Dyrektywa 2003/17/WE Parlamentu Europejskiego i Rady
z dnia 3 marca 2003 r.
zmieniająca dyrektywę 98/70/WE odnoszącą się do jakości benzyny i olejów napędowych
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 95,
uwzględniając wniosek Komisji [1],
uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego [2],
po konsultacji z Komitetem Regionów,
stanowiąc zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 251 Traktatu [3], w świetle wspólnego tekstu o zatwierdzonego przez Komitet Pojednawczy w dniu 20 stycznia 2003 r.,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Dyrektywa 98/70/WE [4] ustanawia specyfikacje środowiskowe dla paliw znajdujących się na rynku.
(2) Artykuł 95 Traktatu przewiduje, że wnioski Komisji mające na celu ustanowienie i funkcjonowanie rynku wewnętrznego i dotyczące, między innymi, zdrowia i ochrony środowiska, przyjmują za podstawę wysoki poziom ochrony i że Parlament Europejski i Rada będą również starać się osiągnąć ten cel.
(3) Przewiduje się zmianę dyrektywy 98/70/WE w celu spełnienia wymagań wspólnotowych norm jakości powietrza i związanych z tym celów oraz w celu włączenia dodatkowych specyfikacji uzupełniających obowiązujące specyfikacje ustanowione już w załączniku III i załączniku IV do tej dyrektywy.
(4) Redukcję zawartości siarki w benzynie i olejach napędowych do silników wysokoprężnych określono jako środek przyczyniający się do osiągnięcia tych celów.
(5) Niekorzystny wpływ siarki w benzynie i olejach napędowych do silników wysokoprężnych na skuteczność technologii katalitycznej końcowej obróbki spalin jest powszechnie znany w przypadku pojazdów drogowych i coraz bardziej widoczny w przypadku maszyn jezdnych nieporuszających się po drogach.
(6) Pojazdy drogowe w coraz większym stopniu muszą korzystać z urządzeń katalitycznej obróbki końcowej osiągnięcia dopuszczalnych wartości emisji ustanowionych w dyrektywie Rady 70/220/EWG z dnia 20 marca 1970 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do działań, jakie mają być podjęte w celu ograniczenia zanieczyszczania powietrza przez spaliny z silników o zapłonie iskrowym pojazdów silnikowych [5] i dyrektywie Rady 88/77/EWG z dnia 3 grudnia 1987 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do działań, jakie mają zostać podjęte w celu zapobiegania emisji zanieczyszczeń gazowych z silników Diesla w pojazdach [6]. Zatem redukcja zawartości siarki w benzynie i olejach napędowych może mieć większy wpływ na emisję spalin niż inne parametry paliwa.
(7) Wprowadzenie paliw o maksymalnej zawartości siarki 10 mg/kg zmniejszy zużycie paliwa możliwe do osiągnięcia przy nowych technologiach pojazdów i powinno zostać zbadane w przypadku maszyn jezdnych nieporuszających się po drogach oraz powinno prowadzić do znacznej redukcji emisji konwencjonalnych zanieczyszczeń powietrza przy zastosowaniu w istniejących pojazdach. Korzyści te zrekompensują zwiększoną emisję CO2 związaną z produkcją benzyny i olejów napędowych z niską zawartością siarki.
(8) Dlatego właściwym jest ustanowienie środków zapewniających wprowadzenie i dostępność paliw o maksymalnej zawartości siarki 10 mg/kg. W tym zakresie bodźce fiskalne okazały się być skuteczne we wspieraniu wczesnego wprowadzania wysokiej jakości paliw zgodnie z potrzebami i priorytetami krajowymi i skracają one okres przejściowy, gdy na rynku istnieją dwa rodzaje paliwa o różnej jakości. Należy wspierać i zachęcać do stosowania środków fiskalnych, na odpowiednim poziomie, krajowym lub wspólnotowym.
(9) Powszechna dostępność paliw o maksymalnej zawartości siarki 10 mg/kg będzie dla producentów samochodów podstawą dla dokonania dodatkowego postępu w kierunku zmniejszenia zużycia paliwa w nowych pojazdach. Potencjalny udział paliw o maksymalnej zawartości siarki 10 mg/kg w osiągnięciu wspólnotowego celu, jakim jest uzyskanie 120 g/km średnich emisji CO2 dla nowego parku samochodowego, oceni się po dokonaniu w 2003 r. przeglądu bieżących zobowiązań producentów samochodów w zakresie środowiska.
