DECYZJA RADY
z dnia 5 maja 2009 r.
zmieniająca decyzję 2007/250/WE upoważniającą Zjednoczone Królestwo do wprowadzenia specjalnego środka stanowiącego odstępstwo od art. 193 dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej
(2009/439/WE)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając dyrektywę Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (1), w szczególności jej art. 395 ust. 1,
uwzględniając wniosek Komisji,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
W piśmie, które wpłynęło do Sekretariatu Generalnego Komisji w dniu 28 lipca 2008 r., Zjednoczone Królestwo wystąpiło z wnioskiem o upoważnienie do dalszego stosowania specjalnego środka, stanowiącego odstępstwo od art. 193 dyrektywy 2006/112/WE w odniesieniu do podatnika zobowiązanego do zapłaty podatku od wartości dodanej (VAT) organom podatkowym i uprzednio ustanowionego decyzją Rady 2007/250/WE (2).
(2)
Zgodnie z art. 395 ust. 2 dyrektywy 2006/112/EWG w dniu 17 marca 2009 r. Komisja poinformowała pozostałe państwa członkowskie o wniosku złożonym przez Zjednoczone Królestwo. Pismem z dnia 20 marca 2009 r. Komisja zawiadomiła Zjednoczone Królestwo, że posiada wszystkie informacje, które uznaje za niezbędne w celu rozpatrzenia wniosku.
(3)
Zgodnie z art. 193 dyrektywy 2006/112/WE osobą zobowiązaną do zapłaty podatku VAT jest podatnik dokonujący dostawy towarów. Jednakże aktualny środek stanowiący odstępstwo umożliwiał Zjednoczonemu Królestwu stosowanie do dnia 30 kwietnia 2009 r. oraz pod pewnymi warunkami mechanizmu odwrotnego obciążenia, przez co odpowiedzialność za zapłatę podatku VAT była przenoszona na podatnika będącego odbiorcą dostaw w przypadku pewnych dostaw telefonów komórkowych i układów scalonych, pod warunkiem że podstawa opodatkowania dostawy była równa lub wyższa niż 5 000 GBP.
(4)
Celem środka stanowiącego odstępstwo było zwalczanie pewnych agresywnych form uchylania się od opodatkowania, a zwłaszcza oszustw „karuzelowych”, w ramach których towary były kilkakrotnie dostarczane bez uiszczania podatku VAT organom podatkowym, a klientom wystawiano ważną fakturę uprawniającą do odliczenia podatku. Stosowanie mechanizmu odwrotnego obciążenia, bez faktycznej zapłaty przez klienta podatku VAT na rzecz dostawcy, uniemożliwiłoby tę formę uchylania się od opodatkowania.
(5)
Biorąc pod uwagę zakres oszustw związanych z podatkiem VAT w Zjednoczonym Królestwie, o czym świadczą informacje przedstawione przez to państwo wraz z pierwszym wnioskiem, środek jest proporcjonalny, ponieważ przedłużenie jest ograniczone do rozsądnego okresu i środek ten pozostaje w zakresie swojego celu. Ponadto nie stanowi on podstawy dla ogólnego środka na rzecz powszechnego mechanizmu odwrotnego obciążenia.
(6)
Odstępstwo nie ma negatywnego wpływu na dochody własne Wspólnoty pochodzące z podatku VAT.
(7)
Należy zapewnić ciągłość prawną środka,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Artykuł 4 decyzji 2007/250/WE otrzymuje brzmienie:
„Artykuł 4
Niniejsza decyzja wygasa z dniem 30 kwietnia 2011 r.”.
Artykuł 2
Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 maja 2009 r.
Artykuł 3
Niniejsza decyzja skierowana jest do Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej.
Sporządzono w Brukseli, dnia 5 maja 2009 r.