ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1864/2004
z dnia 26 października 2004 r.
otwierające i ustalające zarządzanie kontyngentami taryfowymi na grzyby zakonserwowane przywożone z państw trzecich
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając Traktat o Przystąpieniu Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji,
uwzględniając Akt Przystąpienia Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji, w szczególności jego art. 41 akapit pierwszy,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2201/96 z dnia 28 października 1996 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków przetworów owocowych i warzywnych (1), w szczególności jego art. 15 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
W wyniku Porozumienia w sprawie rolnictwa (2), zawartego podczas Rundy Urugwajskiej o wielostronnych negocjacjach handlowych, Wspólnota zobowiązała się do otwarcia z dniem 1 lipca 1995 r., na określonych warunkach, kontyngentów taryfowych Wspólnoty na grzyby zakonserwowane z rodzaju Agaricus, objęte kodami CN 0711 90 40, 2003 10 20 i 2003 10 30.
(2)
Warunki zarządzania tymi kontyngentami zostały ustanowione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2125/95 z dnia 6 września 1995 r. otwierającym i ustalającym zarządzanie kontyngentami taryfowymi na grzyby zakonserwowane z rodzaju Agaricus (3); doświadczenia zebrane w trakcie stosowania tego rozporządzenia wykazują, że niezbędna jest zmiana niektórych obowiązujących warunków w celu uproszczenia systemu i zapewnienia jego większej przejrzystości; dla celów jasności należy uchylić rozporządzenie (WE) nr 2125/95 i zastąpić je nowym rozporządzeniem, które będzie obowiązywać od 1 stycznia 2005 r.
(3)
Należy zapewnić możliwie jak najbardziej harmonijne przejście pomiędzy dwoma systemami; w tym celu należy przenieść niektóre szczegółowe przepisy dotyczące stosowania rozporządzenia Komisji (WE) nr 2125/95, a także zachować tradycyjne terminarze przywozowe.
(4)
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2031/2001 z dnia 6 sierpnia 2001 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (4) wprowadziło zmiany w Nomenklaturze Scalonej dotyczące niektórych owoców i warzyw oraz przetworów owocowo-warzywnych, a zwłaszcza niektórych zakonserwowanych grzybów z rodzaju Agaricus.
(5)
Protokół dostosowujący aspekty handlowe Układu Europejskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Rumunią, z drugiej strony, w sposób uwzględniający wyniki negocjacji między Stronami w sprawie nowych wzajemnych koncesji rolnych, zatwierdzonych decyzją Rady 2003/18/WE (5), zawiera uzgodnienia dotyczące przywozu do Wspólnoty niektórych zakonserwowanych grzybów rodzaju Agaricus pochodzących z Rumunii.
(6)
Protokół dostosowujący aspekty handlowe Układu Europejskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Bułgarii, z drugiej strony, w sposób uwzględniający wyniki negocjacji między Stronami w sprawie nowych wzajemnych koncesji rolnych, zatwierdzonych decyzją Rady 2003/286/WE (6), zawiera uzgodnienia dotyczące przywozu do Wspólnoty niektórych zakonserwowanych grzybów rodzaju Agaricus pochodzących z Bułgarii.
(7)
Bez uszczerbku dla wyniku negocjacji zgodnie z art. XXIV.6 GATT (1994), a także w celu utrzymania tradycyjnych przepływów handlowych przy zapewnieniu dalszej otwartości wspólnotowego rynku na nowe państwa trzecie dostawców ilość zakonserwowanych grzybów rodzaju Agaricus przewidziana do przywozu do Wspólnoty w ramach systemu kontyngentów taryfowych winna uwzględniać preferencje przewidziane w Układach Europejskich z Bułgarią i Rumunią; w związku z tym należy wyraźnie odróżnić ilości przyznane Bułgarii i Rumunii od ilości przyznanych innym państwom trzecim; biorąc pod uwagę wykorzystanie rezerwy przewidzianej w rozporządzeniu (WE) nr 2125/95 w ciągu ostatnich lat, przy ustalaniu ilości przyznawanej Chinom należy uwzględnić ilość wykorzystaną, aby uniknąć zakłóceń w handlu z tym konkretnym krajem dostawcą.
