DECYZJA KOMISJI
z dnia 10 czerwca 1997 r.
w sprawie utworzenia Naukowego Komitetu Sterującego
(97/404/WE)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
a także mając na uwadze, co następuje:
rzetelne ekspertyzy naukowe są ważną podstawą dla zasad wspólnotowych dotyczących zdrowia konsumentów w ścisłym znaczeniu tego słowa, a także dotyczących zdrowia i ochrony zwierząt, zdrowia roślin i ochrony środowiska;
naukowe ekspertyzy w sprawach dotyczących zdrowia konsumentów są dostarczane obecnie przez sześć komitetów naukowych utworzonych przez Komisję, zajmujących się problemami żywności, pasz dla zwierząt, kosmetologii, pestycydów, toksyczności, ekotoksyczności oraz zagadnień weterynaryjnych;
wiele spraw dotyczących zdrowia konsumentów ma charakter interdyscyplinarny i wymaga zaangażowania różnych komitetów naukowych, które odniosłyby korzyść z efektywnej koordynacji;
Komisja powinna otrzymywać we właściwym czasie rzetelne ekspertyzy naukowe;
ekspertyzy naukowe dotyczące zdrowia konsumentów powinny być w interesie konsumentów i gospodarki, oparte na zasadach najwyższej fachowości, niezależności i przejrzystości,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Powołuje się Naukowy Komitet Sterujący (zwany dalej "NKS") w dziedzinie zdrowia konsumentów i bezpieczeństwa żywności.
Artykuł 2
1. NKS wspiera Komisję w gromadzeniu możliwie najlepszych ekspertyz naukowych dotyczących spraw odnoszących się do zdrowia konsumentów.
2. NKS koordynuje pracę powołanych przez Komisję komitetów naukowych zajmujących się sprawami zdrowia konsumentów, w szczególności:
a) NKS ocenia i nadzoruje procedury robocze komitetów naukowych i dokonuje w razie potrzeby ich harmonizacji;
b) w sprawach wymagających konsultacji dwóch lub więcej komitetów naukowych NKS, uwzględniając stopień konieczności takiej konsultacji, ustala, jakie komitety naukowe powinny być włączone, bada ekspertyzy przedłożone przez różne komitety naukowe, a w przypadku zasadniczo różniących się opinii sporządza ich ogólny przegląd;
c) w przypadku gdy działania Wspólnoty oparte są na ocenach naukowców z instytucji Państw Członkowskich, NKS wspiera Komisję, na jej prośbę, w ustaleniu, czy konieczna jest ekspertyza naukowa na poziomie Wspólnoty, a jeśli tak, który komitet naukowy powinien ją sporządzić.
3. NKS wykonuje w dziedzinie ochrony zdrowia konsumentów następujące zadania:
a) dostarcza ekspertyzy naukowe tylko w sprawach, które nie są objęte mandatem innych komitetów naukowych, przy czym sporządza powyższe ekspertyzy na prośbę Komisji i po zasięgnięciu właściwej porady naukowej;
b) w szczególności przedkłada ekspertyzy naukowe dotyczące interdyscyplinarnych aspektów przenoszonej gąbczastej encefalopatii, włącznie z encefalopatią gąbczastą bydła; w tym celu powołuje on grupę ad hoc, której przewodniczy członek NKS i w skład której mogą wejść eksperci z zewnątrz;
c) wspiera Komisję w wykrywaniu tych obszarów, w których właściwe jest obligatoryjne uzyskanie konsultacji ze strony komitetów naukowych;
d) dba o badanie istniejących i nowo rozwiniętych procedur oceny ryzyka oraz proponuje w miarę potrzeb opracowanie nowych procedur oceny ryzyka odnoszących się do takich obszarów, jak np.: choroby spowodowane środkami spożywczymi i przenoszenie chorób zwierzęcych na człowieka;
e) zwraca uwagę Komisji na specyficzne lub nowo pojawiające się problemy związane ze zdrowiem konsumentów.
4. Członkowie NKS, którzy nie są jednocześnie przewodniczącymi komitetów naukowych uczestniczą w wyborze członków komitetów naukowych, doradzając Komisji w sprawach dotyczących fachowości i niezależności kandydatów.
5. Komisja, zwracając się do NKS o opiekę, może poprosić o dotrzymanie nieprzekraczalnego terminu.
Artykuł 3
1. NKS składa się z ośmiu ekspertów naukowych, nie będących członkami żadnego z pozostałych komitetów naukowych i przewodniczących tych komitetów naukowych. Ci ostatni, jeśli nie będą w stanie uczestniczyć w posiedzeniu NKS, mogą być reprezentowani przez jednego z wiceprzewodniczących ich komitetu naukowego.
