DECYZJA KOMISJI
z dnia 22 grudnia 1992 r.
ustanawiająca procedurę kontroli weterynaryjnej we wspólnotowych posterunkach kontroli granicznej dotyczącej produktów pochodzących z państw trzecich
(93/13/EWG)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą,
uwzględniając dyrektywę Rady 90/675/EWG ustanawiającą zasady regulujące organizację kontroli weterynaryjnych produktów wprowadzanych do Wspólnoty z państw trzecich1, ostatnio zmienioną decyzją 92/438/EWG2, w szczególności jej art. 4 ust. 6, art. 8 ust. 3, art. 10 ust. 2, art. 11 ust. 7, art. 14 ust. 3, art. 16 ust. 4 i art. 18 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
ustanowiono zasady stanowiące podstawę organizacji kontroli dokumentów, tożsamości oraz kontroli bezpośrednich, a także czynności uzupełniających do tych kontroli; w chwili obecnej konieczne jest przyjęcie dodatkowych środków, w celu ustanowienia rzetelnej, zharmonizowanej procedury i nowych ustaleń dotyczących kontroli weterynaryjnych produktów z państw trzecich;
kontrole dokumentów i tożsamości oparte są na porównaniu informacji przekazanej przez importera z produktami przywożonymi Wspólnoty i muszą być przeprowadzane zgodnie z niektórymi zasadami; kontrole bezpośrednie takich produktów także muszą spełniać określone wymogi, a rodzaj i wyniki kontroli muszą zostać wymienione w świadectwie;
dlatego sprawne funkcjonowanie nowych rozwiązań wymaga zgromadzenia w dokumencie wszystkich informacji na temat produktu w oparciu o podany wzór;
wyznaczanie trasy przewozu dla produktów, które mogą być zatwierdzone tylko do użytku innego niż do spożycia przez ludzi, przeprowadza się w ramach właściwych istniejących procedur wspólnotowych;
nie przeprowadza się niektórych kontroli weterynaryjnych produktów przewożonych w bagażu podróżnych i przeznaczonych do spożycia przez nich ani wysyłanych w małych przesyłkach adresowanych do osób fizycznych; niemniej jednak należy ustanowić maksymalne ograniczenie wagowe dla produktów podlegających takim odstępstwom;
niektóre produkty roślinne stanowiące ryzyko rozprzestrzenienia chorób zakaźnych wśród zwierząt muszą być poddawane kontrolom weterynaryjnym; wykaz takich produktów musi zostać sporządzony wraz z wykazem państw trzecich lub części państw trzecich, które mogą uzyskać zezwolenie na ich wywóz do Wspólnoty;
państwa trzecie mogą odmówić przyjęcia niektórych partii produktów wywożonych z Państw Członkowskich; w takich przypadkach właściwy organ Państwa Członkowskiego, który zezwolił na wywóz tych produktów, podejmuje konieczne środki w celu kontroli przesyłki przy ponownym wprowadzeniu jej na terytorium Wspólnoty;
zgodnie z art. 11 ust. 2 lit. b) dyrektywy 90/675/EWG, Państwo Członkowskie może zawierać dwustronne umowy dotyczące niektórych kontroli weterynaryjnych w kraju przeznaczenia, w takim przypadku wymagane jest zapewnienie, aby zostały zrealizowane wszystkie konieczne środki przy kontrolach weterynaryjnych, jak wymieniono w niniejszej dyrektywie;
produkty składowane w strefie wolnocłowej lub w składzie wolnocłowym, w składzie pod kontrolą celną lub w tranzycie przez terytorium Wspólnoty z jednego państwa trzeciego do innego będą przedmiotem dalszej decyzji wykonawczej;
odstępstwa dotyczące kontroli ryb pochodzących z państw trzecich wprowadzanych na teren Wspólnoty będą przedmiotem późniejszych decyzji wykonawczych;
warunki specyficzne pobierania próbek i badania produktów różnych rodzajów produktów będą przedmiotem dalszych decyzji wykonawczych;
środki przewidziane w niniejszej dyrektywie są zgodne z opinią Stałego Komitetu Weterynaryjnego,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
1. Kontrole dokumentów i tożsamości muszą być przeprowadzane zgodnie z załącznikiem A.
2. Importerzy lub ich przedstawiciele muszą, posługując się dokumentem odpowiadającym wzorowi ustanowionemu w załączniku B, poinformować z wyprzedzeniem personel weterynaryjny w posterunku kontroli granicznej o nadejściu produktów. Dokument sporządza się w czterech egzemplarzach (jeden oryginał i trzy kopie), a importer lub jego przedstawiciel musi:
- wypełnić sekcję 1 wszystkich czterech egzemplarzy,
- przekazać kopię organom celnym posterunku kontroli granicznej,
- przekazać oryginał i dwie pozostałe kopie urzędowemu lekarzowi weterynarii odpowiedzialnemu za posterunek kontroli granicznej.
3. Dokument odpowiadający wzorowi ustanowiony w załączniku B musi być sporządzony w przynajmniej jednym z języków używanych w posterunku kontroli granicznej, przez który produkty pochodzące z państw trzecich wprowadzane są do Wspólnoty oraz w języku lub jednym z języków kraju przeznaczenia produktu.
4. Bez uszczerbku dla ust. 3, informacje zawarte w dokumencie odpowiadającym wzorowi ustanowionemu w załączniku B mogą, za zgodą właściwych władz Państw Członkowskich, być zawarte we wcześniejszym powiadomieniu wysłanym za pomocą środków telekomunikacyjnych lub innych systemów przesyłania danych.
