Rozporządzenie Rady (EWG) nr 3030/93
z dnia 12 października 1993 r.
w sprawie wspólnych reguł przywozu niektórych wyrobów włókienniczych z państw trzecich
RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 113,
uwzględniając wniosek Komisji,
a także mając na uwadze, co następuje:
Wspólnota zaakceptowała rozszerzenie Porozumienia dotyczącego międzynarodowego handlu wyrobami włókienniczymi o warunki ustanowione w Protokole w sprawie rozszerzenia Porozumienia oraz o wnioski przyjęte przez Komitet ds. Wyrobów Włókienniczych GATT dnia 9 grudnia 1992 r. i załączone do tego Protokołu;
Wspólnota wynegocjowała z szeregiem krajów dostawców trzyletnie przedłużenie istniejących porozumień w zakresie handlu wyrobami włókienniczymi;
porozumienia te określają wspólnotowe limity ilościowe na lata 1993, 1994 i 1995;
Wspólnota wynegocjowała nowe dwustronne porozumienia oraz inne uzgodnienia z szeregiem krajów dostawców;
Wspólnota wynegocjowała z szeregiem krajów dostawców porozumienia w formie protokołów dodatkowych w sprawie handlu wyrobami włókienniczymi do Układów Europejskich i/lub Umów przejściowych;
konieczne jest zapewnienie, aby nie omijano celu każdej z tych umów, protokołów oraz innych porozumień poprzez zakłócenia w handlu; konieczne jest zatem ustalenie sposobu sprawdzania pochodzenia danych wyrobów oraz metod nawiązania właściwej współpracy administracyjnej;
system podwójnej kontroli zapewnia zgodność z limitami ilościowymi wywozu określonymi porozumieniami i protokołami; skuteczność tych środków zależy od wprowadzenia przez Wspólnotę limitów ilościowych w odniesieniu do przywozu wszystkich wyrobów z krajów dostawców, z których wywóz podlega limitom ilościowym;
wyroby wprowadzane do stref wolnocłowych lub przywożone zgodnie z uzgodnieniami regulującymi składy celne, odprawę czasową lub uszlachetnianie czynne (system zawieszeń) nie powinny podlegać tego rodzaju wspólnotowym limitom ilościowym;
porozumienia zawarte przez Wspólnotę z określonymi państwami trzecimi zawierają szczególne postanowienia dotyczące przywozu do Wspólnoty wyrobów rękodzieła ludowego oraz wyrobów tkanych ręcznie, dlatego konieczne jest określenie właściwych procedur w zakresie wdrażania ich postanowień;
należy przyjąć specjalne zasady dotyczące wyrobów ponownie przywożonych na mocy uzgodnień dotyczących uszlachetniania biernego oraz zarządzania odpowiednimi wspólnotowymi limitami ilościowymi;
w celu zapewnienia, aby wspólnotowe limity ilościowe nie były przekraczane, należy wprowadzić specjalną procedurę zarządzania, według której właściwe władze Państw Członkowskich nie będą wydawać zezwoleń na przywóz przed otrzymaniem potwierdzenia z Komisji, że w ramach danych limitów ilościowych wciąż istnieją niewykorzystane kwoty;
w celu uwzględnienia rozwoju przepływów handlowych, potrzeb w zakresie dodatkowego przywozu, jak również zobowiązań Wspólnoty wynikających z porozumień wynegocjowanych z krajami dostawcami należy wprowadzić skuteczne i szybkie procedury zmiany wspólnotowych limitów ilościowych oraz sposobu ich rozdziału;
w przypadku wyrobów nieobjętych limitami ilościowymi porozumienia przewidują procedurę konsultacji, według której można zawrzeć porozumienie z krajem dostawcą dotyczące wprowadzenia limitów ilościowych, na wypadek gdyby wielkość przywozu do Wspólnoty danej kategorii wyrobów przekroczyła określony próg; kraje dostawcy również zobowiązują się do zawieszenia bądź ograniczenia swojego wywozu na poziomie wskazanym przez Wspólnotę od daty wniosku dotyczącego takich konsultacji; w przypadku gdy porozumienie z krajem dostawcą nie zostanie osiągnięte w określonym terminie, Wspólnota może wprowadzić konkretne roczne bądź wieloletnie limity ilościowe;
w niektórych, wyjątkowych okolicznościach bardziej wskazane jest stosowanie limitów ilościowych na szczeblu regionalnym, a nie wspólnotowym, dlatego należy opracować efektywne procedury w zakresie podejmowania właściwych środków, które nie będą nadmiernie zakłócać funkcjonowania rynku wewnętrznego;
porozumienia, protokoły i uzgodnienia z określonymi państwami trzecimi przewidują możliwość objęcia przez Wspólnotę przywozu wyrobów włókienniczych i odzieży systemem nadzoru, dlatego należy ustanowić administracyjne procedury wprowadzenia i wdrożenia tego rodzaju środków nadzoru;
