Rozporządzenie Komisji (WE) nr 70/2001
z dnia 12 stycznia 2001 r.
w sprawie zastosowania art. 87 i 88 Traktatu WE w odniesieniu do pomocy państwa dla małych i średnich przedsiębiorstw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 994/98 z dnia 7 maja 1998 r. w sprawie stosowania art. 92 i 93 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską w odniesieniu do niektórych kategorii horyzontalnej pomocy państwa [1], w szczególności jego art. 1 ust. 1 lit. a) ppkt i),
po opublikowaniu projektu niniejszego rozporządzenia [2],
po konsultacji z Komitetem Doradczym ds. Pomocy Państwa,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 994/98 upoważnia Komisję do uznania, zgodnie z art. 87 Traktatu, że pod pewnymi warunkami pomoc dla małych i średnich przedsiębiorstw jest zgodna ze wspólnym rynkiem i nie podlega zgłoszeniu wymaganemu zgodnie z art. 88 ust. 3 Traktatu.
(2) Rozporządzenie (WE) nr 994/98 upoważnia Komisję do uznania, zgodnie z art. 87 Traktatu, że pomoc, która spełnia warunki zatwierdzonego przez Komisję dla każdego Państwa Członkowskiego planu przyznania pomocy regionalnej, jest zgodna ze wspólnym rynkiem i nie podlega zgłoszeniu wymaganemu zgodnie z art. 88 ust. 3 Traktatu.
(3) Komisja stosowała art. 87 i 88 Traktatu w odniesieniu do małych i średnich przedsiębiorstw w obrębie i poza wspieranymi regionami w licznych decyzjach jak również określiła swoją politykę w tym zakresie, ostatnio w ramach wytycznych Wspólnoty w sprawie pomocy państwa dla małych i średnich przedsiębiorstw [3] i w wytycznych w sprawie pomocy krajowej dotyczącej rozwoju regionalnego [4]. W świetle dużego doświadczenia Komisji w stosowaniu tych artykułów do małych i średnich przedsiębiorstw oraz w świetle tekstów ogólnych nawiązujących do małych i średnich przedsiębiorstw oraz pomocy regionalnej udzielanej przez Komisję na podstawie przepisów zawartych w tych artykułach właściwym jest, z punktu widzenia zapewnienia skutecznego nadzoru i uproszczenia administracji, ale bez osłabienia monitoringu przez Komisję, aby Komisja użyła swych uprawnień powierzonych jej na mocy rozporządzenia (WE) nr 994/98.
(4) Niniejsze rozporządzenie pozostaje bez uszczerbku dla możliwości zgłoszenia przez Państwa Członkowskie pomocy dla małych i średnich przedsiębiorstw. Takie zgłoszenia będą oceniane przez Komisję, w szczególności w świetle kryteriów określonych w niniejszym rozporządzeniu. Wytyczne w sprawie pomocy państwa dla małych i średnich przedsiębiorstw powinny zostać zniesione od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, zostaną one zastąpione przez warunki niniejszego rozporządzenia.
(5) Małe i średnie przedsiębiorstwa grają decydującą rolę w tworzeniu miejsc pracy oraz, w znaczeniu bardziej ogólnym, są czynnikiem stabilności społecznej i rozwoju gospodarczego. Jednakże ich rozwój może być ograniczony przez niedoskonałości rynku. Często mają one trudności z uzyskaniem kapitału lub kredytu, przy niechęci do podejmowania ryzyka na niektórych rynkach finansowych oraz ograniczonych gwarancji, jakie są one w stanie zaoferować. Ich ograniczone zasoby mogą również ograniczyć ich dostęp do informacji, dotyczącej w szczególności nowych technologii i potencjalnych rynków. Uwzględniając te rozważania, celem pomocy wyłączonej na mocy niniejszego rozporządzenia powinno być umożliwienie rozwoju działań gospodarczych małych i średnich przedsiębiorstw, pod warunkiem że pomoc ta nie zmienia warunków wymiany handlowej w zakresie sprzecznym ze wspólnym interesem.
