ROZPORZĄDZENIE RADY (UE) NR 23/2010
z dnia 14 stycznia 2010 r.
ustalające uprawnienia do połowów na 2010 rok dla pewnych stad ryb i grup stad ryb, stosowane na wodach UE oraz w odniesieniu do statków UE na wodach, na których wymagane są ograniczenia połowowe oraz zmieniające rozporządzenia (WE) nr 1359/2008, (WE) nr 754/2009, (WE) nr 1226/2009 oraz (WE) nr 1287/2009
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 43 ust. 3,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1342/2008 z dnia 18 grudnia 2008 r. ustanawiające długoterminowy plan w zakresie zasobów dorsza i połowów tych zasobów (1), w szczególności jego art. 11,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Zgodnie z art. 43 ust. 3 Traktatu Rada, na wniosek Komisji, przyjmuje środki dotyczące ustalania i przydziału wielkości dopuszczalnych połowów.
(2)
Rozporządzenie (WE) nr 2371/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach wspólnej polityki rybołówstwa (2) zobowiązuje Radę do ustanowienia środków regulujących dostęp do wód i zasobów oraz zrównoważoną działalność połowową, z uwzględnieniem dostępnych informacji naukowych, technicznych i ekonomicznych, w szczególności, sprawozdań przygotowanych przez Komitet Naukowo-Techniczny i Ekonomiczny ds. Rybołówstwa (STECF).
(3)
Obowiązkiem Rady jest ustanowienie całkowitych dopuszczalnych połowów (TAC) w podziale na łowiska lub grupy łowisk. Uprawnienia do połowów należy rozdzielać pomiędzy państwa członkowskie w taki sposób, żeby zapewnić każdemu państwu członkowskiemu względną stabilność działalności połowowej dla każdego stada lub łowiska oraz z należytym uwzględnieniem celów wspólnej polityki rybołówstwa ustalonych w rozporządzeniu (WE) nr 2371/2002. Ponadto w celu optymalizacji uprawnień do połowów oraz ich efektywnego stosowania należy ustalić pewne warunki dla nich niezbędne i funkcjonalnie z nimi związane.
(4)
TAC należy ustalać na podstawie dostępnych opinii naukowych, z uwzględnieniem aspektów biologicznych i społeczno-ekonomicznych i gwarantując sprawiedliwe traktowanie sektorów rybołówstwa. W tym celu konieczne jest uwzględnienie opinii wyrażonych w trakcie konsultacji z zainteresowanymi podmiotami, w szczególności podczas spotkania w dniu 23 lipca 2009 r. z Komitetem Doradczym ds. Rybołówstwa i Akwakultury, zainteresowanymi regionalnych komitetami doradczymi i państwami członkowskimi oraz podczas spotkania w dniu 29 września 2009 r. z Komitetem Doradczym ds. Rybołówstwa i Akwakultury i zainteresowanymi regionalnymi komitetami doradczymi.
(5)
W odniesieniu do stad objętych szczegółowymi planami wieloletnimi TAC należy ustalać zgodnie z zasadami, które zostały określone w tych planach. W związku z tym TAC dla stad morszczuka, homarca, soli w Zatoce Biskajskiej, w zachodniej części kanału La Manche i w Morzu Północnym, gładzicy w Morzu Północnym, śledzia w wodach na zachód od Szkocji oraz dorsza w cieśninie Kattegat, w Morzu Północnym, w cieśninie Skagerrak, we wschodniej części kanału La Manche, w wodach na zachód od Szkocji oraz w Morzu Irlandzkim należy ustalić na podstawie zasad określonych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 811/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającym środki dla odnowy zasobów morszczuka północnego (3), rozporządzeniu Rady (WE) nr 2166/2005 z dnia 20 grudnia 2005 r. ustanawiającym środki służące odnowieniu zasobów morszczuka nowozelandzkiego i homarca w Morzu Kantabryjskim i u zachodnich wybrzeży Półwyspu Iberyjskiego (4),
rozporządzeniu Rady (WE) nr 388/2006 z dnia 23 lutego 2006 r. ustanawiającym wieloletni plan zrównoważonej eksploatacji zasobów soli w Zatoce Biskajskiej (5), rozporządzeniu Rady (WE) nr 509/2007 z dnia 7 maja 2007 r. ustanawiającym wieloletni plan zrównoważonej eksploatacji zasobów soli w zachodniej części kanału La Manche (6), rozporządzeniu Rady (WE) nr 676/2007 z dnia 11 czerwca 2007 r. ustanawiającym wieloletni plan zarządzania połowami gładzicy i soli w Morzu Północnym (7), rozporządzeniu Rady (WE) nr 1300/2008 z dnia 18 grudnia 2008 r. ustanawiającym wieloletni plan dotyczący zasobów śledzia występujących przy zachodnim wybrzeżu Szkocji oraz połowów tych zasobów (8), rozporządzeniu (WE) nr 1342/2008 oraz rozporządzeniu Rady (WE) nr 302/2009 z dnia 6 kwietnia 2009 r. dotyczącym wieloletniego planu odbudowy zasobów tuńczyka błękitnopłetwego we wschodnim Atlantyku i w Morzu Śródziemnym (9).
(6)
Zgodnie z art. 2 rozporządzenia (WE) nr 847/96 niezbędne jest określenie stad, które podlegają różnym środkom w nim ustanowionym.
(7)
Operacje połowowe służące wyłącznie do badań naukowych nie powinny być włączone do zakresu stosowania niniejszego rozporządzenia z wyjątkiem operacji prowadzonych przez statki uczestniczące w inicjatywach dotyczących w pełni udokumentowanych połowów.
(8)
Dla niektórych gatunków, takich jak niektóre gatunki rekinów, nawet ograniczona działalność połowowa może spowodować zagrożenie dla ich ochrony. Dlatego uprawnienia do połowów takich gatunków powinny być w pełni ograniczone przez ogólny zakaz łowienia tych gatunków.
(9)
Konieczne jest ustalenie pułapów maksymalnego dopuszczalnego nakładu połowowego na 2010 r. zgodnie z art. 8 rozporządzenia (WE) nr 2166/2005, art. 5 rozporządzenia (WE) nr 509/2007, art. 9 rozporządzenia (WE) nr 676/2007, art. 11 i 12 rozporządzenia (WE) nr 1342/2008 oraz art. 5 i 9 rozporządzenia (WE) nr 302/2009, z uwzględnieniem rozporządzenia Rady (WE) nr 754/2009 z dnia 27 lipca 2009 r. wyłączającego niektóre grupy statków z systemu nakładu połowowego ustanowionego w rozdziale III rozporządzenia (WE) nr 1342/2008 (10).
(10)
Zgodnie z opinią ICES należy utrzymać i zweryfikować system zarządzania nakładem połowowym dla dobijaków w wodach UE obszarów ICES IIa, IIIa oraz IV.
(11)
W świetle najnowszej opinii naukowej przedstawionej przez ICES i zgodnie z międzynarodowymi zobowiązaniami przyjętymi w ramach Konwencji o przyszłej wielostronnej współpracy w rybołówstwie na północno-wschodnim Atlantyku (NEAFC) należy ograniczyć nakład połowowy w odniesieniu do pewnych gatunków głębinowych.
