DECYZJA KOMISJI
z dnia 17 grudnia 2002 r.
odnosząca się do postępowania na mocy art. 81 Traktatu WE oraz art. 53 Porozumienia EOG prowadzonego przeciwko SGL Carbon AG, Le Carbone-Lorraine SA, Ibiden Co., Ltd, Tokai Carbon Co., Ltd, Toyo Tanso Co., Ltd, GrafTech International, Ltd, NSCC Techno Carbon Co., Ltd, Nippon Steel Chemical Co., Ltd, Intech EDM BV i Intech EDM AG
(Sprawa nr C.37.667 - Grafit specjalny)
(notyfikowana jako dokument nr C(2002) 5083)
(Jedynie teksty w językach angielskim, francuskim, niemieckim i niderlandzkim są autentyczne)
(2006/460/WE)
Dnia 17 grudnia 2002 r. Komisja przyjęła decyzję związaną z postępowaniem na mocy art. 81 Traktatu WE oraz art. 53 Porozumienia EOG. Zgodnie z przepisami art. 30 rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2003 (1) niniejszym Komisja publikuje nazwy stron oraz główną treść decyzji, mając na uwadze uzasadniony interes przedsiębiorstw w zakresie ochrony ich interesów gospodarczych. Niepoufna wersja pełnego tekstu decyzji w autentycznych językach postępowania oraz w językach roboczych Komisji znajduje się na stronie internetowej DG COMP (http://ec.europa.eu/comm/competition/index_en.html).
1. KRÓTKI OPIS NARUSZENIA
1.1. Adresaci
(1)
Niniejsza decyzja skierowana jest do następujących przedsiębiorstw:
Z powodu kartelu mającego wpływ na rynek grafitu specjalnego izostatycznego:
-
GrafTech International, Ltd,
-
SGL Carbon AG,
-
Le Carbone-Lorraine SA,
-
Ibiden Co., Ltd,
-
Tokai Carbon Co., Ltd,
-
Toyo Tanso Co., Ltd,
-
Nippon Steel Chemical Co., Ltd/NSCC Techno Carbon Co., Ltd,
-
Intech EDM BV/Intech EDM AG.
Z powodu kartelu mającego wpływ na rynek grafitu specjalnego prasowanego:
-
SGL Carbon AG,
-
GrafTech International, Ltd.
1.2. Charakter naruszenia
(2)
Sprawa dotyczy dwóch ustanowionych karteli zawiązanych odpowiednio pomiędzy producentami specjalnego grafitu izostatycznego i prasowanego. Komisja zebrała dowody na to, że od lipca 1993 r. do lutego 1998 r. w przypadku kartelu grafitu izostatycznego oraz od lutego 1993 r. do listopada 1996 r. w przypadku grafitu prasowanego uczestnicy kartelu uzgodnili ceny docelowe produktów oraz wymienili się informacjami handlowymi, między innymi na temat wielkości sprzedaży. Te dwa kartele objęły działaniem cały świat. Niniejsza decyzja dotyczy naruszeń dokonanych na terenie Wspólnoty, a także w obrębie Europejskiego Obszaru Gospodarczego od dnia 1 stycznia 1994 r.
(3)
Obydwa naruszenia polegają na uczestnictwie wyżej wymienionych adresatów w trwających umowach i/lub wspólnych działaniach naruszających postanowienia art. 81 ust. 1 Traktatu WE (od lutego 1986 r.) i art. 53 Porozumienia EOG (od stycznia 1994 r.) na całym obszarze Europejskiego Obszaru Gospodarczego, w ramach których uzgodnili oni docelowe ceny produktów, uzgodnili podwyżki cen, wymienili się informacjami na temat wielkości sprzedaży oraz innymi informacjami handlowymi oraz monitorowali i egzekwowali swoje ustalenia. Ustalenia odnośnie do rynku grafitu izostatycznego dotyczyły również uzgodnień warunków handlowych i - w szczególności na szczeblu lokalnym - okazjonalnie dokonywanych pomiędzy sobą podziałów stref wpływów.
