Dyrektywa Rady 93/36/EWG
z dnia 14 czerwca 1993 r.
koordynująca procedury udzielania zamówień publicznych na dostawy
RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 100a,
uwzględniając wniosek Komisji [1],
we współpracy z Parlamentem Europejskim [2],
uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego [3],
a także mając na uwadze, co następuje:
dyrektywa Rady 77/62/EWG z dnia 21 grudnia 1976 r. koordynująca procedury udzielania zamówień publicznych na dostawy [4] była wielokrotnie zmieniana; w związku z kolejnymi zmianami wspomniana dyrektywa powinna być, dla jasności, przepracowana;
istotne jest w szczególności dostosowanie w najszerszym możliwym zakresie tekstu niniejszej dyrektywy do przepisów odnoszących się do zamówień publicznych zawartych w dyrektywie Rady 93/37/EWG z dnia 14 czerwca 1993 r. dotyczącej koordynacji procedur udzielania zamówień publicznych na roboty budowlane [5] oraz dyrektywy Rady 92/50/EWG z dnia 18 czerwca 1992 r. odnoszącej się do koordynacji procedur udzielania zamówień publicznych na usługi [6];
wprowadzone dostosowania dotyczą w szczególności: wprowadzenia funkcjonalnej definicji instytucji zamawiających, możliwości odwołania się do procedury otwartej lub ograniczonej, wymogu uzasadnienia niedopuszczenia kandydatów lub oferentów, reguł sporządzania sprawozdań w sprawie realizacji różnych procedur udzielania zamówień, warunków odwoływania się do wspólnych reguł w dziedzinie technicznej, publikacji i uczestnictwa, wyjaśnień dotyczących kryteriów udzielania zamówień oraz wprowadzenia procedury Komitetu Doradczego;
niezbędne jest również wprowadzenie pewnych zmian redakcyjnych mających na celu poprawę przejrzystości istniejących przepisów;
osiągnięcie swobody przepływu towarów w odniesieniu do zamówień publicznych na dostawy, udzielanych w Państwach Członkowskich w imieniu Państwa, jednostek samorządu terytorialnego lub innych podmiotów prawa publicznego, wymaga nie tylko zniesienia ograniczeń lecz również koordynacji krajowych procedur udzielania zamówień publicznych na dostawy;
koordynacja ta powinna uwzględniać w najszerszym możliwym zakresie procedury i praktyki administracyjne obowiązujące w każdym Państwie Członkowskim;
Wspólnota jest stroną Porozumienia w sprawie Zamówień Rządowych [7], zwanego dalej "Porozumieniem GATT";
załącznik I do niniejszej dyrektywy ustanawia wykazy instytucji zamawiających, objętych Porozumieniem GATT; niezbędne jest uaktualnienie tego załącznika zgodnie ze zmianami przedstawionymi przez Państwa Członkowskie;
niniejsza dyrektywa nie ma zastosowania do niektórych zamówień na dostawy w sektorach gospodarki wodnej, energetyki, transportu i telekomunikacji, objętych dyrektywą 90/531/EWG [8];
bez uszczerbku dla stosowania progu określonego dla zamówień na dostawy, objętych Porozumieniem GATT, zamówienia na dostawy o wartości mniejszej niż 200000 ECU mogą być zwolnione z konkurencji, jak przewidziano na mocy niniejszej dyrektywy i właściwe jest zapewnienie ich wyłączenia z zakresu stosowania środków koordynujących;
należy ustanowić przepisy odnoszące się do wyjątkowych przypadków, w których środki dotyczące koordynacji procedur nie muszą być koniecznie stosowane; przypadki te muszą być wyraźnie ograniczone;
procedura negocjacyjna powinna być uznawana za wyjątkową, zatem stosowaną jedynie w ograniczonych przypadkach;
niezbędne jest ustanowienie wspólnych reguł w dziedzinie technicznej uwzględniających wspólnotową politykę w zakresie norm i specyfikacji;
w celu zapewnienia rozwoju efektywnej konkurencji w dziedzinie zamówień publicznych, niezbędne jest, aby ogłoszenia o zamówieniach sporządzane przez instytucje zamawiające Państw Członkowskich były ogłaszane w całej Wspólnocie; informacje zawarte w tych ogłoszeniach muszą umożliwiać dostawcom mającym przedsiębiorstwo we Wspólnocie określenie, czy są zainteresowani proponowanymi zamówieniami; do tego celu właściwe jest podanie im odpowiednich informacji o towarach, będących przedmiotem dostaw i o warunkach związanych z ich dostawą; szczególnie w ramach procedur ograniczonych ogłoszenie ma na celu umożliwienie dostawcom z Państw Członkowskich wyrażenie zainteresowania zamówieniami poprzez ubieganie się u instytucji zamawiających o zaproszenia do składania ofert, zgodnie ze wymaganymi warunkami;
dodatkowe informacje dotyczące zamówień muszą być w formie przyjętej zwyczajowo w Państwach Członkowskich podane w dokumentach zamówienia lub w inny sposób w równoważnym dokumencie;
niezbędne jest ustanowienie wspólnych reguł odnośnie do udziału w zamówieniach publicznych na dostawy, włączając zarówno jakościowe kryteria wyboru, jak i kryteria udzielania zamówień;
właściwe byłoby umożliwienie dostosowania niektórych warunków technicznych dotyczących ogłoszeń i sprawozdań statystycznych wymaganych na mocy niniejszej dyrektywy, w świetle zmieniających się wymagań technicznych; załącznik II do niniejszej dyrektywy odnosi się do nomenklatury; Wspólnota może odpowiednio, w razie potrzeby, zrewidować lub zastąpić wspólną nomenklaturę oraz niezbędne jest ustanowienie w konsekwencji przepisów umożliwiających dostosowanie dokonywanych odniesień do nomenklatury;
niniejsza dyrektywa nie narusza zobowiązań Państw Członkowskich dotyczących terminów transpozycji do prawa krajowego oraz ich stosowania, wskazanego w załączniku V,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:
TYTUŁ I
PRZEPISY OGÓLNE
Artykuł 1
Dla celów niniejszej dyrektywy:
a) "zamówieniami publicznymi na dostawy" są umowy o charakterze odpłatnym, zawierane na piśmie między dostawcą (osobą fizyczną lub prawną) a jedną z instytucji zamawiających, określonych w lit. b) poniżej, których przedmiotem jest kupno, leasing, dzierżawa, najem lub kupno na raty, z opcją lub bez opcji zakupu towarów. Dostawa tych produktów może ponadto obejmować czynności montażu i instalacji;
b) "instytucjami zamawiającymi" są Państwo, jednostki samorządu terytorialnego, podmioty prawa publicznego lub związki zawarte przez co najmniej jedną taką jednostkę lub podmiot prawa publicznego;
"podmiot prawa publicznego" oznacza każdy podmiot:
- ustanowiony w szczególnym celu zaspokajania potrzeb w interesie ogólnym, który nie ma charakteru przemysłowego lub handlowego, oraz
- posiadający osobowość prawną, oraz
- finansowany w przeważającej części przez Państwo, jednostki samorządu terytorialnego lub przez inne podmioty prawa publicznego; lub jeżeli jego zarząd podlega nadzorowi ze strony tych instytucji; lub jeżeli ponad połowę składu jego organu administracji, zarządu lub nadzoru stanowią osoby mianowane przez Państwo, jednostki samorządu terytorialnego lub przez inne podmioty prawa publicznego;
Wykazy podmiotów prawa publicznego lub kategorii takich podmiotów spełniających kryteria, określone w drugim akapicie niniejszej litery są określone w załączniku I do dyrektywy 93/37/EWG. Wykazy te są tak wyczerpujące, na ile to możliwe i mogą być poddawane przeglądom zgodnie z procedurą określoną w art. 35 dyrektywy 93/37/EWG;
c) dostawca składający ofertę jest oznaczony pojęciem "oferent", zaś ubiegający się o zaproszenie do udziału w procedurze ograniczonej, pojęciem "kandydat";
d) "procedurami otwartymi" są te krajowe procedury, w ramach których każdy zainteresowany dostawca może złożyć ofertę;
e) "procedurami ograniczonymi" są te krajowe procedury, w ramach których oferty mogą składać tylko dostawcy zaproszeni przez instytucje zamawiające;
f) "procedurami negocjacyjnymi" są te krajowe procedury, w ramach których instytucje zamawiające zwracają się według swojego wyboru do dostawców i negocjują warunki zamówienia z jednym lub kilkoma z nich.
