ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1432/2007
z dnia 5 grudnia 2007 r.
zmieniające załączniki I, II i VI do rozporządzenia (WE) nr 1774/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady w zakresie znakowania i przewozu produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1774/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 3 października 2002 r. ustanawiające przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi (1), w szczególności jego art. 32 ust. 1 i rozdział I pkt 8 załącznika VI do niego,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Rozporządzenie (WE) nr 1774/2002 ustanawia szczególne wymagania zdrowotne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi.
(2)
Artykuły 4, 5 i 6 rozporządzenia (WE) nr 1774/2002 stanowią, że surowce kategorii 1, 2 i 3 są gromadzone, przewożone i niezwłocznie identyfikowane zgodnie z art. 7 tego rozporządzenia.
(3)
Artykuł 7 i załącznik II ustanawiają wymagania dotyczące gromadzenia, przewozu i identyfikowania poszczególnych kategorii produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego i produktów przetworzonych. W celu poprawy kontroli i identyfikowalności należy stosować standardowe kodowanie barwne na opakowaniach, pojemnikach i pojazdach w handlu wymienionymi produktami ubocznymi i produktami przetworzonymi. Kolory należy dobrać w taki sposób, by zagwarantować ich łatwe odróżnianie, również przez osoby z zaburzonym postrzeganiem kolorów.
(4)
Dla większej jasności definicję „kodowania barwnego” należy dodać do definicji szczególnych podanych w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 1774/2002.
(5)
Państwa członkowskie powinny mieć możliwość wprowadzania systemów lub ustanawiania dodatkowych przepisów w zakresie kodowania barwnego opakowań, pojemników i pojazdów używanych do transportu różnych kategorii produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego i produktów przetworzonych na ich terytorium. Tego rodzaju systemy lub przepisy nie powinny zakłócać standardowego systemu kodowania barwnego stosowanego w handlu.
(6)
Państwa członkowskie powinny również mieć możliwość wymagać, by produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego pochodzące z ich terytorium i pozostające na nim były znakowane, w uzupełnieniu do znakowania materiału określonego ryzyka wymaganego rozporządzeniem (WE) nr 999/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 maja 2001 r. ustanawiającym zasady dotyczące zapobiegania, kontroli i zwalczania niektórych przenośnych gąbczastych encefalopatii (2). Takie znakowanie nie powinno jednak stwarzać barier w handlu lub w wywozie do krajów trzecich.
(7)
W załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 1774/2002 określono przepisy dotyczące wzoru dokumentu handlowego, który należy dołączyć do produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego i produktów przetworzonych podczas ich przewozu. Należy ustanowić dodatkowe przepisy dotyczące tego rodzaju dokumentów w celu poprawy identyfikacji produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego i możliwości ich identyfikowalności.
(8)
Artykuły 4, 5 i 6 rozporządzenia (WE) nr 1774/2002 stanowią, że niektóre przetworzone produkty pochodzenia zwierzęcego mają być trwale oznaczone - za pomocą zapachu w przypadkach, gdy jest to technicznie możliwe - zgodnie z rozdziałem I załącznika VI do tego rozporządzenia.
(9)
Rozdział I załącznika VI do rozporządzenia (WE) nr 1774/2002 stanowi, że produkty przetworzone otrzymane z surowców kategorii 1 lub 2, z wyjątkiem produktów płynnych przeznaczonych do przetwarzania w wytwórniach biogazu i kompostowniach, muszą być trwale oznaczone - za pomocą zapachu w przypadkach, gdy jest to technicznie możliwe - z wykorzystaniem systemu zatwierdzonego przez właściwe władze. Dotychczas z powodu braku dostępnych danych naukowych dotyczących znakowania nie zostały ustanowione szczegółowe zasady takiego znakowania.
(10)
Dnia 17 października 2006 r. Wspólne Centrum Badawcze wydało analizę wykonalności dotyczącą oceny triheptanianu glicerolu (GTH) jako odpowiedniego znacznika dla produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego w systemach przetwarzania. Na podstawie tego sprawozdania należy ustanowić szczegółowe wymagania dotyczące znakowania przetworzonych produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego.
(11)
Wymagania te powinny pozostać bez uszczerbku dla znakowania produktów przetworzonych wykorzystywanych w nawozach organicznych i dodatkach do wzbogacania gleby w celu wywiązania się z obowiązku niestosowania tych produktów bezpośrednio na gruntach, do których mogą mieć dostęp zwierzęta hodowlane, zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 181/2006 z dnia 1 lutego 2006 r. w sprawie wykonania rozporządzenia (WE) nr 1774/2002 w odniesieniu do nawozów organicznych i dodatków do wzbogacania gleby innych niż nawóz naturalny oraz zmieniającym to rozporządzenie (3).
(12)
Należy przewidzieć pewne wyjątki od wymogu znakowania przetworzonych produktów za pomocą GTH, w szczególności w odniesieniu do produktów przemieszczanych do ich wykorzystania lub usunięcia przy zastosowaniu metody zgodnej z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 92/2005 z dnia 19 stycznia 2005 r. wdrażającym rozporządzenie (WE) nr 1774/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiające sposoby usuwania i wykorzystania produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego i zmieniającym jego załącznik VI w odniesieniu do przetwarzania biogazu i wytopionych tłuszczów (4).
(13)
Załączniki I, II, i VI do rozporządzenia (WE) nr 1774/2002 powinny zatem zostać odpowiednio zmienione.
(14)
Aby dać państwom członkowskim i przemysłowi czas na dostosowanie się do nowych przepisów ustanowionych niniejszym rozporządzeniem, przepisy te powinny mieć zastosowanie od dnia 1 lipca 2008 r.
(15)
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Załączniki I, II i VI do rozporządzenia (WE) nr 1774/2002 zmienia się zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 lipca 2008 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 5 grudnia 2007 r.