DECYZJA KOMISJI
z dnia 9 lutego 2009 r.
w sprawie zorganizowania czasowego doświadczenia mającego na celu ustanowienie pewnych odstępstw w odniesieniu do wprowadzenia do obrotu mieszanek materiału siewnego przeznaczonych na cele pastewne zgodnie z dyrektywą Rady 66/401/EWG, aby określić, czy niektóre gatunki niewymienione w dyrektywach Rady 66/401/EWG, 66/402/EWG, 2002/55/WE lub 2002/57/WE spełniają wymogi włączenia do art. 2 ust. 1 pkt A) dyrektywy 66/401/EWG
(notyfikowana jako dokument nr C(2009) 724)
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
(2009/109/WE)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając dyrektywę Rady 66/401/EWG z dnia 14 czerwca 1966 r. w sprawie obrotu materiałem siewnym roślin pastewnych (1), w szczególności jej art. 13a,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Tradycyjna wiedza rolników w połączeniu z ostatnimi wynikami badań wskazują, że niektóre gatunki Leguminosae i Plantago lanceolata, niewymienione w dyrektywach Rady 66/401/EWG, 66/402/EWG (2), 2002/55/WE (3) lub 2002/57/WE (4) (zwanych dalej „obowiązującym prawodawstwem”), zwłaszcza jeśli są używane w mieszankach z gatunkami objętymi obowiązującym prawodawstwem, są interesujące dla produkcji roślin pastewnych, umożliwiając zrównoważone karmienie zwierząt przez cały rok i przyczyniając się jednocześnie do rehabilitacji gleby na gruntach nieornych lub gruntach uprawnych o niższej przydatności produkcyjnej. Gatunki te to Biserrula pelecinus, Lotus glaber, Lotus uliginosus, Medicago italica, Medicago littoralis, Medicago murex, Medicago polymorpha, Medicago rugosa, Medicago scutelatta, Medicago truncatula, Ornithopus compressus, Ornithopus sativus, Plantago lanceolata, Trifolium fragiferum, Trifolium glanduliferum, Trifolium hirtum, Trifolium michelianum, Trifolium squarrosum, Trifolium subterraneum, Trifolium vesiculosum i Vicia benghalensis (zwane dalej „gatunkami, o których mowa w motywie 1”).
(2)
Zgodnie z art. 13 ust. 1 tiret drugie dyrektywy 66/401/EWG jedynie nasiona gatunków roślin wymienionych w obowiązującym prawodawstwie, z wyjątkiem odmian wymienionych w art. 4 ust. 2 dyrektywy Rady 2002/53/WE (5), mogą być wprowadzone do obrotu we Wspólnocie w mieszankach materiału siewnego przeznaczonych na cele pastewne. W przypadku braku możliwości wprowadzenia do obrotu mieszanek zawierających materiał siewny gatunków, o których mowa w motywie 1, rolnicy, którzy chcieliby wykorzystać te gatunki, muszą przewieźć je i wysiać jako oddzielne gatunki lub, w niektórych przypadkach, przygotować mieszanki samemu w gospodarstwie, co pociąga za sobą dodatkowe koszty i nakład pracy. Ponadto istnieje zwiększone ryzyko, że różne gatunki znajdujące się w mieszance będą nierówno rozsiane, gdyż mieszanka nie została przygotowana przez specjalistę.
(3)
Aby umożliwić wprowadzenie do obrotu mieszanek zawierających gatunki, o których mowa w motywie 1, należy zmienić art. 2 ust. 1 pkt A dyrektywy 66/401/EWG, włączając te gatunki do przedmiotowego artykułu.
(4)
W celu zdecydowania o takiej zmianie art. 2 ust. 1 pkt A dyrektywy 66/401/EWG należy zebrać informacje na temat wprowadzania do obrotu mieszanek zawierających gatunki, o których mowa w motywie 1. W szczególności należy zweryfikować, czy jeśli gatunki te są używane w mieszankach, istnieje możliwość potwierdzenia w drodze urzędowej kontroli post factum, że zawartość procentowa materiału siewnego w każdym składniku wskazanym na etykiecie opakowania odpowiada składowi mieszanki, i czy mieszanki z tej samej partii są jednakowe we wszystkich wprowadzonych do obrotu opakowaniach. W przypadku braku takiej informacji niemożliwe będzie zagwarantowanie użytkownikom, że materiał siewny mieszanek zawierających gatunki, o których mowa w motywie 1, zapewni efekty wysokiej jakości.
