Rozporządzenie Rady (WE) nr 2666/2000
z dnia 5 grudnia 2000 r.
w sprawie pomocy dla Albanii, Bośni i Hercegowiny, Chorwacji, Republiki Federalnej Jugosławii i Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii, uchylające rozporządzenie (WE) nr 1628/96 i zmieniające rozporządzenia (EWG) nr 3906/89 i (EWG) nr 1360/90 oraz decyzje 97/256/WE i 1999/311/WE
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 308,
uwzględniając wniosek Komisji,
uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [1],
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Wspólnota zapewnia pomoc dla Albanii, Bośni i Hercegowiny, Chorwacji, Federalnej Republiki Jugosławii i Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii.
(2) Większa część pomocy Wspólnoty jest obecnie zapewniana na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 1628/96 z dnia 25 lipca 1996 r. odnoszącego się do pomocy dla Bośni i Hercegowiny, Chorwacji, Federalnej Republiki Jugosławii i Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii (OBNOVA) [2] oraz na mocy rozporządzenia Rady (EWG) nr 3906/89 z dnia 18 grudnia 1989 r. w sprawie pomocy gospodarczej dla dla Republiki Węgierskiej i Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej [3]. Oznacza to, że pomoc Wspólnoty podlega różnym zbiorom procedur, co utrudnia zarządzanie. W interesie skuteczności pożądane jest zatem ustanowienie jednolitych ram prawnych w odniesieniu do tej pomocy, zgodnie z żądaniem wyrażonym przez Radę Europejską na szczycie w Helsinkach w dniach 10 i 11 grudnia 1999 r. Właściwe jest zatem uchylenie rozporządzenia (WE) nr 1628/96 oraz zmiana rozporządzenia (EWG) nr 3906/89. Jednak, w celu zapewnienia ciągłości działań Europejskiej Agencji Odbudowy, przepisy rozporządzenia (WE) nr 1628/96, które dotyczą ustanowienia i działania tej Agencji należy włączyć do nowego rozporządzenia, które powinno wejść w życie w dniu uchylenia.
(3) Rada Europejska na szczycie w Lizbonie w dniach 23 i 24 marca 2000 r. potwierdziła, że jej ogólnym celem pozostaje najpełniejsza możliwa integracja państw regionu w głównym nurcie politycznym i gospodarczym Europy oraz że proces stabilizacji i stowarzyszania stanowi rdzeń jej polityki na Bałkanach.
(4) Rada Europejska na szczycie w Feirze w dniach 19 i 20 czerwca 2000 r. uznała państwa objęte procesem stabilizacji i stowarzyszania za potencjalnych kandydatów do członkostwa w UE.
(5) Istniejąca pomoc Wspólnoty powinna zostać rozszerzona i przekierowana tak, by odpowiadała celom politycznym Unii Europejskiej wobec tego regionu, w szczególności, aby przyczyniała się do procesu stabilizacji i stowarzyszania i zwiększała odpowiedzialność krajów otrzymujących pomoc oraz podmiotów związanych z tym procesem.
(6) W tym celu pomoc Wspólnoty będzie się koncentrować przede wszystkim na rozbudowie ram instytucjonalnych, ustawodawczych, gospodarczych i społecznych ukierunkowanych na wartości i modele stosowane przez Unię Europejską oraz na promowaniu gospodarki rynkowej, z uwzględnieniem priorytetów uzgodnionych z danymi partnerami.
(7) Warunkiem wstępnym otrzymania pomocy jest przestrzeganie przez jej beneficjentów zasad demokratycznych, państwa prawnego, praw człowieka i praw mniejszości, podstawowych wolności oraz zasad prawa międzynarodowego.
(8) Szczególną uwagę należy poświęcić regionalnemu wymiarowi pomocy Wspólnoty, w szczególności przyspieszeniu współpracy regionalnej i wspieraniu roli Unii Europejskiej jako głównej siły w ramach Paktu Stabilizacji.
(9) Ze względu na sytuację polityczną na niektórych obszarach oraz charakter różnych podmiotów, które ponoszą odpowiedzialność za wdrażanie tam pomocy, wydaje się pożądane zapewnienie, że pomoc ta w niektórych przypadkach może być świadczona bezpośrednio biorcom innym niż państwo.
