DECYZJA KOMISJI
z dnia 26 kwietnia 2006 r.
dotycząca pomocy państwa jaką Francja zamierza wdrożyć na rzecz spółki Euromoteurs [C 1/2005 (ex N 426/2004)]
(notyfikowana jako dokument nr C(2006) 1540)
(Jedynie tekst w języku francuskim jest autentyczny)
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
(2006/747/WE)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 88 ust. 2 akapit pierwszy,
uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, w szczególności jego art. 62 ust. 1 lit. a),
po zaproszeniu zainteresowanych stron do przedstawienia uwag, zgodnie z wymienionymi artykułami (1) i po uwzględnieniu tych uwag,
a także mając na uwadze, co następuje:
1. PROCEDURA
(1)
Pismem zarejestrowanym w dniu 5 października 2004 r., Francja powiadomiła Komisję o swoim zamiarze finansowego udziału w restrukturyzacji przedsiębiorstwa Euromoteurs w kwocie 2 mln EUR. Sprawę zarejestrowano pod numerem N426/2004. Pismem z dnia 18 października 2004 r. Komisja zwróciła się do Francji o dodatkowe informacje dotyczące zgłoszenia. Francja odpowiedziała pismem z dnia 1 grudnia 2004 r.
(2)
Pismem z dnia 19 stycznia 2005 r. Komisja poinformowała Francję o swojej decyzji o wszczęciu procedury przewidzianej w art. 88 ust. 2 Traktatu w odniesieniu do przedmiotowego środka. Decyzja Komisji o wszczęciu procedury została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (2). Komisja zaprosiła zainteresowane strony do przedstawienia uwag dotyczących środka pomocy.
(3)
Komisja otrzymała uwagi władz francuskich w dniu 19 maja 2005 r. W dniu 12 października 2005 r. doszło do spotkania między władzami francuskimi i przedstawicielami Komisji. Władze francuskie przekazały Komisji informacje pismem z dnia 10 listopada 2005 r. oraz pocztą elektroniczną z dnia 31 stycznia 2006 r.
2. OPIS ŚRODKÓW
2.1. Beneficjent pomocy
(4)
Spółka Euromoteurs S.A.S. („Euromoteurs”) powstała na bazie dawnej jednostki zależnej firmy Moulinex zajmującej się produkcją silników elektrycznych z głównym przeznaczeniem na potrzeby rynku artykułów gospodarstwa domowego.
(5)
Dokładniej, w grudniu 1999 r. Moulinex tworzy Compagnie Générale des Moteurs Electriques („CGME”) w celu przekazania działalności w zakresie produkcji silników jednostce zależnej. We wrześniu 2001 r. firma Moulinex, a tym samym CGME, została objęta zarządem przymusowym. Kiedy grupa SEB („SEB”) nabywa w części spółkę Moulinex w październiku 2001 r., nie przejmuje CGME, ale zawiera z nią umowę na dostawę na okres czterech lat umożliwiającą grupie przejęcie działalności tej firmy.
(6)
W styczniu 2002 r. dwunastu przedstawicieli kadry kierowniczej CGME tworzy spółkę pod nazwą S.A.R.L. Compagnie Financière des Moteurs Electriques („COFIME”) prowadzącą działalność biura projektowego i posiadającą pakiet większościowy w utworzonej we wrześniu tego samego roku spółce Euromoteurs.
(7)
We wrześniu 2002 r. COFIME i Euromoteurs przejmują aktywa CGME. Orzeczenie sądu handlowego zezwala na dokonanie przejęcia, zakazując jednocześnie, do września 2004 roku, dokonywania zwolnień z przyczyn ekonomicznych, jak również cesji aktywów spółki.
(8)
Wspomniany zakaz jest sprzeczny z początkowym projektem przejmujących, którzy zamierzali dokonać centralizacji środków produkcji spółki CGME, lokalizując je w jednym zakładzie zamiast w dwóch, oraz dokonując zwolnienia ponad połowy pracowników. Ponadto przedsiębiorstwo musi stawić czoła znaczącemu spadkowi sprzedaży spowodowanemu, zdaniem Francji, bardzo złą koniunkturą międzynarodową, zmniejszeniem zamówień ze strony SEB oraz spadkiem kursu dolara wobec euro.
