Rozporządzenie Rady (WE) nr 2287/2003
z dnia 19 grudnia 2003 r.
ustalające wielkości dopuszczalne połowów na 2004 r. i inne związane z nimi warunki dla niektórych zasobów rybnych i grup zasobów rybnych, stosowane na wodach terytorialnych Wspólnoty oraz w odniesieniu do statków wspólnotowych na wodach, gdzie wymagane są ograniczenia połowowe
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając Akt Przystąpienia z 2003 r. [1], w szczególności jego art. 24, załączniki VI, VIII, IX i XII,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2371/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach wspólnej polityki rybołówstwa [2], w szczególności jego art. 20,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 66/98 z dnia 18 grudnia 1997 r. ustanawiające pewne środki ochrony i kontroli stosowane do działalności połowowej na Antarktyce [3], w szczególności jego art. 21,
uwzględniając wniosek Komisji,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 4 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002 zobowiązuje Radę do przyjęcia środków niezbędnych do zapewnienia dostępu do wód oraz zasobów oraz zrównoważonej działalności połowowej, biorąc pod uwagę dostępne opinie naukowe oraz, w szczególności, sprawozdanie przygotowane przez Komitet Naukowo-Techniczny i Gospodarczy Rybołówstwa.
(2) Na podstawie art. 20 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002 obowiązkiem Rady jest ustanowienie ogólnego dopuszczalnego połowu (TAC) przez rybołówstwo lub grupę rybołówstwa. Możliwości połowowe powinny zostać rozdzielone Państwom Członkowskim oraz państwom trzecim zgodnie z kryteriami ustanowionymi w art. 20 tego rozporządzenia.
(3) W celu zapewnienia skutecznego zarządzania TAC oraz kwotami powinny zostać ustalone specjalne warunki, na których podstawie dokonuje się czynności połowowych.
Niezbędne jest ustanowienie zasad i niektórych procedur gospodarki rybnej na poziomie wspólnotowym, aby Państwa Członkowskie mogły zapewnić zarządzanie statkami pływającymi pod ich banderą.
(5) Zgodnie z przepisami art. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 847/96 z dnia 6 maja 1996 r. wprowadzającego dodatkowe warunki dla corocznego zarządzania ogólnym dopuszczalnym połowem (TAC) i kwotami [4] niezbędne jest zidentyfikowanie zasobów, które podlegają różnym środkom w nim ustanowionym.
(6) Zgodnie z procedurą przewidzianą w porozumieniach lub protokołach w sprawie stosunków w dziedzinie rybołówstwa Wspólnota utrzymuje konsultacje w sprawie praw połowowych z Norwegią [5], Wyspami Owczymi [6], Grenlandią [7], Islandią [8], Łotwą [9], Litwą [10] oraz Estonią [11].
(7) Na podstawie art. 124 Aktu Przystąpienia z 1994 r. umowy dotyczące rybołówstwa zawarte przez Szwecję i Finlandię z państwami trzecimi są zarządzane przez Wspólnotę. Zgodnie z takimi umowami Wspólnota odbyła konsultacje z Polską.
(8) Na mocy Akt Przystąpienia z 2003 r. przepisy w sprawie możliwości połowowych w odniesieniu do Estonii, Łotwy, Litwy oraz Polski mają być zgodne z Traktatem o Przystąpieniu od dnia przystąpienia. Jednakże powinna być stosowana ta sama podstawa w odniesieniu do rozdzielania możliwości połowowych od dnia 1 stycznia 2004 r. do dnia przystąpienia.
(9) Wspólnota jest Umawiającą się Stroną w wielu regionalnych organizacjach rybołówstwa. Te organizacje rybołówstwa zaleciły ustalenie ograniczeń połowowych oraz innych reguł dotyczących ochrony niektórych gatunków. Zalecenia te powinny z tego względu być wdrażane przez Wspólnotę.
(10) Podczas swojego dorocznego posiedzenia Międzynarodowa Komisja Ochrony Tuńczyka Atlantyckiego (ICCAT) przyjęła tabele wskazujące niedostateczne wykorzystanie oraz nadmiernie wykorzystane możliwości połowowe Umawiających się Stron ICCAT. W tym kontekście ICCAT przyjęła decyzję stwierdzająca, że w roku 2002 Wspólnota Europejska niedostatecznie wykorzysta swoją kwotę w odniesieniu do niektórych zasobów.
(11) W celu przestrzegania dostosowań wspólnotowych kwot ustanowionych przez ICCAT niezbędne jest rozprowadzenie niedostatecznie wykorzystanych kwot na podstawie odpowiednich zobowiązań każdego z Państw Członkowskich w kierunku niedostatecznego wykorzystania bez zmieniania klucza podziału ustanowionego w tym rozporządzeniu dotyczącym rocznego rozdzielenia TAC.
(12) Realizacja możliwości połowowych powinna być zgodna z przedmiotowym prawodawstwem wspólnotowym, w szczególności z rozporządzeniem Komisji (EWG) nr 1381/87 z dnia 20 maja 1987 r. ustanawiającym szczególne zasady dotyczące oznakowania i dokumentacji statków rybackich [12], rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2807/83 z dnia 22 września 1983 r. ustanawiającym szczegółowe zasady dla zapisu informacji dotyczących połowów dokonywanych przez Państwa Członkowskie [13], rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2847/93 z dnia 12 października 1993 r. ustanawiającym system kontroli mający zastosowanie do wspólnej polityki rybołówstwa [14], rozporządzeniem Rady (WE) nr 1626/94 z dnia 27 czerwca 1994 r. ustanawiającym niektóre środki techniczne dla zachowania zasobów połowowych na Morzu Śródziemnym [15], rozporządzeniem Rady (WE) nr 1627/94 z dnia 27 czerwca 1994 r. ustanawiającym ogólne przepisy dotyczące specjalnych zezwoleń połowowych [16], rozporządzeniem (WE) nr 66/98, rozporządzeniem Rady (WE) nr 88/98 z dnia 18 grudnia 1997 r. ustanawiającym niektóre środki techniczne dla zachowania zasobów połowowych w wodach Morza Bałtyckiego, cieśnin Bełt i Sund [17], rozporządzeniem Rady (WE) nr 850/98 z dnia 30 marca 1998 r. w sprawie zachowania zasobów połowowych poprzez techniczne środki dla ochrony niedojrzałych organizmów morskich [18] oraz rozporządzeniem Rady (WE) nr 1434/98 z dnia 29 czerwca 1998 r. określającym warunki wyładunku śledzia do celów przemysłowych innych niż bezpośrednie spożycie przez ludzi [19].
(13) W celu przyczyniania się do zachowania zasobów rybnych powinny zostać wdrożone niektóre działania uzupełniające dotyczące warunków technicznych połowów w 2004 r.
(14) Niezbędne jest przyjęcie przepisów wspólnotowych dotyczących połowów w Zatoce Ryskiej zgodnie ze wskazaniami ustalonymi w Akcie Przystąpienia z 2003 r. Właściwe jest wprowadzenie zobowiązania do utrzymywania specjalnych zezwoleń połowowych w celu posiadania dostępu do tych wód.
(15) Międzyamerykańska Komisja ds. Tuńczyka Tropikalnego (IATTC) przyjęła podczas swojego posiedzenia w październiku 2003 r. szczególne zamknięcie połowów w odniesieniu do floty sejnerów, razem ze środkami technicznymi dotyczącymi zatrzymania wszystkich przepisów dotyczących przyłowów oraz przepisów odnoszących się do żółwi morskich. Chociaż Wspólnota nie jest członkiem tej organizacji, niezbędne jest zrealizowanie tych ograniczeń połowowych w celu zapewnienia zrównoważonego zarządzania zasobami rybnymi.
(16) TAC w odniesieniu do zasobów, dla których plany naprawcze mogą być realizowane już w 2004 r., powinny odpowiadać strategiom naprawczym ustanowionym w tych planach. W odniesieniu do zasobów, w przypadku gdy takie plany naprawcze nie mogą zostać wdrożone w 2004 r., powinno mieć zastosowanie bardziej rygorystyczne krótkookresowe zarządzanie.
(17) Do czasu przyjęcia planów naprawczych oraz zrealizowania nakładów w ramach planów zarządzania w nich zawartych niezbędne jest stosowanie przejściowych planów zarządzania nakładami przynajmniej w odniesieniu do najbardziej zagrożonych zasobów, w odniesieniu do których Międzynarodowa Rada Badań Morza (ICES) zaleciła zerowy TAC w 2004 r.
