Rozporządzenie Komisji (WE) nr 282/2004
z dnia 18 lutego 2004 r.
wprowadzające dokument zgłoszenia i kontroli weterynaryjnych dotyczących zwierząt wwożonych do Wspólnoty pochodzących z krajów trzecich
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając dyrektywę Rady 91/496/EWG z dnia 15 lipca 1991 ustanawiającą zasady regulujące organizację kontroli weterynaryjnej zwierząt wprowadzanych do Wspólnoty z państw trzecich oraz zmieniającą dyrektywy 89/662/EWG, 90/425/EWG oraz 90/675/EWG [1], a zwłaszcza jej art. 3 ust. 2 i art. 7 ust. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Wcześniejsze zgłoszenie przybycia zwierząt z krajów trzecich wymaga, w celu sprawnego przeprowadzenia działań w punktach kontroli granicznej, przyjęcia dokumentu formalnego zawierającego informacje związane z deklaracją celną.
(2) Procedury dotyczące zgłoszenia i kontroli weterynaryjnej zwierząt na granicy muszą być zharmonizowane z procedurami stosowanymi dla produktów pochodzenia zwierzęcego.
(3) Jako część wymienionej harmonizacji należy stosować definicję osoby odpowiedzialnej za ładunek, jaką określono w art. 2 ust. 2 lit. e) dyrektywy Rady 97/78/WE [2].
(4) Opracowanie zintegrowanego, skomputeryzowango systemu weterynaryjnego "Traces", ustanowionego mocą decyzji Komisji 2003/623/WE [3], obejmuje standaryzację dokumentów dotyczących zgłoszenia i kontroli, tak by zebrane dane mogły być właściwie zarządzane i przetwarzane w celu poprawy bezpieczeństwa zdrowotnego we Wspólnocie.
(5) Przepisy decyzji Komisji nr 92/527/EWG z dnia 4 listopada 1992 r. ustanawiającej wzór świadectwa wymienionego w art. 7 ust. 1 dyrektywy 91/496/EWG [4] należy odpowiednio uaktualnić oraz uchylić decyzję 92/527/EWG.
(6) Ponieważ punkty kontroli granicznej pomiędzy istniejącymi już Państwami Członkowskimi i nowymi Państwami Członkowskimi mają zostać zniesione po akcesji, należy wprowadzić środek przejściowy, aby oszczędzić im konieczności wprowadzenia nowych procedur administracyjnych na okres jednego miesiąca.
(7) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Pokarmowego i Zdrowia Zwierząt,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Zgłoszenie przybycia zwierząt za pomocą wspólnego dokumentu weterynaryjnego wejścia
1. Jeżeli jakiekolwiek zwierzę, o którym mowa w dyrektywie 91/496/EWG, pochodzące z kraju trzeciego trafi do Wspólnoty, osoba odpowiedzialna za ładunek w rozumieniu art. 2 ust. 2 lit. e) dyrektywy 97/78/WE przekaże informację na temat przybycia ładunku co najmniej jeden roboczy dzień przed spodziewanym terminem wjazdu zwierząt na terytorium Wspólnoty. Zawiadomienie takie dostarcza się do obsługi punktu kontroli granicznej, używając dokumentu sporządzonego zgodnie ze wzorem wspólnego dokumentu weterynaryjnego wejścia (CVED) wymienionego w załączniku I.
2. Dokument CVED wydaje się zgodnie z ogólnymi zasadami certyfikacji ustanowionymi w stosownym prawodawstwie Wspólnoty.
3. CVED zawiera oryginał i taką ilość kopii, jaka jest wymagana przez właściwe władze, w celu zastosowania się do niniejszego rozporządzenia. Osoba odpowiedzialna za ładunek wypełnia część 1 wymaganej ilości kopii CVED i przesyła je do urzędowego lekarza weterynarii odpowiedzialnego za punkt kontroli granicznej.
