Rozporządzenie Rady (WE) nr 2505/96
z dnia 20 grudnia 1996 r.
otwierające i ustalające zarządzanie wspólnotowymi kontyngentami taryfowymi na niektóre produkty rolne i przemysłowe i zmieniające rozporządzenie (WE) nr 3059/95 otwierające i ustalające zarządzanie wspólnotowymi kontyngentami taryfowymi na niektóre produkty rolne i przemysłowe (pierwsza seria 1996)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 28,
uwzględniając wniosek Komisji,
a także mając na uwadze, co następuje:
produkcja niektórych produktów rolnych i przemysłowych we Wspólnocie będzie niewystarczająca do spełnienia szczególnych wymagań przez użytkownika przemysłu we Wspólnocie; zaopatrzenie Wspólnoty w produkty tego rodzaju będzie w znacznym stopniu uzależnione od przywozu z państw trzecich; najpilniejsze potrzeby Wspólnoty w zakresie przedmiotowych produktów powinny zostać zaspokojone niezwłocznie, na najkorzystniejszych warunkach; Wspólnotowe kontyngenty taryfowe o obniżonej lub zerowej stawce celnej powinny z tego powodu zostać otwarte w granicach stosownych ilości, z uwzględnieniem niezbędnych potrzeb w celu niezakłócania rynków takich produktów, jak również uruchamiania czy rozwoju produkcji we Wspólnocie;
w szczególności niezbędne jest zapewnienie wszystkim importerom ze Wspólnoty równego i nieprzerwanego dostępu do tych kontyngentów oraz zapewnienie nieprzerwanego stosowania stawek ustanowionych dla tych kontyngentów do całego przywozu przedmiotowych produktów do wszystkich Państw Członkowskich do momentu wykorzystania tych kontyngentów;
decyzja o otwarciu niezależnych kontyngentów taryfowych powinna być podjęta przez Wspólnotę; dla zapewnienia wspólnego sprawnego zarządzania tymi kontyngentami nie istnieje uzasadniona przeszkoda, aby nie upoważnić Państw Członkowskich do czerpania z kontyngentów niezbędnych ilości odpowiadających rzeczywistemu przywozowi; ta metoda zarządzania wymaga ścisłej współpracy między Państwami Członkowskimi i Komisją, a Komisja powinna w szczególności monitorować wysokość wykorzystywania kontyngentów i odpowiednio informować o tym Państwa Członkowskie;
produkcja niektórych produktów przemysłowych w 1996 r. we Wspólnocie nie będzie mogła zaspokoić określonych potrzeb przemysłu we Wspólnocie; zaopatrzenie Wspólnoty w produkty tego rodzaju będzie więc w znacznym stopniu uzależnione od przywozu z państw trzecich; najpilniejsze potrzeby Wspólnoty w zakresie przedmiotowych produktów powinny być zaspokajane niezwłocznie, na najkorzystniejszych warunkach;
rozporządzeniem (WE) nr 3059/95 [1] Rada otworzyła wspólnotowe kontyngenty taryfowe na określone produkty rolne i przemysłowe na 1996 r.; należy zwiększyć kontyngenty na żelazochrom (zarządzenie nr 09.2711), na izopropyliden bis (zarządzenie nr 09.2859) i na oscylator (zarządzenie nr 09.2939);
dotychczasowe rozporządzenia ustanawiające cła pobierane od niektórych produktów przemysłowych i rolnych na podstawie autonomicznej Wspólnej Taryfy Celnej przywróciły w znacznym stopniu działanie poprzednich środków; w interesie uzasadniania stosowania przedmiotowych środków wydaje się być stosownym nieograniczanie okresu obowiązywania niniejszego rozporządzenia, gdyż jego zakres może być dostosowywany w razie potrzeby, produkty zaś mogą być dodawane lub wykreślane z wykazu rozporządzeniami Rady; nie jest dozwolone przenoszenie niewykorzystanych ilości z jednego okresu kontyngentowego na późniejszy;
zmiany w odniesieniu do Nomenklatury Scalonej i kodów taryfowych nie powodują zmian rzeczowych; z uwagi na celowość upraszczania, należy upoważnić Komisję, po uzyskaniu opinii Komitetu Kodeksu Celnego, do wprowadzania niezbędnych zmian i dostosowań technicznych Załącznika do niniejszego rozporządzenia, w tym do opublikowania wersji ujednoliconej;
stosowanie tej procedury powinno być możliwe dla przyspieszenia realizacji procedury, gdy w ciągu roku kalendarzowego okazuje się, że niezbędne jest zwiększenie kontyngentów taryfowych lub przedłużenie okresu kontyngentowego; takie działania będą uważane za czasowe do chwili upływu danego roku kalendarzowego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1. Cła przywozowe na towary wymienione w załączniku I zawiesza się według wskazanej stawki celnej na okresy i w ilościach wskazanych w treści tego Załącznika.
