Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2930/86
z dnia 22 września 1986 r.
określające parametry statków rybackich
RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 43,
uwzględniając wniosek Komisji [1],
uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [2],
a także mając na uwadze, co następuje:
w ramach wspólnej polityki rybołówstwa jest mowa o parametrach statków rybackich takich jak długość, szerokość, pojemność, data rozpoczęcia użytkowania statku oraz moc silnika;
niezbędnym jest, aby były używane takie same zasady określania parametrów statków rybackich w celu ujednolicenia warunków prowadzenia działalności w ramach Wspólnoty;
przyjęte określenia powinny uwzględniać w możliwie największym stopniu określenia parametrów statków obowiązujące obecnie w Państwach Członkowskich; działania wspólnotowe w tej dziedzinie powinny opierać się więc na inicjatywach podjętych już przez wyspecjalizowane organizacje międzynarodowe;
Międzynarodowa Konwencja z Torremolinos o Bezpieczeństwie Statków Rybackich (1977 r.), zawarta pod egidą Międzynarodowej Organizacji Morskiej (IMO) została już ratyfikowana przez kilka Państw Członkowskich i powinna zostać ratyfikowana przez pozostałe państwa zgodnie z zaleceniami 80/907/EWG [3];
Międzynarodowa Konwencja w sprawie mierzenia pojemności statków zawarta w Londynie w 1969 r. pod egidą wyżej wymienionej organizacji została dotychczas ratyfikowana przez wszystkie Państwa Członkowskie z wyjątkiem Wielkiego Księstwa Luksemburga i Republiki Portugalskiej;
Międzynarodowa Organizacja Normalizacyjna ustanowiła normy dla silników spalinowych, które są szeroko stosowane w Państwach Członkowskich,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Przepisy ogólne
Określenia parametrów statków rybackich przyjęte w niniejszym rozporządzeniu stosuje się do wszystkich reguł wspólnotowych dotyczących rybołówstwa.
Artykuł 2
Długość
1. Długość statku oznacza jego długość całkowitą, określoną jako odległość w linii prostej między najdalej do przodu wysuniętym punktem dziobu a położonym najbardziej w tyle punktem rufy.
Do celów niniejszej definicji:
a) dziób składa się z konstrukcji wodoszczelnego kadłuba, dziobówki, rufowego i dziobowego nadburcia, jeśli występuje, do dziobu nie należą bukszpryt ani relingi;
b) do rufy należy konstrukcja wodoszczelnego kadłuba, pawęż, rufówka, rampa trałowa oraz nadburcie; do rufy nie należą relingi, wystrzały, mechanizmy napędowe, stery i urządzenia sterownicze, drabinki i platformy dla nurków.
Długość całkowitą mierzy się w metrach z dokładnością do dwóch dziesiętnych.
2. Wszędzie tam, gdzie w ustawodawstwie Wspólnoty wymienia się długość między pionami, należy ją rozumieć jako odległość między przednim a tylnym pionem tak jak zostało to określone w Konwencji o Bezpieczeństwie Statków Rybackich.
Długość między pionami będzie mierzona w metrach z dokładnością do dwóch dziesiętnych.
Artykuł 3
Szerokość
Szerokość statku oznacza jego maksymalną szerokość, określoną w załączniku I do Konwencji Międzynarodowej w sprawie mierzenia pojemności statków.
Całkowita szerokość jest mierzona w metrach z dokładnością do dwóch dziesiętnych.
Artykuł 4
Pojemność
1. Pojemność statku oznacza jego pojemność brutto, określoną w załączniku I do Konwencji Międzynarodowej w sprawie mierzenia pojemności statków.
2. Tam gdzie w regułach wspólnotowych wymieniona jest pojemność netto, jest ona określana tak, jak to ustalono w wyżej wymienionym załączniku I.
Artykuł 5
Moc silnika
1. Moc silnika oznacza całość maksymalnej ciągłej mocy, którą można uzyskać na kole zamachowym każdego silnika i która może być przy użyciu mechanicznych, elektrycznych, hydraulicznych lub jakichkolwiek innych środków zastosowana do napędu statku. W sytuacji, kiedy silnik jest wyposażony w skrzynię przekładniową, moc mierzy się na kołnierzu wyjściowym skrzyni przekładniowej.
Zmniejszenie mocy nie następuje, ze względu na maszyny pomocnicze napędzane przez silnik.
Jednostką, w której wyraża się moc silnika jest kilowat (kW).
2. Ciągła moc silnika będzie określona zgodnie z wymaganiami przyjętymi przez Międzynarodową Organizacją Normalizacyjną w jej zalecanej międzynarodowej normie ISO 3046/1, wydanie drugie, październik 1981 r.
3. Poprawki niezbędne do spełnienia wymagań przewidzianych w ust. 2, w odniesieniu do postępu technicznego przyjmuje się zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 14 rozporządzenia (EWG) nr 170/83 [4].
Artykuł 6
Data rozpoczęcia użytkowania statku
Za datę rozpoczęcia użytkowania statku przyjmuje się datę pierwszego wydania urzędowego świadectwa bezpieczeństwa.
Jeżeli urzędowe świadectwo bezpieczeństwa nie zostanie wydane, za datę rozpoczęcia użytkowania statku przyjmuje się datę pierwszego wpisu do urzędowego rejestru statków rybackich.
W przypadku statków, których użytkowanie rozpoczęło się przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, za datę rozpoczęcia użytkowania statku przyjmuję się datę pierwszego wpisu do urzędowego rejestru statków rybackich.
Artykuł 7
Przepisy końcowe
1. Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie pierwszego dnia trzeciego miesiąca po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.
2. Jednakże art. 2, 3, 4 i 5 stosuje się do parametrów statków, których użytkowanie rozpoczęło się przed datą wejścia w życie niniejszego rozporządzenia począwszy od dnia 18 lipca 1994 r., będzie się je jednak stosować w odniesieniu do parametrów takich statków, zmodyfikowanych w okresie między datą wejścia w życie niniejszego rozporządzenia a dniem 18 lipca 1994 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 22 września 1986 r.