ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 1777/2005
z dnia 17 października 2005 r.
ustanawiające środki wykonawcze do dyrektywy 77/388/EWG w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając szóstą dyrektywę Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych - wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (1), dalej zwaną „dyrektywą 77/388/EWG”, w szczególności jej art. 29a,
uwzględniając wniosek Komisji,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Dyrektywa 77/388/EWG określa reguły w dziedzinie podatku od wartości dodanej, które, w pewnych przypadkach, są przedmiotem interpretacji ze strony Państw Członkowskich. Przyjęcie wspólnych przepisów wykonawczych do dyrektywy 77/388/EWG powinno zapewnić, by stosowanie systemu podatku od wartości dodanej było bardziej zgodne z celem rynku wewnętrznego w przypadku gdy powstają rozbieżności w stosowaniu dyrektywy, które są niezgodne z należytym funkcjonowaniem tego rynku lub istnieje ryzyko ich powstania. Te środki wykonawcze są prawnie wiążące wyłącznie od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia i nie mają wpływu na obowiązywanie przepisów prawa oraz na interpretację przyjętą uprzednio przez Państwa Członkowskie.
(2)
Niezbędne dla osiągnięcia podstawowego celu zapewnienia bardziej jednolitego stosowania obecnego systemu podatku od wartości dodanej jest przyjęcie przepisów wykonawczych do dyrektywy 77/388/EWG, w szczególności w odniesieniu do podatników, dostaw towarów i świadczenia usług oraz miejsca dostawy lub świadczenia usług. Zgodnie z zasadą proporcjonalności, o której mowa w art. 5 akapit trzeci, niniejsze rozporządzenie nie powinno wykraczać poza to, co jest niezbędne do osiągnięcia pożądanych celów. Jednolite stosowanie jest zapewnione w najlepszy sposób poprzez przyjęcie rozporządzenia, które jest wiążące i ma bezpośrednie zastosowanie we wszystkich Państwach Członkowskich.
(3)
Środki wykonawcze zawierają przepisy szczególne, odpowiadające niektórym zagadnieniom dotyczącym zastosowania, a ich zadaniem jest zapewnienie jednolitego traktowania wyłącznie tych szczególnych przypadków na terenie całej Wspólnoty. Dlatego też nie są one przenaszalne na inne przypadki i stosuje się je w sposób zawężający.
(4)
Dalsza integracja rynku wewnętrznego doprowadziła do większej potrzeby współpracy transgranicznej między podmiotami gospodarczymi mającymi przedsiębiorstwa w różnych Państwach Członkowskich oraz do rozwoju europejskich zgrupowań interesów gospodarczych, ustanowionych zgodnie z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2137/85 (2). W związku z tym należy ustalić, że takie GEIE są również podatnikami, kiedy realizują dostawy towarów lub świadczą usługi odpłatnie.
(5)
Sprzedaż opcji jako instrumentu finansowego powinna być traktowana jako świadczenie usług odrębnych od transakcji podstawowych, do których odnoszą się te opcje.
(6)
Należy, z jednej strony, określić, że transakcję, która polega wyłączne na montażu różnych części maszyny, które zostały dostarczone usługodawcy przez klienta, należy traktować jako świadczenie usług oraz, z drugiej strony, ustanowić miejsce świadczenia takiej usługi.
(7)
W przypadku świadczenia różnych usług związanych z organizacją pogrzebów, stanowiących część pojedynczej usługi, należy także określić zasadę dotyczącą miejsca świadczenia usług.
(8)
Niektóre specyficzne usługi takie jak: przyznawanie praw do transmisji telewizyjnych meczów piłkarskich, tłumaczenia tekstów, usługi związane ze zwrotem podatku od wartości dodanej, niektóre usługi pośrednictwa, wynajem środków transportu oraz niektóre usługi elektroniczne pociągają za sobą transakcje o charakterze transgranicznym lub nawet uczestnictwo podmiotów gospodarczych mających przedsiębiorstwo w państwach trzecich. Należy wyraźnie określić miejsce świadczenia tego rodzaju usług w celu zwiększenia pewności prawnej. Należy też zauważyć, że wykaz usług elektronicznych lub innych nie jest ostateczny, ani wyczerpujący.
