Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2419/2001
z dnia 11 grudnia 2001 r.
ustanawiające szczegółowe zasady stosowania zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli niektórych wspólnotowych systemów pomocy ustanowionych rozporządzeniem Rady (EWG) nr 3508/92
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 3508/92 z dnia 27 listopada 1992 r. ustanawiające zintegrowany system zarządzania i kontroli niektórych wspólnotowych systemów pomocy [1], ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 495/2001 [2], w szczególności jego art. 12,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zintegrowany system zarządzania i kontroli niektórych wspólnotowych systemów pomocy ustanowiony rozporządzeniem (EWG) nr 3508/92 (dalej nazywany "systemem zintegrowanym") okazał się efektywnym i skutecznym środkiem realizacji systemów płatności bezpośrednich, po raz pierwszy wprowadzonych w rezultacie reformy wspólnej polityki rolnej w 1992 r., a następnie rozwiniętych w ramach środków Agendy 2000; rozporządzenie Komisji (EWG) nr 3887/92 z dnia 23 grudnia 1992 r., ustalające szczegółowe zasady stosowania zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli niektórych wspólnotowych systemów pomocy [3], ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2721/2000 [4], było od czasu wejścia w życie przy różnych okazjach zmieniane; co więcej, doświadczenie, w szczególności wprowadzenie narzędzi elektronicznych do administracji programami wykazało, że należy dokonać przeglądu wielu przepisów tego rozporządzenia; istnieje potrzeba wprowadzenia kolejnych zmian, rozporządzenie (EWG) nr 3887/92 powinno zostać zastąpione niniejszym rozporządzeniem, w interesie przejrzystości i racjonalizacji.
(2) Do celów skutecznej kontroli oraz zapobiegania przypadkom składania wielu wniosków o pomoc w różnych agencjach płatniczych na obszarze jednego Państwa Członkowskiego, Państwa Członkowskie powinny przewidzieć jednolity system identyfikacji rolników składających wnioski o pomoc z zastrzeżeniem systemu zintegrowanego. Jednakże Państwa Członkowskie powinny mieć przyznane okresy przejściowe dla wprowadzenia tego systemu.
(3) W świetle istnienia różnych systemów identyfikacyjnych w całej Wspólnocie, Państwa Członkowskie powinny zostać upoważnione do ustanowienia systemu identyfikacji obszarów z zastosowaniem innych jednostek niż działki rolne; możliwości takiej powinny towarzyszyć pewne obowiązki w celu zapewnienia rzetelności takiej identyfikacji; ponadto, każde Państwo Członkowskie, w celu zapewnienia skutecznego monitorowania, powinno ustalać minimalny rozmiar działki rolnej, jaka może zostać zgłoszona we wniosku o pomoc obszarową.
(4) Należy wyjaśnić pojęć "działka rolna" oraz "obszar uprawy paszowej", aby zapewnić właściwe zgłaszanie i identyfikację działek.
(5) Należy ustanowić przepis dotyczący treści wniosku o pomoc obszarową. W celu zapewnienia skutecznej kontroli, każdy rodzaj użytkowania ziemi powinien być zgłoszony we wniosku o pomoc obszarową. W przypadku gdy Państwa Członkowskie wprowadziły systemy zarządzania i kontroli dla pozostałych, odnoszących się do obszaru wspólnotowych systemów pomocy, które są zgodne z systemem zintegrowanym zgodnie z art. 9a rozporządzenia (EWG) nr 3508/92, Państwa Członkowskie powinny uzyskać możliwość odstępstw od tego wymogu.
(6) Istnieje potrzeba ustanowienia szczególnych przepisów dotyczących szczególnej sytuacji grup producentów w sektorze produkcji mięsa baraniego i koziego, zgodnie z definicją art. 1 ust. 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 3493/90 z dnia 27 listopada 1990 r. ustanawiającego ogólne zasady przyznawania premii dla producentów mięsa baraniego i koziego [5], ostatnio zmienionego rozporządzeniem (WE) nr 2825/2000 [6].
(7) Wniosek o pomoc obszarową, składany jedynie w celu trwałych użytków zielonych, nie musi być koniecznie przedłożony właściwym władzom w tym samym terminie, co zwykłe wnioski o pomoc obszarową w szczególności, ponieważ zarządzanie programem kontroli trwałych użytków zielonych nie musi odbywać się według tego samego harmonogramu, co kontrola obszarów roślin uprawnych. Dlatego, Państwa Członkowskie powinny mieć możliwość przewidzenia, dla wniosków o pomoc obszarową, składanie ich później niż w terminie ustalonym zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 3508/92. Jednakże data ustalana przez Państwo Członkowskie nie powinna być późniejsza niż dzień 1 lipca.
(8) Rolnicy powinni być uprawnieni do zmiany ich wniosków o pomoc obszarową do ostatecznego terminu zasiewu, zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 1251/1999 z dnia 17 maja 1999 r. ustanawiającego system wsparcia producentów niektórych roślin uprawnych [7], ostatnio zmienionym rozporządzeniem (WE) nr 1038/2001 [8], o ile przestrzegane są wszystkie szczegółowe wymogi odpowiednich przepisów sektorowych, a właściwe władze nie poinformowały jeszcze rolnika o błędach zawartych we wniosku o pomoc ani nie powiadomiły o wynikach przeprowadzonej kontroli na miejscu ujawniającej błędy, w odniesieniu do części objętej zmianą.
(9) Rolnicy ubiegający się jedynie o pomoc, która nie jest powiązana z obszarem, powinni być zwolnieni z wymogu składania wniosku o pomoc obszarową.
(10) W celu ułatwienia zarządzania różnymi systemami pomocy w odniesieniu do inwentarza żywego należy ustanowić wspólne przepisy dotyczące szczegółów, które powinien zawierać wniosek o pomoc w odniesieniu do inwentarza żywego.
(11) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1760/2000 z dnia 17 lipca 2000 r. ustanawiające system identyfikacji i rejestracji bydła i dotyczące etykietowania wołowiny i produktów z wołowiny oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 820/97 [9] wymaga od hodowców bydła przekazywania danych na temat tych zwierząt do skomputeryzowanej bazy danych. Artykuł 21 rozporządzenia Rady (WE) nr 1254/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wołowiny i cielęciny [10], ostatnio zmienionego rozporządzeniem (WE) nr 1512/2001 [11], stanowi, iż pomoc może być wypłacana jedynie dla zwierząt, które zostały odpowiednio zidentyfikowane i zarejestrowane zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1760/2000. Skomputeryzowana baza danych zyskała również daleko idące znaczenie w zakresie administracji danymi systemami pomocy. Rolnicy składający wnioski w ramach właściwych systemów pomocy powinni mieć we właściwym czasie zapewniony dostęp do odpowiednich informacji.
(12) Państwa Członkowskie powinny być upoważnione do korzystania z informacji zawartych w skomputeryzowanej bazie danych w celu wprowadzania uproszczonych procedur w zakresie składania wniosków pod warunkiem, że skomputeryzowana baza danych jest wiarygodna. Dlatego należy zapewnić, by informacje zawarte w skomputeryzowanej bazie danych mogły stanowić część wniosku o pomoc.
(13) Zgodnie z nowymi formami komunikowania się, Państwa Członkowskie powinny mieć możliwość przyjmowania krajowych przepisów zezwalających na przekazywanie przez rolników informacji w ramach systemu zintegrowanego drogą elektroniczną.
(14) W przypadku gdy wnioski o pomoc zawierają oczywiste omyłki, powinna istnieć możliwość ich prostowania w każdym czasie.
(15) Niezbędne jest przestrzeganie terminów składania wniosków o pomoc oraz wprowadzania zmian we wnioskach o pomoc obszarową, aby umożliwić krajowym administracjom zaplanowanie a następnie przeprowadzanie skutecznych kontroli poprawności wniosków o pomoc. Dlatego należy ustanowić przepis dotyczący terminów, w których akceptowane są wnioski złożone po upływie terminu. Dodatkowo w celu zachęcenia rolników do przestrzegania terminów powinny być stosowane obniżki. W przypadku gdy rolnik musi jedynie zgłosić trwałe użytki zielone, i dlatego musi złożyć wniosek o pomoc obszarową, kontrole mogą być zaplanowane w inny sposób. W odniesieniu do takich sytuacji mogą być przewidziane mniejsze obniżki oraz powinny być przewidziane dłuższe terminy. W przypadku gdy Państwa Członkowskie korzystają z możliwości wyznaczenia późniejszego terminu składania wniosków o pomoc obszarową odnoszących się jedynie do trwałych użytków zielonych, złożenie wniosku po terminie wyznaczonym przez Państwo Członkowskie nie powinno już jednak być dopuszczalne.
(16) Rolnicy powinny mieć prawo do wycofania swoich wniosków o pomoc obszarową lub ich części w każdym czasie, o ile właściwe władze nie poinformowały jeszcze rolnika o błędach zawartych we wniosku o pomoc ani nie powiadomiły o przeprowadzonej na miejscu kontroli ujawniającej błędy w odniesieniu do części wniosku, której dotyczy wycofanie.
(17) Przestrzeganie przepisów dotyczących systemów pomocy zarządzanych w ramach systemu zintegrowanego powinno być skutecznie monitorowane W tym celu, a także po to aby zapewnić zharmonizowany poziom monitorowania we wszystkich Państwach Członkowskich, konieczne jest ustalenie szczegółowych kryteriów oraz procedur technicznych dotyczących przeprowadzania kontroli administracyjnych i kontroli na miejscu zarówno w odniesieniu do pomocy obszarowej jak i pomocy w odniesieniu do inwentarza żywego. W odpowiednim przypadku, Państwa Członkowskie powinny zobowiązać się do połączenia poszczególnych kontroli na mocy niniejszego rozporządzenia, jak również tych przewidzianych jednocześnie w pozostałych przepisach wspólnotowych.
(18) Powinna zostać określona minimalna liczba rolników obejmowanych kontrolą na miejscu w ramach różnych systemów pomocy. W odniesieniu do rolników ubiegających się o udzielenie pomocy w ramach różnych systemów w odniesieniu do bydła, należy przewidzieć zastosowanie jednolitego zintegrowanego systemu opartego na gospodarstwie.
(19) Minimalny rozmiar próbki podlegającej kontroli na miejscu powinien zostać opracowany częściowo w oparciu o analizy ryzyka, częściowo zaś opierać się na kontroli wyrywkowej. Należy wyznaczyć główne czynniki, jakie należy brać pod uwagę przy analizie ryzyka.
(20) Określenie znaczących nieprawidłowości powinno wymagać zwiększeniem poziomu kontroli na miejscu, w bieżącym i kolejnym roku, w celu osiągnięcia akceptowalnego poziomu pewności poprawności danych wniosków o pomoc.
(21) Kontrole na miejscu rolników składających wnioski o pomoc niekoniecznie muszą być przeprowadzane na indywidualnym zwierzęciu lub działce rolnej. W niektórych przypadkach mogą być przeprowadzane kontrole oparte na określonej próbce. Jednakże w przypadku gdy jest to dozwolone, próbka powinna być rozszerzona w takim stopniu, by gwarantować rzetelny i reprezentatywny poziom pewności. W niektórych przypadkach może zaistnieć konieczność rozszerzenia próbki w celu pełnej kontroli. Państwa Członkowskie powinny określić kryteria doboru próbki przeznaczonej do kontroli.
(22) W celu zapewnienia skuteczności kontroli na miejscu, istotne jest poinformowanie personelu przeprowadzającego kontrole o powodzie wyboru kontroli na miejscu. Państwa Członkowskie powinny prowadzić rejestr takich informacji.
(23) W celu umożliwienia władzom krajowym, jak i właściwym organom wspólnotowym, podjęcia działań wynikających z przeprowadzonych kontroli na miejscu, szczegóły kontroli powinny być rejestrowane w sprawozdaniach z kontroli. Rolnik lub przedstawiciel powinien mieć możliwość podpisania sprawozdania. Jednakże w przypadku kontroli za pomocą teledetekcji, Państwa Członkowskie powinny mieć możliwość zapewnienia takiego prawa jedynie w przypadkach gdy kontrola wykazuje istnienie nieprawidłowości. Ponadto, niezależnie od rodzaju kontroli na miejscu, rolnik powinien, w przypadku wykrycia nieprawidłowości, otrzymać kopię sprawozdania.