(10) Należy zapewnić, aby od dnia 1 stycznia 2005 r. wystarczające ilości benzyny i olejów napędowych o maksymalnej zawartości siarki 10 mg/kg były dostępne z uwzględnieniem odpowiednich kryteriów geograficznych celem umożliwienia swobodnego obrotu nowych pojazdów wymagających tych paliw, jednocześnie zapewniając, żeby redukcje emisji CO2 z nowych pojazdów były większe od dodatkowych emisji tego gazu związaną z produkcją tych paliw.
(11) Całkowite przejście na benzynę i oleje napędowe o maksymalnej zawartości siarki 10 mg/kg należy przewidzieć od dnia 1 stycznia 2009 r. tak, aby dać przemysłowi paliwowemu dostateczny czas dla dokonania niezbędnych inwestycji celem dostosowania swych planów produkcyjnych. Poza tym, pełne wprowadzenie benzyny i olejów napędowych o maksymalnej zawartości siarki 10 mg/kg od dnia 1 stycznia 2009 r. zredukuje emisje zanieczyszczeń konwencjonalnych pochodzących z istniejącego parku samochodowego prowadząc do polepszenia jakości powietrza, jednocześnie zapewniając, że nie będzie wzrostu emisji gazów cieplarnianych. W tym kontekście, w przypadku olejów napędowych należy potwierdzić tę datę nie później niż dnia 31 grudnia 2005 r.
(12) W celu ochrony zdrowia ludzi i/lub środowiska w niektórych aglomeracjach lub niektórych obszarach wrażliwych ekologicznie lub ze względu na środowisko i o specyficznych problemach zanieczyszczenia, Państwa Członkowskie mogą, z zastrzeżeniem procedury ustanowionej w niniejszej dyrektywie, wymagać, aby paliwa mogły być wprowadzone do obrotu jedynie, jeśli spełniają bardziej surowe wymagania środowiskowe, w zakresie określonych zanieczyszczeń, niż wymagania ustanowione w niniejszej dyrektywie. Niniejsza procedura jest odstąpieniem od procedury informacyjnej ustanowionej w dyrektywie 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w zakresie norm i przepisów technicznych [7].
(13) Emisje z silników instalowanych w maszynach jezdnych nieporuszających się po drogach, ciągnikach rolniczych i leśnych muszą stosować się do ograniczeń przewidzianych w dyrektywie 97/68/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 1997 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do środków dotyczących ograniczenia emisji zanieczyszczeń gazowych i pyłowych z silników spalinowych montowanych w maszynach samojezdnych nieporuszających się po drogach [8] i w dyrektywie 2000/25/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 maja 2000 r. w sprawie środków stosowanych przeciwko emisji stałych i gazowych zanieczyszczeń pochodzących z silników napędzających ciągniki rolnicze lub leśne i zmieniająca dyrektywę Rady 74/150/EWG [9]. Osiągnięcie tych poziomów emisji będzie coraz bardziej zależało od jakości olejów napędowych stosowanych w tych silnikach, dlatego ważnym jest włączenie do dyrektywy 98/70/WE definicji takich paliw.
(14) Właściwym jest aby przewidzieć jednolity system kontroli jakości paliwa lub krajowy system, który zapewni wyniki o równoważnym stopniu zaufania i systemy przekazywania wyników, aby móc ocenić zgodność z ustanowionymi specyfikacjami środowiskowymi jakości paliwa.
(15) Należy ustanowić procedurę uaktualniania metod pomiarowych stosowanych w celu zapewnienia ich zgodności z ustanowionymi specyfikacjami jakości paliwa.
(16) Środki niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy powinny zostać przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji [10].