w wyniku wprowadzenia rynku wewnętrznego wyrobów włókienniczych i odzieży dnia 1 stycznia 1993 r. wspólnotowe limity ilościowe nie są już rozdzielane na pule Państw Członkowskich; porozumienia z państwami trzecimi przewidują możliwość konsultacji w przypadku jakichkolwiek problemów, które mogą zaistnieć wskutek regionalnej koncentracji bezpośredniego przywozu do Wspólnoty, w związku z czym należy ustanowić efektywne zasady wykonania tych postanowień;
porozumienia, protokoły oraz inne uzgodnienia z określonymi państwami trzecimi zawierają postanowienia dotyczące systemu współpracy między Wspólnotą i krajami dostawcami, którego celem jest zapobieganie omijaniu przepisów dokonywanemu poprzez przeładunek wyrobów, zmianę ich trasy bądź na inne sposoby; przyjęto procedurę konsultacji, na podstawie której z danym krajem można dojść do porozumienia w sprawie zmiany stosownego limitu ilościowego, w przypadku gdy wyjdzie na jaw fakt, że postanowienia porozumienia są omijane; kraje dostawcy zgodziły się również podjąć niezbędne środki w celu niezwłocznego zastosowania wszelkich środków dostosowawczych; w przypadku braku zawarcia w określonym terminie porozumienia z krajem dostawcą Wspólnota może wprowadzić równoważne zmiany, jeżeli przedstawione zostaną wyraźne dowody omijania przepisów;
w celu przestrzegania między innymi terminów określonych w porozumieniach należy ustanowić szybką i efektywną procedurę wprowadzania tego rodzaju limitów ilościowych oraz zawierania takich porozumień z krajami dostawcami;
przepisy niniejszego rozporządzenia muszą być stosowane zgodnie z międzynarodowymi zobowiązaniami Wspólnoty, w szczególności zobowiązaniami wynikającymi z wyżej wymienionych porozumień zawartych z krajami dostawcami,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Zakres
1. Niniejsze rozporządzenie stosuje się do przywozu wyrobów włókienniczych wymienionych w załączniku I, pochodzących z państw trzecich, z którymi Wspólnota zawarła dwustronne porozumienia, protokoły lub innego rodzaju uzgodnienia wymienione w załączniku II.
2. Do celów ust. 1 wyroby włókiennicze z sekcji XI Nomenklatury Scalonej będą klasyfikowane według kategorii wymienionych w załączniku I.
3. Bez uszczerbku dla przepisów art. 2 ust. 6 klasyfikacja wyrobów wymienionych w załączniku I opiera się na Nomenklaturze Scalonej (CN). Załącznik III ustanawia procedury w zakresie stosowania przepisów niniejszego ustępu.
4. Zgodnie z niniejszym rozporządzeniem przywóz do Wspólnoty wyrobów włókienniczych określonych w ust. 1 nie podlega ograniczeniom ilościowym ani środkom o skutku równoważnym.
5. Pochodzenie wyrobów określonych w ust. 1 ustala się zgodnie z zasadami obowiązującymi we Wspólnocie.
6. Procedury ewidencjonowania oraz weryfikacji pochodzenia wyrobów określonych w ust. 1 są ustanowione w załącznikach III i IV, jak również w odpowiednim obowiązującym prawodawstwie wspólnotowym.
Artykuł 2
Limity ilościowe
1. Przywóz do Wspólnoty wyrobów włókienniczych wymienionych w załączniku V, pochodzących z jednego z krajów dostawców wymienionych w tym załączniku oraz przywiezionych w okresie od dnia 1 stycznia 1993 r. do dnia 31 grudnia 1995 r. podlega rocznym limitom ilościowym ustanowionym w tym załączniku.
2. Dopuszczenie do swobodnego obrotu we Wspólnocie podlegających limitom ilościowym wyrobów przywożonych, określonych w załączniku V, podlega przedstawieniu zezwolenia na przywóz wydanego przez władze Państwa Członkowskiego zgodnie z art. 12.
3. Przywóz dokonywany na podstawie zezwoleń na przywóz będzie zaliczany na poczet limitów ilościowych ustanowionych na ten rok, w którym wyroby są wysłane z danego kraju dostawcy. Do celów niniejszego rozporządzenia wyroby uważa się za wysłane w dniu, w którym zostały załadowane na środki transportowe użyte w celu ich wywozu.
4. Przywóz wyrobów nieobjętych limitami ilościowymi przed dniem 1 stycznia 1993 r., które przed tą datą znajdowały się w trakcie wysyłki do Wspólnoty, nie podlega limitom ilościowym określonym w niniejszym artykule, pod warunkiem że wyroby te zostały rzeczywiście wysłane z kraju dostawcy, z którego pochodzą, przed dniem 1 stycznia 1993 r.
5. Dopuszczenie do swobodnego obrotu wyrobów, których przywóz podlegał limitom ilościowym przed dniem 1 stycznia 1993 r. i które zostały wysłane przed tą datą, nadal następuje po przedstawieniu tych samych dokumentów przywozowych, jak również na tych samych warunkach przywozowych, które obowiązywały przed dniem 1 stycznia 1993 r.
