ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 1113/2005
z dnia 12 lipca 2005 r.
kończące pod kątem nowego eksportera przegląd rozporządzenia (WE) nr 1995/2000 nakładającego ostateczne cła antydumpingowe na przywóz roztworu saletrzano-mocznikowego, pochodzącego między innymi z Algierii
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską.
rozporządzenie Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1) („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 11 ust. 4,
uwzględniając wniosek przedłożony przez Komisję po konsultacji z Komitetem Doradczym,
a także mając na uwadze, co następuje:
1. OBOWIĄZUJĄCE ŚRODKI
(1)
Obecnie obowiązujące środki na przywóz do Wspólnoty roztworu saletrzano-mocznikowego („UAN”) pochodzącego z Algierii są ostatecznym cłem antydumpingowym nałożonym na mocy rozporządzenia (WE) nr 1995/2000 (2). Zgodnie z tym samym rozporządzeniem środki antydumpingowe obowiązują wobec UAN pochodzących z Białorusi, Rosji i Ukrainy.
2. BIEŻĄCE DOCHODZENIE
2.1. Wniosek o przeprowadzenie rewizji
(2)
Po nałożeniu ostatecznego cła antydumpingowego na przywóz UAN pochodzących z Algierii Komisja otrzymała wniosek o wszczęcie przeglądu pod kątem nowego eksportera na mocy rozporządzenia (WE) nr 1995/2000 zgodnie z art. 11 ust. 4 rozporządzenia podstawowego od algierskiego przedsiębiorstwa Fertial SPA („wnioskodawca”). Wnioskodawca twierdził, że nie jest powiązany w żaden sposób z producentem eksportującym z Algierii, podlegającymi obowiązującym środkom antydumpingowym w odniesieniu do UAN. Ponadto zapewnił, że nie prowadził wywozu UAN do Wspólnoty w czasie pierwotnego okresu objętego dochodzeniem (tj. od dnia 1 czerwca 1998 r. do dnia 31 maja 1999 r.), ale zaczął prowadzić wywóz UAN do Wspólnoty w późniejszym okresie.
2.2. Wszczęcie przeglądu dotyczącego nowego eksportera
(3)
Komisja zbadała dowody przedstawione przez wnioskodawcę i uznała je za wystarczające do uzasadnienia rozpoczęcia przeglądu zgodnie z przepisami art. 11 ust. 4 rozporządzenia podstawowego. Po konsultacji z Komitetem Doradczym oraz po umożliwieniu przedstawienia uwag przez odpowiedni przemysł wspólnotowy Komisja wszczęła, na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 1795/2004 (3), przegląd rozporządzenia (WE) nr 1995/2000 w odniesieniu do wnioskodawcy i rozpoczęła swoje dochodzenie.
(4)
Zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1795/2004 zniesiono cło antydumpingowe w wysokości 6,88 EUR za tonę nałożone na mocy rozporządzenia (WE) nr 1995/2000 na przywóz UAN wyprodukowanych między innymi przez wnioskodawcę. Równocześnie, zgodnie z art. 14 ust. 5 rozporządzenia podstawowego, władze celne zostały poinstruowane o powzięciu odpowiednich kroków celem zarejestrowania tego rodzaju przywozu.
2.3. Produkt objęty postępowaniem
(5)
Produkt objęty obecnym postępowaniem jest taki sam jak podczas dochodzenia, które doprowadziło do nałożenia obowiązujących środków na przywóz UAN pochodzących z Algierii („dochodzenie pierwotne”), tzn. mieszaniny mocznika i azotanu amonu w roztworach wodnym lub amoniakalnym, zwykle zgłaszane w ramach kodu CH 3102 80 00 i pochodzące z Algierii.
2.4. Zainteresowane strony
(6)
Komisja oficjalnie powiadomiła wnioskodawcę oraz przedstawicieli kraju wywozu o wszczęciu przeglądu. Zainteresowanym stronom umożliwiono przedstawienie ich uwag na piśmie oraz złożenie ustnych wyjaśnień.
(7)
Komisja przesłała wnioskodawcy kwestionariusz i otrzymała wyczerpującą odpowiedź w ustalonym terminie. Komisja zgromadziła i zweryfikowała wszelkie informacje uznane za niezbędne dla celów określenia dumpingu oraz przeprowadziła wizytę weryfikacyjną na terenie firmy wnioskodawcy.
2.5. Okres objęty dochodzeniem
(8)
Dochodzenie w sprawie dumpingu objęło okres od dnia 1 lipca 2003 r. do dnia 30 czerwca 2004 r. (zwany dalej „okresem objętym dochodzeniem”).
3. WYNIKI DOCHODZENIA
(9)
Dochodzenie potwierdziło, że wnioskodawca nie prowadził wywozu produktu rozpatrywanego w pierwotnym okresie objętym dochodzeniem oraz że rozpoczął wywóz do Wspólnoty po tym okresie.
