ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 1859/2005
z dnia 14 listopada 2005 r.
nakładające pewne środki ograniczające w stosunku do Uzbekistanu
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, a w szczególności jego art. 60 i 301,
uwzględniając wspólne stanowisko nr 2005/792/WPZiB z dnia 14 listopada 2005 r. w sprawie środków restrykcyjnych skierowanych przeciwko Uzbekistanowi (1),
uwzględniając wniosek Komisji,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
W dniu 23 maja 2005 r. Rada ostro potępiła „odnotowane nieadekwatne, nieproporcjonalne i masowe użycie siły przez uzbeckie siły bezpieczeństwa”, które miało miejsce w tym miesiącu w Andiżanie we wschodnim Uzbekistanie. Rada wyraziła głębokie ubolewanie z powodu braku adekwatnej odpowiedzi władz Uzbekistanu na wezwanie Organizacji Narodów Zjednoczonych do wszczęcia niezależnego międzynarodowego śledztwa. W dniu 13 czerwca 2005 r. Rada wezwała władze Uzbekistanu do ponownego rozważenia ich stanowiska do końca czerwca 2005 r.
(2)
Wobec braku jakiejkolwiek adekwatnej odpowiedzi, wspólne stanowisko 2005/792/WPZiB stanowi, iż należy wprowadzić pewne środki ograniczające początkowo na okres jednego roku, w trakcie którego środki te będą podlegały ciągłemu przeglądowi.
(3)
Do środków ograniczających przewidzianych we wspólnym stanowisku 2005/792/WPZiB należą m.in. zakaz wywozu sprzętu, który mógłby zostać wykorzystany do celów represji wewnętrznych, oraz zakaz udzielania pomocy technicznej, finansowania i pomocy finansowej związanej z działaniami wojskowymi, bronią i pokrewnym wyposażeniem oraz sprzętem, który może być użyty do celów represji wewnętrznych.
(4)
Środki te wchodzą w zakres stosowania Traktatu, a zatem do ich wprowadzenia w życie we Wspólnocie konieczne jest przyjęcie przepisów wspólnotowych, przede wszystkim w celu zapewnienia jednolitego stosowania tych środków przez podmioty gospodarcze we wszystkich Państwach Członkowskich. Do celów niniejszego rozporządzenia przyjmuje się, że terytorium Wspólnoty obejmuje wszystkie terytoria Państw Członkowskich, do których zastosowanie ma Traktat, na warunkach określonych w Traktacie.
(5)
We właściwym czasie wykaz sprzętu, który może być użyty do celów represji wewnętrznych, powinien zostać uzupełniony numerami referencyjnymi z Nomenklatury Scalonej, określonej w załączniku I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (2).
(6)
Państwa Członkowskie powinny określić sankcje mające zastosowanie w przypadku naruszenia przepisów niniejszego rozporządzenia. Przewidziane sankcje powinny być proporcjonalne, skuteczne i odstraszające.
(7)
W celu zapewnienia skuteczności środków przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu powinno ono wejść w życie następnego dnia po jego opublikowaniu,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:
1)
„sprzęt, który mógłby zostać użyty do celów represji wewnętrznych”, oznacza towary wymienione w załączniku I;
2)
„pomoc techniczna” oznacza wszelkie wsparcie techniczne związane z naprawami, rozbudową, produkcją, montażem, testowaniem, konserwacją lub innego rodzaju usługami technicznymi i może przyjąć formę wskazówek, porad, szkolenia, przekazywania wiedzy praktycznej albo umiejętności lub usług konsultingowych; pomoc techniczna obejmuje także pomoc udzielaną w formie ustnej;
3)
„terytorium Wspólnoty” oznacza wszystkie terytoria Państw Członkowskich, do których zastosowanie ma Traktat, na warunkach określonych w Traktacie.
Artykuł 2
Zabrania się:
a)
sprzedaży, dostarczania, przekazywania, wywozu, bezpośrednio lub pośrednio, sprzętu, który mógłby zostać użyty do celów represji wewnętrznych, bez względu na to, czy pochodzi on ze Wspólnoty, czy spoza niej, na rzecz jakiejkolwiek osoby fizycznej lub prawnej, podmiotu lub organu w Uzbekistanie lub do użytku w tym kraju;
b)
świadczenia, bezpośrednio lub pośrednio, pomocy technicznej związanej ze sprzętem, o którym mowa w lit. a), na rzecz jakiejkolwiek osoby fizycznej lub prawnej, podmiotu lub organu w Uzbekistanie lub do wykorzystania w tym kraju;
c)
zapewniania, bezpośrednio lub pośrednio, finansowania lub pomocy finansowej związanych ze sprzętem, o którym mowa w lit. a), jakiejkolwiek osobie fizycznej lub prawnej, podmiotowi lub organowi w Uzbekistanie lub do wykorzystania w tym kraju;
d)
świadomego i celowego uczestnictwa w działaniach, których celem lub skutkiem jest bezpośrednie lub pośrednie wspieranie transakcji, o których mowa w lit. a), b) lub c).
