Rozporządzenie Komisji (WE) nr 464/1999
z dnia 3 marca 1999 r.
ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 2201/96 w odniesieniu do uzgodnień dotyczących pomocy w odniesieniu do suszonych śliwek
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2201/96 z dnia 28 października 1996 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku przetworów owocowych i warzywnych [1], zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2199/97 [2], w szczególności jego art. 3 ust. 3 i art. 4 ust. 9,
a także mając na uwadze, co następuje:
tytuł I rozporządzenia (WE) nr 2201/96 wprowadza system pomocy produkcyjnej dla niektórych przetworów owocowych i warzywnych; rozporządzenie Komisji (WE) nr 504/97 z dnia 19 marca 1997 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 2201/96 w zakresie systemu pomocy produkcyjnej dla przetworów owocowych i warzywnych [3], ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1590/98 [4], ustanawia ogólne zasady mające zastosowanie do tego systemu; należy ustanowić niektóre szczegółowe zasady odnoszące się w szczególności do suszonych śliwek, bez uszczerbku dla innych przepisów rozporządzenia (WE) nr 504/97;
jakość owoców może być zmienna; należy ustalić cenę minimalną oraz pomoc produkcyjną dla określonej klasy produktu objętego obrotem, natomiast kwoty stosowane w odniesieniu do innych klas powinny być pochodnymi ceny tej klasy oraz klasy te należy określić, uwzględniając, dla kwot będących takimi pochodnymi, właściwości poszczególnych klas;
celem minimalnych wymogów jakości, określonych w art. 4 ust. 4 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 2201/96, jest unikanie produkcji produktów, w odniesieniu do których brak jest popytu, lub produktów, które powodowałyby zakłócenia na rynku; wymogi te muszą być określone na podstawie tradycyjnych i uczciwych procedur wytwarzania; w celu zapewnienia zgodności z tymi przepisami należy określić minimalne właściwości wymagane w odniesieniu do suszonych śliwek nabywanych przez przetwórców i śliwek kwalifikujących się do objęcia pomocą;
do niniejszego rozporządzenia zostają włączone przepisy, odnoszące się w szczególności do suszonych śliwek, art. 3 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 1709/84 z dnia 19 czerwca 1984 r. w sprawie cen minimalnych płaconych producentom i kwot pomocy produkcyjnej dla niektórych przetworzonych owoców i warzyw kwalifikujących się do objęcia pomocą produkcyjną [5], ostatnio zmienionego rozporządzeniem (WE) nr 1591/98 [6] oraz rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2022/85 z dnia 22 lipca 1985 r. w sprawie minimalnych wymogów jakości dla suchych śliwek i suszonych śliwek kwalifikujących się do objęcia pomocą produkcyjną [7], aktualizując te przepisy zgodnie z rozwojem stanu prawnego, rozwojem technicznym i rozwojem sytuacji gospodarczej oraz zgodnie ze zdobytymi doświadczeniami; w związku z tym należy uchylić rozporządzenie (EWG) nr 2022/85 i art. 3 oraz załącznik IV do rozporządzenia (WE) nr 1709/84;
jeżeli produkty uprawia się w jednym Państwie Członkowskim i przetwarza się je w innym Państwie Członkowskim, wówczas władze Państwa Członkowskiego, w którym produkty są uprawiane, powinny dostarczyć dowód potwierdzający, że Państwu Członkowskiemu dokonującemu wypłat z tytułu pomocy produkcyjnej płacone są ceny minimalne;
ceny minimalne i wysokość kwot pomocy ustala się dla produktów suszonych na określonym etapie tradycyjnego procesu przetwarzania; należy zwrócić uwagę na zapewnienie, aby śliwki, na których produkcję udzielono pomocy, są rzeczywiście przetwarzane na produkty gotowe do oferowania do spożycia przez ludzi; wobec postępującego ostatnio rozwoju produkcji śliwek półsuszonych i jej znacznego gospodarczego potencjału, w odniesieniu do produktów, które nie podlegają takiemu suszeniu jako części ich procesu przetwarzania, nie należy wyłączać z tego powodu możliwości objęcia przyznaniem pomocy;
środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Przetworów Owocowych i Warzywnych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Dla celów niniejszego rozporządzenia:
a) "śliwki d’Ente" oznaczają fizjologicznie dojrzałe, świeże śliwki odmiany d’Ente, z gatunku Prunus domestica L.;
b) "suszone śliwki" oznaczają produkty otrzymane przez odwodnienie śliwek d’Ente;
c) "suche śliwki" oznaczają suszone śliwki otrzymane z suszonych śliwek o maksymalnej zawartości wilgoci 23 %;
d) "śliwki półsuszone" oznaczają suszone śliwki otrzymane w drodze odwadniania śliwek d’Ente do chwili osiągnięcia zawartości wilgoci równej od 30 do 35 %, bez stosowania procesu uzupełniania wilgotności;
e) "partia" oznacza ilość pojemników przedstawionych łącznie przez producenta lub uznaną grupę producentów do przyjęcia przez przetwórcę.