4. Bez uszczerbku dla paragrafów 1 i 3, informacja zawarta w dokumencie, może - za zgodą właściwych władz Państwa Członkowskiego - podlegać wcześniejszej notyfikacji poprzez telekomunikacyjny system lub inny system transmisji danych. W takim przypadku informacja przesyłana w formie elektronicznej musi być dokładnie taka sama, jak ta zawarta w części 1 wzoru CVED.
Artykuł 2
Kontrole weterynaryjne
Kontrole weterynaryjne i analizy laboratoryjne przeprowadza się zgodnie z decyzją Komisji 97/794/WE [5].
Artykuł 3
Procedury, które mają zostać zrealizowane po kontrolach weterynaryjnych
1. Po zakończeniu kontroli weterynaryjnych określonych w art. 4 dyrektywy 91/496/EWG, część 2 CVED zostaje uzupełniona na odpowiedzialność urzędowego lekarza weterynarii kierującego punktem kontroli granicznej i zostaje podpisana przez niego lub przez innego urzędowego lekarza weterynarii działającego w jego imieniu.
W wypadku odmowy zezwolenia na wwóz, wypełnia się ramkę "szczegóły zmiany trasy przesyłki" w części 3 CVED, jeśli tylko znana będzie informacja związana ze sprawą. Informacja ta zostaje wprowadzona do systemu wymiany informacji, o którym mowa w art. 20 dyrektywy Rady nr 90/425/EWG [6].
2. Oryginał CVED składa się z części 1 i 2, właściwie wypełnionych i podpisanych.
3. Urzędowy lekarz weterynarii, importer lub osoba odpowiedzialna za ładunek zgłasza władzom celnym w granicznym punkcie kontroli granicznej decyzję weterynaryjną dotyczącą przesyłki poprzez pokazanie oryginału CVED lub wysłanie go drogą elektroniczną.
4. Jeśli decyzja weterynaryjna jest pozytywna i władze celne wyraziły zgodę, oryginał CVED towarzyszy zwierzętom do miejsca przeznaczenia wyszczególnionego w dokumencie.
5. Kopia CVED zostaje u urzędowego lekarza weterynarii w punkcie kontroli granicznej.
6. Kopia CVED oraz, jeśli to wskazane - zgodnie z art. 7 dyrektywy 91/496/EWG, kopia weterynaryjnego świadectwa wwozowego, zostaje przekazana importerowi lub osobie odpowiedzialnej za ładunek.
7. Urzędowy lekarz weterynarii przechowuje oryginał świadectwa weterynaryjnego lub dokumentację towarzyszącą zwierzętom, jak również kopie CVED, przez co najmniej trzy lata. Jednakże zwierzętom w tranzycie lub przeładowywanym, których miejsce przeznaczenia znajduje się poza Wspólnotą, stale towarzyszy oryginalny dokument weterynaryjny i jedynie jego kopia jest przechowywana w punkcie kontroli granicznej.
Artykuł 4
Procedury stosowane odnośnie do zwierząt podlegających kontroli celnej lub poddanych specjalnemu monitoringowi
W przypadku zwierząt wwożonych na teren Wspólnoty, zwolnionych od obowiązku przechodzenia kontroli tożsamości i/lub kontroli stanu fizycznego, zgodnie z art. 4 ust. 3 lub art. 8 ust. A pkt 1) lit. b) ppkt ii) dyrektywy 91/496/EWG, w przypadku gdy kontrola dokumentacji jest zadowalająca, urzędowy lekarz weterynarii w punkcie kontroli granicznej w miejscu wwozu na obszar Wspólnoty zgłasza ten fakt do urzędowego lekarza weterynarii w punkcie kontroli granicznej w miejscu przeznaczenia. Zgłoszenia takiego dokonuje się wykorzystując system wymiany informacji, o którym mowa w art. 20 dyrektywy 90/425/EWG. Urzędowy lekarz weterynarii w punkcie kontroli granicznej w miejscu przeznaczenia zwierząt wydaje CVED łącznie z ostateczną decyzją dotyczącą przyjęcia zwierząt. W przypadku gdy transport nie osiąga miejsca przeznaczenia lub występuje niezgodność ilościowa lub jakościowa, właściwe władze, odpowiedzialne za kontrolę graniczną w miejscu przeznaczenia, wypełniają część 3 CVED.
