Dyrektywa 2001/19/WE Parlamentu Europejskiego i Rady
z dnia 14 maja 2001 r.
zmieniająca dyrektywy Rady 89/48/EWG i 92/51/EWG w sprawie ogólnego systemu uznawania kwalifikacji zawodowych oraz dyrektywy Rady 77/452/EWG/, 77/453/EWG, 78/686/EWG, 78/687/EWG, 78/1026/EWG, 78/1027/EWG, 80/154/EWG, 80/155/EWG, 85/384/EWG, 85/432/EWG, 85/433/EWG i 93/16/EWG dotyczące zawodów pielęgniarki ogólnej, lekarza dentysty, lekarza weterynarii, położnej, architekta, farmaceuty i lekarza
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 40, 47 ust. 1, art. 47 ust. 2 zdanie pierwsze i trzecie oraz art. 55,
uwzględniając wniosek Komisji [1],
uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego [2],
stanowiąc zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 251 Traktatu [3], w świetle tekstu jednolitego zatwierdzonego przez Komitet Pojednawczy dnia 15 stycznia 2001 r.,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) W dniu 16 lutego 1996 r. Komisja złożyła Parlamentowi Europejskiemu i Radzie swoje sprawozdanie na temat stosowania ogólnego systemu uznawania dyplomów ukończenia wyższych studiów, przygotowane zgodnie z art. 13 dyrektywy Rady 89/48/EWG z dnia 21 grudnia 1988 r. w sprawie ogólnego systemu uznawania dyplomów ukończenia studiów wyższych, przyznawanych po ukończeniu kształcenia i szkolenia zawodowego trwających co najmniej trzy lata [4]. W sprawozdaniu tym Komisja podjęła się zbadania możliwości włączenia do dyrektywy obowiązku uwzględnienia podczas sprawdzania wniosków o uznanie doświadczenia zdobytego po uzyskaniu przedmiotowych kwalifikacji, możliwość wprowadzenia koncepcji "kształcenia i szkolenia podlegających regulacjom prawnym". Komisja podjęła się także zbadania możliwości przygotowania poszerzenia roli zespołu koordynacyjnego powołanego na mocy art. 9 ust. 2 dyrektywy 89/48/EWG w celu zagwarantowania jednolitego stosowania i interpretacji dyrektywy.
(2) Koncepcja kształcenia i szkolenia podlegających regulacjom prawnym, wprowadzona dyrektywą Rady 92/51/EWG z dnia 18 czerwca 1992 r. w sprawie drugiego ogólnego systemu uznawania kształcenia i szkolenia zawodowego, uzupełniającą dyrektywę 89/48/EWG [5] (obie dyrektywy zwane dalej "dyrektywami w sprawie ogólnego systemu"), powinna być rozciągnięta na początkowy system ogólny i opierać się na tych samych podstawach poprzez stosowanie do niego tych samych zasad. Wybór środków określania zawodów objętych edukacją i szkoleniem podlegającym regulacjom należy pozostawić do indywidualnej decyzji Państwa Członkowskiego.
(3) Dyrektywy w sprawie ogólnego systemu pozwalają przyjmującemu Państwu Członkowskiemu, stosownie do określonych warunków, wymagać od osoby składającej wniosek, podjęcia środków wyrównawczych, szczególnie w przypadku, w którym występują istotne różnice między zdobytym teoretycznym i/lub praktycznym wykształceniem i przebytym szkoleniem, a wymogami kwalifikacyjnymi w przyjmującym Państwie Członkowskim. Zgodnie z art. 39 i 43 Traktatu, w interpretacji Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich [6], przyjmujące Państwo Członkowskie musi ocenić, czy doświadczenie zawodowe jest wystarczające dla uzupełnienia brakującej wiedzy; dla jasności i pewności prawnej po stronie osób pragnących wykonywać swój zawód w innym Państwie Członkowskim pożądane jest włączenie do dyrektyw w sprawie ogólnego systemu wymagania, aby przyjmujące Państwo Członkowskie musiało zbadać, czy doświadczenie zawodowe zdobyte przez osobę składającą wniosek od momentu uzyskania kwalifikacji obejmuje zagadnienia, o których mowa powyżej.
(4) Procedura koordynacji przewidziana w dyrektywach w sprawie ogólnego systemu powinna zostać poprawiona i uproszczona, i umożliwiać zespołowi koordynacyjnemu podejmowanie i publikowanie opinii w kwestiach skierowanych do niego przez Komisję, dotyczących praktycznego zastosowania systemu ogólnego.
(5) W komunikacie skierowanym do Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie inicjatywy SLIM Komisja podjęła się przedstawienia propozycji mających na celu uproszczenie aktualizowania wykazów kwalifikacji, które spełniają warunki ich automatycznego uznania. Dyrektywa Rady 93/16/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. mająca na celu ułatwienie swobodnego przepływu lekarzy i wzajemne uznawanie ich dyplomów, świadectw i innych dokumentów potwierdzających posiadanie kwalifikacji [7] przewiduje prostą procedurę w przypadku kwalifikacji lekarzy rodzinnych; jak wykazała dotychczasowa praktyka, procedura zapewnia wystarczającą pewność prawną; pożądane jest rozszerzenie jej na kwalifikacje pielęgniarek odpowiedzialnych za opiekę ogólną, lekarzy dentystów, lekarzy weterynarii, położnych, farmaceutów oraz lekarzy, o których odpowiednio mowa w dyrektywach Rady 77/452/EWG [8], 77/453/EWG [9], 78/686/EWG [10], 78/687/EWG [11], 78/1026/EWG [12], 78/1027/EWG [13], 80/154/EWG [14], 80/155/EWG [15], 85/432/EWG [16], 85/433/EWG [17] i 93/16/EWG (zwanych dalej "dyrektywami sektorowymi").
(6) Zgodnie z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich nie wymaga się od Państw Członkowskich uznawania dyplomów, świadectw i innych dokumentów potwierdzających posiadanie kwalifikacji, które nie są dowodem wykształcenia uzyskanego w jednym z Państw Członkowskich Wspólnoty [18]. Jednakże Państwa Członkowskie powinny uwzględnić doświadczenie zawodowe uzyskane przez zainteresowaną osobę w innym Państwie Członkowskim [19]. W tej sytuacji należy ustalić w dyrektywach sektorowych, że uznanie przez Państwo Członkowskie dyplomu, świadectwa i innych dokumentów potwierdzających posiadanie kwalifikacji przyznanych pielęgniarkom odpowiedzialnym za opiekę ogólną, lekarzom dentystom, lekarzom weterynarii, położnym, architektom, farmaceutom lub lekarzom po zakończeniu kształcenia i szkolenia w państwie trzecim i zdobyciu doświadczeniu zawodowego przez zainteresowaną osobę w Państwie Członkowskim stanowią składniki wspólnotowe, które pozostałe Państwa Członkowskie powinny zbadać.