(18) Niezbędne jest, po uzyskaniu porady od ICES, stosowanie tymczasowego systemu w celu zarządzania nakładem połowowym rybołówstwa przemysłowego w odniesieniu do dobijakowatych w podobszarze IV ICES (Skagerrak oraz Morze Północne).
(19) Podczas swojego 25. dorocznego posiedzenia w dniach 15-19 września 2003 r. Organizacja Rybacka Północno-Zachodniego Atlantyku przyjęła plan odbudowy w odniesieniu do halibuta niebieskiego na podobszarze 2 Organizacji Rybackiej Północno-Zachodniego Atlantyku oraz rejonach 3KLMNO. Plan przewiduje redukcję poziomu TAC do 2007 r., jak również dodatkowe środki w celu zapewnienia jego skuteczności. Z tego względu niezbędne jest zrealizowanie tych środków, począwszy już od 2004 r. do czasu przyjęcia rozporządzenia Rady realizującego wieloletnie środki w celu odbudowy zasobu halibuta niebieskiego.
(20) W celu spełnienia zobowiązań międzynarodowych przyjętych przez Wspólnotę jako Umawiającą się Stronę Konwencji o zachowaniu żywych zasobów morskich Antarktyki (CCAMLR), łącznie ze zobowiązaniem do stosowania środków przyjętych przez Komisję CCAMLR, powinny być stosowane TAC przez nią przyjęte w odniesieniu do okresu 2003-2004 oraz odpowiednich okresowych dat granicznych.
(21) Podczas swojego XXII dorocznego posiedzenia w 2003 r. CCAMLR zatwierdziła uczestnictwo statków pływających pod banderą WE w rybołówstwie badawczym w odniesieniu do Dissostichus spp. w podobszarach FAO 88.1 oraz FAO 48.6, oraz poddała odpowiednie działalności połowowe ograniczeniom połowowym oraz ograniczeniom przyłowów, jak również niektórym środkom technicznym. Te ograniczenia oraz środki techniczne oraz odpowiadające im terminy okresowych ograniczeń powinny być stosowane.
(22) W celu zapewnienia utrzymania się wspólnotowym rybakom ważne jest otwarcie tych łowisk dnia 1 stycznia 2004 r. Uwzględniając pilność sprawy, konieczne jest przyznanie wyjątku w odniesieniu do sześciotygodniowego okresu wspomnianego w ust. I pkt 3 Protokołu w sprawie roli parlamentów narodowych w Unii Europejskiej, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej oraz Traktatów ustanawiających Wspólnoty Europejskie,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
ROZDZIAŁ I
ZAKRES I DEFINICJE
Artykuł 1
Przedmiot
Niniejsze rozporządzenie ustanawia możliwości połowowe na rok 2004 w odniesieniu do niektórych zasobów rybnych i grup zasobów rybnych oraz specjalne warunki, na których podstawie takie możliwości połowowe mogą być wykorzystane.
Jednakże w odniesieniu do niektórych zasobów Antarktyki ustanawia ono możliwości połowowe oraz specjalne warunki na okres określony w załączniku IF.
Artykuł 2
Zakres
Niniejsze rozporządzenia stosuje się do:
a) wspólnotowych statków rybackich (zwanych dalej "statkami wspólnotowymi"); oraz
b) statków rybackich pływających pod banderą oraz zarejestrowanych w państwach trzecich (zwanych dalej "statkami państw trzecich") na wodach podlegających władzy lub jurysdykcji Państw Członkowskich (zwanych dalej "wodami WE").
Artykuł 3
Definicje
Do celów niniejszego rozporządzenia:
a) "możliwości połowowe" oznaczają:
i) ogólny dopuszczalny połów ("TAC") lub ilość statków posiadających zezwolenie połowowe i/lub okres ważności tych zezwoleń;
ii) udziały TAC dostępne Wspólnocie;
iii) kwoty połowowe przydzielone Wspólnocie na wodach państwa trzeciego;
iv) rozdzielenie wspólnotowych możliwości połowowych na podstawie pakt ii) oraz iii) Państwom Członkowskim w postaci kwot;
v) przydzielenie państwom trzecim kwot, które należy wykorzystać na wodach terytorialnych Wspólnoty;
b) "wody międzynarodowe" oznaczają wody poza obszarem władzy lub jurysdykcji jakiegokolwiek państwa;
c) "obszar regulowany Organizacji Rybackiej Północno-Zachodniego Atlantyku" oznacza część obszaru konwencji NAFO (Organizacji Rybołówstwa Północno-Zachodniego Atlantyku), niepozostający pod władzą lub podlegający jurysdykcji państwa nadbrzeżnego;
d) "Skagerrak" oznacza obszar ograniczony od zachodu linią ciągnącą się od latarni morskiej Hantsholm do latarni morskiej Lindesnes oraz od południa linią ciągnącą się od latarni morskiej Skagen do latarni morskiej Tistlarna, a stamtąd do najbliżej położonego punktu na wybrzeżu Szwecji;
e) "Kattegat" oznacza obszar ograniczony od północy linią ciągnącą się od latarni morskiej Skagen do latarni morskiej Tistlarna oraz od tego punktu do punktu najbliżej położonego na wybrzeżu Szwecji, a na południu ograniczony linią ciągnącą się od Hasenøre do Gnibens Spids, od Korshage do Spodsbjerg oraz od Gilbjerg Hoved do Kullen;
f) "Morze Północne" oznacza podobszar IV ICES oraz tą część strefy IIIa CES., która nie jest objęta definicją Skagerrak podaną w lit. c);
g) "jednostka zarządzania 3" oznacza podrejon ICES 30 i 31 oraz część podrejonu 29 na północ do 59°30′ szerokości geograficznej północnej.
h) "Zatoka Ryska" oznacza obszar ograniczony od zachodu linią ciągnącą się od latarni morskiej Ovisi (57° 34.1234′ N, 21° 42.9574′ E) na północnym wybrzeżu Łotwy do Południowej Skały Przylądka Loode (57° 57.4760′ N, 21° 58.2789′ E) na wyspie Saaremaa, następnie w kierunku najbardziej wysuniętego na południe punktu Półwyspu Sõrve, a następnie w kierunku północno-wschodnim, wzdłuż zachodniego brzegu wyspy Saaremaa, oraz na północy ograniczony linią ciągnącą się od 58°30.0′ N 23°13.2′ E do 58°30.0′ N 23°41′ 1E.
i) "nowe Państwa Członkowskie" oznaczają Republikę Czeską, Republikę Estońską, Republikę Cypryjską, Republikę Łotewską, Republikę Litewską, Republikę Węgierską, Republikę Malty, Rzeczpospolitą Polską, Republikę Słowenii i Republikę Słowacką.
Artykuł 4
Strefy połowów
Dla celów niniejszego rozporządzenia:
a) strefy ICES (Międzynarodowa Rada Badań Morza) są strefami, których definicję przedstawiono w rozporządzeniu (EWG) nr 3880/91;
b) strefy CECAF (środkowo-wschodni Atlantyk lub główna strefa połowowa FAO 34) są strefami, których definicję przedstawiono w rozporządzeniu (WE) nr 2597/95;
c) strefy NAFO (Organizacji Rybackiej Północno-Zachodniego Atlantyku) są strefami, których definicję przedstawiono w rozporządzeniu (EWG) nr 2018/93;
d) strefy CCAMLR (Konwencji o zachowaniu żywych zasobów morskich Antarktyki) są strefami, których definicję przedstawiono w rozporządzeniu (WE) nr 66/98.
ROZDZIAŁ II
MOŻLIWOŚCI POŁOWOWE ORAZ ZWIĄZANE Z NIMI WARUNKI W ODNIESIENIU DO STATKÓW WSPÓLNOTOWYCH
Artykuł 5
Możliwości połowowe oraz przydziały
1. Możliwości połowowe dla statków wspólnotowych na wodach terytorialnych Wspólnoty w niektórych strefach innych niż wody terytorialne Wspólnoty oraz rozdzielenie takich możliwości połowowych między Państwa Członkowskie powinno odbywać się zgodnie z tym, jak ustalono w załącznikach I oraz II.
2. Statki wspólnotowe zostają niniejszym upoważnione do dokonywania połowów, w granicach kwoty wymienionej w załączniku I, na wodach objętych jurysdykcją w zakresie rybołówstwa Estonii, Wysp Owczych, Grenlandii, Islandii, Łotwy, Litwy, Norwegii, Polski oraz strefy połowowej wokół Jan Mayen oraz Federacji Rosyjskiej, z zastrzeżeniem warunków określonych w art. 9, 16 oraz 17.
