Dyrektywa Komisji 2001/39/WE
z dnia 23 maja 2001 r.
zmieniająca załączniki do dyrektyw Rady 86/362/EWG, 86/363/EWG oraz 90/642/EWG w sprawie ustalania maksymalnych limitów pozostałości pestycydów, odpowiednio w zbożach, w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego i w niektórych produktach pochodzenia roślinnego, w tym owocach i warzywach, oraz na ich powierzchni
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając dyrektywę Rady 86/362/EWG z dnia 24 lipca 1986 r. w sprawie ustalania maksymalnych limitów pozostałości pestycydów w zbożach i na ich powierzchni [1], ostatnio zmienioną dyrektywą Komisji 2000/82/WE [2], w szczególności jej art. 10,
uwzględniając dyrektywę Rady 86/363/EWG z dnia 24 lipca 1986 r. w sprawie ustalania maksymalnych limitów pozostałości pestycydów w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego i na ich powierzchni [3], ostatnio zmienioną dyrektywą 2000/82/WE, w szczególności jej art. 10,
uwzględniając dyrektywę Rady 90/642/EWG z dnia 27 listopada 1990 r. w sprawie ustalania maksymalnych limitów pozostałości pestycydów w niektórych produktach pochodzenia roślinnego, w tym owocach i warzywach, oraz na ich powierzchni [4], ostatnio zmienioną dyrektywą 2000/82/WE, w szczególności jej art. 7,
uwzględniając dyrektywę Rady 91/414/EWG z dnia 15 lipca 1991 r. dotyczącą wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin [5], ostatnio zmienioną dyrektywą Komisji 2001/21/WE [6], w szczególności jej art. 4 ust. 1 lit. f),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Nowe substancje czynne, azimsulfuron oraz proheksadion wapnia, zostały włączone do załącznika I dyrektywy 91/414/EWG dyrektywą Komisji 1999/80/WE [7] oraz 2000/50/WE [8] odpowiednio do stosowania jako przedwschodowy herbicyd w uprawie ryżu i jako regulator wzrostu roślin.
(2) Substancje zostały włączone do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG w oparciu o szacunki przedłożonych informacji dotyczących proponowanego użycia.
(3) Przed włączeniem substancji do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG w niektórych Państwach Członkowskich wydano tymczasowe zezwolenia na używanie tych substancji, zgodnie z art. 8 ust. 1 dyrektywy. Po włączeniu substancji do załącznika I dane Państwa Członkowskie udzieliły zezwolenia, zgodnie z art. 4 dyrektywy, na pewną liczbę środków ochrony roślin zawierających te substancje i ustanowiły, zgodnie z wymaganiami art. 4 ust. 1 lit. f), tymczasowe maksymalne limity pozostałości pestycydów. Zgodnie z wymaganiami niniejszej dyrektywy limity te oraz informacje, na których zostały oparte, zostały zgłoszone Komisji. Informacje wraz z danymi dostępnymi z innych źródeł zostały skontrolowane i są wystarczające do ustalenia niektórych maksymalnych limitów pozostałości (MLP). W przypadku gdy we Wspólnocie nie ma ustalonego maksymalnego limitu pozostałości lub tymczasowego MLP, Państwa Członkowskie ustanawiają krajowy, tymczasowy maksymalny limit pozostałości zgodnie z dyrektywą 91/414/EWG art. 4 ust. 1 lit. f). przed terminem, w którym może zostać przyznane zezwolenie. W związku z art. 5 dyrektywy 86/363/EWG powyższe stosuje się również do tymczasowych MRL w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego, w przypadku gdy można spodziewać się używania artykułów zawierających pozostałości substancji czynnej jako paszy dla zwierząt.
(4) W momencie włączenia do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG, dnia 2 lipca 1999 r. oraz dnia 16 lipca 2000 r., odpowiednio azimsulfuronu i proheksadionu wapnia, techniczna i naukowa ocena została zakończona w formie sprawozdania z kontroli Komisji w odniesieniu do azimsulfuronu i proheksadionu wapnia. Zgodnie z tymi sprawozdaniami z kontroli, dopuszczalne dzienne spożycie (ADI) azimsulfuronu zostało ustalone na poziomie 0,1 mg/kg wagi ciała na dzień oraz dopuszczalne dzienne spożycie (ADI) proheksadionu wapnia zostało ustalone na poziomie 0,2 mg/kg wagi ciała na dzień. Długotrwałe narażenie konsumentów produktów spożywczych, wobec których zastosowano azimsulfuron oraz proheksadion wapnia, zostało oszacowane i ocenione zgodnie z procedurami i praktykami stosowanymi we Wspólnocie Europejskiej, z uwzględnieniem wytycznych opublikowanych przez Światową Organizację Zdrowia [9] oraz opinii Komitetu Naukowego ds. Roślin [10] w sprawie tej metodologii. Oszacowano, że maksymalne limity pozostałości przewidziane w niniejszej dyrektywie nie skutkują przekroczeniem norm dopuszczalnego dziennego spożycia (ADI).