1.3. Produkt
(4)
„Grafity specjalne” to ogólny termin szeroko stosowany w przemyśle i oznaczający grupę produktów grafitowych przeznaczonych do różnych zastosowań. Produkty z grafitu specjalnego klasyfikuje się często według sposobu produkcji grafitu: grafit izostatyczny (produkowany drogą formowania izostatycznego) stosowany w elektrodach EDM, kokilach do ciągłego odlewania, form do prasowania na gorąco, zastosowań półprzewodnikowych oraz grafit prasowany (produkowany drogą prasowania) stosowany w anodach i katodach elektrolitycznych, łodziach, misach spiekalniczych, tyglach. Niniejsze postępowanie dotyczy grafitu specjalnego, izostatycznego i prasowanego, w blokach całych i ciętych.
1.4. Odkrycie kartelu i wszczęcie postępowania
(5)
Począwszy od lipca 1997 r., Komisja prowadziła dochodzenie dotyczące rynku elektrod grafitowych. W trakcie dochodzenia do Komisji zwróciła się firma UCAR w celu złożenia wniosku w ramach „Obwieszczenia o łagodzeniu sankcji”. Wniosek złożono dnia 13 kwietnia 1999 r. i dotyczył on domniemanych praktyk antykonkurencyjnych na rynku powiązanym z grafitem specjalnym - rynku elektrod grafitowych.
(6)
Na podstawie dokumentów przedłożonych przez firmę UCAR Komisja skierowała wnioski o podanie informacji na mocy art. 11 rozporządzenia nr 17 (2). Wnioski przesłano w marcu 2000 r. do SGL, Intech, POCO, LCL, Nippon Steel Corporation, Ibiden, Tokai i Toyo Tanso, prosząc w nich o podanie dokładnych wyjaśnień odnośnie do kontaktów z konkurencją, rozwoju cen oraz odpowiednich obrotów handlowych. Drugą partię listów przesłano w lipcu 2000 r. do Nippon Carbon, NSCC i Schunk. Firmy przesyłały odpowiedzi na te wnioski w okresie od maja do listopada 2000 r.
(7)
Komisja skierowała kolejne wnioski do adresatów oficjalnych zarzutów we wrześniu i październiku 2001 r. Odpowiedzi otrzymywano w okresie od końca października do początku grudnia 2001 r.
(8)
Po otrzymaniu tych odpowiedzi Komisja wysłała ostatni wniosek o podanie informacji do tych samych przedsiębiorstw dnia 22 listopada 2001 r., na który odpowiedzi uzyskano w grudniu 2001 r.
(9)
Dnia 17 maja 2002 r. Komisja przedstawiła oficjalny zarzut adresatom niniejszej decyzji. W odpowiedzi na oficjalny zarzut ze strony Komisji wszystkie strony przedłożyły na piśmie swoje uwagi. Nippon Steel Chemical Co., Ltd i NSCC Techno Carbon Co., Ltd przesłały wspólną odpowiedź. Podobnie firmy Intech EDM B.V. i Intech EDM AG również wspólnie odpowiedziały na zarzuty Komisji.
(10)
Odpowiedzi na oficjalny zarzut otrzymano pomiędzy 19 i 25 lipca 2002 r. Wszystkie firmy za wyjątkiem Intech EDM AG oraz Intech EDM BV przyznały się do rzeczonego naruszenia. Żadna z firm w sposób konkretny nie zanegowała faktów. Dnia 10 września 2002 r. odbyło się przesłuchanie ustne, podczas którego wszystkim stronom dano możliwość wypowiedzenia się.
2. Grzywny
2.1. Kwota podstawowa
(11)
Ustalając kwotę jakiejkolwiek grzywny, Komisja musi uwzględnić wszystkie istotne okoliczności, a w szczególności wagę i czas trwania naruszenia, stanowiące dwa kryteria wyraźnie wskazane w art. 15 ust. 2 rozporządzenia 17.
2.1.1. Waga naruszenia
(12)
Zgodnie z wytycznymi Komisja musi wziąć pod uwagę: i) charakter naruszenia; ii) jego rzeczywisty wpływ na rynek; oraz iii) wielkość danego rynku w kategoriach geograficznych.
(13)
Niniejsze naruszenia polegały głównie na praktykach ustalania cen oraz wymianie informacji handlowych, które z samej swej natury stanowiły bardzo poważne pogwałcenie artykułów 81 ust. 1 TWE oraz 53 ust. 1 EOG.
(14)
Umowy kartelowe zostały starannie wykonane przez producentów, którzy przez dany okres kontrolowali zdecydowaną większość światowego rynku izostatycznego i prasowanego grafitu specjalnego. Tym samym musiało to mieć rzeczywisty wpływ na obydwa rynki w Europejskim Obszarze Gospodarczym.