(17) Należy przewidzieć dokonanie przeglądu przepisów dyrektywy 98/70/WE celem uwzględnienia nowego ustawodawstwa wspólnotowego odnoszącego się do jakości powietrza i celów dotyczących środowiska, takich jak potrzeba wspierania paliw alternatywnych, w tym także biopaliw, rozwój nowych technologii redukcji zanieczyszczeń, wpływ dodatków metalicznych i inne istotne kwestie na temat ich wydajności oraz potwierdzić, lub nie, datę pełnego wprowadzenia olejów napędowych do silników wysokoprężnych o maksymalnej zawartości siarki 10 mg/kg celem zapewnienia, że ogólnie nie nastąpi wzrost emisji gazów cieplarnianych.
(18) Należy dokonać obszernego przeglądu alternatywnych paliw, w tym także biopaliw oraz przedyskutować potrzebę szczególnych przepisów prawnych.
(19) Państwa Członkowskie powinny ustanowić zasady stosowania sankcji obowiązujących wobec naruszenia przepisów dyrektywy 98/70/WE i zapewnić ich wykonywanie.
(20) W związku z powyższym, należy odpowiednio zmienić dyrektywę 98/70/WE,
PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:
Artykuł 1
W dyrektywie 98/70/WE wprowadza się następujące zmiany:
1. artykuł 2 otrzymuje brzmienie:
"Artykuł 2
Definicje
Do celów niniejszej dyrektywy:
1. "benzyna"; oznacza mineralne oleje lotne przeznaczone do działania w silnikach spalinowych o zapłonie iskrowym stosowanych do napędzania pojazdów i objęte kodami CN 27101141, 27101145, 27101149, 27101151 i 27101159 [11];
2. "oleje napędowe do silników wysokoprężnych"; oznaczają oleje napędowe objęte kodem CN 27101941 [12] i stosowane w pojazdach samochodowych, określonych w dyrektywie 70/220/EWG oraz dyrektywie 88/77/EWG;
3. "oleje napędowe przeznaczone do stosowania w maszynach jezdnych nieporuszających się po drogach i ciągnikach rolniczych i leśnych"; oznaczają płynny produkt ropopochodny, objęty kodem CN 27101941 i 27101945 [13], przeznaczony do stosowania w silnikach określonych w dyrektywach 97/68/WE [14] i 2000/25/WE [15];
4. "regiony peryferyjne"; oznaczają Francję, w odniesieniu do francuskich departamentów zamorskich, Portugalię, w odniesieniu do Azorów i Madery i Hiszpanię, w odniesieniu do Wysp Kanaryjskich.
W Państwach Członkowskich o arktycznych i surowych warunkach zimowych maksymalny punkt destylacji 65 % przy 250 °C dla olejów napędowych do silników Diesla i olejów napędowych do innych silników można zastąpić maksymalnym punktem destylacji 10 % (vol/vol) przy 180 °C.";
2. w art. 3 ust. 2 dodaje się lit. d) i e) w brzmieniu:
"d) Bez uszczerbku dla przepisów lit. c), Państwa Członkowskie podejmują wszelkie niezbędne środki w celu zapewnienia, że w wymaganym czasie, i nie później niż dnia 1 stycznia 2005 r., na ich terytorium zostanie wprowadzona do obrotu benzyna bezołowiowa o maksymalnej zawartości siarki 10 mg/kg. Państwa Członkowskie zapewniają dostępność tej benzyny bezołowiowej z uwzględnieniem odpowiednich kryteriów geograficznych oraz jej zgodność pod każdym innym względem z wymaganiami określonymi w załączniku III.
Jednakże Państwa Członkowskie mogą w regionach peryferyjnych, zastosować przepisy szczególne w celu wprowadzenia benzyny o maksymalnej zawartości siarki 10 mg/kg. Państwa Członkowskie stosujące ten przepis powiadomią o tym Komisję. Komisja opracuje wskazówki, jak należy, do celów niniejszego akapitu, rozumieć dostępność z uwzględnieniem odpowiednich kryteriów geograficznych.
e) Nie później niż do dnia 1 stycznia 2009 r., Państwa Członkowskie zapewniają, że na ich terytorium benzynę bezołowiową można wprowadzić do obrotu jedynie, jeśli spełnia ona wymagania specyfikacji środowiskowej określonej w załączniku III z wyjątkiem zawartości siarki, która maksymalnie wynosi 10 mg/kg.";
3. w art. 4:
a) ust. 1 dodaje się lit. d) i e) w brzmieniu:
"d) Bez uszczerbku dla przepisów lit. c), Państwa Członkowskie podejmują wszelkie niezbędne środki w celu zapewnienia, że w wymaganym czasie, i nie później niż dnia 1 stycznia 2005 r., na ich terytorium zostanie wprowadzony do obrotu olej napędowy o maksymalnej zawartości siarki 10 mg/kg. Państwa Członkowskie zapewniają, że ten olej napędowy będzie dostępny z uwzględnieniem odpowiednich kryteriów geograficznych oraz zgodny pod każdym innym względem z wymaganiami określonymi w załączniku IV.
