DECYZJA KOMISJI
z dnia 28 listopada 2008 r.
zatwierdzająca roczne i wieloletnie programy oraz wkład finansowy Wspólnoty w zakresie zwalczania, kontroli i monitorowania niektórych chorób zwierząt i chorób odzwierzęcych, przedstawione przez państwa członkowskie na 2009 rok i na lata następne
(notyfikowana jako dokument nr C(2008) 7415)
(2008/897/WE)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając decyzję Rady 90/424/EWG z dnia 26 czerwca 1990 r. w sprawie wydatków w dziedzinie weterynarii (1), w szczególności jej art. 24 ust. 5,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
W decyzji 90/424/EWG ustanawia się procedury regulujące wkład finansowy Wspólnoty przeznaczony na programy zwalczania, kontroli i monitorowania chorób zwierząt i chorób odzwierzęcych.
(2)
Ponadto w art. 24 ust. 1 decyzji 90/424/EWG przewidziano wprowadzenie wspólnotowego środka finansowego na pokrycie wydatków poniesionych przez państwa członkowskie na finansowanie krajowych programów zwalczania, kontroli i monitorowania chorób zwierząt i chorób odzwierzęcych, wymienionych w załączniku do tej decyzji.
(3)
Decyzja Rady 2006/965/WE z dnia 19 grudnia 2006 r. zmieniająca decyzję 90/424/EWG w sprawie wydatków w dziedzinie weterynarii (2) zastąpiła art. 24 wspomnianej decyzji nowym przepisem. W decyzji 2006/965/WE przewidziano środki przejściowe stanowiące, że programy w zakresie enzootycznej białaczki bydła oraz choroby Aujeszkyego mogą być w dalszym ciągu finansowane do dnia 31 grudnia 2010 r.
(4)
Decyzja Komisji 2008/341/WE z dnia 25 kwietnia 2008 r. ustanawiająca wspólnotowe kryteria w odniesieniu do krajowych programów zwalczania, kontroli i monitorowania niektórych chorób zwierząt i chorób odzwierzęcych (3) stanowi, że programy przedstawione Komisji przez państwa członkowskie mogą zostać zatwierdzone, zgodnie ze środkami przewidzianymi w art. 24 ust. 1 decyzji 90/424/EWG, pod warunkiem spełnienia kryteriów określonych w załączniku do decyzji 2008/341/WE.
(5)
Rozporządzenie (WE) nr 999/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 maja 2001 r. ustanawiające zasady dotyczące zapobiegania, kontroli i zwalczania niektórych pasażowalnych encefalopatii gąbczastych (4) przewiduje przeprowadzenie przez państwa członkowskie corocznych programów monitorowania pasażowalnych encefalopatii gąbczastych (TSE) u bydła, owiec i kóz.
(6)
Dyrektywa Rady 2005/94/WE z dnia 20 grudnia 2005 r. w sprawie wspólnotowych środków zwalczania grypy ptaków (5) również przewiduje programy nadzoru realizowane przez państwa członkowskie w odniesieniu do drobiu i dzikiego ptactwa w celu wzbogacenia wiedzy, między innymi na podstawie regularnie uaktualnianej oceny ryzyka, na temat zagrożeń stanowionych przez dzikie ptaki i związanych z wszelkimi występującymi u ptaków wirusami grypy pochodzącymi od ptaków. Wspomniane roczne programy oraz ich finansowanie również powinny zostać zatwierdzone.
(7)
Niektóre państwa członkowskie przedstawiły Komisji roczne programy zwalczania, kontroli i monitorowania chorób zwierząt, programy kontroli mające na celu zapobieganie chorobom odzwierzęcym oraz roczne programy zwalczania i monitorowania niektórych TSE, na realizację których chciałyby otrzymać wkład finansowy Wspólnoty.
(8)
W 2008 r. niektóre wieloletnie programy zwalczania, kontroli i monitorowania chorób zwierząt i chorób odzwierzęcych zgłoszone przez państwa członkowskie zostały zatwierdzone decyzją Komisji 2007/782/WE (6). Zobowiązania dotyczące wydatków na te wieloletnie programy zostały przyjęte zgodnie z art. 76 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (7). Pierwsze zobowiązanie budżetowe w przypadku tych programów zostało podjęte po ich zatwierdzeniu. Każde kolejne zobowiązanie roczne jest podejmowane przez Komisję w zależności od wykonania programu w roku poprzednim na podstawie decyzji o przyznaniu wkładu, o której mowa w art. 24 ust. 5 decyzji 90/424/EWG.
(9)
Komisja dokonała oceny programów rocznych przedstawionych jej przez państwa członkowskie, jak również kolejnego roku (drugiego) realizacji programów wieloletnich zatwierdzonych w 2008 r., zarówno z punktu widzenia weterynaryjnego, jak i finansowego i stwierdziła, że programy te są zgodne ze wspólnotowym prawodawstwem weterynaryjnym, a zwłaszcza z kryteriami określonymi w decyzji 2008/341/WE.
