DECYZJA KOMISJI
z dnia 20 kwietnia 2004 r.
w sprawie pomocy państwa, którą Włochy zamierzają przyznać przedsiębiorstwom zajmującym się wprowadzaniem do obrotu wołowiny w prowincji Brescia
(notyfikowana jako dokument nr C(2004) 1377)
(Jedynie tekst w języku włoskim jest autentyczny)
(2006/249/WE)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 88 ust. 2 akapit pierwszy,
po zaproszeniu zainteresowanych stron do przedstawienia uwag, zgodnie z wyżej wymienionym artykułem,
a także mając na uwadze, co następuje:
I. PROCEDURA
(1)
Pismem z dnia 27 lipca 2001 r., zarejestrowanym dnia 1 sierpnia 2001 r., Stałe Przedstawicielstwo Włoch przy Unii Europejskiej powiadomiło Komisję o pomocy przeznaczonej na zakup wyposażenia służącego zagwarantowaniu pochodzenia i jakości wołowiny.
(2)
W pismach datowanych, odpowiednio, dnia 15 października 2001 r. (zarejestrowanym dnia 16 października 2001 r.) i 26 lutego 2002 r. (zarejestrowanym dnia 27 lutego 2002 r.), Stałe Przedstawicielstwo Włoch przy Unii Europejskiej przekazało Komisji informacje uzupełniające, o które zwrócono się do władz włoskich w pismach z dnia 12 września 2001 r. i 28 listopada 2001 r.
(3)
Pismem z dnia 24 kwietnia 2002 r., Komisja poinformowała Włochy o decyzji o wszczęciu procedury, o której mowa w art. 88 ust. 2 traktatu WE w kwestii wyżej wymienionej pomocy.
(4)
Decyzja Komisji o wszczęciu procedury została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich (1) z dnia 18 czerwca 2002 r. Komisja zaprosiła zainteresowane strony do przedstawienia uwag dotyczących przedmiotowej pomocy/przedmiotowego środka pomocy.
(5)
Komisja nie otrzymała uwag dotyczących przedmiotowej pomocy od zainteresowanych stron trzecich.
(6)
Pismem z dnia 25 czerwca 2002 r., zarejestrowanym dnia 27 czerwca 2002 r., Włochy przekazały Komisji dodatkowe informacje dotyczące planowanego środka.
II. OPIS
(7)
Pomoc na zakup wyposażenia służącego zagwarantowaniu pochodzenia i jakości wołowiny.
(8)
Kwota przewidziana na rzecz środka pomocy wynosi 103 291,38 EUR (równowartość 200 mln ITL) pochodzi ze środków Izby Handlowej w Brescia.
(9)
Do końca 2001 r.
(10)
Pomoc przeznaczona jest dla małych i średnich przedsiębiorstw handlowych, zatrudniających maksymalnie 20 osób, których zarejestrowana siedziba oraz siedziba operacyjna znajduje się na obszarze prowincji Brescia, oraz które nie prowadzą postępowania spornego z zakładami ubezpieczeń społecznych, nie zalegają z opłatą składek na rzecz Izby Handlowej, a także nie podlegają zarządowi przymusowemu i nie znajdują się na etapie ugody z wierzycielami lub w stanie upadłości.
(11)
Środek pomocy ma na celu przyznanie dotacji na zakup wag połączonych z systemem informatycznym (sprzęt i oprogramowanie), który umożliwia potwierdzenie pochodzenia wołowiny oraz odpowiednią kontrolę ze strony Ośrodka Doskonalenia Jakości Mleka i Wołowiny w Brescii.
(12)
W pierwotnej wersji środka, beneficjentami pomocy były małe i średnie przedsiębiorstwa z sektora usług, prowadzące sprzedaż mięsa oraz, w znacznie mniejszym stopniu, przedsiębiorstwa prowadzące sprzedaż mięsa bezpośrednio konsumentowi. Jednakże, te ostatnie przedsiębiorstwa zostały obecnie wykluczone, zgodnie z uściśleniem dokonanym przez władze włoskie w piśmie z dnia 25 czerwca 2002 r. Zgodnie z ostateczną wersją, z pomocy mogą korzystać wyłącznie małe i średnie przedsiębiorstwa zajmujące się wprowadzaniem do obrotu (punkty sprzedaży mięsa), które prowadzą sprzedaż wołowiny posiadającej certyfikat.
