Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1784/77
z dnia 19 lipca 1977 r.
dotyczące certyfikacji chmielu
RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 1696/71 z dnia 26 lipca 1971 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku chmielu [1], zmienione rozporządzeniem (EWG) nr 1170/77 [2], w szczególności jego art. 2 ust. 4,
uwzględniając wniosek Komisji,
a także mając na uwadze, co następuje:
rozporządzenie (EWG) nr 1696/71 przewiduje certyfikację produktów wymienionych w art. 1, uprawianych lub wyprodukowanych we Wspólnocie; należy ustalić ogólne zasady dotyczące takiej certyfikacji;
ze względu na szczególną naturę oraz zastosowanie niektóre produkty powinny być wyłączone z procedury certyfikacji;
Państwa Członkowskie powinny móc przeprowadzać certyfikację produktów spełniających warunki ustanowione w niniejszym rozporządzeniu poprzez specjalnie w tym celu wyznaczone, uprawnione jednostki lub oddziały;
aby procedura certyfikacji była przestrzegana, należy przewidzieć kontrolę zgodną z odpowiednimi przepisami;
na mocy art. 2 ust. 2 wymienionego powyżej rozporządzenia certyfikaty wydawane są jedynie na produkty spełniające minimalne normy jakości; należy stworzyć przepisy zapewniające, że minimalne wymagania handlowe są przestrzegane już od pierwszego etapu wprowadzania do obrotu;
aby produkty poddane certyfikacji były rozpoznawane, należy ustanowić przepisy wspólnotowe, według których na opakowaniach znajdą się dane niezbędne do celów kontroli urzędowej, a także dla informacji kupujących;
zainteresowane Państwa Członkowskie powinny mieć możliwość określenia stref lub regionów, które będą uznane za obszary produkcji chmielu;
zasada certyfikacji wymaga ścisłych przepisów dotyczących mieszanin; mieszaniny chmielu w szyszkach są dozwolone jedynie, jeśli składają się one z produktów poddanych certyfikacji tej samej odmiany pochodzących z tego samego zbioru i z tego samego obszaru produkcji; w celu wykonania niniejszego przepisu należy także zaznaczyć, że proces mieszania musi być wykonany pod nadzorem i mieszaniny muszą podlegać tej samej procedurze certyfikacji co ich części składowe;
w świetle wymagań użytkowników w przypadku wytwarzania proszku oraz ekstraktów chmielu dozwolone winno być mieszanie chmielu certyfikowanego niepochodzącego z tych samych odmian i z tego samego obszaru produkcji; w związku z tym wymagania kontroli i certyfikacji powinny być takie same jak w przypadku mieszanin szyszek chmielu wymienionych powyżej,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1. Niniejsze rozporządzenie stosuje się do produktów wymienionych w art. 1 rozporządzenia (EWG) nr 1696/71 w przypadku, kiedy są one zebrane we Wspólnocie lub przygotowane z takich produktów, które były uprawiane we Wspólnocie lub zostały przywiezione z państw trzecich zgodnie z art. 5 wymienionego rozporządzenia, z wyjątkiem:
a) chmielu zebranego z ziemi należącej do browaru i użytego przez browar w naturalnej lub przetworzonej postaci;
b) zizomeryzowanych ekstraktów chmielu;
c) produktów chmielowych i przetworzonych zgodnie z umową w imieniu browaru, pod warunkiem że produkty te są używane przez same browary;
d) chmielu i produktów chmielowych przeznaczonych do sprzedaży w małych opakowaniach osobom prywatnym do ich własnego użytku.
Produkty wymienione w lit. a)-d) podlegają procedurze kontroli, która zostanie określona.
2. Procedura certyfikacji zawiera elementy takie jak wydawanie certyfikatów oraz znakowanie i pieczętowanie opakowań.
3. Certyfikacja jest przeprowadzana pod urzędowym nadzorem Państw Członkowskich w pierwszym etapie wprowadzania do obrotu, to znaczy przed wystawieniem produktu do sprzedaży, a w każdym przypadku przed przetworzeniem. W przypadku szyszek chmielu certyfikacja odbywa się nie później niż 31 marca roku następującego po zbiorze. Jednakże w przypadku powstania problemów związanych ze sprzedażą danego plonu, zgodnie z procedurą określoną w art. 20 rozporządzenia (EWG) nr 1696/71, wymieniony termin może zostać przedłużony do 31 lipca tego samego roku.