Artykuł 2
1. Niniejsza dyrektywa nie ma zastosowania do:
a) zamówień udzielanych w dziedzinach określonych w art. 2, 7, 8 oraz 9 dyrektywy 90/531/EWG lub spełniających warunki określone w art. 6 ust. 2 tej dyrektywy;
b) zamówień na dostawy, które są określone jako objęte tajemnicą lub których realizacji muszą towarzyszyć szczególne środki bezpieczeństwa zgodnie z przepisami ustawowymi, wykonawczymi i administracyjnymi obowiązującymi w zainteresowanym Państwie Członkowskim, albo gdy wymaga tego ochrona podstawowych interesów bezpieczeństwa tego Państwa Członkowskiego.
2. Jeśli instytucja zamawiająca, w rozumieniu art. 1 lit. b), przyznaje podmiotowi, innemu niż instytucja zamawiająca - niezależnie od jego statusu prawnego - szczególne lub wyłączne prawa w zakresie świadczenia usług użyteczności publicznej, akt przyznający takie prawo zawiera zastrzeżenie, że podmiot, którego to dotyczy, udzielając osobom trzecim zamówień publicznych na dostawy w zakresie wspomnianej działalności, musi przestrzegać zasady niedyskryminacji ze względu na przynależność państwową.
Artykuł 3
Bez uszczerbku dla art. 2, 4 oraz art. 5 ust. 1 niniejsza dyrektywa ma zastosowanie do wszystkich produktów, których dotyczy art. 1 lit. a), włącznie z tymi, objętymi zamówieniami udzielanymi przez instytucje zamawiające w dziedzinie obronności, z wyjątkiem produktów, do których stosuje się art. 223 ust. 1 lit. b) Traktatu EWG.
Artykuł 4
Niniejsza dyrektywa nie ma zastosowania do zamówień publicznych na dostawy, które podlegają innym regułom proceduralnym i są udzielane:
a) na podstawie umowy międzynarodowej, zawartej zgodnie z Traktatem, między Państwem Członkowskim a jednym lub wieloma państwami trzecimi, obejmującej dostawy, mające na celu wspólną realizację lub użytkowanie projektu przez państwa - sygnatariuszy; wszystkie umowy należy podać do wiadomości Komisji, która może skonsultować się z Komitetem Doradczym ds. zamówień publicznych, ustanowionym decyzją 71/306/EWG [9];
b) przedsiębiorstwom w Państwie Członkowskim lub w państwie trzecim, na podstawie umowy międzynarodowej odnoszącej się do stacjonowania wojsk;
c) na podstawie szczególnej procedury organizacji międzynarodowej.
Artykuł 5
1. a) Tytuły II-IV oraz art. 6 i 7 mają zastosowanie do zamówień publicznych na dostawy:
- udzielanych przez instytucje zamawiające określone w art. 1 lit. b), w tym do zamówień na dostawy, udzielonych przez instytucje zamawiające wymienione w załączniku I w dziedzinie obronności w zakresie, w jakim nie dotyczą one produktów, objętych załącznikiem II, pod warunkiem, że ich szacunkowa wartość, bez podatku VAT, jest nie mniejsza niż 200000 ECU,
- udzielanych przez instytucje zamawiające wymienione w załączniku I, jeżeli szacunkowa wartość zamówienia, bez podatku VAT, jest nie mniejsza niż próg ustalony na podstawie Porozumienia GATT; w przypadku instytucji zamawiających w dziedzinie obronności, stosuje się to jedynie do zamówień dotyczących produktów objętych załącznikiem II;
b) niniejsza dyrektywa ma zastosowanie do zamówień publicznych na dostawy, których szacunkowa wartość jest równa lub przekracza próg obowiązujący w chwili publikacji ogłoszenia, zgodnie z art. 9 ust. 2;
c) wartość progów w walutach krajowych oraz próg Porozumienia GATT wyrażony w ecu zasadniczo podlega rewizji co dwa lata, ze skutkiem od dnia 1 stycznia 1988 r. Obliczenie tych wartości jest oparte o średnie dzienne wartości tych walut wyrażonych w ecu oraz ecu wyrażonego w SDR w okresie 24 miesięcy, kończących się ostatniego dnia sierpnia, poprzedzającego rewizję z dnia 1 stycznia;
metoda obliczania określona w niniejszej literze jest, z inicjatywy Komisji, badana przez Komitet Doradczy ds. Zamówień Publicznych, po dwóch latach od jej pierwszego zastosowania;
d) progi określone w lit. c) oraz wartość progów wyrażona w walutach krajowych oraz, w odniesieniu do progu ustalonego w Porozumieniu GATT, jego wartość wyrażona w ecu, są publikowane w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich na początku listopada następującego po rewizji określonej w pierwszej części lit. c).
2. W przypadku umów kupna, leasingu, dzierżawy, najmu lub kupna na raty, podstawą obliczania szacunkowej wartości zamówienia jest:
- w przypadku umów zawieranych na czas określony, gdy ich czas trwania wynosi 12 miesięcy lub mniej, całkowita wartość zamówienia w okresie jego trwania, lub, gdy ich czas trwania przekracza 12 miesięcy, całkowita wartość zamówienia łącznie z szacowaną pozostałą wartością,
- w przypadku umów zawieranych na czas nieokreślony lub umów, których czas trwania jest trudny do określenia, wartość miesięczna pomnożona przez 48.
3. w przypadku zamówień powtarzających się lub podlegających odnowieniu w oznaczonym czasie, wartość zamówienia ustalana jest na podstawie:
- rzeczywistej łącznej wartości podobnych zamówień zawartych w ciągu poprzedniego roku podatkowego, dostosowanej, tam gdzie to możliwe, do przewidywanych zmian w ilości lub w wartości w ciągu 12 miesięcy następujących po pierwotnej umowie,
- albo szacunkowej łącznej wartości przez 12 miesięcy następujących po pierwszej dostawie lub przez okres umowy w przypadku gdy jest on dłuższy niż 12 miesięcy.
Wybór metody szacowania wartości nie jest wykorzystywany z zamiarem uniknięcia stosowania niniejszej dyrektywy.