Artykuł 2
W celu zakwalifikowania do wypłaty pomocy, określonej w art. 2 rozporządzenia (WE) nr 2201/96, śliwki muszą odpowiadać właściwościom określonym w załączniku I(B) i być uzyskane z suszonych śliwek odpowiadających właściwościom określonym w załączniku I(A), za które została w pełni zapłacona cena minimalna.
Artykuł 3
1. Cenę minimalną płatną na rzecz producentów suszonych śliwek i pomoc produkcyjną w odniesieniu do śliwek ustala się za 100 kilogramów wagi netto produktu o maksymalnej zawartości wilgoci wynoszącej 23 % w kategorii rozmiaru odpowiadającego ilości 66 owoców na 500 g.
Dla innych kategorii rozmiaru cena minimalna i pomoc jest wynikiem mnożenia przez jeden ze współczynników wymienionych w załączniku II.
2. Do celów stosowania ceny minimalnej i pomocy produkcyjnej w odniesieniu do śliwek półsuszonych ich rozmiar i wagę określa się odpowiednio w odniesieniu do rozmiaru i wagi suszonych śliwek i suchych śliwek, w drodze pomnożenia rozmiaru przez 1,18461 oraz wagi przez 0,84416.
Artykuł 4
W przypadku gdy przetwarzanie odbywa się poza obszarem Państwa Członkowskiego, w którym produkt był uprawiany, wówczas to Państwo Członkowskie dostarcza Państwu Członkowskiemu wypłacającemu pomoc produkcyjną dowód potwierdzający, że producentowi została zapłacona cena minimalna.
Artykuł 5
1. Weryfikację spełnienia wymogów jakości w odniesieniu do suszonych śliwek przeprowadza się na podstawie próbek pobieranych przez przetwórcę z partii, przed dokonaniem klasyfikacji według rozmiaru oraz w uzgodnieniu z producentem. Próbki badane są zarówno przez przetwórcę, jak i przez producenta oraz rejestruje się wyniki weryfikacji.
2. W odniesieniu do suszonych śliwek przetwórca podczas okresu przetwarzania dokonuje weryfikacji, w drodze pobierania próbek z każdej partii, czy produkty spełniają wymogi kwalifikujące dla objęcia pomocą. Wyniki weryfikacji rejestruje się. Minimalna waga netto każdej badanej próbki wynosi 1 kg.
Artykuł 6
Państwa Członkowskie podejmują niezbędne kroki, w szczególności w drodze sprawdzania ewidencji towarowej, celem uzyskania pewności, że śliwki, w odniesieniu do których otrzymano pomoc, zostały następnie przetworzone na produkty, jak określono w art. 1 ust. 2 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 504/97.
Artykuł 7
Artykuł 3 i załącznik IV do rozporządzenia (WE) nr 1709/84 i rozporządzenie (EWG) nr 2022/85 uchyla się.
Artykuł 8
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od roku gospodarczego 1999/2000.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 3 marca 1999 r.