Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1560/2003
z dnia 2 września 2003 r.
ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 343/2003 ustanawiającego kryteria i mechanizmy określania Państwa Członkowskiego właściwego dla rozpatrywania wniosku o azyl, złożonego w jednym z Państw Członkowskich przez obywatela państwa trzeciego
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 343/2003 z dnia 18 lutego 2003 r. ustanawiającego kryteria i mechanizmy określania Państwa Członkowskiego właściwego dla rozpatrywania wniosku o azyl, złożonego w jednym z Państw Członkowskich przez obywatela państwa trzeciego [1], w szczególności jego art. 15 ust. 5, art. 17 ust. 3, art. 18 ust. 3, art. 19 ust. 3 i 5, art. 20 ust. 1, 3 i 4 oraz art. 22 ust. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Należy ustanowić szereg przepisów szczególnych w celu skutecznego stosowania rozporządzenia (WE) nr 343/2003. Przepisy te muszą być jasno zdefiniowane tak, aby ułatwić współpracę między organami Państw Członkowskich właściwymi do stosowania tego rozporządzenia w odniesieniu do przekazywania i przetwarzania wniosków do celów przejęcia i przyjęcia z powrotem, wniosków o informacje i wykonywania przekazania.
(2) W celu zapewnienia największej możliwej ciągłości między Konwencją określającą państwo właściwe dla rozpatrywania wniosków o azyl złożonych w jednym z Państw Członkowskich Wspólnot Europejskich [2], podpisaną w Dublinie dnia 15 czerwca 1990 r. i rozporządzeniem (WE) nr 343/2003, zastępującym tę Konwencję, niniejsze rozporządzenie powinno opierać się na wspólnych zasadach, listach i formularzach przyjętych przez komitet powołany na podstawie art. 18 Konwencji, z uwzględnieniem zmian wynikających z wprowadzenia nowych kryteriów, sformułowania niektórych przepisów i praktycznych doświadczeń.
(3) Należy wziąć pod uwagę powiązania między procedurami ustanowionymi w rozporządzeniu (WE) nr 343/2003 i wykonaniem rozporządzenia Rady (WE) nr 2725/2000 z dnia 11 grudnia 2000 r. dotyczącego ustanowienia systemu "Eurodac" do porównywania odcisków palców w celu skutecznego stosowania Konwencji dublińskiej [3].
(4) Pożądane jest, zarówno dla Państw Członkowskich, jak również zainteresowanych osób ubiegających się o azyl, aby istniał mechanizm rozstrzygania sporów w przypadkach, w których Państwa Członkowskie różnią się co do stosowania klauzuli humanitarnej z art. 15 rozporządzenia (WE) nr 343/2003.
(5) Ustanowienie elektronicznej sieci transmisji w celu ułatwienia stosowania rozporządzenia (WE) nr 343/2003 oznacza, że należy ustanowić zasady odnoszące się do właściwych standardów technicznych oraz praktycznych uzgodnień dotyczących używania sieci.
(6) Dyrektywa 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych [4] ma zastosowanie do przetwarzania danych osobowych wykonywanego w zastosowaniu niniejszego rozporządzenia zgodne z art. 21 rozporządzenia (WE) nr 343/2003.
(7) Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej oraz do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, Dania, która nie jest związana rozporządzeniem (WE) nr 343/2003, nie jest związana niniejszym rozporządzeniem ani nie podlega jego stosowaniu do czasu osiągnięcia porozumienia pozwalającego Danii na uczestniczenie w rozporządzeniu (WE) nr 343/2003.
(8) Zgodnie z art. 4 Porozumienia z dnia 19 stycznia 2001 r. między Wspólnotą Europejską a Republiką Islandii i Królestwem Norwegii dotyczącego kryteriów i mechanizmu określania państwa właściwego dla rozpatrywania wniosku o azyl złożonego w Państwie Członkowskim lub w Islandii albo w Norwegii [5] niniejsze rozporządzenie będzie stosowane przez Islandię i Norwegię tak, jak jest ono stosowane przez Państwa Członkowskie Wspólnoty Europejskiej. W rezultacie do celów niniejszego rozporządzenia, Islandia i Norwegia będą uważane za Państwa Członkowskie.
