DECYZJA KOMISJI
z dnia 23 lipca 1997 r.
ustanawiająca komitety naukowe w dziedzinie zdrowia konsumentów i bezpieczeństwa żywności
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
(97/579/WE)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
a także mając na uwadze, co następuje:
właściwe doradztwo naukowe stanowi zasadniczą podstawę reguł wspólnotowych dotyczących zdrowia konsumentów w najściślejszym tego słowa znaczeniu, jak również zdrowia i dobra zwierząt, zdrowia roślin oraz środowiska;
doradztwo naukowe w sprawach dotyczących zdrowia konsumentów musi, w interesie konsumentów i przemysłu, opierać się na zasadzie doskonałości, niezależności i przejrzystości;
oprócz przypadków, które objęte są obowiązkową konsultacją z komitetami naukowymi, z komitetami tymi mogą być również konsultowane sprawy szczególnego znaczenia dla zdrowia konsumentów i bezpieczeństwa żywności;
chociaż wiele problemów wymagających opinii naukowej leży w kompetencjach jednego z istniejących komitetów naukowych jest jednak oczywiste, że istnieją takie problemy, które mogą wchodzić w kompetencje kilku różnych komitetów;
w celu wzmocnienia ich spójności i równocześnie aby uniknąć pokrywania się kompetencji, właściwe jest ponowne zdefiniowanie działań niektórych komitetów;
Komisja ustanowiła, decyzją 97/404/WE[1] Naukowy Komitet Sterujący koordynujący prace komitetów naukowych;
Komisja musi być w stanie uzyskać właściwe i terminowe doradztwo naukowe;
wiele dyrektyw Rady i kilka rozporządzeń Rady przewiduje obowiązkowe konsultacje z jednym lub innym aktualnym komitetem naukowym; Komisja zamierza przedstawić Radzie właściwe wnioski w zakresie dostosowania istniejącej legislacji do niniejszej decyzji,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
1. Niniejszym ustanawia się następujące komitety naukowe w ramach Komisji:
- Komitet Naukowy ds. Żywności,
- Komitet Naukowy ds. Żywienia Zwierząt,
- Komitet Naukowy ds. Zdrowia i Dobrostanu Zwierząt;
- Komitet Naukowy ds. Środków Weterynaryjnych Dotyczących Zdrowia Publicznego,
- Komitet Naukowy ds. Roślin,
- Komitet Naukowy ds. Produktów Kosmetycznych i Produktów Nieżywnościowych Przeznaczonych dla Konsumentów,
- Komitet Naukowy ds. Produktów Leczniczych i Wyrobów Medycznych,
- Komitet Naukowy ds. Toksyczności, Ekotoksyczności oraz Środowiska.
2. Zakres kompetencji komitetów naukowych są wymienione w załączniku.
3. Komitet Naukowy ds. Zdrowia i Dobrostanu Zwierząt składa się z podkomitetu ds. Zdrowia Zwierząt oraz Podkomitetu ds. Dobrostanu Zwierząt.
Artykuł 2
1. Konsultacje komitetów naukowych przeprowadza się w sprawach przewidzianych w legislacji wspólnotowej. Komisja może również konsultować się z komitetami w innych kwestiach szczególnie znaczących dla zdrowia konsumentów i bezpieczeństwa żywności.
2. Gdy przedstawione pytanie jest wspólne dla kilku różnych komitetów naukowych wymienionych w art. 1, oraz po określeniu przez Naukowy Komitet Sterujący zaangażowanych komitetów, może zostać powołana wspólna grupa robocza w celu przygotowania ich odpowiednich opinii. Stworzenie takiej grupy jest obowiązkowe o ile tak postanowi Naukowy Komitet Sterujący.
3. Na wniosek Komisji, komitet naukowy zapewnia doradztwo naukowe w kwestiach odnoszących się do zdrowia konsumentów oraz bezpieczeństwa żywności, w szczególności:
a) dokonuje krytycznej oceny ryzyka przygotowanej przez naukowców należących do organizacji Państw Członkowskich;
b) opracowuje nowe procedury oceny ryzyka w obszarach takich jak choroby związane z żywnością oraz przenoszenie chorób zwierzęcych na człowieka;
c) przygotowuje projekty opinii naukowych umożliwiających Komisji ocenę naukowych podstaw zaleceń, norm i wytycznych przygotowanych na forum międzynarodowym;
d) ocenia naukowe zasady, na których oparte są wspólnotowe normy zdrowotne, biorąc pod uwagę techniki oceny ryzyka opracowane przez odpowiednie międzynarodowe organizacje.
