ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1565/2007
z dnia 21 grudnia 2007 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2535/2001 ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1255/1999 w odniesieniu do ustaleń dotyczących przywozu mleka i przetworów mlecznych i otwarcia kontyngentów taryfowych
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych (1), w szczególności jego art. 26 ust. 3 lit. a) i art. 29 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Umowa między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie handlu produktami rolnymi (2), zatwierdzona decyzją Rady i Komisji 2002/309/WE, Euratom (3), przewiduje pełną liberalizację dwustronnego handlu serami od dnia 1 czerwca 2007 r., po upływie pięcioletniego okresu przejściowego.
(2)
W związku z powyższym rozporządzenie Komisji (WE) nr 2535/2001 z dnia 14 grudnia 2001 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Komisji (WE) nr 1255/1999 odnośnie do ustaleń dotyczących przywozu mleka i przetworów mlecznych i otwarcia kontyngentów taryfowych (4), zmienione rozporządzeniem (WE) nr 487/2007 (5) nie przewidywało już kontyngentów przywozowych i należności przywozowych na ser pochodzący ze Szwajcarii. W tych okolicznościach i w świetle elastycznego podejścia w zakresie wymagania pozwolenia na przywóz wprowadzonego art. 26 ust. 3 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1255/1999 zmienionego rozporządzeniem (WE) nr 1152/2007 (6) właściwe jest zniesienie obowiązku przedstawienia pozwolenia na przywóz dla wszystkich przywozów sera ze Szwajcarii.
(3)
Artykuł 19a rozporządzenia (WE) nr 2535/2001 przewiduje zarządzanie przywozem przetworów mlecznych na zasadzie „kto pierwszy, ten lepszy”, zgodnie z art. 308a-308c rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (7). Ten system zarządzania i przewidziane w nim procedury sprawiają, iż stosowanie pozwoleń na przywóz jest zbędne i obowiązek ich przedstawiania powinien w związku z tym zostać zniesiony.
(4)
Niektóre pozwolenia na przywóz sera pochodzącego ze Szwajcarii i przetworów mlecznych w ramach kontyngentów zarządzanych na zasadzie „kto pierwszy, ten lepszy” zgodnie z rozdziałem Ia rozporządzenia (WE) nr 2535/2001 będą nadal ważne po dniu 1 stycznia 2008 r. Zobowiązania podjęte w związku z tymi pozwoleniami muszą zostać spełnione, gdyż w przeciwnym razie przepadłoby złożone zabezpieczenie. W związku z faktem, że od tej daty taki przywóz może odbywać się bez pozwolenia oraz bez związanych z nim opłat, importerzy posiadający takie pozwolenia, które nie zostały do tej daty w pełni wykorzystane, powinni mieć możliwość wystąpienia o zwrot złożonych zabezpieczeń i otrzymania ich zwrotu.
(5)
Porozumienie w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską a Nową Zelandią na podstawie art. XXVIII GATT 1994 dotyczące zmiany kontyngentu taryfowego WTO na masło pochodzące z Nowej Zelandii przewidzianego na liście koncesyjnej CXL załączonej do GATT 1994 (8), zatwierdzone decyzją Rady 2007/867/WE z dnia 20 grudnia 2007 r. (9), wprowadza zmiany w kontyngencie taryfowym na masło przewidzianym na liście koncesyjnej WE CXL przyjętej podczas wielostronnych negocjacji handlowych podczas Rundy Urugwajskiej. Należy zatem odpowiednio dostosować załącznik III.A do rozporządzenia (WE) nr 2535/2001.
(6)
Załączniki IV i V do rozporządzenia (WE) nr 2535/2001 przewidują bardzo skomplikowany mechanizm i pracochłonną procedurę kontroli przestrzegania przepisów w zakresie zawartości tłuszczu zarówno w Nowej Zelandii, jak i we Wspólnocie. Nowy opis kontyngentu, rozszerzający zakres dozwolonej zawartości tłuszczu z 80-82 % do 80-85 %, umożliwia uproszczenie procedur kontroli, w szczególności przez zniesienie wykładni wyników kontroli zawartości tłuszczu w oparciu o typowe odchylenie w standardowych warunkach wytwarzania. Uproszczenie takie prowadzi również do znacznego zmniejszenia obciążenia administracyjnego oraz kosztów dla obu stron i ułatwia dostęp do kontyngentu dla eksporterów i importerów.
(7)
Artykuł 33 ust. 1 lit. d) rozporządzenia (WE) nr 2535/2001 stanowi, że organ wydający świadectwo w Nowej Zelandii wydaje świadectwo IMA 1, zanim produkt objęty świadectwem opuści terytorium kraju wydania. Masło objęte rokiem kontyngentowym 2008 może być wysyłane w Nowej Zelandii od listopada 2007 r. Ponieważ stosowanie nowych przepisów rozporządzenia (WE) nr 2535/2001 zmienionego niniejszym rozporządzeniem w odniesieniu do takich wysyłek nie jest możliwe, a właściwe wdrożenie nowych przepisów wymaga trochę czasu, art. 33 ust. 1 lit. d) rozporządzenia (WE) nr 2535/2001 nie powinien mieć zastosowania w okresie od dnia 1 listopada 2007 r. do dnia 31 stycznia 2008 r.
(8)
Jednocześnie należy zaktualizować w załączniku XII do rozporządzenia (WE) nr 2535/2001 niektóre informacje dotyczące organu wydającego świadectwa w Nowej Zelandii.
(9)
Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 2535/2001.
