Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 1643/89
z dnia 12 czerwca 1989 r.
określające standardowe kwoty wykorzystywane dla finansowania czynności fizycznych powstających przy publicznym składowaniu produktów rolnych
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 1883/78 z dnia 2 sierpnia 1978 r. ustanawiające ogólne reguły finansowania interwencji przez Europejski Fundusz Orientacji i Gwarancji Rolnej, Sekcja Gwarancji [1], ostatnio zmienione rozporządzeniem (EWG) nr 787/87 [2], w szczególności jego art. 6 i 9,
a także mając na uwadze, co następuje:
artykuł 6 rozporządzenia (EWG) nr 1883/78 stanowi, że czynności fizyczne powstające przy składowaniu oraz o ile jest to stosowne, przy przetwarzaniu produktów objętych interwencją, są finansowane za pomocą standardowych kwot jednolitych dla całej Wspólnoty;
ostatnio zostały przeanalizowane prace stanowiące podstawę do wykonywania czynności fizycznych i konieczne jest określenie tych czynności tak, aby mogły być w pełni uwzględnione przy obliczaniu kwot standardowych;
różnice między rzeczywistymi kosztami odnotowanymi z tytułu czynności fizycznych w różnych Państwach Członkowskich są tak duże, że musi zostać ustanowiona nowa zasada ważenia takich kosztów wykluczająca koszty najwyższe i stanowiąca bodziec do lepszego i efektywnego zarządzania;
metoda obliczania kwot standardowych musi w konsekwencji uwzględniać wspomniane wyżej nowe ważenie;
Komitet EFOGR nie wydał opinii w terminie ustalonym przez jego przewodniczącego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Ustala się standardowe kwoty określone w art. 6 rozporządzenia (EWG) nr 1883/78, na podstawie średniej ważonej rzeczywistych kosztów, zarejestrowanych w okresie referencyjnym przynajmniej w czterech Państwach Członkowskich, z tytułu odpowiednich czynności fizycznych podanych w załącznikach do niniejszego rozporządzenia.
Okresem referencyjnym jest rok kończący się przed datą ustalenia kwoty standardowej.
Artykuł 2
Średnią ważoną rzeczywistych kosztów ustala się wybierając cztery Państwa Członkowskie, w których koszty rzeczywiste za daną czynność fizyczną są najniższe, o ile koszty te odnoszą się przynajmniej do 33 % całkowitych składowanych ilości danego produktu. W innym przypadku, rzeczywiste koszty w innych Państwach Członkowskich włącza się do ważenia wartości procentowej do czasu osiągnięcia przez nią poziomu 33 % składowanych ilości.
Rzeczywiste koszty ważone są na podstawie ilości składowanych przez wybrane Państwo Członkowskie.
Jeżeli dany produkt może być przedmiotem składowania w magazynach publicznych tylko w jednym lub dwóch Państwach Członkowskich, właściwe kwoty standardowe dla tego produktu ustala się na podstawie zarejestrowanych rzeczywistych kosztów. Jednakże, podczas ustalania kwot standardowych mogą być brane pod uwagę stawki składowania komercyjnego stosowane w odniesieniu do danych produktów i w danych Państwach Członkowskich.
Artykuł 3
Każda agencja interwencyjna przesyła Komisji stosowane standardowe umowy składowania w magazynach państwowych oraz szczegółowe zasady przejmowania, składowania, odbioru i kontroli.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 12 czerwca 1989 r.