Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 1764/86
z dnia 27 maja 1986 r.
w sprawie minimalnych wymagań jakości dla produktów opartych na pomidorach kwalifikujących się do pomocy produkcyjnej
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 426/86 z dnia 24 lutego 1986 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku przetworów owocowych i warzywnych [1], w szczególności jego art. 6 ust. 4,
a także mając na uwadze, co następuje:
artykuł 2 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 426/86 przewiduje system pomocy produkcyjnej w odniesieniu do niektórych produktów; art. 6 ust. 1 lit. b) rozporządzenia ustanawia, że pomoc zostanie wypłacona tylko za produkty, które spełniają minimalne normy jakości, jakie zostaną ustanowione;
celem takich wymagań jakości jest uniknięcie wytwarzania produktów, na które nie ma popytu lub produktów mogących spowodować zakłócenia na rynku; wymagania te muszą być oparte na tradycyjnych, rzetelnych procedurach produkcyjnych;
w celu wykonania systemu pomocy produkcyjnej, niniejsze rozporządzenie musi być stosowane wraz z rozporządzeniem Komisji (EWG) nr 1599/84 z dnia 5 czerwca 1984 r. ustanawiającym szczegółowe zasady stosowania pomocy produkcyjnej dla przetworów owocowych i warzywnych [2], ostatnio zmienionym rozporządzeniem (EWG) nr 1155/86 [3], w szczególności w odniesieniu do badania przetworów;
wymagania jakości ustanowione w niniejszym rozporządzeniu stanowią środek wykonania systemu pomocy produkcyjnej; wymagania jakości w celu wprowadzenia do obrotu produktów nie zostały jeszcze ustanowione przez Wspólnotę; w związku z tym, Państwa Członkowskie mogą nadal stosować wymagania krajowe, pod warunkiem że są one zgodne z postanowieniami Traktatu w sprawie swobodnego przepływu towarów;
Komitet Zarządzający ds. Przetworów Owocowych i Warzywnych nie wydał opinii w terminie ustalonym przez swojego przewodniczącego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Niniejsze rozporządzenie ustanawia minimalne wymagania jakości, jakie spełniają produkty oparte na pomidorach, określone w art. 1 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 1599/84, w celu korzystania z pomocy produkcyjnej przewidzianej w art. 2 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 426/86.
Artykuł 2
Do wytwarzania produktów, określonych w art. 1, są używane tylko świeże, czerwone, zdrowe, dojrzałe i czyste pomidory (owoce Lycopersicum esculentum P. Mill), odpowiednie do przetwarzania i, tam gdzie to ma zastosowanie, tylko odmiany przewidziane w art. 1 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 1599/84.
TYTUŁ I Wymagania dla obranych pomidorów
Artykuł 3
Dla celów niniejszego tytułu, "obrane pomidory" oznaczają:
- obrane mrożone pomidory, w całości lub nie w całości,
- obrane konserwowane pomidory w całości lub nie w całości,
jak określono w art. 1 ust. 2 lit. h), i), j), k) i l) rozporządzenia (EWG) nr 1599/84.
Artykuł 4
1. Do obranych pomidorów mogą być tylko dodawane następujące składniki:
- woda,
- sok pomidorowy,
- koncentrat pomidorowy,
- sól kuchenna (chlorek sodu),
- naturalne przyprawy korzenne, zioła aromatyczne i ich ekstrakty oraz naturalne aromaty.
W produkcji obranych pomidorów mogą być stosowane jako dodatki tylko kwas cytrynowy (E 330) i chlorek wapnia (509).
2. Ilość dodanej soli kuchennej nie może przekraczać 3 % masy netto, a kiedy jest dodawany chlorek wapnia, ogólna zawartość jonów wapnia nie może przekraczać 0,045 % w całych pomidorach i 0,08 % w pomidorach nie w całości. Przy określaniu ilości dodanej soli kuchennej za naturalną zawartość chlorków uważa się 2 % zawartości w suchej masie.
3. Dodawany sok pomidorowy i koncentrat pomidorowy odpowiadają minimalnym wymaganiom ustanowionym w tytule II.
Artykuł 5
1. Obrane pomidory są wolne od smaków i zapachów obcych dla produktu, a ich kolor jest charakterystyczny dla stosowanej odmiany i dla prawidłowo przetworzonych obranych pomidorów.
2. Obrane pomidory są praktycznie wolne od skórek, pomidory obrane w całości są również praktycznie pozbawione sztuk ze skazami.
3. Ilość pleśni pomidorów konserwowanych (pomidory i płyn) nie przekracza 50 % pozytywnych pól, a poziom pH nie przekracza 4,5.
