ROZPORZĄDZENIA RADY (WE) NR 2041/2004
z dnia 15 listopada 2004 r.
w sprawie przywozu niektórych wyrobów stalowych pochodzących z Federacji Rosyjskiej
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 133,
uwzględniając wniosek Komisji,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Dnia 9 lipca 2002 r. Europejska Wspólnota Węgla i Stali (EWWiS) i rząd Federacji Rosyjskiej zawarły porozumienie w sprawie handlu niektórymi wyrobami stalowymi (1) (zwane dalej „Porozumieniem”). Decyzją Komisji 2002/602/EWWiS z dnia 8 lipca 2002 r. w sprawie stosowania pewnych ograniczeń w przywozie niektórych wyrobów stalowych pochodzących z Federacji Rosyjskiej (2) przyjęto niezbędne środki wykonawcze. Po wygaśnięciu Traktatu EWWiS Wspólnota Europejska przejęła wszystkie prawa i obowiązki wynikające z Porozumienia.
(2)
Decyzja Komisji 2002/602/EWWiS określa limity ilościowe na przywóz stalowych wyrobów do Wspólnoty.
(3)
Zważywszy na znaczący wzrost światowego popytu na niektóre wyroby stalowe i wynikające z niego trudności niektórych użytkowników w pozyskaniu źródeł dostaw tych wyrobów na rynku Wspólnoty, niezbędne jest zatem dopuszczenie większego przywozu wyrobów do Wspólnoty niż pierwotnie uzgodniony w Porozumieniu. Dane wyroby stalowe (zwoje walcowane na gorąco przeznaczone do ponownego walcowania) zostały sklasyfikowane pod kodami TARIC 7208370010, 7208380010 i 7208390010.
(4)
Ważne jest, aby w najkrótszym możliwym czasie udostępnione zostały dodatkowe ilości. Renegocjacja porozumienia, a następnie jego wykonanie z wprowadzonymi zmianami wymagałoby zbyt wiele czasu. W związku z powyższym wskazane jest wprowadzenie osobnego środka prawnego.
(5)
Zakończenie tworzenia rynku wewnętrznego wymaga, aby formalności, jakich muszą dopełnić importerzy ze Wspólnoty, były identyczne, niezależnie od miejsca odprawy celnej.
(6)
Wyroby wprowadzone do wolnego obszaru celnego lub przywiezione zgodnie z ustaleniami odnoszącymi się do składów celnych, wyrobów przywożonych czasowo lub w celu uszlachetnienia czynnego (system zawieszeń) nie powinny być wliczane do limitów ustalonych dla danych wyrobów.
(7)
Skuteczne zastosowanie niniejszego rozporządzenia wymaga wprowadzenia wymogu wspólnotowego zezwolenia na przywóz przeznaczonych do swobodnego obrotu na obszarze Wspólnoty danych wyrobów równocześnie z systemem zarządzania udzielaniem tego typu wspólnotowych zezwoleń na przywóz.
(8)
W celu zapewnienia, aby limity ilościowe ustanowione niniejszym rozporządzeniem nie zostały przekroczone, należy przestrzegać procedury, zgodnie z którą właściwe organy Państw Członkowskich nie będą wydawać zezwoleń na przywóz przed otrzymaniem od Komisji wcześniejszego potwierdzenia, iż odpowiednie ilości są nadal dostępne w ramach danego limitu,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Bez uszczerbku dla decyzji 2002/602/EWWiS zezwala się na przywóz do Wspólnoty dodatkowych ilości wyrobów stalowych, wymienionych w drugim akapicie, pochodzących z Federacji Rosyjskiej, o łącznej masie do 200 000 ton.
Wyroby stalowe sklasyfikowano pod kodami TARIC 7208370010, 7208380010 i 7208390010. Klasyfikacja wyrobów jest oparta na nomenklaturze taryfowej i statystycznej Wspólnoty (dalej zwanej „nomenklaturą scaloną”, lub w skrócie „CN”). Pochodzenie wyrobów objętych niniejszym rozporządzeniem ustala się zgodnie z zasadami obowiązującymi we Wspólnocie.
Artykuł 2
1. Warunkiem dopuszczenia do swobodnego obrotu na obszarze Wspólnoty wyrobów stalowych określonych w art. 1, pochodzących z Federacji Rosyjskiej, jest przedstawienie zezwolenia na przywóz wydanego przez władze Państw Członkowskich zgodnie z przepisami art. 4.
2. W celu zapewnienia, aby ilości, na które wydano zezwolenia na przywóz, w dowolnym momencie nie przekroczyły całkowitych limitów ilościowych, właściwe organy Państw Członkowskich wymienione w załączniku II wydają zezwolenia na przywóz wyłącznie po potwierdzeniu przez Komisję, że w ramach limitów ilościowych nadal dostępne są określone ilości wyrobów.
3. Dla celów niniejszego rozporządzenia, począwszy od daty rozpoczęcia jego stosowania, uznaje się, iż datą wysyłki wyrobów jest data ich załadowania na wywożące środki transportu. Wysyłka musi mieć miejsce nie później niż dnia 31 grudnia 2004 r.
Artykuł 3
1. Limity ilościowe, o których mowa w art. 1, nie stosują się do wyrobów wprowadzonych do wolnego obszaru celnego, składu wolnocłowego lub przywiezionych zgodnie z ustaleniami odnoszącymi się do składów celnych, wyrobów przywożonych czasowo lub w celu uszlachetnienia czynnego (system zawieszeń).
2. W przypadku gdy wyroby, o których mowa w ust. 1, dopuszczono do swobodnego obrotu w stanie niezmienionym lub po ich obróbce bądź przetworzeniu, stosuje się art. 2 ust. 2, wyrobów tych nie wlicza się zatem do limitu ilościowego określonego w art. 1.
