DYREKTYWA RADY 2007/33/WE
z dnia 11 czerwca 2007 r.
w sprawie zwalczania mątwików tworzących cysty na ziemniaku i uchylająca dyrektywę 69/465/EWG
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 37,
uwzględniając wniosek Komisji,
uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Od chwili przyjęcia dyrektywy Rady 69/465/EWG z dnia 8 grudnia 1969 r. w sprawie zwalczania mątwika ziemniaczanego (1) zaszły istotne zmiany w zakresie nazewnictwa, znajomości biologii gatunków i populacji mątwików tworzących cysty na ziemniaku oraz epidemiologii, jak również rozmieszczenia tych gatunków i populacji.
(2)
Mątwiki tworzące cysty na ziemniaku (Globodera pallida (Stone) Behrens (populacje europejskie) i Globodera rostochiensis (Wollenweber) Behrens (populacje europejskie)) zostały uznane za organizmy szkodliwe dla ziemniaków.
(3)
Przepisy dyrektywy 69/465/EWG zostały ponownie przeanalizowane i w wyniku przeprowadzonej analizy uznano je za niewystarczające. Konieczne jest zatem przyjęcie bardziej kompleksowych przepisów.
(4)
Przepisy te powinny uwzględniać konieczność przeprowadzania urzędowych badań, dzięki którym możliwe będzie zapewnienie, by na polach, na których zostały zasadzone lub są składowane sadzeniaki przeznaczone do produkcji sadzeniaków i niektóre rośliny przeznaczone do produkcji roślin do sadzenia, nie występowały mątwiki tworzące cysty na ziemniaku.
(5)
Na polach wykorzystywanych do produkcji ziemniaków nieprzeznaczonych do produkcji sadzeniaków powinny być prowadzone urzędowe poszukiwania w celu ustalenia rozmieszczenia mątwików tworzących cysty na ziemniaku.
(6)
Do celów związanych z prowadzeniem takich urzędowych badań i poszukiwań należy ustanowić procedury pobierania prób oraz przeprowadzania analiz.
(7)
Należy uwzględnić sposoby rozprzestrzeniania się patogenu.
(8)
Przepisy powinny uwzględniać fakt, że mątwiki tworzące cysty na ziemniaku zwalcza się tradycyjnie przez stosowanie płodozmianu, gdyż uważa się, że zaprzestanie na kilka lat uprawy ziemniaka zmniejsza w istotnym stopniu populację mątwików. Ostatnio płodozmian został uzupełniony o stosowanie odpornych odmian ziemniaka.
(9)
Ponadto państwa członkowskie powinny być w stanie podjąć w razie potrzeby dodatkowe lub bardziej rygorystyczne środki, o ile nie będzie to stanowiło przeszkody dla przepływu ziemniaków we Wspólnocie, z zastrzeżeniem przepisów dyrektywy Rady 2000/29/WE z dnia 8 maja 2000 r. w sprawie środków ochronnych przed wprowadzaniem do Wspólnoty organizmów szkodliwych dla roślin lub produktów roślinnych i przed ich rozprzestrzenianiem się we Wspólnocie (2). O takich środkach należy zawiadomić Komisję i inne państwa członkowskie.
(10)
Należy zatem uchylić dyrektywę 69/465/EWG.
(11)
Ponieważ cele niniejszej dyrektywy, a mianowicie ustalenie rozmieszczenia mątwików tworzących cysty na ziemniaku, zapobieganie ich rozprzestrzenianiu się i ich zwalczanie, nie mogą zostać w wystarczającym stopniu osiągnięte przez państwa członkowskie, natomiast ze względu na rozmiary i skutki niniejszej dyrektywy mogą zostać skuteczniej osiągnięte na poziomie Wspólnoty, Wspólnota może podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsza dyrektywa nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów.
