Rozporządzenie komisji (WE) nr 2308/2003
z dnia 29 grudnia 2003 r.
ustanawiające reguły zarządzania i dystrybucji kontyngentów wyrobów włókienniczych ustanowionych na rok 2004 na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 517/94
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 517/94 z dnia 7 marca 1994 r. w sprawie wspólnych reguł dotyczących przywozu wyrobów włókienniczych z niektórych państw trzecich, nieobjętych umowami dwustronnymi, protokołami, innymi ustaleniami lub innymi szczegółowymi normami Wspólnoty dotyczącymi przywozu [1], w szczególności jego art. 17 ust.3 i 6 oraz art. 21 ust. 2,
a także mając na uwadze co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 517/94 ustanawia ograniczenia ilościowe dla niektórych wyrobów włókienniczych pochodzących z niektórych państw trzecich, które mają być przydzielone na zasadzie: "kto pierwszy, ten lepszy".
(2) Na mocy powyższego rozporządzenia dopuszczalne jest zastosowanie, w pewnych okolicznościach, innych metod przydziału, celem podziału kontyngentów na transze lub zarezerwowanie części szczególnych limitów ilościowych wyłącznie dla wniosków popartych dowodami wcześniejszej realizacji przywozu.
(3) Reguły zarządzania kontyngentami ustanowionymi na rok 2004 należy przyjąć przed rozpoczęciem roku kontyngentowego, tak aby nie doszło do nieprzewidzianych zakłóceń ciągłości przepływów handlowych.
(4) Środki przyjęte w latach poprzednich, takie jak określone w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 2357/2002 ustanawiającym reguły zarządzania i dystrybucji kontyngentów wyrobów włókienniczych ustanowionych na rok 2003 na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 517/94 [2], okazały się być zadowalające i z tego względu za właściwe uznano ustanowienie podobnych reguł na rok 2004.
(5) W celu zaspokojenia potrzeb możliwie jak największej liczby podmiotów gospodarczych stosowne jest zwiększenie elastyczności przydziału na zasadzie "kto pierwszy, ten lepszy" poprzez wprowadzenie pułapu w odniesieniu do ilości, które przy zastosowaniu tej metody mogą być przydzielone każdemu podmiotowi gospodarczemu.
(6) W celu zagwarantowania stopnia ciągłości wymiany handlowej i efektywnego zarządzania kontyngentem, podmiot gospodarczy powinien posiadać możliwość złożenia pierwszego wniosku o zezwolenie na przywóz na 2004 r. w ilości równej tej, która została przez niego przywieziona w 2003 r.
(7) W celu uzyskania optymalnego wykorzystania ilości, podmiot gospodarczy, który wykorzystał przynajmniej połowę kwoty, na którą wcześniej uzyskał zezwolenie, powinien posiadać możliwość złożenia wniosku w odniesieniu do pozostałych kwot pod warunkiem że ilości te są one dostępne w ramach kontyngentów.
(8) Dla należytego funkcjonowania administracji, okres ważności zezwoleń na przywóz powinien wynosić dziewięć miesięcy od daty wystawienia, jednak nie dłużej niż do końca roku. Państwa Członkowskie powinny wydawać zezwolenia dopiero po notyfikacji przez Komisję, że ilości są dostępne i wyłącznie w przypadku gdy podmiot gospodarczy jest w stanie potwierdzić posiadanie kontraktu i może zaświadczyć, w braku szczegółowych przepisów stanowiących inaczej, że nie wydano mu już wspólnotowego zezwolenia na przywóz na mocy niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do danych kategorii i krajów. Właściwe władze krajowe powinny posiadać odpowiednie kompetencje umożliwiające im przedłużenie, na wniosek importerów, o trzy miesiące i najdłużej do 31 marca 2005 r. okresu ważności zezwoleń, na podstawie których, do dnia złożenia wniosku, dokonano przywozu przynajmniej połowy przyznanych ilości.
(9) Biorąc pod uwagę fakt, iż 1 maja 2004 Unia Europejska ulegnie rozszerzeniu, przydział importerom kontyngentu na rok 2004 powinien zostać podzielony na dwie transze, stosownie do obecnego i przyszłego stanu członkostwa w Unii Europejskiej. Państwa Przystępujące powinny mieć prawo wydawania zezwoleń na przywóz wyłącznie w odniesieniu do towarów, które mają być przywiezione 1 maja lub po tej dacie.
