Rozporządzenie Rady (WE) nr 2199/94
z dnia 9 września 1994 r.
nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych dysków magnetycznych (dyskietek 3,5-calowych) pochodzących z Hongkongu i z Republiki Korei i stanowiące o ostatecznym poborze nałożonego cła tymczasowego
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2423/88 z dnia 11 lipca 1988 r. w sprawie ochrony przed przywozem po cenach dumpingowych lub subsydiowanych z państw niebędących członkami Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej [1], w szczególności jego art. 12,
uwzględniając wniosek złożony przez Komisję po konsultacjach w ramach Komitetu Doradczego, jak przewidziano na mocy powyższego rozporządzenia,
a także mając na uwadze, co następuje:
A. ŚRODKI TYMCZASOWE
(1) Komisja, rozporządzeniem (WE) nr 534/94 [2], zwanym dalej "rozporządzeniem tymczasowym", nałożyła tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz do Wspólnoty niektórych dysków magnetycznych (zwanych dalej dyskietkami 3,5-calowymi) pochodzących z Hongkongu i Republiki Korei, oraz objętych kodem CN ex85232090. Obowiązywanie powyższego cła zostało rozszerzone maksymalnie na okres dwóch miesięcy na mocy rozporządzania Rady (WE) nr 1340/94 [3].
B. DALSZA PROCEDURA
(2) W następstwie nałożenia tymczasowych ceł antydumpingowych rząd Hongkongu i inne zainteresowane strony, które o to wystąpiły, stworzono możliwość wysłuchania przez Komisje. Niektóre z powyższych stron przedłożyły pisemne opracowania przedstawiające swoje opinie dotyczące wniosków Komisji. W szczególności władze Hongkongu ponownie sformułowały niektóre poglądy wyrażone na różnych etapach postępowania.
(3) Jeden z importerów, który nie brał udziału w dochodzeniu, przedłożył pisemne wystąpienie dla Komisji w następstwie wprowadzenia tymczasowych cel antydumpingowych.
(4) Na żądanie, strony poinformowano na piśmie o zasadniczych faktach i ustaleniach, na podstawie których zalecono nałożenie ceł ostatecznych oraz ostateczny pobór kwot zabezpieczonych poprzez cła tymczasowe. Przyznano im również rozsądny termin, w którym mogli składać oświadczenia w następstwie ogłoszenia wyników dochodzenia.
(5) Należy zaznaczyć, że składający skargę producent wspólnotowy, RPS, Rhône-Poulenc Systems, wymieniony w akapicie 4 lit. a) rozporządzenia tymczasowego, powinien być obecnie określany jako RPS Boeder International.
(6) Z uwagi na ilość i złożoność badanych danych niemożliwe było zakończenie badania w terminie przewidzianym w art. 7 ust. 9 lit. a) rozporządzenia (EWG) nr 2423/88 (zwanego dalej "rozporządzeniem podstawowym").
(7) W następstwie postępowania antydumpingowego wobec przywozu niektórych dysków magnetycznych (dyskietek 3,5-celowych) pochodzących z Japonii, Tajwanu i Chińskiej Republiki Ludowej, zwanego dalej "postępowaniem poprzednim", w październiku 1993 r. rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2861/93 [4] nałożone zostały ostateczne cła antydumpingowe.
C. PRZEDMIOTOWY PRODUKT I PRODUKT PODOBNY
(8) Z uwagi na fakt, że nie przedstawiono nowych argumentów odnośnie do przedmiotowego produktu oraz produktu podobnego, ustalenia przedstawione w akapitach 8-12 rozporządzenia tymczasowego zostają potwierdzone.
D. DUMPING
1. Wartość normalna
(9) Do celów ostatecznych ustaleń, wartość normalną ustalono na ogół na podstawie tych samych metod jakie użyto w tymczasowym określaniu dumpingu, po uwzględnieniu nowych faktów i argumentów przedstawionych przez strony.
(10) Po opublikowaniu rozporządzenia tymczasowego dwóch producentów w Hongkongu oraz władze Hongkongu utrzymywały, że pomimo, iż sprzedaż wewnętrzna produktu analogicznego była niewystarczająca do dokonania właściwego porównania, kwoty kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych używanych przy tworzeniu wartości normalnej powinny być oparte na kosztach sprzedaży, ogólnych i administracyjnych zainteresowanych firm, nawet tych związanych ze sprzedażą na wywóz, a nie na kosztach innego producenta w Hongkongu. Władze Hongkongu zakwestionowały również słuszność poziomu dochodu stosowanego przy tworzeniu wartości normalnej.
Nie było możliwe zaakceptowanie sugerowanego podejścia do kosztów sprzedaży, ogólnych i administracyjnych, ponieważ art. 2 ust. 3 lit. b) ii) rozporządzenia tymczasowego wymaga, aby były to koszty związane ze sprzedażą krajową, a nie sprzedażą na wywóz.
