Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1392/2001
z dnia 9 lipca 2001 r.
ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 3950/92 ustanawiającego opłatę dodatkową w sektorze mleka i przetworów mlecznych
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 3950/92 z dnia 28 grudnia 1992 r. ustanawiające opłatę dodatkową w sektorze mleka i przetworów mlecznych [1], ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 603/2001 [2], w szczególności jego art. 11,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Aby uwzględnić nowe przepisy rozporządzenia (EWG) nr 3950/92, zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1256/1999 [3] oraz wieloletnie doświadczenie, należy wprowadzić zmiany oraz, tam gdzie jest to konieczne, uprościć niektóre przepisy rozporządzenia Komisji (EWG) nr 536/93 z dnia 9 marca 1993 r., ustalającego szczegółowe zasady stosowania opłaty dodatkowej w sektorze mleka i przetworów mlecznych [4], ostatnio zmienionego rozporządzeniem (WE) nr 1255/98 [5], a także niektóre przepisy decyzji Komisji 93/673/WE z 10 grudnia 1993 r. ustalającej zryczałtowaną redukcję zaliczek uwzględnianych przy wydatkach rolnych w przypadku niespełnienia przepisów odnoszących się do składania rocznego kwestionariusza w sprawie stosowania uzgodnień dotyczących dodatkowych opłat w sektorze mleka wprowadzonych rozporządzeniem Rady (EWG) nr 3950/92 [6]. Ze względu na fakt, że poprawki te mają zostać wprowadzone, rozporządzenie (EWG) nr 536/93 powinno zostać przeredagowane dla jasności, tak aby uwzględniało przepisy decyzji 93/673/WE.
(2) Rozporządzenie dotyczy, po pierwsze - dodatkowych czynników niezbędnych do ostatecznego obliczenia dodatkowej opłaty do zapłaty przez producentów, po drugie - środków dla zapewnienia dokonania płatności opłaty we właściwym czasie oraz zasad działań kontrolnych w celu zapewnienia poprawnego sposobu poboru tej opłaty.
(3) Należy określić cechy mleka uważane za reprezentatywne, w szczególności sposób, w jaki zawartość tłuszczu w mleku będzie brana pod uwagę przy przygotowywaniu ostatecznego oświadczenia dotyczącego dostarczonych ilości. Obliczenie to opiera się na referencyjnej zawartości tłuszczu, którą musi być, podobnie jak w przypadku indywidualnej ilości referencyjnej, do której się odnosi, zawartość, zarejestrowana dnia 31 marca 2002 r. Niezbędne są specjalne przepisy obejmujące przypadki, gdy ilość referencyjna dla dostaw jest wyższa lub została ustalona poprzez przeliczenie ilości referencyjnej dla sprzedaży bezpośredniej. Doświadczenie wskazuje na potrzebę istnienia bardzo szczegółowych zasad mających zastosowanie do producentów mleka, rozpoczynających produkcję.
(4) Konieczne jest jasne określenie, iż w żadnym przypadku indywidualne korekty zaniżające, odnoszące się do zawartości tłuszczu w dostarczonym mleku, nie mogą prowadzić do unikania zapłacenia należnej opłaty za jakąkolwiek ilość, przewyższającą gwarantowaną ilość łączną dla danego Państwa Członkowskiego.
(5) Aby zapewnić sprawną realizację uzgodnień, ważne jest, aby, z jednej strony, sprawdzić czy dane przekazane przez nabywców oraz producentów są dokładne, oraz czy należna opłata została opłacona przed dniem 1 września a także, z drugiej strony, zagwarantować, by obciążeniem płacenia opłaty byli faktycznie obarczeni producenci odpowiedzialni za przekroczenie krajowych ilości referencyjnych. W tym celu, Państwa Członkowskie powinny odgrywać większą rolę w prowadzeniu działań kontrolnych oraz wymierzaniu kar, które zobowiązane są wprowadzić dla zapewnienia prawidłowego poboru opłaty. Konieczne jest także określenie końcowych terminów oraz liczby kontroli niezbędnych do sprawdzenia, w danym okresie czy wszystkie zaangażowane strony postępują zgodnie z przyjętymi ustaleniami. W sytuacji niespełnienia podstawowych wymagań należy zastosować odpowiednie kary.
