Dyrektywa Rady
z dnia 19 grudnia 1988 r.
w sprawie norm zootechnicznych mających zastosowanie do zwierząt hodowlanych z gatunku świń
(88/661/EWG)
RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 43,
uwzględniając wniosek Komisji [1],
uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [2],
uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego [3],
a także mając na uwadze, co następuje:
hodowla i produkcja świń zajmują bardzo ważne miejsce w rolnictwie Wspólnoty; stanowią one źródło dochodów dla części rolników;
należy wspierać produkcję świń; zadowalające wyniki w tej dziedzinie w znacznym stopniu zależą od wykorzystywania zwierząt hodowlanych czystorasowych lub krzyżówek;
dotychczas większość Państw Członkowskich dokładała wszelkich starań, w ramach krajowej polityki hodowlanej, w zakresie promowania produkcji zwierząt gospodarskich, które odpowiadałyby określonym normom zootechnicznym; występowanie różnic we wdrażaniu powyższej polityki może utrudniać handel wewnątrz Wspólnoty;
jeśli takie różnice mają być zniesione, tym samym zwiększając wydajność rolnictwa w tym sektorze, handel wewnątrz Wspólnoty dotyczący świń hodowlanych musi podlegać stopniowej liberalizacji; całkowita liberalizacja handlu zakłada następującą dalszą harmonizację, szczególnie w odniesieniu do pozwoleń na hodowlę i kryteriów określających wpisy do ksiąg hodowlanych lub rejestrów;
Państwa Członkowskie muszą mieć możliwość żądania wystawiania świadectw zgodnie z przedstawioną procedurą wspólnotową;
należy przyjąć środki wykonawcze; zastosowanie takich środków wymaga ustanowienia procedury mającej na celu nawiązanie ścisłej współpracy między Państwami Członkowskimi a Komisją w ramach Stałego Komitetu ds. Zootechniki utworzonego na mocy decyzji Rady 77/505/EWG [4];
do czasu otrzymania dalszych decyzji Rady Państwa Członkowskie mogą nadal stosować własne przepisy prawa krajowego zgodnie z ogólnymi zasadami ustanowionymi w Traktacie;
należy zagwarantować, iż przywóz świń hodowlanych z państw nieczłonkowskich nie może się odbywać na korzystniejszych warunkach niż na takich jak warunki stosowane we Wspólnocie;
uwzględniając szczególne warunki istniejące w Hiszpanii i Portugalii, należy przewidzieć dodatkowe odroczenie wdrożenia niniejszej dyrektywy,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:
ROZDZIAŁ I
Definicje
Artykuł 1
Do celów niniejszej dyrektywy stosuje się następujące definicje:
a) "świnia hodowlana czystorasowa": każde zwierzę z gatunku świń, którego rodzice i dziadkowie zostali wpisani lub zarejestrowani w księdze hodowlanej tej samej rasy i które samo jest wpisane lub zarejestrowane oraz kwalifikuje się do rejestracji w takiej księdze;
b) "świnia hodowlana krzyżówka": każde zwierzę z gatunku świń, które spełnia następujące wymogi:
1. zostało wyhodowane poprzez celowe krzyżowanie:
- świń hodowlanych czystorasowych pochodzących z różnych ras lub linii,
- zwierząt będących wynikiem krzyżowania różnych ras lub linii,
- albo zwierząt czystorasowych i zwierząt należących do jednej z powyższych kategorii;
2. zostało wpisane do rejestru;
c) "księga hodowlana": księga, akta lub nośnik danych:
- jakie są prowadzone przez stowarzyszenie hodowców oficjalnie zatwierdzone przez Państwo Członkowskie, w którym dane stowarzyszenie jest utworzone, lub przez oficjalne służby w danym Państwie Członkowskim.
Jednakże Państwa Członkowskie mają także prawo określić, aby księgi prowadzone były przez organizację hodowców oficjalnie zatwierdzoną przez Państwo Członkowskie, w którym taka organizacja jest utworzona,
- w którym świnie hodowlane czystorasowe poszczególnych ras zostały wpisane lub zarejestrowane z podaniem ich przodków;
d) "rejestr": księga, akta lub nośnik danych:
- jakie są prowadzone albo przez stowarzyszenie hodowców, organizację hodowców lub prywatne przedsiębiorstwo oficjalnie zatwierdzone przez Państwo Członkowskie, w którym takie stowarzyszenie, organizacja lub przedsiębiorstwo są utworzone, lub przez oficjalne służby w danym Państwie Członkowskim,
- w którym świnie hodowlane krzyżówki zostały wpisane z podaniem ich przodków.
