Rozporządzenie Rady (EWWIS, EWG, Euratom) nr 510/82
z dnia 22 lutego 1982 r.
zmieniające rozporządzenie (EWWiS, EWG, Euratom) nr 1860/76 ustanawiające warunki zatrudnienia pracowników Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy
RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 1365/75 z dnia 26 maja 1975 r. w sprawie utworzenia Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy [1], w szczególności jego art. 17,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWWiS, EWG, Euratom) nr 1860/76 z dnia 29 czerwca 1976 r. ustanawiające warunki zatrudnienia pracowników Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy [2], zmienione rozporządzeniem (EWG, Euratom, EWWiS) nr 1238/80 [3],
uwzględniając wniosek Komisji,
a także mając na uwadze, co następuje:
działając na wniosek Komisji, stanowiąc kwalifikowaną większością głosów, Rada może zmienić powyższe zasady zatrudniania;
pracownikom Fundacji oraz jego następcom prawnym należy przyznać te same prawa do świadczeń w razie choroby, wypadku i choroby zawodowej oraz do systemu emerytalnego, który przysługuje personelowi zatrudnionemu na czas określony Wspólnot Europejskich oraz jego następcom prawnym, wyłączając wzrost emerytur przewidziany na mocy art. 5 załącznika VIII do regulaminu pracowniczego urzędników Wspólnot Europejskich,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (EWWiS, EWG, Euratom) nr 1860/76 wprowadza się następujące zmiany:
1. w art. 30 ust. 1 akapit ostatni otrzymuje brzmienie:
"Jednakże jeżeli pracownik ulega chorobie zawodowej lub doznaje wypadku w trakcie wykonywania obowiązków zawodowych, nadal otrzymuje pełne wynagrodzenie przez cały okres niezdolności do pracy, aż do momentu przyznania mu renty inwalidzkiej przewidzianej w art. 41b.";
2. w art. 36 dodaje się akapit drugi w brzmieniu:
"Na wypadek śmierci emeryta akapit pierwszy dotyczy emerytury zmarłego.";
3. w art. 47 ust. 2 dodaje się, co następuje:
"oraz może również zadecydować o ograniczeniu zasiłku przewidzianego w art. 11 załącznika VI do spłaty składek, przewidzianych w art. 41h, powiększonych o należne odsetki w wysokości 3,5 % rocznie.";
4. "Świadczenia z tytułu zabezpieczenia społecznego oraz emerytury"
;
5. w tytule II rozdział 6 zostaje podzielony na:
- sekcję A, zatytułowaną "ubezpieczenie zdrowotne oraz wypadkowe, świadczenie z tytułu zabezpieczenia społecznego", składającą się z art. 38-41,
- sekcję B, zatytułowaną "system emerytalny oraz zasiłek z tytułu przejścia w stan spoczynku", składającą się z art. 41a-41h;
6. art. 38 otrzymuje brzmienie:
"Artykuł 38
1. Zgodnie z warunkami określonymi w przepisach, do których odnosi się art. 1 załącznika V, pracownik, jego małżonek, dzieci oraz inne osoby będące na jego utrzymaniu w rozumieniu art. 7 załącznika IV są ubezpieczone na wypadek choroby do 80 % poniesionych wydatków w trakcie okresu wykonywania pracy lub zwolnienia chorobowego. Jednakże stawkę 80 % zwiększa się do 100 % w przypadku gruźlicy, choroby Heine-Medina, raka, chorób umysłowych oraz innych chorób uznanych przez Komisję Wspólnot Europejskich za porównywalnie poważne.
Jedną trzecią składki wymaganej w celu pokrycia ubezpieczeniowej opłaca pracownik, tak by kwota, którą jest obciążony, nie przewyższała 2 % jego wynagrodzenia podstawowego, pozostałe dwie trzecie opłaca Fundacja.
Jeżeli jednak badanie medyczne przewidziane w art. 24 wykazuje chorobę lub inwalidztwo pracownika, dyrektor może zdecydować o wyłączeniu kosztów wynikających z takiej choroby lub inwalidztwa ze zwrotu wydatków określonych w akapicie pierwszym.
2. Jeżeli pracownik wykazuje, że nie może uzyskać objęcia go innym systemem zabezpieczenia społecznego, nadal będzie korzystać z objęcia ubezpieczeniem zdrowotnym określonym w akapicie pierwszym, bez konieczności płacenia składek, w okresie nieprzekraczającym 60 dni po wygaśnięciu jego umowy o pracę lub w czasie, gdy choruje on na ciężkie schorzenie przewlekłe nabyte w trakcie zatrudnienia.
