Rozporządzenie Rady (WE) nr 1782/2003
z dnia 29 września 2003 r.
ustanawiające wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiające określone systemy wsparcia dla rolników oraz zmieniające rozporządzenia (EWG) nr 2019/93, (WE) nr 1452/2001, (WE) nr 1453/2001, (WE) nr 1454/2001, (WE) nr 1868/94, (WE) nr 1251/1999, (WE) nr 1254/1999, (WE) nr 1673/2000, (EWG) nr 2358/71 i (WE) nr 2529/2001
SPIS TREŚCI
TYTUŁ I ZAKRES I DEFINICJE
TYTUŁ II PRZEPISY OGÓLNE
Rozdział 1 Wzajemna zgodność
Rozdział 2 Modulacja i dyscyplina finansowa
Rozdział 3 System doradztwa rolniczego
Rozdział 4 Zintegrowany system zarządzania i kontroli
Rozdział 5 Inne przepisy ogólne
TYTUŁ III MECHANIZM PŁATNOŚCI JEDNOLITYCH
Rozdział 1 Przepisy ogólne
Rozdział 2 Określenie kwoty
Rozdział 3 Uprawnienia do płatności
Sekcja 1 Uprawnienia do płatności oparte na powierzchni
Sekcja 2 Uprawnienia do płatności podlegające specjalnym warunkom
Rozdział 4 Użytkowanie gruntów w ramach systemu płatności jednolitych
Sekcja 1 Użytkowanie gruntów
Sekcja 2 Uprawnienia z tytułu odłogowania
Rozdział 5 Wdrażanie regionalne i fakultatywne
Sekcja 1 Wdrażanie regionalne
Sekcja 2 Częściowe wdrożenie
Sekcja 3 Wykluczenia fakultatywne
Sekcja 4 Fakultatywny okres przejściowy
TYTUŁ IV INNE MECHANIZMY POMOCOWE
Rozdział 1 Specjalna premia jakościowa z tytułu pszenicy durum
Rozdział 2 Premia z tytułu roślin wysokobiałkowych
Rozdział 3 Specjalna płatność z tytułu uprawy ryżu
Rozdział 4 Płatność powierzchniowa z tytułu orzechów
Rozdział 5 Pomoc z tytułu roślin energetycznych
Rozdział 6 Pomoc z tytułu ziemniaków na skrobię
Rozdział 7 Premia mleczna oraz płatność dodatkowa
Rozdział 8 Specjalna pomoc regionalna z tytułu roślin uprawnych
Rozdział 9 Pomoc z tytułu nasion
Rozdział 10 Płatność powierzchniowa z tytułu roślin uprawnych
Rozdział 11 Premie z tytułu owiec i kóz
Rozdział 12 Płatności z tytułu wołowiny i cielęciny
Rozdział 13 Pomoc z tytułu roślin strączkowych na ziarno
TYTUŁ V PRZEPISY PRZEJŚCIOWE I KOŃCOWE
Załącznik I Wykaz systemów wsparcia spełniających kryteria określone w art. 1
Załącznik II Krajowe pułapy określone w art. 12 ust. 2
Załącznik III Wymogi podstawowe w zakresie zarządzania określone w art. 3 i 4
Załącznik IV Zasady dobrej kultury rolnej zgodnej z ochroną środowiska określone w art. 5
Załącznik V Kompatybilne systemy wsparcia określone w art. 26
Załącznik VI Wykaz płatności bezpośrednich w odniesieniu do płatności jednolitej określonej w art. 33
Załącznik VII Obliczenie kwoty referencyjnej określonej w art. 37
Załącznik VIII Pułapy krajowe określone w art. 41
Załącznik IX Wykaz roślin uprawnych określonych w art. 66
Załącznik X Tradycyjne strefy produkcji dla pszenicy durum określonych w art. 74
Załącznik XI Wykaz gatunków nasion określonych w art. 99
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
Uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 36, 37 oraz 299 ust. 2,
Uwzględniając wniosek Komisji,
Uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [1],
Uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego [2],
Uwzględniając opinię Komitetu Regionów [3],
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Należy ustanowić wspólne warunki dla płatności bezpośrednich w ramach poszczególnych systemów wsparcia dochodowego wspólnej polityki rolnej.
(2) Płatność pełnej kwoty pomocy bezpośredniej powinna zostać powiązana ze spełnieniem zasad odnoszących się do gruntów rolnych, produkcji i działalności rolniczej. Zasady takie powinny służyć włączeniu w organizację wspólnego rynku podstawowych norm z zakresu ochrony środowiska, bezpieczeństwa żywności, zdrowia i dobrostanu zwierząt oraz w dobrej kulturze rolnej zgodnej z ochroną środowiska. Jeżeli takie podstawowe normy nie są spełniane, Państwa Członkowskie powinny cofnąć pomoc bezpośrednią w całości lub w części w oparciu o kryteria proporcjonalności, obiektywności i stopniowości. Takie cofnięcie pomocy powinno zostać zastosowane bez uszczerbku dla sankcji obecnie istniejących lub które w przyszłości zostaną wprowadzone na mocy innych przepisów prawa wspólnotowego lub prawa krajowego.
(3) W celu przeciwdziałania sytuacji zaniechania uprawy gruntów rolnych oraz w celu zapewnienia aby grunty takie były utrzymywane w dobrej kulturze rolnej zgodnej z ochroną środowiska, należy ustanowić normy, które mają bądź nie mają podstaw w przepisach Państw Członkowskich. Zasadne jest zatem ustanowienie ram wspólnotowych, w których Państwa Członkowskie mogą przyjąć normy uwzględniające specyficzne cechy charakterystyczne omawianych obszarów, włączając w to warunki glebowe i klimatyczne oraz istniejące systemy działalności rolniczej (użytkowanie gruntów, zmianowanie upraw, metody uprawy roli) jak również strukturę gospodarstw.
(4) Ponieważ trwałe pastwiska mają pozytywny wpływ na środowisko, celowe jest przyjęcie środków działania mających na celu zachęcenie do utrzymania istniejących trwałych pastwisk aby uniknąć ich masowego przekształcenia w grunty orne.
(5) W celu osiągnięcia lepszej równowagi pomiędzy narzędziami kształtowania polityki zaprojektowanymi do promowania zrównoważonego rolnictwa oraz narzędziami zaprojektowanymi do promowania rozwoju obszarów wiejskich, należy wprowadzić system stopniowego zmniejszania płatności bezpośrednich o charakterze obowiązkowym na obszarze całej Wspólnoty na lata 2005-2012. Wszystkie płatności bezpośrednie, przewyższające określone kwoty, powinny być zmniejszane każdego roku o określoną wartość procentową. Powstałe stąd oszczędności powinny być wykorzystywane na potrzeby finansowania środków w ramach rozwoju obszarów wiejskich oraz powinny być rozdzielane pomiędzy Państwa Członkowskie przy zastosowaniu obiektywnych kryteriów, które zostaną zdefiniowane. Jednakże celowym jest ustanowienie tego, aby określony procent kwot pozostawał w Państwach Członkowskich, w których kwoty takie zostały wygospodarowane. Do roku 2005 Państwa Członkowskie mogą nadal stosować fakultatywnie obecnie obowiązującą modulację na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 1259/1999 z dnia 17 maja 1999 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej [4].
(6) Mając na względzie zapewnienie tego, aby kwoty przeznaczone na finansowanie wspólnej polityki rolnej (podtytuł 1a) mieściły się w rocznych pułapach ustanowionych w perspektywach finansowych, celowym jest stworzenie mechanizmu finansowego służącego w razie konieczności do dostosowywania płatności bezpośrednich. Dostosowanie bezpośredniego wsparcia powinno zostać ustalone w momencie gdy prognozy wskazują, że podtytuł 1a, przy zachowaniu marginesu bezpieczeństwa wynoszącego 300 milionów EUR, zostanie przekroczony w danym roku budżetowym.
(7) Z uwagi na dostosowania strukturalne wynikające ze zniesienia interwencji na rynku żyta, celowym jest zapewnienie środków przejściowych dla niektórych regionów produkujących żyto, które byłyby finansowane z części kwot wygospodarowanych dzięki modulacji.
(8) W celu wspomożenia rolników tak, aby mogli sprostać standardom nowoczesnego, wysokojakościowego rolnictwa, konieczne jest ustanowienie przez Państwa Członkowskie wszechstronnego systemu oferującego doradztwo gospodarstwom towarowym. System doradztwa rolniczego powinien zatem przyczyniać się do tego aby rolnicy stawali się bardziej świadomi odnośnie przepływów materiałowych i procesów przebiegających w gospodarstwie związanych z ochroną środowiska, bezpieczeństwem żywności, zdrowiem i dobrostanem zwierząt, bez wpływania w jakikolwiek sposób na ich obowiązki i odpowiedzialność w zakresie przestrzegania takich standardów.
(9) W celu ułatwienia wprowadzenia systemu doradztwa rolniczego, należy przewidzieć dla Państw Członkowskich określony okres czasu na jego utworzenie. Pzystąpienie do tego systemu przez rolników powinno odbywać się na zasadzie dobrowolności, przy czym pierwszeństwo mieliby ci rolnicy, którzy otrzymują kwotę płatności bezpośrednich przekraczającą określony pułap w danym roku. Ze względu na charakter świadczenia usług z zakresu doradztwa rolniczego, celowym jest, aby informacje uzyskane w trakcie wykonywania działalności doradczej były traktowane jako poufne, za wyjątkiem przypadków poważnego naruszenia prawa wspólnotowego lub krajowego.
(10) Państwa Członkowskie muszą, zgodnie z art. 8 rozporządzenia Rady (WE) nr 1258/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej [5], podjąć środki niezbędne do upewnienia się, że transakcje finansowane przez Sekcję Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR) są rzeczywiście przeprowadzane oraz że są wykonywane prawidłowo, jak również niezbędne do przeciwdziałania nieprawidłowościom i odpowiedniego ich traktowania.
(11) W celu poprawy skuteczności i użyteczności mechanizmów zarządzania i kontroli, konieczna jest adaptacja systemu ustanowionego przez rozporządzenie Rady (EWG) nr 3508/92 z dnia 27 listopada 1992 r. ustanawiające zintegrowany system zarządzania i kontroli niektórych wspólnotowych systemów pomocy [6], mając na względzie włączenie systemu płatności jednolitych, systemów wsparcia dla pszenicy durum, roślin wysokobiałkowych, roślin energetycznych, ryżu, skrobi ziemniaczanej, orzechów, mleka, nasion, roślin strączkowych oraz szczególnej pomocy regionalnej, jak również kontroli przestrzegania zasad zgodności krzyżowej, modulacji i systemu doradztwa rolniczego. Należy zapewnić możliwość włączenia, na późniejszym etapie, pozostałych systemów pomocowych.
(12) Dla dobra skutecznej kontroli oraz w celu przeciwdziałania wielokrotnemu składaniu tych samych wniosków o pomoc do różnych agencji płatniczych w ramach jednego Państwa Członkowskiego, każde Państwo Członkowskie powinno ustanowić jednolity system rejestracji tożsamości rolników składających wnioski o pomoc, podlegający systemowi zintegrowanemu.
(13) Poszczególne elementy systemu zintegrowanego mają na celu bardziej skuteczne zarządzanie i kontrolę. Zatem w przypadku systemów wspólnotowych nieobjętych niniejszym rozporządzeniem Państwa Członkowskie powinny zostać uprawnione do korzystania z systemu, pod warunkiem że nie podejmują one żadnych działań sprzecznych z odnośnymi przepisami.
(14) Biorąc pod uwagę złożoność systemu oraz dużą liczbę rozpatrywanych wniosków o pomoc, zasadnicze znaczenie ma korzystanie z odpowiednich zasobów technicznych oraz metod zarządzania i kontroli. W konsekwencji, system zintegrowany powinien obejmować, w każdym Państwie Członkowskim, skomputeryzowaną bazę danych, system identyfikacji działek rolnych, wniosków o pomoc od rolników, zharmonizowany system kontroli oraz, w przypadku systemu płatności jednolitych, system identyfikacji i rejestrowania uprawnień do płatności.
(15) Aby umożliwić przetwarzanie i wykorzystywanie zgromadzonych danych na potrzeby weryfikacji wniosków o pomoc, konieczne jest utworzenie wysoce wydajnych skomputeryzowanych baz danych, które umożliwiają, w szczególności, przeprowadzanie kontroli krzyżowych.
(16) Identyfikacja działek rolnych jest kluczowym elementem prawidłowego stosowania systemów opartych na powierzchni gruntów. Doświadczenia pokazują, że istniejące metody posiadają określone braki. Należy zatem przewidzieć utworzenie systemu identyfikacyjnego, gdy zajdzie taka potrzeba, przy zastosowaniu metody teledetekcji.
(17) W celu uproszczenia Państwa Członkowskie powinny być uprawnione do uregulowania kwestii składania jednego wniosku dla kilku systemów pomocowych oraz do zastąpienia rocznego wniosku stałym wnioskiem uwarunkowanym jedynie corocznym potwierdzaniem.
(18) Należy umożliwić Państwom Członkowskim wykorzystywanie kwot, które staną się dostępne w wyniku zmniejszenia płatności w ramach modulacji, na potrzeby określonych dodatkowych środków w ramach wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przewidzianego na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 1257/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR) [7].
(19) Ponieważ nie da się przewidzieć z odpowiednim wyprzedzeniem kwot, które staną się dostępne w wyniku zgodności krzyżowej, aby mogły one zostać wykorzystane na dodatkowe środki w ramach wsparcia rozwoju obszarów wiejskich, kwoty takie powinny zasilić Sekcję Gwarancji EFOGR, za wyjątkiem określonego procentu, który powinien zostać zatrzymany przez Państwa Członkowskie.
(20) Płatności przewidziane w ramach wspólnotowych systemów wsparcia powinny być przekazywane przez właściwe władze krajowe beneficjentom w pełnej wysokości, z zastrzeżeniem wszelkich zmniejszeń przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu, w przewidzianych terminach.
(21) Systemy wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej przewidują bezpośrednie wsparcie dochodowe mające na celu, w szczególności, zapewnienie odpowiedniego standardu życia dla społeczności rolniczej. Cel ten jest ściśle związany z zachowaniem obszarów wiejskich. Aby przeciwdziałać niewłaściwemu rozdysponowaniu środków wspólnotowych, nie należy przekazywać płatności wspierających rolnikom, którzy sztucznie stworzyli warunki niezbędne do uzyskania takich płatności.
(22) Wspólne systemy wsparcia muszą być, w razie konieczności w krótkim okresie czasu, dostosowywane do rozwju sytuacji. Beneficjenci nie mogą zatem zakładać niezmienności warunków uzyskania wsparcia i powinni być przygotowani na ewentualny przegląd systemów w świetle rozwoju sytuacji na rynku.
(23) Wobec znaczących skutków budżetowych wsparcia w postaci płatności bezpośrednich oraz w celu lepszej oceny ich wpływu, systemy wspólnotowe powinny być poddawane odpowiedniej ewaluacji.
(24) Zwiększenie konkurencyjności rolnictwa wspólnotowego oraz promowanie norm w zakresie jakości żywności i ochrony środowiska niewątpliwie pociąga za sobą spadek cen instytucjonalnych dla produktów rolnych oraz zwiększenie kosztów produkcji dla gospodarstw rolnych we Wspólnocie. Aby osiągnąć takie cele oraz promować rolnictwo bardziej zorientowane na rynek oraz rolnictwo zrównoważone, konieczne jest zakończenie procesu przechodzenia od wsparcia produkcji do wsparcia producenta poprzez wprowadzenie systemu rozdzielonego wsparcia dochodowego dla każdego gospodarstwa. O ile rozdzielenie płatności od produkcji nie zmieni kwot faktycznie wypłacanych rolnikom, to mimo wszystko znacząco zwiększy skuteczność pomocy dochodowej. Celowym zatem jest uwarunkowanie jednolitej płatności na gospodarstwo zgodnością krzyżową ze standardami w zakresie ochrony środowiska, bezpieczeństwa żywności, zdrowia i dobrostanu zwierząt, jak również utrzymywaniem gospodarstwa w dobrej kulturze rolnej zgodnej z ochroną środowiska.
(25) System taki powinien połączyć kilka istniejących płatności bezpośrednich otrzymywanych przez rolnika z tytułu różnych systemów w jednolitą płatność, określaną na podstawie poprzednich uprawnień, w okresie referencyjnym, tak dostosowaną, aby uwzględniała pełne wykonanie środków wprowadzonych w ramach Agendy 2000 oraz aby uwzględniała zmiany kwot pomocy wprowadzonych na mocy niniejszego rozporządzenia.
(26) Ponieważ zwiększą się korzyści w zakresie uproszczenia administracyjnego, jeżeli zostanie uwzględnionych wiele sektorów, omawiany system powinien objąć w pierwszym etapie wszystkie produkty uwzględnione w systemie organizacji rynku roślin uprawnych jak również roślin strączkowych, nasion, wołowiny i owiec. Zrewidowane płatności z tytułu ryżu i pszenicy durum jak również płatności w sektorze mleczarskim powinny zostać włączone do omawianego systemu po całkowitym wdrożeniu reformy. Do systemu należy również włączyć płatności z tytułu ziemniaków na skrobię i suszu paszowego, podczas gdy należy utrzymać osobne płatności dla przemysłu przetwórczego.
(27) Należy ustanowić szczególne środki odnośnie konopi, aby uniemożliwić ukrywanie nielegalnych upraw pomiędzy uprawami kwalifikującymi się do płatności jednolitej, co negatywnie wpływa na wspólną organizacje rynku konopi. Należy zatem wprowadzić regulacje określające przyznawanie płatności powierzchniowych wyłącznie dla gruntów obsiewanych odmianami konopi posiadającymi określone gwarancje odnośnie zawartości substancji psychotropowych. Należy odpowiednio dostosować odniesienia do szczególnych środków przewidzianych na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 1673/2000 z dnia 27 lipca 2000 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków lnu i konopi uprawnianych na włókno [8].
(28) W celu pozostawienia rolnikom wolnego wyboru odnośnie kierunku produkcji prowadzonej na należących do nich gruntach, włączając w to produkty, które nadal są objęte wsparciem powiązanym z produkcją, a tym samym zwiększając zorientowanie na rynek, płatność jednolita nie powinna być uzależniona od produkcji jakiegokolwiek określonego produktu. Jednakże w celu przeciwdziałania wystąpieniu zniekształceń konkurencji, należy wykluczyć niektóre produkty z produkcji na kwalifikujących się gruntach.
(29) W celu ustanowienia kwoty, do której rolnik powinien być uprawniony w ramach nowego systemu, celowym jest odniesienie się do kwot przyznawanych mu w trakcie okresu referencyjnego. Aby uwzględnić okoliczności szczególne, należy utworzyć rezerwę krajową. Rezerwa taka może również zostać wykorzystana do ułatwiania uczestnictwa nowych rolników w systemie. Płatność jednolita powinna być ustalana na poziomie gospodarstwa.
(30) Kwota całkowita, do której dane gospodarstwo jest uprawnione powinna zostać podzielona na części (uprawnienia do płatności) i powiązana z określoną liczbą kwalifikujących się hektarów, która zostanie zdefiniowana, w celu ułatwienia przeniesienia praw do premii. Aby uniknąć spekulacyjnego przenoszenia praw prowadzącego do kumulacji uprawnień do płatności bez posiadania odpowiadających podstaw rolniczych, w zakresie przyznawania pomocy, celowym jest ustanowienie powiązania pomiędzy uprawnieniami i określoną liczbą kwalifikujących się hektarów jak również ustanowienie możliwości ograniczania przekazywania uprawnień w ramach danego regionu. Należy ustanowić przepisy szczególne odnośnie pomocy, która nie jest bezpośrednio powiązana z daną powierzchnią, uwzględniając specyficzną sytuację w zakresie hodowli owiec i kóz.
(31) W celu zapewnienia aby łączny poziom wsparcia i uprawnień nie przekraczał obecnych ograniczeń budżetowych na poziomie wspólnotowym lub krajowym oraz, tam gdzie ma to zastosowanie, na poziomie regionalnym, celowym jest ustanowienie krajowych pułapów obliczonych jako sumy wszystkich środków przyznawanych w każdym Państwie Członkowskim na płatności z tytułu pomocy w ramach odpowiednich systemów wsparcia, w trakcie okresu referencyjnego oraz przy uwzględnieniu późniejszych dostosowań. W przypadku przekroczenia pułapu, należy zastosować proporcjonalne zmniejszenia.
(32) W celu utrzymania korzyści w zakresie kontroli podaży płynących z odłogowania gruntów, przy jednoczesnym wzmacnianiu korzyści środowiskowych w ramach nowego systemu wsparcia, należy utrzymać warunki odłogowania gruntów ornych.
(33) W celu umożliwienia elastyczności w reagowaniu na okoliczności szczególne, Państwa Członkowskie powinny mieć możliwość zdefiniowania określonej równowagi pomiędzy indywidualnymi uprawnieniami do płatności a średnią regionalną lub krajową oraz pomiędzy istniejącymi płatnościami a płatnością jednolitą. Należy przewidzieć specjalne odstępstwo od zakazu uprawy owoców i warzyw, włączając w to ziemniaki konsumpcyjne, aby uniknąć sytuacji, w której w przypadku regionalizacji, zakaz taki mógłby doprowadzić do zakłócenia produkcji, jednocześnie minimalizując wpływ powodujący zniekształcenie konkurencji. Ponadto w celu uwzględnienia szczególnych warunków rolniczych, celowym jest zapewnienie Państwu Członkowskiemu możliwości zwrócenia się o okres przejściowy na wdrożenie systemu płatności jednolitych, przy jednoczesnym dalszym przestrzeganiu pułapów budżetowych ustalonych dla systemu płatności jednolitych. W przypadku wystąpienia poważnych znieksztalceń konkurencji podczas okresu przejściowego oraz w celu zapewnienia przestrzegania międzynarodowych zobowiązań Wspólnoty, właściwym jest, aby Komisja mogła podejmować niezbędne środki działania w celu rozwiązania takich sytuacji.
(34) W przypadku wdrażania fakultatywnego lub przejściowego, w celu ochrony uzasadnionych oczekiwań rolników, celowym jest ustalenie terminu, przed upływem którego Państwa Członkowskie muszą podjąć decyzję o stosowaniu systemu płatności jednolitych. Ponadto, aby zapewnić ciągłość obecnie istniejących systemów organizacji rynków, należy ustanowić określone warunki regulujące uprawnienia do otrzymania pomocy, pozostawiając Komisji prawo do ustanowienia przepisów wykonawczych.
(35) W celu utrzymania znaczenia jakie odgrywa produkcja pszenicy durum na tradycyjnych obszarach jej produkcji, przy jednoczesnym wzmocnieniu przyznawania pomocy z tytułu pszenicy durum i przy przestrzeganiu określonych minimalnych wymogów jakościowych, zasadnym jest zmniejszenie, w okresie przejściowym, obecnych specjalnych dopłat uzupełniających z tytułu pszenicy durum na obszarach tradycyjnych, jak również zasadnym jest zaprzestanie wypłacania specjalnej pomocy na określonych obszarach. Do pomocy tej powinny kwalifikować się wyłącznie uprawy nastawione na produkcję pszenicy durum odpowiedniej do wykorzystania przy wytwarzaniu semoliny i produktów makaronowych.
(36) W celu wzmocnienia znaczenia roślin wysokobiałkowych oraz w celu zapewnienia zachęty do zwiększania produkcji takich roślin, zasadnym jest ustanowienie płatności uzupełniającej dla rolników produkujących takie rośliny. Aby zapewnić prawidłowe stosowanie nowego systemu, należy ustanowić określone warunki uprawniające do takiej pomocy. Należy określić maksymalny obszar objęty gwarancjami oraz należy zastosować proporcjonalne zmniejszenia w przypadku przekroczenia powierzchni maksymalnego obszaru objętego gwarancjami.
(37) W celu utrzymania znaczenia, jakie odgrywa produkcja ryżu na tradycyjnych obszarach jego produkcji, zasadnym jest ustanowienie płatności uzupełniającej dla producentów ryżu. Aby zapewnić prawidłowe stosowanie nowego systemu, należy ustanowić określone warunki uprawniające do takiej pomocy. Należy określić krajowe obszary podstawowe oraz należy zastosować zmniejszenia w przypadku przekroczenia powierzchni takich obszarów.
(38) Należy opracować nowe uregulowania dotyczące wsparcia dla produkcji orzechów w celu zapobieżenia potencjalnemu zaniknięciu produkcji orzechów na obszarach ich tradycyjnej uprawy co następnie mogłoby pociągnąć za sobą negatywne konsekwencje dla środowiska, obszarów wiejskich, sytuacji społecznej i gospodarczej. Aby zapewnić prawidłowe stosowanie nowych uregulowań, należy ustanowić określone warunki uprawniające do takiej pomocy, wyszczególniające między innymi minimalną gęstość obsadzenia drzewami i wielkość poletka. Aby zaspokoić szczególne potrzeby, Państwa Członkowskie powinny być uprawnione do przyznawania dodatkowej pomocy.
(39) Dla uniknięcia przekroczenia budżetu, należy określić maksymalną powierzchnię objętą gwarancjami oraz należy zastosować proporcjonalne zmniejszenia w Państwach Członkowskich, które przekroczyły ustaloną powierzchnię objętą gwrancjami. Aby zapewnić równomierne zastosowanie na obszarze całej Wspólnoty, powierzchnie takie powinny zostać rozdysponowane proporcjonalnie do powierzchni produkcji orzechów w poszczególnych Państwach Członkowskich. Państwa Członkowskie powinny być odpowiedzialne za rozdzielenie takich powierzchni na swoim terytorium. Obszary objęte planami poprawy nie powinny kwalifikować się do pomocy w ramach nowego systemu do momentu wygaśnięcia tego planu.
(40) W celu skorzystania z sukcesu planów poprawy w zakresie przegrupowania podaży, Państwa Członkowskie mogą uzależnić uzyskanie uprawnienia do pomocy wspólnotowej i pomocy krajowej od członkostwa w organizacjach producenckich. Aby uniknąć wystąpienia zakłóceń, należy zapewnić sprawne przejście do nowego systemu.
(41) W chwili obecnej wsparcie dla roślin energetycznych obejmuje możliwość prowadzenia upraw roślin przemysłowych na gruntach odłogowanych. Rośliny energetyczne stanowią największą część produkcji nieżywnościowej na gruntach odłogowanych. Należy ustanowić specjalną pomoc dla upraw roślin energetycznych w celu zwiększenia zastępowalności dwutlenku węgla. Należy określić maksymalną powierznię objętą gwarancjami oraz należy zastosować proporcjonalne zmniejszenia w przypadku jej przekroczenia. Uregulowania należy poddawać przeglądowi po upływie określonego okresu czasu, biorąc pod uwagę wdrożenie wspólnotowej inicjatywy dotyczącej paliw biologicznych.
(42) W celu utrzymania produkcji skrobi na tradycyjnym obszarze jej produkcji oraz w celu uznania znaczenia produkcji ziemniaków w cyklu rolniczym, zasadnym jest ustanowienie płatności uzupełniającej dla producentów skrobi ziemniaczanej. Ponadto stosownie do zakresu w jakim system płatności dla producentów skrobi ziemniaczanej zostanie częściowo włączony do systemu płatności jednolitych, należy dokonać zmiany rozporządzenia Rady (WE) nr 1868/94 z dnia 27 lipca 1994 r. ustanawiającego system kwot na produkcę skrobi ziemniaczanej [9].
(43) Włączenie roślin uprawnych, wołowiny i owiec rozszerza system płatności jednolitych na premie, które są wypłacane w najbardziej oddalonych regionach i na wyspach Morza Egejskiego, w celu uzyskania dalszego uproszczenia oraz aby uniknąć pozostawienia ram prawnych i administracyjnych dla ograniczonej liczby rolników na takich obszarach. Jednakże w celu utrzymania znaczenia niektórych rodzajów produkcji w tych regionach Wspólnoty, celowym jest pozostawienie Państwom Członkowskim możliwości podjęcia decyzji o niewłączaniu takich płatności do systemu płatności jednolitych. Taka sama możliwość powinna mieć zastosowanie do płatności uzupełniających w niektórych regionach Szwecji i Finlandii, jak również do pomocy dotyczącej nasion. W takich przypadkach dalsze obowiązywanie obecnych systemów wymaga ustanowienia określonych warunków regulujących uprawnienie do pomocy, pozostawiając Komisji prawo do ustanowienia przepisów wykonawczych.
(44) W celu ułatwienia przejścia od obecnych systemów płatności z tytułu roślin uprawnych i premii zwierzęcych do nowego systemu płatności jednolitych, zasadnym jest wprowadzenie określonych dostosowań do obecnego systemu płatności bezpośrednich w tych sektorach.
(45) Działalność rolnicza na Azorach jest silnie uzależniona od produkcji mleka. Zaleca się zatem odnowienie i rozszerzenie środków przewidzianych w art. 23 rozporządzenia (WE) nr 1453/2001 z dnia 28 czerwca 2001 r. wprowadzającego szczególne środki dla niektórych produktów rolnych z Azorów i Madery [10] oraz odstąpienie łącznie na okres sześciu lat gospodarczych począwszy od roku 1999/2000, od niektórych przepisów dotyczących wspólnej organizacji rynku mleka i produktów mleczarskich odnośnie limitowania produkcji, w celu uwzględnienia poziomu rozwoju oraz warunków lokalnej produkcji. Podczas okresu obowiązywania taki środek powinien umożliwić sektorowi mleczarskiemu na Azorach przeprowadzenie dalszej restrukturyzacji bez zakłócania rynku mleka oraz bez większego negatywnego oddziaływania na prawidłowe funkcjonowanie systemu opłat wyrównawczych na poziomie Portugalii czy też Wspólnoty.
