Rozporządzenie Rady (WE) NR 3382/94
z dnia 19 grudnia 1994 r.
w sprawie niektórych procedur stosowania Układu Europejskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi z jednej strony, a Rumunią z drugiej strony
RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 113,
uwzględniając wniosek Komisji,
a także mając na uwadze, co następuje:
Układ Europejski ustanawiający stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi z jednej strony, a Rumunią z drugiej strony, zwany dalej "Układem", podpisano w Brukseli, dnia 1 lutego 1993 r.;
do czasu wejścia w życie Układu Europejskiego, jego postanowieniom w sprawie handlu i kwestii związanych z handlem nadano moc od dnia 1 maja 1993 r., w drodze Umowy przejściowej w sprawie handlu i kwestii związanych z handlem między Europejską Wspólnotą Gospodarczą i Europejską Wspólnotą Węgla i Stali z jednej strony, a Rumunią z drugiej strony, podpisanej w Brukseli, dnia 1 lutego 1993 r. [1];
zgodnie z konkluzjami Rady Europejskiej z Kopenhagi, z dnia 21 i 22 czerwca 1993 r., dotyczących nowych koncesji handlowych dla państw Europy Środkowej i Wschodniej, Europejska Wspólnota Gospodarcza i Europejska Wspólnota Węgla i Stali z jednej strony, oraz Rumunia z drugiej strony, dnia 20 grudnia 1993 r. [2] zawarły Protokół dodatkowy do Umowy przejściowej;
niezbędne jest ustanowienie procedur stosowania niektórych postanowień Układu;
w odniesieniu do środków ochrony handlu, w przypadku gdy postanowienia Układu czynią je niezbędnymi, należy ustanowić przepisy szczególne dotyczące ogólnych reguł przewidzianych w szczególności, w rozporządzeniu Rady (WE) nr 518/94 z dnia 7 marca 1994 r. w sprawie wspólnych reguł przywozu, uchylające rozporządzenie (EWG) nr 288/82 [3] oraz w rozporządzeniu Rady (WE) nr 521/94 z dnia 7 marca 1994 r. w sprawie ochrony przed przywozem dumpingowym lub subsydiowanym z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej [4];
podczas sprawdzania, czy należy wprowadzić środek ochronny, należy przestrzegać zobowiązań określonych w Układzie;
stosuje się również procedury dotyczące klauzul ochronnych przewidzianych w Traktacie ustanawiającym Wspólnotę Europejską;
dla środków ochronnych dotyczących wyrobów włókienniczych objętych protokołem 1 do Układu, przyjęto przepisy szczególne;
w celu stosowania środków ochronnych w sektorach rolnych należy wprowadzić niektóre procedury specjalne,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
TYTUŁ I
Produkty rolne
Artykuł 1
Postanowienia w zakresie stosowania art. 21 ust. 2 i 4 Układu, dotyczących produktów rolnych objętych załącznikiem II do Traktatu i podlegających, w ramach wspólnej organizacji rynku, systemowi opłat wyrównawczych oraz dotyczących produktów objętych kodami CN 07119050 i 20031010 przyjmuje się zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 23 rozporządzenia (WE) nr 1766/92 [5] lub w odpowiednich przepisach innych rozporządzeń ustanawiających wspólną organizację rynków rolnych. Przepisy te mogą przewidywać wprowadzenie systemu certyfikatów importowych w tych sektorach, w których wspólna organizacja rynków rolnych nie przewiduje takich certyfikatów.
TYTUŁ 2
Środki ochronne
Artykuł 2
Zgodnie z procedurami przewidzianymi w art. 113 Traktatu, Rada może zdecydować o odwołaniu się do Rady Stowarzyszenia ustanowionej Układem, w odniesieniu do środków przewidzianych w art. 29 i art. 119 ust. 2 Układu. W miarę potrzeby, Rada przyjmuje te środki zgodnie z tą samą procedurą.
W tym celu Komisja może, z własnej inicjatywy lub na wniosek Państwa Członkowskiego, przedstawić niezbędne wnioski.
