ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 1899/2005
z dnia 27 czerwca 2005 r.
w sprawie nałożenia pewnych ograniczeń na przywóz niektórych produktów stalowych z Federacji Rosyjskiej
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 133,
uwzględniając wniosek Komisji,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Umowa o partnerstwie i współpracy ustanawiająca partnerstwo pomiędzy Wspólnotami Europejskimi, z jednej strony, a Federacją Rosyjską, z drugiej strony (1), zwana dalej „UPW”, weszła w życie z dniem 1 grudnia 1997 r.
(2)
Artykuł 21 ust. 1 UPW stanowi, że handel niektórymi produktami stalowymi jest regulowany postanowieniami tytułu III tej umowy, z wyjątkiem art. 15, oraz postanowieniami umowy w sprawie uzgodnień ilościowych.
(3)
W dniu 24 października 2005 r. Wspólnota Europejska i Federacja Rosyjska zawarły umowę w sprawie handlu niektórymi produktami stalowymi (2), zwaną dalej „Umową”.
(4)
Niezbędne jest zapewnienie środków realizacji warunków Umowy we Wspólnocie uwzględniając doświadczenie zdobyte z poprzednich umów dotyczących podobnych kwestii.
(5)
Omawiane produkty należy sklasyfikować w oparciu o Nomenklaturę Scaloną (CN) ustanowioną na mocy rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie taryfy i Nomenklatury statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (3).
(6)
Należy zapewnić sprawdzanie pochodzenia produktów, o których mowa, i ustanowić w tym celu odpowiednie metody współpracy administracyjnej.
(7)
Skuteczne wykonywanie Umowy wymaga wprowadzenia wymogu posiadania wspólnotowego pozwolenia na przywóz, dopuszczającego omawiane produkty do swobodnego obrotu na terenie Wspólnoty wraz z systemem udzielania takich wspólnotowych pozwoleń na przywóz.
(8)
Produkty umieszczane w wolnym obszarze celnym lub przywożone na mocy uzgodnień dotyczących składów celnych, przywozu czasowego bądź w celu uszlachetniania czynnego (system zawieszeń) nie powinny być wliczane na poczet limitów ustalonych dla omawianych produktów.
(9)
W celu zapewnienia nieprzekraczalności tych limitów ilościowych niezbędne jest ustanowienie procedury zarządzania, na mocy której właściwe władze Państw Członkowskich nie będą wydawać pozwoleń na przywóz, zanim nie uzyskają od Komisji uprzedniego potwierdzenia, że stosowne ilości pozostają dostępne w ramach danego limitu ilościowego.
(10)
Porozumienie przewiduje system współpracy pomiędzy Federacją Rosyjską a Wspólnotą, mającej na celu zapobieganie omijaniu przepisów poprzez przeładunek, zamianę trasy lub innymi sposobami. Należy ustanowić procedurę konsultacji, na podstawie której z danym krajem można będzie dojść do porozumienia w sprawie równoważnego dostosowania określonego limitu ilościowego, jeśli okaże się, że nastąpiło ominięcie warunków Umowy. Federacja Rosyjska zgodziła się na podjęcie niezbędnych środków w celu zapewnienia, aby wszelkie dostosowania mogły być szybko zastosowane. W przypadku braku porozumienia w przewidzianym terminie Wspólnota powinna mieć możliwość zastosowania równoważnego dostosowania, jeśli będzie wyraźny dowód na ominięcie.
(11)
Począwszy od dnia 1 stycznia 2005 r. przywóz do Wspólnoty produktów objętych niniejszym rozporządzeniem podlega konieczności posiadania pozwolenia zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 2267/2004 z dnia 20 grudnia 2004 r. w sprawie handlu niektórymi produktami stalowymi pomiędzy Wspólnotą Europejską a Federacją Rosyjską (4). Umowa przewiduje, że przywóz ten ma być wliczany na poczet limitów na 2005 r. ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu.
(12)
Dla celów przejrzystości niezbędne jest zatem zastąpienie rozporządzenia (WE) nr 2267/2004 niniejszym rozporządzeniem,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
ROZDZIAŁ I
PRZEPISY OGÓLNE
Artykuł 1
1. Niniejsze rozporządzenie stosuje się do przywozu do Wspólnoty produktów stalowych wymienionych w załączniku I, pochodzących z Federacji Rosyjskiej.