(9)
Zmiany w zakresie danych księgowych Euromoteurs:
(W mln EUR)
2002 (4-miesięczny rok obrotowy)
2003
2004
Obroty
13
25
18
Wynik netto
-0
-1
-5
Kapitał własny
4
3
-3
(10)
W 2004 roku, sprzedaż na rzecz SEB stanowiła 93 % obrotów Euromoteurs.
2.2. Rynek
(11)
Zgodnie z informacjami przekazanymi w grudniu 2004 r., produkcja Euromoteurs w zakresie silników uniwersalnych przeznaczonych do elektrycznych urządzeń gospodarstwa domowego odpowiada 25 % europejskiego zapotrzebowania. W ramach strategii dywersyfikacji, przedsiębiorstwo zakłada wyprodukowanie w 2006 roku prawie 10 % europejskiego zapotrzebowania na silniki do regulacji siedzeń.
(12)
Zdaniem władz francuskich, główni konkurenci Euromoteurs znajdują się w Europie i w Azji, zarówno w przypadku produkcji silników uniwersalnych (Ametek, Domel, LG, Johnson Electric, Sun Motors), jak i silników z magnesami trwałymi (Valeo, Bosch, Meritor, Johnson Electric).
2.3. Plan restrukturyzacji
(13)
Przedstawiony przez władze francuskie plan restrukturyzacji obejmuje okres dwóch lat od dnia wypłaty zgłoszonych środków pomocy. Składa się z trzech części: przemysłowej, finansowej i socjalnej, na realizację których przeznaczono całkowitą kwotę 5,95 mln EUR:
-
koszt restrukturyzacji przemysłowej jest oceniany na kwotę 1,10 mln EUR i przewiduje:
1)
zamknięcie jednego z dwóch zakładów produkcyjnych,
2)
poszukiwanie mniej kosztownych źródeł zaopatrzenia,
3)
poszukiwanie nowych partnerów handlowych,
4)
zróżnicowanie w sektorze samochodowym (silniki do regulacji siedzeń),
-
restrukturyzacja finansowa ma na celu spłatę długów przedsiębiorstwa w wysokości 2,50 mln EUR,
-
restrukturyzacja socjalna ma na celu pomoc dla 246 zwolnionych pracowników w ich przekwalifikowaniu się w kwocie 2,35 mln EUR.
(14)
Sposób finansowania projektu:
-
sprzedaż jednego z dwóch zakładów produkcyjnych: 1,45 mln EUR,
-
zwiększenie zamówień SEB: 1,5 mln EUR,
-
uwolnienie kapitału zakładowego: 1 mln EUR,
-
pomoc na restrukturyzację.
2.4. Opis pomocy
(15)
Zgodnie ze zgłoszeniem z dnia 5 października 2004 r., pomoc na restrukturyzację stanowiła kwotę 2 mln EUR.
(16)
W piśmie wystosowanym przez władze francuskie w dniu 1 grudnia 2004 r. zgłoszona pomoc przybierała formę dotacji państwowej w kwocie 1 mln EUR oraz umorzenia zadłużenia wobec władz lokalnych (1 mln EUR przez radę regionu (Conseil régional) i 0,25 mln EUR przez rady generalne Departamentów la Manche i Calvados (Conseils généraux de la Manche et du Calvados) w wysokości 2,25 mln EUR ogółem.
(17)
Na koniec, w piśmie z dnia 10 listopada 2005 r. władze francuskie oznajmiły, że „potrzeby w zakresie publicznej pomocy finansowej (…) wynoszą minimum 2,65 mln EUR.”
(18)
W konsekwencji, kwota zgłoszonej pomocy nie jest dokładnie określona i stanowi 2 mln EUR, 2,25 mln EUR lub też 2,65 mln EUR.