(10) W celu zwiększenia skuteczności pomocy Wspólnoty i zapewnienia jej odpowiedniej realizacji, Komisja powinna przyjąć ogólne wytyczne zgodne z procedurą zarządzania ustanowioną w niniejszym rozporządzeniu, biorąc pod uwagę cele reformy pomocy zewnętrznej.
(11) W celu promowania współpracy w regionie należy ustanowić przepisy dla krajów kandydujących oraz, w oparciu o zasadę indywidualnego podejścia, dla krajów objętych programami Tacis i MEDA aby uczestniczyć w procedurach przetargowych i umowach.
(12) Należy wprowadzić przepisy dla kontroli oraz ochrony interesów finansowych Wspólnoty, między innymi poprzez umożliwienie Komisji, w tym Europejskiemu Urzędowi ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) oraz Trybunałowi Obrachunkowemu wykonywania swoich uprawnień zgodnie z rozporządzeniem Rady (Euratom, WE) nr 2185/96 z dnia 11 listopada 1996 r. w sprawie kontroli na miejscu oraz inspekcji przeprowadzanych przez Komisję w celu ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich przed nadużyciami finansowymi i innymi nieprawidłowościami [4] oraz rozporządzeniem Rady (WE, Euratom) nr 2988/95 z dnia 18 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich [5].
(13) Zarządzanie pomocą Wspólnoty powinno następować w ramach strategii oraz poprzez roczne i wieloletnie programowanie, przedkładane komitetowi zarządzającemu powołanemu na mocy niniejszego rozporządzenia celem uzyskania opinii. W ten sposób zapewnianie pomocy wpisane zostanie w perspektywę średniookresową, dzięki czemu możliwe będzie zapewnienie, by pomoc Wspólnoty uzupełniała i była zgodna z pomocą zapewnianą przez Państwa Członkowskie.
(14) Środki niezbędne do realizacji niniejszego rozporządzenia powinny zostać przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/486/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji [6].
(15) W przypadku Federalnej Republiki Jugosławii należy ustanowić przepisy umożliwiające Komisji delegowanie wdrożenia programów pomocy do Europejskiej Agencji Odbudowy.
(16) Z uwzględnieniem zakresu spraw regulowanych niniejszym rozporządzeniem, należy wprowadzić kolejne zmiany do rozporządzenia Rady (EWG) nr 3906/89 z dnia 18 grudnia 1989 r. w sprawie pomocy gospodarczej dla Republiki Węgierskiej i Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej [7], do decyzji Rady 97/256/WE z dnia 14 kwietnia 1997 r. o udzieleniu gwarancji wspólnotowej dla Europejskiego Banku Inwestycyjnego na pokrycie strat poniesionych w związku z pożyczkami udzielonymi na potrzeby projektów prowadzonych poza obszarem Wspólnoty (Europa Środkowa i Wschodnia, kraje basenu Morza Śródziemnego, Ameryka Łacińska i Azja oraz Afryka Południowa) [8], do decyzji Rady 1999/311/WE przyjmującej trzeci etap programu współpracy transeuropejskiej w dziedzinie szkolnictwa wyższego (program Tempus III) (2000-2006) [9] oraz do rozporządzenia Rady (EWG) nr 1360/90 z dnia 7 maja 1990 r. ustanawiającego Europejską Fundację Kształcenia [10].
(17) Działania objęte niniejszym rozporządzeniem są częścią polityki Wspólnoty wobec Bałkanów Zachodnich i są potrzebne do realizacji jednego z jej celów.
(18) Traktat nie przewiduje, dla przyjęcia niniejszego rozporządzenia, uprawnień innych niż uprawnienia przewidziane na mocy art. 308,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1. Wspólnota zapewnia pomoc, zwaną dalej "pomocą Wspólnoty" dla Albanii, Bośni i Hercegowiny, Chorwacji, Federalnej Republiki Jugosławii, oraz Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii.
2. Do otrzymywania pomocy Wspólnoty bezpośrednio uprawnione są następujące podmioty: państwo, podmioty działające pod jurysdykcją i administracją Organizacji Narodów Zjednoczonych, organy federalne, regionalne i lokalne, organy publiczne i częściowo publiczne, partnerzy społeczni, organizacje wspierające przedsiębiorstwa prywatne, spółdzielnie, spółdzielnie kredytowe, towarzystwa, fundacje i organizacje pozarządowe.
