Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 1181/87
z dnia 29 kwietnia 1987 r.
zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 2220/85 ustanawiające wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu zabezpieczeń w odniesieniu do produktów rolnych
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2727/75 z dnia 29 października 1975 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], ostatnio zmienione rozporządzeniem (EWG) nr 1579/86 [2], w szczególności jego art. 7 ust. 5, art. 8 ust. 4, art. 12 ust. 2, art. 15 ust. 3 i 5 oraz art. 16 ust. 6 a także odpowiednie przepisy innych rozporządzeń w sprawie wspólnej organizacji rynku w odniesieniu do produktów rolnych, a także inne przepisy rozporządzeń w sprawie wspólnej organizacji rynków, które z chwilą ich zastosowania praktyce przewidują zabezpieczenie,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 525/77 z dnia 14 marca 1977 r. ustanawiające system pomocy dla produkcji ananasów w puszkach [3], ostatnio zmienione rozporządzeniem (EWG) nr 1699/85 [4], w szczególności jego art. 8,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 1079/77 z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie opłaty z tytułu współodpowiedzialności i działań mających na celu rozszerzenie rynków mleka i przetworów mlecznych [5], ostatnio zmienione rozporządzeniem (EWG) nr 1338/86 [6], w szczególności jego art. 3,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2169/81 z dnia 27 lipca 1981 r. ustanawiające ogólne zasady stosowania systemu pomocy dla bawełny [7], ostatnio zmienione rozporządzeniem (EWG) nr 3128/86 [8], w szczególności jego art. 5 ust. 3,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 1431/82 z dnia 18 maja 1982 r. ustanawiające specjalne środki w odniesieniu do grochu, fasoli polnej oraz słodkiego łubinu [9], ostatnio zmienione rozporządzeniem (EWG) nr 3127/86 [10], w szczególności jego art. 3 ust. 5,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 1677/85 z dnia 11 czerwca 1985 r. w sprawie pieniężnych kwot kompensacyjnych w rolnictwie [11], ostatnio zmienione rozporządzeniem (EWG) nr 90/87 [12], w szczególności jego art. 12,
a także mając na uwadze, co następuje:
rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2220/85 [13] przewiduje, że część zabezpieczenia przepada odpowiednio do doniosłości zobowiązania, które nie zostało spełnione; wagę naruszenia zobowiązania wtórnego można przyrównać do wagi spóźnienia w wykazaniu, że spełnione zostały wszystkie zobowiązania pierwotne; dlatego też skutki powinny w obu przypadkach być takie same; należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (EWG) nr 2220/85;
w celu uniknięcia wątpliwości, należy określić każdy kontekst, w którym właściwe jest rozważenie, czy miał miejsce przypadek siły wyższej;
w świetle doświadczeń należy wprowadzić niektóre zmiany w celu sprecyzowania tekstu rozporządzenia (EWG) nr 2220/85 i zmiany zakres stosowania niektórych warunków; jednocześnie należy poprawić błąd, który wystąpił w tekście w języku niderlandzkim;
środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opiniami wszystkich właściwych komitetów zarządzających,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (EWG) nr 2220/85 wprowadza się następujące zmiany:
1. W art. 19 wprowadza się następujące zmiany:
a) W ust. 1 w wersji niderlandzkiej wyraz "waarborg" zastępuje się wyrazem "zekerheid".
b) Ustęp 2 otrzymuje brzmienie:
"2. Gdy upłynie termin okazania ostatecznego nabycia praw do przyznanej kwoty i dowód nabycia praw nie został przedstawiony, właściwe władze niezwłocznie przystępują do procedury według art. 29.
Termin może zostać odroczony w przypadku siły wyższej.
Jeżeli jednak prawodawstwo wspólnotowe przewiduje taką możliwość, dowód może być jeszcze przedstawiony po upływie tego terminu w zamian za częściową wypłatę zabezpieczenia.".
2. W art. 20 dodaje się ust. 6 w brzmieniu:
"6. Dla celów niniejszego tytułu "odpowiednia część kwoty zabezpieczonej" oznacza część sumy zabezpieczonej odpowiadającą ilości dla której naruszono zobowiązanie."
3. W art. 22 ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:
"1. Zabezpieczenie ulega w całości przepadkowi w ilości, która stanowiła przedmiot niespełnienia warunków zobowiązania pierwotnego, chyba że spełnienie tego zobowiązania zostało uniemożliwione działaniem siły wyższej.
2. Uznaje się, że nastąpiło naruszenie warunków zobowiązania pierwotnego, jeżeli nie został przedstawiony stosowny dowód w terminie wyznaczonym do jego dostarczenia, chyba że przedstawienie takiego dowodu w tym terminie zostało uniemożliwione działaniem siły wyższej. Niezwłocznie uruchamiana jest procedura opisana w art. 29 w celu odzyskania kwoty, która uległa przepadkowi."
4. W art. 22 ust. 4 dodaje się:
"…chyba że przedstawienie tego dowodu w tym terminie zostało uniemożliwione działaniem siły wyższej.".
5. W art. 24 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
"1. Niespełnienie warunków jednego lub kilku zobowiązań podporządkowanych prowadzi do przepadku 15 % odpowiedniej części kwoty zabezpieczonej, chyba że spełnienie tych warunków zostało uniemożliwione działaniem siły wyższej.".
6. Artykuł 25 otrzymuje brzmienie:
"Artykuł 25
Jeżeli dostarczony zostanie dowód, że spełnione zostały wszystkie zobowiązania pierwotne, ale naruszone zostały warunki zobowiązań wtórnego i podporządkowanego, zastosowanie mają art. 23 i 24, a cała suma podlegająca utracie stanowi równowartość kwoty przepadłej, zgodnie z art. 23, zwiększonej o 15 % odpowiedniej części kwoty zabezpieczonej.".
7. Po art. 26 wprowadza się następujący nagłówek:
"TYTUŁ VI
Przepisy ogólne"
.
8. Po art. 28 skreśla się nagłówek:
"TYTUŁ VI
Przepisy ogólne"
.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.
Artykuł 1 ust. 6 stosuje się tylko w przypadku zabezpieczeń złożonych po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 29 kwietnia 1987 r.