Dyrektywa Rady
z dnia 15 stycznia 1980 r.
w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do nominalnych ilości i nominalnych pojemności dopuszczalnych w odniesieniu do niektórych produktów w opakowaniach jednostkowych
(80/232/EWG)
RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 100,
uwzględniając wniosek Komisji [1],
uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [2],
uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego [3],
a także mając na uwadze, co następuje:
dyrektywa Rady 76/211/EWG z dnia 20 stycznia 1976 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do paczkowania według masy lub objętości niektórych produktów w opakowaniach jednostkowych [4] określa granice dopuszczalnych błędów o ujemnej wartości w zawartości takich produktów w opakowaniach jednostkowych oraz sposoby ich znakowania i metody kontroli, które należy stosować w odniesieniu do takich produktów, aby mogły one być wprowadzane do obrotu w całej Wspólnocie;
jednakże wyżej wspomniana dyrektywa nie usuwa wszystkich barier w handlu produktami w opakowaniach jednostkowych, które wynikają z różnic w przepisach dotyczących własności metrologicznych takich produktów; w szczególności Państwa Członkowskie stosują różne przepisy dotyczące objętości lub masy takich produktów; a zatem przepisy te powinny zostać zbliżone;
w celu zapewnienia większej przejrzystości rynku należy dla danego produktu możliwie najbardziej ograniczyć liczbę stosowanych ilości nominalnych, które są tak zbliżone, że mogą wprowadzać konsumenta w błąd;
ograniczenie to powinno obejmować pojemniki towarów paczkowanych oraz produkty sprzedawane według masy lub objętości;
artykuł 16 dyrektywy Rady 71/316/EWG z dnia 26 lipca 1971 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do wspólnych przepisów dotyczących przyrządów pomiarowych oraz metod kontroli metrologicznej [5], ze zmianami wprowadzonymi na mocy Traktatu o Przystąpieniu [6], stanowi, że harmonizacja wymogów dotyczących wprowadzania do obrotu określonych produktów, w szczególności w zakresie określania paczkowanych ilości, może stanowić przedmiot odrębnych dyrektyw,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:
Artykuł 1
Niniejsza dyrektywa stosuje się do produktów oferowanych w formie paczkowanej zgodnie z art. 1 i 2 dyrektywy 76/211/EWG oraz określonych w załącznikach do niniejszej dyrektywy; niniejsza dyrektywa nie stosuje się do produktów w opakowaniach jednostkowych przeznaczonych wyłącznie do użytku profesjonalnego.
Artykuł 2
Produkty określone w art. 1 dzielą się na trzy grupy:
a) produkty sprzedawane według masy lub objętości, z wyjątkiem produktów określonych w lit. b) i c).
Załącznik I określa dla każdego z takich produktów wartości nominalnych ilości zawartości opakowań;
b) produkty sprzedawane według masy lub objętości, oferowane w pojemnikach sztywnych wymienione w załączniku II, z wyjątkiem produktów wymienionych w załączniku I.
Załącznik II określa dla takich produktów wartości pojemności tych pojemników;
c) produkty oferowane w formie aerozolu.
Załącznik III określa objętości fazy ciekłej dla takich produktów i w przypadkach pojemników metalowych również pojemności tych pojemników.
Artykuł 3
Opakowania jednostkowe muszą w każdym przypadku być opatrzone oznakowaniem wskazującym nominalną masę lub nominalną objętość zawartości danego produktu zgodnie z wymogami dyrektywy 76/211/EWG.
W przypadkach określonych w art. 2 lit. b) i c) pojemniki muszą być także opatrzone oznakowaniem wskazującym w taki sposób, aby nie dopuścić do pomylenia z wyżej określonym oznakowaniem, ich nominalną pojemność, zgodnie z wymogami określonymi w załączniku II i załączniku III pkt 1, lub tam gdzie to stosowne, informację o normach EN określonych w załącznikach.
Artykuł 4
W przypadkach opakowań grupowych składających się z dwóch lub więcej opakowań indywidualnych, wartości wymienione w załącznikach I, II i III stosuje się w odniesieniu do każdego z poszczególnych opakowań indywidualnych.
W przypadkach opakowań jednostkowych składających się z dwóch lub więcej opakowań indywidualnych, nieprzeznaczonych do sprzedaży osobno, wartości wymienione w załącznikach I, II i III stosuje się w odniesieniu do całego opakowania jednostkowego.
Artykuł 5
Państwa Członkowskie nie mogą odmówić, zabronić lub ograniczyć wprowadzania do obrotu opakowań, które spełniają wymogi przewidziane w niniejszej dyrektywie, ze względu na nominalne ilości zawartości tych opakowań określone w załączniku I i załączniku III pkt 2, ze względu na nominalne pojemności pojemników w przypadku opakowań wymienionych w załączniku II, lub ze względu na którąkolwiek z wyżej wymienionych przesłanek w przypadku produktów wymienionych w załączniku III pkt 1.
Artykuł 6
W okresie przed dniem 1 stycznia 1982 r. Państwa Członkowskie nie mogą odmówić, zabronić lub ograniczyć wprowadzania do obrotu opakowań spełniających wymogi określone w dyrektywie 76/211/EWG, których nominalna ilość lub pojemność odnośnego opakowania ma wartość inną niż wartości określone w niniejszej dyrektywie, a które zostały wprowadzone do obrotu w zainteresowanych Państwach Członkowskich w dniu jej notyfikacji.
Przepisów akapitu pierwszego nie stosuje się w odniesieniu do środków, które zostaną przyjęte przez Zjednoczone Królestwo i Irlandię w celu określenia odnośnych wartości w międzynarodowych jednostkach miary.
Artykuł 7
Państwa Członkowskie wprowadzą w życie środki niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy w terminie 24 miesięcy od dnia jej notyfikacji i niezwłocznie powiadomią o tym Komisję.
Państwa Członkowskie przekażą Komisji teksty podstawowych przepisów prawa krajowego przyjętych w zakresie objętym niniejszą dyrektywą.
Artykuł 8
Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 15 stycznia 1980 r.