Rozporządzenie Komisji (EWG) NR 3559/91
z dnia 6 grudnia 1991 r.
zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 2670/81 ustanawiające szczegółowe przepisy wykonawcze dotyczące produkcji cukru przewyższającej kwotę
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 1785/81 z dnia 30 czerwca 1981 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru [1], ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (EWG) nr 464/91 [2], w szczególności jego art. 26 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
artykuł 26 rozporządzenia (EWG) nr 1785/81 przewiduje, że cukier C i izoglukoza C nie mogą być zbyte na wewnętrznym rynku Wspólnoty, ale muszą zostać wywiezione w postaci naturalnej przed dniem 1 stycznia roku następującego po danym roku gospodarczym; artykuł ten ustala również kwotę opłaty nakładanej na cukier C i izoglukozę C, których wywóz w postaci naturalnej w wyznaczonym czasie nie został udokumentowany przed określoną datą;
rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2670/81 z dnia 14 września 1981 r. ustanawiające szczegółowe przepisy wykonawcze dotyczące produkcji cukru przewyższającej kwotę [3], ostatnio zmienione rozporządzeniem (EWG) nr 56/91 [4], przewiduje, że producenci cukru C i izoglukozy C działający na terenie Państwa Członkowskiego mogą w wywozie zastępować cukier C innym białym cukrem w postaci naturalnej lub zastępować izoglukozę C inną izoglukozą wytworzoną przez innego producenta działającego na terenie tego samego Państwa Członkowskiego pod warunkiem, że producent dokonujący zastąpienia wnosi zryczałtowaną kwotę w wysokości 1,25 ECU za 100 kilogramów białego cukru lub 100 kilogramów suchej masy;
płatność tej kwoty ma na celu wyrównanie jakiejkolwiek korzyści, która może powstać w wyniku takiego zastąpienia, w szczególności biorąc pod uwagę koszty transportu; wspomniana powyżej zryczałtowana kwota została wprowadzona kilka lat temu, a od tego czasu warunki i sposoby transportu znacznie się rozwinęły, czyniąc przewóz tańszym; wydaje się również, że na skutek tego producenci nie są już skłonni do korzystania z omawianej możliwości zastąpienia; należy zatem dostosować wysokość kwoty zryczałtowanej w zakresie, który nie będzie zachęcać do zastąpień;
kwota do pobrania w wypadku, gdy cukier C i izoglukoza C nie zostają wywiezione w wyznaczonym czasie, jest również uzależniona od wysokości kwoty zryczałtowanej reprezentującej spodziewane korzyści związane szczególnie z kosztami przewozu; wysokość kwoty zryczałtowanej powinna zostać skorygowana o tę samą kwotę;
aby zapobiec stosowaniu różnych wysokości kwoty zryczałtowanej dla cukru C i izoglukozy C, wyprodukowanych w ciągu tego samego roku gospodarczego, należy wprowadzić przepisy ustalające nową kwotę ryczałtową stosowaną dopiero od momentu wyprodukowania cukru C i izoglukozy C w roku gospodarczym 1991/92;
środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Cukru,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (EWG) nr 2670/81 wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 2 ust. 2 akapit drugi "1,25 ECU" zastępuje się "1,00 ECU";
2) w art. 3 ust. 1 lit. a) i b) "1,25 ECU" zastępuje się "1,00 ECU".
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się do cukru C i izoglukozy C, wyprodukowanych począwszy od roku gospodarczego 1991/92.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 6 grudnia 1991 r.