Dyrektywa Rady 92/52/EWG
z dnia 18 czerwca 1992 r.
w sprawie preparatów dla niemowląt i receptur przeznaczonych na wywóz do państw trzecich
RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 113,
uwzględniając wniosek Komisji [1],
uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [2],
uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego [3],
a także mając na uwadze, co następuje:
wspólnotowe zasady dotyczące preparatów dla niemowląt i receptur zostały przewidziane w dyrektywie Rady 89/398/EWG z dnia 3 maja 1989 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego [4] oraz w dyrektywie Komisji 91/321/EWG [5];
ze względu na charakter tych produktów jest pożądane, aby przepisy wspólnotowe lub międzynarodowe standardy dotyczące ich składu stosowały się w odniesieniu do tych produktów przeznaczonych na wywóz do państw trzecich;
w celu zapobiegania nieodpowiedniemu zastosowaniu tych produktów, mogącemu stanowić zagrożenie dla zdrowia niemowląt, jest również pożądane rozszerzenie stosowania przepisów wspólnotowych dotyczących etykietowania preparatów dla niemowląt i receptur na te produkty przeznaczone na wywóz do państw trzecich;
produkty zgodne z dyrektywą 91/321/EWG mogą być sprzedawane we Wspólnocie od dnia 1 grudnia 1992 r.; żadne prawodawstwo nie zakazuje wywozu tych produktów do państw trzecich,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:
Artykuł 1
Niniejsza dyrektywa dotyczy preparatów dla niemowląt i receptur w rozumieniu art. 1 ust. 2 lit. c) i d) dyrektywy 91/321/EWG, przeznaczonych na wywóz do państw trzecich.
Artykuł 2
Państwa Członkowskie zapewniają, że produkty określone w art. 1 mogą być wywożone ze Wspólnoty jedynie wówczas, gdy są zgodne z niniejszą dyrektywą.
Artykuł 3
1. Żaden produkt inny niż preparaty dla niemowląt nie może być prezentowany jako mogący sam zaspokoić potrzeby pokarmowe normalnych i zdrowych niemowląt w ciągu pierwszych czterech do sześciu miesięcy życia.
2. Ponadto produkty określone w art. 1 powinny być zgodne z:
a) artykuły 3, 4, 5 i 6 dyrektywy 91/321/EWG lub z odpowiednimi stosowanymi normami międzynarodowymi ustawionymi w Codex Alimentarius;
b) artykuł 7 ust. 2-6 dyrektywy 91/321/EWG;
c) przepisami dyrektywy Rady 89/389/EWG z dnia 14 czerwca 1989 r. w sprawie wskazówek lub oznakowań identyfikacyjnych partii towaru, do której należy dany środek spożywczy [6],
chyba że przepisy prawa państwa przywozu stanowią lub wymagają inaczej.
3. Produkty te muszą być etykietowane we właściwym języku, w taki sposób, aby wyeliminować wszelkie ryzyko pomylenia między preparatami dla niemowląt i recepturami.
4. Warunki, zakazy i ograniczenia ustanowione w art. 7 ust. 2-6 dyrektywy 91/321/EWG stosuje się również do prezentowania danych produktów, w szczególności ich formy, wyglądu lub opakowania zbiorczego oraz do materiałów użytych w opakowaniu zbiorczym.
Artykuł 4
Państwa Członkowskie przyjmują środki konieczne do zapewnienia zgodności z niniejszą dyrektywą. Niezwłocznie powiadamiają o tym Komisję. Środki te stosuje się w taki sposób, aby zakazany był wywóz produktów niezgodnych z niniejszą dyrektywą, z mocą od dnia 1 czerwca 1994 r.
Wspomniane środki powinny zawierać odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie to powinno towarzyszyć ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez Państwa Członkowskie.
Artykuł 5
Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.
Sporządzono w Luksemburgu, dnia 18 czerwca 1992 r.