6. Definicja limitów ilościowych ustanowionych w załączniku V oraz kategorii wyrobów, do których mają one zastosowanie, jest dostosowywana zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 17, w przypadku gdy okaże się to konieczne w celu zapewnienia, aby jakiekolwiek zmiany Nomenklatury Scalonej (CN) lub jakiekolwiek decyzje zmieniające klasyfikację tego rodzaju wyrobów nie prowadziły do redukcji takich limitów ilościowych.
7. W celu zapewnienia, aby ilość wyrobów, na które wydaje się zezwolenia na przywóz, w żadnym momencie nie przekraczyła łącznych wspólnotowych limitów ilościowych dla każdej kategorii wyrobów włókienniczych oraz dla każdego z zainteresowanych państw trzecich, właściwe władze wydają zezwolenia na przywóz wyłącznie po uzyskaniu potwierdzenia z Komisji, że w ramach łącznych wspólnotowych limitów ilościowych dla danych kategorii wyrobów włókienniczych oraz dla zainteresowanych państw trzecich, w odniesieniu do których importer lub importerzy złożyli wnioski wymienionym władzom, istnieją wciąż wolne kwoty.
Artykuł 3
Wyroby rękodzieła ludowego oraz wyroby tkane ręcznie
1. Limity ilościowe określone w załączniku V nie mają zastosowania wobec wyrobów produkowanych chałupniczo oraz wyrobów rękodzieła ludowego określonych w załącznikach VI i VIa, którym w momencie przywozu towarzyszy świadectwo wystawione przez właściwe władze kraju pochodzenia zgodnie z przepisami załączników VI i VIa oraz które spełniają inne warunki, ustanowione w tych załącznikach.
2. Dopuszczenie do swobodnego obrotu we Wspólnocie wyrobów włókienniczych określonych w ust. 1 jest przyznawane wyłącznie w przypadku wyrobów objętych dokumentami przywozowymi wystawionymi przez właściwe władze Państw Członkowskich, pod warunkiem że podobne wyroby produkowane w sposób maszynowy są objęte limitami ilościowymi.
Wymienione dokumenty przywozowe wystawiane są automatycznie w terminie najwyżej pięciu dni roboczych od daty przedstawienia przez importera świadectwa określonego w ust. 1, wystawionego przez właściwe władze kraju dostawcy.
Dokument przywozowy jest ważny przez okres sześciu miesięcy i zawiera podstawę do zwolnienia, jak ma to miejsce w przypadku świadectwa określonego w ust. 1.
3. Przepisy ust. 1 i 2 nie mają zastosowania do Brazylii, Hongkongu, Macao i Wietnamu.
4. Jeżeli wywóz z Chin wyrobów określonych w ust. 1 przekroczy 15 % jakiegokolwiek wspólnotowego limitu ilościowego, ustanowionego w załączniku V, Chiny zaprzestają wydawania dalszych świadectw.
Artykuł 4
Przywóz czasowy
1. Limity ilościowe określone w załączniku V nie mają zastosowania do wyrobów wprowadzanych do strefy wolnocłowej lub przywożonych na mocy uzgodnień regulujących składy celne, a także do wyrobów przywożonych czasowo bądź też w celu uszlachetniania czynnego (system zawieszeń) [1].
Jeżeli wyroby określone w poprzednim akapicie są następnie dopuszczane do swobodnego obrotu w stanie niezmienionym bądź też po obróbce lub przetworzeniu, zastosowanie mają przepisy art. 2 ust. 2, a wyroby dopuszczone w taki sposób do obrotu będą zaliczane na poczet limitów ilościowych ustalanych na rok, w którym wystawiono zezwolenie na wywóz.
2. Jeżeli władze w Państwach Członkowskich ustalą, że przywóz wyrobów włókienniczych został zaliczony na poczet limitów ilościowych ustanowionych w załączniku V oraz że wyroby te zostały następnie ponownie wywiezione poza obszar celny Wspólnoty, to w terminie czterech tygodni powiadamiają one Komisję o odpowiednich ilościach towaru, które zostają ponownie zaliczone na poczet limitów ilościowych określonych w załączniku V i wykorzystane zgodnie z przepisami art. 12.
Artykuł 5
Uszlachetnianie bierne
Z uwzględnieniem warunków określonych w załączniku VII ponowny przywóz do Wspólnoty wyrobów włókienniczych po ich przetworzeniu w krajach wymienionych w tym załączniku nie podlega limitom ilościowym określonym w załączniku V, pod warunkiem że będzie on dokonywany zgodnie z przepisami obowiązujących we Wspólnocie rozporządzeń w sprawie uszlachetniania biernego.
Artykuł 6
Ceny
1. Zgodnie z odpowiednimi postanowieniami uzgodnień dwustronnych z zainteresowanymi krajami dostawcami, jeżeli przywóz do Wspólnoty wyrobów wymienionych w załączniku I jest dokonywany po nienormalnie niskich cenach, Komisja, działając z własnej inicjatywy lub na żądanie Państwa Członkowskiego, może zażądać konsultacji z władzami danego kraju dostawcy zgodnie z art. 16.
