Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1677/98
z dnia 29 lipca 1998 r.
zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 2454/93 ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2913/92, z dnia 12 października 1992 r., ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny [1], ostatnio zmienione rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 82/97 [2], w szczególności jego art. 249,
a także mając na uwadze, co następuje:
przepisy rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 [3], ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 75/98 [4], dotyczące zgłaszającego wartość celną, powinny być ujednolicone z przepisami mającymi zastosowanie do zgłaszającego, aby możliwe było spójne stosowanie całości tych przepisów;
prawodawstwo wspólnotowe odnoszące się do uszlachetniania biernego określa przypadki, w których zezwolenia udzielane są w zastosowaniu decyzji Komisji; korzystanie z procedury powinno zostać uproszczone przez zmianę procedury udzielania zezwolenia osobie innej niż ta, która zapewnia realizację operacji uszlachetniania biernego, z odwołaniem się, o ile zaistnieje taka potrzeba, do procedury komitetu;
aby towary mogły być uważane za towary zwrócone, produkty rolne muszą zostać powrotnie przywiezione w terminie 12 miesięcy licząc od daty przyjęcia zgłoszenia wywozowego, bez możliwości przedłużenia tego terminu; w świetle zdobytego doświadczenia, organy celne powinny mieć możliwość zezwalania na przekroczenie tego terminu w należycie uzasadnionych wyjątkowych okolicznościach; w celu zapewnienia jednolitości uregulowań odnoszących się do zwrotów istniejących w ramach wspólnej polityki rolnej, szczegóły dotyczące każdego przypadku powinny być przekazywane Komisji;
zdarzają się przypadki, w szczególności w ramach przewozów drogą powietrzną, że duże ilości towarów muszą zostać wysłane w warunkach znacznego pośpiechu; może to prowadzić do błędów przy określaniu statusu towaru, które z inicjatywy osoby zainteresowanej lub w jej imieniu koryguje się po przybyciu towarów do miejsca przeznaczenia; w takich przypadkach, gdy towary kontroluje się jedynie po odprawie celnej towary mogą być uważane, pod warunkiem że błąd naprawiany jest bez wyrządzania szkód finansowych, za jeszcze nie usunięte ostatecznie spod dozoru celnego; możliwość ta nie powinna być nadużywana;
właściwe jest zracjonalizowanie procedur, które będą stosowane na poziomie wspólnotowym, dotyczących, z jednej strony, sytuacji, w których nie jest niezbędne zaksięgowanie a posteriori należności celnych przywozowych lub wywozowych i, z drugiej strony, dotyczących wniosków o zwrot lub umorzenie należności celnych przywozowych lub wywozowych;
zaleca się zwiększenie istniejącego progu, poniżej którego Państwa Członkowskie, o ile nie mają żadnych wątpliwości, mogą samodzielnie zdecydować o nieksięgowaniu a posteriori nie pobranych należności, jeżeli uważają, że wszystkie warunki określone w art. 220 ust. 2 lit. b) rozporządzenia (EWG) nr 2913/92 (zwanego dalej "Kodeksem") są spełnione; ponadto, zaleca się ustanowienie progu w ecu, poniżej którego Państwa Członkowskie mogą samodzielnie zadecydować, o ile nie mają żadnych wątpliwości, o przyznaniu zwrotu lub umorzenia jeżeli uznają, że warunki określone w art. 239 ust. 1 Kodeksu są spełnione;
prawo do złożenia wyjaśnień osób, do których odnosi się decyzja w sprawie zaksięgowania po odprawie celnej należności celnych przywozowych lub wywozowych bądź osób składających wniosek o zwrot lub umorzenie należności celnych przywozowych lub wywozowych, powinno zostać zagwarantowane; dlatego zainteresowane osoby powinny mieć możliwość podania na piśmie swoich uwag dotyczących wszystkich zastrzeżeń, które Komisja ma zamiar przedstawić w swoich decyzjach; taka sytuacja wymaga dostosowania terminów przyjmowania przez Komisję wspomnianych decyzji;
