Decyzja nr 3052/95/WE Parlamentu Europejskiego i Rady
z dnia 13 grudnia 1995 r.
ustanawiająca procedurę wymiany informacji w sprawie krajowych środków wprowadzających odstępstwa od zasady swobodnego przepływu towarów we Wspólnocie
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 100a,
uwzględniając wniosek Komisji [1],
uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego [2],
stanowiąc zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 189b Traktatu [3],
a także mając na uwadze, co następuje:
zgodnie z art. 100b Traktatu Komisja sporządziła spis krajowych przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych, objętych art. 100a Traktatu, które nie zostały zharmonizowane na mocy tego artykułu;
spis ten dowiódł, że większość przeszkód w handlu produktami, zgłaszanych przez Państwa Członkowskie, usuwa się za pomocą środków podjętych na mocy art. 100a oraz postępowania na mocy art. 169 Traktatu, w odniesieniu do niewypełnienia zobowiązań wynikających z art. 30;
przejrzystość krajowych środków zakazujących obrotu niektórymi produktami może ułatwić szybkie rozwiązanie na odpowiednim szczeblu problemów, które mogą utrudniać swobodny przepływ towarów, między innymi przez zbliżenie takich środków w odpowiednim czasie lub przez dostosowywanie ich na mocy art. 30 Traktatu;
w celu ułatwienia takiej przejrzystości powinna zostać ustanowiona prosta i pragmatyczna procedura wzajemnej wymiany informacji między Państwami Członkowskimi oraz między Państwami Członkowskimi a Komisją, aby wszystkie problemy, jakie mogą się pojawić w związku z funkcjonowaniem rynku wewnętrznego, mogły być rozwiązywane w sposób zadowalający zarówno dla przedsiębiorców, jak i konsumentów;
podstawowym celem tej procedury jest podniesienie poziomu wiedzy na temat wprowadzenia swobodnego przepływu towarów w sektorach niezharmonizowanych oraz określenie napotkanych problemów, w celu znalezienia ich właściwych rozwiązań;
procedura taka powinna obejmować tylko takie przypadki, w których Państwo Członkowskie, na podstawie niezgodności z jego własnymi przepisami krajowymi, podejmuje działania mające zapobiegać swobodnemu przepływowi lub wprowadzaniu do obrotu towarów, które są legalnie wytwarzane lub wprowadzane na rynek w innym Państwie Członkowskim;
powinno się uwzględnić jedynie środki stanowiące barierę dla określonego modelu lub typu towarów, a środki odnoszące się do towarów używanych, które z powodu wieku lub stopnia zużycia przestały się nadawać do obrotu rynkowego, powinno się wykluczyć z zakresu niniejszej decyzji;
środki odnoszące się wyłącznie do ochrony moralności publicznej lub porządku publicznego również powinny zostać wykluczone;
pozostałe Państwa Członkowskie i Komisja powinny mieć możliwość reagowania na środki notyfikowane w ramach niniejszej decyzji;
ponadto procedura nie powinna powielać procedur powiadamiania lub informowania, przewidzianych na mocy innych środków wspólnotowych; te różne procedury powinny zostać w odpowiedni sposób skoordynowane;
producenci, konsumenci i pozostałe zainteresowane strony powinny wiedzieć, z kim w ramach Komisji i administracji poszczególnych Państw Członkowskich powinny się kontaktować w przypadku pojawienia się problemu w odniesieniu do swobodnego przepływu towarów;
procedury ustanowione w celu wykonania niniejszej decyzji nie powinny skutkować powstaniem zbytecznej nowej biurokracji, zapewniając jednocześnie skuteczną równowagę między ochroną uzasadnionych roszczeń Państw Członkowskich a zachowaniem swobodnego przepływu towarów we Wspólnocie;
w imię zachowania przejrzystości wszystkim zainteresowanym stronom powinno się udostępnić pełne i aktualne informacje na temat wykonania niniejszej decyzji;
usunięcie przeszkód w swobodnym przepływie towarów ma podstawowe znaczenie dla Wspólnoty, w związku z czym zachodzi konieczność ustanowienia w przedmiotowej dziedzinie środków wspólnotowych dla osiągnięcia danego celu; środek ten jest zgodny z zasadą proporcjonalności, w uzupełnieniu do zasady pomocniczości, ponieważ ogranicza się do zapewnienia informacji o przypadkach, w których zastosowanie niezharmonizowanych przepisów krajowych może wpływać na właściwe funkcjonowanie rynku wewnętrznego,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
W przypadku gdy Państwo Członkowskie podejmuje działania mające zapobiegać swobodnemu przepływowi lub wprowadzaniu do obrotu modelu czy typu produktu, który jest zgodnie z prawem wytwarzany i wprowadzany na rynek w innym Państwie Członkowskim, zobowiązane jest ono powiadomić o tym Komisję, gdy bezpośrednim lub pośrednim skutkiem podjętego środka jest:
- powszechny zakaz obrotu danymi towarami,
- odmowa wydania zezwolenia na wprowadzanie towarów do obrotu,
- zmiana modelu lub typu danego produktu przed dopuszczeniem do obrotu rynkowego, lub
- wycofanie towarów z rynku.