(12)
Środki niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy powinny być przyjmowane zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji (3),
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:
ROZDZIAŁ I
PRZEDMIOT I DEFINICJE
Artykuł 1
Niniejsza dyrektywa ustanawia środki, które mają być podjęte przez państwa członkowskie przeciwko mątwikom tworzącym cysty na ziemniaku: mątwikowi agresywnemu Globodera pallida (Stone) Behrens (populacje europejskie) i mątwikowi ziemniaczanemu Globodera rostochiensis (Wollenweber) Behrens (populacje europejskie), zwanym dalej „mątwikiem”, w celu ustalania ich rozmieszczenia, zapobiegania ich rozprzestrzenianiu się oraz ich zwalczania.
Artykuł 2
Na użytek niniejszej dyrektywy stosuje się następujące definicje:
a)
„urzędowy” lub „urzędowo” oznacza ustanowiony, zatwierdzony lub wykonywany przez urzędowe organy odpowiedzialne państwa członkowskiego określone w art. 2 ust. 1 lit. g) dyrektywy 2000/29/WE;
b)
„odporna odmiana ziemniaka” oznacza odmianę, która podczas uprawy istotnie hamuje rozwój określonej populacji mątwika;
c)
„badanie” oznacza metodyczną procedurę mającą na celu ustalenie obecności mątwika na polu;
d)
„poszukiwanie” oznacza metodyczną procedurę przeprowadzaną w określonym przedziale czasowym w celu ustalenia rozmieszczenia mątwika na terytorium państwa członkowskiego.
Artykuł 3
1. Odpowiedzialne organy urzędowe państwa członkowskiego określają definicję pola na użytek niniejszej dyrektywy, tak by zapewnić jednorodne warunki fitosanitarne w obrębie pola pod względem ryzyka występowania mątwika. Uwzględniają przy tym uznane zasady naukowe i statystyczne, biologię mątwika, uprawę pola oraz określone systemy produkcji roślin żywicielskich mątwika w danym państwie członkowskim. Szczegółowe kryteria definiowania pola są urzędowo przekazywane Komisji i innym państwom członkowskim.
2. Dalsze przepisy dotyczące kryteriów definiowania pola mogą zostać przyjęte zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 17 ust. 2.
ROZDZIAŁ II
WYKRYWANIE
Artykuł 4
1. Państwa członkowskie nakazują przeprowadzanie urzędowego badania występowania mątwika na polu, na którym mają być sadzone lub składowane rośliny wymienione w załączniku I, przeznaczone do produkcji roślin do sadzenia, lub sadzeniaki przeznaczone do produkcji sadzeniaków.
2. Urzędowe badanie przewidziane w ust. 1 przeprowadza się w okresie pomiędzy ostatnimi zbiorami na danym polu a zasadzeniem roślin lub sadzeniaków, o których mowa w ust. 1. Można je przeprowadzić wcześniej, lecz w tym przypadku muszą być dostępne dowody w postaci dokumentów zawierających wyniki takiego badania i potwierdzających, że nie wykryto obecności mątwika i że ziemniaki ani inne rośliny żywicielskie wymienione w pkt 1 załącznika I nie były obecne w momencie prowadzenia badania ani nie były uprawiane od momentu przeprowadzenia badania.
3. Wyniki urzędowych badań innych niż te, o których mowa w ust. 1, przeprowadzonych przed dniem 1 lipca 2010 r. mogą zostać uznane za dowody, o których mowa w ust. 2.
4. Jeżeli odpowiedzialne organy urzędowe państwa członkowskiego ustalą, że nie istnieje ryzyko rozprzestrzeniania się mątwika, urzędowe badanie, o którym mowa w ust. 1, nie jest wymagane w przypadku:
a)
sadzenia roślin wymienionych w załączniku I, przeznaczonych do produkcji roślin do sadzenia, które mają być wykorzystane w obrębie tego samego miejsca produkcji znajdującego się na urzędowo określonym obszarze;
b)
sadzenia sadzeniaków przeznaczonych do produkcji sadzeniaków, które mają być wykorzystane w obrębie tego samego miejsca produkcji znajdującego się na urzędowo określonym obszarze;
c)
sadzenia roślin wymienionych w pkt 2 załącznika I, przeznaczonych do produkcji roślin do sadzenia, jeżeli zebrane rośliny mają być objęte urzędowo zatwierdzonymi środkami, o których mowa w sekcji III lit. A) załącznika III.