2. Środki mające na celu zaradzenie takiej sytuacji wprowadzane są zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 17, z należnym poszanowaniem zasad i warunków zawartych w odpowiednich porozumieniach dwustronnych.
Artykuł 7
Przepisy dotyczące zasady elastyczności
Kraje dostawcy mogą dokonywać transferów między poszczególnymi limitami ilościowymi wymienionymi w załączniku V w stopniu przewidzianym w załączniku VIII i na warunkach w nim określonych, pod warunkiem uprzedniego notyfikowania Komisji.
Artykuł 8
Dodatkowy przywóz
Bez względu na załącznik V, jeżeli w szczególnych okolicznościach konieczny jest dodatkowy przywóz, Komisja może stworzyć dodatkowe możliwości przywozu w ciągu danego roku kontyngentowego. Takie dodatkowe możliwości nie będą uwzględniane do celów stosowania art. 7.
W wyjątkowych okolicznościach Komisja w terminie pięciu dni roboczych od daty otrzymania wniosku od Państwa Członkowskiego przeprowadza konsultacje z Komitetem utworzonym na podstawie art. 17, a w terminie piętnastu dni, licząc od tej samej daty, podejmuje decyzję.
Środki przewidziane w niniejszym artykule są podejmowane zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 17.
Artykuł 9
Regionalna koncentracja
1. W przypadku nagłej i szkodliwej zmiany w tradycyjnym obrocie handlowym wyrobami podlegającymi limitom ilościowym lub nadzorowi przez kraj dostawcę, prowadzącym do regionalnej koncentracji bezpośredniego przywozu do Wspólnoty, Komisja będzie dążyć do rozwiązania tych problemów zgodnie z procedurami ustanowionymi w art. 17 oraz zasadami rynku wewnętrznego.
2. Konsultacje z zainteresowanym krajem dostawcą są prowadzone zgodnie z procedurami ustanowionymi w art. 16. Środki niezbędne do zaradzenia sytuacji określonej w ust. 1 są podejmowane zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 17.
Artykuł 10
Środki ochronne
1. Jeżeli przywóz do Wspólnoty wyrobów objętych jakąkolwiek kategorią i niepodlegających limitom ilościowym określonym w załączniku V oraz pochodzących z jednego z krajów wymienionych w załączniku IX przekroczy w stosunku do łącznej wielkości przywozu do Wspólnoty wyrobów z tej samej kategorii w poprzednim roku kalendarzowym wielkości podane w procentach w tabeli znajdującej się w załączniku IX, to może on zostać objęty limitami ilościowymi na warunkach określonych w niniejszym artykule.
2. Ustęp 1 nie ma zastosowania, w przypadku gdy podane wielkości procentowe zostaną przekroczone wskutek spadku wielkości łącznego przywozu do Wspólnoty, a nie wskutek zwiększenia wywozu wyrobów pochodzących z zainteresowanego kraju dostawcy.
3. Jeżeli Komisja, z własnej inicjatywy lub na żądanie Państwa Członkowskiego, uzna, że warunki wymienione w ust. 1 zostały spełnione oraz że daną kategorię wyrobów należy objąć limitami ilościowymi, to:
a) podejmuje konsultacje z zainteresowanym krajem dostawcą zgodnie z procedurą określoną w art. 16 w celu osiągnięcia porozumienia lub wspólnych wniosków w sprawie stosownego poziomu ograniczeń dotyczących danej kategorii lub wyrobów;
b) do momentu wypracowania wzajemnie satysfakcjonującego rozwiązania Komisja, działając zgodnie z ogólną regułą, zażąda od kraju dostawcy wprowadzenia tymczasowego limitu wywozu do Wspólnoty wyrobów objętych daną kategorią na okres trzech miesięcy od daty złożenia wniosku w sprawie konsultacji. Ograniczenie tego rodzaju zostaje określone na poziomie 25 % wielkości przywozu w poprzedzającym roku kalendarzowym lub też 25 % poziomu wynikającego z zastosowania formuły wymienionej w ust. 1, w zależności od tego, który z nich jest wyższy;
c) może ona do czasu zakończenia żądanych konsultacji objąć przywóz danej kategorii wyrobów limitami ilościowymi identycznymi z tymi, których zażądała od kraju dostawcy zgodnie z lit. b). Środki takie są bez uszczerbku dla ostatecznych uzgodnień przyjętych przez Wspólnotę z uwzględnieniem wyników konsultacji.
Środki podjęte na mocy niniejszego ustępu zostają niezwłocznie opublikowane przez Komisję w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.
Pilne przypadki Komisja przedkłada do rozpatrzenia Komitetowi przewidzianemu w art. 17, z własnej inicjatywy bądź też w terminie pięciu dni roboczych od otrzymania wniosku Państwa Członkowskiego lub Państw Członkowskich uzasadniającego pilny charakter sprawy, i podejmuje decyzję w ciągu pięciu dni roboczych od zakończenia obrad Komitetu.
