Decyzja Rady
z dnia 1 grudnia 2000 r.
w sprawie stosowania dorobku Schengen w Danii, Finlandii, Szwecji oraz Islandii i Norwegii
(2000/777/WE)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Protokół włączający dorobek Schengen w ramy Unii Europejskiej, załączony do Traktatu o Unii Europejskiej oraz do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 2 ust. 2,
uwzględniając Układ zawarty przez Radę Unii Europejskiej i Republikę Islandii oraz Królestwo Norwegii dotyczący włączenia tych państw we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen [1] (zwany dalej "Układem z dnia 18 maja 1999 r."), który został podpisany dnia 18 maja 1999 r. i wszedł w życie dnia 26 czerwca 2000 r., w szczególności jego art. 15 ust. 4,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Punkt 1 Aktu Końcowego Konwencji wykonawczej do Układu z Schengen, podpisanej dnia 19 czerwca 1990 r., oraz odpowiednich Aktów Końcowych Umów o Przystąpieniu do tej Konwencji Królestwa Danii, Republiki Finlandii oraz Królestwa Szwecji, które zostały podpisane dnia 19 grudnia 1996 r., zawiera wspólną deklarację w sprawie wejścia w życie dokumentów, o których mowa.
(2) Data, od której dorobek Schengen będzie miał zastosowanie do Danii, Finlandii, Szwecji, Islandii i Norwegii (zwanych dalej "państwami nordyckimi"), powinna zostać ustalona.
(3) W celu zachowania zgodności z Nordycką Unią Paszportową, data ta musi mieć zastosowanie do wszystkich państw nordyckich.
(4) Na przygotowanie niniejszej decyzji złożyły się niżej wymienione etapy. Najpierw pełny kwestionariusz został przekazany państwom nordyckim, których odpowiedzi zostały zarejestrowane. Następnie przeprowadzono kontrolne i oceniające inspekcje we wszystkich państwach nordyckich w zakresie współpracy policyjnej i ochrony danych, zgodnie z procedurami przyjętymi przez Radę. W dniu 29 maja 2000 r. Rada stwierdziła, że wypełniono warunki w tych obszarach. W odniesieniu do stosowania dorobku Schengen w sprawie wiz i współpracy konsularnej inspekcja wykazała, że z wyjątkiem kilku punktów, którymi państwa nordyckie zobowiązały się zająć, wymagania dotyczące prawodawstwa, zasobów ludzkich, kształcenia, infrastruktury i zasobów materialnych zostały spełnione.
(5) Jednakże w odniesieniu do Systemu Informacyjnego Schengen (SIS), którego rozszerzenie w ramach projektu SIS 1 + powinno zakończyć się testami wykazującymi możliwość jego działania w 18 krajach, inspekcje mające na celu ocenę działania tego systemu powinny zostać przeprowadzone przed zniesieniem kontroli na przyszłych granicach wewnętrznych.
(6) Przeprowadzono inspekcje w kontekście kontroli i nadzoru na granicach zewnętrznych. Wykazały one, że osiągnięty postęp jest wystarczający. Jednakże wciąż pozostają pewne luki. Konieczne jest zatem przeprowadzenie dalszych inspekcji.
(7) Państwa nordyckie przekazały Radzie wykaz właściwych władz określonych w art. 101 ust. 4 oraz art. 108 ust. 1 Konwencji wykonawczej do Układu z Schengen, podpisanej dnia 19 czerwca 1990 r. Państwa nordyckie wypełniły zobowiązania wynikające z art. 114 wymienionej Konwencji wykonawczej.
(8) Celem sprawdzenia, czy SIS właściwie funkcjonuje w państwach nordyckich, krajowy moduł Systemu Informacyjnego Schengen (N.SIS) państw nordyckich powinien w pełni funkcjonować (tzn. użytkownicy końcowi powinni mieć dostęp do aktualnych danych we wszystkich 15 krajach) począwszy od dnia 1 stycznia 2001 r., przed zniesieniem kontroli na granicach wewnętrznych.
(9) Rada powinna zapewnić, aby ustalenia dotyczące kryteriów i mechanizmów ustanawiających państwo odpowiedzialnym za rozpatrzenie wniosku o azyl wniesionego w którymkolwiek z Państw Członkowskich lub w Islandii czy Norwegii, zgodnie z art. 7 Układu z dnia 18 maja 1999 r., zostały wprowadzone we właściwym trybie.
(10) Jeżeli Rada nie stwierdzi, w podsumowaniu inspekcji, które mają być przeprowadzone po dniu 1 stycznia 2001 r., że SIS funkcjonuje nieprawidłowo w jednym lub więcej państwach nordyckich lub że porty morskie lub powietrzne w tych krajach nie spełniają wszystkich koniecznych wymagań, cały dorobek Schengen będzie musiał mieć zastosowanie w odniesieniu do tych państw począwszy od dnia 25 marca 2001 r.
