nr 2200/96 nakłada na Państwa Członkowskie obowiązek powiadamiania Komisji o cenach zarejestrowanych na reprezentatywnych rynkach producentów dla niektórych produktów i dla niektórych okresów; należy sporządzić wykazy tych rynków i produktów;
artykuł 26 rozporządzenia (WE) nr 2200/96 ustanawia wspólnotową rekompensatę za wycofanie produktów, wymienionych w załączniku II do niniejszego rozporządzenia; system płatności tych rekompensat powinien zostać wprowadzony w taki sposób, aby zapewnić ciągłe przestrzeganie ograniczeń ustanowionych w art. 23 rozporządzenia (WE) nr 2200/96;
aby zapobiec nieprawidłowościom w stosowaniu systemu i aby zapewnić jego przejrzystość, organizacje producentów muszą powiadamiać wcześniej odpowiedzialne władze monitorujące przed każdym zamiarem wycofania; w przypadku braku takiego powiadomienia, produkt może być rozdysponowany jedynie po uzyskaniu upoważnienia od Państwa Członkowskiego; ponadto należy ustalić system łączności dla organizacji producentów i dla Państw Członkowskich;
w celu stosowania przepisów art. 25 rozporządzenia (WE) nr 2200/96, należy ustanowić terminy dla przedstawienia środków podjętych przez Państwa Członkowskie w celu zapewnienia działań sprzyjających środowisku podczas wycofywania;
artykuł 30 ust. 1 lit. a) tiret pierwsze, drugie i trzecie rozporządzenia (WE) nr 2200/96 stanowi, że owoce i warzywa wycofane z rynku zgodnie z art. 23 ust. 1, które zostają niesprzedane, mogą być rozprowadzane bezpłatnie, w obu przypadkach w ramach i poza Wspólnotą, jako pomoc humanitarna dla niektórych kategorii społeczeństwa, potrzebujących pomocy, poprzez organizacje charytatywne; organizacje charytatywne powinny być uprzednio zatwierdzone;
w przypadku bezpłatnej dystrybucji owoców i warzyw wycofanych z rynku, koszty transportu są ponoszone przez Wspólnotę zgodnie z art. 30 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 2200/96; należy przewidzieć, że koszty te muszą być wypłacone wysyłającemu, który poniósł koszty transportu; istnieje potrzeba ustalenia ryczałtowych stawek dla pokrycia tych kosztów;
w przypadku bezpłatnej dystrybucji jabłek i owoców cytrusowych wycofanych z rynku, rzeczywiste koszty sortowania i pakowania mogą być ponoszone przez Wspólnotę zgodnie z art. 30 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 2200/96, do określonego limitu; w celu zakwalifikowania do skorzystania z tego środka, organizacje charytatywne i organizacje producentów muszą zawrzeć porozumienia umowne; należy ustanowić przepisy regulujące takie porozumienia;
należy ustanowić procedury kontroli fizycznej i dokumentacyjnej dla działań interwencyjnych i bezpłatnej dystrybucji; w przypadkach naruszenia, należy przewidzieć kary zapobiegawcze odpowiednie do wykroczenia; działania kontrolne muszą obejmować organizacje producentów i uczestniczące organizacje charytatywne;
za rok gospodarczy 1997 i jako środek przejściowy, organizacje producentów, które przedstawiły program operacyjny zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 411/97 [2] mogą uzupełniać wspólnotową rekompensatę za wycofanie;
konieczne jest uchylenie rozporządzenia Komisji (EWG) nr 3587/86 [3], ostatnio zmienionego rozporządzeniem (WE) nr 1363/95 [4], rozporządzenia Komisji (EWG) nr 827/90 [5], ostatnio zmienionego rozporządzeniem (WE) nr 771/95 [6], rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2103/90 [7], ostatnio zmienionego rozporządzeniem (WE) nr 1363/95, rozporządzenia (EWG) nr 2276/92 [8] ostatnio zmienionego rozporządzeniem (WE) nr 1363/95 oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 113/97 [9], których przepisy tracą moc lub są zastąpione niniejszym rozporządzeniem;
środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Świeżych Owoców i Warzyw oraz Komitetu Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
ROZDZIAŁ I
Ustalenia interwencyjne
Artykuł 1
Niniejsze rozporządzenie ustanawia szczegółowe zasady stosowania ustaleń interwencyjnych przewidzianych w tytule IV rozporządzenia (WE) nr 2200/96 i stosuje się do produktów określonych w jego art. 1 ust. 2.