3. Komisja ustanawia możliwości połowowe gromadnika w strefie V, XIV (na wodach Grenlandii) dostępne Wspólnocie, równe 70 % udziału Grenlandii TAC gromadnika, tak szybko jak TAC został ustanowiony. Po przewiezieniu 30000 ton do Islandii, 10000 ton na Wyspy Owcze oraz 6700 ton do Norwegii pozostała ilość jest dostępna dla wszystkich Państw Członkowskich.
4. Możliwości połowowe w odniesieniu do zasobów błękitka w strefach I-XIV (wody WE oraz wody międzynarodowe) oraz śledzia w strefie I oraz II (wody WE oraz wody międzynarodowe) mogą zostać zwiększone przez Komisję zgodnie z procedurą określoną w art. 30 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002, jeżeli państwa trzecie nie przestrzegają odpowiedzialnego zarządzania tymi zasobami.
Artykuł 6
Przepisy szczególne dotyczące rozdzielania
Rozdzielenie możliwości połowowych między Państwa Członkowskie przewidziane w załącznikach I oraz II nie stanowi uszczerbku dla:
a) wymian dokonanych na podstawie art. 20 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002;
b) ponownych przydziałów przeprowadzonych na podstawie art. 21 ust. 4, art. 23 ust. 1 oraz art. 32 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 2847/93;
c) dodatkowych wyładunków dozwolonych na podstawie art. 3 rozporządzenia (WE) nr 847/96;
d) ilości wstrzymanych zgodnie z art. 4 rozporządzenia (WE) nr 847/96;
e) odliczeń dokonywanych na mocy art. 5 rozporządzenia (WE) nr 847/96.
Artykuł 7
Elastyczność kwoty
W odniesieniu do roku 2004 zasoby, które podlegają zapobiegawczym lub analitycznym TAC, zasoby, w odniesieniu do których należy stosować coroczne warunki elastyczności określone w art. 3 oraz 4 rozporządzenia (WE) nr 847/96, oraz zasoby, w odniesieniu do których należy stosować współczynniki kar przewidziane w art. 5 ust. 2 tego rozporządzenia, są ustalone w załączniku I do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 8
Warunki wyładowywania połowu i przyłowu
1. Ryby z zasobów, dla których możliwości połowowe są ustalone, nie są zatrzymywane na pokładzie lub wyładowywane, chyba że:
a) połowy były dokonane przez statki Państwa Członkowskiego posiadającego określoną kwotę i ta kwota nie została wyczerpana; lub
b) połowy z części udziału wspólnotowego nie zostały rozdzielone w formie kwot między Państwa Członkowskie, a udział ten nie został wyczerpany; oraz
c) w odniesieniu do wszystkich gatunków innych niż śledź i makrela, w przypadku gdy są one zmieszane z innymi gatunkami, połowy zostały dokonane sieciami, których rozmiar oczek jest mniejszy niż 32 milimetry zgodnie z przepisami art. 4 rozporządzenia (WE) nr 850/98, nie są sortowane na pokładzie ani po rozładowaniu; lub
d) w odniesieniu do śledzia połowy są zgodne z wymogami art. 2 rozporządzenia (WE) nr 1434/98; lub
e) w odniesieniu do makreli, w przypadku gdy są zmieszane z ostrobokami lub sardynkami, waga makreli nie przekracza 10 % wagi makreli ogółem, ostroboków oraz sardynek na pokładzie, oraz połowy nie są sortowane; lub
f) połowy są dokonywane podczas trwania badań naukowych przeprowadzanych na podstawie rozporządzenia (WE) nr 850/98.
2. Wszystkie wyładunki są wliczane do kwoty lub jeżeli udział wspólnotowy nie został rozdzielony między Państwami Członkowskimi przez kwoty, do udziału wspólnotowego, z wyjątkiem połowów dokonanych na podstawie przepisów ust. 1 lit. c), d), e) oraz f).
3. Nie naruszając ust. 1, jeżeli wszelkie możliwości połowowe wskazane w załączniku II są wyczerpane, zakazane jest w odniesieniu do statków operujących w ramach rybołówstwa, do których stosuje się odpowiednie ograniczenia połowowe, wyładowywanie połowów, które są nieposortowane oraz zawierają śledzia.
4. Oznaczenie udziałów procentowych przyłowów oraz ich zbyt dokonywany jest zgodnie z przepisami art. 4 rozporządzenia (WE) nr 850/98.
Artykuł 9
Ograniczenia dostępu
1. Nie przeprowadza się żadnych połowów przez statki wspólnotowe na obszarze Skagerrak w obrębie 12 mil morskich od linii podstawowej Norwegii. Jednakże statki pływające pod banderą Danii lub Szwecji są upoważnione do dokonywania połowów 4 mile morskie od linii podstawowej Norwegii.
2. Połowy statków wspólnotowych na wodach podlegających jurysdykcji Islandii są ograniczone do obszaru określonego liniami prostymi kolejno łączącymi następujące współrzędne:
Obszar południowo-zachodni
1. 63°12′ N oraz 23°05′ W przez 62°00′ N oraz 26°00′ W,
2. 62°58′ N oraz 22°25′ W,
3. 63°06′ N oraz 21°30′ W,
4. 63°03′ N oraz 21°00′ W z tego miejsca 180°00′ S;
Obszar południowo-wschodni
1. 63°14′ N oraz 10°40′ W,
2. 63°14′ N oraz 11°23′ W,
3. 63°35′ N oraz 12°21′ W,
4. 64°00′ N oraz 12°30′ W,
5. 63°53′ N oraz 13°30′ W,
6. 63°36′ N oraz 14°30′ W,
7. 63°10′ N oraz 17°00′ W z tego miejsca 180°00′ S.
Artykuł 10
Specjalne warunki odnoszące się do śledzia z Morza Północnego
Środki wymienione w załączniku III stosuje się w odniesieniu do łapania, sortowania oraz wyładowywania śledzia złowionego w Morzu Północnym, na obszarze Skagerrak oraz Kattegat.
Artykuł 11
Inne środki techniczne oraz środki kontroli
Środki techniczne określone w załączniku IV stosuje się w 2004 r. poza środkami określonymi w rozporządzeniu (WE) nr 850/98, rozporządzeniu (WE) nr 88/98, rozporządzeniu (WE) nr 1626/94 oraz rozporządzeniu (WE) nr 973/2001.
Szczegółowe przepisy wykonawcze pkt 11 oraz 12 załącznika IV mogą zostać przyjęte zgodnie z procedurą określoną w art. 30 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002.
Artykuł 12
Ograniczenia nakładów oraz związane z tym warunki w odniesieniu do zarządzania zasobami
1. Na okres 1-31 stycznia 2004 r. w odniesieniu do zarządzania zasobami dorsza na obszarze Skagerrak, Kattegat, na Morzu Północnym oraz na zachodzie od Szkocji stosuje się ograniczenia nakładu połowowego oraz związane z nimi warunki ustanowione w załączniku XVII rozporządzenia (WE) nr 2341/2002 [20].
2. Na okres od dnia 1 lutego do dnia 31 grudnia 2004 r. w odniesieniu do zarządzania zasobami dorsza na Skagerrak, Kattegat oraz Morzu Północnym oraz Kanale Wschodnim, Morzu Irlandzkim oraz na zachód od Szkocji, stosuje się ograniczenia nakładu połowowego oraz związane z nimi warunki ustanowione w załączniku V.
3. W odniesieniu do zarządzania zasobami dobijakowatych na podobszarze ICES IV (Skagerrak oraz Morze Północne) stosuje się ograniczenia nakładów oraz warunki ustanowione w załączniku VI.
4. Szczegółowe przepisy wykonawcze ust. 6 załącznika VI mogą zostać przyjęte zgodnie z procedurą określoną w art. 30 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002.
ROZDZIAŁ III
MOŻLIWOŚCI POŁOWOWE ORAZ ZWIĄZANE Z NIMI WARUNKI W ODNIESIENIU DO STATKÓW PAŃSTW TRZECICH
Artykuł 13
Zezwolenie
Statkom pływającym pod banderą Barbadosu, Estonii, Gujany, Japonii, Korei Południowej, Łotwy, Litwy, Norwegii, Polski, Federacji Rosyjskiej, Surinamu, Trynidadu i Tobago oraz Wenezueli oraz statkom zarejestrowanym na Wyspach Owczych zezwala się na dokonywanie połowów w granicach kwoty określonej w załączniku I, na wodach terytorialnych Wspólnoty, oraz z zastrzeżeniem warunków określonych w art. 14, 15, 18, 19, 20, 21, 22, 23 oraz 24.
