Dyrektywa Rady 96/33/WE
z dnia 21 maja 1996 r.
zmieniająca załączniki do dyrektyw 86/362/EWG i 86/363/EWG w sprawie ustalania najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w zbożach i na ich powierzchni oraz w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego i na ich powierzchni
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając dyrektywę Rady 86/362/EWG z dnia 24 lipca 1986 r. w sprawie ustalania najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w zbożach i na ich powierzchni [1], w szczególności jej art. 11,
uwzględniając dyrektywę Rady 86/363/EWG z dnia 24 lipca 1986 r. w sprawie ustalania najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego i na ich powierzchni [2], w szczególności jej art. 11,
uwzględniając wniosek Komisji,
a także mając na uwadze, co następuje:
w ramach dyrektyw 86/362/EWG oraz 86/363/EWG, Komisja otrzymała mandat do opracowania i przedstawienia Radzie do zatwierdzenia wykazu pozostałości pestycydów oraz ich najwyższych dopuszczalnych poziomów;
pozostałości pestycydów w zbożach i środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego mogą powstawać wskutek praktyk rolniczych; niezbędne jest uwzględnienie odpowiednich danych w odniesieniu zarówno do dozwolonych zastosowań pestycydów oraz, jeśli właściwe, do nadzorowanych prób i badań związanych z żywieniem zwierząt;
w celu dokładniejszego ustalenia poboru pestycydów z pokarmem zaleca się, aby w miarę możliwości określić równocześnie najwyższe dopuszczalne poziomy pozostałości dla poszczególnych pestycydów we wszystkich głównych składnikach diety; poziomy te odzwierciedlają zastosowanie minimalnych ilości pestycydów niezbędnych do osiągnięcia odpowiedniej kontroli, stosowanych w taki sposób, że ilość pozostałości jest możliwie jak najmniejsza z praktycznego punktu widzenia i możliwa do przyjęcia pod względem toksykologicznym;
w świetle postępu naukowo-technicznego oraz uwzględniając wymagania zdrowia publicznego i rolnictwa, dyrektywy 86/362/EWG i 86/363/EWG powinny zostać zmienione, przez dodanie przepisów odnoszących się do innych pozostałości pestycydów w zbożach i środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego, a mianowicie chlormekwatu, diazinonu, dikofolu, disulfotonu, endosulfanu, tlenku fenbutatyny, fentyny, mekarbamu, foratu, propoksuru, propyzamidu, triazofosu oraz triforyny;
jednakże biorąc pod uwagę obecne normy, dostępne dane są niewystarczające do ustalenia najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w odniesieniu do niektórych zestawień pozostałości pestycydów z produktami, w których one występują; w takich przypadkach okres na zgromadzenie niezbędnych danych nieprzekraczający czterech lat wydaje się być uzasadniony; dlatego najwyższe dopuszczalne poziomy, których ustalenie wymaga zebrania tego typu danych, powinny zostać ustanowione najpóźniej do dnia 30 kwietnia 2000 r.; w przypadku braku dostatecznych/zadowalających danych, poziomy te zostaną ustanowione według właściwej granicy oznaczenia; odpowiednie zobowiązania mające na celu zgromadzenie niezbędnych danych muszą zostać podjęte w terminie jednego roku od chwili przyjęcia niniejszej dyrektywy;
najwyższe dopuszczalne poziomy pozostałości pestycydów ustanowione w niniejszej dyrektywie zostaną sprawdzone w ramach ponownej oceny substancji czynnych, przewidzianej w programie prac ustanowionym w art. 8 ust. 2 dyrektywy Rady 91/414/EWG z dnia 15 lipca 1991 r. dotyczącej wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin [3],
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:
Artykuł 1
Do załącznika II część A do dyrektywy 86/362/EWG dodaje się następujące pozostałości pestycydów:
(a) i (b)
Jeżeli do dnia 30 kwietnia 2000 r. poziomy nie zostaną przyjęte, stosuje się następujące najwyższe dopuszczalne poziomy:
(a) 0,05
(b) 0,02
Pozostałości pestycydów | Najwyższe dopuszczalne poziomy w mg/kg (ppm) |
| |
TRIFORYNA | 0,1 | pszenica, żyto, pszenżyto, jęczmień, owies zwyczajny |
0,05 | pozostałe zboża |
ENDOSULFAN pozostałość: suma alfa i beta siarczanu endosulfanu, wyrażona jako endosulfat | 0,1 (a) | pszenica, żyto, pszenżyto, jęczmień, owies zwyczajny |
0,2 (a) | kukurydza |
0,05 | pozostałe |