rozporządzenie Rady (WE) nr 974/98 z dnia 3 maja 1998 r., w sprawie wprowadzenia EUR [5], przewiduje, że z dniem 1 stycznia 1999 r., EUR staje się walutą uczestniczących Państw Członkowskich; EUR jest wyrażone do dnia 31 grudnia 2001 r. w krajowych jednostkach pieniężnych, zgodnie z kursami wymiany;wskutek tego istnieje równoważnik prawny między jednostką EUR i krajowymi jednostkami pieniężnymi; w okresie przejściowym, umowy, przepisy prawa krajowego i inne instrumenty prawne można w sposób ważny sporządzać w jednostce EUR lub w krajowej jednostce pieniężnej;
dlatego wydaje się niezbędne wprowadzenie środków mających na celu dostosowanie zasad dotyczących jednolitego dokumentu administracyjnego, aby umożliwić korzystanie z jednostki EUR; wskutek tego niezbędna jest zmiana załącznika 37;
rozporządzenie Rady (WE) nr 374/98 z dnia 12 lutego 1998 r. zmieniające art. 6 i art. 9 rozporządzenia (WE) nr 1172/95 w sprawie danych statystycznych odnoszących się do handlu towarami między Wspólnotą i jej Państwami Członkowskimi a państwami trzecimi [6] przewiduje zastąpienie z dniem 1 stycznia 1999 r. nomenklatury krajowej aktualnie wykorzystywanej do celów statystyki odnoszącej się do obrotu towarowego nomenklaturą alfabetyczną opartą na kodach ISO alfa-2;
dlatego niezbędne jest dostosowanie zasad dotyczących stosowania jednolitego dokumentu administracyjnego, tak aby uwzględniały tę zmianę; załącznik 38 powinien być odpowiednio zmieniony; jednakże pożądane jest, aby zezwolić Państwom Członkowskim na dalsze korzystanie z obecnie obowiązujących kodów aż do zastąpienia załączników 37 i 38;
pożądane jest rozszerzenie wykazu znajdującego się w załączniku 87 z powodów natury ekonomicznej, o niektóre elektroniczne części składowe i podobne, po wprowadzeniu Umowy w sprawie technologii informatycznych;
środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Kodeksu Celnego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (EWG) nr 2454/93 wprowadza się następujące zmiany:
1. W art. 178 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
"2. Deklaracja wartości, określona w ust. 1, może jest sporządzana jedynie przez osobę mającą swoją siedzibę we Wspólnocie i dysponującą wszystkimi faktami odnoszącymi się do deklaracji.
Przepisy art. 64 ust. 2 lit. b) tiret drugie oraz art. 64 ust. 3 Kodeksu stosuje się mutatis mutandis."
2. W art. 759 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
"3. Jeżeli kilka Państw Członkowskich uczestniczy w operacji wywozu i gdy wnioskuje się o udzielenie jednego zezwolenia, stosuje się procedurę określoną w art. 751 ust. 2.
Jeżeli w odniesieniu do projektu zezwolenia istnieją zastrzeżenia, Komisja może zdecydować, zgodnie z procedurą komitetu, czy i na jakich warunkach można udzielić zezwolenia."
3. W art. 844 ust. 4 dodaje się akapit w brzmieniu:
"Jednakże jeżeli towary są zgłaszane do swobodnego obrotu po upływie terminu przewidzianego w akapicie pierwszym, organy celne Państwa Członkowskiego powrotnego przywozu mogą zezwolić na przedłużenie terminu, w przypadku gdy uzasadniają to wyjątkowe okoliczności. Jeżeli organy celne zezwolą na przedłużenie terminu, przekażą Komisji szczegółowe informacje na temat danego przypadku."
4. W art. 865 dodaje się ustęp w brzmieniu:
"Jednakże w przypadku towarzystw lotniczych upoważnionych do korzystania z uproszczonej procedury tranzytowej poprzez wykorzystanie manifestu sporządzanego w formie elektronicznej, towary nie są uważane za usunięte spod dozoru celnego, jeżeli, z inicjatywy lub w imieniu osoby zainteresowanej, są one uważane zgodnie z ich statusem za towary niewspólnotowe przed stwierdzeniem przez organy celne istnienia nieprawidłowości i jeżeli zachowanie osoby zainteresowanej nie wskazuje na dokonanie niezgodnych z prawem działań."
