ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1143/98
z dnia 2 czerwca 1998 r.
ustanawiające szczegółowe zasady dotyczące kontyngentu taryfowego na krowy i jałówki określonych ras górskich pochodzące z różnych państw trzecich, przeznaczone do innych celów niż ubój, oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1012/98
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 3066/95 z dnia 22 grudnia 1995 r. ustanawiające niektóre koncesje w formie wspólnotowych kontyngentów taryfowych na niektóre produkty rolne i przewidujące dostosowanie, jako środka autonomicznego i przejściowego, niektórych koncesji rolnych przewidzianych w Układach Europejskich, w celu uwzględnienia Porozumienia w sprawie Rolnictwa zawartego w trakcie wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej1, ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1595/972, w szczególności jego art. 8,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 1926/96 z dnia 7 października 1996 r. ustanawiające niektóre koncesje w formie wspólnotowych kontyngentów taryfowych na niektóre produkty rolne i przewidujące dostosowanie, jako środka autonomicznego i przejściowego, niektórych koncesji rolnych przewidzianych w układach o wolnym handlu i kwestiach związanych z handlem z Estonią, Łotwą i Litwą, w celu uwzględnienia Porozumienia w sprawie Rolnictwa zawartego w trakcie wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej 3, w szczególności jego art. 5,
a także mając na uwadze, co następuje:
rozporządzenie (WE) nr 3066/95 przewiduje otwarcie kontyngentu taryfowego na roczną ilość 7 000 krów i jałówek określonych ras górskich, pochodzących z Węgier, Polski, Republiki Czeskiej, Słowacji, Bułgarii, Rumunii, Litwy, Łotwy i Estonii, podlegającego opłacie celnej w wysokości 6 % ad valorem; kontyngent powinien być otwarty jako wieloletnia podstawa dla okresów dwunastomiesięcznych rozpoczynających się dnia 1 lipca (zwanych dalej "rokiem przywozu") oraz ustanowione szczegółowe zasady stosowania;
jak wynika z doświadczenia, ograniczenie przywozu może prowadzić do składania spekulacyjnych wniosków o pozwolenia na przywóz; w celu zapewnienia prawidłowego działania zaplanowanych środków większą część dostępnych ilości należy przeznaczyć dla "tradycyjnych" importerów krów i jałówek określonych ras górskich; w niektórych przypadkach błędy administracyjne właściwych organów krajowych grożą ograniczeniem dostępu importerów do tej części kontyngentu; dlatego powinny istnieć przepisy w celu naprawy wszelkich wyrządzonych szkód;
w celu uniknięcia nadmiernego usztywnienia stosunków handlowych w tej grupie produktów dla podmiotów gospodarczych, które są w stanie wykazać swoje zaangażowanie w prawdziwy handel na pewną skalę z państwami trzecimi, powinna być dostępna druga transza; w związku z powyższym oraz dla zapewnienia efektywnego zarządzania konieczny jest wymóg, by zainteresowany podmiot gospodarczy przywoził w okresie 12 miesięcy poprzedzających rok przywozu 15 sztuk zwierząt; partia 15 zwierząt w zasadzie stanowi zwykły ładunek, a jak wynika z doświadczenia, sprzedaż lub nabycie pojedynczej partii jest minimalnym warunkiem uznania transakcji za prawdziwą i wykonalną;
do celów weryfikacji tych kryteriów wymaga się, by wszystkie wnioski składane były w Państwie Członkowskim, w którym importer jest zarejestrowany do celów podatku VAT;
w celu zapobiegania spekulacjom podmiotom gospodarczym, które na dzień 1 lipca danego roku przywozu nie zajmują się już handlem wołowiną i cielęciną, powinno się odmówić dostępu do kontyngentu;
