Rozporządzenie (EWG) NR 706/73 Rady
z dnia 12 marca 1973 r.
dotyczące uzgodnień wspólnotowych mających zastosowanie do Wysp Normandzkich oraz wyspy Man w zakresie handlu produktami rolnymi
RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą,
uwzględniając Traktat dotyczący przystąpienia nowych Państw Członkowskich do Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej [1], podpisany w Brukseli dnia 22 stycznia 1972 r., w szczególności art. 1 ust. 2 akapit trzeci protokołu nr 3 Aktu załączonego do tego Traktatu,
uwzględniając wniosek Komisji,
a także mając na uwadze, co następuje:
zgodnie z art. 1 ust. 2 wspomnianego protokołu, przepisy wspólnotowe dla Zjednoczonego Królestwa w sprawie przywozu z państw trzecich produktów rolnych objętych załącznikiem II do Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Gospodarczą, jak i tych objętych rozporządzeniem Rady nr 170/67/EWG z dnia 27 czerwca 1967 r. w sprawie wspólnych uzgodnień dotyczących handlu albuminą jaja kurzego i albuminą mleka [2], zmienionego rozporządzeniem (EWG) nr 1081/71 [3] i rozporządzeniem Rady (EWG) nr 1059/69 [4] z dnia 28 maja 1969 r. wprowadzającym uzgodnienia w handlu mające zastosowanie do niektórych towarów uzyskiwanych w wyniku przetwarzania produktów rolnych, zmienionego rozporządzeniem (EWG) nr 609/72 [5], mają zastosowanie do Wysp Normandzkich i wyspy Man (zwanych dalej "wyspami"); zastosowanie mają również inne przepisy regulacji wspólnotowych niezbędnych dla zachowania swobodnego przepływu towarów i przestrzegania normalnych zasad konkurencji w handlu wspomnianymi produktami; Rada jest odpowiedzialna za określenie, na wniosek Komisji, warunków stosowania wspomnianych postanowień na tych terytoriach;
aby zapewnić swobodny przepływ wspomnianych produktów, przepisy dotyczące warunków handlu dla Zjednoczonego Królestwa powinny być, do celówstosowania tych zasad, stosowane jako ogólna zasada traktując Zjednoczone Królestwo i wyspy jako jedno Państwo Członkowskie;
jednakże pobierane na wyspach cła, opłaty, opłaty wyrównawcze i inne kwoty nie zasilają budżetu Wspólnoty; finansowanie ze środków Wspólnoty wspólnej polityki rolnej nie ma zatem zastosowania; postanowienia mające na celu wspieranie wywozu nie mają zastosowania, kwoty przyznawane przez Wspólnotę powinny określać tylko pułap pomocy, którą mogą przyznawać wyspy;
należy podjąć kroki, aby uchronić produkty pochodzące z wysp przed wywozem do państw trzecich, dokonywanym przez Państwo Członkowskie w celu skorzystania z refundacji finansowanej z budżetu Wspólnoty;
przepisy wspólnotowe w sprawie handlu wewnątrz Wspólnoty przewidują, w niektórych przypadkach, przyznawanie dopłat przy wywozie ze Zjednoczonego Królestwa do innych Państw Członkowskich; kwoty te przyznawane przez Wspólnotę powinny określać tylko pułap pomocy, którą mogą przyznawać wyspy; odnośnie do innego rodzaju pomocy przyznawanej w handlu, stosowanie przepisów wspólnotowych można ograniczyć do zgłaszania ustaleń, pozostawiając Komisji prawo do przedkładania uwag;
aby zapewnić, że nie ma przeszkód w swobodnym przepływie wspomnianych produktów, muszą być przyjęte inne przepisy - w prawodawstwie w dziedzinie weterynarii, w prawodawstwie dotyczącym zdrowia roślin, w obrocie nasionami i sadzonkami, w prawodawstwie dotyczącym żywności i pasz, w normach jakościowych i handlowych - ale jedynie w zakresie, w którym te przepisy mają wpływ na handel;
w dziedzinie weterynarii sytuacja na wyspach jest podobna do tej w Irlandii Północnej; można zatem zezwolić na stosowanie uzgodnień obowiązujących w tej kwestii w Irlandii Północnej, nie ryzykując wystąpienia jakichkolwiek trudności w handlu;
uzgodnienia w ten sposób określone wydają się być wystarczające dla zapewnienia osiągnięcia celów ustanowionych we wspomnianym protokole,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1. Przepisy wspólnotowe stosowane w odniesieniu do Zjednoczonego Królestwa w handlu produktami rolnymi objętymi postanowieniami załącznika II do Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Gospodarczą, jak i towarami objętymi przepisami rozporządzenia nr 170/67/EWG i rozporządzenia (EWG) nr 1059/69, mają zastosowanie w odniesieniu do wysp, z wyjątkiem przepisów w sprawie przyznawania refundacji i kwot wyrównawczych przy wywozie przez Zjednoczone Królestwo.