(5)
W związku z powyższym, aby sprawdzić, czy gatunki, o których mowa w motywie 1, spełniają wymogi włączenia do art. 2 ust. 1 pkt A dyrektywy 66/401/EWG, należy zorganizować czasowe doświadczenie.
(6)
Państwa członkowskie biorące udział w tym doświadczeniu powinny być zwolnione z obowiązków określonych w art. 13 ust. 1 tiret drugie dyrektywy 66/401/EWG odnośnie do gatunków, o których mowa w motywie 1. Państwa członkowskie powinny pozwalać na wprowadzenie do obrotu mieszanek zawierających te gatunki na określonych warunkach.
(7)
Należy ustanowić szczegółowe wymogi kwalifikacji gatunków, o których mowa w motywie 1, aby zapewnić, że materiał siewny tych gatunków spełnia te same wymogi we wszystkich państwach członkowskich biorących udział w doświadczeniu. Wymogi te powinny być opracowane na podstawie warunków określonych we wprowadzonych przez OECD Systemach Certyfikacji Odmianowej lub Kontroli Materiału Siewnego w Obrocie Międzynarodowym (zwane dalej „systemami OECD”) lub w normach krajowych państwa członkowskiego, w którym materiał ten jest produkowany.
(8)
Oprócz ogólnych warunków określonych w decyzji Komisji 2004/371/WE z dnia 20 kwietnia 2004 r. w sprawie warunków wprowadzenia do obrotu mieszanek materiału siewnego przeznaczonych do użytku jako rośliny pastewne (6), należy ustalić szczegółowe warunki wprowadzenia do obrotu mieszanek objętych doświadczeniem. Warunki te powinny zapewnić zebranie wystarczających informacji do oceny doświadczenia. W związku z tym konieczne jest ustanowienie przepisów dotyczących etykietowania, monitorowania i sprawozdawczości.
(9)
Biorąc pod uwagę eksperymentalny charakter środka określonego w niniejszej decyzji, należy ustalić maksymalną ilość mieszanek materiału siewnego wprowadzanych do obrotu, uwzględniając potrzebę przebadania różnych mieszanek przy użyciu istniejących środków.
(10)
Aby umożliwić państwom członkowskim sprawdzenie, czy nie przekroczono maksymalnej ilości, przedsiębiorstwa mające zamiar wyprodukować takie mieszanki materiału siewnego powinny przekazać danemu państwu członkowskiemu dane dotyczące ilości, które mają być wyprodukowane. W związku z koniecznością badania różnych mieszanek bez przekroczenia maksymalnych ilości państwa członkowskie powinny mieć możliwość zakazu wprowadzenia do obrotu mieszanek materiału siewnego w przypadku stwierdzenia takiej konieczności.
(11)
Aby dostawcy mieli możliwość produkcji i wprowadzenia do obrotu wystarczającej ilości materiału siewnego, a właściwe władze mogły przeprowadzić kontrolę tego materiału i zebrać wystarczającą ilość porównywalnych informacji w celu przygotowania sprawozdania, doświadczenie powinno trwać przynajmniej pięć sezonów handlowych.
(12)
Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Nasion i Materiału Rozmnożeniowego dla Rolnictwa, Ogrodnictwa i Leśnictwa,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Przedmiot
Na szczeblu Wspólnoty organizuje się czasowe doświadczenie mające na celu ocenę, czy następujące gatunki: Biserrula pelecinus, Lotus glaber, Lotus uliginosus, Medicago italica, Medicago littoralis, Medicago murex, Medicago polymorpha, Medicago rugosa, Medicago scutelatta, Medicago truncatula, Ornithopus compressus, Ornithopus sativus, Plantago lanceolata, Trifolium fragiferum, Trifolium glanduliferum, Trifolium hirtum, Trifolium michelianum, Trifolium squarrosum, Trifolium subterraneum, Trifolium vesiculosum i Vicia benghalensis (zwane dalej „gatunkami, o których mowa w art. 1”), mogą być wprowadzone do obrotu jako mieszanki materiału siewnego lub w takich mieszankach, w celu zdecydowania, czy niektóre lub wszystkie wymienione gatunki powinny być włączone do wykazu roślin pastewnych w art. 2 ust. 1 pkt A dyrektywy 66/401/EWG.
