Rozporządzenie (WE) nr 304/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady
z dnia 28 stycznia 2003 r.
dotyczące wywozu i przywozu niebezpiecznych chemikaliów
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 175 ust. 1,
uwzględniając wniosek Komisji [1],
uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego [2],
uwzględniając konsultacje przeprowadzone z Komitetem Regionów,
stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu [3],
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2455/92 z dnia 23 lipca 1992 r. dotyczące wywozu i przywozu niektórych niebezpiecznych chemikaliów [4] ustanawia, między innymi, wspólny system zgłaszania i informowania o wywozie do państw trzecich chemikaliów, które są zakazane lub podlegają surowym ograniczeniom we Wspólnocie z powodu ich skutków na ludzkie zdrowie oraz środowisko. Rozporządzenie w sposób bezwzględny stosuje międzynarodową procedurę "zgody po uprzednim poinformowaniu" (PIC) zgodnie z niewiążącymi przepisami Wytycznych Londyńskich w sprawie wymiany informacji na temat substancji chemicznych w obrocie międzynarodowym (Wytyczne Londyńskie) Programu Ochrony Środowiska Narodów Zjednoczonych (Programu Ochrony Środowiska NZ), zmienionymi w 1989 r., oraz na podstawie Międzynarodowego Kodeksu Dystrybucji i Stosowania Pestycydów, zmienionego w 1990 r., Organizacji ds. Wyżywienia i Rolnictwa (FAO).
(2) Wspólnota podpisała, dnia 11 września 1998 r., Konwencję Rotterdamską w sprawie procedury zgody po uprzednim poinformowaniu w międzynarodowym handlu niektórymi substancjami chemicznymi i pestycydami (Konwencja PIC). W tym samym czasie przyjęto rezolucję w sprawie tymczasowych uzgodnień określonych w Akcie Końcowym Konferencji Dyplomatycznej, ustanawiającą tymczasową procedurę PIC opartą na treści Konwencji.
(3) Jest właściwe, aby Wspólnota działała w celu wykonania zasad Konwencji, łącznie z tymczasową procedurą PIC, do czasu jej wejścia w życie, w żadnym przypadku nie osłabiając poziomu ochrony zapewnianej środowisku oraz całemu społeczeństwu krajom przywozu na podstawie rozporządzenia (EWG) nr 2455/92.
(4) Mając ten sam cel na uwadze, niezbędne oraz właściwe jest również podążyć dalej w niektórych sprawach niż postanowienia Konwencji. Artykuł 15 ust. 4 Konwencji daje Stronom prawo do podjęcia bardziej restrykcyjnych działań w odniesieniu do ochrony ludzkiego zdrowia oraz środowiska, niż działania powołane w Konwencji, pod warunkiem że takie działania są zgodne z postanowieniami Konwencji oraz prawem międzynarodowym.
(5) W odniesieniu do uczestnictwa Wspólnoty w Konwencji, istotne jest istnienie jednego punktu kontaktowego dla współdziałania Wspólnoty z Sekretariatem oraz innymi Stronami, jak również z innymi państwami. Komisja powinna działać jako taki punkt kontaktowy.
(6) Wywóz niebezpiecznych chemikaliów, które są zakazane lub podlegają surowym ograniczeniom we Wspólnocie, powinien dalej podlegać wspólnej procedurze zgłaszania wywozu. Odpowiednio, niebezpieczne chemikalia, w formie chemikaliów lub w formie użytkowej, które są zakazane lub podlegają surowym ograniczeniom we Wspólnocie jako środki ochrony roślin, jako pozostałe formy pestycydów, lub jako przemysłowe chemikalia do zastosowania przez profesjonalnych użytkowników lub społeczeństwo, powinny podlegać zasadom zgłaszania wywozu podobnym do tych stosowanych do chemikaliów, które są zakazane lub podlegają surowym ograniczeniom w ramach którejkolwiek lub obu kategorii zastosowania ustanowionych w Konwencji, mianowicie, jako pestycydy lub chemikalia przeznaczone do zastosowania przemysłowego. Dodatkowo, chemikalia podlegające międzynarodowej procedurze PIC powinny również podlegać tym samym zasadom. Ta procedura zgłaszania wywozu powinna mieć zastosowanie do wywozów ze Wspólnoty do wszystkich państw trzecich, bez względu na to, czy są Stronami Konwencji czy też podlegają jej procedurom. Państwa Członkowskie powinny mieć prawo do nakładania opłat administracyjnych w celu pokrycia ich kosztów wynikających z niniejszej procedury.
(7) Eksporterzy oraz importerzy powinny być zobowiązani do przekazywania informacji o ilościach chemikaliów w handlu międzynarodowym, objętych niniejszym rozporządzeniem, w celu monitorowania i oceniania wpływu i skuteczności uzgodnień ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu.
(8) Powiadomienia Sekretariatu Konwencji o bezpośrednio obowiązujących przepisach prawa Wspólnoty lub Państw Członkowskich, zakazujących lub surowo ograniczających chemikalia, w celu włączenia ich do międzynarodowej procedury PIC, powinny być przedkładane przez Komisję oraz powinny odnosić się do tych przypadków, które spełniają kryteria ustanowione w Konwencji w tym zakresie. W miarę potrzeby należy zwracać się o dodatkowe informacje w celu poparcia takiego powiadomienia.
(9) W przypadkach gdy przepisy bezpośrednio obowiązujące Wspólnoty lub Państwo Członkowskiego nie wymagają powiadomienia, ponieważ nie spełniają kryteriów, informacje o takich działaniach powinny jednakże być przekazywane do Sekretariatu Konwencji oraz pozostałych Stron Konwencji w interesie wymiany informacji.
(10) Niezbędne jest również zagwarantowanie, aby Wspólnota podjęła decyzje w sprawie przywozu do Wspólnoty chemikaliów podlegających międzynarodowej procedurze PIC. Decyzje te powinny być oparte na właściwym prawodawstwie wspólnotowym oraz uwzględniać zakazy lub surowe ograniczenia nakładane przez Państwa Członkowskie. Zmiany prawa wspólnotowego powinny być przygotowane w uzasadnionych przypadkach.
(11) Potrzebne są uzgodnienia zapewniające, że Państwa Członkowskie oraz eksporterzy są świadomi decyzji krajów przywozu w odniesieniu do chemikaliów, które podlegają międzynarodowej procedurze PIC, oraz że tacy eksporterzy stosują się do tych decyzji. Ponadto w celu zapobiegania niepożądanemu wywozowi, na przykład z powodu braku decyzji krajów przywozu lub braku reakcji na powiadomienia o wywozie, żadne chemikalia zakazane lub podlegające surowym ograniczeniom we Wspólnocie, które spełniają kryteria Konwencji lub są objęte międzynarodową procedurą PIC, nie powinny być wywożone bez wyraźnej zgody zainteresowanego kraju przywozu, bez względu na to, czy ten kraj jest Stroną Konwencji.
(12) Jest również ważne, że wszystkie wywożone chemikalia mają odpowiedni dopuszczalny okres magazynowania, tak że mogą one być skutecznie i bezpiecznie zastosowane, w szczególności w odniesieniu do pestycydów, w szczególności tych wywożonych do krajów rozwijających się, istotne jest, aby informacja o prawidłowych warunkach magazynowania została przekazana, oraz aby właściwe opakowanie zbiorcze oraz rozmiar pojemników był wykorzystany, tak aby uniknąć gromadzenia przestarzałych zapasów.