(12)
Uprawnienia do połowów należy wykorzystywać zgodnie z prawodawstwem Unii w tej dziedzinie, w szczególności z rozporządzeniem Komisji (EWG) nr 2807/83 z dnia 22 września 1983 r. ustanawiającym szczegółowe zasady zapisu informacji dotyczących połowów dokonywanych przez państwa członkowskie (11), rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2930/86 z dnia 22 września 1986 r. określającym parametry statków rybackich (12), rozporządzeniem Komisji (EWG) nr 1381/87 z dnia 20 maja 1987 r. ustanawiającym szczegółowe zasady dotyczące oznakowania i dokumentacji statków rybackich (13), art. 21 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2847/93 z dnia 12 października 1993r. ustanawiającego system kontroli mający zastosowanie do wspólnej polityki rybołówstwa (14), rozporządzeniem Rady (WE) nr 1627/94 z dnia 27 czerwca 1994 r. ustanawiającym ogólne przepisy dotyczące specjalnych zezwoleń połowowych (15), rozporządzeniem Rady (WE) nr 850/98 z dnia 30 marca 1998 r. w sprawie zachowania zasobów połowowych poprzez środki techniczne dla ochrony niedojrzałych organizmów morskich (16),
rozporządzeniem Rady (WE) nr 2347/2002 z dnia 16 grudnia 2002 r. ustanawiającym szczególne wymagania dostępu oraz warunki z tym związane mające zastosowanie do połowów zasobów głębokowodnych (17), rozporządzeniem Rady (WE) nr 1954/2003 z dnia 4 listopada 2003 r. w sprawie zarządzania nakładem połowowym odnoszącym się do niektórych obszarów i zasobów połowowych (18), rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2244/2003 z dnia 18 grudnia 2003 r. ustanawiającym szczegółowe przepisy dotyczące satelitarnych systemów monitorowania statków (19), rozporządzeniem Rady (WE) nr 601/2004 z dnia 22 marca 2004 r. ustanawiającym określone środki kontrolne stosowane wobec działalności połowowej na obszarze objętym Konwencją o zachowaniu żywych zasobów morskich Antarktyki (20), rozporządzeniem Rady (WE) nr 2115/2005 z dnia 20 grudnia 2005 r. wprowadzającym program odbudowy zasobów halibuta grenlandzkiego w ramach Organizacji Rybołówstwa Północno-Zachodniego Atlantyku (21),
rozporządzeniem (WE) nr 2166/2005, rozporządzeniem (WE) nr 388/2006, rozporządzeniem Rady (WE) nr 1966/2006 z dnia 21 grudnia 2006 r. w sprawie elektronicznej rejestracji i raportowania działalności połowowej oraz w sprawie środków teledetekcji (22), rozporządzeniem Rady (WE) nr 1967/2006 z dnia 21 grudnia 2006 r. w sprawie środków zarządzania zrównoważoną eksploatacją zasobów rybołówstwa Morza Śródziemnego (23), rozporządzeniem (WE) nr 509/2007, rozporządzeniem Rady (WE) nr 520/2007 z dnia 7 maja 2007 r. ustanawiającym środki techniczne dotyczące ochrony niektórych zasobów gatunków masowo migrujących (24), rozporządzeniem (WE) nr 676/2007, rozporządzeniem Rady (WE) nr 1386/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiającym środki ochrony zasobów i jej egzekwowania mające zastosowanie na obszarze podlegającym regulacji Organizacji Rybołówstwa Północno-Zachodniego Atlantyku (25), rozporządzeniem Rady (WE) nr 1005/2008 z dnia 29 września 2008 r. ustanawiającym wspólnotowy system zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym połowom oraz ich powstrzymywania i eliminowania (26), rozporządzeniem Rady (WE) nr 1006/2008 z dnia 29 września 2008 r. dotyczącym upoważnień do prowadzenia działalności połowowej przez wspólnotowe statki rybackie poza wodami terytorialnymi Wspólnoty oraz wstępu statków państw trzecich na wody terytorialne Wspólnoty (27),
rozporządzeniem Komisji(WE) nr 1077/2008 z dnia 3 listopada 2008 r. ustanawiającym szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1966/2006 w sprawie elektronicznej rejestracji i raportowania działalności połowowej oraz w sprawie środków teledetekcji (28), rozporządzeniem (WE) nr 1300/2008, rozporządzeniem (WE) nr 1342/2008, rozporządzeniemParlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 216/2009 z dnia 11 marca 2009 r. w sprawie przekazywania przez państwa członkowskie prowadzące połowy na określonych obszarach, innych niż północny Atlantyk, danych statystycznych o połowach nominalnych (przekształcenie) (29), rozporządzeniemParlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 217/2009 z dnia 11 marca 2009 r. w sprawie przekazywania danych statystycznych dotyczących połowów i działalności rybackiej przez państwa członkowskie dokonujące połowów na północno-zachodnim Atlantyku (przekształcenie) (30), rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 218/2009 z dnia 11 marca 2009 r. w sprawie przekazywania przez państwa członkowskie prowadzące połowy na północno-wschodnim Atlantyku danych statystycznych dotyczących połowów nominalnych (przekształcenie) (31), rozporządzeniem (WE) nr 302/2009 i rozporządzeniem Rady (WE) nr 1224/2009 z dnia 20 listopada 2009 r. ustanawiającym wspólnotowy system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa (32).
(13)
Zgodnie z procedurą przewidzianą w umowach lub protokołach w sprawie stosunków w dziedzinie rybołówstwa z Norwegią (33), Wyspami Owczymi (34) i Grenlandią (35), Unia przeprowadziła konsultacje na temat praw połowowych z tymi partnerami. Konsultacje z Grenlandią zakończyły się w dniu 25 listopada 2009 r. ustaleniem uprawnień do połowów dostępnych dla statków UE na wodach grenlandzkich w roku 2010. Konsultacje z Wyspami Owczymi i Norwegią nie zostały zakończone, ale oczekuje się, że ustalenia na rok 2010 z tymi partnerami zostaną dokonane na początku roku 2010. Aby uniknąć przerw w działalności połowowej prowadzonej przez Unię i jednocześnie umożliwić konieczną elastyczność w celu dokonania ustaleń na początku roku 2010, Unia powinna - w oczekiwaniu na zawarcie ustaleń - tymczasowo określić uprawnienia do połowów w odniesieniu do stad podlegających tym ustaleniom.
(14)
Unia jest umawiającą się stroną wielu organizacji ds. rybołówstwa i uczestniczy w innych organizacjach jako podmiot współpracujący niebędący stroną. Ponadto na mocy aktu przystąpienia z 2003 roku od dnia przystąpienia Polski do Unii Europejskiej Unia zarządza umowami w sprawie połowów zawartymi Rzeczpospolitą Polską, takimi jak Konwencja o ochronie i zarządzaniu zasobami mintaja w centralnej części Morza Beringa. Wspomniane organizacje ds. rybołówstwa zaleciły wprowadzenie na 2010 r. szeregu środków, obejmujących uprawnienia do połowów w odniesieniu do statków UE. Unia powinna wdrożyć te uprawnienia do połowów.
(15)
Na dorocznym posiedzeniu w 2009 r. Międzyamerykańska Komisja ds. Tuńczyka Tropikalnego (IATTC) nie przyjęła ograniczeń połowowych dla tuńczyka żółtopłetwego, opastuna oraz tuńczyka bonito; Unia nie jest wprawdzie członkiem IATTC, lecz w celu zapewnienia zrównoważonego zarządzania konieczna jest regulacja uprawnień do połowów zasobów pod jurysdykcją IATTC.
(16)
Podczas dorocznego posiedzenia w 2009 r. Międzynarodowa Komisja ds. Ochrony Tuńczyka Atlantyckiego (ICCAT) przyjęła tabele wskazujące na niedostatecznie wykorzystanie oraz nadmierne wykorzystanie wielkości dopuszczalnych połowów umawiających się stron ICCAT. W tym kontekście ICCAT przyjęła decyzję stwierdzająca, że w roku 2008 Unia niedostatecznie wykorzysta swoją kwotę w odniesieniu do niektórych zasobów włócznika północnego i włócznika południowego, opastuna i północnego tuńczyka białego. Przestrzeganie korekt kwot unijnych ustanowionych przez ICCAT wymaga podziału wielkości dopuszczalnych połowów będących rezultatem niedostatecznie wykorzystanych kwot; należy go dokonać na podstawie odpowiedniego udziału każdego z państw członkowskich w niedostatecznym wykorzystaniu, bez zmiany klucza podziału ustanowionego w niniejszym rozporządzeniu dotyczącym rocznego przydziału TAC. Na tym samym spotkaniu został zmieniony plan odbudowy zasobów tuńczyka zwykłego. ICCAT przyjęła ponadto zalecenie w sprawie ochrony alopiasa. Wdrożenie tych środków jest konieczne, by przyczynić się do ochrony stad ryb.
