ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 700/2007
z dnia 11 czerwca 2007 r.
w sprawie wprowadzania do obrotu mięsa pochodzącego z bydła w wieku do dwunastu miesięcy
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 37 ust. 2,
uwzględniając wniosek Komisji,
uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Artykuł 2 akapit drugi w związku z akapitem pierwszym lit. b) tego artykułu rozporządzenia Rady (WE) nr 1254/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wołowiny i cielęciny (1) przewiduje, że Rada ma przyjąć ogólne zasady dotyczące środków mających na celu promowanie lepszej organizacji produkcji, przetwarzania i wprowadzania do obrotu.
(2)
Systemy produkcji bydła w wieku do dwunastu miesięcy i jego szczególne cechy charakterystyczne w momencie uboju różnią się często w zależności od państwa członkowskiego. Na głównych rynkach konsumpcyjnych Wspólnoty mięso pochodzące z różnych przedmiotowych systemów produkcji jest na ogół wprowadzane do obrotu z jednakowym opisem handlowym.
(3)
Doświadczenie wskazuje, że takie praktyki mogłyby zakłócić handel i sprzyjać nieuczciwej konkurencji. Ma to więc bezpośredni wpływ na ustanowienie i funkcjonowanie rynku wewnętrznego.
(4)
Praktyki te mogłyby stać się również źródłem nieporozumienia dla konsumenta i mogą wprowadzić go w błąd.
(5)
W trosce o poprawę funkcjonowania rynku wewnętrznego wprowadzanie do obrotu mięsa pochodzącego z bydła w wieku do dwunastu miesięcy powinno być zorganizowane w sposób zapewniający jak największą przejrzystość. Pozwoli to również na lepszą organizację przedmiotowej produkcji. W tym celu należy szczegółowo zdefiniować opisy handlowe, które mają być stosowane w języku każdego państwa członkowskiego przy wprowadzaniu do obrotu mięsa pochodzącego z bydła w wieku do dwunastu miesięcy. Usprawni to również dostęp konsumentów do informacji.
(6)
W niektórych przypadkach mięso pochodzące z bydła w wieku do dwunastu miesięcy podlega ochronie na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 510/2006 z dnia 20 marca 2006 r. w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych (2). W takich przypadkach jest ono wprowadzane do obrotu z chronioną nazwą lub chronionym oznaczeniem, dzięki czemu może być dokładnie identyfikowane przez podmioty gospodarcze i konsumentów. Niniejsze rozporządzenie nie powinno więc naruszać tych chronionych nazw i oznaczeń.
(7)
Różne badania wykazały, że właściwości organoleptyczne mięsa, takie jak kruchość, smak i barwa, zmieniają się w zależności od wieku i sposobu żywienia zwierzęcia, z którego mięso pochodzi.
(8)
Zgodnie z wynikami konsultacji publicznych zorganizowanych przez Komisję w 2005 r. dla większości konsumentów wiek zwierzęcia i jego żywienie są ważnymi kryteriami przy określaniu szczególnych cech mięsa. Natomiast waga zwierząt przy uboju wydaje się nie mieć tak dużego znaczenia.
(9)
Systemy produkcji i typ stosowanego żywienia zwierząt w wieku do dwunastu miesięcy są na ogół związane z wiekiem przyjętym dla zwierząt przeznaczonych do uboju. Kontrola wieku przy uboju wydaje się łatwiejsza do przeprowadzenia niż kontrola stosowanego typu żywienia. W związku z powyższym stosowanie opisów handlowych różnych w zależności od wieku zwierząt powinno być wystarczające do uzyskania wymaganej przejrzystości.
(10)
Według tych samych konsultacji większość konsumentów uważa, że zwierzęta w wieku do ośmiu miesięcy należą do odrębnej kategorii. Ta granica wiekowa jest również stosowana w art. 130 rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników (3), w celu zakwalifikowania zwierząt do przyznania premii z tytułu uboju. Wydaje się wobec tego właściwe stosowanie tej granicy wiekowej przy podziale kategorii zwierząt w wieku do dwunastu miesięcy na dwie podkategorie.
