Rozporządzenie Rady (WE) NR 496/2002
z dnia 18 marca 2002 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2604/2000 nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych politereftalanów etylenu pochodzącego, między innymi, z Indii
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów nie będących członkami Wspólnoty Europejskiej [1], w szczególności jego art. 11 ust. 4,
uwzględniając wniosek Komisji, przedstawiony po konsultacji z Komitetem Doradczym,
a także mając na uwadze, co następuje:
A. ŚRODKI OBOWIĄZUJĄCE
(1) W drodze rozporządzenia (WE) nr 2603/2000 [2] Rada nałożyła ostateczne cło wyrównawcze w formie szczególnej kwoty 41,3 EUR/tona, na przywóz niektórych politereftalanów etylenu (zwanych dalej "rozważanym produktem") pochodzących, między innymi, z Indii, z wyjątkiem przywozu pochodzącego z kilku szczególnie wymienionych przedsiębiorstw w Indiach, które podlegają niższej stawce celnej. W drodze rozporządzenia (WE) nr 2604/2000 [3], Rada nałożyła ostateczne cło antydumpingowe w formie szczególnej kwoty 181,7 EUR/tona, na przywóz niektórych politereftalanów etylenu pochodzących, miedzy innymi, z Indii, z wyjątkiem przywozu pochodzącego z kilku szczególnie wymienionych przedsiębiorstw w Indiach, które podlegają różnym stawkom cła. Produkt jest obecnie sklasyfikowany pod kodem CN 39076020.
B. OBECNE DOCHODZENIE
(2) Następnie Komisja otrzymała od producenta w Indiach Futura Polymers Ltd. (zwanego dalej "przedmiotowym przedsiębiorstwem") prośbę o wszczęcie przeglądu rozporządzenia (WE) nr 2604/2000 dla "nowego eksportera", zgodnie z art. 11 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 384/96 (zwanego dalej "podstawowym rozporządzeniem"). Ponadto przedsiębiorstwo utrzymywało, że w pierwotnym okresie dochodzenia (1 października 1998 r. - 30 września 1999 r.) nie wywoziło rozważanego produktu do Wspólnoty, ale wywoziło rozważany produkt do Wspólnoty od tamtego okresu.
(3) Produkt objęty obecnym przeglądem jest taki sam jak w początkowym dochodzeniu, tj. politereftalan etylenu ("PET") ze współczynnikiem lepkości wynoszącym 78 ml/g lub wyższym, zgodnie z DIN (Deutsche Industrienorm) 53728.
(4) Komisja zbadała dowody przedłożone przez danego hinduskiego producenta eksportującego i uznała je za wystarczające do uzasadnienia wszczęcia przeglądu zgodnie z przepisami art. 11 ust. 4 podstawowego rozporządzenia. Po konsultacji z Komitetem Doradczym i po umożliwieniu przedmiotowemu przemysłowi wspólnotowemu przedstawienia uwag, Komisja, w drodze rozporządzenia (WE) nr 1240/2001 [4], wszczęła przegląd rozporządzenia (WE) nr 2604/2000 w odniesieniu do przedsiębiorstwa oraz rozpoczęła dochodzenie.
(5) Rozporządzenie, na mocy którego wszczęto przegląd, uchylało również nałożone przez rozporządzenie (WE) nr 2604/2000 cło antydumpingowe na przywóz rozważanego produktu produkowanego i wywożonego do Wspólnoty przez przedmiotowe przedsiębiorstwo oraz na podstawie art. 14 ust. 5 podstawowego rozporządzenia nakazywało organom celnym podjęcie właściwych kroków w celu rejestracji tego przywozu.
(6) Komisja oficjalnie powiadomiła przedmiotowe przedsiębiorstwo oraz przedstawicieli kraju wywozu o wszczęciu przeglądu. Ponadto dała innym bezpośrednio zainteresowanym stronom możliwość przedstawienia swoich poglądów na piśmie i wnioskowania o przesłuchanie. Jednakże Komisja nie otrzymała żadnej takiego wniosku.
(7) Komisja wysłała przedmiotowemu przedsiębiorstwu kwestionariusz i otrzymała odpowiedź w przewidzianym terminie. Komisja również sprawdziła wszelkie informacje uznane za niezbędne do określenia dumpingu. Weryfikację przeprowadzono na terenie przedmiotowego przedsiębiorstwa.
(8) Dochodzenie dotyczące dumpingu objęło okres od dnia 1 kwietnia 2000 r. do dnia 31 marca 2001 r. (zwany dalej "okresem badanym").
(9) W obecnym dochodzeniu zastosowano tę samą metodologię, co w dochodzeniu początkowym.
C. ZAKRES PRZEGLĄDU
(10) Ponieważ nie złożono wniosku o przegląd ustaleń w sprawie szkody, kontrola ograniczała się do dumpingu.
