Dyrektywa Rady 93/12/EWG
z dnia 23 marca 1993 r.
odnosząca się do zawartości siarki w niektórych paliwach płynnych
RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 100,
uwzględniając wniosek Komisji [1],
we współpracy z Parlamentem Europejskim [2],
uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego [3],
a także mając na uwadze, co następuje:
w celu poprawy jakości powietrza w odniesieniu do ditlenku siarki i innych emisji Wspólnota musi podjąć środki w celu stopniowego zmniejszania zawartości siarki w oleju napędowym używanym do napędzania pojazdów, włączając w to samoloty i statki, oraz do ogrzewania, a także do celów przemysłowych i przemysłu morskiego;
na mocy art. 2 ust. 1 i art. 5 ust. 1 dyrektywy 75/716/EWG [4] przepisy obowiązujące w Państwach Członkowskich ustanawiają wartości dopuszczalne odnoszące się do zawartości siarki w paliwach płynnych; przepisy w poszczególnych Państwach Członkowskich różnią się między sobą;
różnice te zobowiązują wspólnotowe przedsiębiorstwa naftowe do dostosowania maksymalnej zawartości siarki w ich produktach, w zależności od tego, do którego Państwa Członkowskiego je dostarczają; dlatego takie różnice tworzą barierę w handlu tymi produktami, tym samym bezpośrednio wpływając na utworzenie i działanie jednolitego rynku;
ponadto art. 6 dyrektywy 75/716/EWG stanowi, że w świetle wszystkich nowych dostępnych informacji Komisja ma przedstawić Radzie sprawozdanie, któremu będzie towarzyszyć właściwa propozycja w związku z ustanowieniem jednej wartości;
w kolejnych programach działania Wspólnot Europejskich w dziedzinie ochrony środowiska [5] podkreślono znaczenie zapobiegania zanieczyszczeniu powietrza i zmniejszania go;
jakość paliwa odgrywa ważną rolę w zmniejszaniu zanieczyszczenia powietrza przez emisję spalin z pojazdów;
ponadto Wspólnota stała się na mocy decyzji 81/462/EWG [6] Umawiającą się Stroną Konwencji w sprawie transgranicznego zanieczyszczania powietrza na dalekie odległości, w której przede wszystkim przewidziano opracowanie strategii i polityki zmierzającej do ograniczenia i w miarę możliwości stopniowego zmniejszania i zapobiegania zanieczyszczeniu powietrza;
zmniejszanie zawartości siarki w niektórych paliwach płynnych służy realizacji jednego ze wspólnotowych celów, którym jest zachowanie, ochrona i poprawa jakości środowiska naturalnego oraz przyczynienie się do ochrony zdrowia ludzkiego przez naprawianie u źródła szkód wyrządzonych środowisku naturalnemu;
zgodnie z dyrektywą 75/716/EWG kilka Państw Członkowskich ustaliło już wartość 0,2 % wagi;
Państwa Członkowskie muszą podjąć kroki w celu zapewnienia, że stopniowo będą dostępne oleje napędowe do silników wysokoprężnych o maksymalnej zawartości siarki 0,05 % wagi;
w celu osiągnięcia ograniczenia poziomów emisji ustalonych w szczegółowych dyrektywach Wspólnoty zawartość siarki w olejach napędowych do silników wysokoprężnych wprowadzonych do obrotu we Wspólnocie nie może przekraczać 0,2 % wagi od dnia 1 października 1994 r. i 0,05 % wagi od dnia 1 października 1996 r.; Państwa Członkowskie muszą przedsięwziąć właściwe środki do osiągnięcia tego celu;
wzrastające użycie olejów napędowych w pojazdach silnikowych oznacza dalsze wysiłki w odniesieniu do jakości olejów napędowych do silników wysokoprężnych w celu ograniczenia jego negatywnego wpływu na jakość powietrza; ustalenie maksymalnej zawartości siarki w wysokości 0,05 % wagi, które ma być stosowane od dnia 1 października 1996 r. dla olejów napędowych do silników wysokoprężnych, pozostawia zainteresowanym przedsiębiorstwom wystarczający czas na przeprowadzenie wymaganych dostosowań;
inne sposoby użycia olejów napędowych oraz średnich olejów wymagają podjęcia wysiłku w celu zmniejszenia zanieczyszczenia powietrza, a także należy wziąć pod uwagę ich wpływ, uwzględniając poprawę jakości powietrza oraz koszty i korzyści środowiskowe; Komisja powinna przedstawić Radzie, która podejmie w tej sprawie decyzję najpóźniej dnia 31 lipca 1994 r., propozycję wprowadzenia najpóźniej do dnia 1 października 1999 r. niższej wartości dopuszczalnej zawartości siarki oraz ustanowić nowe wartości dopuszczalne dla nafty lotniczej;
nagła zmiana dostaw ropy naftowej, prowadząca do wzrostu średniej zawartości siarki, może z uwagi na dostępną wydajność odsiarczania narazić na niebezpieczeństwo dostawy do konsumentów w Państwie Członkowskim; dlatego wydaje się wskazane zezwolić na to, by Państwo Członkowskie mogło odstąpić pod pewnymi warunkami od wartości dopuszczalnych zawartości siarki ustanowionych w odniesieniu do jego własnego rynku;
wprowadzenie olejów napędowych o niskim poziomie zawartości siarki dla statków pełnomorskich powoduje szczególne problemy techniczne i gospodarcze dla Grecji; ograniczone czasowo odstępstwo na korzyść Grecji nie powinno obniżyć handlu tymi olejami napędowymi, ponieważ greckie przedsiębiorstwa rafineryjne nie pokrywają więcej zapotrzebowania na oleje napędowe i średnie oleje niż wynosi popyt wewnętrzny; wywóz z Grecji do innego Państwa Członkowskiego w celu ostatecznego spalenia musi być zgodny z przepisami dyrektywy stosowanej w tym Państwie Członkowskim; Grecji można przyznać pięcioletni okres odstępstwa przed wprowadzeniem tych olejów napędowych o wymaganej zawartości siarki; okres ten kończy się dnia 30 września 1999 r.;
kontrole na miejscu powinny być przeprowadzane w celu stwierdzenia zwartości siarki w olejach napędowych i w średnich olejach wprowadzanych do obrotu; w tym celu należy przyjąć warunek jednolitej metody opartej na najlepszej dostępnej technologii,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:
Artykuł 1
1. Do celów niniejszej dyrektywy:
a) "olej napędowy" oznacza każdy produkt ropopochodny objęty kodem CN 27100069 lub każdy produkt ropopochodny, który z powodu wartości dopuszczalnych jego destylacji zalicza się do kategorii średnich destylatów przeznaczonych do użycia jako paliwo, gdzie przynajmniej 85 % ilości, włączając straty, destyluje w temperaturze 350 °C;
b) "oleje napędowe do silników wysokoprężnych" oznaczają oleje napędowe używane do napędzania pojazdów określonych w dyrektywie 70/220/EWG [7] oraz w dyrektywie 88/77/EWG [8].