(11)
Konsultacje wykazały również, że w zależności od państwa członkowskiego różne mogą być oczekiwania konsumentów wobec tego samego opisu handlowego. Przy wyborze opisów handlowych rozsądnie jest wobec tego wziąć maksymalnie pod uwagę zwyczaje i tradycje kulturowe, aby pomóc konsumentom w wyborze zgodnym z ich oczekiwaniami.
(12)
Należy wprowadzić przepis stanowiący, że bydło w wieku do dwunastu miesięcy ma być oznaczane literą wskazującą, do której kategorii należy.
(13)
Podmioty gospodarcze, które chciałyby dobrowolnie uzupełnić opisy handlowe przewidziane w niniejszym rozporządzeniu innymi informacjami powinny mieć taką możliwość zgodnie z procedurą określoną w art. 16 lub 17 rozporządzenia (WE) nr 1760/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 lipca 2000 r. ustanawiającego system identyfikacji i rejestracji bydła i dotyczącego etykietowania wołowiny i produktów z wołowiny (4).
(14)
W celu zapewnienia prawidłowego stosowania informacji znajdujących się na etykietach zgodnie z niniejszym rozporządzeniem należy przewidzieć rejestrację danych umożliwiającą zagwarantowanie prawdziwości informacji na wszystkich etapach produkcji i wprowadzania do obrotu. W tym celu powinna istnieć możliwość stosowania systemu rejestracji, o którym mowa w art. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1825/2000 z dnia 25 sierpnia 2000 r. określającego szczegółowe przepisy stosowania rozporządzenia (WE) nr 1760/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do etykietowania wołowiny i produktów z wołowiny (5), z zastrzeżeniem dokonania niezbędnych dostosowań.
(15)
Państwa członkowskie powinny wyznaczyć organy właściwe do przeprowadzania kontroli przestrzegania warunków określonych w niniejszym rozporządzeniu; należy również wprowadzić przepis pozwalający Komisji zapewnić, jeśli to konieczne poprzez kontrolę na miejscu, czy warunki te są spełnione.
(16)
W trosce o zachowanie spójności należy wprowadzić przepis w celu zapewnienia, że mięso przywożone z państw trzecich spełnia wymagania określone w niniejszym rozporządzeniu. W tym celu, w przypadku gdy kontrole przeprowadza niezależny podmiot zewnętrzny, podmiot ten musi dawać pełną rękojmię kompetencji, niezawisłości i obiektywności.
(17)
Państwa członkowskie powinny ustanowić zasady dotyczące sankcji stosowanych w przypadku naruszenia przepisów niniejszego rozporządzenia oraz zapewnić ich wykonywanie. Sankcje te powinny być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.
(18)
Środki niezbędne do wprowadzenia w życie niniejszego rozporządzenia powinny zostać przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji (6),
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Cel i zakres stosowania
1. Niniejsze rozporządzenie ustanawia warunki wprowadzania do obrotu we Wspólnocie mięsa pochodzącego z bydła w wieku do dwunastu miesięcy, w szczególności w odniesieniu do stosowanych opisów handlowych.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się do mięsa pochodzącego z bydła w wieku do dwunastu miesięcy, którego uboju dokonano po dniu 1 lipca 2008 r., niezależnie od tego, czy wyprodukowano je we Wspólnocie, czy zostało ono przywiezione z państw trzecich.
2. Niniejsze rozporządzenie stosuje się bez uszczerbku dla rozporządzenia Rady (WE) nr 1183/2006 z dnia 24 lipca 2006 r. dotyczącego wspólnotowej skali klasyfikacji tusz dojrzałego bydła (7).
3. Niniejszego rozporządzenia nie stosuje się do mięsa pochodzącego z bydła, w odniesieniu do którego została zarejestrowana chroniona nazwa pochodzenia lub chronione oznaczenie geograficzne zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 510/2006 przed dniem 29 czerwca 2007 r.
Artykuł 2
Definicja
Do celów niniejszego rozporządzenia „mięso” oznacza wszystkie tusze, mięso z kośćmi lub bez kości, podroby krojone lub niekrojone, przeznaczone do spożycia przez ludzi, pochodzące z bydła w wieku do dwunastu miesięcy, świeże, mrożone lub głęboko mrożone, bez względu na to, czy jest opakowane lub paczkowane.
