Rozporządzenie komisji (WE) NR 1526/98
z dnia 16 lipca 1998 r.
zmieniające rozporządzenie Komisji (EWG) nr 752/93 ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 3911/92 w sprawie wywozu dóbr kultury
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 3911/92 z dnia 9 grudnia 1992 r. w sprawie wywozu dóbr kultury [1], zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2469/96 [2], w szczególności jego art. 7,
po przeprowadzeniu konsultacji z Komitetem Doradczym ds. Dóbr Kultury,
a także mając na uwadze, co następuje:
w celu uniknięcia niepotrzebnej pracy administracyjnej, wskazane jest wprowadzenie pojęcia pozwoleń otwartych na czasowy wywóz dóbr kultury przez odpowiednie osoby oraz organizacje i/lub do celów wystaw w państwach trzecich;
Państwa Członkowskie, które chcą skorzystać z takich udogodnień, powinny mieć taką możliwość w odniesieniu do ich własnych dóbr kultury, osób oraz organizacji; warunki do spełnienia różnią się w zależności od Państwa Członkowskiego; Państwa Członkowskie mają możliwość wyboru dotyczącego stosowania lub niestosowania pozwoleń otwartych i ustanawiania warunków, które powinny być spełnione w celu ich wydawania;
konieczne jest ustanowienie przepisów dotyczących wyglądu pozwoleń tak, aby były one łatwo rozpoznawane oraz stosowane wszędzie we Wspólnocie;
obowiązywanie przepisów art. 10 odnoszące się do wspólnego tranzytu nie jest już konieczne,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 752/93 [3] wprowadza się następujące zmiany:
1. Artykuł 1 otrzymuje brzmienie:
"Artykuł 1
1. Istnieją trzy rodzaje pozwoleń na wywóz dóbr kultury, wydawanych oraz stosowanych zgodnie z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 3911/92, zwanym dalej "rozporządzeniem podstawowym" oraz zgodnie z niniejszym rozporządzeniem wykonawczym:
- pozwolenie standardowe,
- szczególne pozwolenie otwarte,
- ogólne pozwolenie otwarte.
2. Stosowanie pozwoleń na wywóz nie ma żadnego wpływu na zobowiązania związane z formalnościami wywozowymi oraz odnoszącymi się do nich dokumentami."
2. Dotychczasowy art. 2 otrzymuje oznaczenie art. 1 ust. 3.
3. Artykuł 2 otrzymuje brzmienie:
"Artykuł 2
1. Pozwolenie standardowe jest stosowane do każdego wywozu podlegającego rozporządzeniu podstawowemu. Każde zainteresowane Państwo Członkowskie może podjąć decyzję dotyczącą zamiaru wydawania lub niewydawania jakichkolwiek szczególnych oraz ogólnych pozwoleń otwartych, które mogą być stosowane w to miejsce, jeżeli odnoszące się do nich szczególne warunki są zgodne z przepisami art. 10 i 13.
2. Szczególne pozwolenie otwarte obejmuje powtarzający się czasowy wywóz niektórych dóbr kultury, dokonywany przez konkretną osobę lub organizację, zgodnie z przepisami art. 10.
3. Ogólne pozwolenie otwarte obejmuje każdy czasowy wywóz wszelkich takich dóbr kultury, które tworzą część stałej kolekcji muzeum lub innej instytucji, zgodnie z przepisami art. 13.
4. Państwo Członkowskie może w każdym czasie unieważnić każde pozwolenie otwarte szczególne lub ogólne, jeżeli nie są więcej spełniane warunki, na których zostało wydane. Państwo Członkowskie niezwłocznie zawiadamia Komisję, jeżeli wydane pozwolenie nie jest zwrócone i może być nadużywane. Komisja niezwłocznie zawiadamia o tym pozostałe Państwa Członkowskie.
5. Państwa Członkowskie mogą wprowadzić na terytorium swojego kraju wszelkie właściwe środki, które uznają za konieczne, w celu monitorowania stosowania ich własnych pozwoleń otwartych."
4. Dodaje się nową sekcję II obejmującą istniejące art. 3-9:
"SEKCJA II
Pozwolenie standardowe"
5. Na początku art. 3 ust. 1 dodaje się następujące zdanie:
"Pozwolenia standardowe są wydawane na formularzu, którego wzór znajduje się w załączniku I."