D. REZULTATY DOCHODZENIA
1. Kwalifikacja nowego eksportera
(11) Dochodzenie potwierdziło, że przedmiotowe przedsiębiorstwo nie wywoziło rozważanego produktu w początkowym okresie dochodzenia oraz, że zaczęło wywozić go do Wspólnoty po tym okresie.
Ponadto, zgodnie z przedłożonymi dokumentami dowodowymi, przedsiębiorstwo było w stanie z powodzeniem przedstawić, że nie posiada żadnych związków, bezpośrednich czy pośrednich, z żadnym z producentów eksportujących w Indiach podlegających obowiązującym środkom antydumpingowym z uwagi na rozważany produkt.
Odpowiednio, potwierdza się, że przedmiotowe przedsiębiorstwo powinno zostać uznane za nowego eksportera zgodnie z art. 11 ust. 4 podstawowego rozporządzenia i dlatego powinno się określić dla niego indywidualny margines dumpingu.
2. Dumping
Wartość normalna
(12) W odniesieniu do określenia wartości normalnej, ustalono najpierw dla każdego producenta eksportującego, czy ogólna wielkość jego sprzedaży krajowej politereftalanu etylenu była reprezentatywna w porównaniu z ogólną wartością sprzedaży na wywóz do Wspólnoty. Zgodnie z art. 2 ust. 2 podstawowego rozporządzenia, wielkość sprzedaży krajowej uważa się za reprezentatywną wtedy, gdy ogólna wielkość sprzedaży każdego producenta eksportującego na rynku krajowym stanowi co najmniej 5 % wielkości jego sprzedaży na wywóz do Wspólnoty. Sprzedaż krajowa wywożonego typu produktu do Wspólnoty była również reprezentatywna, tj. wynosiła, co najmniej 5 % wielkości sprzedaży wywożonej do Wspólnoty.
(13) Sprawdzono również, czy sprzedaż krajowa każdego typu wag elektronicznych mogłaby zostać uznana za sprzedaż dokonywaną w normalnych warunkach handlu poprzez ustalenie odsetku sprzedaży z zyskiem danego typu niezależnym klientom. Wielkość sprzedaży rozważanego sprzedanego produktu po cenie sprzedaży netto równej lub powyżej obliczonego kosztu produkcji ("zyskowna sprzedaż") wynosiła 80 % lub więcej całkowitej wielkości sprzedaży a średnia ważona cena tego typu była powyżej kosztu produkcji. W rezultacie, wartość normalną oparto na rzeczywistej cenie krajowej, obliczonej jako średnie ważone ceny całej sprzedaży krajowej w badanym okresie, bez względu na to czy cała ta sprzedaż była zyskowna, czy nie.
Cena eksportowa
(14) Ponieważ całkowita sprzedaż na wywóz produktu objętego dochodzeniem odbywała się bezpośrednio do niezależnych klientów we Wspólnocie, cenę eksportową określono zgodnie z art. 2 ust. 8 podstawowego rozporządzenia na podstawie cen aktualnie płaconych lub możliwych do uzyskania.
Porównanie
(15) W celu zapewnienia właściwego porównania między wartością normalną a ceną eksportową uwzględniono, w postaci odpowiedniej korekty, różnice wpływające na porównywalność cen, zgodnie z art. 2 ust. 10 podstawowego rozporządzenia.
(16) Wszelkie potrącenia sprzedaży na wywóz zostały uznane. Odnosiły się do frachtu śródlądowego, opłat bankowych a także innych opłat oraz pakowania.
(17) Uznano wszelkie potrącenia sprzedaży krajowej, o które zabiegało przedsiębiorstwo, tj. koszty kredytowe, prowizje i podatki pośrednie. Ponieważ certyfikaty badań dla produktu wykazywały różnicę jakości między produktem sprzedanym w kraju a tym wywiezionym do Wspólnoty, dokonano dostosowania wobec różnic w charakterystyce fizycznej. Różnicę zmierzono poprzez porównanie cen dwóch jakości sprzedanych państwom trzecim.
Margines dumpingu
(18) Zgodnie z art. 2 ust. 11 podstawowego rozporządzenia, margines dumpingu ustalono na podstawie porównania między średnia ważoną wartością normalną od typu a średnią ważoną ceną eksportową.
(19) Ten średni ważony margines dumpingu ustalony dla przedsiębiorstwa, wyrażony procentowo w stosunku do ceny franco granica Wspólnoty, wynosi 14,7 %.
E. ZMIANA PRZEGLĄDANYCH ŚRODKÓW
(20) W świetle powyższego, uznaje się, że powinno się nałożyć ostateczne cło antydumpingowe na poziomie stwierdzonego marginesu dumpingu, ale zgodnie z art. 9 ust. 4 podstawowego rozporządzenia, nie powinien przekraczać marginesu szkody na skalę krajową ustalonego dla Indii w drodze ostatecznego rozporządzenia w początkowym dochodzeniu antydumpingowym. W tym przypadku cło antydumpingowe oparto na wspomnianym powyżej marginesie dumpingu, ponieważ dochodzenie zostało, na podstawie art. 11 ust. 4 podstawowego rozporządzenia, ograniczone do zbadania sytuacji dumpingu przedmiotowego przedsiębiorstwa, a margines szkody na skalę krajową początkowego dochodzenia był wyższy.
