DECYZJA KOMISJI
z dnia 29 listopada 2004 r.
w sprawie środków ochronnych dotyczących przywozu koniowatych z Rumunii
(notyfikowana jako dokument nr K(2004) 4440)
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
(2004/825/WE)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając dyrektywę Rady 91/496/EWG z dnia 15 lipca 1991 r. ustanawiającą zasady regulujące organizację kontroli weterynaryjnej zwierząt wprowadzanych do Wspólnoty z państw trzecich i zmieniającą dyrektywy 89/662/EWG, 90/425/EWG oraz 90/675/E (1), w szczególności jej art. 18 ust. 7,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Dyrektywa Rady 90/426/EWG z dnia 26 czerwca 1990 r. w sprawie warunków zdrowotnych zwierząt, regulujących przemieszczanie i przywóz zwierząt z rodziny koniowatych z państw trzecich (2) określa, w szczególności, definicję kategorii zwierząt koniowatych i wymogi identyfikacyjne.
(2)
Komisja przyjęła decyzję 2004/211/WE z dnia 6 stycznia 2004 r. ustalającą wykaz państw trzecich oraz części ich terytoriów, z których Państwa Członkowskie dopuszczają przywóz żywych zwierząt z rodziny koniowatych, nasienia, komórek jajowych i zarodków koni, oraz zmieniającą decyzje 93/195/EWG i 94/63/WE (3).
(3)
Zgodnie z powyższym wykazem Państwa Członkowskie zezwalają na przywóz wszystkich kategorii koniowatych z Rumunii na zasadach ustalonych dla krajów przypisanych do grupy „B” w decyzjach Komisji 92/260/WE (4), 93/195/EWG (5), 93/196/EWG (6) oraz 93/197/EWG (7) w odniesieniu do tymczasowego przywozu zarejestrowanych koni, ponownego przywozu po wywozie czasowym zarejestrowanych koni, przywozu zwierząt z rodziny koniowatych na ubój i przywozu zarejestrowanych zwierząt z rodziny koniowatych oraz koniowatych do hodowli i produkcji.
(4)
Decyzja 93/197/EWG wymaga przy przywozie zwierząt z rodziny koniowatych z niektórych państw przypisanych do grupy sanitarnej „B” wykonania badań zdrowotnych w laboratoriach zatwierdzonych przez Państwo Członkowskie miejsca przeznaczenia.
(5)
Decyzja Komisji 94/467/WE (8) ustanawia gwarancje zdrowotne dotyczące transportu zwierząt z rodziny koniowatych z jednego państwa trzeciego do innego państwa trzeciego zgodnie z art. 9 ust. 1 lit. c) dyrektywy 91/496/EWG.
(6)
Decyzja Komisji 2000/68/WE z dnia 22 grudnia 1999 r. zmieniająca decyzję Komisji 93/623/EWG oraz ustanawiająca identyfikację hodowlanych i rzeźnych zwierząt z rodziny koniowatych (9) wymaga, aby do koniowatych w czasie ich przewozu, a w szczególności w trakcie transportu do ubojni, dołączony był dokument identyfikacyjny.
(7)
Wiele misji, jakie Biuro ds. Żywności i Weterynarii przeprowadziło w Rumunii z ramienia Państw Członkowskich na zatwierdzonych posterunkach kontroli granicznej, wielokrotnie wykazywało braki w warunkach, w jakich koniowate z Rumunii są przygotowywane do wywozu do Państw Członkowskich i transportowane na miejsce przeznaczenia. Braki te nie zostały, zgodnie z zaleceniami zawartymi w tych raportach, usunięte.
(8)
W związku z tym konieczne jest wzmocnienie środków mających na celu ochronę zdrowia wspólnotowej populacji koniowatych i zapewnienie dobrostanu koniowatych znajdujących się na terytorium Państw Członkowskich poprzez przyjęcie środków ochrony ustanawiających specjalny system przywozu koniowatych do uboju i przywozu koniowatych do hodowli i produkcji pochodzących z Rumunii i wzmacniających środki kontroli.
(9)
Przyjęcie przez właściwe władze centralne Rumunii wystawionych świadectw powinno przyczynić się do poprawy gwarancji przewidzianych, w szczególności, w ramach art. 12 ust. 2 lit. d) dyrektywy 90/426/EWG.
(10)
Poprawiona identyfikacja koniowatych w laboratoriach zatwierdzonych przez Państwo Członkowskie miejsca przeznaczenia w przypadku koniowatych przywożonych z Rumunii do Wspólnoty powinna przyczynić się również do właściwej poprawy systemu przywozu.
(11)
W celu dalszego badania tej sytuacji i dla wycofania tych środków konieczna jest systematyczna wymiana informacji dotyczących rezultatów kontroli prowadzonych na zatwierdzonych posterunkach kontroli granicznej lub w czasie przebywania w Państwie Członkowskim miejsca przeznaczenia.