(9) Niezbędne jest, aby niniejsze rozporządzenie weszło w życie jak najszybciej, aby umożliwić stosowanie rozporządzenia (WE) nr 343/2003.
(10) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią komitetu powołanego na podstawie art. 27 rozporządzenia (WE) nr 343/2003,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
TYTUŁ I
PROCEDURY
ROZDZIAŁ I
PRZYGOTOWANIE WNIOSKÓW
Artykuł 1
Przygotowanie wniosków o przejęcie
1. Wnioski o przejęcie sporządza się na standardowym formularzu zgodnie ze wzorem zawartym w załączniku I. Formularz składa się z pól obowiązkowych, które muszą być należycie wypełnione, oraz z innych pól, które wypełnia się, gdy są dostępne odpowiednie informacje. Dodatkowe informacje można wprowadzić w pola przeznaczone do tego celu.
Wniosek obejmuje również:
a) kopię wszystkich dowodów lub poszlak wykazujących, że Państwo Członkowskie, do którego kierowany jest wniosek, jest właściwe dla rozpatrywania wniosku o azyl, wraz - gdzie sytuacja tego wymaga - z uwagami w sprawie okoliczności, w jakich je uzyskano oraz wartością dowodową przypisaną przez wnioskujące Państwo Członkowskie, z odniesieniem do wykazów dowodów i poszlak, określonych w art. 18 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 343/2003, określonych w załączniku II do niniejszego rozporządzenia;
b) w miarę potrzeby kopię wszelkich deklaracji złożonych przez wnioskodawcę lub oświadczeń od niego odebranych.
2. Jeżeli wniosek oparty jest na pozytywnych wynikach ("trafieniu") przekazanych przez Jednostkę Centralną Eurodac, zgodnie z art. 4 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 2725/2000, po porównaniu odcisków palców osoby ubiegającej się o azyl z bazą odcisków palców uprzednio pobranych i przesłanych do Jednostki Centralnej zgodnie z art. 8 tego rozporządzenia oraz sprawdzonych zgodnie z art. 4 ust. 6 tego rozporządzenia, wniosek zawiera także dane dostarczone przez Jednostkę Centralną.
3. Jeżeli wnioskujące Państwo Członkowskie zwraca się o pilną odpowiedź zgodnie z art. 17 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 343/2003, wniosek opisuje okoliczności wniosku o azyl i stwierdza powody prawne i faktyczne uzasadniające pilność odpowiedzi.
Artykuł 2
Przygotowanie wniosków o przyjęcie z powrotem
Wnioski o przyjęcie z powrotem sporządza się na standardowym formularzu zgodnie ze wzorem określonym w załączniku III, określając charakter wniosku, przyczyny jego złożenia oraz te przepisy rozporządzenia (WE) nr 343/2003, na których wniosek jest oparty.
Wniosek zawiera także pozytywne wyniki przekazane przez Jednostkę Centralną Eurodac, zgodnie z art. 4 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 2725/2000, po porównaniu odcisków palców osoby ubiegającej się o azyl z bazą odcisków palców uprzednio pobranych i przesłanych do Jednostki Centralnej zgodnie z art. 4 ust. 1 i 2 tego rozporządzenia oraz sprawdzonych zgodnie z art. 4 ust. 6 tego rozporządzenia.
Do formularza wniosków odnoszących się do wniosków o azyl złożonych przed osiągnięciem operacyjności przez Eurodac załącza się kopię odcisków palców.
ROZDZIAŁ II
POSTĘPOWANIE Z WNIOSKAMI
Artykuł 3
Rozpatrywanie wniosków o przejęcie
1. Argumenty prawne i faktyczne określone we wniosku rozpatruje się w świetle przepisów rozporządzenia (WE) nr 343/2003 oraz wykazów dowodów i poszlak, określonych w załączniku II do niniejszego rozporządzenia.
2. Niezależnie od kryteriów i przepisów rozporządzenia (WE) nr 343/2003, na których opiera się wniosek, Państwo Członkowskie, do którego kierowany jest wniosek, w terminie dozwolonym przez art. 18 ust. 1 i 6 tego rozporządzenia, sprawdza wyczerpująco i obiektywnie, na podstawie informacji dostępnych bezpośrednio lub pośrednio, czy została ustalona właściwość tego państwa dla rozpatrywania wniosku o azyl. Jeżeli Państwo Członkowskie, do którego kierowany jest wniosek, sprawdzi, że jest właściwe na podstawie co najmniej jednego z kryteriów tego rozporządzenia, uznaje swoją właściwość.
