Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 391/68
z dnia 1 kwietnia 1968 r.
ustalające szczegółowe zasady skupu interwencyjnego wieprzowiny
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 121/67 z 13 czerwca 1967 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wieprzowiny [1], a zwłaszcza jego art. 4 ust. 6 i art. 5 ust. 3 oraz drugi akapit art. 22;
a także mając na uwadze co następuje:
w myśl art. 4 i 5 rozporządzenia (EWG) nr 121/67 należy uchwalić szczegółowe zasady jego stosowania w odniesieniu do skupu prowadzonego przez agencje interwencyjne;
mając na celu zorganizowanie efektywnego skupu przez agencje interwencyjne należy ustalić kryteria doboru ośrodków interwencyjnych pod kątem skupu; wybór takich ośrodków powinien być determinowany pewnymi technicznymi wymaganiami zapewniającymi prawidłowe przechowywanie mięsa w niskiej temperaturze;
w celu zapewnienia racjonalnej efektywności skupu należy ustalić minimalną ilość produktu objętego skupem, której wielkość zmienia się w zależności od produktu;
aby zapewnić jednakowe traktowanie oferujących swoje produkty, należy określić cenę skupu i miejsce przejmowania produktu przez agencję interwencyjną; miejscem tym może być zasadniczo ośrodek skupu, do którego sprzedający zamierza dostarczyć swoje produkty; należy pozostawić w gestii agencji interwencyjnej wyznaczenie innego miejsca, jeżeli przejęcie przez sprzedającego w ośrodku nie jest możliwe;
polityka interwencyjna Wspólnoty musi być kontynuowana w sposób efektywny; w związku z tym zalecane jest upewnienie się, że produkt skupiony, a następnie zagospodarowany, spełnia wymagania ustalone w dyrektywach na temat ochrony zdrowia; ponadto zalecane jest, aby produkty takie spełniały pewne wymagania techniczne, a jeżeli chodzi o tusze wieprzowe, aby były one klasyfikowane według rozporządzenia Komisji (EWG) nr 211/67 z 27 czerwca 1967 r. ustalającego wspólną skalę klasyfikacji tusz wieprzowych [2];
w celu umożliwienia Komisji ogólnego wglądu w stosowanie instrumentów interwencyjnych należy powziąć postanowienie, że Państwa Członkowskie informują Komisję w sposób ciągły o szczegółach odnoszących się do takich instrumentów;
instrumenty przewidziane niniejszym rozporządzeniem są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wieprzowiny;
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1. Ośrodki interwencyjne są wybierane przez Państwa Członkowskie w celu zapewnienia efektywności instrumentów skupu i aby przejmowanie i zamrażanie przebiegały we właściwych warunkach technicznych.
2. Państwa Członkowskie podejmują wszelkie konieczne kroki w celu zapewnienia właściwej konserwacji przechowywanych produktów.
Artykuł 2
Minimalna wielkość dostawy wynosi:
a) 1 tona metryczna tusz lub półtusz;
b) 0,5 tony metrycznej mostków wieprzowych (bekon boczkowy);
c) 0,5 tony metrycznej nietłoczonego tłuszczu wieprzowego.
Artykuł 3
Cena skupu jest ceną franco chłodnia ośrodka skupu interwencyjnego, koszty wyładunku ponosi sprzedający.
Artykuł 4
1. Przy składaniu oferty sprzedaży agencji interwencyjnej sprzedający musi określić ośrodek interwencyjny, do którego chce dostarczyć produkt, oraz miejsce składowania produktu w momencie składania oferty.
2. Agencja interwencyjna ustala termin przejęcia.
3. Jeżeli produkt nie może być przejęty w ośrodku interwencyjnym wspomnianym w ust. 1, agencja interwencyjna wybiera spośród trzech ośrodków interwencyjnych położonych najbliżej miejsca składowania produktu w momencie składania oferty ten, w którym produkt może być przejęty.
Artykuł 5
1. Produkty mogą być objęte skupem tylko wówczas, gdy:
a) spełniają warunki postanowień dyrektywy Rady z 26 czerwca 1964 r. w sprawie problemów sanitarnych w obrocie świeżym mięsem w obrębie wspólnoty [3], znowelizowanej dyrektywą Rady z 25 października 1966 r. [4], a zwłaszcza jej art. 3 i 4;
b) spełniają wymogi określone w załączniku do niniejszego rozporządzenia; oraz
c) są zaklasyfikowane, jeżeli chodzi o tusze i półtusze wieprzowe, zgodnie z rozporządzeniem (EWG) nr 211/67.
2. Nie wolno prowadzić skupu następujących produktów:
a) nienadających się do przechowywania lub późniejszego wykorzystania na skutek swoich właściwości;
b) pozyskanych podczas uboju loch lub knurów;
c) niepozyskanych z trzody pochodzącej z obszaru Wspólnoty
3. Państwa Członkowskie powiadamiają Komisję o przepisach uchwalonych w ramach zastosowania niniejszego artykułu.
Artykuł 6
Najpóźniej po dokonaniu skupu produktów Państwa Członkowskie powiadamiają Komisję o ośrodkach interwencyjnych i ich możliwościach mrożenia i przechowywania.
Komisja jest informowana bezzwłocznie o wszelkich zmianach.
Artykuł 7
1. Co drugi dzień roboczy tygodnia Państwa Członkowskie przekazują Komisji teleksem następujące informacje dotyczące operacji skupu z poprzedniego tygodnia:
a) rodzaje produktów, ich jakość i skupione ilości;
b) cena płacona za każdy produkt i jakość.
2. Państwa Członkowskie informują Komisję możliwie jak najszybciej o produktach i ich magazynowanych ilościach pod koniec drugiego i czwartego tygodnia każdego miesiąca, określając rodzaje produktów i ich magazynowane ilości oraz adres ich przechowywania.
3. Funkcjonowanie systemu skupu interwencyjnego jest okresowo poddawane analizie w ramach postanowień art. 25 rozporządzenia (EWG) nr 121/67.
Artykuł 8
Rozporządzenie niniejsze wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.
Niniejsze rozporządzenie obowiązuje w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 1 kwietnia 1968 r.