(7) Należy ustalić okres, w którym Państwa Członkowskie mają podjąć decyzję w sprawie wniosków dotyczących uznawania dyplomów, świadectw i innych dokumentów potwierdzających posiadanie kwalifikacji uzyskanych w państwie trzecim przez pielęgniarki odpowiedzialne za opiekę ogólną, lekarzy dentystów, lekarzy weterynarii, położne, architektów, farmaceutów lub lekarzy.
(8) Kształcenie ustawiczne stało się szczególnie ważne w dziedzinie medycyny z powodu gwałtownego postępu technicznego i naukowego. Decyzja odnośnie do tego, jak zagwarantować poprzez właściwe kształcenie ustawiczne po ukończeniu studiów, aby lekarze podtrzymywali wiedzę o postępie w medycynie, należy do Państw Członkowskich. Obecny system wzajemnego uznawania kwalifikacji zawodowych pozostaje bez zmian.
(9) Osoba składająca wniosek musi mieć prawo do odwołania się, zgodnie z prawem krajowym, jeśli jego wniosek zostanie odrzucony lub gdy decyzja nie jest podjęta w przewidzianym terminie. Państwa Członkowskie podają powody swoich decyzji dotyczących uznawania dyplomów, świadectw i innych dokumentów potwierdzających posiadanie kwalifikacji przez pielęgniarki odpowiedzialne za opiekę ogólną, lekarzy dentystów, lekarzy weterynarii, położne, architektów, farmaceutów lub lekarzy; w przypadku gdy Państwo Członkowskie zadecyduje o uznaniu dyplomu, świadectwa lub innego dokumentu potwierdzającego posiadanie kwalifikacji, powinno mieć swobodę odnośnie do podania lub niepodania powodów.
(10) Kierując się zasadami sprawiedliwości, środki przejściowe powinny zostać podjęte w odniesieniu do niektórych lekarzy dentystów we Włoszech, posiadających dyplomy, świadectwa i inne dokumenty potwierdzające posiadanie kwalifikacji w dziedzinie medycyny, przyznane we Włoszech po ukończeniu kształcenia medycznego, rozpoczętego po upływie nieprzekraczalnego terminu określonego w artykuł. 19 dyrektywy 78/686/EWG.
(11) Artykuł 15 dyrektywy 85/384/EWG [20] przewidujący odstępstwa w okresie przejściowym, który upłynął, powinien zostać skreślony.
(12) W artykuł 24 dyrektywy 85/384/EWG należy dokonać jasnego rozróżnienia między wymogami formalnymi, które powinny być spełnione w przypadku podejmowania działalności gospodarczej, oraz tymi, których spełnienia wymaga się w przypadku świadczenia usług, co tym samym uczyni skuteczniejszym korzystanie przez architekta ze swobody świadczenia usług.
(13) Ze względu na wymóg równego traktowania powinny być przewidziane środki przejściowe wobec niektórych osób posiadających dyplomy, świadectwa i inne dokumenty potwierdzające posiadanie kwalifikacji w dziedzinie farmacji, przyznane we Włoszech po ukończeniu kształcenia, które nie są w pełni zgodne z dyrektywą 85/432/EWG.
(14) Pożądane jest rozszerzenie zakresu wzajemnego uznawania dyplomów, świadectw i innych dokumentów potwierdzających posiadanie kwalifikacji w farmacji w celu ułatwienia skutecznego wykonywania prawa przedsiębiorczości między Grecją a pozostałymi Państwami Członkowskimi. Skreśla się zatem odstępstwo przewidziane w artykuł. 3 dyrektywy 85/433/EWG.
(15) W swoim sprawozdaniu na temat specjalnego kształcenia w gabinecie lekarza ogólnego przewidzianego w tytule IV dyrektywy 93/16/EWG Komisja zaleciła, aby wymagania stawiane skróconemu kształceniu w gabinecie lekarza ogólnego zostało dostosowane do wymogów stosowanych odnośnie do innych specjalistów.
(16) Dyrektywy w sprawie ogólnego systemu oraz dyrektywy sektorowe powinny być zmienione,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:
SEKCJA 1
ZMIANY WPROWADZONE DO DYREKTYW W SPRAWIE OGÓLNEGO SYSTEMU
Artykuł 1
W dyrektywie 89/48/EWG wprowadza się następujące zmiany:
1) artykuł 1 otrzymuje brzmienie:
a) drugie tiret lit. a) otrzymuje brzmienie:
"- który wskazuje, iż jego posiadacz pomyślnie ukończył naukę w szkolnictwie pomaturalnym trwającą co najmniej trzy lata lub jednakowy okres przy niepełnym wymiarze godzin, na uniwersytecie lub w instytucji szkolnictwa wyższego, bądź też instytucji o zbliżonym poziomie oraz, w razie konieczności, pomyślnie ukończył szkolenie zawodowe, wymagane jako uzupełnienie kształcenia po szkole średniej, oraz
;"
b) dodaje się literę w brzmieniu:
"d) kształcenie i szkolenie podlegające regulacjom: wszelkie kształcenie i szkolenie, które:
- jest bezpośrednio dostosowane do praktyki określonego zawodu i
- składa się z kursów nauki w szkolnictwie pomaturalnym, trwających co najmniej trzy lata lub kursów skróconych, o analogicznej długości, na uniwersytecie lub w równorzędnej instytucji szkolnictwa wyższego oraz tam, gdzie to właściwe, szkolenia zawodowego, stażu zawodowego lub praktyki zawodowej, wymaganych oprócz kursu nauki na poziomie powyżej szkoły średniej; struktura i poziom szkolenia zawodowego, stażu zawodowego lub praktyki zawodowej są ustalane przez przepisy ustawowe, wykonawcze lub administracyjne danego Państwa Członkowskiego albo monitorowane i zatwierdzane przez organ wyznaczony do tego celu.";
2) w artykuł 3 lit. b) po akapicie pierwszym dodaje się akapit w brzmieniu:
"Jednakże można nie wymagać dwóch lat doświadczenia zawodowego określonych w akapicie pierwszym, w przypadku gdy kwalifikacje posiadane przez składającego wniosek określone w niniejszym punkcie zostały przyznane po zakończeniu regulowanego kształcenia i szkolenia.";
3) w artykuł 4 ust. 1 lit. b) po akapicie pierwszym dodaje się akapit w brzmieniu:
"Jeśli przyjmujące Państwo Członkowskie zamierza wymagać, aby składający wniosek przebył okres adaptacyjny lub przystąpił do testu sprawdzającego, musi najpierw zbadać, czy wiedza zdobyta przez osobę składającą wniosek w trakcie nabywania przez nią doświadczenia zawodowego jest na takim poziomie, że całkowicie lub częściowo uzupełnia istotne różnice, określone w akapicie pierwszym.";
4) w artykuł 6 dodaje się ustępy w brzmieniu:
"5. W przypadku gdy wymagane jest zaświadczenie o sytuacji finansowej w celu podjęcia lub kontynuowania zawodu podlegającego regulacji w przyjmującym Państwie Członkowskim, takie Państwo Członkowskie uzna zaświadczenia wystawione przez banki w Państwie Członkowskim pochodzenia lub w Państwie Członkowskim, z którego obcokrajowiec przybywa, jako równorzędne z tymi, które wydaje się na jego własnym terytorium.