Dochodzenie wykazało, że koszty sprzedaży, ogólne i administracyjne dla producenta wewnętrznego określonego w rozporządzeniu tymczasowym, odnosiły się do sprzedaży w tej samej branży. Dlatego były one użyte przy tworzeniu wartości normalnej dla innych producentów w Hongkongu.
W odniesieniu do zastosowanego dziesięcioprocentowego poziomu zysku należy zaznaczyć, że był on przytoczony przez składającego skargę i okazał się niższy niż zysk uzyskany przez wyłącznego producenta przy sprzedaży danego produktu na rynku Hongkongu, chociaż nie w reprezentatywnych ilościach.
(11) Producent koreański utrzymywał, że należało uwzględnić wartość normalną produktów promocyjnych wręczanych niektórym z jego klientów, ponieważ wartość tych towarów stanowiła rabat i powinna być odjęta od ceny krajowej danego produktu.
Ponieważ omawianymi produktami promocyjnymi nie były dyskietki 3,5-calowe i brak było dowodów, że w przypadku nieobecności towarów promocyjnych cena omawianego produktu byłaby inna, poniesione koszty powinny być traktowane jako wydatki na promocję, a nie rabaty.
Dlatego proponowane dostosowanie nie jest, dopuszczalne na mocy przepisów art. 2 ust. 3 lit. a) rozporządzenia podstawowego.
(12) W świetle powyższego ustalenia przedstawione w akapicie 13 i 14 rozporządzenia tymczasowego zostają potwierdzone.
2. Cena eksportowa
(13) Jeden z producentów w Hongkongu dokonywał sprzedaży do Wspólnoty przez swoją spółkę dominującą w Japonii.
Na etapie przejściowym, wobec braku dostatecznych informacji dotyczących ceny, po której spółka dominująca sprzedawała na wywóz do Wspólnoty, Komisja zdecydowała, że cena eksportowa powinna być ustalana na podstawie ceny pobieranej przez producenta od spółki dominującej.
W następstwie wprowadzenia cła tymczasowego omawiany producent przedstawił dowody odnośnie do ceny, po której jego spółka dominująca sprzedawała na wywóz do Wspólnoty.
Cena eksportowa została odpowiednio dostosowana.
(14) Nie przedstawiono żadnych nowych argumentów w odniesieniu do ustalania ceny eksportowej. Ustalenia określone w akapicie 15 i 16 rozporządzenia tymczasowego zostają tym samym potwierdzone.
3. Porównanie
(15) Jeden z producentów w Hongkongu utrzymywał, że ponieważ dokonywana przez niego sprzedaż na wywóz prowadzona była głównie dla konsumentów OEM (Original Equipment Manufacturer - producent oryginalnego sprzętu), sprzedaż ta nie może być porównywana ze sprzedażą krajową pod marką producenta, jako że sprzedaż OEM prowadzona jest po niższych cenach w wyniku niższych kosztów sprzedaży, ogólnych i administracyjnych oraz niższych zysków.
Po zbadaniu sprzedaży krajowej współpracujących producentów w Hongkongu Komisja doszła do wniosku, że ceny nie były funkcją kanału sprzedaży. Nie zidentyfikowano żadnego schematu cenowego właściwego sprzedaży OEM i w związku z tym nie można było przeprowadzić żądanego dostosowania.
4. Marże dumpingowe
(16) Na podstawie zmian wprowadzonych w obliczaniu wartości normalnej i ceny eksportowej ostateczne marże dumpingu obliczone przez Komisję, wyrażone jako udział procentowy wartości cif, ustalone w zgodzie z przepisami rozporządzenia Rady (EWG) nr 1224/80 z dnia 28 maja 1980 r. w sprawie wartości celnej towarów
[5]
, są następujące dla każdej z zainteresowanych przedsiębiorstw:
Hongkong:
- Jackin Magnetic Co Ltd: | 7,2, |
- Plantron (HK) Ltd: | 6,7, |
- Technosource Industrial Ltd: | 13,3. |
Należy zaznaczyć, że Swire Magnetic Holdings Limited zakończyło produkcję i handel dyskietkami 3,5-calowymi w pierwszym kwartale 1994 r. Dlatego nie było potrzeby ustalania oddzielnej marży dumpingowej dla tego producenta.
Republika Korei:
- SKC: | 8,1. |
(17) W odniesieniu na producentów niewspółpracujących, władze Hongkongu stwierdziły, że marża dumpingowa stosowana w Hongkongu powinna być oparta na najwyższej marży ustalonej dla producentów w Hongkongu, którzy brali udział w dochodzeniu.
