Dyrektywa Rady 93/103/WE
z dnia 23 listopada 1993 r.
dotycząca minimalnych wymagań w dziedzinie bezpieczeństwa i zdrowia w pracy na statkach rybackich (trzynasta dyrektywa szczegółowa w rozumieniu art. 16 ust. 1 dyrektywy 89/391/EWG)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 118a,
uwzględniając wniosek Komisji, przedłożony po konsultacji z Komitetem Doradczym ds. Bezpieczeństwa, Higieny i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy [1],
we współpracy z Parlamentem Europejskim [2],
uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego [3],
a także mając na uwadze, co następuje:
w uchwale z dnia 21 grudnia 1987 r. w sprawie bezpieczeństwa, higieny i ochrony zdrowia w miejscu pracy [4] Rada przyjęła do wiadomości zamiar przedłożenia jej przez Komisję minimalnych wymagań dotyczących organizacji bezpieczeństwa i ochrony zdrowia pracowników w miejscu pracy;
środki bezpieczeństwa i ochrony zdrowia w wymiarze zawodowym zostaną wprowadzone jako część różnych środków wspólnotowych dla sektora rybołówstwa;
zgodność z minimalnymi wymaganiami zapewniającymi lepszy poziom bezpieczeństwa i zdrowia na statkach rybackich jest istotna dla zapewnienia bezpieczeństwa i zdrowia pracujących na nich osób;
z uwagi na specyficzne i szczególnie trudne warunki pracy i przebywania na statkach rybackich ilość tragicznych wypadków zdarzających się wśród pracowników zatrudnionych przy połowach morskich jest bardzo duża;
dnia 15 kwietnia 1988 r. Parlament Europejski przyjął uchwałę uznającą wagę prewencyjnych aspektów bezpieczeństwa pracy na statkach rybackich;
w celu zapewnienia bezpieczeństwa i zdrowia pracowników statków rybackich zwraca się szczególną uwagę na lokalizowanie statków rybackich znajdujących się w stanie zagrożenia, zwłaszcza poprzez zastosowanie nowych technologii;
niniejsza dyrektywa jest dyrektywą szczegółową w rozumieniu art. 16 ust. 1 dyrektywy Rady 89/391/EWG z dnia 12 czerwca 1989 r. w sprawie wprowadzenia środków w celu poprawy bezpieczeństwa i zdrowia pracowników w miejscu pracy [5]; dlatego też przepisy tej ostatnio wymienionej dyrektywy mają w pełni zastosowanie do pracy na statkach rybackich, z zastrzeżeniem bardziej rygorystycznych i/lub szczegółowych przepisów zawartych w niniejszej dyrektywie;
dyrektywy szczegółowe już przyjęte w zakresie bezpieczeństwa i zdrowia w miejscu pracy mają zastosowanie, chyba że ustalono inaczej, do połowów morskich, dlatego też w niektórych przypadkach konieczne może być określenie szczegółowych cech tej działalności w celu zapewnienia jak najlepszego zastosowania dyrektyw szczegółowych;
dyrektywa Rady 92/29/EWG z dnia 31 marca 1992 r. w sprawie minimalnych wymagań w dziedzinie bezpieczeństwa i zdrowia w zakresie ulepszonej opieki lekarskiej na statkach [6] odnosi się w pełni do przemysłu rybołówstwa morskiego;
niniejsza dyrektywa stanowi konkretny postęp w kierunku osiągnięcia wymiaru społecznego rynku wewnętrznego,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:
Artykuł 1
Przedmiot
1. Niniejsza dyrektywa, będąca trzynastą dyrektywą szczegółową w rozumieniu art. 16 ust. 1 dyrektywy 89/391/EWG, ustanawia minimalne wymagania w zakresie bezpieczeństwa i zdrowia w pracy na statkach określonych w art. 2.
2. Przepisy dyrektywy 89/391/EWG mają pełne zastosowanie w zakresie określonym w ust. 1, z zastrzeżeniem dla bardziej rygorystycznych i/lub szczegółowych przepisów zawartych w niniejszej dyrektywie.
