Decyzja Komisji
z dnia 12 maja 1993 r.
ustalająca kryteria klasyfikacji państw trzecich w odniesieniu do influenzy drobiu i rzekomego pomoru drobiu
(93/342/EWG)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą,
uwzględniając dyrektywę Rady 90/539/EWG z dnia 15 października 1990 r. w sprawie warunków zdrowotnych zwierząt, regulujących handel wewnątrzwspólnotowy i przywóz z państw trzecich drobiu i jaj wylęgowych [1], ostatnio zmienioną dyrektywą 92/65/EWG [2], w szczególności jej art. 22 ust. 2,
uwzględniając dyrektywę Rady 91/494/EWG z dnia 26 czerwca 1991 r. w sprawie warunków zdrowotnych zwierząt regulujących handel wewnątrzwspólnotowy oraz przywóz świeżego mięsa drobiowego z państw trzecich [3], ostatnio zmienioną dyrektywą 92/116/EWG [4], w szczególności jej art. 10 ust. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
drób, jaja wylęgowe i mięso drobiowe pochodzące z państw trzecich, muszą być wolne od influenzy drobiu i rzekomego pomoru drobiu; konieczne jest ustalenie kryteriów klasyfikacji państw trzecich stosownie do występowania tych chorób;
kryteria dla państw trzecich powinny być ustalane przy uwzględnieniu przepisów dotyczących Państw Członkowskich, ustanowionych w dyrektywach Rady 92/40/EWG [5] i 92/66/EWG [6];
środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu Weterynaryjnego,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Do celów niniejszej decyzji:
a) "influenza drobiu" oznacza infekcję zdefiniowaną w rozdziale I załącznika A;
b) "rzekomy pomór drobiu" oznacza infekcję zdefiniowaną w rozdziale II załącznika A;
c) "uznana szczepionka" oznacza szczepionkę przeciwko rzekomemu pomorowi drobiu, spełniającą kryteria określone w załączniku B;
d) "szczepienie interwencyjne" oznacza szczepienie przeprowadzone w celu zwalczania choroby w następstwie wystąpienia jednego lub więcej ognisk choroby, dokonywane:
i) przeciwko influenzie drobiu z użyciem każdej szczepionki;
ii) przeciwko rzekomemu pomorowi drobiu z użyciem nieuznanej szczepionki;
e) "polityka uboju sanitarnego" w wypadku pojawienia się ognisk influenzy drobiu czy rzekomego pomoru oznacza zastosowanie środków przewidzianych w załączniku C;
f) "stado towarowe" oznacza albo każde stado liczące co najmniej 200 ptaków lub każde inne stado, z którego drób lub jaja wylęgowe mogą być wywożone do Wspólnoty.
Artykuł 2
Państwo trzecie może być uznane za wolne od influenzy drobiu lub rzekomego pomoru drobiu, jeśli spełnia następujące kryteria ogólne:
a) musi dysponować ogólną strukturą sanitarną, umożliwiającą właściwe monitorowanie stad drobiu;
b) musi posiadać ustawodawstwo, które zalicza influenzę drobiu i rzekomy pomór drobiu do chorób podlegających obowiązkowi zgłaszania, dla wszystkich gatunków drobiu oraz wszystkich ptaków, które nie żyją na wolności;
c) musi zobowiązać się do wyjaśniania w pełni wszystkich przypadków podejrzenia wystąpienia tych chorób;
d) jeśli istnieje podejrzenie choroby, próbki z wykrytymi wirusami influenzy drobiu lub paramyksowirusami muszą być przesłane do szczegółowego badania laboratoryjnego, zgodnie z procedurą ustaloną w załączniku A;
e) do swojej dyspozycji musi mieć wystarczającą liczbę własnych urzędowych laboratoriów lub mieć zapewnioną możliwość skorzystania z innych laboratoriów w kraju w przypadku konieczności szybkiego przeprowadzenia badań laboratoryjnych;
f) musi udostępnić te laboratoria w celu kontroli przeprowadzanych przez ekspertów Wspólnoty;
g) w przypadku wykrycia każdego pierwotnego ogniska choroby, wyizolowany wirus musi być wysłany do laboratorium referencyjnego EWG w Weybridge (UK);
h) w ciągu 24 godzin po stwierdzeniu pierwotnego ogniska choroby w jakimkolwiek regionie kraju, musi powiadomić o nim Komisję;
i) co najmniej raz w miesiącu musi wysyłać Komisji sprawozdanie o sytuacji chorobowej, w przypadku wystąpienia wtórnych ognisk choroby;
j) jeżeli szczepienie przeciwko influenzie drobiu i/lub rzekomemu pomorowi drobiu nie jest zakazane, musi urzędowo kontrolować produkcję, badanie i dystrybucję szczepionek;
k) musi informować Komisję o charakterystyce szczepu użytego do produkcji szczepionek przeciwko influenzie drobiu lub rzekomemu pomorowi drobiu.