6. W przypadku gdy właściwe władze przyjmującego Państwa Członkowskiego wymagają od swoich własnych obywateli pragnących podjąć lub kontynuować zawód regulowany dowodu na to, że są oni ubezpieczeni od ryzyka finansowego związanego z ich odpowiedzialnością zawodową, takie Państwo Członkowskie przyjmie zaświadczenia wystawione przez towarzystwa ubezpieczeniowe innych Państw Członkowskich jako równorzędne z tymi, które wydaje się na jego własnym terytorium. Takie zaświadczenia będą stwierdzać, że ubezpieczyciel spełnia przepisy ustawowe i wykonawcze, obowiązujące w przyjmującym Państwie Członkowskim, dotyczące warunków i zakresu, który obejmują. Nie mogą być one przedkładane w terminie późniejszym niż trzy miesiące od daty ich wystawienia.";
5) w artykuł 9 ust. 2 akapit drugi tiret pierwsze otrzymuje brzmienie:
"- ułatwianie wdrażania niniejszej dyrektywy, w szczególności poprzez uchwalenie i opublikowanie opinii w sprawach przekazanych do niego przez Komisję,".
Artykuł 2
W dyrektywie 92/51/EWG wprowadza się następujące zmiany:
1) w artykuł 4 ust. 1 lit. b) po akapicie pierwszym dodaje się akapit w brzmieniu:
"Jeśli przyjmujące Państwo Członkowskie zamierza wymagać, aby składający wniosek przebył okres adaptacyjny lub przystąpił do testu sprawdzającego, musi ono najpierw zbadać, czy wiedza zdobyta przez składającego wniosek w trakcie nabywania przez niego doświadczenia zawodowego jest na takim poziomie, że całkowicie lub częściowo uzupełnia istotne różnice, określone w akapicie pierwszym.";
2) w artykuł 5 po ust. 2 dodaje się ustęp w brzmieniu:
"Jeśli przyjmujące Państwo Członkowskie zamierza wymagać, aby składający wniosek przebył okres adaptacyjny lub przystąpił do testu sprawdzającego, musi ono najpierw zbadać, czy wiedza zdobyta przez składającego wniosek w trakcie nabywania przez niego doświadczenia zawodowego jest na takim poziomie, że całkowicie lub częściowo uzupełnia istotne różnice, określone w akapicie pierwszym.";
3) w artykuł 7 lit. a) po akapicie pierwszym dodaje się akapit w brzmieniu:
"Jeśli przyjmujące Państwo Członkowskie zamierza wymagać, aby składający wniosek przebył okres adaptacyjny lub przystąpił do testu sprawdzającego, musi ono najpierw zbadać, czy wiedza zdobyta przez składającego wniosek w trakcie nabywania przez niego doświadczenia zawodowego jest na takim poziomie, że całkowicie lub częściowo uzupełnia istotne różnice określone w akapicie pierwszym.";
4) w art. 10 dodaje się ustępy w brzmieniu:
"5. W przypadku gdy wymagane jest zaświadczenie o sytuacji finansowej w celu podjęcia lub kontynuowania zawodu podlegającego regulacji w przyjmującym Państwie Członkowskim, takie Państwo Członkowskie uzna zaświadczenia wystawione przez banki w Państwie Członkowskim pochodzenia lub w Państwie Członkowskim, z którego obcokrajowiec przybywa, jako równorzędne z tymi, które wydaje się na jego własnym terytorium.
6. W przypadku gdy właściwe władze przyjmującego Państwa Członkowskiego wymagają od swoich własnych obywateli, którzy pragną podjąć lub kontynuować zawód regulowany, dowodu na to, że są oni ubezpieczeni od ryzyka finansowego związanego z ich odpowiedzialnością zawodową, takie Państwo Członkowskie przyjmie zaświadczenia wystawione przez towarzystwa ubezpieczeniowe innych Państw Członkowskich jako równorzędne z tymi, które wydaje się na jego własnym terytorium. Takie zaświadczenia będą stwierdzać, że ubezpieczyciel spełnia przepisy ustawowe i wykonawcze obowiązujące w przyjmującym Państwie Członkowskim, dotyczące warunków i zakresu, który obejmują. Nie muszą one być przedkładane w terminie późniejszym niż trzy miesiące od daty ich wystawienia.";
5) w art. 13 ust. 2 akapit drugi tiret pierwsze otrzymuje brzmienie:
"- ułatwianie wdrażania niniejszej dyrektywy, w szczególności poprzez uchwalenie i opublikowanie opinii w sprawach przekazanych do niego przez Komisję,";
6) w art. 15 dodaje się ustęp w brzmieniu:
"8. Zmiany wniesione do wykazów kształcenia i szkoleń wymienionych w załącznikach C i D na podstawie procedury ustanowionej powyżej stosuje się niezwłocznie od daty ustalonej przez Komisję.".
SEKCJA 2
ZMIANY WPROWADZONE DO DYREKTYW SEKTOROWYCH
Sekcja 2.1
Pielęgniarki odpowiedzialne za opiekę ogólną
Artykuł 3
W dyrektywie 77/452/EWG wprowadza się następujące zmiany:
1) (dotyczy jedynie wersji w języku greckim);
2) w art. 2 wyrazy "wymienione w art. 3" zastępuje się wyrazami "wymienione w Załączniku";
3) uchyla się artykuł 3;
4) odniesienia do art. 3 należy rozumieć jako odniesienia do Załącznika;
5) (dotyczy jedynie wersji w języku greckim);
6) dodaje się artykuły w brzmieniu:
"Artykuł 18a
Państwa Członkowskie powiadamiają Komisję o przepisach ustawowych, wykonawczych lub administracyjnych, które przyjmują odnośnie do przyznawania dyplomów, świadectw i innych dokumentów potwierdzających posiadanie kwalifikacji w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą. Komisja opublikuje właściwe zawiadomienia w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich, wymieniając nazwy przyjęte przez Państwa Członkowskie dla kwalifikacji zdobytych w trakcie kształcenia oraz, w przypadku gdy ma to zastosowanie, dla odpowiadającego im tytułu zawodowego.
Artykuł 18b
Każde Państwo Członkowskie uzna za wystarczające, odnośnie do obywateli Państw Członkowskich, których dyplomy, świadectwa i inne dokumenty potwierdzające posiadanie kwalifikacji w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą nie odpowiadają nazwom wymienionym dla tych Państw Członkowskich w tej dyrektywie, dyplomy, świadectwa i inne dokumenty potwierdzające posiadanie kwalifikacji przyznane przez te Państwa Członkowskie wraz z towarzyszącym im zaświadczeniem wydanym przez właściwe władze lub organy. Zaświadczenie stwierdzi, że dyplomy, świadectwa i inne dokumenty potwierdzające posiadanie kwalifikacji zostały przyznane po ukończeniu kształcenia i szkolenia spełniających przepisy niniejszej dyrektywy i są traktowane przez przyznające je Państwo Członkowskie za równorzędne z tymi, które są w niej wymienione.