(13)
W pierwotnej wersji środka pomocy, intensywność pomocy kształtowała się w następujący sposób:
40 % ceny zakupu wag dla przedsiębiorstw prowadzących sprzedaż mięsa;
50 % dla przedsiębiorstw, które prowadzą sprzedaż mięsa bezpośrednio konsumentowi, na najmniej uprzywilejowanych obszarach prowincji;
40 % dla przedsiębiorstw, które prowadzą sprzedaż mięsa bezpośrednio konsumentowi, na obszarach prowincji nieokreślonych jako najmniej uprzywilejowane.
Jednakże w następstwie wykluczenia przedsiębiorstw prowadzących bezpośrednią sprzedaż mięsa, intensywność pomocy została obecnie ustalona na 40 %.
(14)
Dotacja wypłacona każdemu przedsiębiorstwu nie może przekraczać maksymalnej kwoty 1 291,15 EUR (stanowiącej równowartość 2,5 mln ITL).
(15)
Dotacja nie podlega kumulacji z inną pomocą przyznaną przez państwo lub inne organy publiczne.
(16)
Wnioski o dotacje złożone przed datą publikacji zaproszenia do wyrażania zainteresowania nie będą dopuszczone do możliwości korzystania z pomocy. Ponadto, przyznanie pomocy zależy od jej zatwierdzenia przez Komisję.
III. WSZCZĘCIE PROCEDURY, O KTÓREJ MOWA W ART. 88 UST. 2 TRAKTATU WE
(17)
Komisja wszczęła procedurę, o której mowa w art. 88 ust. 2 traktatu, z uwagi na swoje wątpliwości dotyczące zgodności programu pomocy ze wspólnym rynkiem.
(18)
Wątpliwości Komisji dotyczące zgodności pomocy ze wspólnym rynkiem wzbudziły przede wszystkim pewne braki w informacjach przekazanych przez Włochy.
(19)
Po pierwsze, władze włoskie nie dostarczyły żadnych wskazówek w sprawie minimalnych norm dotyczących środowiska, higieny i zdrowia zwierząt. Izba Handlu ograniczyła się do zasygnalizowania, że przestrzeganie wyżej wymienionych norm nie leży w jej kompetencjach.
(20)
Po drugie, Izba Handlu nie złożyła żadnego wyjaśnienia dotyczącego istnienia rynków zbytu na przedmiotowe produkty.
(21)
Tego rodzaju braki wzbudziły wątpliwości Komisji dotyczące przestrzegania pewnych warunków, o których mowa w punktach 4.2 i 4.3 Wytycznych wspólnotowych dotyczących pomocy państwa w sektorze rolnym.
(22)
Inny problem, jaki pojawił się w trakcie wstępnego dochodzenia dotyczył kontroli niepożądanej kumulacji dotacji. Mając na uwadze sposób organizacji programu pomocy, Komisja zasugerowała utworzenie, w porozumieniu z władzami regionu Lombardii, systemu kontroli niepożądanej kumulacji pomocy. Według informacji uzupełniających przekazanych Komisji, Izba Handlowa zgłosiła swoją gotowość do przeprowadzenia kontroli 10 % złożonych wniosków. Taka kontrola, w opinii Komisji, wydaje się niewystarczająca, ponieważ nie pozwala na wykluczenie sytuacji, w której beneficjenci będą korzystali z dotacji pochodzących z większej liczby źródeł, z czym wiąże się ryzyko przekroczenia dopuszczalnych stawek.