(8)
Należy ustanowić przepisy umożliwiające skuteczny przydział wspólnotowych kontyngentów taryfowych na zakonserwowane grzyby w poszczególnych latach; podstawą tych przepisów powinny być dane dostępne po upływie pierwszych sześciu miesięcy danego roku, aby zapobiec przerwom we wspólnotowym handlu z państwami trzecimi.
(9)
Należy dokonać szczegółowych ustaleń w celu zapewnienia, że nadwyżki ilościowe kontyngentów taryfowych będą podlegały pełnym opłatom celnym przewidzianym we Wspólnej Taryfie Celnej; ustalenia takie muszą być związane z wydawaniem pozwoleń na koniec okresu, w którym dokonuje się sprawdzenia ilości oraz w którym Państwa Członkowskie dokonują niezbędnych powiadomień; przepisy te stanowią uzupełnienie albo odstępstwo od przepisów rozporządzenia Komisji (WE) nr 1291/2000 z dnia 9 czerwca 2000 r. ustanawiającego wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu pozwoleń na wywóz i przywóz oraz świadectw o wcześniejszym ustaleniu refundacji dla produktów rolnych (7).
(10)
Należy zapewnić ciągłość podaży rozpatrywanych produktów, w odpowiedniej ilości, na rynku wspólnotowym po stałych cenach, przy uniknięciu niepotrzebnych zakłóceń na rynku w postaci poważnych wahań cen oraz negatywnych skutków dla producentów wspólnotowych; w związku z tym należy w coraz większym stopniu wspierać konkurencję pomiędzy importerami i zmniejszyć ciężar nałożonych na nich obowiązków administracyjnych.
(11)
W interesie dotychczasowych importerów, którzy zwykle przywożą znaczne ilości rozpatrywanych produktów, a także w interesie nowych importerów, którzy dopiero wchodzą na rynek i którym powinno się w sposób sprawiedliwy umożliwić składanie wniosków o wydanie pozwoleń dotyczących ilości zakonserwowanych grzybów objętych kontyngentami taryfowymi, należy w sposób jasny zdefiniować te dwie kategorie importerów, a także ustanowić określone kryteria odnoszące się do statusu wnioskodawców i wykorzystania przydzielonych pozwoleń.
(12)
Stosowne jest ustalanie przydziału dla każdej kategorii importerów na podstawie przywożonych ilości, a nie wydawanych pozwoleń; niemniej jednak kilkunastoletnie doświadczenie we wdrażaniu obecnego systemu wykazuje bezużyteczność utrzymywania podziału kontyngentów pomiędzy tradycyjnych i nowych importerów w przypadku Bułgarii i Rumunii, ponieważ popyt Wspólnoty na zakonserwowane grzyby z tych krajów utrzymuje się na znacznie niższym poziomie niż ilości objęte kontyngentem.
(13)
Wnioski o wydanie pozwoleń na przywóz zakonserwowanych grzybów z państw trzecich poza Bułgarią i Rumunią, złożone przez poszczególne kategorie importerów, podlegają pewnym ograniczeniom; ograniczenia takie są niezbędne nie tylko dla utrzymania konkurencji pomiędzy importerami, ale także po to, by umożliwić każdemu z importerów prowadzących własną działalność handlową na rynku owoców i warzyw obronę swojej usankcjonowanej prawnie pozycji handlowej wobec innych importerów oraz uniemożliwić przejęcie kontroli nad rynkiem przez pojedynczego importera.
(14)
W celu usprawnienia i uproszczenia zarządzania kontyngentami taryfowymi na zakonserwowane grzyby należy ustanowić jasne przepisy dotyczące terminów i procedur składania wniosków o wydanie pozwolenia oraz wydawania pozwoleń przez właściwe władze Państw Członkowskich.
(15)
Mając na względzie zmniejszenie ciężaru obowiązków administracyjnych nałożonych na importerów, wnioski o wydanie pozwolenia należy składać jedynie w tym Państwie Członkowskim, w którym importer został wpisany do rejestru handlowego.
