Dyrektywa Komisji 2000/82/WE
z dnia 20 grudnia 2000 r.
zmieniająca załączniki do dyrektyw Rady 76/895/EWG, 86/362/EWG, 86/363/EWG oraz 90/642/EWG w sprawie ustalania najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów odpowiednio w owocach i warzywach, zbożach, środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego, niektórych produktach pochodzenia roślinnego, w tym owocach i warzywach, oraz na ich powierzchni
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając dyrektywę Rady 76/895/EWG z dnia 23 listopada 1976 r. odnoszącą się do ustalania najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w owocach i warzywach oraz na ich powierzchni [1], ostatnio zmienioną dyrektywą Komisji 2000/57/WE [2], w szczególności jej art. 5,
uwzględniając dyrektywę Rady 86/362/EWG z dnia 24 lipca 1986 r. w sprawie ustalania najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w zbożach oraz na ich powierzchni [3], ostatnio zmienioną dyrektywą Komisji 2000/81/WE [4], w szczególności jej art. 10,
uwzględniając dyrektywę Rady 86/363/EWG z dnia 24 lipca 1986 r. w sprawie ustalania najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego oraz na ich powierzchni [5], ostatnio zmienioną dyrektywą 2000/81/WE, w szczególności jej art. 10,
uwzględniając dyrektywę Rady 90/642/EWG z dnia 27 listopada 1990 r. w sprawie ustalania najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w produktach pochodzenia roślinnego, w tym owocach i warzywach, oraz na ich powierzchni [6], ostatnio zmienioną dyrektywą 2000/81/WE, w szczególności jej art. 7,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) W przypadku zbóż i produktów pochodzenia roślinnego, w tym owoców i warzyw, poziomy pozostałości powinny odzwierciedlać użycie minimalnych ilości pestycydów niezbędnych dla skutecznej ochrony roślin, stosowanych w taki sposób, aby ilości pozostałości były możliwie jak najmniejsze z praktycznego i z toksykologicznego punktu widzenia, w szczególności z uwagi na ochronę środowiska przy przewidywanym poziomie spożycia przez konsumentów. W przypadku środków spożywczych pochodzenia zwierzęcego poziom pozostałości powinien odzwierciedlać spożycie przez zwierzęta zbóż i produktów pochodzenia roślinnego, wobec których stosowano pestycydy, a także bezpośrednie skutki stosowania leków weterynaryjnych, gdzie sytuacja tego wymaga.
(2) Najwyższe dopuszczalne poziomy pozostałości pestycydów powinny być poddawane kontroli, a poziomy mogą być zmienione po uwzględnieniu nowych informacji i danych. Najwyższe dopuszczalne poziomy pozostałości (NDPP) powinny być ustalone na niższym poziomie oznaczenia analitycznego, gdy dozwolone stosowanie środków ochrony roślin nie powoduje powstania wykrywalnych poziomów pozostałości pestycydów w produktach spożywczych lub na ich powierzchni, lub gdy nie występują dozwolone przypadki stosowania, lub gdy stosowanie, które zostało dozwolone przez Państwa Członkowskie, nie zostało poparte niezbędnymi danymi, lub gdy stosowanie w państwach trzecich, powodujące obecność pozostałości w produktach spożywczych lub na ich powierzchni, które mogą zostać wprowadzone do obrotu we Wspólnocie, nie zostało poparte niezbędnymi danymi.
(3) Komisja zdecydowała o niewłączaniu substancji czynnych do załącznika I do dyrektywy Rady 91/414/EWG z dnia 15 lipca 1991 r. dotyczącej wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin [7], ostatnio zmienionej dyrektywą Komisji 2000/80/WE [8] w odniesieniu do azynofosu etylowego (decyzja Komisji 95/276/WE [9]), profamu (decyzja Komisji 96/586/WE [10]), dinoterbu (decyzja Komisji 98/269/WE [11]), DNOC (decyzja Komisji 99/164/WE [12]), pyrazofosu (decyzja Komisji 2000/233/WE [13]), monolinuronu (decyzja Komisji 2000/234/WE [14]) oraz chlozolinatu (decyzja Komisji 2000/626/WE [15]) i teknacenu (decyzja Komisji 2000/725/WE [16]). Powyższe decyzje zagwarantowały, że środki ochrony roślin zawierające te substancje czynne nie będą dłużej dopuszczone do stosowania we Wspólnocie. Należy w związku z tym dodać do załączników dyrektyw 86/362/EWG, 86/363/EWG oraz 90/642/EWG wszystkie te pozostałości pestycydów, będące wynikiem stosowania tych środków ochrony roślin, w celu stworzenia możliwości właściwego nadzoru i kontroli ich stosowania oraz ochrony konsumenta. W celu stworzenia warunków spełnienia uprawnionych oczekiwań w związku z wykorzystaniem istniejących zapasów pestycydów decyzje Komisji wyłączające te środki pozostawiają okres na ich stopniowe wycofanie i jest właściwe, aby NDPP, ustalone na podstawie przyjętych założeń, że stosowanie tych substancji nie jest dozwolone we Wspólnocie, nie powinny być stosowane do końca okresu przewidzianego na wycofanie tych substancji.
(4) Najwyższe dopuszczalne poziomy pozostałości zostały określone w odniesieniu do azynofosu etylowego dla niektórych produktów wymienionych w załączniku II do dyrektywy 76/895/EWG, ostatnio zmienionej dyrektywą Komisji 82/528/EWG [17], jednak Państwa Członkowskie mogły ustalić wyższe NDPP. W celu ujednolicenia najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w odniesieniu do azynofosu etylowego w owocach i warzywach oraz na ich powierzchni na poziomie wspólnotowym konieczne jest włączenie tych NDPP do dyrektywy 90/642/EWG. Ponadto powinny być zmienione w następstwie wycofania zezwoleń na poziomie wspólnotowym.
