Rozporządzenie Komisji (WE) nr 174/99
z dnia 26 stycznia 1999 r.
ustanawiające specjalne szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 804/68 w odniesieniu do pozwoleń wywozowych i refundacji wywozowych do mleka i przetworów mlecznych
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 804/68 z dnia 27 czerwca 1968 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych [1], ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) 1587/96 [2], w szczególności jego art. 13 ust. 3, art. 16a ust. 1 oraz art. 17 ustępy 9 i 14,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1466/95 z dnia 27 czerwca 1995 r. w sprawie szczegółowych zasad przedkładania wniosków o przyznanie refundacji wywozowych do mleka i przetworów mlecznych [3], ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2184/98 [4], zostało w zasadniczym zakresie kilkakrotnie znowelizowane; przewidywane są jego dalsze zmiany i wobec tego rozporządzenie powinno zostać poprawione pod kątem przejrzystości i skuteczności stosowania jego przepisów.
(2) Na mocy Porozumienia w sprawie Rolnictwa zawartego w toku negocjacji Rundy Urugwajskiej GATT [5] (zwanego dalej Porozumieniem w sprawie Rolnictwa) refundacje wywozowe na produkty rolne, w tym także na przetwory mleczne, w każdym 12-miesięcznym okresie, począwszy od dnia 1 lipca 1995 r., są przyznawane do określonej, maksymalnej ilości i wartości; celem przestrzegania tych ograniczeń należy sprawować nadzór nad wydawaniem pozwoleń wywozowych; istnieje konieczność ustalenia procedury przydzielania ilości produktów, które mogą być wywożone w ramach systemu refundacji.
(3) Rozporządzenie (EWG) nr 804/68 określa ogólne zasady przyznawania refundacji wywozowych w sektorze mleka i przetworów mlecznych, których celem jest przede wszystkim stworzenie warunków dla kontroli przestrzegania limitów wartościowych i ilościowych objętych systemem refundacji; należy opracować szczegółowe zasady stosowania tych przepisów.
(4) Na zasadzie odstępstwa od przepisów rozporządzenia Komisji (EWG) nr 3665/87 z dnia 27 listopada 1987 r. w sprawie wspólnych, szczegółowych zasad stosowania systemu refundacji wywozowych na produkty rolne [6], ostatnio zmienionego rozporządzeniem (WE) nr 2334/98 [7], powinny być określone sytuacje, w których refundacja może być przyznana bez konieczności przedstawiania pozwolenia wywozowego, jak również należy sprecyzować maksymalny okres czasu, w ciągu którego produkty mogą pozostawać do dyspozycji służb celnych.
(5) Należy przyjąć szczególne przepisy w sektorze mleka i przetworów mlecznych, w szczególności w odniesieniu do pozwoleń, w drodze wyłączenia niektórych przepisów rozporządzenia Komisji (EWG) nr 3719/88 z dnia 16 listopada 1988 r. w sprawie wspólnych, szczegółowych zasad stosowania systemu pozwoleń przywozowych i wywozowych i przyjmowania świadectw o wcześniejszym wyznaczaniu refundacji na produkty rolne [8], ostatnio zmienionego rozporządzeniem (WE) nr 1044/98 [9]; ponadto przewidziany w tym rozporządzeniu zakres odstępstw w odniesieniu do ilości produktów faktycznie wywożonych względem uwidocznionych w pozwoleniu powinien zostać zmniejszony oraz, w celu zapewnienia skutecznej kontroli limitów, nie należy wypłacać refundacji na ilości przekraczające te, które zostały podane w pozwoleniu; wartość wadium wnoszonego w chwili przedkładania wniosku o wydanie pozwolenia powinna być ustalona na poziomie zniechęcającym do stosowania praktyk spekulacyjnych.
(6) Należy określić okres ważności pozwoleń wywozowych; długość takiego okresu powinna być dostosowana do rodzaju produktu, przy zachowaniu krótszego terminu dla produktów, w odniesieniu do których istnieje większe ryzyko spekulacji.
(7) Celem zapewnienia prawidłowości kontroli wywożonych produktów oraz zmniejszenia ryzyka spekulacji możliwość zmiany produktu, na który zostało wydane pozwolenie, powinna być ograniczona.
(8) Artykuł 2a ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 3665/87 określa zasady stosowania systemu pozwoleń wywozowych przy ustalonej z góry kwocie refundacji z tytułu wywozu produktów oznaczonych 12-cyfrowym kodem, innym niż podane w sekcji 16 pozwolenia; ten przepis zaczyna obowiązywać w określonym sektorze wyłącznie wówczas, jeżeli zostały zdefiniowane kategorie produktów, o których mowa w art. 13a rozporządzenia (EWG) nr 3719/88 oraz grupy produktów wyszczególnione w lit. b) pierwszego akapitu art. 2a ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 3665/87.
(9) W sektorze mleka i przetworów mlecznych kategorie produktów zostały już zdefiniowane w odniesieniu do kategorii określonych w Porozumieniu w sprawie Rolnictwa; w interesie rzetelnego zarządzania należy posługiwać się tym podziałem na kategorie oraz stosować przepisy art. 2a ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 3665/87 wyłącznie w oparciu o zasadę definiowania grup produktów.
(10) W sektorze mleka stawki refundacji są bardzo zróżnicowane, przede wszystkim w zależności od zawartości tłuszczu; by to uregulowanie nie zostało zakwestionowane, a jednocześnie cel zachowania proporcjonalności określony w art. 2a ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 3665/87 był osiągnięty, poszczególne grupy produktów powinny zostać bardziej precyzyjnie zdefiniowane oraz, w odniesieniu do niektórych produktów, okres ważności pozwoleń wywozowych powinien zostać przedłużony do obowiązującego dla produktów, które pod względem zawartości tłuszczu w Nomenklaturze Scalonej graniczą z produktami, na które kwoty refundacji zostały wcześniej określone.