Artykuł 18c
Państwa Członkowskie zbadają dyplomy, świadectwa i inne dokumenty potwierdzające posiadanie kwalifikacji w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą, uzyskane przez osobę posiadającą poza obszarem Unii Europejskiej, w przypadku gdy te dyplomy, świadectwa i inne dokumenty potwierdzające posiadanie kwalifikacji zostały uznane w Państwie Członkowskim, jak również kształcenie odbyte i/lub kwalifikacje zawodowe uzyskane w Państwie Członkowskim. Państwo Członkowskie wydaje decyzję w ciągu trzech miesięcy od daty złożenia wniosku przez osobę składającą wniosek wraz z pełną uzupełniającą dokumentacją.
Artykuł 18d
W przypadku gdy wniosek jest odrzucany, Państwa Członkowskie należycie przedstawią powody swoich decyzji w sprawie wniosków o uznanie dyplomów, świadectw i innych dokumentów potwierdzających posiadanie kwalifikacji w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą.
Osoby składające wnioski mają prawo do odwołania się do sądów zgodnie z prawem krajowym. Prawo do odwołania obowiązuje również w przypadku niepodjęcia decyzji w przewidzianym terminie.";
7) dodaje się Załącznik znajdujący się w załączniku I do niniejszej dyrektywy.
Artykuł 4
W art. 1 ust. 1 dyrektywy 77/453/EWG wyrazy "wyszczególnione w art. 3 dyrektywy 77/452/EWG" zastępuje się wyrazami "wyszczególnione w Załączniku do dyrektywy 77/452/EWG".
Sekcja 2.2
Lekarze dentyści
Artykuł 5
W dyrektywie 78/686/EWG wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 2 wyrazy "wymienione w art. 3" zastępuje się wyrazami "wymienione w załączniku A";
2) uchyla się art. 3;
3) tytuł rozdziału III otrzymuje brzmienie:
"Dyplomy, świadectwa i inne dokumenty potwierdzające posiadanie kwalifikacji w zakresie specjalności dentystycznych";
4) artykuł 4 otrzymuje brzmienie:
"Artykuł 4
Każde Państwo Członkowskie, zgodnie z przepisami ustawowymi, wykonawczymi lub administracyjnymi w tej dziedzinie, uznaje dyplomy, świadectwa i inne dokumenty potwierdzające posiadanie kwalifikacji lekarza dentysty ortodonty czy chirurga jamy ustnej, przyznawane obywatelom Państw Członkowskich przez inne Państwa Członkowskie, zgodnie z art. 2 i 3 dyrektywy 78/687/EWG, a których wykaz przedstawiony jest w załączniku B, przez nadanie tym kwalifikacjom takiej samej mocy obowiązującej na swoim terytorium jak dyplomom, świadectwom i innym dokumentom potwierdzającym posiadanie kwalifikacji, które samo przyznaje.";
5) uchyla się art. 5;
6) w art. 6 wprowadza się następujące zmiany:
a) do ust. 2 dodaje się akapit w brzmieniu:
"Weźmie również pod uwagę wszelkie posiadane przez nich doświadczenie zawodowe, uzyskane dodatkowe umiejętności i ustawiczne kształcenie w zakresie dentystyki.";
b) ustęp 3 otrzymuje brzmienie:
"3. Właściwe władze lub organy przyjmującego Państwa Członkowskiego po zweryfikowaniu zakresu i czasu trwania kształcenia specjalistycznego ukończonego przez zainteresowaną osobę, na podstawie przedstawionych dyplomów, świadectw i innych dokumentów potwierdzających posiadanie kwalifikacji, uwzględniając uzyskane dodatkowe umiejętności i ustawiczne kształcenie się w zakresie dentystyki, poinformują ją o okresie dodatkowego wymaganego kształcenia i zakresie, jaki obejmuje.";
c) dodaje się następujący ustęp:
"4. Państwo Członkowskie podejmuje decyzję w terminie czterech miesięcy od daty złożenia wniosku przez osobę składającą wniosek wraz z pełną uzupełniającą dokumentacją.";
7) w art. 19 dotychczasowe dwa akapity zostają połączone w ust. 1 oraz dodaje się ustęp w brzmieniu:
"2. Państwa Członkowskie uznają dyplomy, świadectwa i inne dokumenty potwierdzające posiadanie kwalifikacji w dziedzinie medycyny przyznane we Włoszech osobom, które rozpoczęły kształcenie uniwersyteckie w dziedzinie medycyny w okresie między dniem 28 stycznia 1980 r. a dniem 31 grudnia 1984 r., do których będzie dołączone zaświadczenie wystawione przez właściwe władze włoskie stwierdzające:
- że osoby, których to dotyczy, zdały test specjalistyczny wprowadzony przez właściwe władze włoskie w celu ustalenia, że posiadana przez nie wiedza i umiejętności są na poziomie porównywalnym z poziomem osób, które posiadają kwalifikacje wymienione dla Włoch w załączniku A,
- że rzeczywiście legalnie wykonywały jako podstawową działalność we Włoszech jeden z zawodów wyszczególnionych w art. 5 dyrektywy 78/687/EWG co najmniej przez trzy kolejne lata w okresie pięciu lat przed wydaniem tego zaświadczenia,
- oraz że są uprawnione do wykonywania lub rzeczywiście wykonują legalnie jako podstawową działalność zawody, o których mowa w art. 5 dyrektywy 78/687/EWG, z zachowaniem tych samych warunków, co osoby posiadające kwalifikacje wymienione dla Włoch w załączniku A do niniejszej dyrektywy.
Wymóg dotyczący przystąpienia do testu wymienionego w akapicie pierwszym zostaje zawieszony w przypadku osób, które ukończyły z powodzeniem co najmniej trzy lata studiów, co jest poświadczone przez właściwe władze jako równoważne z kształceniem, o którym mowa w art. 1 dyrektywy 78/687/EWG.";
8) odniesienia do art. 3 i 5 należy rozumieć jako odniesienia odpowiednio do załączników A i B;
9) dodaje się następujące artykuły:
"Artykuł 23a
Państwa Członkowskie powiadamiają Komisję o przepisach ustawowych, wykonawczych lub administracyjnych, które przyjmują w sprawach przyznawania dyplomów, świadectw i innych dokumentów potwierdzających posiadanie kwalifikacji w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą. Komisja opublikuje właściwe zawiadomienia w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich, wymieniając nazwy przyjęte przez Państwa Członkowskie dla kwalifikacji zdobytych w trakcie kształcenia oraz, w przypadku gdy ma to zastosowanie, dla odpowiadającego im tytułu zawodowego.