(6) Niniejsze rozporządzenie powinno zwalniać każdą pomoc spełniającą wszelkie stosowne warunki niniejszego rozporządzenia oraz jakikolwiek system pomocy, pod warunkiem że każda pomoc jaka mogłaby zostać przyznana w ramach tego systemu spełnia wszelkie stosowne warunki niniejszego rozporządzenia. W celu zapewnienia skutecznego nadzoru i uproszczenia administracji bez osłabienia monitoringu przez Komisję, systemy pomocy i indywidualne dotacje przyznawane poza jakimikolwiek systemami pomocy powinny zawierać wyraźne odniesienie do niniejszego rozporządzenia.
(7) Niniejsze rozporządzenie powinno być stosowane bez uszczerbku dla szczególnych reguł w rozporządzeniach i dyrektywach dotyczących pomocy państwa w niektórych sektorach, takich, które istnieją obecnie w przemyśle stoczniowym, nie powinno się go jednak stosować w rolnictwie, rybołówstwie i akwakulturze.
(8) W celu wyeliminowania różnic, które mogą spowodować zakłócenie konkurencji, w celu ułatwienia koordynacji między różnymi inicjatywami Wspólnoty i inicjatywami krajowymi dotyczącymi małych i średnich przedsiębiorstw oraz ze względu na jasność administracyjną i pewność prawną definicja "małych i średnich przedsiębiorstw" stosowana w niniejszym rozporządzeniu jest zgodna z określoną w zaleceniu Komisji 96/280/WE z dnia 3 kwietnia 1996 r., dotyczącym definicji małych i średnich przedsiębiorstw [5]. Definicja ta była również stosowana w wytycznych Wspólnoty w sprawie pomocy państwa dla małych i średnich przedsiębiorstw [6].
(9) Zgodnie z ustaloną praktyką Komisji oraz w celu lepszego zapewnienia, aby pomoc była proporcjonalna i ograniczona do niezbędnej kwoty, należy określić granice przedstawione w intensywności pomocy w stosunku do ogółu uznanych kosztów, a nie przeliczone na maksymalne kwoty pomocy.
(10) W celu ustalenia, czy pomoc jest zgodna ze wspólnym rynkiem na podstawie niniejszego rozporządzenia niezbędne jest uwzględnienie intensywności pomocy, a zatem kwoty pomocy wyrażonej jako ekwiwalent dotacji. Obliczenie ekwiwalentu dotacji pomocy płatnej w kilku ratach oraz obliczenie kwoty pomocy w formie pożyczki uprzywilejowanej wymaga zastosowania rynkowych stóp procentowych obowiązujących na rynku w okresie dotacji. W celu jednolitego, przejrzystego i prostego stosowania reguł pomocy państwa, kursy rynkowe powinny być, do celów niniejszego rozporządzenia, uznane za stopy referencyjne, pod warunkiem że w przypadku pożyczki uprzywilejowanej pożyczka ta powinna być standardowo zabezpieczona i nie powinna pociągać za sobą nadmiernego ryzyka. Za stopy referencyjne powinno się uznawać te, które Komisja ustala okresowo na podstawie obiektywnych kryteriów i które są publikowane w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich oraz w Internecie.
(11) Uwzględniając różnice między małymi a średnimi przedsiębiorstwami, należy ustalić inne pułapy intensywności pomocy dla przedsiębiorstw małych, a inne dla średnich.
(12) Pułapy intensywności pomocy powinny zostać ustalone na poziomie, który w świetle doświadczenia Komisji wprowadza właściwą równowagę między zminimalizowaniem zakłóceń konkurencji w sektorze objętym pomocą a celem, jakim jest ułatwienie rozwoju działalności gospodarczej małych i średnich przedsiębiorstw.
