Rozporządzenie Komisji (WE) nr 779/96
z dnia 29 kwietnia 1996 r.
ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1785/81 w odniesieniu do przekazywania informacji w sektorze cukru
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 1785/81 z dnia 30 czerwca 1981 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru [1], ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1101/95 [2], w szczególności jego art. 39,
a także mając na uwadze, co następuje:
artykuł 39 rozporządzenia Rady (EWG) nr 1785/81 wymaga, aby Państwa Członkowskie i Komisja wymieniały się wzajemnie informacjami koniecznymi do realizacji tego rozporządzenia; przepisy wykonawcze zostały ustanowione przez rozporządzenie Komisji (EWG) nr 787/83 z dnia 29 marca 1983 r. w sprawie przekazywania informacji w sektorze cukru [3], ostatnio zmienione rozporządzeniem (EWG) nr 3819/85 [4]; od tego czasu w wyniku rozwoju organizacji rynków w sektorze cukru, w szczególności wejścia w życie zobowiązań Wspólnoty w ramach Porozumienia w sprawie rolnictwa zawartego w ramach wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, przepisy te powinny zostać zrewidowane oraz powinny zostać dodane nowe przepisy, a w związku z tym należy uchylić rozporządzenie (EWG) nr 787/83 ze skutkiem od początku roku obrotowego 1996/97;
jeżeli sytuacja dotycząca cukru zakupionego lub sprzedanego w ramach środków interwencyjnych przewidzianych w rozporządzeniu (EWG) nr 1785/81 ma być prawidłowo oceniona, muszą być dostępne odpowiednie informacje, w szczególności te dotyczące zmian ilości produktów przekazanych agencjom interwencyjnym oraz dystrybucji tych ilości między magazyny, które zostały zatwierdzone zgodnie z art. 1 ust. 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 447/68 z dnia 9 kwietnia 1968 r. ustanawiającego ogólne zasady interwencyjnego zakupu cukru [5], ostatnio zmienionego rozporządzeniem (EWG) nr 1359/77 [6]; jeżeli ma być wykonywany ścisły nadzór nad realizacją systemu interwencji, istotne jest również, aby regularnie były przekazywane informacje dotyczące udostępnianych ilości cukru nieodpowieniego do spożycia przez ludzi oraz ilości cukru wykorzystywanego do produkcji niektórych produktów chemicznych, wraz ze wskazaniem ilości cukru, które zostały albo denaturowane zgodnie z jednym z procesów określonych w Załączniku do rozporządzenia Komisji (EWG) nr 100/72 z dnia 14 stycznia 1972 r. ustanawiającego szczegółowe zasady odnośnie dodenaturacji cukru przeznaczonego na paszę dla zwierząt [7], ostatnio zmienionego rozporządzeniem (WE) nr 260/96 [8], albo użyte do wytwarzania produktów chemicznych wymienionych w Załączniku do rozporządzenia Rady (EWG) nr 1010/86 z dnia 25 marca 1986 r. ustanawiającego ogólne zasady refundacji produkcyjnej w odniesieniu do niektórych produktów cukrowych używanych w przemyśle chemicznym [9], ostatnio zmienionego rozporządzeniem (WE) nr 1101/95, oraz produktów wymienionych w Załączniku do rozporządzenia Komisji (EWG) nr 1729/78 z dnia 24 lipca 1978 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania refundacji produkcyjnej w odniesieniu do cukru używanego w przemyśle chemicznym [10], ostatnio zmienionego rozporządzeniem (WE) nr 260/96;
dokładne i regularne monitorowanie handlu z państwami trzecimi jest jedynym sposobem kontrolowania tendencji rozwojowych w świetle ograniczeń wynikających ze zobowiązań Wspólnoty w ramach wspomnianego wcześniej Porozumienia w sprawie rolnictwa, oraz podejmowania, w razie potrzeby, wymaganych środków, w szczególności w celu realizacji art. 23 ust. 4a rozporządzenia (EWG) nr 1785/81, a także w świetle ograniczeń wynikających ze zobowiązań Wspólnoty w ramach Międzynarodowego Porozumienia Cukrowego; z tego powodu Komisja powinna regularnie otrzymywać odpowiednie informacje, nie tylko dotyczące przywozu i wywozu produktów, w odniesieniu do których zostały ustalone opłaty lub refundacje oraz wydane pozwolenia, w szczególności na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1464/95 z dnia 27 czerwca 1995 