2. Produkty stalowe są sklasyfikowane w grupach produktów przedstawionych w załączniku I.
3. Pochodzenie produktów wymienionych w ust. 1 ustalane jest według zasad obowiązujących we Wspólnocie.
4. Procedury sprawdzania pochodzenia produktów wymienionych w ust. 1 są określone w rozdziałach II i III.
Artykuł 2
1. Przywóz do Wspólnoty produktów wymienionych w załączniku I, pochodzących z Federacji Rosyjskiej, podlega corocznym limitom ilościowym określonym w załączniku V. Dopuszczenie do swobodnego obrotu we Wspólnocie produktów wymienionych w załączniku I pochodzących z Federacji Rosyjskiej wymaga przedłożenia świadectwa pochodzenia określonego w załączniku II oraz pozwolenia na przywóz wydanego przez władze Państw Członkowskich zgodnie z przepisami art. 4.
Przywóz, na który wydano pozwolenie, zostaje zaliczony na poczet limitów ilościowych ustanowionych na rok, w którym produkty zostają wysłane z kraju wywozu.
2. W celu zapewnienia, że ilości, dla których wydane są pozwolenia na przywóz nigdy nie przekroczą łącznych limitów ilościowych dla każdej grupy produktów, właściwe władze Państw Członkowskich wydają pozwolenia na przywóz jedynie na podstawie potwierdzenia przez Komisję, że nadal istnieją dostępne ilości w ramach limitów ilościowych dla stosownej grupy produktów stalowych w zależności od kraju dostawcy, w odniesieniu do których importer lub importerzy złożyli wnioski do odpowiednich władz. Dla celów niniejszego rozporządzenia właściwe władze Państw Członkowskich są wymienione w załączniku IV.
3. Począwszy od dnia 1 stycznia 2005 r., przywóz produktów, dla których wymagane było pozwolenie zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 2267/2004, wliczany jest na poczet stosownych limitów na 2005 r. określonych w załączniku V do niniejszego rozporządzenia.
4. Do celów niniejszego rozporządzenia i począwszy od dnia jego stosowania, uważa się, że wysyłka produktów odbyła się w dniu, w którym zostały one załadowane na wywozowy środek transportu.
Artykuł 3
1. Limity ilościowe, o których mowa w załączniku V, nie mają zastosowania do produktów umieszczonych w wolnym obszarze celnym lub składzie wolnocłowym lub też przywożonych na mocy uzgodnień dotyczących składów celnych, przywozu czasowego bądź w celu uszlachetniania czynnego (system zawieszeń).
2. W przypadku gdy produkty wymienione w ust. 1 są następnie dopuszczane do swobodnego obrotu w stanie niezmienionym, bądź po obróbce lub przetworzeniu, wówczas stosuje się przepisy art. 2 ust. 2, a dopuszczone w ten sposób produkty są wliczane na poczet limitu ilościowego przedstawionego w załączniku V.
Artykuł 4
1. Do celów stosowania art. 2 ust. 2, przed wydaniem pozwolenia na przywóz właściwe władze Państw Członkowskich wymienione w załączniku IV powiadamiają Komisję o liczbie otrzymanych wniosków o wydanie pozwolenia na przywóz popartych oryginałami pozwoleń na wywóz. W odpowiedzi Komisja przekazuje powiadomienie o tym, czy ilość(-i), o którą(-e) wnioskodawca się ubiega, jest/są dostępna(-e) w ramach limitów przywozowych. Powiadomienia przekazywane są według kolejności zgłoszeń od Państw Członkowskich.
2. Wnioski dołączane do zgłoszeń dla Komisji są ważne wówczas, gdy każdorazowo w wyraźny sposób określają kraj wywozu, daną grupę produktów, ilości objęte przywozem, numer pozwolenia na wywóz, rok kontyngentowy oraz Państwo Członkowskie, w którym planowane jest wprowadzenie wyrobów do swobodnego obrotu.
3. O ile jest to możliwe, Komisja potwierdza odpowiednim władzom Państw Członkowskich całkowitą ilość wskazaną przez nie we wnioskach złożonych dla poszczególnych grup produktów. Ponadto Komisja niezwłocznie kontaktuje się z właściwymi władzami Federacji Rosyjskiej w wypadkach, gdy przedstawione wnioski przekraczają limity, dążąc do uzyskania wyjaśnienia i szybkiego rozwiązania.
4. Właściwe władze Państw Członkowskich niezwłocznie po uzyskaniu informacji powiadamiają Komisję o każdej ilości niewykorzystanej w okresie ważności pozwolenia na przywóz. Takie niewykorzystane ilości są automatycznie przenoszone w poczet pozostałych ilości w ramach łącznego wspólnotowego limitu ilościowego dla każdej grupy wyrobów.
