Rozporządzenie Rady (WE) nr 881/2002
z dnia 27 maja 2002 r.
wprowadzające niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom związanym z Osamą bin Ladenem, siecią Al-Kaida i talibami i uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 467/2001 zakazujące wywozu niektórych towarów i usług do Afganistanu, wzmacniające zakaz lotów i rozszerzające zamrożenie funduszy i innych środków finansowych w odniesieniu do talibów w Afganistanie
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 60, 301 i 308,
uwzględniając wspólne stanowisko 2002/402/WPZiB dotyczące środków ograniczających ograniczających przeciwko Osamie bin Ladenowi, członkom organizacji Al-Kaida, talibom oraz innym osobom fizycznym, grupom, przedsiębiorstwom i podmiotom z nimi powiązanym oraz uchylające wspólne stanowiska 96/746/WPZiB, 1999/727/WPZiB, 2001/154/WPZiB i 2001/771/WPZiB [1],
uwzględniając wniosek Komisji [2],
uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [3],
a także mając na uwadze, co następuje;
(1) Dnia 16 stycznia 2002 r., Rada Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych przyjęła rezolucję 1390(2002) wskazującą, że talibowie nie odpowiedzieli na jej żądania wystosowane w kilku poprzednich rezolucjach i potępiającą talibów za umożliwienie wykorzystania Afganistanu jako bazy do szkolenia i działania terrorystów, a także potępiającą sieć Al-Kaidy i inne powiązane z nią grupy terrorystyczne za dokonywanie aktów terrorystycznych i niszczenie mienia.
(2) Rada Bezpieczeństwa zdecydowała, między innymi, że zakaz lotów i niektóre ograniczenia wywozowe nałożone na Afganistan w następstwie rezolucji 1267(1999) i 1333(2000) powinny zostać uchylone oraz że zakres zamrożenia funduszy i zakaz udostępniania funduszy, które zostały nałożone w następstwie tych rezolucji, powinny zostać dostosowane. Rada zadecydowała również, że należy zastosować zakaz dostarczania talibom i organizacji Al-Kaida niektórych usług związanych z działalnością wojskową. Zgodnie z ust. 3 rezolucji 1390(2002), środki te zostaną ponownie przejrzane przez Radę Bezpieczeństwa dwanaście miesięcy po przyjęciu rezolucji i na zakończenie tego okresu Rada Bezpieczeństwa albo pozwoli na ich dalsze stosowanie albo zadecyduje o ich usprawnieniu.
(3) W tym względzie, Rada Bezpieczeństwa przypomniała o obowiązku wykonania w całości rezolucji 1373(2001) w odniesieniu do każdego członka społeczności talibów i organizacji Al-Kaida, ale także w odniesieniu do tych, którzy są z nimi powiązani, którzy uczestniczyli w finansowaniu, planowaniu, ułatwianiu, przygotowywaniu i dokonywaniu aktów terrorystycznych.
(4) Środki te podlegają zakresowi Traktatu i, dlatego, szczególnie w celu unikania zakłócania konkurencji, niezbędne dla prawodawstwa Wspólnoty jest wykonanie odpowiednich decyzji Rady Bezpieczeństwa, w zakresie w jakim dotyczy to terytorium Wspólnoty. Terytorium to obejmuje, w celu wykonania przepisów niniejszego rozporządzenia, wszystkie terytoria Państw Członkowskich, w których stosuje się przepisy Traktatu, na mocy przepisów ustalonych w tym Traktacie;
(5) W celu zapewnienia najwyższego stopnia pewności prawnej we Wspólnocie, nazwiska i inne odpowiednie dane w odniesieniu do osób fizycznych lub prawnych, grup lub podmiotów, których fundusze powinny zostać zamrożone w następstwie oznaczenia przez władze ONZ, powinny zostać podane do wiadomości publicznej, natomiast we Wspólnocie powinna zostać ustanowiona procedura do zmiany tych list.
(6) Właściwe władze Państw Członkowskich powinny być, gdzie to konieczne, uprawnione do zapewnienia zgodności z przepisami niniejszego rozporządzenia.
(7) Rezolucja 1267(1999) Rady Bezpieczeństwa ONZ przewiduje, że właściwy Komitet ONZ ds. sankcji może udzielić wyłączeń z zamrożenia funduszy z tytułu potrzeb humanitarnych. W związku z tym, należy wprowadzić przepisy w celu stosowania takich wyłączeń w całej Wspólnocie.
(8) Ze względów praktycznych, Komisja powinna zostać upoważniona do zmiany załączników do niniejszego rozporządzenia na podstawie stosownego powiadomienia lub informacji dostarczonej odpowiednio przez Radę Bezpieczeństwa ONZ, właściwy Komitet ONZ ds. sankcji i Państwa Członkowskie.
(9) Komisja i Państwa Członkowskie powinny powiadamiać się wzajemnie o środkach podjętych na podstawie niniejszego rozporządzenia oraz o innych istotnych informacjach będących w ich posiadaniu w związku z niniejszym rozporządzeniem oraz powinny współpracować z właściwym Komitetem ONZ ds. sankcji, w szczególności poprzez dostarczanie mu informacji.