3. UZASADNIENIE WSZCZĘCIA PROCEDURY OKREŚLONEJ W ART. 88 UST. 2 TRAKTATU
(19)
Decyzja o wszczęciu procedury określonej w art. 88 ust. 2 Traktatu zawiera wstępną ocenę środka pomocy, zwłaszcza w świetle Wytycznych wspólnotowych w sprawie pomocy państwa na ratowanie i restrukturyzację przedsiębiorstw znajdujących się w trudnej sytuacji (3) z 1999 r. („wytyczne”).
(20)
W decyzji tej Komisja przedstawiła wątpliwości dotyczące powodzenia planu restrukturyzacji i przywrócenia rentowności Euromoteurs, braku nieuzasadnionych zakłóceń konkurencji oraz ograniczenia pomocy do minimum.
(21)
Jednocześnie Komisja podkreśliła, że Euromoteurs mogła korzystać z pewnych ulg podatkowych na mocy art. 44f Ogólnego Kodeksu Podatkowego („art. 44f”). Pomoc ta została uznana za bezprawną i niezgodną na mocy decyzji Komisji nr 2004/343/WE z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie systemu pomocy wprowadzonego przez Francję w zakresie przejmowania przedsiębiorstw znajdujących się w trudnej sytuacji (4), i Komisja wyraziła wątpliwości co do zgodności zgłoszonej pomocy na mocy wyroku „Deggendorf”.
4. UWAGI STRON TRZECICH I KOMENTARZ FRANCJI
(22)
Po wszczęciu procedury Komisja nie otrzymała żadnych uwag od zainteresowanych stron trzecich. Komentarz ze strony Francji można streścić w następujący sposób.
(23)
W piśmie z dnia 19 maja 2005 r. władze francuskie potwierdziły, że Euromoteurs korzystała, na mocy art. 44f, z pewnych ulg podatkowych.
(24)
We wcześniejszym piśmie do Komisji z dnia 15 marca 2005 r., władze francuskie oceniły, że otrzymana w ten sposób korzyść finansowa stanowiła maksymalnie (5)1,7 mln EUR w przypadku Euromoteurs i 1,5 mln EUR w przypadku COFIME.
(25)
W chwili korzystania przez Euromoteurs ze środków pomocy określonych w art. 44f, przedsiębiorstwo nie należało do kategorii małych i średnich przedsiębiorstw zdefiniowanej w zaleceniu Komisji nr 2003/361/WE z dnia 6 maja 2003 r. dotyczącym definicji mikroprzedsiębiorstw oraz małych i średnich przedsiębiorstw (6), oraz nie było zlokalizowane w strefie kwalifikującej się do pomocy regionalnej. W konsekwencji, nawet, jeśli kwota niezgodnej pomocy, która powinna być odzyskana, nie będzie dokładnie znany w chwili wydawania niniejszej decyzji, Komisja ocenia, że Euromoteurs będzie musiała zwrócić kwotę około 1,7 mln EUR. Kwota ta będzie musiała być powiększona o odsetki zgodnie z art. 14 ust.2 Rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999 z dnia 22 marca 1999 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania art. 93 Traktatu WE (7).
(26)
W komentarzu z dnia 19 maja 2005 r. władze francuskie oświadczyły, że kwota pomocy niezbędna do restrukturyzacji Euromoteurs nie uwzględniała perspektywy zwrotu bezprawnej i niezgodnej pomocy otrzymanej przez spółkę i że „tego typu ewentualny zwrot, mógłby w konsekwencji znacząco pogorszyć sytuację finansową Euromoteurs”.
(27)
Władze francuskie poinformowały Komisję, że w połowie 2005 roku Euromoteurs podpisała z Johnson Electric Industrial Manufacturing Ltd („Johnson”) trzyletnią degresywną umowę na dostawy (zastępującą istniejące umowy między SEB a Euromoteurs) opiewającą na kwotę 12 mln EUR w 2005 r. i 9 mln EUR w 2006 r. Umowa ta umożliwia również Euromoteurs zaopatrywanie się w firmie Johnson na korzystnych warunkach w surowce i podzespoły.
