Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1808/2001
z dnia 30 sierpnia 2001 r.
ustanawiające szczegółowe zasady dotyczące wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 338/97 w sprawie ochrony gatunków dzikiej fauny i flory w drodze regulacji handlu nimi
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 338/97 z dnia 9 grudnia 1996 r. w sprawie ochrony gatunków dzikiej fauny i flory w drodze regulacji handlu nimi [1], ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1579/2001 [2], w szczególności jego art. 19 ust. 1, 2 oraz 4,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Należy ustalić przepisy w celu wykonania rozporządzenia (WE) nr 338/97 i zapewnienia pełnej zgodności z przepisami Konwencji o międzynarodowym handlu dzikimi zwierzętami i roślinami gatunków zagrożonych wyginięciem (CITES) (zwanej dalej "Konwencją").
(2) W celu zapewnienia jednolitego wykonania rozporządzenia (WE) nr 338/97 należy ustanowić szczegółowe warunki i kryteria rozpatrywania wniosków o zezwolenia i świadectwa oraz wydawania, ważności i stosowania tych dokumentów. W związku z tym należy ustanowić wzory, którym powinny odpowiadać formularze wymienionych dokumentów.
(3) Ponadto konieczne jest ustanowienie szczegółowych przepisów dotyczących warunków i kryteriów traktowania tych okazów gatunków zwierzęcych, które zostały urodzone i wyhodowane w niewoli oraz sztucznie rozmnażanych okazów gatunków roślin, w celu zapewnienia jednolitego wykonania odstępstw mających zastosowanie do tych okazów.
(4) Odstępstwa stosowane w przypadku okazów, które są częścią ruchomego majątku osobistego lub majątku gospodarstwa domowego, przewidziane w art. 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 338/97, wymagają określenia przepisów zapewniających zgodność z art. VII ust. 3 Konwencji.
(5) W celu zapewnienia jednolitego stosowania ogólnych odstępstw od zakazów obowiązujących w handlu wewnętrznym, zawartych w art. 8 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 338/97, konieczne jest ustanowienie warunków i kryteriów w odniesieniu do ich określenia.
(6) Należy ustalić procedury znakowania niektórych okazów gatunków w celu ułatwienia ich identyfikacji i zapewnienia stosowania przepisów rozporządzenia (WE) nr 338/97.
(7) Należy ustanowić przepisy dotyczące treści, formy i trybu składania okresowych sprawozdań, przewidzianych w rozporządzeniu (WE) nr 338/97.
(8) W celu rozpatrzenia dalszych zmian w załącznikach do rozporządzenia (WE) nr 338/97 należy udostępnić wszelkie istotne informacje, szczególnie w sprawie stanu biologicznego i statusu handlowego gatunków, ich wykorzystania i metod kontroli handlu.
(9) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 939/97 z dnia 26 maja 1997 r. ustanawiające szczegółowe zasady dotyczące wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 338/97 w sprawie ochrony gatunków dzikiej fauny i flory w drodze regulacji handlu nimi [3], ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1006/98 [4], zostało kilkakrotnie znacznie zmienione; ponieważ przewiduje się wprowadzenie dalszych zmian, rozporządzenie to powinno, dla zachowania jasności, zostać uchylone i zastąpione nowym rozporządzeniem.
(10) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Handlu Dziką Fauną i Florą,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
ROZDZIAŁ I
DEFINICJE I FORMY
Artykuł 1
Do celów niniejszego rozporządzenia i w uzupełnieniu definicji zawartych w art. 2 rozporządzenia (WE) nr 338/97:
a) "data pozyskania" oznacza datę, w której okaz został przejęty ze środowiska naturalnego, poczęty w niewoli lub sztucznie rozmnożony;
b) "potomstwo z pierwszego pokolenia (F1)" oznacza okazy poczęte w środowisku kontrolowanym z rodziców, z których co najmniej jeden został poczęty w warunkach naturalnych lub przejęty ze środowiska naturalnego;
c) "potomstwo z drugiego pokolenia (F2)" i "potomstwo z kolejnych pokoleń (F3, F4 itd.)" oznacza okazy poczęte w środowisku kontrolowanym z rodziców, którzy również zostali poczęci w środowisku kontrolowanym;
d) "stado hodowlane" oznacza wszystkie zwierzęta objęte działalnością hodowlaną, przeznaczone do rozrodu;
e) "kontrolowane środowisko" oznacza środowisko, którym steruje się w celu wyhodowania zwierząt określonych gatunków, w którym określono granice w celu zapobieżenia wejściu do lub wyjściu z kontrolowanego środowiska zwierząt, jaj lub gamet, a które posiada ogólne cechy charakterystyczne obejmujące, między innymi, sztuczne domostwa, usuwanie odpadów, ochronę zdrowia, ochronę przed drapieżcami i sztuczne karmienie;
f) "osoba normalnie zamieszkująca Wspólnotę" oznacza osobę, która mieszka we Wspólnocie co najmniej przez 185 dni w każdym roku kalendarzowym ze względu na powiązania zawodowe lub, w przypadku osoby, która nie ma powiązań zawodowych, ze względu na powiązania osobiste, które wskazują na bliskie więzi między tą osobą a miejscem jej zamieszkania.
Artykuł 2
1. Formularze, na których sporządza się zezwolenia na przywóz, zezwolenia na wywóz, świadectwa powrotnego wywozu oraz wnioski o wydanie tych dokumentów, są zgodne ze wzorem zamieszczonym w załączniku I, z wyjątkiem pól zastrzeżonych do użytku krajowego.
2. Formularze, na których sporządza się powiadomienie o przywozie, są zgodne ze wzorem zamieszczonym w załączniku II, z wyjątkiem pól zastrzeżonych do użytku krajowego. Formularze te mogą zawierać numer seryjny.
3. Formularze, na których sporządza się świadectwa, określone w art. 10 rozporządzenia (WE) nr 338/97 i wnioski o takie świadectwa, mają być zgodne ze wzorem zamieszczonym w załączniku III, z wyjątkiem pól zastrzeżonych do użytku krajowego. Państwa Członkowskie mogą jednakże postanowić, że zamiast wdrukowanego gotowego tekstu, rubryki 18 i 19 zawierają jedynie odpowiednią certyfikację i/lub upoważnienie.
4. Forma etykiet określonych w art. 7 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 338/97 jest zgodna ze wzorem zamieszczonym w załączniku IV.
Artykuł 3
1. Papier użyty w formularzach wymienionych w art. 2 ma być pozbawiony ścieru drzewnego, nadający się do pisania, a jego waga nie może być mniejsza niż 55 g/m2.
2. Rozmiar formularzy wymienionych w art. 2 ust. 1, 2 i 3 wynosi 210 × 297 mm (A4); dopuszcza się maksymalne odchylenie, co do długości o 18 mm mniej i 8 mm więcej.
3. Papier formularzy wymienionych w art. 2 ust. 1 jest:
a) biały dla formularza 1, oryginał, ze wzorem giloszowym tła, drukowany z przodu w szarym kolorze, tak aby ujawnić ewentualne fałszerstwo dokonane środkami mechanicznymi lub chemicznymi;
b) żółty dla formularza 2, kopia dla posiadacza;
c) bladozielony dla formularza 3, kopia dla kraju wywozu lub powrotnego wywozu w przypadku zezwolenia na przywóz, lub kopia do zwrotu przez organy celne organowi wydającemu, w przypadku zezwolenia na wywóz lub świadectwa powrotnego wywozu;
d) różowy dla formularza 4, kopia dla organu wydającego;
e) biały dla formularza 5, wniosek.
4. Papier formularzy określonych w art. 2 ust. 2 jest:
a) biały dla formularza 1, oryginał;
b) żółty dla formularza 2, kopia dla importera.
5. Papier formularzy określonych w art. 2 ust. 3 jest:
a) żółty dla formularza 1, oryginał, ze wzorem giloszowym tła, drukowany z przodu w szarym kolorze, tak aby ujawnić ewentualne fałszerstwo dokonane środkami mechanicznymi lub chemicznymi;
b) różowy dla formularza 2, kopia dla organu wydającego;
c) biały dla formularza 3, wniosek.
6. Papier etykiet określonych w art. 2 ust. 4 jest biały.
7. Formularze określone w art. 2 są wydrukowane i wypełnione w jednym z urzędowych języków Wspólnoty, określonym przez organy zarządzające poszczególnych Państw Członkowskich. Tam, gdzie to konieczne, formularze zawierają tłumaczenie ich treści na jeden z urzędowych języków roboczych Konwencji.
8. Państwa Członkowskie ponoszą odpowiedzialność za wydrukowanie formularzy określonych w art. 2, które w przypadku formularzy określonych w art. 2 ust. 1, 2 i 3 mogą stanowić część skomputeryzowanego procesu wydawania zezwoleń/świadectw.
