Rozporządzenie Rady (WE) nr 2286/2002
z dnia 10 grudnia 2002 r.
w sprawie uzgodnień mających zastosowanie do produktów rolnych i towarów uzyskanych w wyniku przetworzenia produktów rolnych pochodzących z Państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku (państw AKP) i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1706/98
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 133,
uwzględniając wniosek Komisji,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Do czasu ratyfikacji przez Państwa Członkowskie Wspólnoty Europejskiej i Państwa AKP Umowy o Partnerstwie AKP-WE podpisanej w Cotonou dnia 23 czerwca 2000 r., zwanej dalej "Umową z Cotonou" [1], decyzja nr 1/2000 Rady Ministrów AKP-WE z dnia 27 lipca 2000 r. dotycząca środków przejściowych ważnych od dnia 2 sierpnia 2000 r. do chwili wejścia w życie Umowy o Partnerstwie AKP-WE [2] przewiduje wcześniejsze stosowanie tej Umowy.
(2) W celu ułatwienia przejścia do stosowania nowych uzgodnień handlowych, w szczególności Umowy o Partnerstwie gospodarczym, w okresie przygotowawczym do dnia 31 grudnia 2007 r. należy utrzymać jednostronne preferencje handlowe wobec wszystkich Państw AKP, stosowane na mocy czwartej Konwencji AKP-WE, zgodnie z warunkami określonymi w załączniku V do Umowy z Cotonou.
(3) W odniesieniu do produktów rolnych pochodzących z Państw AKP i wymienionych w załączniku I do Traktatu lub podlegających szczególnym zasadom w wyniku wprowadzania w życie wspólnej polityki rolnej, art. 1 lit. a) załącznika V do Umowy z Cotonou przewiduje bardziej korzystne traktowanie niż to zapewnione państwom trzecim korzystającym z klauzuli największego uprzywilejowania w odniesieniu do tych samych produktów.
(4) W deklaracji XXII do Umowy z Cotonou dotyczącej produktów rolnych, określonych w art. 1 lit. a) załącznika V, Wspólnota zadeklarowała, że podejmie wszelkie środki wymagane dla zapewnienia, aby odpowiednie rozporządzenia w dziedzinie rolnictwa zostały przyjęte we właściwym czasie.
(5) Należy uściślić, że korzyści wynikające z załącznika V do Umowy z Cotonou przyznawane są jedynie produktom pochodzącym, w rozumieniu jej Protokołu 1 dotyczącego definicji "produktów pochodzących" i metod współpracy administracyjnej.
(6) W celu uproszczenia i zapewnienia przejrzystości w załączniku I należy umieścić kompletny wykaz przedmiotowych produktów i odpowiednich, mających w odniesieniu do nich zastosowanie przepisów, wraz z odniesieniem do kontyngentów taryfowych, plafonów taryfowych lub ilości referencyjnych zawartych w odrębnym załączniku.
(7) Przepływy handlowe miały zazwyczaj miejsce z państw AKP do francuskich departamentów zamorskich i dlatego należy utrzymać środki zachęcające do przywozu niektórych produktów pochodzących z państw AKP do francuskich departamentów zamorskich w celu zaspokajania miejscowego spożycia, włącznie ze spożyciem produktów przetworzonych. Należy także ustanowić przepisy zmieniające uzgodnienia regulujące dostęp do rynku produktów pochodzących z państw AKP określonych w załączniku V do Umowy z Cotonou, w szczególności w świetle wymagań związanych z rozwojem gospodarczym wspomnianych wyżej departamentów.
(8) Mimo że ulgi celne wynikające z załącznika V do Umowy z Cotonou zostały obliczone na podstawie stawek ustanowionych we Wspólnej Taryfie Celnej i zgodnie z zasadami je regulującymi, należy je obliczać na podstawie cła autonomicznego, jeżeli w odniesieniu do przedmiotowych produktów cło to jest niższe niż cło umowne.
(9) Środki niezbędne do wykonania niniejszego rozporządzenia powinny zostać przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji [3].
(10) Należy ustalić, że do produktów objętych niniejszym rozporządzeniem mają zastosowanie zasady dotyczące środków ochronnych przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 2285/2002 z dnia 10 grudnia 2002 r. w sprawie środków ochronnych przewidzianych w Umowie o Partnerstwie AKP-UE i uchylającym rozporządzenie (EWG) nr 3705/90 [4].
