Rozporządzenie Komisji (WE) nr 930/2000
z dnia 4 maja 2000 r.
ustanawiające reguły wykonawcze co do odpowiedniego nazewnictwa odmian gatunków roślin rolniczych i warzyw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając dyrektywę Rady 70/457/EWG z dnia 29 września 1970 r. w sprawie wspólnego katalogu odmian gatunków roślin rolniczych [1], ostatnio zmienioną dyrektywą 98/96/WE [2], w szczególności jej art. 10 ust. 6,
uwzględniając dyrektywę Rady 70/458/EWG z dnia 29 września 1970 r. w sprawie wprowadzania do obrotu nasion warzyw [3], ostatnio zmienioną dyrektywą 98/96/WE, w szczególności jej art. 10 ust. 6,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Dyrektywy 70/457/EWG i 70/458/EWG ustanowiły zasady ogólne dotyczące odpowiedniego nazewnictwa odmian, w drodze odniesienia do art. 63 rozporządzenia Rady (WE) nr 2100/94 z dnia 27 lipca 1994 r. w sprawie wspólnotowych praw dotyczących odmian roślin [4], zmienionego rozporządzeniem (WE) nr 2506/95 [5].
(2) Do celów stosowania dyrektyw 70/477/EWG i 70/458/EWG właściwe jest ustanowienie szczegółowych zasad stosowania kryteriów określonych w art. 63 rozporządzenia (WE) nr 2100/94, w szczególności w odniesieniu do przeszkód przy określaniu nazewnictwa odmian, jak określono w ust. 2 i 4 tego artykułu. W pierwszym etapie te szczegółowe reguły powinny ograniczać się do następujących przeszkód;
- zastosowań wyłączonych na mocy prawa pierwszeństwa strony trzeciej,
- trudności w odniesieniu do rozpoznania lub reprodukcji,
- nazw, które są identyczne lub mogą być mylone z nazwą innej odmiany,
- nazw, które są identyczne lub mogą być mylone z innymi nazwami,
- nazw wprowadzających w błąd lub powodujących nieporozumienia dotyczące cech charakterystycznych odmiany lub innych właściwości.
(3) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Nasion i Materiału Rozmnożeniowego dla Rolnictwa, Ogrodnictwa i Leśnictwa,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Dla celów stosowania art. 9 ust. 6 akapit pierwszy dyrektywy 70/457/EWG oraz art. 10 ust. 6 akapit pierwszy dyrektywy 70/458/EWG, niniejsze rozporządzenie ustanawia szczegółowe zasady stosowania niektórych kryteriów określonych w art. 63 rozporządzenia (WE) 2100/94 odnośnie do odpowiedniego nazewnictwa odmian.
Artykuł 2
1. W przypadku znaku towarowego jako prawa pierwszeństwa strony trzeciej, stosowanie nazwy odmiany na terytorium Wspólnoty uznaje się za utrudniane przez powiadomienia właściwych władz w celu zatwierdzenia znaku towarowego nazwy odmiany, zarejestrowanej w jednym lub więcej Państw Członkowskich lub na poziomie wspólnotowym przed zatwierdzeniem nazwy odmiany, i która jest identyczna lub podobna do nazwy odmiany oraz zarejestrowana w odniesieniu do towarów identycznych lub podobnych do danej odmiany rośliny.
2. W przypadku prawa pierwszeństwa wnioskodawcy w odniesieniu do całości lub części proponowanej nazwy, art. 18 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 2100/94 stosuje się mutatis mutandis.
Artykuł 3
1. Uznaje się, że w następujących przypadkach nazwa odmiany powoduje utrudnienia dla jej użytkowników w odniesieniu do rozpoznania lub reprodukcji:
a) gdy występuje w formie "osobliwej nazwy":
i) składającej się z jednej litery;
ii) składającej się lub zawierającej jako odrębną całość zestaw liter nie tworzący artykułowanego słowa, poza przypadkami, gdy taki zestaw jest ustalonym skrótem;
iii) zawierającej liczbę, poza przypadkami, gdy liczba ta stanowi integralną część nazwy lub gdy wskazuje, że odmiana jest lub będzie jedną z ponumerowanych serii biologicznie związanych odmian;
iv) składającej się z więcej niż trzech całości; jednakże w przypadku art. 63 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 2100/94, więcej niż trzech całości nie uznaje się za utrudnienie;
v) składającej się ze zbyt długiego słowa lub zawierającej zbyt długie słowo;
vi) zawierającej łącznik, przerwę inną niż przerwa między całościami, z których się składa, inny znak, całość składającą się mieszanki dużych i małych liter, indeks górny, dolny, symbol lub rysunek;
b) gdy występuje w formie "kodu":
i) składającego się wyłącznie z liczby lub liczb, poza przypadkiem linii wrodzonych lub podobnie wyszczególnionych rodzajów odmian;
ii) składającego się z jednej litery;
iii) zawierającego ponad 10 liter lub liter i cyfr;
iv) zawierającego więcej niż cztery przemienne grupy litery lub liter i liczby lub liczb;
v) zawierającej łącznik, przerwę inną niż przerwa między artykułowanymi słowami, inny znak, indeks dolny, górny, symbol lub rysunek.
2. Przy składaniu wniosku w sprawie nazewnictwa odmiany, wnioskodawca powinien zgłosić przypadek, gdy proponowana nazwa ma występować w formie "osobliwej nazwy" lub "kodu".