IV. UWAGI PRZEKAZANE PRZEZ WŁOCHY
(23)
W piśmie z dnia 25 czerwca 2002 r., zarejestrowanym dnia 26 czerwca 2002 r., Włochy zobowiązały się przyznać pomoc jedynie tym punktom sprzedaży, które prowadzą sprzedaż wołowiny posiadającej certyfikat, zgodnie z regulaminem wydanym z upoważnienia Ministerstwa Polityki Rolnej i Leśnej. Przedsiębiorstwa te zostały wcześniej poddane weryfikacji w związku z przestrzeganiem norm dotyczących środowiska, higieny i dobrostanu zwierząt.
(24)
Ponadto Włochy sprecyzowały, że istnienie rynków zbytu jest zapewnione z uwagi na fakt, iż adresatami pomocy są przedsiębiorstwa handlu detalicznego.
(25)
Jeżeli chodzi o przestrzeganie kryterium braku kumulacji pomocy, władze włoskie zapewniły, że normy dotyczące kumulacji zostaną zweryfikowane w odniesieniu do wszystkich beneficjentów, w porozumieniu z władzami regionu Lombardia.
V. OCENA POMOCY
(26)
Zgodnie z art. 87 ust. 1 traktatu WE, wszelka pomoc przyznawana przez państwo członkowskie lub przy użyciu zasobów państwowych w jakiejkolwiek formie, która zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji poprzez sprzyjanie niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów, jest niezgodna ze wspólnym rynkiem w zakresie, w jakim wpływa na wymianę handlową między państwami członkowskimi. Działania przewidziane w przedmiotowej decyzji są zgodne z tą definicją z niżej wymienionych powodów.
(27)
Finansowanie przez Izby Handlu uznaje się za finansowanie publiczne, zgodnie z art. 87 ust. 1 traktatu, ponieważ przynależność przedsiębiorstw do tych podmiotów prawa publicznego jest obowiązkowa, jak również obowiązkowa jest płatność składek. Ponadto w przeszłości, Komisja uznawała działania przyjęte przez włoskie Izby Handlu (2) za pomoc państwa.
(28)
Środki pomocy faworyzują niektóre przedsiębiorstwa i niektóre podmioty (małe i średnie przedsiębiorstwa w sektorze obrotu produktami rolnymi).
(29)
Środki pomocy mogą mieć wpływ na wymianę, zważywszy na znaczenie, jakie ma handel produktami przetworzonymi (które stanowią znaczną część wymiany rolnej: na przykład w roku 1998 Włochy dokonały przywozu produktów rolnych na kwotę 15,222 mld ECU, i dokonały wywozu produktów rolnych na kwotę 9,679 mld ecu; w tym samym roku wewnątrz Unii Europejskiej dokonano przywozu produktów rolnych na kwotę 128,256 mld ecu, a wywóz tychże produktów wynosił 132,458 mld ecu).
(30)
Niemniej jednak, w przypadkach przewidzianych w art. 87 ust. 2 i 3 traktatu, niektóre działania mogą, w ramach odstępstwa, zostać uznane za zgodne ze wspólnym rynkiem.
(31)
W tym przypadku, uwzględniając charakter wyżej opisanych działań, jedynym odstępstwem, na które można się powołać, jest odstępstwo przewidziane w art. 87 ust. 3 lit. c) traktatu, zgodnie z którym można uznać za zgodną ze wspólnym rynkiem pomoc przeznaczoną na ułatwianie rozwoju niektórych działań gospodarczych lub niektórych regionów gospodarczych, o ile nie zmienia warunków wymiany handlowej w zakresie sprzecznym ze wspólnym interesem.
(32)
Aby skorzystać z odstępstwa, o którym mowa w art. 87 ust. 3 lit. c) traktatu, pomoc na inwestycje w sektorze przetwarzania i obrotu produktami rolnymi musi być zgodna z odpowiednimi przepisami rozporządzenia Komisji (WE) nr 1/2004, z dnia 23 grudnia 2003 r., w sprawie stosowania art. 87 i 88 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską w odniesieniu do pomocy państwa dla małych i średnich przedsiębiorstw prowadzących działalność związaną z produkcją, przetwarzaniem i obrotem produktami rolnymi (3). W przypadkach, w których wyżej wymienione rozporządzenie nie znajduje zastosowania, lub gdy nie są spełnione wszystkie wymogi, pomoc należy oceniać w świetle Wytycznych wspólnotowych dotyczących pomocy państwa w sektorze rolnym (4) (zwanych dalej „wytycznymi wspólnotowymi”).