(11) Skoro niniejsze rozporządzenie ma zastąpić rozporządzenie Rady (WE) nr 1706/98 z dnia 20 lipca 1998 r. w sprawie uzgodnień dotyczących produktów rolnych oraz towarów uzyskanych dzięki przetworzeniu produktów rolnych pochodzących z państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku (państw AKP) i uchylające rozporządzenie (EWG) nr 715/90 [5], rozporządzenie to powinno zostać uchylone.
(12) W związku z tym, że niniejsze rozporządzenie wykonuje zobowiązania międzynarodowe już wcześniej podjęte przez Wspólnotę, rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Zakres
1. Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie do przywozu produktów pochodzących z państw AKP, stron Umowy z Cotonou.
2. Reguły pochodzenia mające zastosowanie do produktów określonych w ust. 1 są tymi, jakie zawarto w Protokole 1 do załącznika V do Umowy z Cotonou.
3. Przywóz produktów rolnych pochodzących z państw AKP ma miejsce w ramach uzgodnień wymienionych w załączniku I do niniejszego rozporządzenia, z zastrzeżeniem przepisów szczególnych zawartych w załączniku II.
Artykuł 2
Przepisy szczególne dotyczące niektórych produktów wymienionych w załączniku I
1. Do celów plafonów taryfowych i ilości referencyjnych określonych w załączniku II zastosowanie mają przepisy art. 308d rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny [6].
2. Jeżeli w czasie trwania roku kalendarzowego został osiągnięty poziom plafonu taryfowego przewidzianego w załączniku II, Komisja może zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 7 ust. 2 przyjąć rozporządzenie ustanawiające ponownie na okres do końca roku kalendarzowego opłaty celne mające zastosowanie do państw trzecich w odniesieniu do przywozu przedmiotowych produktów. Takie stosowane opłaty są zmniejszane o 50 %.
3. Jeżeli w czasie trwania roku kalendarzowego przywóz produktu przekracza ilość referencyjną, określoną w załączniku II, Komisja może podjąć decyzję zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 7 ust. 2, aby przywóz objąć plafonem taryfowym równym ilości referencyjnej, uwzględniając przy tym roczny bilans handlu tym produktem.
4. W przypadku odniesienia do niniejszego artykułu obniżka cła, określona w załączniku I, nie jest stosowana, jeżeli Wspólnota zgodnie ze swoimi zobowiązaniami w ramach Rundy Urugwajskiej stosuje cła dodatkowe.
5. Jeżeli którekolwiek z państw AKP nie jest w stanie zrealizować dostaw w ramach przydzielonego mu kontyngentu 18 przewidzianego w załączniku II, w wyniku mającego miejsce w rzeczywistości lub dającego się przewidzieć spadku jego wywozu z powodu klęski, takiej jak susza lub cyklon, albo z powodu chorób zwierząt i nie zamierza ono korzystać z możliwości zrealizowania dostaw w bieżącym lub następnym roku kalendarzowym, może ono zwrócić się z wnioskiem najpóźniej do 1 września każdego roku kalendarzowego o dokonanie ponownego przydziału odpowiednich ilości między inne zainteresowane państwa do wysokości limitu wynoszącego 52100 ton, wyrażonych w mięsie bez kości.
Decyzja dotycząca wniosku o dokonanie ponownego przydziału przyjmowana jest zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 6 ust. 2.
6. Zarządzanie kontyngentami taryfowymi Q9, Q10, Q13a, Q13b, Q14, Q15, Q16 i Q17, określonymi w załącznikach I i II odbywa się zgodnie z art. 308a, 308b i 308c rozporządzenia (EWG) nr 2454/93.
7. Jeżeli w czasie trwania roku kalendarzowego przywóz do Wspólnoty produktów objętych kodami CN 0201, 0202, 02061095, 02062991, 16025010 lub 16029061, pochodzących z państwa AKP przekracza w ciągu roku ilość równoważną ilości przywozu do Wspólnoty w którymkolwiek roku z okresu między 1969 r. a 1974 r., w którym przywóz do Wspólnoty produktów tego pochodzenia był najwyższy, powiększoną o stopę wzrostu w wysokości 7 %, zwolnienie z opłat celnych od produktów tego pochodzenia zostaje częściowo lub całkowicie zawieszone.
