DECYZJA KOMISJI
z dnia 16 kwietnia 2008 r.
w sprawie pomocy państwa C 13/07 (ex NN 15/06 i N 734/06) udzielonej przez Włochy spółce New Interline
(notyfikowana jako dokument nr C(2008) 1321)
(Jedynie tekst w języku włoskim jest autentyczny)
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
(2008/697/WE)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 88 ust. 2 akapit pierwszy,
uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, w szczególności jego art. 62 ust. 1 lit. a),
po wezwaniu zainteresowanych stron do przedstawienia uwag (1) zgodnie z przywołanymi artykułami,
a także mając na uwadze, co następuje:
1. PROCEDURA
(1)
Pismem z dnia 23 lutego 2006 r. władze włoskie powiadomiły Komisję o przyznaniu pomocy na ratowanie przedsiębiorstwa spółce New Interline S.p.A (zwanej dalej „New Interline”). Realizację powyższego środka pomocy, zarejestrowanego pod nr NN 15/2006, rozpoczęto w dniu 13 lutego 2006 r., tj. przed datą jego zgłoszenia. Komisja zażądała informacji uzupełniających pismem z dnia 4 kwietnia 2006 r., na które Włochy odpowiedziały pismem z dnia 29 maja 2006 r. Następnie Komisja zażądała dodatkowych informacji pismem z dnia 28 lipca 2006 r., na które Włochy odpowiedziały pismami z dnia 5 października 2006 r. oraz z dnia 6 listopada 2006 r.
(2)
Zawiadomieniem z dnia 10 listopada 2006 r., zarejestrowanym pod numerem referencyjnym 734/06, władze włoskie zgłosiły Komisji plan restrukturyzacji New Interline. Komisja zażądała dodatkowych informacji pismem z dnia 22 grudnia 2006 r., na które Włochy odpowiedziały pismem z dnia 6 marca 2007 r.
(3)
Pismem z dnia 25 kwietnia 2007 r., Komisja poinformowała Włochy o podjęciu w dniu 24 kwietnia 2007 r. decyzji, że pomoc na ratowanie przedsiębiorstwa udzielona przez Włochy dla New Interline byłaby zgodna ze wspólnym rynkiem, gdyby została udzielona na sześć miesięcy. W odniesieniu do kwestii przedłużenia pomocy dla ratowania przedsiębiorstwa na okres przekraczający sześć miesięcy oraz w przedmiocie pomocy na restrukturyzację, Komisja zadecydowała o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego na podstawie art. 88 ust. 2 Traktatu.
(4)
Decyzja Komisji została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Komisja wezwała zainteresowane strony do przedstawienia uwag. Zainteresowane strony nie przedstawiły jednak żadnych uwag.
(5)
Pismem z dnia 30 maja 2007 r., władze włoskie poinformowały Komisję, że New Interline jest w stanie dobrowolnej likwidacji i że zamierzają wycofać zgłoszenie pomocy na restrukturyzację. Pismem z dnia 9 października 2007 r. władze włoskie potwierdziły wycofanie zgłoszenia.
(6)
Pismem z dnia 16 listopada 2007 r. Komisja wezwała Włochy do udzielenia dodatkowych informacji odnośnie do procedury obowiązującej w przypadku dobrowolnej likwidacji ze szczególnym uwzględnieniem konsekwencji tej procedury dla wierzycieli New Interline. Włochy odpowiedziały pismem z dnia 28 stycznia 2008 r.
2. POMOC NA RATOWANIE PRZEDSIĘBIORSTWA
(7)
Pomoc na ratowanie przedsiębiorstwa ma formę gwarancji udzielonej przez włoskie Ministerstwo Rozwoju Gospodarczego na zabezpieczenie pożyczki bankowej w wysokości 2,75 mln EUR. Pierwotnie gwarancja została udzielona na sześć miesięcy, czyli od dnia 6 marca 2006 r. do dnia 6 września 2006 r. Komisja została jednak poinformowana, że gwarancja nie została wycofana mimo upływu tego terminu.
(8)
W rozumieniu pkt 25 lit. c) Wytycznych wspólnotowych dotyczących pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw (2) (zwanych dalej „wytycznymi”), w przypadku niezgłoszonej pomocy zainteresowane państwo członkowskie musi przedstawić Komisji, przed upływem sześciu miesięcy od pierwszego zastosowania środka pomocy, plan restrukturyzacji lub plan likwidacji, lub dowód, że pożyczka została całkowicie zwrócona lub że gwarancja została wycofana.