(10) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Włókienniczego ustanowionego na mocy art. 25 rozporządzenia (WE) nr 517/94.
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Celem niniejszego rozporządzenia jest ustanowienie reguł zarządzania kontyngentami ilościowymi na przywóz niektórych wyrobów włókienniczych określonych w załącznikach III B i IV do rozporządzenia (WE) nr 517/94 na rok 2004.
Kontyngenty na rok 2004 są przydzielane w dwóch odrębnych transzach, z których druga jest dostępna dla Państw Przystępujących od 1 maja 2004 r. Limity ilościowe dla poszczególnych transz określone są w załączniku I.
Artykuł 2
Kontyngenty określone w art. 1 są przydzielane według porządku chronologicznego, w jakim Komisja otrzymała notyfikacje od Państw Członkowskich o wnioskach indywidualnych podmiotów gospodarczych o kwoty nieprzekraczające maksymalnych ilości przydziału dla każdego podmiotu gospodarczego, określonych w załączniku II.
Maksymalne ilości nie są jednak stosowane wobec podmiotów gospodarczych, które przy składaniu pierwszego wniosku na rok 2004 były w stanie wykazać wobec właściwych władz krajowych, że w odniesieniu do wymienionych kategorii i państw trzecich, dokonali przywozu ilości większych od ilości maksymalnych określonych dla każdej kategorii zgodnie z wydanymi im zezwoleniami na przywóz na rok 2003.
W przypadkach takich podmiotów gospodarczych właściwe władze mogą zezwolić na przywóz z danych państw trzecich i danych kategorii w ilościach nieprzekraczających ilości przywiezionych w roku 2003 i pod warunkiem że możliwy jest przywóz danej ilości w przyznanym kontyngencie.
Artykuł 3
Każdy importer, który wykorzystał 50 % lub więcej i kwot przyznanych na mocy niniejszego rozporządzenia ma prawo wystąpić z kolejnym wnioskiem w odniesieniu do tej samej kategorii i kraju pochodzenia o kwoty, które nie przekraczają maksymalnych ilości ustanowionych w załączniku II.
Artykuł 4
1. Właściwe władze krajowe wymienione w załączniku III mogą od godz. 10.00 5 stycznia 2004 r. przekazywać notyfikacje do Komisji o kwotach objętych otrzymanymi wnioskami o wydanie zezwolenia na przywóz.
Czas określony w ustępie pierwszym należy rozumieć jako czas brukselski.
Wnioski właściwych władz krajowych Państw Członkowskich określonych w sekcji A załącznika III są początkowo rozpatrywane w drodze odliczenia z pierwszej transzy. Po wyczerpaniu limitu ilościowego w danej kategorii pierwszej transzy następne wnioski są rozpatrywane w drugiej transzy. Wnioski od właściwych władz krajowych Państw Członkowskich określonych w sekcji B załącznika III rozpatrywane są wyłącznie w drugiej transzy.
2. Właściwe władze krajowe wydają zezwolenia na przywóz wyłącznie po uzyskaniu potwierdzenia od Komisji, zgodnie z art. 17 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 517/94, że przywóz danych ilości jest możliwy. Właściwe władze krajowe Państw Przystępujących są uprawnione do wydawania zezwoleń na przywóz wyłącznie w odniesieniu do towarów, które mają być przywiezione od 1 maja.
Władze te wydają zezwolenie wyłącznie jeżeli podmiot gospodarczy:
a) udowodni istnienie kontraktu dotyczącego dostawy wyrobów;
b) oświadczy na piśmie, że w odniesieniu do danych krajów i kategorii:
i) nie przydzielono mu dotychczas zezwolenia na mocy niniejszego rozporządzenia, lub
ii) z zezwolenia, które zostało mu przyznane na mocy niniejszego rozporządzenia wykorzystano przynajmniej 50 %.
3. Zezwolenia na przywóz zachowują ważność przez okres dziewięciu miesięcy od daty wydania, lecz nie dłużej niż do 31 grudnia 2004 r.
Właściwe władze krajowe mogą jednakże na wniosek importera, przedłużyć okres ważności zezwolenia, z którego, w chwili składania wniosku o przedłużenie, wykorzystano przynajmniej 50 %. Okres ważności wydanego zezwolenia nie może jednak, niezależnie od okoliczności, trwać dłużej niż do 31 marca 2005 r.
Artykuł 5
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 29 grudnia 2003 r.