(10)
Ze względu na znaczenie rocznych i wieloletnich programów dla osiągnięcia celów Wspólnoty w dziedzinie zdrowia publicznego i zdrowia zwierząt, jak również ze względu na obowiązek stosowania we wszystkich państwach członkowskich programów w zakresie TSE i ptasiej grypy, właściwe jest ustalenie odpowiedniej stawki wkładu finansowego Wspólnoty w celu zwrócenia kosztów, które zainteresowane państwa członkowskie poniosą w związku ze środkami wspomnianymi w niniejszej decyzji do kwoty maksymalnej dla każdego programu.
(11)
Zgodnie z dyrektywą Rady 2006/88/WE z dnia 24 października 2006 r. w sprawie wymogów w zakresie zdrowia zwierząt akwakultury i produktów akwakultury oraz zapobiegania niektórym chorobom zwierząt wodnych i zwalczania tych chorób (8), państwa członkowskie, w przypadku których stwierdzono zakażenie co najmniej jedną chorobą wyszczególnioną w części II załącznika IV do tej dyrektywy powinny opracować programy zwalczania tych chorób.
(12)
Zgodnie z art. 17 rozporządzenia Rady (WE) nr 1198/2006 z dnia 27 lipca 2006 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Rybackiego (9) państwa członkowskie opracowują programy operacyjne dla wdrożenia polityk i priorytetów, które mają być współfinansowane z Europejskiego Funduszu Rybackiego. Zgodnie z art. 32 wspomnianego rozporządzenia, Wspólnota może mieć udział w finansowaniu kontroli i zwalczania chorób w akwakulturze, zgodnie z warunkami decyzji 90/424/EWG. Zgodnie z decyzją 90/424/EWG, państwa członkowskie w ramach wspomnianych programów operacyjnych mogą przeznaczać środki na zwalczanie chorób zwierząt akwakultury wymienionych w załączniku do decyzji 90/424/EWG.
(13)
Niektóre państwa członkowskie opracowały wieloletnie programy zwalczania niektórych chorób zwierząt wodnych wymienionych zarówno w części II załącznika IV do dyrektywy 2006/88/WE, jak i załączniku do decyzji 90/424/EWG. Programy te zostały ocenione pod względem technicznym przez Komisję i w związku z tym powinny zostać zatwierdzone.
(14)
W celu poprawy zarządzania, bardziej efektywnego wykorzystania funduszy wspólnotowych oraz zwiększenia przejrzystości konieczne jest również ustalenie w przypadku każdego z programów (z wyjątkiem wieloletnich programów zwalczania niektórych chorób zwierząt wodnych, w przypadku których wkład finansowy zostanie ustalony po zatwierdzeniu technicznym programów), w odpowiednich przypadkach, średniej kwoty, jaka ma zostać zwrócona państwom członkowskim w związku z niektórymi kosztami, takimi jak koszty testów użytych w państwach członkowskich oraz odszkodowanie dla właścicieli w związku z poniesionymi przez nich stratami spowodowanymi ubojem lub ubojem selektywnym zwierząt.
(15)
Na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 1290/2005 z dnia 21 czerwca 2005 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej (10), programy zwalczania i kontroli chorób zwierząt mają być finansowane w ramach Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji. Do celów kontroli finansowej stosuje się przepisy art. 9, 36 i 37 wspomnianego rozporządzenia.
(16)
Wkład finansowy Wspólnoty powinno się przyznawać pod warunkiem że planowane działania prowadzone są w sposób skuteczny i że właściwe organy dostarczają wszelkich niezbędnych informacji w terminach określonych w niniejszej decyzji.
(17)
Mając na względzie skuteczność administracyjną, wszelkie wydatki przedłożone do zwrotu w ramach wkładu finansowego Wspólnoty powinny być wyrażone w euro. Zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1290/2005, kursem wymiany walut dla wydatków w walucie innej niż euro powinien być najbardziej aktualny kurs wymiany walut ustalony przez Europejski Bank Centralny przed pierwszym dniem miesiąca, w którym dane państwo członkowskie przedkłada swój wniosek.
(18)
Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
ROZDZIAŁ I
PROGRAMY ROCZNE
Artykuł 1
Bruceloza bydła
1. Niniejszym zatwierdza się na okres od 1 stycznia 2009 r. do 31 grudnia 2009 r. programy zwalczania brucelozy bydła przedstawione przez Irlandię, Hiszpanię, Włochy, Maltę, Cypr, Portugalię i Zjednoczone Królestwo.
2. Wkład finansowy Wspólnoty stanowi 50 % kosztów, jakie zostaną poniesione przez każde państwo członkowskie, o którym mowa w ust. 1, w celu pokrycia kosztów wykonania badań laboratoryjnych, odszkodowań dla właścicieli za straty poniesione w związku z ubojem zwierząt objętych tymi programami oraz zakupu dawek szczepionek, i nie przekracza:
a)
1 100 000 EUR dla Irlandii;
b)
3 000 000 EUR dla Hiszpanii;
c)
5 000 000 EUR dla Włoch;
d)
77 000 EUR dla Cypru;
e)
20 000 EUR dla Malty;
f)
1 400 000 EUR dla Portugalii;
g)
2 000 000 EUR dla Zjednoczonego Królestwa.
