Rozporządzenie Rady (WE) nr 602/2004
z dnia 22 marca 2004 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 850/98 w odniesieniu do ochrony głębinowych raf koralowych przed skutkami połowów ryb włokiem w rejonie północno-zachodniej Szkocji
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego artykuł 37,
uwzględniając wniosek Komisji,
uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [1],
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) art. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 2371/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach Wspólnej Polityki Rybołówstwa [2] przewiduje, że wspólna polityka rybołówstwa stosuje podejście ostrożnościowe podejmując środki w celu zminimalizowania wpływu działalności połowowej na morski ekosystem.
(2) Rozporządzenie Rady (WE) nr 850/98 z dnia 30 marca 1998 r. w sprawie zachowania zasobów połowowych poprzez środki techniczne dla ochrony niedojrzałych organizmów morskich [3] ustanawia ograniczenia w użyciu przydennych narzędzi połowowych.
(3) Zgodnie z ostatnimi sprawozdaniami naukowymi, w szczególności sprawozdaniami Międzynarodowej Rady Badań Morza, skupiska głębinowych koralowców (Lophelia pertusa) zostały odkryte i szczegółowo opracowane kartograficznie w rejonie północno-zachodniej Szkocji podlegającym jurysdykcji Zjednoczonego Królestwa. Skupiska te, znane jako "Darwin Mounds" ("Kopce Darwina"), są dobrze chronione, ale wykazują przejawy zniszczenia wynikające z przydennych połowów ryb włokiem.
(4) Sprawozdania naukowe wykazują, że te rodzaje skupisk tworzą siedliska ważnych i różnorodnych zbiorowości biologicznych. W licznych gremiach uważa się, że siedliska te wymagają priorytetowej ochrony. W szczególności, Konwencja o ochronie środowiska morskiego w rejonie północno-wschodniego Atlantyku (Konwencja OSPAR) właczyła ostatnio głębinowe rafy koralowe do wykazu zagrożonych siedlisk.
(5) Dyrektywa Rady 92/43/EWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory zalicza koralowce do siedlisk przyrodniczych o interesie wspólnotowym, których ochrona wymaga określenia specjalnych obszarów ochrony [4]. Zjednoczone Królestwo oficjalnie wyraziło swój zamiar określenia Darwin Mounds (Kopce Darwina) specjalnym obszarem ochrony w celu ochrony tego rodzaju siedliska, wypełniając swoje zobowiązania przewidziane wspomnianą dyrektywą.
(6) Zgodnie z dowodami naukowymi, naprawienie szkód wyrządzonych koralowcom przez przydenne połowy ryb włokiem jest niemożliwe lub bardzo trudne i długotrwałe. Z tego powodu właściwe jest zakazanie używania przydennych włoków i innych podobnych narzędzi w rejonie otaczającym Darwin Mounds (Kopce Darwina).
(7) Dlatego rozporządzenie (WE) nr 850/98 powinno zostać odpowiednio zmienione,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W art. 30 rozporządzenia (WE) nr 850/98, dodaje się niniejszy ustęp 4:
"4. Statkom nie wolno używać przydennych włoków lub podobnych sieci ciągnionych po dnie morza w obszarze określonym liniami łączącymi następujące współrzędne:
Szerokość geograficzna 59°54 N | Długość geograficzna 6°55 W |
Szerokość geograficzna 59°47 N | Długość geograficzna 6°47 W |
Szerokość geograficzna 59°37 N | Długość geograficzna 6°47 W |
Szerokość geograficzna 59°37 N | Długość geograficzna 7°39 W |
Szerokość geograficzna 59°45 N | Długość geograficzna 7°39 W |
Szerokość geograficzna 59°54 N | Długość geograficzna 7°25 W." |
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dnia 23 sierpnia 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 22 marca 2004 r.