Artykuł 4
Rozpatrywanie wniosków o przyjęcie z powrotem
Jeżeli wniosek jest oparty na danych dostarczonych przez Jednostkę Centralną Eurodac i sprawdzonych przez wnioskujące Państwo Członkowskie, zgodnie z art. 4 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 2725/2000, Państwo Członkowskie, do którego kierowany jest wniosek, uznaje swoją właściwość, chyba że przeprowadzone postępowanie sprawdzające wykaże, że jego zobowiązania wygasły na podstawie art. 4 ust. 5 akapit drugi lub na podstawie art. 16 ust. 2, 3 lub 4 rozporządzenia (WE) nr 343/2003. Wygaśnięcie zobowiązań może być oparte tylko na podstawie dowodów materialnych lub uzasadnionych i sprawdzalnych oświadczeń osoby ubiegającej się o azyl.
Artykuł 5
Odpowiedź odmowna
1. Jeżeli po przeprowadzeniu postępowania sprawdzającego wnioskujące Państwo Członkowskie uznaje, że przedłożone dowody nie potwierdzają jego właściwości, odpowiedź odmowna przesłana wnioskującemu Państwu Członkowskiemu podaje pełne i szczegółowe przyczyny odmowy.
2. Jeżeli wnioskujące Państwo Członkowskie uważa, że odmowa oparta jest na niewłaściwej ocenie lub jeżeli posiada dodatkowe dowody do przesłania, może poprosić o ponowne rozpatrzenie swojego wniosku. Ta możliwość musi być wykorzystana w ciągu trzech tygodni od otrzymania odpowiedzi odmownej. Państwo Członkowskie, do którego kierowany jest wniosek, dołoży wszelkich starań, aby udzielić odpowiedzi w ciągu dwóch tygodni. W żadnym wypadku ta dodatkowa procedura nie przekracza ograniczeń w czasie, ustanowionych w art. 18 ust. 1 i 6 oraz art. 20 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 343/2003.
Artykuł 6
Odpowiedź pozytywna
Jeżeli Państwo Członkowskie uznaje swoją właściwość, odpowiedź stwierdza to określając przepisy rozporządzenia (WE) nr 343/2003, które służą jako podstawa, oraz zawiera praktyczne szczegóły dotyczące późniejszego przekazania, takie jak dane kontaktowe organu administracyjnego lub osoby kontaktowej.
ROZDZIAŁ III
PRZEKAZANIE
Artykuł 7
Praktyczne uzgodnienia dotyczące przekazania
1. Przekazanie do właściwego Państwa Członkowskiego może być wykonywane w jeden z następujących sposobów:
a) na wniosek osoby ubiegającej się o azyl w ściśle określonym terminie;
b) poprzez wyjazd pod nadzorem, kiedy osobie ubiegającej się o azyl towarzyszy urzędnik wnioskującego Państwa Członkowskiego do punktu wyjazdu, a właściwe Państwo Członkowskie zostaje powiadomione o miejscu, dniu i godzinie przybycia osoby ubiegającej się o azyl w uzgodnionym terminie;
c) pod eskortą, kiedy osobie ubiegającej się o azyl towarzyszy funkcjonariusz wnioskującego Państwa Członkowskiego lub przedstawiciel organu wyznaczonego przez wnioskujące Państwo Członkowskie do wykonywania tej funkcji, a osoba ta zostaje przekazana władzom właściwego Państwa Członkowskiego.
2. W przypadkach określonych w ust. 1 lit. a) i b) wnioskodawcę wyposaża się w dokument wjazdowy, o którym mowa w art. 19 ust. 3 i art. 20 ust. 1 lit. e) rozporządzenia (WE) nr 343/2003, według wzoru określonego w załączniku IV do niniejszego rozporządzenia, który pozwala mu na wjazd do właściwego Państwa Członkowskiego oraz na potwierdzenie jego tożsamości z chwilą przybycia do miejsca i o czasie wskazanym mu wraz z chwilą powiadomienia o decyzji o przejęciu lub przyjęciu z powrotem przez właściwe Państwo Członkowskie.
