ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 329/2007
z dnia 27 marca 2007 r.
dotyczące środków ograniczających skierowanych przeciwko Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 60 i art. 301,
uwzględniając wspólne stanowisko Rady 2006/795/WPZiB z dnia 20 listopada 2006 r. dotyczące środków ograniczających skierowanych przeciwko Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej (1),
uwzględniając wniosek Komisji,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
W dniu 14 października 2006 r. Rada Bezpieczeństwa ONZ przyjęła rezolucję nr 1718 (2006), w której potępiła próby jądrowe przeprowadzone dnia 9 października 2006 r. przez Koreańską Republikę Ludowo-Demokratyczną (zwaną dalej „Koreą Północną”), uznając, że próby te stanowią jawne zagrożenie dla międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa oraz nakazując wszystkim państwom członkowskim Organizacji Narodów Zjednoczonych zastosowanie szeregu środków ograniczających.
(2)
Wspólne stanowisko 2006/795/WPZiB przewiduje wprowadzenie w życie środków ograniczających określonych w rezolucji nr 1718 (2006), a szczególnie zakazu wywozu towarów i technologii, które mogłyby posłużyć do rozwoju północnokoreańskich programów związanych z bronią jądrową, inną bronią masowego rażenia lub pociskami balistycznymi, oraz zakazu świadczenia usług związanych z takimi towarami lub technologiami, zakazu sprowadzania towarów i technologii z Korei Północnej, zakazu wywozu towarów luksusowych do Korei Północnej, a także zamrożenia funduszy i zasobów gospodarczych osób, podmiotów i organów biorących udział we wspomnianych północnokoreańskich programach lub takie programy wspierających.
(3)
Środki te wchodzą w zakres stosowania Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, dlatego też do ich wdrożenia we Wspólnocie niezbędne są odpowiednie przepisy prawa wspólnotowego, w szczególności w celu zapewnienia ich jednolitego stosowania przez podmioty gospodarcze we wszystkich państwach członkowskich.
(4)
Niniejsze rozporządzenie stanowi odstępstwo od obowiązującego prawodawstwa Wspólnoty, które określa ogólne zasady przywozu i wywozu w odniesieniu do krajów trzecich, a w szczególności od rozporządzenia Rady (WE) nr 1334/2000 z dnia 22 czerwca 2000 r. ustanawiającego wspólnotowy system kontroli eksportu produktów i technologii podwójnego zastosowania (2); większość tych produktów i technologii powinna zostać objęta niniejszym rozporządzeniem.
(5)
Zasadne jest jasne określenie procedury, którą powinno się stosować w celu otrzymania zgody na wywóz towarów i technologii oraz zapewnienie związanej z tym pomocy technicznej.
(6)
Ze względów praktycznych Komisja powinna być uprawniona do opublikowania wykazu towarów i technologii, który zostanie przyjęty przez Komitet ds. Sankcji lub Radę Bezpieczeństwa ONZ, oraz, w stosownym przypadku, do dodania numerów referencyjnych zaczerpniętych z Nomenklatury Scalonej określonych w załączniku I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (3).
(7)
Komisja powinna być także uprawniona do zmiany w razie konieczności wykazu towarów luksusowych stosownie do definicji lub wytycznych, jakie Komitet ds. Sankcji może ogłosić w celu ułatwiania wprowadzania w życie środków ograniczających dotyczących tego typu towarów, uwzględniając przy tym wykazy towarów luksusowych sporządzone przez inne właściwe organy.
(8)
Ze względów praktycznych Komisja powinna być także uprawniona do zmiany wykazu osób, podmiotów i organów, których fundusze i zasoby gospodarcze powinny zostać zamrożone, na podstawie ustaleń Komitetu ds. Sankcji lub Rady Bezpieczeństwa ONZ.
(9)
Państwa członkowskie powinny określić sankcje stosowane w przypadku naruszenia przepisów niniejszego rozporządzenia. Przewidziane sankcje powinny być proporcjonalne, skuteczne i odstraszające.