(16)
Ponadto potrzebne są środki ograniczające do minimum spekulacje przy składaniu wniosków o wydanie pozwolenia, które mogą powodować niepełne wykorzystanie kontyngentów taryfowych; z uwagi na specyfikę i wartość rozpatrywanego produktu dla każdej tony (waga netto po odsączeniu) objętej wnioskiem o wydanie pozwolenia na przywóz należy wnieść zabezpieczenie, określone w art. 15 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1291/2000; zabezpieczenie powinno mieć wartość wystarczająco wysoką, aby zniechęcić do składania wniosków o charakterze spekulacyjnym, ale nie aż tak wysoką, by odwieść importerów handlujących owocami i warzywami od prowadzenia własnej działalności. Najwłaściwszym obiektywnym kryterium ustalenia poziomu zabezpieczenia jest ustalony na poziomie 2 % limit średniego dodatkowego cła stosowanego wobec przywozu do Wspólnoty zakonserwowanych grzybów rodzaju Agaricus objętych kodami CN 0711 51 00, 2003 10 20 i 2003 10 30.
(17)
Aby importerzy mogli nadążyć za popytem na rynku zakonserwowanych grzybów i szybko reagować na zmieniające się warunki rynkowe, należy dać im możliwość zwrócenia się do właściwych władz Państw Członkowskich o wycofanie złożonego wniosku o wydanie pozwolenia, w przypadku gdy ilość, na którą wydano pozwolenie, jest mniejsza niż ilość pierwotnie wnioskowana.
(18)
W celu zapewnienia prawidłowego wykorzystania kontyngentów Państwa Członkowskie regularnie powiadamiają Komisję o niewykorzystanych ilościach, w odniesieniu do których właściwe władze Państw Członkowskich wydały pozwolenia; ilości objęte wydanymi pozwoleniami powinny uwzględniać wnioski o wydanie pozwolenia, o których wycofanie zwrócili się importerzy.
(19)
Dla celów zarządzania kontyngentami taryfowymi na zakonserwowane grzyby importerzy składający właściwym władzom Państw Członkowskich wnioski o wydanie pozwolenia powinni dołączać do nich oświadczenie stwierdzające, że akceptują i zastosują ograniczenia ustanowione w niniejszym rozporządzeniu; aby zapobiec nadużyciom w stosowaniu systemu, Państwom Członkowskim należy pozostawić pewien margines swobody w nakładaniu kar na importerów składających fałszywe, wprowadzające w błąd lub nieprawidłowe wnioski oraz/lub oświadczenia swoim właściwym władzom.
(20)
Należy ustanowić środki przejściowe umożliwiające importerom z Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji (dalej zwanych „nowymi Państwami Członkowskimi”) osiągnięcie korzyści z niniejszego rozporządzenia.
(21)
Należy poczynić uzgodnienia na lata 2005 i 2006 wprowadzające rozróżnienie między tradycyjnymi importerami a nowymi importerami we Wspólnocie w składzie na 30 kwietnia 2004 r., z jednej strony, i między tradycyjnymi importerami a nowymi importerami z nowych Państw Członkowskich, z drugiej strony.
(22)
Rozporządzenie (WE) nr 359/2004 z dnia 27 lutego 2004 r. ustanawiające stosowane do rozporządzenia (WE) nr 2125/95 środki przejściowe związane z przystąpieniem Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji (8) przewiduje pewne środki i porozumienia przejściowe mające zastosowanie do 2004 r.; po 31 grudnia 2004 r. owe środki przejściowe staną się nieaktualne. A zatem należy uchylić to rozporządzenie z 1 stycznia 2005 r.
(23)
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Przetworów Owocowych i Warzywnych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Otwarcie kontyngentów taryfowych i stosowane stawki celne
1. Otwiera się system kontyngentów taryfowych w odniesieniu do przywozów wspólnotowych grzybów zakonserwowanych z rodzaju Agaricus, objętych kodami CN 0711 51 00, 2003 10 20 i 2003 10 30 (zwanych dalej „grzybami zakonserwowanymi”), na warunkach ustanowionych niniejszym rozporządzeniem. Wielkości poszczególnych kontyngentów i okresy ich obowiązywania określa załącznik I.
2. Stosowana stawka celna wynosi 12 % ad valorem dla produktów objętych kodem CN 0711 51 00 (zarządzenie nr 09.4062) oraz 23 % w przypadku produktów objętych kodami CN 2003 10 20 i 2003 10 30 (zarządzenie nr 09.4063).
