Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1107/96
z dnia 12 czerwca 1996 r.
w sprawie rejestracji oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia zgodnie z procedurą określoną w art. 17 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2081/92
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2081/92 z dnia 14 lipca 1992 r. w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych [1], w szczególności jego art. 17,
a także mając na uwadze, co następuje:
zgodnie z art. 17 rozporządzenia (EWG) nr 2081/92 w ciągu sześciu miesięcy od wejścia w życie tego rozporządzenia Państwa Członkowskie przekazały Komisji nazwy chronione ustawowo lub nazwy chronione prawem zwyczajowym, które chciałyby zarejestrować;
zbadanie zgodności tych nazw zgodnie z rozporządzeniem (EWG) nr 2081/92 wykazało, że niektóre z nich zostały uznane za zgodne z przepisami tego rozporządzenia i kwalifikują się do rejestracji i ochrony na poziomie Wspólnoty jako oznaczenia geograficzne lub nazwy pochodzenia;
nazwy rodzajowe nie są rejestrowane;
artykuł 7 rozporządzenia (EWG) nr 2081/92 nie ma zastosowania do procedury określonej w art. 17;
zgodnie z art. 14 ust. 3 rozporządzenia (EWG) nr 2081/92 nazwa pochodzenia lub oznaczenie geograficzne nie mogą być zarejestrowane, gdy biorąc pod uwagą prestiż, jakim się cieszy znak towarowy i stopień jego znajomości oraz okres, w którym był używany, konsument mógłby być wprowadzony w błąd co do prawdziwej tożsamości produktu;
gdy nazwa pochodzenia lub oznaczenie geograficzne, którego nazwa już została zarejestrowana jako znak towarowy, uzyskała ochronę z inicjatywy jednego producenta zgodniez kryteriami określonymi w art. 1 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2037/93 [2], producent ten nie może powstrzymać innych producentów na określonym obszarze, którzy produkują zgodnie z zarejestrowanym opisem, od używania chronionej nazwy pochodzenia lub chronionego oznaczenia geograficznego;
w przypadkach kiedy znak towarowy i zarejestrowana nazwa pochodzenia lub oznaczenie geograficzne mogłyby być używane jednocześnie, można kontynuować stosowanie znaku towarowego w sytuacji wystąpienia jednego z przypadków określonych w art. 13 rozporządzenia (EWG) nr 2081/92 tylko wtedy, gdy znak towarowy spełnia warunki określone w art. 14 ust. 2 tego rozporządzenia;
niektóre Państwa Członkowskie poinformowały, iż nie wnioskowano o ochronę dla niektórych części nazw i należy fakt ten uwzględnić;
rejestracja chronionych nazw pochodzenia lub oznaczeń geograficznych nie oznacza zwolnienia z obowiązku przestrzegania obowiązujących przepisów dotyczących produktów rolnych i środków spożywczych;
komitet stworzony zgodnie z art. 15 rozporządzenia (EWG) nr 2081/92 nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez swojego przewodniczącego; przy braku opinii wymienionego komitetu i zgodnie z tym artykułem Komisja przekazała Radzie wniosek do przegłosowania na podstawie większości kwalifikowanej w ciągu trzech miesięcy; ponieważ Rada nie wydała opinii w tym okresie, środki zaproponowane przez Komisję będą podjęte przez Komisję,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Nazwy wymienione w Załączniku są zarejestrowane jako chronione oznaczenia geograficzne (PGI) lub chronione nazwy pochodzenia (PDO) zgodnie z art. 17 rozporządzenia (EWG) nr 2081/92.
Nazwy nie ujęte w Załączniku, które zostały przekazane zgodnie z art. 17, są nadal chronione na szczeblu krajowym do czasu podjęcia decyzji w ich sprawie.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 12 lipca 1996 r.