Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1458/2003
z dnia 18 sierpnia 2003 r.
otwierające i ustalające zarządzanie kontyngentem taryfowym w sektorze wieprzowiny
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2759/75 z dnia 29 października 1975 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wieprzowiny [1], ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1365/2000 [2], w szczególności jego art. 8 ust. 2, art. 11 ust. 1 oraz art. 22 akapit drugi,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1095/96 z dnia 18 czerwca 1996 r. w sprawie wprowadzania koncesji określonych na liście koncesyjnej CXL sporządzonej w wyniku zakończenia negocjacji GATT XXIV.6 [3], w szczególności jego art. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1486/95 z dnia 28 czerwca 1995 r. otwierające i ustalające zarządzanie kontyngentami taryfowymi w sektorze wieprzowiny [4] było zmieniane kilka razy w znaczny sposób [5]. Wspomniane rozporządzenie należy ujednolicić w celu przejrzystości oraz racjonalności.
(2) W ramach Rundy Urugwajskiej wielostronnych negocjacji handlowych Wspólnota wynegocjowała różne umowy, w szczególności w sprawie rolnictwa; umowy te umożliwiają między innymi dostęp dla niektórych produktów sektora wieprzowiny pochodzących z państw trzecich do rynku Wspólnoty. Obecnie można ustanowić szczegółowe zasady stosowania tych postanowień w odniesieniu do sektora wieprzowiny.
(3) Porozumienie wzywa do zniesienia zmiennych przywozowych opłat wyrównawczych poprzez przekształcenie w należności celne wszystkich środków ograniczających przywóz produktów rolnych.
(4) Zarządzanie ustaleniami powinno być powiązane z pozwoleniami na przywóz; w tym celu należy ustalić szczegółowe zasady składania wniosków oraz dotyczące informacji, które muszą znaleźć się we wnioskach i w pozwoleniach w drodze odstępstwa od art. 8 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1291/2000 z dnia 9 czerwca 2000 r. ustanawiającego wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu pozwoleń na wywóz i przywóz oraz świadectw o wcześniejszym ustaleniu refundacji dla produktów rolnych [6], ostatnio zmienionego rozporządzeniem (WE) nr 325/2003 [7]. Należy również ustanowić przepisy dotyczące pozwoleń, które mają być wydawane po okresie przeznaczonym na rozpatrzenie i w razie potrzeby należy zastosować jednolity odsetek dla określenia ilości przyznanej w odniesieniu do każdego wniosku. W interesie podmiotów gospodarczych należy ustanowić przepisy dotyczące wycofania wniosków po ustaleniu współczynnika, który będzie stosowany.
(5) W celu zapewnienia przejrzystości należy ustanowić, że wszystkie przywozy w ramach kontyngentu taryfowego muszą podlegać okazaniu pozwolenia na przywóz. Należy ustanowić próg wielkości w celu stworzenia możliwości wycofania przez podmioty gospodarcze swoich wniosków o pozwolenia na ilości przekraczające ten próg, po zastosowaniu jednolitego odsetka dopuszczenia.
(6) W celu ułatwienia wymiany handlowej między Wspólnotą Europejska a państwami trzecimi musi istnieć możliwość przywozu produktów z wieprzowiny bez obowiązku przywozu z kraju pochodzenia, który jakkolwiek musi być wskazany z przyczyn statystycznych w sekcji 8 pozwolenia na przywóz.
(7) W celu zapewnienia regularności przywozu niezbędne jest określenie produktów objętych systemem przywozu i zapewnienie, że ilości określone w załączniku I są rozłożone na cały okres od dnia 1 lipca do dnia 30 czerwca.
(8) W celu zapewnienia prawidłowego zarządzania ustaleniami, wysokość zabezpieczenia w odniesieniu do pozwoleń na przywóz w ramach systemu powinna być ustalona na poziomie 20 EUR za 100 kg. W związku ze związanym z ustaleniami ryzykiem spekulacji, w odniesieniu do wieprzowiny należy ustanowić jasne warunki dostępu podmiotów gospodarczych.
(9) Właściwe jest zwrócenie uwagi podmiotów gospodarczych na fakt, że pozwolenia mogą być stosowane jedynie w odniesieniu do produktów zgodnych ze wszystkimi przepisami weterynaryjnymi obecnie obowiązującymi we Wspólnocie.
(10) W celu zapewnienia prawidłowego zarządzania systemami przywozowymi Komisja potrzebuje dokładnych informacji od Państw Członkowskich dotyczących faktycznie przywiezionych ilości. W celu zapewnienia jasności, konieczne jest wykorzystanie jednolitego modelu powiadamiania o ilościach między Państwami Członkowskimi a Komisją.
