Rozporządzenie Rady (WE) nr 905/98
z dnia 27 kwietnia 1998 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 384/96 w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z państw niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 113,
uwzględniając wniosek Komisji,
a także mając na uwadze, co następuje:
rozporządzeniem (WE) nr 384/96 [1] (zwanym dalej "podstawowym rozporządzeniem antydumpingowym") Rada przyjęła wspólne przepisy dotyczące ochrony przed dumpingowym przywozem z państw niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej;
rozporządzeniem (WE) nr 519/94 [2] Rada przyjęła wspólne reguły przywozu z niektórych państw trzecich, które są wymienione w załączniku I do tego rozporządzenia;
artykuł 2 ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 384/96 stanowi, że w przypadku przywozu z krajów nieposiadających gospodarki rynkowej oraz w szczególności z tych krajów, do których stosuje się rozporządzenie (WE) nr 519/94, wartość normalna powinna być ustalana na podstawie ceny lub skonstruowanej wartości w analogicznym państwie trzecim o gospodarce rynkowej;
proces reform w Rosji i Chińskiej Republice Ludowej w sposób zasadniczy zmienił ich gospodarki, jak również doprowadził do powstania przedsiębiorstw, w stosunku do których przeważają warunki gospodarki rynkowej; obydwa powyższe kraje w wyniku tego procesu odeszły od okoliczności gospodarczych, które stanowiły podstawę wykorzystywania metody państwa analogicznego;
konieczne jest dokonanie rewizji praktyki antydumpingowej Wspólnoty w celu uwzględnienia zmienionych warunków gospodarczych w Rosji i Chińskiej Republice Ludowej; w szczególności konieczne jest określenie, że wartość normalna może zostać ustalona zgodnie z zasadami stosowanymi w państwach o gospodarce rynkowej, kiedy można wykazać, że warunki rynkowe mają pierwszeństwo w przypadku jednego lub więcej producentów, z zastrzeżeniem dokonania oceny produkcji i sprzedaży danego wyrobu;
konieczne jest określenie, że ocena, czy przeważają warunki rynkowe, będzie dokonywana na podstawie odpowiednio uzasadnionych wniosków jednego producenta lub więcej, w stosunku do których toczy się postępowanie, którzy chcą skorzystać z możliwości ustalania wartości normalnej w oparciu o zasady stosowane w państwach o gospodarce rynkowej;
w celu wprowadzenia zmienionej praktyki bez wywierania wpływu na wspólne reguły przywozu w odniesieniu do Rosji i Chińskiej Republiki Ludowej, konieczne jest wykreślenie z art. 2 ust. 7 podstawowego rozporządzenia antydumpingowego odesłania do wykazu państw załączonego do rozporządzenia (WE) nr 519/94 oraz dodanie, zamiast tego, w przypisie zmodyfikowanego wykazu objętych państw,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Artykuł 2 ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 384/96 otrzymuje brzmienie:
"7. a) W przypadku przywozu z krajów nieposiadających gospodarki rynkowej [3], normalną wartość określa się w oparciu o cenę lub wartość skonstruowaną w warunkach gospodarki rynkowej państwa trzeciego lub cenę z takiego kraju przeznaczoną dla innych krajów, łącznie ze Wspólnotą, a w przypadku, gdy jest to niemożliwe, w oparciu o inną uzasadnioną metodę, w tym na podstawie ceny faktycznie płaconej lub należnej we Wspólnocie za produkt podobny, gdy jest to niezbędne, odpowiednio zmodyfikowanej tak, aby uwzględniała odpowiednią marżę zysku.
Wyznaczone zostanie państwo trzecie posiadające gospodarkę rynkową w oparciu o uzasadnioną metodę, z odpowiednim uwzględnieniem wiarygodnych informacji dostępnych w czasie wyznaczania. Uwzględnia się także ograniczenia czasowe. Gdy jest to możliwe, wykorzystuje się państwo trzecie o gospodarce rynkowej, będące przedmiotem tego samego dochodzenia.
Wkrótce po wszczęciu dochodzenia jego strony informuje się o wyznaczeniu państwa trzeciego o gospodarce rynkowej, pozostawiając 10 dni na skomentowanie wyboru.
b) W postępowaniach antydumpingowych dotyczących przywozu z Federacji Rosyjskiej i Chińskiej Republiki Ludowej normalną wartość ustala się zgodnie z ust. 1-6, jeżeli zostanie wykazane, na podstawie właściwie uzasadnionych wniosków jednego producenta lub więcej, w stosunku do których toczy się postępowanie, oraz zgodnie z kryteriami i procedurami określonymi w lit. c), że warunki gospodarki rynkowej przeważają w przypadku tego producenta lub tych producentów w odniesieniu do produkcji oraz sprzedaży rozpatrywanego produktu podobnego. Jeśli nie zachodzi taka sytuacja, stosuje się przepisy określone w lit. a).
c) Wniosek na mocy lit. b) składa się w formie pisemnej oraz zawiera wystarczające dowody, że producent działa w warunkach gospodarki rynkowej, to jest w takich warunkach, gdzie:
- decyzje przedsiębiorstw dotyczące cen, kosztów i nakładów, włączając na przykład surowce, koszty technologii i pracy, produkcję, sprzedaż i inwestycje, podejmowane są w odpowiedzi na sygnały rynkowe odzwierciedlające podaż i popyt oraz bez poważnej ingerencji w tym zakresie ze strony państwa, a koszty ważniejszych nakładów właściwie odzwierciedlają wartości rynkowe,
- przedsiębiorstwa posiadają jeden wyraźny zestaw podstawowej dokumentacji księgowej, która jest niezależnie kontrolowana zgodnie z międzynarodowymi standardami księgowości oraz jest stosowana pod każdym względem,
- koszty produkcji i sytuacja finansowa przedsiębiorstw nie podlegają znaczącym wahaniom, wynikającym z przejścia od byłego nierynkowego systemu gospodarki, w szczególności w odniesieniu do amortyzacji środków trwałych, innych odpisów, wymiany barterowej oraz płatności poprzez rekompensatę długów,
- rozpatrywane przedsiębiorstwa podlegają przepisom ustawowym dotyczącym upadłości i własności, które gwarantują pewność i stabilność prawną działania tych przedsiębiorstw, oraz
- przeliczenie kursów walutowych dokonywane jest według kursów rynkowych.
Ustalenia, czy producent spełnia wyżej wymienione kryteria, dokonuje się w terminie trzech miesięcy od rozpoczęcia postępowania, po przeprowadzeniu szczególnych konsultacji z Komitetem Doradczym oraz po umożliwieniu przedsiębiorstwom wspólnotowym przedstawienia uwag. Ustalenie takie pozostaje w mocy przez cały okres postępowania."
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 lipca 1998 r.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się do wszystkich postępowań antydumpingowych wszczętych po dacie jego wejścia w życie.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sporządzono w Luksemburgu, dnia 27 kwietnia 1998 r.