(28)
Francja zwraca uwagę, że zdaniem międzybranżowej grupy producentów artykułów gospodarstwa domowego [Groupement interprofessionnel des fabricants d ’ appareils d ’ équipement ménager] umowy na dostawy w sektorze artykułów gospodarstwa domowego są podpisywane bardzo rzadko i ich czas trwania rzadko przekracza jeden rok. Wysuwa z tego wniosek, że trzyletnia umowa oznacza wolę ustanowienia przez zleceniodawcę długotrwałych relacji ze swym dostawcą.
(29)
Władze francuskie przekazały również prognozowany rachunek zysków i strat i sprawozdanie z przepływu środków pieniężnych Euromoteurs na rok 2006. Poza 9 mln EUR sprzedaży na rzecz firmy Johnson, Euromoteurs przewiduje osiągnięcie 6 mln EUR obrotu poprzez dywersyfikację klientów. W listopadzie 2005 roku 25 % realizacji tego celu gwarantowały zamówienia, a jednocześnie prowadzone były negocjacje dotyczące umów sprzedaży na łączną kwotę 0,6 mln EUR.
(30)
Władze francuskie podkreśliły, że w ramach restrukturyzacji przemysłowej Euromoteurs zwolniła 60 % pracowników i zamknęła jeden z dwóch zakładów produkcyjnych, stając się w rozumieniu przepisów wspólnotowych średniej wielkości przedsiębiorstwem. Zwróciły też uwagę na fakt, że przedsiębiorstwo jest zmuszone rywalizować z dużymi grupami, jak Ametek we Włoszech, Domel w Słowenii czy Goldstar w Korei, które dysponują bardziej rozwiniętymi sieciami handlowymi.
(31)
Wreszcie, w związku z tym że, Euromoteurs stała się średniej wielkości przedsiębiorstwem, władze francuskie zasugerowały, aby analiza Komisji była prowadzona w ramach nowych wytycznych w zakresie pomocy na restrukturyzację (8).
5. OCENA
5.1. Istnienie pomocy państwa
(32)
Środek zgłoszony przez Francję stanowi pomoc państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 Traktatu. Przyznany przez państwo, będzie finansowany z zasobów państwowych na rzecz określonego przedsiębiorstwa - Euromoteurs. Poza tym, Euromoteurs posiada na wspólnym rynku konkurentów, takich jak Ametek we Włoszech i Domel w Słowenii, a jej produkty stanowią przedmiot międzynarodowej wymiany handlowej (Euromoteurs ma klientów w Niemczech i w Egipcie). W konsekwencji, zgłoszony środek wpływa na wymianę handlową między państwami członkowskimi i zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji.
(33)
Tak więc Francja przestrzegała zobowiązań spoczywających na niej na mocy art. 88 ust. 3 Traktatu.
5.2. Zgodność pomocy ze wspólnym rynkiem
(34)
Jak określa wyrok Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich z dnia 3 października 1991 r., Włochy przeciwko Komisji (9), „Komisja, badając zgodność pomocy państwa ze wspólnym rynkiem, musi wziąć pod uwagę wszelkie istotne okoliczności, w tym - stosownie do przypadku - oceniony już kontekst w uprzedniej decyzji, jak również obowiązki ewentualnie nałożone tą decyzją na państwo członkowskie”.
(35)
W wyroku „Deggendorf” z dnia 15 maja 1997 r. (10) Trybunał określa nawet, że w przypadku, gdy wcześniejsza, bezprawna i niezgodna pomoc nie została jeszcze odzyskana wbrew temu, co nakazuje decyzja Komisji, badanie nowej pomocy tego samego beneficjenta musi uwzględniać, po pierwsze, skumulowany skutek wcześniejszej bezprawnej i niezgodnej pomocy oraz nowej pomocy, po drugie, fakt, że wcześniejsza pomoc nie została zwrócona.