(13) Właściwe jest ustanowienie dalszych warunków, które powinny zostać spełnione przez jakikolwiek program pomocy lub pomoc indywidualną wyłączoną na mocy niniejszego rozporządzenia. Uwzględniając art. 87 ust. 3 lit. c) Traktatu, taka pomoc nie powinna jedynie skutkować ciągłą lub okresową obniżką kosztów operacyjnych, które beneficjent musiałby zwykle ponosić i powinna być proporcjonalna do przeszkód, które trzeba pokonać, aby zabezpieczyć korzyści społeczno-gospodarcze uważane za będące w interesie Wspólnoty. Właściwe jest więc ograniczenie zakresu niniejszego rozporządzenia do pomocy przyznawanej na cele związane z niektórymi inwestycjami materialnymi i niematerialnymi, niektóre usługi świadczone beneficjentom i niektóre inne rodzaje działalności. W świetle niewykorzystanych mocy Wspólnoty w sektorze transportowym, z wyłączeniem taboru kolejowego, uznane koszty inwestycji przedsiębiorstw, których podstawową formą działalności gospodarczej jest sektor transportowy, nie powinny obejmować środków transportu i urządzeń transportowych.
(14) Niniejsze rozporządzenie zwalnia pomoc dla małych i średnich przedsiębiorstw, bez względu na ich lokalizację. Inwestycje i tworzenie miejsc pracy może się przyczynić do rozwoju gospodarczego słabiej rozwiniętych regionów Wspólnoty. Małe i średnie przedsiębiorstwa w tych regionach cierpią zarówno ze względu na strukturalną słabość swej lokalizacji, jak również z powodu trudności wynikających z ich wielkości. Dlatego właściwe jest, aby małe i średnie przedsiębiorstwa we wpieranych regionach, korzystały z wyższych pułapów pomocy.
(15) Aby nie faworyzować czynnika kapitałowego inwestycji wobec czynnika siły roboczej, należy ustanowić przepisy dotyczące możliwości mierzenia rozmiaru pomocy na inwestycje albo na podstawie kosztów inwestycji albo na podstawie kosztów nowych miejsc pracy związanych z przeprowadzeniem projektu inwestycyjnego.
(16) W świetle Porozumienia Światowej Organizacji Handlu (WTO) w sprawie subsydiów i środków wyrównawczych [7] niniejsze rozporządzenie nie zwalnia pomocy wywozowej lub pomocy faworyzującej produkty krajowe wobec produktów przywożonych. Pomoc na pokrycie kosztów uczestnictwa w targach handlowych, bądź szkoleniach lub też kosztów usług konsultingowych potrzebnych do wprowadzenia nowego produktu lub produktu już istniejącego na nowy rynek nie stanowi zwykle pomocy wywozowej.
(17) Uwzględniając potrzebę wprowadzenia właściwej równowagi między zminimalizowaniem zakłóceń konkurencji w sektorze objętym pomocą a celami niniejszego rozporządzenia, rozporządzenie to nie będzie wyłączać dotacji pomocy indywidualnej przekraczających ustaloną kwotę maksymalną, bez względu na to, czy są one przyznane w ramach programu pomocy wyłączonego przez niniejsze rozporządzenie czy też nie.
(18) W celu zapewnienia, aby pomoc była niezbędna i działała jako bodziec do rozwoju niektórych działalności, niniejsze rozporządzenie nie powinno zwalniać pomocy dla działalności, które beneficjent mógłby już podjąć jedynie z uwagi na warunki rynkowe.
(19) Niniejsze rozporządzenie nie powinno zwalniać pomocy skumulowanej z inną pomocą państwa, w tym pomocy udzielanej przez władze krajowe, regionalne i lokalne lub przyznanej przy wsparciu Wspólnoty, w stosunku do tych samych uznanych kosztów, gdy ta skumulowana kwota przekracza próg ustalony w niniejszym rozporządzeniu.
