ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 2060/2004
z dnia 22 listopada 2004 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2702/1999 w sprawie działań informacyjnych i promocyjnych w państwach trzecich, dotyczących produktów rolnych, oraz rozporządzenie (WE) nr 2826/2000 w sprawie działań informacyjnych i promocyjnych dotyczących produktów rolnych na rynku wewnętrznym
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 36 i 37,
uwzględniając wniosek Komisji,
uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (1),
uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (2),
uwzględniając opinię Komitetu Regionów,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
W świetle doświadczeń zdobytych w związku z wykonaniem rozporządzeń (WE) nr 2702/1999 (3) i (WE) nr 2826/2000 (4), poddanych analizie w sprawozdaniu przedstawionym przez Komisję Parlamentowi Europejskiemu i Radzie w kwietniu 2004 r., właściwym jest dokonanie przeglądu określonych przepisów tych rozporządzeń.
(2)
Harmonizacja przepisów dotyczących przedkładania i wyboru wniosków, monitorowania programów, jak również konsultacji i pomocy technicznej, stosowanych w kontekście rozporządzeń (WE) nr 2702/1999 i nr 2826/2000, powinna prowadzić do łatwiejszego zarządzania tymi dwiema procedurami; w szczególności, organizacje inicjujące powinny mieć możliwość samodzielnego wprowadzania w życie określonych części programów oraz wyboru jednostek wprowadzających je w życie na późniejszym etapie procedury.
(3)
Należy unikać fragmentacji finansowania w postaci małych i nieskutecznych programów oraz należy zapewnić zrównoważone rozdzielanie dostępnych środków budżetowych, poprzez wyznaczenie minimalnych i maksymalnych limitów rzeczywistych kosztów dla przedstawionych programów.
(4)
Możliwość inicjowania działań promocyjnych i informacyjnych przez Komisję w państwach trzecich powinna być rozszerzona w przypadkach, w których takie działania leżą w interesie całej Wspólnoty lub żadne odpowiednie działania przygotowawcze nie zostały przedstawione przez organizacje zawodowe lub międzybranżowe. Komisja powinna mieć również możliwość inicjowania, na rynku wewnętrznym, działań informacyjnych związanych z procedurami wspólnotowymi dotyczącymi jakości i etykietowania produktów rolnych i środków spożywczych.
(5)
W świetle doświadczenia zdobytego w związku z wprowadzeniem w życie stopniowego zmniejszania udziału w finansowaniu z 60 % do 40 % w przypadkach programów wieloletnich, przepisy dotyczące wspólnotowego wkładu w finansowanie takich programów powinny zostać uproszczone, przy jednoczesnym zachowaniu wkładu na poziomie 50 % rzeczywistych kosztów każdego programu.
(6)
Wkład Państwa Członkowskiego (Państw Członkowskich) i organizacji inicjujących powinien być bardziej elastyczny, przy założeniu jednak, że ciężar minimalnego finansowania obowiązkowego ponoszą organizacje inicjujące.
(7)
Istotne jest, aby materiały wykorzystywane w kampaniach informacyjnych i promocyjnych były sprawdzane pod względem ich zgodności z prawodawstwem wspólnotowym. Dlatego też konieczne jest wyjaśnienie istniejących zobowiązań Państw Członkowskich dotyczących monitorowania w tym zakresie.
(8)
Wkłady Państw Członkowskich do programów dokonywane są w kontekście określonej procedury. Dlatego też Państwa Członkowskie powinny zostać zwolnione z obowiązku zgłaszania takich wkładów krajowych jako pomocy państwa w celu uproszczenia danego postępowania administracyjnego, ponieważ wkłady te nie powinny być uznawane za pomoc państwa w rozumieniu art. 87-89 Traktatu.