(46) Stosowanie systemu płatności jednolitych na gospodarstwo de facto spowoduje, że program zmiany kierunków wykorzystania gruntów z obecnej produkcji roślin uprawnych na ekstensywną hodowlę zwierząt w Portugalii, ustanowiony na mocy rozporządzenia (WE) nr 1017/94 [11], stanie się bezprzedmiotowy. Należy zatem uchylić rozporządzenie (WE) nr 1017/94 przed dniem wejścia w życie systemu płatności jednolitych.
(47) W wyniku powyżej wspomnianych zmian oraz nowych przepisów, należy uchylić rozporządzenie Rady (EWG) nr 3508/92, rozporządzenie Rady (WE) nr 1577/96 z dnia 30 lipca 1996 r. wprowadzające specjalny środek w odniesieniu do niektórych roślin strączkowych [12] oraz rozporządzenie Rady (WE) nr 1251/1999 z dnia 17 maja 1999 r. ustanawiające system wsparcia dla producentów niektórych roślin uprawnych [13]. Należy również uchylić rozporządzenie (WE) nr 1259/1999, za wyjątkiem niektórych przepisów, które regulują specjalne systemy przejściowe i fakultatywne.
(48) Przepisy szczególne dotyczące płatności bezpośrednich zawarte w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 2358/71 z dnia 26 października 1971 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku nasion [14], rozporządzeniu Rady (EWG) nr 2019/93 z dnia 19 lipca 1993 r. wprowadzającym szczególne środki dla mniejszych wysp Morza Egejskiego dotyczące niektórych produktów rolnych [15], rozporządzeniu Rady (WE) nr 1254/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wołowiny i cielęciny [16], rozporządzeniu Rady (WE) nr 1452/2001 z dnia 28 czerwca 2001 r. wprowadzającym szczególne środki dla niektórych produktów rolnych z francuskich departamentów zamorskich [17], rozporządzeniu Rady (WE) nr 1454/2001 z dnia 28 czerwca 2001 r. wpro- wadzającym szczególne środki dla niektórych produktów rolnych z Wysp Kanaryjskich [18] oraz rozporządzeniu Rady (WE) nr 2529/2001 z dnia 19 grudnia 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mięsa baraniego i koziego [19] stały się faktycznie bezprzedmiotowe i należy je zatem skreślić.
(49) W momencie wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, Wspólnota składa się z 15 Państw Członkowskich. Uwzględniając fakt, że zgodnie z Traktatem o Przystąpieniu z roku 2003, przystąpienie nowych Państw Członkowskich ma nastąpić w dniu 1 maja 2004 r., niniejsze rozporządzenie powinno zostać dostosowane, przed dniem przystąpienia, zgodnie z procedurami przewidzianymi w tym Traktacie, w celu objęcia nowych Państw Członkowskich przepisami niniejszego rozporządzenia.
(50) Środki niezbędne do wykonania niniejszego rozporządzenia powinny zostać przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą procedury realizacji kompetencji wykonawczych powierzonych Komisji [20],
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
TYTUŁ I ZAKRES I DEFINICJE
Artykuł 1
Zakres
Niniejsze rozporządzenie określa:
- wspólne zasady dotyczące płatności bezpośrednich w ramach systemów wsparcia dochodowego wspólnej polityki rolnej, które są finansowane ze środków Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR), wymienione w załączniku I, za wyjątkiem tych przewidzianych na mocy rozporządzenia (WE) nr 1257/1999;
- wsparcie dochodowe dla rolników (zwane następnie "systemem płatności jednolitych");
- systemy wsparcia dla rolników produkujących pszenicę durum, rośliny wysokobiałkowe, ryż, orzechy, rośliny energetyczne, ziemniaki na skrobię, mleko, nasiona, rośliny uprawne, mięso baranie i kozie, wołowinę i cielęcinę oraz rośliny strączkowe.
Artykuł 2
Definicje
Do celów niniejszego rozporządzenia mają zastosowanie następujące definicje:
a) "rolnik" oznacza osobę fizyczną lub prawną, bądź grupę osób fizycznych lub prawnych, bez względu na status prawny takiej grupy i jej członków w świetle prawa krajowego, których gospodarstwo znajduje się na terytorium Wspólnoty, określonym w art. 299 Traktatu, oraz które prowadzą działalność rolniczą;
b) "gospodarstwo" oznacza wszystkie jednostki produkcyjne zarządzane przez rolnika, które znajdują się na terytorium tego samego Państwa Członkowskiego;
c) "działalność rolnicza" oznacza produkcję, hodowlę lub uprawę produktów rolnych, włączając w to zbiory, dojenie, chów zwierząt oraz utrzymywanie zwierząt dla celów gospodarczych, lub utrzymywanie gruntów w dobrej kulturze rolnej zgodnej z ochroną środowiska, zgodnie z art. 5;
d) "płatność bezpośrednia" oznacza płatność przyznawaną bezpośrednio rolnikom w ramach systemu wsparcia dochodowego wyszczególnionego w załączniku I;
e) "płatności w danym roku kalendarzowym" lub "płatności w okresie referencyjnym" oznaczają płatności przyznane lub które zostaną przyznane w odniesieniu do danego roku/lat, włączając w to wszystkie płatności w odniesieniu do innych okresów rozpoczynających się w takim roku/latach kalendarzowych;
f) "produkty rolne" oznaczają produkty wyszczególnione w załączniku I Traktatu, włączając w to bawełnę, ale z wyłączeniem produktów rybołówstwa.
TYTUŁ II PRZEPISY OGÓLNE
ROZDZIAŁ 1 WZAJEMNA ZGODNOŚĆ
Artykuł 3
Wymogi główne
1. Rolnik otrzymujący płatności bezpośrednie przestrzega wymogów podstawowych w zakresie zarządzania, o których mowa w załączniku III, zgodnie z harmonogramem określonym w tym załączniku, oraz zasad dobrej kultury rolnej zgodnej z ochroną środowiska, ustanowionych na mocy art. 5.
2. Właściwy organ krajowy dostarcza rolnikowi wykaz wymogów podstawowych w zakresie zarządzania oraz zasady dobrej kultury rolnej zgodnej z ochroną środowiska, których należy przestrzegać.
Artykuł 4
Wymogi podstawowe w zakresie zarządzania
1. Wymogi podstawowe w zakresie zarządzania, o których mowa w załączniku III, ustanawia się na mocy prawodawstwa wspólnotowego w następujących obszarach:
- zdrowie publiczne, zdrowie zwierząt oraz zdrowotność roślin,
- środowisko,
- dobrostan zwierząt.
2. Akty prawne, o których mowa w załączniku III, mają zastosowanie w ramach niniejszego rozporządzenia, w wersji zawierającej późniejsze zmiany okresowe oraz, w przypadku dyrektyw, w postaci wykonanej przez Państwa Członkowskie.
Artykuł 5
Zasady dobrej kultury rolnej zgodnej z ochroną środowiska
1. Państwa Członkowskie zapewniają, że wszystkie grunty rolne, a w szczególności grunty, które nie są już wykorzystywane do celów produkcyjnych, są utrzymywane w dobrej kulturze rolnej zgodnej z ochroną środowiska. Państwa Członkowskie definiują, na poziomie krajowym lub regionalnym, wymogi minimalne w zakresie dobrej kultury rolnej zgodnej z ochroną środowiska na podstawie ram ustanowionych w załączniku IV, uwzględniając szczególne cechy charakterystyczne odnośnych obszarów, włączając w to warunki glebowe i klimatyczne, istniejące systemy gospodarowania, wykorzystanie gruntów, zmianowanie upraw, metody uprawy roli oraz struktury gospodarstw. Wymogi takie nie mogą naruszać standardów regulujących dobre praktyki rolnicze stosowane w kontekście rozporządzenia Rady (WE) nr 1257/1999 oraz środków rolno-środowiskowych, które wykraczają poza wzorzec odnoszący się do dobrych praktyk rolniczych.
2. Państwa Członkowskie zapewniają, aby grunty, które były trwałymi pastwiskami w dniu przewidzianym na złożenie wniosków o pomoc obszarową na rok 2003, pozostały trwałymi pastwiskami.
Jednakże Państwo Członkowskie może, w należycie uzasadnionych okolicznościach, ustanowić odstępstwo od przepisów pierwszego akapitu, pod warunkiem podjęcia działań mających na celu przeciwdziałanie znaczącemu zmniejszeniu całkowitej powierzchni trwałych pastwisk na swoim terytorium.
Pierwszy akapit nie ma zastosowania do gruntów będących trwałymi pastwiskami przeznaczonymi do zalesiania, jeżeli takie zalesianie jest zgodne z zasadami ochrony środowiska, oraz z wyłączeniem plantacji choinek i gatunków szybko rosnących uprawianych przez krótki okres czasu.
Artykuł 6
Zmniejszenie płatności oraz wykluczenie z płatności
1. W przypadku niestosowania się do wymogów podstawowych w zakresie zarządzania lub zasad dobrej kultury rolnej zgodnej z ochroną środowiska, w wyniku działania lub jego zaniechania, które można bezpośrednio przypisać indywidualnemu rolnikowi, zmniejsza się lub anuluje, zgodnie z przepisami szczegółowymi ustanowionymi na mocy art. 7, całkowitą kwotę płatności bezpośrednich, które mają zostać przyznane w danym roku kalendarzowym, w którym doszło do wystąpienia niezgodności, po zastosowaniu art. 10 i 11.
2. Zmniejszenia lub wykluczenia, o których mowa w ust. 1, mają zastosowanie wyłącznie, jeżeli niezgodność dotyczy:
a) działalności rolniczej; lub
b) gruntów rolnych należących do gospodarstwa, włączając w to działki odłogowane.
Artykuł 7
Szczegółowe zasady dokonywania zmniejszeń oraz wykluczeń
1. Szczegółowe zasady dokonywania zmniejszeń oraz wykluczeń, o których mowa w art. 6, ustanawia się zgodnie z procedurą określoną w art. 144 ust. 2. W tym kontekście uwzględnia się dotkliwość, zasięg, trwałość i powtarzalność stwierdzonej niezgodności, jak również kryteria określone w ust. 2, 3 i 4 niniejszego artykułu.
2. W przypadku zaniedbania zmniejszenie nie przekracza 5 %, a w przypadku powtarzających się niezgodności 15 %.
3. W przypadku umyślnej niezgodności, procent zmniejszenia wynosi zasadniczo nie mniej niż 20 %, a nawet może prowadzić do całkowitego wykluczenia z jednego lub kilku systemów pomocowych i obowiązywać przez jeden rok lub kilka lat kalendarzowych.
4. W każdym przypadku całkowita kwota zmniejszeń i wykluczeń dla jednego roku kalendarzowego nie jest wyższa niż całkowita kwota określona w art. 6 ust. 1.
Artykuł 8
Przegląd
Najpóźniej do dnia 31 grudnia 2007 r. Komisja przedkłada sprawozdanie dotyczące stosowania systemu wzajemnej zgodności wraz z odpowiednimi wnioskami, jeżeli okaże się to konieczne, w szczególności mając na względzie zmianę wykazu wymogów podstawowych w zakresie zarządzania wyszczególnionych w załączniku III.
Artykuł 9
Kwoty wynikające ze wzajemnej zgodności
Kwota wynikająca ze stosowania niniejszego rozdziału zasila Sekcję Gwarancji EFOGR. Państwo Członkowskie może zatrzymać 25 % takich kwot.
ROZDZIAŁ 2 MODULACJA I DYSCYPLINA FINANSOWA
Artykuł 10
Modulacja
1. Wszystkie kwoty płatności bezpośrednich przyznawanych w danym roku kalendarzowym rolnikowi w danym Państwie Członkowskim są zmniejszane w każdym roku do 2012 r. o następujące wielkości procentowe:
- 2005: 3 %,
- 2006: 4 %,
- 2007: 5 %,
- 2008: 5 %,
- 2009: 5 %,
- 2010: 5 %,
- 2011: 5 %,
- 2012: 5 %.
2. Kwoty wynikające z zastosowania zmniejszeń przewidzianych w ust. 1, po odliczeniu całkowitych kwot określonych w załączniku II, są dostępne jako dodatkowe wsparcie wspólnotowe dla środków w ramach programowania rozwoju obszarów wiejskich finansowanego w ramach Sekcji Gwarancji EFOGR zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1257/1999.
3. Kwota odpowiadająca jednemu punktowi procentowemu jest przydzielana Państwu Członkowskiemu, w którym uzyskano odpowiednie kwoty. Pozostałe kwoty są przydzielane zainteresowanym Państwom Członkowskim zgodnie z procedurą określoną w art. 144 ust. 2, na podstawie następujących kryteriów:
- powierzchni gruntów rolnych,
- zatrudnienia w rolnictwie,
- produktu krajowego brutto (PKB) na głowę mieszkańca wyrażonego w parytecie siły nabywczej.
Jednakże dane Państwo Członkowskie otrzymuje co najmniej 80 % całkowitych kwot, które zostały uzyskane w wyniku modulacji w tym Państwie Członkowskim.
4. W drodze odstępstwa od ust. 3 akapitu drugiego, jeżeli w danym Państwie Członkowskim stosunek żyta jako części całkowitej produkcji zbóż przekroczył 5 %, licząc średnio w okresie 2000-2002, a stosunek całkowitej wspólnotowej produkcji żyta przekroczył 50 % w tym samym okresie, co najmniej 90 % kwot uzyskanych w wyniku modulacji w danym Państwie Członkowskim jest przekazywane do takiego Państwa Członkowskiego, do roku 2013 włącznie.
W takim przypadku bez uszczerbku dla możliwości przewidzianej na mocy art. 69, co najmniej 10 % kwoty przydzielanej danemu Państwu Członkowskiemu jest dostępne na środki określone w ust. 2 niniejszego artykułu, w regionach produkcji żyta.
Do celów niniejszego ustępu, "zboża" oznaczają zboża określone w załączniku IX.
5. Ustęp 1 nie ma zastosowania do płatności bezpośrednich przyznawanych rolnikom we francuskich departamentach zamorskich, na Azorach i Maderze, na Wyspach Kanaryjskich oraz na wyspach Morza Egejskiego.
Artykuł 11
Dyscyplina finansowa
1. Począwszy od budżetu na rok 2007, mając na celu zapewnienie tego, aby kwoty przeznaczone na finansowanie wspólnej polityki rolnej obecnie znajdujące się w ramach podtytułu 1a (środki rynkowe i pomoc bezpośrednia) zawierały się w pułapach rocznych określonych w Decyzji Przedstawicieli Rządów Państw Członkowskich, podjętej w ramach spotkania Rady z dnia 18 listopada 2002 r., dotyczącej wniosków ze spotkania Rady Europejskiej, które odbyło się w Brukseli w dniach 24 i 25 października 2002 r., należy określić dostosowanie płatności bezpośrednich, gdy prognozy wskażą, że zostaną przekroczone w danym roku budżetowym kwoty przewidziane w ramach podtytułu 1a, przy uwzględnieniu marginesu wynoszącego 300 milionów EUR poniżej przewidzianych kwot i przed zastosowaniem modulacji przewidzianej w art. 10 ust. 2. Uregulowanie to stosuje się bez uszczerbku dla perspektyw finansowych na lata 2007-2013.
2. Rada, działając na wniosek Komisji przedstawiony najpóźniej do dnia 31 marca roku kalendarzowego, w odniesieniu do którego mają zastosowanie dostosowania, o których mowa w ust. 1, ustanawia takie dostosowania najpóźniej do dnia 30 czerwca roku kalendarzowego, w odniesieniu do którego mają zastosowanie takie dostosowania.
Artykuł 12
Dodatkowa kwota pomocy
1. Dodatkowa kwota pomocy jest przyznawana rolnikom otrzymującym płatności bezpośrednie na mocy niniejszego rozporządzenia.
Dodatkowa kwota pomocy jest równa kwocie wynikającej z zastosowania wielkości procentowych zmniejszenia dla odnośnego roku kalendarzowego na mocy przepisów art. 10 do pierwszych 5000 EUR płatności bezpośrednich lub do kwoty niższej.
2. Całkowite dodatkowe kwoty pomocy, które mogą zostać przyznane w danym Państwie Członkowskim w danym roku kalendarzowym, nie są wyższe niż pułapy określone w załączniku II. Gdy zajdzie taka potrzeba, Państwa Członkowskie przeprowadzają liniowe procentowe dostosowanie dodatkowych kwot pomocy w celu przestrzegania pułapów określonych w załączniku II.
3. Dodatkowa kwota pomocy nie podlega zmniejszeniom, o których mowa w art. 10.
4. Począwszy od budżetu na rok 2007, Komisja, zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 144 ust. 2, dokonuje przeglądu pułapów określonych w załączniku II w celu uwzględnienia zmian strukturalnych gospodarstw.
ROZDZIAŁ 3 SYSTEM DORADZTWA ROLNICZEGO
Artykuł 13
System doradztwa rolniczego
1. Do dnia 1 stycznia 2007 r. Państwa Członkowskie ustanawiają system doradztwa dla rolników w zakresie zarządzania gruntami i gospodarstwem (zwany następnie "systemem doradztwa rolniczego") prowadzony przez jedną lub kilka wyznaczonych instytucji lub przez organizacje prywatne.
2. Działalność doradcza obejmuje co najmniej wymogi podstawowe w zakresie zarządzania oraz zasady dobrej kultury rolnej zgodnej z ochroną środowiska, o których mowa w rozdziale 1.
Artykuł 14
Warunki
1. Rolnicy mogą uczestniczyć w systemie doradztwa rolniczego na zasadzie dobrowolności.
2. Państwa Członkowskie traktują na zasadzie pierwszeństwa rolników, którzy otrzymują powyżej 15000 EUR płatności bezpośrednich w ujęciu rocznym.
Artykuł 15
Obowiązki zatwierdzonych organizacji prywatnych i wyznaczonych instytucji
Bez uszczerbku dla krajowego ustawodawstwa dotyczącego publicznego dostępu do dokumentów, Państwa Członkowskie zapewniają aby organizacje prywatne i wyznaczone instytucje, o których mowa w art. 13, nie ujawniały informacji osobowych czy prywatnych oraz danych, które uzyskują w trakcie prowadzenia działalności doradczej, osobom innym niż rolnik zarządzający odnośnym gospodarstwem, za wyjątkiem wszelkich nieprawidłowości lub naruszeń prawa stwierdzonych w trakcie wykonywania działalności, które podlegają obowiązkowi zgłoszenia władzom publicznym, na mocy prawodawstwa wspólnotowego lub krajowego, w szczególności w przypadku przestępstw kryminalnych.
Artykuł 16
Przegląd
Najpóźniej do dnia 31 grudnia 2010 r. Komisja przedkłada sprawozdanie dotyczące stosowania systemu doradztwa rolniczego wraz z odpowiednimi wnioskami, jeżeli okaże się to konieczne, mając na względzie wprowadzenie obligatoryjności takiego systemu.
ROZDZIAŁ 4 ZINTEGROWANY SYSTEM ZARZĄDZANIA I KONTROLI
Artykuł 17
Zakres zastosowania
Każde Państwo Członkowskie ustanawia zintegrowany system zarządzania i kontroli, zwany następnie "zintegrowanym systemem".
Zintegrowany system ma zastosowanie do systemów wsparcia ustanowionych na mocy przepisów tytułu III i IV niniejszego rozporządzenia oraz na mocy przepisów art. 2a rozporządzenia (WE) nr 1259/1999.
W zakresie, w jakim będzie to niezbędne, zintegrowany system ma również zastosowanie do administrowania i kontroli przepisów ustanowionych w rozdziałach 1, 2 i 3.
Artykuł 18
Elementy zintegrowanego systemu
1. Zintegrowany system obejmuje następujące elementy:
a) skomputeryzowaną bazę danych;
b) system identyfikacji działek rolnych;
c) system identyfikacji i rejestracji uprawnień do płatności, o którym mowa w art. 21;
d) wnioski o pomoc;
e) zintegrowany system kontroli;
f) jednolity system rejestrowania tożsamości każdego rolnika, który składa wniosek o pomoc.
2. W przypadku stosowania przepisów art. 67, 68, 69, 70 i 71, zintegrowany system obejmuje system identyfikacji i rejestracji zwierząt ustanowiony zgodnie z dyrektywą 92/102/EWG [21] oraz rozporządzeniem (WE) nr 1760/2000 [22].
Artykuł 19
Skomputeryzowana baza danych
1. Skomputeryzowana baza danych rejestruje, dla każdego gospodarstwa rolnego, dane uzyskane z wniosków o pomoc.
Taka baza danych pozwala w szczególności na bezpośrednie i natychmiastowe zaznajomienie się, poprzez właściwe władze Państwa Członkowskiego, z danymi dotyczącymi poszczególnych lat kalendarzowych i/lub gospodarczych, począwszy od roku 2000.
2. Państwa Członkowskie mogą utworzyć zdecentralizowane bazy danych, pod warunkiem że zarówno one, jak i procedury administracyjne rejestrowania danych i dostępu do nich są zaprojektowane w jednolity sposób na obszarze całego terytorium danego Państwa Członkowskiego oraz są kompatybilne między sobą w celu umożliwienia kontroli krzyżowych.
Artykuł 20
System identyfikacji działek rolnych
System identyfikacji działek rolnych jest ustanowiony na podstawie map lub dokumentów ewidencji gruntów lub też innych danych kartograficznych. Korzysta się z technik skomputeryzowanego systemu informacji geograficznych, włączając w to najlepiej ortoobrazy lotnicze lub satelitarne, przy zastosowaniu jednolitego standardu gwarantującego dokładność co najmniej równoważną dla map w skali 1:10000.
Artykuł 21
System identyfikacji i rejestracji uprawnień do płatności
1. Ustanawia się system identyfikacji i rejestracji uprawnień do płatności pozwalający na weryfikację uprawnień oraz kontrole krzyżowe z wnioskami o pomoc i systemem identyfikacji działek rolnych.
2. System taki pozwala na bezpośrednie i natychmiastowe zaznajomienie się, poprzez właściwe władze Państwa Członkowskiego, z danymi dotyczącymi co najmniej poprzednich trzech kolejnych lat kalendarzowych i/lub gospodarczych.
Artykuł 22
Wnioski o pomoc
1. Każdego roku rolnik składa wniosek o płatności bezpośrednie podlegające zintegrowanemu systemowi, wyszczególniając, stosownie do sytuacji:
- wszystkie działki rolne gospodarstwa,
- liczbę i kwotę uprawnień do płatności,
- wszelkie inne informacje przewidziane na mocy niniejszego rozporządzenia lub przez odnośne Państwo Członkowskie.
2. Państwo Członkowskie może zadecydować, że wnioski o pomoc mają zawierać wyłącznie zmiany w odniesieniu do wniosku o pomoc złożonego w poprzednim roku. Państwo Członkowskie rozprowadza uprzednio wydrukowane formularze w oparciu o powierzchnie określone w poprzednim roku oraz dostarcza materiał graficzny pokazujący położenie takich powierzchni.
3. Państwo Członkowskie może zadecydować o tym, że jeden wniosek o pomoc obejmuje kilka lub wszystkie systemy wsparcia wyszczególnione w załączniku I lub inne systemy wsparcia.
Artykuł 23
Weryfikacja warunków kwalifikujących
1. Państwa Członkowskie przeprowadzają kontrole administracyjne wniosków o pomoc, obejmujące weryfikację kwalifikujących się powierzchni oraz odpowiadających im uprawnień do płatności.
2. Kontrole administracyjne są uzupełniane systemem kontroli na miejscu w celu zweryfikowania kwalifikowania się do pomocy. W tym celu Państwa Członkowskie sporządzają plan kontroli wyrywkowej gospodarstw rolnych.
Państwa Członkowskie mogą korzystać z technik teledetekcji jako sposobu przeprowadzania kontroli na miejscu działek rolnych.
3. Każde Państwo Członkowskie wyznacza instytucję odpowiedzialną za koordynowanie kontroli przewidzianych w niniejszym rozdziale.
W przypadku gdy Państwo Członkowskie przewiduje delegowanie niektórych aspektów prac, które należy przeprowadzić na mocy niniejszego rozdziału, wyspecjalizowanym agencjom lub firmom, wyznaczona instytucja zachowuje kontrolę oraz odpowiedzialność za takie prace.
Artykuł 24
Zmniejszenia i wykluczenia
1. Bez uszczerbku dla zmniejszeń i wykluczeń przewidzianych w art. 6 niniejszego rozporządzenia, w przypadku gdy stwierdzone zostanie, że rolnik nie stosuje się do warunków kwalifikujących istotnych dla przyznawania pomocy przewidzianych na mocy niniejszego rozporządzenia lub art. 2a rozporządzenia (WE) nr 1259/1999, wówczas płatność lub część płatności przyznanej lub która ma zostać przyznana, w odniesieniu do której warunki kwalifikujące zostały spełnione, podlega zmniejszeniom i wykluczeniom, które zostaną ustanowione zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 144 ust. 2 niniejszego rozporządzenia.
2. Wielkość procentowa zmniejszenia jest stopniowana w zależności od dotkliwości, zasięgu, trwałości i powtarzalności stwierdzonej niezgodności, a nawet może prowadzić do całkowitego wykluczenia z jednego lub kilku systemów pomocowych, które może obowiązywać przez jeden rok lub kilka lat kalendarzowych.
Artykuł 25
Kontrole w zakresie wzajemnej zgodności
1. Państwa Członkowskie przeprowadzają kontrole na miejscu w celu zweryfikowania, czy rolnik wywiązuje się z obowiązków, o których mowa w rozdziale 1.
2. Państwa Członkowskie mogą wykorzystywać istniejące systemy zarządzania i kontroli w celu zapewnienia zgodności z wymogami podstawowymi w zakresie zarządzania oraz zasadami dobrej kultury rolnej zgodnej z ochroną środowiska, o których mowa w rozdziale 1.
Systemy takie, a w szczególności system identyfikacji i rejestracji zwierząt utworzony zgodnie z dyrektywą 92/102/EWG i rozporządzeniem (WE) nr 1760/2000, są kompatybilne, w rozumieniu art. 26 niniejszego rozporządzenia, ze zintegrowanym systemem.
Artykuł 26
Kompatybilność
Do celów stosowania systemów wsparcia wyszczególnionych w załączniku V, Państwa Członkowskie zapewniają, że procedury zarządzania i kontroli mające zastosowanie do takich mechanizmów są kompatybilne ze zintegrowanym systemem w następujących aspektach:
a) skomputeryzowana baza danych;
b) systemy identyfikacji działek rolnych;
c) kontrole administracyjne.
W tym celu systemy takie należy utworzyć w taki sposób, aby pozwalały one, bez problemów i sprzeczności, na wspólne funkcjonowanie i wymianę danych pomiędzy nimi.
Państwa Członkowskie mogą, na potrzeby stosowania systemów wsparcia wspólnotowego lub krajowego, innych niż te wyszczególnione w załączniku V, włączyć do swoich procedur zarządzania i kontroli jeden lub kilka elementów zintegrowanego systemu.
Artykuł 27
Informacja i kontrole
1. Komisja jest regularnie informowana o stosowaniu zintegrowanego systemu.
Organizuje ona wymianę poglądów na ten temat z Państwami Członkowskimi.
2. Po poinformowaniu odnośnych właściwych organów w odpowiednim czasie, upoważnieni przedstawiciele wskazani przez Komisję mogą przeprowadzić:
- badanie lub kontrolę dotyczącą środków podjętych w celu ustanowienia i wdrożenia zintegrowanego systemu,
- kontrole w wyspecjalizowanych agencjach i firmach, o których mowa w art. 23 ust. 3.
Urzędnicy odnośnych Państw Członkowskich mogą uczestniczyć w takich kontrolach. Powyżej wymienione uprawnienia do przeprowadzania kontroli nie naruszają stosowania przepisów prawa krajowego, które zastrzegają dostęp do niektórych aktów prawnych dla urzędników specjalnie wyznaczonych na mocy prawa krajowego. Upoważnieni przedstawiciele wskazani przez Komisję w szczególności nie uczestniczą w wizytacjach w miejscu siedziby oraz w oficjalnych przesłuchaniach osób podejrzanych przeprowadzanych na mocy prawa krajowego Państwa Członkowskiego. Jednakże mają oni dostęp do uzyskanych w ten sposób informacji.
3. Bez uszczerbku dla odpowiedzialności Państw Członkowskich za wdrożenie i stosowanie zintegrowanego systemu, Komisja może zwracać się o pomoc do wyspecjalizowanych instytucji lub osób w celu ułatwienia ustanowienia, nadzorowania i korzystania ze zintegrowanego systemu, w szczególności mając na względzie udzielenie właściwym organom Państw Członkowskich specjalistycznej porady, gdy się o nią zwrócą.
ROZDZIAŁ 5 INNE PRZEPISY OGÓLNE
Artykuł 28
Płatność
1. O ile nie zostało to inaczej uregulowane w niniejszym rozporządzeniu, płatności dokonywane w ramach systemów wsparcia wyszczególnionych w załączniku I, są przekazywane w całości na rzecz beneficjentów.
2. Płatności są przekazywane raz w roku w okresie od dnia 1 grudnia do dnia 30 czerwca kolejnego roku kalendarzowego.
Jednakże dodatkowa kwota pomocy przewidziana w art. 12 jest wypłacana najpóźniej do dnia 30 września roku kalendarzowego następującego po odnośnym roku kalendarzowym.
3. W drodze odstępstwa od przepisów ust. 2 niniejszego artykułu oraz zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 144 ust. 2, Komisja może:
a) przedłużyć termin przekazania płatności dla płatności przewidzianych w art. 5 ust. 1 rozporządzenia Rady 136/66/EWG z dnia 22 września 1966 r. w sprawie ustanowienia wspólnej organizacji rynku olejów i tłuszczów [23];
b) przewidzieć płatności zaliczkowe;
c) upoważnić Państwa Członkowskie, w zależności od sytuacji budżetowej, do przekazania, przed dniem 1 grudnia, płatności zaliczkowych w regionach, w których ze względu na nadzwyczajne okoliczności, rolnicy stoją w obliczu dotkliwych trudności finansowych:
- w wysokości do 50 % należnych płatności,
lub
- w wysokości do 80 % należnych płatności w przypadku gdy zaliczki zostały już przewidziane.