4. Konsultacje z zainteresowanym krajem dostawcą, przewidziane w ust. 3, mogą zakończyć się uzgodnieniem między tym krajem a Wspólnotą w sprawie wprowadzenia limitów ilościowych oraz ich wielkości.
Tego rodzaju porozumienia lub wspólne wnioski stanowią, że uzgodnione limity ilościowe są przyznawane zgodnie z systemem podwójnej kontroli.
5. Jeżeli strony nie mogą dojść do porozumienia w terminie jednego miesiąca od rozpoczęcia konsultacji oraz najpóźniej w terminie dwóch miesięcy od złożenia wniosku w sprawie konsultacji, Wspólnota ma prawo do wprowadzenia ostatecznych limitów ilościowych w wysokości rocznej, nie niższej aniżeli wysokość wynikająca z zastosowania formuły określonej w ust. 1, lub 106 % poziomu przywozu w roku kalendarzowym poprzedzającym rok, w którym przywóz przekroczył poziom wynikający z zastosowania formuły określonej w ust. 1, dając podstawy do złożenia wniosku w sprawie konsultacji, w zależności od tego, która z wielkości będzie większa.
6. Roczna wielkość limitów ilościowych wprowadzonych zgodnie z przepisami ust. 3-5 nie może być niższa aniżeli wielkość przywozu do Wspólnoty wyrobów z tej samej kategorii i pochodzących z tego samego kraju dostawcy w 1985 r. w przypadku Argentyny, Brazylii, Hongkongu, Pakistanu, Peru, Sri Lanki i Urugwaju oraz w 1986 r. w przypadku Bangladeszu, Indii, Indonezji, Malezji, Makao, Filipin, Singapuru, Korei Południowej i Tajlandii.
7. a) Jeżeli wyroby pochodzące z Bułgarii, Republiki Czeskiej, Węgier, Polski, Rumunii lub Republiki Słowackiej byłyby przywożone w tak zwiększonych ilościach i na takich warunkach, że spowodowałoby to lub groziło spowodowaniem poważnej szkody wspólnotowej produkcji podobnych lub bezpośrednio konkurencyjnych wyrobów, to przywóz taki może zostać objęty limitami ilościowymi na warunkach ustanowionych w protokołach dodatkowych zawartych z tymi krajami.
b) W tego rodzaju przypadkach zastosowanie będą mieć również przepisy ust. 3, 4 i 5, z następującymi zastrzeżeniami:
- tymczasowy limit, określony w ust. 3 lit. b), zostaje ustalony na poziomie co najmniej 25 % poziomu przywozu w trakcie dwunastomiesięcznego okresu kończącego się dwa miesiące lub trzy miesiące, w przypadku gdy brak jest dostępnych danych, przed miesiącem, w którym złożono wniosek w sprawie przeprowadzenia konsultacji,
- poziom określony w ust. 5 nie jest niższy aniżeli 110 % wielkości przywozu w trakcie dwunastomiesięcznego okresu kończącego się dwa miesiące lub trzy miesiące, w przypadku gdy brak jest dostępnych danych, przed miesiącem, w którym złożono wniosek w sprawie przeprowadzenia konsultacji,
- bez względu na ust. 5 Wspólnota może podjąć decyzję o przedłużeniu tymczasowego limitu na okres kolejnych trzech miesięcy przed dalszymi konsultacjami z krajem dostawcą.
8. Limity ilościowe wprowadzone na podstawie przepisów ust. 5-7 nie mają zastosowania do wyrobów, które zostały już wysłane do Wspólnoty, pod warunkiem że zostały one wysłane z kraju dostawcy, z którego pochodzą, przed datą złożenia wniosku w sprawie przeprowadzenia konsultacji.
9. Środki przewidziane w ust. 3, 5 i 7 oraz uzgodnienia określone w ust. 4 są wdrażane zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 17.
Artykuł 11
Regionalne środki ochronne
1. Przy spełnieniu określonych warunków art. 10 nie wyklucza możliwości zastosowania przez Wspólnotę, zgodnie z zasadami rynku wewnętrznego, środków ochronnych dotyczących jednego lub kilku regionów.
2. Środki takie noszą wyjątkowy i tymczasowy charakter oraz w możliwie najmniejszym stopniu zakłócają funkcjonowanie rynku wewnętrznego i są przyjmowane dopiero po przeanalizowaniu alternatywnych rozwiązań.
3. Środki przewidziane w niniejszym artykule są wprowadzane zgodnie z procedurą określoną w art. 17.