5. Zgłoszenia, o których mowa w powyższych ust. 1, 2, 3 do 4, są dokonywane w formie elektronicznej w ramach zintegrowanej sieci utworzonej w tym celu, z wyjątkiem sytuacji, w których z przyczyn technicznych konieczne jest czasowe użycie innych środków łączności.
6. Pozwolenia na przywóz lub dokumenty równoważne wydawane są zgodnie z rozdziałem II.
7. Właściwe władze Państw Członkowskich powiadamiają Komisję o wszelkich przypadkach unieważnienia uprzednio wydanych pozwoleń na przywóz lub dokumentów równoważnych w następstwie cofnięcia bądź unieważnienia przez właściwe władze Federacji Rosyjskiej odpowiadających im pozwoleń na wywóz. Jeżeli jednak Komisja bądź właściwe władze Państwa Członkowskiego zostały poinformowane przez właściwe władze Federacji Rosyjskiej o wycofaniu lub unieważnieniu pozwolenia na wywóz już po wywiezieniu do Wspólnoty wyrobów objętych danym pozwoleniem, odpowiednie ilości zostają zaliczone na poczet limitów ilościowych obowiązujących na rok, w którym miała miejsce wysyłka produktów.
Artykuł 5
Do celów stosowania art. 3 ust. 3 i ust. 4 Umowy, Komisja jest niniejszym upoważniona do dokonywania niezbędnych dostosowań.
Artykuł 6
1. Jeśli po przeprowadzeniu dochodzeń zgodnie z procedurami przedstawionymi w rozdziale III Komisja zauważy, że informacje będące w jej posiadaniu stanowią dowód na to, iż wymienione w załączniku I produkty pochodzące z Federacji Rosyjskiej zostały przeładowane, przekierowane lub w inny sposób przywiezione do Wspólnoty przez ominięcie limitów ilościowych wymienionych w art. 2 oraz że istnieje potrzeba dokonania niezbędnych dostosowań, wówczas żąda uruchomienia procedury konsultacji w celu osiągnięcia porozumienia w sprawie równoważnego dostosowania odpowiednich limitów ilościowych.
2. W oczekiwaniu na wynik konsultacji wymienionych w ust. 1 Komisja może poprosić Federację Rosyjską o podjęcie niezbędnych kroków zapobiegawczych mających na celu zapewnienie, że dostosowanie do limitów ilościowych uzgodnione w wyniku takich konsultacji będzie mogło być zrealizowanie w odniesieniu do roku, w którym wniesiony został wniosek o przeprowadzenie konsultacji lub dla następnego roku, jeżeli limity ilościowe na bieżący rok są wyczerpane, w przypadku istnienia wyraźnego dowodu na ominięcie.
3. Jeżeli Wspólnota i Federacja Rosyjska nie znajdą zadowalającego rozwiązania i jeśli Komisja zauważy, że istnieje wyraźny dowód na obchodzenie ustaleń ilościowych, z obowiązujących limitów potrąca się równoważne wielkości produktów pochodzących z Federacji Rosyjskiej.
Artykuł 7
Niniejsze rozporządzenie nie stanowi w żaden sposób odstępstwa od postanowień Umowy, która we wszystkich przypadkach sprzeczności ma rozstrzygające znaczenie.
ROZDZIAŁ II
UWARUNKOWANIA MAJĄCE ZASTOSOWANIE DO ZARZĄDZANIA LIMITAMI ILOŚCIOWYMI
SEKCJA 1
Klasyfikacja
Artykuł 8
Klasyfikacja produktów objętych niniejszym rozporządzeniem opiera się na Nomenklaturze Scalonej (CN) ustanowionej rozporządzeniem (EWG) nr 2658/87.
Artykuł 9
Z inicjatywy Komisji lub Państwa Członkowskiego Wydział Nomenklatury Taryfowej i Statystycznej Komitetu Kodeksu Celnego, który został ustanowiony na mocy rozporządzenia (EWG) nr 2658/87, pilnie zbada, zgodnie z przepisami tego rozporządzenia, wszystkie kwestie dotyczące klasyfikacji produktów objętych niniejszym rozporządzeniem w ramach Nomenklatury Scalonej w celu sklasyfikowania ich w odpowiednich grupach produktów.
