Dyrektywa 2004/3/WE Parlamentu Europejskiego i Rady
z dnia 11 lutego 2004 r.
zmieniająca dyrektywę Rady 70/156/EWG i 80/1268/EWG w odniesieniu do pomiaru emisji dwutlenku węgla i zużycia paliwa w pojazdach N1
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 95,
uwzględniając wniosek Komisji [1],
uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego [2],
stanowiąc zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 251 Traktatu [3],
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Dyrektywa Rady 80/1268/EWG z dnia 16 grudnia 1980 r. odnosząca się do emisji dwutlenku węgla i zużycia paliwa w pojazdach silnikowych [4] jest jedną z odrębnych dyrektyw w ramach procedury homologacji typu ustanowionej w dyrektywie Rady 70/156/EWG z dnia 6 lutego 1970 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do do homologacji typu pojazdów silnikowych i ich przyczep [5].
(2) Komunikat Komisji skierowany do Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie "Polityk i środków WE zmierzających do zmniejszenia emisji gazów cieplarnianych: ku Europejskiemu Programowi ds. Zmiany Klimatu (ECCP)", przedstawia propozycję strategii wykonawczej w celu zmniejszenia emisji gazów cieplarnianych, w tym środki, które należy podjąć w sektorze transportu. Zielona Księga "Ku europejskiej strategii na rzecz bezpieczeństwa zaopatrzenia w energię" w podobny sposób wzywa do wysiłków w celu poprawy zużycia paliwa w pojazdach silnikowych.
(3) W oparciu o strategię wspólnotową na rzecz zmniejszenia emisji dwutlenku węgla (CO2) z samochodów osobowych, jak podkreślono w komunikacie Komisji do Parlamentu Europejskiego i Rady zatytułowanym "Wspólnotowa strategia na rzecz zmniejszenia emisji CO2 z samochodów osobowych i poprawy zużycia paliwa", zharmonizowaną metodologię pomiarów, ustanowioną w dyrektywie 80/1268/EWG, wykorzystano jako instrument podstawowy. Aby dopuścić dalsze środki mające na celu zmniejszenie zużycia paliwa i emisji CO2 w sektorze lekkich pojazdów dostawczych, konieczne jest rozszerzenie zakresu tej dyrektywy w celu włączenia do niej również pojazdów kategorii N1.
(4) Zgodnie z decyzją 1753/2000/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 2000 r. ustanawiającą plan monitorowania średnich indywidualnych poziomów emisji CO2 z nowych samochodów osobowych [6], Komisja przeprowadziła analizę w celu zbadania możliwości i implikacji zharmonizowanej procedury pomiaru indywidualnych emisji CO2 z pojazdów kategorii N1. W tym względzie, zastosowanie badania emisji przewidzianego w dyrektywie Rady 70/220/EWG z dnia 20 marca 1970 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do działań, jakie mają być podjęte w celu ograniczenia zanieczyszczania powietrza przez emisje z pojazdów silnikowych [7], również do celów pomiaru zużycia paliwa i emisji CO2 dla tej kategorii pojazdów, uznano za technicznie dopuszczalne i najbardziej efektywne w odniesieniu do kosztów.
(5) Wielu drobnych wytwórców kupuje od dostawców silniki, posiadające homologację typu w odniesieniu do emisji zgodnie z dyrektywą Rady 88/77/EWG z dnia 3 grudnia 1987 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do działań, jakie mają zostać podjęte przeciwko emisji zanieczyszczeń gazowych i pyłowych przez silniki wysokoprężne stosowane w pojazdach oraz emisji zanieczyszczeń gazowych z silników z wymuszonym zapłonem napędzanych gazem ziemnym lub gazem płynnym stosowanych w pojazdach [8]. Znaczna liczba tych wytwórców nie dysponuje niezbędnym oprzyrządowaniem ani ekspertyzami do przeprowadzania szczegółowych badań emisji spalin lub CO2. Dlatego też należy zwolnić z tego obowiązku drobnych wytwórców, ponieważ dodatkowe koszty, które musieliby ponieść w celu wykonania niniejszej dyrektywy, byłyby nieproporcjonalnie wysokie.
(6) Środki te mają także wpływ na załączniki do dyrektywy 70/156/EWG.
(7) Należy zatem odpowiednio zmienić dyrektywę 70/156/EWG i 80/1268/EWG,
PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:
Artykuł 1
W dyrektywie 70/156/EWG wprowadza się następujące zmiany:
a) rząd 39 w części I załącznika IV otrzymuje brzmienie:
"Zagadnienie | Numer dyrektywy | Odniesienie do Dziennika Urzędowego | M1 | M2 | M3 | N1 | N2 | N3 | O1 | O2 | O3 | O4 |
39.Emisje CO2/zużycie paliwa | 80/1268/EWG | L 375, z 31.12.1980, str. 36 | X | | | X" | | | | | | |
b) w części I strona 2 załącznika IX, w świadectwie zgodności WE dla pojazdów kompletnych lub skompletowanych kategorii N1, N2 i N3 dodaje się pkt 46.2. w brzmieniu:
+++++ TIFF +++++
Artykuł 2
W załącznikach I i II do dyrektywy 80/1268/EWG wprowadza się zmiany zgodnie z Załącznikiem do niniejszej dyrektywy.