(11) Przestrzegano procedury określonej w art. 15 ust. 4 Układu z dnia 18 maja 1999 r.,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Począwszy od dnia 25 marca 2001 r. oraz z zastrzeżeniem art. 3 ust. 2:
a) wszystkie przepisy dorobku Schengen wymienione w załącznikach A, B, C oraz D do decyzji Rady 1999/436/WE z dnia 20 maja 1999 r. określającej, zgodnie ze stosownymi postanowieniami Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską i Traktatu o Unii Europejskiej, podstawę prawną dla każdego z postanowień lub decyzji stanowiących dorobek Schengen [2], a także wszelkie akty ustanawiające instrumenty, przyjęte przez Radę, które weszły w życie i stanowią dalszy rozwój przynajmniej jednego z tych przepisów, stosuje się do Danii, Finlandii i Szwecji w ich stosunkach wzajemnych oraz z Belgią, Niemcami, Grecją, Hiszpanią, Francją, Włochami, Luksemburgiem, Niderlandami, Austrią i Portugalią;
b) wszystkie przepisy określone w załącznikach A i B do Układu z dnia 18 maja 1999 r. zawartego przez Radę Unii Europejskiej i Republikę Islandii oraz Królestwo Norwegii dotyczącego włączenia tych państw we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen, a także wszelkie akty przyjęte przez Radę, ustanawiające instrumenty, które weszły w życie i stanowią dalszy rozwój przynajmniej jednego z tych przepisów, stosuje się do Islandii i Norwegii w ich stosunkach wzajemnych oraz z Belgią, Danią, Niemcami, Grecją, Hiszpanią, Francją, Włochami, Luksemburgiem, Niderlandami, Austrią, Portugalią, Finlandią i Szwecją.
Artykuł 2
1. Przepisy dorobku Schengen odnoszące się do SIS stosuje się, zgodnie z procedurą określoną w art. 1, począwszy od dnia 1 stycznia 2001 r. W tym celu do SIS zostaną wprowadzone przez państwa nordyckie aktualne dane. Państwa te, podobnie jak Państwa Członkowskie, w odniesieniu do których wdrożono już dorobek Schengen, będą mogły korzystać z tych danych, z zastrzeżeniem przepisów ust. 3. Stosowanie to nie zakłóca współpracy w ramach Nordyckiej Unii Paszportowej.
2. Przepisy określone w ust. 1 wymienione są w Załączniku.
3. Do dnia wymienionego w art. 1, państwa nordyckie:
a) nie są zobowiązane do odmowy wjazdu na swoje terytorium ani do wydalenia obywateli państw trzecich, wobec których inne Państwo Członkowskie dokonało wpisu do SIS do celów odmowy wjazdu i którzy przyjechali bezpośrednio z Państwa Członkowskiego, w odniesieniu do którego przepisy dorobku Schengen już mają zastosowanie;
b) mogą wpuszczać na swoje terytorium obywateli państw trzecich, wobec których inne Państwo Członkowskie dokonało wpisu do SIS do celów odmowy wjazdu, w przypadku gdy państwo nordyckie zdecydowało się udzielić wizy lub innego dokumentu pobytowego tym obywatelom;
c) powstrzymują się od wprowadzania danych określonych w art. 96 Konwencji wykonawczej do Układu z Schengen.
Artykuł 3
1. W styczniu i lutym 2001 r. zostają przeprowadzone inspekcje we wszystkich państwach nordyckich, zgodnie z procedurami stosowanymi w ramach Rady, w celu sprawdzenia, czy SIS tam funkcjonuje i czy jest poprawnie stosowany.
W tym samym okresie dodatkowe inspekcje przeprowadza się w duńskich i norweskich portach morskich oraz portach powietrznych wszystkich państw nordyckich celem sprawdzenia, czy te porty morskie i powietrzne spełniają konieczne wymagania.
Sprawozdania z tych inspekcji przedkłada się Radzie do dnia 1 marca 2001 r.
2. Na podstawie tych sprawozdań Rada, stanowiąc kwalifikowaną większością głosów swoich członków reprezentujących rządy Państw Członkowskich wymienionych w art. 1 Protokołu włączającego dorobek Schengen w ramy Unii Europejskiej, oraz głosami przynajmniej 10 tych członków, może postanowić o odroczeniu terminu wymienionego w art. 1. W takim przypadku Rada wyznacza nowy termin, stanowiąc jednomyślnie głosami swoich członków reprezentujących rządy Państw Członkowskich wymienionych w art. 1 wymienionego Protokołu.
Artykuł 4
Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania.
Sporządzono w Brukseli, dnia 1 grudnia 2000 r.