Jednakże Państwa Członkowskie, w celu wprowadzenia benzyny o maksymalnej zawartości siarki 10 mg/kg, mogą w regionach peryferyjnych zastosować przepisy szczególne. Państwa Członkowskie stosujące ten przepis powiadamiają o tym Komisję.
e) Nie później niż do dnia 1 stycznia 2009 r., Państwa Członkowskie zapewniają, z zastrzeżeniem przepisów art. 9 ust. 1 lit. a), że na ich terytorium olej napędowy można wprowadzić do obrotu jedynie, jeśli spełnia on wymagania specyfikacji środowiskowej określonej w załączniku IV z wyjątkiem zawartości siarki, która maksymalnie wynosi 10 mg/kg.";
b) dodaje się ust. 5 w brzmieniu:
"5. Państwa Członkowskie zapewniają, że oleje napędowe przeznaczone do stosowania w maszynach jezdnych nieporuszających się po drogach oraz ciągnikach rolniczych i leśnych wprowadzane na ich terytorium zawierają siarki mniej niż 2000 mg/kg. Najpóźniej do dnia 1 stycznia 2008 r. maksymalna dopuszczalna zawartość siarki w olejach napędowych przeznaczonych do stosowania w maszynach jezdnych nieporuszających się po drogach oraz ciągnikach rolniczych i leśnych wynosi 1000 mg/kg. Jednakże Państwa Członkowskie mogą wymagać niższej lub takiej samej zawartości siarki w olejach napędowych przewidzianych w niniejszej dyrektywie.";
4. w art. 6:
a) ust. 1 otrzymuje brzmienie:
"1. Na zasadzie odstępstwa od art. 3, 4 i 5 i zgodnie z art. 95 ust. 10 Traktatu, Państwo Członkowskie może wymagać, żeby na określonych obszarach jego terytorium, paliwa mogły być wprowadzone do obrotu tylko wtedy, jeżeli są zgodne z bardziej surowymi specyfikacjami środowiskowymi niż specyfikacje przewidziane w niniejszej dyrektywie dla całości lub części parku samochodowego, w celu ochrony w Państwie Członkowskim zdrowia ludności w określonej aglomeracji lub środowiska w określonej strefie ekologicznie wrażliwej, jeżeli zanieczyszczenie powietrza lub wód gruntowych stanowi poważny i groźny problem dla zdrowia ludzkiego i środowiska lub, jeśli obawy, że może stanowić ono taki problem są uzasadnione.";
b) ust. 3 otrzymuje brzmienie:
"3. Zainteresowane Państwo Członkowskie dostarcza Komisji dane dotyczące środowiska dla danej aglomeracji lub danego obszaru, jak również przewidywanych skutków proponowanych środków dla środowiska.";
c) skreśla się ust. 7 i 8;
5. artykuł 8 otrzymuje brzmienie:
"Artykuł 8
Monitorowanie zgodności i sporządzanie sprawozdań
1. Państwa Członkowskie monitorują zgodność z wymogami określonymi w art. 3 i 4, w odniesieniu do benzyny i olejów napędowych, na podstawie metod analitycznych określonych w normach europejskich, odpowiednio EN 228:1999 i EN 590:1999.
2. Państwa Członkowskie ustananawiają system monitorowania jakości paliwa zgodnie z wymaganiami odpowiedniej normy europejskiej. Dopuszcza się stosowanie alternatywnego systemu monitorowania jakości paliwa pod warunkiem że system taki zapewnia wyniki o równoważnym stopniu zaufania.