W przypadku określonym w ust. 1 lit. c) dokument wjazdowy wydaje się, jeżeli osoba ubiegająca się o azyl nie posiada dokumentów tożsamości. Czas i miejsce przekazania uzgadniają uprzednio zainteresowane Państwa Członkowskie zgodnie z procedurą określoną w art. 8.
3. Państwo Członkowskie dokonujące przekazania zapewnia, że osobie ubiegającej się o azyl zwraca się wszystkie dokumenty przed wyjazdem lub dokumenty te powierza się członkom eskorty w celu przekazania ich odpowiednim organom właściwego Państwa Członkowskiego, lub przesyła się je innymi właściwymi sposobami.
Artykuł 8
Współpraca przy przekazaniu
1. Na właściwym Państwie Członkowskim ciąży obowiązek umożliwienia wykonania przekazania osoby ubiegającej się o azyl najszybciej jak to możliwe oraz zapewnienia, że nie powstaną żadne przeszkody w wykonaniu przekazania. Właściwe Państwo Członkowskie ustali w miarę potrzeb miejsce na swoim terytorium, do którego osoba ubiegająca się o azyl zostanie przekazana lub w którym zostanie przejęta przez właściwe organy, przy uwzględnieniu ograniczeń geograficznych i środków transportu dostępnych Państwu Członkowskiemu wykonującemu przekazanie. W żadnym wypadku nie można wymagać, aby eskorta towarzyszyła osobie ubiegającej się o azyl poza punkt przybycia w używanych w tym celu międzynarodowych środkach transportu lub aby Państwo Członkowskie wykonujące przekazanie pokrywało koszty transportu poza ten punkt.
2. Państwo Członkowskie wykonujące przekazanie organizuje transport osobie ubiegającej się o azyl i eskortę dla niej oraz podejmuje decyzję, w porozumieniu z właściwym Państwem Członkowskim, w sprawie czasu przybycia, a także w miarę potrzeby w sprawie szczegółów przekazania właściwym organom. Właściwe Państwo Członkowskie może żądać, aby termin zawiadomienia wynosił trzy dni robocze.
Artykuł 9
Przekazania odroczone i opóźnione
1. Właściwe Państwo Członkowskie jest niezwłocznie informowane o każdym opóźnieniu wynikającym z odwołania się strony lub ponownego rozpatrywania sprawy skutkującym zawieszeniem postępowania, a także o przeszkodach fizycznych, takich jak zły stan zdrowia osoby ubiegającej się o azyl, brak dostępności transportu lub odstąpienie przez osobę ubiegającą się o azyl od procedury przekazania.
2. Państwo Członkowskie, które z jednej z przyczyn wymienionych w art. 19 ust. 4 i art. 20 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 343/2003 nie może wykonać przekazania w zwykłym terminie wynoszącym sześć miesięcy, przewidzianym w art. 19 ust. 3 i art. 20 ust. 1 lit. d) tego rozporządzenia, informuje właściwe Państwo Członkowskie przed upływem tego terminu. W przeciwnym razie właściwym Państwem dla rozpatrywania wniosku o azyl jest poprzednie Państwo Członkowskie, na którym ciążą także obowiązki wynikające z rozporządzenia (WE) nr 343/2003, zgodnie z art. 19 ust. 4 i art. 20 ust. 2 tego rozporządzenia.
3. Jeżeli z jednej z przyczyn określonych w art. 19 ust. 4 i art. 20 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 343/2003 Państwo Członkowskie podejmuje się przekazania po upływie zwykłego terminu wynoszącego sześć miesięcy, poczyni z wyprzedzeniem niezbędne uzgodnienia z właściwym Państwem Członkowskim.
Artykuł 10
Przekazanie wynikające ze zgody domniemanej
1. W przypadku gdy na podstawie odpowiednio art. 18 ust. 7 lub art. 20 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 343/2003 przyjmuje się, że Państwo Członkowskie, do którego kierowany jest wniosek, udziela pozytywnej odpowiedzi na wniosek o przejęcie lub przyjęcie z powrotem, wnioskujące Państwo Członkowskie rozpocznie konsultacje niezbędne w celu organizacji przekazania.