3. Pracownik, który pracował dla Fundacji do 60 roku życia lub otrzymuje rentę inwalidzką, uprawniony jest do świadczeń przewidzianych w ust. 1 po odejściu ze służby. Wysokość składki jest określona na podstawie jego emerytury.
Świadczenia te stosuje się również w odniesieniu do osoby uprawnionej do renty rodzinnej po zmarłym pracowniku aktywnie zatrudnionym lub pracującym na rzecz Fundacji do 60 roku życia lub pracowniku uprawnionym do renty inwalidzkiej. Kwota składki jest określona na podstawie jego emerytury.
4. Pod warunkiem że nie mogą one uzyskać objęcia ubezpieczeniem z tytułu jakiegokolwiek innego publicznego systemu ubezpieczeń zdrowotnych, świadczenia przewidziane w ust. 1 przysługują podobnie następującym osobom:
- byłym pracownikom uprawnionym do świadczeń emerytalnych, którzy odeszli z pracy na rzecz Fundacji przed 60 rokiem życia;
- osobom uprawnionym do renty rodzinnej po byłym pracowniku, który odszedł z pracy przed 60 rokiem życia.
Składkę oblicza się w odniesieniu do emerytury byłego pracownika, przy czym jej połowę opłaci osoba uprawniona do renty.
Osoba, której przysługuje renta sieroca, jest uprawniona do świadczeń przewidzianych w ust. 1 wyłącznie na własną prośbę. Kwota składki jest określona na podstawie renty sierocej.
5. Jeżeli wydatki ogólne poniesione przez pracownika, niezwrócone w okresie 12 miesięcy, przewyższają połowę jego miesięcznego wynagrodzenia lub emerytury, dyrektor Fundacji może zezwolić na zwrot specjalny, za zgodą biura do spraw rozliczeń, uwzględniając sytuację rodzinną danej osoby, w sposób przewidziany przez przepisy określone w art. 1 załącznika V.
6. Osoby uprawnione do wyżej wymienionych świadczeń deklarują kwotę każdego zwrotu poniesionych wydatków, o którą mogą się ubiegać z tytułu innego obowiązkowego programu ubezpieczeń zdrowotnych dla siebie lub osób objętych ich ubezpieczeniem.
Jeżeli kwota, którą otrzymaliby w wyniku zwrotu, przekracza kwotę zwrotu przewidzianą w ust. 1, różnicę tę odejmuje się od kwoty, która ma zostać zwrócona zgodnie z ust. 1, z wyjątkiem zwrotów uzyskanych z tytułu uzupełniającego prywatny program ubezpieczeń zdrowotnych, pokrywającego tę cześć kosztów, która nie podlega zwrotowi na mocy ust. 1.";
7. dodaje się art. 38a, 40a, 41a, 41b, 41c, 41d, 41e, 41f, 41g i 41h w brzmieniu:
"Artykuł 38a
1. Zgodnie z warunkami ustanowionymi w przepisach określonych w art. 2 załącznika V pracownik ubezpieczony jest od nieszczęśliwych wypadków oraz ryzyka chorób zawodowych w trakcie okresu wykonywania pracy lub zwolnienia chorobowego. Opłaci on koszt ubezpieczenia od ryzyka niezwiązanego z zawodem w wysokości do 0,1 % jego wynagrodzenia podstawowego.
Przepisy określają, jakie rodzaje ryzyka nie są objęte ubezpieczeniem.
2. Wypłacane są następujące świadczenia:
a) w razie śmierci:
Wypłata osobom wymienionym poniżej kwoty ryczałtowej, równej pięciokrotności rocznego wynagrodzenia podstawowego zmarłego, obliczonego w odniesieniu do miesięcznej kwoty wynagrodzenia otrzymywanego 12 miesięcy przed wypadkiem:
- małżonkowi oraz dzieciom zmarłego pracownika zgodnie z prawem spadkowym obowiązującym w państwie pracownika; kwota do zapłacenia małżonkowi nie może być jednak mniejsza niż 25 % ryczałtu,
- jeżeli nie istnieją osoby należące do powyższej kategorii - innym zstępnym, zgodnie z prawem spadkowym obowiązującym w państwie pracownika,
- jeżeli nie istnieją osoby należące do żadnej z dwóch powyższych kategorii - innym krewnym w linii wstępującej, zgodnie z prawem spadkowym obowiązującym w państwie pracownika,
- jeżeli nie istnieją żadne osoby należące do którejkolwiek z trzech powyższych kategorii - Fundacji.
b) w razie całkowitego i trwałego inwalidztwa:
Wypłata pracownikowi kwoty ryczałtowej, wynoszącej ośmiokrotność jego rocznego wynagrodzenia podstawowego, obliczonego w odniesieniu do miesięcznej kwoty wynagrodzenia otrzymywanego 12 miesięcy przed wypadkiem.
c) w przypadku częściowego i trwałego inwalidztwa:
Wypłata pracownikowi części kwoty przewidzianej w lit. b), obliczonej w odniesieniu do skali ustanowionej w przepisach określonych w art. 2 załącznika V.
