Rozporządzenie Rady (WE) NR 2991/94
z dnia 5 grudnia 1994 r.
określające normy dla tłuszczów do smarowania
RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 43,
uwzględniając wniosek Komisji [1],
uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [2],
uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego [3],
a także mając na uwadze, co następuje:
rozporządzenie Rady (EWG) nr 804/68 z dnia 27 czerwca 1968 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych [4] określa w art. 6 jednolitą definicję dla masła objętego systemem interwencji;
ponadto art. 35a i 36 rozporządzenia Rady nr 136/66/EWG z dnia 22 września 1966 r. w sprawie ustanowienia wspólnej organizacji rynku olejów i tłuszczów [5] przewidują ustanowienie norm rynkowych dla wszystkich produktów w tym sektorze; normy te, zwłaszcza w przypadku margaryny, mogą w szczególności odnosić się do klasyfikacji jakości, biorąc pod uwagę wymogi rynkowe i specjalną pozycję tych produktów;
rozwój technik produkcyjnych i oczekiwania konsumentów zaowocowały zwiększającym się urozmaiceniem rynku tłuszczów stałych przeznaczonych do spożycia przez człowieka;
produkty objęte niniejszym rozporządzeniem muszą być uważane za produkty konkurencyjne, ze względu na ich porównywalność, z punktu widzenia pewnych cech charakterystycznych, zwłaszcza wyglądu i stosowania;
określenie norm rynkowych dla tych przetworów mlecznych i niemlecznych, z jasną i wyraźną klasyfikacją uzupełnioną regułami dotyczącymi nazw, jednocześnie zapewni stabilność rynków rolnych, o których mowa i przyczyni się do ustanowienia uczciwego standardu życia ludności rolniczej;
głównym aspektem tych produktów jest ich zawartość tłuszczu; produkty o zawartości tłuszczu przynajmniej 10 %, ale mniejszej niż 90 % wagi, przeznaczone do spożycia przez człowieka, stanowią znaczną większość produktów na rynku, a zwłaszcza produktów przeznaczonych dla końcowego konsumenta;
rozwiązanie określające jednolitą klasyfikację dla wszystkich produktów, których to dotyczy ułatwi konsumentowi dokonywanie wyboru spośród produktów które, z jednej strony, są porównywalne pod względem zawartości tłuszczu w ogóle, lecz z drugiej strony różnią się pod względem użytych tłuszczów roślinnych i/lub zwierzęcych;
zakres tego rozporządzenia należy rozszerzyć na wszystkie konkurujące produkty z zawartością tłuszczu wynoszącą przynajmniej 10 %, ale mniejszą niż 90 % całkowitej wagi przeznaczonych na dostawy, bez dalszego przetwarzania, do ostatecznego konsumenta;
powinno się utrzymać możliwość wytwarzania produktów o różnych zawartościach tłuszczu i, w celu uniknięcia wprowadzania konsumenta w błąd i w świetle doświadczenia uzyskanego w sektorze mleka, terminy "masło" i "margaryna" powinny być używane wyłącznie do pewnych kategorii produktów z jasno określoną zawartością tłuszczu;
ponadto, takie ramy reguł wspólnotowych przyczynią się do rozwoju handlu na warunkach uczciwej konkurencji;
w celu osiągnięcia pożądanej jasności, powinno się określić nazwy dla wszystkich produktów, o których mowa; nazwa ta musi zawierać redukcję zawartości tłuszczu;
w wyniku tego, należy przewidzieć, że tylko produkty spełniające wymagania niniejszego rozporządzenia mogą być dostarczane do ostatecznego spożycia; produkty, które nie wchodzą w zakres niniejszego rozporządzenia mogą być dostarczane lub przekazywane ostatecznemu konsumentowi, ale nie można stosować zastrzeżonych nazw handlowych;
