Dyrektywa komisji 2002/94/WE
z dnia 9 grudnia 2002 r.
ustalająca szczegółowe zasady wykonania niektórych przepisów dyrektywy Rady 76/308/EWG w sprawie wzajemnej pomocy przy windykacji roszczeń dotyczących niektórych opłat, ceł, podatków i innych środków
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając dyrektywę Rady 76/308/EWG z dnia 15 marca 1976 r. w sprawie wzajemnej pomocy przy dochodzeniu roszczeń odnoszących się do niektórych opłat, ceł, podatków i innych środków [1], zmienioną ostatnio dyrektywą 2001/44/WE [2], w szczególności jej art. 22,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) System wzajemnej pomocy między właściwymi władzami Państw Członkowskich, określony w dyrektywie 76/308/EWG, został zmieniony w zakresie informacji do przekazania organowi wnioskującemu, powiadamiania adresata o dokumentach lub decyzjach jego dotyczących i podejmowanych środkach ostrożności oraz windykacji przez organ współpracujący w imieniu organu wnioskującego.
(2) W zakresie każdego z tych aspektów oraz w odniesieniu do podatku od wartości dodanej [3], zmienionego ostatnio dyrektywą 86/489/EWG [4] należy zmienić dyrektywę Komisji 77/794/EWG z dnia 4 listopada 1977 r. ustalającą szczegółowe zasady wykonywania niektórych przepisów dyrektywy 76/308/EWG w sprawie wzajemnej pomocy przy windykacji roszczeń wynikających z czynności stanowiących część systemu finansowania Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej oraz rolnicze opłaty wyrównawcze i należności celne.
(3) Ponadto ustanawia się szczegółowe zasady przekazywania informacji między organami.
(4) Do celów przejrzystości zastępuje się dyrektywę 77/794/EWG.
(5) Środki przewidziane w niniejszej dyrektywie są zgodne z opinią Komitetu ds. Windykacji,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:
ROZDZIAŁ I
PRZEPISY OGÓLNE
Artykuł 1
Niniejsza dyrektywa ustanawia szczegółowe zasady wykonywania art. 4 ust. 2 i 4, art. 5 ust. 2 i 3, art. 7, 8, 9, 11, 12 ust. 1 i 2, art. 14, 18 ust. 3 i art. 25 dyrektywy 76/308/EWG.
Niniejsza dyrektywa ustanawia również szczegółowe zasady dotyczące konwersji, przekazu kwot odzyskanych, określania minimalnej kwoty roszczenia stanowiącej podstawę wniosku o udzielenie pomocy oraz środków przekazywania informacji między organami.
Artykuł 2
Do celów niniejszej dyrektywy:
1) przekaz "drogą elektroniczną" oznacza przekaz za pomocą sprzętu elektronicznego do przetwarzania danych (włącznie z kompresją cyfrową) z wykorzystaniem przesyłu kablowego, transmisji radiowej, technologii optycznej lub każdego innego środka elektromagnetycznego;
2) sieć "CCN/CSI" oznacza wspólną platformę opartą na Wspólnej Sieci Łączności (CCN) oraz Wspólnym Systemie Połączeń (CSI), utworzoną przez Wspólnotę w celu zapewnienia wszelkich przekazów drogą łączności elektronicznej między właściwymi władzami w zakresie ceł i podatków.
ROZDZIAŁ II
WNIOSKI O UDZIELENIE INFORMACJI
Artykuł 3
Wniosek o udzielenie informacji, określony w art. 4 dyrektywy 76/308/EWG, jest sporządzany w formie pisemnej zgodnie ze wzorem zamieszczonym w załączniku I do niniejszej dyrektywy. Jeżeli wniosek nie może być przesłany drogą elektroniczną, zostaje opatrzony urzędową pieczęcią organu wnioskującego i podpisany przez urzędnika tego organu odpowiednio upoważnionego do przedłożenia takiego wniosku.
