Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1530/2002
z dnia 27 sierpnia 2002 r.
zmieniające załączniki I, II i III do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2377/90 ustanawiające wspólnotową procedurę dotyczącą określania maksymalnego limitu pozostałości weterynaryjnych produktów leczniczych w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2377/90 z dnia 26 czerwca 1990 roku ustanawiające wspólnotową procedurę dla określania maksymalnego limitu pozostałości weterynaryjnych produktów leczniczych w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego [1], ostatnio zmienione przez rozporządzenie Komisji (WE) nr 1181/2002 [2], w szczególności zaś jego art. 6-8,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z rozporządzeniem (EWG) nr 2377/90 należy stopniowo określać maksymalne dopuszczalne ilości pozostałości wszystkich substancji farmakologicznie czynnych stosowanych na terytorium Wspólnoty w weterynaryjnych produktach leczniczych przeznaczonych do podawania zwierzętom hodowanym w celach spożywczych.
(2) Określenie maksymalnych dopuszczalnych ilości pozostałości leków może nastąpić nie wcześniej niż po zbadaniu przez Komitet ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych wszystkich stosownych informacji, czy pozostałości określonych substancji w artykułach spożywczych pochodzenia zwierzęcego są bezpieczne dla zdrowia konsumentów oraz wpływu tych pozostałości na proces produkcji artykułów spożywczych.
(3) Podczas określania maksymalnych dopuszczalnych ilości pozostałości weterynaryjnych produktów leczniczych w artykułach spożywczych pochodzenia zwierzęcego należy koniecznie podać gatunki zwierząt, w których mogą występować pozostałości leków, poziom pozostałości leków we wszystkich tkankach mięsnych pozyskiwanych z leczonych zwierząt (tkanki docelowe) oraz rodzaj pozostałości, który służy do monitorowania pozostałości leków (pozostałości sygnalizujące).
(4) Z uwagi na ograniczone podawanie weterynaryjnych produktów leczniczych niektórym gatunkom zwierząt hodowanych w celach spożywczych [3] maksymalne dopuszczalne ilości pozostałości mogą być określone metodą ekstrapolacji na podstawie maksymalnych dopuszczalnych ilości pozostałości weterynaryjnych produktów leczniczych określonych na ściśle naukowej podstawie dla innych gatunków zwierząt.
(5) W celu kontroli pozostałości weterynaryjnych produktów leczniczych przewidzianej w odpowiednich przepisach Wspólnoty należy określić maksymalne dopuszczalne ilości pozostałości dla tkanek docelowych wątroby lub nerek. Jednak w handlu międzynarodowym wątroba i nerki są często usuwane z tusz zwierzęcych, dlatego należy określić maksymalne dopuszczalne ilości pozostałości leków również w tkance mięśniowej i tłuszczowej.
(6) W przypadku weterynaryjnych produktów leczniczych przeznaczonych dla ptaków znoszących jaja, zwierząt dających mleko lub pszczół produkujących miód należy określić maksymalne dopuszczalne ilości pozostałości leków w jajach, mleku lub miodzie.
(7) W załączniku I do rozporządzenia (EWG) nr 2377/90 należy uwzględnić dwuhydrostreptomycynę, streptomycynę i meloksykam.
(8) W załączniku II do rozporządzenia (EWG) nr 2377/90 należy uwzględnić azaglynafarelin i octan deslorelinowy.
(9) W celu umożliwienia zakończenia badań naukowych, należy wydłużyć okres ważności tymczasowo określonej maksymalnej dopuszczalnej ilości altrenogestu uprzednio podanej w załączniku III do rozporządzenia (EWG) nr 2377/90.
(10) W celu uwzględnienia zapisów niniejszego rozporządzenia, należy ustanowić odpowiednio długi okres poprzedzający jego wejście w życie, aby Państwa Członkowskie mogły poczynić wszelkie niezbędne przygotowania do zgodnego z prawem umieszczenia na rynku wyżej wymienionych weterynaryjnych produktów leczniczych, na co zezwoliła im dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2001/82/WE [4].
(11) Postanowienia niniejszego rozporządzenia są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Załączniki I, II i III do rozporządzenia (EWG) nr 2377/90 zostają zmienione zgodnie z Załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.
Niniejsze rozporządzenie obowiązuje od 60 dnia od jego opublikowania.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 27 sierpnia 2002 roku.