Dyrektywa 2003/115/WE Parlamentu Europejskiego i Rady
z dnia 22 grudnia 2003 r.
zmieniająca dyrektywę 94/35/WE w sprawie substancji słodzących używanych w środkach spożywczych
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 95,
uwzględniając wniosek Komisji [1],
uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego [2],
po konsultacji z Komitetem Naukowym ds. Żywności, na mocy art. 6 dyrektywy 89/107/EWG z dnia 21 grudnia 1988 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich dotyczących dodatków do żywności dopuszczonych do użycia w środkach spożywczych przeznaczonych do spożycia przez ludzi [3],
stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu [4],
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Dyrektywa 94/35/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 czerwca 1994 r. w sprawie substancji słodzących używanych w środkach spożywczych [5] ustanawia wykaz substancji słodzących, które mogą być użyte we Wspólnocie oraz warunki ich użycia.
(2) Od 1996 r. Komitet Naukowy ds. Żywności uznał za nadające się do stosowania w żywności dwie nowe substancje słodzące, sukraloza i sole aspartamu i acesulfamu.
(3) Opinia Komitetu Naukowego ds. Żywności w sprawie kwasu cyklaminowego i jego soli sodowe i wapniowe (które doprowadziły do ustanowienia nowego dopuszczalnego dziennego pobrania (ADI)) i najnowsze badania dotyczące pobrania cyklamatów prowadzą do redukcji najwyższej dawki użycia kwasu cyklaminowego oraz jego soli sodowych i wapniowych.
(4) Określanie niektórych kategorii żywności w dyrektywie 94/35/WE powinno być dostosowane w celu uwzględnienia dyrektywy 2002/46/WE Europejskiego Parlamentu i Rady z dnia 10 czerwca 2002 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do suplementów żywnościowych [6], a także szczegółowych dyrektyw przyjętych dla określonych grup środków spożywczych wymienionych w załączniku I do dyrektywy Rady 89/398/EWG [7].
(5) Używanie odnośnych dodatków do żywności spełnia ogólne kryteria ustanowione w załączniku II do dyrektywy 89/107/EWG.
(6) Artykuł 53 i 54 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołującego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności i ustanawiającego procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności [8] ustanawiają procedury podejmowania środków nadzwyczajnych w odniesieniu do żywności pochodzenia wspólnotowego lub przywiezionej z państw trzecich. Pozwalają one Komisji na przedsięwzięcie takich środków w sytuacjach, w których żywność może stanowić poważne zagrożenie dla zdrowia ludzi, zwierząt lub dla środowiska oraz gdy temu zagrożeniu nie można w zadowalający sposób przeciwdziałać za pomocą środków podjętych przez dane Państwo(-a) Członkowskie.
(7) Środki niezbędne do wykonania dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 94/35/WE powinny zostać przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji [9].
(8) Dyrektywa 94/35/WE powinna z tego względu zostać odpowiednio zmieniona,
PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:
Artykuł 1
W dyrektywie 94/35/WE wprowadza się następujące zmiany
1) artykuł 4 otrzymuje brzmienie:
"Artykuł 4
Zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 7 można podjąć decyzję:
- w przypadku różnic w opiniach dotyczących tego, czy substancje słodzące mogą być użyte w danym środku spożywczym na warunkach określonych w niniejszej dyrektywie, czy dany środek spożywczy należy traktować jako należący do jednej z kategorii wymienionych w trzeciej kolumnie Załącznika, oraz
- czy dodatek do żywności wymieniony w Załączniku i dopuszczony w "quantum satis"; używany jest zgodnie z kryteriami, o których mowa w art. 2";
2) w art. 5 ust. 2 dodaje się trzecie tiret:
"- aspartamu i acesulfamu: "zawierają źródło fenyloalaniny";";
3) artykuł 7 otrzymuje brzmienie:
"Artykuł 7
1. Komisja jest wspomagana przez Stały Komitet ds. Łańcucha Pokarmowego i Zdrowia Zwierząt ustanowiony na podstawie art. 58 rozporządzenia (WE) nr 178/2002/WE [10], zwany dalej "Komitetem";.
2. W przypadku odniesienia do tego artykułu stosuje się art. 5 i 7 decyzji 1999/468/WE [11], uwzględniając przepisy art. 8 w niej zawarte.
Okres ustanowiony w art. 5 ust. 6 decyzji 1999/468/WE ustalony jest na trzy miesiące.
3. Komitet przyjmuje swój regulamin wewnętrzny.";
4) Załącznik zostaje zmieniony zgodnie z Załącznikiem do niniejszej dyrektywy.
Artykuł 2
Najpóźniej do dnia 29 stycznia 2006 r. Komisja przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie dotyczące postępu w zakresie bieżącej ponownej oceny dodatków i określające tymczasowy plan dotyczący przyszłych ocen, w szczególności w odniesieniu do sukralozy i soli aspartamu i acesulfamu. Ponowne oceny dokonywane są na podstawie dostarczonych przez Państwa Członkowskie danych konsumenckich oraz uwzględniają wpływ dodatków na podatne grupy ludności.
Artykuł 3
Państwa Członkowskie wprowadzą w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy w celu:
- zezwolenia na handel i używanie produktów zgodnych z niniejszą dyrektywą najpóźniej do dnia 29 stycznia 2005 r.,
- zakazania najpóźniej do dnia 29 stycznia 2005 r. handlu i używania produktów niezgodnych z niniejszą dyrektywą; jednakże produkty wprowadzone do obrotu przed tą datą niezgodne z niniejszą dyrektywą mogą być wprowadzane do obrotu do dnia 29 stycznia 2006 r,
Państwa Członkowskie niezwłocznie powiadamiają o tym Komisję.
Przepisy przyjęte przez Państwa Członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez Państwa Członkowskie.
Artykuł 4
Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie w dniu jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Artykuł 5
Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 22 grudnia 2003 r.