(6) Zgodnie z art. 2 ust. 4 rozporządzenia (EWG) nr 3950/92, Komisja odpowiedzialna jest za ustanowienie kryteriów do określenia priorytetowych kategorii producentów, mogących skorzystać ze zwrotu opłaty, w sytuacji gdy Państwo Członkowskie zadecydowało o niepełnym rozdysponowaniu niewykorzystanych ilości na swoim terytorium. Państwo Członkowskie może zostać upoważnione do stosowania innych kryteriów, w konsultacji z Komisją, jedynie w przypadku gdy kryteria ustanowione przez Komisję nie mogą być w pełni zastosowane na jego terytorium.
(7) Na mocy rozporządzenia (EWG) nr 3950/92, główna odpowiedzialność za właściwą realizację uzgodnień spoczywa na nabywcach. Jest więc konieczne zatwierdzenie przez Państwa Członkowskie nabywców działających na ich terytorium oraz ustalenie szczegółowych zasad postępowania w przypadkach, gdy nabywcy postępują niezgodnie z rozporządzeniem.
(8) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
ROZDZIAŁ I
PRZEPISY OGÓLNE
Artykuł 1
Cel i zakres
Niniejsze rozporządzenie ustala szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia (EWG) nr 3950/92 w zakresie obliczania i płatności opłaty dodatkowej, środków kontroli oraz informacji przedstawianych przez Państwa Członkowskie.
ROZDZIAŁ II
OBLICZANIE OPŁATY
Artykuł 2
Definicje i ekwiwalenty
1. Do celów obliczenia opłaty dodatkowej wprowadzonej rozporządzeniem (EWG) nr 3950/92 "ilość mleka lub ekwiwalentu mleka wprowadzonego na rynek" danego Państwa Członkowskiego, w rozumieniu art. 2 ust. 1 tego rozporządzenia, oznacza łączną ilość mleka lub ekwiwalentu mleka, opuszczającego jakiekolwiek gospodarstwo na terytorium tego Państwa Członkowskiego.
2. Ilości przedstawione przez producentów do obróbki lub przetwórstwa w ramach umowy traktowane są jak dostawy.
W przypadku dostaw mleka całkowicie lub częściowo odtłuszczonego, producenci muszą udowodnić, dla spełnienia wymogów właściwego organu, iż podstawą wyznaczenia należnej opłaty była zawartość tłuszczu w mleku. W przypadku braku takiego dowodu, przy obliczaniu opłaty mleko to traktowane jest jako pełnotłuste.
3. W przypadku innych przetworów mlecznych wprowadzanych na rynek, Państwa Członkowskie określają ilości mleka wykorzystanego do ich produkcji, z zastosowaniem następującej receptury równoważności:
a) 1 kg śmietany = 0,263 kg mleka x % zawartość tłuszczu w śmietanie wyrażona w jednostkach masy;
b) 1 kg masła = 22,5 kg mleka;
c) w przypadku sera i wszystkich innych przetworów mlecznych, Państwa Członkowskie mogą określić ekwiwalenty wykorzystując w szczególności zawartość masy suchej i zawartości tłuszczu w różnych typach wytwarzanego sera lub przetworów, lub ustalić ilości ekwiwalentów mleka według stawki ryczałtowej poprzez odniesienie do liczby krów mlecznych posiadanych przez producenta i średniej mleczności na krowę reprezentatywnej dla danego stada.
Jeżeli producent może dostarczyć dowód spełniający wymogi właściwego organu, wykazujący ilości mleka faktycznie zużytego do wytworzenia tych przetworów, Państwa Członkowskie wykorzystają ten dowód w miejsce wspomnianych wyżej ekwiwalentów.
4. Ceną docelową stosowaną na potrzeby wyliczenia opłaty jest cena obowiązująca w ostatnim dniu danego 12-miesięcznego okresu.
Artykuł 3
Reprezentatywna zawartość tłuszczu
1. Cechami mleka, w tym zawartością tłuszczu, określonymi w art. 11 rozporządzenia (EWG) nr 3950/92 są cechy związane z indywidualną ilością referencyjną dostępną w dniu 31 marca 2002 r.
