ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 117/2005
z dnia 26 stycznia 2005 r.
wprowadzające uprzedni nadzór wspólnotowy nad niektórymi przywożonymi wyrobami obuwniczymi pochodzącymi z określonych państw trzecich
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 3285/94 z dnia 22 grudnia 1994 r. w sprawie wspólnych reguł przywozu i uchylające rozporządzenie (WE) nr 518/94 (1), w szczególności jego art. 11 ust. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
System kontyngentów na wyroby obuwnicze ustanowiony w rozporządzeniu Rady (WE) nr 427/2003 z dnia 3 marca 2003 r. w sprawie mechanizmu tymczasowych środków ochronnych przy przywozie określonych towarów pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej i zmieniające rozporządzenie (WE) nr 519/94 w sprawie wspólnych reguł przywozu z niektórych państw trzecich (2) przestał obowiązywać z dniem 1 stycznia 2005 r.
(2)
W dniu 7 grudnia 2004 r. niektóre Państwa Członkowskie poinformowały Komisję, że stosowne byłoby nałożenie środków nadzoru na wyroby obuwnicze zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 3285/94.
(3)
Przemysł obuwniczy Wspólnoty w znacznej mierze składa się z małych i średnich przedsiębiorstw, z których większość działa w regionach, w których są jednym z niewielu źródeł zatrudnienia. Dlatego też jest on narażony na straty spowodowane konkurencją, jaką stanowi tani przywóz, zwłaszcza z ChRL.
(4)
W odpowiedzi na taką konkurencję, jaką stanowi tani przywóz, przemysł obuwniczy Wspólnoty został poddany w ostatnich latach głębokiej restrukturyzacji poprzez koncentrację swojej produkcji na wyrobach przeznaczonych na rynek produktów wyższej jakości, które są również wyrobami podlegającymi kontyngentom. Wyroby te stanowią około 85 % produkcji przemysłu obuwniczego Wspólnoty. Wspomniana restrukturyzacja spowodowała znaczne obniżenie zarówno poziomu wykorzystania mocy produkcyjnych, jak i redukcję zatrudnienia. Pomimo wyżej wspomnianych wysiłków, wysokość produkcji wspólnotowego przemysłu obuwniczego oraz jego udział w rynku w dalszym ciągu spadają z powodu taniego przywozu z zagranicy.
(5)
W latach 2000-2003 przywóz wyrobów obuwniczych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej nieobjętych kontyngentami gwałtownie wzrósł, zarówno jeżeli chodzi o wartości bezwzględne, jak i udział w rynku Wspólnoty. Ceny wyrobów objętych wspomnianym przywozem były znacznie niższe niż ceny porównywalnych wyrobów wyprodukowanych we Wspólnocie. Średni wzrost przywozu wynosił 59 % pomiędzy 2000 a 2003 r., natomiast średnia różnica cen wynosiła 21 %.
(6)
Biorąc pod uwagę fakt, że przeważające warunki rynkowe dotyczące wszystkich wyrobów obuwniczych są takie same, oczekuje się, że niedawna liberalizacja doprowadzi do znacznego zwiększenia przywozu. Biorąc pod uwagę ostatnie tendencje w przywozie tego rodzaju obuwia, zniesienie kontyngentów w 2005 r. mogłoby doprowadzić do podwojenia przywozu w krótkiej perspektywie czasowej, co najprawdopodobniej spowoduje zmniejszenie udziału przemysłu Wspólnoty w rynku o 6 % oraz utratę 17 000 miejsc pracy. Dlatego też można uznać, do celów art. 11 rozporządzenia (WE) nr 3285/94, że istnieje zagrożenie poniesienia szkody przez producentów wspólnotowych.
(7)
Ten prawdopodobny skutek jest na tyle poważny, że interesy Wspólnoty wymagają, aby przywóz niektórych wyrobów obuwniczych pochodzących z Chin podlegał uprzedniemu nadzorowi wspólnotowemu celem dostarczenia informacji statystycznych umożliwiających szybką analizę tendencji przywozu. Wspomniane wyroby obuwnicze, obejmujące głównie obuwie od średniej do wysokiej jakości, wciąż stanowią znaczną część produkcji obuwia we Wspólnocie, z tego względu można je uznać za produkty wrażliwe. Uprzedni nadzór wspólnotowy za pomocą automatycznego systemu przyznawania pozwoleń na przywóz mającego zastosowanie do dnia 31 stycznia 2006 r. dostarczyłby najszybszych środków umożliwiających uzyskanie jasnego obrazu wczesnych skutków zniesienia wspomnianych kontyngentów, ponieważ uzyskanie konkretnych danych z jakiegokolwiek systemu opartego na danych historycznych wymaga dłuższego czasu.
