Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 207/93
z dnia 29 stycznia 1993 r.
określające treść załącznika VI do rozporządzenia (EWG) nr 2029/91 w sprawie produkcji ekologicznej produktów rolnych oraz znakowania produktów rolnych i środków spożywczych oraz ustanawiające szczegółowe zasady w celu wykonania przepisów art. 5 ust. 4 tego rozporządzenia
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2092/91 z dnia 24 czerwca 1991 r. wsprawie produkcji ekologicznej produktów rolnych oraz znakowania produktów rolnych i środków spożywczych [1], w szczególności jego art. 5 ust. 7 i 8;
a także mając na uwadze, co następuje:
do celów art. 5 ust. 3 lit. b) i c) oraz ust. 4 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2092/91 (zwanego dalej "rozporządzeniem"), pełen wykaz musi zostać ustanowiony w sekcjach A, B i C załącznika VI do tego rozporządzenia;
do celów tych trzech sekcji załącznika VI do rozporządzenia, pewne definicje muszą być rozwinięte w celu zapewnienia spójność z innymi powiązanymi przepisami regulacyjnymi Wspólnoty;
wszelkie składniki lub substancje pomocnicze dla przetwórstwa, które należy wymienić w załączniku VI do rozporządzenia, powinny być stosowane wyłącznie zgodnie z prawnymi wymogami dotyczącymi przygotowywania środków spożywczych i zgodnie z dobrą praktyką ich wytwarzania;
załącznik VI do rozporządzenia powinien uwzględniać oczekiwania konsumentów, że przetworzone produkty, będące efektem produkcji ekologicznej, zawierają głównie takie składniki, jakie występują w przyrodzie;
jednakże inne składniki lub substancje pomocnicze dla przetwórstwa, które mogą być wykorzystywane podczas zwykłego przetwarzania środków spożywczych, szczególnie te, które występują w przyrodzie, mogą być zawarte w załączniku VI do rozporządzenia, pod warunkiem że zostało wykazane, że bez stosowania takich substancji niemożliwe jest wytworzenie lub zakonserwowanie ekologicznych środków spożywczych;
w odniesieniu do enzymów otrzymanych z mikroorganizmów należy dodatkowo zbadać, czy tego rodzaju produkty, uzyskane z mikroorganizmów genetycznie modyfikowanych w rozumieniu dyrektywy Rady 90/220/EWG [2], mogą być stosowane do środków spożywczych, na których etykietach podana jest informacja o produkcji metodami ekologicznymi; sprawa ta zostanie szczegółowo zbadana, gdy stosowanie tego rodzaju enzymów w środkach spożywczych zostanie zatwierdzone zgodnie z odnośnym ustawodawstwem wspólnotowym;
wymieniony załącznik VI trzeba będzie regularnie korygować w świetle zdobytych doświadczeń i rozwoju sytuacji pod względem dostępności na rynku wspólnotowym pewnych wytwarzanych ekologicznie składników pochodzenia rolniczego;
szczegółowe zasady wprowadzania w życie derogacji na podstawie art. 5 ust. 4 rozporządzenia są niezbędne dla zapewnienia spójnego wprowadzania w życie tej derogacji w Państwach Członkowskich, dopóki produkty objęte derogacją nie zostały zamieszczone w sekcji C załącznika VI do rozporządzenia;
środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu, są zgodne z opinią komitetu, o którym mowa w art. 14 rozporządzenia (EWG) nr 2092/91,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Treść załącznika VI do rozporządzenia (EWG) nr 2092/91 jest określona w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Nie wprowadza się zmian w sekcjach A i B, dopóki nie zostaną spełnione przynajmniej poniższe wymagania:
a) dla dodatków do środków spożywczych objętych załącznikiem VI sekcja A pkt 1: bez uszczerbku dla wymagań dotyczących zatwierdzenia dodatków przewidzianych w dyrektywie Rady 89/107/EWG [3], uwzględnione są tylko te substancje, co do których zostało wykazane, że bez stosowania takich substancji niemożliwe jest wytworzenie lub zakonserwowanie takich środków spożywczych;
b) dla substancji pomocniczych dla przetwórstwa objętych załącznikiem VI sekcja B: uwzględniane są tylko te substancje, które są dopuszczone w ogólnym przetwórstwie spożywczym i co do których zostało wykazane, że bez stosowania takich substancji niemożliwe jest wytworzenie takich środków spożywczych.
Artykuł 3
1. Dopóki składnik pochodzenia rolniczego nie został objęty sekcją C załącznika VI do rozporządzenia, składnik ten może być stosowany zgodnie z derogacją przewidzianą w art. 5 ust. 4 wymienionego rozporządzenia pod następującymi warunkami:
a) podmiot gospodarczy zgłosił właściwemu organowi Państwa Członkowskiego wszelkie niezbędne dowody wykazujące, że wspomniany składnik spełnia warunki przewidziane w art. 5 ust. 4; oraz
b) właściwy organ Państwa Członkowskiego zezwolił na jego stosowanie przez okres nie dłuższy niż trzy miesiące, który to okres może ulec skróceniu, jeżeli okaże się, że rezerwy wspomnianego składnika są dostępne we Wspólnocie.
2. Gdy zezwolenie określone w ust. 1 zostało przyznane, Państwo Członkowskie bezzwłocznie zgłasza innym Państwom Członkowskim i Komisji następujące informacje:
a) datę wydania zezwolenia;
b) nazwę składnika pochodzenia rolniczego;
c) wymagane ilości i ich uzasadnienie;
d) przyczyny i przewidywany czas trwania niedoboru.
3. Jeżeli informacje przekazane przez którekolwiek z Państw Członkowskich Komisji i Państwu Członkowskiemu, które przyznało zezwolenie, wykazują, że rezerwy są dostępne w czasie trwania niedoboru, Państwo Członkowskie rozważa cofnięcie zezwolenia lub skrócenie okresu jego ważności oraz zawiadamia Komisję i inne Państwa Członkowskie o podjętych środkach w ciągu 10 dni od daty otrzymania informacji.
4. Na wniosek Państwa Członkowskiego lub z inicjatywy Komisji, sprawa jest przekazywana do zbadania komitetowi, o którym mowa w art. 14 rozporządzenia. Zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 14 może być podjęta decyzja o cofnięciu zezwolenia lub o zmianie okresu jego ważności, bądź, gdzie sytuacja tego wymaga, o objęciu tego składnika załącznikiem VI, sekcja C.
Artykuł 4
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie piętnastego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich
Sporządzono w Brukseli, dnia 29 stycznia 1993 r.