(9)
W pewnych określonych okolicznościach prowizja z tytułu obsługi płatności dokonywanych za pomocą karty kredytowej lub debetowej uiszczana w związku z transakcją nie powinna zmniejszać podstawy opodatkowania z tytułu danej transakcji.
(10)
Kształcenie zawodowe lub przekwalifikowujące powinno obejmować nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, tak samo jak nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych, bez względu na czas trwania kursu.
(11)
„Noble platynowe” (ang. platinum nobels) należy uważać za wyłączone ze zwolnień mających zastosowanie do waluty, banknotów i monet.
(12)
Towary transportowane przez nabywcę poza Wspólnotą do celów wyposażenia lub zaopatrzenia w paliwo środków transportu używanych do celów pozazawodowych przez osoby inne niż osoby fizyczne, takie jak instytucje prawa publicznego oraz stowarzyszenia, należy wyłączyć ze stosowania zwolnień dotyczących transakcji wywozu.
(13)
Aby zapewnić jednolite krajowe praktyki administracyjne stosowane przy obliczaniu minimalnej wartości zwolnień przy wywozie towarów przewożonych w bagażu osobistym podróżnych, należy poddać harmonizacji przepisy dotyczące obliczania tej wartości.
(14)
Elektroniczne dokumenty przywozowe powinny również zostać dopuszczone przy korzystaniu z prawa do odliczenia, jeśli spełniają te same wymagania co dokumenty w formie papierowej.
(15)
Należy określić wagi złota inwestycyjnego, które są powszechnie przyjęte na rynku kruszców oraz ustalić wspólny termin ustalania wartości złotych monet, aby zapewnić równe traktowanie podmiotów gospodarczych.
(16)
Specjalny system, który ma zastosowanie do podatników niemających przedsiębiorstwa na terenie Wspólnoty, którzy świadczą usługi elektroniczne na rzecz osób niepodlegających opodatkowaniu, mających swoje przedsiębiorstwo lub zamieszkujących na terenie Wspólnoty, jest uzależniony od spełnienia pewnych warunków. Jeżeli warunki te przestają być spełniane należy w szczególności jasno określić konsekwencje takiej sytuacji.
(17)
W dziedzinie wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, Państwo Członkowskie nabycia powinno zachowywać prawo do nakładania podatków, niezależnie od opodatkowania danej transakcji podatkiem od wartości dodanej w innych Państwach Członkowskich.
(18)
Należy ustanowić zasady w celu zapewnienia jednakowego traktowania dostaw towarów, kiedy usługodawca przekroczył próg dotyczący sprzedaży na odległość ustanowiony dla dostaw do innego Państwa Członkowskiego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
ROZDZIAŁ I
PRZEDMIOT
Artykuł 1
Niniejsze rozporządzenie ustanawia środki wykonawcze do art. 4, 6, 9, 11, 13, 15, 18, 26b, 26c, 28a i 28b dyrektywy 77/388/EWG oraz jej załącznika L.
ROZDZIAŁ II
PODATNICY I TRANSAKCJE PODLEGAJĄCE OPODATKOWANIU
SEKCJA 1
(Artykuł 4 dyrektywy 77/388/EWG)
Artykuł 2
Europejskie zgrupowanie interesów gospodarczych (EZIG), utworzone zgodnie z rozporządzeniem (EWG) nr 2137/85, które realizuje dostawy towarów lub świadczy usługi odpłatnie na rzecz swoich członków lub osób trzecich, jest uważane za podatnika w rozumieniu art. 4 ust. 1 dyrektywy 77/388/EWG.
SEKCJA 2
(Artykuł 6 dyrektywy 77/388/EWG)
Artykuł 3
1. Sprzedaż opcji, o ile jest objęta zakresem art. 13 część B lit. d) pkt 5 dyrektywy 77/388/EWG, jest uważana za świadczenie usług w rozumieniu art. 6 ust. 1 tej dyrektywy. Takie świadczenie usług różni się od transakcji podstawowych, do których się odnosi.