Artykuł 4
1. Dla celu zastosowania art. 2 ust. 2 właściwe organy Państw Członkowskich, wymienione w załączniku II, powiadamiają Komisję przed wydaniem zezwoleń na przywóz o ilościach zawartych w otrzymanych przez nie wnioskach o zezwolenia na przywóz. W odpowiedzi Komisja powiadamia, czy wnioskowane ilości są dostępne dla przywozu w porządku chronologicznym, w jakim zgłoszenia od Państw Członkowskich były otrzymywane (na zasadzie rozpatrywania w kolejności zgłoszeń). Zezwolenie na przywóz wydaje się w terminie pięciu dni roboczych od daty otrzymania pozytywnej odpowiedzi od Komisji.
2. Wnioski dołączone do zgłoszeń przekazanych Komisji są ważne wówczas, gdy w każdym przypadku w sposób wyraźny określają kraj wywozu, ilości, jakie mają być przywiezione, okres kontyngentowy, Państwo Członkowskie, w którym wyroby mają być wprowadzone do swobodnego obrotu, oraz konkretny kod identyfikujący wyroby, o którym mowa w art. 1. Środki techniczne niezbędne dla prawidłowego zarządzania limitami ilościowymi zostaną uzgodnione w ramach Komitetu Łącznikowego ds. Stali.
3. Zgłoszenia, o których mowa w ust. 1 i 2, są przekazywane drogą elektroniczną w ramach zintegrowanej sieci utworzonej w tym celu, z wyjątkiem sytuacji, w której z przyczyn technicznych konieczne okaże się czasowe użycie innych środków komunikacji.
4. O ile jest to możliwe, Komisja potwierdza danym władzom przyznanie całkowitej ilości podanej w zgłaszanych wnioskach.
5. Zezwolenia na przywóz lub równoważne dokumenty wydaje się zgodnie z załącznikiem I.
6. Zezwolenia na przywóz wydane zgodnie z niniejszym rozporządzeniem są ważne na całym obszarze celnym Wspólnoty. Importer ze Wspólnoty może złożyć wniosek o zezwolenie na przywóz do właściwych władz każdego z Państw Członkowskich.
7. Wniosek importera musi zostać złożony nie później niż dnia 31 grudnia 2004 r. i musi zawierać następujące elementy:
a)
nazwa i pełny adres wnioskodawcy (włącznie z numerem telefonu i faksu oraz ewentualny numer identyfikacyjny używany przez właściwe organy krajowe), jak również numer rejestracyjny VAT, jeśli wnioskodawca jest płatnikiem VAT;
b)
tam, gdzie stosowne, nazwę lub nazwisko i dokładny adres składającego deklarację lub przedstawiciela wnioskodawcy (w tym numer telefonu i faksu);
c)
pełną nazwę i adres eksportera;
d)
dokładny opis towarów, w tym:
-
nazwę handlową,
-
kod(-y) nomenklatury scalonej (CN),
-
kraj pochodzenia,
-
kraj docelowy;
e)
wagę netto wyrażoną w kg, jak również ilość wyrażoną w odpowiednich jednostkach, jeśli nie wyraża się jej jako masy, według nagłówków CN;
f)
wartość cif towarów w EUR na granicy Wspólnoty Europejskiej według nagłówków CN;
g)
informację, czy dane wyroby są wyrobami drugorzędnej jakości lub poniżej standardu (3);
h)
proponowany termin i miejsce odprawy celnej;
i)
informację, czy wniosek jest powtórzeniem wcześniejszego wniosku dotyczącego tego samego kontraktu;
j)
kopię umowy sprzedaży lub zakupu i faktura pro forma;
k)
deklarację następującej treści, datowaną i podpisaną przez wnioskodawcę wraz z nazwą wnioskodawcy wpisaną drukowanymi literami:
„Ja, niżej podpisany, oświadczam, że informacje zawarte w niniejszym wniosku są prawdziwe i złożone w dobrej wierze oraz że posiadam siedzibę we Wspólnocie.”.
8. Niniejszym ustala się okres ważności zezwolenia na przywóz na cztery miesiące. Na odpowiednio umotywowany wniosek importera właściwe władze Państwa Członkowskiego mogą przedłużyć okres ważności o dwa miesiące.
9. Właściwe władze krajowe mogą zezwolić na składanie oświadczeń i wniosków przeznaczonych do przesyłania lub drukowania w wersji elektronicznej, na warunkach przez nie ustalonych. Niemniej jednak, wszelkie dokumenty i dowody muszą być dostępne dla właściwych władz krajowych.
10. Zezwolenia na przywóz mogą zostać wydane przy wykorzystaniu środków elektronicznych, o ile zainteresowane urzędy celne mają dostęp do danego dokumentu poprzez sieć komputerową.
11. Importerzy nie są zobowiązani do przywozu całkowitej ilości określonej w zezwoleniu na przywóz w ramach jednej wysyłki.
Artykuł 5
1. Stwierdzenie, że cena jednostkowa, po której dokonano transakcji, przekracza cenę wskazaną w dokumencie o mniej niż 5% lub że łączna wartość lub ilość wyrobów przeznaczonych do przywozu przekracza wartość lub ilość podaną w dokumencie przywozowym o mniej niż 5%, nie wyklucza dopuszczenia do swobodnego obrotu odnośnych wyrobów.
2. Wnioski o dokumenty przywozowe oraz same dokumenty są poufne. Dostęp do nich jest ograniczony do właściwych władz i wnioskodawców.
Artykuł 6
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się do dnia 31 grudnia 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 15 listopada 2004 r.