należy ustanowić przepisy, aby system był regulowany za pomocą pozwoleń na przywóz; w tym celu należy ustanowić szczegółowe zasady składania wniosków oraz sposobu zamieszczania informacji we wnioskach i pozwoleniach, jeśli to konieczne w drodze odstępstwa niektórych przepisów rozporządzenia Komisji (EWG) nr 3719/88 z dnia 16 listopada 1988 r. ustanawiającego wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu pozwoleń na przywóz i na wywóz oraz świadectw o wcześniejszym ustaleniu refundacji dla produktów rolnych4, ostatnio zmienionego rozporządzeniem (WE) nr 1044/985, oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 1445/95 z dnia 26 czerwca 1995 r. w sprawie zasad stosowania pozwoleń na przywóz i na wywóz w sektorze wołowiny i cielęciny oraz uchylającego rozporządzenie (EWG) nr 2377/806, ostatnio zmienionego rozporządzeniem (WE) nr 759/987; ponadto należy ustanowić przepisy, aby pozwolenia były wydawane po upływie okresu do rozpatrzenia oraz, w uzasadnionych przypadkach, po zastosowaniu jednolitej obniżki procentowej;
aby możliwe było sprawdzenie miejsca przeznaczenia, należy ustanowić przepisy, aby przywożone zwierzęta były identyfikowane zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 820/97 z dnia 21 kwietnia 1997 r. ustanawiającym system identyfikacji i rejestracji bydła i dotyczące etykietowania wołowiny i produktów z wołowiny8;
artykuł 82 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny9, ostatnio zmienionego rozporządzeniem (WE) nr 82/9710, przewiduje nadzór celny nad towarami dopuszczonymi do swobodnego obrotu przy zredukowanej stawce ze względu na ostateczne przeznaczenie towaru; przywożone zwierzęta powinny być monitorowane w celu zagwarantowania, że nie są one poddawane ubojowi w określonym czasie; aby mieć pewność, że zwierzęta nie są poddawane ubojowi, należy wymagać zabezpieczenia pokrywającego różnicę między wysokością opłat celnych na podstawie Wspólnej Taryfy Celnej (WTC) a wysokością opłat celnych obniżonych, stosowaną w przypadku, gdy dane zwierzęta zostały dopuszczone do swobodnego obrotu;
artykuł 7 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1012/98 z dnia 14 maja 1998 r. otwierającego i przewidującego zarządzanie kontyngentami taryfowymi na przywóz byków, krów i jałówek niektórych ras alpejskich i górskich,przeznaczonych do innych celów niż ubój11, stanowi, że w celu dostosowania się do zakazu uboju przywożonych zwierząt w danym okresie należy wprowadzić zabezpieczenie równe określonej kwocie opłat celnych WTC;
w przypadku niewywiązania się ze zobowiązań odnoszących się do tego kontyngentu powyższa kwota nie pokrywa całego długu celnego; kwota zabezpieczenia powinna być więc dostosowana tak, by odzwierciedlała różnicę między opłatami celnymi WTC a obniżonymi opłatami celnymi;
w niektórych przypadkach błędy administracyjne właściwych organów krajowych grożą ograniczeniem dostępu importerów tradycyjnych do części kontyngentu objętej powyższym rozporządzeniem; dlatego powinny istnieć przepisy w celu naprawy wszelkich wyrządzonych szkód;
środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wołowiny i Cielęciny,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1. Niniejszym otwiera się, jako wieloletnią podstawę dla okresów od dnia 1 lipca do dnia 30 czerwca roku następnego (zwanych dalej "rokiem przywozu"), następujący kontyngent taryfowy na zwierzęta pochodzące z państw trzecich wymienionych w załączniku I.