Artykuł 3
Klasyfikacja bydła w ubojni
W czasie uboju bydło w wieku do dwunastu miesięcy jest oznaczane przez pracowników ubojni jedną z kategorii określonych w załączniku I, pod nadzorem właściwego organu, o którym mowa w art. 8 ust. 1.
Artykuł 4
Opisy handlowe
1. Opis handlowy jest nazwą, pod którą środek spożywczy jest sprzedawany, w rozumieniu art. 5 ust. 1 dyrektywy 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 marca 2000 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich w zakresie etykietowania, prezentacji i reklamy środków spożywczych (8).
Mięso pochodzące z bydła w wieku do dwunastu miesięcy jest wprowadzane do obrotu w państwach członkowskich z opisem lub opisami handlowymi określonymi w załączniku II, ustanowionymi dla każdego państwa członkowskiego.
Opisy handlowe, o których mowa w akapicie pierwszym, mogą być uzupełnione informacją o nazwie lub oznaczeniu danych kawałków mięsa lub podrobów.
2. Opisy handlowe określone w załączniku II część A oraz każda nowa nazwa będąca odmianą wspomnianych opisów handlowych są stosowane wyłącznie, jeśli spełnione zostały wszystkie wymagania niniejszego rozporządzenia.
W szczególności terminy „veau”, „telecí”, „Kalb”, „μοσχάρι”, „ternera”„kalv”, „veal”, „vitello”, „vitella”, „kalf”, „vitela” i „teletina” nie są stosowane w opisach handlowych ani umieszczane na etykietach mięsa pochodzącego z bydła w wieku powyżej dwunastu miesięcy.
Artykuł 5
Obowiązkowe informacje na etykiecie
1. Bez uszczerbku dla art. 3 ust. 1 dyrektywy 2000/13/WE i art. 13, 14 i 15 rozporządzenia (WE) nr 1760/2000, na każdym etapie produkcji i wprowadzania do obrotu podmioty gospodarcze oznaczają mięso pochodzące z bydła w wieku do dwunastu miesięcy etykietami zawierającymi następujące informacje:
a)
wiek zwierzęcia przy uboju wskazany, w zależności od przypadku, jako „wiek przy uboju: 8 miesięcy lub mniej” dla mięsa z bydła w wieku do ośmiu miesięcy lub „wiek przy uboju: od 8 do 12 miesięcy” dla mięsa z bydła w wieku powyżej ośmiu miesięcy, ale nie starszego niż dwanaście miesięcy;
b)
opisy handlowe zgodnie z art. 4 niniejszego rozporządzenia.
Jednak na zasadzie odstępstwa od lit. a) podmioty gospodarcze mogą na każdym etapie produkcji i wprowadzania do obrotu, z wyjątkiem sprzedaży konsumentowi końcowemu, zastąpić wiek przy uboju literą identyfikującą kategorię zgodnie z definicją zawartą w załączniku I do niniejszego rozporządzenia.
2. W odniesieniu do mięsa pochodzącego z bydła w wieku do dwunastu miesięcy, sprzedawanego bez opakowania w miejscach sprzedaży detalicznej konsumentowi końcowemu, państwa członkowskie ustanawiają zasady, według których podawane są informacje, o których mowa w ust. 1.
Artykuł 6
Nieobowiązkowe informacje na etykiecie
Podmioty gospodarcze mogą uzupełniać informacje obowiązkowe, o których mowa w art. 5, nieobowiązkowymi informacjami zatwierdzonymi zgodnie z procedurą określoną w art. 16 lub 17 rozporządzenia (WE) nr 1760/2000.
Artykuł 7
Rejestracja
Na każdym etapie produkcji i wprowadzania do obrotu mięsa pochodzącego z bydła w wieku do dwunastu miesięcy podmioty gospodarcze, aby zagwarantować dokładność informacji na etykiecie, o których mowa w art. 5 i 6, rejestrują w szczególności następujące informacje:
a)
wskazanie numeru identyfikacyjnego i datę urodzenia zwierząt, tylko na etapie ubojni;
b)
wskazanie numeru referencyjnego umożliwiającego określenie związku, z jednej strony, między identyfikacją zwierząt, z których pochodzi mięso, a, z drugiej strony, opisami handlowymi, wiekiem przy uboju i literą identyfikacyjną kategorii znajdującą się na etykiecie mięsa;
c)
wskazanie daty przybycia zwierząt i mięsa do zakładu i ich odesłania z zakładu, aby zapewnić określenie związku między przybyciem i odesłaniem.