Artykuł 2
Udział państw członkowskich
W doświadczeniu tym może uczestniczyć każde państwo członkowskie.
Państwa członkowskie, które zdecydują się na uczestnictwo w doświadczeniu (zwane dalej „państwami członkowskimi biorącymi udział w doświadczeniu”), poinformują odpowiednio Komisję.
Mogą one w każdej chwili zaprzestać uczestnictwa, informując o tym odpowiednio Komisję.
Artykuł 3
Zwolnienie
1. Do celów doświadczenia mieszanki materiału siewnego zawierające gatunki, o których mowa w art. 1, zawierające lub nie materiał siewny gatunków wymienionych w dyrektywach 66/401/EWG, 66/402/EWG, 2002/55/WE lub 2002/57/WE, mogą być wprowadzone do obrotu zgodnie z warunkami, o których mowa w art. 4 i 5.
2. Państwa członkowskie biorące udział w doświadczeniu są zwolnione z obowiązków określonych w art. 13 ust. 1 tiret drugie dyrektywy 66/401/EWG.
Artykuł 4
Warunki dotyczące materiału siewnego gatunków, o których mowa w art. 1
Materiał siewny gatunków, o których mowa w art. 1, spełnia następujące warunki:
a)
należy do odmiany wymienionej w krajowym rejestrze odmian danego państwa członkowskiego lub na liście odmian dopuszczonych do kwalifikacji w systemie certyfikacji materiału siewnego OECD;
b)
jest kwalifikowany zgodnie z załącznikiem I;
c)
spełnia warunki określone w punkcie 1 załącznika II.
Artykuł 5
Warunki dotyczące mieszanek objętych doświadczeniem
Oprócz warunków określonych w decyzji 2004/371/WE, mieszanki objęte doświadczeniem spełniają warunki ustanowione w pkt 2 załącznika II.
Artykuł 6
Ograniczenia ilościowe
1. Państwa członkowskie biorące udział w doświadczeniu dbają o to, aby całkowita ilość materiału siewnego, który ma być użyty w mieszankach objętych doświadczeniem, nie przekraczała 1 000 ton rocznie.
2. Państwa członkowskie biorące udział w doświadczeniu dbają o to, aby przedsiębiorstwa zadeklarowały władzom, o których mowa w pkt A ppkt I lit. c) pozycja 2 załącznika IV do dyrektywy 66/401/EWG, ilość mieszanek materiału siewnego, którą mają zamiar wyprodukować.
Państwo członkowskie może zakazać wprowadzenia do obrotu mieszanki materiału siewnego, jeśli uzna, że - zważywszy na cel doświadczenia - wprowadzenie do obrotu dodatkowych ilości mieszanek materiału siewnego nie jest słuszne. Poinformuje o tym niezwłocznie zainteresowane przedsiębiorstwo lub przedsiębiorstwa.
Artykuł 7
Monitorowanie
Władze państwa członkowskiego biorącego udział w doświadczeniu, o których mowa w punkcie A ppkt I lit. c) pozycja 2 załącznika IV do dyrektywy 66/401/EWG, monitorują doświadczenie.
Artykuł 8
Obowiązki w zakresie sprawozdawczości
1. Do dnia 31 marca każdego roku państwa członkowskie biorące udział w doświadczeniu przedstawiają Komisji i pozostałym państwom członkowskim coroczne sprawozdanie za miniony rok, obejmujące wykaz gatunków użytych w mieszankach objętych doświadczeniem oraz ilość każdej wprowadzonej do obrotu mieszanki. Państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o włączeniu do sprawozdania innych istotnych informacji.
2. Na zakończenie doświadczenia i zawsze w przypadku zakończenia uczestnictwa państwa członkowskie biorące udział w doświadczeniu przedstawiają Komisji i pozostałym państwom członkowskim, do dnia 31 marca kolejnego roku, sprawozdanie obejmujące informacje, o których mowa w pkt 3 załącznika II. Sprawozdanie może obejmować inne informacje, które państwa członkowskie uzna za istotne w związku z celem doświadczenia.
Artykuł 9
Czas trwania doświadczenia
Doświadczenie rozpocznie się dnia 1 czerwca 2009 r. i zakończy się dnia 31 maja 2014 r.
Artykuł 10
Adresaci
Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 9 lutego 2009 r.