ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1842/2004
z dnia 22 października 2004 r.
zezwalające na współistnienie nazwy „Munster ou Munster-Géromé” zarejestrowanej jako chroniona nazwa pochodzenia zgodnie z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2081/92 i niezarejestrowanej nazwy „Münster Käse” oznaczającej miejscowość w Niemczech
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2081/92 z dnia 14 lipca 1992 r. w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia dla produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 13 ust. 5,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
W rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1107/96 z dnia 12 czerwca 1996 r. w sprawie rejestracji oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia zgodnie z procedurą określoną w art. 17 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2081/92 (2) zarejestrowano, jako chronioną nazwę pochodzenia, nazwę „Munster ou Munster-Géromé” dla Francji. Zgodnie z art. 13 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 2081/92 Niemcy mają zaprzestać używania niezarejestrowanej nazwy „Münster Käse” najpóźniej do dnia 21 czerwca 2001 r.
(2)
Artykuł 13 ust. 5 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2081/92, dodany rozporządzeniem Rady (WE) nr 692/2003 (3), przewiduje współistnienie, przez czas ograniczony, zarejestrowanej i niezarejestrowanej nazwy na ściśle określonych warunkach.
(3)
Dnia 1 października 2003 r. Komisja otrzymała wniosek administracji niemieckiej o zezwolenie na współistnienie, przez piętnaście lat, zarejestrowanej nazwy „Munster ou Munster-Géromé (PDO)” i niezarejestrowanej nazwy „Münster Käse”.
(4)
Münster jest miastem położonym w Niemczech, zaś nazwa „Münster Käse” od 1934 r. podlega prawu krajowemu Niemiec. Nie znaleziono żadnej informacji, która by zaprzeczała, że nazwa ta była legalnie, konsekwentnie i słusznie stosowana przez co najmniej 25 lat przed wejściem w życie rozporządzenia (EWG) nr 2081/92 dnia 26 lipca 1993 r.
(5)
Ser o nazwie „Münster Käse” jest sprzedawany od 1951 r. zgodnie z niemieckim prawem krajowym dotyczącym właściwości sera. Dlatego też nieobjęta rejestracją nazwa „Münster Käse” nie może korzystać z renomy, jaką cieszy się nazwa pochodzenia „Munster ou Munster-Géromé”, zarejestrowana we Francji w 1969 r. zgodnie z rozporządzeniem (EWG) 2081/92 w 1996 r.
(6)
Aby zapobiec wprowadzeniu w błąd zainteresowanych odbiorców co do prawdziwego pochodzenia sera „Münster Käse”, jego etykieta wskazuje Niemcy jako kraj pochodzenia, jak zostało uzgodnione między Niemcami i Francją w 1973 r. Obowiązek etykietowania pozostał w mocy zgodnie z art. 13 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 2081/92. Nie znaleziono informacji wskazującej na to, że zainteresowani odbiorcy byli lub mogli być wprowadzani w błąd co do prawdziwego pochodzenia sera „Münster Käse”.
(7)
Władze niemieckie poruszyły problem wynikający z identycznych nazw pismem skierowanym do Komisji dnia 6 marca 1996 r., a więc przed rejestracją nazwy „Munster ou Munster-Géromé” (PDO), której dokonano na mocy rozporządzenia (WE) nr 1107/96 dnia 21 czerwca 1996 r.
(8)
W związku z powyższym współistnienie zarejestrowanej francuskiej nazwy „Munster ou Munster-Géromé” (PDO) i niezarejestrowanej nazwy „Münster Käse” oznaczającej miejscowość w Niemczech spełnia warunki określone w art. 13 ust. 5 rozporządzenia (EWG) nr 2081/92.
(9)
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Nazw Pochodzenia i Oznaczeń Geograficznych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1. Zezwala się na współistnienie nazwy „Münster Käse” z nazwą „Munster ou Munster-Géromé”, zarejestrowaną jako chroniona nazwa pochodzenia zgodnie z rozporządzeniem (EWG) nr 2081/92.
2. Okres współistnienia obu nazw wynosi piętnaście lat od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia. Po upływie tego terminu należy zaprzestać używania niezarejestrowanej nazwy.
3. Etykieta sera z nazwą „Münster Käse” ma wskazywać, w sposób wyraźny i widoczny, na Niemcy jako kraj pochodzenia produktu.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 22 października 2004 r.