ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 423/2007
z dnia 19 kwietnia 2007 r.
dotyczące środków ograniczających wobec Iranu
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 60 i 301,
uwzględniając wspólne stanowisko Rady 2007/140/WPZiB z dnia 27 lutego 2007 r. dotyczące środków ograniczających wobec Iranu (1),
uwzględniając wniosek Komisji,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
W dniu 23 grudnia 2006 r. Rada Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych przyjęła rezolucję nr 1737 (2006) („rezolucja RB ONZ nr 1737 (2006)”), stanowiącą, że Iran powinien bezzwłocznie zawiesić wszelkie działania związane ze wzbogacaniem i ponownym przetwarzaniem uranu oraz prace nad wszelkimi projektami dotyczącymi ciężkiej wody, a także podjąć pewne działania wymagane przez Radę Gubernatorów Międzynarodowej Agencji Energii Atomowej („MAEA”), które Rada Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych uznaje za niezbędne do wytworzenia zaufania w to, że cele programu jądrowego Iranu są wyłącznie pokojowe. Aby przekonać Iran do zastosowania się do wspomnianej wiążącej decyzji, Rada Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych postanowiła, że wszystkie państwa członkowskie ONZ powinny wprowadzić szereg środków ograniczających.
(2)
Zgodnie z rezolucją RB ONZ nr 1737 (2006) we wspólnym stanowisku 2007/140/WPZiB określono pewne środki ograniczające wobec Iranu. Środki te obejmują zakaz wywozu i przywozu towarów i technologii, które mogłyby być wykorzystane w działaniach Iranu związanych ze wzbogacaniem i ponownym przetwarzaniem uranu, ciężką wodą lub rozwojem systemów przenoszenia broni jądrowej, zakaz świadczenia usług związanych z takimi towarami lub technologiami, zakaz inwestycji związanych z takimi towarami i technologiami, zakaz sprowadzania takich towarów i technologii z Iranu oraz zamrożenie funduszy i zasobów gospodarczych osób, podmiotów i organów zaangażowanych w takie działania, bezpośrednio z nimi związanych lub wspierających je.
(3)
Środki te wchodzą w zakres Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, dlatego do ich wdrożenia we Wspólnocie niezbędne są odpowiednie przepisy prawa wspólnotowego, szczególnie w celu zapewnienia ich jednolitego stosowania przez podmioty gospodarcze we wszystkich państwach członkowskich.
(4)
Niniejsze rozporządzenie stanowi odstępstwo od istniejącego prawodawstwa wspólnotowego, które określa ogólne zasady przywozu z państw trzecich i wywozu do nich, a w szczególności od rozporządzenia Rady (WE) nr 1334/2000 z dnia 22 czerwca 2000 r. ustanawiającego wspólnotowy system kontroli eksportu produktów i technologii podwójnego zastosowania (2), w zakresie, w jakim niniejsze rozporządzenie obejmuje te same towary i technologie.
(5)
Ze względów praktycznych Komisja powinna być uprawniona do opublikowania wykazu zakazanych towarów i technologii oraz wszelkich zmian do niego, przyjętych przez Komitet ds. Sankcji lub Radę Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych, a także do zmiany wykazu osób, podmiotów i organów, których fundusze i zasoby gospodarcze powinny zostać zamrożone na podstawie decyzji Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych lub Komitet ds. Sankcji.
(6)
Jeżeli chodzi o procedurę ustanawiania i zmieniania wykazu, o którym mowa w art. 7 ust. 2 niniejszego rozporządzenia, Rada powinna sama wykonywać swoje odpowiednie uprawnienia wykonawcze, tak aby osiągnąć cele rezolucji RB ONZ nr 1737 (2006), a w szczególności aby zahamować opracowywanie przez Iran sensytywnych technologii wspomagających program jądrowy i program pocisków balistycznych, a także podejmowanie przez osoby i podmioty wspierające te programy działań mających wpływ na rozprzestrzenianie materiałów jądrowych.