2. Jeżeli zwróci się o to wnioskujące Państwo Członkowskie, właściwe Państwo Członkowskie musi niezwłocznie potwierdzić na piśmie, że uznaje swoją właściwość w wyniku nieudzielenia odpowiedzi w terminie. Właściwe Państwo Członkowskie podejmuje niezbędne kroki w celu ustalenia miejsca przybycia osoby ubiegającej się o azyl najszybciej jak to możliwe oraz - gdzie jest to stosowne - uzgadnia z wnioskującym Państwem Członkowskim czas przybycia i praktyczne szczegóły przekazania właściwym organom.
ROZDZIAŁ IV
KLAUZULA HUMANITARNA
Artykuł 11
Stosunki zależności
1. Artykuł 15 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 343/2003 stosuje się, o ile osoba ubiegająca się o azyl jest zależna od pomocy osoby spokrewnionej, przebywającej w innym Państwie Członkowskim lub osoba spokrewniona, przebywająca w innym Państwie Członkowskim, jest zależna od pomocy osoby ubiegającej się o azyl.
2. Stosunki zależności określone w art. 15 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 343/2003 ocenia się, tak dalece, jak to możliwe, na podstawie obiektywnych kryteriów, np. zaświadczeń medycznych. Jeżeli takie dowody nie są dostępne lub jeżeli nie mogą być dostarczone, przyczyny humanitarne przyjmuje się wyłącznie na podstawie przekonujących informacji dostarczonych przez zainteresowane osoby.
3. Przy ocenianiu konieczności i stosowności łączenia zainteresowanych osób bierze się pod uwagę, co następuje:
a) sytuację rodzinną istniejącą w kraju pochodzenia;
b) okoliczności rozdzielenia zainteresowanych osób;
c) stopień zaawansowania procedur udzielania azylu lub toczących się procedur na podstawie przepisów prawa odnoszących się do cudzoziemców w Państwach Członkowskich.
4. Stosowanie art. 15 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 343/2003 nie może w żadnym wypadku zależeć od zapewnienia, że osoba ubiegająca się o azyl lub osoba spokrewniona może rzeczywiście udzielić potrzebnej pomocy.
5. Zainteresowane Państwa Członkowskie uzgadniają, w którym Państwie Członkowskim mają zostać połączone osoby spokrewnione oraz termin przekazania, przy uwzględnieniu:
a) możliwości podróżowania osoby zależnej od pomocy;
b) sytuacji osób zainteresowanych co do legalności pobytu, przy czym pierwszeństwo przyznaje się łączeniu osoby ubiegającej się o azyl z osobą spokrewnioną, która już posiada ważne zezwolenie na pobyt oraz środki utrzymania w Państwie Członkowskim, w którym przebywa.
Artykuł 12
Małoletni bez opieki
1. Jeżeli decyzja o powierzeniu opieki nad małoletnim bez opieki osobie spokrewnionej innej niż matka, ojciec lub opiekun prawdopodobnie spowoduje szczególne trudności, przede wszystkim w sytuacji, gdy osoba dorosła, której dotyczy sprawa, przebywa poza jurysdykcją Państwa Członkowskiego, w którym małoletni złożył wniosek o azyl, ułatwia się współpracę między właściwymi organami w Państwach Członkowskich, w szczególności między organami i sądami odpowiedzialnymi za ochronę małoletnich, i podejmuje się kroki niezbędne w celu zapewnienia, aby te organy mogły decydować, z pełną wiedzą o stanie faktycznym, czy osoba dorosła lub osoby dorosłe, których dotyczy sprawa, mogą przejąć małoletniego w taki sposób, który służy jego najlepszym interesom.
W związku z powyższym należy uwzględnić obecnie dostępne możliwości w zakresie współpracy sądowej w sprawach cywilnych.
2. Fakt, że czas trwania procedur w sprawie umieszczenia małoletniego może prowadzić do naruszenia terminu określonego w art. 18 ust. 1 i 6 oraz art. 19 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 343/2003, nie musi być przeszkodą w kontynuowaniu procedury określania właściwego Państwa Członkowskiego lub wykonania przekazania.
