ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1235/2008
z dnia 8 grudnia 2008 r.
ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007 w odniesieniu do ustaleń dotyczących przywozu produktów ekologicznych z krajów trzecich
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 834/2007 z dnia 28 czerwca 2007 r. w sprawie produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych i uchylające rozporządzenie (EWG) nr 2092/91 (1), w szczególności jego art. 33 ust. 2, art. 38 lit. d) i art. 40,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Artykuły 32 i 33 rozporządzenia (WE) nr 834/2007 ustanawiają przepisy ogólne dotyczące przywozu produktów ekologicznych. W celu zagwarantowania prawidłowego i jednolitego stosowania tych przepisów należy ustanowić szczegółowe zasady i procedury ich stosowania.
(2)
Ze względu na duże doświadczenie zgromadzone od 1992 r. w zakresie przywozu produktów dających równoważne gwarancje, jednostkom certyfikującym i organom kontroli należy dać stosunkowo krótki czas na złożenie wniosku o wpis do wykazu dla celów równoważności zgodnie z art. 33 rozporządzenia (WE) nr 834/2007. Ze względu na brak doświadczenia w zakresie bezpośredniego stosowania zasad wspólnotowych dotyczących produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych poza terytorium Wspólnoty, należy jednak dać więcej czasu jednostkom certyfikującym i organom kontroli zamierzającym złożyć wniosek o wpis do wykazu dla celów zgodności zgodnie z art. 32 rozporządzenia (WE) nr 834/2007. W związku z tym należy zapewnić dłuższy okres czasu na nadsyłanie wniosków i ich rozpatrywanie.
(3)
W przypadku produktów przywożonych zgodnie z art. 32 rozporządzenia (WE) nr 834/2007 zainteresowane podmioty gospodarcze powinny dostarczyć dokument potwierdzający. Konieczne jest opracowanie wzoru takiego dokumentu. Produkty przywożone zgodnie z art. 33 rozporządzenia (WE) nr 834/2007 muszą posiadać świadectwo kontroli. Konieczne jest ustanowienie szczegółowych zasad wystawiania tego świadectwa. Ponadto należy ustanowić procedury mające na celu koordynację na szczeblu wspólnotowym niektórych kontroli produktów przywożonych z krajów trzecich z przeznaczeniem do wprowadzenia do obrotu we Wspólnocie jako produkty ekologiczne.
(4)
Wykaz krajów trzecich, z których przywożone produkty mogą być wprowadzane do obrotu we Wspólnocie jako produkty ekologiczne na podstawie rozporządzenia Komisji (WE) nr 345/2008 z dnia 17 kwietnia 2008 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wprowadzenia w życie uzgodnień dotyczących przywozu z państw trzecich przewidzianych w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 2092/91 w sprawie produkcji ekologicznej produktów rolnych oraz znakowania produktów rolnych i środków spożywczych (2) poprzednio obejmował Argentynę, Australię, Kostarykę, Indie, Izrael, Nową Zelandię i Szwajcarię. Komisja ponownie zbadała sytuację tych krajów zgodnie z kryteriami określonymi w rozporządzeniu (WE) nr 834/2007, uwzględniając stosowane zasady produkcji i doświadczenie zdobyte w zakresie przywozu produktów ekologicznych z tych krajów trzecich wpisanych do wykazu zgodnie z art. 11 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2092/91. Na tej podstawie stwierdzono, że warunki wpisu Argentyny, Australii, Kostaryki, Indii, Izraela i Nowej Zelandii do wykazu krajów trzecich dla celów równoważności zgodnie z art. 33 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 834/2007 zostały spełnione.
(5)
Wspólnota Europejska i Konfederacja Szwajcarska zawarły umowę dotyczącą handlu produktami rolnymi (3) zatwierdzoną decyzją Rady i Komisji 2002/309/WE (4). Załącznik 9 do tej umowy dotyczy produktów rolnych i środków spożywczych uzyskanych ekologiczną metodą produkcji i stanowi, że strony są zobowiązane podjąć niezbędne środki w celu umożliwienia przywozu i wprowadzania na rynek produktów ekologicznych zgodnych z przepisami ustawowymi i wykonawczymi każdej ze stron. W imię przejrzystości Szwajcarię należy także wpisać do wykazu krajów trzecich dla celów równoważności zgodnie z art. 33 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 834/2007.
(6)
Władze państw członkowskich zgromadziły duże doświadczenie i wiedzę specjalistyczną w dziedzinie dopuszczania przywożonych towarów ekologicznych na terytorium Wspólnoty. W celu ustanowienia i prowadzenia wykazu krajów trzecich oraz jednostek certyfikujących i organów kontroli należy wykorzystać to doświadczenie i umożliwić Komisji uwzględnienie sprawozdań państw członkowskich i specjalistów. Związane z tym zadania należy rozdzielić w sprawiedliwy i proporcjonalny sposób.
(7)
Należy również wprowadzić przepis dotyczący środków przejściowych mających zastosowanie do wniosków krajów trzecich, które wpłynęły do Komisji do dnia 1 stycznia 2009 r., tj. dnia rozpoczęcia stosowania rozporządzenia (WE) nr 834/2007.
(8)
W celu niezakłócania handlu międzynarodowego i ułatwienia przejścia ze stosowania przepisów ustanowionych na mocy rozporządzenia (EWG) nr 2092/91 na stosowanie przepisów rozporządzenia (WE) nr 834/2007 konieczne jest rozszerzenie możliwości państw członkowskich w zakresie dalszego wydawania importerom zezwoleń - osobno w każdym przypadku - na wprowadzanie produktów na rynek wspólnotowy do czasu wprowadzenia środków niezbędnych dla funkcjonowania nowych zasad przywozu, w szczególności w odniesieniu do uznawania jednostek certyfikujących i organów kontroli, o których mowa w art. 33 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 834/2007. Możliwość tę należy stopniowo wycofywać w miarę ustalania wykazu organów kontroli, o którym mowa we wspomnianym artykule.
(9)
W celu poprawy przejrzystości i zagwarantowania stosowania niniejszego rozporządzenia należy przewidzieć wprowadzenie elektronicznego systemu wymiany informacji między Komisją, państwami członkowskimi, krajami trzecimi oraz jednostkami certyfikującymi i organami kontroli.
(10)
Szczegółowe zasady ustanowione w niniejszym rozporządzeniu zastępują zasady ustanowione w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 345/2008 i w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 605/2008 z dnia 20 czerwca 2008 r. ustanawiającym szczegółowe zasady wykonania przepisów dotyczących świadectwa kontroli w odniesieniu do przywozu z państw trzecich, na podstawie art. 11 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2092/91 w sprawie produkcji ekologicznej produktów rolnych oraz znakowania produktów rolnych i środków spożywczych (5). Wspomniane rozporządzenia należy zatem uchylić i zastąpić nowym rozporządzeniem.
(11)
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Regulacyjnego ds. Produkcji Ekologicznej,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
TYTUŁ I
PRZEPISY POCZĄTKOWE
Artykuł 1
Przedmiot
Niniejsze rozporządzenie określa szczegółowe zasady przywozu produktów wykazujących zgodność i przywozu produktów dających równoważne gwarancje zgodnie z art. 32 i 33 rozporządzenia (WE) nr 834/2007.
