DECYZJA KOMISJI
z dnia 12 października 2006 r.
dotycząca naliczania przez Zjednoczone Królestwo podatku od nieruchomości niemieszkalnych od infrastruktury telekomunikacyjnej w Zjednoczonym Królestwie (C 4/2005 (ex NN 57/2004, ex CP 26/2004)
(notyfikowana jako dokument nr C(2006) 4378)
(Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny)
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
(2006/951/WE)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 88 ust. 2,
uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, w szczególności jego art. 62 ust. 1 lit. a),
po wezwaniu zainteresowanych stron do przedstawienia uwag zgodnie z przepisami wymienionymi powyżej (1) oraz uwzględniając te uwagi,
a także mając na uwadze, co następuje:
I. PROCEDURA
(1)
W dniu 17 lutego 2004 r. Komisja otrzymała skargę firmy Vtesse Networks Ltd („firma Vtesse”), operatora telekomunikacyjnego działającego w Zjednoczonym Królestwie, dotyczącą rzekomego preferencyjnego opodatkowania firmy BT plc („firma BT”), głównego operatora telekomunikacyjnego w Zjednoczonym Królestwie.
(2)
Pismem z dnia 19 stycznia 2005 r. Komisja poinformowała władze Zjednoczonego Królestwa, że podjęła względem odnośnego środka decyzję o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego, określonego w art. 88 ust. 2 Traktatu WE („decyzja o wszczęciu postępowania”). Decyzja Komisji o wszczęciu postępowania została opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej dnia 12 marca 2005 r. (2) Komisja wezwała zainteresowane strony do przedstawienia uwag dotyczących rozpatrywanego środka.
(3)
Po przedłużeniu terminu władze Zjednoczonego Królestwa odpowiedziały na wezwanie do przedstawienia uwag, zawarte w decyzji o wszczęciu postępowania, pismem z dnia 4 kwietnia 2005 r.
(4)
Komisja otrzymała uwagi od następujących zainteresowanych stron:
-
firmy AboveNet Communications UK Ltd („firma AboveNet”), zawarte w piśmie z dnia 29 kwietnia 2005 r.
-
zespołu zadaniowego Altnet, zawarte w piśmie z dnia 2 maja 2005 r.
-
brytyjskiego ośrodka analitycznego Broadband Stakeholders Group, zawarte w piśmie z dnia 13 maja 2005 r.
-
firmy BT, zawarte w piśmie z dnia 18 maja 2005 r.
-
firmy Cable and Wireless Group plc („firma Cable and Wireless”), zawarte w piśmie z dnia 29 czerwca 2005 r.
-
Communications Management Association (Stowarzyszenie Zarządzania Łącznością), zawarte w piśmie z dnia 30 marca 2005 r.
-
firmy Easynet Group Plc („firma Easynet”), zawarte w piśmie z dnia 3 maja 2005 r.
-
firmy Gamma Telecom Ltd, zawarte w piśmie z dnia 1 grudnia 2005 r.
-
firmy Hutchinson Network Services UK Ltd („firma Geo”), zawarte w piśmie z dnia 6 maja 2005 r.
-
firmy Global Crossing Ltd, zawarte w piśmie z dnia 6 maja 2005 r.
-
firmy GVA Grimley, zawarte w piśmie z dnia 27 kwietnia 2005 r.
-
firmy Kingston Communications Plc, zawarte w piśmie z dnia 29 kwietnia 2005 r.
-
firmy NTL Group Ltd, zawarte w piśmie z dnia 29 kwietnia 2005 r.
-
firmy Telewest Broadband Ltd, zawarte w piśmie z dnia 28 kwietnia 2005 r.
-
firmy Thus Plc, zawarte w piśmie z dnia 4 maja 2005 r.
-
UK Competitive Telecommunications Association („stowarzyszenie UKCTA”, Stowarzyszenie Konkurencyjnej Telekomunikacji w Zjednoczonym Królestwie), zawarte w piśmie z dnia 25 kwietnia 2005 r.
-
firmy Vanco Ltd, zawarte w piśmie z dnia 19 kwietnia 2005 r.
-
firmy Viatel (UK) Ltd, zawarte w piśmie z dnia 6 lipca 2005 r.
-
firmy Vtesse, która przedstawiła uwagi i dodatkowe informacje w pismach oraz wiadomościach e-mail z: 28 stycznia 2005 r., 4 lutego 2005 r., 16 lutego 2005 r., 22 lutego 2005 r., 15 marca 2005 r., 29 marca 2005 r., 28 kwietnia 2005 r., 28 lipca 2005 r., 17 sierpnia 2005 r., 2 września 2005 r., 4 listopada 2005 r., 23 listopada 2005 r., 30 listopada 2005 r., 1 grudnia 2005 r., 11 stycznia 2006 r., 19 stycznia 2006 r., 16 marca 2006 r., 20 marca 2006 r. i 8 lipca 2006 r.
-
anonimowe, zawarte w piśmie z dnia 1 lutego 2005 r.
(5)
Komisja przekazała te uwagi władzom Zjednoczonego Królestwa w pismach z: 20 czerwca 2005 r., 4 sierpnia 2005 r. i 9 sierpnia 2005 r., aby zapewnić im możliwość ustosunkowania się. Władze brytyjskie zawarły swoje uwagi w pismach z 10 października 2005 r. i 22 listopada 2005 r.
(6)
W piśmie z dnia 26 lipca 2005 r. Komisja poprosiła brytyjski Urząd ds. Łączności (OFCOM), niezależnego regulatora rynku telekomunikacyjnego w Zjednoczonym Królestwie, o przedstawienie uwag dotyczących decyzji o wszczęciu postępowania. Urząd OFCOM odpowiedział pismem z dnia 21 września 2005 r. Dodatkowe informacje zostały przekazane przez OFCOM w dniach 7 grudnia 2005 r., 6 stycznia 2006 r. i 21 marca 2006 r.
(7)
W dniach 14 lipca 2005 r. i 4 października 2005 r. odbyły się dwa spotkania z przedstawicielami firmy BT, która udzieliła dodatkowych informacji dnia 23 listopada 2005 r. oraz dnia 23 marca 2006 r.
(8)
W dniach 16 marca 2005 r., 9 września 2005 r. oraz 4 lipca 2006 r. odbyły się trzy spotkania z władzami Zjednoczonego Królestwa.
(9)
Komisja wezwała władze Zjednoczonego Królestwa do udzielenia dodatkowych informacji pismem z dnia 26 września 2005 r., na które władze te odpowiedziały pismem z dnia 18 listopada 2005 r. Udzieliły one dodatkowych informacji dnia 23 listopada 2005 r., 23 stycznia 2006 r., 21 lutego 2006 r., 13 marca 2006 r., 21 marca 2006 r., 27 marca 2006 r., 20 kwietnia 2006 r., 2 maja 2006 r., 4 lipca 2006 r. oraz 20 lipca 2006 r.
(10)
Dnia 23 listopada 2005 r. odbyło się spotkanie z firmą Vtesse (stroną skarżącą).
II. SZCZEGÓŁOWY OPIS ŚRODKA
A. Opis środka
(11)
Podatek komunalny od przedsiębiorstw (ang. business rates) to podatek od nieruchomości pobierany w Zjednoczonym Królestwie od nieruchomości niemieszkalnych. Ma on na celu pokrycie części kosztów usług świadczonych przez władze lokalne. Podstawową ustawą dotyczącą opodatkowania podatkiem komunalnym nieruchomości niemieszkalnych w Anglii i Walii jest ustawa o finansowaniu samorządu lokalnego z 1988 r. (Local Government Finance Act 1988, „ustawa LGFA z 1988 r.”). Działanie tego systemu regulują ponadto instrumenty prawne oraz orzecznictwo.
(12)
Nieruchomość wycenianą do celów opodatkowania podatkiem komunalnym nazywa się „mieniem podlegającym opodatkowaniu” (ang. rateable hereditament). Termin ten obejmuje grunty, budynki oraz podlegające opodatkowaniu podatkiem komunalnym wyposażenie techniczne i maszyny. Do zapłaty tego podatku zobowiązana jest osoba użytkująca mienie podlegające opodatkowaniu, tzn. osoba mająca „nadrzędną kontrolę” nad majątkiem, zdefiniowaną w orzecznictwie jako rzeczywiste, wyłączne i trwałe użytkowanie mienia, przynoszące użytkownikowi korzyści komercyjne.
(13)
Stawka podatkowa, mająca zastosowanie w równym stopniu do wszystkich nieruchomości wykorzystywanych do celów działalności gospodarczej, ustalana jest corocznie przez sekretarza stanu i stosowana jest w równym stopniu wobec wszystkich podmiotów. Na rok obrotowy 2004-05 ustalono ją w Anglii na poziomie 45,6 %, a w Walii 45,2 %. Podstawę tego podatku, tzn. wartość podlegającą opodatkowaniu, stanowi wysokość hipotetycznego rocznego czynszu, za który, zgodnie z zasadnymi oczekiwaniami, mienie mogłoby być dzierżawione z roku na rok na podstawie transakcji zawartej na otwartym rynku w określonym dniu wyceny. Pełna ustawowa definicja znajduje się w załączniku 6 do ustawy LGFA z 1988 r. (3)
(14)
Wyceny takiego hipotetycznego czynszu rocznego dokonuje Agencja Urzędu Wyceny (Valuation Office Agency, „agencja VOA”), tj. agencja wykonawcza Urzędu Skarbowego, stanowiąca część rządu centralnego. Co pięć lat przeprowadzane są kolejne wyceny. Dla okresu 1995-2000 wartością podlegającą opodatkowaniu była wysokość hipotetycznego rocznego czynszu za dzierżawę nieruchomości na poziomie takim, jak gdyby nieruchomość była dostępna na rynku w dniu 1 kwietnia 1993 r., zwanym „dniem uprzedniej wyceny”. Dla okresu 2000-2005 dniem uprzedniej wyceny był 1 kwietnia 1998 r., a dla bieżącego okresu 2005-2010 - 1 kwietnia 2003 r. Odstęp czasu między dniem uprzedniej wyceny a dniem, w którym wycena wchodzi w życie, ma na celu umożliwienie agencji VOA dokonanie wyceny w oparciu o dane prawdziwe w dniu uprzedniej wyceny.
(15)
Agencja VOA może wybrać jedną z czterech metod obliczania „wartości podlegającej opodatkowaniu”, tzn. wysokości hipotetycznego czynszu rocznego za dzierżawę mienia, przy czym zgodnie z decyzją o wszczęciu postępowania hierarchia metod jest następująca:
a)
Jeżeli dostępne są bezpośrednie i rzeczywiste dane o wysokości czynszu za dzierżawę mienia, stosuje się metodę wartości czynszowej.
b)
W razie braku bezpośrednich danych o wysokości czynszu za dzierżawę można dokonać porównania z danymi o wysokości czynszu za dzierżawę innego, porównywalnego mienia. Jest to metoda odniesienia do wykazu. Dla wygody zarówno metoda wartości czynszowej, jak i metoda odniesienia do wykazu określane są w niniejszej decyzji mianem „metody wartości czynszowej”, ponieważ obie opierają się na danych rynkowych dotyczących wysokości czynszu.
c)
Metodę przychodów i wydatków stosuje się w przypadku nieruchomości, które są rzadko dzierżawione lub trudne do odtworzenia, zwykle obiektów użyteczności publicznej. Dąży ona do odtworzenia procesu myślowego hipotetycznego dzierżawcy szacującego rentowność przedsięwzięcia komercyjnego wiążącego się z dzierżawą nieruchomości. Oszacowałby on przyszłe przychody i odliczył przyszłe koszty. Od uzyskanej sumy odliczyłby pożądany zwrot, a pozostała kwota odpowiadałaby maksymalnemu czynszowi, jaki gotów byłby płacić z tytułu dzierżawy.
d)
Metoda perspektywy przedsiębiorcy budowlanego bazuje na kosztach odtworzenia nieruchomości wykorzystywanej do celów działalności gospodarczej - hipotetyczny dzierżawca nie byłby skłonny do płacenia za dzierżawę danego mienia czynszu rocznego większego niż koszt, jaki poniósłby z tytułu rocznego oprocentowania sumy kapitału niezbędnej do wybudowania podobnego mienia. Metodę tę stosuje się zwykle w przypadku mienia, które nie jest dzierżawione lub nie przynosi zysków (np. szpitale).
(16)
Podatek komunalny od przedsiębiorstw pobierany jest od infrastruktury telekomunikacyjnej tak samo, jak od innych nieruchomości niemieszkalnych. Regulacje prawne dotyczące wyceny na potrzeby naliczania podatku komunalnego od wyposażenia technicznego i maszyn w Anglii („Valuation for Rating (Plant and Machinery)”) z 2000 r. (4) stanowią, że wyposażenie techniczne i maszyny podlegające opodatkowaniu podatkiem komunalnym jako infrastruktura telekomunikacyjna to „kable, światłowody, przewody, przewodniki lub dowolne układy takich elementów (…), które są wykorzystywane lub przeznaczone do wykorzystania w związku z transmisją sygnałów komunikacyjnych”.
(17)
Nieruchomości telekomunikacyjne podlegają podatkowi komunalnemu od 1855 r. Po prywatyzacji firmy BT w 1984 r. podatek ten nałożono także na jej infrastrukturę, a także na infrastrukturę firmy Mercury Communications, jedynego konkurenta firmy BT w okresie duopolu w latach 80. Początkowo, w okresie 1990-1995, kwotę podatku obliczano, stosując ustalony „wzór standardowy”. Kiedy branżę telekomunikacyjną stopniowo, poczynając od 1992 r., otwarto na konkurencję, podatek nałożono na wszelką infrastrukturę telekomunikacyjną.
(18)
W okresie 1995-2000 agencja VOA stosowała w stosunku do firmy BT metodę przychodów i wydatków. Wycenę tę skorygowano po wynegocjowaniu ugody z firmą BT, która przygotowała własną wycenę z zastosowaniem metody perspektywy przedsiębiorcy budowlanego i odwołała się od pierwotnej wyceny do Trybunału ds. Oszacowań dla Londynu Centralnego (Central London Valuation Tribunal), a następnie do Trybunału Ziemskiego (Lands Tribunal). W 2000 r. firma BT i agencja VOA zawarły ugodę. Wynikiem było porozumienie o ustaleniu podlegającej opodatkowaniu wartości majątku sieciowego firmy BT w roku obrotowym 1995-96 na 445 mln GBP w Anglii i 25 mln GBP w Walii. Przy mnożniku wynoszącym 43,2 % kwota zobowiązań podatkowych firmy BT za ten rok obrotowy wyniosła 203 mln GBP, co stanowiło 2 % odnośnych dochodów rocznych firmy BT.
(19)
Dla okresu 2000-2005 agencja VOA wyceniła majątek firmy BT na poziomie 467 mln GBP w Anglii i 26 mln GBP w Walii. Wycenę tę przeprowadzono z zastosowaniem metody przychodów i wydatków oraz w oparciu o zasady i wartości uzgodnione w czasie ustalania wykazu na 1995 r. Dla okresu 2005-2010 agencja VOA ponownie zastosowała metodę przychodów i wydatków w odniesieniu do sieci firmy BT.
(20)
Z reguły przeglądu wyceny dokonuje się co pięć lat. Niemniej jednak w decyzji o wszczęciu postępowania Komisja zauważyła, że dokonywano kolejnych korekt w dół, odzwierciedlających kurczenie się udziału firmy w rynku telekomunikacji stacjonarnej w Zjednoczonym Królestwie, wynikające z wyraźnego rozszerzania rynku konkurencyjnych sieci telekomunikacyjnych. W decyzji o wszczęciu postępowania stwierdzono, że najwyraźniej nie miały miejsca podobne korekty w górę, odzwierciedlające możliwą rozbudowę lub modernizację sieci.
(21)
Firma Kingston Communications plc („firma Kingston”) jest głównym operatorem telekomunikacyjnym oraz właścicielem jedynej lokalnej sieci dostępowej w regionie Hull. Pod koniec lat 80., podczas prywatyzacji większości publicznych sieci telekomunikacyjnych w Zjednoczonym Królestwie, firma pozostała własnością gminy do czasu, kiedy w 1999 r. jej kapitał zakładowy otwarto dla inwestorów. Rada Miasta Hull pozostaje jedynym liczącym się akcjonariuszem firmy. Firma Kingston była jednym z dwóch operatorów telekomunikacyjnych, wobec których zastosowano wycenę metodą przychodów i wydatków.
(22)
Jednakże firma Kingston jest także właścicielem spółki zależnej, Torch Communications Ltd, która stworzyła światłowodową sieć szkieletową poza obszarem lokalnej sieci dostępowej firmy Kingston (tzn. konurbacją Hull) i eksploatuje tę sieć szkieletową jako odrębna spółka zależna. W związku z tym sieć szkieletową firmy Torch można poddać odrębnej wycenie z zastosowaniem metody wartości czynszowej.
(23)
Firma Vtesse jest stroną skarżącą. Jest ona dostawcą usług typu „światłowody dla przedsiębiorstw”, oferującym detalicznie dzierżawione łącza o wysokiej przepustowości, udostępniane głównie dużym użytkownikom korporacyjnym. Jej oferta bezpośrednio konkuruje z ofertą firmy BT w zakresie łączy dzierżawionych. W celu podłączenia swoich klientów Vtesse dzierżawi tzw. „ciemne włókna” od innych operatorów sieci szkieletowych, do czego dodaje zbudowaną przez siebie infrastrukturę. Dzierżawione od innych podmiotów nieruchomości ujmowane są jako podlegające opodatkowaniu podatkiem komunalnym mienie firmy Vtesse. Agencja VOA postanowiła zastosować wobec tej firmy wycenę metodą odniesienia do wykazu, która jest następnie stosowana za każdym razem, kiedy kolejne włókno zostanie wydzierżawione i uruchomione.
(24)
Na podstawie wzorców odniesienia w postaci faktycznie płaconych opłat z tytułu dzierżawy agencja VOA, stosując metodę wartości czynszowej, ustaliła stawkę roczną dla okresu 2000-2005 w wysokości 1 200 GBP za kilometrową parę włókien światłowodowych w obszarze metropolitalnym Londynu oraz 1 000 GBP za kilometr w pozostałych częściach Zjednoczonego Królestwa. Ponadto w 2001 r. agencja VOA udzieliła dostawcom usług światłowodowych, w przypadku których wyceny mienia dokonano metodą wartości czynszowej, tzw. „ulgi z tytułu nadpodaży”, która oznaczała obniżenie wartości podlegającej opodatkowaniu o 15 % ze skutkiem od dnia 1 kwietnia 2001 r. oraz o 25 % od 1 kwietnia 2002 r. Ulga ta miała odzwierciedlać nadmierne inwestycje w światłowody w okresie boomu telekomunikacyjnego pod koniec lat 90. oraz późniejszą drastyczną redukcję wartości tych składników majątku ze względu na wyraźną nadpodaż. Dodatkowa zniżka w wysokości 10 % dotyczy sieci o długości ponad 3 000 km. Po tych zniżkach wartość czynszowa pary włókien światłowodowych spadła w latach 2002-2004 do 900 GBP za 1 km w obszarze Londynu oraz 750 GBP za 1 km w pozostałych częściach kraju. Dla okresu 2005-2010 wartość czynszową pary włókien ustalono na 600 GBP za 1 km w obszarze Londynu oraz 500 GBP za 1 km w pozostałych częściach Zjednoczonego Królestwa (5). Według firmy Vtesse w okresie 2003-2004 jej zobowiązania podatkowe wynosiły ok. 7 % jej stałych dochodów.
(25)
Co do korekt, to w stosunku do każdego dzierżawionego i aktywowanego włókna stosuje się wycenę metodą odniesienia do wykazu. Firma Vtesse ma obowiązek regularnego informowania agencji VOA o rozbudowie swojej sieci, co umożliwia korektę wyceny jej mienia. Firma Vtesse twierdzi, że w rezultacie za każdym razem, kiedy pozyskuje włókno, aby świadczyć usługi swoim klientom, nakładane na nią zobowiązania podatkowe wynoszą nawet do 20-30 % dochodu z nowej transakcji.
(26)
Wycenę mienia pozostałych operatorów telekomunikacyjnych na rynku przeprowadza się metodą wartości czynszowej, z wyjątkiem operatorów telewizji kablowej, których mienie jest wyceniane na podstawie metody będącej pochodną metody perspektywy przedsiębiorcy budowlanego (6).