(10)
Decyzja Komisji 2001/651/WE (10) ustanowiła typowe odchylenie, w standardowych warunkach wytwarzania, zawartości tłuszczu w maśle przywożonym z Nowej Zelandii w celu ułatwienia kontroli zgodnie z załącznikiem IV do rozporządzenia (WE) nr 2535/2001. Zgodnie z nowymi ustaleniami przewidującymi rozszerzenie opisu kontyngentu o masło niesolone możliwe jest zniesienie wykładni wyników kontroli i tym samym skomplikowanej procedury typowego odchylenia w standardowych warunkach wytwarzania. W związku z powyższym decyzja 2001/651/WE przestała być aktualna i należy ją uchylić.
(11)
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (WE) nr 2535/2001 wprowadza się następujące zmiany:
1)
artykuł 2 otrzymuje brzmienie:
„Artykuł 2
Bez uszczerbku dla tytułu II rozporządzenia (WE) nr 1291/2000 i o ile przepisy niniejszego rozporządzenia nie stanowią inaczej, cały przywóz przetworów mlecznych podlega okazaniu pozwolenia na przywóz.”;
2)
w art. 19a wprowadza się następujące zmiany:
a)
ustęp 2 otrzymuje brzmienie:
„2. Przywóz na podstawie kontyngentów określonych w ust. 1 nie podlega obowiązkowi przedstawienia pozwolenia na przywóz.”;
b)
skreśla się ust. 3;
3)
w art. 20 wprowadza się następujące zmiany:
a)
w ust. 1 lit. d) otrzymuje brzmienie:
„d)
załącznik 2 do Umowy między Wspólnotą Europejską a Szwajcarią w sprawie handlu produktami rolnymi.”;
b)
skreśla się ust. 3;
4)
po art. 22 dodaje się rozdział w brzmieniu:
„ROZDZIAŁ IIa
PRZYWÓZ NIEPODLEGAJĄCY KONTYNGENTOM BEZ PRZEDSTAWIANIA POZWOLENIA NA PRZYWÓZ
Artykuł 22a
1. Niniejszy artykuł stosuje się do preferencyjnego przywozu określonego w art. 3 Umowy między Wspólnotą Europejską a Szwajcarią w sprawie handlu produktami rolnymi.
2. Wszystkie produkty objęte kodem CN 0406 pochodzące ze Szwajcarii są zwolnione z należności celnych oraz z obowiązku przedstawienia pozwolenia na przywóz.
3. Zwolnienie z należności celnych stosuje się tylko po okazaniu deklaracji dopuszczenia do swobodnego obrotu wraz z dowodem pochodzenia wydanym zgodnie z protokołem 3 do Umowy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Konfederacją Szwajcarii podpisanej w Brukseli dnia 22 lipca 1972 r.”;
5)
skreśla się art. 38;
6)
w art. 40 ust. 1 skreśla się akapit drugi, trzeci i czwarty;
7)
część D załącznika II zostaje zastąpiona tekstem w załączniku I do niniejszego rozporządzenia;
8)
załącznik III.A zastępuje się tekstem w załączniku II do niniejszego rozporządzenia;
9)
w załączniku IV wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem III do niniejszego rozporządzenia;
10)
załącznik V zastępuje się tekstem w załączniku IV do niniejszego rozporządzenia;
11)
w załączniku VIII pkt 2 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:
„Organy wydające świadectwa IMA 1 mogą unieważnić świadectwo albo jego część, jeżeli ilość, którą obejmuje, jest uszkodzona lub nie nadaje się do sprzedaży ze względu na okoliczności, na które eksporter nie ma wpływu. W przypadku gdy uszkodzona lub nienadająca się do sprzedaży jest część ilości, można wydać świadectwo zastępcze na pozostałą część. W przypadku masła nowozelandzkiego określonego w załączniku III(A) wykorzystuje się w tym celu wykaz identyfikacyjny oryginalnego produktu. Świadectwo zastępcze jest ważne tylko do tego samego dnia co oryginał. W tym wypadku pole 17 świadectwa zastępczego IMA 1 powinno zawierać wyrażenie »ważny do 00.00.0000«”;
12)
załącznik X zmienia się zgodnie z załącznikiem V do niniejszego rozporządzenia;
13)
w załączniku XII informacje dotyczące Nowej Zelandii otrzymują brzmienie:
„Nowa Zelandia
ex 0405 10 11
ex 0405 10 19
ex 0405 10 30
ex 0406 90 01
ex 0406 90 21
Masło
Masło
Masło
Ser do przetworzenia
Cheddar
New Zealand Food Safety Authority
Telecom Towers, 86
Jervois Quay,
PO Box 2835
Wellington
New Zealand
Tel. (64-4) 894 2500
Faks (64-4) 894 2501”
Artykuł 2
Na wniosek zainteresowanych stron złożone zabezpieczenia na wydawanie pozwoleń na przywóz są zwalniane pod następującym warunkami:
a)
pozwolenia zostały wydane na przywóz na podstawie kontyngentów określonych w rozdziale Ia lub pozwolenia zostały wydane na przywóz produktów objętych kodem CN 0406 pochodzących ze Szwajcarii;
b)
ważność pozwoleń nie wygasła przed dniem 1 stycznia 2008 r.;
c)
do dnia 1 stycznia 2008 r. pozwolenia zostały wykorzystane tylko częściowo lub nie zostały wykorzystane wcale.
Artykuł 3
W drodze odstępstwa od art. 34 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2535/2535, art. 33 ust. 1 lit. d) tego rozporządzenia nie ma zastosowania od dnia 1 listopada 2007 r. do dnia 31 stycznia 2008 r. w odniesieniu do przywozów związanych z rokiem kontyngentowym 2008.
Artykuł 4
Uchyla się decyzję 2001/651/WE.
Artykuł 5
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2008 r. Jednakże art. 3 stosuje się od dnia 1 listopada 2007 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 21 grudnia 2007 r.