3. Maksymalna kwota kosztów, jaka ma zostać zwrócona państwom członkowskim za realizację programów, o których mowa w ust. 1, nie przekracza średnio:
a)
za wykonanie testu z różem bengalskim
0,2 EUR za jeden test;
b)
za wykonanie odczynu aglutynacji probówkowej
0,2 EUR za jeden test;
c)
za wykonanie odczynu wiązania dopełniacza
0,4 EUR za jeden test;
d)
za wykonanie testu ELISA
1 EUR za jeden test;
e)
za zwierzęta poddane ubojowi
375 EUR za jedno zwierzę.
Artykuł 2
Gruźlica bydła
1. Niniejszym zatwierdza się na okres od 1 stycznia 2009 r. do 31 grudnia 2009 r. programy zwalczania gruźlicy bydła przedstawione przez Irlandię, Hiszpanię, Włochy, Polskę i Portugalię.
2. Wkład finansowy Wspólnoty stanowi 50 % kosztów, jakie zostaną poniesione przez każde państwo członkowskie, o którym mowa w ust. 1, na pokrycie kosztów wykonania prób tuberkulinowych, badań interferonu gamma oraz odszkodowań dla właścicieli za straty poniesione w związku z ubojem zwierząt objętych tymi programami, i nie przekracza:
a)
2 000 000 EUR dla Irlandii;
b)
5 000 000 EUR dla Hiszpanii;
c)
2 700 000 EUR dla Włoch;
d)
1 100 000 EUR dla Polski;
e)
1 000 000 EUR dla Portugalii.
3. Maksymalna kwota kosztów, jaka ma zostać zwrócona państwom członkowskim za realizację programów, o których mowa w ust. 1, nie przekracza średnio:
a)
za wykonanie próby tuberkulinowej
1 EUR za jeden test;
b)
za wykonanie badania interferonu gamma
5 EUR za jeden test;
c)
za zwierzęta poddane ubojowi
375 EUR za jedno zwierzę.
Artykuł 3
Bruceloza kóz i owiec
1. Niniejszym zatwierdza się na okres od 1 stycznia 2009 r. do 31 grudnia 2009 r. programy zwalczania brucelozy kóz i owiec przedstawione przez Grecję, Hiszpanię, Włochy, Cypr i Portugalię.
2. Wkład finansowy Wspólnoty stanowi 50 % kosztów, jakie zostaną poniesione przez każde państwo członkowskie, o którym mowa w ust. 1, na zakup szczepionek, przeprowadzenie badań laboratoryjnych, wypłatę odszkodowań dla właścicieli za straty poniesione w związku z ubojem zwierząt objętych tymi programami, i nie przekracza:
a)
250 000 EUR dla Grecji;
b)
4 500 000 EUR dla Hiszpanii;
c)
4 000 000 EUR dla Włoch;
d)
75 000 EUR dla Cypru;
e)
1 100 000 EUR dla Portugalii.
3. Maksymalna kwota kosztów, jaka ma zostać zwrócona państwom członkowskim za realizację programów, o których mowa w ust. 1, nie przekracza średnio:
a)
za wykonanie testu z różem bengalskim
0,2 EUR za jeden test;
b)
za wykonanie odczynu wiązania dopełniacza
0,4 EUR za jeden test;
c)
za zwierzęta poddane ubojowi
50 EUR za jedno zwierzę.
Artykuł 4
Choroba niebieskiego języka na obszarach endemicznych lub obszarach wysokiego ryzyka
1. Niniejszym zatwierdza się na okres od 1 stycznia 2009 r. do 31 grudnia 2009 r. programy zwalczania i monitorowania choroby niebieskiego języka przedstawione przez Belgię, Bułgarię, Republikę Czeską, Danię, Niemcy, Estonię, Irlandię, Grecję, Hiszpanię, Francję, Włochy, Łotwę, Litwę, Luksemburg, Węgry, Maltę, Niderlandy, Austrię, Polskę, Portugalię, Rumunię, Słowenię, Finlandię i Szwecję.
2. Wkład finansowy Wspólnoty stanowi 50 % kosztów, jakie zostaną poniesione przez każde państwo członkowskie, o którym mowa w ust. 1, na badania laboratoryjne wykonane w celu nadzoru wirusologicznego, serologicznego i entomologicznego oraz na zakup potrzasków i szczepionek, i nie przekracza:
a)
1 200 000 EUR dla Belgii;
b)
5 000 EUR dla Bułgarii;
c)
790 000 EUR dla Republiki Czeskiej;
d)
840 000 EUR dla Danii;
e)
4 100 000 EUR dla Niemiec;
f)
10 000 EUR dla Estonii;
g)
1 000 000 EUR dla Irlandii
h)
50 000 EUR dla Grecji;
i)
16 100 000 EUR dla Hiszpanii;
j)
19 100 000 EUR dla Francji;
k)
9 000 000 EUR dla Włoch;
l)
70 000 EUR dla Łotwy;
m)
50 000 EUR dla Litwy;
n)
220 000 EUR dla Luksemburga;
o)
500 000 EUR dla Węgier;
p)
5 000 EUR dla Malty;
q)
2 100 000 EUR dla Niderlandów;
r)
1 500 000 EUR dla Austrii;
s)
500 000 EUR dla Polski;
t)
3 200 000 EUR dla Portugalii;
u)
250 000 EUR dla Rumunii;
v)
250 000 EUR dla Słowenii;
w)
50 000 EUR dla Finlandii;
x)
370 000 EUR dla Szwecji.
