DYREKTYWA KOMISJI 2007/56/WE
z dnia 17 września 2007 r.
zmieniająca załączniki do dyrektyw Rady 86/362/EWG, 86/363/EWG i 90/642/EWG w odniesieniu do najwyższego dopuszczalnego poziomu pozostałości azoksystrobiny, chlorotalonilu, deltametryny, heksachlorobenzenu, joksynilu, oksamylu i chinoksyfenu
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając dyrektywę Rady 86/362/EWG z dnia 24 lipca 1986 r. w sprawie ustalania najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w zbożach i na ich powierzchni (1), w szczególności jej art. 10,
uwzględniając dyrektywę Rady 86/363/EWG z dnia 24 lipca 1986 r. w sprawie ustalania najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego i na ich powierzchni (2), w szczególności jej art. 10,
uwzględniając dyrektywę Rady 90/642/EWG z dnia 27 listopada 1990 r. w sprawie ustalania najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w niektórych produktach pochodzenia roślinnego, w tym owocach i warzywach oraz na ich powierzchni (3), w szczególności jej art. 7,
uwzględniając dyrektywę Rady 91/414/EWG z dnia 15 lipca 1991 r. dotyczącą wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin (4), w szczególności jej art. 4 ust. 1 lit. f),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Zgodnie z dyrektywą 91/414/EWG państwa członkowskie są odpowiedzialne za udzielanie zezwoleń na środki ochrony roślin stosowane do określonych upraw. Takie zezwolenia muszą być udzielane na podstawie oceny wywoływanych przez nie skutków w zakresie zdrowia ludzi i zwierząt oraz ich wpływu na środowisko. Elementy, które należy uwzględnić podczas przeprowadzania ocen, obejmują narażenie użytkowników i osób postronnych oraz wpływ na środowisko lądowe, wodne i powietrzne, jak również wpływ na ludzi i zwierzęta poprzez konsumpcję pozostałości zalegających w uprawach, wobec których je zastosowano.
(2)
Najwyższe dopuszczalne poziomy pozostałości (NDP) odzwierciedlają minimalne ilości pestycydów zużyte w celu zapewnienia skutecznej ochrony roślin, stosowane w taki sposób, aby pozostałości były możliwie jak najmniejsze i mieściły się w granicach dopuszczalnych z toksykologicznego punktu widzenia, zwłaszcza pod względem szacunkowego pobrania z dietą.
(3)
NDP pestycydów objętych dyrektywą 90/642/EWG powinny być poddawane przeglądowi i mogą zostać zmienione w celu uwzględnienia nowych lub zmienionych zastosowań. Informacje na temat nowych lub zmienionych zastosowań zostały przekazane Komisji, co powinno doprowadzić do zmian w poziomach pozostałości azoksystrobiny, chlorotanilu, joksynilu i chinoksyfenu.
(4)
Odnośnie do heksachlorobenzenu Komisja została poinformowana, że ze względu na zanieczyszczenie środowiska pestycyd ten może występować w nasionach dyni, spożywanych jako produkt żywnościowy w niektórych państwach członkowskich, w stężeniach powyżej granicy oznaczalności. W celu ochrony konsumentów przed nadmiernymi pozostałościami heksachlorobenzenu należy zatem dodać „nasiona dyni” do załącznika I do dyrektywy 90/642/EWG oraz ustalić NDP dla nasion dyni.
(5)
W przypadku oksamylu mocą dyrektywy Komisji 2006/59/WE (5) ustalono tymczasowe NDP w dyrektywie 90/642/EWG do czasu przekazania danych z badań. Następnie wpłynęły dane z badań dotyczących oksamylu, po czym poddano je ocenie. Na tej podstawie można potwierdzić tymczasowe NDP oksamylu.
(6)
Również w przypadku deltametryny na mocy dyrektywy 2006/59/WE ustalono tymczasowe NDP w dyrektywach 86/362/EWG, 86/363/EWG i 90/642/EWG do czasu zmiany załącznika III do dyrektywy 91/414/EWG oraz powtórnej rejestracji na poziomie krajowym preparatów zawierających deltametrynę. Dalsza analiza wykazała, że właściwe zbadanie zastosowań deltametryny dozwolonych na poziomie krajowym wymaga więcej czasu. Należy zatem przedłużyć obowiązywanie tymczasowych NDP deltametryny.
