Dyrektywa Komisji 97/69/WE
z dnia 5 grudnia 1997 r.
dostosowująca po raz dwudziesty trzeci do postępu technicznego dyrektywę Rady 67/548/EWG w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do klasyfikacji, pakowania i etykietowania substancji niebezpiecznych
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając dyrektywę Rady 67/548/EWG z dnia 27 czerwca 1967 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do klasyfikacji, pakowania i etykietowania substancji niebezpiecznych [1], ostatnio zmienionej dyrektywą 95/56/WE Parlamentu Europejskiego i Rady [2], w szczególności jej art. 28,
a także mając na uwadze, co następuje:
załącznik I do dyrektywy 67/548/EWG zawiera wykaz substancji niebezpiecznych wraz ze szczegółami klasyfikacji i etykietowania w odniesieniu do każdej substancji lub grup substancji;
badania laboratoryjne wykazały, że określone sztuczne szkliste włókna (krzemiany) mają działanie rakotwórcze; badania epidemiologiczne skierowały uwagę na wpływ sztucznych szklistych włókien (krzemianów) na zdrowie;
wykaz substancji niebezpiecznych zawarty w załączniku I do niniejszej dyrektywy powinien zatem zostać dostosowany i poszerzony, w szczególności w celu uwzględnienia niektórych sztucznych szklistych włókien (krzemianów); w konsekwencji niezbędne jest wprowadzenie zmian do wstępu do załącznika I, tak aby uwzględnić uwagi i dane dotyczące identyfikacji, klasyfikacji i etykietowania sztucznych szklistych włókien (krzemianów);
przy obecnym stanie wiedzy wydaje się uzasadnione, aby w pewnych okolicznościach wyłączyć niektóre sztuczne szkliste włókna (krzemiany) z klasyfikacji jako czynniki rakotwórcze; możliwość ta powinna zostać przeanalizowana w świetle rozwoju naukowego i technicznego, w szczególności w dziedzinie badań właściwości rakotwórczych;
skrót "EWG" występuje w załącznikach I i VI do dyrektywy 67/548/EWG;
artykuł G Traktatu o Unii Europejskiej zastąpił pojęcie "Europejska Wspólnota Gospodarcza" pojęciem: "Wspólnota Europejska"; skrót "EWG" powinien zatem zostać zastąpiony skrótem: "WE" w wyżej wymienionych przepisach;
dyrektywa 96/56/WE zmieniła odpowiednio art. 21 i 23 dyrektywy 67/548/EWG i umożliwia wprowadzanie do obrotu substancji niebezpiecznych, których etykiety zawierają "numer EWG" oraz wyrazy "etykieta EWG" do dnia 31 grudnia 2000 r.;
środki przewidziane w niniejszej dyrektywie są zgodne z opinią Komitetu ds. Dostosowania do Postępu Technicznego Dyrektyw dotyczących Zniesienia Barier Technicznych w Handlu Substancjami i Preparatami Niebezpiecznymi,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:
Artykuł 1
W dyrektywie 67/548/EWG wprowadza się następujące zmiany:
1) W załączniku I wprowadza się następujące zmiany:
a) akapit piąty rozdziału zatytułowanego
"Nomenklatura"
otrzymuje brzmienie:
"Artykuł 23 ust. 2 lit. a) wymaga, aby w odniesieniu do substancji znajdujących się w załączniku I nazwa substancji, która ma być zastosowana na etykiecie, powinna być jednym z oznaczeń podanych w Załączniku. W odniesieniu do niektórych substancji dodano informacje dodatkowe w nawiasach kwadratowych w celu ułatwienia identyfikacji substancji. Te dodatkowe informacje nie muszą być umieszczone na etykiecie.";
b) uwaga A we wstępie otrzymuje brzmienie:
"Uwaga A:
Nazwa substancji musi znajdować się na etykiecie w formie jednego z oznaczeń podanych w załączniku I (patrz art. 23 ust. 2 lit. a)).
W załączniku I wykorzystuje się czasem ogólne opisy, takie jak "… związki"; lub "… sole";. W takim przypadku producent lub osoba wprowadzająca taką substancję do obrotu zobowiązana jest do określenia na etykiecie poprawnej nazwy, z należytym uwzględnieniem rozdziału wstępu zatytułowanego "Nomenklatura";:
Przykład: dla BeCl2: chlorek berylu.";
c) do wstępu dodaje się uwagi Q i R w brzmieniu:
"Uwaga Q:
Klasyfikacja jako czynnik rakotwórczy nie musi być stosowana, jeśli można wykazać, że substancja spełnia jeden z następujących warunków:
- krótkoterminowe inhalacyjne badanie biotrwałości wykazało, że włókna dłuższe niż 20 μm mają średni okres połowicznego zaniku krótszy niż 10 dni, lub
- krótkoterminowe badanie biotrwałości przez podanie dotchawiczne wykazało, że włókna dłuższe niż 20 μm mają średni okres połowicznego zaniku krótszy niż 40 dni, lub
- właściwe badanie po podaniu do jamy otrzewnej nie dostarczyło dowodów na zwiększone właściwości rakotwórcze, lub
- brak istotnego działania chorobotwórczego lub zmian neoplastycznych w odpowiednim długoterminowym badaniu inhalacyjnym.
Uwaga R:
Klasyfikacja jako czynnik rakotwórczy nie musi być stosowana do włókien o długości równej geometrycznej średniej ważonej mniej o dwa odchylenia standardowe, większej niż 6 μm.";
d) dodaje się pozycje w Załączniku do niniejszej dyrektywy;
e) wszystkie odniesienia do "numer EWG" otrzymują brzmienie "numer WE".
2) W załączniku VI wprowadza się następujące zmiany:
a) wszystkie odniesienia do "numer EWG" otrzymują brzmienie "numer WE";
b) wszystkie odniesienia do "etykieta EWG" otrzymują brzmienie "etykieta WE".
Artykuł 2
W okresie pięciu lat po wejściu w życie niniejszej dyrektywy Komisja ocenia rozwój naukowy i przyjmuje środki mające na celu skreślenie lub zmianę uwagi Q.
Artykuł 3
1. Nie później niż do dnia 16 grudnia 1998 r. Państwa Członkowskie wprowadzą w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy. Państwa Członkowskie niezwłocznie powiadamiają o tym Komisję.
Przepisy przyjęte przez Państwa Członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Procedura dotycząca takiego odniesienia zostanie przyjęta przez Państwa Członkowskie.
2. Nie naruszając art. 1, Państwa Członkowskie zezwolą na wprowadzanie do obrotu substancji, których etykiety zawierają wyrazy "numer EWG" lub wyrazy "etykieta EWG", do dnia 31 grudnia 2000 r.
Artykuł 4
Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie trzeciego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.
Artykuł 5
Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 5 grudnia 1997 r.