ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1218/2005
z dnia 28 lipca 2005 r.
ustanawiające szczegółowe zasady stosowania, przewidzianego w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1182/2005, kontyngentu taryfowego na przywóz żywego bydła o wadze przekraczającej 160 kg i pochodzącego ze Szwajcarii
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1254/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wołowiny i cielęciny (1), w szczególności jego art. 32,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Rozporządzenie Rady (WE) nr 1182/2005 z dnia 18 lipca 2005 r. przyjmujące autonomiczne i przejściowe środki w celu otwarcia wspólnotowego kontyngentu taryfowego na przywóz bydła żywego pochodzącego ze Szwajcarii (2) przewiduje ustanowienie wspólnotowego bezcłowego kontyngentu taryfowego na zasadzie autonomicznej i przejściowej na okres od daty wejścia w życie tego rozporządzenia do dnia 31 grudnia 2005 r. na przywóz 2 300 sztuk żywego bydła o wadze przekraczającej 160 kg i pochodzących ze Szwajcarii.
(2)
W celu przydziału kontyngentu taryfowego i biorąc pod uwagę produkty nim objęte, uznaje się za właściwe zastosowanie metody jednoczesnego rozpatrywania, o której mowa w art. 32 ust. 2 tiret drugie rozporządzenia (WE) nr 1254/1999.
(3)
Do korzystania z tych kontyngentów kwalifikuje się żywe zwierzęta, które muszą pochodzić ze Szwajcarii, zgodnie z zasadami określonymi w art. 4 Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie handlu produktami rolnymi (3) (dalej zwanej „Umową”).
(4)
W celu zapobiegania spekulacji, ilości dostępne w ramach kontyngentu powinny być udostępnione podmiotom gospodarczym, które są w stanie wykazać, że faktycznie zajmują się handlem z krajami trzecimi na znaczną skalę. Mając to na uwadze oraz dla zapewnienia skutecznego zarządzania, odnośni handlowcy powinni spełniać wymóg przywozu co najmniej 50 sztuk zwierząt w okresie od dnia 1 maja 2004 r. do dnia 30 kwietnia 2005 r., zważywszy na fakt, że przesyłkę 50 zwierząt można uznać za zwykły ładunek. Z doświadczenia wynika, że zakup pojedynczej partii towaru jest minimalnym wymogiem, aby transakcja była uważana za rzeczywistą i opłacalną.
(5)
W celu umożliwienia weryfikacji tych kryteriów, wnioski należy składać w Państwie Członkowskim, w którym dany importer jest wpisany do rejestru VAT.
(6)
W celu zapobiegania spekulacji, należy odmówić dostępu do kontyngentu importerom nie zajmującym się już handlem żywym bydłem w dniu 1 stycznia 2005 r. Ponadto należy ustalić kwotę zabezpieczenia z tytułu praw do przywozu, pozwolenia nie powinny podlegać przeniesieniu oraz pozwolenia na przywóz powinny być wydawane podmiotom gospodarczym wyłącznie w odniesieniu do ilości, na które zostały im przyznane prawa do przywozu.
(7)
W celu zapewnienia bardziej wyrównanego dostępu do kontyngentu, przy jednoczesnym utrzymaniu opłacalnej z punktu widzenia handlowego liczby zwierząt przypadających na jeden wniosek, należy ustalić górny i dolny limit w odniesieniu do liczby zwierząt objętych każdym wnioskiem.
(8)
Należy ustalić, że prawa do przywozu są przydzielane po upływie okresu rozpatrzenia oraz, gdzie właściwe, z zastosowaniem ustalonego współczynnika redukcji, wyrażonego w procentach.
