Rozporządzenie Komisji (WE) nr 23/2001
z dnia 5 stycznia 2001 r.
ustanawiające specjalne środki dla sektora wołowiny, które odstępują od przepisów rozporządzenia (WE) nr 800/1999, rozporządzenia (EWG) nr 3719/88, rozporządzenia (WE) nr 1291/2000 i rozporządzenia (EWG) nr 1964/82
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1254/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wołowiny i cielęciny [1], w szczególności jego art. 29 ust. 2 lit. a) i art. 41,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Rady (EWG) nr 565/80 [2] ostatnio zmienione rozporządzeniem (EWG) nr 2026/83 [3] ustanawia ogólne zasady dotyczące zaliczek na poczet refundacji wywozowych do produktów rolnych.
(2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 800/1999 [4], ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1557/2000 [5], ustanawia wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu refundacji wywozowych do produktów rolnych.
(3) Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 3719/88 [6], ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1127/99 [7] i rozporządzenie Komisji (WE) nr 1291/2000 [8] (w odniesieniu do pozwoleń stosowanych od dnia 1 października 2000 r.) ustanawiają wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu pozwoleń na przywóz i wywóz oraz świadectw o wcześniejszym ustaleniu refundacji do produktów rolnych.
(4) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1445/95 [9], ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1659/2000 [10], ustanawia zasady stosowania pozwoleń na przywóz i wywóz w sektorze wołowiny i cielęciny.
(5) Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 1964/82 [11], ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1470/2000 [12], ustanawia warunki udzielania specjalnych refundacji wywozowych dla niektórych rodzajów mięsa bez kości.
(6) W następstwie wystąpienia przypadków gąbczastej encefalopatii bydła, środki w dziedzinie ochrony zdrowia podjęte przez władze niektórych państw trzecich odnośnie do wywozu bydła i wołowiny poważnie wpłynęły na interesy finansowe eksporterów; możliwości wywozu na warunkach określonych w rozporządzeniach (EWG) nr 565/80, (WE) nr 800/1999, (EWG) nr 3719/88, (WE) nr 1291/2000 i (EWG) nr 1964/82 zostały poważnie ograniczone.
(7) W związku z tym należy ograniczyć niekorzystne skutki dla eksporterów poprzez przyjęcie przepisów specjalnych, w szczególności przedłużenie niektórych terminów ustalonych według zasad dotyczących refundacji, aby umożliwić uregulowanie operacji wywozowych, które w zaistniałych okolicznościach nie mogły zostać dokonane.
(8) Z przepisów tych powinny korzystać wyłącznie podmioty gospodarcze, które wykażą na podstawie dokumentów określonych w art. 1 ust. 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 4045/89 [13], ostatnio zmienionego rozporządzeniem (WE) nr 3235/94 [14], że w zaistniałych okolicznościach nie mogli dokonać wywozu oraz że żądano pozwoleń w celu dokonania wywozu do krajów, które przyjęły odnośne środki w dziedzinie ochrony zdrowia.
(9) Uwzględniając rozwój sytuacji, niniejsze rozporządzenie należy niezwłocznie wprowadzić w życie.
(10) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wołowiny i Cielęciny,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1. Niniejsze rozporządzenie stosuje się do produktów wymienionych w art. 1 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1254/99.
2. Niniejsze rozporządzenie stosuje się wyłącznie w przypadku, gdy eksporter udowodni zgodnie z wymogami właściwych władz, że nie mógł dokonać wywozu wskutek wprowadzenia środków w dziedzinie ochrony zdrowia przez organy krajów przeznaczenia w następstwie wystąpienia przypadków gąbczastej encefalopatii bydła.
Właściwe władze opierają swoją ocenę na dokumentach handlowych określonych w art. 1 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 4045/89.
Artykuł 2
1. Na wniosek posiadacza, pozwolenia na wywóz wydane na mocy rozporządzenia (WE) nr 1445/95, o które wnioskowano do dnia 15 grudnia 2000 r. i których ważność nie wygasła przed dniem 1 listopada 2000 r., zostają unieważnione, a zabezpieczenie zwolnione.