B. Powody wszczęcia formalnego postępowania wyjaśniającego
(27)
W swojej decyzji o wszczęciu postępowania Komisja uznała, że sposób zastosowania podatku od nieruchomości wobec firm BT i Kingston może przynosić tym dwóm firmom korzyść. Wydaje się, że odnoszą one korzyści, ponieważ w ich wypadku podstawa opodatkowania jest ograniczona w porównaniu z innymi konkurentami. Świadczy o tym fakt, że firma BT płaciła podatki w kwocie równej ok. 2 % odnośnych dochodów, podczas gdy firma Vtesse i inni konkurenci mogli płacić ok. 7 %, a nawet 20-30 % w oparciu o zasadę przyrostu wartości majątku.
(28)
W decyzji o wszczęciu postępowania wyrażono pogląd, że takie, najwyraźniej dyskryminacyjne, opodatkowanie może być wynikiem zastosowania określonej metody wyceny majątku w stosunku do firm BT i Kingston, podczas gdy wobec innych operatorów telekomunikacyjnych wyceny dokonuje się metodą wartości czynszowej, z wyjątkiem, jak już wspomniano, operatorów telewizji kablowej, w stosunku do których wyceny dokonuje się metodą będącą pochodną metody perspektywy przedsiębiorcy budowlanego. Niejednolitość systemu oraz swoboda decyzyjna, jaką dysponuje agencja VOA w zakresie stosowania przepisów ogólnych do poszczególnych operatorów i którą wykorzystano w kontekście ugody wynegocjowanej z firmą BT, mogły przynieść firmom BT i Kingston szczególne korzyści.
(29)
W decyzji o wszczęciu postępowania zakwestionowano pogląd, że metody wartości czynszowej nie można zastosować do mienia firm BT i Kingston. Zasugerowano natomiast, że opłaty pobierane przez firmę BT z tytułu dzierżawy własnej infrastruktury mogą stanowić wskaźnik dla wyceny sieci. Ponadto działy firmy BT prowadzące działalność detaliczną faktycznie dzierżawią infrastrukturę oraz kupują usługi sieciowe od BT Wholesale Ltd („dział hurtowy firmy BT”), działu firmy BT zajmującego się działalnością hurtową, który zarządza infrastrukturą firmy BT - wewnętrzne ceny transferowe między działami detalicznymi a działem hurtowym firmy BT mogą stanowić podstawę dla oszacowania wartości czynszowej. Co więcej liberalizacja oraz uwolnienie elementów sieci zaowocowały różnorodnością produktów hurtowych mogących stanowić wzorce odniesienia dla wyceny wartości czynszowej różnych elementów infrastruktury sieci firm BT i Kingston. W odniesieniu do argumentu, że nie ma sieci, która byłaby tak rozległa lub zróżnicowana, jak sieć BT, i której wartość czynszowa mogłaby stanowić wzorzec odniesienia, w decyzji o wszczęciu postępowania zaproponowano, że jako wzór odniesienia służyć może opodatkowanie operatorów telewizji kablowej, również działających na rynku telekomunikacyjnym.
(30)
Co do samego zastosowania metody przychodów i wydatków, Komisja zauważyła, że metoda ta polega na oszacowaniu wartości czynszowej odnośnych składników majątku na podstawie dochodów uzyskanych z ich wykorzystania. W związku z tym wynik uzależniony jest od poziomu rentowności wykorzystania składników majątku, co może skutkować wynikami dyskryminującymi operatorów, których majątek wyceniany jest inną metodą. Komisja wyraziła wątpliwość, czy przy zastosowaniu metody przychodów i wydatków wobec firm BT i Kingston dokonywane są niezbędne korekty w celu uwzględnienia faktu, że ich majątek wykorzystywany jest w pełni i w sposób rentowny. Komisja chciała również wiedzieć, w jaki sposób w wycenie mienia firmy BT uwzględniane są obowiązki dotyczące świadczenia usługi powszechnej.
(31)
Ponadto w decyzji o wszczęciu postępowania poddano w wątpliwość metodę dokonywania korekt wartości podlegającej opodatkowaniu. Zauważono, że firma BT wydaje się korzystać z mechanizmu dokonywania korekt w dół tej wartości, przy czym wydaje się, że nie dokonuje się podobnego systematycznego przeglądu warunków rynkowych działania konkurentów. Widoczne nieuwzględnienie wzrostu wartości infrastruktury firmy BT między dwoma pięcioletnimi okresami przeglądu, przy jednoczesnym stopniowym zwiększaniu obciążeń podatkowych konkurentów w związku ze wzrostem wartości ich sieci, wydaje się przynosić korzyść firmie BT.
(32)
Poza tym w decyzji o wszczęciu postępowania podkreślono fakt, że agencja VOA najwyraźniej dysponowała dużą swobodą decyzyjną, pozwalającą jej negocjować ugody. Podkreślono, że ugoda z firmą BT powinna zostać zawarta z poszanowaniem zasady niedyskryminacji i nie powinna prowadzić do bezzasadnej dyskryminacji pozostałych operatorów.
III. UWAGI ZAINTERESOWANYCH STRON
A. Uwagi zainteresowanych stron innych niż firmy BT i Kingston
(33)
Uwagi przedstawione przez zainteresowane strony inne niż firmy BT i Kingston zasadniczo potwierdzają opinię, że sposób zastosowania podatku od nieruchomości wobec firm BT i Kingston może przynosić im korzyść.
(34)
Firma Vtesse zwróciła najpierw uwagę, że po wydaniu przez Trybunał ds. Oszacowań w marcu 1998 r. orzeczenia potwierdzającego, że metoda przychodów i wydatków powinna być stosowana w odniesieniu do sieci firmy BT oraz że w jej przypadku wartość podlegająca opodatkowaniu w Anglii i Walii wynosi 553 mln GBP, firma BT odwołała się od tego orzeczenia do Trybunału Ziemskiego. Zanim odwołanie zostało rozpoznane, firma BT i agencja VOA uzgodniły wycenę na kwotę 470 mln GBP, co stanowi redukcję o 15 % w porównaniu do pierwotnej wyceny. Firma Vtesse sugeruje, że firma BT i agencja VOA uzgodniły ostateczną kwotę, a agencja VOA skorygowała dane liczbowe, dopasowując je do uzgodnionego wyniku.
(35)
Firma Vtesse przedstawiła nowe elementy, wydające się świadczyć, że wartość mienia firmy BT szacowana metodą przychodów i wydatków jest zaniżona. Tak więc zakładając, że wartość podlegająca opodatkowaniu całej sieci firmy BT (7) została przypisana jej sieci światłowodowej (7,3 mln km w 2005 r.), roczna wartość podlegająca opodatkowaniu na 1 km światłowodu wynosiłaby 74 GBP. Według firmy Vtesse liczbę tę należy porównać z roczną wartością podlegającą opodatkowaniu wyliczoną dla innych operatorów telekomunikacyjnych, których mienie jest wyceniane metodą wartości czynszowej i w przypadku których wartość ta wynosi 1 000 i 1 200 GBP na 1 km pary włókien światłowodowych. Podobnie przy założeniu, że wartość światłowodów firmy BT wynosi zero, oraz że firma BT ma 29 mln podłączeń do użytkowników końcowych, roczna opłata z tytułu dzierżawy łącza wynosiłaby 18,57 GBP. Liczbę tę należy porównać z kwotą 122 GBP płaconą corocznie przez operatorów telekomunikacyjnych za dostęp do uwolnionych pętli lokalnych firmy BT (8).
(36)
Firma Vtesse zauważa również, że w 2001 r. firma BT przekazała za kwotę 2,4 mld GBP większą część swojego portfela nieruchomości, zarówno dzierżawionych, jak i własnościowych, na rzecz firmy Telereal, wspólnego przedsiębiorstwa firm Land Securities i Williams Pears Group. Transakcja dotyczyła łącznie 5,5 mln m2. Po zawarciu transakcji w 2001 r. firma BT zapłaciła 190 mln GBP rocznego czynszu za nieruchomości własnościowe oraz 90 mln GBP za dzierżawione. Na podstawie tej transakcji firma Vtesse stwierdza, że firma BT płaci za budynki czynsz wynoszący 35 GBP za 1 m2, podczas gdy według firmy Vtesse w przypadku pozostałych operatorów telekomunikacyjnych obciążenia z tytułu podatku komunalnego wynoszą średnio 115 GBP za 1 m2 nieruchomości komercyjnej. Firma Vtesse twierdzi, że faktyczny czynsz zapłacony firmie Telereal przez firmę BT w 2001 r. za budynki, tzn. 280 mln GBP, stanowił więcej niż 50 % wartości podlegającej opodatkowaniu na ten rok, mimo że większa część tej wartości powinna przypadać na sieć, a nie na budynki. Firma Vtesse wydaje się sugerować, że fakt ten stanowi dowód na zaniżenie wartości wycenianej metodą przychodów i wydatków sieci firmy BT.
(37)
Z uwag przedstawionych przez firmę Vtesse wynika, że rozbieżność między wartością podlegającą opodatkowaniu poszczególnych składników sieci firmy BT a składników sieci pozostałych operatorów telekomunikacyjnych dowodzi, że zastosowanie metody przychodów i wydatków poskutkowało wyceną mienia firmy BT niższą niż wycena, jaką osiągnięto by w przypadku zastosowania metody wartości czynszowej.
(38)
Firma Vtesse dostarcza dalszych elementów służących porównaniu odnośnych obciążeń z tytułu podatku komunalnego od przedsiębiorstw nakładanych na firmę BT i pozostałych operatorów telekomunikacyjnych. Firma Vtesse opowiada się za wskaźnikiem podatek komunalny/przychód, który najwyraźniej w jej przypadku w 2004 r. wynosił 13,46 %. Twierdzi ona, że wskaźnik ten powinien zostać skorygowany w sposób umożliwiający bezpośrednie porównanie z firmą BT. Według firmy Vtesse, jako że większość operatorów ponosi wysokie opłaty międzyoperatorskie oraz ponieważ takie opłaty za połączenia nie odnoszą się do składników ich majątku podlegających opodatkowaniu podatkiem komunalnym, opłaty te powinny być odliczane od przychodów przy obliczaniu wskaźnika podatek komunalny/przychód. Pogląd ten popiera firma Gamma Telecom, która z tych samych względów argumentuje, że najwłaściwszym wskaźnikiem dla porównywania odnośnych obciążeń z tytułu podatku komunalnego jest wskaźnik podatek komunalny/wartość dodana.
(39)
Ponadto firma Vtesse porównała ceny świadczonych przez firmę BT usług typu Wholesale Extension Services (usługi sieciowe działu hurtowego, „WES”) z podatkiem komunalnym, jaki musiałby płacić operator, w stosunku do którego wyceny dokonuje się metodą wartości czynszowej, gdyby aktywował włókna światłowodowe w celu świadczenia usług tego samego rodzaju. Firma Vtesse twierdzi, że zależnie od przepustowości oraz odległości, jakich dotyczą usługi WES, taki operator mógłby płacić podatek komunalny w wysokości do 87 % ceny naliczanej przez firmę BT. Firma Vtesse uważa to za kolejny dowód zaniżonej wyceny sieci światłowodowej firmy BT - gdyby wyceny jej sieci dokonywano tą samą metodą, firma BT powinna naliczać większe opłaty z tytułu usług WES, aby pokryć rzeczywisty koszt podatku komunalnego.
(40)
Firma Vtesse stwierdza również, że wskaźnik podatek komunalny/przychód jest szczególnie wysoki dla nowych podmiotów na rynku, takich jak firma Vtesse. Mocniej ugruntowane na rynku firmy mogą zwiększać obciążenie włókien do maksimum w celu rozłożenia kosztów dzierżawy i opodatkowania na możliwie jak największą liczbę klientów, natomiast w przypadku firmy BT nie zachodzi taka konieczność, ponieważ najwyraźniej nie jest ona opodatkowana krańcowo. Oznacza to, że w przypadku firm o ustalonej pozycji wskaźnik podatek komunalny/przychód zmniejszy się w długim horyzoncie czasowym.
(41)
W odniesieniu do kwestii opodatkowania krańcowego firma Vtesse podkreśla, że niekorzystna sytuacja, w której się znajduje, wynika z faktu, że firma BT jest objęta podatkiem komunalnym jako niepodzielna sieć, natomiast w stosunku do firmy Vtesse opodatkowany jest każdy pojedynczy metr aktywnego włókna światłowodowego. Uważa ona, że jednostką poddawaną analizie powinna być pojedyncza transakcja zawierana na rynku, na którym konkurują firmy Vtesse i BT. Firma Vtesse przytacza dokładniejsze dane dotyczące wpływu tych różnic w opodatkowaniu krańcowym transakcji; powołując się na przykład oferty zapewnienia szkieletowych i dostępowych łączy telekomunikacyjnych przedstawionej przez firmę Kent MAN, firma Vtesse twierdzi, że zobowiązanie podatkowe z tytułu podatku komunalnego nałożonego na tę ofertę wyniosło 16 % jej dochodu. W odniesieniu do tej samej oferty firma Vtesse twierdzi, że firma BT nie została opodatkowana krańcowo lub została opodatkowana na poziomie nie większym niż średnie 2 % dochodu, które najwyraźniej firma BT płaci z tytułu podatku komunalnego. Różnica ta wyjaśniałaby, dlaczego firma Vtesse przegrała w postępowaniu ofertowym z konsorcjum, którego członkiem była firma BT.
(42)
Firma Vtesse zaznacza również, że niedawno firma BT wydzierżawiła ok. 2 000 km magistrali światłowodowej w sieci firmy Geo, jednego z dostawców firmy Vtesse, prawdopodobnie na takich samych warunkach handlowych, jak firma Vtesse. Zdaniem firmy Vtesse należy uznać, że firma BT użytkuje te włókna. Firma Vtesse poddaje w wątpliwość, czy tę rozbudowę sieci firmy BT uwzględniono w wycenie jej mienia, a także zaznacza, że ze względu na dzierżawę włókien od tego samego operatora mienie obu firm powinno zostać wycenione na podobnych zasadach.
(43)
Zespół zadaniowy Altnet, reprezentujący szereg alternatywnych operatorów telekomunikacji stacjonarnej, uważa, że metodę przychodów i wydatków należy stosować jedynie do regulowanych monopoli, w przypadku których nie ma wielu porównywalnych danych o wartości czynszowej. Zespół jest zdania, że agencja VOA dysponowała obszernymi danymi dotyczącymi wartości czynszowej, które umożliwiały wycenę mienia firmy BT metodą wartości czynszowej, takimi jak taryfy za hurtową dzierżawę łączy firmy BT lub jej opublikowane ceny dostępu do pętli lokalnych, które można było wykorzystać do oszacowania wartości czynszowej kabli miedzianych. Zespół zadaniowy uważa także, że zastosowanie metody wartości czynszowej wywołuje efekt narastania obciążeń podatkowych nakładanych na operatorów. Efekt taki nie występuje przy zastosowaniu metody przychodów i wydatków, gdyż wartość infrastruktury ustalana jest z góry, a co za tym idzie decyzja firmy BT o aktywacji dotychczas nieaktywnych włókien pozostaje bez skutków podatkowych. Według zespołu Altnet efekty tych zakłóceń konkurencji pogarsza fakt, że ugoda zawarta przez firmę BT i agencję VOA została przedłużona na dwa okresy wyceny, co zapewniło głównemu operatorowi znaczną przewagę w postaci większego stopnia pewności, podczas gdy firmy, które reprezentuje Altnet, muszą borykać się z kosztownymi i nieuregulowanymi odwołaniami i negocjacjami. Zespół zadaniowy Altnet twierdzi, że na firmę BT przypada 74 % łącznych obciążeń podatkowych w odniesieniu do sieci telekomunikacyjnych, podczas gdy jej udział w rynku to co najmniej 80 %.
(44)
Firma Global Crossing potwierdza, że opodatkowanie w sposób narastający (tzn. od nowo aktywowanych włókien) faworyzuje firmę BT, gdyż kiedy firma Global Crossing aktywuje nowe łącze, jej obciążenia podatkowe wzrastają w odniesieniu do całej długości obwodu, od lokalizacji klienta do głównych węzłów sieci. Firma Global Crossing uważa, że ze względu na niekorzystne opodatkowanie straciła udziały w rynku na rzecz firmy BT.
(45)
Firmy Thus plc i Viatel (UK) Ltd także twierdzą, że stoją w obliczu narastających obciążeń podatkowych wynikających z podłączania nowych lokalizacji klientów do swoich sieci, podczas gdy na ich głównego konkurenta, firmę BT, takie narastające obciążenia podatkowe nie są nakładane. Firma Above Net twierdzi tak samo, zaznaczając, że straciła część udziału w rynku na rzecz firmy BT, być może ze względu na rzekome niższe opodatkowanie firmy BT.
(46)
UKCTA, stowarzyszenie branżowe reprezentujące interesy operatorów komunikacji stacjonarnej konkurujących z firmą BT w zakresie usług transmisji głosu i danych, wyraziło pogląd, że system opodatkowania nieruchomości przejawia poważne braki w zakresie przejrzystości, gdyż cechują go poufne dwustronne umowy zawierane między operatorami sieciowymi a organami podatkowymi. Stowarzyszenie UKCTA uważa, że ugoda zawarta przez firmę BT zapewniła jej dziesięć lat pewności i stabilności, podczas gdy pozostali operatorzy nie mogli korzystać z podobnego stopnia przewidywalności. Stowarzyszenie zauważa, że system opodatkowania nieruchomości ugruntował dominującą pozycję firmy BT, ponieważ została ona opodatkowana w korzystniejszy sposób, co niekorzystnie wpłynęło na zdolność nowych podmiotów na rynku do uczciwej konkurencji, a także ponieważ firma BT, w przeciwieństwie do pozostałych konkurentów, nie musi stawić czoła narastającym w związku z aktywowaniem kolejnych włókien obciążeniom z tytułu podatku komunalnego. Niemniej jednak w odpowiedzi na pytanie Komisji stowarzyszenie UKCTA stwierdziło, że nie jest możliwe określenie wysokości podatku komunalnego, jaki musieliby płacić operatorzy reprezentowani przez Altnet, gdyby ich wyceny dokonano zgodnie z tymi sami zasadami, co w przypadku firmy BT.
(47)
Firma GVA Grimley, świadcząca firmom telekomunikacyjnym usługi konsultacyjne w dziedzinie podatku komunalnego, krytykuje zastosowanie wobec firmy BT mechanizmu korekty, który odzwierciedla zmiany w jej udziale rynkowym i który stosowany jest w sposób nieprzejrzysty. Firma GVA Grimley twierdzi, że w przypadku każdego innego mienia wycenianego metodą przychodów i wydatków normą jest ponowna wycena co pięć lat, bez zastosowania mechanizmu uwzględniającego udział w rynku. Ponadto kwestionuje ona sposób zastosowania mechanizmu korekty uwzględniającej udziały w rynku w stosunku do firmy BT, zaznaczając, że trudno jest stwierdzić, dlaczego podlegająca opodatkowaniu wartość mienia firmy BT miałaby spadać w latach 1995-1999 w kontekście rosnących obrotów i zysków. Ponadto twierdzi ona, że agencja VOA ustaliła podlegającą opodatkowaniu wartość pary uwolnionych kabli miedzianych na ok. 50 GBP, podczas gdy pętle lokalne firmy BT wyceniono na ok. 16 GBP (wartość uzyskana poprzez podzielenie łącznej podlegającej opodatkowaniu wartości mienia firmy BT przez liczbę pętli lokalnych). Rozbieżność ta świadczyłaby o tym, że wartość sieci firmy BT jest zaniżona.
(48)
Niektóre spośród wymienionych już stron, a także inne firmy, takie jak Telewest Broadband, Cable and Wireless czy Easynet, podnoszą inne kwestie związane z podatkiem komunalnym od przedsiębiorstw, które jednakże nie wydają się mieć bezpośredniego związku z faktami opisanymi w decyzji o wszczęciu postępowania. Niektóre z tych firm, przykładowo, niepokoi ewentualne zastosowanie opodatkowania od nieruchomości w kontekście uwolnienia pętli lokalnej. Skarżą się one również, że podatek komunalny ustalony został na zbyt wysokim poziomie (9), co stanowi przeszkodę dla inwestycji, oraz że okres pięciu lat nie współgra ze strukturą i tempem zmian technologicznych w branży telekomunikacyjnej (10). Jedna z firm utrzymuje także, że niektórzy konkurenci nie podlegają opodatkowaniu podatkiem komunalnym (11).