(5) Najwyższe dopuszczalne poziomy pozostałości we Wspólnocie oraz poziomy zalecane przez Codex Alimentarius są określone i oceniane na podstawie podobnych procedur. Codex nie podaje najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości dla azynofosu etylowego, dinoterbu, DNOC, monolinuronu, profamu i chlozolinatu. Codex określa ograniczoną ilość najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości dla pyrazofosu i teknacenu i zostały one wzięte pod uwagę przy ustalaniu najwyższych dopuszczalnych poziomów określonych w niniejszej dyrektywie. Wspólnota notyfikowała projekt dyrektywy Komisji Światowej Organizacji Handlu i otrzymane uwagi zostały uwzględnione w ostatniej fazie opracowywania dyrektywy. Możliwość ustalenia tolerancji w przywozie w odniesieniu do najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości dla określonych kombinacji pestycydów i upraw będzie zbadana przez Wspólnotę Europejską na podstawie dostarczonych danych oraz wyniki oceny dopuszczalnego spożycia przez konsumentów [18].
(6) Środki przewidziane w niniejszej dyrektywie są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Zdrowia Roślin,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:
Artykuł 1
W załączniku II do dyrektywy 76/895/EWG skreśla się pozycje odnoszące się do azynofosu etylowego.
Artykuł 2
W tabeli w części A załącznika II do dyrektywy 86/362/EWG dodaje się pozycje dotyczące następujących pozostałości pestycydów:
Pozostałości pestycydów | Najwyższy dopuszczalny poziom (mg/kg) |
Azynofos etylowy | 0,05 |
Chlozolinat | 0,05 |
Dinoterb | 0,05 |
DNOC | 0,05 |
Monolinuron | 0,05 |
Profam | 0,05 |
Pyrazofos | 0,05 |
Teknacen | 0,05 |
Artykuł 3
W załączniku II do dyrektywy 86/363/EWG wprowadza się następujące zmiany:
1) W tabeli w części A dodaje się następujące pozycje dotyczące pozostałości pestycydów:
Pozostałości pestycydów | Najwyższy dopuszczalny poziom (mg/kg) |
w tłuszczu zawartym w mięsie, w przetworach mięsnych, podrobach oraz tłuszczach zwierzęcych wymienionych w załączniku I w ramach kodów CN: 0201, 0202,0203, 0204, 0205 00 00, 0206, 0207, ex 0208, 0209 00, 0210, 1601 00 i 16021 4 | w odniesieniu do mleka krowiego i pełnego mleka wymienionego w załączniku I w ramach kodu CN: 0401; w odniesieniu do innych środków spożywczych w ramach kodów CN 0401, 0402, 0405 00, 0406 zgodnie z 2, 4 | w świeżych jajach w skorupkach, w jajach ptasich i żółtkach jaj wymienionych w załączniku I w ramach kodów CN: 0407 00 i 04083 4 |
Azynofos etylowy | 0,05 | 0,05 | 0,05 |
Pyrazofos | 0,02 | 0,02 | 0,1 |
Teknacen | 0,05 | 0,05 | 0,05 |
2) W tabeli w części B dodaje się następujące pozycje dotyczące pozostałości pestycydów:
Pozostałości pestycydów | Najwyższy dopuszczalny poziom (mg/kg) |
w mięsie, włącznie z tłuszczem, w przetworach mięsnych, podrobach i tłuszczach zwierzęcych wymienionych w załączniku I w ramach kodów CN: 0201, 0202,0203, 0204, 0205 00 00, 0206, 0207, ex 0208, 0209 00, 0210, 1601 00 i 1602 | w odniesieniu do mleka i przetworów mlecznych wymienionych w załączniku I w ramach kodów CN: 0401 0402, 0405 00 i 0406 | w świeżych jajach w skorupkach, jajach ptasich i żółtkach jaj wymienionych w załączniku I w ramach kodów CN: 0407 00 i 0408 |
Dinoterb | 0,05 | 0,05 | 0,05 |
DNOC | 0,05 | 0,05 | 0,05 |
Profam | 0,05 | 0,05 | 0,05 |
Monolinuron | 0,05 | 0,05 | 0,05 |
Artykuł 4
W tabeli w załączniku II do dyrektywy 90/642/EWG dodaje się pozycje dotyczące pestycydów określone w Załączniku do niniejszej dyrektywy.
Artykuł 5
1. Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwadzieścia dni po jej opublikowaniu.
2. Państwa Członkowskie przyjmują i publikują przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne w celu wykonania niniejszej dyrektywy przed dniem 1 lipca 2001 r. Niezwłocznie powiadamiają o tym Komisję.
3. Państwa Członkowskie stosują te przepisy od dnia 1 lipca 2001 r. w odniesieniu do azynofosu etylowego, propfamu oraz dinoterbu.
4. Państwa Członkowskie stosują te przepisy od dnia 1 lipca 2002 r. w odniesieniu do DNOC, pyrazofosu oraz monolinuronu.
5. Państwa Członkowskie stosują te przepisy od dnia 1 stycznia 2003 r. w odniesieniu do chlozolinatu i teknacenu.
6. Przepisy przyjęte przez Państwa Członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez Państwa Członkowskie.
Artykuł 6
Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 20 grudnia 2000 r.