Rozporządzenie Komisji (WE) nr 780/2003
z dnia 7 maja 2003 r.
ustanawiające i ustalające zarządzanie kontyngentem taryfowym na mrożoną wołowinę objętą kodem CN 0202 i na produkty objęte kodem CN 0206 29 91 (od dnia 1 lipca 2003 r. do dnia 30 czerwca 2004 r.)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1254/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wołowiny i cielęciny [1], ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2345/2001 [2], w szczególności jego art. 32 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Harmonogram CXL Światowej Organizacji Handlu (WTO) wymaga od Wspólnoty ustanowienia rocznego kontyngentu przywozowego w wysokości 53000 ton na mrożoną wołowinę objętą kodem CN 0202 i na produkty objęte kodem CN 02062991. Należy ustanowić przepisy wykonawcze na rok kontyngentowy 2003/2004 rozpoczynający się dnia 1 lipca 2003 r.
(2) Kontyngentem na rok 2002/2003 administrowano zgodnie z przepisami rozporządzenia (WE) nr 954/2002 ustanawiającego i ustalającego zarządzanie kontyngentem taryfowym na mrożoną wołowinę objętą kodem CN 0202 i na produkty objęte kodem CN 02062991 (od dnia 1 lipca 2002 r. do dnia 30 czerwca 2003 r.) [3]. Przepisy tego rozporządzenia ustanowiły w szczególności bardziej rygorystyczne kryteria uczestnictwa w celu uniknięcia wpisania do rejestru fikcyjnych podmiotów gospodarczych. Ponadto wzmocnione zasady użytkowania odpowiednich pozwoleń na przywóz stanowią przeszkodę dla spekulacyjnego handlu pozwoleniami.
(3) Doświadczenie uzyskane w trakcie stosowania tych zasad jest pozytywne i dlatego należy ustanowić podobne zasady na rok kontyngentowy 2003/2004, wraz z podziałem kontyngentu na podkontyngent I, zarezerwowany dla tradycyjnych importerów, oraz na podkontyngent II, przyznawany na wniosek podmiotom gospodarczym zatwierdzonym przez Państwa Członkowskie w drodze procedury zatwierdzania.
(4) Mając na celu zapewnienie równolegle stabilności w handlu mrożoną wołowiną oraz stopniowego zwiększania części kontyngentu dostępnej dla wszystkich podmiotów gospodarczych rzeczywiście prowadzących handel wołowiną, właściwe jest zwiększenie części kontyngentu przyznawanej w ramach podkontyngentu II.
(5) Podkontyngent I powinien być przyznawany początkowo w postaci praw przywozu aktywnym importerom na podstawie odpowiednich dokumentów celnych zaświadczających, że przywozili oni wołowinę w ramach kontyngentu tego samego rodzaju w trakcie ostatnich trzech lat kontyngentowych. W niektórych przypadkach błędy administracyjne popełnione przez właściwe organy krajowe mogą ograniczać dostęp podmiotów gospodarczych do tej części kontyngentu. Należy podjąć działania zmierzające do wyrównania możliwych wynikłych szkód.
(6) Podmioty gospodarcze, które mogą wykazać, że ich działalność rzeczywiście obejmuje przywóz wołowiny z państw trzecich lub wywóz wołowiny do państw trzecich, powinny mieć możliwość złożenia wniosku o zatwierdzenie w ramach podkontyngentu II. W tym celu konieczne jest, aby przedstawiły one dowody na prowadzony ostatnio przywóz o pewnej wartości.
(7) Jeżeli istnieją oczywiste podejrzenia, że o wpis do rejestru wnioskują fikcyjne podmioty gospodarcze, Państwa Członkowskie przystępują do szczegółowej kontroli wniosków.
(8) Należy określić kary w przypadkach, w których fikcyjne podmioty gospodarcze złożyły wniosek o wpis do rejestru lub w których przyznano zatwierdzenie na podstawie podrobionych lub fałszywych dokumentów.