6. Dodaje się nową sekcję III, istniejący art. 10 skreśla się, a istniejący art. 11 otrzymuje oznaczenie art. 17:
"SEKCJA III
Pozwolenia otwarte
ROZDZIAŁ 1
Szczególne pozwolenia otwarte
Artykuł 10
1. Szczególne pozwolenia otwarte mogą być wydawane dla niektórych dóbr kultury podlegającym bieżącemu czasowemu wywozowi ze Wspólnoty do celów użytkowych i/lub wystaw w państwie trzecim. Dobro kultury musi być własnością bądź znajdować się w prawnym posiadaniu konkretnej osoby lub organizacji, która użytkuje i/lub wystawia to dobro kultury.
2. Pozwolenie może być wydane jedynie w sytuacji, gdy władze są przekonane, że osoba lub organizacja zainteresowana oferuje wszelkie uznawane za konieczne gwarancje zwrotu dobra kultury w nienaruszonym stanie do Wspólnoty oraz, że dobro kultury może być opisane lub oznaczone w sposób umożliwiający identyfikację w momencie dokonywania wywozu czasowego dobra określonego w szczególnym pozwoleniu otwartym.
3. Pozwolenie nie może być ważne przez okres dłuższy niż pięć lat.
Artykuł 11
Pozwolenie jest przedstawiane wraz z pisemnym zgłoszeniem wywozowym oraz jest dostępne w innych przypadkach w celu okazania na żądanie wraz z dobrami kultury w razie ich kontroli.
Właściwe władze Państwa Członkowskiego, w którym pozwolenie jest przedstawiane, mogą zażądać jego tłumaczenia na język urzędowy lub jeden z języków urzędowych Państwa Członkowskiego. W takim przypadku koszty tłumaczenia ponosi posiadacz pozwolenia.
Artykuł 12
1. Urząd celny upoważniony do przyjęcia zgłoszenia wywozowego zapewnia, że przedstawiane dobra są tymi, które zostały określone w pozwoleniu na wywóz oraz, że jeżeli wymagane jest zgłoszenie pisemne, to w polu 44 zgłoszenia wywozowego zostało zamieszczone odniesienie do pozwolenia.
2. Jeżeli wymagane jest zgłoszenie pisemne, pozwolenie dołącza się do trzeciej kopii jednolitego dokumentu administracyjnego, który przekazywany jest wraz z dobrem do urzędu celnego w chwili, gdy opuszcza ono obszar celny Wspólnoty. Jeżeli trzecia kopia jednolitego dokumentu administracyjnego jest udostępniona eksporterowi lub jego przedstawicielowi, powinno zostać mu również udostępnione pozwolenie celem wykorzystania przy kolejnej okazji.
ROZDZIAŁ 2
Ogólne pozwolenia otwarte
Artykuł 13
1. Ogólne pozwolenia otwarte mogą być wydawane dla muzeów lub innych instytucji, w celu objęcia nimi czasowego wywozu wszelkich takich dóbr, które należą do ich stałej kolekcji oraz mogą być bieżąco czasowo wywożone ze Wspólnoty do celów wystaw w państwie trzecim.
2. Pozwolenie może być wydane jedynie w sytuacji gdy władze są przekonane, że organizacja przedstawia wszelkie uznawane za konieczne gwarancje zwrotu dobra kultury w nienaruszonym stanie do Wspólnoty. Pozwolenie może zostać wykorzystane w celu objęcia nim wszelkich połączeń dóbr znajdujących się w stałej kolekcji w każdym jednorazowym przypadku czasowego wywozu. Może ono być również wykorzystane w celu objęcia nim różnych połączeń dóbr kultury, seryjnych albo równoległych.
3. Pozwolenie nie może być ważne przez okres dłuższy niż pięć lat.
Artykuł 14
Pozwolenie przedstawia się na poparcie pisemnego zgłoszenia wywozowego.
Właściwe władze w tym Państwie Członkowskim, w którym pozwolenie jest przedstawiane, mogą żądać tłumaczenia na język urzędowy lub jeden z języków urzędowych Państwa Członkowskiego. W takim przypadku koszty tłumaczenia ponosi posiadacz pozwolenia.