r. w sprawie specjalnych szczegółowych zasad stosowania sytemu pozwoleń na przywóz i wywóz w sektorze cukru [11], ostatnio zmienionego rozporządzeniem (WE) nr 2136/95 [12], z uwzględnieniem bardziej ogólnych przepisów rozporządzenia Komisji (EWG) nr 3719/88 [13], ostatnio zmienionego rozporządzeniem (WE) nr 2137/95 [14] oraz rozporządzenia Komisji (EWG) nr 3665/87 [15], ostatnio zmienionego rozporządzeniem (WE) nr 1384/95 [16], lecz również dotyczące przywozu i wywozu produktów wywożonych bez refundacji, z pozwoleniem lub bez, w szczególności tych, które są objęte uregulowaniami dotyczącymi uszlachetniania czynnego; powinno być również możliwe monitorowanie przywozu cukru preferencyjnego w celu zapewnienia skutecznego wykonania rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2782/76 z dnia 17 listopada 1976 r. ustanawiającego szczegółowe przepisy wykonawcze dotyczące przywozu cukru preferencyjnego [17], ostatnio zmienionego rozporządzeniem (EWG) nr 1714/88 [18];
skuteczne zarządzanie systemem kwot produkcyjnych, który został określony w tytule III rozporządzenia (EWG) nr 1785/81, szczególnie w świetle ograniczeń wynikających ze zobowiązań Wspólnoty w ramach wspomnianego wcześniej Porozumienia w sprawie rolnictwa, wymaga uświadomienia sobie wszystkich odpowiednich czynników; wymaga to zastosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 206/68 z dnia 20 lutego 1968 r. ustanawiającego ogólne przepisy dotyczące umów i porozumień branżowych w odniesieniu do zakupu buraków [19], ostatnio zmienionego Aktem Przystąpienia Austrii, Finlandii i Szwecji, rozporządzenia Rady (EWG) nr 193/82 z dnia 26 stycznia 1982 r. ustanawiającego ogólne zasady transferów kwot produkcyjnych w sektorze cukru [20], rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2670/81 z dnia 14 września 1981 r. ustanawiającego szczegółowe przepisy wykonawcze dotyczące produkcji cukru przewyższającej kontyngent [21], ostatnio zmienionego rozporządzeniem (WE) nr 158/96 [22] oraz rozporządzenia Komisji (EWG) nr 1443/82 z dnia 8 czerwca 1982 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania systemu kwot w sektorze cukru [23], ostatnio zmienionego rozporządzeniem (WE) nr 392/94 [24]; powyższe uregulowania stosuje się także do systemu wyrównawczego dotyczącego kosztów składowania określonego w art. 8 rozporządzenia (EWG) nr 1785/81; uregulowania te odnoszą się również do stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1358/77 z dnia 20 czerwca 1977 r. ustanawiającego ogólne zasady wyrównywania kosztów składowania w odniesieniu do cukru i uchylające rozporządzenia (EWG) nr 750/68 [25], ostatnio zmienionego rozporządzeniem (EWG) nr 3042/78 [26] oraz rozporządzenia Komisji (EWG) nr 1998/78 z dnia 18 sierpnia 1978 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wyrównywania kosztów składowania w odniesieniu do cukru [27], ostatnio zmienionego rozporządzeniem (EWG) nr 1758/93 [28];
zainteresowane osoby muszą mieć gwarancję, że informacje dotyczące każdego przedsięwzięcia będą traktowane jako poufne;
środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Cukru,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
ROZDZIAŁ I Interwencja
Artykuł 1
W odniesieniu do środków interwencyjnych podejmowanych zgodnie z art. 9 ust. 1 oraz art. 11 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 1785/81, każde Państwo Członkowskie informuje Komisję co tydzień w odniesieniu do poprzedniego tygodnia o:
a) ilościach tel quel cukru białego oraz cukru nierafinowanego oferowanych agencji interwencyjnej, lecz jeszcze przez nią nieprzejętych;
b) ilościach tel quel cukru białego oraz cukru nierafinowanego przejętych przez agencję interwencyjną;
c) ilościach tel quel cukru białego oraz cukru nierafinowanego sprzedanych przez agencję interwencyjną;
Artykuł 2
Na wniosek Komisji każde Państwo Członkowskie dostarcza wykaz ilości tel quel cukru białego oraz cukru nierafinowanego przejętych przez agencję interwencyjną oraz ich rozdzielenie między zatwierdzone magazyny.