(9) Przy weryfikacji kryteriów uczestnictwa w przyznawaniu kontyngentu wnioski muszą być złożone w Państwach Członkowskich, w których podmiot gospodarczy został wpisany do krajowego rejestru podatników VAT.
(10) W celu umożliwienia stałego dostępu do kontyngentu podkontyngentem II należy zarządzać w cyklach półrocznych z równoległym badaniem wniosków o pozwolenia składanych przez zatwierdzonych importerów.
(11) W celu zapobieżenia spekulacjom importerom niezajmującym się już handlem wołowiną należy odmówić dostępu do kontyngentu, a dla każdego wnioskodawcy w ramach podkontyngentu I należy ustalić zabezpieczenie odnoszące się do praw przywozu. Zabezpieczenie pozwolenia należy ustalić na odpowiednio wysokim poziomie i należy wykluczyć możliwość przenoszenia pozwolenia na przywóz.
(12) W celu zapewnienia równiejszego dostępu do podkontyngentu II wszystkim zatwierdzonym podmiotom gospodarczym, każdy wnioskodawca może złożyć wniosek o ustalenie ilości maksymalnej.
(13) Aby zobowiązać podmioty gospodarcze do składania wniosków o pozwolenie na przywóz odpowiadających wszystkim przyznanym prawom, należy ustalić, że zobowiązanie takie jest wymogiem pierwotnym w rozumieniu rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2220/85 z dnia 22 lipca 1985 r. ustanawiającego wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu zabezpieczeń w odniesieniu do produktów rolnych [4], ostatnio zmienionego rozporządzeniem (WE) nr 1932/1999 [5].
(14) Właściwe administrowanie kontyngentem przywozowym wymaga, aby tytularny posiadacz pozwolenia był rzeczywiście importerem. Dlatego importer taki powinien aktywnie uczestniczyć w nabyciu, transporcie i przywozie danej wołowiny. W związku z tym przedstawienie dowodów takich działań powinno być wymogiem pierwotnym w odniesieniu do zabezpieczenia pozwolenia.
(15) Koszty związane z nabyciem i transportem małych przesyłek od dostawcy z państwa trzeciego mogą być nadmiernie wysokie i zniechęcać do wykorzystania pozwolenia. Dlatego właściwe jest, aby zezwalać na przywóz małej ilości z magazynów pod zamknięciem celnym i przewidzieć odpowiednie derogacje w związku ze zwolnieniem zabezpieczenia.
(16) Przepisy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1291/2000 z dnia 9 czerwca 2000 r. ustanawiające wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu pozwoleń na wywóz i przywóz oraz świadectw o wcześniejszym ustaleniu refundacji dla produktów rolnych [6], ostatnio zmienionego rozporządzeniem (WE) nr 325/2003 [7] oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 1445/95 z dnia 26 czerwca 1995 r. w sprawie zasad stosowania pozwoleń na przywóz i na wywóz w sektorze wołowiny i cielęciny oraz uchylające rozporządzenie (EWG) nr 2377/80 [8], ostatnio zmienionego rozporządzeniem (WE) nr 118/2003 [9], stosuje się do pozwoleń na przywóz wydanych zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.
(17) Komitet Zarządzający ds. Wołowiny i Cielęciny nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
CZEŚĆ I Kontyngent
Artykuł 1
1. Niniejszym ustanawia się kontyngent taryfowy wynoszący 53000 ton wyrażony w wadze mięsa bez kości na mrożoną wołowinę objętą kodem CN 0202 i na produkty objęte kodem CN 02062991, na okres od dnia 1 lipca 2003 r. do dnia 30 czerwca 2004 r.
Numerem porządkowym kontyngentu taryfowego jest 09.4003.
2. Do celów wykorzystywania wyżej wymienionego kontyngentu 100 kilogramów mięsa z kością jest równoważne 77 kilogramom mięsa bez kości.