3. Maksymalna kwota kosztów, jaka ma zostać zwrócona państwom członkowskim za realizację programów, o których mowa w ust. 1, nie przekracza średnio:
a)
za wykonanie testu ELISA 2,5 EUR za jeden test;
b)
za wykonanie testu PCR 10 EUR za jeden test;
c)
za zakup szczepionki 0,3 EUR za dawkę.
Artykuł 5
Salmoneloza (salmonella odzwierzęca) w stadach hodowlanych, stadach niosek oraz stadach brojlerów gatunku Gallus gallus
1. Niniejszym zatwierdza się na okres od 1 stycznia 2009 r. do 31 grudnia 2009 r. programy kontroli niektórych form salmonelli odzwierzęcej w stadach hodowlanych, stadach niosek oraz stadach brojlerów gatunku Gallus gallus przedstawione przez Belgię, Bułgarię, Republikę Czeską, Danię, Estonię, Niemcy, Irlandię, Grecję, Hiszpanię, Francję, Włochy, Cypr, Łotwę, Luksemburg, Węgry, Maltę, Niderlandy, Austrię, Polskę, Portugalię, Rumunię, Słowację, Słowenię i Zjednoczone Królestwo.
2. Wkład finansowy Wspólnoty stanowi 50 % kosztów, jakie zostaną poniesione przez każde państwo członkowskie, o którym mowa w ust. 1, na koszty badań bakteriologicznych i określania serotypów w ramach urzędowego pobierania próbek, na wypłatę odszkodowań dla właścicieli za straty poniesione w związku z ubojem selektywnym ptaków i zniszczeniem jaj oraz na zakup dawek szczepionek i testów laboratoryjnych sprawdzających skuteczność dezynfekcji i nie przekracza:
a)
850 000 EUR dla Belgii;
b)
30 000 EUR dla Bułgarii;
c)
1 400 000 EUR dla Republiki Czeskiej;
d)
75 000 EUR dla Danii;
e)
25 000 EUR dla Estonii;
f)
600 000 EUR dla Niemiec;
g)
40 000 EUR dla Irlandii;
h)
550 000 EUR dla Grecji;
i)
4 750 000 EUR dla Hiszpanii;
j)
3 250 000 EUR dla Francji;
k)
1 100 000 EUR dla Włoch;
l)
76 000 EUR dla Cypru;
m)
270 000 EUR dla Łotwy;
n)
16 000 EUR dla Luksemburga;
o)
1 450 000 EUR dla Węgier;
p)
110 000 EUR dla Malty;
q)
1 700 000 EUR dla Niderlandów;
r)
525 000 EUR dla Austrii;
s)
1 550 000 EUR dla Polski;
t)
500 000 EUR dla Portugalii;
u)
450 000 EUR dla Rumunii;
v)
625 000 EUR dla Słowacji;
w)
25 000 EUR dla Słowenii;
x)
20 000 EUR dla Zjednoczonego Królestwa.
3. Maksymalna kwota kosztów, jaka ma zostać zwrócona państwom członkowskim za realizację programów, o których mowa w ust. 1, nie przekracza średnio:
a)
za przeprowadzenie badania bakteriologicznego (posiew)
5,0 EUR za jeden test;
b)
za zakup jednej dawki szczepionki
0,05 EUR za dawkę;
c)
za określenie serotypu odpowiednich izolatów Salmonella spp.
20 EUR za jeden test;
d)
za analizę sprawdzenia skuteczności użycia środków dezynfekujących
5,0 EUR za jeden test;
e)
za ubój selektywny jednego ptaka hodowlanego z gatunku Gallus gallus,
3,5 EUR za jednego ptaka;
f)
za ubój selektywny jednej nioski z gatunku Gallus gallus,
1,5 EUR za jednego ptaka.
Artykuł 6
Klasyczny pomór świń i afrykański pomór świń
1. Programy służące kontroli i monitorowaniu:
a)
klasycznego pomoru świń, przedstawione przez Bułgarię, Niemcy, Francję, Luksemburg, Węgry, Rumunię, Słowenię i Słowację niniejszym zatwierdza się na okres od 1 stycznia 2009 r. do 31 grudnia 2009 r.
b)
afrykańskiego pomoru świń przedstawione przez Włochy niniejszym zatwierdza się na okres od 1 stycznia 2009 r. do 31 grudnia 2009 r.
