DECYZJA RADY
z dnia 29 kwietnia 2008 r.
zmieniająca część I załącznika 3 do wspólnych instrukcji konsularnych dotyczącego obywateli państw trzecich podlegających obowiązkowi posiadania wizy lotniskowej
(2008/374/WE)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 789/2001 z dnia 24 kwietnia 2001 r. zastrzegające dla Rady uprawnienia wykonawcze w odniesieniu do niektórych szczegółowych przepisów i procedur praktycznych rozpatrywania wniosków wizowych (1),
uwzględniając inicjatywę Królestwa Belgii, Wielkiego Księstwa Luksemburga i Królestwa Niderlandów,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Część I załącznika 3 do wspólnych instrukcji konsularnych zawiera wspólny wykaz państw trzecich, których obywatele podlegają obowiązkowi posiadania lotniskowej wizy tranzytowej (ATV) we wszystkich państwach członkowskich.
(2)
Państwa Beneluksu, Niemcy, Hiszpania i Włochy życzą sobie ograniczenia tego obowiązku posiadania lotniskowej wizy tranzytowej do tych obywateli Ghany i Nigerii, którzy nie posiadają ważnej wizy wydanej przez państwa członkowskie Unii Europejskiej lub obowiązującej w jednym z państw stron Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym z dnia 2 maja 1992 r., Japonii, Kanadzie, Stanach Zjednoczonych Ameryki lub Szwajcarii. Wspólne instrukcje konsularne powinny zatem zostać odpowiednio zmienione.
(3)
Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej oraz do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji i nie jest nią związana ani jej nie stosuje. Przedmiotowa decyzja opiera się na dorobku Schengen na mocy postanowień tytułu IV części trzeciej Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, dlatego zgodnie z art. 5 wyżej wymienionego protokołu Dania w terminie sześciu miesięcy od przyjęcia przedmiotowej decyzji przez Radę zdecyduje, czy przeniesie ją do swojego prawa krajowego.
(4)
W odniesieniu do Islandii i Norwegii niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen - w rozumieniu Umowy zawartej przez Radę Unii Europejskiej i Republikę Islandii oraz Królestwo Norwegii dotyczącej włączenia tych dwóch państw we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (2) - objętych art. 1 pkt A decyzji Rady 1999/437/WE z dnia 17 maja 1999 r. (3) w sprawie niektórych warunków stosowania tej umowy.
(5)
W odniesieniu do Szwajcarii niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen - w rozumieniu Umowy zawartej między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską w sprawie włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (4) - objętych art. 1 pkt A decyzji 1999/437/WE w związku z art. 3 decyzji Rady 2008/146/WE (5) i 2008/149/WSiSW (6).
(6)
W odniesieniu do Liechtensteinu niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, w rozumieniu Protokołu podpisanego między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu w sprawie przystąpienia Księstwa Liechtensteinu do Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską w sprawie włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (7), objętych art. 1 pkt A decyzji 1999/437/WE w związku z art. 3 decyzji Rady 2008/261/WE (8) i 2008/262/WE (9).
(7)
Niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, które nie mają zastosowania do Zjednoczonego Królestwa, zgodnie z decyzją Rady 2000/365/WE z dnia 29 maja 2000 r. dotyczącą wniosku Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej o zastosowanie wobec niego niektórych przepisów dorobku Schengen (10). Zjednoczone Królestwo nie uczestniczy wobec tego w przyjęciu niniejszej decyzji, nie jest nią związane ani jej nie stosuje.
(8)
Niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, które nie mają zastosowania do Irlandii, zgodnie z decyzją Rady 2002/192/WE z dnia 28 lutego 2002 r. dotyczącą wniosku Irlandii o zastosowanie wobec niej niektórych przepisów dorobku Schengen (11). Irlandia nie uczestniczy zatem w przyjęciu niniejszej decyzji, nie jest nią związana ani jej nie stosuje.
(9)
W odniesieniu do Cypru niniejsza decyzja stanowi akt oparty na dorobku Schengen lub w inny sposób z nim związany w rozumieniu art. 3 ust. 2 Aktu przystąpienia z 2003 r.
(10)
W odniesieniu do Bułgarii i Rumunii niniejsza decyzja stanowi akt oparty na dorobku Schengen lub w inny sposób z nim związany w rozumieniu art. 4 ust. 2 Aktu przystąpienia z 2005 r.,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
W części I załącznika 3 do wspólnych instrukcji konsularnych wprowadza się następujące zmiany:
1)
we wpisie dotyczącym Ghany dodaje się przypis w brzmieniu:
„W odniesieniu do krajów Beneluksu, Niemiec, Hiszpanii i Włoch:
Następujące osoby są zwolnione z obowiązku posiadania lotniskowej wizy tranzytowej:
-
obywatele posiadający ważną wizę wydaną przez państwo członkowskie UE lub obowiązującą w jednym z państw stron Umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym z dnia 2 maja 1992 r., Japonii, Kanadzie, Stanach Zjednoczonych Ameryki lub Szwajcarii, lub gdy powracają z tych państw po wykorzystaniu wizy.”;
2)
we wpisie dotyczącym Nigerii dodaje się przypis w brzmieniu:
„W odniesieniu do krajów Beneluksu, Niemiec, Hiszpanii i Włoch:
Następujące osoby są zwolnione z obowiązku posiadania lotniskowej wizy tranzytowej:
-
obywatele posiadający ważną wizę wydaną przez państwo członkowskie UE lub obowiązującą w jednym z państw stron Umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym z dnia 2 maja 1992 r., Japonii, Kanadzie, Stanach Zjednoczonych Ameryki lub Szwajcarii, lub gdy powracają z tych państw po wykorzystaniu wizy.”;
3)
we wpisie dotyczącym Erytrei dodaje się przypis (3) w brzmieniu:
„(3)
W odniesieniu do Włoch:
Następujące osoby są zwolnione z obowiązku posiadania lotniskowej wizy tranzytowej:
-
obywatele posiadający ważną wizę wydaną przez państwo członkowskie UE lub obowiązującą w jednym z państw stron Umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym z dnia 2 maja 1992 r., Japonii, Kanadzie, Stanach Zjednoczonych Ameryki lub Szwajcarii, lub gdy powracają z tych państw po wykorzystaniu wizy.”.
Artykuł 2
Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 maja 2008 r.
Artykuł 3
Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich zgodnie z Traktatem ustanawiającym Wspólnotę Europejską.
Sporządzono w Brukseli, dnia 29 kwietnia 2008 r.