Artykuł 12
Specjalne reguły przyznawania wspólnotowych limitów ilościowych
1. Do celów art. 2 ust. 2 przed wystawieniem zezwolenia na przywóz właściwe władze Państw Członkowskich notyfikują Komisji o ilości wyrobów objętych otrzymanymi wnioskami o zezwolenie na przywóz popartymi oryginałami certyfikatów eksportowych, które otrzymały. W odpowiedzi Komisja przekaże potwierdzenie, że ilości, o które wystąpiono, są dostępne do powtórnego przywozu w chronologicznej kolejności, w jakiej powiadomienia od Państw Członkowskich były otrzymywane (na zasadzie "kto pierwszy, ten lepszy"). Jednakże w wyjątkowych przypadkach, jeżeli istnieją podstawy do przypuszczenia, że przewidywane wnioski o zezwolenie na przywóz mogą przewyższyć wielkość danych limitów ilościowych, Komisja, zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 17, może ustalić dla kwot przyznawanych na zasadzie "kto pierwszy, ten lepszy" limit do wysokości 90 % danych limitów ilościowych. W takich przypadkach rozdział pozostałych kwot niezwłocznie po osiągnięciu tego poziomu będzie następować zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 17.
2. Wnioski dołączane do notyfikacji dla Komisji są ważne jedynie wówczas, jeżeli w każdym przypadku w wyraźny sposób określają kraj dostawcę będący państwem trzecim, kategorię danych wyrobów włókienniczych, ilość towaru będącą przedmiotem przywozu, numer pozwolenia na wywóz, rok kontyngentowy oraz Państwo Członkowskie, w którym planowane jest wprowadzenie wyrobów do swobodnego obrotu.
3. Notyfikacje określone w poprzednich ustępach niniejszego artykułu są w trybie normalnym przesyłane drogą elektroniczną za pośrednictwem zintegrowanej sieci przeznaczonej do tego celu, chyba że z przyczyn natury technicznej konieczne będzie tymczasowe wykorzystanie innych środków łączności.
4. O ile to możliwe, Komisja potwierdza władzom całkowitą ilość towaru wskazaną w złożonym wniosku w odniesieniu do każdej kategorii wyrobów oraz każdego zainteresowanego państwa trzeciego. Przesłane przez Państwa Członkowskie notyfikacje, które nie mogą zostać potwierdzone, ponieważ wnioskowane ilości zostały już rozdzielone w ramach wspólnotowego limitu ilościowego, będą przechowywane przez Komisję według porządku chronologicznego, w jakim je otrzymano, a z chwilą udostępnienia dalszych kwot niezwłocznie potwierdzane w takim samym porządku, gdy tylko dalsze kwoty staną się osiągalne, na przykład w trybie przepisów dotyczących zasady elastyczności, określonej w art. 7. Ponadto w przypadkach, w których notyfikowane wnioski przekraczają wysokość limitów ilościowych, Komisja niezwłocznie kontaktuje się z władzami zainteresowanego kraju dostawcy w celu wyjaśnienia sytuacji oraz znalezienia szybkiego rozwiązania.
5. Właściwe władze notyfikują Komisji niezwłocznie po otrzymaniu powiadomienia o jakichkolwiek kwotach niewykorzystanych w okresie obowiązywania zezwolenia na przywóz. Takie niewykorzystane kwoty są automatycznie przenoszone do pozostałych kwot całkowitego wspólnotowego limitu ilościowego dla każdej kategorii wyrobów i dla każdego zainteresowanego państwa trzeciego.
6. Zezwolenia na przywóz lub równoważne im dokumenty są wystawiane zgodnie z załącznikiem III.
7. Właściwe władze Państw Członkowskich notyfikują Komisji o wszelkich wystawionych zezwoleniach na przywóz lub równoważnych dokumentach, które zostały unieważnione, w przypadkach gdy odpowiadające im pozwolenia na wywóz zostały cofnięte bądź unieważnione przez właściwe władze krajów dostawców. Jednakże jeżeli Komisja bądź właściwe władze Państwa Członkowskiego zostaną poinformowane przez właściwe władze kraju dostawcy o wycofaniu lub unieważnieniu pozwolenia na wywóz, po tym jak określony wyrób został przywieziony do Wspólnoty, dane kwoty zostaną zaliczone na poczet limitów ilościowych obowiązujących w roku, w którym miała miejsce ich wysyłka.
8. Komisja może, zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 17, podjąć wszelkie środki konieczne do wdrożenia niniejszego artykułu.
Artykuł 13
Nadzór
1. Jeżeli na podstawie stosownych postanowień Porozumienia, Protokołu lub innego uzgodnienia między Wspólnotą a państwem trzecim w odniesieniu do kategorii wyrobów określonej w załączniku I, która nie podlega limitom ilościowym wymienionym w załączniku V, wprowadzony zostanie system nadzoru a priori lub a posteriori, to stosowane będą procedury oraz formalności w zakresie pojedynczej i podwójnej kontroli, uszlachetniania biernego, klasyfikacji wyrobów oraz świadectw pochodzenia ustanowione w załącznikach III i IV.
2. Kategorie wyrobów oraz państwa trzecie podlegające aktualnie nadzorowi zgodnie z ust. 1 są określone w tabelach w załączniku III.