Artykuł 14
Ograniczenia geograficzne
Połowy dokonywane przez statki pływające pod banderą:
a) Norwegii lub zarejestrowane na Wyspach Owczych są ograniczone do strefy 200 mil morskich znajdującej się 12 mil w kierunku morza do części podstawowej Państw Członkowskich na Morzu Północnym, Kattegat, Morzu Bałtyckim oraz Oceanie Atlantyckim na północ od 43°00′ N, z wyjątkiem obszaru określonego w art. 18 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002; połowy na obszarze Skagerrak dokonywane przez statki pływające pod banderą Norwegii są dopuszczalne w kierunku morza od odległości czterech mil morskich od linii podstawowych Danii oraz Szwecji;
b) Estonii, Łotwy oraz Litwy ograniczone są do tych części strefy 200 mil morskich znajdującej się 12 mil w kierunku morza od linii podstawowych Państw Członkowskich na Morzu Bałtyckim na południe od 59°30′ N;
c) Polski oraz Federacji Rosyjskiej ograniczone są do tych części szwedzkiej strefy 200 mil morskich znajdującej się w odległości 12 mil morskich w kierunku morza od linii podstawowej Szwecji na Morzu Bałtyckim na południe od 59°30′ N;
d) Barbados, Gujany, Japonii, Korei Południowej, Surinamu, Trynidadu i Tobago oraz Wenezueli ograniczone są do tych części strefy 200 mil morskich leżącej w odległości 12 mil morskich od linii podstawowej francuskiego departamentu Gujany.
Artykuł 15
Warunki w odniesieniu do wyładowywania połowów i przyłowów
Ryby z zasobów, w odniesieniu do których możliwości połowowe są ustalone, nie są przechowywane na pokładzie lub wyładowywane, chyba że połowy zostały dokonane przez statki państwa trzeciego posiadające kwotę połowową, a kwota ta nie jest wyczerpana.
ROZDZIAŁ IV
UZGODNIENIA LICENCYJNE DOTYCZĄCE STATKÓW WSPÓLNOTOWYCH
Artykuł 16
Licencje oraz związane z nimi warunki
1. Nie naruszając ogólnych zasad dotyczących licencji połowowych oraz specjalnych zezwoleń połowowych przewidzianych w rozporządzeniu (WE) nr 1627/94 połowy na wodach państwa trzeciego podlegają wymogowi posiadania licencji wydanej przez władze państwa trzeciego.
Jednakże akapit pierwszy nie ma zastosowania do następujących statków, jeżeli połowy dokonywane są na norweskich wodach Morza Północnego:
a) statków o tonażu równym lub mniejszym niż 200 GT;
b) statków dokonujących połowów przeznaczonych do spożycia przez ludzi w odniesieniu do gatunków innych niż makrela;
c) statków szwedzkich, zgodnie z ustanowioną praktyką.
2. Największa ilość licencji oraz innych związanych z nimi warunków jest ustanawiana, jak ustalono w części I załącznika VII. Wnioski o licencje wskazują rodzaje połowów oraz nazwę i właściwości statków, w odniesieniu do których mają zostać wydane licencje oraz są skierowane przez władze Państw Członkowskich do Komisji. Komisja przedkłada te wnioski zainteresowanym władzom państw trzecich.
3. Statki wspólnotowe spełniają wymagania dotyczące ochrony oraz środków kontroli oraz wszystkie pozostałe przepisy dotyczące strefy, w której operują.
Artykuł 17
Wyspy Owcze
Statki wspólnotowe posiadające licencję na ukierunkowany połów w odniesieniu do jednego gatunku na wodach Wysp Owczych, mogą przeprowadzać ukierunkowany połów w odniesieniu do innych gatunków, pod warunkiem że dokonują uprzedniego powiadomienia o zmianie władzom Wysp Owczych.
ROZDZIAŁ V
UZGODNIENIA LICENCYJNE DOTYCZĄCE STATKÓW PAŃSTW TRZECICH
Artykuł 18
Zobowiązanie do posiadania licencji oraz specjalne zezwolenie połowowe
1. Nie naruszając przepisów art. 28b rozporządzenia (WE) nr 2847/93, statki norweskie o tonażu mniejszym niż 200 GT są wyłączone z obowiązku posiadania licencji oraz zezwolenia połowowego.
2. Licencja oraz specjalne zezwolenie połowowe są przechowywane na pokładzie. Statki zarejestrowane na Wyspach Owczych lub w Norwegii są wyłączone z tego obowiązku.
3. Statki państw trzecich posiadające zezwolenie połowowe dnia 31 grudnia 2003 r. mogą kontynuować połowy od początku roku 2004 do momentu przedłożenia oraz zatwierdzenia przez Komisję wykazu dopuszczonych statków.
Artykuł 19
Wniosek o wydanie licencji oraz specjalnego zezwolenia połowowego
Wnioskowi o wydanie licencji oraz specjalnego zezwolenia połowowego organu państwa trzeciego składane Komisji towarzyszą następujące informacje:
a) nazwa statku;
b) numer wpisu do rejestru;
c) zewnętrzne litery i numery identyfikacyjne;
d) port rejestracji;
e) nazwa (nazwisko) i adres właściciela lub czarterującego;
f) tonaż brutto oraz długość całkowita;
g) moc silnika;
h) sygnał wywoławczy oraz częstotliwość radiowa;
i) planowana metoda połowów;
j) planowany obszar połowów;
k) gatunki, w odniesieniu do których planuje się połowy;
l) okres, w odniesieniu do którego wymagana jest licencja.
Artykuł 20
Ilość licencji
Ilość licencji oraz szczególnych związanych z nimi warunków jest ustanawiana w sposób określony w części II załącznika VII.
Artykuł 21
Unieważnienie lub wycofanie
1. Licencje oraz specjalne zezwolenia połowowe mogą zostać unieważnione w związku z wydaniem nowych licencji oraz specjalnych zezwoleń połowowych. Takie unieważnienie staje się skuteczne od dnia przed wydaniem nowych licencji oraz specjalnych zezwoleń połowowych przez Komisję. Nowe licencje oraz specjalne zezwolenia połowowe stają się skuteczne w dniu ich wydania.
2. Licencje oraz specjalne zezwolenia połowowe są w całości lub częściowo wycofywane przed datą ich wygaśnięcia, jeżeli kwota w odniesieniu do zasobu, określona w załączniku I została wyczerpana.
3. Licencje oraz specjalne zezwolenia połowowe są wycofywane w przypadku niespełnienia zobowiązania ustanowionego w niniejszym rozporządzeniu.
Artykuł 22
Niezgodność z odpowiednimi regułami
1. Na okres nieprzekraczający 12 miesięcy nie wydaje się żadnej licencji oraz specjalnego zezwolenia połowowego jakiemukolwiek statkowi, który spełnił zobowiązania ustanowione w niniejszym rozporządzeniu.
2. Komisja przedkłada zainteresowanym organom państwa trzeciego nazwy oraz właściwości statków, którym nie zostanie przyznane zezwolenie na dokonywanie połowów we wspólnotowej strefie połowowej na kolejny miesiąc lub miesiące w następstwie naruszenia odpowiednich reguł.
Artykuł 23
Zobowiązania innych posiadaczy licencji
1. Statki państw trzecich spełniają wymogi środków ochrony i kontroli oraz pozostałych przepisów dotyczących połowów dokonywanych przez statki wspólnotowych w strefie, w której operują, w szczególności rozporządzeń (EWG) nr 2847/93, (WE) nr 1627/94, (WE) nr 88/98, (WE) nr 850/98, (WE) nr 1434/98 oraz rozporządzenia Komisji (EWG) nr 1381/87.
2. Statki określone w ust. 1 prowadzą dziennik połowowy, do którego wprowadzane są informacje określone w części I załącznika VIII.
3. Statki państw trzecich, z wyjątkiem norweskich statków połowowych w strefie ICES IIIa, przekazują informacje określone w załączniku IX Komisji, zgodnie z regułami ustanowionymi w tym załączniku.
Artykuł 24
Przepisy szczególne dotyczące francuskiego departamentu Gujany
1. Przyznawanie licencji na połowy na wodach francuskiego departamentu Gujany podlega zobowiązaniu się przez właściciela danego statku do zezwolenia na wejście na pokład tego statku obserwatora na wniosek Komisji.