(5) Podczas oceny i dyskusji, które poprzedzały włączenie azimsulfuronu i proheksadionu wapnia do załącznika I do dyrektywy nr 91/414/EWG, nie stwierdzono ostrych skutków toksycznych wymagających ustalenia zaostrzonej dawki odniesienia.
(6) W celu zapewnienia odpowiedniej ochrony konsumenta przed narażeniem na działanie pozostałości znajdujących się w produktach lub na ich powierzchni, w odniesieniu do których nie udzielono zezwolenia, rozsądne jest ustalenie tymczasowych maksymalnych limitów pozostałości na niższym poziomie oznaczenia analitycznego dla wszystkich produktów objętych dyrektywami 86/362/EWG, 86/363/EWG i 90/642/EWG. Ustalenie na poziomie wspólnotowym takich tymczasowych maksymalnych limitów pozostałości nie uniemożliwia Państwom Członkowskim ustalania tymczasowych maksymalnych limitów pozostałości dla azimsulfuronu i proheksadionu wapnia zgodnie z art. 4 ust. 1 lit. f) dyrektywy 91/414/EWG i załącznikiem VI do tej dyrektywy. Uznaje się, że okres czterech lat jest wystarczający do ustanowienia dalszych zastosowań azimsulfuronu i proheksadionu wapnia. Po upływie tego okresu tymczasowe maksymalne limity pozostałości powinny stać się ostateczne.
(7) Środki przewidziane w niniejszej dyrektywie zostały przekazane Światowej Organizacji Handlu, a otrzymane wnioski zostały wzięte pod uwagę. Możliwość ustalenia tolerancji w przywozie w odniesieniu do maksymalnych limitów pozostałości dla szczególnych kombinacji pestycydów i upraw zostanie zbadana przez Komisję na podstawie przedłożonych i możliwych do przyjęcia danych.
(8) Uwzględnione zostały opinie Komitetu Naukowego ds. Roślin, w szczególności Rady, i zalecenia dotyczące ochrony konsumentów produktów spożywczych, wobec których zastosowano pestycydy.
(9) Środki przewidziane w niniejszej dyrektywie są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Zdrowia Roślin,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:
Artykuł 1
W załączniku II do dyrektywy 86/362/EWG część A dodaje się wiersze w brzmieniu:
Pozostałości pestycydów | Maksymalny limit (w mg/kg) |
| |
Azimsulfuron | 0,2 | Zboża |
Proheksadion (proheksadion i jego sole wyrażone jako proheksadion) | 0,2 | Pszenica i jęczmień |
0,05 | Inne zboża |
Artykuł 2
W załączniku II do dyrektywy 86/363/EWG część B dodaje się wiersz w brzmieniu:
Pozostałości pestycydów | Maksymalny limit (w mg/kg) |
W mięsie, włączając tłuszcz, w wyrobach mięsnych, podrobach oraz w tłuszczach zwierzęcych, wymienionych w załączniku I w ramach kodów CN 0201, 0202, 0203, 0204, 0205 00 00, 0206, 0207, ex 0208, 0209 00, 0210, 1601 00 oraz 1602 | Dla mleka i przetworów mlecznych, wymienionych w załączniku I w ramach kodów CN 0401, 0402, 0405 00 oraz 0406 | W świeżych jajach w skorupkach, w jajach ptasich oraz w żółtku jaj, wymienionych w załączniku I w ramach kodów CN 0407 00 oraz 0408 |
Proheksadion (proheksadion i jego sole wyrażone jako proheksadion) | 0,05 | 0,01 | 0,05 |
Artykuł 3
W załączniku II do dyrektywy 90/642/EWG dodaje się kolumny zatytułowane "Azimsulfuron", oraz "Proheksadion (proheksadion i jego sole wyrażone jako proheksadion)" zawarte w Załączniku do niniejszej dyrektywy.
Artykuł 4
Państwa Członkowskie przyjmą i opublikują przed dniem 31 grudnia 2001 r. przepisy niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy. Niezwłocznie powiadomią o tym Komisję.
Państwa Członkowskie stosują wspomniane przepisy od dnia 1 stycznia 2002 r.
Przepisy przyjęte przez Państwa Członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie to powinno towarzyszyć ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez Państwa Członkowskie.
Artykuł 5
Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.
Artykuł 6
Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 23 maja 2001 r.