2. W rozporządzeniu (WE) nr 3059/95 tabelę zawartą w Załączniku zastępuje się, w zakresie zarządzeń nr 09.2711, 09.2859 i 09.2939, tabelą zawartą w załączniku II do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Kontyngentami taryfowymi określonymi w art. 1 zarządza Komisja, która może podejmować wszystkie stosowne środki administracyjne w celu zapewnienia efektywnego zarządzania tymi kontyngentami.
Artykuł 3
Jeśli importer w Państwie Członkowskim przedstawia zgłoszenie do odprawy z wnioskiem o dopuszczenie do swobodnego obrotu, w tym wniosek o preferencyjne traktowanie produktu objętego niniejszym rozporządzeniem oraz, jeśli to zgłoszenie z wnioskiem o dopuszczenie zostaje przyjęte przez władze celne, to zainteresowane Państwa Członkowskie informują o tym Komisję i korzystają z takiej ilości produktu z właściwego kontyngentu odpowiadającej wymaganiom przedstawionym we wniosku.
Wniosek o wykorzystywanie kontyngentu, ze wskazaniem daty przyjęcia takich zgłoszeń, przekazuje się niezwłocznie Komisji.
Komisja przyznaje ilości według daty przyjęcia zgłoszeń z wnioskiem o dopuszczenie do swobodnego obrotu przez władze celne zainteresowanych Państw Członkowskich w dopuszczalnych dostępnych limitach salda.
Jeśli Państwo Członkowskie nie wykorzysta otrzymanych ilości, to zwraca je możliwie jak najszybciej do limitu właściwego kontyngentu.
Jeśli wnioskowane ilości przewyższają dostępny limit salda kontyngentu, to są one przydzielane proporcjonalnie do zgłaszanego zapotrzebowania. Komisja informuje Państwa Członkowskie o wykorzystanych ilościach.
Artykuł 4
Każde Państwo Członkowskie zapewnia, aby importerzy przedmiotowych produktów mieli równy i nieprzerwany dostęp do kontyngentów przez dozwolony czas na realizację pozostałego salda kontyngentu.
Artykuł 5
Państwa Członkowskie i Komisja współpracują ściśle celem zapewnienia przestrzegania przepisów niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 6
Zmiany i techniczne dostosowania, w tym publikacja wersji ujednoliconej, wynikające ze zmian w odniesieniu do scalonej nomenklatury i kodów taryfowych muszą być przyjęte przez Komisję w trybie określonym w art. 7.
Jeśli w ciągu roku kalendarzowego okazuje się:
- że kontyngent nie wystarcza do zaspokojenia potrzeb przemysłu Wspólnoty, przy uwzględnieniu wielkości produkcyjnych we Wspólnocie, lub
- że konieczne jest przedłużenie kontyngentu taryfowego poza okres obowiązywania, do którego kontyngent został ograniczony, aby móc zaspokoić potrzeby przemysłu Wspólnoty, przy uwzględnieniu wielkości produkcyjnych we Wspólnocie,
to dany kontyngent może zostać podwyższony o nie więcej niż 50 % do końca danego roku kalendarzowego lub jego okres obowiązywania może zostać przedłużony na okres do sześciu miesięcy w trybie określonym w art. 7.
Artykuł 7
1. Działania Komisji wspomagane są przez Komitet Kodeksu Celnego powołany na podstawie przepisów art. 247 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/91 [2].
2. Przedstawiciel Komisji przedkłada Komitetowi projekt środków, który należy przyjąć. Komitet wydaje opinię o projekcie w terminie ustalanym przez przewodniczącego w zależności od pilności danej sprawy. Opinię przyjmuje się większością głosów określoną w przepisach art. 148 ust. 2 Traktatu wymaganą w przypadku decyzji podejmowanych przez Radę na wniosek Komisji. Waga głosów przedstawicieli Państw Członkowskich w Komitecie ustalana jest w sposób określony w tym artykule. Przewodniczący nie bierze udziału w głosowaniu.
Komisja przyjmuje środki, które wchodzą w życie w trybie natychmiastowym. Jeśli jednak środki takie nie są zgodne z opinią Komitetu, to Komisja niezwłocznie powiadamia o tym Radę. W takim przypadku Komisja odracza stosowanie przyjętych przez siebie środków na okres trzech miesięcy począwszy od dnia wystosowania takiego powiadomienia.
Rada, stanowiąc kwalifikowaną większością głosów, może wydać inną decyzję w terminie określonym w poprzednim akapicie.
3. Komitet może zbadać każdą kwestię dotyczącą stosowania niniejszego rozporządzenia zgłoszoną przez swojego przewodniczącego, z jego własnej inicjatywy lub na wniosek Państwa Członkowskiego.
Artykuł 8
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od 1 stycznia 1997 r. w odniesieniu do załącznika I oraz od dnia 1 stycznia 1996 r. w odniesieniu do załącznika II.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 20 grudnia 1996 r.