(11) W celu umożliwienia przedsiębiorcom udziału w przetargach ogłaszanych przez państwa trzecie, bez konsekwencji w postaci ograniczeń ilościowych, należy wprowadzić system pozwoleń tymczasowych, dający oferentom wyłonionym w przetargu prawo do uzyskania pełnego pozwolenia.
(12) Dla zapewnienia skutecznego systemu kontroli wydanych pozwoleń, który zależny jest od informacji przekazanych Komisji przez Państwa Członkowskie, należy przewidzieć czas oczekiwania na wydanie pozwoleń; w celu zapewnienia niezakłóconego działania uregulowań, a w szczególności sprawiedliwego przydziału ilości dostępnych w ramach limitów określonych w Porozumieniu w sprawie Rolnictwa, należy wprowadzić różne instrumenty zarządzania i, w szczególności, określić procedurę zawieszania wydawania pozwoleń oraz zasady stosowania współczynnika redukcji ilości produktów ujętych we wnioskach.
(13) Należy określić stawkę refundacji dla produktów korzystających z refundacji wywozowych w ramach działań pomocy żywnościowej.
(14) Celem zapewnienia prawidłowego korzystania z pozwoleń, w odniesieniu do wywozu niektórych produktów objętych systemem refundacji, zgodnie z art. 21 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 3665/87, kraj przeznaczenia tych produktów należy określić jako obowiązkowe miejsce przeznaczenia.
(15) Dotychczasowe doświadczenia wykazują, że liczba wniosków o przyznanie pozwoleń wywozowych na określone gatunki sera jest zróżnicowana w zależności od miejsca przeznaczenia; w celu umożliwienia zastosowania specjalnych środków w zależności od miejsca przeznaczenia wskazanego we wnioskach o przyznanie pozwoleń należy określić obszary przeznaczenia i traktować miejsce przeznaczenia podane w pozwoleniach wywozowych jako obowiązkowe dla produktów ujętych w Nomenklaturze Scalonej i oznaczonych kodem 0406.
(16) Metoda ustalania kwoty refundacji na przetwory mleczne zawierające dodatek cukru, których cena jest określana na podstawie ceny ich składników, powinna opierać się na procentowym udziale tych składników zawartych w takich produktach; niemniej jednak, dla łatwiejszego zarządzania refundacjami na te produkty, a w szczególności stosowania środków mających na celu zapewnienie realizacji zobowiązań dotyczących działalności wywozowej w kontekście Porozumienia w sprawie Rolnictwa, należy określić maksymalną zawartość sacharozy w produktach, na którą może być przyznana refundacja; zawartość sacharozy w masie wynosząca 43 % jest reprezentatywna dla takich produktów.
(17) Artykuł 8 ust. 3 rozporządzenia (EWG) nr 3665/87 przewiduje, że refundacje wywozowe mogą być przyznane na pochodzące z obszaru Wspólnoty składniki serów przetworzonych produkowanych na podstawie przepisów regulujących zasady uszlachetniania czynnego; istnieje potrzeba wprowadzenia specjalnych zasad celem zapewnienia prawidłowości działania tego szczególnego środka oraz skuteczności jego kontroli.
(18) Na mocy postanowień Umowy między Wspólnotą Europejską a Kanadą, przyjętych decyzją Rady 95/591/WE [10], na sery korzystające z warunków preferencyjnych w przywozie do Kanady muszą być zaprezentowane pozwolenia wywozowe wydane przez Wspólnotę Europejską; należy określić szczegółowe zasady wydawania takich pozwoleń; celem zapewnienia, że ilości serów przywożonych do Kanady w ramach kontyngentu przywozowego odpowiadają ilościom, na które zostały wydane pozwolenia, pozwolenia, o których mowa, właściwie potwierdzone przez uprawnione organy kanadyjskie, powinny zostać zwrócone odpowiednim organom Państw Członkowskich, a dane dotyczące wywozu przekazane Komisji przez Państwa Członkowskie.
(19) W toku negocjacji ze Szwajcarią w sprawie wprowadzenia w życie postanowień końcowych Rundy Urugwajskiej podjęto decyzję o zastosowaniu środków polegających przede wszystkim na zmniejszeniu poziomu ceł na niektóre gatunki sera produkowanego w obszarze Wspólnoty przywożonego do Szwajcarii; należy zagwarantować, że produkty, o których mowa, pochodzą z obszaru Wspólnoty; wobec tego pozwolenia na wszystkie gatunki sera wywożonego na mocy tych uregulowań powinny być obowiązkowe, w tym także na te gatunki sera, na które refundacje nie są wypłacane; pozwolenia powinny być wydawane po złożeniu przez eksportera deklaracji potwierdzającej pochodzenie produktu z obszaru Wspólnoty.
(20) Wspólnota ma prawo wyboru importerów, którzy mogą sprowadzać sery z jej obszaru na terytorium Stanów Zjednoczonych w ramach dodatkowego kontyngentu, o którym mowa w Porozumieniu w sprawie Rolnictwa; umożliwi to Wspólnocie zwiększenie do maksimum wolumenu tego kontyngentu; istnieje konieczność określenia zasad wyboru importerów przy uwzględnieniu procedury przyznawania pozwoleń wywozowych na produkty, o których mowa.
