DYREKTYWA 2006/31/WE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY
z dnia 5 kwietnia 2006 r.
zmieniająca dyrektywę 2004/39/WE w sprawie rynków instrumentów finansowych w odniesieniu do niektórych terminów
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 47 ust. 2,
uwzględniając wniosek Komisji,
po konsultacji z Europejskim Komitetem Ekonomiczno-Społecznym,
uwzględniając opinię Europejskiego Banku Centralnego (1) ,
stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu (2),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Dyrektywa 2004/39/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych (3) wprowadza wszechstronny system regulacyjny w celu zapewnienia wysokiej jakości realizacji transakcji inwestorskich.
(2)
Dyrektywa 2004/39/WE stanowi, że Państwa Członkowskie przyjmą przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do jej wykonania do dnia 30 kwietnia 2006 r. W celu zapewnienia jednolitego stosowania tej dyrektywy w Państwach Członkowskich znaczną liczbę jej złożonych przepisów należy uzupełnić o środki wykonawcze, które zostaną przyjęte przez Komisję w okresie przewidzianym dla Państw Członkowskich na transpozycję. Ponieważ Państwa Członkowskie nie mogą w pełni przygotować i przyjąć krajowych przepisów, zanim nie zostanie jasno określona treść środków wykonawczych, mogą one mieć trudności z dotrzymaniem aktualnie obowiązującego terminu transpozycji.
(3)
W celu spełnienia wymogów dyrektywy 2004/39/WE oraz zapewnienia zgodności z krajowymi przepisami wykonawczymi przedsiębiorstwa inwestycyjne oraz inne podmioty regulowane mogą być zmuszone do wprowadzenia nowych systemów technologii informacyjnej, nowych struktur organizacyjnych oraz procedur sprawozdawczych i procedur dotyczących dokumentowania danych lub też do wprowadzenia istotnych zmian do już istniejących systemów i praktyk. Możne to nastąpić jedynie wówczas, gdy ustalona jest już treść środków wykonawczych, które mają zostać przyjęte przez Komisję, oraz krajowych przepisów prawnych transponujących dyrektywę.
(4)
W celu osiągnięcia pełnego skutku przez niniejszą dyrektywę konieczne jest, aby dyrektywa 2004/39/WE oraz jej środki wykonawcze zostały przetransponowane do prawa krajowego jednocześnie lub zostały jednocześnie bezpośrednio zastosowane w Państwach Członkowskich.
(5)
Właściwe jest zatem przedłużenie terminu, w którym Państwa Członkowskie muszą dokonać transpozycji dyrektywy 2004/39/WE do prawa krajowego. Podobnie powinno się przesunąć termin obowiązujący przedsiębiorstwa inwestycyjne i instytucje kredytowe w zakresie spełnienia nowych wymogów na okres po zakończeniu transpozycji dyrektywy do prawa krajowego przez Państwa Członkowskie.
(6)
Biorąc pod uwagę współzależność pomiędzy różnymi przepisami dyrektywy 2004/39/WE, właściwe jest, aby każde przedłużenie powyższych terminów miało zastosowanie do wszystkich przepisów tej dyrektywy. Każde przedłużenie terminów transpozycji i terminów stosowania powinno być proporcjonalne do potrzeb Państw Członkowskich i podmiotów regulowanych i nie powinno wykraczać poza te potrzeby. W celu uniknięcia fragmentacji, która mogłaby stanowić przeszkodę w funkcjonowaniu rynku wewnętrznego w zakresie papierów wartościowych, Państwa Członkowskie powinny stosować przepisy dyrektywy 2004/39/WE w tym samym czasie.
(7)
W swojej rezolucji z dnia 5 lutego 2002 r. w sprawie wdrożenia przepisów prawnych w zakresie usług finansowych (4) Parlament Europejski wnosił o przyznanie jemu i Radzie równorzędnej roli w nadzorowaniu sposobu, w jaki Komisja sprawuje swoją funkcję wykonawczą, w celu odzwierciedlenia uprawnień legislacyjnych Parlamentu Europejskiego w ramach art. 251 Traktatu. W uroczystym oświadczeniu złożonym tego samego dnia przed Parlamentem Europejskim przez jej Przewodniczącego Komisja poparła ten wniosek. W dniu 11 grudnia 2002 r. Komisja zaproponowała poprawki do decyzji Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającej warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji (5), a następnie w dniu 22 kwietnia 2004 r. przedłożyła zmieniony wniosek. Parlament Europejski jest zdania, że wniosek ten nie zapewnia ochrony jego prerogatyw ustawodawczych. W opinii Parlamentu Europejskiego Parlament Europejski i Rada powinny mieć możliwość oceny przyznania uprawnień wykonawczych Komisji w ciągu ustalonego okresu. Dlatego też właściwe jest ograniczenie okresu, w którym Komisja może przyjąć środki wykonawcze.