(13) Wyroby zawierające chemikalia nie wchodzą w zakres Konwencji. Niemniej jednak wydaje się właściwe, że wyroby zawierające chemikalia, które mogą być dopuszczone na warunkach zastosowania lub ich unieszkodliwiania, oraz są zakazane lub podlegają surowym ograniczeniom we Wspólnocie w ramach jednej lub więcej kategorii zastosowania ustanowionych w Konwencji, lub podlegają międzynarodowej procedurze PIC, powinny również podlegać zasadom powiadamiania o wywozie. Ponadto niektóre chemikalia oraz wyroby zawierające określone chemikalia nieobjęte zakresem Konwencji, jakkolwiek dające powód do szczególnego niepokoju, nie powinny być w ogóle wywożone. Decyzje o tym, które chemikalia powinny podlegać takim rygorystycznym kontrolom, powinny być przyjęte przez Radę kwalifikowaną większością głosów.
(14) Zgodnie z Konwencją, informacje w sprawie tranzytu chemikaliów podlegających międzynarodowej procedurze PIC powinny być przedstawione Stronom Konwencji żądającym tych informacji.
(15) Reguły wspólnotowe w sprawie opakowań zbiorczych i etykietowania oraz innych informacji dotyczących bezpieczeństwa powinny być stosowane do wszystkich niebezpiecznych chemikaliów, które są przeznaczone do wywozu do państw będących Stronami oraz innych państw, chyba że niniejsze przepisy mogłyby stać w sprzeczności z jakimkolwiek szczególnymi wymaganiami tych krajów, biorąc pod uwagę odpowiednie międzynarodowe standardy.
(16) W celu zapewnienia skutecznej kontroli oraz stosowania reguł, Państwa Członkowskie powinny wyznaczyć organy, takie jak organy celne, które powinny być odpowiedzialne za kontrolowanie przywozu i wywozu chemikaliów objętych niniejszym rozporządzeniem. Komisja oraz Państwa Członkowskie odgrywają kluczową rolę oraz powinny działać w sposób celowy oraz skoordynowany. Państwa Członkowskie powinny przewidzieć odpowiednie sankcje w przypadku naruszeń.
(17) Wymiana informacji, wspólna odpowiedzialność oraz wysiłki w zakresie współpracy między Wspólnotą a jej Państwami Członkowskimi i państwami trzecimi powinny być wspierane w celu zapewnienia rzetelnego zarządzania chemikaliami, bez względu na to, czy niniejsze państwa trzecie są Stronami Konwencji. W szczególności, pomoc techniczna dla krajów rozwijających się oraz krajów o gospodarce na drodze rozwoju powinna być zapewniana bezpośrednio przez Komisję oraz Państwa Członkowskie, lub pośrednio przez wsparcie projektów organizacji pozarządowych (OP), w szczególności poprzez wsparcie zmierzające do umożliwienia tym krajom wykonania Konwencji.
(18) Monitorowanie funkcjonowania procedur powinno odbywać się regularnie, jeżeli mają być one skuteczne. W tym celu Państwa Członkowskie powinny regularnie przedkładać sprawozdania Komisji, która następnie regularnie będzie składać sprawozdania Parlamentowi Europejskiemu oraz Radzie.
(19) Środki niezbędne do wykonania niniejszego rozporządzenia powinny zostać przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji [5].
(20) W świetle powyższego, rozporządzenie (EWG) nr 2455/92 powinno zostać uchylone oraz zastąpione,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Cele
1. Celami niniejszego rozporządzenie są:
a) wykonanie Konwencji Rotterdamskiej w sprawie procedury zgody po uprzednim poinformowaniu dla niektórych niebezpiecznych chemikaliów oraz pestycydów w handlu międzynarodowym;
b) wspieranie solidarnej odpowiedzialności oraz wysiłków w zakresie współpracy w międzynarodowym przepływie niebezpiecznych chemikaliów w celu ochrony ludzkiego zdrowia oraz środowiska przed potencjalną szkodą; oraz
c) przyczynianie się do przyjaznego ich zastosowania dla środowiska.
Są one osiągane przez ułatwianie wymiany informacji o cechach charakterystycznych takich chemikaliów, określając proces podejmowania decyzji w sprawie przywozu i wywozu we Wspólnocie, oraz przez upowszechnianie decyzji wśród Stron i innych państw, gdzie właściwe.
2. Celem niniejszego rozporządzenia jest również zapewnienie, że przepisy dyrektywy Rady 67/548/EWG z dnia 27 czerwca 1967 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do klasyfikacji, pakowania i etykietowania substancji niebezpiecznych [6] oraz dyrektywy 1999/45/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 maja 1999 r. odnoszącej się do zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych Państw Członkowskich odnoszących się do klasyfikacji, pakowania i etykietowania preparatów niebezpiecznych [7], odnośnie do klasyfikacji, pakowania i etykietowania chemikaliów niebezpiecznych dla człowieka i środowiska, gdy są one wprowadzane do obrotu we Wspólnocie Europejskiej, stosuje się również do wszystkich takich chemikaliów, w przypadku gdy są one wywożone z Państw Członkowskich do innych Stron lub innych krajów, chyba że przepisy te stałyby w sprzeczności z jakimikolwiek szczególnymi wymaganiami tych Stron lub innych krajów.
Artykuł 2
Zakres
1. Niniejsze rozporządzenie stosuję się do:
a) niektórych niebezpiecznych chemikaliów, które podlegają procedurze zgody po uprzednim poinformowaniu (PIC) na podstawie Konwencji Rotterdamskiej;
b) niektórych niebezpiecznych chemikaliów, które są zakazane lub podlegają surowym ograniczeniom we Wspólnocie oraz Państwie Członkowskim; oraz
c) wszystkich chemikaliów, w przypadku ich wywozu w zakresie ich klasyfikacji, opakowania zbiorczego oraz etykietowania.
2. Niniejszego rozporządzenia nie stosuje się do:
a) środków odurzających i substancji psychotropowych, objętych rozporządzeniem Rady (EWG) nr 3677/90 z dnia 13 grudnia 1990 r. ustanawiającym środki, które powinny być podjęte w celu uniemożliwiania wykorzystywania niektórych substancji do nielegalnego wytwarzania środków odurzających i substancji psychotropowych [8];
b) materiałów radioaktywnych oraz substancji objętych dyrektywą Rady 96/29/Euratom z dnia 13 maja 1996 r. ustanawiającą podstawowe normy bezpieczeństwa w zakresie ochrony zdrowia pracowników i ogółu społeczeństwa przed zagrożeniami wynikającymi z promieniowania jonizującego [9];
c) odpadów objętych dyrektywami Rady 75/442/EWG z dnia 15 lipca 1975 r. w sprawie odpadów [10] oraz 91/689/EWG z dnia 12 grudnia 1991 r. w sprawie odpadów niebezpiecznych [11];
d) broni chemicznej objętej rozporządzeniem Rady (WE) nr 1334/2000 z dnia 22 czerwca 2000 r. ustanawiającym wspólnotowy system kontroli wywozu produktów i technologii podwójnego zastosowania [12];
e) środków spożywczych oraz dodatków do środków spożywczych objętych dyrektywą Rady 89/397/EWG z dnia 14 czerwca 1989 r. w sprawie urzędowej kontroli środków spożywczych [13];
f) pasz objętych rozporządzeniem (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiającym ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołujące Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności i ustanawiające procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności [14] łącznie z dodatkami, nawet przetworzonymi, częściowo przetworzonymi lub nieprzetworzonymi, przeznaczonymi do doustnego karmienia zwierząt;
g) organizmów genetycznie zmodyfikowanych objętych dyrektywą 2001/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 marca 2001 r. w sprawie zamierzonego uwalniania do środowiska organizmów zmodyfikowanych genetycznie i uchylająca dyrektywę Rady 90/220/EWG [15];
h) z zastrzeżeniem zakresu objętego art. 3 ust. 4 lit. b), leków gotowych oraz weterynaryjnych produktów leczniczych objętych dyrektywą 2001/83/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 listopada 2001 r. w sprawie wspólnotowego kodeksu odnoszącego się do produktów leczniczych stosowanych u ludzi [16] oraz dyrektywy 2001/82/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 listopada 2001 r. w sprawie wspólnotowego kodeksu odnoszącego się do weterynaryjnych produktów leczniczych [17];
i) chemikaliów w ilościach uniemożliwiających wpływ na zdrowie lub środowisko oraz w żadnym przypadku nie więcej niż 10 kg, pod warunkiem że są one przywożone do celów badawczych lub analitycznych.