(7)
Państwa członkowskie powinny ustalić, jakie sankcje należy zastosować w przypadku naruszenia przepisów niniejszego rozporządzenia. Przewidziane sankcje muszą być proporcjonalne, skuteczne i odstraszające.
(8)
Aby zagwarantować, że środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu będą skuteczne, powinno ono wejść w życie w dniu jego publikacji,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Tylko do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:
a)
„Komitet ds. Sankcji” oznacza: komitet Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych utworzony na mocy pkt 18 rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 1737 (2006);
b)
„pomoc techniczna” oznacza wszelkie formy wsparcia technicznego związane z naprawami, rozbudową, produkcją, montażem, testowaniem, konserwacją lub jakąkolwiek inną usługą techniczną w postaci instrukcji, kształcenia, przekazywania praktycznej wiedzy czy umiejętności lub usług konsultingowych; pomoc techniczna obejmuje także werbalne formy pomocy;
c)
termin „towary” obejmuje produkty, materiały oraz sprzęt;
d)
termin „technologia” obejmuje oprogramowanie;
e)
„inwestycja” oznacza nabywanie udziałów lub rozszerzenie posiadanych udziałów w przedsiębiorstwach, włącznie z nabywaniem w całości tego rodzaju przedsiębiorstw, oraz nabywaniem udziałów i papierów wartościowych o charakterze udziałowym;
f)
„świadczenie usług pośrednictwa” oznacza działania osób, podmiotów oraz partnerstw działających jako pośrednicy poprzez kupno, sprzedaż lub aranżowanie przekazywania towarów i technologii, lub negocjowanie albo aranżowanie transakcji, które mają na celu przekazywanie towarów lub technologii;
g)
„fundusze” oznaczają aktywa finansowe i każdego rodzaju korzyści, w tym między innymi:
i)
gotówkę, czeki, roszczenia pieniężne, polecenia zapłaty, przekazy pieniężne i inne instrumenty płatnicze;
ii)
depozyty złożone w instytucjach finansowych lub innych jednostkach, salda na kontach, długi i zobowiązania dłużne;
iii)
papiery wartościowe i papiery dłużne w obrocie publicznym lub niepublicznym, w tym akcje i udziały, świadectwa papierów wartościowych, obligacje, weksle, warranty, skrypty dłużne, kontrakty pochodne;
iv)
odsetki, dywidendy lub inne przychody z aktywów oraz wartości narosłe z aktywów lub wygenerowane przez te aktywa;
v)
kredyty, prawa do potrącenia, gwarancje, gwarancje właściwego wykonania umowy lub inne zobowiązania finansowe;
vi)
akredytywy, listy przewozowe (konsonamenty), kwity zastawne; oraz
vii)
dokumenty poświadczające udział w funduszach lub środkach finansowych;
h)
„zamrożenie funduszy” oznacza uniemożliwianie wszelkich ruchów, przenoszenia, zmian, wykorzystania, udostępniania funduszy lub dokonywania transakcji w jakikolwiek sposób, który powodowałby zmianę ich wielkości, wartości, lokalizacji, własności, posiadania, charakteru, przeznaczenia lub inną zmianę, która umożliwiłaby korzystanie z funduszy, w tym również zarządzanie portfelem;
i)
„zasoby gospodarcze” oznaczają aktywa każdego rodzaju, materialne i niematerialne, ruchome i nieruchome, które nie są funduszami, lecz mogą służyć do uzyskiwania funduszy, towarów lub usług;
j)
„zamrożenie zasobów gospodarczych” oznacza uniemożliwienie wykorzystania zasobów gospodarczych do uzyskiwania funduszy, towarów lub usług w jakikolwiek sposób, między innymi poprzez sprzedaż, wynajem lub zastaw;
k)
„terytorium Wspólnoty” obejmuje wszystkie terytoria państw członkowskich, do których stosuje się Traktat WE, na warunkach określonych w tym Traktacie, w tym ich przestrzeń lotniczą.
