ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 2202/2004
z dnia 21 grudnia 2004 r.
otwierające kontyngenty taryfowe na rok 2005 na owce, kozy, mięso baranie i kozie
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2529/2001 z dnia 19 grudnia 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków mięsa baraniego i koziego (1), w szczególności jego art. 16 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Wspólnotowe kontyngenty taryfowe na mięso baranie i kozie powinny zostać otwarte na rok 2005. Należności celne i ilości, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 2529/2001, należy ustalić zgodnie z odpowiednimi umowami międzynarodowymi obowiązującymi w 2005 r.
(2)
W rozporządzeniu Rady (WE) nr 312/2003 z dnia 18 lutego 2003 r. w sprawie wykonania dla Wspólnoty przepisów dotyczących taryfy celnej ustanowionych w Układzie ustanawiającym stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Chile, z drugiej strony (2) przewidziano dodatkowy dwustronny kontyngent taryfowy 2 000 ton, podwyższany rocznie o 10 % pierwotnej ilości, który zostanie otworzony na produkty objęte kodem 0204 od dnia 1 lutego 2003 r. Kontyngent ten został dodany do kontyngentu GATT/WTO dla Chile. W 2005 r. oba kontyngenty powinny nadal być zarządzane w ten sam sposób. Ponadto w czasie przyznawania tego kontyngentu na 2004 r., zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2233/2003 z dnia 23 grudnia 2003 r. otwierającym wspólnotowe kontyngenty taryfowe na 2004 r. w odniesieniu do owiec, kóz, mięsa baraniego i koziego (3), pojawił się błąd w obliczeniach, w wyniku którego przyznano ilość 5 183 ton zamiast 5 200 ton. W związku z tym pozostałe 17 ton należy dodać do ilości dostępnej na rok 2005.
(3)
W rozporządzeniu Rady (WE) nr 1329/2003 z dnia 21 lipca 2003 r. zmieniającym rozporządzenie (WE) nr 992/95 w odniesieniu do kontyngentów taryfowych na niektóre produkty rolne i rybołówstwa pochodzące z Norwegii (4) przyznano dodatkowe dwustronne koncesje handlowe dotyczące produktów rolnych.
(4)
Niektóre kontyngenty taryfowe na produkty z mięsa baraniego i koziego zostały przyznane państwom AKP na mocy Porozumienia z Cotonou (5).
(5)
Niektóre kontyngenty zostały określone na okres od dnia 1 lipca roku n do dnia 30 czerwca roku n+1. Ponieważ na mocy niniejszego rozporządzenia zarządzanie przywozem odbywa się w skali roku kalendarzowego, w przypadku tych kontyngentów odpowiednie wielkości do ustalenia na rok kalendarzowy 2005 stanowią sumę połowy wielkości ustalonej na okres od dnia 1 lipca 2004 r. do dnia 30 czerwca 2005 r. i połowy wielkości przypadającej na okres od dnia 1 lipca 2005 r. do dnia 30 czerwca 2006 r.
(6)
W celu zapewnienia prawidłowego funkcjonowania wspólnotowych kontyngentów taryfowych należy ustalić wagę równoważnych tusz. Ponadto w związku z tym, że niektóre kontyngenty taryfowe przewidują możliwość przywozu żywych zwierząt lub ich mięsa, należy stosować współczynnik konwersji.
(7)
W 2004 r. doświadczenia w zakresie stosowania systemu zarządzania kontyngentami taryfowymi na mięso baranie i kozie zgodnie z zasadą „kto pierwszy, ten lepszy” są pozytywne. W związku z tym, w drodze odstępstwa od rozporządzenia Komisji (WE) nr 1439/95 z dnia 26 czerwca 1995 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Komisji (EWG) nr 3013/89 w odniesieniu do przywozu i wywozu produktów sektora mięsa baraniego i koziego (6), kontyngenty na te produkty powinny być zarządzane zgodnie z art. 16 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 2529/2001. Należy tego dokonać zgodnie z art. 308a, 308b, 308c ust. 1 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (7).
(8)
W celu uniknięcia jakiejkolwiek dyskryminacji krajów eksportujących i zważywszy że w ostatnich dwóch latach równoważne kontyngenty taryfowe nie zostały szybko wyczerpane, na mocy niniejszego rozporządzenia kontyngenty taryfowe nie powinny zostać wstępnie uznane za bliskie wykorzystania w rozumieniu art. 308c rozporządzenia (EWG) nr 2454/93 przy zastosowaniu zarządzania zgodnie z zasadą „kto pierwszy, ten lepszy”. Dlatego organa celne powinny zostać upoważnione do odstąpienia od wymogu złożenia zabezpieczenia w odniesieniu do towarów pierwotnie przywożonych w ramach niniejszych kontyngentów zgodnie z art. 308c ust. 1 i art. 248 ust. 4 rozporządzenia (EWG) nr 2454/93. Ze względu na specyfikę przechodzenia z jednego systemu zarządzania do drugiego, art. 308c ust. 2 i 3 tego rozporządzenia nie powinien mieć zastosowania.
(9)
Należy jasno określić, jaki rodzaj dowodu potwierdzającego pochodzenie produktów powinien przedstawić zainteresowany podmiot gospodarczy w celu skorzystania z kontyngentów taryfowych w ramach systemu opartego na zasadzie „kto pierwszy, ten lepszy”.
(10)
Przy zgłaszaniu organom celnym przez zainteresowany podmiot gospodarczy produktów z mięsa baraniego w celu przywozu, trudno jest im ustalić, czy pochodzą one z owiec domowych czy owiec innego pochodzenia, co jest podstawą do określenia różnych stawek celnych. W związku z tym należy zapewnić, aby dowód pochodzenia zawierał takie wyjaśnienie.
