Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1517/2002
z dnia 23 sierpnia 2002 r.
ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenie Rady (EWG) nr 2019/93 wprowadzającego szczególne środki dla mniejszych wysp Morza Egejskiego, w odniesieniu do upraw niektórych produktów rolnych, ziemniaków przeznaczonych do spożycia przez ludzi oraz sadzeniaków
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2019/93 z dnia 19 lipca 1993 r. wprowadzające szczególne środki dla mniejszych wyspy Morza Egejskiego dotyczące niektórych produktów rolnych [1], ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 442/2002 [2], w szczególności jego art. 8 ust. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 8 rozporządzenia (EWG) nr 2019/93 stanowi, że dotacja na hektar uprawy jest przyznawana na uprawy ziemniaków przeznaczonych do spożycia przez ludzi i sadzeniaki do maksymalnego obszaru uprawy i zbiorów wynoszącego 2200 hektarów rocznie. Zasady dotyczące stosowania niniejszych przepisów zostały ustalone przez rozporządzenie Komisji (EWG) nr 3404/93 [3] ustanawiające zasady dotyczące stosowania rozporządzenia (EWG) nr 2019/93. Do powyższych przepisów należy wprowadzić techniczne poprawki, zwłaszcza w odniesieniu do procedur kontroli oraz kar przewidzianych za naruszenie przepisów, o których mowa. W celu osiągnięcia jasności i wydajności administracyjnej należy dokonać całkowitej zmiany przepisów wykonawczych.
(2) Przed przyznaniem pomocy przewidzianej w art. 8 rozporządzenia (EWG) nr 2019/93 wniosek o pomoc musi zostać złożony przez zainteresowanego producenta. Ostateczny termin na złożenie wniosku powinien zostać ustalony tak, aby możliwe było przeprowadzenie miejscowej kontroli wymaganej w celu zagwarantowania właściwego zastosowania zasad, o których mowa. Należy uzależnić ten ostateczny termin od ekonomicznego celu uprawy ziemniaka. W związku z długością cyklu uprawy ziemniaków na złożenie wniosku o pomoc należy ustalić trzy różne terminy.
(3) W celu kontroli prawidłowego stosowania środków wprowadzających ustanowionych przez władze greckie należy wprowadzić odpowiedni system kontrolny. Władze greckie są zobowiązane do przedstawiania Komisji okresowych raportów.
(4) W związku z powyższym uchyla się rozporządzenie (EWG) nr 3404/93.
(5) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Chmielu,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1. Pomoc przewidziana w art. 8 rozporządzenia (EWG) nr 2019/93 dla uprawy ziemniaków przeznaczonych do spożycia przez ludzi objętych kodem CN 07019050 i 07019090 oraz sadzeniaków objętych kodem CN 07011000, będzie wypłacana na obszarach:
a) o wielkości co najmniej 0,1 hektara;
b) zasianych i uprawianych w normalny sposób; oraz
c) dla których złożono wniosek o pomoc zgodnie z art. 2 niniejszego rozporządzenia, wniosek stanowi deklarację obszaru upraw.
Kwota pomocy wynosi 603 EUR na hektar.
2. Płatności przeznaczone na pomoc w uprawie sadzeniaków są uzależnione od certyfikacji zebranych ziemniaków zgodnie z przepisami dyrektywy Rady 66/403/EWG [4]. W przypadku nieuzyskania certyfikacji przyjmuje się, że wniosek o pomoc dotyczy uprawy ziemniaków przeznaczonych do spożycia przez ludzi.
3. W przypadku gdy uprawy nie osiągną stopnia dojrzałości umożliwiającego ich zebranie, władze greckie mogą zezwolić na dalsze korzystanie z pomocy, gdy siła wyższa lub klęska żywiołowa w istotny sposób wpłyną na obszar upraw wnioskodawcy.
O przypadkach siły wyższej lub klęski żywiołowej będą powiadamiane właściwe władze greckie w terminie 10 dni roboczych od ich wystąpienia. Dowody dostarcza się w ciągu miesiąca od dnia powiadomienia.
Grecja niezwłocznie powiadomi Komisję o przypadkach, w których w wyniku działania siły wyższej lub klęski naturalnej zezwoliła na dalsze korzystanie z pomocy.
Artykuł 2
1. Producenci chcący otrzymać pomoc składają wnioski do właściwych władz greckich.
2. Wnioski należy składać w terminach ustalonych przez władze greckie, które kończą się:
a) 30 września każdego roku dla ziemniaków, które mają być zebrane między 1 listopada i 31 marca następnego roku;
b) 10 marca każdego roku dla ziemniaków, które mają być zebrane między dniem 1 kwietnia i dniem 31 marca następnego roku;
c) 15 maja każdego roku dla ziemniaków, które mają być zebrane między dniem 1 sierpnia i dniem 31 października następnego roku.