Artykuł 2
Zakazuje się:
a)
sprzedaży, dostawy, przekazywania lub wywozu, w sposób bezpośredni lub pośredni, następujących towarów i technologii - niezależnie od tego, czy pochodzą one ze Wspólnoty czy nie - przeznaczonych dla osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów w Iranie albo do użytku w tym kraju:
i)
wszelkich towarów i technologii znajdujących się w wykazach grupy dostawców jądrowych (NSG) i reżimu kontroli technologii rakietowych (MTCR). Te towary i technologie wymienione są w załączniku I;
ii)
innych towarów i technologii uznanych przez Komitet ds. Sankcji lub Radę Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych za towary i technologie, które mogłyby być wykorzystane przez Iran w działaniach związanych ze wzbogacaniem i ponownym przetwarzaniem uranu, ciężką wodą lub rozwojem systemów przenoszenia broni jądrowej. Te towary i technologie wymienione są również w załączniku I;
b)
świadomego i celowego udziału w działaniach, których celem lub skutkiem jest omijanie zakazu, o którym mowa w lit. a).
Artykuł 3
1. Wymagane jest wcześniejsze zezwolenie na sprzedaż, dostawę, przekazywanie lub wywóz, w sposób bezpośredni lub pośredni, towarów i technologii wymienionych w załączniku II - niezależnie od tego, czy pochodzą one ze Wspólnoty czy nie - przeznaczonych dla osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów w Iranie albo do użytku w tym kraju.
2. Załącznik II obejmuje wszelkie towary i technologie inne niż te wymienione w załączniku I, które mogłyby być wykorzystane w działaniach związanych ze wzbogacaniem i ponownym przetwarzaniem uranu, ciężką wodą lub rozwojem systemów przenoszenia broni jądrowej lub do prowadzenia działań związanych z innymi zagadnieniami, co do których Międzynarodowa Agencja Energii Atomowej (MAEA) wyraziła zaniepokojenie lub określiła je jako nierozstrzygnięte.
3. Eksporterzy dostarczają właściwym organom wszystkich stosownych informacji wymaganych we wniosku o udzielenie zezwolenia na eksport.
4. Właściwe organy państw członkowskich wskazane na stronach internetowych wymienionych w załączniku III nie udzielają żadnych zezwoleń na sprzedaż, dostawę, przekazywanie ani wywóz towarów lub technologii wymienionych w załączniku II, jeżeli ustalą, że taka sprzedaż, dostawa, przekazywanie lub wywóz mogłyby przyczynić się do następujących działań:
a)
działania Iranu związane ze wzbogacaniem i ponownym przetwarzaniem uranu lub z ciężką wodą;
b)
opracowanie przez Iran systemów przenoszenia broni jądrowej; lub
c)
prowadzenie przez Iran działań związanych z innymi zagadnieniami, co do których MAEA wyraziła zaniepokojenie lub określiła je jako nierozstrzygnięte.
5. Zgodnie z warunkami określonymi w ust. 3 właściwe organy państw członkowskich wskazane na stronach internetowych wymienionych w załączniku III mogą odmówić udzielenia zezwolenia na wywóz i mogą unieważnić, zawiesić, zmienić lub uchylić już wydane zezwolenie na wywóz.
6. W przypadku odmowy udzielenia zezwolenia lub unieważnienia, zawieszenia, znacznego ograniczenia lub uchylenia takiego zezwolenia zgodnie z ust. 4, państwa członkowskie powiadamiają o tym inne państwa członkowskie i Komisję i przekazują im istotne informacje na ten temat w sposób zapewniający przestrzeganie przepisów dotyczących poufności takich informacji zawartych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 515/97 z dnia 13 marca 1997 r. w sprawie wzajemnej pomocy między organami administracyjnymi państw członkowskich i współpracy między państwami członkowskimi a Komisją w celu zapewnienia prawidłowego stosowania przepisów prawa celnego i rolnego (3).
