Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1524/96
z dnia 30 lipca 1996 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 3298/94 w odniesieniu do systemu ekopunktów dla samochodów ciężarowych znajdujących się w tranzycie przez Austrię
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając Akt Przystąpienia Austrii, Finlandii i Szwecji, w szczególności jego art. 11 ust. 6 i załącznik 4 do protokołu 9,
a także mając na uwadze, co następuje:
protokół 9 Aktu Przystąpienia Austrii, Finlandii i Szwecji stanowi o specjalnym systemie dotyczącym tranzytu pojazdów przewożących ładunki ciężkie przez terytorium Austrii, opartego na systemie praw tranzytu (ekopunkty);
artykuł 14 protokołu 9 zapewnia utrzymanie niedyskryminacyjnej bezpośredniej kontroli na granicy między Austrią a innymi Państwami Członkowskimi w celu sprawdzania ekopunktów wydanych na mocy przepisów art. 11 oraz istniejącymi kwotami podróży dwustronnych przewidzianych w art. 12 protokołu 9 jedynie do dnia 31 grudnia 1996 r.;
wprowadzenie w życie art. 11 protokołu 9 po dniu 31 grudnia 1996 r. może być skutecznie zapewnione poprzez inne metody kontroli, wśród nich systemy kontroli elektronicznej;
Komisja powinna przyjąć szczegółowe środki dotyczące niewyjaśnionych problemów technicznych odnoszących się do systemu ekopunktów przewidzianych we wspólnej deklaracji 18 do Aktu Przystąpienia Austrii, Finlandii i Szwecji;
rozporządzenie Komisji (WE) nr 3298/94 [1] należy odpowiednio zmienić;
środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią komitetu powołanego na mocy art. 16 protokołu 9,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (WE) nr 3298/94 wprowadza się następujące zmiany:
1) Tytuł otrzymuje brzmienie:
"Rozporządzenie Komisji (WE) nr 3298/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. ustanawiające szczegółowe środki dotyczące systemu praw tranzytu (ekopunkty) dla samochodów ciężarowych znajdujących się w tranzycie przez Austrię"
.
2) Artykuł 1 otrzymuje brzmienie:
"Artykuł 1
1. Kierowca pojazdu silnikowego samochodu ciężarowego na terytorium Austrii posiada i udostępnia do kontroli na żądanie organów nadzoru:
a) albo należycie wypełniony standardowy formularz, albo świadectwo austriackie potwierdzające opłacenie ekopunktów na daną podróż, oparte na wzorze z załącznika A, zwane dalej "ekokartą";
b) lub urządzenie elektroniczne, zamocowane do pojazdu silnikowego, które umożliwia automatyczne obciążenie ekopunktami, zwane dalej ekoetykietą;
c) lub właściwą dokumentację, jak określono w art. 13, która wykazuje, że jest wykonywany przejazd niepodlegający ekopunktom, jak określono w załączniku C;
d) lub właściwą dokumentację wykazującą, że nie jest dokonywany przejazd tranzytowy, a gdy pojazd jest wyposażony w ekoetykietę, ekoetykieta wskazuje na to.
Właściwe organy austriackie wydają ekokartę po uiszczeniu opłaty za wyprodukowanie i dystrybucję ekopunktów i ekokart, oraz zainstalują we właściwych miejscach określone urządzenia do odczytywania ekoetykiet.
2. Ekoetykiety są produkowane, programowane i instalowane zgodnie z ogólnymi warunkami technicznymi określonymi w załączniku F. Właściwe organy każdego Państwa Członkowskiego mają prawo do zatwierdzania, programowania i instalowania ekoetykiet.
Ekoetykiety są tak programowane, aby zawierały informacje o kraju rejestracji i wartość NOx pojazdu silnikowego, jak stanowi dokument zgodności produkcji (COP), określony w ust. 4.
3. Ekoetykieta jest przymocowana do przedniej szyby pojazdu. Umieszcza się ją zgodnie z załącznikiem G. Jest nieprzenoszalna.
4. Kierowca samochodu ciężarowego, zarejestrowanego w dniu lub po dniu 1 października 1990 r. posiada i okazuje na żądanie dokument zgodności produkcji (COP), oparty na wzorze z załącznika B, jako dowód na emisje NOx danego pojazdu. Dla samochodu ciężarowego zarejestrowanego po raz pierwszy przed dniem 1 października 1990 r. lub w których przypadku dokument taki nie może być okazany, zakłada się, że posiada on wartość COP równą 15,8 g/kWh.
5. Państwa Członkowskie powiadamiają Komisję o organach krajowych upoważnionych do wydawania dokumentów i ekoetykiet, określonych w ust. 1-4."