Artykuł 3
1. W przypadku praktyki, która może uzasadniać stosowanie przez Wspólnotę środków przewidzianych w art. 64 Układu, po zbadaniu sprawy, Komisja z własnej inicjatywy lub na wniosek Państwa Członkowskiego decyduje, czy taka praktyka jest zgodna z Układem. W miarę potrzeby, proponuje przyjęcie środków ochronnych Radzie, która stanowi zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 113 Traktatu, z wyjątkiem przypadków pomocy, do której stosuje się rozporządzenie (WE) nr 521/94, jeżeli środki są podejmowane zgodnie z procedurami ustanowionymi w tym rozporządzeniu. Środki są podejmowane jedynie na podstawie warunków określonych w art. 64 ust. 6 Układu.
2. W przypadku praktyki, która może powodować stosowanie przez Rumunię w stosunku do Wspólnoty środków na podstawie art. 64 Układu, Komisja, po zbadaniu sprawy decyduje, czy ta praktyka jest zgodna z zasadami określonymi w Układzie. W miarę potrzeby, Komisja podejmuje właściwe decyzje na podstawie kryteriów, które wynikają ze stosowania art. 85, 86 i 92 Traktatu.
Artykuł 4
W przypadku praktyki, która podlega nakazowi stosowania przez Wspólnotę środków przewidzianych w art. 30 Układu, decyzja o wprowadzeniu środków antydumpingowych jest podejmowana zgodnie z przepisami ustanowionymi w rozporządzeniu (WE) nr 521/94 oraz procedurą przewidzianą w art. 34 ust. 2 i 3 lit. b) lub d) Układu.
Artykuł 5
1. W przypadku gdy Państwo Członkowskie zwraca się do Komisji z wnioskiem o zastosowanie środków ochronnych przewidzianych w art. 31 lub 32 Układu, na poparcie swojego wniosku dostarcza Komisji informacje niezbędne do jego uzasadnienia. Jeżeli Komisja podejmuje decyzję o niestosowaniu środków ochronnych, odpowiednio informuje o tym Radę i Państwa Członkowskie w terminie pięciu dni roboczych od dnia otrzymania wniosku od Państwa Członkowskiego.
Każde Państwo Członkowskie może odwołać się od decyzji Komisji do Rady w terminie 10 dni roboczych od dnia otrzymania powiadomienia.
Jeżeli Rada, stanowiąc większością kwalifikowaną, wskaże swój zamiar przyjęcia odmiennej decyzji, Komisja niezwłocznie informuje o tym Rumunię i powiadamia ją o rozpoczęciu konsultacji na forum Rady Stowarzyszenia, przewidzianych w art. 34 ust. 2 i 3 Układu.
Rada, stanowiąc większością kwalifikowaną, może podjąć odmienną decyzję w terminie 20 dni roboczych od zakończenia konsultacji z Rumunią prowadzonych na forum Rady Stowarzyszenia.
2. Komisję wspomaga Komitet powołany na mocy rozporządzenia (WE) nr 3491/93 [6], zwany dalej "Komitetem".
Komitet jest zwoływany przez jego przewodniczącego. Przewodniczący przekazuje Państwom Członkowskim, w możliwie najkrótszym czasie, wszelkie istotne informacje.
3. Jeżeli Komisja, na wniosek Państwa Członkowskiego, lub z własnej inicjatywy, podejmuje decyzję o stosowaniu środków ochronnych przewidzianych w art. 31 lub 32 Układu:
- informuje o tym Państwa Członkowskie niezwłocznie, jeśli działa z własnej inicjatywy lub w terminie pięciu dni roboczych od daty otrzymania wniosku, jeśli odpowiada na wniosek Państwa Członkowskiego,
- zasięga opinii Komitetu,
- jednocześnie informuje Rumunię i powiadamia Radę Stowarzyszenia o rozpoczęciu konsultacji określonych w art. 34 ust. 2 i 3 Układu,
- jednocześnie przekazuje Radzie Stowarzyszenia wszystkie informacje niezbędne do tych konsultacji.