Nr seryjny Kod CN1 Wyszczególnienie Wielkość kontyngentu (pogłowie) Cło
09.4563 ex 0102 90 05 ex 0102 90 29 ex 0102 90 49 ex 0102 90 59 ex 0102 90 69 krowy i jałówki przeznaczone do innych celów niż ubój, następujących ras górskich: szara, brązowa, żółta, nakrapiana Simmental i Pinzgau 7 000 6 % ad valorem
1 Kody Taric - patrz załącznik II.
2. Dla celów niniejszego rozporządzenia zwierzęta określone w ust. 1 uważa się za nieprzeznaczone do uboju wówczas, gdy nie zostaną poddane ubojowi w okresie czterech miesięcy od dnia przyjęcia zgłoszenia o dopuszczeniu do swobodnego obrotu.
Jednakże w przypadku należycie dowiedzionego wystąpienia siły wyższej odstępstwa mogą być udzielane.
Artykuł 2
1. Kontyngent, określony w art. 1 ust. 1, podzielony jest na dwie części o wielkościach odpowiednio 80 %, tj. 5 600 sztuk, i 20 %, tj. 1 400 sztuk.
a) Pierwsza część w wysokości równej 80 % przeznaczona jest dla importerów ze Wspólnoty, którzy mogą przedstawić dowód, że dokonywali przywozu w ramach kontyngentu zwierząt oznaczonych numerem seryjnym 09.4563 przez okres 36 miesięcy poprzedzających dany rok przywozu.
Bez uszczerbku dla akapitu pierwszego Państwa Członkowskie mogą przyjąć jako ilość referencyjną te prawa przywozu na dany rok przywozu, które z powodu błędu administracyjnego właściwego organu krajowego nie zostały przydzielone.
b) Druga część w wysokości 20 %, przeznaczona jest dla importerów, którzy mogą przedstawić dowód, że dokonywali przywozu z państw trzecich co najmniej 15 sztuk żywego bydła objętego kodem CN 0102 przez okres 12 miesięcy poprzedzających dany rok przywozu.
Importerzy muszą być wpisani do krajowego rejestru VAT.
2. Pierwsza część kontyngentu jest przydzielana importerom na podstawie złożonych przez nich wniosków o prawa do przywozu, proporcjonalnie do dokonanego przez tych importerów przywozu zwierząt określonych w ust. 1 lit. a) w okresie wymienionym w tym akapicie.
3. Druga część kontyngentu jest przydzielana importerom, określonym w ust. 1 lit. b), na podstawie złożonych przez nich wniosków o prawa do przywozu proporcjonalnie do wnioskowanych ilości.
Wnioski przy przywozie muszą dotyczyć:
- co najmniej 15 sztuk, oraz
- nie więcej niż 50 sztuk.
Wnioski o pozwolenia dotyczące więcej niż 50 sztuk są automatycznie redukowane do tej liczby.
4. Dowód przywozu dostarczany jest wyłącznie w formie celnego dokumentu dopuszczenia do swobodnego obrotu, należycie ostemplowanego przez organy celne.
Państwa Członkowskie mogą przyjmować kopie powyższych dokumentów, należycie poświadczonych przez organ wystawiający, jeśli wnioskodawcy mogą udowodnić właściwym władzom, że nie byli w stanie uzyskać oryginału dokumentu.
Artykuł 3
1. Importerzy, którzy dnia 1 lipca roku przywozu nie prowadzą już żadnej działalności w sektorze wołowiny i cielęciny, nie kwalifikują się do przydziału na podstawie art. 2. ust. 1 lit. a).
2. Spółka utworzona przez łączenie się spółek, z których każda posiadała prawa na podstawie art. 2. ust. 2, korzysta z tych samych praw, co spółki, z których powstała.
Artykuł 4
1. Wniosek o prawa do przywozu może być złożony wyłącznie w Państwie Członkowskim, w którym wnioskodawca jest wpisany do krajowego rejestru VAT.
2. Wnioskodawca może złożyć tylko jeden wniosek i wniosek ten dotyczy jedynie jednej z części kontyngentu.
W przypadku gdy wnioskodawca składa więcej niż jeden wniosek, wszystkie jego wnioski będą uznane za nieważne.