2. Kapitan każdego statku posiadający licencję na połowy ryb lub tuńczyka na wodach francuskiego departamentu Gujany, wyładowując połowy po każdym rejsie, przedkładają deklarację francuskim organom wskazującą ilości złapanych krewetek oraz przechowywanych na pokładzie od momentu złożenia ostatniej deklaracji. Niniejsza deklaracja sporządzana jest z wykorzystaniem formularza, którego wzór znajduje się w części III załącznika VII. Kapitan jest odpowiedzialny za dokładność deklaracji. Organy francuskie podejmują wszelkie właściwe środki celem sprawdzenia dokładności deklaracji, przez sprawdzanie ich w szczególności w porównaniu z dziennikiem połowowym określonym w art. 23 ust. 2. Deklaracja jest podpisywana przez właściwego urzędnika po jej sprawdzeniu. Przed końcem każdego miesiąca organy francuskie przesyłają Komisji wszystkie deklaracje odnoszące się do poprzedniego miesiąca.
3. Statki dokonujące połowów na wodach francuskiego departamentu Gujany prowadzą dziennik połowowy odpowiadający wzorowi znajdującemu się w części II załącznika VIII. Kopia niniejszego dziennika połowowego przesyłana jest Komisji w terminie 30 dni od ostatniego dnia rejsu połowowego za pośrednictwem organów francuskich.
4. Jeżeli przez okres jednego miesiąca Komisja nie otrzymuje żadnego komunikatu dotyczącego statku posiadającego licencję połowową na wodach francuskiego departamentu Gujany, wycofuje się licencję tego statku.
ROZDZIAŁ VI
SZCZEGÓLNE PRZEPISY DOTYCZĄCE STATKÓW WSPÓLNOTOWYCH DOKONUJĄCYCH POŁOWÓW W STREFIE REGULOWANEJ NAFO
SEKCJA 1
Uczestnictwo Wspólnoty
Artykuł 25
Wykaz statków
1. Jedynie statki WE o tonażu większym niż 50 ton brutto, którym Państwo Członkowskie, pod którego banderą pływa, wydało specjalne zezwolenie połowowe, są upoważnione na ustalonych warunkach do połowu, posiadania na pokładzie, przeładowywania oraz wyładowywania zasobów połowowych z obszaru regulowanego NAFO.
2. Każde Państwo Członkowskie przesyła Komisji w formie umożliwiającej jego komputerowe odczytanie wykaz wszystkich statków powyżej 50 ton brutto pływających pod ich banderą oraz zarejestrowanych we Wspólnocie, które są upoważnione do połowów w obszarze regulowanym NAFO.
3. Wykaz określony w ust. 2 przekazywany jest Komisji w terminie 15 dni po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia oraz, w przypadku zmian wykazu, przynajmniej na 5 dni, zanim nowy statek wpływa na obszar regulowany NAFO. Komisja przesyła go natychmiast Sekretariatowi NAFO.
4. Wykaz określony w ust. 2 zawiera następujące informacje:
a) wewnętrzny numer statku, którego definicję przedstawiono w załączniku I do rozporządzenia Komisji (WE) nr 2090/98 z dnia 30 września 1998 r. dotyczącym rejestru statków rybackich Wspólnoty [21];
b) międzynarodowy radiowy sygnał wywoławczy;
c) czarterujący statek, w stosownych przypadkach;
d) rodzaj statku.
5. W odniesieniu do statków pływających tymczasowo pod banderą Państwa Członkowskiego (czarter samej łodzi) przedłożone informacje zawierają:
a) datę, od której statek uzyskał zezwolenie na pływanie pod banderą Państwa Członkowskiego;
b) datę, od której statek uzyskał zezwolenie Państwa Członkowskiego na włączenie się do połowów na obszarze regulowanym NAFO;
c) nazwę państwa, w którym statek jest zarejestrowany lub był zarejestrowany wcześniej, oraz datę, od której statek zaprzestał pływania pod banderą tego państwa;
d) nazwę statku;
e) numer urzędowego wpisu do rejestru statku przyznany przez właściwe władze krajowe;
f) port macierzysty statku po dokonaniu transferu;
g) nazwę właściciela lub czarterującego statek;
h) deklarację, iż kapitanowi dostarczono kopię rozporządzeń obowiązujących na obszarze regulowanym NAFO;
i) główne gatunki, które mogą być łowione przez statek na obszarze regulowanym NAFO;
j) podobszary, na których statek może prawdopodobnie dokonywać połowów.
SEKCJA 2
Środki techniczne
Artykuł 26
Rozmiar oczek sieci
Wykorzystanie włoka posiadającego w jakiejkolwiek jego części oczka sieci o rozmiarze mniejszym niż 130 mm jest zakazane w odniesieniu do bezpośredniego dokonywania połowów gatunków określonych w załączniku X. Ten rozmiar oczek sieci może zostać zmniejszony minimalnie do rozmiaru 60 mm w odniesieniu do bezpośredniego połowu kalmarów (Illex illecebrosus). W odniesieniu do bezpośrednich połowów rai (Rajidae) ten rozmiar oczek sieci jest zwiększany minimalnie do 280 mm w worku włoka oraz 220 mm we wszystkich innych częściach włoka.
Statki poławiające pandaletki północne (Pandalus borealis) używają sieci z minimalnym rozmiarem oczka wynoszącym 40 mm.
Artykuł 27
Dodatki do sieci
1. Zabrania się wykorzystywania jakichkolwiek urządzeń lub dodatkowych elementów, innych niż opisane w niniejszym artykule, które zatykałyby lub zmniejszały ich rozmiar.
2. Płótno, tkanina sieciowa lub jakikolwiek inny materiał może zostać przymocowany do dolnej części worka włoka w celu zmniejszenia lub zapobiegania uszkodzeniom.
3. Dodatkowe elementy mogą być przymocowywane do górnej części, pod warunkiem że nie zatkają oczek sieci. Wykorzystanie górnych fartuchów worka włoka jest ograniczone do fartuchów wymienionych w załączniku XI.
4. Statki poławiające pandaletki północne (Pandalus borealis) wykorzystują kraty sortujące lub kraty o maksymalnym rozstawie prętów wynoszącym 22 mm. Statki poławiające krewetki w rejonie 3L są również wyposażone w łańcuchy przegubowe o długości minimalnej wynoszącej 72 cm.
Artykuł 28
Przyłowy
1. Kapitani statków mogą nie przeprowadzać ukierunkowanych połowów w odniesieniu do gatunków, do których stosuje się ograniczenia przyłowów. Ukierunkowany połów gatunku przeprowadzany jest, jeżeli gatunki obejmują największy udział procentowy wagowo połowu w jakimkolwiek jednym zaciągu.
2. Przyłowy gatunków wymienionych w załączniku ID, w odniesieniu do których nie została ustalona żadna kwota połowowa przez Wspólnotę, w odniesieniu do części obszaru regulowanego NAFO oraz przeprowadzane w tej części, jeżeli połowy dokonywane są bezpośrednio w odniesieniu do jakiegokolwiek gatunku, nie mogą przekraczać dla każdego gatunku 2500 kg lub 10 % wagowo całego połowu zatrzymywanego na pokładzie, w zależności od tego, która ilość jest większa. Jednakże w części obszaru regulowanego, gdzie połowy ukierunkowane niektórych gatunków są zabronione, przyłowy każdego z gatunków wymienionych w załączniku I nie przekraczają odpowiednio 1250 kg lub 5 %.
3. W każdym przypadku, gdy całkowita ilość gatunków, w odniesieniu do których stosuje się ograniczenia przyłowów, w jakimkolwiek następnym zaciągu przekracza ograniczenia ustanowione w ust. 2, w zależności od tego, który ma zastosowanie, statki niezwłocznie przenoszą się minimum o pięć mil morskich od poprzedniego miejsca przeprowadzenia zaciągu. W każdym przypadku gdy całkowita ilość gatunków, w odniesieniu do których ograniczenia przyłowów stosuje się w jakimkolwiek kolejnym zaciągu, przekraczają wspomniane ograniczenia, statki ponownie niezwłocznie przenoszą się o odległość minimum pięciu mil od poprzedniego miejsca dokonywania zaciągu oraz nie powracają na obszar przynajmniej przez 48 godzin.
4. W odniesieniu do statków poławiających pandaletki północne (Pandalus borealis), w przypadku gdy całkowita ilość przyłowów wszystkich gatunków wymienionych w załączniku ID w jakimkolwiek zaciągu przekracza 5 % wagowo w rejonie 3M oraz 2,5 % w rejonie 3L, statki niezwłocznie przenoszą się minimum o odległość pięciu mil morskich od miejsca dokonania poprzedniego zaciągu.
