Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1898/97
z dnia 29 września 1997 r.
ustanawiające zasady stosowania w sektorze wieprzowiny systemu przewidzianego w rozporządzeniu Rady (WE) nr 3066/95 oraz uchylające rozporządzenia (EWG) nr 2698/93 i (WE) nr 1590/94
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 3066/95 z dnia 22 grudnia 1995 r. ustanawiające niektóre koncesje w formie wspólnotowych kontyngentów taryfowych na niektóre produkty rolne i przewidujące dostosowanie, jako środka autonomicznego i przejściowego, niektórych koncesji rolnych przewidzianych w Układach Europejskich w celu uwzględnienia Porozumienia w sprawie Rolnictwa zawartego w trakcie wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej [1], ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1595/97 [2], w szczególności jego art. 8,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2759/75 z dnia 29 października 1975 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wieprzowiny [3], ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 3290/94 [4], w szczególności jego art. 22,
a także mając na uwadze, co następuje:
rozporządzenie (WE) nr 3066/95 dostosowuje, jako środek autonomiczny i przejściowy, koncesje rolne w Układach Europejskich zawartych między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a odpowiednio z Rzecząpospolitą Polską, Republiką Węgierską, Republiką Czeską, Republiką Słowacką, Republiką Bułgarii oraz Rumunią, z drugiej strony, na okres od dnia 1 stycznia 1996 r. do wejścia w życie protokołów dodatkowych; dostosowania te zostały przedłużone w drodze rozporządzenia Rady (WE) nr 2490/96 [5], do dnia 31 grudnia 1997 r.; ze względu na opóźnienia proceduralne, protokoły dodatkowe do Układów Europejskich, których negocjacje są zakończone, nie mogą wejść w życie z dniem 1 lipca 1997 r.; dlatego rozporządzenie (WE) nr 3066/95 zostało zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1595/97 w celu umożliwienia wcześniejszego wprowadzenia w życie w sektorze rolnym wyników negocjacji;
uwzględniając przepisy umów przejściowych zmierzających do zagwarantowania pochodzenia produktu, system powinien funkcjonować przy użyciu pozwoleń na przywóz; zasady przedstawiania wniosków o wydanie pozwoleń oraz dotyczące wpisów dokonywanych we wnioskach i pozwoleniach różnią się od przepisów art. 8 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 3719/88 z dnia 16 listopada 1988 r. ustanawiającego wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu pozwoleń na przywóz i na wywóz oraz świadectw o wcześniejszym ustaleniu refundacji dla produktów rolnych [6], ostatnio zmienionego rozporządzeniem (WE) nr 1404/97 [7]; pozwolenia powinny być wydawane po terminie potrzebnym na rozpatrzenie i możliwie z zastosowaniem wspólnego odsetka akceptacji;
do celów sprawnego funkcjonowania systemu w odniesieniu do pozwoleń na przywóz powinno być wymagane zabezpieczenie w wysokości 30 ECU na 100 kg; uwzględniając ryzyko spekulacyjnych nadużyć systemu dotyczących wieprzowiny, należy dokładnie uregulować kwestię dostępu importera do tych produktów;
pozwolenia na przywóz w odniesieniu do określonych kategorii produktów w sektorze wieprzowiny zostały już przyznane na okres od dnia 1 lipca do dnia 30 września 1997 r. zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1461/97 z dnia 25 lipca 1997 r. określającym zakres, w jakim mogą być przyjmowane wnioski złożone w lipcu 1997 r. o wydanie pozwoleń na przywóz niektórych produktów z wieprzowiny w systemie przewidzianym w umowach zawartych przez Wspólnotę z Rzecząpospolitą Polską, Republiką Węgierską, Republiką Czeską i Republiką Słowacką [8] oraz zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1462/97 z dnia 25 lipca 1997 r. określającym zakres, w jakim mogą być przyjmowane wnioski złożone w lipcu 1997 r. o pozwolenia na przywóz określonych produktów z wieprzowiny w systemie przewidzianym w układach zawartych przez Wspólnotę z Bułgarią i Rumunią [9]; ilości dostępne na okres od dnia 1 października do dnia 31 grudnia 1997 r. powinny zostać ustalone poprzez odniesienie do ilości uzgodnionych i kontyngentów ustalonych na okres od dnia 1 lipca do dnia 31 grudnia 1997 r.
rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2698/93 [10], ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 691/97 [11], ustanawia szczegółowe zasady stosowania w sektorze wieprzowiny systemu przewidzianego w umowach przejściowych między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Polską, Węgrami oraz byłą Czeską i Słowacką Republiką Federacyjną; wymienione rozporządzenie powinno zostać uchylone, ponieważ zastępuje się je niniejszym rozporządzeniem;
rozporządzenie Komisji (WE) nr 1590/94 [12], ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 691/97, ustanawia szczegółowe zasady stosowania w sektorze wieprzowiny systemu przewidzianego w umowach przejściowych między Wspólnotą a Bułgarią i Rumunią; wymienione rozporządzenie powinno zostać uchylone, ponieważ zastępuje się je niniejszym rozporządzeniem;
środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wieprzowiny,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Cały przywóz do Wspólnoty w ramach systemu ustanowionego w rozporządzeniu (WE) nr 3066/95 produktów objętych numerami grup 1, 2, 3, 4, H1, H2, 5, 6, 7, 8, 9, 10/11, 12/13, 14, 15, 16 i 17, przewidzianych w załączniku I do niniejszego rozporządzenia, wymaga przedstawienia pozwolenia na przywóz.
Ilości objęte tym systemem oraz obniżka cła ustalonego we Wspólnej Taryfie Celnej są wymienione według grup w załączniku I.
Artykuł 2
Ilości określone w art. 1 są przydzielane na każdy okres wymieniony w załączniku I, jak następuje:
- od dnia 1 lipca do dnia 30 września: 25 %,
- od dnia 1 października do dnia 31 grudnia: 25 %,
- od dnia 1 stycznia do dnia 31 marca: 25 %,
- od dnia 1 kwietnia do dnia 30 czerwca: 25 %.
Artykuł 3
Stosuje się następujące przepisy w odniesieniu do pozwoleń na przywóz określonych w art. 1:
1. Wnioskodawcy muszą być osobami fizycznymi lub prawnymi, które w momencie składania wniosku mogą zapewnić właściwe władze swojego Państwa Członkowskiego, że zajmowały się handlem wieprzowiną z państwami trzecimi co najmniej przez ostatnie 12 miesięcy. Wyłącza się przedsiębiorstwa handlu detalicznego i restauracje sprzedające produkty konsumentowi ostatecznemu.
2. Wnioski o wydanie pozwoleń mogą obejmować tylko jedną z grup wskazanych w załączniku I. Mogą one obejmować produkty o różnych kodach CN pochodzące wyłącznie z jednego z krajów, do których odnosi się niniejsze rozporządzenie. W takich przypadkach wszystkie kody CN i opisy produktów muszą zostać umieszczone odpowiednio w polu 16 i 15. Wniosek musi opiewać na minimum jedną tonę i maksymalnie na 25 % dostępnej ilości dla danej grupy na odnośny kwartał wymieniony w art. 2.
3. W polu 8 wniosków o wydanie pozwolenia oraz pozwoleń wymieniony jest kraj pochodzenia; pozwolenie nakłada obowiązek przywozu z tego kraju.
4. Wnioski o wydanie pozwolenia oraz pozwolenia zawierają w polu 20 jeden z następujących wpisów:
- Reglamento (CE) no 1898/97
- Forordning (EF) nr 1898/97
- Verordnung (EG) Nr 1898/97
- Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1898/97
- Regulation (WE) No 1898/97
- Règlement (CE) no 1898/97
- Regolamento (CE) n. 1898/97
- Verordening (EG) nr 1898/97
- Regulamento (CE) no. 1898/97
- Asetus (EY) N:o 1898/97
- Förordning (EG) nr 1898/97.