niniejsze rozporządzenie musi obowiązywać bez uszczerbku dla rozporządzenia Rady (EWG) nr 1898/87 z dnia 2 lipca 1987 r. w sprawie ochrony nazw używanych przy wprowadzaniu do obrotu mleka i przetworów mlecznych [6], jak to jest również w przypadku ustawodawstwa Wspólnoty w sektorze weterynaryjnym i środków spożywczych, którego celem jest zapewnienie zgodności z normami higienicznymi i znakowania dla środków spożywczych;
należy przyjąć pewne przepisy dodatkowe do przepisów określonych w dyrektywie Rady nr 79/112/EWG z dnia 18 grudnia 1978 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do etykietowania, prezentacji i reklamowania środków spożywczych przeznaczonych na sprzedaż konsumentowi finalnemu [7]; obejmuje to, w szczególności, wskazanie całkowitej zawartości tłuszczu i pewnych składników tłuszczowych złożonych z różnych tłuszczów roślinnych i zwierzęcych;
w celu zapewnienia koherencji tych ustaleń produkty przywożone z państw trzecich powinny podlegać podobnym wymogom;
należy wprowadzić przepisy, aby Państwa Członkowskie określiły odpowiednie kontrole i kary w przypadku naruszeń niniejszego rozporządzenia;
normy określone w niniejszym rozporządzeniu są bez uszczerbku dla zastosowania klasyfikacji celnej tych produktów;
powinno się zapewnić okres czasu wystarczający dla, z jednej strony, umożliwienia dostosowania wszystkich produktów na rynku do wprowadzonych przepisów i, z drugiej strony, do umożliwienia pozbycia się zasobów opakowań oznakowanych zgodnie z uprzednio obowiązującymi przepisami krajowymi,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1. Niniejsze rozporządzenie określa normy dla:
a) tłuszczów mlecznych objętych kodem CN 0405 i ex 2106;
b) tłuszczów objętych kodem CN ex 1517; i
c) tłuszczów złożonych z produktów roślinnych i/lub zwierzęcych objętych kodem CN ex 1517 i ex 2106;
o zawartości tłuszczu wynoszącej co najmniej 10 %, ale mniejszej niż 90 % wagi, przeznaczonych do spożycia przez człowieka.
Zawartość tłuszczu po wyłączeniu soli musi wynosić przynajmniej dwie trzecie substancji suchej.
2. Niniejsze rozporządzenie obowiązuje w stosunku do produktów, które pozostają w stanie stałym w temperaturze 20 oC, i które nadają się do użycia jako substancje do smarowania.
3. Niniejsze rozporządzenie pozostaje bez uszczerbku dla zastosowania rozporządzenia (EWG) nr 1898/87 lub przepisów przyjętych w sektorach weterynaryjnym i środków spożywczych w celu zapewnienia, że produkty te spełniają normy higieny i zdrowia oraz ochrony zdrowia ludzi i zwierząt.
Artykuł 2
1. Produkty wymienione w art. 1 nie mogą być dostarczane ani przekazywane bez przetworzenia ostatecznemu konsumentowi ani bezpośrednio, ani przez restauracje, szpitale, kantyny lub podobne zakłady, jeżeli nie spełniają one wymogów określonych w Załączniku.
2. Nazwy handlowe tych produktów są nazwami określonymi w załączniku, bez uszczerbku dla zastosowania art. 3 ust. 2 lub art. 5.
Nazwy handlowe ustanowione w Załączniku są zastrzeżone dla produktów w nim opisanych.
Jednakże, niniejszy ustęp nie ma zastosowania do:
- nazw produktów, których dokładny charakter jest oczywisty ze względu na tradycyjne stosowanie i/lub kiedy nazwy są używane w sposób oczywisty, w celu opisania charakterystycznej jakości produktu,
- produktów skoncentrowanych (masło, margaryna, mieszanki) o zawartości tłuszczu 90 % i powyżej.
