Decyzja Komisji
z dnia 12 marca 2001 r.
wymagająca od Państw Członkowskich tymczasowego podjęcia dodatkowych środków przeciwko rozprzestrzenianiu się Bursaphelenchus xylophilus (Steiner et Buhrer) Nickle et al. (węgorek sosnowiec) w odniesieniu do obszarów w Portugalii innych niż te, na których nie występuje
(notyfikowana jako dokument nr C(2001) 692)
(2001/218/WE)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając dyrektywę Rady 2000/29/WE z dnia 8 maja 2000 r. w sprawie środków ochronnych przed wprowadzaniem do Wspólnoty organizmów szkodliwych dla roślin lub produktów roślinnych i przed ich rozprzestrzenianiem się we Wspólnocie [1], w szczególności jej art. 16 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Państwo Członkowskie uznaje, że istnieje bezpośrednie zagrożenie wprowadzenia na jego terytorium Bursaphelenchus xylophilus (Steiner et Buhrer) Nickle et al. (węgorka sosnowca) z innego Państwa Członkowskiego, może tymczasowo podjąć dodatkowe środki niezbędne do jego ochrony przed niebezpieczeństwem.
(2) Portugalia poinformowała w dniu 25 czerwca 1999 r. pozostałe Państwa Członkowskie oraz Komisję, iż niektóre próbki drzew sosny pochodzących z jej terytorium zidentyfikowano jako porażone przez węgorka sosnowca. Dostarczone przez Portugalię sprawozdania uzupełniające wskazywały, iż takich prób porażonych przez węgorka sosnowca było więcej.
(3) Szwecja, w celu wzmocnienia ochrony przeciwko wprowadzeniu węgorka sosnowca z Portugalii, na podstawie powyższych informacji, przyjęła w dniu 29 września 1999 r. pewne dodatkowe środki łącznie ze szczególną obróbką cieplną i stosowaniem "paszportów" roślin dla drewna opuszczającego Portugalię.
(4) Dotychczas nie było możliwe zidentyfikowanie źródła skażenia, jakkolwiek pewne elementy wskazują, że najbardziej prawdopodobną drogą rozprzestrzenienia się są opakowania.
(5) Komisja decyzją 2000/58/WE [2] upoważniła Państwa Członkowskie do tymczasowego podjęcia dodatkowych środków przeciwko rozprzestrzenianiu się węgorka sosnowca w odniesieniu do obszarów w Portugalii, innych niż te, na których nie występuje.
(6) Z oceny dokonanej przez Biuro ds. Żywności i Weterynarii; przeprowadzonej w maju i październiku 2000 r. oraz dodatkowych informacji dostarczanych przez Portugalię, okazało się, iż w rezultacie stosowania programu zwalczania sytuacja fitosanitarna uległa poprawie. Jednakże podczas badań na obszarach, gdzie wcześniej wiadomo było, że występuje, drzewa nadal wykazywały symptomy porażenia przez węgorka sosnowca.
(7) W rezultacie przeprowadzenia przez Państwa Członkowskie urzędowych badań drewna, oddzielonej kory oraz roślin z rodzaju Abies Mill., Cedrus Trew, Larix Mill., Picea A. Dietr., Pinus L., Pseudotsuga Carr. i Tsuga Carr. pochodzących z ich terytoriów żadna z pobranych próbek i przeanalizowanych na obecność węgorka sosnowca nie była pozytywna.
(8) Konieczne jest zatem, aby Portugalia kontynuowała podejmowanie szczególnych środków. Niezbędne może również być dla pozostałych Państw Członkowskich kontynuowanie przyjmowania dodatkowych środków w celu ochrony ich samych.
(9) Powyższe środki powinny dotyczyć przemieszczania drewna, oddzielonej kory i roślin żywicielskich w wyznaczonych obszarach w Portugalii oraz z takich obszarów Portugalii oraz do pozostałych Państw Członkowskich.
(10) Niezbędne jest również, aby Portugalia kontynuowała podejmowanie środków w celu kontroli rozprzestrzeniania się węgorka sosnowca w celu jego zwalczania.