(21) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
ROZDZIAŁ I
Ogólne ustalenia w sprawie refundacji wywozowych
Artykuł 1
1. Wywóz z obszaru Wspólnoty produktów wyszczególnionych w art. 1 rozporządzenia (EWG) nr 804/68, objętych systemem refundacji wywozowych, odbywa się na podstawie pozwolenia wywozowego, za wyjątkiem przypadków, o których mowa w art. 2. Stawka refundacji, według której ma nastąpić wypłata, odpowiada stawce obowiązującej w dniu złożenia wniosku o przyznanie pozwolenia wywozowego lub, w przypadkach, w których znajduje to zastosowanie, w dniu przedłożenia pozwolenia tymczasowego.
2. W sekcji 7 odpowiednio wniosków o przyznanie pozwoleń i pozwoleń należy podać kod kraju przeznaczenia, zgodnie z załącznikiem do rozporządzenia Komisji (WE) nr 2317/97 [11].
3. Wnioski o przyznanie pozwoleń, które, w rozumieniu art. 15 rozporządzenia (EWG) nr 3719/88, wpłynęły we czwartek, będą traktowane jako złożone w następnym dniu roboczym.
Artykuł 2
Refundacje przyznawane są wyłącznie na podstawie pozwolenia wywozowego.
Niemniej jednak, tytułem odstępstwa od przepisów art. 2a rozporządzenia (EWG) nr 3665/87, pozwolenie nie jest wymagane:
a) w przypadku gdy kwota refundacji przypadająca na zgłoszenie wywozowe, wyliczona na podstawie stawki refundacji obowiązującej pierwszego dnia miesiąca, w którym nastąpił wywóz, nie przekracza 60 EUR;
b) w sytuacjach, o których mowa w art. 34, 38, 42, 43 i 44 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 3665/87.
Jeżeli w zgłoszeniu wywozowym podano kilka odrębnych oznaczeń kodowych ujętych w nazewnictwie dla potrzeb refundacji, o którym mowa w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 3846/87 [12], lub oznaczeń kodowych według Nomenklatury Scalonej, produkty odpowiadające poszczególnym kodom są, dla potrzeb stosowania przepisów lit. a) drugiego akapitu, traktowane w taki sposób, jak gdyby zostały wykazane w odrębnym zgłoszeniu.
Artykuł 3
Refundacja wywozowa nie będzie przyznawana na sery, w przypadku których cena franko granica obowiązująca przed złożeniem wniosku o przyznanie refundacji w Państwie Członkowskim będącym eksporterem jest niższa niż 230 EUR na 100 kilogramów produktu.
Niemniej jednak przepisów pierwszego ustępu nie stosuje się do serów oznaczonych kodem 040690339919 w nazewnictwie dla potrzeb refundacji.
Artykuł 4
1. Dla potrzeb Porozumienia w sprawie Rolnictwa przyjmuje się cztery kategorie produktów wyodrębnione w załączniku I do niniejszego rozporządzenia.
2. Przepisów drugiego ustępu art. 13a rozporządzenia (EWG) nr 3719/88 nie stosuje się do produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 niniejszego rozporządzenia.
3. Tytułem odstępstwa od art. 5 ust. 3 niniejszego rozporządzenia, jako grupy produktów, w rozumieniu przepisów lit. b) pierwszego akapitu art. 2a ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 3665/87, przyjmuje się grupy określone w załączniku II.
Artykuł 5
1. W sekcji 16 odpowiednio wniosków o przyznanie licencji oraz pozwoleń należy podać 12-cyfrowy kod produktu uwidoczniony w nazewnictwie dla potrzeb refundacji. Pozwolenia obowiązują wyłącznie na dany produkt, za wyjątkiem przypadków określonych w ust. 2 i 3.
2. W odniesieniu do produktów ujętych w Nomenklaturze Scalonej i oznaczonych kodami 0401, 0402, 0403, 0404, 0405 oraz 2309 posiadacze pozwolenia mogą, na swój wniosek, uzyskać zgodę na zmianę kodu w sekcji 16 pozwolenia wywozowego na inny kod w ramach tej samej kategorii produktów, o których mowa w załączniku I, jeżeli stawka refundacji jest taka sama. Stosowny wniosek należy przedłożyć przed zakończeniem dopełniania formalności określonych w art. 3 lub 25 rozporządzenia (EWG) nr 3665/87.
3. Tytułem odstępstwa od przepisów lit. b) pierwszy akapit art. 2a ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 3665/87 pozwolenia wywozowe na produkty o z góry ustalanej stawce refundacji obowiązują również w przypadku wywozu produktów oznaczonych 12-cyfrowym kodem, innym niż uwidoczniony w sekcji 16 pozwolenia, jeżeli produkty sklasyfikowane są pobliżu siebie w ramach jednej z grup podanych w załączniku II lub zaliczają się do grupy 23.
4. W przypadkach, o których mowa w ustępie 3, kwotę refundacji oblicza się zgodnie z zasadami określonymi w drugim akapicie art. 2a ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 3665/87.
Artykuł 6
Pozwolenia wywozowe zachowują ważność, począwszy od dnia wystawienia, w rozumieniu art. 21 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 3719/88, do:
a) końca szóstego miesiąca następującego po terminie wydania, w przypadku produktów ujętych w Nomenklaturze Scalonej i oznaczonych kodem 040210;
b) końca czwartego miesiąca następującego po terminie wydania, w przypadku produktów ujętych w Nomenklaturze Scalonej i oznaczonych kodem 0405;
c) końca drugiego miesiąca następującego po terminie wydania, w przypadku produktów ujętych w Nomenklaturze Scalonej i oznaczonych kodem 0406;
d) końca czwartego miesiąca następującego po terminie wydania, w przypadku pozostałych produktów, o których mowa w art. 1 rozporządzenia (EWG) nr 804/68;
e) dnia, w którym musi być dopełniony obowiązek wynikający z przystąpienia do przetargu, zgodnie z art. 8 ust. 1 oraz najpóźniej do końca ósmego miesiąca następującego po terminie wydania pełnego pozwolenia, o którym mowa w art. 8 ust. 3.