Artykuł 2
Do celów niniejszej decyzji:
- "zmiana modelu lub typu produktów" oznacza każdą zmianę jednej lub kilku cech charakterystycznych danego produktu, wymienionych w definicji "specyfikacji technicznej" podanej w art. 1 dyrektywy 83/189/EWG [4],
- "orzeczenie sądowe" oznacza każdą decyzję, podjętą przez organ sądowy, powołany do wydawania orzeczeń,
- "środek" oznacza każdy środek, inny niż orzeczenie sądowe.
Artykuł 3
1. Wymóg powiadamiania, ustanowiony w art. 1, stosuje się do środków podejmowanych przez właściwe i upoważnione w tym celu organy Państw Członkowskich, z wyjątkiem organów wydających orzeczenia sądowe.
W przypadku gdy dany model lub typ produktu podlega kilku środkom, przyjętym na takich samych warunkach formalnych i według tych samych procedur, wymogiem powiadomienia objęty jest tylko pierwszy z tych środków.
2. Artykuł 1 nie ma zastosowania do:
- środków podejmowanych wyłącznie zgodnie ze wspólnotowymi środkami harmonizacji,
- środków zgłoszonych Komisji na mocy przepisów szczególnych,
- projektów środków zgłoszonych Komisji na mocy szczególnych przepisów wspólnotowych,
- środków przygotowawczych lub ukierunkowanych na podstawowy środek określony w art. 1, takich jak środki zapobiegawcze lub dochodzenie,
- środków odnoszących się wyłącznie do ochrony moralności publicznej lub porządku publicznego,
- środków odnoszących się do towarów używanych, które z powodu wieku lub stopnia zużycia, przestały się nadawać do obrotu rynkowego.
3. Zapoczątkowanie procedury kontroli sądowej takiego podstawowego środka w żadnym wypadku nie może prowadzić do zawieszenia zastosowania przepisów art. 1.
Artykuł 4
1. Powiadomienie określone w art. 1 musi zostać sporządzone w sposób wystarczająco szczegółowy oraz w jasnej i zwięzłej formie. Musi składać się w skrócie z:
- arkusza informacyjnego zawierającego szczegółowe dane wymienione w Załączniku, oraz
- kopii treści środka podjętego przez władze określone w art. 3 ust. 1, w wersji opublikowanej lub przedstawionej zainteresowanej stronie.
W kopii można pominąć informacje nieobjęte poszczególnymi pozycjami arkusza informacyjnego.
2. Informacje określone w ust. 1 przekazuje się w terminie 45 dni od dnia podjęcia środka, określonego w art. 1.
3. Komisja wysyła kopię informacji określonych w ust. 1 pozostałym Państwom Członkowskim.
Artykuł 5
1. W przypadku gdy środek podlegający zgłoszeniu na mocy niniejszej decyzji zawiera jeden lub większą ilość załączników, z kopią środka przekazuje się tylko skrótowy spis treści takiego Załącznika czy załączników.
2. Komisja lub inne Państwo Członkowskie może zwrócić się do Państwa Członkowskiego, które podjęło dany środek, o dostarczenie, w terminie jednego miesiąca od daty przedstawienia takiego wniosku, pełnego tekstu załączników wymienionych w spisie określonym w ust. 1 lub innych istotnych informacji dotyczących danego środka.