(17)
Podczas trzeciego międzynarodowego posiedzenia dotyczącego utworzenia regionalnej organizacji ds. zarządzania rybołówstwem na obszarze pełnomorskim Południowego Pacyfiku (SPRFMO), zorganizowanego w maju 2007 r., przyjęto środki przejściowe, w tym uprawnienia do połowów, zmierzające do uregulowania połowów pelagicznych oraz połowów dennych na tym obszarze dopóki nie zostanie utworzona ta regionalna organizacja ds. zarządzania rybołówstwem. Te środki zostały zmienione podczas ósmego międzynarodowego posiedzenia dotyczącego utworzenia SPRFMO, zorganizowanego w listopadzie 2009 r. Zgodnie z porozumieniem osiągniętym przez uczestników, te środki tymczasowe są dobrowolne i nie są prawnie wiążące na mocy prawa międzynarodowego. Jest jednak wskazane - w świetle odnośnych przepisów Porozumienia Narodów Zjednoczonych w sprawie zasobów rybnych - by włączyć te środki do prawa Unii.
(18)
Na dorocznym posiedzeniu w 2009 r. Organizacja ds. Rybołówstwa Południowo-Wschodniego Atlantyku (SEAFO) przyjęła ograniczenia połowowe dla dwóch dodatkowych stad ryb w obszarze objętym Konwencją SEAFO. Należy wprowadzić te ograniczenia połowowe do prawa UE.
(19)
Do celów kontynuowania działań niektóre statki rybackie państw trzecich powinny móc prowadzić połowy w wodach UE na pewnych warunkach i z zastrzeżeniem rozporządzenia (WE) nr 1006/2008 i jego przepisów wykonawczych.
(20)
W kontekście ustalania uprawnień do połowów i zgodnie z art. 11 rozporządzenia (WE) nr 1342/2008 Rada może - na podstawie informacji dostarczonych przez państwa członkowskie i ocenionych przez STECF - wyłączyć niektóre grupy statków z systemu nakładu połowowego ustanowionego w tym rozporządzeniu, pod warunkiem że będą dostępne odpowiednie dane na temat połowów i odrzutów dorsza tych statków, że odsetek połowów dorsza nie przekroczy 1,5 % całkowitych połowów tej grupy statków, i że włączenie tej grupy do systemu nakładu połowowego stanowiłoby obciążenie administracyjne nieproporcjonalne do jej ogólnego wpływu na zasoby dorsza. Polska przekazała informacje na temat połowów dorsza prowadzonych przez grupę statków składającą się z jednego statku dokonującego połowów czarniaka na Morzu Północnym przy użyciu włoków dennych o rozmiarze oczek sieci wynoszącym co najmniej 100 mm. Zjednoczone Królestwo przekazało informacje na temat połowów dorsza prowadzonych przez dwie grupy statków przy użyciu włoków dennych na zachód od Szkocji. Na podstawie tych informacji ocenionych przez STECF można stwierdzić, że połowy dorsza, w tym odrzuty, tych grup statków nie przekraczają 1,5 % ich całkowitych połowów. Uwzględniwszy ponadto istniejące środki kontroli i monitorowania zapewniające monitorowanie i kontrolę działalności połowowej tych grup statków i z uwagi na to, że włączenie tych grup stanowiłoby obciążenie administracyjne nieproporcjonalne do ogólnego wpływu tego włączenia na zasoby dorsza, właściwe jest wyłączenie tych grup statków ze stosowania postanowień rozdziału III rozporządzenia (WE) nr 1342/2008, co umożliwi odpowiednio ustalenie ograniczeń nakładu połowowego dla zainteresowanych państw członkowskich.
(21)
Zgodnie z art. 291 Traktatu środki niezbędne do ustanowienia ograniczeń połowowych dla pewnych stad krótko żyjących należy przyjąć zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji (36), ze względu na pilną potrzebę,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
TYTUŁ I
ZAKRES STOSOWANIA I DEFINICJE
Artykuł 1
Przedmiot
1. Niniejsze rozporządzenie ustanawia następujące uprawnienia do połowów oraz związane z nimi warunki, na podstawie których takie uprawnienia do połowów można wykorzystać:
-
uprawnienia do połowów na 2010 r. w odniesieniu do pewnych stad ryb i grup stad ryb oraz
-
pewne ograniczenia nakładu połowowego na 2011 r. oraz uprawnienia do połowów w odniesieniu do niektórych stad występujących w rejonie Antarktyki na okresy ustanowione w tytule II rozdział III sekcja 2 oraz w załącznikach IE oraz V.
2. Niniejsze rozporządzenie ustala także tymczasowe uprawnienia do połowów dla pewnych stad lub grup stad ryb z zastrzeżeniem dwustronnych porozumień w sprawie połowów zawartych z Norwegią i Wyspami Owczymi, dopóki nie zakończą się konsultacje dotyczące ustaleń na rok 2010.
Artykuł 2
Zakres stosowania
1. O ile nie przewidziano inaczej, niniejsze rozporządzenie stosuje się do:
a)
statków UE; oraz
b)
statków rybackich pływających pod banderą krajów trzecich oraz zarejestrowanych w tych krajach (zwanych dalej „statkami krajów trzecich”), przebywających na wodach UE.
2. W drodze odstępstwa od ust. 1 niniejsze rozporządzenie, z wyjątkiem przypisu 1 do tabeli zawartej w załączniku V część B, nie mają zastosowania do operacji połowowych służących wyłącznie do badań naukowych prowadzonych za pozwoleniem i pod zwierzchnictwem państwa członkowskiego bandery i zgłoszonych uprzednio Komisji i państwom członkowskim, na których wodach prowadzi się te badania. Państwa członkowskie prowadzące operacje połowowe do badań naukowych informują Komisję, państwa członkowskie, na których wodach prowadzi się badania, ICES oraz STECF o wszystkich połowach pochodzących z takich operacji.
3. Ustęp 2 nie ma zastosowania do operacji połowowych prowadzonych przez statki, które uczestniczą w inicjatywach dotyczących w pełni udokumentowanych połowów, jeżeli takie połowy korzystają z dodatkowych kwot.
Artykuł 3
Definicje
Do celów niniejszego rozporządzenia, poza definicjami określonymi w art. 3 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002, stosuje się następujące definicje:
a)
„statki UE” oznaczają statki rybackie określone w art. 3 lit. d) rozporządzenia (WE) nr 2371/2002;
b)
„wody UE” oznaczają wody określone w art. 3 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 2371/2002;
c)
„całkowite dopuszczalne połowy” (TAC) oznaczają ilość ryb, która może zostać odłowiona i wyładowana co roku w ramach każdego stada;
d)
„kwota” oznacza część TAC przydzieloną Unii, państwom członkowskim lub krajom trzecim;
e)
„wody międzynarodowe” oznaczają wody znajdujące się poza obszarem zwierzchnictwa lub jurysdykcji jakiegokolwiek państwa;
f)
„rozmiar oczek sieci” oznacza rozmiar oczek sieci określony zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 517/2008 z dnia 10 czerwca 2008 r. ustanawiającym szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 850/98 w odniesieniu do ustalania rozmiaru oczek oraz oceny grubości przędzy sieci rybackich (37);
g)
„rejestr floty rybackiej UE” oznacza rejestr utworzony przez Komisję zgodnie z art. 15 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002;
h)
„dziennik połowowy” oznacza dziennik, o którym mowa w art. 14 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009.