Artykuł 3
W odniesieniu do środków interwencyjnych podjętych zgodnie z art. 9 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 1785/81, każde Państwo Członkowskie informuje Komisję:
1) każdego tygodnia, w odniesieniu do poprzedniego tygodnia, o ilościach tel quel cukru białego oraz cukru nierafinowanego, na które został wystawiony certyfikat na premie denaturacyjne;
2) na wniosek Komisji, w odniesieniu do danego okresu, o ilościach cukru białego i cukru nierafinowanego, które zostały denaturowane, ze wskazaniem, który z procesów określonych w Załączniku do rozporządzenia (EWG) nr 100/72 został zastosowany.
Artykuł 4
W odniesieniu do środków interwencyjnych podjętych zgodnie z art. 9 ust. 3 rozporządzenia (EWG) nr 1785/81, każde Państwo Członkowskie informuje Komisję:
1) nie później niż do końca każdego miesiąca kalendarzowego, w stosunku do poprzedniego miesiąca kalendarzowego, o ilościach cukru białego, cukru nierafinowanego, syropów wyrażonych jako cukier biały i izoglukozy wyrażonej jako sucha masa, dla których:
a) zostało faktycznie wystawione świadectwo refundacji produkcyjnej;
b) została wypłacona refundacja produkcyjna;
2) nie później niż do końca września każdego roku, w stosunku do poprzedniego roku obrotowego, o ilościach cukru białego, cukru nierafinowanego, syropów wyrażonych jako cukier biały i izoglukozy wyrażonej jako sucha masa, w podziale na produkty wymienione w Załączniku do rozporządzenia (EWG) nr 1010/86, dla których:
a) zostało faktycznie wystawione świadectwo refundacji produkcyjnej;
b) została wypłacona refundacja produkcyjna;
3) nie później niż do końca września każdego roku, w stosunku do poprzedniego roku obrotowego, o ilościach produktów podstawowych, określonych w pkt 2, wykorzystywanych do wytwarzania produktów pośrednich, o których mowa w Załączniku do rozporządzenia (EWG) nr 1729/78.
ROZDZIAŁ II Handel
Artykuł 5
W odniesieniu do wywozu do państw trzecich każde Państwo Członkowskie informuje Komisję:
1) każdego tygodnia, w odniesieniu do poprzedniego tygodnia:
a) o ilościach, na które zostały faktycznie wydane pozwolenia, wraz z kwotami refundacji wywozowych ustalonych na podstawie art. 17 ust. 5 lit. a) akapit drugi rozporządzenia (EWG) nr 1785/81, w podziale na:
- cukier biały objęty kodami CN 17019100, 17019910 oraz 17019990,
- cukier nierafinowanyy tel.: quel objęty kodami CN 17011190, oraz 17011290,
- syropy sacharozy, wyrażone jako cukier biały, objęte kodami CN 17026090, 17029060, 17029071, 17029099 oraz 21069059,
- izoglukozę, wyrażoną jako sucha masa, objętą kodami CN 17024010, 17026010, 17029030 oraz 21069030,
- syrop inulinowy, jako ekwiwalent cukru/izoglukozy wyrażony w suchej masie, objęty kodem CN ex17026090;
b) o ilościach cukru białego objętego kodem CN nr 17019910, na które zostały faktycznie wydane pozwolenia wraz z kwotami refundacji wywozowych ustalonych na podstawie art. 17 ust. 5 lit. a) akapit drugi rozporządzenia (EWG) nr 1785/81;
c) o ilościach cukru białego C, cukru nierafinowanego C, izoglukozy C oraz syropu inulinowego C, wyrażonego odpowiednio jako cukier biały, masa sucha lub ekwiwalent cukru/izoglukozy w suchej masie, na które zostały faktycznie wydane pozwolenia wywozu;
d) o ilościach, z odpowiadającymi kwotami refundacji wywozowych ustalonych na podstawie art. 17 ust. 5 lit. a) akapit drugi rozporządzenia (EWG) nr 1785/81, cukru białego, ilościach cukru nierafinowanego i syropu sacharozy, wyrażonego jako cukier biały oraz ilościach izoglukozy, wyrażonej jako sucha masa, na które zostały faktycznie wydane pozwolenia wywozu w celu wywozu w postaci produktów, określonych w art. 1 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (EWG) nr 426/86 [29];