Artykuł 10
Komisja powiadamia Federację Rosyjską o wszelkich zmianach w Nomenklaturze Scalonej (CN) i w kodach TARIC wpływających na produkty objęte niniejszym rozporządzeniem przynajmniej jeden miesiąc przed dniem ich wejścia w życie we Wspólnocie.
Artykuł 11
Komisja powiadamia właściwe władze Federacji Rosyjskiej o wszelkich decyzjach przyjętych zgodnie z obowiązującymi we Wspólnocie procedurami dotyczącymi klasyfikacji produktów objętych niniejszym rozporządzeniem, najpóźniej w ciągu jednego miesiąca od przyjęcia tych decyzji. Informacje te obejmują:
a)
opis produktów;
b)
stosowną grupę produktów, kod Nomenklatury Scalonej (kod CN) oraz kod TARIC;
c)
powody podjęcia decyzji.
Artykuł 12
1. Jeżeli decyzja dotycząca klasyfikacji przyjęta zgodnie z obowiązującymi procedurami wspólnotowymi spowoduje zmianę praktyki w zakresie klasyfikacji lub zmianę grupy produktów, w której znajduje się jakikolwiek produkt objęty niniejszym rozporządzeniem, wówczas przed nadaniem tej decyzji mocy obowiązującej właściwe władze Państw Członkowskich przedstawiają zawiadomienie z 30-dniowym wyprzedzeniem, licząc od dnia powiadomienia przez Komisję.
2. Produkty wysłane przed dniem wykonania decyzji nadal podlegają wcześniejszej praktyce w zakresie klasyfikacji, pod warunkiem że produkty, o których mowa, są przeznaczone do wywozu w ciągu 60 dni od tego dnia.
Artykuł 13
W przypadku gdy decyzja dotycząca klasyfikacji przyjęta zgodnie z obowiązującymi procedurami wspólnotowymi wymienionymi w art. 12 obejmuje grupę produktów podlegającą limitowi ilościowemu, wówczas Komisja, w razie konieczności, zgodnie z art. 9 bezzwłocznie rozpoczyna negocjacje w celu osiągnięcia porozumienia w sprawie niezbędnych dostosowań odpowiednich limitów ilościowych określonych w załączniku V.
Artykuł 14
1. Bez uszczerbku dla jakiegokolwiek innego przepisu w tym zakresie, w przypadku gdy klasyfikacja podana w dokumentacji niezbędnej do przywozu produktów objętych niniejszym rozporządzeniem różni się od klasyfikacji ustalonej przez właściwe władze Państwa Członkowskiego, do którego mają one być przywiezione, wówczas dane produkty tymczasowo podlegają ustaleniom przywozowym, które zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia odnoszą się do nich na podstawie klasyfikacji ustalonej przez wyżej wymienione władze.
2. Właściwe władze Państw Członkowskich powiadamiają Komisję o przypadkach wymienionych w ust. 1, podając w szczególności:
a)
ilości produktów;
b)
grupę produktów wykazaną w dokumentacji przywozowej i dokumentacji zachowanej przez właściwe władze;
c)
numer pozwolenia na wywóz oraz wykazaną kategorię.
3. Po zmianie klasyfikacji właściwe władze Państw Członkowskich nie wydają nowego pozwolenia na przywóz dla produktów stalowych podlegających wspólnotowemu limitowi ilościowemu określonemu w załączniku V, dopóki nie uzyskają od Komisji potwierdzenia zgodnie z procedurą ustaloną w art. 4, że ilości, które mają być przywiezione, są dostępne.
4. Komisja powiadamia dane kraje wywozu o przypadkach wymienionych w niniejszym artykule.
Artykuł 15
W przypadkach wymienionych w art. 14, a także w przypadkach o podobnym charakterze zgłoszonych przez właściwe władze Federacji Rosyjskiej, Komisja, w razie konieczności, rozpoczyna konsultacje z Federacją Rosyjską w celu osiągnięcia porozumienia w sprawie klasyfikacji definitywnie mającej zastosowanie do produktów, których dotyczy rozbieżność.
Artykuł 16
Komisja w porozumieniu z właściwymi władzami wywożącego Państwa Członkowskiego lub wywożących Państw Członkowskich oraz Federacji Rosyjskiej może, w przypadkach wymienionych w art. 15, ustalić klasyfikację definitywnie mającą zastosowanie do produktów, których dotyczy rozbieżność.