Artykuł 2
Definicje
Dla celów niniejszego rozporządzenia:
1)
„świadectwo kontroli” oznacza świadectwo kontroli, o którym mowa w art. 33 ust. 1 lit. d) rozporządzenia (WE) nr 834/2007, wystawione na jedną przesyłkę;
2)
„dokument potwierdzający” oznacza dokument, o którym mowa w art. 68 rozporządzenia Komisji (WE) nr 889/2008 (6) i w art. 6 tego rozporządzenia, którego wzór określono w załączniku II do niniejszego rozporządzenia;
3)
„przesyłka” oznacza ilość produktów w ramach jednego lub większej liczby kodów Nomenklatury Scalonej, objętą jednym świadectwem kontroli, przewożoną tymi samymi środkami transportu i przywożoną z tego samego kraju trzeciego;
4)
„pierwszy odbiorca” oznacza osobę fizyczną lub prawną zgodnie z definicją art. 2 lit. d) rozporządzenia (WE) nr 889/2008;
5)
„sprawdzenie przesyłki” oznacza sprawdzenie przez odpowiednie organy państw członkowskich świadectwa kontroli w odniesieniu do wymagań art. 13 niniejszego rozporządzenia i w przypadku, w którym organy te uznają to za właściwe, sprawdzenie produktów w odniesieniu do wymagań rozporządzenia (WE) nr 834/2007, rozporządzenia (WE) nr 889/2008 i niniejszego rozporządzenia;
6)
„odpowiednie organy państw członkowskich” oznaczają organy celne lub inne organy wyznaczone przez państwa członkowskie;
7)
„sprawozdanie z oceny” oznacza sprawozdanie z oceny, o którym mowa w art. 32 ust. 2 i art. 33 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 834/2007, sporządzone przez niezależną stronę trzecią spełniająca wymogi normy ISO 17011 lub przez odpowiedni właściwy organ i zawierające informacje z przeglądu dokumentacji, włącznie z opisami, o których mowa w art. 4 ust. 3 lit. b) i art. 11 ust. 3 lit. b) niniejszego rozporządzenia, z audytów w siedzibie obejmujących krytyczne lokalizacje i z ukierunkowanych na ryzyko audytów z obserwatorem przeprowadzanych w reprezentatywnych krajach trzecich.
TYTUŁ II
PRZYWÓZ PRODUKTÓW WYKAZUJĄCYCH ZGODNOŚĆ
ROZDZIAŁ 1
Wykaz uznanych jednostek certyfikujących i organów kontroli dla celów zgodności
Artykuł 3
Sporządzanie i treść wykazu uznanych jednostek certyfikujących i organów kontroli dla celów zgodności
1. Komisja sporządza wykaz jednostek certyfikujących i organów kontroli uznanych dla celów zgodności zgodnie z art. 32 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 834/2007. Wykaz ten został opublikowany w załączniku I do niniejszego rozporządzenia. Artykuły 4, 16 i 17 niniejszego rozporządzenia określają procedury sporządzania wykazu i wprowadzania w nim zmian. Wykaz jest udostępniany publicznie na stronie internetowej zgodnie z art. 16 ust. 4 i art. 17 niniejszego rozporządzenia.
2. Wykaz zawiera wszelkie informacje niezbędne w odniesieniu do każdej jednostki certyfikującej lub każdego organu kontroli w celu umożliwienia sprawdzenia, czy produkty wprowadzane na rynek wspólnotowy zostały poddane kontroli przeprowadzonej przez jednostkę certyfikującą lub organ kontroli uznane zgodnie z art. 32 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 834/2007, a w szczególności:
a)
nazwę i adres jednostki certyfikującej lub organu kontroli, włącznie z adresem poczty elektronicznej, adresem strony internetowej i ich numerem kodowym;
b)
zainteresowane kraje trzecie, z których pochodzą produkty;
c)
przedmiotowe kategorie produktów dla każdego kraju trzeciego;
d)
termin ważności wpisu do wykazu;
e)
adres strony internetowej, na której można znaleźć wykaz podmiotów gospodarczych podlegających systemowi kontroli, włącznie ze statusem ich certyfikacji i przedmiotowymi kategoriami produktów, oraz podmiotów i produktów, w przypadku których certyfikacja została zawieszona lub uchylona.
Artykuł 4
Procedura wnioskowania o wpis do wykazu uznanych jednostek certyfikujących i organów kontroli dla celów zgodności
1. Komisja rozpatruje uznanie i wpis jednostki certyfikującej lub organu kontroli do wykazu, o którym mowa w art. 3, po otrzymaniu wniosku o wpis do tego wykazu od przedstawiciela zainteresowanej jednostki certyfikującej lub zainteresowanego organu kontroli. Przy sporządzaniu pierwszego wykazu rozpatruje się tylko kompletne wnioski otrzymane do dnia 31 października 2011 r., sporządzone zgodnie z wzorem wniosku udostępnionym przez Komisję zgodnie z art. 17 ust. 2. W kolejnych latach kalendarzowych rozpatruje się tylko kompletne wnioski otrzymane do dnia 31 października każdego roku.
2. Wniosek może zostać złożony przez jednostki certyfikujące i organy kontroli posiadające siedzibę we Wspólnocie lub w kraju trzecim.
3. Wniosek zawiera dokumentację techniczną, w zakres której wchodzą wszystkie informacje niezbędne Komisji do zapewnienia spełnienia warunków określonych w art. 32 ust. 1 i ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 834/2007 w odniesieniu do wszystkich produktów ekologicznych przeznaczonych na wywóz do Wspólnoty, a mianowicie:
a)
przegląd działalności jednostki certyfikującej lub organu kontroli prowadzonej w zainteresowanym kraju trzecim lub w zainteresowanych krajach trzecich obejmujący szacunkową liczbę podmiotów gospodarczych i informację o oczekiwanym rodzaju i ilości produktów rolnych i środków spożywczych pochodzących z zainteresowanego kraju trzeciego lub z zainteresowanych krajów trzecich i przeznaczonych na wywóz do Wspólnoty na zasadach określonych w art. 32 ust. 1 i 2 rozporządzenia (WE) nr 834/2007;
b)
szczegółowy opis sposobu, w jaki tytuły II, III i IV rozporządzenia (WE) nr 834/2007 i przepisy rozporządzenia (WE) nr 889/2008 zostały wdrożone w zainteresowanym kraju trzecim lub w każdym z zainteresowanych krajów trzecich;
c)
kopia sprawozdania z oceny określonego w art. 32 ust. 2 akapit czwarty rozporządzenia (WE) nr 834/2007, które:
(i)
stanowi dowód, że jednostka certyfikująca lub organ kontroli zostały ocenione pozytywnie pod względem zdolności do spełnienia warunków określonych w art. 32 ust. 1 i 2 rozporządzenia (WE) nr 834/2007;
(ii)
daje gwarancje w odniesieniu do elementów, o których mowa w art. 27 ust. 2, 3, 5, 6 i 12 rozporządzenia (WE) nr 834/2007;
(iii)
zapewnia spełnianie wymogów w zakresie kontroli i stosowanie środków ostrożności określonych w tytule IV rozporządzenia (WE) nr 889/2008 przez jednostkę certyfikującą lub organ kontroli;
(iv)
potwierdza, że skutecznie przeprowadziły one czynności kontrolne zgodnie z tymi warunkami i wymogami;
d)
dowód, że jednostka certyfikująca lub organ kontroli zgłosiły swoją działalność władzom zainteresowanego kraju trzeciego i ich zobowiązanie do przestrzegania wymogów prawnych nałożonych na nie przez władze zainteresowanego kraju trzeciego;
e)
adres strony internetowej, na której można znaleźć wykaz podmiotów gospodarczych podlegających systemowi kontroli, i punkt kontaktowy, w którym można łatwo uzyskać informacje na temat statusu ich certyfikacji, przedmiotowych kategorii produktów oraz podmiotów i produktów, w przypadku których certyfikacja została zawieszona lub uchylona;
f)
zobowiązanie do zachowania zgodności z przepisami art. 5 niniejszego rozporządzenia;
g)
wszelkie inne informacje uznane za właściwe przez jednostkę certyfikującą lub organ kontroli lub przez Komisję.