W przypadku tranzytu osoba odpowiedzialna za ładunek przedstawia ładunek urzędowemu lekarzowi weterynarii w punkcie kontroli granicznej w miejscu wywozu. Urzędowi lekarze weterynarii notyfikujący w punktach kontroli granicznej tranzyt zwierząt do miejsc przeznaczenia w kraju trzecim wypełniają przy wywozie część 3 CVED. Za pomocą CVED powiadamiają oni urzędowego lekarza weterynarii w miejscu kontroli granicznej, gdzie zwierzęta będące w tranzycie zostały wwiezione na obszar Wspólnoty.
Urzędowi lekarze weterynarii reprezentujący właściwe władze w miejscu przeznaczenia, zgłaszający fakt przybycia zwierząt przeznaczonych do rzeźni, do wybranej stacji kwarantanny, w rozumieniu decyzji Komisji 2000/666/WE [7], lub do uprawnionej jednostki, instytutu lub centrum, w rozumieniu dyrektywy Rady 92/65/EWG [8], znajdujące się w ich obszarze kompetencji, wypełniają część 3 CVED w przypadkach, kiedy transport nie osiąga miejsca przeznaczenia lub występuje niezgodność ilościowa lub jakościowa.
Artykuł 5
Koordynacja pomiędzy właściwymi władzami odpowiedzialnymi za kontrole
W celu zapewnienia, że wszystkie zwierzęta wwożone na obszar Wspólnoty zostaną objęte kontrolą weterynaryjną, właściwe władze i urzędowi lekarze weterynarii każdego z Państw Członkowskich ściśle współpracują z innymi służbami inspekcyjnymi w celu wspólnego uzyskiwania wszystkich informacji dotyczących importu zwierząt. W szczególności są to następujące informacje:
a) informacje dostępne służbom celnym;
b) informacje zawarte w manifestach okrętowych, kolejowych lub lotniczych;
c) inne dostępne informacje, pochodzące od operatorów drogowych, kolejowych, portowych lub operatorów portów lotniczych.
Artykuł 6
Dostęp do baz danych i udział systemach informatycznych
W celu osiągnięcia celu określonego w art. 5 właściwe władze i służby celne państw członkowskich dokonują wzajemnej wymiany danych, zawartych w ich odpowiednich bazach danych. Systemy technologii informacyjnej, wykorzystywane przez właściwe władze i podlegające właściwej ochronie danych, mają być skoordynowane, na ile jest to możliwe, z systemami służb celnych oraz systemami operatorów handlowych, w celu przyspieszenia transferu informacji.
Artykuł 7
Wykorzystywanie certyfikacji elektronicznej
Tworzenie, wykorzystanie, przekazywanie i przechowywanie dokumentów CVED może być dokonywane przy wykorzystaniu środków elektronicznych, po uzgodnieniu z właściwymi władzami.
Informacje pomiędzy właściwymi władzami są przekazywane za pomocą środków systemu wymiany informacji, o którym mowa w art. 20 dyrektywy 90/425/EWG.
Artykuł 8
Przepisy przejściowe
W odniesieniu do punktów kontroli granicznej, wymienionych w załączniku II, które będą zniesione po akcesji Węgier, Polski, Republiki Czeskiej, Słowacji i Słowenii, niniejsze rozporządzenie stosuje się tylko do dnia 1 maja 2004 r.
Artykuł 9
Uchylenie
Decyzja 92/527/EWG traci moc.
Odniesienia do uchylonej decyzji traktuje się jako odniesienia do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 10
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 31 marca 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 18 lutego 2004 r.