Artykuł 17
Jeżeli rozbieżność, o której mowa w art. 14, nie może być rozwiązana zgodnie z art. 15, wówczas Komisja może przyjąć zgodnie z art. 10 rozporządzenia (EWG) nr 2658/87 środek ustanawiający klasyfikację towarów w Nomenklaturze Scalonej.
SEKCJA 2
System podwójnej kontroli przydzielania limitów ilościowych
Artykuł 18
1. Właściwe władze Federacji Rosyjskiej wydają pozwolenie na wywóz dotyczące wszystkich wysyłek produktów stalowych podlegających limitom ilościowym określonym w załączniku V do wysokości tych limitów.
2. Do celów wydania pozwolenia na przywóz wymienionego w art. 21 importer przedstawia oryginał pozwolenia na wywóz.
Artykuł 19
1. Pozwolenie na wywóz dla limitów ilościowych odpowiada wzorcowi przedstawionemu w załączniku II i zaświadcza, między innymi, że dana ilość produktów została wliczona na poczet limitu ilościowego ustanowionego dla danej grupy produktów.
2. Każde pozwolenie na wywóz obejmuje tylko jedną grupę produktów wymienionych w załączniku I.
Artykuł 20
Wywóz jest wliczany na poczet limitów ilościowych ustanowionych na rok, w którym produkty objęte pozwoleniem na wywóz zostały wysłane w rozumieniu art. 2 ust. 4.
Artykuł 21
1. O ile zgodnie z art. 4 Komisja potwierdzi, że w ramach danych limitów ilościowych dostępna jest ilość, o którą ubiega się wnioskodawca, właściwe władze Państwa Członkowskiego wydają pozwolenie na przywóz najpóźniej w terminie dziesięciu dni roboczych od okazania przez importera oryginału odpowiedniego pozwolenia na wywóz. Okazanie to musi być dokonane nie później niż dnia 31 marca roku następującego po tym, w którym towary objęte pozwoleniem na wywóz zostały wysłane. Pozwolenia na przywóz są wydawane przez właściwe władze dowolnego Państwa Członkowskiego, niezależnie od tego, jakie Państwo Członkowskie jest wykazane w pozwoleniu na wywóz, o ile Komisja potwierdziła zgodnie z procedurą określoną w art. 4, że ilość, o którą ubiega się wnioskodawca, jest dostępna w granicach danego limitu ilościowego.
2. Pozwolenia na przywóz są ważne przez cztery miesiące od daty ich wydania. Na uzasadniony wniosek importera właściwe władze Państwa Członkowskiego mogą przedłużyć okres ważności pozwolenia na dalszy okres nieprzekraczający czterech miesięcy.
3. Pozwolenia na przywóz są sporządzane w formie określonej w załączniku III i są ważne na całym obszarze celnym Wspólnoty.
4. Deklaracje lub wnioski składane przez importera w celu uzyskania pozwolenia na przywóz zawierają:
a)
pełną nazwę i adres eksportera;
b)
pełną nazwę i adres importera;
c)
dokładny opis towarów wraz z kodem(-ami) TARIC;
d)
kraj pochodzenia towarów;
e)
kraj wysyłki;
f)
odpowiednią grupę produktów i ilość danych produktów;
g)
wagę netto według pozycji CN;
h)
wartość cif produktów na granicy Wspólnoty według pozycji CN;
i)
w stosownym wypadku, termin płatności i dostawy oraz kopię listu przewozowego i umowy kupna;
j)
datę i numer pozwolenia na wywóz;
k)
wszelkie kody wewnętrzne stosowane do celów administracyjnych;
l)
datę i podpis importera.
5. Importerzy nie są zobowiązani do przywozu łącznej ilości wyrobów objętych pozwoleniem na przywóz w ramach jednej przesyłki.
6. Pozwolenie na przywóz może być wydane za pomocą środków elektronicznych, pod warunkiem że dane urzędy celne mają dostęp do dokumentu za pośrednictwem sieci komputerowej.
Artykuł 22
Ważność pozwoleń na przywóz wydanych przez władze Państw Członkowskich jest uzależniona od ważności pozwoleń na wywóz i ilości wskazanych w pozwoleniach na wywóz wydanych przez właściwe władze Federacji Rosyjskiej, na podstawie których wydano pozwolenia na przywóz.
Artykuł 23
Pozwolenia na przywóz lub dokumenty równoważne są wydawane przez właściwe władze Państw Członkowskich zgodnie z art. 2 ust. 2 i przy zachowaniu zasady równouprawnienia wszystkich importerów ze Wspólnoty, niezależnie od tego, gdzie znajduje się ich siedziba na terenie Wspólnoty, nie naruszając przy tym wymogu zgodności z innymi warunkami określonymi przez przepisy obowiązujące w danym czasie.