Artykuł 23b
Każde Państwo Członkowskie uzna za wystarczające w odniesieniu do obywateli Państw Członkowskich, których dyplomy, świadectwa i inne dokumenty potwierdzające posiadanie kwalifikacji w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą nie odpowiadają nazwom wymienionym dla tych Państw Członkowskich w tej dyrektywie, dyplomy, świadectwa i inne dokumenty potwierdzające posiadanie kwalifikacji przyznane przez te Państwa Członkowskie wraz z towarzyszącym im zaświadczeniem wydanym przez właściwe władze lub organy. Zaświadczenie stwierdzi, że dyplomy, świadectwa i inne dokumenty potwierdzające posiadanie kwalifikacji zostały przyznane po ukończeniu kształcenia i szkolenia zgodnie z przepisami niniejszej dyrektywy i są traktowane przez przyznające je Państwo Członkowskie za równoważne z tymi, które są w niej wymienione.
Artykuł 23c
Państwa Członkowskie zbadają dyplomy, świadectwa i inne dokumenty potwierdzające posiadanie kwalifikacji w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą, uzyskane przez osobę posiadającą je poza obszarem Unii Europejskiej, w przypadku gdy te dyplomy, świadectwa i inne dokumenty potwierdzające posiadanie kwalifikacji zostały uznane w jakimś Państwie Członkowskim, jak też kształcenie odbyte i/lub kwalifikacje zawodowe uzyskane w Państwie Członkowskim. Państwo Członkowskie wyda decyzję w ciągu trzech miesięcy od daty złożenia wniosku przez osobę składającą wniosek wraz z pełną uzupełniającą dokumentacją.
Artykuł 23d
W przypadku odrzucenia wniosku Państwa Członkowskie należycie przedstawią powody swoich decyzji w sprawie wniosków o uznanie dyplomów, świadectw i innych dokumentów potwierdzających posiadanie kwalifikacji w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą.
Osoby składające wnioski będą mieć prawo do odwołania się do sądów na mocy prawa krajowego. Prawo do odwołania również obowiązuje w przypadku niepodjęcia decyzji w przewidzianym okresie.";
10) dodaje się załączniki A i B znajdujące się w załączniku II do niniejszej dyrektywy.
Artykuł 6
W art. 1 ust. 1 dyrektywy 78/687/EWG wyrazy "określone w artykuł 3 tej samej dyrektywy" zastępuje się wyrazami "określone w załączniku A do tej dyrektywy".
Sekcja 2.3
Lekarze weterynarii
Artykuł 7
Do dyrektywy 78/1026/EWG wprowadza się następujące zmiany:
1) w artykuł 2 wyrazy "w artykuł 3" zastępuje się wyrazami "w Załączniku";
2) uchyla się artykuł 3;
3) odniesienia do artykuł 3 należy rozumieć jako odniesienia do Załącznika;
4) dodaje się artykuły w brzmieniu:
"Artykuł 17a
Państwa Członkowskie powiadamiają Komisję o przepisach ustawowych, wykonawczych lub administracyjnych, które przyjmują w sprawie przyznawania dyplomów, świadectw i innych dokumentów potwierdzających posiadanie kwalifikacji w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą. Komisja opublikuje stosowne zawiadomienia w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich, wymieniając nazwy przyjęte przez Państwa Członkowskie dla kwalifikacji zdobytych w trakcie kształcenia oraz, w przypadku gdy ma to zastosowanie, dla odpowiadającego im tytułu zawodowego.
Artykuł 17b
Każde Państwo Członkowskie uzna za wystarczające w odniesieniu do obywateli Państw Członkowskich, których dyplomy, świadectwa i inne dokumenty potwierdzające posiadanie kwalifikacji w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą nie odpowiadają nazwom wymienionym dla tych Państw Członkowskich w tej dyrektywie, dyplomy, świadectwa i inne dokumenty potwierdzające posiadanie kwalifikacji przyznane przez te Państwa Członkowskie wraz z towarzyszącym im zaświadczeniem wydanym przez właściwe władze lub organy. Zaświadczenie stwierdzi, że dyplomy, świadectwa i inne dokumenty potwierdzające posiadanie kwalifikacji zostały przyznane po ukończeniu kształcenia i szkolenia spełniających przepisy niniejszej dyrektywy i są traktowane przez przyznające je Państwo Członkowskie za równoważne z tymi, które są w niej wymienione.
Artykuł 17c
Państwa Członkowskie zbadają dyplomy, świadectwa i inne dokumenty potwierdzające posiadanie kwalifikacji w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą, uzyskane przez osobę posiadającą je poza obszarem Unii Europejskiej, w przypadku gdy te dyplomy, świadectwa i inne dokumenty potwierdzające posiadanie kwalifikacji zostały uznane w jakimś Państwie Członkowskim, jak też kształcenie odbyte i/lub kwalifikacje zawodowe uzyskane w Państwie Członkowskim. Państwo Członkowskie wyda decyzję w ciągu trzech miesięcy od daty złożenia wniosku przez osobę składającą wniosek wraz z pełną uzupełniającą dokumentacją.
Artykuł 17d
W przypadku odrzucenia wniosku Państwa Członkowskie należycie przedstawią powody swoich decyzji w sprawie wniosków o uznanie dyplomów, świadectw i innych dokumentów potwierdzających posiadanie kwalifikacji w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą.
Osoby składające wnioski będą mieć prawo do odwołania się do sądów na mocy prawa krajowego. Prawo do odwołania również obowiązuje w przypadku niepodjęcia decyzji w przewidzianym okresie.";
5) dodaje się Załącznik znajdujący się w załączniku III do niniejszej dyrektywy.
Artykuł 8
W artykuł 1 ust. 1 dyrektywy 78/1027/EWG wyrazy "określone w artykuł 3 dyrektywy 78/1026/EWG" zastępuje się wyrazami "określone w Załączniku do dyrektywy 78/1026/EWG".
Sekcja 2.4
Położne
Artykuł 9
Do dyrektywy 80/154/EWG wprowadza się następujące zmiany:
1) w artykuł 2 ust. 1 wyrazy "wymienione w artykuł 3" zastępuje się wyrazami "wymienione w Załączniku";
2) w artykuł 2 ust. 1 tiret czwarte i piąte wyrazy "określone w artykuł 3 dyrektywy 77/452/EWG" zastępuje się wyrazami "określone w Załączniku do dyrektywy 77/452/EWG";
3) uchyla się artykuł 3;
4) odniesienia do artykuł 3 należy rozumieć jako odniesienia do Załącznika:
5) dodaje się następujące artykuły:
"Artykuł 19a
Państwa Członkowskie powiadamiają Komisję o przepisach ustawowych, wykonawczych lub administracyjnych, które przyjmują w sprawach przyznawania dyplomów, świadectw i innych dokumentów potwierdzających posiadanie kwalifikacji w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą. Komisja opublikuje właściwe zawiadomienia w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich, wymieniając nazwy przyjęte przez Państwa Członkowskie dla kwalifikacji zdobytych w trakcie szkoleń oraz, w przypadku gdy ma to zastosowanie, dla odpowiadającego im tytułu zawodowego.