Artykuł 3
Definicje
Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:
1) "chemikalia" oznaczają substancję zdefiniowaną w dyrektywie 67/548/EWG, zarówno w formie substancji, jak i preparatów, lub preparat wyprodukowany lub uzyskiwany w sposób naturalny niezawierający organizmów żywych. Składa się z dwóch kategorii: pestycydów, włączając bardzo niebezpieczne formy użytkowe pestycydów, oraz chemikaliów przemysłowych;
2) "preparaty" oznaczają mieszaniny lub roztwory składające się z dwóch lub więcej substancji chemicznych, jeżeli preparat, zgodnie z definicją zawartą w dyrektywie 1999/45/WE, podlega obowiązkowemu etykietowaniu zgodnie z prawodawstwem wspólnotowym, w związku z obecnością którejkolwiek z tych substancji;
3) "wyrób" oznacza produkt gotowy zawierający chemikalia, którego zastosowanie zostało zakazane lub surowo ograniczone przez prawodawstwo wspólnotowe w tym szczególnym produkcie;
4) "pestycydy" oznaczają chemikalia jednej z następujących podkategorii:
a) pestycydy stosowane jako środki ochrony roślin, objęte dyrektywą Rady 91/414/EWG z dnia 15 lipca 1991 r. dotyczącą wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin [18];
b) pozostałe pestycydy, takie jak produkty biobójcze, na podstawie dyrektywy 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z 16 lutego 1998 r. dotyczącej wprowadzania do obrotu produktów biobójczych [19], oraz takie, jak środki odkażające, środki owadobójcze oraz środki niszczące pasożyty, na podstawie dyrektywy 2001/82/WE i dyrektywy 2001/83/WE;
5) "chemikalia przemysłowe" oznaczają chemikalia jednej z następujących podkategorii:
a) chemikalia do profesjonalnego zastosowania;
b) chemikalia do ogólnego zastosowania;
6) "chemikalia podlegające powiadomieniom o wywozie" oznaczają wszystkie chemikalia, które są zakazane lub podlegają surowym ograniczeniom we Wspólnocie w ramach jednej lub więcej kategorii lub podkategorii, oraz wszystkie chemikalia, które podlegają procedurze PIC, wymienione w części 1 załącznika I;
7) "chemikalia kwalifikujące się do powiadomienia o PIC" oznaczają wszystkie chemikalia, które są zakazane lub podlegają surowym ograniczeniom we Wspólnocie lub w Państwie Członkowskim w ramach jednej lub więcej kategorii lub podkategorii. Chemikalia zakazane lub podlegające surowym ograniczeniom we Wspólnocie w ramach jednej lub więcej kategorii lub podkategorii wymienione są w części 2 załącznika I;
8) "chemikalia podlegające procedurze PIC" oznaczają wszystkie chemikalia wymienione w załączniku III do Konwencji lub, przed jej wejściem w życie, tymczasowej procedurze PIC. Te chemikalia są wymienione w części 3 załącznika I do niniejszego rozporządzenia;
9) "zakazane chemikalia" oznaczają:
a) chemikalia dla każdego przeznaczenia jednej lub więcej kategorii lub podkategorii, która została zakazana przez przepisy prawa bezwzględnie obowiązujące Wspólnoty, w celu ochrony ludzkiego zdrowia oraz środowiska; lub
b) chemikalia, których nie zatwierdzono za jednym razem do zastosowania lub zostały wycofane przez przemysł z rynku wspólnotowego lub z dalszego rozpatrywania w powiadomieniu, rejestracji lub procedurze zatwierdzania oraz w przypadku gdy istnieje dowód, że chemikalia stwarzają zagrożenie dla ludzkiego zdrowia lub dla środowiska;
10) "chemikalia podlegające surowym ograniczeniom" oznaczają:
a) chemikalia, praktycznie każdego przeznaczenia, gdzie w ramach jednej lub więcej kategorii lub podkategorii zostały zakazane przez przepisy prawa bezwzględnie obowiązujące Wspólnoty, w celu ochrony ludzkiego zdrowia oraz środowiska, jakkolwiek w odniesieniu do niektórych określonych zastosowań są dozwolone; lub
b) chemikalia, praktycznie każdego przeznaczenia, których nie zatwierdzono do zastosowania lub zostały wycofane przez przemysł z rynku wspólnotowego lub z dalszego rozpatrywania w powiadomieniu, rejestracji lub procedurze zatwierdzania oraz w przypadku gdy istnieje dowód, że chemikalia stwarzają zagrożenie dla ludzkiego zdrowia lub dla środowiska;
11) "chemikalia zakazane lub podlegające surowym ograniczeniom przez Państwo Członkowskie" oznaczają wszystkie chemikalia, których zastosowanie jest zakazane lub surowo ograniczone przez przepisy prawa bezwzględnie obowiązujące Państwa Członkowskiego;
12) "przepisy prawa bezwzględnie obowiązujące" oznaczają akt prawny, którego celem jest zakaz lub surowe ograniczenie zastosowanie chemikaliów;
13) "konwencja" oznacza Konwencję rotterdamską z dnia 10 września 1998 r. w sprawie procedury zgody po uprzednim poinformowaniu w międzynarodowym handlu niektórymi substancjami chemicznymi i pestycydami;
14) "procedura PIC" oznacza procedurę zgody po uprzednim poinformowaniu przewidzianą przez Konwencję;
15) "bardzo niebezpieczne formy użytkowe pestycydów" oznaczają chemikalia preparowane do zastosowania jako pestycyd, który powoduje bardzo silne skutki na zdrowie lub środowisko, zauważalne w krótkim okresie czasu po jednorazowym lub wielokrotnym wystawieniu na jego działanie w warunkach zastosowania;
16) "wywóz" oznacza:
a) wywóz ostateczny lub czasowy chemikaliów spełniających warunki art. 23 ust. 2 Traktatu;
b) powrotny wywóz chemikaliów niespełniających warunków określonych w lit. a), które objęte są procedurą celną inną niż procedura tranzytowa;
17) "przywóz" oznacza fizyczne wprowadzenie chemikaliów na obszar celny Wspólnoty, które objęte są procedurą celną inną niż procedura tranzytowa;
18) "eksporter" oznacza każdą osobę fizyczną lub prawną, na rzecz której dokonuje się powiadomienia o wywozie, czyli osobę, która w czasie przyjęcia powiadomienia związana jest umową z odbiorcą w państwie Stronie lub innym kraju, oraz ma prawo do decydowania o wysłaniu chemikaliów poza obszar celny Wspólnoty. W przypadku gdy nie zawarto umowy wywozu lub gdy strona związana umową nie działa we własnym imieniu, rozstrzyga prawo do decydowania o wysłaniu chemikaliów poza obszar celny Wspólnoty;
19) "importer" oznacza każdą osobę fizyczną lub prawną, która w czasie przywozu na obszar celny Wspólnoty jest odbiorcą chemikaliów;
20) "strona Konwencji" oznacza Państwo, regionalną organizację integracji gospodarczej, która wyraziła zgodę na związanie się Konwencją oraz w stosunku do których Konwencja weszła w życie;
21) "strona" oznacza:
a) Stronę Konwencji;
b) każdy kraj, który nie ratyfikował Konwencji, ale uczestnicy w procedurze PIC w okresie ustanowionym przez Konferencję Stron;
c) przed wejściem w życie Konwencji, każdy kraj uczestniczący w tymczasowej procedurze PIC ustanowionej rezolucją w sprawie tymczasowych uzgodnień przyjętych w Rotterdamie w dniu 11 września 1998 r.