Artykuł 29
Ograniczenie płatności
Bez uszczerbku dla przepisów szczególnych odnoszących się do poszczególnych systemów wsparcia, nie dokonuje się żadnych płatności na rzecz beneficjentów, odnośnie których stwierdzono, że sztucznie stworzyli warunki wymagane do otrzymania takich płatności, aby uzyskać korzyści sprzeczne z celami danego systemu wsparcia.
Artykuł 30
Przegląd
Systemy wsparcia wyszczególnione w załączniku I stosuje się bez uszczerbku dla ewentualnego przeglądu, który może zostać przeprowadzony w każdym momencie w świetle rozwoju sytuacji na rynku oraz sytuacji budżetowej.
Artykuł 31
Ewaluacja
W celu dokonania oceny skuteczności, płatności w ramach systemów wsparcia wyszczególnionych w załączniku I podlegają ewaluacji ukierunkowanej na ocenę ich wpływu w odniesieniu do ich celów oraz na analizę ich skutków dla odnośnych rynków.
Artykuł 32
Interwencje na mocy rozporządzenia (WE) nr 1258/1999
Systemy wsparcia wyszczególnione w załączniku I rozumie się jako "interwencję", o której mowa w art. 1 ust. 2 lit. b) oraz art. 2 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1258/1999.
TYTUŁ III SYSTEM PŁATNOŚCI JEDNOLITYCH
ROZDZIAŁ 1 PRZEPISY OGÓLNE
Artykuł 33
Wymogi
1. Rolnicy maja dostęp do systemu płatności jednolitych, jeżeli:
a) przyznano im płatność w okresie referencyjnym, o którym mowa w art. 38 na mocy co najmniej jednego z systemów wsparcia, o których mowa w załączniku VI; lub
b) otrzymali gospodarstwo lub część gospodarstwa, w drodze faktycznego lub przewidywanego dziedziczenia od rolnika, który spełniał warunki, o których mowa w lit. a); lub
c) otrzymali uprawnienie do płatności z rezerwy krajowej lub w drodze cesji.
2. W przypadku gdy rolnik, któremu przyznano płatność bezpośrednią w okresie referencyjnym, zmienia swój status prawny lub nazwę w takim okresie, ale nie później niż do dnia 31 grudnia roku poprzedzającego rok stosowania systemu płatności jednolitych, ma on dostęp do systemu płatności jednolitych na tych samych warunkach co rolnik pierwotnie zarządzający gospodarstwem.
3. W przypadku łączeń, które miały miejsce w trakcie okresu referencyjnego, ale nie późnej niż do dnia 31 grudnia roku poprzedzającego rok stosowania systemu płatności jednolitych, rolnik zarządzający nowym gospodarstwem ma dostęp do systemu płatności jednolitych na tych samych warunkach co rolnicy zarządzający gospodarstwami pierwotnymi.
W przypadku podziałów, które miały miejsce w trakcie okresu referencyjnego, ale nie później niż do dnia 31 grudnia roku poprzedzającego rok stosowania systemu płatności jednolitych, rolnicy zarządzający gospodarstwami mają dostęp, w proporcjonalnej części, do systemu płatności jednolitych na tych samych warunkach co rolnik zarządzający pierwotnym gospodarstwem.
Artykuł 34
Wniosek
1. W pierwszym roku stosowania systemu płatności jednolitych właściwe władze Państwa Członkowskiego przesyłają formularz wniosku rolnikom, o których mowa w art. 33 ust. 1 lit. a), wyszczególniając:
a) kwotę, o której mowa w rozdziale 2 (zwaną następnie "kwotą referencyjną");
b) liczbę hektarów, o których mowa w art. 43;
c) liczbę i wartość uprawnień do płatności zdefiniowanych w rozdziale 3.
2. Rolnicy składają wniosek z tytułu systemu płatności jednolitych do dnia, który zostanie ustalony przez Państwa Członkowskie, ale nie później niż do dnia 15 maja.
Jednakże Komisja, zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 144 ust. 2, może pozwolić na przesunięcie terminu 15 maja w niektórych strefach w przypadku gdy nadzwyczajne warunki klimatyczne czynią normalne terminy niemożliwymi do zastosowania.
3. Za wyjątkiem przypadku działania siły wyższej oraz nadzwyczajnych okoliczności, w rozumieniu art. 40 ust. 4, uprawnienia nie są przyznawane rolnikom, o których mowa w art. 33 ust. 1 lit. a) i b) oraz rolnikom, którzy otrzymują uprawnienia do płatności z rezerwy krajowej, jeżeli nie złożą oni wniosku z tytułu systemu płatności jednolitych przed dniem 15 maja pierwszego roku stosowania systemu płatności jednolitych.
Kwoty odpowiadające takim nieprzyznanym uprawnieniom powracają do rezerwy krajowej, o której mowa w art. 42 i są dostępne do ponownego przydziału dokonywanego do dnia, który zostanie ustalony przez dane Państwo Członkowskie, ale nie później niż do dnia 15 sierpnia pierwszego roku stosowania systemu płatności jednolitych.
Artykuł 35
Podwójne wnioski
Powierzchnia odpowiadająca liczbie kwalifikujących się hektarów zdefiniowanych w art. 44 ust. 2, w odniesieniu do której składany jest wniosek o płatność jednolitą, może być podstawą złożenia wniosku o inną płatność bezpośrednią jak również o każdą inną pomoc nie objętą przepisami niniejszego rozporządzenia, za wyjątkiem sytuacji gdy odrębne przepisy stanowią inaczej.
Artykuł 36
Płatność
1. Pomoc przyznawana w ramach systemu płatności jednolitych jest wypłacana w odniesieniu do uprawnień do płatności zdefiniowanych w rozdziale 3, uzupełnionych o równą liczbę kwalifikujących się hektarów zdefiniowanych w art. 44 ust. 2.
2. Państwa Członkowskie mogą zdecydować o połączeniu płatności przyznawanych w ramach systemu płatności jednolitych z płatnościami w ramach innego systemu wsparcia.
ROZDZIAŁ 2 OKREŚLENIE KWOTY
Artykuł 37
Obliczenie kwoty referencyjnej
1. Kwota referencyjna jest średnią z trzech lat całkowitych kwot płatności, które rolnik otrzymywał w ramach systemów wsparcia, o których mowa w załączniku VI, i jest obliczana i dostosowywana zgodnie z przepisami załącznika VII, w każdym roku kalendarzowym okresu referencyjnego, o którym mowa w art. 38.
2. W drodze odstępstwa od przepisów ust. 1, gdy rolnik rozpoczyna działalność rolniczą w trakcie okresu referencyjnego, średnia jest odnoszona do płatności, które zostały mu przyznane w roku lub latach kalendarzowych, podczas których wykonywał działalność rolniczą.
Artykuł 38
Okres referencyjny
Okres referencyjny obejmuje lata kalendarzowe 2000, 2001 i 2002.
Artykuł 39
Stosowanie modulacji i wzajemnej zgodności ustanowionych na mocy rozporządzenia (WE) nr 1259/1999
W przypadku stosowania przepisów art. 3 i 4 rozporządzenia (WE) nr 1259/1999 podczas okresu referencyjnego, kwoty, o których mowa w załączniku VII, są kwotami, które zostałyby przyznane przed zastosowaniem przepisów wspomnianych artykułów.
Artykuł 40
Okoliczności nadzwyczajne
1. W drodze odstępstwa od przepisów art. 37, rolnik, którego produkcja ucierpiała w trakcie okresu referencyjnego na skutek działania siły wyższej lub nadzwyczajnych okoliczności, które wystąpiły przed lub w trakcie tego okresu referencyjnego, jest uprawniony do wnioskowania o obliczenie kwoty referencyjnej na podstawie roku lub lat kalendarzowych zawierających się w okresie referencyjnym, które nie zostały dotknięte działaniem siły wyższej ani nadzwyczajnych okoliczności.
2. Jeżeli cały okres referencyjny został dotknięty działaniem siły wyższej lub nadzwyczajnych okoliczności, dane Państwo Członkowskie oblicza kwotę referencyjną na podstawie okresu 1997-1999. W takim przypadku przepisy ust. 1 mają zastosowanie mutatis mutandis.
3. Przypadek działania siły wyższej lub nadzwyczajnych okoliczności, wraz z odpowiednią dokumentacją wymaganą przez właściwy organ, jest mu zgłaszany przez danego rolnika na piśmie w terminie, który zostanie określony przez każde Państwo Członkowskie.
4. Działanie siły wyższej lub nadzwyczajne okoliczności są uznawane przez właściwy organ w przypadkach takich, jak na przykład:
a) śmierć rolnika;
b) długookresowa niezdolność rolnika do pracy;
c) poważna klęska żywiołowa w znacznym stopniu dotykająca grunty rolne gospodarstwa;
d) zniszczenie budynków inwentarskich gospodarstwa w drodze wypadku;
e) epidemia dotykająca część lub cały żywy inwentarz gospodarza.
5. Ustępy 1, 2 i 3 niniejszego artykułu mają zastosowanie, mutatis mutandis, do rolników, którzy w trakcie okresu referencyjnego podlegali zobowiązaniom rolno-środowiskowym stosownie do rozporządzenia (EWG) nr 2078/92 [24] i rozporządzenia (WE) nr 1257/1999.
W przypadku gdy zobowiązania obejmowały zarówno okres referencyjny jak i okres, o którym mowa w ust. 2 niniejszego artykułu, Państwa Członkowskie określają, zgodnie z obiektywnymi kryteriami oraz w taki sposób aby zapewnić równe traktowanie rolników oraz aby uniknąć wystąpienia zakłóceń na rynku i zniekształceń konkurencji, kwotę referencyjną zgodnie ze szczegółowymi przepisami, które zostaną ustanowione przez Komisję zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 144 ust. 2.
Artykuł 41
Pułap
1. Dla każdego Państwa Członkowskiego suma kwot referencyjnych nie może być wyższa niż krajowy pułap, o którym mowa w załączniku VIII.
2. W przypadkach, w których będzie to konieczne, Państwo Członkowskie stosuje liniowe procentowe zmniejszenie kwot referencyjnych w celu zapewnienia przestrzegania swojego pułapu.
Artykuł 42
Rezerwa krajowa
1. Państwa Członkowskie, po ewentualnym dokonaniu zmniejszenia na mocy art. 41 ust. 2, stosują liniowe procentowe zmniejszenie kwot referencyjnych w celu utworzenia rezerwy krajowej. Zmniejszenie takie nie może być wyższe niż 3 %.
2. Rezerwa krajowa obejmuje ponadto różnicę pomiędzy pułapem, o którym mowa w załączniku VIII, a sumą kwot referencyjnych, które zostaną przyznane rolnikom w ramach systemu płatności jednolitych, przed zmniejszeniem, o którym mowa w ust. 1, zdanie drugie.
3. Państwa Członkowskie mogą wykorzystać rezerwę krajową do przyznawania, w pierwszej kolejności, kwot referencyjnych rolnikom, którzy rozpoczynają swoją działalność rolniczą po dniu 31 grudnia 2002 r., lub w roku 2002, lecz nie uzyskali żadnych płatności bezpośrednich w tym roku, zgodnie z obiektywnymi kryteriami oraz w taki sposób, aby zapewnić równe traktowanie rolników oraz aby uniknąć wystąpienia zakłóceń na rynku oraz zniekształcenia konkurencji.
4. Państwa Członkowskie wykorzystują rezerwę krajową w celu ustanowienia, zgodnie z obiektywnymi kryteriami oraz w taki sposób, aby zapewnić równe traktowanie rolników oraz aby uniknąć wystąpienia zakłóceń na rynku oraz zniekształcenia konkurencji, kwot referencyjnych dla rolników znajdujących się w specyficznej sytuacji, która zostanie zdefiniowana przez Komisję zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 144 ust. 2.
5. Państwa Członkowskie mogą wykorzystać rezerwę krajową w celu ustanowienia, zgodnie z obiektywnymi kryteriami oraz w taki sposób, aby zapewnić równe traktowanie rolników oraz aby uniknąć wystąpienia zakłóceń na rynku oraz zniekształcenia konkurencji, kwot referencyjnych dla rolników z obszarów podlegających programom restrukturyzacji i/lub rozwoju odnoszącym się do jednej z dwóch form interwencji publicznej w celu przeciwdziałania porzucaniu gruntów i/lub w celu zrekompensowania specyficznych niekorzystnych warunków dotykających rolników na takich obszarach.
6. Stosując przepisy ust. 3-5, Państwa Członkowskie mogą zwiększyć wartość jednostkową, w ramach limitu regionalnej średniej wartości uprawnień, oraz/lub liczbę uprawnień przyznanych rolnikom.
7. Państwa Członkowskie stosują liniowe zmniejszenie uprawnień w przypadku gdy ich rezerwa krajowa nie wystarcza do uwzględnienia przypadków, o których mowa w ust. 3 i 4.
8. Za wyjątkiem przypadku przekazania w drodze faktycznego lub przewidywanego dziedziczenia oraz w drodze odstępstwa od przepisów art. 46, uprawnienia ustanowione przy wykorzystaniu rezerwy krajowej nie mogą zostać przeniesione przez okres pięciu lat, począwszy od ich przyznania.
W drodze odstępstwa od przepisów art. 45 ust. 1, uprawnienie, które nie zostało wykorzystane podczas każdego roku składającego się na okres pięciu lat, bezzwłocznie powraca do rezerwy krajowej.
9. W drodze odstępstwa od przepisów art. 33 i 43, w przypadku sprzedaży lub wydzierżawienia na okres sześciu lub więcej lat, gospodarstwa lub jego części lub praw do premii w okresie referencyjny lub nie później niż do dnia 29 września 2003 r., część uprawnień przypadających zbywającemu lub oddającemu w dzierżawę może powrócić do rezerwy krajowej na warunkach, które zostaną zdefiniowane przez Komisję, zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 144 ust. 2.
ROZDZIAŁ 3 UPRAWNIENIA DO PŁATNOŚCI
Sekcja 1 Uprawnienia do płatności oparte na powierzchni
Artykuł 43
Określenie uprawnień do płatności
1. Bez uszczerbku dla przepisów art. 48, rolnik otrzymuje uprawnienie do płatności na hektar, które jest obliczane poprzez podzielenie kwoty referencyjnej przez średnią liczbę wszystkich hektarów z trzech lat, które w okresie referencyjnym stanowiły podstawę do prawa do płatności bezpośrednich wyszczególnionych w załączniku VI.
Całkowita liczba uprawnień do płatności jest równa powyżej wspomnianej średniej liczbie hektarów.
Jednakże w przypadku, o którym mowa w art. 37 ust. 2, łączna liczba uprawnień do płatności jest równa średniej liczbie hektarów z tego samego okresu wykorzystanych do określenia kwot referencyjnych; przepisy art. 42 ust. 8 mają zastosowanie do takich uprawnień do płatności.
2. Liczba hektarów, o której mowa w ust. 1, obejmuje ponadto:
a) w przypadku pomocy z tytułu skrobi ziemniaczanej, suszu paszowego i nasion wyszczególnionej w załączniku VII, liczbę hektarów, z których produkcja była objęta pomocą w okresie referencyjnym, obliczoną w punktach B, D i F załącznika VII;
b) wszystkie powierzchnie pastwiskowe w okresie referencyjnym.
3. Do celów ust. 2 lit. b) niniejszego artykułu, "powierzchnia pastwiskowa" oznacza powierzchnię gospodarstwa, która była dostępna przez cały rok kalendarzowy, zgodnie z art. 5 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2419/2001 [25], na potrzeby hodowli zwierząt, włączając w to powierzchnie użytkowane wspólnie oraz powierzchnie z mieszanymi uprawami. Do powierzchni pastwiskowych nie zalicza się:
- gruntów pod budynkami, lasami, stawami, ścieżkami,
- powierzchni wykorzystywanych do innych upraw kwalifikujących się do pomocy wspólnotowej lub do upraw trwałych oraz upraw ogrodniczych,
- powierzchni kwalifikujących się do systemów wsparcia ustanowionych dla producentów niektórych roślin uprawnych, wykorzystywanych na potrzeby systemu pomocowego dla suszu paszowego, oraz podlegających krajowemu lub wspólnotowemu systemowi odłogowania.
4. Uprawnienia do płatności na hektar nie są modyfikowane, o ile odrębne przepisy nie stanowią inaczej.
Artykuł 44
Wykorzystanie uprawnień do płatności
1. Każde uprawnienie do płatności na kwalifikujący się hektar daje prawo do otrzymania płatności w kwocie określonej przez uprawnienie do płatności.
2. "Kwalifikujący się hektar" oznacza grunty rolne gospodarstwa obejmujące grunty orne i trwałe pastwiska, za wyjątkiem powierzchni pod uprawami trwałymi, lasami oraz powierzchni wykorzystywanych do celów nierolniczych.
3. Rolnik zgłasza działki odpowiadające kwalifikującemu się hektarowi powiązanemu z uprawnieniem do płatności. Za wyjątkiem przypadku działania siły wyższej lub okoliczności nadzwyczajnych, działki takie powinny pozostawać w dyspozycji rolnika przez okres co najmniej 10 miesięcy, począwszy od daty, która zostanie określona przez dane Państwo Członkowskie, przy czym data ta nie może być wcześniejsza niż dzień 1 września roku kalendarzowego poprzedzającego rok złożenia wniosku dotyczącego uczestnictwa w systemie płatności jednolitych.
4. Państwa Członkowskie mogą, w należycie uzasadnionych okolicznościach, zezwolić rolnikowi na zmianę jego zgłoszenia, pod warunkiem że przestrzega on liczby hektarów odpowiadającej jego uprawnieniom do płatności oraz warunków przyznawania płatności jednolitych dla odnośnej powierzchni.
Artykuł 45
Niewykorzystane uprawnienia do płatności
1. Każde uprawnienie do płatności, które nie zostało wykorzystane przez okres trzech lat, jest przekazywane do rezerwy krajowej.
2. Jednakże niewykorzystane uprawnienia do płatności nie powracają do rezerwy krajowej w przypadku działania siły wyższej oraz nadzwyczajnych okoliczności w rozumieniu art. 40 ust. 4.
Artykuł 46
Przeniesienie uprawnień do płatności
1. Uprawnienia do płatności mogą zostać przeniesione wyłącznie na innego rolnika mającego siedzibę na obszarze tego samego Państwa Członkowskiego, za wyjątkiem przypadku przeniesienia w drodze faktycznego lub przewidywanego dziedziczenia.
Jednakże nawet w przypadku faktycznego lub przewidywanego dziedziczenia, uprawnienia do płatności mogą być wykorzystywane wyłącznie w Państwie Członkowskim, w którym dane uprawnienia do płatności zostały ustanowione.
Państwo Członkowskie może zdecydować, że uprawnienia do płatności mogą zostać wyłącznie przeniesione lub wykorzystane na obszarze jednego i tego samego regionu.
2. Uprawnienia do płatności mogą zostać przeniesione w drodze sprzedaży lub innego przeniesienia o charakterze ostatecznym, z gruntami lub bez. Natomiast dzierżawa lub podobne typy transakcji są dozwolone wyłącznie, jeżeli przenoszone uprawnienia do płatności są powiązane z przeniesieniem odpowiadającej liczby kwalifikujących się hektarów.
Za wyjątkiem przypadku działania siły wyższej oraz nadzwyczajnych okoliczności, o których mowa w art. 40 ust. 4, rolnik może przenieść swoje uprawnienia do płatności bez gruntów wyłącznie wtedy, gdy wykorzysta, w rozumieniu art. 44, co najmniej 80 % swoich uprawnień do płatności podczas co najmniej jednego roku kalendarzowego bądź po dobrowolnym przekazaniu do rezerwy krajowej wszystkich uprawnień do płatności, których nie wykorzystał w pierwszym roku stosowania systemu płatności jednolitych.
3. W przypadku sprzedaży uprawnień do płatności, z gruntami lub bez, Państwa Członkowskie mogą, działając zgodnie z ogólnymi zasadami prawa wspólnotowego, zadecydować, że część sprzedanych uprawnień do płatności powraca do rezerwy krajowej lub że ich wartość jednostkowa zostaje zmniejszona na korzyść rezerwy krajowej, zgodne z kryteriami, które zostaną ustalone przez Komisję zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 144 ust. 2.
Sekcja 2 Uprawnienia do płatności podlegające specjalnym warunkom
Artykuł 47
Płatności dające prawo do uprawnień do płatności podlegających specjalnym warunkom
1. W drodze odstępstwa od przepisów art. 43 i 44, następujące kwoty wynikające z płatności przyznawanych w okresie referencyjnym są uwzględniane w kwocie referencyjnej na warunkach przewidzianych w art. 48 i punkcie C załącznika VII:
a) premia z tytułu przeciwdziałania sezonowości produkcji przewidziana w art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1254/1999;
b) premia ubojowa przewidziana w art. 11 rozporządzenia (WE) nr 1254/1999;
c) specjalna premia z tytułu byków oraz premia z tytułu krów mamek, w przypadku gdy rolnik jest zwolniony z przestrzegania wymogów dotyczących obsady zwierząt stosownie do art. 12 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1254/1999, pod warunkiem że rolnik nie ubiegał się o płatność z tytułu ekstensyfikacji przewidzianą w art. 13 tego rozporządzenia;
d) dodatkowe płatności przewidziane w art. 14 rozporządzenia (WE) nr 1254/1999 w przypadku gdy były wypłacane dodatkowo oprócz pomocy przewidzianej na mocy przepisów lit. a), b) i c) niniejszego ustępu;
e) pomoc przewidziana w ramach systemu pomocowego z tytułu owiec i kóz:
- w latach kalendarzowych 2000 i 2001, w art. 5 rozporządzenia (WE) nr 2467/98 i w art. 1 rozporządzenia (EWG) nr 1323/90 [26],
- w roku kalendarzowym 2002, w art. 4, 5 i art. 11 ust. 1 oraz w pierwszym, drugim i czwartym tiret art. 11 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2529/2001.
2. Począwszy od roku 2007 oraz w drodze odstępstwa od przepisów art. 33, 43 i 44, kwoty wynikające z premii mlecznej oraz płatności dodatkowych, przewidzianych w art. 95 i 96, które mają zostać przyznane w roku 2007 zostaną włączone do systemu płatności jednolitych na warunkach przewidzianych w art. 48-50.
Artykuł 48
Określenie uprawnień do płatności podlegających specjalnym warunkom
Gdy rolnikowi przyznano płatności, o których mowa w art. 47, ale gdy rolnik ten nie posiadał hektarów, o których mowa w art. 43 w okresie referencyjnym, lub z uprawnienia na hektar wynika kwota wyższa niż 5000 EUR, rolnik ma, odpowiednio, tytuł do uprawnienia do płatności:
a) równego kwocie referencyjnej odpowiadającej płatnościom bezpośrednim, które zostały mu przyznane średnio w okresie trzech lat;
b) dla każdych 5000 EUR lub ułamka kwoty referencyjnej odpowiadającej płatnościom bezpośrednim przyznanym rolnikowi średnio w okresie trzech lat.
Artykuł 49
Warunki
1. O ile przepisy niniejszej sekcji nie stanowią inaczej, inne przepisy niniejszego tytułu mają zastosowanie do uprawnień do płatności podlegających specjalnym warunkom.
2. W drodze odstępstwa od przepisów art. 36 ust. 1 i art. 44 ust. 1, Państwo Członkowskie może zwolnić rolnika, który posiada uprawnienia do płatności, dla których nie posiadał hektarów w okresie referencyjnym, z obowiązku zapewnienia liczby kwalifikujących się hektarów odpowiadających liczbie uprawnień, pod warunkiem że rolnik prowadzi co najmniej 50 % działalności rolniczej wykonywanej w okresie referencyjnym, wyrażonej w jednostkach przeliczeniowych dużych (LU).
W przypadku przeniesienia uprawnień do płatności, cesjonariusz może korzystać ze wspomnianego odstępstwa wyłącznie, jeżeli przedmiotem przeniesienia są wszystkie uprawnienia do płatności podlegające temu odstępstwu.
3. Uprawnienia do płatności określone zgodnie z art. 48 nie są modyfikowane.
Artykuł 50
Premie mleczne oraz dodatkowe płatności
1. Bez uszczerbku dla przepisów art. 48 oraz w drodze odstępstwa od przepisów art. 37 i 43, rolnik otrzymuje dodatkową kwotę na uprawnienie powstałą poprzez podzielenie kwot przyznawanych na mocy art. 95 i 96 przez liczbę uprawnień posiadanych przez rolnika w 2007 r., za wyjątkiem uprawnień z tytułu odłogowania.
Wartość jednostkowa każdego uprawnienia do płatności, które rolnik posiada w roku 2007, jest zwiększana o taką dodatkową kwotę.
2. W przypadkach gdy rolnik nie posiada żadnego uprawnienia, art. 48 i 49 mają zastosowanie mutatis mutandis. W tym przypadku, na potrzeby stosowania art. 48, pojęcie "hektary" oznacza kwalifikujące się hektary posiadane przez rolnika w roku 2007.
ROZDZIAŁ 4 UŻYTKOWANIE GRUNTÓW W RAMACH SYSTEMU PŁATNOŚCI JEDNOLITYCH
Sekcja 1 Użytkowanie gruntów
Artykuł 51
Rolnicze użytkowanie gruntów
Rolnicy mogą wykorzystywać działki zgłoszone zgodnie z art. 44 ust. 3 do każdej działalności rolniczej, za wyjątkiem upraw trwałych oraz za wyjątkiem produkcji produktów, o których mowa w art. 1 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 2200/96 z dnia 28 października 1996 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku owoców i warzyw [27], w art. 1 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 2201/96 z dnia 28 października 1996 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków przetworów owocowych i warzywnych [28] oraz ziemniaków innych niż ziemniaki przeznaczone do produkcji skrobi ziemniaczanej, dla których przyznawana jest pomoc na mocy art. 93 niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 52
Produkcja konopi
1. W przypadku produkcji konopi objętych kodem CN 53021000, w wykorzystanych odmianach zawartość tetrahydrokanabinolu nie może przekraczać 0,2 %, a produkcja jest objęta umową lub zobowiązaniem kupna-sprzedaży, o którym mowa w art. 2 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1673/2000. Państwa Członkowskie ustanawiają system pozwalający sprawdzić zawartość tetrahydrokanabinolu w roślinach uprawianych na co najmniej 30 % powierzchni upraw konopi na włókno, które są objęte umową lub zobowiązaniem kupna-sprzedaży. Jednakże jeżeli Państwo Członkowskie wprowadzi system wcześniejszego zatwierdzania takich upraw, wówczas minimalna powierzchnia wynosi 20 %.
2. Zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 144 ust. 2, przyznawanie płatności jest uzależnione od wykorzystania nasion kwalifikowanych niektórych odmian oraz od zgłoszenia powierzchni upraw konopi na włókno.
Sekcja 2 Uprawnienia z tytułu odłogowania
Artykuł 53
Określenie uprawnień z tytułu odłogowania
1. W drodze odstępstwa od przepisów art. 37 i 43 niniejszego rozporządzenia, w przypadku gdy w okresie referencyjnym rolnik podlegał obowiązkowi odłogowania części gruntów swojego gospodarstwa stosownie do przepisów art. 6 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1251/1999, średnia kwota z trzech lat odpowiadająca obowiązkowej płatności z tytułu odłogowania obliczonej i dostosowanej zgodnie z załącznikiem VII oraz średnia liczba, z trzech lat, hektarów podlegających obowiązkowemu odłogowaniu nie jest uwzględniana przy określaniu uprawnień, o których mowa w art. 43 niniejszego rozporządzenia.
2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, rolnik otrzymuje uprawnienie na hektar (zwane następnie "uprawnieniem z tytułu odłogowania"), które jest obliczane poprzez podzielenie trzyletniej średniej kwoty z tytułu odłogowania przez trzyletnią średnią liczbę odłogowanych hektarów, o których mowa w ust. 1.
Całkowita liczba uprawnień z tytułu odłogowania jest równa średniej liczbie hektarów podlegających obowiązkowemu odłogowaniu.
Artykuł 54
Wykorzystanie uprawnień z tytułu odłogowania
1. Uprawnienie z tytułu odłogowania związane z hektarem kwalifikującym do uprawnienia z tytułu odłogowania daje prawo do płatności kwoty ustalonej przez uprawnienie z tytułu odłogowania.
2. W drodze odstępstwa od przepisów art. 44 ust. 2, "hektar kwalifikujący do uprawnienia z tytułu odłogowania" oznacza powierzchnię gruntów rolnych gospodarstwa zajętą przez grunty orne, za wyjątkiem gruntów, które w dniu przewidzianym na składanie wniosków o pomoc obszarową za rok 2003, były wykorzystywane na potrzeby upraw trwałych, lasów lub do celów nierolniczych bądź na potrzeby trwałych pastwisk.
Jednakże następujące grunty mogą zostać zaliczone jako odłogowane, w następstwie złożenia wniosku po dniu 28 czerwca 1995 r.:
- grunty odłogowane stosownie do przepisów art. 22-24 rozporządzenia (WE) nr 1257/1999, które nie są wykorzystywane ani do celów rolniczych ani na potrzeby działalności dochodowej innej niż działalność zaakceptowana dla innych odłogowanych gruntów na mocy niniejszego rozporządzenia, lub
- grunty zalesione stosownie do przepisów art. 31 rozporządzenia (WE) nr 1257/1999.