(21) Zgodnie z art. 14 ust. 1 podstawowego rozporządzenia, żaden towar nie może być objęty jednocześnie cłem antydumpingowym i wyrównawczymi należnościami celnymi do celów zaradzenia jednej i tej samej sytuacji wynikłej z dumpingu lub subwencjonowania wywozu. Skoro powinno się nałożyć cła antydumpingowe na przywóz rozważanego produktu, należy określić, czy i w jakim stopniu margines subwencji i dumpingu wynikają z tej samej sytuacji.
(22) W rozpatrywanej sprawie przedmiotowe przedsiębiorstwo współpracowało w początkowej sprawie antysubwencyjnej i ustalono cło wyrównawcze w wysokości 0 %.
F. NAKŁADANIE CŁA ANTYDUMPINGOWEGO Z MOCĄ WSTECZNĄ
(23) Ponieważ w wyniku przeglądu ustalono dumping związany z przedmiotowym przedsiębiorstwem, cło antydumpingowe stosowane względem tego przedsiębiorstwa jest również nakładane z mocą wsteczną od daty rozpoczęcia tego przeglądu dotyczącego przywozu, którego dokonano zgodnie z rejestracją na podstawie art. 3 rozporządzenia (WE) nr 1240/2001.
G. ZOBOWIĄZANIE
(24) Przedsiębiorstwo, Futura Polymers Ltd., zaproponowało zobowiązanie cenowe dotyczące wywozu rozważanego produktu do Wspólnoty, zgodnie z art. 8 ust. 1 podstawowego rozporządzenia.
(25) Po zbadaniu oferty Komisja uznała zobowiązanie za możliwe do przyjęcia, ponieważ usunęłoby szkodliwe skutki dumpingu na podstawie art. 8 ust. 1 podstawowego rozporządzenia. Ponadto przedsiębiorstwo zobowiązało się dostarczać Komisji regularne i szczegółowe sprawozdania, które umożliwią skuteczne monitorowanie. Co więcej, charakter produktu i struktura sprzedaży przedsiębiorstwa pozwalają Komisji stwierdzić, iż ryzyko obejścia tych zobowiązań jest ograniczone.
(26) W celu zapewnienia skutecznego przestrzegania i monitorowania zobowiązania, w przypadku gdy zostaje okazany wniosek o dopuszczenie do swobodnego obrotu zgodny ze zobowiązaniem, zwolnienie z cła jest uwarunkowane okazaniem służbie celnej przedmiotowego Państwa Członkowskiego ważnej "faktury handlowej" wydanej przez Futura Polymers Ltd. i zawierającej informacje wyszczególnione w Załączniku do rozporządzenia (WE) nr 2604/2000. W przypadku gdy nie zostaje okazana taka faktura lub jeżeli nie odpowiada ona produktowi przedstawionemu służbom celnym, należy uiścić stosowną stawkę cła antydumpingowego w celu zapewnienia skutecznego stosowania zobowiązania.
(27) W przypadku naruszenia lub wycofania zobowiązania, może być nałożone cło antydumpingowe wynikające z art. 8 ust. 9 i 10 podstawowego rozporządzenia.
H. UJAWNIENIE I OKRES OBOWIĄZYWANIA ŚRODKÓW
(28) Przedmiotowe przedsiębiorstwo zostało poinformowane o faktach i uwagach, na podstawie których zamierzano nałożyć zmienione ostateczne cło antydumpingowe w przywozie do Wspólnoty.
(29) Przegląd ten nie ma wpływu na datę, z którą wygasa rozporządzenie (WE) nr 2604/2000 na podstawie art. 11 ust. 2 podstawowego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1. Tekst dotyczący Futura Polymers Limited w art. 1 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 2604/2000 otrzymuje brzmienie:
Państwo | Przedsiębiorstwo | Ostateczne cło (EUR/t) | Dodatkowy kod TARIC |
Indie | Futura Polymers Limited | 161,2 | A184 |
2. Tabela w art. 2 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 2604/2000 zmienia się poprzez wprowadzenie następującej treści jako trzeciej pozycji:
Przedsiębiorstwo | Państwo | Dodatkowy kod TARIC |
Futura Polymers Limited | Indie | A184 |
3. Cło niniejszym nałożone zostaje również nałożone z mocą wsteczną na przywóz rozważanego produktu, który został zarejestrowany na podstawie art. 3 rozporządzenia (WE) nr 1240/2001.
4. Stosuje się obowiązujące przepisy dotyczące należności celnych, chyba że ustalono inaczej.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 18 marca 2002 r.