22) "inny kraj" oznacza każdy kraj, który nie jest Stroną, zgodnie z definicją w pkt 21;
23) "konferencja Stron" oznacza organ ustanowiony na mocy art. 18 Konwencji, celem którego jest sprawowanie niektórych funkcji związanych z wykonaniem Konwencji;
24) "komitet ds. Przeglądu Chemikaliów" oznacza organ pomocniczy utworzony przez Konferencję Stron zgodnie z art. 18 ust. 6 Konwencji lub, przed jej wejściem w życie, tymczasowy Komitet ds. Przeglądu Chemikaliów ustanowiony na podstawie rezolucji w sprawie uzgodnień tymczasowych;
25) "sekretariat" oznacza Sekretariat Konwencji lub, przed jej wejściem w życie, tymczasowy Sekretariat ustanowiony na podstawie rezolucji w sprawie uzgodnień tymczasowych;
26) "wytyczne dla decyzji" oznaczają dokument techniczny przygotowany przez Komitet ds. Przeglądu Chemikaliów w odniesieniu do chemikaliów podlegających procedurze PIC.
Artykuł 4
Wyznaczone organy krajowe
Każde Państwo Członkowskie wyznacza organ lub organy, zwane dalej "wyznaczonym organem krajowym" lub "wyznaczonymi organami krajowymi", w celu wykonywania funkcji administracyjnych wymaganych przez niniejsze rozporządzenie.
Komisja jest powiadamiana o takim wyznaczeniu nie później niż trzy miesiące po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 5
Udział Wspólnoty w Konwencji
Udział Wspólnoty w Konwencji stanowi solidarną odpowiedzialność Komisji i Państw Członkowskich, w szczególności za pomoc techniczną, wymianę informacji oraz sprawy odnoszące się do rozstrzygania sporów, uczestnictwo w organach pomocniczych i głosowanie.
W odniesieniu do udziału Wspólnoty w Konwencji, do celów funkcji administracyjnych Konwencji odnoszących się do procedury PIC oraz powiadamiania o wywozie, Komisja działa jako wspólny wyznaczony organ w imieniu wszystkich wyznaczonych organów krajowych w ścisłej współpracy i konsultacji z wyznaczonymi organami krajowymi Państw Członkowskich.
W szczególności jest ona odpowiedzialna za przekazywanie wspólnotowych powiadomień o wywozie Stronom oraz innym krajom na podstawie art. 7, przedkładanie do Sekretariatu powiadomień o odpowiednich przepisów prawa bezwzględnie obowiązujących na podstawie art. 10, przekazywanie informacji o innych przepisach prawa bezwzględnie obowiązujących niekwalifikujących się do powiadomienia PIC zgodnie z art. 11, jak również za uzyskiwanie wszelkich informacji z Sekretariatu. Komisja dostarcza również Sekretariatowi wspólnotowe odpowiedzi na przywóz w odniesieniu do chemikaliów podlegających procedurze PIC na podstawie art. 12.
Ponadto Komisja koordynuje wkład Wspólnoty we wszystkie sprawy techniczne związane z Konwencją, przygotowywanie Konferencji Stron, Komitet ds. Przeglądu Chemikaliów oraz pozostałych organów pomocniczych. Ustanawia się sieć Państw Członkowskich sprawozdawców, gdzie sytuacja tego wymaga, która zajmie się przygotowywaniem dokumentów technicznych, takich jak wytyczne dla decyzji.
Komisja oraz Państwa Członkowskie podejmują wszelkie konieczne inicjatywy w celu zapewnienia właściwej reprezentacji Wspólnoty w różnych organach wykonawczych Konwencji.
Artykuł 6
Chemikalia podlegające powiadomieniom o wywozie, kwalifikujące się do powiadomienia o PIC, oraz podlegające procedurze PIC
1. Chemikalia objęte przepisami niniejszego rozporządzenia odnoszącymi się do powiadamiania o wywozie, powiadamiania o PIC oraz procedury PIC odpowiednio, wymienione są w załączniku I.
2. Chemikalia wymienione w załączniku I są przypisane do jednej lub więcej z trzech grup chemikaliów, wymienionych odpowiednio jako część 1, 2 i 3 tego załącznika.
Chemikalia wymienione w części 1 podlegają powiadomieniu o wywozie, jak ustanowiono w art. 7, wraz z podaniem szczegółowych informacji dotyczących tożsamości substancji, kategorii zastosowania i/lub podkategorii objętej ograniczeniami, rodzaj ograniczeń oraz, gdzie sytuacja tego wymaga, dodatkowych informacji, w szczególności dotyczących zwolnienia z wymagań w sprawie powiadomienia o wywozie.
Chemikalia wymienione w części 2 kwalifikują się dodatkowo do podlegania procedurze powiadomienia o wywozie na podstawie art. 7, do procedury powiadomienia o PIC przewidzianej w art. 10, wraz ze szczegółowymi informacjami w odniesieniu do tożsamości substancji oraz kategorii zastosowania.
Chemikalia wymienione w części 3 podlegają procedurze PIC wraz z podaną kategorią zastosowania oraz, gdzie sytuacja tego wymaga, dodatkowym informacjom w szczególności dotyczącym wszystkich wymagań dla powiadomienia o wywozie.
3. Wykazy podawane są do publicznej wiadomości za pomocą środków elektronicznych.
Artykuł 7
Powiadomienia o wywozie przekazane Stronom oraz innym krajom
1. W przypadku gdy eksporter musi po raz pierwszy dokonać wywozu chemikaliów wymienionych w części 1 załącznika I ze Wspólnoty do innego kraju po dacie, po której zostaje objęty przepisami niniejszego rozporządzenia, eksporter powiadamia o wywozie wyznaczony organ krajowy Państwa Członkowskiego, w którym prowadzi działalność, nie później niż 30 dni przed takim wywozem chemikaliów. Następnie eksporter powiadamia o pierwszym wywozie chemikaliów w każdym roku kalendarzowym wyznaczonemu organowi krajowemu nie później niż 15 dni przed takim wywozem chemikaliów. Powiadomienie dokonywane jest zgodnie z wymaganiami wymienionymi w załączniku III.