W przypadku gdy indywidualna ilość referencyjna ulega zmianie po dacie, o której mowa w akapicie pierwszym, stosuje się ust. 2-6 tego artykułu.
2. W przypadku gdy dodatkowe ilości referencyjne pochodzą z rezerw krajowych, reprezentatywna zawartość tłuszczu w mleku pozostaje bez zmian.
3. W przypadku gdy ilości referencyjne dla dostaw są zwiększone lub ustalone na mocy art. 4 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 3950/92, reprezentatywna zawartość tłuszczu związana z ilością referencyjną przeliczoną na dostawy wynosi 3,8 %.
Jednakże reprezentatywna zawartość tłuszczu ilości referencyjnej dla dostaw pozostaje bez zmian, jeżeli producent przedstawi stosowne uzasadnienie, spełniające wymogi właściwego organu.
4. W przypadku zastosowania art. 6 i 7 i art. 8 lit. d) i e) rozporządzenia (EWG) nr 3950/92, reprezentatywna zawartość tłuszczu jest przekazana razem z ilością referencyjną, z którą jest związana.
5. W przypadku gdy stosuje się art. 8 lit. b) lub art. 8a lit. b) rozporządzenia (EWG) nr 3950/92, łączna reprezentatywna zawartość tłuszczu ilości referencyjnych rozdzielonych lub przekazanych pozostaje bez zmian w stosunku do zawartości w ilościach udostępnionych. W tym celu, ilość mleka dostępnego dla powtórnego rozdziału lub przekazania może zostać ponownie obliczona przy danej zawartości tłuszczu lub, w przeciwnym razie, reprezentatywna zawartość tłuszczu może zostać ponownie obliczona dla danej dostępnej ilości mleka.
6. W przypadkach określonych w ust. 3, akapit pierwszy i w ust. 4 i 5, wynikowa reprezentatywna zawartość tłuszczu jest równa średniej początkowej oraz przekazanej lub przeliczonej zawartości reprezentatywnej, ważonej początkowymi i transferowanymi lub przeliczonymi ilościami referencyjnymi.
7. W przypadku producentów, których cała ilość referencyjna pochodzi z rezerw krajowych i którzy rozpoczęli produkcję po dniu 1 kwietnia 1992 r., reprezentatywna zawartość tłuszczu w ich mleku jest średnią zawartością tłuszczu w mleku dostarczonym w pierwszych 12 miesiącach produkcji.
Następujące przepisy stosuje się, jednakże jeżeli zawartość reprezentatywna przekroczy średnią krajową zawartość tłuszczu w mleku zebranym w danym Państwie Członkowskim w 12-miesięcznym okresie referencyjnym, w którym rozpoczęto produkcję:
a) zainteresowani producenci mogą nie skorzystać z ujemnej korekty, przewidzianej w art. 4 ust. 1 akapit trzeci niniejszego rozporządzenia, chyba że dostarczą dowód na poparcie, iż jest inaczej;
b) tam, gdzie znajdują zastosowanie art. 6 i 7, art. 8 lit. b), d) i e) i art. 8a lit. b) rozporządzenia (EWG) nr 3950/92, reprezentatywna zawartość tłuszczu w mleku, którego dotyczy przekazywana ilość referencyjna, zostaje zmniejszona do wyżej wymienionej średniej zawartości krajowej.
Artykuł 4
Porównywanie zawartości tłuszczu
1. Aby przygotować, dla każdego producenta, ostateczną deklarację do celów obliczenia opłaty, określonej w art. 5, należy porównać średnią zawartość tłuszczu w dostarczonym mleku i/lub ekwiwalentu mleka z reprezentatywną zawartością tłuszczu dla danego producenta.
W przypadku dodatniej różnicy, ilość dostarczonego mleka lub ekwiwalentu mleka zostaje zwiększona o 0,18 % za każdy 0,1 grama dodatkowego tłuszczu na kilogram mleka.
W przypadku ujemnej różnicy, ilość dostarczonego mleka lub ekwiwalentu mleka zostaje zmniejszona o 0,18 % za każdy 0,1 gram dodatkowego tłuszczu na kilogram mleka.
Jeżeli ilość dostarczonego mleka wyrażona jest w litrach, korekta w wysokości 0,18 % za 0,1 gram zawartości tłuszczu zostanie pomnożona przez współczynnik 0,971.