(24) Kontrole na miejscu dotyczące obszaru składają się z dwóch części, z których pierwsza odnosi się do weryfikacji i dokonania pomiaru zgłoszonych działek rolnych na podstawie posiadanego materiału graficznego, zdjęcia lotniczego itd. Druga część obejmuje fizyczną inspekcję działek w celu weryfikacji zgłoszonej uprawy i jej jakości, jak również rzeczywistych rozmiarów działek rolnych. W razie konieczności powinno się przeprowadzić pomiary. Fizyczna inspekcja w polu może być przeprowadzona w oparciu o próbkę.
(25) Powinny zostać ustanowione szczegółowe zasady dotyczące określania obszarów oraz stosowanych metod pomiarowych. W odniesieniu do określania obszaru działek rolnych kwalifikujących się do płatności obszarowych, doświadczenie wykazało, iż konieczne jest określenie dopuszczalnej szerokości niektórych obiektów, w szczególności żywopłotów, rowów i murów. W związku z specyficznymi potrzebami środowiska, właściwym jest dopuszczenie elastyczności w granicach wziętych pod uwagę przy ustalaniu regionalnych plonów, zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1251/1999.
(26) Powinny zostać ustanowione warunki wykorzystywania teledetekcji do kontroli na miejscu oraz należy ustanowić przepis dotyczący kontroli bezpośrednich w przypadkach, gdy fotointerpretacja zdjęć nie prowadzi do pewnych wyników.
(27) Rozkład i minimalny zakres kontroli na miejscu rolników ubiegających się o pomoc w odniesieniu do inwentarza żywego powinna być określone w celu zapewnienia zharmonizowanej kontroli na poziomie wszystkich Państw Członkowskich. W celu skutecznej kontroli prawidłowości deklaracji zawartych we wnioskach o pomocy, oraz informacji do skomputeryzowanej bazy danych, niezbędne jest przeprowadzenie głównej części takiej kontroli na miejscu o ile zwierzęta nadal muszą być utrzymywane w gospodarstwie, zgodnie ze zobowiązaniem do przetrzymania.
(28) Właściwa identyfikacja i rejestracja bydła stanowi warunek kwalifikacji na podstawie art. 21 rozporządzenia (WE) nr 1254/1999. Dlatego też należy zapewnić, by pomoc wspólnotowa była przyznawana jedynie w dla bydła zidentyfikowanego i zarejestrowanego zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1760/2000. Kontrole takie powinny być przeprowadzane również w odniesieniu do bydła jeszcze niewykazanego, ale które może być przedmiotem wniosku pomoc w przyszłości. Z powodu stworzenia kilku systemów pomocy w odniesieniu do bydła, bydło takie jest w wielu przypadkach ujmowane jedynie we wnioskach o pomoc po opuszczeniu przez nie gospodarstwa.
(29) Powinien zostać ustanowiony szczególny przepis dotyczący kontroli w ubojniach, w celu sprawdzenia czy zwierzęta wykazane we wnioskach o pomocy kwalifikują się oraz czy informacje zawarte w skomputeryzowanej bazie danych są prawidłowe. Państwa Członkowskie powinny zostać upoważnione do stosowania dwóch różnych podstaw wyboru ubojni do takich kontroli.
(30) Zależnie od premii ubojowej przyznawanej po wywozie danego bydła, konieczne są szczególne przepisy wraz ze wspólnotowymi przepisami kontrolnymi odnoszącymi się do wywozu w ogóle, z uwagi na różnice w zakresie celów kontroli.
(31) Przepisy kontrolne przewidziane dla pomocy w odniesieniu do inwentarza żywego powinny również, w odpowiednim przypadku, być stosowane w odniesieniu do płatności dodatkowych zgodnie z art. 15 rozporządzenia (WE) nr 1254/1999.
(32) W celu zapewnienia skutecznej ochrony interesów finansowych Wspólnoty, powinny zostać podjęte odpowiednie środki zwalczające nieprawidłowości i nadużycia finansowe. Z uwagi na odmienny charakter poszczególnych systemów pomocy odrębne przepisy powinny zostać wprowadzone dla systemów pomocy obszarowej z jednej strony, z drugiej strony systemów pomocy w odniesieniu do żywego inwentarza.
(33) Obniżki i wyłączenia powinny zostać ustanowione z uwzględnieniem zasady proporcjonalności oraz szczególnych problemów związanych z przypadkami siły wyższej jak również wyjątkowymi i zwykłymi okolicznościami. Takie obniżki i wyłączenia powinny zostać uszeregowane zgodnie z powagą nieprawidłowości oraz powinny przewidywać całkowite wyłączenie na określony czas z jednego lub kilku systemów pomocy.
(34) Przepisy dotyczące obniżek i wyłączeń powinny uwzględniać szczegóły różnych systemów pomocy z zastrzeżeniem zintegrowanego systemu. W odniesieniu do wniosków o pomoc obszarową nieprawidłowości zazwyczaj dotyczą części obszarów, a zawyżone zgłoszenia odnoszące się do jednej działki mogą zostać skompensowane zaniżonymi zgłoszeniami pozostałych działek z tej samej grupy upraw. Zależnie od danych wniosków o pomoc w odniesieniu do inwentarza żywego, stwierdzenie nieprawidłowości prowadzi do niekwalifikowania się danego zwierzęcia. W odniesieniu do wniosków o pomoc obszarową, w przypadku których stwierdzone zostały nieprawidłowości, należy przewidzieć możliwość, by w ramach pewnego marginesu tolerancji wnioski o pomoc powinny jedynie być poprawiane, a obniżki zaczynać się dopiero po przekroczeniu tego marginesu. W odniesieniu do wniosków o pomoc w odniesieniu do inwentarza żywego, powinny być przewidziane obniżki począwszy od pierwszego zwierzęcia, w przypadku którego stwierdzono nieprawidłowości, lecz niezależnie od poziomu obniżki należy zastosować łagodniejsze sankcje, w przypadku gdy wykryte nieprawidłowości dotyczą trzech lub mniejszej liczby zwierząt. We wszystkich pozostałych przypadkach dotkliwość sankcji powinna być uzależniona od procentu zwierząt ze stwierdzonymi nieprawidłowościami.
(35) Przepisy szczególne muszą uwzględnić szczegóły dotyczące rolników ubiegających się o pomocy w odniesieniu do inwentarza żywego i zgłaszających w tym celu obszar uprawy. Jeżeli zawyżone zgłoszenie takich obszarów nie prowadzi do zwiększenia wysokości płatności dla inwentarza żywego, nie powinno się przewidywać żadnych sankcji.
(36) Rolnicy powinni mieć możliwość dokonywania zamiany krów mamek, jałówek i krów mlecznych w dozwolonych granicach na podstawie odpowiednich przepisów sektorowych.
(37) W związku z systemami pomocy w odniesieniu do bydła oraz zgodnością z systemem identyfikacji i rejestracji bydła ustanowionego w rozporządzeniu (WE) nr 1760/2000, należy wprowadzić przepisy z jednej strony w odniesieniu do bydła, które zostało już wykazane we wnioskach o pomocy a z drugiej strony do bydła, które nie zostało jeszcze wykazane, ale może stać się przedmiotem wniosków o pomoc w przyszłości. Bydło nie wykazane dotychczas we wnioskach o pomoc stanowi potencjalne ryzyko dla Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR). Z uwagi na strukturę systemów pomocy jeśli zwierzęta takie są przedmiotem wniosku o pomoc, niezgodność z systemem może często nie zostać wykryta. Ponadto zgodność z systemem identyfikacji i rejestracji bydła ma kluczowe znaczenie w celu wprowadzenia uproszczonych procedur składania wniosków opartych na skomputeryzowanej bazie danych. Zgodność z systemem przed rzeczywistym złożeniem wniosku o pomoc jest dlatego ważne aby zapewnić skuteczną ochronę finansowych interesów Wspólnoty. Zasada umożliwiająca prostowanie oczywistych omyłek w każdym czasie powinna jednakże być stosowana również do błędnych powiadomień lub błędnych wprowadzeń do elementów tego systemu.
(38) W przypadku gdy rolnik, z uwagi na zwykłe okoliczności, nie jest w stanie wypełnić zobowiązań przetrzymania wynikających z przepisów sektorowych, obniżki i wyłączenia nie powinny być stosowane.
(39) Z uwagi na znaczenie ubojni dla sprawnego funkcjonowania niektórych systemów pomocy w odniesieniu do bydła, powinien również zostać wprowadzony przepis odnoszący się do przypadków wydawania przez ubojnię na skutek rażącego niedbalstwa lub świadomie, fałszywych zaświadczeń lub deklaracji.
(40) Zależnie od nieprawidłowości dotyczących płatności dodatkowych, przewidzianych w art. 14 rozporządzenia (WE) nr 1254/1999, Państwa Członkowskie powinny przewidzieć sankcje będące równoważne tym przewidzianym w odniesieniu do systemów pomocy obszarowej lub w odniesieniu do zwierząt, chyba że jest to niewłaściwe. W takim przypadku Państwa Członkowskie powinny przewidzieć odpowiednie równoważne sankcje.
(41) Co do zasady obniżek i wyłączeń nie powinno się stosować w przypadku gdy rolnik przedstawił informacje rzeczywiście prawidłowe lub w przypadku gdy może wykazać, iż nie ponosi winy.
(42) Rolnicy powiadamiający, w każdym czasie, właściwe władze krajowe, o nieprawidłowych wnioskach o pomoc, niezależnie od przyczyny nieprawidłowości nie powinni być objęci obniżkami lub wyłączeniami, pod warunkiem że rolnik nie został wcześniej powiadomiony o zamiarze właściwych władz przeprowadzenia kontroli na miejscu oraz właściwe władze nie poinformowały go jeszcze o wykryciu żadnej nieprawidłowości we wniosku. To samo powinno dotyczyć nieprawidłowych danych zawartych w skomputeryzowanej bazie danych.
(43) W przypadku gdy w stosunku do tego samego rolnika muszą być zastosowane różne obniżki, powinny być one stosowane w sposób od siebie niezależny i indywidualny. Ponadto obniżki i wyłączenia przewidziane niniejszym rozporządzeniem powinny być stosowane bez uszczerbku dla dodatkowych sankcji zgodnych z wszystkimi pozostałymi przepisami prawa wspólnotowego lub krajowego.
(44) Zarządzanie niewielkimi kwotami stanowi jest uciążliwym zadaniem dla właściwych władz Państw Członkowskich. Dlatego też właściwe jest upoważnienie Państw Członkowskich do niewypłacania kwot pomocy poniżej niektórych minimalnych limitów oraz nieżądania zwrotu nienależnie wypłaconych kwot, gdy dotyczy to kwot minimalnych.
(45) W przypadku gdy rolnik, na skutek działania siły wyższej lub innych wyjątkowych okoliczności, nie jest w stanie wypełnić obowiązków wynikających z przepisów sektorowych, nie powinien tracić prawa do wypłaty pomocy. Należy w szczególności określić, jakie przypadki mogą być uznane przez właściwe władze za wyjątkowe okoliczności.
(46) W celu zapewnienia jednolitego stosowania na obszarze Wspólnoty zasady dobrej wiary, w przypadku gdy nienależnie wypłacone kwoty są odzyskiwane, warunki, w których można powoływać się na tę zasadę, powinny zostać ustanowione bez uszczerbku dla traktowania danego wydatku w kontekście rozliczania rachunków zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 1258/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej [12].
(47) Należy ustanowić zasady określające, kto jest uprawniony do pomocy w niektórych przypadkach przekazania gospodarstwa.
(48) Co do zasady Państwa Członkowskie powinny podejmować wszelkie dalsze działania niezbędne dla sprawnego funkcjonowania niniejszego rozporządzenia. Państwa Członkowskie powinny udzielać sobie w miarę potrzeby wzajemnej pomocy.
(49) Komisja powinna, w odpowiednim przypadku, być informowana o wszelkich środkach podejmowanych przez Państwa Członkowskie w celu wprowadzeniu zmian w stosowaniu systemu zintegrowanego. W celu umożliwienia Komisji skutecznego monitorowania zintegrowanego systemu, Państwa Członkowskie powinny przesyłać jej niektóre roczne kontrolne statystyczne.
