Decyzja nr 1692/96 Parlamentu Europejskiego i Rady
z dnia 23 lipca 1996 r.
w sprawie wspólnotowych wytycznych dotyczących rozwoju transeuropejskiej sieci transportowej
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego artykuł 129d ust. 1,
uwzględniając wniosek Komisji [1],
uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego [2],
uwzględniając opinię Komitetu Regionów [3],
stanowiąc zgodnie z procedurą ustanowioną w artykule 189b Traktatu [4],
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Stworzenie i rozbudowa sieci transeuropejskich przyczynia się do osiągnięcia głównych celów Wspólnoty, takich jak sprawne funkcjonowanie rynku wewnętrznego i zwiększenie spójności gospodarczej i społecznej.
(2) Stworzenie i rozbudowa sieci transeuropejskich na terytorium Wspólnoty ma również szczególne cele polegające na zapewnieniu przewozów rzeczy i osób w najlepszych warunkach, uwzględniając aspekty społeczne, ochronę środowiska i bezpieczeństwo, oraz na integrowaniu wszystkich form transportu, z uwzględnieniem porównywalnych korzyści; tworzenie miejsc pracy jest jedną z możliwych korzyści ubocznych rozwoju sieci transeuropejskiej.
(3) Biała Księga Komisji w sprawie rozwoju wspólnej polityki transportowej wzywa do optymalnego wykorzystania istniejących zdolności przewozowych sieci oraz do integracji wszystkich sieci związanych z różnymi formami transportu w transeuropejską sieć transportu drogowego, kolejowego, śródlądowego, morskiego i lotniczego w przewozach pasażerskich i towarowych oraz transportu kombinowanego.
(4) Przewozy morskie na krótkich trasach mogą między innymi zmniejszyć tłok na trasach przewozów w żegludze śródlądowej.
(5) Integracja sieci na poziomie europejskim może być progresywnie rozwijana poprzez powiązanie różnych form transportu w celu pełniejszego wykorzystania zalet właściwych dla każdej z tych form.
(6) W celu osiągnięcia tych założeń konieczne jest wspólnotowe działanie ustalające wytyczne zgodnie z zasadą pomocniczości; konieczne jest ustalenie ogólnych wytycznych i priorytetów działań Wspólnoty proponowanych w zakresie transeuropejskich sieci transportowych.
(7) Konieczna jest identyfikacja projektów stanowiących przedmiot wspólnego zainteresowania, które przyczynią się do osiągnięcia tych celów i które są zgodne z priorytetami działań już podjętych; pod uwagę powinny być brane wyłącznie projekty potencjalnie ekonomicznie opłacalne.
(8) Przy wprowadzaniu projektów stanowiących przedmiot wspólnego zainteresowania Państwa Członkowskie muszą brać pod uwagę aspekty ochrony środowiska, poprzez przeprowadzanie analiz oddziaływania na środowisko naturalne stosownie do dyrektywy Rady 85/337/EWG z 27 czerwca 1985 r. w sprawie oceny skutków wywieranych przez niektóre przedsięwzięcia publiczne i prywatne na środowisko naturalne [5] i poprzez stosowanie dyrektywy Rady 92/43/EWG z 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony naturalnych siedlisk oraz dzikiej fauny i flory [6].
(9) Zatwierdzenie poszczególnych prywatnych i publicznych przedsięwzięć, które mogą mieć znaczny wpływ na środowisko naturalne powinno być finansowane wyłącznie po wstępnym oszacowaniu ich potencjalnego oddziaływania na środowisko, zgodnie z przepisami obowiązującymi we Wspólnocie.
(10) Konieczna jest identyfikacja projektów stanowiących przedmiot wspólnego zainteresowania, dotyczących nie tylko różnych form transportu przy multimodalnym podejściu, ale również dotyczących systemów zarządzania ruchem i informacji dla użytkowników oraz systemów ustalania pozycji i nawigacji.
(11) Jednym z celów niniejszej decyji jest identyfikacja projektów stanowiących przedmiot wspólnego zainteresowania; projekty te są określone w załączniku I, załączniku II oraz w przepisach wykonawczych do niniejszej decyzji; Rada Europejska na posiedzeniu w Essen nadała szczególne znaczenie czternastu z tych projektów.