3. Do celów niniejszego rozporządzenia, "mięso mrożone" oznacza mięso o wewnętrznej temperaturze -12 °C lub niższej, w momencie wprowadzenia na obszar celny Wspólnoty.
4. Stawka opłaty celnej Wspólnej Taryfy Celnej stosowana do kontyngentu przewidzianego w ust. 1 wynosi 20 % ad valorem.
5. Kontyngent określony w ust. 1 jest podzielony na dwa podkontyngenty:
- podkontyngent I wynoszący 18550 ton,
- podkontyngent II wynoszący 34450 ton.
CZĘŚĆ II Podkontyngent I
Artykuł 2
Wspólnotowe podmioty gospodarcze mogą składać wniosek o prawa do przywozu równoważne ilości 18550 ton na podstawie ilości przez nie przywożonych na mocy rozporządzeń Komisji (WE) nr 995/1999 [10], (WE) nr 980/2000 [11] i (WE) nr 1080/2001 [12].
Jednakże Państwa Członkowskie mogą przyjąć jako ilość referencyjną prawa do przywozu objęte numerem porządkowym 09.4003 w poprzedzającym roku kontyngentowym, jeżeli kontyngent nie został przydzielony na skutek błędu administracyjnego właściwego organu krajowego importerom, którym to prawo przyznano.
Artykuł 3
1. Wnioski o prawa do przywozu ważne są tylko dla podmiotów gospodarczych umieszczonych w krajowym rejestrze podatników VAT.
2. Podmioty gospodarcze, które na dzień 1 stycznia 2003 r. zaprzestały swojej działalności w sektorze wołowiny i cielęciny, nie kwalifikują się do przyznania kontyngentu na mocy art. 2.
3. Przedsiębiorstwo powstałe na drodze łączenia się przedsiębiorstw, z których każde posiadało przywozy referencyjne na podstawie art. 2, może używać tych przywozów referencyjnych jako podstawy dla wniosku składanego na mocy niniejszego artykułu.
4. Dowód przywozu przedstawia się wyłącznie w formie celnego dokumentu dopuszczenia do swobodnego obrotu, należycie ostemplowanego przez organy celne.
Państwa Członkowskie mogą przyjąć kopie wyżej wspomnianych dokumentów, należycie uwierzytelnione przez właściwe organy.
Artykuł 4
1. Wnioski o prawa do przywozu wraz z dokumentami dowodowymi określonymi w art. 3 ust. 4 składa się do właściwego organu w Państwie Członkowskim, w którym wnioskodawca został zarejestrowany w krajowym rejestrze podatników VAT, do dnia 23 maja 2003 r. do godz. 13:00 czasu obowiązującego w Brukseli.
Wszystkie ilości przedstawione jako ilość referencyjna, w zastosowaniu art. 2, stanowią prawa do przywozu, których dotyczy wniosek, gdzie sytuacja tego wymaga, w zastosowaniu art. 1 ust. 2.
2. Po sprawdzeniu złożonych dokumentów Państwa Członkowskie przesyłają do Komisji nie później niż dnia 6 czerwca 2003 r. wykaz wnioskodawców objętych niniejszym podkontyngentem, wraz z, w szczególności, ich nazwiskami i adresami oraz ilościami kwalifikującego się mięsa przywiezionego podczas danego okresu referencyjnego.
3. Przekazywanie informacji, o których mowa w ust. 2, wraz ze zwrotami błędnych danych, odbywa się drogą faksową przy użyciu formularza z załącznika I.
Artykuł 5
Komisja decyduje jak najszybciej, w jakim zakresie mogą być przyznane prawa do przywozu w ramach niniejszego podkontyngentu. Jeżeli ilość praw do przywozu, o które zostały złożone wnioski, przekracza osiągalną ilość określoną w art. 2, Komisja ustala odpowiedni współczynnik redukcji.
Artykuł 6
1. Dla ważności wniosku o prawa do przywozu, wnioskowi musi towarzyszyć zabezpieczenie w wysokości 6 EUR na 100 kilogramów wagi netto.