(50) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Funduszu,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
TYTUŁ I PRZEPISY OGÓLNE
Artykuł 1
Zakres
Niniejsze rozporządzenie ustanawia szczegółowe zasady stosowania zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli (zwanego dalej systemem zintegrowanym) utworzonego na mocy rozporządzenia (EWG) nr 3508/92. Pozostaje on bez uszczerbku dla przepisów szczególnych ustanowionych w rozporządzeniach dotyczących systemów pomocy indywidualnej.
Artykuł 2
Definicje
Dla celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:
a) "system identyfikacji i rejestracji bydła": system identyfikacji i rejestracji bydła ustanowiony rozporządzeniem (WE) nr 1760/2000;
b) "paski informacyjne na uszach zwierzęcia": paski informacyjne na uszach zwierzęcia do indywidualnej identyfikacji, w rozumieniu art. 3 lit. a) i art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1760/2000;
c) "skomputeryzowana baza danych": skomputeryzowana baza danych, w rozumieniu art. 3 lit. b) i art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1760/2000;
d) "paszport zwierzęcia": paszport zwierzęcia wydawany w rozumieniu art. 3 lit. c) i art. 6 rozporządzenia (WE) nr 1760/2000;
e) "rejestr": rejestr prowadzony przez opiekunów zwierząt zgodnie z art. 4 dyrektywy Rady 92/102/EWG [13] lub art. 3 lit. d) i art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1760/2000;
f) "elementy systemu identyfikacji i rejestracji bydła": elementy, określone w art. 3 rozporządzenia (WE) nr 1760/2000;
g) "kod identyfikacyjny": kod identyfikacyjny, w rozumieniu art. 4 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1760/2000;
h) "nieprawidłowości": każda niezgodność z odpowiednimi regułami przyznawania danej pomocy;
i) "wniosek o pomoc obszarową": wniosek o wypłatę pomocy w ramach systemów pomocy, w rozumieniu art. 1 ust. 1 lit. a) oraz art. 1 ust. 1 lit. b) iii) rozporządzenia (EWG) nr 3508/92, łącznie z deklaracją innego rodzaju użytkowania obszaru, w szczególności deklaracja obszaru uprawy paszowej do celów wniosków o pomoc w odniesieniu do żywego inwentarza;
j) "wniosek o pomoc w odniesieniu do żywego inwentarza": wniosek o wypłatę pomocy w ramach systemów pomocy, określonych w art. 1 ust. 1 lit. b) i) i ii) rozporządzenia (EWG) nr 3508/92;
k) "użytkowanie": użytkowanie obszarów według typu uprawy lub okrywy roślinnej lub też braku uprawy;
l) "systemy pomocy w odniesieniu do bydła": systemy pomocy, określone w art. 1 lit. b) i) rozporządzenia (EWG) nr 1508/92;
m) "systemy pomocy w odniesieniu do owiec/kóz": system pomocy, określony w art. 1 ust. 1 lit. b) ii) rozporządzenia (EWG) nr 3508/92;
n) "wykazane bydło": bydło objęte wnioskiem o pomoc w odniesieniu do inwentarza żywego w ramach systemów pomocy w odniesieniu do bydła;
o) "niewykazane bydło": bydło dotychczas nieobjęte wnioskiem o pomoc w odniesieniu do inwentarza żywego, lecz potencjalnie kwalifikujące się do pomocy w ramach systemów pomocy w odniesieniu do bydła;
p) "okres przetrzymania": okres, podczas którego zwierzę wykazane do udzielenia pomocy musi być trzymane w gospodarstwie zgodnie z następującymi przepisami:
- art. 5 i art. 9 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2342/1999 [14] w odniesieniu do premii specjalnej za byki,
- art. 16 rozporządzenia (WE) nr 2342/1999 w odniesieniu do premii za krowy mamki,
- art. 37 rozporządzenia (WE) nr 2342/1999 w odniesieniu do premii ubojowej,
- art. 1 ust. 3 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2700/93 [15]; w odniesieniu do pomocy wypłacanej za owce i kozy;
q) "opiekun zwierząt": każda osoba fizyczna lub prawna odpowiedzialna za zwierzęta stale lub czasowo, w tym w czasie transportu lub na rynku;
r) "wyznaczony obszar": obszar, dla którego zostały spełnione wszystkie warunki ustanowione w regułach przyznawania pomocy;
s) "wyznaczone zwierzę": zwierzę, dla którego zostały spełnione wszystkie warunki ustanowione w regułach przyznawania pomocy;
t) "okres premiowy": okres, którego dotyczą wnioski o pomoc niezależnie od momentu ich złożenia.
Artykuł 3
Identyfikacja rolników ubiegających się o pomoc w ramach systemu zintegrowanego
Państwa Członkowskie wprowadzają jednolity system rejestrowania tożsamości każdego rolnika składającego wniosek o pomoc w ramach systemu zintegrowanego.
Artykuł 4
Identyfikacja i minimalny rozmiar działek rolnych
1. System identyfikacyjny określony w art. 4 rozporządzenia (EWG) nr 3508/92, działa na poziomie działki rolnej. Państwa Członkowskie mogą przewidzieć wykorzystanie w tym celu zamiast działki rolnej, innej jednostki, takiej jak działka katastralna lub blok produkcyjny. Państwa Członkowskie zapewniają, w takich przypadkach, rzetelną identyfikację działek w szczególności wymagają składania wniosków o pomoc zawierających szczegółowe dane i lub aby towarzyszyły im dokumenty określone przez właściwe władze umożliwiające zlokalizowanie i dokonanie pomiaru każdej działki rolnej.
2. Każde Państwo Członkowskie określa minimalny rozmiar działek rolnych, w odniesieniu do których może zostać złożony wniosek o pomoc. Jednakże minimalny rozmiar nie może przekraczać 0,3 ha.
Artykuł 5
Zasady ogólne odnoszące się do działek rolnych
1. Dla celów niniejszego rozporządzenia:
a) działka, na której znajdują się drzewa i jest jednocześnie wykorzystywana do produkcji roślinnej objętej art. 1 rozporządzenia (EWG) nr 3508/92 jest uważana za działkę rolną, pod warunkiem że przewidywana może być prowadzona w podobny sposób jak na działkach bez drzew w tym samym obszarze;
b) w przypadku gdy obszar uprawy paszowej jest użytkowany wspólnie, właściwe władze krajowe przyporządkowują go indywidualnym rolnikom proporcjonalnie do ich użytkowania lub prawa do użytkowania danego obszaru;
c) każdy obszar uprawy paszowej musi być dostępny dla hodowanych zwierząt przez okres minimum siedmiu miesięcy, począwszy od daty, określanej przez Państwo Członkowskie, między 1 stycznia a 31 marca.
2. W przypadku gdy obszar uprawy paszowej znajduje się na terytorium Państwa Członkowskiego innego niż główne miejsce prowadzenia działalności rolnika. Obszar ten na wniosek rolnika uznaje się za część jego gospodarstwa, pod warunkiem że:
a) jest usytuowany w bezpośrednim sąsiedztwie gospodarstwa, oraz
b) zasadnicza część gruntów rolnych użytkowanych przez danego rolnika znajduje się w Państwie Członkowskim, w którym ma on swoje główne miejsce prowadzenia działalności.
TYTUŁ II WNIOSKI O POMOC
ROZDZIAŁ I Wnioski o pomoc obszarową
Artykuł 6
Wymogi odnoszące się do wniosków o pomoc obszarową
1. Wniosek o pomoc obszarową zawiera wszystkie informacje konieczne w celu ustalenia uprawnień do otrzymania pomocy, w szczególności:
a) tożsamość rolnika;
b) szczegółowe dane umożliwiające identyfikację wszystkich działek rolnych w gospodarstwie, ich powierzchnię wyrażoną w hektarach, z dokładnością do dwóch miejsc po przecinku, lokalizację, użytkowanie, czy działka rolna jest nawadniana oraz dany system pomocy;
c) deklaracja rolnika, iż jest świadomy wymogów odnoszących się do danej pomocy.
2. Wniosek o pomoc obszarową złożony przez rolnika, który jest członkiem grupy producentów, określonej w art. 1 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 3493/90, i który w odniesieniu do tego samego roku kalendarzowego ubiega się o udzielenie pomocy zarówno w ramach systemu pomocy w odniesieniu owiec/kóz, oraz o pomoc w ramach innego systemu wspólnotowego, określa wszystkie działki rolne użytkowane przez grupę producentów. W takich przypadkach obszar uprawy paszowej jest rozdzielany między rolników proporcjonalnie do ich indywidualnych limitów określonych zgodnie z art. 6 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2467/98 [16], według stanu na dzień 1 stycznia danego roku.
3. Jeśli wniosek o pomoc obszarową dotyczy jedynie trwałych użytków zielonych, dane Państwo Członkowskie może przewidzieć, że może on zostać złożony w późniejszym terminie niż ten, ustalony zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 3508/92, lecz nie później niż w dniu 1 lipca.
Artykuł 6 ust. 2 akapit trzeci rozporządzenia (EWG) nr 3508/92 stosuje się mutatis mutandis.
Artykuł 7
Deklaracje odnoszące się do poszczególnych użytkowań
1. Użytkowania obszaru, wymienione w załączniku do rozporządzenia (EWG) nr 3508/92 składane są oddzielnie.
2. Deklaracje użytkowania obszaru niewymienione w art. 1 ust. 1 lub w załączniku do rozporządzenia (EWG) nr 3508/92 składane są na podstawie jednej lub kilku pozycji "pozostałe użytkowania".
3. Państwa Członkowskie mogą przewidzieć, że ust. 1 i 2 nie stosuje się w przypadku gdy informacje takie zostały udostępnione właściwym władzom w ramach innych systemów administracji i kontroli gwarantujących zgodność z systemem zintegrowanym, zgodnie z art. 9a rozporządzenia (EWG) nr 3508/92.
Artykuł 8
Zmiany wniosków o pomoc obszarową
1. Z zastrzeżeniem ust. 3, po upływie terminu składania wniosków o pomoc obszarową istnieje możliwość dodania do wniosku indywidualnych działek rolnych dotychczas niewykazanych, jak również wprowadzenia zmian dotyczących użytkowania lub systemu pomocy, pod warunkiem spełnienia wymogów wynikających z reguł mających zastosowanie do danego systemu pomocy.
2. O dodanie działek rolnych oraz zmiany zgodne z ust. 1 powiadamia się pisemnie właściwe władze najpóźniej w ostatecznym dniu siewu lub ustalonym zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1251/1999.
Artykuł 6 ust. 2 akapit trzeci rozporządzenia (EWG) nr 3508/92 stosuje się mutatis mutandis.
3. W przypadku gdy właściwe władze poinformowały już rolnika o nieprawidłowościach we wniosku o pomoc lub w przypadku gdy powiadomiły go o zamiarze przeprowadzenia kontroli na miejscu, oraz gdy kontrola na miejscu ujawniła nieprawidłowości, uzupełnienia i zmiany, zgodne z ust. 1 i 2, nie są dozwolone w odniesieniu do działek rolnych, których dotyczą nieprawidłowości.
Artykuł 9
Wyjątki od wniosków o pomoc obszarową
Wniosek o pomoc obszarową nie musi być składany przez rolnika ubiegającego się o jakąkolwiek z następujących pomocy w odniesieniu do inwentarza żywego:
a) premia pozasezonowa, przewidziana w art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1254/1999;
b) premia ubojowa, przewidziana w art. 11 rozporządzenia (WE) nr 1254/1999;
c) specjalna premia za byki i/lub premia za krowy mamki, w przypadku gdy rolnik jest zwolniony wymogów dotyczącego stawki obsady zwierząt sprzedaży na podstawie art. 12 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1254/1999, pod warunkiem że rolnik nie ubiega się o płatność za ekstensyfikację, przewidzianą w art. 13 tego rozporządzenia;
d) pomocy przewidzianej na podstawie systemu pomocy w odniesieniu do owiec/kóz.