4. Na podstawie trendów istniejących danych naukowych komitety naukowe mogą zwracać uwagę Komisji na szczególne lub pojawiające się problemy związane ze zdrowiem konsumentów i bezpieczeństwem żywności.
5. Komisja może wymagać przyjęcia opinii w określonym terminie.
Artykuł 3
1. Każdy z komitetów naukowych składa się maksymalnie z 19 członków. Liczba członków każdego komitetu jest ustalana przez Komisję zgodnie z wymaganą ekspertyzą.
2. Członkowie każdego komitetu naukowego są ekspertami naukowymi w jednej lub kilku dziedzinach znajdujących się w zakresie kompetencji komitetu i wspólnie obejmują możliwie najszerszy zakres zagadnień.
3. Członkowie komitetu naukowego są mianowani przez Komisję; w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich publikowane są wezwania do okazania zainteresowania wraz kryteriami selekcji oraz opisem procedury wyboru kandydatów. Procedura wyboru powinna określać w sposób przejrzysty najodpowiedniejszych kandydatów do wyboru przez Komisję. Komisja mianuje członków każdego komitetu naukowego z listy kandydatów tak, aby żaden z mianowanych kandydatów nie był członkiem więcej niż jednego komitetu naukowego. Nazwiska członków każdego komitetu naukowego są publikowane w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.
Artykuł 4
Komitety naukowe oraz podkomitety Komitetu Naukowego ds. Zdrowia i Dobrostanu Zwierząt (zwane dalej podkomitetami), wybierają przewodniczącego i dwóch wiceprzewodniczących spośród swoich członków. Wybór zostaje dokonany zwykłą większością członków komitetu i podkomitetów.
Artykuł 5
1. Członkowie komitetów naukowych są mianowani na okres trzech lat i nie mogą sprawować swoich funkcji dłużej niż dwie kolejne kadencje. Pełnią swoje funkcje do czasu aż zostaną zastąpieni lub ponownie mianowani.
2. Gdy członek komitetu naukowego nie może sprawować swoich obowiązków lub w przypadku jego/jej dobrowolnej rezygnacji, Komisja mianuje właściwego następcę na pozostały okres kadencji, wybranego z listy odpowiednich kandydatów na podstawie art. 3 ust. 3.
3. Członkowie komitetów naukowych oraz zewnętrzni eksperci są wynagradzani za swoje usługi świadczone Komisji, zgodnie z przepisami ustanowionymi przez Komisję, ponadto zwracane są im koszty podróży i utrzymania.
Artykuł 6
1. Członkowie komitetów naukowych, w ramach swoich uprawnień, działają niezależnie od wpływów zewnętrznych.
2. Każdego roku członkowie komitetów naukowych oraz zewnętrzni eksperci deklarują na każdym posiedzeniu każdą sprawę, która mogłaby być uznana za naruszającą ich niezależność.
Artykuł 7
1. W Porozumieniu z Komisją komitety naukowe oraz podkomitety mogą zaprosić wyspecjalizowanych zewnętrznych ekspertów do udziału w swoich pracach.
2. Członkowie komitetów naukowych oraz podkomitetów mogą tworzyć określone grupy robocze o jasno sprecyzowanych zadaniach. Każdej grupie roboczej będzie przewodniczył członek komitetu lub podkomitetu oraz do ich prac mogą zostać włączeni zewnętrzni eksperci.
3. Grupy robocze składają sprawozdania komitetowi naukowemu lub podkomitetowi przy którym działają.
Artykuł 8
1. Komitety naukowe przyjmują regulaminy, we współpracy z Naukowym Komitetem Sterującym. Te regulaminy zapewniają, że komitety naukowe wypełniają swoje zadania w najlepszy możliwy sposób, zgodnie z zasadami doskonałości, niezależności oraz przejrzystości, uwzględniając równocześnie tajemnicę handlową. Regulaminy te są jawne.
2. Regulaminy każdego komitetu naukowego muszą w szczególności ustanawiać procedury uwzględniające:
a) wyznaczanie sprawozdawców gromadzących pakiety informacyjne oraz dokumentację i przygotowujących projekty opinii dla komitetów naukowych;
b) sprawdzanie czy sprawozdawcy są w stanie przeprowadzać swoje zadania przy możliwe pełnej niezależności, bez wpływów zewnętrznych;
c) wydawanie opinii tak szybko jak to możliwe i w każdym przypadku zgodnie z terminem wyznaczonym na podstawie art. 2 ust. 5;
d) zapewnienie ścisłej współpracy z innymi komitetami naukowymi oraz z Naukowym Komitetem Sterującym.