Artykuł 24
1. Jeśli Komisja uzna, że całkowite ilości objęte pozwoleniami na wywóz wydanymi przez Federację Rosyjską dla danej grupy wyrobów przekroczyły limit ilościowy wyznaczony dla tej grupy, wówczas właściwe władze wydające pozwolenia w Państwach Członkowskich zostaną o tym bezzwłocznie poinformowane celem zawieszenia dalszego wydawania pozwoleń na przywóz. W takim wypadku Komisja niezwłocznie uruchamia procedurę konsultacji.
2. Właściwe władze Państwa Członkowskiego odmawiają wydania pozwoleń na przywóz wyrobów pochodzących z Federacji Rosyjskiej, które nie są objęte pozwoleniami na wywóz, wydanymi zgodnie z przepisami niniejszego rozdziału.
SEKCJA 3
Postanowienia wspólne
Artykuł 25
1. Pozwolenie na wywóz wymienione w art. 18 oraz świadectwo pochodzenia wymienione w art. 2 może zawierać dodatkowe kopie należycie oznaczone, jako takie. Oryginał i kopie tych dokumentów są sporządzone w języku angielskim.
2. Jeżeli dokumenty wymienione w ust. 1 są wypełnione odręcznie, to wpisy muszą być dokonane tuszem i drukowanymi literami.
3. Pozwolenia na wywóz lub równoważne im dokumenty oraz świadectwa pochodzenia mają wymiary 210 × 297 mm. Drukowane są na białym papierze do pisania, formatowanym, niezawierającym masy ściernej, o wadze nie mniejszej niż 25 g/m2. Każda część dokumentu zawiera w tle drukowany wzór giloszowany, pozwalający na wzrokowe wykrycie każdego fałszerstwa przy użyciu środków mechanicznych bądź chemicznych.
4. Właściwe władze Państw Członkowskich uznają wyłącznie oryginały dokumentów jako ważne dla celów przywozu, zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia.
5. Każde pozwolenie na wywóz, lub dokument równoważny, jest opatrzone znormalizowanym numerem seryjnym, drukowanym lub nie, na podstawie którego można je zidentyfikować.
6. Numer ten składa się z następujących elementów:
-
następujących dwóch liter identyfikujących kraj wywozu:
RU
=
Federacja Rosyjska,
-
dwóch liter określających Państwo Członkowskie przeznaczenia, jak poniżej:
BE
=
Belgia
CZ
=
Republika Czeska
DK
=
Dania
DE
=
Niemcy
EE
=
Estonia
EL
=
Grecja
ES
=
Hiszpania
FR
=
Francja
IE
=
Irlandia
IT
=
Włochy
CY
=
Cypr
LV
=
Łotwa
LT
=
Litwa
LU
=
Luksemburg
HU
=
Węgry
MT
=
Malta
NL
=
Niderlandy
AT
=
Austria
PL
=
Polska
PT
=
Portugalia
SL
=
Słowenia
SK
=
Słowacja
FI
=
Finlandia
SE
=
Szwecja
GB
=
Zjednoczone Królestwo,
-
cyfry określającej rok kontyngentowy odpowiadającej ostatniej cyfrze danego roku, np. „5” dla 2005 r.;
-
dwucyfrowego numeru określającego urząd wydający pozwolenie w kraju wywozu;
-
pięciocyfrowego numeru w porządku kolejno od 00001 do 99999, przyznanego danemu Państwu Członkowskiemu przeznaczenia.
Artykuł 26
Pozwolenie na wywóz i świadectwo pochodzenia mogą być wydane po wysyłce produktów, których dotyczą. W takich przypadkach zawierają one adnotację „wydane z datą wsteczną”.
Artykuł 27
W razie kradzieży, utraty lub zniszczenia pozwolenia na wywóz lub świadectwa pochodzenia eksporter może zwrócić się do właściwych władz, które wydały dokument, o wydanie duplikatu na podstawie dokumentów wywozowych będących w jego posiadaniu. Wydany w ten sposób duplikat pozwolenia lub świadectwa powinien nosić adnotację „duplikat”. Duplikat nosi datę oryginału pozwolenia lub świadectwa.