(10) Państwa Członkowskie powinny ustanawiać zasady stosowania sankcji obowiązujących wobec naruszenia przepisów niniejszego rozporządzenia i zapewnić ich wykonywanie. Sankcje takie muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.
(11) Uwzględniając fakt, że zamrażanie funduszy ma zostać dostosowane, niezbędne jest zapewnienie, że sankcje za naruszenie niniejszego rozporządzenia mogą być nakładane już od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.
(12) Ze względu na środki nałożone na mocy rezolucji 1390(2002) niezbędne jest dostosowanie środków nałożonych we Wspólnocie przez uchylenie rozporządzenia Rady (WE) nr 467/2001 [4] i przyjęcie nowego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Do celów niniejszego rozporządzenia, stosuje się następujące definicje:
1. "fundusze" oznaczają aktywa finansowe i korzyści ekonomiczne każdego rodzaju, w tym, lecz nie ograniczające się do nich, gotówkę, czeki, roszczenia pieniężne, polecenia wypłaty, przekazy pieniężne i inne instrumenty płatnicze; depozyty złożone w instytucjach finansowych lub innych jednostkach, salda na kontach, długi i zobowiązania dłużne; publiczne i prywatne rynkowe papiery wartościowe i papiery dłużne, w tym akcje i udziały, zaświadczenia papierów wartościowych, obligacje, weksle, poręczenia, skrypty dłużne, kontrakty pochodne; odsetki, dywidendy lub inne przychody z aktywów; kredyty, prawa do rozliczenia wzajemnych roszczeń, gwarancje, gwarancje właściwego wykonania kontraktu lub inne zobowiązania finansowe; akredytywy, listy przewozowe (konosamenty), kwity zastawne z upoważnieniem wierzyciela do sprzedaży zastawu; dokumenty poświadczające zyski z funduszy lub środków finansowych, oraz wszelkie inne instrumenty finansowania wywozowego;
2. "zasoby gospodarcze" oznaczają aktywa każdego rodzaju, zarówno materialne i niematerialne, ruchome i nieruchome, które nie są funduszami lecz mogące służyć do uzyskiwania funduszy, towarów lub usług;
3. "zamrożenie funduszy" oznacza zapobieganie jakimkolwiek ruchom, przenoszeniu, zmianom, wykorzystaniu lub dokonywaniu transakcji funduszami w jakikolwiek sposób, który powodowałby jakąkolwiek zmianę ich wielkości, wartości, lokalizacji, własności, posiadania, charakteru, przeznaczenia lub inną zmianę, która umożliwiłaby korzystanie z funduszy, w tym również zarządzanie portfelem;
4. "zamrożenie zasobów gospodarczych" oznacza zapobieganie wykorzystywaniu ich do uzyskiwania funduszy, towarów lub usług w jakikolwiek sposób, w tym, ale nie wyłącznie, poprzez sprzedaż, wynajem lub ich zastawianie.
Artykuł 2
1. Wszystkie fundusze i zasoby gospodarcze należące do, będące własnością lub będące w posiadaniu osoby fizycznej lub prawnej, grupy lub podmiotu oznaczonego przez Komitet ds. sankcji i wymienionego w załączniku I zostają zamrożone.
2. Żadne fundusze nie zostają udostępnione, bezpośrednio lub pośrednio, osobie fizycznej lub prawnej, grupie lub podmiotowi oznaczonemu przez Komitet ds. sankcji i wymienionemu w załączniku I lub też na ich rzecz.
3. Żadne zasoby gospodarcze nie zostają udostępnione, bezpośrednio lub pośrednio, osobie fizycznej lub prawnej, grupie lub podmiotowi oznaczonemu przez Komitet ds. sankcji i wymienionemu w załączniku I lub też na ich rzecz, aby uniemożliwić tej osobie, grupie lub podmiotowi uzyskiwanie funduszy, towarów czy usług.
Artykuł 3
Nie naruszając kompetencji Państw Członkowskich w wykonywaniu ich władzy publicznej, zabronione jest bezpośrednie lub pośrednie udzielanie, sprzedaż, dostarczanie lub przekazywanie doradztwa technicznego, pomocy lub szkoleń związanych z działalnością wojskową, w szczególności szkoleń i pomocy w produkcji, utrzymywaniu i używaniu broni oraz powiązanych materiałów wszystkich typów, każdej osobie fizycznej lub prawnej, grupie lub podmiotowi oznaczonej przez Komitet ds. sankcji i wymienionej w załączniku I.
Artykuł 4
1. Świadomy i celowy udział w działaniach, których przedmiotem lub celem jest, bezpośrednio albo pośrednio, próba obejścia art. 2 lub wspieranie transakcji określonych w art. 3, jest zabroniony.
2. Wszelkie informacje o obejściu przepisów niniejszego rozporządzenia w przeszłości lub obecnie, należy zgłaszać właściwym władzom Państw Członkowskich i, bezpośrednio lub za pośrednictwem tych właściwych władz, Komisji.
