Rozporządzenie Rady (WE) nr 2580/2000
z dnia 20 listopada 2000 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 3448/93 ustanawiające zasady handlu mające zastosowanie do niektórych towarów pochodzących z przetwórstwa produktów rolnych
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 37 i 133,
uwzględniając wniosek Komisji [1],
uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [2],
uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego [3],
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 8 rozporządzenia Rady (WE) nr 3448/93 z dnia 6 grudnia 1993 r. ustanawiającego zasady handlu mające zastosowanie do niektórych towarów pochodzących z przetwórstwa produktów rolnych [4], stanowi, że przy wywozie towarów, produkty rolne, które zostały użyte, mogą kwalifikować się do refundacji określonych zgodnie z rozporządzeniami w sprawie wspólnej organizacji rynków w danych sektorach. Artykuł ten powinien zostać uzupełniony, aby uwzględnić ograniczenia powstałe w wyniku Porozumienia w sprawie rolnictwa zawartego w wyniku wielostronnych negocjacji handlowych w ramach Rundy Urugwajskiej.
(2) W szczególności powinny istnieć kontrole wydatków na podstawie zobowiązań powstałych przy wydawaniu zaświadczeń. Jednakże w przypadku wydatków, które nie są objęte uzyskaniem zaświadczenia lub zaświadczeń, księgowanie takich wydatków będzie nadal prowadzone na podstawie wypłaty refundacji, w razie konieczności w formie zaliczek.
(3) Komisja rozważy sytuację zakładów przetwórstwa produktów rolnych jako całość, w szczególności małych i średnich przedsiębiorstw, biorąc pod uwagę wpływ zamierzonych środków dotyczących oszczędności w odniesieniu do refundacji wywozowych.
(4) W Europie od wspomnianego sektora uzależnionych jest 2,5 miliona miejsc pracy, co stanowi ważny czynnik stabilności społecznej i planowania regionalnego. Z uwagi na ich specyficzne interesy, drobni eksporterzy powinni być zwolnieni z przedkładania zaświadczeń wymaganych na podstawie przepisów dotyczących refundacji wywozowych.
(5) W ramach umów zawartych zgodnie z art. 300 Traktatu istnieje ryzyko, że zapotrzebowanie przemysłów przetwórczych na surowce rolne może nie być całkowicie zaspokojone, na konkurencyjnych warunkach, przez surowce pochodzące ze Wspólnoty. Art. 117 lit. c) rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny [5] dopuszcza towary w ramach procedur uszlachetniania czynnego z zastrzeżeniem warunków gospodarczych określonych w rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 2454/93 [6]. Uwzględniając wyżej wymienione umowy, należy rozpatrzyć warunki gospodarcze, które muszą być spełnione, aby dopuścić określone ilości niektórych produktów rolnych w ramach procedur uszlachetniania.
(6) W celu zabezpieczenia interesów producentów surowców rolnych, w kolejnych latach budżetowych należy udostępnić wymagane środki, aby towary nieobjęte załącznikiem I do Traktatu mogły całkowicie wykorzystać obecne pułapy WTO. Powinny także istnieć całościowe kontrole, jednakże ustanowiona procedura powinna być elastyczna, oparta na regularnie sprawdzanych prognozach, ilości dopuszczonych w ramach procedur uszlachetniania czynnego, niepoddanych uprzednim indywidualnym kontrolom warunków ekonomicznych (z wyłączeniem tych, które dotyczą przetwórstwa, zabiegów zwyczajowych lub wytwarzania towarów nieobjętych refundacjami) oraz zgodnie z innymi ogólnymi warunkami dotyczącymi procedur uszlachetniania czynnego. W końcu, aby zapewnić rozsądne zarządzanie wymienionymi ilościami, należy również wziąć pod uwagę sytuację na wspólnotowym rynku wspomnianych produktów.
(7) Należy także uaktualnić niektóre odniesienia i definicje stosując kodyfikację Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską.
(8) Środki konieczne do wykonania rozporządzenia (WE) nr 3448/93 powinny być przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji [7].
(9) W rezultacie należy zmienić rozporządzenie (WE) nr 3448/93,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (WE) nr 3448/93 wprowadza się następujące zmiany:
1. Artykuł 1. ust. 2 otrzymuje brzmienie:
"2. Dla celów niniejszego rozporządzenia:
- "produkty rolne" oznacza produkty objęte załącznikiem I do Traktatu,
- "towary" oznacza produkty nieobjęte załącznikiem I do Traktatu i wymienione w załączniku B do niniejszego rozporządzenia.
