Decyzja Komisji
z dnia 16 lutego 2000 r.
zmieniająca decyzję Komisji 2000/2/WE zmieniającą decyzję Rady 79/542/EWG ustalającą wykaz państw trzecich, z których Państwa Członkowskie dopuszczają przywóz bydła, trzody chlewnej, zwierząt z rodziny koniowatych, owiec i kóz oraz świeżego mięsa i produktów mięsnych i uchylająca decyzję 1999/301/WE
(notyfikowana jako dokument nr C(2000) 412)
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
(2000/136/WE)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając dyrektywę Rady 72/462/EWG z dnia 12 grudnia 1972 r. w sprawie problemów sanitarnych i kontroli weterynaryjnych przed przywozem z państw trzecich bydła, trzody chlewnej i świeżego mięsa [1], ostatnio zmienioną dyrektywą 97/79/WE [2], w szczególności jej art. 3 ust. 1,
uwzględniając dyrektywę Rady 96/23/WE z 29 kwietnia 1996 r. w sprawie środków monitorowania niektórych substancji i ich pozostałości w żywych zwierzętach i produktach zwierzęcych oraz uchylającą dyrektywy 85/358/EWG i 86/469/EWG oraz decyzje 89/187/EWG i 91/664/EWG [3], w szczególności jej art. 29,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Państwa Członkowskie mogą przywozić świeże mięso, w tym również podroby, wyłącznie z państw trzecich lub niektórych części państw trzecich, znajdujących na wykazie ustalonym przez Radę na wniosek Komisji.
(2) Wykaz wspomnianych państw trzecich lub ich części zawarty jest w decyzji Rady 79/542/EWG [4], ostatnio zmienionej decyzją 99/759/WE [5].
(3) Umieszczenie i utrzymanie państwa trzeciego w wykazie państw trzecich, przewidzianym w prawodawstwie Wspólnoty, z których Państwa Członkowskie mogą sprowadzać produkty pochodzenia zwierzęcego wymienione w dyrektywie Rady 96/23/WE, jest uzależnione od przedłożenia przez dane państwo trzecie planu określającego gwarancje, których może ono udzielić w związku z monitorowaniem niektórych grup pozostałości oraz substancji określonych w załączniku I do wspomnianej dyrektywy; plan ten musi być aktualizowany na wniosek Komisji, zwłaszcza gdy kontrole, o których mowa w art. 29 ust. 3 wspomnianej wyżej dyrektywy wskazują, że istnieje taka konieczność.
(4) Jeśli wymogi zawarte w ust. 3 nie są spełniane, umieszczenie państwa trzeciego w wykazie państw trzecich, przewidzianym w prawodawstwie Wspólnoty, może być zawieszone zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 33 dyrektywy Rady 96/23/WE.
(5) Stosowanie planów kontroli pozostałości oraz uzupełnianie ewidencji stosowania niezatwierdzonych substancji lub pozostałości, których poziomy przekraczają najwyższe dopuszczalne we Wspólnocie poziomy pozostałości jest niezbędne z punktu widzenia ochrony zdrowia publicznego.
(6) Stany Zjednoczone Ameryki Północnej wyraziły zgodę na podjęcie środków zaradczych, w celu usunięcia niedociągnięć stwierdzonych w projekcie oraz wdrażaniu programu kontrolowania pozostałości; informacja o tych środkach została przekazana Komisji.
(7) W związku ze środkami o jakich powiadomiły Stany Zjednoczone, Komisja podjęła działania mające na celu sprawdzenie adekwatności i skuteczności tych środków.
(8) W wyniku weryfikacji dokonanej przez Komisję w styczniu/lutym 2000 r. ujawniono, że mimo pewnego postępu, nadal występują poważne problemy z wprowadzeniem w życie i egzekwowaniem programu kontroli pozostałości w Stanach Zjednoczonych Ameryki Północnej oraz wykazano, że program nie daje wystarczających gwarancji, wymaganych przez Wspólnotę Europejską, w odniesieniu do ochrony zdrowia publicznego wobec zagrożeń dla zdrowia wynikających z obecności pozostałości; Stany Zjednoczone Ameryki Północnej wyraziły zgodę na podjęcie dalszych kroków w celu natychmiastowego usunięcia niedociągnięć i w dniu 8 lutego 2000 r. złożyły propozycję zawarcia umowy na wykonanie analiz w zakresie wykrywania niektórych substancji z jednym lub kilkoma zatwierdzonymi laboratoriami, dysponującymi możliwościami przeprowadzania wymaganych analiz i mieszczącymi się poza terytorium Stanów Zjednoczonych; uznaje się, że okres jednego miesiąca jest niezbędny w celu podjęcia stosownych kroków i odpowiednich działań przez USA.
(9) W podobnych okolicznościach jak opisano wyżej, odpowiednia prawodawstwo Wspólnoty oraz umowy międzynarodowe, które mają zastosowanie w tym zakresie, zezwalają Wspólnocie Europejskiej na zawieszenie przywozu ze Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej; należy wyznaczyć Stanom Zjednoczonym czas na podjęcie niezbędnych środków i działań, które w sposób obiektywny zapewnią, że respektowany jest poziom ochrony sanitarnej, obowiązujący we Wspólnocie.
(10) W związku z powyższym, począwszy od dnia 15 marca 2000 r., Stany Zjednoczone Ameryki Północnej powinny zostać tymczasowo usunięte z wykazu państw trzecich, z których Państwa Członkowskie dopuszczają przywóz mięsa przeznaczonego do spożycia przez ludzi; zawieszenie przywozu w okolicznościach tej sprawy, jest jedynym środkiem, który w sposób uzasadniony jest dostępny Wspólnocie Europejskiej.
(11) Środki przewidziane w niniejszej decyzji powinny być weryfikowane w świetle gwarancji przedłożonych przez Stany Zjednoczone Ameryki Północnej, w zakresie skutecznego wprowadzania w życie środków kontroli pozostałości.
(12) W związku z niniejszą decyzją należy wprowadzić zmiany do decyzji Komisji 2000/2/WE [6] zmieniająca decyzję Rady 79/542/EWG ustalającą wykaz państw trzecich, z których Państwa Członkowskie dopuszczają przywóz bydła, trzody chlewnej, zwierząt z rodziny koniowatych, owiec i kóz oraz świeżego mięsa i produktów mięsnych i uchylająca decyzję 1999/301/WE.
(13) Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu Weterynaryjnego,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
W art. 5 decyzji 2000/2/WE datę "15 lutego 2000 r." zastępuje się datą "15 marca 2000 r.".
Artykuł 2
Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 16 lutego 2000 r.