Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 3769/92
z dnia 21 grudnia 1992 r.
wykonujące i zmieniające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3677/90 ustanawiające środki, które powinny być podjęte w celu uniemożliwiania wykorzystywania niektórych substancji do nielegalnego wytwarzania środków odurzających i substancji psychotropowych
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Europejska Wspólnotę Gospodarczą,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 3677/90 z dnia 13 grudnia 1990 r. ustanawiające środki, które powinny być podjęte w celu uniemożliwiania wykorzystywania niektórych substancji do nielegalnego wytwarzania środków odurzających i substancji psychotropowych [1], zmienione rozporządzeniem (EWG) nr 900/92 [2], w szczególności jego art. 10 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
konieczne jest ustanowienie przepisów wykonawczych do rozporządzenia (EWG) nr 3677/90, zwanego dalej "rozporządzeniem podstawowym";
ilości progowe substancji sklasyfikowanych wymienionych w kategorii 3 Załącznika do rozporządzenia podstawowego oraz identyfikacja mieszanin zawierających takie substancje, powinny być ustalone do celów art. 2a ust. 2 rozporządzenia podstawowego;
niezbędne jest zidentyfikowanie krajów i substancji zgodnie z art. 5 ust. 2 rozporządzenia podstawowego, w szczególności na podstawie podejścia uzgodnionego z państwem, którego to dotyczy;
w niektórych przypadkach, gdy nie ma formalnego porozumienia z państwem przeznaczenia w rozumieniu art. 5a ust. 2 rozporządzenia podstawowego, wymagania wywozowe dotyczące substancji w kategorii 3 muszą być ustalone, w szczególności na podstawie podejścia uzgodnionego z państwem, którego to dotyczy;
identyfikacja wrażliwych miejsc przeznaczenia, musi mieć miejsce na takiej podstawie, że w danym państwie nielegalnie wytwarzane są środki odurzające i substancje psychotropowe lub że występują tam inne ważne czynniki takie jak np. geograficzna bliskość państwa, w którym środki odurzające lub takie substancje są wytwarzane;
Komisja podejmuje działania w celu nawiązania takich kontaktów z licznymi państwami; wykazy w załączniku 2 i 3 do niniejszego rozporządzenia powinny być stopniowo uzupełniane w miarę, jak kontakty te prowadzą do konkretnych wyników;
konieczne jest sporządzenie wzoru indywidualnego pozwolenia na wywóz, jak również szczegółowych zasad dotyczących jego stosowania, a ponadto ustanowienie takich zasad dla realizacji systemu otwartych pozwoleń indywidualnych na poszczególne wywozy substancji objętych kategoriami 2 i 3;
Wspólnota powinna wykonać decyzję podjętą w kwietniu 1992 r. przez Komisję ds. środków odurzających (KŚO) Narodów Zjednoczonych o włączeniu substancji; izosafrol, piperonal i safrol do tabeli I Załącznika Konwencji NZ z 1988 r. o zwalczaniu nielegalnego obrotu środkami odurzającymi i substancjami psychotropowymi, poprzez przeniesienie wyżej wymienionych substancji z kategorii 2 do kategorii 1 w Załączniku do rozporządzenia podstawowego i dlatego dla przejrzystości Załącznik do rozporządzenia podstawowego powinien zostać zastąpiony. Decyzja opiera się na argumentach, że cechy wyżej wymienionych substancji są bardzo podobne do tych zawartych już w tabeli I jak również w kategorii 1 sprawozdania końcowego grupy roboczej ds. produktów chemicznych (GRPC), a członkowie tej grupy reprezentowani w KŚO podzielają w pełni opinię, iż decyzja ta jest środkiem wyjątkowym, odnoszącym się do handlu międzynarodowego, która nie stanie się precedensem dla innych potencjalnych zmian w klasyfikacji podanej w sprawozdaniu GRPC;
środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Prekursorów Narkotyków,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE
Artykuł 1
Zwolnienia od wymagań rejestracyjnych dotyczących substancji sklasyfikowanych wymienionych w kategorii 3
1. Podmioty gospodarcze zaangażowane w wywóz substancji sklasyfikowanych wymienionych w kategorii 3 Załącznika rozporządzenia podstawowego są zwolnionezwymagań rejestracyjnych określonych w art. 2a ust. 2 rozporządzenia podstawowego w przypadku gdy suma ilości wywiezionych przez nich w trakcie ubiegłego roku kalendarzowego (1 stycznia -31 grudnia) nie przewyższa kwot określonych w załączniku 1 do niniejszego rozporządzenia. Jednakże jak tylko ilość ta zostanie przekroczona w bieżącym roku kalendarzowym, wymagania rejestracyjne muszą być niezwłocznie dopełnione.
