Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1261/2001
z dnia 27 czerwca 2001 r.
ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1260/2001 w odniesieniu do umów na dostawy buraków oraz wzrostów i obniżek cen mających zastosowanie do ceny buraków
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru [1], w szczególności jego art. 5 ust. 3 oraz art. 19 ust. 5,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Załącznik III do rozporządzenia (WE) nr 1260/2001 ustanawiający przepisy ramowe odnoszące się do umów i porozumień handlowych dotyczących zakupu buraków definiuje umawiające się strony jako sprzedawców buraków z jednej strony i wytwórców cukru z drugiej strony. Sprzedawca może sprzedawać albo buraki uprawiane przez siebie, albo buraki, które zakupił od plantatora. Jednakże mając na względzie znaczenie umów w ramach systemu kwot, wyłącznie umowa zawarta między wytwórcą a plantatorem może być rozumiana jako umowa na dostawy do celów art. 19 ust. 2 tego rozporządzenia.
(2) Artykuł 14 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001 przewiduje, że wytwórca może przenieść część swojej produkcji na kolejny rok gospodarczy, tak aby była ona traktowana jako część produkcji z tego roku. W konsekwencji dla tego roku gospodarczego wytwórca zobligowany jest zawrzeć umowy na dostawy buraków po cenie minimalnej wyłącznie w odniesieniu do ilości cukru mieszczącej się w ramach jego podstawowej kwoty, której jeszcze nie wykorzystał. Dlatego wymóg określony w art. 19 ust. 2 tego rozporządzenia powinien zostać dostosowany w przypadku przeniesienia produkcji cukru.
(3) W celu zapewnienia prawidłowego działania systemu kwot należy zdefiniować pojęcia "przedsiewne" oraz "cena minimalna", stosowane w art. 19 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001.
(4) Artykuł 5 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001 wymaga od wytwórców cukru, nabywających buraki nadające się do przetworzenia w cukier oraz przeznaczone do przetworzenia w cukier w ramach maksymalnej kwoty, zapłaty co najmniej ceny minimalnej skorygowanej o wzrosty lub obniżki cen w celu umożliwienia uwzględnienia odchyleń od jakości standardowej.
(5) Jakość, a w związku z tym wartość buraków cukrowych, w znacznym stopniu zależy od zawartości cukru.
(6) Najbardziej odpowiednią metodą ustalenia wartości buraków o jakości odbiegającej od jakości standardowej jest ustanowienie skali wzrostów i obniżek cen wyrażonych jako procent ceny minimalnej.
(7) Doświadczenie zdobyte przez zainteresowane strony przez bardzo długi okres pokazuje, że powinny one mieć możliwość uwzględniania w umowach lub porozumieniach handlowych definicji buraków nadających się do przetworzenia w cukier. Można również ustanowić skalę wspólnotową dla buraków uważanych na obszarze całej Wspólnoty za nadające się do przetworzenia w cukier. Należy określić dalsze obniżki w przypadku, gdy definicja ta odnosi się do zawartości cukru poniżej najniższej zawartości cukru w skali wspólnotowej. Należy ustanowić przepisy odnoszące się do sporządzenia takiej definicji przez Państwa Członkowskie w przypadku, gdy umawiające się strony nie porozumieją się co do definicji.
(8) W znacznej mierze z powodu warunków klimatycznych wartość przemysłowa buraków uprawianych we Włoszech znacząco odbiega od wartości buraków uprawianych na północy Wspólnoty. Należy zatem uwzględnić powyższą różnicę w wartości przemysłowej buraków.
(9) Szczegółowe zasady stosowania ustanowione w niniejszym rozporządzeniu zastępują szczegółowe zasady ustanowione w rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 246/68 z dnia 29 lutego 1968 r. ustanawiającym szczegółowe zasady odnoszące się do różnicowania umów na dostawy buraków [2], w rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 2497/69 z dnia 12 grudnia 1969 r. w sprawie wzrostów i obniżek cen mających zastosowanie do ceny buraków [3] oraz w rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 2571/69 z dnia 22 grudnia 1969 r. w sprawie obniżek mających zastosowanie do cen w odniesieniu do buraków cukrowych we Włoszech [4]. Rozporządzenia te powinny dlatego zostać uchylone.