(11)
Zgodnie z rozdziałem II dyrektywy Rady 2002/99/WE z dnia 16 grudnia 2002 r. ustanawiającej zasady zdrowia zwierząt regulujące produkcję, przetwarzanie, dystrybucję i wprowadzanie do obrotu produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do spożycia przez ludzi (8) oraz zgodnie z dyrektywą Rady 97/78/WE z dnia 18 grudnia 1997 r. ustanawiającą zasady regulujące organizację kontroli weterynaryjnej produktów wprowadzanych do Wspólnoty z państw trzecich (9), do przywozu dopuszcza się jedynie produkty spełniające wymogi dotyczące obowiązujących we Wspólnocie procedur, przepisów i kontroli łańcucha pokarmowego.
(12)
Zważywszy na okres stosowania i czas potrzebny na przetłumaczenie, niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
(13)
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Baraniny i Koziny,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Niniejsze rozporządzenie otwiera wspólnotowe kontyngenty taryfowe na owce, kozy, mięso baranie i kozie w okresie od 1 stycznia do 31 grudnia 2005 r.
Artykuł 2
Należności celne stosowane do przywozu do Wspólnoty owiec, kóz, mięsa baraniego i koziego objętego kodami 0104 10 30, 0104 10 80, 0104 20 90, 0210 99 21, 0210 99 29 i 0204 i pochodzącego z krajów wskazanych w Załączniku należy zawiesić lub zmniejszyć zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.
Artykuł 3
1. Ilości wyrażone wagą równoważnych tusz dla przywozu mięsa objętego kodem CN 0204 i żywych zwierząt objętych kodami CN 0104 10 30, 0104 10 80 i 0104 20 90, jak również obowiązujące należności celne zostały określone w Załączniku.
2. W celu obliczania ilości wyrażonych „wagą równoważnych tusz” określonych w ust. 1, masę netto produktów z mięsa baraniego i koziego należy pomnożyć przez następujące współczynniki:
a)
w przypadku zwierząt żywych: 0,47
b)
w przypadku mięsa jagniąt i koźląt bez kości: 1,67
c)
w przypadku baraniny bez kości, mięsa koziego bez kości innego niż z koźląt oraz dowolnej mieszaniny tych mięs: 1,81
d)
w przypadku produktów z kośćmi: 1,00.
3. „Koźlę” oznacza kozę w wieku do jednego roku.
Artykuł 4
W drodze odstępstwa od Tytułu II A) i B) rozporządzenia (WE) nr 1439/95, kontyngentami taryfowymi określonymi w Załączniku do niniejszego rozporządzenia dla państw z grupy państw nr 1, 2, 3, 4 i 5 należy zarządzać zgodnie z zasadą „kto pierwszy, ten lepszy”, zgodnie z art. 308a, 308b i 308c ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 2454/93 od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia 2005 r. Artykuł 308c ust. 2 i 3 tego rozporządzenia nie ma zastosowania. Nie są wymagane pozwolenia na przywóz.
Artykuł 5
1. W celu skorzystania z kontyngentów taryfowych określonych w Załączniku i zarządzanych zgodnie z art. 4 należy przedłożyć władzom celnym Wspólnoty ważny dowód pochodzenia, wydany przez właściwe organa zainteresowanego kraju trzeciego oraz zgłoszenie celne o dopuszczenie odnośnych towarów do swobodnego obrotu. Pochodzenie towarów objętych kontyngentami taryfowymi innych niż wynikające z preferencyjnych umów taryfowych powinno zostać określone zgodnie z przepisami obowiązującymi we Wspólnocie.
2. Dowód pochodzenia określony w ust. 1 ustanawia się następująco:
a)
w przypadku gdy kontyngent taryfowy stanowi część preferencyjnej umowy taryfowej, dowodem pochodzenia jest dowód ustanowiony w tej umowie;
b)
w przypadku innych kontyngentów taryfowych należy ustanowić dowód zgodnie z art. 47 rozporządzenia (EWG) nr 2454/93, zawierający oprócz elementów przewidzianych w tym artykule następujące dane:
-
kod CN (przynajmniej cztery pierwsze cyfry),
-
numer porządkowy lub numery porządkowe odnośnych kontyngentów taryfowych zgodnie z trzecim akapitem niniejszego ustępu,
-
całkowitą masę netto przypadającą na daną kategorię współczynnika, określoną w art. 3 ust. 2 niniejszego rozporządzenia.
c)
w przypadku państwa, którego kontyngenty są objęte lit. a) i b) i zostały połączone, jest to dowód określony w lit. a).
W przypadku gdy dowód pochodzenia określony w lit. b) jest zgłoszony jako dokument uzupełniający tylko w odniesieniu do jednego zgłoszenia celnego o dopuszczenie do swobodnego obrotu, może on zawierać kilka numerów porządkowych. W każdym innym przypadku dowód powinien zawierać tylko jeden numer porządkowy.
3. W celu skorzystania z kontyngentów taryfowych określonych w Załączniku dla państw grupy 4 w odniesieniu do produktów objętych kodami CN ex 0204, ex 0210 99 21 i ex 0210 99 29 dowód pochodzenia w polu dotyczącym opisu produktów powinien zawierać jeden z następujących wpisów:
a)
„produkt/-y owczy/-e z gatunków owcy domowej”;
b)
„produkt/-y owczy/-e z gatunków innych niż owce domowe”.
Oznaczenia te powinny odpowiadać oznaczeniom określonym w świadectwie weterynaryjnym dołączonym do tych produktów.
Artykuł 6
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 21 grudnia 2004 r.