(20) W celu zapewnienia przejrzystości i skutecznego monitoringu zgodnie z art. 3 rozporządzenia (WE) nr 994/98 właściwe jest ustanowienie standardowego formularza, w jakim Państwa Członkowskie powinny dostarczać Komisji zbiorcze informacje, w celu ich opublikowania w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich, kiedy tylko, stosownie do niniejszego rozporządzenia, program pomocy zostanie wyłączony lub też przyznana zostanie pomoc indywidualna poza takim programem. Z tych samych powodów właściwe jest ustanowienie zasad dotyczących prowadzenia przez Państwa Członkowskie zapisów dotyczących pomocy wyłączonej na mocy niniejszego rozporządzenia. Jeśli chodzi o roczne sprawozdania, które Państwa Członkowskie mają składać Komisji, uważa się za właściwe, aby Komisja ustanowiła szczególne wymagania w tym, mając na względzie powszechną dostępność niezbędnych środków technicznych, dotyczące informacji w formie skomputeryzowanej.
(21) Uwzględniając doświadczenie Komisji w tej dziedzinie, w szczególności częstotliwość, z jaką ogólnie niezbędne jest korygowanie polityki pomocy państwa, właściwe jest ograniczenie okresu stosowania niniejszego rozporządzenia. Gdy niniejsze rozporządzenie wygaśnie a nie zostanie przedłużone, programy pomocy już wyłączone na mocy niniejszego rozporządzenia będą nadal wyłączone przez okres sześciu miesięcy,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Zakres zastosowania
1. Bez uszczerbku dla szczególnych rozporządzeń i dyrektyw Wspólnoty wydanych na podstawie Traktatu WE, dotyczących przyznawania pomocy państwa w szczególnych sektorach, bez względu na to, czy są one bardziej czy mniej restrykcyjne od niniejszego rozporządzenia, niniejsze rozporządzenie stosuje się do przyznawania pomocy dla małych i średnich przedsiębiorstw we wszystkich sektorach.
2. Niniejszego rozporządzenia nie stosuje się do:
a) działalności związanej z produkcją, przetwarzaniem i wprowadzaniem do obrotu produktów wymienionych w załączniku I do Traktatu;
b) pomocy udzielanej dla działalności związanej z wywozem, mianowicie pomocy związanej bezpośrednio z ilością wywożonych produktów, z ustanowieniem i funkcjonowaniem sieci dystrybucyjnej lub z bieżącymi wydatkami dotyczącymi działalności wywozowej;
c) pomocy uwarunkowanej użyciem towarów produkcji krajowej na niekorzyść towarów przywożonych.
Artykuł 2
Definicje
Dla celów niniejszego rozporządzenia:
a) "pomoc" oznacza jakiekolwiek środki spełniające wszystkie kryteria określone w art. 87 ust. 1 Traktatu;
b) "małe i średnie przedsiębiorstwa" oznaczają przedsiębiorstwa, tak jak są określono w załączniku I;
c) "inwestycja w aktywa materialne" oznacza inwestycję w fizykalne aktywa trwałe związane z tworzeniem nowego przedsiębiorstwa, rozszerzeniem istniejącego przedsiębiorstwa lub zaangażowanie w działalność wymagającą fundamentalnej zmiany w wytwarzanym produkcie lub procesie produkcyjnym istniejącego przedsiębiorstwa (w szczególności poprzez racjonalizację, dywersyfikację lub modernizację). Inwestycja w aktywa trwałe podjęta w formie przejęcia przedsiębiorstwa, które zostało zamknięte lub które zostałoby zamknięte, jeśli nie zostałoby kupione będzie również uważane za inwestycję w aktywa materialne;
d) "inwestycja w wartości niematerialne i prawne" oznacza inwestycję w transfer technologii poprzez nabycie praw patentowych, licencji, know-how lub nieopatentowanej wiedzy technicznej.