(10)
W celu zapewnienia skuteczności środków przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu, powinno ono wejść w życie w trybie natychmiastowym,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:
1)
„Komitet ds. Sankcji” oznacza Komitet Rady Bezpieczeństwa ONZ utworzony na mocy pkt 12 rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 1718 (2006);
2)
„Korea Północna” oznacza Koreańską Republikę Ludowo-Demokratyczną;
3)
„pomoc techniczna” oznacza wszelkiego rodzaju wsparcie techniczne związane z naprawami, rozwojem, produkcją, montażem, testowaniem, konserwacją lub innego rodzaju usługami technicznymi i może przyjąć formę instrukcji, porad, szkolenia, przekazania praktycznej wiedzy lub umiejętności albo usług doradczych; pomoc techniczna obejmuje także werbalne formy pomocy;
4)
„fundusze” oznaczają aktywa finansowe i wszelkiego rodzaju korzyści, w tym między innymi:
a)
gotówkę, czeki, roszczenia pieniężne, polecenia zapłaty, przekazy pieniężne i inne instrumenty płatnicze;
b)
depozyty złożone w instytucjach finansowych lub innych podmiotach, salda na rachunkach, długi i zobowiązania dłużne;
c)
papiery wartościowe i papiery dłużne w obrocie publicznym i niepublicznym, w tym akcje i udziały, świadectwa udziałowe, obligacje, weksle, poręczenia, skrypty dłużne, kontrakty dotyczące instrumentów pochodnych;
d)
odsetki, dywidendy lub inne przychody z aktywów oraz wartości narosłe z aktywów lub wytwarzane przez aktywa;
e)
kredyty, prawa do potrącenia, gwarancje, gwarancje właściwego wykonania umów lub inne zobowiązania finansowe;
f)
akredytywy, listy przewozowe (konosamenty), kwity zastawne; oraz
g)
dokumenty poświadczające posiadanie udziałów w funduszach lub środkach finansowych;
5)
„zamrożenie funduszy” oznacza uniemożliwienie jakiegokolwiek przeniesienia, przekazania, zmiany wykorzystania, a także uniemożliwienie dostępu do funduszy lub dokonywania transakcji funduszami w sposób, który powodowałby jakąkolwiek zmianę ich wielkości, wartości, lokalizacji, własności, posiadania, charakteru, przeznaczenia lub inną zmianę, która umożliwiłaby korzystanie z funduszy, w tym również zarządzanie portfelem;
6)
„zasoby gospodarcze” oznaczają każdego rodzaju aktywa - zarówno materialne, jak niematerialne, ruchome lub nieruchome - które nie są funduszami, lecz mogą służyć do uzyskiwania funduszy, towarów lub usług;
7)
„zamrożenie zasobów gospodarczych” oznacza uniemożliwienie wykorzystania zasobów gospodarczych w celu uzyskania funduszy, towarów lub usług w jakikolwiek sposób, między innymi w drodze sprzedaży, wynajmu lub zastawu;
8)
„terytorium Wspólnoty” obejmuje wszystkie terytoria państw członkowskich, do których ma zastosowanie Traktat, na warunkach ustalonych w tym Traktacie, w tym ich przestrzeń powietrzną.
Artykuł 2
1. Zabrania się:
a)
sprzedaży, dostarczania, przekazania lub wywozu, w sposób bezpośredni lub pośredni, towarów i technologii, w tym oprogramowania, wymienionych w wykazie w załączniku I - niezależnie od tego, czy pochodzą one ze Wspólnoty - osobom fizycznym lub prawnym, podmiotom lub organom w Korei Północnej lub do użytku w tym kraju;
b)
świadomego i celowego udziału w działaniach, których celem lub skutkiem jest obejście zakazu, o którym mowa w lit. a).
2. Załącznik I obejmuje wszelkie inne artykuły, materiały, sprzęt, towary i technologie, w tym oprogramowanie, które są towarami podwójnego zastosowania, zgodnie z definicją zawartą w rozporządzeniu (WE) nr 1334/2000 i które mogłyby posłużyć do rozwoju północnokoreańskich programów związanych z bronią jądrową, inną bronią masowego rażenia lub pociskami balistycznymi, określone przez Komitet ds. Sankcji lub Radę Bezpieczeństwa ONZ. Nie obejmuje on produktów i technologii ujętych we wspólnym wykazie uzbrojenia Unii Europejskiej (4).
3. Zabrania się nabywania, przywożenia lub transportowania towarów i technologii wymienionych w załączniku I z Korei Północnej, niezależnie od tego, czy pochodzą z tego kraju.