Artykuł 2
1. Dla celów niniejszego rozporządzenia, produkty "wycofane z rynku" i "nie wystawione na sprzedaż" oznaczają produkty, które nie są sprzedane poprzez organizację producentów, zgodnie z ustaleniami interwencyjnymi określonymi w rozporządzeniu (WE) nr 2200/96.
2. Produkty wycofane z rynku muszą spełniać obowiązujące normy, jeżeli takie normy zostały przyjęte zgodnie z art. 2 rozporządzenia (WE) nr 2200/96. Jednakże w tym przypadku normy dotyczące pakowania i opakowań nie mają zastosowania.
Artykuł 3
1. Dla każdego produktu "ilość wprowadzona do obrotu" organizacji producentów określona w art. 23 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 2200/96 jest sumą:
a) produkcji członków rzeczywiście sprzedanej poprzez organizację producentów lub przetworzonej przez nią;
b) produkcji członków organizacji producentów sprzedanej bezpośrednio przez jej członków, przewidzianej w art. 11 ust. 1 lit. c) pkt 3 tiret pierwsze i czwarte rozporządzenia (WE) nr 2200/96;
c) produkcji członków innych organizacji producentów wprowadzonej do obrotu przez daną organizację producentów, zgodnie z art. 11 ust. 1 lit. c) pkt 3 tiret drugie i trzecie.
Ilość wprowadzona do obrotu, określona w akapicie pierwszym nie obejmuje produkcji wprowadzonej do obrotu członków organizacji producentów, którzy są upoważnieni do sprzedaży zgodnie z art. 11 ust. 1 lit. c) pkt 3 tiret drugie i trzecie.
2. Produkcja wprowadzona do obrotu, określona w art. 23 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 2200/96 jest równoważna ilości wprowadzonej do obrotu, określonej w ust. 1.
Artykuł 4
Lata gospodarcze dla produktów kwalifikujących się do wspólnotowej rekompensaty za wycofanie zgodnie z art. 23 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 2200/96 są wymienione w załączniku I do niniejszego rozporządzenia.
Lata gospodarcze dla produktów wymienionych w art. 1 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2200/96 inne niż te określone w akapicie pierwszym rozpoczynają się od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia.
Artykuł 5
1. Dla produktów wymienionych w załączniku II rozporządzenia (WE) nr 2200/96, płatność wspólnotowej rekompensaty za wycofanie, określonej w art. 26 niniejszego rozporządzenia, podlega przedstawieniu właściwym władzom Państwa Członkowskiego, wniosku przez organizację producentów określoną w art. 11 i 13 lub przez stowarzyszenia takich organizacji.
W przypadku zastosowania przepisów art. 13 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 2200/96, dana organizacja producentów nie może dłużej czerpać korzyści z przepisów ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu.
2. Wniosek określony w ust. 1 obejmuje okres przynajmniej jednego miesiąca. Towarzyszą mu dodatkowe dokumenty potwierdzające ilość każdego produktu wprowadzonego do obrotu oraz ilość każdego produktu nie wystawionego na sprzedaż przez organizację producentów, oraz wskazując:
a) produkcję członków rzeczywiście sprzedaną poprzez organizację producentów lub przetworzoną przez nią;
b) produkcję członków innych organizacji producentów wprowadzoną do obrotu poprzez daną organizację producentów zgodnie z art. 11 ust. 1 lit. c) pkt 3 tiret drugie i trzecie rozporządzenia (WE) nr 2200/96;
c) produkcję dostarczoną przez każdego plantatora, który nie jest członkiem żadnej organizacji producentów zgodnie z art. 24 tego rozporządzenia.
