Decyzja Rady
z dnia 29 czerwca 2000 r.
ustanawiająca Komitet Ochrony Socjalnej
(2000/436/WE)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 202,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) W swoim komunikacie "Spójna Strategia Unowocześniania Ochrony Socjalnej" z dnia 14 lipca 1999 r. Komisja przedstawiła sugestie co do udoskonalenia współpracy w dziedzinie ochrony socjalnej poprzez, między innymi, ustanowienie grupy urzędników wysokiego szczebla.
(2) W swojej rezolucji z dnia 16 lutego 2000 r. w sprawie komunikatu Komisji dotyczącego uzgodnionej strategii unowocześniania ochrony socjalnej Parlament Europejski pozytywnie ocenił komunikat Komisji oraz fakt utworzenia takiej grupy.
(3) W swoich wnioskach z dnia 17 grudnia 1999 r. w sprawie wzmocnienia współpracy w unowocześnianiu i poprawianiu ochrony socjalnej [1] Rada podkreśliła potrzebę współpracy w celu unowocześniania ochrony socjalnej w oparciu o stały i zasadniczy dialog, śledzenie rezultatów oraz wymianę informacji, doświadczeń i dobrej praktyki między Państwami Członkowskimi.
(4) Rada, w tych samych wnioskach:
- poparła sugestię Komisji co do stworzenia mechanizmu wzmocnionej współpracy, określonej przez grupę urzędników wysokiego szczebla, utworzoną w celu podjęcia niniejszego działania,
- podkreśliła, że ten rodzaj współpracy powinien obejmować wszystkie formy ochrony socjalnej i pomóc Państwom Członkowskim w miarę potrzeby w poprawie i wzmacnianiu ich systemów ochrony socjalnej, zgodnie z ich krajowymi priorytetami, oraz przypomniała, że do kompetencji Państw Członkowskich należy organizacja i finansowanie ochrony socjalnej,
- uznała za szczególnie ważne, żeby ta nowa współpraca, której celem jest ulepszanie i unowocześnianie ochrony socjalnej, była działaniem konsekwentnym, równoległym do i wzajemnie oddziałującym na realizację Europejskiej Strategii na rzecz Zatrudnienia, jak również do prowadzonego dialogu makroekonomicznego,
- zaaprobowała cztery ogólne cele określone przez Komisję, czyli: uczynienie pracy opłacaną i zapewniającą pewne dochody; uczynienie emerytur pewnymi, a systemy emerytalne trwałymi, wspieranie włączenia społecznego oraz zapewnienie wysokiej jakości i pewności opieki zdrowotnej, oraz uznała, że aspekty finansowe są wspólne dla wszystkich celów,
- podkreśliła, że zasada mówiąca o równości kobiet i mężczyzn musi być włączona do zakresu wszystkich działań podejmowanych w ramach tych czterech celów,
- podkreśliła rolę partnerów społecznych w procesie unowocześniania ochrony socjalnej.
(5) Wnioski Rady ze szczytu Rady Europejskiej w Lizbonie w dniach 23 i 24 marca 2000 r. potwierdziły znaczenie ochrony socjalnej w dalszym rozwijaniu i unowocześnianiu aktywnego i dynamicznego państwa dobrobytu w Europie i zaprosiły Radę do podjęcia działania na rzecz wzmocnienia współpracy między Państwami Członkowskimi poprzez wymianę doświadczeń i najlepszych praktyk, na podstawie unowocześnionych sieci informacyjnych, które są podstawowymi narzędziami w tym obszarze.
(6) W celu wspierania tej współpracy Rada Europejska w Lizbonie wyznaczyła grupie urzędników wysokiego szczebla pewne kluczowe zadania, w szczególności, traktując jako priorytet:
- przygotowanie badania dotyczącego przyszłych przemian ochrony socjalnej, z długoterminowego punktu widzenia, zwracając szczególną uwagę na trwałość systemów emerytalnych, oraz
- zaangażowanie w wyznaczanie odpowiednich celów oraz w ustanawianie wskaźników, w celu wspierania wdrażania wysiłków Państw Członkowskich i Unii Europejskiej w promowaniu włączenia społecznego.