(8)
Celem uzyskania ogólnego obrazu tendencji w przywozie obuwia właściwe jest również ustanowienie stosowanego z mocą wsteczną i opartego na systemie celnym systemu nadzoru przywozu wszelkiego rodzaju wyrobów obuwniczych ze wszystkich źródeł. Obejmuje to obuwie podlegające wcześniejszemu nadzorowi. Przeprowadzanie nadzoru uprzedniego można zakończyć, gdy system retrospektywny zacznie w pełni funkcjonować, najpóźniej do dnia 31 stycznia 2006 r.
(9)
Zakończenie tworzenia rynku wewnętrznego wymaga, aby formalności, których muszą dopełnić importerzy wspólnotowi, były identyczne wszędzie, gdzie można zgłaszać towary do odprawy celnej.
(10)
W celu ułatwienia gromadzenia danych dopuszczenie do swobodnego obrotu produktów objętych wcześniejszym nadzorem powinno nastąpić pod warunkiem przedłożenia dokumentu nadzoru spełniającego jednolite kryteria. Dokument ten, na wniosek importera, powinien być zatwierdzony przez władze stosownego Państwa Członkowskiego w określonym terminie, nie udzielając jednak tym samym importerowi prawa do przywozu. Dlatego też taki dokument powinien być ważny tylko tak długo, jak długo nie zostaną zmienione zasady przywozu, oraz powinien być ważny na terenie całej Wspólnoty.
(11)
W celu zapewnienia przejrzystości Państwa Członkowskie i Komisja powinny wymieniać informacje uzyskane dzięki nadzorowi wspólnotowemu w możliwie jak najszerszym zakresie.
(12)
Kwestia dokumentów nadzoru, podlegająca warunkom standardowym na poziomie Wspólnoty, leży w zakresie odpowiedzialności właściwych władz krajowych.
(13)
Wskazane jest, aby niniejsze rozporządzenie weszło w życie z dniem jego opublikowania w celu jak najszybszego zebrania danych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
ROZDZIAŁ 1
UPRZEDNI NADZÓR WSPÓLNOTOWY
Article 1
Dopuszczenie do swobodnego obrotu we Wspólnocie niektórych wyrobów obuwniczych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej wymienionych w załączniku I podlega uprzedniemu nadzorowi wspólnotowemu zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 3285/94.
Artykuł 2
1. Dopuszczenie do swobodnego obrotu na terenie Wspólnoty produktu, o którym mowa w art. 1, uwarunkowane jest przedłożeniem dokumentu nadzoru wydanego przez właściwe władze Państwa Członkowskiego.
2. Dokument nadzoru, o którym mowa w ust. 1, właściwe władze w Państwach Członkowskich wydają automatycznie, bez opłat i w odniesieniu do wszelkich zgłoszonych ilości, w okresie pięciu dni roboczych od złożenia wniosku przez wspólnotowego importera, niezależnie od miejsca zarejestrowania jego działalności gospodarczej we Wspólnocie. Przyjmuje się, że właściwe władze krajowe otrzymały wspomniany wniosek nie później niż trzy dni od jego złożenia, o ile nie dowiedziono inaczej.
3. Dokument nadzoru wydany przez jeden z urzędów wymienionych w załączniku II jest ważny na terenie całej Wspólnoty.
4. Dokument nadzoru sporządza się na formularzu odpowiadającym wzorowi w załączniku I rozporządzenia (WE) nr 3285/94.
Wniosek importera zawiera następujące elementy:
a)
imię i nazwisko oraz pełny adres wnioskodawcy (łącznie z numerami telefonu i faksu z ewentualnym numerem identyfikacyjnym używanym przez właściwe władze krajowe) oraz numer rejestracyjny VAT, jeżeli towar podlega opodatkowaniu VAT;
b)
w stosownych przypadkach imię i nazwisko oraz pełny adres zgłaszającego lub przedstawiciela wnioskodawcy (łącznie z numerami telefonu i faksu);
c)
pełną nazwę i adres eksportera;
d)
dokładny opis towarów, obejmujący:
i)
nazwę handlową;
ii)
kod lub kody TARIC;
iii)
kraj pochodzenia (konkretnie Chińska Republika Ludowa);
iv)
kraj wysyłki;
e)
liczbę wyrobów wyrażoną w parach;
f)
wartość cif wyrobów wyrażoną w euro na granicy Wspólnoty według pozycji nomenklatury scalonej;
g)
proponowany okres i miejsce odprawy celnej;
h)
informację, czy dany wniosek jest powtórzeniem poprzedniego wniosku dotyczącego tego samego kontraktu;
i)
następujące oświadczenie, oznaczone datą oraz sygnowane przez wnioskodawcę wraz z jego imieniem i nazwiskiem zapisanymi drukowanymi literami: „Ja, niżej podpisany, zaświadczam, że informacje zamieszczone w niniejszym wniosku są zgodne z prawdą i podane w dobrej wierze oraz że prowadzę działalność gospodarczą zarejestrowaną we Wspólnocie”. Importer przedkłada również kopię umowy sprzedaży lub kupna oraz faktury pro forma. Na żądanie, szczególnie w przypadku gdy towary nie zostały zakupione bezpośrednio w Chinach, importer przedkłada świadectwo produkcji wydane przez producenta.