3. Rozpatrując każdy wniosek Państwa Członkowskie zapewniają, że ilość nie wystawiona na sprzedaż od początku roku gospodarczego, którego dotyczy, spełnia limity ustanowione w art. 23 i 24 rozporządzenia (WE) nr 2200/96. Jeżeli limity te zostały przekroczone, wspólnotową rekompensatę za wycofanie należy wypłacić tylko w poszanowaniu tych limitów i rekompensaty już wypłaconej. Nadwyżki ilości są wliczone przy rozpatrywaniu następnego wniosku.
Artykuł 6
Bez uszczerbku dla przepisów art. 22 niniejszego rozporządzenia, w odniesieniu do płatności rekompensaty za wycofanie produktów nie wymienionych w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 2200/96 oraz przyznania dodatku do wspólnotowej rekompensaty za wycofanie, przewidzianych w art. 15 ust. 3 lit. a) i b) rozporządzenia (WE) nr 2200/96, stosuje się przepisy rozporządzenia (WE) nr 411/97.
Artykuł 7
1. Reprezentatywne rynki określone w art. 28 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 2200/96 należy wymienić w załączniku II do niniejszego rozporządzenia.
2. Państwa Członkowskie informują Komisję co tydzień pocztą elektroniczną o cenach produkcji na każdy dzień handlowy rejestrowanych na reprezentatywnych rynkach dla produktów i w okresach wymienionych w załączniku III. Komisja przesyła niniejszą informację Państwom Członkowskim.
Artykuł 8
1. Organizacje producentów lub ich stowarzyszenia powiadamiają właściwe władze krajowe o każdym działaniu wycofania przynajmniej z 24-godzinnym wyprzedzeniem, wymieniając produkty przeznaczone do interwencji łącznie z oszacowaną ilością każdego uwzględnionego produktu.
Jednakże, jeśli niemożliwe było wcześniejsze powiadomienie o działaniu wycofania, produkty wycofywane nie mogą być rozdysponowane dopóki Państwo Członkowskie nie przekaże upoważnienia.
Organizacje producentów poświadczają pisemnie, że produkty wycofywane spełniają obowiązujące normy, jeżeli takie normy zostały przyjęte zgodnie z art. 2 rozporządzenia (WE) nr 2200/96.
Powiadamiają one właściwe władze krajowe o środkach podjętych dla zapewnienia, że działania wycofania są sprzyjające ochronie środowiska.
2. Organizacje producentów lub ich stowarzyszenia dostarczają Państwom Członkowskim następujące informacje, które to przekazują Komisji:
a) zapasy jabłek i gruszek dostępne pierwszego dnia każdego miesiąca;
b) na początku roku gospodarczego zgłoszenie obszaru uprawnego dla każdego produktu i jeśli stosowne dla każdej odmiany.
Artykuł 9
1. Przed dziesiątym dniem każdego miesiąca, Państwa Członkowskie przesyłają Komisji pocztą elektroniczną oszacowanie produktów nie wystawionych na sprzedaż w poprzednich miesiącach, w rozbiciu na produkty.
2. Na koniec każdego roku gospodarczego, Państwa Członkowskie przesyłają Komisji dla każdego uwzględnionego produktu, szczegóły wymienione w załączniku IV. Szczegóły należy przesłać:
a) nie później niż dnia 30 czerwca po każdym roku gospodarczym w przypadku pomidorów, bakłażanów, kalafiorów, moreli, brzoskwiń, nektarynek, winogron, melonów, arbuzów i produktów nie wymienionych w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 2200/96;
b) nie później niż dnia 30 listopada po każdym roku gospodarczym w przypadku cytryn, gruszek, jabłek, satsumas, klementynek i słodkich pomarańczy.