3. Decyzja o objęciu systemem nadzoru kategorii wyrobów lub krajów dostawców niewymienionych w tabelach znajdujących się w załączniku III zostanie podjęta zgodnie z odpowiednimi postanowieniami dotyczącymi konsultacji określonymi w porozumieniu, Protokole lub innym uzgodnieniu z danym krajem.
Tego rodzaju decyzje, jak również jakiekolwiek dodatkowe środki konieczne w celu wdrożenia systemu nadzoru są podejmowane zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 17.
Artykuł 14
Statystyka
1. W odniesieniu do wyrobów włókienniczych wymienionych w załączniku I Państwa Członkowskie w terminie jednego miesiąca od końca każdego miesiąca informują co miesiąc Komisję o łącznej ilości wyrobów przywiezionych w danym miesiącu z wyszczególnieniem kodu Nomenklatury Scalonej oraz jednostek, a także, tam gdzie jest to stosowne, dodatkowych jednostek miary stosowanych w tym kodzie. Informacje o przywozie będą rozbite na pozycje zgodnie z obowiązującymi procedurami statystycznymi.
2. W celu umożliwienia monitorowania tendencji rynkowych w zakresie wyrobów objętych niniejszym rozporządzeniem Państwa Członkowskie przekazują Komisji do dnia 31 marca każdego roku dane statystyczne odnoszące się do wywozu. Dane odnoszące się do produkcji oraz konsumpcji każdego towaru są przekazywane zgodnie z uzgodnieniami, które zostaną określone w terminie późniejszym w zastosowaniu procedury ustanowionej w art. 17.
3. Jeżeli wymaga tego charakter wyrobów lub szczególne okoliczności, Komisja na żądanie Państwa Członkowskiego lub z własnej inicjatywy może zmienić terminy przekazywania wyżej wymienionych informacji na podstawie procedury ustanowionej w art. 17.
4. Państwa Członkowskie notyfikują Komisji na warunkach określonych zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 17 wszystkie inne dane szczegółowe, które stosownie do tej procedury zostały uznane za konieczne w celu wypełnienia zobowiązań uzgodnionych między Wspólnotą i krajami dostawcami.
5. W pilnych przypadkach określonych w ostatnim akapicie art. 10 ust. 3 Państwo lub Państwa Członkowskie lub państwa zainteresowane przesyłają Komisji i innym Państwom Członkowskim niezbędne statystyki dotyczące przywozu oraz dane ekonomiczne przy użyciu teleksu, telefaksu lub innych środków łączności, takich jak środki elektroniczne bądź telematyczne.
Artykuł 15
Obejście przepisów
1. Jeżeli po dochodzeniu przeprowadzonym zgodnie z procedurami określonymi w załączniku IV Komisja stwierdzi, że znajdujące się w jej posiadaniu informacje stanowią dowód, że wyroby pochodzące z kraju dostawcy wymienionego w załączniku V oraz podlegające limitom ilościowym określonym w art. 2 bądź wprowadzonym na podstawie art. 9 zostały przeładowane, skierowane inną drogą bądź w inny sposób przywiezione do Wspólnoty z obejściem tych limitów ilościowych, oraz że należy wprowadzić niezbędne środki dostosowawcze, składa ona wniosek w sprawie konsultacji zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 16, których celem jest osiągnięcie porozumienia dotyczącego dostosowania odpowiednich limitów ilościowych.
2. Jeżeli istnieją oczywiste dowody na obejście przepisów, to do czasu zakończenia konsultacji, określonych w ust. 1, Komisja może zażądać od zainteresowanego kraju dostawcy podjęcia niezbędnych środków ostrożności w celu zapewnienia, że uzgodnione w ramach konsultacji dostosowanie limitów ilościowych będzie mogło zostać przeprowadzone w roku, w którym złożono wniosek w sprawie konsultacji, lub też w roku następnym, jeżeli limit ograniczeń na rok bieżący został wyczerpany.
3. Jeżeli Wspólnota oraz kraj dostawca nie znajdują satysfakcjonującego rozwiązania w terminie określonym w art. 16, a Komisja stwierdzi, że istnieją oczywiste dowody omijania przepisów, to zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 17 odliczy ona od kwoty limitów ilościowych równoważną ilość wyrobów pochodzących z zainteresowanego kraju dostawcy.
4. Jeżeli istnieją wystarczające dowody wskazujące na to, że złożono fałszywe deklaracje dotyczące zawartości włókien, ilości, opisu lub klasyfikacji wyrobów pochodzących z zainteresowanych krajów, to zgodnie z postanowieniami protokołów oraz określonych porozumień dwustronnych zawartych z państwami trzecimi władze Wspólnoty mogą odmówić zgody na przywóz danych wyrobów.
Ponadto, jeżeli okaże się, że na terytorium któregokolwiek z tych krajów dokonywany jest przeładunek bądź zmiana trasy przewozu wyrobów niepochodzących z tego kraju, Komisja może wprowadzić limity ilościowe w odniesieniu do tych samych wyrobów pochodzących z tego samego kraju, jeżeli nie są one jeszcze takimi limitami objęte, bądź też wprowadzić inne właściwe środki.