(36)
Badając zgodność zgłoszonego przez Francję środka, Komisja weźmie więc pod uwagę wszystkie właściwe elementy, w tym fakt, że, według informacji przekazanych przez władze francuskie, Euromoteurs korzystała z wcześniejszej pomocy w ramach programu, który został uznany przez Komisję za bezprawny i częściowo niezgodny, oraz że pomoc ta, która nie wchodzi w zakres środków uznanych za niestanowiące pomocy ani za pomoc uznaną przez Komisję za zgodną, nie została jeszcze odzyskana wbrew temu, co nakazywała decyzja 2004/343/WE.
(37)
W ramach niniejszego badania, pomoc powinna być oceniana jako pomoc państwa ad hoc. Artykuł 87 ust. 2 i 3 Traktatu przewiduje odstępstwa od ogólnej niezgodności, o której mowa w ust. 1.
(38)
Odstępstwa określone w art. 87 ust. 2 Traktatu nie mają zastosowania w tym przypadku, ponieważ środki pomocy nie mają charakteru pomocy socjalnej przyznawanej indywidualnym konsumentom, nie mają na celu naprawienie szkód spowodowanych klęskami żywiołowymi lub innymi zdarzeniami nadzwyczajnymi, i nie są pomocą przyznawaną gospodarce niektórych regionów Republiki Federalnej Niemiec dotkniętych podziałem Niemiec. Podobnie, nie mają zastosowania odstępstwa określone w art. 87 ust.3 lit. b) i d).
(39)
Inne odstępstwa określa art. 87 ust.3 lit. a) i c) Traktatu WE. Ponieważ główny cel pomocy nie ma charakteru regionalnego, ale dotyczy restrukturyzacji zagrożonego przedsiębiorstwa, mają tu zastosowanie wyłącznie odstępstwa, o których mowa w lit. c). Przepis ten przewiduje przyzwolenie na pomoc przeznaczoną na ułatwianie rozwoju niektórych działań gospodarczych, o ile nie zmienia warunków wymiany handlowej w zakresie sprzecznym ze wspólnym interesem. Komisja opublikowała szczegółowe wytyczne w zakresie oceny pomocy państwa na rzecz wspomagania i restrukturyzacji przedsiębiorstw znajdujących się w trudnej sytuacji. Wbrew temu, co proponują władze francuskie, omawiana, zgłoszona przed 10 października 2004 r., pomoc powinna być oceniana w świetle kryteriów ustanowionych w wytycznych z 1999 r. (11). Jasnym jest, że środek nie dotyczy żadnego innego celu horyzontalnego. Ponadto Francja nie powołuje się na żaden inny środek, opierając się na wspomnianych wytycznych w celu uzasadnienia zgodności zgłoszonego środka.
(40)
Aby kwalifikować się do pomocy na restrukturyzację przedsiębiorstwo powinno być uznawane za znajdujące się w trudnej sytuacji. Pojęcie to dokładnie definiuje punkt 2.1 wytycznych. Przy kapitale zakładowym w wysokości 4 mln EUR, Euromoteurs odnotowała w 2004 r. stratę w wysokości 5,4 mln EUR, która pomniejszyła jej kapitał własny do -2,6 mln EUR. Przedsiębiorstwo może więc zostać uznane za znajdujące się w trudnej sytuacji w rozumieniu lit. 5a) wytycznych.
(41)
Punkt 7 wytycznych stanowi, że nowo utworzone przedsiębiorstwo nie kwalifikuje się do pomocy na restrukturyzację nawet wtedy, gdy jego pierwotna sytuacja finansowa jest niepewna. Zgodnie z praktyką Komisji w zastosowaniu wytycznych, ponieważ przedsiębiorstwo zostało utworzone dwa lata i miesiąc przed zgłoszeniem, nie może zostać uznane za nowo utworzone.