e) "intensywność pomocy brutto" oznacza kwotę pomocy wyrażoną jako odsetek uznanych kosztów projektu. Wszystkie stosowane kwoty będą wielkościami przed potrąceniem podatków bezpośrednich. W przypadkach, gdy pomoc udzielana jest w formie innej niż dotacja, kwotą pomocy jest równowartość udzielonej dotacji. Pomoc wypłacana w kilku ratach będzie zdyskontowana do wartości w momencie przyznania dotacji. Stopa procentowa stosowana do celów dyskontowych oraz do wyliczenia kwoty pomocy w przypadku pożyczki uprzywilejowanej będzie stopą referencyjną stosowaną w momencie przyznania dotacji;
f) "intensywność pomocy netto" oznacza kwotę pomocy pomniejszoną o podatek, wyrażony jako odsetek uznanych kosztów projektu;
g) "liczba pracowników" oznacza liczbę rocznych jednostek roboczych (RJR), to jest liczbę pracowników zatrudnionych na pełnych etatach w ciągu jednego roku wraz z pracownikami zatrudnionymi na niepełnych etatach oraz pracownikami sezonowymi, które wyrażają się ułamkowymi częściami jednostek RJR.
Artykuł 3
Warunki wyłączenia
1. Pomoc indywidualna przyznawana poza jakimkolwiek programem, ale spełniająca wszystkie warunki niniejszego rozporządzenia jest zgodna ze wspólnym rynkiem w rozumieniu art. 87 ust. 3 Traktatu i jest wyłączona z wymogu zgłoszenia określonego w art. 88 ust. 3 Traktatu, pod warunkiem że zawiera wyraźne nawiązanie do niniejszego rozporządzenia, przez zamieszczenie jego tytułu i danych dotyczących publikacji w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.
2. Programy pomocy spełniające wszystkie warunki niniejszego rozporządzenia są zgodne ze wspólnym rynkiem w rozumieniu art. 87 ust. 3 są wyłączone z wymogu zgłoszenia określonego w art. 88 ust. 3 Traktatu, pod warunkiem że:
a) każda pomoc, która może być przyznana w ramach takiego programu pomocy spełnia wszystkie warunki niniejszego rozporządzenia;
b) program zawiera wyraźnie odniesienie do niniejszego rozporządzenia, przez zamieszczenie jego tytułu i danych dotyczących publikacji w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.
3. Pomoc przyznana zgodnie z programem określonym w ust. 2 jest zgodna ze wspólnym rynkiem w rozumieniu art. 87 ust. 3 Traktatu i jest wyłączona z wymogu zgłoszenia określonego w art. 88 ust. 3 Traktatu, pod warunkiem że przyznawana pomoc bezpośrednio spełnia wszystkie warunki niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 4
Inwestycja
1. Pomoc przeznaczona na inwestycję w aktywa materialne i w wartości niematerialne i prawne wewnątrz i na zewnątrz Wspólnoty jest zgodna ze wspólnym rynkiem w rozumieniu art. 87 ust. 3 Traktatu i zostaje wyłączona z wymogu zgłoszenia określonego w art. 88 ust. 3 Traktatu, jeżeli spełnia warunki określone w ust. 2-6.
2. Intensywność pomocy brutto nie przekroczy:
a) 15 % w przypadku małych przedsiębiorstw;
b) 7,5 % w przypadku średnich przedsiębiorstw.
3. W przypadku gdy inwestycja ma miejsce w obszarach, które kwalifikują się do pomocy regionalnej, intensywność pomocy nie przekroczy pułapu regionalnej pomocy inwestycyjnej określonej w planie zatwierdzonym przez Komisję dla każdego Państwa Członkowskiego o więcej niż:
a) 10 punktów procentowych brutto na obszarach, których dotyczy art. 87 ust. 3 lit. c) Traktatu, pod warunkiem że ogólna intensywność pomocy netto nie przekroczy 30 %; lub
b) 15 punktów procentowych brutto na obszarach, których dotyczy art. 87 ust. 3 lit. a) Traktatu, pod warunkiem że ogólna intensywność pomocy netto nie przekroczy 75 %
Wyższe pułapy pomocy regionalne stosuje się tylko wtedy, gdy pomoc jest przyznana pod warunkiem, że inwestycja będzie utrzymana w regionie otrzymującym pomoc przez okres co najmniej pięciu lat, a wkład beneficjenta w jej finansowanie wyniesie co najmniej 25 %.