(10)
Przedstawiciele przemysłu Wspólnoty twierdzili, że wnioskodawca był powiązany z producentem eksportującym objętym dochodzeniem pierwotnym. Mimo iż przedsiębiorstwo powiązane z wnioskodawcą również dostarczało surowców producentowi eksportującemu objętemu dochodzeniem pierwotnym, nic nie wskazywało na fakt, iż tego rodzaju powiązania wykraczały poza zwykłe transakcje handlowe. Rzeczywiście, stwierdzono, że przedsiębiorstwo powiązane z wnioskodawcą nie było powiązane z producentem eksportującym objętym dochodzeniem pierwotnym. Dlatego też argument, zgodnie z którym wnioskodawca był powiązany z producentem eksportującym objętym dochodzeniem pierwotnym, uznano za niemający żadnych podstaw.
(11)
Jednakże w toku dochodzenia ustalono, że dane dotyczące rejestru rachunku kosztów wnioskodawcy zawierały znaczne braki i nie można ich było uznać za właściwą podstawę do określenia własnego marginesu dumpingu wnioskodawcy.
(12)
Stwierdzono, że koszty surowców przekazane przez wnioskodawcę były oparte raczej na obliczeniach szacunkowych dotyczących połowy okresu objętego dochodzeniem, nie zaś na kosztach rzeczywistych.
(13)
Ponadto przedstawione koszty, uzyskane na podstawie obliczeń systemu księgowego przedsiębiorstwa nie zgadzały się z księgowością ogólną. Rzeczywiście, nie znaleziono powiązania pomiędzy dwoma wspomnianymi systemami księgowania (księgowość kosztów i księgowość ogólna) używanych przez przedmiotowe przedsiębiorstwo, ponieważ danych liczbowych ujętych w dokumentach dotyczących księgowości kosztów nie dało się porównać z danymi liczbowymi ujętymi w dokumentach dotyczących księgowości ogólnej. Wreszcie, nie znaleziono żadnego dowodu, dzięki któremu można by wykazać, że dokumenty przedsiębiorstwa dotyczące księgowości kosztów były prawidłowe i odzwierciedlały rzeczywiste koszta poniesione w okresie objętym dochodzeniem. Dlatego też nie można było wykazać, że wspomniana dokumentacja w odpowiedni sposób wykazuje koszta związane z produkcją i sprzedażą produktu rozpatrywanego.
(14)
W związku z powyższym nie można było ustalić indywidualnego marginesu dumpingu.
4. WNIOSEK
(15)
Należy zauważyć, że celem niniejszego przeglądu, wszczętego na wniosek przedsiębiorstwa Fertial, było określenie indywidualnego marginesu dumpingu wnioskodawcy, który rzekomo różni się od obecnego marginesu rezydualnego stosowanego do przywozu UAN z Algierii.
(16)
Ponieważ w toku dochodzenia nie udało się ustalić, czy indywidualny margines dumpingu wnioskodawcy rzeczywiście różnił się od rezydualnego marginesu dumpingu ustalonego w dochodzeniu pierwotnym, wniosek Fertial SPA należy odrzucić oraz zakończyć przegląd pod kątem nowego eksportera. Rezydualny margines dumpingu ustalony w dochodzeniu pierwotnym, tzn. 9,7 % (lub 6,88 EUR za tonę), należy utrzymać, ponieważ nic nie wskazuje na to, że wnioskodawca prowadził dumping na innym poziomie.
5. NAŁOŻENIE CŁA ANTYDUMPINGOWEGO Z MOCĄ WSTECZNĄ
(17)
W świetle powyższych ustaleń cło antydumpingowe mające zastosowanie do wnioskodawcy nakłada się z mocą wsteczną na przywóz rozpatrywanego produktu, który poddano obowiązkowi rejestracji zgodnie z art. 3 rozporządzenia (WE) nr 1795/2004.
6. ZAWIADOMIENIE
(18)
Zainteresowane strony zostały poinformowane o wszystkich zasadniczych faktach i okolicznościach, na podstawie których wyciągnięto powyższy wniosek.
(19)
Wnioskodawca zakwestionował wnioski Komisji, twierdząc, że dostarczono wszystkich wymaganych informacji. Niemniej jednak nie przedstawiono żadnych nowych dowodów, które mogłyby stanowić podstawę do ponownego rozpatrzenia wyżej wspomnianych wniosków, a zatem wnioski te zatwierdzono.
(20)
Niniejszy przegląd nie zmienia daty wygaśnięcia środków nałożonych na mocy rozporządzenia (WE) nr 1995/2000, zgodnie z art. 11 ust. 2 podstawowego rozporządzenia.
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1. Niniejszym zamyka się przegląd pod kątem nowego eksportera wszczęty na mocy rozporządzenia (WE) nr 1795/2004.
2. Cło nałożone zgodnie z art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1995/2000 na wszystkie przedsiębiorstwa w Algierii niniejszym nakłada się z mocą wsteczną na przywóz mieszanin mocznika i azotanu amonu w roztworach wodnym lub amoniakalnym, zarejestrowany zgodnie z art. 3 rozporządzenia (WE) nr 1795/2004.
3. O ile odrębne przepisy nie stanowią inaczej, stosowane są obowiązujące przepisy celne.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie w dniu następującym po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 12 lipca 2005 r.