4. Podczas rozpatrywania wniosku o wpis do wykazu jednostek certyfikujących lub organów kontroli, jak również w każdym czasie po ich wpisie, Komisja może zażądać wszelkich dalszych informacji, włącznie z przedstawieniem jednego lub większej liczby sprawozdań z badania na miejscu sporządzonych przez niezależnych specjalistów. Ponadto Komisja może - w oparciu o ocenę ryzyka i w przypadku podejrzenia, że doszło do nieprawidłowości - zorganizować badanie na miejscu przeprowadzane przez specjalistów, których wyznacza.
5. Komisja dokonuje oceny, czy dokumentacja techniczna, o której mowa w ust. 3, i informacje, o których mowa w ust. 4, są zadowalające i może następnie podjąć decyzję o uznaniu i wpisie jednostki certyfikującej lub organu kontroli do wykazu. Decyzja jest podejmowana zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 37 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 834/2007.
Artykuł 5
Prowadzenie i przegląd wykazu uznanych jednostek certyfikujących i organów kontroli dla celów zgodności
1. Jednostka certyfikująca lub organ kontroli mogą zostać wpisane do wykazu, o którym mowa w art. 3, jedynie jeżeli wypełniają następujące obowiązki:
a)
jeżeli po wpisie jednostki certyfikującej lub organu kontroli do wykazu dochodzi do jakichkolwiek zmian w środkach stosowanych przez jednostkę certyfikującą lub organ kontroli, dana jednostka certyfikująca lub dany organ kontroli zawiadamiają o nich Komisję; do Komisji składa się również wniosek o zmianę informacji dotyczących jednostki certyfikującej lub organu kontroli, o których mowa w art. 3 ust. 2;
b)
jednostka certyfikująca lub organ kontroli wpisane do wykazu przechowują do wglądu i zgłaszają na pierwsze żądanie wszelkie informacje związane z prowadzonymi przez nie czynnościami kontrolnymi w kraju trzecim; udostępniają one swoje biura i pomieszczenia specjalistom wyznaczonym przez Komisję;
c)
do dnia 31 marca każdego roku jednostka certyfikująca lub organ kontroli przesyłają Komisji zwięzłe sprawozdanie roczne; sprawozdanie roczne aktualizuje informacje zawarte w dokumentacji technicznej, o której mowa w art. 4 ust. 3; w sprawozdaniu opisuje się w szczególności czynności kontrolne przeprowadzone przez jednostkę certyfikującą lub organ kontroli w krajach trzecich w ciągu poprzedniego roku, uzyskane wyniki, stwierdzone nieprawidłowości i naruszenia oraz podjęte środki naprawcze; ponadto zawiera ono ostatnie sprawozdanie z oceny lub aktualizację takiego sprawozdania, które zawiera wyniki regularnej oceny na miejscu, nadzoru i oceny powtarzanej co kilka lat, o których mowa w art. 32 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 834/2007; Komisja może zażądać wszelkich innych informacji, które uzna za niezbędne;
d)
w świetle otrzymanych informacji, Komisja może w każdym czasie wprowadzić zmiany w specyfikacjach dotyczących jednostki certyfikującej lub organu kontroli i zawiesić wpis tej jednostki lub tego organu do wykazu, o którym mowa w art. 3; podobna decyzja może również zostać podjęta w przypadku, w którym jednostka certyfikująca lub organ kontroli nie dostarczyły wymaganych informacji lub nie wyraziły zgody na przeprowadzenie badania na miejscu;
e)
jednostka certyfikująca lub organ kontroli udostępniają na stronie internetowej zainteresowanym stronom aktualizowany na bieżąco wykaz podmiotów gospodarczych i produktów uznanych za ekologiczne.
2. Jeżeli jednostka certyfikująca lub organ kontroli nie przesyłają sprawozdania rocznego, o którym mowa w ust. 1 lit. c), nie przechowują do wglądu lub nie przekazują wszystkich informacji związanych z dokumentacją techniczną, systemem kontroli lub aktualizowanym wykazem podmiotów i produktów certyfikowanych jako ekologiczne lub nie wyrażają zgody na przeprowadzenie badania na miejscu po przedstawieniu przez Komisję żądania i w terminie określanym przez nią w zależności od wagi problemu, który to termin nie może być co do zasady krótszy niż 30 dni, przedmiotowa jednostka certyfikująca lub organ kontroli mogą zostać usunięte z wykazu jednostek certyfikujących i organów kontroli zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 37 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 834/2007.
Jeżeli jednostka certyfikująca lub organ kontroli nie dopełniają obowiązku podjęcia właściwych i terminowych działań naprawczych, Komisja niezwłocznie usuwa je z wykazu.
ROZDZIAŁ 2
Dokument potwierdzający wymagany w przypadku przywozu produktów wykazujących zgodność
Artykuł 6
Dokument potwierdzający
1. Dokument potwierdzający wymagany w przypadku przywozu produktów wykazujących zgodność, o którym mowa w art. 32 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 834/2007, jest sporządzany w oparciu o wzór określony w załączniku II do niniejszego rozporządzenia i zawiera co najmniej wszystkie elementy uwzględnione w tym wzorze.
2. Oryginalny dokument potwierdzający sporządza jednostka certyfikująca lub organ kontroli, które zostały uznane na potrzeby wystawiania tego dokumentu w drodze decyzji, o której mowa w art. 4.
3. Jednostka certyfikująca lub organ kontroli wystawiające dokument potwierdzający postępują według zasad określonych zgodnie z art. 17 ust. 2 i na podstawie wzoru, uwag i wytycznych udostępnianych przez Komisję za pośrednictwem systemu komputerowego umożliwiającego wymianę dokumentów, o którym mowa w art. 17 ust. 1.
TYTUŁ III
PRZYWÓZ PRODUKTÓW DAJĄCYCH RÓWNOWAŻNE GWARANCJE
ROZDZIAŁ 1
Wykaz uznanych krajów trzecich
Artykuł 7
Sporządzanie i treść wykazu krajów trzecich
1. Komisja sporządza wykaz uznanych krajów trzecich zgodnie z art. 33 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 834/2007. Wykaz uznanych krajów znajduje się w załączniku III do niniejszego rozporządzenia. Procedury sporządzania i wprowadzania zmian w wykazie określają art. 8 i 16 niniejszego rozporządzenia. Zmiany wprowadzone do wykazu są udostępniane publicznie na stronie internetowej zgodnie z art. 16 ust. 4 i art. 17 niniejszego rozporządzenia.