B. Uwagi firm BT i Kingston
(49)
Firma BT wyjaśniła po pierwsze, że wbrew twierdzeniom zawartym w decyzji o wszczęciu postępowania nie ma przyjętej hierarchii metod wyceny, ani nie obowiązuje zasada, że jeżeli dostępne są dane o wartości czynszowej, najbardziej właściwą metodą jest metoda wartości czynszowej. Zastosowanie przez agencję VOA takiej, a nie innej metody podyktowane było charakterem wycenianych nieruchomości oraz dostępnymi danymi. Tak więc agencja VOA nie dysponuje swobodą wyboru metody.
(50)
Pomimo że mienie firmy BT poddawane jest wycenie inną metodą, nie zachodzi dyskryminacja pozostałych podatników - kryterium ustawowe jest takie samo, a wszystkie metody mają na celu ustalenie szacunkowej wysokości hipotetycznego czynszu, za który, zgodnie z zasadnymi oczekiwaniami, nieruchomość wykorzystywana do celów działalności gospodarczej mogłaby być dzierżawiona z roku na rok.
(51)
Firma BT twierdzi, że brakuje dowodów świadczących o tym, jakoby ustalenie wartości podlegającej opodatkowaniu w odniesieniu do mienia firmy BT na takim, a nie innym poziomie przyniosło jej korzyść w postaci podstawy opodatkowania mniejszej w porównaniu z konkurencją. Jedynym przedstawionym przez Komisję dowodem na poparcie tego zarzutu jest porównanie wartości podlegających opodatkowaniu w odniesieniu do obrotów.
(52)
Ponadto firma BT uważa, że agencja VOA słusznie uznała metodę przychodów i wydatków za jedyną właściwą w odniesieniu do wyceny sieci firmy BT, głównie ze względu na brak danych o wartości czynszowej, pozwalających na oszacowanie podlegającej opodatkowaniu wartości mienia firmy BT jako całości. W czasie wycen z 1995 r. i 2000 r. nie były dostępne dane o wartości czynszowej pętli lokalnych (12) ani w skali hurtowej (13).
(53)
Firma BT zaprzecza, jakoby system odwoławczy lub jego zastosowanie w stosunku do BT było tendencyjne. Każdy ma prawo do odwołania oraz możliwość ugody. Wycena sieci firmy BT była przedmiotem odwołania w 1995 r. Ugoda zawarta przed Trybunałem ds. Oszacowań nie była nietypowa i nie świadczy o nadmiernej swobodzie decyzyjnej ze strony agencji VOA - możliwość osiągnięcia ugody nie zwalnia agencji z ustawowego obowiązku ustalenia wartości rocznego czynszu z tytułu hipotetycznej dzierżawy mienia. Według firmy BT niesłuszne jest także twierdzenie, że wycena z 1995 r. posłużyła za podstawę dla ustalenia wartości w 2000 r. i zapewniła firmie BT dziesięć lat pewności - ze względu na opóźnienia w postępowaniu sądowym ugoda dotycząca wyceny z 1995 r. została zawarta dopiero w 2000 r. W rezultacie firma BT poddana była pięcioletniemu okresowi niepewności w odniesieniu do wyceny z 1995 r. Wykaz na 2000 r. uzgodniono w tym samym czasie.
(54)
Firma BT wyjaśniła, że w trakcie okresu pięcioletniego korekty wyceny mogą mieć miejsce w przypadkach „istotnych zmian okoliczności”. Mechanizm korekty uwzględniającej udziały w rynku postrzegano jako efektywny środek odzwierciedlający w ujęciu rocznym efekt netto takich istotnych zmian okoliczności (14).
(55)
Firma BT wyjaśniła, że w związku z tym w decyzji o wszczęciu postępowania Komisji znalazło się mylne stwierdzenie, że nie uwzględniono żadnych wzrostów wartości infrastruktury firmy BT - w rzeczywistości firma BT podlegała korektom zarówno w górę, jak i w dół, w zależności od tego, czy czynniki zwiększające wartość mienia firmy BT przeważały nad czynnikami pomniejszającymi tę wartość (15).
(56)
Według firmy BT system korekt mający zastosowanie do firmy Vtesse wydaje się być oparty na tych samych zasadach, aczkolwiek w inny sposób - nowo zajmowane włókna stają się dodatkową częścią jej mienia i są wyceniane jako jego część. W przypadku firmy Vtesse udział w rynku nie jest odpowiednim środkiem dla oceny zmian w wartości podlegającej opodatkowaniu, ponieważ wszelkie zmiany prawdopodobnie będą niezauważalne ze względu na małe udziały firmy Vtesse w rynku.
(57)
Poza tym jeżeli Komisja miałaby zdecydować, że firma BT otrzymała pomoc państwa, firma BT podnosi, że Komisja nie może zarządzić zwrotu pomocy ze względu na zasadne oczekiwanie ze strony firmy BT, że pomoc taka była zgodna z prawem lub, ewentualnie, że stanowiła pomoc istniejącą.
(58)
Firma Kingston twierdzi, że Komisja nie ustaliła zaistnienia korzyści, ani wykazując, że firmy BT i Kingston odniosły korzyści na skutek selektywnej redukcji obciążeń podatkowych, ani wykazując, że pozostali operatorzy mają do czynienia z wyjątkowym ich zwiększeniem. Zaznacza, że w przypadku firmy Kingston Komisja nie zdaje sobie sprawy, w jaki sposób został na nią nałożony podatek komunalny.
(59)
Firma Kingston uważa, że jedynym dowodem na to, że firmie BT przysporzono korzyści, jest różnica we wskaźniku podatek komunalny/dochód między firmami BT i Vtesse. Niemniej jednak wskaźnik ten jest nieistotny w przypadku podatku od nieruchomości, który nie jest podatkiem od dochodów. Aby wskaźnik taki był istotny, firmy Vtesse oraz Kingston lub BT powinny być podmiotami bezpośrednio porównywalnymi, co nie ma miejsca ze względu na różnice pod względem wielkości, obrotów oraz działalności gospodarczej. Ponadto szacuje ona wskaźnik firmy Vtesse na 0,39 %, podczas gdy jej własny wskaźnik podatek komunalny/dochód wynosi, jak twierdzi, 4,5 % (16).
(60)
Zaprzecza ona, jakoby istnienie różnych metod przynosiło selektywną korzyść firmie Kingston. Jej zdaniem agencja VOA dysponuje pewną swobodą w procesie wyceny, nie jest to jednak swoboda nieograniczona - wybór metody uzależniony jest od charakteru mienia oraz charakteru danych, a ponadto ogranicza go obszerne orzecznictwo. Nie jest możliwe wykazanie, że metoda przychodów i wydatków faworyzuje firmę Kingston lub BT, gdyż metoda wartości czynszowej nie ma do nich zastosowania, natomiast metoda przychodów i wydatków nie ma zastosowania do firmy Vtesse, gdyż jest ona nierentowna.
(61)
Ponadto podnosi ona, że nie wykazano zakłócenia konkurencji ze względu na brak odniesień do pozostałych operatorów konkurujących z firmą Kingston. Tytułem dodatkowej uwagi dotyczącej aspektów prawnych sugeruje ona, że wszelka potencjalna pomoc udzielona poprzez zastosowanie brytyjskiego systemu naliczania podatku komunalnego byłaby pomocą istniejącą.
IV. UWAGI ZJEDNOCZONEGO KRÓLESTWA
(62)
Władze Zjednoczonego Królestwa uważają, że system opodatkowania podatkiem komunalnym jest jednolitym, mającym zastosowanie do wszelkiego mienia niemieszkalnego w Anglii i Walii systemem ustawowym, którego założeniem jest ustalenie wspólnej miary dla oszacowania wartości nieruchomości. Miarą tą jest szacunkowa wysokość czynszu, za który, zgodnie z oczekiwaniami, mienie mogłoby być dzierżawione z roku na rok, przy pewnych ustawowych założeniach dotyczących stanu technicznego mienia oraz warunków takiej hipotetycznej dzierżawy.
(63)
Wartość ta ustalana jest przez agencję VOA, zatrudniającą posiadających kwalifikacje zawodowe rzeczoznawców od wyceny nieruchomości i mającą prawny obowiązek przygotowania swoich ekspertyz w sposób niezależny. Jej decyzje podlegają niezależnej kontroli ze strony Trybunału ds. Oszacowań, a w dalszych instancjach Trybunału Ziemskiego oraz Sądu Apelacyjnego.
(64)
Władze Zjednoczonego Królestwa wyjaśniają ponadto, że w celu ustalenia wysokości takiego hipotetycznego czynszu agencja VOA może użyć kilku różnych metod. Te metody wyceny mają wspólny cel, mianowicie ustalenie wartości hipotetycznej dzierżawy, i powinny wszystkie, jeśli stosuje się je w sposób prawidłowy, dawać te same wyniki. Istnienie różnych metod ma na celu uwzględnienie szerokiego zakresu okoliczności, w jakich stosowany jest podatek. Wybór właściwej metody wyceny nie jest arbitralną decyzją - zależy on od charakteru mienia oraz charakteru dostępnych danych. Tak więc przykładowo, jeżeli w grę nie wchodzi motyw zarobkowy (szpitale, szkoły) użytkowania nieruchomości, metoda przychodów i wydatków nie ma zastosowania i agencja VOA prawdopodobnie uzna, że najwłaściwszą metodą jest metoda perspektywy przedsiębiorcy budowlanego.
4.1 Wybór metody zastosowanej wobec firm BT i Kingston
(65)
Władze Zjednoczonego Królestwa wyjaśniają, że metoda przychodów i wydatków była jedyną metodą dostępną do oszacowania wartości mienia firm BT i Kingston. Twierdzą one, że zespół niezależnych ekspertów agencji VOA (17), który pracował nad oszacowaniem wartości ich mienia, uznał w odniesieniu do wszystkich okresów wyceny, w tym lat 2005-2010, że nie było wystarczających danych, aby można było oszacować podlegającą opodatkowaniu wartość sieci firm BT i Kingston metodą wartości czynszowej. Ustalenie to zostało zaakceptowane przez Trybunał ds. Oszacowań rozpatrujący przedmiotową sprawę (18). Ponadto utrzymują one, że metoda przychodów i wydatków jest jedyną metodą umożliwiającą odzwierciedlenie niepowtarzalnej przewagi wszechobecności, którą posiada firma BT.
(66)
Władze Zjednoczonego Królestwa twierdzą, że metoda wartości czynszowej nie miała zastosowania do firm BT i Kingston. Podkreślają w związku z tym po pierwsze, że kwestia dostępności danych o wartości czynszowej musi być oceniona z perspektywy czasowej przeprowadzenia wyceny. Tak więc, przykładowo, możliwość zastosowania metody wartości czynszowej w okresie 1995-2000 rozpatrywana może być tylko na podstawie informacji dostępnych w „dniu uprzedniej wyceny”, tzn. 1 kwietnia 1993 r. Dlatego też zdaniem władz Zjednoczonego Królestwa strony trzecie oraz Komisja mylnie zakładają, że dostępne obecnie dane rynkowe są istotne dla kwestii, czy wykazy z 1995 r. i 2000 r. mogły zostać przygotowane na podstawie metody wartości czynszowej.
(67)
Dlatego też w odniesieniu do wykazu z 1995 r. pod uwagę mogą być brane jedynie informacje dostępne w 1993 r. W decyzji o wszczęciu postępowania Komisja zaproponowała dwa możliwe źródła danych o wartości czynszowej: czynsz pobierany przez firmę BT z tytułu dzierżawy własnej infrastruktury lub ceny transferowe między działem detalicznym a hurtowym firmy BT. Władze Zjednoczonego Królestwa twierdzą, że w 1993 r. żadne z tych rozwiązań nie było dostępne dla agencji VOA. W 1993 r. firma BT nie wydzierżawiała żadnych znaczących części swojej infrastruktury i nie była zorganizowana w sposób oddzielający działalność detaliczną od hurtowej.
(68)
W odniesieniu do wykazu z 2000 r., opartego na informacjach dostępnych w 1998 r., władze Zjednoczonego Królestwa przyznają, że do tego czasu istniały ograniczone dane o wartości czynszowej sieci światłowodowych, które zaczęto udostępniać operatorom na podstawie tzw. umów o nienaruszalnych prawach korzystania (Indefeasible Rights of Use - IRU). Niemniej jednak dane te były ograniczone i dotyczyły jedynie sieci światłowodowych służących do realizacji usług generujących duży przesył, a zatem były istotne jedynie w stosunku do bardzo ograniczonej części mienia firmy BT. Przyznają także, że w 1998 r. istniały oddzielne działy detaliczny i hurtowy, jednak działalność dostępowa, stanowiąca podstawę działalności firmy BT, prowadzona była na zasadzie kompleksowej, bez transferów do innych działów. Dlatego też do oceny wartości całej sieci firmy BT nie można było wykorzystać płatności transferowych.
(69)
Powyższe uwagi dotyczą też wykazu z 2005 r. Władze Zjednoczonego Królestwa utrzymują także, że wbrew sugestii poczynionej przez zespół zadaniowy Altnet, taryfy za uwolnienie pętli lokalnej nie stanowią danych o wartości czynszowej, na podstawie których można by oszacować wartość mienia firmy BT. Przykładowo, taryfa za hurtową dzierżawę łączy (Wholesale Line Rental - WLR) dostępna była od sierpnia 2002 r. Jest to produkt, który firma BT ma obowiązek udostępniać pozostałym operatorom telekomunikacyjnym i który pozwala im oferować zarówno dzierżawę łączy, jak i rozmowy telefoniczne z klientami poprzez sieć lokalną firmy BT. Niemniej jednak płatność dokonana przez operatora telekomunikacyjnego na rzecz firmy BT nie jest równoważna czynszowi za dzierżawę sieci lokalnej. Jest to opłata za usługę, gdyż firma BT musi zapewnić m.in. konserwację łącza, utrzymanie centrali, billingi oraz badania i rozwój, naprawę awarii, urządzenia typu pair-gain, a także zasilanie. Dlatego też władze Zjednoczonego Królestwa twierdzą, że wbrew założeniom firmy Vtesse i zespołu zadaniowego Altnet płatność ta nie może być traktowana jako czynsz z tytułu dzierżawy łącza w pętlach lokalnych. Do tego samego wniosku dochodzą w odniesieniu do taryfy za rozmowy telefoniczne i usługi dostępowe, która, będąc pierwowzorem taryfy przyjętej dla hurtowej dzierżawy łączy, dostępna była od 1998 r. i obejmowała te same usługi, co hurtowa dzierżawa łączy. Co więcej taryfa firmy BT za hurtową dzierżawę łączy oraz opłata za uwolnienie pętli lokalnej regulowane są przez urząd OFCOM. Taryfy te nie są w związku z tym czynszami otwartego rynku, a zatem niewielkie jest ich znaczenie jako danych o wartości czynszowej (19). Dlatego też agencja VOA twierdzi, że nie posiada danych o wartości czynszowej podstawowych części sieci firm BT i Kingston, tzn. ich lokalnych sieci dostępowych.
(70)
Ponadto władze Zjednoczonego Królestwa wyjaśniły, że dane o wartości czynszowej wykorzystywane przy stosowaniu metody wartości czynszowej w odniesieniu do operatorów telekomunikacyjnych innych niż firmy BT i Kingston nie mogą być wykorzystane do oszacowania wartości mienia tych dwóch firm. Firmy BT i Kingston z jednej strony oraz pozostali operatorzy telekomunikacyjni z drugiej nie są choćby w przybliżeniu porównywalni. Sieci firm BT i Kingston to przede wszystkim lokalne sieci dostępowe, w przypadku firmy BT obsługujące miliony osób, natomiast sieci większości pozostałych operatorów telekomunikacyjnych to przede wszystkim sieci podstawowe obsługujące niewielką liczbą klientów generujących wysokie zyski i duży przesył. Na wartość mienia wpływa szereg czynników, w tym jego funkcja, rozmieszczenie fizyczne, zasięg oraz środowisko regulacyjne, w którym działa. Tak więc biorąc pod uwagę różnice w mieniu oraz brak porównywalności, dane o wartości czynszowej pochodzące od operatorów telekomunikacyjnych, dotyczące na przykład ich sieci światłowodowej, nie mogą być stosowane bezpośrednio do firm BT/Kingston. Z tych samych powodów władze Zjednoczonego Królestwa twierdzą, że wbrew sugestii zawartej przez Komisję w decyzji o wszczęciu postępowania, dane o wartości czynszowej dotyczące firm zajmujących się telewizją kablową nie mogą być stosowane wobec firmy BT ani Kingston.
(71)
W odniesieniu do sugestii, że wartość części mienia firmy BT mogła zostać oszacowana poprzez odniesienie do danych o wartości czynszowej pozyskanych z innych sieci, a wartość pozostałej części metodą przychodów i wydatków, władze Zjednoczonego Królestwa twierdzą, że podejście takie nie było praktyczne. Podejście takie opierałoby się na założeniu, że w sieci firmy BT wydzielone są osobne części dla każdego z rodzajów działalności, w które firma BT jest zaangażowana. Niemniej jednak władze Zjednoczonego Królestwa zauważają, że zgodnie z brytyjskim orzecznictwem w zakresie zastosowania podatku komunalnego od przedsiębiorstw (20) stykające się ze sobą nieruchomości znajdujące się w użytkowaniu tego samego podmiotu, takie jak sieci firm BT i Kingston, muszą być wyceniane jako jedno mienie. Rozdzielenie nieruchomości znajdującej się w użytkowaniu jednego podmiotu spowodowałoby zniekształcenie wyceny, ponieważ suma wartości części nieruchomości rzadko równa jest wartości całości.
(72)
Dokładniej rzecz biorąc, próba rozdzielenia głównej wysokoprzepustowej światłowodowej sieci magistralnej łączy międzymiastowych firmy BT, która stanowi konkurencję dla działalności firmy Vtesse, oraz oszacowania jej wartości podlegającej opodatkowaniu poprzez odniesienie do opłat z tytułu dzierżawy ponoszonych przez pozostałych operatorów telekomunikacyjnych jest niewykonalna. Wynika to z faktu, że ta sama infrastruktura wykorzystywana jest do świadczenia generujących mały przesył usług telefonicznych, zapewnianych przez firmę BT 29 mln użytkowników domowych. Fizycznie niemożliwy jest podział sieci firm BT lub Kingston na samodzielne jednostki, które można oddzielnie dzierżawić i użytkować, a spowodowane jest to ich fizyczną i funkcjonalną integracją.
(73)
W każdym razie nawet gdyby możliwa była wycena odrębnych części mienia firm BT i Kingston oraz wycenienie ich metodą inną niż metoda przychodów i wydatków, pozostałby problem wyceny pozostałości, gdyż metodę przychodów i wydatków można zastosować jedynie w odniesieniu do całości sieci tych firm.
4.2 Zastosowanie metody przychodów i wydatków wobec firm BT i Kingston.
(74)
Władze Zjednoczonego Królestwa przedstawiły szczegółowe wyjaśnienia dotyczące sposobu zastosowania metody przychodów i wydatków do firm BT i Kingston.
(75)
Wyceny dokonują niezależni eksperci zgodnie z ogólnymi zasadami stosowania metody przychodów i wydatków (21). Modelowanie i wynikające z niego obliczenia są skomplikowane, jednakże poniższe ustępy przedstawiają krótki opis sposobu, w jaki wyceny tej dokonano dla okresu 1995-2000.
(76)
W ramach metody przychodów i wydatków uwzględnia się oczekiwane przychody, mające znaczenie dla podlegającego opodatkowaniu podatkiem komunalnym użytkowanego mienia firmy BT, i odlicza się od nich odnośne wydatki. Agencja VOA zleciła wyspecjalizowanym konsultantom (National Economic Research Associates - NERA) opracowanie modelu pozwalającego oszacować przyszłe dochody i koszty operacyjne w okresie pięciu lat, wynikające z użytkowania przez firmę BT ujętego w centralnym wykazie mienia w Anglii i Walii, wraz z resztą sieci w Szkocji i Irlandii Północnej. Władze Zjednoczonego Królestwa przedstawiły zwięzły opis opracowanego przez firmę NERA modelu oraz leżące u jego podstaw arkusze kalkulacyjne dla wycen z 1995 r., 2000 r. i 2005 r.