Artykuł 5
1. Nie naruszając odpowiednich zasad dotyczących sprawozdawczości, poufności i tajemnicy zawodowej oraz przepisów art. 284 Traktatu, osoby fizyczne i prawne, podmioty i organy:
a) przekazują niezwłocznie wszelkie informacje, które ułatwiłyby zapewnienie zgodności z niniejszym rozporządzeniem, takie jak rachunki i kwoty zamrożone zgodnie z art. 2, właściwym władzom Państw Członkowskich wymienionym w załączniku II, w których zamieszkują lub mają siedzibę oraz, bezpośrednio lub za pośrednictwem tych właściwych władz, Komisji.
W szczególności, przekazane zostają dostępne informacje w odniesieniu do funduszy, aktywów finansowych lub zasobów gospodarczych będących własnością lub pod kontrolą osób oznaczonych przez Komitet ds. sankcji i wymienionych w załączniku I w okresie sześciu miesięcy przed wejściem w życie niniejszego rozporządzenia;
b) współpracują z właściwymi władzami wymienionymi w załączniku II, w zakresie jakiejkolwiek weryfikacji tych informacji.
2. Każda informacja dostarczona lub otrzymana zgodnie z niniejszym artykułem zostaje wykorzystana wyłącznie w celach, dla których została ona dostarczona lub otrzymana.
3. Każda dodatkowa informacja otrzymana bezpośrednio przez Komisję zostaje udostępniona właściwym władzom Państw Członkowskich, których ona dotyczy.
Artykuł 6
Zamrożenie funduszy, innych aktywów finansowych lub zasobów gospodarczych, dokonane w dobrej wierze, że takie działanie jest zgodne z niniejszym rozporządzeniem, nie pociąga za sobą żadnego rodzaju odpowiedzialności osoby fizycznej lub prawnej, grupy czy podmiotu, która tego dokonała, ich dyrektorów lub pracowników, chyba że zostanie dowiedzione, iż to zamrożenie było spowodowane niedbalstwem.
Artykuł 7
1. Komisja jest upoważniona do:
- zmiany lub uzupełniania załącznika I na podstawie ustaleń dokonanych przez Radę Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych lub Komitet ds. sankcj, oraz
- zmiany załącznika II na podstawie informacji dostarczanych przez Państwa Członkowskie.
2. Nie naruszając praw i obowiązków Państw Członkowskich wynikających z Karty Narodów Zjednoczonych, Komisja zachowuje wszystkie niezbędne kontakty z Komitetem ds. sankcji w celu skutecznego wykonywania niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 8
Komisja i Państwa Członkowskie niezwłocznie informują się wzajemnie o środkach podejmowanych na mocy niniejszego rozporządzenia i dostarczają sobie posiadane informacje związane z niniejszym rozporządzeniem, w szczególności informacje uzyskane zgodnie z art. 5 oraz informacje dotyczące naruszenia, a także trudności w stosowaniu oraz orzeczeń wydanych przez sądy krajowe.
Artykuł 9
Niniejsze rozporządzenie stosuje się bez względu na jakiekolwiek przyznane prawa lub obowiązki nałożone przez jakąkolwiek podpisaną umowę międzynarodową lub każdą inną zawartą umowę lub udzieloną licencję czy pozwolenie przed wejściem w życie niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 10
1. Każde Państwo Członkowskie ustala sankcje nakładane w przypadku naruszenia przepisów niniejszego rozporządzenia. Takie sankcje powinny być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.
2. Do czasu przyjęcia, tam, gdzie jest to konieczne, jakiegokolwiek aktu prawnego, prowadzącego do realizacji tego celu, sankcjami nakładanymi w przypadku naruszenia przepisów niniejszego rozporządzenia, są sankcje określone przez Państwa Członkowskie zgodnie z art. 13 rozporządzenia (WE) nr 467/2001.
3. Każde Państwo Członkowskie jest odpowiedzialne za wszczęcie postępowania przeciwko każdej osobie fizycznej lub prawnej, grupie lub podmiotowi podlegającemu jego jurysdykcji, w sprawach o naruszenie któregokolwiek z zakazów ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu przez każdą taką osobę, grupę lub podmiot.
Artykuł 11
Niniejsze rozporządzenie stosuje się:
- na terytorium Wspólnoty, wraz z jej przestrzenią powietrzną,
- na pokładzie jakiegokolwiek samolotu lub statku podlegającego jurysdykcji Państwa Członkowskiego,
- wobec każdej osoby, która jest obywatelem Państwa Członkowskiego, niezależnie od miejsca pobytu,
- wobec każdej osoby prawnej, grupy lub podmiotu zarejestrowanego lub ustanowionego na mocy prawa Państwa Członkowskiego,
- wobec każdej osoby prawnej, grupy lub podmiotu prowadzącej działalność gospodarczą we Wspólnocie.
Artykuł 12
Rozporządzenie (WE) nr 467/2001 traci moc.
Artykuł 13
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 27 maja 2002 r.