Artykuł 3
Zabrania się:
a)
świadczenia, bezpośrednio lub pośrednio, pomocy technicznej związanej z działaniami wojskowymi oraz dostarczaniem, produkcją, konserwacją i użytkowaniem broni i pokrewnego sprzętu wszelkiego rodzaju, w tym uzbrojenia i amunicji, pojazdów wojskowych i wyposażenia, sprzętu paramilitarnego i części zapasowych do wyżej wymienionych, na rzecz jakiejkolwiek osoby fizycznej lub prawnej, podmiotu lub organu w Uzbekistanie lub do użytku w tym kraju;
b)
zapewniania, bezpośrednio lub pośrednio, finansowania lub pomocy finansowej związanych z działaniami wojskowymi, w tym w szczególności udzielania dotacji, pożyczek i ubezpieczeń kredytów eksportowych na potrzeby sprzedaży, dostaw, przekazywania lub wywozu broni i pokrewnego sprzętu lub udzielania związanej z tym pomocy technicznej i świadczenia innych usług na rzecz jakiejkolwiek osoby fizycznej lub prawnej, podmiotu lub organu w Uzbekistanie lub do wykorzystania w tym kraju;
c)
świadomego i celowego uczestnictwa w działaniach, których celem lub skutkiem jest wspieranie transakcji, o których mowa w lit. a) i b).
Artykuł 4
1. W drodze odstępstwa od art. 2 i 3 właściwe organy Państw Członkowskich wymienione w załączniku II mogą zezwolić na:
a)
sprzedaż, dostarczanie, przekazywanie lub wywóz sprzętu, który mógłby zostać użyty do celów represji wewnętrznych, pod warunkiem że jest on przeznaczony:
i)
do użytku sił w Uzbekistanie wchodzących w skład Międzynarodowych Sił Wspierania Bezpieczeństwa (International Security Assistance Force, ISAF) lub uczestniczących w Operacji Trwała Wolność (Operation Enduring Freedom, OEF); lub
ii)
wyłącznie do celów humanitarnych lub do celów ochronnych;
b)
zapewnienie finansowania, pomocy finansowej lub technicznej związanej ze sprzętem, o którym mowa w lit. a);
c)
zapewnienie finansowania, pomocy finansowej lub technicznej związanej z:
i)
nieśmiercionośnym sprzętem wojskowym przeznaczonym do wykorzystania wyłącznie w celach humanitarnych lub ochronnych, w ramach programów rozwoju instytucjonalnego Organizacji Narodów Zjednoczonych, Unii Europejskiej i Wspólnoty lub w operacjach zarządzania kryzysem przeprowadzanych przez UE i ONZ; lub
ii)
sprzętem wojskowym do użytku sił w Uzbekistanie wchodzących w skład ISAF i OEF.
2. Nie udziela się zezwoleń na działania, które już miały miejsce.
Artykuł 5
Artykuł 2 i 3 nie mają zastosowania do odzieży ochronnej, w tym kamizelek kuloodpornych i hełmów wojskowych, czasowo wywożonych do Uzbekistanu wyłącznie do ich użytku osobistego przez personel Organizacji Narodów Zjednoczonych, Unii Europejskiej, Wspólnoty lub jej Państw Członkowskich, przedstawicieli mediów i pracowników organizacji humanitarnych i organizacji działających na rzecz rozwoju oraz ich personel pomocniczy.
Artykuł 6
Komisja oraz Państwa Członkowskie bezzwłocznie powiadamiają się nawzajem o środkach podjętych na mocy niniejszego rozporządzenia i dostarczają sobie wszelkich istotnych informacji, którymi dysponują w związku z niniejszym rozporządzeniem, a w szczególności informacji dotyczących naruszenia prawa, problemów z egzekwowaniem przepisów prawa oraz informacji dotyczących wyroków wydawanych przez sądy krajowe.
Artykuł 7
Komisja jest upoważniona do zmiany załącznika II na podstawie informacji przekazywanych przez Państwa Członkowskie.
Artykuł 8
Państwa Członkowskie przyjmują przepisy określające sankcje mające zastosowanie w przypadkach naruszenia niniejszego rozporządzenia oraz podejmują wszelkie niezbędne środki, aby zapewnić ich wdrożenie. Przewidziane sankcje muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.
Państwa Członkowskie po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia bezzwłocznie powiadamiają Komisję o tych przepisach oraz o ich wszelkich późniejszych zmianach.
Artykuł 9
Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie:
a)
na terytorium Wspólnoty, włącznie z jej przestrzenią powietrzną;
b)
na pokładzie wszystkich statków powietrznych lub statków morskich podlegających jurysdykcji Państw Członkowskich;
c)
do wszelkich osób fizycznych na lub poza terytorium Wspólnoty, będących obywatelami Państw Członkowskich;
d)
do wszelkich osób prawnych, podmiotów lub organów zarejestrowanych lub utworzonych na mocy prawa Państw Członkowskich;
e)
do wszelkich osób prawnych, podmiotów lub organów w odniesieniu do wszelkich rodzajów działalności gospodarczej prowadzonej, w całości lub częściowo, na terytorium Wspólnoty.
Artykuł 10
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po dniu jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 14 listopada 2005 r.