Rozporządzenie Komisji (WE) nr 993/2001
z dnia 4 maja 2001 r.
zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 2454/93 ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny [1], ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2700/2000 [2] Parlamentu Europejskiego i Rady, w szczególności jego art. 247,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) W celu zapewnienia jednolitego i niezawodnego działania w pełni skomputeryzowanej procedury tranzytowej do rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 [3], ostatnio zmienionego rozporządzeniem (WE) nr 2787/2000 [4], należy wprowadzić przepisy prawne służące rozwojowi, uzupełnieniu, a w razie potrzeby uaktualnieniu istniejących ram prawnych dla skomputeryzowanego systemu tranzytowego.
(2) Wymiana informacji między organami celnymi w urzędach wyjścia i urzędach tranzytowych z wykorzystaniem technologii informatycznej i sieci komputerowych spowoduje bardziej skuteczną kontrolę procedur tranzytowych, przy jednoczesnym zwolnieniu przewoźników z obowiązku przedstawiania noty tranzytowej w każdym urzędzie tranzytowym.
(3) W celu monitorowania wykorzystywania gwarancji z pełnym pokryciem i zwolnienia z obowiązku składania gwarancji konieczne jest ustalenie przewidywanej kwoty należności celnych i innych należności związanych z procedurami tranzytowymi w przypadkach, gdy nie są dostępne dane wymagane dla takich obliczeń. Jednakże organy celne powinny być upoważnione do ustalania odmiennych liczb na podstawie innych informacji, które mogą być im znane.
(4) W odniesieniu do gwarancji monitorowanych przez skomputeryzowany system tranzytowy, powinno być możliwe zwolnienie z obowiązku przedstawiania w urzędzie wyjścia dokumentów gwarancyjnych w wersji papierowej.
(5) W odniesieniu do skomputeryzowanej kontroli gwarancji indywidualnej w formie zaświadczeń, właściwe jest zobowiązanie poręczyciela do dostarczenia do urzędu składania gwarancji wszelkich wymaganych informacji o wydanych zaświadczeniach.
(6) W celu zmaksymalizowania korzyści osiąganych ze skomputeryzowanego systemu tranzytowego przez organy celne i podmioty gospodarcze, właściwe jest rozszerzenie również na upoważnionego odbiorcę obowiązku wymiany informacji z urzędem przeznaczenia, z wykorzystaniem techniki przetwarzania danych.
(7) Skomputeryzowane środowisko pozwoli na znaczące skrócenie obecnych ograniczeń czasowych przy wszczynaniu procedury poszukiwawczej.
(8) Dostęp do elektronicznych danych tranzytowych będzie ułatwiony przez drukowanie Numeru Ewidencyjnego Operacji Tranzytowej (MRN) w standardowej formie kodu kreskowego na Tranzytowym Dokumencie Towarzyszącym, co przyspieszy i usprawni procedurę.
(9) Powinien zostać uproszczony i zracjonalizowany tytuł III części II rozporządzenia (EWG) nr 2454/93, dotyczący składu celnego, uszlachetniania czynnego, przetwarzania pod kontrolą celną, czasowego wwozu oraz uszlachetniania biernego. Tytuł V rozdziału I, obejmujący strefy wolnocłowe i składy wolnocłowe, powinien zostać zmieniony.
(10) Rozporządzenie (EWG) nr 2913/92 (zwane dalej "Kodeksem"), zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2700/2000, stworzyło podstawy dla ustanowienia warunków bardziej elastycznego dostępu do niektórych procedur, przez zastąpienie wykazu pozytywnego badaniem warunków ekonomicznych w przypadku przetwarzania pod kontrolą celną, przez skoncentrowanie badań warunków ekonomicznych przed wystawieniem zezwoleń na uszlachetnianie czynne wrażliwych towarów oraz, w uszlachetnianiu biernym, zwiększając zastosowanie metody wymiaru opodatkowania opartej o koszty operacji.
(11) Współzależność między przepisami regulującymi procedurę uszlachetniania czynnego a systemem refundacji wywozowych w sektorze produktów i towarów rolnych wymaga bardziej szczegółowych zasad w następstwie ograniczenia subsydiów wywozowych uzgodnionych w ramach Światowej Organizacji Handlu.
(12) Całość zasad dotyczących gospodarczych procedur celnych musi ulec racjonalizacji, biorąc pod uwagę fakt, iż w każdej z pięciu gospodarczych procedur celnych stosuje się pewną ilość identycznych przepisów. W celu uniknięcia powtarzania zasad przepisy wspólne dla dwóch lub więcej procedur powinny być zawarte w jednym rozdziale. Część ta dotyczy w szczególności zezwoleń - włączając te angażujące kilka administracji - oraz uproszczenia w zakresie przepisów regulujących zezwolenia uproszczone, ewidencję zapasów, współczynnik produktywności, odsetki wyrównawcze, metody zakończenia procedur, transferów i współpracę administracyjną, jak również ujednoliconej struktury formularzy wniosków i zezwoleń. W celu wprowadzenia większej elastyczności do zasad proceduralnych powinna być ustanowiona możliwość przyznawania, pod pewnymi warunkami, zezwolenia z mocą wsteczną na okres jednego roku.
(13) Kodeks, zmieniony rozporządzeniem (WE) nr 2700/2000, stworzył także podstawę umożliwiającą Państwom Członkowskim wyznaczanie stref wolnocłowych, w których będzie przeprowadzana kontrola i formalności celne oraz znajdą zastosowanie przepisy dotyczące długu celnego zgodnie z wymogami procedury składu celnego. Strefy wolnocłowe będą stąd rozróżniane zgodnie z rodzajem kontroli, jakiej są poddawane.
(14) Przejrzystość wszelkich zasad powinna zostać poprawiona przez bardziej rygorystyczną strukturę oraz większą zwięzłość przepisów, a także przez unikanie, w miarę możliwości, pokrywania się przepisów celnych i rolnych.
(15) Ilość załączników powinna być znacznie ograniczona. Niektóre powinny zostać włączone do właściwego tekstu (nr 69a, 74, 95); inne powinny zostać połączone (67 i 68; 70, 75a, 81, 82, 84, 98 i 106; 71, 72 i 83; 85, 86, 88, 89 i 107); wreszcie inna grupa powinna zostać skreślona, z uwagi na raczej wyjaśniający, ilustracyjny czy przykładowy charakter treści ich treści. Powinny zostać ustanowione dwa nowe załączniki (70 i 73).
(16) Międzynarodowy handel używaną i zapakowaną odzieżą przeżywa gwałtowny wzrost. W celu ułatwienia takiego handlu właściwe jest określenie reguły pochodzenia stosowanej do używanej odzieży i innych używanych artykułów, które zostały zebrane i zapakowane. Reguła przyjęta przez Komitet ds. Reguł Pochodzenia WTO w kontekście międzynarodowej harmonizacji niepreferencyjnych reguł pochodzenia (Porozumienie WTO w sprawie reguł pochodzenia) opiera określanie pochodzenia używanej odzieży i innych używanych artykułów na koncepcji ostatniego znaczącego przekształcenia.
(17) Rozporządzenie (EWG) nr 2454/93 powinno być odpowiednio zmienione.
(18) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Kodeksu Celnego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (EWG) nr 2454/93 wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 220 ust. 1 wprowadza się następujące zmiany:
a) w lit. b) wyrazy "art. 556 ust. 1 akapit drugi" zastępuje się wyrazami "art. 508 ust. 1";
b) w lit. c) i d) po wyrazach "pisemne zezwolenie na daną procedurę celną" dodaje się wyrazy "lub kopia wniosku o zezwolenie, o ile zastosowanie znajduje art. 508 ust. 1.";
c) w lit. e) wyrazy: "art. 751 ust. 1 akapit drugi" zastępuje się wyrazami: "art. 508 ust. 1";
2) w art. 229 ust. 1 wprowadza się następujące zmiany:
a) w zdaniu wprowadzającym, "art. 696" zastępuje się wyrazami "art. 497 ust. 3 akapit drugi";
b) w lit. a) tiret pierwsze i drugie otrzymują brzmienie:
- "- zwierzęta na sezonowy wypas lub wypas albo do prowadzenia prac lub transportu oraz inne towary spełniające warunki określone w art. 567 akapit drugi, lit. a),
- - opakowania określone w art. 571 lit. a), noszące trwałe, nieusuwalne oznakowanie osoby mającej siedzibę poza obszarem celnym Wspólnoty,";
c) w lit. a) tiret czwarte wyrazy "art. 671 ust. 2 lit. c)" zastępuje się wyrazami "art. 569";
3) artykuł 232 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
"1. Następujące przedmioty, jeśli nie zostały zgłoszone organom celnym na piśmie lub ustnie, uważa się za zgłoszone do czasowego wwozu czynnością określoną w art. 233, z zastrzeżeniem art. 579:
a) rzeczy osobistego użytku i towary do celów sportowych wwożone przez podróżujących zgodnie z art. 563;
b) środki transportu określone w art. 556-561;
c) majątek marynarzy, używany na statkach biorących udział w międzynarodowym ruchu morskim na podstawie art. 564 lit. a).";
4) w art. 251 dodaje się pkt 1c:
"1c. Jeśli zezwolenie z mocą wsteczną przyznaje się na mocy:
- artykuł 294 na dopuszczenie do swobodnego obrotu z preferencyjnym traktowaniem taryfowym lub o zredukowanej albo zerowej stawce celnej z uwagi na ostateczne przeznaczenie towarów, lub
- artykuł 508 na gospodarczą procedurę celną.";
5) w art. 268 ust. 3 i 269 ust. 3, wyrazy "art. 529-534" zastępuje się wyrazami "art. 524";
6) w art. 270 ust. 1 akapit trzeci, wyrazy "art. 497-502" zastępuje się wyrazami "art. 497, 498 oraz 499";
7) w art. 272 ust. 2, wyrazy "art. 529-534" zastępuje się wyrazami "art. 524";
8) w art. 275 ust. 1, wyrazy "art. 556 ust. 1 akapit drugi" zastępuje się wyrazami "art. 508 ust. 1";
9) w części I tytułu IX rozdział 3, po art. 277 dodaje się podsekcję w brzmieniu:
"Podsekcja 4
Przepisy wspólne
Artykuł 277a
W przypadku gdy dwa lub więcej zezwolenia dotyczące gospodarczych procedur celnych są przyznawane tej samej osobie, a jedna procedura kończy się rozpoczynając inną procedurę z wykorzystaniem lokalnej procedury odprawy celnej, zgłoszenie nie musi być wymagane."
;
10) artykuł 278 ust. 3 lit. d) otrzymuje brzmienie:
"d) żadna procedura uproszczona nie ma zastosowania do wspólnotowych towarów rolnych określonych w art. 524 i poddanych procedurze składu celnego.";
11) artykuł 313 ust. 2 lit. b) i c) otrzymują brzmienie:
"b) towary magazynowane czasowo lub w wolnym obszarze celnym o kontroli typu I w rozumieniu art. 799 albo w składzie wolnocłowym;
c) towary poddane postępowaniu zawieszającemu lub umieszczone w wolnym obszarze celnym o kontroli typu II w rozumieniu art. 799.";
12) artykuł 313a ust. 1 otrzymuje brzmienie:
"1. Regularna linia żeglugowa oznacza regularną usługę przewożenia towarów na statkach, które pływają jedynie między portami znajdującymi się w obszarze celnym Wspólnoty i nie mogą płynąć z, płynąć do, ani zawijać do jakichkolwiek punktów poza tym obszarem lub do portu na tym obszarze będącego wolnym obszarem celnym o kontroli typu I w rozumieniu art. 799.";
13) w art. 313b wprowadza się następujące zmiany:
a) ustęp 3 lit. d) tiret pierwsze otrzymuje brzmienie:
"- na trasach, dla których wymagane jest zezwolenie, nie zawijać do żadnego portu w państwie trzecim albo, w wolnym obszarze celnym o kontroli typu I w rozumieniu art. 799, do portu na obszarze celnym Wspólnoty oraz, że nie zostanie przeprowadzony przeładunek na pełnym morzu oraz,";
b) ustęp 7 otrzymuje brzmienie:
"7. Jeśli statek rodzaju określonego w art. 313a ust. 1 zostanie zmuszony okolicznościami wykraczającymi poza jego kontrolę do przeładunku na morzu lub do czasowego wejścia do portu w państwie trzecim lub w wolnym obszarze celnym o kontroli typu i w rozumieniu art. 799 do portu na obszarze celnym Wspólnoty, przedsiębiorstwo żeglugowe bezzwłocznie zawiadamia organy celne następnych portów zawinięcia na przewidzianej trasie statku.";
14) w art. 322 ust. 2 skreśla się wyrazy "w rozumieniu art. 670";
15) w art. 346 ust. 1 dodaje się akapit trzeci w brzmieniu:
"Jednakże w przypadku gdy dane dotyczące gwarancji są wymieniane między urzędem składania gwarancji a urzędem wyjścia z wykorzystaniem technologii informatycznej i sieci komputerowej, oryginał dokumentu gwarancyjnego jest zatrzymywany w urzędzie wyjścia.";
16) w art. 347 dodaje się ust. 3a:
"3a. Jeżeli urząd składania gwarancji wymienia dane dotyczące gwarancji z urzędami wyjścia z wykorzystaniem technologii informatycznej i sieci komputerowych, gwarant jest zobowiązany do przekazywania do urzędu składania gwarancji wszelkich wymaganych informacji dotyczących zaświadczeń gwarancji indywidualnej, które wydał, zgodnie z zasadami przyjętymi przez właściwe organy celne.";
17) w art. 359 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
"2. Notę tranzytową sporządzoną na formularzu zgodnym ze wzorem przedstawionym w załączniku 46, przewoźnik przedstawia w każdym urzędzie tranzytowym, gdzie jest ona zatrzymywane. Jednakże w przypadku gdy dane dotyczące tranzytu są wymieniane między urzędem wyjścia a urzędem tranzytowym z wykorzystaniem technologii informatycznej i sieci komputerowej, nota tranzytowa nie musi być przedstawiana.";
18) w art. 365 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:
"1a. W przypadkach, gdzie stosuje się przepisy sekcji 2 podsekcja 7, a organy celne Państw Członkowskich wywozu nie otrzymały "Komunikatu o przybyciu"; w terminie, w którym towary muszą być przedstawione w urzędzie przeznaczenia, organy te powiadamiają o tym głównego zobowiązanego i wzywają do dostarczenia dowodu zakończenia procedury.";
19) w art. 366 ust. 1 dodaje się akapit trzeci w brzmieniu:
"W przypadkach, gdzie stosuje się przepisy sekcji 2 podsekcja 7, organy celne również wszczynają niezwłocznie procedurę poszukiwawczą za każdym razem w sytuacji, gdy nie otrzymują "Komunikatu o przybyciu"; w terminie, w którym towary muszą być przedstawione w urzędzie przeznaczenia lub "Informacja o wynikach kontroli"; w terminie sześciu dni po otrzymaniu "Komunikatu o przybyciu";.";
20) dodaje się art. 368a w brzmieniu:
"Artykuł 368a
W przypadku gdy urząd składania gwarancji i urząd wyjścia znajdują się w różnych Państwach Członkowskich, wówczas komunikaty dotyczące wymiany danych o gwarancjach są zgodne ze strukturą i danymi określonymi w porozumieniu między poszczególnymi organami celnymi.";
21) artykuł 369 otrzymuje brzmienie:
"Urząd wyjścia z chwilą zwolnienia towarów przesyła dane na temat procedury tranzytu wspólnotowego do zadeklarowanego urzędu przeznaczenia używając "Komunikatu informującego wyprzedzająco o dostarczeniu towaru"; oraz do każdego zadeklarowanego urzędu celnego tranzytowego używając "Komunikatu informującego wyprzedzająco o przewozie towaru przez granicę";. Komunikaty te zawierają dane wynikające ze zgłoszenia tranzytowego, po uwzględnieniu ewentualnych poprawek i uzupełnień. Komunikaty te powinny być zgodne ze strukturą i danymi określonymi w porozumieniu między poszczególnymi organami celnymi.";
22) dodaje się art. 369a w brzmieniu:
"Artykuł 369a
Urząd tranzytowy rejestruje przekroczenie granicy na podstawie "Komunikatu informującego wyprzedzająco o przewozie towaru przez granicę"; otrzymanego z urzędu wyjścia. Kontrole towarów przeprowadza się w urzędzie tranzytowym na podstawie "Komunikatu informującego wyprzedzająco o przewozie towaru przez granicę";. Urząd wyjścia jest informowany o przekroczeniu granicy za pomocą komunikatu "Zawiadomienie o przekroczeniu granicy";. Komunikat ten powinien być zgodny ze strukturą i danymi określonymi w porozumieniu między poszczególnymi organami celnymi.";
23) w art. 379 ust. 1 dodaje się akapit drugi w brzmieniu:
"W celu zastosowania przepisów akapitu pierwszego, dla każdej procedury tranzytowej oblicza się kwotę długu celnego, który może powstać. W wypadku braku niezbędnych danych, kwota ta określana jest w wysokości 7000 EUR, chyba że na podstawie innych informacji dostępnych organom celnym kwotę tę można określić w innej wysokości.";
24) w art. 383 ust. 2 dodaje się akapit drugi w brzmieniu:
"Jednakże jeżeli dane dotyczące gwarancji są wymieniane między urzędem składania gwarancji i urzędem wyjścia z wykorzystaniem technologii informatycznej i sieci komputerowych, poświadczenia nie są przedstawiane w urzędzie wyjścia.";
25) artykuł 408 ust. 1 lit. b) otrzymuje brzmienie:
"b) niezwłocznie przesłać urzędowi przeznaczenia karty nr 4 i 5 deklaracji tranzytowej, która towarzyszyła przesyłce, wskazując jednocześnie datę przybycia przesyłki i stan nałożonych zamknięć. Powyższe nie ma zastosowania, jeżeli komunikacja odbywa się z wykorzystaniem technologii przetwarzania danych.";
26) dodaje się art. 408a w brzmieniu:
"Artykuł 408a
1. Jeżeli urząd przeznaczenia stosuje przepisy sekcji 2 podsekcja 7, wówczas osoby mogą uzyskać status upoważnionego odbiorcy, jeżeli poza spełnieniem warunków określonych w art. 373, używają techniki przetwarzania danych do komunikowania się z organami celnymi.