ROZDZIAŁ II Wnioski o pomoc w odniesieniu do inwentarza żywego
Artykuł 10
Wymogi odnoszące się do wniosków o pomoc w odniesieniu do inwentarza żywego
1. Wniosek o pomocy w odniesieniu do inwentarza żywego zawiera wszystkie konieczne informacje w celu ustalenia uprawnień do pomocy, w szczególności:
a) tożsamość rolnika;
b) odniesienie do wniosku o pomoc obszarową, jeśli już został złożony;
c) liczbę zwierząt każdego rodzaju, w odniesieniu do których zostały złożone wnioski o jakąkolwiek pomoc oraz dla bydła kod identyfikacyjny zwierząt;
d) tam, gdzie ma to zastosowanie, zobowiązanie zaciągnięte przez rolnika do utrzymywania zwierząt, określone lit. c), w jego gospodarstwie w okresie utrzymywania oraz informacje na temat miejsca lub miejsc gdzie zwierzęta będą trzymane w danym okresie lub okresach;
e) tam, gdzie ma to zastosowanie - indywidualny limit lub indywidualny pułap dla danych zwierząt;
f) tam, gdzie ma to zastosowanie, indywidualną ilość referencyjną mleka dostępną dla rolnika 31 marca lub jeśli dane Państwo Członkowskie postanowi skorzystać z możliwości odstępstwa, przewidzianego w art. 44a rozporządzenia (WE) nr 2342/1999, 1 kwietnia danego roku kalendarzowego; w przypadku gdy ilość ta jest nieznana w dniu składania wniosku, powiadamia się o niej właściwy organ przy najbliższej okazji;
g) deklaracja rolnika, że jest świadomy wymogów danej pomocy.
Jeżeli zwierzę jest przenoszone do innego miejsca w podczas okresu przetrzymania, rolnik informuje pisemnie, z wyprzedzeniem właściwe władze.
2. Państwa Członkowskie zapewniają każdemu opiekunowi zwierząt prawo do uzyskania od właściwych władz w rozsądnych odstępach czasowych i bez zbędnej zwłoki, informacji o danych odnoszących się do niego oraz jego zwierząt, przechowywanych w skomputeryzowanej bazie danych. W chwili składania wniosku o pomoc rolnik poświadcza, że informacje te są poprawne i kompletne lub poprawia wszystkie błędy i uzupełnienia ewentualne braki.
3. Państwa Członkowskie mogą postanowić, że niektóre z informacji określonych w ust. 1 nie muszą być włączane do wniosku o pomoc, w przypadku gdy zostały wcześniej przekazane właściwym władzom.
Państwa Członkowskie mogą w szczególności wprowadzić procedury, dzięki którym dane zawarte w skomputeryzowanej bazie danych mogą być wykorzystywane do celów związanych z wnioskiem, pod warunkiem że skomputeryzowana baza danych zapewnia odpowiedni poziom zabezpieczeń i możliwości operacyjnych niezbędny dla właściwego zarządzania odnośnymi systemami pomocy.
4. Państwa Członkowskie mogą przewidzieć, że niektóre z informacji określonych w ust. 1 mogą lub są przekazywane za pośrednictwem organu lub organów przez nie zatwierdzonych. Jednakże rolnik pozostaje odpowiedzialny za przekazane dane.
ROZDZIAŁ III Przepisy wspólne
Artykuł 11
Przekazywanie drogą elektroniczną
1. Państwa Członkowskie mogą zezwolić na wymagane powiadamianie na podstawie niniejszego rozporządzenia przez rolnika właściwych władz drogą elektroniczną. W takim przypadku należy podjąć właściwe środki dla zapewnienia, by:
a) rolnik został jednoznacznie zidentyfikowany oraz spełnia wszystkie wymogi;
b) wszystkie niezbędne dokumenty towarzyszące właściwe władze otrzymały w tych samych terminach, jak w przypadku przekazywania drogą nieelektroniczną;
c) nie miała miejsca jakakolwiek dyskryminacja między rolnikami wykorzystującymi nieelektroniczne środki składania dokumentów wybierającymi przekaz elektroniczny.
2. Przekazywanie do skomputeryzowanej bazy ma skutek elektronicznego powiadamiania w rozumieniu ust. 1 pod warunkiem że skomputeryzowana baza danych zapewnia odpowiedni poziom zabezpieczeń i możliwości operacyjnych niezbędny dla właściwej administracji odnośnymi systemami pomocy.
Artykuł 12
Prostowanie oczywistych omyłek
Bez uszczerbku dla przepisów art. 6-11, w przypadku wykrycia oczywistych omyłek przez właściwe władze, wniosek o pomocy może być prostowany każdym czasie po jego złożeniu.
Artykuł 13
Złożenie wniosku o pomoc po terminie
1. Z wyjątkiem przypadku siły wyższej lub wyjątkowych okoliczności w rozumieniu art. 48, złożenie wniosku o pomoc obszarową lub w odniesieniu do inwentarza żywego po terminie ustanowionym w odpowiednich przepisach sektorowych prowadzi do obniżenia o 1 %, za każdy dzień roboczy, kwot, do otrzymania których rolnik byłby uprawniony, jeśli wniosek o pomoc zostałby wniesiony w terminie.
Jeśli opóźnienie wynosi więcej niż 25 dni kalendarzowych, wniosek uznawany jest za niedopuszczalny.
Opóźnione złożenie wniosku o pomoc obszarową, który dotyczy jedynie trwałych użytków zielonych, prowadzi do obniżenia, za każdy kolejny dzień roboczy o 0,5 %, kwot, do otrzymania których rolnik byłby uprawniony w ramach określonych systemów pomocy. W przypadku gdy wnioski takie zostaną złożone później niż w dniu 1 lipca, uznawane są za niedopuszczalne.
Jednakże w przypadku gdy Państwa Członkowskie korzystają z możliwości przewidzianej w art. 6 ust. 3, nie stosuje się obniżek w odniesieniu do wniosków o pomoc złożonych przed datą ustaloną przez Państwo Członkowskie. Wnioski o pomoc złożone po takiej dacie uznaje się za niedopuszczalne.
2. Dokonanie zmiany we wniosku o pomoc obszarową po ostatecznym terminie zasiewu, określonym w art. 8 ust. 2, prowadzi do 1 % obniżki za każdy dzień roboczy kwot odnoszących się do rzeczywistego użytkowania danych działek rolnych.
Zmiany do wniosku o pomoc obszarową są przyjmowane jedynie do ostatniego dnia składania wniosków o pomoc obszarową określonego w ust. 1. Jednakże w przypadku gdy termin ten jest wcześniejszy lub taki sam jak ostateczny termin zasiewu określony w art. 8 ust. 2 zmiany do wniosku o pomoc obszarową uznaje się za niedopuszczalne po ostatecznym możliwym terminie zasiewu.
3. Spóźnione złożenie wniosku o pomoc obszarową nie pociąga za sobą obniżek lub wyłączeń z pomocy w odniesieniu do inwentarza żywego, określonej w art. 9.
4. W odniesieniu do obszaru uprawy paszowej, w przypadku gdy wniosek o pomoc obszarową został złożony z opóźnieniem, wynikające z tego obniżka jest uzupełnieniem do wszystkich pozostałych obniżek stosowanych w sytuacji spóźnionego złożenia wniosku o pomoc, określoną w art. 12 i 13 rozporządzenia (WE) nr 1254/1999
Artykuł 14
Wycofanie wniosku o pomoc
1. Wniosek o pomoc może być w całości lub w części wycofany w każdym czasie.
Jednakże w przypadku gdy właściwa władza powiadomiła już rolnika o nieprawidłowościach w złożonym wniosku o pomoc lub gdy rolnik został przez właściwy organ powiadomiony o zamiarze przeprowadzenia kontroli na miejscu, a kontrola na miejscu wykazała istnienie nieprawidłowości, wycofanie takie nie jest dozwolone w odniesieniu do tych części wniosku o pomoc, dotkniętym nieprawidłowościami.
2. Wycofanie wniosku, zgodnie z ust. 1, stawia wnioskodawcę w sytuacji, w jakiej znajdował się przed złożeniem wniosku o pomoc lub daną część wniosku.
TYTUŁ III KONTROLE
Artykuł 15
Zasada ogólna
Kontrole administracyjne oraz kontrole na miejscu są przeprowadzane w sposób zapewniający skuteczną weryfikację zgodności z warunkami, zgodnie z którymi przyznawana jest pomoc.
ROZDZIAŁ I Kontrole administracyjne
Artykuł 16
Kontrole przekrojowe
Kontrole administracyjne, określone w art. 8 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 3508/92, obejmują, w szczególności:
a) kontrolę przekrojową zadeklarowanych działek rolnych i zwierząt w celu uniknięcie zbiegu przyznawania tej samej pomocy w odniesieniu do tego samego roku kalendarzowego lub gospodarczego oraz zapobieżenie przypadkom jakiejkolwiek kumulacji pomocy przyznawanej w ramach wspólnotowych systemów pomocy opartych na deklaracjach dotyczących obszaru;
b) kontrolę przekrojową przy pomocy skomputeryzowanej bazy danych w celu weryfikacji uprawnień do pomocy.
ROZDZIAŁ II Kontrole na miejscu
Sekcja I Przepisy wspólne
Artykuł 17
Zasady ogólne
1. Kontrola na miejscu jest niezapowiedziana. Jednakże pod warunkiem że cel kontroli nie jest zagrożony dopuszcza się wcześniejsze powiadomienie ograniczone do absolutnie niezbędnego minimum. Powiadomienie takie, poza odpowiednio uzasadnionymi przypadkami, nie przekracza 48 godzin.
2. Tam gdzie jest to uzasadnione, kontrola na miejscu, przewidziana w niniejszym rozporządzeniu, jak również wszelkie inne kontrole przewidziane w regułach wspólnotowych, przeprowadzane są w tym samym czasie.
3. Jeżeli rolnik lub jego przedstawiciel uniemożliwi przeprowadzenie kontroli na miejscu, stosowny wniosek lub wnioski o pomoc są odrzucane.
Artykuł 18
Wskaźniki kontroli
1. Ogólna liczba kontroli na miejscu przeprowadzanych w każdym roku obejmuje co najmniej:
a) 5 % rolników składających wnioski o pomoc obszarową;
b) 5 % rolników składających wnioski o pomoc w odniesieniu do inwentarza żywego w ramach systemów pomocy w odniesieniu do bydła, z wyjątkiem przypadków, w których skomputeryzowana baza danych nie zapewnia odpowiedniego poziomu zabezpieczeń i możliwości operacyjnych niezbędnych dla właściwego zarządzania odnośnymi systemami pomocy, kiedy procent ten jest zwiększany do 10 %. Kontrole na miejscu obejmują również co najmniej 5 % wszystkich zwierząt na system pomocy, dla których złożono wnioski;
c) 10 % wszystkich rolników składających wnioski o udzielenie pomocy w ramach systemu pomocy w odniesieniu do owiec/kóz.
2. Jeśli kontrole na miejscu ujawnią istnienie znaczących nieprawidłowości w kontekście danego systemu pomocy lub regionu lub części regionu, właściwe władze odpowiedniego zwiększają ilości kontroli na miejscu w bieżącym roku oraz odpowiedniego zwiększenia procentu rolników objętych kontrolami na miejscu w roku następnym.
3. W przypadku gdy przewidziane jest, że poszczególne elementy kontroli na miejscu mogą być przeprowadzane na podstawie próbki, próbka taka musi gwarantować rzetelny i reprezentatywny poziom kontroli. Państwa Członkowskie ustanawiają kryteria doboru próbki. Jeżeli kontrole na próbce ujawniają nieprawidłowości, wielkość i zakres próbki są odpowiednio rozszerzane.
Artykuł 19
Dobór wniosków podlegających kontroli na miejscu
1. Rolnicy objęci kontrolami na miejscu wybierani są przez właściwe władze w oparciu o analizę ryzyka oraz elementu reprezentatywności złożonych wniosków o pomoc. Analiza ryzyka uwzględnia:
a) kwotę pomocy;
b) liczbę działek rolnych oraz obszar lub liczbę zwierząt, dla których złożono wnioski o pomoc;
c) zmiany w porównaniu z rokiem poprzednim;
d) wyniki badań przeprowadzonych w ubiegłych latach;
e) przypadki niezgodności z rozporządzeniem (WE) nr 1760/2000;
f) rolników, którzy są nieznacznie powyżej lub poniżej pułapów lub limitów odpowiednich do przyznawania pomocy;
g) przypadki zamiany zwierząt na podstawie art. 37;
h) inne czynniki, które zostaną określone przez Państwa Członkowskie.