3. Każdego roku do dnia 30 czerwca, Państwa Członkowskie składają sprawozdanie zawierające krajowe dane o jakości paliwa za poprzedni rok kalendarzowy. Pierwsze sprawozdanie składa się do dnia 30 czerwca 2002 r. Począwszy od dnia 1 stycznia 2004 r. format tego sprawozdania ma być zgodny z formatem podanym w odpowiedniej normie europejskiej. Dodatkowo, Państwa Członkowskie podają całkowite ilości benzyny i olejów napędowych wprowadzonych do obrotu na ich terytorium oraz wprowadzone do obrotu ilości benzyny bezołowiowej i olejów napędowych o maksymalnej zawartości siarki 10 mg/kg. Poza tym, Państwa Członkowskie podają corocznie dane na temat dostępności, z uwzględnieniem odpowiednich kryteriów geograficznych, benzyny i olejów napędowych o maksymalnej zawartości siarki 10 mg/kg wprowadzonych do obrotu na ich terytorium.
4. Komisja zapewnia niezwłocznie, za pomocą odpowiednich środków, dostępność informacji podanej w zastosowaniu ust. 3. Komisja publikuje co roku, i po raz pierwszy do dnia 31 grudnia 2003 r. sprawozdanie na temat rzeczywistej jakości paliwa w poszczególnych Państwach Członkowskich i pokrycia geograficznego w zakresie paliw o maksymalnej zawartości siarki 10 mg/kg, mające na celu dostarczenie danych o jakości paliw w poszczególnych Państwach Członkowskich.";
6. artykuł 9 otrzymuje brzmienie:
"Artykuł 9
Proces przeglądu
1. Najpóźniej do dnia 31 grudnia 2005 r., Komisja dokonuje przeglądu specyfikacji paliw podanych w załącznikach III i IV, z wyjątkiem zawartości siarki i zaproponuje, w stosownych przypadkach, zmiany, zgodnie z obecnymi i przyszłymi wymaganiami prawodawstwa wspólnotowego w zakresie emisji z pojazdów i jakości powietrza oraz związanymi z tym celami. W szczególności, Komisja bierze pod uwagę:
a) konieczność zmiany końcowej daty pełnego wprowadzenia oleju napędowego o maksymalnej zawartości siarki 10 mg/kg, w celu zapewnienia, by nie wzrosła emisja gazu cieplarnianego. W analizie należy wziąć pod uwagę rozwój technologii przetwarzania w rafineriach i oczekiwane udoskonalenia w zakresie zużycia paliwa przez pojazdy i tempo, w jakim nowe technologie obniżające zużycie paliwa wprowadza się do parku samochodowego;
b) konsekwencje nowego prawodawstwa wspólnotowego ustalającego normy jakości powietrza dla takich substancji jak węglowodory aromatyczne wielopierścieniowe;
c) wynik przeglądu opisanego w art. 10 dyrektywy Rady 1999/30/WE z dnia 22 kwietnia 1999 r. odnosząca się do wartości dopuszczalnych dla dwutlenku siarki, dwutlenku azotu i tlenków azotu oraz pyłu i ołowiu w otaczającym powietrzu [16];
d) wynik przeglądu różnych zobowiązań japońskich [17], koreańskich [18] i europejskich [19] producentów samochodów w zakresie zmniejszenia zużycia paliwa i emisji ditlenku węgla w nowych samochodach osobowych w świetle zmian jakości paliwa wprowadzonych niniejszą dyrektywą i postępu w dążeniu do wspólnotowego celu, jakim jest emisja 120 g/km CO2 średnio na pojazd;
e) wynik przeglądu wymaganego w art. 7 dyrektywy 1999/96/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 grudnia 1999 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do działań, jakie mają zostać podjęte przeciwko emisji zanieczyszczeń gazowych i pyłowych przez silniki wysokoprężne stosowane w pojazdach oraz emisji zanieczyszczeń gazowych z silników z wymuszonym zapłonem napędzanych gazem ziemnym lub gazem płynnym stosowanych w pojazdach oraz zmieniająca dyrektywę Rady 88/77/EWG [20] i potwierdzenie obowiązującej normy dotyczącej emisji NOx dla silników o dużym obciążeniu;
f) skuteczność działania nowych technologii obniżających zanieczyszczenie i wpływ składników metalicznych i inne istotne kwestie dotyczące ich efektywności i rozwoju mających wpływ na międzynarodowe rynki paliw;
g) potrzebę zachęcania do wprowadzenia alternatywnych paliw, w tym także biopaliw, jak również potrzebę wprowadzenia zmian w innych parametrach w specyfikacjach paliw, zarówno paliw konwencjonalnych, jak i paliw alternatywnych, na przykład zmiany w wartościach granicznych maksymalnej lotności benzyny, zawartych w niniejszej dyrektywie, wymagane celem zastosowania ich do mieszanek bioetanolu z benzyną i dalsze konieczne zmiany w EN 228:1999.