(12)
Środki przewidziane na mocy niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Pokarmowego i Zdrowia Zwierząt,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
1. Państwa Członkowskie zakazują przywozu zwierząt z rodziny koniowatych pochodzących z Rumunii, chyba że niniejsza decyzja stanowi inaczej.
2. Zakaz, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy:
-
odprawy czasowej zarejestrowanych koni, zgodnie z decyzją 92/260/EWG, i stałego przywozu, zgodnie z decyzją 93/197/EWG, zarejestrowanych koni z Rumunii,
-
ponownego przywozu, zgodnie z decyzją 93/195/EWG, zarejestrowanych koni wyścigowych, biorących udział w zawodach i wykorzystywanych w wydarzeniach kulturalnych, po tymczasowym wywozie do Rumunii,
-
transportu koniowatych z Rumunii do innego kraju trzeciego, zgodnie z decyzją 94/467/WE,
-
transportu koniowatych, zgodnie z art. 6 decyzji 2004/211/WE, z innych krajów trzecich przez terytorium Rumunii do Wspólnoty Europejskiej,
-
przywozu przesyłek koniowatych do bezpośredniego uboju, zgodnie z art. 2,
-
stałego przywozu koniowatych do hodowli i produkcji, zgodnie z art. 3.
Artykuł 2
Państwa Członkowskie miejsca przeznaczenia dopuszczają przywóz żywych zwierząt z rodziny koniowatych z Rumunii do bezpośredniego uboju na następujących zasadach:
1)
do transportu zwierząt dołączono jedno właściwie wypełnione świadectwo weterynaryjne, zgodnie z załącznikiem I do niniejszej decyzji, zatwierdzone przez centralne właściwe władze w Rumunii;
2)
poza wypaloną literą „S” o rozmiarze nie mniejszym niż 3 cm na kopycie lewej przedniej nogi każde zwierzę zostanie oznakowane za pomocą elektronicznego identyfikatora wszczepialnego (transpondera) zgodnego z normami ISO 11784 i ISO 11785 i implant taki zostanie wszczepiony w górnej, środkowej części z lewej strony karku;
3)
każde zwierzę zostanie oznaczone za pomocą dokumentu identyfikacyjnego zgodnego z załącznikiem II do tej decyzji, stwierdzającego, w szczególności, numer elektronicznego identyfikatora, o którym mowa w ust. 2, i wskazującego miejsce wszczepienia, i dokument taki zostanie dołączony do każdego zwierzęcia;
4)
badania laboratoryjne wymagane zgodnie ze świadectwem, o którym mowa w ust. 1, zostały wykonane przez laboratorium zatwierdzone przez Państwo Członkowskie miejsca przeznaczenia, a na próbkach w sposób wyraźny oznaczono odnośnik do numeru pokazanego w identyfikatorze elektronicznym, o którym mowa w ust. 2. Wyniki badań poświadczone przez laboratorium dołączone są do świadectwa zdrowia zwierzęcia towarzyszącego zwierzętom.
Artykuł 3
Państwa Członkowskie miejsca przeznaczenia dopuszczają przywóz żywych zwierząt z rodziny koniowatych z Rumunii do hodowli i produkcji na następujących zasadach:
1)
do każdego zwierzęcia dołączono jedno właściwie wypełnione świadectwo weterynaryjne zgodnie z załącznikiem III do niniejszej decyzji, zatwierdzone przez właściwe władze szczebla centralnego w Rumunii;
2)
każde zwierzę zostanie oznakowane za pomocą elektronicznego identyfikatora wszczepialnego (transpondera) zgodnego z normami ISO 11784 i ISO 11785 i implant taki zostanie wszczepiony w górnej, środkowej części z lewej strony karku;
3)
każde zwierzę zostanie zidentyfikowane za pomocą dokumentu identyfikacyjnego zgodnego z załącznikiem II do tej decyzji, stwierdzającego, w szczególności, numer elektronicznego identyfikatora, o którym mowa w ust. 2, i wskazującego miejsce wszczepienia, i dokument taki zostanie dołączony do każdego zwierzęcia;
4)
badania laboratoryjne wymagane zgodnie ze świadectwem, o którym mowa w ust. 1, zostały wykonane przez laboratorium zatwierdzone przez Państwo Członkowskie miejsca przeznaczenia, a na próbkach w sposób wyraźny oznaczono odnośnik do numeru pokazanego w identyfikatorze elektronicznym, o którym mowa w ust. 2. Wyniki badań poświadczone przez laboratorium dołączone są do świadectwa zdrowia zwierzęcia towarzyszącego zwierzęciu.
