Rozporządzenie Rady (WE) NR 77/98
z dnia 9 stycznia 1998 r.
w sprawie niektórych procedur stosowania Umowy o współpracy między Wspólnotą Europejską a Byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 113,
uwzględniając wniosek Komisji,
a także mając na uwadze, co następuje:
Rada zawarła Umowę o współpracy między Wspólnotą Europejską a Byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii [1], zwaną dalej "Umową";
niezbędne jest ustanowienie procedur stosowania niektórych przepisów Umowy;
Umowa stanowi, że niektóre produkty pochodzące z Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii mogą być przywożone do Wspólnoty, w granicach kontyngentów taryfowych lub plafonów taryfowych lub w ramach ilości referencyjnych, po obniżonej lub zerowej stawce celnej; Umowa określa produkty, które kwalifikują się do wymienionych środków taryfowych, ich ilości oraz coroczny wzrost tych ilości, stawki celne na te produkty oraz okresy ich stosowania a także inne kryteria kwalifikujące; zmiany w ramach Nomenklatury Scalonej i kodów Taric oraz dostosowania wynikające z zawarcia umów, protokołów lub z wymiany listów między Wspólnotą a Byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii nie powodują zmian treści; w celu uproszczenia, należy upoważnić Komisję, wspomaganą przez Komitet Kodeksu Celnego, do przyjęcia rozporządzeń wykonawczych otwierających i przewidujących zarządzanie kontyngentami taryfowymi i plafonami taryfowymi, do ustanowienia wspólnotowego systemu nadzoru statystycznego przywozu w ramach ilości referencyjnych, a także do dokonania niezbędnych zmian i dostosowań technicznych załączników do rozporządzeń wykonawczych;
Umowa przewiduje, że Wspólnota ma możliwość zastąpienia ilości referencyjnych równoważnymi plafonami taryfowymi, w przypadku gdy ilości referencyjne zostaną przekroczone; w takich okolicznościach należy upoważnić Komisję do przyjęcia niezbędnych środków;
z chwilą osiągnięcia plafonu taryfowego, Komisja może ponownie wprowadzić, do końca danego roku kalendarzowego, należności celne mające zastosowanie do państw trzecich w odniesieniu do danego produktu; w celu ochrony interesów producentów wspólnotowych środki te mogą być przyjęte w bardzo krótkim okresie; Umowa przewiduje, ze Wspólnota może zawiesić plafon taryfowy, jeśli w ciągu dwóch kolejnych lat przywóz produktu, wymienionego w załączniku C do Umowy, był niższy niż 80 % wielkości plafonu, Umowa przewiduje również, że Wspólnota ma możliwość wydłużenia, na okres roku, plafonu taryfowego lub plafonów taryfowych ustanowionych na rok poprzedzający, jeżeli za właściwe uzna odroczenie corocznego wzrostu wielkości plafonu o 5 %; dlatego należy upoważnić Komisję do szybkiego przyjęcia tych środków,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Przepisy dotyczące stosowania art. 15 ust. 2 Umowy, dotyczące bydła, owiec, kóz oraz wołowiny, mięsa baraniego, mięsa koziego i wiśni zostają przyjęte zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 27 rozporządzenia Rady (EWG) nr 805/68 z dnia 27 czerwca 1968 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wołowiny i cielęciny [2] lub w odpowiednich przepisach innych rozporządzeń ustanawiających wspólną organizację rynków rolnych.
Artykuł 2
1. Bez uszczerbku dla przepisów art. 1, przepisy dotyczące stosowania kontyngentów taryfowych, plafonów taryfowych i ilości referencyjnych przewidzianych w załącznikach C i D do Umowy oraz w załączniku I do Protokołu do Umowy w sprawie dodatkowych porozumień handlowych dotyczących niektórych wyrobów żelaznych i stalowych, włącznie z przepisami dotyczącymi zastąpienia ilości referencyjnych plafonami taryfowymi przewidzianymi w art. 15 ust. 5 Umowy, a także przepisy dotyczące zmian i dostosowań technicznych, niezbędnych ze względu na zmiany w ramach Nomenklatury Scalonej i kodów Taric lub na zawarcie umów, protokołów lub ze względu na wymiany listów między Wspólnotą a Byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii, zostają przyjęte przez Komisję, wspomaganą przez Komitet Kodeksu Celnego, zgodnie z procedurą określoną w ust. 2 niniejszego artykułu.
2. Przedstawiciel Komisji przedkłada komitetowi projekt środków, które mają być podjęte. Komitet wydaje opinię na temat projektu w terminie, który przewodniczący ustala w zależności od pilności sprawy. Opinię wydaje się większością ustanowioną w art. 148 ust. 2 Traktatu, w przypadku decyzji, które Rada jest zobowiązana podjąć na wniosek Komisji. Głosy przedstawicieli Państw Członkowskich w ramach komitetu są ważone w sposób określony w wymienionym artykule. Przewodniczący nie bierze udziału w głosowaniu.
Komisja przyjmuje środki, które są niezwłocznie stosowane. Jednakże w przypadku gdy nie są one zgodne z opinią komitetu, o środkach tych Komisję natychmiast informuje Radę. W takim przypadku:
a) Komisja może odroczyć stosowanie środków, o których zadecydowała, na okres nie przekraczający jednego miesiąca, licząc od daty poinformowania Rady;
b) Rada, stanowiąc większością kwalifikowaną, może podjąć inną decyzję w terminie określonym w lit a).
3. Komitet może badać każdą kwestię dotyczącą stosowania kontyngentów taryfowych, plafonów taryfowych i ilości referencyjnych, która jest wniesiona przez przewodniczącego komitetu, z jego własnej inicjatywy albo na wniosek Państwa Członkowskiego.
Artykuł 3
1. Z chwilą osiągnięcia plafonów taryfowych, Komisja może przyjąć rozporządzenie ponownie wprowadzające, do końca roku kalendarzowego, należności celne mające zastosowanie do państw trzecich w odniesieniu do przywozu danych produktów.
2. Jeśli, w ciągu dwóch kolejnych lat, przywóz produktu wymienionego w załączniku C do Umowy był niższy niż 80 % ustanowionej wielkości, Komisja może przyjąć rozporządzenie zawieszające dany plafon taryfowy.
3. Komisja może przyjąć rozporządzenie wydłużające na okres jednego roku plafon taryfowy lub plafony taryfowe ustanowione na rok poprzedzający, jeżeli za właściwe uzna odroczenie corocznego wzrostu wielkości plafonu taryfowego o 5 %.
Artykuł 4
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od daty wejścia w życie Umowy. Data ta zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 9 stycznia 1998 r.