Połowy krewetek nie są wykorzystywane w obliczaniu poziomu przyłowu gatunków ryb dennych.
Artykuł 29
Najmniejszy dopuszczalny wymiar ryb
Ryby z obszaru regulowanego Organizacji Rybackiej Północno-Zachodniego Atlantyku, które nie posiadają wymaganego wymiaru, jak ustalono w załączniku XII, nie mogą być przetwarzane, zatrzymywane na pokładzie, przeładowywane, rozładowane, transportowane, składowane, sprzedawane, prezentowane lub oferowane na sprzedaż, ale muszą zostać niezwłocznie wrzucone z powrotem do morza. W przypadku gdy ilość złapanych ryb nieposiadających wymaganego wymiaru przekracza 10 % całkowitej ilości, statek oddala się o odległość przynajmniej pięciu mil morskich od miejsca dokonania poprzedniego zaciągu przed kontynuowaniem połowów. Jakiekolwiek przetworzone ryby, w odniesieniu do których stosuje się wymogi dotyczące najmniejszego dopuszczalnego wymiaru ryby, który jest mniejszy niż długość równoważna określonej w załączniku XII, uważa się za pochodzące od ryb mniejszych niż ten najmniejszy dopuszczalny rozmiar ryby.
SEKCJA 3
Środki kontroli
Artykuł 30
Dziennik połowowy i plan składowania
1. Oprócz spełniania wymogów art. 6, 8, 11 oraz 12 rozporządzenia (EWG) nr 2847/93 kapitanowie statków wprowadzają do dziennika połowowego informacje wymienione w załączniku XIII do niniejszego rozporządzenia.
2. Każde Państwo Członkowskie powiadamia Komisję przed 15. dniem każdego miesiąca o ilościach zasobów określonych w załączniku XIV, wyładowanych w trakcie poprzedniego miesiąca w formie umożliwiającej ich komputerowe odczytanie oraz przekazuje wszelkie informacje otrzymane na podstawie art. 11 i 12 rozporządzenia (EWG) nr 2847/93.
3. Kapitan statku wspólnotowego, w odniesieniu do połowów gatunków wymienionych w załączniku ID, prowadzi:
a) dziennik połowowy wskazujący łączny uzysk według gatunków i produktów przetworzonych; lub
b) plan składowania przetworzonych produktów, wskazujący, według gatunków, gdzie są one zlokalizowane w ładowni.
4. Kapitan dostarcza niezbędnej pomocy w celu umożliwienia przeprowadzenia kontroli ilości zadeklarowanych w dzienniku połowowym oraz produktów przetworzonych składowanych na pokładzie.
Artykuł 31
Sieci
Dokonując połowów bezpośrednio jednego lub większej liczby gatunków wymienionych w załączniku X, statki nie posiadają na pokładzie sieci o rozmiarze oczek mniejszym niż rozmiar ustanowiony w art. 26. Jednakże statki dokonujące połowów w trakcie tego samego rejsu na obszarach innych niż obszar regulowany NAFO mogą posiadać na pokładzie takie sieci, pod warunkiem że sieci takie są bezpiecznie przymocowane oraz spakowane, oraz nie są udostępniane do bezpośredniego użytku, to znaczy:
a) sieci nie są odłączone od desek trałowych oraz stalówek, lin holowniczych i podciągowych; oraz
b) sieci, które są umieszczone na pokładzie, muszą być bezpiecznie przymocowane do określonej części nadbudowy.
Artykuł 32
Przeładunek
Statki wspólnotowe nie biorą udziału w czynnościach przeładunku na obszarze regulowanym NAFO, chyba że otrzymały uprzednie zezwolenie na dokonywanie takich czynności od ich właściwych organów.
Artykuł 33
Monitorowanie nakładu połowowego
1. Każde Państwo Członkowskie podejmuje niezbędne środki w celu zapewnienia, że nakład połowowy ich statków określony w art. 25 jest proporcjonalny w odniesieniu do ogólnych możliwości połowowych dostępnych temu Państwu Członkowskiemu na obszarze regulowanym NAFO.
2. Państwa Członkowskie przekazują Komisji plan połowowy dla ich statków dokonujących połowów gatunków na obszarze regulowanym NAFO nie później niż dnia 31 stycznia 2004 r. lub później, co najmniej na 30 dni przed przeprowadzeniem takiej czynności. Plan połowowy wskazuje między innymi statki, które będą zaangażowane w połowy. Plan połowowy przedstawia całkowity nakład połowowy, który należy rozmieścić w odniesieniu do rybołówstwa w związku z zakresem możliwości połowowych dostępnych Państwu Członkowskiemu dokonującemu powiadomienia.
Państwa Członkowskie nie później niż dnia 31 grudnia 2004 r. składają Komisji sprawozdanie w sprawie realizacji planów połowowych, łącznie z ilością statków rzeczywiście biorących udział w połowach oraz całkowitą ilością dni, w których dokonywane były połowy.
SEKCJA 4
Szczególne przepisy dotyczące pandaletek północnych
Artykuł 34
Połowy pandaletek północnych
Każde Państwo Członkowskie składa Komisji codziennie sprawozdanie o ilościach pandaletek północnych (Pandalus borealis), złowionych w rejonie 3L obszaru regulowanego NAFO przez statki pływające pod ich banderą oraz zarejestrowane we Wspólnocie. Wszelka działalność połowowa dokonywana jest na głębokości przekraczającej 200 metrów oraz jest ograniczona do jednego statku przypadającego na każdy przydział Państwa Członkowskiego w jakimkolwiek danym czasie.
SEKCJA 5
Szczególne przepisy dotyczące halibuta niebieskiego
Artykuł 35
Specjalne zezwolenie połowowe w odniesieniu do halibuta niebieskiego
1. Zakazuje się statkom wspólnotowym o długości całkowitej większej niż 24 metry, które nie są wprowadzone do wykazu określonego w ust. 2 dla ryb, zatrzymywania na pokładzie, przeładunku lub wyładowywania halibuta niebieskiego.
2. Każde Państwo Członkowskie przesyła Komisja wykaz wszystkich statków o długości całkowitej powyżej 24 metry pływających pod jego banderą oraz zarejestrowanych we Wspólnocie, którym zezwala na połowy halibuta niebieskiego na podobszarze 2 oraz w rejonach 3KLMNO poprzez wydanie specjalnego zezwolenia połowowego.
3. Wykaz określony w ust. 2 obejmuje wewnętrzny numer, którego definicję przedstawiono w załączniku I do rozporządzenia Komisji (WE) nr 2090/98.
4. Wykaz ten jest przekazywany Komisji w formie pozwalającej na jego komputerowe odczytanie w terminie 15 dni od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia oraz, w przypadku zmian w wykazie, przynajmniej na 5 dni przed wpłynięciem nowego statku na podobszar 2 oraz rejony 3KLMNO. Komisja przesyła bezzwłocznie wykaz Sekretariatowi NAFO.
5. Każde Państwo Członkowskie podejmuje niezbędne środki w celu zapewnienia rozdzielenia jego kwot połowowych w odniesieniu do halibuta niebieskiego między swoje upoważnione statki określone w ust. 2. Państwa Członkowskie przekazują informacje dotyczące przydziału kwot Komisji w terminie 15 dni od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 36
Sprawozdania
1. Kapitanowie statków określonych w art. 35 ust. 2 przekazują Państwu Członkowskiemu bandery następujące informacje:
a) ilości halibuta niebieskiego zatrzymywane na pokładzie, jeżeli statek wspólnotowy wpływa na podobszar 2 oraz rejony 3KLMNO. Niniejsze sprawozdanie jest przekazywane nie wcześniej niż na 12 godzin oraz najpóźniej 6 godzin przed każdym wpłynięciem statku do tej strefy;
b) połowy tygodniowe halibuta niebieskiego. Sprawozdanie to jest przekazywane po raz pierwszy nie później niż na koniec siódmego dnia po wpłynięciu statku na podobszar 2 oraz rejony 3 KLMNO, lub, jeżeli rejsy połowowe trwają więcej niż siedem dni, najpóźniej w poniedziałek, w odniesieniu do połowów, które zostały dokonane na podobszarze 2 oraz w rejonach 3 KLMNO w tracie poprzedniego tygodnia kończącego się o północy w niedzielę;
c) ilości halibuta niebieskiego posiadane na pokładzie przez statki wspólnotowe, kiedy opuszczają one podobszar 2 oraz rejony 3KLMNO. Sprawozdanie to jest przekazywane nie wcześniej niż na 12 godzin, a najpóźniej w 6 godzin, przed każdym wypłynięciem statku z tej strefy oraz zawiera ilość dni połowowych oraz całkowite połowy w tej strefie;
d) ilości załadowane oraz wyładowane w odniesieniu do każdego przeładunku halibuta niebieskiego w trakcie pobytu statku na podobszarze 2 oraz w rejonach 3KLMNO. Sprawozdania te przekazywane są nie później niż w 24 godziny po zakończeniu przeładunku.
