DECYZJA KOMISJI
z dnia 9 listopada 2005 r.
w sprawie środka wdrożonego przez Francję na rzecz Mines de Potasse d’Alsace
(notyfikowana jako dokument nr C(2005) 4204)
(Jedynie tekst w języku francuskim jest autentyczny)
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
(2006/238/WE)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 88 ust. 2 akapit pierwszy,
uwzględniając porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, w szczególności jego art. 62 ust. 1 lit. a),
po zaproszeniu zainteresowanych stron do przedstawienia swoich uwag zgodnie ze wspomnianymi artykułami (1) i po uwzględnieniu tych uwag,
a także mając na uwadze, co następuje:
1. PROCEDURA
(1)
W 1994 r. Komisja zatwierdziła dotację kapitałową państwa francuskiego na rzecz przedsiębiorstwa Entreprise Minière et Chimique (zwanego dalej „EMC”) w wysokości 76 mln EUR, którą EMC miało przekazać przedsiębiorstwu Mines de Potasses d’Alsace (zwanemu dalej „MDPA”) w postaci zwiększenia kapitału. W swojej decyzji (2) Komisja uznała wspomniany środek za zgodny ze wspólnym rynkiem, ponieważ miał on zrównoważyć dodatkowe koszty utrzymania emerytów (dopłaty do ogrzewania, czynszu, emerytura pomostowa i odprawa), ponoszone przez MDPA z uwagi na szczególny status prawny górników (3).
(2)
W 1996 r. Komisja zatwierdziła (4) z tych samych powodów trzy dotacje kapitałowe państwa francuskiego na rzecz EMC w wysokości 38 mln EUR każda na lata 1995, 1996 i 1997, które miały zostać przekazane MDPA przez EMC w postaci zwiększenia kapitału.
(3)
W dniu 7 grudnia 1998 r. władze francuskie zgłosiły trzy nowe dotacje kapitałowe w wysokości 42 mln EUR każda, które miały zostać przyznane EMC w latach 1998, 1999 i 2000 i przekazane MDPA. Według Francji środki te miały tym razem stanowić rekompensatę dla MDPA za pewne koszty społeczne i koszty związane z ochroną środowiska, poniesione w związku z zamknięciem przedsiębiorstwa.
(4)
Dodatkowe informacje przekazane przez Francję Komisji w dniu 22 stycznia 1999 r. wykazały, że oprócz przekazania pomocy przyznanej przez Francję EMC co roku, począwszy od 1995 r., dokonywało zwiększenia kapitału MDPA. Pismem z dnia 14 marca 2000 r. władze francuskie powiadomiły Komisję, że część pomocy zgłoszonej w 1998 r. została już przyznana przedsiębiorstwu. W swojej odpowiedzi z dnia 10 kwietnia 2000 r. Komisja oświadczyła, że wspomniana pomoc winna zostać uznana za niezgodną z prawem.
(5)
Pismem z dnia 10 października 2000 r. Komisja powiadomiła Francję o swojej decyzji dotyczącej wszczęcia postępowania określonego w art. 88 ust. 2 traktatu w odniesieniu do wspomnianych środków pomocy. Decyzję tę opublikowano w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich (5). Komisja zwróciła się do zainteresowanych stron o przedstawienie uwag dotyczących omawianej pomocy.
(6)
Komisja otrzymała uwagi władz francuskich w dniach 28 listopada 2000 r., 21 i 23 marca 2001 r. W dniu 2 grudnia 2004 r. odbyło się spotkanie pomiędzy władzami francuskimi i przedstawicielami Komisji. Francja przekazała Komisji informacje w pismach z dnia 8 lutego 2005 r. i dnia 23 września 2005 r.
2. OPIS ŚRODKÓW
2.1. Beneficjent
(7)
MDPA eksploatowało alzackie złoża sylwinu umożliwiające uzyskanie chlorku potasu, wykorzystywanego jako nawóz lub surowiec przemysłowy od 1904 r. W 1967 r. Francja stworzyła EMC (6), przedsiębiorstwo przemysłowo-handlowe działające w sektorze publicznym, i przekształciła MDPA w spółkę akcyjną z radą nadzorczą i zarządem (7), spółkę w pełni zależną EMC.
(8)
Z uwagi na wyczerpanie złóż MPDA wynegocjowała w 1996 r. plan socjalny przewidujący stopniowe ograniczanie działalności aż do całkowitego zamknięcia w 2004 r. Poza MPDA, EMC było w tym czasie właścicielem udziałów, bezpośrednio lub poprzez swój holding EMC Société Anonyme (zwany dalej „EMC SA”), kilku przedsiębiorstw prowadzących działalność w sektorze produktów chemicznych, paszy dla zwierząt, ochrony środowiska i utylizacji odpadów.
(9)
W decyzji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego Komisja stwierdziła, iż MDPA była jedynym beneficjentem omawianych środków. Niniejsza decyzja podtrzymuje tę opinię. Żaden element nie pozwala stwierdzić, czy spółki zależne EMC skorzystały z pomocy przyznanej MDPA. W szczególności nie ma żadnych wątpliwości, że całość pomocy została przekazana MDPA przez EMC w postaci zwiększenia kapitału.
