Dyrektywa 97/16/WE Parlamentu Europejskiego i Rady
z dnia 10 kwietnia 1997 r.
zmieniająca po raz piętnasty dyrektywę 76/769/EWG w sprawie ograniczeń we wprowadzaniu do obrotu i stosowaniu niektórych substancji i preparatów niebezpiecznych
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 100a,
uwzględniając wniosek Komisji [1],
uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego [2],
stanowiąc zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 189b Traktatu [3],
a także mając na uwadze, co następuje:
artykuł 7a Traktatu ustanawia obszar bez granic wewnętrznych, na którym zapewniony jest swobodny przepływ towarów, osób, usług i kapitału;
wszystkie Państwa Członkowskie, z wyjątkiem Austrii, Finlandii, Grecji, Włoch i Luksemburga, są Umawiającymi się Stronami Konwencji o zapobieganiu zanieczyszczeniu morza ze źródeł lądowych (Konwencja Paryska, 1974); Komisja Paryska będąca organem wykonawczym Konwencji Paryskiej uważa, że heksachloroetan i substancje, które mogą powstawać w wyniku jego użycia, są substancjami powodującymi zanieczyszczenie, które należy wyeliminować zgodnie z art. 4 ust. 1 lit. a) Konwencji Paryskiej; Rada w drodze mandatu przyjętego w dniu 4 marca 1996 r., upoważniła Komisję do prowadzenia negocjacji w sprawie decyzji mającej na celu stopniowe wyeliminowanie heksachloroetanu, z pewnymi wyjątkami dotyczącymi stosowania w przemyśle metali nieżelaznych, w szczególności w odlewach aluminium i niektórych stopów magnezu; w wyniku negocjacji, które prowadzono podczas spotkania Komisji z Oslo i Paryskiej w czerwcu 1996 r., przyjęto decyzję Parcom 96/1 w sprawie stopniowego wycofania heksachloroetanu w przemyśle metali nieżelaznych, która zastąpiła obowiązujące dotychczas w tym zakresie decyzje Parcom 92/4 i 93/1; decyzja Parcom 96/1 stanowi, iż potrzeba wyłączeń z zakazu stosowania heksachloroetanu zostanie ponownie zbadana w 1998 r.;
ograniczenia nałożone na Państwa Członkowskie w zakresie wprowadzania do obrotu heksachloroetanu przeznaczonego do użytku w przemyśle metali nieżelaznych mają bezpośredni wpływ na funkcjonowanie rynku wewnętrznego; istnieje więc potrzeba zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich w tym zakresie i zmiany załącznika I do dyrektywy 76/769/EWG [4];
uwzględniając zakres i wyniki proponowanych działań, wspólnotowe środki przewidziane niniejszą dyrektywą są nie tylko potrzebne, ale niezbędne do osiągnięcia zamierzonych celów; celów tych Państwa Członkowskie nie osiągną oddzielnie; ponadto ich realizacja na poziomie wspólnotowym została już przewidziana w dyrektywie 76/769/EWG,
PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:
Artykuł 1
W załączniku I do dyrektywy 76/769/EWG wprowadza się zmiany zgodnie z Załącznikiem do niniejszej dyrektywy.
Artykuł 2
Państwa Członkowskie wprowadzą w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy przed dniem 31 grudnia 1997 r., i niezwłocznie powiadomią o tym Komisję.
Zastosują one te przepisy z dniem 1 stycznia 1998 r.
Przepisy przyjęte przez Państwa Członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez Państwa Członkowskie.
Artykuł 3
Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.
Artykuł 4
Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 10 kwietnia 1997 r.