2. Jeśli podatnik jedynie montuje różne części maszyny dostarczone mu przez klienta, czynność ta uważana za świadczenie usług w rozumieniu art. 6 ust. 1 dyrektywy 77/388/EWG.
ROZDZIAŁ III
MIEJSCE TRANSAKCJI PODLEGAJĄCYCH OPODATKOWANIU
SEKCJA 1
(Artykuł 9 ust. 1 dyrektywy 77/388/EWG)
Artykuł 4
W zakresie, w jakim usługi związane z organizacją pogrzebów stanowią jedną i tę samą usługę, są one objęte art. 9 ust. 1 dyrektywy 77/388/EWG.
SEKCJA 2
(Artykuł 9 ust. 2 dyrektywy 77/388/EWG)
Artykuł 5
Poza przypadkami, w których montowane towary stają się częścią nieruchomości, miejsce świadczenia usług określonych w art. 3 ust. 2 niniejszego rozporządzenia jest określone zgodnie z art. 9 ust. 2 lit. c) lub art. 28b część F dyrektywy 77/388/EWG.
Artykuł 6
Usługi tłumaczenia tekstów regulowane są przepisami art. 9 ust. 2 lit. e) dyrektywy 77/388/EWG.
Artykuł 7
Gdy podmiot mający przedsiębiorstwo w państwie trzecim przyznaje prawa do transmisji telewizyjnych meczów piłki nożnej na rzecz podatników mających przedsiębiorstwo we Wspólnocie, taka transakcja jest regulowana przepisami art. 9 ust. 2 lit. e) tiret pierwsze dyrektywy 77/388/EWG.
Artykuł 8
Usługa ubiegania się o zwrot lub otrzymywania zwrotów podatku VAT zgodnie z dyrektywą 79/1072/EWG (3) jest regulowana przepisami art. 9 ust. 2 lit. e) tiret trzecie dyrektywy 77/388/EWG.
Artykuł 9
Świadczenie usług przez pośredników określone w art. 9 ust. 2 lit. e) tiret siódme dyrektywy 77/388/EWG obejmuje także świadczenie usług przez pośredników, którzy działają w imieniu lub na rzecz usługobiorcy oraz usługi świadczone przez pośredników, którzy działają w imieniu lub na rzecz usługodawcy.
Artykuł 10
Przyczepy i naczepy, a także wagony kolejowe uważa się za formy środków transportu do celów art. 9 ust. 2 lit. e) tiret ósme dyrektywy 77/388/EWG.
Artykuł 11
1. Do usług świadczonych drogą elektroniczną, o których mowa w art. 9 ust. 2 lit. e) tiret dwunaste i załączniku L dyrektywy 77/388/EWG, należą usługi świadczone za pomocą Internetu lub sieci elektronicznej, których świadczenie jest zautomatyzowane i które wymagają niewielkiego udziału człowieka, a ich wykonanie bez wykorzystania technologii informacyjnej jest niemożliwe.
2. Następujące usługi, w szczególności jeśli świadczone są przez Internet lub sieć elektroniczną, wchodzą w zakres ust. 1:
a)
ogólnie produkty w formie cyfrowej łącznie z oprogramowaniem, jego modyfikacjami i nowszymi wersjami oprogramowania;
b)
usługi umożliwiające lub wspomagające obecność przedsiębiorstw lub osób w sieci elektronicznej, takie jak witryna lub strona internetowa;
c)
usługi generowane automatycznie przez komputer i przesyłane Internetem lub siecią elektroniczną w odpowiedzi na określone dane wprowadzone przez usługobiorcę;
d)
odpłatne przekazywanie prawa do wystawiania na aukcji towaru lub usługi za pośrednictwem witryny internetowej działającej jako rynek on-line, na którym potencjalni kupcy przedstawiają swoje oferty przy wykorzystaniu automatycznych procedur oraz na którym strony są informowane o dokonaniu sprzedaży za pomocą poczty elektronicznej generowanej automatycznie przez komputer;
e)
pakiety usług internetowych oferujących dostęp do informacji, w których aspekty telekomunikacyjne są natury pomocniczej lub drugorzędnej (czyli pakiety wykraczające poza oferowanie samego dostępu do Internetu i obejmujące inne elementy, takie jak strony, które umożliwiają dostęp do aktualnych wiadomości, informacji meteorologicznych lub turystycznych; gier; umożliwiają hosting witryn internetowych; dostęp do grup dyskusyjnych; etc.);
f)
usługi wyszczególnione w załączniku I.
