DECYZJA RADY
z dnia 9 czerwca 2008 r.
zmieniająca decyzję 2004/162/WE dotyczącą systemu opłat za dokowanie we francuskich departamentach zamorskich
(Jedynie tekst w języku francuskim jest autentyczny)
(2008/439/WE)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając decyzję Rady 2004/162/WE z 10 lutego 2004 r. dotyczącą systemu opłat za dokowanie we francuskich departamentach zamorskich i przedłużającą okres ważności decyzji 89/688/EWG (1), w szczególności jej art. 3,
uwzględniając wniosek Komisji,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Decyzją 2004/162/WE władze francuskie zostały uprawnione do stosowania zwolnień lub obniżek podatku od dokowania w odniesieniu do produktów wytwarzanych lokalnie we francuskich departamentach zamorskich, wymienionych w jej załączniku. W zależności od produktów i danego departamentu zamorskiego maksymalne dopuszczone zróżnicowanie stawek opodatkowania wynosi 10, 20 lub 30 punktów procentowych.
(2)
Wspomniana decyzja przewiduje uaktualnienie wykazów produktów określonych w jej załączniku ze względu na pojawienie się nowej produkcji we francuskich departamentach zamorskich i przyjęcie środków nadzwyczajnych, jeżeli niektóre praktyki handlowe zagrażają lokalnej produkcji.
(3)
Władze francuskie przedstawiły Komisji wniosek o uaktualnienie wykazów produktów, które kwalifikują się do objęcia zróżnicowanym opodatkowaniem, poprzez dodanie nowych produktów. W odniesieniu do każdego z produktów, o których mowa, wniosek władz francuskich został rozpatrzony w świetle warunków określonych w decyzji 2004/162/WE. Nowe produkty są efektem działalności produkcyjnej podjętej w Gujanie Francuskiej po zgłoszeniu przez władze francuskie wniosku z dnia 14 marca 2003 r., który doprowadził do przyjęcia decyzji 2004/162/WE. Produkty te nie mogły więc być umieszczone w wykazach produktów w załączniku do decyzji 2004/162/WE. Jeden z dwóch warunków wymienionych w art. 3 wymienionej decyzji jest zatem spełniony.
(4)
Należy rozpatrzyć niedogodności, z którymi stykają się te nowe produkty w porównaniu z produktami pochodzącymi z zewnątrz ze względu na zwiększone koszty wytwarzania tych produktów poniesione przez małe najczęściej przedsiębiorstwa prowadzące działalność produkcyjną w Gujanie Francuskiej. Wyższe koszty są spowodowane zwłaszcza oddaleniem, trudnym klimatem i niewielkim rozmiarem rynku lokalnego. I tak, oddalenie jest przyczyną wysokich kosztów transportu i, ze względu na czas transportu, zmusza przedsiębiorstwa do dysponowania większymi zapasami surowców i części zamiennych do naprawy maszyn stosowanych przy produkcji. Podobnie, niewielki rozmiar rynku lokalnego często prowadzi do nadmiernej, w stosunku do wytworzonych ilości, wielkości instalacji produkcyjnych. Władze francuskie obliczyły koszty ponoszone z tytułu niedogodności w odniesieniu do każdej kategorii produktów wytwarzanych lokalnie na podstawie czynników właściwych dla każdej z kategorii.
(5)
W październiku 2003 r. powstało nowe przedsiębiorstwo, które rozpoczęło produkcję jogurtów i innych produktów na bazie mleka, takich jak ser biały (pozycja 0403 zawierająca podpozycje 0403 10 i 0403 90 według klasyfikacji nomenklatury Wspólnej Taryfy Celnej). Jednakże tylko produkcja jogurtów (pozycja 0403 10 według klasyfikacji nomenklatury Wspólnej Taryfy Celnej) była przewidziana w terminie zgłoszenia początkowego wniosku poprzedzającego rozpoczęcie działalności produkcyjnej. Okazuje się, że działalność rozwinięta przez przedsiębiorstwo dotyczy również produktów objętych pozycją 0403 90. Według danych przekazanych przez władze francuskie, lokalny koszt wytworzenia produktów, o których mowa, jest wyższy o ponad 20 % od kosztu wytworzenia podobnych produktów pochodzących z zewnątrz. Celem zrównoważenia niedogodności, z którą styka się ta nowa produkcja lokalna, należy włączyć, w odniesieniu do Gujany Francuskiej, pozycję 0403 90 do części B załącznika do decyzji 2004/162/WE zawierającego wykaz produktów lokalnych, w odniesieniu do których możliwe jest stosowanie stawki podatkowej różniącej się o dwadzieścia punktów procentowych w porównaniu z produktami niepochodzącymi z francuskich departamentów zamorskich.
