ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 933/2008
z dnia 23 września 2008 r.
zmieniające załącznik do rozporządzenia Rady (WE) nr 21/2004 w odniesieniu do sposobów identyfikacji zwierząt oraz treści zawartych w dokumentach przewozowych
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 21/2004 z dnia 17 grudnia 2003 r. ustanawiające system identyfikacji i rejestrowania owiec i kóz oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 i dyrektywy 92/102/EWG i 64/432/EWG (1), w szczególności jego art. 10 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Rozporządzenie (WE) nr 21/2004 nakłada na każde państwo członkowskie obowiązek ustanowienia systemu identyfikacji i rejestrowania owiec i kóz zgodnie z tym rozporządzeniem.
(2)
System ów składa się z czterech elementów; są to: środek identyfikacyjny, mający zidentyfikować dane zwierzę („środek identyfikacyjny”), aktualny rejestr prowadzony dla każdego gospodarstwa, dokumenty przewozowe oraz centralny rejestr lub komputerowa baza danych. Załącznik do rozporządzenia określa wymagania dotyczące tych elementów.
(3)
Rozporządzenie Rady (WE) nr 21/2004 zgodnie ze zmianami wprowadzonymi rozporządzeniem (WE) nr 1560/2007 (2) stanowi, że od dnia 31 grudnia 2009 r. identyfikacja elektroniczna stanie się obowiązkowa dla wszystkich zwierząt.
(4)
W dniu 17 listopada 2007 r. Komisja przedłożyła Radzie sprawozdanie w sprawie wprowadzenia identyfikacji elektronicznej u owiec i kóz (3). Zgodnie z wnioskami ze sprawozdania należy umożliwić również państwom członkowskim przyjmowanie pod określonymi warunkami nowych typów identyfikatorów dla owiec i kóz.
(5)
W dziedzinie identyfikacji elektronicznej poczyniono pewne postępy techniczne. Dlatego też właściwe byłoby wprowadzenie zmian w wymaganiach dotyczących sposobów identyfikacji zwierząt określonych w rozporządzeniu (WE) nr 21/2004 w celu poszerzenia wyboru kombinacji technicznych. Nowo opracowane środki identyfikacyjne w rodzaju transponderów do wszczepiania lub znaków elektronicznych na pęcinie powinno się dopuścić do użytku jako środki identyfikacyjne w rozumieniu tego rozporządzenia. Ich stosowanie powinno się wszakże ograniczyć do przewozów na terytorium krajowym, mając na uwadze konieczność zgromadzenia dalszych praktycznych doświadczeń w stosowaniu tych nowych środków identyfikacyjnych. Z chwilą gdy identyfikacja elektroniczna stanie się pierwszym sposobem identyfikacji państwa członkowskie powinny mieć więcej swobody w korzystaniu z konwencjonalnych środków identyfikacyjnych w charakterze drugiego sposobu identyfikacji. Należy zatem odpowiednio zmienić część A załącznika do tego rozporządzenia.
(6)
Część B załącznika do rozporządzenia (WE) nr 21/2004 określa informacje, jakie powinny być zawarte w aktualizowanych rejestrach prowadzonych w każdym z gospodarstw. Część z tych informacji dostępna jest wyłącznie w gospodarstwie urodzenia zwierzęcia. Z uwagi na potrzebę ograniczania obciążeń administracyjnych należy zatem wprowadzić zmiany w tej części załącznika.
(7)
Rozporządzenie (WE) nr 21/2004 przewiduje również, że od dnia 31 grudnia 2009 r. identyfikacja elektroniczna stanie się obowiązkowa dla wszystkich zwierząt urodzonych po tej dacie. W pierwszym roku po dniu 31 grudnia 2009 r. większość zwierząt - jako urodzonych przed tą datą - będzie jednak identyfikowana jedynie przy pomocy konwencjonalnych nieelektronicznych identyfikatorów. W ciągu tego roku zwierzęta opatrzone elektronicznymi i innymi identyfikatorami będą przewożone i trzymane razem.
