Dyrektywa Rady
z dnia 27 listopada 1984 r.
dotycząca wzajemnych zobowiązań organizacji ubezpieczeń kredytów eksportowych Państw Członkowskich działających w imieniu danego Państwa lub przy jego wsparciu lub w imieniu urzędów publicznych działających w zastępstwie tych organizacji, w przypadku wspólnych gwarancji w odniesieniu do umów obejmujących jedną lub większą liczbę umów o podwykonawstwo w jednej lub większej liczbie Państw Członkowskich Wspólnot Europejskich
84/568/EWG
RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 100 i 113,
uwzględniając wniosek Komisji,
a także mając na uwadze co następuje:
ubezpieczenia i finansowanie wywozu wywierają wpływ na międzynarodowy przepływ handlowy i stanowią potężny instrument polityki handlowej;
w rezultacie rosnącej współzależności gospodarki Państw Członkowskich, pojawia się tendencja do coraz częstszego podejmowania działań eksportowych na zasadzie współpracy między szeregiem przedsiębiorstw w różnych Państwach Członkowskich;
współpraca taka w sposób istotny, a nawet decydujący, wpływa na konkurencyjność wywozu wspólnotowego na rynkach państw trzecich;
w tym kontekście należy wspierać taką współpracę, w szczególności w dziedzinie podwykonawstwa;
różnice między funkcjonującymi obecnie w Państwach Członkowskich systemami gwarancji i finansowania wywozu, mogą utrudnić realizację takich działań eksportowych;
wspólne ubezpieczenie stanowi tę formę współpracy między instytucjami ubezpieczającymi kredyty w różnych Państwach Członkowskich, która umożliwia przedsiębiorstwom w tych Państwach Członkowskich współpracę w prowadzeniu działań eksportowych;
w tej sytuacji istotną sprawą jest ustanowienie i rozszerzenie sprawnej realizacji tej formy współpracy między instytucjami ubezpieczającymi kredyty;
działające w Państwach Członkowskich systemy gwarancji i finansowania mają bezpośredni wpływ na funkcjonowanie wspólnego rynku, a zatem korzystne byłoby wprowadzenie tej formy współpracy również w dziedzinie handlu wewnątrzwspólnotowego; wykonanie niniejszej dyrektywy nie pociąga jednak za sobą konieczności zmiany przepisów prawnych w Państwach Członkowskich, a więc konsultacje z Parlamentem Europejskim nie są obowiązkowe,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:
Artykuł 1
1. Państwa Członkowskie zapewnią, że organizacje ubezpieczające kredyty eksportowe, działające w imieniu bądź przy poparciu państwa, lub urzędy publiczne działające w zastępstwie takich organizacji, przestrzegają przepisów załączonej w Załączniku wzorcowej umowy, w odniesieniu do ich wzajemnych zobowiązań w przypadku gdy decydują się one, wspólnie z organizacją lub urzędem publicznym w innym Państwie Członkowskim, udzielić gwarancji dotyczących umowy obejmującej jedną lub więcej umów o podwykonawstwo, w jednym lub większej liczbie Państw Członkowskich.
2. Załączone przepisy nie wykluczają przyjęcia przez organizacje czy urzędy określone w ust. 1, dodatkowych przepisów, które nie mają wpływu na zakres załączonych przepisów do niniejszej dyrektywy, gdy te ostatnie stosowane są w odniesieniu do określonego działania.
Artykuł 2
Dwa lata po wejściu w życie niniejszej dyrektywy, Komisja przedłoży sprawozdanie na temat zdobytych doświadczeń związanych ze stosowaniem przepisów załączonych do niniejszej dyrektywy.
Komisja może w dowolnym czasie przedłożyć propozycje dotyczące zmiany tych przepisów.
Artykuł 3
Państwa Członkowskie przedstawią środki niezbędne w celu zapewnienia zgodności z przepisami zawartymi w Załączniku, w ciągu sześciu miesięcy od notyfikacji [1] niniejszej dyrektywy i poinformują o nich Komisję.
Artykuł 4
Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 27 listopada 1984 r.