Artykuł 19b
Każde Państwo Członkowskie uzna za wystarczające w odniesieniu do obywateli Państw Członkowskich, których dyplomy, świadectwa i inne dokumenty potwierdzające posiadanie kwalifikacji w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą nie odpowiadają nazwom wymienionym dla tych Państw Członkowskich w tej dyrektywie, dyplomy, świadectwa i inne dokumenty potwierdzające posiadanie kwalifikacji przyznane przez te Państwa Członkowskie wraz z towarzyszącym im zaświadczeniem wydanym przez właściwe władze lub organy. Zaświadczenie stwierdzi, że dyplomy, świadectwa i inne dokumenty potwierdzające posiadanie kwalifikacji zostały przyznane po ukończeniu kształcenia i szkolenia spełniających przepisy niniejszej dyrektywy i są traktowane przez przyznające je Państwo Członkowskie za równorzędne z tymi, które są w niej wymienione.
Artykuł 19c
Państwa Członkowskie zbadają dyplomy, świadectwa i inne dokumenty potwierdzające posiadanie kwalifikacji w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą, uzyskane przez osobę posiadającą je poza obszarem Unii Europejskiej, w przypadku gdy te dyplomy, świadectwa i inne dokumenty potwierdzające posiadanie kwalifikacji zostały uznane w jakimś Państwie Członkowskim, jak też kształcenie odbyte i/lub kwalifikacje zawodowe uzyskane w jakimś Państwie Członkowskim. Państwo Członkowskie wyda decyzję w ciągu trzech miesięcy od daty złożenia wniosku przez osobę składającą wniosek wraz z pełną uzupełniającą dokumentacją.
Artykuł 19d
W przypadku odrzucenia wniosku Państwa Członkowskie należycie przedstawią powody swoich decyzji w sprawie wniosków o uznanie dyplomów, świadectw i innych dokumentów potwierdzających posiadanie kwalifikacji w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą.
Osoby składające wnioski będą mieć prawo do odwołania się do sądów zgodnie z prawem krajowym. Prawo do odwołania również obowiązuje w przypadku niepodjęcia decyzji w przewidzianym okresie.";
6) dodaje się Załącznik znajdujący się w załączniku IV do niniejszej dyrektywy.
Artykuł 10
Do dyrektywy 80/155/EWG wprowadza się następujące zmiany:
1) w artykuł 1 ust. 1 wyrazy "określone w artykuł 3" zastępuje się wyrazami "określone w Załączniku";
2) w artykuł 1 ust. 2 tiret drugie wyrazy "określone w artykuł 3 dyrektywy 77/452/EWG" zastępuje się wyrazami "określone w Załączniku do dyrektywy 77/452/EWG".
Sekcja 2.5
Architekci
Artykuł 11
Do dyrektywy 85/384/EWG wprowadza się następujące zmiany:
1) dodaje się następujące artykuły:
"Artykuł 6
Państwa Członkowskie zbadają dyplomy, świadectwa i inne dokumenty potwierdzające posiadanie kwalifikacji w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą, uzyskane przez osobę posiadającą je poza obszarem Unii Europejskiej, w przypadku gdy te dyplomy, świadectwa i inne dokumenty potwierdzające posiadanie kwalifikacji zostały uznane w Państwie Członkowskim, jak też kształcenie odbyte i/lub kwalifikacje zawodowe uzyskane w Państwie Członkowskim. Państwo Członkowskie wyda decyzję w ciągu trzech miesięcy od daty złożenia wniosku przez osobę składającą wniosek wraz z pełną uzupełniającą dokumentacją.
Artykuł 6a
W przypadku odrzucenia wniosku Państwa Członkowskie należycie przedstawią powody swoich decyzji w sprawie wniosków o uznanie dyplomów, świadectw i innych dokumentów potwierdzających posiadanie kwalifikacji w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą.
Osoby składające wnioski będą mieć prawo do odwołania się do sądów na mocy prawa krajowego. Prawo do odwołania również obowiązuje w przypadku niepodjęcia decyzji w przewidzianym okresie.";
2) uchyla się artykuł 15;
3) w artykuł 24 ust. 1 wyrazy "na mocy artykuł 17 i 18" zastępuje się wyrazami "na mocy artykuł 17 i 18 w przypadku podejmowania działalności gospodarczej i stosownie do artykuł 22 w przypadku świadczenia usług".
Sekcja 2.6
Farmaceuci
Artykuł 12
W artykuł 2 dyrektywy 85/432/EWG dodaje się punkt w brzmieniu:
"6) Jako środek przejściowy i w drodze odstępstwa od ust. 3 i 5, Włochy, których przepisy ustawowe, wykonawcze lub administracyjne nakazywały kształcenie, które nie zostało w pełni dostosowane do wymagań dotyczących kształcenia ustanowionego w niniejszym artykule, w nieprzekraczalnym terminie ustanowionym w artykuł 5, mogą w dalszym ciągu stosować te przepisy w odniesieniu do podejmowania działalności gospodarczej i do osób, które rozpoczęły kształcenie w dziedzinie farmacji przed dniem 1 listopada 1993 r. i zakończyły je przed dniem 1 listopada 2003 r.
Każde przyjmujące Państwo Członkowskie będzie uprawnione do wymagania, aby osoby posiadające dyplomy, świadectwa i inne dokumenty potwierdzające posiadanie kwalifikacji z farmacji, przyznane we Włoszech po kształceniu rozpoczętym przed dniem 1 listopada 1993 r. i ukończonym przed dniem 1 listopada 2003 r., przedstawiły, wraz ze swoimi kwalifikacjami, zaświadczenie stwierdzające, że przez co najmniej trzy kolejne lata w okresie pięciu lat przed wystawieniem zaświadczenia rzeczywiście i legalnie wykonywali działalność w jednym z zawodów, określonych w artykuł 1 ust. 2 w zakresie, w jakim działalność jest regulowana we Włoszech."
.
Artykuł 13
Do dyrektywy 85/433/EWG wprowadza się następujące zmiany:
1) w artykuł 1 wyrazy "określone w artykuł 4" zastępuje się wyrazami "określone w Załączniku";
2) uchyla się artykuł 3;
3) uchyla się artykuł 4;
4) odniesienia do artykuł 4 należy rozumieć jako odniesienia do Załącznika;
5) dodaje się następujące artykuły:
"Artykuł 18a
Państwa Członkowskie powiadamiają Komisję o przepisach ustawowych, wykonawczych lub administracyjnych, które przyjmują w sprawach przyznawania dyplomów, świadectw i innych dokumentów potwierdzających posiadanie kwalifikacji w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą. Komisja opublikuje właściwe zawiadomienia w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich, wymieniając nazwy przyjęte przez Państwa Członkowskie dla kwalifikacji zdobytych w trakcie kształcenia oraz, w przypadku gdy ma to zastosowanie, dla odpowiadającego im tytułu zawodowego.