2. Upoważniony odbiorca informuje urząd przeznaczenia o przybyciu towarów przed ich rozładunkiem.
3. W zezwoleniu określa się w szczególności sposób i termin otrzymania przez upoważnionego odbiorcę od urzędu przeznaczenia danych z "Komunikatu informującego wyprzedzająco o dostarczeniu towaru" w celu odpowiedniego stosowania art. 371."
27) w art. 427 ust. 2 skreśla się wyrazy "w rozumieniu art. 670 lit. g)".
28) W części II tytuł III (art. 496-787) otrzymuje brzmienie:
"TYTUŁ III
GOSPODARCZE PROCEDURY CELNE
ROZDZIAŁ 1
Przepisy podstawowe wspólne dla więcej niż jednej procedury
Sekcja 1
Definicje
Artykuł 496
"procedura" oznacza gospodarczą procedurę celną;
"zezwolenie" oznacza zezwolenie udzielone przez organy celne do zastosowania procedury;
"zezwolenie pojedyncze" oznacza zezwolenie związane z różnymi administracjami celnymi obejmujące rozpoczęcie i/lub zakończenie procedur, składowanie, kolejne procesy uszlachetniania lub zastosowanie;
"posiadacz" oznacza posiadacza zezwolenia;
"urząd nadzorujący" oznacza urząd celny wskazany w zezwoleniu jako upoważniony do nadzorowania procedur;
"urząd objęcia" oznacza urząd lub urzędy celne wskazane w zezwoleniu jako upoważnione do przyjęcia zgłoszeń poddających towary procedurze;
"urząd zakończenia" oznacza urząd lub urzędy celne wskazane w zezwoleniu jako upoważnione do przyjęcia zgłoszeń przypisujących towary, po poddaniu procedurze, do nowego dozwolonego przeznaczenia celnego lub, w przypadku uszlachetnienia biernego, do przyjęcia zgłoszenia do swobodnego obrotu;
"obrót trójstronny" oznacza obrót, gdzie urząd zakończenia nie jest taki sam jak urząd objęcia;
"księgi rachunkowe" oznaczają handlowe, podatkowe lub inne materiały księgowe posiadacza, lub takie dane prowadzone w jego imieniu;
"ewidencja" oznacza dane zawierające wszelkie niezbędne informacje i szczegóły techniczne na jakimkolwiek nośniku, umożliwiające organom celnym sprawowanie nadzoru i kontroli nad procedurą, w szczególności nad przepływem i zmiennym statusem towarów; w procedurze składu celnego, ewidencja jest nazywana ewidencją zapasów;
"główne produkty kompensacyjne" oznaczają produkty kompensacyjne, dla których została zatwierdzona procedura produkcji;
"uboczne produkty kompensacyjne" oznaczają produkty kompensacyjne stanowiące konieczny produkt uboczny operacji przetworzenia inne niż główne produkty kompensacyjne wskazane w zezwoleniu;
"okres do zakończenia" oznacza czas, przed upływem którego produktom lub towarom musi zostać przypisane nowe dozwolone przeznaczenie celne, także, zależnie od sprawy, w celu ubiegania się o zwrot należności przywozowych po uszlachetnieniu czynnym (system ceł zwrotnych), lub w celu otrzymania całkowitego lub częściowego zwolnienia z należności przywozowych w momencie dopuszczenia do swobodnego obrotu po uszlachetnieniu biernym.
Sekcja 2
Wniosek o zezwolenie
Artykuł 497
1. Wniosek o zezwolenie musi być sporządzony na piśmie z zastosowaniem wzoru wskazanego w załączniku 67.
2. Organy celne mogą zezwolić na złożenie wniosku o przedłużenie lub zmianę zezwolenia w drodze zwykłego podania na piśmie.
3. W przypadkach opisanych poniżej, wniosek o zezwolenie może być sporządzony za pomocą zgłoszenia celnego na piśmie lub za pomocą technik przetwarzania danych wykorzystując zwykłą procedurę:
a) dla uszlachetnienia czynnego, w przypadkach, w których zgodnie z art. 539, warunki ekonomiczne uznaje się za spełnione, z wyjątkiem wniosków obejmujących towary ekwiwalentne;
b) dla przetwarzania pod kontrolą celną, w przypadkach, w których zgodnie z art. 552 ust. 1 akapit pierwszy, warunki ekonomiczne uznaje się za spełnione;
c) dla czasowego wwozu, włączając zastosowanie karnetu ATA lub CPD;
d) dla uszlachetniania biernego, gdy procesy uszlachetniania dotyczą napraw, włączając standardowy system wymiany bez uprzedniego przywozu:
i) dla dopuszczenia do swobodnego obrotu po uszlachetnieniu biernym przy wykorzystaniu standardowego systemu wymiany z uprzednim przywozem;
ii) dla dopuszczenia do swobodnego obrotu po uszlachetnieniu biernym przy wykorzystaniu standardowego systemu wymiany bez uprzedniego przywozu, jeżeli istniejące zezwolenie nie obejmuje takiego systemu, a organy celne zezwalają na jego zmianę;
iii) dla dopuszczenia do swobodnego obrotu po uszlachetnieniu biernym, jeśli operacja przetworzenia dotyczy towarów o niehandlowym charakterze.
Wniosek o zezwolenie może zostać złożony w formie ustnego zgłoszenia celnego dla czasowego wwozu, zgodnie z art. 229, pod warunkiem przedstawienia dokumentu wystawionego zgodnie z art. 499 akapit trzeci;
Wniosek o zezwolenie może zostać złożony w formie zgłoszenia celnego dla czasowego wwozu przez jakikolwiek inny akt, zgodnie z art. 232 ust. 1.
4. Wnioski o pojedyncze zezwolenie, z wyjątkiem czasowego wwozu, są sporządzane zgodnie z ust. 1.
5. Organy celne mogą wymagać, aby wniosek o czasowy wwóz z całkowitym zwolnieniem z należności przywozowych zgodnie z art. 578 został sporządzony zgodnie z ust. 1.
Artykuł 498
Wniosek o zezwolenie na mocy art. 497, składany jest:
a) dla składu celnego: organom celnym właściwym dla miejsca, które ma być zatwierdzone jako skład celny lub gdzie prowadzone są główne księgi rachunkowe wnioskodawcy;
b) dla uszlachetniania czynnego oraz przetwarzania pod kontrolą celną: organom celnym właściwym dla miejsca, gdzie przeprowadzona ma zostać operacja przetworzenia;
c) dla czasowego wwozu: organom celnym właściwym dla miejsca, gdzie towary maja zostać użyte, bez uszczerbku dla przepisów art. 580 ust. 2 akapit drugi;
d) dla uszlachetniania biernego: organom celnym właściwym dla miejsca, gdzie znajdują się towary, które mają zostać zgłoszone do czasowego wwozu.
Artykuł 499
W przypadku gdy organy celne uznają jakąkolwiek informację podaną we wniosku za niewystarczającą, mogą zażądać od wnioskodawcy dodatkowych danych szczegółowych.
W szczególności w przypadkach gdy wniosek może zostać złożony przez sporządzenie zgłoszenia celnego, władze celne żądają, bez uszczerbku dla przepisów art. 220, aby wraz z wnioskiem złożony został dokument wystawiony przez zgłaszającego, zawierający przynajmniej następujące informacje, chyba że takie informacje zostaną uznane za zbędne lub mogą zostać wpisane do formularza użytego dla zgłoszenia pisemnego:
a) nazwisko i adres wnioskodawcy, zgłaszającego i operatora;
b) charakter przetworzenia lub zastosowania towarów;
c) opis techniczny towarów i produktów kompensacyjnych lub przetworzonych oraz sposób ich identyfikacji;
d) kody warunków ekonomicznych zgodnie z załącznikiem 70;
e) szacowany współczynnik produktywności oraz sposoby, w jaki ma on zostać określony;
f) szacowany okres do zakończenia;
g) proponowany urząd zakończenia;
h) miejsce przetworzenia lub zastosowania;
i) proponowane formalności transferowe;
j) w przypadku ustnych deklaracji celnych, wartość i ilość towarów.
W przypadku gdy dokument, określony w akapicie drugim jest przedstawiany wraz z ustnym zgłoszeniem celnym dla czasowego wwozu, jest on wystawiany w dwóch egzemplarzach, a jeden egzemplarz jest podpisywany przez organy celne i przekazywany zgłaszającemu.
Sekcja 3
Pojedyncze zezwolenie
Artykuł 500
1. W przypadku gdy wniosek dotyczy pojedynczego zezwolenia, niezbędna jest uprzednia zgoda zainteresowanych władz, zgodnie z procedurą określoną w ust. 2 i 3.
2. W przypadku czasowego wwozu wniosek składany jest organom celnym właściwym dla miejsca pierwszego zastosowania, bez uszczerbku dla przepisów art. 580 ust. 2 akapit drugi.
W innych przypadkach jest on składany organom celnym właściwym dla miejsca, gdzie prowadzone są główne rachunki księgowe wnioskodawcy, co ułatwia oparte na audycie kontrolowanie procedury oraz gdzie przeprowadzana jest przynajmniej część z operacji składowania, przetwarzania lub czasowego wywozu, które ma objąć zezwolenie.
3. Takie właściwe organy celne zgodnie z ust. 2 informują o wniosku i projekcie zezwolenia pozostałe zainteresowane organy celne, które potwierdzają datę otrzymania informacji w terminie 15 dni.
Pozostałe zainteresowane organy celne zawiadamiają w terminie 30 dni od daty otrzymania projektu zezwolenia o jakichkolwiek zastrzeżeniach. Jeśli w powyższym czasie złożone są zastrzeżenia i nie zostanie osiągnięte porozumienie, wniosek zostaje odrzucony w zakresie, którego dotyczyły zastrzeżenia.
4. Organy celne mogą wydać zezwolenie, jeśli nie otrzymały w terminie 30 dni zastrzeżeń dotyczących projektu.
Przesyłają one kopię uzgodnionego zezwolenia do wszystkich zainteresowanych organów celnych.
Artykuł 501
1. W przypadku gdy kryteria i warunki przyznania pojedynczego zezwolenia są ogólnie uzgodnione między dwoma lub większą liczbą administracji celnych, wspomniane administracje mogą również, za pomocą zwykłego powiadomienia, zmienić wcześniejsze uzgodnienia zgodnie z art. 500 ust. 1 oraz informacje, zgodnie z art. 500 ust. 4 akapit drugi.
2. Powiadomienie jest wystarczające zawsze, gdy:
a) pojedyncze zezwolenie jest przedłużane, z zastrzeżeniem zmian o mniejszym znaczeniu, anulowane lub cofnięte;
b) wniosek o pojedyncze zezwolenie dotyczy czasowego wwozu i nie zostaje sporządzony w oparciu o wzór z załącznika 67.
3. Powiadomienie nie jest wymagane, gdy:
a) jedynym elementem dotyczącym innej administracji celnej jest obrót trójstronny w procedurze uszlachetniania czynnego lub biernego, bez użycia podsumowujących arkuszy informacyjnych;
b) stosowane są karnety ATA lub CPD;
c) zezwolenie na czasowy wwóz jest przyznawane przez przyjęcie ustnego zgłoszenia lub jakikolwiek inny akt zgłoszenia.
Sekcja 4
Warunki ekonomiczne
Artykuł 502
1. Z wyjątkiem sytuacji, gdy warunki ekonomiczne uważane są za wypełnione zgodnie z rozdziałem 3, 4 lub 6, zezwolenie nie zostaje przyznane bez sprawdzenia warunków ekonomicznych przez organy celne.
2. Dla procedury uszlachetniania czynnego (rozdział 3), sprawdzenie to ustala ekonomiczną nieopłacalność zastosowania zasobów wspólnotowych ze szczególnym uwzględnieniem następujących kryteriów, które zostały opisane szczegółowo w załączniku 70 część B:
a) niedostępności towarów wyprodukowanych we Wspólnocie mających tę samą jakość i charakterystykę techniczną jak towary przewidziane do przywozu do celów planowanych procesów uszlachetniania;
b) różnic w cenie między towarami wyprodukowanymi we Wspólnocie a przewidzianymi do przywozu;
c) zobowiązań umownych.
3. Dla procedury przetwarzania pod kontrolą celną (rozdział 4), przez sprawdzenie ustala się czy zastosowanie zasobów niewspólnotowych umożliwia, aby czynności przetworzenia zaistniały lub zostały utrzymane we Wspólnocie.
4. Dla procedury uszlachetnienia biernego (rozdział 6), przez sprawdzenie ustala się czy:
a) istnieje prawdopodobieństwo, że dokonanie przetworzenia poza Wspólnotą przyniesie poważne niekorzyści wspólnotowym podmiotom dokonującym przetworzenia; lub
b) dokonanie przetworzenia we Wspólnocie jest nieopłacalne ekonomicznie lub nie jest wykonalne z powodów technicznych lub wobec zobowiązań umownych.
Artykuł 503
Sprawdzenie warunków ekonomicznych, angażujące Komisję, może mieć miejsce:
a) jeśli zainteresowane organy celne pragną przeprowadzić konsultacje przed lub po wydaniu zezwolenia;
b) jeśli inna administracja celna wyraża sprzeciw wobec wydanego zezwolenia;
c) z inicjatywy Komisji.