TLENEK FENBUTATYNY | 0,05 | |
TRIAZOFOS | (b) | pszenica, żyto, pszenżyto, jęczmień, owies zwyczajny, kukurydza |
0,02 | pozostałe |
DIAZINON | 0,02 | gryka, proso |
0,05 (b) | pozostałe |
MEKARBAM | 0,05 | zboża |
FENTYNA pozostałość: fentyna wyrażona jako kation trifyltynowy | 0,05 | |
FORAT pozostałość: suma foratu, jego analogu tlenowego oraz ich sulfotlenków i sulfonów, wyrażona jako forat | (a) | kukurydza |
0,05 | pozostałe |
DIKOFOL pozostałość: suma izomerów P, P' oraz O, P' | 0,02 | |
CHLORMEKWAT | 5 | owies zwyczajny |
2 | pszenica, żyto, pszenżyto, jęczmień |
(a) | kukurydza |
0,05 | pozostałe |
PROPYZAMID | 0,02 | |
PROPOKSUR | 0,05 | |
DISULFOTON pozostałość: suma disulfotonu, sulfotlenku disulfotonu oraz sulfonu disulfotonu, wyrażona jako disulfoton | 0,1 | pszenica |
0,2 | jęczmień, sorgo |
0,02 | pozostałe |
Artykuł 2
W załączniku II do dyrektywy 86/363/EWG wprowadza się następujące zmiany:
1) W części A dodaje się następujące pozostałości pestycydów:
(v)
Jeżeli do dnia 30 kwietnia 2000 r. poziomy nie zostaną przyjęte, stosuje się następujące najwyższe dopuszczalne poziomy:
(a) 0,05
(b) 0,01
Pozostałości pestycydów | Najwyższe dopuszczalne poziomy w mg/kg (ppm) |
ex02010202020302040205000002060207ex020802090002101601001602w tłuszczu zawartym w mięsie, wyrobach mięsnych, podrobach oraz w tłuszczach zwierzęcych wymienionych w załączniku I w pozycjach , , , , , , , , , , i | w krowim mleku surowym oraz pełnotłustym, wymienionych w załączniku I w pozycji 0401; w przypadku pozostałych środków spożywczych, wymienionych w pozycjach nr 0401, 0402, 040500 i 0406 | w świeżych jajach w skorupkach, w jajach ptasich oraz w żółtku jaj, wymienionych w załączniku I w pozycjach 040700 oraz 0408 |
| |
ENDOSULFAN pozostałość: suma alfa i beta endosulfanu oraz siarczanu endosulfanu, wyrażona jako endosulfan | (a) | mięso drobiowe | 0,004 | a) |
0,1 | pozostałe |
FENTYNA pozostałość: fentyna wyrażona jako kation trifenylofentynowy | 0,05 | | 0,05 | 0,05 |
TLENEK FENBUTATYNY | 0,05 | | 0,05 | 0,05 |
TRIAZOFOS | (b) | mięso drobiowe | 0,01 | b) |
0,01 | pozostałe |
DIAZINON | (a) | wieprzowina i mięso drobiowe | 0,01 | a) |
DISULFOTON pozostałość: suma disulfotonu, sulfonu disulfotonu, wyrażona jako disulfoton | 0,02 | | 0,02 | 0,02 |
DIKOFOL pozostałość: suma izomerów P, P', oraz O, P' | 0,5 | wołowina, baranina oraz mięso kozie | 0,02 | 0,05 |
0,01 | mięso drobiowe |
0,05 | pozostałe |
2) W części B dodaje się następujące pozostałości pestycydów:
(a)
Jeżeli do dnia 30 kwietnia 2000 r. poziomy nie zostaną przyjęte, stosuje się najwyższy dopuszczalny poziom równy 0,05 [4].
Pozostałości pestycydów | Najwyższe dopuszczalne poziomy w mg/kg (ppm) |
ex02010202020302040205000002060207ex020802090002101601001602w mięsie, łącznie z tłuszczem, w wyrobach mięsnych, podrobach oraz w tłuszczach zwierzęcych, wymienionych w załączniku I w pozycjach , , , , , , , , , , i | w mleku oraz przetworach mlecznych wymienionychw załączniku I w pozycjach 0401, 0402, 040500 i 0406 | w świeżych jajach w skorupkach, jajach ptasich oraz w żółtku jaj, wymienionych w załączniku I w pozycjach 040700 oraz 0408 |
| |
TRIFORYNA | 0,05 | | 0,05 | 0,05 |
PROPOXUR | 0,05 | | 0,05 | 0,05 |
PROPYZAMID pozostałość: suma propyzamidu oraz wszystkich metabolitów zawierających kwas 3,5-dichlorobenzoesowy, frakcja wyrażona jako propyzamid | 0,05 | tłuszcz, wątroba i nerki | 0,01 | 0,02 |
0,02 | pozostałe | | |
FORAT pozostałość: suma foratu, jego analogu tlenowego oraz ich sulfotlenków i sulfonów, wyrażona jako forat | 0,05 | | 0,02 | 0,05 |
CHLORMEKWAT | (a) | | (a) | (a) |
DIKOFOL pozostałość: | 1,0 | wątroba wołowa, barania i kozia | | |
Artykuł 3
Państwa Członkowskie wprowadzą w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy najpóźniej do dnia 30 kwietnia 1997 r.
Przepisy przyjęte przez Państwa Członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie to powinno towarzyszyć ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez Państwa Członkowskie.
Artykuł 4
Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.
Artykuł 5
Niniejsza dyrektywa jest skierowana do Państw Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 21 maja 1996 r.