Wyznaczony organ krajowy sprawdza zgodność informacji z załącznikiem III oraz niezwłocznie przesyła powiadomienie otrzymane od eksportera do Komisji.
Komisja podejmuje wszelkie niezbędne środki w celu zapewnienia, że właściwe władze Strony przywozu lub innego kraju otrzymają powiadomienie nie później niż 15 dni przed pierwszym zamierzonym wywozem chemikaliów oraz następnie przed pierwszym wywozem chemikaliów w każdym następnym roku kalendarzowym. Powyższe stosuje się bez względu na spodziewane zastosowanie chemikaliów w Stronie przywozu lub w innym kraju.
Każde powiadomienie o wywozie jest rejestrowane w bazie danych Komisji, a uaktualniony wykaz przedmiotowych chemikaliów i Stron przywozu i innych krajów dla każdego roku kalendarzowego jest jawny oraz przekazywany odpowiednio wyznaczonym organom krajowym Państw Członkowskich.
2. W przypadku gdy Komisja nie otrzymuje od Strony przywozu lub innego kraju potwierdzenia otrzymania dokonanego pierwszego powiadomienia o wywozie po przypisaniu chemikaliów do części 1 załącznika I, w terminie 30 dni od dostarczenia powiadomienia, składa drugie powiadomienie. Komisja dokłada odpowiednich starań, aby zapewnić, że właściwy organ w Państwie Stronie przywozu otrzyma drugie powiadomienie.
3. Nowe powiadomienie o wywozie, jak przewidziano w ust. 1 jest wydawane dla wywozu, który ma miejsce po zmianach w prawodawstwie wspólnotowym dotyczącym obrotu, zastosowania lub etykietowania przedmiotowych substancji lub w każdym przypadku, gdy zmienia się skład danego preparatu tak, że etykietowanie takiego preparatu jest zmienione. Nowe powiadomienie zgodne jest z wymaganiami wymienionymi w załączniku III oraz wskazuje, że jest poprawioną wersją poprzedniego powiadomienia.
4. W przypadku gdy wywóz chemikaliów odnosi się do sytuacji nadzwyczajnych, w których opóźnienie może narazić zdrowie publiczne lub środowisko Strony przywozu lub innego kraju, stosowanie przepisów określonych powyżej może zostać wyłączone całkowicie lub częściowo według uznania wyznaczonego organu krajowego Państwa Członkowskiego wywozu, w konsultacji z Komisją.
5. Obowiązki wymienione w ust. 1, 2 i 3 wygasają, gdy:
a) chemikalia stały się chemikaliami podlegającymi procedurze PIC; oraz
b) kraj przywozu będący Stroną Konwencji przedstawił odpowiedź zgodnie z art. 10 ust. 2 Konwencji, do Sekretariatu świadczącą o zgodzie lub jej braku na przywóz chemikaliów; oraz
c) Komisja otrzymała niniejsze informacje z Sekretariatu oraz przekazała je Państwom Członkowskim.
Niniejsza zasada nie ma zastosowania w przypadku gdy kraj przywozu będący Stroną Konwencji wyraźnie żąda kontynuowania powiadamiania o wywozie od Stron wywozu, na przykład poprzez jej decyzję dotyczącą przywozu lub w inny sposób.
Obowiązki wymienione w ust. 1, 2 i 3 wygasają również, gdy:
i) właściwy organ Strony przywozu lub innego kraju wyłączył wymóg powiadomienia przed wywozem chemikaliów; oraz
ii) Komisja otrzymała informacje z Sekretariatu lub z właściwego organu Strony przywozu lub innego kraju oraz przekazała je Państwom Członkowskim i udostępniła je w Internecie.
6. Komisja, odpowiednie wyznaczone organy krajowe Państw Członkowskich oraz eksporterzy dostarczają na żądanie Stronom przywozu oraz innym krajom dostępne dodatkowe informacje dotyczące wywożonych chemikaliów.
7. Państwa Członkowskie mogą ustanowić systemy zobowiązujące eksporterów do uiszczania opłat administracyjnych za każde dokonane powiadomienie o wywozie, odpowiadające ich kosztom poniesionym w wykonywaniu procedur związanych z niniejszym artykułem.
Artykuł 8
Powiadomienia o wywozie otrzymywane od Stron oraz od innych krajów
1. Powiadomienia o wywozie, otrzymane przez Komisję od wyznaczonego organu krajowego Strony lub innego kraju, dotyczące wywozu do Wspólnoty chemikaliów, których produkcja, zastosowanie, obsługa, zużycie, transport i/lub sprzedaż jest zakazana lub podlega surowym ograniczeniom zgodnie z ustawodawstwem Strony lub innego kraju, są udostępniane za pomocą środków elektronicznych przez bazę danych utrzymywaną przez Komisję.
Komisja potwierdza otrzymanie pierwszego powiadomienia o wywozie, uzyskanego dla każdego rodzaju chemikaliów od każdej Strony lub innego kraju.
Wyznaczone organy krajowe Państw Członkowskich otrzymujące taki przywóz, otrzymują kopię każdego powiadomienia otrzymanego wraz ze wszystkimi dostępnymi informacjami. Pozostałe Państwa Członkowskie są uprawnione do otrzymania kopii na żądanie.
2. Jeżeli wyznaczone organy krajowe Państw Członkowskich otrzymują jakiekolwiek powiadomienia o wywozie bezpośrednio lub pośrednio od wyznaczonych organów krajowych Stron lub odpowiednich organów innych krajów, niezwłocznie przekazują takie powiadomienia Komisji wraz ze wszystkimi dostępnymi informacjami.
Artykuł 9
Informacje w sprawie handlu chemikaliami
1. Każdy eksporter chemikaliów wymienionych w załączniku I informuje, podczas pierwszego kwartału każdego roku, wyznaczony organ krajowy jego Państwa Członkowskiego o ilości chemikaliów (jako substancja i jako zawartość w preparatach) wysłanej do każdej Strony lub innych krajów w roku poprzednim. Takie informacje przekazuje się razem z listą nazw (nazwisk) i adresów każdego importera, do którego dokonano wysyłki towaru w tym okresie czasu.
Każdy importer we Wspólnocie przekazuje te same informacje w odniesieniu do ilości przywożonych do Wspólnoty.
2. Na żądanie Komisji lub wyznaczonego organu krajowego, eksporter lub importer dostarcza wszelkich dodatkowych informacji odnoszących się do chemikaliów, które są niezbędne do wykonania niniejszego rozporządzenia.
3. Każde Państwo Członkowskie przekazuje w każdym roku Komisji zbiorcze informacje zgodnie z załącznikiem IV. Komisja dokonuje podsumowania tych informacji na poziomie wspólnotowy oraz udostępnia publicznie informacje, które nie są poufne, w swojej internetowej bazie danych.
Artykuł 10
Udział w powiadamianiu o zabronionych lub podlegającym surowym ograniczeniom chemikaliach na podstawie Konwencji
1. Komisja powiadamia Sekretariat na piśmie o chemikaliach, które kwalifikują się do powiadomienia o PIC, chyba że zostało to już uczynione przed wejściem w życie niniejszego rozporządzenia.