Artykuł 3
1. Zabrania się:
a)
udzielania, bezpośrednio lub pośrednio, pomocy technicznej związanej z towarami i technologiami wymienionymi we wspólnym wykazie uzbrojenia Unii Europejskiej lub w załączniku I oraz z dostarczaniem, wytwarzaniem, konserwacją i użytkowaniem towarów wymienionych we wspólnym wykazie uzbrojenia Unii Europejskiej lub w załączniku I, która to pomoc przeznaczona jest dla osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów w Korei Północnej lub do wykorzystania w tym kraju;
b)
przyznawania, bezpośrednio lub pośrednio, środków finansowych lub pomocy finansowej związanej z towarami i technologiami o znaczeniu strategicznym wymienionymi we wspólnym wykazie uzbrojenia Unii Europejskiej lub w załączniku I, w tym w szczególności udzielania dotacji, pożyczek i ubezpieczania kredytów eksportowych na potrzeby sprzedaży, dostarczania, przekazania lub wywozu takich towarów, lub udzielania związanej z tym pomocy technicznej przeznaczonych dla osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów w Korei Północnej lub do wykorzystania w tym kraju;
c)
świadomego i celowego udziału w działaniach, których celem lub skutkiem jest obejście zakazów, o których mowa w lit. a) lub b).
2. Zakazy ustanowione w ust. 1 nie mają zastosowania do pojazdów niebojowych, które zostały wyprodukowane lub wyposażone w materiały w celu zapewnienia ochrony przed pociskami balistycznymi i które przeznaczone są wyłącznie do wykorzystania w Korei Północnej dla celów obronnych przez personel UE i jej państw członkowskich.
Artykuł 4
Zabrania się:
a)
sprzedaży, dostarczania, przekazywania lub wywozu, w sposób bezpośredni lub pośredni, towarów luksusowych wymienionych w załączniku III, do Korei Północnej;
b)
świadomego i celowego udziału w działaniach, których celem lub skutkiem jest obejście zakazu, o którym mowa w lit. a).
Artykuł 5
1. Jeśli w konkretnym przypadku za konieczne uznaje się odstępstwo od art. 2 ust. 1 lit. a) lub art. 3 ust. 1 lit. a) lub b) lub art. 4 lit. a), dany sprzedawca, dostawca, podmiot przekazujący, eksporter lub usługodawca mogą wystąpić z należycie umotywowanym wnioskiem do właściwych organów danego państwa członkowskiego, wskazanych na stronach internetowych wymienionych w załączniku II. Państwo członkowskie, które otrzymało taki wniosek i uznaje takie odstępstwo za zasadne, składa wniosek o specjalną zgodę do Rady Bezpieczeństwa ONZ.
2. Państwo członkowskie informuje pozostałe państwa członkowskie oraz Komisję o każdym wniosku o zgodę złożonym w Radzie Bezpieczeństwa ONZ zgodnie z ust. 1.
3. Jeśli Rada Bezpieczeństwa ONZ przychyli się do wniosku o specjalną zgodę, właściwe organy państwa członkowskiego wskazane na stronach internetowych wymienionych w załączniku II mogą zezwolić na sprzedaż, dostarczanie, przekazanie, wywóz lub świadczenie pomocy technicznej na warunkach, jakie uznają za stosowne.
Artykuł 6
1. Zamraża się wszystkie fundusze i zasoby gospodarcze należące do osób, podmiotów i organów wymienionych w załączniku IV, stanowiące ich własność, pozostające w ich posiadaniu lub pod ich kontrolą. Załącznik IV obejmuje osoby, podmioty i organy określone przez Komitet ds. Sankcji lub Radę Bezpieczeństwa ONZ zgodnie z pkt 8 lit. d) rezolucji RB ONZ nr 1718 (2006).
2. Osobom fizycznym lub prawnym, podmiotom lub organom wymienionym w załączniku IV nie udostępnia się bezpośrednio ani pośrednio żadnych funduszy ani zasobów gospodarczych.
3. Zabrania się świadomego i celowego udziału w działaniach, których celem lub skutkiem jest bezpośrednie lub pośrednie obejście środków określonych w ust. 1 i 2.