Artykuł 4
Obszary połowowe
Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje obszarów:
a)
obszary ICES (Międzynarodowej Rady Badań Morza) określone w rozporządzeniu (WE) nr 218/2009;
b)
„cieśnina Skagerrak” oznacza obszar ograniczony od zachodu linią biegnącą od latarni morskiej Hantsholm do latarni morskiej Lindesnes oraz od południa linią biegnącą od latarni morskiej Skagen do latarni morskiej Tistlarna, a stamtąd do najbliżej położonego punktu na wybrzeżu Szwecji;
c)
„cieśnina Kattegat” oznacza obszar ograniczony od północy linią biegnącą od latarni morskiej Skagen do latarni morskiej Tistlarna, a stamtąd do najbliżej położonego punktu na wybrzeżu Szwecji, a od południa ograniczony linią biegnącą od Hasenøre do Gnibens Spids, od Korshage do Spodsbjerg oraz od Gilbjerg Hoved do Kullen;
d)
„Zatoka Kadyksu” oznacza część obszaru ICES IXa na wschód od 7o 23' 48″ W;
e)
obszary CECAF (Środkowo-Wschodni Atlantyk lub główny obszar połowowy FAO 34) określone w rozporządzeniu(WE) nr 216/2009;
f)
obszary NAFO (Organizacji Rybołówstwa Północno-Zachodniego Atlantyku) określone w rozporządzeniu(WE) nr 217/2009;
g)
obszar objęty Konwencją SEAFO (Organizacji ds. Rybołówstwa Północno-Wschodniego Atlantyku) określony w Konwencji w sprawie ochrony i zarządzania zasobami połowowymi w południowo-wschodnim Oceanie Atlantyckim (38);
h)
obszar objęty Konwencją ICCAT (Międzynarodowej Komisji ds. Ochrony Tuńczyka Atlantyckiego) określony w Międzynarodowej konwencji o ochronie tuńczyka atlantyckiego (39);
i)
obszary objęty Konwencją CCAMLR (Konwencji o zachowaniu żywych zasobów morskich Antarktyki) określone w rozporządzeniu (WE) nr 601/2004;
j)
obszar objęty Konwencją IATTC (Międzyamerykańskiej Komisji ds. Tuńczyka Tropikalnego) określony w Konwencji na rzecz wzmocnienia Międzyamerykańskiej Komisji ds. Tuńczyka Tropikalnego ustanowionej Konwencją pomiędzy Stanami Zjednoczonymi Ameryki a Republiką Kostaryki z 1949 r (40).;
k)
obszar IOTC (Komisji ds. Tuńczyka na Ocenie Indyjskim) określony w Umowie o utworzeniu Komisji ds. Tuńczyka na Oceanie Indyjskim (41);
l)
„obszar objęty Konwencją SPRFMO” (Regionalnej Organizacji Zarządzania Rybołówstwem Południowego Pacyfiku) oznacza obszar pełnomorski na południe od 10o N, na północ od obszaru objętego Konwencją CCAMLR, na wschód od obszaru objętego Konwencją SIOFA zgodnie z Porozumieniem w sprawie połowów na południowym obszarze Oceanu Indyjskiego (42) oraz na zachód od obszarów połowowych znajdujących się pod jurysdykcją państw Ameryki Południowej;
m)
obszar objęty Konwencją WCPFC (Konwencji w sprawie połowów na Zachodnio-Środkowym Pacyfiku) określony w Konwencji o ochronie i zarządzaniu zasobami ryb masowo migrujących w zachodnim i środkowym Pacyfiku (43);
n)
„obszar pełnomorski Morza Beringa” oznacza obszar pełnomorski Morza Beringa leżący poza obszarem 200 mil morskich od linii podstawowych, od których mierzy się szerokość wód terytorialnych państw nadbrzeżnych leżących nad Morzem Beringa.
TYTUŁ II
UPRAWNIENIA DO POŁOWÓW DLA STATKÓW UE
ROZDZIAŁ I
Postanowienia ogólne
Artykuł 5
Ograniczenia połowowe i przydziały
1. Ograniczenia połowowe dla statków UE na wodach UE oraz w niektórych strefach innych niż wody UE, a także podział tych ograniczeń połowowych między państwa członkowskie oraz warunki dodatkowe zgodne z art. 2 rozporządzenia (WE) nr 847/96 określono w załączniku I.
2. Niniejszym zezwala się statkom UE na dokonywanie połowów w granicach kwoty określonej w załączniku I w wodach, na których jurysdykcję w zakresie rybołówstwa sprawują Wyspy Owcze, Grenlandia, Islandia i Norwegia oraz w wodach obszaru połowowego wokół Jan Mayen, z zastrzeżeniem warunków określonych w art. 12, w załączniku III do niniejszego rozporządzenia oraz w rozporządzeniu (WE) nr 1006/2008 i jego przepisach wykonawczych.
3. Komisja ustala ograniczenia połowowe w odniesieniu do połowów dobijaków w wodach UE obszarów ICES IIa, IIIa i IV zgodnie z przepisami określonymi w załączniku IID pkt 6.
4. Z chwilą ustanowienia TAC w odniesieniu do gromadnika Komisja ustala dostępne dla Unii ograniczenia połowowe w odniesieniu do gromadnika w wodach Grenlandii obszarów ICES V oraz XIV, wynoszące 7,7 % TAC w odniesieniu do gromadnika.
5. Ograniczenia połowowe w odniesieniu do stada okowiela w wodach UE obszarów ICES IIa, IIIa i IV oraz w oraz w odniesieniu do stada szprota w wodach UE obszarów ICES IIa i IV mogą zostać zmienione przez Komisję zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 30 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002, na podstawie informacji naukowych zebranych w pierwszej połowie 2010 roku.
6. Wskutek przeglądu stada okowiela zgodnie z ust. 5 ograniczenia połowowe w odniesieniu do stada witlinka w wodach UE obszarów ICES IIa, IIIa i IV i w odniesieniu do stada plamiaka w wodach UE obszarów ICES IIa, III i IV mogą zostać zmienione przez Komisję zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 30 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002, celem uwzględnienia przyłowów przemysłowych przy połowach okowiela.
7. Komisja może ustalić limity połowowe dla stada sardeli w obszarze ICES VIII zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 30 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002, w świetle informacji naukowych zebranych w pierwszej połowie 2010 roku.
Artykuł 6
Gatunki objęte zakazem połowów
Statkom UE zabrania się połowów, zatrzymywania na statku, przeładowywania oraz wyładowywania następujących gatunków:
a)
długoszpar (Cetorhinus maximus) i żarłacz biały (Carcharodon carcharias) na wszystkich wodach UE i poza wodami UE;
b)
anioł morski (Squatina squatina) na wszystkich wodach UE;
c)
raja gładka (Dipturus batis) na wodach UE obszarów ICES IIa, III, IV, VI, VII, VIII, IX i X;
d)
raja bruzdowana (Raja undulata) i raja siwa (Rostroraja alba) na wodach UE obszarów ICES VI, VII, VIII, IX i X, oraz
e)
lamna (Lamma nasus) na wodach międzynarodowych.
Artykuł 7
Przepisy szczegółowe dotyczące przydziałów
1. Przydział uprawnień do połowów dla państw członkowskich określony w załączniku I nie stanowi uszczerbku dla:
a)
wymian dokonywanych na mocy art. 20 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002;
b)
ponownych przydziałów dokonywanych na mocy art. 21 ust. 3 rozporządzenia (EWG) nr 2847/93 lub na mocy art. 10 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1006/2008;
c)
dodatkowych wyładunków dozwolonych na mocy art. 3 rozporządzenia (WE) nr 847/96;
d)
ilości zatrzymanych zgodnie z art. 4 rozporządzenia (WE) nr 847/96;
e)
potrąceń dokonywanych na mocy art. 105, 106 i 107 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009.
2. Z wyjątkiem przypadków, w których określono inaczej w załączniku I do niniejszego rozporządzenia, art. 3 rozporządzenia (WE) nr 847/96 stosuje się w odniesieniu do stad objętych przezornościowymi TAC, a art. 3 ust. 2 i 3 oraz art. 4 tego rozporządzenia - do stad objętych analitycznymi TAC.
Artykuł 8
Ograniczenia nakładu połowowego
Od dnia 1 lutego 2010 r. do dnia 31 stycznia 2011 r. środki dotyczące nakładu połowowego określone w:
a)
załączniku IIA stosuje się do zarządzania niektórymi stadami w cieśninie Kattegat, cieśninie Skagerrak i w części obszaru IIIa poza cieśninami Kattegat i Skagerrak, w obszarach ICES IV, VIa, VIIa, VIId oraz w wodach UE obszarów ICES IIa oraz Vb;
b)
załączniku IIB stosuje się do zarządzania stadami morszczuka i homarca w obszarach ICES VIIIc i IXa, z wyjątkiem Zatoki Kadyksu;
c)
załączniku IIC stosuje się do zarządzania stadem soli w obszarze ICES VIIe;
d)
załączniku IID stosuje się do zarządzania stadami dobijaków w wodach UE obszarów ICES IIa, IIIa oraz IV.
Artykuł 9
Ograniczenia połowowe i ograniczenia nakładu połowowego przy połowach głębinowych
1. Oprócz ograniczeń połowowych określonych w rozporządzeniu (WE) nr 1359/2008 z dnia 28 listopada 2008 r. ustanawiającym na lata 2009 i 2010 uprawnienia do połowów dla wspólnotowych statków rybackich dotyczące niektórych stad ryb głębinowych (44) zabrania się połowu i zatrzymywania na statku, przeładunku lub wyładunku łącznej ilości gatunków głębinowych oraz halibuta niebieskiego przekraczającej 100 kg w trakcie jednego rejsu morskiego, chyba że dany statek posiada zezwolenie na połowy głębinowe wydane zgodnie z art. 3 rozporządzenia (WE) nr 2347/2002.