Artykuł 2
Definicje
Do celów niniejszej dyrektywy wprowadza się następujące terminy:
a) "statek rybacki": każdy statek pływający pod banderą Państwa Członkowskiego lub zarejestrowany pod pełną jurysdykcją Państwa Członkowskiego, używany w celach handlowych do połowu lub połowu i przetwarzania ryb lub innych żywych zasobów morskich;
b) "nowy statek rybacki": statek rybacki o długości minimum 15 metrów między pionami lub więcej, wobec którego w dniu lub po dacie określonej w art. 13 ust. 1 akapit pierwszy:
i) podpisano umowę na budowę lub przebudowę, lub
ii) podpisano umowę na budowę lub przebudowę przed datą określoną w art. 13 ust. 1 akapit pierwszy, która jest wykonana trzy lata po tej dacie lub później, lub
iii) w przypadku braku umowy na budowę:
- kładziona jest stępka, lub
- rozpoznawalna konstrukcja z określonymi cechami statku, lub
- rozpoczął się montaż pochłaniający co najmniej 50 ton lub 1 % masy wszystkich materiałów konstrukcyjnych, w zależności od tego, która wartość jest niższa;
c) "istniejący statek rybacki": każdy statek rybacki o długości minimum 18 metrów między pionami, niebędący nowym statkiem rybackim;
d) "statek": każdy nowy lub istniejący statek rybacki;
e) "pracownik": każda osoba wykonująca zawód na statku, w tym stażyści i praktykanci, lecz z wyłączeniem personelu nabrzeżnego wykonującego pracę na statku przy nabrzeżu oraz pilotów portowych;
f) "właściciel": zarejestrowany właściciel statku, chyba że statek ten został wydzierżawiony lub jest zarządzany, w całości lub częściowo, przez osobę fizyczną lub prawną niebędącą zarejestrowanym właścicielem, na podstawie umowy o zarządzaniu; w takim przypadku termin "właściciel" odnosi się odpowiednio do dzierżawcy lub też osoby fizycznej lub prawnej zarządzającej statkiem;
g) "kapitan": pracownik, który zgodnie z ustawodawstwem krajowym oraz/lub stosowaną tam praktyką, dowodzi statkiem lub ponosi za niego odpowiedzialność.
Artykuł 3
Postanowienia ogólne
1. Państwa Członkowskie podejmą środki niezbędne dla dopilnowania, że:
a) właściciele gwarantują, że ich statki są wykorzystywane bez narażania bezpieczeństwa i zdrowia pracowników, w szczególności w przewidywalnych warunkach meteorologicznych, z zastrzeżeniem odpowiedzialności ponoszonej przez kapitana;
b) pod uwagę brane jest wszelkie ryzyko, z którym styka się reszta pracowników, gdy stosowany jest art. 8 ust. 4 dyrektywy 89/391/EWG;
c) wszelkie zdarzenia na morzu, które mają lub mogą mieć wpływ na bezpieczeństwo i zdrowie pracowników na statku, są opisywane w szczegółowym sprawozdaniu w celu przekazania go właściwym władzom oraz starannie i dokładnie zapisywane w dzienniku okrętowym, w przypadku gdy przepisy danego kraju wymagają prowadzenia takiego dziennika na statku danego rodzaju, lub, w przypadku braku takiego dziennika, w dokumencie wymaganym do tego celu.
2. Państwa Członkowskie podejmą niezbędne środki w celu zapewnienia, że statki poddawane są systematycznym przeglądom dokonywanym przez ściśle uprawnione do tego władze zgodnie z niniejszą dyrektywą.
Niektóre przeglądy dotyczące zgodności z niniejszą dyrektywą mogą być prowadzone na morzu.
Artykuł 4
Nowe statki rybackie
Nowe statki rybackie muszą spełniać minimalne wymagania w zakresie bezpieczeństwa i zdrowia ustanowione w załączniku I nie później niż do daty wymienionej w art. 13 ust. 1 akapit pierwszy.
Artykuł 5
Istniejące statki rybackie
Istniejące statki rybackie muszą spełniać minimalne wymagania w zakresie bezpieczeństwa i zdrowia ustanowione w załączniku II w ciągu siedmiu lat od daty wymienionej w art. 13 ust. 1 akapit pierwszy.
Artykuł 6
Generalne remonty, przebudowy i modyfikacje
W przypadku gdy statki poddawane są generalnym remontom, przebudowie i modyfikacjom w dniu lub po dacie określonej w art. 13 ust. 1 akapit pierwszy, takie generalne remonty, przebudowy i modyfikacje muszą spełniać minimalne wymagania ustanowione w załączniku I.
Artykuł 7
Urządzenia i konserwacja
1. W celu ochrony bezpieczeństwa i zdrowia pracowników Państwa Członkowskie podejmą środki niezbędne w celu zapewnienia, aby, z zastrzeżeniem dla odpowiedzialności kapitana, właściciele:
a) gwarantowali, że statki, ich urządzenia i wyposażenie, szczególnie te opisane w załącznikach I i II, poddawane były przeglądom technicznym oraz aby wszelkie wykryte wady, które mogą wpłynąć na bezpieczeństwo i zdrowie pracowników, zostały jak najszybciej usunięte;
b) podejmowali środki w celu zapewnienia systematycznego czyszczenia statków, całego ich wyposażenia i wszystkich urządzeń w celu utrzymania właściwych norm higieny;
c) utrzymywali na pokładzie statku wystarczającą ilość odpowiedniego sprzętu awaryjnego i ratowniczego w dobrym stanie technicznym;
d) uwzględniali minimalne wymagania w zakresie bezpieczeństwa i ochrony zdrowia dotyczące sprzętu ratowniczego wyszczególnionego w załączniku III;
e) z zastrzeżeniem zastosowania przepisów dyrektywy Rady 89/656/EWG z dnia 30 listopada 1989 r. w sprawie minimalnych wymagań w dziedzinie bezpieczeństwa i ochrony zdrowia pracowników korzystających z wyposażenia ochronnego w miejscu pracy (trzecia dyrektywa szczegółowa w rozumieniu art. 16 ust. 1 dyrektywy 89/391/EWG) [7] uwzględniali specyfikację wyposażenia ochronnego wyszczególnionego w załączniku IV do niniejszej dyrektywy.