(7) Właściwe jest kontynuowanie pracy już rozpoczętej przez tymczasowo powstałą grupę urzędników wysokiego szczebla, utworzoną zgodnie z wyżej wspomnianymi wnioskami Rady, poprzez zastąpienie jej Komitetem doradczym, stosownie do przepisów niniejszej decyzji,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
1. Ustanawia się Komitet Doradczy ds. Ochrony Socjalnej (zwany dalej "Komitetem") w celu wzmocnienia współpracy między Państwami Członkowskimi w zakresie polityki ochrony socjalnej w pełnej zgodności z postanowieniami Traktatu oraz w należytym poszanowaniu kompetencji instytucji i organów wspólnotowych.
2. Zadania Komitetu to:
- monitorowanie rozwoju polityki ochrony socjalnej w Państwach Członkowskich oraz we Wspólnocie,
- wspieranie wymiany informacji, doświadczeń i dobrej praktyki między Państwami Członkowskimi i Komisją,
- bez uszczerbku dla postanowień art. 207 Traktatu przygotowywanie rocznego sprawozdania w sprawie ochrony socjalnej, przedkładanego Radzie, informującego o rozwoju działań podjętych dla osiągnięcia celów wyznaczonych przez Radę.
Komitet może, na wniosek Rady lub Komisji albo z własnej inicjatywy, przygotowywać inne sprawozdania lub opinie bądź podejmować inne prace w zakresie swoich kompetencji.
3. Komitet, tam gdzie jest to właściwe, pracuje we współpracy z innymi odpowiednimi organami oraz komitetami zajmującymi się sprawami polityki społecznej i gospodarczej, takimi jak Komitet ds. Zatrudnienia oraz Komitet ds. Polityki Gospodarczej.
4. Wypełniając swój mandat, Komitet ustanowi właściwe kontakty z partnerami społecznymi.
Artykuł 2
1. Komitet składa się z dwóch przedstawicieli wyznaczonych przez każde Państwo Członkowskie oraz z dwóch przedstawicieli Komisji. Przedstawiciele mogą być wspomagani przez dwóch zastępców.
2. Komitet może zapraszać ekspertów spoza swego grona, stosownie do porządku dziennego.
Artykuł 3
1. Komitet wybiera swojego przewodniczącego spośród przedstawicieli Państw Członkowskich na nieodnawialną dwuletnią kadencję.
2. Przewodniczący jest wspomagany przez czterech wiceprzewodniczących, z których dwóch zostanie wybranych przez Komitet spośród swoich członków na dwuletnią kadencję; trzeci jest przedstawicielem Państwa Członkowskiego, które w danym okresie sprawuje prezydencję w Radzie, a czwarty jest przedstawicielem Państwa Członkowskiego, które jako następne będzie sprawować prezydencję w Radzie.
3. Komisja zapewnia analityczne i organizacyjne wsparcie dla Komitetu. Wyznacza ona swojego pracownika jako sekretarza Komitetu, który wykonywać będzie instrukcje Komitetu w toku wspomagania Komitetu w wypełnianiu jego zadań. Komisja współpracuje z Sekretariatem Generalnym Rady w odniesieniu do kwestii odbywania posiedzeń.
4. Komitet ustanawia własne zasady działania.
5. Posiedzenia Komitetu zwoływane są przez przewodniczącego z jego inicjatywy albo na wniosek co najmniej połowy członków Komitetu.
Artykuł 4
Komitet może powierzyć badanie poszczególnych spraw zastępcom członków lub może w tym celu utworzyć grupy robocze. W takich przypadkach przewodnictwo powierzane jest członkowi albo zastępcy członka Komitetu lub urzędnikowi Komisji, wyznaczonemu przez Komitet. Grupy robocze mogą korzystać z pomocy ekspertów.
Artykuł 5
Tymczasowa grupa robocza urzędników wysokiego szczebla, utworzona zgodnie z wnioskami Rady z dnia 17 grudnia 1999 r., zakończy swoją działalność w dniu pierwszego posiedzenia Komitetu, utworzonego na podstawie niniejszej decyzji. Pierwsze posiedzenie Komitetu odbędzie się nie później niż sześć miesięcy od daty przyjęcia niniejszej decyzji.
Sporządzono w Luksemburgu, dnia 29 czerwca 2000 r.