Decyzja Rady
z dnia 13 czerwca 1975 r.
w sprawie przystąpienia Wspólnoty Europejskiej do Protokołu do Konwencji w sprawie transgranicznego zanieczyszczania powietrza na dalekie odległości z 1979 r. w zakresie przeciwdziałania zakwaszeniu, eutrofizacji i powstawaniu ozonu w warstwie przyziemnej
(2003/507/WE)
RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 175 ust. 1, wraz z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze i ust. 3 akapit pierwszy,
uwzględniając wniosek Komisji [1],
uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [2],
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zakwaszenie, eutrofizacja oraz ozon w warstwie przyziemnej powodują nieakceptowalną szkodę dla środowiska i zdrowia ludzkiego we Wspólnocie.
(2) Dnia 30 listopada 1999 r. Organ Wykonawczy Konwencji w sprawie transgranicznego zanieczyszczania powietrza na dalekie odległości przyjął Protokół w sprawie przeciwdziałania zakwaszeniu, eutrofizacji i powstawaniu ozonu w warstwie przyziemnej (Protokół z Göteborga); Protokół z Göteborga określa maksymalne dozwolone poziomy emisji (pułapy emisji) dla każdej Strony krajowej w odniesieniu do czterech głównych prekursorów zanieczyszczeń odpowiedzialnych za zakwaszenie, eutrofizację i ozon w warstwie przyziemnej: ditlenek siarki, tlenki azotu, lotne związki organiczne oraz amoniak; pułapy te mają zostać osiągnięte do 2010 r.
(3) Wprowadzenie w życie Protokołu z Göteborga przyczyni się do osiągnięcia celów wspólnotowych ochrony środowiska naturalnego i zdrowia ludzkiego.
(4) Dyrektywa 2001/81/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2001 r. w sprawie krajowych poziomów emisji dla niektórych rodzajów zanieczyszczenia powietrza [3] ustala wiążące krajowe pułapy emisji, jakie mają być osiągnięte najpóźniej do 2010 r., które są równe lub niższe niż wymagane przez Protokół z Göteborga w stosunku do każdego Państwa Członkowskiego.
(5) Dyrektywa 2001/80/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2001 r. w sprawie ograniczenia emisji niektórych zanieczyszczeń do powietrza z dużych obiektów energetycznego spalania [4] ustala nowe wartości dopuszczalne dla emisji z tego sektora, które są zgodne z ustalonymi na mocy Protokołu z Göteborga.
(6) w konsekwencji, Wspólnota powinna przystąpić do Protokołu z Göteborga,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Przystąpienie Wspólnoty do Protokołu do Konwencji w sprawie transgranicznego zanieczyszczania powietrza na dalekie odległości z 1979 r. w sprawie przeciwdziałania zakwaszeniu, eutrofizacji i powstawaniu ozonu w warstwie przyziemnej zostaje niniejszym zatwierdzone w imieniu Wspólnoty.
Tekst Protokołu zawarty jest w Załączniku do niniejszej decyzji.
Artykuł 2
Przewodniczący Rady jest upoważniony do wyznaczenia osoby (osób) umocowanych do złożenia dokumentu przystąpienia Sekretarzowi Generalnemu Narodów Zjednoczonych, zgodnie z art. 16 Protokołu.
Artykuł 3
Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.
Sporządzono w Luksemburgu, dnia 13 czerwca 2003 r.