(8)
Indywidualne kody poszczególnych zwierząt zapisane w identyfikatorach innych niż elektroniczne muszą być zapisywane ręcznie. Ręczne rejestrowanie identyfikatorów innych niż elektroniczne oznacza poważne obciążenie dla hodowców, a przy tym pociąga za sobą ryzyko wystąpienia błędów. Ponadto wydzielanie części zwierząt zidentyfikowanych elektronicznie i rejestrowanie ich indywidualnych kodów byłoby uciążliwe dla podmiotów prowadzących obrót zwierzętami. Równie uciążliwe byłoby wymaganie instalowania systemów czytników elektronicznych w celu rejestracji poszczególnych zwierząt, dopóki większość przewożonych zwierząt będzie wciąż identyfikowana konwencjonalnymi, nieelektronicznymi kolczykami. Stąd też termin ostatecznego wymagania, by w dokumentach przewozowych umieszczano indywidualne kody poszczególnych zwierząt, należy przesunąć do czasu, aż znacząca część hodowlanych owiec i kóz zostanie identyfikowana elektronicznie. Już sprawozdanie Komisji w sprawie wprowadzenia identyfikacji elektronicznej u owiec i kóz zawierało taki wniosek.
(9)
Stąd też właściwe jest przesunięcie terminu, od którego dokument przewozowy musi zawierać indywidualne kody identyfikacyjne wszystkich zwierząt do dnia 1 stycznia 2011 r. Dlatego termin wspomniany w części C pkt 2 załącznika do rozporządzenia (WE) nr 21/2004 dotyczącego dokumentu przewozowego musi zostać odpowiednio zmieniony.
(10)
Należy uwzględnić szczególną sytuację zwierząt urodzonych przed 1 stycznia 2010 r. w kontekście wymogu rejestracji indywidualnych kodów zwierząt w dokumencie przewozowym. Ryzyko, jakie towarzyszy przewozowi takich zwierząt do rzeźni, jest nieznaczne. Nie uzasadnia ono dodatkowych administracyjnych uciążliwości, jakie pociąga za sobą ten wymóg. Zwierzęta przewożone bezpośrednio do rzeźni należy zatem zwolnić z tego wymagania niezależnie od daty takiego przewozu.
(11)
Co więcej, jakkolwiek zwierzęta urodzone przed dniem 1 stycznia 2010 r. będą wciąż stanowiły znaczącą część populacji owiec i kóz w roku 2011, ryzyko związane z ich przewozem będzie stopniowo malało, proporcjonalnie do spadku pogłowia takich zwierząt do dnia 31 grudnia 2011 r. Dlatego przewozy takich zwierząt należy zwolnić z wymogu rejestracji indywidualnych kodów zwierząt w dokumencie przewozowym do dnia 31 grudnia 2011 r. Po upływie tego terminu przeważająca większość populacji owiec i kóz będzie już identyfikowana elektronicznie, a ręczne wprowadzanie do rejestru będzie konieczne jedynie w nielicznych przypadkach, jako dotyczące wyłącznie starych zwierząt przewożonych do innych gospodarstw, a nie do rzeźni. Spoczywający na hodowcach zwierząt ciężar rejestrowania ich po 31 grudnia 2011 r. oraz towarzyszące mu ryzyko błędów zostałyby zatem ograniczone do rozsądnych rozmiarów.
(12)
Wobec tego właściwe jest ustanowienie pewnych przepisów przejściowych obowiązujących w okresie wprowadzania systemu a dotyczących rejestrowania indywidualnych kodów zwierząt urodzonych przed dniem 1 stycznia 2010 r. w dokumentach przewozowych.
(13)
Część C załącznika do rozporządzenia (WE) nr 21/2004 określa informacje, jakie powinny być zawarte w dokumentach przewozowych. Kod identyfikacyjny gospodarstwa przeznaczenia nie zawsze jest dostępny w gospodarstwie pochodzenia transportu. Nazwa (nazwisko) i adres gospodarstwa przeznaczenia lub przyszłego hodowcy powinny być akceptowane jako alternatywa.
(14)
W związku z tym rozporządzenie (WE) nr 21/2004 powinno zostać odpowiednio zmienione.
(15)
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Załącznik do rozporządzenia (WE) nr 21/2004 zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 23 września 2008 r.