3. Z wyjątkiem przypadków siły wyższej wnioski złożone z opóźnieniem skutkować będą obniżeniem pomocy o 20 %. Wnioski złożone później niż 20 dni po terminie nie będą rozpatrywane.
4. Wnioski zawierają co najmniej następujące informacje:
a) nazwisko i imię wnioskodawcy oraz adres;
b) obszar upraw w hektarach i arach oraz oznaczenie działki lub inne oznaczenie uznawane przez właściwe organy odpowiedzialne za kontrolę danego obszaru;
c) datę sadzenia;
d) rodzaj roślin, w szczególności występowanie sadzeniaków lub ziemniaków przeznaczonych do spożycia przez ludzi;
e) zaplanowaną datę zbiorów.
5. Jeżeli całkowity obszar objęty wnioskami o pomoc przekracza obszar maksymalny określony w art. 8 rozporządzenia (EWG) nr 2019/93, władze greckie określą jednolity współczynnik redukcji, który zostanie zastosowany do wszystkich wniosków.
Artykuł 3
1. Grecja do dnia 30 października każdego roku powiadomi Komisję o szacunkach dotyczących wszystkich obszarów, do których stosowana będzie pomoc w ciągu następnego roku, z rozróżnieniem pomiędzy ziemniakami młodymi, konsumpcyjnymi i sadzeniakami.
2. Grecja co roku, do dnia 30 sierpnia przekaże Komisji młodych ziemniaków, a do dnia 31 grudnia następujące informacje dotyczące ziemniaków konsumpcyjnych i sadzeniaków:
a) całkowity obszar dla którego złożono wnioski o pomoc;
b) zastosowany współczynnik redukcji, o ile to konieczne;
c) obszar poddany kontroli;
d) liczbę stwierdzonych nieprawidłowości i odpowiedni obszar w każdym Nomos.
Artykuł 4
Władze krajowe podejmą wszelkie czynności konieczne do zapewnienia zgodności przyznawania pomocy z warunkami przewidzianymi w art. 8 rozporządzenia (EWG) nr 2019/93.
Weryfikacja ma charakter kontroli administracyjnej oraz w formie kontroli na miejscu. Kontrola administracyjna jest całościowa i zawiera w sobie, o ile to właściwe, kontrole przekrojowe z danymi istniejącymi w zintegrowany system zarządzania i kontroli.
Na podstawie analizy ryzyka władze krajowe przeprowadzają kontrole na miejscu polegające na sprawdzaniu określonej liczby wniosków o pomoc, które reprezentują co najmniej 10 % beneficjentów w każdym Nomos.
Grecja ustali i powiadomi Komisję o kryteriach wyboru obszarów, gdzie ma być przeprowadzona kontrola.
Podczas kontroli na miejscu dokonany zostanie pomiar wszystkich obszarów objętych pomocą. W przypadku stwierdzenia istotnej liczby nieprawidłowości w Nomos właściwe władze dokonają dodatkowych kontroli w roku, o którym mowa, i podniosą odsetek liczby wniosków, które będą podlegać kontroli w tym Nomos w ciągu najbliższego roku.
Artykuł 5
1. W przypadku gdy pomoc została wypłacona niezgodnie z prawem, właściwe organy podejmą czynności mające na celu odzyskanie kwoty pomocy, wraz z odsetkami naliczanymi od dnia płatności do dnia zapłaty przez beneficjenta.
W przypadku gdy nienależna pomoc została wypłacona w związku ze sfałszowaniem deklaracji, fałszywymi dokumentami lub istotnego niedbalstwa po stronie beneficjanta, zostanie nałożona kara w wysokości równej nienależnie wypłaconej kwocie pomocy. Stopa odsetkowa ustalana jest na podstawie stopy stosowanej poprzez Europejski Bank Centralny do głównych operacji refinansowych, publikowana w serii C Dziennika Urzędowego Wspólnot Europejskich, obowiązującego w dniu nienależnej wpłaty i podniesiona o trzy punkty procentowe.
2. Odzyskana kwota pomocy zostanie przekazana organom lub agencjom, które jej dokonały, a następnie potrącona przez nie z wydatków finansowanych przez Europejski Fundusz Orientacji i Gwarancji Rolnej.
Artykuł 6
Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 3404/93 niniejszym uchyla się.
Artykuł 7
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 23 sierpnia 2002 r.