Rozporządzenie (WE) nr 1804/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady
z dnia 22 września 2003 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2037/2000 w odniesieniu do kontroli wywożonego halonu przeznaczonego do zastosowań krytycznych, wywozu produktów i sprzętu zawierającego chlorofluorowęglowodory oraz kontroli bromochlorometanu
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 175 ust. 1,
uwzględniając wniosek Komisji [1],
uwzględniając opinię europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego [2],
po konsultacji z Komitetem Regionów,
stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu [3],
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) W trakcie stosowania rozporządzenia (WE) nr 2037/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 czerwca 2000 r. w sprawie substancji zubożających warstwę ozonową [4] pojawiło się szereg zagadnień, które powinny zostać poruszone we wspomnianym rozporządzeniu poprzez wprowadzenie w nim zmian. Te zagadnienia, które odnoszą się do skutecznego i bezpiecznego wykonania rozporządzenia, zostały przedyskutowane z Państwami Członkowskimi w komitecie zarządzającym na mocy tego rozporządzenia. Niniejsze rozporządzenie dotyczy dokonania czterech zmian w rozporządzeniu (WE) nr 2037/2000.
(2) Na mocy art. 4 ust. 4 pkt iv) rozporządzenia (WE) nr 2037/2000 Komisja została upoważniona do dokonywania corocznego przeglądu zastosowań krytycznych halonu, wymienionych w załączniku VII do tego rozporządzenia. Jednakże wspomniane rozporządzenie nie przewiduje, w kontekście tych przeglądów, ustanowienia ram czasowych na ostateczne wycofanie zastosowań krytycznych w świetle zidentyfikowania odpowiednich substancji alternatywnych i ich wykorzystywania. Pierwsza zmiana do tego rozporządzenia przewiduje możliwość ustanowienia ram czasowych na ograniczenie wykorzystywania halonu do zastosowań krytycznych, z uwzględnieniem, podczas przeglądu załącznika VII do wspomnianego rozporządzenia, dostępności substancji alternatywnych lub technologii możliwych do wprowadzenia z punktu widzenia technicznego i ekonomicznego oraz akceptowalnych ze względu na ochronę środowiska i zdrowia. Należy zapewnić osiąganie postępu w ograniczaniu ilości halonu wykorzystywanego do zastosowań krytycznych i w ten sposób przyspieszenie regeneracji warstwy ozonowej.
(3) Druga zmiana dotyczy wywozu halonu przeznaczonego do zastosowań krytycznych wymienionych w załączniku VII do rozporządzenia (WE) nr 2037/2000. Od dnia 1 stycznia 2004 r. to rozporządzenie będzie zezwalać na zastosowanie halonu wyłącznie do celów wymienionych w załączniku VII i jego obecność w urządzeniach przeciwpożarowych na terenie Wspólnoty Europejskiej. Zastosowania te są uznawane za "krytyczne", jako że obecnie nie istnieją substancje alternatywne możliwe do wykorzystania z punktu widzenia technicznego i ekonomicznego. Każde urządzenie zawierające halon, a niewymienione w załączniku VII, jest zatem uważane za niekrytyczne. Wszystkie instalacje niekrytyczne zawierające halon powinny zostać wycofane z eksploatacji do dnia 31 grudnia 2003 r. Należy umożliwić przechowywanie wycofanego halonu z przeznaczeniem do zastosowań krytycznych, jego wywiezienie z miejsca składowania do zastosowań krytycznych lub zniszczenie.
(4) Artykuł 11 ust. 1 lit. d) rozporządzenia (WE) nr 2037/2000 zezwala na wywóz "produktów i urządzeń zawierających halon w celu zaspokojenia potrzeb związanych z zastosowaniami krytycznymi wymienionymi w załączniku VII". Wspomniany artykuł powinien zostać zmieniony, by zezwolić na wywóz przeznaczonego do zastosowań krytycznych halonu luzem do dnia 31 grudnia 2009 r., o ile pochodzi on z odzysku, recyklingu i regeneracji halonu przechowywanego w pomieszczeniach do magazynowania zatwierdzonych przez właściwe organy lub przez nie eksploatowanych. Stosownie do potrzeb należy zażądać przeglądu wywozu halonu luzem, mając na uwadze wcześniejszy zakaz wywozu niż od dnia 31 grudnia 2009 r. Wywóz halonu przeznaczonego do zastosowań krytycznych powinien być zabroniony po dniu 31 grudnia 2003 r., jeżeli halon nie pochodzi z pomieszczeń zatwierdzonych przez właściwe organy lub przez nie eksploatowanych w celu przechowywania halonu przeznaczonego do zastosowań krytycznych.
