Dyrektywa Rady 98/20/WE
z dnia 30 marca 1998 r.
zmieniająca dyrektywę 92/14/EWG w sprawie limitów operacyjnych samolotów objętych częścią II rozdział 2 tom 1 załącznika 16 do Konwencji o Międzynarodowym Lotnictwie Cywilnym, wydanie drugie (1988 r.)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 84 ust. 2,
uwzględniając wniosek Komisji [1],
uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego [2],
stanowiąc zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 189c Traktatu [3],
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Głównym celem przepisów dyrektywy 92/14/EWG [4] jest ograniczenie eksploatacji niektórych typów poddźwiękowych cywilnych samolotów odrzutowych.
(2) Definicja podstawowych pojęć niniejszej dyrektywy powinna zapobiec niejasnościom, co do celu i zakresu stosowania niniejszej dyrektywy.
(3) Niniejsza dyrektywa nie pozbawia poszczególnych Państw Członkowskich możliwości do odwoływania się do stosownych przepisów rozporządzenia Rady (EWG) nr 2408/92 z dnia 23 lipca 1992 r. w sprawie dostępu przewoźników lotniczych Wspólnoty do wewnątrzwspólnotowych tras lotniczych [5] zgodnie z ich treścią.
(4) Ze względu na wyjątkową sytuację historyczną portów lotniczych obsługujących konurbację berlińską oraz umiejscowienie portów lotniczych Berlin Tegel i Berlin Tempelhof blisko centrum miasta, uzasadnione jest czasowe wyłączenie tych dwóch lotnisk z zakresu stosowania niektórych przepisów dyrektywy 92/14/EWG.
(5) Konieczne jest uwzględnianie wstępnego zamiaru wyłączenia dla samolotów krajów rozwijających się; w tym celu stosowne przepisy wymienionej dyrektywy należy wyjaśnić.
(6) Z wyłączenia przyznanego samolotowi pochodzącemu z kraju rozwijającego się powinien korzystać jedynie ten kraj.
(7) Konieczne jest wyjaśnienie zakresu udzielania wyłączeń przyznawanych ze względów ekonomicznych.
(8) Powinno być jasne, iż Państwo Członkowskie może jedynie ustalić harmonogram stopniowego wycofywania samolotów, które nie spełniają warunków, w odniesieniu do samolotów znajdujących się w rejestrze tego Państwa Członkowskiego.
(9) Niektóre Państwa Członkowskie mają umowy z przewoźnikami z państw trzecich, które pozwalają im na wyłączenia w zakresie stopniowego wycofywania samolotów wymienionych w rozdziale 2, podobne do tych udzielanych przewoźnikom wspólnotowym; właściwe jest, aby umowy te nie były unieważniane.
(10) Istotne jest uaktualnianie załącznika do dyrektywy 92/14/EWG i wprowadzanie w nim zmian w odpowiednim czasie; dlatego zmiany powinny być sporządzone przez Komisję we współpracy z komitetem o charakterze nadzorującym.
(11) Artykuł 3 dyrektywy 92/14/EWG stanowi o wyłączeniach dla samolotów, które znajdują się w rejestrach krajów rozwijających się oraz o tym, czy samoloty, które uzyskały wyłączenie, zostały wymienione w załączniku do tej dyrektywy.
(12) Konieczne jest wprowadzenie zmian w załączniku do dyrektywy 92/14/EWG w celu dodania niektórych samolotów, które kwalifikują się do przyznania im wyłączenia, a które nie zostały w nim umieszczone w momencie przyjmowania tej dyrektywy; konieczne jest także skreślenie wszelkich wzmianek o niektórych samolotach, które zostały wycofane ze służby, zniszczone lub z innych przyczyn nie kwalifikują się do udzielenia im wyłączenia.
(13) Istotne jest zapobieganie niewłaściwemu używaniu rejestracji; załącznik do niniejszej dyrektywy zawiera odniesienie, dla każdego samolotu, do numeru seryjnego nadanego indywidualnemu samolotowi przez producenta.
(14) Ważne jest zapewnienie, że kara na naruszenie prawa wspólnotowego jest skuteczna, proporcjonalna i odstraszająca.