ROZDZIAŁ II
TERMIN WYDANIA, WAŻNOŚCI I WYKORZYSTANIA DOKUMENTÓW
SEKCJA 1
Przepisy ogólne
Artykuł 4
1. Formularze należy wypełniać pismem maszynowym. Jednakże wnioski o zezwolenia i świadectwa, określone w art. 2 ust. 1 i 3, powiadomienia o przywozie, określone w art. 2 ust. 2 i etykiety, określone w art. 2 ust. 4 mogą być wypełnione pismem ręcznym, czytelnie, atramentem, wielkimi literami.
2. Z wyjątkiem formularzy wniosków i etykiet określonych w art. 2 ust. 4 pozostałe formularze nie mogą zawierać żadnych wymazań lub zmian, o ile nie zostały one potwierdzone pieczęcią i podpisem organu zarządzającego, które wydały formularz lub, w przypadku powiadomień o przywozie, określonych w art. 2 ust. 2, pieczęcią i podpisem urzędu celnego wprowadzenia.
3. W zezwoleniach i świadectwach, jak również we wnioskach o wydanie tych dokumentów:
a) opis gatunków, w przypadku gdy jest on przewidziany, zawiera jeden z kodów zawartych w załączniku V;
b) dla podania ilości i masy netto stosuje się jednostki zawarte w załączniku V;
c) w celu podania naukowych nazw gatunków wykorzystuje się standardowe odniesienia zawierające stosowaną nomenklaturę, zawarte w załączniku VI;
d) w przypadku gdy jest to wymagane, wskazuje się cel transakcji, używając jednego z kodów zawartych w załączniku VII pkt 1;
e) podane jest źródło okazów, używając jednego z kodów zawartych w załączniku VII pkt 2, a w przypadku gdy użycie tych kodów podlega kryteriom ustanowionym w rozporządzeniu (WE) nr 338/97 lub w niniejszym rozporządzeniu, które to kryteria są spełniane, jedynie zachowując zgodność z tymi kryteriami.
4. W przypadku gdy do któregokolwiek z formularzy, określonych w art. 2 dołączony jest załącznik stanowiący integralną część formularza, fakt ten oraz liczba stron są wyraźnie wskazane na danym zezwoleniu lub świadectwie, a każda strona załącznika zawiera:
a) numer zezwolenia lub świadectwa oraz datę jego wydania; oraz
b) podpis i pieczątkę lub pieczęć organu, który wydał zezwolenie lub świadectwo.
W przypadku gdy formularz, określony w art. 2 ust. 1, używany jest dla więcej niż jednego gatunku podczas wysyłki, dołącza się załącznik, który, w uzupełnieniu wymagań akapitu pierwszego niniejszego ustępu, dla każdego gatunku objętego wysyłką, powtarza rubryki 8-22 danego formularza, jak również pola zawarte w jego rubryce 27 w celu włączenia danych dotyczących "ilości/masy netto rzeczywiście przywożonego towaru" oraz, w stosownych przypadkach, "liczbę martwych zwierząt w momencie przybycia".
W przypadku gdy formularz określony w art. 2 ust. 3 używany jest dla więcej niż jednego gatunku, dołącza się załącznik, w którym, dla uzupełnienia wymagań akapitu pierwszego niniejszego ustępu, dla każdego gatunku powtórzone zostają rubryki 4-18 danego formularza.
5. Przepisy ust. 1, 2, 3 lit. c) i d) oraz ust. 4 stosuje się również w kontekście decyzji w sprawie akceptowalności zezwoleń i świadectw wydanych przez państwa trzecie dla okazów, które mają być wprowadzone do Wspólnoty. W przypadku gdy dokumenty te dotyczą okazów podlegających kontyngentom wywozowym dobrowolnie ustalonym lub przydzielonym przez Konferencję Stron Konwencji, mogą one zostać przyjęte, jedynie w przypadku gdy określają całkowitą liczbę okazów dotychczas wywożonych w roku bieżącym, włącznie z okazami objętymi danym zezwoleniem, jak również kontyngent dla danego gatunku. Świadectwa powrotnego wywozu wydane przez państwa trzecie mogą zostać przyjęte, jedynie jeżeli określają kraj pochodzenia oraz numer i datę wydania odpowiedniego zezwolenia na wywóz oraz tam, gdzie to właściwe, należy także podać kraj ostatniego powrotnego wywozu oraz numer i datę wydania odpowiedniego świadectwa powrotnego wywozu lub zamieścić wystarczające uzasadnienie pominięcia tej informacji.
Artykuł 5
1. Dokumenty są wydawane i wykorzystywane zgodnie z przepisami i na warunkach określonych w niniejszym rozporządzeniu oraz w rozporządzeniu (WE) nr 338/97, w szczególności jego art. 11 ust. 1-4. Mogą one zawierać klauzule, warunki i wymagania nałożone przez organ wydający w celu zapewnienia zgodności z niniejszymi rozporządzeniami i przepisami ustawodawstwa Państw Członkowskich dotyczącymi ich wykonania.
2. Dokumenty mają być wykorzystywane bez uszczerbku dla innych formalności związanych z przepływem towarów w ramach Wspólnoty, wprowadzaniem towarów na terytorium Wspólnoty, ich wywozem lub powrotnym wywozem ze Wspólnoty, a także z formularzami używanymi dla tych formalności.
3. Przyjmuje się ogólną zasadę, że organy zarządzające decydują o wydaniu zezwoleń i świadectw w terminie jednego miesiąca od daty przedłożenia wypełnionego wniosku. Jednakże w przypadku gdy organ wydający konsultuje się ze stronami trzecimi, taka decyzja może zostać podjęta jedynie po zadowalającym zakończeniu konsultacji. Wnioskodawcy zostają powiadomieni o znacznych opóźnieniach w rozpatrywaniu ich wniosków.
Artykuł 6
Odrębne zezwolenia na przywóz, powiadomienia o przywozie, zezwolenia na wywóz lub świadectwa powrotnego wywozu są wydawane dla każdej wysyłki grupy okazów stanowiących część jednego ładunku.
Artykuł 7
1. Okres ważności wspólnotowych zezwoleń na przywóz nie może przekraczać 12 miesięcy. Jednakże w przypadku braku ważnego dokumentu, zgodnego z zezwoleniem, wydanego przez kraj wywozu lub powrotnego wywozu, zezwolenie na przywóz uznaje się za nieważne.
Okres ważności wspólnotowych zezwoleń na wywóz i świadectw powrotnego wywozu nie może przekraczać sześciu miesięcy.
Wspólnotowe zezwolenia i świadectwa, określone w akapicie pierwszym i drugim, po ich wygaśnięciu tracą ważność i nie mają żadnej wartości prawnej.
Posiadacz, bez nadmiernej zwłoki, zwróci oryginał i wszystkie kopie wygasłego lub niewykorzystanego wspólnotowego zezwolenia na przywóz, zezwolenia na wywóz lub świadectwa powrotnego wywozu organowi zarządzającemu, który je wydał.
2. Świadectwa określone w art. 20 i kopie wykorzystywanego zezwolenia na przywóz dla posiadacza tracą ważność w momencie śmierci żywych okazów w nich określonych. W przypadku ucieczki żywych zwierząt, zniszczenia okazów lub gdy zapisy w rubrykach 2 i 4 świadectwa lub w rubryce 3 - w przypadku gatunków wymienionych w załączniku A do rozporządzenia (WE) nr 338/97 - oraz rubrykach 6 i 8 kopii wykorzystywanego zezwolenia na przywóz dla posiadacza dłużej nie odzwierciedlają rzeczywistej sytuacji.
Świadectwa określone w art. 20 ust. 3 lit. e) i art. 30 tracą ważność w momencie, gdy zapis w rubryce 1 dłużej nie odzwierciedla rzeczywistej sytuacji.
Dokumenty te należy zwrócić bez nadmiernej zwłoki do organu wydającego, który, w stosownych przypadkach, może wydać świadectwo odzwierciedlające tego typu zmiany zgodnie z art. 21.
3. W przypadku wydania zezwolenia lub świadectwa zastępującego dokument, który został unieważniony, utracony, skradziony, zniszczony, lub który, w przypadku zezwolenia lub świadectwa powrotnego wywozu, stracił ważność, w nowym zezwoleniu lub świadectwie podaje się numer zastąpionego dokumentu i powód jego zastąpienia w rubryce zastrzeżonej dla zapisów dotyczących "warunków szczególnych".
4. W przypadku unieważnienia, utraty, kradzieży lub zniszczenia zezwolenia na wywóz lub świadectwa powrotnego wywozu organ zarządzający, który wydał dokument, informuje organ zarządzający kraju przeznaczenia oraz tamtejszy sekretariat Konwencji.