SEKCJA 4
Wspólnotowe pozwolenie na przywóz - Jednolity format
Artykuł 28
1. Formularze, które mają być używane przez właściwe władze Państw Członkowskich do wydawania pozwoleń na przywóz wymienionych w art. 21, odpowiadają wzorcowi przedstawionemu w załączniku III.
2. Formularze pozwolenia na przywóz i wyciągi z nich sporządza się w dwóch kopiach; jedna kopia, oznaczona jako „Kopia posiadacza” i nosząca numer 1, wydawana jest wnioskodawcy, natomiast druga, oznaczona jako „Kopia dla władz wystawiających” i nosząca numer 2, przeznaczona jest dla władz wystawiających pozwolenie. Do celów administracyjnych właściwe władze mogą dodać dalsze kopie do formularza 2.
3. Formularze drukowane są na białym papierze bez zawartości ścieru mechanicznego i ważącym między 55 a 65 g/m2. Ich rozmiar wynosi 210 × 297 mm; odstęp między wierszami wynosi 4,24 mm (jedna szósta cala); układ formularza ma być dokładnie odwzorowany. Obydwie strony kopii nr 1, która jest właściwym pozwoleniem, są dodatkowo zadrukowane czerwonym wzorem giloszowanym w tle, w celu ujawnienia fałszerstw za pomocą środków mechanicznych lub chemicznych.
4. Państwa Członkowskie są odpowiedzialne za wydrukowanie tych formularzy. Formularze mogą być również drukowane przez drukarnie wyznaczone przez Państwo Członkowskie, w którym mają one swoją siedzibę. W tym ostatnim wypadku na każdym formularzu musi widnieć odnośnik o wyznaczeniu drukarni przez Państwo Członkowskie. Każdy formularz musi nosić nazwę i adres drukarni lub znak umożliwiający zidentyfikowanie drukarni.
5. Z chwilą wydania pozwoleń na przywóz i wyciągów umieszcza się na nich numer wydania określony przez właściwe władze Państwa Członkowskiego. Numer pozwolenia na przywóz zostaje przekazany Komisji drogą elektroniczną za pośrednictwem zintegrowanej sieci ustanowionej na podstawie art. 4.
6. Pozwolenia i wyciągi wypełniane są w języku urzędowym lub w jednym z języków urzędowych Państwa Członkowskiego, w którym wystawiane jest pozwolenie.
7. W rubryce 10 właściwe władze wskazują odpowiednią grupę wyrobów stalowych.
8. Oznaczenia agencji wystawiających i władz dokonujących odpisów nanoszone są przy pomocy pieczęci. Pieczęć władz wydających można jednak zastąpić wytłoczonym odciskiem suchej pieczęci składającym się z liter lub cyfr uzyskanych przez perforację, bądź nadrukiem na pozwoleniu. Władze wydające stosują zabezpieczoną metodę zapisu przydzielonej ilości w taki sposób, aby uniemożliwiała wstawienie liczb lub odnośników.
9. Na odwrocie kopii nr 1 i kopii nr 2 umieszczona jest rubryka, w której władze celne podczas wypełniania formalności przywozowych albo właściwe władze administracyjne podczas wystawiania wyciągu mogą wpisywać ilości. Jeżeli miejsce przeznaczone na wpisy odliczające na pozwoleniu lub na wyciągach jest niewystarczające, wówczas właściwe władze mogą dołączyć jedną lub więcej dodatkowych stron zawierających rubryki odpowiadające rubrykom na odwrocie kopii nr 1 i kopii nr 2 pozwolenia lub wyciągu. Władze dokonujące odpisów umieszczają swoją pieczęć, tak aby jedna jej połowa znalazła się na pozwoleniu lub jej wyciągu, a druga połowa na dodatkowej stronie. W przypadku dołączenia więcej niż jednej dodatkowej strony, w podobny sposób przykładana jest dalsza pieczęć pomiędzy każdą stroną i poprzednią stroną.
10. Wystawione pozwolenia na przywóz i wyciągi oraz dokonane wpisy i potwierdzenia przez władze jednego Państwa Członkowskiego powodują w każdym z pozostałych Państw Członkowskich takie same skutki prawne, jak dokumenty wydane oraz wpisy i potwierdzenia dokonane przez władze tego Państwa Członkowskiego.
11. Właściwe władze danych Państw Członkowskich mogą wymagać, jeżeli jest to niezbędne, aby treść pozwoleń lub wyciągów została przetłumaczona na język urzędowy lub jeden z języków urzędowych tego Państwa Członkowskiego.