4. W każdym wypadku, konsultacje prowadzone na forum Rady Stowarzyszenia uważa się za zakończone po upływie 30 dni od otrzymania powiadomienia określonego w ust. 1 akapit czwarty i w ust. 3.
Po zakończeniu konsultacji lub po upływie terminu 30 dni, oraz jeżeli ne doszło do żadnego innegoustalenia, Komisja, po konsultacji z Komitetem, może podjąć właściwe środki do wykonania art. 31 i 32 Układu.
5. O decyzji określonej w ust. 4, niezwłocznie powiadamiane zostają Rada, Państwa Członkowskie i Rumunia; powiadomiona zostaje także Rada Stowarzyszenia.
Decyzję stosuje się ze skutkiem natychmiastowym.
6. Każde Państwo Członkowskie może odwołać się do Rady od decyzji Komisji określonej w ust. 4 w terminie 10 dni roboczych od otrzymania powiadomienia o decyzji.
7. Jeżeli Komisja nie podjęła decyzji w rozumieniu ust. 4 akapit drugi w terminie 10 dni roboczych od zakończenia konsultacji z Radą Stowarzyszenia lub, w odpowiednim przypadku, po upływie terminu 30 dni, każde Państwo Członkowskie, które przekazało sprawę Komisji zgodnie z ust. 3, może przekazać ją do rozpatrzenia Radzie.
8. W przypadkach określonych w ust. 6 i 7 Rada, stanowiąc większością kwalifikowaną, może przyjąć inną decyzję w terminie dwóch miesięcy.
Artykuł 6
1. W przypadku pojawienia się wyjątkowych okoliczności w rozumieniu art. 34 ust. 3 lit. d) Układu, Komisja może podjąć natychmiastowe środki ochronne w przypadkach określonych w art. 31 i 32 Układu.
2. Jeżeli Komisja otrzymuje wniosek od Państwa Członkowskiego, podejmuje decyzję w tej sprawie w terminie pięciu dni roboczych od otrzymania wniosku.
O swojej decyzji Komisja powiadamia Radę i Państwa Członkowskie.
3. Każde Państwo Członkowskie może odwołać się od decyzji Komisji do Rady zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 5 ust. 6.
Stosuje się procedurę określoną w art. 5 ust. 7 i 8.
Jeżeli Komisja nie podjęła decyzji w terminie wymienionym w ust. 2, każde Państwo Członkowskie, które przekazało sprawę Komisji, może przekazać ją do rozpatrzenia Radzie zgodnie z procedurami ustanowionymi w akapicie pierwszym i drugim niniejszego ustępu.
Artykuł 7
Procedury ustanowione w art. 5 i 6 nie mają zastosowania do produktów objętych protokołem 1 do Układu.
Artykuł 8
Na zasadzie odstępstwa od art. 5 i 6, jeżeli okoliczności wymagają podjęcia środków dotyczących produktów rolnych na podstawie art. 22 lub 31 Układu lub na podstawie postanowień zawartych w załącznikach obejmujących te produkty, środki te podejmuje się zgodnie z procedurami przewidzianymi w zasadach ustanawiających wspólną organizację rynków rolnych lub w przepisach szczególnych przyjętych zgodnie z art. 235 Traktatu i stosowanych do produktów uzyskanych w wyniku przetwarzania produktów rolnych, jeżeli spełnione są warunki ustanowione na mocy art. 22 lub art. 34 ust. 2 i 3 Układu.
Artykuł 9
Za powiadomienie Rady Stowarzyszenia zgodnie z wymogami Układu odpowiedzialna jest Komisja działająca w imieniu Wspólnoty.
Artykuł 10
Niniejsze rozporządzenie nie stanowi przeszkody w stosowaniu środków ochronnych przewidzianych w Traktacie ustanawiającym Wspólnotę Europejską, w szczególności w art. 109h i 109i, zgodnie z ustanowionymi w nich procedurami.
Artykuł 11
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie pierwszego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od wejścia w życie Układu Europejskiego.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 19 grudnia 1994 r.