Artykuł 8
1. Uwzględniając art. 5 ust. 3, wnioski o zezwolenia na przywóz, zezwolenia na wywóz oraz świadectwa powrotnego wywozu składa się z odpowiednim wyprzedzeniem, aby umożliwić wydanie dokumentów przed wprowadzeniem okazów na terytorium Wspólnoty lub ich wywóz bądź powrotny wywóz z terytorium Wspólnoty.
Okazy nie mają prawa być poddane procedurze celnej do czasu przedstawienia wymaganych dokumentów.
2. W przypadku wprowadzenia okazów do Wspólnoty wymagane dokumenty od państw trzecich uważa się za ważne, w przypadku gdy zostały wydane i wykorzystane w celu wywozu lub powrotnego wywozu z tego kraju przed upływem ostatniego dnia ich ważności i są używane w celu wprowadzenia okazów do Wspólnoty nie później niż sześć miesięcy od daty ich wydania.
Jednakże świadectwa pochodzenia okazów gatunków wymienionych w załączniku C do rozporządzenia (WE) nr 338/97 mogą być wykorzystywane do wprowadzenia okazów do Wspólnoty w okresie do 12 miesięcy od daty ich wydania.
3. W drodze odstępstwa od ust. 1 akapit pierwszy i ust. 2, i pod warunkiem że importer/(re)eksporter informuje właściwy organ zarządzający po przywozie/przed odprawieniem przesyłki o powodach, dla których brakuje wymaganych dokumentów, dokumenty dla okazów gatunków wymienionych w załącznikach B lub C do rozporządzenia (WE) nr 338/97, jak również dla okazów gatunków wymienionych w załączniku A do tego rozporządzenia, określonych w art. 4 ust. 5 niniejszego rozporządzenia, mogą w drodze wyjątku być wydane z mocą wsteczną, jeżeli właściwy organ zarządzający Państwa Członkowskiego, w miarę potrzeby, po konsultacji z właściwym organem zarządzającym państwa trzeciego uzyskuje wystarczające dowody na to, że:
a) (re)eksporter i/lub importer nie ponosi winy za wszelkie występujące nieprawidłowości; oraz
b) (powrotny) wywóz/przywóz danych okazów jest pod każdym innym względem zgodny z przepisami/postanowieniami:
i) rozporządzenia (WE) nr 338/97,
ii) Konwencji, oraz
iii) danego ustawodawstwa państwa trzeciego.
4. Zezwolenia na wywóz i świadectwa powrotnego wywozu, wydane na mocy ust. 3, mają wyraźnie wskazywać, że zostały wydane z mocą wsteczną i powody takiego wydania. W przypadku wspólnotowych zezwoleń na przywóz, zezwoleń na wywóz i świadectw powrotnego wywozu, uwagę tę należy zamieścić w rubryce 23.
5. Z wyjątkiem ust. 3 lit. b) pkt i) przepisy ust. 2, 3 i 4, zgodnie z art. 7 ust. 2 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 338/97, stosuje się, mutatis mutandis, do tych okazów gatunków wymienionych w załącznikach A i B do tego rozporządzenia, które są przewożone tranzytem przez terytorium Wspólnoty.
6. W przypadku roślin sztucznie rozmnażanych z gatunków wymienionych w załącznikach B i C do rozporządzenia (WE) nr 338/97 i sztucznie rozmnażanych hybryd uzyskanych z nieodnotowanych gatunków wymienionych w załączniku A do tego rozporządzenia Państwa Członkowskie mogą postanowić, że zamiast zezwolenia na wywóz lub świadectwa powrotnego wywozu stosuje się świadectwo zdrowia roślin. Takie świadectwa zdrowia roślin, o ile zostały wydane przez państwa trzecie, są przyjęte zamiast zezwolenia na wywóz lub świadectwa powrotnego wywozu.
7. W przypadku gdy stosuje się świadectwo zdrowia roślin określone w ust. 6, zawiera ono naukową nazwę na poziomie gatunku lub, jeśli jest to niemożliwe dla taksonów ujętych według rodzin w załącznikach do rozporządzenia (WE) nr 338/97, na poziomie rodzaju, sztucznie rozmnażane orchidee i kaktusy wymienione w załączniku B do tego rozporządzenia mogą być określone jako takie. Świadectwa zdrowia roślin zawierają także typ i ilość okazów i opatrzone są pieczątką, okrągłą pieczęcią lub innym szczególnym znakiem stwierdzającym, że "okazy są rozmnażane sztucznie, jak to określa CITES".
SEKCJA 2
Zezwolenia na przywóz
Artykuł 9
1. Wnioskodawca musi, w stosownych przypadkach, wypełnić rubryki 1, 3-6 i 8-23 formularza wniosku oraz rubryki 1, 3, 4, 5 i 8-22 oryginału i wszystkich kopii. Państwa Członkowskie mogą jednakże postanowić, że należy wypełnić jedynie formularz wniosku. W takim przypadku wniosek może obejmować więcej niż jedną wysyłkę.
2. Należycie wypełnione formularze należy przedłożyć organowi zarządzającemu Państwa Członkowskiego miejsca przeznaczenia; zawierają one niezbędne informacje wraz z towarzyszącymi dokumentami dowodowymi wymaganymi przez organ w celu umożliwienia ustalenia, czy na podstawie art. 4 rozporządzenia (WE) nr 338/97 zezwolenie powinno być wydane. Pominięcie informacji we wniosku wymaga uzasadnienia. W przypadku złożenia wniosku dotyczącego okazów, dla których taki wniosek został wcześniej odrzucony, wnioskodawca musi powiadomić organ zarządzający o wcześniejszej odmowie.
Artykuł 10
1. W przypadku zezwoleń na przywóz wydanych dla okazów gatunków ujętych w dodatku I do Konwencji i wymienionych w załączniku A do rozporządzenia (WE) nr 338/97 "kopia dla kraju wywozu lub powrotnego wywozu" może zostać zwrócona do wnioskodawcy w celu jej przedłożenia organowi zarządzającemu kraju wywozu lub powrotnego wywozu. Oryginał, zgodnie z art. 4 ust. 1 lit. b) pkt ii) rozporządzenia (WE) nr 338/97, należy wstrzymać do czasu przedstawienia zgodnego z nim zezwolenia na wywóz lub świadectwa powrotnego wywozu.
2. W przypadku gdy "kopia dla kraju wywozu lub powrotnego wywozu" nie zostanie zwrócona do wnioskodawcy, wnioskodawca otrzymuje pisemne oświadczenie, że zezwolenie na przywóz zostanie wydane i na jakich warunkach.
Artykuł 11
Bez uszczerbku dla przepisów art. 23 importer lub jego upoważniony przedstawiciel składa oryginał (formularz 1), "kopię dla posiadacza" (formularz 2) oraz, w przypadku gdy zostało to określone w zezwoleniu na przywóz, dokumentację z kraju wywozu lub powrotnego wywozu w granicznym urzędzie celnym w punkcie wprowadzenia okazów na terytorium Wspólnoty, określony zgodnie z art. 12 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 338/97. Tam, gdzie to właściwe, importer lub jego upoważniony przedstawiciel wskazuje numer konosamentu lub lotniczego listu przewozowego w rubryce 26.
Artykuł 12
Po wypełnieniu rubryki 27 oryginału (formularz 1) i "kopii dla posiadacza" (formularz 2) urząd celny określony w art. 11 lub, w stosownym przypadku, art. 23 ust. 1, zwraca kopię dla posiadacza importerowi lub jego upoważnionemu przedstawicielowi. Oryginał (formularz 1) oraz wszelka dokumentacja pochodząca z kraju wywozu lub powrotnego wywozu zostaje przekazana w sposób określony w art. 19.
SEKCJA 3
Powiadomienia o przywozie
Artykuł 13
Importer lub jego upoważniony przedstawiciel musi, w stosownych przypadkach, wypełnić rubryki 1-13 oryginału (formularz 1) i "kopię dla importera" (formularz 2) powiadomienia o przywozie i, bez uszczerbku dla przepisów art. 23, złożyć je razem z dokumentacją pochodzącą z kraju wywozu lub powrotnego wywozu w punkcie wprowadzenia okazów na terytorium Wspólnoty, określonym zgodnie z art. 12 ust. 1 rozporządzenia (WE) No 338/97.
Artykuł 14
Po wypełnieniu rubryki 14 oryginału (formularz 1) i "kopii dla importera" (formularz 2) urząd celny określony w art. 13 lub, w stosownym przypadku, art. 23 ust. 1, zwraca kopię dla posiadacza importerowi lub jego upoważnionemu przedstawicielowi. Oryginał (formularz 1) oraz wszelka dokumentacja pochodząca z kraju wywozu lub powrotnego wywozu zostaje przekazana w sposób określony w art. 19.