Artykuł 4
1. Państwo Członkowskie wykonujące kontrole przewidziane w art. 4 dyrektywy 91/496/WE przy wprowadzeniu na terytorium Wspólnoty nie odmawia wjazdu na terytorium Wspólnoty:
a)
transportu koniowatych do bezpośredniego uboju, który spełnia wszystkie warunki art. 2, a w szczególności wymóg dotyczący czytelnego elektronicznego identyfikatora, pod warunkiem że właściwy organ w Państwie Członkowskim miejsca przeznaczenia poinformował o swojej zgodzie na ten transport i przynajmniej o zagadnieniach punktów 1, 2, 5, 6 i 8.5 świadectwa, o którym mowa w art. 2 ust. 1, graniczny posterunek kontroli w miejscu przywozu na terytorium Wspólnoty Europejskiej;
b)
koniowatych do hodowli i produkcji, spełniających warunki art. 3, pod warunkiem że właściwy organ w Państwie Członkowskim miejsca przeznaczenia poinformował o swojej zgodzie na przywóz właściwy organ Państwa Członkowskiego odpowiedzialnego za posterunek kontroli granicznej w miejscu przywozu na terytorium Wspólnoty Europejskiej.
2. Właściwe władze Państwa Członkowskiego odpowiedzialne za kontrolę przy wwozie koniowatych do Wspólnoty przesyłają Komisji najpóźniej do 25. każdego miesiąca raport zgodnie ze wzorem zamieszczonym w załączniku IV dla każdego miejsca wwozu, który będzie opisywał kontrole przeprowadzone w trakcie poprzedniego miesiąca i środki podjęte w celu poprawy braków wykazanych w zdrowiu i dobrostanie zwierząt.
Artykuł 5
1. Właściwe władze Państwa Członkowskiego miejsca przeznaczenia przywozu koniowatych, o których mowa w art. 2 i 3, zapewniają, że:
a)
koniowate przeznaczone do bezpośredniego uboju wwożone zgodnie z art. 2 są transportowane bezpośrednio do docelowej ubojni, w której zostaną ubite w ciągu 72 godzin i nie później niż w ciągu 5 dni od przybycia do Wspólnoty;
b)
identyfikatory wszczepialne (transpondery) są usuwane w ubojni docelowej i niszczone pod urzędowym nadzorem; dla celów kontrolnych podmioty prowadzące ubojnie przedstawiają właściwym władzom comiesięczny raport, w którym wskazany jest numer świadectwa weterynaryjnego każdego ubitego zwierzęcia, data uboju zwierzęcia oraz data zniszczenia transpondera widniejącego we właściwych świadectwach;
c)
koniowate do hodowli i produkcji przywożone zgodnie z art. 3 pozostają przez pierwszych 30 dni od momentu wwozu do Państwa Członkowskiego miejsca przeznaczenia w gospodarstwie miejsca przeznaczenia wskazanym w świadectwie weterynaryjnym, o którym mowa w art. 2 ust. 1, chyba że zwierzę właściwie oznakowane zgodnie z decyzją 2000/68/WE jest przetransportowane do ubojni w celu natychmiastowego ubicia zgodnie z zakresem odpowiedzialności właściwych władz.
2. Właściwe władze w Państwie Członkowskim miejsca przeznaczenia w momencie przybycia zwierząt do ubojni lub w czasie ich pobytu w gospodarstwie miejsca przeznaczenia, o którym mowa w ust. 1 lit. c), podejmują następujące kroki:
a)
weryfikacja tożsamości zwierząt;
b)
kontrola zdrowia i dobrostanu zwierząt;
c)
wyrywkowe powtórzenie badań laboratoryjnych wymaganych zgodnie ze świadectwami zdrowia zwierząt w załącznikach I i III do niniejszej decyzji;
d)
w przypadku gdy badania wykonane zgodnie z lit. c) dadzą wyniki niezgodne z deklaracją zawartą w świadectwach, o których mowa w art. 2 ust. 1 i art. 3 ust. 1, przeprowadzona zostaje obowiązkowa weryfikacja genetyczna pochodzenia próbek na próbkach cieniowych, które zostaną zatrzymane na przynajmniej dwa miesiące przez laboratorium, które przeprowadziło pierwsze badanie.
3. Właściwe władze odpowiedzialne za kontrolę w ubojniach przesyłają Komisji najpóźniej do 25. każdego miesiąca raport zgodnie ze wzorem zamieszczonym w załączniku V, który będzie opisywał kontrole przeprowadzone w trakcie poprzedniego miesiąca i środki podjęte w celu poprawy braków wykazanych w zdrowiu i dobrostanie zwierząt.
Artykuł 6
Państwa Członkowskie podejmują niezbędne kroki, włącznie z, w odpowiednich przypadkach, przyjęciem koniecznych przepisów prawnych w celu zapewnienia, że koszty procedur administracyjnych wraz z kosztami wszelkich koniecznych badań laboratoryjnych związanych z przywozem koniowatych z Rumunii zgodnie z art. 2 i 3 niniejszej decyzji w pełni ponosi importer.
Artykuł 7
Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 23 grudnia 2004 r.
Artykuł 8
Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 29 listopada 2004 r.