2. Jeżeli ilość mleka zebranego w danym Państwie Członkowskim jest większa, niż ilość zebrana zweryfikowana zgodnie z ust. 1, opłacie podlega różnica między ilością zebraną a ilością referencyjną dla dostaw dostępnych w ramach danego Państwa Członkowskiego.
Artykuł 5
Zestawienie dostaw
1. Na koniec każdego z okresów, o których mowa w art. 1 rozporządzenia (EWG) nr 3950/92, nabywcy opracowują zestawienie dla każdego producenta, wykazujące co najmniej ilość i zawartość tłuszczu w mleku i/lub ekwiwalencie mleka dostarczonym przez poszczególnych producentów w tym okresie.
W przypadku lat przestępnych, ilość mleka lub ekwiwalentu mleka zostaje zmniejszona o 1/60 ilości dostarczonych w lutym i marcu.
2. Do dnia 15 maja każdego roku, nabywcy przesyłają właściwemu organowi danego Państwa Członkowskiego podsumowanie zestawień producentów, wykazujące co najmniej łączną ilość oraz średnią zawartość tłuszczu w dostarczonym mleku i/lub ekwiwalencie mleka oraz, w przypadku istnienia takiego wymogu na mocy decyzji Państwa Członkowskiego, również, dla każdego producenta, ilość referencyjną i reprezentatywną zawartość tłuszczu, ilość zweryfikowaną zgodnie z art. 4 ust. 1, sumę indywidualnych ilości referencyjnych oraz ilości zweryfikowanych, a także średnią zawartość tłuszczu dla produkcji tych producentów.
Tam gdzie stosowne, nabywcy składają deklarację, że w danym okresie nie otrzymali żadnych dostaw.
3. Z wyjątkiem przypadków siły wyższej, należycie uznanych przez właściwy organ, nabywcy, którzy nie stosują się do terminów określonych w ust. 2, będą zobowiązani do wpłaty kwoty równej opłacie za przekroczenie o 0,01 % ilości mleka oraz ekwiwalentu mleka, dostarczonych im przez producentów za każdy jeden dzień kalendarzowy spóźnienia. W przypadku gdy ilości te nie są znane ze względu na brak stosownej deklaracji, zostaną one oszacowane przez właściwy organ. Kwota przypadająca do zapłaty nie może być mniejsza niż 100 EUR i większa niż 100000 EUR.
4. O ile deklaracja nie zostanie złożona przed dniem 1 lipca, po upływie 30 dni po dokonaniu urzędowego zawiadomienia przez Państwo Członkowskie stosowane są kary przewidziane w art. 13 ust. 3. z wyjątkiem sytuacji określonych w ust. 4 akapit drugi tego artykułu. W okresie tym stosuje się ust. 3 niniejszego artykułu.
Artykuł 6
Deklaracje sprzedaży bezpośredniej
1. W przypadku sprzedaży bezpośredniej, na koniec każdego z okresów, określonych w art. 1 rozporządzenia (EWG) nr 3950/92, producenci przygotowują deklarację podsumowującą, w podziale na poszczególne przetwory, ilości mleka i/lub innych przetworów mlecznych sprzedanych bezpośrednio do konsumpcji i/lub hurtowni, zakładów fermentacji sera lub jednostek handlu detalicznego.
W przypadku lat przestępnych, ilość mleka lub ekwiwalentu mleka zostaje zredukowana o 1/60 ilości sprzedanych bezpośrednio w lutym i marcu lub o 1/366 ilości sprzedanych bezpośrednio w danym 12-miesięcznym okresie.
2. Do dnia 15 maja każdego roku, producenci przesyłają swoje deklaracje do właściwego organu danego Państwa Członkowskiego.
Państwo Członkowskie może zobowiązać producentów z referencyjnymi ilościami do sprzedaży bezpośredniej do złożenia deklaracji, że w danym okresie w ogóle nie sprzedali mleka, o ile sytuacja taka miała miejsce.
3. Producenci, którzy nie przestrzegają terminu, określonego w ust. 2, zobowiązani są do zapłaty kwoty w wysokości równej opłacie należnej za przekroczenie o 0,01 % ich referencyjnej ilości do sprzedaży bezpośredniej za każdy dzień kalendarzowy spóźnienia. Jednakże kwota przypadająca do zapłaty nie może być mniejsza od 100 EUR i większa od 1000 EUR.