SEKCJA 4
Zezwolenia na wywóz i świadectwa powrotnego wywozu
Artykuł 15
1. Wnioskodawca musi, w stosownych przypadkach, wypełnić rubryki 1, 3, 4, 5 i 8-23 formularza wniosku oraz rubryki 1, 3, 4, 5 i 8-22 oryginału i wszystkich kopii. Państwa Członkowskie mogą jednakże postanowić, że należy wypełnić jedynie formularz wniosku; w takim przypadku wniosek może obejmować więcej, niż jedną wysyłkę.
2. Należycie wypełnione formularze należy przedłożyć organowi zarządzającemu Państwa Członkowskiego, na którego terytorium znajdują się okazy. Formularze zawierają informacje wraz z towarzyszącymi dokumentami dowodowymi wymaganymi przez organ w celu umożliwienia ustalenia, czy, na podstawie art. 5 rozporządzenia (WE) nr 338/97, zezwolenie/świadectwo powinny być wydane. Pominięcie informacji we wniosku wymaga uzasadnienia. W przypadku złożenia wniosku o zezwolenie lub świadectwa dotyczącego okazów, dla których taki wniosek został wcześniej odrzucony, wnioskodawca musi powiadomić organ zarządzający o wcześniejszej odmowie.
3. W przypadku gdy w celu uzupełnienia wniosku o świadectwo powrotnego wywozu przedłożona została "kopia dla posiadacza" zezwolenia na przywóz, "kopia dla importera" w przypadku powiadomienia o przywozie lub świadectwo wydane na podstawie tych dokumentów, dokumenty te mogą być zwrócone wnioskodawcy jedynie po sprostowaniu liczby okazów, dla których pozostają one ważne; dokumentu takiego nie można zwrócić wnioskodawcy, w przypadku gdy świadectwo powrotnego wywozu przyznano dla całkowitej liczby okazów, dla których dokument zachowuje ważność lub gdy został on zastąpiony zgodnie z art. 21. Organ zarządzający ustala ważność dokumentów uzupełniających w miarę potrzeby po konsultacji z organem zarządzającym innego Państwa Członkowskiego.
Przepisy akapitu pierwszego stosuje się również, w przypadku gdy świadectwo zostało przedłożone jako uzupełnienie wniosku o zezwolenie na wywóz.
W przypadku gdy pod nadzorem organu zarządzającego Państwa Członkowskiego okazy zostały indywidualnie oznakowane, aby można było z łatwością odnieść je do dokumentów określonych w akapitach pierwszym i drugim, nie wymaga się fizycznego przedstawiania tych dokumentów razem z wnioskiem, pod warunkiem że ich liczba zostanie podana we wniosku.
W przypadku braku dowodów uzupełniających, określonych w akapitach pierwszym, drugim i trzecim, organ zarządzający ustanawia prawne wprowadzenie do Wspólnoty lub nabycie okazów w celu ich powrotnego wywozu, w miarę potrzeby po konsultacji z organem zarządzającym innego Państwa Członkowskiego.
4. W przypadku gdy do celów ust. 3 organ zarządzający konsultuje się z organem zarządzającym innego Państwa Członkowskiego, inne Państwo Członkowskie udziela odpowiedzi w ciągu jednego tygodnia.
Artykuł 16
(Re)eksporter lub jego upoważniony przedstawiciel przedkłada oryginał (formularz 1), "kopię dla posiadacza" (formularz 2) i "kopię do zwrotu organowi wydającemu" (formularz 3) urzędowi celnemu określonemu zgodnie z art. 12 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 338/97. Tam, gdzie to właściwe, (re)eksporter lub jego upoważniony przedstawiciel wskazuje numer konosamentu lub lotniczego listu przewozowego w rubryce 26.
Artykuł 17
Po wypełnieniu rubryki 27 urząd celny wymieniony w art. 16 zwraca oryginał (formularz 1) i "kopię dla posiadacza" (formularz 2) (re)eksporterowi lub jego upoważnionemu przedstawicielowi. "Kopia do zwrotu organowi wydającemu" (formularz 3) zostaje przekazana w sposób określony w art. 19.
Artykuł 18
W przypadku gdy Państwo Członkowskie, zgodnie z wytycznymi przyjętymi przez Konferencję Stron Konwencji, rejestruje szkółki dokonujące wywozu sztucznie rozmnażanych okazów gatunków wymienionych w załączniku A do rozporządzenia (WE) nr 338/97, może ono udostępnić szkółkom wymienione wcześniej wydane zezwolenia na wywóz dla gatunków wymienionych w załącznikach A lub B; w zezwoleniach tych, w rubryce 23, zamieszcza się numer rejestracyjny szkółki oraz następujące oświadczenie:
"Zezwolenie obowiązuje wyłącznie dla sztucznie rozmnażanych roślin, zgodnie z uchwałą CITES konf. 11.11. Obejmuje jedynie następujące taksony:…"
.
SEKCJA 5
Zwrot dokumentów przedstawionych organom celnym organowi wydającemu
Artykuł 19
1. Urzędy celne niezwłocznie przesyłają odpowiedniemu organowi zarządzającemu ich kraju wszelkie dokumenty, które zostały mu przedłożone zgodnie z przepisami rozporządzenia (WE) nr 338/97 i niniejszego rozporządzenia.
Organy zarządzające, które otrzymały takie dokumenty, niezwłocznie przesyłają te, które zostały wydane przez inne Państwa Członkowskie, odpowiednim organom zarządzającym wraz z wszelką dokumentacją uzupełniającą CITES.
2. W drodze odstępstwa od ust. 1 urzędy celne mogą potwierdzić przekazanie dokumentów wydanych przez organ zarządzający ich Państwa Członkowskiego w formie elektronicznej.
SEKCJA 6
Świadectwa przewidziane w art. 10 rozporządzenia (WE) nr 338/97
Artykuł 20
1. Organy zarządzające Państwa Członkowskiego, w którym okazy znajdują się, mogą, po otrzymaniu wniosku zgodnie z ust. 5 i 6, wydać świadectwa określone w ust. 2, 3 i 4, które służą wyłącznie do celów określonych w tych ustępach.
2. Świadectwo wydane do celów art. 5 ust. 2 lit. b), art. 5 ust. 3 i 4 rozporządzenia (WE) nr 338/97 stwierdza, że okazy:
a) zostały przejęte ze środowiska naturalnego zgodnie z ustawodawstwem obowiązującym na danym terytorium; lub
b) zostały odzyskane po ich porzuceniu lub ucieczce zgodnie z ustawodawstwem obowiązującym na danym terytorium;
c) zostały nabyte lub wprowadzone do Wspólnoty zgodnie z przepisami rozporządzenia (WE) nr 338/97;
d) zostały nabyte lub wprowadzone do Wspólnoty przed dniem 1 czerwca 1997 r. zgodnie z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 3626/82 [5];
e) zostały nabyte lub wprowadzone do Wspólnoty przed dniem 1 stycznia 1984 r. zgodnie z przepisami Konwencji; lub
f) zostały nabyte lub wprowadzone na terytorium Państwa Członkowskiego przed datą, w której rozpoczęto wobec nich stosować przepisy rozporządzeń, określonych w lit. c) lub d), lub postanowienia Konwencji lub w której te przepisy znalazły zastosowanie w danym Państwie Członkowskim.
3. Świadectwo wydane do celów art. 8 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 338/97 stwierdza, że gatunki wymienione w załączniku A do tego rozporządzenia zwolnione są z co najmniej jednego z zakazów ustanowionych w art. 8 ust. 1 tego rozporządzenia, ponieważ:
a) zostały nabyte lub wprowadzone do Wspólnoty w okresie, gdy przepisy dotyczące gatunków wymienionych w tym załączniku lub dodatku I do Konwencji lub w załączniku C1 do rozporządzenia (EWG) nr 3626/82 nie miały wobec nich zastosowania; lub
b) pochodzą z Państwa Członkowskiego i zostały przejęte ze środowiska naturalnego zgodnie z ustawodawstwem obowiązującym na danym terytorium; lub
c) zostały odzyskane po ich porzuceniu lub ucieczce zgodnie z ustawodawstwem obowiązującym na danym terytorium; lub
d) są zwierzętami urodzonymi i wyhodowanymi w niewoli, stanowią ich część lub wywodzą się z takich zwierząt; lub
e) mają zezwolenie, aby je wykorzystać do jednego z celów określonych w art. 8 ust. 3 lit. c), e) i g) rozporządzenia (WE) nr 338/97.
4. Świadectwo wydane do celów art. 9 rozporządzenia (WE) nr 338/97 stwierdza, że przepływ żywych okazów gatunków wymienionych w załączniku A do tego rozporządzenia, z nakazanej lokalizacji wskazanej w zezwoleniu na przywóz lub wcześniej wydanych świadectw jest prawnie dozwolony.
5. Wnioskodawca zobowiązany jest, w stosownych przypadkach, wypełnić rubryki, 1, 2 i 4-19 formularza wniosku oraz rubryki 1 i 4-18 oryginału i wszystkich kopii. Państwa Członkowskie mogą jednakże postanowić, że należy wypełnić jedynie formularz wniosku. W takim przypadku wniosek może obejmować więcej niż jedno świadectwo.
