ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 1412/2006
z dnia 25 września 2006 r.
dotyczące niektórych środków ograniczających w odniesieniu do Libanu
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 60 i art. 301,
uwzględniając wspólne stanowisko 2006/625/WPZiB dotyczące zakazu sprzedaży lub dostarczania uzbrojenia i pokrewnych zapasów materiałowych oraz świadczenia pokrewnych usług podmiotom lub osobom w Libanie zgodnie z rezolucją nr 1701 (2006) Rady Bezpieczeństwa ONZ (1),
uwzględniając wniosek Komisji,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Wspólne stanowisko 2006/625/WPZiB służy wprowadzeniu w życie środków ograniczających nałożonych rezolucją nr 1701 (2006) Rady Bezpieczeństwa ONZ i przewiduje m.in. zakaz udzielania podmiotom lub osobom w Libanie pomocy technicznej oraz finansowania i pomocy finansowej, związanych z działaniami wojskowymi lub z dostarczaniem, wytwarzaniem, konserwacją i użytkowaniem wszelkiego rodzaju uzbrojenia i pokrewnych zapasów materiałowych.
(2)
Środki te wchodzą w zakres zastosowania traktatu WE; dlatego - w szczególności aby zapewnić jednolite stosowanie tych środków przez podmioty gospodarcze we wszystkich państwach członkowskich - we Wspólnocie niezbędne są odpowiednie przepisy prawa wspólnotowego.
(3)
W indywidualnie rozpatrywanych przypadkach właściwym organom należy umożliwić przyznawanie zezwoleń na udzielenie pomocy wówczas, gdy na pomoc taką zezwala rząd Libanu lub Tymczasowe Siły Zbrojne Organizacji Narodów Zjednoczonych w Libanie (UNIFIL), biorąc przy tym pod uwagę rezolucje Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 1559 (2004) i 1680 (2006) oraz inne istotne w danym przypadku fakty i okoliczności.
(4)
Celowe jest umożliwienie właściwym organom przyznawania zezwoleń na udzielanie pomocy siłom zbrojnym wchodzącym w skład UNIFIL oraz siłom zbrojnym Republiki Libańskiej.
(5)
Ze względów praktycznych Komisja powinna być uprawniona do wprowadzania zmian w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
(6)
Państwa członkowskie powinny ustalić, jakie kary należy zastosować w przypadku naruszenia przepisów niniejszego rozporządzenia. Przewidziane kary muszą być proporcjonalne, skuteczne i odstraszające.
(7)
Niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie z dniem jego publikacji w celu zapewnienia skuteczności przewidzianych w nim środków,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:
1)
„pomoc techniczna” oznacza wszelkie wsparcie techniczne związane z naprawami, rozbudową, wytwarzaniem, montażem, testowaniem, konserwacją lub innego rodzaju usługami technicznymi i może mieć postać instrukcji, porad, szkolenia, przekazywania praktycznej wiedzy lub umiejętności lub usług doradczych; pomoc techniczna obejmuje także pomoc przekazywaną w formie ustnej;
2)
„terytorium Wspólnoty” obejmuje terytoria państw członkowskich, do których stosuje się traktat, na warunkach określonych w traktacie.
Artykuł 2
Zabrania się:
a)
udzielania pomocy technicznej związanej z działaniami wojskowymi oraz z dostarczaniem, wytwarzaniem, konserwacją i użytkowaniem uzbrojenia i pokrewnych zapasów materiałowych (w tym broni i amunicji, pojazdów i sprzętu wojskowego, sprzętu paramilitarnego i części zapasowych do wyżej wymienionych), bezpośrednio lub pośrednio, jakiejkolwiek osobie fizycznej lub prawnej, podmiotowi lub organowi w Libanie, lub do użytku na jego terytorium;
b)
przyznawania finansowania lub pomocy finansowej związanych z działaniami wojskowymi, w tym w szczególności udzielania dotacji, pożyczek i ubezpieczeń kredytów wywozowych na wszelkiego rodzaju sprzedaż, dostarczanie, transfer lub wywóz uzbrojenia i pokrewnych zapasów materiałowych, lub też udzielania związanej z powyższymi działaniami pomocy technicznej, bezpośrednio lub pośrednio, jakiejkolwiek osobie fizycznej lub prawnej, podmiotowi lub organowi w Libanie, lub do użytku na jego terytorium;
c)
świadomego i celowego uczestniczenia w działaniach, których celem lub skutkiem jest obejście zakazów, o których mowa w lit. a) lub b).