(77)
Model firmy NERA miał na celu przewidywanie dochodów i kosztów operacyjnych generowanych przez sieć firmy BT na obszarze Zjednoczonego Królestwa, w kontekście hipotezy dotyczącej wyceny na okres pięciu lat. Hipoteza ta przewiduje wydzierżawienie podlegającej opodatkowaniu podatkiem komunalnym części sieci firmy BT na dzień 1 kwietnia 1993 r., ale z uwzględnieniem jej stanu fizycznego, jak i stanu konkurencyjnych sieci oraz reszty środowiska fizycznego na dzień 1 kwietnia 1995 r. Model firmy NERA bazował na rzeczywistych dochodach i kosztach operacyjnych, powstających w roku poprzedzającym dzień uprzedniej wyceny, gdyż byłyby one znane oferentom ubiegającym się o hipotetyczną dzierżawę. Przejrzano dużą liczbę historycznych statystyk w celu zapewnienia elastyczności, którą zastosowano do prognozowania zmian na całym rynku telekomunikacyjnym oraz w należącym do firmy BT udziale w tym rynku w okresie pięciu lat.
(78)
W przypadku firmy BT agencja VOA postanowiła wykorzystać prognozowane koszty i dochody w okresie pięciu lat, zamiast zwykle przyjmowanego okresu rocznego. Władze Zjednoczonego Królestwa wyjaśniły, że w pewnych okolicznościach zastosowanie metody przychodów i wydatków może wiązać się z uwzględnieniem poziomów rentowności w szeregu przyszłych lat, jeżeli zachodzi prawdopodobieństwo, że wyniki z jednego roku nie są typowe dla przyszłości. W przypadku firmy BT agencja VOA zakładała, że z perspektywy dnia uprzedniej wyceny na przyszły wzorzec rentowności wpływ będzie mieć perspektywa większej konkurencji, regulacyjnej kontroli cen, znacznej rozbudowy sieci konkurentów oraz zmiany rodzajów oferowanych usług. Z tych względów podejście bazujące na przewidywanej rentowności w okresie pięciu lat było niezbędne do wyceny czynszu, jaki hipotetyczny dzierżawca, patrząc z perspektywy dnia uprzedniej wyceny, byłby gotów zapłacić za dzierżawę sieci firmy BT w tamtym okresie (22).
(79)
Po określeniu przewidywanych przychodów i kosztów operacyjnych na okres pięciu lat, kolejnym etapem w wycenie metodą przychodów i wydatków jest odliczenie szacunkowych nakładów kapitałowych hipotetycznego dzierżawcy w objętym prognozą okresie pięciu lat, poniesionych z tytułu pozycji niestanowiących części mienia, jednakże koniecznych do uzyskania prognozowanych przychodów. Pozycje te dzielą się na dwie kategorie: a) niepodlegające opodatkowaniu podatkiem komunalnym wyposażenie techniczne i maszyny, które muszą być nabyte w okresie pięciu lat w celu wymiany dotychczasowego wyposażenia bądź innym, oraz b) uzupełnienie sieci o elementy, które nie istnieją na dzień 1 kwietnia 1995 r., ale, według prognoz, mają zostać wprowadzone w okresie pięciu lat.
(80)
Kolejnym krokiem jest przewidywana zmiana w kapitale obrotowym w każdym z pięciu lat okresu objętego prognozą. Roczna zmiana odliczana jest od przychodów pomniejszonych o wydatki i nakłady kapitałowe opisane powyżej. Powstaje w ten sposób podzielne saldo przedstawiające całość czynszu za dzierżawę oraz pożądanych przepływów pieniężnych dzierżawcy. Kolejnym krokiem jest oszacowanie pożądanych przepływów pieniężnych dzierżawcy.
(81)
Oznacza to pożądany zwrot dzierżawcy z jego kapitału na początku roku, skorygowany z uwzględnieniem zmian w kapitale w ciągu roku. Kapitał dzierżawcy w momencie rozpoczęcia hipotetycznej dzierżawy składa się z kapitału obrotowego oraz majątku rzeczowego, czyli niepodlegającego opodatkowaniu podatkiem komunalnym wyposażenia technicznego i maszyn. Zmianę w łącznym kapitale dzierżawcy szacuje się dla każdego roku. Zmiany w wartościach majątku rzeczowego występują każdego roku w rezultacie zmian w kosztach odtworzenia majątku, amortyzacji istniejącego majątku oraz nabywania nowych i wymiany dotychczasowych składników majątku, a zmiany takie prognozuje się na okres pięciu lat.
(82)
Zakłada się, że pożądany zwrot dzierżawcy wynosi 16,2 % w ujęciu nominalnym (23). Jest to szacunkowy średni ważony koszt kapitału firmy BT w ujęciu nominalnym przed opodatkowaniem na dzień 1 kwietnia 1993 r. - odnośny dzień uprzedniej wyceny. W ten sposób oblicza się pożądane przepływy pieniężne dzierżawcy na koniec roku. Ponieważ przychody, wydatki i nakłady kapitałowe ponoszone są przez cały rok, tak samo jak opłaty z tytułu dzierżawy płacone są w ciągu roku, pożądane przepływy pieniężne na koniec roku wyrażane są w ujęciu śródrocznym poprzez zastosowanie dla sześciu miesięcy czynnika wartości bieżącej wynoszącego 16,2 %.
(83)
Pożądane przepływy pieniężne dzierżawcy odlicza się od podzielnego salda, po czym pozostają końcowe przepływy pieniężne dla każdego roku, gdyż takie przepływy pieniężne wynikają z transakcji, jakie miały miejsce przez cały rok. Wartość bieżąca przepływów pieniężnych każdego roku (wynosząca 16,2 %) jest podsumowywana i dzielona przez sumę czynników wartości bieżącej (równającą się pięcioletniemu zakupowi przy 16,2 %).
(84)
Wynik, 700 636 855 GBP, stanowi szacunkową ofertę dzierżawy, na jakiej złożenie mógłby sobie pozwolić hipotetyczny dzierżawca, aby utrzymać wynoszący 16,2 % zwrot z inwestycji kapitałowych, których musiałby z konieczności dokonywać, aby generować przychody, których uzyskanie zakładałaby jego oferta. Przedostatni etap wyceny polega na podziale wynoszącej ponad 700 mln GBP łącznej wartości dla Zjednoczonego Królestwa między Anglię i Walię. Ze względu na brak bezpośrednich danych o ruchu telekomunikacyjnym w każdym z krajów Zjednoczonego Królestwa założono, że podział o największym stopniu prawdopodobieństwa powinien uwzględniać rozkład aktywności gospodarczej w poszczególnych częściach składowych Zjednoczonego Królestwa. Na tej zasadzie 84,4 % łącznej wartości dla Zjednoczonego Królestwa przydzielono Anglii, a 4,2 % Walii.
(85)
Uzyskane dane liczbowe obejmują szereg nieruchomości, których właścicielem lub użytkownikiem jest firma BT, nieujętych jednakże w wykazie centralnym mienia. Możliwa była bezpośrednia wycena tych nieruchomości metodą wartości czynszowej - ich wartość oceniono oddzielnie na 149 167 870 GBP w Anglii i 3 822 485 GBP w Walii. Ostatni etap wyceny polega na odjęciu tych obliczonych oddzielenie wartości podlegających opodatkowaniu w celu uzyskania ostatecznej wartości podlegającej opodatkowaniu dla mienia ujętego w wykazie centralnym, która wynosiła 445 mln GBP w Anglii oraz 25 mln GBP w Walii.
(86)
Tę samą metodę zastosowano dla dwóch kolejnych okresów wyceny, jako podstawę dla okresu 2000-2005 wykorzystując rzeczywiste rachunki firmy BT za rok 1997-98, a dla okresu 2005-2010 - za rok 2002-03. Dla okresu 2000-2005 agencja VOA zastosowała pożądany zwrot dzierżawcy z inwestycji kapitałowych wynoszący 14,25 %, a dla okresu 2005-2010 - wynoszący 12,25 %, przy czym spadek ten odzwierciedla rozwój inflacji.
(87)
Zastosowanie wobec firmy BT metody przychodów i wydatków zaowocowało od 1995 r. następującymi wartościami podlegającymi opodatkowaniu:
Wykaz
Anglia
Walia
1995-2000
445 mln GBP
25 mln GBP
2000-2005
467 mln GBP
26 mln GBP
2005-2010
530 mln GBP
24 mln GBP
(88)
W odniesieniu do konkretnej kwestii wyceny na okres 1995-2000 władze brytyjskie przyznają, że zastosowanie w tym okresie wobec firmy BT metody przychodów i wydatków było przedmiotem ugody, zawartej po ponad pięciu latach postępowania sądowego, a następnie negocjacjach. Agencja VOA ma prawo do zawierania ugód, co jest powszechną praktyką w zastosowaniu podatku od nieruchomości (24). Nie może ona zawrzeć ugody, przyjmując za podstawę wartość niestanowiącą prawidłowej podlegającej opodatkowaniu wartości odnośnego mienia. Władze Zjednoczonego Królestwa podkreślają, że ugoda zawarta z firmą BT potwierdzała, że jej mienie miało być wyceniane metodą przychodów i wydatków raczej niż metodą perspektywy przedsiębiorcy budowlanego, którą firma BT preferowała, i że ustalała wartość podlegającą opodatkowaniu na poziomie znacznie wyższym, niż pożądany przez firmę BT.
(89)
W odniesieniu do przedstawionego przez firmę Vtesse zarzutu, że po wydaniu orzeczenia przez Trybunał ds. Oszacowań (25) agencja VOA i firma BT uzgodniły podlegającą opodatkowaniu wartość sieci firmy BT na poziomie o 15 % niższym od pierwotnej wyceny dokonanej przez agencję VOA, władze Zjednoczonego Królestwa wyjaśniły tę różnicę faktem, że wycena dokonana po wydaniu orzeczenia przez Trybunał ds. Oszacowań była owocem dużo bardziej gruntownej analizy. Przygotowując pierwszą wycenę, która została przedstawiona Trybunałowi ds. Oszacowań, agencja VOA i jej konsultant gospodarczy, firma NERA, nie były w stanie uzyskać pełnych danych o historycznych dochodach firmy BT, cenach, przesyłach i kosztach, w szczególności ze względu na to, że nie dysponowały narzędziami mogącymi skłonić firmę BT do ujawnienia takich informacji. Firma BT odwołała się od odnośnego orzeczenia do Trybunału Ziemskiego. Przesłuchanie przed Trybunałem Ziemskim jest przesłuchaniem od podstaw (26). Ponadto na tym etapie procedury agencja VOA mogła wydawać nakazy ujawnienia informacji i pozyskiwać odnośne informacje od firmy BT. W szczególności w przypadku wyceny z 2000 r. agencja VOA i firma NERA były w stanie pozyskać istotne dane, do których nie miały dostępu w 1997 r., takie jak dane dotyczące pełnej struktury dochodów i kosztów firmy BT w roku 1992-93, jej plan pięcioletni opracowany przed dniem uprzedniej wyceny oraz dane historyczne o wielkości przesyłów, liczbie rozmów telefonicznych i ich cenach oraz cenach i liczbie łączy dzierżawionych. Te nowe informacje wpłynęły na wszystkie główne części wyceny, w tym prognozowane dochody i koszty operacyjne, przyszłe nakłady kapitałowe oraz pożądany zwrot hipotetycznego dzierżawcy.
(90)
Niektóre z tych zmian przyczyniły się do zwiększenia wartości podlegającej opodatkowaniu. Dotyczyło to następujących czynników:
-
Agencja VOA ostatecznie ustaliła pożądany zwrot dzierżawcy na poziomie 12,27 % w ujęciu realnym, zamiast 12,5 %, pierwotnie przyjętych przez Trybunał ds. Oszacowań.
-
Dokonano znaczącej korekty w dół nakładów kapitałowych dzierżawcy na niepodlegające opodatkowaniu podatkiem komunalnym składniki majątku, głównie ze względu na informacje zawarte w planie działalności firmy BT z 1993 r., który nie był dostępny w 1997 r.
-
Jednostkowy koszt zwolnienia pracownika w roku 1992-93 zmniejszono z 50 000 GBP do 33 900 GBP.
(91)
Czynnikiem w największym stopniu przyczyniającym się do zmniejszenia wartości podlegającej opodatkowaniu była zmiana prognozy przyszłych przychodów i kosztów. W porównaniu z prognozami wykorzystanymi w wycenie z 1997 r. wersja po korekcie przewidywała wyższe zyski w pierwszym roku, ale niższe w kolejnych latach. Dokładniej rzecz biorąc, zmiany te można przypisać następującym elementom:
-
Czynnik X w pułapie cenowym (27) w roku 1997-98 zmieniono z -4,5 % na -7,5 %, gdyż zmiana na -4,5 %, która miała miejsce w 1997 r. i została wykorzystana w wycenie z 1997 r., nie mogła być w sposób zasadny przewidziana w dniu uprzedniej wyceny.
-
Prognoza rocznego zmniejszenia dopłaty z tytułu deficytu dostępu na 1 minutę (28) została zwiększona z - 3 % do - 12 %, ponieważ prognoza z 1997 r. nie uwzględniała w sposób wystarczający zmniejszenia deficytu dostępu ze względu na wzrost cen łączy abonenckich szybszy niż wzrost kosztów.
-
W wycenie z 1997 r. agencja VOA i firma NERA założyły, że ceny lądowych łączy dzierżawionych będą rosły wraz z inflacją. Założenia tego nie potwierdziły dane o historycznych cenach łączy dzierżawionych, które następnie udostępniła firma BT, i w kontekście wyceny z 2000 r. założono, że ceny te pozostaną na stałym poziomie.
-
W wycenie z 2000 r. uwzględniono dodatkowe koszty outsourcingu.
(92)
Wspólny wpływ tych czynników oznaczał, że ostateczna wycena była niższa od uzyskanej w wyniku pierwotnych wyliczeń przeprowadzonych przez agencję VOA w 1997 r.
(93)
Ponadto w odniesieniu do podniesionej przez Komisję w decyzji o wszczęciu postępowania kwestii, czy metoda przychodów i wydatków należycie uwzględnia ewentualną nieefektywność i mniejszą rentowność firm, wobec których jest stosowana, władze Zjednoczonego Królestwa odpowiadają, że wycena opiera się na założeniu przeciętnego poziomu efektywności. Jeżeli dostępne dane świadczą o niższym od przeciętnego poziomie efektywności, wyceniający stosujący metodę przychodów i wydatków musi wprowadzić korekty do szacowanych zasadnych przychodów i wydatków. Władze Zjednoczonego Królestwa twierdzą, że dostępne dane wskazują na przeciętny poziom efektywności firmy BT (29) oraz że nie uważano, aby do przygotowania prawidłowej wyceny jej mienia konieczne było dokonywanie jakichkolwiek korekt. W odniesieniu do obowiązku świadczenia usługi powszechnej oraz sposobu jego uwzględnienia w wycenie mienia firmy BT władze Zjednoczonego Królestwa wyjaśniły, że nie dokonano żadnych szczególnych korekt w celu uwzględnienia takiego obowiązku. Koszty obowiązku świadczenia usługi powszechnej zostały włączone w ogólne przewidywane nakłady kapitałowe na rozwój sieci oraz w ogólne koszty operacyjne. Wzrost dochodów wynikający z obsługi klientów w ramach wypełniania takiego obowiązku oraz z popularyzacji marki w związku z jego wypełnianiem, o ile ma miejsce, włączono w przewidywane przychody.
(94)
Podobne, ale znacznie prostsze podejście do metody przychodów i wydatków zastosowano wobec firmy Kingston. Nie opracowano żadnego modelu pozwalającego przewidzieć obroty, jakie mogą wynikać z użytkowania odnośnego mienia w okresie pięciu lat. Powodem jest brak w obszarze konurbacji Hull sieci obsługujących gospodarstwa domowe, konkurencyjnych wobec firmy Kingston, brak konkurencji w zakresie telewizji kablowej oraz mała konkurencja w zakresie łączy komercyjnych. Ze względu na stabilniejszą dla firmy Kingston sytuację na rynku Hull zdecydowano, że nie ma konieczności opracowywania prognoz pięcioletnich.
(95)
Zamiast tego w odniesieniu do okresu 1995-2000 uwzględniono rzeczywiste obroty i koszty operacyjne w trzech latach poprzedzających dzień uprzedniej wyceny i na tej podstawie założono, że hipotetyczny dzierżawca mógł w sposób zasadny spodziewać się zysku netto wynoszącego około 9,5 mln GBP rocznie przed zapłaceniem czynszu. Przyjęto, że pożądany zwrot dzierżawcy wynosi 12,5 % wartości niepodlegających opodatkowaniu podatkiem komunalnym składników majątku (założono, że ich wartość to 64 mln GBP), co daje dochód w wysokości 8 mln GBP do odliczenia od zysku netto. Pozostała kwota 1,5 mln GBP jest dostępna do celów uiszczenia czynszu i została przyjęta jako podlegająca opodatkowaniu wartość mienia firmy Kingston na ten okres. Stosując tę samą metodę i wykorzystując dane liczbowe dostępne w 1998 r. i 2003 r. uzyskano wartości podlegające opodatkowaniu wynoszące, odpowiednio, 5,1 mln GBP dla okresu 2000-2005 oraz 7 mln GBP dla okresu 2005-2010.
4.3 Mechanizm korekty
(96)
Władze Zjednoczonego Królestwa przedstawiły także wyjaśnienia dotyczące mechanizmu korekty zastosowanego wobec firmy BT. Wyjaśniły one, że na mocy załącznika 6 do ustawy LGFA z 1988 r. firmie BT, podobnie jak innym podatnikom, przysługuje prawo do zmiany wartości podlegającej opodatkowaniu, jeżeli w pięcioletnim okresie wyceny nastąpi istotna zmiana okoliczności. Istotną zmianę okoliczności traktuje się jako następującą w dniu uprzedniej wyceny. W przypadku firmy BT istotna zmiana okoliczności zachodzi każdego dnia, ze względu na rozbudowę sieci firmy BT (zwiększenie wartości) lub na rozszerzanie rynku sieci konkurencyjnych (zmniejszenie wartości) (30). Teoretycznie rzecz biorąc, wycena z zastosowaniem metody przychodów i wydatków powinna mieć miejsce co roku, z uwzględnieniem zmian, jakie taka istotna zmiana okoliczności mogłaby spowodować w planie pięcioletnim firmy BT w dniu uprzedniej wyceny. Władze Zjednoczonego Królestwa i firma BT uzgodniły, że zamiast stosować tak skomplikowaną metodę wykorzystają zastępczo metodę korekty, opartą na zmianach w udziale rynkowym firmy BT w porównaniu z jej udziałem rynkowym w roku poprzedzającym wejście w życie wykazu kwot podatku komunalnego i wykorzystującą dane opublikowane przez urząd OFCOM.
(97)
Udział rynkowy obliczano, dzieląc całość wszystkich kategorii odnośnych dochodów firmy BT przez całość wszystkich odpowiadających im kategorii dochodów rynku telefonii stacjonarnej w Zjednoczonym Królestwie. Odnośne kategorie to: a) połączenia lokalne, b) połączenia międzymiastowe, c) połączenia międzynarodowe, d) połączenia na telefony komórkowe, e) inne połączenia, f) podłączanie linii abonenckich, g) dzierżawa linii abonenckich, h) dzierżawa lądowych łączy prywatnych (kategoria ta obejmuje rynek, na którym konkurują firmy BT i Vtesse), i) podłączanie lądowych dzierżawionych łączy prywatnych, j) międzynarodowe prywatne łącza dzierżawione, k) połączenia międzyoperatorskie oraz l) teleks (tylko w wykazie z 1995 r.).
(98)
Udział rynkowy firmy BT w 2000 r. obliczono zatem, wykorzystując w charakterze przykładu wykaz z lat 2000-2005, na 68,47 %. Podlegająca opodatkowaniu wartość jej mienia wynosiła w 2000 r. 467 mln GBP w Anglii oraz 26 mln GBP w Walii. W kolejnym roku udział firmy BT w rynku zmniejszył się do 65,03 %. Wartość podlegającą opodatkowaniu na 2001 r. ustalono zatem na 467 mln GBP x 65,03 %/68,47 % = 443 mln GBP w Anglii oraz 26 mln GBP x 65,03 %/68,47 % = 24,7 mln GBP w Walii. W kolejnym roku dane urzędu OFCOM sugerowały nieznaczną redukcję udziału rynkowego, która jednakże nie doprowadziła do żadnej redukcji podlegającej opodatkowaniu wartości mienia firmy BT. W latach 2003-04 i 2004-05 udział rynkowy firmy BT zwiększył się odpowiednio do 67,6 % i 68,0 %. Po porównaniu ze stanowiącym wzorzec odniesienia udziałem rynkowym z 2000 r. (31) poskutkowało to wartościami podlegającymi opodatkowaniu wynoszącymi odpowiednio 447,5 mln GBP i 450,6 mln GBP (32).