Artykuł 3
1. 1.Bez uszczerbku dla kryteriów ogólnych określonych w art. 2, państwo trzecie zostaje uznane za wolne od influenzy drobiu, jeśli:
a) na jego terytorium nie było przypadków tej choroby u drobiu przez co najmniej 36 miesięcy; oraz
b) w ciągu co najmniej ostatnich 12 miesięcy nie były przeprowadzane szczepienia przeciwko wirusom influenzy drobiu tych samych podtypów, dla których obecnie wiadomo o istnieniu wirusów o wysokiej zjadliwości (podtypy H5 i H7).
2. Jeżeli w zwalczaniu choroby stosowana jest polityka uboju sanitarnego, wówczas bez uszczerbku dla przepisów ust. 1 lit. b), określony w ust. 1 lit. a) okres 36 miesięcy może być skrócony do:
a) 6 miesięcy, jeśli nie zostało przeprowadzone szczepienie interwencyjne;
b) 12 miesięcy, jeśli zostało przeprowadzone szczepienie interwencyjne, pod warunkiem, że upłynęło kolejne 12 miesięcy od oficjalnego zakończenia takiego szczepienia interwencyjnego.
Artykuł 4
1. 1.Bez uszczerbku dla kryteriów ogólnych określonych w art. 2, państwo trzecie zostaje uznane za wolne od rzekomego pomoru drobiu, jeśli:
a) na jego terytorium nie było ognisk choroby u drobiu przez co najmniej 36 miesięcy; oraz
b) w ciągu co najmniej ostatnich 12 miesięcy nie były przeprowadzane szczepienia przeciwko rzekomemu pomorowi drobiu z użyciem nieuznanych szczepionek.
2. Jeżeli w zwalczaniu choroby stosuje się politykę uboju sanitarnego, bez uszczerbku dla przepisów ust. 1 lit. b), określony w ust. 1 lit. a) okres 36 miesięcy zostaje skrócony do:
a) 6 miesięcy jeśli nie zostało przeprowadzone szczepienie interwencyjne;
b) 12 miesięcy jeśli zostało przeprowadzone szczepienie interwencyjne, pod warunkiem, że upłynęło dalszych 12 miesięcy od oficjalnego zakończenia takiego szczepienia interwencyjnego.
3. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 lit. a) i ust. 2 lit. a), państwo trzecie jest uznawane za wolne od rzekomego pomoru drobiu, jeśli kryteria określone w ust. 1 i 2 są spełnione tylko dla stad towarowych drobiu.
W takich przypadkach dane państwo trzecie jest upoważnione do wysyłki świeżego mięsa drobiowego do Wspólnoty, jeśli dodatkowe gwarancje, określone w załączniku D, są uwzględnione w świadectwie zdrowia zwierząt, towarzyszącym wysyłce. W takich przypadkach wywóz żywego drobiu i jaj wylęgowych do Wspólnoty nie jest dozwolony.
4. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 lit. b) i ust. 2 lit. b), państwo trzecie jest uznawane za wolne od rzekomego pomoru drobiu, jeśli zezwala na użycie przeciwko tej chorobie szczepionek, które chociaż spełniają ogólne kryteria dla szczepionek, ustalone w załączniku B, nie spełniają zawartych tam kryteriów szczególnych.
W takich przypadkach dane państwo trzecie jest upoważnione do wysyłki do Wspólnoty żywego drobiu i jaj wylęgowych albo świeżego mięsa drobiowego, jeśli dodatkowe gwarancje określone w załączniku E lub załączniku F do niniejszej decyzji zostaną uwzględnione w świadectwie zdrowia zwierząt, towarzyszącemu wysyłce.
Artykuł 5
Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 października 1993 r.
Artykuł 6
Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 12 maja 1993 r.