Niemniej jednak w przypadku produktów pochodzących z Rumunii obowiązuje jedna stawka celna w wysokości 8,4 % (zarządzenie nr 09.4726), w przypadku zaś produktów pochodzących z Bułgarii cło nie obowiązuje (zarządzenie nr 09.4725).
Artykuł 2
Definicje
Dla celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:
1)
„nowe Państwa Członkowskie” oznaczają Republikę Czeską, Estonię, Cypr, Łotwę, Litwę, Węgry, Maltę, Polskę, Słowenię i Słowację;
2)
„inne państwa” oznaczają państwa trzecie poza Chinami, Bułgarią i Rumunią;
3)
„właściwe władze” oznaczają organ lub organy wyznaczone przez Państwo Członkowskie do wykonania niniejszego rozporządzenia;
4)
„ilość referencyjna” oznacza maksymalną ilość (wagę netto po odsączeniu) zakonserwowanych grzybów pochodzących z Chin i/lub innych krajów, przywiezioną na rok kalendarzowy przez tradycyjnego importera w ciągu jednego z ostatnich trzech lat kalendarzowych. Przy obliczaniu ilości referencyjnej nie zostaną uwzględnione przywozy zakonserwowanych grzybów pochodzących z nowych Państw Członkowskich lub Wspólnoty w składzie na 30 kwietnia 2004 r.
Artykuł 3
Kategorie importerów
1. „Tradycyjni importerzy” oznaczają importerów, którzy mogą udowodnić, że:
a)
otrzymali pozwolenia na mocy rozporządzenia (WE) nr 2125/95 lub niniejszego rozporządzenia na każdy rok w czasie ostatnich trzech lat kalendarzowych;
b)
przywozili do Wspólnoty zakonserwowane grzyby co najmniej przez dwa lata z trzech ostatnich lat kalendarzowych;
c)
w roku poprzedzającym ich wniosek przywieźli do Wspólnoty i/lub wywieźli ze Wspólnoty co najmniej 100 ton przetworów owocowych i warzywnych określonych w art. 1 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2201/96.
2. „Nowi importerzy” oznaczają importerów nieokreślonych w ust. 1, będących osobami fizycznymi lub prawnymi, pojedynczymi osobami lub grupami, którzy przywieźli do Wspólnoty i/lub wywieźli ze Wspólnoty co najmniej 50 ton przetworów owocowych i warzywnych, określonych w art. 1 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2201/96, w każdym z dwóch poprzednich lat kalendarzowych. Spełnienie niniejszego warunku poświadczane jest wpisem w rejestrze handlowym Państwa Członkowskiego albo jakimkolwiek innym dowodem uznanym w danym Państwie Członkowskim oraz dowodem przywozu lub wywozu.
Artykuł 4
Przedstawianie pozwoleń na przywóz
Wszystkie przywozy do Wspólnoty w ramach kontyngentów taryfowych określonych w art. 1 podlegają obowiązkowi przedstawienia pozwolenia na przywóz, zwanego dalej „pozwoleniem”, wydanego zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.
Artykuł 5
Wnioski o wydanie pozwolenia i pozwolenia
1. Rozporządzenie (WE) nr 1291/2000 stosuje się w odniesieniu do pozwoleń, jeśli niniejsze rozporządzenie nie stanowi inaczej.
2. Pozwolenia zachowują ważność przez okres dziewięciu miesięcy od dnia ich faktycznego wydania w rozumieniu art. 23 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1291/2000, lecz ich okres ważności wygasa 31 grudnia.
3. Kwota zabezpieczenia, o którym mowa w art. 15 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1291/2000, wynosi 40 EUR za tonę (waga netto po odsączeniu).
4. Kraj pochodzenia należy wpisać w rubryce 8 wniosku o wydanie pozwolenia, a słowo „tak” zaznaczyć krzyżykiem. Pozwolenia są ważne wyłącznie dla przywozów pochodzących z krajów w nich wskazanych.
5. Rubryka 24 pozwolenia zawiera jeden z zapisów zawartych w załączniku II.
6. W drodze odstępstwa od art. 9 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1291/2000, uprawnień wynikających z pozwoleń na przywóz nie przenosi się.