7. Jeżeli dane państwo lub państwa członkowskie odmówiły zgodnie z ust. 4 udzielenia zezwolenia na daną transakcję, inne państwo członkowskie - przed udzieleniem zezwolenia na wywóz dotyczącego zasadniczo identycznych transakcji i pod warunkiem, że wcześniejsza decyzja odmowna jest nadal ważna - skonsultuje się najpierw z państwem lub państwami, które udzieliły odmowy zgodnie z ust. 5 i 6. Jeżeli w wyniku takich konsultacji odnośne państwo członkowskie postanowi wydać zezwolenie, informuje o tym inne państwa członkowskie i Komisję, udzielając wszystkich informacji mogących uzasadnić takie postanowienie.
Artykuł 4
Zabrania się nabywania, przywozu lub transportu z Iranu towarów i technologii wymienionych w załączniku I, niezależnie od tego, czy pochodzą one z Iranu czy nie.
Artykuł 5
1. Zakazuje się:
a)
udzielania, w sposób bezpośredni lub pośredni, pomocy technicznej lub świadczenia usług pośrednictwa związanych z towarami i technologiami wymienionymi w załączniku I oraz z dostarczaniem, wytwarzaniem, konserwacją i użytkowaniem towarów wymienionych w załączniku I, która to pomoc lub świadczone usługi przeznaczone są dla osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów w Iranie lub do wykorzystania w tym kraju;
b)
dokonywania inwestycji w znajdujące się w Iranie przedsiębiorstwa zaangażowane w wytwarzanie towarów i technologii wymienionych w załączniku I;
c)
dostarczania, bezpośrednio lub pośrednio, środków finansowych lub pomocy finansowej związanej z towarami i technologiami wymienionymi w załączniku I, w tym w szczególności udzielania dotacji, pożyczek i ubezpieczania kredytów eksportowych na potrzeby sprzedaży, dostaw, przekazywania lub wywozu takich towarów, a także udzielania związanej z tym pomocy technicznej osobom fizycznym lub prawnym, podmiotom lub organom w Iranie oraz do wykorzystania w tym kraju;
d)
świadomego i celowego udziału w działaniach, których celem lub skutkiem jest ominięcie zakazów, o których mowa w lit. a), b) lub c).
2. Dostarczanie:
a)
pomocy technicznej lub świadczenie usług pośrednictwa związanych z towarami i technologiami wymienionymi w załączniku II oraz związanych z dostarczaniem, wytwarzaniem, konserwacją i z wykorzystywaniem tych produktów, bezpośrednio lub pośrednio, na rzecz jakiejkolwiek osoby, podmiotu lub organu w Iranie lub do wykorzystania w tym kraju;
b)
inwestycji w znajdujące się w Iranie przedsiębiorstwa zaangażowane w wytwarzanie towarów i technologii wymienionych w załączniku II;
c)
finansowania lub pomocy finansowej związanej z produktami i technologiami, o których mowa w załączniku II, w tym w szczególności dotacji, pożyczek i ubezpieczenia kredytów eksportowych na wszelkiego rodzaju sprzedaż, dostawy, transfer lub wywóz tych produktów lub też na świadczenie związanych z powyższymi działaniami szkoleń technicznych, usług lub pomocy, bezpośrednio lub pośrednio, na rzecz jakiejkolwiek osoby, podmiotu lub organu w Iranie lub do wykorzystania w tym kraju;
wymaga zezwolenia wydawanego przez właściwy organ danego państwa członkowskiego.
3. Właściwe organy państw członkowskich, wskazane na stronach internetowych wymienionych w załączniku III, nie udzielają żadnych zezwoleń na transakcje, o których mowa w ust. 2, jeżeli ustalą, że takie postępowanie mogłyby przyczynić się do któregokolwiek z następujących działań:
a)
działań Iranu związanych ze wzbogacaniem i ponownym przetwarzaniem uranu lub z ciężką wodą;
b)
opracowania przez Iran systemów przenoszenia broni jądrowej; lub
c)
prowadzenia przez Iran działań związanych z innymi zagadnieniami, co do których MAEA wyraziła zaniepokojenie lub określiła je jako nierozstrzygnięte.