2. Zjednoczone Królestwo i wyspy uważa się, do celów stosowania przepisów określonych w ust. 1, za jedno Państwo Członkowskie.
3. Nie przyznaje się refundacji i kwot wyrównawczych odnośnie do produktów określonych w ust. 1 pochodzących lub przywożonych z tych wysp, co do których zakończono formalności celne w Państwie Członkowskim.
4. W przypadku gdy produkty określone w ust. 1 są wywożone do państw trzecich, wyspy mogą nie przyznać pomocy przewyższającej refundację lub kwoty wyrównawcze, które Zjednoczone Królestwo może, zgodnie z przepisami wspólnotowymi, przyznać przy wywozie do państw trzecich.
5. W przypadku gdy produkty określone w ust. 1 są wywożone do Państw Członkowskich, wyspy mogą nie przyznać pomocy przewyższającej kwoty, które Zjednoczone Królestwo może, zgodnie z przepisami wspólnotowymi, przyznać przy wywozie do Państw Członkowskich.
Artykuł 2
Do innych form pomocy niż określone w art. 1, mają zastosowanie postanowienia art. 93 ust. 1 i art. 93 ust. 3 zdanie pierwsze Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Gospodarczą.
Rada, stanowiąc kwalifikowaną większością na wniosek Komisji, wydaje decyzje dotyczące stosowania pozostałych postanowień art. 92, 93 i 94 Traktatu w zakresie, w którym jest to konieczne.
Artykuł 3
Od dnia 1 września 1973 r. przepisy wspólnotowe stosowane w kwestiach:
- prawodawstwa w dziedzinie weterynarii,
- prawodawstwa dotyczącego zdrowia zwierząt,
- prawodawstwa dotyczącego zdrowia roślin,
- obrotu nasionami i sadzonkami,
- prawodawstwa dotyczącego żywności,
- prawodawstwa dotyczącego pasz,
- norm jakościowych i handlowych,
stosują się na tych samych warunkach jak w Zjednoczonym Królestwie w odniesieniu do produktów określonych w art. 1 przywożonych na wyspy lub wywożonych z wysp do Wspólnoty, prawodawstwo w dziedzinie weterynarii ma zastosowanie na tych samych warunkach jak w Zjednoczonym Królestwie w odniesieniu do Irlandii Północnej.
Artykuł 4
Szczegółowe zasady stosowania art. 1, w szczególności zasady mające zapobiegać załamaniom się handlu, przyjmuje się zgodnie z procedurą określoną w art. 26 rozporządzenia Rady nr 120/67/EWG z dnia 13 czerwca 1967 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [6], ostatnio zmienionego Aktem Przystąpienia lub, w zależności od przypadku, w innym odpowiednim artykule innych rozporządzeń w sprawie wspólnej organizacji rynków.
Artykuł 5
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 12 marca 1973 r.