Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1253/2002
z dnia 11 lipca 2002 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 800/1999 ustanawiające wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu refundacji wywozowych do produktów rolnych
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 1766/92 z dnia 30 czerwca 1992 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1666/2000 [2], w szczególności jego art. 13 i 21, oraz odpowiednie przepisy innych rozporządzeń w sprawie wspólnej organizacji rynków produktów rolnych,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Obecnie warunki zatwierdzania i kontrolowania międzynarodowych spółek wyspecjalizowanych w płaszczyźnie międzynarodowej w dziedzinie kontroli i nadzoru (zwanych dalej spółkami nadzoru) przez Państwa Członkowskie są ustanowione w dokumencie roboczym Komisji, który nie jest prawnie wiążący. W swoim sprawozdaniu specjalnym nr 7/2001 dotyczącym refundacji wywozowych [3] Trybunał Obrachunkowy wykazał pewne braki w systemie dowodów przybycia w odniesieniu do zróżnicowanych refundacji wywozowych do produktów rolnych, w którym spółki nadzoru odgrywają zasadniczą rolę. W świetle zaleceń tego sprawozdania specjalnego właściwe jest nadanie zasadom regulującym nadzór i kontrolę spółek nadzoru charakteru prawnie wiążącego poprzez włączenie ich do rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/1999 z dnia 15 kwietnia 1999 r. ustanawiającego wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu refundacji wywozowych do produktów rolnych [4], ostatnio zmienionego rozporządzeniem (WE) nr 2299/2001 [5]. Warunki te dotyczą procedur przyznawania, zawieszania i wycofywania zatwierdzeń, typów i wzorów świadectw wydawanych przez spółki nadzoru, jak również wymagań dotyczących certyfikacji.
(2) Ponadto uważa się za konieczne, aby istniał skuteczny system sankcji, który ma być wprowadzony w życie przez Państwa Członkowskie, w przypadku nieprawidłowych dowodów przybycia wydawanych przez spółki nadzoru.
(3) Obecnie nie istnieją wspólne reguły wydawania świadectw rozładunku przez urzędy Państw Członkowskich ustanowione w państwach trzecich. Dlatego konieczne jest ustanowienie minimalnych wymagań, które urzędy te muszą spełnić przy wydawaniu wtórnego dowodu przybycia.
(4) W celu zmniejszenia obciążeń administracyjnych związanych z przedkładaniem dowodów przybycia należy zwiększyć kwoty refundacji wywozowych, dla których nie jest wymagany dowód przywozu.
(5) Zarządzanie niewielkimi kwotami refundacji stanowi dla właściwych organów duże obciążenie. Dlatego uważa się za właściwe, w celu uproszczenia, ustalenie progu w wysokości 100 EUR, poniżej którego właściwe organy Państwa Członkowskiego będą miały możliwość odmowy wypłacenia takich refundacji.
(6) Jednocześnie należy dostosować art. 9 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 800/1999 do zmienionego art. 912c ust. 2 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy wykonawcze do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny [6], ostatnio zmienionego rozporządzeniem (WE) nr 444/2002 [7].
(7) W związku z tym rozporządzenie (WE) nr 800/1999 należy odpowiednio zmienić.
(8) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opiniami wszystkich zainteresowanych komitetów zarządzających,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (WE) nr 800/1999 wprowadza się następujące zmiany:
1) W art. 9 ust. 1 lit. c) otrzymuje brzmienie:
"c) Zamiast warunków wymienionych w lit. b) Państwo Członkowskie przeznaczenia egzemplarza kontrolnego T5 lub Państwo Członkowskie, w którym jako dowód stosowany jest dokument krajowy, mogą postanowić, by egzemplarz kontrolny T5 lub dokument krajowy zaświadczający, że produkty opuściły obszar celny Wspólnoty, był potwierdzony jedynie po przedstawieniu dokumentów przewozowych określających ostateczne miejsce przeznaczenia poza obszarem celnym Wspólnoty.
W takich przypadkach w rubryce "Uwagi"., w sekcji "Kontrola". wykorzystania i/lub przeznaczeniaT egzemplarza kontrolnego T5 lub w odpowiadającej jej rubryce dokumentu krajowego właściwy organ Państwa Członkowskiego przeznaczenia egzemplarza kontrolnego T5 lub Państwa Członkowskiego, w którym jako dowód stosowany jest dokument krajowy, dodaje jeden z następujących wpisów:
- Documento de transporte con destino fuera de la CE presentado,
- Transportdokument med destination uden for EF forelagt,
- Beförderungspapier mit Bestimmung außerhalb der EG wurde vorgelegt,
- Υποβαλλόμενο έγγραφο μεταφοράς με προορισμό εκτός ΕΚ,
- Transport document indicating a destination outside the customs territory of the Community has been presented,
- Document de transport avec destination hors CE présenté,
- Documento di trasporto con destinazione fuori CE presentato,
- Vervoerdocument voor bestemming buiten EG voorgelegd,
- Documento de transporte com destino fora da CE apresentado,
- Kuljetusasiakirja, jossa ilmoitetaan yhteisön tullialueen ulkopuolinen määräpaikka, on esitetty,
- Transportdokument med slutlig destination, utanför gemenskapens tullomrĺde har lagts fram,
Zgodność z przepisami niniejszej litery sprawdzana jest w drodze odpowiednich kontroli wyrywkowych przeprowadzane przez agencję płatniczą".