(9)
W swojej decyzji z dnia 24 kwietnia 2007 r. Komisja podkreśliła, że pomoc na ratowanie nie została zakończona po upływie pierwszych sześciu miesięcy i że Włochy nie zgłosiły planu restrukturyzacji przed upływem tego terminu. W decyzji tej Komisja stwierdziła również, że pomoc byłaby zgodna ze wspólnym rynkiem jako pomoc na ratowanie przedsiębiorstwa, gdyby ograniczała się do sześciu miesięcy, ponieważ spełniała wszystkie warunki z wyjątkiem warunku, o którym mowa w pkt 25 lit. c) wytycznych. Jednakże zważywszy, że pomoc na ratowanie przedsiębiorstwa została przedłużona na okres przekraczający sześć miesięcy, Komisja miała wątpliwości co do zgodności pomocy ze wspólnym rynkiem i dlatego podjęła decyzję o wszczęciu procedury, o której mowa w pkt 27 wytycznych (3).
(10)
W powyższej decyzji Komisja podkreśliła również, że oceni, czy przedłużona niezgodnie z prawem pomoc na ratowanie przedsiębiorstwa mogłaby być uznana za zgodną ze wspólnym rynkiem na innej podstawie, tj. zgodnie z pkt 20 wytycznych. Istniała bowiem możliwość zakwalifikowania pomocy na ratowanie przedsiębiorstwa jako pomocy na restrukturyzację na podstawie tego punktu.
(11)
Należy jednak zauważyć, że Włochy wycofały później zgłoszenie pomocy na restrukturyzację. Z tego powodu Komisja nie może już uwzględniać w swojej analizie środków - w szczególności planu restrukturyzacji - mających przywrócić przedsiębiorstwu rentowność lub środków wyrównawczych mających złagodzić negatywne skutki pomocy, które pozwoliłyby uznać przedłużoną niezgodnie z prawem pomoc na ratowanie przedsiębiorstwa za pomoc na restrukturyzację, zgodną ze wspólnym rynkiem.
(12)
W konsekwencji Komisja zmuszona jest stwierdzić, że w świetle wytycznych gwarancja w wysokości 2,75 mln EUR udzielona New Interline przez władze włoskie jest niezgodna ze wspólnym rynkiem, ponieważ została przedłużona na okres po dniu 6 września 2006 r.
(13)
Włochy muszą zatem odzyskać pomoc na ratowanie przedsiębiorstwa w wysokości 2,75 mln EUR od przedsiębiorstwa beneficjenta: New Interline.
(14)
W odniesieniu do tej kwestii Włochy poinformowały Komisję pismem z dnia 28 stycznia 2008 r., że w dniu 4 maja 2007 r. władze włoskie zwróciły, w zastępstwie New Interline, całą wysokość pożyczki wraz z odsetkami bankowi Banca Antonveneta, który udzielił pożyczki gwarantowanej przez państwo. Następnie, zgodnie z procedurą dobrowolnej likwidacji, w dniu 7 czerwca 2007 r. władze włoskie zwróciły się do Avvocatura Distrettuale di Bari (prokuratorii w Bari) o wniesienie pozwu w celu zaspokojenia roszczeń państwa wobec spółki.
(15)
Dnia 18 listopada 2007 r. New Interline podjęła decyzję o złożeniu wniosku w sądzie w Bari o zezwolenie na zawarcie ugody z wierzycielami, umożliwiającej spłacenie wierzycieli pod kontrolą sądu. Taka procedura może pozwolić przedsiębiorstwu na kontynuowanie działalności.
(16)
Na obecnym etapie nie można przewidzieć, jakie będą wyniki negocjacji z wierzycielami. W każdym razie Włochy powinny niezwłocznie zgłosić swoją wierzytelność w postępowaniu upadłościowym, niezależnie od tego, w jakim będzie ono przebiegać trybie.
(17)
Komisja stwierdza, że w przypadku gdyby taka procedura pozwoliła na kontynuację działalności przez New Interlinie, wtedy zgodnie z pkt 67 zawiadomienia „Zapewnienie skutecznego wykonania decyzji Komisji nakazujących państwom członkowskim odzyskanie pomocy przyznanej bezprawnie i niezgodnej ze wspólnym rynkiem” (zwanego dalej „zawiadomieniem o odzyskaniu”) (4), organy odpowiedzialne za wykonanie decyzji o odzyskaniu mogą poprzeć plan zakładający kontynuację działalności, wyłącznie jeśli gwarantuje on pełną spłatę pomocy przed upływem terminu wskazanego w decyzji Komisji o odzyskaniu środków. W szczególności państwo członkowskie nie może zrezygnować z odzyskania części środków ani przyjąć żadnego innego rozwiązania, które nie skutkowałoby natychmiastowym zaprzestaniem prowadzenia działalności przez beneficjenta w przypadku braku pełnego i bezzwłocznego zwrotu pomocy niezgodnej z prawem. W związku z tym w przypadku braku pełnego zwrotu pomocy niezgodnej z prawem władze włoskie powinny podjąć, w terminie wyznaczonym na wykonanie niniejszej decyzji, wszelkie dostępne środki, aby powstrzymać dalszą działalność spółki New Interline.