(10) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Cukru,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Do celów art. 19 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001 umowa zawarta między wytwórcą cukru a sprzedawcą buraków uprawiającym buraki uważana jest za umowę dostawy.
Artykuł 2
Do celów art. 19 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001 podstawowa kwota wytwórcy, który przenosi część swojej produkcji na kolejny rok gospodarczy stosownie do art. 14 tego rozporządzenia, zostaje zredukowana w odniesieniu do tego roku o przeniesioną ilość.
Artykuł 3
Wyłącznie umowy zawarte przed zasiewami oraz
- przed dniem 1 kwietnia we Włoszech i Grecji, lub
- przed dniem 1 maja w pozostałych Państwach Członkowskich
są uważane za umowy przedsiewne.
Artykuł 4
Cena minimalna, określona w art. 19 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, zostaje skorygowana dla każdej dostawy buraków poprzez zastosowanie wzrostów i obniżek cen ustalonych na mocy art. 5 tego rozporządzenia.
Artykuł 5
1. Cena minimalna, określona w art. 5 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, zostaje, za każde 0,1 % zawartości sacharozy:
a) podwyższona o nie mniej niż:
i) 0,9 % za zawartość przekraczającą 16 %, lecz nieprzekraczającą 18 %;
ii) 0,7 % za zawartość przekraczającą 18 %, lecz nieprzekraczającą 19 %;
iii) 0,5 % za zawartość przekraczającą 19 %, lecz nieprzekraczającą 20 %;
b) obniżona o nie więcej niż:
i) 0,9 % za zawartość poniżej 16 %, lecz nie poniżej 15,5 %;
ii) 1,0 % za zawartość poniżej 15,5 %, lecz nie poniżej 14,5 %.
Cena za buraki o zawartości sacharozy przewyższającej 20 % nie może być niższa niż skorygowana cena minimalna za buraki o 20 % zawartości sacharozy.
2. Bez względu na ust. 1 procentowe wzrosty i obniżki we Włoszech, określone w ust. 1 lit. a) i b), zostają pomnożone przez współczynnik wynoszący 0,75.
Artykuł 6
1. Umowy oraz porozumienia handlowe w rozumieniu art. 6 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001 mogą przewidywać, w odniesieniu do wzrostów i obniżek, określonych w art. 5:
a) dalsze wzrosty za zawartość sacharozy powyżej 20 %; oraz
b) dalsze obniżki za zawartość sacharozy poniżej 14,5 %.
Takie umowy oraz porozumienia mogą definiować, w przypadku buraków o zawartoci sacharozy poniżej 14,5 %, buraki nadające się do przetworzenia w cukier, jeżeli takie umowy oraz porozumienia przewidują dalsze obniżki za zawartość sacharozy poniżej 14,5 %, ale powyżej minimalnej zawartości sacharozy okrelonej w takiej definicji.
Jeżeli definicja, określona w akapicie drugim, nie została zawarta w umowach oraz porozumieniach, dane Państwo Członkowskie może ustanowić taką definicję. W takim przypadku ustala ono równocześnie dalsze obniżki, określone w tym akapicie.
2. Nie uchybiając przepisom ust. 1, cena minimalna, określona w art. 5 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, zostaje obniżona we Włoszech o nie więcej niż 0,75 % za każde 0,1 % zawartości sacharozy, w przypadku gdy zawartość sacharozy wynosi poniżej 14,5 %.
Artykuł 7
Rozporządzenia (EWG) nr 246/68, (EWG) nr 2497/69 oraz (EWG) nr 2571/69 tracą moc.
Artykuł 8
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2001 r.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od roku gospodarczego 2001/2002.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 27 czerwca 2001 r.