Rozporządzenie Rady (WE) nr 1637/98
z dnia 20 lipca 1998 r.
zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 404/93 w sprawie wspólnej organizacji rynku bananów
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 43,
uwzględniając wniosek Komisji [1];
uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [2],
uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego [3],
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Wymaga się wprowadzenia pewnej ilości zmian do przepisów w sprawie handlu z państwami trzecimi, zawartych w tytule IV rozporządzenia (EWG) nr 404/93 [4].
(2) Należy spełnić międzynarodowe zobowiązania Wspólnoty w ramach Światowej Organizacji Handlu (WTO) oraz wobec innych sygnatariuszy Czwartej Konwencji AKP-WE przy jednoczesnym osiągnięciu celów wspólnej organizacji rynku bananów.
(3) W WTO obowiązuje podstawowy kontyngent taryfowy 2200000 ton, przy obniżonej stawce celnej wynoszącej 75 ECU za tonę.
(4) Wzrost konsumpcji, wynikający z rozszerzenia Wspólnoty, uzasadnia otwarcie niezależnego kontyngentu taryfowego w wysokości 353000 ton; w ramach tego niezależnego kontyngentu taryfowego powinno się zmniejszyć opłatę celną do 75 ECU za tonę, mającą zastosowanie niezależnie od powyższego obowiązującego kontyngentu taryfowego; obniżka ta uzasadniona jest koniecznością zapewnienia odpowiedniego zaopatrzenia Wspólnoty.
(5) W przypadku tradycyjnych bananów z krajów AKP utrzymanie całkowitej ilości 857700 ton, jaka może być przywożona przy zerowej opłacie celnej, zabezpiecza dostęp do rynku Wspólnoty państwom dostarczającym tradycyjnych ilości, zgodnie z protokołem 5 załączonym do Czwartej Konwencji AKP-WE, a także z zasadami WTO.
(6) Z uwagi na zobowiązania wynikające z Czwartej Konwencji AKP-WE, w szczególności jej art. 168, oraz konieczność zapewnienia właściwych warunków konkurencji dla nietradycyjnych bananów z AKP, zastosowanie preferencji w wysokości 200 ECU wobec przywozu tych bananów pozwoli na utrzymanie danych przepływów handlowych zgodnie z nowymi ustaleniami dotyczącymi przywozu, wprowadzanymi na mocy niniejszego rozporządzenia.
(7) Do celów podziału kontyngentów taryfowych oraz, jeżeli będzie tego wymagała sytuacja, tradycyjnej ilości z AKP należy zastosować pojedyncze kryterium dla wyznaczenia państw produkujących, które mają istotny interes w dostawach bananów; w przypadku braku rozsądnej możliwości osiągnięcia porozumienia z tymi państwami, Komisja, wspomagana przez Komitet złożony z przedstawicieli Państw Członkowskich, musi być upoważniona do przeprowadzenia przydziału z zastosowaniem powyższego kryterium.
(8) Należy przewidzieć przepisy pozwalające na zmiany niezależnego kontyngentu taryfowego w taki sposób, by uwzględniał zwiększony popyt Wspólnoty stwierdzony po sporządzeniu bilansu dostaw; należy również sporządzić przepis w odniesieniu do podjęcia odpowiednich szczególnych działań w odpowiedzi na wyjątkowe okoliczności mogące mieć wpływ na zaopatrzenie rynku Wspólnoty.
(9) Pod koniec odpowiedniego okresu próbnego należy sprawdzić działanie niniejszego rozporządzenia.
(10) Dlatego do tytułu IV rozporządzenia (EWG) nr 404/93 należy wprowadzić właściwe zmiany,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu Rady (EWG) nr 404/93 wprowadza się następujące zmiany:
1. w tytule IV art. 16-20 otrzymują brzmienie:
"Artykuł 16
Artykuły 16-20 niniejszego tytułu stosuje się wyłącznie do świeżych produktów objętych kodem CN.
Dla celów niniejszego tytułu:
1) "tradycyjny przywóz z krajów AKP"; oznacza przywóz do Wspólnoty bananów pochodzących z państw wymienionych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia do granicy 857700 ton (waga netto) rocznie; banany te określane są jako "tradycyjne banany z krajów AKP";;
2) "nietradycyjny przywóz z krajów AKP"; oznacza przywóz do Wspólnoty bananów pochodzących z krajów AKP, ale nieobjętych definicją 1; banany te określane są jako "nietradycyjne banany z krajów AKP";;
3) "przywóz z państw trzecich poza krajami AKP"; oznacza banany przywożone do Wspólnoty pochodzące z państw trzecich innych niż kraje AKP; banany te określane są jako "banany z państw trzecich";.
Artykuł 17
W stosunku do całego przywozu bananów do Wspólnoty należy przedłożyć pozwolenie na przywóz wydawane przez Państwa Członkowskie każdej zainteresowanej stronie, niezależnie od tego, gdzie znajduje się we Wspólnocie, bez uszczerbku dla szczególnych przepisów przyjętych dla celów stosowania art. 18 i 19.
Pozwolenia na przywóz są ważne na całym obszarze Wspólnoty. Z wyjątkiem przypadków, gdzie odstępstwa są przyjmowane zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 27, wydanie takich pozwoleń jest uzależnione od złożenia zabezpieczenia zobowiązania do przywozu na warunkach niniejszego rozporządzenia przez okres trwania ważności pozwolenia. Z wyjątkiem przypadków siły wyższej, zabezpieczenie przepada w całości lub w części, jeżeli w wyznaczonym czasie działanie nie zostanie przeprowadzone lub zostanie przeprowadzone jedynie częściowo.
