Decyzja Komisji
z dnia 26 września 1990 r.
ustalająca referencyjne metody wykrywania pozostałości metali ciężkich i arsenu
(90/515/EWG)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą,
uwzględniając dyrektywę Rady 64/433/EWG z dnia 26 czerwca 1964 r. w sprawie problemów zdrowotnych wpływających na handel wewnątrzwspólnotowy świeżym mięsem [1], ostatnio zmienioną dyrektywą 89/662/EWG [2], w szczególności jej art. 4 ust. 1 lit. b),
uwzględniając opinię Komitetu Naukowo-Weterynaryjnego,
a także mając na uwadze, co następuje:
na mocy art. 4 ust. 1 lit. b) dyrektywy 64/433/EWG powinny zostać ustanowione metody referencyjne w celu oceny wyników testów na obecność pozostałości;
artykuł 1 decyzji Komisji 89/610/EWG z dnia 14 listopada 1989 r. ustanawiającej metody referencyjne i wykaz krajowych laboratoriów referencyjnych do celów wykrywania pozostałości [3] wyłącza ze swego zakresu zastosowania metale ciężkie i arsen;
na mocy art. 8 ust. 3) akapit drugi dyrektywy Rady 86/469/EWG z dnia 16 grudnia 1986 r. dotyczącej badań zwierząt i świeżego mięsa na obecność pozostałości [4], wszystkie pozytywne wyniki badań muszą, jeśli jest to wymagane, być potwierdzone przy użyciu metod referencyjnych ustanowionych na mocy art. 4 ust. 1 lit. b) dyrektywy 64/433/EWG;
wyznaczenie metod referencyjnych zawiera definiowanie analitycznych procedur referencyjnych jakie mają być stosowane oraz kryteriów jakimi należy się kierować przy prowadzeniu analizy;
środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu Weterynaryjnego,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Analityczne procedury referencyjne stosowane w celu potwierdzenia obecności pozostałości są następujące:
1) dla arsenu:
- absorpcyjna spektrometria atomowa (AAS) (tygiel grafitowy lub technika generowanych wodorków),
- kolorymetria (po skompleksowaniu);
2) dla kadmu i ołowiu:
- absorpcyjna spektrometria atomowa (AAS) (tygiel grafitowy lub płomień),
- anodowa woltametria strippingowa z zastosowaniem różniczkowej polarografii pulsowej (DPASV);
3) dla rtęci: absorpcyjna spektrometria atomowa zimnej fazy gazowej (AAS).
Artykuł 2
Wybór analitycznej procedury referencyjnej musi być oparty o absorpcyjną spektrometrię atomową (AAS) i musi posiadać limit detekcji równy bądź niższy od procedury używanej w analizach przeprowadzanych rutynowo.
Artykuł 3
Kryteria stosowane do analitycznej procedury referencyjnej wymienione są w Załączniku.
Artykuł 4
Niniejsza decyzja zostanie ponownie przeanalizowana przed dniem 1 stycznia 1996 r. w celu wzięcia pod uwagę rozwoju wiedzy naukowo-technicznej.
Artykuł 5
Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 26 września 1990 r.