Artykuł 13
Procedury
1. Z wnioskiem do innego Państwa Członkowskiego o przejęcie osoby ubiegającej się o azyl na podstawie art. 15 rozporządzenia (WE) nr 343/2003 występuje albo Państwo Członkowskie, w którym został złożony wniosek o azyl i które prowadzi procedurę określania właściwego Państwa Członkowskiego, albo właściwe Państwo Członkowskie.
2. Wniosek o przejęcie zawiera wszelkie dokumenty będące w posiadaniu wnioskującego Państwa Członkowskiego, które mogą pozwolić Państwu Członkowskiemu, do którego kierowany jest wniosek, na ocenę sytuacji.
3. Państwo Członkowskie, do którego kierowany jest wniosek, przeprowadza niezbędne postępowanie sprawdzające w celu ustalenia - gdzie jest to właściwe - przyczyn humanitarnych, w szczególności o charakterze rodzinnym lub kulturowym, poziomu zależności od osoby, której sprawa dotyczy lub możliwości i zobowiązania drugiej osoby, której sprawa dotyczy, do dostarczenia żądanej pomocy.
4. W każdym przypadku osoby, których sprawa dotyczy, muszą wyrazić swoją zgodę.
Artykuł 14
Koncyliacja
1. Jeżeli Państwa Członkowskie nie mogą rozwiązać sporu, czy to w sprawie konieczności wykonania przekazania, czy to łączenia osób spokrewnionych na podstawie art. 15 rozporządzenia (WE) nr 343/2003, czy to co do tego, w którym Państwie Członkowskim dane osoby powinny zostać połączone, mogą zastosować postępowanie pojednawcze, przewidziane w ust. 2 niniejszego artykułu.
2. Postępowanie pojednawcze rozpoczyna złożenie wniosku przez jedno z Państw Członkowskich uczestniczących w sporze do przewodniczącego Komitetu, ustanowionego na podstawie art. 27 rozporządzenia (WE) nr 343/2003. Poprzez wyrażenie zgody na postępowanie pojednawcze zainteresowane Państwa Członkowskie podejmują się uwzględnienia w najwyższym stopniu zaproponowanego rozwiązania.
Przewodniczący Komitetu wyznacza trzech członków Komitetu reprezentujących trzy Państwa Członkowskie niezwiązane ze sprawą. Otrzymują oni argumenty stron złożone na piśmie lub ustnie oraz, po rozważeniu, proponują w ciągu miesiąca rozwiązanie, w razie potrzeby w drodze głosowania.
Obradom przewodniczy przewodniczący Komitetu lub jego zastępca. Może on wyrazić swoją opinię, lecz nie może brać udziału w głosowaniu.
Bez względu na to, czy zaproponowane rozwiązanie zostanie przyjęte czy odrzucone przez strony, jest ono ostateczne i nieodwołalne.
ROZDZIAŁ V
PRZEPISY WSPÓLNE
Artykuł 15
Przekazywanie wniosków
1. Wnioski, odpowiedzi i wszelką pisemną korespondencję między Państwami Członkowskimi dotyczącą stosowania rozporządzenia (WE) nr 343/2003 przesyła się, gdy jest to możliwe, poprzez sieć łączności elektronicznej "DubliNet", ustanowioną na podstawie tytułu II niniejszego rozporządzenia.
Na zasadzie odstępstwa od akapitu pierwszego korespondencja między organami właściwymi dla wykonywania przekazania i właściwymi organami w Państwie Członkowskim, do którego kierowany jest wniosek, dotycząca praktycznych uzgodnień w sprawie przekazania, czasu i miejsca przybycia, szczególnie wtedy, jeżeli osoba ubiegająca się o azyl znajduje się pod eskortą, może być przekazywania z wykorzystaniem innych środków.
2. Każdy wniosek, każdą odpowiedź i korespondencję wychodzące z krajowego punktu dostępu określonego w art. 19 uważa się za autentyczne.
3. Potwierdzenie wygenerowane przez system jest traktowane jako dowód przesłania oraz daty i godziny otrzymania wniosku lub odpowiedzi.