5. Niniejszym okres ważności dokumentów nadzoru ustala się na sześć miesięcy. Niewykorzystane lub wykorzystane częściowo dokumenty nadzoru można odnowić na taki sam okres.
6. Importer zwraca dokumenty nadzoru do wydającego je organu pod koniec ich okresu ważności.
7. Właściwe władze mogą zezwolić na przekazanie lub wydrukowanie oświadczeń lub wniosków za pomocą środków elektronicznych, na ustalonych przez siebie warunkach. Jednakże właściwe władze muszą mieć dostęp do wszelkich dokumentów oraz dowodów.
8. Dokument nadzoru można wystawić za pomocą środków elektronicznych, o ile właściwe urzędy celne mają dostęp do danego dokumentu poprzez sieć komputerową.
Artykuł 3
1. Stwierdzenie, że cena jednostkowa, po której realizowana jest transakcja, różni się od ceny wskazanej w dokumencie nadzoru o mniej niż 5 % w którymkolwiek kierunku lub że całkowita liczba wyrobów przedstawionych do przywozu przekracza liczbę podaną w dokumencie nadzoru o mniej niż 5 %, nie wyklucza dopuszczenia do swobodnego obrotu rzeczonych wyrobów.
2. Wnioski o wydanie dokumentów nadzoru oraz same dokumenty są poufne. Dostęp do informacji zawartych we wnioskach i w dokumentach ograniczony jest do właściwych władz oraz do wnioskodawcy.
Artykuł 4
1. Państwa Członkowskie przekazują Komisji następujące informacje:
a)
możliwie jak najbardziej aktualne i przekazywane regularnie oraz najpóźniej do ostatniego dnia każdego miesiąca szczegóły dotyczące ilości i wartości, obliczone w euro, odnośnie do których wydano dokumenty nadzoru;
b)
w terminie sześciu tygodni od końca każdego miesiąca szczegóły dotyczące przywozu w ciągu tego miesiąca, zgodnie z art. 32 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1917/2000 (3).
Informacje przekazane przez Państwa Członkowskie w rozbiciu na wyroby oraz kody nomenklatury scalonej („CN”).
2. Państwa Członkowskie powiadamiają o wszelkich anomaliach lub przypadkach nadużyć, które wykryją oraz, gdzie jest to stosowne, o podstawach odmowy przyznania dokumentu nadzoru.
ROZDZIAŁ 2
NADZÓR RETROSPEKTYWNY
Artykuł 5
1. Wyroby obuwnicze wymienione w załączniku III podlegają retrospektywnemu systemowi nadzoru statystycznego.
2. Po dopuszczeniu do swobodnego obrotu danych wyrobów właściwe władze Państwa Członkowskiego powiadamiają Komisję, jeżeli jest to możliwe, co tydzień, względnie nie rzadziej niż pod koniec każdego miesiąca, o całkowitych ilościach przywożonych wyrobów (w parach) oraz ich wartości (wartość towarów w euro na granicy Wspólnoty), wskazując kod nomenklatury scalonej oraz kategorię wyrobów, do której one należą, z wykorzystaniem jednostek oraz, gdzie jest to stosowne, jednostek uzupełniających, stosowanych w danym kodzie. Przywozy określa się zgodnie z obowiązującymi procedurami statystycznymi.
ROZDZIAŁ 3
PRZEPISY OGÓLNE
Artykuł 6
Wszelkie zgłoszenia dokonywane na mocy niniejszego rozporządzenia należy przekazywać do Komisji Wspólnot Europejskich w formie elektronicznej w ramach zintegrowanej sieci utworzonej w tym celu, z wyjątkiem sytuacji, w których z przyczyn technicznych konieczne jest tymczasowe użycie innych środków łączności.
Artykuł 7
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Postanowienia rozdziału 1 stosuje się od dnia 1 lutego 2005 r. najpóźniej do dnia 31 stycznia 2006 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 26 stycznia 2005 r.