Artykuł 18b
Każde Państwo Członkowskie uzna za wystarczające w odniesieniu do obywateli Państw Członkowskich, których dyplomy, świadectwa i inne dokumenty potwierdzające posiadanie kwalifikacji w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą nie odpowiadają nazwom wymienionym dla tych Państw Członkowskich w tej dyrektywie, dyplomy, świadectwa i inne dokumenty potwierdzające posiadanie kwalifikacji przyznane przez te Państwa Członkowskie wraz z towarzyszącym im zaświadczeniem wydanym przez właściwe władze lub organy. Zaświadczenie stwierdzi, że dyplomy, świadectwa i inne dokumenty potwierdzające posiadanie kwalifikacji zostały przyznane po ukończeniu kształcenia i szkolenia zgodnych z przepisami niniejszej dyrektywy i są traktowane przez przyznające je Państwo Członkowskie za równoważne z tymi, które są w niej wymienione.
Artykuł 18c
Państwa Członkowskie zbadają dyplomy, świadectwa i inne dokumenty potwierdzające posiadanie kwalifikacji w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą, uzyskane przez osobę posiadającą poza obszarem Unii Europejskiej, w przypadku gdy te dyplomy, świadectwa i inne dokumenty potwierdzające posiadanie kwalifikacji zostały uznane w jakimś Państwie Członkowskim, jak też kształcenie odbyte i/lub kwalifikacje zawodowe uzyskane w jakimś Państwie Członkowskim. Państwo Członkowskie wyda decyzję w ciągu trzech miesięcy od daty złożenia wniosku przez osobę składającą wniosek wraz z pełną uzupełniającą dokumentacją.
Artykuł 18d
W przypadku odrzucenia wniosku Państwa Członkowskie należycie przedstawią powody swoich decyzji w sprawie wniosków o uznanie dyplomów, świadectw i innych dokumentów potwierdzających posiadanie kwalifikacji w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą.
Osoby składające wnioski będą mieć prawo do odwołania się do sądów na mocy prawa krajowego. Prawo do odwołania również obowiązuje w przypadku niepodjęcia decyzji w przewidzianym okresie.";
6) dodaje się Załącznik znajdujący się w załączniku V do niniejszej dyrektywy.
Sekcja 2.7
Lekarze
Artykuł 14
Do dyrektywy 93/16/EWG wprowadza się następujące zmiany:
1) w artykuł 2 wyrazy "wymienione w artykuł 3" zastępuje się wyrazami "wymienione w załączniku A";
2) uchyla się artykuł 3;
3) tytuł rozdziału II otrzymuje brzmienie:
"Dyplomy, świadectwa i inne dokumenty potwierdzające posiadanie kwalifikacji w zakresie specjalności lekarskich";
4) artykuł 4 otrzymuje brzmienie:
"Artykuł 4
Każde Państwo Członkowskie posiadające w tej dziedzinie przepisy ustawowe, wykonawcze lub administracyjne uzna dyplomy, świadectwa i inne dokumenty potwierdzające posiadanie kwalifikacji w zakresie specjalności lekarskich, przyznanych obywatelom Państw Członkowskich przez inne Państwa Członkowskie zgodnie z artykuł 24, 25, 26 i 29, które są wymienione w załącznikach B i C, przyznając takim kwalifikacjom to samo znaczenie na swoim terytorium jak dyplomom, świadectwom i innym dokumentom potwierdzającym posiadanie kwalifikacji, które samo przyznaje.";
5) artykuł 5 otrzymuje brzmienie:
"Artykuł 5
Dyplomy, świadectwa i inne dokumenty potwierdzające posiadanie kwalifikacji określone w artykuł 4 to te, które zostały przyznane przez właściwe władze lub organy wymienione w załączniku B i które odpowiadają do celów związanych z odpowiednim szkoleniem specjalistycznym, kwalifikacjom wymienionym w załączniku C odnośnie do tych Państw Członkowskich, w których szkolenie takie istnieje.";
6) uchyla się tytuł rozdziału III oraz artykuł 6 i 7;
7) w artykuł 8:
a) do ust. 2 dodaje się akapit w brzmieniu:
"Uwzględni także ich doświadczenie zawodowe, dodatkowe kształcenie i ustawiczne kształcenie w zakresie medycyny.";
b) ustęp 3 otrzymuje brzmienie:
"3. Właściwe władze lub organy przyjmującego Państwa Członkowskiego, po zweryfikowaniu zakresu i czasu trwania kształcenia zainteresowanej osoby na podstawie przedstawionych dyplomów, świadectw i innych dokumentów potwierdzających posiadanie kwalifikacji, odbytego dodatkowego kształcenia i ustawicznego kształcenia w zakresie medycyny poinformują ją o okresie dodatkowego wymaganego kształcenia i zakresie, jaki obejmuje.";
c) dodaje się następujący ustęp:
"4. Państwo Członkowskie podejmie decyzję w terminie czterech miesięcy od daty złożenia wniosku przez osobę składającą wniosek wraz z pełną uzupełniającą dokumentacją.";
8) w artykuł 9 dodaje się następujący ustęp:
"2a. Państwa Członkowskie uznają dokumenty potwierdzające posiadanie kwalifikacji w zakresie specjalności lekarskich przyznane w Hiszpanii lekarzom, którzy odbyli przeszkolenia specjalistyczne przed dniem 1 stycznia 1995 r., które nie były zgodne z wymogami dotyczącymi specjalizacji ustanowionymi w artykuł 24-27, jeśli dowody zostaną przedstawione łącznie z zaświadczeniem przyznanym przez właściwe władze w Hiszpanii poświadczającym fakt zdania przez zainteresowaną osobę testu sprawdzającego szczególne kwalifikacje zawodowe, organizowanego w związku ze specjalnymi środkami prawnymi przewidzianymi w królewskim dekrecie 1497/99 w celu weryfikacji, czy zainteresowana osoba posiada wiedzę i kwalifikacje porównywalne z posiadanymi przez lekarzy, którzy posiadają specjalizacje lekarskie określone w przypadku Hiszpanii w artykuł 5 ust. 3 oraz w artykuł 7 ust. 2.";
9) w artykuł 23 dodaje się następujący ustęp:
"6. Kształcenie ustawiczne zapewni, zgodnie z regulacjami obowiązującymi w każdym Państwie Członkowskim, że osoby, które ukończyły studia, będą mogły nadążać za postępem w medycynie.";
10) w artykuł 24 ust. 1 lit. a) otrzymuje brzmienie:
"a) będzie wymagać pomyślnego ukończenia sześcioletnich studiów w ramach kształcenia określonego w artykuł 23, w trakcie których zostanie nabyta właściwa wiedza w zakresie medycyny ogólnej;";
11) artykuły 26 i 27 otrzymują brzmienie:
"Artykuł 26
Państwa Członkowskie posiadające w tej dziedzinie przepisy ustawowe, wykonawcze lub administracyjne zagwarantują, że minimalne okresy szkoleń specjalistycznych nie mogą być krótsze od okresów przewidzianych w załączniku C dla każdego szkolenia. Taki minimalny okres szkolenia zostanie zmieniony zgodnie z procedurą przewidzianą w artykuł 44a ust. 3.";
12) artykuł 30 otrzymuje brzmienie:
"Artykuł 30
Każde Państwo Członkowskie, które prowadzi pełne kształcenie określone w artykuł 23, na swoim własnym terytorium ustanowi specjalne kształcenie w zakresie medycyny rodzinnej spełniające wymagania co najmniej tak samo rygorystyczne, jak ustanowione w artykuł 31 i 32, w taki sposób, aby pierwsze dyplomy, świadectwa i inne dokumenty potwierdzające posiadanie kwalifikacji przyznane po ukończeniu kursu zostały wydane nie później niż dnia 1 stycznia 2006 r."