2. W chwili gdy kolejne chemikalia kwalifikują się do powiadomienia o PIC oraz są dołączane do części 2 załącznika I, Komisja powiadamia Sekretariat. Powiadomienie jest przedkładane bezzwłocznie po przyjęciu odpowiednich wspólnotowych przepisów prawa bezwzględnie obowiązujących zabraniających lub surowo ograniczających zastosowanie chemikaliów, oraz nie później niż 90 dni po dacie kiedy przepisy prawa bezwzględnie obowiązujące muszą zostać zastosowane.
Powiadomienie zawiera wszystkie istotne informacje wymagane w załączniku II.
3. Podczas określania priorytetów dla powiadomień, Komisja bierze pod uwagę obecność chemikaliów w części 3 załącznika I, zakres w jakim mogą być spełnione wymagania w odniesieniu do informacji, ustanowione w załączniku II, oraz stopień ryzyka powodowanego przez chemikalia, w szczególności dla krajów rozwijających się.
W przypadku gdy chemikalia kwalifikują się do powiadomienia o PIC, lecz informacje są niewystarczające, aby spełnić wymagania załącznika II, zidentyfikowani eksporterzy i/lub importerzy przedkładają, na żądanie Komisji, wszystkie istotne informacje dla nich dostępne, włączając te pochodzące z innych krajowych lub międzynarodowych programów przeciwdziałania skutkom chemikaliów.
4. Komisja zawiadamia Sekretariat na piśmie, kiedy przepisy prawa bezwzględnie obowiązujące zgłoszone zgodnie z ust. 1 lub 2 są zmieniane, niezwłocznie po przyjęciu nowych przepisów prawa bezwzględnie obowiązujących i nie później niż 60 dni po dacie, kiedy przepisy prawa bezwzględnie obowiązujące muszą zostać zastosowane.
Przekazuje ona wszystkie istotne informacje, które nie były dostępne w czasie, kiedy dokonano wstępnego powiadomienia zgodnie z ust. 1 lub 2 odpowiednio.
5. Na żądanie Strony lub Sekretariatu, Komisja przedkłada dodatkowe informacje w sprawie chemikaliów lub przepisów prawa bezwzględnie obowiązujących na tyle, na ile jest to możliwe. Pań stwa Członkowskie wspierają w niezbędnym zakresie, na żądanie, Komisję w gromadzeniu informacji.
6. Komisja niezwłocznie przesyła Państwom Członkowskim informacje, które otrzymuje z Sekretariatu, dotyczące chemikaliów, w sprawie których dokonano powiadomienia jako zakazanych lub surowo ograniczonych przez inne Strony.
Komisja ocenia, w ścisłej współpracy z Państwami Członkowskimi, potrzebę zaproponowania środków na poziomie wspólnotowy w celu zapobieganiu wszelkim niedopuszczalnym zagrożeniom dla ludzkiego zdrowia i dla środowiska we Wspólnocie.
7. W przypadku gdy Państwo Członkowskie przyjmuje krajowe przepisy prawa bezwzględnie obowiązujące zgodnie z odpowiednim prawodawstwem wspólnotowym, mające na celu zakazanie lub surowe ograniczenie chemikaliów, przedkłada Komisji istotne informacje. Komisja przekazuje te informacje Państwom Członkowskim. Państwa Członkowskie mogą, w terminie czterech tygodni, przesłać uwagi odnośnie do możliwego powiadomienia o PIC, włączając w szczególności istotne informacje o stanowisku ich krajowych regulacji w zakresie danych chemikaliów, do Komisji oraz Państw Członkowskich, które przedkładają krajowe przepisy prawa bezwzględnie obowiązujące. Po rozważeniu uwag Państwo Członkowskie informuje Komisje, czy Komisja:
- powiadamia Sekretariat, na podstawie niniejszego artykułu, lub
- przekazuje informacje Sekretariatowi, na podstawie art. 11.
Artykuł 11
Informacje, jakie mają być przekazywane do Sekretariatu o zakazanych i surowo ograniczonych chemikaliach niekwalifikujących się do powiadomienia o PIC
W przypadku gdy chemikalia są wymienione jedynie w części 1 załącznika I lub w następstwie otrzymania informacji od Państwa Członkowskiego do celów art. 10 ust. 7 tiret drugie, Komisja przekazuje Sekretariatowi informacje o odpowiednich przepisach prawa bezwzględnie obowiązujących, tak aby te informacje mogły być, gdzie stosowne, rozpowszechnione między innymi Stronami Konwencji.
Artykuł 12
Obowiązki w odniesieniu do przywozu chemikaliów
1. Komisja niezwłocznie przesyła Państwom Członkowskim wytyczne dla decyzji, które otrzymuje z Sekretariatu. Komisja podejmuje decyzję w sprawie przywozu, w formie ostatecznej lub tymczasowej odpowiedzi w sprawie przywozu w imieniu Wspólnoty, dotyczącej przyszłego przywozu do Wspólnoty danych chemikaliów: czyni to również zgodnie z istniejącym prawodawstwem wspólnotowym i procedurą przewidzianą w art. 24 ust. 2. Przekazuje ona decyzję do Sekretariatu bezzwłocznie, i nie później niż dziewięć miesięcy po dacie wysłania wytycznych dla decyzji przez Sekretariat.
W przypadku gdy jakiekolwiek chemikalia podlegają dodatkowym lub zmodyfikowanym ograniczeniom zgodnie z prawodawstwem wspólnotowym, Komisja zmienia decyzję w sprawie przywozu zgodnie z tą sama procedurą oraz powiadamia o tym Sekretariat.
2. W przypadku gdy chemikalia są zabronione lub surowo ograniczone przez ustawodawstwo jednego lub więcej Państw Członkowskich, Komisja na pisemne żądanie Państw(-a) Członkowskich(-ego), bierze pod uwagę te informacje w jej decyzji w sprawie przywozu.
3. Decyzja w sprawie przywozu na podstawie ust. 1 odnosi się do jednej lub więcej kategorii określonych dla chemikaliów w wytycznych dla decyzji.
4. Powiadamiając Sekretariat o decyzji w sprawie przywozu, Komisja przedstawia opis środków prawnych lub administracyjnych na których jest oparta.
5. Każdy wyznaczony organ krajowy we Wspólnocie udostępnia decyzje w sprawie przywozu na podstawie ust. 1 tym osobom zainteresowanym, zgodnie ze swoimi kompetencjami oraz zgodnie ze swoimi środkami ustawodawczymi lub administracyjnymi.
6. Gdzie sytuacja tego wymaga, Komisja ocenia, w ścisłej współpracy z Państwami Członkowskimi, potrzebę zaproponowania środków na poziomie wspólnotowy w celu zapobiegania wszelkim niedopuszczalnym zagrożeniom dla ludzkiego zdrowia i dla środowiska we Wspólnocie, biorąc pod uwagę informacje zawarte w wytycznych dla decyzji.
Artykuł 13
Obowiązki w odniesieniu do wywozu chemikaliów inne niż wymagania powiadomienia o wywozie
1. Komisja niezwłocznie przesyła Państwom Członkowskim oraz europejskim stowarzyszeniom branżowym informacje, które otrzymuje w formie okólników lub w inny sposób, z Sekretariatu, dotyczących chemikaliów podlegających procedurze PIC oraz decyzjom Stron przywozu dotyczących warunków przywozu tych chemikaliów. Przesyła również niezwłocznie Państwom Członkowskim informacje odnoszące się do wszystkich przypadków niepowodzenia w przekazaniu odpowiedzi. Komisja przechowuje wszystkie informacje dotyczące dostępnych decyzji w sprawie przywozu w swojej bazie danych, która jest ogólnie dostępna w internecie, oraz, na wniosek przekazuje każdemu informacje.