W celu zapewnienia elementu, Państwa Członkowskie dokonują losowego doboru między 20-25 % minimalnej liczby rolników objętych kontrolami na miejscu.
2. Właściwa władza prowadzi rejestr powodów, jakie zadecydowały o wyborze każdego rolnika do kontroli na miejscu. Inspektor przeprowadzający kontrolę na miejscu jest informowany odpowiednio przed powiadomieniem o kontroli na miejscu.
Artykuł 20
Sprawozdanie z kontroli
1. Każda kontrola na miejscu stanowi przedmiot sprawozdania, umożliwiającego zapoznanie się ze szczegółami przeprowadzonych kontroli. Sprawozdanie wskazuje, w szczególności:
a) skontrolowane systemy pomocy i wnioski;
b) obecne osoby;
c) skontrolowane działki rolne, zmierzone działki rolne, wyniki pomiarów zmierzonej działki rolnej oraz wykorzystane metody pomiarowe;
d) liczbę i rodzaj stwierdzonych zwierząt oraz, w odpowiednim przypadku, numery pasków identyfikacyjnych na uszach zwierząt, wpisów do rejestru i skomputeryzowanej bazie danych, oraz wszystkie inne skontrolowane dokumenty towarzyszące, wyniki kontroli, a także, w odpowiednim przypadku, uwagi szczegółowi odnoszące się do poszczególnych zwierząt i/lub ich kodu identyfikacyjnego;
e) czy powiadomiono rolnika o wizycie i jeśli tak okres wcześniejszego powiadomienia;
f) wskazanie wszystkich dalszych zastosowanych środków kontroli.
2. Rolnik lub jego przedstawiciel ma możliwość podpisania sprawozdania w celu poświadczenia swojej obecności podczas kontroli oraz dodania uwag. W przypadku stwierdzenia nieprawidłowości, rolnik otrzymuje kopię sprawozdania z kontroli.
W przypadku kontroli na miejscu przeprowadzanej przy pomocy teledetekcji zgodnie z art. 23, Państwa Członkowskie mogą zdecydować o nieudostępnianiu rolnikowi ani jego przedstawicielowi sprawozdania z kontroli do podpisu, jeżeli nie ujawniono żadnych nieprawidłowości podczas kontroli za pomocą teledetekcji.
Sekcja II Kontrole na miejscu wniosków o pomoc obszarową
Artykuł 21
Elementy kontroli na miejscu
Kontrola na miejscu obejmuje wszystkie działki rolne, w odniesieniu do których złożone zostały wnioski o pomoc w ramach systemów pomocy w rozumieniu art. 1 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 3508/92. Jednakże rzeczywista kontrola w tym zakresie, jako część kontroli na miejscu może zostać ograniczony do próbki co najmniej połowy działek rolnych, w odniesieniu do których złożone zostały wnioski.
Artykuł 22
Wyznaczanie obszaru
1. Obszar działek rolnych jest ustalany przy pomocy wszelkich odpowiednich środków określanych przez właściwe władze, które zapewniają pomiar z dokładnością co najmniej równoważną do tej wymaganej w przypadku oficjalnych pomiarów dokonywanych na podstawie przepisów krajowych. Właściwe władze ustalają margines tolerancji uwzględniając rodzaj stosowanej metody pomiarowej, rzetelność dostępnych dokumentów oficjalnych, czynników lokalnych, takich jak nachylenie i kształt danej działki oraz przepisy ust. 2.
2. Całkowity obszar działki rolnej może być brany pod uwagę pod warunkiem że jest ona w pełni użytkowana zgodnie ze zwyczajowymi normami w danym Państwie Członkowskim lub regionie. W innych przypadkach uwzględniany jest rzeczywiście użytkowany obszar.
W odniesieniu do tych regionów, w przypadku gdy niektóre cechy w szczególności żywopłoty, rowy i mury stanowią tradycyjną część dobrych praktyk uprawy rolnej lub użytkowania, Państwa Członkowskie mogą zdecydować, że odpowiedni obszar uznawany jest za część w pełni użytkowanego obszaru, pod warunkiem że nie przekracza całkowitej szerokości ustalanej przez Państwa Członkowskie. Szerokość ta musi odpowiadać tradycyjnej szerokości w danym regionie i nie przekracza 2 metrów.
Państwa Członkowskie mogą, po wcześniejszym powiadomieniu Komisji, dopuścić szerokość większą niż 2 metry, jeżeli te obszary zostały wzięte pod uwagę przy ustalaniu plonów w danych regionach.
3. Kwalifikacja działek rolnych jest weryfikowana przy pomocy wszelkich właściwych środków. W tym celu, w miarę potrzeby, może być wymagany dodatkowy dowód.
Artykuł 23
Teledetekcja
1. Jeżeli Państwo Członkowskie korzysta z teledetekcji w odniesieniu do całej lub części badanej próbki, określonej w art. 18 ust. 1 lit. a), stosuje się następujące reguły:
a) strefy do skontrolowania za pomocą metody teledetekcji, zależnie od możliwości, są dobierane z uwzględnieniem odpowiednich czynników ryzyka określanych przez Państwo Członkowskie;
b) przepisy art. 19 stosuje się jedynie, w przypadku gdy nie wszyscy rolnicy składający wnioski o pomoc oraz objęci daną strefą są przedmiotem kontroli na miejscu.
2. Zależnie od kontroli dokonywanych za pomocą teledetekcji, dane Państwo Członkowskie:
a) dokonuje fotointerpretacji zdjęć satelitarnych lub lotniczych wszystkich działek rolnych kontrolowanych w celu rozpoznania pokrycia gruntu oraz pomiaru obszaru;
b) przeprowadza kontrolę na miejscu wszystkich wniosków, w odniesieniu do których fotointerpretacja nie umożliwia weryfikacji rzetelności deklaracji, zgodnie z wymogami właściwych władz.
3. Jeżeli Państwo Członkowskie korzysta z teledetekcji, dodatkowe kontrole określone w art. 18 ust. 2 przeprowadzane są za pomocą tradycyjnych kontroli na miejscu, jeżeli nie jest już dłużej możliwe przeprowadzanie ich za pomocą teledetekcji.
Sekcja III Kontrole na miejscu wniosków o pomoc w odniesieniu do inwentarza żywego
Artykuł 24
Termin kontroli na miejscu
1. Minimalna liczba kontroli na miejscu, przewidzianych w art. 18 ust. 1 lit. b), dla systemów pomocy innych niż te przewidziane w art. 4 ust. 6 oraz art. 11 rozporządzenia (WE) nr 1254/1999, jest przeprowadzana w okresie przetrzymania, dla co najmniej jednego z danych systemów pomocy.
2. Co najmniej 50 % minimalnej liczby kontroli na miejscu, przewidzianych w art. 18 ust. 1 lit. c), jest przeprowadzana w okresie przetrzymania. Jednakże minimalna liczba kontroli na miejscu jest przeprowadzana w całości w okresie przetrzymania w Państwach Członkowskich, gdzie system ustanowiony dyrektywą 92/102/EWG dotyczący owiec i kóz, w szczególności w odniesieniu do identyfikacji zwierząt i właściwego prowadzenia rejestrów, nie jest w pełni wprowadzony w życie oraz stosowany.
Artykuł 25
Elementy kontroli na miejscu
1. Kontrola na miejscu obejmuje cały inwentarz żywy, dla którego zostały złożone wnioski o pomocy w ramach systemów pomocy oraz, w przypadku kontroli systemów pomocy w odniesieniu do bydła, również bydła niewykazanego.
2. Kontrola na miejscu obejmuje w szczególności:
a) sprawdzenie, czy liczba zwierząt obecnych w gospodarstwie, w odniesieniu do której złożone zostały wnioski o pomoc oraz liczba niewykazanego bydła, odpowiada liczbie zwierząt wprowadzonych do rejestrów, a w przypadku bydła - liczbie zwierząt zgłoszonej do skomputeryzowanej bazy danych;
b) w odniesieniu do systemów pomocy w odniesieniu do bydła, kontrole:
- poprawność wpisów w rejestrze oraz zgłoszeń do skomputeryzowanej bazy danych na podstawie próbki dokumentów towarzyszących, takich jak faktury kupna i sprzedaży, zaświadczenia o uboju, świadectwa weterynaryjne oraz, tam, gdzie ma to zastosowanie, paszporty zwierząt, w odniesieniu do zwierząt dla których wnioski o pomoc zostały złożone w okresie 12 miesięcy przed kontrolą na miejscu,
- czy informacje przechowywane w skomputeryzowanej bazie danych odpowiadają informacjom zapisanym w rejestrze na podstawie próbki w odniesieniu do zwierząt, dla których wnioski o pomoc zostały złożone w okresie 12 miesięcy przed kontrolą na miejscu,
- czy wszystkie zwierzęta obecne w gospodarstwie i przetrzymywane w ramach obowiązku przetrzymywania kwalifikują się do udzielenia wnioskowanej pomocy,
- czy całość bydła obecne w gospodarstwie jest oznakowana paskami identyfikacyjnymi na uszach, i czy towarzyszą im, tam, gdzie jest to konieczne, paszporty zwierząt oraz czy zostały wpisane do rejestru i należycie zgłoszone do skomputeryzowanej bazy danych. Kontrole te przeprowadzane są indywidualnie dla każdego byka nadal trzymanego na podstawie zobowiązania do przetrzymywania, w odniesieniu do którego złożony został wniosek o premię specjalną za wołowinę, z wyjątkiem wniosków złożonych zgodnie z art. 4 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1254/1999 We wszystkich innych przypadkach kontrola poprawności wpisu w paszporcie zwierzęcym, rejestrze i zgłoszeniu do skomputeryzowanej bazy danych może zostać dokonane na podstawie próbki;
c) w odniesieniu do systemu pomocy w odniesieniu do owiec/kóz kontrola na podstawie rejestru, czy wszystkie zwierzęta, w odniesieniu do których wnioski o pomoc zostały złożone w okresie 12 miesięcy przed kontrolą na miejscu, były trzymane w gospodarstwie w okresie przetrzymywane, a także sprawdzenie poprawności wpisów w rejestrze na podstawie próbki dokumentów towarzyszących, takich jak faktury kupna i sprzedaży oraz świadectwa weterynaryjne.
Artykuł 26
Środki kontrolne w odniesieniu do kontroli na miejscu w ubojniach
1. W odniesieniu do premii specjalnej za wołowinę, przewidzianej w art. 4 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1254/1999 oraz premii ubojowej, przewidzianej w art. 11 tego rozporządzenia, kontrole na miejscu przeprowadza są w ubojniach. W takim przypadku Państwa Członkowskie również przeprowadzają kontrole na miejscu:
a) w co najmniej 30 % wszystkich ubojni, wyselekcjonowanych na podstawie analizy ryzyka, w takim przypadku kontrola obejmuje próbkę 5 % łącznej liczby bydła, ubitego w danej ubojni w okresie 12 miesięcy przed kontrolą na miejscu; lub
b) w co najmniej 20 % tych ubojni, które zostały uprzednio zatwierdzone zgodnie ze szczególnymi kryteriami wiarygodności określanymi przez Państwa Członkowskie, i zostały wybrane na podstawie analizy ryzyka, w takim przypadku kontrola obejmuje próbkę 2 % łącznej liczby bydła, ubitego w danej ubojni w okresie 12 miesięcy przed kontrolą na miejscu.
Wymienione kontrole na miejscu obejmują a posteriori szczegółową kontrolę dokumentów, porównanie z pozycjami do świadectw uboju lub zastępujących je informacji, które zostały przesłane do pozostałych Państw Członkowskich zgodnie z art. 35 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 2342/1999.
2. Kontrole na miejscu w ubojniach obejmują kontrole bezpośrednie procedur ubojowych przeprowadzane w dniu kontroli na miejscu na podstawie próbki. W miarę potrzeby kontroluje się czy tusze przedstawione do ważenia kwalifikują się do pomocy.
