DECYZJA KOMISJI
z dnia 6 lutego 2006 r.
w sprawie wprowadzania programów badań na obecność ptasiej grypy u drobiu i dzikiego ptactwa w państwach członkowskich w 2006 r.
(notyfikowana jako dokument nr C(2006) 251)
(2006/101/WE)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając decyzję Rady 90/424/EWG z dnia 26 czerwca 1990 r. w sprawie wydatków w dziedzinie weterynarii (1), w szczególności jej art. 20,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Decyzja 90/424/EWG ustanawia wkład finansowy Wspólnoty przeznaczony na podejmowanie środków technicznych i naukowych niezbędnych do udoskonalenia prawodawstwa wspólnotowego w dziedzinie weterynarii, a także do rozwoju edukacji i szkolenia w dziedzinie weterynarii.
(2)
Sprawozdanie Komitetu Naukowego ds. Zdrowia i Dobrostanu Zwierząt z dnia 27 czerwca 2000 r. oraz opinia Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) z dnia 20 września 2005 r. dotycząca gatunków dzikiego ptactwa zaleciły przeprowadzenie badań na obecność ptasiej grypy w stadach drobiu oraz u dzikiego ptactwa, w szczególności w celu określenia występowania zakażeń wirusem ptasiej grypy podtypu H5 i H7.
(3)
Dyrektywa Rady 92/40/EWG z dnia 19 maja 1992 r. wprowadzająca wspólnotowe środki zwalczania influenzy drobiu (2) określa wspólnotowe środki kontroli stosowane w przypadku wystąpienia ptasiej grypy u drobiu. Jednakże nie ustanawia ona systematycznych badań tej choroby u drobiu i dzikiego ptactwa.
(4)
Decyzje Komisji 2002/649/WE (3), 2004/111/WE (4) i decyzja 2005/464/WE (5) zobowiązują państwa członkowskie do przedłożenia Komisji programów nadzoru dotyczących ptasiej grypy.
(5)
Decyzje Komisji 2002/673/WE (6), 2004/630/WE (7) i decyzja 2005/732/WE (8) zatwierdziły przedłożone przez państwa członkowskie programy badań ptasiej grypy u drobiu i dzikiego ptactwa dla określonych w tych programach okresów.
(6)
Podczas tych badań wykryto obecność różnych podtypów wirusów H5 i H7 grypy ptaków o niskiej zjadliwości w kilku państwach członkowskich. Mimo że powszechne występowanie wirusów ptasiej grypy można uznać za raczej niskie, istotne jest kontynuowanie i udoskonalanie jej nadzoru, co pozwoli lepiej zrozumieć epidemiologię wirusów grypy ptaków o niskiej zjadliwości i zapobiec niekontrolowanej cyrkulacji wirusów w populacji drobiu. Wyniki badań przeprowadzonych w państwach członkowskich okazały się bardzo przydatne w monitorowaniu obecności podtypów wirusa ptasiej grypy, które mogłyby stanowić znaczące ryzyko, jeżeli mutowałyby w bardziej zjadliwą odmianę. Ponadto właściwe jest wzmocnienie nadzoru dotyczącego ptasiej grypy przy uwzględnieniu obecnej sytuacji związanej z tą chorobą w Europie. Łączna kwota wkładu Wspólnoty przeznaczona dla państw członkowskich na te działania powinna zapewnić zwiększony nadzór.
(7)
Państwa członkowskie powinny zatem przedłożyć Komisji do zatwierdzenia programy badań na obecność ptasiej grypy, tak aby przyznana mogła zostać pomoc finansowa Wspólnoty.
(8)
W odniesieniu do nadzoru nad dzikim ptactwem, powinny zostać uwzględnione wyniki prowadzonych obecnie przez EFSA i DG ds. Środowiska prac naukowych, jak tylko będą dostępne. Wyniki te zostaną również wykorzystane przy przeglądzie obecnej decyzji.
(9)
Wszystkie gatunki dzikiego ptactwa występujące w środowisku naturalnym we Wspólnocie są objęte ochroną na podstawie dyrektywy Rady 79/409/EWG z dnia 2 kwietnia 1979 r. w sprawie ochrony dzikiego ptactwa (9), dlatego przy nadzorowaniu ptasiej grypy należy wziąć pod uwagę wszystkie wymagania wymienionej dyrektywy.
(10)
Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Państwa członkowskie przedkładają w terminie do dnia 7 lutego 2006 r. do zatwierdzenia przez Komisję programy przeprowadzania badań na obecność ptasiej grypy u drobiu i dzikiego ptactwa zgodnie z Załącznikiem.
Artykuł 2
Wkład finansowy Wspólnoty w odniesieniu do środków określonych w art. 1 wynosi 50 % kosztów poniesionych w państwach członkowskich, przy maksymalnej całkowitej kwocie 2 000 000 EUR dla wszystkich państw członkowskich.
Artykuł 3
Maksymalne kwoty kosztów poniesionych na badania, które mają zostać zwrócone, nie przekraczają:
a)
:
test ELISA
:
1 EUR za test;
b)
:
test immunodyfuzji w żelu agarowym
:
1,2 EUR za test;
c)
:
test zahamowania hemaglutynacji (HI) na obecność H5/H7
:
12 EUR za test;
d)
:
test izolacji wirusa
:
30 EUR za test;
e)
:
test PCR
:
15 EUR za test.
Artykuł 4
Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 6 lutego 2006 r.