3. Komitety naukowe przyjmują swoje opinie większością głosów członków komitetu.
4. Podkomitety przyjmują projekty opinii większością głosów członków podkomitetu, projekt opinii zostaje następnie przekazany Komitetowi ds. Zdrowia i Dobrostanu Zwierząt w celu ostatecznego przyjęcia.
Artykuł 9
1. Komitety naukowe, podkomitety oraz grupy robocze zwołuje się w siedzibie Komisji.
2. Komisja zapewnia sekretariat dla komitetów naukowych, podkomitetów oraz grup roboczych.
Artykuł 10
Porządki dzienne obrad, protokoły oraz opinie komitetów naukowych są udostępniane publicznie bez zbędnego opóźnienia i z zachowaniem zasady tajemnicy handlowej. Opinie mniejszości są zawsze uwzględniane i przypisywane członkom jedynie na ich prośbę.
Artykuł 11
Bez uszczerbku dla przepisów art. 214 Traktatu, członkowie oraz eksperci zewnętrzni są zobowiązani do nieujawniania informacji uzyskanych w wyniku prac komitetów naukowych, podkomitetów lub jednej z grup roboczych, gdy zostali poinformowani, że ta informacja objęta jest wnioskiem o poufność.
Artykuł 12
1. Komitety naukowe utworzone na mocy niniejszej decyzji zastępują istniejące komitety naukowe w następujący sposób:
a) Komitet Naukowy ds. Żywności zastępuje Komitet Naukowy ds. Żywności, ustanowiony decyzją Komisji 95/273/WE[2];
b) Komitet Naukowy ds. Żywienia Zwierząt zastępuje Komitet Naukowy ds. Żywienia Zwierząt, ustanowiony decyzją Komisji 76/791/EWG[3], zmienioną decyzją 86/105/EWG[4];
c) Komitet Naukowy ds. Zdrowia i Dobrostanu Zwierząt zastępuje Sekcję ds. Zdrowia i Dobrostanu Zwierząt Naukowego Komitetu Weterynaryjnego, ustanowionym decyzją Komisji 81/6511/EWG[5], zmienioną Aktem Przystąpienia Austrii, Finlandii i Szwecji;
d) Komitet Naukowy ds. Weterynaryjnych Zdrowia Publicznego zastępuje Sekcję Zdrowia Publicznego ds. Weterynaryjnych w Naukowym Komitecie Weterynaryjnym, ustanowionego decyzją 81/651/EWG;
e) Komitet Naukowy ds. Roślin zastępuje Komitet Naukowy ds. Pestycydów, ustanowiony decyzją Komisji 78/436/EWG[6], zmienioną decyzją 96/1055/EWG;
f) Komitet Naukowy ds. Produktów Kosmetycznych i Produktów Nieżywnościowych przeznaczonych dla konsumentów zastępuje Naukowy Komitet ds. Kosmetologii, ustanowiony decyzją Komisji 78/45/EWG[7], zmienioną decyzją 94/954/WE[8];
g) Komitet Naukowy ds. Toksyczności, Ekotoksyczności oraz Środowiska zastępuje Naukowy Komitet Doradczy ds. Sprawdzania Toksyczności i Ekotoksyczności Związków Chemicznych, ustanowiony decyzją Komisji 78/618/EWG[9], ostatnio zmienioną Aktem Przystąpienia Austrii, Finlandii i Szwecji.
2. Decyzje 76/791/EWG, 78/45/EWG, 78/436/EWG, 78/618/EWG, 81/651/EWG oraz 95/273/WE tracą moc.
Jednakże komitety powołane tymi decyzjami pełnią swoje funkcje do czasu rozpoczęcia funkcjonowania komitetów naukowych utworzonych niniejszą decyzją.
Wszelkie odniesienia do uchylonych decyzji należy rozumieć jako odniesienia do niniejszej decyzji; odniesienia do komitetów oraz sekcji powołanych do życia uchylonymi decyzjami należy rozumieć jako mające zastosowanie do właściwych komitetów powołanych niniejszą decyzją.
Sporządzono w Brukseli, dnia 23 lipca 1997 r.