2. Państwa członkowskie zapewniają, by działalność połowowa statków pływających pod ich banderą i zarejestrowanych na ich terytorium prowadząca do połowu i zatrzymywania na statku więcej niż 10 ton gatunków głębinowych oraz halibuta niebieskiego na każdy rok kalendarzowy podlegała wymogowi posiadania zezwolenia na połowy głębinowe.
3. Państwa członkowskie zapewniają, by poziomy nakładu połowowego na 2010 rok, mierzone w kilowatodniach spędzonych poza portem, dla statków posiadających zezwolenia na połowy głębinowe nie przekraczają 65 % średniego rocznego nakładu połowowego wykorzystanego przez statki danego państwa członkowskiego w 2003 r. podczas rejsów, w trakcie których statki te były w posiadaniu zezwolenia na połowy głębinowe lub w trakcie których złowiono gatunki głębinowe wymienione w załączniku I i II do rozporządzenia (WE) nr 2347/2002. Niniejszy ustęp stosuje się tylko do rejsów połowowych, podczas których złowiono ponad 100 kg gatunków głębinowych innych niż argentyna.
Artykuł 10
Warunki wyładunku połowów i przyłowów
1. Ryby pochodzące ze stad, dla których ustalono ograniczenia połowowe, są zatrzymywane na statku lub wyładowywane wyłącznie, jeżeli:
a)
połowów dokonały statki państwa członkowskiego posiadającego określoną kwotę, która nie została wykorzystana; lub
b)
połowy stanowią część kwoty Unii, której nie przydzielono państwom członkowskim w ramach kwot i która nie została wykorzystana.
2. W drodze odstępstwa od ust. 1 następujące gatunki ryb mogą zostać zatrzymane na statku i wyładowane nawet jeżeli dane państwo członkowskie nie posiada żadnych kwot lub jeżeli kwoty bądź udziały zostały wykorzystane:
a)
gatunki - inne niż śledź i makrela - w przypadku gdy:
(i)
zostały złowione z innymi gatunkami, a połowów dokonano sieciami, których rozmiar oczek jest mniejszy niż 32 mm zgodnie z przepisami art. 4 rozporządzenia (WE) nr 850/98; oraz
(ii)
połowy nie są sortowane ani na statku, ani przy wyładunku;
lub
b)
makrela, w przypadku gdy:
(i)
zostały złowione z ostrobokami lub sardynkami;
(ii)
masa makreli nie przekracza 10 % całkowitej masy makreli, ostroboków oraz sardynek na statku; oraz
(iii)
połowy nie są sortowane ani na statku, ani przy wyładunku.
3. Wszystkie wyładunki są wliczane do kwoty lub, jeśli kwota Unii nie została rozdzielona między państwa członkowskie w ramach kwot, do kwoty Unii, z wyjątkiem połowów dokonanych zgodnie z ust. 2.
4. Udział procentowy przyłowów oraz postępowania z nimi określa się zgodnie z art. 4 i 11 rozporządzenia (WE) nr 850/98.
Artykuł 11
Ograniczenia w korzystaniu z niektórych uprawnień do połowów
W okresie od 1 maja do 31 lipca 2010 r. zabrania się połowiania lub zatrzymywania na pokładzie wszelkich organizmów morskich innych niż śledź, makrela, sardynka, ostrobok, szprot, błękitek oraz argentyna na obszarze powstałym w wyniku połączenia kolejnymi odcinkami loksodrom następujących punktów:
Punkt
Szerokość geograficzna
Długość geograficzna
1
52o 27' N
12o 19' W
2
52o 40' N
12o 30' W
3
52o 47' N
12o 39,600' W
4
52o 47' N
12o 56' W
5
52o 13,5' N
13o 53,830' W
6
51o 22' N
14o 24' W
7
51o 22' N
14o 03' W
8
52o 10' N
13o 25' W
9
52o 32' N
13o 07,500' W
10
52o 43' N
12o 55' W
11
52o 43' N
12o 43' W
12
52o 38,800' N
12o 37' W
13
52o 27' N
12o 23' W
14
52o 27' N
12o 19' W
Artykuł 12
Niesortowane wyładunki w obszarach ICES IIIa, IV i VIId oraz wodach UE obszaru ICES IIa
1. Jeśli ograniczenia połowowe danego państwa członkowskiego w odniesieniu do śledzia w obszarach ICES IIIa, IV i VIId oraz wodach UE obszaru ICES IIa zostały wykorzystane, statkom pływającym pod banderą tego państwa członkowskiego zarejestrowanym w Unii i działającym w granicach łowisk, do których odnoszą się odpowiednie ograniczenia połowowe, zakazuje się wyładunku połowów, które są niesortowane i które zawierają śledzie.
2. Państwa członkowskie zapewniają wprowadzenie odpowiedniego programu pobierania próbek, który pozwala na skuteczne monitorowanie niesortowanych wyładunków gatunków złowionych w obszarach ICES IIIa, IV i VIId oraz wodach UE obszaru ICES IIa.
3. Niesortowane połowy w obszarach ICES IIIa, IV i VIId oraz wodach UE obszaru ICES IIa są wyładowywane wyłącznie w portach i miejscach wyładunku, w których stosuje się program pobierania próbek, o którym mowa w ust. 2.
Artykuł 13
Przekazywanie danych
Państwa członkowskie przesyłając Komisji, zgodnie z art. 33 i 34 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009, dane odnoszące się do wyładunków ilości złowionych zasobów, stosują kody stad wymienione w załączniku I do niniejszego rozporządzenia.
ROZDZIAŁ II
Upoważnienia do połowów w wodach krajów trzecich
Artykuł 14
Upoważnienia do połowów
1. Maksymalną liczbę upoważnień do połowów dla statków UE poławiających w wodach kraju trzeciego określono w załączniku III.
2. W przypadku gdy jedno z państw członkowskich przekazuje kwotę innemu państwu członkowskiemu (swap) w odniesieniu do obszarów połowowych określonych w załączniku III, na podstawie art. 20 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002, taki transfer obejmuje transfer odpowiednich upoważnień do połowów i jest zgłaszany Komisji. Nie można jednak przekroczyć całkowitej liczby upoważnień do połowów dla każdego obszaru połowowego, określonej w załączniku III.
ROZDZIAŁ III
Uprawnienia do połowów w wodach regionalnych organizacji ds. zarządzania rybołówstwem
Sekcja 1
Obszar objęty konwencją ICCAT
Artykuł 15
Ograniczenia liczby statków upoważnionych do połowów tuńczyka zwykłego
Maksymalna liczba następujących typów statków ograniczona jest zgodnie z załącznikiem IV:
-
unijnych kliprów tuńczykowych oraz statków do połowu wędami holowanymi, upoważnionych do czynnych połowów tuńczyka zwykłego (Thunnus thynnus) o wielkości od 8 kg/75 cm do 30 kg/115 cm we wschodnim Atlantyku;
-
unijnych łodzi uprawiających tradycyjne rybołówstwo przybrzeżne upoważnionych do czynnych połowów tuńczyka zwykłego o wielkości od 8 kg/75 cm do 30 kg/115 cm w Morzu Śródziemnym;
-
statków UE upoważnionych do aktywnych połowów tuńczyka zwykłego o wielkości od 8 kg/75 cm do 30 kg/115 cm w Morzu Adriatyckim do celów hodowlanych.
Artykuł 16
Dodatkowe warunki dla kwoty tuńczyka zwykłego przydzielonej w załączniku ID
Oprócz ustalenia w art. 7 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 302/2009 połowy tuńczyka zwykłego za pomocą okrężnicy we wschodnim Atlantyku i w Morzu Śródziemnym są zakazane w okresie od dnia 15 kwietnia do dnia 15 maja 2010 r.
Artykuł 17
Połowy rekreacyjne i sportowe
Państwa członkowskie przydzielają, ze swoich kwot przydzielonych w załączniku ID, szczególną kwotę tuńczyka zwykłego z przeznaczeniem na połowy rekreacyjne i sportowe.