2. Jeżeli zastosowanie współczynnika redukcji określonego w art. 5 powoduje przyznanie mniejszej ilości praw do przywozu niż ilości, o które wnioskowano, wniesione zabezpieczenie zwalnia się bezzwłocznie w odpowiedniej proporcji.
3. Złożenie wniosku o jedno lub więcej pozwolenia na przywóz równoważnych łącznie przydzielonym prawom do przywozu stanowi wymóg pierwotny w rozumieniu art. 20 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 2220/85.
Artykuł 7
1. Przywóz przydzielonych ilości objęty jest obowiązkiem okazania pozwolenia na przywóz.
2. Wnioski o wydanie pozwolenia można wnosić wyłącznie w Państwie Członkowskim, w którym wnioskodawca wnioskował o prawa do przywozu w ramach podkontyngentu I i otrzymał je.
Każde wydanie pozwolenia na przywóz skutkuje odpowiednim zmniejszeniem otrzymanych praw do przywozu.
3. Wnioski o wydanie pozwolenia oraz pozwolenie muszą zawierać następujące wpisy:
a) w sekcji 20 jeden z następujących wpisów:
- Carne de vacuno congelada [Reglamento (CE) no 780/2003] (subcontingente I)
- Frosset oksekød (forordning (EF) Nr. 780/2003) (delkontingent I)
- Gefrorenes Rindfleisch (Verordnung (EG) Nr. 780/2003) (Unterkontingent I)
- Κατεψυγ|ένο βόειο κρέας [κανόνισες (ΕΚ) αριθ. 780/2003] (υποποσόστωση Ι)
- Frozen meat of bovine animals (Regulation (EK) No 780/2003) (subquota I)
- Viande bovine congelée [Règlement (CE) no 780/2003] (sous-contingent I)
- Carni bovine congelate [Regolamento (CE) n. 780/2003] (sotto-contingente I)
- Bevroren rundvlees (Verordening (EG) Nr. 780/2003) (deelcontingent I)
- Carne de bovino congelada [Regulamento (CE) n.o 780/2003] (subcontingente I)
- Jäädytettyä naudanlihaa (asetus (EY) N:o 780/2003) (osakiintiö I)
- Fryst kött av nötkreatur (förordning (EG) Nr. 780/2003) (delkvot I);
b) w sekcji 16 jedną z następujących grup kodów CN:
- 02021000, 020220,
- 020230, 02062991.
CZĘŚĆ III Podkontyngent II
Artykuł 8
Wnioski o wydanie pozwolenia na przywóz w odniesieniu do podkontyngentu II wynoszącego 34450 ton mogą wnosić tylko podmioty gospodarcze uprzednio zatwierdzone dla tych celów przez właściwe organy w Państwie Członkowskim, w którym zostały zarejestrowane w krajowym rejestrze podatników VAT. Właściwy organ może przyznać numer identyfikacyjny każdemu zatwierdzonemu podmiotowi gospodarczemu.
Artykuł 9
1. Zatwierdzenie przyznaje się podmiotowi gospodarczemu, który do dnia 23 maja 2003 r. do godz. 13.00 czasu obowiązującego w Brukseli przedkłada wniosek właściwemu organowi wraz z dokumentami dowodowymi zaświadczającymi, że:
a) prowadził na własny rachunek działalność gospodarczą w zakresie przywozu do Wspólnoty lub wywozu ze Wspólnoty wołowiny objętej kodami CN 0201, 0202 lub 02062991 w latach 2001 i 2002;
b) z tytułu swojej działalności:
- przywiózł w ciągu danych dwóch lat co najmniej 100 ton wołowiny takiej, jak wspomniano wyżej, wyrażonych w wadze produktu, lub
- wywiózł w ciągu danych dwóch lat co najmniej 220 ton wołowiny takiej, jak wspomniano wyżej, wyrażonych w wadze produktu,
w co najmniej dwóch operacjach na rok.