2) nie później niż do końca każdego miesiąca kalendarzowego, w odniesieniu do poprzedniego miesiąca kalendarzowego, o ilościach cukru białego, określonego w pkt 1 lit. b), wywiezionego zgodnie z art. 8 ust. 4 i 5 rozporządzenia (EWG) nr 3719/88;
3) dla każdego miesiąca kalendarzowego, lecz nie później niż do końca trzeciego miesiąca kalendarzowego następującego po danym miesiącu kalendarzowym:
a) o ilościach z odpowiadającymi kwotami refundacji wywozowych cukru i syropu, wyrażonego jako cukier biały, określonych w art. 2 rozporządzenia (WE) nr 1464/95 wywiezionych bez dalszego przetwarzania i bez pozwolenia na wywóz;
b) o ilościach cukru objętych kwotami wywiezionych jako cukier biały lub w postaci produktów przetworzonych, wyrażonych jako cukier biały, na które zostały wydane pozwolenia na wywóz w celu zrealizowania wspólnotowej lub krajowej pomocy żywnościowej w ramach konwencji międzynarodowych lub innych programów uzupełniających oraz w celu zrealizowania innych wspólnotowych środków w zakresie bezpłatnych dostaw żywności;
c) w przypadku wywozu, określonego w art. 2a akapit drugi rozporządzenia (EWG) nr 3665/87, o ilościach cukru lub syropów sacharozy wyrażonych jako cukier biały oraz izoglukozy wyrażonej jako sucha masa, wywiezionych bez dalszego przetwarzania, wraz z podaniem kwot odpowiadających refundacji;
d) o ilościach cukru białego wraz z kwotami odpowiadających refundacji wywozowych, ustalonych zgodnie z art. 17 ust. 5 lit. a) akapit drugi rozporządzenia (EWG) nr 1785/81, o ilościach cukru nierafinowanego i syropu sacharozy, wyrażonego jako cukier biały oraz o ilościach izoglukozy, wyrażonej jako sucha masa, wywiezionych w postaci produktów, określonych w załączniku I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 804/68 [30] oraz w postaci produktów, o których mowa w Załączniku do rozporządzenia (WE) nr 1222/94 [31];
e) w przypadku wywozu, określonego w pkt 1 lit. d) oraz w lit. d) niniejszego punktu, o ilościach wywiezionych bez refundacji.
Notyfikacje, określone w lit. d) oraz e), są przekazywane do Komisji oddzielnie dla każdego rozporządzenia, które stosuje się do danego produktu przetworzonego.
Artykuł 6
Każde Państwo Członkowskie informuje Komisję:
1) każdego tygodnia, w odniesieniu do poprzedniego tygodnia, o ilościach tel quel białego cukru oraz nierafinowanego cukru, innego niż cukier preferencyjny lub syropy cukrowe, o ilościach izoglukozy i syropu inulinowego, na które zostały faktycznie wydane pozwolenia na przywóz;
2) dla każdego kwartału, lecz nie później niż do końca trzeciego miesiąca kalendarzowego następującego po danym kwartale, o ilościach cukru wyrażonego jako cukier biały:
a) przywiezionych z państw trzecich jako produkty przetworzone, określone w art. 5 pkt 1 lit. d) oraz pkt 3 lit. d);
b) przywiezionych lub wywiezionych do innych Państw Członkowskich, albo jako nieprzetworzone, albo jako przetworzone produkty.
Artykuł 7
Każde Państwo Członkowskie informuje Komisję:
1) każdego tygodnia, w odniesieniu do poprzedniego tygodnia, o ilościach tel quel białego cukru oraz nierafinowanego cukru, na które zostały wydane pozwolenia na przywóz lub wywóz zgodnie z art. 10 rozporządzenia (WE) nr 1464/95;
2) dla każdego kwartału, oddzielnie, nie później niż do końca drugiego miesiąca kalendarzowego następującego po danym kwartale, o ilościach cukru przywiezionego z państw trzecich i wywiezionych jako produkty kompensacyjne w ramach ustaleń dotyczących uszlachetniania czynnego określonego w art. 116 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 [32].