(9)
Zgodnie z art. 29 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1254/1999 ustaleniami tymi powinno się zarządzać z wykorzystaniem pozwoleń na przywóz. W tym celu należy ustanowić zasady składania wniosków oraz zakres informacji podawanych we wnioskach i w pozwoleniach, w miarę potrzeby, jako uzupełnienie lub na zasadzie odstępstwa od niektórych przepisów rozporządzenia Komisji (EWG) nr 1291/2000 z dnia 9 czerwca 2000 r. ustanawiającego wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu pozwoleń na wywóz i przywóz oraz świadectw o wcześniejszym ustaleniu refundacji dla produktów rolnych (4) oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 1445/95 z dnia 26 czerwca 1995 r. w sprawie zasad stosowania pozwoleń na przywóz i na wywóz w sektorze wołowiny i cielęciny oraz uchylającego rozporządzenie (EWG) nr 2377/80 (5).
(10)
Aby zobowiązać podmioty gospodarcze do ubiegania się o pozwolenia na przywóz w odniesieniu do wszystkich przyznanych praw do przywozu, należy ustanowić, że w wypadku zabezpieczenia z tytułu praw do przywozu, taki wniosek powinien stanowić podstawowy wymóg w rozumieniu rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2220/85 z dnia 22 lipca 1985 r. ustanawiającego wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu zabezpieczeń w odniesieniu do produktów rolnych (6).
(11)
Z doświadczenia wynika, że właściwe zarządzanie kontyngentem wymaga również, aby posiadacz pozwolenia był faktycznym importerem. Dlatego taki importer powinien czynnie uczestniczyć w zakupie, transporcie i przywozie zwierząt. Udokumentowanie tych czynności powinno zatem również stanowić zasadniczy wymóg w odniesieniu do zabezpieczenia pozwoleń.
(12)
W celu zapewnienia ścisłej kontroli statystycznej zwierząt przywożonych w ramach kontyngentu, tolerancja, o której mowa w art. 8 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1291/2000 nie powinna mieć zastosowania.
(13)
W celu zapewnienia sprawnego funkcjonowania zarządzania kwotą należy przewidzieć, że niniejsze rozporządzenie stosuje się z dniem wejścia w życie rozporządzenia (WE) nr 1182/2005.
(14)
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wołowiny i Cielęciny,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1. Niniejszym ustanawia się wspólnotowy bezcłowy kontyngent taryfowy, na zasadzie autonomicznej i przejściowej, na okres od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia do dnia 31 grudnia 2005 r. na przywóz 2 300 sztuk każdego żywego bydła pochodzącego ze Szwajcarii, o wadze powyżej 160 kg, objętego kodami CN 0102 90 41, 0102 90 49, 0102 90 51, 0102 90 59, 0102 90 61, 0102 90 69, 0102 90 71 lub 0102 90 79.
Kontyngentowi taryfowemu nadaje się numer zlecenia 09.4203.
2. W odniesieniu do produktów wymienionych w ust. 1 stosuje się reguły pochodzenia przewidziane w art. 4 Umowy.
Artykuł 2
1. Do korzystania z kontyngentu przewidzianego w art. 1 kwalifikują się osoby fizyczne lub prawne, które w momencie składania wniosku o pozwolenie na przywóz udowodnią w stopniu wystarczającym dla właściwych władz odnośnego Państwa Członkowskiego, że dokonały przywozu co najmniej 50 sztuk zwierząt objętych kodami CN 0102 10 i 0102 90 w okresie od dnia 1 maja 2004 r. do dnia 30 kwietnia 2005 r.
Wnioskodawcy muszą być wpisani do krajowego rejestru płatników VAT.
2. Dowód przywozu stanowi wyłącznie dokument celny dopuszczenia do swobodnego obrotu, podpisany przez władze celne i zawierający odniesienie do zainteresowanego wnioskodawcy jako odbiorcy.
Państwa Członkowskie mogą przyjmować kopie powyższych dokumentów, o których mowa w pierwszym akapicie, których zgodność z oryginałem potwierdziły właściwe władze. W przypadku przyjmowania takich kopii, Państwa Członkowskie powiadamiają o tym fakcie w odniesieniu do każdego z odnośnych wnioskodawców w ramach komunikatu, o którym mowa w art. 3 ust. 5.