Artykuł 27
Środki kontrolne w odniesieniu premii przyznawanych po dokonaniu wywozu
1. W zakresie premii ubojowej przyznawanej za bydło wywiezione do państw trzecich zgodnie z art. 11 rozporządzenia (WE) nr 1254/1999, wszystkie czynności załadunkowe, podlegają kontrolom na miejscu, które są przeprowadzane w następujący sposób:
a) w trakcie załadunku, weryfikowana jest czy całość bydła jest oznaczona paskami identyfikacyjnymi na uszach. Ponadto, co najmniej 10 % w ten sposób weryfikowanego bydła kontroluje się indywidualnie w celu weryfikacji ich identyfikacji;
b) podczas opuszczania terytorium Wspólnoty:
- w przypadku, urzędowa plomba celna została zastosowana do środków transportu, sprawdza się czy plomba jest nieuszkodzona. Jeśli plomba jest nieuszkodzona, kontrola wyrywkowa jest przeprowadzana tylko w razie powstania wątpliwości co do prawidłowości ładunku,
- w przypadku gdy urzędowa plomba celna została zastosowana do środków transportu, lub w przypadku gdy plomba celna jest uszkodzona, co najmniej 50 % bydła, które było indywidualnie skontrolowane w trakcie załadunku,, zostaje ponownie skontrolowane.
2. Paszporty zwierząt są przekazywane właściwym władzom zgodnie z art. 6 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1760/2000.
3. Agencja płatnicza w rozumieniu art. 4 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1258/1999, która jest odpowiedzialna za wypłatę premii szczegółowo bada wnioski o pomoc na podstawie dokumentacji płatności oraz innych dostępnych informacji, zwracając szczególną uwagę na dokumenty odnoszące się do wywozu i uwagi właściwe władze kontrolne oraz sprawdza czy paszporty zwierząt zostały przekazane zgodnie z ust. 2.
Artykuł 28
Szczególne przepisy dotyczące płatności dodatkowych
W odniesieniu do płatności dodatkowych, przewidzianych w art. 15 rozporządzenia (WE) nr 1254/1999, Państwo Członkowskie w odpowiednim przypadku, stosuje przepisy niniejszego tytułu. Jeśli stosowanie tych przepisów nie jest właściwe z uwagi na strukturę systemu płatności dodatkowych, Państwa Członkowskie stosują metody kontroli zapewniające poziom kontroli równoważny do tego, jaki został ustanowiony w niniejszym rozporządzeniu.
Artykuł 29
Szczególne przepisy dotyczące sprawozdania z kontroli
1. W przypadku gdy Państwa Członkowskie przeprowadzają kontrole na miejscu na mocy niniejszego rozporządzenia wraz z inspekcjami, na podstawie rozporządzenia Komisji (WE) nr 2630/97 [17], sprawozdanie z kontroli, przewidzianej w art. 20, jest uzupełniane przez sprawozdania zgodne z art. 2 ust. 5 tego rozporządzenia.
2. W odniesieniu do kontroli w ubojniach, przewidzianych w art. 26 ust. 1, sprawozdanie z kontroli, przewidzianej w art. 20, może zawierać wskazanie w rachunkach ubojni, które zwierzęta zostały poddane kontroli.
W odniesieniu do kontroli przewidzianej w art. 26 ust. 2, sprawozdanie między innymi zawiera numery identyfikacyjne zwierząt, wagę tusz oraz daty uboju, w odniesieniu do wszystkich ubitych zwierząt i skontrolowanych w dniu kontroli na miejscu.
3. W odniesieniu do kontroli przewidzianej w art. 27, sprawozdanie z kontroli może zawierać jedynie wskazanie bydła w ten sposób skontrolowane.
4. W przypadku gdy kontrole na miejscu, przeprowadzone zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, ujawnią przypadki niezgodności z przepisami tytułu I rozporządzenia (WE) nr 1630/2000, kopie sprawozdania z kontroli, przewidzianego w art. 20, są niezwłocznie przesyłane władzom odpowiedzialnym za wprowadzenie w życie rozporządzenia (WE) nr 2630/97.
TYTUŁ IV PODSTAWA DO OBLICZANIA POMOCY, OBNIŻEK I WYŁĄCZEŃ
ROZDZIAŁ I Ustalenia w odniesieniu do wniosków o pomoc obszarową
Artykuł 30
Zasady ogólne
Do celów tego rozdziału wyróżnia się następujące grupy upraw:
a) obszary uprawy paszowej zadeklarowane w celach art. 12 rozporządzenia (WE) nr 1254/1999;
b) obszary uprawy paszowej inne niż teren pastwiskowy oraz inne niż obszary użytkowane do produkcji roślin uprawnych w rozumieniu art. 13 ust. 3 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1254/1999 zadeklarowane do celów art. 13 tego rozporządzenia;
c) pastwisko w rozumieniu art. 13 ust. 3 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 1254/1999 zadeklarowane do celów art. 13 tego rozporządzenia;
d) trwałe użytki zielone zadeklarowane do celów art. 19 rozporządzenia Rady (WE) nr 1255/1999 [18];
e) obszary uprawne, do których stosowane są różne stawki pomocy;
f) grunty odłogowane oraz, gdzie stosowe, grunty odłogowane, do których stosowane są różne stawki pomocy.
Artykuł 31
Podstawa obliczania
1. Jeżeli stwierdzi się, że obszar należący do danej grupy upraw jest większy niż zadeklarowany we wniosku o pomoc, zadeklarowany obszar stosowany jest do obliczania pomocy.
2. Bez uszczerbku dla obniżek i wyłączeń zgodnych z art. 32-35, jeżeli obszar zadeklarowany we wniosku o pomoc przekracza ustalony obszar dla grupy upraw w wyniku kontroli administracyjnej lub kontroli na miejscu, pomoc obliczana jest w oparciu o obszar ustalony dla tej grupy upraw.
3. Obliczenie maksymalnego kwalifikującego się obszaru do płatności dla producentów roślin uprawnych dokonuje się na podstawie gruntów odłogowanych oraz na podstawie proporcjonalnej dla każdej danej uprawy. Jednakże płatności dla producentów roślin uprawnych, w odniesieniu do ustalonego gruntu odłogowanego, obniżane są tylko do poziomu odpowiadającego obszarowi, jaki byłby niezbędny do produkcji 92 ton zboża zgodnie z art. 6 ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 1251/1999.
4. Jeżeli rolnik nie byłby w stanie wykonać swoich zobowiązań w wyniku siły wyższej lub wyjątkowych okoliczności w rozumieniu art. 48, zachowuje on prawo do pomocy w odniesieniu do obszaru kwalifikującego się do niej w momencie wystąpienia siły wyższej lub wyjątkowych okoliczności.
Artykuł 32
Obniżki i wyłączenia w przypadku zawyżonych zgłoszeń
1. Jeżeli w odniesieniu do danej grupy upraw obszar zadeklarowany przekracza obszar ustalony zgodnie z art. 31 ust. 2, pomoc obliczana jest na podstawie obszaru ustalonego, pomniejszonego o dwukrotność stwierdzonej różnicy, jeśli różnica jest większa niż 3 % lub dwa hektary, lecz nie więcej niż 20 % ustalonego obszaru.
Jeśli różnica jest większa niż 20 % obszaru ustalonego, pomoc obszarowa nie jest przyznawana dla danej grupy upraw.
2. Jeżeli w odniesieniu do całości ustalonego obszaru objętego wnioskiem o pomoc w ramach systemów pomocy, określonych w art. 1 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (EWG) nr 3508/92, zadeklarowany obszar przekracza obszar ustalony zgodnie z art. 31 ust. 2 o więcej niż 30 %, rolnikowi odmawia się udzielenia pomocy, do jakiej byłby uprawniony na podstawie art. 31 ust. 2 w danym roku kalendarzowym w ramach tych systemów pomocy.
Jeżeli różnica jest większa niż 50 %, rolnik jest ponownie wykluczony od otrzymywania pomocy do kwoty, równej tej która była przedmiotem odmowy zgodnie z akapitem pierwszym. Kwota ta podlega odliczeniu od wszelkich wypłat pomocy w ramach jakichkolwiek systemów pomocy, określonych w art. 1 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 3508/92, do których rolnik jest uprawniony w kontekście składanych przez niego wniosków w okresie trzech lat następujących po zakończenia roku kalendarzowego, w którym dokonane zostały ustalenia.
Artykuł 33
Umyślne nieprzestrzeganie
W przypadku gdy różnice między zadeklarowanym obszarem a obszarem ustalonym zgodnie z art. 31 ust. 2 wynikają z nieprawidłowości dokonanych umyślnie, pomoc, do której rolnik byłby uprawniony na podstawie art. 31 ust. 2 w ramach danego systemu pomocy nie jest mu przyznawana w danym roku kalendarzowym.
Ponadto w przypadku gdy różnica jest większa niż 20 % ustalonego obszaru, rolnik jest wykluczany ponownie od otrzymywania pomocy do kwoty, która była przedmiotem odmowy zgodnie z akapitem pierwszym. Kwota ta podlega odliczeniu od wszelkich płatności pomocowych w ramach jakichkolwiek systemów pomocy, określonych w art. 1 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 3509/92, do których rolnik jest uprawniony w kontekście wniosków, składanych przez niego w okresie trzech lat następujących po roku kalendarzowego, w którym dokonane zostały ustalenia.
Artykuł 34
Obliczanie powierzchni paszowej określonego w art. 12 rozporządzenia (WE) nr 1254/1999
1. Artykuł 31, art. 32 ust. 1 oraz art. 33 stosuje się do obliczania powierzchni paszowej dla przyznawania pomocy, określonej w art. 12 rozporządzenia (WE) nr 1254/1999.
2. W przypadku gdy stwierdzona różnica między powierzchnią zadeklarowaną a powierzchnią ustaloną zgodnie z art. 31 ust. 2 jest większa niż 50 %, rolnik zostaje ponownie wyłączony, w ramach wniosków o pomoc składanych przez niego w okresie trzech lat następujących po roku kalendarzowym, w którym dokonano ustaleń, w odniesieniu do powierzchni paszowej, równej powierzchni, dla której odmówiono pomocy na podstawie art. 32 ust. 1 akapit drugi.
3. Obniżki i wyłączenia zgodne z ust. 1 i 2 stosuje się jedynie, jeśli zadeklarowana powierzchnia skutkuje lub skutkowałby wyższymi płatnościami.
Artykuł 35
Obliczanie powierzchni paszowej dla dopłat ekstensyfikacyjnych zgodnie z art. 13 rozporządzenia (WE) nr 1254/1999
1. Dopłata ekstensyfikacyjna, przewidziana w art. 13 rozporządzenia (WE) nr 1254/1999, nie może być przyznawana dla większej liczby zwierząt, niż ta dla której mogą zostać wypłacone płatności określone w art. 12 tego rozporządzenia, po zastosowaniu art. 34 niniejszego rozporządzenia.
2. Bez uszczerbku dla ust. 1, dana powierzchnia paszowa jest ustalana zgodnie z art. 31.
Jeżeli pułap wskaźnika obsady zwierząt nie został przekroczony w odniesieniu do tak ustalonej powierzchni, powierzchnia ustalona jest podstawą do obliczania dopłaty ekstensyfikacyjnej.
Jeżeli pułap ten jest przekroczony, ogólna kwota pomocy, do której rolnik jest uprawniony na podstawie wniosków o pomoc w ramach systemów pomocy, określonych w art. 12 rozporządzenia (WE) nr 1254/1999, złożonych w danym roku kalendarzowym, obniżana jest o 50 % kwoty, którą rolnik otrzymał lub otrzymałby jako dopłatę ekstensyfikacyjną.
3. W przypadku gdy różnica między zadeklarowaną powierzchnią a powierzchnią ustaloną wynika z nieprawidłowości popełnionych umyślnie oraz gdy pułap wskaźnika obsady zwierząt jest przekroczony w odniesieniu do ustalonej powierzchni, odmawia się wypłacenia całej kwoty pomocy, określonej w ust. 2. Ponadto w takim przypadku stosuje się odpowiednio art. 33 akapit drugi.
