Rozporządzenie Komisji (WE) nr 3063/93
z dnia 5 listopada 1993 r.
ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2019/93 w odniesieniu do systemu pomocy do produkcji miodu określonej jakości
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2019/93 z dnia 19 lipca 1993 r. wprowadzające szczególne środki dla mniejszych wysp Morza Egejskiego dotyczące niektórych produktów rolnych [1], w szczególności jego art. 12 ust. 4,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 3813/92 z dnia 28 grudnia 1992 r. w sprawie jednostki rozliczeniowej i kursów przeliczeniowych stosowanych do celów wspólnej polityki rolnej [2], w szczególności jego art. 6,
a także mając na uwadze, co następuje:
artykuł 12 rozporządzenia (EWG) nr 2019/93 przewiduje przyznawanie pomocy mniejszym wyspom Morza Egejskiego do produkcji jakościowego miodu zawierającego wysoki odsetek miodu tymiankowego; należy ustanowić szczegółowe zasady zarządzania tym systemem i monitorowania warunków ustanowionych przez Wspólnotę;
w celu zachęcenia producentów miodu zgrupowanych w organizacjach określonych w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 1360/78 z dnia 19 czerwca 1978 r. w sprawie grup producentów i ich zrzeszeń [3], ostatnio zmienionym rozporządzeniem (EWG) nr 746/93 [4], dla usprawnienia ich systemów wprowadzania do obrotu, by spełniały wymagania rynku oraz w celu promowania produktów jakościowych, przyznawanie pomocy jest uwarunkowane wprowadzeniem rocznego programu inicjatyw na podstawie jego zatwierdzenia przez władze krajowe wyznaczone przez Grecję; w celu zrealizowania tych celów program powinien, z jednej strony, dążyć do osiągnięcia doskonalenia genetycznego, modernizacji uli, wprowadzenia mechanizacji i kształcenia zawodowego dla pszczelarzy z zakresu nowych technik produkcji, a z drugiej strony do ukończenia badań rynkowych oraz badań w zakresie nowych metod pakowania i promocji na targach handlowych;
zasady takie powinny również obejmować wyznaczanie okresów, w których można składać wnioski o pomoc, minimalny zakres informacji, jakie mają zawierać takie wnioski, okresy oceny i wypłaty pomocy przez właściwe władze oraz powiadamiania Komisji o wypłacanej pomocy; przepisy te powinny zawierać postanowienia o niezbędnych kontrolach w celu zapewnienia właściwego stosowania tego systemu pomocy i określać działania, jakie mają być podejmowane w przypadku nieprzestrzegania tych zasad;
w celu realizacji niniejszego systemu pomocy powinny zostać ustalone odstępstwa dotyczące dat w odniesieniu do wniosków i wypłat pomocy dla produkcji w 1993 r.;
środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Jaj,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Pomoc do produkcji jakościowego miodu charakterystycznego dla mniejszych wysp Morza Egejskiego, zawierającego duży odsetek miodu tymiankowego, przyznaje się grupom producentów miodu, uznawanym na mocy rozporządzenia (EWG) nr 1360/78, którzy podejmują roczne programy inicjatyw w celu poprawy warunków, w jakich miód jakościowy jest wprowadzany do obrotu i promowany.
Jednakże do końca 1994 r. pomoc jest wypłacana również wszystkim pszczelarzom, którzy wykorzystują do produkcji co najmniej 10 stałych uli zarejestrowanych u właściwych władz.
Artykuł 2
1. Program inicjatyw ma na celu:
- usprawnienie obrotu poprzez wprowadzenie technologii, wykorzystanie maszyn do ekstrakcji, oczyszczania i filtrowania oraz poprzez kształcenie zawodowe,
- utrzymanie wydajności przez zastąpienie starszych królowych, w okresach dwuletnich, mieszańcami przystosowanymi do danej strefy,
- promocję sprzedaży jakościowego miodu poprzez badania rynku, rozwój nowych metod pakowania oraz organizację i udział w targach handlowych i innych imprezach handlowych.
2. Programy są przedkładane przez grupy producentów miodu właściwym władzom w celu ich zatwierdzenia. Właściwe władze decydują w terminie dwóch miesięcy od przedłożenia programów o ich zatwierdzeniu bądź odrzuceniu, po zażądaniu wszelkich zmian, które uznają za niezbędne.
Artykuł 3
1. Wniosek o pomoc jest wnoszony przez zainteresowaną stronę do właściwych władz, w okresie ustalonym przez te ostatnie i najpóźniej do 30 września każdego roku, w odniesieniu do produkcji z przedmiotowego roku. Jeśli ten nieprzekraczalny termin nie zostaje dotrzymany, pomoc, która ma być wypłacona, zostaje zmniejszona o 10 %, poza przypadkami siły wyższej. Pomoc nie jest wypłacona w przypadku przedłożenia wniosku w terminie późniejszym niż 20 dni po dacie ustalonej przez właściwe władze.