6. Należycie wypełniony formularz należy przedłożyć organom zarządzającym Państwa Członkowskiego, na którego terytorium znajdują się okazy, wraz z niezbędnymi informacjami i dokumentami dowodowymi wymaganymi przez organ w celu umożliwienia ustalenia, czy świadectwo powinno być wydane. Pominięcie informacji we wniosku wymaga uzasadnienia. W przypadku złożenia wniosku o świadectwo dotyczące okazów, dla których taki wniosek został wcześniej odrzucony, wnioskodawca musi powiadomić organy zarządzające o wcześniejszej odmowie.
Artykuł 21
1. W przypadku gdy przesyłka objęta "kopią dla posiadacza" (formularz 2) zezwolenia na przywóz, "kopią dla importera" (formularz 2) powiadomienia o przywozie lub świadectwem została podzielona lub w przypadku gdy z innych powodów zapisy w tych dokumentach dłużej nie odzwierciedlają rzeczywistej sytuacji, organ zarządzający może dokonać koniecznych zmian zgodnie z art. 4 ust. 2 lub wydać co najmniej jedno świadectwo zgodne z przepisami i do celów określonych w art. 20 oraz po wcześniejszym ustaleniu ważności dokumentu, który ma zostać zastąpiony, w miarę potrzeby, po konsultacji z organem zarządzającym innego Państwa Członkowskiego.
2. W przypadku gdy wydano świadectwa zastępujące "kopię dla posiadacza" (formularz 2) zezwolenia na przywóz, "kopię dla importera" (formularz 2) powiadomienia o przywozie lub wcześniej wydane świadectwo, taki dokument zostaje zachowany przez organ zarządzający wydający świadectwo.
3. Świadectwo, które zostało utracone, skradzione lub zniszczone, może być zastąpione jedynie przez organ, który go wydał.
4. W przypadku gdy do celów ust. 1 organ zarządzający konsultuje się z organem zarządzającym innego Państwa Członkowskiego, inne Państwo Członkowskie udziela odpowiedzi w ciągu jednego tygodnia.
SEKCJA 7
Etykiety
Artykuł 22
1. Zgodnie z art. 7 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 338/97 etykiety określone w art. 2 ust. 4 obecnego rozporządzenia używane są jedynie do przesunięcia kredytów niekomercyjnych, darowizn między zarejestrowanymi naukowcami i instytucjami naukowymi i wymiany gatunków ziół, zakonserwowanych, zasuszonych lub zasadzonych okazów muzealnych oraz żywego materiału roślinnego dla badań naukowych.
2. Organ zarządzający Państwa Członkowskiego, w którym znajdują się i mają swoje siedziby naukowcy i instytucje naukowe określone w ust. 1, nadają im numer rejestracyjny składający się z pięciu cyfr, z których pierwsze dwie stanowią dwuliterowy, krajowy kod ISO danego Państwa Członkowskiego, a trzy ostatnie - niepowtarzalny numer nadany każdej instytucji przez właściwy organ zarządzający.
3. Naukowcy i instytucje naukowe, o których mowa, wypełniają rubryki 1-5 etykiety i dokonując zwrotu części etykiety przeznaczonej do tego celu, niezwłocznie przekazują organowi zarządzającemu, przy których zostały zarejestrowane, wszelkie szczegółowe informacje dotyczące użycia każdej etykiety.
SEKCJA 8
Urzędy celne (poza granicznymi urzędami celnymi w punkcie wprowadzenia okazów na terytorium Wspólnoty)
Artykuł 23
1. Zgodnie z art. 4 ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 338/97 w przypadku gdy przesyłka, która ma być wprowadzona do Wspólnoty, przybywa do granicznego urzędu celnego drogą morską, powietrzną lub kolejową w celu jej wysłania tym samym środkiem transportu bez przejściowego składowania, do innego urzędu celnego we Wspólnocie, określonego zgodnie z art. 12 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 338/97, kontroli i przedłożenia dokumentów przywozowych dokonuje się w urzędzie celnym, do którego przesyłka została wysłana.
2. W przypadku gdy zgodnie z art. 4 rozporządzenia (WE) nr 338/97 przesyłka została poddana kontroli w urzędzie celnym określonym zgodnie z art. 12 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 338/97 i wysłana do innego urzędu celnego w celu przeprowadzenia kolejnych procedur celnych, urząd celny, któremu przekazano przesyłkę, wymaga przedstawienia "kopii dla posiadacza" (formularz 2) zezwolenia na przywóz, wypełnionego zgodnie z art. 12 niniejszego rozporządzenia lub "kopii dla importera" (formularz 2) powiadomienia o przywozie, wypełnionego zgodnie z art. 14, i może przeprowadzić wszelkie kontrole, jakie uzna za konieczne w celu ustalenia zgodności z przepisami rozporządzenia (WE) nr 338/97 i niniejszego rozporządzenia.
ROZDZIAŁ III
OKAZY URODZONE I WYHODOWANE W NIEWOLI I ROZMNAŻANE SZTUCZNIE
Artykuł 24
Bez uszczerbku dla przepisów art. 25 okazy gatunków zwierzęcych uważane są za urodzone i wyhodowane w niewoli, jeżeli właściwy organ zarządzający, po konsultacji z właściwym organem naukowym Państwa Członkowskiego, uzyska wystarczające dowody na to, że:
a) okaz jest potomkiem lub wywodzi się z potomstwa urodzonego lub w inny sposób uzyskanego w środowisku kontrolowanym, z rodziców, którzy spółkowali ze sobą lub ich gamety zostały w inny sposób przeniesione do kontrolowanego środowiska, w przypadku reprodukcji seksualnej, lub z rodziców, którzy przebywali w środowisku kontrolowanym w momencie rozpoczęcia rozwoju potomstwa, w przypadku reprodukcji aseksualnej;
b) stado hodowlane zostało utworzone zgodnie z przepisami prawa, które miały do niego zastosowanie w momencie jego pozyskania i w sposób nieprzynoszący szkody dla przetrwania danych gatunków w warunkach naturalnych;
c) stado hodowlane jest utrzymywane bez wprowadzania do niego gatunków żyjących w warunkach naturalnych, z wyjątkiem sporadycznego uzupełniania zwierząt, jaj lub gamet zgodnie ze stosownymi przepisami prawa i w sposób nieprzynoszący szkody dla przetrwania danych gatunków w warunkach naturalnych, jedynie w następujących celach:
i) zapobieżenie lub zmniejszenie skali szkodliwego chowu wsobnego, przy czym wielkość takiej partii uzupełniającej powinna zostać ustalona w zależności od potrzeby nowego materiału genetycznego;
ii) pozbycie się skonfiskowanych zwierząt zgodnie z art. 16 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 338/97; lub
iii) wyjątkowo, do wykorzystania jako stado hodowlane;
d) stado hodowlane samo z siebie wydało potomstwo z drugiego pokolenia lub kolejnych pokoleń w środowisku kontrolowanym lub jest zarządzane w sposób, który okazał się skuteczny i niezawodny w wytworzeniu potomstwa drugiego pokolenia w środowisku kontrolowanym.
Artykuł 25
W przypadku gdy do celów art. 24, 32 lit. a) lub art. 33 ust. 1 właściwy organ uznaje za konieczne ustalenie przodka zwierzęcia poprzez analizę krwi lub innych tkanek, wyniki takiej analizy lub niezbędne próbki zostają udostępnione w sposób zalecony przez ten organ.
Artykuł 26
Okazy gatunków roślin uważane są za sztucznie rozmnożone, jedynie w przypadku gdy właściwy organ zarządzający, po konsultacji z właściwym organem naukowym danego Państwa Członkowskiego, uzyska wystarczające dowody na to, że:
a) okaz jest rośliną wyhodowaną z nasion, sadzonek, poprzez podziały, z tkanek przyrannych lub innych tkanek roślinnych, zarodników lub odrośli w warunkach kontrolowanych, tj. w nienaturalnym środowisku, które podlega intensywnej manipulacji na skutek interwencji człowieka, która może uprawę roli, nawożenie, odchwaszczanie, nawadnianie lub czynności pielęgnacyjne, takie jak sadzenie w doniczkach, uprawianie grządek i ochrona przed szkodliwymi warunkami pogodowymi;
b) zasoby macierzystych roślin uprawnych zostały ustalone zgodnie z przepisami prawa, które mają zastosowanie w dacie ich pozyskania i są utrzymywane w sposób nieprzynoszący szkody dla przetrwania gatunków w warunkach naturalnych;
c) zasoby macierzystych roślin uprawnych zarządzane są w sposób gwarantujący ich długotrwałe utrzymanie; oraz
d) w przypadku szczepów roślin, zarówno kłącze, jak i szczep zostały rozmnożone sztucznie zgodnie z lit. a), b) i c).