2. Wykaz zawiera wszelkie informacje dotyczące każdego kraju trzeciego niezbędne w celu umożliwienia sprawdzenia, czy produkty wprowadzane na rynek wspólnotowy podlegały systemowi kontroli kraju trzeciego uznanego zgodnie z art. 33 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 834/2007, a w szczególności:
a)
przedmiotowe kategorie produktów;
b)
pochodzenie produktów;
c)
odniesienie do norm produkcyjnych stosowanych w kraju trzecim;
d)
właściwy organ kraju trzeciego odpowiedzialny za system kontroli i jego adres, włącznie z adresem poczty elektronicznej i adresem strony internetowej;
e)
organ lub organy kontroli kraju trzeciego lub jednostka lub jednostki certyfikujące uznane przez wspomniany właściwy organ do prowadzenia kontroli i ich adresy, włącznie (w odpowiednich przypadkach) z adresami poczty elektronicznej i strony internetowej;
f)
organ lub organy kontroli lub jednostka lub jednostki certyfikujące odpowiedzialne w kraju trzecim za wystawianie świadectw dla celów przywozu do Wspólnoty i ich adresy, numery kodów oraz (w odpowiednich przypadkach) adresy poczty elektronicznej i strony internetowej;
g)
termin ważności wpisu do wykazu.
Artykuł 8
Procedura wnioskowania o wpis do wykazu krajów trzecich
1. Komisja rozpatruje wpis kraju trzeciego do wykazu, o którym mowa w art. 7, po otrzymaniu wniosku o wpis od przedstawiciela zainteresowanego kraju trzeciego.
2. Komisja jest zobowiązana do rozpatrzenia wyłącznie tych wniosków o wpis, które spełniają określone poniżej warunki wstępne.
Do wniosku o wpis dołączona jest dokumentacja techniczna, w której zakres wchodzą wszystkie informacje niezbędne Komisji do zapewnienia spełnienia warunków określonych w art. 33 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 834/2007 w odniesieniu do wszystkich produktów ekologicznych przeznaczonych na wywóz do Wspólnoty, a mianowicie:
a)
ogólne informacje dotyczące rozwoju produkcji ekologicznej w kraju trzecim, produkowanych produktów, obszaru uprawy, regionów produkcji, liczby producentów i występującego przetwórstwa produktów;
b)
informacje o oczekiwanym rodzaju i ilości produktów rolnych i środków spożywczych przeznaczonych na wywóz do Wspólnoty;
c)
normy produkcyjne stosowane w kraju trzecim i ocena ich równoważności z normami stosowanymi we Wspólnocie;
d)
stosowany w kraju trzecim system kontroli, włącznie z monitorowaniem i czynnościami nadzoru prowadzonymi przez właściwe organy w kraju trzecim oraz ocena jego równoważnej skuteczności w porównaniu do systemu kontroli stosowanego we Wspólnocie;
e)
adres strony internetowej, na której można znaleźć wykaz podmiotów gospodarczych podlegających systemowi kontroli i punkt kontaktowy, w którym można łatwo uzyskać informacje na temat statusu ich certyfikacji i przedmiotowych kategorii produktów;
f)
informacje, które kraj trzeci proponuje do wpisu do wykazu, o którym mowa w art. 7;
g)
zobowiązanie do zachowania zgodności z przepisami art. 9;
h)
wszelkie inne informacje uznane za właściwe przez kraj trzeci lub przez Komisję.
3. Podczas rozpatrywania wniosku o wpis do wykazu uznanych krajów trzecich, jak również po ich wpisie, Komisja może zażądać wszelkich dalszych informacji, włącznie z przedstawieniem jednego lub więcej sprawozdań z badania na miejscu sporządzonych przez niezależnych specjalistów. Ponadto Komisja może - w oparciu o ocenę ryzyka i w przypadku podejrzenia, że doszło do nieprawidłowości - zorganizować badanie na miejscu przeprowadzane przez specjalistów, których wyznacza.
4. Komisja dokonuje oceny, czy dokumentacja techniczna, o której mowa w ust. 2, i informacje, o których mowa w ust. 3, są zadowalające i może następnie podjąć decyzję o uznaniu i wpisie kraju trzeciego do wykazu. Decyzja jest podejmowana zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 37 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 834/2007.
Artykuł 9
Prowadzenie i przegląd wykazu krajów trzecich
1. Komisja jest zobowiązana do rozpatrzenia wniosków o wpis jedynie, jeżeli kraj trzeci zobowiąże się do spełnienia następujących warunków:
a)
jeżeli po wpisie kraju trzeciego do wykazu dochodzi do jakichkolwiek zmian w środkach obowiązujących w kraju trzecim lub ich wdrażaniu, w szczególności w jego systemie kontroli, dany kraj trzeci zawiadamia o nich Komisję; do Komisji składa się również wniosek o zmianę informacji dotyczących kraju trzeciego, o których mowa w art. 7 ust. 2;
b)
roczne sprawozdanie, o którym mowa w art. 33 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 834/2007, aktualizuje informacje zawarte w dokumentacji technicznej, o której mowa w art. 8 ust. 2 niniejszego rozporządzenia; w sprawozdaniu opisywane są w szczególności czynności monitorowania i nadzoru przeprowadzone przez właściwy organ kraju trzeciego, uzyskane wyniki i podjęte środki naprawcze;
c)
w świetle otrzymanych informacji, Komisja może w każdej chwili wprowadzić zmiany w specyfikacjach dotyczących kraju trzeciego i zawiesić wpis tego kraju do wykazu, o którym mowa w art. 7; podobna decyzja może również zostać podjęta w przypadku, w którym kraj trzeci nie dostarczył wymaganych informacji lub nie wyraził zgody na przeprowadzenie badania na miejscu.
2. Jeżeli kraj trzeci nie przesyła sprawozdania rocznego, o którym mowa w art. 33 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 834/2007, nie przechowuje do wglądu lub nie przekazuje wszystkich informacji związanych z dokumentacją techniczną lub systemem kontroli lub nie wyraża zgody na przeprowadzenie badania na miejscu, po przedstawieniu przez Komisję żądania i w terminie określanym przez nią w zależności od wagi problemu, który to termin nie może być co do zasady krótszy niż 30 dni, przedmiotowy kraj trzeci może zostać usunięty z wykazu zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 37 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 834/2007.
ROZDZIAŁ 2
Wykaz uznanych jednostek certyfikujących i organów kontroli dla celów równoważności
Artykuł 10
Sporządzanie i treść wykazu uznanych jednostek certyfikujących i organów kontroli dla celów równoważności
1. Komisja sporządza wykaz jednostek certyfikujących i organów kontroli uznanych dla celów równoważności zgodnie z art. 33 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 834/2007. Wykaz jest publikowany w załączniku IV do niniejszego rozporządzenia. Artykuły 11, 16 i 17 niniejszego rozporządzenia określają procedury sporządzania wykazu i wprowadzania w nim zmian. Wykaz jest udostępniany publicznie na stronie internetowej zgodnie z art. 16 ust. 4 i art. 17 niniejszego rozporządzenia.
2. Wykaz zawiera wszelkie informacje dotyczące każdej jednostki certyfikującej lub organu kontroli niezbędne do sprawdzenia, czy produkty wprowadzone na rynek wspólnotowy zostały poddane kontroli przez jednostkę certyfikującą lub organ kontroli uznane zgodnie z art. 33 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 834/2007, a w szczególności:
a)
nazwę, adres i numer kodowy jednostki certyfikującej lub organu kontroli wraz (w odpowiednim przypadku) z odnośnym adresem poczty elektronicznej i strony internetowej;
b)
kraje trzecie niewpisane do wykazu, o którym mowa w art. 7, z których pochodzą produkty;
c)
przedmiotowe kategorie produktów dla każdego kraju trzeciego;
d)
termin ważności wpisu do wykazu;
e)
adres strony internetowej, na której można znaleźć wykaz podmiotów gospodarczych podlegających systemowi kontroli, i punkt kontaktowy, w którym można uzyskać informacje na temat statusu ich certyfikacji, przedmiotowych kategorii produktów oraz podmiotów i produktów, w których przypadku certyfikacja została zawieszona lub uchylona.