3. Dla celów art. 2 ust. 1 lit. a) importerzy przedstawiają właściwym władzom wnioski o prawa do przywozu wraz z dowodem, określonym w art. 2 ust. 4, najpóźniej do dnia 10 lipca roku przywozu.
Po weryfikacji przedstawionych dokumentów Państwa Członkowskie przekazują Komisji, najpóźniej w terminie siedmiu dni roboczych poprzedzających upływu terminu złożenia wniosków, listę wnioskodawców, którzy spełniają warunki zatwierdzenia, zawierającą w szczególności ich nazwy, adresy oraz liczbę kwalifikujących się zwierząt przywożonych w okresie określonym w art. 2 ust. 2.
4. Dla celów art. 2 ust. 1 lit. b) wnioski o prawa przywozu wraz z dowodem określonym w art. 2 ust. 4, muszą być składane przez importerów najpóźniej do dnia 10 lipca roku przywozu.
Po weryfikacji przedstawionych dokumentów, najpóźniej w terminie siedmiu dni roboczych poprzedzających upływ terminu złożenia wniosków, Państwa Członkowskie przekazują Komisji listę wnioskodawców i wnioskowanych ilości.
5. Wszelkie powiadomienia, także powiadomienia o braku wniosków, przesyłane są teleksem lub faksem, sporządzone na podstawie wzorów z załączników III i IV, w przypadku gdy wnioski zostały faktycznie wniesione.
Artykuł 5
1. Komisja decyduje, w jakim zakresie wnioski mogą być przyjmowane.
2. Jeżeli w odniesieniu do wniosków, określonych w art. 4 ust. 4, ilości, dla których sporządzono wnioski, przekraczają dostępne ilości, Komisja obniża wnioskowane ilości o ustalony odsetek.
Jeśli obniżenie, określone w poprzednim akapicie, powoduje spadek ilości poniżej 15 sztuk na jeden wniosek, przyznanie odbywa się w drodze losowania partii 15 sztuk dokonanego przez zainteresowane Państwa Członkowskie. Jeżeli pozostała ilość obejmuje mniej niż 15 sztuk, stanowi osobną partię.
Artykuł 6
1. Przywóz przydzielonych ilości objęty jest obowiązkiem okazania pozwolenia na przywóz.
2. Wnioski o pozwolenia mogą być składane tylko właściwym władzom w Państwie Członkowskim, w którym wnioskodawca wpisany jest do krajowego rejestru VAT.
3. Po powiadomieniu przez Komisję o uzyskaniu przydziału pozwolenia na przywóz wydawane są przy najbliższej okazji, na wniosek i w imieniu importerów, którzy uzyskali prawa do przywozu.
4. Pozwolenia na przywóz są ważne przez 90 dni od daty ich wydania. Jednakże pozwolenia wygasają po dniu 30 czerwca następującym po dniu ich wydania.
5. Wydane pozwolenia są ważne na obszarze całej Wspólnoty.
6. Bez uszczerbku dla niniejszego rozporządzenia stosuje się rozporządzenia (EWG) nr 3719/88 oraz (WE) nr 1445/95.
Jednakże nie stosuje się art. 8 ust. 4 rozporządzenia (EWG) nr 3719/88.
Artykuł 7
1. Kontrole w celu zapewnienia, aby przywożone zwierzęta nie były poddawane ubojowi w okresie czterech miesięcy od dopuszczenia ich do swobodnego obrotu, są dokonywane zgodnie z art. 82 rozporządzenia (EWG) nr 2913/92.
2. Wszystkie zwierzęta przywożone na podstawie niniejszego rozporządzenia są określane zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 820/97.
