Dyrektywa Rady
z dnia 10 marca 1986 r.
zmieniająca po raz drugi dyrektywę 73/404/EWG w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do detergentów
(86/94/EWG)
RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 100,
uwzględniając wniosek Komisji [1],
uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [2],
uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego [3],
a także mając na uwadze, co następuje:
w art. 2a dyrektywy Rady 73/404/EWG [4], zmienionej dyrektywą 82/242/EWG [5], przewidziano niektóre zwolnienia do dnia 31 marca 1986 r. z wymogów minimalnej zdolności do biodegradacji w odniesieniu do trzech substancji powierzchniowo-czynnych niejonowych zawartych w detergentach;
dane substancje są niejonowymi substancjami powierzchniowo czynnymi, które nie spełniają wymogów w odniesieniu do ich zdolności do biodegradacji ustalonych w dyrektywie 73/404/EWG; są one stosowane ze względu na problemy techniczne oraz w celu uniknięcia innych niepożądanych skutków dla zdrowia i środowiska;
zanotowano postęp w pracach badawczych nad zdolnością do biodegradacji tych substancji od czasu przyjęcia dyrektywy 82/242/EWG; wyniki tych prac nie stwarzają możliwości zniesienia wszystkich przepisów o zwolnieniach; wynika to z bardzo znacznych rozbieżności, jakie istnieją między Państwami Członkowskimi w odniesieniu między innymi do właściwości wody, sposobów odżywiania i konstrukcji maszyn;
chociaż w niektórych regionach Wspólnoty stosuje się już substytuty produktów używanych w maszynach do zmywania naczyń, nie znaleziono jeszcze, pomimo usilnych starań, odpowiednich produktów zastępczych dla przemysłu obróbki metali;
chodzi o stosunkowo niewielką ilość substancji powierzchniowo-czynnych, które jednak mają duże znaczenie gospodarcze; wskazane jest umożliwienie Państwom Członkowskim dopuszczenia zwolnień do dnia 31 grudnia 1989 r. w zakresie, w jakim wymaga tego sytuacja w poszczególnych państwach,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:
Artykuł 1
"1. Do dnia 31 grudnia 1989 r. Państwa Członkowskie mogą wyłączyć następujące produkty spod wymogów art. 2 akapit pierwszy:
a) niskopieniące się tlenki alkenu, dodatki do takich substancji jak alkohole, alkifenole, glikole, poliole, kwasy tłuszczowe, amidy lub aminy, stosowane w produktach do zmywania naczyń;
b) alkaliodporne końcowo blokowane alkilo- i alikilo-aryl poliglikolowe etery oraz substancje typu określonego w lit. a), stosowane w środkach czystości dla żywności, napojach i przemyśle obróbki metali."
Artykuł 2
Państwa Członkowskie powiadomią niezwłocznie Komisję o wszelkich środkach podjętych w celu wykonania niniejszej dyrektywy.
Artykuł 3
Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 10 marca 1986 r.