Decyzja Rady
z dnia 22 grudnia 2000 r.
ustanawiająca Europejskie Kolegium Policyjne (CEPOL)
(2000/820/WSiSW)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 30 ust. 1 lit. c) oraz art. 34 ust. 2 lit. c),
uwzględniając inicjatywę Republiki Portugalskiej [1],
uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [2],
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Podczas spotkania w Tampere w dniach 15 i 16 października 1999 r. Rada Europejska uzgodniła, że należy utworzyć Europejskie Kolegium Policyjne, zwane dalej "CEPOL", w celu szkolenia wyższych funkcjonariuszy sił policyjnych, sił w rozumieniu funkcjonariuszy stojących na straży prawa, jak określono w pkt 47 wniosków Prezydencji.
(2) Rada Europejska w Tampere uzgodniła, że CEPOL powinien początkowo składać się z sieci istniejących krajowych instytucji szkoleniowych, nie wykluczając utworzenia stałej instytucji na późniejszym etapie.
(3) Istnieją już krajowe, europejskie i międzynarodowe organizacje i instytucje działające w dziedzinie szkolenia policji, na których współdziałaniu CEPOL będzie mógł się opierać w wypełnianiu swoich zadań.
(4) Pożądane jest szybkie rozwinięcie wzajemnych relacji między CEPOL a krajowymi instytucjami szkoleniowymi w krajach kandydujących, z którymi Unia Europejska prowadzi negocjacje w sprawie przystąpienia, jak również z instytucjami w Islandii i Norwegii, tak, aby instytucje te miały dostęp do działań CEPOL.
(5) Unia Europejska była aktywna w tej dziedzinie, w szczególności poprzez przyjęcie i wykonanie programów zgodnie z tytułem VI Traktatu, takich jak wspólny program wymiany, szkolenia i współpracy między organami przestrzegania prawa (OISIN) [3] oraz program wymiany, szkolenia i współpracy osób odpowiedzialnych za działania mające na celu zwalczanie przestępczości zorganizowanej (Falcone) [4].
(6) CEPOL wykonuje swoje zadania w kolejnych etapach w świetle celów określonych w rocznych programach roboczych oraz z odpowiednim uwzględnieniem dostępnych zasobów.
(7) Niezbędne jest dokonanie przeglądu niniejszej decyzji po upływie trzyletniego okresu w celu zdecydowania o rozszerzeniu zadań CEPOLU oraz o zmianach w jego strukturze instytucjonalnej,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
TYTUŁ I
Organizacja
Artykuł 1
1. Niniejszym powołuje się Europejskie Kolegium Policyjne (CEPOL).
2. Z zastrzeżeniem dalszego rozwoju zalecanego w art. 9 CEPOL ustanawia się jako sieć zbliżającą krajowe instytucje szkoleniowe dla wyższych funkcjonariuszy policji w Państwach Członkowskich, które będą ściśle współpracować w tym celu.
3. Zadaniem CEPOL jest wykonywanie programów i inicjatyw zatwierdzonych przez zarząd.
Artykuł 2
1. Dyrektorzy krajowych instytucji szkoleniowych dla wyższych funkcjonariuszy stanowią Zarząd CEPOL. W przypadku gdy jest kilku dyrektorów z jednego Państwa Członkowskiego, stanowią oni wspólnie delegację.
2. Na czele zarządu stoi dyrektor krajowej instytucji szkoleniowej z Państwa Członkowskiego, które sprawuje Prezydencję. Zarząd spotyka się przynajmniej raz w trakcie trwania Prezydencji. Ustala on regulamin w drodze jednomyślnej decyzji.
3. Każda delegacja ma jeden głos w zarządzie.
Przedstawiciele Sekretariatu Generalnego Rady Unii Europejskiej, Komisji oraz Europolu są zapraszani do udziału w posiedzeniach jako obserwatorzy bez prawa głosu. Członkom zarządu mogą towarzyszyć eksperci.
Artykuł 3
1. Zarząd podejmuje decyzje w sprawie rocznego programu stałego kształcenia (treść nauczania, rodzaj, ilość oraz długość środków szkoleniowych, które zostaną wdrożone). Gdzie to stosowne, przyjmie dodatkowe programy i inicjatywy.