ROZDZIAŁ III
WSPÓŁPRACA ADMINISTRACYJNA
Artykuł 29
Komisja dostarcza władzom Państw Członkowskich nazwy i adresy właściwych władz w Federacji Rosyjskiej wydających świadectwa pochodzenia oraz pozwolenia na wywóz wraz z wzorami pieczęci używanych przez te władze.
Artykuł 30
1. Późniejsza weryfikacja świadectw pochodzenia lub pozwoleń na wywóz przeprowadzana jest wyrywkowo lub każdorazowo, gdy właściwe władze Państw Członkowskich mają uzasadnioną wątpliwość co do autentyczności świadectwa pochodzenia lub pozwolenia na wywóz albo co do ścisłości informacji dotyczących rzeczywistego pochodzenia danych produktów.
W takich wypadkach właściwe władze Wspólnoty zwracają świadectwo pochodzenia lub pozwolenie na wywóz albo kopię któregokolwiek z nich właściwym władzom Federacji Rosyjskiej, podając w stosownym wypadku przyczyny dotyczące formy lub treści, które uzasadniają przeprowadzenie dochodzenia. Jeżeli przedłożono fakturę, wówczas faktura taka lub jej kopia jest dołączana do świadectwa pochodzenia lub pozwolenia na wywóz albo jego kopii. Właściwe władze przekazują również wszelkie udzielone informacje sugerując, że dane zamieszczone w świadectwie pochodzenia lub w pozwoleniu na wywóz są nieścisłe.
2. Ustęp 1 stosuje się również do późniejszych weryfikacji deklaracji pochodzenia.
3. Wyniki późniejszych weryfikacji przeprowadzonych zgodnie z ust. 1 są przekazywane właściwym władzom Wspólnoty najpóźniej w ciągu trzech miesięcy. Przekazane informacje określają, czy kwestionowane świadectwo, pozwolenie bądź deklaracja dotyczą produktów faktycznie wywiezionych oraz czy produkty te można zakwalifikować do przywozu do Wspólnoty na podstawie niniejszego rozdziału. Właściwe władze Wspólnoty mogą również zażądać kopii całej dokumentacji niezbędnej do pełnego ustalenia faktów, w tym w szczególności pochodzenia towarów.
4. W przypadku wykrycia nadużyć lub poważnych nieprawidłowości w stosowaniu deklaracji pochodzenia, podczas przeprowadzania takich weryfikacji, dane Państwo Członkowskie informuje o tym fakcie Komisję. Komisja przekazuje te informacje pozostałym Państwom Członkowskim.
5. Wyrywkowe zastosowanie procedury określonej w niniejszym artykule nie stanowi przeszkody dla dopuszczenia danych produktów do swobodnego obrotu.
Artykuł 31
1. W przypadku gdy procedura weryfikacji, o której mowa w art. 30, bądź informacje dostępne dla właściwych władz Wspólnoty wykażą, że przepisy niniejszego rozdziału są naruszane, wówczas władze żądają, aby Federacja Rosyjska przeprowadziła odpowiednie dochodzenia lub dopilnowania, aby takie dochodzenia zostały przeprowadzone w zakresie czynności, które naruszają lub wydają się naruszać przepisy niniejszego rozdziału. Wyniki tych dochodzeń są przekazywane właściwym władzom Wspólnoty wraz z wszelkimi innymi stosownymi informacjami umożliwiającymi ustalenie rzeczywistego pochodzenia produktów.
2. Podczas wykonywania działania podjętego zgodnie z przepisami niniejszego rozdziału właściwe władze Wspólnoty mogą wymieniać z właściwymi władzami Federacji Rosyjskiej informacje, które są uważane za przydatne w zapobieganiu naruszaniu przepisów niniejszego rozdziału.
3. W przypadku ustalenia, że przepisy niniejszego rozdziału zostały naruszone, Komisja może podjąć środki, które są niezbędne do zapobieżenia powtórzeniu się takiego naruszenia.
Artykuł 32
Komisja koordynuje działanie podjęte przez właściwe władze Państw Członkowskich na podstawie przepisów niniejszego rozdziału. Właściwe władze Państw Członkowskich informują Komisję oraz inne Państwa Członkowskie o podjętym przez siebie działaniu i o uzyskanych wynikach.
ROZDZIAŁ IV
USTALENIA KOŃCOWE
Artykuł 33
Rozporządzenie (WE) nr 2267/2004 zostaje niniejszym uchylone.
Artykuł 34
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sporządzono w Luksemburgu, dnia 27 czerwca 2005 r.