13) w artykuł 31 ust. 1 lit. b) otrzymuje brzmienie:
"b) będzie to pełnowymiarowy kurs, trwający co najmniej trzy lata, i odbywać się będzie pod nadzorem właściwych władz i organów.";
14) artykuł 31 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
"2. W przypadku gdy kurs kształcenia określony w artykuł 23 obejmuje praktyczne kształcenie w uznanym szpitalu lub przychodni wyposażonej we właściwy sprzęt i świadczącej usługi w zakresie medycyny ogólnej lub w zatwierdzonym gabinecie lekarza ogólnego lub innym uznanym ośrodku, w którym lekarze świadczą podstawową opiekę zdrowotną, czas trwania kształcenia może być wliczony, z zastrzeżeniem maksymalnego okresu jednego roku, do okresu ustanowionego w ust. 1 lit. b). Możliwość ta będzie dostępna jedynie dla Państwa Członkowskiego, w którym dnia 1 stycznia 2001 r. okres specjalnego kształcenia w praktyce lekarza ogólnego wynosi dwa lata.
W przypadku gdy Komisja odnotuje, że dla Państwa Członkowskiego, gdy ten ustęp jest stosowany, wynikają większe trudności odnoszące się do poziomu kształcenia wskazanego w ust. 1 lit. b), przyjmie opinię Komitetu Wyższych Urzędników ds. Zdrowia Publicznego, ustanowionego decyzją Rady 75/365/EWG [21] i poinformuje Parlament Europejski oraz Radę. Komisja przedłoży Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, gdzie właściwe, propozycje mające na celu większą koordynację okresu specjalnego kształcenia w zakresie medycyny ogólnej.";
15) w artykuł 34 ust. 1 tiret drugie "60 %" zastępuje się przez "50 %";
16) odniesienia do artykuł 3, 6, 7 i 27 należy rozumieć jako odniesienia odpowiednio do załącznika A, artykuł 4, 5 i 26;
17) dodaje się następujące artykuły:
"Artykuł 42a
Państwa Członkowskie powiadamiają Komisję o przepisach ustawowych, wykonawczych lub administracyjnych, które przyjmują odnośnie do przyznawania dyplomów, świadectw i innych dokumentów potwierdzających posiadanie kwalifikacji w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą. Komisja opublikuje właściwe zawiadomienia w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich, wymieniając nazwy przyjęte przez Państwa Członkowskie dla kwalifikacji zdobytych w trakcie kształcenia oraz, w przypadku gdy ma to zastosowanie, dla odpowiadającego im tytułu zawodowego.
Artykuł 42b
Każde Państwo Członkowskie uznaje za wystarczające w odniesieniu do obywateli Państw Członkowskich, których dyplomy, świadectwa i inne dokumenty potwierdzające posiadanie kwalifikacji w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą nie odpowiadają nazwom wymienionym dla tych Państw Członkowskich w tej dyrektywie, dyplomy, świadectwa i inne dokumenty potwierdzające posiadanie kwalifikacji przyznane przez te Państwa Członkowskie wraz z towarzyszącym im zaświadczeniem wydanym przez właściwe władze lub organy. Zaświadczenie stwierdzi, że dyplomy, świadectwa i inne dokumenty potwierdzające posiadanie kwalifikacji zostały przyznane po ukończeniu kształcenia i szkolenia zgodnych z przepisami niniejszej dyrektywy i są traktowane przez przyznające je Państwo Członkowskie za równoważne z tymi, które są w niej wymienione.
Artykuł 42c
Państwa Członkowskie zbadają dyplomy, świadectwa i inne dokumenty potwierdzające posiadanie kwalifikacji w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą, uzyskane przez osobę posiadającą poza obszarem Unii Europejskiej, w przypadku gdy te dyplomy, świadectwa i inne dokumenty potwierdzające posiadanie kwalifikacji zostały uznane w Państwie Członkowskim, jak też kształcenie odbyte i/lub kwalifikacje zawodowe uzyskane w Państwie Członkowskim. Państwo Członkowskie wyda decyzję w ciągu trzech miesięcy od daty złożenia wniosku przez osobę składającą wniosek wraz z pełną uzupełniającą dokumentacją.
Artykuł 42d
W przypadku odrzucenia wniosku Państwa Członkowskie należycie przedstawią powody swoich decyzji w sprawie wniosków o uznanie dyplomów, świadectw i innych dokumentów potwierdzających posiadanie kwalifikacji w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą.
Osoby składające wnioski będą mieć prawo do odwołania się do sądów na mocy prawa krajowego. Prawo do odwołania również obowiązuje w przypadku niepodjęcia decyzji w przewidzianym okresie.";
18) w artykuł 44a wprowadza się następujące zmiany:
a) nie dotyczy tekstu w języku angielskim;
b) ustęp 2 uchyla się;
19) dodaje się załączniki A, B i C znajdujące się w załączniku VI do niniejszej dyrektywy.
SEKCJA 3
PRZEPISY KOŃCOWE
Artykuł 15
Najpóźniej w dniu 1 stycznia 2008 r. Komisja składa Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie dotyczące stanu stosowania artykuł 1 pkt 1 i 2 w Państwach Członkowskich.
Po dokonaniu wszystkich koniecznych przesłuchań Komisja przedstawia konkluzje dotyczące wszelkich zmian dotychczasowych regulacji w artykuł 1 pkt 1 i 2. Jeśli okaże się to konieczne, Komisja przedkłada także propozycje dotyczące poprawek dotychczasowych regulacji.
Artykuł 16
1. Państwa Członkowskie wprowadzają w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy przed dniem 1 stycznia 2003 r. i niezwłocznie powiadamiają o tym Komisję.
Wspomniane środki powinny zawierać odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie to powinno towarzyszyć ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez Państwa Członkowskie.
2. Państwa Członkowskie przekazują Komisji teksty podstawowych przepisów prawa krajowego, przyjętych na podstawie niniejszej dyrektywy.
Artykuł 17
Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie w dniu jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.
Artykuł 18
Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 14 maja 2001 r.