(7)
Długotrwałe narażenie konsumentów na działanie tych pestycydów za pośrednictwem produktów spożywczych mogących zawierać pozostałości tych pestycydów zostało oszacowane i ocenione zgodnie z procedurami i praktykami stosowanymi we Wspólnocie, z uwzględnieniem wytycznych opublikowanych przez Światową Organizację Zdrowia (6). W oparciu o wspomniane oceny i oszacowania należy ustalić NDP tych pestycydów, aby zapobiec przekraczaniu akceptowanego dziennego pobrania.
(8)
W przypadku chlorotalonilu i joksynilu, dla których obowiązuje ostra dawka referencyjna, krótkoterminowe narażenie konsumentów za pośrednictwem każdego z produktów spożywczych mogących zawierać pozostałości tych pestycydów zostało oszacowane i ocenione zgodnie z procedurami i praktykami stosowanymi obecnie we Wspólnocie, z uwzględnieniem wytycznych opublikowanych przez Światową Organizację Zdrowia. Uwzględnione zostały opinie Komitetu Naukowego ds. Roślin, w szczególności jego opinie i zalecenia dotyczące ochrony zdrowia konsumentów produktów spożywczych, wobec których stosowane są pestycydy (7). Na podstawie oceny pobrania z dietą, NDP tych pestycydów należy ustalić w taki sposób, aby zapewnić nieprzekraczanie ostrej dawki referencyjnej. W odniesieniu do innych substancji ocena dostępnych informacji wskazuje, że nie jest wymagana ostra dawka referencyjna, a zatem nie jest potrzebna ocena krótkoterminowa.
(9)
NDP powinny być ustalone na poziomie granicy oznaczalności, w przypadkach gdy dozwolone zastosowania środków ochrony roślin nie powodują powstania wykrywalnych poziomów pozostałości pestycydów w produktach spożywczych lub na ich powierzchni, gdy nie występują dozwolone przypadki stosowania, gdy zastosowania dozwolone przez państwa członkowskie nie zostały poparte niezbędnymi danymi lub gdy zastosowania w państwach trzecich powodujące obecność pozostałości w produktach spożywczych, które mogą zostać wprowadzone do obrotu we Wspólnocie, lub na ich powierzchni, nie zostały poparte niezbędnymi danymi.
(10)
Ustalenie lub zmiana tymczasowych NDP na poziomie Wspólnoty nie wyklucza ustalenia przez państwa członkowskie tymczasowych NDP joksynilu i chinoksyfenu zgodnie z art. 4. ust. 1 lit. f) dyrektywy 91/414/EWG i z załącznikiem VI do tej dyrektywy. Uznaje się, że okres czterech lat jest wystarczający na dopuszczenie dalszych zastosowań tych substancji. Tymczasowe wspólnotowe NDP powinny następnie stać się poziomami ostatecznymi.
(11)
Konieczne jest zatem wprowadzenie zmian odnośnie do NDP określonych w dyrektywach 86/363/EWG i 90/642/EWG, aby zapewnić właściwy nadzór i kontrolę zastosowania przedmiotowych środków ochrony roślin oraz w celu ochrony konsumenta. W przypadkach gdy NDP zostały już uprzednio określone w załącznikach do wymienionych dyrektyw, należy je odpowiednio zmienić. Natomiast NDP, których nie określono do tej pory, należy ustalić po raz pierwszy.
(12)
W związku z tym należy odpowiednio zmienić dyrektywy 86/362/EWG, 86/363/EWG i 90/642/EWG.
(13)
Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:
Artykuł 1
W dyrektywie 86/362/EWG wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem I do niniejszej dyrektywy.
Artykuł 2
W dyrektywie 86/363/EWG wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem II do niniejszej dyrektywy.
Artykuł 3
W dyrektywie 90/642/EWG wprowadza się następujące zmiany:
1)
w załączniku I w grupie „4. Nasiona oleiste” dodaje się wpis „Nasiona dyni”;
2)
w załączniku II wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem III do niniejszej dyrektywy.
Artykuł 4
Państwa członkowskie przyjmą i opublikują, najpóźniej do dnia 18 grudnia 2007 r., przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy. Państwa członkowskie niezwłocznie przekażą Komisji tekst tych przepisów oraz tabelę korelacji pomiędzy tymi przepisami a niniejszą dyrektywą.
Państwa członkowskie zaczną stosować te przepisy od dnia 19 grudnia 2007 r.
Przepisy przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez państwa członkowskie.
Artykuł 5
Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Artykuł 6
Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 17 września 2007 r.