Artykuł 7
Tytułem odstępstwa od przepisów art. 27 ust. 5 i 28 ust. 5 rozporządzenia (EWG) nr 3665/87 okres czasu, w którym do produktów wymienionych w art. 1 rozporządzenia (EWG) nr 804/68 mogą stosować się zasady określone w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 565/80 [13], odpowiada okresowi czasu, który pozostał do zakończenia terminu ważności pozwolenia wywozowego.
Artykuł 8
1. W przypadku zaproszeń do przetargu wydanych przez organy publiczne państw trzecich, jak określono w art. 44 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 3719/88, za wyjątkiem przetargów na produkty ujęte w Nomenklaturze Scalonej i oznaczone kodem 0406, przedsiębiorcy mogą występować z wnioskiem o przyznanie tymczasowych pozwoleń wywozowych na ilość produktów podanych w ich ofertach przetargowych pod warunkiem złożenia wadium. Wartość wadium z tytułu pozwoleń tymczasowych wynosi 75 % kwoty określonej na podstawie przepisów art. 9.
Przedsiębiorcy przedłożą dowód na to, że organ, o którym mowa, posiada status organu publicznego lub jest podmiotem prawa publicznego.
2. Pozwolenia tymczasowe zostają wydane piątego dnia roboczego następującego po tym, w którym wpłynął wniosek, z zastrzeżeniem, że w ciągu tego czasu nie zostały podjęte specjalne środki, o których mowa w art. 10 ust. 3.
3. Tytułem odstępstwa od przepisów art. 44 ust. 5 rozporządzenia (EWG) nr 3719/88 okres czasu przewidziany na przedłożenie informacji, o których mowa w tym ustępie, wynosi 60 dni. Przed upływem tego okresu przedsiębiorcy występują z wnioskiem o przyznanie pełnego pozwolenia wywozowego, które zostaje wystawione po przedstawieniu dowodu przyznania im umowy.
Po zaprezentowaniu dowodu odrzucenia oferty przetargowej lub przyznania w ramach umowy ilości mniejszej od podanej w pozwoleniu tymczasowym odpowiednio część lub całość wadium zostaje zwolniona.
4. Wnioski o przyznanie pozwoleń, o których mowa w ust. 2 i 3 należy składać zgodnie z warunkami określonymi w art. 13 rozporządzenia (EWG) nr 3719/88.
5. Przepisy niniejszego rozdziału, poza przypadkami, o których mowa w art. 10, stosuje się do pełnych pozwoleń.
Artykuł 9
Wartość wadium, o którym mowa w art. 14 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 3719/88, jest równa części kwoty refundacji przypadającej na każdy produkt korzystający z refundacji oraz obowiązującej w dniu przedłożenia wniosku o przyznanie refundacji wywozowej i wynosi:
a) 5 % na produkty ujęte w Nomenklaturze Scalonej i oznaczone kodem 0405;
b) 15 % na produkty ujęte w Nomenklaturze Scalonej i oznaczone kodem 040210;
c) 30 % na produkty ujęte w Nomenklaturze Scalonej i oznaczone kodem 0406;
d) 20 % na pozostałe produkty.
Wartość refundacji, o której mowa w pierwszym ustępie, wylicza się na całą ilość danego produktu, za wyjątkiem przetworów mlecznych zawierających dodatek cukru.
Na przetwory mleczne zawierające dodatek cukru wartość refundacji, o której mowa w pierwszym ustępie, jest równa kwocie uzyskanej przez pomnożenie całej ilości produktu przez stawkę refundacji przypadającą na jeden kilogram produktu mlecznego.
Artykuł 10
1. Pozwolenia wywozowe są wystawiane piątego dnia roboczego następującego po terminie wpływu wniosku, z zastrzeżeniem, że ilości ujęte we wnioskach zostały zgłoszone zgodnie z przepisami art. 6 ust. 1 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 210/69 [14] oraz że do tego czasu nie zostały przyjęte specjalne środki określone w ust. 3.
2. Decyzja mająca na celu przyjęcie jednego lub więcej środków przewidzianych w ust. 3 może zostać podjęta w przypadku, gdy:
a) istnieje prawdopodobieństwo, że wydanie pozwoleń, na które zostały przedłożone wnioski, spowoduje przekroczenie dostępnych środków finansowych lub wyczerpania maksymalnych ilości produktów korzystających z refundacji, które mogą być wywożone w ciągu 12-miesięcznego okresu, o którym mowa, lub krótszego, który zostanie określony odrębnie, zgodnie z art. 11;
lub
b) wydanie pozwoleń, na które zostały przedłożone wnioski, uniemożliwi zachowanie ciągłości wywozu w czasie, który pozostał do zakończenia tego okresu.
Dla potrzeb przepisów pierwszego akapitu, w odniesieniu do produktów, o których mowa, należy uwzględnić:
a) sezonowy charakter obrotu, sytuację rynkową, a w szczególności tendencje kształtujące ceny na rynku oraz wynikające z nich warunki wywozu;
b) potrzebę przeciwdziałania praktykom spekulacyjnym naruszającym warunki konkurencji między przedsiębiorcami.