Artykuł 3
Francuskie departamenty zamorskie
1. Z zastrzeżeniem przepisów ust. 3 i 4 opłaty celne od produktów oznaczonych kodami CN 0102, 010290, 01029005, 01029021, 01029029, 01029041, 01029049, 01029051, 01029059, 01029061, 01029069, 01029071, 01029079, 0201, 0202, 02061095, 02062991, 07099060, 07129019, 07141091, 07149011 i 10059000 nie są stosowane do przywozu do francuskich departamentów zamorskich produktów pochodzących z państw AKP lub krajów i terytoriów zamorskich, przeznaczonych do wykorzystania w departamentach zamorskich i wprowadzenia ich tam do obrotu.
2. Cło nie jest stosowane w odniesieniu do bezpośrednich przywozów do departamentu zamorskiego Réunion ryżu objętego kodem CN 1006, z wyjątkiem ryżu przeznaczonego do siewu objętego kodem CN 10061010.
3. Jeżeli przywóz do francuskich departamentów zamorskich kukurydzy pochodzącej z państw AKP lub z innych krajów i terytoriów zamorskich przekracza 25000 ton w roku kalendarzowym i powoduje, lub jest prawdopodobne, że spowoduje, poważne zaburzenia na tych rynkach, Komisja podejmuje, na wniosek Państwa Członkowskiego lub ze swej własnej inicjatywy, niezbędnej środki.
Każde Państwo Członkowskie może w terminie trzech dni roboczych od powiadomienia przez Komisję o podjętych środkach przekazać tę sprawę do Rady.
Rada, stanowiąc kwalifikowaną większością, może podjąć inną decyzję w terminie jednego miesiąca.
4. Zwolnienie z cła produktów pochodzących z francuskich departamentów zamorskich, objętych kodami CN 07141091 i 07149011 ma zastosowanie w ramach kontyngentu rocznego wynoszącego 2000 ton.
5. W granicach ilości rocznej wynoszącej 8000 ton cło ustalone na podstawie art. 10 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 z dnia 30 czerwca 1992 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [7], nie jest stosowane do przywozu do zamorskiego departamentu Réunion otrębów pszennych objętych kodem CN 2302 30, pochodzących z państw AKP.
Artykuł 4
Preferencje taryfowe
Preferencje taryfowe przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są określane na podstawie stawek cła autonomicznego, jeżeli w odniesieniu do przedmiotowych produktów to cło jest niższe od cła umownego ustanowionego we Wspólnej Taryfie Celnej.
Artykuł 5
Wykonanie
Środki niezbędne dla wykonania niniejszego rozporządzenia są przyjmowane zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 6 ust. 2 lub, tam gdzie sytuacja tego wymaga, zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 7 ust., 2.
Artykuł 6
Procedura Komitetu
1. Komisję wspiera Komitet Zarządzający ds. Zbóż ustanowiony na mocy art. 22 rozporządzenia (EWG) nr 1766/92 lub komitety zarządzające ustanowione na mocy innych rozporządzeń w sprawie wspólnej organizacji rynków poszczególnych produktów.
W przypadku produktów rolnych objętych rozporządzeniem Rady (EWG) nr 827/68 z dnia 28 czerwca 1968 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku niektórych produktów wymienionych w załączniku II do Traktatu [8] i produktów nieobjętych wspólną organizacją rynku Komisję wspiera Komitet Zarządzający ds. Chmielu ustanowiony w art. 20 rozporządzenia Rady (EWG) nr 1696/71 z dnia 26 lipca 1971 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku chmielu [9].
2. W przypadku dokonywania odniesienia do niniejszego ustępu zastosowanie mają art. 4 i 7 decyzji 1999/468/WE.
Okres ustanowiony w art. 4 ust. 3 decyzji 1999/468/WE ustala się na jeden miesiąc.
3. Komitety uchwalają odpowiednio swoje regulaminy wewnętrzne.
Artykuł 7
Komitet Kodeksu Celnego
1. Komisję wspiera, w miarę potrzeby, Komitet Kodeksu Celnego ustanowiony w art. 248a rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny [10].
2. W przypadku dokonania odniesienia do niniejszego ustępu zastosowanie mają art. 4 i 7 decyzji 1999/468/WE.
Okres ustanowiony w art. 4 ust. 3 decyzji 1999/468/WE ustala się na trzy miesiące.
3. Komitet uchwala swój regulamin wewnętrzny.
Artykuł 8
Środki ochronne
W odniesieniu do produktów objętych niniejszym rozporządzeniem stosuje się rozporządzenie Rady (WE) nr 2285/2002.
Artykuł 9
Uchylenie
Rozporządzenie (WE) nr 1706/98 traci moc.
Artykuł 10
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 10 grudnia 2002 r.