Artykuł 6
1. Uważa się, że produkty spełniają wymagania art. 5 ust. 2, jeżeli nie są przekroczone następujące zakresy tolerancji dotyczące wad:
- uszkodzenia: 35 cm2 całkowitego obszaru;
- skórka:
- pomidory w całości: 300 cm2 całkowitego obszaru,
- pomidory nie w całości: 1250 cm2 całkowitego obszaru.
Zakres tolerancji ustalono dla 10 kg masy netto.
2. Dla celów ust. 1:
a) "uszkodzenia" oznaczają obszary, na których zmiany przeniknęły na powierzchnię i wskutek tego kontrastują silnie kolorem lub strukturą z normalną tkanką pomidora, i powinny być zwykle usunięte podczas przetwarzania;
b) "skórka" oznacza zarówno skórkę przylegającą, lub nie, do miąższu pomidora lub występującą luzem w pojemniku.
Artykuł 7
1. W odniesieniu do konserwowanych obranych pomidorów, pomidory i pokrywający je płyn zajmują w pojemniku nie mniej niż 90 % pojemności wodnej pojemnika.
2. Sucha masa netto konserwowanych całych obranych pomidorów jest średnio co najmniej równa 56 % pojemności wodnej pojemnika, wyrażonej w gramach.
3. Jeżeli obrane konserwowane pomidory są pakowane w pojemniki szklane, to przed obliczeniem udziałów procentowych, określonych w ust. 1 i 2, pojemność wodną obniża się o 20 ml.
TYTUŁ II Wymagania dla soku pomidorowego oraz koncentratu pomidorowego
Artykuł 8
Dla celów niniejszego tytułu, "sok pomidorowy" i "koncentrat pomidorowy" oznaczają produkty określone w art. 1 ust. 2 lit. n) i o) rozporządzenia (EWG) nr 1599/84.
Artykuł 9
1. Do soku pomidorowego i koncentratu pomidorowego mogą być dodawane tylko następujące składniki:
- sól kuchenna (chlorek sodu),
- naturalne przyprawy korzenne, aromatyczne zioła i ich ekstrakty oraz naturalne aromaty.
2. Jako dodatek w produkcji soku pomidorowego oraz koncentratu pomidorowego może być stosowany kwas cytrynowy (E330). Ponadto, w produkcji:
- soku pomidorowego o zawartości w masie suchej niższej niż 7 %, może być stosowany kwas askorbinowy (E 300). Jednakże, zawartość kwasu askorbinowego nie przekracza 0,03 % masy produktu gotowego,
- koncentratu pomidorowego w postaci proszku, może być stosowany ditlenek krzemu (551). Jednakże, zawartość ditlenku krzemu nie przekracza 1 % masy produktu gotowego.
3. Ilość dodanej soli kuchennej nie powinna przekraczać:
a) 15 % masy o zawartości masy suchej dla koncentratu pomidorowego o zawartości masy suchej przekraczającej 20 %; i
b) 3 % masy o zawartości masy netto dla pozostałych koncentratów pomidorowych i dla soku pomidorowego.
Przy określaniu ilości dodanej soli kuchennej uważa się, że naturalna zawartość chlorków jest równa 2 % zawartości masy suchej.
Artykuł 10
1. Sok pomidorowy i koncentrat pomidorowy mają:
a) charakterystyczny czerwony kolor; i
b) dobry aromat, charakterystyczny dla odpowiednio przetworzonego produktu.
Produkty powinny być wolne od obcego smaku, w szczególności smaku produktu przypalonego lub karmelizowanego.
2. Sok pomidorowy i koncentrat pomidorowy są:
a) wolne od widocznych obcych materiałów roślinnych, włącznie ze skórkami, nasionami i innymi grubymi częściami pomidorów;
b) praktycznie wolne od zanieczyszczeń mineralnych.
3. Uważa się, że wymagania podane w ust. 2 zostały spełnione, jeżeli:
a) obecność jakichkolwiek obcych materiałów roślinnych można stwierdzić tylko przy dokładnym badaniu gołym okiem;
b) zawartość zanieczyszczeń mineralnych nie przekracza 0,1 % zawartości masy suchej, pomniejszonej o ilość dodanej soli kuchennej i w odniesieniu do koncentratu pomidorowego w postaci proszku, wszelkie dodane ilości ditlenku krzemu.
4. Sok pomidorowy i koncentrat pomidorowy mają:
a) równomiernie podzieloną strukturę i konsystencję wskazującą na stosowanie prawidłowych metod przetwarzania;
b) zawartość cukru wyrażoną jako cukier inwertowany wynoszącą co najmniej 42 % zawartości masy suchej pomniejszonej o wszelkie ilości dodanej soli kuchennej;
c) ogólną kwasowość potencjalną, wyrażoną w skrystalizowanym monohydracie kwasu cytrynowego, nie przekraczającą 10 % zawartości masy suchej pomniejszonej o wszelkie dodane ilości ilość soli kuchennej;
d) lotną kwasowość wyrażoną w kwasie cytrynowym nie przekraczającą 0,4 % zawartości masy suchej masy pomniejszonej o wszelkie dodane ilości soli kuchennej;
e) poziom pH nie przekraczający 4,5.