Artykuł 18
1. Co roku na przywóz bananów z państw trzecich i nietradycyjnych bananów z krajów AKP otwiera się kontyngent taryfowy w wysokości 2200000 ton (waga netto).
Przywóz bananów z państw trzecich w ramach kontyngentu taryfowego podlega opłacie celnej w wysokości 75 ECU za tonę, natomiast przywóz nietradycyjnych bananów z krajów AKP jest wolny od opłat celnych.
2. Co roku na przywóz bananów z państw trzecich oraz nietradycyjnych bananów z krajów AKP otwiera się dodatkowy kontyngent taryfowy w wysokości 353000 ton (waga netto).
Przywóz bananów z państw trzecich w ramach dodatkowego kontyngentu taryfowego podlega opłacie celnej w wysokości 75 ECU za tonę, natomiast przywóz nietradycyjnych bananów z krajów AKP jest wolny od opłat celnych.
3. Przywóz tradycyjnych bananów z krajów AKP jest wolny od opłat celnych.
4. W przypadku braku rozsądnej możliwości zabezpieczenia porozumienia wszystkich Umawiających się Stron WTO, które mają istotny interes w dostawach bananów, Komisja, zgodnie z procedurą określoną w art. 27, może dokonać rozdziału kontyngentów taryfowych określonych w ust. 1 i 2 oraz tradycyjnej ilości z krajów AKP między te państwa, które mają istotny interes w dostawach.
5. W drodze odstępstwa od przepisów art. 15 nietradycyjne banany z krajów AKP, przywożone poza kontyngentami taryfowymi wskazanymi w ust. 1 i 2, podlegają opłacie celnej za tonę w wysokości równej opłacie celnej wskazanej w art. 15 i pomniejszonej o 200 ECU.
6. Do celów Wspólnej Taryfy Celnej stawki należności przywozowych określone w niniejszym artykule zostaną przeliczone na walutę krajową według kursów właściwych dla danych produktów.
7. Dodatkowy kontyngent taryfowy przewidziany w ust. 2 może zostać zwiększony, jeżeli na podstawie bilansu produkcji, konsumpcji, przywozu i wywozu wzrośnie popyt we Wspólnocie.
Określenie elementów prognozy, jego przyjęcie oraz zwiększenie dodatkowego kontyngentu taryfowego jest realizowane zgodnie z procedurą określoną w art. 27.
8. Jeżeli na zaopatrzenie rynku Wspólnoty wpłyną wyjątkowe okoliczności naruszające produkcję lub przywóz, Komisja przyjmuje szczególne niezbędne środki, zgodnie z procedurą określoną w art. 27.
W takich przypadkach dodatkowy kontyngent taryfowy przewidziany w ust. 2 może zostać dostosowany na podstawie bilansu wskazanego w ust. 7. Szczególne środki mogą odstąpić od przepisów przyjętych na mocy art. 19 ust. 1. Muszą unikać dyskryminacji między różnymi pochodzeniami dostaw.
9. Banany z państw trzecich oraz tradycyjne i nietradycyjne banany z krajów AKP, powrotnie wywożone ze Wspólnoty, nie są zaliczane do odpowiadających im kontyngentów taryfowych.
Artykuł 19
1. Kontyngenty taryfowe wskazane w art. 18 ust. 1 i 2 oraz przywóz tradycyjnych bananów z krajów AKP są zarządzane zgodnie z metodą opartą na uwzględnianiu tradycyjnych przepływów handlowych ("tradycyjni/nowi";).
Komisja przyjmuje ustalenia wykonawcze wymagane w ramach procedur określonych w art. 27.
W razie konieczności mogą zostać przyjęte inne odpowiednie metody.
2. Przyjęta metoda, jeżeli to stosowne, uwzględnia wymagania rynku Wspólnoty w zakresie podaży oraz potrzebę zabezpieczenia jego równowagi.
Artykuł 20
Komisja przyjmuje przepisy w celu stosowania niniejszego tytułu zgodnie z procedurą określoną w art. 27. Ich zakres obejmuje:
a) gwarancje dotyczące charakteru oraz pochodzenia produktu;
b) uznanie dokumentu służącego do sprawdzenia tych gwarancji;
c) warunki wydania i okres ważności pozwoleń na przywóz;
d) szczególne przepisy niezbędne do ułatwienia przejścia od ustaleń dotyczących przywozu, mających zastosowanie począwszy od dnia 1 lipca 1993 r., do obecnych ustaleń określonych w niniejszym tytule;
e) środki niezbędne dla zapewnienia poszanowania zobowiązań wynikających z umów zawartych przez Wspólnotę na mocy art. 228 Traktatu.";
2. artykuł 32 otrzymuje brzmienie:
"Artykuł 32
1. Najpóźniej do dnia 31 grudnia 2004 r. Komisja przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie, do którego, jeżeli jest to właściwe, będą dołączone wnioski w sprawie funkcjonowania niniejszego rozporządzenia i jego możliwych alternatyw, w szczególności w odniesieniu do ustaleń dotyczących przywozu.
2. Sprawozdanie zawiera, w szczególności, analizę tendencji wprowadzenia do obrotu bananów ze Wspólnoty, krajów AKP oraz państw trzecich, a także ocenę działania ustaleń dotyczących przywozu. W tym kontekście szczególną uwagę należy zwrócić na zakres, w jakim najsłabsi dostawcy z krajów AKP zdołali utrzymać swoją pozycję na rynku Wspólnoty.";
3. skreśla się art. 15a;
4. Załącznik zastępuje się niniejszym Załącznikiem.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 1999 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 20 lipca 1998 r.