(5) Komisja powinna być odpowiedzialna za udzielanie zezwoleń na wywóz halonu zawartego w produktach lub sprzęcie przeznaczonym do zastosowań krytycznych. Komisja powinna udzielać zezwoleń wyłącznie wtedy, gdy właściwe organy Państwa Członkowskiego sprawdzą, że towary są wywożone z przeznaczeniem dla jednego lub kilku szczególnych zastosowań krytycznych wymienionych w załączniku VII do rozporządzenia (WE) nr 2037/2000. Ponadto od eksportera należy wymagać złożenia na koniec roku sprawozdania na temat wielkości rzeczywistego wywozu.
(6) Corocznie Państwa Członkowskie powinny złożyć sprawozdanie w sprawie substancji kontrolowanych, w tym również halonu, odzyskanych, po recyklingu lub regeneracji bądź zniszczonych. Obecnie rozporządzenie (WE) nr 2037/2000 nakazuje złożenie sprawozdania do dnia 31 grudnia 2001 r., a nie corocznie, choć roczne sprawozdania będą istotne w przyszłości w celu stwierdzenia, czy osiągnięto postęp, w szczególności w zakresie niszczenia halonu, stanowiącego element dodatkowy do wymagań związanych z zastosowaniami krytycznymi.
(7) Trzecia zmiana dotyczy wywozu substancji kontrolowanych lub produktów je zawierających. Należy zabronić wywozu substancji kontrolowanych lub produktów zawierających substancje kontrolowane. Ten zakaz zachęci do odzyskiwania i niszczenia substancji kontrolowanych zgodnie z art. 16 rozporządzenia (WE) nr 2037/2000. Głównym celem jest zatrzymanie wzrostu handlu eksportowego do krajów rozwijających się używanymi urządzeniami chłodniczymi i klimatyzacyjnymi, w szczególności lodówkami do użytku domowego, zamrażarkami i pianką izolacyjną dla budownictwa, zawierającymi chlorofluorowęglowodory. Z braku instalacji do niszczenia w krajach rozwijających się, chlorofluorowęglowodory będą ostatecznie wyciekać do atmosfery i uszkadzać warstwę ozonową. Ponadto kraje rozwijające zaczynają obecnie wycofywać chlorofluorowęglowodory i wiele z nich nie życzy sobie być odbiorcami używanych produktów i urządzeń zawierających chlorofluorowęglowodory.
(8) Rozporządzenie (WE) nr 2037/2000 stosuje się nie tylko do urządzeń chłodniczych i klimatyzacyjnych, lecz również do wszystkich produktów i urządzeń zawierających piankę integralną wyprodukowaną przy użyciu chlorofluorowęglowodorów. Może to oznaczać, że, na przykład, używane statki powietrzne i pojazdy zawierające sztywną piankę izolacyjną lub piankę integralną spienioną przy pomocy chlorofluorowęglowodorów nie mogłyby być wywożone ze Wspólnoty Europejskiej. Ponieważ intencją tego rozporządzenia było zakazanie wywozu używanych urządzeń chłodniczych i klimatyzacyjnych zawierających chlorofluorowęglowodory, a nie innych produktów i urządzeń zawierających piankę spienioną za pomocą chlorofluorowęglowodorów, należy zatem zmienić wspomniane rozporządzenie w celu wyłączenia produktów, których włączenie nie było zamierzone, zawierających te związki.