(15) Na mocy Aktu Przystąpienia z 1994 r. Austria musi dostosować się do przepisów dyrektywy 92/14/EWG począwszy od dnia 1 kwietnia 2002 r.,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:
Artykuł 1
Zmiany
W dyrektywie 92/14/EWG wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 1 dodaje się ustęp w brzmieniu:
"3. Do celów niniejszej dyrektywy:
"przewoźnik lotniczy"; oznacza przedsiębiorstwo transportu lotniczego posiadające ważną licencję eksploatacyjną;
"licencja eksploatacyjna"; oznacza upoważnienie udzielane przedsiębiorstwu zezwalające na wykonywanie przewozów pasażerów, poczty i/lub towaru za wynagrodzeniem i/lub najem;
"wspólnotowy przewoźnik lotniczy"; oznacza przewoźnika lotniczego posiadającego ważną licencję eksploatacyjną przyznaną przez Państwo Członkowskie zgodnie z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2407/92 z dnia 23 lipca 1992 r. w sprawie przyznawania licencji przewoźnikom lotniczym [6];
"cywilna flota samolotów odrzutowych"; oznacza całość cywilnej floty lotniczej samolotów odrzutowych, którą dysponuje przewoźnik lotniczy, jako właściciel lub na podstawie umowy dzierżawy nie krótszej niż jeden rok.";
2) w art. 2 dodaje się ustęp w brzmieniu:
"4. Przed dniem, określonym w ust. 2, eksploatacja cywilnych samolotów odrzutowych, które nie odpowiadają przepisom ust. 1 lit. a) może być ograniczona lub zabroniona na lotniskach Berlin Tegel i Berlin Tempelhof.";
3) w art. 3 lit. b) otrzymuje brzmienie:
"b) samoloty te zostały zarejestrowane w kraju rozwijającym się wskazanym dla danego samolotu w załączniku w roku referencyjnym i nadal są używane bezpośrednio lub pod dowolną postacią umowy dzierżawy przez osoby fizyczne lub prawne mające siedzibę w tym kraju.";
4) w art. 3 dodaje się akapit w brzmieniu:
"Wyłączenie, określone w poprzednim akapicie nie ma zastosowania, jeżeli samolot jest wydzierżawiony osobie fizycznej lub prawnej mającej siedzibę w innym kraju niż kraj wymieniony dla tego samolotu w załączniku.";
5) w art. 4, art. 5 lit. c) i d) i art. 6 wyrazy "linia lotnicza" zastępuje się wyrazami "przewoźnik lotniczy";
6) artykuł 7 otrzymuje brzmienie:
"Artykuł 7
1. Państwa Członkowskie mogą ograniczyć usuwanie z rejestrów wszelkich wzmianek o samolotach, które nie spełniają norm rozdziału 3 załącznika 16, w rocznym tempie równym nie więcej niż 10 % całej floty samolotów odrzutowych wspólnotowego przewoźnika lotniczego.
2. Państwa Członkowskie nie stosują przepisów art. 2 ust. 1 w odniesieniu do samolotów znajdujących się w rejestrze Państwa Członkowskiego zgodnie z ust. 1.
3. W przypadku gdy Państwo Członkowskie przyznało wyłączenie równoważne temu, które zostało opisane w ust. 1 i 2 samolotom zarejestrowanym w państwie trzecim i eksploatowanym w tym Państwie Członkowskim przed wejściem w życie niniejszej dyrektywy, wyłączenie może być nadal uznawane, z zastrzeżeniem spełnienia przez przewoźnika lotniczego stosownych warunków.";
7) dodaje się artykuły w brzmieniu:
"Artykuł 9a
Zmiany do załącznika, które okażą się niezbędne do zapewnienia pełnej zgodności z kryteriami określonymi w art. 3 zostaną zrealizowane zgodnie z procedurą określoną w art. 9b ust. 2.
Artykuł 9b
1. Komisja jest wspomagana przez komitet przewidziany w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 3922/91 z dnia 16 grudnia 1991 r. w sprawie harmonizacji wymagań technicznych i procedur administracyjnych w dziedzinie lotnictwa cywilnego [7], który działa zgodnie z procedurą określoną w ust. 2.
2. Przedstawiciel Komisji przedkłada komitetowi projekt środków, które należy podjąć. Komitet wydaje swoja opinię na temat projektu w terminie, który ustala przewodniczący stosownie do pilności sprawy. Opinia zostaje podjęta większością ustanowioną w art. 148 ust. 2 Traktatu w przypadku decyzji, które Rada musi podjąć na wniosek Komisji. Głosy przedstawicieli Państw Członkowskich w komitecie są ważone w sposób określony w tym artykule. Przewodniczący nie bierze udziału w głosowaniu.
3. a) Komisja przyjmie przewidziane środki jeżeli są one zgodne z opinią komitetu.
b) Jeżeli przewidziane środki nie są zgodne z opinią komitetu, lub w przypadku braku opinii, Komisja bezzwłocznie przedłoży Radzie wniosek odnoszący się do środków, które mają być podjęte. Rada stanowi kwalifikowaną większością głosów.
Jeżeli Rada po upływie trzech miesięcy od daty wystąpienia do niej nie podejmie żadnej decyzji, wówczas przyjmowane są środki proponowane przez Komisję.";
8) Załącznik zastępuje się niniejszym załącznikiem.
Artykuł 2
System kar
Państwa Członkowskie ustanowią system kar za łamanie przepisów krajowych przyjętych zgodnie z niniejszą dyrektywą i podejmą wszelkie niezbędne środki w celu zapewnienia, że kary te będą stosowane. Przewidziane kary muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające. Państwa Członkowskie powiadomią Komisję o tych przepisach nie później niż do dnia 1 marca 1999 r. a także powiadomią ją o wszelkich późniejszych zmianach, tak szybko, jak to możliwe.
Artykuł 3
Wprowadzenie w życie
1. Nie później niż do dnia 1 marca 1999 r. Państwa Członkowskie wprowadzą w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy i niezwłocznie powiadomią o tym Komisję.
Gdy Państwa Członkowskie przyjmują te środki, będą one zawierać odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie będzie towarzyszyć ich urzędowej publikacji. Sposoby dokonywania takiego odniesienia określane są przez Państwa Członkowskie.
2. Zgodnie z art. 168 Aktu Przystąpienia z 1994 r. i jego załącznikiem XIX (III), Austria wprowadzi w życie środki niezbędne do zapewnienia zgodności z niniejszą dyrektywą do dnia 1 kwietnia 2002 r.
Artykuł 4
Wejście w życie
Niniejsza dyrektywa wchodzie w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.
Artykuł 5
Adresaci
Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 30 marca 1998 r.