ROZDZIAŁ II Ustalenia dla wniosków o pomoc w odniesieniu do inwentarza żywego
Artykuł 36
Podstawa obliczania
1. W przypadku gdy ma zastosowanie indywidualny limit lub indywidualny pułap, liczba zwierząt wykazana we wnioskach o pomoc jest obniżana do wysokości limitu lub pułapu określonego dla danego rolnika.
2. W żadnym wypadku pomoc nie może zostać przyznana dla większej liczby zwierząt niż wykazana we wniosku o pomoc.
3. Bez uszczerbku dla art. 38 i 39, jeżeli liczba zwierząt zadeklarowana we wniosku o pomoc przewyższa liczbę ustaloną jako wynik kontroli administracyjnej lub kontroli na miejscu, pomoc obliczana jest na podstawie wykazanych zwierząt.
Jednakże jeśli rolnik nie jest w stanie wykonać swojego zobowiązania do przetrzymania w wyniku siły wyższej lub wyjątkowych okoliczności w rozumieniu art. 48, zachowuje on prawo do pomocy w odniesieniu do liczby zwierząt kwalifikujących się w momencie działania siły wyższej lub zaistnienia nadzwyczajnych okoliczności.
4. W przypadku, stwierdzenia niezgodności z systemem identyfikacji i rejestracji bydła, stosuje się co następuje:
a) bydło, które utraciło jeden z dwóch pasków identyfikacyjnych na uszach uważa się za wykazane, pod warunkiem że jest jasno i indywidualnie zidentyfikowane przy pomocy innych elementów systemu identyfikacji i rejestracji bydła;
b) w przypadku gdy stwierdzone nieprawidłowości dotyczą niepoprawnych wpisów w rejestrze lub paszportach zwierząt, dane zwierzę uznawane jest za niewykazane, w przypadku gdy błędy takie zostały wykryte przynajmniej podczas dwóch kontroli w okresie 24 miesięcy. We wszystkich pozostałych przypadkach dane zwierzęta są uważa się za niewykazane po pierwszym ustaleniu.
Przepisy art. 12 stosuje się w odniesieniu do wpisów i zgłoszeń do systemu identyfikacji oraz rejestracji bydła.
Artykuł 37
Zastąpienie
1. Bydło obecne w gospodarstwie uznawane jest za wykazane, jeżeli jest odpowiednio zidentyfikowane we wniosku o pomoc. Jednakże krowy mamki lub jałówki, w odniesieniu do których zostały złożone wnioski o pomoc na podstawie art. 6 ust. 2 lub art. 10 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1254/1999, a także krowy mleczne, w odniesieniu do których wnioski takie zostały złożone zgodnie z art. 13 ust. 4 tego rozporządzenia, mogą być zastąpione w okresie przetrzymania w granicach przewidzianych w tych artykułach bez utraty prawa do płatności z tytułu wnioskowanej pomocy.
2. Zmian zgodnie z ust. 1 dokonuje się w terminie 20 dni następujących po zaistnieniu wydarzenia zmuszającego do zastąpienia i są wprowadzane do rejestru nie później niż trzy dni po dniu zastąpienia. Właściwa władza, do której został złożony dany wniosek o pomocy, informowana jest w terminie dziesięciu dni roboczych po dokonaniu zmiany.
Artykuł 38
Obniżki i wyłączenia bydła wykazanego do celów pomocy
1. W przypadku gdy dla wniosków o pomoc w ramach systemów pomocy w odniesieniu do bydła stwierdzona jest różnica między liczbą zwierząt zadeklarowanych a wykazaną zgodnie z art. 36 ust. 3, ogólna kwota pomocy, do której rolnik jest uprawniony w ramach tych systemów w danym okresie premiowym, obniżana jest o procent ustalany zgodnie z ust. 3, o ile stwierdzone nieprawidłowości dotyczą nie więcej niż 3 zwierząt.
2. Jeżeli stwierdzone nieprawidłowości dotyczą więcej niż 3 zwierząt ogólna kwota pomocy, do której rolnik jest uprawniony w ramach tych systemów w danym okresie premiowym obniża się o:
a) procent ustalany zgodnie z ust. 3, jeżeli nie jest on większy niż 10 %; lub
b) dwukrotny procent ustalany zgodnie z ust. 3, jeżeli e jest on większy niż 10 %, ale nie większy niż 20 %.
Jeżeli procent ustalony zgodnie z ust. 3 jest większy niż 20 %, pomoc do której rolnik byłby uprawniony na podstawie art. 36 ust. 3 jest przedmiotem odmowy, w ramach danych systemów dla danego okresu premiowego
Jeżeli procent ustalony zgodnie z ust. 3 jest większy niż 50 %, rolnik zostaje ponownie wyłączony z otrzymywania pomocy do kwoty równej kwocie, która byłaby przedmiotem odmowy zgodnie z akapitem pierwszym. Kwota ta podlega odliczeniu od płatności pomocowych w ramach systemów pomocy w odniesieniu do bydła, do których rolnik jest uprawniony w kontekście wniosków, składanych przez niego w okresie trzech lat następującym po roku kalendarzowym, w którym zostały dokonane ustalenia.
3. W celu ustalenia procentów, określonych w ust. 1 i 2, bydło wykazane w ramach wszystkich systemów pomocy w odniesieniu do bydła go w danym okresie premiowym, w którym stwierdzono nieprawidłowości, jest dzielona przez całe wykazane bydło dla danego okresu premiowego.
4. W przypadku gdy różnice między liczbą zwierząt zadeklarowanych a liczbą ustaloną zgodnie z art. 36 ust. 3 wynika z nieprawidłowości popełnionych umyślnie, pomoc do której rolnik byłby uprawniony na podstawie art. 36. ust. 3 jest przedmiotem odmowy w ramach systemów pomocy w odniesieniu do bydła lub odnośnych systemów dla danego okresu premiowego.
W przypadku gdy różnica ustalona zgodnie z treścią ust. 3 jest większa niż 20 %, rolnik zostaje ponownie wyłączony od otrzymywania pomocy do kwoty równej kwocie, która byłaby przedmiotem odmowy zgodnie z akapitem pierwszym. Kwota ta podlega odliczeniu od wszelkich płatności pomocowych w ramach systemów pomocy w odniesieniu do bydła, do których rolnik jest uprawniony w kontekście wniosków, składanych przez niego w okresie trzech lat kalendarzowych następujących po roku kalendarzowym, w którym zostały dokonane ustalenia.
Artykuł 39
Nieprzestrzeganie przepisów dotyczących identyfikacji i rejestracji bydła niewykazanego
1. Jeżeli przypadki nieprzestrzegania przepisów systemu identyfikacji i rejestracji bydła stwierdzone zostały w wyniku kontroli na miejscu dotyczącej bydła niewykazanego, ogólna kwota pomocy, do której rolnik jest uprawniony na podstawie art. 36 ust. 3 w ramach systemów pomocy w odniesieniu do bydła go dla danego okresu premiowego, tam gdzie właściwe po zastosowaniu obniżek zgodnie z art. 38, jest, z wyjątkiem przypadków wystąpienia siły wyższej lub wyjątkowych okoliczności w rozumieniu art. 48, obniżana o kwotę, obliczaną na podstawie wzoru wskazanego w ust. 2.
Ten sam przepis stosuje się w przypadku gdy większa liczba bydła została wprowadzona lub zgłoszona do elementów systemu identyfikacji i rejestracji bydła niż ta, która w rzeczywistości znajduje się w gospodarstwie.
Artykuł 36 ust. 4 stosuje się mutatis mutandis.
2. Obliczenia, określone w ust. 1, przeprowadza się zgodnie z następującym wzorem:
+++++ TIFF +++++
Symbole użyte w tym wzorze oznaczają:
a = liczba przypadków niezgodności z systemem identyfikacji i rejestracji bydła;
b = liczba bydła obecnego w gospodarstwie podczas kontroli na miejscu;
c = przeciętna liczba bydła w gospodarstwie w roku, w którym przeprowadzana jest kontrola na miejscu poprzez stosowanie mutatis mutandis metod użytych do celów art. 32 rozporządzenia (WE) nr 2342/1999;
d = ogólna kwota pomocy, do której rolnik jest uprawniony na podstawie art. 36 ust. 3 w ramach systemów pomocy w odniesieniu do bydła dla danego okresu premiowego, gdzie stosowne po zastosowaniu obniżek zgodnie z art. 38.
3. W przypadku przeprowadzania kilku kontroli na miejscu w odniesieniu do tego samego rolnika w ciągu jednego roku, wszelkie obniżki, które mają być zastosowane zgodnie z ust. 1 obliczane są na podstawie średniej arytmetycznej wyników ustalonych dla każdej kontroli na miejscu.
4. Jeżeli nieprzestrzeganie określone w ust. 1 jest umyślne, rolnikowi przyznaje się żadnej pomocy w ramach danego systemu lub systemów w odnośnym okresie premiowym.
Artykuł 40
Obniżki i wyłączenia w odniesieniu do owiec/kóz wykazanych do celów pomocy
W przypadku gdy dla wniosków o pomoc w ramach systemów pomocy w odniesieniu do kóz/owiec stwierdzona jest różnica między liczbą zwierząt zadeklarowanych a liczbą ustaloną zgodnie z art. 36 ust. 3, art. 38 ust. 2, 3 i 4 stosuje się mutatis mutandis począwszy od pierwszego zwierzęcia, w odniesieniu do którego zostały stwierdzone nieprawidłowości.
Artykuł 41
Zwykłe okoliczności
Obniżki i wyłączenia, przewidziane w art. 38 i 40 nie mają zastosowania w przypadkach, w których, w związku z zaistnieniem zwykłych okoliczności mających wpływ na trzodę lub stado, rolnik nie jest w stanie wykonać obowiązku przetrzymania zwierząt, w odniesieniu do których złożył wniosek o pomoc, o ile uprzednio powiadomił o tym pisemnie właściwy organ w terminie dziesięciu dni roboczych od spostrzeżenia zmniejszenia liczby zwierząt.
Bez uszczerbku dla rzeczywistych okoliczności branych pod uwagę w indywidualnych przypadkach, właściwe władze mogą w szczególności uznać następujące zwykłe okoliczności na stan trzody lub stada:
a) śmierć zwierzęcia na skutek choroby;
b) śmierć zwierzęcia na skutek wypadku, za który nie można obciążyć odpowiedzialnością rolnika.
Artykuł 42
Fałszywe zaświadczenia i deklaracje wydawane przez ubojnie
W zakresie deklaracji lub zaświadczeń wydawanych przez ubojnie w związku z premiami ubojowymi zgodnie z art. 35 rozporządzenia (WE) nr 2342/1999, jeżeli stwierdzono, że ubojnia wydała zaświadczenia lub deklarację na skutek rażącego niedbalstwa lub umyślnie, dane Państwo Członkowskie stosuje właściwe krajowe sankcje. W przypadku gdy takie nieprawidłowości zostaną stwierdzone po raz drugi, dana ubojnia jest pozbawiana na okres przynajmniej jednego roku prawa do wydawania ważnych deklaracji i zaświadczeń do celów premii.
Artykuł 43
Ustalenia w odniesieniu do płatności dodatkowych
W zakresie płatności dodatkowych, przewidzianych w art. 14 rozporządzenia (WE) nr 1254/1999, Państwa Członkowskie przewidują do celów obniżek i wyłączeń, że co do istoty, są równoważne do tych przewidzianych niniejszym tytule.
ROZDZIAŁ III Przepisy wspólne
Artykuł 44
Wyjątki od stosowania obniżek i wyłączeń
1. Obniżki i wyłączenia, przewidziane w niniejszym tytule, nie mają zastosowania w przypadku gdy rolnik złożył wniosek poprawny pod względem faktycznym lub gdy może wykazać, że jest niewinny.
2. Obniżki i wyłączenia przewidziane w niniejszym tytule, nie mają zastosowania w odniesieniu do tych części wniosku o pomoc, odnośnie do których rolnik informował właściwy organ na piśmie, że wniosek o pomoc jest nieprawidłowy lub zdezaktualizował się od czasu złożenia, pod warunkiem że rolnik nie został powiadomiony o zamiarze właściwego organu przeprowadzenia kontroli na miejscu oraz że ten organ nie poinformował rolnika o jakichkolwiek nieprawidłowościach we wniosku.