W przypadku gdy podobny wniosek został wysłany do innego organu, organ wnioskujący zamieszcza w swoim wniosku o udzielenie informacji nazwę tego organu.
Artykuł 4
Wniosek o udzielenie informacji może dotyczyć:
1) dłużnika;
2) wszelkich osób zobowiązanych do zapłaty roszczenia na mocy przepisów obowiązujących w Państwie Członkowskim, w którym organ wnioskujący ma swoją siedzibę (zwanym dalej "Państwem Członkowskim organu wnioskującego");
3) wszelkich osób trzecich posiadających aktywa, które należą do jednej z osób wymienionych w pkt 1 lub 2.
Artykuł 5
1. Organ współpracujący potwierdza niezwłocznie w formie pisemnej otrzymanie wniosku o udzielenie informacji, a w każdym przypadku, w okresie siedmiu dni od dnia otrzymania takiego wniosku.
2. W momencie otrzymania wniosku organ współpracujący zwraca się, jeśli to konieczne, do organu wnioskującego o dostarczenie wszelkich, dodatkowych, niezbędnych informacji. Organ wnioskujący dostarcza wszelkich dodatkowych, niezbędnych informacji, do jakich ma w normalnych okolicznościach dostęp.
Artykuł 6
1. Organ współpracujący przekazuje organowi wnioskującemu właściwe informacje w miarę ich pozyskiwania.
2. W przypadku gdy całość lub część tych informacji nie może zostać uzyskana w terminach rozsądnych, w zależności od przypadku, organ współpracujący informuje o tym organ wnioskujący, podając przyczyny takiej sytuacji.
W każdym przypadku w momencie zakończenia sześciomiesięcznego okresu, licząc od dnia potwierdzenia otrzymania wniosku, organ współpracujący informuje organ wnioskujący o wynikach dochodzeń, jakie przeprowadził w celu uzyskania potrzebnych informacji.
Organ wnioskujący, uwzględniając informacje, jakie uzyskał od organu współpracującego, może zwrócić się do tego organu o dalsze prowadzenie dochodzenia. Wniosek taki musi zostać sporządzony w formie pisemnej w okresie dwóch miesięcy od dnia otrzymania informacji o wynikach dochodzenia przeprowadzonego przez organ współpracujący, wniosek taki jest traktowany przez organ współpracujący zgodnie z przepisami przewidzianymi dla wniosku wstępnego.
Artykuł 7
Jeżeli organ współpracujący zdecydował o odrzuceniu wniosku o udzielenie informacji, powiadamia on pisemnie organ wnioskujący o przyczynach, dla których wniosek taki nie mógł zostać przyjęty, określając w sposób wyraźny przepisy art. 4 dyrektywy 76/308/EWG, na które organ się powołuje. Takie powiadomienie musi zostać dokonane przez organ współpracujący niezwłocznie po podjęciu przez niego decyzji, a w każdym przypadku w okresie trzech miesięcy od daty potwierdzenia otrzymania wniosku.
Artykuł 8
Organ wnioskujący może w każdym momencie wycofać wniosek o udzielenie informacji, jaki przedłożył organowi współpracującemu. Decyzja o wycofaniu wniosku jest przekazywana organowi współpracującemu w formie pisemnej.
ROZDZIAŁ III
WNIOSEK O POWIADOMIENIE
Artykuł 9
Wniosek o powiadomienie określony w art. 5 dyrektywy 76/308/EWG jest sporządzany w formie pisemnej, w dwóch egzemplarzach, według wzoru zamieszczonego w załączniku II do niniejszej dyrektywy. Wniosek taki jest opatrzony pieczęcią urzędową organu wnioskującego i jest podpisany przez urzędnika tego organu, odpowiednio upoważnionego do przedłożenia takiego wniosku.
Do wniosku należy dołączyć w dwóch egzemplarzach instrument lub decyzję, których notyfikacja jest wnioskowana.