Artykuł 15
1. Urząd celny upoważniony do przyjęcia zgłoszenia wywozowego zapewnia, że pozwolenie jest przedstawione wraz z wykazem wywożonych dóbr, które zostały także określone w zgłoszeniu wywozowym. Wykaz taki sporządza się na papierze zaopatrzonym w nagłówek z nazwą instytucji, a każda jego strona jest podpisana przez jedną z osób z takiej instytucji, wymienionych imiennie w pozwoleniu. Każda strona wykazu jest również opatrzona taką pieczęcią instytucji, jaka została umieszczona na pozwoleniu. Odniesienie do tego pozwolenia musi zostać zamieszczone w polu 44 zgłoszenia wywozowego.
2. Pozwolenie jest dołączone do trzeciej kopii jednolitego dokumentu administracyjnego i musi towarzyszyć przesyłce w chwili, gdy opuszcza ona obszar celny Wspólnoty. Jeżeli trzecia kopia jednolitego dokumentu administracyjnego zostaje udostępniona eksporterowi bądź jego przedstawicielowi, udostępnia mu się również pozwolenie celem wykorzystania przy kolejnej okazji.
ROZDZIAŁ III
Formularze pozwoleń
Artykuł 16
1. Szczególne pozwolenie otwarte jest wydawane na formularzu, którego wzór znajduje się w załączniku II.
2. Ogólne pozwolenie otwarte jest wydawane na formularzu, którego wzór znajduje się w załączniku III.
3. Formularze pozwoleń są drukowane w jednym bądź więcej urzędowych języków Wspólnoty.
4. Wymiary pozwolenia wynoszą 210 × 297 mm. Dozwolona tolerancja wynosi do 5 mm mniej lub do 8 mm więcej długości. Należy zastosować biały papier, wolny od ścieru drzewnego, przystosowany do pisania na nim, o wadze co najmniej 55 g/m2. Posiada on wydrukowany w tle ornament giloszowany w kolorze jasnoniebieskim tak, aby można było ujawnić wszelkie fałszerstwa dokonywane środkami zarówno mechanicznymi, jak i chemicznymi.
5. Drugi arkusz pozwolenia, który nie jest wyposażony w znajdujący się w tle ornament giloszowany, przeznaczony jest do użytku eksportera lub wyłącznie do umieszczania na nim zapisów.
Używany formularz wniosku określa zainteresowane Państwo Członkowskie.
6. Państwa Członkowskie mogą zastrzec sobie prawo do drukowania formularzy pozwoleń, lub mogą zamówić ich druk w zatwierdzonych zakładach drukarskich. W tym drugim przypadku, każdy formularz musi zawierać odniesienie do takiego zatwierdzenia. Na każdym formularzu musi znajdować się nazwa oraz adres drukarni lub znak pozwalający na identyfikację drukarni. Znajduje się na nim także również numer seryjny, wydrukowany, albo nastemplowany, pozwalający na identyfikację każdego formularza.
7. Państwa Członkowskie są odpowiedzialne za podjęcie wszelkich niezbędnych środków w celu zapobieżenia fałszowaniu pozwoleń. Środki służące identyfikacji, przyjęte przez Państwa Członkowskie zostają zgłoszone Komisji, w celu powiadomienia o nich właściwych władz pozostałych Państw Członkowskich.
8. Pozwolenia są wypełniane przy użyciu środków mechanicznych bądź elektronicznych. W wyjątkowych okolicznościach mogą one zostać wypełnione czarnym długopisem, wielkimi literami. Na pozwoleniach nie powinny znajdować się ślady wymazywania, nadpisywania słów oraz inne podobne zmiany."
7. Dodaje się nową sekcję IV zawierającą art. 17:
"SEKCJA IV
Przepisy ogólne"
8. Istniejący załącznik otrzymuje oznaczenie załącznika I.
9. Załącznik I niniejszego rozporządzenia dodaje się jako załącznik II.
10. Załącznik II niniejszego rozporządzenia dodaje się jako załącznik III.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 września 1998 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 16 lipca 1998 r.