Dyrektywa Rady
z dnia 27 lipca 1971 r.
w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do układów hamulcowych niektórych kategorii pojazdów silnikowych i ich przyczep
(71/320/EWG)
RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 100,
uwzględniając wniosek Komisji,
uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [1],
uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego [2],
a także mając na uwadze, co następuje:
wymogi techniczne, które pojazdy silnikowe muszą spełniać na mocy ustawodawstw krajowych, dotyczą między innymi układów hamulcowych w niektórych kategoriach pojazdów silnikowych i ich przyczepach;
w związku z różnicami jakie istnieją między przepisami krajowymi poszczególnych Państw Członkowskich zachodzi konieczność przyjęcia przez wszystkie te Państwa, w uzupełnieniu do ich obowiązujących obecnie przepisów krajowych lub w miejsce tych przepisów, jednolitych regulacji, które pozwolą na objęcie wszystkich typów pojazdów procedurą homologacji typu EWG, będącą przedmiotem dyrektywy Rady z dnia 6 lutego 1970 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do homologacji typu pojazdów silnikowych i ich przyczep [3];
przepisy zharmonizowane muszą zapewniać bezpieczeństwo drogowe na całym obszarze Wspólnoty,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:
Artykuł 1
1. Do celów niniejszej dyrektywy, "pojazd" oznacza każdy pojazd silnikowy, należący do jednej z następujących kategorii międzynarodowych, z lub bez nadwozia, przeznaczony do użytkowania na drogach, posiadający przynajmniej cztery koła i rozwijający maksymalną prędkość konstrukcyjną przekraczającą 25 km/godz., z wyjątkiem pojazdów szynowych, maszyn i ciągników rolniczych lub leśnych oraz innych maszyn i pojazdów przeznaczonych do robót publicznych:
a) kategoria M
: Pojazdy silnikowe przeznaczone do przewozu osób, posiadające co najmniej cztery koła lub tez trzy koła i ciężar maksymalny ponad 1 tonę metryczną:
-kategoria M1: | Pojazdy przeznaczone do przewozu osób, posiadające poza siedzeniem kierowcy maksymalnie osiem miejsc siedzących; |
-kategoria M2: | Pojazdy przeznaczone do przewozu osób, posiadające poza siedzeniem kierowcy więcej niż osiem miejsc siedzących i ciężar maksymalny nieprzekraczający 5 ton metrycznych; |
-kategoria M3: | Pojazdy przeznaczone do przewozu osób, posiadające, poza siedzeniem kierowcy, więcej niż osiem miejsc siedzących i ciężar maksymalny przekraczający 5 ton metrycznych; |
b) kategoria N
: Pojazdy silnikowe przeznaczone do przewozu osób, posiadające co najmniej cztery koła lub tez trzy koła i ciężar maksymalny ponad 1 tonę metryczną:
-kategoria N1: | Pojazdy przeznaczone do przewozu rzeczy, posiadające ciężar maksymalny nieprzekraczający 3,5 tony metrycznej; |
-kategoria N2: | pojazdy przeznaczone do przewozu rzeczy, posiadające ciężar maksymalny przekraczający 3,5 tony metrycznej, ale nieprzekraczający 12 ton metrycznych; |
-kategoria N3: | Pojazdy przeznaczone do przewozu rzeczy, posiadające ciężar maksymalny przekraczający 12 ton metrycznych; |
c) kategoria O
: przyczepy (włącznie z naczepami):
-kategoria O1: | przyczepy, których ciężar maksymalny nie przekracza 0,75 tony metrycznej; |
-kategoria O2: | przyczepy o ciężarze maksymalnym przekraczającym 0,75 tony metrycznej, lecz nie większym niż 3,5 tony metrycznej; |
-kategoria O3: | przyczepy o ciężarze maksymalnym przekraczającym 3,5 tony metrycznej lecz nie większym niż 10 ton metrycznych; |
-kategoria O4: | przyczepy o ciężarze maksymalnym większym niż 10 ton metrycznych. |
2. Jeśli chodzi o kategorię M, pojazdy przegubowe, składające się z dwóch nierozdzielnych, ale członowych elementów, są uznane za stanowiące tylko jeden pojazd.
3. Jeśli chodzi o kategorie M i N, w przypadku pojazdów ciągnących przystosowanych do sprzęgnięcia z naczepą, ciężarem maksymalnym, jaki należy wziąć pod uwagę przy klasyfikacji pojazdu, jest ciężar pojazdu ciągnącego, powiększony o ciężar maksymalny przeniesiony na pojazd ciągnący przez naczepę i, gdzie sytuacja tego wymaga, maksymalny ciężar ładunku własnego pojazdu ciągnącego.
4. Jeśli chodzi o kategorię N, za rzecz przyjmuje się sprzęt i urządzenia, jakie znajdują się na niektórych pojazdach specjalnych, nieprzeznaczonych do przewozu osób (pojazdy-dźwigi, pojazdy-warsztaty, pojazdy reklamowe itp.).
5. Jeśli chodzi o kategorię O, w przypadku naczepy, maksymalnym ciężarem, jaki należy brać pod uwagę przy klasyfikacji pojazdu, jest ciężar przeniesiony do ziemi przez oś lub osie naczepy sprzęgniętej z pojazdem ciągnącym i obciążonej swym maksymalnym ładunkiem.
Artykuł 2
Państwa Członkowskie nie mogą odmówić przyznania homologacji typu EWG lub krajowej homologacji pojazdu, ze względu na jego układy hamulcowe, jeśli pojazd ten jest wyposażony w urządzenia przewidziane w załącznikach I-VIII i jeśli urządzenia te odpowiadają przepisom określonym w tych załącznikach.
Artykuł 3
Państwo Członkowskie, które przyznało homologację typu, podejmuje niezbędne środki do uzyskania informacji o wszystkich zmianach jednej z części lub jednej z cech wymienionych w ppkt. 1.1 załącznika I. Właściwe władze tego Państwa oceniają, czy powinno się przeprowadzić nowe badania na zmienionym prototypie i sporządzić nowe sprawozdanie. W przypadku gdy takie badania wykażą brak zgodności z wymaganiami niniejszej dyrektywy, zmiany nie są dozwolone.
Artykuł 4
Do czasu wejścia w życie szczegółowej dyrektywy definiującej pojęcie "autobusy miejskie", pojazdy te zostają poddane badaniu typu II B określonemu w załączniku II, o ile ich ciężar maksymalny przekracza 10 ton metrycznych.
Artykuł 5
Zmiany niezbędne do dostosowania Załącznika tak, by uwzględniał on postęp techniczny, są przyjmowane zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 13 dyrektywy Rady z dnia 6 lutego 1970 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do homologacji typu pojazdów silnikowych i ich przyczep.
Artykuł 6
1. Państwa Członkowskie wprowadzą w życie przepisy konieczne do wykonania niniejszej dyrektywy w terminie 18 miesięcy od jej ogłoszenia i niezwłocznie powiadomią o tym Komisję.
2. Przepisy wymienione w ppkt. 2.2.1.4 załącznika I stosują się także, z mocą od dnia 1 października 1974 r., do pojazdów innych niż należące do kategorii M3 i N3.
3. Państwa Członkowskie zapewnią, że teksty podstawowych przepisów prawa krajowego, przyjętych w dziedzinach objętych niniejszą dyrektywą, zostaną przekazane Komisji.
Artykuł 7
Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 26 lipca 1971 r.