Artykuł 6
Właściwe organy państw członkowskich, wskazane na stronach internetowych wymienionych w załączniku III, mogą udzielić, na warunkach, jakie uznają za stosowne, zezwolenia na transakcję związaną z towarami i technologią, pomocą, inwestycjami lub ze świadczeniem usług pośrednictwa, o której mowa w art. 2 lub 5 ust. 1, gdy komitet określi z wyprzedzeniem i po rozpatrzeniu danego przypadku, że taka transakcja z pewnością nie wesprze opracowywania w Iranie technologii wspomagających działania wrażliwe z punktu widzenia rozprzestrzeniania materiałów jądrowych lub opracowywania systemów przenoszenia broni jądrowej, w tym jeśli takie towary i technologia, pomoc, inwestycja lub świadczenie usług pośrednictwa służą do celów związanych z żywnością lub rolnictwem, medycznych lub innych celów humanitarnych, pod warunkiem, że:
a)
umowa dostawy towarów i technologii lub umowa udzielenia pomocy zawiera odpowiednie gwarancje dotyczące użytkownika końcowego; oraz
b)
Iran zobowiązał się do niewykorzystywania danych towarów i technologii lub w stosownych przypadkach udzielonej pomocy w działaniach stwarzających zagrożenie rozprzestrzeniania broni jądrowej i działaniach związanych z rozwojem systemów przenoszenia broni jądrowej.
Artykuł 7
1. Zamraża się wszystkie fundusze i zasoby gospodarcze należące do osób, podmiotów lub organów wymienionych w załączniku IV, pozostające w ich posiadaniu lub pod ich kontrolą. W załączniku IV wymieniono osoby, podmioty i organy wskazane przez RB ONZ lub Komitet ds. Sankcji zgodnie z pkt 12 rezolucji RB ONZ nr 1737 (2006).
2. Zamraża się wszystkie fundusze i zasoby gospodarcze należące do osób, podmiotów lub organów wymienionych w załączniku V, pozostające w ich posiadaniu lub pod ich kontrolą. W załączniku V wymieniono osoby fizyczne i prawne, podmioty i organy, które nie są objęte załącznikiem IV, ale zgodnie z art. 5 ust. 1 lit. b) wspólnego stanowiska 2007/140/WPZiB zostały określone jako:
a)
zaangażowane w działalność Iranu stwarzającą zagrożenie rozprzestrzeniania broni jądrowej, bezpośrednio związane z taką działalnością lub wspierające ją; lub
b)
zaangażowane w działalność Iranu związaną z opracowywaniem systemów przenoszenia broni jądrowej, bezpośrednio związane z taką działalnością lub wspierające ją; lub
c)
działające w imieniu lub zgodnie ze wskazówkami osoby, podmiotu lub organu, o których mowa w lit. a) lub b); lub
d)
osoby prawne, podmioty lub organy należące do osoby, podmiotu lub organu, o których mowa w lit. a) lub b) lub kontrolowane przez nie, także w nielegalny sposób.
3. Nie udostępnia się bezpośrednio ani pośrednio żadnych funduszy ani zasobów gospodarczych osobom fizycznym, prawnym, podmiotom ani organom wymienionym w załącznikach IV i V, ani nie udostępnia się takich funduszy i zasobów na korzyść takich osób, podmiotów czy organów.
4. Zabrania się umyślnego i świadomego udziału w działaniach, których celem lub skutkiem jest obejście w sposób bezpośredni lub pośredni środków określonych w ust. 1, 2 i 3.