Artykuł 504
1. W przypadku gdy rozpoczyna się sprawdzanie zgodnie z art. 503, sprawa zostaje przesłana do Komisji. Zawiera ona wyniki już przeprowadzonego sprawdzenia.
2. Komisja wysyła potwierdzenie otrzymania sprawy lub, w przypadku podejmowania działań z własnej inicjatywy, powiadamia o tym zainteresowane organy celne. W konsultacji z nimi Komisja określa czy wymagane jest sprawdzenie warunków ekonomicznych w ramach Komitetu.
3. W przypadku gdy sprawa jest przedłożona Komitetowi, organy celne informują wnioskodawcę lub posiadacza, iż taka procedura została wszczęta oraz, jeśli wniosek jest w trakcie załatwiania, że zawieszone zostały ograniczenia czasowe ustanowione w art. 506.
4. Rozstrzygnięcie Komitetu jest brane pod uwagę przez zainteresowane organy celne oraz przez jakiekolwiek inne organy celne mające do czynienia z podobnymi zezwoleniami bądź wnioskami.
Rozstrzygnięcie może zostać opublikowane w serii C Dziennika Urzędowego Wspólnot Europejskich.
Sekcja 5
Decyzja w sprawie zezwolenia
Artykuł 505
Zezwolenie jest przyznawana przez organy celne właściwe dla podejmowania decyzji:
a) dla wniosku na mocy art. 497 ust. 1 przy zastosowaniu wzoru ustanowionego w załączniku 67;
b) dla wniosku na mocy art. 497 ust. 3 przez przyjęcie zgłoszenia celnego;
c) dla wniosku o przedłużenie lub zmianę, przez każdy stosowny akt.
Artykuł 506
Wnioskodawca jest informowany o decyzji w sprawie wydania zezwolenia lub powodach, dla których wniosek został odrzucony, w terminie 30 dni lub 60 dni, w przypadku procedury składu celnego, od daty złożenia wniosku lub daty, w której organy celne otrzymały wszystkie wymagane uzupełnienia lub informacje dodatkowe.
Terminów tych nie stosuje się w przypadku pojedynczego zezwolenia chyba że wydane jest na mocy art. 501.
Artykuł 507
1. Bez uszczerbku dla przepisów art. 508, zezwolenie wchodzi w życie z datą wydania lub jakąkolwiek późniejszą datą podaną w zezwoleniu. W przypadku prywatnego składu celnego, organy celne mogą wyjątkowo wyrazić zgodę na zastosowanie procedury wcześniej niż będzie miało miejsce faktyczne wydanie zezwolenia.
2. Dla zezwolenia procedur składu celnego nie ustanawia się żadnych ograniczeń okresu ważności.
3. Dla uszlachetniania czynnego, przetworzenia pod kontrolą celną, uszlachetniania biernego, okres ważności nie przekracza trzech lat od daty, od której zezwolenie stało się skuteczne, z wyjątkiem przypadków o odpowiednio umotywowanych rzetelnych podstawach.
4. Na drodze odstępstwa od ust. 3, dla towarów poddanych procedurze uszlachetniania czynnego objętych częścią A załącznika 73, okres ważności nie przekracza sześciu miesięcy.
W przypadku mleka i przetworów mlecznych określonych w art. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 1255/99 [5], okres ważności nie przekracza trzech miesięcy.
Artykuł 508
1. Z wyjątkiem procedury składu celnego, organy celne mogą wydać zezwolenie z mocą wsteczną.
Bez uszczerbku dla ust. 2 i 3, zezwolenie z mocą wsteczną ma skutek najwcześniej z datą złożenia wniosku.
2. Jeśli wniosek dotyczy przedłużenia zezwolenia dla tego samego rodzaju operacji i towarów, zezwolenie może zostać przyznane z mocą wsteczną od daty wygaśnięcia pierwotnego zezwolenia.
3. W warunkach nadzwyczajnych, moc wsteczna zezwolenia może być dalej przedłużona, lecz nie więcej niż na okres jednego roku przed datą złożenia wniosku, pod warunkiem że istnieje udowodniona potrzeba gospodarcza oraz, że:
a) wniosek nie odnosi się do próby oszustwa lub oczywistego zaniedbania;
b) okres ważności, który zostałby ustanowiony na mocy art. 507 nie zostanie przekroczony,
c) księgi rachunkowe wnioskodawcy potwierdzają, że wszelkie wymagania procedury mogą zostać uznane za wypełnione oraz, gdzie stosowne, towary mogą zostać zidentyfikowane dla okresu o którym mowa, a takie księgi pozwalają na kontrolę procedury; oraz
d) dokonane mogą zostać wszelkie formalności konieczne do uregulowania sytuacji towarów, włączając, w razie potrzeby, unieważnienie deklaracji.
Sekcja 6
Inne przepisy dotyczące funkcjonowania procedur
Podsekcja 1
Przepisy ogólne
Artykuł 509
1. Środki polityki handlowej przewidziane w aktach wspólnotowych stosuje się do poddawania procedurom towarów niewspólnotowych jedynie w zakresie, w jakim odnoszą się do przywozu towarów na obszar celny Wspólnoty.
2. W przypadku gdy produkty kompensacyjne inne niż te, określone w załączniku 75, uzyskane w procedurze uszlachetnienia czynnego, są dopuszczane do swobodnego obrotu, środki polityki handlowej, które mają być stosowane, są tymi, które stosuje się przy dopuszczaniu do swobodnego obrotu przywożonych towarów.
3. W przypadku gdy produkty przetworzone, uzyskane w procedurze przetwarzania pod kontrolą celną, są dopuszczane do swobodnego obrotu, środki polityki handlowej stosowane do tych produktów są stosowane jedynie wtedy, gdy przywożone towary podlegają takim środkom.
4. W przypadku gdy akty wspólnotowe przewidują środki polityki handlowej w momencie dopuszczenia do swobodnego obrotu, środki takie nie są stosowane do produktów kompensacyjnych dopuszczonych do swobodnego obrotu w następstwie uszlachetnienia biernego:
- które zachowały pochodzenie wspólnotowe w rozumieniu art. 23 i 24 Kodeksu;
- obejmujących naprawę, włączając standardowy system wymiany;
- w następstwie kolejnych operacji przetworzenia zgodnie z art. 123 Kodeksu.
Artykuł 510
Bez uszczerbku dla przepisów art. 161 ust. 5 Kodeksu urząd nadzorujący może zezwolić na złożenie zgłoszenia celnego w urzędzie celnym innym niż wskazany w zezwoleniu. Urząd nadzorujący ustala sposób, w jaki będzie o tym informowany.
Podsekcja 2
Transfery
Artykuł 511
Zezwolenie określa czy oraz na jakich warunkach przepływ towarów lub produktów objętych procedurą zawieszającą między różnymi miejscami albo do pomieszczeń innego posiadacza może odbywać się bez zakończenia procedury (transfer), co podlega, w przypadkach innych niż czasowy wwóz, prowadzeniu ewidencji.
Transfer nie jest możliwy, jeśli miejscem wysyłki lub przybycia towarów jest skład typu B.
Artykuł 512
1. Transfer między różnymi miejscami określonymi w jednym zezwoleniu może być przeprowadzony bez żadnych formalności celnych.
2. Transfer z urzędu wejścia do należących do posiadacza lub operatora pomieszczeń albo miejsca zastosowania, może zostać przeprowadzony na podstawie zgłoszenia dla objęcia procedurą.
3. Transfer do urzędu wyjścia w celu powrotnego wywozu może mieć miejsce w ramach procedury. W takim przypadku procedura nie ulegnie zakończeniu do momentu, kiedy towary lub produkty zgłoszone do powrotnego wywozu faktycznie opuszczą obszar celny Wspólnoty.
Artykuł 513
Transfer od jednego posiadacza do drugiego może mieć miejsce jedynie wtedy, gdy ten drugi wprowadza transferowane towary lub produkty do procedury na podstawie zezwolenia do stosowania miejscowej procedury odprawy. Powiadomienie organów celnych i wprowadzenie do ewidencji towarów lub produktów, określonych w art. 266, odbywa się w momencie ich przybycia do pomieszczeń drugiego posiadacza. Zgłoszenie uzupełniające nie jest wymagane.
W przypadku czasowego wwozu, transfer od jednego posiadacza do drugiego może także mieć miejsce, jeśli ten drugi spowoduje objęcie towarów procedurą przez złożenie zgłoszenia celnego na piśmie przy wykorzystaniu procedury standardowej.
Przeprowadzane formalności określone są w załączniku 68. Na podstawie otrzymanych towarów lub produktów, drugi posiadacz jest zobowiązany do objęcia ich procedurą.
Artykuł 514
Transfer podlegający zwiększonemu ryzyku, określony w załączniku 44 c, powinien zostać objęty gwarancją na warunkach odpowiadających warunkom przewidzianym w procedurze tranzytu.
Podsekcja 3
Ewidencja
Artykuł 515
Organy celne zobowiązują posiadacza, operatora lub określonego właściciela składu do prowadzenia ewidencji, z wyjątkiem czasowego wwozu lub sytuacji, kiedy nie uznają tego za niezbędne.
Organy celne mogą zatwierdzić jako ewidencję istniejące księgi rachunkowe zawierające właściwe dane szczegółowe.
Urząd nadzorujący może nakazać utworzenie ewidencji wszystkich lub części towarów objętych procedurą.
Artykuł 516
Ewidencja określona w art. 515 oraz jeśli jest wymagana na mocy art. 581 ust. 2 dla czasowego wwozu, zawiera następujące informacje:
a) informacje zawarte w polach minimalnego wykazu określonego w załączniku 37 dla zgłoszenia objęcia procedurą;
b) dane szczegółowe deklaracji, przez które towarom zostaje przypisane przeznaczenie celne kończące procedurę;
c) datę i właściwe dane szczegółowe innych dokumentów celnych oraz jakichkolwiek innych dokumentów odnoszących się do objęcia i zakończenia;
d) charakter procesów uszlachetniania, rodzaje traktowania lub czasowego zastosowania;
e) odpowiednio współczynnik produktywności lub sposób jego obliczania;
f) informacje umożliwiające monitorowanie towarów, włączając ich umiejscowienie i dane szczegółowe wszelkich transferów;
g) opisy handlowe lub techniczne konieczne do identyfikacji towarów;
h) dane szczegółowe umożliwiające monitorowanie przemieszczania w ramach procedury uszlachetnienia czynnego przeprowadzanej z towarami ekwiwalentnymi.
Jednakże organy celne mogą zaniechać wymogu dostarczenia niektórych z powyższych informacji, jeśli nie wpływa to w sposób oczywisty na kontrolę lub nadzór procedury dla towarów, które mają być składowane, przetworzone lub zastosowane.
Podsekcja 4
Współczynnik produktywności oraz wzór obliczeniowy
Artykuł 517
1. Jeśli ma to znaczenie dla procedur objętych rozdziałem 3, 4 i 6, współczynnik produktywności lub metoda obliczania współczynnika, obejmując współczynniki przeciętne, są ustalane w zezwoleniu lub w chwili obejmowania towaru procedurą. Taki współczynnik powinien być ustalony, o ile to możliwe, na podstawie danych dotyczących produkcji lub danych technicznych lub, jeśli nie są one dostępne, na podstawie danych odnoszących się do operacji tego samego rodzaju.
2. W szczególnych okolicznościach, organy celne mogą ustalić współczynnik produktywności po objęciu towarów procedurą, jednak nie później niż kiedy przypisuje się im nowe przeznaczenie celne.
3. Standardowe współczynniki produktywności określone dla uszlachetniania czynnego w załączniku 69 stosuje się do operacji tam określonych.
Artykuł 518
1. Proporcja towarów przywożonych/czasowo wywożonych włączonych do produktów kompensacyjnych obliczana jest w celu:
- określenia należności przywozowych, które będą naliczane,
- określenia kwoty do odliczenia, kiedy powstanie dług celny, lub
- zastosowania środków polityki handlowej.
Obliczenia te będą odpowiednio przeprowadzane zgodnie z metodą skali ilościowej, metodą skali wartości lub jakąkolwiek inną metodą dającą podobne wyniki.
Do celów tych obliczeń produkty kompensacyjne obejmować będą produkty przetworzone lub pośrednie.
2. Metoda skali ilościowej stosowana jest w przypadku, gdy:
a) tylko jeden rodzaj produktu kompensacyjnego powstaje w wyniku procesu uszlachetnienia; w takim przypadku ilość towarów przywożonych/czasowo wywożonych uznana za znajdującą się w ilości produktów kompensacyjnych dla których zaciągnięty został dług celny jest proporcjonalna do tej drugiej kategorii produktów, jako procent ogólnej ilości produktów kompensacyjnych;
b) kilka rodzajów produktów kompensacyjnych powstaje w wyniku procesu uszlachetnienia oraz wszystkie składniki towarów przywożonych/czasowo wywożonych znajdują się w każdym z tych produktów kompensacyjnych; w takim przypadku ilość towarów przywożonych/czasowo wywożonych uznana za znajdującą się w ilości danego produktu kompensacyjnego, dla którego zaciągnięty został dług celny, jest proporcjonalna do:
i) stosunku między tym konkretnym rodzajem produktu kompensacyjnego, niezależnie od faktu, czy powstał dług celny, a ilością ogólną wszystkich produktów kompensacyjnych, oraz
ii) stosunku między ilością produktów kompensacyjnych, dla których powstał dług celny a ilością ogólną produktów kompensacyjnych jednego rodzaju.
Przy podejmowaniu decyzji czy warunki zastosowania metod określonych w lit. a) lub b) zostały wypełnione, nie bierze się pod uwagę strat. Bez uszczerbku dla przepisów art. 862, straty oznaczają: proporcję towarów przywożonych/czasowo wywożonych zniszczonych i utraconych w toku czynności przetwarzania, w szczególności przez parowanie, osuszanie lub odpowietrzanie gazu lub wypłukiwanie. W procedurze uszlachetniania biernego wtórne produkty kompensacyjne, które stanowią odpady, złom, pozostałości i ścinki, są traktowane jak straty.
3. Metoda skali wartości jest stosowana, jeśli metoda skali ilościowej nie jest użyteczna.
Ilość towarów przywożonych/czasowo wywożonych uznana za obecną w ilości danego produktu kompensacyjnego powodującego dług celny jest proporcjonalna do:
a) wartości konkretnego rodzaju produktu kompensacyjnego, niezależnie od powstania długu celnego, jako procentu wartości ogólnej wszystkich produktów kompensacyjnych; oraz
b) wartości produktów kompensacyjnych, dla których powstał dług celny, jako procent wartości ogólnej produktów kompensacyjnych tego rodzaju.
Wartość każdego z różnych produktów kompensacyjnych do użycia przy zastosowaniu skali wartości jest ostatnią ceną loco zakład we Wspólnocie lub ostatnią ceną sprzedaży we Wspólnocie produktów identycznych lub podobnych, pod warunkiem że na ceny te nie miały wpływu stosunki między nabywcą a sprzedawcą.
4. Jeśli wartość nie może zostać ustalona według ust. 3, jest ona określana przy użyciu jakiejkolwiek rozsądnej metody.
Podsekcja 5
Odsetki wyrównawcze
Artykuł 519
1. W przypadku gdy dług celny powstał w stosunku do produktów kompensacyjnych lub towarów przywożonych poddanych procedurze uszlachetniania czynnego lub czasowego wwozu, odsetki wyrównawcze są należne na sumę przywozu za dany okres.
2. Stosowane są trzymiesięczne stopy procentowe rynku pieniężnego publikowane w załączniku statystycznym do biuletynu miesięcznego Europejskiego Banku Centralnego.