Jednakże w odniesieniu do 1993 r., wnioski o pomoc mogą być wnoszone najpóźniej do dnia 15 grudnia tego roku.
2. Wniosek o pomoc zawiera następujące minimum informacji:
- nazwę i adres grupy producentów miodu lub imię, nazwisko i adres pszczelarza,
- liczbę stałych uli wykorzystywanych do produkcji zarejestrowanych u właściwych władz,
- ilość miodu zawierającą duży odsetek miodu tymiankowego wyprodukowaną w okresie, w odniesieniu do którego składany jest wniosek o pomoc.
3. Jeśli całkowita liczba uli, dla których składany jest wniosek, przekracza maksymalną ilość uli, określoną w art. 12 ust. 3 rozporządzenia (EWG) nr 2019/93, właściwe władze ustalają standardowy współczynnik redukcji stosowany w odniesieniu do każdego wniosku.
Artykuł 4
Do dnia 31 grudnia Grecja wypłaca pomoc za okres, dla którego ta pomoc została przyznana, proporcjonalnie do procentowego stopnia efektywnej realizacji programu inicjatyw. Jednakże jeżeli jest on niższy niż 50 %, wypłata nie zostanie dokonana.
Jednakże pomoc za 1993 r. może zostać wypłacona najpóźniej do dnia 28 lutego 1994 r.
Artykuł 5
Grecja powiadamia Komisję najpóźniej do 31 stycznia każdego roku o:
- liczbie grup producentów i liczbie indywidualnych pszczelarzy, którzy złożyli wnioski o pomoc,
- liczbie uli, w odniesieniu do których grupy producentów i indywidualni pszczelarze złożyli wnioski o pomoc i w odniesieniu do których pomoc została przyznana,
- zastosowanym współczynniku redukcji, jeżeli istnieje,
- zatwierdzonym programie inicjatyw,
- liczbie wykrytych nieprawidłowości i danych uli.
Jednakże dane za 1993 r. można przekazywać najpóźniej do dnia 15 marca 1994 r.
Artykuł 6
1. Grecja na podstawie kontroli przeprowadzanych na miejscu weryfikuje prawdziwość informacji podawanych we wnioskach o pomoc i ich zgodność z warunkami przyznawania pomocy.
2. Kontrole na miejscu dotyczą co najmniej 10 % złożonych wniosków o przyznanie pomocy. Jednakże dla 1993 r. odsetek ten wynosi 5 %. Jeśli zostaje wykryta znacząca liczba nieprawidłowości, właściwe władze przeprowadzają dodatkowe kontrole w danym roku i zwiększają odsetek wniosków przewidzianych do kontroli w roku następnym.
Właściwe władze dokonują wyboru wniosków, które mają podlegać kontroli na miejscu, na podstawie analizy ryzyka, zapewniając jednocześnie wybieranie próbki reprezentatywnej.
Kontrole na miejscu dotyczą:
- liczby uli zgłoszonych we wniosku,
- realizacji programu inicjatyw.
Artykuł 7
1. Jeśli pomoc zostanie wypłacona na skutek błędu, właściwe władze odzyskują wypłacone kwoty wraz z odsetkami, obliczonymi od daty wypłacenia pomocy do chwili jej ostatecznego odzyskania.
Stosowana stopa procentowa jest równa stopie stosowanej w przypadkach podobnych operacji windykacji należności przeprowadzanych na mocy prawa krajowego.
2. Jeśli pomoc musi podlegać windykacji w wyniku nieprawidłowości przypisywanych zainteresowanej stronie, z powodu celowego działania bądź poważnego zaniedbania, właściwe władze odzyskują wypłaconą kwotę powiększoną o 20 %, bez uszczerbku dla wzrostu oprocentowania określonego w ust. 1. Zainteresowana strona nie ma prawa korzystać z systemu przez następny rok.
3. Odzyskana kwota pomocy i odsetki wpłacane są do agencji płatniczych lub odnośnych władz i są potrącane przez nie z wydatków finansowanych przez Europejski Fundusz Orientacji i Gwarancji Rolnej proporcjonalnie do finansowego wkładu Wspólnoty.
Artykuł 8
Kurs stosowany co rok do przeliczania kwot pomocy na walutę krajową jest równy rolniczemu kursowi przeliczeniowemu obowiązującemu w pierwszym dniu okresu składania wniosków o pomoc.
Artykuł 9
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 5 listopada 1993 r.