5. Państwa członkowskie zapewniają, by wyniki badań, o których mowa w ust. 1 i 3, były urzędowo rejestrowane i udostępniane Komisji.
Artykuł 5
1. W przypadku pól, na których mają być sadzone lub składowane sadzeniaki lub rośliny wymienione w pkt 1 załącznika I, przeznaczone do produkcji roślin do sadzenia, urzędowe badanie, o którym mowa w art. 4 ust. 1, obejmuje pobieranie prób i przeprowadzanie analiz pod kątem występowania mątwika zgodnie z załącznikiem II.
2. W przypadku pól, na których mają być sadzone lub składowane rośliny wymienione w pkt 2 załącznika I, przeznaczone do produkcji roślin do sadzenia, urzędowe badanie, o którym mowa w art. 4 ust. 1, obejmuje pobieranie prób i przeprowadzanie analiz pod kątem występowania mątwika zgodnie z załącznikiem II lub weryfikację określoną w sekcji I załącznika III.
Artykuł 6
1. Państwa członkowskie nakazują przeprowadzanie urzędowych poszukiwań na polach wykorzystywanych do produkcji ziemniaków nieprzeznaczonych do produkcji sadzeniaków, w celu określenia rozmieszczenia mątwika.
2. Urzędowe poszukiwania obejmują pobieranie prób i analizy występowania mątwika zgodnie z pkt 2 załącznika II i są przeprowadzane zgodnie z sekcją II załącznika III.
3. Wyniki urzędowych poszukiwań przekazywane są Komisji na piśmie zgodnie z sekcją II załącznika III.
Artykuł 7
Jeżeli w wyniku urzędowego badania, o którym mowa w art. 4 ust. 1, oraz innych urzędowych badań, o których mowa w art. 4 ust. 3, nie wykryto obecności mątwika, odpowiedzialne organy urzędowe państwa członkowskiego zapewniają, by informacja o tym została urzędowo zarejestrowana.
Artykuł 8
1. W przypadku stwierdzenia w trakcie urzędowego badania, o którym mowa w art. 4 ust. 1, że pole jest zaatakowane przez mątwika, odpowiedzialne organy urzędowe państwa członkowskiego zapewniają, by informacja o tym została urzędowo zarejestrowana.
2. W przypadku stwierdzenia w trakcie urzędowego poszukiwania, o którym mowa w art. 6 ust. 1, że pole jest zaatakowane przez mątwika, odpowiedzialne organy urzędowe państwa członkowskiego zapewniają, by informacja o tym została urzędowo zarejestrowana.
3. Ziemniaki lub rośliny wymienione w załączniku I, które pochodzą z pola urzędowo zarejestrowanego zgodnie z ust. 1 lub ust. 2 niniejszego artykułu jako zaatakowane przez mątwika lub które weszły w kontakt z glebą, w której stwierdzono obecność mątwika, są urzędowo uznawane za porażone.
ROZDZIAŁ III
ŚRODKI ZWALCZANIA
Artykuł 9
1. Państwa członkowskie nakazują, by na polu urzędowo zarejestrowanym zgodnie z art. 8 ust. 1 lub art. 8 ust. 2 jako zaatakowane:
a)
nie sadzić ziemniaków przeznaczonych do produkcji sadzeniaków; oraz
b)
nie sadzić ani nie składować roślin wymienionych w załączniku I, które są przeznaczone do przesadzania. Rośliny wymienione w pkt 2 załącznika I mogą być jednak sadzone na tym polu, pod warunkiem że rośliny te objęte zostaną urzędowo zatwierdzonymi środkami, o których mowa w sekcji III lit. A) załącznika III, tak aby nie występowało możliwe do zidentyfikowania ryzyko rozprzestrzeniania mątwika.