Stosowaną stopą jest ta stosowana na dwa miesiące przed miesiącem, w którym powstał dług celny, oraz dla Państwa Członkowskiego, w którym miała miejsce lub powinna mieć miejsce pierwsza operacja lub zastosowanie, jak określono w zezwoleniu.
3. Odsetki są nakładane na bazie miesięcznej, począwszy od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym towary przywożone, dla których powstał dług celny, zostały objęte procedurą. Okres powinien zostać zamknięty ostatniego dnia miesiąca, w którym powstał dług celny.
W przypadku gdy sprawa dotyczy uszlachetnienia czynnego (system ceł zwrotnych) i dopuszczenie do swobodnego obrotu jest wymagane na podstawie art. 128 ust. 4 Kodeksu, okres rozpoczyna się pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym zostały spłacone lub umorzone należności przywozowe.
4. Ustępy 1, 2 i 3 nie mają zastosowania do następujących przypadków:
a) kiedy okres brany pod uwagę jest krótszy od jednego miesiąca;
b) kiedy właściwa suma odsetek wyrównawczych nie przekracza 20 EUR na powstały dług celny;
c) kiedy dług celny występuje, aby umożliwić zastosowanie preferencyjnych środków taryfowych na mocy umowy między Wspólnotą a państwem trzecim na przywóz do tego państwa;
d) kiedy odpady i złom powstające ze zniszczenia są dopuszczone do swobodnego obrotu;
e) kiedy wtórne produkty kompensacyjne określone w załączniku 75 są dopuszczane do swobodnego obrotu, o ile są proporcjonalne do ilości wywiezionych głównych produktów kompensacyjnych;
f) kiedy dług celny powstał w wyniku wniosku o dopuszczenie do swobodnego obrotu na mocy art. 128 ust. 4 Kodeksu, o ile należności przywozowe, które należy zapłacić za dane produkty, nie zostały jeszcze faktycznie zwrócone lub umorzone;
g) kiedy posiadacz wnioskuje o dopuszczenie do swobodnego obrotu i przedstawia dowód, że okoliczności szczególne niewynikające z żadnego zaniedbania lub oszustwa z jego strony uniemożliwiają lub powodują nieopłacalnym przeprowadzenie operacji powrotnego wywozu w warunkach, które przewidywał i rzetelnie uzasadnił, ubiegając się o zezwolenie;
h) kiedy dług celny powstał i w odniesieniu wniesione jest odpowiednie w tym zakresie zabezpieczenie w postaci depozytu gotówkowego do tego długu;
i) kiedy dług celny powstał zgodnie z art. 201 ust. 1 lit. b) Kodeksu lub wynika z dopuszczenia do swobodnego obrotu towarów, które zostały poddane procedurze czasowego wwozu na mocy art. 556-561, 563, 565, 568, 573 lit. b) i 576 niniejszego rozporządzenia.
5. W przypadku operacji uszlachetniania czynnego, w których liczba towarów przywożonych i/lub produktów kompensacyjnych powoduje nieopłacalnym zastosowanie przepisów ust. 2 i 3, organy celne, na wniosek zainteresowanego, mogą pozwolić, aby metody uproszczone dające podobne wyniki zostały zastosowane dla obliczenia odsetek wyrównawczych.
Podsekcja 6
Zakończenie
Artykuł 520
1. W przypadku gdy towary przywożone lub czasowo wywożone, zostały, na podstawie dwóch lub więcej deklaracji, poddane procedurze na mocy jednego zezwolenia:
- w przypadku procedur zawieszających, przypisanie towarów lub produktów do nowego przeznaczenia celnego jest uważane za zakończenie procedury dla towarów przywożonych objętych na mocy najwcześniejszej z deklaracji;
- w przypadku uszlachetnienia czynnego (system ceł zwrotnych) lub uszlachetniania biernego, produkty kompensacyjne są uważane za otrzymane odpowiednio z danych towarów przywożonych lub czasowo wywożonych, objętych na mocy najwcześniejszej z deklaracji.
Zastosowanie akapitu pierwszego nie prowadzi do powstania nieuzasadnionych korzyści związanych z należnościami przywozowymi.
Posiadacz może wnioskować o zakończenie procedury w odniesieniu do określonych towarów przywożonych lub czasowo wywożonych.
2. W przypadku gdy towary poddane procedurze są umieszczone razem z innymi towarami i następuje całkowite zniszczenie lub nieodwracalna strata, organy celne mogą przyjąć dowody przedstawione przez posiadacza, wskazujące faktyczną ilość towarów poddanych procedurze, które uległy zniszczeniu lub stracie. Jeśli posiadacz nie jest w stanie przedstawić takich dowodów, ilość towarów, które uległy zniszczeniu lub stracie, jest ustalana przez odniesienie do proporcji towarów tego typu poddanych procedurze w czasie, gdy nastąpiło zniszczenie lub strata.
Artykuł 521
1. Najpóźniej w momencie wygaśnięcia okresu zakończenia procedury, bez względu na to, czy zastosowana zostaje agregacja zgodnie z art. 118 ust. 2 akapit drugi Kodeksu:
- w przypadku uszlachetniania czynnego (system zawieszeń) lub przetwarzania pod kontrolą celną, kwit zakończenia jest dostarczany do urzędu nadzorującego w przeciągu 30 dni,
- w przypadku uszlachetniania czynnego (system ceł zwrotnych), wniosek o zwrot lub umorzenie należności przywozowych musi być złożony w urzędzie nadzorującym w terminie sześciu miesięcy.
Jeśli wymagają tego szczególne okoliczności, organy celne mogą przedłużyć ten okres, nawet jeśli już wygasł.
2. Kwit lub wniosek powinien zawierać następujące szczegóły, o ile urząd nadzorujący nie zadecyduje inaczej:
a) odpowiednie dane szczegółowe zezwolenia;
b) ilość każdego rodzaju towarów przywożonych, w stosunku do których wnioskuje się o zakończenie procedury, zwrot lub umorzenie, bądź towarów przywożonych poddanych procedurze na mocy systemu obrotu trójstronnego;
c) kod CN towarów przywożonych;
d) stawkę ceł przywozowych, której podlegają towary przywożone, oraz, odpowiednio, ich wartość celną;
e) dane szczegółowe deklaracji obejmujących procedurą towary przywożone;
f) rodzaj i ilość produktów kompensacyjnych lub przetworzonych albo towarów w niezmienionym stanie oraz przeznaczenie celne, któremu zostały one przypisane, łącznie z danymi szczegółowymi odpowiednich deklaracji, inne dokumenty celne lub wszelkie pozostałe dokumenty odnoszące się do zakończenia i okresów zakończenia;
g) wartość produktów kompensacyjnych lub przetworzonych, jeśli do celów zakończenia zastosowana jest metoda skali wartości;
h) współczynnik produktywności;
i) wysokość należności przywozowych, które mają zostać zapłacone lub zwrócone albo umorzone, oraz, stosownie, wszelkie odsetki wyrównawcze, które mają zostać zapłacone. W przypadku gdy kwota ta dotyczy wniosku z art. 546, jest ona podawana;
j) w przypadku przetworzenia pod kontrolą celną, kod CN produktów przetwarzanych i elementy konieczne dla ustalenia wartości celnej.
3. Urząd nadzorujący może sporządzić kwit zakończenia.
Sekcja 7
Współpraca administracyjna
Artykuł 522
Organy celne przekazują Komisji następujące informacje w przypadkach, w formie i w ramach czasowych określonych w załączniku 70:
a) w odniesieniu do uszlachetniania czynnego i przetwarzania pod kontrolą celną:
i) o wydanych zezwoleniach,
ii) o wnioskach odrzuconych lub zezwoleniach anulowanych lub cofniętych z powodu niespełnienia warunków ekonomicznych;
b) w odniesieniu do uszlachetnienia biernego:
i) o zezwoleniach wystawionych zgodnie z art. 147 ust. 2 Kodeksu,
ii) o wnioskach odrzuconych lub zezwoleniach anulowanych lub cofniętych z powodu niespełnienia warunków ekonomicznych.
Komisja udostępnia te dane szczegółowe administracjom celnym.
Artykuł 523
W celu udostępnienia ważnych informacji innym urzędom celnym zaangażowanym w zastosowanie procedur, na wniosek zainteresowanego lub z inicjatywy organów celnych, wystawione mogą zostać następujące arkusze informacyjne określone w załączniku 71, o ile organy celne nie uzgodnią innych sposobów wymiany informacji:
a) dla procedury składu celnego - arkusz informacyjny INF8, w celu przekazywania informacji o elementach oceny długu celnego stosowanych dla towarów przed dokonaniem zabiegów zwyczajowych;
b) dla uszlachetniania czynnego:
i) arkusz informacyjny INF1, w celu przekazywania informacji na temat wysokości opłat celnych, odsetek wyrównawczych, środków bezpieczeństwa i polityki handlowej,
ii) arkusz informacyjny INF9, w celu przekazywania informacji na temat produktów kompensacyjnych, którym ma zostać przypisane inne przeznaczenie celne lub w obrocie trójstronnym,
iii) arkusz informacyjny INF5, w celu przekazywania informacji na temat otrzymania zwolnienia na towary przywożone, informacji na temat uprzedniego wywozu w ramach obrotu trójstronnego,
iv) arkusz informacyjny INF7, w celu przekazywania informacji umożliwiających dokonanie zwrotu lub umorzenia cła w ramach systemu ceł zwrotnych;
c) dla czasowego wwozu, arkusz informacyjny INF6, w celu przekazywania informacji na temat elementów do oceny długu celnego lub wysokości ceł już nałożonych na przewożone towary;
d) dla uszlachetniania biernego - arkusz informacyjny INF2, w celu przekazywania informacji na temat czasowego wywozu towarów w obrocie trójstronnym, w celu uzyskania częściowego lub całkowitego zwolnienia dla produktów kompensacyjnych.
ROZDZIAŁ 2
Skład celny
Sekcja 1
Przepisy ogólne
Artykuł 524
Do celów niniejszego rozdziału, w odniesieni do produktów rolnych "towary wstępnie sfinansowane" oznaczają towary wspólnotowe przeznaczone do wywozu w niezmienionym stanie, które podlegają opłacie sumy równej refundacji wywozowej zanim towary te zostaną wywiezione, jeśli taka opłata jest przewidziana w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 565/80 [6].
Artykuł 525
1. W przypadku publicznego składu celnego, zastosowanie ma następująca klasyfikacja:
a) typ A, w przypadku gdy odpowiedzialność spoczywa na właściciel składu;
b) typ B, w przypadku gdy odpowiedzialność spoczywa na deponencie;
c) typ F, w przypadku gdy skład jest prowadzony przez organy celne.
2. W przypadku prywatnego składu celnego, odpowiedzialność spoczywa na właścicielu składu, który jest jednocześnie deponentem, lecz niekoniecznie właścicielem towarów, wówczas ma zastosowanie następująca klasyfikacja:
a) typ D, w przypadku gdy dopuszczenie do swobodnego obrotu odbywa się przez procedurę odprawy lokalnej i może zostać przyznane na podstawie charakteru, wartości celnej i ilości towarów branych pod uwagę w chwili objęcia ich procedurą;
b) typ E, w przypadku gdy procedura ma zastosowanie, choć towary nie muszą być składowane w miejscu zatwierdzonym jako skład celny;
c) typ C, w przypadku gdy nie ma zastosowania określona sytuacja według lit. a) i b).
3. Zezwolenie na skład celny typu E może przewidywać zastosowanie procedur ustanowionych dla typu D.
Sekcja 2
Dodatkowe warunki dotyczące przyznawania zezwolenia
Artykuł 526
1. Przyznając zezwolenia organy celne precyzują pomieszczenia lub jakakolwiek inną lokalizację zatwierdzoną jako skład celny typu A, B, C lub D. Mogą także zatwierdzić czasowe pomieszczenia i urządzenia do magazynowania jako takie typy składu lub używać ich jako składu typu F.
2. Jedna lokalizacja nie może w tym samym czasie zostać zatwierdzona jako więcej niż jeden skład celny.
3. W przypadku gdy towary stanowią niebezpieczeństwo lub istnieje prawdopodobieństwo, że spowodują zepsucie innych towarów lub z innych powodów wymagają specjalnych pomieszczeń i urządzeń do magazynowania, zezwolenia mogą precyzować, iż mogą one zostać umieszczone jedynie w pomieszczeniach specjalnie wyposażonych dla ich przyjęcia.
4. Składy typu A, C, D i E mogą zostać zatwierdzone jako magazyny żywności w rozumieniu art. 40 rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/99 [7].
5. Pojedyncze zezwolenia mogą być przyznawane jedynie dla prywatnych składów celnych.
Artykuł 527
1. Zezwolenia mogą być przyznawane jedynie wtedy, gdy jakiekolwiek zamierzone zabiegi zwyczajowe, uszlachetnianie czynne lub przetwarzanie pod kontrolą celną towarów, nie dominuje nad składowaniem towarów.
a. Zezwolenia nie są przyznawane, jeśli pomieszczenia składu celnego lub urządzenia do magazynowania są wykorzystywane do celów sprzedaży detalicznej.
Jeśli towary sprzedawane są detalicznie ze zwolnieniem z należności przywozowych, zezwolenie może jednak zostać przyznane:
a) podróżującym do państw trzecich;
b) na mocy umów dyplomatycznych lub konsularnych;
c) członkom organizacji międzynarodowych lub siłom NATO.
b. Do celów art. 86 tiret drugie Kodeksu, przy sprawdzaniu czy koszty administracyjne procedury składu celnego są niewspółmierne do danych potrzeb ekonomicznych, organy celne biorą pod uwagę miedzy innymi typ składu celnego i procedurę, która może w nim zostać zastosowana.
Sekcja 3
Ewidencja zapasów
Artykuł 528
1. W składach typu A, C, D i E, osobą wyznaczoną do prowadzenia ewidencji zapasów jest właściciel składu.
2. W składach typu F, prowadzący je urząd celny prowadzi ewidencje celną w miejscu ewidencji zapasów.
3. W składach typu B, w miejsce ewidencji zapasów, urząd nadzorujący zachowuje deklaracje objęcia procedurą.
Artykuł 529
1. Ewidencja zapasów ukazuje w każdym momencie bieżący stan składu towarów, które pozostają pod działaniem procedury składu celnego. W terminach wyznaczonych przez organy celne, właściciel składu celnego przedkłada wykaz wspomnianych zapasów w urzędzie nadzorującym.
2. W przypadkach, w których stosuje się art. 112 ust. 2 Kodeksu, wartość celna towarów przed dokonaniem zabiegów zwyczajowych jest ukazywana w ewidencji zapasów.
3. Informacje na temat czasowego wyprowadzenia towarów i towarów składowanych wspólnie, zgodnie z art. 534 ust. 2, są ukazywane w ewidencji zapasów.
Artykuł 530
1. W przypadku gdy towary są obejmowane procedurą składu celnego typu E, wpis do ewidencji zapasów ma miejsce wtedy, gdy przybywają one do pomieszczeń magazynowych posiadacza.
2. W przypadku gdy skład celny służy również za pomieszczenie czasowego składowania towarów, wpis do ewidencji zapasów ma miejsce w momencie przyjęcia zgłoszenia do procedury.
3. Wpis do ewidencji towarów dotyczący zakończenia procedury ma miejsce najpóźniej, gdy towary opuszczają skład celny lub pomieszczenia magazynowe posiadacza.
Sekcja 4
Inne przepisy dotyczące prowadzenia procedury
Artykuł 531
Towary niewspólnotowe mogą przechodzić zabiegi zwyczajowe wymienione w załączniku 72.