ROZDZIAŁ II
Zasady regulujące handel wewnątrzwspólnotowy dotyczący świń hodowlanych czystorasowych
Artykuł 2
1. Państwa Członkowskie nie mogą zakazać, ograniczyć lub utrudniać z powodów zootechnicznych:
- handlu wewnątrzwspólnotowego świniami hodowlanymi czystorasowymi lub ich nasieniem, komórkami jajowymi i zarodkami,
- zakładania ksiąg hodowlanych, o ile spełniają one wymogi określone w art. 6,
- oficjalnego zatwierdzania stowarzyszeń hodowców lub organizacji hodowców, jak określono w art. 1 lit. c), które zakładają lub prowadzą księgi hodowlane zgodnie z art. 6.
2. Jednakże Państwa Członkowskie mogą nadal stosować własne przepisy prawa krajowego, które są zgodne z ogólnymi zasadami Traktatu, do czasu wejścia w życie odpowiednich decyzji Wspólnoty, określonych w art. 3, 5 i 6.
Artykuł 3
Nie później niż dnia 31 grudnia 1990 r. Rada, stanowiąc większością kwalifikowaną na wniosek Komisji, przyjmie przepisy wspólnotowe dotyczące zatwierdzania do hodowli świń hodowlanych czystorasowych.
Artykuł 4
1. Stowarzyszenia hodowców i/lub organizacje hodowców, jak określono w art. 1 lit. c), które zostały oficjalnie zatwierdzone przez Państwo Członkowskie i/lub urzędy Państwa Członkowskiego, nie mogą przeciwstawiać się wpisaniu do swoich ksiąg hodowlanych świń hodowlanych czystorasowych pochodzących z innych Państw Członkowskich, o ile świnie te spełniają wymogi ustanowione zgodnie z art. 6.
2. Jednakże Państwa Członkowskie mogą wymagać lub dopuszczać, aby niektóre świnie hodowlane czystorasowe wysłane z innego Państwa Członkowskiego, charakteryzujące się cechami wyróżniającymi je z populacji świń tej samej rasy w Państwie Członkowskim przeznaczenia, zostały wpisane w oddzielnej części księgi hodowlanej prowadzonej dla rasy, do której należą.
Artykuł 5
Państwa Członkowskie mogą wymagać, aby w czasie wprowadzania do obrotu, do świń hodowlanych czystorasowych, a także do nasienia, komórek jajowych i zarodków tych zwierząt, były załączane świadectwa sporządzone zgodnie z art. 6.
Artykuł 6
1. Zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 11 określa się:
- metody monitorowania produktywności oraz oceny wartości genetycznej świń hodowlanych czystorasowych,
- kryteria regulujące zakładanie ksiąg hodowlanych,
- kryteria regulujące dokonywanie wpisów do ksiąg hodowlanych,
- kryteria zatwierdzania stowarzyszeń hodowców i/lub organizacji hodowców, określonych w art. 1 ust. c), które zakładają lub prowadzą księgi hodowlane,
- świadectwa, określone w art. 5.
2. Do czasu wejścia w życie przepisów przewidzianych w ust. 1 monitorowanie określone w ust. 1 tiret pierwsze, przeprowadzane oficjalnie w każdym Państwie Członkowskim, oraz księgi hodowlane są uznawane przez pozostałe Państwa Członkowskie.
ROZDZIAŁ III
Zasady regulujące handel wewntrzwspólnotowy dotyczący świń hodowlanych krzyżówek
Artykuł 7
1. Państwa Członkowskie nie mogą zakazać, ograniczyć lub utrudniać z powodów zootechnicznych:
- handlu wewnątrzwspólnotowego świniami hodowlanymi krzyżówkami lub ich nasieniem, komórkami jajowymi i zarodkami,
- zakładania rejestrów, o ile spełniają one wymogi określone w art. 10,
- oficjalnego zatwierdzania stowarzyszeń hodowców i/lub organizacji hodowców i/lub prywatnych przedsiębiorstw określonych w art. 1 lit. d), które zakładają lub prowadzą rejestry zgodnie z art. 10.