2) W art. 16 wprowadza się następujące zmiany:
a) w ust. 1 lit. b) otrzymuje brzmienie:
"b) świadectwa rozładunku i przywozu sporządzone przez zatwierdzoną spółkę wyspecjalizowaną w płaszczyźnie międzynarodowej w dziedzinie kontroli i nadzoru (zwaną dalej spółką nadzoru) zgodnie z zasadami przewidzianymi w załączniku VI rozdział III, przy wykorzystaniu wzoru określonego w załączniku VII. W danym świadectwie muszą być umieszczone data i numer dokumentu celnego przywozowego.";
b) w ust. 2 zdanie wprowadzające oraz lit. b) i c) otrzymują brzmienie:
"W przypadku gdy eksporter nie może otrzymać dokumentu wybranego zgodnie z ust. 1 lit. a) lub b), nawet po podjęciu odpowiednich środków lub w przypadku zaistnienia wątpliwości co do autentyczności przedstawionego dokumentu lub ogólnie co do jego rzetelności, dowód dokonania przywozowych formalności celnych może stanowić jeden lub więcej następujących dokumentów:"
"b) świadectwo rozładunku, wydane przez urząd Państwa Członkowskiego ustanowiony w kraju przeznaczenia lub urząd właściwy dla kraju przeznaczenia, zgodnie z ustalonymi wymaganiami i odpowiadające wzorowi określonemu w załączniku VIII, zaświadczające dodatkowo, że produkt opuścił miejsce rozładunku lub przynajmniej, że według jego wiedzy, produkt nie został następnie załadowany w celu powrotnego wywozu;
c) świadectwo rozładunku sporządzone przez zatwierdzoną spółkę nadzoru zgodnie z przepisami określonymi w załączniku VI rozdział III, przy wykorzystaniu wzoru określonego w załączniku IX, zaświadczające dodatkowo, że produkt opuścił miejsce rozładunku lub przynajmniej, że według jej wiedzy produkt nie został następnie załadowany w celu powrotnego wywozu;";
c) skreśla się ust. 5.
3) Dodaje się art. 16a-16f w brzmieniu:
"Artykuł 16a
1. Spółka nadzoru chcąca wydawać świadectwa, określone w art. 16 ust. 1 lit. b) i ust. 2 lit. c), musi zostać zatwierdzona przez właściwy organ Państwa Członkowskiego, w którym mieści się statutowa siedziba spółki.
2. Spółkę zatwierdza się na jej wniosek na okres trzech lat, który podlega odnowieniu, jeżeli spółka spełnia warunki wymienione w załączniku VI rozdział I. Zatwierdzenie jest ważne we wszystkich Państwach Członkowskich.
3. W zatwierdzeniu określa się, czy upoważnienie do wydawania świadectw wymienionych w art. 16 ust. 1 lit. b) i ust. 2 lit. c) jest ważne na całym świecie lub czy ograniczone jest do pewnej liczby państw trzecich.
Artykuł 16b
1. Spółka nadzoru działa w poszanowaniu zasad wymienionych w załączniku VI rozdział II pkt 1.
Jeżeli jeden lub więcej warunków przewidzianych w wyżej wymienionych zasadach nie jest przestrzeganych, Państwo Członkowskie, które zatwierdziło spółkę nadzoru, zawiesza zezwolenie na taki okres, jaki jest potrzebny, aby zaradzić zaistniałej sytuacji.
2. Państwo Członkowskie, które zatwierdziło spółkę nadzoru, kontroluje jej funkcjonowanie i zachowanie zgodnie z wymaganiami przewidzianymi w załączniku VI rozdział II pkt 2.
Artykuł 16c
Państwa Członkowskie, które zatwierdziły spółkę nadzoru, zapewniają skuteczny system sankcji, w przypadku gdy zatwierdzona spółka nadzoru wydała fałszywe świadectwo.