3. Jeżeli Państwa Członkowskie nie przesyłają szczegółów określonych w ust. 2 lub, jeżeli przesłane szczegóły wykazują błędy w świetle obiektywnych faktów, jakie posiada Komisja, Komisja może zawiesić wypłatę zaliczek na pokrycie kosztów określonych w art. 5 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Rady (EWG) nr 729/70 [10] do czasu przesłania wymaganych szczegółów.
Artykuł 10
Państwa Członkowskie powiadamiają Komisję najpóźniej do dnia 15 września 1997 r. o krajowej strukturze przewidzianej w art. 25 akapit trzeci rozporządzenia (WE) nr 2200/96.
Państwa Członkowskie informują Komisję o jakichkolwiek zmianach do powyższej struktury.
ROZDZIAŁ II
Bezpłatna dystrybucja
Artykuł 11
1. Zgodnie z art. 30 ust. 1 lit. a) tiret pierwsze i trzecie rozporządzenia (WE) nr 2200/96, produkty wycofane z rynku w ciągu danego roku gospodarczego mogą być udostępnione bezpłatnie organizacjom charytatywnym zatwierdzonym przez Państwa Członkowskie, na ich żądanie.
2. W celu zakwalifikowania się do zatwierdzenia, organizacje charytatywne podejmują się:
a) zastosować się do niniejszego rozporządzenia;
b) posiadać oddzielną rachunkowość dla działań, o których mowa;
c) przyjąć kontrole przewidziane przez przepisy wspólnotowe.
3. Państwa Członkowskie zatwierdzają organizacje charytatywne w przynajmniej jednej z następujących kategorii:
a) organizacje charytatywne upoważnione do dystrybucji na terytorium Państwa Członkowskiego produktów, które zostały na nim wycofane;
b) organizacje charytatywne upoważnione do dystrybucji na terytorium Wspólnoty;
c) organizacje charytatywne upoważnione do dystrybucji wspólnotowych produktów w państwach trzecich.
Państwa Członkowskie powiadamiają Komisję o wykazach zatwierdzonych charytatywnych organizacji określonych w lit. b) i c) akapit pierwszy, które są publikowane w serii C Dziennika Urzędowego Wspólnot Europejskich.
Artykuł 12
Instytucje określone w art. 30 ust. 1 lit. a) tiret drugie rozporządzenia (WE) nr 2200/96, które są wyznaczone przez Państwa Członkowskie muszą spełniać warunki zgodnie z art. 11 ust. 2 niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 13
Państwa Członkowskie podejmują środki ułatwiające kontakty i działania między zainteresowanymi organizacjami producentów a organizacjami charytatywnymi zatwierdzonymi zgodnie z art. 11 ust. 2.
Na koniec każdego roku gospodarczego, Państwa Członkowskie przesyłają Komisji informacje wymienione w załączniku VI dotyczące działań w zakresie bezpłatnej dystrybucji.
Artykuł 14
1. Bezpłatna dystrybucja poza Wspólnotą jako część pomocy humanitarnej prowadzona jest przez organizacje charytatywne określone w art. 11 ust. 3 lit. c) zgodnie z ust. 2 i 3 niniejszego artykułu.
2. Wysłane produkty nie podlegają refundacjom wywozowym. Wydany wywozowy dokument celny, dokument tranzytowy i każdy dokument T5 zostają podpisane "bez refundacji".
3. Państwa Członkowskie przedstawiają Komisji plany każdego działania bezpłatnej dystrybucji i wysyłają jej kopię powiadomienia do Konsultacyjnego Podkomitetu ds. Rozdysponowania Nadwyżek FAO, w sprawie zezwolenia na działanie przez Komisję.
Komisja podejmuje decyzje na zasadzie jednostkowych przypadków, czy zezwolić na takie działania w świetle zagwarantowania pomyślnej konkluzji i sytuacji rynku.
Na zakończenie każdego działania Państwa Członkowskie przesyłają Komisji informacje wymienione w załączniku VI.