(11) Skutki środków nadzwyczajnych będą stale oceniane w ciągu roku 2001 i 200, w szczególności na podstawie informacji, które ma dostarczyć Portugalia i pozostałe Państwa Członkowskie. Jeśli okaże się, iż podjęte środki nadzwyczajne określone w niniejszej decyzji nie są wystarczające, aby zapobiec rozprzestrzenianiu się węgorka sosnowca, lub nie zostały spełnione, należy przewidzieć bardziej surowe lub alternatywne środki.
(12) Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Zdrowia Roślin,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
W niniejszej decyzji:
- "węgorek sosnowiec" oznacza Bursaphelenchus xylophilus (Steiner et Buhrer) Nickle et all.,
- "podatne drewno i kora" oznacza drewno i oddzieloną korę drzew iglastych (Coniferales) z wyjątkiem pochodzących od rodzaju Thuja L.,
- "rośliny podatne" oznacza rośliny (inne niż owoce i nasiona) Abies Mill., Cedrus Trew, Larix Mill., Picea A. Dietr., Pinus L., Pseudotsuga Carr. i Tsuga Carr.
Artykuł 2
Do dnia 28 lutego 2002 r. Portugalia zapewnia, aby warunki ustanowione w Załączniku do niniejszej decyzji były spełnione w odniesieniu do podatnego drewna, kory i roślin, które mają być przemieszczane w obrębie lub poza wyznaczone obszary w Portugalii i zdefiniowanych zgodnie z art. 5, do innych obszarów w Portugalii lub do pozostałych Państw Członkowskich.
Warunki określone w Załączniku część 1 do niniejszej decyzji stosuje się jedynie do przesyłek opuszczających wyznaczone obszary w Portugalii po dniu 28 lutego 2001 r.
Artykuł 3
Państwa Członkowskie przeznaczenia inne niż Portugalia:
a) mogą poddać podatne drewno, korę oraz podatne rośliny pochodzące z wyznaczonych obszarów w Portugalii i przemieszczanych na ich terytorium w celu przebadania na obecność węgorka sosnowca;
b) mogą podjąć dalsze właściwe kroki w celu przeprowadzenia urzędowego monitorowania w odniesieniu do takich przesyłek, aby ustalić, że są zgodne z odpowiednimi warunkami określonymi w Załączniku do niniejszej decyzji.
Artykuł 4
Państwa Członkowskie przeprowadzają urzędowe badania dotyczące węgorka sosnowca na podatnym drewnie, korze i roślinach pochodzących z ich terytoriów w celu ustalenia, czy istnieją dowody porażenia przez węgorka sosnowca.
Bez uszczerbku dla przepisów art. 16 ust. 1 dyrektywy 2000/29/WE, w przypadku gdy wyniki badań przewidziane w akapicie pierwszym wskazują na występowanie węgorka sosnowca na obszarach, gdzie poprzednio nie występował, powiadamiane są o nich pozostałe Państwa Członkowskie oraz Komisja do dnia 15 listopada 2001 r.
Artykuł 5
Portugalia ustanawia obszary, na których nie występuje węgorek sosnowiec, oraz wyznacza obszary (zwane dalej obszarami wyznaczonymi) składające się z części, na których występuje węgorek sosnowca, oraz części wyznaczonych jako strefa buforowa nie mniejsza niż 20 km otaczających tę część, biorąc pod uwagę wyniki badań określonych w art. 4.
Komisja opracowuje wykaz obszarów, na których nie występuje węgorek sosnowca, i przekazuje taki wykaz Stałemu Komitetowi ds. Zdrowia Roślin oraz Państwom Członkowskim. Jakiekolwiek obszary w Portugalii nieumieszczone w powyższym opracowanym wykazie uważa się za obszary wyznaczone.
Wykaz obszarów określonych w akapicie drugim zdanie pierwsze jest korygowany przez Komisję zgodnie z wynikami badań określonymi w art. 4 akapit drugi oraz wynikami badań, o których powiadomiono na mocy art. 16 ust. 1 dyrektywy 2000/29/WE.
Artykuł 6
Niniejsza decyzja zostanie poddana przeglądowi najpóźniej do dnia 15 grudnia 2001 r.
Artykuł 7
Decyzja 2000/58/WE traci moc od dnia wejścia w życie niniejszej decyzji.
Artykuł 8
Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 12 marca 2001 r.