3. Rolnicy wyłączają z produkcji hektary kwalifikujące do uprawnień z tytułu odłogowania.
4. Powierzchnia gruntów odłogowanych nie może być mniejsza niż 0,1 ha oraz grunty takie nie mogą być węższe niż 10 metrów. Z powodu należycie uzasadnionych przyczyn związanych ze środowiskiem naturalnym, Państwa Członkowskie mogą zaakceptować grunty o szerokości wynoszącej co najmniej 5 metrów i powierzchni 0,05 ha.
5. Państwa Członkowskie mogą, na warunkach, które zostaną określone zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 144 ust. 2, wprowadzić odstępstwo od pierwszego akapitu ust. 2 niniejszego artykułu, pod warunkiem że podejmą działania mające na celu zapobieżenie znaczącemu wzrostowi całkowitej powierzchni gruntów rolnych kwalifikujących się do uprawnień z tytułu odłogowania.
6. W drodze odstępstwa od przepisów art. 36 ust. 1 i art. 44 ust. 1, uprawnienia z tytułu odłogowania są wnioskowane przed każdym innym uprawnieniem.
7. Obowiązek odłogowania ma nadal zastosowanie w odniesieniu do uprawnień z tytułu odłogowania, które zostaną przeniesione.
Artykuł 55
Zwolnienie z obowiązku odłogowania
Rolnik nie podlega obowiązkowi, o którym mowa w art. 54, jeżeli:
a) całe jego gospodarstwo jest prowadzone w odniesieniu do całej produkcji zgodnie z obowiązkami ustanowionymi w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 2092/91 z dnia 24 czerwca 1991 r. w sprawie produkcji ekologicznej produktów rolnych oraz znakowania produktów rolnych i środków spożywczych [29];
b) odłogowane grunty są wykorzystywane do dostarczenia materiałów do produkcji na obszarze Wspólnoty produktów zasadniczo nieprzewidzianych do spożycia przez ludzi lub zwierzęta, pod warunkiem stosowania skutecznych systemów kontroli.
Artykuł 56
Wykorzystanie gruntów odłogowanych
1. Grunty odłogowane są utrzymywane w dobrej kulturze rolnej zgodnej z ochroną środowiska, w sposób określony na mocy art. 5.
Bez uszczerbku dla przepisów art. 55, grunty takie nie mogą być wykorzystywane do celów rolniczych i nie należy ich wykorzystywać do produkcji roślin do celów komercyjnych.
2. Grunty takie mogą podlegać zmianowaniu.
3. Jeżeli ilość produktów ubocznych z przeznaczeniem na pasze lub żywność, które mogą stać się dostępne w wyniku uprawy nasion oleistych na odłogowanych gruntach na mocy przepisów art. 55 lit. b), przekroczy, na podstawie prognozy ilości objętych umowami zawartymi z rolnikami, 1 milion ton rocznie wyrażony w ekwiwalencie śruty sojowej, wówczas w celu ograniczenia takiej ilości do 1 miliona ton, należy zmniejszyć wielkość prognozowanej ilości w ramach każdej umowy, którą można wykorzystać z przeznaczeniem na pasze lub żywność.
4. Państwa Członkowskie są uprawnione do wypłaty krajowej pomocy do wysokości 55 % kosztów związanych z założeniem wieloletnich upraw przeznaczonych do produkcji biomasy na odłogowanych gruntach.
Artykuł 57
Stosowanie innych przepisów
O ile przepisy przewidziane w niniejszej sekcji nie stanowią inaczej, inne przepisy niniejszego tytułu mają zastosowanie do uprawnień z tytułu odłogowania.
ROZDZIAŁ 5 WDRAŻANIE REGIONALNE I FAKULTATYWNE
Sekcja 1 Wdrażanie regionalne
Artykuł 58
Regionalne przydzielanie pułapu określonego w art. 41
1. Państwo Członkowskie może zadecydować, najpóźniej przed dniem 1 sierpnia 2004 r., o zastosowaniu systemu płatności jednolitych przewidzianego w rozdziałach 1-4 na poziomie regionalnym w oparciu o warunki ustanowione w niniejszej sekcji.
2. Państwa Członkowskie zdefiniują regiony zgodnie z obiektywnymi kryteriami.
Państwa Członkowskie posiadające mniej niż trzy miliony kwalifikujących się hektarów mogą zostać uznane za jeden jednolity region.
3. Poszczególne Państwa Członkowskie dzielą pułap, o którym mowa w art. 41, pomiędzy regiony zgodnie z obiektywnymi kryteriami.
Artykuł 59
Regionalizacja systemu płatności jednolitych
1. W należycie uzasadnionych przypadkach oraz zgodnie z obiektywnymi kryteriami, Państwo Członkowskie może podzielić całkowitą kwotę pułapu regionalnego, określonego na mocy art. 58, lub część takiego pułapu, pomiędzy wszystkich rolników, których gospodarstwa są zlokalizowane w odnośnym regionie, włączając w to rolników, którzy nie spełniają kryterium kwalifikującego, o którym mowa w art. 33.
2. W przypadku podziału całkowitej kwoty pułapu regionalnego, rolnicy otrzymują uprawnienia, których wartość jednostkowa jest obliczana poprzez podzielenie pułapu regionalnego określonego na mocy art. 58 przez liczbę kwalifikujących się hektarów, w rozumieniu art. 44 ust. 2, określonych na poziomie regionalnym.
3. W przypadku częściowego podziału całkowitej kwoty pułapu regionalnego, rolnicy otrzymują uprawnienia, których wartość jednostkowa jest obliczana poprzez podzielenie odpowiedniej części pułapu regionalnego określonego na mocy art. 58 przez liczbę kwalifikujących się hektarów, w rozumieniu art. 44 ust. 2, określonych na poziomie regionalnym.
W przypadku gdy rolnik jest również uprawniony do otrzymania uprawnień obliczonych na podstawie pozostałej części pułapu regionalnego, regionalna wartość jednostkowa każdego z jego uprawnień, za wyjątkiem uprawnień z tytułu odłogowania, jest zwiększana o kwotę odpowiadająca kwocie referencyjnej podzielonej przez liczbę jego uprawnień określonych zgodnie z ust. 4.
Artykuły 48 i 49 mają zastosowanie mutatis mutandis.
4. Liczba uprawnień przypadających na rolnika jest równa liczbie hektarów, które zgłosi zgodnie z art. 44 ust. 2 w pierwszym roku stosowania systemu stosowania płatności jednolitych, za wyjątkiem przypadków działania siły wyższej lub okoliczności nadzwyczajnych, w rozumieniu art. 40 ust. 4.
Artykuł 60
Użytkowanie gruntów
1. W przypadku gdy Państwo Członkowskie skorzysta z możliwości przewidzianej w art. 59, rolnicy mogą, w drodze odstępstwa od przepisów art. 51 oraz zgodnie z przepisami niniejszego artykułu, wykorzystywać również działki, zgłoszone zgodnie z art. 44 ust. 3, do produkcji produktów, o których mowa w art. 1 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2200/96, w art. 1 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2201/96 oraz ziemniaków innych niż ziemniaki przeznaczone do produkcji skrobi ziemniaczanej, dla których pomoc jest przyznawana na mocy art. 93 niniejszego rozporządzenia, za wyjątkiem upraw trwałych.
2. Państwo Członkowskie określa liczbę hektarów, które mogą być wykorzystane zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu poprzez podział, według obiektywnych kryteriów, średniej liczby hektarów, które były wykorzystywane do produkcji produktów, o których mowa w ust. 1 na poziomie krajowym w trakcie trzyletniego okresu 2000-2002, pomiędzy regiony zdefiniowane stosownie do art. 58 ust. 2. Średnia liczba hektarów na poziomie krajowym oraz liczba hektarów na poziomie regionalnym jest ustalana przez Komisje zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 144 ust. 2, na podstawie danych przekazanych przez dane Państwo Członkowskie.
3. W ramach limitu określonego zgodnie z ust. 2 dla odnośnego regionu, można zezwolić rolnikowi na skorzystanie z możliwości, o której mowa w ust. 1:
a) w ramach limitu liczby hektarów, które wykorzystuje do produkcji produktów, o których mowa w ust. 1 w roku 2003;
b) w przypadku stosowania, mutatis mutandis, przepisów art. 40 i 42 ust. 4, w ramach limitu liczby hektarów, który zostanie określony zgodnie z obiektywnymi kryteriami oraz w taki sposób, aby zapewnić równe traktowanie rolników oraz aby uniknąć wystąpienia zakłóceń na rynku oraz zniekształcenia konkurencji.
4. W ramach limitu liczby hektarów, które pozostaną dostępne po zastosowaniu przepisów ust. 3, rolnicy są uprawnieni do produkcji produktów, o których mowa w ust. 1, na liczbie hektarów innej niż liczba hektarów objętych przepisami ust. 3 w ramach limitu liczby hektarów wykorzystywanych do produkcji produktów, o których mowa w ust. 1, w roku 2004 i/lub 2005, przy czym pierwszeństwo należy przyznać rolnikom, którzy produkowali takie produkty już w roku 2004 w ramach limitu liczby hektarów wykorzystywanych w roku 2004.
W przypadku stosowania przepisów art. 71, lata 2004 i 2005 są zastępowane, odpowiednio, rokiem poprzedzającym rok stosowania systemu płatności jednolitych i rokiem ich stosowania.
5. W celu określenia indywidualnych limitów, o których mowa w ust. 3 i 4, Państwo Członkowskie korzysta z indywidualnych danych dotyczących rolnika, gdy są dostępne, lub innych wymaganych dowodów dostarczonych przez rolnika.
6. Liczba hektarów, dla których zezwolenie zostało ustanowione zgodne z przepisami ust. 3 i 4 niniejszego artykułu, nie może w żadnym razie przekroczyć liczby kwalifikujących się hektarów zdefiniowanych w art. 44 ust. 2, zgłoszonych w pierwszym roku stosowania systemu płatności jednolitych.
7. Zezwolenie jest wykorzystywane, na obszarze odnośnego regionu, z odpowiadającym uprawnieniem do płatności.
8. Najpóźniej przed rokiem 2007 Komisja przedłoży sprawozdanie Radzie, wraz z, jeżeli okaże się to niezbędne, odpowiednimi propozycjami dotyczącymi ewentualnych konsekwencji, w kategoriach rozwoju sytuacji na rynku i zmian strukturalnych, wdrożenia przez Państwa Członkowskie niniejszego artykułu.
Artykuł 61
Użytki zielone
W przypadku stosowania przepisów art. 59, Państwo Członkowskie może również, zgodnie z obiektywnymi kryteriami, ustalić, w ramach pułapu regionalnego lub jego części, różne wartości jednostkowe uprawnień przyznawanych rolnikom, o których mowa w art. 59 ust. 1, dla hektarów zajętych pod użytki zielone w dniu przewidzianym na złożenie wniosków o pomoc obszarową za rok 2003 oraz dla wszystkich innych kwalifikujących się hektarów lub alternatywnie dla hektarów wykorzystywanych jako trwałe pastwiska w dniu przewidzianym na złożenie wniosków o pomoc obszarową za rok 2003 oraz dla wszystkich innych kwalifikujących się hektarów.
Artykuł 62
Premie mleczne oraz płatności dodatkowe
W drodze odstępstwa od przepisów art. 47 ust. 2, Państwa Członkowskie może zdecydować, że kwoty wynikające z premii mlecznych i płatności dodatkowych przewidzianych w art. 95 i 96, zostaną włączone, na poziomie krajowym lub regionalnym, częściowo lub w całości, do systemu płatności jednolitych, począwszy od roku 2005. Uprawnienia określone na mocy niniejszego ustępu należy odpowiednio zmodyfikować.
Kwota referencyjna dla takich płatności jest równa kwotom przyznawanym zgodnie z art. 95 i 96, obliczonym na podstawie indywidualnej ilości referencyjnej dla mleka dostępnego w gospodarstwie w dniu 31 marca roku włączenia, częściowego lub w całości, tych płatności do systemu płatności jednolitych.
Artykuły 48-50 mają zastosowanie mutatis mutandis.
Artykuł 63
Warunki dotyczące uprawnień określanych na mocy przepisów niniejszej sekcji
1. W przypadku stosowania przepisów art. 59, uprawnienia określone na mocy przepisów niniejszej sekcji mogą zostać przeniesione lub wykorzystane wyłącznie na obszarze tego samego regionu lub pomiędzy regionami, w których uprawnienia na hektar wynoszą tyle samo.
2. W przypadku stosowania przepisów art. 59, w drodze odstępstwa od przepisów art. 53, każdy rolnik w odnośnym regionie otrzymuje uprawnienia z tytułu odłogowania.
Liczba uprawnień z tytułu odłogowania jest obliczana poprzez pomnożenie kwalifikujących się gruntów rolnika, w rozumieniu art. 54 ust. 2, zadeklarowanych w pierwszym roku stosowania systemu płatności jednolitych, przez wskaźnik odłogowania.
Wskaźnik odłogowania jest obliczany poprzez pomnożenie podstawowego wskaźnika obowiązkowego odłogowania wynoszącego 10 % przez stosunek, w odnośnym regionie, gruntów, dla których przyznano w okresie referencyjnym płatności powierzchniowe z tytułu roślin uprawnych, o których mowa w załączniku VI, i kwalifikujących się gruntów w rozumieniu art. 54 ust. 2 w okresie referencyjnym.
Wartość uprawnień z tytułu odłogowania jest wartością regionalną dla uprawnień do płatności, określonych zgodne z art. 59 ust. 2 lub, w zależności od przypadku, art. 59 ust. 3, pierwszy akapit.
Nie otrzymują uprawnień z tytułu odłogowania rolnicy, którzy zgłaszają mniejszą powierzchnię niż liczba hektarów, w rozumieniu art. 54 ust. 2, które byłyby potrzebne do wyprodukowania liczby ton równej 92 tonom zbóż, w sposób zdefiniowany w załączniku IX, na podstawie plonów określonych według planu regionalizacji obowiązującego w odnośnym regionie w roku poprzedzającym rok stosowania systemu płatności jednolitych, podzielona przez stosunek, o którym mowa w trzecim akapicie ust. 2 niniejszego artykułu.
3. W drodze odstępstwa od przepisów art. 43 ust. 4 i 49 ust. 3, Państwa Członkowskie mogą również zdecydować, najpóźniej do dnia 1 sierpnia 2004 r., działając zgodnie z ogólnymi zasadami prawa wspólnotowego, że uprawnienia określone na mocy przepisów niniejszej Sekcji podlegają progresywnym modyfikacjom według wcześniej określonych kroków i obiektywnych kryteriów.
4. O ile przepisy przewidziane w niniejszej sekcji nie stanowią inaczej, mają zastosowanie inne przepisy niniejszego tytułu.
Sekcja 2 Częściowe wdrożenie
Artykuł 64
Przepisy ogólne
1. Państwo Członkowskie może zdecydować, najpóźniej do dnia 1 sierpnia 2004 r., o zastosowaniu, na poziomie krajowym lub regionalnym, systemu płatności jednolitych, przewidzianego w rozdziałach 1-4, na warunkach ustanowionych w niniejszej sekcji.
2. Zgodnie z wyborem podjętym przez każde Państwo Członkowskie, Komisja ustala, zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 144 ust. 2, pułap dla każdej z płatności bezpośrednich, o których mowa, odpowiednio, w art. 66, 67, 68 i 69.
Pułap taki jest równy składowej każdego rodzaju płatności bezpośrednich w pułapach krajowych, o których mowa w art. 41, pomnożonej przez wielkości procentowe zmniejszenia zastosowane przez Państwa Członkowskie zgodnie z art. 66, 67, 68 i 69.
Całkowita kwota ustalonych pułapów jest odejmowana od pułapów krajowych, o których mowa w art. 41, zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 144 ust. 2.
3. Najpóźniej dwa lata po wdrożeniu systemu płatności jednolitych przez wszystkie Państwa Członkowskie, ale nie później niż do dnia 31 grudnia 2009 r., Komisja przedłoży sprawozdanie Radzie, wraz z, jeżeli okaże się to niezbędne, odpowiednimi propozycjami, dotyczący ewentualnych konsekwencji, w kategoriach rozwoju sytuacji na rynku i zmian strukturalnych, wdrożenia przez Państwa Członkowskie wariantów przewidzianych w sekcji 2 i 3.
Artykuł 65
Określenie uprawnień na mocy niniejszej sekcji
1. Dla uprawnień przydzielanych rolnikom, po zastosowaniu ewentualnego zmniejszenia na mocy art. 41, składowa kwoty referencyjnej, która wynika z każdej z płatności bezpośrednich, o których mowa, odpowiednio, w art. 66, 67, 68 i 69, jest zmniejszana o wielkość procentową, która zostanie ustalona przez Państwa Członkowskie w ramach limitu ustalonego w art. 66, 67, 68 i 69.
2. O ile przepisy przewidziane w niniejszej sekcji nie stanowią inaczej, inne przepisy niniejszego tytułu mają zastosowanie do uprawnień określonych w odniesieniu do pozostałej części kwoty referencyjnej.
Artykuł 66
Płatności z tytułu roślin uprawnych
W przypadku płatności z tytułu roślin uprawnych Państwa Członkowskie mogą:
a) zatrzymać do 25 % składowej krajowych pułapów, o których mowa w art. 41, odpowiadających płatnościom powierzchniowym z tytułu roślin uprawnych, o których mowa w załączniku VI, za wyjątkiem płatności z tytułu obowiązkowego odłogowania.
W takim przypadku oraz w ramach limitu pułapu ustanowionego zgodnie z art. 64 ust. 2, odnośne Państwo Członkowskie dokonuje, w ujęciu rocznym, dodatkowej płatności na rzecz rolników.
Dodatkowa płatność jest przyznawana rolnikom produkującym rośliny uprawne wyszczególnione w załączniku IX oraz, w Państwach Członkowskich, w których kukurydza nie jest uprawą tradycyjną, produkującym kiszonkę z zielonki, na hektar, do poziomu wynoszącego maksymalnie 25 % płatności na hektar, o których mowa w załączniku VI, przyznawanych na warunkach przewidzianych w rozdziale 10 tytułu IV;
lub alternatywnie
b) zatrzymać do 40 % składowej krajowych pułapów, o których mowa w art. 41, odpowiadających płatności uzupełniającej z tytułu pszenicy durum, o której mowa w załączniku VI.
W takim przypadku oraz w ramach limitu pułapu ustanowionego zgodnie z art. 64 ust. 2, odnośne Państwo Członkowskie dokonuje, w ujęciu rocznym, dodatkowej płatności na rzecz rolników.
Dodatkowa płatność jest przyznawana rolnikom produkującym pszenice durum wyszczególnioną w załączniku IX, na hektar, do poziomu wynoszącego maksymalnie 40 % płatności uzupełniającej z tytułu pszenicy durum na hektar, o której mowa w załączniku VI, przyznanej lub która zostanie przyznana na warunkach przewidzianych w rozdziale 10 tytułu IV.
Artykuł 67
Płatności z tytułu owiec i kóz
Państwa Członkowskie mogą zatrzymać do 50 % składowej krajowych pułapów, o których mowa w art. 41, odpowiadających płatnościom z tytułu owiec i kóz wyszczególnionym w załączniku VI.
W takim przypadku oraz w ramach limitu pułapu ustanowionego zgodnie z art. 64 ust. 2, odnośne Państwo Członkowskie dokonuje, w ujęciu rocznym, dodatkowej płatności na rzecz rolników.
Dodatkowa płatność jest przyznawana rolnikom hodującym owce i kozy, do poziomu wynoszącego maksymalnie 50 % płatności z tytułu owiec i kóz wyszczególnionych w załączniku VI, przyznawanych na warunkach przewidzianych w rozdziale 11 tytułu IV.
Artykuł 68
Płatności z tytułu wołowiny i cielęciny
1. W przypadku płatności z tytułu wołowiny i cielęciny, Państwa Członkowskie mogą zatrzymać do 100 % składowej krajowych pułapów, o których mowa w art. 41, odpowiadających premii ubojowej, o której mowa w załączniku VI dla cieląt.
W takim przypadku oraz w ramach limitu pułapu ustanowionego zgodnie z art. 64 ust. 2, odnośne Państwo Członkowskie dokonuje, w ujęciu rocznym, dodatkowej płatności na rzecz rolników.
Dodatkowa płatność jest przyznawana z tytułu uboju cieląt, do poziomu wynoszącego maksymalnie 100 % premii z tytułu uboju cieląt, o której mowa w załączniku VI, przyznawanej na warunkach przewidzianych w rozdziale 12 tytułu IV.
2. Państwa Członkowskie mogą również:
a) i) zatrzymać do 100 % składowej krajowych pułapów, o których mowa w art. 41, odpowiadających premii z tytułu krowy mamki, o której mowa w załączniku VI.
W takim przypadku oraz w ramach limitu pułapu ustanowionego zgodnie z art. 64 ust. 2, odnośne Państwo Członkowskie dokonuje, w ujęciu rocznym, dodatkowej płatności na rzecz rolników.
Dodatkowa płatność jest przyznawana z tytułu utrzymywania krów mamek, do poziomu wynoszącego maksymalnie 100 % premii z tytułu krowy mamki, o której mowa w załączniku VI, przyznawanej na warunkach przewidzianych w rozdziale 12 tytułu IV;
oraz
ii) zatrzymać do 40 % składowej krajowych pułapów, o których mowa w art. 41, odpowiadających premii ubojowej, o której mowa w załączniku VI dla bydła innego niż cielęta.
W takim przypadku oraz w ramach limitu pułapu ustanowionego zgodnie z art. 64 ust. 2, odnośne Państwo Członkowskie dokonuje, w ujęciu rocznym, dodatkowej płatności na rzecz rolników.
Dodatkowa płatność jest przyznawana z tytułu uboju bydła innego niż cielęta, do poziomu wynoszącego maksymalnie 40 % premii ubojowej, o której mowa w załączniku VI dla bydła innego niż cielęta, przyznawanej na warunkach przewidzianych w rozdziale 12 tytułu IV;
lub alternatywnie
b) i) zatrzymać do 100 % składowej krajowych pułapów, o których mowa w art. 41, odpowiadających premii ubojowej, o której mowa w załączniku VI dla bydła innego niż cielęta.
W takim przypadku oraz w ramach limitu pułapu ustanowionego zgodnie z art. 64 ust. 2, odnośne Państwo Członkowskie dokonuje, w ujęciu rocznym, dodatkowej płatności na rzecz rolników.
Dodatkowa płatność jest przyznawana z tytułu uboju bydła innego niż cielęta, do poziomu wynoszącego maksymalnie 100 % premii ubojowej, o której mowa w załączniku VI dla bydła innego niż cielęta, przyznawanej na warunkach przewidzianych w rozdziale 12 tytułu IV;
lub alternatywnie
ii) zatrzymać do 75 % składowej krajowych pułapów, o których mowa w art. 41, odpowiadających specjalnej premii z tytułu byków, o której mowa w załączniku VI.
W takim przypadku oraz w ramach limitu pułapu ustanowionego zgodnie z art. 64 ust. 2, odnośne Państwo Członkowskie dokonuje, w ujęciu rocznym, dodatkowej płatności na rzecz rolników.
Dodatkowa płatność jest przyznawana do poziomu wynoszącego maksymalnie 75 % specjalnej premii z tytułu byków, o której mowa w załączniku VI, przyznawanej na warunkach przewidzianych w rozdziale 12 tytułu IV.
Artykuł 69
Fakultatywne wdrożenie określonych rodzajów gospodarowania i produkcji wysokojakościowej
Państwa Członkowskie mogą zatrzymać do 10 % składowej krajowych pułapów, o których mowa w art. 41, odpowiadających każdemu z sektorów, o których mowa w załączniku VI. W przypadku sektora roślin uprawnych, wołowiny i cielęciny oraz owiec i kóz, zatrzymanie takie należy uwzględnić dla potrzeb stosowania maksymalnych wielkości procentowych ustalonych, odpowiednio, w art. 66, 67 i 68.
W takim przypadku oraz w ramach limitu pułapu ustanowionego zgodnie z art. 64 ust. 2, odnośne Państwo Członkowskie dokonuje, w ujęciu rocznym, dodatkowej płatności na rzecz rolników w sektorze lub sektorach, których dotyczy zatrzymanie.
Dodatkowa płatność jest przyznawana z tytułu określonych rodzajów gospodarowania, które mają istotne znaczenie dla ochrony lub poprawy środowiska naturalnego lub dla poprawy jakości i sprzedaży produktów rolnych na warunkach, które zostaną zdefiniowane przez Komisję zgodnie z procedurą o której mowa w art. 144 ust. 2.
Sekcja 3 Wykluczenia fakultatywne
Artykuł 70
Fakultatywne wykluczenie niektórych płatności bezpośrednich
1. Państwo Członkowskie może zadecydować, najpóźniej przed dniem 1 sierpnia 2004 r., o wykluczeniu z systemu płatności jednolitych:
a) jednej lub kilku płatności bezpośrednich przyznawanych w okresie referencyjnym na mocy:
- artykuł 4 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1251/1999,
- artykuł 3 rozporządzenia (WE) nr 2358/71,
w tym przypadku stosuje się przepisy art. 64 i 65 mutatis mutandis;
b) wszystkich innych płatności bezpośrednich wyszczególnionych w załączniku VI przyznawanych rolnikom w okresie referencyjnym we francuskich departamentach zamorskich, na Azorach i Maderze, Wyspach Kanaryjskich i wyspach Morza Egejskiego oraz płatności bezpośrednich przyznawanych w okresie referencyjnym na mocy:
- artykuł 6 rozporządzenia (EWG) nr 2019/93,
- artykuł 9 rozporządzenia (WE) nr 1452/2001,
- artykuł 13 i art. 22 ust. od 2 do 6 rozporządzenia (WE) nr 1453/2001,
- artykuł 5 i 6 rozporządzenia (WE) nr 1454/2001.
2. Bez uszczerbku dla przepisów art. 6 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 2019/93, art. 9 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1452/2001, art. 13 ust. 2 i 22 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1453/2001 oraz art. 5 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1454/2001, Państwa Członkowskie przyznają płatności bezpośrednie, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, w ramach limitu pułapów ustalonych zgodnie z art. 64 ust. 2 niniejszego rozporządzenia, na warunkach określonych, odpowiednio, w tytule IV, rozdziałach 3, 6 i 7-13 niniejszego rozporządzenia, art. 6 rozporządzenia (EWG) nr 2019/93, art. 9 rozporządzenia (WE) nr 1452/2001, art. 13 i 22 ust. od 2 do 4 rozporządzenia (WE) nr 1453/2001, oraz art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1454/2001.
Całkowita kwota ustalonych pułapów jest odejmowana od pułapów krajowych, o których mowa w art. 41, zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 144 ust. 2.
Sekcja 4 Fakultatywny okres przejściowy
Artykuł 71
Fakultatywny okres przejściowy
1. W przypadku gdy szczególne warunki rolnicze to uzasadniają, Państwo Członkowskie może zadecydować, najpóźniej do dnia 1 sierpnia 2004 r., o zastosowaniu systemu płatności jednolitych po upływie okresu przejściowego, który kończy się albo dnia 31 grudnia 2005 r. albo dnia 31 grudnia 2006 r.
W przypadku gdy dane Państwo Członkowskie zadecyduje o zastosowaniu systemu płatności jednolitych przed końcem okresu przejściowego, podejmuje ono odpowiednią decyzję najpóźniej do dnia 1 sierpnia roku kalendarzowego poprzedzającego rok kalendarzowy, w odniesieniu do którego będzie miał zastosowanie systemu płatności jednolitych.
2. Bez uszczerbku dla przepisów art. 70 ust. 2 niniejszego rozporządzenia, w okresie przejściowym dane Państwo Członkowskie stosuje płatności bezpośrednie, o których mowa w załączniku VI, na warunkach określonych, odpowiednio, w tytule IV, rozdziałach 3, 6 i 7-13 niniejszego rozporządzenia, art. 6 rozporządzenia (EWG) nr 2019/93, art. 9 rozporządzenia (WE) nr 1452/2001, art. 13 i 22 ust. 2-4 rozporządzenia (WE) nr 1453/2001, oraz art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1454/2001, w ramach limitu pułapów budżetowych odpowiadających składowej tych płatności bezpośrednich w pułapie krajowym, o którym mowa w art. 41, ustalonym przez Komisję, zgodne z procedurą, o której mowa w art. 144 ust. 2, dla każdej z tych płatności bezpośrednich.
W przypadku płatności z tytułu suszu paszowego, Państwa Członkowskie przyznają pomoc na warunkach, które zostaną zdefiniowane zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 144 ust. 2, w ramach powyżej wspomnianych limitów budżetowych.
3. System płatności bezpośrednich obowiązuje od dnia 1 stycznia roku kalendarzowego następującego po roku kalendarzowym wygaśnięcia okresu przejściowego.
W takim przypadku dane Państwo Członkowskie podejmuje decyzje, o których mowa w art. 58 ust. 1, 63 ust. 3, 64 ust. 1 i 70 przed dniem 1 sierpnia 2005 r. lub alternatywnie 2006 r., stosownie do terminu zadecydowanego na mocy ust. 1 niniejszego artykułu.
4. Komisja, zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 144 ust. 2, podejmie niezbędne środki w przypadku gdy stosowanie takiego okresu przejściowego powoduje poważne zniekształcenie konkurencji na rynku wspólnotowym oraz w celu zapewnienia wywiązywania się przez Wspólnotę z zobowiązań międzynarodowych.
TYTUŁ IV INNE SYSTEMY POMOCOWE
ROZDZIAŁ 1 SPECJALNA PREMIA JAKOŚCIOWA Z TYTUŁU PSZENICY DURUM
Artykuł 72
Zakres stosowania
Pomoc jest przyznawana rolnikom produkującym pszenicę durum objęta kodem CN 10011000, na warunkach ustanowionych w niniejszym rozdziale.