(12) Komisja powinna przedstawiać co dwa lata sprawozdanie z wykonania niniejszej decyzji oraz co pięć lat sprawozdanie wskazujące, czy te wytyczne wymagają rewizji.
(13) Należy powołać Komitet, którego zadaniem będzie wspieranie Komisji przy badaniu wykonania i rozwoju tych wytycznych,
PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
SEKCJA I
POSTANOWIENIA OGÓLNE
Artykuł 1
Cel
1. Celem niniejszej decyzji jest ustalenie wytycznych dotyczących zadań, priorytetów i ogólnych kierunków przewidywanych działań w obszarze transeuropejskiej sieci transportowej; wytyczne te identyfikują projekty stanowiące przedmiot wspólnego zainteresowania, których realizacja powinna mieć swój udział w rozwoju sieci we Wspólnocie.
2. Wytyczne, o których mowa w ust. 1 wyznaczają ogólne ramy działań mające zachęcić Państwa Członkowskie i, jeśli to konieczne, Wspólnotę do realizacji projektów stanowiących przedmiot wspólnego zainteresowania, celem których jest zapewnienie spójności, wewnętrznych połączeń i interoperacyjności transeuropejskiej sieci transportowej, jak również zagwarantowanie dostępu do tej sieci. Projekty te stanowią wspólny cel, którego realizacja jest uzależniona od stopnia zaawansowania i dostępności środków finansowych, bez naruszenia finansowych zobowiązań Państwa Członkowskiego lub Wspólnoty. Wytyczne te mogą również ułatwić zaangażowanie sektora prywatnego.
3. Niezbędne wymagania dotyczące:
- interoperacyjności transeuropejskiej sieci transportowej,
- usług transportowych typu "telematyka" i pomocniczych,
są określone zgodnie z Traktatem i niezależnie od niniejszej decyzji.
Artykuł 2
Założenia
1. Transeuropejska sieć transportowa jest tworzona etapami do 2010 r. poprzez integrację infrastruktury sieci transportu lądowego, morskiego i lotniczego we Wspólnocie zgodnie z zarysem planów przedstawionych na mapie w załączniku I i wymogami technicznymi w załączniku II.
2. Sieć powinna:
a) zapewnić odpowiednią zdolność przemieszczania się osób i rzeczy na terenie bez granic wewnętrznych i w najlepszych z możliwych warunkach socjalnych i bezpieczeństwa, pomagając jednocześnie w osiągnięciu założeń Wspólnoty, szczególnie w zakresie ochrony środowiska i konkurencji oraz przyczyniać się do wzmocnienia spójności społecznej i gospodarczej;
b) zaoferować użytkownikom wysokiej jakości infrastrukturę na możliwych do zaakceptowania warunkach ekonomicznych;
c) obejmować wszystkie formy transportu, biorąc pod uwagę ich zalety w stosunku do form konkurencyjnych;
d) umożliwić optymalne wykorzystanie istniejących zdolności przewozowych;
e) być interoperacyjną w stopniu w jakim to możliwe, w ramach poszczególnych form transportu i zachęcać do intermodalności pomiędzy różnymi formami transportu;
f) być ekonomicznie opłacalną w stopniu w jakim jest to możliwe;
g) obejmować całe terytorium Państw Członkowskich Wspólnoty, tak by ułatwić ogólny dostęp do różnych miejsc, połączyć wyspy, obszary bez dostępu do morza i regiony peryferyjne z regionami centralnymi i wewnętrznie połączyć, bez "wąskich gardeł", główne zespoły miejskie i regiony we Wspólnocie;
h) mieć możliwość połączenia z sieciami państw należących do Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA), państwami Centralnej i Wschodniej Europy i państwami Basenu Morza Śródziemnego oraz równocześnie promować interoperacyjność i dostęp do tych sieci, o ile jest to uzasadnione interesem Wspólnoty.
Artykuł 3
Zasięg sieci
1. Sieć transeuropejska obejmuje infrastrukturę transportową, systemy zarządzania ruchem oraz systemy ustalania pozycji i nawigacji.
2. Infrastruktura transportowa obejmuje sieci drogowe, kolejowe i śródlądowe, porty morskie, porty żeglugi śródlądowej i inne punkty wewnętrznych połączeń.
3. Systemy zarządzania ruchem i systemy ustalania pozycji i nawigacji obejmują niezbędne instalacje techniczne oraz systemy informacji i telekomunikacji, mające zapewnić harmonijność funkcjonowania sieci i sprawne zarządzanie ruchem.