3. Władze ustanowione przez wspólnotę międzynarodową do działania w charakterze administracji cywilnej na niektórych obszarach, takie jak Wysoki Przedstawiciel w Bośni i Hercegowinie oraz Tymczasowa Misja Administracyjna Organizacji Narodów Zjednoczonych w Kosowie (UNMIK), są konsultowane w sprawie realizacji pomocy wspólnotowej na tych obszarach. Wszelkie programy lub projekty, które są przez nich wdrażane kwalifikują się do pomocy Wspólnoty na mocy niniejszego rozporządzenia, z wyłączeniem kosztów bieżących tych podmiotów; gdzie stosowne, koszty takie mogą zostać pokryte z dotacji zapewnianych na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 1080/2000 z dnia 22 maja 2000 r. w sprawie wsparcia Misji Tymczasowej ONZ w Kosowie (UNMIK) oraz Biura Wysokiego Przedstawiciela w Bośni i Hercegowinie (OHR) [11].
4. Finansowa kwota referencyjna dla wdrożenia niniejszego programu w okresie 2000-2006 wynosi 4650 mln EUR.
Roczne przyznane środki są zatwierdzane przez organy budżetowe w ramach limitów perspektywy finansowej.
Artykuł 2
1. Podstawowym celem pomocy Wspólnoty jest wspieranie udziału przez kraje otrzymujące pomoc w procesie stabilizacji i stowarzyszania.
2. Pomoc Wspólnoty jest przeznaczana między innymi na:
a) odbudowę, pomoc w odniesieniu do powrotu uchodźców i wysiedleńców oraz stabilizację regionu;
b) stworzenie ram instytucjonalnych i ustawodawczych dla wzmocnienia demokracji, państwa prawnego oraz praw człowieka i praw mniejszości, pojednania oraz wzmocnienia społeczeństwa obywatelskiego, niezależności mediów oraz wzmocnienia praworządności i środków zwalczania przestępczości zorganizowanej;
c) stały wzrost gospodarczy oraz reformę gospodarczą zorientowaną na tworzenie gospodarki rynkowej;
d) rozwój społeczny, ze szczególnym odniesieniem do ograniczania ubóstwa, równości mężczyzn i kobiet, kształcenia, nauczania i szkolenia oraz rehabilitacji środowiskowej;
e) rozwój bliższych stosunków między krajami otrzymującymi pomoc a Unią Europejską oraz między krajami otrzymującymi pomoc a krajami, które kandydują do przystąpienia do Unii Europejskiej, w koordynacji z innymi instrumentami na rzecz transgranicznej, transnarodowej oraz regionalnej współpracy z państwami trzecimi;
f) wspieranie regionalnej, transnarodowej oraz międzyregionalnej współpracy między krajami otrzymującymi pomoc, a Unią Europejską oraz między krajami otrzymującymi pomoc a pozostałymi krajami regionu.
3. Pomoc Wspólnoty jest realizowana poprzez inwestycje finansowe oraz programy tworzenia instytucji zgodnie z zasadami programowania określonymi w ogólnych wytycznych przyjętych przez Komisję zgodnie z procedurą określoną w art. 10 ust. 2.
Artykuł 3
1. Poza wyjątkowymi, ściśle określonymi przypadkami, pomoc Wspólnoty jest świadczona w następujący sposób:
a) ramy strategiczne ("dokument strategiczny danego kraju") dla okresu 2000-2006, które służą dla określenia długoterminowych celów pomocy oraz priorytetowych obszarów działań w krajach otrzymujących pomoc. W tym celu, należy uwzględnić wszelkie stosowne oceny. Ramy strategiczne należy poddać weryfikacji jeżeli wymagają tego wyjątkowe wydarzenia lub w świetle wyników oceny przewidzianej w art. 12;
b) w oparciu o ramy strategiczne określone w lit. a), opracowane zostają wieloletnie programy indykatywne, na okresy trzyletnie, dla każdego kraju otrzymującego pomoc Wspólnoty. Programy te odzwierciedlają priorytety określone w ramach procesu stabilizacji i stowarzyszania oraz priorytety zidentyfikowane i uzgodnione z partnerami. Programy takie opisują reformy, które mają zostać przeprowadzone przez partnerów w sektorach priorytetowych i obejmować ocenę dokonanego w ten sposób postępu. Programy wskazują indykatywne kwoty (całkowite oraz dla każdego z sektorów priorytetowych) i określają kryteria finansowania danego programu. Są one co roku aktualizowane zgodnie z wymogami. Mogą one być zmieniane w świetle doświadczenia i postępu we wdrożeniu układów o stabilizacji i stowarzyszeniu, szczególnie w zakresie współpracy regionalnej;
c) roczne programy działania oparte na wieloletnich programach indykatywnych, określonych w lit. b) są sporządzane dla każdego kraju otrzymującego pomoc Wspólnoty. Dla danego roku operacyjnego możliwie precyzyjnie określają one cele, obszary działania oraz budżet będący do dyspozycji. Roczne programy działania zawierają szczegółowy wykaz projektów do sfinansowania oraz określają właściwe kwoty.
