Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2125/95
z dnia 6 września 1995 r.
otwierające i ustalające zarządzanie kontyngentami taryfowymi na grzyby zakonserwowane z rodzaju Agaricus
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 426/86 z dnia 24 lutego 1986 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku przetworów owocowych i warzywnych [1], ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1032/95 [2], w szczególności jego art. 12 ust. 1,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 3290/94 z dnia 22 grudnia 1994 r. w sprawie dostosowań i środków przejściowych niezbędnych w sektorze rolnym w celu wdrożenia porozumień zawartych w ramach wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej [3], w szczególności jego art. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
na mocy Porozumienia w sprawie rolnictwa, zawartego podczas Rundy Urugwajskiej o wielostronnych negocjacjach handlowych, Wspólnota zobowiązała się do otwarcia od dnia 1 lipca 1995 r., na określonych warunkach, kontyngentów taryfowych Wspólnoty na grzyby zakonserwowane z rodzaju Agaricus, objęte kodami CN 07119040, 20031020 i 20031030; w związku z tym otwarcie tych kontyngentów oraz ustanowienie warunków ich stosowania należy przeprowadzić w sposób zapewniający możliwie jak najbardziej harmonijne przejście z systemu, którego ważność wygasa w dniu 30 czerwca 1995 r., do systemu, który będzie stosowany od dnia 1 lipca 1995 r.; w tym celu należy przenieść szczegółowe przepisy dotyczące stosowania starego systemu, a także zachować tradycyjne terminarze przywozowe;
pozwolenia na przywóz wydawane od dnia 1 stycznia do dnia 30 czerwca 1995 r. na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 3107/94 [4], zmienionego rozporządzeniem (WE) nr 1032/95 [5], obejmowały całą ilość dostępną dla Chin, 10056 ton dla Polski, 137 ton dla Bułgarii i 551 ton dla wszystkich pozostałych krajów dostawców; pozwolenia dla Rumunii nie zostały wydane; w związku z tym należy otworzyć kontyngenty na okres od dnia 1 lipca do dnia 31 grudnia 1995 r., odpowiadające bilansom dostępnym wymienionym powyżej krajom lub grupom krajów;
ilości przewidziane do przywozu należy przyznać krajom dostawców, uwzględniając jednocześnie tradycyjne struktury handlowe, nowych dostawców oraz preferencje przewidziane Układami Europejskimi z Bułgarią [6], Polską [7] i Rumunią [8];
należy ustanowić przepisy umożliwiające dokonanie oceny przydzielenia w danym roku, na podstawie danych dostępnych po upływie pierwszych sześciu miesięcy wykorzystania; w przypadku niewyczerpania całej ilości należy ustalić rezerwę, która zapobiegnie przerwom w handlu z krajem dostawcy;
należy ustanowić szczegółowe ustalenia, aby zapewnić, że nadwyżki ilościowe kontyngentów taryfowych podlegały pełnym opłatom celnym przewidzianym we Wspólnej Taryfie Celnej; ustalenia takie muszą być związane z wydawaniem pozwoleń na koniec okresu, w którym dokonuje się sprawdzenia ilości oraz w którym Państwa Członkowskie dokonują niezbędnych powiadomień; przepisy te stanowią uzupełnienie albo odstępstwo od przepisów rozporządzenia Komisji (WE) nr 1921/95 z dnia 3 sierpnia 1995 r., ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania systemu pozwoleń na przywóz przetworów owocowych i warzywnych oraz uchylającego rozporządzenia (EWG) nr 2405/89 i (EWG) nr 3518/86 [9] oraz rozporządzenie Komisji (EWG) nr 3719/88 z dnia 16 listopada 1988 r. ustanawiające wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu pozwoleń na przywóz i na wywóz oraz świadectw o wcześniejszym wyznaczeniu refundacji dla produktów rolnych [10], ostatnio zmienionego rozporządzeniem (WE) nr 1199/95 [11];
należy wprowadzić rozróżnienie między importerami tradycyjnymi a importerami nowymi, a także należy ustanowić określone kryteria odnoszące się do statusu wnioskodawców i wykorzystania przydzielonych pozwoleń; ostatecznie należy zapewnić, aby ilości dla każdej kategorii importerów zostały przydzielone w sposób sprawiedliwy;
stosowne jest ustalanie od tej pory przydziału dla importerów tradycyjnych na podstawie przywożonych ilości, a nie wydawanych pozwoleń; niemniej jednak z przyczyn administracyjnych należy ustanowić przepisy o zachowaniu okresu przejściowego przewidzianego w rozporządzeniu (WE) nr 3107/94;
w celu zapewnienia właściwego wykorzystania kontyngentów należy ustanowić przepisy dotyczące regularnego powiadamiania przez Państwa Członkowskie o ilościach, w odniesieniu do których pozwolenia nie zostały wykorzystane;
środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Przetworów Owocowych i Warzywnych oraz Komitetu Kodeksu Celnego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Otwiera się kontyngenty taryfowe wykazane w załączniku I na grzyby zakonserwowane z rodzaju Agaricus, objęte kodami CN 07119040, 20031020 i 20031030, na warunkach ustanowionych niniejszym rozporządzeniem.