(6)
We wrześniu 2005 r. rozpoczęto działalność w zakresie palenia kawy. W tym samym czasie uruchamiana jest działalność rolnicza dotycząca produkcji kawy surowej, która to działalność ma dostarczać surowiec dla palarni kawy. Docelowo działalności te, uwzględnione łącznie, powinny zezwolić na częściowe zaspokojenie popytu na kawę w Gujanie Francuskiej. Według danych przekazanych przez władze francuskie lokalny koszt wytworzenia palonej kawy jest wyższy o ponad 20 % od kosztu wytworzenia palonej kawy pochodzącej z zewnątrz. Celem zrównoważenia niedogodności, z którą styka się ta nowa produkcja lokalna, należy włączyć, w odniesieniu do Gujany Francuskiej, kawę paloną (pozycja 0901 21 według klasyfikacji nomenklatury Wspólnej Taryfy Celnej) do części B załącznika do decyzji 2004/162/WE zawierającego wykaz produktów lokalnych, w odniesieniu do których możliwe jest stosowanie stawki podatkowej różniącej się o dwadzieścia punktów procentowych w porównaniu z produktami niepochodzącymi z francuskich departamentów zamorskich.
(7)
Z początkiem 2006 r. rozpoczęto działalność w zakresie wytwarzania czekolady i wyrobów z kakao (pozycje 1801, 1802, 1803, 1805 i 1806 według klasyfikacji nomenklatury Wspólnej Taryfy Celnej). W tym samym czasie uruchomiona została działalność rolnicza w zakresie produkcji kakao. Docelowo działalności te, uwzględnione łącznie, powinny zezwolić na częściowe zaspokojenie popytu na czekoladę w Gujanie Francuskiej. Według danych przekazanych przez władze francuskie lokalny koszt wytworzenia czekolady i wyrobów z kakao jest wyższy o ponad 20 % od kosztu wytworzenia podobnych produktów pochodzących z zewnątrz. Celem zrównoważenia niedogodności, z którą styka się produkcja lokalna, należy włączyć, w odniesieniu do Gujany Francuskiej, pozycje 1801, 1802, 1803, 1805 i 1806 do części B załącznika do decyzji 2004/162/WE zawierającego wykaz produktów lokalnych, w odniesieniu do których możliwe jest stosowanie stawki podatkowej różniącej się o dwadzieścia punktów procentowych w porównaniu z produktami niepochodzącymi z francuskich departamentów zamorskich.
(8)
We wrześniu 2005 r. powstało przedsiębiorstwo, które rozwinęło działalność w zakresie wytwarzania chipsów maniokowych, chipsów bananowych i orzeszków ziemnych palonych (pozycje 2008 11 i 2008 99 według klasyfikacji nomenklatury Wspólnej Taryfy Celnej). Według danych przekazanych przez władze francuskie lokalny koszt wytworzenia produktów, o których mowa, jest wyższy o ponad 20 % od kosztu wytworzenia podobnych produktów pochodzących z zewnątrz. Celem zrównoważenia niedogodności, z którą styka się ta nowa produkcja lokalna, należy włączyć, w odniesieniu do GujanyFrancuskiej, pozycje 2008 11 i 2008 99 do części B załącznika do decyzji 2004/162/WE zawierającego wykaz produktów lokalnych, w odniesieniu do których możliwe jest stosowanie stawki podatkowej różniącej się o dwadzieścia punktów procentowych w porównaniu z produktami niepochodzącymi z francuskich departamentów zamorskich.
(9)
Przedsiębiorstwo wytwarzające piwo, założone w 2006 r., rozpoczęło w 2007 r. produkcję piwa (pozycja 2203 według klasyfikacji nomenklatury Wspólnej Taryfy Celnej). Według danych przekazanych przez władze francuskie lokalny koszt wytworzenia piwa jest wyższy o ponad 30 % od kosztu wytworzenia piwa pochodzącego z zewnątrz. Celem zrównoważenia wyżej wymienionej niedogodności, z którą styka się ta nowa produkcja lokalna, należy włączyć, w odniesieniu do Gujany Francuskiej, pozycję 2203 do części C załącznika do decyzji 2004/162/WE zawierającego wykaz produktów lokalnych, w odniesieniu do których możliwe jest stosowanie stawki podatkowej różniącej się o trzydzieści punktów procentowych w porównaniu z produktami niepochodzącymi z francuskich departamentów zamorskich.