Komisja zbadała to stwierdzenie i potwierdza swoje ustalenia przedstawione w akapicie 23 rozporządzenia tymczasowego, że niewielki poziom współpracy producentów z Hongkongu czyni przyjęcie takiego rozwiązania nieuzasadnionym, ponieważ marża dumpingowa dla takich współpracujących eksporterów nie jest wiarygodną podstawą w szacowaniu poziomu dumpingu bardzo dużych ilości towarów przywożonych od niewspółpracujących eksporterów.
Jednakże Komisja dostosowała marżę dumpingową, która ma być stosowana dla niewspółpracujących producentów w Hongkongu, do narzuconej średniej ważonej marży dla różnych typów produktów sprzedawanych na wywóz do Wspólnoty, zgodnie z twierdzeniem wnoszącego skargę.
Ustalenia w tym względzie oraz te, które przedstawione są w akapicie 22 rozporządzenia tymczasowego odnośnie do niewspółpracujących producentów w Republice Korei, zostają potwierdzone. Marża dumpingowa dla niewspółpracujących producentów w państwach będących przedmiotem niniejszego postępowania zostaje ustalona, następująco:
- Hongkong: | 27,4 % |
- Republika Korei: | 8,1 % |
E. PRZEMYSŁ WSPÓLNOTOWY
(18) Nie przedstawiono żadnych nowych argumentów dotyczących definicji przemysłu wspólnotowego. Ustalenia przedstawione w akapitach 24-29 rozporządzenia tymczasowego zostają tym samym potwierdzone.
F. SZKODA
1. Kumulacja skutków przywozu towarów po cenach dumpingowych
(19) Ponieważ nie przedstawiono żadnych nowych argumentów w związku z ustaleniami w akapitach 30-34 rozporządzenia tymczasowego, ustalenia te zostają potwierdzone.
2. Konsumpcja we Wspólnocie, wielkość i udział w rynku przywozu towarów po cenach dumpingowych
(20) Ponieważ nie przedstawiono żadnych uwag, ustalenia przedstawione w akapitach 35-36 rozporządzenia tymczasowego zostają potwierdzone.
3. Ceny w przywozie towarów po cenach dumpingowych
(21) Wobec braku uwag, ustalenia przedstawione w akapicie 37 rozporządzenia tymczasowego zostają potwierdzone.
4. Sytuacja w przemyśle wspólnotowym
(22) Koreański producent i władze Hongkongu zakwestionowały pogląd wyrażony przez Komisję w akapicie 39 rozporządzenia tymczasowego twierdząc, że 2,5 procentowy wzrost udziału przemysłu wspólnotowego w rynku między 1989 r. a okresem objętym dochodzeniem oznacza, że przemysł wspólnotowy miał wyniki lepsze od przeciętnych.
Prawdą jest, że mierzona bezwzględnie sprzedaż przemysłu wspólnotowego wzrosła i że jego ograniczony udział w rynku wzrósł z 9,8 % w 1989 r. do 12,3 % w okresie objętym dochodzeniem. Jednak nie zmienia to faktu, iż względne wyniki przemysłu wspólnotowego mogą być odpowiednio ocenione jedynie w świetle istniejących warunków rynkowych. W formie idealnej byłby to rynek wolny od zniekształceń, o czym nie może być mowy w okresie objętym dochodzeniem. Przywóz towarów po cenach dumpingowych z zainteresowanych krajów oraz wcześniejsze postępowanie uniemożliwiły stosunkowo młodemu przemysłowi osiągnięcie udziału w rynku, jaki mógłby on uzyskać w okresie gwałtownego wzrostu konsumpcji.
Ustalenia przedstawione w akapicie 38, 39 i 42 rozporządzenia tymczasowego zostają tym samym potwierdzone.
G. ZWIĄZEK PRZYCZYNOWY
(23) Nie przedstawiono żadnych nowych argumentów w odniesieniu do przyczyn szkód. Ustalenia przedstawione w akapitach 44-50 rozporządzenia tymczasowego zostają tym samym potwierdzone.
H. INTERES WSPÓLNOTOWY
(24) Nie przedstawiono żadnych nowych argumentów w odniesieniu do interesu wspólnotowego.
Jednakże uwzględniając interesy użytkowników i pomimo tego, że końcowi konsumenci dyskietek 3,5-calowych; nie złożyli żadnych oświadczeń podczas postępowania, Komisja próbowała w miarę precyzyjnie ustalić, na podstawie dostępnych jej informacji, czy wprowadzenie ceł antydumpingowych będzie miało na użytkowników wpływ wykraczający poza przywrócenie uczciwego, niezakłóconego obrotu handlowego.
W świetle zupełnego braku zaangażowania ze strony użytkowników w niniejsze postępowanie następujące uwagi oparte są na ogólnych źródłach informacji na temat rozwoju wspólnotowego i światowego rynku dyskietek 3,5- calowych.