2. Ramy strategiczne, wieloletnie programy indykatywne oraz roczne programy działania, określone w ust. 1, są przyjmowane zgodnie z procedurą określoną w art. 10 ust. 2.
Wszelkie poprawki są przyjmowane zgodnie z tą samą procedurą.
Artykuł 4
1. W zakresie, w jakim pomoc Wspólnoty dla Republiki Jugosławii jest realizowana przez Europejską Agencję Odbudowy zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 2667/2000 z dnia 5 grudnia 2000 r. w sprawie Europejskiej Agencji Odbudowy [12]:
a) ramy strategiczne, wieloletni program indykatywny oraz roczny program działania określony w art. 3 obejmujący pomoc Wspólnoty udzielaną przez tą Agencję jest przyjmowana zgodnie z procedurą określoną w art. 10 ust. 2. W największym stopniu należy brać pod uwagę zalecenia Rady Zarządzającej Agencji, zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2667/2000;
b) projekt rocznych programów działania jest przekazywany Komisji przez dyrektora Agencji. Rada Zarządzająca Agencji jest konsultowana w sprawie wdrożenia rocznego programu działania, zgodnie z tym, co zostało ustanowione w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 2667/2000.
2. Procedura ustanowiona w art. 10 ust. 2 zostaje również wykorzystana dla przyjęcia programów pomocy dla Federalnej Republiki Jugosławii, które nie są wdrażane przez Agencję i nie są tym samym włączone do rocznego programu działania.
Artykuł 5
1. Szacunek dla zasad demokracji i państwa prawnego oraz dla praw człowieka i praw mniejszości, a także podstawowych wolności jest zasadniczym elementem stosowania niniejszego rozporządzenia i warunkiem wstępnym kwalifikowania się do pomocy Wspólnoty. Jeżeli zasady te nie są respektowane, Rada, stanowiąc większością kwalifikowaną, może na wniosek Komisji podjąć odpowiednie środki.
2. Pomoc Wspólnoty może również podlegać warunkom określonym przez Radę w jej konkluzjach z dnia 29 kwietnia 1997 r., szczególnie w zakresie podejmowania się przez beneficjentów pomocy przeprowadzenia demokratycznych, gospodarczych i instytucjonalnych reform.
Artykuł 6
1. Pomoc Wspólnoty ma formę dotacji.
2. Finansowanie wspólnotowe może zostać wykorzystane na pokrycie wydatków na przygotowanie, wdrożenie, monitorowanie, kontrolę i ocenę projektów oraz programów, a także na informowanie.
3. Finansowanie wspólnotowe może zostać wykorzystane na współfinansowanie, którego należy poszukiwać, gdy jest to możliwe. Współfinansowanie projektów inwestycyjnych finansowanych przez gwarancje kredytowe Europejskiego Banku Inwestycyjnego może, w wyjątkowych wypadkach, przyjąć formę subwencji do oprocentowania.
4. Finansowanie Wspólnoty może obejmować część dotacji w ramach decyzji o doraźnej pomocy finansowej o charakterze wyjątkowym, podejmowanych prze Radę na podstawie art. 308 Traktatu.
5. Finansowanie wspólnotowe nie może zostać wykorzystane na pokrycie podatków, ceł bądź opłat ani na zakup nieruchomości.
Artykuł 7
1. Komisja realizuje pomoc Wspólnoty zgodnie z rozporządzeniem finansowym Rady z dnia 21 grudnia 1977 r. odnoszącym się do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich [13].
