KOMISJA ADMINISTRACYJNA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH DS. ZABEZPIECZENIA SPOŁECZNEGO PRACOWNIKÓW MIGRUJĄCYCH
DECYZJA NR 208
z dnia 11 marca 2008 r.
dotycząca ustanowienia wspólnych ram w zakresie gromadzenia danych na temat rozstrzygania wniosków o emeryturę
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
(2008/683/WE)
KOMISJA ADMINISTRACYJNA DS. ZABEZPIECZENIA SPOŁECZNEGO PRACOWNIKÓW MIGRUJĄCYCH,
uwzględniając art. 81 lit. d) rozporządzenia Rady (EWG) nr 1408/71 (1), zgodnie z którym Komisja Administracyjna ma wspierać i rozwijać współpracę między państwami członkowskimi poprzez unowocześnianie procedur wymiany informacji, w szczególności poprzez dostosowanie przepływu informacji między instytucjami dla celów wymiany telematycznej, uwzględniając rozwój przetwarzania danych w każdym z państw członkowskich, przy czym głównym celem tego unowocześnienia jest przyspieszenie przyznawania świadczeń,
uwzględniając art. 117 rozporządzenia Rady (EWG) nr 574/72 (2), zgodnie z którym Komisja Administracyjna, na podstawie badań i wniosków Komisji Technicznej, o której mowa w art. 117c rozporządzenia wykonawczego, dostosowuje do nowych metod przetwarzania danych wzory dokumentów, a także kanały i procedury przesyłania danych niezbędnych do stosowania rozporządzenia i rozporządzenia wykonawczego,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Aby pomóc Komisji Administracyjnej ocenić stopień, w jakim prace Komisji Technicznej przyczyniają się do przyspieszenia przyznawania świadczeń, należy zapewnić pewne podstawowe informacje zarówno ilościowe, jak i jakościowe.
(2)
Rozbieżności między informacjami dostępnymi w różnych państwach członkowskich utrudniają dokonanie porównania, a gromadzenie danych statystycznych nie powinno stanowić poważnego i niepotrzebnego obciążenia dla państw członkowskich.
(3)
Zamierza się zatem gromadzić najważniejsze podstawowe dane dotyczące rozpatrywania i rozstrzygania wniosków o emeryturę w celu poszerzenia wiedzy na temat sytuacji w każdym z państw członkowskich, w szczególności w zakresie dotyczącym usytuowania głównych utrudnień w systemach i procedurach każdego z państw członkowskich, w celu wymiany informacji w sprawie najlepszych praktyk i kreowania pomysłów dotyczących sposobów skrócenia czasu rozpatrywania wniosków oraz w celu ustanowienia wyraźnych punktów odniesienia, które pozwolą państwom członkowskim na przeprowadzenie analizy porównawczej ich własnych osiągnięć.
(4)
Należy zatem ustanowić szerokie wspólne ramy w zakresie gromadzenia danych na temat rozstrzygania wniosków o emeryturę, a władze właściwe powinny w tym celu udzielić instytucjom krajowym dokładnych wskazówek.
(5)
Instytucje właściwe powinny wziąć pod uwagę powstanie i zbliżające się wprowadzenie Systemu Elektronicznej Wymiany Informacji dotyczących Zabezpieczenia Społecznego (EESSI) przy projektowaniu i wdrażaniu wewnętrznych krajowych systemów pozyskiwania i gromadzenia danych dotyczących rozpatrywania i rozstrzygania wniosków o emeryturę.
(6)
Decyzja nr 182, w której przewidziano ustanowienie takich wspólnych ram, wygasła z dniem 1 stycznia 2006 r.,
STANOWI, CO NASTĘPUJE:
1) Instytucje właściwe państw członkowskich (lub wyznaczone instytucje właściwe, w przypadku gdy jest ich kilka w jednym państwie członkowskim) powinny podjąć środki niezbędne do zapewnienia możliwości gromadzenia i dostarczania danych określonych w pkt 5.
2) Dane te powinno się dostarczać w styczniu każdego roku w odniesieniu do roku poprzedniego do Komisji Technicznej, określonej w art. 117c rozporządzenia (EWG) nr 574/72.
3) Sekretariatowi Komisji Technicznej powierza się koordynację gromadzenia tych danych oraz, za zgodą Komisji Technicznej, przygotowanie podsumowania rocznego dla Komisji Administracyjnej.
4) Gromadzone dane powinny dotyczyć tylko emerytur w odniesieniu do wnioskodawcy zamieszkałego w innym państwie członkowskim i powinny wskazywać:
a)
czas reakcji instytucji rozpatrującej sprawę w państwie miejsca zamieszkania (tzn. czas, w jakim instytucja rozpatrująca sprawę poinformowała instytucję właściwą o wpłynięciu wniosku o emeryturę do instytucji właściwej). Dla celów niniejszej decyzji „instytucja rozpatrująca sprawę” oznacza instytucję w państwie miejsca zamieszkania wnioskodawcy odpowiedzialną za wypełnienie formularza E 202, natomiast „instytucja właściwa” oznacza instytucję w danym państwie członkowskim, która otrzymuje wypełniony formularz E 202 i odpowiada za właściwe rozpatrzenie wniosku;
b)
czas, w jakim instytucja właściwa rozpatrzyła wniosek (tzn. czas, w jakim instytucja właściwa wydała ostateczną decyzję);
c)
łączny czas rozpatrywania wniosku przez obydwa zainteresowane państwa członkowskie (tzn. okres czasu, w jakim wnioskodawca musiał oczekiwać na wydanie ostatecznej decyzji, licząc od daty pierwszego złożenia wniosku do instytucji rozpatrującej sprawę).
Uwaga: Odniesienie do „formularza E 202” stosuje się mutatis mutandis do właściwego Standardowego Dokumentu Elektronicznego (SED) od chwili rozpoczęcia wymiany elektronicznej w ramach projektu EESSI.
5) Faktycznie gromadzone dane powinny zawierać:
a)
średni, najkrótszy i najdłuższy czas, jaki zajęło w poprzednich dwunastu miesiącach instytucji rozpatrującej sprawę wysłanie wniosku o emeryturę do instytucji właściwej;
b)
średni, najkrótszy i najdłuższy czas, jaki zajmowało w poprzednich dwunastu miesiącach instytucji właściwej wydanie ostatecznej decyzji w sprawie emerytury dla wnioskodawcy mieszkającego w innym państwie członkowskim;
c)
krótki komentarz ze strony instytucji właściwej sytuujący dane w kontekście i wskazujący czynniki wpływające na rozstrzygnięcie najkrócej i najdłużej rozpatrywanych wniosków;
d)
krótkie wyjaśnienie ze strony instytucji właściwej na temat stosowanej metodologii, czy wykorzystano próbę, wielkość próby, okres objęty badaniem, łączna liczba zbadanych akt itp.
6) Gromadzenie danych rozpoczyna się w miarę możliwości w styczniu 2008 r. w celu pierwszego ich złożenia do Komisji Technicznej w styczniu 2009 r.
7) Każde państwo członkowskie przedstawi Komisji Technicznej swoje dane w celu wspierania wymiany doświadczeń i rozpowszechniania najlepszych praktyk.
8) Pod koniec każdego roku system zbierania danych i korzystania z nich należy poddać przeglądowi i w razie potrzeby przedstawić zalecenia w celu jego poprawy.
9) Niniejszą decyzję publikuje się w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 stycznia 2008 r.