Podmioty gospodarcze, które na dzień 1 stycznia 2003 r. zaprzestały swojej działalności w sektorze wołowiny i cielęciny, nie otrzymują zatwierdzenia do celów niniejszego podkontyngentu.
2. W celu udowodnienia prowadzenia działalności gospodarczej na własny rachunek, jak określono w ust. 1 lit. a), podmiot gospodarczy przedstawia dokumenty dowodowe w postaci faktur i oficjalnych sprawozdań finansowych oraz wszelkich innych dokumentów wykazujących zgodnie z wymogami danego Państwa Członkowskiego, że wymagana działalność gospodarcza dotyczy wyłącznie danego wnioskodawcy.
3. Dowód przywozu lub wywozu przedstawia się wyłącznie w formie celnego dokumentu dopuszczenia do swobodnego obrotu lub dokumentu wywozowego, należycie ostemplowanego przez organy celne.
Państwa Członkowskie mogą przyjąć kopie wyżej wymienionych dokumentów należycie uwierzytelnione przez właściwe organy.
Do celów ust. 1 lit. a) i b) ilość wołowiny używana jako ilość referencyjna z tytułu podkontyngentu I może zostać zadeklarowana jako ilość referencyjna z tytułu podkontyngentu II.
4. Państwa Członkowskie badają i sprawdzają ważność przedstawionych dokumentów.
5. Państwa Członkowskie sprawdzają, czy wnioskodawcy nie są powiązani ze sobą w rozumieniu art. 143 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 [13]. W tym celu stosują następujące kryteria:
- w dowodzie przywozu lub wywozu określonym w ust. 3 dwóch lub więcej wnioskodawców posiada ten sam adres pocztowy, lub
- dwóch lub więcej wnioskodawców w chwili składania wniosku jest zarejestrowanych w rejestrze podatników VAT pod tym samym adresem pocztowym, lub
- Państwa Członkowskie mają podstawy, aby przypuszczać, że wnioskodawcy są powiązani w zakresie zarządzania, personelu lub działalności.
Jeżeli zostanie stwierdzone, że wnioskodawcy są ze sobą powiązani, wszystkie odpowiednie wnioski odrzuca się, chyba że wnioskodawcy ci mogą dostarczyć dalszych dowodów zgodnie z wymogami właściwych organów, że są one niezależne od siebie w zakresie zarządzania, personelu i wszystkich działań związanych z ich działalnością handlową lub techniczną.
6. W zastosowaniu ust. 5, jeżeli Państwo Członkowskie ma podstawy, aby przypuszczać, że wnioskodawca jest powiązany w zakresie zarządzania, personelu lub działalności z wnioskodawcą w innym Państwie Członkowskim, oba Państwa Członkowskie sprawdzają wspólnie, czy istnieje powiązanie w rozumieniu art. 143 rozporządzenia (EWG) nr 2454/93.
W tym celu Państwa Członkowskie ustalają wykaz wnioskodawców zawierający nazwisko i adres, który wysyłają faksem do Komisji do dnia 31 maja 2003 r. Komisja następnie przekazuje wszystkim Państwom Członkowskim otrzymane wykazy.
7. Firma wnioskująca o zatwierdzenie utworzona w drodze łączenia się przedsiębiorstw, z których każde miało prawo do składania wniosku w zastosowaniu ust. 1-3, korzysta z tych samych praw, które miały te przedsiębiorstwa.
Artykuł 10
1. Właściwy organ informuje wnioskodawców o wyniku procedury zatwierdzającej przed dniem 21 czerwca 2003 r. oraz, w tym samym czasie, przesyła do Komisji wykaz zawierający nazwisko i adres każdego zatwierdzonego podmiotu gospodarczego.
2. Jeżeli zostanie ustalone, że zatwierdzenie przyznano na podstawie podrobionych lub fałszywych dokumentów, zatwierdzenie wycofuje się wraz ze wszelkimi korzyściami już przyznanymi na jego podstawie.