(33)
Ponieważ przedmiotowy program pomocy ograniczony jest do małych i średnich przedsiębiorstw handlowych, rozporządzenie (WE) nr 1/2004 ma zastosowanie. W szczególności w odniesieniu do pomocy na inwestycje w sektorze przetwarzania i/lub obrotu produktami rolnymi, ocena zgodności pomocy musi opierać się na przepisach art. 7 wyżej wymienionego rozporządzenia.
(34)
Zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1/2004, pomoc na inwestycje w sektorze przetwarzania i/lub obrotu produktami rolnymi może zostać przyznana, jeżeli spełnione zostaną następujące warunki:
-
pomoc może zostać przyznana wyłącznie przedsiębiorstwom rolnym, których działalność gospodarcza przynosi dochód;
-
przedsiębiorstwa te muszą przestrzegać minimalnych norm dotyczących środowiska, higieny i dobrostanu zwierząt;
-
intensywność pomocy nie może przekraczać 50 % inwestycji, które mogą korzystać z pomocy w regionach celu 1 oraz 40 % w innych regionach;
-
do kwalifikowanych wydatków zaliczają się wydatki na budowę, pozyskanie lub ulepszenie nieruchomości, nowych maszyn i sprzętu oraz wydatki ogólne;
-
należy wykazać w wystarczającym stopniu, że w przyszłości będą istnieć normalne rynki zbytu dla odnośnych produktów. Ocena istnienia normalnych rynków zbytu musi zostać przeprowadzona przez podmiot publiczny lub przez trzecią stronę niezależną od beneficjenta pomocy;
-
pomoc nie może być ograniczona do określonych produktów rolnych.
(35)
Jednakże z opisu środka pomocy wnioskuje się, że, niezgodnie z zapisem zawartym w lit. f) powyżej, przedmiotowe inwestycje są ograniczone do sektora wołowiny. Dlatego też nie zostały spełnione wszystkie kryteria przewidziane w rozporządzeniu (WE) nr 1/2004, a zatem pomoc podlega ocenie w świetle wytycznych wspólnotowych.
(36)
W informacjach przekazanych w piśmie z dnia 25 czerwca 2002 r. władze włoskie uściśliły, że pomoc zostanie przyznana wyłącznie przedsiębiorstwom zajmującym się wprowadzaniem do obrotu (punktom sprzedaży mięsa), które prowadzą sprzedaż wołowiny posiadającej certyfikat. W kontekście tej zmiany, aby znalazło zastosowanie odstępstwo przewidziane w art. 87 ust. 3 lit. c) traktatu, należy przestrzegać przepisów punktu 4.2 wytycznych wspólnotowych („Pomoc na inwestycje w sektorze przetwarzania i obrotu produktami rolnymi”).
(37)
Zgodnie z punktem 4.2 wytycznych wspólnotowych, pomoc na inwestycje w sektorze przetwarzania i/lub obrotu może zostać przyznana, jeżeli spełnione zostaną następujące warunki:
-
beneficjentami mogą być przedsiębiorstwa rolne, których działalność gospodarcza przynosi dochód;
-
przedsiębiorstwa te muszą przestrzegać minimalnych norm w dziedzinie środowiska, higieny i dobrostanu zwierząt;
-
intensywność pomocy nie może przekraczać 50 % inwestycji, które mogą korzystać z pomocy w regionach celu 1 oraz 40 % w innych regionach;
-
do kwalifikowanych wydatków zaliczają się wydatki na budowę, pozyskanie lub ulepszenie nieruchomości, nowych maszyn i sprzętu oraz wydatki ogólne;
-
muszą istnieć normalne rynki zbytu na przedmiotowe produkty.
