Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 1381/87
z dnia 20 maja 1987 r.
ustanawiające szczegółowe zasady dotyczące oznakowania i dokumentacji statków rybackich
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2057/82 z dnia 29 czerwca 1982 r. ustanawiające pewne środki kontrolne w zakresie działalności połowowej [1], ostatnio zmienione rozporządzeniem (EWG) nr 4027/86 [2], w szczególności jego art. 13,
a także mając na uwadze, co następuje:
artykuł 4 lit. e) i f) rozporządzenia (EWG) nr 2057/82 przewiduje przyjęcie szczegółowych zasad dotyczących oznakowania, identyfikacji i certyfikacji statków rybackich;
niezbędne jest ustalenie wspólnych reguł dotyczących oznakowania i identyfikacji statków rybackich Państw Członkowskich i ich sprzętu w sposób umożliwiający ich łatwą identyfikację;
niezbędne jest, aby główne parametry niektórych statków rybackich znajdowały się w urzędowych dokumentach przedstawianych w czasie kontroli;
niezbędne jest, aby na pokładzie niektórych statków rybackich znajdowały się urzędowe dokumenty określające pojemność ładowni do przechowywania ryb i zbiorników z wodą morską służących do schładzania lub zamrażania w celu umożliwienia dokładnego oszacowania połowów na pokładzie;
zgodnie z art. 14 rozporządzenia (EWG) nr 2057/82 Państwa Członkowskie mogą podjąć krajowe środki kontroli wykraczające poza wymagania Wspólnoty, pod warunkiem że są one zgodne z prawem wspólnotowym oraz ze wspólną polityką rybołówstwa;
środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zasobów Połowowych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Statki rybackie pływające pod banderą Państw Członkowskich lub zarejestrowane w jednym z Państw Członkowskich są oznaczane w następujący sposób:
1) Litera(-y) portu lub okręgu, w którym statek jest zarejestrowany, i numer(-y) rejestracyjny(-e) są namalowane lub umieszczone z obydwu stron dziobu statku, możliwie jak najwyżej nad poziomem wody, w taki sposób aby były widoczne z morza i z powietrza, w kolorach kontrastujących z tłem, na którym są namalowane.
W przypadku statków, których długość ma co najmniej 10 metrów, ale nie przekracza 17 metrów, wysokość liter i numerów musi wynosić co najmniej 25 centymetrów przy grubości linii co najmniej 4 centymetry. W przypadku statków, których długość przekracza 17 metrów, wysokość liter i numerów nie może być mniejsza niż 45 centymetrów przy grubości linii co najmniej 6 centymetrów.
Państwo bandery może wymagać, aby międzynarodowy radiowy sygnał wywoławczy (IRCS) lub litery i numery rejestracyjne były namalowane na dachu sterówki w taki sposób, aby były widoczne z powietrza, w kolorach kontrastujących z tłem, na którym są namalowane.
2) Od dnia 1 stycznia 1990 r. za kolory kontrastujące uznaje się kolory biały i czarny.
3) Litery i numery namalowane lub umieszczone na statku nie mogą być zamazane, zmienione, nieczytelne, przykryte lub zasłonięte.
Artykuł 2
1. Małe szalupy przewożone na pokładzie statku rybackiego pływającego pod banderą Państwa Członkowskiego lub zarejestrowanego w Państwie Członkowskim są oznaczone literą(-ami) lub numerem(-ami) statku, do którego należą.
2. Boje sygnalizacyjne i podobne przedmioty unoszące się na powierzchni wody i przeznaczone do wskazywania położenia sprzętu połowowego są wyraźnie i stale oznaczone literą(-ami) lub numerem(-ami) statku, do którego należą.
Artykuł 3
1. Każdy statek rybacki o długości większej niż 10 metrów musi posiadać na pokładzie dokumenty wydane przez właściwe władze Państwa Członkowskiego, w którym jest zarejestrowany. Dokumenty te muszą zawierać co najmniej następujące elementy:
- jego nazwę, jeśli taka istnieje,
- literę(-y) portu lub okręgu, w którym statek jest zarejestrowany i numer(-y) rejestracyjny(-e),
- międzynarodowy radiowy sygnał wywoławczy,
- nazwiska i adresy właściciela(-i) i w odpowiednim przypadku osoby (osób) czarterującej(-ych),
- długość statków, moc silnika, a w odniesieniu do statków wprowadzonych do użytku w dniu 1 stycznia 1987 r. lub po tej dacie - datę wprowadzenia do użytku.
2. Statki o długości przekraczającej 17 metrów powinny posiadać na pokładzie uaktualniane na bieżąco plany lub potwierdzone opisy ładowni do przechowywania ryb, włącznie ze wskazaniem ich zdolności składowych w metrach sześciennych.
Wszystkie statki posiadające zbiorniki z wodą morską służące do schładzania lub zamrażania powinny posiadać na pokładzie dokumenty określające wymiary ich zbiorników w metrach sześciennych, w odstępach 10-centymetrowych.
Dokumenty określone w dwóch poprzednich akapitach zostaną potwierdzone przez właściwe władze.
3. Każda zmiana danych zawartych w dokumentach określonych w ust. 1 i 2 musi być potwierdzona przez właściwe władze i musi zostać jasno przedstawiona metoda, za pomocą której przeprowadzono modyfikację mocy silnika.
4. Z wyjątkiem przepisów dotyczących długości i mocy silnika przepisy niniejszego artykułu odnoszące się do wydawania dokumentów przez właściwe władze stosuje się od dnia 1 stycznia 1990 r. Przepisy dotyczące długości i mocy silnika w przypadku statków rybackich wprowadzonych do użytku lub poddanych zmianom dnia 1 października 1987 r. lub po tej dacie stosuje się od dnia 1 stycznia 1990 r., w przypadku pozostałych statków od dnia 18 lipca 1994 r. Do dnia 1 stycznia 1990 r. lub do dnia 18 lipca 1994 r., w zależności od sytuacji, w przypadku braku takich dokumentów właściciel statku dokonuje odpowiedniego zatwierdzenia i podpisuje je.
5. Dokumenty określone w niniejszym artykule są wydawane do celów kontroli na wniosek inspektoratu Państwa Członkowskiego.
Artykuł 4
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 października 1987 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 20 maja 1987 r.