Decyzja Komisji
z dnia 6 października 1998 r.
ustanawiająca specjalne warunki przywozu żywych małży, szkarłupni, osłonic i ślimaków morskich pochodzących z Tunezji
(notyfikowana jako dokument nr C(1998) 2952)
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
(98/569/WE)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając dyrektywę Rady 91/492/EWG z dnia 15 lipca 1991 r. ustanawiająca warunki zdrowotne dotyczące produkcji i wprowadzania do obrotu żywych małży [1], ostatnio zmienioną dyrektywą 97/79/WE [2], w szczególności jej art. 9,
a także mając na uwadze, co następuje:
ekspert Komisji przeprowadził w Tunezji wizytację kontrolną w celu sprawdzenia warunków, w jakich małże, szkarłupnie, osłonice i ślimaki morskie są produkowane, składowane oraz wysyłane do Wspólnoty;
ustawodawstwo Tunezji czyni odpowiedzialnym "Direction Générale de la Sante Animale (DGSA) du Ministère de l’Agriculture" za kontrolę stanu zdrowia żywych małży, szkarłupni, osłonic i ślimaków morskich, oraz za monitorowanie warunków higieniczno-sanitarnych produkcji; to samo ustawodawstwo upoważnia DGSA do zatwierdzania lub zakazywania odławiania małży, szkarłupni, osłonic i ślimaków morskich w niektórych strefach;
DGSA i jego laboratoria mogą skutecznie weryfikować stosowanie ustaw obowiązujących w Tunezji;
właściwe organy tunezyjskie zobowiązały się do regularnego i szybkiego przekazywania Komisji danych dotyczących obecności zawierającego toksyny planktonu w strefach odłowu;
właściwe organy tunezyjskie przedstawiły urzędowe zapewnienia dotyczące przestrzegania wymagań określonych w rozdziale V Załącznika do dyrektywy 91/492/EWG, oraz wymogów równoważnych tym, które są zapisane w tej dyrektywie w odniesieniu do klasyfikacji stref produkcji i przejściowych, zatwierdzania ośrodków wysyłki oraz kontroli zdrowia publicznego i monitorowania produkcji; w szczególności Wspólnocie będą przekazywane informacje na temat wszelkich możliwych zmian w strefach odłowu;
Tunezja kwalifikuje się do wpisania do wykazu państw trzecich spełniających warunki równoważności określone w art. 9 ust. 3 lit. a)) dyrektywy 91/492/EWG;
procedura uzyskiwania świadectwa zdrowia określona w art. 9 ust. 3 lit. b) pkt i) dyrektywy 91/492/EWG musi również obejmować definicję wzoru świadectwa, minimalne wymagania w odniesieniu do języka(-ów), w jakim/jakich musi być sporządzone, oraz stanowisko osoby upoważnionej do jego podpisania oraz znak jakości zdrowotnej, jaki ma być umieszczony na opakowaniu;
na mocy art. 9 ust. 3 lit. b) pkt ii) dyrektywy 91/492/EWG trzeba wyznaczyć obszary produkcyjne, z których małże, szkarłupnie, osłonice i ślimaki morskie mogą być odławiane i wywożone do Wspólnoty;
zgodnie z art. 9 ust. 3 lit. c) dyrektywy 91/492/EWG należy sporządzić wykaz zakładów, z których dopuszczalny jest przywóz małży, szkarłupni, osłonic i ślimaków morskich; wykaz ten musi być zostać sporządzony na podstawie komunikatu przekazanego Komisji przez DGSA; zapewnienie przestrzegania przepisów określonych w tym celu w art. 9 ust. 3 lit. c) dyrektywy 91/492/EWG jest zatem zadaniem DGSA;
bez uszczerbku dla decyzji podjętych zgodnie z dyrektywą Rady 91/67/EWG z dnia 28 stycznia 1991 r. dotycząca warunków zdrowotnych zwierząt obowiązujących przy wprowadzaniu do obrotu zwierząt i produktów akwakultury [3], ostatnio zmieniona dyrektywą 97/79/WE, stosuje się specjalne warunki przywozu;
środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu Weterynaryjnego,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
"Direction Générale de la Sante Animale (DGSA) du Ministère de l’Agriculture" jest właściwym organem w Tunezji do sprawdzania i poświadczania zgodności małży, szkarłupni, osłonic i ślimaków morskich z wymaganiami dyrektywy 91/492/EWG.
Artykuł 2
Żywe małże, szkarłupnie, osłonice i ślimaki morskie pochodzące z Tunezji i przeznaczone do spożycia przez ludzi muszą spełniać następujące warunki:
1. każdej przesyłce musi towarzyszyć numerowany oryginał świadectwa zdrowia, właściwie wypełniony, podpisany z podaniem daty, składający się z jednego arkusza zgodnie ze wzorem przedstawionym w załączniku A do niniejszej decyzji;
2. przesyłki muszą pochodzić z zatwierdzonych obszarów produkcyjnych wymienionych w załączniku B do niniejszej decyzji;
3. przesyłki muszą być szczelnie zapakowane przez zatwierdzony zakład wysyłkowy wymieniony w wykazie w załączniku C do niniejszej decyzji;
4. każde opakowanie musi mieć nieusuwalny znak jakości zdrowotnej, zawierający co najmniej następujące informacje:
- kraj wysyłki: TUNEZJA,
- gatunek (nazwa zwyczajowa i naukowa),
- identyfikacja obszaru produkcyjnego i zakładu wysyłkowego według ich numerów identyfikacyjnych,
- data zapakowania, zawierająca, co najmniej dzień i miesiąc.
Artykuł 3
1. Świadectwa określone w art. 2 ust. 1 muszą być sporządzone, co najmniej w jednym języku urzędowym Państwa Członkowskiego, w którym prowadzane są kontrole.
2. Świadectwa muszą zawierać nazwisko, funkcję i podpis przedstawiciela DGSA, jak również jego oficjalną pieczęć w kolorze innym niż pozostałe adnotacje na świadectwie.
Artykuł 4
Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 6 października 1998 r.