Dyrektywa Komisji 2002/5/WE
z dnia 30 stycznia 2002 r.
zmieniająca załącznik II do dyrektywy Rady 90/642/EWG w odniesieniu do ustalania najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w niektórych produktach pochodzenia roślinnego, w tym w owocach i warzywach, oraz na ich powierzchni
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając dyrektywę Rady 90/642/EWG z dnia 27 listopada 1990 r. w sprawie ustalania najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w niektórych produktach pochodzenia roślinnego, w tym w owocach i warzywach, oraz na ich powierzchni [1], ostatnio zmienioną dyrektywą Komisji 2001/57/WE [2], w szczególności jej art. 7,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) W odniesieniu do zbóż i produktów pochodzenia roślinnego, w tym owoców i warzyw, poziomy pozostałości powinny odzwierciedlać użycie minimalnych ilości pestycydów niezbędnych do uzyskania efektywnej ochrony roślin, zastosowanych w taki sposób, że ilość pozostałości jest jak najmniejsza, zarówno z praktycznego, jak i z toksykologicznego punktu widzenia, biorąc pod uwagę ochronę środowiska naturalnego i ochronę zdrowia konsumentów ze względu na przewidywane spożycie przez konsumentów. Wspólnotowy najwyższy dopuszczalny poziom pozostałości (NDPP) stanowi górną granicę ilości takich pozostałości, które mogłyby się znaleźć w artykułach przy przestrzeganiu przez producentów dobrych praktyk w rolnictwie.
(2) NDPP pestycydów należy poddać kontroli i może on zostać zmieniony celem uwzględnienia nowych informacji i danych. NDPP ustala się na niższym progu oznaczenia analitycznego, w przypadku gdy dozwolone zastosowania środków ochrony roślin nie powodują wykrywalnych poziomów pozostałości pestycydów w produkcie spożywczym lub na jego powierzchni lub w przypadku braku dozwolonych zastosowań lub w przypadku gdy zastosowania, które otrzymały zezwolenia Państw Członkowskich, nie zostały poparte niezbędnymi danymi albo jeżeli zastosowania w państwach trzecich powodujące pozostałości w produktach spożywczych lub na ich powierzchni, które mogą znaleźć się w obrocie na rynku wspólnotowym, nie zostały poparte przez niezbędne dane.
(3) W następstwie opublikowania dyrektywy Komisji 2000/42/WE [3] Komisja otrzymała wnioski, poparte dalszymi danymi, o skontrolowanie ustalonych w dyrektywie 2000/42/WE NDPP dla lambda-cyhalotryny i amitrazu w niektórych artykułach spożywczych. Wnioski i dane zostały poddane analizie i w przypadku niektórych połączeń dane wystarczająco uzasadniały ustalenie NDPP powyżej niższego progu oznaczenia analitycznego. W przypadku innych połączeń dostępne informacje są niewystarczające i NDPP należy ustalić na niższym progu oznaczenia analitycznego. W przypadku jeszcze innych połączeń informacje obecnie dostępne są wystarczające, aby dowieść, że ustanowienie NDPP powyżej niższego progu oznaczenia analitycznego może doprowadzić do niedopuszczalnego, ostrego albo przewlekłego narażenia konsumenta na działanie pozostałości. W takich sytuacjach NDPP należy pozostawić na niższym progu oznaczenia analitycznego.
(4) Informacje na temat nowych lub zmienionych zastosowań cypermetryny w odniesieniu do szparagów, etefonu w odniesieniu do ananasów, fenbutatywnego tlenku w odniesieniu do papryki, metalaksylu w odniesieniu do dymki, acefatu w odniesieniu do brzoskwiń i chlorotalonilu w odniesieniu do selera zostały przekazane Komisji i ocenione. W świetle tych informacji należy dokonać zmian istniejących NDPP określonych w Załączniku do dyrektywy.
(5) Długotrwałe narażenie konsumentów za pośrednictwem produktów spożywczych na działanie każdego z pestycydów, o których mowa w niniejszej dyrektywie, zostało ocenione i obliczone zgodnie z procedurami i praktykami stosowanymi w Unii Europejskiej, z uwzględnieniem wytycznych opublikowanych przez Światową Organizację Zdrowia [4]. Jak wynika z obliczeń, ustalony w niniejszej dyrektywie NDPP nie doprowadzi do przekroczenia dopuszczalnego spożycia dziennego.
(6) W stosownych przypadkach ostre narażenie konsumentów na działanie tych pestycydów za pośrednictwem każdego produktu spożywczego, który może zawierać ich pozostałości, zostało ocenione i obliczone zgodnie z procedurami i praktykami stosowanymi w Unii Europejskiej, z uwzględnieniem wytycznych opublikowanych przez Światową Organizację Zdrowia. Jak wynika z obliczeń, najwyższe dopuszczalne poziomy pozostałości ustalone w niniejszej dyrektywie nie powodują ostrych efektów toksycznych.
(7) Za pośrednictwem Światowej Organizacji Handlu przeprowadzone zostały konsultacje z partnerami handlowymi Wspólnoty w sprawie poziomów ustalonych w niniejszej dyrektywie i ich uwagi w sprawie tych poziomów zostały wzięte pod uwagę.
(8) Uwzględniono opinie Komitetu Naukowego ds. Roślin, w szczególności jego rady i zalecenia dotyczące ochrony konsumentów produktów spożywczych poddanych działaniu pestycydów. Metodologia opisana przez Światową Organizację Zdrowia, o której mowa powyżej, zastosowana przez Państwa Członkowskie pełniące funkcję sprawozdawcy oraz monitorowana i oceniona przez Komisję za pośrednictwem Stałego Komitetu ds. Zdrowia Roślin, jest zgodna z wytycznymi Komitetu Naukowego ds. Roślin.
(9) W związku z powyższym do dyrektywy 90/642/EWG należy wprowadzić zmiany, które niezwłocznie wejdą w życie.
(10) Środki przewidziane w niniejszej dyrektywie są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Zdrowia Roślin,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:
Artykuł 1
Najwyższe dopuszczalne poziomy pozostałości odnoszące się do omawianych pestycydów, wymienione w załączniku II do dyrektywy 90/642/EWG, zastępuje się poziomami wymienionymi w Załączniku do niniejszej dyrektywy.
Artykuł 2
Najwyższe dopuszczalne poziomy pozostałości wymienione w załączniku II do dyrektywy 90/642/EWG dotyczące połączeń pestycydów z artykułami, o których mowa w niniejszym przepisie, zastępuje się następującymi połączeniami: cypermetryna w odniesieniu do szparagów: 0,1 mg/kg, etefon w odniesieniu do ananasów: 2 mg/kg, fenbutatywny tlenek w odniesieniu do papryki: 1 mg/kg, metalaksyl w odniesieniu do dymki:0,2 mg/kg, metalaksyl w odniesieniu do cykorii liściowej i ziół: 1 mg/kg, chlorotalonil w odniesieniu do selera: 1 mg/kg, acefat w odniesieniu do brzoskwiń: 0,2 mg/kg [5].
Artykuł 3
1. Państwa Członkowskie wprowadzają w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy najpóźniej do 31 sierpnia 2002 r. i niezwłocznie powiadamiają o tym Komisję.
Państwa Członkowskie stosują te przepisy od 1 września 2002 r.
2. Przepisy te zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie to towarzyszy ich urzędowej publikacji. Sposoby dokonywania takiego odniesienia określane są przez Państwa Członkowskie.
Artykuł 4
Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie pierwszego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.
Artykuł 5
Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 30 stycznia 2002 r.