3. W sytuacjach, o których mowa w ust. 2, Komisja, w odniesieniu do produktu lub produktów, o których mowa, może podjąć decyzję o:
a) zawieszeniu wydawania pozwoleń na okres nie dłuższy niż pięciu dni roboczych;
b) zastosowaniu wskaźnika korygującego względem ilości ujętych we wnioskach. W przypadku zastosowania współczynnika mniejszego niż 0,4, wnioskodawcy, w ciągu trzech dni roboczych po podaniu do wiadomości decyzji o przyjętym wskaźniku, mogą zażądać anulowania złożonych przez siebie wniosków o przyznanie pozwoleń i zwolnienia wadium.
Ponadto, zgodnie z procedurą określoną w art. 30 rozporządzenia (EWG) nr 804/68, Komisja może podjąć decyzję o:
a) zawieszeniu wydawania pozwoleń na produkt lub produkty, o których mowa, bez naruszania przepisów lit. a), na okres dłuższy niż pięciu dni roboczych;
b) określeniu w drodze przetargu, pod koniec okresu zawieszenia, kwoty refundacji w odniesieniu do produktów ujętych w Nomenklaturze Scalonej i oznaczonych kodami 04021019, 04051090, 04059010, 04059090 oraz 04051019. Po jego rozstrzygnięciu zostaną wydane licencje wywozowe.
4. Wnioski o przyznanie pozwoleń przedłożone w okresie zawieszenia nie będą przyjmowane.
Artykuł 11
Jeżeli ogólna ilość produktów ujętych w przedłożonych wnioskach o przyznanie pozwolenia jest taka, że istnieje ryzyko wcześniejszego wyczerpania maksymalnych ilości, które mogą być wywożone w ramach systemu refundacji w ciągu 12-miesięcznego okresu, o którym mowa powyżej, Komisja może podjąć decyzję, zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 30 rozporządzenia 804/68, o rozdysponowaniu tych maksymalnych ilości na okresy, które zostaną odrębnie określone.
Artykuł 12
1. Jeżeli ilość produktów faktycznie wywożonych przekracza podaną w pozwoleniu, refundacja nie będzie wypłacana w odniesieniu do tej ilości produktów, o jaką nastąpiło przekroczenie.
W tym celu sekcja 22 pozwolenia zawiera wpis o treści: "Kwota wypłaconej refundacji ograniczona do ilości produktu podanej w sekcji 17 i 18".
2. W drodze wyjątku od przepisów art. 8 ust. 5 i 33 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 3719/88 w sprawie odchyleń ilościowych wywożonych produktów, stawka przewidziana w:
a) artykule 8 ust. 5 wynosi 2 %;
b) pierwszym i drugim akapicie art. 33 ust. 2 wynosi 98 %;
c) trzecim akapicie art. 33 ust. 2 wynosi 2 %.
Przepisy art. 44 ust. 9 lit. c) rozporządzenia (EWG) nr 3719/88 nie znajdują zastosowania.
Artykuł 13
1. Przepisy art. 10 nie stosują się w odniesieniu do pozwoleń wywozowych wydawanych na dostawy w ramach pomocy żywnościowej realizowanej na mocy art. 10 ust. 4 Porozumienia w sprawie Rolnictwa.
2. W odniesieniu do krajowych dostaw w ramach pomocy żywnościowej stosowana jest stawka w wysokości obowiązującej w dniu ogłoszenia przez Państwo Członkowskie przetargu na dostawy realizowane w ramach pomocy żywnościowej.
Artykuł 14
Kraj przeznaczenia, o którym mowa w art. 1 ust. 2, dla potrzeb art. 21 ust. 1 rozporządzenia nr 3665/87, przyjmuje się za obowiązkowe miejsce przeznaczenia w odniesieniu do pozwoleń wydanych na podstawie przepisów art. 8 niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 15
1. W pozwoleniach wydanych na produkty ujęte w Nomenklaturze Scalonej i oznaczone kodem 0406 w sekcji 20 odpowiednio wniosków i pozwoleń znajdują się adnotacje o następującej treści:
"Pozwolenie obowiązuje w obszarze… zgodnie z definicją podaną w art. 15 ust. 3 rozporządzenia (EWG) nr 174/99"
.
Wskazany obszar jest tym, do którego zgodnie z definicją podaną w ustępie 3 zalicza się kraj przeznaczenia wymieniony w sekcji 7 odpowiednio wniosków o przyznanie pozwoleń lub pozwoleń.
2. Obszar, o którym mowa w ustępie 1, jest obowiązkowym miejscem przeznaczenia dla potrzeb przepisów art. 21 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 3665/87.
Refundacja nie będzie wypłacana, jeżeli rzeczywiste miejsce przeznaczenia jest inne niż podane w ramach obszaru wskazanego odpowiednio we wniosku o przyznanie pozwoleń i pozwoleniu.
3. Następujące obszary są zdefiniowane dla potrzeb przepisów ustępu 1:
Obszar I : kody miejsca przeznaczenia 053 do 096 (włącznie);
Obszar II : kod miejsca przeznaczenia 400;
Obszar III : kody pozostałych miejsc przeznaczenia.
Artykuł 16
1. W odniesieniu do przetworów mlecznych zawierających dodatek cukru kwota refundacji odpowiada sumie następujących składników będących odzwierciedleniem:
a) ilości produktu mlecznego;
b) ilości dodanej sacharozy, której zawartość produktu w masie nie przekracza 43 %.
Niemniej jednak składnik wymieniony w lit. b) jest uwzględniany wyłącznie w przypadku, gdy sacharoza dodana do produktu została wytworzona z cukru z buraków lub trzciny ze zbiorów pochodzących z obszaru Wspólnoty.