Artykuł 8
W drodze odstępstwa od art. 7, właściwe organy państw członkowskich, wskazane na stronach internetowych wymienionych w załączniku III, mogą zezwolić na uwolnienie określonych zamrożonych funduszy lub zasobów gospodarczych, jeżeli spełnione są następujące warunki:
a)
fundusze lub zasoby gospodarcze są przedmiotem zastawu sądowego, administracyjnego lub arbitrażowego ustanowionego przed dniem 23 grudnia 2006 r. lub orzeczenia sądowego, administracyjnego lub arbitrażowego wydanego przed tą datą;
b)
fundusze lub zasoby gospodarcze będą wykorzystane wyłącznie w celu zaspokojenia roszczeń zabezpieczonych takim zastawem lub uznanych za zasadne w takim orzeczeniu, w granicach określonych przez obowiązujące przepisy ustawowe i wykonawcze regulujące prawa osób zgłaszających takie roszczenia;
c)
decyzja o zastawie lub orzeczenie nie zostały wydane na korzyść osoby, podmiotu lub organu wymienionych w załączniku IV lub V;
d)
uznanie zastawu lub orzeczenia nie jest sprzeczne z porządkiem publicznym w danym państwie członkowskim; oraz
e)
w przypadkach gdy zastosowanie ma art. 7 ust. 1, dane państwo członkowskie powiadomiło Komitet ds. Sankcji o zastawie lub orzeczeniu.
Artykuł 9
W drodze odstępstwa od art. 7 i pod warunkiem, że płatność dokonywana przez osobę, podmiot lub organ wymienione w załączniku IV lub V jest należna na mocy umowy, porozumienia lub zobowiązania, zawartych przez daną osobę, podmiot lub organ lub powstałych, zanim ta osoba, podmiot czy organ został(-a) wskazany(-a) przez Komitet ds. Sankcji, Radę Bezpieczeństwa lub przez Radę, właściwe organy państw członkowskich, wskazane na stronach internetowych wymienionych w załączniku III, mogą zezwolić, na warunkach, jakie uznają za stosowne, na uwolnienie określonych zamrożonych funduszy lub zasobów gospodarczych, jeżeli spełnione są następujące warunki:
a)
właściwy organ ustalił, że:
i)
fundusze lub zasoby gospodarcze zostaną wykorzystane do dokonania płatności przez osobę, podmiot lub organ wymienione w załączniku IV lub V;
ii)
wyżej wspomniana umowa, porozumienie lub zobowiązanie nie przyczynią się do wytwarzania, sprzedaży, nabywania, przekazywania, wywozu, przywozu ani transportu towarów i technologii wymienionych w załącznikach I i II, ani nie ułatwią korzystania z takich towarów i technologii; oraz
iii)
dokonanie płatności nie narusza przepisów art. 7 ust. 3;
b)
w przypadkach gdy zastosowanie ma art. 7 ust. 1, dane państwo członkowskie powiadomiło Komitet ds. Sankcji o takim ustaleniu i o swoim zamiarze udzielenia zezwolenia, a Komitet w ciągu dziesięciu dni roboczych od dnia powiadomienia nie wyraził sprzeciwu; oraz
c)
w przypadkach gdy zastosowanie ma art. 7 ust. 2, dane państwo członkowskie powiadomiło o takim ustaleniu swojego właściwego organu i o swoim zamiarze udzielenia zezwolenia inne państwa członkowskie oraz Komisję przynajmniej dwa tygodnie przed udzieleniem zezwolenia.
Artykuł 10
1. W drodze odstępstwa od art. 7, właściwe organy państw członkowskich, wskazane na stronach internetowych wymienionych w załączniku III, mogą zezwolić, na warunkach, jakie uznają za stosowne, na uwolnienie lub udostępnienie określonych zamrożonych funduszy lub zasobów gospodarczych, jeżeli spełnione są następujące warunki:
a)
dany organ właściwy ustalił, że wspomniane fundusze lub zasoby gospodarcze obejmują:
i)
środki niezbędne do zaspokojenia podstawowych potrzeb osób wymienionych w załączniku IV lub V i pozostających na ich utrzymaniu członków rodziny, w tym środki finansowe na opłacenie artykułów spożywczych, czynszu lub kredytu hipotecznego, lekarstw i kosztów leczenia, podatków, składek na ubezpieczenie i opłat za usługi o charakterze użyteczności publicznej;
ii)
przeznaczone wyłącznie na pokrycie uzasadnionych kosztów honorariów oraz zwrotu poniesionych wydatków związanych ze świadczeniem usług prawniczych; lub
iii)
przeznaczone wyłącznie na pokrycie należności lub opłat za obsługę w odniesieniu do rutynowego utrzymywania lub przechowywania zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych; oraz
b)
jeżeli zezwolenie dotyczy osoby, podmiotu lub organu wymienionych w załączniku IV, dane państwo członkowskie powiadomiło Komitet ds. Sankcji o takim ustaleniu i o swoim zamiarze udzielenia zezwolenia, a Komitet w ciągu pięciu dni roboczych od dnia powiadomienia nie wyraził sprzeciwu.