(8)
Parlament Europejski powinien dysponować trzymiesięcznym terminem od pierwszego przekazania projektu zmian i środków wykonawczych w celu ich rozpatrzenia i wydania opinii. Jednakże w pilnych i odpowiednio uzasadnionych przypadkach powinno być możliwe skrócenie tego terminu. Jeżeli w tym terminie Parlament Europejski przyjmie rezolucję, Komisja powinna ponownie rozpatrzyć projekt zmian lub środków.
(9)
Dalsze wynikające stąd zmiany są konieczne w celu odroczenia terminu uchylenia dyrektywy Rady 93/22/EWG z dnia 10 maja 1993 r. w sprawie usług inwestycyjnych w zakresie papierów wartościowych (6) oraz terminu dotyczącego przepisów przejściowych ustanowionych w dyrektywie 2004/39/WE, a także dostosowania harmonogramu dotyczącego obowiązków sprawozdawczych nałożonych na Komisję.
(10)
Ze względu na to, że termin wykonania obowiązku transpozycji dyrektywy 2004/39/WE do prawa krajowego przez Państwa Członkowskie oraz termin spełnienia przez firmy inwestycyjne i instytucje kredytowe nowych wymogów są różne, przepisy dyrektywy 2004/39/WE nie będą stosowane do dnia 1 listopada 2007 r.; właściwe jest zatem uchylenie dyrektywy 93/22/EWG z dniem 1 listopada 2007 r.
(11)
Dyrektywa 2004/39/WE powinna zatem zostać odpowiednio zmieniona,
PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
W dyrektywie 2004/39/WE wprowadza się następujące zmiany:
1)
motyw 69 otrzymuje następujące brzmienie:
„(69)
Parlament Europejski powinien dysponować trzymiesięcznym terminem od pierwszego przekazania projektu zmian i środków wykonawczych w celu ich rozpatrzenia i wydania opinii. Jednakże w pilnych i odpowiednio uzasadnionych przypadkach powinno być możliwe skrócenie tego terminu. Jeżeli w tym terminie Parlament Europejski przyjmie rezolucję, Komisja powinna ponownie rozpatrzyć projekt zmian lub środków.”;
2)
w art. 64 wprowadza się następujące zmiany:
a)
dodaje się ustęp w następującym brzmieniu:
„2a. Żaden z przyjętych środków wykonawczych nie może zmienić istotnych postanowień niniejszej dyrektywy.”;
b)
ustęp 3 otrzymuje następujące brzmienie:
„3. Bez uszczerbku dla już przyjętych środków wykonawczych, najpóźniej w dniu 1 kwietnia 2008 r. zawiesza się stosowanie przepisów niniejszej dyrektywy wymagających przyjęcia przepisów technicznych, zmian i decyzji zgodnie z ust. 2. Działając na wniosek Komisji, Parlament Europejski i Rada mogą przedłużyć okres obowiązywania odpowiednich przepisów zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 251 Traktatu oraz, w tym celu, dokonają ich rewizji przed upływem powyższego terminu.”;
3)
artykuł 65 otrzymuje następujące brzmienie:
„Artykuł 65
Sprawozdania i rewizja
1. Do dnia 31 października 2007 r., w oparciu o konsultacje publiczne oraz w świetle debat z właściwymi władzami, Komisja przedłoży Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie w sprawie możliwości rozszerzenia zakresu zastosowania przepisów dyrektywy dotyczących zobowiązania do zachowania przejrzystości przed i po zawarciu transakcji odnoszących się do poszczególnych kategorii instrumentów finansowych innych niż akcje.
2. Do dnia 31 października 2008 r. Komisja przedłoży Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie w sprawie stosowania art. 27.
3. Do dnia 30 kwietnia 2008 r., w oparciu o konsultacje publiczne oraz w świetle debat z właściwymi organami, Komisja przedłoży Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie w sprawie:
a)
celowości utrzymania wyłączenia, o którym mowa w art. 2 ust. 1 lit. k), w odniesieniu do przedsiębiorstw, których głównym przedmiotem działalności jest obrót towarowymi instrumentami pochodnymi na własny rachunek;
b)
odpowiedniej treści i formy wymogów dotyczących wydawania zezwoleń i nadzorowania takich przedsiębiorstw, jak przedsiębiorstwa inwestycyjne w rozumieniu niniejszej dyrektywy;
c)
celowości przepisów dotyczących powoływania przedstawicieli do świadczenia usług inwestycyjnych lub prowadzenia działalności inwestycyjnej, w szczególności w odniesieniu do ich nadzorowania;
d)
celowości utrzymania wyłączenia, o którym mowa w art. 2 ust. 1 lit. i).