Artykuł 532
Towary mogą być czasowo wyprowadzane na okres nieprzekraczający trzech miesięcy. W przypadkach uzasadnionych okolicznościami, okres ten może zostać przedłużony.
Artykuł 533
Wnioski o zezwolenie na dokonanie zabiegów zwyczajowych lub na czasowe wyprowadzenie towarów ze składu celnego są składane na piśmie osobno dla każdego przypadku do urzędu nadzorującego. Muszą one zawierać wszelkie dane szczegółowe konieczne dla zastosowania procedury.
Zezwolenia takie mogą zostać przyznane jako część zezwolenia na prowadzenie procedury składu celnego. W takim przypadku urząd nadzorujący, w sposób przez siebie określony, zostaje poinformowany, że takie zabiegi mają zostać dokonane lub że towary mają zostać czasowo wyprowadzone.
Artykuł 534
1. W przypadku gdy towary wspólnotowe są przechowywane w pomieszczeniach składu celnego lub pomieszczeniach magazynowych stosowanych w procedurze składu celnego, dla identyfikacji takich towarów mogą zostać ustanowione konkretne metody w celu, w szczególności, odróżnienia ich od towarów obejmowanych procedurą składu celnego.
2. Organy celne mogą zezwolić na wspólne składowanie, jeśli niemożliwa jest identyfikacja w każdym momencie statusu celnego każdego rodzaju towarów. Towary wstępnie finansowane są wyłączone z takich zezwoleń.
Towary we wspólnym składowaniu dzielą ten sam ośmiocyfrowy kod CN, tę samą jakość handlową i te same opisy techniczne.
3. Do celów deklaracji do przeznaczenia celnego, towary we wspólnym składowaniu, jak również, w szczególnych okolicznościach, towary dające się zidentyfikować, które spełniają warunki ust. 2 akapit drugi, mogą zostać uznane albo za towary wspólnotowe albo za towary niewspólnotowe.
Stosowanie akapitu pierwszego nie pociąga jednak za sobą nadania danego statusu celnego ilości towarów większej niż ilość faktycznie posiadająca ten status, która jest składowana w składzie celnym lub pomieszczeniu magazynowym w momencie wyprowadzenia towarów zgłoszonych do przeznaczenia celnego.
Artykuł 535
1. W przypadku gdy operacje uszlachetniania czynnego lub przetwarzania pod kontrolą celną są przeprowadzane w pomieszczeniach składu celnego lub pomieszczeniach magazynowych, wówczas przepisy art. 534 stosuje się odpowiednio do towarów objętych tymi procedurami.
Jednakże w przypadku gdy operacje te dotyczą uszlachetniania czynnego bez równoważności lub przetworzenia pod kontrolą celną, wówczas odniesieniu do towarów wspólnotowych nie mają zastosowania przepisy art. 534 w sprawie wspólnego składowania.
2. Wpisy do ewidencji pozwalają organom celnym na szczegółowe monitorowanie w każdym momencie sytuacji wszystkich towarów lub produktów objętych tymi procedurami.
ROZDZIAŁ 3
Uszlachetnianie czynne
Sekcja 1
Przepisy ogólne
Artykuł 536
Do celów niniejszego rozdziału:
"uprzedni wywóz" oznacza system, w którym produkty kompensacyjne otrzymane z towarów ekwiwalentnych mają być wywiezione zanim towary przywożone zostaną objęte procedurą przy użyciu systemu zawieszeń;
"przetworzenie robocze" oznacza jakiekolwiek przetworzenie towarów przywożonych bezpośrednio lub pośrednio umieszczonych w dyspozycji posiadacza, które jest przeprowadzane zgodnie ze specyfikacjami w imieniu głównego zobowiązanego, mającego siedzibę w państwie trzecim, zazwyczaj w zamian za pokrycie jedynie kosztów przetworzenia.
Sekcja 2
Dodatkowe warunki dotyczące wydania zezwolenia
Artykuł 537
Zezwolenie jest wydawane jedynie wtedy, gdy wnioskodawca ma zamiar dokonać powrotnego wywozu lub wywozu głównych produktów kompensacyjnych.
Artykuł 538
Zezwolenie może także zostać wydane na towary określone w art. 114 ust. 2 lit. c) tiret czwarte Kodeksu, z wyjątkiem:
a) paliw, źródeł energii innych niż potrzebne do badania produktów kompensacyjnych lub wykrywania usterek w towarach przywożonych wymagających naprawy;
b) smarów innych niż potrzebne do badania, dostosowania lub wycofania produktów kompensacyjnych;
c) wyposażenia i narzędzi.
Artykuł 539
Warunki ekonomiczne uznane są za wypełnione z wyjątkiem sytuacji, kiedy wniosek dotyczy towarów przywożonych określonych w załączniku 73.
Jednakże warunki są również uznawane za wypełnione, kiedy wniosek dotyczy towarów przywożonych określonych w załączniku 73, o ile:
a) wniosek dotyczy:
i) czynności obejmujących towary o charakterze niehandlowym,
ii) umowy o przetworzenie robocze,
iii) przetworzenia produktów kompensacyjnych już otrzymanych przez przetworzenie na mocy poprzedniego zezwolenia, przyznanie którego podlegało sprawdzeniu warunków ekonomicznych,
iv) zabiegów zwyczajowych określonych w art. 531,
v) naprawy,
vi) przetworzenia pszenicy durum, oznaczonej kodem CN 10011000 w celu produkcji makaronu oznaczonego kodami CN 19021100 oraz 190219; lub
b) połączona wartość towarów przywożonych na wnioskodawcę i na rok kalendarzowy dla ośmiocyfrowego kodu CN nie przekracza 150000 EUR; lub
c) zgodnie z art. 11 rozporządzenia Rady (WE) nr 3448/93 [8] sprawa dotyczy towarów przywożonych określonych w części A załącznika 73 i wnioskodawca przedstawi dokument wystawiony przez właściwy organ zezwalający na objęcie tych towarów procedurą, w ramach ograniczeń ilościowych określonych na podstawie bilansu dostaw.
Artykuł 540
Zezwolenie określa środki i metody identyfikacji towarów przywożonych w produktach kompensacyjnych i ustala warunki właściwego przeprowadzenia operacji z zastosowaniem towarów ekwiwalentnych.
Takie metody identyfikacji lub warunki mogą obejmować sprawdzanie ewidencji.
Sekcja 3
Przepisy dotyczące przeprowadzenia procedury
Artykuł 541
1. Zezwolenie precyzuje czy i na jakich warunkach towary ekwiwalentne, określone w art. 114 ust. 2 lit. e) Kodeksu i dzielące ten sam ośmiocyfrowy kod CN, tę samą jakość handlową, oraz ten sam opis techniczny jak towary przywożone mogą zostać zastosowane w procesach uszlachetniania.
2. Może zostać dozwolone, aby towary ekwiwalentne były na wyższym etapie produkcji niż towary przywożone, jeśli zasadnicza część przetworzenia jest przeprowadzana w przedsiębiorstwie posiadacza lub w przedsiębiorstwie, gdzie operacja jest przeprowadzana w jego imieniu, poza sytuacjami nadzwyczajnymi.
3. Przepisy szczególne, ustanowione w załączniku 74, stosuje się do towarów określonych w tym załączniku.
Artykuł 542
1. Zezwolenie precyzuje okres zakończenia. W przypadku gdy wymagają tego okoliczności, okres ten może zostać przedłużony nawet wtedy, kiedy wygasł już okres ustalony początkowo.
2. W przypadku gdy okres rozliczenia wygasa w określonym dniu dla wszystkich towarów objętych procedurą w danym okresie, zezwolenie może przewidywać, że okres zakończenia zostanie automatycznie przedłużony dla wszystkich towarów pozostających pod procedurą w tym terminie. Jednakże organy celne mogą zażądać, aby przeznaczenie celne zostało przypisane takim towarom w okresie, który wyznaczą.
3. Niezależnie od tego, czy stosowane jest rozliczenie lub czy ma zastosowanie ust. 2, okres rozliczenia dla produktów kompensacyjnych lub towarów w stanie niezmienionym nie powinien przekroczyć:
a) czterech miesięcy, w przypadku mleka i przetworów mlecznych określonych w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1255/1999;
b) dwóch miesięcy, w przypadku uboju bez tuczenia zwierząt określonego w dziale 1 CN;
c) trzech miesięcy, w przypadku tuczenia (łącznie z ubojem, gdzie jest on stosowany) zwierząt oznaczonych kodami CN 0104 oraz 0105;
d) sześciu miesięcy, w przypadku tuczenia (łącznie z ubojem, gdzie jest on stosowany) pozostałych zwierząt określonych w dziale 1 CN;
e) sześciu miesięcy, w przypadku przetwarzania mięsa;
f) sześciu miesięcy, w przypadku przetwarzania innych produktów rolnych z rodzaju uprawnionego do zaliczek na refundacje wywozowe określone w art. 1 rozporządzenia (EWG) nr 565/80, i przetworzonych w produkty lub towary określone w art. 2 lit. b) lub c) tego rozporządzenia.
W przypadkach, gdy przeprowadzane są kolejne procesy uszlachetniania lub, gdy wymagają tego nadzwyczajne okoliczności, okresy te mogą zostać przedłużone na wniosek, przy czym okres całkowity nie może przekroczyć dwunastu miesięcy.
Artykuł 543
1. W przypadku uprzedniego wywozu, zezwolenie określa okres, w ciągu którego towary niewspólnotowe muszą zostać zgłoszone do procedury, z uwzględnieniem czasu potrzebnego na zaopatrzenie i transport do Wspólnoty.
2. Okres określony w ust. 1 nie powinien przekroczyć:
a) trzech miesięcy, w przypadku towarów podlegających organizacji wspólnego rynku;
b) sześciu miesięcy, w przypadku wszystkich pozostałych towarów.
Jednakże okres sześciu miesięcy może zostać przedłużony, jeśli posiadacz przedstawi uzasadniony wniosek, pod warunkiem że okres całkowity nie przekroczy dwunastu miesięcy. W przypadku gdy wymagają tego okoliczności, przedłużenie może zostać dozwolone nawet po wygaśnięciu pierwotnego okresu.
Artykuł 544
Do celów zakończenia procedury lub ubiegania się o zwrot ceł przywozowych, następujące przypadki są uważane za powrotny wywóz lub wywóz:
a) dostarczenie produktów kompensacyjnych osobom, które są uprawnione do zwolnienia z należności przywozowych na mocy Konwencji wiedeńskiej o stosunkach dyplomatycznych z dnia 18 kwietnia 1961 r., Konwencji wiedeńskiej o stosunkach konsularnych z dnia 24 kwietnia 1963 r. lub innych konwencji konsularnych albo Konwencji nowojorskiej o misjach specjalnych z dnia 16 grudnia 1969 r.;
b) dostarczenie produktów kompensacyjnych do sił zbrojnych innych państw stacjonujących na terytorium Państwa Członkowskiego, jeżeli Państwo Członkowskie udziela specjalnego zwolnienia z należności przywozowych zgodnie z art. 136 rozporządzenia (EWG) nr 918/83;
c) dostarczenie cywilnego samolotu; jednakże urząd nadzorujący zezwala na zakończenie procedury, kiedy towary przywożone zostaną zastosowane po raz pierwszy do wytworzenia, naprawy, modyfikacji lub konwersji cywilnego samolotu lub jego części, pod warunkiem że ewidencja posiadacza umożliwia zweryfikowanie, że procedura jest stosowana i prowadzona w sposób poprawny;
d) dostarczenie statku kosmicznego i jego wyposażenia; jednakże urząd nadzorujący zezwala na zakończenie procedury, kiedy towary przywożone zostaną po raz pierwszy zastosowane do wytworzenia, naprawy, modyfikacji, lub konwersji satelitów, ich pojazdów wynoszących i wyposażenia stacji naziemnych oraz ich części, które są integralną częścią systemów, pod warunkiem że ewidencja posiadacza umożliwia zweryfikowanie, że procedura jest stosowana i prowadzona w sposób poprawny;
e) usunięcie zgodnie ze stosownymi przepisami wtórnych produktów kompensacyjnych, których zniszczenie pod nadzorem celnym jest zabronione z przyczyn ekologicznych; dla tych celów, posiadacz udowadnia, że zakończenie procedury zgodnie z normalnymi zasadami jest albo niemożliwe albo nieopłacalne ekonomicznie.
Sekcja 4
Przepisy dotyczące działania systemu zawieszeń
Artykuł 545
1. Zastosowanie towarów ekwiwalentnych do procesów uszlachetniania zgodnie z art. 115 Kodeksu, nie podlega formalnościom objęcia towarów procedurą.
2. Towary ekwiwalentne i produkty kompensacyjne z nich uczynione stają się towarami niewspólnotowymi, a towary przywożone towarami wspólnotowymi w momencie zatwierdzenia deklaracji zakończenia procedury.
Jednakże tam gdzie towary przywożone są wprowadzane na rynek przed zakończeniem procedury, zmieniają status w momencie wprowadzenia na rynek. W przypadkach szczególnych, gdy oczekuje się, że towary ekwiwalentne nie będą obecne w takim momencie, organy celne mogą zezwolić, na wniosek posiadacza na przedstawienie towarów ekwiwalentnych w terminie późniejszym, ustalonym przez nie w rozsądnym okresie.
3. W przypadku uprzedniego wywozu:
- produkty kompensacyjne stają się produktami niewspólnotowymi w momencie zatwierdzenia zgłoszenia wywozowego pod warunkiem że towary, które mają zostać wywiezione są już objęte procedurą;
- towary przywożone stają się produktami wspólnotowymi w momencie objęcia ich procedurą.
Artykuł 546
Zezwolenie określa czy produkty kompensacyjne lub towary w niezmienionym stanie mogą zostać dopuszczone do swobodnego obrotu bez zgłoszenia celnego, bez uszczerbku dla środków zakazu i ograniczeń. W takim przypadku są one uważane za dopuszczone do swobodnego obrotu, jeśli nie zostało im przypisane przeznaczenie celne w momencie wygaśnięcia okresu rozliczenia.
Do celów art. 218 ust. 1 akapit pierwszy Kodeksu, zgłoszenie o dopuszczeniu towarów do swobodnego obrotu uważa się za złożone i przyjęte, a dopuszczenie za przyznane w momencie przedstawienia kwitu rozliczenia.
Produkty lub towary stają się towarami wspólnotowymi w momencie wprowadzania do obrotu.
Artykuł 547
W przypadku dopuszczenia do swobodnego obrotu produktów kompensacyjnych, pola 15, 16, 34, 41 i 42 deklaracji stosuje się do towarów przywożonych. Alternatywnie, stosowne informacje mogą być również dostarczone za pomocą arkusza informacyjnego INF1 lub jakiegokolwiek innego dokumentu towarzyszącego deklaracji.
Artykuł 548
1. Wykaz produktów kompensacyjnych podlegających należnościom przywozowym stosownym dla nich na mocy art. 122 lit. a) tiret pierwsze Kodeksu znajduje się w załączniku 75.
2. W przypadku gdy produkty kompensacyjne inne niż wspomniane w wykazie określonym w ust. 1 zostaną zniszczone, traktowane są tak, jakby zostały powrotnie wywiezione.
Artykuł 549
1. W przypadku gdy produkty kompensacyjne lub towary w niezmienionym stanie zostają objęte jedną z procedur zawieszających lub wprowadzone do wolnego obszaru celnego o kontroli typu I w rozumieniu art. 799 lub w składzie wolnocłowym lub umieszczone w wolnym obszarze celnym o kontroli typu II w rozumieniu art. 799, umożliwiając zakończenie procedury, dokumenty lub ewidencje stosowane dla wspomnianego przeznaczenia celnego lub jakiekolwiek dokumenty je zastępujące, posiadają jedno z następujących oznaczeń:
- Mercancías PA/S,
- AF/S-varer,
- AV/S-Waren,
- Εμπορεύματα ET/A,
- IP/S goods,
- Marchandises PA/S,
- Merci PA/S,
- AV/S-goederen,
- Mercadorias AA/S,
- SJ/S-tavaroita,
- AF/S-varor.
