Decyzja Komisji
z dnia 13 lutego 2003 r.
ustanawiająca minimalne wymogi w zakresie tworzenia programów hodowli owiec odpornych na pasażowalne encefalopatie gąbczaste
(notyfikowana jako dokument nr C(2003) 498)
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
(2003/100/WE)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 999/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 maja 2001 r. ustanawiające przepisy dotyczące zapobiegania, kontroli i zwalczania niektórych pasażowalnych encefalopatii gąbczastych [1], ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1494/2002 [2], a w szczególności jego art. 23,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Trzęsawka owiec stanowi znaczący problem z zakresu zdrowia zwierząt w obrębie wspólnotowej populacji owiec i kóz.
(2) Nie istnieje jakakolwiek potwierdzona rutynowa metoda diagnostyczna, która pozwalałaby na diagnostykę różnicową pomiędzy gąbczastą encefalopatią bydła (BSE) a zakażeniem trzęsawką u owiec i kóz. Nie wykazano występowania zakażenia BSE u owiec i kóz w warunkach naturalnych. Jednakże występuje niepewność, czy populacja owiec i kóz mogła zostać zainfekowana BSE i że choroba ta ciągle jeszcze występuje w populacji tych zwierząt. W związku z tym wystąpienie pasażowalnych encefalopatii gąbczastych (TSE) wśród owiec i kóz również stanowi potencjalne ryzyko dla zdrowia publicznego.
(3) Jak wykazały badania, niektóre białkowe genotypy prionowe występujące u owiec są odpowiedzialne za przekazywanie odporności na trzęsawkę owiec. Uzyskane do dnia dzisiejszego dowody wskazują, że podobnego rodzaju genetycznie uwarunkowana odporność na BSE występuje u owiec zakażonych BSE drogą ustną w warunkach doświadczalnych.
(4) W opinii Naukowego Komitetu Sterującego (SSC) z dnia 4 i 5 kwietnia 2002 r., dotyczącej bezpiecznego pozyskiwania źródeł pasz dla małych przeżuwaczy, ustalono wytyczne dotyczące głównych punktów programu hodowlanego mającego na celu uzyskanie odporności na TSE u owiec. Zdaniem SSC podobny program powinien zostać ukierunkowany na populacje obarczone ryzykiem lub na obszary ryzyka.
(5) Jednym z wymogów dotyczących takiego programu hodowlanego jest ustalenie częstotliwości występowania owiec o genotypie ARR/ARR w każdej liczącej się rasie. W celu uzyskania tych informacji wprowadzono, mocą Decyzji Komisji nr 2002/1003/WE [3], badanie hodowli owiec w Państwach Członkowskich.
(6) Powinno być możliwe wprowadzenie odstępstw od wymogu ustanowienia programu hodowlanego zgodnie z niniejszą decyzją dla niektórych ras o niskim poziomie naturalnej odporności, a także dla ras lokalnych będących rasami właściwymi dla danych obszarów i których hodowla jest zagrożona, jak określono w rozporządzeniu (WE) nr 445/2002 z dnia 26 lutego 2002 r. ustanawiającym szczegółowe zasady zastosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1257/1999 w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich ze środków Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR) [4].
(7) W swojej opinii SSC zalecił ustanowienie certyfikowania stad odznaczających się niewielkim ryzykiem trzęsawki owiec lub BSE. Jednym z zalecanych wariantów jest certyfikowanie stad w oparciu o pełną odporność genetyczną na TSE, w połączeniu z regularnymi badaniami w kierunku TSE.
(8) SSC zalecił opracowanie wyczerpującego wykazu tkanek owiec i kóz, które można by uznać za stanowiące ryzyko dla zdrowia ludzi i zwierząt w przypadku potwierdzenia wystąpienia BSE lub uznania go za prawdopodobne. We wzmiankowanej opinii utrzymuje się jednak, że tkanki te nie stanowiłyby znaczącego ryzyka, o ile pozyska się je od zwierząt odpornych lub półodpornych, odpowiednio w wieku do 18 i 6 miesięcy. Jest rzeczą właściwą propagowanie rozwoju certyfikowanych stad zgodnie z tymi wskazaniami.