(42)
W ramach restrukturyzacji przemysłowej, Euromoteurs zwolniła 60 % pracowników i zamknęła jeden z dwóch zakładów produkcyjnych, stając się przedsiębiorstwem średniej wielkości. W związku z tym, Komisja uważa, że pomoc na restrukturyzację uzyskana niezależnie od bezprawnej i niezgodnej pomocy nie powoduje powstania nieprawidłowych zakłóceń konkurencji.
(43)
Jednakże, jak podkreśla to wyrok Trybunału (12), w momencie gdy Komisja bada zgodność pomocy państwa ze wspólnym rynkiem, powinna wziąć pod uwagę wszystkie właściwe elementy, w tym również, w danym przypadku, kontekst oceniony już w decyzji wcześniejszej, a także zobowiązania, jakie poprzednio wydana decyzja mogła nałożyć na państwo członkowskie.
(44)
W omawianym przypadku, Komisja stwierdza, że do chwili zwrotu przez Euromoteurs bezprawnie przyznanej pomocy, skumulowanym skutkiem tej pomocy i nowej zgłoszonej pomocy są nadmierne i nienależne korzyści dla Euromoteurs, które zmieniają warunki wymiany handlowej w zakresie sprzecznym ze wspólnym interesem. W praktyce, tak długo jak bezprawna i niezgodna pomoc pozostaje niezwrócona, nie można zaradzić spowodowanym przez nią nieprawidłowym zakłóceniom konkurencji. Zakłócenia te byłyby jeszcze poważniejsze, gdyby Euromoteurs, obok przyznanej bezprawnej i niezgodnej pomocy, korzystała z pomocy na restrukturyzację.
(45)
Podsumowując, aby zapobiec powstaniu nieuzasadnionych zakłóceń konkurencji, niezbędne jest zwrócenie przez Euromoteurs bezprawnie przyznanej pomocy, zanim będzie mogła skorzystać ze zgłoszonej pomocy na restrukturyzację.
(46)
Zgodnie z pkt 3.2.2 wytycznych, przyznanie pomocy jest uzależnione od uruchomienia planu restrukturyzacji, umożliwiającego przywrócenie w możliwie najkrótszym czasie długoterminowej rentowności przedsiębiorstwa, w oparciu o realistyczne założenia co do przyszłych warunków działania.
(47)
Odzyskanie przez Euromoteurs rentowności wymaga od przedsiębiorstwa postawienia sobie dwóch wyzwań: racjonalizacji środków produkcji i dywersyfikacji klientów tak, aby móc funkcjonować niezależnie od zamówień SEB (coraz mniejsze zamówienia od 2002 r., składane, niestety, za pośrednictwem firmy Johnson).
(48)
Odnośnie do pierwszego punktu, Komisja zauważa, że zamknięcie zakładu w Carpiquet i zwolnienie 246 osób umożliwiło Euromoteurs znaczne ograniczenie kosztów działalności operacyjnej (Francja oceniła oszczędności wynikające z koncentracji produkcji w jednym zakładzie na kwotę 1,491 mln EUR) i dostosować środki produkcji do wielkości sprzedaży.
(49)
Odnośnie do drugiego punktu, umowa z firmą Johnson podpisana na lata 2005 - 2007 daje przedsiębiorstwu czas na określenie strategii działania, gwarantując mu wysoki poziom sprzedaży do 2007 roku. Na podstawie informacji, jakimi dysponuje Komisja uważa ona, że w sektorze silników elektrycznych, przyjęta przez Euromoteurs strategia dywersyfikacji wydaje się przynosić pewne wyniki. Natomiast, jeżeli chodzi o rynek silników do regulacji siedzeń, czyli drugi filar projektu dywersyfikacji Euromoteurs, firma nie prowadzi żadnych zaawansowanych negocjacji.