Artykuł 7
1. Na zasadzie odstępstwa od art. 6, właściwe organy państw członkowskich wskazane na stronach internetowych wymienionych w załączniku II mogą wyrazić zgodę na warunkach, jakie uznają za stosowne, na uwolnienie niektórych zamrożonych funduszy lub zasobów gospodarczych lub udostępnienie niektórych zamrożonych funduszy lub zasobów gospodarczych po ustaleniu, że są one:
a)
niezbędne do zaspokojenia podstawowych potrzeb osób wymienionych w załączniku IV i członków ich rodzin pozostających na ich utrzymaniu, w tym na pokrycie płatności związanych z żywnością, czynszem lub kredytem hipotecznym, lekarstwami i leczeniem medycznym, podatkami, składkami ubezpieczeniowymi i opłatami na rzecz przedsiębiorstw użyteczności publicznej;
b)
przeznaczone wyłącznie na pokrycie uzasadnionych kosztów honorariów oraz zwrotu poniesionych wydatków związanych ze świadczeniem usług prawniczych; lub
c)
przeznaczone wyłącznie na pokrycie należności lub opłat za obsługę w odniesieniu do rutynowego utrzymywania lub przechowywania zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych; i
pod warunkiem że dane państwo członkowskie powiadomiło Komitet ds. Sankcji o takim ustaleniu i zamiarze przyznania zezwolenia, a Komitet ds. Sankcji nie wyraził sprzeciwu w terminie pięciu dni roboczych od dnia powiadomienia.
2. Na zasadzie odstępstwa od art. 6, właściwe organy państw członkowskich wskazane na stronach internetowych wymienionych w załączniku II mogą zezwolić na uwolnienie lub udostępnienie niektórych zamrożonych funduszy lub zasobów gospodarczych, po ustaleniu, że są one konieczne do pokrycia nadzwyczajnych wydatków, pod warunkiem że powiadomiły wcześniej Komitet ds. Sankcji o swoim ustaleniu i że ustalenie takie zostało przez Komitet zatwierdzone.
3. Państwo członkowskie informuje pozostałe państwa członkowskie oraz Komisję o każdym zezwoleniu przyznanym na podstawie art. 1 i 2.
Artykuł 8
Na zasadzie odstępstwa od art. 6, właściwe organy państw członkowskich wskazane na stronach internetowych wymienionych w załączniku II mogą zezwolić na uwolnienie niektórych zamrożonych funduszy lub zasobów gospodarczych, jeżeli spełnione są następujące warunki:
a)
fundusze lub zasoby gospodarcze są przedmiotem zastawu sądowego, administracyjnego lub arbitrażowego ustanowionego przed dniem 14 października 2006 r. lub orzeczenia sądowego, administracyjnego lub arbitrażowego wydanego przed tą datą;
b)
fundusze lub zasoby gospodarcze będą wykorzystane wyłącznie w celu zaspokojenia roszczeń zabezpieczonych takim zastawem lub uznanych za zasadne w takim orzeczeniu, w granicach określonych przez obowiązujące przepisy ustawowe i wykonawcze regulujące prawa osób zgłaszających takie roszczenia;
c)
decyzja o zastawie lub orzeczenie nie zostały wydane na korzyść osoby, podmiotu lub organu wymienionych w załączniku IV;
d)
uznanie zastawu lub orzeczenia nie jest sprzeczne z zasadami porządku publicznego w danym państwie członkowskim;
e)
państwo członkowskie powiadomiło Komitet ds. Sankcji o zastawie lub orzeczeniu.
Artykuł 9
1. Artykuł 6 ust. 2 nie stanowi przeszkody dla instytucji finansowych lub kredytowych we Wspólnocie w zasilaniu zamrożonych rachunków funduszami przekazanymi przez osoby trzecie na rachunek wymienionych osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów, pod warunkiem że wszelkie kwoty dodatkowe na takich rachunkach zostają również zamrożone. Instytucja finansowa lub kredytowa niezwłocznie powiadamia właściwe organy o takich transakcjach.
2. Artykuł 6 ust. 2 nie stosuje się do księgowania na zamrożonych rachunkach:
a)
odsetek lub innych dochodów z tych rachunków; lub
b)
płatności należnych z tytułu kontraktów, umów lub zobowiązań zawartych lub powstałych przed dniem 14 października 2006 r.,
pod warunkiem że wszelkie takie odsetki, inne dochody należne i płatności są zamrożone zgodnie z art. 6 ust. 1.
Artykuł 10
1. Bez uszczerbku dla obowiązujących zasad dotyczących sprawozdawczości, poufności i tajemnicy zawodowej, osoby fizyczne i prawne, podmioty i organy:
a)
dostarczają niezwłocznie wszelkich informacji, które ułatwiłyby wykonanie niniejszego rozporządzenia, takich jak dane dotyczące rachunków lub kwot zamrożonych zgodnie z art. 6, wskazanym na stronach internetowych wymienionych w załączniku II właściwym organom państw członkowskich, w których mają miejsce zamieszkania lub siedzibę, oraz przekazują takie informacje Komisji, bezpośrednio lub za pośrednictwem odpowiednich państw członkowskich;
b)
współpracują z właściwymi organami wskazanymi na stronach internetowych wymienionych w załączniku II w zakresie weryfikacji tych informacji.