3. Jeśli wnioskodawca nie zgłosi formy proponowanego nazewnictwa, nazwę uznaje się za "osobliwą nazwę".
Artykuł 4
Przy ocenianiu czy nazwa odmiany jest identyczna z nazwą innej odmiany lub jest mylona z nazwą innej odmiany, stosuje się, co następuje:
a) uznaje się, że "może być mylona z" obejmuje między innymi nazwę odmiany różniącej się tylko jedną literą lub liczbą, lub znakami akcentu nad literami, w odniesieniu do nazwy odmiany blisko spokrewnionych gatunków, które zostały urzędowo przyjęte do celów obrotu we Wspólnocie, Europejskim Obszarze Gospodarczym lub przez umawiającą się stronę UPOV lub podlega prawu odmiany roślin na tych terytoriach; jednakże nie obejmuje różnicy tylko jednej litery w ustalonym skrócie nazwy odmiany jako odrębnej całości. Bez uszczerbku dla przepisów art. 6, niniejszy przepis nie ma zastosowania do nazwy odmiany w formie kodu, jeśli odpowiadająca danej nazwie nazwa odmiany, ma jednakowo formę kodu;
b) uznaje się, że "blisko spokrewnione gatunki" oznaczają gatunki należące do tej samej klasy jak wymieniono w Załączniku lub, gdy to nie znajduje zastosowania, do tego samego rodzaju botanicznego;
c) uznaje się, że "odmiana już nie istnieje" oznacza odmianę, która została wycofana z obrotu;
d) "oficjalny rejestr odmian roślin" stosuje się jako odniesienie do wspólnego katalogu odmian gatunków roślin lub warzyw uprawnych lub do jakiegokolwiek rejestru opracowanego i prowadzonego przez Wspólnotowy Urząd Odmian Roślin lub inny oficjalny organ Państw Członkowskich Wspólnoty lub Europejskiego Obszaru Gospodarczego lub umawiającej się strony UPOV;
e) "odmiana, której nazwa utraciła specjalne znaczenie": uznaje się, że nazwa odmiany, która została umieszczona w oficjalnym rejestrze odmian roślin i tym samym uzyskała specjalne znaczenie, traci je po upływie okresu dziesięciu lat od dnia wykreślenia z rejestru.
Artykuł 5
Uznaje się, że nazwy, które są zwykle używane w celu obrotu towarami lub, które zachowuje się jako dopuszczone do używania na mocy innych przepisów prawa, oznaczają w szczególności:
a) nazwy walut lub terminów związanych z wagą i miarą;
b) terminy, które stały się częścią codziennego języka w całej lub w części Wspólnoty i których zatwierdzenie jako nazwy odmiany utrudniłoby jej używanie przez innych przy obrocie materiałem reprodukcyjnym lub materiałem rozmnożeniowym innych odmian;
c) wyrażenia, których na mocy przepisów prawa nie używa się do celów innych niż te, które określają odpowiednie przepisy prawa.
Artykuł 6
Uznaje się, że nazwa odmiany wprowadza w błąd lub powoduje nieporozumienie, jeśli:
a) wywołuje fałszywe wrażenie, że dana odmiana ma szczególne cechy charakterystyczne lub wartość;
b) wywołuje fałszywe wrażenie, że dana odmiana jest spokrewniona z, lub pochodzi od innej szczególnej odmiany,
c) odnosi się do szczególnej cechy charakterystycznej lub wartości w sposób, który wywołuje fałszywe wrażenie, że tylko ta odmiana ją posiada, podczas gdy w rzeczywistości inne odmiany tego samego gatunku mogą posiadać te same cechy charakterystyczne lub wartość;
d) dzięki brzmieniu podobnemu do dobrze znanej nazwy handlowej innej niż zarejestrowany znak towarowy lub nazwa odmiany, sugeruje, że dana odmiana jest inną odmianą, lub też wywołuje fałszywe wrażenie dotyczące tożsamości wnioskodawcy, osoby odpowiedzialnej za utrzymanie odmiany lub jej hodowcy;
e) składa się z lub zawiera:
i) porównania lub superlatywy;
ii) nazwę botaniczną rodzaju lub gatunku królestwa roślin lub część nazwy botanicznej;
iii) powszechną nazwę rodzaju lub gatunku z królestwa roślin spośród grupy gatunków roślin uprawnych albo gatunków warzyw uprawnych, do której należy dana odmiana;
iv) imię i nazwisko osoby fizycznej lub nazwę osoby prawnej lub odniesienie do imienia i nazwiska osoby fizycznej lub nazwy osoby prawnej, tak aby wywołać fałszywe wrażenie dotyczące tożsamości wnioskodawcy, osoby odpowiedzialnej za utrzymanie odmiany lub jej hodowcy.
Artykuł 7
Nazwy odmian, które zostały zatwierdzone w formie kodu, są jasno podane jako takie w odpowiednim oficjalnym katalogu lub w katalogach Państw Członkowskich, zawierającym urzędowo przyjęte odmiany roślin, lub też w odpowiednim wspólnym katalogu, w formie przypisu z następującym wyjaśnieniem: "nazwa odmiany zatwierdzona w formie ‘kodu’".
Artykuł 8
1. Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.
2. Niniejsze rozporządzenie nie ma zastosowania do nazw odmian, które zostały zaproponowane przez wnioskodawcę właściwym władzom do zatwierdzenia przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 4 maja 2000 r.