Dyrektywa Komisji 94/1/WE
z dnia 6 stycznia 1994 r.
dostosowująca pewne szczegóły techniczne dyrektywy Rady 75/324/EWG w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do dozowników aerozoli
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając dyrektywę Rady 75/324/EWG z dnia 20 maja 1975 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do dozowników aerozoli [1], ostatnio zmienioną Aktem Przystąpienia Hiszpanii i Portugalii, w szczególności jej art. 10 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
klauzula ochronna przewidziana w art. 10 dyrektywy 75/324/EWG została zastosowana przez jedno z Państw Członkowskich;
przyjęte środki ochronne są usprawiedliwione, w związku z ryzykiem związanym ze zwiększającym się użyciem w dozownikach aerozolowych skrajnie łatwopalnych propelentów aerozolowych jako namiastki chlorofluorowęgli (CFC);
niektóre substancje i/lub preparaty stosowane w niektórych dozownikach aerozoli są szczególnie łatwopalne;
obecnie obowiązujące przepisy nie wystarczają do wykluczenia ryzyka związanego z dozownikami aerozoli; dlatego też przepisy te należy dostosować;
niektóre dozowniki aerozolowe zawierają wprawdzie łatwopalne substancje i/lub preparaty, nie stwarzają jednakże ryzyka zapłonu; dlatego należy przewidzieć odstępstwo w przypadku niektórych przepisów dotyczących etykietowania;
środki przewidziane w niniejszej dyrektywie są zgodne z opinią Komitetu ds. Dostosowania do Postępu Technicznego,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:
Artykuł 1
W dyrektywie 75/324/EWG wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 8 ust. 1 lit. d) otrzymuje brzmienie:
"d) dane określone w ppkt 2.2 i 2.3 Załącznika;";
2) po art. 9 dodaje się artykuł w brzmieniu:
"Artykuł 9a
Jeśli osoba odpowiedzialna za obrót dozownikami aerozoli jest w posiadaniu wyników badań lub innych danych, wskazujących, że chociaż te dozowniki aerozoli zawierają składniki łatwopalne, to w normalnych lub rozsądnie przewidywalnych warunkach użytkowania nie stwarzają ryzyka zapłonu, to może ona na swoją odpowiedzialność zadecydować o niestosowaniu przepisów ppkt 2.2 lit. b) oraz ppkt 2.3 lit. b) Załącznika.
Osoba ta sporządza kopię takich dokumentów do dyspozycji Państw Członkowskich.
W takim przypadku na etykiecie musi być podana w sposób widoczny, czytelny i nieusuwalny ilość łatwopalnych materiałów zawartych w dozowniku aerozolu, w następującej formie: ‘X % masy składników jest łatwopalne’";
3) Załącznik zostaje zmieniony zgodnie z Załącznikiem do niniejszej dyrektywy.
Artykuł 2
1. Państwa Członkowskie przyjmą i opublikują przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy przed dniem 1 października 1994 r. i niezwłocznie powiadomią o tym Komisję.
Wspomniane przepisy zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie to towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez Państwa Członkowskie.
Państwa Członkowskie stosują niniejsze przepisy od dnia 1 kwietnia 1995 r.
2. Państwa Członkowskie przekażą Komisji teksty podstawowych przepisów prawa krajowego, przyjętych w dziedzinach objętych niniejszą dyrektywą.
Artykuł 3
Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 6 stycznia 1994 r.