4. Pułapy ustalone w ust. 2 i 3 stosują się do intensywności pomocy obliczonej albo jako odsetek uznanych kosztów inwestycji, albo jako odsetek kosztów płac roboczych zatrudnienia powstałego dzięki podjęciu inwestycji (pomoc dla tworzenia miejsc pracy) albo jako ich kombinacja, pod warunkiem że pomoc nie przekroczy najbardziej korzystnej kwoty będącej wynikiem zastosowania którejkolwiek metody obliczania.
5. W przypadkach, gdy rozmiar pomocy jest obliczany na podstawie kosztów inwestycji, uznane koszty inwestycji materialnych są kosztami związanymi z inwestycją w grunty, budynki, maszyny i urządzenia. W sektorze transportowym, z wyłączeniem taboru kolejowego, środki transportu i urządzenia transportowe nie są uwzględnione w uznanych kosztach. Uznanymi kosztami inwestycji niematerialnych są koszty nabycia technologii.
6. W przypadkach gdy rozmiar pomocy jest obliczany na podstawie tworzonych miejsc pracy, kwota pomocy wyrażona jest jako odsetek kosztów płac roboczych w okresie dwóch lat, związanych z liczbą miejsc pracy utworzonych pod warunkami, że:
a) tworzenie miejsc pracy będzie związane z przeprowadzeniem projektu inwestycji w aktywa materialne i w wartości niematerialne i prawne. Miejsca pracy zostaną utworzone w okresie trzech lat od daty zakończenia inwestycji;
b) projekt inwestycyjny doprowadzi do wzrostu liczby zatrudnionych w danym przedsiębiorstwie, w porównaniu ze średnią za poprzednie dwanaście miesięcy; oraz
c) zwiększenie zatrudnienia będzie utrzymane przez okres co najmniej pięciu lat.
Artykuł 5
Doradztwo oraz inne usługi i działalności
Pomoc dla małych i średnich przedsiębiorstw, wypełniająca poniższe warunki jest zgodna ze wspólnym rynkiem w rozumieniu art. 87 ust. 3 Traktatu i jest wyłączona z wymogu zgłoszenia określonego w art. 88 ust. 3 Traktatu. W przypadku gdy udzielana jest ona na:
a) usługi świadczone przez doradców zewnętrznych, wielkość pomocy brutto nie przekroczy 50 % wartości kosztów tych usług. Dane usługi nie będą działaniami ciągłymi lub okresowymi, nie będą też związane ze zwykłymi wydatkami operacyjnymi przedsiębiorstwa, takimi jak rutynowe usługi doradztwa podatkowego, regularne usługi prawnicze lub reklama;
b) udział w targach i wystawach, wielkość pomocy brutto nie przekroczy 50 % wartości dodatkowych kosztów poniesionych na wynajem, ustawienie i prowadzenie stoiska. Wyłączenie pomocy na te cele będzie stosowane tylko w przypadku pierwszego uczestnictwa przedsiębiorstwa w określonych targach czy wystawie.
Artykuł 6
Duża indywidualna dotacja pomocowa
Niniejsze rozporządzenie nie zwolni dotacji z tytułu pomocy indywidualnej, w przypadku gdy osiągnięty zostanie jeden z progów:
a) całość uznanych kosztów całego projektu wyniesie co najmniej 25000000 EUR oraz
i) na obszarach, które nie kwalifikują się do pomocy regionalnej, intensywność pomocy brutto wynosi co najmniej 50 % pułapu określonego w art. 4 ust. 2;
ii) na obszarach, które kwalifikują się do pomocy regionalnej, intensywność pomocy netto wynosi co najmniej 50 % pułapu pomocy netto, jak to zostało ustalone w planie pomocy regionalnej dla danego obszaru; lub
b) cała kwota pomocy brutto wynosi co najmniej 15000000 EUR.