(9) Czwarta zmiana dotyczy przepisów w sprawie nowych substancji określonych w art. 22 i załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 2037/2000. Wspomniane rozporządzenie nie przewiduje takiego samego poziomu kontroli w stosunku do nowej substancji wskazanej w załączniku II, czyli bromochlorometanu, jaka ma zastosowanie wobec innych substancji kontrolowanych i tym samym Wspólnota Europejska nie w pełni wywiązuje się ze swoich zobowiązań Protokołu montrealskiego. W celu zmiany tej sytuacji konieczne jest zastosowanie przepisów stosowanych w odniesieniu do substancji kontrolowanych także do bromochlorometanu.
(10) Zmiany w rozporządzeniu (WE) nr 2037/2000 są w pełni zgodne z jego celami ochrony środowiska, które obejmują w miarę możliwości rozszerzenie ochrony warstwy ozonowej, ograniczenie światowej produkcji substancji zubażających ozon, wspieranie bezpiecznych praktyk transportu tych substancji, zapewnienie obowiązkowego monitorowania wywozu i w razie konieczności wyjaśnienie kwestii prawnych,
PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE
Artykuł 1
W rozporządzeniu (WE) nr 2037/2000 wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 1 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:
"Niniejsze rozporządzenie stosuje się do produkcji, przywozu, wywozu, wprowadzania do obrotu, stosowania, odzysku, recyklingu, regeneracji i niszczenia chlorofluorowęglowodorów, innych całkowicie fluorowcowanych chlorofluorowęglowodorów, halonów, tetrachlorku węgla, 1,1,1-trichloroetanu, bromku metylu, wodorobromofluorowęglowodorów, wodorochlorofluorowęglowodorów i bromochlorometanu, do składania sprawozdań odnośnie do tych substancji oraz do przywozu, wywozu, wprowadzania do obrotu, stosowania produktów i urządzeń zawierających wymienione substancje.";
2) w art. 2 wprowadza się następujące zmiany:
a) tiret czwarte otrzymuje brzmienie:
"- "substancje kontrolowane"; oznaczają chlorofluorowęglowodory, inne całkowicie fluorowcowane chlorofluorowęglowodory, halony, tetrachlorek węgla, 1,1,1-trichloroetan, bromek metylu, wodorobromofluorowęglowodory, wodorochlorofluorowęglowodory i bromochlorometan, występujące samodzielnie lub w mieszaninie, zarówno pierwotne, jak i odzyskane, po recyklingu lub regeneracji. Definicja nie obejmuje substancji kontrolowanej zawartej w produkcie przemysłowym, innym niż pojemnik do jej transportowania lub magazynowania, albo nieznacznych ilości substancji kontrolowanej pochodzącej z niezamierzonego lub przypadkowego wytworzenia podczas procesu produkcyjnego, z nieprzereagowanych substratów lub z wykorzystaniem jej jako czynnika ułatwiającego procesy chemiczne, obecnej w substancjach chemicznych w postaci śladowego zanieczyszczenia lub emitowanej podczas wytwarzania bądź transportowania produktu,";
b) po tiret jedenastym dodaje się tiret w brzmieniu:
"- "bromochlorometan"; oznacza substancję kontrolowaną, wskazaną w grupie IX w załączniku I";
3) w art. 3 ust. 1 dodaje się lit. g) w brzmieniu:
"g) bromochlorometan";
4) w art. 4 wprowadza się następujące zmiany:
a) w ust. 1 dodaje się lit. g) w brzmieniu:
"g) bromochlorometan";
b) w ust. 4 pkt iv) otrzymuje brzmienie:
