Dyrektywa Rady
z dnia 27 lipca 1990 r.
zmieniająca Załącznik II do dyrektywy 86/280/EWG w sprawie wartości dopuszczalnych dla ścieków i wskaźników jakości wód w odniesieniu do zrzutów niektórych substancji niebezpiecznych zawartych w wykazie I Załącznika do dyrektywy 76/464/EWG
(90/415/EWG)
RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 130s,
uwzględniając dyrektywę Rady 76/464/EWG z dnia 4 maja 1976 r. w sprawie zanieczyszczenia spowodowanego przez niektóre substancje niebezpieczne odprowadzane do środowiska wodnego Wspólnoty [1], w szczególności jej art. 6 i 12,
uwzględniając wniosek Komisji [2],
uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [3],
uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego [4],
a także mając na uwadze, co następuje:
w celu ochrony środowiska wodnego Wspólnoty przed zanieczyszczeniem przez niektóre substancje niebezpieczne, art. 3 dyrektywy 76/464/EWG wprowadza system uprzednich zezwoleń ustalający normy emisji dla zrzutów substancji wymienionych w wykazie I w Załączniku do niniejszej dyrektywy; art. 6 tej samej dyrektywy stanowi, że należy dla tych norm emisji ustalić wartości dopuszczalne, jak również wskaźniki jakości dla środowiska wodnego, na które oddziaływają odprowadzane substancje;
Państwa Członkowskie są zobowiązane do stosowania wartości dopuszczalnych, z wyjątkiem przypadków, gdy mogą one stosować wskaźniki jakości;
dyrektywa 86/280/EWG [5], zmieniona dyrektywą 88/347/EWG [6], wymaga zmiany i uzupełnienia, na podstawie wniosków Komisji, zgodnie z postępem wiedzy naukowej, dotyczącej przede wszystkim toksyczności, trwałości i akumulacji wspomnianych substancji w organizmach żywych i osadach, lub w przypadku usprawnień w najlepszych, dostępnych środkach technicznych; w tym celu niezbędne jest przyjęcie dodatków do wspomnianej dyrektywy, dotyczących środków związanych z innymi substancjami niebezpiecznymi oraz zmian w treści załącznika II;
artykuł 5 dyrektywy 86/280/EWG stanowi, że w przypadku niektórych znaczących źródeł zanieczyszczenia przez te substancje, innych niż źródła, do których stosują się wspólnotowe wartości dopuszczalne lub krajowe normy emisji, należy opracować szczególne programy eliminacji zanieczyszczeń;
właściwe jest, aby zrzuty nieznacznych ilości substancji, będące przedmiotem przepisów art. 5 dyrektywy 86/280/EWG, mogły zostać wyłączone z wymogów art. 3 dyrektywy 76/464/EWG;
na podstawie kryteriów ustanowionych w dyrektywie 76/464/EWG, 1-2-dichloroetan, trichloroetylen, perchloroetylen i trichlorobenzen powinny podlegać przepisom dyrektywy 86/280/EWG,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:
Artykuł 1
Załącznik II do dyrektywy 86/280/EWG otrzymuje brzmienie określone w Załączniku do niniejszej dyrektywy.
Artykuł 2
1. Państwa Członkowskie wprowadzą w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne, niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy w terminie 18 miesięcy od dnia notyfikacji [7] niniejszej dyrektywy i niezwłocznie powiadomią o tym Komisję.
2. Państwa Członkowskie przekażą Komisji teksty podstawowych przepisów prawa krajowego, przyjętych w dziedzinie regulowanej niniejszą dyrektywą.
Artykuł 3
Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 27 lipca 1990 r.