Artykuł 3
1. Na zasadzie odstępstwa od przepisów art. 2 i po uprzednim powiadomieniu rządu Libanu i UNIFIL wymienione w załączniku właściwe organy państw członkowskich mogą na warunkach, jakie uznają za stosowne, zezwolić na:
a)
udzielenie osobie fizycznej lub prawnej, podmiotowi lub organowi w Libanie, innym niż siły zbrojne Republiki Libańskiej lub UNIFIL, pomocy technicznej i zapewnienie finansowania lub pomocy finansowej związanych z uzbrojeniem lub pokrewnymi zapasami materiałowymi, które znajdują się w Libanie albo są przeznaczone do użytku w na jego terytorium, pod warunkiem że:
i)
usługi takie nie są bezpośrednio ani pośrednio świadczone na rzecz jednej z bojówek, do rozbrojenia których wzywa się w rezolucjach Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 1559 (2004) i 1680 (2006),
ii)
przyznanie zezwolenia jest każdorazowo rozpatrywane indywidualnie oraz
iii)
rząd Libanu lub UNIFIL zezwoliły każdorazowo na świadczenie danych usług na rzecz danej osoby, podmiotu czy organu. Jeśli rząd Libanu lub UNIFIL zezwolą na konkretną dostawę lub transfer konkretnej partii uzbrojenia lub pokrewnych zapasów materiałowych na rzecz danej osoby, podmiotu lub organu, zezwolenie takie można traktować jako zezwolenie na świadczenie tej osobie, podmiotowi lub organowi pomocy technicznej związanej z dostarczaniem, wytwarzaniem, konserwacją i użytkowaniem danych towarów;
b)
udzielenie siłom zbrojnym Republiki Libańskiej pomocy technicznej związanej z działaniami wojskowymi oraz z uzbrojeniem lub pokrewnymi zapasami materiałowymi, a także na udzielenie finansowania lub pomocy finansowej związanych z działaniami wojskowymi, o ile rząd Libanu nie zgłosi w tym względzie żadnych zastrzeżeń w ciągu 14 dni po otrzymaniu powiadomienia.
2. Na zasadzie odstępstwa od przepisów art. 2 wymienione w załączniku właściwe organy państw członkowskich mogą na warunkach, jakie uznają za stosowne, zezwolić na:
a)
udzielenie pomocy technicznej związanej z działaniami wojskowymi i uzbrojeniem lub pokrewnymi zapasami materiałowymi, pod warunkiem że:
i)
towary, których dotyczy pomoc, są lub będą wykorzystywane na potrzeby misji pełnionej przez UNIFIL oraz
ii)
usługi świadczone są na rzecz sił zbrojnych, które wchodzą lub wejdą w skład UNIFIL;
b)
udzielenie pomocy technicznej związanej z działaniami wojskowymi i uzbrojeniem lub pokrewnymi zapasami materiałowymi, pod warunkiem że:
i)
finansowanie lub pomoc finansowa przeznaczone są dla UNIFIL, sił zbrojnych państwa, które dostarcza żołnierzy do UNIFIL, lub organu władzy publicznej odpowiadającego za zaopatrzenie sił zbrojnych takiego państwa oraz
ii)
uzbrojenie lub pokrewne zapasy materiałowe dostarczane są na potrzeby UNIFIL lub wcielonych do UNIFIL sił zbrojnych danego państwa.
3. Właściwe organy państw członkowskich mogą udzielić zezwoleń, o których mowa w ust. 1 i 2, jedynie przed podjęciem działalności, w odniesieniu do której wniesiono o takie zezwolenia.
Artykuł 4
Komisja oraz państwa członkowskie bezzwłocznie powiadamiają się o środkach podjętych na podstawie niniejszego rozporządzenia i dostarczają sobie wszelkich istotnych informacji, którymi dysponują, a które mają związek z niniejszym rozporządzeniem, w szczególności zaś informacji dotyczących jego naruszenia lub problemów z wykonywaniem jego przepisów oraz informacji dotyczących odnośnych wyroków zapadłych w sądach krajowych.
Artykuł 5
Komisję upoważnia się do wprowadzania zmian do załącznika na podstawie informacji przekazanych przez państwa członkowskie.
Artykuł 6
1. Państwa członkowskie ustanawiają zasady stosowania kar nakładanych za naruszenie przepisów niniejszego rozporządzenia, a także podejmują wszelkie środki niezbędne do ich stosowania. Przewidziane kary muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.
2. Państwa członkowskie powiadamiają Komisję o tych zasadach, jak również o wszelkich późniejszych zmianach, bezzwłocznie po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 7
Niniejsze rozporządzenie stosuje się:
a)
w granicach Wspólnoty, w tym także w granicach jej przestrzeni powietrznej;
b)
na pokładach wszystkich statków powietrznych lub wodnych podlegających jurysdykcji państw członkowskich;
c)
do każdej osoby będącej obywatelem państwa członkowskiego i przebywającej na terytorium Wspólnoty lub poza nim;
d)
do wszelkich osób prawnych, podmiotów lub organów zarejestrowanych lub ustanowionych na mocy prawa państwa członkowskiego;
e)
do wszelkich osób prawnych, podmiotów lub organów w odniesieniu do wszelkiego rodzaju działalności gospodarczej prowadzonej całkowicie lub częściowo na terytorium Wspólnoty.
Artykuł 8
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 25 września 2006 r.