Dyrektywa Komisji 1999/102/WE
z dnia 15 grudnia 1999 r.
dostosowująca do postępu technicznego dyrektywę Rady 70/220/EWG odnoszącą się do działań, jakie mają być podjęte w celu ograniczenia zanieczyszczenia powietrza przez spaliny z pojazdów silnikowych
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając dyrektywę Rady 70/220/EWG z dnia 20 marca 1970 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do działań, jakie mają być podjęte w celu ograniczenia zanieczyszczenia powietrza przez spaliny z pojazdów silnikowych [1], ostatnio zmienioną dyrektywą 98/69/WE Parlamentu Europejskiego i Rady [2], w szczególności jej art. 5,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Dyrektywa 70/220/EWG jest jedną ze szczegółowych dyrektyw w ramach procedury homologacji typu ustanowionej dyrektywą Rady 70/156/EWG z dnia 6 lutego 1970 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do homologacji typu pojazdów silnikowych i ich przyczep [3], ostatnio zmienioną dyrektywą 98/69/WE Parlamentu Europejskiego i Rady [4].
(2) Dyrektywa 70/220/EWG określa wymagania dotyczące badań emisji z pojazdów silnikowych objętych jej zakresem. W świetle ostatnich doświadczeń oraz gwałtownie rozwijającej się techniki pokładowych systemów diagnostycznych, właściwe staje się przyjęcie tych wymagań zgodnie z datami ich wejścia w życie określonymi w dyrektywie 98/69/WE.
(3) Konieczne jest ustalenie terminów stosowania wymagań niniejszej dyrektywy w stosunku do pokładowych systemów diagnostycznych dla nowych typów pojazdów i wszystkich typów pojazdów kategorii M1 wyposażonych w silniki o zapłonie samoczynnym i których maksymalna masa przekracza 2500 kg, oraz dla pojazdów kategorii N1, klas II i III.
(4) Właściwe jest wyjaśnienie stosowania wymagań pokładowych systemów diagnostycznych w odniesieniu do zapobiegania manipulowaniu przez osoby nieuprawnione, unieruchomieniu monitorowania przerw w zapłonie w pewnych warunkach użytkowania oraz zachowania zapisów odległości przebytej przez pojazd przy jednoczesnym wskazywaniu kierowcy takiego nieprawidłowego działania za pomocą wskaźnika nieprawidłowego działania, zdolności pokładowego systemu diagnostycznego do wykonywania dwukierunkowej kontroli logicznej, wykorzystania zestawów kodów P1 i P0 sygnalizujących nieprawidłowości z normą ISO 15031-6, połączeń diagnostycznych oraz określania wartości progowych pokładowych systemów diagnostycznych do dwóch miejsc dziesiętnych. Właściwe jest wprowadzenie zmienionych zasad monitorowania przerw w zapłonie w warunkach zbliżonych do tych, które mogą spowodować uszkodzenie katalizatora dla zmniejszenia możliwości pokazywania nieprawdziwych wskazań błędów i w celu wprowadzenia możliwości monitorowania częściowych pojemności katalizatora oraz zastosowanie nowoczesnego połączenia systemu pokładowego z systemem zewnętrznym, zapewnianego przez lokalną sieć sterującą (CAN).
(5) Właściwe jest zezwolenie na homologowanie typów pojazdów wyposażonych w pokładowy system diagnostyczny zawierający ograniczoną liczbę niewielkich nieprawidłowości, które mogą powstać w trakcie lub przed okresem homologacji typu lub zostaną wykryte, gdy pojazdy są już użytkowane. Władze homologacyjne mogą także zgodzić się na rozszerzenie świadectwa homologacji typu na pojazdy, które uzyskały już homologację typu, w przypadkach gdy nieprawidłowości w pokładowym systemie diagnostycznym są wykrywane w trakcie użytkowania pojazdu. Takie rozszerzenia nie powinny być wydawane, gdy występuje całkowity brak zdolności monitorowania. Należy określić termin, w którym nieprawidłowości dopuszczone przez władzę muszą być poprawione w pojazdach, które zostaną wyprodukowane w przyszłości.
(6) Środki przewidziane w niniejszej dyrektywie są zgodne z opinią Komitetu ds. Dostosowania do Postępu Technicznego ustanowionego dyrektywą 70/156/EWG,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:
Artykuł 1
W załącznikach I, VI, X oraz XI do dyrektywy 70/220/EWG wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszej dyrektywy.
Artykuł 2
1. Państwa Członkowskie wprowadzą w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy najpóźniej do dnia 31 grudnia 1999 r. i niezwłocznie powiadomią o tym Komisję.
Przepisy przyjęte przez Państwa Członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez Państwa Członkowskie.
2. Państwa Członkowskie przekażą Komisji teksty podstawowych przepisów prawa krajowego, przyjętych w dziedzinach objętych niniejszą dyrektywą.
Artykuł 3
Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie trzeciego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.
Artykuł 4
Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 15 grudnia 1999 r.