3. Podmioty gospodarcze, które w dniu 1 stycznia 2005 r. zaprzestały działalności handlowej z krajami trzecimi w sektorze wołowiny i cielęciny, nie kwalifikują się do przyznania kontyngentu.
4. Spółka utworzona poprzez połączenie spółek, z których każda wykazuje przywozy referencyjne zgodne z minimalną ilością wskazaną w ust. 1, może wykorzystać te przywozy referencyjne jako podstawę do składania wniosku.
Artykuł 3
1. Wnioski o przyznanie uprawnień do przywozu można przedstawiać jedynie w tym Państwie Członkowskim, w którym wnioskodawca jest zarejestrowany dla celów podatku VAT.
2. Wnioski o przyznanie uprawnień do przywozu muszą obejmować co najmniej 50 sztuk zwierząt i nie mogą obejmować więcej niż 5 % całkowitej ilości dostępnej do wykorzystania.
W przypadkach, w których wnioski przewyższają procent określony w pierwszym akapicie, nadwyżka nie jest rozpatrywana.
3. Wnioski o przyznanie uprawnień do przywozu składa się do godz. 13:00 czasu brukselskiego, 10 dnia roboczego następującego po dniu opublikowania niniejszego rozporządzenia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
4. Każdy wnioskodawca może złożyć tylko jeden wniosek w odniesieniu do kontyngentu, o którym mowa w art. 1 ust. 1. Jeżeli ten sam wnioskodawca składa więcej niż jeden wniosek, wszystkie wnioski przez niego złożone uznaje się za niespełniające warunków przyjęcia.
5. Po weryfikacji przedstawionych dokumentów Państwa Członkowskie przekazują Komisji, najpóźniej do 10 dnia roboczego od ostatecznego terminu składania wniosków, listę wnioskodawców i ich adresy oraz ilości, o które wnioskują.
Wszystkie zawiadomienia, w tym również wnioski puste, są przekazywane za pośrednictwem faksu lub poczty elektronicznej z wykorzystaniem formularza wzorcowego w załączniku I do niniejszego rozporządzenia w przypadkach, w których wnioski zostały rzeczywiście złożone.
Artykuł 4
1. Po zawiadomieniu, o którym mowa w art. 3 ust. 5, Komisja decyduje możliwie jak najszybciej, w jakim zakresie możliwa jest realizacja wniosków.
2. Jeśli ilości objęte wnioskami, o których mowa w art. 3, przekraczają dostępne ilości, Komisja jednorazowo ustala jednolity współczynnik redukcji, który stosuje się do wnioskowanych ilości.
W przypadkach, w których zastosowanie współczynnika redukcji, o którym mowa w pierwszym akapicie, daje wynik poniżej 50 sztuk na wniosek, dostępna ilość będzie przyznana przez odnośne Państwo Członkowskie w drodze losowania uprawnień do przywozu obejmujących 50 sztuk bydła. Jeżeli pozostała ilość jest mniejsza niż 50 sztuk, przyznaje się jednorazowe uprawnienie do przywozu tej ilości.
Artykuł 5
1. Zabezpieczenie odnoszące się do uprawnienia do przywozu wynosi 3 EUR od sztuki bydła. Musi być ono złożone właściwej władzy wraz z wnioskiem o przyznanie pozwolenia na przywóz.
2. Wnioski o wydanie pozwolenia na przywóz muszą być sporządzone w odniesieniu do przydzielonej ilości. Ten obowiązek stanowi podstawowy wymóg w rozumieniu art. 20 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 2220/85.
3. Jeżeli zastosowanie współczynnika redukcji, o którym mowa w art. 4 ust. 2, spowoduje zmniejszenie liczby przydzielonych uprawnień do przywozu w stosunku do wnioskowanych, złożone zabezpieczenie zostanie bezzwłocznie zwolnione w proporcjonalnej części.
