Rozporządzenie Rady (WE) nr 2238/2003
z dnia 15 grudnia 2003 r.
chroniące przed skutkami stosowania Ustawy Antydumpingowej Stanów Zjednoczonych z 1916 r. oraz przed działaniami na niej opartymi lub z niej wynikającymi
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 133,
uwzględniając wniosek Komisji,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Cele Wspólnoty obejmują przyczynianie się do harmonijnego rozwoju handlu światowego oraz do stopniowego znoszenia ograniczeń w handlu międzynarodowym.
(2) W Stanach Zjednoczonych Ameryki ("USA"), przepisy Ustawy Antydumpingowej z 1916 r. [1] przewidują postępowanie cywilne i karne oraz kary w przypadku dumpingu wszelkich produktów, prowadzonemu z zamiarem zniszczenia lub wyrządzenia szkody przemysłowi w USA, lub z zamiarem przeszkodzenia w utworzeniu przemysłu w USA, lub ograniczenia albo zmonopolizowania jakiejkolwiek części obrotu i handlu takimi produktami w USA.
(3) W dniu 26 września 2000 roku Organ Rozstrzygania Sporów Światowej Organizacji Handlu (WTO), przyjmując sprawozdanie Organu Odwoławczego [2] i sprawozdanie Izby [3], podtrzymane sprawozdaniem Organu Odwoławczego, uznał Ustawę Antydumpingową z 1916 r. za niezgodną ze zobowiązaniami USA wynikającymi z porozumień WTO przez dopuszczenie środków przeciwko dumpingowi, takich jak nakładanie odszkodowań potrójnej wysokości, grzywien i kar więzienia, z których żaden nie jest dozwolony na mocy Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu z 1994 roku ("GATT 1994") lub na mocy Umowa w sprawie wykonania art. VI Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu z 1994 roku ("Umowa AD").
(4) USA nie zastosowały się do zaleceń i decyzji Izby i Organu Odwoławczego w terminie do dnia 20 grudnia 2001 r. W rezultacie Wspólnota zwróciła się o udzielenie zezwolenia na zawieszenie stosowania wobec USA swoich zobowiązań wynikających z GATT 1994 oraz Umowy AD.
(5) W lutym 2002 roku Wspólnota zgodziła się zawiesić arbitraż na swój wniosek, wyraźnie rozumiejąc, że w Kongresie Stanów Zjednoczonych jest przygotowywany projekt ustawy w sprawie uchylenia Ustawy Antydumpingowej z 1916 r. oraz zakończenia spraw toczących się przez sądami Stanów Zjednoczonych.
(6) Ustawa Antydumpingowa z 1916 r. jeszcze nie została uchylona, a przed sądami Stanów Zjednoczonych zawisłe są skargi wniesione na jej podstawie przeciwko osobom podlegającym jurysdykcji Państw Członkowskich.
(7) Te postępowania sądowe powodują znaczne koszty procesowe i mogą ostatecznie zakończyć się orzeczeniem przyznającym odszkodowanie potrójnej wysokości.
(8) Przez jej utrzymanie i stosowanie, Ustawa Antydumpingowa z 1916 r. stoi na przeszkodzie osiągnięciu wyżej wymienionych celów, wpływa na ustalony porządek prawny i wywiera negatywny wpływ na interesy Wspólnoty oraz interesy osób fizycznych i prawnych wykonujących swoje prawa na mocy Traktatu.
(9) W tych wyjątkowych okolicznościach konieczne jest podjęcie działań na poziomie wspólnotowym w celu ochrony interesów osób fizycznych i prawnych podlegających jurysdykcji Państw Członkowskich, w szczególności przez usunięcie, neutralizację, zablokowanie lub zwalczanie w inny sposób skutków Ustawy Antydumpingowej z 1916 r.,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Żadne orzeczenie sądu lub trybunału, ani też żadna decyzja organu administracyjnego z siedzibą w Stanach Zjednoczonych Ameryki, wprowadzające w życie, bezpośrednio lub pośrednio, Ustawę Antydumpingową z 1916 r. lub działania na niej oparte lub z niej wynikające, nie będzie w żaden sposób uznawane ani wykonalne.
Artykuł 2
1. Wszelkie osoby, określone w art. 3 są uprawnione do odzyskania wszelkich nakładów, kosztów, odszkodowań i wszelkich wydatków poniesionych w wyniku zastosowania Ustawy Antydumpingowej z 1916 r. lub przez działania na niej oparte lub z niej wynikające.
2. Zwrot można uzyskać jak tylko zostanie wszczęte postępowanie z tytułu Ustawy Antydumpingowej z 1916 r.
3. Zwrot można uzyskać od osoby fizycznej lub prawnej lub każdego innego podmiotu, który wystąpił z roszczeniem na podstawie Ustawy Antydumpingowej z 1916 r., lub od każdej innej osoby lub podmiotu związanego z tą osobą lub podmiotem. Osoby lub podmioty uznaje się za powiązane, jeżeli:
a) są dyrektorami lub należą do kadry zarządzającej przedsiębiorstwa drugiej osoby;
b) są prawnie uznanymi partnerami w interesach;
c) jedna z nich bezpośrednio lub pośrednio kontroluje drugą;
d) obie z nich są bezpośrednio lub pośrednio kontrolowane przez osobę trzecią.
4. Bez uszczerbku dla innych dostępnych środków oraz zgodnie ze stosowanym prawem, zwrot może przyjąć formę zajęcia i sprzedaży aktywów posiadanych przez pozwanego, łącznie z udziałami posiadanymi w osobie prawnej mającej siedzibę we Wspólnocie.
Artykuł 3
Osobami określonymi w art. 2 ust. 1, są:
a) wszelkie osoby fizyczne mające miejsce zamieszkania we Wspólnocie;
b) wszelkie osoby prawne mające siedzibę we Wspólnocie;
c) wszelkie osoby fizyczne lub prawne określone w art. 1 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 4055/86 [4];
d) wszelkie inne osoby fizyczne działające zawodowo we Wspólnocie, łącznie z wodami terytorialnymi i przestrzenią powietrzną oraz wszelkimi samolotami lub okrętami podlegającymi jurysdykcji lub kontroli Państwa Członkowskiego.
Dla celów lit. a), "mający miejsce zamieszkania we Wspólnocie" oznacza legalnie osiadły we Wspólnocie przez okres co najmniej sześciu miesięcy w okresie 12-miesięcznym następującym bezpośrednio przed dniem, w którym, na mocy niniejszego rozporządzenia, powstaje zobowiązanie lub wykonywane jest prawo.
Artykuł 4
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 15 grudnia 2003 r.