"iv) Ustęp 1 lit. c) nie ma zastosowania do wprowadzania do obrotu i stosowania halonów odzyskanych, po recyklingu lub regeneracji, stosowanych w istniejących systemach przeciwpożarowych do dnia 31 grudnia 2002 r. lub wprowadzania do obrotu i wykorzystywania halonów do zastosowań krytycznych podanych w załączniku VII. Każdego roku właściwe organy Państw Członkowskich powiadamiają Komisję o ilości halonów zużytych do zastosowań krytycznych, podjętych środkach w zakresie redukcji ich emisji i prognozach ich emisji, jak również o obecnych działaniach mających na celu identyfikowanie substancji alternatywnych i ich stosowanie. Każdego roku Komisja dokonuje przeglądu zastosowań krytycznych wymienionych w załączniku VII oraz, gdy niezbędne, wprowadza stosowne zmiany, a także, w miarę potrzeb, przyjmuje ramy czasowe na ich wycofanie, z uwzględnieniem dostępności substancji alternatywnych lub technologii możliwych do wprowadzenia z punktu widzenia technicznego i ekonomicznego oraz akceptowanych ze względu na ochronę środowiska i zdrowia, zgodnie z procedurą określoną w art. 18 ust. 2.";
c) ustęp 6 otrzymuje brzmienie:
"6. Zakazuje się wywozu oraz wprowadzania do obrotu produktów i urządzeń zawierających chlorofluorowęglowodory, inne całkowicie fluorowcowane chlorofluorowęglowodory, halony, tetrachlorek węgla, 1,1,1-trichloroetan, wodorobromofluorowęglowodory i bromochlorometan, z wyjątkiem tych produktów i sprzętu, w odniesieniu do których stosowanie odpowiedniej substancji zostało dozwolone zgodnie z art. 3 ust. 1 akapit drugi lub które jest wymienione w załączniku VII. Produkty i sprzęt wyprodukowane przed wejściem w życie niniejszego rozporządzenia nie są objęte tym zakazem.";
5) w art. 6 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
"1. Dopuszczenie do swobodnego obrotu we Wspólnocie lub w celu uszlachetnienia czynnego substancji kontrolowanych następuje po uzyskaniu zezwolenia na przywóz. Zezwolenia są wydawane przez Komisję po sprawdzeniu ich zgodności z art. 6, 7, 8 i 13. Komisja przesyła kopie każdego zezwolenia do właściwych organów Państwa Członkowskiego, do którego dane substancje mają być przywiezione. Każde Państwo Członkowskie wyznacza właściwe do tego celu organy. Substancje kontrolowane wymienione w grupach I, II, III, IV, V i IX załącznika I nie mogą być przywożone w celu uszlachetniania czynnego.";
6) w art. 11 ust. 1 wprowadza się następujące zmiany:
a) wprowadzająca część akapitu pierwszego otrzymuje brzmienie:
"1. Zakazuje się wywozu ze Wspólnoty chlorofluorowęglowodorów, innych całkowicie fluorowcowanych chlorofluorowęglowodorów, halonów, tetrachlorku węgla, 1,1,1-trichloroetanu, bromofluorowęglowodorów i bromochlorometanu lub produktów i sprzętu, innych niż rzeczy osobiste, zawierających wymienione substancje lub których funkcjonowanie uzależnione jest od ciągłej dostawy tych substancji. Zakazu nie stosuje się do wywozu:";
b) liteva d) otrzymuje brzmienie:
"d) halonu odzyskanego, po recyklingu i regeneracji, przechowywanego w pomieszczeniach zatwierdzonych przez właściwe organy lub przez nie eksploatowanych, w celu zaspokojenia potrzeb wynikających z zastosowań krytycznych wymienionych w załączniku VII, do dnia 31 grudnia 2009 r., oraz produktów i urządzeń zawierających halon w celu zaspokojenia potrzeb wynikających z zastosowań krytycznych wymienionych w załączniku VII. Do dnia 1 stycznia 2005 r. Komisja przeprowadzi przegląd wywozu halonu odzyskanego, po recyklingu lub regeneracji przeznaczonego do zastosowań krytycznych i, zgodnie z procedurą określoną w art. 18 ust. 2, w miarę potrzeby podejmie decyzje o zakazie wywozu tej substancji przed dniem 31 grudnia 2009 r.";
c) dodaje się lit. g) w brzmieniu:
"g) używanych produktów i urządzeń, które zawierają sztywną piankę izolacyjną lub piankę integralną wyprodukowaną z użyciem chlorofluorowęglowodorów. To wyłączenie nie ma zastosowania do:
- urządzeń oraz produktów chłodniczych i klimatyzacyjnych;
- urządzeń oraz produktów chłodniczych i klimatyzacyjnych zawierających chlorofluorowęglowowodory używane jako czynnik chłodniczy lub których funkcjonowanie jest uzależnione od ciągłej dostawy chlorofluorowęglowodorów używanych jako czynnik chłodniczy w innych urządzeniach i produktach;