3) Artykuł 2 otrzymuje brzmienie:
"Artykuł 2
1. O ile pojazd nie posiada ekoetykiety, odpowiednia liczba ekopunktów jest przypisywana ekokarcie i wykreślana z karty. Ekopunkty są wykreślane przez podpisanie w taki sposób, że podpis rozciąga się zarówno na ekopunktach, jak i na formularzu, do którego zostały przymocowane. Zamiast podpisu można stosować stempel.
Ekokartę posiadającą odpowiednią liczbę ekopunktów należy przekazać organom nadzorczym Państwa Członkowskiego rejestracji pojazdu silnikowego lub Austrii, która zwróci kopię z dowodem opłaty.
2. O ile pojazd jest wyposażony w ekoetykietę po potwierdzeniu, że podejmuje przejazd tranzytowy wymagający ekopunktów, liczba ekopunktów równoważna informacji o emisjach NOx zawartych w ekoetykietce pojazdu jest odejmowana od ogólnej sumy ekopunktów przyznanych Państwu Członkowskiemu, w którym pojazd jest zarejestrowany. Dokonuje się tego za pomocą infrastruktury zapewnionej i obsługiwanej przez organy austriackie.
W przypadku pojazdów wyposażonych w ekoetykiety, które wykonują podróż w obie strony, należy tak ustawić ekoetykietę, aby wskazywała, że przed wjazdem na terytorium Austrii odbywał się przejazd nietranzytowy.
3. W przypadku korzystania z ekokarty oraz gdy zmieniana jest jednostka ciągnąca w trakcie przejazdu tranzytowego, dowód opłaty przy wjeździe pozostaje ważny i należy go zachować. W przypadku gdy wartość COP nowej jednostki ciągnącej przekracza wartość wskazaną na formularzu, dodatkowe ekopunkty, przymocowane do nowej karty, są anulowane w chwili opuszczania kraju.
4. W przypadku podróży wymagającej ekopunktów ekokarta lub ekoetykieta zastępuje wszystkie austriackie formy stosowane dla statystyk transportowych.
5. Właściwe organy Państw Członkowskich systematycznie powiadamiają Komisję o ilości punktów wykorzystanych w ekokartach. Oryginały lub kopie formularzy, na których zostały wykreślone ekopunkty, są udostępniane, o ile okaże się to konieczne, poszczególnym organom krajowym lub Komisji.
Alternatywnie, o ile pojazd jest wyposażony w ekoetykietę, organy austriackie udostępnią konieczną informację wyznaczonemu organowi Państwa Członkowskiego, w którym pojazd został zarejestrowany, w ciągu 48 godzin, że został wykonany przejazd tranzytowy. Taką informację udostępnia się także Komisji.
6. Ustępy 1-5 stosuje się bez uszczerbku dla art. 14a"
4) W art. 3 ust. 3 wyrazy początkowe otrzymują brzmienie:
"Bez względu na ust. 2 ciągły tranzyt przez Austrię z wykorzystaniem terminali kolejowych uważa się za podróże:"
5) Artykuł 4 otrzymuje brzmienie:
"Artykuł 4
Ekopunkty są ważne w okresie od dnia 1 stycznia roku, dla którego zostały przypisane, do dnia 31 stycznia następnego roku."
6) W art. 5 wprowadza się następujące zmiany:
a) w ust. 1 zdanie drugie otrzymuje brzmienie:
"W przypadku powtarzających się naruszeń niniejszego rozporządzenia art. 8 ust. 3 i art. 11 rozporządzenia Rady (EWG) nr 881/92 stosuje się [2].";
b) ustępy 2 i 3 otrzymują brzmienie:
"2. Komisja i właściwe organy Państw Członkowskich udzielają, każde w granicach swej właściwości, innym państwom pomocy administracyjnej w prowadzeniu dochodzeń i ściganiu naruszeń protokołu 9 lub niniejszego rozporządzenia, w szczególności w celu upewnienia się, że ekokarty i ekoetykiety są właściwie używane.
3. Mogą być przeprowadzane kontrole w punktach innych niż na granicy, zarządzane przez Państwo Członkowskie, przy należytym stosowaniu zasady niedyskryminacji.";
c) dodaje się ust. 4 i 5 w brzmieniu:
"4. Austriackie organy nadzorcze mogą, uwzględniając zasadę proporcjonalności, podjąć odpowiednie środki, jeżeli pojazd jest wyposażony w ekoetykietę i zaistnieje przynajmniej jedna z poniższych sytuacji:
a) pojazd lub jego kierowca wielokrotnie dopuścił się nadużyć;
b) na koncie kraju, w którym pojazd jest zarejestrowany, nie ma wystarczającej ilości ekopunktów;
c) ekoetykieta nosi ślady manipulowania lub została zmieniona przez inny organ niż upoważniony w art. 1 ust. 2;
d) Państwo Członkowskie nie przyznało pojazdowi odpowiedniej ilości ekopunktów do przejazdu tranzytowego;
e) pojazd nie jest zaopatrzony we właściwą dokumentację zgodnie z art. 1 ust. 1 lit. c) lub d), w celu usprawiedliwienia, dlaczego ekoetykieta została ustawiona tak, że wskazuje, że przez terytorium Austrii jest wykonywany przejazd nietranzytowy;
f) gdy ekoetykieta określona w załączniku F nie jest załadowana odpowiednią ilością ekopunktów do wykonania przejazdu tranzytowego.