Jak przewidziano w wyżej wymienionych przepisach, określone wyżej wypłaty mogą zostać zastąpione rentą.
Wymienione wyżej świadczenia mogą zostać wypłacone łącznie ze świadczeniami przewidzianymi w programie emerytalnym.
3. W sposób przewidziany przez przepisy określone w art. 2 załącznika V ubezpieczeniem objęte są również: wydatki medyczne, farmaceutyczne, związane z hospitalizacją, operacją, koszty protetyki, radiografii, wydatki ortopedyczne, kliniczne i transportowe oraz inne wydatki poniesione w wyniku wypadku lub choroby zawodowej.
Zwrot nastąpi jednak tylko w przypadku, gdy kwota wypłacana pracownikowi na mocy art. 38 nie pokrywa w pełni poniesionych kosztów."
"Artykuł 40a
1. W granicach zobowiązań przeniesionych na nią na mocy art. 40 Fundacja automatycznie przejmuje prawo urzędnika lub jego następcy prawnego do odszkodowania od osoby trzeciej odpowiedzialnej za wypadek powodujący śmierć pracownika.
2. W granicach zobowiązań przeniesionych na nią na mocy art. 38 i 38a Wspólnota automatycznie przejmuje prawo urzędnika lub jego następcy prawnego do odszkodowania od osoby trzeciej odpowiedzialnej za wypadek powodujący śmierć pracownika lub osoby objętej jego ubezpieczeniem.";
"Artykuł 41a
Pracownik, który przepracował przynajmniej 10 lat, ma prawo do emerytury za wysługę lat. Ma on prawo do emerytury niezależnie od liczby lat pracy, jeżeli ma więcej niż 60 lat.
Maksymalna kwota emerytury za wysługę lat wynosi 70 % ostatniego wynagrodzenia podstawowego przysługującego na ostatnim stopniu zawodowym, na którym pracownik był zakwalifikowany przynajmniej przez rok. Wypłacana jest pracownikom, którzy przepracowali 35 lat, co obliczane jest zgodnie z art. 3 załącznika VI. Jeżeli liczba lat pracy nie przekracza 35, powyższa kwota maksymalna jest proporcjonalnie obniżona.
Jeżeli pracownik ma prawo do emerytury, jego prawa emerytalne są obniżane proporcjonalnie do kwot płaconych na podstawie art. 37 załącznika VI.
Kwota emerytury za wysługę lat nie może być mniejsza niż 4 % liczby określającej minimum utrzymania w rozumieniu art. 5 załącznika VI, za rok pracy zgodnie z art. 3 tego załącznika.
Wiek emerytalny wynosi 60 lat.
Lata pracy, określone w akapicie pierwszym, to lata przepracowane przez pracownika w rozumieniu art. 1 ust. 2 obejmujące lata poprzedzające …, pod warunkiem że pracownik pracuje na tym stanowisku w Fundacji w tym samym okresie.
Artykuł 41b
Pracownik ma prawo, w sposób przewidziany w rozdziale III załącznika VI, do renty inwalidzkiej w przypadku całkowitego i trwałego inwalidztwa uniemożliwiającego mu wykonywanie jego obowiązków w Fundacji.
Jeżeli inwalidztwo nastąpiło wskutek wypadku mającego miejsce w trakcie wykonywania obowiązków lub z nimi związanego, na skutek choroby zawodowej, na skutek działania na rzecz ogółu lub ryzykowania życia dla ocalenia drugiego człowieka, renta inwalidzka wynosić będzie 70 % ostatniego wynagrodzenia podstawowego pracownika.
Jeżeli inwalidztwo spowodowane jest innymi przyczynami, renta inwalidzka obliczana na podstawie ostatniego wynagrodzenia podstawowego będzie równa kwocie emerytury, która przysługiwałaby pracownikowi w wieku 65 lat, gdyby pozostawał on czynny zawodowo do tego wieku.
Renta inwalidzka nie może być niższa niż 120 % liczby określającej minimum utrzymania, określonej w art. 5 załącznika VI.
