ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 153/2009
z dnia 19 lutego 2009 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 3/2008 w sprawie działań informacyjnych i promocyjnych dotyczących produktów rolnych na rynku wewnętrznym i w krajach trzecich
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 36 i 37,
uwzględniając wniosek Komisji,
uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (1),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Jednolite ramy prawne ustanowione przez rozporządzenie Rady (WE) nr 3/2008 (2) ułatwiły uczestnikom polityki promocyjnej dotyczącej produktów rolnych dostęp do programu i uczestnictwo w nim. Procedury administracyjne związane z wdrażaniem tej polityki zostały znacznie ograniczone i uproszczone dzięki zastosowaniu jednolitych ram prawnych.
(2)
Rozporządzenie (WE) nr 3/2008 stanowi, że w przypadku braku programów, które mają zostać zrealizowane na rynku wewnętrznym, zainteresowane państwa członkowskie mają możliwość opracowania programu. W przypadku gdy organizacje inicjujące nie zamierzają przedkładać programów, które mają być zrealizowane w krajach trzecich w odniesieniu do jednego lub kilku działań informacyjnych, o których mowa w tym rozporządzeniu, zainteresowane państwa członkowskie powinny mieć możliwość opracowania odpowiedniego programu.
(3)
Przede wszystkim zainteresowanym państwom członkowskim należy stworzyć możliwość rozszerzenia zakresu działań kwalifikowanych do tych programów, w tym również w formie zwracania się o pomoc w ich realizacji do organizacji międzynarodowych podczas wdrażania tych programów, zwłaszcza w przypadkach podejmowania działań promocyjnych w krajach trzecich w sektorze oliwy z oliwek oraz oliwek stołowych.
(4)
W związku z tym rozporządzenie (WE) nr 3/2008 powinno zostać odpowiednio zmienione,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Zmiana
Artykuł 9 rozporządzenia (WE) nr 3/2008 otrzymuje brzmienie:
„Artykuł 9
Procedura w przypadku braku programów działań informacyjnych dla rynku wewnętrznego lub dla krajów trzecich
1. W przypadku braku programów, które mają zostać zrealizowane na rynku wewnętrznym w odniesieniu do jednego lub kilku działań informacyjnych, o których mowa w art. 2 ust. 1 lit. b), przedstawionych zgodnie z art. 6 ust. 1, każde zainteresowane państwo członkowskie opracowuje program i jego specyfikację w oparciu o wytyczne, o których mowa w art. 5 ust. 1, oraz wybiera w drodze publicznego zaproszenia do składania ofert organ odpowiedzialny za realizację programu, jaki zobowiązuje się współfinansować.
2. W przypadku braku programów, które mają zostać zrealizowane w państwach trzecich w odniesieniu do jednego lub kilku działań informacyjnych, o których mowa w art. 2 ust. 1 lit. a), b) i c), przedstawionych zgodnie z art. 6 ust. 1, każde zainteresowane państwo członkowskie opracowujeprogram i specyfikację w oparciu o wytyczne, o których mowa w art. 5 ust. 2, oraz wybiera w drodze publicznego zaproszenia do składania ofert organ odpowiedzialny za realizację programu, jaki zobowiązujesię współfinansować.
Ostatecznie organem odpowiedzialnym za realizację programu wybranym przez zainteresowane państwoczłonkowskie może być organizacja międzynarodowa, zwłaszcza w przypadku gdy program dotyczy działań promocyjnych w krajach trzecich w sektorze oliwy z oliwek oraz olejów spożywczych.
3. Państwo(-a) członkowskie przesyła(-ją) Komisji program wybrany zgodnie z ust. 1 i 2 wraz z uzasadnioną opinią dotyczącą:
a)
stosowności programu;
b)
zgodności programu z przepisami niniejszego rozporządzenia i w odpowiednim przypadku, z mającymi zastosowanie wytycznymi;
c)
oceny efektywności cenowej programu;
d)
wyboru organu odpowiedzialnego za realizację programu.
4. Do celów związanych ze zbadaniem programów przez Komisję stosuje się art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 1.
5. Zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 16 ust. 2, Komisja może ustalić dolne lub górne pułapy w odniesieniu do rzeczywistych kosztów programów zatwierdzonych zgodnie z ust. 3 niniejszego artykułu. Pułapy te mogą być modyfikowane w zależności od charakteru danego programu. Stosowane kryteria mogą być określone zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 16 ust. 2.”.
Artykuł 2
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 19 lutego 2009 r.