Artykuł 73
Kwota i wymogi
1. Pomoc wynosi 40 EUR na hektar.
2. Przyznawanie płatności jest uzależnione od stosowania określonych ilości kwalifikowanych odmian nasion, w danej strefie produkcji, uznanych za odmiany o wysokiej jakości przeznaczone do produkcji semoliny lub makaronów.
Artykuł 74
Obszary
1. Pomoc jest przyznawana dla krajowych obszarów bazowych znajdujących się w tradycyjnych strefach produkcji wyszczególnionych w załączniku X.
Powierzchnia obszarów bazowych wynosi, jak następuje:
Grecja | 617000 ha |
Hiszpania | 594000 ha |
Francja | 208000 ha |
Włochy | 1646000 ha |
Austria | 7000 ha |
Portugalia | 118000 ha |
2. Państwo Członkowskie może podzielić swój obszar bazowy na podobszary bazowe zgodnie z obiektywnymi kryteriami.
Artykuł 75
Przekroczenie powierzchni obszarów
1. W przypadku gdy powierzchnia obszaru, dla którego wnioskowana jest pomoc, przekroczy powierzchnię obszaru bazowego, powierzchnia obszaru przypadająca na rolnika, dla którego wnioskowana jest pomoc, jest proporcjonalnie zmniejszana w takim roku.
2. Gdy Państwo Członkowskie dzieli swój obszar bazowy na podobszary bazowe, zmniejszenie przewidziane w ust. 1 ma zastosowanie wyłącznie do rolników z podobszarów bazowych, w przypadku których limit został przekroczony. Zmniejszenie jest dokonywane gdy, w odnośnym Państwie Członkowskim, powierzchnie w podobszarach bazowych, które nie osiągnęły swoich limitów, zostały przeniesione do podobszarów bazowych, w których takie limity zostały przekroczone.
ROZDZIAŁ 2 PREMIA Z TYTUŁU ROŚLIN WYSOKOBIAŁKOWYCH
Artykuł 76
Zakres zastosowania
Pomoc jest przyznawana rolnikom produkującym rośliny wysokobiałkowe na warunkach ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu.
Rośliny wysokobiałkowe obejmują:
- groch objęty kodem CN 071310,
- bób i bobik objęty kodem CN 071350,
- łubin słodki objęty kodem CN ex12092950.
Artykuł 77
Kwota i wymogi
Pomoc wynosi 55,57 EUR na hektar upraw roślin wysokobiałkowych zebranych po okresie dojrzałości mlecznej.
Jednakże rośliny uprawiane na obszarach, które są w pełni obsiewane oraz które są uprawiane zgodnie z lokalnymi standardami, ale które nie osiągają okresu dojrzałości mlecznej w wyniku nadzwyczajnych warunków pogodowych uznanych przez odnośne Państwo Członkowskie, kwalifikują się do pomocy, pod warunkiem że odnośne obszary nie są wykorzystywane do żadnych innych celów do tego stadium wzrostu.
Artykuł 78
Powierzchnia
1. Niniejszym ustanawia się maksymalną gwarantowaną powierzchnię wynoszącą 1400000 ha, dla której pomoc może być przyznawana.
2. W przypadku gdy powierzchnia, dla której wystąpiono z wnioskiem o pomoc, przekroczy maksymalną gwarantowana powierzchnię, powierzchnia przypadająca na rolnika, dla której wystąpiono z wnioskiem o pomoc, jest proporcjonalnie zmniejszana w takim roku, zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 144 ust. 2.
ROZDZIAŁ 3 SPECJALNA PŁATNOŚĆ Z TYTUŁU UPRAWY RYŻU
Artykuł 79
Zakres zastosowania
Pomoc przyznawana jest rolnikom produkującym ryż, objęty kodem CN 100610, na warunkach ustanowionych w niniejszym rozdziale.
Artykuł 80
Kwota i wymogi
1. Pomoc jest przyznawana na hektar gruntów ryżem, na których roślina ta jest uprawiana co najmniej do początku stadium kwitnienia w normalnych warunkach wzrostu.
Jednakże rośliny uprawiane na obszarach, które są w pełni obsiewane oraz które są uprawiane zgodnie z lokalnymi standardami, ale które nie osiągają stadium kwitnienia w wyniku nadzwyczajnych warunków pogodowych uznanych przez odnośne Państwo Członkowskie, kwalifikują się do pomocy, pod warunkiem że odnośne obszary nie są wykorzystywane do żadnych innych celów do tego stadium wzrostu.
2. Pomoc wynosi jak następuje, według plonów w odnośnych Państwach Członkowskich:
| Rok gospodarczy 2004/2005 oraz w przypadku stosowania art. 71 (EUR/ha) | Od roku gospodarczego 2005/2006 włącznie (EUR/ha) |
Hiszpania | 1123,95 | 476,25 |
Francja:
-metropolia | 971,73 | 411,75 |
-Gujana Francuska | 1329,27 | 563,25 |
Grecja | 1323,96 | 561,00 |
Włochy | 1069,08 | 453,00 |
Portugalia | 1070,85 | 453,75. |
Artykuł 81
Obszary
Niniejszym ustanawia się krajowy obszar bazowy dla każdego Państwa Członkowskiego - producenta. Jednakże dla Francji ustanawia się dwa obszary bazowe. Powierzchnia obszarów bazowych wynosi, jak następuje:
Hiszpania | 104973 ha |
Francja:
-metropolia | 19050 ha |
-Gujana Francuska | 4190 ha |
Grecja | 20333 ha |
Włochy | 219588 ha |
Portugalia | 24667 ha |
Państwo Członkowskie może podzielić swój obszar lub obszary bazowe na podobszary bazowe zgodnie z obiektywnymi kryteriami.
Artykuł 82
Przekroczenie powierzchni obszarów
1. W przypadku gdy w danym Państwie Członkowskim powierzchnia obszaru przeznaczona pod uprawę ryżu w danym roku przekroczy powierzchnię obszaru bazowego, wskazanego w art. 81, powierzchnia obszaru przypadająca na rolnika, dla którego wnioskowana jest pomoc, jest proporcjonalnie zmniejszana w takim roku.
2. Gdy Państwo Członkowskie dzieli swój obszar bazowy na podobszary bazowe, zmniejszenie przewidziane w ust. 1 ma zastosowanie wyłącznie do rolników z podobszarów bazowych, w przypadku których limit został przekroczony. Zmniejszenie jest dokonywane gdy w odnośnym Państwie Członkowskim powierzchnie w podobszarach bazowych, które nie osiągnęły swoich limitów, zostały przeniesione do podobszarów bazowych, w których takie limity zostały przekroczone.
ROZDZIAŁ 4 PŁATNOŚĆ POWIERZCHNIOWA Z TYTUŁU ORZECHÓW
Artykuł 83
Pomoc wspólnotowa
1. Pomoc wspólnotowa jest przyznawana rolnikom produkującym orzechy, na warunkach ustanowionych w niniejszym rozdziale.
Orzechy obejmują:
- migdały objęte kodami CN 080211 i 080212,
- orzechy laskowe lub orzechy tureckie objęte kodami CN 080221 i 080222,
- orzechy włoskie objęte kodami CN 080231 i 080232,
- orzechy pistacjowe objęte kodami CN 080250,
- orzechy robinii objęte kodami CN 12121010.
2. Państwa Członkowskie mogą zróżnicować pomoc według produktów lub poprzez zwiększenie lub zmniejszenie krajowych powierzchni gwarantowanych (zwanych następnie "KPG") ustanowionych w art. 84 ust. 3. Jednakże w każdym Państwie Członkowskim całkowita kwota pomocy przyznanej w danym roku nie może być wyższa niż pułap, o którym mowa w art. 84 ust. 1.
Artykuł 84
Obszary
1. Państwo Członkowskie przyznaje pomoc wspólnotową w ramach limitu pułapu obliczonego poprzez pomnożenie liczby hektarów swoich KPG, ustalonych w ust. 3 przez średnią kwotę wynosząca 120,75 EUR.
2. Niniejszym ustanawia się maksymalną powierzchnię gwarantowaną wynoszącą 800000 ha.
3. Maksymalna powierzchnia gwarantowana, o której mowa w ust. 2, jest dzielona na następujące KPG: krajowe powierzchnie gwarantowane (KPG)
Belgia | 100 ha |
Niemcy | 1500 ha |
Francja | 17300 ha |
Grecja | 41100 ha |
Włochy | 130100 ha |
Luksemburg | 100 ha |
Holandia | 100 ha |
Austria | 100 ha |
Portugalia | 41300 ha |
Hiszpania | 568200 ha |
Zjednoczone Królestwo | 100 ha |
4. Państwo Członkowskie może podzielić swoje KPG na podobszary zgodnie z obiektywnymi kryteriami, w szczególności na poziomie regionalnym lub w odniesieniu do produkcji.
Artykuł 85
Przekroczenie powierzchni obszarów
Gdy Państwo Członkowskie dzieli swoją KPG na podobszary bazowe, i jeden lub więcej podobszarów bazowych zostanie przekroczonych, powierzchnia przypadająca na rolnika, dla której wnioskowana jest pomoc wspólnotowa, jest proporcjonalnie zmniejszana w takim roku dla rolników z podobszarów bazowych, w których limit został przekroczony. Zmniejszenie takie jest dokonywane, gdy w odnośnym Państwie Członkowskim powierzchnie w podobszarach bazowych, które nie osiągnęły swoich limitów, zostały przeniesione do podobszarów bazowych, w których takie limity zostały przekroczone.
Artykuł 86
Warunki kwalifikujące
1. Płatność pomocy wspólnotowej jest uzależniona, w szczególności, od minimalnej powierzchni poletek oraz minimalnej gęstości obsadzenia drzewami.
2. Powierzchnie podlegające planom poprawy, w rozumieniu art. 14 lit. b) rozporządzenia Rady (EWG) nr 1035/72 z dnia 18 maja 1972 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku owoców i warzyw [30], stają się kwalifikowalne do pomocy w ramach niniejszego systemu z dniem 1 stycznia roku następującego po roku, w którym wygasa dany plan poprawy.
3. Państwa Członkowskie mogą uzależnić przyznanie pomocy wspólnotowej o członkostwa rolników w organizacji producenckiej uznanej na mocy przepisów art. 11 lub 14 rozporządzenia (WE) nr 2200/96.
4. Jeżeli zastosowane zostaną przepisy ust. 3, Państwa Członkowskie mogą zadecydować, że płatność, o której mowa w ust. 1, będzie przekazywana organizacjom producenckim w imieniu jej członków. Kwota pomocy otrzymywanej przez organizację producencką jest wypłacana jej członkom. Jednakże Państwa Członkowskie mogą zezwolić organizacji producenckiej, z tytułu rekompensaty za usługi świadczone na rzecz swoich członków, dokonywać potrącenia z kwoty pomocy wspólnotowej maksymalnie do wysokości 2 %.
Artykuł 87
Pomoc krajowa
1. Państwa Członkowskie mogą przyznać pomoc krajową, dodatkowo oprócz pomocy wspólnotowej, maksymalnie do wysokości 120,75 EUR na hektar na rok.
2. Pomoc krajowa może być wypłacana dla obszarów otrzymujących pomoc wspólnotową.
3. Państwa Członkowskie mogą uzależnić przyznawanie pomocy krajowej od członkostwa rolników w organizacji producenckiej uznanej na mocy przepisów art. 11 lub 14 rozporządzenia (WE) nr 2200/96.
ROZDZIAŁ 5 POMOC Z TYTUŁU ROŚLIN ENERGETYCZNYCH
Artykuł 88
Pomoc
Pomoc wynosząca 45 EUR na hektar na rok jest przeznaczana dla powierzchni obsianych roślinami energetycznymi wykorzystywanymi na warunkach ustanowionych w niniejszym Rozdziale.
Rośliny energetyczne oznaczają rośliny dostarczane zasadniczo na potrzeby produkcji następujących produktów energetycznych:
- produktów uznawanych z paliwa biologiczne wyszczególnione w art. 2 punkt 2 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2003/30/WE z dnia 8 maja 2003 r. w sprawie wspierania użycia w transporcie biopaliw lub innych paliw odnawialnych [31],
- energii elektrycznej i termalnej produkowanej z biomasy.
Artykuł 89
Powierzchnie
1. Niniejszym ustanawia się maksymalną powierzchnię gwarantowaną, wynoszącą 1500000 ha, dla której można przyznać pomoc.
2. W przypadku gdy powierzchnia, dla której wnioskowana jest pomoc, przekroczy maksymalną powierzchnię gwarantowaną, powierzchnia przypadająca na rolnika, dla której wnioskowana jest pomoc, jest proporcjonalnie zmniejszana w takim roku, zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 144 ust. 2.
Artykuł 90
Warunki kwalifikujące
Pomoc jest przyznawana wyłącznie w odniesieniu do powierzchni, których produkcja jest przedmiotem umowy pomiędzy rolnikiem i przemysłem przetwórczym, za wyjątkiem przypadku przetwórstwa podejmowanego przez samego rolnika w gospodarstwie.
Powierzchnie, które zostały uwzględnione we wniosku z tytułu systemu dla roślin energetycznych, nie mogą być liczone jako powierzchnie odłogowane na potrzeby spełnienia wymogu odłogowania określonego w art. 6 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1251/1999 oraz w art. 54 ust. 2, 63 ust. 2, i 107 ust. 1 niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 91
Przegląd wykazu roślin energetycznych
Produkty mogą być dodawane lub usuwane z wykazu zawartego w art. 88, zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 144 ust. 2.
Artykuł 92
Przegląd systemu dla roślin energetycznych
Do dnia 31 grudnia 2006 r. Komisja przedłoży sprawozdanie Radzie dotyczący wdrożenia systemu, wraz z, jeżeli okaże się to niezbędne, odpowiednimi propozycjami uwzględniającymi wdrożenie wspólnotowej inicjatywy dotyczącej paliw biologicznych.
ROZDZIAŁ 6 POMOC Z TYTUŁU ZIEMNIAKÓW NA SKROBIĘ
Artykuł 93
Pomoc
Ustanawia się pomoc dla rolników produkujących ziemniaki przeznaczone do produkcji skrobi ziemniaczanej. Kwota płatności odnosi się do ilości ziemniaków potrzebnych do wytworzenia jednej tony skrobi. Wynosi ona:
- 110,54 EUR dla roku gospodarczego 2004/2005 oraz w przypadku zastosowania przepisów art. 71,
- 66,32 EUR, począwszy od roku gospodarczego 2005/2006 włącznie.
Jest ona dostosowywana stosownie do zawartości skrobi w ziemniakach.
Artykuł 94
Warunki
Pomoc jest wypłacana wyłącznie w odniesieniu do ilości ziemniaków będących przedmiotem umowy kontraktacyjnej pomiędzy producentem ziemniaków a wytwórcą skrobi w ramach limitu kwoty przyznanej takiemu przedsiębiorstwu, w sposób przewidziany w art. 2 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1868/94.
ROZDZIAŁ 7 PREMIA MLECZNA ORAZ PŁATNOŚĆ DODATKOWA
Artykuł 95
Premia mleczna
1. W latach 2004-2007 producenci mleka kwalifikują się do premii mlecznej. Jest ona przyznawana na rok kalendarzowy, na gospodarstwo i na tonę indywidualnej ilości referencyjnej kwalifikującej się do premii, posiadanej przez dane gospodarstwo.
2. Bez uszczerbku dla przepisów ust. 3 oraz ograniczeń wynikających z zastosowania ust. 4, indywidualne ilości referencyjne dla mleka, posiadane przez gospodarstwo w dniu 31 marca danego roku kalendarzowego, wyrażone w tonach, są mnożone przez:
- 8,15 EUR na tonę dla roku kalendarzowego 2004,
- 16,31 EUR na tonę dla roku kalendarzowego 2005,
- 24,49 EUR na tonę dla lat kalendarzowych 2006 i 2007, oraz
w przypadku zastosowania art. 70, dla kolejnych lat kalendarzowych.
3. Indywidualne ilości referencyjne, które podlegają tymczasowym przeniesieniom zgodnie z art. 5 rozporządzenia Rady (EWG) nr 3950/92 z dnia 28 grudnia 1992 r. ustanawiającego dodatkową opłatę wyrównawczą w sektorze mleka i przetworów mlecznych [32] lub z art. 16 rozporządzenia Rady (WE) nr 1788/2003 z dnia 29 września 2003 r. ustanawiającego opłatę wyrównawczą w sektorze mleka i przetworów mlecznych [33], obowiązujące w dniu 31 marca danego roku kalendarzowego, są uważane za posiadane przez gospodarstwo cesjonariusza dla tego roku kalendarzowego.
4. Dla potrzeb stosowania ust. 2, w przypadku gdy w dniu 31 marca roku kalendarzowego suma wszystkich indywidualnych ilości referencyjnych w danym Państwie Członkowskim przekracza sumę odpowiadających całkowitych ilości takiego Państwa Członkowskiego określonych w załączniku I do rozporządzenia (EWG) nr 3950/92, dla dwunastomiesięcznego okresu 1999/2000, odnośne Państwo Członkowskie, na podstawie obiektywnych kryteriów, podejmuje niezbędne kroki w celu odpowiedniego zmniejszenia całkowitej kwoty indywidualnych ilości referencyjnych kwalifikujących się do premii na jego terytorium.
Artykuł 96
Płatności dodatkowe
1. W latach 2004-2007 Państwa Członkowskie dokonują płatności dodatkowych, w ujęciu rocznym, na rzecz producentów mających siedzibę na ich terytorium, równych globalnym kwotom przypadającym na rok określonym w ust. 2. Płatności takich należy dokonywać zgodnie z obiektywnymi kryteriami oraz w taki sposób, aby zapewnić równe traktowanie producentów oraz aby uniknąć wystąpienia zakłóceń na rynku oraz zniekształcenia konkurencji. Ponadto, płatności takich nie dotyczą wahania cen rynkowych.
Premie uzupełniające są przyznawane wyłącznie jako kwota uzupełniająca przypadająca na kwotę premii określoną w art. 95 ust. 2.
2. Płatności dodatkowe: globalne kwoty wyrażone w milionach euro
| 2004 | 2005 | 2006 i 2007 |
Belgia | 12,12 | 24,30 | 36,45 |
Dania | 16,31 | 32,70 | 49,05 |
Niemcy | 101,99 | 204,53 | 306,79 |
Grecja | 2,31 | 4,63 | 6,94 |
Hiszpania | 20,38 | 40,86 | 61,29 |
Francja | 88,70 | 177,89 | 266,84 |
Irlandia | 19,20 | 38,50 | 57,76 |
Włochy | 36,34 | 72,89 | 109,33 |
Luksemburg | 0,98 | 1,97 | 2,96 |
Holandia | 40,53 | 81,29 | 121,93 |
Austria | 10,06 | 20,18 | 30,27 |
Portugalia | 6,85 | 13,74 | 20,62 |
Finlandia | 8,81 | 17,66 | 26,49 |
Szwecja | 12,09 | 24,24 | 36,37 |
Zjednoczone Królestwo | 53,40 | 107,09 | 160,64 |
Artykuł 97
Definicje
Dla celów niniejszego rozdziału mają zastosowanie definicje terminu "producent" ustanowione w art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1788/2003.
ROZDZIAŁ 8 SPECJALNA POMOC REGIONALNA Z TYTUŁU ROŚLIN UPRAWNYCH
Artykuł 98
Pomoc
W przypadku zastosowania przepisów art. 70, w Finlandii i Szwecji, na północ od 62 równoleżnika szerokości geograficznej północnej oraz na niektórych przyległych obszarach, na których występują porównywalne warunki klimatyczne, powodujące, że prowadzenie działalności rolniczej jest szczególnie utrudnione, rolnicy produkujący zboża, nasiona oleiste, siemię lniane oraz len i konopie uprawiane na włókno, otrzymują specjalną pomoc w wysokości 24 EUR na tonę, pomnożoną przez plony określone w planie regionalizacji dla odnośnego regionu w ramach pułapu ustalonego przez Komisję zgodnie z art. 64 ust. 2, odpowiadającego składowej takiej pomocy w pułapie, o którym mowa w art. 41.
Gdy całkowita kwota wnioskowanej pomocy przekroczy ustalony pułap, pomoc przypadająca na rolnika jest proporcjonalnie zmniejszana w takim roku.
ROZDZIAŁ 9 POMOC Z TYTUŁU NASION
Artykuł 99
Pomoc
1. W przypadku zastosowania przepisów art. 70, Państwa Członkowskie przyznają, w ujęciu rocznym, pomoc ustaloną w załączniku XI dla produkcji nasion podstawowych lub nasion kwalifikowanych jednego lub kilku gatunków wyszczególnionych w załączniku XI.
2. W przypadku gdy powierzchnia zatwierdzona do kwalifikacji nasion, dla której wnioskowana jest pomoc z tytułu nasion, jest wykorzystywana również na potrzeby ubiegania się o pomoc w ramach systemu płatności jednolitych, kwota pomocy z tytułu nasion, za wyjątkiem gatunków, o których mowa w załączniku XI punkt 1 i 2, jest zmniejszana, ale do poziomu nie mniejszego niż zero, o kwotę pomocy z tytułu systemu płatności jednolitych, która ma zostać przyznana w danym roku dla odnośnej powierzchni.
3. Kwota wnioskowanej pomocy nie może przekroczyć pułapu, ustalonego przez Komisję zgodnie z art. 64 ust. 2, odpowiadającego składowej pomocy z tytułu nasion dla odnośnych gatunków, pułapu krajowego, o którym mowa w art. 41.
Gdy całkowita kwota wnioskowanej pomocy przekroczy ustalony pułap, pomoc przypadająca na rolnika jest proporcjonalnie zmniejszana w takim roku.
4. Odmiany Cannabis sativa L., dla których wypłacana jest pomoc przewidziana w niniejszym artykule, są określane zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 144 ust. 2.
ROZDZIAŁ 10 PŁATNOŚĆ POWIERZCHNIOWA Z TYTUŁU ROŚLIN UPRAWNYCH
Artykuł 100
Zakres stosowania i definicje
1. W przypadku zastosowania art. 66, Państwa Członkowskie przyznają, na warunkach określonych w niniejszym rozdziale, o ile odrębne przepisy nie stanowią inaczej, pomoc wybraną przez odnośne Państwa Członkowskie zgodnie z tym artykułem, dla rolników produkujących rośliny uprawne.
2. Do celów niniejszego rozdziału:
- rok gospodarczy biegnie od dnia 1 lipca do dnia 30 czerwca,
- "rośliny uprawne" oznaczają rośliny uprawne wyszczególnione w załączniku IX.
3. Państwa Członkowskie, w których kukurydza nie jest uprawą tradycyjną, mogą zadecydować, że kiszonka z zielonki kwalifikuje się do płatności powierzchniowych z tytułu roślin uprawnych, na takich samych warunkach jak warunki mające zastosowanie do roślin uprawnych.
Artykuł 101
Obszary bazowe
Płatność powierzchniowa jest ustalana na hektar oraz jest regionalnie różnicowana.
Płatność powierzchniowa jest przyznawana dla powierzchni, która jest wykorzystywana pod uprawę roślin uprawnych lub która podlega odłogowaniu zgodnie z przepisami art. 107 niniejszego rozporządzenia, oraz która nie przekracza całkowitej liczby hektarów regionalnego obszaru lub obszarów bazowych, ustalonych w załączniku VI rozporządzenia Komisji (WE) nr 2316/1999 [35], uwzględniając stosowanie rozporządzenia (WE) nr 1017/94.
Poprzez pojęcie region, w niniejszym kontekście, należy rozumień Państwo Członkowskie lub region w ramach Państwa Członkowskiego, w zależności od wyboru danego Państwa Członkowskiego. W przypadku stosowani przepisów art. 6 niniejszego rozporządzenia, obszar lub obszary ustalone w załączniku VI rozporządzenia (WE) nr 2316/1999 są zmniejszane o liczbę hektarów odpowiadających uprawnieniom z tytułu odłogowania określonym zgodnie z art. 53 i 63 ust. 2 niniejszego rozporządzenia w danym regionie.
Artykuł 102
Przekroczenie obszarów bazowych i pułapu
1. Jeżeli suma powierzchni, dla których wnioskowana jest płatność z tytułu systemu dla roślin uprawnych, włączając w to grunty odłogowane przewidziane w tym mechanizmie, w przypadku stosowania przepisów art. 71, przekraczają powierzchnię obszaru bazowego, kwalifikująca się powierzchnia na rolnika jest proporcjonalnie zmniejszana dla wszystkich płatności przyznawanych na mocy niniejszego rozdziału w odnośnym regionie, podczas tego samego roku gospodarczego.
2. Suma wnioskowanych płatności nie może być wyższa niż pułap ustanowiony przez Komisję zgodnie z art. 64 ust. 2. Jeżeli całkowita kwota wnioskowanej pomocy przekracza ustalony pułap, pomoc przypadająca na rolnika jest proporcjonalnie zmniejszana w takim roku.
3. W przypadku zastosowania przepisów art. 71, powierzchnie, które nie są uwzględnione we wniosku o płatność na mocy niniejszego rozdziału, ale które są uwzględnione we wniosku o pomoc na mocy rozdziału 12, są również uwzględniane przy obliczaniu powierzchni, dla których płatność jest wnioskowana.
4. Jeżeli Państwo Członkowskie zdecyduje, że kiszonka z zielonki kwalifikuje się do płatności powierzchniowych z tytułu roślin uprawnych, należy zdefiniować odrębny obszar bazowy. Jeżeli powierzchnia obszaru bazowego dla roślin uprawnych lub kiszonki z zielonki nie zostanie osiągnięta w danym roku gospodarczym, wówczas różnica hektarów jest przydzielana dla tego samego roku gospodarczego do odpowiadającego obszaru bazowego.
5. W przypadku gdy Państwo Członkowskie zadecydowało o ustanowieniu jednego lub kilku krajowych obszarów bazowych, może ono podzielić każdy krajowy obszar bazowy na podobszary bazowe zgonie z obiektywnymi kryteriami, które zostaną zdefiniowane przez takie Państwo Członkowskie.
Dla potrzeb stosowania przepisów niniejszego ustępu, obszary bazowe "Secano" i "Regadio" są uważane za krajowe obszary bazowe.
W przypadku gdy dojdzie do przestrzelenia krajowego obszaru bazowego, odnośne Państwo Członkowskie może, zgodne z obiektywnymi kryteriami, skoncentrować środek działania obowiązujący na mocy ust. 1, całkowicie lub częściowo w podobszarach bazowych, dla których odnotowano przestrzelenie.
Państwa Członkowskie, które zadecydowały o zastosowaniu możliwości przewidzianych w niniejszym ustępie, informują rolników i Komisję do dnia 15 września o swoim wyborze oraz przekazują szczegółowe zasady dotyczące ich stosowania.
Artykuł 103
Plan regionalizacji
Ma zastosowanie plan regionalizacji ustanowiony przez Państwa Członkowskie stosownie do przepisów art. 3 rozporządzenia (WE) nr 1251/1991.
Plan regionalizacji może zostać poddany przeglądowi, zgodnie z obiektywnymi kryteriami, przez odnośne Państwo Członkowskie na wniosek Komisji lub z inicjatywy takiego Państwa Członkowskiego.
Artykuł 104
Kwota podstawowa
1. Płatność powierzchniowa jest obliczana poprzez pomnożenie kwoty podstawowej na tonę przez średni plon zbóż określony w planie regionalizacji dla danego regionu.
2. Obliczenie, o którym mowa w ust. 1, jest przeprowadzane przy zastosowaniu średnich plonów zbóż. Jednakże w przypadku gdy kukurydza jest traktowana oddzielnie, plon "kukurydzy" jest wykorzystywany dla kukurydzy, a plon "zbóż innych niż kukurydza" jest wykorzystywany dla zbóż, nasion oleistych, siemienia lnianego oraz lnu i konopi uprawianych na włókno.
3. Kwota podstawowa dla roślin uprawnych oraz, w przypadku zastosowania przepisów art. 71, dla gruntów odłogowanych zostaje ustalona na poziomie 63 EUR na tonę, począwszy od roku gospodarczego 2005/2006 włącznie.
Artykuł 105
Dopłata uzupełniająca z tytułu pszenicy durum
1. Dopłata uzupełniająca do płatności powierzchniowej, wynosząca:
- 291 EUR na hektar dla roku gospodarczego 2005/2006,
- 285 EUR na hektar, począwszy od roku gospodarczego 2006/2007 włącznie,
jest wypłacana dla gruntów przeznaczonych pod uprawę pszenicy durum w tradycyjnych strefach produkcyjnych wyszczególnionych w załączniku X, przy zastosowaniu następujących limitów:
Grecja | 617000 ha |
Hiszpania | 594000 ha |
Francja | 208000 ha |
Włochy | 1646000 ha |
Austria | 7000 ha |
Portugalia | 118000 ha |
2. Jeżeli łączna powierzchnia gruntów, dla których wnioskowana jest dopłata uzupełniająca do płatności powierzchniowej, jest większa niż limit, o którym mowa powyżej w trakcie danego roku gospodarczego, wówczas powierzchnia przypadająca na rolnika, dla której może zostać wypłacona dopłata uzupełniająca, jest proporcjonalnie zmniejszana.
Jednakże z zastrzeżeniem limitów przypadających na poszczególne Państwa Członkowskie, ustanowionych w ust. 1, Państwa Członkowskie mogą rozdzielić powierzchnie wyszczególnione w tym ustępie pomiędzy strefy produkcyjne zdefiniowane w załączniku X lub, jeżeli zajdzie taka potrzeba, pomiędzy regiony produkcyjne planu regionalizacyjnego, zgodnie z zasięgiem produkcji pszenicy durum w latach 1993-1997. W przypadku przeprowadzenia takiej operacji, jeżeli całkowita powierzchnia w ramach danego regionu, dla którego wnioskowana jest dopłata uzupełniająca do płatności powierzchniowej, jest większa niż odpowiadający regionalny limit w trakcie danego roku gospodarczego, wówczas powierzchnia przypadająca na rolnika w takim regionie produkcyjnym, dla którego dopłata uzupełniająca może zostać wypłacona, jest proporcjonalnie zmniejszana. Zmniejszenie takie jest dokonywane gdy w ramach danego Państwa Członkowskiego powierzchnie w regionach, które nie osiągnęły swoich limitów regionalnych, zostały przekazane do regionów, w których limity takie zostały przekroczone.
