Rozporządzenie Komisji (WE) nr 408/2003
z dnia 5 marca 2003 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) 1148/2001 w sprawie kontroli zgodności norm handlowych mających zastosowanie do świeżych owoców i warzyw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2200/96 z dnia 28 października 1996 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku owoców i warzyw [1], ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 47/2001 [2], w szczególności jego art. 10,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1148/2001 [3], zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2379/2001 [4], ustanawia zasady stosowania kontroli zgodności norm zarówno w odniesieniu do produktów przeznaczonych do spożycia na rynku wewnętrznym, jak i w odniesieniu do produktów przeznaczonych do wywozu.
(2) Konieczne jest jednoznaczne ustalenie, że podmiotami gospodarczymi zapewniającymi odpowiednie gwarancje zgodności i z tego powodu korzystającymi ze specjalnych przepisów na etapie wywozu, niekoniecznie są tylko podmioty, które pakowały produkty na etapie wysyłki. Rzeczywiście, niektóre podmioty gospodarcze, zapewniające takie gwarancje, na przykład hurtownicy zajmujący się powrotnym wywozem lub ponowną wysyłką po sprawdzeniu przez siebie zgodności, nie posiadają urządzeń do pakowania. Ponadto jako wyjaśnienie adnotację "samokontrola" umieszcza się w świadectwie wystawionym na etapie wywozu, w przypadku gdy jednostka kontrolująca sama nie przeprowadziła bezpośredniej kontroli towarów.
(3) Stosowne jest skoncentrowanie kontroli, przeprowadzanych przez Państwa Członkowskie na etapie przywozu, na partiach i przesyłkach obarczonych wyższym ryzykiem braku zgodności z normami handlowymi. W tym celu wskazane jest, aby Państwa Członkowskie ustanowiły kryteria, według których takie ryzyko ma być oceniane, łącznie z zasadami dotyczącymi sposobu, w jaki kontrole można złagodzić, w przypadku gdy ryzyko wystąpienia niezgodności jest niskie. Do celów harmonizacji praktyk kontrolnych między Państwami Członkowskimi stosowne jest, aby Komisja ustanowiła wspólne wytyczne.
(4) Partie towarów posiadające świadectwa zgodności wystawione przez państwa trzecie, których kontrole zostały zatwierdzone zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1148/2001, przedstawiają sobą mniejsze ryzyko wystąpienia niezgodności, aniżeli partie i przesyłki, które nie posiadają tego rodzaju świadectwa. Dlatego odsetek kontroli w stosunku do tego rodzaju partii i przesyłek powinien być znacząco niższy niż w przypadku towarów nieposiadających tego rodzaju świadectwa. W tym przypadku należy również zapewnić, przy danym niższym udziale kontroli i kosztach kontroli poniesionych już w państwach trzecich dokonujących wywozu, że ewentualne opłaty pobierane przez Państwa Członkowskie z tego tytułu, są niższe niż opłaty pobierane w ramach ogólnego systemu kontroli w przywozie oraz, że są proporcjonalne do wykonanych kontroli.
(5) Należy ustanowić dodatkowe przepisy dotyczące przypadków, w których podmioty gospodarcze zamierzają doprowadzać towary do stanu zgodności w Państwie Członkowskim innym niż Państwo, w którym stwierdzono brak zgodności omawianych towarów z normami oraz przypadków, w których nie istnieją już możliwości doprowadzenia towarów do stanu zgodności.
(6) Liczne opakowania, wydrukowane przed dniem 1 stycznia 2002 r. i nadal posiadające adnotacje ustanowione na mocy rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2251/92 [5], ostatnio zmienionego rozporządzeniem (WE) nr 766/97 [6], są nadal dostępne w zapasach niektórych podmiotów gospodarczych. Stosowne jest przedłużenie o sześć miesięcy okresu, w czasie którego te opakowania mogą nadal być stosowane.
(7) Metody kontroli ustanowione w załączniku IV powinny zostać zmodyfikowane, w szczególności w celu uwzględnienia praktyki właściwej w przypadku orzechów, jak również sposobów badania stopnia dojrzałości owoców i warzyw.
(8) Dlatego rozporządzenie (WE) nr 1148/2001 należy odpowiednio zmienić.
(9) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Świeżych Owoców i Warzyw,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (EWG) nr 1148/2001 wprowadza się następujące zmiany:
1) W art. 5 wprowadza się następujące zmiany:
a) w ust. 1 skreśla się akapit trzeci;
b) dodaje się ust. 1a w brzmieniu:
"1a. Państwa Członkowskie mogą stosować przepisy wymienione w akapicie drugim w odniesieniu do podmiotów gospodarczych spełniających poniższe warunki:
a) zapewnienie wystarczających gwarancji stałego i wysokiego stopnia zgodności w przypadku owoców i warzyw wprowadzanych przez te podmioty do obrotu;
b) posiadanie pracowników kontroli, którzy otrzymali przygotowanie zatwierdzone przez Państwo Członkowskie;
c) zobowiązanie się do kontrolowania zgodności towarów wprowadzanych przez te podmioty do obrotu;
d) zobowiązanie się do prowadzenia rejestru, w którym zapisywane są wszelkie kontrole przeprowadzone przez te podmioty.