Artykuł 16
Procedura konsultacyjna
1. Komisja, zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 17, prowadzi konsultacje, określone w niniejszym rozporządzeniu, zgodnie z następującymi regułami:
- Komisja powiadamia zainteresowany kraj dostawcę o wniosku w sprawie przeprowadzenia konsultacji,
- w rozsądnym terminie po złożeniu wniosku w sprawie przeprowadzenia konsultacji (jednakże najpóźniej do piętnastu dni następujących po powiadomieniu) przekazane zostaje oświadczenie zawierające przyczyny oraz okoliczności, które w opinii Wspólnoty uzasadniają złożenie tego wniosku,
- najpóźniej w terminie jednego miesiąca od daty przekazania wniosku Komisja rozpoczyna konsultacje w celu dojścia najpóźniej w ciągu kolejnego miesiąca do porozumienia bądź wniosków, które będą możliwe do przyjęcia przez obydwie strony.
2. Jednakże konsultacje z Hongkongiem prowadzone są według następujących reguł:
- Komisja powiadamia Hongkong o wniosku w sprawie przeprowadzenia konsultacji wraz z oświadczeniem zawierającym przyczyny oraz okoliczności, które w opinii Wspólnoty uzasadniają złożenie tego wniosku,
- najpóźniej w terminie piętnastu dni od daty powiadomienia o wniosku Komisja rozpoczyna konsultacje w celu dojścia najpóźniej w ciągu kolejnych piętnastu dni do porozumienia bądź wniosków, które będą możliwe do przyjęcia przez obydwie strony.
Artykuł 17
Funkcjonowanie Komitetu ds. Wyrobów Włókienniczych
1. Ustanawia się Komitet ds. Wyrobów Włókienniczych (zwany dalej "Komitetem"), złożony z przedstawicieli Państw Członkowskich, któremu przewodniczy przedstawiciel Komisji.
2. Komitet opracowuje swój regulamin wewnętrzny.
3. W przypadku odwołania się do procedury ustanowionej w niniejszym artykule przewodniczący przekazuje sprawę do Komitetu z własnej inicjatywy lub na wniosek Państwa Członkowskiego.
4. Przewodniczący przedkłada projekt środków Komitetowi. Komitet wydaje opinię na temat projektu środków w terminie, który może być określony przez przewodniczącego zależnie od stopnia pilności sprawy. W zakresie aktów przyjmowanych przez Radę na wniosek Komisji Komitet będzie podejmować decyzje większością głosów ustanowioną w art. 148 ust. 2 Traktatu EWG dla przyjmowania aktów prawnych przez Radę na wniosek Wspólnoty. W przypadku głosowania na forum Komitetu głosy Państw Członkowskich będą ważone zgodnie z przepisami wyżej wymienionego artykułu. Przewodniczący nie bierze udziału w głosowaniu.
Komisja przyjmuje proponowane środki, jeżeli są one zgodne z opinią Komitetu.
Jeżeli proponowane środki nie są zgodne z opinią Komitetu lub w przypadku braku opinii, Komisja niezwłocznie przedłoży Radzie wniosek w sprawie środków, jakie powinny zostać podjęte. Rada podejmuje decyzję kwalifikowaną większością głosów.
Gdyby Rada nie podjęła decyzji w ciągu miesiąca od daty złożenia wniosku, Komisja przyjmuje proponowane środki.
5. Przewodniczący może z własnej inicjatywy lub na żądanie jednego z przedstawicieli Państw Członkowskich zasięgnąć opinii Komitetu w zakresie wszelkich spraw związanych z funkcjonowaniem bądź stosowaniem niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 18
Przepisy końcowe
Państwa Członkowskie niezwłocznie powiadamiają Komisję o wszelkich środkach podejmowanych na mocy niniejszego rozporządzenia oraz o wszelkich przepisach ustawowych, wykonawczych lub administracyjnych dotyczących przywozu wyrobów objętych niniejszym rozporządzeniem.
Artykuł 19
Zmiany w załącznikach do niniejszego rozporządzenia niezbędne w celu uwzględnienia zawarcia, zmiany bądź wygaśnięcia porozumień, protokołów lub uzgodnień z państwami trzecimi, lub też zmian wspólnotowych reguł statystycznych, przepisów celnych bądź wspólnych reguł przywozu, będą dokonywane zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 17.
Artykuł 20
Niniejsze rozporządzenie w żaden sposób nie uchyla postanowień dwustronnych porozumień, protokołów bądź uzgodnień w sprawie handlu wyrobami włókienniczymi zawartych przez Wspólnotę z państwami trzecimi wymienionymi w załączniku II, które w razie rozbieżności są rozstrzygające.
Artykuł 21
Rozporządzenie (EWG) nr 958/93 traci moc, z wyjątkiem jego przepisów przejściowych, stosowanych do dnia 31 marca 1993 r.
Artykuł 22
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 1993 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sporządzono w Luksemburgu, dnia 12 października 1993 r.