3. W regionach, w których produkcja pszenicy durum jest prowadzona od dłuższego czasu, a które nie zostały uwzględnione w załączniku X, należy przyznać specjalną pomoc wynoszącą 46 EUR na hektar na rok gospodarczy 2005/2006, w ramach limitu obejmującego następującą liczbę hektarów:
Niemcy | 10000 ha |
Hiszpania | 4000 ha |
Francja | 50000 ha |
Włochy | 4000 ha |
Zjednoczone Królestwo | 5000 ha |
Artykuł 106
Len i konopie
Dla lnu i konopi uprawianych na włókno, płatność powierzchniowa jest przekazywana wyłącznie, w zależności od okoliczności, gdy zawarta zostanie umowa lub złożone zostanie zobowiązanie, o których mowa w art. 2 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1673/2000.
Dla konopi uprawianych na włókno, płatność powierzchniowa jest dokonywana również z zastrzeżeniem warunków przewidzianych w art. 52.
Artykuł 107
Odłogowanie
1. W przypadku zastosowania przepisów art. 71, rolnicy ubiegający się o płatność powierzchniową podlegają obowiązkowi wyłączania części gruntów należących do ich gospodarstwa z produkcji, jak również otrzymują rekompensatę z tytułu takiego obowiązku.
2. Obowiązek odłogowania dotyczący każdego rolnika ubiegającego się o płatności powierzchniowe jest ustalany jako procent jego gruntów przeznaczonych pod uprawę roślin uprawnych i które stanowią przedmiot wniosku o płatność oraz które są odłogowane stosownie do przepisów niniejszego rozdziału.
Podstawowy wskaźnik obowiązkowego odłogowania zostaje ustalony w wysokości 10 % na lata gospodarcze 2005/2006 i 2006/2007.
3. Grunty odłogowane mogą być wykorzystywane do:
- produkcji materiałów na potrzeby wytworzenia we Wspólnocie produktów, które nie są bezpośrednio przeznaczone do spożycia przez ludzi lub zwierzęta, pod warunkiem stosowania skutecznych systemów kontroli,
- uprawy roślin strączkowych w gospodarstwie rolnym, dla całości jego produkcji, zgodnie z zobowiązaniami ustanowionymi w rozporządzeniu (EWG) nr 2092/91.
Państwa Członkowskie są uprawnione do wypłacania krajowej pomocy w wysokości do 50 % kosztów związanych z założeniem wieloletnich upraw przeznaczonych do produkcji biomasy na odłogowanych gruntach.
4. Ilość produktów ubocznych z przeznaczeniem na pasze lub żywność, które mogą stać się dostępne w wyniku uprawy nasion oleistych na odłogowanych gruntach na mocy przepisów ust. 3, pierwsze tiret, jest uwzględniana na potrzeby stosowania limitu w wysokości 1 miliona ton, o którym mowa w art. 56 ust. 3.
5. W przypadku ustanowienia różnych plonów dla gruntów nawadnianych i gruntów nienawadnianych, ma zastosowanie płatność z tytułu odłogowania dla gruntów nienawadnianych.
6. Rolnicy mogą otrzymać płatność z tytułu odłogowania dla gruntów dobrowolnie odłogowanych ponad wymaganą powierzchnię gruntów. Państwa Członkowskie zezwalają rolnikom na odłogowanie do co najmniej 10 % powierzchni przeznaczonych pod uprawę roślin uprawnych i które stanowią przedmiot wniosku o płatność oraz które są odłogowane stosownie do przepisów niniejszego artykułu. Wyższe wielkości procentowe mogą zostać ustanowione przez Państwo Członkowskie po uwzględnieniu specyficznej sytuacji oraz zapewnieniu zajęcia wystarczającej powierzchni użytków rolnych.
W przypadku zastosowania przepisów art. 66, niniejszy ustęp stosuje się zgodnie ze szczegółowymi zasadami, które zostaną przyjęte przez Komisję zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 144 ust. 2.
7. Rolnicy, którzy składają wniosek o płatność dla powierzchni nie większej niż powierzchnia, która byłaby konieczna do wyprodukowania 92 ton zbóż, na podstawie plonów określonych dla ich regionu, nie są związani obowiązkiem odłogowania. Przepisy ust. 6 stosuje się do takich rolników.
8. Bez uszczerbku dla przepisów art. 108, grunty:
- odłogowane w ramach środków rolno-środowiskowych (art. 22 i 24 rozporządzenia Rady (WE) nr 1257/1999), które nie są wykorzystywane ani do celów rolniczych, ani na potrzeby działalności dochodowej innej niż działalność zaakceptowana dla innych odłogowanych gruntów na mocy niniejszego rozporządzenia, lub
- zalesione w ramach zalesiania (art. 31 rozporządzenia (WE) nr 1257/1999),
w wyniku złożenia wniosku po dniu 28 czerwca 1995 r., mogą, do limitu przypadającego na gospodarstwo, który może zostać określony przez odnośne Państwo Członkowskie, być zaliczane jako odłogowane na potrzeby spełnienia wymogu odłogowania, o którym mowa w ust. 1. Limit taki jest określany wyłącznie w zakresie niezbędnym do uniknięcia koncentrowania na niewielkiej liczbie gospodarstw nieproporcjonalnie dużej kwoty dostępnego budżetu odnoszącego się do przedmiotowego systemu.
Jednakże na takich obszarach płatność powierzchniowa wyszczególniona w art. 104 niniejszego rozporządzenia nie jest przyznawana, a wsparcie przyznawane na mocy przepisów art. 24 ust. 1 lub art. 31 ust. 1, drugie tiret, rozporządzenia (WE) nr 1257/1999 jest ograniczane do kwoty równej maksymalnie płatności powierzchniowej z tytułu odłogowania, o której mowa w art. 104 niniejszego rozporządzenia.
Państwa Członkowskie mogą zadecydować o niestosowaniu systemu przewidzianego w niniejszym ustępie do nowych wnioskodawców w regionie, w którym istnieje ciągłe ryzyko znacznego przestrzelenia regionalnego obszaru bazowego.
9. Powierzchnia gruntów odłogowanych nie może być mniejsza niż 0,1 ha oraz grunty takie nie mogą być węższe niż 10 metrów. Z powodu należycie uzasadnionych przyczyn związanych ze środowiskiem naturalnym, Państwa Członkowskie mogą zaakceptować grunty o szerokości wynoszącej co najmniej 5 metrów i powierzchni 0,05 ha.
Artykuł 108
Kwalifikujące się grunty
Wnioski o płatności mogą nie być składane w odniesieniu do gruntów, które w dniu przewidzianym na składanie wniosków o pomoc obszarową za rok 2003 były wykorzystywane jako trwałe pastwiska, uprawy trwałe lub drzewa lub były wykorzystywane do celów nierolniczych.
Państwa Członkowskie mogą, na warunkach, które zostaną określone zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 144 ust. 2, wprowadzić odstępstwo od pierwszego akapitu niniejszego artykułu, pod warunkiem, że podejmą działania na rzecz zapobieżenia znaczącemu wzrostowi łącznej powierzchni kwalifikujących się gruntów rolnych.
Artykuł 109
Obsiewanie i stosowanie
W celu kwalifikowania się do płatności powierzchniowej, rolnik musi, najpóźniej do dnia 31 maja poprzedzającego zbiory dla danej uprawy, wysiać nasiona, oraz, najpóźniej do dnia 15 maja, złożyć wniosek.
Artykuł 110
Przepisy wykonawcze
Szczegółowe przepisy dotyczące stosowania niniejszego rozdziału zostaną przyjęte zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 144 ust. 2, a w szczególności:
- przepisy dotyczące ustanowienia i zarządzania obszarami bazowymi,
- przepisy dotyczące utworzenia planów regionalizacji produkcji,
- przepisy dotyczące kiszonki z zielonki,
- przepisy dotyczące przyznawania płatności powierzchniowej,
- przepisy dotyczące minimalnej powierzchni kwalifikującej do otrzymania płatności; przepisy takie uwzględniają, w szczególności, wymogi w zakresie monitorowania oraz pożądaną efektywność przedmiotowego systemu,
- przepisy określające dla pszenicy durum zasady kwalifikujące do dopłat uzupełniających do płatności powierzchniowej oraz wymogi kwalifikujące do pomocy specjalnej, a w szczególności określenia regionów, które należy wziąć pod uwagę,
- przepisy dotyczące odłogowania, a w szczególności przepisy dotyczące art. 107 ust. 3; warunki takie powinny definiować pastewne rośliny strączkowe, które mogą być uprawiane na gruntach odłogowanych oraz, odnośnie pierwszego tiret w pierwszym akapicie tego ustępu, mogą obejmować uprawę roślin bez rekompensaty.
Zgodnie z tą samą procedurą, Komisja może:
- albo uwarunkować przyznanie płatności od stosowania:
i) określonych nasion;
ii) nasion kwalifikowanych w przypadku pszenicy durum oraz lnu i konopi uprawianych na włókno;
iii) określonych odmian w przypadku nasion oleistych, pszenicy durum, siemienia lnianego oraz lnu i konopi uprawianych na włókno;
- albo zostawić Państwu Członkowskiemu możliwość uzależnienia przyznania płatności od spełnienia takich warunków,
- zezwolić na zmianę terminów przewidzianych w art. 109 w niektórych strefach w przypadku gdy nadzwyczajne warunki klimatyczne czynią normalne terminy niemożliwymi do zastosowania.
ROZDZIAŁ 11 PREMIE Z TYTUŁU OWIEC I KÓZ
Artykuł 111
Zakres zastosowania
W przypadku zastosowania przepisów art. 67, Państwa Członkowskie przyznają, w ujęciu rocznym, premie lub dodatkowe płatności rolnikom, którzy hodują owce i kozy, z zastrzeżeniem warunków przewidzianych w niniejszym rozdziale, o ile odrębne przepisy nie stanowią inaczej.
Artykuł 112
Definicje
Dla potrzeb niniejszego rozdziału mają zastosowanie następujące definicje:
a) "maciorka" oznacza samicę z gatunku owiec, która kociła się przynajmniej raz lub która ma ponad jeden rok życia;
b) "koza" oznacza samicę z gatunku kóz, która kociła się przynajmniej raz lub która ma ponad jeden rok życia.
Artykuł 113
Premia z tytułu maciorek i kóz
1. Rolnik utrzymujący maciorki w swoim gospodarstwie może korzystać, po złożeniu wniosku, z premii z tytułu utrzymywania maciorek (premii z tytułu maciorek).
2. Rolnik utrzymujący kozy w swoim gospodarstwie może korzystać, po złożeniu wniosku, z premii z tytułu utrzymywania kóz (premii z tytułu kóz). Premia taka jest przyznawana rolnikom na określonych obszarach, w których produkcja spełnia następujące dwa kryteria:
a) hodowla kóz jest ukierunkowana głównie na produkcję koźliny;
b) techniki hodowli kóz i owiec są podobne co do swojej natury.
Wykaz takich obszarów zostanie ustanowiony zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 144 ust. 2.
3. Premia z tytułu maciorek oraz premia z tytułu kóz jest przyznawana w formie płatności rocznej na każde kwalifikujące się zwierzę na rok kalendarzowy oraz na rolnika w ramach limitów indywidualnych pułapów. Minimalna liczba zwierząt, w odniesieniu do których składany jest wniosek o premię, jest określana przez Państwo Członkowskie. Liczba minimalna nie powinna być mniejsza niż 10 i większa niż 50.
4. Kwota premii na maciorkę wynosi 21 EUR. Jednakże dla rolników sprzedających mleko owcze lub produkty oparte na leku owczym, premia na maciorkę wynosi 16,8 EUR.
5. Kwota premii na kozę wynosi 16,8 EUR.
Artykuł 114
Premia uzupełniająca
1. Premia uzupełniająca jest wypłacana rolnikom z obszarów, gdzie produkcja owiec i kóz stanowi działalność tradycyjną lub ma znaczący udział w gospodarce wiejskiej. Państwa Członkowskie definiują takie obszary. W każdym razie, premia uzupełniająca jest przyznawana wyłącznie rolnikowi, którego gospodarstwo, w kategoriach powierzchni wykorzystywanej na cele rolnicze, znajduje się co najmniej w 50 % na obszarach o utrudnionych warunkach gospodarowania zdefiniowanych stosownie do rozporządzenia (WE) nr 1257/1999.
2. Premia uzupełniająca jest przyznawana również rolnikowi zajmującemu się okresowym wypasem zwierząt, pod warunkiem, że:
a) co najmniej 90 % zwierząt, dla których wnioskowana jest premia jest wypasanych przez co najmniej 90 kolejnych dni na kwalifikujących się obszarach określonych zgodnie z ust. 1; oraz
b) siedziba gospodarstwa znajduje się na należycie zdefiniowanym obszarze geograficznym, który został określony przez Państwo Członkowskie jako obszar tradycyjnego wykonywani okresowego wypasu owiec i/lub kóz oraz pod warunkiem że takie przemieszczenia zwierząt są konieczne ze względu na brak paszy w wystarczającej ilości w czasie okresowego wypasu zwierząt.
3. Kwota premii uzupełniającej jest ustalana na poziomie 7 EUR na maciorkę i na kozę. Premia uzupełniająca jest przyznawana z zastrzeżeniem tych samych warunków co warunki ustanowione odnośnie przyznawania premii z tytułu maciorek i kóz.
Artykuł 115
Przepisy wspólne
1. Premie są wypłacane rolnikom - beneficjentom na podstawie liczby maciorek i/lub kóz utrzymywanych w gospodarstwie przez minimalny okres, który zostanie określony zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 144 ust. 2.
2. W momencie gdy rozporządzenie zawierające nowe przepisy dotyczące identyfikacji i rejestracji owiec i kóz wejdzie w życie, aby kwalifikować się do premii dane zwierzę będzie musiało zostać poddane identyfikacji i rejestracji zgodnej z takimi przepisami.
Artykuł 116
Limity indywidualne
1. W dniu 1 stycznia 2005 r. indywidualny pułap przypadający na rolnika, o którym mowa w art. 113 ust. 3 będzie równy liczbie praw do premii, które rolnik posiadał w dniu 31 grudnia 2004 r. zgodnie z odpowiednimi przepisami wspólnotowymi.
2. Państwa Członkowskie podejmą niezbędne środki dla zapewnienia, aby suma praw do premii na ich terytorium nie przekroczyła krajowych pułapów określonych w ust. 4 oraz aby rezerwy krajowe, o których mowa w art. 118 mogły zostać utrzymane.
3. Prawa do premii, które zostały wycofane na mocy środka podjętego zgodnie z ust. 2 zostaną zniesione.
4. Mają zastosowanie następujące pułapy:
Państwo Członkowskie | Prawa (× 1000) |
Belgia | 70 |
Dania | 104 |
Niemcy | 2432 |
Grecja | 11023 |
Hiszpania | 19580 |
Francja | 7842 |
Irlandia | 4956 |
Włochy | 9575 |
Luksemburg | 4 |
Holandia | 930 |
Austria | 206 |
Portugalia | 2690 |
Finlandia | 80 |
Szwecja | 180 |
Zjednoczone Królestwo | 19492 |
Ogółem | 79164 |
Artykuł 117
Przeniesienie praw do premii
1. Gdy rolnik sprzedaje lub w inny sposób przekazuje prawo własności do swojego gospodarstwa, może on przekazać wszystkie swoje prawa do premii osobie, która przejmuje jego gospodarstwo.
2. Rolnik może również przekazać, w całości lub części, swoje prawa do premii innym rolnikom bez przenoszenia praw do swojego gospodarstwa.
W przypadku przeniesienia praw do premii bez przenoszenia praw do gospodarstwa, część przenoszonych praw do premii, nie przekraczająca 15 %, jest zwracana, bez rekompensaty, do rezerwy krajowej Państwa Członkowskiego, w którym znajduje się dane gospodarstwo, w celu ich bezpłatnego rozdysponowania.
Państwa Członkowskie mogą nabyć prawa do premii od rolników, którzy zgodzą się, na zasadzie dobrowolności, zwrócić swoje prawa do premii, w całości lub w części. W takim przypadku kwoty wypłacone rolnikom za zbycie takich praw do premii mogą zostać uregulowane albo ze środków budżetu krajowego albo w sposób przewidziany na mocy art. 119 ust. 2, piąte tiret.
W drodze odstępstwa od przepisów ust. 1 oraz w należycie uzasadnionych okolicznościach, Państwa Członkowskie mogą uregulować, że w przypadku sprzedaży lub innego sposobu przekazania praw do gospodarstwa, przekazanie praw do premii jest dokonywane za pośrednictwem rezerwy krajowej.
3. Państwa Członkowskie mogą podjąć niezbędne środki dla przeciwdziałania przenoszeniu praw do premii z obszarów lub regionów wrażliwych, gdzie produkcja owiec ma szczególne znaczenie dla lokalnej gospodarki.
4. Państwa Członkowskie mogą zezwolić, przed upływem terminu, który określą, na tymczasowe przeniesienie takiej części praw do premii, której rolnik posiadający takie prawa nie zamierza wykorzystać.
Artykuł 118
Rezerwa krajowa
1. Każde Państwo Członkowskie utrzymuje krajową rezerwę praw do premii.
2. Wszystkie prawa do premii wycofane zgodnie z art. 117 ust. 2 lub innymi przepisami wspólnotowymi są dodawane do rezerwy krajowej.
3. Państwa Członkowskie mogą przyznawać prawa do premii rolnikom, w ramach limitów swoich rezerw krajowych. W przypadku przydziału praw do premii, pierwszeństwo należy dawać w szczególności rolnikom rozpoczynającym działalność, młodym rolnikom lub też innym rolnikom traktowanym priorytetowo.
Artykuł 119
Płatności dodatkowe
1. W przypadku zastosowania przepisów art. 71, Państwa Członkowskie dokonują płatności dodatkowych, w ujęciu rocznym, równych globalnym kwotom określonym w ust. 3 niniejszego artykułu.
Państwa Członkowskie mogą zadecydować o uzupełnieniu globalnych kwot określonych w ust. 3 niniejszego artykułu poprzez zmniejszenie kwot płatności, o których mowa w artykule 113. Zmniejszenie, które może zostać zastosowane na poziomie regionalnym, nie może przekroczyć jednego euro.
Płatności takich należy dokonywać, w ujęciu rocznym, zgodnie z obiektywnymi kryteriami obejmującymi, w szczególności, odpowiednie struktury i warunki produkcji, oraz w taki sposób aby zapewnić równe traktowanie producentów oraz aby uniknąć wystąpienia zakłóceń na rynku oraz zniekształcenia konkurencji. Ponadto płatności takich nie dotyczą wahania cen rynkowych. Są one dokonywane na poziomie regionalnym.
2. Płatności mogą obejmować w szczególności następujące:
- płatności na rzecz rolników zaangażowanych w określone rodzaje produkcji, w szczególności związane z jakością, które mają istotne znaczenie dla lokalnej gospodarki lub też ochrony środowiska naturalnego,
- zwiększenie premii, określonej w art. 113. Dodatkowe kwoty mogą podlegać zastosowaniu wymogów dotyczących obsady zwierząt, które zostaną określone przez dane Państwo Członkowskie, po uwzględnieniu warunków lokalnych,
- wsparcie na rzecz restrukturyzacji gospodarstw rolników lub rozwoju organizacji producenckich,
- płatności powierzchniowe na rzecz rolników, przyznawane na hektar powierzchni pastwiskowych, które są dostępne dla rolnika w trakcie danego roku kalendarzowego oraz w odniesieniu do których płatności nie były wnioskowane w tym samym roku w ramach systemu wsparcia dla rolników produkujących niektóre rośliny uprawne, w ramach systemu pomocowego z tytułu suszu paszowego oraz w ramach wspólnotowych mechanizmów pomocowych z tytułu innych upraw trwałych lub ogrodniczych,
- płatności na rzecz rolników, którzy zwrócą swoje prawa na zasadzie dobrowolności, zgodnie z przepisami art. 117 ust. 2,
- wsparcie dla poprawy i racjonalizacji przetwórstwa i sprzedaży mięsa z owiec i kóz.
3. Mają zastosowanie następujące kwoty globalne:
(wyrażone w tysiącach euro) |
Belgia | 64 |
Dania | 79 |
Niemcy | 1793 |
Grecja | 8767 |
Hiszpania | 18827 |
Francja | 7083 |
Irlandia | 4875 |
Włochy | 6920 |
Luksemburg | 4 |
Holandia | 743 |
Austria | 185 |
Portugalia | 2275 |
Finlandia | 61 |
Szwecja | 162 |
Zjednoczone Królestwo | 20162 |
Artykuł 120
Pułapy
Suma kwot każdej wnioskowanej premii lub płatności dodatkowej nie może przekroczyć limitu pułapu, ustalonego przez Komisje zgodnie z art. 64 ust. 2.
W przypadku gdy łączna kwota wnioskowanej pomocy przekroczy ustalony pułap, pomoc przypadająca na rolnika jest proporcjonalnie zmniejszana w takim roku.
ROZDZIAŁ 12 PŁATNOŚCI Z TYTUŁU WOŁOWINY I CIELĘCINY
Artykuł 121
Zakres zastosowania
W przypadku zastosowania przepisów art. 68, Państwa Członkowskie przyznają, z zastrzeżeniem warunków określonych w niniejszym rozdziale, o ile odrębne przepisy nie stanowią inaczej, pomoc wybraną przez odnośne Państwo Członkowskie zgodnie z przepisami niniejszego artykułu.
Artykuł 122
Definicje
Do celów niniejszego rozdziału:
a) "region" oznacza Państwo Członkowskie lub region w ramach Państwa Członkowskiego, w zależności od wyboru Państwa Członkowskiego;
b) "byk" oznacza niekastrowanego samca z gatunku bydła;
c) "wół" oznacza kastrowanego samca z gatunku bydła;
d) krowa "mamka" oznacza krowę należącą do rasy mięsnej lub krowę będącą krzyżówką z rasą mięsną, oraz należącą do stada przeznaczonego do hodowli cieląt na potrzeby produkcji mięsa;
e) "jałówka" oznacza samicę z gatunku bydła w wieku od ośmiu miesięcy, która się jeszcze nie cieliła.
Artykuł 123
Premia specjalna
1. Rolnik utrzymujący samce z gatunku bydła w swoim gospodarstwie może korzystać, po złożeniu wniosku, z premii specjalnej. Jest ona przyznawana w formie premii rocznej na rok kalendarzowy i na gospodarstwo, w ramach limitów pułapów regionalnych za nie więcej niż 90 zwierząt dla każdego przedziału wiekowego, o którym mowa w ust. 2.
2. Premia specjalna jest przyznawana nie więcej niż:
a) raz w życiu każdego byka w wieku powyżej dziewięciu miesięcy; lub
b) dwa razy w życiu każdego wołu:
- po raz pierwszy w wieku dziewięciu miesięcy,
- po raz drugi po osiągnięciu przez zwierzę wieku 21 miesięcy.
3. Aby korzystać z premii specjalnej:
a) każde zwierzę objęte wnioskiem musi być utrzymywane przez rolnika z przeznaczeniem na opas przez okres, który zostanie określony;
b) każde zwierzę musi posiadać do momentu uboju lub eksportu paszport zwierzęcy, o którym mowa w art. 6 rozporządzenia (WE) nr 1760/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 lipca 2000 r. ustanawiającego system identyfikacji i rejestracji bydła i dotyczącego etykietowania wołowiny i produktów z wołowiny [37], który zawiera wszystkie istotne informacje dotyczące statusu w zakresie premii oraz, jeżeli paszport taki nie jest dostępny, równoważny dokument administracyjny.
4. Gdy w danym regionie łączna liczba byków w wieku powyżej dziewięciu miesięcy oraz wołów w wieku od dziewięciu do 20 miesięcy, które zostały uwzględnione we wniosku oraz które spełniają warunki przyznania premii specjalnej, przekroczy pułap regionalny, o którym mowa w ust. 8, wówczas liczba wszystkich kwalifikujących się zwierząt na mocy przepisów ust. 2 lit. a) i b) przypadających na rolnika na dany rok jest proporcjonalnie zmniejszana.
W rozumieniu niniejszego artykułu "pułap regionalny" oznacza liczbę zwierząt uprawnionych o korzystania, w danym regionie i na rok kalendarzowy, z premii specjalnej.
5. W drodze odstępstwa od przepisów ust. 1 i 4, Państwo Członkowskie może:
- na podstawie obiektywnych kryteriów, które stanowią część polityki w zakresie rozwoju obszarów wiejskich oraz wyłącznie pod warunkiem że uwzględniają one aspekty odnoszące się do środowiska naturalnego i zatrudnienia, zmienić lub uchylić limit pogłowia wynoszący 90 zwierząt na gospodarstwo jak również przedział wiekowy oraz,
- wykonując swoje uprawnienia, zadecydować o zastosowaniu ust. 4 w taki sposób, aby osiągnąć poziom zmniejszeń, które muszą być zgodne z obowiązującym pułapem regionalnym, bez stosowania takich zmniejszeń do małych rolników, którzy, w odniesieniu do danego roku, złożyli wnioski o specjalne premie, obejmujące jedynie minimalną liczbę zwierząt określoną przez dane Państwo Członkowskie.
6. Państwa Członkowskie mogą zadecydować o przyznaniu premii specjalnej w momencie uboju. W tym przypadku, w odniesieniu do byków, kryterium wieku, o którym mowa w ust. 2 lit. a) jest zastępowane minimalną wagą tuszy wynoszącą 185 kilogramów.
Premia jest wypłacana lub przekazywana na rzecz rolników.
Zezwala się Zjednoczonemu Królestwu na stosowanie w Irlandii Północnej systemu przyznawania premii specjalnej, który różni się od systemu stosowanego na pozostałej części jego terytorium.
7. Kwota premii specjalnej jest ustalana na poziomie:
a) 210 EUR na kwalifikującego się byka;
b) 150 EUR na kwalifikującego się wołu i przedział wiekowy.
8. Mają zastosowanie następujące pułapy regionalne:
Belgia | 235149 |
Dania | 277110 |
Niemcy | 1782700 |
Grecja | 143134 |
Hiszpania | 713999 |
Francja | 1754732 |
Irlandia | 1077458 |
Włochy | 598746 |
Luksemburg | 18962 |
Holandia | 157932 |
Austria | 373400 |
Portugalia | 175075 |
Finlandia | 250000 |
Szwecja | 250000 |
Zjednoczone Królestwo | 1419811 |
Artykuł 124
Premia z tytułu przeciwdziałania sezonowości produkcji
1. W przypadku zastosowania przepisów art. 71, gdy w Państwie Członkowskim liczba wołów:
a) poddawanych ubojowi w danym roku przekracza 60 % łącznej liczby ubojów samców z gatunku bydła, przeprowadzanych rocznie; oraz
b) poddawanych ubojowi w okresie od 1 września do 30 listopada w danym roku przekracza 35 % łącznej liczby ubojów wołów przeprowadzanych rocznie,
rolnicy mogą korzystać, po złożeniu wniosku, z dodatkowej premii do premii specjalnej (premia z tytułu przeciwdziałania sezonowości produkcji). Jednakże jeżeli oba wskaźniki progowe, o których mowa powyżej zostaną osiągnięte w Irlandii lub w Irlandii Północnej, wówczas premia ma zastosowanie w Irlandii i w Irlandii Północnej.
Dla celów stosowania niniejszego artykułu w Zjednoczonym Królestwie, Irlandia Północna jest traktowana jako oddzielny podmiot.
2. Kwota takiej premii jest ustalana na poziomie:
- 72,45 EUR na zwierzę poddawane ubojowi podczas pierwszych 15 tygodni w danym roku,
- 54,34 EUR na zwierzę poddawane ubojowi podczas szesnastego i siedemnastego tygodnia w danym roku,
- 36,23 EUR na zwierzę poddawane ubojowi w tygodniach od osiemnastego do dwudziestego pierwszego w danym roku, oraz
- 18,11 EUR na zwierzę poddawane ubojowi podczas dwudziestego drugiego i dwudziestego trzeciego tygodnia w danym roku.
3. Gdy wskaźnik, o którym mowa w ust. 1 lit. b), nie zostanie osiągnięty, uwzględniając przedostatnie zdanie ust. 1, Państwa Członkowskie, których rolnicy poprzednio otrzymywali premię z tytułu przeciwdziałania sezonowości produkcji, mogą zadecydować o przyznaniu takiej premii na poziomie 60 % kwot określonych w ust. 2.
W takim przypadku dane Państwo Członkowskie:
a) może zadecydować o przyznaniu takiej premii wyłącznie dla pierwszych dwóch lub trzech odnośnych okresów;
b) zapewnia aby środek taki był finansowo neutralny w odniesieniu do tego samego roku budżetowego poprzez odpowiednie zmniejszenie:
- kwoty drugiego przedziału wiekowego premii specjalnej mającej zastosowanie do wołów, przyznawanej w takim Państwie Członkowskim, i/lub
- płatności dodatkowych dokonywanych na mocy przepisów sekcji 2,
oraz informuje Komisję o zastosowanym rodzaju zmniejszenia.
Dla potrzeb stosowania niniejszego środka Irlandia i Irlandia Północna są traktowane jako jeden podmiot na potrzeby obliczenia wskaźnika, o którym mowa w ust. 1 lit. a) i w rezultacie dla zakwalifikowania się do otrzymania premii.