Artykuł 10
Wniosek o powiadomienie może dotyczyć każdej osoby fizycznej lub prawnej, która, zgodnie z przepisami obowiązującymi w Państwie Członkowskim organu wnioskującego, powinna zostać powiadomiona o instrumencie lub decyzji dotyczącej takiej osoby.
O ile instrument lub decyzja, których notyfikacja jest wnioskowana, tego nie wskazuje, wniosek o powiadomienie powołuje się na przepisy obowiązujące w Państwie Członkowskim organu wnioskującego, które regulują procedury zaskarżania roszczeń lub ich windykacji.
Artykuł 11
1. Organ współpracujący potwierdza niezwłocznie w formie pisemnej otrzymanie wniosku o powiadomienie, a w każdym przypadku, w okresie siedmiu dni od dnia otrzymania takiego wniosku.
Po otrzymaniu wniosku o powiadomienie organ współpracujący podejmuje niezwłocznie niezbędne środki w celu dokonania powiadomienia zgodnie z przepisami obowiązującymi w Państwie Członkowskim, w którym organ ma swoją siedzibę.
Jeśli jest to konieczne, ale bez zagrożenia niedotrzymania ostatecznego terminu dla powiadomienia wskazanego we wniosku, organ współpracujący występuje do organu wnioskującego o dostarczenie informacji dodatkowych.
Organ wnioskujący dostarcza wszelkich dodatkowych informacji, do których ma on dostęp w normalnych okolicznościach.
W żadnym wypadku organ współpracujący nie podważa ważności dokumentu lub decyzji, których notyfikacja jest wnioskowana.
2. Organ współpracujący informuje organ wnioskujący o dacie powiadomienia niezwłocznie po jego sporządzeniu, poprzez odesłanie jednego egzemplarza wniosku, opatrzonego prawidłowo wypełnionym zaświadczeniem na jego odwrocie.
ROZDZIAŁ IV
WNIOSKI O WINDYKACJĘ LUB O ŚRODKI OSTROŻNOŚCI
Artykuł 12
1. Wnioski o windykację lub o zastosowanie środków ostrożności, określone odpowiednio w art. 6 i 13 dyrektywy 76/308/EWG, są sporządzane w formie pisemnej zgodnie ze wzorem znajdującym się w załączniku III do niniejszej dyrektywy.
Wnioski zawierają deklarację potwierdzającą, że zostały spełnione warunki określone w dyrektywie 76/308/EWG do wszczęcia procedury wzajemnej pomocy oraz opatrzone są pieczęcią urzędową organu wnioskującego i są podpisane przez urzędnika tego organu, odpowiednio upoważnionego do przedłożenia takiego wniosku.
2. Do wniosku o windykację lub o zastosowanie środków ostrożności dołącza się tytuł egzekucyjny. Jeden tytuł egzekucyjny może zostać wydany dla wielu roszczeń, pod warunkiem że dotyczy on jednej i tej samej osoby.
Do celów art. 13-20 niniejszej dyrektywy ogół roszczeń będących przedmiotem jednego tytułu egzekucyjnego jest uważany za jedno roszczenie.
Artykuł 13
Wniosek o windykację lub o zastosowanie środków ostrożności może dotyczyć każdej osoby określonej w art. 4.
Artykuł 14
1. Jeżeli waluta Państwa Członkowskiego, w którym ma swoją siedzibę organ współpracujący, jest inna niż waluta Państwa Członkowskiego organu wnioskującego, organ wnioskujący podaje kwoty roszczeń do windykacji w obu walutach.
2. Kursem walutowym stosowanym do celów wymienionych w ust. 1 jest ostatni kurs sprzedaży zanotowany na najbardziej reprezentatywnym rynku walutowym lub reprezentatywnych rynkach walutowych Państwa Członkowskiego organu wnioskującego, z dnia, w którym wniosek o windykację został podpisany.