(38)
W odniesieniu do kryterium rentowności gospodarczej, warunki dopuszczenia do korzystania z pomocy, w szczególności wyłączenie przedsiębiorstw znajdujących się pod zarządem przymusowym, na etapie ugody z wierzycielami lub w stanie upadłości, gwarantują przestrzeganie kryterium, o którym mowa w lit. a).
(39)
Jeżeli chodzi o przestrzeganie norm minimalnych dotyczących środowiska, higieny i dobrostanu zwierząt, które stanowi jedną z przyczyn, dla których Komisja wszczęła procedurę określoną w art. 88 ust. 2 traktatu, władze włoskie, w piśmie z dnia 25 czerwca 2002 r., zobowiązały się przyznać pomoc wyłącznie punktom sprzedaży mięsa, które prowadzą sprzedaż wołowiny posiadającej certyfikat, zgodnie z regulaminem wydanym z upoważnienia Ministerstwa Polityki Rolnej i Leśnej. Przedsiębiorstwa te zostały wcześniej poddane weryfikacji pod względem norm dotyczących środowiska, higieny i dobrostanu zwierząt. Dlatego też kryterium, o którym mowa w lit. b), można uznać za spełnione.
(40)
Zważywszy, że z pomocy mogą skorzystać wyłącznie przedsiębiorstwa zajmujące się wprowadzaniem do obrotu, kwota pomocy została ustalona na 40 % kwalifikowanych wydatków bez możliwości zmiany. Taka intensywność pomocy jest zgodna z wymienionym powyżej kryterium c).
(41)
Pomoc przeznaczona jest na zakup wag, czyli sprzętu, który obejmuje definicja kwalifikowanych wydatków wspomnianych w lit. d).
(42)
W odniesieniu do rynków zbytu, w piśmie z dnia 25 czerwca 2002 r. władze włoskie uzupełniły brakujące informacje, których brak sprawił, że Komisja poddała w wątpliwość zgodność pomocy ze wspólnym rynkiem. W szczególności, zważywszy na fakt, że beneficjentami pomocy są przedsiębiorstwa zajmujące się wprowadzaniem do obrotu, których działalność przynosi dochód oraz, że przedstawiona inwestycja nie wiąże się ze wzrostem zdolności produkcyjnej, można uznać, że kryterium wymienione w lit. e) jest spełnione.
(43)
Inny aspekt, który nakłonił Komisję do wszczęcia procedury, o której mowa w art. 88 ust. 2 traktatu, to mechanizm kontroli kumulacji pomocy, który wydawał się niewystarczający. Jednakże w piśmie z dnia 25 czerwca 2002 r. władze włoskie zobowiązały się do przeprowadzenia kontroli wszystkich wniosków o pomoc, w porozumieniu z regionem Lombardii. W następstwie wyżej wymienionej kontroli wątpliwości Komisji zostały rozwiane.
VI. WNIOSKI
(44)
W świetle powyższego Komisja uważa, że pomoc, którą Izba Handlowa w Brescii zamierza przyznać na zakup wag przedsiębiorstwom prowadzącym sprzedaż wołowiny, jest zgodna ze wspólnym rynkiem, ponieważ pozostaje w zgodzie z przepisami punktu 4.2 wytycznych wspólnotowych dla sektora rolnego. Środek pomocy może zatem skorzystać z odstępstwa, o którym mowa w art. 87 ust. 3) lit. c) traktatu WE,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Pomoc państwa, której Włochy zamierzają przyznać niektórym przedsiębiorstwom prowadzącym sprzedaż wołowiny w prowincji Brescia jest zgodna ze wspólnym rynkiem w rozumieniu art. 87 ust. 3 lit. c) traktatu.
Zezwala się zatem na przyznanie wyżej wymienionej pomocy.
Artykuł 2
Niniejsza decyzja jest skierowana do Republiki Włoskiej.
Sporządzono w Brukseli, dnia 20 kwietnia 2004 r.