Rozporządzenie Rady (WE) NR 2211/2003
z dnia 15 grudnia 2003 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2051/2001 wprowadzające plan ogólnych preferencji taryfowych na okres od dnia 1 stycznia 2002 r. do dnia 31 grudnia 2004 r. oraz przedłużające je do dnia 31 grudnia 2005 r.
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 133,
uwzględniając wniosek Komisji,
uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [1],
uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego [2],
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Od 1971 r., Wspólnota przyznawała preferencje handlowe państwom rozwijającym się w ramach planu ogólnych preferencji taryfowych.
(2) Wspólna polityka handlowa Wspólnoty powinna być spójna z i łączyć cele polityki rozwojowej, w szczególności zwalczanie ubóstwa oraz promowanie stałego rozwoju w państwach rozwijających się.
(3) Z uwagi na to, że nie zakończyły się jeszcze wielostronne negocjacje handlowe rozpoczęte podczas czwartej Ministerialnej Konferencji Światowej Organizacji Zdrowia w Doha w listopadzie 2001 r., sporządzanie wytycznych do stosowania planu w latach 2005 - 2014 byłoby przedwczesne. Fakt ten stanowi uzasadnioną przyczynę, dla której obecny plan powinien zostać przedłużony o rok, zgodnie z wytycznymi zawartymi w komunikacie przesłanym Radzie przez Komisję w dniu 1 czerwca 1994 r. Należy poddać ocenie ustalenia dotyczące narkotyków. Ponadto, takie przedłużenie umożliwi państwom kandydującym, których przystąpienie przewiduje się na rok 2004, pełne zaangażowanie się w opracowanie nowego planu preferencji taryfowych.
(4) Wprowadzenie w życie rozporządzenia (WE) nr 2501/2001 [3] wskazało na potrzebę zmian niektórych jego przepisów.
(5) W kwietniu 2003 r. Rada i Komisja zobowiązały się do dokonania analizy odpowiednich zmian, które powinny zostać wprowadzone w rocznym mechanizmie wykluczania państw/sektorów beneficjentów na podstawie ich rozwoju (klasyfikacja), mając na względzie potrzebę wspierania rozwoju stałej i konkurencyjnej produkcji, włączając w to, między innymi, możliwe dostosowanie systemu klasyfikacji upraw innych niż narkotyki. W toku pozostałych ewentualnych zmian w przyszłym ogólnym systemie preferencji taryfowych art. 12 Rozporządzenia (WE) nr 2501/2001 powinien zostać zmieniony teraz, co pozwoli tym państwom beneficjenom, których objęcie ogólnym systemem preferencji taryfowych niskiego wolumenu handlu sprawia, że są podatne na zmiany preferencji taryfowych, na uniknięcie niekorzystnych wpływów.
(6) Aby uwzględnić indywidualne cechy charakterystyczne tych państw rozwijających się, które korzystają z ogólnego systemu preferencji taryfowych należy wzmocnić szczególne rozwiązania motywacyjne mające na celu ochronę praw pracowniczych, co zachęci do stopniowego stosowania norm zawartych w deklaracji Międzynarodowej Organizacji Pracy.
(7) Dlatego rozporządzenie (WE) nr 2501/2001 powinno zostać odpowiednio zmienione,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (WE) 2501/2001 wprowadza się następujące zmiany:
1. w art. 1 ust. 1 zwrot "i 2004" zastępuje się zwrotem "2004 i 2005";
2. na końcu art. 6 lit a) wyrazy "kontyngentów taryfowych" zastępuje się wyrazami "kontyngentów taryfowych przyjętych zgodnie z art. 26 Traktatu lub Załącznika VII do rozporządzenia (EWG) nr 2658/87";
3. artykuł 12 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
"3. Na podstawie najnowszych danych dostępnych na dzień 1 września każdego roku Komisja ustali, które sektory spełniają warunki ustanowione w ust. 1 i 2. Jednakże ust. 1 i 2 nie stosuje się do państw beneficjentów, których wywóz na teren Wspólnoty stanowi mniej niż 1 % wartości całego wspólnotowego przywozu produktów objętych Wspólnotowym planem preferencji w ciągu jednego roku w czasie trzyletniego okresu, o którym mowa w ust. 1 i 2. W podobny sposób preferencje taryfowe zniesione zgodnie z kolumną D Załącznika I zostają przywrócone.";
4. artykuł 14 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
"2. Szczególne rozwiązania motywacyjne dotyczące ochrony praw pracowniczych mogą zostać udzielone państwu:
a) którego ustawodawstwo krajowe zawiera podstawowe normy ustanowione w Konwencjach MOP nr 29 i nr 105 dotyczących pracy przymusowej, nr 87 i nr 98 dotyczących wolności zrzeszania się i praw do negocjacji zbiorowych, nr 100 i nr 111 dotyczących niedyskryminacji w zakresie zatrudnienia i zawodu, oraz nr 138 i nr 182 dotyczących pracy dzieci, i który skutecznie wprowadza to ustawodawstwo w życie; lub
b) którego ustawodawstwo krajowe zawiera podstawowe normy, o których mowa w lit. a) i które wyraźnie i znaczący sposób stosuje te normy, angażując wszelkie odpowiednie środki przewidziane w Konwencjach MOP, przywiązując szczególną uwagę do oceny sytuacji sporządzonej przez MOP.
W przypadku, którym mowa w lit. b) rozwiązania mogą być przyznawane na czas określony, a ich przedłużenie będzie uzależnione od przedstawienia przez państwo beneficjenta dowodów na postępy osiągnięte w tej dziedzinie. Ocena postępów przeprowadzana jest zgodnie z protokołem ustaleń, który ma zostać uzgodniony przez organy państwa beneficjenta."
5. W art. 25 ust. 2 "2004" zastępuje się "2005".
6. W art. 41 ust. 2 "2004" zastępuje się "2005".
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 15 grudnia 2003 r.