2. W przypadku gdy towary przywożone objęte procedurą podlegają konkretnym środkom polityki handlowej i takie środki nadal stosują się w momencie, kiedy towary, albo w niezmienionym stanie albo w postaci produktów kompensacyjnych, zostają objęte jedną z procedur zawieszających lub wprowadzone w wolnym obszarze celnym o kontroli typu 1 w rozumieniu art. 799 lub w składzie wolnocłowym lub umieszczane w wolnym obszarze celnym o kontroli typu II w rozumieniu art. 799, oznaczenie określone w ust. 1 jest uzupełniane jednym z następujących wyrażeń:
- Política comercial,
- Handelspolitik,
- Handelspolitik,
- Εμπορική πολιτική,
- Commercial policy,
- Politique commerciale,
- Politica commerciale,
- Handelspolitiek,
- Politica comercial,
- Kauppapolitiikka,
- Handelspolitik.
Sekcja 5
Przepisy dotyczące obsługi systemu ceł zwrotnych
Artykuł 550
W przypadku gdy towarom objętym systemem ceł zwrotnych przypisywane jest przeznaczenie celne, określone w art. 549 ust. 1, wskazania wymagane dla tych przepisów są następujące:
- Mercancías PA/R,
- AF/T-varer,
- AV/R-Waren,
- Εμπορεύματα ET/E,
- IP/D goods,
- Marchandises PA/R,
- Merci PA/R,
- AV/T-goederen,
- Mercadorias AA/D,
- SJ/T-tavaroita,
- AF/R-varor.
ROZDZIAŁ 4
Przetwarzanie pod kontrolą celną
Artykuł 551
1. Ustalenia dotyczące przetwarzania pod kontrolą celną mają zastosowanie do towarów, których przetworzenie prowadzi do powstania produktów podlegających niższej kwocie należności przywozowych niż ta, która jest stosowana do towarów przywożonych.
Procedura jest również stosowana do towarów, które muszą zostać poddane operacjom w celu zapewnienia ich zgodności z wymogami technicznymi dla dopuszczenia do swobodnego obrotu.
2. Artykuł 542 ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio.
3. Do celów ustalenia wartości celnej produktów przetwarzanych zgłoszonych do swobodnego obrotu, zgłaszający może wybrać którąkolwiek z metod określonych w art. 30 ust. 2 lit a), b) lub c) Kodeksu lub wartość celną towarów przywożonych powiększoną o koszty przetworzenia.
Artykuł 552
1. Dla typów towarów i operacji innych niż wspomniane w części A załącznika 76, warunki ekonomiczne są uważane za wypełnione.
Dla pozostałych typów towarów i operacji odbywa się sprawdzanie warunków ekonomicznych.
2. Dla typów towarów i operacji wspomnianych w części B załącznika 76 i nieporuszanych w części A, sprawdzenie warunków ekonomicznych odbywa się w ramach Komitetu. Stosuje się art. 504 ust. 3 i 4.
ROZDZIAŁ 5
Czasowy wwóz
Sekcja 1
Przepisy ogólne
Artykuł 553
1. Zwierzęta, o ile nie mają znikomej wartości handlowej, urodzone ze zwierząt objętych procedurą są uważane za towary niewspólnotowe i same obejmowane są tą procedurą.
2. Organy celne zapewniają, że całkowity okres, na który towary pozostają pod procedurą dla jednego celu i pod odpowiedzialnością jednego posiadacza, nie przekracza 24 miesięcy, nawet jeśli procedura została zakończona przez objęcie inną procedurą zawieszającą i w jej następstwie dokonało się ponowne objęcie czasowym wwozem.
Jednakże na wniosek posiadacza, mogą one przedłużyć ten okres na czas, kiedy towary nie są stosowane, zgodnie z warunkami przez nie ustanowionymi.
3. Do celów art. 140 ust. 3 Kodeksu, szczególne okoliczności oznaczają jakiekolwiek wydarzenie, w wyniku którego towary muszą być używane przez dłuższy okres dla wypełnienia celów operacji czasowego wwozu.
4. Towary objęte procedurą muszą pozostać w tym samym stanie.
Dopuszczalne są naprawy i konserwacja, włączając przeglądy i regulacje lub środki mające na celu zachowanie towarów lub zapewnienie ich zgodności z wymogami technicznymi dla ich zastosowania w procedurze.
Artykuł 554
Czasowy wwóz z całkowitym zwolnieniem z należności przywozowych (zwany dalej: "całkowitym zwolnieniem z należności przywozowych") jest przyznawany jedynie zgodnie z art. 555-578.
Czasowy wwóz z częściowym zwolnieniem z należności przywozowych nie jest przyznawany dla towarów konsumpcyjnych.
Sekcja 2
Warunki całkowitego zwolnienia z należności przywozowych
Podsekcja 1
Środki transportu
Artykuł 555
1. Do celów niniejszej podsekcji:
"zastosowanie handlowe" oznacza zastosowanie środków transportu dla transportu osób lub towarów za odpłatnością lub w ramach działalności gospodarczej przedsiębiorstwa;
"zastosowanie do celów prywatnych" oznacza inne niż handlowe zastosowanie środków transportu;
"ruch wewnętrzny" oznacza przewóz osób lub towarów zabranych lub załadowanych na obszarze celnym Wspólnoty w celu wysadzenia lub wyładunku na miejscu znajdującym się w tym obszarze.
2. Środki transportu obejmują normalne części zapasowe, akcesoria i wyposażenie im towarzyszące.
Artykuł 556
Całkowite zwolnienie z należności przywozowych jest przyznawane paletom.
Procedura jest także zamykana, jeśli palety tego samego rodzaju i zasadniczo tej samej wartości są wywożone lub powrotnie wywożone.
Artykuł 557
1. Całkowite zwolnienie z należności przywozowych jest przyznawane kontenerom, w przypadku gdy są one oznaczone trwale oraz w miejscu stosownym i wyraźnie widocznym następującymi informacjami:
a) identyfikacja właściciela lub użytkownika może mieć miejsce bądź przez stwierdzenie jego pełnej nazwy, bądź też przez ustaloną identyfikację. Symbole takie jak emblematy lub flagi są wyłączone;
b) z wyłączeniem nadwozi zamiennych przeznaczonych do kombinowanego transportu drogowo-kolejowego, oznaczenia identyfikacyjne i numery kontenera, podane przez właściciela lub użytkownika; jego ciężar własny, włączając na stałe zamocowane kompletne wyposażenie;
c) z wyłączeniem kontenerów stosowanych w transporcie powietrznym, oznaczenie kraju przynależności kontenera, pokazane albo w pełnym brzmieniu albo przez kod kraju zgodny z ISO alfa-2 kodem kraju ustanowionym w międzynarodowych normach ISO 3166 lub 6346 albo przez rozpoznawalny akronim używany dla oznaczania kraju na rejestracjach pojazdów mechanicznych w międzynarodowym ruchu drogowym, lub w cyfrach w przypadku nadwozi zamiennych używanych w kombinowanym transporcie drogowo-kolejowym.
W przypadku gdy wniosek o zezwolenie jest wystawiany zgodnie z art. 497 ust. 3 lit. c) akapit pierwszy, kontenery są monitorowane przez osobę reprezentowaną na obszarze celnym Wspólnoty będącą w stanie udzielić w każdym momencie informacji na temat lokalizacji oraz szczegółów objęcia i zakończenia.
2. Kontenery mogą być stosowane w ruchu wewnętrznym przed powrotnym wywozem. Jednakże mogą zostać użyte jedynie raz podczas każdego pobytu w Państwie Członkowskim, dla transportu towarów załadowanych i przeznaczonych do rozładunku na obszarze tego samego Państwa Członkowskiego, jeżeli w przeciwnym wypadku miałyby odbyć drogę bez ładunku w ramach tego obszaru.
3. Zgodnie z warunkami Konwencji genewskiej o traktowaniu celnym kontenerów pool używanych w przewozie międzynarodowym (Konwencja kontenerów pool) [9]; z dnia 21 stycznia 1994 r., zatwierdzonej decyzją Rady 95/137/WE, organy celne zezwalają na zakończenie procedury, jeśli kontenery tego samego rodzaju i tej samej wartości są wywożone i powrotnie wywożone.
Artykuł 558
1. Całkowite zwolnienie z należności przywozowych jest przyznawane środkom transportu drogowego, kolejowego, powietrznego, morskiego i wodnego transportu śródlądowego, w przypadku gdy:
a) są zarejestrowane poza obszarem celnym Wspólnoty na nazwisko osoby mającej siedzibę poza tym obszarem; jednakże jeśli środki takie nie są zarejestrowane, warunek ten może zostać uznany za spełniony, w przypadku gdy są one własnością osoby mającej siedzibę poza obszarem celnym Wspólnoty;
b) stosowane są przez osobę mająca swą siedzibę poza tym obszarem, bez uszczerbku dla przepisów art. 559, 560 i 561; oraz
c) w przypadku zastosowania handlowego i z wyjątkiem środków transportu kolejowego są używane wyłącznie do transportu, który zaczyna się lub kończy poza obszarem celnym Wspólnoty; jednakże mogą one być używane w ruchu wewnętrznym, gdzie stanowią tak przepisy obowiązujące w dziedzinie transportu, w szczególności dotyczące dopuszczenia i działalności.
2. W przypadku gdy środki transportu określone w ust. 1 są wynajęte przez profesjonalne przedsiębiorstwo zajmujące się wynajmem, mające swoją siedzibę na obszarze celnym Wspólnoty, osobie mającej swą siedzibę poza tym obszarem, muszą zostać powrotnie wywiezione w przeciągu ośmiu dni od wejścia w życie umowy.
Artykuł 559
Osoby mające swe siedziby na obszarze celnym Wspólnoty korzystają z całkowitego zwolnienia z należności przywozowych, w przypadku gdy:
a) środki transportu są udostępnione takim osobom na zasadzie umowy, na mocy której każda sieć może używać pojazdów innych sieci jako swoich własnych;
b) przyczepa jest dołączona do środka transportu drogowego zarejestrowanego na obszarze celnym Wspólnoty;
c) środki transportu są stosowane w połączeniu z nagłą sytuacją, zaś ich użycie nie przekracza pięciu dni, lub
d) środki transportu są używane przez profesjonalne przedsiębiorstwo zajmujące się wynajmem do celów powrotnego wywozu w terminie nie dłuższym niż pięć dni.
Artykuł 560
1. Osoby fizyczne mające miejsce zamieszkania na obszarze celnym Wspólnoty korzystają z całkowitego zwolnienia z należności przywozowych, w przypadku gdy używają w celach prywatnych środków transportu okazjonalnie, na zalecenie posiadacza rejestracji, który przebywa na obszarze celnym w momencie używania.
Takie osoby również korzystają z całkowitego zwolnienia jeśli używają prywatnie środki transportu wynajmowane na podstawie pisemnej umowy, okazjonalnie:
a) aby wrócić do swojego miejsca zamieszkania we Wspólnocie;
b) aby opuścić Wspólnotę; lub
c) jeśli jest to ogólnie dozwolone przez zainteresowaną administrację celną.
2. Środki transportu są powrotnie wywożone lub zwracane przedsiębiorstwu zajmującemu się wynajmem, mającemu swoją siedzibę na obszarze celnym Wspólnoty w terminie:
a) pięciu dni od wejścia w życie umowy, w przypadku określonym w ust. 1 lit. a);
b) ośmiu dni od wejścia w życie umowy, w przypadku, określonym w ust. 1 lit. c).
Środki transportu są powrotnie wywożone w terminie dwóch dni od wejścia w życie umowy w przypadku określonym w ust. 1 lit. b).
Artykuł 561
1. Całkowite zwolnienie z należności przywozowych jest przyznawane, w przypadku gdy środki transportu mają zostać zarejestrowane czasowo na obszarze celnym Wspólnoty w celu powrotnego wywozu w imieniu jednej z następujących osób:
a) na nazwisko osoby mającej swą siedzibę poza obszarem celnym Wspólnoty;
b) na nazwisko osoby fizycznej mającej miejsce zamieszkania na obszarze celnym Wspólnoty, jeśli osoba taka przygotowuje się do zamiany stałego miejsca zamieszkania na miejsce poza tym obszarem.
W przypadku, określonym w lit. b) środki transportu muszą być wywiezione w terminie trzech miesięcy od daty rejestracji.
2. Całkowite zwolnienie z należności przywozowych jest przyznawane, w przypadku gdy środki transportu są używane do celów handlowych lub prywatnych przez osobę fizyczną zamieszkałą na obszarze celnym Wspólnoty i zatrudnioną przez właściciela środków transportu, mającego swą siedzibę poza tym obszarem lub w inny sposób upoważnioną przez właściciela.
Użycie do celów prywatnych musi być przewidziane w umowie o pracę.
Organy celne mogą zakazać odprawy czasowej środków transportu na podstawie niniejszego przepisu w przypadku systematycznego używania.
3. Całkowite zwolnienie z należności przywozowych w wyjątkowych przypadkach może być przyznawane, jeśli środki transportu są używane do celów handlowych w ograniczonym terminie przez osoby zamieszkałe na obszarze celnym Wspólnoty.
Artykuł 562
Bez uszczerbku dla innych przepisów szczególnych, okresy zakończenia są następujące:
a) dla środków transportu kolejowego: 12 miesięcy;
b) dla środków transportu w zastosowaniu handlowym innym niż transport kolejowy: czas konieczny do przeprowadzenia operacji przewozowych;
c) dla środków transportu drogowego używanych prywatnie:
- przez studentów: okres pobytu studenta na obszarze celnym Wspólnoty dla wyłącznego celu odbywania studiów;
- przez osoby wypełniające zadania o konkretnym okresie trwania: okres, przez jaki taka osoba przebywa na obszarze celnym Wspólnoty dla wyłącznego celu wypełnienia tych zadań;
- w innych przypadkach obejmujących zwierzęta juczne lub pociągowe oraz ciągnięte przez nie pojazdy: sześć miesięcy;
d) dla środków transportu lotniczego używanych prywatnie: sześć miesięcy;
e) dla środków transportu morskiego i wodnego śródlądowego używanych prywatnie: 18 miesięcy.
Podsekcja 2
Rzeczy osobistego użytku oraz sprzęt sportowy przywożony przez podróżnych; majątek marynarzy
Artykuł 563
Całkowite zwolnienie z należności przywozowych jest przyznawane, w przypadku gdy rzeczy osobistego użytku, w rozsądnych granicach potrzebne w podróży oraz sprzęt sportowy, są przywożone przez podróżnego, którego definicja znajduje się w art. 236 A) ust. 1.
Artykuł 564
Całkowite zwolnienie z należności przywozowych jest przyznawane dla majątku marynarzy w następujących sytuacjach:
a) w przypadku gdy jest on używany na statku zaangażowanym w międzynarodowy ruch morski;
b) w przypadku gdy jest on wyładowany z takiego statku i czasowo używany przez załogę na lądzie;
c) w przypadku gdy jest on używany przez załogę takiego statku w przedsięwzięciach kulturalnych lub społecznych kierowanych przez organizacje nienastawione na przynoszenie dochodu lub w miejscach kultu, gdzie odbywają się regularnie nabożeństwa dla marynarzy.