3. W ramach odstępstwa od przepisów ust. 2 lit. b) wspomniane produkty pochodzące z krajów trzecich wpisanych do wykazu uznanych krajów trzecich, o którym mowa w art. 7, należące do kategorii nieuwzględnionej w tym wykazie mogą być wpisane do wykazu przewidzianego w niniejszym artykule.
Artykuł 11
Procedura wnioskowania o wpis do wykazu uznanych jednostek certyfikujących i organów kontroli dla celów równoważności
1. Komisja rozpatruje wpis jednostki certyfikującej lub organu kontroli do wykazu, o którym mowa w art. 10, po otrzymaniu wniosku o wpis od przedstawiciela zainteresowanego organu kontroli lub jednostki certyfikującej sporządzonego na podstawie wzoru wniosku udostępnionego przez Komisję zgodnie z art. 17 ust. 2. Przy sporządzaniu pierwszego wykazu rozpatruje się tylko wnioski otrzymane do dnia 31 października 2009 r. W kolejnych latach kalendarzowych Komisja regularnie aktualizuje wykaz na podstawie kompletnych wniosków otrzymanych do dnia 31 października każdego roku.
2. Wniosek może zostać złożony przez jednostki certyfikujące i organy kontroli posiadające siedzibę we Wspólnocie lub w kraju trzecim.
3. Wniosek o wpis zawiera dokumentację techniczną, w której zakres wchodzą wszystkie informacje niezbędne Komisji do zapewnienia spełnienia warunków określonych w art. 33 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 834/2007 w odniesieniu do wszystkich produktów przeznaczonych na wywóz do Wspólnoty, a mianowicie:
a)
przegląd działalności jednostki certyfikującej lub organu kontroli w zainteresowanym kraju trzecim lub w zainteresowanych krajach trzecich obejmujący szacunkową liczbę podmiotów gospodarczych i informację o oczekiwanym rodzaju i ilości produktów rolnych i środków spożywczych przeznaczonych na wywóz do Wspólnoty na zasadach określonych w art. 33 ust. 1 i 3 rozporządzenia (WE) nr 834/2007;
b)
opis norm produkcyjnych i środków kontroli stosowanych w krajach trzecich, włącznie z oceną równoważności tych norm i środków z przepisami tytułów III, IV i V rozporządzenia (WE) nr 834/2007 i odpowiednimi przepisami wykonawczymi ustanowionymi w rozporządzeniu (WE) nr 889/2008;
c)
kopia sprawozdania z oceny określonego w czwartym akapicie art. 33 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 834/2007, które:
(i)
stanowi dowód, że jednostka certyfikująca lub organ kontroli zostały ocenione pozytywnie pod względem zdolności do spełnienia warunków określonych w art. 33 ust. 1 i 3 rozporządzenia (WE) nr 834/2007;
(ii)
potwierdza, że skutecznie przeprowadziły one czynności kontrolne zgodnie z tymi warunkami i wymogami;
(iii)
wykazuje i potwierdza równoważność norm produkcyjnych i środków kontroli, o których mowa w lit. b) niniejszego ustępu;
d)
dowód, że jednostka certyfikująca lub organ kontroli zgłosiły swoją działalność władzom każdego zainteresowanego kraju trzeciego i ich zobowiązanie do przestrzegania wymogów prawnych nałożonych na nie przez władze każdego zainteresowanego kraju trzeciego;
e)
adres strony internetowej, na której można znaleźć wykaz podmiotów gospodarczych podlegających systemowi kontroli, i punkt kontaktowy, w którym można uzyskać informacje na temat statusu ich certyfikacji, przedmiotowych kategorii produktów oraz podmiotów i produktów, w przypadku których certyfikacja została zawieszona lub uchylona;
f)
zobowiązanie do zachowania zgodności z przepisami art. 12;
g)
wszelkie inne informacje uznane za istotne przez jednostkę certyfikującą lub organ kontroli lub przez Komisję.
4. Podczas rozpatrywania wniosku o wpis do wykazu jednostek certyfikujących lub organów kontroli, jak również w każdym czasie po ich wpisie, Komisja może zażądać wszelkich dalszych informacji, włącznie z przedstawieniem jednego lub większej liczby sprawozdań z badania na miejscu sporządzonych przez niezależnych specjalistów. Ponadto Komisja może - w oparciu o ocenę ryzyka i w przypadku podejrzenia, że doszło do nieprawidłowości - zorganizować badanie na miejscu przeprowadzane przez specjalistów, których wyznacza.
5. Komisja dokonuje oceny, czy dokumentacja techniczna, o której mowa w ust. 2, i informacje, o których mowa w ust. 3, są zadowalające i może następnie podjąć decyzję o uznaniu i wpisie jednostki certyfikującej lub organu kontroli do wykazu. Decyzja jest podejmowana zgodnie z procedurą określoną w art. 37 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 834/2007.
Artykuł 12
Prowadzenie i przegląd wykazu uznanych jednostek certyfikujących i organów kontroli dla celów równoważności
1. Jednostka certyfikująca lub organ kontroli mogą zostać wpisane do wykazu, o którym mowa w art. 10, jedynie jeżeli wypełniają następujące obowiązki:
a)
jeżeli po wpisie jednostki certyfikującej lub organu kontroli do wykazu dochodzi do jakichkolwiek zmian w środkach stosowanych przez jednostkę certyfikującą lub organ kontroli, dana jednostka certyfikująca lub dany organ kontroli zawiadamiają o nich Komisję; do Komisji składa się również wniosek o zmianę informacji dotyczących jednostki certyfikującej lub organu kontroli, o których mowa w art. 10 ust. 2;
b)
do dnia 31 marca każdego roku jednostka certyfikująca lub organ kontroli przesyłają Komisji zwięzłe sprawozdanie roczne; sprawozdanie roczne aktualizuje informacje zawarte w dokumentacji technicznej, o której mowa w art. 11 ust. 3; w sprawozdaniu opisywane są w szczególności czynności kontrolne przeprowadzone przez jednostkę certyfikującą lub organ kontroli w krajach trzecich w ciągu poprzedniego roku, uzyskane wyniki, stwierdzone nieprawidłowości i naruszenia oraz podjęte środki naprawcze; ponadto zawiera ono ostatnie sprawozdanie z oceny lub aktualizację takiego sprawozdania, które obejmuje wyniki regularnej oceny na miejscu, nadzoru i oceny powtarzanej co kilka lat, o których mowa w art. 33 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 834/2007; Komisja może zażądać wszelkich innych informacji, które uzna za niezbędne;
c)
w świetle jakichkolwiek otrzymanych informacji, Komisja może w każdym czasie wprowadzić zmiany w specyfikacjach dotyczących jednostki certyfikującej lub organu kontroli i zawiesić wpis tej jednostki lub tego organu do wykazu, o którym mowa w art. 10; podobna decyzja może również zostać podjęta w przypadku, w którym jednostka certyfikująca lub organ nie dostarczyły wymaganych informacji lub nie wyraziły zgody na przeprowadzenie badania na miejscu;
d)
jednostka certyfikująca lub organ kontroli udostępniają zainteresowanym stronom za pośrednictwem elektronicznych środków przekazu aktualizowany na bieżąco wykaz podmiotów gospodarczych i produktów uznanych za ekologiczne.