5. Liczba pleśni w soku pomidorowym i koncentracie, po rozcieńczeniu w wodzie do osiągnięcia zawartości 8 % masy suchej, nie przekracza 70 % pól pozytywnych. Dla soku pomidorowego o zawartości masy suchej mniejszej niż 8 %, procent pól pozytywnych zmniejsza się proporcjonalnie do zawartości masy suchej.
TYTUŁ III Wymagania dla płatków pomidorowych
Artykuł 11
Dla celów niniejszego tytułu "płatki pomidorowe" oznaczają produkt określony w art. 1 ust. 2 lit. m) rozporządzenia (EWG) nr 1599/84.
Artykuł 12
1. Płatki pomidorowe mają:
a) charakterystyczny czerwony kolor; i
b) dobry aromat, charakterystyczny dla odpowiednio przetworzonego produktu; i
c) są wolne od smaków i zapachów obcych dla produktu.
2. Zawartość masy suchej w płatkach pomidorowych powinna wynosić co najmniej 93 %.
3. Łączna zawartość zanieczyszczeń mineralnych i roślinnych nie przekracza 1 % masy produktu. Do tego celu "zanieczyszczenia roślinne" oznaczają materiały roślinne widoczne gołym okiem, które nie są częścią pomidorów, i które zostały dołączone do świeżych pomidorów, ale powinny zostać usunięte podczas przetwarzania, w szczególności liście pomidorów, łodygi, przylistki kwiatowe.
4. Jako dodatki w produkcji płatków pomidorowych może być stosowany tylko ditlenek krzemu (551). Jednakże, zawartość ditlenku krzemu nie przekracza 1 % masy.
5. Liczba pleśni płatków pomidorowych po homogenizowaniu w wodzie do osiągnięcia 8 % masy suchej, nie przekracza 70 % pól pozytywnych.
TYTUŁ IV Wymagania dotyczące pojemników i weryfikacji
Artykuł 13
1. Pojemniki z konserwowanymi obranymi pomidorami, całymi lub nie, oraz sokiem pomidorowym mają oznaczenie z odniesieniem identyfikującym datę i rok produkcji oraz przetwórcę. W przypadku, gdy sok pomidorowy został przetworzony w kilku różnych datach i był składowany razem przed zapakowaniem, oznakowanie pozwala na zidentyfikowanie wszystkich dat produkcji.
2. Przepisy ust. 1 stosuje się również do pozostałych produktów opartych na pomidorach, jeżeli takie produkty są podczas przetwarzania pakowane do pojemników, w których są wywożone z lokalu przetwórcy. W przypadku, jeżeli takie produkty są składowane w zbiornikach lub podobnych pojemnikach w celu ich późniejszego zapakowania lub ponownego przetworzenia, data lub daty produkcji podawane są na pojemnikach. Jeżeli takie produkty są pakowane do ostatecznych pojemników, to pojemniki te posiadają odniesienie umożliwiające identyfikację daty lub dat produkcji oraz przetwórcy.
3. Oznaczenie, określone w niniejszym artykule, może mieć postać kodu i jest zatwierdzane przez właściwe władze Państwa Członkowskiego, w którym ma miejsce produkcja. Władze te mogą przyjąć dodatkowe przepisy w odniesieniu od samego oznakowania.
Artykuł 14
Przetwórca codziennie i w regularnych odstępach czasu w trakcie okresu przetwarzania sprawdza, czy produkty odpowiadają wymaganiom dotyczącym kwalifikowania się do objęcia pomocą. Wyniki weryfikacji są odnotowywane.
Artykuł 15
1. Metody analizy dla ustalania:
a) zawartości masy suchej;
b) naturalnych, rozpuszczalnych substancji stałych;
c) zawartości soli;
d) zawartości cukru;
e) ogólnej kwasowości;
f) kwasowości lotnej;
g) zawartości zanieczyszczeń mineralnych;
h) poziomu pH;
i) zawartości jonów wapnia; i
j) zawartości ditlenku krzemu
są określone w Załączniku.
2. Liczba pleśni jest ustalona zgodnie z metodą AOAC (Stowarzyszenia Urzędowych Chemików Analitycznych) - liczenia pleśni metodą Howarda.
3. Metody, określone w ust. 1 i 2 stosowane są do ostatecznego ustalania kwalifikowania się do pomocy produkcyjnej. Do analiz rutynowych mogą być stosowane inne metody.
Artykuł 16
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 lipca 1986 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 27 maja 1986 r.