ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 433/2007
z dnia 20 kwietnia 2007 r.
ustanawiające warunki przyznawania specjalnych refundacji eksportowych w sektorze wołowiny i cielęciny
(Wersja skodyfikowana)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1254/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wołowiny i cielęciny (1), w szczególności jego art. 33 ust. 12,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 32/82 z dnia 7 stycznia 1982 r. ustanawiające warunki przyznawania specjalnych refundacji eksportowych w sektorze wołowiny i cielęciny (2) zostało kilkakrotnie znacząco zmienione (3). W celu zapewnienia jego jasności i zrozumiałości należy je zatem skodyfikować.
(2)
Artykuł 33 rozporządzenia (WE) nr 1254/1999 określa ogólne zasady przyznawania refundacji eksportowych oraz kryteria ustalania ich wysokości.
(3)
Ze względu na sytuację rynkową we Wspólnocie oraz zasięg sprzedaży niektórych produktów w sektorze wołowiny i cielęciny, które mogą być przedmiotem zakupów interwencyjnych, należy określić warunki przyznawania specjalnych refundacji eksportowych dla tych produktów, jeśli są one przeznaczone do niektórych krajów trzecich w celu redukcji zakupów interwencyjnych.
(4)
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wołowiny i Cielęciny,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1. Produkty spełniające specjalne warunki określone w niniejszym rozporządzeniu podlegają specjalnym refundacjom eksportowym.
2. Niniejsze rozporządzenie stosuje się do mięsa świeżego lub mrożonego, w formie tusz, półtusz, kompensowanych ćwierci, ćwierci przednich i ćwierci tylnych eksportowanych do niektórych krajów trzecich.
3. W przypadkach, kiedy przedkładane jest mięso w tuszach lub nierozdzielonych ćwierciach tylnych z wątrobą i/lub nerkami, ciężar tuszy zostanie zmniejszony o:
a)
5 kg za wątrobę i nerki razem;
b)
4,5 kg za wątrobę;
c)
0,5 kg za nerki.
Artykuł 2
1. Aby otrzymać specjalną refundację eksportową, należy przedstawić zaświadczenie, że wywiezione produkty pochodzą z dorosłego bydła męskiego.
2. Zaświadczenie określone w ust. 1 jest składane w formie świadectwa, którego wzór przedstawiony jest w załączniku I, i jest wydawane na wniosek danej strony przez agencję interwencyjną lub inny organ władzy wyznaczony w tym celu przez państwo członkowskie, w którym nastąpił ubój zwierząt.
Świadectwo to jest okazywane organom celnym podczas dopełniania celnych formalności wywozowych i jest wysyłane kanałami administracyjnymi do agencji odpowiedzialnej za wypłatę refundacji po dopełnieniu wspomnianych formalności. Formalności te są załatwiane w państwie członkowskim, w którym nastąpił ubój zwierząt.
Artykuł 3
Państwa członkowskie określają warunki kontroli produktów oraz wydania świadectwa, o którym mowa w art. 2. Warunki te mogą obejmować wskazanie ilości minimalnej.
Państwa członkowskie podejmują niezbędne środki w celu zapewnienia, że nie doszło do zamiany produktów w czasie od kontroli produktów do opuszczenia przez nie geograficznego obszaru Wspólnoty lub ich dostarczenia do punktów docelowych, o których mowa w art. 36 rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/1999 (4). Środki te obejmują identyfikację każdego produktu za pomocą nieusuwalnego znaku lub indywidualnej pieczęci na każdej ćwierci. Ubój i identyfikacja odbywa się w rzeźni wskazanej przez zainteresowaną stronę we wniosku, o którym mowa w art. 2 ust. 2.
W przypadku gdy tusze lub półtusze są rozkładane na ćwierci przednie i tylne poza terenem rzeźni, organ, określony w art. 2 ust. 2 akapit pierwszy, może zastąpić świadectwa, o których mowa w art. 2, dotyczące tusz lub półtusz świadectwami dotyczącymi ćwierci, pod warunkiem, że wszystkie inne wymogi związane z wydaniem świadectwa zostały spełnione.
Artykuł 4
Rozporządzenie (EWG) nr 32/82 zostaje uchylone.
Odesłania do uchylonego rozporządzenia należy odczytywać jako odesłania do niniejszego rozporządzenia, zgodnie z tabelą korelacji w załączniku III.
Artykuł 5
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 20 kwietnia 2007 r.