2. Państwa Członkowskie, na wniosek, przekazują Komisji sprawozdania wynikające z ust. 1 lit. a), c) oraz d).
3. Jeżeli uważa się, iż połowy halibuta niebieskiego zgłoszone zgodnie z ust. 2 wyczerpały 70 % przydziału kwoty Państwa Członkowskiego, Państwa Członkowskie podejmują niezbędne środki celem przywrócenia monitorowania połowów oraz powiadamiają Komisję o tych środkach.
Artykuł 37
Wyznaczone porty
1. Zakazane jest wyładowywanie ilości halibuta niebieskiego w jakimkolwiek miejscu innym niż porty wyznaczone przez Umawiające się Strony NAFO. Wyładunek halibuta niebieskiego w portach państw innych niż Umawiające się Strony jest zakazany.
2. Państwa Członkowskie wyznaczają porty, w których mogą być dokonywane wyładunki halibuta niebieskiego oraz ustalają związane z tym procedury kontrolne oraz nadzorcze, łącznie z okresami oraz warunkami w odniesieniu do zapisywania oraz sprawozdawczości ilości halibuta niebieskiego w każdym wyładunku.
3. Państwa Członkowskie przekazują Komisji w ciągu 15 dni od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia wykaz wyznaczonych portów oraz, w terminie 15 kolejnych dni, wykaz związanych z nimi procedur kontrolnych oraz nadzorczych określonych w ust. 2. Komisja bezzwłocznie przesyła wykaz Sekretariatowi NAFO.
4. Komisja bezzwłocznie przekazuje wykaz wyznaczonych portów określony w ust. 2, jak również portów Umawiającym się Stronom NAFO.
Artykuł 38
Kontrola w porcie
1. Państwa Członkowskie zapewniają, że wszystkie statki wpływające do wyznaczonego portu w celu wyładowania i/lub przeładowania halibuta niebieskiego poddawane są kontroli zgodnie z programem kontroli portowych NAFO.
2. Zakazuje się wyładunku i/lub przeładunku połowów ze statków określonych w ust. 1 do momentu przybycia inspektorów.
3. Wszystkie wyładowane ilości są ważone według gatunku przed przewiezieniem ich do chłodni składowej lub innego miejsca przeznaczenia.
4. Państwa Członkowskie przekazują odpowiednie sprawozdanie z kontroli portowej Sekretariatowi NAFO, wraz z kopią dla Komisji, w terminie 7 dni roboczych od daty zakończenia kontroli.
Artykuł 39
Zakaz wyładunków oraz przeładunków w odniesieniu do statków podmiotów innych niż Umawiające się Strony
Państwa Członkowskie zapewniają, że zakazuje się wyładunków oraz przeładunków halibuta niebieskiego ze statków podmiotów innych niż Umawiające się Strony, które uczestniczyły w działalności połowowej na obszarze regulowanym NAFO.
Artykuł 40
Dalsza działalność połowowa
Państwa Członkowskie przedkładają Komisji najpóźniej do dnia 31 grudnia 2004 r. sprawozdanie w sprawie wykonania środków ustanowionych w art. 34-39, łącznie z całkowitą ilością dni połowów.
SEKCJA 6
Szczególne przepisy dotyczące karmazyna
Artykuł 41
Połowy karmazyna
1. Co drugi poniedziałek kapitan statku wspólnotowego dokonującego połowów karmazyna w rejonie podobszaru 2 oraz rejonie IF, 3K oraz 3M obszaru regulowanego NAFO powiadamia właściwe władze Państwa Członkowskiego, pod banderą którego pływa statek lub w którym jest zarejestrowany, o złowionych ilościach karmazyna na tym obszarze w okresie dwóch tygodni, kończącym się o północy poprzedniej niedzieli.
Jeżeli łączne połowy osiągnęły 50 % TAC, powiadomienia dokonuje się cotygodniowo w poniedziałek.
2. Państwa Członkowskie składają Komisji sprawozdanie co drugi wtorek przed południem, dotyczące ilości karmazyna złowionych w okresie dwóch tygodni, kończącym się o północy poprzedniej niedzieli na podobszarze 2 oraz w rejonach IF, 3K oraz 3M obszaru regulowanego NAFO przez statki pływające pod ich banderą oraz zarejestrowane na ich terytorium.
Jeżeli łączne połowy osiągnęły 50 % TAC, sprawozdania przesyłane są cotygodniowo.
ROZDZIAŁ VII
SZCZEGÓLNE PRZEPISY DOTYCZĄCE STATKÓW WSPÓLNOTOWYCH DOKONUJĄCYCH POŁOWÓW NA OBSZARZE CCAMLR
SEKCJA 1
Ograniczenia
Artykuł 42
Zakazy oraz ograniczenia połowowe
1. Bezpośrednie połowy gatunków wymienionych w załączniku XV są zakazane w strefach oraz w trakcie okresów wskazanych w tym załączniku.
2. W odniesieniu do nowego oraz badawczego rybołówstwa ograniczenia połowowe oraz ograniczenia przyłowów wymienione w załączniku XVI stosuje się na podobszarach/rejonach wskazanych w tym załączniku.
SEKCJA 2
Rybołówstwo badawcze
Artykuł 43
Uczestnictwo w rybołówstwie badawczym
1. Statki rybackie pływające pod banderą Hiszpanii oraz zarejestrowane w Hiszpanii, o których powiadomiono CCAMRL zgodnie z przepisami art. 16 rozporządzenia (WE) nr 66/98 mogą uczestniczyć w badawczych połowach sznurami haczykowymi w odniesieniu do Dissostichus spp. na podobszarze FAO 48.6 oraz podobszarze FAO 88.1. Nie więcej niż jeden statek rybacki dokonuje połowów na podobszarze 48.6 w jakimkolwiek tym samym momencie. Całkowite ograniczenia połowowe oraz ograniczenia przyłowów przypadające na podobszar oraz ich rozdzielenie między jednostki badawcze małej skali (SSRUs) wewnątrz każdego z podobszarów są wymienione w załączniku XVI.
2. Połowy odbywają się możliwie w jak największym zakresie geograficznym oraz barymetrycznym w celu uzyskania informacji niezbędnych do ustalenia możliwości rybołówstwa oraz w celu uniknięcia nadmiernego skoncentrowania połowów oraz nakładów. W tym celu połowy w jakiejkolwiek SSRU są przerywane, jeżeli zgłoszony połów osiąga określone kwoty połowowe, oraz ta SSRU jest zamykana dla połowów na pozostałą część sezonu.
Artykuł 44
Systemy sprawozdawczości
Statki rybackie uczestniczące w połowach badawczych określonym w art. 43 podlegają następującym systemom sprawozdawczości dotyczącym połowów oraz nakładów:
a) systemowi sprawozdawczości w odniesieniu do pięciodniowego połowu i nakładu określonemu w art. 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 66/98;
b) systemowi sprawozdawczości w odniesieniu do połowu i nakładu według dokładnej skali, określonemu w art. 12 rozporządzenia (WE) nr 66/98;
c) zgłaszana jest całkowita ilość oraz waga odrzuconych Dissostichus eleginoides i Dissostichus mawsoni, łącznie z tymi w stanie "mięsa galaretowatego".
Artykuł 45
Szczególne wymogi
1. Połowy badawcze określone w art. 43 przeprowadzane są zgodnie z przepisami art. 14 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 66/98 w odniesieniu do środków mających zastosowanie w celu zmniejszenia przypadkowej śmiertelności ptaków morskich w trakcie połowu sznurami haczykowymi. Oprócz tych środków dokonywanie zrzutu odpadków jest zakazane w trakcie tych połowów.