W przypadku inwalidztwa celowo spowodowanego przez pracownika dyrektor może zdecydować o przyznaniu mu jedynie zasiłku z tytułu przejścia w stan spoczynku przewidzianego w art. 11 załącznika VI.
Artykuł 41c
Wdowa po pracowniku lub byłym pracowniku ma prawo do renty rodzinnej na warunkach przewidzianych w rozdziale IV załącznika VI.
Miesięczna kwota renty rodzinnej wypłacana wdowie pracownika, który zmarł w trakcie zatrudnienia lub podczas zwolnienia w celu odbycia służby wojskowej, będzie wynosić 35 % ostatniego wynagrodzenia podstawowego otrzymywanego przez pracownika i nie może być niższa od liczby określającej minimum utrzymania określonego w art. 5 załącznika VI.
Artykuł 41d
1. Jeżeli pracownik lub osoba uprawniona do emerytury czy renty inwalidzkiej umrze, nie pozostawiając małżonka uprawnionego do renty rodzinnej, dzieci pozostające na utrzymaniu w rozumieniu art. 7 załącznika IV mają prawo do renty sierocej, zgodnie z art. 20 załącznika VI.
2. Te same uprawnienia emerytalne przysługują dzieciom spełniającym powyższe warunki w przypadku śmierci lub powtórnego małżeństwa małżonka otrzymującego rentę rodzinną, przewidzianą w art. 41c.
3. Jeżeli pracownik lub osoba uprawniona do emerytury lub renty inwalidzkiej umrze, a niespełnione są warunki określone w akapicie pierwszym, dzieci pozostające na utrzymaniu w rozumieniu art. 7 załącznika IV mają prawo do renty sierocej, na warunkach określonych w art. 20 załącznika VI. Jednakże renta ta będzie wynosić połowę renty obliczonej zgodnie z tym artykułem.
4. Każde dziecko pozostające na utrzymaniu pracownika w rozumieniu art. 7 załącznika IV, którego małżonek niebędący pracownikiem umrze, ma prawo do renty sierocej, będącej dwukrotnością zasiłku na dzieci pozostające na utrzymaniu.
Artykuł 41e
Osoba uprawniona do emerytury wypłacanej w wieku lat 60 lub później, do renty inwalidzkiej lub do renty rodzinnej ma prawo do zasiłku rodzinnego określonego w art. 6, 7 i 8 załącznika IV. Zasiłek na gospodarstwo domowe oblicza się w odniesieniu do emerytury osoby uprawnionej.
Kwota zasiłku na dziecko pozostające na utrzymaniu, wypłacana osobie uprawnionej do renty rodzinnej, będzie stanowić dwukrotność zasiłku przewidzianego w art. 7 załącznika IV.
Osoby uprawnione do renty sierocej mają prawo do zasiłku szkolnego przewidzianego w art. 8 załącznika IV.
Artykuł 41f
Wypłaty oraz świadczenia przewidziane w art. 41b-41e zawiesza się, jeżeli zawieszają one tymczasowo skutki finansowe umowy o pracę pracownika, zgodnie z warunkami zatrudniania pracowników Fundacji.
Artykuł 41g
Emerytury oblicza się w odniesieniu do skali płac obowiązującej w pierwszym dniu miesiąca, w którym rozpoczyna się okres uprawnienia.
Wyrównuje się je według stopy większej, równej lub niższej niż 100 %, w zależności od warunków życia w kraju zamieszkania emeryta; dodatki rekompensujące będą równe dodatkom ustalonym przez Radę Wspólnot Europejskich zgodnie z art. 64 i art. 65 ust. 2 regulaminu pracowniczego urzędników Wspólnot Europejskich.
Ustalone świadczenia emerytalne podlegają tym samym wyrównaniom, które Rada Wspólnot Europejskich określa w przypadku emerytur urzędników tych Wspólnot.
Emerytury będą wypłacane w jednej z walut wymienionych w art. 38 załącznika VI, zgodnie z kursem wymiany określonym w art. 63 regulaminu pracowniczego urzędników Wspólnot Europejskich.
Artykuł 41h
Pracownicy pokrywają jedną trzecią kosztów finansowania programu emerytalnego. Składki wynosić będą 6,75 % podstawowego wynagrodzenia pracownika, bez uwzględniania wyrównań przewidzianych w art. 3 załącznika IV. Składki potrącane są co miesiąc z wynagrodzenia pracowników i wprowadzane jako przychód w sekcji Komisji Budżetu Ogólnego Wspólnot Europejskich.