2. Wkład finansowy Wspólnoty stanowi 50 % kosztów, jakie zostaną poniesione przez każde państwo członkowskie, o którym mowa w ust. 1, na koszty badań wirusologicznych i serologicznych świń domowych i dzików, zaś w przypadku programów przedstawionych przez Bułgarię, Niemcy, Francję, Rumunię i Słowację również w wysokości 50 % kosztów, które zostaną poniesione na zakup i dystrybucję szczepionek oraz przynęt w celu szczepienia dzików, oraz, w przypadku Rumunii, również szczepionek dla szczepienia świń domowych i nie przekracza:
a)
200 000 EUR dla Bułgarii;
b)
800 000 EUR dla Niemiec;
c)
550 000 EUR dla Francji;
d)
100 000 EUR dla Włoch;
e)
350 000 EUR dla Węgier;
f)
5 000 EUR dla Luksemburga;
g)
2 500 000 EUR dla Rumunii;
h)
30 000 EUR dla Słowenii;
i)
550 000 EUR dla Słowacji.
3. Maksymalna kwota kosztów, jaka ma zostać zwrócona państwom członkowskim za realizację programów, o których mowa w ust. 1, nie przekracza średnio 2,5 EUR za jeden test w przypadku wykonania testu ELISA.
Artykuł 7
Choroba pęcherzykowa świń
1. Niniejszym zatwierdza się na okres od 1 stycznia 2009 r. do 31 grudnia 2009 r. program zwalczania choroby pęcherzykowej świń, przedstawiony przez Włochy.
2. Wkład finansowy Wspólnoty stanowi 50 % kosztów badań laboratoryjnych i nie przekracza 500 000 EUR.
Artykuł 8
Ptasia grypa u drobiu i dzikiego ptactwa
1. Niniejszym zatwierdza się na okres od 1 stycznia 2009 r. do 31 grudnia 2009 r. programy badań na obecność ptasiej grypy u drobiu i dzikiego ptactwa przedstawione przez Belgię, Bułgarię, Republikę Czeską, Danię, Niemcy, Estonię, Irlandię, Grecję, Hiszpanię, Francję, Włochy, Cypr, Łotwę, Litwę, Luksemburg, Węgry, Maltę, Niderlandy, Austrię, Polskę, Portugalię, Rumunię, Słowenię, Słowację, Finlandię, Szwecję i Zjednoczone Królestwo.
2. Wkład finansowy Wspólnoty stanowi 50 % kosztów, jakie zostaną poniesione przez każde państwo członkowskie, na przeprowadzenie badań laboratoryjnych oraz płatności ryczałtowe za pobieranie próbek od dzikiego ptactwa, i nie przekracza:
a)
90 000 EUR dla Belgii;
b)
70 000 EUR dla Bułgarii;
c)
60 000 EUR dla Republiki Czeskiej;
d)
200 000 EUR dla Danii;
e)
500 000 EUR dla Niemiec;
f)
7 000 EUR dla Estonii;
g)
60 000 EUR dla Irlandii;
h)
70 000 EUR dla Grecji;
i)
350 000 EUR dla Hiszpanii;
j)
200 000 EUR dla Francji;
k)
550 000 EUR dla Włoch;
l)
15 000 EUR dla Cypru;
m)
30 000 EUR dla Łotwy;
n)
40 000 EUR dla Litwy;
o)
10 000 EUR dla Luksemburga;
p)
180 000 EUR dla Węgier;
q)
7 000 EUR dla Malty;
r)
500 000 EUR dla Niderlandów;
s)
50 000 EUR dla Austrii;
t)
80 000 EUR dla Polski;
u)
200 000 EUR dla Portugalii;
v)
400 000 EUR dla Rumunii;
w)
55 000 EUR dla Słowenii;
x)
50 000 EUR dla Słowacji;
y)
35 000 EUR dla Finlandii;
z)
280 000 EUR dla Szwecji;
za)
380 000 EUR dla Zjednoczonego Królestwa.
3. Maksymalna kwota kosztów, jaka ma zostać zwrócona państwom członkowskim za wykonanie badań objętych programami, nie przekracza średnio:
a)
test ELISA:
1 EUR za test;
b)
test immunodyfuzji w żelu agarowym:
1,2 EUR za test;
c)
test zahamowania hemaglutynacji (HI) na obecność H5/H7:
12 EUR za test;
d)
test izolacji wirusa:
30 EUR za test;
e)
test PCR:
15 EUR za test;
f)
obieranie próbek od dzikiego ptactwa
20 EUR od próbki.
Artykuł 9
Pasażowalne encefalopatie gąbczaste (TSE), gąbczasta encefalopatia bydła (BSE) i trzęsawka owiec
1. Niniejszym zatwierdza się na okres od 1 stycznia 2009 r. do 31 grudnia 2009 r. programy monitorowania pasażowalnych encefalopatii gąbczastych (TSE), zwalczania gąbczastej encefalopatii bydła (BSE) i trzęsawki owiec przedstawione przez Belgię, Bułgarię, Republikę Czeską, Danię, Niemcy, Estonię, Irlandię, Grecję, Hiszpanię, Francję, Włochy, Cypr, Łotwę, Litwę, Luksemburg, Węgry, Maltę, Niderlandy, Austrię, Polskę, Portugalię, Rumunię, Słowenię, Słowację, Finlandię, Szwecję i Zjednoczone Królestwo.