2. W przypadku mieszanin w rozumieniu art. 1 ust. 2 lit. a) zdanie pierwsze rozporządzenia podstawowego, zawierających substancje wymienione w kategorii 3, podmioty gospodarcze są zwolnione z wymagań rejestracyjnych, określonych w ust. 1 niniejszego artykułu, jeżeli ilość substancji w nich zawartych nie przekroczyła, w trakcie ubiegłego roku kalendarzowego, ilości określonych w wyżej wymienionym ust. 1. Jednakże jak tylko ilości te zostaną przekroczone w bieżącym roku kalendarzowym, wymagania rejestracyjne muszą być niezwłocznie dopełnione.
3. W celu stworzenia rejestru, podmioty gospodarcze, których wywozy substancji objętych kategorią 3 w 1992 r. przekroczyły ilości określone w załączniku 1, i które zamierzają kontynuować wywóz tych substancji, są zobowiązane zarejestrować się u właściwych organów i przekazać im informacje określone w art. 2a ust. 2 rozporządzenia podstawowego do 31 stycznia 1993 r.
Artykuł 2
Szczególne wymagania wywozowe dla substancji kategorii 2
Zgodnie z art. 5 ust. 2 rozporządzenia podstawowego, wywóz substancji sklasyfikowanych w kategorii 2 i w załączniku 2 do niniejszego rozporządzenia podlegają mutatis mutandis przepisom art. 4 rozporządzenia podstawowego w każdym przypadku, gdy są przeznaczone dla podmiotu gospodarczego działającego w państwie ujętym w wykazie w tym Załączniku.
Artykuł 3
Szczególne wymagania wywozowe dla substancji kategorii 3
Bez uszczerbku dla bardziej szczegółowych wymagań, które mogą zostać ustalone w porozumieniach z danymi państwami, wywóz substancji kategorii 3 podlega przepisom art. 4 rozporządzenia podstawowego w każdym przypadku, gdy jest przeznaczony dla podmiotu gospodarczego działającego w państwie wymienionym w wykazie w załączniku 3 do niniejszego rozporządzenia dla danej substancji na podstawie art. 5a ust. 2 rozporządzenia podstawowego, a ponadto, otwarte indywidualne pozwolenie nie może być wydane zgodnie z ust. 3 niniejszego artykułu.
Artykuł 4
Wzorzec pozwolenia na wywóz
1. Pozwolenie na wywóz, określone w art. 4 rozporządzenia podstawowego powinno być sporządzone w postaci formularza, którego wzór podano w załączniku 4 do niniejszego rozporządzenia. Jest on stosowany zgodnie z ustalonymi w nim zasadami. Formularz jest drukowany w jednym lub większej liczbie języków urzędowych Wspólnoty. pozwolenia na wywóz są sporządzane w jednym z tych języków i zgodnie z przepisami prawa krajowego państwa wywozu; jeżeli są wypełniane odręcznie, powinny być wypełnione atramentem, literami drukowanymi.
2. Formularze pozwoleń na wywóz są formatu A4. Mają nadrukowany w tle ornament giloszowany, uwidaczniając jakiekolwiek mechaniczne lub chemiczne fałszerstwo.