2. Jednakże Państwa Członkowskie mogą nadal stosować własne przepisy prawa krajowego, które są zgodne z ogólnymi zasadami Traktatu, do czasu wejścia w życie odpowiednich decyzji Wspólnoty, określonych w art. 8, 9 i 10,
Artykuł 8
Nie później niż dnia 31 grudnia 1990 r. Rada, stanowiąc większością kwalifikowaną na wniosek Komisji, przyjmie przepisy wspólnotowe dotyczące zatwierdzania do hodowli świń hodowlanych krzyżówek.
Artykuł 9
Państwa Członkowskie mogą wymagać, aby w czasie wprowadzania do obrotu, do świń hodowlanych krzyżówek, a także do nasienia, komórek jajowych i zarodków tych zwierząt, były załączane świadectwa sporządzone zgodnie z art. 10.
Artykuł 10
1. Zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 11 określa się:
- metody monitorowania produktywności oraz oceny wartości genetycznej świń hodowlanych krzyżówek,
- kryteria regulujące zakładanie rejestrów,
- kryteria regulujące dokonywanie wpisów do rejestrów,
- kryteria regulujące zatwierdzanie stowarzyszeń hodowców i organizacji hodowców i/lub prywatnych przedsiębiorstw, określonych w art. 1 lit. d), które zakładają lub prowadzą rejestry oraz kryteria nadzoru nad tymi instytucjami,
- świadectwa, określone w art. 9.
2. Do czasu wejścia w życie przepisów przewidzianych w ust. 1 monitorowanie określone w ust. 1 tiret pierwsze, przeprowadzane zgodnie z prawem w każdym Państwie Członkowskim, oraz rejestry są uznawane przez pozostałe Państwa Członkowskie.
ROZDZIAŁ IV
Przepisy ogólne
Artykuł 11
1. W przypadku stosowania procedury ustanowionej w niniejszym artykule sprawy są niezwłocznie zgłaszane przez przewodniczącego z własnej inicjatywy lub na wniosek Państwa Członkowskiego, do Stałego Komitetu ds. Zootechniki (zwanego dalej "Komitetem") utworzonego na mocy decyzji Rady 77/505/EWG.
2. W Komitecie głosy Państw Członkowskich są ważone w sposób przewidziany w art. 148 ust. 2 Traktatu. Przewodniczący nie bierze udziału w głosowaniu.
3. Przedstawiciel Komisji przedkłada projekt proponowanych środków. W terminie określonym przez przewodniczącego w zależności od stopnia pilności sprawy Komitet wydaje opinię w sprawie tych środków. Opinie przyjmowane są większością 54 głosów.
4. Komisja przyjmuje środki i bezzwłocznie je stosuje, jeśli są zgodne z opinią Komitetu.
Jeżeli przewidziane środki nie są zgodne z opinią Komitetu lub w przypadku braku opinii Komisja bezzwłocznie przedkłada Radzie wniosek w sprawie środków, jakie należy podjąć.
Rada przyjmuje proponowane środki większością kwalifikowaną. Jeśli w ciągu trzech miesięcy od daty przedłożenia wniosku Rada nie przyjmuje żadnych środków, Komisja przyjmuje proponowane środki i bezzwłocznie je stosuje.
Artykuł 12
Do czasu wprowadzenia w życie zasad wspólnotowych w tej sprawie przywóz świń hodowlanych czystorasowych i krzyżówek z państw nieczłonkowskich nie może się odbywać na korzystniejszych warunkach niż na takich jak warunki stosowane we Wspólnocie.
Artykuł 13
Państwa Członkowskie wprowadzą w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy nie później niż do dnia 1 stycznia 1991 r. oraz niezwłocznie powiadomią o tym Komisję.
Jednakże Królestwo Hiszpanii i Republika Portugalska korzystają z dłuższego o dwa lata okresu dostosowania do niniejszej dyrektywy, z wyjątkiem przypadków, w których Rada, stanowiąc większość kwalifikowaną na wniosek Komisji, podejmuje decyzję o przedłużeniu powyższego odroczenia.
Artykuł 14
Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 19 grudnia 1988 r.