Artykuł 18
Rekiny
1. Zakazuje się zatrzymywania na pokładzie, przeładunku lub wyładunku jakiejkolwiek części lub całej tuszy alopiasa (Alopias superciliosus) podczas jakiegokolwiek połowu.
2. Zakazuje się ukierunkowanych połowów gatunków alopiasa rodzaju Alopias.
Sekcja 2
Obszar objęty konwencją CCAMLR
Artykuł 19
Zakazy oraz ograniczenia połowowe
1. Ukierunkowane połowy gatunków wymienionych w załączniku V część A są zakazane w obszarach oraz w okresach wskazanych w tym załączniku.
2. W odniesieniu do nowych połowów i zwiadów rybackich ograniczenia połowowe oraz ograniczenia przyłowów określone w załączniku V część B stosuje się w podobszarach wskazanych w tej części.
Artykuł 20
Zwiady rybackie
1. Statki rybackie pływające pod banderą państwa członkowskiego i w nim zarejestrowane, o których powiadomiono CCAMRL zgodnie z art. 7 i 7a rozporządzenia (WE) nr 601/2004, mogą uczestniczyć w zwiadach rybackich przy użyciu sznurów haczykowych w odniesieniu do Dissostichus spp. na podobszarach FAO 88.1 i 88.2 oraz w rejonach 58.4.1 i 58.4.2 poza obszarami podlegającymi jurysdykcji krajowej.
2. W odniesieniu do podobszarów FAO 88.1 i 88.2 oraz rejonów 58.4.1 oraz 58.4.2, całkowite limity połowowe oraz limity przyłowów przypadające na podobszar i rejon, a także ich rozdział między małe obszary badawcze (Small Scale Research Units, w skrócie SSRU) w ramach każdego z nich, określono w załączniku V, część B. Połowy na jakimkolwiek małym obszarze badawczym wstrzymuje się, jeśli zgłoszony połów osiąga określony limit połowowy, a odnośny mały obszar badawczy zostaje zamknięty dla połowów na pozostałą część sezonu.
3. Połowy odbywają się na możliwie jak największym obszarze geograficznym oraz batymetrycznym w celu uzyskania informacji niezbędnych do ustalenia możliwości prowadzenia połowów oraz w celu uniknięcia nadmiernego skoncentrowania połowów i nakładu połowowego. Jednakże połowy w podobszarach FAO 88.1 oraz 88.2, a także w rejonach 58.4.1 i 58.4.2 są zabronione na głębokości mniejszej niż 550 m.
Artykuł 21
Połowy kryla antarktycznego w okresie połowu 2010/2011
1. Tylko te państwa członkowskie, które są członkami Komisji CCAMLR, mogą w okresie połowu 2010/2011 poławiać kryla antarktycznego (Euphausia superba) na obszarze objętym Konwencją CCAMLR. Jeśli takie państwo członkowskie zamierza poławiać kryla antarktycznego w obszarze objętym Konwencją CCAMLR, powiadamia Sekretariat CCAMLR i Komisję zgodnie z art. 5a rozporządzenia (WE) nr 601/2004, a w każdym razie nie później niż dnia 1 czerwca 2010 r.:
a)
o swym zamiarze poławiania kryla antarktycznego, przy użyciu formularza przedstawionego w załączniku V część C;
b)
o konfiguracji sieci, przy użyciu formularza przedstawionego w załączniku V część D.
2. Powiadomienie, o którym mowa w ust. 1, zawiera informacje, o których mowa w art. 3 rozporządzenia (WE) nr 601/2004, w odniesieniu do każdego statku, któremu państwo członkowskie zamierza zezwolić na uczestnictwo w połowach kryla antarktycznego.
3. Państwa członkowskie zamierzające poławiać kryla antarktycznego w obszarze objętym Konwencją CCAMLR powiadamiają wyłącznie o upoważnionych statkach pływających pod ich banderą w momencie powiadomienia.
4. Państwa członkowskie są uprawnione do zezwolenia na uczestnictwo w połowach kryla antarktycznego innemu statkowi niż statek zgłoszony do CCAMLR zgodnie z ust. 1, 2 i 3, jeśli zgłoszony statek nie może uczestniczyć z uzasadnionych przyczyn operacyjnych lub z powodu siły wyższej. W takiej sytuacji zainteresowane państwo członkowskie bezzwłocznie informuje Sekretariat CCAMLR i Komisję, dostarczając:
a)
wszystkie szczegółowe informacje, o których mowa w ust. 2, dotyczące statku zastępującego (statków zastępujących), w tym informacje określone w art. 3 rozporządzenia (WE) nr 601/2004;
b)
wyczerpujące wyliczenie powodów uzasadniających zastąpienie i wszelkie odpowiednie dokumenty potwierdzające.
5. Państwa członkowskie nie zezwalają na połowy kryla antarktycznego statkom znajdującym się w którymkolwiek wykazie CCAMLR dotyczącym statków prowadzących połowy NNN.
Artykuł 22
Zamknięcie wszystkich łowisk
1. W następstwie zgłoszenia przez Sekretariat CCAMLR zakończenia połowów na skutek wyczerpania TAC, jak określono w załączniku IE, państwa członkowskie zapewniają, by wszystkie statki pływające pod ich banderą i poławiające w danym obszarze, obszarze zarządzania, podobszarze, rejonie, SSRU lub innej jednostce administracyjnej podlegającej zgłoszeniu o zakończeniu, wyciągnęły z wody wszystkie narzędzia połowowe przed zgłoszoną datą i godziną zakończenia połowów.
2. W ciągu 24 godzin od zgłoszonej z chwilą otrzymania powiadomienia przez statek, daty i godziny nie wolno wystawiać kolejnych takli. Jeśli statek otrzyma takie powiadomienie na mniej niż 24 godziny przed datą i godziną zamknięcia, od tego momentu nie wolno wystawiać kolejnych takli.
3. W przypadku zamknięcia łowisk, o którym mowa w ust. 1, wszystkie statki opuszczają obszar połowowy bezzwłocznie po wyciągnięciu z wody wszystkich narzędzi połowowych.
4. W przypadku gdy statek nie jest w stanie wyciągnąć wszystkich narzędzi połowowych z wody przed zgłoszoną datą i godziną zamknięcia z przyczyn związanych z:
a)
bezpieczeństwem statku i załogi;
b)
ograniczeniami, które mogą wyniknąć z niekorzystnych warunków pogodowych;
c)
pokrywą lodową na wodzie; lub
d)
koniecznością ochrony morskiego ekosystemu Antarktyki,
statek powiadamia o sytuacji swoje państwo członkowskie bandery. Państwo członkowskie bezzwłocznie powiadamia Sekretariat CCAMLR i Komisję. Statek dokłada jednak wszelkich rozsądnych starań, by jak najszybciej wyciągnąć z wody wszystkie swoje narzędzia połowowe.
5. W przypadku zastosowania ust. 4 państwa członkowskie przeprowadzają dochodzenie w sprawie działań statku i zgodnie ze swoimi procedurami krajowymi składają sprawozdanie do Sekretariatu CCAMLR i Komisji ze swoich wniosków, nie później niż przed kolejnym posiedzeniem CCAMLR. W sprawozdaniu końcowym dokonuje się oceny, czy statek dołożył wszelkich rozsądnych starań, by wyciągnąć z wody wszystkie swoje narzędzia połowowe:
a)
przed zgłoszoną datą i godziną zamknięcia; oraz
b)
jak najszybciej po zgłoszeniu, o którym mowa w ust. 4.
6. W przypadku gdy statek nie opuści zamkniętego obszaru zaraz po wyciągnięciu z wody wszystkich narzędzi połowowych, państwo członkowskie bandery zapewnia, by poinformowano Sekretariat CCAMLR i Komisję.
Sekcja 3
Obszar IOTC
Artykuł 23
Ograniczenia zdolności połowowej statków poławiających w obszarze IOTC
1. Maksymalna liczba statków UE poławiających tuńczyki tropikalne w obszarze IOTC oraz odpowiadająca im zdolność połowowa wyrażona w pojemności brutto (GT) określone są w załączniku VI pkt 1.
2. Maksymalna liczba statków UE poławiających włócznika (Xiphias gladius) oraz tuńczyka białego (Thunnus alalunga) w obszarze IOTC oraz odpowiadająca im zdolność połowowa wyrażona w pojemności brutto (GT) określone są w załączniku VI pkt 2.