Artykuł 2
Kontrole bezpośrednie, badania laboratoryjne i analizy oficjalnych próbek muszą być przeprowadzane zgodnie z wymogami załączników C i D.
Artykuł 3
1. Po zakończeniu kontroli wymienionych w art. 1 i 2, sekcja 2 dokumentu odpowiadającego wzorowi ustanowionemu w załączniku B musi być wypełniona na odpowiedzialność urzędowego lekarza weterynarii odpowiedzialnego za posterunek kontroli granicznej i musi być przez niego podpisana; następnie oryginał musi zostać przekazany organom celnym w posterunku kontroli granicznej, jedna kopia wydana importerowi lub jego przedstawicielowi, a druga pozostaje w posterunku kontroli.
2. Urzędowy lekarz weterynarii zachowuje przez co najmniej trzy lata oryginały zaświadczeń lub świadectw zdrowia towarzyszącym przesyłce, jak również kopię dokumentu odpowiadającemu wzorowi określonemu w załączniku B.
Artykuł 4
1. Jeżeli przeprowadzone kontrole weterynaryjne wykazują, że produkt nie może być przywożony do Wspólnoty, właściwy organ, po konsultacji z importerem lub jego przedstawicielem, jak najszybciej decyduje o zwrocie lub o jego zniszczeniu.
2. Jeżeli właściwy organ zdecyduje o zniszczeniu przesyłki, musi on podjąć wszelkie konieczne środki, by zapewnić, że przesyłka i czynności związane z jej zniszczeniem cały czas pozostają pod urzędową kontrolą. Zniszczenie przesyłki musi być zostać przeprowadzone w urządzeniach posterunku kontroli granicznej lub w odpowiednich urządzeniach umieszczonych jak najbliżej tego posterunku kontroli granicznej.
3. W drodze odstępstwa od ust. 1, jeżeli właściwy organ, stosując art. 16 dyrektywy Rady 90/675/EWG, zgadza się na przywóz produktów wyłącznie do określonego użycia, innego niż spożycie przez ludzi, przetwarzanie i transport tych produktów odbywają się wyłącznie pod nadzorem właściwego organu oraz zgodnie z dyrektywą 90/667/EWG z dnia 27 listopada 1990 r. ustanawiająca przepisy weterynaryjne w zakresie usuwania i przetwarzania odpadów zwierzęcych, wprowadzania ich do obrotu oraz zapobiegania obecności czynników chorobotwórczych w paszach wytwarzanych ze zwierząt lub ryb i zmieniająca dyrektywę 90/425/EWG3. Ponadto, właściwy organ w miejscu przeznaczenia zatwierdzonego zakładu jest powiadamiany o przeprowadzanych czynnościach poprzez sieć Animo lub, do jej wdrożenia, za pomocą środków telekomunikacyjnych lub jakiegokolwiek systemu przesyłania danych.
4. Procedury opisane w ust. 1, 2 i 3 stosuje się również w przypadku gdy kontrole przeprowadzone przez właściwy organ na przejściu granicznym ujawnią naruszenia wymienione w art. 4 ust. 3 dyrektywy Rady 90/675/EWG. Jednakże, środki, w rozumieniu art. 16 ust. 1 i 2, może podjąć tylko urzędowy lekarz weterynarii odpowiedzialny za najbliższy posterunek kontroli granicznej. Informacje o wszystkich partiach towaru, które zostały odrzucone, przekazuje się niezwłocznie za pomocą systemu Shift lub, do jego wdrożenia, za pomocą środków telekomunikacyjnych lub jakiegokolwiek innego systemu przesyłania danych.
Artykuł 5
1. Bez uszczerbku dla szczególnych reguł wspólnotowych dotyczących niektórych produktów, produkty określone w art. 14 ust. 1 pkt i), ii) i iv) dyrektywy Rady 90/675/EWG, nie podlegają systematycznym kontrolom weterynaryjnym określonym w rozdziale I niniejszej dyrektywy, jeżeli ich waga jest mniejsza niż 1 kg i są one przeznaczone do spożycia przez ludzi. Jednakże, muszą zostać podjęte wszystkie konieczne środki w celu zapewnienia, że tylko takie produkty z zatwierdzonych państw lub części zatwierdzonych państw są wprowadzane do Wspólnoty.
2. Ustęp pierwszy nie ma wpływu na zasady dotyczące zdrowia zwierząt i zdrowia publicznego, określone w właściwej legislacji wspólnotowej lub w przypadku jej braku, w przepisach krajowych Państw Członkowskich.
Artykuł 6
1. Państwa Członkowskie przedkładają produkty roślinne wymienione w wykazie stanowiącym załącznik E do kontroli weterynaryjnej określonej w art. 1 ust. 1.
2. Państwa Członkowskie zezwalają na przywóz produktów roślinnych wymienionych w wykazie stanowiącym załącznik E, pochodzących z państw trzecich lub części państw trzecich wymienionych w załączniku F, w przypadku gdy przywóz z tych państw lub części państw trzecich nie jest zakazany.
3. Wymogi art. 16 dyrektywy Rady 90/675/EWG stosuje się mutatis mutandis do produktów roślinnych, jeżeli kontrole weterynaryjne wykażą, że nie spełniają one warunków niniejszej decyzji.
Artykuł 7
Niniejszą decyzję stosuje się z mocą od dnia 1 stycznia 1993 r.
Artykuł 8
Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 22 grudnia 1992 r.