Artykuł 3
Najpóźniej do 19 lutego 2006 r. Komisja:
a) przedstawi analizę możliwości uzyskania reprezentatywnych danych na temat emisji CO2 i zużycia paliwa dla skompletowanych wielostopniowych pojazdów i pojazdów, których emisje zostały zmierzone zgodnie z dyrektywą 88/77/EWG w celu uwzględnienia aspektów efektywności w stosunku do kosztów tych pomiarów;
b) przedstawi ocenę koncepcji rodziny pojazdów wprowadzonej w niniejszej dyrektywie;
c) w razie potrzeby przedstawi propozycję środków w celu dostosowania niniejszej dyrektywy do postępu technicznego Komitetowi ustanowionemu art. 13 dyrektywy 70/156/EWG.
Artykuł 4
Jeżeli pojazd wyprodukowany przez specjalistycznego wytwórcę autobusów spełnia kryteria jednego z rodziny pojazdów producenta pojazdu podstawowego, wytwórca autobusów może wykorzystywać dane zużycia paliwa i emisji CO2 dostarczone przez producenta.
Artykuł 5
1. Z mocą od 19 lutego 2005 r. w odniesieniu do pojazdów kategorii N1 Państwa Członkowskie nie mogą na podstawie emisji CO2 lub zużycia paliwa:
a) odmówić udzielenia homologacji typu WE lub krajowej homologacji typu dla dowolnego typu pojazdu silnikowego;
b) zakazać na podstawie z art. 7 dyrektywy 70/156/EWG rejestrowania, sprzedaży lub dopuszczenia do ruchu pojazdów,
jeśli wartości emisji dwutlenku węgla lub zużycia paliwa zostały ustalone zgodnie z wymogami dyrektywy 80/1268/EWG, zmienionej niniejszą dyrektywą.
2. Z mocą od 1 stycznia 2005 r. w odniesieniu do pojazdów kategorii N1, klasy I i z mocą od 1 stycznia 2007 r. w odniesieniu do pojazdów kategorii N1, klasy II i III Państwa Członkowskie:
a) nie udzielają homologacji typu WE, na podstawie art. 4 ust. 1 dyrektywy 70/156/EWG;
b) odmawiają udzielania krajowej homologacji typu, z wyjątkiem przypadków powoływania przepisów art. 8 ust. 2 dyrektywy 70/156/EWG,
jeśli wartości emisji i zużycia paliwa nie zostały określone zgodnie z wymogami dyrektywy 80/1268/EWG, zmienionej niniejszą dyrektywą.
3. Z mocą od 1 stycznia 2006 r. w odniesieniu do pojazdów kategorii N1, klasy I i z mocą od 1 stycznia 2008 r. w odniesieniu do pojazdów kategorii N1, klasy II i III Państwa Członkowskie:
a) uznają świadectwa zgodności, towarzyszące nowym pojazdom zgodnie z dyrektywą 70/156/EWG, za nieważne w rozumieniu art. 7 ust. 1 tej dyrektywy;
b) odmawiają rejestracji, sprzedaży oraz dopuszczenia do ruchu nowych pojazdów, którym nie towarzyszą ważne świadectwa zgodności zgodnie z dyrektywą 70/156/EWG, z wyjątkiem przypadków powoływania przepisów art. 8 ust. 2 dyrektywy,
jeśli wartości emisji CO2 i zużycia paliwa nie zostały określone zgodnie z wymogami dyrektywy 80/1268/EWG, zmienionej niniejszą dyrektywą.
4. Dla pojazdów wielostopniowych kategorii N1, dane wymienione w ust. 2 i 3 zostają odroczone na 12 miesięcy.
5. Do celów niniejszego artykułu:
- pojazd kategorii N1 klasy I, oznacza pojazd N1 o masie odniesienia nie przekraczającej 1305 kg,
- pojazd kategorii N1 klasy II, oznacza pojazd N1 pojazd o masie odniesienia większej niż 1305 kg, ale nie przekraczającej 1760 kg,
- pojazd kategorii N1 klasy III, oznacza pojazd N1 o masie odniesienia przekraczającej 1760 kg.
Artykuł 6
Państwa Członkowskie wprowadzą w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy do 19 lutego 2005 r. i niezwłocznie powiadomią o tym Komisję.
Przepisy przyjęte przez Państwa Członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia ustanawiane są przez Państwa Członkowskie.
Artykuł 7
Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie z dniem jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Artykuł 8
Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.
Sporządzono w Strasburgu, dnia 11 lutego 2004 r.