W przypadku przekroczenia krajowej ilości referencyjnej do sprzedaży bezpośredniej producenci, którzy przekroczyli swoje ilości referencyjne podlegają również opłacie za całą ilość przekroczenia i nie mogą skorzystać z powtórnego rozdziału niewykorzystanych ilości referencyjnych, zgodnie z art. 2 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia (EWG) nr 3950/92.
W przypadku gdy producenci złożyli nieprawidłowe deklaracje, Państwo Członkowskie zobowiązuje ich do zapłacenia kwoty proporcjonalnej do danej ilości mleka oraz wagi mającej miejsce nieprawidłowości, do wysokości równej teoretycznej opłacie, która byłaby pobrana za daną ilość mleka po dokonaniu stosownej korekty.
4. Jeżeli deklaracja nie zostanie złożona do dnia 1 lipca, po upływie 30 dni, w stosunku do ilości referencyjnej ilości dla sprzedaży bezpośredniej danego producenta stosuje się art. 5 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 3950/92. W okresie tym stosuje się ust. 3 akapit pierwszy niniejszego artykułu.
5. Kar, określonych w ust. 3 i 4 nie stosuje się, gdy Państwo Członkowskie uzna wystąpienie siły wyższej lub stwierdzi, że nieprawidłowość nie była skutkiem działania celowego lub w rezultacie poważnego zaniedbania lub gdy nieprawidłowość jest nieznaczna pod względem jej wpływu na realizację uzgodnień lub skuteczności działań kontrolnych.
ROZDZIAŁ III
PŁATNOŚĆ OPŁATY
Artykuł 7
Powiadomienie o opłacie
Właściwy organ informuje lub potwierdza nabywcom oraz, w przypadku sprzedaży bezpośredniej, producentom, wysokość opłaty przypadającej do zapłacenia przez każdego nich po ponownym rozdziale lub bez powtórnego rozdziału, na mocy decyzji Państwa Członkowskiego, całości lub części niewykorzystanych ilości referencyjnych bezpośrednio do konkretnych producentów lub, w uzasadnionych przypadkach, nabywców w celu ich przyszłego rozdziału między zainteresowanych producentów.
Artykuł 8
Termin płatności
1. Do dnia 1 września każdego roku, nabywcy oraz, w przypadku sprzedaży bezpośredniej, producenci podlegający opłatom, wpłacają właściwemu organowi należną kwotę, zgodnie z zasadami przewidzianymi przez dane Państwo Członkowskie.
2. W przypadku niezastosowania się do terminu płatności, kwoty należne oprocentowane są w stosunku rocznym według trzymiesięcznych stóp referencyjnych obowiązujących w dniu 1 września każdego roku, ustalonych dla każdego Państwa Członkowskiego zgodnie z załącznikiem II, plus jeden punkt procentowy.
Oprocentowanie, określone w akapicie pierwszym, zasila konto Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR).
3. Państwa Członkowskie podejmują wszelkie dodatkowe środki niezbędne do zapewnienia płatności opłat należnych Wspólnocie w terminie ustanowionym zgodnie z art. 7 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 296/96 [7].
4. W przypadku gdy zestaw dokumentów, określony w art. 3 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 296/96, który Państwo Członkowskie przekazuje Komisji każdego miesiąca, wskazuje, że termin płatności nie został dotrzymany, Komisja dokonuje redukcji zaliczki przekazywanej na konto wydatków rolniczych proporcjonalnie do kwoty należnej lub jej wartości prognozowanej.
Artykuł 9
Kryteria rozdzielania nadwyżki opłaty
1. Tam gdzie stosowne, Państwa Członkowskie określają priorytetowe kategorie producentów, określone w art. 2 ust. 4 rozporządzenia (EWG) nr 3950/92, według jednego lub większej ilości następujących kryteriów obiektywnych, w kolejności ważności:
a) formalne uznanie przez właściwy organ Państwa Członkowskiego, że całość lub część opłaty została nałożona na skutek błędu;
b) geograficzna lokalizacja gospodarstwa, w szczególności obszary górskie, określone w art. 18 rozporządzenia Rady (WE) nr 1257/1999 [8];
c) maksymalna obsada zwierząt gospodarskich utrzymywanych w danym gospodarstwie do celów hodowli ekstensywnej;
d) kwota przekroczenia indywidualnej ilości referencyjnej;
e) ilość referencyjna producenta.