- pianki izolacyjnej do zastosowań budowlanych i produktów z niej otrzymanych.";
7) w art. 11 dodaje się ust. 4 w brzmieniu:
"4. Od dnia 31 grudnia 2003 r. zakazuje się wywozu z obszaru Wspólnoty halonu przeznaczonego do zastosowań krytycznych, niepochodzącego z pomieszczeń magazynowych zatwierdzonych przez właściwe organy lub przez nie eksploatowanych w celu przechowywania halonu przeznaczonego do zastosowań krytycznych.";
8) w art. 12 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
"1. Wywóz substancji kontrolowanych z obszaru Wspólnoty odbywa się na podstawie zezwolenia. Komisja wydaje przedsiębiorcom zezwolenia na wywóz na okres od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia 2001 r. oraz na każdy następny 12-miesięczny okres po sprawdzeniu jego zgodności z art. 11. Przepisy regulujące zezwolenia na wywóz halonu jako substancji kontrolowanej określa ust. 4. Komisja przekazuje kopie każdego zezwolenia do właściwych organów zainteresowanego Państwa Członkowskiego.";
9) w art. 12 dodaje się ust. 4 w brzmieniu:
"4. Wywóz z obszaru Wspólnoty halonu oraz produktów i urządzeń zawierających halon, w celu zaspokojenia potrzeb związanych z zastosowaniami krytycznymi wymienionymi w załączniku VII, odbywa się na podstawie zezwolenia wydanego na okres od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia 2004 r. i każdy następny 12-miesięczny okres. Komisja wydaje eksporterowi zezwolenie na wywóz po sprawdzeniu przez właściwe organy zainteresowanego Państwa Członkowskiego jego zgodności z art. 11 ust. 1 lit. d). Wniosek o zezwolenie na wywóz zawiera:
- nazwisko i adres eksportera,
- handlowy opis wywożonego towaru,
- całkowitą ilość halonu,
- kraj/kraje miejsca przeznaczenia produktów i urządzeń,
- oświadczenie, że halon jest wywożony z przeznaczeniem dla zastosowania krytycznego wymienionego w załączniku VII,
- dalsze informacje uważane za niezbędne przez właściwe organy.";
10) w art. 16 ust. 6 otrzymuje brzmienie:
"6. Państwa Członkowskie do dnia 31 grudnia 2001 r., a następnie za każde kolejne 12 miesięcy, przedkładają do Komisji sprawozdanie dotyczące systemów promowania odzysku zużytych substancji kontrolowanych, obejmujące dane na temat dostępnych obiektów i urządzeń oraz ilości zużytych substancji kontrolowanych, odzyskanych, poddanych recyklingowi lub regeneracji bądź zniszczonych.";
11) w art. 19 wprowadza się następujące zmiany:
a) dodaje się ust. 4a w brzmieniu:
"4a) Corocznie, przed dniem 31 marca, eksporter przekazuje Komisji, przesyłając kopie danych właściwym organom zainteresowanego Państwa Członkowskiego, dokumentację dostarczoną przez każdego z wnioskodawców zgodnie z art. 12 ust. 4 w odniesieniu do okresu od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia roku poprzedniego.";
b) ustęp 6 otrzymuje brzmienie:
"6. Zgodnie z procedurą określoną w art. 18 ust. 2 Komisja może wprowadzić zmiany w zakresie wymagań sprawozdawczych ustanowionych w ust. 1-4 w celu wypełnienia zobowiązań w ramach Protokołu lub w celu poprawy praktycznego zastosowania wymienionych wymagań sprawozdawczych.";
12) w załączniku I po grupie VII dodaje się następujące wyrażenia:
W kolumnie zatytułowanej "Grupa" dodaje się wyrażenie "Grupa IX", w kolumnie zatytułowanej "Substancja" dodaje się wyrażenie "CH2BrCl (halon 1011 bromochlorometan)", natomiast w kolumnie zatytułowanej "Potencjał zubażania ozonu" dodaje się liczbę "0,12";
13) skreśla się załącznik II.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 22 września 2003 r.