DECYZJA RADY
z dnia 17 lutego 2005 r.
upoważniająca Zjednoczone Królestwo do zwolnienia z podatku niskowartościowych paliw stałych z tytułu zmian klimatycznych, zgodnie z art. 19 dyrektywy 2003/96/WE
(2005/153/WE)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając dyrektywę Rady 2003/96/WE z 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (1), w szczególności jej art. 19 ust. 1,
uwzględniając wniosek Komisji,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
W piśmie z dnia 18 czerwca 2004 r. władze Zjednoczonego Królestwa złożyły Komisji wniosek o odstępstwo zezwalające Zjednoczonemu Królestwu na stosowanie w dalszym ciągu zwolnienia niskowartościowych paliw stałych z podatku z tytułu zmian klimatycznych zgodnie z art. 19 dyrektywy 2003/96/WE.
(2)
Celem tego podatku, według władz Zjednoczonego Królestwa, jest wspieranie wydajności energetycznej oraz technologii o niskiej zawartości węgla w sektorze przemysłowym. Podatek odnosi się do gazu, węgla, energii elektrycznej oraz płynnego gazu ziemnego (do celów grzewczych) wykorzystywanych przez przedsiębiorstwa oraz w sektorze publicznym.
(3)
Zwolnienia z podatku z tytułu zmian klimatycznych zostały wprowadzone w roku 2001 w celu wspieraniu działań przyjaznych dla środowiska. Zwolnione z podatku zostały paliwa stałe o wartości niższej niż 15 funtów brytyjskich (GBP) za tonę, takie jak mieszane odpady i gruz pochodzące z górnictwa węgla kamiennego oraz koksowego.
(4)
Z chwilą wejścia w życie dyrektywy 2003/96/WE Państwa Członkowskie, które nie opodatkowały powyższych paliw, mają obowiązek wprowadzić takie podatki.
(5)
Zwolnienie podatkowe wspiera wykorzystywanie niskowartościowych paliw stałych do produkcji energii, co pozwala uniknąć składowania odpadów. Mimo że z punktu widzenia polityki ochrony środowiska wykorzystanie w celu uzyskania energii jest korzystniejsze od składowania odpadów, prawidłowe podejście, zgodne z zasadą zanieczyszczający płaci, polegałoby na stosowaniu niższych stawek podatku wobec niskowartościowych paliw stałych proporcjonalnie do wartości energetycznej. Jednak, biorąc pod uwagę zarówno zmienną jakość surowca, jak i zmienną wartość energetyczną surowca oraz wynikające z tego problemy w ustaleniu dokładnych stawek podatkowych oraz biorąc pod uwagę fakt, iż zwolnienie dotyczy niewielkich kwot, całkowite zwolnienie z podatku jest możliwe do przyjęcia jako środek tymczasowy. Czas trwania zwolnienia musi zatem być ograniczony.
(6)
Roczny koszt aktualnych zwolnień podatkowych dla skarbu państwa Zjednoczonego Królestwa w odniesieniu do całego sektora wynosi około 100 000 GBP. W zakresie, w jakim zwolnienie podatkowe stanowi pomoc państwa, zastosowanie mają normalne zasady. Z powyższego wynika zatem, że zwolnienie podlega rozporządzeniu Komisji (WE) nr 69/2001 z dnia 12 stycznia 2001 r. w sprawie zastosowania art. 87 i 88 Traktatu WE w odniesieniu do pomocy w ramach zasady de minimis (2). Niemniej jednak, jeśli korzyść uzyskana przez pojedyncze przedsiębiorstwo przekroczyłaby limity określone w powyższym rozporządzeniu, należy o tym poinformować Komisję zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 659/1999 z dnia 22 marca 1999 r. ustanawiającym szczegółowe zasady stosowania art. 93 Traktatu WE (3).
(7)
Komisja regularnie bada obniżki i zwolnienia, aby sprawdzić, czy nie zakłócają one konkurencji lub czy nie utrudniają funkcjonowania rynku wewnętrznego oraz czy nie są one niezgodne z polityką Wspólnoty w dziedzinie środowiska naturalnego, energii i transportu,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Niniejszym upoważnia się Zjednoczone Królestwo do stosowania zwolnienia z podatku akcyzowego niskowartościowych paliw stałych, o wartości niższej niż 15 GBP za tonę.
Artykuł 2
Niniejsza decyzja traci moc dnia 31 grudnia 2009 r.
Artykuł 3
Niniejsza decyzja skierowana jest do Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej.
Sporządzono w Brukseli, dnia 17 lutego 2005 r.