2. W sytuacji, gdy dostępne w danym okresie środki finansowe nie zostały wykorzystane po zastosowaniu kryteriów określonych w ust. 1, po konsultacji z Komisją, Państwo Członkowskie przyjmuje inne obiektywne kryteria.
ROZDZIAŁ IV
REZERWA KRAJOWA
Artykuł 10
Objęcie rezerwą krajową
Ilości referencyjne, które nie zostały albo nie są już przydzielane poszczególnym zainteresowanym, są włączone do rezerwy krajowej, określonej w art. 5 rozporządzenia (EWG) nr 3950/92. Referencyjne ilości dla dostaw oraz dla sprzedaży bezpośredniej są rejestrowane oddzielnie.
ROZDZIAŁ V
KONTROLE
Artykuł 11
Działania kontrolne przeprowadzane przez Państwa Członkowskie
1. Państwa Członkowskie podejmują wszelkie działania niezbędne do tego, by opłata od ilości mleka i ekwiwalentów mleka wprowadzanego na rynek ponad ilości, określone w art. 3 rozporządzenia (EWG) nr 3950/92 była prawidłowo nakładana oraz, w przypadku dostaw, by opłata była ponoszona przez odpowiednich producentów.
2. Państwa Członkowskie podejmują wszystkie dalsze środki konieczne do tego, by:
a) zweryfikować przypadki całkowitego lub częściowego zaprzestania produkcji mleka i/lub ilości referencyjnych zgodnie z art. 8 lit. a) rozporządzenia (EWG) nr 3950/92 wszędzie tam, gdzie stosowne przepisy tego rozporządzenia znajdują zastosowanie;
b) zapewnić, że zainteresowane strony są świadome sankcji karnych i administracyjnych, którym podlegają w przypadku niezastosowania się do rozporządzenia (EWG) nr 3950/92 lub niniejszego rozporządzenia.
3. Państwa Członkowskie przeprowadzają bezpośrednią analizę dokładności księgowania ilości mleka i ekwiwalentów mleka wprowadzanych na rynek oraz, w tym celu, dokonują kontroli transportu mleka podczas odbioru z gospodarstw, w szczególności dokonują kontroli:
a) w lokalach nabywców, oświadczeń i deklaracji, o których mowa w art. 5 ust. 2, wiarygodności zapisów stanu zapasów i dostaw, o których mowa w art. 14 ust. 2 i 3, w świetle dokumentów handlowych oraz innych dokumentów pokazujących, w jaki sposób odebrane mleko i ekwiwalenty mleka zostały wykorzystane;
b) w lokalach producentów prowadzących sprzedaż bezpośrednią, wiarygodności deklaracji, o której mowa w art. 6 ust. 1, oraz ewidencji towarowej, o której mowa w art. 14 ust. 5.
Artykuł 12
Liczba oraz częstotliwość kontroli
1. Kontrole przewidziane w art. 11 ust. 3 zostają zorganizowane przez Państwa Członkowskie na podstawie analizy ryzyka, z uwzględnieniem, w szczególności, deklaracji zaprzestania działalności oraz przypadków, w których zestawienia i deklaracje, określone w art. 5 ust. 2 i art. 6 ust. 2 nie zostały przedstawione.
2. Dla każdego okresu, określonego w art. 1 rozporządzenia (EWG) nr 3950/92, kontrole zostają wykonane nie później niż w ciągu 21 miesięcy od zakończenia okresu, do którego się odnoszą. Kontrole te nie mogą obejmować mniej, niż:
a) 40 % ilości mleka zadeklarowanego w danym okresie, w przypadku stosowania art. 11 ust. 3 lit. a);
b) 5 % liczby zainteresowanych producentów, w przypadku stosowania art. 11 ust. 3 lit. b).
Kontrole są uważane za zakończone w momencie udostępnienia stosownego sprawozdania kontrolnego.
Każdy producent jest poddany kontroli przynajmniej raz na pięć lat.
