DYREKTYWA KOMISJI 2004/115/WE
z dnia 15 grudnia 2004 r.
zmieniająca dyrektywę Rady 90/642/EWG w sprawie ustalenia najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości niektórych pestycydów
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając dyrektywę Rady 90/642/EWG z dnia 27 listopada 1990 r. w sprawie ustalenia najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w niektórych produktach pochodzenia roślinnego, w tym owocach i warzywach oraz na ich powierzchni (1), w szczególności jej art. 7,
uwzględniając dyrektywę Rady 91/414/EWG z dnia 15 lipca 1991 r. dotyczącą wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin (2), w szczególności jej art. 4 ust. 1 lit. f),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Zgodnie z przepisami dyrektywy 91/414/EWG, Państwa Członkowskie są odpowiedzialne za udzielanie zezwoleń na stosowanie środków ochrony roślin wobec określonych upraw. Takie zezwolenia muszą być udzielane na podstawie oceny wywoływanych przez nie skutków dla zdrowia ludzi i zwierząt oraz ich wpływu na środowisko. Elementy, które należy uwzględnić podczas przeprowadzania ocen, obejmują narażenie użytkowników i osób postronnych oraz wpływ na środowisko lądowe, wodne i powietrzne, a także wpływ na ludzi i zwierzęta poprzez spożycie pozostałości zalegających w uprawach, wobec których je zastosowano.
(2)
Najwyższe dopuszczalne poziomy pozostałości odzwierciedlają minimalne ilości pestycydów zużyte w celu zapewnienia skutecznej ochrony roślin, stosowane w taki sposób, aby pozostałości były możliwie jak najmniejsze i mieściły się w granicach dopuszczalnych z toksykologicznego punktu widzenia, zwłaszcza pod względem przewidywanego spożycia.
(3)
Najwyższe dopuszczalne poziomy pozostałości są ustalane na niższym poziomie oznaczania analitycznego, gdy dozwolone stosowanie środków ochrony roślin nie powoduje powstania wykrywalnych poziomów pozostałości pestycydów w produktach spożywczych lub na ich powierzchni lub gdy nie występują dozwolone przypadki stosowania lub gdy stosowanie, które zostało dozwolone przez Państwa Członkowskie, nie zostało poparte niezbędnymi danymi lub gdy stosowanie w państwach trzecich powodujące obecność pozostałości w produktach spożywczych lub na ich powierzchni, które mogą zostać wprowadzone do obrotu we Wspólnocie, nie zostało poparte niezbędnymi danymi.
(4)
Najwyższe dopuszczalne poziomy pozostałości pestycydów powinny być rewidowane. Mogą one ulec zmianie w związku z nowymi zastosowaniami, informacjami i danymi.
(5)
Informacje o nowych lub zmienionych zastosowaniach niektórych pestycydów objętych dyrektywą 90/642/EWG zostały przekazane Komisji.
(6)
Długotrwałe narażenie konsumentów na te pestycydy za pośrednictwem środków spożywczych mogących zawierać pozostałości tych pestycydów zostało ocenione i obliczone zgodnie ze wspólnotowymi procedurami i praktykami, z uwzględnieniem wytycznych opublikowanych przez Światową Organizację Zdrowia (3). Obliczono, że przy założonych najwyższych dopuszczalnych poziomach pozostałości spożycie dzienne nie przekroczy dopuszczalnego poziomu.
(7)
W odnośnych przypadkach ostre narażenie konsumentów na te pestycydy za pośrednictwem każdego ze środków spożywczych mogących zawierać pozostałości tych pestycydów zostało ocenione i obliczone zgodnie z obecnymi wspólnotowymi procedurami i praktykami z uwzględnieniem wytycznych opublikowanych przez Światową Organizację Zdrowia. Uwzględniono opinie Komitetu Naukowego ds. Roślin, w szczególności rady i zalecenia dotyczące ochrony konsumentów roślinnych środków spożywczych, wobec których stosowano środki ochrony roślin.
(8)
Z tego względu należy ustalić nowe najwyższe dopuszczalne poziomy pozostałości tych pestycydów.
(9)
W związku z tym należy wprowadzić odpowiednie zmiany do dyrektywy 90/642/EWG.
(10)
Ustalenie lub zmiana tymczasowych najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości na poziomie Wspólnoty nie wyklucza ustalania przez Państwa Członkowskie tymczasowych najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości wspomnianych substancji zgodnie z art. 4 ust. 1 lit. f) dyrektywy 91/414/EWG i załącznika VI do tej dyrektywy. Uznaje się, że okres czterech lat jest wystarczający na dopuszczenie dalszych zastosowań przedmiotowych substancji czynnych. Po upływie tego okresu tymczasowy najwyższy dopuszczalny poziom pozostałości stanie się definitywny.
(11)
Środki przewidziane w niniejszej dyrektywie są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Pokarmowego i Zdrowia Zwierząt,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:
Artykuł 1
Najwyższe dopuszczalne poziomy pozostałości metomylu, tiodikarbu, myklobutanilu, grupy manebu, fenpropimorfu, metalaksylu, metalaksylu-m, penkonazolu, iprowalikarbu, azoksystrobiny i fenheksamidu określone w załączniku II do dyrektywy 90/642/EWG zastępuje się poziomami określonymi w Załączniku do niniejszej dyrektywy.
Artykuł 2
1. Państwa Członkowskie przyjmują i publikują, najpóźniej do dnia 22 czerwca 2005 r. przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy. Państwa Członkowskie niezwłocznie przekazują Komisji teksty tych przepisów oraz tabele korelacji między tymi przepisami a niniejszą dyrektywą.
Państwa Członkowskie stosują wspomniane przepisy od dnia 23 czerwca 2005 r.
Przepisy przyjęte przez Państwa Członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez Państwa Członkowskie
2. Państwa Członkowskie przekazują Komisji teksty podstawowych przepisów prawa krajowego przyjętych w dziedzinach objętych niniejszą dyrektywą.
Artykuł 3
Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie trzeciego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Artykuł 4
Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 15 grudnia 2004 r.