4. Jeżeli proponowane zamówienie na dostawy tego samego rodzaju może doprowadzić do udzielenia zamówienia jednocześnie w odrębnych częściach, szacunkowa wartość całkowitej sumy tych części musi być przyjmowana za podstawę stosowania ust. 1 i 2.
5. W przypadku, gdy planowane zamówienie na dostawy przewiduje klauzule dotyczące opcji, podstawą obliczania szacunkowej wartości zamówienia jest najwyższy możliwy całkowity zakres umów nabycia, leasingu, najmu lub kupna na raty, łącznie z klauzulami dotyczącymi opcji.
6. Zamówienie na określoną ilość dostaw nie może być dzielone z zamiarem uniknięcia stosowania niniejszej dyrektywy.
Artykuł 6
1. Przy udzielaniu zamówień publicznych na dostawy instytucje zamawiające stosują procedury określone w art. 1 lit. d), e) oraz f), w przypadkach wskazanych poniżej.
2. Instytucje zamawiające mogą udzielać zamówień na dostawy w procedurze negocjacyjnej, jeżeli w toku realizacji procedury otwartej lub ograniczonej wpłynęły nieprawidłowe oferty albo wpłynęły oferty, które nie mogą być przyjęte na mocy przepisów krajowych, zgodnych z przepisami zawartymi w tytule IV, o ile początkowe warunki zamówienia nie zostały istotnie zmienione. Instytucje zamawiające publikują w takich wypadkach ogłoszenie o zamówieniu, chyba że włączą do tej procedury negocjacyjnej wszystkie przedsiębiorstwa, spełniające kryteria art. 20-24, które w toku uprzedniej procedury otwartej lub ograniczonej złożyły oferty zgodne z formalnymi wymogami procedury przetargowej.
3. Instytucje zamawiające mogą udzielać zamówień publicznych na dostawy w procedurze negocjacyjnej, bez uprzedniej publikacji ogłoszenia o przetargu, w następujących przypadkach:
a) jeżeli w toku procedury otwartej lub ograniczonej oferty nie wpłynęły lub wpłynęły jedynie oferty nieprawidłowe pod warunkiem, że początkowe warunki zamówienia nie zostały w sposób istotny zmienione a sprawozdanie zostało przekazane Komisji;
b) jeżeli przedmiotem zamówienia są produkty wytwarzane jedynie do celów badań, eksperymentów, studiów lub rozwoju; przepis ten nie obejmuje produkcji seryjnej mającej na celu osiągnięcie rentowności rynkowej lub pokrycie kosztów badań i rozwoju;
c) jeżeli z przyczyn technicznych, artystycznych, lub z przyczyn związanych z ochroną praw wyłącznych, produkty będące przedmiotem dostawy mogą być wytworzone lub dostarczone jedynie przez określonego dostawcę;
d) w zakresie, w jakim jest to ściśle niezbędne, ze względu na wyjątkowo pilny charakter sprawy związany z wydarzeniami, których zainteresowane instytucje zamawiające nie mogły przewidzieć, nie mogą być przestrzegane terminy, przewidziane dla procedur otwartej, ograniczonej lub negocjacyjnej, określone w ust. 2. Okoliczności, na które można się powoływać w celu uzasadnienia wyjątkowo pilnego charakteru sprawy nie mogą być w żadnym przypadku wywołane przez instytucje zamawiające;
e) w przypadku dodatkowych dostaw dokonywanych przez pierwotnego dostawcę, których celem jest częściowe zastąpienie dostaw lub instalacji bieżącego użytku, rozszerzenie istniejących dostaw lub instalacji w przypadku gdy zmiana dostawcy zobowiązywałaby instytucję zamawiającą do nabywania materiałów o innych właściwościach technicznych, co powodowałoby niekompatybilność lub nieproporcjonalnie duże trudności techniczne w użytkowaniu i utrzymaniu. Okres realizacji takich zamówień, a także zamówień odnawialnych nie może zasadniczo przekraczać trzech lat.
4. We wszystkich innych przypadkach, instytucje zamawiające udzielają zamówień na dostawy w procedurze otwartej lub ograniczonej.
Artykuł 7
1. Instytucja zamawiająca powiadamia każdego z niedopuszczonych kandydatów lub oferentów, który o to wystąpi, o przyczynach odrzucenia jego kandydatury lub oferty, w terminie 15 dni od daty otrzymania wniosku, i w przypadku odrzucenia oferty podaje nazwę oferenta, któremu udzielono zamówienia.
2. Instytucja zamawiająca powiadamia kandydatów lub oferentów, którzy o to wystąpią, o przyczynach podjęcia decyzji o nie udzieleniu zamówienia, w odniesieniu do którego uprzednio dokonano zaproszenia do ubiegania się o zamówienie lub o decyzji o ponownym wszczęciu procedury. O podjętej decyzji instytucja zamawiająca powiadamia również Urząd Oficjalnych Publikacji Wspólnot Europejskich.
3. Instytucja zamawiająca, w przypadku każdego udzielonego zamówienia, sporządza pisemne sprawozdanie, zawierające co najmniej:
- nazwę i adres instytucji zamawiającej, przedmiot i wartość zamówienia,
- nazwy dopuszczonych kandydatów lub oferentów oraz powody ich wyboru,
- nazwy odrzuconych kandydatów lub oferentów oraz powody ich odrzucenia,
- nazwę oferenta, któremu udzielono zamówienia oraz powody wyboru jego oferty, a także, o ile jest to wiadome, wskazanie tej części zamówienia, którą oferent, któremu udzielono zamówienia, zamierza zlecić do wykonania osobom trzecim,
- w wypadku procedur negocjacyjnych, okoliczności określone w art. 6, uzasadniające zastosowanie tych procedur.
Niniejsze sprawozdanie albo jego główne elementy są przekazywane Komisji na jej wniosek.
TYTUŁ II
WSPÓLNE REGUŁY W DZIEDZINIE TECHNICZNEJ
Artykuł 8
1. Specyfikacje techniczne, określone w załączniku III, zamieszczane są w ogólnych dokumentach lub w dokumentach ej odnoszących się do każdego zamówienia.
2. Bez uszczerbku dla prawnie wiążących krajowych norm technicznych i w zakresie, w jakim są one zgodne z prawem wspólnotowym, specyfikacje techniczne określane są przez instytucje zamawiające poprzez odniesienie do norm krajowych wdrażających normy europejskie lub do europejskich aprobat technicznych lub do wspólnych specyfikacji technicznych.
3. Instytucja zamawiająca może odstąpić od ust. 2, jeżeli:
a) normy, europejskie aprobaty techniczne lub wspólne specyfikacje techniczne nie zawierają żadnych przepisów w zakresie ustanawiania zgodności lub jeżeli nie istnieją techniczne sposoby do zadowalającego ustanowienia zgodności produktu z tymi normami, europejskimi aprobatami technicznymi lub wspólnymi specyfikacjami technicznymi;
b) stosowanie ust. 2 naruszyłoby stosowanie dyrektywy Rady 86/361/EWG z dnia 24 lipca 1986 r. w sprawie wstępnego etapu wzajemnego uznawania homologacji końcowych urządzeń telekomunikacyjnych [10], lub decyzji Rady 87/95/EWG z dnia 22 grudnia 1986 r. w sprawie normalizacji w dziedzinie technologii informatycznych i telekomunikacji [11], lub innych instrumentów wspólnotowych w szczególnych dziedzinach usług lub towarów;
c) stosowanie tych norm, europejskich aprobat technicznych lub wspólnych specyfikacji technicznych zobowiązywałoby instytucje zamawiające do nabywania dostaw niekompatybilnych z urządzeniami już używanymi, pociągałoby za sobą nieproporcjonalnie duże koszty lub nieproporcjonalne trudności techniczne, jednak tylko w ramach wyraźnie określonej i opisanej strategii, przewidującej przestawienie się w określonym czasie na normy europejskie, europejskie aprobaty techniczne lub wspólne specyfikacje techniczne;
d) projekt, którego to dotyczy, jest rzeczywiście innowacyjny i stosowanie wobec niego istniejących europejskich norm, europejskich aprobat technicznych lub wspólnych specyfikacji technicznych nie byłoby właściwe.
