Dyrektywa Rady
z dnia 25 czerwca 1991 r.
zmieniająca dyrektywę 83/477/EWG w sprawie ochrony pracowników przed ryzykiem związanym z narażeniem na działanie azbestu w miejscu pracy (drugą szczegółową dyrektywę w rozumieniu art. 8 dyrektywy 80/1107/EWG)
(91/382/EWG)
RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 118a,
uwzględniając wniosek Komisji sporządzony po konsultacji z Komitetem Doradczym ds. Bezpieczeństwa, Higieny i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy [1],
we współpracy z Parlamentem Europejskim [2],
uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego [3],
a także mając na uwadze, co następuje:
art. 118a Traktatu stanowi, że Rada przyjmuje, w drodze dyrektyw, minimalne wymagania mające na celu poprawę, szczególnie środowiska pracy, w celu zapewnienia wyższego poziomu ochrony bezpieczeństwa i ochrony zdrowia pracowników;
na mocy tego artykułu dyrektywy takie muszą unikać narzucania ograniczeń administracyjnych, finansowych i prawnych, które mogłyby powstrzymywać powstawanie i rozwój małych i średnich przedsiębiorstw;
komunikat Komisji dotyczący jej programu w zakresie ochrony zdrowia, bezpieczeństwa i higieny i w miejscu pracy [4] przewiduje przyjmowanie dyrektyw mających na celu zapewnienie bezpieczeństwa i zdrowia pracowników;
Rada w swojej rezolucji z dnia 21 grudnia 1987 r. w sprawie bezpieczeństwa, higieny i ochrony zdrowia w miejscu pracy [5] wzięła pod uwagę zamiar Komisji, aby w bliskiej przyszłości przedstawić Radzie minimalne wymagania na poziomie wspólnotowym, dotyczące ochrony przed ryzykiem pochodzącym od substancji niebezpiecznych, w tym substancji rakotwórczych; rozważyła ona, że w związku z tym należałoby przyjąć za podstawę zasadę zastąpienia tego rodzaju substancji substancjami uznanymi za nieszkodliwe lub mniej niebezpieczne;
azbest jest szczególnie niebezpiecznym czynnikiem, którego działanie może wywołać ciężkie choroby i który w miejscu pracy występuje pod wieloma postaciami w bardzo wielu okolicznościach;
w związku z postępem w zakresie wiedzy naukowej i technologii oraz doświadczeniem zdobytym w trakcie realizacji dyrektywy Rady 83/477/EWG z dnia 19 września 1983 r. w sprawie ochrony pracowników przed ryzykiem związanym z narażeniem na działanie azbestu w miejscu pracy (druga dyrektywa szczegółowa w rozumieniu art. 8 dyrektywy 80/1107/EWG [6] ochrona pracowników powinna zostać wzmożona, a poziomy działań oraz wartości dopuszczalne ustanowione w dyrektywie 83/477/EWG - obniżone;
zakaz nakładania azbestu metodą rozpylania nie jest wystarczający, by zapobiec uwalnianiu włókien azbestu do atmosfery; należy również zabronić innych metod pracy związanych z użyciem określonych materiałów, zawierających azbest;
nie można jeszcze podjąć decyzji, ustalającej na poziomie wspólnotowym jednolitej metody oznaczania stężenia azbestu w powietrzu;
niniejsza dyrektywa powinna zostać poddana przeglądowi przed dniem 31 grudnia 1995 r., mając na uwadze postęp w dziedzinie wiedzy naukowej i technologii oraz doświadczenie uzyskane podczas stosowania niniejszej dyrektywy;
decyzja 74/325/EWG [7], ostatnio zmieniona Aktem Przystąpienia z 1985 r., przewiduje, że należy konsultować się z Komite tem Doradczym ds. Bezpieczeństwa, Higieny i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy w celu przygotowywania projektów w tej dziedzinie,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:
Artykuł 1
W dyrektywie 83/477/EWG wprowadza się następujące zmiany:
1. Artykuł 3 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
"3. Jeżeli z oceny określonej w ust. 2 wynika, że poziom stężenia włókien azbestu w powietrzu na stanowisku pracy, gdzie nie używa się żadnych środków ochrony indywidualnej jest, zależnie od wyboru Państw Członkowskich, na poziomie mierzonym lub obliczonym:
a) dla chryzotylu:
- niższym niż 0,20 włókien/cm3 w stosunku do ośmiogodzinnego okresu odniesienia, lub
- niższym niż skumulowana dawka 12,00 włóknodni/cm3 w okresie trzymiesięcznym;
b) dla wszystkich innych rodzajów azbestu, czystego bądź występującego w mieszaninie, w tym w mieszaninach zawierających chryzotyl:
- niższym niż 0,10 włókien/cm3 w stosunku do ośmiogodzinnego okresu odniesienia,
- niższym niż skumulowana dawka 6,00 włóknodni/cm3 w okresie trzymiesięcznym.
artykułów 4, 7, 13, art. 14 ust. 2, art. 15 i 16 nie stosuje się.".
