Rozporządzenie Komisji (WE) nr 118/2003
z dnia 23 stycznia 2003 r.
ustanawiające refundacje wywozowe dla wołowiny i cielęciny oraz zmieniające rozporządzenia (EWG) nr 3846/87 ustanawiające nomenklaturę produktów rolnych do celów refundacji wywozowych i (WE) nr 1445/95 w sprawie zasad stosowania pozwoleń na przywóz i na wywóz w sektorze wołowiny i cielęciny
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1254/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wołowiny i cielęciny [1], ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2345/2001 [2], w szczególności jego art. 33 ust. 12,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 33 rozporządzenia (WE) nr 1254/1999 ustanawia, że różnica między cenami na rynku światowym w przypadku produktów wyszczególnionych w art. 1 niniejszego rozporządzenia a cenami na te produkty wewnątrz Wspólnoty może być pokrywana przez przyznawanie refundacji wywozowych.
(2) Rozporządzenie (EWG) nr 32/82 [3], ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 744/2000 [4], rozporządzenie (EWG) nr 1964/82 [5], ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2772/2000 [6], i rozporządzenie (EWG) nr 2388/84 [7], ostatnio zmienione rozporządzeniem (EWG) nr 3661/92 [8], ustanawiają warunki przyznawania specjalnych refundacji wywozowych w przypadku niektórych kawałków wołowiny i cielęciny oraz niektórych produktów konserwowanych z wołowiny i cielęciny.
(3) Ze stosowania niniejszych zasad i kryteriów w odniesieniu do przewidywanej sytuacji na rynku wołowiny i cielęciny wynika, że refundacja powinna być ustalana w podany poniżej sposób.
(4) W odniesieniu do żywych zwierząt w celu uproszczenia refundacji wywozowych nie należy ich przyznawać dla tych kategorii, które wykazują niedostateczne obroty handlowe z państwami trzecimi. Ponadto w świetle powszechnej troski o dobro zwierząt należy ograniczyć refundacje wywozowe w przypadku żywych zwierząt przeznaczonych na ubój w możliwie największym zakresie. W związku z tym refundacje wywozowe w przypadku takich zwierząt powinny być przyznawane tylko państwom trzecim, które z przyczyn kulturowych i/lub religijnych tradycyjnie importują znaczne liczby zwierząt przeznaczonych do uboju w kraju. W przypadku żywych zwierząt reprodukcyjnych przyznawanie refundacji wywozowych należy ograniczyć do jałówek i krów w wieku do 30 miesięcy w celu zapobieżenia nadużyciom.
(5) Refundacje wywozowe należy przyznawać dla niektórych miejsc przeznaczenia do świeżego lub schłodzonego mięsa wyszczególnionego w Załączniku dla kodu CN 0201, do niektórego mięsa mrożonego wyszczególnionego w Załączniku dla kodu CN 0202, do niektórego mięsa lub podrobów wyszczególnionych w Załączniku dla kodu CN 0206 oraz do niektórego mięsa lub podrobów przetworzonych lub konserwowanych dla kodu CN 16025010.
(6) Wobec dużych różnic w produktach objętych pozycjami dla kodów 020120909700 i 020220909100 stosowanych dla celów przyznawania refundacji wywozowych refundacje należy ograniczyć do kawałków, których masa kości nie przekracza jednej trzeciej jego masy.
(7) W przypadku mięsa z bydła, z kośćmi i bez kości, solonego i suszonego występują tradycyjne strumienie handlu do Szwajcarii. Aby umożliwić kontynuację tego handlu, należy stawkę refundacji ustalić na poziomie pokrywającym różnice między cenami na szwajcarskim rynku i cenami wywozowymi w Państwach Członkowskich.
(8) W przypadku niektórych innych kawałków mięsa lub podrobów przetworzonych wykazanych w Załączniku dla kodów CN od 16025031 do 16025080 można utrzymać obecność Wspólnoty w handlu międzynarodowym przez przyznanie refundacji wywozowej na obecnym poziomie.
(9) W przypadku innych produktów z wołowiny i cielęciny nie ma potrzeby, aby ustalać refundację, z uwagi na ich nieznaczny udział w handlu światowym Wspólnoty.