(11) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wieprzowiny,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Przywozowe kontyngenty taryfowe wymienione w załączniku I otwiera się co roku na grupy produktów w nich określonych i na warunkach je ustanawiających.
Artykuł 2
Zgodnie z obecnym rozporządzeniem, produkty oznaczone kodami CN ex02031955 i ex02032955 określone w grupach G2 i G3 załącznika I otrzymały następujące określenia:
- "schab bez kości", schab i jego kawałki, bez polędwicy, nawet z warstwą tłuszczu podskórnego lub skóry,
- "polędwica" kawałki obejmujące mięsne części mięśni muscumus major psoas i musculus minor psoas, nawet z główką, oprawione lub nieoprawione.
Artykuł 3
Kontyngenty taryfowe określone w art. 1 dzieli się na wielkości kwartalne po 25 %, począwszy od dnia 1 lipca, dnia 1 października, dnia 1 stycznia i dnia 1 kwietnia.
Artykuł 4
Pozwolenia na przywóz dla kontyngentów taryfowych przewidzianych w załączniku I podlegają następującym przepisom:
a) wnioskodawcy o pozwolenie na przywóz muszą być osobami fizycznymi lub prawnymi, które w chwili składania wniosku muszą udowodnić w sposób zadowalający właściwe organy Państw Członkowskich, że prowadziły handel produktami z wieprzowiny z państwami trzecimi przez co najmniej 12 poprzednich miesięcy; jednakże system ten nie obejmuje przedsiębiorstw handlu detalicznego lub gastronomicznych sprzedających swoje produkty konsumentom końcowym;
b) wnioski o pozwolenia mogą odnosić się tylko do jednego z numerów grup określonych w załączniku I do niniejszego rozporządzenia oraz mogą dotyczyć jednego lub większej liczby produktów objętych różnymi kodami CN i pochodzących tylko z jednego kraju; w takich przypadkach w sekcji 16 należy wymienić wszystkie kody CN wraz z ich opisami w sekcji 15; w odniesieniu do grupy G2 wnioski o pozwolenie muszą dotyczyć co najmniej 20 ton, ale maksymalnie 10 % ilości dostępnych w okresie ustalonym w art. 3; w odniesieniu do innych grup wnioski o pozwolenie muszą dotyczyć co najmniej jednej tony ale maksymalnie 10 % ilości dostępnych w okresie ustalonym w art. 3;
c) sekcja 8 wniosków i pozwoleń na przywóz wskazuje kraj pochodzenia;
d) sekcja 20 wniosku o pozwolenie oraz pozwolenia zawiera jedną z następujących adnotacji:
- Reglamento (CE) no 1458/2003
- Forordning (EF) nr. 1458/2003
- Verordnung (EG) Nr. 1458/2003
- Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1458/2003
- Regulation (EC) No 1458/2003
- Règlement (CE) no 1458/2003
- Regolamento (CE) n. 1458/2003
- Verordening (EG) nr. 1458/2003
- Regulamento (CE) n.o 1458/2003
- Asetus (EY) N:o 1458/2003
- Förordning (EG) nr 1458/2003
e) sekcja 24 pozwolenia wskazuje jedno z poniższych:
Stawka celna… zgodnie z:
- Reglamento (CE) no 1458/2003
- Forordning (EF) nr. 1458/2003
- Verordnung (EG) Nr. 1458/2003
- Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1458/2003
- Regulation (EC) No 1458/2003
- Règlement (CE) no 1458/2003
- Regolamento (CE) n. 1458/2003
- Verordening (EG) nr. 1458/2003
- Regulamento (CE) n.o 1458/2003
- Asetus (EY) N:o 1458/2003
- Förordning (EG) nr 1458/2003.
Artykuł 5
1. Wnioski o pozwolenie składa się w ciągu pierwszych siedmiu dni miesiąca poprzedzającego każdy okres określony w art. 3.
2. Wnioski o pozwolenie są przyjmowane pod warunkiem że wnioskodawca oświadczy na piśmie, iż nie składał i zobowiązuje się nie składać jakichkolwiek innych wniosków w obecnym okresie na produkty tej samej grupy ustalone w załączniku I w Państwie Członkowskim, w którym jego wniosek został złożony lub w każdym innym Państwie Członkowskim.
W przypadku gdy wnioskodawca składa więcej niż jeden wniosek odnoszący się do produktów tej samej grupy określonej w załączniku I, wszystkie wnioski pochodzące od tej osoby nie zostaną przyjęte; jednakże każdy wnioskodawca może złożyć kilka wniosków o pozwolenie na przywóz produktów określonych w załączniku I, o ile produkty te pochodzą z różnych państw.