Artykuł 4
Ogólne kierunki działań
Ogólne kierunki działań Wspólnoty obejmują:
a) sporządzanie i korektę planu przebiegu sieci;
b) identyfikację projektów stanowiących przedmiot wspólnego zainteresowania;
c) adaptację istniejącej sieci;
d) promocję interoperacyjności sieci;
e) optymalne połączenie form transportu, między innymi poprzez tworzenie centrów wewnętrznych połączeń, które w przypadku przewozów rzeczy powinny być usytuowane, jeśli jest to możliwe, daleko od centrów miejskich, w celu zapewnienia możliwie najefektywniejszego funkcjonowania intermodalności;
f) zapewnienie spójności i komplementarności pomocy finansowej, zgodnie z zasadami obowiązującymi dla każdego instrumentu finansowego;
g) badania i rozwój;
h) współpracę z państwami trzecimi dotyczącą rozbudowy sieci i zawierania odpowiednich porozumień z nimi;
i) zachęcanie Państw Członkowskich i organizacji międzynarodowych do promowania celów, do których dąży Wspólnota;
j) promocję stałej współpracy pomiędzy zainteresowanymi stronami;
k) wszystkie inne kroki, których podjęcie jest konieczne do osiągnięcia założeń, o których mowa w art. 2.
Artykuł 5
Priorytety
Priorytety, biorąc pod uwagę założenia przedstawione w art. 2, są następujące:
a) stworzenie i rozbudowa połączeń, głównych linii i linii połączeń wewnętrznych koniecznych do eliminacji "wąskich gardeł", uzupełnienie brakujących odcinków i dokończenie głównych tras;
b) stworzenie i rozbudowa infrastruktury dostępu do sieci, by umożliwić połączenie wysp, obszarów bez dostępu do morza i regionów peryferyjnych z centralnymi regionami Wspólnoty;
c) optymalne dostosowanie i integracja z różnymi formami transportu;
d) integracja zagadnień związanych ze środowiskiem naturalnym z projektowaniem i rozbudową sieci;
e) stopniowe osiąganie interoperacyjności składowych elementów sieci;
f) optymalizacja pojemności i wydajności istniejącej infrastruktury;
g) stworzenie i poprawa punktów połączeń wewnętrznych i platform intermodalnych;
h) większe bezpieczeństwo i niezawodność sieci;
i) rozbudowa i stworzenie systemu zarządzania i kontroli ruchem w sieci i systemu informacji dla użytkowników w celu optymalizacji wykorzystania infrastruktury;
j) badania przyczyniające się do poprawy projektowania i lepszej realizacji transeuropejskiej sieci transportowej.
Artykuł 6
Sieci państw trzecich
Promowanie przez Wspólnotę projektów stanowiących przedmiot wspólnego zainteresowania oraz interoperacyjności i sieci połączeń wewnętrznych w celu zapewnienia kompatybilności transeuropejskiej sieci transportowej z sieciami państw trzecich musi być rozpatrywane oddzielnie dla każdego przypadku i zgodnie z odpowiednimi procedurami przewidzianymi w Traktacie.
Artykuł 7
Projekty stanowiące przedmiot wspólnego zainteresowania
1. Stosownie do postanowień Traktatu, w szczególności w zakresie konkurencyjności, za projekt stanowiący przedmiot wspólnego zainteresowania uznaje się każdy projekt, który:
- spełnia cele określone w art. 2,
- dotyczy sieci opisanej w art. 3,
- odpowiada jednemu lub więcej z priorytetów przedstawionych w art. 5, i
- jest potencjalnie ekonomicznie opłacalny na podstawie analizy społeczno-ekonomicznych kosztów i zysków.
2. Projekty muszą odnosić się do elementów sieci opisanych w art. 9-17, a w szczególności muszą:
- być związane z trasami przedstawionymi na mapie w załączniku I, i
- odpowiadać specyfikacji lub kryteriom załącznika II.