(10) Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 3846/87 [9], ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2319/2002 [10], ustanawia nomenklaturę produktów rolnych do celów refundacji wywozowych. W rezultacie wprowadzenia refundacji wywozowych do bydła hodowlanego czystej krwi płci żeńskiej w wieku do 30 miesięcy należy zmodyfikować nomenklaturę produktów, o której mowa powyżej.
(11) W celu uproszczenia podmiotom gospodarczym wywozowych formalności celnych refundacje wywozowe w odniesieniu do kawałków mrożonych należy dostosować do refundacji określonych dla kawałków świeżych lub schłodzonych innych niż z dorosłego bydła płci męskiej.
(12) Kontrole produktów objętych pozycją dla kodu CN 160250 należy zwiększyć przez uzależnienie przyznania refundacji wywozowych na te produkty od tego, czy były wytworzone w ramach uzgodnień przewidzianych w art. 4 rozporządzenia Rady (EWG) nr 565/80 z dnia 4 marca 1980 r. dotyczącego zaliczek na poczet refundacji wywozowych w odniesieniu do produktów rolnych [11], zmienionego przez rozporządzenie (EWG) nr 2026/83 [12].
(13) Refundacje wywozowe należy przyznawać tylko w odniesieniu do produktów, które są dopuszczone do swobodnego przepływu wewnątrz Wspólnoty. Dlatego aby móc ubiegać się o refundację wywozową, produkty powinny posiadać znak zdrowia ustanowiony odpowiednio w dyrektywie Rady 64/433/EWG [13], ostatnio zmienionej dyrektywą 95/23/WE [14], dyrektywie Rady 94/65/WE [15], dyrektywie Rady 77/99/EWG [16], ostatnio zmienionej dyrektywą 97/76/WE [17].
(14) Zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 1964/82 specjalna refundacja wywozowa może ulec obniżeniu, jeśli wywożona ilość mięsa bez kości wynosi mniej niż 95 %, ale nie mniej niż 85 % całkowitej masy kawałków, wytworzonej przez filetowanie.
(15) Celem negocjacji w sprawie przyjęcia kolejnych koncesji prowadzonych w ramach Układów Europejskich między Wspólnota Europejską a stowarzyszonymi państwami Europy Środkowo-Wschodniej jest liberalizacja, w szczególności handlu produktami objętymi wspólną organizacją rynku wołowiny i cielęciny. Na tej podstawie należy usunąć Rumunię z wykazu miejsc przeznaczenia, które dają możliwość przyznawania refundacji wywozowej. Jednakże zniesienie refundacji wywozowych nie może doprowadzić do stworzenia zróżnicowania refundacji wywozowej w odniesieniu do innych państw.
(16) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wołowiny i Cielęciny,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE
Artykuł 1
1. Wykaz produktów, do których przyznawane są refundacje wywozowe zgodnie z art. 33 rozporządzenia (WE) nr 1254/1999, oraz kwota tych refundacji i miejsce przeznaczenia określone są w załączniku I do niniejszego rozporządzenia.
2. Produkty muszą spełniać odpowiednie wymagania w zakresie cechowania znakami zdrowia określone w:
- rozdziale XI załącznika I do dyrektywy 64/433/EWG,
- rozdziale VI załącznika I do dyrektywy 94/65/EWG,
- rozdziale VI załącznika B do dyrektywy 77/99/EWG.
Artykuł 2
W przypadku, o którym mowa w art. 6 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia (EWG) nr 1964/82, stawka refundacji wywozowej do produktów oznaczonych kodem 020130009100 ulega zmniejszeniu o 14,00 EUR/100 kg.
Artykuł 3
Faktu nieustalenia stawki refundacji wywozowej dla Estonii, Litwy, Łotwy, Węgier i Rumunii nie należy uważać za zróżnicowanie refundacji.
Artykuł 4
1. Sekcję 5 Załącznika do rozporządzenia (EWG) nr 3846/87 zastępuje się tekstem załącznika II do niniejszego rozporządzenia.
2. Załącznik III do rozporządzenia (WE) nr 1445/95 zastępuje się tekstem załącznika III do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 5
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się w odniesieniu do pozwoleń wnioskowanych od dnia 3 lutego 2003 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 23 stycznia 2003 r.