ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1683/2006
z dnia 14 listopada 2006 r.
w sprawie środków przejściowych przyjętych w odniesieniu do handlu produktami rolnymi ze względu na przystąpienie Bułgarii i Rumunii do UE
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając Traktat o przystąpieniu Bułgarii i Rumunii, w szczególności jego art. 4 ust. 3,
uwzględniając Akt Przystąpienia Bułgarii i Rumunii, w szczególności jego art. 41 akapit pierwszy,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
W celu uniknięcia ryzyka zakłóceń w handlu, które mogłyby wpłynąć na wspólną organizację rynków rolnych w związku z przystąpieniem dnia 1 stycznia 2007 r. dwóch nowych państw do Unii Europejskiej, należy przyjąć środki przejściowe.
(2)
Zgodnie z przepisami określonymi w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 800/1999 z dnia 15 kwietnia 1999 r. ustanawiającym wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu refundacji wywozowych do produktów rolnych (1) produkty nie podlegają refundacji, jeżeli nie opuściły obszaru celnego Wspólnoty w ciągu 60 dni od przyjęcia zgłoszenia wywozowego. Obowiązek opuszczenia obszaru celnego Wspólnoty w ciągu 60 dni od przyjęcia zgłoszenia wywozowego jest także podstawowym wymogiem zwolnienia zabezpieczenia związanego z pozwoleniem zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1291/2000 z dnia 9 czerwca 2000 r. ustanawiającym wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu pozwoleń na wywóz i przywóz oraz świadectw o wcześniejszym ustaleniu refundacji dla produktów rolnych (2). Ponieważ granice wewnętrzne zostaną usunięte wraz z przystąpieniem Bułgarii i Rumunii do UE, produkty wywożone ze Wspólnoty składającej się z 25 państw we wszystkich przypadkach będą musiały opuścić obszar celny Wspólnoty najpóźniej dnia 31 grudnia 2006 r., w tym także w przypadku gdy zgłoszenie wywozowe zostało przyjęte na mniej niż 60 dni przed datą przystąpienia.
(3)
Zakłócenia w handlu zdolne do zaburzenia organizacji rynków często są powodowane przez produkty sztucznie przemieszczane w związku z rozszerzeniem i niestanowiące części normalnych zapasów danego państwa. Nagromadzenie takich ilości nadwyżek może również spowodować zakłócenie konkurencji, które mogłoby niekorzystnie wpłynąć na prawidłowe funkcjonowanie wspólnej organizacji rynków. Nadwyżki zapasów mogą także wynikać z produkcji krajowej. Należy zatem wprowadzić przepisy o zapobiegawczych opłatach nakładanych na nadwyżki zapasów w nowych państwach członkowskich.
(4)
Należy wprowadzić przepisy uniemożliwiające podmiotom gospodarczym unikanie stosowania opłat nakładanych na towary w swobodnym obrocie, ustanowionych w art. 4, poprzez wprowadzanie towarów, które już dopuszczono do swobodnego obrotu we Wspólnocie składającej się z 25 państw lub w nowym państwie członkowskim przed przystąpieniem w ramach systemu zawieszającego, do tymczasowego składowania lub objęcie ich czynnościami lub procedurami określonymi w art. 4 ust. 15 lit. b) i ust. 16 lit. b)-g) rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (3).
(5)
Należy zapobiec temu, aby towary, względem których refundacje wywozowe wypłacono przed dniem 1 stycznia 2007 r., korzystały z ponownej refundacji w przypadku wywiezienia do krajów trzecich po dniu 31 grudnia 2006 r.
(6)
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są niezbędne i właściwe oraz powinno się je stosować w jednolity sposób.
(7)
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią wszystkich zainteresowanych komitetów zarządzających,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Definicje
Do celów niniejszego rozporządzenia:
a)
„Wspólnota składająca się z 25 państw” oznacza Wspólnotę w składzie na dzień 31 grudnia 2006 r.;
b)
„nowe państwa członkowskie” oznaczają Bułgarię i Rumunię;
c)
„poszerzona Wspólnota” oznacza Wspólnotę w składzie na dzień 1 stycznia 2007 r.;
d)
„produkty” oznaczają produkty rolne i/lub towary nieobjęte załącznikiem I do traktatu WE;
e)
„refundacja produkcyjna” oznacza refundację przyznaną na mocy art. 8 rozporządzenia Rady (WE) nr 1784/2003 (4) lub art. 13 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 318/2006 (5).
