Dyrektywa 94/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady
z dnia 30 czerwca 1994 r.
zmieniająca dyrektywę 89/107/EWG w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich dotyczących dodatków do żywności dopuszczonych do użycia w środkach spożywczych przeznaczonych do spożycia przez ludzi
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 100a,
uwzględniając wniosek Komisji [1],
uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego [2],
stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 189b Traktatu [3],
a także mając na uwadze, co następuje:
zasady harmonizacji w zakresie dodatków nie naruszają stosowania przepisów Państw Członkowskich obowiązujących w dniu 1 stycznia 1992 r., które zakazują stosowania niektórych dodatków w niektórych szczególnych środków spożywczych uznanych jako tradycyjne i produkowanych na ich terytorium, pod warunkiem że przepisy te nie obejmują całej serii środków spożywczych włącznie ze środkami spożywczymi, które nie wchodzą w zakres niniejszej dyrektywy, ale do których odnoszą się przepisy wspólnotowe w sprawie dopuszczania dodatków;
produkty te mogłyby być rozróżniane przez właściwe etykietowanie;
swobodny obrót środkami spożywczymi zgodnymi z dyrektywami dotyczącymi dodatków nie powinien zostać naruszony;
swoboda przedsiębiorczości, produkcja i sprzedaż środków spożywczych zgodnych z dyrektywami dotyczącymi dodatków na terytorium każdego Państwa Członkowskiego nie powinna zostać naruszona,
PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:
Artykuł 1
W dyrektywie 89/107/EWG [4] dodaje się art. 3a w brzmieniu:
"Artykuł 3a
1. Na zasadzie odstępstwa od przepisów art. 3 ust. 2 lit. a) i b) Rada, stanowiąc na wniosek Komisji w zastosowaniu procedury przewidzianej w art. 100a Traktatu, upoważnia Państwa Członkowskie do utrzymania w mocy zakazu dotyczącego stosowania niektórych dodatków w produkcji niektórych środków spożywczych uznanych jako tradycyjne, pod warunkiem że:
- zakaz obowiązywał w dniu 1 stycznia 1992 r.,
- zainteresowane Państwa Członkowskie zezwalają na swoim terytorium na produkcję i sprzedaż środków spożywczych nieuznanych jako tradycyjne, które spełniają zasady przewidziane w art. 3.
2. Bez uszczerbku dla rozporządzenia (EWG) nr 2081/92 [5] i (EWG) nr 2082/92 [6] przed dniem 1 lipca 1994 r. Państwa Członkowskie przedstawią wykaz środków spożywczych, które uznają jako tradycyjne, uzasadniając szczegółowo w oparciu o odpowiednie przepisy prawa zakazujące stosowania niektórych dodatków w takich środkach spożywczych.
Przed dniem 1 kwietnia 1995 r. Komisja przedłoży wniosek Radzie dotyczący kryteriów, jakie mają być stosowane w podejmowaniu decyzji, czy określony produkt jest tradycyjny czy też nie oraz dotyczących krajowych zakazów, które mogą zostać utrzymane w mocy zgodnie z tymi kryteriami.
Rada stanowi w sprawie wniosku przed dniem 1 kwietnia 1996 r.
3. Do czasu gdy Rada podejmuje działania zgodnie z ust. 2, Państwa Członkowskie mogą utrzymać w mocy zakazy, o których została powiadomiona Komisja w zastosowaniu ust. 2 akapit pierwszy, pod warunkiem że spełniają one ogólne warunki ustanowione w ust. 1."
Artykuł 2
Państwa Członkowskie wprowadzają w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy i niezwłocznie powiadamiają o tym Komisję.
Gdy Państwa Członkowskie przyjmą takie środki, zawierają one odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez Państwa Członkowskie.
Artykuł 3
Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.
Artykuł 4
Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 30 czerwca 1994 r.