(9)
Grupy robocze ad hoc przedstawicieli Państw Członkowskich i/lub ekspertów posiadających szczególną wiedzę fachową w sprawach promocji i reklamy mogą być przydatne w doradzaniu Komisji w zakresie opracowywania strategii oraz środków wykonawczych przewidzianych tą procedurą. Dlatego też należy zapewnić możliwość prowadzenia konsultacji z takimi grupami.
(10)
Rozporządzenie (WE) nr 2702/1999 powinno być nadal stosowane po dniu 31 grudnia 2004 r.
(11)
W celu umożliwienia dokonania niezbędnych dostosowań wprowadzających w życie proponowane środki, niniejsze rozporządzenie powinno się stosować od dnia 1 stycznia 2005 r.
(12)
Rozporządzenie (WE) nr 2702/1999 i (WE) nr 2826/2000 powinny zatem zostać odpowiednio zmienione,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Niniejszym w rozporządzeniu (WE) nr 2702/1999 wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 2 lit. c) otrzymuje brzmienie:
„c)
kampanie informacyjne, szczególnie na temat wspólnotowego systemu chronionych nazw pochodzenia (PDO), chronionych oznaczeń geograficznych (PGI), gwarantowanych tradycyjnych specjalności (GTS) i produkcji ekologicznej, jak również innych procedur wspólnotowych dotyczących standardów jakości oraz etykietowania produktów rolnych i środków spożywczych, jak również symboli graficznych ustanowionych w odpowiednim prawodawstwie wspólnotowym;”;
2)
artykuł 5 otrzymuje brzmienie:
„Artykuł 5
1. Zgodnie z procedurą określoną w art. 12 ust. 2, co dwa lata Komisja opracowuje wykaz produktów oraz rynków określonych odpowiednio w art. 3 i 4.
Jednakże wykaz ten, jeżeli to konieczne, może być w tym czasie zmieniany.
2. Zgodnie z procedurą określoną w art. 12 ust. 2, Komisja może przyjąć wytyczne określające szczegóły dotyczące strategii, do której należy dostosować propozycje kampanii informacyjnych i promocyjnych dotyczących niektórych lub wszystkich produktów, określonych w ust. 1.”;
3)
artykuł 7 otrzymuje brzmienie:
„Artykuł 7
1. W celu przeprowadzenia działań określonych w art. 2 lit. a)-e) oraz z zastrzeżeniem art. 6, organizacje zawodowe i/lub międzybranżowe reprezentujące sektor(-y) w jednym lub kilku Państwach Członkowskich lub na poziomie wspólnotowym opracowują propozycje programów promocyjnych i informacyjnych trwających nie dłużej niż trzy lata.
Państwa Członkowskie opracowują specyfikację ustanawiającą warunki i kryteria oceny programów.
2. Zainteresowane Państwa Członkowskie badają stosowność każdego zaproponowanego programu oraz jego zgodność z przepisami niniejszego rozporządzenia, wytycznymi przyjętymi na podstawie w art. 5 ust. 2 oraz stosownymi specyfikacjami. Sprawdzają także, czy program zapewnia odpowiednią efektywność w stosunku do kosztów.
Po zbadaniu programu lub programów, Państwa Członkowskie opracowują wykaz programów w ramach limitu dostępnych środków i zobowiązują się do wniesienia wkładu w ich finansowanie.
3. Państwo(-a) Członkowskie przesyła(-ją) Komisji wykaz programów oraz ich kopie.
Jeżeli przedstawiony program lub niektóre jego działania zostaną uznane przez Komisję za niezgodne z regulacjami wspólnotowymi lub za niezapewniające odpowiedniej efektywności w stosunku do kosztów, powiadamia ona, w terminie, który zostanie określony zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 12 ust. 2, dane Państwa Członkowskie o niezakwalifikowaniu całości lub części danego programu. W przypadku przekroczenia tego terminu program uważa się za zakwalifikowany.
Państwo(-a) Członkowskie uwzględnia(-ją) wszystkie uwagi przedstawione przez Komisję oraz przesyłają Komisji programy poddane przeglądowi w porozumieniu z organizacją inicjującą w terminie, który zostanie określony zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 12 ust. 2.