Artykuł 2
Wywóz ze Wspólnoty składającej się z 25 państw
W przypadku produktów przeznaczonych na wywóz ze Wspólnoty składającej się z 25 państw do jednego z nowych państw członkowskich, dla których zgłoszenie wywozowe zostało przyjęte najpóźniej do dnia 31 grudnia 2006 r., oraz w odniesieniu do których do tego dnia nie uzyskano uprawnienia do refundacji zgodnie z art. 3 rozporządzenia (WE) nr 800/1999, beneficjent zwraca wszelką refundację otrzymaną zgodnie z art. 52 tego rozporządzenia.
Artykuł 3
System zawieszający
1. W drodze odstępstwa od załącznika V rozdział 4 do Aktu Przystąpienia oraz od art. 20 i 214 rozporządzenia (EWG) nr 2913/92, produkty wymienione w art. 4 ust. 5 niniejszego rozporządzenia, które przed dniem 1 stycznia 2007 r. były w swobodnym obrocie we Wspólnocie składającej się z 25 państw lub w jednym z nowych państw członkowskich, a w dniu 1 stycznia 2007 r. są tymczasowo składowane lub podlegają jednej z czynności celnych lub procedur, o których mowa w art. 4 ust. 15 lit. b) oraz ust. 16) lit. b)-g) rozporządzenia (EWG) nr 2913/92, w rozszerzonej Wspólnocie, lub które są transportowane po poddaniu formalnościom wywozowym wewnątrz rozszerzonej Wspólnoty, obciąża się należnością przywozową w przypadku zaciągania długu celnego w związku z przywozem, zgodnie z załącznikiem I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 (6) według stawki obowiązującej w dniu zaciągnięcia długu celnego, oraz dodatkowymi należnościami, w odpowiednich przypadkach.
Przepisów akapitu pierwszego nie stosuje się do produktów wywożonych ze Wspólnoty składającej się z 25 państw, jeśli importer przedstawi dowody, że nie ubiegano się o żadną refundację wywozową dla tych produktów w państwie członkowskim wywozu. Na wniosek importera eksporter zapewnia otrzymanie potwierdzenia przez właściwy organ na zgłoszeniu wywozowym, że nie ubiegano się o refundację wywozową dla tych produktów w państwie członkowskim wywozu.
2. W drodze odstępstwa od załącznika V rozdział 4 do Aktu Przystąpienia oraz od art. 20 i 214 rozporządzenia (EWG) nr 2913/92, produkty wymienione w art. 4 ust. 5 niniejszego rozporządzenia, pochodzące z krajów trzecich, które podlegają uszlachetnianiu czynnemu, o którym mowa w art. 4 ust. 16 lit. d) rozporządzenia (EWG) nr 2913/92, lub odprawie czasowej, o której mowa w art. 4 ust. 16 lit. f) tego rozporządzenia, w jednym z nowych państw członkowskich w dniu 1 stycznia 2007 r., obciąża się należnością przywozową w przypadku zaciągania długu celnego w związku z przywozem, zgodnie z załącznikiem I do rozporządzenia (EWG) nr 2658/87 według stawki obowiązującej w dniu zaciągnięcia długu celnego, oraz dodatkowymi należnościami, w odpowiednich przypadkach.
Artykuł 4
Opłaty od towarów w swobodnym obrocie
1. Bez uszczerbku dla załącznika V rozdział 3 Aktu Przystąpienia oraz jeżeli na szczeblu krajowym nie stosuje się bardziej restrykcyjnych przepisów prawnych, nowe państwa członkowskie pobierają opłaty od właścicieli nadwyżki zapasów produktów będących w swobodnym obrocie w dniu 1 stycznia 2007 r.