2. W przypadku pól, które mają być wykorzystywane do sadzenia ziemniaków nieprzeznaczonych do produkcji sadzeniaków, które to pola zostały urzędowo zarejestrowane zgodnie z art. 8 ust. 1 lub art. 8 ust. 2 jako zaatakowane, odpowiedzialne organy urzędowe państw członkowskich nakazują, by pola te podlegały urzędowemu programowi zwalczania mającemu na celu co najmniej obniżenie liczebności mątwika.
Program, o którym mowa w ust. 2 niniejszego artykułu, uwzględnia określony system produkcji i wprowadzania na rynek roślin żywicielskich mątwika w danym państwie członkowskim, charakterystykę obecnych tam populacji mątwika, stosowanie odpornych odmian ziemniaka o najwyższym dostępnym stopniu odporności, określonym zgodnie z sekcją I załącznika IV, a także w odpowiednich przypadkach inne środki. Program ten jest przekazywany na piśmie Komisji i innym państwom członkowskim w celu zapewnienia porównywalnego poziomu zabezpieczenia pomiędzy państwami członkowskimi.
Stopień odporności odmian ziemniaka, niebędących przedmiotem powiadomienia złożonego na mocy art. 10 ust. 1 dyrektywy 69/465/EWG, jest oznaczany liczbowo zgodnie ze standardową tabelą punktacji przedstawioną w sekcji I załącznika IV niniejszej dyrektywy. Przeprowadzanie analiz pod kątem odporności odbywa się zgodnie z protokołem określonym w sekcji II załącznika IV niniejszej dyrektywy.
Artykuł 10
1. Państwa członkowskie nakazują w odniesieniu do ziemniaków lub roślin wymienionych w załączniku I, które zostały uznane za porażone zgodnie z art. 8 ust. 3:
a)
w przypadku sadzeniaków oraz roślin żywicielskich wymienionych w pkt 1 załącznika I - by ich nie sadzić, chyba że zostaną poddane dekontaminacji pod nadzorem odpowiedzialnych organów urzędowych państwa członkowskiego przy użyciu odpowiedniej metody przyjętej zgodnie z ust. 2 niniejszego artykułu, opartej na dowodach naukowych potwierdzających, że nie ma ryzyka rozprzestrzeniania się mątwika;
b)
w przypadku ziemniaków przeznaczonych do przetwórstwa przemysłowego lub do konfekcjonowania - by objąć je urzędowo zatwierdzonymi środkami zgodnie z sekcją III lit. B) załącznika III;
c)
w przypadku roślin wymienionych w pkt 2 załącznika I - by ich nie sadzić, jeżeli nie zostały objęte urzędowo zatwierdzonymi środkami, o których mowa w sekcji III lit. A) załącznika III, sprawiającymi, że przestają one być porażone.
2. Specyfikacje metod, o których mowa w ust. 1 lit. a) niniejszego artykułu, są przyjmowane zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 17 ust. 2.
Artykuł 11
1. Bez uszczerbku dla art. 16 ust. 1 dyrektywy 2000/29/WE, państwa członkowskie nakazują, by własnym odpowiedzialnym organom urzędowym zgłaszano przypadki podejrzenia występowania mątwika lub potwierdzenia jego obecności na ich terytorium, spowodowanej załamaniem się lub zmianą skuteczności odpornej odmiany ziemniaka w związku z wyjątkową zmianą składu gatunku, patotypu lub grupy wirulencyjnej mątwika.
2. We wszystkich przypadkach zgłoszonych na mocy ust. 1 państwa członkowskie wymagają przeprowadzenia badania i potwierdzenia właściwymi metodami obecności gatunku mątwika oraz, w stosownych przypadkach, danego patotypu lub grupy wirulencyjnej mątwika.
3. Szczegółowe dane na temat potwierdzeń, o których mowa w ust. 2, są co roku, najpóźniej do dnia 31 grudnia, przesyłane na piśmie Komisji i innym państwom członkowskim.
