Decyzja Komisji
z dnia 15 lipca 1994 r.
dotycząca warunków zdrowotnych zwierząt i świadectw weterynaryjnych dla przywozu nasienia bydła z państw trzecich
(94/577/WE)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając dyrektywę Rady 88/407/EWG z dnia 14 czerwca 1988 r. ustanawiającą warunki zdrowotne zwierząt wymagane w handlu wewnątrzwspólnotowym oraz w przywozie zamrożonego nasienia bydła domowego [1], ostatnio zmieniona dyrektywą 93/60/EWG [2], w szczególności jej art. 10 i 11,
a także mając na uwadze, co następuje:
wykaz państw trzecich, z których Państwa Członkowskie zatwierdzają przywóz nasienia bydła domowego (zwany dalej "wykazem państw trzecich") został ustanowiony decyzją Komisji 90/14/EWG [3], ostatnio zmienioną decyzją 91/276/EWG [4];
sytuacja w zakresie chorób w Izraelu doprowadziła decyzją Komisji 91/277/EWG [5] do zakazu przywozu z tego państwa;
decyzje Komisji 91/479/EWG [6], 91/549/EWG [7], 92/123/EWG [8], 92/124/EWG [9], 92/125/EWG [10], 92/126/EWG [11], 92/127/EWG [12], 92/128/EWG [13], 92/386/EWG [14], 92/387/EWG [15] oraz 92/445/EWG [16] ustanawiają warunki zdrowotne zwierząt oraz świadectwa weterynaryjne dla przywozu nasienia bydła, odpowiednio, ze Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej, Kanady, Polski, Finlandii, Nowej Zelandii, Austrii, Szwajcarii, Szwecji, Węgier, Norwegii i Czechosłowacji;
dyrektywa 93/60/EWG, która musi zostać wprowadzona w życie w Państwach Członkowskich najpóźniej do dnia 1 lipca 1994 r., zmienia dyrektywę 88/407/EWG w następstwie powodując konieczność wprowadzenia zmian do wyżej wspomnianych decyzji, dotyczących poszczególnych państw trzecich; w celu uproszczenia i wyjaśnienia legislacji wspólnotowej w tym zakresie, niezbędne jest pogrupowanie wyżej wspomnianych decyzji oraz uchylenie decyzji obowiązujących odrębnie w odniesieniu do poszczególnych państw;
z uwagi na odpowiednie przepisy Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym, nie jest konieczne zachowanie świadectw zdrowia zwierząt dla przywozu nasienia bydła z Austrii, Finlandii, Norwegii oraz Szwecji;
zgodnie z opinią Naukowego Komitetu Weterynaryjnego, wymagany jest dodatkowy test na epizootyczną chorobę krwotoczną;
tylko w stosunku do Kanady przeprowadzane są przed pobieraniem rutynowe testy na obecność tej choroby, przeprowadzane w sześciomiesięcznych odstępach dlatego jest konieczneustanowienieokresu przejściowego, dla wprowadzenia niniejszej decyzji w odniesieniu do Kanady, aby kanadyjskie władze weterynaryjne uzyskały wystarczający okres czasu na wprowadzenie nowego testu w ramach ich rutynowego programu;
w następstwie najnowszych osiągnięć naukowych w rozumieniu epidemiologii choroby niebieskiego języka, przywóz nasienia bydła z Australii może być obecnie dozwolony;
ogólna sytuacja w zakresie zdrowia zwierząt w krajach, umieszczonych w wykazie państw trzecich, jest dobra oraz jest kontrolowana przez dobrze zorganizowane i o odpowiedniej strukturze służby weterynaryjne, w odniesieniu do chorób przenoszonych przez nasienie;
odpowiedzialne władze weterynaryjne państw trzecich zobowiązały się do powiadamiania Komisji i Państw Członkowskich, z wykorzystaniem teleksu lub telefaksu, w terminie 24 godzin, o potwierdzeniu wystąpienia jakiejkolwiek choroby znajdującej się w wykazie A Międzynarodowego Biura ds. Epizoocji (OIE) lub o wszelkich zmianach w polityce szczepień w zakresie dotyczącym każdej z tych chorób, w odpowiednim terminie, o występowaniu chorób z wykazu B OIE oraz o wszelkich projektowanych zmianach w zasadach przywozu dotyczących zwierząt domowych lub ich nasienia lub zarodków;
odpowiedzialne władze weterynaryjne państw trzecich, umieszczonych w wykazie, zobowiązały się do urzędowego nadzorowania wydawania świadectw na mocy niniejszej decyzji oraz do zapewnienia, że wszystkie odpowiednie świadectwa, odstępstwa i wyniki badań laboratoryjnych, na których oparte jest świadectwo, pozostaną w aktach urzędowych przez okres co najmniej 12 miesięcy od dnia wysyłki nasienia, którego dotyczą;
odpowiedzialne władze weterynaryjne państw trzecich, umieszczonych w wykazie, zobowiązały się do urzędowego zatwierdzania punktów pobierania nasienia, przeznaczonego do wywozu do Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej, jak jest to wymagane na mocy art. 9 dyrektywy 88/407/EWG;
warunki zdrowotne zwierząt i świadectwa weterynaryjne muszą być dostosowane do sytuacji zdrowia zwierząt w danym państwie trzecim;
środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu Weterynaryjnego,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Państwa Członkowskie zatwierdzają przywóz nasienia bydła, który jest zgodny z warunkami wymienionymi w świadectwach w części 1 załączników A, B, C i D oraz wyłącznie z tych państw trzecich, które uwzględnia się w części 2 odpowiednio załączników A, B, C i D.
Jednakże, Państwa Członkowskie zatwierdzają przywóz z Kanady nasienia bydła pobranego i poddanego obróbce zgodnie z decyzją 91/549/EWG do dnia 31 grudnia 1994 r.
Artykuł 2
Tracą moc decyzje 91/479/EWG, 92/123/EWG, 92/124/EWG, 92/125/EWG, 92/126/EWG, 92/127/EWG, 92/128/EWG, 92/386/EWG, 92/387/EWG i 92/445/EWG.
Decyzja 91/549/EWG traci moc z dniem 1 stycznia 1995 r.
Artykuł 3
Przepisy odnoszące się do Kanady, wskazane w art. 1 akapit pierwszy, stosuje się od dnia 1 stycznia 1995 r.
Artykuł 4
Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 15 lipca 1994 r.