ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 1801/2006
z dnia 30 listopada 2006 r.
dotyczące zawarcia Umowy partnerskiej w sprawie połowów między Wspólnotą Europejską a Islamską Republiką Mauretańską
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 37 w związku z art. 300 ust. 2 i art. 300 ust. 3 akapit pierwszy,
uwzględniając wniosek Komisji,
uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (1),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Wspólnota Europejska i Islamska Republika Mauretańska wynegocjowały i parafowały umowę partnerską w sprawie połowów przyznającą rybakom ze Wspólnoty wielkości dopuszczalne połowów na wodach podlegających suwerennej władzy Islamskiej Republiki Mauretańskiej (zwaną dalej „umową partnerską”).
(2)
W interesie Wspólnoty leży zatwierdzenie umowy partnerskiej.
(3)
Należy określić metodę podziału wielkości dopuszczalnych połowów pomiędzy państwa członkowskie,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Umowa partnerska w sprawie połowów między Wspólnotą Europejską a Islamską Republiką Mauretańską zostaje niniejszym zatwierdzona w imieniu Wspólnoty.
Tekst umowy partnerskiej jest dołączony do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
1. Wielkości dopuszczalne połowów, ustalone w protokole ustanawiającym wielkości dopuszczalne połowów i rekompensatę finansową przewidziane w umowie partnerskiej (zwanym dalej „protokołem”), zostają podzielone między państwa członkowskie w następujący sposób:
Kategoria połowów
GT lub maks. liczba licencji dla okresu licencji
Państwo członkowskie
GT, licencje lub pułapy połowów rocznych dla państwa członkowskiego
Kategoria 1: Statki wyspecjalizowane w połowach skorupiaków, z wyjątkiem langusty i kraba
9 440 GT
Hiszpania
7 183 GT
Włochy
1 371 GT
Portugalia
886 GT
Kategoria 2: Trawlery i taklowce głębinowe do połowów morszczuka czarnego
3 600 GT
Hiszpania
3 600 GT
Kategoria 3: Statki poławiające gatunki głębinowe inne niż morszczuk czarny, z użyciem narzędzi innych niż włoki
2 324 GT
Hiszpania
1 500 GT
Zjednoczone Królestwo
800 GT
Malta
24 GT
Kategoria 4: Trawlery zamrażalnie do połowów gatunków głębinowych
750 GT
Grecja
750 GT
Kategoria 5: Głowonogi
18 600 GT
43 licencje
Hiszpania
39 licencji
Włochy
4 licencje
Kategoria 6: Langusty
300 GT
Portugalia
300 GT
Kategoria 7: Sejnery zamrażalnie do połowów tuńczyka
36 licencji
Hiszpania
15 licencji
Francja
20 licencji
Malta
1 licencja
Kategoria 8: Klipry do połowów tuńczyka i taklowce powierzchniowe
31 licencji
Hiszpania
23 licencje
Francja
5 licencji
Portugalia
3 licencje
Kategoria 9: Trawlery zamrażalnie do połowów pelagicznych
22 licencje dla maks. pułapu 440 000 ton
Niderlandy
190 000 ton
Litwa
120 500 ton
Łotwa
73 500 ton
Niemcy
20 000 ton
Zjednoczone Królestwo
10 000 ton
Portugalia
6 000 ton
Francja
10 000 ton
Polska
10 000 ton
Kategoria 10: Połowy kraba
300 GT
Hiszpania
300 GT
Kategoria 11: Statki rybackie do połowów pelagicznych ryb świeżych
15 000 GT miesięcznie w średniej skali rocznej
2. Zgodnie z postanowieniami protokołu wielkości dopuszczalne połowów niewykorzystane w kategorii 11 (statki rybackie do połowów pelagicznych ryb świeżych) mogą być wykorzystane w kategorii 9 (trawlery zamrażalnie do połowów pelagicznych) do maksymalnej wysokości 25 licencji miesięcznie.
3. W odniesieniu do kategorii 9 (trawlery zamrażalnie do połowów pelagicznych), w przypadku gdy liczba wniosków o wydanie licencji przekracza maksymalną dopuszczalną liczbę dla danego okresu, Komisja przekazuje w pierwszej kolejności wnioski tych statków, które wykorzystały najwięcej licencji w okresie dziesięciu miesięcy poprzedzających dany wniosek o wydanie licencji.
4. W przypadku kategorii 11 (statki rybackie do połowów pelagicznych ryb świeżych) Komisja przekazuje wnioski o wydanie licencji po otrzymaniu rocznego planu połowów szczegółowo przedstawiającego wnioski wszystkich statków (w tym określające szczegółowo wielkości GT przewidziane dla danego miesiąca działalności oraz dla wszystkich miesięcy w roku), przedstawionego Komisji najpóźniej do dnia 1 marca roku, w którym stosuje się plan połowów.
W przypadku gdy w średniej skali rocznej liczba wniosków zostanie przekroczona o 15 000 GT miesięcznie, przyznanie wniosków odbywa się zgodnie z tabelą wniosków i planami połowów, o których mowa w akapicie pierwszym.
5. Zarządzanie wielkościami dopuszczalnymi połowów jest prowadzone w pełnej zgodności z art. 20 rozporządzenia Rady (WE) nr 2371/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach wspólnej polityki rybołówstwa (2).
Jeżeli wnioski o licencje z takich państw członkowskich nie wyczerpują wszystkich wielkości dopuszczalnych połowów ustalonych w protokole, Komisja może uwzględnić wnioski o licencje innych państw członkowskich.
Artykuł 3
Państwa członkowskie, których statki dokonują połowów na podstawie umowy partnerskiej, powiadamiają Komisję o ilościach każdego z zasobów złowionych w mauretańskiej strefie połowowej zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 500/2001 z dnia 14 marca 2001 r. w sprawie ustanowienia szczegółowych zasad stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2847/93 w odniesieniu do monitorowania połowów statków rybackich Wspólnoty na wodach państw trzecich i na pełnym morzu (3).
Artykuł 4
Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania umowy partnerskiej ze skutkiem wiążącym dla Wspólnoty (4).
Artykuł 5
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 30 listopada 2006 r.