2. Wkład finansowy Wspólnoty stanowi 100 % kosztów, jakie zostaną poniesione przez każde państwo członkowskie, o którym mowa w ust. 1, na prowadzenie szybkich badań oraz wstępnych molekularnych badań odróżniających, jak również 50 % kosztów poniesionych przez każde państwo członkowskie na wypłaty odszkodowań dla właścicieli za wartość zwierząt poddanych ubojowi selektywnemu i zniszczonych zgodnie z programem zwalczania BSE i trzęsawki owiec, a także 50 % kosztów analizy próbek genotypowych, i nie przekracza:
a)
1 850 000 EUR dla Belgii;
b)
750 000 EUR dla Bułgarii;
c)
920 000 EUR dla Republiki Czeskiej;
d)
1 850 000 EUR dla Danii;
e)
8 900 000 EUR dla Niemiec;
f)
220 000 EUR dla Estonii;
g)
5 400 000 EUR dla Irlandii;
h)
2 000 000 EUR dla Grecji;
i)
7 400 000 EUR dla Hiszpanii;
j)
12 600 000 EUR dla Francji;
k)
4 100 000 EUR dla Włoch;
l)
1 800 000 EUR dla Cypru;
m)
230 000 EUR dla Łotwy;
n)
530 000 EUR dla Litwy;
o)
105 000 EUR dla Luksemburga;
p)
990 000 EUR dla Węgier;
q)
24 000 EUR dla Malty;
r)
2 900 000 EUR dla Niderlandów;
s)
1 150 000 EUR dla Austrii;
t)
3 340 000 EUR dla Polski;
u)
1 300 000 EUR dla Portugalii;
v)
1 300 000 EUR dla Rumunii;
w)
250 000 EUR dla Słowenii;
x)
860 000 EUR dla Słowacji;
y)
750 000 EUR dla Finlandii;
z)
900 000 EUR dla Szwecji;
za)
5 900 000 EUR dla Zjednoczonego Królestwa.
3. Wkład finansowy Wspólnoty w programy, o których mowa w ust. 1, przeznacza się na przeprowadzenie badań oraz dokonanie uboju selektywnego i zniszczenie zwierząt, zaś maksymalna kwota nie przekracza średnio:
a)
5 EUR za test w przypadku testów wykonanych u bydła, o którym mowa w załączniku III do rozporządzenia (WE) nr 999/2001;
b)
30 EUR za test w przypadku testów wykonanych u owiec i kóz, o których mowa w załączniku III do rozporządzenia (WE) nr 999/2001;
c)
50 EUR za test w przypadku testów wykonanych u zwierzyny płowej, o której mowa w załączniku III do rozporządzenia (WE) nr 999/2001;
d)
175 EUR za test, w przypadku wstępnych molekularnych badań odróżniających wykonanych zgodnie z ustaleniami rozdziału C pkt 3.2 lit. c) ppkt (i) załącznika X do rozporządzenia (WE) nr 999/2001;
e)
10 EUR za test genotypowy;
f)
500 EUR za sztukę bydła;
g)
70 EUR za poddaną ubojowi selektywnemu owcę bądź kozę.
Artykuł 10
Wścieklizna
1. Niniejszym zatwierdza się na okres od 1 stycznia 2009 r. do 31 grudnia 2009 r. programy zwalczania wścieklizny przedstawione przez Bułgarię, Litwę, Węgry, Austrię, Polskę, Rumunię i Słowację.
2. Wkład finansowy Wspólnoty stanowi 50 % kosztów, jakie zostaną poniesione przez każde państwo członkowskie, o którym mowa w ust. 1, na koszty wykonania badań laboratoryjnych oraz zakup i dystrybucję szczepionek i przynęt w ramach wspomnianych programów, i nie przekracza:
a)
790 000 EUR dla Bułgarii;
b)
1 100 000 EUR dla Litwy;
c)
780 000 EUR dla Węgier;
d)
2 700 000 EUR dla Austrii;
e)
4 450 000 EUR dla Polski;
f)
500 000 EUR dla Rumunii;
g)
470 000 EUR dla Słowacji.
3. Maksymalna kwota kosztów, jaka ma zostać zwrócona państwom członkowskim za realizację programów, o których mowa w ust. 1, nie przekracza średnio:
a)
za wykonanie testu ELISA
8 EUR za test;
b)
za wykonanie badania na wykrycie tetracykliny w szlifach kostnych
8 EUR za test.
Artykuł 11
Enzootyczna białaczka bydła
1. Niniejszym zatwierdza się na okres od 1 stycznia 2009 r. do 31 grudnia 2009 r. programy zwalczania enzootycznej białaczki bydła, przedstawione przez Estonię, Litwę, Maltę i Polskę.