7. Stosuje się art. 35 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1291/2000.
8. W drodze odstępstwa od art. 8 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1291/2000 ilość dopuszczona do swobodnego obrotu nie może przekroczyć ilości wskazanej w rubrykach 17 i 18 pozwolenia na przywóz. W związku z tym w rubryce 19 pozwolenia należy wpisać „0”.
Artykuł 6
Podział całkowitych ilości pomiędzy tradycyjnych i nowych importerów
1. Całkowitą ilość przydzieloną Chinom i innym krajom, zgodnie z załącznikiem I, dzieli się, jak następuje:
a)
95 % dla tradycyjnych importerów;
b)
5 % dla nowych importerów.
2. W przypadku przywozów pochodzących z Chin i innych krajów, jeżeli ilość przyznana jednej z kategorii importerów nie została w całości przez nią wykorzystana w drugim sześciomiesięcznym okresie roku kalendarzowego, pozostała część może zostać przyznana drugiej kategorii.
3. Całkowite ilości przyznane Bułgarii i Rumunii zgodnie z załącznikiem I zostaną sprawiedliwie podzielone między tradycyjnych i nowych importerów.
4. W przypadku przywozów pochodzących z Chin i innych krajów w rubryce 20 wniosku o wydanie pozwolenia należy wpisać odpowiednio „tradycyjny importer” lub „nowy importer”.
Artykuł 7
Ograniczenia mające zastosowanie do wniosków składanych przez różnych importerów
1. Całkowita ilość (waga netto po odsączeniu) objęta złożonym przez tradycyjnego importera wnioskiem o wydanie pozwolenia na przywóz do Wspólnoty zakonserwowanych grzybów pochodzących z Chin i/lub innych krajów nie może odnosić się, w żadnym sześciomiesięcznym okresie, do ilości przekraczającej 75 % ilości referencyjnej.
2. Całkowita ilość (waga netto po odsączeniu) objęta złożonym przez nowego importera wnioskiem o wydanie pozwolenia na przywóz do Wspólnoty zakonserwowanych grzybów pochodzących z Chin i/lub innych krajów nie może odnosić się, w żadnym sześciomiesięcznym okresie, do ilości przekraczającej 1 % sumy kontyngentów taryfowych przyznanych Chinom i innym krajom zgodnie z załącznikiem I do niniejszego rozporządzania.
Artykuł 8
Składanie wniosków o wydanie pozwolenia przez importerów
1. Wnioski o wydanie pozwolenia mogą składać wyłącznie importerzy. Wnioski o wydanie pozwolenia należy składać wyłącznie do właściwych władz Państwa Członkowskiego, w którym zarejestrowany jest wnioskodawca.
W celu pozytywnego rozpatrzenia wniosków importerzy, w szczególności tradycyjni importerzy, dostarczają wymaganą informację umożliwiającą właściwym władzom zainteresowanych Państw Członkowskich sprawdzenie w stopniu dla nich zadowalającym, czy zostały spełnione warunki określone w art. 3.
W przypadku gdy nowi importerzy uzyskali pozwolenia na przywóz na mocy rozporządzenia (WE) nr 2125/95 lub zgodnie z niniejszym rozporządzeniem w poprzednim roku kalendarzowym, muszą także przedstawić dowód wprowadzenia do swobodnego obrotu we Wspólnocie co najmniej 50 % przydzielonych im ilości.
2. Importerzy składają wnioski o wydanie pozwolenia w ciągu pierwszych pięciu dni roboczych stycznia oraz/lub w ciągu pierwszych pięciu dni roboczych lipca.
3. Importerzy dołączają do wniosków o wydanie pozwolenia oświadczenie stwierdzające, że akceptują i zastosują przepisy ustanowione w art. 7.
Oświadczenia muszą być podpisane przez importera, który w ten sposób poświadcza ich zgodność z prawdą.
Artykuł 9
Powiadamianie o wnioskach o wydanie pozwolenia
Państwa Członkowskie powiadamiają Komisję o ilościach, na które zostały złożone wnioski o wydanie pozwolenia:
a)
w przypadku wniosków złożonych w styczniu - siódmego dnia roboczego stycznia;
b)
w przypadku wniosków złożonych w lipcu - siódmego dnia roboczego lipca.
