Rozporządzenie Rady (WE) nr 2228/2003
z dnia 22 grudnia 2003 r.
kończące częściowy przegląd tymczasowy środków antydumpingowych stosowanych w przywozie mocznika pochodzącego z Rosji
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów nie będących członkami Wspólnoty Europejskiej [1] (rozporządzenie podstawowe), w szczególności jego art. 11 ust. 3,
uwzględniając propozycję wystosowaną przez Komisję po konsultacji z Komitetem Doradczym,
a także mając na uwadze, co następuje:
A. PROCEDURA
1. Obowiązujące środki
(1) Dnia 10 maja 2001 r. na mocy rozporządzenia (WE) nr 901/2001 [2], Rada nałożyła ostateczne cło antydumpingowe na przywóz mocznika pochodzącego z Rosji. Zastosowano formę cła zmiennego w oparciu o minimalną cenę importową (MIP - Minimum Import Price).
2. Wszczęcie
(2) Dnia 13 czerwca 2002 r. Komisja ogłosiła, na podstawie zawiadomienia [3] opublikowanego w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich (zawiadomienie o wszczęciu), wszczęcie częściowego przeglądu tymczasowego w odniesieniu do środków antydumpingowych stosowanych w przywozie mocznika pochodzącego z Rosji, zgodnie z art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego.
(3) Przegląd został wszczęty z inicjatywy Komisji w celu dokonania analizy stosowności formy obowiązujących środków, obecnie MIP, które nie różnicowały sprzedaży na rzecz stron powiązanych oraz sprzedaży na rzecz stron niepowiązanych, w związku z czym stało się oczywiste, że zaistniała sytuacja mogłaby doprowadzić do powstania problemów z egzekucją. Wskutek tego istniejące środki nie wydawały się być wystarczające dla przeciwdziałania dumpingowi, który z kolei powoduje szkody.
3. Dochodzenie
(4) Komisja oficjalnie powiadomiła importerów, użytkowników którzy zgłosili się jako zainteresowani oraz ich stowarzyszenia, przedstawicieli kraju wywozu oraz producentów wspólnotowych o wszczęciu postępowania. Zainteresowane strony otrzymały możliwość przedstawienia swoich opinii na piśmie oraz złożenia wniosków o przesłuchanie w terminie określonym w zawiadomieniu o wszczęciu.
(5) Jedno stowarzyszenie producentów Wspólnotowych, jedno stowarzyszenie importerów, dwa stowarzyszenia użytkowników, jeden użytkownik oraz firma reprezentująca dziesięciu włoskich importerów, handlowców oraz użytkowników przedstawili swoje opinie w formie pisemnej. Umożliwiono udział w przesłuchaniu wszystkim stronom, które zwróciły się z wnioskiem o udział w takim przesłuchaniu, złożyły wnioski w określonym terminie oraz przedstawiły szczególne powody, dla których miałyby zostać przesłuchane.
(6) Komisja poddała analizie i zweryfikowała wszelkie informacje, jakie uznała za konieczne w celu określenia stosowności obowiązujących środków.
B. WYNIKI ANALIZY
(7) U podstaw wszczęcia przeglądu tymczasowego leżała konieczność ograniczenia ryzyka związanego z uchylaniem się od płacenia cła. Uchylanie się od płacenia ceł może wystąpić w różnych okolicznościach. Kiedy eksporterzy, obecnie podlegający środkom nałożonym przez MIP, dokonują wywozu do Wspólnoty mogą zafakturować towar po cenie wyższej niż MIP, a następnie rozliczyć cenę po sporządzeniu deklaracji celnej na podstawie porozumienia zawartego z importerami. Może to w rezultacie sprawić, że MIP okaże się nieefektywna, oznaczałoby bowiem, że przedmiotowy produkt jest nadal skutecznie wywożony poniżej MIP na teren Wspólnoty. Konsekwentnie, sytuacja taka doprowadziłaby do późniejszych cen odprzedaży towaru we Wspólnocie, co sprawiłoby, że nie zostaną osiągnięte zamierzone efekty środków, czyli usunięcie szkodliwych efektów dumpingu. Znaczne ryzyko manipulacji cenowych w przypadku kiedy cło przybierze formę MIP zostało podkreślone w wynikach analizy Europejskiego Trybunału Obrachunkowego zawartej w Raporcie Rocznym za rok 2000 [4]. Aby zaradzić takiej sytuacji przewidziano zastąpienie MIP cłem ad valorem.
(8) Mimo, że cło ad valorem uważa się powszechnie za bardziej stosowne w celu uniknięcia ryzyka manipulacji cenowych, okazało się, że w szczególnych okolicznościach obecnego przypadku ryzyko manipulacji cenowych jest bardzo niskie z uwagi na fakt, iż przez dłuższy okres czasu ceny produktów przywożonych faktycznie utrzymywały się powyżej poziomu MIP. Stąd też eksporterzy nie mieli żadnego powodu, aby w celu utrzymania konkurencyjności manipulować cenami w sposób opisany w pkt 7 preambuły. Potwierdziły to również opinie sporządzone przez zainteresowane strony, które - z wyjątkiem stowarzyszenia producentów Wspólnotowych - uważały, że forma środków nie powinna zostać zmieniona.
(9) Według opinii stowarzyszenia producentów Wspólnotowych w celu uniknięcia ryzyka manipulacji cenowych bardziej stosowna byłaby specjalna stawka celna. Stowarzyszenie było również zdania, że cło ad valorem byłoby bardziej skuteczne niż MIP. Ustalono jednak, że biorąc pod uwagę specyficzne okoliczności obecnego przypadku ryzyko manipulacji cenowych jest bardzo niskie. Niemniej jednak, w przypadku zmian na rynku mocznika oraz przedstawienia Komisji dowodów na to, że zmiana taka powoduje zwiększenie ryzyka manipulacji cenowych, mogą zostać podjęte odpowiednie działania. W międzyczasie Komisja zwróci szczególną uwagę na przywóz mocznika pochodzącego z Rosji. Na kwestię tę zwrócono już uwagę władzom celnym.
(10) Stąd też postanowiono, że biorąc pod uwagę szczególne i bardzo specyficzne okoliczności rozpatrywanego przypadku, nie istnieją w obecnym czasie powody zmiany formy środków dotyczących przywozu mocznika pochodzącego z Rosji oraz, że częściowy przegląd tymczasowy powinien zostać zakończony bez zmiany nałożonych na mocy rozporządzenia (WE) nr 901/2001 środków antydumpingowych.
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Częściowy przegląd tymczasowy środków antydumpingowych stosowanych w przywozie mocznika pochodzącego z Rosji wszczęty na podstawie art. 11 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 384/96 zostaje niniejszym zakończony bez zmiany obowiązującego cła antydumpingowego.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 22 grudnia 2003 r.