2. Składnik, o którym mowa w ustępie 1 lit. a), wyliczany jest poprzez pomnożenie podstawowej stawki refundacji przez zawartość produktu mlecznego w całym produkcie.
Podstawowa stawka refundacji, o której mowa w pierwszym akapicie, stanowi stawkę refundacji przypadającą na jeden kilogram produktu mlecznego w całym produkcie.
3. Wartość składnika, o którym mowa w ustępie 1 lit. b), jest wyliczana przez pomnożenie zawartości sacharozy, wynoszącej maksymalnie 43 %, przez podstawową stawkę refundacji obowiązującą w dniu przedłożenia wniosku o przyznanie pozwolenia na produkty wymienione w art. 1 ust. 1 lit. d) rozporządzenia Rady (EWG) nr 1735/81 [15].
Niemniej jednak nie uwzględnia się składnika odpowiadającego zawartości sacharozy, jeśli podstawowa stawka refundacji w odniesieniu do zawartości produktu mlecznego, o którym mowa w drugim akapicie ustępu 2, wynosi zero.
4. Dla potrzeb przepisów ustępu 1 lit. b) sacharoza jest traktowana jako sacharoza wytworzona z buraków lub trzciny ze zbiorów pochodzących z obszaru Wspólnoty, jeżeli jest:
a) przywożona na terytorium Wspólnoty na mocy postanowień Protokołu 8 w sprawie cukru, stanowiącego załącznik do Konwencji z Lomé o stosunkach gospodarczych EWG z państwami grupy AKP [16] lub Porozumienia w Sprawie Cukru Trzcinowego pomiędzy Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Republiką Indii [17];
b) wytworzona z produktów przywożonych na mocy przepisów, o których mowa w lit. a).
Artykuł 17
1. Do wniosku o przyznanie pozwoleń na mleko i przetwory mleczne wywożone jako produkty ujęte w Nomenklaturze Scalonej i oznaczone kodem 0406 30 należy, zgodnie z przepisami trzeciego tiret art. 8 ust. 3 rozporządzenia (EWG) nr 3665/87, dołączyć zezwolenie uprawnionych organów na stosowanie przepisów celnych, o których mowa.
2. W sekcji 20 odpowiednio wniosków o przyznanie pozwoleń lub w pozwoleniach należy powołać się na przepisy niniejszego artykułu.
3. Państwa Członkowskie podejmą niezbędne kroki przewidziane w przepisach, o których mowa w ustępie 1, celem identyfikacji oraz kontroli jakości i ilości produktów wymienionych w tym ustępie, na które zostały złożone wnioski o przyznanie refundacji oraz podejmą działania umożliwiające stosowanie uregulowań dotyczących uprawnień do refundacji.
ROZDZIAŁ II
Przepisy szczegółowe
Artykuł 18
1. Na wywóz wszystkich gatunków sera do Kanady w ramach kontyngentu, o którym mowa w Porozumieniu zawartym między Wspólnotą Europejską a Kanadą, jest wymagane pozwolenie wywozowe.
2. Wnioski o przyznanie pozwoleń oraz pozwolenia zawierają:
a) w sekcji 7 - sformułowanie o treści "KANADA - 404";
b) w sekcji 15 - sześciocyfrowy symbol towaru, zgodnie z oznaczeniem przyjętym w Nomenklaturze Scalonej dla produktów sklasyfikowanych w podpozycjach 040610,040620, 040630 i 040640 oraz ośmiocyfrowym symbolem w przypadku produktów oznaczonych w Nomenklaturze Scalonej kodem 040690. W sekcji 15 odpowiednio wniosków o przyznanie pozwoleń i w pozwoleniach można podać nie więcej niż sześć produktów opisanych w sposób podany powyżej;
c) w sekcji 16 - ośmiocyfrowy kod według Nomenklatury Scalonej oraz ilość w kilogramach w odniesieniu do każdego produktu wymienionego w sekcji 15. Pozwolenie jest ważne wyłącznie na produkty i ich ilości opisane w taki sposób.
d) w sekcji 17 i 18 - dane dotyczące ogólnej ilości produktów wymienionych w sekcji 16;
e) w sekcji 20 - sformułowanie o następującej treści:
"Sery przeznaczone do bezpośredniego wywozu do Kanady. Artykuł 18 rozporządzenia (WE) nr 174/99. Kontyngent na… (rok)"
lub, stosownie do przypadku,
"Sery przeznaczone do bezpośredniego/via Nowy Jork wywozu do Kanady. Artykuł 18 rozporządzenia (WE) nr 174/99. Kontyngent na… (rok)".
Jeżeli transport serów do Kanady odbywa się przez terytorium europejskich państw trzecich, te kraje muszą być wymienione w miejscu lub obok wzmianki o Nowym Jorku;
f) W sekcji 22 sformułowanie o treści: "bez refundacji wywozowej".
3. Wnioski o przyznanie pozwolenia będą uznane za spełniające warunki przyjęcia, wyłącznie jeśli wnioskodawcy:
a) złożą pisemne oświadczenie, że wszystkie materiały ujęte w dziale 4 Nomenklatury Scalonej i wykorzystane do wytworzenia produktów ujętych we wnioskach zostały w całości wyprodukowane na obszarze Wspólnoty;
b) zobowiążą się w formie pisemnej do dostarczenia, na żądanie uprawnionych organów, wszelkich dokumentów, które te organy mogą uznać za niezbędne do wydania pozwolenia, oraz wyrażą zgodę, jeśli zaistnieje taki przypadek, na przeprowadzenie przez te organy kontroli rachunkowości i warunków wytwarzania odnośnych produktów.