4. Instytucje zamawiające, powołując się na ust. 3 odnotowują, o ile to możliwe, przyczyny takiego postępowania w ogłoszeniu o przetargu publikowanym w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich lub w dokumentach zamówienia, oraz w każdym przypadku wskazują te przyczyny w swej wewnętrznej dokumentacji i przekazują te informacje Państwom Członkowskim oraz Komisji na ich wniosek.
5. W razie braku norm europejskich, europejskich aprobat technicznych lub wspólnych specyfikacji technicznych, specyfikacje techniczne:
a) są określane poprzez odniesienie do krajowych specyfikacji technicznych, uznanych za zgodne z podstawowymi wymaganiami wymienionymi w dyrektywach wspólnotowych w sprawie harmonizacji technicznej, zgodnie z procedurami określonymi w tych dyrektywach, w szczególności zgodnie z procedurami przewidzianymi w dyrektywie Rady 89/106/EWG [12];
b) mogą być określone przez odniesienie do krajowych specyfikacji technicznych, dotyczących projektowania, metod obliczania oraz wykonywania robót budowlanych i używania materiałów;
c) mogą być określane przez odniesienie do innych dokumentów. W takim przypadku właściwe jest odniesienie się do norm w następującej kolejności:
i) normy krajowe, wdrażające normy międzynarodowe przyjęte przez kraj instytucji zamawiającej;
ii) inne krajowe normy i krajowe aprobaty techniczne kraju instytucji zamawiającej;
iii) wszelkie inne normy.
6. Państwa Członkowskie zakazują wprowadzania do klauzul umownych dotyczących danego zamówienia takich specyfikacji technicznych, które, odnosząc się do towarów określonej produkcji lub pochodzących ze szczególnego źródła lub wytwarzanych w określony sposób, skutkują uprzywilejowaniem lub wykluczeniem niektórych dostawców lub produktów, chyba że jest to uzasadnione ze względu na przedmiot zamówienia. W szczególności zakazane jest: wskazywanie znaków towarowych, patentów, typów lub szczególnego pochodzenia lub produkcji. Jednakże, jeżeli takiemu wskazaniu towarzyszą wyrazy "lub równoważne" jest to dopuszczalne w przypadkach, gdy instytucje zamawiające nie mogą określić przedmiotu zamówienia przy użyciu specyfikacji wystarczająco dokładnych i zrozumiałych dla wszystkich zainteresowanych stron.
TYTUŁ III
WSPÓLNE REGUŁY DOTYCZĄCE OGŁOSZEŃ
Artykuł 9
1. Instytucje zamawiające informują w ogłoszeniu informacyjnym, najszybciej jak to możliwe po rozpoczęciu ich roku budżetowego, o całkowitych zamówieniach w podziale na grupy produktów, których zamierzają udzielić w ciągu następnych 12 miesięcy w przypadku gdy ich całkowita wartość szacunkowa, z uwzględnieniem przepisów art. 5, jest równa lub większa niż 750000 ECU.
Grupy produktów są ustalane przez instytucje zamawiające poprzez odniesienie do nomenklatury "Classification of Products According to Activities (CPA)". Komisja określa warunki odniesienia w ogłoszeniu do poszczególnych pozycji nomenklatury zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 32 ust. 2.
2. Instytucje zamawiające, które zamierzają udzielić zamówienia publicznego na dostawy w procedurze otwartej, ograniczonej lub negocjacyjnej w przypadkach określonych w art. 6 ust. 2, informują o swoim zamiarze w ogłoszeniu.
3. Instytucje zamawiające, które udzieliły zamówienia, informują o wyniku postępowania w ogłoszeniu. Jednakże niektóre informacje o udzieleniu zamówienia nie muszą w pewnych przypadkach być publikowane, jeśli ich ujawnienie utrudniłoby egzekwowanie prawa, byłoby sprzeczne z interesem publicznym, naruszałoby uprawnione interesy gospodarcze określonych przedsiębiorstw publicznych lub prywatnych albo mogłoby naruszyć uczciwą konkurencję między dostawcami.
4. Ogłoszenia są sporządzane zgodnie ze wzorami podanymi w załączniku IV i zawierają informacje wymagane w tych wzorach. Instytucje zamawiające nie mogą wymagać spełnienia jakichkolwiek warunków innych niż te określone w art. 22 i 23, przy żądaniu informacji dotyczących wymogów ekonomicznych i technicznych, które stawiają dostawcom przy ich wyborze (załącznik IV B sekcja 11, załącznik IV C sekcja 9 oraz załącznik IV D sekcja 8).
5. Instytucje zamawiające przesyłają ogłoszenia, tak szybko jak to możliwe i w najbardziej odpowiedni sposób, do Urzędu Oficjalnych Publikacji Wspólnot Europejskich. W przypadku procedury przyspieszonej, określonej w art. 12, ogłoszenie przesyła się teleksem, telegraficznie lub telefaksem.
Ogłoszenie określone w ust. 1, przesyła się tak szybko jak to możliwe po rozpoczęciu każdego roku budżetowego.
Ogłoszenie określone w ust. 3, przesyła się najpóźniej w terminie 48 dni od daty udzielenia zamówienia, którego to dotyczy.
6. Ogłoszenia, określone w ust. 1 i 3, zostają opublikowane w całości w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich oraz w bazie danych TED, w urzędowych językach Wspólnot, przy czym autentyczny jest jedynie tekst w języku oryginału.
7. Ogłoszenie, określone w ust. 2, zostają opublikowane w całości w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich oraz w bazie danych TED w języku oryginału. Streszczenie ważniejszych elementów każdego ogłoszenia zostaje opublikowane w językach urzędowych Wspólnoty, przy czym autentyczny jest jedynie tekst w języku oryginału.
8. Urząd Oficjalnych Publikacji Wspólnot Europejskich publikuje ogłoszenia nie później niż po 12 dniach od daty ich wysłania. W przypadku procedury przyspieszonej, określonej w art. 12, termin ten ulega skróceniu do pięciu dni.
9. Ogłoszenia nie zostają opublikowane w Dziennikach Urzędowych lub w prasie kraju instytucji zamawiającej przed datą wysłania do Urzędu Oficjalnych Publikacji Wspólnot Europejskich; przy publikacji należy podać tę datę. Ogłoszenia nie zawierają informacji innych niż te opublikowane w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich
10. Instytucje zamawiające muszą być w stanie udowodnić datę wysłania.
11. Koszty publikacji zamówień w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich ponoszą Wspólnoty. Tekst ogłoszenia nie przekracza jednej strony Dziennika Urzędowego lub około 650 wyrazów. Każde wydanie Dziennika Urzędowego zawierające jedno albo więcej ogłoszeń, odtwarza wzór ogłoszenia lub wzory, według których publikowane ogłoszenie jest sporządzane.