(15)
Kartele obejmowały cały wspólny rynek i, po jego utworzeniu, cały obszar EOG. Każda część wspólnego rynku, a potem terytorium EOG, znalazła się pod ich wpływem.
(16)
Biorąc ściśle pod uwagę charakter zachowań, ich faktyczny wpływ na rynki grafitu izostatycznego i prasowanego oraz fakt, że obejmowały one cały wspólny rynek, a po jego utworzeniu, cały obszar EOG, Komisja uznaje, iż adresaci projektu niniejszej decyzji w obydwu przypadkach dopuścili się bardzo poważnego naruszenia art. 81 ust. 1 TWE oraz 53 ust. 1 EOG.
2.1.2. Zróżnicowane traktowanie
(17)
W ramach kategorii bardzo poważnych naruszeń proponowana skala możliwych grzywien umożliwia zastosowanie zróżnicowanego traktowania wobec przedsiębiorstw, aby tym samym uwzględnić rzeczywiste możliwości gospodarcze winnych naruszeń powodujących szkody w zakresie konkurencji oraz aby ustalić grzywnę na poziomie zapewniającym odpowiedni efekt odstraszający.
(18)
W okolicznościach tej sprawy, która obejmuje kilka przedsiębiorstw, przy ustalaniu podstawowej kwoty grzywien konieczne będzie uwzględnienie konkretnej wagi, a co za tym idzie rzeczywistego wpływu naruszenia prawa przez każde z przedsiębiorstw na konkurencję.
(19)
Dla celów naliczenia grzywny z tytułu udziału w kartelu grafitu izostatycznego proponujemy podzielenie firm na pięć kategorii na podstawie ich światowych obrotów ze sprzedaży produktów. Do pierwszej kategorii należy SGL; do drugiej Toyo Tanso; w trzeciej kategorii znalazły się LCL i Tokai; w czwartej Ibiden i NSC/NSCC; piąta kategoria obejmuje UCAR oraz Intech.
(20)
Odnośnie do kartelu na rynku grafitu prasowanego, UCAR i SGL zajmują podobną pozycję na światowym rynku tego produktu. Z tego względu umieszczone zostały w jednej kategorii.
2.1.3. Czas trwania
2.1.3.1. Specjalny grafit izostatyczny
(21)
SGL, LCL, Ibiden, Tokai, Toyo Tanso oraz NSC/NSCC naruszały postanowienia art. 81 ust. 1 Traktatu, począwszy od lipca 1993 r. do lutego 1998 r. oraz art. 53 ust. 1 Porozumienia EOG, począwszy od dnia 1 stycznia 1994 r. do lutego 1998 r. Firma UCAR popełniała to samo naruszenie w okresie od lutego 1996 r. do maja 1997 r., a Intech od lutego 1994 r. do maja 1997 r.
(22)
Tym samym SGL, LCL, Ibiden, Tokai, Toyo Tanso oraz NSC/NSCC popełniały wspomniane naruszenia przez okres czterech lat i sześciu miesięcy, tzn. o średnim czasie trwania. Początkowe kwoty grzywien ustalonych przy uwzględnieniu wagi naruszeń powiększone zostają tym samym o 45 %.
(23)
Firma Intech popełniała naruszenia przez średni okres trwania wynoszący trzy lata i dwa miesiące. Początkowa kwota grzywny ustalona przy uwzględnieniu wagi naruszeń powiększa się tym samym o 30 %.
(24)
Firma UCAR popełniała naruszenia o średnim okresie trwania wynoszącym jeden rok i dwa miesiące. Początkową kwotę grzywny ustaloną przy uwzględnieniu wagi naruszeń powiększa się tym samym o 10 %.
2.1.3.2. Specjalny grafit prasowany
(25)
Firmy SGL i UCAR naruszały art. 81 ust. 1 Traktatu, począwszy od lutego 1993 r. do listopada 1996 r., oraz art. 53 ust. 1 Porozumienia EOG, począwszy od dnia 1 stycznia 1994 r. do listopada 1996 r., czyli przez trzy lata i osiem miesięcy, tzn. przez średni czas trwania. Początkowe kwoty grzywien ustalonych przy uwzględnieniu wagi naruszeń powiększa się tym samym o 35 % dla każdej z firm.