2. W drodze odstępstwa od art. 7, właściwe organy państw członkowskich, wskazane na stronach internetowych wymienionych w załączniku III, mogą wyrazić zgodę na uwolnienie lub udostępnienie określonych zamrożonych funduszy lub zasobów gospodarczych po ustaleniu, że są one niezbędne do pokrycia nadzwyczajnych wydatków, pod warunkiem, że:
a)
jeżeli zezwolenie dotyczy osoby, podmiotu lub organu wymienionych w załączniku IV, dane państwo członkowskie powiadomiło o takim ustaleniu Komitet ds. Sankcji, który je zatwierdził; oraz
b)
jeżeli zezwolenie dotyczy osoby, podmiotu lub organu wymienionych w załączniku V, właściwy organ poinformował przynajmniej dwa tygodnie przed udzieleniem zezwolenia wszystkie inne organy właściwe państw członkowskich oraz Komisję o tym, na jakiej podstawie jego zdaniem powinno się udzielić szczególnego zezwolenia.
3. Odpowiednie państwo członkowskie informuje inne państwa członkowskie i Komisję o każdym zezwoleniu udzielonym na mocy ust. 1 i 2.
Artykuł 11
1. Artykuł 7 ust. 3 nie uniemożliwia instytucjom finansowym lub kredytowym we Wspólnocie zasilania zamrożonych rachunków funduszami przekazanymi przez osoby trzecie na rachunek wymienionych osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów, pod warunkiem, że wszelkie kwoty wpływające na takie rachunki zostaną również zamrożone. Instytucja finansowa lub kredytowa niezwłocznie powiadamia właściwe organy o takich transakcjach.
2. Artykuł 7 ust. 3 nie ma zastosowania do kwot dodatkowych na zamrożonych rachunkach w postaci:
a)
odsetek lub innych dochodów z tych rachunków; lub
b)
płatności należnych na mocy umów, porozumień lub zobowiązań zawartych lub powstałych przed dniem 23 grudnia 2006 r.;
pod warunkiem, że wszelkie takie odsetki, inne dochody i płatności zostają zamrożone zgodnie z art. 7 ust. 1 lub art. 7 ust. 2.
Artykuł 12
1. Zamrożenie funduszy i zasobów gospodarczych lub odmowa ich udostępnienia, jeśli odbyły się w dobrej wierze i w oparciu o przekonanie, że działanie takie jest zgodne z niniejszym rozporządzeniem, nie skutkują odpowiedzialnością prawną osoby fizycznej bądź prawnej, podmiotu lub organu wykonującego takie działanie ani ich dyrektorów bądź pracowników, chyba że udowodniono, że fundusze i zasoby gospodarcze zostały zamrożone lub wycofane na skutek zaniedbania.
2. Zakazy zawarte w art. 5 ust. 1 lit. c) i w art. 7 ust. 3 nie skutkują odpowiedzialnością prawną osoby fizycznej bądź prawnej, podmiotu lub organu wykonującego takie działanie, jeżeli nie wiedziały one i nie miały uzasadnionego powodu do przypuszczenia, że ich działania mogą naruszyć te zakazy.