Artykuł 10
1. W procedurach otwartych termin składania ofert ustalony przez instytucje zamawiające nie jest krótszy niż pięćdziesiąt dwa dni od daty wysłania ogłoszenia.
2. Pod warunkiem, że w odpowiednim czasie o to wnioskowano, dokumenty zamówienia i dokumenty towarzyszące muszą zostać przesłane dostawcom przez instytucje zamawiające lub właściwe departamenty w terminie sześciu dni od daty otrzymania wniosku.
3. Pod warunkiem, że w odpowiednim czasie o to wnioskowano, informacje dodatkowe dotyczące dokumentów zamówienia są przekazywane przez instytucje zamawiające nie później niż sześć dni przed końcowym terminem składania ofert.
4. W przypadku, gdy dokumenty zamówienia, dokumenty towarzyszące lub informacje dodatkowe z powodu ich znacznej objętości nie mogą być dostarczone w terminach określonych w ust. 2 lub 3 lub w przypadku gdy oferty mogą zostać złożone po wizycie na miejscu albo po dokonaniu na miejscu sprawdzenia dokumentów towarzyszących dokumentom zamówienia, termin określony w ust. 1 jest odpowiednio przedłużony.
Artykuł 11
1. W procedurach ograniczonych i negocjacyjnych, w rozumieniu art. 6 ust. 2, ustalony przez instytucje zamawiające termin zgłaszania wniosku o dopuszczenie do udziału w postępowaniu nie jest krótszy niż trzydzieści siedem dni od daty wysłania ogłoszenia.
2. Instytucje zamawiające równocześnie oraz na piśmie zapraszają wybranych kandydatów do złożenia ofert. Do zaproszenia dołącza się dokumenty zamówienia i dokumenty towarzyszące. Zaproszenie takie zawiera co najmniej następujące informacje:
a) tam gdzie to stosowne, adres instytucji, do której można zwrócić się z wnioskiem o dokumenty zamówienia i dokumenty towarzyszące oraz termin zgłaszania takich wniosków, również wysokość i warunki płatności kwot uiszczanych ewentualnie za te dokumenty;
b) ostateczny termin składania ofert, adres, na który muszą być wysłane oraz język albo języki, w jakich muszą być sporządzone;
c) odniesienie do opublikowanego ogłoszenia o zamówieniu;
d) wskazanie dokumentów, które trzeba ewentualnie załączyć w celu potwierdzenia możliwych do zweryfikowania oświadczeń złożonych przez kandydata, zgodnie z art. 9 ust. 4, albo w celu uzupełnienia informacji przewidzianych w tym artykule, na tych samych warunkach jak te określone w art. 22 i 23;
e) kryteria udzielenia zamówienia, jeżeli nie są podane w ogłoszeniu.
3. W procedurach ograniczonych ustalony przez instytucje zamawiające termin składania ofert nie może by krótszy niż 40 dni od daty wysłania pisemnego zaproszenia.
4. Wnioski o dopuszczenie do udziału w procedurach udzielania zamówień można składać listownie, telegraficznie, teleksem, faksem lub telefonicznie. W razie zastosowania jednego z czterech ostatnich środków, wniosek taki musi być potwierdzony pismem wysłanym przed upływem terminu określonego w ust. 1.
5. Pod warunkiem, że w odpowiednim czasie o to wnioskowano, dodatkowe informacje dotyczące dokumentów zamówienia są przekazywane przez instytucje zamawiające nie później niż sześć dni przed końcowym terminem składania ofert.
6. W przypadku, gdy oferty mogą zostać złożone wyłącznie po wizycie na miejscu albo po dokonaniu na miejscu sprawdzenia dokumentów towarzyszących dokumentom zamówienia, termin określony w ust. 3 jest odpowiednio przedłużony.
Artykuł 12
1. W przypadku, gdy ze względu na pilny charakter sprawy, terminy określone w art. 11 nie mogą być zachowane, instytucje zamawiające mogą ustalić następujące terminy:
a) termin składania wniosków o dopuszczenie do udziału w postępowaniu, wynoszący nie mniej niż piętnaście dni od daty wysłania ogłoszenia;
b) termin składania ofert wynoszący nie mniej niż dziesięć dni od daty wysłania zaproszenia do składania ofert.
2. Pod warunkiem, że w odpowiednim czasie o to wnioskowano, dodatkowe informacje dotyczące dokumentów zamówienia muszą być przekazane przez instytucje zamawiające nie później niż cztery dni przed ostatecznym terminem składania ofert.
3. Wnioski o dopuszczenie do udziału w postępowaniu oraz zaproszenia do składania ofert, muszą być przekazywane najszybszymi środkami komunikacji. Jeżeli wnioski o dopuszczenie do udziału w postępowaniu są przekazywane telegraficznie, teleksem, faksem lub telefonicznie, muszą być potwierdzone pismem wysłanym przed wygaśnięciem terminu określonego w ust. 1.
Artykuł 13
Instytucje zamawiające mogą opublikować w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich ogłoszenia dotyczące zamówień publicznych na dostawy, które nie podlegają wymogowi publikacji ustanowionemu w niniejszej dyrektywie.
Artykuł 14
Warunki dotyczące sporządzania, przekazywania, otrzymywania, tłumaczenia, gromadzenia i dystrybucji ogłoszeń, określonych w art. 9, oraz sprawozdań statystycznych przewidzianych w art. 31, jak również nomenklatury, przewidzianej w art. 9 oraz w załącznikach II i IV, mogą być zmieniane zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 32 ust. 2. Warunki odesłań do określonych pozycji nomenklatury w ogłoszeniach mogą być określane na podstawie tej samej procedury.
TYTUŁ IV
ROZDZIAŁ 1
Wspólne reguły dotyczące uczestnictwa
Artykuł 15
1. Zamówienie jest udzielane na podstawie kryteriów, określonych w rozdziale 3 niniejszego tytułu, uwzględniając art. 16, po sprawdzeniu przez instytucje zamawiające, zgodnie z kryteriami sytuacji ekonomicznej i finansowej oraz technicznych możliwości określonymi w art. 22 i 23 oraz 24, odpowiedniości dostawców, którzy nie zostali wyłączeni na mocy art. 20.
2. Instytucje zamawiające w pełni uwzględniają poufny charakter wszystkich informacji przedstawionych przez dostawców.
Artykuł 16
1. W przypadku, gdy kryterium udzielenia zamówienia jest oferta najkorzystniejsza ekonomicznie, instytucje zamawiające mogą uwzględnić warianty przedstawione przez oferenta spełniające minimalne wymogi stawiane przez instytucje zamawiające. Instytucje zamawiające określają w dokumentach zamówienia minimalne wymogi, które muszą spełniać warianty oraz wszelkie szczególne wymagania dotyczące ich przedstawienia. Jeśli warianty nie są dozwolone, instytucje zamawiające wskazują to w ogłoszeniu o zamówieniu.