Na poziomie globalnym, ogólny popyt nadal wzrasta, choć w związku z przedłużającym się czasem między wypuszczaniem nowych pakietów (jedna większa wersja pojawia się obecnie średnio co trzy lata), wolniejszy rozwój w zakresie kopiowania oprogramowania wywiera negatywny wpływ na tempo wzrostu. Można też spodziewać się spadku w związku z rozwojem alternatywnych systemów przechowywania danych.
Po stronie podaży nadal istnieje nadwyżka zdolności produkcyjnych na poziomie światowym. Poskutkowało to ciągłymi spadkami cen w 1993 r. i w pierwszych miesiącach 1994 r.
Rynek wspólnotowy nie jest oczywiście odporny na zachwiania równowagi globalnego popytu i podaży. Ceny wewnątrz Wspólnoty nadal spadają i wobec konkurencji, jaka istnieje zarówno na światowym, jak i wspólnotowym rynku, nie ma powodów, aby przypuszczać, że użytkownicy poniosą straty w związku z wprowadzeniem ostatecznych ceł antydumpingowych w obecnym postępowaniu.
Kolejnym czynnikiem, który zmniejszy wszelką niepożądaną, presję na wzrost cen dla użytkowników wynikający z ostatecznych ceł jest fakt, iż Wspólnota będzie nadal polegać na przywozie, ponieważ pomimo ostatniego wzrostu zdolności produkcyjnej w przemyśle wspólnotowym, całkowita zdolność produkcyjna we Wspólnocie może zaspokoić jedynie 70 % jej popytu.
Należy zatem wyciągnąć z tego wniosek, iż użytkownicy dyskietek 3,5-calowych we Wspólnocie najprawdopodobniej nie odczują znacznych negatywnych skutków związanych z wprowadzeniem ostatecznych ceł antydumpingowych, w szczególności nieuzasadnionych wzrostów cen.
W świetle powyższego ustalenia przedstawione w akapitach 51-56 rozporządzenia tymczasowego zostają potwierdzone.
I. CŁO
(25) Nie przedstawiono żadnych uwag w sprawie przyjętej przez Komisję metodologii ustalania stawek celnych, przedstawionych w akapitach 57-60 rozporządzenia tymczasowego.
Dlatego zostają one potwierdzenie i w przypadku gdy ustalone progi strat przekroczą ostatecznie określone marże dumpingowe, zastosowane środki powinny być na poziomie tychże marż dumpingowych.
J. POBÓR CEŁ TYMCZASOWYCH
(26) W świetle ustalonych marż dumpingowych, strat poniesionych przez przemysł wspólnotowych i wobec jej niepewnej sytuacji finansowej konieczne jest, aby kwoty uzyskane dzięki tymczasowemu cłu antydumpingowemu dla wszystkich przedsiębiorstw były ostatecznie pobrane. Jeśli cło tymczasowe przekracza stawkę celną ostatecznie wymierzoną, pobrana kwota nie powinna przekroczyć kwoty ostatecznego cła antydumpingowego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1. Niniejszym nakłada się ostateczne cło antydumpingowe na przywóz dyskietek 3,5-calowych używanych do zapisywania oraz przechowywania kodowanych komputerowych informacji cyfrowych, objętych kodem CN ex85232090 (kod Taric 85232090*10) pochodzących z Hongkongu i Republiki Korei.
2. Stawka taryfy celnej stosowana dla ceny netto franco granica Wspólnoty, przed odprawą celną, jest następująca:
a) 27,4 % w odniesieniu do produktów wyszczególnionych w ust. 1, pochodzących z Hongkongu (dodatkowy kod Taric: 8772), z wyjątkiem towarów przywożonych, wyprodukowanych przez następujące firmy, do których stosują się podane niżej stawki celne:
- Jackin Magnetic Co. Ltd: 7,2 % (dodatkowy kod Taric: 8775),
- Plantron (HK) Ltd: 6,7 % (dodatkowy kod Taric: 8776),
- Technosource Industrial Ltd: 13,3 % (dodatkowy kod Taric:8778);
b) 8,1 % w stosunku do produktów wyszczególnionych w ust. 1, pochodzących z Republiki Korei.
3. Obowiązujące przepisy dotyczące opłat celnych stosują się do wymienionego cła.
Artykuł 2
1. Kwoty uzyskane dzięki tymczasowemu cłu antydumpingowemu, zostaną ostatecznie pobrane na podstawie rozporządzenia (WE) nr 534/94 odnośnie do dyskietek 3,5-calowych. Jeśli tymczasowe cło przekracza cło nałożone ostatecznie, pobrana opłata nie powinna przekroczyć kwoty ostatecznego cła.
2. Kwoty będące nadwyżką ostatecznej stawki celnej zostaną zwrócone.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 9 września 1994 r.