5. Austriackie organy nadzorcze mogą, uwzględniając zasadę proporcjonalności, podjąć odpowiednie środki, jeżeli pojazd nie jest wyposażony w ekoetykietę i zaistnieje przynajmniej jedna z poniższych sytuacji:
a) ekokarta nie zostaje przedstawiona organom kontrolnym zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia;
b) zostaje przedstawiona ekokarta, która jest niekompletna lub niewłaściwa, lub do której ekopunkty nie są właściwie przymocowane;
c) pojazd mechaniczny nie jest wyposażony w odpowiednią dokumentację uzasadniającą, że nie potrzebuje ekopunktów."
7) W art. 6 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
"2. Wydrukowane ekopunkty, które są przeznaczone do przymocowania do ekokart, są udostępniane Państwom Członkowskim każdego roku w dwóch ratach - pierwszej przed dniem 1 października poprzedniego roku, a drugiej przed dniem 1 marca danego roku.
Gdy wystąpią okoliczności przewidziane w art. 11 ust. 2 lit. c) protokołu 9, liczba ekopunktów jest zmniejszana w danym roku zgodnie z metodą ustanowioną w pkt 3 załącznika 5 do Protokołu."
8) Artykuł 7 otrzymuje brzmienie:
"Artykuł 7
1. Właściwe organy Państw Członkowskich przydzielają swoje ekopunkty danym przewoźnikom mającym siedzibę na ich terytorium.
2. Każdego roku właściwe organy Państwa Członkowskiego wskazują i zwracają Komisji, najpóźniej do dnia 15 października, wszystkie ekopunkty, które na podstawie dostępnych danych i prognoz ruchu w ostatnich miesiącach roku najprawdopodobniej nie zostaną wykorzystane przed końcem roku."
9) W art. 8 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
"2. Ekopunkty z rezerwy Wspólnoty są przydzielane przez Komisję Państwom Członkowskim zgodnie z procedurą określoną w art. 16 protokołu 9 przynajmniej na jeden miesiąc przed zakończeniem danego roku.
Ponowne przydzielenie jest ważone zgodnie z następującymi kryteriami, jak wyszczególniono w załączniku E:
- specjalna pozycja Grecji i Włoch,
- skutek zjednoczenia Niemiec,
- promocja alternatywnych sposobów transportu przez Austrię, w szczególności "Rollende Landstraße",
- ilość ekopunktów przyznanych Państwu Członkowskiemu i rzeczywiście przez niego wykorzystana,
- przeciętnie wielkości NOx dla pojazdów z Państw Członkowskich znajdujących się w tranzycie,
- wypadki nieprzewidziane."
10) W art. 10 skreśla się wyrazy "w związku z Aktem Przystąpienia Norwegii, Austrii, Finlandii i Szwecji".
11) W art. 10 wyrazy "W drodze wyjaśnienia od" zastępuje się wyrazami "Do celów".
12) Dodaje się art. 14a w brzmieniu:
"Artykuł 14a
Dla okresu przejściowego wygasającego w dniu 31 grudnia 1997 r. korzystanie albo z ekokart, albo z ekoetykiet jest dopuszczone do administrowania ruchem tranzytowym.
Od dnia 1 stycznia 1998 r. Komisja zezwala każdemu Państwu Członkowskiemu na korzystanie z rocznych ekokart do maksimum 0,6 % ogólnej liczby ekopunktów przyznanych danemu Państwu Członkowskiemu ustanowione w art. 9. Państwa Członkowskie zawiadamiają Komisję najpóźniej 1 sierpnia każdego roku o liczbie ekopunktów, które życzą sobie wykorzystać na ekokartach w następnym roku. Te ekopunkty są udostępniane przez Komisję w jednej transzy przed 1 grudnia. Te ekokarty są udostępniane zgodnie z art. 1 ust. 1 akapit drugi."
13) Załącznik E zastępuje się załącznikiem I do niniejszego rozporządzenia.
14) Dodaje się załączniki F i G określone w załączniku II do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 1997 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 30 lipca 1996 r.