2. Państwa Członkowskie podejmą niezbędne środki w celu zapewnienia, że dla ochrony bezpieczeństwa i zdrowia pracowników właściciel zapewnia kapitanowi środki niezbędne do umożliwienia mu realizacji obowiązków nałożonych przez niniejszą dyrektywę.
Artykuł 8
Informacje dla pracowników
1. Z zastrzeżeniem przepisów art. 10 dyrektywy Rady 89/391/EWG pracownicy oraz/lub ich przedstawiciele są informowani o wszystkich podejmowanych środkach dotyczących bezpieczeństwa i zdrowia na statkach.
2. Informacje te muszą być zrozumiałe dla pracowników.
Artykuł 9
Szkolenie pracowników
1. Z zastrzeżeniem przepisów art. 12 dyrektywy 89/391/EWG pracownicy przechodzą odpowiednie szkolenie, zwłaszcza w formie dokładnych, zrozumiałych instrukcji na temat bezpieczeństwa i zdrowia na statkach oraz w zakresie zapobiegania wypadkom.
2. Szkolenie określone w ust. 1 obejmuje w szczególności walkę z pożarami, zastosowanie sprzętu ratowniczego oraz, w przypadku odpowiednich pracowników, zastosowanie sprzętu połowowego i transportowego oraz różnych rodzajów znaków, w tym sygnalizacji za pomocą rąk.
Szkolenie takie podlega aktualizacji, w przypadku gdy wymagają tego zmiany charakteru działalności prowadzonej na statku.
Artykuł 10
Szczegółowe szkolenie osób mogących dowodzić statkiem
Z zastrzeżeniem przepisów art. 5 ust. 3 dyrektywy 92/29/EWG każda osoba mogąca dowodzić statkiem otrzymuje szczegółowe szkolenie w zakresie:
a) zapobiegania chorobom zawodowym i wypadkom na statku oraz działań, jakie należy podjąć w razie wypadku;
b) utrzymania i stabilności statku we wszystkich przewidywalnych warunkach załadunku i podczas połowów;
c) radionawigacji i komunikatów, w tym procedur.
Artykuł 11
Konsultacje z pracownikami oraz ich uczestnictwo
Konsultacje z pracownikami i/lub ich przedstawicielami oraz ich udział w dyskusjach na tematy objęte niniejszą dyrektywą oraz załącznikami do niej odbywają się zgodnie z art. 11 dyrektywy 89/391/EWG.
Artykuł 12
Dostosowanie załączników
Czysto techniczne dostosowania dla uwzględnienia:
- przyjęcia dyrektyw w zakresie technicznej harmonizacji i standaryzacji dotyczących niektórych aspektów bezpieczeństwa i zdrowia na statkach,
oraz/lub
- postępu technicznego, zmian w międzynarodowych regulacjach prawnych lub specyfikacjach oraz nowych wyników badań dotyczących bezpieczeństwa i zdrowia na statkach,
wprowadza się zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 17 dyrektywy 89/391/EWG.
Artykuł 13
Przepisy końcowe
1. Państwa Członkowskie wprowadzają w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy przed dniem 23 listopada 1995 r. Niezwłocznie informują o tym Komisję.
Wspomniane środki muszą zawierać odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie powinno towarzyszyć ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez Państwa Członkowskie.
2. Państwa Członkowskie przekazują Komisji teksty przepisów prawa krajowego, które już przyjęły lub które przyjmują w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą.
3. Państwa Członkowskie przedkładają Komisji sprawozdanie z rzeczywistego wprowadzenia w życie przepisów niniejszej dyrektywy, zaznaczając punkt widzenia pracodawców i pracowników.
Komisja informuje o tym Parlament Europejski, Radę, Komitet Ekonomiczno-Społeczny oraz Komitet Doradczy ds. Bezpieczeństwa, Higieny i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy.
4. Komisja okresowo przedkłada Parlamentowi Europejskiemu, Radzie oraz Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu sprawozdanie z wykonania niniejszej dyrektywy, uwzględniając ust. 1, 2 i 3.
Artykuł 14
Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 23 listopada 1993 r.