4. Komisja decyduje, zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 12 ust. 2, o tym, które programy zostają przyjęte oraz podejmuje decyzję w sprawie dotyczących ich budżetów. Pierwszeństwo przyznaje się programom przedstawionym przez więcej niż jedno Państwo Członkowskie lub przewidującym prowadzenie działań w więcej niż jednym państwie trzecim.
5. Po zaproszeniu do składania konkurencyjnych ofert za pomocą wszelkich odpowiednich środków, organizacje inicjujące wybierają jednostki odpowiedzialne za wprowadzanie w życie programów. Jednakże, pod pewnymi warunkami, które mają zostać określone zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 12 ust. 2, organizacja inicjująca może zostać upoważniona do wprowadzenia w życie określonych części programu.
6. Zgodnie z procedurą określoną w art. 12 ust. 2, Komisja może ustalić minimalne lub/i maksymalne limity rzeczywistych kosztów dla programów przedstawionych na mocy niniejszego artykułu. Te limity kosztów mogą być zróżnicowane w zależności od charakteru danego programu. Kryteria w tym względzie mogą zostać ustalone zgodnie z procedurą określoną w art. 12 ust. 2.”;
4)
dodaje się artykuł w brzmieniu:
„Artykuł 7a
Po poinformowaniu Komitetu Zarządzającego, o którym mowa w art. 12 ust. 1 lub, w odpowiednim przypadku, Komitetów Regulacyjnych określonych w rozporządzeniach Rady (EWG) nr 2092/91 (5), (EWG) nr 2081/92 (6) lub (EWG) nr 2082/92 (7), Komisja podejmuje decyzje w sprawie następujących działań:
a)
działań określonych w art. 2 lit. f) i g) niniejszego rozporządzenia;
b)
działań określonych w art. 2 lit. a)-e) niniejszego rozporządzenia, jeżeli takie działania leżą w interesie całej Wspólnoty lub żadne odpowiednie propozycje nie zostały przedstawione w ramach procedury ustanowionej w art. 7 niniejszego rozporządzenia;
c)
działań prowadzonych przez organizację międzynarodową określoną w art. 6 niniejszego rozporządzenia.
5)
w art. 8 wprowadza się następujące zmiany:
a)
w ust. 1, tiret drugie i trzecie otrzymują brzmienie:
„-
jednostkę lub jednostki odpowiedzialne za wykonanie działań określonych w art. 7a; ”;
b)
ustęp 4 otrzymuje brzmienie:
„4. Zainteresowane Państwa Członkowskie są odpowiedzialne za monitorowanie programów określonych w art. 7 oraz za dokonywanie płatności w odniesieniu do tych programów. Państwa Członkowskie zapewniają zgodność z prawem wspólnotowym wszystkich materiałów informacyjnych lub promocyjnych przygotowanych w ramach przyjętego programu.”;
6)
w art. 9 wprowadza się następujące zmiany:
a)
ustępy 1, 2 i 3 otrzymują brzmienie:
„1. Bez uszczerbku dla ust. 4, Wspólnota finansuje w całości działania określone w art. 7a. Wspólnota finansuje również w całości koszty asystentów ds. technicznych wybranych zgodnie z art. 8 ust. 1 tiret pierwsze.
2. Wkład Wspólnoty w finansowanie programów określonych w art. 7 nie przekracza 50 % rzeczywistych kosztów tych programów. W przypadku programów promocyjnych trwających dwa lub trzy lata, wkład w finansowanie w każdym roku wprowadzania w życie nie przekracza tego maksymalnego limitu.