(18)
Należy również odnotować, że zgodnie z pkt 68 zawiadomienia o odzyskaniu w przypadku likwidacji oraz do momentu pełnego odzyskania pomocy państwo członkowskie powinno sprzeciwić się wszelkim rozporządzeniom majątkowym niedokonanym na warunkach rynkowych lub mającym na celu uchylenie się od nakazu zwrotu pomocy. W celu zapewnienia „prawidłowego przeniesienia aktywów” państwo członkowskie musi dopilnować, aby nienależna korzyść wynikająca z przyznania pomocy nie została przeniesiona na nabywcę tych aktywów. Przekazanie nienależnej korzyści może nastąpić, gdy aktywa pierwotnego beneficjenta pomocy zostają przeniesione na osobę trzecią po cenie niższej od ich wartości rynkowej lub na inną spółkę, utworzoną w celu uchylenia się od nakazu zwrotu pomocy. W takim wypadku zakresem tego nakazu należy objąć również osoby trzecie, na rzecz których dokonano takich rozporządzeń.
3. POMOC NA RESTRUKTURYZACJĘ
(19)
Komisja zwraca uwagę na fakt, że zgodnie z art. 8 rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999 z dnia 22 marca 1999 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania art. 93 Traktatu WE (5) zainteresowane państwo członkowskie może wycofać zgłoszenie, zanim Komisja podejmie decyzję o pomocy. W przypadku gdy Komisja już wszczęła formalne postępowanie wyjaśniające, musi podjąć decyzję o jego zamknięciu.
(20)
Włochy wycofały zgłoszenie pomocy na restrukturyzację w wysokości 4,75 mln EUR pismem z dnia 9 października 2007 r. Na podstawie dostępnych informacji stwierdza się, że pomoc na restrukturyzację nie została udzielona.
(21)
Z tego powodu należy zamknąć formalne postępowanie wyjaśniające wszczęte na mocy przytoczonej decyzji z dnia 24 kwietnia 2007 r., ponieważ na skutek wycofania zgłoszenia postępowanie to stało się bezprzedmiotowe w zakresie dotyczącym pomocy na restrukturyzację zgłoszonej przez Włochy dla New Interline,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Pomoc na ratowanie przedsiębiorstwa w formie gwarancji państwa o wartości 2,75 mln EUR, udzielona przez Włochy niezgodnie z prawem spółce New Interline S.p.A. z naruszeniem art. 88 ust. 3 Traktatu, jest niezgodna ze wspólnym rynkiem, ponieważ została przedłużona na okres po dniu 6 września 2006 r.
Artykuł 2
1. Włochy przystępują do odzyskania od beneficjenta pomocy, o której mowa w art. 1.
2. Kwoty do odzyskania obejmują odsetki narosłe w okresie od daty, z którą upłynęło sześć miesięcy od oddania środków pomocy do dyspozycji beneficjenta, do dnia ich faktycznego odzyskania.
3. Odsetki naliczane są zgodnie z systemem odsetek składanych, na mocy rozdziału V rozporządzenia Komisji (WE) nr 794/2004.
Artykuł 3
1. Pomoc, o której mowa w art. 1, podlega bezzwłocznemu i skutecznemu odzyskaniu.
2. Włochy gwarantują wykonanie niniejszej decyzji przed upływem czterech miesięcy od dnia jej notyfikacji.
Artykuł 4
1. Przed upływem dwóch miesięcy od dnia notyfikacji niniejszej decyzji Włochy dostarczą Komisji następujące informacje:
a)
łączna kwota pomocy (kapitał wraz z odsetkami) do odzyskania od beneficjenta;
b)
dokładny opis środków już podjętych i przewidzianych w celu zastosowania się do niniejszej decyzji;
c)
dokumenty potwierdzające, że beneficjent został zobowiązany do zwrotu pomocy.
2. Włochy informują Komisję o postępach w realizacji środków krajowych przyjętych w celu wykonania niniejszej decyzji aż do momentu pełnego odzyskania pomocy, o której mowa w art. 1. Włochy przekazują niezwłocznie, na zwykłe wezwanie Komisji, informacje dotyczące środków już podjętych lub przewidzianych w celu zastosowania się do niniejszej decyzji. Włochy dostarczają ponadto szczegółowych informacji dotyczących kwoty pomocy i odsetek już odzyskanych od beneficjenta.
Artykuł 5
Jeśli chodzi o pomoc na restrukturyzację (ex N 734/06), postępowanie, o którym mowa w art. 88 ust. 2 Traktatu, wszczęte na mocy decyzji Komisji z dnia 24 kwietnia 2007 r., zostaje zamknięte na skutek wycofania zgłoszenia w dniu 9 października 2007 r.
Artykuł 6
Niniejsza decyzja skierowana jest do Republiki Włoskiej.
Sporządzono w Brukseli, dnia 16 kwietnia 2008 r.