2. Statki rybackie uczestniczące w połowach badawczych na podobszarze FAO 88.1 podlegają następującym wymogom dodatkowym:
a) statkom zabrania się dokonywania zrzutów:
i) olejów lub produktów paliwowych, lub pozostałości olejowych do morza, z wyjątkiem dopuszczonych na podstawie załącznika I do MARPOL 73/78;
ii) śmieci;
iii) odpadów żywności niezdolnych do przejścia przez sito, o otworach nie większych niż 25 mm;
iv) drobiu lub części (łącznie ze skorupkami jaj); lub
v) ścieków w obrębie 12 mil morskich od lądu lub szelfu lodowego, lub ścieków, podczas gdy statek podróżuje z prędkością mniejszą niż 4 węzły;
b) żadnego drobiu żywego lub innych żywych ptaków nie wprowadza się na podobszar 88.1 oraz jakiegokolwiek opierzonego drobiu nieskonsumowanego nie usuwa się z podobszaru 88.1;
c) połowy Dissostichus spp. na podobszarze 88.1 są zakazane w obrębie 10 mil morskich od wybrzeża Wysp Balleny'ego.
Artykuł 46
Definicja zaciągów
1. Do celów niniejszej sekcji zaciąg obejmuje ustawienie jednej lub większej ilości lin w jednej pozycji. Dokładne położenie geograficzne zaciągu jest ustalane przez środkowy punkt liny lub lin rozstawionych do celów sprawozdawczości w odniesieniu do połowów oraz nakładów.
2. W celu oznaczenia jako zaciąg badawczy:
a) każdy zaciąg badawczy musi być odseparowany o nie mniej niż 5 mil morskich od jakiegokolwiek innego zaciągu badawczego, odległość należy odmierzyć od środkowego punktu geograficznego zaciągu badawczego;
b) każdy zaciąg obejmuje przynajmniej 3500 haczyków oraz nie więcej niż 10000 haczyków; może się to składać z oddzielnych lin ustawionych w tej samej pozycji;
c) każde zaciągnięcie sznura haczykowego posiada czas pobytu w wodzie nie mniejszy niż sześć godzin, mierzonych od momentu ukończenia procesu ustawiania lin do rozpoczęcia procesu zaciągania.
Artykuł 47
Plany badawcze
Statki rybackie uczestniczące w połowach badawczych określonych w art. 43 realizują plany badawcze w każdej oraz wszystkich SSRU, na które podzielone są podobszary FAO 48.6 oraz 88.1. Plan badawczy jest realizowany w następujący sposób:
a) po pierwszym wpłynięciu na SSRU pierwszych 10 zaciągów, oznaczonych jako "pierwszy cykl", oznacza się jako "zaciągi badawcze" oraz musi spełniać kryteria określone w art. 46 ust. 2;
b) kolejnych 10 zaciągów lub 10 ton połowu, w zależności od tego, która z wartości progowych jest osiągana jako pierwsza, są oznaczane jako "drugi cykl". Zaciągi w drugim cyklu, według uznania kapitana, mogą być przeprowadzane jako część zwykłego połowu badawczego; jednakże pod warunkiem że spełniają one wymogi art. 46 ust. 2, zaciągi te mogą być również oznaczane jako zaciągi badawcze;
c) po ukończeniu pierwszego i drugiego cyklu zaciągów, jeżeli kapitan zamierza kontynuować połów w granicach SSRU, statek musi rozpocząć "trzeci cykl", którego skutkiem będzie dokonanie 20 zaciągów we wszystkich trzech cyklach. Trzeci cykl zaciągów kończy się w trakcie tej samej wizyty co pierwszy i drugi cykl w SSRU;
d) po zakończeniu 20 zaciągów badawczych statek może kontynuować połów w obrębie SSRU;
e) w SSRU A, B, C, E oraz G na podobszarze 88.1, gdzie nadający się do połowów obszar dna morza jest mniejszy niż 15000 km2, lit. b), c) i d) nie mają zastosowania, a po zakończeniu 10 zaciągów badawczych statek może kontynuować połów w obrębie SSRU.
Artykuł 48
Plany gromadzenia danych
1. Statki rybackie uczestniczące w połowach badawczych określonych w art. 43 realizują plany gromadzenia danych, w każdym i we wszystkich SSRU, na które podzielone są podobszary FAO 48.6 i 88.1. Plany gromadzenia danych zawierają następujące dane:
a) pozycja oraz głębokość morza na końcu każdej linii zaciągu;
b) czas ustawiania, przebywania w wodzie oraz zaciągania;
c) ilość oraz gatunki ryb straconych na powierzchni;
d) ilość zestawów haczyków;
e) rodzaj przynęty;
f) skuteczność przynęty ( %);
g) rodzaj haczyka; oraz
h) warunki panujące na morzu, zachmurzenie i faza księżyca w momencie ustawiania lin.
2. Wszystkie dane określone na podstawie ust. 1 są gromadzone w odniesieniu do każdego zaciągu; w szczególności wszystkie ryby w zaciągu do 100 ryb mają zostać zmierzone oraz pobiera się próbkę co najmniej 30 ryb dla przeprowadzenia badań biologicznych. W przypadku gdy złapane jest więcej niż 100 ryb, powinna zostać zastosowana metoda losowego pobierania podpróbek.
Artykuł 49
Program znakowania
Każdy statek rybacki uczestniczący w połowach badawczych określonych w art. 43 wdraża w następujący sposób program znakowania:
a) osobniki Dissostichus spp. są znakowane kolorem zielonym oraz uwalniane w ilości jednego osobnika przypadającego na tonę wagi połowu w trakcie trwania sezonu. Statki przerywają znakowanie po oznakowaniu 500 osobników lub pozostawiają jednego oznakowanego na zielono osobnika na tonę połowu;
b) program koncentruje się na małych osobnikach poniżej 100 cm, chociaż większe osobniki powinny w razie konieczności być oznaczane w celu spełnienia wymogu oznakowania jednego osobnika na tonę wagi połowu. Wszystkie wypuszczone osobniki powinny być dwukrotnie oznaczone, a wypuszczenia powinny obejmować możliwie jak największy obszar geograficzny;
c) wszystkie oznakowania są wyraźnie nadrukowane wraz z niepowtarzalnym numerem seryjnym oraz adresem zwrotnym, tak aby pochodzenie oznakowań mogło zostać odtworzone w przypadku ponownego złapania oznaczonego osobnika;
d) wszystkie odpowiednie dane przywieszki oraz jakiekolwiek ponowne złapanie oznaczonego osobnika Dissostichus spp. w połowie jest zgłaszane w nadającej się do komputerowego odczytywania formie CCAMLR w terminie dwóch miesięcy od dokonania połowu.
Artykuł 50
Obserwatorzy naukowi
Każdy statek rybacki uczestniczący w połowach badawczych określonych w art. 43 posiada na pokładzie przynajmniej dwóch obserwatorów, spośród których jeden jest obserwatorem wyznaczonym zgodnie z Systemem Międzynarodowych Obserwacji Naukowych CCAMLR, w toku całości działalności połowowej w trakcie okresu połowowego.
ROZDZIAŁ VIII
PRZEPISY KOŃCOWE
Artykuł 51
Przesyłanie danych
Na mocy rozporządzenia (EWG) nr 2847/93 dane odnoszące się do wyładowywania ilości złowionych są przesyłane przez Państwa Członkowskie Komisji w formie umożliwiającej ich komputerowe odczytanie przez wykorzystanie kodów zasobów wymienionych w każdej tabeli zasobów.
Artykuł 52
Kwoty dla nowych Państw Członkowskich
Połowy dokonywane przez statki nowych Państw Członkowskich między dniem 1 stycznia 2004 r. a dniem przystąpienia są zaliczone na poczet kwot ustanowionych w załączniku I.
W terminie 15 dni po dniu przystąpienia nowe Państwa Członkowskie powiadamiają Komisję o ilości ich połowów między dniem 1 stycznia 2004 r. a dniem przystąpienia.
Artykuł 53
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2004 r.
W przypadku gdy TAC obszaru CCAMLR są ustanowione dla okresów rozpoczynających się między dniem 1 stycznia 2004 r., art. 42 stosuje się z mocą od rozpoczęcia odpowiednich okresów stosowania TAC.
Przepisy pkt 12 załącznika IV wchodzą w życie dnia 1 lutego 2004 r., z wyjątkiem ppkt 12.3 oraz 12.7 akapitu drugiego, który wchodzi w życie dnia 1 stycznia 2004 r.
Artykuły 13 i 14 nie stosują się do Estonii, Łotwy, Litwy i Polski od dnia przystąpienia tych państw.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 19 grudnia 2003 r.