Informacje podane przez rolnika określone w akapicie pierwszym powodują, że wniosek jest dostosowywany do rzeczywistej sytuacji.
Artykuł 45
Zmiany i dostosowania wprowadzeń do skomputeryzowanej bazie danych
1. W odniesieniu do wykazanego bydła art. 44 stosuje się od dnia złożenia wniosku o pomoc ma zastosowanie do błędów i opuszczeń w stosunku do wprowadzeń do skomputeryzowanej bazy danych.
2. W odniesieniu do bydła go niewykazanego obniżki i wyłączenia, przewidziane w art. 39, nie mają zastosowania, jeśli rolnik powiadomi właściwy organ o zmianach i dostosowaniach pozycji skomputeryzowanej bazy danych, pod warunkiem że rolnik nie został wcześniej powiadomiony o zamiarze właściwego organu przeprowadzenia kontroli na miejscu.
TYTUŁ V PRZEPISY OGÓLNE
Artykuł 46
Płatności minimalne
Państwa Członkowskie mogą postanowić o nieprzyznawaniu żadnej pomocy, jeśli jej kwota na jeden wniosek o pomoc nie przekracza 50 EUR.
Artykuł 47
Kumulacja sankcji
1. Obniżki i wyłączenia, na podstawie niniejszego rozporządzenia, stosuje się niezależnie od siebie i indywidualnie.
2. Z zastrzeżeniem art. 6 rozporządzenia Rady (WE) nr 2988/95 [19], obniżki i wyłączenia, na podstawie niniejszego rozporządzenia, pozostają bez uszczerbku dla dodatkowych sankcji wynikających ze wszystkich pozostałych przepisów prawa wspólnotowego lub krajowego.
Artykuł 48
Siła wyższa i wyjątkowe okoliczności
1. Przypadki siły wyższej lub wyjątkowych okoliczności, wraz ze stosownymi dowodami zgodnymi z wymogami właściwej władzy podlegają zgłoszeniu tej władzy na piśmie w terminie dziesięciu dni roboczych od daty ustania tych okoliczności.
2. Za wyjątkowe okoliczności właściwa władza może w szczególności uznać takie wydarzenia jak:
a) śmierć rolnika;
b) długotrwała niezdolność rolnika do pracy;
c) groźna klęska żywiołowa powodująca poważne skutki dla gruntów rolnych gospodarstwa;
d) zniszczenie na skutek wypadku budynków inwentarskich w gospodarstwie;
e) epizotia atakująca część lub całość inwentarza żywego rolnika.
Artykuł 49
Zwrot nienależnych płatności
1. W przypadku dokonania nienależnej płatności, rolnik zwraca daną kwotę powiększoną o odsetki obliczone zgodnie z ust. 3.
2. Państwa Członkowskie mogą zdecydować, że zwrot nienależnej płatności dokonuje się przez potrącenie tej kwoty z jakiejkolwiek zaliczki lub płatności w ramach systemu pomocy, określonego w art. 1 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 3508/92, dokonywanej na rzecz rolnika po dacie podjęcia decyzji o zwrocie. Jednakże rolnik może zwrócić tę kwotę nie czekając na dokonanie potrącenia.
3. Odsetki obliczane są za okres między powiadomieniem a obowiązkiem rolnika do zwrotu oraz zwrotem lub potrąceniem.
Stosowana stopa odsetek jest obliczana zgodnie z przepisami prawa krajowego, lecz nie jest ona niższa niż stopa procentowa stosowana w przepisach krajowych w odniesieniu do przypadków zwrotu kwot pieniężnych.
4. Obowiązek zwrotu określony w ust. 1 nie ma zastosowania jeżeli dana płatność została dokonana na skutek pomyłki właściwej władzy lub innej władzy oraz jeśli błąd nie mógł w zwykłych okolicznościach zostać wykryty przez rolnika.
Jednakże w przypadku gdy błąd dotyczy elementów stanu faktycznego związanych z obliczaniem danej płatności, akapit pierwszy stosuje się jedynie, jeśli o decyzji o zwrocie nie powiadomiono zainteresowanego w terminie 12 miesięcy od płatności.
5. Obowiązek zwrotu, określony w ust. 1 nie ma zastosowania, jeżeli okres między datą płatności pomocy a datą pierwszego powiadomienia beneficjenta przez właściwe władze o nieuzasadnionym charakterze danej płatności jest dłuższy niż dziesięć lat.
Jednakże jeśli beneficjent działał w dobrej wierze, okres wskazany akapicie pierwszym jest ograniczony do czterech lat.
6. Kwoty podlegające zwrotowi na skutek zastosowania obniżek i wyłączeń na podstawie art. 13 i tytułu IV są objęte okresem przedawnienia wynoszącym cztery lata.
7. Przepisy ust. 4 i 5 nie mają zastosowania w przypadku zaliczek.
8. Państwa Członkowskie mogą zadecydować o nieodzyskiwaniu kwot równych 100 EUR lub mniejszych, bez odsetek, na rolnika i na okres premiowy, pod warunkiem że nieodzyskiwanie tych kwot jest możliwe na podstawie przepisów prawa krajowego.
Artykuł 50
Przekazywanie gospodarstw
1. Dla celów niniejszego artykułu:
a) "przekazanie gospodarstwa" oznacza sprzedaż, dzierżawę lub jakikolwiek inny podobny rodzaj transakcji w odniesieniu do danych jednostek produkcyjnych;
b) "przekazujący" oznacza rolnika, którego gospodarstwo jest przekazywane innemu rolnikowi;
c) "przejmujący" oznacza rolnika, na rzecz którego gospodarstwo jest przekazywane.
2. W przypadku gdy przekazywane jest całe gospodarstwo przez jednego rolnika na rzecz drugiego po złożeniu wniosku o pomoc i przed spełnieniem wszystkich warunków przyznawania pomocy, przekazującemu nie przyznaje się żadnej pomocy w odniesieniu do przekazywanego gospodarstwa.
3. Pomoc, o którą ubiega się przekazujący przyznawana jest przejmującemu w przypadku gdy:
a) w czasie przekazywania ustalanym przez Państwa Członkowskie przejmujący poinformuje właściwe władze o przekazaniu i zwróci się o wypłacenie pomocy;
b) przejmujący przedstawia wszystkie dowody przekazania wymagane przez właściwe władze;
c) zostały spełnione wszystkie warunki do przyznania pomocy w odniesieniu do przekazywanego gospodarstwa.
4. Po tym, jak przejmujący informuje właściwe władze o dokonaniu przekazaniu gospodarstwa i zwraca się o wypłacenie pomocy zgodnie z ust. 3 lit. a):
a) wszystkie prawa i obowiązki przekazującego wynikające ze stosunku prawnego między przekazującym a właściwym organem powstałe na skutek złożenia wniosku o pomoc przechodzą na przejmującego;
b) wszelkie działania niezbędne do przyznania pomocy i wszystkie deklaracje złożone przez przekazującego przed przekazaniem są przypisane przejmującemu do celów stosowania odpowiednich reguł wspólnotowych;
c) gospodarstwo przekazane uważa się, w odpowiednim przypadku, za odrębne gospodarstwo w odniesieniu do roku gospodarczego lub danego okresu premiowego.
5. W przypadku gdy wniosek o pomoc zostanie złożony po wykonaniu czynności niezbędnych dla przyznania pomocy a gospodarstwo przekazywane jest w całości przez jednego rolnika na rzecz drugiego po rozpoczęciu tych czynności lecz przed spełnieniem wszystkich warunków przyznawania pomocy, pomoc może zostać przyznana przejmującemu, pod warunkiem że warunki ust. 3 lit. a) i b) zostały spełnione. W takim przypadku ust. 4 lit b) stosuje się.
6. Państwa Członkowskie mogą zdecydować gdzie stosowne o przyznaniu pomocy przekazującemu. W takim przypadku:
a) żadna pomoc nie jest przyznawana przejmującemu, oraz
b) Państwa Członkowskie zapewniają analogiczne stosowanie wymogów określonych w ust. 2 do 5.
Artykuł 51
Środki dodatkowe i pomoc wzajemna między Państwami Członkowskimi
1. Państwa Członkowskie podejmują wszelkie dalsze środki wymagane dla zapewnienia właściwego stosowania niniejszego rozporządzenia i będą udzielać sobie wzajemnej pomocy niezbędnej do celów kontroli wymaganych zgodnie z niniejszym rozporządzeniem. W tym celu Państwa Członkowskie mogą, w przypadku gdy niniejsze rozporządzenie nie przewiduje właściwych obniżek i wyłączeń, ustanowić również właściwe sankcje krajowe w odniesieniu do producentów i innych uczestników obrotu rynku, takich jak ubojnie czy stowarzyszenia, zaangażowanych w procedury związane z przyznawaniem pomocy, w celu zapewnienia przestrzegania wymogów kontrolnych takich jak aktualny rejestru stada w gospodarstwie, lub przestrzeganie obowiązku zgłoszenia.
2. W razie potrzeby lub w oparciu o stosowne przepisy, Państwa Członkowskie udzielą sobie nawzajem pomocy w celu zapewnienia skutecznych kontroli oraz zagwarantowania autentyczności przedkładanych dokumentów i/lub dokładności wymienianych danych.
Artykuł 52
Powiadomienia
1. W przypadku gdy Państwa Członkowskie wprowadzają zmiany w realizacji systemu zintegrowanego, powiadamiają one o tym Komisję.
2. Państwa Członkowskie przesyłają Komisji, najpóźniej do 31 marca każdego roku, dla roślin uprawnych oraz najpóźniej do 31 sierpnia każdego roku dla premii za zwierzęta, sprawozdania obejmujące poprzedni rok kalendarzowy oraz w szczególności odnoszące się do następujących dziedzin:
a) stanu wprowadzania w życie systemu zintegrowanego;
b) liczby wniosków jak również ogólnego obszaru i całkowitej liczby zwierząt w rozbiciu na poszczególne systemy pomocy, w rozumieniu art. 1 rozporządzenia 3508/92;
c) liczby wniosków jak również ogólnego obszaru oraz całkowitej liczby zwierząt objętych kontrolami;
d) wyników przeprowadzonych kontroli, wskazujących zastosowane obniżki i wyłączenia w zastosowaniu tytułu IV.
W tym samym czasie, gdy powiadomienia określone w pierwszym akapicie, odnoszące się do premii dla zwierząt, przesyłane są do Komisji, Państwa Członkowskie powiadamiają również wszystkich beneficjentów, którzy otrzymali pomoc w ramach systemów pomocy objętych zakresem systemu zintegrowanego.
W sytuacjach wyjątkowych, Państwa Członkowskie mogą, w porozumieniu z Komisją, odstąpić od terminów określonych w akapicie pierwszym.
3. Państwa Członkowskie powiadamiają Komisję o krajowych środkach podjętych na mocy niniejszego rozporządzenia.
4. Skomputeryzowana baza danych ustanowiona jako część systemu zintegrowanego jest wykorzystywana do wspierania informacji wyszczególnionych w ramach przepisów sektorowych, jakie Państwa Członkowskie mają obowiązek przesyłać Komisji.
TYTUŁ VI PRZEPISY PRZEJŚCIOWE I KOŃCOWE
Artykuł 53
Uchylenie
1. Rozporządzenie (EWG) nr 3887/92 niniejszym traci moc. Jednakże nadal jest stosowane w odniesieniu do wniosków o pomoc, odnoszących się do lat gospodarczych lub okresów premiowych, które rozpoczynają się przed 1 stycznia 2002 r.
2. Odniesienia do rozporządzenia (EWG) nr 3887/92 rozumiane są jako odniesienia do niniejszego rozporządzenia i są odczytywane zgodnie z tabelą korelacji przedstawioną w załączniku.
Artykuł 54
Wejście w życie
1. Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.
2. Niniejsze rozporządzenie stosuje się do wniosków o pomoc odnoszących się do lat gospodarczych lub okresów premiowych rozpoczynających się od 1 stycznia 2002 r.
Artykuł 3 oraz art. 52 ust. 2 stosuje się z mocą od 1 stycznia 2003 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 11 grudnia 2001 r.