4. Procedura certyfikacji odbywa się na terenie gospodarstw lub w zakładach zatwierdzonych przez Państwa Członkowskie, znanych jako "ośrodki certyfikacji" lub "magazyny certyfikacji".
5. Jeśli po certyfikacji opakowanie jednego z produktów wyszczególnionych w ust. 1 zostanie zmienione, produkt ten zostanie poddany nowej procedurze certyfikacji bez względu na to, czy został poddany dalszemu przetworzeniu czy nie.
6. Państwa Członkowskie wyznaczają oficjalne organy lub oddziały upoważnione do przeprowadzenia certyfikacji oraz takie, które zapewniają zgodność z systemem certyfikacji.
Artykuł 2
1. Etap wprowadzania do obrotu, wymieniony w art. 2 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 1696/71, w którym ważne są minimalne wymagania dotyczące wprowadzania do obrotu, jest etapem, na który wydawany jest certyfikat.
2. Czynniki, do których odnoszą się wymagania wymienione w ust. 1 - wilgotność mieszaniny oraz zawartość ciał obcych, są określane dla każdego produktu, zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 20 rozporządzenia (EWG) nr 1696/71.
Artykuł 3
Dowodem certyfikacji są informacje naniesione na każdym opakowaniu jednostkowym oraz certyfikat towarzyszący produktowi.
Artykuł 4
Na każdym opakowaniu znajdują się co najmniej następujące dane w jednym z języków Wspólnoty:
a) opis produktu zawierający, w przypadku chmielu z nasionami lub bez nasion, słowa "chmiel przygotowany" lub „ chmiel nieprzygotowany”, zależnie od przypadku;
b) odmiana lub odmiany;
c) adnotacja umożliwiająca identyfikację numeru referencyjnego certyfikatu.
Dane te muszą być czytelne, pisane nieścieralną, jednolitą czcionką.
Artykuł 5
Certyfikat zawiera co najmniej następujące dane:
1. W przypadku chmielu:
a) opis produktu;
b) numer referencyjny certyfikatu;
c) wagę netto;
d) obszar produkcji chmielu;
e) rok zbioru;
f) odmianę.
2. W przypadku produktów przygotowanych z chmielu:
poza danymi wymienionymi w ust. 1 - miejsce oraz datę przetworzenia.
Artykuł 6
1. Obszar produkcji chmielu oznacza strefy lub regiony produkcji znajdujące się na wykazie przygotowanym przez zainteresowane Państwa Członkowskie.
2. Komisja zapewni, by wykaz obszarów produkcji chmielu został opublikowany w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.
Artykuł 7
Z wyjątkiem przypadku przewidzianego w art. 1 ust. 1 lit. a) dla uzyskania wyrobów przetworzonych z chmielu można stosować wyłącznie chmiel certyfikowany we Wspólnocie oraz chmiel importowany z państw trzecich zgodnie z art. 5 rozporządzenia (EWG) nr 1696/71.
Artykuł 8
1. Tak długo jak produkty objęte tym rozporządzeniem znajdują się w obrocie, mogą być one mieszane jedynie pod nadzorem w ośrodkach certyfikacji lub magazynach certyfikacji.
2. Chmiel przeznaczony do mieszania musi pochodzić z tego samego obszaru produkcji i tego samego zbioru oraz być tej samej odmiany.
3. Niemniej jednak chmiel certyfikowany pochodzący ze Wspólnoty i z tego samego zbioru, lecz z różnych odmian i z różnych obszarów produkcji, może być mieszany podczas wytwarzania proszku i ekstraktów, pod warunkiem że towarzyszący temu produktowi certyfikat zawiera informacje dotyczące:
a) użytych odmian, obszarów produkcji oraz roku zbioru;
b) wagi (procentowo) każdej odmiany użytej w mieszaninie;
c) numerów referencyjnych certyfikatów wydanych dla użytego chmielu.
Artykuł 9
W ciągu trzech miesięcy od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia Państwa Członkowskie przekażą Komisji, która informuje o tym Państwa Członkowskie, nazwy i adresy organów lub oddziałów wyznaczonych zgodnie z art. 1 ust. 6 oraz powiadomią o środkach podjętych w celu wykonania niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 10
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 sierpnia 1978 r.
Jednakże wytworzone przed dniem 1 sierpnia 1978 r. proszki i ekstrakty chmielu mogą być wprowadzane do obrotu bez certyfikatu do dnia 31 marca 1979 r. Termin 31 marca 1979 r. może zostać odroczony zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 20 rozporządzenia (EWG) nr 1696/71.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 19 lipca 1977 r.