Artykuł 11
Prawo do składania wniosku o pozwolenia na przywóz w ramach podkontyngentu II w okresie od dnia 1 lipca 2003 r. do dnia 30 czerwca 2004 r. posiadają wyłącznie podmioty gospodarcze zatwierdzone w zastosowaniu art. 10.
Artykuł 12
1. Wnioski o wydanie pozwolenia można wnosić wyłącznie w Państwie Członkowskim zatwierdzenia, a każdy zatwierdzony podmiot gospodarczy może złożyć tylko jeden wniosek o wydanie pozwolenia na jeden okres. Jeżeli wnioskodawca składa więcej niż jeden wniosek na okres, wszystkie takie wnioski są nie do przyjęcia.
2. Wniosek o wydanie pozwolenia można wnosić podczas następujących dwóch okresów:
- od 1 do 4 dnia lipca 2003 r., oraz
- od 5 do 8 dnia stycznia 2004 r.
Ilość do wykorzystania w każdym z dwóch okresów wynosi 17225 ton. Jednakże jeżeli całkowita wnioskowana ilość w pierwszym okresie jest mniejsza niż ilość do wykorzystania, pozostałą ilość dodaje się do ilości do wykorzystania w drugim okresie.
Żaden wniosek o wydanie pozwolenia nie może przekraczać 5 % ilości do wykorzystania na dany okres.
3. Do piątego dnia roboczego po zakończeniu okresu składania wniosków o wydanie pozwolenia Państwo Członkowskie informuje Komisję o otrzymanych wnioskach.
Informacje, wraz ze zwrotami błędnych danych, przesyła się faksem przy użyciu wzoru z załącznika II.
4. Komisja podejmuje jak najszybciej decyzję o tym, w jakim zakresie wnioski mogą być rozpatrzone pozytywnie. Jeżeli wnioski przekraczają półroczną ilość do wykorzystania, Komisja ustala odpowiedni współczynnik redukcji.
Państwa Członkowskie wydają pozwolenia najpóźniej piątego dnia roboczego po opublikowaniu decyzji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
5. Wnioski o wydanie pozwolenia oraz pozwolenie muszą zawierać następujące wpisy:
a) jeden z następujących wpisów w polu 20:
- Carne de vacuno congelada [Reglamento (CE) no 780/2003] (subcontingente II)
- Frosset oksekød (forordning (EF) Nr. 780/2003) (delkontingent II)
- Gefrorenes Rindfleisch (Verordnung (EG) Nr. 780/2003) (Unterkontingent II)
- Κατεψυγένο βόειο κρέας [κανόνισες (ΕΚ) αριθ. 780/2003] (υποποσόστωση II)
- Frozen meat of bovine animals (Regulation (EK) No 780/2003) (subquota II)
- Viande bovine congelée [Règlement (CE) no 780/2003] (sous-contingent II)
- Carni bovine congelate [Regolamento (CE) n. 780/2003] (sotto-contingente II)
- Bevroren rundvlees (Verordening (EG) Nr. 780/2003) (deelcontingent II)
- Carne de bovino congelada [Regulamento (CE) n.o 780/2003] (subcontingente II)
- Jäädytettyä naudanlihaa (asetus (EY) N:o 780/2003) (osakiintiö II)
- Fryst kött av nötkreatur (förordning (EG) Nr. 780/2003) (delkvot I);
b) jeden z następujących grup kodów CN w polu 16:
- 02021000, 020220,
- 020230, 02062991.
CZĘŚĆ IV Przepisy wspólne
Artykuł 13
Do celów stosowania przepisów przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu mrożone mięso wprowadza się na obszar celny Wspólnoty zgodnie w warunkami ustanowionymi w art. 17 ust. 2 lit. f) dyrektywy Rady 72/462/EWG [14].
