Dyrektywa Komisji
z dnia 15 kwietnia 1987 r.
w sprawie oznaczania zawartości alkoholu na etykietach napojów alkoholowych przeznaczonych do sprzedaży konsumentowi końcowemu
(87/250/EWG)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą,
uwzględniając dyrektywę Rady 79/112/EWG z dnia 18 grudnia 1978 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do etykietowania, prezentacji i reklamowania środków spożywczych przeznaczonych na sprzedaż konsumentowi końcowemu [1], ostatnio zmienioną dyrektywą 86/197/EWG [2], w szczególności jej art. 10a akapit drugi,
a także mając na uwadze, co następuje:
artykuł 3 dyrektywy 79/112/EWG wprowadził obowiązek, aby przy etykietowaniu napojów o zawartości 1,2 % objętościowych alkoholu, była wykazywana rzeczywista zawartość alkoholu według objętości;
powinny zostać ustanowione zasady dotyczące sposobu takiego wykazywania;
w przypadku artykułów objętych pozycjami 22.04 i 22.05 Wspólnej Taryfy Celnej zasady takie są ustalone w szczególnych przepisach wspólnotowych, mających do nich zastosowanie;
niniejszą dyrektywę stosuje się do wszelkich innych napojów o zawartości ponad 1,2 % objętościowych alkoholu;
załącznik do dyrektywy Rady 76/766/EWG z dnia 27 lipca 1976 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do tablic alkoholometrycznych [3] ustanawia wspólnotowe reguły dotyczące definicji i sposobów określania i oznaczania zawartości alkoholu;
dlatego niniejsza dyrektywa może być ograniczona do wprowadzenia przepisów, które powinny uzupełnić te reguły;
do celów ustalenia zakresu dopuszczalnych odchyleń należy w odpowiedni sposób uwzględnić cechy różnych rozpatrywanych napojów, istniejący stopień ich zróżnicowania oraz trudności techniczne występujące przy zapewnianiu, aby deklarowana zawartość alkoholu była zgodna z wartością rzeczywistą;
konieczne będzie przyjęcie w stosownym czasie jednej lub kilku metod analiz obowiązujących we Wspólnocie do określania zawartości alkoholu, w celu umożliwienia prawidłowego stosowania dyrektywy 79/112/EWG oraz niniejszej dyrektywy;
środki przewidziane w niniejszej dyrektywie są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Środków Spożywczych;
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:
Artykuł 1
Niniejsza dyrektywa dotyczy wykazywania rzeczywistej zawartości alkoholu przy etykietowaniu napojów alkoholowych zawierających ponad 1,2 % objętościowych alkoholu, innych niż produkty objęte pozycjami 22.04 i 22.05 Wspólnej Taryfy Celnej.
Artykuł 2
1. Określanie zawartości alkoholu odbywa się w temperaturze 20oC.
2. Liczba określająca zawartość alkoholu podawana jest z uwzględnieniem nie więcej jak jednego miejsca dziesiętnego i musi po niej następować oznaczenie "% obj.", może być ona poprzedzona wyrazem "alkohol" lub skrótem "alk.".
Artykuł 3
1. Zakres dopuszczalnych odchyleń dodatnich lub ujemnych dozwolonych w odniesieniu do oznaczania zawartości alkoholu według objętości jest następujący, w wartościach bezwzględnych:
a) napoje nieokreślone poniżej:
0,3 % obj.;
b) piwo o zawartości alkoholu nieprzekraczającej 5,5 % obj.; napoje objęte podpozycją 22.07.B II Wspólnej Taryfy Celnej oraz sporządzone z winogron:
0,5 % obj.;
c) piwo o zawartości alkoholu przekraczającej 5,5 % obj.; napoje objęte podpozycją 22.07.B I Wspólnej Taryfy Celnej oraz sporządzone z winogron; jabłecznik, wino z gruszek, wino owocowe itp., uzyskane z owoców innych niż winogrona, niezależnie od tego, czy są czy nie są musujące lub półmusujące; napoje oparte na przefermentowanym miodzie:
1 % obj.;
d) napoje zawierające zanurzone owoce lub części roślin:
1,5 % obj.
2. Wartości zakresu dopuszczalnych odchyleń ustalone w ust. 1 stosuje się bez uszczerbku dla zakresu dopuszczalnych odchyleń wynikającego z metody analizy zastosowanej do określenia zawartości alkoholu.
Artykuł 4
1. Państwa Członkowskie dokonają w miarę potrzeby zmian w swoich przepisach w celu zapewnienia zgodności z niniejszą dyrektywą i niezwłocznie powiadomią o tym Komisję; zmienione w ten sposób przepisy stosuje się w taki sposób, aby:
- umożliwić handel towarami, które odpowiadają wymogom niniejszej dyrektywy, najpóźniej od dnia 1 maja 1988 r.,
- zakazać handlu towarami, które nie odpowiadają wymogom niniejszej dyrektywy, począwszy od dnia 1 maja 1989 r.
2. Jednakże dozwolony jest handel napojami, które nie odpowiadają wymogom określonym w niniejszej dyrektywie, a które zostały opatrzone etykietą przed datą wskazaną w ust. 1 tiret drugie, aż do wyczerpania zapasów.
Artykuł 5
Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 15 kwietnia, 1987 r.