3. Państwa członkowskie mogą zmienić liczbę statków, o których mowa w ust. 1 i 2, wg rodzaju narzędzi połowowych, pod warunkiem że mogą udowodnić Komisji, że taka zmiana nie prowadzi do zwiększenia nakładu połowowego w odniesieniu do przedmiotowych stad ryb.
4. Państwa członkowskie zapewniają, by w przypadku propozycji transferu zdolności połowowej do ich floty statki objęte transferem figurowały w rejestrze statków IOTC lub w rejestrze statków innej regionalnej organizacji ds. rybołówstwa zajmującej się połowami tuńczyka. Nie wolno obejmować transferem statków figurujących w wykazie statków prowadzących nielegalne, nieraportowane i nieuregulowanepołowy (statki NNN) dowolnej regionalnej organizacji ds. zarządzania rybołówstwem.
5. W celu uwzględnienia realizacji planów rozwoju przedstawionych IOTC, państwa członkowskie mogą zwiększyć ograniczenia zdolności połowowej, o których mowa w niniejszym artykule, jedynie w ramach ograniczeń przedstawionych w tych planach rozwoju.
Sekcja 4
Obszar objęty konwencją SPRFMO
Artykuł 24
Połowy gatunków pelagicznych - ograniczenia zdolności połowowej
Państwa członkowskie, które aktywnie prowadziły w latach 2007, 2008 lub 2009 połowy gatunków pelagicznych w obszarze objętym Konwencją SPRFMO, ograniczają całkowity poziom GT statków pływających pod ich banderą i prowadzących w 2010 roku połowy stad pelagicznych do poziomów wynoszących ogółem 78 610 GT w obszarze objętym Konwencją SPRFMO w taki sposób, aby zapewnić zrównoważoną eksploatację zasobów gatunków pelagicznych na Południowym Pacyfiku.
Artykuł 25
Połowy gatunków pelagicznych - limity połowowe
1. Państwa członkowskie, które aktywnie prowadziły w latach 2007, 2008 lub 2009 połowy gatunków pelagicznych w obszarze objętym Konwencją SPRFMO, o których mowa w art. 24, mogą poławiać stada pelagiczne w tym obszarze zgodnie z limitami połowowymi określonymi w załączniku IJ.
2. Państwa członkowskie podają Komisji co miesiąc nazwy i cechy charakterystyczne, w tym GT, statków prowadzących połowy na łowisku, o którym mowa w niniejszym artykule.
3. Do celów monitorowania łowiska, o którym mowa w niniejszym artykule, państwa członkowskie przesyłają Komisji - w celu przekazania do Tymczasowego Sekretariatu SPRFMO - zapisy z systemów monitorowania statku (vessel monitoring systems, w skrócie VMS), miesięczne raporty połowowe oraz, jeśli są dostępne, dane na temat zawinięć do portów, najpóźniej do piętnastego dnia następnego miesiąca.
Artykuł 26
Połowy denne
Państwa członkowskie ograniczają nakład połowowy lub połowy w odniesieniu do połowów dennych w obszarze objętym Konwencją SPRFMO do średnich rocznych poziomów w okresie od dnia 1 stycznia 2002 r. do dnia 31 grudnia 2006 r. pod względem liczby statków rybackich i innych parametrów, które odzwierciedlają poziom połowów, nakład połowowy i zdolność połowową, oraz wyłącznie do tych części obszaru objętego Konwencją SPRFMO, w których połowy denne miały miejsce w poprzednim okresie połowu.
Sekcja 5
Obszar objęty konwencją IATTC
Artykuł 27
Połowy przy użyciu okrężnic
1. Połowy tuńczyka żółtopłetwego (Thunnus albacares), opastuna (Thunnus obesus) oraz tuńczyka bonito (Katsuwonus pelamis) dokonywane przez statki łowiące za pomocą okrężnic są zabronione:
a)
albo od dnia 29 lipca do dnia 28 września 2010 r. albo od dnia 10 listopada 2010 r. do dnia 18 stycznia 2011 r. w obszarze wyznaczonym przez następujące granice:
-
linie brzegowe Ameryk od strony Oceanu Spokojnego,
-
150° długości geograficznej zachodniej,
-
40° szerokości geograficznej północnej,
-
40° szerokości geograficznej południowej;
b)
od dnia 29 września do dnia 29 października 2010 r. w obszarze wyznaczonym przez następujące granice:
-
94° długości geograficznej zachodniej,
-
110° długości geograficznej zachodniej,
-
3° szerokości geograficznej północnej,
-
5° szerokości geograficznej południowej.
2. Do dnia 1 kwietnia 2010 r. zainteresowane państwa członkowskie zgłaszają Komisji wybrany okres zamknięcia, o którym mowa w ust. 1 lit. a). Wszystkie statki rybackie do połowów za pomocą okrężnic zainteresowanego państwa członkowskiego wstrzymują połowy za pomocą okrężnic w określonym obszarze w trakcie wybranego okresu.
3. Połowy tuńczyka dokonywane przez statki łowiące za pomocą okrężnic w obszarze objętym Konwencją IATTC są zatrzymywane na statku, a następnie całość złowionego tuńczyka żółtopłetwego, opastuna oraz tuńczyka bonito zostaje wyładowana, z wyjątkiem ryb uznanych za nienadające się do spożycia przez ludzi z powodów innych niż ich wymiar. Jedyny wyjątek stanowi ostatnia część rejsu, gdy na statku może nie być już wystarczająco dużo miejsca, aby pomieścić cały połów tuńczyka złowiony podczas tego rejsu.
Sekcja 6
Obszar objęty konwencją SEAFO
Artykuł 28
Środki na rzecz ochrony rekinów głębinowych
Zakazuje się ukierunkowanych połowów następujących rekinów głębinowych w obszarze objętym Konwencją SEAFO: rajowate (Rajidae), koleń (Squalus acanthias), kolczak smukły (Etmopterus bigelowi), kolczak smukły (Etmopterus brachyurus), koleń długopłetwy (Etmopterus princeps), kolczak smukły (Etmopterus pusillus), rekinek koci (Apristurus manis), koleń (Scymnodon squamulosus) i rekiny głębinowe z nadrzędu Selachimorpha.
Sekcja 7
Obszar objęty konwencją WCPFC
Artykuł 29
Ograniczenia nakładu połowowego dla opastuna, tuńczyka żółtopłetwego, tuńczyka bonito i tuńczyka białego z południowego Pacyfiku
Państwa członkowskie gwarantują, że całkowity nakład połowowy dla opastuna (Thunnus obesus), tuńczyka żółtopłetwego (Thunnus albacares), tuńczyka bonito (Katsuwonus pelamis) i tuńczyka białego z południowego Pacyfiku (Thunnus alalunga) w obszarze objętym Konwencją WCPFC jest ograniczony do nakładu połowowego ustanowionego w umowach o partnerstwie w sprawie połowów zawartych między Unią a państwami nadbrzeżnymi tego regionu.
Artykuł 30
Obszar zamknięty dla połowów przy pomocy urządzeń FAD
1. W części obszaru objętego Konwencją WCPFC między 20° N a 20° S między godz. 00:00 dnia 1 lipca 2010 r. a godz. 24:00 dnia 30 września 2010 r. zabrania się działalności połowowej statkom łowiącym za pomocą okrężnic korzystających z urządzeń powodujących koncentrację ryb (fish aggregating devices, w skrócie FAD). W tym okresie statki łowiące za pomocą okrężnic mogą prowadzić operacje połowowe w tej części obszaru objętego Konwencją WCPFC wyłącznie jeżeli na ich pokładzie przebywa obserwator kontrolujący, czy dany statek w żadnym momencie:
a)
nie stosuje urządzenia FAD ani podobnego urządzenia elektronicznego ani nie obsługuje takiego urządzenia;
b)
nie prowadzi połowów w ławicach przy pomocy urządzeń FAD.
2. Wszystkie statki łowiące za pomocą okrężnic prowadzące połowy w części obszaru objętego Konwencją WCPFC, o której mowa w ust. 1, zatrzymują na pokładzie i wyładowują lub przeładowują wszystkie złowione tuńczyki opastuny, tuńczyki żółtopłetwe i tuńczyki bonito.