Artykuł 12
W szczególności nie są objęte art. 9 ust. 2 lit. e) tiret dwunaste dyrektywy 77/388/EWG:
1)
usługi nadawcze radiowe i telewizyjne, o których mowa w art. 9 ust. 2 lit. e) tiret jedenaste dyrektywy 77/388/EWG;
2)
usługi telekomunikacyjne w rozumieniu art. 9 ust. 2 lit. e) tiret dziesiąte dyrektywy 77/388/EWG;
3)
dostawy następujących towarów i świadczenie następujących usług:
a)
towary, w przypadku których zamawianie i obsługa zamówienia odbywa się elektronicznie;
b)
płyty CD-ROM, dyskietki i podobne nośniki fizyczne;
c)
materiały drukowane, takie jak książki, biuletyny, gazety i czasopisma;
d)
płyty CD, kasety magnetofonowe;
e)
kasety wideo, płyty DVD;
f)
gry na płytach CD-ROM;
g)
usługi świadczone przez osoby takie jak prawnicy lub doradcy finansowi, którzy udzielają swym klientom porad za pomocą poczty elektronicznej;
h)
usługi edukacyjne, w ramach których treść kursu przekazywana jest przez nauczyciela za pomocą Internetu lub sieci elektronicznej (czyli poprzez zdalne połączenie);
i)
usługi fizyczne off-line naprawy sprzętu komputerowego;
j)
hurtownie danych off-line;
k)
usługi reklamowe, w szczególności w gazetach, na plakatach i w telewizji;
l)
centra wsparcia telefonicznego (ang. helpdesk);
m)
usługi edukacyjne świadczone korespondencyjnie, zwłaszcza za pośrednictwem poczty;
n)
konwencjonalne usługi aukcyjne, przy których niezbędny jest udział człowieka, niezależnie od sposobu składania ofert;
o)
usługi telefoniczne z elementem wideo, znane też pod nazwą usług wideofonicznych;
p)
dostęp do Internetu i stron World Wide Web;
q)
usługi telefoniczne świadczone przez Internet.
ROZDZIAŁ IV
PODSTAWA OPODATKOWANIA
(Artykuł 11 dyrektywy 77/388/EWG)
Artykuł 13
Zgodnie z art. 11 dyrektywy 77/388/EWG, jeżeli dostawca towarów lub usługodawca wymaga, jako warunek przyjęcia płatności kartą kredytową lub debetową, by klient wpłacił pewną kwotę na jego rzecz lub na rzecz innego przedsiębiorstwa oraz jeżeli całkowita cena do zapłaty przez tego klienta niezależnie od metody płatności pozostaje niezmieniona, to kwota taka stanowi integralną część podstawy opodatkowania dostawy towarów lub świadczenia usługi.
ROZDZIAŁ V
ZWOLNIENIA
SEKCJA 1
(Artykuł 13 dyrektywy 77/388/EWG)
Artykuł 14
Usługi w zakresie kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zapewniane na warunkach określonych w art. 13 część A ust. 1 lit. i) dyrektywy 77/388/EWG, obejmują nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, tak samo jak nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych. Czas trwania kursu w zakresie kształcenia zawodowego bądź przekwalifikowania nie ma znaczenia do tego celu.
Artykuł 15
Zwolnienie określone w art. 13 część B lit. d) pkt 4 dyrektywy 77/388/EWG nie dotyczy „nobli platynowych”.