Artykuł 15
1. Organ współpracujący, w formie pisemnej, niezwłocznie, w każdym przypadku najpóźniej w okresie siedmiu dni od dnia otrzymania wniosku o windykację lub o zastosowanie środków ostrożności:
a) potwierdza otrzymanie wniosku;
b) wzywa organ wnioskujący o uzupełnienie wniosku, jeżeli informacje i inne dane wskazane w art. 7 dyrektywy 76/308/EWG nie są wymienione we wniosku.
Organ wnioskujący dostarcza wszelkich informacji, do których ma dostęp.
2. Jeżeli organ współpracujący nie podejmie niezbędnych działań w terminie trzech miesięcy, określonym w art. 8 dyrektywy 76/308/EWG, organ ten informuje organ wnioskujący pisemnie, niezwłocznie, a w każdym przypadku najpóźniej w okresie siedmiu dni od dnia wygaśnięcia tego terminu, o powodach niedotrzymania danego terminu.
Artykuł 16
Jeżeli nie jest możliwe w rozsądnym okresie, w zależności od przypadku, ściągnięcie całości lub części roszczenia lub podjęcie środków ostrożności, organ współpracujący informuje o tym organ wnioskujący, podając przyczyny takiej sytuacji.
Organ współpracujący, najpóźniej do czasu upływu każdego okresu sześciu miesięcy, liczonych od daty potwierdzenia otrzymania wniosku, informuje organ wnioskujący o stanie lub o wynikach procedury windykacyjnej lub o środkach ostrożności.
Uwzględniając informacje otrzymane od organu współpracującego, organ wnioskujący może zwrócić się o ponowne otwarcie postępowania windykacyjnego lub zastosowanie środków ostrożności. Wniosek taki należy sporządzić w formie pisemnej w okresie dwóch miesięcy od otrzymania informacji o wynikach postępowania. Wniosek taki jest traktowany przez organ współpracujący zgodnie z przepisami przewidzianymi dla wniosku wstępnego.
Artykuł 17
1. Wszelkie działanie zaskarżające roszczenie lub tytuł egzekucyjny, jakie jest podejmowane w Państwie Członkowskim władzy wnioskującej jest powiadamiane pisemnie władzy, do której kierowany jest wniosek przez władzę wnioskującą, niezwłocznie po poinformowaniu jej o takim działaniu.
2. Jeżeli obowiązująca praktyka ustawowa, wykonawcza i administracyjna Państwa Członkowskiego, w którym ma swoją siedzibę władza, do której kierowany jest wniosek, nie zezwala na zastosowanie środków ostrożności lub na windykację wnioskowaną na podstawie art. 12 ust. 2 akapit drugi dyrektywy 76/308/EWG, to władza, do której kierowany jest wniosek, powiadamia niezwłocznie władzę wnioskującą, a w każdym przypadku, w okresie miesiąca od otrzymania powiadomienia, wspomnianego w ust. 1.
3. Wszelkie działanie podjęte w Państwie Członkowskim, w którym ma swoją siedzibę władza, do której kierowany jest wniosek w celu spłaty sum ściągniętych lub kompensaty, w stosunku do windykacji podważanych na podstawie art. 12 ust. 2 akapit drugi dyrektywy 76/308/EWG, jest powiadamiane w formie pisemnej władzy wnioskującej przez władzę, do której kierowany jest wniosek, niezwłocznie, gdy władza ta została poinformowana o takim działaniu.
Zależnie od możliwości władza, do której kierowany jest wniosek, dopuszcza władzę wnioskującą do procedury uregulowania kwoty do spłaty i należnej kompensaty. Na uzasadniony wniosek władzy, do której kierowany jest wniosek, władza wnioskująca przekazuje sumy spłacone i kompensatę zapłaconą w okresie dwóch miesięcy od dnia przyjęcia takiego wniosku.