3. Organizacje inicjujące finansują przynajmniej 20 % rzeczywistych kosztów programów określonych w art. 7, pozostałą część kosztów ponoszą zainteresowane Państwa Członkowskie, biorąc pod uwagę wkład Wspólnoty określony w ust. 2. Odpowiednie udziały wnoszone przez Państwa Członkowskie i organizacje inicjujące określane są w momencie przedstawienia programu Komisji zgodnie z art. 7 ust. 3. Płatności dokonywane przez Państwa Członkowskie i/lub organizacje inicjujące mogą pochodzić z opłat o charakterze parafiskalnym lub wkładów obowiązkowych.”;
b)
dodaje się ust. 5 w brzmieniu:
„5. Artykuły 87-89 Traktatu nie stosują się do wkładów finansowych wnoszonych przez Państwa Członkowskie ani do wkładów finansowych pochodzących z opłat o charakterze parafiskalnym lub wkładów obowiązkowych wnoszonych przez Państwa Członkowskie i/lub organizacje inicjujące, na rzecz programów będących przedmiotem wsparcia wspólnotowego w zakresie art. 36 Traktatu oraz tych, które Komisja zdecydowała się przyjąć zgodnie z art. 7 ust. 4. ”;
7)
dodaje się artykuł w brzmieniu:
„Artykuł 12a
Przed opracowaniem wykazu i wytycznych określonych w art. 5 lub przyjęciem programów określonych w art. 7, lub podjęciem decyzji w sprawie działań zgodnie z art. 7a, lub przyjęciem środków wprowadzających w życie zgodnie z art. 11, Komisja może zasięgać opinii:
a)
Stałej Grupy ds. Promocji Produktów Rolnych w ramach Komitetu Doradczego ds. Zdrowia i Bezpieczeństwa Produktów Rolnych;
b)
technicznych grup roboczych ad hoc składających się z członków Komitetu Zarządzającego określonego w art. 12 ust. 1 i/lub ekspertów posiadających szczególną wiedzę fachową w zakresie promocji i reklamy.”;
8)
w art. 13 datę „31 grudnia 2003 r.” zastępuje się datą „31 grudnia 2006 r.”;
9)
w art. 15 skreśla się drugi akapit.
Artykuł 2
W rozporządzeniu (WE) nr 2826/2000 wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 2 lit. c) otrzymuje brzmienie:
„c)
kampanie informacyjne, dotyczące w szczególności systemów wspólnotowych obejmujących chronione nazwy pochodzenia (PDO), chronione oznaczenia geograficzne (PGI), tradycyjne specjalności gwarantowane (GTS) i produkcję ekologiczną, jak również innych systemów wspólnotowych dotyczących standardów jakości i etykietowania produktów rolnych i środków spożywczych, oraz symboli graficznych określonych w odpowiednim prawodawstwie wspólnotowym, w tym symbol graficzny dla odległych regionów geograficznych;”;
2)
w art. 4 skreśla się ust. 2;
3)
w art. 5 skreśla się ust. 2;
4)
artykuł 6 otrzymuje brzmienie:
„Artykuł 6
1. W celu przeprowadzenia działań określonych w art. 2 lit. a)-d) oraz zgodnie z wytycznymi określonymi w art. 5, organizacje zawodowe i/lub międzybranżowe reprezentujące sektor(-y) w jednym lub kilku Państwach Członkowskich lub na poziomie wspólnotowym opracowują propozycje programów promocyjnych i informacyjnych trwających nie dłużej niż trzy lata.
Państwa Członkowskie opracowują specyfikację ustanawiającą warunki i kryteria oceny programów.
2. Zainteresowane Państwo(-a) Członkowskie bada(-ją) stosowność każdego zaproponowanego programu oraz jego zgodność z przepisami niniejszego rozporządzenia, wytycznymi, o których mowa w art. 5 oraz stosownymi specyfikacjami. Sprawdzają także czy program zapewnia odpowiednią efektywność w stosunku do kosztów.
Po zbadaniu programu lub programów Państwo(-a) Członkowskie opracowuje(-ą) wykaz programów w ramach limitu dostępnych środków i zobowiązuje(-ą) się do wniesienia wkładu w ich finansowanie.