(10)
Przedsiębiorstwo z Gujany Francuskiej rozpoczęło w ciągu 2005 r. działalność polegającą na odzyskiwaniu odpadowych łusek ryżu w celu wytworzenia produktu podobnego do torfu (paliwo, podściółka). Ta nowa działalność nie byłaby ekonomicznie opłacalna, gdyby w odniesieniu do torfu wytwarzanego poza Gujaną Francuską (pozycja 2703 według klasyfikacji nomenklatury Wspólnej Taryfy Celnej) nie mogła być stosowana w Gujanie Francuskiej zróżnicowana stawka opodatkowania. W istocie według danych przekazanych przez władze francuskie, i pomimo że chodzi o produkt pochodzący z utylizacji odpadów rolniczych, koszty przetworzenia są tak wysokie, że nie może on konkurować z torfem przywożonym do Gujany Francuskiej, nawet przy uwzględnieniu kosztów dostarczenia. Według władz francuskich, koszt wytworzenia tego produktu wyraźnie przewyższa koszt wytworzenia torfu ze względu na bardzo mały rozmiar gujańskiego przedsiębiorstwa, które rozwinęło tę działalność (6 zatrudnionych) oraz prawie rzemieślniczy charakter tej działalności, podczas gdy w Europie torf jest wytwarzany przemysłowo. Ponadto w Gujanie Francuskiej nie istnieje lokalna produkcja torfu. Nawet przy uwzględnieniu kosztów transportu torfu przywożonego z Europy koszt wytworzenia produktu na bazie łusek ryżu pozostaje wyższy o ponad 20 % od kosztu wytworzenia torfu. Bez zastosowania specjalnego środka działalność rozwinięta przez to gujańskie przedsiębiorstwo nie byłaby więc ekonomicznie opłacalna, stąd konieczność przywrócenia jej konkurencyjności. Celem zrównoważenia wyżej wymienionej niedogodności, z którą styka się ta nowa produkcja lokalna stanowiąca konkurencję dla produkcji torfu, należy włączyć, w odniesieniu do Gujany Francuskiej, pozycję 2703 do części B załącznika do decyzji 2004/162/WE zawierającego wykaz produktów lokalnych, w odniesieniu do których możliwe jest stosowanie stawki podatkowej różniącej się o dwadzieścia punktów procentowych w porównaniu z produktami niepochodzącymi z francuskich departamentów zamorskich. Chociaż ta zróżnicowana stawka dotyczy jedynie torfu, jej zastosowanie pozwoli na utrzymanie działalności związanej z produkcją nowego paliwa lokalnego, które zostanie opodatkowane stawką, jaka byłaby stosowana w odniesieniu do torfu wytwarzanego lokalnie, gdyby taka produkcja istniała.
(11)
Przedsiębiorstwo z Gujany Francuskiej rozpoczęło w 2005 r. działalność w zakresie produkcji materaców z pianki i wyrobów z polistyrenu (pozycje 3921 11 i 9404 21 według klasyfikacji nomenklatury Wspólnej Taryfy Celnej). Według danych przekazanych przez władze francuskie lokalny koszt wytworzenia produktów, o których mowa, jest wyższy o ponad 20 % od kosztu wytworzenia podobnych produktów pochodzących z zewnątrz. Celem zrównoważenia wyżej wymienionej niedogodności, z którą styka się ta nowa produkcja lokalna, należy włączyć, w odniesieniu do Gujany Francuskiej, pozycje 3921 11 i 9404 21 do części B załącznika do decyzji 2004/162/WE zawierającego wykaz produktów lokalnych, w odniesieniu do których możliwe jest stosowanie stawki podatkowej różniącej się o dwadzieścia punktów procentowych w porównaniu z produktami niepochodzącymi z francuskich departamentów zamorskich.
(12)
Przedsiębiorstwo z Gujany Francuskiej rozpoczęło w 2005 r. produkcję kabin prysznicowych z PCV (pozycja 3922 10 według klasyfikacji nomenklatury Wspólnej Taryfy Celnej). Według danych przekazanych przez władze francuskie, lokalny koszt wytworzenia kabin prysznicowych jest wyższy o ponad 20 % od kosztu wytworzenia podobnych produktów pochodzących z zewnątrz. Celem zrównoważenia wyżej wymienionej niedogodności, z którą styka się ta nowa produkcja lokalna, należy włączyć, w odniesieniu do Gujany Francuskiej, pozycję 3922 10 do części B załącznika do decyzji 2004/162/WE zawierającego wykaz produktów lokalnych, w odniesieniu do których możliwe jest stosowanie stawki podatkowej różniącej się o dwadzieścia punktów procentowych w porównaniu z produktami niepochodzącymi z francuskich departamentów zamorskich.
(13)
Przedsiębiorstwo z Gujany Francuskiej rozpoczęło w 2007 r. produkcję rynien cynkowych i miedzianych (pozycje 7411, 7412, 7419 91, 7907 00 10 i 7907 00 90 według klasyfikacji nomenklatury Wspólnej Taryfy Celnej). Według danych przekazanych przez władze francuskie lokalny koszt wytworzenia produktów, o których mowa, jest wyższy o ponad 20 % od kosztu wytworzenia podobnych produktów pochodzących z zewnątrz. Celem zrównoważenia wyżej wymienionej niedogodności, z którą styka się ta nowa produkcja lokalna, należy włączyć, w odniesieniu do Gujany Francuskiej, pozycje 7411, 7412, 7419 91, 7907 00 10 i 7907 00 90 do części B załącznika do decyzji 2004/162/WE zawierającego wykaz produktów lokalnych, w odniesieniu do których możliwe jest stosowanie stawki podatkowej różniącej się o dwadzieścia punktów procentowych w porównaniu z produktami niepochodzącymi z francuskich departamentów zamorskich,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
W załączniku do decyzji 2004/162/WE wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszej decyzji.
Artykuł 2
Niniejsza decyzja skierowana jest do Republiki Francuskiej.
Sporządzono w Luksemburgu, dnia 9 czerwca 2008 r.