3. Ustęp 2 nie ma zastosowania w następujących przypadkach:
a)
w ostatniej części rejsu, jeżeli na statku nie ma już wystarczająco dużo miejsca, aby pomieścić wszystkie ryby;
b)
jeżeli ryby nie nadają się do spożycia przez ludzi z powodów innych niż rozmiar; lub
c)
jeżeli wystąpi poważna awaria urządzeń do zamrażania.
Artykuł 31
Ograniczenia liczby statków upoważnionych do połowów włócznika
Maksymalna liczba statków UE upoważnionych do połowów włócznika (Xiphias gladius) w obszarach na południe od 20° S w obszarze objętego Konwencją WCPFC określona jest w załączniku VII.
Sekcja 8
Morze Beringa
Artykuł 32
Zakaz połowów w obszarach pełnomorskich Morza Beringa
Zakazuje się połowów mintaja (Theragra chalcogramma) w obszarach pełnomorskich Morza Beringa.
TYTUŁ III
UPOWAŻNIENIA DO POŁOWÓW W WODACH UE DLA STATKÓW KRAJÓW TRZECICH
Artykuł 33
Ograniczenia połowowe
Statkom rybackim pływającym pod banderą Norwegii oraz statkom rybackim zarejestrowanym na Wyspach Owczych zezwala się na dokonywanie połowów na wodach UE w granicach ograniczeń połowowych określonych w załączniku I oraz z zastrzeżeniem warunków określonych w rozdziale III rozporządzenia (WE) nr 1006/2008 oraz w niniejszym tytule.
Artykuł 34
Upoważnienia do połowów
1. Maksymalną liczbę upoważnień do połowów dla statków krajów trzecich poławiających w wodach UE określono w załączniku VIII.
2. Ryby ze stad, w odniesieniu do których ustalono ograniczenia połowowe, nie są zatrzymywane na statku ani wyładowywane, chyba że połowów dokonały statki rybackie kraju trzeciego posiadającego kwotę połowową, która nie została wyczerpana.
Artykuł 35
Gatunki objęte zakazem połowów
Statkom krajów trzecich zabrania się połowów, zatrzymywania na statku, przeładowywania oraz wyładowywania następujących gatunków:
a)
długoszpar (Cetorhinus maximus) i żarłacz biały (Carcharodon carcharias) na wszystkich wodach UE;
b)
anioł morski (Squatina squatina) na wszystkich wodach UE;
c)
raja gładka (Dipturus batis) na wodach UE obszarów ICES IIa, III, IV, VI, VII, VIII, IX i X; oraz
d)
raja bruzdowana (Raja undulata) i raja siwa (Rostroraja alba) na wodach UE obszarów ICES VI, VII, VIII, IX i X.
TYTUŁ IV
PRZEPISY KOŃCOWE
Artykuł 36
Zmiana rozporządzenia (WE) nr 1359/2008
W części 2 załącznika do rozporządzenia (WE) nr 1359/2008 wpis dotyczący buławika czarnego, podobszar ICES III (wody terytorialne Wspólnoty oraz wody nieznajdujące się w obszarze zwierzchnictwa lub jurysdykcji krajów trzecich) otrzymuje brzmienie:
„Gatunek:
Buławik czarny
Coryphaenoides rupestris
Strefa:
III (wody Wspólnoty oraz wody nieznajdujące się w obszarze zwierzchnictwa lub jurysdykcji krajów trzecich) (45)
(RNG/03-)
Rok
2009
2010
Dania
804
804
Niemcy
5
5
Szwecja
41
41
WE
850
850
Artykuł 37
Zmiana rozporządzenia (WE) nr 754/2009
W art. 1 rozporządzenia (WE) nr 754/2009 dodaje się następujące litery:
„c)
grupa statków pływających pod banderą Zjednoczonego Królestwa, uczestniczących w połowach wymienionych we wniosku Zjednoczonego Królestwa z dnia 18 czerwca 2009 r., dokonujących połowów homarca przy pomocy włoków dennych i niewodów o rozmiarze oczek równym co najmniej 70 mm i mniejszym niż 100 mm na zachód od Szkocji, w szczególności w Minch (prostokąty statystyczne ICES 42 E3, 42 E4, 43 E3, 43 E4, 44 E3, 44 E4, 45 E3);
d)
grupa statków pływających pod banderą Zjednoczonego Królestwa, uczestniczących w połowach wymienionych we wniosku Zjednoczonego Królestwa z dnia 18 czerwca 2009 r. dokonujących połowów homarca przy pomocy włoków dennych i niewodów o rozmiarze oczek równym co najmniej 70 mm i mniejszym niż 100 mm na zachód od Szkocji, w szczególności w Firth of Clyde (prostokąty statystyczne ICES 39 E5 i 40 E5);
e)
grupa statków pływających pod banderą Polski, uczestniczących w połowach wymienionych we wniosku Polski z dnia 24 kwietnia 2009 r. uzupełnionym pismem z dnia 11 lipca 2009 r., dokonujących połowów czarniaka przy pomocy włoków dennych o rozmiarze oczek sieci wynoszącym co najmniej 100 mm na Morzu Północnym i wodach UE obszaru ICES IIa przy pełnej obecności obserwatorów połowów.”
Artykuł 38
Zmiana rozporządzenia (WE) nr 1226/2009
Art. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1226/2009 z dnia 20 listopada 2009 r. ustalającego uprawnienia do połowów i związane z nimi warunki dla pewnych stad ryb i grup stad ryb stosowane na Morzu Bałtyckim w 2010 r (46). otrzymuje brzmienie:
„Artykuł 2
Zakres stosowania
1. Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie do wspólnotowych statków rybackich (»statków wspólnotowych«) prowadzących działalność na Morzu Bałtyckim.
2. W drodze odstępstwa od ust. 1 niniejsze rozporządzenie nie ma zastosowania do operacji połowowych służących wyłącznie do badań naukowych prowadzonych za pozwoleniem i pod zwierzchnictwem państwa członkowskiego bandery i zgłoszonych uprzednio Komisji i państwom członkowskim, na których wodach prowadzi się wspomniane badania. Państwa członkowskie prowadzące operacje połowowe do badań naukowych informują Komisję, państwa członkowskie, na których wodach prowadzi się badania, ICES oraz STECF o wszystkich połowach pochodzących z takich operacji.
3. Ustęp 2 nie ma zastosowania do operacji połowowych prowadzonych przez statki, które uczestniczą w inicjatywach dotyczących w pełni udokumentowanych połowów, jeżeli takie połowy korzystają z dodatkowych kwot.”
Artykuł 39
Zmiana rozporządzenia (WE) nr 1287/2009
Art. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1287/2009 z dnia 27 listopada 2009 r. ustalającego uprawnienia do połowów i związane z nimi warunki dla niektórych stad ryb i grup stad ryb, mające zastosowanie do Morza Czarnego w 2010 r (47). otrzymuje brzmienie:
„Artykuł 2
Zakres stosowania
1. Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie do wspólnotowych statków rybackich (»wspólnotowych statków«) prowadzących działalność na Morzu Czarnym.
2. W drodze odstępstwa od ust. 1 niniejsze rozporządzenie nie ma zastosowania do operacji połowowych służących wyłącznie do badań naukowych prowadzonych za pozwoleniem i pod zwierzchnictwem państwa członkowskiego bandery i zgłoszonych uprzednio Komisji i państwom członkowskim, na których wodach prowadzi się wspomniane badania. Państwa członkowskie prowadzące operacje połowowe do badań naukowych informują Komisję, państwa członkowskie, na których wodach prowadzi się badania, ICES oraz STECF o wszystkich połowach pochodzących z takich operacji.
3. Ustęp 2 nie ma zastosowania do operacji połowowych prowadzonych przez statki, które uczestniczą w inicjatywach dotyczących w pełni udokumentowanych połowów, jeżeli takie połowy korzystają z dodatkowych kwot.”
Artykuł 40
Wejście w życie i stosowanie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2010 r.
W przypadkach gdy uprawnienia do połowów w odniesieniu do obszaru objętego Konwencją CCAMLR są ustanowione dla okresów rozpoczynających się przed dniem 1 stycznia 2010 r., tytuł II rozdział III sekcja 2 oraz załączniki IE i V stosuje się od daty rozpoczęcia odpowiednich okresów stosowania tych uprawnień do połowów.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 14 stycznia 2010 r.