3. Państwo(-a) Członkowskie przesyła(-ją) Komisji wykaz programów oraz ich kopie.
Jeżeli przedstawiony program lub niektóre jego działania, zostaną uznane przez Komisję za niezgodne z przepisami wspólnotowymi lub za niezapewniające odpowiedniej efektywności w stosunku do kosztów, powiadamia ona, w terminie, który zostanie określony zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 13 ust. 2, dane Państwo(-a) Członkowskie o niezakwalifikowaniu całości lub części danego programu. W przypadku przekroczenia tego terminu program uważa się za zakwalifikowany.
Państwo(-a) Członkowskie uwzględnia(-ją) wszelkie uwagi przedstawione przez Komisję oraz przesyłają Komisji programy poddane przeglądowi w porozumieniu z organizacją zgłaszającą propozycje w terminie, który zostanie określony zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 13 ust. 2.
4. Komisja decyduje, zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 13 ust. 2, o tym, które programy zostają przyjęte oraz podejmuje decyzję w sprawie dotyczącej ich budżetów. Pierwszeństwo przyznaje się programom przedstawionym przez więcej niż jedno Państwo Członkowskie lub przewidującym prowadzenie działań w więcej niż jednym Państwie Członkowskim.
5. Po zaproszeniu do składania konkurencyjnych ofert za pomocą wszelkich odpowiednich środków, organizacje zgłaszające propozycje wybierają organy odpowiedzialne za wdrażanie programu. Jednakże, pod pewnymi warunkami, które mają zostać określone zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 13 ust. 2, organizacja zgłaszająca propozycje może zostać upoważniona do wdrożenia określonych części programu.
6. Zgodnie z procedurą określoną w art. 13 ust. 2, Komisja może ustalić minimalne lub/i maksymalne limity rzeczywistych kosztów dla programów przedstawionych na mocy niniejszego artykułu. Te limity kosztów mogą być zróżnicowane w zależności od charakteru danego programu. Kryteria w tym względzie mogą zostać ustalone zgodnie z procedurą określoną w art. 13 ust. 2.”;
5)
w art. 7 wprowadza się następujące zmiany:
a)
ustęp 3 otrzymuje brzmienie:
„3. Do celów zbadania programów przez Komisję, stosuje się art. 6 ust. 3 i 4.”;
b)
dodaje się ust. 4 w brzmieniu:
„4. Zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 13 ust. 2, Komisja może ustalić minimalne lub/i maksymalne limity faktycznych kosztów dla programów przedstawionych na mocy niniejszego artykułu. Te limity kosztów mogą być zróżnicowane w zależności od charakteru danego programu. Kryteria w tym względzie mogą zostać ustalone zgodnie z procedurą określoną w art. 13 ust. 2.”;
6)
dodaje się artykuł w brzmieniu:
„Artykuł 7a
Po poinformowaniu Komitetu Zarządzającego, o którym mowa w art. 13 ust. 1 lub, w odpowiednim przypadku, Komitetów Regulacyjnych, o których mowa w rozporządzeniach (EWG) nr 2092/91 (8), (EWG) nr 2081/92 (9) lub (EWG) nr 2082/92 (10), Komisja podejmuje decyzje w sprawie następujących działań:
a)
działań określonych w art. 2 lit. e) niniejszego rozporządzenia;
b)
działań określonych w art. 2 lit. b)-d) niniejszego rozporządzenia, jeżeli takie działania leżą w interesie całej Wspólnoty lub jeżeli żadne odpowiednie propozycje nie zostały przedstawione w ramach procedur ustanowionych w art. 6 lub 7 niniejszego rozporządzenia.