2. Wkład finansowy Wspólnoty stanowi 50 % kosztów, jakie zostaną poniesione przez każde państwo członkowskie, o którym mowa w ust. 1, na wykonanie badań laboratoryjnych oraz na odszkodowania dla właścicieli za straty poniesione w związku z ubojem zwierząt objętych wspomnianym programem, i nie przekracza w EUR:
a)
15 000 EUR dla Estonii;
b)
20 000 EUR dla Litwy;
c)
500 000 EUR dla Malty;
d)
800 000 EUR dla Polski.
3. Maksymalna kwota kosztów, jaka ma zostać zwrócona państwom członkowskim za realizację programów, o których mowa w ust. 1, nie przekracza średnio:
a)
za wykonanie testu ELISA
0,5 EUR za test;
b)
za wykonanie testu immunodyfuzji w żelu agarowym
0,5 EUR za test;
c)
za zwierzę poddane ubojowi
375 EUR za jedno zwierzę.
Artykuł 12
Choroba Aujeszkyego
1. Niniejszym zatwierdza się na okres od 1 stycznia 2009 r. do dnia 31 grudnia 2009 r. programy zwalczania choroby Aujeszkyego przedstawione przez Hiszpanię, Węgry i Polskę.
2. Wkład finansowy Wspólnoty przeznaczony na programy, o których mowa w ust. 1, stanowi 50 % kosztów, które zostaną poniesione przez zainteresowane państwo członkowskie na wykonanie badań laboratoryjnych, i nie przekracza:
a)
800 000 EUR dla Hiszpanii;
b)
80 000 EUR dla Węgier;
c)
2 500 000 EUR dla Polski.
3. Maksymalna kwota kosztów, jaka ma zostać zwrócona państwom członkowskim za realizację programów, o których mowa w ust. 1, nie przekracza 1 EUR za jeden test w przypadku wykonania testu ELISA.
ROZDZIAŁ II
PROGRAMY WIELOLETNIE
Artykuł 13
Wścieklizna
1. Niniejszym zatwierdza się na okres od 1 stycznia 2009 r. do 31 grudnia 2009 r. drugi rok realizacji wieloletnich programów zwalczania wścieklizny przedstawionych przez Republikę Czeską, Niemcy, Estonię, Łotwę, Słowenię i Finlandię.
2. Wkład finansowy Wspólnoty stanowi 50 % kosztów, jakie zostaną poniesione przez każde państwo członkowskie, o którym mowa w ust. 1, na wykonanie badań laboratoryjnych oraz zakup i dystrybucję szczepionek i przynęt w ramach wspomnianych programów i nie przekracza:
a)
600 000 EUR dla Republiki Czeskiej;
b)
325 000 EUR dla Niemiec;
c)
1 000 000 EUR dla Estonii;
d)
1 100 000 EUR dla Łotwy;
e)
370 000 EUR dla Słowenii;
f)
100 000 EUR dla Finlandii.
3. Maksymalna kwota kosztów, jaka ma zostać zwrócona państwom członkowskim za realizację programów, o których mowa w ust. 1, nie przekracza średnio:
a)
za wykonanie testu ELISA
8 EUR za test;
b)
za wykonanie badania na wykrycie tetracykliny w szlifach kostnych
8 EUR za test.
4. Kwoty, które zostaną przeznaczone na następne lata, ustanawia się w zależności od wykonania programu w 2009 r. Przybliżone kwoty (w EUR) zamieszczono poniżej:
Państwo członkowskie
2010 r.
2011 r.
2012 r.
Republika Czeska
Niemcy
Łotwa
1 250 000
Finlandia
100 000
Estonia
1 250 000
1 250 000
Słowenia
350 000
350 000
350 000
Artykuł 14
Choroba Aujeszkyego
1. Niniejszym zatwierdza się na okres od 1 stycznia 2009 r. do 31 grudnia 2009 r. drugi rok realizacji wieloletniego programu zwalczania choroby Aujeszkyego, przedstawionego przez Belgię.
2. Wkład finansowy Wspólnoty stanowi 50 % kosztów poniesionych przez Belgię na wykonanie badań laboratoryjnych i nie przekracza 175 000 EUR.
3. Maksymalna kwota kosztów, jaka ma zostać zwrócona Belgii za realizację programu, o którym mowa w ust. 1, nie przekracza 1 EUR za jeden test w przypadku wykonania testu ELISA.
Artykuł 15
Enzootyczna białaczka bydła
1. Niniejszym zatwierdza się na okres od 1 stycznia 2009 r. do 31 grudnia 2009 r. drugi rok realizacji wieloletnich programów zwalczania enzootycznej białaczki bydła, przedstawionych przez Włochy, Łotwę i Portugalię.