2. Jeżeli jednostka certyfikująca lub organ kontroli nie przesyłają sprawozdania rocznego, o którym mowa w ust. 1 lit. b), nie przechowują do wglądu lub nie przekazują wszystkich informacji związanych z dokumentacją techniczną, systemem kontroli lub aktualizowanym wykazem podmiotów i produktów certyfikowanych jako ekologiczne lub nie wyrażają zgody na przeprowadzenie badania na miejscu po przedstawieniu przez Komisję żądania i w terminie określanym przez nią w zależności od wagi problemu, który to termin nie może co do zasady być krótszy niż 30 dni, przedmiotowa jednostka certyfikująca lub organ kontroli mogą zostać usunięte z wykazu jednostek certyfikujących i organów kontroli zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 37 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 834/2007.
Jeżeli jednostka certyfikująca lub organ kontroli nie dopełniają obowiązku podjęcia właściwych i terminowych działań naprawczych, Komisja niezwłocznie usuwa je z wykazu.
ROZDZIAŁ 3
Dopuszczanie do swobodnego obrotu produktów przywożonych zgodnie z art. 33 rozporządzenia (WE) nr 834/2007
Artykuł 13
Świadectwo kontroli
1. Dopuszczenie do swobodnego obrotu we Wspólnocie przesyłki produktów określonych w art. 1 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 834/2007 i przywożonych zgodnie z art. 33 tego rozporządzenia uzależnione jest od:
a)
przedłożenia oryginału świadectwa kontroli odpowiedniemu organowi państwa członkowskiego; oraz
b)
sprawdzenia przesyłki przez odpowiedni organ państwa członkowskiego i potwierdzenia świadectwa kontroli zgodnie z ust. 8 niniejszego artykułu.
2. Oryginał świadectwa kontroli sporządzany jest zgodnie z art. 17 ust. 2 i ust. 3-7 niniejszego artykułu na podstawie wzoru i uwag zawartych w załączniku V. Uwagi do wzoru wraz z wytycznymi, o których mowa w art. 17 ust. 2, są udostępniane przez Komisję za pośrednictwem systemu komputerowego umożliwiającego elektroniczną wymianę dokumentów, o którym mowa w art. 17.
3. W celu zatwierdzenia świadectwo kontroli musi być wystawione przez:
a)
jednostkę certyfikującą lub organ kontroli zatwierdzony do wystawiania świadectw kontroli zgodnie z art. 7 ust. 2 w kraju trzecim uznanym zgodnie z art. 8 ust. 4; lub
b)
jednostkę certyfikującą lub organ kontroli w kraju trzecim wpisany do wykazu jako uznany dla danego kraju trzeciego zgodnie z art. 11 ust. 5.
4. Organ lub jednostka wystawiająca świadectwo kontroli wystawia świadectwo kontroli i potwierdza oświadczenie złożone w rubryce 15 wyłącznie po:
a)
przeprowadzeniu kontroli dokumentów na podstawie wszystkich odpowiednich dokumentów kontroli, w tym w szczególności opisów procesu produkcji dotyczących przedmiotowych produktów, dokumentów transportowych i handlowych; oraz
b)
przeprowadzeniu fizycznej kontroli danej przesyłki lub po otrzymaniu wyraźnego oświadczenia eksportera, że przedmiotowa przesyłka została wyprodukowana lub przygotowana zgodnie z art. 33 rozporządzenia (WE) nr 834/2007; w tym celu dokonują one ukierunkowanego na ryzyko sprawdzenia wiarygodności tego oświadczenia.
Ponadto organ lub jednostka nadaje numer seryjny każdemu wystawionemu świadectwu i prowadzi rejestr wydanych świadectw w porządku chronologicznym.
5. Świadectwo kontroli sporządza się w jednym z języków urzędowych Wspólnoty i wypełnia się w całości wielkimi literami lub w całości pismem maszynowym, z wyjątkiem pieczęci i podpisów.
Świadectwo kontroli sporządza się w jednym z urzędowych języków państwa członkowskiego przeznaczenia. W stosownych przypadkach odpowiednie organy państwa członkowskiego mogą zażądać przetłumaczenia świadectwa kontroli na jeden z urzędowych języków tego państwa członkowskiego.
Niepoświadczone zmiany lub skreślenia powodują unieważnienie świadectwa.
6. Świadectwo kontroli sporządza się w jednym oryginalnym egzemplarzu.
Pierwszy odbiorca lub, w odpowiednim przypadku, importer mogą sporządzić kopię świadectwa w celu powiadomienia organów kontroli i jednostek certyfikujących zgodnie z art. 83 rozporządzenia (WE) nr 889/2008. Na wszystkie takie kopie nanosi się oznaczenie „KOPIA” lub „DUPLIKAT” w postaci nadruku lub stempla.
7. W przypadku produktów przywożonych zgodnie z zasadami przejściowymi określonymi w art. 19 niniejszego rozporządzenia, stosuje się następujące zasady:
a)
świadectwo kontroli określone w ust. 3 lit. b) w czasie jego przedłożenia zgodnie z ust. 1 zawiera w rubryce 16 oświadczenie właściwego organu państwa członkowskiego, który udzielił zezwolenia zgodnie z procedurą określoną w art. 19;
b)
właściwy organ państwa członkowskiego, który udzielił zezwolenia, może przekazać uprawnienia w zakresie oświadczenia zawartego w rubryce 16 organowi kontroli lub jednostce certyfikującej dokonującej kontroli importera zgodnie ze środkami kontroli określonymi w tytule V rozporządzenia (WE) nr 834/2007 lub organom określonym jako odpowiednie organy państwa członkowskiego.
c)
oświadczenie w rubryce 16 nie jest wymagane:
(i)
kiedy importer przedstawia oryginał dokumentu wystawiony przez właściwy organ państwa członkowskiego, który udzielił zezwolenia zgodnie z art. 19 niniejszego rozporządzenia, wykazując, że przesyłka jest objęta tym zezwoleniem; lub
(ii)
kiedy organ państwa członkowskiego, który udzielił zezwolenia określonego w art. 19, dostarczył wystarczających dowodów na to, że przesyłka jest objęta tym zezwoleniem, bezpośrednio organowi odpowiedzialnemu za sprawdzenie przesyłki; ta procedura bezpośredniego powiadomienia jest fakultatywna w przypadku państwa członkowskiego, które udzieliło zezwolenia;
d)
dokument stanowiący dowód wymagany w lit. c) ppkt (i) i (ii) zawiera:
(i)
numer referencyjny zezwolenia na przywóz i datę wygaśnięcia tego zezwolenia;
(ii)
nazwę (nazwisko) i adres importera;
(iii)
kraj trzeci pochodzenia;
(iv)
dane dotyczące organu lub jednostki wystawiającej świadectwo i, jeżeli dane te są różne, dane jednostki kontrolującej lub organu kontrolującego w kraju trzecim;
(v)
nazwy przedmiotowych produktów.
8. Przy sprawdzaniu przesyłek oryginał świadectwa kontroli potwierdzany jest przez odpowiednie organy państwa członkowskiego w rubryce 17 i zwracany osobie, która przedłożyła świadectwo.