3. Państwa Członkowskie mogą zastrzec sobie prawo do samodzielnego drukowania pozwoleń na wywóz lub mogą zlecić ich wykonanie zatwierdzonym przez nich drukarzom. W drugim przypadku, każde pozwolenie na wywóz musi zawierać odniesienie do takiego zatwierdzenia. Ponadto formularz pozwolenia na wywóz musi zawierać nazwę i adres drukarza lub znak, na podstawie którego drukarz może zostać zidentyfikowany. Musi także nosić numer seryjny, drukowany lub nie, na podstawie którego można go zidentyfikować.
4. Pozwolenie wystawia się w trzech egzemplarzach numerowanych od 1-3: nr 1 zatrzymywany przez organy wydające pozwolenie, nr 2 towarzyszący towarom i przedstawiany organom celnym, gdzie składane jest zgłoszenie wywozowe i następnie organom celnym w punkcie, gdzie substancje opuszczają obszar celny Wspólnoty, oraz nr 3 zatrzymywany przez podmiot gospodarczy, któremu pozwolenie zostało udzielone. Dalsze egzemplarze mogą być wystawiane na życzenie.
Artykuł 5
Otwarte pozwolenia indywidualne
1. Każdy wnioskodawca ubiegający się o otwarte pozwolenie indywidualne na mocy art. 5 ust. 3 i art. 5aust. 3 rozporządzenia podstawowego, dostarcza właściwym organom w szczególności następujące informacje:
a) szczegóły dotyczące jego kwalifikacji i doświadczenia zawodowego w dziedzinie objętej niniejszym rozporządzeniem i, w przypadku osoby prawnej, nazwa, istotne w tym przypadku kwalifikacje i doświadczenie zawodowe kierownika lub osoby odpowiedzialnej za zapewnianie, że wywóz wymienionych substancji przebiega zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia;
b) szczegóły, w ujęciu sumarycznym, transakcji wywozowych dotyczących substancji z wykazu, zawartych w ciągu dwunastu miesięcy poprzedzających złożenie wniosku, określając w przypadku każdej substancji, całkowitą liczbę transakcji oraz ilości wywiezionych do każdego kraju, dla których wymagane są pozwolenia na wywóz;
c) szczegóły dotyczące środków ostrożności, które zostały powzięte w celu zapobieżenia wykorzystywaniu substancji objętych wykazem do nielegalnego wytwarzania środków odurzających i substancji psychotropowych, w szczególności ustaleń poczynionych zgodnie z art. 3 rozporządzenia podstawowego.
2. Bez uszczerbku dla technicznych środków realizacji, pozwolenie, określone w powyższym ust. 1 będzie zawieszone lub uchylone zgodnie z art. 5 ust. 3 i 5a ust. 3, rozporządzenia podstawowego, lub też zostanie odmówione jego wydanie, w szczególności, gdy:
a) istnieją rozsądne podstawy dla podejrzeń, że informacje dostarczone zgodnie z wymaganiami wymienionego ust. 1 są nieprawidłowe;
b) istnieją rozsądne podstawy dla podejrzeń, że powzięte środki ostrożności są niewystarczające, aby zapobiec wykorzystywaniu danych substancji do nielegalnego wytwarzania środków odurzających i substancji psychotropowych lub też, że podmiot gospodarczy lub w przypadku osoby prawnej osoba odpowiedzialna, nie zapewnia wystarczających zabezpieczeń przed ryzykiem wykorzystywania.
3. Bez względu na istnienie pozwolenia określonego w powyższym ust. 1, indywidualne operacje wywozowe dokonywane na podstawie takiego pozwolenia mogą zostać zakazane przez właściwe organy na podstawie art. 6ust. 2 rozporządzenia podstawowego.
