Rozporządzenie Rady (EWG) nr 3648/91
z dnia 11 grudnia 1991 r.
ustanawiające metody stosowania formularza 302 oraz uchylające rozporządzenie (EWG) nr 3690/86 dotyczące zniesienia, w ramach Konwencji TIR, formalności celnych przy wyjeździe z Państwa Członkowskiego na granicy między dwoma Państwami Członkowskimi oraz rozporządzenie (EWG) nr 4283/88 w sprawie zniesienia niektórych formalności wyjazdowych na wewnętrznych granicach Wspólnoty - wprowadzenie wspólnych urzędów kontroli granicznej
RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 100a,
uwzględniając wniosek Komisji [1],
uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [2],
uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego [3],
a także mając na uwadze, co następuje:
rozporządzenia (EWG) nr 3690/86 [4] i (EWG) nr 4283/88 [5] uprościły formalności w odniesieniu do towarów przekraczających granice wewnętrzne Wspólnoty na podstawie karnetu TIR lub ATA, karnetu ruchu wspólnotowego lub formularza NATO 302, przewidując wprowadzenie wspólnych urzędów kontroli granicznej, dzięki czemu nie powtarza się tych samych kontroli po obu stronach granicy, a w urzędzie wejścia Państwa Członkowskiego, do którego towary się wwozi, odbywają się tylko działania administracyjne;
rozporządzenie (EWG) nr 719/91 [6] z mocą od dnia 1 stycznia 1992 r. jeszcze bardziej upraszcza zasady stosowania karnetów TIR i ATA, przewidując w tym celu traktowanie Wspólnoty jako jednolitego obszaru celnego i w ten sposób całkowicie eliminując przy przekraczaniu granic wewnętrznych potrzebę formalności i kontroli związanych z użyciem karnetów TIR i ATA jako dokumentów tranzytowych;
w związku z przewidywanym całkowitym zniesieniem granic wewnętrznych połączonym z ustanowieniem jednolitego rynku, te dodatkowe ułatwienia powinny od dnia 1 stycznia 1992 r. zostać rozszerzone również na czynności dokonywane na podstawie formularza NATO 302;
rozporządzenie (EWG) nr 3/84 [7] dotyczące karnetu ruchu wspólnotowego, z ostatnimi zmianami wprowadzonymi przez rozporządzenie (EWG) nr 718/91 [8], ma zostać uchylone z mocą od dnia stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2726/90 z dnia 17 września 1990 r. w sprawie tranzytu wspólnotowego [9];
rozporządzenia (EWG) nr 3690/86 i (EWG) nr 4283/88 staną się niepotrzebne, kiedy przestaną mieć zastosowanie ustanowione przez nie środki; w dniu, kiedy to nastąpi, powinny stracić moc,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Rozporządzenie (EWG) nr 3690/86 niniejszym traci moc.
Artykuł 2
1. W przypadku gdy zgodnie z obowiązującymi przepisami towary są przewożone z jednego miejsca we Wspólnocie w inne na podstawie formularza 302 ustanowionego przez Konwencję między stronami Paktu Północnoatlantyckiego o statusie ich sił zbrojnych, podpisaną dnia 19 czerwca 1951 r. w Londynie, Wspólnota, do celów zasad regulujących stosowaniem wymienionych form transportu, traktowana jest jako jednolity obszar, jak określa rozporządzenie Rady (EWG) nr 2151/84 z dnia 23 lipca 1984 r. w sprawie obszaru celnego Wspólnoty [10].
2. W przypadku gdy w trakcie transportu wymienionego w ust. 1 towary są przewożone przez terytorium państwa trzeciego, kontrole i formalności związane z formularzem 302 odbywają się w miejscach, w których towary czasowo opuszczają obszar celny Wspólnoty, oraz tam, gdzie są ponownie wwożone.
3. W wypadku popełnienia, w trakcie lub w związku z transportem przeprowadzanym na podstawie formularza 302, wykroczenia lub nieprawidłowości w jednym z Państw Członkowskich, państwo to odzyskuje cła oraz innych opłaty, które mogą być nałożone zgodnie z przepisami wspólnotowymi lub krajowymi, bez uszczerbku dla możliwości podjęcia postępowania karnego.
4. W przypadku gdy niemożliwe jest określenie, na którym terytorium miało miejsce wykroczenie lub nieprawidłowość, uznaje się, że to wykroczenie lub nieprawidłowość miały miejsce w Państwie Członkowskim, w którym je wykryto.
W takim przypadku cło oraz inne opłaty związane z omawianymi towarami ściąga Państwo Członkowskie zgodnie z przepisami wspólnotowymi lub krajowymi.
Jeśli następnie zostaje ustalone, w którym Państwie Członkowskim faktycznie popełniono wymienione wykroczenie lub nieprawidłowość, cło oraz inne opłaty (oprócz tych ściągniętych, zgodnie z akapitem drugim, jako zasoby własne Wspólnoty), którym podlegają towary w tym Państwie Członkowskim, zostają mu zwrócone przez Państwo Członkowskie, które początkowo je pobrało. W takim przypadku wszelkie nadpłaty zwraca się osobie, która wcześniej wniosła opłaty.
W przypadku gdy kwota cła oraz innych opłat początkowo ściągniętych i zwróconych przez Państwo Członkowskie, które je pobrało, jest mniejsza od obowiązującej w Państwie Członkowskim, w którym faktycznie miało miejsce wykroczenie lub nieprawidłowość, państwo to ściąga różnicę zgodnie z przepisami wspólnotowymi lub krajowymi.
Państwa Członkowskie podejmują kroki niezbędne do zwalczania wykroczeń i nieprawidłowości oraz nakładają skuteczne grzywny.
Artykuł 3
Rozporządzenie (EWG) nr 4283/88 niniejszym traci moc.
Jednakże w zakresie, w jakim to dotyczy karnetu ruchu wspólnotowego, wymienione rozporządzenie jest w dalszym ciągu stosowane do dnia, w którym zaczyna obowiązywać rozporządzenie (EWG) nr 2726/90.
Artykuł 4
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 1992 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 11 grudnia 1991 r.