3. W przypadku gdy prawo krajowe stanowi, że prowadzone badania muszą mieć charakter poufny, przekazywanie informacji nieobjętych pozycjami arkusza informacyjnego określonego w art. 4 ust. 1, w stosownych przypadkach musi podlegać zatwierdzeniu przez właściwy organ sądowy.
Artykuł 6
Państwa Członkowskie i Komisja podejmują kroki niezbędne do zapewnienia, aby ich urzędnicy i inni pracownicy nie ujawniali informacji uzyskanych do celów wykonania niniejszej decyzji, które ze względu na ich charakter objęte są tajemnicą zawodową, z wyjątkiem informacji dotyczących aspektów bezpieczeństwa danego produktu, których ujawnienie jest wymagane w okolicznościach, gdy zachodzi konieczność ochrony zdrowia i bezpieczeństwa ludzi.
Artykuł 7
Każde Państwo Członkowskie przekaże Komisji informacje dotyczące właściwego krajowego organu lub organów, jakie powołało do celów przekazywaniabądź otrzymywaniainformacji określonych w niniejszej decyzji. Komisja zobowiązana jest niezwłocznie przekazać te informacje pozostałym Państwom Członkowskim.
Państwa Członkowskie postarają się zapewnić, aby ustanowiono punkt kontaktowy, którym może być właściwy organ krajowy lub organy określone w akapicie pierwszym, albo sieć punktów kontaktowych, który posłuży za wstępny punkt odniesienia dla wszelkiego rodzaju dochodzenia w sprawie przyczyn nieuznawania innych przepisów krajowych oraz w sprawie ogólnego funkcjonowania niniejszej decyzji.
Artykuł 8
1. Komisja zobowiązana jest wzmocnić działania koordynujące dotyczące wszystkich spraw wynikających z wykonania niniejszej decyzji, łącznie z koordynacją procedur powiadamiania lub informowania, skargami dotyczącymi pojedynczych przeszkód w swobodnym przepływie towarów i ogólnymi problemami związanymi ze wzajemnym uznawaniem.
2. Komisja zobowiązana jest zapewnić, aby przedsiębiorcy, konsumenci i pozostałe zainteresowane strony wiedziały, z kim się kontaktować w przypadku pojawienia się problemów.
Artykuł 9
W poszanowaniu poufności, w miarę potrzeb, oraz bez uszczerbku dla spraw nierozwiązanych Komisja zobowiązana jest przekazywać w obrębie Wspólnoty informacje na temat krajowych środków notyfikowanych na mocy niniejszej decyzji, mających wpływ na zasadę swobodnego przepływu towarów w sektorach niezharmonizowanych. Komisja przekazuje także informacje dotyczące decyzji w sprawie dalszych działań.
Zgłaszane środki krajowe wymienia się w Załączniku do rocznego sprawozdania na temat rynku wewnętrznego.
Artykuł 10
W celach wykonania niniejszej decyzji Komisję wspiera Stały Komitet ustanowiony na mocy dyrektywy 83/189/EWG. Komitet odpowiedzialny jest za regularne informowanie Wspólnoty o funkcjonowaniu procedury przewidzianej na mocy niniejszej decyzji i o środkach zgłaszanych przez Państwa Członkowskie.
W stosownych przypadkach Komisja informuje także komitety branżowe ustanowione na mocy szczególnych przepisów wspólnotowych.
Artykuł 11
W terminie dwóch lat od daty wdrożenia niniejszej decyzji Komisja złoży sprawozdanie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, dotyczące jej funkcjonowania oraz przedstawi propozycje zmian, jakie uzna za stosowne. W celu przygotowania tego sprawozdania Państwa Członkowskie przekażą Komisji wszelkie istotne informacje dotyczące sposobu wykonania przez nie niniejszej decyzji.
W sprawozdaniu Komisji zostanie również zbadana kwestia, czy notyfikacja na mocy niniejszej decyzji jest odpowiednio koordynowana z notyfikacją na mocy innych instrumentów Wspólnoty.
Artykuł 12
Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.
W terminie sześciu miesięcy od daty opublikowania niniejszej decyzji Państwa Członkowskie zobowiązane są powiadomić Komisję o środkach, jakie podjęły w celu jej wykonania.
Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 stycznia 1997 r.
Artykuł 13
Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 13 grudnia 1995 r.