Podsekcja 3
Materiały do pomocy w sytuacjach katastrof; sprzęt medyczny, chirurgiczny i laboratoryjny; zwierzęta; towary do użytku w strefach przygranicznych
Artykuł 565
Całkowite zwolnienie z należności przywozowych jest przyznawane materiałom do pomocy w sytuacjach katastrof, jeżeli są one wykorzystywane w połączeniu ze środkami przedsięwziętymi w celu walki ze skutkami katastrof lub podobnych sytuacji oddziałujących na obszar celny Wspólnoty i przeznaczone dla organów państwowych lub organów zatwierdzonych przez właściwe władze.
Artykuł 566
Całkowite zwolnienie z należności przywozowych jest przyznawane w przypadku gdy sprzęt medyczny, chirurgiczny lub laboratoryjny jest wysyłany jako pożyczka na prośbę szpitala lub innej instytucji medycznej, która pilnie potrzebuje takiego sprzętu, jako uzupełnienia ich własnego niedostatecznego wyposażenia i gdy jest on przeznaczony do celów diagnostycznych lub leczniczych.
Artykuł 567
Całkowite zwolnienie z należności przywozowych jest przyznawane dla zwierząt będących własnością osoby zamieszkałej poza obszarem celnym Wspólnoty.
Takie zwolnienie jest przyznawane następującym towarom przeznaczonym do działalności w szczególnych warunkach strefy przygranicznej, która została zdefiniowana przez obowiązujące przepisy:
a) materiałom będącym własnością osoby zamieszkałej w strefie przygranicznej przylegającej do przygranicznej strefy czasowego wwozu i stosowane przez osobę zamieszkałą w przylegającej strefie przygranicznej;
b) towarom używanym do budowy, naprawy lub konserwacji infrastruktury będącej pod odpowiedzialnością władz publicznych w takiej strefie przygranicznej.
Podsekcja 4
Nośniki dźwięku, obrazu lub danych, materiały reklamowe; wyposażenie profesjonalne, materiały pedagogiczne i wyposażenie naukowe
Artykuł 568
Całkowite zwolnienie z należności przywozowych jest przyznawane towarom:
a) przenoszącym dźwięk, obraz lub informacje przetwarzania danych do celów prezentacji przed skomercjalizowaniem lub bezpłatnym lub dla nagrania ścieżki dźwiękowej, podkładu głosowego lub zrobienia kopii; lub
b) stosowanym wyłącznie do celów reklamowych.
Artykuł 569
1. Całkowite zwolnienie z należności przywozowych jest przyznawane, jeżeli wyposażenie profesjonalne jest:
a) własnością osoby mającej siedzibę poza obszarem celnym Wspólnoty;
b) przywożone albo przez osobę mającą siedzibę poza obszarem celnym Wspólnoty albo przez pracownika właściciela, przy czym pracownik ten może mieć miejsce zamieszkania na obszarze celnym Wspólnoty; oraz
c) używane przez importera lub pod jego nadzorem, poza przypadkami koprodukcji audiowizualnej.
2. Nie obejmuje ono wyposażenia, które ma być używane bądź do produkcji na skalę przemysłową, bądź do opakowania towarów albo (z wyłączeniem narzędzi ręcznych) do eksploatacji bogactw naturalnych, do budowy, naprawy lub konserwacji nieruchomości, do wykonywania prac ziemnych albo prac podobnych.
Artykuł 570
Całkowite zwolnienie z należności przywozowych jest przyznawane, jeśli materiały pedagogiczne i wyposażenie naukowe są:
a) własnością osoby mającej swoją siedzibę poza obszarem celnym Wspólnoty;
b) przywożone przez publiczne lub prywatne ośrodki naukowe, kształcące lub szkolące zawodowo oraz zasadniczo nie służą celom zarobkowym, lecz są wyłącznie używane w nauczaniu, szkoleniu zawodowym, lub badaniach naukowych na odpowiedzialność tychże ośrodków;
c) przywożone w rozsądnych ilościach, biorąc pod uwagę cel przywozu; oraz
d) nieużywane do celów czysto handlowych.
Podsekcja 5
Opakowania, formy, barwniki, bloki, rysunki, szkice, narzędzia pomiarowe, kontrolne i badawcze oraz podobne artykuły; specjalistyczne narzędzia i przyrządy; towary służące do testów lub podlegające testom; próbki, zastępcze środki produkcji
Artykuł 571
Całkowite zwolnienie z należności przywozowych jest przyznawane, w przypadku gdy opakowania:
a) przywożone z zawartością i są przeznaczone do powrotnego wywozu puste lub wypełnione;
b) przywożone puste, są przeznaczone do powrotnego wywozu z zawartością.
Opakowania nie mogą być stosowane w ruchu wewnętrznym, chyba że w celu wywozu towarów. W przypadku opakowań przywożonych z zawartością, stosuje się to jedynie od momentu opróżnienia ich zawartości.
Artykuł 572
1. Całkowite zwolnienie z należności przywozowych jest przyznawane w przypadku gdy formy, barwniki, bloki, rysunki, szkice, instrumenty pomiarowe i kontrolne oraz inne podobne artykuły są:
a) własnością osoby mającej siedzibę poza obszarem celnym Wspólnoty; oraz
b) stosowane przy produkcji przez osobę mającą siedzibę na obszarze celnym Wspólnoty, a przynajmniej 75 % produkcji pochodzącej z ich zastosowania jest wywożone.
2. Całkowite zwolnienie z należności przywozowych jest przyznawane narzędziom i przyrządom specjalistycznym, jeśli towary te są:
a) własnością osoby mającej swą siedzibę poza obszarem celnym Wspólnoty; oraz
b) udostępniane bezpłatnie osobie, mającej swą siedzibę na obszarze celnym Wspólnoty w celu wytwarzania towarów, które w całości są przeznaczone do wywozu.
Artykuł 573
Całkowite zwolnienie z należności przywozowych jest przyznawane następującym towarom:
a) poddawanym testom, eksperymentom lub będącym przedmiotem pokazów;
b) towarom przywożonym, podlegającym testom akceptowalnej jakości w związku z umowami sprzedaży zawierającymi przepisy o testach akceptowalnej jakości i poddawane takim testom;
c) towarom używanym do przeprowadzania testów, eksperymentów lub pokazów niestanowiącym źródła zysków finansowych.
Dla towarów, określonych w lit. b), okres zakończenia wynosi sześć miesięcy.
Artykuł 574
Całkowite zwolnienie z należności przywozowych jest przyznawane, jeśli próbki są przywożone w rozsądnych ilościach i używane jedynie w celu pokazania lub prezentacji na obszarze celnym Wspólnoty.
Artykuł 575
Całkowite zwolnienie z należności przywozowych jest przyznawane, jeśli zastępcze środki produkcji są udostępniane czasowo klientowi przez dostawcę lub przeprowadzającego naprawę, w oczekiwaniu na dostawę lub naprawę podobnych towarów.
Okres zakończenia wynosi sześć miesięcy.
Podsekcja 6
Towary przeznaczone na imprezy publiczne lub do sprzedaży
Artykuł 576
1. Całkowite zwolnienie z należności przywozowych jest przyznawane towarom, które mają być wystawione lub użyte podczas imprezy publicznej niezorganizowanej wyłącznie dla sprzedaży tych towarów lub są otrzymywane podczas takich wydarzeń z towarów objętych procedurą.
W wyjątkowych przypadkach, właściwe organy celne mogą zezwolić na procedurę w wypadku innych imprez.
2. Całkowite zwolnienie z należności przywozowych jest przyznawane towarom do zatwierdzenia, jeżeli nie mogą być przywożone jako próbki, zaś nadawca ze swej strony chce je sprzedać i odbiorca może podjąć decyzję o ich zakupie po dokonaniu sprawdzenia.
Okres zakończenia wynosi dwa miesiące.
3. Całkowite zwolnienie z należności przywozowych jest przyznawane następującym przedmiotom:
a) dziełom sztuki, przedmiotom kolekcjonerskim oraz antykom, które zostały zdefiniowane w "załączniku I" dyrektywy 77/388/EWG, przywożonym do celów wystawowych, z możliwością sprzedaży;
b) towarom innym niż nowo wyprodukowane, przywożonym w celu sprzedaży na aukcji.
Podsekcja 7
Części zamienne, sprzęt i wyposażenie; pozostałe towary
Artykuł 577
Całkowite zwolnienie z należności przywozowych jest przyznawane, jeśli części zapasowe, sprzęt i wyposażenie są stosowane do napraw i konserwacji, włączając przeglądy, regulacje i prace konserwacyjne towarów objętych procedurą.
Artykuł 578
Całkowite zwolnienie z należności przywozowych może zostać przyznane, jeśli towary inne niż wymienione w art. 556-577 lub niespełniające wymogów tych artykułów, przywożone są:
a) okazjonalnie i na okres nieprzekraczający trzech miesięcy; lub
b) w konkretnych sytuacjach niemających skutków gospodarczych.
Sekcja 3
Przepisy dotyczące prowadzenia procedury
Artykuł 579
W przypadkach, gdy rzeczy osobistego użytku, towary przywożone do celów sportowych lub środki transportu są zgłaszane ustnie albo jakimkolwiek innym aktem w celu objęcia procedurą, organy celne mogą zażądać pisemnej deklaracji, jeżeli suma należności przywozowych jest wysoka lub istnieje poważne ryzyko niespełnienia wymogów procedury.
Artykuł 580
1. Deklaracje dla objęcia procedurą przy użyciu karnetów ATA/CPD są przyjmowane, jeśli są wystawiane w państwie uczestniczącym oraz potwierdzane i gwarantowane przez stowarzyszenie tworzące część międzynarodowego łańcucha gwarancyjnego.
Jeżeli dwustronne lub wielostronne umowy nie przewidują inaczej, "państwo uczestniczące" oznacza Umawiającą się Stronę Konwencji ATA lub Konwencji stambulskiej, która przyjęła zalecenia Rady Współpracy Celnej z dnia 25 czerwca 1992 r. w sprawie przyjęcia karnetu ATA i karnetu CPD dla procedury odprawy czasowej.
2. Ustęp 1 stosuje się tylko wówczas, gdy karnety ATA/CPD:
a) odnoszą się do towarów i zastosowań objętych tymi konwencjami lub umowami;
b) są poświadczone przez organy celne w odpowiedniej sekcji na pierwszej stronie; oraz
c) są ważne na całym obszarze celnym Wspólnoty.
Karnet ATA/CPD jest przedstawiany w urzędzie wejścia na obszar celny Wspólnoty, z wyjątkiem sytuacji, kiedy taki urząd nie jest w stanie sprawdzić wypełnienia warunków procedury.
3. Artykuły 454, 455 oraz 458-461 stosuje się mutatis mutandis dla towarów objętych procedurą i karnetami ATA.
Artykuł 581
1. Bez uszczerbku dla specjalnego systemu gwarancji dla karnetów ATA/CPD, objęcie procedurą przez deklarację na piśmie podlega przepisom bezpieczeństwa, poza przypadkami określonymi w załączniku 77.
2. W celu ułatwienia kontroli procedury, organy celne mogą żądać prowadzenia ewidencji.
Artykuł 582
1. W przypadku gdy towary objęte procedurą zgodnie z art. 576 kończą ją przez wejście do swobodnego obrotu, kwota długu jest ustalana na podstawie elementów oceny odpowiednich dla tych towarów w momencie przyjęcia zgłoszenia do swobodnego obrotu.
W przypadku gdy towary objęte procedurą zgodnie z art. 576 są wprowadzane do obrotu, uważa się je za przedstawione organom celnym, jeśli są zgłoszone do dopuszczenia do swobodnego obrotu przed zakończeniem okresu zwolnienia.
2. Do celów zakończenia procedury w stosunku do towarów określonych w art. 576 ust. 1, ich konsumpcja, zniszczenie lub bezpłatne rozdanie wśród publiczności podczas imprezy uważa się za powrotny wywóz, o ile ich ilość odpowiada charakterowi imprezy, liczbie gości i zakresu udziału posiadacza w wydarzeniu.
Akapitu pierwszego nie stosuje się do napojów alkoholowych, wyrobów tytoniowych lub paliw.
Artykuł 583
W przypadku gdy towary objęte procedurą są obejmowane jedną z procedur zawieszających lub wprowadzone do wolnego obszaru celnego o kontroli typu I w rozumienia art. 799 lub składu wolnocłowego albo umieszczone w wolnym obszarze celnym o kontroli typu II w rozumieniu art. 799, co pozwala na rozliczenie czasowego wwozu, dokumenty inne niż karnety ATA/CPD lub ewidencja stosowana dla wspomnianego przeznaczenia celnego lub jakiekolwiek inne zastępujące je dokumenty posiadają jedno z następujących oznaczeń:
- Mercancías IT,
- MI-varer,
- VV-Waren,
- Εμπορεύματα ΠΕ,
- ΤA goods,
- Marchandises ΑΤ,
- Merci ΑΤ,
- TI-goederen,
- Mercadorias IT,
- VM-tavaroita,
- TI-varor.
Artykuł 584
Dla środków transportu kolejowego używanych wspólnie na mocy umowy procedura jest także zakończona, jeśli środki transportu kolejowego tego samego rodzaju lub tej samej wartości jak oddane do dyspozycji osobie, mającej swą siedzibę na obszarze celnym Wspólnoty, są wywożone lub powrotnie wywożone.
ROZDZIAŁ 6
Uszlachetnianie bierne
Sekcja 1
Dodatkowe warunki dotyczące przyznawania zezwoleń
Artykuł 585
1. Z wyjątkiem przypadków, gdy istnieją przesłanki do odmiennej oceny sytuacji, za zasadniczy interes przetwórców wspólnotowych uważa się, aby nie ponieśli oni poważnej szkody.
2. W przypadku gdy wniosek o zezwolenie sporządzany jest przez osobę, która wywozi towary czasowo wywożone bez zamiaru przeprowadzenia procesów uszlachetniania, organy celne przeprowadzają wcześniejsze sprawdzenie warunków ustanowionych w art. 147 ust. 2 Kodeksu na podstawie dokumentów towarzyszących. Artykuły 503 i 504 stosuje się mutatis mutandis.
Artykuł 586
1. Zezwolenie określa środki i metody ustalenia, czy produkty kompensacyjne powstały z przetworzenia towarów czasowo wywożonych lub weryfikacji oraz czy spełnione są warunki zastosowania standardowego systemu wymiany.
Takie środki i metody mogą obejmować użycie dokumentu informacyjnego zamieszczonego w załączniku 104 oraz badanie ewidencji.
2. W przypadku gdy charakter procesów uszlachetniania nie umożliwia ustalenia, iż produkty kompensacyjne powstały z towarów czasowo wywożonych, zezwolenie może jednak zostać przyznane w należycie uzasadnionych przypadkach pod warunkiem że wnioskodawca jest w stanie zaoferować wystarczające gwarancje, że towary zastosowane w procesach uszlachetniania mają ten sam ośmiocyfrowy kod CN, tę samą jakość handlową i te same opisy techniczne co towary czasowo wywożone. Zezwolenie określa warunki dla stosowania procedury.
Artykuł 587
W przypadku gdy celem wniosku o procedurę jest naprawa, towary czasowo wywożone muszą być zdatne do naprawy, zaś procedura nie może zostać wykorzystana do podniesienia wydajności technicznej towarów.
Sekcja 2
Przepisy dotyczące prowadzenia procedur
Artykuł 588
1. Zezwolenie określa okres rozliczenia. Jeśli wymagają tego okoliczności, okres taki może zostać przedłużony nawet po wygaśnięciu okresu ustalonego pierwotnie.