SEKCJA 2
(Artykuł 15 dyrektywy 77/388/EWG)
Artykuł 16
Środki transportu służące do celów prywatnych określone w art. 15 ust. 2 akapit pierwszy dyrektywy 77/388/EWG obejmują środki transportu wykorzystywane do celów pozazawodowych przez osoby niebędące osobami fizycznymi, takie jak instytucje prawa publicznego w rozumieniu art. 4 ust. 5 tej dyrektywy oraz stowarzyszenia.
Artykuł 17
W celu określenia, czy próg ustalony przez Państwo Członkowskie zgodnie z art. 15 ust. 2 akapit drugi tiret trzecie dyrektywy 77/388/EWG został przekroczony, niezbędnego obliczenia dokonuje się na podstawie wartości faktury. Można zastosować łączną wartość kilku towarów, pod warunkiem że wszystkie te towary ujęte są na tej samej fakturze wystawionej na rzecz tego samego klienta przez tego samego dostawcę towarów podlegającego opodatkowaniu.
ROZDZIAŁ VI
ODLICZENIA
(Artykuł 18 dyrektywy 77/388/EWG)
Artykuł 18
Jeżeli Państwo Członkowskie przywozu wprowadza system umożliwiający wypełnianie formalności celnych za pomocą środków elektronicznych, termin „dokument przywozowy” znajdujący się w art. 18 ust. 1 lit. b) dyrektywy 77/388/EWG dotyczy wersji elektronicznych tych dokumentów, pod warunkiem że pozwala to na przeprowadzenie kontroli wykonania prawa do odliczenia.
ROZDZIAŁ VII
SYSTEMY SPECJALNE
(Artykuł 26b i 26c dyrektywy 77/388/EWG)
Artykuł 19
1. Odniesienie do „wagi akceptowanej przez rynki kruszców” zawarte w art. 26b część A akapit pierwszy pkt i) dyrektywy 77/388/EWG obejmuje co najmniej jednostki i wagi stosowane w handlu, jak przewidziano w załączniku II do niniejszego rozporządzenia.
2. W celu ustalenia wykazu, o którym mowa w art. 26b część A pierwszy akapit punkt ii) dyrektywy 77/388/EWG, odniesienie do „ceny” i „wartości rynkowej” zawarte w pkt ii) tiret czwarte oznacza cenę oraz wartość rynkową na dzień 1 kwietnia każdego roku. Jeśli 1 kwietnia nie przypada na dzień, w którym dokonuje się ustalania wartości, obowiązują wartości ustalone w dniu następnym.
Artykuł 20
1. Jeżeli w trakcie kwartału roku kalendarzowego podatnik niemający przedsiębiorstwa, a korzystający z systemu specjalnego przewidzianego w art. 26c część B dyrektywy 77/388/EWG spełnia przynajmniej jedno z kryteriów wyłączenia ustanowionych w art. 26c część B ust. 4, taki podatnik niemający przedsiębiorstwa jest wyłączony z tego systemu specjalnego przez Państwo Członkowskie identyfikacji. W takim przypadku taki podatnik niemający przedsiębiorstwa może w związku z tym zostać wyłączony z tego systemu specjalnego w dowolnym czasie w tym kwartale.
W odniesieniu do usług elektronicznych realizowanych przed zastosowaniem wyłączenia, ale w trakcie kwartału roku kalendarzowego, w którym wyłączenie to miało miejsce, podatnik niemający przedsiębiorstwa powinien za cały ten okres złożyć deklarację zgodnie z art. 26c część B ust. 5 dyrektywy 77/388/EWG. Wymóg złożenia tej deklaracji nie ma wpływu na ewentualny wymóg rejestracji w Państwie Członkowskim na normalnych zasadach.
2. Państwo Członkowskie identyfikacji, które otrzymało kwotę wyższą niż wynikałoby z deklaracji złożonej na podstawie art. 26c część B ust. 5 dyrektywy 77/388/EWG, zwraca nadpłaconą kwotę bezpośrednio zainteresowanemu podatnikowi.