3. Wnioski, po jednym w odniesieniu do każdego kraju pochodzenia, należy składać razem właściwemu organowi Państwa Członkowskiego. Są one rozpatrywane, w odniesieniu do ilości maksymalnych określonych w art. 4 lit. b) jak również w odniesieniu do stosowania zasady określonej w powyższym ust. 2 akapit drugi, jako pojedynczy wniosek.
4. Na wnioski o pozwolenia na przywóz wszystkich produktów określonych w art. 1 składa się zabezpieczenie w wysokości 20 EUR za 100 kilogramów.
5. W trzecim dniu roboczym po zakończeniu okresu składania wniosków Państwa Członkowskie informują Komisję o złożonych wnioskach na każdy produkt w danych grupach. Powiadomienia takie zawierają wykaz wnioskodawców i informacje o wnioskowanych ilościach z każdej grupy.
Wszystkich powiadomień, w tym powiadomień o braku wniosków, dokonuje się za pomocą dalekopisu lub faksu w określonym dniu roboczym, zgodnie ze wzorem przedstawionym w załączniku II w przypadkach, gdy nie złożono żadnych wniosków oraz zgodnie ze wzorami przedstawionymi w załącznikach II i III w przypadkach, gdy wnioski zostały złożone.
6. Komisja decyduje możliwie jak najszybciej o tym, jakie ilości mogą zostać przyznane w odniesieniu do wniosków określonych w art. 4.
Jeżeli ilości wnioskowane przekraczają ilości dostępne, Komisja ustala jednolity odsetek dopuszczenia ilości, o które występowano. W przypadku gdy odsetek wynosi mniej niż 5 %, Komisja może odrzucić wszystkie wnioski, a odpowiadające im zabezpieczenia zostają niezwłocznie zwolnione.
7. Podmiot gospodarczy może wycofać swój wniosek o pozwolenie w ciągu 10 dni roboczych po publikacji jednolitego odsetka dopuszczenia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, w przypadku gdy zastosowanie tej stopy skutkuje ustaleniem ilości mniejszej niż 20 ton dla grupy G2 oraz mniejszej niż jedna tona dla pozostałych grup. Państwa Członkowskie powiadamiają Komisję w ciągu pięciu dni następujących po wycofaniu wniosku oraz niezwłocznie zwalniają odpowiednie zabezpieczenie.
8. Komisja oblicza pozostałą ilość, którą dodaje do ilości dostępnych w odniesieniu do następnego kwartału tego samego okresu określonego w art. 1.
9. Pozwolenia wydawane są możliwie jak najszybciej po podjęciu decyzji przez Komisję.
10. Pozwolenia mogą być stosowane tylko wobec towarów zgodnych ze wszystkimi przepisami weterynaryjnymi obowiązującymi we Wspólnocie.
11. Państwa Członkowskie informują Komisję przed końcem czwartego miesiąca następującego po każdym rocznym okresie od dnia 1 lipca do dnia 30 czerwca, o ilościach faktycznie przywiezionych produktów na podstawie niniejszego rozporządzenia w tym okresie.
Wszystkie powiadomienia, włączając powiadomienia o braku przywozów, są sporządzane zgodnie ze wzorem zamieszczonym w załączniku IV.
Artykuł 6
1. Dla celów art. 23 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 1291/2000 pozwolenia na przywóz są ważne przez 150 dni od daty ich wydania.
Jednakże pozwolenia nie są ważne po dniu 30 czerwca roku wydania.
2. Pozwolenia na przywóz wydane zgodnie z niniejszym rozporządzeniem są niezbywalne.
Artykuł 7
Przepisy rozporządzenia (WE) nr 1291/2000 stosuje się bez uszczerbku dla przepisów niniejszego rozporządzenia.
Jednakże na zasadzie odstępstwa od art. 8 ust. 4 tego rozporządzenia, ilości przywożone zgodnie z niniejszym rozporządzeniem nie mogą przekroczyć ilości przedstawionych w sekcji 17 i 18 pozwolenia na przywóz. Cyfra "0" zostaje odpowiednio wprowadzona do sekcji 19 pozwolenia.
Artykuł 8
Rozporządzenie (EWG) nr 1486/95 traci moc.
Odniesienia do uchylonego rozporządzenia traktowane są jak odniesienia do niniejszego rozporządzenia, zgodnie z tabelą korelacji określoną w załączniku VI.
Artykuł 9
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 18 sierpnia 1981 r.