Dyrektywa Rady
z dnia 19 grudnia 1991 r.
ustanawiająca Komitet ds. Ubezpieczeń
(91/675/EWG)
RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 57 ust. 2 zdanie trzecie,
uwzględniając wniosek Komisji [1],
we współpracy z Parlamentem Europejskim [2],
uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego [3],
a także mając na uwadze, co następuje:
Rada przekaże Komisji uprawnienia wykonawcze w odniesieniu do przepisów przez nią ustanawianych;
w celu stosowania dyrektyw Rady dotyczących ubezpieczeń majątkowych i osobowych oraz ubezpieczeń na życie niezbędne są przepisy wykonawcze; w szczególności niezbędne mogą być etapowe dostosowania techniczne, uwzględniające zmiany w sektorze ubezpieczeń; przepisy te powinny być przyjęte zgodnie z procedurą określoną w art. 2, procedura III, wariant b) decyzji Rady 87/373/EWG z dnia 13 lipca 1987 r., ustanawiającej warunki wykonywania uprawnień wykonawczych, przyznanych Komisji [4];
w tym celu należy ustanowić Komitet ds. Ubezpieczeń;
ustanowienie Komitetu ds. Ubezpieczeń nie wyklucza innych form współpracy między organami nadzorującymi podejmowanie i prowadzenie działalności gospodarczej przez towarzystwa ubezpieczeniowe, w szczególności współpracy w ramach Konferencji Organów Nadzoru Ubezpieczeń, właściwej dla opracowywania protokołów wykonawczych do dyrektyw wspólnotowych; szczególnie użyteczna jest ścisła współpraca między Komitetem i Konferencją;
z przeglądu problemów pojawiających się w dziedzinie ubezpieczeń majątkowych i osobowych oraz ubezpieczeń na życie wynika, iż pożądana jest współpraca między właściwymi organami i Komisją; zadanie to należy powierzyć Komitetowi ds. Ubezpieczeń; należy ponadto zapewnić właściwą koordynację działalności Komitetu z działalnością innych komitetów tego rodzaju, ustanowionych na mocy aktów wspólnotowych,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:
Artykuł 1
1. Komisja jest wspomagana przez Komitet ds. Ubezpieczeń, dalej zwany "Komitetem", złożony z przedstawicieli Państw Członkowskich, pod przewodnictwem przedstawiciela Komisji.
2. Komitet przyjmuje swój regulamin wewnętrzny.
Artykuł 2
1. W przypadku gdy Rada przekazuje Komisji uprawnienia wykonawcze do ustanawianych przez siebie przepisów, w odniesieniu do aktów prawnych przyjmowanych w dziedzinie bezpośrednich ubezpieczeń majątkowych i osobowych oraz bezpośrednich ubezpieczeń na życie, zastosowanie ma procedura przewidziana w ust. 2.
2. Przedstawiciel Komisji przedkłada Komitetowi projekt dotyczący środków, jakie należy podjąć. Komitet wydaje opinię na temat tego projektu w terminie, jaki przewodniczący może ustalić w zależności od pilności problemu. Opinia ta jest wydana na zasadzie większości określonej w art. 148 ust. 2 Traktatu, przewidzianej dla decyzji, które Rada jest zobowiązana przyjmować na wniosek Komisji. Głosy przedstawicieli Państw Członkowskich w ramach Komitetu liczone są w sposób określony w niniejszym artykule. Przewodniczący nie uczestniczy w głosowaniu.
Komisja przyjmuje proponowane środki, jeśli są zgodne z opinią Komitetu.
Jeśli proponowane środki nie są zgodne z opinią Komitetu albo Komitet nie wydał opinii, Komisja bezzwłocznie przedstawia Radzie propozycję w odniesieniu do środków, jakie należy podjąć. Rada stanowi większością kwalifikowaną.
Jeśli po upływie trzymiesięcznego terminu od wniesienia sprawy do Rady ta nie wyda postanowienia, Komisja uchwala zaproponowane środki, o ile Komisja nie opowie się zwykłą większością głosów przeciwko rozważanym środkom.
Artykuł 3
1. Komitet rozpatruje wszelkie kwestie odnoszące się do stosowania wspólnotowych przepisów dotyczących sektora ubezpieczeń, w szczególności dyrektyw z dziedziny ubezpieczeń bezpośrednich.
Komisja może również zasięgnąć opinii Komitetu na temat nowych propozycji, jakie zamierza przedstawić Radzie, dotyczących dalszej koordynacji w dziedzinie bezpośrednich ubezpieczeń na życie oraz bezpośrednich ubezpieczeń majątkowych i osobowych.
2. Komitet nie rozpatruje problemów mających związek z towarzystwami ubezpieczeń indywidualnych.
Artykuł 4
Komitet wykonuje swoje zadania od dnia 1 stycznia 1992 r.
Artykuł 5
Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 19 grudnia 1991 r.