Artykuł 3
1. Poza regułami określonymi w dyrektywie 79/112/EWG, podczas znakowania i prezentacji produktów wymienionych w art. 2 ust. 1 należy wskazać następujące informacje:
a) nazwy handlowe ustanowione w Załączniku;
b) całkowity procent zawartości tłuszczu w wadze w momencie produkcji dla produktów wymienionych w Załączniku;
c) zawartość tłuszczu roślinnego, mlecznego lub innego zwierzęcego w porządku malejącym, w znaczeniu ważonym, jako procent całkowitej wagi w momencie produkcji dla tłuszczów złożonych, wymienionych w Załączniku w części C;
d) procentowa zawartość soli musi być wskazana w szczególnie czytelny sposób na liście składników produktów wymienionych w Załączniku.
2. Niezależnie od ust. 1 lit. a) nazwy handlowe "minarine" lub "halvarine" mogą być stosowane dla produktów wymienionych w Załączniku w części B pkt 3.
3. Nazwy handlowe określone w ust. 1 lit. a) mogą być używane łącznie z jednym lub więcej terminów, w celu określenia gatunków roślin i/lub zwierząt, od których pochodzą te produkty, lub zamierzonego wykorzystania tych produktów, jak również z innymi terminami dotyczącymi metod produkcji, o ile takie terminy nie są sprzeczne z innymi przepisami wspólnotowymi, a zwłaszcza z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2082/92 z dnia 14 lipca 1992 r. w sprawie świadectw o szczególnym charakterze dla produktów rolnych i środków spożywczych [8]. Można również używać oznaczeń pochodzenia geograficznego z zastrzeżeniem przepisów rozporządzenia Rady (EWG) nr 2081/92 z dnia 14 lipca 1992 r. w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i oznaczeń pochodzenia dla produktów rolnych i środków spożywczych [9].
4. Termin "roślinny" może być używany łącznie z nazwami handlowymi w Załączniku w części B, pod warunkiem, że produkt zawiera tylko tłuszcz pochodzenia roślinnego, z tolerancją 2 % zawartości tłuszczu dla tłuszczów zwierzęcych. Tolerancja ta obowiązuje również w odniesieniu do gatunków roślinnych.
5. Informacja określona w ust. 1, 2, i 3 musi być łatwa do zrozumienia i oznaczona w miejscu widocznym dla konsumenta w taki sposób, aby była łatwo dostrzegalna, wyraźnie czytelna i niedająca się zetrzeć.
6. Specjalne środki, odnośnie informacji określonej w ust. 1 lit. a) i b), mogą być wprowadzone dla pewnych form reklamowania zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 9.
Artykuł 4
Termin "tradycyjny" może być używany łącznie z nazwą "masło" przewidzianą w Załączniku, część A (1), jeżeli produkt otrzymywany jest bezpośrednio z mleka lub śmietanki.
Dla celów niniejszego artykułu, termin "śmietanka" oznacza produkt otrzymany z mleka w formie emulsji typu olej w wodzie z zawartością tłuszczu mlecznego wynoszącą co najmniej 10 %.
Artykuł 5
1. Terminy dla produktów wymienionych w załączniku, które stwierdzają, implikują lub sugerują zawartość tłuszczu, inne niż określone w tym załączniku, są zabronione.
2. Odstępując od ust. 1 i dodatkowo:
a) termin o "zmniejszonej zawartości tłuszczu" może być używany dla produktów wymienionych w Załączniku o zawartości tłuszczu ponad 41 %, ale nie więcej niż 62 %;
b) terminy "niskotłuszczowy" lub "lekki" mogą być używane dla produktów wymienionych w Załączniku o zawartości tłuszczu 41 % lub mniejszej.
Termin "o zmniejszonej zawartości tłuszczu" i terminy "niskotłuszczowy" lub "lekki" mogą jednakże zastąpić odpowiednio terminy "o zawartości trzech czwartych tłuszczu" lub "półtłuszczowe" używane w Załączniku.