Artykuł 15
1. Koszty transportu związane z bezpłatną dystrybucją wszystkich produktów wycofanych z rynku powinny zostać spełnione przez Sekcję Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR) na bazie ryczałtowych kosztów ustalonych zgodnie z odległością między punktem wycofania i miejscem realizacji dostawy ustalonych w załączniku V.
W przypadku bezpłatnej dystrybucji poza Wspólnotę, kwoty ryczałtowe wymienione w załączniku V pokrywają odległość między punktem wycofania i punktem wyjścia ze Wspólnoty.
2. Koszty transportu płacone są wysyłającemu, który rzeczywiście poniósł finansowe koszty transportu związanego z bezpłatną dystrybucją.
Płatność wyżej wymienionych kwot podlega przedstawieniu towarzyszących dokumentów, potwierdzających, w szczególności:
- nazwy jednostek beneficjantów,
- ilość danych produktów,
- akceptację przez organizację charytatywną,
- użyte środki transportu.
Artykuł 16
1. W przypadku jabłek i owoców cytrusowych wycofanych z rynku, koszty sortowania i pakowania związane z bezpłatną dystrybucją są pokrywane przez Sekcję Gwarancji EFOGR, do wysokości ustalonej w załączniku V ust. 2, kiedy bezpłatna dystrybucja jest wykonywana na podstawie porozumień umownych między organizacjami producentów i danymi organizacjami charytatywnymi.
2. Dla celów ust. 1 organizacje producentów zawierają, na początku roku gospodarczego, porozumienia umowne z zatwierdzonymi organizacjami charytatywnymi zgodnie z art. 11 ust. 2 i 3 oraz powiadamiają o nich właściwe władze krajowe jak tylko zostaną zawarte. Właściwe władze ustalają ostateczny termin zawarcia takich porozumień.
3. Porozumienia zawierane są z zastrzeżeniem istnienia produktów wycofanych z rynku. Ilości przewidziane w porozumieniach mogą ulec zwiększeniu w ciągu roku gospodarczego, zależnie od sytuacji rynku.
4. Porozumienia zawierane są na jeden rok gospodarczy w rozumieniu rozporządzenia (WE) nr 2200/96 i wskazują:
- prawdopodobną ilość każdego produktu,
- przewidywane środki transportu,
- planowany kurs dostawy,
- uzgodnione miejsce udostępnienia produktu,
- zobowiązanie organizacji producentów do udostępnienia gotowych posortowanych produktów w opakowaniach mniejszych niż 25 kg,
- oszacowanie beneficjantów przez jednostkę administracyjną.
5. Państwa Członkowskie przesyłają Komisji, nie później niż jeden miesiąc po zawarciu porozumienia, informacje określone w ust. 4.
6. Koszty sortowania i pakowania zostaną wypłacone organizacjom producentów, które wykonały sortowanie i pakowanie oraz przedstawiły dokumenty towarzyszące, potwierdzające, w szczególności:
- nazwy jednostek beneficjantów,
- ilość danych produktów,
- rzeczywiste koszty sortowania i pakowania,
- akceptację przez organizację charytatywną.
ROZDZIAŁ III
Kontrole i kary
Artykuł 17
1. Państwa Członkowskie podejmują wszystkie niezbędne środki dla zapewnienia, że są przestrzegane przepisy tytułu IV rozporządzenia (WE) nr 2200/96, w szczególności przepisy ust. 2, 3 i 4 niniejszego artykułu.
2. Państwa Członkowskie dokonują kontroli fizycznych i dokumentacyjnych dotyczących produktów wycofanych przez wszystkie organizacje producentów przynajmniej raz w ciągu roku gospodarczego. Kontrole obejmują przynajmniej 20 % całej wycofanej ilości.
Ponadto zapewniają one, że produkty nie wystawione na sprzedaż spełniają obowiązujące normy, jeżeli takie normy zostały przyjęte zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2200/96.
W przypadkach stosowania przepisów art. 30 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2200/96, Państwa Członkowskie kontrolują wszystkie wycofane ilości.