3. Państwa Członkowskie podejmują kroki, które uważają za stosowne w ramach zasad przedstawionych w art. 1 ust. 2.
Artykuł 8
Ochrona środowiska
1. W trakcie prac nad projektem i jego realizacji Państwo Członkowskie musi brać pod uwagę zagadnienia związane z ochroną środowiska naturalnego, poprzez dokonanie oceny wpływu na środowisko naturalne projektów stanowiących przedmiot wspólnego zainteresowania, które będą realizowane, stosownie do dyrektywy 85/337/EWG i dyrektywy 92/43/EWG.
2. Komisja:
a) opracuje właściwe metody analizy strategicznego wpływu całej sieci na środowisko;
b) opracuje właściwe metody analizy korytarzy obejmujących wszystkie istotne formy transportu bez zmiany definicji tych korytarzy. W rozwoju koncepcji korytarzy jest brana pod uwagę potrzeba łączenia w transeuropejską sieć transportową wszystkich Państw Członkowskich i regionów, a w szczególności potrzeba połączania wysp, obszarów bez dostępu do morza i regionów peryferyjnych z centralnymi regionami Unii.
Wynik tej pracy jest, w miarę potrzeby, brany pod uwagę przez Komisję podczas przygotowywania raportu na temat wytycznych określonych w art. 21, w celu osiągnięcia założeń zawartych w art. 2.
SEKCJA 2
SIEĆ DROGOWA
Artykuł 9
Charakterystyka
1. Transeuropejska sieć drogowa obejmuje autostrady i drogi o wysokiej jakości, jeśli takie istnieją, nowe lub możliwe do zaadaptowania, które:
- odgrywają ważną rolę w przewozach na dalekie odległości, lub
- omijają główne aglomeracje miejskie na trasach identyfikowanych w sieci, lub
- zapewniają połączenia wewnętrzne z innymi formami transportu, lub
- łączą pozbawione dostępu do morza i peryferyjne regiony z centralnymi obszarami Wspólnoty.
2. Sieć zapewnia użytkownikom wysoki, jednolity i stały poziom usług, komfort i bezpieczeństwo.
3. Sieć obejmuje infrastrukturę zarządzania ruchem i informacje dla użytkowników, opierając się na aktywnej współpracy pomiędzy systemami zarządzania ruchem na europejskim, krajowym i regionalnym poziomie.
SEKCJA 3
SIEĆ KOLEJOWA
Artykuł 10
Charakterystyka
1. Sieć kolejowa obejmuje sieć kolejową pociągów dużych prędkości i sieć trakcyjną.
2. Sieć kolejowa pociągów dużych prędkości obejmuje:
- specjalnie wybudowane linie dużych prędkości przystosowane do szybkości równej lub większej niż 250 km/h wykorzystujące aktualne lub nowe technologie,
- specjalnie rozbudowane linie dużych prędkości przystosowane do prędkości rzędu 200 km/h,
- specjalnie rozbudowane linie dużych prędkości, które posiadają specyficzne cechy wynikające z przeszkód topograficznych lub planowania miejskiego, tam gdzie szybkość musi być przystosowywana do każdego przypadku.
Niniejsza sieć jest definiowana według linii przedstawionych w załączniku I, jako linie dużych prędkości lub linie przystosowane do dużych prędkości.
3. Tradycyjna sieć kolejowa składa się z linii dla tradycyjnego transportu kolejowego, w tym dla kolejowych segmentów w transporcie kombinowanym, o którym mowa w art. 14.
4. Sieć ta:
- odgrywa ważną rolę w ruchu towarowym i pasażerskim na długich trasach,
- odgrywa ważną rolę w transporcie kombinowanym na długich trasach,
- zapewnia połączenia wewnętrzne z sieciami innych form transportu i dostęp do regionalnych i podmiejskich sieci kolejowych.
5. Sieć oferuje użytkownikom wysoki standard usług pod względem jakości i bezpieczeństwa, wynikający z jej ciągłości i stopniowego wprowadzania interoperacyjności, wynikający w szczególności z technicznego współdziałania i harmonizacji systemu kontroli i zarządzania.
SEKCJA 4
SIEĆ WODNA ŚRÓDLĄDOWA I PORTY ŚRÓDLĄDOWE
Artykuł 11
Charakterystyka
1. Transeuropejska sieć śródlądowa obejmuje rzeki, kanały oraz różne odgałęzienia i ogniwa, które je łączą. W szczególności obejmuje ona wzajemne połączenia pomiędzy ośrodkami przemysłowymi i aglomeracjami miejskimi oraz łączy je z portami.