2. Przygotowując swoją propozycję następnego etapu norm emisji dotyczących silników wysokoprężnych w pojazdach nieporuszających się po drogach, Komisja jednocześnie ustanawia wymaganą jakość paliwa. W pracach tych Komisja uwzględnia znaczenie emisji pochodzących z tego sektora, wszystkie korzyści dla zdrowia i środowiska, konsekwencje w Państwach Członkowskich dotyczące dystrybucji paliwa i koszty oraz korzyści z bardziej restrykcyjnego poziomu siarki niż wymagany obecnie poziom dla paliw stosowanych w silnikach wysokoprężnych w pojazdach nieporuszających się po drogach, a następnie dostosuje właściwe wymagania, dotyczące jakości paliwa stosowanego w pojazdach nieporuszających się po drogach, do wymagań dla sektora pojazdów drogowych do pewnej daty, jaką w powszechnym oczekiwaniu będzie dzień 1 stycznia 2009 r., datę tę Komisja potwierdzi lub zmieni w swoim przeglądzie w 2005 r.
3. W uzupełnieniu do przepisów ust. 1, Komisja może, między innymi, przesyłać:
- propozycje uwzględniające szczególną sytuację transportu publicznego i konieczność zaproponowania poziomów specyfikacji dla paliw specjalnych, z których korzysta,
- propozycje ustalające poziomy specyfikacji, mających zastosowanie do gazu płynnego, gazu ziemnego i biopaliw."
7. dodaje się art. 9a w brzmieniu:
"Artykuł 9a
Kary
Państwa Członkowskie ustalają kary, które stosuje się w przypadku naruszenia krajowych przepisów przyjętych zgodnie z niniejszą dyrektywą. Ustalone kary muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające";
8. w art. 10 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
"1. Metody pomiarowe stosowane w odniesieniu do parametrów określonych w załącznikach I i III są metodami analitycznymi określonymi w normie europejskiej EN 228:1999. Metody pomiarowe stosowane w odniesieniu do parametrów określonych w załącznikach II i IV są metodami analitycznymi określonymi w normie europejskiej EN 590:1999. Państwa Członkowskie mogą, stosownie do sytuacji, przyjąć metody analityczne określone w normach zastępujących EN 228:1999 lub EN 590:1999, jeśli można wykazać, że dają one, co najmniej taką samą dokładność i co najmniej taki sam poziom precyzji jak zastępowane metody analityczne. W przypadku gdy dopuszczalne metody analityczne muszą być dostosowane do postępu technicznego, Komisja może przyjąć zmiany zgodnie z procedurą określoną w art. 11 ust. 2.";
9. artykuł 11 otrzymuje brzmienie:
"Artykuł 11
Procedura komitetu
1. Komisję wspomaga komitet ustanowiony zgodnie z art. 12 dyrektywy 96/62/WE [21].
2. Przy dokonywaniu odniesienia do tego ustępu, stosuje się art. 5 i 7 decyzji Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającej warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji [22], uwzględniając przepisy art. 8 tej decyzji.
Okres ustanowiony w art. 5 ust. 6 decyzji 1999/468/WE ustala się na trzy miesiące.
3. Komitet uchwala swój regulamin wewnętrzny.";
10. załączniki I-IV zastępuje się tekstem załącznika do niniejszej dyrektywy.
Artykuł 2
Państwa Członkowskie przyjmą i opublikują przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy przed dniem 30 czerwca 2003 r. Niezwłocznie powiadomią o tym Komisję.
Państwa Członkowskie stosują te środki od dnia 1 stycznia 2004 r.
Przepisy przyjęte przez Państwa Członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez Państwa Członkowskie.
Artykuł 3
Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Artykuł 4
Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 3 marca 2003 r.