2. Dla wszystkich chemikaliów wymienionych w załączniku I Komisja przypisuje klasyfikację w Nomenklaturze Scalonej Wspólnoty Europejskiej. Te klasyfikacje są korygowane, gdy jest to niezbędne, w świetle wszelkich zmian dokonywanych przez Radę Współpracy Celnej w Zharmonizowanym Systemie nomenklatury dla danych chemikaliów.
3. Każde Państwo Członkowskie powiadamia o odpowiedziach przekazanych przez Komisję zgodnie z ust. 1 tym zainteresowanym osobom, w zakresie swojej właściwości.
4. Eksporterzy zastosują się do decyzji w każdej odpowiedzi dotyczącej przywozu nie później niż sześć miesięcy po pierwszym poinformowaniu Sekretariatu przez Komisję o takiej odpowiedzi zgodnie z ust. 1.
5. Komisja oraz Państwa Członkowskie doradzają i wspierają Strony przywozu, odpowiednio na żądanie, w uzyskiwaniu dodatkowych informacji oraz pomocy w sporządzaniu odpowiedzi do Sekretariatu dotyczącej przywozu danych chemikaliów.
6. Żadne z chemikaliów wymienionych w części 2 lub 3 załącznika I nie może być wywożona, chyba że:
a) eksporter, przez jego wyznaczone organy krajowe oraz wyznaczone organy krajowe Strony przywozu lub właściwe organy innego kraju przywozu, wnioskował i otrzymał wyraźną zgodę na przywóz; lub
b) w przypadku chemikaliów wymienionych w części 3 załącznika I, ostatni okólnik wydany przez Sekretariat w zastosowaniu ust. 1 wskazuje, że Strona przywozu wyraziła zgodę na przywóz.
7. Żadne z chemikaliów nie są wywożone później niż sześć miesięcy przed datą ważności, kiedy taka data istnieje lub może być wywnioskowana na podstawie daty produkcji, chyba że istotne właściwości chemikaliów czynią to niewykonalnym. W szczególności, w przypadku pestycydów, eksporterzy zapewniają, że rozmiar oraz opakowanie zbiorcze pojemników pestycydów są zoptymalizowane tak aby zminimalizować zagrożenie stworzenia przestarzałych zapasów.
8. W przypadku wywozu pestycydów, eksporterzy zapewniają, że etykieta zawiera określone informacje o warunkach przechowywania i stabilności przechowywania zgodnie z warunkami klimatycznymi Strony przywozu lub innych krajów. Dodatkowo zapewniają, że wywożone pestycydy są zgodne ze specyfikacją czystości ustanowioną przez prawodawstwo wspólnotowe.
Artykuł 14
Kontrole wywozu niektórych chemikaliów oraz wyrobów zawierających chemikalia
1. Wyroby zawierające chemikalia wymienione w części 2 załącznika I, w formie nieaktywnej podlegają procedurze powiadamiania o wywozie przewidzianej w art. 7.
2. Chemikalia i wyroby, których stosowanie jest zakazane we Wspólnocie dla ochrony ludzkiego zdrowia oraz środowiska jak wymieniono w załączniku V, nie są wywożone.
Artykuł 15
Informacje odnośnie do ruchu tranzytowego
1. Strony Konwencji żądające informacji odnośnie do ruchu tranzytowego chemikaliów podlegających procedurze PIC, wraz z informacjami wymaganymi przez każdą Stronę Konwencji za pośrednictwem Sekretariatu, wymienione są w załączniku VI.
2. W przypadku gdy chemikalia wymienione w części 3 załącznika I są transportowane przez terytorium Strony Konwencji wymienionej w niniejszym załączniku VI, eksporter, w takim zakresie w jakim jest to możliwe, przekazuje wyznaczonemu organowi krajowemu Państwa Członkowskiego, w którym prowadzi działalność, informacje wymagane przez Stronę Konwencji zgodnie z załącznikiem VI, nie później niż 30 dni przed pierwszym tranzytem oraz nie później niż osiem dni przed każdym następnym tranzytem.
3. Wyznaczony organ krajowy Państwa Członkowskiego przesyła Komisji informacje otrzymane od eksportera zgodnie z ust. 2 razem ze wszystkimi dostępnymi informacjami dodatkowymi.
4. Komisja przesyła otrzymane informacje zgodnie z ust. 3 do wyznaczonych organów krajowych Stron Konwencji, które zażądały takich informacji, wraz ze wszystkimi dostępnymi informacjami dodatkowymi, nie później niż 15 dni przed pierwszym tranzytem oraz przed każdym następnym tranzytem.
Artykuł 16
Informacje towarzyszące wywożonym chemikaliom
1. Chemikalia przeznaczone do wywozu podlegają środkom odnośnie do opakowań zbiorczych oraz etykietowaniu ustanowionych w, lub zgodnie z dyrektywą 67/548/EWG, dyrektywą 1999/45/WE, dyrektywą 91/414/EWG oraz dyrektywą 98/8/WE, lub innym szczególnym prawodawstwem wspólnotowym. Ten obowiązek pozostaje bez uszczerbku dla szczególnych wymagań Strony przywozu lub innego kraju, biorąc pod uwagę odpowiednie międzynarodowe standardy.
2. Gdzie sytuacja tego wymaga, data ważności oraz data produkcji chemikaliów określonych w ust. 1 lub wymienionych w załączniku I są wskazane na etykiecie, oraz jeżeli konieczne, takie daty ważności podaje się dla różnych stref klimatycznych.
3. Karta charakterystyki zgodnie z dyrektywą Komisji 91/155/EWG [20] towarzyszy chemikaliom określonym w ust. 1, w przypadku wywozu. Eksporter wysyła taką kartę charakterystyki do każdego importera.
4. Informacje na etykiecie oraz karty charakterystyki podawane są, w takim zakresie w jakim jest to możliwe, w języku(-ach) urzędowym(-ych) lub w jednym lub więcej głównych językach kraju przeznaczenia lub obszaru zamierzonego przeznaczenia.
Artykuł 17
Obowiązki organów Państw Członkowskich w odniesieniu do kontroli przywozu i wywozu
Każde Państwo Członkowskie wyznacza organy takie jak organy celne, które są odpowiedzialne za kontrolowanie przywozu oraz wywozu chemikaliów wymienionych w załączniku I.
Komisja oraz Państwa Członkowskie działają w sposób celowy oraz skoordynowany kontrolując przestrzeganie przez eksporterów niniejszego rozporządzenia.
Każde Państwo Członkowskie, w swoich okresowych sprawozdaniach dotyczących funkcjonowania procedur na podstawie art. 21 ust. 1, dołącza szczegóły działań jej organów w tym zakresie.
Artykuł 18
Kary
Państwa Członkowskie ustalają kary stosowane za naruszenia przepisów niniejszego rozporządzenia oraz podejmują wszelkie niezbędne środki w celu zapewnienia prawidłowego wykonania tych przepisów. Kary te muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające. Państwa Członkowskie powiadamiają o takich środkach Komisję nie później niż 12 miesięcy po przyjęciu niniejszego rozporządzenia oraz powiadamiają również o wszystkich dalszych zmianach niezwłocznie po ich przyjęciu.