(99)
Metoda ta zaowocowała następującymi wynikami dla okresów 1995-2000 oraz 2000-2005:
Firma BT
Wykaz
Anglia
Walia
1.4.1995
1995
445 mln GBP
25 mln GBP
1.4.1996
1995
412 mln GBP
23 mln GBP
1.4.1997
1995
392 mln GBP
22 mln GBP
1.4.1998
1995
366 mln GBP
20 mln GBP
1.4.1999
1995
347 mln GBP
19 mln GBP
1.4.2000
2000
467 mln GBP
26 mln GBP
1.4.2001
2000
443,5 mln GBP
24,7 mln GBP
1.4.2002
2000
443,5 mln GBP
24,7 mln GBP
1.4.2003
2000
447,5 mln GBP
24,9 mln GBP
1.4.2004
2000
450,6 mln GBP
25,1 mln GBP
(100)
W odniesieniu do okresu 2005-2010 władze Zjednoczonego Królestwa poinformowały, że ze względu na brak dostępnych danych urzędu OFCOM mechanizm korekty zastosowany w dwóch pierwszych okresach zostanie zarzucony (33). Władze Zjednoczonego Królestwa zamierzają, w miejsce dotychczasowego systemu, stosować corocznie pełną metodę przychodów i wydatków, co będzie odzwierciedlać wszystkie zmiany fizyczne, w tym nowo aktywowane włókna, lecz w kontekście warunków gospodarczych występujących w dniu uprzedniej wyceny (34). System ten jest nadal w fazie dopracowywania.
(101)
W przypadku firmy Kingston nie stosowano żadnego mechanizmu korekty. Według władz Zjednoczonego Królestwa nie dokonano żadnych korekt w stosunku do wykazów kwot podatku komunalnego z 1995 r. i 2000 r., ponieważ konkurenci nie zbudowali żadnych sieci w obszarze konurbacji Kingston upon Hull, a zasięg sieci firmy Kingston obejmował już niemal 100 % tego obszaru, więc nie rozbudowywała ona swojej sieci.
4.4 Istnienie korzyści
(102)
Władze Zjednoczonego Królestwa podkreślają po pierwsze, że wszystkie metody wyceny powinny dawać ten sam wynik - hipotetyczny czynsz, jaki płacono by za dzierżawę mienia. Dlatego też fakt, że inne metody wyceny zastosowano do firm BT i Kingston z jednej strony, a inne do pozostałych operatorów telekomunikacyjnych z drugiej strony, nie świadczy, że te pierwsze mogły odnieść korzyści.
(103)
Są one zdania, że istnieją dwa sposoby udowodnienia istnienia selektywnej korzyści:
a)
poprzez wykazanie, że wycena operatorów telekomunikacyjnych innych niż firmy BT i Kingston metodą przychodów i wydatków skutkowałaby wartością podlegającą opodatkowaniu niższą od wartości uzyskanej metodą wartości czynszowej, co oznaczałoby, że metoda przychodów i wydatków jest wadliwa lub systematycznie zaniża wartość;
b)
lub poprzez wykazanie, przy zastosowaniu właściwych i istotnych porównań, że pozostali operatorzy telekomunikacyjni mieli w porównaniu z firmami BT i Kingston nieproporcjonalnie wysoką wartość podlegającą opodatkowaniu.
(104)
Aby dowieść twierdzenia przedstawionego w lit. a), należałoby przeprowadzić wycenę metodą przychodów i wydatków pozostałych operatorów telekomunikacyjnych, aby sprawdzić, czy zastosowanie metody przychodów i wydatków i metody wartości czynszowej daje porównywalne wyniki. Nie dokonał tego żaden z operatorów telekomunikacyjnych i władze Zjednoczonego Królestwa zakładają, że jeżeli rzeczywiście ich sieci wyceniono by niżej metodą przychodów i wydatków, członkowie zespołu zadaniowego Altnet i firma Vtesse podnieśliby ten argument (35). Co do agencji VOA, nie dysponuje ona planami działalności tych operatorów telekomunikacyjnych. Dlatego też nie ma ona możliwości oszacowania oczekiwanych przychodów i wydatków wynikających z użytkowania przez nich sieci, ani ustalenia metodą przychodów i wydatków wysokości czynszu, jaki byliby skłonni płacić za jej dzierżawę.
(105)
W odniesieniu do lit. b) władze Zjednoczonego Królestwa zauważają, że firma Vtesse i Komisja zaproponowały porównanie odsetka przychodów płaconego przez firmę Vtesse z tytułu podatku komunalnego z odsetkiem przychodów płaconym przez firmy BT i Kingston. Władze Zjednoczonego Królestwa po pierwsze twierdzą, że wskaźnik ten nie jest istotny. Podnoszą one, że podatek komunalny to podatek od wartości nieruchomości, nie od przychodów, zysków czy dochodów kapitałowych. Wartość nieruchomości nie jest funkcją obrotów danego posiadacza - dwa przedsiębiorstwa mogą użytkować identyczne nieruchomości, a ich obroty mogą bardzo się różnić, zależnie od charakteru i powodzenia prowadzonej przez nie działalności. Nawet dzierżawcy w tej samej dziedzinie gospodarki mogą mieć drastycznie różne obroty, zależnie od ich wydajności. W związku z tym dochód nie świadczy o wartości czynszu, jaką ustalono by w trakcie „targowania się na rynku”, i niesłuszne jest przykładanie jakiejkolwiek wagi do rzekomej rozbieżności w odsetkach przychodów, jakie płacone są z tytułu podatku komunalnego.
(106)
W każdym razie władze Zjednoczonego Królestwa uważają, że prawidłowe wskaźniki podatek komunalny/przychód (36) dla firm BT i Kingston w Zjednoczonym Królestwie przedstawiały się następująco:
1995-96
2000-01
2005-06
Firma BT
3,0 %
2,7 %
3,6 %
Firma Kingston
1,0 %
4,0 %
3,4 %
(107)
Władze Zjednoczonego Królestwa wyjaśniły, że różnicę między wskaźnikiem określonym przez nie dla firmy BT a wskaźnikiem obliczonym dla firmy BT przez firmę Vtesse (2 %) może tłumaczyć fakt, że firma Vtesse porównała przychody firmy BT w Zjednoczonym Królestwie z podlegającą opodatkowaniu wartością jej sieci w Anglii i Walii. Firma Vtesse nie uwzględniła osobno wycenianych nieruchomości oraz podlegającej opodatkowaniu wartości mienia firmy BT w Szkocji i Irlandii Północnej. Różnicę między wskaźnikami przedstawionymi przez firmę Vtesse i przez władze Zjednoczonego Królestwa może ponadto tłumaczyć fakt, że władze Zjednoczonego Królestwa obliczyły wskaźnik podatek komunalny/przychód, wykorzystując skorygowane wartości dochodów firm BT i Kingston, uwzględniające nieistotne dochody i znormalizowane w sposób odzwierciedlający przewidywane przyszłe tendencje.
(108)
Władze Zjednoczonego Królestwa twierdzą, że w każdym razie gdyby nawet potraktować jako zasadne podejście bazujące na odsetkach przychodów, dane liczbowe przedstawione przez firmę Vtesse i wykorzystane przez Komisję w decyzji o wszczęciu postępowania nie dowodzą istnienia korzyści na rzecz firmy BT. Zauważają one, że przeciwnie, po porównaniu wszystkich operatorów telekomunikacyjnych reprezentowanych przez zespół zadaniowy Altnet jako całości z firmą BT odsetek przychodów wskazuje, że firma BT nie płaci mniej niż firmy reprezentowane przez Altnet. W ostatnim roku obowiązywania wykazu z 2000 r. firma BT reprezentowała ok. 70 % łącznej podlegającej opodatkowaniu wartości mienia wszystkich operatorów telekomunikacji stacjonarnej, ok. 71,6 % dochodów z tytułu połączeń i usług dostępowych oraz mniejszy odsetek dochodów innych rynków stacjonarnych. Według władz Zjednoczonego Królestwa z danych tych wynika, że nie występuje systemowy problem z wyceną na potrzeby sporządzenia wykazów z 1995 r. i 2000 r.
(109)
W odniesieniu do kwestii opodatkowania krańcowego władze Zjednoczonego Królestwa zaprzeczają, jakoby odmienny sposób opodatkowania dodatkowych włókien przynosił jakąkolwiek korzyść firmom BT lub Kingston. O tym, że włókna operatorów telekomunikacyjnych zostają opodatkowane metodą wartości czynszowej, decyduje ich uruchomienie. Nie jest to sposób, w jaki nowe włókna są traktowane w przypadku firm BT i Kingston, w odniesieniu do których stosowana jest metoda przychodów i wydatków.
(110)
Metoda przychodów i wydatków przewiduje przychody i wydatki w ciągu następnych pięciu lat. Włókna niezbędne dla działalności firmy BT przez pięcioletni okres obowiązywania wykazu uwzględniane są przy szacowaniu wartości podlegającej opodatkowaniu, ponieważ przychody z tych włókien ujęte są w wycenie metodą przychodów i wydatków. Podatek komunalny płatny jest zatem z tytułu włókien światłowodowych od daty wejścia w życie wykazu kwot podatku komunalnego, a nie dopiero od dnia ich aktywacji. Fizyczne elementy dodane do mienia firmy BT są ponadto uwzględniane przez mechanizm korekty rocznej, bazujący na zmianach udziałów firmy BT w rynku opisanych w motywach 96-100.
(111)
Władze Zjednoczonego Królestwa przyznają, że metody wyceny z konieczności wymagają różnego podejścia do aktywacji dodatkowych włókien, podkreślają jednak, że ostatecznym wynikiem wyceny w obu przypadkach jest odzwierciedlenie w wartości podlegającej opodatkowaniu wartości, jaką włókna takie mają dla użytkownika.
V. UWAGI URZĘDU OFCOM
(112)
Urząd OFCOM jest niezależnym organem regulacyjnym oraz ds. konkurencji, którego zakres kompetencji obejmuje branże sektora łączności w Zjednoczonym Królestwie. Uwagi władz Zjednoczonego Królestwa zostały przedstawione przez rząd centralny Zjednoczonego Królestwa i nie odzwierciedlają poglądów urzędu OFCOM. W związku z tym w piśmie z dnia 26 lipca 2005 r. Komisja poprosiła urząd OFCOM o przedstawienie uwag dotyczących decyzji o wszczęciu postępowania. Zostały one przekazane przez OFCOM pismem z dnia 21 września 2005 r.
(113)
Urząd OFCOM rozważył zakres, w jakim różnice w metodologii i praktyce mogą mieć wpływ na warunki konkurencji. Urząd doszedł do ogólnego wniosku, że system naliczania podatku komunalnego od nieruchomości niemieszkalnych nie wywiera obecnie niekorzystnego wpływu na warunki konkurencji na rynku telekomunikacyjnym.
(114)
W odniesieniu do wskaźnika podatek komunalny/dochód urząd OFCOM jest zdania, że wskaźnik ten nie jest istotny dla oceny sprawiedliwości systemu opodatkowania podatkiem komunalnym nieruchomości niemieszkalnych. Zwraca on uwagę, że podatek ten ma związek z oczekiwanymi rynkowymi wartościami czynszu za dzierżawę, które w sposób prawdopodobny odzwierciedlają efektywne wykorzystanie majątku. Jeżeli składnik majątku wykorzystywany jest przez firmę w sposób nieefektywny, podatek może pochłaniać znaczną część jej dochodów. Na przykład wskaźnik podatek komunalny/dochód dla sieci światłowodowej może być uzależniony od ilości przesyłanych przez nią danych. Różnice we wskaźniku podatek komunalny/dochód między różnymi firmami mogą zatem świadczyć o różnicach w wartości usług świadczonych przez nie klientom przy wykorzystaniu podobnych, podlegających opodatkowaniu podatkiem komunalnym składników majątku.
(115)
Ponadto urząd OFCOM obliczył wskaźnik podatek komunalny/dochód dla pewnej liczby operatorów telekomunikacyjnych w Zjednoczonym Królestwie:
Zobowiązanie podatkowe za 2005 r. (mln GBP)
Dochody za 2005 r.
(mln GBP)
Podatek komunalny/dochód
( %)
BT
238,31
18,623
1,28
NTL
24,26
1,930
1,26
Telewest
15,49
1,300
1,19
C&W
16,37
1,602
1,02
Kingston
3,35
364
0,92
Energis
3,27
720
0,45
Global Crossing
3,13
270
1,16
Easynet
1,77
78
2,28
Thus
2,41
341
0,71
Your Communication
1,09
186
0,59
Fibernet
1,08
47
2,32
Gamma Telecom
0,46
72
0,63
(116)
Urząd OFCOM obliczył także wskaźnik dla firmy Vtesse na 2003 r. - jedyny rok, za który dostępne były odnoszące się do niej dane liczbowe. Wskaźnik ten wynosił 2,1 %. Z danych tych wynika, że wskaźnik podatek komunalny/dochód jest mocno zróżnicowany i nie odzwierciedla jednoznacznie wielkości dochodów. Urząd OFCOM stwierdził nie tylko, że wskaźnik ten stanowi niewłaściwą metodę oceny sprawiedliwości systemu naliczania podatku komunalnego od nieruchomości niemieszkalnych, ale także że zarzut, jakoby firma BT w porównaniu z jej konkurentami zasadniczo płaciła mniejszą kwotę podatku komunalnego w stosunku do jej dochodów, wydaje się być bezzasadny.
(117)
Urząd OFCOM podkreśla trudność związaną z dokonywaniem właściwych porównań między bardzo różniącymi się między sobą operatorami telekomunikacyjnymi (np. średnia podlegająca opodatkowaniu wartość kilometra magistrali sieci światłowodowej może być bardzo zróżnicowana zależnie od właściwości sieci, której jest częścią, oraz liczby aktywnych włókien na danej linii). Niemniej jednak zaproponował kilka alternatywnych sposobów porównania opodatkowania firmy BT z opodatkowaniem jej konkurentów. Na przykład obliczył wskaźnik wartość podlegająca opodatkowaniu/podłączenie dla firmy BT oraz trzech firm najbardziej do niej podobnych pod względem lokalnej sieci dostępowej, tzn. Kingston, NTL i Telewest. Wszystkie te cztery firmy przede wszystkim zapewniają dostęp lokalny. Mienie firm BT i Kingston wyceniane jest metodą przychodów i wydatków, a NTL i Telewest - metodą pochodną wobec metody perspektywy przedsiębiorcy budowlanego. Wyniki obliczeń przeprowadzonych przez urząd OFCOM przedstawiono w tabeli poniżej. Zdaniem urzędu OFCOM podane wskaźniki wartość podlegająca opodatkowaniu/podłączenie nie różnią się szczególnie u poszczególnych operatorów.
Wartość podlegająca opodatkowaniu/podłączenie
BT
21 GBP
NTL
22 GBP
Telewest
21 GBP
Kingston Communication
26 GBP
(118)
Dlatego też urząd OFCOM doszedł do ogólnego wniosku, że mało jest danych na poparcie argumentu, jakoby obciążenia nałożone na firmę BT z tytułu jakichkolwiek środków były znacznie mniejsze w porównaniu z operatorami światłowodowych sieci szkieletowych.
(119)
Urząd OFCOM zbadał także, czy system naliczania podatku komunalnego wprowadza nieuzasadnioną asymetrię pod względem opodatkowania krańcowego. W odniesieniu do tego zagadnienia urząd zauważa, że metoda przychodów i wydatków bazuje na przewidywanych danych liczbowych dotyczących dochodów i kosztów, dlatego też na poziomie konceptualnym ujmuje wszelkie sieci zbudowane w celu realizacji takich planów działalności. Podstawa obliczeń metodą przychodów i wydatków nie jest ograniczona stanem sieci firmy BT na początku okresu pięcioletniego, lecz odzwierciedla niezbędne zmiany, jakie będą w niej wprowadzane w ciągu kolejnych pięciu lat, przy czym corocznie przeprowadzane są ponowne szacunki, mające na celu uwzględnienie i wycenienie istotnych zmian w mieniu firmy BT. Zdaniem urzędu OFCOM, mimo że narastające opłaty są bardziej odczuwalne dla małych operatorów, gdyż każde aktywowane łącze wiąże się z określonymi dodatkowymi opłatami z tytułu podatku komunalnego, nie oznacza to, że podlegająca opodatkowaniu wartość mienia firmy BT nie uwzględnia kwot wynikających z podobnych zmian. Urząd OFCOM uznał, że nie dysponuje danymi sugerującymi, aby firma BT, w przeciwieństwie do operatorów telekomunikacyjnych, w odniesieniu do których stosuje się metodę wartości czynszowej, nie podlegała dodatkowym obciążeniom z tytułu podatku komunalnego z racji aktywacji nowych włókien. W dłuższym horyzoncie czasowym system wydaje się zapewniać zasadniczo symetryczne wyniki w każdym przypadku, aczkolwiek różnymi środkami i przy niskich poziomach przejrzystości.
VI. OCENA PRAWNA
(120)
Zgodnie z art. 87 ust. 1 Traktatu WE, „wszelka pomoc przyznawana przez państwo członkowskie lub przy użyciu zasobów państwowych w jakiejkolwiek formie, która zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji poprzez sprzyjanie niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów, jest niezgodna ze wspólnym rynkiem w zakresie, w jakim wpływa na wymianę handlową między państwami członkowskimi.” Dlatego też dany środek stanowi pomoc państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 Traktatu WE, jeżeli spełnia następujące cztery kryteria:
-
przynosi selektywną korzyść odbiorcom
-
jest przyznawany przez państwo przy użyciu zasobów państwowych
-
zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji
-
może wpływać na wymianę handlową między państwami członkowskimi.
(121)
Aby ustalić, czy zastosowanie podatku od nieruchomości wobec firm BT i Kingston przyniosło korzyści gospodarcze tym dwóm firmom, Komisja musi przeprowadzić dwutorową analizę:
-
po pierwsze musi ustalić, czy zasady opodatkowania nieruchomości zostały wobec firm BT i Kingston prawidłowo zastosowane oraz, w szczególności, czy uzasadnione i właściwe było zastosowanie metody przychodów i wydatków;
-
musi także rozważyć, czy zastosowanie metody przychodów i wydatków w stosunku do firm BT i Kingston przynosi im korzyść w porównaniu z ich konkurentami wycenianymi metodą wartości czynszowej.
6.1. Właściwe zastosowanie zasad opodatkowania nieruchomości wobec firm BT i Kingston
6.1.1. Wybór metody zastosowanej wobec firm BT i Kingston
(122)
W pierwszej kolejności należy rozważyć kwestię, czy władze Zjednoczonego Królestwa słusznie zastosowały wobec firm BT i Kingston metodę przychodów i wydatków zamiast metody wartości czynszowej, która wydaje się być metodą ogólnie stosowaną w sektorze telekomunikacyjnym. Pytanie brzmi: czy dostępne były wystarczające dane o wartości czynszowej pozwalające wycenić sieci firm BT i Kingston z uwzględnieniem danych o wartości czynszowej za okresy 1995-2000, 2000-2005 i 2005-2010.
(123)
W decyzji o wszczęciu postępowania Komisja zaproponowała, że podstawę dla zastosowania metody wartości czynszowej mogłyby stanowić wewnętrzne ceny transferowe między przedsiębiorstwami detalicznymi firmy BT a jej działem hurtowym, a także czynsze pobierane przez firmę BT z tytułu dzierżawy własnej infrastruktury. Spośród stron trzecich, które przedstawiły swoje uwagi dotyczące decyzji, zespół zadaniowy Altnet zaproponował zapoznanie się z konkretnymi źródłami danych o wartości czynszowej, takimi jak taryfy za hurtową dzierżawę łączy firmy BT lub jej opublikowane ceny uwolnionych pętli lokalnych, które mogłyby zostać wykorzystane do ustalenia wartości czynszowej kabli miedzianych.