4. Pozwolenia zostaną wydane niezwłocznie po przedłożeniu wniosku. Wnioskodawcy, na własne żądanie, mogą otrzymać poświadczoną kopię pozwoleń.
5. Pozwolenia zachowują ważność od dnia ich wystawienia, w rozumieniu art. 21 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 3719/88, do dnia 31 grudnia następującego po tym terminie.
Niemniej jednak pozwolenia mogą być wydawane od dnia 20 grudnia i wówczas zachowują ważność od dnia 1 stycznia do 31 grudnia następnego roku, pod warunkiem że sformułowanie "kontyngent na… (rok)" w sekcji 20 odpowiednio wniosków o przyznanie pozwolenia i pozwoleń odnosi się do następnego roku.
6. Przedsiębiorcy, którzy uzyskali pozwolenia wywozowe, dopilnują, by pozwolenie lub jego poświadczona kopia została:
a) przedłożona uprawnionemu organowi kanadyjskiemu w dniu dopełniania celnych formalności przywozowych;
b) zwrócona organowi wystawiającemu w ciągu dwóch miesięcy od dnia, o którym mowa w lit. a), po potwierdzeniu przez uprawniony organ kanadyjski.
Państwa Członkowskie podejmą niezbędne środki w celu realizacji przepisów lit. b) pierwszego punktu.
7. Tytułem odstępstwa od przepisów art. 9 rozporządzenia (EWG) nr 3719/88 pozwolenia nie podlegają przeniesieniu.
8. Uprawniony organ Państwa Członkowskiego do końca stycznia za okres poprzednich sześciu miesięcy oraz do końca lipca za poprzedni rok obowiązywania kontyngentu przedłoży Komisji sprawozdanie, zgodnie z załącznikiem IV, z podaniem liczby wydanych pozwoleń oraz ilości serów, których dotyczyły, liczby pozwoleń potwierdzonych przez organy kanadyjskie i przedłożonych przez składającego deklarację oraz ilości, których dotyczą.
9. Nie stosuje się przepisów rozdziału I.
Artykuł 19
1. Na wywóz do Szwajcarii serów wymienionych w załączniku III, kwalifikujących się do zwolnienia z opłat celnych lub stosowania obniżonych stawek celnych w przywozie do tego kraju, wymagane są pozwolenia wywozowe.
2. W sekcji 20 wniosków o przyznanie pozwolenia lub pozwoleń należy podać: "Artykuł 19 rozporządzenia (WE) 174/99".
Pozwolenia wydane na mocy przepisów niniejszego artykułu zachowują ważność wyłącznie w odniesieniu do wywozu produktów, o których mowa w ust. 1.
3. Wnioski o przyznanie pozwolenia będą uznane za spełniające warunki przyjęcia, wyłącznie jeśli wnioskodawcy:
a) złożą pisemne oświadczenie, że wszystkie materiały ujęte w dziale 4 Nomenklatury Scalonej i wykorzystane do wytworzenia produktów ujętych we wnioskach, zostały w całości wyprodukowane na obszarze Wspólnoty;
b) zobowiążą się w formie pisemnej do dostarczenia, na żądanie uprawnionych organów, wszelkich dokumentów, które te organy mogą uznać za niezbędne do wydania pozwoleń, oraz wyrażą zgodę, jeśli zaistnieje taki przypadek, na przeprowadzenie przez te organy kontroli rachunkowości i warunków wytwarzania produktów.
4. Przepisy zawarte w rozdziale I stosują się do wywozu produktów objętych wnioskami o przyznanie refundacji.
5. W przypadku wywozu produktów, które nie zostały ujęte we wnioskach o przyznanie refundacji, w sekcji 22 odpowiednio wniosków o przyznanie pozwolenia lub pozwoleń należy wpisać: "Bez refundacji wywozowej".
Pozwolenia zostaną wydane w możliwie jak najkrótszym czasie po przedłożeniu wniosku.
Pozwolenia zachowują ważność od dnia ich wystawienia, w rozumieniu art. 21 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 3719/88, do dnia 30 czerwca następnego roku.
6. Za wyjątkiem art. 5 ust. 1, przepisy rozdziału I nie obowiązują w odniesieniu do wywozu, o którym mowa w ust. 5.
Niemniej jednak w przypadku serów, które nie zostały wyszczególnione w nazewnictwie dla potrzeb refundacji wywozowych, w sekcji 16 odpowiednio wniosku o przyznanie pozwolenia lub pozwolenia należy podać ośmiocyfrowy kod zgodnie z Nomenklaturą Scaloną.
7. Wnioskodawcy, na własne żądanie, mogą otrzymać poświadczone kopie pozwoleń.
Artykuł 20
1. Zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 30 rozporządzenia (EWG) nr 804/68 Komisja może podjąć decyzję, na mocy której w wywozie do Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej pozwolenia wywozowe na produkty ujęte w Nomenklaturze Scalonej i oznaczone kodem 0406, będące częścią dodatkowego kontyngentu, o którym mowa w Porozumieniu w sprawie Rolnictwa, oraz kontyngentów taryfowych bezpośrednio wynikających z porozumień osiągniętych w toku negocjacji Rundy Tokijskiej i przyznanych Austrii, Finlandii i Szwecji przez Stany Zjednoczone i ujętych w wykazie XX opracowanym w ramach Rundy Urugwajskiej, są wydawane zgodnie z procedurą określoną w ust. 2 do 11.
2. Przedsiębiorcy mogą, w okresie, który zostanie odrębnie określony, ubiegać się o przyznanie tymczasowych pozwoleń na wywóz produktów, o których mowa w ust. 1, w ciągu następnego roku, pod warunkiem złożenia wadium w wysokości 50 % kwoty określanej zgodnie z zasadami podanymi w art. 9.