Artykuł 16d
1. Państwo Członkowskie, które zatwierdziło spółkę nadzoru, niezwłocznie wycofuje zatwierdzenie:
- jeżeli spółka nadzoru przestaje spełniać warunki zatwierdzenia wymienione w załączniku VI rozdział I, lub
- jeżeli spółka nadzoru wielokrotnie i systematycznie wydawała fałszywe świadectwa. W tym wypadku nie stosuje się sankcji przewidzianej w art. 16 lit. c).
2. Wycofanie dotyczy wszystkich lub ogranicza się do niektórych obszarów działalności spółki nadzoru, w zależności od wykrytych nieprawidłowości.
3. W każdym przypadku, gdy Państwo Członkowskie wycofuje zatwierdzenie spółki nadzoru należącej do tej samej grupy spółek, Państwa Członkowskie, które zatwierdziły spółki nadzoru należące do tej samej grupy, zawieszają zatwierdzenia tych spółek na okres nieprzekraczający trzech miesięcy w celu przeprowadzenia niezbędnego dochodzenia, aby sprawdzić, czy spółki nadzoru również wykazują nieprawidłowości stwierdzone w przypadku spółki nadzoru, której zatwierdzenie zostało wycofane.
Do celów stosowania powyższego akapitu do grupy spółek zalicza się wszystkie spółki, których kapitał stanowi własność, bezpośrednio lub pośrednio, w ponad 50 % jednej spółki macierzystej, jak również samą spółkę macierzystą.
Artykuł 16e
1. Państwa Członkowskie powiadamiają Komisję o zatwierdzeniu spółek nadzoru.
2. Państwo Członkowskie, które wycofuje lub zawiesza zatwierdzenie, niezwłocznie powiadamia o tym inne Państwa Członkowskie i Komisję, wskazując nieprawidłowości, które doprowadziły do wycofania lub zawieszenia.
Powiadomienie Państw Członkowskich przesyłane jest do organów centralnych Państw Członkowskich, których wykaz znajduje się w załączniku X.
3. Komisja okresowo publikuje w celach informacyjnych uaktualniony wykaz spółek nadzoru zatwierdzonych przez Państwa Członkowskie.
Artykuł 16f
1. Świadectwa określone w art. 16 ust. 1 lit. b) i ust. 2 lit. c) wydane po dacie wycofania lub zawieszenia zezwolenia są nieważne.
2. Państwa Członkowskie nie uznają świadectw określonych w art. 16 ust. 1 lit. b) i ust. 2 lit. c), jeżeli w świadectwach tych wykryją nieprawidłowości lub braki. Gdy takie świadectwa zostały wydane przez spółkę nadzoru zatwierdzoną przez inne Państwo Członkowskie, Państwo Członkowskie, które wykryło nieprawidłowości, powiadamia o zaistniałej sytuacji Państwo Członkowskie, które dokonało zatwierdzenia".
4) Artykuł 17 otrzymuje brzmienie:
"Artykuł 17
Państwa Członkowskie mogą zwolnić eksporterów z obowiązku przedstawiania dowodu wymaganego na mocy art. 16, innego niż dokument przewozowy, w przypadku zgłoszenia wywozowego uprawniającego do refundacji, której zróżnicowana część jest mniejsza lub równa:
a) 2400 EUR, w przypadku gdy państwo trzecie lub terytorium miejsca przeznaczenia jest wymienione w załączniku IV;
b) 12000 EUR, w przypadku gdy państwo trzecie lub terytorium miejsca przeznaczenia nie są wymienione w załączniku IV.
Jeżeli eksporter w sposób sztuczny dzieli operację wywozową, aby obejść obowiązek dostarczenia dowodu przybycia do miejsca przeznaczenia, prawo do refundacji wywozowej przestaje przysługiwać, a refundacja powinna być zwrócona, z wyjątkiem przypadku, gdy eksporter dostarczy dowód wymagany na mocy art. 16 dla danych produktów".
5) W art. 49 ust. 9 otrzymuje brzmienie:
"9. Państwa Członkowskie mogą podjąć decyzję o nieprzyznaniu refundacji, jeżeli kwota jest mniejsza lub równa 100 EUR na zgłoszenie wywozowe".
6) Dodaje się załączniki VI-X znajdujące się w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2003 r., z zastrzeżeniem następujących odstępstw:
a) Artykuł 1 pkt 1 stosuje się od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.
b) Artykuł 1 pkt 4 i 5 stosuje się do zgłoszeń wywozowych przyjętych po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia.
c) W przypadku spółek nadzoru, które otrzymały zezwolenie na maksymalnie trzy lata przed dniem 1 stycznia 2003 r., przepisy art. 16a i załącznika VI rozdział I stosuje się po raz pierwszy w momencie, gdy upływa termin odnowienia tego zezwolenia.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 11 lipca 2002 r.