2.2. Okoliczności obciążające (Rola przywódcza w procederze naruszenia)
(26)
Firma SGL odegrała rolę przywódczą w tym procederze i namawiała do naruszeń prawa w związku z rynkiem specjalnego grafitu izostatycznego. Firma SGL nie zakwestionowała ustaleń Komisji w tej sprawie. Taka okoliczność obciążająca uzasadnia 50-procentowe zwiększenie podstawowej kwoty grzywien nałożonych na SGL z tytułu naruszeń mających wpływ na rynek specjalnego grafitu izostatycznego.
(27)
Komisja uznała, że nie można jednoznacznie wskazać konkretnego prowodyra w przypadku naruszeń mających wpływ na rynek specjalnego grafitu prasowanego.
2.3. Okoliczności łagodzące
(28)
Komisja uznała, iż jedyną okoliczność łagodzącą można zastosować w stosunku do firmy Intech uczestniczącej w kartelu grafitu izostatycznego z uwagi na pewne specjalne okoliczności dotyczące jedynie tego przedsiębiorstwa. Zaangażowanie firmy Intech w kartelu dotyczącym grafitu izostatycznego różniło się tym, że jej działanie w znacznym stopniu wynikało z dyspozycji wydawanych przez firmę Ibiden, zgodnie z którymi firma Intech będąca dystrybutorem firmy Ibiden poprzez swoje uczestnictwo w europejskich i lokalnych spotkaniach wprowadzała w życie decyzje co do zasady podejmowane na wyższym szczeblu (gdzie obecna była firma Ibiden, ale nie Intech). Komisja uważa, że te szczególne okoliczności uzasadniają obniżenie o 40 % kwoty podstawowej grzywny nałożonej na firmę Intech w wyniku dopuszczenia się przez nią naruszenia mającego wpływ na rynek grafitu izostatycznego.
2.4. Zastosowanie obwieszczenia o łagodzeniu sankcji
(29)
Adresaci niniejszej decyzji współpracowali z Komisją na różnych etapach dochodzenia, mając na celu zyskanie łagodnego traktowania w myśl programu Komisji odnośnie do łagodzenia sankcji (Leniency Notice). W projekcie decyzji proponuje się zastosowanie programu łagodzenia sankcji w następujący sposób:
2.4.1. Nienakładanie grzywny lub bardzo duże obniżenie jej kwoty („Sekcja B”: obniżenie od 75 % do 100 %)
(30)
Komisja przyznaje, że firma UCAR jako pierwsza przedłożyła decydujące dowody na istnienie międzynarodowego kartelu wpływającego na EOG w zakresie branży grafitów specjalnych prasowanych i izostatycznych. Komisja przyznaje też, iż w czasie, gdy zwróciła się do niej firma UCAR, nie prowadziła ona dochodzenia ani nie dysponowała wystarczającymi informacjami pozwalającymi na ustalenie faktu istnienia takowych naruszeń. Firma UCAR zakończyła również swój udział w kartelu w momencie ujawnienia jego istnienia i nie zmuszała innych przedsiębiorstw do uczestnictwa w tych kartelach. W związku z powyższym firma UCAR, w obydwu przypadkach naruszenia, spełnia warunki określone w sekcji B obwieszczenia o łagodzeniu sankcji. Komisja tym samym udziela firmie UCAR 100-procentowej redukcji kwoty grzywny, która w innym razie byłaby nałożona z tytułu każdego naruszenia.
2.4.2. Duże obniżenie kwoty grzywny („Sekcja C”: obniżenie od 50 % do 75 %)
(31)
SGL, LCL, Toyo Tanso, Tokai, Ibiden, NSC/NSCC ani też Intech nie postarały się jako pierwsze udzielić decydujących informacji Komisji na temat karteli na rynkach specjalnego grafitu izostatycznego i prasowanego, jak przewiduje punkt a) Sekcji C Obwieszczenia o łagodzeniu sankcji. W rezultacie żadna z wyżej wymienionych firm nie spełnia warunków określonych w sekcji C.
2.4.3. Znaczące obniżenie kwoty grzywny („Sekcja D”: obniżenie od 10 % do 50 %)
(32)
Zanim Komisja przedstawiła swój oficjalny zarzut, firmy SGL, LCL, Ibiden, Tokai, Toyo Tanso i NSC/NSCC dostarczyły Komisji informacje i dokumenty, które zasadniczo przyczyniły się do ustalenia faktu zaistnienia naruszeń. Żadna z nich w sposób znaczący nie zakwestionowała faktów, na podstawie których Komisja sformułowała swój oficjalny zarzut. Dostarczone informacje i dokumenty pozwoliły Komisji na potwierdzenie i poznanie funkcjonowania karteli oraz pewnych ich elementów.