2. Artykuł 157 ust. 2 Kodeksu stosuje się nawet po wygaśnięciu pierwotnie ustalonego okresu.
Artykuł 589
1. Deklaracja obejmująca procedurą towary czasowo wywożone jest sporządzana zgodnie z przepisami ustalonymi dla wywozu.
2. W przypadku uprzedniego przywozu, dokumenty towarzyszące deklaracji dla swobodnego obrotu obejmują egzemplarz zezwolenia, chyba że wniosek o takie zezwolenie składany jest zgodnie z art. 497 ust. 3 lit. d). Artykuł 220 ust. 3 stosuje się mutatis mutandis.
Sekcja 3
Przepisy dotyczące obliczania ulgi celnej
Artykuł 590
1. Do celów obliczenia kwoty do odliczenia nie bierze się pod uwagę ceł antydumpingowych ani wyrównawczych.
Wtórne produkty kompensacyjne, które stanowią odpady, pozostałości, ścinki i resztki są uznane za włączone.
2. Przy ustalaniu wartości towarów wywożonych czasowo zgodnie z jedną z metod, określoną w art. 151 ust. 2 akapit drugi Kodeksu, koszty załadunku, transportu oraz ubezpieczenia towarów czasowo wywożonych do miejsca, gdzie odbyła się operacja przetworzenia lub ostatnia z takich operacji, nie są włączone do:
a) wartości towarów czasowo wywożonych, która jest brana pod uwagę przy ustalaniu wartości celnej produktów kompensacyjnych zgodnie z art. 32 ust. 1 lit. b) pkt i) Kodeksu; lub
b) kosztów przetworzenia, jeżeli wartość towarów czasowo wywożonych nie może być ustalona zgodnie z art. 32 ust. 1 lit. b) pkt i) Kodeksu.
Koszty załadunku, transportu, oraz ubezpieczenia produktów kompensacyjnych z miejsca, gdzie odbyła się operacja przetworzenia lub ostatnia z takich operacji do miejsca wejścia na obszar celny Wspólnoty, wlicza się do kosztów przetworzenia.
Koszty załadunku, transportu oraz ubezpieczenia obejmują:
a) prowizje i koszty pośrednictwa, poza prowizjami od zakupu;
b) koszty kontenerów niebędących integralną częścią towarów czasowo wywożonych;
c) koszty pakowania, włączając robociznę i materiały;
d) koszty obsługi powstałe w związku z transportem towarów.
Artykuł 591
Częściowe zwolnienie z należności przywozowych przez branie kosztów operacji przetworzenia za podstawę wartości cła jest przyznawane na wniosek.
Z wyjątkiem towarów o charakterze niehandlowym, akapitu pierwszego nie stosuje się, jeżeli towary czasowo wywożone, które nie pochodzą ze Wspólnoty w rozumieniu tytułu II dział 2 sekcja 1 Kodeksu, zostały dopuszczone do swobodnego obrotu po zerowej stawce celnej.
Artykuł 592
W przypadku przedsiębiorstw często przeprowadzających procesy uszlachetniania na mocy zezwolenia nieobejmującego naprawy, organy celne mogą, na wniosek posiadacza, ustalić średnią stawkę cła stosowaną do wszystkich takich operacji (połączone zakończenie).
Stawka ta jest określana dla każdego okresu nieprzekraczającego dwunastu miesięcy i stosowana jest tymczasowo dla produktów kompensacyjnych dopuszczonych do swobodnego obrotu podczas tego okresu. Pod koniec każdego okresu, organy celne dokonują końcowych obliczeń i w razie potrzeby stosują przepisy art. 220 ust. 1 lub art. 236 Kodeksu.
Artykuły 29-35 Kodeksu stosuje się mutatis mutandis do kosztów przetworzenia nieuwzględniających tymczasowego wywozu towarów."
29) dział I (art. 799-840) tytułu V części II otrzymuje brzmienie:
"DZIAŁ 1
STREFY WOLNOCŁOWE I SKŁADY WOLNOCŁOWE
Sekcja 1
Przepisy wspólne dla sekcji 2 i 3
Podsekcja 1
Definicje i przepisy ogólne
Artykuł 799
"kontrola typu I" oznacza kontrole głównie oparte o istnienie ogrodzenia;
"kontrola typu II" oznacza kontrole głównie oparte na formalnościach przeprowadzanych zgodnie z wymogami procedury składu celnego;
"operator" oznacza dowolną osobę, która prowadzi działalność obejmującą składowanie, obróbkę, przetwarzanie, sprzedaż lub nabywanie towarów w wolnym obszarze celnym lub składzie wolnocłowym.
Artykuł 800
Każda osoba może zwrócić się z wnioskiem do organów celnych wyznaczonych przez Państwa Członkowskie o część obszaru celnego Wspólnoty, aby został wyznaczony wolnym obszarem celnym lub o utworzenie składu wolnocłowego.
Artykuł 801
1. Wniosek o zezwolenie na budowę w wolnym obszarze celnym składa się na piśmie.
2. Wniosek, określony w ust. 1, określa działalność, dla której budynek będzie wykorzystywany, oraz podaje wszelkie pozostałe informacje, które umożliwią organom celnym wyznaczonym przez Państwa Członkowskie dokonanie oceny podstaw dla przyznania zezwolenia.
3. Właściwe organy celne przyznają zezwolenia w przypadkach, gdy nie jest utrudnione stosowanie przepisów celnych.
4. Ustępy 1, 2 i 3 stosuje się także w przypadku dostosowywania budynku w wolnym obszarze celnym lub budynku stanowiącego skład wolnocłowy.
Artykuł 802
Organy celne Państw Członkowskich przekazują Komisji następujące informacje dotyczące:
a) stref wolnocłowych istniejących i działających we Wspólnocie zgodnie z klasyfikacją na mocy art. 799;
b) wyznaczonych organów celnych, którym musi zostać przedłożony wniosek określony w art. 804.
Komisja publikuje informacje określone w lit. a) i b) w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich, seria C.
Podsekcja 2
Zatwierdzenie ewidencji zapasów
Artykuł 803
1. Prowadzenie przez operatora działalności podlega zatwierdzeniu przez organy celne ewidencji zapasów określone:
- w art. 176 Kodeksu, w przypadku wolnego obszaru celnego o kontroli typu I lub składu wolnocłowego,
- w art. 105 Kodeksu w przypadku wolnego obszaru celnego o kontroli typu II.
2. Zatwierdzenie jest wystawiane na piśmie. Jest ono przyznawane jedynie podmiotom gospodarczym dającym wszelkie konieczne gwarancje dotyczące zastosowania przepisów dotyczących stref wolnocłowych lub składów wolnocłowych.
Artykuł 804
1. Wniosek o zatwierdzenie ewidencji zapasów powinien być złożony na piśmie organom celnym wyznaczonym przez Państwo Członkowskie, w którym znajduje się wolny obszar celny lub skład wolnocłowy.
2. Wniosek określony w ust. 1 określa, jaka działalność jest przewidziana, a informacja ta jest uważana za powiadomienie określone w art. 172 ust. 1 Kodeksu. Zawiera ono następujące elementy:
a) szczegółowy opis ewidencji zapasów prowadzonej lub takiej, która ma być prowadzona;
b) rodzaj i status celny towarów, do których odnosi się działalność;
c) tam gdzie ma zastosowanie, procedurę celną, w ramach której działalność ta ma być prowadzona;
d) jakiekolwiek inne informacje potrzebne organom celnym w celu zapewnienia właściwego stosowania danych przepisów.
Sekcja 2
Przepisy mające zastosowanie do wolnych obszarów celnych o kontroli typu I i do składów wolnocłowych
Podsekcja 1
Kontrole
Artykuł 805
Ogrodzenie otaczające strefy wolnocłowe ma za zadanie ułatwić dozór celny poza wolnym obszarem celnym i zapobiec nieprawidłowemu wyprowadzaniu towarów z tego obszaru.
Akapit pierwszy odnosi się także, mutatis mutandis, do składów wolnocłowych.
Teren bezpośrednio za ogrodzeniem ma za zadanie umożliwiać odpowiedni dozór celny. Wstęp na wspomniany teren wymaga zgody wymienionych organów.
Artykuł 806
Ewidencja zapasów prowadzona dla strefy wolnocłowej lub składu wolnocłowego zawiera w szczególności:
a) dane szczegółowe dotyczące oznaczeń, numerów identyfikacyjnych, liczby i rodzaju opakowań, ilości i zwykłego opisu handlowego towarów oraz odpowiednio oznaczenia identyfikacyjne kontenera;
b) informacje umożliwiające monitorowanie towarów w każdym momencie, w szczególności monitorowanie ich umiejscowienia, przeznaczenia celnego im przypisanego po składowaniu w wolnym obszarze celnym lub składzie wolnocłowym lub ich powrotnego przywozu do innej części obszaru celnego Wspólnoty;
c) właściwe dane szczegółowe dokumentu przewozowego użytego przy wprowadzeniu i wyprowadzeniu towarów;
d) oznaczenie statusu celnego oraz odpowiednio właściwe dane szczegółowe świadectwa stwierdzającego status, określone w art. 812;
e) dane szczegółowe zabiegów zwyczajowych;
f) zależnie od sprawy, jedno z oznaczeń określonych w art. 549, 550, lub 583;
g) dane szczegółowe dotyczące towarów, które nie podlegałyby w momencie dopuszczenia do swobodnego obrotu lub czasowego wwozu należnościom przywozowym lub środkom polityki handlowej, których zastosowanie i miejsce przeznaczenie musi być sprawdzone.
Organy celne mogą zaniechać żądania części z tych informacji, jeśli nie będzie to miało wpływu na nadzór lub kontrolę strefy wolnocłowej lub składu wolnocłowego.
W przypadku gdy do celów procedury celnej musi być prowadzona ewidencja, zawarte w niej informacje nie muszą się pojawiać w ewidencji zapasów.
Artykuł 807
Procedury uszlachetniania czynnego lub przetwarzania pod kontrolą celną są kończone w stosunku do produktów kompensacyjnych, produktów przetworzonych lub produktów w niezmienionym stanie umieszczonych w strefie wolnocłowej lub w składzie wolnocłowym przez wpis do ewidencji zapasów strefy wolnocłowej lub składu wolnocłowego. Odpowiednie dane szczegółowe takiego wpisu są zapisywane w ewidencjach uszlachetniania czynnego lub przetwarzania pod kontrolą celną, zależnie od przypadku.
Podsekcja 2
Pozostałe przepisy dotyczące prowadzenia strefy wolnocłowej o kontroli typu I i składów wolnocłowych
Artykuł 808
Środki polityki handlowej przewidziane w aktach Wspólnoty stosuje się do towarów niewspólnotowych umieszczonych w strefie wolnocłowej lub składzie wolnocłowym jedynie w takim zakresie, w jakim odnoszą się one do wejścia towarów na obszar celny Wspólnoty.
Artykuł 809
W przypadkach, gdzie elementy oceny długu celnego, które mają zostać wzięte pod uwagę są tymi stosowanymi przed przejściem przez towary zabiegów zwyczajowych, określonych w załączniku 72, wystawiony może zostać arkusz informacyjny INF8 zgodnie z art. 523.
Artykuł 810
Skład towarów spożywczych może zostać ustanowiony w wolnym obszarze celnym lub składzie wolnocłowym zgodnie z art. 40 rozporządzenia (WE) nr 800/1999.
Artykuł 811
W przypadku powrotnego wywozu towarów niewspólnotowych, które nie są rozładowywane lub są przeładowywane, nie wymagane jest powiadomienie określone w art. 182 ust. 3 Kodeksu.
Artykuł 812
W przypadkach, gdy organy celne poświadczają wspólnotowy lub niewspólnotowy status towarów zgodnie z art. 170 ust. 4 Kodeksu wykorzystują formularz odpowiadający wzorowi i przepisom załącznika 109.
Operator poświadcza wspólnotowy status towarów przy użyciu tego formularza, w przypadku gdy towary niewspólnotowe są zgłoszone do dopuszczenia do swobodnego obrotu zgodnie z art. 173 lit. a) Kodeksu, łącznie z sytuacją, gdy kończy procedury uszlachetniania czynnego lub przetworzenia pod kontrolą celną.
Sekcja 3
Przepisy stosowane do stref wolnocłowych o kontroli typu II
Artykuł 813
Bez uszczerbku dla zastosowania przepisów sekcji 1 oraz art. 814, przepisy ustanowione dla procedury składu celnego stosuje się do strefy wolnocłowej o kontroli typu II.
Artykuł 814
W przypadku gdy towary niewspólnotowe, które nie są rozładowywane, lub które są jedynie przeładowywane, zostają umieszczone w wolnym obszarze celnym przy zastosowaniu lokalnej procedury odprawy i później powrotnie wywożone przy zastosowaniu tej samej procedury, organy celne mogą uwolnić operatora od obowiązku informowania właściwego organu celnego o każdym przyjeździe lub odjeździe takich towarów. W takim przypadku środki kontroli uwzględniają specjalny charakter sytuacji.
Krótkoterminowe składowanie towarów w związku z takim przeładunkiem jest uważane za integralną część przeładunku."
;
30) do art. 859 wprowadza się następujące zmiany:
a) punkt 6 otrzymuje brzmienie:
"6. w przypadku towaru składowanego czasowo lub objętego procedurą celną, wyprowadzenie tego towaru poza obszar celny Wspólnoty lub jego wprowadzenie do wolnego obszaru celnego o kontroli typu I w rozumieniu art. 799 bądź do składu wolnocłowego bez spełnienia niezbędnych formalności.";
b) punkt 9 otrzymuje brzmienie:
"9. w ramach uszlachetniania czynnego i przetwarzania pod kontrolą celną, przekroczenie limitu czasowego przeznaczonego na przedstawienie rozliczenia procedury, o ile limit zostałby przedłużony, jeśli wniosek o takie przedłużenie zostałby złożony na czas.";
c) dodaje się pkt 10:
"10. przekroczenie limitu czasowego przeznaczonego na czasowe wyprowadzenie ze składu celnego, o ile limit czasowy zostałby przedłużony, jeśli wniosek o takie przedłużenie zostałby złożony na czas.";
31) w załączniku 10 dodaje się następujący wiersz:
"6309 | Używane ubranie i inne używane artykuły | Zbieranie i pakowanie do wysyłki;" |
32) w załączniku 37 do tytułu I B) ust. 2 lit. f) ppkt aa) dodaje się akapit w brzmieniu:
"W przypadku gdy zezwolenie dla składu celnego typu E przewiduje zastosowanie procedury ustanowionej dla składu typu D, wymagane są także pola 33 i 47.";
33) w załączniku 37a wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem I do niniejszego rozporządzenia;
34) w załączniku 38 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem II do niniejszego rozporządzenia;
35) w załączniku 45a wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem III do niniejszego rozporządzenia;
36) w załączniku 47a wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem IV do niniejszego rozporządzenia;
37) załączniki 67-103 zastępuje się tekstem (załączniki 67-77) zawartym w załączniku V do niniejszego rozporządzenia;
38) skreśla się załączniki I05, 106 i 107.
Artykuł 2
1. Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.
2. Artykuł 1 pkt 1-30 oraz 32-38 stosuje się od dnia 1 lipca 2001 r.
3. Każde zezwolenie przyznające status upoważnionego odbiorcy jest zgodne z art. 408a rozporządzenia (EWG) nr 2454/93 do dnia wyznaczonego przez organy celne, a najpóźniej do dnia 31 maja 2004 r.
Przed dniem 1 stycznia 2004 r. Komisja oceni wykonanie art. 408a rozporządzenia (EWG) nr 2454/93 w odniesieniu do art. 367-371 tego rozporządzenia. Ocena będzie oparta no sprawozdaniu sporządzonym na podstawie wkładów Państw Członkowskich. Komisja może podjąć decyzję na tej podstawie i zgodnie z procedurą komitetu, jeżeli i na jakich warunkach konieczne jest odroczenie daty określonej w akapicie pierwszym.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 4 maja 2001 r.