W powiadomieniach należy podać informacje w rozbiciu na produkty, zgodnie z Nomenklaturą Scaloną, i pochodzenie. W przypadku przywozów pochodzących z Chin i/lub innych krajów należy podać odrębne liczby dla ilości każdego produktu, o który wnioskują odpowiednio tradycyjni i nowi importerzy.
Powiadomienia należy przekazywać środkami elektronicznymi w formie zgodnej ze wzorem przekazanym przez Komisję Państwom Członkowskim.
Artykuł 10
Wydawanie pozwoleń
1. Pozwolenia są wydawane przez właściwe władze Państw Członkowskich siódmego dnia roboczego po przekazaniu powiadomienia przewidzianego w art. 9, zgodnie z ust. 2.
2. Jeżeli w styczniu i/lub lipcu okaże się, że ilości określone we wniosku przekraczają dostępną ilość, Komisja ustala, w drodze rozporządzenia, zryczałtowaną obniżkę procentową dla danych wniosków oraz zawiesza wydawanie pozwolenia w odniesieniu do późniejszych wniosków.
W takim przypadku pozwolenia są wydawane przez właściwe władze Państw Członkowskich trzeciego dnia roboczego po wejściu w życie rozporządzenia, o którym mowa w akapicie pierwszym.
Artykuł 11
Wycofanie wniosków o wydanie pozwolenia
Jeżeli zgodnie z art. 10 ust. 2 ilość, w odniesieniu do której wydano pozwolenie, jest mniejsza niż ilość określona we wniosku, dany importer może zwrócić się do właściwych władz o wycofanie wniosku o wydanie pozwolenia w ciągu trzech dni roboczych po wejściu w życie rozporządzenia przyjętego na mocy art. 10 ust. 2. W przypadku takiego wycofania całkowita kwota zabezpieczenia zostanie bezzwłocznie zwolniona.
Artykuł 12
Informacja o stopniu wykorzystania kontyngentów
Komisja regularnie informuje Państwa Członkowskie, we właściwym czasie i trybie, o stopniu wykorzystania kontyngentów.
Artykuł 13
Powiadomienia o niewykorzystanych pozwoleniach
Natychmiast po otrzymaniu wiadomości Państwa Członkowskie powiadamiają Komisję o ilościach, w odniesieniu do których pozwolenia na przywóz zostały wydane przez ich właściwe władze, lecz niewykorzystane przez importerów. W ilościach, na które wydano pozwolenia, należy uwzględnić wnioski o wydanie pozwolenia wycofane zgodnie z art. 11.
Powiadomienia należy przekazywać środkami elektronicznymi w formie zgodnej ze wzorem przekazanym przez Komisję Państwom Członkowskim.
Artykuł 14
Mające zastosowanie zobowiązania międzynarodowe
1. Zakonserwowane grzyby pochodzące z Bułgarii i Rumunii zostają dopuszczone do swobodnego obrotu we Wspólnocie zgodnie z protokołami dostosowującymi odpowiednie aspekty handlowe Układu Europejskiego z Bułgarią i Rumunią.
2. Wywóz i dopuszczenie do swobodnego obrotu we Wspólnocie zakonserwowanych grzybów pochodzących z Chin podlega przepisom art. 55-65 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 (9).
3. Właściwe władze wydające świadectwa pochodzenia zakonserwowanych grzybów pochodzących z Chin są wyszczególnione w załączniku III.
Artykuł 15
Zmiana pozwoleń
1. Posiadacz pozwolenia może wnioskować o zmianę kodu CN, dla którego pozwolenie zostało wydane, pod warunkiem że:
a)
nowy kod CN, o który ubiega się wnioskodawca, jest jednym z kodów wymienionych w art. 1 ust. 1;
b)
wniosek zostanie złożony właściwym władzom, które wydały oryginalne pozwolenie, oraz zostanie do niego dołączony oryginał i wszelkie wydane wypisy.
2. W przypadkach, o których mowa w ust. 1, właściwe władze, które wydały oryginalne pozwolenie, zatrzymują je i wszelkie wypisy oraz wydają pozwolenie zastępcze oraz, w odpowiednim przypadku, jeden bądź więcej wypisów z pozwolenia zastępczego.