Przedsiębiorcy jednocześnie podadzą:
a) oznaczenie grupy produktów objętych kontyngentem obowiązującym dla Stanów Zjednoczonych zgodnie z dodatkowymi adnotacjami 16 do 23 i 25 w rozdziale 4 Zharmonizowanego Systemu Opłat Celnych Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej (wersja najbardziej aktualna);
b) nazewnictwo produktów zgodnie ze Zharmonizowanym Systemem Opłat Celnych Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej (wersja najbardziej aktualna);
c) ilości produktów, w odniesieniu do których ubiegają się o przyznanie pozwoleń tymczasowych, wywożonych przez nich do Stanów Zjednoczonych w ciągu trzech poprzednich lat kalendarzowych. Przedsiębiorca, którego nazwa widnieje w odpowiednim zgłoszeniu wywozowym, jest traktowany jako eksporter;
d) nazwę i adres importera w Stanach Zjednoczonych wskazanego przez wnioskodawcę;
e) informację, czy importer jest spółką zależną firmy wnioskodawcy.
Ponadto do wniosku należy dołączyć zaświadczenie wskazanego importera, stwierdzające, że w świetle obowiązujących w Stanach Zjednoczonych przepisów w sprawie wydawania pozwoleń przywozowych spełnia on warunki upoważniające do przywozu produktów, które są częścią kontyngentu, o których mowa w ust. 1.
3. Jeżeli wnioski o przyznanie pozwoleń tymczasowych dotyczą ilości produktów przekraczających jeden z kontyngentów, o których mowa w ustępie 1 na dany rok, Komisja może:
a) przyznać tymczasowe pozwolenia, biorąc pod uwagę ilości tego samego produktu wywożone w przeszłości przez wnioskodawcę do Stanów Zjednoczonych;
i/lub
b) przyznać pozwolenia tymczasowe przede wszystkim tym wnioskodawcom, którzy wskazali importerów będących ich spółkami zależnymi;
i/lub
c) zastosować współczynnik redukcji w stosunku ilości, na które zostały złożone wnioski.
4. Jeżeli zastosowania współczynnika redukcji oznaczałoby przyznanie pozwoleń tymczasowych na ilości poniżej 5 ton, Komisja może przyznać pozwolenia w drodze losowania.
5. Jeżeli wnioski o przyznanie pozwoleń tymczasowych dotyczą mniejszych ilości produktów niż określone w ramach kontyngentów, o których mowa w ustępie 1, na dany rok, Komisja może przyznać pozostałe ilości wnioskodawcom proporcjonalnie do tych, o które się ubiegali.
6. W sekcji 20 pozwoleń tymczasowych, o których mowa w pierwszym punkcie ust. 2, należy zamieścić sformułowanie o następującej treści:
"Tymczasowe pozwolenie wywozowe, o którym mowa w pierwszym punkcie art. 20 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 174/99: nieważne w wywozie"
.
7. Nazwy importerów wskazanych przez przedsiębiorców, którym wydano pozwolenia tymczasowe, zostają podane do wiadomości uprawnionym organom Stanów Zjednoczonych.
8. W przypadku gdy pozwolenie przywozowe na stosowną ilość produktów, o których mowa, nie zostanie przyznane importerowi wskazanemu przez operatora, w okolicznościach, które nie budzą wątpliwości co do rzetelności zaświadczeń, o których mowa w trzecim akapicie ust. 2, przedsiębiorca może być upoważniony przez Państwo Członkowskie do wskazania innego importera, pod warunkiem że ten został umieszczony w wykazie podanym do wiadomości uprawnionym organom Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej, zgodnie z przepisami ust. 7. Państwo Członkowskie, w możliwie jak najkrótszym terminie, powiadomi Komisję o zmianie importera, a Komisja poinformuje uprawnione organy w Stanach Zjednoczonych o wprowadzonych zmianach.
9. Wadium w odniesieniu do odrzuconych wniosków lub ilości powyżej przyznanych zostanie zwolnione odpowiednio w całości lub w części.
10. Przed końcem roku, na który zostały wydane pozwolenia tymczasowe, przedsiębiorca, nawet jeżeli w grę wchodzi tylko część ilości produktów, wystąpi z wnioskiem o przyznanie pełnego pozwolenia, które zostanie niezwłocznie wydane. W sekcji 20 odpowiednio wniosku o przyznanie pełnego pozwolenia i pozwolenia należy wpisać sformułowanie o następującej treści:
"Na wywóz do Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej: art. 20 rozporządzenia (WE) 174/99"
.
Pełne pozwolenia obowiązują wyłącznie na wywóz produktów, o których mowa w ust. 1 na dany rok.
11. Za wyjątkiem art. 4 i 10, przepisy zawarte w rozdziale I stosują się do pozwoleń pełnych.
ROZDZIAŁ III
Przepisy końcowe
Artykuł 21
Rozporządzenia (EWG) nr 3665/87 i (EWG) nr 3719/88 stosuje się, chyba że niniejsze rozporządzenie stanowi inaczej.
Artykuł 22
Rozporządzenie (WE) nr 1466/95 niniejszym traci moc.
Wszelkie odniesienia do uchylonego rozporządzenia należy traktować jak odniesienia do niniejszego rozporządzenia.
Przepisy rozporządzenia (WE) nr 1466/95 stosuje się nadal w odniesieniu do pozwoleń wydanych na wnioski przedłożone przed wejściem w życie niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 23
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.
Niniejsze rozporządzenie stosuje od dnia 1 lutego 1999 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 26 stycznia 1999 r.