4. Właściwe metody, o których mowa w ust. 2 niniejszego artykułu, mogą być przyjmowane zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 17 ust. 2.
Artykuł 12
Państwa członkowskie co roku, najpóźniej do dnia 31 stycznia, przekazują na piśmie Komisji i innym państwom członkowskim wykaz wszystkich nowych odmian ziemniaków, które na podstawie urzędowo przeprowadzonej analizy zostały uznane za odporne na mątwik. Podaje się w nich gatunki, patotypy, grupy wirulencyjne lub populacje, na które odmiany te są odporne, stopień odporności i rok jego ustalenia.
Artykuł 13
Jeżeli po podjęciu urzędowo zatwierdzonych środków, o których mowa w sekcji III lit. C) załącznika III, nie zostanie potwierdzona obecność mątwika, odpowiedzialne organy urzędowe państwa członkowskiego zapewniają aktualizację urzędowego rejestru, o którym mowa w art. 4 ust. 5 oraz art. 8 ust. 1 i 2, i uchylenie wszelkich ograniczeń nałożonych na dane pole.
Artykuł 14
Bez uszczerbku dla art. 3 i 5 dyrektywy 2000/29/WE, państwa członkowskie mogą zezwalać na odstępstwa od środków, o których mowa w art. 9 i 10 niniejszej dyrektywy, zgodnie z przepisami określonymi w dyrektywie Komisji 95/44/WE z dnia 26 lipca 1995 r. ustanawiającej warunki, zgodnie z którymi niektóre organizmy szkodliwe, rośliny, produkty roślinne i inne wymienione w załącznikach I-V do dyrektywy Rady 77/93/EWG mogą być wprowadzane do Wspólnoty lub niektórych jej stref ochronnych lub przemieszczane we Wspólnocie lub w takich strefach celem przeprowadzenia prób lub do celów naukowo-badawczych i do prowadzenia prac nad tworzeniem odmian roślin (4), do celów doświadczalnych lub naukowych lub do prac nad selekcją odmian.
ROZDZIAŁ IV
PRZEPISY OGÓLNE I KOŃCOWE
Artykuł 15
W odniesieniu do własnej produkcji państwa członkowskie mogą przyjąć dodatkowe lub bardziej rygorystyczne środki, jakie mogą być wymagane do zwalczania mątwika lub do zapobiegania jego rozprzestrzenianiu się, o ile są one zgodne z dyrektywą 2000/29/WE.
Informacja o tych środkach jest przekazywana na piśmie Komisji i innym państwom członkowskim.
Artykuł 16
Zmiany załączników dokonywane w świetle rozwoju wiedzy naukowej lub technicznej są przyjmowane zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 17 ust. 2.
Artykuł 17
1. Komisję wspomaga Stały Komitet ds. Zdrowia Roślin, dalej nazywany „komitetem”.
2. W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 i 7 decyzji 1999/468/WE.
Okres określony w art. 5 ust. 6 decyzji 1999/468/WE ustala się na trzy miesiące.
Artykuł 18
1. Państwa członkowskie przyjmują i publikują najpóźniej do dnia 30 czerwca 2010 r. przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy. Niezwłocznie przedstawiają one Komisji teksty tych przepisów oraz tabelę korelacji między tymi przepisami a niniejszą dyrektywą.
Państwa członkowskie stosują wymienione przepisy od dnia 1 lipca 2010 r.
Przepisy przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Sposób dokonania takiego odniesienia jest określany przez państwa członkowskie.
2. Państwa członkowskie przekazują Komisji teksty podstawowych przepisów prawa krajowego, przyjętych w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą.
Artykuł 19
Dyrektywa 69/465/EWG zostaje uchylona ze skutkiem od dnia 1 lipca 2010 r.
Artykuł 20
Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich.
Sporządzono w Luksemburgu, dnia 11 czerwca 2007 r.