Artykuł 14
1. Z uwzględnieniem przepisów niniejszego rozporządzenia stosuje się rozporządzenia (WE) nr 1291/2000 i (WE) nr 1445/95.
2. Bez względu na przepisy art. 9 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 1291/2000 pozwolenia na przywóz wydane na mocy niniejszego rozporządzenia nie są zbywalne i przyznają prawo do wykorzystania kontyngentu taryfowego tylko wtedy, jeżeli są wydane na to samo nazwisko i adres, które wprowadzono jako nazwisko i adres odbiorcy w towarzyszącym im zgłoszeniu celnym dopuszczenia do swobodnego obrotu.
3. Zgodnie z art. 50 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1291/2000 w odniesieniu do ilości przywożonych ponad ilość wykazaną na pozwoleniu na przywóz pobierane jest pełne cło Wspólnej Taryfy Celnej stosowane w dniu dopuszczenia do swobodnego obrotu.
4. Pozwolenia na przywóz są ważne przez okres 180 dni od daty wydania w rozumieniu art. 23 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1291/2000. Jednakże żadne pozwolenie nie jest ważne po dniu 30 czerwca 2004 r.
5. Zabezpieczenie odnoszące się do pozwolenia na przywóz wynosi 120 EUR na 100 kg wagi netto. Wnioskodawca składa zabezpieczenie wraz z wnioskiem o wydanie pozwolenia. Jeżeli w zastosowaniu art. 12 ust. 4 wnioski o wydanie pozwolenia nie są w całości rozpatrzone pozytywnie, wniesione zabezpieczenie zwalnia się bezzwłocznie i proporcjonalnie.
6. Bez względu na przepisy sekcji 4 tytułu III rozporządzenia (WE) nr 1291/2000, zabezpieczenie nie może zostać zwolnione do momentu przedstawienia dowodu, że właściciel tytularny pozwolenia był w sensie handlowym i logistycznym odpowiedzialny za kupno i dopuszczenie do swobodnego obrotu danego mięsa.
Dowód taki zawiera co najmniej:
a) oryginał faktury handlowej wystawionej na nazwisko właściciela tytularnego sprzedawcy lub jego przedstawiciela, mających siedzibę w państwie trzecim wywozu, oraz dowód zapłaty dokonanej przez właściciela tytularnego lub otwarcia przez właściciela tytularnego nieodwołalnej akredytywy dokumentowej na rzecz sprzedawcy;
b) konosament lub, gdzie to właściwe, dokument transportu drogowego lub lotniczego, wystawiony na nazwisko właściciela tytularnego na daną ilość;
c) egzemplarz nr 8 formularza IM 4 z nazwiskiem i adresem właściciela tytularnego jako jedynym wpisem w polu 8;
d) dowód zapłaty należności celnych przez właściciela tytularnego lub w jego imieniu.
7. Bez względu na przepisy ust. 6 każdy właściciel tytularny może, podczas pierwszej i drugiej połowy roku kontyngentowego i w ramach maksymalnej ilości 10 ton na odpowiednie półrocze, dokonać odprawy celnej w celu dopuszczenia do swobodnego obrotu na podstawie niniejszego rozporządzenia mięsa, które było uprzednio składowane w ramach wspólnotowego systemu składów celnych.
W tym przypadku faktura handlowa, określona w ust. 6 tiret pierwsze, oraz dokumenty przewozowe, określone w ust. 6 tiret drugie, mogą zostać zastąpione przez oryginał faktury handlowej wystawionej na nazwisko właściciela tytularnego przez właściciela mięsa jeszcze niedopuszczonego do swobodnego obrotu. Ponadto właściciel tytularny musi przedstawić dowód zapłaty tej faktury.
8. Wszystkie dowody wymagane do zwolnienia zabezpieczenia pozwolenia, wraz z wymaganymi w art. 35 ust. 1 i 2 rozporządzenia (WE) nr 1291/2000, przedstawia się właściwym organom w terminach ustanowionych w art. 35 ust. 4 lit. a) tiret pierwsze oraz w art. 35 ust. 4 lit. c) tego rozporządzenia.
Artykuł 15
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 7 maja 2003 r.