2. Przy podejmowaniu decyzji finansowych w ramach niniejszego rozporządzenia oraz przeprowadzaniu ocen określonych w art. 12 Komisja uwzględnia zasady solidnego zarządzania finansowego, w szczególności gospodarki i efektywności pod względem kosztów, zgodnie z zapisami rozporządzenia finansowego.
3. Udział w zaproszeniach do składania ofert i w umowach jest otwarty na równych warunkach dla wszystkich osób fizycznych i prawnych z Państw Członkowskich, państw otrzymujących pomoc na mocy niniejszego rozporządzenia oraz krajów kandydujących do członkostwa w Unii Europejskiej.
Kraje otrzymujące pomoc w ramach programów Tacis i MEDA są również upoważnione przez Komisję do udziału na zasadzie jednostkowych przypadków.
4. W przypadku współfinansowania Komisja może upoważnić obywateli innych krajów do udziału w zaproszeniach do składania ofert i w umowach w oparciu o zasadę jednostkowych przypadków.
5. Komisja dostarcza informacji na temat zaproszeń do składania ofert, udzielania zamówień, umów i porozumień finansowych, zgodnie z Załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 8
1. Decyzje o finansowaniu oraz wszelkie porozumienia i umowy z nich wynikające wyraźnie uwzględniają monitorowanie oraz kontrolę finansową Komisji, w tym OLAF, oraz audyty Trybunału Obrachunkowego, w razie potrzeby na miejscu.
2. Ponadto, Komisja może przeprowadzić kontrole na miejscu oraz inspekcje zgodnie z rozporządzeniem (Euratom, WE) nr 2185/96. Środki podejmowane przez Komisję zgodnie z procedurą określoną w art. 10 ust. 2 zapewniają odpowiednią ochronę interesów finansowych Wspólnoty zgodnie z wymogiem rozporządzenia (WE, Euratom) nr 2988/95.
Artykuł 9
1. Decyzje finansowe nieobjęte wieloletnimi programami indykatywnymi ani rocznymi programami działania są indywidualnie przyjmowane przez Komisję zgodnie z procedurą określoną w art. 10 ust. 2.
2. Decyzje zmieniające decyzje przyjęte zgodnie z procedurą określoną w art. 10 ust. 1 zostają przyjęte przez Komisję, gdy nie obejmują zasadniczych zmian charakteru programów początkowych oraz działań, oraz w zakresie elementu finansowego, gdy nie przekraczają 20 % całkowitej kwoty przeznaczonej na omawiane programy, z zastrzeżeniem limitu 4 mln EUR Komitet CARDS określony w art. 10 jest powiadamiany o wszelkich zmianach w decyzjach.
Artykuł 10
1. Komisja jest wspomagana przez komitet zarządzający, zwany dalej "Komitetem CARDS".
2. W przypadku odniesień do niniejszego ustępu stosuje się art. 4 i 7 decyzji 1999/468/WE.
Okres przewidziany w art. 4 ust. 3 decyzji 1999/468/WE zostaje ustalony na 45 dni.
3. Komitet przyjmuje swój regulamin wewnętrzny.
4. Komitet może zbadać wszelkie pozostałe kwestie dotyczące niniejszego rozporządzenia przekazywane mu przez przewodniczącego, niezależnie od tego, czy na wniosek przedstawiciela Państwa Członkowskiego czy też nie, oraz w szczególności wszelkie kwestie związane z programowaniem lub ogólnym wdrożeniem środków lub ze współfinansowaniem.
Artykuł 11
1. W celu zwiększenia spójności, skuteczności i komplementarności pomocy Wspólnoty, Państwa Członkowskie oraz Wspólnota wymieniają wszelkie odpowiednie informacje dotyczące działań, które zamierzają realizować.
2. W powiązaniu z Państwami Członkowskimi i w oparciu o okresową wzajemną wymianę informacji, w tym na miejscu, szczególnie w odniesieniu do dokumentów strategicznych, wieloletnich programów indykatywnych oraz rocznych programów działania, oraz przygotowań projektów i monitorowania ich realizacji, Komisja zapewnia skuteczną koordynację wysiłków dla udzielenia pomocy podejmowanych przez Wspólnotę, wraz z Europejskim Bankiem Inwestycyjnym, oraz przez każde Państwo Członkowskie w celu zwiększenia zgodności oraz komplementarności ich programów współpracy. Ponadto Komisja zachęca do zwiększania koordynacji i współpracy z międzynarodowymi instytucjami finansowymi, programami współpracy Organizacji Narodów Zjednoczonych i pozostałych dawców. Praktyczne ustalenia dotyczące koordynacji na miejscu są objęte wytycznymi wymagającymi aprobaty Komitetu CARDS.