2. Aby określić nadwyżkę zapasów poszczególnych właścicieli, nowe państwa członkowskie w szczególności biorą pod uwagę:
a)
dostępne średnie stany zapasów z lat poprzedzających przystąpienie;
b)
strukturę wymiany handlowej w latach poprzedzających przystąpienie;
c)
okoliczności, w których zgromadzono zapasy.
Pojęcie nadwyżki zapasów odnosi się do produktów przywożonych do nowych państw członkowskich lub pochodzących z nowych państw członkowskich. Pojęcie nadwyżki zapasów odnosi się także do produktów przeznaczonych na rynki nowych państw członkowskich.
Inwentaryzację zapasów należy przeprowadzić na podstawie Nomenklatury Scalonej obowiązującej w dniu 1 stycznia 2007 r.
3. Kwota opłaty określonej w ust. 1 w odniesieniu do każdego produktu jest równa kwocie, o jaką określona w art. 3 ust. 1 należność przywozowa obowiązująca w dniu 31 grudnia 2006 r. we Wspólnocie, obejmująca też wszelkie dodatkowe należności mające zastosowanie, jest wyższa od należności przywozowej obowiązującej w nowym państwie członkowskim w tym dniu, plus 20 % tej kwoty. Dochód z opłat zebranych przez władze krajowe wprowadza się do krajowego budżetu nowego państwa członkowskiego.
4. Aby zapewnić prawidłowe stosowanie opłaty określonej w ust. 1, nowe państwa członkowskie niezwłocznie dokonują inwentaryzacji zapasów dostępnych w dniu 1 stycznia 2007 r. W tym celu mogą one stosować system określania właścicieli nadwyżek zapasów oparty na analizie ryzyka i uwzględniający w szczególności następujące kryteria:
-
rodzaj działalności właściciela,
-
pojemność obiektów składowania,
-
poziom działalności.
Nowe państwa członkowskie powiadamiają Komisję o wszelkich środkach wprowadzonych przed przystąpieniem w celu uniknięcia gromadzenia zapasów o charakterze spekulacyjnym w związku z przystąpieniem, a w szczególności w celu monitorowania i identyfikowania przepływu przywozów w odniesieniu do produktów wiążących się z dużym ryzykiem gromadzenia zapasów, do dnia 1 lutego 2007 r.
Nowe państwa członkowskie powiadamiają Komisję o ilości produktów, których dotyczą nadwyżki zapasów, z wyjątkiem ilości znajdujących się w zapasach publicznych określonych w art. 5, do dnia 30 września 2007 r.
5. Niniejszy artykuł stosuje się do produktów objętych następującymi kodami CN:
a)
w przypadku Bułgarii:
-
0201 10 00, 0201 20, 0201 30 00, 0202 10 00, 0202 20, 0202 30,
-
0203 11, 0203 12, 0203 19, 0203 21, 0203 22, 0203 29, 0204, 0207 (7), 0209 00, 0210,
-
0401, 0402, 0403, 0404, 0405, 0406,
-
0407 00, 0408,
-
0703 20 00, 0711 51 00,
-
1001, 1002 00 00, 1003 00, 1004 00 00, 1005, 1006 10, 1006 20, 1006 30, 1006 40 00, 1007 00, 1008, 1101 00, 1102, 1103, 1104, 1107, 1108, 1109 00 00,
-
1501, 1509, 1510 00, 1517,
-
1601, 1602 32, 1602 39, 1602 41, 1602 42, 1602 49, 1602 50, 1602 90,
-
1702 30 (8), 1702 40 (9), 1702 90 10, 1702 90 50, 1702 90 75, 1702 90 79, 1901 90 99,
-
2003 10 20, 2003 10 30, 2008 20, 2008 30 55, 2008 30 75, 2009 11, 2009 19, 2009 49,
-
2106 90 98 (10), 2204 30, 2207 10 00, 2207 20 00, 2208 90 91, 2208 90 99, 2402.
