Dyrektywa 2002/61/WE Parlamentu Europejskiego i Rady
z dnia19 lipca 2002 r.
zmieniająca po raz dziewiętnasty dyrektywę Rady 76/769/EWG odnoszącą się do ograniczeń we wprowadzaniu do obrotu i stosowaniu niektórych substancji i preparatów niebezpiecznych
(barwniki azowe)
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności art. 95,
uwzględniając wniosek Komisji [1],
uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego [2],
stanowiąc zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 251 Traktatu [3],
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Praca na rynku wewnętrznym powinna stopniowo poprawiać jakość życia, ochronę zdrowia i bezpieczeństwo konsumenta. Środki przewidziane w niniejszej dyrektywie zapewniają wysoki poziom zdrowia i ochrony konsumentów.
(2) Artykuły tekstylne i skórzane zawierające niektóre barwniki azowe mają zdolność do uwalniania niektórych aryloamin, które mogą stanowić ryzyko choroby nowotworowej.
(3) Ograniczenia już przyjęte lub planowane przez niektóre Państwa Członkowskie w zakresie stosowania barwników azowych do artykułów tekstylnych i skórzanych dotyczą realizacji i funkcjonowania rynku wewnętrznego. Dlatego też należy zbliżyć ustawodawstwo Państw Członkowskich w tym zakresie i w związku z tym uzupełnić załącznik I do dyrektywy Rady 76/769/EWG z dnia 27 lipca 1976 r. w sprawie zbliżania przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych Państw Członkowskich odnoszących się do ograniczeń we wprowadzaniu do obrotu i stosowaniu niektórych substancji i preparatów niebezpiecznych [4].
(4) Komitet Naukowy ds. Toksyczności, Ekotoksyczności i Środowiska Naturalnego (CSTEE) po konsultacji z Komisją potwierdził, że ryzyko nowotworowe wywoływane przez towary tekstylne i skórzane barwione niektórymi barwnikami azowymi jest podstawą do niepokoju.
(5) W celu ochrony zdrowia ludzkiego stosowanie niebezpiecznych barwników i wprowadzanie na rynek niektórych artykułów barwionych takimi barwnikami powinno być zabronione.
(6) Do artykułów tekstylnych wykonywanych z odzyskiwanych włókien powinna być stosowana maksymalna koncentracja 70 części na milion dla amin wymienionych w punkcie 43 dodatku do dyrektywy 76/769/EWG. Powinno to mieć miejsce w okresie przejściowym do dnia 1 stycznia 2005 r., jeżeli aminy są uwalniane przez pozostałości z poprzednich farbowań tych samych włókien. Umożliwi to powtórne przetwarzanie materiałów włókienniczych, co przynosi ogólną korzyść dla środowiska naturalnego.
(7) Do stosowania niniejszej dyrektywy niezbędne jest wprowadzenie zharmonizowanych metod badań kontrolnych. Komisja, zgodnie z art. 2a dyrektywy 76/769/EWG, powinna uchwalać takie metody. Metody badań kontrolnych powinny być opracowywane na poziomie europejskim przez Europejski Komitet Normalizacyjny (CEN), jeśli jest to właściwe.
(8) W świetle nowej wiedzy naukowej metody badań powinny być rewidowane, włączając metody badań kontrolnych przeznaczonych do analizy 4-amino azobenzenu.
(9) W świetle nowej wiedzy naukowej przepisy dotyczące niektórych barwników azowych powinny być rewidowane, w szczególności w odniesieniu do potrzeby włączenia innych materiałów nieobjętych niniejszą dyrektywą, jak również innych aromatycznych amin. Specjalną uwagę należy zwrócić na potencjalne ryzyko w stosunku do dzieci.
(10) Niniejsza dyrektywa stosuje się bez uszczerbku dla przepisów Wspólnoty ustanawiających minimalne wymagania dla ochrony pracowników, zawartych w dyrektywie Rady 89/391/EWG [5] i w poszczególnych dyrektywach opartych na niej, w szczególności dyrektywie Rady 90/394/EWG [6] i dyrektywie 98/24/WE Parlamentu Europejskiego i Rady [7],
PRZYJĘŁY NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:
Artykuł 1
Załącznik I do dyrektywy 76/769/EWG zostaje niniejszym zmieniony, jak wymieniono w Załączniku do niniejszej dyrektywy.
Artykuł 2
Metody badań kontrolnych dotyczących stosowania punktu 43 załącznika I do dyrektywy 76/769/EWG zostają przyjęte przez Komisję zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 2a tej dyrektywy.
Artykuł 3
1. Państwa Członkowskie przyjmują i opublikują, najpóźniej 11 września 2003 r., przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy. Niezwłocznie powiadamiają o tym Komisję.
Państwa Członkowskie stosują niniejsze postanowienia od dnia 11 września 2003 r.
2. Wymienione środki powinny zawierać odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie to powinno towarzyszyć ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez Państwa Członkowskie.
Artykuł 4
Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.
Artykuł 5
Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 19 lipca 2002 r.