Artykuł 13
1. Bez uszczerbku dla odpowiednich zasad dotyczących sprawozdawczości, poufności i tajemnicy zawodowej, osoby fizyczne lub prawne, organy i podmioty:
a)
przekazują niezwłocznie wszelkie informacje, które ułatwiłyby dostosowanie się do przepisów niniejszego rozporządzenia, takie jak dane dotyczące rachunków lub kwot zamrożonych zgodnie z art. 7, właściwym organom państw członkowskich, wskazanym na stronach internetowych wymienionych w załączniku III, w których wspomniane osoby fizyczne i prawne, podmioty lub organy mają miejsce zamieszkania lub siedzibę, oraz Komisji, bezpośrednio lub za pośrednictwem państw członkowskich;
b)
współpracują z właściwymi organami, wskazanymi na stronach internetowych wymienionych w załączniku III, w zakresie kontroli tych informacji.
2. Wszelkie dodatkowe informacje uzyskane bezpośrednio przez Komisję są udostępniane zainteresowanemu państwu członkowskiemu.
3. Wszelkie informacje przekazane lub uzyskane zgodnie z niniejszym artykułem są wykorzystywane jedynie w celu, w jakim zostały przekazane lub uzyskane.
Artykuł 14
Komisja i państwa członkowskie bezzwłocznie informują się wzajemnie o środkach podejmowanych na mocy niniejszego rozporządzenia i dostarczają sobie wszelkich dostępnych informacji związanych z niniejszym rozporządzeniem, w szczególności informacji dotyczących naruszeń przepisów i trudności w ich wykonywaniu oraz orzeczeń wydanych przez sądy krajowe.
Artykuł 15
1. Komisja:
a)
zmienia załącznik I na podstawie ustaleń dokonanych przez Radę Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych lub Komitet ds. Sankcji;
b)
zmienia załącznik III na podstawie informacji przekazanych przez państwa członkowskie;
c)
zmienia załącznik IV na podstawie ustaleń dokonanych przez Radę Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych lub Komitet ds. Sankcji.
2. Rada, stanowiąc większością kwalifikowaną oraz na podstawie ustaleń podjętych przez Radę w odniesieniu do załącznika II do wspólnego stanowiska 2007/140/WPZiB, ustanawia, weryfikuje i zmienia wykaz osób i podmiotów, o których mowa w art. 7 ust. 2. Wykaz w załączniku V weryfikowany jest regularnie, co najmniej raz na 12 miesięcy.
3. Rada przedstawia indywidualne i szczególne powody podjęcia decyzji zgodnie z ust. 2 i podaje je do wiadomości zainteresowanym osobom, pomiotom i organom.
Artykuł 16
1. Państwa członkowskie ustanawiają zasady dotyczące kar nakładanych w wypadku naruszenia niniejszego rozporządzenia i podejmą wszelkie konieczne środki, by zapewnić ich stosowanie. Przewidziane kary muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.
2. Państwa członkowskie powiadamiają Komisję o tych przepisach bezzwłocznie po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia oraz powiadamiają ją o wszelkich późniejszych zmianach.
Artykuł 17
1. Państwa członkowskie wyznaczają właściwe organy, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu, i określają je na stronach internetowych wymienionych w załączniku III lub za pośrednictwem tych stron.
2. Państwa członkowskie powiadamiają Komisję o swoich właściwych organach bezzwłocznie po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia, po czym powiadamiają ją o wszelkich późniejszych zmianach.
Artykuł 18
Niniejsze rozporządzenie stosuje się:
a)
na terytorium Wspólnoty;
b)
na pokładzie każdego samolotu lub statku podlegającego jurysdykcji państwa członkowskiego;
c)
wobec każdej osoby, która jest obywatelem państwa członkowskiego i przebywa na terytorium Wspólnoty lub poza nim;
d)
do wszelkich osób prawnych, podmiotów lub organów zarejestrowanych lub utworzonych na mocy prawa państw członkowskich;
e)
do wszelkich osób prawnych, podmiotów lub organów w odniesieniu do wszelkich rodzajów działalności gospodarczej prowadzonej, w całości lub częściowo, na terytorium Wspólnoty.
Artykuł 19
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Luksemburgu, dnia 19 kwietnia 2007 r.