Stosowana stawka celna wynosi 12 % ad valorem dla produktów objętych kodem CN 07119040 oraz 23 % w przypadku produktów objętych kodami CN 20031020 i 20031030. Niemniej jednak w przypadku Bułgarii, Polski i Rumunii cło wynosi 8,4 % w odniesieniu do produktów objętych wszystkimi trzema kodami.
Artykuł 2
1. Cały przywóz stanowiący część kontyngentów, określoną w art. 1, będzie uwarunkowany przedłożeniem pozwolenia na przywóz, wydanego zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.
2. Kontyngenty na okres od dnia 1 lipca do dnia 31 grudnia 1995 r. przydziela się poszczególnym krajom dostawców zgodnie z załącznikiem I kolumna I, natomiast na każdy kolejny rok kalendarzowy przydzielane są stosownie do wykazu przedstawionego w załączniku I kolumna II, z wyjątkiem części kontyngentów stanowiącej rezerwę.
3. Przydział może podlegać dostosowaniom na podstawie informacji na temat ilości, dla których zostały wydane pozwolenia na dzień 30 czerwca.
Artykuł 3
1. Z zastrzeżeniem przepisów niniejszego rozporządzenia ma zastosowanie rozporządzenie (WE) nr 1921/95, z wyjątkiem jego art. 5 ust. 2.
2. Pozwolenia na przywóz zachowują swoją ważność przez okres sześciu miesięcy od faktycznej daty ich wydania w rozumieniu art. 21 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 3719/88, lecz nie są ważne po 31 grudnia danego roku.
Artykuł 4
1. Zarówno ilości przydzielone dla Chin, jak i te przydzielone zgodnie z Załącznikiem do niniejszego rozporządzenia innym krajom oprócz Chin podlegają następującemu podziałowi:
a) 85 % dla importerów tradycyjnych.
"Importerzy tradycyjni" oznaczają importerów, którzy otrzymali pozwolenia na przywóz na mocy rozporządzenia Rady (EWG) nr 1796/81 [12] lub niniejszego rozporządzenia, na każdy rok w czasie ostatnich trzech lat kalendarzowych oraz którzy przywozili produkty określone w art. 1 przez dwa lata z trzech ostatnich lat kalendarzowych. Pierwszego warunku odnoszącego się do uzyskania pozwoleń na przywóz nie stosuje się do dnia 1 stycznia 1998 r. w stosunku do importerów, którzy są obywatelami Austrii, Finlandii lub Szwecji;
b) 15 % dla nowych importerów.
"Nowi importerzy" oznaczają importerów nieokreślonych w lit. a), będących podmiotami gospodarczymi, osobami fizycznymi lub prawnymi, pojedynczymi osobami lub grupami zajmującymi się handlem co najmniej przez rok. Spełnienie niniejszego warunku poświadczane jest wpisem w rejestrze handlowym Państwa Członkowskiego albo jakimkolwiek innym dowodem uznanym w danym Państwie Członkowskim. W przypadku gdy importer omawianej kategorii uzyskał pozwolenie na przywóz na mocy rozporządzenia (EWG) nr 1796/81 lub zgodnie z niniejszym rozporządzeniem w poprzednich latach kalendarzowych, musi on przedstawić dowód wprowadzenia do swobodnego obrotu, na własny rachunek, co najmniej 50 % przydzielonych mu ilości.
2. Importerzy określeni w ust. 1 dołączają do swojego wniosku informację umożliwiającą właściwym władzom krajowym sprawdzenie, czy spełnione zostały warunki ust. 1 lit. a) lub b).
3. Wszelkie ilości pozostające do wykorzystania w dniu 15 października zostają sprawiedliwie przydzielone między obie kategorie importerów.
Artykuł 5
1. Wnioski o udzielenie pozwolenia, składane przez importerów tradycyjnych, określonych w art. 4 ust. 1 lit. a), nie muszą nawiązywać, w żadnym sześciomiesięcznym okresie, do ilości przekraczającej 60 % średnich rocznych ilości przywozowych, zrealizowanych w ciągu trzech poprzednich lat, z wyjątkiem lat 1992, 1993 i 1994 w przypadku importerów ze Wspólnoty na dzień 31 grudnia 1994 r., kiedy wymagane jest odniesienie do ilości objętych wydanymi w ciągu roku pozwoleniami na przywóz.
2. Wnioski o udzielenie pozwolenia, składane przez nowych importerów, określonych w art. 4 ust. 1 lit. b), nie muszą nawiązywać, w żadnym sześciomiesięcznym okresie i w przypadku żadnej z dwóch grup krajów wyszczególnionych w tym artykule, do ilości przekraczających 8 % ilości przydzielonych obu wyszczególnionym grupom krajów, na mocy art. 4 ust. 1 lit. b).
Artykuł 6
1. Państwa Członkowskie powiadamiają Komisję o ilościach, o jakie ubiegają się z tytułu kontyngentów określonych w art. 1, zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1921/95, wyszczególniając oddzielnie ilości, o które ubiegają się odpowiednio na mocy art. 4 ust. 1 lit. a) oraz b).