(33)
Przy założeniu, iż współpraca w ramach Obwieszczenia o łagodzeniu sankcji musi być dobrowolna i w szczególności wykraczać poza ramy obowiązku nałożonego w związku z prowadzeniem dochodzenia, Komisja uważa, że część informacji dostarczonych przez te przedsiębiorstwa w rzeczywistości stanowiła integralną część odpowiedzi udzielonych na formalne wnioski Komisji o udzielenie informacji. Tym samym informacje dostarczone przez te przedsiębiorstwa można uznać za dobrowolne w rozumieniu Obwieszczenia o łagodzeniu sankcji jedynie w przypadkach, w których wykraczały one poza wniosek złożony na mocy art. 11 rozporządzenia 17.
(34)
Komisja stwierdza, że dokumenty, o których mowa powyżej, dostarczyły szczegółowych dowodów dotyczących struktury organizacyjnej układów kartelowych, które miały wpływ na te dwa rynki i wniosły decydujący wkład w ustalenie i/lub potwierdzenie zasadniczych aspektów naruszeń. Wraz z oświadczeniem firmy UCAR dokumenty te stanowią główne źródło dowodów wykorzystanych przy tworzeniu niniejszej decyzji.
(35)
Ponadto Komisja uważa, że nie ma możliwości rozróżnienia co do wartości dodanej informacji złożonych w związku z prowadzeniem dochodzenia odnośnie do rynku grafitu izostatycznego, ponieważ wszystkie one zostały dostarczone w krótkich odstępach czasu w odpowiedzi na formalny wniosek Komisji o udzielenie informacji, i wszystkie te firmy dostarczyły dowodów podobnej jakości. Poza tym żadna z udzielonych odpowiedzi sama w sobie nie miała zasadniczego znaczenia dla Komisji w kontekście treści zarzutów co do dokonanego naruszenia, ponieważ informacje te znacznie pokrywały się ze sobą, jeśli chodzi o dostarczone dowody.
(36)
Firma Intech nie dostarczyła żadnych dowodów w postaci dokumentacji dotyczącej spotkań w ramach odpowiedzi na wniosek Komisji o udzielenie informacji. Jednakże firma ta nie zanegowała w sposób znaczący faktów, na których Komisja opiera swoje twierdzenia w ramach oficjalnego zarzutu.
(37)
Tym samym firmy SGL, LCL, Ibiden, Tokai, Toyo Tanso i NSC/NSCC spełniają warunki określone w sekcji D ust. 2 tiret pierwsze i drugie Obwieszczenia o łagodzeniu sankcji i udziela się im obniżenia kwoty grzywny wielkości 35 %. Firma Intech spełnia warunki określone w sekcji D ust. 2 drugie tiret Obwieszczenia o łagodzeniu kar i udziela się jej 10-procentowego obniżenia grzywny.
2.5. Ustęp 5 lit. b) wytycznych Komisji w sprawie metody ustalania grzywien
(38)
Zgodnie z ust. 5 lit. b) wytycznych w sprawie metody ustalania grzywien, podczas ustalania wysokości grzywien Komisja powinna też wziąć pod rozwagę pewne obiektywne czynniki, w zależności od okoliczności danej sprawy.
2.5.1. Wypłacalność
(39)
Firmy SGL oraz NSC przedstawiły argumenty dotyczące ich wypłacalności. W szczególności obydwa przedsiębiorstwa podkreśliły […] (3).
(40)
W celu uwzględnienia tego argumentu Komisja zażądała szczegółowych informacji na temat sytuacji finansowej tych firm. Po przeanalizowaniu odpowiedzi tych firm z dnia 20 listopada 2002 r., a także innych dokumentów złożonych przez SGL w dniu 8 listopada 2002 r. Komisja uznaje, że w tym przypadku nie ma uzasadnienia dla zmiany kwot grzywien. Mimo że dane finansowe dostarczone przez te dwa przedsiębiorstwa wskazują na to, że zarówno SGL, jak i NSC są […], uwzględnienie samego faktu, iż przedsiębiorstwo […], przede wszystkim z uwagi na ogólne warunki panujące na rynku, byłoby równoznaczne z przyznaniem im nieuzasadnionej przewagi konkurencyjnej.