(10)
Pożar, który miał miejsce w 2002 r., spowodował przyspieszenie zakończenia działalności wydobywczej MDPA. W związku z tym zmianie uległ przedmiot działalności spółki - w chwili powstania celem MDPA była „eksploatacja kopalni soli potasu i soli pochodnych powierzonych dawnemu przedsiębiorstwu publicznemu Mines domaniales de potasse d’Alsace”, natomiast obecnie art. 3 zmienionego statutu spółki przewiduje, iż przedsiębiorstwo ma na celu „wykonywanie zadań związanych z zakończeniem działalności kopalni potasu położonych w zagłębiu na północ od Miluzy obejmujących dawne wyrobiska, urządzenia, dobudówki i budynki gospodarcze”.
(11)
Zadania te obejmują przede wszystkim pomoc dla pracowników w przekwalifikowaniu się oraz rekultywację terenów pokopalnianych, zapewnienie ich bezpieczeństwa oraz ich przekazanie. Po zakończeniu tego etapu, przewidzianego na koniec 2009 r., MDPA zostanie rozwiązana.
(12)
Dnia 1 stycznia 2005 r. EMC nieodpłatnie przekazała swoje udziały w kapitale MDPA na rzecz państwa (8).
2.2. Pomoc
(13)
Francja przekazała MDPA pomoc zgłoszoną w 1998 r. (tj. 42 mln EUR w 1998 r., 1999 r. oraz 2000 r.) przed wydaniem przez Komisję stosownej decyzji. Pomoc ta jest zatem niezgodna z prawem.
(14)
Aby umożliwić MDPA kontynuację działalności do 2004 r., czyli przewidywanej daty zakończenia działalności wydobywczej, EMC co roku, począwszy od 1996 r., dokonywała zwiększenia kapitału swojej spółki zależnej w wysokości odpowiadającej stratom odnotowanym przez nią w poprzednim roku obrotowym. Jak zostało to przedstawione w tabeli 1, kwoty w ten sposób przekazane na rzecz MDPA są wyższe niż kwota pomocy dozwolona na mocy decyzji Komisji z 1996 r. i zgłoszone kwoty pomocy na okres 1998-2000.
Tabela 1: Szczegółowy wykaz kwot niezgłoszonej pomocy na rzecz MDPA w okresie 1996-2000
w mln EUR
1995
1996
1997
1998
1999
2000
Pomoc zatwierdzona przez Komisję w decyzji z 1996 r.
38
38
38
Zgłoszona pomoc na okres 1998-2000 = Środek 1
42
42
42
Wynik finansowy MDPA
-84
-95
- 128
- 118
-96
-86
Zwiększenie kapitału MDPA dokonane przez EMC
0
84
98
128
117
79
Środek 2
0
46
59
86
75
37
3. WNIOSKI
(15)
Komisja uznaje, że beneficjent jest obecnie w 100 % kontrolowany przez państwo, iż zaprzestał on całkowicie działalności gospodarczej w sektorze potasu i że kopalnie nie zostaną powtórnie otwarte. Jedynym celem MDPA jest wykonywanie zadań związanych z zaprzestaniem działalności wydobywczej, a w szczególności dostosowanie terenów pokopalnianych do wymogów z zakresu bezpieczeństwa i ochrony środowiska. Z chwilą zawieszenia działalności przez MDPA państwo byłoby zobowiązane do wypełnienia tego obowiązku (9). MPDA zostanie rozwiązana z chwilą zakończenia realizacji tego zadania.
(16)
W omawianym przypadku nie można uznać działalności MDPA w zakresie zapewnienia bezpieczeństwa i ochrony środowiska za działalność o charakterze gospodarczym pozwalającym na zastosowanie zasad konkurencji określonych w traktacie. W związku z powyższym przy założeniu, że środki 1 i 2 stanowiły korzyść dla MDPA i zakłóciły konkurencję, Komisja stwierdza, iż z chwilą zaprzestania przez MDPA działalności handlowej i zamknięciem kopalni zakłócenie konkurencji nie ma już miejsca. Komisja zauważa także, iż kapitał MDPA został przekazany na rzecz państwa nieodpłatnie. W tym wypadku decyzja Komisji w sprawie charakteru pomocy, jaką stanowią omawiane środki, i ich zgodności nie mogłaby mieć żadnego praktycznego skutku.
(17)
Formalne postępowanie wyjaśniające wszczęte na mocy art. 88 ust. 2 traktatu WE staje się zatem bezprzedmiotowe,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Niniejszym zamyka się formalne postępowanie wyjaśniające wszczęte dnia 10 października 2000 r. względem Mines de Potasse d’Alsace na mocy art. 88 ust. 2 traktatu WE.
Artykuł 2
Niniejsza decyzja skierowana jest do Republiki Francuskiej.
Sporządzono w Brukseli, 9 listopada 2005 r.