Artykuł 6
1. Przywóz przyznanych ilości odbywa się za okazaniem co najmniej jednego pozwolenia na przywóz.
2. Wnioski o pozwolenie na przywóz mogą być składane tylko w tym Państwie Członkowskim, w którym wnioskodawca złożył wniosek o uprawnienie do przywozu i je uzyskał w ramach kontyngentu.
Każde wystawienie pozwolenia na przywóz powoduje odpowiednie zmniejszenie puli uzyskanych uprawnień do przywozu.
3. Pozwolenie na przywóz wydaje się na wniosek i wystawia na nazwę podmiotu gospodarczego, który otrzymał uprawnienie do przywozu.
4. Wnioski o pozwolenia na przywóz i pozwolenia zawierają następujące informacje:
a)
w polu 8, kraj pochodzenia;
b)
w polu 16, co najmniej jeden spośród następujących kodów CN:
0102 90 41, 0102 90 49, 0102 90 51, 0102 90 59, 0102 90 61, 0102 90 69, 0102 90 71 lub 0102 90 79;
c)
w polu 20, numer zlecenia kontyngentu (09.4203) oraz przynajmniej jeden z zapisów wymienionych w załączniku II.
Pozwolenia nakładają obowiązek przywozu z krajów wymienionych w polu 8.
Artykuł 7
1. Nie naruszając przepisów art. 9 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1291/2000, pozwolenia na przywóz wystawione zgodnie z niniejszym rozporządzeniem nie podlegają przeniesieniu i nadają prawa w odniesieniu do kontyngentów taryfowych wyłącznie jeżeli są wystawione na tę samą nazwę lub nazwisko oraz na ten sam adres, które widnieją jako dane odbiorcy w towarzyszących deklaracjach celnych dopuszczających do wolnego obrotu.
2. Żadne pozwolenie na przywóz nie jest ważne po dniu 31 grudnia 2005 r.
3. Zabezpieczenie odnoszące się do pozwolenia na przywóz wynosi 20 EUR od sztuki bydła i jest wnoszone przez wnioskodawcę wraz ze złożeniem wniosku o przyznanie pozwolenia.
4. Wydane zezwolenia są ważne na terytorium całej Wspólnoty.
5. Zgodnie z art. 50 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1291/2000, od wszelkich ilości przywiezionych ponad ilość wskazaną w pozwoleniu na przywóz pobiera się pełne cło wynikające ze Wspólnej Taryfy Celnej obowiązujące w dniu przyjęcia deklaracji celnej o dopuszczeniu do wolnego obrotu.
6. Nie naruszając przepisów sekcji 4 tytułu III rozporządzenia (WE) nr 1291/2000, zabezpieczenie nie zostanie zwolnione do czasu przedstawienia dowodów na to, że posiadacz pozwolenia był komercyjnie i logistycznie odpowiedzialny za zakup, transport i odprawę dopuszczającą do swobodnego obrotu zwierząt. Takie dowody zawierają co najmniej:
a)
oryginał lub potwierdzoną kopię faktury wystawionej na posiadacza pozwolenia przez sprzedawcę lub jego przedstawiciela, posiadających siedzibę w kraju trzecim wywozu, jak również dowód zapłaty wniesionej przez posiadacza pozwolenia lub otwarcia przez niego akredytywy dokumentowej na rzecz sprzedawcy;
b)
dokument przewozowy, wystawiony na posiadacza pozwolenia na odnośne zwierzęta,
c)
dokumentu poświadczającego, że towar został zgłoszony o dopuszczenie do swobodnego obrotu, z zaznaczeniem nazwiska lub nazwy i adresu posiadacza jako odbiorcy.
Artykuł 8
Rozporządzenia (WE) nr 1291/2000 i (WE) nr 1445/95 mają zastosowanie z zastrzeżeniem przepisów niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 9
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Niniejsze rozporządzenie stosuje się od daty wejścia w życie rozporządzenia (WE) nr 1182/2005.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 28 lipca 2005 r.