9. Pierwszy odbiorca z chwilą przyjęcia przesyłki wypełnia rubrykę 18 oryginału świadectwa kontroli, poświadczając, że przyjęcie przesyłki nastąpiło zgodnie z art. 34 rozporządzenia (WE) nr 889/2008.
Pierwszy odbiorca przesyła następnie oryginał świadectwa kontroli importerowi wymienionemu w rubryce 11 świadectwa w związku z wymogiem określonym w art. 33 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 834/2007, chyba że świadectwo musi dalej towarzyszyć przesyłce, o której mowa w ust. 1 niniejszego artykułu.
10. Świadectwo kontroli może zostać sporządzone za pośrednictwem środków elektronicznych przy wykorzystaniu metody udostępnionej organom kontroli lub jednostkom certyfikującym przez zainteresowane państwo członkowskie. Właściwe organy państw członkowskich mogą wymagać, aby świadectwa składane drogą elektroniczną były opatrzone zaawansowanym podpisem elektronicznym w rozumieniu art. 2 ust. 2 dyrektywy 1999/93/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (7). We wszystkich innych przypadkach właściwe organy wymagają podpisu elektronicznego gwarantującego równoważne zabezpieczenia w odniesieniu do funkcjonalności właściwych podpisowi poprzez stosowanie takich samych zasad i warunków, jak zasady i warunki określone w przepisach Komisji dotyczących dokumentów elektronicznych i cyfrowych, ustanowionych decyzją Komisji 2004/563/WE, Euratom (8).
Artykuł 14
Szczególne procedury celne
1. W przypadku, w którym przesyłka przychodząca z kraju trzeciego jest przeznaczona do składu celnego lub uszlachetniania czynnego z zastosowaniem systemu zawieszeń, o którym mowa w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 2913/92 (9), i podlega jednemu przygotowaniu lub większej liczbie czynności przygotowawczych określonych w art. 2 ppkt (i) rozporządzenia (WE) nr 834/2007, przed poddaniem przesyłki pierwszej czynności przygotowania podlega ona środkom, o których mowa w art. 13 ust. 1 niniejszego rozporządzenia.
Przygotowanie może obejmować następujące czynności:
a)
pakowanie lub przepakowywanie; lub
b)
etykietowanie uwzględniające przedstawienie metody produkcji ekologicznej.
Po tym przygotowaniu przesyłce towarzyszy potwierdzony oryginał świadectwa kontroli, który przedstawia się odpowiedniemu organowi państwa członkowskiego, który sprawdza przesyłkę w celu dopuszczenia jej do swobodnego obrotu.
Po przeprowadzeniu tej procedury oryginał świadectwa kontroli zwracany jest w odpowiednich przypadkach importerowi przesyłki wymienionemu w rubryce 11 świadectwa w celu wypełnienia wymagania określonego w art. 33 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 834/2007.
2. W przypadku, w którym w ramach zawieszającej procedury celnej na podstawie rozporządzenia (EWG) nr 2913/92 przesyłka pochodząca z kraju trzeciego przeznaczona jest do podziału na partie w państwie członkowskim przed jej dopuszczeniem do swobodnego obrotu we Wspólnocie, przed dokonaniem tego podziału przesyłka ta podlega środkom określonym w art. 13 ust. 1 niniejszego rozporządzenia.
W odniesieniu do każdej partii powstałej po podziale odpowiedniemu organowi państwa członkowskiego zostaje przedstawiony wyciąg ze świadectwa kontroli zgodnie ze wzorem i uwagami zawartymi w załączniku VI. Wyciąg ze świadectwa kontroli potwierdzany jest przez odpowiednie organy państwa członkowskiego w rubryce 14.
Kopia każdego potwierdzonego wyciągu ze świadectwa kontroli przechowywana jest wraz z oryginałem świadectwa kontroli przez osobę określoną jako pierwszy importer przesyłki i wymienioną w rubryce 11 świadectwa kontroli. Na kopię taką nanosi się oznaczenie „KOPIA” lub „DUPLIKAT” w postaci nadruku lub stempla.
Po podzieleniu przesyłki odnośnej partii towarzyszy potwierdzony oryginał każdego wyciągu ze świadectwa kontroli, który przedstawiany jest odpowiedniemu organowi państwa członkowskiego, który sprawdza daną partię w celu dopuszczenia jej do swobodnego obrotu.
Odbiorca partii z chwilą jej przyjęcia wypełnia rubrykę 15 wyciągu ze świadectwa kontroli, poświadczając, że przyjęcie partii nastąpiło zgodnie z art. 34 rozporządzenia (WE) nr 889/2008.
Odbiorca partii zachowuje wyciąg ze świadectwa kontroli do wglądu jednostki certyfikującej lub organu kontroli przez okres co najmniej dwóch lat.
3. Czynności związane z przygotowywaniem i podziałem, o których mowa w ust. 1 i 2, wykonywane są zgodnie z odpowiednimi przepisami określonymi w tytule V rozporządzenia (WE) nr 834/2007 i w tytule IV rozporządzenia (WE) nr 889/2008.
Artykuł 15
Produkty niewykazujące zgodności
Bez uszczerbku dla jakichkolwiek środków lub działań podjętych zgodnie z art. 30 rozporządzenia (WE) nr 834/2007 lub art. 85 rozporządzenia (WE) nr 889/2008, dopuszczenie do swobodnego obrotu we Wspólnocie produktów niewykazujących zgodności z wymaganiami zawartymi w tym rozporządzeniu uzależnione jest od usunięcia z etykiet, reklam i dokumentów towarzyszących odniesień do ekologicznych metod produkcji.
TYTUŁ IV
WSPÓLNE ZASADY
Artykuł 16
Ocena wniosku i publikacja wykazów
1. Komisja bada wszystkie wnioski otrzymane zgodnie z art. 4, 8 i 11 z pomocą Komitetu ds. Produkcji Ekologicznej, o którym mowa w art. 37 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 834/2007 (zwanego dalej „komitetem”). W tym celu komitet przyjmuje specjalny regulamin wewnętrzny.
W celu pomocy Komisji w badaniu wniosków oraz w prowadzeniu i w przeglądzie wykazów Komisja organizuje grupę specjalistów, w której skład wchodzą specjaliści z sektora rządowego i prywatnego.
2. W przypadku każdego otrzymanego wniosku oraz po przeprowadzeniu właściwych konsultacji z państwami członkowskim zgodnie ze szczegółowymi wewnętrznymi przepisami proceduralnymi Komisja wyznacza dwa państwa członkowskie działające w charakterze współsprawozdawców. Komisja dokonuje podziału wniosków między państwa członkowskie w sposób proporcjonalny do liczby głosów każdego państwa członkowskiego w Komitecie ds. Produkcji Ekologicznej. Współsprawozdające państwa członkowskie badają dotyczące wniosków dokumenty i informacje określone w art. 4, 8 i 11 i sporządzają sprawozdanie. Dla celów prowadzenia i przeglądu wykazów badają one również sprawozdania roczne i wszelkie inne informacje, o których mowa w art. 5, 9 i 12, dotyczące wpisów do wykazów.
3. Uwzględniając wyniki badania prowadzonego przez współsprawozdające państwa członkowskie, Komisja podejmuje decyzję zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 37 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 834/2007, w sprawie uznania krajów trzecich, jednostek certyfikujących lub organów kontroli, ich wpisu do wykazów i wszelkich zmian wykazów oraz nadania tym jednostkom i organom numeru kodowego. Decyzja jest publikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
4. Komisja udostępnia wykazy publicznie za pośrednictwem właściwych środków technicznych, włącznie z publikacją w Internecie.