Drewno pochodzące z drzew uprawianych na plantacjach jednogatunkowych uważane jest za rozmnożone sztucznie zgodnie z akapitem pierwszym.
ROZDZIAŁ IV
RZECZY OSOBISTEGO UŻYTKU I MAJĄTEK RUCHOMY GOSPODARSTWA DOMOWEGO
Artykuł 27
Wprowadzanie do Wspólnoty rzeczy osobistego użytku i majątku ruchomego gospodarstwa domowego
1. Odstępstwo od art. 4 rozporządzenia (WE) nr 338/97 w odniesieniu do rzeczy osobistego użytku i majątku ruchomego gospodarstwa domowego ustanowione w art. 7 ust. 3 tego rozporządzenia nie ma zastosowania do okazów wykorzystywanych w celu korzyści handlowych, sprzedawanych, wydawanych w celach handlowych, hodowanych na sprzedaż, oferowanych do sprzedaży lub transportowanych w celu sprzedaży. Odstępstwo to stosuje się wyłącznie do okazów, włącznie z trofeami myśliwskimi, które stanowią część:
- bagażu osobistego podróżnych przybywających z państwa trzeciego, lub
- mienia osobistego osoby fizycznej zmieniającej swoje miejsce normalnego zamieszkania z państwa trzeciego na Wspólnotę,
lub które są trofeami myśliwskimi podróżnego, przywożonymi w późniejszym terminie.
2. Odstępstwo od przepisów art. 4 rozporządzenia (WE) nr 338/97 w odniesieniu do rzeczy osobistego użytku i majątku ruchomego gospodarstwa domowego, ustanowione w art. 7 ust. 3 tego rozporządzenia, nie ma zastosowania do okazów gatunków wymienionych w załączniku A tego rozporządzenia, w przypadku gdy okazy te są wprowadzane do Wspólnoty po raz pierwszy przez osobę normalnie zamieszkującą terytorium Wspólnoty lub która właśnie zamieszkała we Wspólnocie.
3. Pierwsze wprowadzenie do Wspólnoty rzeczy osobistego użytku i majątku ruchomego gospodarstwa domowego, włącznie z trofeami myśliwskimi, przez osobę, która normalnie ma swoje miejsce normalnego zamieszkania we Wspólnocie i które obejmuje okazy gatunków wymienionych w załączniku B do rozporządzenia (WE) nr 338/97, nie wymaga przedłożenia organom celnym zezwolenia na przywóz, w przypadku gdy przedstawiono oryginał świadectwa powrotnego wywozu i jego kopię. Organy celne przesyłają oryginał zgodnie z art. 19 i zwracają posiadaczowi ostemplowaną kopię.
4. Ponowne wprowadzenie do Wspólnoty rzeczy osobistego użytku lub majątku ruchomego gospodarstwa domowego, włącznie z trofeami myśliwskimi, przez osobę, która ma swoje miejsce normalnego zamieszkania we Wspólnocie, i które obejmuje okazy gatunków wymienionych w załącznikach A lub B do rozporządzenia (WE) nr 338/97, nie wymaga przedłożenia organom celnym zezwolenia na przywóz, w przypadku gdy przedstawiono zatwierdzoną przez organ "kopię dla posiadacza" (formularz 2) wcześniej wykorzystanego wspólnotowego zezwolenia na przywóz lub wywóz, kopię dokumentu określonego w ust. 3 lub dowód na to, że okazy pozyskano na terytorium Wspólnoty.
5. W drodze odstępstwa od ust. 3 i 4 wprowadzenie lub ponowne wprowadzenie do Wspólnoty następujących pozycji wymienionych w załączniku B do rozporządzenia (WE) nr 338/97 nie wymaga przedłożenia zezwolenia na przywóz lub zezwolenia na (powrotny) wywóz:
a) kawior z gatunków jesiotra (Acipenseriformes spp.) maksymalnie do 250 gramów na osobę;
b) "pałeczki deszczowe" z gatunku Cactaceae do trzech na osobę.
Artykuł 28
Wywóz i powrotny wywóz ze Wspólnoty rzeczy osobistego użytku i majątku ruchomego gospodarstwa domowego
1. Odstępstwo od przepisów art. 5 rozporządzenia (WE) nr 338/97 w odniesieniu do rzeczy osobistego użytku i majątku ruchomego gospodarstwa domowego, ustanowione w art. 7 ust. 3 tego rozporządzenia, nie ma zastosowania do okazów wykorzystywanych w celu osiągnięcia korzyści handlowych, sprzedawanych, wydawanych w celach handlowych, hodowanych na sprzedaż, oferowanych do sprzedaży lub przewożonych w celu sprzedaży. Odstępstwo to ma zastosowanie wyłącznie do okazów (włącznie z trofeami myśliwskimi), które stanowią część:
- bagażu osobistego podróżnych udających się do państwa trzeciego, lub
- mienia osobistego osoby fizycznej zmieniającej swoje miejsce normalnego zamieszkania ze Wspólnoty na państwo trzecie.
2. W przypadku wywozu odstępstwo od przepisów art. 5 rozporządzenia (WE) nr 338/97 w odniesieniu do rzeczy osobistego użytku i majątku ruchomego gospodarstwa domowego, ustanowione w art. 7 ust. 3 tego rozporządzenia nie ma zastosowania do okazów gatunków wymienionych w załącznikach A lub B do tego rozporządzenia.
3. Pierwsze wprowadzenie do Wspólnoty rzeczy osobistego użytku lub majątku ruchomego gospodarstwa domowego, włącznie z trofeami myśliwskimi, przez osobę normalnie zamieszkującą we Wspólnocie, które obejmuje okazy gatunków wymienionych w załącznikach A lub B do rozporządzenia (WE) nr 338/97, nie wymaga przedłożenia organom celnym świadectwa powrotnego wywozu, w przypadku gdy przedstawiono zatwierdzoną przez organ "kopię dla posiadacza" (formularz 2) wcześniej wykorzystanego wspólnotowego zezwolenia na przywóz lub wywóz, kopię określoną w art. 27 ust. 3 lub dowód na to, że okazy pozyskano na terytorium Wspólnoty.
4. W drodze odstępstwa od ust. 2 i 3 wywóz lub powrotny wywóz następujących pozycji wymienionych w załączniku B do rozporządzenia (WE) nr 338/97 nie wymaga przedłożenia zezwolenia na wywóz lub dokumentu powrotnego wywozu:
a) kawior z gatunków jesiotra (Acipenseriformes spp.) maksymalnie do 250 gramów na osobę;
b) pałeczki deszczowe z gatunku Cactaceae do trzech na osobę.
ROZDZIAŁ V
WYŁĄCZENIA
Artykuł 29
1. W przypadku okazów określonych w art. 8 ust. 3 lit. a)-c) rozporządzenia (WE) nr 338/97 wyłączenia można przyznać, jedynie pod warunkiem że wnioskodawca przedstawił właściwemu organowi zarządzającemu wystarczające dowody na to, że warunki określone w tym artykule zostały spełnione.
2. W przypadku okazów określonych w art. 8 ust. 3 lit. d) rozporządzenia (WE) nr 338/97 wyłączenia można przyznać, jedynie pod warunkiem że wnioskodawca przedstawił właściwemu organowi zarządzającemu wystarczające dowody na to, że dane okazy zostały urodzone i wyhodowane w niewoli lub rozmnożone sztucznie, zgodnie z art. 24, 25 i 26 niniejszego rozporządzenia, przy czym właściwy organ zarządzający konsultuje się z właściwym organem naukowym.
3. W przypadku okazów określonych w art. 8 ust. 3 lit. e)-g) rozporządzenia (WE) nr 338/97 wyłączenia można przyznać, jedynie pod warunkiem że wnioskodawca przedstawił właściwemu organowi zarządzającemu wystarczające dowody na to, po konsultacji z właściwym organem naukowym, że warunki określone w tym artykule zostały spełnione.
4. W przypadku okazów określonych w art. 8 ust. 3 lit. h) rozporządzenia (WE) nr 338/97 wyłączenia można przyznać, jedynie pod warunkiem że wnioskodawca przedstawił właściwemu organowi zarządzającemu wystarczające dowody na to, że dane okazy zostały przeniesione ze środowiska naturalnego Państwa Członkowskiego, zgodnie z prawem ustawodawstwa w tym państwie.
Artykuł 30
Bez uszczerbku dla przepisów art. 9 rozporządzenia (WE) nr 338/97 odstępstwo od zakazów art. 8 ust. 1 tego rozporządzenia można przyznać instytucjom naukowym zatwierdzonym przez organ zarządzający, po konsultacji z władzami naukowymi, do celów niniejszego artykułu, w drodze wydania świadectwa obejmującego wszystkie zebrane okazy gatunków wymienionych w załączniku A do tego rozporządzenia, przeznaczone do hodowli lub sztucznego rozmnażania w niewoli, co po pewnym czasie przyniesie korzyści dla ich zachowania lub do celów badawczych lub edukacyjnych służących ochronie lub zachowaniu gatunków, pod warunkiem że transakcje sprzedaży okazów prowadzone będą jedynie z innymi instytucjami naukowymi posiadającymi tego rodzaju świadectwo.