(9) Komisja złoży Radzie i Parlamentowi propozycję dokonania zmiany rozporządzenia (WE) nr 999/2001 w sposób umożliwiający stworzenie podstawy prawnej w ramach tego rozporządzenia do podjęcia środków zawartych w niniejszej decyzji. Tymczasem właściwe jest przyjęcie niniejszej decyzji jako środka przejściowego.
(10) Środki przewidziane w niniejszej decyzji pozostają w zgodności z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Pokarmowego i Zdrowia Zwierząt,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Definicje
Do celów niniejszej decyzji znajdują zastosowanie definicje określone w załączniku I do decyzji Komisji nr 2002/1003/WE.
Artykuł 2
Program hodowlany mający na względzie odporność na TSE u owiec czystorasowych
1. Do dnia 1 stycznia 2004 r., na podstawie wyników badania przewidzianego w decyzji nr 2002/1003/WE, każde Państwo Członkowskie wprowadza program hodowlany celem dokonania wyboru pod względem odporności na TSE w każdej ze swych ras owiec będących rasami rodzimymi lub stanowiącymi znaczącą populację na jego terytorium. Minimalne wymagania dotyczące takiego programu zostały przedstawione szczegółowo w załączniku I.
2. Państwo Członkowskie może do dnia 1 kwietnia 2005 r. zadecydować, czy uczestnictwo właścicieli stad w programie hodowlanym, o którym mowa w ustępie 1, ma charakter dobrowolny. W okresie późniejszym jednakże uczestnictwo wszystkich stad o wysoce korzystnych cechach genetycznych w tym programie jest obowiązkowe.
Artykuł 3
Odstępstwa
1. Państwom Członkowskim może zostać przyznane odstępstwo od wymogu ustanowienia programu hodowlanego przewidzianego w art. 2:
- na podstawie krajowego programu zwalczania trzęsawki owiec, przedłożonego i zatwierdzonego zgodnie z punktem b) części I rozdziału A załącznika VIII do rozporządzenia (WE) nr 999/2001, uwzględniającego ciągłe i czynne monitorowanie owiec i kóz padłych na terenie gospodarstwa rolnego w zakresie wszystkich stad danego Państwa Członkowskiego, lub
- w przypadku gdy Komisja uzna ich terytorium za wolne od trzęsawki owiec, zgodnie z punktem c) części I rozdziału A załącznika VIII do rozporządzenia (WE) nr 999/2001, w oparciu o wyniki rozstrzygającego badania statystycznego.
2. Odstępstwo przewidziane na podstawie ustępu 1 przyjmuje się zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 24 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 999/2001.
Artykuł 4
Podstawy uznania odporności niektórych stad owiec na TSE
1. Do dnia 1 stycznia 2004 r. każde z Państw Członkowskich ustala podstawy uznania odporności niektórych stad owiec na TSE.
Podstawy te zostają ustalone według kryteriów określonych w załączniku II.
2. Uznanie odporności danego stada na TSE w kontekście podstaw przewidzianych w ustępie 1 nie jest uznawane za niezbędne kryterium wykluczenia obecności TSE w tym stadzie.
Artykuł 5
Raporty przekazywane Komisji przez Państwa Członkowskie
Państwa Członkowskie przekazują Komisji następujące raporty:
a) raport na temat wymogów swoich programów hodowlanych, jak przewidziano w art. 2, do dnia 1 kwietnia 2004 r.;
b) raport o stanie postępów w skali roku, po raz pierwszy przewidziany do przekazania do dnia 1 kwietnia 2005 r., dotyczący postępów poczynionych w zakresie programówhodowlanych.
Artykuł 6
Streszczenie raportów przedstawianych Państwom Członkowskim przez Komisję
Komisja przedstawia Państwom Członkowskim streszczenie raportów uzyskanych przez nią na podstawie art. 5 w ciągu trzech miesięcy od końcowej daty otrzymania tychże raportów.
Artykuł 7
Przegląd
Wymagania niniejszej decyzji podlegają przeglądowi:
a) na podstawie raportów, o których mowa w art. 5;
b) w odniesieniu do ras, którym w trakcie programu hodowlanego wykazano poważny negatywny efekt genetyczny;
c) niezależnie od sytuacji - przed dniem 1 kwietnia 2005 r., w celu uwzględnienia wszelkich nowych informacji naukowych.
Artykuł 8
Adresaci
Niniejsza decyzja jest skierowana do Państw Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 13 lutego 2003 r.