Instytucje zamawiające nie mogą odrzucić przedłożenia wariantu wyłącznie na podstawie tego, iż sporządzono go w oparciu o specyfikację techniczną, określoną przez odniesienie do norm krajowych transponujących normy europejskie, do europejskich aprobat technicznych lub do wspólnych specyfikacji technicznych, określonych w art. 8 ust. 2, lub nawet przez odniesienie do krajowych specyfikacji technicznych, określonych w art. 8 ust. 5 lit. a) oraz b).
2. Instytucje zamawiające, które dopuściły warianty na podstawie ust. 1, nie mogą odrzucić wariantu wyłącznie na podstawie tego, że prowadziłoby to do udzielenia zamówienia na usługi, a nie zamówienia publicznego na dostawy w rozumieniu niniejszej dyrektywy.
Artykuł 17
W dokumentach zamówienia instytucja zamawiająca może wezwać oferenta do wskazania w jego ofercie tej części zamówienia, której wykonanie zamierza on zlecić osobom trzecim.
Wskazanie takie pozostaje bez uszczerbku dla kwestii odpowiedzialność głównego dostawcy.
Artykuł 18
Oferty mogą być składane przez grupy dostawców. Od takich grup nie można wymagać, aby przybrały w celu złożenia oferty określoną formę prawną; można jednak tego wymagać od wybranej grupy, której udzielono zamówienia, w zakresie, w jakim taka zmiana jest niezbędna do zadowalającej realizacji zamówienia.
Artykuł 19
1. W procedurach ograniczonych i negocjacyjnych instytucje zamawiające, na podstawie informacji dotyczących sytuacji dostawcy, jak również informacji i formalności niezbędnych do oceny, czy spełnia on minimalne wymogi ekonomiczne i techniczne, wybierają spośród kandydatów mających kwalifikacje wymagane w art. 20-24 tych, których zapraszają do złożenia oferty lub do negocjacji.
2. W przypadku, gdy instytucje zamawiające udzielają zamówienia w procedurze ograniczonej, mogą ustalić zakres, w którym będzie się mieścić liczba zaproszonych dostawców. W takim przypadku informację o zakresie wskazuje się w ogłoszeniu o zamówieniu. Zakres ten określa się z uwzględnieniem charakteru dostarczanych towarów. Zakres ten musi obejmować przynajmniej pięciu i nie więcej niż dwudziestu dostawców.
W każdym przypadku liczba kandydatów zaproszonych do składania ofert jest wystarczająca do zapewnienia rzeczywistej konkurencji.
3. W przypadku, gdy instytucja zamawiająca udziela zamówienia w procedurze negocjacyjnej, określonej w art. 6 ust. 2, liczba kandydatów dopuszczonych do negocjacji nie może być mniejsza niż trzech, pod warunkiem, że liczba odpowiednich kandydatów jest wystarczająca.
4. Każde Państwo Członkowskie zapewnia, aby instytucje zamawiające zapraszały do udziału w procedurze, bez dyskryminacji, tych przedsiębiorców z innych Państw Członkowskich, którzy spełniają konieczne wymagania oraz na tych samych warunkach jak swoich obywateli.
ROZDZIAŁ 2
Kryteria wyboru jakościowego
Artykuł 20
1. Z udziału w postępowaniu można wykluczyć każdego dostawcę, który:
a) jest w stanie upadłości lub likwidacji, którego działalność jest objęta zarządem sądowym, zawarł umowę z wierzycielami, zawiesił działalność gospodarczą albo znajduje się w analogicznej sytuacji, wynikającej z podobnej procedury zgodnej z krajowymi przepisami ustawowymi i wykonawczymi;
b) jest przedmiotem postępowania o ogłoszenie upadłości, o wydanie nakazu przymusowej likwidacji, o ustanowienie zarządu sądowego, postępowania układowego z wierzycielami lub innego podobnego postępowania zgodnego z krajowymi przepisami ustawowymi i wykonawczymi;
c) został skazany prawomocnym wyrokiem za przestępstwo związane z jego działalnością zawodową;
d) jest winny poważnego wykroczenia zawodowego, udowodnionego za pomocą jakichkolwiek środków przez instytucje zamawiające;
e) nie wypełnił zobowiązań dotyczących opłacania składek na ubezpieczenie społeczne, zgodnie z przepisami prawnymi kraju, w którym ma przedsiębiorstwo lub zgodnie z przepisami prawnymi kraju instytucji zamawiającej;
f) nie wypełnił zobowiązań dotyczących płatności podatków, zgodnie z przepisami prawnymi kraju, w którym ma przedsiębiorstwo lub zgodnie z przepisami prawnymi kraju instytucji zamawiającej;
g) jest winny poważnego wprowadzenia w błąd w zakresie przekazania lub nieprzekazania informacji, które mogą być wymagane na mocy niniejszego rozdziału.
2. W przypadku, gdy instytucja zamawiająca zobowiązuje dostawcę do udowodnienia, że nie stosuje się do niego żaden z przypadków wymienionych w ustępie 1 lit. a), b), c), e) lub f), przyjmuje ona za wystarczający dowód:
- w przypadku lit. a), b) lub c) wyciąg z rejestru sądowego, a w przypadku jego braku równoważny dokument wykazujący, że wymogi te zostały spełnione, wydany przez właściwy organ sądowy lub administracyjny kraju pochodzenia lub w kraju, z którego ta osoba przybywa,
- w przypadku lit. e) lub f) - zaświadczenie wydane przez właściwe organy zainteresowanego Państwa Członkowskiego.
3. W przypadku, gdy kraj, którego to dotyczy, nie wydaje dokumentów lub zaświadczeń, określonych w ust. 2 lub w przypadku gdy nie obejmują one wszystkich przypadków wymienionych w ust. 1 lit. a), b) lub c), można je zastąpić oświadczeniem złożonym pod przysięgą lub, w Państwie Członkowskim, w którym nie ma przepisów dotyczących składania oświadczeń pod przysięgą, oświadczeniem złożonym przed właściwym organem sądowym lub administracyjnym, notariuszem albo przed właściwą organizacją zawodową lub gospodarczą kraju pochodzenia lub kraju, z którego ta osoba przybywa.
4. Państwa Członkowskie wyznaczają organy i podmioty właściwe do wydawania tych dokumentów, zaświadczeń lub oświadczeń, określonych w ust. 2 i 3, i niezwłocznie powiadamiają o tym inne Państwa Członkowskie oraz Komisję.
Artykuł 21
1. Każdy dostawca, zamierzający wziąć udział w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego na dostawy, może zostać wezwany do udowodnienia, że jest wpisany zgodnie z przepisami kraju, w którym ma przedsiębiorstwo, do jednego z rejestrów zawodowych lub gospodarczych albo do przedstawienia oświadczenia pod przysięgą lub zaświadczenia, jak określono w ust. 2 poniżej.