Artykuł 31
Bez uszczerbku dla przepisów art. 9 rozporządzenia (WE) nr 338/97 zakaz zakupu, oferowania zakupu lub nabycia okazów gatunków wymienionych w załączniku A do tego rozporządzenia w celach handlowych oraz przepis art. 8 ust. 3 tego rozporządzenia, zgodnie z którym wyłączenia z tych zakazów przyznaje się, wydając odrębne świadectwa dla poszczególnych przypadków, nie ma zastosowania, w przypadku gdy objęte zakazami okazy:
a) objęte są jednym ze świadectw przewidzianych w art. 20 ust. 3 i mają być wykorzystane zgodnie z celami określonymi w tym artykule; lub
b) podlegają jednemu z ogólnych wyłączeń przewidzianych w art. 32.
Artykuł 32
Zakazy art. 8 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 338/97 i przepis zawarty w art. 8 ust. 3 tego rozporządzenia, zgodnie z którym wyłączenia z zakazów przyznaje się, wydając odrębne świadectwa dla poszczególnych przypadków, nie ma zastosowania do:
a) okazów zwierząt urodzonych i wyhodowanych w niewoli z gatunków wymienionych w załączniku VIII oraz ich hybryd, pod warunkiem że okazy odnotowanych gatunków zostaną oznakowane zgodnie z art. 36 ust. 1 niniejszego rozporządzenia;
b) sztucznie rozmnażane okazy gatunków roślinnych;
c) okazy, które zostały pozyskane ponad 50 lat temu, określone w art. 2 lit. w) rozporządzenia (WE) nr 338/97.
W wyżej wymienionych przypadkach świadectwo nie jest wymagane.
Artykuł 33
1. Do celów art. 8 ust. 3 lit. d) rozporządzenia (WE) nr 338/97 Państwo Członkowskie może udostępnić wydane wcześniej świadectwa hodowcom zatwierdzonym w tymcelu przez organ zarządzający, pod warunkiem że prowadzą oni rejestry hodowli, które udostępnią właściwemu organowi zarządzającemu na wniosek. Świadectwa te, w rubryce 20, zawierają następujące oświadczenie:
"Świadectwo jest ważne jedynie dla następujących taksonów:…"
.
2. Do celów art. 8 ust. 3 lit. d) i h) rozporządzenia (WE) nr 338/97 Państwo Członkowskie może udostępnić wydane wcześniej świadectwa osobom zatwierdzonym przez organ zarządzający, sprzedającym, na podstawie tych świadectw, martwe okazy wyhodowane w niewoli i/lub niewielkie ilości martwych okazów, które zostały legalnie przeniesione ze środowiska naturalnego na terytorium Wspólnoty, pod warunkiem że osoby te:
a) prowadzą rejestrację, którą na wniosek przedstawią właściwym organom zarządzającym, zawierającą szczegółowe informacje o sprzedanych okazach/gatunkach, przyczynie śmierci (jeśli jest znana), osobach, od których okazy zostały nabyte i którym zostały one sprzedane; oraz
b) złożą właściwemu organowi zarządzającemu roczne sprawozdanie zawierające szczegółowe informacje o sprzedaży w ciągu danego roku, rodzaju i liczbie okazów, gatunkach i sposobie nabycia okazów.
ROZDZIAŁ VI
ZNAKOWANIE OKAZÓW
Artykuł 34
1. Świadectwo do celów art. 8 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 338/97 może zostać wydane jedynie w odniesieniu do żywych kręgowców, w przypadku gdy wnioskodawca przedstawił właściwemu organowi zarządzającemu wystarczające dowody na to, że odpowiednie przepisy art. 36 niniejszego rozporządzenia zostały spełnione.
2. Zezwolenia na przywóz dla następujących okazów mogą zostać wydane, jedynie w przypadku gdy wnioskodawca przedstawił właściwemu organowi zarządzającemu wystarczające dowody na to, że zostały one oznakowane zgodnie z art. 36 ust. 4:
a) okazy pochodzące z działalności hodowlanej prowadzonej w niewoli, zatwierdzone przez strony Konwencji;
b) okazy pochodzące z działalności gospodarstw hodowlanych, zatwierdzone przez Konferencję Stron Konwencji;
c) okazy z populacji gatunków wymienionych w dodatku I do Konwencji, dla których Konferencja Stron Konwencji zatwierdziła kontyngent wywozowy;
d) kły słoni afrykańskich i ich pocięte części, które mierzą powyżej 20 cm i ważą 1 kg;
e) surowe, garbowane i/lub wykończone skóry krokodyle, boki, ogony, gardziele, stopy, kawałki pleców i inne ich części, które są wywożone do Wspólnoty oraz całe surowe, garbowane lub wykończone skóry krokodyle i boki powrotnie wywożone do Wspólnoty;
f) żywe kręgowce z gatunków wymienionych w załączniku A do rozporządzenia (WE) nr 338/97, które należą do objazdowych ekspozycji żywych zwierząt;
g) każdy pierwotny pojemnik (puszka, słoik lub pudełko, do którego bezpośrednio pakowany jest kawior), zawierający powyżej 249 gramów kawioru, na podstawie zastosowania etykiet nienadających się do ponownego wykorzystania na każdym pierwotnym pojemniku przywiezionym do Wspólnoty z kraju pochodzenia;
h) pierwotne pojemniki zawierające mniej, niż 250 gramów kawioru, na podstawie zastosowania etykiet nienadających się do ponownego wykorzystania na wtórnych pojemnikach, włącznie z opisem zawartości pojemnika przywożonej do Wspólnoty z kraju pochodzenia.
Artykuł 35
1. Świadectwa powrotnego wywozu dla okazów oznakowanych zgodnie z art. 34 ust. 2 lit. a)-d) i f), które nie zostały w znacznym stopniu zmodyfikowane, mogą zostać wydane, jedynie w przypadku gdy wnioskodawca przedstawił właściwemu organowi zarządzającemu wystarczające dowody na to, że oryginalne oznakowania pozostały nienaruszone.
2. Świadectwa powrotnego wywozu dla całych surowych, garbowanych i/lub wykończonych skór krokodylich i boków mogą zostać wydane, jedynie w przypadku gdy wnioskodawca przedstawił właściwemu organowi zarządzającemu wystarczające dowody na to, że oryginalne metki fabryczne pozostały nienaruszone lub, w przypadku gdy metki te utracono lub usunięto, że okazy zostały oznakowane metką powrotnego wywozu.
3. Zezwolenia na wywóz dla następujących okazów mogą zostać wydane, jedynie w przypadku gdy wnioskodawca przedstawił właściwemu organowi zarządzającemu wystarczające dowody na to, że zostały one oznakowane zgodnie z art. 36 ust. 4:
a) każdy pierwotny pojemnik (puszka, słoik lub pudełko, do którego bezpośrednio pakowany jest kawior), zawierający powyżej 249 gramów kawioru, na podstawie zastosowania etykiet nienadających się do ponownego wykorzystania na każdym pierwotnym pojemniku;
b) pierwotne pojemniki zawierające mniej niż 250 gramów kawioru, na podstawie zastosowania etykiet nienadających się do ponownego wykorzystania na wtórnych pojemnikach, włącznie z opisem zawartości pojemnika.
Artykuł 36
1. Do celów art. 34 ust. 1 stosuje się następujące litery:
a) ptaki urodzone i wyhodowane w niewoli znakuje się zgodnie z ust. 5 lub, w przypadku gdy właściwy organ zarządzający jest przekonany, że tej metody nie można zastosować ze względu na fizyczne właściwości i zwyczaje ptaka, przy pomocy urządzenia radiolokacyjnego z mikroukładem, który nie może być zmieniany, o niepowtarzalnym numerze, zgodnym z normami ISO: 11784:1996 (E) i 11785:1996 (E);
b) żywe kręgowce, poza ptakami urodzonymi i wyhodowanymi w niewoli, znakuje się przy pomocy urządzenia radiolokacyjnego z mikroukładem, który nie może być zmieniany, o niepowtarzalnym numerze, zgodnym z normami ISO: 11784:1996 (E) i 11785:1996 (E); lub, w przypadku gdy właściwy organ zarządzający jest przekonany, że ta metoda jest nieodpowiednia ze względu na fizyczne właściwości i zwyczaje okazów/gatunków, dane okazy znakuje się przy pomocy pierścieni, obrączek, tatuaży itp. lub identyfikuje innymi odpowiednimi środkami.