4. Bez uszczerbku dla obowiązków na mocy art. 2 rozporządzenia podstawowego, osoba posiadająca pozwolenie, określone w powyższym ust. 1, musi spełnić następujące wymagania:
a) podać numer pozwolenia we wszystkich istotnych celnych zgłoszeniach wywozowych;
b) dokonać wpisu do rejestrów określonych w art. 2 ust. 3 rozporządzenia podstawowego najpóźniej w momencie opuszczania przez przesyłkę lokalu dostawcy w celu wywozu;
c) w każdym przypadku, gdy do wydania pozwolenia na wywóz potrzebne jest poprzednio wydane pozwolenie na przywóz wystawione przez państwo przeznaczenia, wpis zawiera numer (jeżeli istnieje) oraz miejsce i datę wydania pozwolenie na przywóz wydanego przez państwo przeznaczenia; kopia tego pozwolenia jest przechowywana zgodnie z art. 2 ust. 4 rozporządzenia podstawowego;
d) zapewnić, aby przesyłce towarzyszyła podczas transportu kopia pozwolenia, określonego w ust. 1, a które ma być przedstawione organom celnym w miejscu opuszczenia obszaru celnego Wspólnoty i przechowywane przez nie przez okres nie krótszy niż trzy lata począwszy od końca roku kalendarzowego, w którym wywóz miał miejsce;
e) przedstawić, na koniec każdego kwartału, sumaryczną informację dotyczącą operacji wywozowych dokonanych na podstawie pozwolenia. Podsumowanie, którego szczegółowa treść jest ustalana przez właściwe organy danego Państwa Członkowskiego, zawiera przynajmniej informacje dotyczące liczby operacji, substancji, ilości i państw przeznaczenia. W przypadku niedostarczenia tych informacji pozwolenie może zostać zawieszone lub uchylone;
f) informować organy wydające pozwolenie o wszelkich zmianach zachodzących w informacjach podanych zgodnie z ust. 1, lub informacji, określonych przez te organy w tym celu.
5. Formularz otwartego pozwolenia indywidualnego, określonego w ust. 1 spełnia wymagania podane w załączniku 5.
Artykuł 6
Substancje sklasyfikowane
Załącznik do rozporządzenia podstawowego otrzymuje brzmienie:
"ZAŁĄCZNIK
Substancja | Nazewnictwo CN ( jeśli odmienne) | Kod CN |
KATEGORIA 1
Efedryna | | 29394010 |
Ergometryna | | 29396010 |
Ergotamina | | 29396030 |
Kwas lizergowy | | 29396050 |
1-fenylo-2-propanon. | Fenyloaceton | 29143010 |
Pseudoefedryna | | 29394030 |
kwas acetyloantranilowy | Kwas 2-acetamidobenzoesowy | 29242950 |
3,4 -metylenodioksyfenylopropan-2-on | | 29329077 |
Izosafrol. (cis + trans) | | 29329073 |
Piperonal | | 29329075 |
Safrol. | | 29329071 |
Sole substancji wymienionych w niniejszej kategorii, o ile istnienie takich soli jest możliwe. |
KATEGORIA 2
Bezwodnik octowy | | 29152400 |
Kwas antranilowy | | 29224950 |
Kwas fenylooctowy | | 29163300 |
Piperydyna | | 29333930 |
Sole substancji wymienionych w niniejszej kategorii, o ile istnienie takich soli jest możliwe. |
KATEGORIA 3
Aceton | | 29141100 |
Eter etylowy | Eter dietylowy | 29091100 |
Keton metyloetylowy (MEK) | Butanon | 29141200 |
Toluen | | 2902 30 10/90 |
Nadmanganian potasu | | 28416010 |
Kwas siarkowy | | 28070010 |
Kwas solny | Chlorowodór | 28061000 |
Sole substancji wymienionych w niniejszej kategorii z wyjątkiem kwasu siarkowego i kwasu solnego, o ile istnienie takich soli jest możliwe. |
"Artykuł 7
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1993 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 21 grudnia 1992 r.