Artykuł 19
Wymiana informacji
1. Komisja i Państwa Członkowskie, odpowiednio, ułatwiają dostarczanie informacji naukowych, technicznych, ekonomicznych oraz prawnych, dotyczących chemikaliów podlegających niniejszemu rozporządzeniu, włączając informacje ekotoksylogiczne, toksykologiczne oraz dotyczące bezpieczeństwa.
Komisja, przy wsparciu Państw Członkowskich w miarę potrzeb, zapewnia odpowiednio:
a) dostarczenie ogólnie dostępnych informacji odnośnie do przepisów prawa bezwzględnie obowiązujących związanych z celami Konwencji; i
b) dostarczanie informacji Stronom oraz innym krajom bezpośrednio lub za pośrednictwem Sekretariatu odnośnie do tych działań, które znacznie ograniczają jedno lub więcej zastosowań chemikaliów.
2. Komisja oraz Państwa Członkowskie chronią wszystkie poufne informacje otrzymane od Strony lub innego kraju w drodze wzajemnego porozumienia.
3. W odniesieniu do przekazywania informacji na podstawie niniejszego rozporządzenia, oraz bez uszczerbku dla dyrektywy Rady 90/313/EWG z dnia 7 czerwca 1990 r. w sprawie swobody dostępu do informacji o środowisku [21], nie uważa się za poufne następujących informacji:
a) informacji określonych w załączniku II oraz załączniku III;
b) informacji zawartych w karcie charakterystyki określonej w ust. 3 w art. 16;
c) daty ważności chemikaliów;
d) daty produkcji chemikaliów;
e) informacji odnośnie do środków ostrożności, włączając klasyfikacje zagrożenia, charakter zagrożenia oraz odpowiednie porady w zakresie bezpieczeństwa; oraz
f) sumarycznych wyników testów toksykologicznych i ekotoksykologicznych.
Zestawienie przekazywanych informacji jest przygotowywane regularnie przez Komisję na podstawie udziału Państw Członkowskich.
Artykuł 20
Pomoc techniczna
Komisja oraz wyznaczone organy krajowe Państw Członkowskich współpracują, biorąc pod uwagę w szczególności potrzeby krajów rozwijających się oraz krajów w okresie transformacji gospodarczej, we wspieraniu pomocy technicznej, włączając szkolenia, w celu rozwoju infrastruktury, zdolności i ekspertyz niezbędnych do właściwego zarządzania chemikaliami podczas ich cyklu życia.
W szczególności i w związku z umożliwieniem tym krajom wykonania Konwencji, pomoc techniczna jest wspierana poprzez dostarczanie informacji technicznych dotyczących chemikaliów, poprzez wspieranie wymiany ekspertów, udzielanie wsparcia przy ustanawianiu lub utrzymywaniu wyznaczonych organów krajowych oraz przez dostarczenie ekspertyz technicznych w celu identyfikacji niebezpiecznych form użytkowych pestycydów oraz przygotowywania powiadomień dla Sekretariatu.
Komisja i Państwa Członkowskie uczestniczą aktywnie w sieci informacji o tworzeniu możliwości ustanowionej przez międzyrządowe forum w sprawie bezpieczeństwa chemicznego, przez przekazywanie informacji w sprawie projektów, które wspierają lub finansują w celu poprawy zarządzania chemikaliami w krajach rozwijających się oraz w krajach w okresie transformacji gospodarczej.
Komisja i Państwa Członkowskie rozważają również wsparcie organizacji pozarządowych.
Artykuł 21
Monitoring oraz sprawozdawczość
1. Państwa Członkowskie przesyłają regularnie do Komisji informacje odnośnie do funkcjonowania procedur przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu, włącznie z kontrolą celną, naruszeniami, karami oraz czynnościami zaradczymi.
2. Komisja sporządza regularnie sprawozdanie w sprawie wykonywania funkcji przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu, za które jest odpowiedzialna oraz kompiluje w sprawozdanie syntetyzujące informacje przekazane przez Państwa Członkowskie zgodnie z ust. 1. Podsumowanie sprawozdania, które jest publikowane w Internecie, jest przekazywane Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.
3. W odniesieniu do informacji dostarczanych na podstawie ust. 1 i 2, Państwa Członkowskie i Komisja wypełniają odpowiednie obowiązki w celu ochrony poufności danych oraz prawa własności.
Artykuł 22
Uaktualnianie załączników
1. Wykaz chemikaliów w załączniku I będzie poddawana przeglądowi przez Komisję co najmniej raz w roku, na podstawie rozwoju prawodawstwa wspólnotowego oraz na podstawie Konwencji.
2. Decydując o przepisach prawa bezwzględnie obowiązujących zgodnie z prawodawstwem wspólnotowym ustanawiających zakaz lub surowe ograniczenie, skutek takich przepisów oceniany jest na poziomie podkategorii w ramach kategorii "pestycydy" oraz "chemikalia przemysłowe". W przypadku gdy przepisy prawa bezwzględnie obowiązujące zakazują lub surowo ograniczają chemikalia z którejkolwiek z podkategorii, włącza się ją do części 1 załącznika I.
Decydując, czy przepisy prawa bezwzględnie obowiązujące zgodnie prawodawstwem wspólnotowym ustanawiają zakaz lub surowe ograniczenie, że dane chemikalia kwalifikują się do powiadomienia o PIC na mocy art. 10, skutek takich przepisów ocenia się na poziomie podkategorii w ramach kategorii "pestycydy" oraz "chemikalia przemysłowe". W przypadku gdy przepisy prawa bezwzględnie obowiązujące zakazują lub surowo ograniczają zastosowanie chemikaliów w ramach którejkolwiek z kategorii, włącza się ją do części 2 załącznika I.
3. Komisja podejmuje decyzje o włączeniu chemikaliów do załącznika I, lub zmiany ich wpisów gdzie sytuacja tego wymaga, bez zbędnej zwłoki.
4. O włączeniu chemikaliów do części 1 lub 2 załącznika I na podstawie ust. 2 w następstwie przepisów prawa bezwzględnie obowiązujących zgodnie z prawodawstwem wspólnotowym, decyzję podejmuje się zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 24 ust. 3.
5. Wszystkie inne zmiany do załącznika I, włączając zmiany do istniejących wpisów, oraz zmiany do załączników II, III, IV oraz VI, są przyjmowane według procedury przewidzianej w art. 24 ust. 2.
Artykuł 23
Uwagi techniczne w odniesieniu do pomocy
Komisja, zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 24 ust. 2, opracowuje noty techniczne w odniesieniu do pomocy w celu ułatwienia codziennego stosowania niniejszego rozporządzenia.
Takie noty techniczne zostają opublikowane są w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej seria "C".
Artykuł 24
Komitet
1. Komisję wspomagana Komitet ustanowiony zgodnie z art. 29 dyrektywy 67/548/EWG.
2. W przypadku gdy przywołuje się ten ustęp, zastosowany zostanie art. 3 i 7 decyzji 1999/468/WE, uwzględniając przepisy jej art. 8.
3. W przypadku gdy przywołuje się ten ustęp, zastosowany zostanie art. 5 i 7 decyzji 1999/468/WE, uwzględniając przepisy jej art. 8.
Okres określony w art. 5 ust. 6 decyzji 1999/468/WE ustala się na trzy miesiące.
4. Komitet uchwala swój regulamin wewnętrzny.
Artykuł 25
Uchylenie
Rozporządzenie (EWG) nr 2455/92 traci moc.
Artykuł 26
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 28 stycznia 2003 r.