ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 32/2010
z dnia 14 stycznia 2010 r.
rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę [Jihočeská Zlatá Niva (ChOG)]
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 510/2006 z dnia 20 marca 2006 r. w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 7 ust. 5 akapit trzeci i czwarty,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Zgodnie z art. 6 ust. 2 i na podstawie art. 17 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 510/2006 wniosek Republiki Czeskiej o rejestrację nazwy „Jihočeská Zlatá Niva” został opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (2).
(2)
Słowacja zgłosiła sprzeciw wobec tej rejestracji zgodnie z art. 7 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 510/2006. Sprzeciw ten został uznany za dopuszczalny na podstawie art. 7 ust. 3 akapit pierwszy lit. b) i c) wymienionego rozporządzenia.
(3)
Słowacja wskazała w swoim sprzeciwie, że rejestracja przedmiotowej nazwy byłaby sprzeczna z art. 3 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 510/2006 oraz że mogłaby zagrozić istnieniu znaków towarowych zarejestrowanych na terytorium Słowacji.
(4)
Pismem z dnia 24 czerwca 2008 r. Komisja wezwała zainteresowane państwa członkowskie, aby doszły między sobą do porozumienia zgodnie z ich wewnętrznymi procedurami.
(5)
Biorąc pod uwagę, że w przewidzianym terminie Słowacja i Republika Czeska nie osiągnęły porozumienia, Komisja musi przyjąć decyzję zgodnie z procedurą określoną w art. 15 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 510/2006.
(6)
W świetle informacji dostarczonych przez Słowację Komisja nie może stwierdzić, aby rejestracja nazwy „Jihočeská Zlatá Niva” była sprzeczna z art. 3 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 510/2006. O ile można przyjąć, że strona zastrzegająca udowodniła, że nazwa „Jihočeská Zlatá Niva” może być kojarzona z nazwą „Niva”, o tyle nie dostarczono dowodów co do stopnia rozpoznawalności zarejestrowanego znaku towarowego wynikającego z jego renomy, powszechnej znajomości oraz okresu, od jakiego jest używany. Na podstawie dostępnych informacji nie wykazano zatem, by rejestracja nazwy „Jihočeská Zlatá Niva” mogła wprowadzać konsumentów w błąd co do faktycznej tożsamości produktu.
(7)
Nie przedstawiono żadnych dowodów, które pozwoliłyby Komisji stwierdzić, że uwzględniając uczciwe i tradycyjne stosowanie oraz rzeczywiste ryzyko błędnego zrozumienia, rejestracja nazwy „Jihočeská Zlatá Niva” jako chronionego oznaczenia geograficznego byłaby sprzeczna z przepisami ustanowionymi w art. 7. Zgodnie z dowodami przedstawionymi Komisji określenie „Niva” było od dziesięcioleci używane w sensie ogólnym w Republice Czeskiej i Republice Słowackiej do oznaczenia rodzaju sera. Ponadto rejestracja wspomnianej nazwy jako chronionego oznaczenia geograficznego nie wiązałaby się z anulowaniem bądź unieważnieniem istniejących znaków towarowych, gdyż były one w użyciu przed dniem złożenia do Komisji wniosku o rejestrację nazwy, ani też nie zakłóciłaby dalszego ich stosowania. Co więcej, zgodnie z informacjami, jakimi dysponuje Komisja, prawo wyłączne właściciela do wspomnianego znaku towarowego nie uprawnia go do zakazania osobie trzeciej używania, w obrocie handlowym oraz przestrzegając uczciwych praktyk w handlu i przemyśle, wskazówek dotyczących pochodzenia geograficznego, zgodnie z art. 6 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/95/WE z dnia 22 października 2008 r. mającej na celu zbliżenie ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do znaków towarowych (3).
(8)
W świetle powyższego należy zatem wpisać nazwę „Jihočeská Zlatá Niva” do „Rejestru chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych”.
(9)
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Chronionych Oznaczeń Geograficznych i Chronionych Nazw Pochodzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Nazwa wymieniona w załączniku do niniejszego rozporządzenia zostaje zarejestrowana.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 14 stycznia 2010 r.