5. W art. 869 lit. b) wyraz "2000 ECU" zastępuje się wyrazem "50000 ECU".
6. Dodaje się art. 872a w brzmieniu:
"Artykuł 872a
W każdym momencie przebiegu procedury przewidzianej w art. 872 i art. 873, jeżeli Komisja ma zamiar podjąć decyzję niekorzystną dla osoby zainteresowanej przedstawionym przypadkiem, przekazuje ona tej osobie swoje zastrzeżenia na piśmie wraz ze wszystkimi dokumentami, na których opiera swoje zastrzeżenia. Osoba zainteresowana przypadkiem przedstawionym Komisji wyraża swoje stanowisko na piśmie w terminie 1 miesiąca od dnia przesłania zastrzeżeń. Jeżeli nie wyrazi ona swojego stanowiska w tym terminie, uważa się, że zrzekła się ona możliwości jego wyrażenia."
7. W art. 873 wprowadza się następujące zmiany:
a) w ust. 2 zdanie pierwsze i drugie wyrazy "sześć miesięcy" zastępuje się wyrazami "dziewięć miesięcy";
b) dodaje się ustęp w brzmieniu:
"Jeżeli Komisja przekazała swoje zastrzeżenia osobie zainteresowanej przedstawionym przypadkiem, zgodnie z art. 872a, termin dziewięciu miesięcy przedłuża się o czas, który upłynął od dnia przesłania przez Komisję wspomnianych zastrzeżeń do dnia otrzymania odpowiedzi od zainteresowanej osoby lub, w przypadku braku odpowiedzi, do dnia, w którym upływa termin wyznaczony na wyrażenie stanowiska przez osobę zainteresowaną.".
8. W art. 905 ust. 1 dodaje się akapit drugi w brzmieniu:
"Jednakże o ile organ celny podejmujący decyzję nie ma wątpliwości, może samodzielnie zdecydować o przyznaniu zwrotu lub umorzenia należności w przypadkach, gdy uważa, że warunki określone w art. 239 ust. 1 Kodeksu są spełnione i pod warunkiem że kwota, dla każdego podmiotu gospodarczego, odnosząca się do jednej lub kilku operacji przywozu lub wywozu, lecz wynikająca z jednej i tej samej szczególnej sytuacji, jest mniejsza niż 50000 ECU."
9. Dodaje się art. 906a w brzmieniu:
"Artykuł 906 a
W każdym momencie przebiegu procedury przewidzianej w art. 906 i 907, jeżeli Komisja ma zamiar podjąć decyzję niekorzystną dla osoby składającej wniosek o zwrot lub umorzenie, przekazuje ona tej osobie swoje zastrzeżenia na piśmie wraz ze wszystkimi dokumentami, na których opiera swoje zastrzeżenia. Osoba składająca wniosek o zwrot lub umorzenie wyraża swoje stanowisko na piśmie w terminie 1 miesiąca od dnia przesłania zastrzeżeń. Jeżeli nie wyrazi ona swojego stanowiska w tym terminie, uważa się, że zrzekła się ona możliwości jego wyrażenia."
10. W art. 907 wprowadza się następujące zmiany:
a) w ust. 2, zdanie pierwsze i drugie wyrazy "sześciu miesięcy" zastępuje się wyrazami "dziewięciu miesięcy";
b) dodaje się ustęp w brzmieniu:
"Jeżeli Komisja przekazała swoje zastrzeżenia osobie zainteresowanej przedstawionym przypadkiem, zgodnie z art. 906a, termin dziewięciu miesięcy przedłuża się o czas, który upłynął od dnia przesłania przez Komisję wspomnianych zastrzeżeń do dnia otrzymania odpowiedzi od zainteresowanej osoby lub, w przypadku braku odpowiedzi, do dnia, w którym upływa termin wyznaczony na wyrażenie stanowiska przez osobę zainteresowaną."
11. W załączniku 37 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem I do niniejszego rozporządzenia.
12. W załączniku 38 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem II do niniejszego rozporządzenia.
13. W załączniku 87 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem III do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.
Przepisy art. 1 pkt 11 i 12 stosuje się od dnia 1 stycznia 1999 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 29 lipca 1998 r.