W celu wypłaty świadczeń wynikających z niniejszego programu emerytalnego dyrektor Fundacji przekazuje swoje uprawnienia organowi administracyjnemu odpowiedzialnemu za rozliczanie i wypłatę emerytur byłym urzędnikom Komisji Wspólnot Europejskich. Świadczenia pokrywane są z budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich.";
"8. ZAŁĄCZNIK I
SKŁAD ORAZ OBRADY KOMITETU DS. PRACOWNICZYCH ORAZ KOMITETU DS. INWALIDZTWA
ROZDZIAŁ I
Komitet pracowniczy
Artykuł 1
Komitet pracowniczy składa się z członków, wraz z ich zastępcami, o ile tacy są, których kadencja trwa dwa lata. Fundacja może jednak zadecydować o ustanowieniu krótszej kadencji, która nie może być krótsza niż rok.
Warunki wyboru członków Komitetu pracowniczego są ustanawiane przez zgromadzenie ogólne pracowników będących w czynnej służbie w danym miejscu zatrudnienia.
Członkostwo Komitetu pracowniczego powinno być takie, by zapewniało reprezentowanie wszystkich kategorii pracowników.
Wybory do Komitetu pracowniczego są ważne tylko wtedy, gdy wzięło w nich udział dwie trzecie pracowników uprawnionych do głosowania. Jednakże gdy nie uzyskano tej proporcji, druga tura głosowania będzie ważna, gdy weźmie w niej udział większość uprawnionych do głosowania.
Obowiązki podejmowane przez członków Komitetu pracowniczego oraz przez pracowników powoływanych do organów ustanowionych przez Fundację uważa się za część ich normalnej pracy. Fakt wykonywania tych obowiązków w żadnym razie nie powoduje skutków szkodliwych dla osoby zainteresowanej.
ROZDZIAŁ II
Komitet ds. Inwalidztwa
Artykuł 2
Komitet ds. Inwalidztwa składa się z trzech lekarzy: jednego wyznaczonego przez Fundację, jednego wyznaczonego przez zainteresowanego pracownika oraz jednego wyznaczonego za obustronnym porozumieniem dwóch pierwszych lekarzy.
Jeżeli zainteresowany pracownik nie wybierze lekarza, przewodniczący Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wyznacza lekarza.
W przypadku braku porozumienia co do wyboru trzeciego lekarza, w przeciągu dwóch miesięcy od momentu wyznaczenia drugiego lekarza, trzeci lekarz jest wyznaczony przez prezesa Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich na prośbę jednej z zainteresowanych stron.
Artykuł 3
Wydatki poniesione w związku z obradami Komitetu ds. Inwalidztwa pokrywa Fundacja.
Jeżeli lekarz wyznaczony przez zainteresowanego pracownika mieszka w innym miejscu niż miejsce zatrudnienia pracownika, pracownik pokrywa koszty dodatkowych opłat, z wyjątkiem kosztów podróży pierwszą klasą, które zwróci Fundacja.
Artykuł 4
Pracownik może przedłożyć Komitetowi ds. Inwalidztwa wszelkie sprawozdania lub zaświadczenia od swojego stałego lekarza lub innego lekarza praktykującego, z którym się konsultował.
Wnioski Komitetu są przekazywane Fundacji oraz zainteresowanemu pracownikowi.
Prace Komitetu są poufne.
"9. dodaje się załączniki V i VI w brzmieniu:
Załącznik V: "Ubezpieczenie zdrowotne, wypadkowe oraz od chorób zawodowych" oraz załącznik VI: "Program emerytalny".
Powyższe załączniki znajdują się odpowiednio w załącznikach 1 i 2 do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Członkowie personelu Fundacji w momencie wejścia w życie niniejszego rozporządzenia mogą zdecydować się na pozostanie w systemie zabezpieczenia społecznego pierwotnie przewidzianym w art. 38 rozporządzenia (EWWiS, EWG, Euratom) nr 1860/76, jeżeli się do nich stosował, lub przyłączyć się do nowego programu, przewidzianego w niniejszym rozporządzeniu, wybierając ten, który jest dla nich najbardziej korzystny. Wyboru należy dokonać w ciągu trzech miesięcy od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, bez możliwości wycofania decyzji. Program pierwotnie przewidziany w art. 38 rozporządzenia (EWWiS, EWG, Euratom) nr 1860/76 będzie obowiązywał w okresie przed dokonaniem takiego wyboru oraz po nim, jeżeli wyboru nie dokonano w wymienionym okresie trzech miesięcy, chyba że wybór został dokonany z powodów będących poza kontrolą pracownika.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 22 lutego 1982 r.