2. Artykuł 34 ust. 1 nie ma zastosowania, w przypadku gdy właściwy organ zarządzający jest przekonany, że w momencie wydania odpowiedniego świadectwa fizyczne właściwości objętych nim okazów nie pozwalają na bezpieczne zastosowanie jakiejkolwiek metody znakowania. W przypadku wystąpienia tego typu okoliczności organ zarządzający odnotowuje to w rubryce 20 świadectwa lub, jeśli istnieje możliwość bezpiecznego zastosowania metody znakowania w późniejszym terminie, zawiera w tej rubryce odpowiednie klauzule.
3. Okazy oznakowane przy pomocy urządzenia radiolokacyjnego z mikroukładem, innego niż zgodny z normami ISO 11784:1996 (E) i 11785:1996 (E) przed dniem 1 stycznia 2002 r., lub przy pomocy jednej z metod określonych w ust. 1 przed dniem 1 czerwca 1997 r., lub zgodnie z ust. 4 przed wprowadzeniem okazów do Wspólnoty uważa się za oznakowane zgodnie z ust. 1.
4. Okazy określone w art. 34 ust. 2 i art. 35 znakuje się zgodnie z metodą zatwierdzoną i zalecaną dla nich przez Konferencję Stron Konwencji.
5. Ptaki urodzone i wyhodowane w niewoli znakuje się przy pomocy unikalnie oznaczonej, szczelnie zamkniętej obrączki zakładanej na nogę, tj. pierścienia lub obrączki o obwodzie ciągłym, bez żadnych przerw lub złączeń, której nie próbowano w żaden sposób otworzyć, której rozmiar nie pozwala na jej usunięcie w momencie, gdy noga ptaka osiągnie pełnię wzrostu po tym, jak w pierwszych dniach życia ptaka zastosowano tę obrączkę, która została wyprodukowana specjalnie w tym celu.
Artykuł 37
W przypadku gdy na terytorium Wspólnoty znakowanie żywych zwierząt wymaga przytwierdzenia metki, obrączki, pierścienia lub innego przyrządu, oznaczenia części zwierzęcej anatomii lub wszczepienia urządzenia radiolokacyjnego z mikroukładem działania te są podejmowane z właściwą ludzką troską, w poszanowaniu dobra i naturalnych zachowań znakowanych okazów.
Artykuł 38
1. Zgodnie z art. 36 właściwe organy Państw Członkowskich uznają metody znakowania zatwierdzone przez właściwe organy innych Państw Członkowskich.
2. Zezwolenie lub świadectwo dotyczące okazów zawiera szczegółowe informacje o znakowaniu, w przypadku gdy taki dokument jest wymagany na mocy przepisów niniejszego rozporządzenia.
ROZDZIAŁ VII
SPRAWOZDANIA I INFORMACJE
Artykuł 39
1. Państwa Członkowskie gromadzą dane dotyczące przywozu do Wspólnoty oraz wywozu i powrotnego wywozu ze Wspólnoty, który miał miejsce na podstawie zezwoleń i świadectw wydanych przez ich organy zarządzające, niezależnie od rzeczywistego miejsca wprowadzenia lub (powrotnego) wywozu okazów. Państwa Członkowskie, zgodnie z art. 15 ust. 4 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 338/97, przekazują Komisji te informacje dotyczące roku kalendarzowego, przed dniem 15 czerwca następnego roku, dla gatunków wymienionych w załącznikach A, B i C do tego rozporządzenia, w formie elektronicznej, zgodnie z wytycznymi w odniesieniu do sporządzania i składania rocznych sprawozdań CITES, wydanymi przez sekretariat Konwencji. Sprawozdania zawierają informacje o przechwyconych i skonfiskowanych przesyłkach.
2. Informacje określone w ust. 1 są przedstawiane w dwóch odrębnych częściach:
a) jedna część dotycząca przywozu, wywozu i powrotnego wywozu okazów gatunków wymienionych w dodatkach do Konwencji; oraz
b) druga część dotycząca przywozu, wywozu i powrotnego wywozu okazów innych gatunków wymienionych w załącznikach A, B i C do rozporządzenia (WE) nr 338/97 oraz sprowadzenia do Wspólnoty okazów gatunków wymienionych w załączniku D do tego rozporządzenia.
3. W odniesieniu do przywozu przesyłek zawierających żywe zwierzęta Państwa Członkowskie, w miarę możliwości, prowadzą rejestr udziału procentowego okazów gatunków wymienionych w załącznikach A i B do rozporządzenia (WE) nr 338/97, które były martwe w momencie ich wprowadzenia do Wspólnoty.
4. Rejestry określone w ust. 3 przekazywane są Komisji za każdy rok kalendarzowy przed dniem 15 czerwca następnego roku dla każdego gatunku osobno, w podziale na kraje powrotnego wywozu.
5. Informacje określone w art. 15 ust. 4 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 338/97 obejmują szczegóły dotyczące środków ustawodawczych, wykonawczych i administracyjnych podejmowania w celu wprowadzenia w życie i wykonania przepisów rozporządzenia (WE) nr 338/97 i niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 40
1. Mając na względzie przygotowanie zmian do rozporządzenia (WE) nr 338/97 zgodnie z art. 15 ust. 5 tego rozporządzenia, Państwa Członkowskie, w odniesieniu do gatunków już wyszczególnionych i kwalifikujących się do uwzględnienia w wykazie, przesyłają do Komisji wszelkie istotne informacje dotyczące:
a) stanu biologicznego i statusu handlowego tych gatunków;
b) sposobów wykorzystania ich okazów; oraz
c) metod kontrolowania handlu tymi okazami.
2. Projekty zmian do załączników B lub D rozporządzenia (WE) nr 338/97, zgodnie z art. 3 ust. 2 lit. c) lub d), lub art. 3 ust. 4 lit. a) tego rozporządzenia zostają przedstawione przez Komisję Grupie ds. Przeglądu Naukowego w celu zasięgnięcia opinii przed ich przedłożeniem Komitetowi.
ROZDZIAŁ VIII
PRZEPISY KOŃCOWE
Artykuł 41
1. Niezwłocznie po ustanowieniu ograniczenia zgodnie z art. 4 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 338/97 i do czasu jego zniesienia Państwa Członkowskie odrzucają wnioski o zezwolenia na przywóz dotyczące okazów wywożonych z krajów dotkniętych ograniczeniem lub z krajów pochodzenia.
2. W drodze odstępstwa od ust. 1 zezwolenie na przywóz można wydać, w przypadku gdy:
a) wniosek o zezwolenie na przywóz został wydany przed ustanowieniem ograniczenia; oraz
b) właściwy organ zarządzający Państwa Członkowskiego jest przekonany o istnieniu umowy lub zamówienia, którego tytułem dokonano płatności lub w wyniku którego okazy zostały już wysłane.
3. Okres ważności zezwolenia na przywóz wydanego na mocy odstępstwa przewidzianego w ust. 2 nie może przekraczać jednego miesiąca.
4. Ograniczenia określone w ust. 1, o ile nie są przedmiotem szczególnej decyzji podjętej w innym trybie, nie mają zastosowania do:
a) okazów urodzonych i wyhodowanych w niewoli lub rozmnażanych sztucznie, zgodnie z art. 24, 25 i 26;
b) okazów przywożonych do celów określonych w art. 8 ust. 3 lit. e), f) lub g) rozporządzenia (WE) nr 338/97;
c) okazów, żywych lub martwych, które stanowią część majątku gospodarstwa domowego osób przeprowadzających się do Wspólnoty w celu zamieszkania na jej terytorium.
Artykuł 42
Rozporządzenie (WE) nr 939/97 traci moc.
Artykuł 43
1. Świadectwa wydane zgodnie z art. 11 rozporządzenia (EWG) nr 3626/82 i art. 22 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 3418/83 [6] mogą nadal być wykorzystywane do celów art. 5 ust. 2 lit. b), art. 5 ust. 3 lit. b), c) i d) i art. 5 ust. 4 akapity drugi i trzeci, oraz art. 8 ust. 3 lit. a) i d)-h) rozporządzenia (WE) nr 338/97.
2. Przyznane wyłączenia z zakazów art. 6 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 3626/82 pozostają w mocy aż do ostatniego dnia ich ważności, o ile tak określono.
3. Państwa Członkowskie mogą kontynuować wydawanie świadectw w formie ustanowionej w załączniku III rozporządzenia (WE) nr 939/97 do jednego roku po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 44
Państwa Członkowskie powiadamiają Komisję i sekretariat Konwencji o przepisach przyjętych specjalnie w celu wprowadzenia w życie niniejszego rozporządzenia i wszelkich instrumentach prawnych wykorzystanych i środkach podjętych w celu jego wprowadzenia w życie i stosowania. Komisja przekazuje tę informacje innym Państwom Członkowskim.
Artykuł 45
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 30 sierpnia 2001 r.