ROZDZIAŁ III Przywóz preferencyjny
Artykuł 8
W odniesieniu do przywozu cukru preferencyjnego każde Państwo Członkowskie:
1) notyfikuje Komisji nie później niż do końca każdego miesiąca kalendarzowego w odniesieniu do poprzedniego miesiąca kalendarzowego, o ilościach tel quel cukru, w podziale na Państwa Członkowskie pochodzenia, dla których zostały wydane pozwolenia zgodnie z rozporządzeniem (EWG) nr 2782/76;
2) przesyła do Komisji, nie później niż do końca każdego miesiąca kalendarzowego w odniesieniu do poprzedniego miesiąca kalendarzowego:
a) kopie stosownych świadectw przewozowych EUR 1;
b) kopie potwierdzeń określonych w art. 7 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 2782/76;
c) w odpowiednim przypadku, kopie zgłoszeń, określonych w art. 1 ust. 3 akapit drugi rozporządzenia (EWG) nr 2782/76.
Dokumenty, określone w lit. a) i b) zawierają, w uzupełnieniu do informacji wymienionych w art. 6 i 7 rozporządzenia (EWG) nr 2782/76, stopień polaryzacji obliczony do sześciu miejsc dziesiętnych, w odniesieniu do każdej przywiezionej ilości;
3) notyfikuje Komisji, nie później niż do końca października każdego roku, zbiorczy wykaz pozwoleń i potwierdzeń, określonych w art. 6 i 7 rozporządzenia (EWG) nr 2782/76, ze wskazaniem:
a) ogólnej ilości cukru białego, w tonach;
b) ogólnej ilości tel quel cukru nierafinowanego, w tonach;
c) ilości tel quel cukru nierafinowanego w tonach przeznaczonego do bezpośredniej konsumpcji;
faktycznie przywiezionych do danego Państwa Członkowskiego w rozumieniu rozporządzenia (EWG) nr 2782/76 w okresie dostaw kończącym się w dniu 30 czerwca tego samego roku kalendarzowego.
W odniesieniu do każdego państwa pochodzenia przekazuje się oddzielne dane.
ROZDZIAŁ IV Produkcja i spożycie
Artykuł 9
Każde Państwo Członkowskie informuje Komisję:
1) przed dniem 1 marca każdego roku i w odniesieniu do każdego przedsiębiorstwa produkującego cukier i produkującego syrop inulinowy znajdującego się na jego obszarze, o tymczasowej produkcji cukru i syropu inulinowego w bieżącym roku obrotowym, określonej zgodnie z art. 3 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 1443/82. Jednakże w przypadku cukru trzcinowego w odniesieniu do francuskich departamentów Gwadelupy i Martyniki oraz Hiszpanii, powyższa data zostaje zastąpiona dniem 1 lipca;
2) nie później niż do końca każdego miesiąca kalendarzowego w odniesieniu do poprzedniego miesiąca kalendarzowego, o produkcji izoglukozy, zgodnie z art. 3 ust. 2 oraz ust. 2a rozporządzenia (EWG) nr 1443/82, o każdym produkującym izoglukozę przedsiębiorstwie na swoim obszarze: informacje dotyczące miesięcznych ilości wyprodukowanej izoglukozy w ramach systemu uszlachetniania czynnego są przekazywane oddzielnie;
3) przed dniem 15 września każdego roku, w odniesieniu do każdego przedsiębiorstwa produkującego cukier, izoglukozę i syrop inulinowy znajdującego się na jego obszarze, o ostatecznej produkcji cukru, izoglukozy i syropu inulinowego dla poprzedniego roku obrotowego, określonej zgodnie z art. 3 ust. 3 rozporządzenia (EWG) nr 1443/82.
Artykuł 10
W czasie trwania każdego miesiąca kalendarzowego w odniesieniu do poprzedniego miesiąca kalendarzowego, każde Państwo Członkowskie informuje Komisję o:
a) ilościach cukru, izoglukozy i syropu inulinowego przekazanych do spożycia na jego terytorium;
b) ilościach cukru denaturowanego;
c) ilościach cukru białego i tel quel cukru nierafinowanego wyprodukowanego we francuskich departamentach zamorskich, przekazanych do bezpośredniego spożycia na jego terytorium.
Ilości te są wyrażone w odpowiednich przypadkach jako cukier biały, sucha masa lub ekwiwalent cukru/izoglukozy.
Artykuł 11
Z zastrzeżeniem art. 2 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia (EWG) nr 2670/81, każde Państwo Członkowskie informuje Komisję, przed dniem 15 marca każdego roku, w odniesieniu do poprzedniego roku obrotowego, o ilościach cukru C, izoglukozy i syropu inulinowego C, które uznaje się za przekazane na wewnętrzny rynek Wspólnoty w rozumieniu art. 1 ust. 1 tego rozporządzenia.