2. Odpowiednimi rejestrami zawodowymi i gospodarczymi albo oświadczeniami lub zaświadczeniami są:
- w Belgii: "Registre du commerce"/"Handelsregister",
- w Danii: "Aktieselskabsregistret", "Foreningsregistret" oraz "Handelsregistret",
- w Niemczech: "Handelsregister" oraz "Handwerksrolle",
- w Grecji: "Βιοτεχνικό ή Βιομηχανικό ή Εμπορικό Επιμελητήριο",
- w Hiszpanii: "Registro Mercantil", albo w wypadku osób nie wpisanych do rejestru, zaświadczenie potwierdzające złożenie pod przysięgą oświadczenia o wykonywaniu danego zawodu,
- we Francji: "Registre du commerce" oraz "répertoire des métiers",
- we Włoszech: "Registro della Camera di commercio, industria, agricoltura e artigianato" oraz "Registro delle Commissioni provinciali per l'rtigianato";
- w Luksemburgu: "Registre aux firmes" oraz "Rôle de la chambre des métiers",
- w Niderlandach: "Handelsregister",
- w Portugalii: "Registro Nacional das Pessoas Colectivas",
- w Zjednoczonym Królestwie i Irlandii dostawca może być zobowiązany do przedstawienia zaświadczenia z "Registrar of Companies" lub z "Registrar of Friendly Societes", stwierdzającego, że dana osoba jest wpisana do rejestru lub jest członkiem korporacji zawodowej albo zaświadczenia stwierdzającego, że dana osoba zaświadczyła pod przysięgą, że wykonuje dany zawód w kraju, w którym ma przedsiębiorstwo, w określonym miejscu pod określoną firmą lub pod szczególną nazwą handlową.
Artykuł 22
1. Dowodem sytuacji finansowej i ekonomicznej dostawcy może zasadniczo być jeden z następujących dokumentów:
a) odpowiednie oświadczenia banków;
b) bilans lub wyciągi z bilansów dostawców w przypadku gdy opublikowanie bilansów jest wymagane na mocy prawa kraju, w którym dostawca ma przedsiębiorstwo;
c) oświadczenie o ogólnym obrocie przedsiębiorstwa oraz o obrocie w odniesieniu do produktów, których zamówienie dotyczy w trzech poprzednich latach obrotowych.
2. Instytucje zamawiające określają w ogłoszeniu o zamówieniu lub zaproszeniu do składania ofert, który lub które spośród dokumentów wymienionych w ust. 1 wybrały, a także które dokumenty, inne niż te wymienione w ust. 1, mają zostać przedstawione.
3. Jeżeli, z jakiejkolwiek uzasadnionej przyczyny, dostawca nie może przedstawić dokumentów, wymaganych przez instytucję zamawiającą, może udowodnić swą sytuację ekonomiczną i finansową za pomocą każdego innego dokumentu, który instytucja zamawiająca uzna za odpowiedni.
Artykuł 23
1. Dowodem możliwości technicznych dostawcy zgodnie z charakterem, ilością i celem dostarczanych produktów, może być jeden lub kilka spośród wymienionych poniżej środków:
a) wykaz głównych dostaw, zrealizowanych w ciągu ostatnich trzech lat, z podaniem kwot, dat wykonania oraz odbiorców, publicznych lub prywatnych:
- w przypadku dostaw dla władz publicznych dowód przedstawiany jest w formie zaświadczeń wydanych lub poświadczonych przez właściwe organy;
- w przypadku dostaw dla nabywców prywatnych, realizację potwierdza zaświadczenie wystawione przez nabywcę, a w razie braku takiego zaświadczenia, wystarczy oświadczenie dostawcy;
b) opis urządzeń technicznych dostawcy, jego środków zapewniających jakość oraz opis możliwości naukowych i badawczych dostawcy;
c) wskazanie pracowników technicznych lub instytucji technicznych, niezależnie od tego, czy należą one bezpośrednio do dostawcy, w szczególności tych, odpowiedzialnych za kontrolę jakości;
d) próbki, opisy i/lub fotografie produktów, które mają być dostarczone, autentyczność tych materiałów musi zostać poświadczona na wniosek instytucji zamawiającej,
e) zaświadczenia sporządzone przez urzędowe instytucje kontroli jakości lub agencje o zatwierdzonych uprawnieniach potwierdzające, iż poprzez odpowiednie odniesienia dokładnie oznaczone produkty odpowiadają określonym specyfikacjom lub normom;
f) w przypadku gdy produkty, będące przedmiotem dostawy, są złożone lub, wyjątkowo, są wymagane do szczególnego celu, kontrola dotycząca zdolności produkcyjnych dostawcy, a w razie konieczności także jego możliwości naukowych i badawczych oraz środków kontroli jakości dokonywana jest przez instytucję zamawiającą albo w jej imieniu przez właściwy organ urzędowy kraju, w którym dostawca ma przedsiębiorstwo, z zastrzeżeniem zgody tego organu.
2. Instytucja zamawiająca określa w ogłoszeniu lub w zaproszeniu do składania ofert, które z tych dokumentów ma otrzymać.
3. Zakres informacji, określony w art. 22 oraz w ust. 1 i 2 niniejszego artykułu musi być ograniczony do przedmiotu zamówienia; instytucja zamawiająca uwzględnia uzasadnione interesy dostawców, w odniesieniu do ochrony ich tajemnic technicznych i handlowych.
Artykuł 24
W granicach art. 20-23, instytucje zamawiające mogą wezwać dostawców do uzupełnienia przedłożonych zaświadczeń i dokumentów lub o ich wyjaśnienie.
Artykuł 25
1. Państwa Członkowskie prowadzące urzędowe wykazy uznawanych dostawców, muszą dostosować je do przepisów art. 20 ust. 1 lit. a)-d) i g) oraz art. 21-23.
2. Dostawcy, wpisani w urzędowych wykazach mogą, w przypadku każdego zamówienia, przedłożyć instytucji zamawiającej zaświadczenie o wpisie, wydane przez właściwą władzę. Zaświadczenie to określa dokumenty, które stanowiły podstawę wpisu do wykazu oraz klasyfikację zawartą w tym wykazie.
3. Poświadczony przez właściwą instytucję wpis do urzędowego wykazu dostawców, stwarza dla instytucji zamawiających innych Państw Członkowskich domniemanie, że dostawca jest odpowiedni do wykonania dostaw odpowiadających jego klasyfikacji, jedynie odnośnie do art. 20 ust. 1 lit. a)-d) i g), art. 21, art. 22 ust. 1 lit. b), c) oraz art.23 ust. 1 lit. a).
Informacje, które wynikają z wpisu do wykazu urzędowego, nie mogą być kwestionowane. Jednak w odniesieniu do opłacania składek na ubezpieczenie społeczne można wymagać od każdego wpisanego dostawcy dodatkowego zaświadczenia za każdym razem, gdy zamówienie jest ogłaszane.
Instytucje zamawiające innych Państw Członkowskich stosują pierwszy i drugi akapit jedynie wobec dostawców mających przedsiębiorstwo w Państwach Członkowskich, które prowadzą wykaz urzędowy.
4. Dla celów wpisu dostawców z innych Państw Członkowskich do wykazu urzędowego, nie można wymagać kolejnych dowodów i oświadczeń poza tymi, których wymaga się od krajowych dostawców oraz, w żadnym przypadku, innych niż te przewidziane w art. 20-23.
5. Państwa Członkowskie, prowadzące wykaz urzędowy przekazują innym Państwom Członkowskim i Komisji adres instytucji, do której można zwracać się z wnioskiem o dokonanie wpisu; Komisja zapewnia rozpowszechnienie tego adresu.