2.5.2. Inne czynniki
(41)
SGL jest […].
(42)
Dnia 18 lipca 2001 r. Komisja nałożyła na firmę SGL grzywnę w wysokości 80,2 mln EUR z tytułu naruszenia art. 81 Traktatu w wyniku uczestnictwa przedsiębiorstwa w kartelu związanym z elektrodami grafitowymi.
(43)
Oznacza to, że SGL jest zarówno […] i stosunkowo niedawno została na nią nałożona przez Komisję znacząca grzywna. Komisja uważa, że w tych szczególnych okolicznościach nałożenie grzywny w pełnej kwocie nie wydaje się konieczne w celu osiągnięcia skutecznego efektu odstraszającego.
(44)
W świetle tych dwóch czynników Komisja uznaje, iż w tym specyficznym przypadku grzywnę należy obniżyć o 33 %.
3. DECYZJA
(45)
Poniższe przedsiębiorstwa naruszały przepisy art. 81 ust. 1 Traktatu oraz art. 53 ust. 1 Porozumienia EOG poprzez uczestnictwo w podanych okresach w systemie umów i wspólnych działań wywierających wpływ na rynki Wspólnoty i Europejskiego Obszaru Gospodarczego oferujące specjalny grafit izostatyczny:
1)
GrafTech International, Ltd, od lutego 1996 r. do maja 1997 r.;
2)
SGL Carbon AG, od lipca 1993 r. do lutego 1998 r.;
3)
Le Carbone-Lorraine S.A., od lipca 1993 r. do lutego 1998 r.;
4)
Ibiden Co., Ltd, od lipca 1993 r. do lutego 1998 r.;
5)
Tokai Carbon Co., Ltd, od lipca 1993 r. do lutego 1998 r.;
6)
Toyo Tanso Co., Ltd, od lipca 1993 r. do lutego 1998 r.;
7)
Nippon Steel Chemical Co., Ltd i NSCC Techno Carbon Co., Ltd, odpowiadający solidarnie, od lipca 1993 r. do lutego 1998 r.;
8)
Intech EDM BV i Intech EDM AG, odpowiadający solidarnie, od lutego 1994 r. do maja 1997 r.
(46)
Następujące przedsiębiorstwa naruszały przepisy art. 81 ust. 1 Traktatu oraz art. 53 ust. 1 Porozumienia EOG poprzez uczestnictwo w podanych okresach w systemie umów i uzgodnionych działań wywierających wpływ na rynki Wspólnoty i Europejskiego Obszaru Gospodarczego oferujące specjalny grafit prasowany:
1)
SGL Carbon AG, od lutego 1993 r. do listopada 1996 r.;
2)
GrafTech International, Ltd, od lutego 1993 r. do listopada 1996 r.
(47)
Wyżej wymienione przedsiębiorstwa zobowiązane są niezwłocznie zaprzestać naruszeń, o których mowa w wymienionym artykule, jeśli dotąd tego nie uczyniły. Zobowiązane są też one do powstrzymania się od powtarzania czynów lub zachowań, o których mowa powyżej, oraz od wszelkich czynów i zachowań o tym samym lub równoważnym celu lub skutku.
(48)
Z tytułu naruszeń, o których mowa powyżej, nakłada się następujące grzywny na następujące przedsiębiorstwa:
a)
GrafTech International, Ltd:
-
Rynek specjalnego grafitu izostatycznego: 0 EUR,
-
Rynek specjalnego grafitu prasowanego: 0 EUR;
b)
SGL Carbon AG:
-
Rynek specjalnego grafitu izostatycznego: 18 940 000 EUR,
-
Rynek specjalnego grafitu prasowanego: 8 810 000 EUR;
c)
Le Carbone-Lorraine SA: 6 970 000 EUR;
d)
Ibiden Co., Ltd: 3 580 000 EUR;
e)
Tokai Carbon Co., Ltd: 6 970 000 EUR;
f)
Toyo Tanso Co., Ltd: 10 790 000 EUR;
g)
Nippon Steel Chemical Co., Ltd i NSCC Techno Carbon Co., Ltd, odpowiadający solidarnie: 3 580 000 EUR;
h)
Intech EDM BV i Intech EDM AG, odpowiadający solidarnie: 980 000 EUR.