4. Do dnia 30 kwietnia 2008 r. Komisja przedłoży Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie w sprawie postępów w zakresie usuwania przeszkód, które na szczeblu europejskim mogą uniemożliwić konsolidację informacji, które to informacje punkty handlowe są zobowiązane publikować.
5. Na podstawie sprawozdań, o których mowa w ust. 1-4, Komisja może przedłożyć wnioski dotyczące wprowadzenia zmian do niniejszej dyrektywy.
6. Do dnia 31 października 2006 r., w świetle debat z właściwymi władzami, Komisja przedłoży Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie w sprawie celowości utrzymania wymogów dotyczących ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej z tytułu wykonywania zawodu nałożonych na pośredników na podstawie prawa wspólnotowego.”;
4)
artykuł 69 otrzymuje następujące brzmienie:
„Artykuł 69
Uchylenie dyrektywy 93/22/EWG
Dyrektywę 93/22/EWG uchyla się z dniem 1 listopada 2007 r. Odniesienia do dyrektywy 93/22/EWG należy traktować jako odniesienia do niniejszej dyrektywy. Odniesienia do definicji lub artykułów dyrektywy 93/22/EWG należy traktować jako odniesienia do odpowiednich definicji lub artykułów niniejszej dyrektywy.”;
5)
ustęp 1 w art. 70 otrzymuje następujące brzmienie:
„Państwa Członkowskie przyjmują przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy do dnia 31 stycznia 2007 r. i niezwłocznie powiadamiają o tym Komisję.
Państwa Członkowskie stosują te przepisy od dnia 1 listopada 2007 r.”;
6)
ustępy 1-5 w art. 71 otrzymują następujące brzmienie:
„1. Przedsiębiorstwa inwestycyjne uprawnione już do świadczenia usług inwestycyjnych w rodzimym Państwie Członkowski przed dniem 1 listopada 2007 r. uważa się za uprawnione do celów niniejszej dyrektywy, jeżeli ustawodawstwo tego Państwa Członkowskiego przewiduje, że do podjęcia takiej działalności przedsiębiorstwa te muszą spełniać warunki porównywalne z warunkami art. 9-14.
2. Rynek regulowany lub podmiot gospodarczy, uprawniony już w rodzimym Państwie Członkowskim przed dniem 1 listopada 2007 r., uważa się za uprawniony do celów niniejszej dyrektywy, jeżeli ustawodawstwo tego Państwa Członkowskiego przewiduje, że rynek regulowany lub podmiot gospodarczy, w zależności od przypadku, musi spełniać warunki porównywalne z warunkami tytułu III.
3. Przedstawicieli wpisanych już do rejestru publicznego przed dniem 1 listopada 2007 r. uważa się za zarejestrowanych do celów niniejszej dyrektywy, jeżeli ustawodawstwo właściwych Państw Członkowskich przewiduje, że przedstawiciele muszą spełniać warunki porównywalne z warunkami art. 23.
4. Informacje przekazane przed dniem 1 listopada 2007 r. do celów art. 17, 18 lub 30 dyrektywy 93/22/EWG uważa się za przekazane do celów art. 31 i 32 niniejszej dyrektywy.
5. Na wniosek podmiotu gospodarczego rynku regulowanego każdy istniejący system wchodzący w zakres definicji wielostronnej platformy obrotu prowadzonej przez podmiot gospodarczy rynku regulowanego dopuszcza się jako wielostronną platformę obrotu, pod warunkiem że odpowiada ona kryteriom równorzędnym z kryteriami wymaganymi na mocy niniejszej dyrektywy odnoszącymi się do zezwoleń i funkcjonowania wielostronnych platform obrotu oraz pod warunkiem że stosowny wniosek zostanie złożony w terminie osiemnastu miesięcy następujących po dniu 1 listopada 2007 r.”.
Artykuł 2
1. Państwa Członkowskie przyjmują przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy do dnia 31 stycznia 2007 r. Niezwłocznie powiadamiają o tym Komisję.
Państwa Członkowskie stosują te przepisy od dnia 1 listopada 2007 r.
2. Przepisy przyjmowane przez Państwa Członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez Państwa Członkowskie.
Artykuł 3
Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie pierwszego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Artykuł 4
Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.
Sporządzono w Strasburgu, dnia 5 kwietnia 2006 r.