ROZDZIAŁ 3
Kryteria udzielania zamówień
Artykuł 26
1. Kryteriami, na których instytucja zamawiająca opiera się udzielając zamówień, są:
a) albo wyłącznie najniższa cena;
b) albo, gdy udzielenie zamówienia jest dokonywane na podstawie oferty najkorzystniejszej ekonomicznie, różne kryteria zgodnie z danym zamówieniem, na przykład: cena, czas realizacji dostawy, koszty bieżące, opłacalność, jakość, estetyka, funkcjonalność, wartość techniczna, serwis po sprzedaży i pomoc techniczna.
2. W przypadku określonym w ust.1 lit. b), instytucja zamawiająca zamieszcza w dokumentach zamówienia lub w ogłoszeniu o zamówieniu wszystkie kryteria, które zamierza zastosować, w miarę możliwości, w kolejności przyznanego im znaczenia.
Artykuł 27
Jeżeli w przypadku danego zamówienia, oferty są nienormalnie niskie w stosunku do towarów, które mają być dostarczone, instytucja zamawiająca, przed odrzuceniem tych ofert, zwraca się na piśmie do oferenta o podanie szczegółów, dotyczących tych składowych elementów ofert, które uważa za istotne, oraz kontroluje składowe elementy uwzględniając otrzymane wyjaśnienia.
Instytucja zamawiająca może uwzględnić wyjaśnienia odnoszące się do ekonomiki procesu wytwarzania, do wybranych rozwiązań technicznych, do wyjątkowo sprzyjających warunków dostaw, dostępnych oferentowi lub do oryginalności dostaw proponowanych przez oferenta.
Jeśli dokumenty dotyczące zamówienia przewidują udzielenie go na podstawie najniższej oferowanej ceny, instytucja zamawiająca musi powiadomić Komisję o odrzuceniu ofert, które uznaje za zbyt niskie.
TYTUŁ V
PRZEPISY KOŃCOWE
Artykuł 28
Do celów udzielania zamówień publicznych przez instytucje zamawiające, określone w załączniku I oraz w zakresie poprawek, modyfikacji lub zmian dokonanych w tym Załączniku, oraz przez podmioty będące ich następcami prawnymi, Państwa Członkowskie stosują we wzajemnych stosunkach warunki równie korzystne jak te, które przyznały państwom trzecim w ramach wykonania Porozumienia GATT, w szczególności te w art. V i VI tego Porozumienia, odnośnie do procedury ograniczonej oraz informacji i przeglądu. W tym celu Państwa Członkowskie w ramach Komitetu Doradczego ds. Zamówień Publicznych konsultują się wzajemnie w sprawie środków, jakie należy podjąć na podstawie tego Porozumienia.
Artykuł 29
1. Komisja bada stosowanie niniejszej dyrektywy, w konsultacji z Komitetem Doradczym ds. Zamówień Publicznych, a tam gdzie to stosowne, przedkłada Radzie nowe propozycje, zmierzające w szczególności do zharmonizowania środków podjętych przez Państwa Członkowskie w celu wykonania niniejszej dyrektywy.
2. Komisja dokonuje przeglądu niniejszej dyrektywy oraz wszelkich nowych środków, które mogą być przyjęte na mocy ust. 1, uwzględniając wyniki dalszych negocjacji przewidzianych w art. IX ust. 6 Porozumienia GATT oraz, w razie konieczności, przedkłada Radzie stosowne propozycje.
3. Komisja uaktualnia załącznik I na podstawie poprawek, modyfikacji lub zmian określonych w art. 28 oraz publikuje zaktualizowaną wersję w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.
Artykuł 30
Obliczanie terminów następuje zgodnie z rozporządzeniem Rady (EWG, Euratom) nr 1182/71 z dnia 3 czerwca 1971 r. określającym reguły stosowane do okresów, dat i terminów [13].
Artykuł 31
1. W celu umożliwienia oceny skutków stosowania niniejszej dyrektywy, Państwa Członkowskie przesyłają Komisji sprawozdanie statystyczne dotyczące udzielonych zamówień na dostawy:
a) nie później niż do dnia 31 października każdego roku za rok poprzedni, w odniesieniu do instytucji zamawiających wymienionych w załączniku I;
b) nie później niż do dnia 31 października 1991 r., a w wypadku Republiki Greckiej, Królestwa Hiszpanii i Republiki Portugalskiej do dnia 31 października 1995 r., a następnie co dwa lata do dnia 31 października za rok poprzedni, w odniesieniu do innych instytucji zamawiających w rozumieniu art.1.
2. Sprawozdanie statystyczne określa co najmniej:
a) liczbę i wartość zamówień powyżej progu, udzielonych przez każdą instytucję zamawiającą, a w przypadku instytucji zamawiających wymienionych w załączniku I, wartość poniżej progu;
b) liczbę i wartość zamówień powyżej progu, udzielonych przez każdą instytucję zamawiającą, w podziale na procedury, produkty i przynależność państwową dostawcy, któremu udzielono zamówienia, w wypadku procedur negocjacyjnych, w podziale zgodnym z art. 6, wykazującym liczbę i wartość zamówień, udzielonych każdemu Państwu Członkowskiemu lub państwom trzecim, a w wypadku instytucji zamawiających określonych w załączniku I, liczbę i wartość zamówień udzielonych każdemu sygnatariuszowi Porozumienia GATT.
3. Komisja, zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 32 ust. 2, określi charakter wszelkich dodatkowych informacji statystycznych, wymaganych zgodnie z niniejszą dyrektywą.
Artykuł 32
1. Komisja jest wspomagana przez Komitet Doradczy ds. zamówień publicznych, ustanowiony decyzją 71/306/EWG.
2. W przypadku, gdy jest dokonane odniesienie do procedury przewidzianej w niniejszym ustępie, przedstawiciel Komisji przedkłada Komitetowi projekt środków, które należy podjąć. Komitet wydaje swoją opinię dotyczącą projektu przyjętą, jeśli to konieczne, w głosowaniu, w terminie określonym przez przewodniczącego, zgodnie z pilnością sprawy.
Opinia jest odnotowana w protokole, ponadto, każde Państwo Członkowskie ma prawo wnioskowania o odnotowanie w protokole swojego stanowiska.
Komisja uwzględnia w jak najszerszym zakresie opinię wydaną przez Komitet, oraz powiadamia Komitet o sposobie, w jaki jego opinia została uwzględniona.
3. Komitet, wymieniony w ust. 1, z inicjatywy Komisji lub na wniosek Państwa Członkowskiego, bada wszelkie kwestie dotyczące stosowania niniejszej dyrektywy.
Artykuł 33
Dyrektywa 77/62/EWG [14] traci moc, bez uszczerbku dla zobowiązań Państw Członkowskich dotyczących terminów transpozycji do prawa krajowego oraz stosowania, wskazanych w załączniku V.
Odniesienia do uchylonych dyrektyw interpretowane są jako odniesienie do niniejszej dyrektywy oraz powinny być odczytywane zgodnie z tabelą korelacji wymienioną w załączniku VI.
Artykuł 34
1. Państwa Członkowskie wprowadzą w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy przed dniem 14 czerwca 1994 r. oraz niezwłocznie powiadomią o tym Komisję.
Przepisy przyjęte przez Państwa Członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez Państwa Członkowskie.
2. Państwa Członkowskie przekażą Komisji teksty podstawowych przepisów prawa krajowego, przyjętych w dziedzinach objętych niniejszą dyrektywą.
Artykuł 35
Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.
Sporządzono w Luksemburgu, dnia 14 czerwca 1993 r.