DECYZJA KOMISJI
z dnia 4 października 2006 r.
w sprawie postępowania zgodnie z art. 81 Traktatu WE oraz art. 54 Porozumienia EOG
(Sprawa COMP/C2/38.681 - Drugie Porozumienie z Cannes)
(notyfikowana jako dokument nr C(2006) 4350)
(Jedynie teksty w językach angielskim, francuskim i niemieckim są autentyczne)
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
(2007/735/WE)
W dniu 4 października 2006 r. Komisja przyjęła decyzję w sprawie postępowania przewidzianego w art. 81 Traktatu WE oraz w art. 53 Porozumienia EOG. Zgodnie z przepisami art. 30 rozporządzenia (WE) nr 1/2003 (1) Komisja niniejszym podaje do wiadomości nazwy stron oraz zasadniczą treść decyzji, mając na uwadze uzasadniony interes przedsiębiorstw związany z ochroną ich działalności handlowej. Pełen tekst wspomnianej decyzji w wersji nieopatrzonej klauzulą poufności, w językach autentycznych sprawy, które w tym przypadku są takie same jak języki robocze Komisji, znajduje się na stronie internetowej Dyrekcji Generalnej ds. Konkurencji: http://ec.europa.eu/comm/competition/antitrust/cases/index/by_nr_77.html#i38_681
(1)
Niniejsza decyzja skierowana jest do Elliniki Etairia Prostasias tis Pneymatikis Idioktisias A.E. (AEPI), Gesellschaft zur Wahrnehmung mechanisch-musikalischer Urheberrechte m.b.H. (AustroMechana), BMG Music Publishing International Ltd, Gesellschaft für musikalische Aufführungs- und mechanische Vervielfältigungsrechte (GEMA), Mechanical-Copyright Protection Society Limited (MCPS), Mechanical-Copyright Protection Society Ireland (MCPSI), Nordic Copyright Bureau (NCB), Société Belge des Auteurs Compositeurs et Editeurs (SABAM), Société pour l’Administration du Droit de Reproduction Mécanique des Auteurs, Compositeurs et Editeurs (SDRM), Sociedad General Autores y Editores (SGAE), Società Italiana degli Autori ed Editori (SIAE), Sony/ATV Music Publishing Europe, Sociedade Portuguesa de Autores (SPA), Stichting Stemra (STEMRA), Schweizerische Gesellschaft für die Rechte der Urheber musikalischer Werke (SUISA), Universal Music Publishing Group i Warner Chappell Music Ltd, dalej zwanych „stronomi drugiego porozumienia z Cannes”.
(2)
Przedmiotem postępowania jest Drugie Porozumienie z Cannes, które zostało zawarte między 18 stowarzyszeniami (13 stowarzyszeniami zbiorowego zarządzania mechanicznymi prawami autorskimi i pięcioma największymi wydawcami muzycznymi będącymi członkami tych stowarzyszeń) i dotyczy stosunków między tymi stowarzyszeniami w zakresie zarządzania mechanicznymi prawami autorskimi utworów muzycznych, na które udzielono wytwórniom fonograficznych licencji do zwielokrotniania nagrań dźwiękowych na nośnikach fizycznych. We wstępnej ocenie Komisja wyraziła zastrzeżenia na mocy art. 82 Traktatu WE oraz art. 54 Porozumienia EOG dotyczące dwóch klauzul Drugiego Porozumienia z Cannes. Pierwszą z nich była klauzula, która stanowi, że stowarzyszenie zbiorowego zarządzania musi uzyskać pisemną zgodę „stosownego członka” przed przyznaniem rabatu wytwórni fonograficznej w ramach centralnego porozumienia licencyjnego. Drugą z nich była klauzula, która stanowi, że stowarzyszenia zbiorowego zarządzania nie może podejmować działalności na rynkach wydawnictw muzycznych lub produkcji płyt. Jeśli chodzi o zakłócanie konkurencji Komisja obawiała się, że pierwsza klauzula może utrudnić lub wręcz uniemożliwić stowarzyszeniom zbiorowego zarządzania przyznawanie rabatów na rzecz wytwórni fonograficznych. W przypadku drugiej klauzuli, obawy te dotyczyły możliwości zapobiegania przez stowarzyszenia zbiorowego zarządzania potencjalnej konkurencji na rynkach wydawnictw muzycznych i produkcji płyt.
(3)
Komisja uznała, że zobowiązania zaproponowane przez strony drugiego porozumienia z Cannes w wystarczający sposób rozwiewają obawy o konkurencję. W szczególności strony zmieniły klauzulę dotyczącą przyznawania rabatów, tak aby stowarzyszenie zbiorowego zarządzania mogło przyznać rabat pokryty ze środków na wydatki administracyjne, które otrzymało z tytułu opłat licencyjnych pobieranych na rzecz swoich członków, bez uzyskania pisemnej zgody „stosownego członka”, jeżeli zdecyduje o tym odpowiedni organ tego stowarzyszenia. Strony usunęły klauzulę zabraniającą stowarzyszeniom zbiorowego zarządzania działalności na rynkach wydawnictw muzycznych lub produkcji płyt i zgodziły się w przyszłości nie podpisywać porozumień o podobnych skutkach.
(4)
W decyzji tej stwierdza się, że w świetle omówionych powyżej zobowiązań podjętych przez drugie porozumienie z Cannes, podstawy do podjęcia przez Komisję działań przestają istnieć.
(5)
Komitet Doradczy ds. Praktyk Ograniczających Konkurencję i Pozycji Dominującej wydał pozytywną opinię w dniu 18 września 2006 r.