5. Pole 24 pozwolenia zawiera jeden z poniższych wpisów:
- Reducción del derecho de aduana en virtud del Reglamento (CE) no 1898/97
- Nedsættelse af importafgiften jf. forordning (EF) Nr 1898/97
- Ermäßigung des Zollsatzes nach dem GZT gemäß Verordnung (EG) Nr 1898/97
- Μείωση του δασμού όπως προβλέπεται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1898/97
- Customs duty reduction as provided for in Regulation (WE) No 1898/97
- Réduction du droit de douane comme prévu au règlement (CE) no 1898/97
- Riduzione del dazio doganale a norma del regolamento (CE) n. 1898/97
- Douanerecht verlaagd overeenkomstig Verordening (EG) nr 1898/97
- Reduçăo do direito aduaneiro conforme previsto no. Regulamento (CE) nr 1898/97
- Tullialennus, josta on säädetty asetuksessa (EY) N:o 1898/97
- Nedsättning av tullavgiften enligt förordning (EG) nr 1898/97.
Artykuł 4
1. Wnioski o wydanie pozwolenia można składać jedynie w ciągu pierwszych 10 dni każdego z okresów wymienionych w art. 2.
2. Wnioski są nieważne, jeżeli wnioskodawca nie oświadczy na piśmie, iż nie złożył i że nie złoży, na odnośny okres, innych wniosków dotyczących produktów z tej samej grupy w Państwie Członkowskim składania wniosku lub w innym Państwie Członkowskim. Jeżeli wnioskodawca składa więcej niż jeden wniosek dotyczący produktów z jednej grupy, żaden z wniosków nie jest ważny.
3. Państwa Członkowskie powiadamiają Komisję piątego dnia roboczego, następującego po zakończeniu okresu składania wniosków, o wnioskach złożonych w odniesieniu do każdego z produktów należących do danych grup. Podane są informacje na temat wnioskodawców i ilości odnoszących się do każdej grupy. Wszystkie powiadomienia, włącznie z informacjami typu "brak", są dokonywane teleksem lub faksem w wyznaczony dzień roboczy. Formularz wykonany zgodnie z załącznikiem II wykorzystuje się przy powiadomieniach typu "brak", a wykonany zgodnie z załącznikami II i III, w przypadku gdy wnioski zostały złożone.
4. Komisja podejmuje jak najszybciej decyzję w sprawie wniosków określonych w art. 3.
Jeżeli całkowita wnioskowana ilość jest wyższa niż ilość dostępna, ilości przyznane zostają równomiernie obniżone o jednolity procent.
Jeżeli jest ona mniejsza niż ilość dostępna, Komisja określi ilość, jaka ma być dodana do ilości dostępnej w następnym okresie.
5. Pozwolenia są wydawane jak najszybciej po wydaniu decyzji przez Komisję.
6. Pozwolenia są ważne w całej Wspólnoty.
Artykuł 5
Dla celów art. 21 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 3719/88 pozwolenia na przywóz są ważne przez 150 dni od daty ich faktycznego wydania.
Pozwoleń nie mogą być przekazywane innym podmiotom.
Artykuł 6
Zabezpieczenie w wysokości 30 ECU na 100 kg wnosi się przy składaniu wniosków o wydanie pozwolenia na przywóz w odniesieniu do każdego produktu wskazanego w art. 1.
Artykuł 7
Przepisy rozporządzenia (EWG) nr 3719/88 mają zastosowanie, o ile nie przewidziano inaczej w niniejszym rozporządzeniu.
Jednakże nie naruszając przepisów art. 8 ust. 4 wyżej wymienionego rozporządzenia, ilość przywożona na mocy niniejszego rozporządzenia nie może przekroczyć ilości wskazanych w polach 17 i 18 pozwolenia na przywóz. W tym celu w polu 19 pozwolenia wpisuje się "0".
Artykuł 8
Produkty wprowadza się do swobodnego obrotu po przedstawieniu świadectwa EUR1 wystawionego przez kraj wywozu zgodnie z protokołem 4 do Układów Europejskich zawartych ze wspomnianymi krajami lub po przedstawieniu deklaracji eksportera zgodnie z przepisami wspomnianego Protokołu.
Artykuł 9
Państwa Członkowskie ściśle współpracują z Komisją w celu zapewnienia zgodności z niniejszym rozporządzeniem.
Artykuł 10
Ilości dostępne dla wniosków w okresie od dnia 1 do dnia 10 października 1997 r. znajdują się w załączniku IV do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 11
Niniejszym rozporządzenia (EWG) nr 2698/93 i (WE) nr 1590/94 niniejszym tracą moc.
Artykuł 12
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się z mocą od dnia 1 lipca 1997 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 29 września 1997 r.