2. Wszelkie dodatkowe informacje uzyskane bezpośrednio przez Komisję są udostępniane zainteresowanym państwom członkowskim.
3. Wszelkie informacje przekazane lub uzyskane zgodnie z niniejszym artykułem są wykorzystywane jedynie w celu, w jakim zostały przekazane lub uzyskane.
Artykuł 11
Zamrożenie funduszy i zasobów gospodarczych lub odmowa ich udostępnienia, jeśli dokonane w dobrej wierze i w oparciu o przekonanie, że działanie takie jest zgodne z niniejszym rozporządzeniem, nie skutkują żadnego rodzaju odpowiedzialnością osoby fizycznej lub prawnej lub podmiotu, lub organu wykonującego takie działanie, ani ich kierowników lub pracowników, chyba że udowodniono, że fundusze i zasoby gospodarcze zostały zamrożone lub wstrzymane na skutek zaniedbania.
Artykuł 12
Komisja i państwa członkowskie niezwłocznie informują się wzajemnie o środkach podejmowanych na podstawie niniejszego rozporządzenia i dostarczają sobie wszelkich dostępnych informacji związanych z niniejszym rozporządzeniem, w szczególności informacji dotyczących naruszeń przepisów i trudności w ich wykonywaniu oraz orzeczeń wydanych przez sądy krajowe.
Artykuł 13
Komisja jest upoważniona do:
a)
zmiany załącznika I na podstawie ustaleń Komitetu ds. Sankcji albo Rady Bezpieczeństwa ONZ oraz, w razie konieczności, dodania numerów referencyjnych zaczerpniętych z Nomenklatury Scalonej określonych w załączniku I do rozporządzenia (EWG) nr 2658/87;
b)
zmiany załącznika II na podstawie informacji przekazanych przez państwa członkowskie;
c)
zmiany załącznika III w celu doprecyzowania lub dostosowania wykazu towarów w nim wymienionych, zgodnie z definicjami lub wytycznymi ogłoszonymi przez Komitet ds. Sankcji oraz uwzględniając przy tym wykazy sporządzone przez inne właściwe organy, lub dodania numerów referencyjnych zaczerpniętych z Nomenklatury Scalonej określonych w załączniku I do rozporządzenia (EWG) nr 2658/87, jeśli to konieczne lub stosowne;
d)
zmiany załącznika IV na podstawie ustaleń Komitetu ds. Sankcji albo Rady Bezpieczeństwa ONZ; oraz
e)
zmiany załączników I lub IV zgodnie z wszelkimi decyzjami podejmowanymi przez Radę na podstawie wspólnego stanowiska 2006/795/WPZiB.
Artykuł 14
1. Państwa członkowskie określają zasady dotyczące sankcji stosowanych w przypadku naruszenia niniejszego rozporządzenia i podejmują wszelkie środki niezbędne w celu zapewnienia ich wykonywania. Przewidziane sankcje są skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.
2. Państwa członkowskie powiadamiają Komisję o tych zasadach niezwłocznie po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia, jak również o ich wszelkich późniejszych zmianach.
Artykuł 15
1. Państwa członkowskie wyznaczają właściwe organy, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu i wskazują je na stronach internetowych wymienionych w załączniku II.
2. Państwa członkowskie niezwłocznie po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia informują Komisję o wyznaczonych przez siebie właściwych organach oraz o wszelkich późniejszych zmianach w tym zakresie.
Artykuł 16
Niniejsze rozporządzenie stosuje się:
a)
na terytorium Wspólnoty;
b)
na pokładach wszystkich samolotów lub statków znajdujących się w jurysdykcji państw członkowskich;
c)
do każdej osoby będącej obywatelem państwa członkowskiego i przebywającej na terytorium Wspólnoty lub poza nim;
d)
do wszelkich osób prawnych, podmiotów lub organów zarejestrowanych lub utworzonych na mocy prawa państwa członkowskiego;
e)
do wszelkich osób prawnych, podmiotów lub organów w odniesieniu do wszelkiego rodzaju działalności gospodarczej prowadzonej całkowicie lub częściowo na terytorium Wspólnoty.
Artykuł 17
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 27 marca 2007 r.