2. Artykuł 5 otrzymuje brzmienie:
"Artykuł 5
Nakładanie azbestu przez rozpylanie oraz procedury pracy obejmujące stosowanie materiałów izolacyjnych lub izolujących dźwiękowo o małej gęstości (poniżej 1 g/cm3) zawierających azbest są zabronione.".
3. W art. 7 pkt 1 akapit trzeci otrzymuje brzmienie:
"Zgodnie z art. 118a Traktatu oraz uwzględniając postęp dokonany w dziedzinie wiedzy naukowej i technologii oraz doświadczenie uzyskane podczas stosowania niniejszej dyrektywy, Rada dokonuje przed dniem 31 grudnia 1995 r. przeglądu przepisów akapitu pierwszego zdanie pierwsze, w związku z ustaleniem na poziomie wspólnotowym jednolitej metody pomiaru poziomu stężenia azbestu w powietrzu;".
4. Artykuł 8 otrzymuje brzmienie:
"Artykuł 8
Następujące dopuszczalne wartości mają zastosowanie:
a) dla poziomu stężenia włókien chryzotylu w powietrzu na stanowisku pracy:
0,60 włókien/cm3 mierzonych lub obliczanych w stosunku do ośmiogodzinnego okresu odniesienia;
b) dla poziomu stężenia w powietrzu na stanowisku pracy dla wszelkich innych rodzajów włókien azbestu, występujących zarówno oddzielnie, jak w mieszaninie, w tym mieszaninach zawierających chryzotyl:
0,30 włókien/cm3 mierzonych lub obliczanych w stosunku do ośmiogodzinnego okresu odniesienia".
.5. Artykuł 9 otrzymuje brzmienie:
"Artykuł 9
1. Bez uszczerbku dla art. 7 pkt 1 akapit trzeci, zgodnie z art. 118a Traktatu, uwzględniając w szczególności postęp dokonany w dziedzinie wiedzy naukowej i technologii oraz doświadczenie uzyskane podczas stosowania niniejszej dyrektywy, Rada dokonuje przeglądu przepisów niniejszej dyrektywy przed dniem 31 grudnia 1995 r.
2. Zmiany wymagane celem dostosowania załączników do niniejszej dyrektywy do postępu technicznego wprowadzane są według procedury określonej w art. 9 i 10 dyrektywy Rady 80/1107/EWG z dnia 27 listopada 1980 r. w sprawie ochrony pracowników przed ryzykiem związanym z narażeniem na czynniki chemiczne, fizyczne i biologiczne w miejscu pracy [8]."
6. W art. 12 wprowadza się następujące zmiany:
a) w ust. 2 dodaje się akapit w brzmieniu:
"Na wniosek właściwych organów w planie umieszcza się informację dotyczące:
- rodzaju i przypuszczalnego czasu trwania prac,
- miejsca wykonywania prac,
- zastosowanych metod, w przypadku gdy prace związane są z wykorzystaniem azbestu lub materiałów go zawierających,
- charakterystyki sprzętu użytego do:
- ochrony i odkażania osób wykonujących prace,
- ochrony innych osób znajdujących się w miejscu prac lub w bezpośredniej jego bliskości.";
b) dodaje się ustęp w brzmieniu:
"3. Na wniosek właściwych organów plan, określony w ust. 1 musi być notyfikowany przed rozpoczęciem przewidywanych prac.".
Artykuł 2
1. Państwa Członkowskie wprowadzają w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy najpóźniej do dnia 1 stycznia 1993 r.
Bezzwłocznie informują o tym Komisję.
Państwa Członkowskie przyjmują te środki, zawierają one odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania odniesienia określane są przez Państwa Członkowskie.
Jednakże w odniesieniu do czynności związanych z górnictwem azbestu datę 1 stycznia 1993 r. zastępuje się datą 1 stycznia 1996 r.
Jednakże w stosunku do Republiki Greckiej:
- datą określoną w akapicie pierwszym jest dzień 1 stycznia 1996 r.,
- datą określoną w akapicie czwartym jest dzień 1 stycznia 1999 r.;
2. Państwa Członkowskie przekazują Komisji teksty podstawowych przepisów prawa, które przyjmują w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą.
Artykuł 3
Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.
Sporządzono w Luksemburgu, dnia 25 czerwca 1991 r.