7)
artykuł 8 otrzymuje brzmienie:
„Artykuł 8
Na podstawie otwartego bądź ograniczonego zaproszenia do składania ofert Komisja wybiera:
a)
każdą pomoc techniczną potrzebną do oceny zaproponowanych programów, w tym proponowane organy wdrażające;
b)
organ lub organy odpowiedzialne za realizację działań określonych w art. 7a;”;
8)
w art. 9 wprowadza się następujące zmiany:
a)
ustępy 1, 2 i 3 otrzymują brzmienie:
„1. Wspólnota finansuje w całości działania określone w art. 7a. Wspólnota finansuje również w całości koszty asystentów ds. technicznych wybranych zgodnie z art. 8 lit. a).
2. Wkład Wspólnoty w finansowanie programów określonych w art. 6 i 7 nie przekracza 50 % kosztów rzeczywistych tych programów. W przypadku programów trwających dwa lub trzy lata wkład w finansowanie w każdym roku wdrażania nie przekracza tego maksymalnego limitu.
3. Organizacje zgłaszające propozycje finansują przynajmniej 20 % kosztów rzeczywistych programów określonych w art. 6, a pozostałą część kosztów ponoszą zainteresowane Państwa Członkowskie, biorąc pod uwagę wkład Wspólnoty określony w ust. 2. Odpowiednie udziały Państw Członkowskich i organizacji zgłaszających propozycje określane są w momencie przedstawienia programu Komisji zgodnie z art. 6 ust. 3. Płatności dokonywane przez Państwa Członkowskie i/lub organizacje zgłaszające propozycje mogą pochodzić z opłat o charakterze parafiskalnym lub wkładów obowiązkowych.”;
b)
dodaje się ust. 5 w brzmieniu:
„5. Artykuły 87-89 Traktatu nie stosują się do wkładów finansowych wnoszonych przez Państwa Członkowskie ani do wkładów finansowych pochodzących z opłat o charakterze parafiskalnym lub wkładów obowiązkowych wnoszonych przez Państwa Członkowskie i/lub organizacje zgłaszające propozycje, na rzecz programów będących przedmiotem wsparcia wspólnotowego w zakresie art. 36 Traktatu oraz tych, które Komisja zdecydowała się przyjąć zgodnie z art. 6 ust. 4 lub art. 7 ust. 3.”;
9)
w art. 10, ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„2. Grupa monitorująca, składająca się z przedstawicieli Komisji, zainteresowanych Państw Członkowskich oraz organizacji zgłaszających propozycje, nadzoruje prawidłową realizację programów określonych w art. 6 i 7.
3. Zainteresowane Państwa Członkowskie są odpowiedzialne za monitorowanie programów określonych w art. 7 oraz za dokonywanie płatności w odniesieniu do tych programów. Państwa Członkowskie zapewniają zgodność z prawem wspólnotowym wszystkich materiałów informacyjnych lub promocyjnych przygotowanych w ramach przyjętego programu.”;
10)
dodaje się artykuł w brzmieniu:
„Artykuł 13a
Przed opracowaniem wykazu określonego w art. 4 lub ustanowieniem wytycznych określonych w art. 5, lub zatwierdzeniem programów określonych w art. 6 i 7, lub podjęciem decyzji w sprawie działań zgodnie z art. 7a, lub podjęciem środków wykonawczych zgodnie z art. 12, Komisja może zasięgnąć opinii:
a)
Stałej Grupy ds. Promocji Produktów Rolnych w ramach Komitetu Doradczego ds. Zdrowia i Bezpieczeństwa Produktów Rolnych;
b)
technicznych grup roboczych ad hoc składających się z członków Komitetu Zarządzającego określonego w art. 13 ust. 1 i/lub ekspertów posiadających szczególną wiedzę fachową w sprawach promocji i reklamy.”;
11)
artykuł 14 otrzymuje brzmienie:
„Artykuł 14
Przed dniem 31 grudnia 2006 r. Komisja przedstawi Parlamentowi Europejskiemu oraz Radzie sprawozdanie z wykonania niniejszego rozporządzenia wraz z właściwymi wnioskami.”
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 22 listopada 2004 r.