3. Państwa Członkowskie przeprowadzają kontrole dokumentów dotyczących działań interwencyjnych dla zapewnienia, że rachunki są poprawne i że spełnianie warunków płatności wspólnotowej rekompensaty za wycofanie lub dofinansowania z funduszu operacyjnego określonego w art. 15 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 2200/96, jest skutecznie weryfikowane.
Kontrole podejmowane są w odniesieniu do każdej organizacji producentów przynajmniej raz w roku gospodarczym oraz w odniesieniu do każdego produktu, muszą dotyczyć przynajmniej 10 % wniosków w sprawie płatności.
4. Jeżeli kontrole wykazują istotne niezgodności, właściwe władze przeprowadzają dodatkowe kontrole w ciągu roku gospodarczego i zwiększają częstotliwość kontroli w następnym roku gospodarczym.
Artykuł 18
1. Państwa Członkowskie podejmują niezbędne środki dla zapewnienia, że działania dotyczące bezpłatnej dystrybucji, zarówno wewnątrz jak i poza Wspólnotą, są zgodne z obowiązującymi przepisami.
Państwa Członkowskie w szczególności:
a) zapewniają, że działania, o których mowa są odpowiednio przeprowadzane;
b) weryfikują ostateczne wykorzystanie produktów przez organizację charytatywną, szczególnie przez wymaganie od nich świadectwa akceptacji poświadczającego wykorzystanie produktów;
c) kontrolują ostateczne miejsce przeznaczenia produktów.
2. Kontrole mają charakter zarówno fizyczny jak i dokumentacyjny oraz dotyczą zarówno organizacji producentów jak i danych organizacji charytatywnych. Mogą one mieć charakter losowy i każdego roku obejmować przynajmniej 10 % rozprowadzanej ilości.
3. W odniesieniu do dystrybucji wewnątrz Wspólnoty i bez uszczerbku dla art. 39 rozporządzenia (WE) nr 2200/96, właściwe władze Państwa Członkowskiego, na którego terytorium, ma miejsce bezpłatna dystrybucja, podejmują kontrole w sprawie wykorzystania produktów i ich ostatecznego miejsca przeznaczenia.
4. Na żądanie Państwa Członkowskiego, Komisja pomaga mu w monitorowaniu działań związanych z bezpłatną dystrybucją poza Wspólnotą.
Artykuł 19
1. Beneficjant wspólnotowej rekompensaty za wycofanie lub dofinansowania z funduszu operacyjnego jest zobowiązany do zapłacenia podwójnej kwoty niesłusznie wypłaconej, plus odsetki obliczone w odniesieniu do czasu, który upłynął między płatnością a zwrotem przez beneficjanta, kiedy kontrole przeprowadzone zgodnie z art. 17 wykazują, że:
a) produkty nie wystawione na sprzedaż nie spełniają przepisów w odniesieniu do norm ustanowionych w art. 2 rozporządzenia (WE) nr 2200/96;
b) produkty nie wystawione na sprzedaż nie były rozdysponowane zgodnie z art. 30 niniejszego rozporządzenia;
c) rozdysponowanie produktów nie wystawionych na sprzedaż powoduje istotną szkodę dla środowiska.
Jednakże kara określona w akapicie pierwszym nie będzie zastosowana, jeśli beneficjant udowodni w zadowalającym stopniu właściwym władzom krajowym, że nieprawidłowości nie zostały spowodowane umyślnie lub nie były wynikiem karygodnego zaniedbania z jego strony. W takich przypadkach, beneficjant zwraca jedynie kwotę niesłusznie wypłaconą, plus odsetki.
Stopa oprocentowania równa jest stopie Europejskiego Instytutu Walutowego, stosowanej w transakcjach przeprowadzanych w ecu opublikowanej w serii C Dziennika Urzędowego Wspólnot Europejskich i obowiązującej w dniu dokonania niesłusznej wypłaty, plus trzy punkty procentowe.