Artykuł 18
1. Jeżeli wniosek o windykację lub o zastosowanie środków ostrożności staje się bezprzedmiotowy w następstwie spłaty roszczeń, jej anulowania lub z każdego innego powodu, władza wnioskująca informuje o tym niezwłocznie w formie pisemnej władzę, do której kierowany jest wniosek, aby władza ta zaprzestała podjętego działania.
2. W przypadku gdy kwota roszczenia stanowiąca przedmiot wniosku o windykację lub o podjęcie środków ostrożności z jakiegokolwiek powodu uległa skorygowaniu, władza wnioskująca informuje o tym niezwłocznie w formie pisemnej władzę, do której kierowany jest wniosek i, jeśli to niezbędne, wydaje nowy tytuł egzekucyjny.
3. Jeżeli skorygowanie powoduje zmniejszenie kwoty roszczenia, to władza, do której kierowany jest wniosek, kontynuuje działanie przez siebie rozpoczęte w celu windykacji lub podjęcia środków ostrożności, przy czym działanie takie ogranicza się do sumy pozostałej do ściągnięcia.
Jeżeli w momencie kiedy władza, do której kierowany jest wniosek, została poinformowana o zmniejszeniu kwoty roszczenia i ściągnięcie kwoty przekraczającej sumę pozostałą do ściągnięcia zostało już dokonane przez władzę wnioskującą, a procedura przekazania określona w art. 19 nie została jeszcze podjęta, władza, do której kierowany jest wniosek, zwraca ściągniętą nadwyżkę osobie uprawnionej.
4. Jeżeli skorygowanie powoduje zwiększenie kwoty roszczenia, to władza wnioskująca wysyła niezwłocznie do władzy, do której kierowany jest wniosek, dodatkowy wniosek o windykację lub o zastosowanie środków ostrożności.
Taki dodatkowy wniosek jest, w miarę możliwości, traktowany przez władzę, do której kierowany jest wniosek, wspólnie z wnioskiem początkowym władzy wnioskującej. W przypadku gdy uwzględniając stan zaawansowania procedury połączenie wniosku dodatkowego z wnioskiem początkowym jest niemożliwe, władza, do której kierowany jest wniosek, jest zobowiązana do nadania biegu wnioskowi dodatkowemu, tylko wówczas gdy wniosek taki dotyczy kwoty równej lub wyższej od kwoty określonej w art. 25 ust. 2.
5. W celu konwersji na walutę Państwa Członkowskiego, w którym ma swoją siedzibę władza, do której skierowany jest wniosek skorygowanej kwoty roszczenia, władza wnioskująca stosuje kurs walutowy zastosowany w swoim wniosku wstępnym.
Artykuł 19
Każda suma ściągnięta przez władzę, do której kierowany jest wniosek, zawierająca w danym przypadku odsetki, określone w art. 9 ust. 2 dyrektywy 76/308/EWG, stanowi przedmiot transferu do władzy wnioskującej w walucie Państwa Członkowskiego, w którym ma swoją siedzibę władza, do której kierowany jest wniosek. Transfer taki następuje w okresie miesiąca od daty zakończenia windykacji.
Właściwe władze Państw Członkowskich mogą uzgodnić inne ustalenia dla transferu kwot niższych od kwot progowych określonych w art. 25 ust. 2 niniejszej dyrektywy.
Artykuł 20
Bez względu na sumy ściągnięte przez władzę, do której kierowany jest wniosek z tytułu odsetek, określonych w art. 9 ust. 2 dyrektywy 76/308/EWG, roszczenie uważa się za ściągnięte proporcjonalnie do ściąganej kwoty wyrażonej w walucie krajowej Państwa Członkowskiego, w którym ma swoją siedzibę władza, do której kierowany jest wniosek, na podstawie kursu walutowego, określonego w art. 14 ust. 2 niniejszej dyrektywy.