Artykuł 13
Zatwierdzanie nabywców
1. Działanie na terytorium Państwa Członkowskiego wymaga zatwierdzenia nabywcy przez to Państwo Członkowskie.
2 Bez uszczerbku dla bardziej restrykcyjnych przepisów określonych przez dane Państwo Członkowskie, nabywcy są zatwierdzeni jedynie w przypadku gdy:
a) przedstawią dokumenty wymagane, w świetle danych przepisów krajowych, do potwierdzenia ich statusu handlowca;
b) posiadają lokale w Państwie Członkowskim, gdzie zapisy dotyczące ewidencji towarowej, rejestry oraz inne dokumenty, określone w art. 14 ust. 2, mogą być konsultowane przez właściwy organ;
c) prowadzą aktualizację powyższych zapisów dotyczących stanu zapasów, rejestrów oraz innych dokumentów, określonych w art. 14 ust. 2;
d) przedstawiają oświadczenia oraz deklaracje, przewidziane w art. 5 ust. 2 właściwemu organowi danego Państwa Członkowskiego przynajmniej raz w roku.
3. Bez uszczerbku dla kar istniejących w chwili obecnej lub wprowadzanych w przyszłości przez dane Państwo Członkowskie, zatwierdzenie zostaje wycofane, gdy warunki, ustanowione w ust. 2 lit. a) i b) przestają być spełniane. W przypadku stwierdzenia, że nabywca przedstawił niepoprawne oświadczenie lub deklarację lub nie wywiązuje się z obowiązku określonego w ust. 2 lit. c) lub w sposób powtarzający się nie wywiązuje się z innych obowiązków nałożonych przez rozporządzenie (EWG) nr 3950/92, niniejsze rozporządzenie lub odpowiednie przepisy krajowe, Państwo Członkowskie wycofuje zatwierdzenie lub żąda uiszczenia kwoty proporcjonalnej do ilości mleka, której to dotyczy oraz wagi stwierdzonej nieprawidłowości.
4. Zatwierdzenie może być wznowione na żądanie nabywcy po upływie przynajmniej sześciu miesięcy, przy założeniu zadowalających wyników dalszych szczegółowych działań kontrolnych.
Kary, określone w ust. 3, nie są nakładane w przypadku gdy Państwo Członkowskie uznaje wystąpienie siły wyższej lub stwierdza, że nieprawidłowość nie została popełniona świadomie bądź w wyniku poważnego zaniedbania lub gdy waga nieprawidłowości jest znikoma w odniesieniu do realizacji uzgodnień lub skuteczności działań kontrolnych.
Artykuł 14
Obowiązki nabywców i producentów
1. Producenci zobowiązani są do zapewnienia, iż dostawy realizowane są jedynie dla zatwierdzonych nabywców. W przypadku realizowania dostaw do nabywców nie zatwierdzonych, Państwo Członkowskie może wprowadzić stosowne kary.
2. Nabywcy udostępniają do wglądu właściwemu organowi Państwa Członkowskiego, w okresie przynajmniej trzech lat od końca roku sporządzenia dokumentów, zapisy dotyczące ewidencji towarowej prowadzone dla okresów 12-miesięcznych, podające nazwę i adres każdego producenta, informacje przewidziane w art. 5 ust. 2 za każdy miesiąc lub okres czterech tygodni w przypadku ilości dostarczonych oraz corocznie w przypadku innych informacji, a także inne dokumenty handlowe, korespondencję i inne informacje, określone w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 4045/89 [9], umożliwiając weryfikację ewidencji towarowej.
3. Nabywcy mają obowiązek prowadzić zapisy, na potrzeby opłat dodatkowych, wszystkich ilości mleka i/lub przetworów mlecznych im dostarczonych; w tym celu, nabywcy zachowują do wglądu właściwemu organowi, przez okres przynajmniej trzech lat od końca roku sporządzenia dokumentów, wykaz nabywców i podmiotów prowadzących obróbkę lub przetwarzanie mleka i/lub innych przetworów mlecznych dostarczających im mleko lub inne przetwory mleczne oraz, dla każdego miesiąca, ilości dostarczonych przez każdego dostawcę.