3. Pozwolenie zastępcze oraz, gdzie stosowne, wypis lub wypisy z niego sporządzone:
a)
są wydawane w ilości nieprzekraczającej maksymalnej ilości dostępnej zgodnie z zastąpionym pozwoleniem lub wypisem;
b)
rubryka 20 zawiera numer i datę zastąpionego pozwolenia lub wypisu;
c)
rubryki 13, 14 i 15 zawierają informacje dotyczące określonego nowego produktu;
d)
rubryka 16 zawiera nowy kod CN;
e)
pozostałe rubryki zawierają te same informacje co w zastąpionym pozwoleniu lub wypisie, w szczególności taką samą datę ważności.
4. Państwa Członkowskie niezwłocznie informują Komisję, za pomocą środków elektronicznych, o wszelkich wydanych przez nie pozwoleniach zastępczych.
Artykuł 16
Kary stosowane wobec importerów
1. Jeżeli wnioski i/lub oświadczenia złożone przez importera właściwym władzom Państwa Członkowskiego okażą się fałszywe, wprowadzające w błąd lub nieprawidłowe, o ile nie zostało to spowodowane autentyczną pomyłką, właściwe władze zainteresowanych Państw Członkowskich wykluczą danego importera z systemu wniosków o wydanie pozwoleń na okres sześciu miesięcy od wykrycia nieprawidłowości.
2. Państwa Członkowskie mogą przyjąć dodatkowe przepisy krajowe dotyczące składania właściwym władzom wniosków o wydanie pozwolenia i przewidzieć kary współmierne do wagi nieprawidłowości, nakładane na importerów zarejestrowanych dla celów podatku VAT na terytorium ich kraju.
Artykuł 17
Współpraca administracyjna między Państwami Członkowskimi
Państwa Członkowskie podejmą środki wymagane w celu zapewnienia wzajemnej współpracy administracyjnej, mając na względzie zagwarantowanie prawidłowego stosowania niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 18
Środki przejściowe na lata 2005 i 2006
W drodze odstępstwa od art. 3, dla roku 2005 i 2006 i jedynie w nowych Państwach Członkowskich stosuje się następujące definicje:
1)
„tradycyjni importerzy” oznaczają importerów, którzy mogą udowodnić, że:
a)
przywozili zakonserwowane grzyby pochodzące z miejsc pochodzenia innych niż nowe Państwa Członkowskie lub Wspólnota w składzie na dzień 30 kwietnia 2004 r. co najmniej przez dwa lata z trzech ostatnich lat kalendarzowych;
b)
przywieźli i/lub wywieźli w poprzednim roku co najmniej 100 ton przetworów owocowych i warzywnych, określonych w art. 1 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2201/96;
c)
przywozy, o których mowa w lit. a) i b), miały miejsce w nowym Państwie Członkowskim, w którym dany importer ma siedzibę;
d)
wywozy, o których mowa w lit. b), zostały skierowane do innych miejsc przeznaczenia niż nowe Państwa Członkowskie lub Wspólnota w składzie na dzień 30 kwietnia 2004 r.;
2)
„nowi importerzy” oznaczają importerów nieobjętych kategorią „tradycyjni importerzy” w rozumieniu pkt 1, będących podmiotami gospodarczymi, osobami fizycznymi lub prawnymi, pojedynczymi osobami lub grupami, którzy mogą udowodnić, że:
a)
przywieźli, z miejsc pochodzenia innych niż nowe Państwa Członkowskie lub Wspólnota w składzie na dzień 30 kwietnia 2004 r., oraz/lub wywieźli co najmniej 50 ton przetworów owocowych i warzywnych, określonych w art. 1 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2201/96, w każdym z dwóch poprzednich lat kalendarzowych;
b)
przywozy, o których mowa w lit. a), miały miejsce w nowym Państwie Członkowskim, w którym dany importer ma siedzibę;
c)
wywozy, o których mowa w lit. a), zostały skierowane do innych miejsc przeznaczenia niż nowe Państwa Członkowskie lub Wspólnota w składzie na dzień 30 kwietnia 2004 r.
Artykuł 19
Uchylenie
Rozporządzenia (WE) nr 2125/95 i (WE) nr 359/2004 uchyla się z dniem 1 stycznia 2005 r.
Odniesienia do uchylonych rozporządzeń należy interpretować jako odniesienia do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 20
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 26 października 2004 r.