2. Minimalne wymagania techniczne dla dróg wodnych tworzących część sieci muszą odpowiadać normom ustalonym dla drogi wodnej IV klasy, to znaczy pozwalającej na przepłynięcie statku lub barki o długości 80-85 metrów i szerokości 9,5 m. Jeśli droga wodna wchodząca w skład sieci jest modernizowana lub budowana, wymagania techniczne muszą odpowiadać przynajmniej IV klasie i pozwalać w przyszłości na osiągnięcie poziomu klasy Va/Vb oraz stwarzać dogodne warunki do przepłynięcia statków używanych w transporcie kombinowanym. Klasa Va zezwala na przepłynięcie statku lub barki o długości 110 m i szerokości 11,4m a klasa Vb odpowiednio 172 do 185 m długości i 11,4 m szerokości.
3. Porty śródlądowe stanowią część sieci, w szczególności jako punkty wzajemnych połączeń wewnętrznych pomiędzy drogami wodnymi, o których mowa w pkt 2 i innymi formami transportu.
4. Sieć obejmuje infrastrukturę zarządzania ruchem.
SEKCJA 5
PORTY MORSKIE
Artykuł 12
Charakterystyka
Porty morskie pozwalają na rozwój transportu morskiego oraz tworzą ogniwa umożliwiające połączenia żeglugowe z wyspami i stanowią punkty wzajemnych połączeń pomiędzy transportem morskim a innymi formami transportu. Udostępniają one sprzęt i świadczą usługi przedsiębiorstwom transportowym. Ich infrastruktura umożliwia świadczenie szerokiego wachlarza usług w dziedzinie transportu pasażerskiego i towarowego, w tym usługi promowe oraz usługi (żeglugowe) krótkiego i dalekiego zasięgu, w tym w zakresie żeglugi przybrzeżnej zarówno w obrębie Wspólnoty, jak i pomiędzy nią a państwami trzecimi.
SEKCJA 6
PORTY LOTNICZE
Artykuł 13
Charakterystyka
1. Transeuropejska sieć lotnicza obejmuje porty lotnicze zlokalizowane w obrębie terytorium Wspólnoty, które są otwarte dla komercyjnego ruchu powietrznego i które spełniają kryteria przedstawione w załączniku II. Te porty lotnicze są sklasyfikowane oddzielnie w zależności od wolumenu i rodzaju ruchu jaki realizują oraz zgodnie z funkcją jaką pełnią w sieci. Zapewniają one rozwój połączeń lotniczych i połączenia wewnętrzne pomiędzy transportem lotniczym a innymi formami transportu.
2. Międzynarodowe punkty połączeń lotniczych i wspólnotowe punkty połączeń lotniczych tworzą podstawę transeuropejskiej sieci lotniczej. Połączenie Wspólnoty z resztą świata jest realizowane głównie przez międzynarodowe punkty połączeń lotniczych. Wspólnotowe punkty połączeń lotniczych zapewniają głównie połączenia w obrębie Wspólnoty, podczas gdy usługi świadczone poza Wspólnotą stanowią znikomą część pakietu ich usług. Regionalne punkty połączeń lotniczych i punkty dostępu ułatwiają korzystanie z sieci i komunikację z peryferyjnymi i niedostępnymi regionami.
SEKCJA 7
SIEĆ TRANSPORTU KOMBINOWANEGO
Artykuł 14
Charakterystyka
1. Transeuropejska sieć transportu kombinowanego obejmuje:
- linie kolejowe i śródlądowe drogi wodne, nadające się do transportu kombinowanego i żeglugi, które pozwalają na transport towarów na duże odległości, w połączeniu, tam gdzie jest to możliwe, z przewozami drogowymi,
- urządzenia umożliwiające dokonywanie przeładunków tranzytowych pomiędzy liniami kolejowymi, śródlądowymi drogami wodnymi, morskimi szlakami żeglugowymi i drogami,
- prowizorycznie odpowiedni tabor kolejowy, tam gdzie wymaga tego nieprzystosowana jeszcze infrastruktura.