2. Sumy odzyskane, z narosłymi odsetkami, wpłacane są na konto odpowiedzialnej agencji płatniczej i potrącane z wydatków finansowanych przez EFOGR.
3. W przypadku fałszywego zgłoszenia, dokonanego rozmyślnie lub przez poważne zaniedbanie, dana organizacja producentów, pozbawiona zostaje prawa do otrzymania wspólnotowej rekompensaty za wycofanie w roku gospodarczym następującym po tym, w stosunku, do którego fałszywe zgłoszenie zostało stwierdzone.
Artykuł 20
1. W przypadku, gdy nieprawidłowości, które można przypisać organizacjom producentów lub zatwierdzonym organizacjom charytatywnym określonym w art. 11 i 12 zostaną stwierdzone w trakcie bezpłatnej dystrybucji na podstawie kontroli przeprowadzonych zgodnie z art. 18, stosuje się przepisy ust. 2-7 niniejszego artykułu.
2. Zatwierdzenie określone w art. 11 ust. 2 zostaje wycofane organizacjom charytatywnym. Wycofanie staje się skuteczne niezwłocznie i obowiązuje przynajmniej przez jeden rok gospodarczy oraz może być przedłużone zależnie od stopnia nieprawidłowości.
3. Instytucje określone w art. 12 nie mogą zostać beneficjantami działań bezpłatnej dystrybucji w kolejnym roku gospodarczym.
4. Organizacja charytatywna lub instytucja, która otrzymała produkt wycofany z rynku jest zobowiązana do spłacenia wartości produktów otrzymanych plus odsetki obliczone w odniesieniu do okresu, który upłynął między otrzymaniem produktów i zwrotem płatności przez beneficjanta.
5. Przepisy art. 19 ust. 3 stosuje się do danej organizacji producentów.
Ponadto organizacja producentów zobowiązana jest do zwrócenia podwójnej kwoty otrzymanej w związku z kosztami sortowania i pakowania, plus odsetki obliczone w odniesieniu do okresu, który upłynął między płatnością a zwrotem przez beneficjanta.
Wysyłający, któremu zwrócono koszty transportu określone w art. 15 zobowiązany jest do zwrócenia podwójnej kwoty otrzymanej za transport plus odsetki obliczone w odniesieniu do okresu, który upłynął między płatnością a zwrotem przez beneficjanta.
6. Stopą procentową ma być stopa stosowana przez Europejski Instytut Monetarny w jego działaniach prowadzonych w ecu, opublikowana w serii C Dziennika Urzędowego Wspólnot Europejskich i obowiązująca w dniu dokonania niesłusznej płatności, powiększona o trzy punkty procentowe.
7. Zwrócone kwoty, plus ich odsetki, wpłacane są na konto właściwej agencji płatniczej i potrącane z wydatków finansowanych przez EFOGR.
Artykuł 21
Artykuł 19 i 20 niniejszego rozporządzenia stosuje się bez uszczerbku dla innych kar, które mogą być przyjęte zgodnie z art. 48 rozporządzenia (WE) nr 2200/96.
ROZDZIAŁ IV
Przepisy przejściowe i końcowe
Artykuł 22
Za 1997 r. organizacje producentów, które przedstawiły projekt programu operacyjnego do zatwierdzenia zgodnie z art. 3 lub 15 rozporządzenia (WE) nr 411/97 są niniejszym upoważnione do przyznawania, na ich własne ryzyko, dodatków do wspólnotowej rekompensaty za wycofanie, zgodnie z art. 15 ust. 3 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 2200/96.
Artykuł 23
Rozporządzenia (EWG) nr 3587/86, (EWG) nr 827/90, (EWG) nr 2103/90, (EWG) nr 2276/92 oraz (WE) nr 113/97 niniejszym tracą moc.
Artykuł 24
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.
Jednakże dla każdego produktu wymienionego w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 2200/96, stosuje się je z dniem rozpoczęcia roku gospodarczego 1997/98.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 16 kwietnia 1997 r.