b)
w przypadku Rumunii:
-
0201 10 00, 0201 20, 0201 30 00, 0202 10 00, 0202 20, 0202 30,
-
0203 11, 0203 12, 0203 19, 0203 21, 0203 22, 0203 29, 0204, 0207 13, 0207 14, 0207 26, 0207 27, 0209 00, 0210,
-
0401, 0402 10, 0402 21, 0402 91, 0402 99, 0403, 0404, 0405, 0406,
-
0407 00, 0408,
-
0703 20 00, 0711 51 00,
-
1001, 1002 00 00, 1003 00, 1004 00 00, 1005, 1006 10, 1006 20, 1006 30, 1006 40 00, 1007 00, 1008, 1101 00, 1102, 1103, 1104, 1107, 1108, 1109 00 00,
-
1501, 1509, 1510 00, 1517,
-
1601, 1602 32, 1602 39, 1602 42, 1602 50, 1602 90,
-
1702 30 (11), 1702 40 (12), 1702 90 10, 1702 90 50, 1702 90 75, 1702 90 79, 1901 90 99,
-
2003 10 20, 2003 10 30, 2008 20, 2008 30 55, 2008 30 75, 2009 11, 2009 19,
-
2106 90 98 (13), 2204 30, 2207 10 00, 2207 20 00, 2208 90 91, 2208 90 99.
Jeżeli dany kod CN obejmuje produkty, dla których należność przywozowa, o której mowa w ust. 3, nie jest jednakowa, inwentaryzację zapasów, o której mowa w ust. 4, należy przeprowadzić oddzielnie dla każdego produktu lub grupy produktów podlegającej innej stawce należności przywozowej.
6. Komisja może dodać produkty do wykazu zamieszczonego w ust. 5 lit. a) i b) bądź wykreślać produkty z tego wykazu.
Artykuł 5
Spis zapasów publicznych
Najpóźniej do dnia 1 kwietnia 2007 r. każde nowe państwo członkowskie przedstawi wykaz oraz ilości towarów stanowiących zapasy publiczne w tym państwie członkowskim, zgodnie z załącznikiem V rozdział 3 Aktu Przystąpienia.
Artykuł 6
Rezerwy państwowe
Zapasy, o których mowa w art. 4 ust. 4 oraz art. 5, nie obejmują rezerw państwowych, które mogły ustanowić nowe państwa członkowskie. Nowe państwa członkowskie powiadamiają Komisję o wszelkich zmianach w stanach rezerw państwowych oraz warunkach wprowadzania tych zmian, w celu ustanowienia wspólnotowego bilansu podaży.
Artykuł 7
Środki na wypadek niewniesienia opłat
Jeśli jakiekolwiek państwo członkowskie podejrzewa, że opłaty przewidziane w art. 3 nie zostały wniesione w odniesieniu do danego produktu, powiadamia o tym zainteresowane państwo członkowskie w celu umożliwienia mu podjęcia stosownych działań.
Artykuł 8
Dowód niewypłacenia refundacji
Produkty, w odniesieniu do których nowe państwa członkowskie w okresie od dnia 1 stycznia 2007 r. do dnia 31 grudnia 2007 r. przyjęły deklarację wywozową w związku z wywozem do krajów trzecich, mogą się kwalifikować do objęcia refundacją wywozową, pod warunkiem że w odniesieniu do tych produktów lub ich składników nie wypłacono jeszcze żadnej refundacji wywozowej.
Artykuł 9
Wykluczenie podwójnej wypłaty refundacji
Żaden produkt nie może zostać zakwalifikowany do objęcia więcej niż jedną refundacją wywozową. Żaden produkt, który objęto refundacją wywozową, nie może zostać zakwalifikowany do objęcia refundacją produkcyjną w przypadku wykorzystania w wyrobie produktów określonych w załączniku I do rozporządzenia Komisji (EWG) nr 1722/93 (14) ani do objęcia żadnym środkiem interwencyjnym bądź pomocą zgodnie z tytułem I art. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 1290/2005 (15).
Artykuł 10
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z zastrzeżeniem wejścia w życie Traktatu o przystąpieniu Bułgarii i Rumunii do Unii Europejskiej i począwszy od dnia jego wejścia w życie.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się do dnia 31 grudnia 2009 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 14 listopada 2006 r.