Artykuł 12
Każdego roku Komisja przekazuje Parlamentowi Europejskiemu oraz Radzie sprawozdanie okresowe w sprawie postępu dotyczącego pomocy Wspólnoty. Sprawozdanie to zawiera informacje na temat działań finansowanych na przestrzeni roku oraz oceny monitorowania, Komisja dostarcza także oceny wyników osiągniętych w realizacji ram strategicznych, wieloletnich programów indykatywnych oraz rocznych programów działania określonych w art. 3 ust. 1.
Artykuł 13
1. Rada dokonuje przeglądu niniejszego rozporządzenia przed dniem 31 grudnia 2004 r.
2. W tym celu, nie później niż dnia 30 czerwca 2004 r. Komisja przekazuje Radzie sprawozdanie wraz z oceną oraz propozycjami dotyczącymi przyszłości niniejszego rozporządzenia oraz wszelkich zmian, których ono wymaga.
Artykuł 14
1. Rozporządzenie (WE) nr 1628/96 traci moc.
2. W Załączniku do rozporządzenia (EWG) nr 3906/89, skreśla się nazwy "Bośnia i Hercegowina", "Albania", "Chorwacja", "Była Jugosłowiańska Republika Macedonii" oraz "Jugosławia".
Artykuł 15
Rozporządzenia (EWG) nr 3906/89 oraz (WE) nr 1628/96 tym niemniej nadal są stosowane dla projektów i programów, dla których procedury prowadzące do decyzji o finansowaniu przez Komisję zostały uruchomione, ale nie zostały jeszcze zakończone w momencie wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 16
W art. 1 rozporządzenia (EWG) nr 1360/90 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:
"Niniejsze rozporządzenie ustanawia Europejską Fundację Kształcenia (zwaną dalej "Fundacją"), której celem jest przyczynianie się do rozwoju systemów kształcenia zawodowego:
- krajów Europy Środkowej i Wschodniej określonych przez Radę jako kwalifikujące się do otrzymania pomocy gospodarczej zgodnie z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 3906/89 lub każdym kolejnym odpowiednim aktem prawnym,
- nowych Niepodległych Państw byłego Związku Radzieckiego oraz Mongolii, które są beneficjentami programu reformy gospodarczej i poprawy sytuacji gospodarczej zgodnie z rozporządzeniem (Euratom, WE) nr 1279/96 lub każdym kolejnym odpowiednim aktem prawnym,
- śródziemnomorskich państw trzecich Unii Europejskiej oraz terytoriów, które są beneficjentami środków finansowych i technicznych, a które mają pomóc w reformowaniu ich struktur gospodarczych i społecznych zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1488/96 lub każdym kolejnym odpowiednim aktem prawnym, oraz
- krajów, które są beneficjentami na mocy rozporządzenia (WE) nr 2666/2000 [14] lub każdego kolejnego odpowiedniego aktu prawnego.
Kraje te są dalej określane jako "kraje kwalifikujące się"."
.
Artykuł 17
W art. 1a ust. 5 decyzji 97/256/WE akapit drugi otrzymuje brzmienie:
"Decyzje finansowe dotyczące niniejszej decyzji zostają przyjęte zgodnie z procedurami ustanowionymi w rozporządzeniu (WE) nr 2666/2000 [15]."
.
Artykuł 18
W art. 2 decyzji 99/311/WE akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:
"Program Tempus III dotyczy krajów, które są beneficjentami na mocy rozporządzenia (WE) nr 2666/2000 [16] oraz nowych Niepodległych Państw byłego Związku Radzieckiego i Mongolii, wymienionych w rozporządzeniu (WE, Euratom) nr 99/2000 [17] (które zastępuje stary program Tacis). Kraje te są dalej określane jako "kraje kwalifikujące się"."
Artykuł 19
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 31 grudnia 2006 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 5 grudnia 2000 r.