4. W celu ustalenia czy wielkości procentowe, o których mowa w niniejszym artykule zostały przekroczone, należy uwzględnić uboje przeprowadzone podczas drugiego roku poprzedzającego rok, w którym zwierzę kwalifikujące się do premii zostało poddane ubojowi.
Artykuł 125
Premia z tytułu krów mamek
1. Rolnik utrzymujący krowy mamki w swoim gospodarstwie może korzystać, po złożeniu wniosku, z premii za utrzymywanie krów mamek (premia z tytułu krów mamek). Jest ona przyznawana w formie premii rocznej na rok kalendarzowy i na rolnika w ramach limitów indywidualnych pułapów.
2. Premia z tytułu krów mamek jest przyznawana rolnikowi:
a) niedostarczającemu mleka ani produktów mleczarskich ze swojego gospodarstwa przez okres 12 miesięcy od dnia złożenia wniosku.
Dostarczanie mleka lub produktów mleczarskich bezpośrednio z gospodarstwa do konsumenta nie wpływa, Jednakże na przyznanie premii;
b) dostarczającemu mleko lub produkty mleczarskie, których łączna indywidualna ilość referencyjna, o której mowa w art. 4 rozporządzenia (EWG) nr 3950/92 nie przekracza 120000 kilogramów. Jednakże Państwa Członkowskie mogą zadecydować, na podstawie obiektywnych kryteriów, które ustanowią, o zmianie lub uchyleniu takiego limitu ilościowego,
pod warunkiem, że rolnik utrzymuje, przez co najmniej sześć kolejnych miesięcy od dnia złożenia wniosku, liczbę krów mamek równą co najmniej 60 % oraz jałówek równą maksymalnie 40 % liczby, która stanowiła przedmiot wniosku o premię.
Na potrzeby ustalenia liczby zwierząt kwalifikujących się do otrzymania premii na mocy lit. a) i b) pierwszego akapitu ust. 2 niniejszego artykułu, określa się czy krowy należą do stada mamek czy do stada mlecznego na podstawie indywidualnej ilości referencyjnej beneficjenta, zdefiniowanej w art. 95 ust. 2, oraz przeciętnego udoju mleka.
3. Uprawnienia rolników do premii są ograniczane poprzez zastosowanie indywidualnego pułapu zdefiniowanego w art. 126.
4. Kwota premii na kwalifikujące się zwierzę zostaje ustalona na poziomie 200 EUR.
5. W przypadku zastosowania art. 8 lit. a) punkt i), Państwa Członkowskie mogą przyznać dodatkową krajową premię z tytułu krów mamek, maksymalnie w wysokości 50 EUR na zwierzę, pod warunkiem że nie powoduje to dyskryminacji hodowców bydła w odnośnym Państwie Członkowskim.
W odniesieniu do gospodarstw znajdujących się w regionie zdefiniowanym w art. 3 i 6 rozporządzenia Rady (WE) nr 1260/1999 z dnia 21 czerwca 1999 r. ustanawiającego przepisy ogólne w sprawie funduszy strukturalnych [43], pierwsze 24,15 EUR na zwierzę takiej dodatkowej premii jest finansowane z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR).
W odniesieniu do gospodarstw znajdujących się na terytorium Państwa Członkowskiego, jeżeli w odnośnym Państwie Członkowskim pogłowie bydła zawiera duży odsetek krów mamek, które stanowią co najmniej 30 % łącznego pogłowia krów, oraz jeżeli co najmniej 30 % samców z gatunku bydła poddawanych ubojowi należy do klasy mięsności S i E, Sekcja Gwarancji EFOGR finansuje premię dodatkową w pełnej wysokości. Przestrzelenie takich wielkości procentowych jest ustalane na podstawie średniej z dwóch lat poprzedzających rok, w którym wspomniana premia jest przyznawana.
6. Dla potrzeb niniejszego artykułu brane są pod uwagę wyłącznie jałówki należące do rasy mięsnej lub będące krzyżówką z rasą mięsną, oraz należące do stada przeznaczonego do hodowli cieląt na potrzeby produkcji mięsa.
Artykuł 126
Indywidualny pułap dla krów mamek
1. Pomoc jest przyznawana każdemu rolnikowi utrzymującemu krowy mamki w ramach limitu indywidualnych pułapów określonych poprzez zastosowanie art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1254/1999.
2. Państwa Członkowskie podejmują niezbędne kroki dla zapewnienia, aby suma praw do premii na ich terytorium nie przekroczyła krajowych pułapów określonych w ust. 5 niniejszego artykułu oraz aby rezerwy krajowe, o których mowa w art. 128 mogły zostać utrzymane.
3. W przypadku gdy dostosowanie, o którym mowa w ust. 2, wymaga zmniejszenia indywidualnych pułapów posiadanych przez rolników, operację taką należy przeprowadzić bez płatności kompensacyjnych i zadecydować o niej na podstawie obiektywnych kryteriów obejmujących, w szczególności:
- procent w jakim rolnicy wykorzystali swoje indywidualne pułapy podczas trzech lat referencyjnych poprzedzających rok 2000,
- wdrożenie programu inwestycyjnego lub ekstensyfikacyjnego w sektorze wołowiny i cielęciny,
- określone okoliczności naturalne lub stosowanie kar, skutkujące niewypłaceniem lub zmniejszeniem płatności premii za co najmniej jeden rok referencyjny,
- dodatkowe nadzwyczajne okoliczności powodujące, że płatności dokonywane w co najmniej jednym roku referencyjnym nie odpowiadają faktycznej sytuacji występującej w trakcie poprzednich lat.
4. Prawa do premii, które zostały wycofane na mocy środka podjętego zgodnie z ust. 2, zostaną zniesione.
5. Mają zastosowanie następujące pułapy krajowe:
Belgia | 394253 |
Dania | 112932 |
Niemcy | 639535 |
Grecja | 138005 |
Hiszpania | 1441539 |
Francja | 3779866 |
Irlandia | 1102620 |
Włochy | 621611 |
Luksemburg | 18537 |
Holandia | 63236 |
Austria | 375000 |
Portugalia | 416539 |
Finlandia | 55000 |
Szwecja | 155000 |
Zjednoczone Królestwo | 1699511 |
Artykuł 127
Przeniesienie praw do premii z tytułu krów mamek
1. Gdy rolnik sprzedaje lub w inny sposób przekazuje prawo własności do swojego gospodarstwa, może on przekazać wszystkie swoje prawa do premii z tytułu krów mamek osobie, która przejmuje jego gospodarstwo. Rolnik może również przekazać, w całości lub części, swoje prawa do premii innym rolnikom bez przenoszenia praw do swojego gospodarstwa.
W przypadku przeniesienia praw do premii bez przenoszenia praw do gospodarstwa, część przenoszonych praw do premii, nieprzekraczająca 15 %, jest zwracana, bez płatności kompensacyjnej, do rezerwy krajowej Państwa Członkowskiego, w którym znajduje się dane gospodarstwo, w celu ich bezpłatnego rozdysponowania.
2. Państwa Członkowskie:
a) podejmują niezbędne środki dla przeciwdziałania przenoszeniu praw do premii poza obszary lub regiony wrażliwe, gdzie produkcja wołowiny i cielęciny ma szczególne znaczenie dla lokalnej gospodarki;
b) mogą uregulować, że przeniesienie praw do premii bez przekazania praw do gospodarstwa jest dokonywane bezpośrednio pomiędzy rolnikami albo że jest dokonywane za pośrednictwem rezerwy krajowej.
3. Państwa Członkowskie mogą zezwolić, przed upływem terminu, który określą, na tymczasowe przeniesienie takiej części praw do premii, której rolnik posiadający takie prawa nie zamierza wykorzystać.
Artykuł 128
Krajowa rezerwa praw do premii z tytułu krów mamek
1. Każde Państwo Członkowskie utrzymuje krajową rezerwę praw do premii z tytułu krów mamek.
2. Wszystkie prawa do premii wycofane zgodnie z art. 127 ust. 1 lub innymi przepisami wspólnotowymi są dodawane do rezerwy krajowej, bez uszczerbku dla przepisów art. 126 ust. 4.
3. Państwa Członkowskie wykorzystują swoje rezerwy krajowe do przyznawania praw do premii, w ramach limitów swoich rezerw krajowych, w szczególności rolnikom rozpoczynającym działalność, młodym rolnikom lub też innym rolnikom traktowanym priorytetowo.
Artykuł 129
Jałówki
1. W drodze odstępstwa od przepisów art. 125 ust. 3, Państwa Członkowskie, w których więcej niż 60 % krów mamek i jałówek jest utrzymywanych na obszarach górskich, w rozumieniu art. 18 rozporządzenia Rady (WE) nr 1257/1999, mogą zadecydować o przyznaniu premii z tytułu krów mamek dla jałówek oddzielnie do takiej premii dla krów mamek w ramach limitów odrębnego pułapu krajowego, który zostanie ustanowiony przez odnośne Państwo Członkowskie.
Taki odrębny pułap krajowy nie może przekraczać 40 % pułapu krajowego odnośnego Państwa Członkowskiego określonego w art. 126 ust. 5. Taki pułap krajowy jest zmniejszany o kwotę równą odrębnemu pułapowi krajowemu. Gdy w Państwie Członkowskim korzystającym z uprawnień przewidzianych w niniejszym ustępie, łączna liczba jałówek, objętych złożonym wnioskiem, i spełniających warunki dotyczące przyznawania premii z tytułu krów mamek, przekroczy odrębny pułap krajowy, należy proporcjonalnie zmniejszyć liczbę jałówek kwalifikujących się do premii przypadających na rolnika w odnośnym roku.
2. Na potrzeby niniejszego artykułu, brane są pod uwagę wyłącznie jałówki należące do rasy mięsnej lub będące krzyżówką z rasą mięsną.
Artykuł 130
Premia ubojowa
1. Rolnik utrzymujący bydło w swoim gospodarstwie może skorzystać, po złożeniu wniosku, z premii ubojowej. Jest ona przyznawana z tytułu uboju zwierząt kwalifikujących się do premii lub ich eksportu do kraju trzeciego, oraz w ramach pułapów krajowych, które zostaną określone.
Następujące zwierzęta kwalifikują się do premii ubojowej:
a) byki, woły, krowy i jałówki w wieku powyżej ośmiu miesięcy włącznie;
b) cielęta w wieku od miesiąca do ośmiu miesięcy i o wadze tuszy do 185 kg,
pod warunkiem że były one utrzymywane przez rolnika przez okres czasu, który zostanie określony.
2. Kwota premii zostaje ustalona na poziomie:
a) 80 EUR na zwierzę kwalifikujące się do premii, określone w ust. 1 lit. a);
b) 50 EUR na zwierzę kwalifikujące się do premii, określone w ust. 1 lit. b).
3. Pułapy krajowe, o których mowa w ust. 1, są określane dla poszczególnych Państw Członkowskich oraz osobno dla obu grup zwierząt wyszczególnionych w lit. a) i b) ust. 1. Każdy pułap jest równy liczbie zwierząt w każdej z tych dwóch grup, które w roku 1995 zostały poddane ubojowi w danym Państwie Członkowskim, do której dodaje się takie zwierzęta eksportowane do krajów trzecich, według danych Eurostatu lub innych opublikowanych oficjalnych informacji statystycznych dla takiego roku, zaakceptowanych przez Komisję.
4. Gdy w danym Państwie Członkowskim łączna liczba zwierząt, objętych wnioskami w odniesieniu do jednej z dwóch grup zwierząt wyszczególnionych w lit. a) lub b) ust. 1, oraz spełniających warunki przyznawania premii ubojowej przekroczy pułap krajowy ustanowiony dla takiej grupy, liczba wszystkich kwalifikujących się zwierząt w ramach danej grupy, przypadająca na rolnika w odnośnym roku jest proporcjonalnie zmniejszana.
Artykuł 131
Wymogi dotyczące obsady zwierząt
1. W przypadku zastosowania przepisów art. 71, łączna liczba zwierząt kwalifikujących się do premii specjalnej oraz premii z tytułu krów mamek jest ograniczana poprzez wymogi dotyczące obsady zwierząt w gospodarstwie, wynoszącego dwie jednostki żywego inwentarza (LSU) na hektar i rok kalendarzowy. Wymóg dotyczący obsady zwierząt począwszy od 1 stycznia 2003 r. wynosi 1,8 LSU. Wymogi dotyczące obsady zwierząt jest wyrażany w LSU na jednostkę powierzchni pastwiskowej gospodarstwa wykorzystywanej na potrzeby żywienia zwierząt tam utrzymywanych. Jednakże rolnik zostaje wyłączony z obowiązku stosowania się do wymogów dotyczących obsady zwierząt jeżeli liczba zwierząt utrzymywanych w jego gospodarstwie, uwzględnianych przy określaniu wymogów dotyczących obsady zwierząt nie przekracza 15 LSU.
2. Dla określenia wymogów dotyczących obsady zwierząt w gospodarstwie, uwzględnia się:
a) samce z gatunku bydła, krowy mamki i jałówki, owce i/lub kozy, dla których złożono wnioski o premie, jak również krowy mleczne potrzebne do wyprodukowania łącznej ilości referencyjnej mleka przydzielonej rolnikowi. Liczba zwierząt jest przeliczana na LSU poprzez zastosowanie następującej tabeli:
Samce z gatunku bydła oraz jałówki starsze niż 24 miesiące, krowy mamki, krowy mleczne | 1,0 LSU |
Samce z gatunku bydła oraz jałówki w wieku od sześciu miesięcy do 24 miesięcy | 0,6 LSU |
Owce | 0,15 LSU |
Kozy | 0,15 LSU |
b) powierzchnię pastwiskową, rozumiana jako powierzchnia gospodarstwa dostępna przez cały rok kalendarzowy na potrzeby hodowli bydła oraz owiec i/lub kóz. Powierzchnia pastwiskowa nie obejmuje:
- gruntów pod budynkami, lasami, stawami, ścieżkami,
- powierzchni wykorzystywanych do innych upraw kwalifikujących się do pomocy wspólnotowej lub do upraw trwałych oraz upraw ogrodniczych, za wyjątkiem trwałych pastwisk, dla których przyznawane są płatności powierzchniowe na mocy art. 136 lub, w zależności od przypadku, art. 96,
- powierzchni kwalifikujących się do systemów wsparcia ustanowionych dla producentów niektórych roślin uprawnych, wykorzystywanych na potrzeby systemu pomocowego dla suszu paszowego, oraz podlegających krajowemu lub wspólnotowemu mechanizmowi odłogowania.
Powierzchnia pastwiskowa obejmuje powierzchnie użytkowane wspólnie oraz powierzchnie z mieszanymi uprawami.
Artykuł 132
Płatność z tytułu ekstensyfikacji
1. W przypadku zastosowania przepisów art. 71, rolnicy otrzymujący premię specjalną i/lub premię z tytułu krów mamek mogą korzystać z płatności z tytułu ekstensyfikacji.
2. Płatność z tytułu ekstensyfikacji wynosi 100 EUR na przyznaną premię specjalną i premię z tytułu krów mamek, pod warunkiem, że w odniesieniu o odnośnego roku kalendarzowego wymogi dotyczące obsady zwierząt w odnośnym gospodarstwie są mniejsze lub równe 1,4 LSU na hektar.
Jednakże Państwa Członkowskie mogą zadecydować o przyznaniu płatności z tytułu ekstensyfikacji w kwocie wynoszącej 40 EUR dla wymogów dotyczących obsady zwierząt wynoszących 1,4 LSU na hektar lub więcej i niższego niż lub równego 1,8 LSU na hektar, oraz w kwocie 80 EUR dla wymogów dotyczących obsady zwierząt niższych niż 1,4 LSU na hektar.
3. Na potrzeby stosowania ust. 2:
a) w drodze odstępstwa od przepisów art. 131 ust. 2 lit. a), wymogi dotyczące obsady zwierząt gospodarstw są określane poprzez uwzględnienie samców z gatunku bydła, krów i jałówek przebywających w gospodarstwie podczas odnośnego roku kalendarzowego, jak również owiec i/lub kóz, dla których złożono wnioski o premie dla tego samego roku kalendarzowego. Liczbę zwierząt należy przeliczyć na LSU poprzez odwołanie się do tabeli przeliczeniowej, o której mowa w art. 131 ust. 2 lit. a);
b) bez uszczerbku dla przepisów trzeciego tiret art. 131 ust. 2 lit. b), powierzchnie wykorzystywane do produkcji roślin uprawnych zdefiniowanych w załączniku IX nie są uwzględniane jako "powierzchnie pastwiskowe";
c) powierzchnia pastwiskowa brana pod uwagę przy obliczaniu wymogów dotyczących obsady zwierząt musi się składać w co najmniej 50 % z pastwisk.
"Pastwisko" jest definiowane przez Państwa Członkowskie. Definicja powinna uwzględniać co najmniej kryterium mówiące, że pastwisko jest użytkiem zielonym, który, zgodnie z lokalnymi praktykami gospodarowania, jest uznawany za przeznaczony do wypasu bydła i/lub owiec. Jednakże nie wyklucza to mieszanego wykorzystania pastwiska w trakcie tego samego roku (pastwisko, siano, kiszonka z zielonki).
4. Bez uszczerbku dla wymogów dotyczących obsady zwierząt wyszczególnionych w ust. 2 niniejszego artykułu, rolnicy w Państwach Członkowskich, w których ponad 50 % produkcji mleka odbywa się na obszarach górskich, w rozumieniu art. 18 rozporządzenia (WE) nr 1257/1999 oraz których gospodarstwa znajdują się na takich obszarach, mogą otrzymywać płatności z tytułu ekstensyfikacji, określone w tym ustępie dla krów mlecznych utrzymywanych w takich gospodarstwach.
5. Zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 144 ust. 2, Komisja, jeżeli okaże się to konieczne, dostosowuje kwoty określone w ust. 2 niniejszego artykułu, po uwzględnieniu, w szczególności, liczby zwierząt kwalifikujących się do płatności za poprzedni rok kalendarzowy.
Artykuł 133
Płatności dodatkowe
1. W przypadku zastosowania przepisów art. 71, Państwa Członkowskie dokonują płatności dodatkowych, w ujęciu rocznym, na rzecz rolników mających siedzibę na ich terytorium, równych globalnym kwotom określonym w ust. 3 niniejszego artykułu. Płatności takich należy dokonywać zgodnie z obiektywnymi kryteriami obejmującymi, w szczególności, odpowiednie struktury i warunki produkcji, oraz w taki sposób, aby zapewnić równe traktowanie producentów oraz aby uniknąć wystąpienia zakłóceń na rynku oraz zniekształcenia konkurencji. Ponadto, płatności takich nie dotyczą wahania cen rynkowych.
2. Płatności dodatkowe mogą być dokonywane w formie płatności pogłównych i/lub płatności powierzchniowych.
3. Mają zastosowanie następujące kwoty globalne:
Belgia | 39,4 |
Dania | 11,8 |
Niemcy | 88,4 |
Grecja | 3,8 |
Hiszpania | 33,1 |
Francja | 93,4 |
Irlandia | 31,4 |
Włochy | 65,6 |
Luksemburg | 3,4 |
Holandia | 25,3 |
Austria | 12,0 |
Portugalia | 6,2 |
Finlandia | 6,2 |
Szwecja | 9,2 |
Zjednoczone Królestwo | 63,8 |
Artykuł 134
Płatności pogłówne
1. Płatności pogłówne mogą zostać przyznane dla:
a) samców z gatunku bydła;
b) krów mamek;
c) krów mlecznych;
d) jałówek.
2. Płatności pogłówne mogą zostać przyznane jako kwoty uzupełniające na jednostkę premii ubojowej określonej w art. 130, za wyjątkiem cieląt. W pozostałych przypadkach, przyznanie płatności pogłównych podlega:
a) specjalnym warunkom określonym w art. 135;
b) określonym wymogom dotyczącym obsady zwierząt, które zostaną ustanowione przez Państwa Członkowskie.
3. Określone wymogi dotyczące obsady zwierząt są ustanawiane:
- na podstawie powierzchni pastwiskowej, o której mowa w art. 131 ust. 2 lit. b), za wyjątkiem powierzchni dla których przyznawane są płatności powierzchniowe zgodnie z art. 136,
- po uwzględnieniu, w szczególności, wpływu na środowisko naturalne odnośnego rodzaju produkcji, wrażliwości środowiskowej gruntów wykorzystywanych do hodowli bydła oraz środków, które zostały wdrożone w celu ustabilizowania lub poprawy sytuacji środowiskowej takich gruntów.
Artykuł 135
Warunki dotyczące płatności pogłównych
1. Płatności pogłówne dla samców z gatunku bydła mogą być przyznawane na rok kalendarzowy dla liczby zwierząt nie większej niż liczba zwierząt w Państwie Członkowskim, która jest:
- równa pułapowi regionalnemu odnośnego Państwa Członkowskiego, określonemu w art. 123 ust. 8, lub
- równa liczbie samców z gatunku bydła, dla których premie zostały przyznane w 1997 r., lub
- równa przeciętnej liczbie ubojów samców z gatunku bydła w trakcie lat 1997, 1998 i 1999, bazując na statystykach Eurostatu dla tych lat lub innych opublikowanych oficjalnych informacjach statystycznych, zaakceptowanych przez Komisję, dotyczących takich lat.
Państwa Członkowskie mogą również przewidzieć ograniczenie liczby samców z gatunku bydła przypadających na gospodarstwo, która zostanie określona przez Państwo Członkowskie na poziomie krajowym lub regionalnym.
Do płatności kwalifikują się wyłącznie samce z gatunku bydła, w wieku od ośmiu miesięcy. jeżeli płatności pogłówne są dokonywane w momencie uboju, Państwa Członkowskie mogą zadecydować o zastąpieniu tego warunku minimalną wagą tuszy wynoszącą co najmniej 180 kilogramów.
2. Płatności pogłówne dla krów mamek i jałówek kwalifikujących się do premii z tytułu krów mamek na mocy art. 125 ust. 4 i art. 129 mogą zostać przyznane wyłącznie jako kwota uzupełniająca przypadająca na jednostkę premii z tytułu krów mamek, określoną w art. 125 ust. 4.
3. Płatności pogłówne dla krów mlecznych mogą zostać przyznane wyłącznie jako kwota na tonę ilości referencyjnej kwalifikującej się do premii, posiadanej przez gospodarstwo, która zostanie określona zgodnie z art. 95 ust. 2.
Art. 134 ust. 2 lit. b) nie stosuje się.
4. Płatności pogłówne dla jałówek innych niż jałówki, o których mowa w ust. 2, mogą być przyznawane na Państwo Członkowskie i rok kalendarzowy dla liczby jałówek, która nie przekracza liczby jałówek równej przeciętnej liczbie ubojów jałówek w trakcie lat 1997, 1998 i 1999, bazując na statystykach Eurostatu dla tych lat lub innych opublikowanych oficjalnych informacjach statystycznych, zaakceptowanych przez Komisję, dotyczących takich lat.
Artykuł 136
Płatności powierzchniowe
1. Płatności powierzchniowe są przyznawane na hektar pastwisk trwałych:
a) które są dostępne dla rolnika w trakcie odnośnego roku kalendarzowego;
b) które nie są wykorzystywane na potrzeby spełnienia określonych wymogów dotyczących obsady zwierząt, o których mowa w art. 134 ust. 3; oraz
c) w odniesieniu do których nie były wnioskowane płatności, dla tego samego roku, w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla rolników produkujących niektóre rośliny uprawne, w ramach systemu pomocowego dla suszu paszowego oraz w ramach wspólnotowych mechanizmów pomocowych dla innych upraw trwałych lub upraw ogrodniczych.
2. Powierzchnia pastwisk trwałych w regionie, dla którego mogą zostać przyznane płatności powierzchniowe, nie może przekroczyć odnośnego regionalnego obszaru bazowego.
Regionalne obszary bazowe są ustanawiane przez Państwa Członkowskie jako średnia liczba hektarów pastwisk trwałych dostępnych na potrzeby hodowli bydła w trakcie roku 1995, 1996 i 1997.
3. Maksymalna płatność powierzchniowa na hektar, która może zostać przyznana, włączając w to, w zależności od przypadku, płatności powierzchniowe na mocy przepisów art. 96, nie może przekroczyć 350 EUR.
Artykuł 137
Przekazywanie informacji
Wszelkie zmiany uregulowań krajowych dotyczących przyznawania płatności dodatkowych są przekazywane do Komisji nie później niż po upływie jednego miesiąca od ich przyjęcia.
Artykuł 138
Przepisy wspólne
Aby kwalifikować się do płatności bezpośrednich na mocy niniejszego Rozdziału, zwierzę musi być poddane identyfikacji i rejestracji zgodnej z rozporządzeniem (WE) nr 1760/2000.
Artykuł 139
Pułapy
Suma kwot każdej płatności bezpośredniej wnioskowanej w oparciu o przepisy niniejszego Rozdziału nie może przekroczyć pułapu, ustalonego przez Komisję zgodnie z art. 64 ust. 2, odpowiadającego składowej każdej z takich płatności bezpośrednich w pułapie, o którym mowa w art. 41.
Gdy łączna kwota wnioskowanej pomocy przekroczy ustalony pułap, pomoc przypadająca na rolnika jest proporcjonalnie zmniejszana w takim roku.
Artykuł 140
Substancje zakazane na mocy dyrektywy 96/22/WE
1. Gdy pozostałości substancji zakazanych na mocy dyrektywy 96/22/WE [48], lub pozostałości substancji dozwolonych na mocy powyżej wspomnianego aktu, ale które zostały użyte nielegalnie, zostaną wykryte stosownie do odpowiednich przepisów dyrektywy 96/23/WE [49], w zwierzęciu zaliczanym do stada bydła należącego do rolnika, lub gdy niedozwolona substancja lub produkt, lub substancja lub produkt dozwolony na mocy dyrektywy 96/22/WE ale który jest w posiadaniu rolnika nielegalnie, zostanie wykryty w gospodarstwie rolnika w jakiejkolwiek postaci, rolnik zostaje wykluczony, na rok kalendarzowy, w którym nastąpiło wykrycie, z otrzymywania kwot przewidzianych na mocy niniejszego Rozdziału.
W przypadku powtarzającego się łamania prawa, długość okresu wykluczenia może, stosownie do powagi wykroczenia, zostać wydłużona do 5 lat począwszy od roku, w którym wykryto ponowne złamanie prawa.
2. W przypadku utrudnień ze strony właściciela lub posiadacza zwierząt podczas przeprowadzania inspekcji oraz podczas pobierania próbek, które są konieczne do realizacji krajowych planów monitorowania pozostałości, lub też podczas przeprowadzania dochodzeń lub kontroli, przewidzianych na mocy dyrektywy 96/23/WE, mają zastosowanie kary przewidziane w ust. 1 niniejszego artykułu.
ROZDZIAŁ 13 POMOC Z TYTUŁU ROŚLIN STRĄCZKOWYCH NA ZIARNO
Artykuł 141
Zakres zastosowania
W przypadku zastosowania przepisów art. 71, odnośne Państwo Członkowskie przyznaje pomoc z tytułu produkcji następujących roślin strączkowych na ziarno:
a) soczewicy innej niż do siewu, objętej kodem CN ex07134000;
b) ciecierzycy innej niż do siewu, objętej kodem CN ex07132000;
c) wyki gatunków Vicia sativa L. i Vicia ervilla Willd., objętej kodem CN ex07139090 (pozostałe).
Artykuł 142
Pomoc
1. Pomoc jest przyznawana dla produkcji roślin strączkowych na ziarno objętych przepisami art. 141 dla danego roku gospodarczego. Rok gospodarczy liczony jest od 1 lipca do 30 czerwca.
Poletko uprawne będące przedmiotem wniosku o pomoc na hektar w ramach systemu finansowanego zgodnie z art. 1 ust. 2 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1258/1999 jest wykluczone z kwalifikowania się do płatności pomocy przewidzianej przez niniejszy system.
2. Bez uszczerbku dla przepisów art. 143, pomoc przypadająca na hektar powierzchni obsianych i zebranych wynosi 181 EUR na hektar.
Artykuł 143
Pułap
Suma wnioskowanej pomocy nie może być wyższa niż pułap ustalony przez Komisję zgodnie z art. 64 ust. 2, odpowiadający składowej płatności powierzchniowych z tytułu roślin strączkowych na ziarno, o których mowa w załączniku VI, w krajowym pułapie, o którym mowa w art. 41.
Gdy całkowita kwota wnioskowanej pomocy przekroczy ustalony pułap, pomoc przypadająca na rolnika jest proporcjonalnie zmniejszana w takim roku.
TYTUŁ V PRZEPISY PRZEJŚCIOWE I KOŃCOWE
Artykuł 144
Komitet Zarządzający ds. Płatności Bezpośrednich
1. Komisja jest wspierana przez Komitet Zarządzający ds. Płatności Bezpośrednich składający się z przedstawicieli Państw Członkowskich, któremu przewodniczy przedstawiciel Komisji.
2. Gdy czynione jest odwołanie do niniejszego ustępu, stosuje się art. 4 i 7 decyzji 1999/468/WE.
Okres przewidziany w art. 4 ust. 3 decyzji 1999/468/WE zostaje ustalony na jeden miesiąc.
