Dyrektywa Rady 92/77/EWG
z dnia 19 października 1992 r.
uzupełniająca wspólny system podatku od wartości dodanej i zmieniająca dyrektywę 77/388/EWG (zbliżenie stawek VAT)
RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 99,
uwzględniając wniosek Komisji [1],
uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [2],
uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego [3],
a także mając na uwadze, co następuje:
wprowadzenie rynku wewnętrznego, będącego jednym z podstawowych celów Wspólnoty, wymaga w pierwszym rzędzie zniesienia kontroli fiskalnej na granicach;
dla uniknięcia zakłóceń zniesienie takie oznacza, w przypadku podatku od wartości dodanej, nie tylko jednolitą podstawę opodatkowania, lecz również ilość i poziom stawek wystarczająco do siebie zbliżone w Państwach Członkowskich; w związku z tym dyrektywa 77/388/EWG [4] musi zostać zmieniona;
podczas okresu przejściowego powinno być możliwe wprowadzenie określonych odstępstw dotyczących ilości i poziomu stawek,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:
Artykuł 1
W dyrektywie 77/388/EWG wprowadza się następujące zmiany:
1) artykuł 12 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
"3. a) Od dnia 1 stycznia 1993 r. Państwa Członkowskie stosują standardową stawkę, która do dnia 31 grudnia 1996 r. nie może być niższa niż 15 %.
Na podstawie sprawozdania dotyczącego funkcjonowania regulacji przejściowych oraz wniosków dotyczących ostatecznych regulacji, które mają zostać przedłożone przez Komisję na podstawie art. 281, Rada przed dniem 31 grudnia 1995 r. podejmuje jednomyślnie decyzję o minimalnym poziomie stawki standardowej stosowanym po dniu 31 grudnia 1996 r.
Państwa Członkowskie mogą także stosować jedną lub dwie obniżone stawki. Obniżone stawki nie mogą być niższe niż 5 % i dotyczą jedynie dostaw towarów i usług wymienionych w załączniku H.
b) Państwa Członkowskie mogą stosować obniżoną stawkę w odniesieniu do dostaw gazu ziemnego i energii elektrycznej, pod warunkiem że nie istnieje ryzyko zakłócenia konkurencji. Państwo Członkowskie zamierzające stosować taką stawkę musi przed jej wprowadzeniem powiadomić o tym Komisję. Komisja wydaje decyzję w sprawie istnienia ryzyka zakłócenia konkurencji. W przypadku gdy Komisja nie wyda takiej decyzji w terminie trzech miesięcy od daty otrzymania informacji, uważa się, że ryzyko zakłócenia konkurencji nie istnieje.
c) Przepisy dotyczące stawek stosowanych do dzieł sztuki, antyków lub przedmiotów kolekcjonerskich są ustalone w dyrektywie odnoszącej się do szczególnych ustaleń mających zastosowanie do towarów używanych, dzieł sztuki, antyków i przedmiotów kolekcjonerskich. Rada przyjmuje tę dyrektywę przed dniem 31 grudnia 1992 r.
d) Przepisy dotyczące opodatkowania produktów rolnych, z wyłączeniem produktów kategorii 1 wymienionych w załączniku H, Rada przyjmuje jednomyślnie przez Radę przed dniem 31 grudnia 1994 r. na podstawie wniosku Komisji.
Do dnia 31 grudnia 1994 r. Państwa Członkowskie stosujące obecnie obniżoną stawkę mogą stosować ją nadal; natomiast te Państwa Członkowskie, które aktualnie stosują stawkę standardową, nie mogą stosować obniżonej stawki. Pozwoli to na odroczenie zastosowania standardowej stawki o dwa lata.
e) Zasady dotyczące systemu i stawek stosowanych do złota są określone w dyrektywie odnoszącej się do szczególnych uzgodnień mających zastosowanie do złota. Komisja przedkłada taki wniosek w czasie umożliwiającym jego jednomyślne przyjęcie przez Radę przed dniem 31 grudnia 1992 r.
Państwa Członkowskie podejmą z dniem 1 stycznia 1993 r. wszelkie niezbędne środki zwalczania nadużyć finansowych w tej dziedzinie. Środki te mogą obejmować wprowadzenie systemu obliczania VAT w odniesieniu do handlu złotem między podatnikami w Państwie Członkowskim, przewidującym odprowadzenie podatku przez kupującego na rzecz sprzedawcy z równoczesnym prawem kupującego do odliczenia takiej samej kwoty podatku jako podatku naliczonego.";
2) w art. 12 ust. 4 skreśla się zdanie pierwsze;
3) w art. 12 ust. 4 dodaje się akapit w brzmieniu:
"Na podstawie sprawozdania Komisji Rada, począwszy od 1994 r., weryfikuje co dwa lata zakres stosowania obniżonych stawek. Rada, stanowiąc jednomyślnie na wniosek Komisji, może zadecydować o zmianie wykazu towarów i usług wymienionych w załączniku H".