Artykuł 8
Kontrole urzędowe
1. Przed dniem 1 lipca 2008 r. państwa członkowskie wyznaczają właściwy organ lub organy odpowiedzialne za kontrole urzędowe przeprowadzane w celu weryfikacji stosowania niniejszego rozporządzenia i informują o tym Komisję.
2. Kontrole urzędowe przeprowadzane są przez właściwy organ lub organy zgodnie z zasadami ogólnymi określonymi w rozporządzeniu (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt (9).
3. Komisja wspólnie z właściwymi organami zapewnia przestrzeganie przez państwa członkowskie przepisów niniejszego rozporządzenia.
W wymaganych przypadkach eksperci Komisji przeprowadzają, wspólnie z odpowiednimi właściwymi organami i, w stosownych przypadkach, z ekspertami państw członkowskich, kontrole na miejscu w celu upewnienia się, że niniejsze rozporządzenie jest wykonywane.
Państwo członkowskie, na którego terytorium przeprowadzana jest kontrola, zapewnia Komisji wszelką konieczną pomoc wymaganą do wykonania przez nią jej zadań.
Artykuł 9
Mięso przywożone z państw trzecich
1. Mięso pochodzące z bydła w wieku do dwunastu miesięcy przywożone z państw trzecich jest wprowadzane do obrotu we Wspólnocie zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.
2. Podmioty gospodarcze z państwa trzeciego zamierzające wprowadzić do obrotu na rynku Wspólnoty mięso, o którym mowa w ust. 1, poddają swoją działalność kontroli właściwego organu wyznaczonego przez to państwo trzecie lub, w razie jego braku, kontroli niezależnego podmiotu zewnętrznego. Niezależny podmiot daje pełną rękojmię poszanowania warunków ustanowionych przez europejską normę EN 45011 lub ISO/IEC Guide 65 („Wymagania ogólne dotyczące jednostek prowadzących systemy certyfikacji wyrobów”).
Wyznaczony właściwy organ lub, w stosownych przypadkach, niezależny podmiot zewnętrzny zapewniają spełnienie wymogów niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 10
Sankcje
Państwa członkowskie ustanawiają zasady dotyczące sankcji mających zastosowanie w przypadku naruszenia przepisów niniejszego rozporządzenia oraz podejmują wszelkie środki niezbędne do zapewnienia ich stosowania. Przewidziane sankcje są skuteczne, proporcjonalne i odstraszające. Najpóźniej do dnia 1 lipca 2009 r. państwa członkowskie powiadamiają Komisję o przepisach dotyczących sankcji i niezwłocznie informują ją o wszelkich kolejnych zmianach ich dotyczących.
Artykuł 11
Środki wykonawcze
1. Środki niezbędne do wykonania niniejszego rozporządzenia zostają przyjęte zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 12 ust. 2. Środki takie obejmują w szczególności:
a)
praktyczne metody wskazywania liter identyfikujących kategorie zgodnie z definicją zawartą w załączniku I w odniesieniu do miejsca, w jakim są umieszczone, i wielkości liter;
b)
przywóz mięsa z państw trzecich, o którym mowa w art. 9, w odniesieniu do metod kontroli przestrzegania niniejszego rozporządzenia.
2. Załącznik II część B może być zmieniany zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 12 ust. 2.
Artykuł 12
Komitet
1. Komisja jest wspierana przez Komitet Zarządzający ds. Wołowiny i Cielęciny ustanowiony art. 42 rozporządzenia (WE) nr 1254/1999.
2. W przypadku odesłania do niniejszego artykułu stosuje się art. 4 i 7 decyzji 1999/468/WE.
Okres, o którym mowa w art. 4 ust. 3 decyzji 1999/468/WE, wynosi jeden miesiąc.
Artykuł 13
Środki przejściowe
Mięso pochodzące ze zwierząt w wieku do dwunastu miesięcy ubitych przed dniem 1 lipca 2008 r. może być nadal wprowadzane do obrotu bez spełnienia wymagań niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 14
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 lipca 2008 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Luksemburgu, dnia 11 czerwca 2007 r.