ROZDZIAŁ V
PRZEKAZYWANIE WIADOMOŚCI
Artykuł 21
1. Wszelkie informacje przekazywane w formie pisemnej zgodnie z niniejszą dyrektywą są przekazywane, w miarę możliwości, wyłącznie drogą elektroniczną, z wyjątkiem:
a) wniosku o powiadomienie, określonego w art. 5 dyrektywy 76/308/EWG oraz instrument lub decyzja, których powiadomienie jest wnioskowane;
b) wniosków o windykację lub o zastosowanie środków ostrożności, określonych odpowiednio w art. 6 i 13 dyrektywy 76/308/EWG oraz tytułu egzekucyjnego do nich załączonego.
2. Właściwe władze Państw Członkowskich mogą postanowić o odstąpieniu od wymogu przesyłania na papierze wniosków i instrumentów wymienionych w ust. 1.
Artykuł 22
Każde Państwo Członkowskie wyznacza centralny urząd odpowiedzialny głównie za komunikowanie się drogą elektroniczną z innymi Państwami Członkowskimi. Urząd jest podłączony do sieci CCN/CSI.
Jeżeli kilka władz zostało wyznaczonych do wykonania niniejszej dyrektywy w danym Państwie Członkowskim, urząd centralny odpowiada za przekazywanie drogą elektroniczną informacji między tymi władzami a urzędami centralnymi innych Państw Członkowskich.
Artykuł 23
1. Jeżeli właściwe władze Państw Członkowskich gromadzą informacje w elektronicznych bazach danych i wymieniają takie informacje drogą elektroniczną, to podejmują one wszelkie niezbędne środki dla zapewnienia, aby każda przekazana informacja, bez względu na jej formę, została potraktowana jako poufna zgodnie z niniejszą dyrektywą.
Informacje są objęte tajemnicą zawodową i podlegają ochronie, jaką są objęte informacje takiego samego rodzaju w prawie krajowym Państwa Członkowskiego, które informacje takie uzyskało.
2. Informacje określone w ust. 1 mogą zostać udostępnione jedynie osobom lub władzom określonym w art. 16 dyrektywy 76/308/EWG.
Informacje takiego rodzaju mogą być wykorzystywane w związku z postępowaniem sądowym lub administracyjnym wszczętym w celu windykacji opłat, ceł, podatków oraz innych środków określonych w art. 2 dyrektywy 76/308/EWG.
Osoby należycie akredytowane przez Organ Zatwierdzający ds. Ochrony Informacji Niejawnych przy Komisji Europejskiej mogą uzyskać dostęp do takich informacji jedynie w zakresie niezbędnym do obsługi i rozbudowy sieci CCN/CSI.
3. W przypadku gdy właściwe władze Państw Członkowskich komunikują się drogą elektroniczną, podejmą one wszelkie niezbędne środki w celu zapewnienia, aby wszelkie wiadomości zostały odpowiednio autoryzowane.
Artykuł 24
Informacje i inne dane komunikowane władzy, do której kierowany jest wniosek, przez władzę wnioskującą są sporządzane w języku urzędowym lub w jednym z języków urzędowych Państwa Członkowskiego, w którym ma swoją siedzibę władza, do której kierowany jest wniosek albo w innym języku uzgodnionym między władzą wnioskującą a władzą, do której kierowany jest wniosek.
ROZDZIAŁ VI
WARUNKI, JAKIE MUSI SPEŁNIAĆ WNIOSEK O UDZIELENIE POMOCY I JEGO ODRZUCENIE
Artykuł 25
1. Wniosek o udzielenie pomocy może być sformułowany przez władzę, do której kierowany jest wniosek bądź dla pojedynczego roszczenia, bądź dla kilku roszczeń, o ile roszczenia obciążają jedną i tą samą osobę.
2. Nie można formułować wniosku o udzielenie pomocy, jeżeli ogólna kwota pojedynczego lub kilku roszczeń, wymienionych w art. 2 dyrektywy 76/308/EWG, do których wniosek się odnosi, jest mniejsza niż 1500 EUR.