Artykuł 16
Język komunikacji
Język lub języki komunikacji wybiera się w drodze porozumienia między zainteresowanymi Państwami Członkowskimi.
Artykuł 17
Zgoda zainteresowanych osób
1. Do celów stosowania art. 7 i 8, art. 15 ust. 1 i art. 21 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 343/2003, które wymagają, aby zainteresowane osoby wyraziły chęć lub zgodę, ich zgoda musi być udzielona na piśmie.
2. W przypadku art. 21 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 343/2003, wnioskodawca musi wiedzieć, na przekazanie jakich informacji wyraża zgodę.
TYTUŁ II
USTANOWIENIE SIECI "DUBLINET"
ROZDZIAŁ I
NORMY TECHNICZNE
Artykuł 18
Ustanowienie "DubliNet"
1. Bezpieczne elektroniczne środki transmisji określone w art. 22 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 343/2003 otrzymują nazwę "DubliNet".
2. DubliNet oparty jest na użytkowaniu generycznych usług IDA określonych w art. 4 decyzji nr 1720/1999/WE [6].
Artykuł 19
Krajowe punkty dostępu
1. Każde Państwo Członkowskie posiada jeden wyznaczony krajowy punkt dostępu.
2. Krajowe punkty dostępu są odpowiedzialne za przetwarzanie przychodzących danych i transmisję wychodzących danych.
3. Krajowe punkty dostępu są odpowiedzialne za wydawanie potwierdzeń otrzymania każdej przychodzącej transmisji.
4. Formularze, których wzory określone są w załącznikach I i III, oraz formularz wniosku o udzielenie informacji określony w załączniku V są przesyłane między krajowymi punktami dostępu w formacie dostarczonym przez Komisję. Komisja informuje Państwa Członkowskie o wymaganych standardach technicznych.
ROZDZIAŁ II
ZASADY UŻYTKOWANIA
Artykuł 20
Numer referencyjny
1. Każda transmisja ma numer referencyjny umożliwiający jednoznaczne określenie sprawy, której dotyczy, oraz Państwa Członkowskiego składającego wniosek. Numer taki musi także umożliwiać ustalenie, czy transmisja odnosi się do wniosku o przejęcie (typ 1), wniosku o przyjęcie z powrotem (typ 2) czy wniosku o udzielenie informacji (typ 3).
2. Numer referencyjny rozpoczyna się literami używanymi dla identyfikacji Państwa Członkowskiego w Eurodac. Po tym kodzie następuje numer wskazujący typ wniosku, zgodnie z klasyfikacją określoną w ust. 1.
Jeżeli wniosek jest oparty na danych dostarczonych przez Eurodac, załącza się numer referencyjny Eurodac.
Artykuł 21
Ciągłość funkcjonowania
1. Państwa Członkowskie podejmują niezbędne kroki w celu zapewnienia nieprzerwanego funkcjonowania krajowych punktów dostępu.
2. Jeżeli funkcjonowanie krajowego punktu dostępu zostanie przerwane na ponad siedem godzin roboczych, Państwo Członkowskie powiadamia właściwe organy wyznaczone na podstawie art. 22 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 343/2003 oraz Komisję i podejmuje wszelkie niezbędne kroki w celu zapewnienia jak najszybszego wznowienia funkcjonowania.
3. Jeżeli krajowy punkt dostępu przesłał dane do krajowego punktu dostępu, którego funkcjonowanie zostało przerwane, potwierdzenia transmisji wygenerowanego przez system generyczny IDA używa się jako dowodu daty i godziny transmisji. Terminy ustanowione rozporządzeniem (WE) nr 343/2003 dla przesyłania wniosków lub odpowiedzi nie podlegają zawieszeniu na czas przerwania funkcjonowania danego krajowego punktu dostępu.
TYTUŁ III
PRZEPISY PRZEJŚCIOWE I KOŃCOWE
Artykuł 22
Dokumenty wjazdowe wydawane do celów stosowania Konwencji dublińskiej
Dokumenty wjazdowe wydrukowane do celów stosowania Konwencji dublińskiej uznaje się do przekazania osoby ubiegającej się o azyl na podstawie rozporządzenia (WE) nr 343/2003 przez okres dłuższy niż osiemnaście miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 23
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 2 września 2003 r.