(124)
W odniesieniu do tych kwestii władze Zjednoczonego Królestwa i firma BT wyjaśniły, że metody wartości czynszowej nie można zastosować do oszacowania mienia firm BT i Kingston. Po pierwsze, dane, których wykorzystanie zaproponowała Komisja i zespół zadaniowy Altnet, nie były dostępne dla pierwszych dwóch okresów wyceny (tzn. 1995-2000 i 2000-2005). Odnosi się to do taryf za dostęp do pętli lokalnej, które stosowano od 31 maja 2001 r., czy też zbioru przepisowych rachunków odzwierciedlających ceny transferowe za usługi dostępowe firmy BT. Ponadto nawet gdy informacje te były dostępne, na przykład w przypadku ostatniego okresu wyceny 2005-2010, nie były one istotne i nie mogły zostać wykorzystane do wyceny szczególnych pod wieloma względami sieci firm BT i Kingston. Na przykład władze Zjednoczonego Królestwa wyjaśniły, że taryfa za hurtową dzierżawę łączy oraz taryfa za dostęp do pętli lokalnej to opłaty za usługi i zgodnie z istniejącym orzecznictwem w zakresie opodatkowania nieruchomości nie mogą być uznane za dane o wartości czynszowej stosowane do wyceny odnośnych części sieci firmy BT. Ponadto taryfy te są regulowane przez urząd OFCOM i jako takie nie są „czynszami otwartego rynku”. W związku z tym nie można przykładać większej wagi do tych opłat jako danych określających wartość podlegającą opodatkowaniu. Z powyższych względów nie ma rzeczywistych danych rynkowych dotyczących dostępowych części sieci firm BT i Kingston, co jest unikatową właściwością ich sieci.
(125)
Wydaje się także, że nawet gdy dostępne są dane o wartości czynszowej pozyskane od innych operatorów telekomunikacyjnych, na przykład dotyczące włókien światłowodowych, różnice między wykorzystaniem włókien światłowodowych przez takich operatorów a wykorzystaniem ich przez firmy BT i Kingston oznaczają, że takie dane o wartości czynszowej nie są w pełni istotne dla wyceny mienia tych dwóch ostatnich firm. Czynsz za dzierżawę włókna przytoczony przez firmę Vtesse oparty jest na danych rynkowych dotyczących światłowodowych sieci międzymiastowych obsługujących niewielką liczbę klientów generujących wysokie zyski i duży przesył. Sieci firm BT i Kingston to głównie lokalne sieci dostępowe, obsługujące miliony osób w przypadku BT. Ich sieci światłowodowe odgrywają przede wszystkim rolę szkieletu łączącego ze sobą poszczególne pętle lokalne. Z tego względu ich sieci są unikatowe i nie można ich porównywać z żadnymi innymi sieciami w Zjednoczonym Królestwie, w tym tak dużymi, jak sieć firmy Cable & Wireless. Jest prawdą, że część sieci firmy BT może być przez nią wykorzystywana do świadczenia usług konkurencyjnych wobec firmy Vtesse, nie można ich jednak fizycznie i funkcjonalnie oddzielić od całości sieci firmy BT. Dlatego też, ogólnie rzecz biorąc, te dwa typy sieci nie spełniają tej samej funkcji i nie jest prawdopodobne, aby miały tę samą wartość czynszową. Pogląd ten w szczególności potwierdza urząd OFCOM, który zwrócił uwagę, że średnia wartość kilometra magistrali sieci światłowodowej może być bardzo zróżnicowana zależnie od właściwości sieci, do której on należy, a także że topologia sieci podstawowej firmy BT prawdopodobnie jest zupełnie inna niż w przypadku sieci szkieletowej operatora obsługującego rynek korporacyjny.
(126)
Co do możliwości zastosowania metody wartości czynszowej do tych części mienia firm BT lub Kingston, dla których dostępne są dane o wartości czynszowej, oraz metody przychodów i wydatków do reszty, została to wykluczone przez agencję VOA. Powodem jest fakt, że metoda przychodów i wydatków może być stosowana jedynie w stosunku do całości mienia oraz że nie jest możliwe rozdzielenie części mienia tych firm, takich jak ich sieci światłowodowe, gdyż zgodnie z orzecznictwem brytyjskim mienie to musi być poddane wycenie jako całość, ponieważ części te są w pełni zintegrowane z resztą sieci (37).
(127)
Niezależni eksperci agencji VOA uznali zatem, że wobec firm BT i Kingston nie można zastosować metody wartości czynszowej. Wniosek, że wybór metody przychodów i wydatków był prawidłowy, został potwierdzony przez Trybunał ds. Oszacowań (38). Komisja uważa, że nie istnieją dowody świadczące inaczej. Komisja stwierdza zatem, że w rozpatrywanych okresach nie było wystarczających danych o wartości czynszowej, pozwalających na oszacowanie wartości sieci firm BT i Kingston i że w związku z tym zastosowanie metody przychodów i wydatków do oszacowania podlegającej opodatkowaniu wartości ich sieci było uzasadnione.
5.1.2. Właściwe zastosowanie metody przychodów i wydatków wobec firm BT i Kingston
(128)
Następnie należy rozważyć, czy metoda przychodów i wydatków została wobec firm BT i Kingston prawidłowo zastosowana. Zapoznawszy się z poszerzonymi wyjaśnieniami przedstawionymi przez władze Zjednoczonego Królestwa i opisanymi w motywach 74-93, Komisja odnosi wrażenie, że metoda ta została zastosowana w sposób zgodny z ogólnymi zasadami jej stosowania, określonymi w wytycznych Królewskiego Instytutu Rzeczoznawców od Wyceny Nieruchomości dotyczących metody wyceny na podstawie przychodów i wydatków nieruchomości niemieszkalnych (39). Oparcie się na przewidywaniach dotyczących dochodów i kosztów w okresie pięciu lat, jak miało to miejsce w przypadku firmy BT, nie zostało w sposób wyraźny omówione w wytycznych instytutu. Niemniej jednak wytyczne te odnoszą się do szacunkowej przyszłej rentowności w odniesieniu do rozpatrzenia oferty hipotetycznego dzierżawcy w świetle cyklicznych zmian gospodarczych przewidywalnych w dniu uprzedniej wyceny. Ponadto metoda bazująca na spodziewanych przychodach i kosztach w okresie kilku lat wykorzystana została także do oszacowania podlegającej opodatkowaniu wartości mienia operatorów z branży gazowej i energetycznej, dlatego też nie jest właściwa tylko firmie BT. W przypadku firmy BT, ze względu na charakterystyczną dla sektora telekomunikacyjnego perspektywę zwiększonej konkurencji oraz znaczącego rozwoju sieci konkurentów, wykorzystanie prognozowanych dochodów i kosztów za okres pięcioletni stanowi zasadną metodę oszacowania hipotetycznego czynszu, który dzierżawca, mający zasadne perspektywy trwałego użytkowania, byłby gotów płacić za dzierżawę sieci firmy BT. Z drugiej strony stabilność rynku, na którym działa firma Kingston i który cechuje ograniczona konkurencja, stanowiła uzasadnienie dla uznania, że prognoza na pięć lat nie jest konieczna.
(129)
W odniesieniu do szczególnej kwestii ugody dotyczącej okresu 1995-2000 władze Zjednoczonego Królestwa przedstawiły szczegółowe wyjaśnienia dotyczące powodów ustalenia ostatecznej wartości podlegającej opodatkowaniu (445 mln GBP w Anglii, 25 mln GBP w Walii) na poziomie niższym niż wartość podlegająca opodatkowaniu pierwotnie określona przez Trybunał ds. Oszacowań w orzeczeniu z dnia 19 marca 1998 r. (523 mln GBP w Anglii i 30 mln GBP w Walii). Wyjaśnienia te, podsumowane w motywach 88-92, wykazują, że ostateczna obniżona podlegająca opodatkowaniu wartość sieci firmy BT nie została wynegocjowana przez agencję VOA i firmę BT, jak twierdzi firma Vtesse, ale została ustalona poprzez wykorzystanie zrewidowanych i dokładniejszych danych, które zostały ujawnione przez firmę BT w następstwie wydania orzeczenia przez Trybunał ds. Oszacowań i które nie były dostępne w czasie wyceny w 1997 r., a także poprzez wykorzystanie bardziej precyzyjnych metod wyceny w następstwie wydania orzeczenia przez Trybunał ds. Oszacowań.
(130)
W odniesieniu do argumentu podniesionego w decyzji o wszczęciu postępowania należy również zauważyć, że stosując metodę przychodów i wydatków władze Zjednoczonego Królestwa biorą pod uwagę poziom rentowności firmy BT. Jak już wyjaśniono w motywie 93, wycena metodą przychodów i wydatków musi bazować na założeniu średniego poziomu efektywności, a władze Zjednoczonego Królestwa ustaliły, że firma BT spełnia to kryterium. Komisja zauważa także, że odpowiednio uwzględniono obowiązek świadczenia usługi powszechnej, gdyż koszty i dochody wynikające z takich zobowiązań ujęte są w wycenie ogólnej.
(131)
W odniesieniu do mechanizmu korekty bazującego na zmianach w udziałach w rynku, opisanego w motywach 96-99, którego stosowania zaniechano w 2005 r., z otrzymanych informacji wynika, że był to mechanizm korekty ad hoc. Z posiadanej przez Komisję wiedzy wynika, że na mocy załącznika 6 ustawy LGFA z 1988 r. agencja VOA jest ustawowo zobowiązana do zmiany podlegającej opodatkowaniu wartości mienia przedsiębiorstwa, jeżeli nastąpi istotna zmiana okoliczności, a także do uwzględnienia takiej istotnej zmiany okoliczności tak, jak gdyby miała ona miejsce w dniu uprzedniej wyceny. Ze względu na wielkość sieci firmy BT oraz uwarunkowania rynku telekomunikacyjnego, a także coraz szerszy rozwój sieci konkurencyjnych, przyjmuje się, że istotne zmiany okoliczności mają miejsce każdego dnia i dlatego trudno jest je uwzględniać, zwłaszcza w kontekście zastosowania metody przychodów i wydatków. Ten oparty na udziałach w rynku mechanizm ma odzwierciedlać fizyczną rozbudowę sieci firmy BT (która powinna skutkować zwiększaniem się jej udziałów w rynku) oraz rozszerzanie rynku sieci konkurentów (które powinno skutkować zmniejszaniem się udziałów firmy BT w rynku). Dlatego też odnośny mechanizm korekty wydaje się być zasadnym sposobem uwzględniania istotnych zmian okoliczności i mogą go uzasadniać właściwości sieci firmy BT oraz rynków telekomunikacyjnych.
(132)
Zastosowanie mechanizmu korekty doprowadziło do fluktuacji podlegającej opodatkowaniu wartości mienia firmy BT. Na przykład w 1999 r., ostatnim roku okresu wyceny 1995-2000, podlegająca opodatkowaniu wartość mienia firmy BT w Anglii i Walii wynosiła 366 mln GBP. W 2000 r., pierwszym roku okresu 2000-2005, podlegająca opodatkowaniu wartość jej mienia została określona na poziomie 493 mln GBP. Fluktuacje te można wyjaśnić właściwościami podatku od nieruchomości oraz sytuacją gospodarczą sektora telekomunikacyjnego w Zjednoczonym Królestwie (40).
(133)
Należy przede wszystkim przypomnieć, że zgodnie z wymogami ustawowymi w 1995 r. sieć firmy BT została wyceniona odpowiednio do stanu, w jakim istniała fizycznie w dniu 1 kwietnia 1995, jednak przy założeniu, że istniała w takim stanie w warunkach gospodarczych z dnia 1 kwietnia 1993 r. Przyjęto także, że istotne zmiany okoliczności miały miejsce dnia 1 kwietnia 1993 r. W przypadku wyceny z 2000 r. postąpiono w ten sam sposób, uwzględniając jednak założenie, że mienie zostało wydzierżawione w kontekście gospodarczym z dnia 1 kwietnia 1998 r. Dotyczy to także firmy Kingston.
(134)
Oznacza to, że wartość podlegająca opodatkowaniu z 1999 r. to wartość mienia w stanie, w jakim istniało fizycznie w 1999 r., ale w kontekście gospodarczym z 1993 r., tzn. przy poziomach cenowych z 1993 r. oraz na rynku telekomunikacyjnym wielkości, jaką miał on w 1993 r. Jednakże wartość podlegającą opodatkowaniu na kolejny rok, tzn. w 2000 r., obliczono poprzez odniesienie do warunków gospodarczych, poziomów cenowych oraz wielkości rynku telekomunikacyjnego takich, jakimi były one w 1998 r. Podobnie wartość podlegająca opodatkowaniu z 2004 r. ustalona jest poprzez odniesienie do warunków gospodarczych rynku z 1998 r., podczas gdy wycena z 2005 r. ustalona jest poprzez odniesienie do warunków rynkowych z 2003 r. (41)
(135)
Władze Zjednoczonego Królestwa zwróciły uwagę, że warunki gospodarcze w sektorze telekomunikacyjnym w 1993 r., 1998 r. i 2003 r. były zasadniczo inne. Po pierwsze, rynek telekomunikacyjny rozrósł się znacznie między 1993 i 1998 r. oraz między 1998 i 2003 r. Tak więc sieć fizyczną firmy BT w 2000 r. rozpatrywano w warunkach rynku większego niż rynek, w którego warunkach rozpatrywano ją w 1999 r. Oznaczało to oczywiście, że podlegająca opodatkowaniu wartość jej mienia z 2000 r. powinna być prawdopodobnie znacznie wyższa niż w 1999 r. Ponadto w 1993 r. w sektorze telekomunikacyjnym trwał proces otwarcia na bezprecedensową konkurencję, co prawdopodobnie powinno wywrzeć poważny wpływ na pozycję handlową firmy BT. Potwierdza to fakt, że w okresie tym udziały firmy BT w rynku spadły z 87 % do mniej niż 70 %. Przewidywania takie spowodowały obniżenie podlegającej opodatkowaniu wartości mienia firmy BT w każdym roku tego okresu. Natomiast w 1998 r. oczekiwać można było mniejszej konkurencji, co z kolei potwierdzają względnie stabilne udziały firmy BT w rynku, wynoszące w okresie 2000-2005 ok. 70 %. Przewidywania takie prawdopodobnie powinny doprowadzić do wyższej wyceny mienia firmy BT w tym okresie.
(136)
Ponadto najcenniejszymi częściami sieci firm BT i Kingston są ich lokalne sieci dostępowe, których wartość znacząco wzrosła dzięki wykorzystaniu szerokopasmowej technologii DSL. Zmiana ta, której nie można było w pełni przewidzieć w 1993 r., spowodowała zwiększenie wycen sieci firm BT i Kingston i może wyjaśniać, dlaczego ich wyceny wzrosły znacząco w 2000 r. i 2005 r.
(137)
Komisja zauważa także, że możliwość uwzględniania jedynie fizycznych zmian w kontekście gospodarczym właściwym dla dnia uprzedniej wyceny może wyjaśniać, dlaczego podlegająca opodatkowaniu wartość mienia firmy BT zmniejszyła się w czasie obowiązywania wykazów kwot podatku komunalnego z lat 1995-2000 oraz 2000-2005 pomimo faktu, że jej przychody lub zyski były stabilne lub poprawiały się. Takie czynniki, jak rozwój rynku, wyższe poziomy cenowe, zmiany technologiczne lub zmiany struktury popytu, mogące mieć korzystny wpływ na wyniki firmy BT, nie mogą być uwzględniane przez agencję VOA w corocznych korektach wykazu kwot podatku komunalnego.
(138)
Poza tym Komisja zauważa, że nowy system corocznych korekt, który zostanie zastosowany do okresu 2005-2010, nie opiera się już na ewolucji udziałów w rynku, lecz polega na stosowaniu pełnej corocznej wyceny metodą przychodów i wydatków. Władze Zjednoczonego Królestwa stwierdziły, że system ten będzie w pełni odzwierciedlał wszystkie zmiany fizyczne, w tym nowo aktywowane włókna. Niemniej jednak, ponieważ ten system korekt nie został jeszcze w pełni dopracowany, Komisja nie miała możliwości przeanalizowania go i w związku z tym zakres ostatecznych wniosków przedstawionych w artykułach niniejszej decyzji zostanie ograniczony do okresu 1995-2000.
(139)
Komisja stwierdza, że władze Zjednoczonego Królestwa zastosowały wobec firm BT i Kingston odpowiednią metodę wyceny oraz że stosując metodę przychodów i wydatków wobec firm BT i Kingston władze Zjednoczonego Królestwa przestrzegały ogólnych zasad jej stosowania.
6.2. Czy metoda przychodów i wydatków przynosi korzyść w odniesieniu do metody wartości czynszowej?
6.2.1. Czy metoda przychodów i wydatków skutkuje ogólnie zaniżoną wyceną sieci firm BT i Kingston?
(140)
Następnie należy rozważyć, czy zastosowanie metody przychodów i wydatków w stosunku do firm BT i Kingston przynosi im korzyść w porównaniu z ich konkurentami, których mienie zostało wycenione metodą wartości czynszowej. Pytanie brzmi: czy jest prawdopodobne, że zastosowanie różnych metod może skutkować wynikiem innym, niż gdyby wycenę tych firm przeprowadzono z zastosowaniem tej samej metodologii. Zgadzając się z uwagami przedstawionymi przez władze Zjednoczonego Królestwa, Komisja jest zdania, że istnienia korzyści w odniesieniu do firm BT i Kingston można by dowieść następującymi sposobami:
a)
wykazując, że zastosowanie metody wartości czynszowej wobec firm BT i Kingston jest możliwe i skutkowałoby wyższą wartością podlegającą opodatkowaniu, niż wartość uzyskana z zastosowaniem metody przychodów i wydatków, lub
b)
wykazując, że zastosowanie metody przychodów i wydatków wobec innych operatorów telekomunikacyjnych jest możliwe i skutkowałoby systematycznie niższą wartością podlegającą opodatkowaniu, niż wartość uzyskana z zastosowaniem metody wartości czynszowej, lub
c)
wykazując, przy zastosowaniu właściwych i istotnych porównań, że na pozostałych operatorów telekomunikacyjnych, do których zastosowano metodę wartości czynszowej, nałożono w porównaniu z firmami BT i Kingston większe obciążenia podatkowe.
(141)
Wykazanie istnienia ewentualnej korzyści odniesionej przez firmy BT i Kingston zgodnie z rozumowaniem przedstawionym w lit. a) zakłada, że metoda wartości czynszowej ma zastosowanie do firm BT i Kingston. Z powodów wyjaśnionych w motywach 124-127 nie ma wystarczających danych o wartości czynszowej, aby możliwe było oszacowanie podlegającej opodatkowaniu wartości ich mienia. W rezultacie Komisja stwierdza, że nie jest możliwe ustalenie, czy podlegające opodatkowaniu wartości mienia firm BT i Kingston byłyby wyższe, gdyby zastosowano wobec nich metodę wartości czynszowej.
(142)
Wykazanie odniesienia korzyści przez firmy BT i Kingston zgodnie z rozumowaniem przedstawionym w lit. b) wiązałoby się z zastosowaniem metody przychodów i wydatków do reprezentatywnej grupy operatorów telekomunikacyjnych, których mienie zostało wycenione metodą wartości czynszowej. Komisja sama nie jest w stanie dokonać tych wycen. Agencja VOA wyjaśniła, że niedysponując planami działalności tych firm, nie może dokonać wycen metodą przychodów i wydatków. Zauważono także, że żadna ze stron trzecich nie przedstawiła dowodów na to, że zastosowanie metody przychodów i wydatków poskutkowałoby niższą wyceną jej mienia; w przedstawionych przez siebie uwagach stowarzyszenie UKCTA zaznaczyło, że nie jest w stanie obliczyć, jakie kwoty płaciliby jego członkowie z tytułu podatku komunalnego obliczonego metodą przychodów i wydatków.
(143)
Na podstawie powyższych rozważań Komisja musi zatem stwierdzić, że metody wskazanej w lit. b) nie można użyć do wykazania istnienia potencjalnej korzyści odniesionej przez firmy BT i Kingston.