Artykuł 17
Komunikacja
1. Do przekazywania dokumentów lub innych informacji, o których mowa w art. 32 i 33 rozporządzenia (WE) nr 834/2007 i w niniejszym rozporządzeniu, Komisji lub państwom członkowskim, właściwe organy krajów trzecich, organy kontroli lub jednostki certyfikujące wykorzystują środki przekazu elektronicznego. W przypadku udostępnienia przez Komisję lub państwa członkowskie specjalnych informatycznych systemów przekazywania danych, wykorzystują one te systemy. Komisja i państwa członkowskie wykorzystują również te systemy do wzajemnego przekazywania przedmiotowej dokumentacji.
2. W odniesieniu do formy i treści dokumentów i informacji, o których mowa w art. 32 i 33 rozporządzenia (WE) nr 834/2007 i w niniejszym rozporządzeniu, Komisja sporządza wytyczne, wzory i kwestionariusze w odpowiednich przypadkach i udostępnia je za pośrednictwem systemu komputerowego, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu. Komisja dostosowuje i aktualizuje te wytyczne, wzory i kwestionariusze po poinformowaniu państw członkowskich i właściwych organów krajów trzecich oraz organów kontroli i jednostek certyfikujących uznanych zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.
3. System komputerowy przewidziany w ust. 1 umożliwia gromadzenie wniosków, dokumentów i informacji, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu, w odpowiednich przypadkach włącznie z zezwoleniami udzielanymi na podstawie art. 19.
4. Właściwe organy krajów trzecich, organy kontroli lub jednostki certyfikujące przechowują dokumentację uzupełniającą, o której mowa w art. 32 i 33 rozporządzenia (WE) nr 834/2007 i w niniejszym rozporządzeniu, w szczególności w art. 4, 8 i 11, do wglądu Komisji i państw członkowskich przez okres co najmniej trzech lat następujących po roku, w którym miała miejsce kontrola lub wydanie świadectwa kontroli i dokumentu potwierdzającego.
5. W przypadku, w którym dokument lub procedura, o których mowa w art. 32 i 33 rozporządzenia (WE) nr 834/2007 lub w szczegółowych zasadach stosowania, wymagają podpisu lub zatwierdzenia przez upoważnioną osobę na co najmniej jednym etapie procedury, systemy informatyczne ustanowione do przekazywania tych dokumentów muszą umożliwiać identyfikację każdej osoby w sposób jednoznaczny i dawać wystarczającą pewność, że treść dokumentów, również w odniesieniu do etapów procedury, nie może być zmieniona - zgodnie z prawodawstwem wspólnotowym, w szczególności zgodnie z decyzją Komisji 2004/563/WE, Euratom.
TYTUŁ V
PRZEPISY KOŃCOWE I PRZEJŚCIOWE
Artykuł 18
Przepisy przejściowe dotyczące wykazu krajów trzecich
Wnioski o wpis składane przez kraje trzecie zgodnie z art. 2 rozporządzenia (WE) nr 345/2008 do dnia 1 stycznia 2009 r. są traktowane jako wnioski składane na podstawie art. 8 niniejszego rozporządzenia.
Pierwszy wykaz uznanych krajów obejmuje Argentynę, Australię, Kostarykę, Indie, Izrael, Nową Zelandię i Szwajcarię. Nie zawiera on numerów kodowych, o których mowa w art. 7 ust. 2 lit. f) niniejszego rozporządzenia. Numery kodowe są dodawane do dnia 1 lipca 2010 r. poprzez aktualizację wykazu zgodnie z art. 17 ust. 2.
Artykuł 19
Przepisy przejściowe dotyczące przywozu równoważnych produktów niepochodzących z krajów trzecich wpisanych do wykazu
1. Zgodnie z art. 40 rozporządzenia (WE) nr 834/2007, właściwy organ państwa członkowskiego może udzielić zezwolenia importerom w tym państwie członkowskim, w którym importer zgłosił swoją działalność zgodnie z art. 28 tego rozporządzenia, na wprowadzanie na rynek produktów przywożonych z krajów trzecich, które nie są wpisane do wykazu, o którym mowa w art. 33 ust. 2 tego rozporządzenia, pod warunkiem że importer przedstawi wystarczające dowody spełnienia warunków, o których mowa w art. 33 ust. 1 lit. a) i b) tego rozporządzenia.
Państwo członkowskie, które uprzednio umożliwiło importerowi lub jakiejkolwiek innej zainteresowanej osobie przedstawienie uwag, wycofuje wówczas zezwolenie, jeżeli uznaje, że warunki te nie są spełniane.
Zezwolenia wygasają najpóźniej 24 miesiące po opublikowaniu pierwszego wykazu jednostek certyfikujących i organów kontroli uznanych zgodnie z art. 10 niniejszego rozporządzenia.
Przywożony produkt posiada świadectwo kontroli określone w art. 13, wystawione przez organ kontroli lub jednostkę certyfikującą, które zostały zatwierdzone do wystawiania świadectw kontroli przez właściwy organ państwa członkowskiego wydającego zezwolenie. Oryginał świadectwa musi towarzyszyć towarom podczas ich transportu do obiektów pierwszego odbiorcy. Następnie importer musi przechowywać świadectwo do wglądu organu kontroli lub, w odpowiednich przypadkach, jednostki certyfikującej przez okres co najmniej dwóch lat.
2. Każde państwo członkowskie informuje pozostałe państwa członkowskie i Komisję o każdym zezwoleniu wydanym na mocy niniejszego artykułu, w tym o odpowiednich normach produkcji i mechanizmach kontroli.
3. Na wniosek państwa członkowskiego lub z inicjatywy Komisji zezwolenie wydane na mocy niniejszego artykułu jest badane przez Komitet ds. Produkcji Ekologicznej. Jeżeli w wyniku badania okaże się, że warunki, o których mowa w art. 33 ust. 1 lit. a) i b) rozporządzenia (WE) nr 834/2007, nie są spełnione, Komisja zwraca się do państwa członkowskiego, które wydało zezwolenie, o jego wycofanie.
4. Państwa członkowskie nie mogą wydawać zezwoleń, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, po upływie 12 miesięcy od publikacji pierwszego wykazu jednostek certyfikujących i organów kontroli, o którym mowa w art. 11 ust. 5, chyba że dane przywożone produkty są towarami, których produkcja w kraju trzecim została skontrolowana przez jednostkę certyfikującą lub organ kontroli niewpisane do wykazu sporządzonego zgodnie z art. 10.
5. Państwa członkowskie zaprzestają udzielania zezwoleń, o których mowa w ust. 1, począwszy od dnia 1 stycznia 2013 r.
6. Wszelkie zezwolenia na obrót produktami przywiezionymi z państwa trzeciego, które zostały wydane importerowi do dnia 31 grudnia 2008 r. przez właściwy organ państwa członkowskiego na mocy art. 11 ust. 6 rozporządzenia (EWG) nr 2092/91, tracą ważność najpóźniej dnia 31 grudnia 2009 r.
Artykuł 20
Utrata mocy obowiązującej
Rozporządzenia (WE) nr 345/2008 i (WE) nr 605/2008 tracą moc.
Odniesienia do rozporządzeń, które utraciły moc, rozumiane są jako odniesienia do niniejszego rozporządzenia i są odczytywane zgodnie z tabelą korelacji przedstawioną w załączniku VII.
Artykuł 21
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2009 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 8 grudnia 2008 r.