Jeżeli Państwo Członkowskie identyfikacji otrzymało kwotę zgodną z deklaracją, która okazała się niepoprawna, oraz rozdzieliło już tę kwotę pomiędzy Państwa Członkowskie konsumpcji, państwa te zwracają nadpłaconą kwotę bezpośrednio podatnikowi niemającemu przedsiębiorstwa i informują Państwo Członkowskie identyfikacji o dokonanej korekcie.
3. Wszystkie okresy sprawozdawcze (kwartały) w rozumieniu art. 26c część B ust. 5 dyrektywy 77/388/EWG są niezależnymi okresami sprawozdawczymi.
Po złożeniu deklaracji w rozumieniu art. 26c część B ust. 5 dyrektywy 77/388/EWG wszelkie późniejsze zmiany wartości tam zamieszczonych są dokonywane wyłącznie poprzez dokonanie korekt na tej deklaracji, a nie poprzez korygowanie następnych deklaracji.
Kwoty podatku od wartości dodanej zapłacone zgodnie z art. 26c część B ust. 7 dyrektywy 77/388/EWG odnoszą się tylko do tej deklaracji. Wszelkie późniejsze zmiany kwot zapłaconych mogą być dokonywane tylko w odniesieniu do tej deklaracji i nie mogą być przypisane do innej deklaracji lub skorygowane w kolejnej deklaracji.
4. Kwoty na deklaracjach dotyczących podatku od wartości dodanej uzyskane na podstawie systemu specjalnego przewidzianego w art. 26c część B dyrektywy 77/388/EWG nie są zaokrąglane do najbliższej całkowitej jednostki monetarnej. Wykazana i zapłacona zostaje dokładna kwota podatku od wartości dodanej.
ROZDZIAŁ VIII
ŚRODKI PRZEJŚCIOWE
(Artykuł 28a i 28b dyrektywy 77/388/EWG)
Artykuł 21
Państwo Członkowskie zakończenia wysyłki lub transportu towarów, w którym dokonano wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów w rozumieniu art. 28a dyrektywy 77/388/EWG wykonuje swoje kompetencje w zakresie opodatkowania, bez względu na to, jak dana transakcja została potraktowana do celów podatku VAT w Państwie Członkowskim rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów.
Wszelkie wnioski dostawcy towarów o korektę podatku naliczonego w fakturze i wykazanego przez niego w Państwie Członkowskim rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów są rozpatrywane przez to państwo zgodnie z przepisami krajowymi.
Artykuł 22
Jeżeli w ciągu roku kalendarzowego próg zastosowany przez Państwo Członkowskie zgodnie z art. 28b część B ust. 2 dyrektywy 77/388/EWG został przekroczony, w art. 28b część B tej dyrektywy nie wprowadza się zmian w zakresie miejsca dostaw towarów innych niż produkty objęte akcyzą realizowanych w tym roku kalendarzowym zanim przekroczony został stosowany przez Państwo Członkowskie próg dla bieżącego roku kalendarzowego, pod warunkiem że dostawca:
a)
nie korzystał z prawa wyboru przewidzianego w art. 28b część B ust. 3 powyższej dyrektywy; oraz
b)
nie przekroczył tego progu w ciągu minionego roku kalendarzowego.
Jednakże w art. 28b część B dyrektywy 77/388/EWG wprowadza się zmiany w zakresie miejsca następujących dostaw zrealizowanych w Państwie Członkowskim zakończenia wysyłki lub transportu:
a)
dostawa, w wyniku której przekroczony został próg dla bieżącego roku kalendarzowego stosowany przez Państwo Członkowskie w tym roku kalendarzowym;
b)
wszystkie kolejne dostawy dokonywane w tym Państwie Członkowskim w tym roku kalendarzowym;
c)
dostawy dokonywane w tym Państwie Członkowskim w roku kalendarzowym następującym po roku kalendarzowym, w którym nastąpiło zdarzenie, o którym mowa w lit. a).
ROZDZIAŁ IX
PRZEPISY KOŃCOWE
Artykuł 23
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2006 r.
Artykuł 13 stosuje się od 1 stycznia 2006 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sporządzono w Luksemburgu, dnia 17 października 2005 r.