(144)
Metoda wskazana w lit. c) polega na wykorzystaniu istotnych porównań w celu ustalenia, czy obciążenia podatkowe nałożone na firmy BT i Kingston są zaniżone wskutek zastosowania metody przychodów i wydatków. Metodę tę zaproponowała Komisja w decyzji o wszczęciu postępowania - według dostępnych wówczas informacji firma BT płaciła z tytułu podatku od nieruchomości kwotę równą 2 % jej przychodów, podczas gdy firma Vtesse płaciła dwu- lub trzykrotnie więcej.
(145)
Tytułem wstępnej uwagi dotyczącej wykorzystania i zastosowania wskaźnika podatek komunalny/przychód Komisja zaznacza, że zgodnie z uwagami przedstawionymi przez firmę Vtesse dochody operatorów telekomunikacyjnych powinny zostać skorygowane w sposób umożliwiający bezpośrednie porównanie wskaźnika podatek komunalny/przychód firmy BT ze wskaźnikami innych operatorów telekomunikacyjnych. Firma Vtesse twierdzi, że większość operatorów ponosi wysokie opłaty międzyoperatorskie na rzecz firmy BT oraz że opłaty te nie mają związku z podlegającymi opodatkowaniu podatkiem komunalnym składnikami majątku tych operatorów, a zatem nie powinny być wykorzystywane przy porównywaniu obciążeń z tytułu podatku komunalnego.
(146)
Argumentu tego nie można przyjąć. Porównywane wskaźniki powinny odnosić podatek komunalny do przychodów brutto albo do przychodów netto. Podejście „w pół drogi” proponowane przez firmę Vtesse, polegające na odliczeniu niektórych szczególnych kosztów, takich jak opłaty międzyoperatorskie, a innych nie, nie wydaje się właściwe. Po pierwsze, nie jest właściwe twierdzić, tak jak firma Vtesse, że opłaty międzyoperatorskie nie mają związku z podlegającymi opodatkowaniu podatkiem komunalnym składnikami majątku danego operatora - przeciwnie, opłaty te są niezbędne dla zainicjowania i zakończenia niektórych połączeń przenoszonych przez jego sieci i dlatego mają bezpośredni związek z eksploatacją takich sieci. Po drugie, opłaty te mają bezpośredni wpływ na hipotetyczny czynsz, jaki ewentualny dzierżawca byłby gotów płacić za dzierżawę danej sieci, gdyż stanowią one część kosztów ponoszonych w związku z korzystaniem z takiej sieci. Ponadto takie opłaty międzyoperatorskie stanowią także ważną część dochodu firmy BT i w rezultacie skutkują podniesieniem podlegającej opodatkowaniu wartości mienia firmy BT. Ponieważ opłaty te wpływają na wartość hipotetycznego czynszu za dzierżawę oraz podlegającą opodatkowaniu wartość mienia wszystkich odnośnych operatorów telekomunikacyjnych, nie można uzasadnić odliczenia ich od dochodów osiąganych przez operatorów telekomunikacyjnych przy dokonywaniu właściwych porównań ich wskaźników podatek komunalny/dochód.
(147)
W odniesieniu do kwestii istotności wskaźnika podatek komunalny/przychód Komisja zauważa, że zdaniem agencji VOA i urzędu OFCOM wskaźnik ten nie ma znaczenia dla oceny obciążeń z tytułu podatku komunalnego, nakładanych na poszczególnych operatorów. W świetle ich uwag i zastrzeżeń Komisja może zgodzić się, że wskaźnik ten nie jest właściwym narzędziem oceny sprawiedliwości systemu opodatkowania podatkiem komunalnym, który stanowi podatek od wartości nieruchomości, a nie od przychodów ani wartości dodanej (42). W szczególności zgodnie z podniesionym przez urząd OFCOM argumentem wydaje się, że wskaźnik ten będzie różnił się odpowiednio do wartości usług świadczonych przez operatorów klientom za pośrednictwem podobnych podlegających opodatkowaniu podatkiem komunalnym składników majątku oraz do efektywności wykorzystania ich majątku. Dlatego też Komisja stwierdza, że wskaźnik ten w najlepszym przypadku ma wartość orientacyjną i nie można z niego wyciągać definitywnych wniosków.
(148)
Ponadto nawet uwzględnienie tego wskaźnika nie pozwala na wyciągnięcie żadnych użytecznych wniosków. Zgodnie z danymi liczbowymi przedstawionymi przez urząd OFCOM, dotyczącymi dwunastu operatorów telekomunikacyjnych, wskaźnik podatek komunalny/przychód waha się od 0,59 % w przypadku firmy Your Communication do 2,32 % w przypadku firmy Fibernet, przy czym firma BT ma wskaźnik wynoszący 1,28 %, a firma Kingston 0,92 %. Wydaje się, że ani firma BT, ani firma Kingston nie płacą z tytułu podatku komunalnego części swoich dochodów znacząco mniejszej, niż większość pozostałych operatorów telekomunikacyjnych. W odniesieniu do tego zagadnienia należy także zauważyć, że panuje pewna różnica zdań co do obliczania wskaźnika podatek komunalny/przychód firmy Vtesse. Firma Vtesse twierdzi, że w 2004 r. wynosił on 13,46 %. Liczba ta oparta była na wartości podlegającej opodatkowaniu wynoszącej 429 000 GBP (implikującej zobowiązanie podatkowe w wysokości 195 624 GBP) oraz „stałych dochodach” na poziomie 1 453 146 GBP. Niemniej jednak według władz Zjednoczonego Królestwa podlegająca opodatkowaniu wartość mienia firmy Vtesse w 2004 r. została później obniżona do 145 000 GBP (zobowiązanie podatkowe w wysokości 66 120 GBP), gdyż wydawało się, że w rzeczywistości nie użytkowała ona mienia w Hounslow, wycenionego na 284 000 GBP. Co więcej, z raportu i sprawozdania finansowego firmy Vtesse za rok zakończony dnia 31 grudnia 2004 r. wynika, że jej łączny obrót w 2004 r. wyniósł 4 744 228 GBP. Na podstawie jej łącznego obrotu, stanowiącego liczbę wykorzystaną przez urząd OFCOM do przeprowadzenia porównań w przypadku innych operatorów telekomunikacyjnych, wskaźnik podatek komunalny/obrót firmy Vtesse w 2004 r. spadł do 1,4 % lub 2,2 %, jeżeli doliczyć podatek komunalny zapłacony przez firmę Vtesse od jej lokali biurowych, które wyceniane są osobno. Dane te są bardziej zgodne z wnioskami urzędu OFCOM, który uznał, że w 2003 r. firma Vtesse zapłaciła tytułem podatku komunalnego 2,1 % swoich dochodów. Na podstawie tych danych liczbowych nie można wskazać żadnej wyraźnej różnicy między obciążeniami podatkowymi nałożonymi na firmę BT i na firmę Vtesse.
(149)
Urząd OFCOM i władze Zjednoczonego Królestwa zaproponowali inne sposoby porównania obciążeń podatkowych nakładanych na poszczególnych operatorów telekomunikacyjnych. Urząd OFCOM zaproponował porównanie wskaźnika wartość podlegająca opodatkowaniu/podłączenie firm BT, Kingston, NTL i Telewest. Wskaźnik ten jest bardzo podobny w przypadku tych czterech firm. W rzeczywistości firma Kingston została wyceniona na nieco wyższym poziomie niż pozostali operatorzy, co można wyjaśnić tym, że jako znacznie mniejsza od pozostałych może nie mieć takich samych korzyści skali. Porównanie zaproponowane przez urząd OFCOM staje się jeszcze bardziej znaczące, jeśli weźmie się pod uwagę podobieństwa między tymi czterema firmami, gdyż świadczone lokalnie usługi dostępu do sieci stanowią ważną część ich ogólnej działalności. Jest jednak faktem, że firmy NTL i Telewest wyceniane są na podstawie metody pochodnej wobec metody perspektywy przedsiębiorcy budowlanego. Dlatego też wskaźnik taki nie jest bezpośrednio istotny dla oceny domniemanej rozbieżności między wycenami przeprowadzanymi metodą wartości czynszowej oraz metodą przychodów i wydatków. Niemniej jednak świadczy on o tym, że zastosowanie różnych metod oraz porównanie firm BT i Kingston z firmami bardziej bezpośrednio porównywalnymi z firmą Vtesse prowadzi do podobnych wyników, co wydaje się potwierdzać przedstawione przez agencję VOA twierdzenie, że wszystkie metody wyceny powinny zasadniczo dawać taki sam wynik.
(150)
Władze Zjednoczonego Królestwa poinformowały natomiast, że w ostatnim roku obowiązywania wykazu z 2000 r. firma BT reprezentowała ok. 70 % łącznej wartości podlegającej opodatkowaniu podatkiem komunalnym w sektorze telekomunikacji stacjonarnej oraz ok. 71,6 % dochodów z połączeń stacjonarnych i usług dostępowych, według danych liczbowych przedstawionych przez urząd OFCOM (43). Komisja może zgodzić się, że porównanie firmy BT z wszystkimi reprezentowanymi przez zespół zadaniowy Altnet firmami razem wziętymi może pozwolić na wyciągniecie bardziej istotnych wniosków niż porównywanie firmy BT indywidualnie z mniejszymi operatorami, takimi jak Vtesse. Na tej podstawie można uznać, że firma BT płaci odsetek łącznej wartości podlegającej opodatkowaniu w sektorze telekomunikacji stacjonarnej bardzo podobny do jej udziału w rynku telekomunikacji stacjonarnej. Należy jednak przypomnieć, że to także jest porównanie podatku komunalnego z dochodami, którego istotność jest ograniczona i w najlepszym przypadku jedynie orientacyjna.
(151)
Nadleży zauważyć, że zamiast udziału firmy BT w rynku pod względem łącznych dochodów z tytułu połączeń i usług dostępowych firma Vtesse zaleca uwzględnienie udziału firmy BT w rynku jedynie pod względem dochodów z tytułu usług dostępowych. W tym rynku firma BT kontroluje udział wynoszący ponad 80 %. Zdaniem firmy Vtesse to także dowodzi, że wycena mienia firmy BT jest zaniżona, gdyż firmie BT przypisano jedynie 70 % łącznej wartości podlegającej opodatkowaniu w sektorze telekomunikacji stacjonarnej. Komisja nie może zgodzić się z tym argumentem. Po pierwsze, udział firmy BT w łącznych dochodach z tytułu usług dostępowych i połączeń wydaje się być wzorcem odniesienia bardziej odpowiednim w kontekście oszacowania obciążeń z tytułu podatku komunalnego - dochody z połączeń stanowią większy odsetek łącznych dochodów firmy BT niż dochody z usług dostępowych (44). Dlatego też dochody z połączeń mają bardzo duży wpływ na wartość hipotetycznego czynszu za dzierżawę oraz podlegającą opodatkowaniu wartość sieci firmy BT i powinny być uwzględniane w każdym porównaniu dochodów z wartościami podlegającymi opodatkowaniu. Po drugie, nawet gdyby wykorzystano jedynie udział firmy BT w dochodach z usług dostępowych, różnica między takim udziałem (80 %) a udziałem firmy BT w łącznej wartości podlegającej opodatkowaniu dla sektora telekomunikacji stacjonarnej (70 %) w określonym punkcie czasowym nie jest na tyle duża, aby nasuwać wątpliwości co do wysokości podlegającej opodatkowaniu wartości mienia firmy BT, zwłaszcza z uwagi na ograniczoną wartość wszelkich porównań poziomu opodatkowania podatkiem komunalnym i dochodów.
(152)
Firma Vtesse proponuje inną metodę udowodnienia istnienia korzyści na rzecz firmy BT. Polega ona na wskazaniu rzekomej rozbieżności między wartościami podlegającymi opodatkowaniu na jednostkę różnych składników (np. włókien światłowodowych, podłączeń, budynków) sieci firmy BT a takimi wartościami w przypadku pozostałych operatorów telekomunikacyjnych. Na tej podstawie firma Vtesse stwierdza, że metoda przychodów i wydatków skutkuje wyceną mienia firmy BT niższą niż wycena, jaką osiągnięto by metodą wartości czynszowej. Firma Vtesse wskazuje na przykład, że na firmę BT nałożono obciążenie z tytułu podatku komunalnego wynoszące 34 GBP za 1 m2 budynku, podczas gdy inni operatorzy telekomunikacyjni płacą 115 GBP za 1 m2, 74 GBP za kilometr włókna światłowodowego, podczas gdy pozostali operatorzy płacą 1 000/1 200 GBP za parę włókien światłowodowych, oraz 19 GBP za podłączenie rocznie, podczas gdy pozostali operatorzy płacą w rzeczywistości corocznie 122 GBP za uwolnione pętle lokalne.
(153)
Podejście to nie jest satysfakcjonujące z szeregu powodów. Po pierwsze, władze Zjednoczonego Królestwa w sposób przekonujący wykazały, że te dane liczbowe, jeśli są prawidłowe, nie są bezpośrednio porównywalne. Z powodów już przedstawionych w motywie 125 sieci światłowodowe firm BT i Kingston różnią się od sieci pozostałych operatorów i nie można tych sieci ze sobą porównywać. W związku z tym nie jest możliwe zastosowanie danych o wartości czynszowej uzyskanych z sieci światłowodowych pozostałych operatorów do firm BT i Kingston. W każdym wypadku obliczenia i porównania przedstawione przez firmę Vtesse są wadliwe.
(154)
Po pierwsze, do celów odpowiedniego porównania konieczne byłoby uwzględnienie jedynie aktywnych włókien firmy BT, gdyż tylko aktywne włókna podlegają opodatkowaniu podatkiem komunalnym. Co ważniejsze, firma Vtesse porównała średnią podlegającą opodatkowaniu wartość kilometra włókna światłowodowego firmy BT z wartością czynszową pary włókien na magistralę. W rzeczywistości wartość czynszowa włókna światłowodowego stosowana przez agencję VOA zróżnicowana jest zależnie od liczby włókien światłowodowych na magistralę. Im więcej włókien na magistralę, tym niższa jest ich wartość czynszowa (45). Tak więc jeśli przyjąć średnią wartość czynszową aktywowanego włókna za 2005 r., wydaje się, że wartość czynszowa dwóch włókien światłowodowych (tzn. jednej pary włókien) na kilometr magistrali sieci powyżej 3 000 km (46) wyniesie 450 GBP (47). Wartość czynszowa trzech włókien światłowodowych na kilometr magistrali wyniesie 540 GBP, tzn. 180 GBP na jedno włókno światłowodowe (48). Na dolnym końcu tabeli wartość czynszowa 48 włókien światłowodowych na kilometr magistrali wyniesie 1 728 GBP, tzn. 36 GBP za każde włókno światłowodowe (49). Agencja VOA twierdzi, że te wartości wynikają z danych rynkowych (50).
(155)
Oczywiste jest, że sieć podstawowa firmy BT ma średnio dziesiątki aktywnych włókien na magistralę. Oznacza to, że podlegająca opodatkowaniu wartość mienia firmy BT na kilometr włókna światłowodowego powinna być porównywana z dolną częścią wykazu kwot podatku komunalnego stosowanego przez agencję VOA. Na tej podstawie można wyciągnąć wniosek, że wbrew twierdzeniom firmy Vtesse porównanie podlegającej opodatkowaniu wartości mienia firmy BT na kilometr włókna światłowodowego z wartościami czynszowymi stosowanymi przez agencję VOA nie wykazuje żadnych znaczących rozbieżności ani nie wskazuje na zaniżoną wycenę sieci firmy BT.
(156)
W odniesieniu do porównania taryf dostępu do pętli lokalnej z podlegającą opodatkowaniu wartością mienia firmy BT na podłączenie, po pierwsze zasługuje na uwagę fakt, że według władz Zjednoczonego Królestwa taryfa dostępu do pętli lokalnej nie jest równoważna z wysokością czynszu za dzierżawę podlegającego opodatkowaniu podatkiem komunalnym składnika majątku, gdyż znaczna część tej taryfy odnosi się do kosztów systemu i utrzymania, billingów oraz kosztów korzystania z niepodlegającego opodatkowaniu wyposażenia technicznego i maszyn firmy BT. Dlatego też nie jest ona bezpośrednio porównywalna z definicją prawną wartości podlegającej opodatkowaniu. Po drugie, władze Zjednoczonego Królestwa poinformowały, że w rzeczywistości niektóre pętle lokalne mają wysoką wartość, niektóre niską, a niektóre mogą mieć wręcz wartość ujemną. Z drugiej strony, według urzędu OFCOM, świadczenie usług dostępu do pętli lokalnej ma na celu stymulację konkurencji w zakresie usług szerokopasmowych (51). Na uwolnienie pętli lokalnej wpływ ma zatem także zapotrzebowanie na usługi szerokopasmowe, które nie występuje w przypadku dużej liczby pętli lokalnych firmy BT, które potrzebne są jedynie do celów telefonii. Dlatego też taryfa dostępu do pętli lokalnej nie odzwierciedla średniej wartości wszystkich podłączeń firmy BT i nie można wyciągać żadnych wniosków z porównania podlegającej opodatkowaniu wartości mienia firmy BT przypadającej na każde podłączenie z taryfą dostępu do sieci lokalnej. Jak wykazał urząd OFCOM w swoich uwagach dotyczących decyzji o wszczęciu postępowania, wskaźnik ten jest niemal identyczny w przypadku firm BT, NTL i Telewest pomimo faktu, że do dwóch ostatnich zastosowano inną metodę wyceny. Z powodów wyjaśnionych powyżej wskaźnik dla firm NTL i Telewest wydaje się być bardziej odpowiednim wzorcem odniesienia niż taryfy dostępu do pętli lokalnej przytaczane przez firmę Vtesse, a porównanie tych wskaźników nie wykazuje żadnych rozbieżności między poszczególnymi operatorami. Należy ponadto zauważyć, że w ramach swoich szacunków agencja VOA rozważa zastosowanie wartości podlegającej opodatkowaniu w zakresie 15-20 GBP na uwolnioną pętlę lokalną (52), co także pozostaje w zgodzie z wyceną podlegającej opodatkowaniu wartości mienia firmy BT na podłączenie.
(157)
W odniesieniu do rzekomej różnicy w wartości podlegającej opodatkowaniu na 1 m2 budynków, Komisja zauważa przede wszystkim, że właściwa stawka uzyskana z transakcji z firmą Telereal (53) nie wynosi 35 GBP na metr kwadratowy, jak twierdzi firma Vtesse, lecz, po zastosowaniu obliczenia podobnego do zastosowanego przez firmę Vtesse, 51 GBP na metr kwadratowy. Ponadto stawka ta została porównana przez Vtesse z rzekomą stawką 115 GBP na metr kwadratowy dla innych operatorów telekomunikacyjnych. Podstawa i porównywalność tej liczby nie są jasne, nie odzwierciedla też ona zróżnicowania mogącego występować szczególnie w zależności od odnośnych lokalizacji geograficznych operatorów telekomunikacyjnych. Władze Zjednoczonego Królestwa zwróciły uwagę, że portfel nieruchomości firmy BT obejmuje całe terytorium Zjednoczonego Królestwa, w tym jego najuboższe i najbardziej odizolowane obszary, co powoduje zmniejszenie średniej wartości czynszowej jej nieruchomości.
(158)
Co ważniejsze, należy przypomnieć, że budynki ogólnego przeznaczenia firmy BT, takie jak biura lub magazyny, które nie są związane ani powiązane z siecią, wyceniane są lokalnie i oddzielnie, metodą wartości czynszowej. W 2000 r. ich wartość podlegająca opodatkowaniu wynosiła 180 mln GBP. Budynki związane z działalnością firmy i specjalistyczne, takie jak centrale telefoniczne, uważane są za część sieci BT i wyceniane są centralnie przez agencję VOA metodą przychodów i wydatków. Czynsz płacony przez firmę BT na rzecz firmy Telereal po transakcji wynosił 280 mln GBP. Łączna podlegająca opodatkowaniu wartość budynków firmy BT obejmuje zarówno podlegającą opodatkowaniu wartość oddzielnie wycenianych budynków firmy BT, która w 2000 r. wynosiła ok. 180 mln GBP, jak i podlegającą opodatkowaniu wartość budynków ujętych w ogólnej wycenie sieci, której wyodrębnienie nie jest możliwe, a która jednakże stanowi poważną część wynoszącej 560 mln GBP podlegającej opodatkowaniu wartości sieci firmy BT w Zjednoczonym Królestwie. Te dane liczbowe nie wskazują na istnienie znacznej rozbieżności między rzeczywistą wartością rynkową budynków firmy BT, odzwierciedloną w transakcji z firmą Telereal (54), a ich wartością podlegającą opodatkowaniu obliczoną przez agencję VOA (55). Dlatego też te dane liczbowe nie stanowią żadnego dowodu na zaniżenie odnośnej wartości podlegającej opodatkowaniu.