Artykuł 12
Każde Państwo Członkowskie informuje Komisję:
1) przed dniem 15 dniem każdego miesiąca, w odniesieniu do poprzedniego miesiąca kalendarzowego, o ogólnych ilościach cukru B i C, jeżeli takie występują, przeniesionych zgodnie z art. 27 rozporządzenia (EWG) nr 1785/81;
2) przed dniem 1 marca każdego roku, w odniesieniu do bieżącego roku obrotowego oraz dla każdego produkującego cukier przedsiębiorstwa, o ogólnych ilościach cukru B i C przeniesionych na następny rok obrotowy.
Jednakże:
- w odniesieniu do hiszpańskiej produkcji cukru buraczanego data 1 marca zostaje zastąpiona datą 15 kwietnia,
- w przypadku produkcji cukru trzcinowego we francuskich departamentach Gwadelupy i Martyniki oraz w Hiszpanii data 1 marca zostaje zastąpiona datą 1 lipca.
ROZDZIAŁ V Kompensacja w odniesieniu do kosztów składowania
Artykuł 13
Każde Państwo Członkowskie informuje Komisję:
1) o zatwierdzeniach, określonych w art. 2 ust. 1 lit. c) i d) rozporządzenia (EWG) nr 1358/77 oraz, w odpowiednich przypadkach, o zatwierdzeniach wycofanych zgodnie z art. 1 rozporządzenia (EWG) nr 1998/78;
2) przed 15 dniem każdego miesiąca, w odniesieniu do przedostatniego miesiąca kalendarzowego, z wykorzystaniem wzoru formularza przedstawionego w załączniku I:
a) o ilościach, określonych w art. 4 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 1358/77;
b) o ilościach przekazanych w rozumieniu art. 12 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 1998/78.
ROZDZIAŁ VI Bilans dostaw
Artykuł 14
Każde Państwo Członkowskie informuje Komisję:
1) przed dniem 1 września każdego roku, w odniesieniu do poprzedniego roku obrotowego oraz przed dniem 1 stycznia każdego roku, w stosunku do poprzedniego roku produkcyjnego, o danych dotyczących bilansu dostaw w odniesieniu do cukru, izoglukozy i syropu inulinowego dla danego okresu, z wykorzystaniem wzoru formularza przedstawionego w załączniku II;
2) przed każdym dniem 1 października w odniesieniu do poprzedniego roku obrotowego, o danych dotyczących bilansu dostaw melasy, z wykorzystaniem wzoru formularza przedstawionego w załączniku III.
ROZDZIAŁ VII Międzynarodowe Porozumienie Cukrowe
Artykuł 15
Każde Państwo Członkowskie informuje Komisję, w odniesieniu do każdego miesiąca kalendarzowego i nie później niż do końca trzeciego miesiąca kalendarzowego następującego po danym miesiącu kalendarzowym, o danych statystycznych dotyczących zobowiązań wprowadzonych w odniesieniu do Wspólnoty w ramach Międzynarodowego Porozumienia Cukrowego, z wykorzystaniem wzorów przedstawionych w załącznikach IV i V.
ROZDZIAŁ VIII Przepisy ogólne
Artykuł 16
Do celów niniejszego rozporządzenia:
a) "poprzedni tydzień" oznacza okres odniesienia od czwartku do środy;
b) "poprzedni kwartał" oznacza trzymiesięczny okres odniesienia od lipca do września, od października do grudnia, od stycznia do marca lub od kwietnia do czerwca, w zależności od przypadku;
c) "poprzedni rok produkcyjny" oznacza okres odniesienia od dnia 1 października w jednym roku kalendarzowym do dnia 30 września w następnym roku kalendarzowym.
Artykuł 17
Komisja udostępnia Państwom Członkowskim informacje przekazane jej na podstawie przepisów niniejszego rozporządzenia.
Jednakże zawarte w tych notyfikacjach informacje, które dotyczą indywidualnego przedsiębiorstwa, jego instalacji technicznych oraz charakteru i wielkości produkcji lub informacje, które mogłyby umożliwić odtworzenie takich faktów, są udostępniane wyłącznie osobom, które w ramach Komisji są odpowiedzialne za sektor cukru. Takie informacje nie są ujawniane stronom trzecim.
Artykuł 18
Rozporządzenie (EWG) nr 787/83 traci moc.
Odniesienia do rozporządzenia (EWG) nr 787/83 interpretuje się jako odniesienia do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 19
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 lipca 1996 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 29 kwietnia 1996 r.