2. Wkład finansowy Wspólnoty stanowi 50 % kosztów, jakie zostaną poniesione przez każde państwo członkowskie, o którym mowa w ust. 1, na wykonanie badań laboratoryjnych oraz na odszkodowania dla właścicieli za straty poniesione w związku z ubojem zwierząt objętych wspomnianymi programami i nie przekracza:
a)
800 000 EUR dla Włoch;
b)
55 000 EUR dla Łotwy;
c)
350 000 EUR dla Portugalii.
3. Maksymalna kwota kosztów, jaka ma zostać zwrócona państwom członkowskim za realizację programów, o których mowa w ust. 1, nie przekracza średnio:
a)
za wykonanie testu ELISA
0,5 EUR za jeden test;
b)
za wykonanie testu immunodyfuzji w żelu agarowym
0,5 EUR za jeden test;
c)
za zwierzęta poddane ubojowi
375 EUR za jedno zwierzę.
4. Kwoty, które zostaną przeznaczone na rok 2010 ustanawia się w zależności od wykonania programu w 2009 r. Przybliżone kwoty (w EUR) zamieszczono poniżej:
a)
800 000 EUR dla Włoch;
b)
55 000 EUR dla Łotwy;
c)
350 000 EUR dla Portugalii.
Artykuł 16
Choroby zwierząt akwakultury
Niniejszym zatwierdza się na okres od 1 stycznia 2009 r. do 31 grudnia 2013 r. wieloletni program zwalczania wirusowej posocznicy krwotocznej przedstawiony przez Danię oraz program zwalczania zakażenia herpeswirusem koi przedstawiony przez Niemcy.
ROZDZIAŁ III
PRZEPISY OGÓLNE I KOŃCOWE
Artykuł 17
Odszkodowania dla właścicieli za straty poniesione w związku z ubojem lub ubojem selektywnym ich zwierząt są przyznawane w ciągu 90 dni po uboju lub uboju selektywnym zwierząt lub zniszczeniu produktów lub po przedstawieniu przez właściciela wypełnionego wniosku.
W przypadku płatności odszkodowania po upływie 90 dni zastosowanie ma art. 9 ust. 1, 2 i 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 883/2006 (11).
Artykuł 18
1. Wydatki przedstawione przez państwa członkowskie do zwrotu w ramach wkładu finansowego Wspólnoty są wyrażone w euro i nie obejmują podatku od wartości dodanej ani innych podatków.
2. Jeśli wydatki danego państwa członkowskiego wyrażone są w walucie innej niż euro, państwo to dokonuje przeliczenia na euro stosując najbardziej aktualny kurs wymiany walut ustalony przez Europejski Bank Centralny przed pierwszym dniem miesiąca, w którym dane państwo członkowskie przedkłada swój wniosek.
Artykuł 19
1. Wkład finansowy Wspólnoty w programy, o których mowa w art. 1-16 jest przyznawany pod warunkiem, że zainteresowane państwa członkowskie:
a)
realizują programy zgodnie ze stosownymi przepisami prawa wspólnotowego, w tym z zasadami konkurencji i udzielania zamówień publicznych;
b)
wprowadzą w życie, najpóźniej do dnia 1 stycznia 2009 r., przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do realizacji programów, o których mowa w art. 1-16;
c)
przekażą Komisji, najpóźniej do dnia 31 lipca 2009 r., pośrednie sprawozdania techniczne i finansowe w sprawie programów, o których mowa w art. 1-16, zgodnie z art. 24 ust. 7 lit. a) decyzji 90/424/EWG;
d)
w przypadku programów, o których mowa w art. 8, za pośrednictwem systemu internetowego Komisji raz na trzy miesiące przekażą Komisji pozytywne i negatywne wyniki badań, uzyskane w trakcie nadzoru drobiu i dzikiego ptactwa; sprawozdanie to musi być przekazane w terminie czterech tygodni po zakończeniu miesiąca objętego sprawozdaniem;
e)
w przypadku programów, o których mowa w art. 1-16, przekażą Komisji, zgodnie z art. 24 ust. 7 lit. b) decyzji 90/424/EWG, najpóźniej do dnia 30 kwietnia 2010 r., sprawozdanie końcowe na temat technicznego wykonania programu wraz z dowodami uzasadniającymi koszty poniesione przez państwo członkowskie oraz wynikami osiągniętymi w okresie od 1 stycznia 2009 r. do 31 grudnia 2009 r.;
f)
w przypadku programów, o których mowa w art. 1-16, zrealizują program w sposób skuteczny;
g)
w przypadku programów, o których mowa w art. 1-16, nie przedłożą kolejnych wniosków o inne rodzaje wkładu Wspólnoty na rzecz wspomnianych środków, i nie przedkładały takich wniosków w terminie wcześniejszym.
2. W przypadku, gdy dane państwo członkowskie nie postępuje zgodnie z zasadami określonymi w ust. 1, Komisja obniża wysokość wkładu finansowego Wspólnoty, uwzględniając charakter i powagę naruszenia oraz stratę finansową dla Wspólnoty.
Artykuł 20
Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 stycznia 2009 r.
Artykuł 21
Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 28 listopada 2008 r.