(159)
Firma Vtesse podniosła jeszcze jeden argument wtórny wobec argumentu dotyczącego transakcji z firmą Telereal. Firma Vtesse sugeruje, że czynsz płacony przez firmę BT na rzecz firmy Telereal z tytułu dzierżawy budynków stanowi ok. 50 % wartości jej mienia podlegającej opodatkowaniu w 2001 r., mimo że większa część tej wartości powinna przypadać na sieć, nie na budynki. Firma Vtesse wydaje się wyciągać z tego wniosek, że wycena sieci firmy BT jest w sposób oczywisty zaniżona. Argument ten jednakże oparty jest na niewłaściwych założeniach, gdyż część nieruchomości objętych transakcją z firmą Telereal to nieruchomości wycenione oddzielnie na 180 mln GBP. Ogólna podlegająca opodatkowaniu wartość mienia firmy BT w całym Zjednoczonym Królestwie w czasie transakcji wynosiła zatem 560 mln GBP za sieć i powiązane nieruchomości plus 180 mln GBP za osobno wycenione budynki, co daje razem 740 mln GBP. Czynsz w wysokości 280 mln GBP płacony przez firmę BT firmie Telereal odpowiada 38 % jej ogólnej wartości podlegającej opodatkowaniu. Na podstawie tej kwoty nie można wyciągnąć żadnych użytecznych wniosków.
(160)
W każdym wypadku metoda polegająca na podziale mienia firmy BT na części i wycenianiu ich oddzielnie wydaje się wątpliwa. Jak potwierdza brytyjskie orzecznictwo, agencja VOA musi wyceniać mienie operatorów telekomunikacyjnych jako całość. Zasada ta stosowana jest do wszystkich operatorów bez wyjątku. Integralnym elementem każdego typu wyceny nieruchomości jest zwykle różnica między rynkową wartością czynszu za całą nieruchomość a sumą rynkowych kwot czynszu za poszczególne części takiej nieruchomości - wartość ta często jest niższa (56), choć w niektórych okolicznościach może być też wyższa. Dlatego też prawdopodobne jest, że wartość rynkowa czynszu za portfel oddzielnie wycenianych nieruchomości firmy BT będzie różna od wartości takich nieruchomości ujętych jako wchodzących w skład mienia firmy BT.
(161)
W związku z tym brakuje jasnych dowodów na to, że zastosowanie metody przychodów i wydatków skutkowałoby zasadniczo niższą wartością podlegającą opodatkowaniu niż zastosowanie metody wartości czynszowej, ani na to, że stosując wobec firm BT i Kingston metodę przychodów i wydatków agencja VOA popełniła błąd i zbyt nisko wyceniła podlegającą opodatkowaniu wartość ich mienia.
5.2.2 Czy metoda przychodów i wydatków przynosi korzyść pod względem opodatkowania krańcowego?
(162)
Na wstępie należy zauważyć, że kwestia opodatkowania krańcowego, tzn. opodatkowania nowo aktywowanych włókien, ma znaczenie jedynie w odniesieniu do naliczenia podatku komunalnego od mienia firmy BT, ale nie firmy Kingston. Jak stwierdzono w motywie 22, firma Kingston jest także właścicielem spółki zależnej, Torch Communications Ltd, która eksploatuje światłowodową sieć szkieletową poza lokalną siecią dostępową firmy Kingston i która wyceniana jest metodą wartości czynszowej. W rezultacie na firmę Torch Communications Ltd nakładane są pełne obciążenia podatkowe z tytułu nowo aktywowanych włókien. Metoda przychodów i wydatków stosowana jest tylko w stosunku do tej części sieci firmy Kingston, która zasadniczo jest lokalną siecią dostępową. Jak już wyjaśniono (57), jej mienie nie podlega mechanizmowi korekty. Wiąże się to z faktem, że według władz Zjednoczonego Królestwa żaden konkurent nie zbudował sieci w obszarze konurbacji Kingston upon Hull oraz że zasięg sieci firmy Kingston obejmował już niemal 100 % tego obszaru, więc nie rozbudowywała ona swojej sieci. Dlatego też nie dowodzono zaistnienia istotnych zmian okoliczności mogących znacząco zmienić podlegającą opodatkowaniu wartość sieci firmy Kingston. Komisja przyjmuje ten argument i zaznacza, że żadna strona trzecia nie twierdzi, jakoby firma Kingston odnosiła jakiekolwiek korzyści na poziomie opodatkowania krańcowego.
(163)
Jednakże w przypadku firmy BT fakt, że nie ma dowodów istnienia korzyści na poziomie ogólnej wyceny jej mienia nie musi wykluczać możliwości, że sposób opodatkowania krańcowego, tzn. od nowo aktywowanych włókien, przynosi tej firmie korzyść. W rzeczywistości z uwag przedstawionych przez kilka stron trzecich wynika, że różne sposoby opodatkowania podatkiem komunalnym firmy BT i innych operatorów telekomunikacyjnych w związku z aktywacją nowego włókna mogą skutkować zakłóceniami konkurencji, gdy firmy takie ubiegają się o to samo zamówienie. Problem ten prowadzi do bardziej ogólnej kwestii dotyczącej korekt wartości podlegających opodatkowaniu, jakich corocznie dokonuje agencja VOA.
(164)
Jak wyjaśniono powyżej, kiedy operator telekomunikacyjny, wobec którego stosowana jest metoda wartości czynszowej, podłącza i aktywuje nowe włókno, podlegająca opodatkowaniu wartość jego mienia zwiększana jest o podlegającą opodatkowaniu wartość takiego włókna. Działanie odwrotne ma miejsce, gdy wyłącza on i odłącza włókno - podlegająca opodatkowaniu wartość takich włókien jest wówczas odliczana. Operatorzy telekomunikacyjni wyceniani metodą przychodów i wydatków nie podlegają tego typu precyzyjnej korekcie. W przypadku firmy BT coroczne korekty opierają się na mechanizmie korekty rynkowej - zmiany wielkości udziałów firmy BT w rynku mają odzwierciedlać zmiany w wartości jej sieci. Dlatego też należy rozważyć, czy inny sposób uwzględniania zmian w sieciach, takich jak aktywacja nowych włókien, może przynosić korzyści firmie BT.
(165)
Z posiadanych przez Komisję informacji wynika, że na podstawie planów działalności przedstawionych przez firmę BT agencja VOA dokonuje oszacowania hipotetycznego czynszu, jakiego można oczekiwać z tytułu dzierżawy mienia firmy BT, na podstawie przewidywanych przychodów i wydatków wynikających z użytkowania takiego mienia. Wycena będzie zatem obejmować każdą rozbudowę sieci, w tym aktywację nowych włókien światłowodowych, jaka będzie wymagana do zaspokojenia przewidywanego zapotrzebowania. Agencja VOA przewiduje zatem i uwzględnia aktywację nowych włókien światłowodowych, dzierżawionych lub stanowiących rzeczywistą własność firmy BT (58). W rzeczywistości z racji takiej metody wyceny i w przeciwieństwie do operatorów telekomunikacyjnych ocenianych metodą wartości czynszowej, na firmę BT nakładany jest podatek komunalny także z tytułu włókien nieaktywnych, przy założeniu, że niektóre z tych nieaktywnych włókien zostaną aktywowane w nadchodzącym pięcioletnim okresie wyceny. Ponadto coroczna ponowna ocena oparta na zmianach w udziałach firmy BT w rynku ma na celu ujęcie istotnych zmian w sieci firmy BT (59).
(166)
Dlatego też nie jest właściwe stwierdzenie, że firma BT nie musi stawiać czoła narastającym obciążeniom podatkowym, jak sugeruje strona skarżąca lub strony trzecie, takie jak zespół zadaniowy Altnet. Z pewnością przy mieniu sieciowym w Anglii, którego wartość podlegająca opodatkowaniu wynosi obecnie 530 000 000 GBP, wycenianym jako całość, niewielki wzrost obciążeń, taki jak przy aktywacji dodatkowego włókna, prawdopodobnie będzie mieć mniej widoczne efekty w przypadku firmy BT niż w przypadku małego operatora, takiego jak firma Vtesse. Ponadto każdorazowy wzrost wartości sieci firmy BT równoważony jest czynnikami skutkującymi zmniejszeniem tej wartości, takimi jak zwiększenie przepustowości sieci konkurencji. W ten sposób wpływ aktywacji nowego włókna przez firmę BT staje się jeszcze mniej widoczny. Nie oznacza to jednak, że jest ona wolna od obciążeń komunalnych z tytułu takich nowo aktywowanych włókien.
(167)
Firma Vtesse twierdzi także, że w typowej ofercie, na przykład dotyczącej zapewnienia telekomunikacyjnych łączy szkieletowych i dostępowych firmie Kent MAN (60), nałożone na nią obciążenie podatkowe stanowiło 16 % oczekiwanych stałych dochodów. W odniesieniu do tej samej oferty twierdzi ona, że firma BT została opodatkowana na poziomie nie wyższym niż 2 %, co odpowiada rzekomemu wskaźnikowi podatek komunalny/przychód firmy BT. Firma Vtesse konkluduje, że firma BT jest w znacznie mniejszym stopniu opodatkowana w związku z porównywalną i, w tym wypadku, identyczną transakcją, a zatem odnosi wyraźną korzyść.
(168)
Podejścia tego nie można obronić. Po pierwsze, nie jest właściwe założenie, że skoro wskaźnik podatek komunalny/przychód firmy BT wynosi 2 % (61), w związku z tą ofertą opodatkowano ją na poziomie 2 %. Wskaźnik ten jest obliczany na podstawie ogólnej podlegającej opodatkowaniu wartości mienia firmy BT, do której dodano wartość włókien aktywowanych przez firmę BT po zawarciu transakcji z firmą Kent MAN, w przewidywaniu lub na podstawie mechanizmu korekty w oparciu o udziały w rynku. W celu dokonania właściwego i prawidłowego porównania obciążenia podatkowego firmy Vtesse w związku z tą ofertą należałoby ustalić, o ile odnośna transakcja zwiększyła podlegającą opodatkowaniu wartość sieci firmy BT, w przewidywaniu zastosowania mechanizmu corocznej korekty lub poprzez ten mechanizm. W przewidywanej wycenie dokonuje się ogólnej oceny, w której nie można wyróżnić poszczególnych transakcji. Dlatego też nie jest możliwe ustalenie, o ile transakcja z firmą Kent MAN zwiększyła podlegającą opodatkowaniu wartość sieci firmy BT. W żadnym wypadku nie prowadziłoby to jednak do żadnych definitywnych wniosków dotyczących ewentualnego istnienia korzyści, a co za tym idzie istnienia pomocy państwa. Obciążenie firmy Vtesse z tytułu podatku komunalnego w związku z tą ofertą nie może być postrzegane jako wzorzec odniesienia, na podstawie którego możliwa jest ocena istnienia korzyści na rzecz firmy BT w rozumieniu art. 87 ust. 1 Traktatu WE. To obciążenie podatkowe w rzeczywistości prawdopodobnie się zmieni zależnie od wybranego rozwiązania technicznego, struktury kosztów firm występujących z ofertą oraz długości sieci światłowodowej, której operatorzy będą używać do świadczenia usług, a także, co najważniejsze, będzie zależeć od zakresu, w jakim będą oni musieli aktywować nowe włókna (62). Tak więc w przypadku zastosowania metody wartości czynszowej operator telekomunikacyjny świadczący usługę przy użyciu już aktywowanego włókna nie ponosiłby zwiększonych obciążeń z tytułu podatku komunalnego (63).
(169)
Takie samo rozumowanie można zastosować do argumentu, który firm Vtesse oparła na porównaniu cen świadczonych przez firmę BT usług typu Wholesale Extension Services (usługi sieciowe działu hurtowego, „WES”) z podatkiem komunalnym, jaki musiałby płacić operator, w stosunku do którego wyceny dokonuje się metodą wartości czynszowej, gdyby aktywował włókna światłowodowe w celu świadczenia takiej samej usługi. Firma Vtesse twierdzi, że zależnie od przepustowości oraz odległości, jakich dotyczą usługi WES, taki operator mógłby płacić podatek komunalny w wysokości do 87 % ceny naliczanej przez firmę BT i uważa to za kolejny dowód zaniżenia wyceny sieci światłowodowej firmy BT lub jej niewłaściwego opodatkowania krańcowego. Niemniej jednak argument ten oparty jest na założeniu, że hipotetyczny operator dysponowałby jedną parą aktywnych włókien na tej samej magistrali, którą wybrała firma BT. Jeżeli jednakże taki operator używa aktywowanego już włókna w celu świadczenia usług WES, dodatkowe koszty z tytułu podatku komunalnego przy zastosowaniu metody wartości czynszowej będą zerowe. Ponadto jeżeli aktywuje on nowe włókna na magistrali, na której aktywował już kilka włókien światłowodowych, to krańcowy koszt eksploatacji będzie dużo niższy, gdyż im więcej włókien światłowodowych na magistralę, tym mniejszy podatek komunalny za każde włókno. A zatem z tego argumentu także nie można wyciągnąć żadnych wniosków.
(170)
W świetle tych faktów zarzut, że na firmę BT nie są nakładane krańcowe obciążenia podatkiem komunalnym, nie jest właściwy. Nawet gdyby zgodnie z sugedstią firmy Vtesse jednostką analizy było opodatkowanie transakcji, w zakresie których firmy Vtesse i BT konkurują, wydaje się, że nie istnieje oczywista korzyść na rzecz firmy BT - jest ona opodatkowana z tytułu nowo aktywowanych łączy, aczkolwiek inaczej i w sposób mniej przejrzysty. Komisja zauważa także, że ponieważ metoda przychodów i wydatków bazuje na oczekiwanych dochodach, firma BT płaci podatek komunalny z tytułu nieaktywowanych włókien przy założeniu, że włókna takie będą musiały być aktywowane, aby zaspokoić oczekiwane zapotrzebowanie. Dlatego też, w przeciwieństwie do innych operatorów telekomunikacyjnych, którzy podlegają opodatkowaniu podatkiem komunalnym tylko wówczas, gdy aktywują włókno, firma BT podlega także opodatkowaniu z tytułu nieaktywnych włókien.
(171)
Komisja może zatem zgodzić się z urzędem OFCOM, kiedy stwierdza on, że „w dłuższym horyzoncie czasowym system [korekt] wydaje się zapewniać zasadniczo symetryczne wyniki w każdym przypadku, aczkolwiek różnymi środkami i przy niskich poziomach przejrzystości”.
(172)
Brak jakichkolwiek oczywistych problemów z zakresu konkurencji zostaje dodatkowo potwierdzony, kiedy weźmie się pod uwagę udziały w rynku usług szerokopasmowych dla klientów korporacyjnych, na którym firma BT bezpośrednio konkuruje z firmą Vtesse (64). Zgodnie z danymi liczbowymi przedstawionymi przez firmę BT, jej udział w tym rynku wynosi 12 % i jest ona dopiero czwartym jego uczestnikiem pod względem wielkości. Zgodnie z danymi liczbowymi przedstawionymi przez urząd OFCOM, firma BT kontroluje [10-15] (65) % rynku tradycyjnych łączy dzierżawionych o przepustowości 622 Mb/s i większej (66). Pomimo że jest to główny podmiot w sektorze telekomunikacyjnym, wydaje się, że firma BT kontrolowała względnie niewielki udział w tym konkretnym rynku. Można by zakładać, że gdyby firma BT rzeczywiście odnosiła tak znaczną korzyść w postaci zwolnienia z opodatkowania krańcowego od nowych włókien, to jej udział w rynku byłby znacznie większy. Dlatego też dostępne Komisji dane nie potwierdzają zarzutu, że firma BT odnosi jakąkolwiek korzyść konkurencyjną, która bardzo utrudniałaby pozostałym operatorom telekomunikacyjnym konkurowanie z nią na tym szczególnym rynku (67).
(173)
Zamykając temat korekt, Komisja w decyzji o wszczęciu postępowania dała wyraz obawom związanym z faktem, że „firma BT korzysta z mechanizmu korekt w dół, przy czym wydaje się, że nie dokonuje się podobnego systematycznego przeglądu warunków rynkowych działania konkurentów”. W świetle wyjaśnień przedstawionych przez władze Zjednoczonego Królestwa i firmę BT Komisja uznaje, że obawy te były bezpodstawne. Firma BT nie podlega jedynie mechanizmowi korekt w dół - jak już wyjaśniono, mechanizm korekty stosowany wobec firmy BT bazuje na zmianach w udziałach w rynku. Jest prawdą, że przez szereg lat jej udziały w rynku, a co za tym idzie wartość podlegająca opodatkowaniu, malały, co odzwierciedlało utratę wartości ze względu na wzrost konkurencji. W latach 2003 i 2004 jednakże podlegająca opodatkowaniu wartość jej mienia zwiększyła się odpowiednio o 4 mln GBP oraz 7,1 mln GBP. W odniesieniu do konkurentów, mogą oni korzystać i rzeczywiście korzystali z korekt zmniejszających wartość - na przykład uzyskali zniżkę o 15 % w stosunku do podlegającej opodatkowaniu wartości swoich sieci światłowodowych od dnia 1 kwietnia 2001 r. oraz o 25 % od dnia 1 kwietnia 2002 r., mającą odzwierciedlać nadmierną podaż w sektorze. W rezultacie podlegająca opodatkowaniu wartość pary włókien spadła z 1 000 GBP/km poza obszarem Londynu w 2000 r. do 850 GBP/km w 2001 r. oraz 750 GBP między 2002 a 2004 r. Zgodnie z wykazem na lata 2005-2010, podlegająca opodatkowaniu wartość kilometra pary włókien spadła dalej do 500 GBP. Oznacza to, że operator, którego sieć światłowodowa pozostawała w tym okresie tej samej wielkości, skorzystałby z obniżki jej wartości podlegającej opodatkowaniu o 50 %.
(174)
Podsumowując, należy przypomnieć, że podatek komunalny od przedsiębiorstw to podatek od wartości danej nieruchomości. Nie jest to podatek od zysków ani dochodów. Jest zwykle stosowany wobec nieruchomości niemieszkalnych, a w rezultacie do wszystkich sieci telekomunikacyjnych. Zgodnie z brytyjskim orzecznictwem, wszystkie sieci telekomunikacyjne wyceniane są jako całość. Istnieje kilka metod wyceny takich nieruchomości. W przypadku gdy możliwe jest zastosowanie wszystkich metod, powinny one skutkować taką samą wyceną. Zastosowanie określonej metody wyceny zależy od okoliczności danego przypadku.
(175)
Wydaje się obecnie, że agencja VOA zastosowała wobec firm BT i Kingston ogólne zasady dotyczące podatku komunalnego określone ustawodawstwem i orzecznictwem. Jest oczywiste, że wycena mienia firm BT i Kingston, a także korekty podlegających opodatkowaniu wartości ich mienia dokonywane są metodą inną niż w przypadku ich konkurentów. Niemniej jednak Komisja stwierdza, że brak jest dowodów na potwierdzenie zarzutu, jakoby zastosowanie takiej odmiennej metody nie było uzasadnione obiektywnymi różnicami między tymi firmami a ich konkurentami oraz zakresem danych dostępnych agencji VOA.
(176)
Nie ma dowodów na to, że zastosowanie wobec firm BT i Kingston odmiennej metody wyceny przyniosło tym firmom korzyść w porównaniu z ich konkurentami. Ponieważ nie ma dowodów na istnienie korzyści, Komisja stwierdza, że w okresie rozpatrywanym przez Komisję, tzn. w latach 1995-2005, system opodatkowania podatkiem komunalnym nieruchomości niemieszkalnych nie stanowił pomocy państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 Traktatu WE na rzecz firm BT i/lub Kingston,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Zastosowanie przez Zjednoczone Królestwo podatku od nieruchomości niemieszkalnych wobec firm BT plc oraz Kingston Communications plc od 1995 r. do końca 2005 r. nie stanowi pomocy w rozumieniu art. 87 ust. 1 Traktatu WE.
Artykuł 2
Niniejsza decyzja skierowana jest do Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej.
Sporządzono w Brukseli, 12 października 2006.