2. Na posiedzeniu ogólnym NKS wybiera, zwykłą większością głosów, jednego przewodniczącego i dwóch wiceprzewodniczących spośród swoich członków nie będących przewodniczącymi komitetów naukowych.
3. Członkowie NKS są ekspertami naukowymi w jednej lub kilku dziedzinach związanych ze zdrowiem konsumentów, tak by łącznie reprezentowane było możliwie największe spektrum dyscyplin naukowych w tym zakresie.
4. Członkowie NKS niebędący przewodniczącymi komitetów naukowych mianowani są przez Komisję spośród kandydatów, którzy zgłosili się po opublikowaniu wezwania do zgłaszania się zainteresowanych, według wymienionych kryteriów i opisu procedury wyboru w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich. Procedura wyboru powinna w przejrzysty sposób wyłonić najbardziej odpowiednich kandydatów do pracy w NKS. Spośród tych, którzy nie są przewodniczącymi komitetów naukowych, Komisja mianuje członków NKS. Nazwiska członków NKS zostaną opublikowane w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.
5. Kadencja członków NKS niebędących przewodniczącymi komitetów naukowych wynosi trzy lata. Członkowie NKS nie mogą urzędować dłużej niż dwie następujące po sobie kadencje. Po upływie trzech lat pozostają oni na stanowisku do czasu, gdy zostaną zastąpieni lub ich mandat zostanie odnowiony.
6. W przypadku gdy członek nie będący przewodniczącym komitetu naukowego nie jest już w stanie wnosić efektywnego wkładu do pracy NKS lub też dobrowolnie ustąpi, Komisja mianuje na resztę kadencji najbardziej odpowiedniego kandydata z listy rezerwowej, zgodnie z ust. 4.
7. Członkowie NKS i eksperci z zewnątrz, którzy zostaną zaproszeni do współpracy, otrzymają zgodnie z zasadami określonymi przez Komisję, oprócz zwrotu kosztów podróży i pobytu, wynagrodzenie za usługi świadczone na rzecz Komisji.
Artykuł 4
1. Członkowie NKS sprawują swoje funkcje w sposób niezależny od jakiegokolwiek wpływu z zewnątrz.
2. Członkowie NKS corocznie powiadamiają Komisję o wszystkich sprawach, które mogą zakłócać ich niezależność.
3. Członkowie NKS i eksperci z zewnątrz przedstawiają określone interesy, które mogą być uważane za szkodliwe dla ich niezależności z punktu widzenia działalności NKS, jego grup roboczych lub ich grupy ad hoc.
Artykuł 5
NKS może tworzyć grupy robocze związane z określonym problemem. Każda grupa robocza wyłoni przewodniczącego z grona członków Komitetu i może również włączyć ekspertów z zewnątrz. Grupy robocze złożą NKS sprawozdania.
Artykuł 6
1. NKS uchwali swój regulamin, który zostanie publicznie udostępniony.
2. Regulamin zapewni, że:
a) zadania NKS wykonane będą w sposób, który odpowiada zasadom najwyższej fachowości, niezależności i przejrzystości, przy jednoczesnym respektowaniu uzasadnionych wymogów zachowania tajemnicy handlowej;
b) koordynacja pracy komitetów naukowych dokonywana będzie w sposób efektywny i elastyczny, w szczególności przez terminowe przedkładanie przez przewodniczących programów pracy komitetów naukowych;
c) NKS złoży w odpowiednim terminie opinie i inne ekspertyzy naukowe;
d) NKS powoła sprawozdawców w celu przygotowania ogólnych informacji i dokumentacji oraz projektów jego opinii;
e) NKS zadba, aby powołani sprawozdawcy wykonywali swe szczególne zadania w sposób możliwie najbardziej niezależny od wpływów zewnętrznych.
Artykuł 7
Porządek obrad dnia, protokoły z posiedzeń i ekspertyzy NKS zostaną udostępnione opinii publicznej w odpowiednim czasie przy uwzględnieniu zachowania koniecznych wymogów tajemnicy handlowej. Poglądy mniejszości zostaną przedstawione, a ich autorzy ujawnieni tylko na ich życzenie.
Artykuł 8
Bez uszczerbku dla przepisów art. 214 Traktatu zobowiązuje się członków Komitetu do nieujawniania informacji, które zdobędą w toku prac w NKS lub w jednej z jego grup roboczych, jeśli zostaną oni powiadomieni, że informacje te należy Traktować poufnie.
Artykuł 9
Komisja zapewni NKS, jego grupom roboczym i jego grupie ad hoc sprawne funkcjonowanie sekretariatu.
Sporządzono w Brukseli, dnia 10 czerwca 1997 r.