(50)
Jedyne prognozy liczbowe przekazane Komisji przez władze francuskie dotyczą 2006 roku. Zgodnie z nimi, Euromoteurs uzyska obrót w wysokości 15 mln EUR zysk z działalności operacyjnej w wysokości 0,2 mln EUR oraz zysk netto w wysokości 1,7 mln EUR. Komisja uważa, że prognozy ograniczone do jednego roku działalności wskazujące na marże równą 1,3 %, nie pozwalają jej stwierdzić, czy dzięki zastosowaniu planu restrukturyzacji uda się trwale przywrócić rentowność przedsiębiorstwa. W 2006 r. Euromoteurs korzysta jeszcze z podpisanej z firmą Johnson umowy. Jednakże umowa ta wygasa w 2007 roku. W konsekwencji, wyniki ograniczone do roku obrotowego 2006 nie są wystarczające, aby Komisja mogła stwierdzić trwałe przywrócenie rentowności przedsiębiorstwa.
(51)
Ponadto, zgodnie z tym, co Francja oświadczyła w komentarzu z dnia 19 maja 2005 r., zgłoszona pomoc i towarzyszący jej plan restrukturyzacji nie uwzględniają możliwości zwrotu bezprawnej i niezgodnej pomocy otrzymanej przez Euromoteurs na mocy art. 44f. Komisja, w decyzji nr 2004/343/WE, nakazywała zwrot tej pomocy, a kwota do odzyskania od Euromoteurs oceniana jest na 1,7 mln EUR. Powyższy zwrot zwiększy problemy finansowe przedsiębiorstwa, w związku z tym Komisja uważa, że, w takiej sytuacji, plan nie może zostać uznany za wykonalny. Ocenę tę potwierdza fakt, że w listopadzie 2005 r. władze francuskie poinformowały Komisję o tym, iż trudności nierozłącznie związane z restrukturyzacją Euromoteurs (w szczególności zapotrzebowanie na środki finansowe) były niedoszacowane w chwili zgłoszenia i potrzeby przedsiębiorstwa w zakresie publicznej pomocy finansowej powinny być określone jako większe (+ 132,5 %).
(52)
Na podstawie powyższego, Komisja stwierdza, iż władze francuskie nie wykazały, że zgłoszony plan restrukturyzacji oparty jest na wykonalnych założeniach i pozwoli na przywrócenie rentowności przedsiębiorstwa.
(53)
Władze francuskie oceniają koszt planu restrukturyzacji przedstawionego Komisji na kwotę 5,95 mln EUR. Plan uzasadnia finansowanie ze środków publicznych w wysokości 2 mln EUR. W piśmie z dnia 10 listopada 2005 r. władze francuskie poinformowały Komisję, iż trudności nierozłącznie związane z restrukturyzacją Euromoteurs (w szczególności zapotrzebowanie na środki finansowe) były niedoszacowane w chwili zgłoszenia i potrzeby przedsiębiorstwa w zakresie finansowania ze środków publicznych powinny być ocenione na minimum 2,65 mln EUR. Komisja nie otrzymała żadnego szczegółowego wyliczenia nowych potrzeb przedsiębiorstwa (ani w zakresie dodatkowych kosztów restrukturyzacji, ani nowych potrzeb w zakresie przepływów środków pieniężnych).
(54)
W konsekwencji, w każdym razie, Komisja uważa, iż władze francuskie nie wykazały, że do przywrócenia rentowności przedsiębiorstwa niezbędna jest pomoc wyższa niż kwota 2 mln EUR i nie może, tym samym, twierdzić, że zgłoszona pomoc jest ograniczona do minimum.
(55)
Zdaniem władz francuskich, firmie Euromoteurs nie wypłacono wcześniej żadnej pomocy na restrukturyzację,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Pomoc państwa, jaką Francja zamierza wdrożyć na rzecz spółki Euromoteurs w kwocie 2 mln EUR, 2,25 mln EUR lub 2,65 mln EUR, jest niezgodna ze wspólnym rynkiem.
Z tego względu, pomoc ta nie może zostać wdrożona.
Artykuł 2
Adresatem niniejszej decyzji jest Republika Francuska.
Sporządzono w Brukseli, dnia 26 kwietnia 2006.