2. Niniejszej dyrektywy nie stosuje się do olejów napędowych:
- zawartych w zbiornikach paliwa statków, samolotów lub pojazdów silnikowych przekraczających granicę między państwem trzecim a Państwem Członkowskim,
- przeznaczonych do przetworzenia przed ostatecznym spaleniem.
Artykuł 2
1. Państwa Członkowskie w celu osiągnięcia ograniczenia poziomów emisji ustanowionych w szczegółowych dyrektywach Wspólnoty zakazują obrotu olejami napędowymi do silników wysokoprężnych we Wspólnocie, jeśli zawartość roztworu siarki, wyrażona siarką (zwana dalej "zawartością siarki"), przekracza:
- 0,2 % wagi od dnia 1 października 1994 r.,
- 0,05 % wagi od dnia 1 października 1996 r.
Państwa Członkowskie podejmują kroki w celu zapewnienia, że oleje napędowe do silników wysokoprężnych określone w pierwszym akapicie o zawartości siarki nieprzekraczającej 0,05 % wagi stopniowo stają się dostępne.
2. Państwa Członkowskie zakazują we Wspólnocie obrotu olejami napędowymi innymi niż lub wykorzystywanymi do celów innych niż te określone w ust. 1, z wyjątkiem nafty lotniczej, od dnia 1 października 1994 r., jeśli zawartość siarki przekracza w nich 0,2 % wagi.
Przed dniem 1 stycznia 1994 r. Komisja wskazuje w sprawozdaniu dla Rady, jaki postęp osiągnięto w kontroli emisji ditlenku siarki. W tym samym czasie przedkłada Radzie, w ogólnych ramach polityki poprawy jakości powietrza, propozycję przejścia do fazy drugiej, zalecając niższe wartości dopuszczalne najpóźniej od dnia 1 października 1999 r. i określając nowe wartości dopuszczalne dla nafty lotniczej.
Rada stanowi większością kwalifikowaną najpóźniej do dnia 31 lipca 1994 r.
3. Jeśli w wyniku nagłej zmiany zaopatrzenia w ropę naftową lub produkty ropopochodne okaże się, że Państwo Członkowskie ma trudności z zastosowaniem wartości dopuszczalnych dotyczących maksymalnej zawartości siarki w oleju napędowym, powiadomi ono o tym fakcie Komisję. Komisja może zezwolić na wyższą wartość dopuszczalną, która będzie stosowana na terytorium danego Państwa Członkowskiego przez okres nieprzekraczający sześciu miesięcy i powiadamia o swojej decyzji Radę. Każde Państwo Członkowskie może w okresie miesiąca zaskarżyć tę decyzję do Rady. Rada, stanowiąc większością kwalifikowaną, może podjąć inną decyzję w okresie dwóch miesięcy.
W drodze odstępstwa Rząd Grecji może do dnia 30 września 1999 r. zezwolić na obrót olejami napędowymi do użycia w przemyśle morskim o zawartości siarki przekraczającej 0,2 % wagi.
Artykuł 3
Żadne Państwo Członkowskie nie może od daty stosowania określonej w art. 2 ust. 1 i 2 zabronić, ograniczyć lub zapobiegać wprowadzeniu do obrotu olejów napędowych na podstawie ich zawartości siarki, jeśli te oleje napędowe są zgodne z wymogami niniejszej dyrektywy.
Artykuł 4
1. Państwa Członkowskie podejmują wszystkie środki niezbędne do kontroli pobierania próbek zawartości siarki w olejach napędowych, które są wprowadzane do obrotu.
2. Metoda odniesienia przyjęta do wyznaczania zawartości siarki w olejach napędowych, które są wprowadzane do obrotu, jest określona metodą ISO 8754. Interpretacja statystyczna wyników kontroli dokonanych w celu wyznaczania zawartości siarki w olejach napędowych wprowadzanych do obrotu przeprowadzana jest zgodnie z normą ISO 4259 (wydanie z 1979 r.).
Artykuł 5
Od dnia 1 października 1994 r. dyrektywę 75/716/EWG zastępuje się niniejszą dyrektywą.
Artykuł 6
Państwa Członkowskie wprowadzą w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy do dnia 1 października 1994 r. i niezwłocznie powiadomią o tym Komisję.
Przepisy przyjęte przez Państwa Członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez Państwa Członkowskie.
Artykuł 7
Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 23 marca 1993 r.