2. Zarząd przygotowuje roczne sprawozdanie z działalności CEPOL.
3. Decyzje zarządu określone w ust. 1 i 2 przyjmowane są jednomyślnie, a następnie przekazywane Radzie, która przyjmuje je do wiadomości i akceptuje. Zarząd bierze pod uwagę wszelkie komentarze poczynione przez Radę.
Roczny raport z działań CEPOL przekazywany jest w celach informacyjnych do Parlamentu Europejskiego oraz Komisji.
Artykuł 4
1. Zarząd ustanawia stały sekretariat, którego celem jest wspieranie CEPOL w zadaniach administracyjnych niezbędnych do jego działania i wykonania rocznego programu oraz, gdzie stosowne, dodatkowych programów i inicjatyw. Stały sekretariat może być ustanowiony w ramach jednej z krajowych akademii policyjnych. Rada decyduje o lokalizacji stałego sekretariatu.
2. Sekretariatem kieruje dyrektor administracyjny mianowany przez zarząd na okres trzyletni.
3. Wszystkie decyzje zarządu dotyczące sekretariatu są podejmowane jednomyślnie.
Artykuł 5
1. Budżet CEPOL jest zarządzany przez sekretariat na podstawie rozporządzenia finansowego.
2. Koszty wdrażania środków w rocznym programie, określonym w art. 3 wraz z kosztami administracyjnymi CEPOL, są ponoszone wspólnie przez Państwa Członkowskie. W tym celu roczny udział Państwa Członkowskiego ustalany jest na podstawie produktu krajowego brutto (PKB) zgodnie ze skalą wykorzystywaną do określania części PKB w zasobach własnych dla finansowania ogólnego budżetu Unii Europejskiej. Każdego roku PKB z roku poprzedniego jest uwzględniany jako podstawa odniesienia w stosunku do każdego Państwa Członkowskiego.
3. Rozporządzenie finansowe CEPOL oraz roczny budżet są przygotowywane przez Zarząd działający jednomyślnie oraz przedstawiane do zatwierdzenia przez rządy Państw Członkowskich zebrane w Radzie.
4. Następujące wydatki są finansowane z budżetu CEPOL:
a) przygotowanie, wykonanie oraz ocena rocznego programu;
b) honoraria dla wykładowców z zewnątrz;
c) wydatki związane z podróżami członków zarządu uczestniczących w posiedzeniach zarządu, obejmujące dwóch członków na Państwo Członkowskie;
d) ogólne koszty operacyjne sekretariatu, z wyjątkiem wynagrodzeń jego członków;
e) koszty wszelkich innych inicjatyw przyjętych przez zarząd lub podjętych przez dyrektora administracyjnego zgodnie z rozporządzeniem finansowym;
f) zwrot, odnośnie do wkładu Państw Członkowskich, kosztów Państw Członkowskich/Państwa Członkowskiego płacących wynagrodzenia członkom sekretariatu.
5. Bez uszczerbku dla wniosków Państw Członkowskich oraz działając zgodnie z instrukcjami zarządu, sekretariat może przedstawiać Komisji projekty lub programy szkoleniowe w celu współfinansowania, które znajdują się w obszarze właściwości programów budżetowych administrowanych przez Komisję.
TYTUŁ II
Cele i zadania
Artykuł 6
1. Celem CEPOL jest udzielanie pomocy w szkoleniu wyższych funkcjonariuszy policji Państw Członkowskich poprzez optymalizację współpracy między poszczególnymi instytucjami wchodzącymi w skład CEPOL. Wspiera ono i rozwija europejskie podejście do głównych problemów stojących przed Państwami Członkowskimi w walce z przestępczością, w zapobieganiu przestępczości oraz utrzymaniu prawa i porządku oraz bezpieczeństwa publicznego, w szczególności w wymiarze transgranicznym tych problemów.