Artykuł 26
Jeżeli władza, do której kierowany jest wniosek, zdecydowała o odrzuceniu wniosku o udzielenie pomocy, zgodnie z art. 14 akapit pierwszy dyrektywy 76/308/EWG, to władza taka zawiadamia w formie pisemnej władzę wnioskującą, podając przyczyny odmowy. Zawiadomienie takie musi zostać dokonane przez władzę, do której kierowany jest wniosek, niezwłocznie po podjęciu przez nią decyzji o odmowie, a w każdym przypadku przed upływem okresu trzech miesięcy od daty otrzymania wniosku o udzielenie pomocy.
ROZDZIAŁ VII
ZASADY ZWROTU KOSZTÓW
Artykuł 27
Każde Państwo Członkowskie mianuje co najmniej jednego urzędnika odpowiednio upoważnionego do uzgadniania zasad zwrotu kosztów zgodnie z art. 18 ust. 3 dyrektywy 76/308/EWG.
Artykuł 28
1. W przypadku gdy władza, do której kierowany jest wniosek, zdecydowała o dochodzeniu zwrotu kosztów poniesionych, władza taka zawiadamia w formie pisemnej władzę wnioskującą o powodach, ze względu na które uważa, iż windykacja roszczeń stanowi szczególny problem, pociąga za sobą bardzo wysokie koszty lub zalicza się do obszaru zwalczania przestępczości zorganizowanej.
Władza, do której kierowany jest wniosek, załącza szczegółowe oszacowanie kosztów, których zwrotu domaga się od władzy wnioskującej.
2. Władza wnioskująca potwierdza niezwłocznie, w formie pisemnej, otrzymanie wniosku o zwrot kosztów, a w każdym przypadku w okresie siedmiu dni od dnia otrzymania takiego wniosku.
W okresie dwóch miesięcy od daty potwierdzenia otrzymania takiego wniosku władza wnioskująca informuję władzę, do której kierowany jest wniosek, czy i w jakim zakresie akceptuje proponowane zasady zwrotu kosztów.
3. Jeżeli władza wnioskująca i władza, do której kierowany jest wniosek, nie osiągną porozumienia w sprawie zasad zwrotu kosztów, to władza, do której kierowany jest wniosek, kontynuuje procedury windykacyjne zgodnie z przyjętymi zasadami.
ROZDZIAŁ VIII
PRZEPISY KOŃCOWE
Artykuł 29
Do dnia 15 marca każdego roku, każde Państwo Członkowskie informuje Komisję, drogą elektroniczną, jeśli to możliwe, o wykorzystaniu procedur ustanowionych w dyrektywie 76/308/EWG oraz o osiągniętych wynikach w poprzednim roku kalendarzowym, zgodnie ze wzorem zawartym w załączniku IV do niniejszej dyrektywy.
Artykuł 30
Państwa Członkowskie przed dniem 30 kwietnia 2003 r. wprowadzą w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne, niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy i niezwłocznie powiadomią o tym Komisję.
Przepisy przyjęte przez Państwa Członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez Państwa Członkowskie.
Artykuł 31
Komisja powiadomi inne Państwa Członkowskie o przepisach przyjętych przez każde Państwo Członkowskie w celu wykonania niniejszej dyrektywy.
Każde Państwo Członkowskie powiadomi pozostałe Państwa Członkowskie oraz Komisję o nazwie i adresie właściwych władz powołanych w celu zastosowania niniejszej dyrektywy, a także o urzędnikach odpowiednio upoważnionych do uzgadniania zasad zwrotu kosztów, zgodnie z art. 18 ust. 3 dyrektywy 76/308/EWG.
Artykuł 32
Dyrektywa 77/794/EWG niniejszym traci moc.
Odniesienia do uchylonej dyrektywy traktuje się jako odniesienia do niniejszej dyrektywy.
Artykuł 33
Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.
Artykuł 34
Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 9 grudnia 2002 r.