Decyzja Rady
z dnia 3 grudnia 2001 r.
w sprawie zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską oraz, z jednej strony, z Barbadosem, Belize, Republiką Konga, Fidżi, Kooperacyjną Republiką Gujany, Republiką Wybrzeża Kości Słoniowej, Jamajką, Republiką Kenii, Republiką Madagaskaru, Republiką Malawi, Republiką Mauritiusu, Republiką Surinamu, Saint Kitts i Nevis, Królestwem Suazi, Zjednoczoną Republiką Tanzanii, Republiką Trynidadu i Tobago, Republiką Ugandy, Republiką Zambii i Republiką Zimbabwe a, z drugiej strony, Republiką Indii w sprawie dostawy surowego cukru trzcinowego do rafinacji
(2001/870/WE)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 133, w powiązaniu z art. 300 ust. 2 zdanie pierwsze,
uwzględniając wniosek Komisji,
także mając na uwadze, co następuje:
(1) Negocjacje z państwami AKP określonymi w protokole 3 w sprawie cukru pochodzącego z państw AKP z załącznika V Umowy o partnerstwie AKP-WE [1], a Indiami odbyły się w celu określenia warunków, na podstawie, których odbywa się przywóz surowego cukru trzcinowego z tych państw, w ramach dodatkowych kontyngentów.
(2) Artykuł 26 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru [2] przewiduje, że kontyngenty taryfowe wynikające z umów zawartych w ramach Rundy Urugwajskiej wielonarodowych negocjacji handlowych otwiera się, i zarządza się nimi, zgodnie z zasadami szczegółowymi przyjętymi na podstawie procedury przewidzianej w art. 42 tego rozporządzenia.
(3) Artykuł 39 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001 stanowi, że, na podstawie umów z państwami określonymi w art. 35 tego rozporządzenia oraz innymi państwami, z którymi zawarto umowy, niedobór w spełnianiu maksymalnych potrzeb rafinerii wspólnotowych ma być pokryty w drodze preferencyjnego przywozu cukru po specjalnej stawce celnej. Wynikiem tych negocjacji jest zróżnicowany ilościowo kontyngent taryfowy dla państw AKP oraz 10000 ton dla Indii, do których stosuje się minimalną cenę nabycia. Obniżoną należność celną ustala się na zero, biorąc pod uwagę fakt, że pozostałe koncesje obniżają ilości dostarczone przez państwa AKP do chwili obecnej oraz oczekuje się, że dochody netto za tonę, w oparciu o cenę gwarantowaną, pozostaną niezmienione w terminie pięciu lat przy obowiązującej organizacji rynku cukru.
(4) Wynikiem wspomnianych negocjacji są umowy podlegające ratyfikacji przez Rządy danych państw AKP, z jednej strony, a Republiką Indii, z drugiej strony oraz przez Wspólnotę.
(5) Dlatego też, za właściwe uznaje się otwarcie takiego kontyngentu taryfowego dla surowego cukru trzcinowego do celu utrzymania aktualnego dostępu państw AKP, określonych w protokole 3 z załącznika V do Umowy o partnerstwie AKP-WE oraz aktualnego dostępu Republiki Indii.
(6) Za właściwe uznaje się zatwierdzenie porozumień w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską, oraz z jednej strony państwami określonymi w protokole, a także, z drugiej strony, Republiką Indii w sprawie dostawy surowego cukru trzcinowego do rafinacji,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Niniejszym, w imieniu Wspólnoty, zatwierdza się Porozumienie w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską, a z jednej strony, Barbadosem, Belize, Republiką Konga, Fidżi, Kooperacyjną Republiką Gujany, Republiką Wybrzeża Kości Słoniowej, Jamajką, Republiką Kenii, Republiką Madagaskaru, Republiką Malawi, Republiką Mauritiusu, Republiką Surinamu, Saint Kitts i Nevis, Królestwem Suazi, Zjednoczoną Republiką Tanzanii, Republiką Trynidadu i Tobago, Republiką Ugandy, Republiką Zambii i Republiką Zimbabwe oraz, z drugiej strony, Republiką Indii w sprawie dostawy surowego cukru trzcinowego do rafinacji.
Tekst Porozumień jest załączony do niniejszej decyzji.
Artykuł 2
Niniejszym, przewodniczącego Rady upoważnia się do wyznaczenia osoby uprawnionej/osób uprawnionych do podpisania Porozumień określonych w art. 1 tak, aby stały się wiążące dla Wspólnoty.
Sporządzono w Brukseli, dnia 3 grudnia 2001 r.