2. Na wniosek eksportera, w przypadku produktów, w odniesieniu do których do dnia 15 grudnia 2000 r.:
- celne formalności eksportowe zostały dokonane lub które zostały objęte jedną z celnych procedur kontrolnych, określonych w art. 4 i 5 rozporządzenia (EWG) nr 565/80, termin sześćdziesięciu dni na opuszczenie obszaru celnego Wspólnoty, określony w art. 30 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (EWG) nr 3719/88, art. 32 ust. 1 lit. b) i) rozporządzenia (WE) nr 1291/2000 oraz art. 7 ust. 1 i art. 34 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 800/99, zostaje przedłużony do 150 dni,
- celne formalności eksportowe zostały dokonane, ale które jeszcze nie opuściły obszaru celnego Wspólnoty lub zostały objęte jedną z celnych procedur kontrolnych określonych w art. 4 i 5 rozporządzenia (EWG) nr 565/80, eksporter zwraca każdą refundację wypłaconą zaliczkowo, a różne zabezpieczenia odnoszące się do tych operacji zostają zwolnione,
- formalności celne zostały dokonane i które opuściły obszar celny Wspólnoty, mogą zostać ponownie przywiezione i dopuszczone do swobodnego obrotu we Wspólnocie. Eksporter zwraca każdą refundację wypłaconą zaliczkowo, a różne zabezpieczenia odnoszące się do tych operacji zostają zwolnione,
- formalności celne zostały dokonane i które opuściły obszar celny Wspólnoty, mogą zostać ponownie przywiezione i objęte postępowaniem zawieszającym w strefie wolnocłowej, składzie wolnocłowym lub składzie celnym przez maksymalnie 120 dni przed dotarciem do miejsca przeznaczenia. Nie ma to wpływu na wypłatę refundacji za faktyczne miejsca przeznaczenia lub na zabezpieczenie wniesione w odniesieniu do pozwolenia.
Artykuł 3
Nie naruszając art. 6 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia (EWG) nr 1964/82, na wniosek eksportera, jeśli celne formalności eksportowe lub formalności związane z objęciem towarów jedną z celnych procedur kontrolnych, określonych w art. 4 i 5 rozporządzenia (EWG) nr 565/80, nie zostały dokonane do dnia 15 grudnia 2000 r., w odniesieniu do całkowitej ilości mięsa objętej zaświadczeniem, przewidzianym w art. 4 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 1964/82, wydanym przed dniem 15 grudnia 2000 r., eksporter zachowuje specjalną refundację z tytułu ilości wywożonych i dopuszczonych do konsumpcji w państwie trzecim. Wymagania art. 6 ust. 2 i 3 rozporządzenia (EWG) nr 1964/82 nie mają zastosowania w tych przypadkach.
Wyżej wymienione przepisy stosuje się również, jeżeli, w wyniku stosowania ust. 2 art. 2 tiret drugie lub trzecie niniejszego rozporządzenia, część całkowitej ilości objętej zaświadczeniem, przewidzianym w art. 4 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 1964/82 nie została dopuszczona do konsumpcji w państwie trzecim.
Artykuł 4
1. Artykuł 18 ust. 3 lit. a), zmniejszenie o 20 % przewidziane w art. 18 ust. 3 lit. b) tiret drugie, oraz zwiększenie o 10 % i 15 %, określone odpowiednio w art. 25 ust. 1 i w art. 35 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 800/1999 nie mają zastosowania do wywozu dokonanego na podstawie pozwoleń, o które wnioskowano do dnia 15 grudnia 2000 r.
2. Jeżeli uprawnienie do otrzymania refundacji wywozowej zostaje utracone, kara określona w art. 51 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 800/1999 nie ma zastosowania.
Artykuł 5
W każdej sytuacji wskazanej w art. 2 Państwa Członkowskie zgłaszają w każdy czwartek ilości produktów z poprzedniego tygodnia określając datę wydania pozwoleń oraz odpowiednią kategorię.
Artykuł 6
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 5 stycznia 2001 r.