Jednakże termin "towary", użyty w tytule 1 rozdział 2 oraz w art. 11, odnosi się do produktów nieobjętych załącznikiem I do Traktatu i zawartych w odpowiednich załącznikach do rozporządzeń w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze rolnym."
2. W artykuł 8 dodaje się ustępy w brzmieniu:
"5. Zgodność z limitami wynikającymi z umów zawartych zgodnie z art. 300 Traktatu zapewnia się na podstawie zaświadczeń wydawanych w odniesieniu do określonych okresów referencyjnych, wraz z ilością przewidzianą w przypadku drobnych eksporterów.
6. Kwotę, poniżej której drobni eksporterzy mogą być zwolnieni z przedkładania zaświadczeń wymaganych na podstawie przepisów dotyczących refundacji wywozowych, ustala się w wysokości 50000 EUR na rok. Pułap ten może zostać dostosowany zgodnie z procedurą określoną w art. 16."
3. Artykuł 11 otrzymuje brzmienie:
"Artykuł 11
1. Odprawa produktów rolnych w ramach procedur uszlachetniania czynnego podlega uprzedniej kontroli zgodności z warunkami gospodarczymi, określonymi w art. 117 lit. c) rozporządzenia (EWG) nr 2913/92. Warunki te uważa się za spełnione zgodnie z art. 552 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 [8].
Ponadto, zgodnie z rozporządzeniem (EWG) nr 2454/93, warunki gospodarcze określone w art. 117 lit. c) rozporządzenia (EWG) nr 2913/92, uznaje się także za spełnione dla pewnych ilości produktów podstawowych użytych do wytworzenia towarów. Ilości te ustala się za pomocą bilansu sporządzonego przez Komisję, opartego na porównaniu wymaganych dostępnych środków z prognozowanym zapotrzebowaniem na refundacje oraz uwzględniając, w szczególności, szacunkową wielkość wywozu wspomnianych towarów i wewnętrzną oraz zewnętrzną sytuację rynkową odpowiednich produktów podstawowych. Bilans ten, a zatem ilości, powinny być oceniane w regularnych odstępach czasu, aby wziąć pod uwagę rozwój czynników gospodarczych i regulacyjnych.
Szczegółowe zasady stosowania akapitu drugiego, umożliwiające wyznaczenie podstawowych produktów dopuszczonych w ramach procedur uszlachetniania czynnego oraz kontroli i planowania ilości w nim wymienionych, zagwarantują podmiotom gospodarczym większą przejrzystość dzięki uprzedniej publikacji indykatywnych ilości przywozu dla każdej oddzielnej wspólnej organizacji rynku. Publikacje te wydawane są regularnie, w zależności od wykorzystania takich ilości. Szczegółowe przepisy wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą określoną w art. 16.
Termin "produkt podstawowy" użyty w niniejszym artykule dotyczy produktów wyszczególnionych według kodu CN w tabeli w załączniku A, włączając jedynie przypis 1 dotyczący zbóż.
2. Ilości towarów, dopuszczonych w ramach procedur uszlachetniania czynnego innych niż określone w ust. 1 akapit drugi i przez to niepodlegające opłacie przewidzianej w art. 2 w celu, albo w wyniku, wywozu innych towarów, są tymi, które zostały faktycznie wykorzystane przy wytworzeniu towarów."
4. Skreśla się artykuł 15.
5. Artykuł 16 otrzymuje brzmienie:
"Artykuł 16
1. Komisja jest wspomagana przez Komitet Zarządzający ds. handlu produktami rolnymi przetworzonymi, nie wymienionymi w załączniku I (zwany dalej "komitetem").
2. W przypadku dokonania odniesienia do niniejszego artykułu, stosuje się art. 4 i 7 decyzji 1999/468/WE.
Ustala się okres, przewidziany w art. 4 ust. 3 decyzji 1999/468/WE, na jeden miesiąc.
3. Komitet przyjmuje swój regulamin."
Artykuł 2
Na koniec pierwszego roku wprowadzenia w życie zmian, wprowadzonych niniejszym rozporządzeniem do rozporządzenia (WE) nr 3448/93, Komisja przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie dotyczące procedury uszlachetniania czynnego.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 20 listopada 2000 r.