SEKCJA 8
ZARZĄDZANIE ŻEGLUGĄ I SIEĆ INFORMACJI
Artykuł 15
Charakterystyka
Zarządzanie żeglugą transeuropejską i siecią informacji dotyczy systemów zarządzania żeglugą przybrzeżną i portową:
- systemu ustalania pozycji statków,
- systemu sprawozdawczości dla statków przewożących towary niebezpieczne i trujące,
- systemów komunikacji w sytuacjach zagrożenia i bezpieczeństwa na morzu, celem zapewnienia wysokiego poziomu bezpieczeństwa i wydajności przewozów oraz ochronę środowiska naturalnego w strefach przewozów należących do Państw Członkowskich Wspólnoty.
SEKCJA 9
SIEĆ ZARZĄDZANIA PRZEWOZAMI LOTNICZYMI
Artykuł 16
Charakterystyka
Transeuropejska sieć zarządzania ruchem lotniczym obejmuje przestrzeń powietrzną zarezerwowaną dla lotnictwa cywilnego, szlaki powietrzne, środki pomocnicze w nawigacji powietrznej, systemy planowania i zarządzania ruchem oraz systemy kontroli ruchu powietrznego (ośrodki kontroli, urządzenia do śledzenia lotów i komunikacji), które są niezbędne do bezpiecznej i efektywnej awiacji w europejskiej przestrzeni powietrznej.
SEKCJA 10
SIEĆ NAWIGACJI I USTALANIA POZYCJI
Artykuł 17
Charakterystyka
Transeuropejska sieć systemów ustalania pozycji i nawigacji składa się z satelitarnych systemów ustalania pozycji i nawigacji oraz systemów, które będą zdefiniowane w przyszłości zgodnie z Europejskim Planem Nawigacji Radiowej. Systemy te zapewniają wiarygodne i efektywne usługi w zakresie nawigacji i ustalania pozycji, które mogą być stosowane we wszystkich formach transportu.
SEKCJA 11
PRZEPISY WSPÓLNE
Artykuł 18
Komitet ds. Wymiany Informacji i Sprawozdawczości
1. Państwa Członkowskie regularnie informują Komisję o krajowych planach i programach, które są przygotowywane w celu rozwoju transeuropejskiej sieci transportowej, a w szczególności o projektach stanowiących przedmiot wspólnego zainteresowania, określonych w niniejszej decyzji.
2. Komitet Transeuropejskiej Sieci Transportowej, zwany dalej "Komitetem" jest powoływany przez Komisję; składa się z przedstawicieli Państw Członkowskich a przewodniczy mu przedstawiciel Komisji. Komitet dokonuje wymiany informacji na temat planów i programów podejmowanych przez Państwa Członkowskie i może rozpatrywać wszelkie kwestie związane z rozwojem transeuropejskiej sieci transportowej.
3. Komisja przygotowuje co dwa lata sprawozdania na temat wdrażania wytycznych opisanych w niniejszej decyzji i przedstawia je Parlamentowi Europejskiemu, Radzie, Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu i Komitetowi Regionów.
Komitet, o którym mowa w ust. 2, pomaga Komisji w przygotowywaniu tego sprawozdania.
Artykuł 19
Projekty szczególne
Załącznik III zawiera projekty, o których mowa w załącznikach I i II i innych przepisach niniejszej decyzji, które Rada Europejska na posiedzeniu w Essen określiła jako szczególnie ważne.
Artykuł 20
Transport multimodalny i zarządzanie ruchem
Wśród projektów stanowiących przedmiot wspólnego zainteresowania wymienionych w załącznikach I i II specjalną uwagę zwraca się na projekty dotyczące transportu multimodalnego i nowoczesnych technik zarządzania ruchem.
Artykuł 21
Rewizja wytycznych
1. Co pięć lat, po raz pierwszy przed 1 lipca 1999 r., Komisja przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie wskazujące czy wytyczne powinny zostać dostosowane ze względu na gospodarczy i technologiczny rozwój w sektorze transportu, a w szczególności w transporcie kolejowym.
Komitet, o którym mowa w art. 18 pomaga Komisji w przygotowywaniu tego sprawozdania.
2. W następstwie sprawozdania, o którym mowa w ust. 1, Komisja przedkłada, jeśli to konieczne, stosowne wnioski.
Artykuł 22
Uchylenie
Uchyla się decyzję Rady 78/174/EWG z dnia 22 lutego 1978 r. ustalająca procedurę konsultacyjną i powołująca Komitet ds. infrastruktury transportowej [7].
Artykuł 23
Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.
Artykuł 24
Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 23 lipca 1996 r.