2. Pozwolenia na przywóz są wydawane piątego dnia roboczego po złożeniu wniosków, pod warunkiem że Komisja nie podejmie w tym czasie żadnych szczególnych środków.
3. Jeżeli ilości określone we wniosku przekraczają ilości dostępne dla kraju dostawcy, Komisja przydziela ilości przekraczające ustalone normy z rezerwy, wspomnianej w art. 2 ust. 2.
4. Jeżeli po dokonaniu przydziału z rezerwy ilości określone we wniosku przekraczają dostępną ilość, Komisja ustala zryczałtowaną obniżkę procentową dla danych wniosków oraz zawiesza wydawanie pozwolenia w odniesieniu do późniejszych wniosków.
Artykuł 7
Komisja regularnie informuje Państwa Członkowskie o stopniu wykorzystania kontyngentów oraz, we właściwym czasie, o ich wyczerpaniu.
Artykuł 8
Natychmiast po otrzymaniu wiadomości Państwa Członkowskie powiadamiają Komisję o ilościach, w odniesieniu do których pozwolenia na przywóz zostały wydane, lecz niewykorzystane.
Artykuł 9
1. Przepisy art. 33 ust. 5 rozporządzenia (EWG) nr 3719/88 stosuje się.
2. W przypadku ilości przywożonych w ramach tolerancji określonej w art. 8 ust. 4 rozporządzenia (EWG) nr 3719/88 należność przywozowa przewidziana we Wspólnej Taryfie Celnej (WTC) jest pobierana w całości.
Artykuł 10
1. Wprowadzenie grzybów pochodzących z Chin do swobodnego obrotu podlega przepisom art. 55-65 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 [13]. W razie zagubienia oryginału, nie naruszając przepisów art. 57 ust. 2 wymienionego wyżej rozporządzenia, właściwe władze mogą przyjąć kopię świadectwa pochodzenia.
2. Właściwe władze wydające świadectwa pochodzenia i duplikaty są wyszczególnione w załączniku II.
3. Produkty pochodzące z Bułgarii, Polski i Rumunii zostają dopuszczone do swobodnego obrotu we Wspólnocie po przedstawieniu świadectwa EUR 1, wydanego przez władze tych państw zgodnie z Protokołem 4 Układów Europejskich.
Artykuł 11
1. W pozycji 24 pozwolenia na przywóz umieszcza się następujący zapis w jednym z urzędowych języków Unii Europejskiej:
- ,
- ,
- ,
- ,
- ,
- ,
- ,
- ,
- ,
- ,
- .
2. Jeżeli krajem pochodzenia jest Bułgaria, Polska lub Rumunia, w pozycji 24 pozwolenia na przywóz umieszcza się następujący zapis w jednym z urzędowych języków Unii Europejskiej:
- ,
- ,
- ,
- ,
- ,
- ,
- ,
- ,
- ,
- ,
- .
po którym następuje nazwa danego kraju oraz wyrażenie:
- ,
- ,
- ,
- ,
- ,
- ,
- ,
- ,
- ,
- ,
- .
Artykuł 12
1. Posiadacz pozwolenia na przywóz może wnioskować o zmianę kodu CN, dla którego pozwolenie zostało wydane, pod warunkiem że:
a) nowy kod CN, o który ubiega się wnioskodawca, jest jednym z kodów wymienionych w art. 1;
b) wniosek zostanie złożony organowi, który wydał oryginalne pozwolenie, oraz zostanie do niego dołączony oryginał i wszelkie wydane wypisy.
2. Organ, który wydał oryginalne pozwolenie, zatrzymuje je i wszelkie wypisy oraz wydaje pozwolenie zastępcze oraz, w odpowiednim przypadku, jeden bądź więcej wypisów z pozwolenia zastępczego.
3. Pozwolenie zastępcze oraz, gdzie stosowne, wypis lub wypisy z niego sporządzone:
- są wydawane w ilości nieprzekraczającej maksymalnej ilości dostępnej zgodnie z zastąpionym dokumentem,
- pozycja 20 zawiera numer i datę zastąpionego dokumentu,
- pozycje 13, 14 i 15 zawierają informacje dotyczące określonego nowego produktu,
- pozycja 16 zawiera nowy kod CN,
- pozostałe pozycje zawierają te same informacje, co w zastąpionym dokumencie, w szczególności taką samą datę ważności.
4. Państwa Członkowskie niezwłocznie informują Komisję o wszelkich zmianach kodu CN na wydawanych przez nie pozwoleniach na przywóz.
Artykuł 13
Niniejszym rozporządzenie (WE) nr 3107/94 traci moc.
Kwota, jaka będzie pobierana od przywozu od dnia 1 lipca 1995 r. na podstawie oraz w trakcie okresu obowiązywania pozwoleń wolnych od dodatkowych opłat, wydanych zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 3107/94, jest cłem ad valorem, wykazanym w art. 1.
Artykuł 14
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 lipca 1995 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 6 września 1995 r.