4. W momencie odbioru z gospodarstw, do mleka i/lub innych przetworów mlecznych zostaje dołączony dokument identyfikujący dostawę. Dodatkowo, nabywcy przechowują zapisy dotyczące każdej indywidualnej dostawy przez okres przynajmniej trzech lat od końca roku ich sporządzenia.
5. Producenci prowadzący sprzedaż bezpośrednią zachowują do wglądu właściwego organu danego Państwa Członkowskiego, przez okres przynajmniej trzech lat od końca roku sporządzenia dokumentów, zapisy, prowadzone dla okresów 12-miesięcznych, ewidencji towarowej, podające szczegółowe informacje, w rozbiciu na poszczególne miesiące i poszczególne przetwory, dotyczące ilości mleka i/lub przetworów mlecznych sprzedanych bezpośrednio do konsumpcji i/lub hurtowni, zakładom fermentacji sera lub jednostkom handlu detalicznego, razem z rejestrami inwentarza utrzymywanego w danym gospodarstwie i wykorzystywanego do produkcji mleka zgodnie z art. 7 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1760/2000 [10], oraz innych dokumentów uzupełniających, umożliwiających weryfikację ewidencji towarowej.
ROZDZIAŁ VI
POWIADOMIENIA I PRZEPISY KOŃCOWE
Artykuł 15
Powiadomienia
1. Państwa Członkowskie notyfikują Komisji:
a) środki podjęte w celu zastosowania rozporządzenia (EWG) nr 3950/92, niniejszego rozporządzenia oraz wszelkie zmiany do nich, w ciągu jednego miesiąca od ich podjęcia;
b) swoje należycie uzasadnione decyzje, na podstawie art. 6 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 3950/92;
c) do dnia 1 marca każdego roku, ilości przekazywane zgodnie z art. 6 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia nr 3950/92;
d) wyniki i informacje konieczne do oceny działań podjętych na mocy art. 8 lit. a) i b) rozporządzenia (EWG) 3950/92;
e) do dnia 1 września każdego roku, właściwie wypełnione kwestionariusze według wzoru przedstawionego w załączniku I;
f) metody zastosowane do celów niniejszego rozporządzenia w zakresie pomiaru masy lub, gdzie stosowne, przeliczenia ilości na masę, uzasadnienia wybranych współczynników oraz dokładnych okolicznościach w których znajdują zastosowanie, a także wszelkie kolejne ich zmiany.
2. W sytuacji, gdy przepisy odnoszące się do kwestionariusza, określonego w ust. 1 lit. e) nie są przestrzegane, Komisja wstrzymuje stosowanie stopy ryczałtowej, na mocy art. 14 rozporządzenia Rady (WE) nr 2040/2000 [11], w stosunku do zaliczek przekazywanych na konto wydatków rolniczych Państw Członkowskich. Kwota jest równa procentowi opłaty, należnej za teoretyczne przekroczenie łącznej ilości referencyjnej obliczonej w następujący sposób:
a) w sytuacji, gdy kwestionariusz nie został złożony do dnia 1 września lub brakuje danych niezbędnych do obliczenia opłaty, 0,01 % za każdy tydzień opóźnienia;
b) w sytuacji, gdy ma miejsce rozbieżność ponad 10 % między sumą ilości dostarczonych lub sprzedanych bezpośrednio, zgłoszonych w uzupełnieniach, o których mowa w ust. 3, a ilościami zgłoszonymi w pierwotnym kwestionariuszu, procent ten wynosi 0,1 %.
3. W przypadku gdy informacja wymagana w kwestionariuszu, określonym w ust. 1 lit. e) ulega zmianie, w szczególności w wyniku działań kontrolnych przewidzianych w art. 11, przekazuje się Komisji poprawiony kwestionariusz do dnia 1 grudnia, dnia 1 marca, dnia 1 czerwca i dnia 1 września każdego roku.
Artykuł 16
Utrata mocy
1. Rozporządzenie (EWG) nr 536/93 oraz decyzja 93/673/WE niniejszym tracą moc.
2. Odniesienia do rozporządzenia (EWG) nr 536/93 rozumiane są jak odniesienia do niniejszego rozporządzenia i odczytywane są zgodnie z tabelą korelacji przedstawioną w załączniku III.
Artykuł 17
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 31 marca 2002 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 9 lipca 2001 r.