Rozporządzenie Komisji (WE) nr 563/2002
z dnia 2 kwietnia 2002 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 466/2001 ustalające najwyższe dopuszczalne poziomy dla niektórych zanieczyszczeń w środkach spożywczych
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 315/93 z dnia 8 lutego 1993 r. ustanawiające procedury Wspólnoty w odniesieniu do zanieczyszczeń w żywności [1], w szczególności jego art. 2 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (EWG) nr 315/93 stanowi, że muszą zostać określone najwyższe dopuszczalne poziomy niektórych zanieczyszczeń w środkach spożywczych w celu ochrony zdrowia publicznego.
(2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 466/2001 [2], ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 472/2002 [3], ma zastosowanie od dnia 5 kwietnia 2002 r., zastępując rozporządzenie Komisji (WE) nr 194/97 z dnia 31 stycznia 1997 r. ustalające najwyższe dopuszczalne poziomy dla niektórych zanieczyszczeń w środkach spożywczych [4], zmienione w szczególności rozporządzeniem (WE) nr 864/1999 [5] ustalające najwyższe dopuszczalne poziomy azotanów w sałacie i szpinaku.
(3) Państwa Członkowskie są zobowiązane przedstawić wyniki monitorowania i przedłożyć sprawozdanie w sprawie podjętych środków i postępu w odniesieniu do stosowania kodeksów dobrej praktyki rolniczej w celu zmniejszenia poziomów azotanu. Wykorzystując te informacje, Komisja dokonuje, co trzy lata, a po raz pierwszy przed dniem 1 stycznia 2002 r., przeglądu najwyższych dopuszczalnych poziomów azotanów w sałacie i szpinaku, uwzględniając ogólny cel zmniejszenia wspomnianych poziomów.
(4) Coroczne dane monitorowania od Państw Członkowskich wykazują zmniejszenie poziomów azotanów w sałacie. Mniejsze najwyższe dopuszczalne poziomy dla niektórych rodzajów sałaty są rozsądnie osiągalne w oparciu o dobrą praktykę produkcyjną. W niektórych regionach poziomy azotanów są często wyższe niż określone w Załączniku do rozporządzenia (WE) nr 466/2001, chociaż ogólna tendencja wykazuje, że poziomy azotanu w sałacie zmniejszają się. Poziomy azotanu w szpinaku nie wykazują wyraźnej tendencji malejącej. Niektóre Państwa Członkowskie powinny utrzymać ustanowiony okres przejściowy w celu zezwolenia na wprowadzenie do obrotu w kraju sałaty i/lub szpinaku uprawianych i przeznaczonych do spożycia na ich terytorium. Dla sałaty ten okres przejściowy powinien zostać czasowo ograniczony, jednakże dla szpinaku końcowa data nie jest jeszcze przewidziana.
(5) Rozporządzenie (WE) nr 466/2001 powinno zostać odpowiednio zmienione.
(6) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Pokarmowego i Zdrowia Zwierząt,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (WE) nr 466/2001 wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 3 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
"1. W uzasadnionych przypadkach Państwa Członkowskie mogą zezwolić na okres przejściowy na wprowadzenie do obrotu świeżej sałaty i świeżego szpinaku, uprawianych i przeznaczonych do spożycia na ich terytorium, o wyższych poziomach azotanów niż ustalone jako najwyższe dopuszczalne poziomy w ppkt 1.1 i 1.4 Załącznika, pod warunkiem że stosowane są kodeksy dobrych praktyk rolniczych w celu osiągnięcia stopniowego postępu zmierzającego do uzyskania poziomów zanieczyszczeń określonych w niniejszym rozporządzeniu.
Okres przejściowy:
a) w odniesieniu do sałaty - upływa dnia 1 stycznia 2005 r.;
b) w odniesieniu do szpinaku - zostanie poddany przeglądowi najpóźniej do dnia 1 stycznia 2005 r.
Państwa Członkowskie co roku powiadamiają inne Państwa Członkowskie oraz Komisję o krokach podjętych w celu wprowadzenia w życie akapitu pierwszego.";
2) sekcję 1 załącznika I zastępuje się tekstem znajdującym się w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 2 kwietnia 2002 r.