2. Ustala się następujący zakres działań CEPOL:
a) podnoszenie poziomu wiedzy o krajowych systemach i strukturach policyjnych w innych Państwach Członkowskich, o Europolu oraz o transgranicznej współpracy policyjnej w obrębie Unii Europejskiej;
b) umacnianie wiedzy o międzynarodowych instrumentach, w szczególności o tych, które istnieją na poziomie Unii Europejskiej w dziedzinie współpracy na rzecz zwalczania przestępstw;
c) zapewnienie właściwego szkolenia w odniesieniu do standardów demokracji, ze szczególnym uwzględnieniem prawa do obrony;
d) zachęcanie do współpracy między CEPOL a innymi policyjnymi instytucjami szkoleniowymi.
3. CEPOL udostępnia również swoją infrastrukturę wyższym funkcjonariuszom policji z państw ubiegających się o członkostwo w Unii Europejskiej, z którymi prowadzi ona negocjacje w sprawie przystąpienia, jak również z Islandii i Norwegii.
Artykuł 7
W celu realizacji tych celów CEPOL może, w szczególności, podjąć następujące działania:
a) zapewnić szkolenia, oparte na wspólnych standardach, dla wyższych funkcjonariuszy oficerów policji;
b) uczestniczyć w przygotowaniu zharmonizowanych programów szkolenia funkcjonariuszy policyjnych średniego szczebla, operacyjnych funkcjonariuszy policyjnych średniego szczebla oraz operacyjnych oficerów policyjnych w dziedzinie współpracy transgranicznej między siłami policyjnymi w Europie oraz pomagać w ustalaniu właściwych zaawansowanych programów szkoleniowych;
c) zapewnić specjalistyczne szkolenia dla funkcjonariuszy policyjnych odgrywających kluczową rolę w zwalczaniu przestępstw transgranicznych, w szczególności poświęconych przestępczości zorganizowanej;
d) rozwijać i zapewniać szkolenia dla instruktorów;
e) rozpowszechniać najlepszą praktykę oraz wyniki badań;
f) rozwijać i zapewniać szkolenia, których celem jest przygotowanie sił policyjnych Unii Europejskiej do udziału w zarządzaniu kryzysami bez udziału sił wojskowych;
g) rozwijać i zapewniać szkolenia, których celem jest szkolenie władz policyjnych z państw ubiegających się o członkostwo w Unii Europejskiej, włączając w to oficerów policyjnych o kluczowym znaczeniu;
h) ułatwiać odpowiednie wymiany i delegacje służbowe funkcjonariuszy policji w zakresie szkoleń;
i) rozwijać sieć elektroniczną w celu zapewnienia wsparcie dla realizowanych przez CEPOL obowiązków zapewniając, że wszystkie niezbędne środki bezpieczeństwa zostały zastosowane;
j) umożliwić wyższym funkcjonariuszom policji z Państw Członkowskich zdobycie odpowiednich umiejętności językowych.
TYTUŁ III
Inne przepisy
Artykuł 8
CEPOL rozpatruje, dla każdego przypadku oddzielnie, możliwość przyjmowania urzędników z instytucji europejskich oraz innych organów Unii Europejskiej.
CEPOL może współpracować z krajowymi instytucjami szkolenia policji państw, które nie są członkami Unii Europejskiej. W szczególności ustanawia stosunki z krajowymi instytucjami państw ubiegających się o członkostwo w Unii Europejskiej, z którymi prowadzi ona negocjacje w sprawie przystąpienia, jak również tymi z Islandii i Norwegii.
CEPOL współpracuje również z odpowiednimi jednostkami szkolącymi w Europie, takimi jak Nordic Baltic Police Academy (NBPA) i Mitteleuropäische Polizeiakademie (MEPA).
Artykuł 9
Najpóźniej w trzecim roku po wejściu w życie niniejszej decyzji zarząd przedstawi Radzie sprawozdanie o działaniu i przyszłości sieci zgodnie z konkluzjami ze szczytu Rady Europejskiej z Tampere.
Artykuł 10
Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem następującym po dniu jej przyjęcia przez Radę.
Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 stycznia 2001 r.
Sporządzono w Brukseli, dnia 22 grudnia 2000 r.