Artykuł 7
Potrzeba pomocy
Niniejsze rozporządzenie zwolni pomoc jeszcze przed rozpoczęciem pracy nad wspomaganym projektem, tylko w przypadku gdy:
- wniosek o przyznanie pomocy zostanie przedłożony Państwu Członkowskiemu przez beneficjenta lub
- Państwo Członkowskie przyjęło przepisy prawne ustanawiające uprawnienia do uzyskania pomocy zgodnie z obiektywnymi kryteriami i bez potrzeby dalszego korzystania ze swobodnego uznania przez to Państwo Członkowskie.
Artykuł 8
Kumulacja
1. Ustalone w art. 4, 5 i 6 pułapy pomocy stosują się bez względu na to, czy projekt finansowany jest całkowicie ze środków państwa, czy też jest częściowo finansowany przez Wspólnotę.
2. Pomoc wyłączona na mocy niniejszego rozporządzenia nie jest kumulowana z żadną inną pomocą państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 Traktatu ani też z inną pomocą finansowaną przez Wspólnotę w odniesieniu do tych samych uznanych kosztów, jeżeli wynikiem tej kumulacji byłoby przekroczenie intensywności pomocy powyżej ustalonej na mocy niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 9
Przejrzystość i monitorowanie
1. W przypadku realizacji programu pomocy lub też przyznania pomocy indywidualnej poza jakimkolwiek programem wyłączonym na mocy niniejszego rozporządzenia, Państwa Członkowskie prześlą Komisji, z zamiarem opublikowania jej w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich, w ciągu dwudziesty dni roboczych, podsumowanie informacji dotyczącej tego rodzaju programu pomocy lub pomocy indywidualnej w formie określonej w załączniku II.
2. Państwa Członkowskie będą przetrzymywać szczegółowe zapisy programów pomocy wyłączonych na mocy niniejszego rozporządzenia, pomocy indywidualnej udzielonej zgodnie z tymi programami oraz pomocy indywidualnej wyłączonej na mocy niniejszego rozporządzenia a przyznanej poza istniejącymi programami pomocy. Zapisy te zawierać będą wszystkie informacje niezbędne do ustalenia, że określone w niniejszym rozporządzeniu warunki wyłączenia zostały spełnione, w tym informacje dotyczące statusu przedsiębiorstwa jako MŚP. Państwa Członkowskie przetrzymują zapisy dotyczące pomocy indywidualnej przez okres 10 lat od dnia jej przyznania, a dotyczące programu pomocy - przez lat 10 od dnia, w którym przyznana została ostatnia pomoc indywidualna w ramach tego programu. Na pisemny wniosek Państwo Członkowskie przekaże Komisji w ciągu 20 dni roboczych lub w ciągu takiego dłuższego okresu czasu, jaki zostanie ustalony we wniosku, wszelkie informacje, które Komisja uzna za niezbędne do oceny, czy warunki określone w niniejszym rozporządzeniu zostały spełnione.
3. Państwa Członkowskie sporządzą sprawozdanie dotyczące stosowania niniejszego rozporządzenia w każdym roku kalendarzowym lub jego części, w których rozporządzenie to stosuje się, w formie określonej w załączniku III, także w formie skomputeryzowanej. Państwa Członkowskie przekażą to sprawozdanie Komisji najpóźniej trzy miesiące po upływie okresu, którego to sprawozdanie dotyczy.
Artykuł 10
Wejście w życie i okres obowiązywania
1. Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.
Rozporządzenie pozostaje w mocy do dnia 31 grudnia 2006 r.
2. Wraz z końcem okresu ważności niniejszego rozporządzenia, programy pomocy wyłączone na mocy niniejszego rozporządzenia pozostają wyłączone w dostosowawczym okresie 6-miesięcznym.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 12 stycznia 2001 r.