3. Określenie takie musi wskazywać datę dopuszczenia zwierzęcia do swobodnego obrotu oraz tożsamość importera.
4. W celu zapewnienia zgodności z obowiązkiem niepoddawania ubojowi zwierząt określonych w ust. 1 oraz zagwarantowania wpływu nieotrzymanych opłat celnych, w sytuacji gdy obowiązek ten nie jest przestrzegany, wnoszone jest zabezpieczenie do właściwych organów celnych. Kwota tego zabezpieczenia jest równa różnicy między wysokością opłat celnych ustanowionych we Wspólnej Taryfie Celnej a wysokością opłat celnych, określonych w art. 1 ust. 1, stosowanych z chwilą dopuszczenia zwierząt do swobodnego obrotu.
Zabezpieczenie takie jest zwolnione natychmiast po przedstawieniu zainteresowanym organom celnym dowodu, iż zwierzęta:
a) nie zostały poddane ubojowi w okresie czterech miesięcy od dnia dopuszczenia ich do swobodnego obrotu; lub
b) zostały w tym okresie poddane ubojowi z powodu działania siły wyższej lub z przyczyn sanitarnych lub też padły w wyniku choroby lub wypadku.
Artykuł 8
Wnioski o pozwolenia oraz pozwolenia zawierają następujące wpisy:
a) w polu 8 - nazwa jednego lub kilku państw wymienionych w załączniku I; z pozwoleniem wiąże się obowiązek dokonania przywozu z jednego lub kilku ze wskazanych państw;
b) w polu 16 - kody CN określone w załączniku II;
c) w polu 20 - jeden z poniższych wpisów:
- Razas alpinas y de montańa [Reglamento (CE) n° 1143/98], ańo de importación....
- Alpine racer og bjergracer (forordning (EF) nr 1143/98), importr....
- Höhenrassen (Verordnung (EG) nr 1143/98), Einfuhrjahr:....
- [ () . 1143/98], ....
- Alpine and mountain breeds (Regulation (WE) nr 1143/98, Year of import...
- Races alpines et de montagne [rglement (CE) n° 1143/98], année d'importation:....
- Razze alpine e di montagna [regolamento (CE) n. 1143/98], anno d'importazione....
- Bergrassen (Verordening (EG) nr 1143/98), jaar van invoer:....
- Raças alpinas e de montanha [Regulamento (CE) n° 1143/98], ano de importaçăo....
- Alppi - ja vuoristorotuja [Asetus (EY) N:o 1143/98], tuontivuosi....
- Alp - och bergraser (förordning (EG) nr 1143/98), importr....
Artykuł 9
Przywożone zwierzęta podlegają opłatom celnym, określonym w art. 1, po przedstawieniu świadectwa przewozowego EUR.1 wydanego przez kraj wywozu zgodnie z protokołem 4 załączonym do Układów Europejskich oraz protokołem 3 załączonym do umowy o wolnym handlu lub oświadczenia eksportera sporządzonego zgodnie z wymienionymi protokołami.
Artykuł 10
W rozporządzeniu (WE) nr 1012/98 wprowadza się następujące zmiany:
1. W art. 2 ust. 1 lit. a) dodaje się akapit w brzmieniu:
"Bez uszczerbku dla akapitu pierwszego Państwa Członkowskie mogą przyjąć jako ilość referencyjną te prawa przywozu na poprzedni rok przywozu, które z powodu błędu administracyjnego właściwego organu krajowego nie zostały przydzielone.".
2. W art. 7 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
"2. W celu zapewnienia zgodności z obowiązkiem niepoddawania ubojowi zwierząt określonych w ust. 1 oraz zagwarantowania wpływu nieotrzymanych opłat celnych, w sytuacji gdy obowiązek ten nie jest przestrzegany, wnoszone jest zabezpieczenie do właściwych organów celnych. Kwota tego zabezpieczenia jest równa różnicy między wysokością opłat celnych ustanowionych we Wspólnej Taryfie Celnej a wysokością opłat celnych, określonych w art. 1 ust. 1, stosowanych z chwilą dopuszczenia zwierząt do swobodnego obrotu.".
Artykuł 11
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 lipca 1998 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 2 czerwca 1998 r.