4) artykuł 28 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
"2. Nie naruszając art. 12 ust. 3, podczas okresu przejściowego wskazanego w art. 281 stosuje się następujące przepisy:
a) Zwolnienia, na podstawie których zwracane są podatki zapłacone w poprzedniej fazie i obniżone stawki niższe niż stawka minimalna ustanowiona w art. 12 ust. 3, w odniesieniu do obniżonych stawek, obowiązujące w dniu 1 stycznia 1991 r. i zgodne z prawem wspólnotowym, jak również spełniające warunki określone w ostatnim akapicie art. 17 drugiej dyrektywy Rady z dnia 11 kwietnia 1967 r., mogą zostać utrzymane w mocy.
Państwa Członkowskie przyjmują środki niezbędne dla zapewnienia ustalenia środków własnych odnoszących się do tych operacji.
W przypadku gdy przepisy niniejszego akapitu powodują zakłócenia konkurencji w stosunku do Irlandii, w zakresie dostaw nośników energii do celów grzewczych i oświetleniowych, Irlandia może, na szczególny wniosek, być upoważniona przez Komisję do stosowania w stosunku do tych dostaw obniżonych stawek, zgodnie z art. 12 ust. 3. W takim przypadku Irlandia przedkłada swój wniosek Komisji wraz ze wszelkimi niezbędnymi informacjami. Jeżeli Komisja nie podejmie decyzji w terminie trzech miesięcy od otrzymania wniosku, uważa się, że Irlandia jest upoważniona do stosowania zaproponowanych obniżonych stawek.
b) Państwa Członkowskie, które dnia 1 stycznia 1991 r. zgodnie z prawem wspólnotowym, stosowały w stosunku do towarów i usług innych niż wymienione w załączniku H, zwolnienia ze zwrotem podatku zapłaconego w poprzedniej fazie lub obniżone stawki niższe niż minimalne ustanowione w art. 12 ust. 3 w odniesieniu do obniżonych stawek, mogą stosować w odniesieniu do wszelkich takich dostaw obniżoną stawkę lub jedną z dwóch obniżonych stawek przewidzianych w art. 12 ust. 3.
c) Państwa Członkowskie, które zgodnie z art. 12 ust. 3, będą zobowiązane do podniesienia stawki standardowej stosowanej przez nie w dniu 1 stycznia 1991 r. o ponad 2 %, mogą stosować obniżoną stawkę niższą niż minimalna ustanowiona w art. 12 ust. 3 wobec dostaw towarów i usług kategorii wymienionych w załączniku H. Ponadto te Państwa Członkowskie mogą stosować taką stawkę w odniesieniu do usług restauracyjnych, odzieży dziecięcej, obuwia dziecięcego oraz gospodarki mieszkaniowej. Państwa Członkowskie nie mogą wprowadzać zwolnień ze zwrotem podatku zapłaconego w poprzedniej fazie na podstawie tego ustępu.
d) Państwa Członkowskie, które w dniu 1 stycznia 1991 r. stosowały obniżoną stawkę wobec usług restauracyjnych, odzieży dziecięcej i obuwia dziecięcego oraz gospodarki mieszkaniowej, mogą w dalszym ciągu stosować tę stawkę do takich dostaw.
e) Państwa Członkowskie, które w dniu 1 stycznia 1991 r. stosowały obniżoną stawkę w odniesieniu do dostaw towarów i usług innych niż wymienione w załączniku H, mogą stosować wobec takich dostaw obniżoną stawkę lub jedną z dwu obniżonych stawek przewidzianych w art. 12 ust. 3, pod warunkiem że stawka nie będzie niższa niż 12 %.
f) W okręgach administracyjnych Lesbos, Chios, Samos, na wyspach Dodekanesu oraz na Cykladach, jak również na następujących wyspach Morza Egejskiego: Thasos, Sporady Północne, Samotraka i Skyros, Republika Grecka może stosować stawki podatku VAT do 30 % niższe od stawek stosowanych na lądzie stałym Republiki Greckiej.
g) Na podstawie sprawozdania Komisji, Rada, przed dniem 31 grudnia 1994 r., ponownie rozpatruje powyższe przepisy lit. a)-f), w szczególności w odniesieniu do sprawnego funkcjonowania rynku wewnętrznego. W przypadku powstania poważnych zakłóceń konkurencji Rada, stanowiąc jednomyślnie na wniosek Komisji, przyjmuje właściwe środki.";
5) Załącznik do niniejszej dyrektywy dodaje się jako załącznik H.
Artykuł 2
1. Państwa Członkowskie wprowadzą w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy nie później niż do dnia 31 grudnia 1992 r. Państwa Członkowskie niezwłocznie powiadamiają o tym Komisję.
Przepisy przyjęte przez Państwa Członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez Państwa Członkowskie.
2. Państwa Członkowskie przekażą Komisji teksty przepisów prawa krajowego, przyjętych w dziedzinach objętych niniejszą dyrektywą
Artykuł 3
Niniejsza dyrektywa jest skierowana do Państw Członkowskich.
Sporządzono w Luksemburgu, dnia 19 października 1992 r.