Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 1552/80
z dnia 20 czerwca 1980 r.
ustanawiające szczegółowe zasady udzielania pomocy administracyjnej w związku z wywozem niektórych serów kwalifikujących się do szczególnego traktowania w przywozie do Australii
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2931/79 z dnia 20 grudnia 1979 r. w sprawie udzielania pomocy w wywozie produktów rolnych mogących korzystać ze szczególnych regulacji przywozowych w państwach trzecich [1], w szczególności jego art. 1 ust. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
Związek Australijski zgodził się, w kontekście postanowień GATT, zezwolić na przywóz bez żadnych ograniczeń ilościowych miękkich dojrzewających serów, Roquefort, Stilton i serów z mleka koziego; porozumienie to będzie stosowane od dnia 1 lipca 1980 r.;
Wspólnota zobowiązała się do udzielenia organom australijskim pomocy administracyjnej w celu zapewnienia prawidłowego stosowania porozumienia; w tym celu do tych serów powinny być dołączane świadectwa wydawane przez właściwe organy Wspólnoty;
środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W związku z wywozem do Związku Australijskiego:
- miękkich serów dojrzewających oraz serów wyprodukowanych wyłącznie z mleka koziego (z wyłączeniem sera Feta, Telemes i Kasseri), objętych podpozycją 04.04 E Wspólnej Taryfy Celnej,
- sera Roquefort i sera Stilton, objętych podpozycją 04.04 C Wspólnej Taryfy Celnej,
wyprodukowanych we Wspólnocie i zgodnych z definicją określoną w załączniku I do niniejszego rozporządzenia, wydaje się na wniosek zainteresowanej strony świadectwo odpowiadające wzorowi ustalonemu w załączniku II.
Artykuł 2
1. Świadectwa są drukowane na białym papierze, w języku angielskim. Wymiary świadectw wynoszą 210 × 297 mm. Każde świadectwo posiada numer seryjny nadany przez agencję wystawiającą.
Państwo Członkowskie wywozu może wymagać, by świadectwo, które ma być używane na jego terytorium, było drukowane, poza językiem angielskim, w jednym z jego urzędowych języków.
2. Świadectwa wystawiane są w oryginale i co najmniej dwóch kopiach. Kopie posiadają taki sam numer seryjny, co oryginał. Oryginał i kopie należy wypełniać na maszynie lub ręcznie; w tym ostatnim przypadku powinny być one wypełnione drukowanymi literami, atramentem.
Artykuł 3
1. Świadectwo i jego kopie są wystawiane przez agencję wyznaczoną przez każde Państwo Członkowskie.
2. Agencja wystawiająca świadectwa zatrzymuje jedną kopię świadectwa. Oryginał i druga kopia są okazywane urzędnikowi celnemu tam, gdzie dopełniane są celne formalności wywozowe w związku z wywozem do Związku Australijskiego.
3. Urząd celny określony w ust. 2 przystawia swoją pieczęć w polu przewidzianym w tym celu na oryginale i zwraca go zainteresowanej stronie. Kopia pozostaje w urzędzie celnym.
Artykuł 4
Świadectwo jest ważne tylko wtedy, gdy zostanie potwierdzone przez właściwy urząd celny. Obejmuje ono podaną w nim ilość towarów. Jednak w przypadku gdy podana w nim ilość jest przekroczona o nie więcej niż 5 %, uznaje się, że świadectwo obejmuje całą tę ilość.
Artykuł 5
Państwa Członkowskie podejmują wszelkie działania konieczne w celu sprawdzenia pochodzenia, typu, składu i jakości serów, w odniesieniu do których zostały wystawione świadectwa.
Artykuł 6
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 lipca 1980 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 20 czerwca 1980 r.