W ciągu pięciu lat od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, Rada podda rewizji stosowanie niniejszego ustępu na podstawie sprawozdania Komisji.
3. Odstępując od ust. 1 i przez okres przejściowy wynoszący pięć lat od opublikowania niniejszego rozporządzenia, terminy wymienione w ust. 1 mogą nadal pojawiać się na produktach, które były nimi oznakowane w dniu 31 grudnia 1993 r. i które są legalnie sprzedawane na rynku Państwa Członkowskiego.
Artykuł 6
1. Z zastrzeżeniem przepisów niniejszego rozporządzenia, Państwa Członkowskie mogą przyjąć lub utrzymać przepisy krajowe określające odmienne poziomy jakości. Takie rozporządzenia muszą pozwalać na oszacowanie tych poziomów jakości na podstawie kryteriów odnoszących się w szczególności do stosowanych surowców, organoleptycznych cech charakterystycznych tych produktów oraz ich stabilności fizycznej i mikrobiologicznej.
Państwa Członkowskie wykorzystujące tę możliwość zapewniają, że produkty innych Państw Członkowskich, które spełniają kryteria wprowadzone przez te rozporządzenia, mogą na równoprawnych warunkach używać terminów, które, na mocy tych rozporządzeń, stwierdzają, że kryteria te są spełniane.
2. Nazwy handlowe wymienione w art. 3 ust. 1 lit a) mogą zostać uzupełnione odniesieniem do poziomu jakości właściwego dla danego produktu.
3. Państwa Członkowskie podejmują środki konieczne dla zapewnienia, że przeprowadzane są kontrole stosowania wszystkich kryteriów wymienionych w ust. 1 akapit drugi dla określenia poziomów jakości. Regularne i częste kontrole rozszerza się na produkt końcowy i muszą być przeprowadzane przez jeden lub więcej organów prawa publicznego wyznaczonych przez Państwo Członkowskie lub przez zatwierdzony organ nadzorowany przez to ostatnie. Państwa Członkowskie przekazują Komisji listę wyznaczonych przez nie organów.
Artykuł 7
Produkty przywożone do Wspólnoty muszą stosować się do niniejszego rozporządzenia w przypadkach wymienionych w art. 2 ust. 1.
Artykuł 8
Szczegółowe zasady stosowania niniejszego rozporządzenia przyjmuje się zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 9, mogą one w szczególności obejmować:
- listę produktów wymienionych w art. 2 ust. 2 akapit trzeci tiret pierwsze, na podstawie list przekazanych Komisji przez Państwa Członkowskie,
- metody analizy potrzebnej do skontrolowania składu i charakterystycznych cech produkcyjnych produktów wymienionych w art. 1,
- szczegółowe zasady pobierania próbek,
- szczegółowe zasady otrzymywania informacji statystycznych na rynkach produktów wymienionych w art. 1.
Artykuł 9
W przypadkach, kiedy czynione jest odniesienie do niniejszego artykułu, środki, o których mowa przyjmuje się zgodnie z procedurą określoną w art. 30 rozporządzenia (EWG) nr 804/68 i art. 38 rozporządzenia nr 136/66/EWG.
Artykuł 10
Państwa Członkowskie określają skuteczne kary, które będą nakładane w przypadku naruszenia przepisów niniejszego rozporządzenia i, w danym przypadku, środków krajowych istotnych dla jego przestrzegania. Państwa Członkowskie informują Komisję o tych karach do 1 stycznia 1997 r.
Artykuł 11
1. Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1996 r.
2. Niezależnie od art. 2 ust. 1, produkty znajdujące się na rynku Państwa Członkowskiego w dniu 31 grudnia 1995 r., które nie spełniają wymogów określonych w załączniku, mogą być dostarczane lub przekazywane do 31 grudnia 1997 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 5 grudnia 1994 r.