Dyrektywa Rady
z dnia 21 grudnia 1989 r.
zmieniająca dyrektywę 87/402/EWG w sprawie konstrukcji zabezpieczających przy przewróceniu montowanych przed siedzeniem kierowcy w kołowych ciągnikach rolniczych i leśnych o wąskim rozstawie kół
(89/681/EWG)
RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 100a,
uwzględniając wniosek Komisji [1],
we współpracy z Parlamentem Europejskim [2],
uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego [3],
a także mając na uwadze, co następuje:
konieczne jest podjęcie środków w celu stopniowego ustanowienia rynku wewnętrznego w okresie do dnia 31 grudnia 1992 r.; rynek wewnętrzny obejmuje obszar bez granic wewnętrznych, w ramach którego zapewniony jest swobodny przepływ towarów, osób, usług i kapitału;
artykuł 12 dyrektywy 87/402/EWG [4] stanowi, że wspomniana dyrektywa zostanie uzupełniona o przepisy wprowadzające do procedury testów dynamicznych dodatkowe testy na uderzenie;
ponieważ istnieją już przepisy w sprawie dodatkowego testu w przypadku procedury testu statycznego, konieczne jest również aby procedura testu dynamicznego przewidywała przeprowadzenie dodatkowego testu, który w dokładniejszy sposób odzwierciedla sytuację przewrócenia się ciągnika, tak aby wspomniane powyżej procedury zostały uznane za równorzędne i aby wyeliminowana została obecna nierówność między nimi;
ze względu na rzetelność parametrów i obliczeń, wyniki praktycznych eksperymentów przeprowadzonych na konstrukcjach zamontowanych z tyłu pojazdu można odnieść do tego samego typu konstrukcji, ale zamontowanych z przodu,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:
Artykuł 1
W dyrektywie 87/402/EWG wprowadza się następujące zmiany:
1. Załącznik IV-A ppkt 1.6 otrzymuje brzmienie:
"1.6. Testy dodatkowe
1.6.1. Jeśli w czasie testu na uderzenie pojawią się pęknięcia lub wgniecenia, których nie można uznać za nieistotne, drugi podobny test, ale przy wysokości spadania wynoszącej:
H′ =
H
10
× 12 + 4a1 + 2a
należy przeprowadzić bezpośrednio po tym teście na uderzenie, który spowodował wspomniane wgniecenia lub pęknięcia, gdzie "a"; będące stosunkiem odkształcenia trwałego do odkształcenia rozciągliwego (a = Dp/De) wynika z pomiaru wykonanego w punkcie uderzenia.
Dodatkowe odkształcenie trwałe spowodowane drugim uderzeniem nie może przekraczać 30 % odkształcenia trwałego powstałego na skutek pierwszego uderzenia.
Aby można było przeprowadzić dodatkowy test, konieczne jest zmierzenie odkształcenia rozciągliwego powstałego w czasie wszystkich testów na uderzenie.
1.6.2. Jeśli w czasie testu na zgniatanie wystąpią poważne pęknięcia lub wgniecenia, przeprowadzić należy drugi podobny test na zgniatanie, ale o sile równej 1,2 Fv.; należy przeprowadzić drugi podobny test, bezpośrednio po teście na zgniatanie, w wyniku którego powstały pęknięcia i wgniecenia.";
2. W załączniku VI dodaje się ppkt 7.3. w brzmieniu:
"7.3. Wskazanie i wyniki każdego dodatkowego testu dynamicznego."
Artykuł 2
Państwa Członkowskie wprowadzą w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy nie później niż w okresie dwunastu miesięcy od dnia 3 stycznia 1990 r. i niezwłocznie powiadomią o tym Komisję.
Artykuł 3
Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 21 grudnia 1989 r.