3. Komitet przyjmuje wewnętrzne przepisy proceduralne.
Artykuł 145
Przepisy wykonawcze
Zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 144 ust. 2, zostaną przyjęte szczegółowe przepisy dotyczące wdrożenia niniejszego rozporządzenia. Będą one obejmować w szczególności;
a) szczegółowe przepisy dotyczące utworzenia systemu doradztwa rolniczego;
b) szczegółowe przepisy dotyczące definiowania kryterium przyznawani kwot dostępnych w wyniku zastosowana modulacji;
c) szczegółowe przepisy dotyczące przyznawani pomocy przewidzianej w niniejszym rozporządzeniu, włączając w to warunki kwalifikujące, terminy stosowania i płatności orz przepisy dotyczące kontroli jak również kontroli i ustanawiania uprawnień do pomocy, włączając w to konieczną wymianą danych z Państwami Członkowskimi, oraz określenie przekroczenia obszarów bazowych lub maksymalnych powierzchni gwarantowanych, jak również szczegółowe przepisy dotyczące wycofywania i realokacji niewykorzystanych praw do premii ustanowionych na mocy rozdziału 11 i 12;
d) w odniesieniu do systemu płatności jednolitych, szczegółowe przepisy dotyczące, w szczególności, ustanowienia rezerwy krajowej, przenoszenia uprawnień, zdefiniowania upraw trwałych, pastwisk trwałych, użytków rolnych i użytków zielonych, wariantów przewidzianych w rozdziale 5 tytułu III, oraz wykazu roślin, których uprawa jest dozwolona na gruntach odłogowanych jak również szczegółowe przepisy dotyczące zgodności z memorandum o porozumieniu w sprawie niektórych nasion roślin oleistych zawartym pomiędzy Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Stanami Zjednoczonymi Ameryki Północnej w ramach Układu GATT, zatwierdzonym na mocy decyzji 93/355/EWG [50];
e) w odniesieniu do pszenicy durum, szczegółowe przepisy dotyczące ilości nasion kwalifikowanych i uznanych odmian;
f) w odniesieniu do roślin energetycznych, szczegółowe przepisy dotyczące zdefiniowania roślin objętych tym systemem, minimalnych wymogów dla umów, środków w zakresie kontroli przetworzonych ilości oraz przetwarzania na terenie gospodarstwa;
g) w odniesieniu do konopi uprawianych na włókno, szczegółowe przepisy dotyczące specjalnych środków kontrolnych i metod oznaczania poziomów tetrahydrokanabinolu, włączając w to uregulowania dotyczące umów oraz zobowiązań, o których mowa w art. 52;
h) zmiany w załączniku I, jakie mogą okazać się niezbędne, biorąc pod uwagę kryteria określone w art. 1;
i) zmiany w załącznikach II, VI, VII, IX, X i XI, jakie mogą okazać się niezbędne biorąc pod uwagę, w szczególności, nowe prawodawstwo wspólnotowe oraz w zakresie w jakim dotyczy to załącznika VIII, w przypadku zastosowania art. 62 oraz, w zależności od przypadku, w zależności od informacji przekazanych przez Państwa Członkowskie w odniesieniu do części kwot referencyjnych odpowiadających płatnościom dla roślin uprawnych, jak również kwoty samego pułapu, podlegają zwiększeniu w zależności od różnicy pomiędzy powierzchnią faktycznie określoną a powierzchnią, dla której wypłacone zostały płatności z tytułu roślin uprawnych w roku 2000 i 2001, w wyniku zastosowania art. 9 ust. 2 i 3 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 3887/92 [51], w ramach limitu obszarów bazowych (lub maksymalnej powierzchni gwarantowanej dla pszenicy durum) oraz uwzględniając średnie plony krajowe wykorzystywane do obliczenia wartości wyszczególnionych w załączniku VIII;
j) podstawowe cechy systemu identyfikacji działek rolnych wraz z ich definicją;
k) zmiany, które mogą zostać dokonane we wniosku o pomoc oraz zwolnienie z wymogu składania wniosku o pomoc;
l) przepisy dotyczące minimalnej ilości informacji, które muszą być zamieszczane we wnioskach o pomoc;
m) przepisy dotyczące kontroli administracyjnych oraz kontroli na miejscu jak również kontroli przeprowadzanych metoda teledetekcji;
n) przepisy dotyczące stosowania zmniejszeń i wykluczeń z płatności z przypadku braku zgodności z zobowiązaniami, o których mowa w art. 3 i 24, włączając w to przypadki niezastosowania zmniejszeń i wykluczeń;
o) zmiany w załączniku V, jakie mogą okazać się niezbędne biorąc pod uwagę kryteria określone w art. 26;
p) komunikaty pomiędzy Państwami Członkowskimi i Komisją;
q) środki, które są zarówno konieczne, jak i w pełni uzasadnione na potrzeby rozwiązywania, w sytuacji kryzysowej, problemów praktycznych i wyjątkowych, w szczególności problemów dotyczących wdrażania rozdziału 4 tytułu II i rozdziału 5 tytułu III. Środki takie mogą przewidywać odstępstwa od niektórych części niniejszego rozporządzenia, ale jedynie w zakresie, który jest bezwzględnie konieczny jak również przez niezbędny okres czasu.
Artykuł 146
Przekazywanie informacji do Komisji
Państwa Członkowskie informują Komisję szczegółowo o środkach działania podjętych w celu wdrożenia niniejszego rozporządzenia oraz, w szczególności, o środkach dotyczących art. 5, 13, 42 i 58.
Artykuł 147
Zmiany w rozporządzeniach (EWG) nr 2019/93, (WE) nr 1452/2001, nr 1453/2001, nr 1454/2001
1) artykuł 6 rozporządzenia (EWG) nr 2019/93 otrzymuje brzmienie:
"Artykuł 6
1. W przypadku stosowania wykluczenia przewidzianego w art. 70 rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 [*] Dz.U. L 270 z 21.10.2003, str. 1. z dnia 29 września 2003 r. ustanawiającego wspólne przepisy dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej oraz ustanawiającego niektóre systemy wsparcia dla rolników, Grecja przedstawia Komisji program wsparcia tradycyjnej działalności związanej z produkcja wołowiny i cielęciny, jak również mięsa owiec i kóz, w ramach limitów potrzeb konsumpcyjnych mniejszych wysp Morza Egejskiego.
Program jest przygotowywany i wdrażany przez właściwe władze wyznaczone przez to Państwo Członkowskie.
2. Wspólnota finansuje program do kwoty, w ujęciu rocznym, równej sumie premii faktycznie wypłaconych w roku 2003 stosownie do przepisów rozporządzenia (WE) nr 1254/1999 [**] Dz.U. L 160 z 26.6.1999, str. 21. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 806/2003 (Dz.U. L 122 z 16.5.2003, str. 1)., niniejszego rozporządzenia oraz rozporządzenia (WE) nr 2529/2001 [***] Dz.U. L 341, z 22.12.2001, str. 3. dla producentów mających swoją siedzibę na mniejszych wyspach Morza Egejskiego.
Komisja zwiększa taką kwotę w celu uwzględnienia rozwoju lokalnej produkcji. Jednakże kwota w ujęciu rocznym w żadnym razie nie może być wyższa niż suma pułapów obowiązujących w roku 2003 dla premii z tytułu wołowiny, stosownie do przepisów niniejszego rozporządzenia, pomnożona przez premie bazowe i uzupełniające oraz płatności obowiązujące w roku 2003 oraz niż suma wszystkich praw do premii posiadanych przez producentów mających siedzibę na mniejszych wyspach Morza Egejskiego w dniu 30 czerwca 2003 r., stosownie do przepisów rozporządzenia (WE) nr 2529/2001 oraz odpowiedniego procentu rezerwy krajowej pomnożonych przez premie i płatności obowiązujące w roku 2003.
3. Komisja przyjmuje przepisy wykonawcze, zatwierdza i modyfikuje program jak również ustala i zwiększa kwotę przewidzianą w ust. 2, pierwszy akapit, niniejszego artykułu zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 144 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003. Komisja może, zgodnie z tą samą procedurą, skorygować limit ustalony w ust. 2, drugi akapit.
4. Przed dniem 15 kwietnia każdego roku, władze Grecji przedstawiają sprawozdanie w sprawie wdrożenia programu.";
2) artykuł 9 rozporządzenia (WE) nr 1452/2001 otrzymuje brzmienie:
"Artykuł 9
1. W przypadku stosowania wykluczenia przewidzianego w art. 70 rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003 r. ustanawiającego wspólne przepisy dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej oraz ustanawiającego niektóre systemy wsparcia dla rolników [*] Dz.U. L 270 z 21.10.2003, str. 1., Francja przedstawia Komisji programy wsparcia tradycyjnej działalności związanej z produkcją wołowiny i cielęciny, jak również mięsa owiec i kóz, oraz środki mające na celu poprawę jakości produktów, w ramach limitów potrzeb konsumpcyjnych francuskich departamentów zamorskich.
Programy są przygotowywane i wdrażane przez właściwe władze wyznaczone przez to Państwo Członkowskie.
2. Wspólnota finansuje programy do kwoty, w ujęciu rocznym, równej sumie premii faktycznie wypłaconych w roku 2003 stosownie do przepisów rozporządzenia (WE) nr 1254/1999 [**] Dz.U. L 160 z 26.06.1999, str. 21. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 806/2003 (Dz.U. L 122 z 16.5.2003, str. 1)., niniejszego rozporządzenia oraz rozporządzenia (WE) nr 2529/2001 [***] Dz.U. L 341 z 22.12.2001, str. 3. dla producentów mających swoją siedzibę we francuskich departamentach zamorskich.
Komisja zwiększa taką kwotę w celu uwzględnienia rozwoju lokalnej produkcji. Jednakże kwota w ujęciu rocznym w żadnym razie nie może być wyższa niż suma pułapów obowiązujących w roku 2003 dla premii z tytułu wołowiny, stosownie do przepisów rozporządzenia (WE) nr 1452/2001, pomnożonych przez premie oraz płatności bazowe i uzupełniające obowiązujące w roku 2003 oraz niż suma wszystkich praw do premii posiadanych przez producentów mających swoją siedzibę we francuskich departamentach zamorskich w dniu 30 czerwca 2003 r., stosownie do przepisów rozporządzenia (WE) nr 2529/2001 oraz odpowiedniego procentu rezerwy krajowej, pomnożonych przez premie i płatności obowiązujące w roku 2003.
3. Komisja przyjmuje przepisy wykonawcze, zatwierdza i modyfikuje programy jak również ustala i zwiększa kwotę przewidzianą w ust. 2, pierwszy akapit, niniejszego artykułu, zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 144 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003. Komisja może, zgodnie z tą samą procedurą, skorygować limit ustalony w ust. 2, drugi akapit.
4. Przed dniem 15 kwietnia każdego roku, władze Francji przedstawiają sprawozdanie w sprawie wdrożenia programów.";
3) w rozporządzeniu (WE) nr 1453/2001 wprowadza się następujące zmiany:
a) artykuł 13 otrzymuje brzmienie:
"Artykuł 13
1. W przypadku stosowania wykluczenia przewidzianego w art. 70 rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003 r. ustanawiającego wspólne przepisy dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej oraz ustanawiającego niektóre systemy wsparcia dla rolników [*] Dz.U. L 270 z 21.10.2003, str. 1., Republika Portugalska przedstawia Komisji program wsparcia tradycyjnej działalności związanej z produkcją wołowiny i cielęciny, jak również mięsa owiec i kóz, oraz środki mające na celu poprawę jakości produktów, w ramach limitów potrzeb konsumpcyjnych Madery.
Program jest przygotowywany i wdrażany przez właściwe władze wyznaczone przez to Państwo Członkowskie.
2. Wspólnota finansuje program do kwoty, w ujęciu rocznym, równej sumie premii faktycznie wypłaconych w roku 2003 stosownie do przepisów rozporządzenia (WE) nr 1254/1999 [**] Dz.U. L 160 z 26.6.1999, str. 21. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 806/2003 (Dz.U. L 122 z 16.5.2003, str. 1)., niniejszego rozporządzenia oraz rozporządzenia (WE) nr 2529/2001 [***] Dz.U. L 341 z 22.12.2001, str. 3. dla producentów mających swoją siedzibę na Maderze.
Komisja zwiększa taką kwotę w celu uwzględnienia rozwoju lokalnej produkcji. Jednakże kwota w ujęciu rocznym w żadnym razie nie może być wyższa niż suma pułapów obowiązujących w roku 2003 dla premii z tytułu wołowiny, stosownie do przepisów rozporządzenia (WE) nr 1453/2001, pomnożonych przez premie oraz płatności bazowe i uzupełniające obowiązujące w roku 2003 oraz niż suma wszystkich praw do premii posiadanych przez producentów mających swoją siedzibę na Maderze w dniu 30 czerwca 2003 r., stosownie do przepisów rozporządzenia (WE) nr 2529/2001 oraz odpowiedniego procentu rezerwy krajowej, pomnożonych przez premie i płatności obowiązujące w roku 2003.
3. Komisja przyjmuje przepisy wykonawcze, zatwierdza i modyfikuje program jak również ustala i zwiększa kwotę przewidzianą w ust. 2, pierwszy akapit, niniejszego artykułu, zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 144 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003. Komisja może, zgodnie z tą samą procedurą, skorygować limit ustalony w ust. 2, drugi akapit.
4. Przed dniem 15 kwietnia każdego roku władze Republiki Portugalskiej przedstawiają sprawozdanie w sprawie wdrożenia programu.";
b) w art. 22 ust. 2-5 otrzymują brzmienie:
"2. W przypadku stosowania wykluczenia przewidzianego w art. 70 rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003, Republika Portugalska przedstawia Komisji program wsparcia tradycyjnej działalności związanej z produkcją wołowiny i cielęciny, jak również mięsa owiec i kóz, oraz środki mające na celu poprawę jakości produktów.
Program jest przygotowywany i wdrażany przez właściwe władze wyznaczone przez to Państwo Członkowskie.
3. Wspólnota finansuje program do kwoty, w ujęciu rocznym, równej sumie premii faktycznie wypłaconych w roku 2003 stosownie do przepisów rozporządzenia (WE) nr 1254/1999, niniejszego rozporządzenia oraz rozporządzenia (WE) nr 2529/2001 dla producentów mających swoją siedzibę na Azorach.
Komisja zwiększa taką kwotę w celu uwzględnienia rozwoju lokalnej produkcji. Jednakże kwota w ujęciu rocznym w żadnym razie nie może być wyższa niż suma pułapów obowiązujących w roku 2003 dla premii z tytułu wołowiny, stosownie do przepisów niniejszego rozporządzenia, pomnożonych przez premie oraz płatności bazowe i uzupełniające obowiązujące w roku 2003 oraz niż suma wszystkich praw do premii posiadanych przez producentów mających swoją siedzibę na Azorach w dniu 30 czerwca 2003 r., stosownie do przepisów rozporządzenia (WE) nr 2529/2001 oraz rozporządzenia (WE) nr 1254/1999 odnośnie premii z tytułu krów mamek, oraz odpowiedniego procentu odnośnych rezerw krajowych, pomnożonych przez premie i płatności obowiązujące w roku 2003.
W przypadku zastosowania przepisów art. 68 lit. a) punkt i) rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, władze Republiki Portugalskiej mogą zwiększyć, dla Azorów, pułap obowiązujący odnośnie krów mamek poprzez przeniesienie praw do premii z tytułu krów mamek z pułapu krajowego. W takim przypadku, odpowiadająca kwota zostanie przeniesiona z pułapu ustalonego przy zastosowaniu art. 68 lit. a) punkt i) rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 do pułapu, o którym mowa w ust. 3, drugi akapit, niniejszego artykułu.
4. Komisja przyjmuje przepisy wykonawcze, zatwierdza i modyfikuje program jak również ustala i zwiększa kwotę przewidzianą w ust. 3, pierwszy akapit, niniejszego artykułu, zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 144 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003. Komisja może, zgodnie z tą samą procedurą, skorygować limit ustalony w ust. 2, drugi akapit.
5. Przed dniem 15 kwietnia każdego roku władze Republiki Portugalskiej przedstawiają sprawozdanie w sprawie wdrożenia programu.";
c) artykuł 22 ust. 6 uchyla się;
d) artykuł 23 otrzymuje brzmienie:
"Artykuł 23
Podczas okresu przejściowego obejmującego lata gospodarcze od 1999/2000 do 2004/2005, dla potrzeb rozdzielenia dodatkowej opłaty wyrównawczej pomiędzy producentów, o których mowa w art. 2 ust. 1, drugie zdanie, rozporządzenia (EWG) nr 3950/92 [61], uznaje się, że do przekroczenia przyczynili się wyłącznie producenci wyszczególnieni w art. 9 lit. c) tego rozporządzenia, mający swoją siedzibę i prowadzący działalność produkcyjną na Azorach, którzy sprzedają ilości przekraczające ich ilość referencyjną powiększoną o procent, o którym mowa w trzecim akapicie.
Dodatkowa opłata wyrównawcza jest należna od ilości przekraczających powiększoną ilość referencyjną po rozdysponowaniu niewykorzystanych ilości mieszczących się w marginesie ilości wynikających z takiego powiększenia pomiędzy producentów, o których mowa w pierwszym ustępie oraz proporcjonalnie do ilości referencyjnej, którą dysponuje każdy z takich producentów.
Wielkość procentowa, o której mowa w pierwszym ustępie jest równa stosunkowi pomiędzy ilością, odpowiednio, 73000 ton dla lat gospodarczych od 1999/2000 do 2003/2004 i 61500 ton dla roku gospodarczego 2004/2005, a sumą ilości referencyjnych, którymi dysponuje każde gospodarstwo w dniu 31 marca 2000 r. Ma ona zastosowanie odnośnie każdego producenta wyłącznie do ilości referencyjnych jakimi dysponuje taki producent w dniu 31 marca 2000 r.";
4) w rozporządzeniu (WE) nr 1454/2001 wprowadza się następujące zmiany:
a) artykuł 5 otrzymuje brzmienie:
"Artykuł 5
1. W przypadku stosowania wykluczenia przewidzianego w art. 70 rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003 r. ustanawiającego wspólne przepisy dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej oraz ustanawiającego niektóre systemy wsparcia dla rolników [*] Dz.U. L 270 z 21.10.2003, str. 1., Królestwo Hiszpanii przedstawia Komisji program wsparcia tradycyjnej działalności związanej z produkcją wołowiny i cielęciny, jak również mięsa owiec i kóz, oraz środki mające na celu poprawę jakości produktów, w ramach limitów potrzeb konsumpcyjnych Wysp Kanaryjskich.
Program jest przygotowywany i wdrażany przez właściwe władze wyznaczone przez to Państwo Członkowskie.
2. Wspólnota finansuje program do kwoty, w ujęciu rocznym, równej sumie premii faktycznie wypłaconych w roku 2003 stosownie do przepisów rozporządzenia (WE) nr 1254/1999 [**] Dz.U. L 160 z 26.6.1999, str. 21. rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 806/2003 (Dz.U. L 122 z 16.5.2003, str. 1)., niniejszego rozporządzenia oraz rozporządzenia (WE) nr 2529/2001 [***] Dz.U. L 341 z 22.12.2001, str. 3. dla producentów mających swoją siedzibę na Wyspach Kanaryjskich.
Komisja zwiększa taką kwotę w celu uwzględnienia rozwoju lokalnej produkcji. Jednakże kwota w ujęciu rocznym w żadnym razie nie może być wyższa niż suma pułapów obowiązujących w roku 2003 dla premii z tytułu wołowiny, stosownie do przepisów rozporządzenia (WE) nr 1454/2001, pomnożonych przez premie oraz płatności bazowe i uzupełniające obowiązujące w roku 2003 oraz niż suma wszystkich praw do premii posiadanych przez producentów mających swoją siedzibę na Wyspach Kanaryjskich w dniu 30 czerwca 2003 r., stosownie do przepisów rozporządzenia (WE) nr 2529/2001 oraz odpowiedniego procentu rezerwy krajowej, pomnożonych przez premie i płatności obowiązujące w roku 2003.
3. Komisja przyjmuje przepisy wykonawcze, zatwierdza i modyfikuje program jak również ustala i zwiększa kwotę przewidzianą w ust. 2, pierwszy akapit, niniejszego artykułu, zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 144 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003. Komisja może, zgodnie z tą samą procedurą, skorygować limit ustalony w ust. 2, drugi akapit.
4. Przed dniem 15 kwietnia każdego roku, władze Królestwa Hiszpanii przedstawiają sprawozdanie w sprawie wdrożenia programu.";
b) artykuł 6 uchyla się.
Artykuł 148
Zmiany w rozporządzeniu (WE) nr 1868/94
W rozporządzeniu (WE) nr 1868/94 wprowadza się następujące zmiany:
1) Dodaje się art. 4 w brzmieniu:
"Artykuł 4a
Minimalna cena dla ziemniaków przeznaczonych do wytworzenia skrobi ziemniaczanej zostaje ustalona w wysokości 178,31 EUR na tonę, począwszy od roku gospodarczego 2004/2005 włącznie.
Cena taka odnosi się do ilości ziemniaków, dostarczonych do zakładu przetwórczego, potrzebnych do wytworzenia jednej tony skrobi.
Taka cena minimalna jest dostosowywana stosownie do zawartości skrobi w ziemniakach."
2) Artykuł 5 otrzymuje brzmienie:
"Artykuł 5
Premia w wysokości 22,25 EUR na tonę wytworzonej skrobi jest wypłacana przedsiębiorstwom produkującym skrobię ziemniaczaną za taką ilość skrobi ziemniaczanej jaka odpowiada limitowi ich kwoty, o którym mowa w art. 2 ust. 2, pod warunkiem, że przedsiębiorstwa takie zapłaciły producentom ziemniaków cenę minimalną, o której mowa w art. 4a, za wszystkie ziemniaki jakie były niezbędne do wyprodukowania skrobi w ilości mieszczącej się w takim limicie kwoty."
3) Artykuł 7 otrzymuje brzmienie:
"Artykuł 7
Przepisy niniejszego rozporządzenia nie dotyczą produkcji skrobi ziemniaczanej przez przedsiębiorstwa, które nie podlegają przepisom art. 2 ust. 2 niniejszego rozporządzenia oraz które nabywają ziemniaki, za które producenci nie otrzymują płatności przewidzianych w art. 93 rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003 r. ustanawiającego wspólne przepisy dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej oraz ustanawiającego niektóre systemy wsparcia dla rolników [65]
Artykuł 149
Zmiany w rozporządzeniu (WE) nr 1251/1999
W rozporządzeniu (WE) nr 1251/1999 wprowadza się następujące zmiany:
1) W art. 4 ust. 3, pierwsze tiret otrzymuje brzmienie:
"dla roślin wysokobiałkowych:
- 63,00 EUR na tonę, począwszy od roku gospodarczego 2004/2005 włącznie.".
2) W art. 4 ust. 4, kwotę "19 EUR na tonę" zastępuje się kwotą "24 EUR na tonę".
3) W art. 5:
a) pierwszy akapit otrzymuje brzmienie:
"Dopłata uzupełniająca do płatności powierzchniowej w wysokości 313 EUR na hektar dla roku gospodarczego 2004/2005, jest wypłacana dla powierzchni przeznaczonej pod uprawę pszenicy durum w tradycyjnych strefach produkcji wyszczególnionych w załączniku II, z zastrzeżeniem limitów ustanowionych w załączniku III.";
b) czwarty akapit otrzymuje brzmienie:
"W regionach, w których produkcja pszenicy durum jest prowadzona od dłuższego czasu, a które nie zostały uwzględnione w załączniku II, należy przyznać specjalną pomoc wynoszącą 93 EUR na hektar na rok gospodarczy 2004/2005, w ramach limitu obejmującego liczbę hektarów, wyszczególnionego w załączniku IV."
Artykuł 150
Zmiany w rozporządzeniu (WE) nr 1254/1999
W rozporządzeniu (WE) nr 1254/1999 wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 10 ust. 1, drugi akapit, wielkość procentowa "20 %" zostaje zastąpiona wielkością "40 %".
2) w załączniku I, w tabeli dotyczącej premii specjalnej, liczba przypisana Austrii zostaje zastąpiona liczbą "373400".
3) W załączniku II, w tabeli dotyczącej premii z tytułu krów mamek, liczby przypisane Austrii i Portugalii zostają zastąpione, odpowiednio, liczbami "375000" i "416539".
Artykuł 151
Zmiany w rozporządzeniu (WE) nr 1673/2000
W rozporządzeniu (WE) nr 1673/2000 wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 1 wprowadza się następujące zmiany:
a) w ust. 2, lit. a) otrzymuje brzmienie:
"a) "rolnik" oznacza rolnika zdefiniowanego w art. 2 lit. a) rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003 r. ustanawiającego wspólne przepisy dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej oraz ustanawiającego niektóre systemy wsparcia dla rolników [66]."
b) W ust. 3, wyrażenie "rozporządzenie (WE) nr 1251/1999" zostaje zastąpione wyrażeniem "art. 52 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003".
2. W pierwszym i drugim tiret art. 5 ust. 2, wyrażenie "art. 5a rozporządzenia (WE) nr 1251/1999" zostaje zastąpione wyrażeniem "art. 52 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003."
Artykuł 152
Zmiany w innych rozporządzeniach
Następujące przepisy skreśla się:
a) artykuł 3 rozporządzenia (EWG) nr 2358/71;
b) artykuł od 3 do 25 rozporządzenia (WE) nr 1254/1999;
c) artykuł od 3 do 11 rozporządzenia (WE) nr 2529/2001.
Artykuł 153
Uchylenia
1. Rozporządzenie (EWG) nr 3508/92 niniejszym traci moc. Jednakże będzie nadal obowiązywało w stosunku do wniosków o płatności bezpośrednie w odniesieniu do lat kalendarzowych poprzedzających rok 2005.
2. Rozporządzenie (WE) nr 1017/94 niniejszym traci moc, począwszy od dnia 1 stycznia 2005 r.
3. Rozporządzenie (WE) nr 1577/96 oraz rozporządzenie (WE) nr 1251/1999 niniejszym tracą moc. Jednakże będą nadal obowiązywały do roku gospodarczego 2004/2005.
4. Rozporządzenie (WE) nr 1259/1999 niniejszym traci moc począwszy od dnia 1 maja 2004 r. Jednakże art. 2a i 11 rozporządzenia (WE) nr 1259/1999 jak również, dla potrzeb stosowania tych artykułów, załącznik do tego rozporządzenia będą nadal obowiązywać do dnia 31 grudnia 2005 r. Ponadto, art. 3, 4, 5 oraz, dla potrzeb stosowania tych artykułów, załącznik do rozporządzenia (WE) nr 1259/1999 będą nadal obowiązywać do dnia 31 grudnia 2004 r.
5. Wszystkie odniesienia czynione do uchylonych rozporządzeń są rozumiane jako odniesienia do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 154
Przepisy przejściowe dla systemu uproszczonego
W przypadku gdy Państwo Członkowskie stosuje mechanizm uproszczony, o którym mowa w art. 2a rozporządzenia (WE) nr 1259/1999, mają zastosowanie następujące przepisy:
a) rok 2003 jest ostatnim rokiem, w którym uczestnicy mogą wprowadzać nowe wnioski;
b) uczestnicy będą nadal otrzymywać kwotę ustanowioną w ramach systemu uproszczonego do roku 2005;
c) rozdziały 1 i 2 tytułu II niniejszego rozporządzenia nie mają zastosowania do kwot przyznanych w ramach systemu uproszczonego w przypadku uczestniczenia we wspomnianym systemie;
d) rolnicy uczestniczący w mechanizmie uproszczonym nie są uprawnieni do ubiegania się o płatność jednolitą w okresie, w którym uczestniczą w mechanizmie uproszczonym. W przypadku składania wniosku w ramach systemu płatności jednolitych, kwota przyznawana w ramach systemu uproszczonego jest wliczana do kwoty referencyjnej, o której mowa w art. 37 oraz jest obliczana i dostosowywana zgodnie z rozdziałem 2 tytułu III niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 155
Inne przepisy przejściowe
Dalsze środki wymagane dla ułatwienia przejścia od uregulowań przewidzianych w rozporządzeniach, o których mowa w art. 152 i 153 do uregulowań przewidzianych na mocy niniejszego rozporządzenia, w szczególności tych dotyczących stosowania art. 4 i 5 oraz załącznika rozporządzenia (WE) nr 1259/1999, art. 6 rozporządzenia (WE) nr 1251/1999 oraz od przepisów dotyczących planów poprawy, przewidzianych w rozporządzeniu (EWG) nr 1035/72, do tych, o których mowa w art. 83-87 niniejszego rozporządzenia, mogą zostać przyjęte zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 144 ust. 2 niniejszego rozporządzenia. Rozporządzenia i artykuły, o których mowa w art. 152 i 153 nadal obowiązują dla potrzeb ustanowienia kwot referencyjnych, o których mowa w załączniku VII.
Artykuł 156
Wejście w życie oraz stosowanie
1. Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
2. Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia jego wejścia w życie, z następującymi wyjątkami:
a) przepisy tytułu II, rozdziałów 4 i 5 mają zastosowanie do wniosków o płatności złożonych w odniesieniu do roku kalendarzowego 2005 i kolejnych. Jednakże art. 28 ust. 2 ma zastosowanie do wniosków o płatności złożonych zgodnie z tytułem IV, rozdziałami od 1 do 7, począwszy od dnia 1 stycznia 2004 r.;
b) przepisy tytułu IV, rozdziałów 1, 2, 3, 6 oraz art. 149 mają zastosowanie począwszy od roku gospodarczego 2004/2005;
c) przepisy tytułu IV, rozdziałów 4, 5, 7 oraz art. 150 mają zastosowanie począwszy od dnia 1 stycznia 2004 r.;
d) przepisy tytułu II, rozdziału 1, art. 20, tytułu III, tytułu IV rozdziałów 8, 10, 11, 12 i 13 oraz art. 147 mają zastosowanie począwszy od dnia 1 stycznia 2005 r., za wyjątkiem art. 147 ust. 3 lit. d), który ma zastosowanie począwszy od dnia 1 kwietnia 2003 r.;
e) przepisy tytułu IV, rozdziału 9 maja zastosowanie, począwszy od roku gospodarczego 2005/2006;
f) przepisy art. 151 i 152 mają zastosowanie, począwszy od dnia 1 stycznia 2005 r., za wyjątkiem przepisów art. 152 lit. a), które mają zastosowanie od roku gospodarczego 2005/2006;
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 29 września 2003 r.