W przypadku tych podmiotów gospodarczych, Państwa Członkowskie mogą określić, w odniesieniu do każdej kategorii danego podmiotu gospodarczego oraz na podstawie analizy ryzyka, minimalny odsetek przesyłek i ilości podlegających kontroli zgodności przez właściwą jednostkę kontrolującą na etapie wywozu. Odsetek ten musi być wystarczający do zapewnienia zgodności z zasadami wspólnotowymi. W przypadku gdy kontrole ujawniają znaczące nieprawidłowości, jednostki kontrolujące zwiększają odsetek sprawdzanych przesyłek realizowanych przez podmioty gospodarcze, których to dotyczy."
c) w ust. 2 dodaje się akapit w brzmieniu:
"W przypadku gdy zgodnie z ust. 1a partie, których dotyczy świadectwo zgodności, zostały sprawdzone przez właściwą jednostkę kontrolującą na etapie wywozu, adnotację "samokontrola (art. 5 ust. 1a rozporządzenia (WE) nr 1148/2001)" umieszcza się w polu 13 (Uwagi) świadectwa."
2) W art. 6 ust. 4 otrzymuje brzmienie:
"4. Nie naruszając ust. 1, 2 i 3, w przypadku gdy właściwa jednostka kontrolująca w punkcie przywozu uznaje, iż istnieje niskie ryzyko, że niektóre partie nie odpowiadają normom handlowym, może zaniechać kontroli tych partii. W tym celu, wysyła ona ostemplowane zgłoszenie do władz celnych lub informuje wymienione władze celne w inny sposób, że można przeprowadzać procedury odprawy celnej.
Dla celów stosowania akapitu pierwszego, jednostka kontrolująca z wyprzedzeniem ustanawia kryteria oceny ryzyka wystąpienia braku zgodności partii, na podstawie analizy ryzyka dla każdego rodzaju przywozu przez siebie określonego, minimalny odsetek przesyłek i ilości podlegających kontroli przez właściwą jednostkę kontrolującą na etapie wywozu. Jakikolwiek odsetek wymieniony na mocy niniejszego ustępu, w każdym razie musi być znacząco wyższy niż odsetek stosowany zgodnie z art. 7 ust. 5.
4 bis Aby doskonalić jednolitość stosowania ust. 4 w Państwach Członkowskich, Komisja opracowuje wspólne wytyczne w zakresie jego stosowania. Organ koordynujący niezwłocznie powiadamia Komisję o zasadach stosowania ust. 4, w tym o kryteriach i minimalnym odsetku, określonych w ust. 4 akapit drugi oraz o innych kolejnych zmianach wymienionych zasad."
3) W art. 7 ust. 5 dodaje się akapit w brzmieniu:
"Jeżeli Państwo Członkowskie pobiera opłatę w celu pokrycia kosztów kontroli określonych w niniejszym ustępie, opłata ta kształtuje się na poziomie odzwierciedlającym niższy odsetek przesyłek i ilości kontrolowanych w przypadku tych kontroli niż w przypadku kontroli wymienionych w art. 6."
4) W art. 9 ust. 3 dodaje się akapity w brzmieniu:
"Jeżeli jednostka kontrolująca przychyla się do prośby podmiotu gospodarczego o umożliwienie doprowadzenia towarów do stanu zgodności w Państwie Członkowskim innym niż Państwo, w którym przeprowadzona została kontrola stwierdzająca brak zgodności, Państwa Członkowskie podejmują środki, które uznają za właściwe, w szczególności w kontekście wzajemnej współpracy, w celu sprawdzenia, czy towary zostały doprowadzone do stanu zgodności.
W przypadku gdy towary nie mogą zostać doprowadzone do stanu zgodności ani przeznaczone na paszę dla zwierząt, do przetwórstwa przemysłowego lub żadne zastosowanie nieżywnościowe, jednostka kontrolująca może, w razie potrzeby, zażądać od podmiotów gospodarczych podjęcia odpowiednich środków w celu zapewnienia, że dane produkty nie zostają wprowadzone do obrotu.
Podmioty gospodarcze są zobowiązane do dostarczania wszelkich informacji uznanych za niezbędne przez Państwa Członkowskie w celu stosowania niniejszego ustępu."
5) W art. 11 ust. 2 datę "31 grudnia 2002 r." zastępuje się datą "30 czerwca 2003 r."
6) Załącznik IV zastępuje się tekstem znajdującym się w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 5 marca 2003 r.