DYREKTYWA KOMISJI 2005/74/WE
z dnia 25 października 2005 r.
zmieniająca dyrektywę Rady 90/642/EWG w sprawie najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości etofumesatu, lambda-cyhalotryny, metomylu, pimetrozyny oraz tiabendazolu
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając dyrektywę Rady 90/642/EWG z dnia 27 listopada 1990 r. w sprawie ustalania najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w niektórych produktach pochodzenia roślinnego, w tym owocach i warzywach oraz na ich powierzchni (1), w szczególności jej art. 7,
uwzględniając dyrektywę Rady 91/414/EWG z dnia 15 lipca 1991 r. dotyczącą wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin (2), w szczególności jej art. 4 ust. 1 lit. f),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Zgodnie z przepisami dyrektywy 91/414/EWG Państwa Członkowskie są odpowiedzialne za udzielanie zezwoleń na stosowanie środków ochrony roślin wobec określonych upraw. Takie zezwolenia muszą być udzielane na podstawie oceny wywoływanych przez nie skutków dla zdrowia ludzi i zwierząt oraz ich wpływu na środowisko. Elementy, które należy uwzględnić podczas przeprowadzania ocen, obejmują narażenie użytkowników i osób postronnych oraz wpływ na środowisko lądowe, wodne i powietrzne, a także wpływ na ludzi i zwierzęta poprzez spożycie pozostałości zalegających w uprawach, wobec których je zastosowano.
(2)
Najwyższe dopuszczalne poziomy pozostałości (NDPP) odzwierciedlają minimalne ilości pestycydów zużyte w celu zapewnienia skutecznej ochrony roślin, stosowane w taki sposób, aby pozostałości były możliwie jak najmniejsze i mieściły się w dopuszczalnych granicach z toksykologicznego punktu widzenia, zwłaszcza pod względem spożycia.
(3)
NDPP pestycydów powinny być poddawane przeglądowi. Mogą one zostać zmienione w związku z nowymi zastosowaniami, informacjami i danymi.
(4)
NDPP są ustalane na niższym poziomie oznaczania analitycznego, gdy dozwolone stosowanie środków ochrony roślin nie powoduje powstania wykrywalnych poziomów pozostałości pestycydów w produktach spożywczych lub na ich powierzchni, lub gdy nie występują dozwolone przypadki stosowania, lub gdy stosowanie, które zostało dozwolone przez Państwa Członkowskie, nie zostało poparte niezbędnymi danymi, lub gdy stosowanie w państwach trzecich powodujące obecność pozostałości w produktach spożywczych lub na ich powierzchni, które mogą zostać wprowadzone do obrotu na rynku Wspólnoty, nie zostało poparte niezbędnymi danymi.
(5)
Informacje o nowych lub zmienionych zastosowaniach niektórych pestycydów objętych dyrektywą 90/642/EWG zostały przekazane Komisji. Dotyczy to etofumesatu, lambda-cyhalotryny, metomylu, pimetrozyny oraz tiabendazolu.
W przypadku lambda-cyhalotryny, metomylu i pimetrozyny, dla których istnieje określona dawka ostrego narażenia, ostre narażenie konsumentów na te pestycydy za pośrednictwem produktów spożywczych mogących zawierać pozostałości tych pestycydów zostało ocenione i obliczone zgodnie z procedurami i praktykami dtosowanymi obecnie we Wspólnocie, z uwzględnieniem wytycznych opublikowanych przez Światową Organizację Zdrowia. Uwzględnione zostały także opinie Komitetu Naukowego ds. Roślin, w szczególności rady i zalecenia dotyczące ochrony konsumentów produktów spożywczych, wobec których zastosowano pestycydy. Ocena spożycia lambda-cyhalotryny, metomylu i pimetrozyny wykazała, że przy założonym NDPP dawka ostrego narażenia nie zostanie przekroczona. W przypadku etofumesatu i tiabendazolu analiza dostępnych informacji wykazała, że nie jest konieczne określenie dawki ostrego narażenia i nie jest potrzebna ocena krótkoterminowa.
(6)
Z tego względu należy ustalić nowe najwyższe dopuszczalne poziomy pozostałości tych pestycydów.
(7)
W świetle naukowego i technologicznego rozwoju stosowne może być ustalenie NDPP w przypadku stosunkowo nowych produktów we Wspólnocie, takich jak „papaja” czy „maniok”. Należy zatem odpowiednio zmienić wykaz przykładów w grupach wyszczególnionych w załączniku I do dyrektywy 90/642/EWG.
(8)
Ustalenie lub zmiana tymczasowych NDPP na poziomie Wspólnoty nie wyklucza ustalania przez Państwa Członkowskie tymczasowych NDPP etofumesatu zgodnie z art. 4. ust. 1 lit. f) dyrektywy 91/414/EWG i załącznika VI do niej. Uznaje się, że okres czterech lat jest wystarczający na dopuszczenie dalszych zastosowań przedmiotowej substancji czynnej. Po upływie tego okresu tymczasowe NDPP staną się ostateczne.
(9)
Środki przewidziane w niniejszej dyrektywie są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Pokarmowego i Zdrowia Zwierząt,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:
Artykuł 1
W załączniku I do dyrektywy 90/642/EWG dodaje się pozycję „papaja” w pkt 1 ppkt vi) „Owoce różne” między pozycją „oliwki” a „owoce męczennicy”. W załączniku I do dyrektywy 90/642/EWG dodaje się pozycję „maniok” w pkt 2 ppkt i) „Warzywa korzeniowe i bulwiaste” między pozycją „marchew” a „selery”.
Artykuł 2
W dyrektywie 90/642/EWG wprowadza się następujące zmiany:
1)
w załączniku II najwyższe dopuszczalne poziomy pozostałości etofumesatu, lambda-cyhalotryny, metomylu oraz pimetrozyny zastępuje się poziomami określonymi w załączniku I do niniejszej dyrektywy;
2)
w załączniku II dodaje się najwyższe dopuszczalne poziomy pozostałości etofumesatu, jak określono w załączniku II do niniejszej dyrektywy.
Artykuł 3
1. Państwa Członkowskie przyjmują i publikują najpóźniej do dnia 26 kwietnia 2006 r. przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne dla przestrzegania niniejszej dyrektywy. Państwa Członkowskie niezwłocznie przekażą Komisji teksty tych przepisów oraz tabelę korelacji pomiędzy tymi przepisami i niniejszą dyrektywą.
Państwa Członkowskie stosują te przepisy od dnia 27 kwietnia 2006 r.
Przepisy przyjęte przez Państwa Członkowskie muszą zawierać odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie to musi towarzyszyć ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez Państwa Członkowskie.
2. Państwa Członkowskie przekazują Komisji teksty podstawowych przepisów prawa krajowego przyjętych w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą.
Artykuł 4
Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Artykuł 5
Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 25 października 2005 r.