Rozporządzenie Rady (WE) nr 1210/2003
z dnia 7 lipca 2003 r.
dotyczące niektórych szczególnych ograniczeń w stosunkach gospodarczych i finansowych z Irakiem oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 2465/96
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 60 i 301,
uwzględniając wspólne stanowisko 2003/495/WPZiB w sprawie Iraku oraz uchylające wspólne stanowiska 1996/741/WPZiB i 2002/599/WPZiB [1],
uwzględniając wniosek Komisji,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) W ślad za rezolucją Rady Bezpieczeństwa Narodów Zjednoczonych 661 (1990) i późniejszymi odpowiednimi rezolucjami, w szczególności rezolucją 986 (1995), Rada nałożyła całkowite embargo na handel z Irakiem. Embargo to jest obecnie ustanowione w rozporządzeniu Rady (WE) nr 2465/96 z dnia 17 grudnia 1996 r. dotyczącym wstrzymania stosunków gospodarczych i finansowych między Wspólnotą Europejską a Irakiem [2].
(2) W swojej rezolucji 1483 (2003) z dnia 22 maja 2003 r., Rada Bezpieczeństwa postanowiła, że z niektórymi wyjątkami, wszystkie zakazy odnoszące się do handlu z Irakiem oraz zabezpieczenie dotyczące zasobów finansowych lub gospodarczych Iraku nie powinny być dalej stosowane.
(3) Z wyjątkiem zakazu wywozu do Iraku broni i materiałów z nią związanych, rezolucja przewiduje, że całkowite ograniczenia dotyczące handlu powinny zostać uchylone i zastąpione szczególnymi ograniczeniami mającymi zastosowanie do wpływów pieniężnych z całości sprzedaży ropy naftowej, produktów ropopochodnych i gazu ziemnego wywiezionych z Iraku oraz do handlu dobrami kultury należącymi do dziedzictwa Iraku, celem ułatwienia ich bezpiecznego powrotu.
(4) Rezolucja stwierdza także, że niektóre fundusze i zasoby gospodarcze, w szczególności te należące do Saddama Husseina, byłego Prezydenta Iraku, oraz wyższych urzędników jego reżimu, powinny zostać zamrożone, których spis sporządzi Komitet Rady Bezpieczeństwa, ustanowiony na mocy ust. 6 rezolucji 661 (1990), a następnie powinny one zostać przekazane do Funduszu na rzecz Rozwoju Iraku.
(5) W celu umożliwienia Państwom Członkowskim dokonania przekazania zamrożonych funduszy, zasobów gospodarczych i wpływów pieniężnych z zasobów gospodarczych do Funduszu na rzecz Rozwoju Iraku, należy wydać przepisy umożliwiające odmrożenie tych funduszy i zasobów gospodarczych.
(6) Rezolucja postanawia, że cała ropa naftowa, produkty ropopochodne oraz gaz ziemny wywiezione z Iraku, tak samo, jak płatności za te towary, powinny być wyłączone z postępowania sądowego, zajęcie, nakaz zajęcia wierzytelności dłużnika lub inny sposób egzekucji mienia przez tych, którzy mają roszczenia przeciwko Irakowi. Ten środek tymczasowy niezbędny jest w celu wspierania gospodarczej odbudowy Iraku oraz restrukturyzacji jego długu, co pomoże w usunięciu zagrożenia dla pokoju i bezpieczeństwa międzynarodowego, jakie stwarza obecna sytuacja w Iraku, we wspólnym interesie społeczności międzynarodowej, w szczególności w interesie Wspólnoty i jej Państw Członkowskich.
(7) Wspólne stanowisko 2003/495/WPZiB ustanawia przepisy umożliwiające zmianę obecnego reżimu Wspólnoty w celu ujednolicenia go w stosunku do rezolucji Rady Bezpieczeństwa NZ 1483 (2003).
(8) Środki te podlegają zakresowi Traktatu i dlatego szczególnie w celu unikania zakłócania konkurencji, niezbędne dla prawodawstwa wspólnotowego jest wprowadzenie w życie odpowiednich decyzji Rady Bezpieczeństwa w zakresie w jakim dotyczy to terytorium Wspólnoty. Do celów niniejszego rozporządzenia, terytorium to obejmuje wszystkie terytoria Państw Członkowskich, w których stosuje się postanowienia Traktatu, zgodnie z warunkami ustanowionymi w tym Traktacie.
(9) W celu zapewnienia najwyższego stopnia pewności prawnej we Wspólnocie, nazwiska i inne odpowiednie dane odnoszące się do osób fizycznych lub prawnych, grup lub podmiotów, wskazanych przez władze NZ, których fundusze powinny zostać zamrożone, powinny zostać podane do wiadomości publicznej, a w ramach Wspólnoty należy ustanowić procedurę umożliwiająca zmianę tych list.
(10) Z powodów praktycznych, Komisja powinna zostać upoważniona do wprowadzania zmian do załączników do niniejszego rozporządzenia ustanawiającego wykaz dóbr kultury, listy osób, organów i podmiotów, których fundusze i zasoby gospodarcze zostaną zamrożone oraz wykaz właściwych władz.
(11) Właściwe władze Państw Członkowskich powinny zostać, tam gdzie to konieczne, upoważnione do zapewnienia zgodności z przepisami niniejszego rozporządzenia.
(12) Komisja i Państwa Członkowskie powinny powiadamiać się wzajemnie o środkach podjętych na podstawie niniejszego rozporządzenia oraz o innych istotnych informacjach będących w ich posiadaniu w związku z niniejszym rozporządzeniem oraz powinny współpracować z Komitetem ustanowionym na mocy rezolucji 661 (1990) Rady Bezpieczeństwa NZ, w szczególności poprzez dostarczanie mu informacji.
(13) Państwa Członkowskie powinny ustanowić zasady stosowania sankcji mających zastosowanie wobec naruszenia przepisów niniejszego rozporządzenia i zapewnić ich wprowadzenie w życie. Sankcje takie powinny być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.
(14) Zważywszy, że całościowe środki handlowe, określone w rozporządzeniu (WE) nr 2465/96, zastępuje się przez szczególne ograniczenia handlowe, określone w niniejszym rozporządzeniu, oraz że niniejsze rozporządzenie wprowadza środki umożliwiające zamrożenie funduszy, które wymagają natychmiastowego wykonania przez podmioty gospodarcze, niezbędnym jest zapewnienie, aby sankcje za złamanie niniejszego rozporządzenia mogły zostać nałożone zaraz po jego wejściu w życie.
(15) Dla zapewnienia jasności rozporządzenie (WE) nr 2465/96 powinno zostać uchylone w całości.
(16) Rozporządzenie Rady (EWG) nr 3541/92 z dnia 7 grudnia 1992 r. zakazujące zaspokajania roszczeń irackich z tytułu umów i transakcji, na których wykonanie rezolucja 661 (1990) Rady Bezpieczeństwa Narodów Zjednoczonych i rezolucje pokrewne miały wpływ [3] powinno pozostać w mocy,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:
1) "Komitet ds. Sankcji" oznacza: Komitet Rady Bezpieczeństwa Narodów Zjednoczonych, który został ustanowiony na mocy ust. 6 rezolucji 661 (1990);
2) "fundusze" oznaczają aktywa finansowe i korzyści gospodarcze każdego rodzaju, włączając w to, ale nie ograniczając do:
a) środki pieniężne, czeki, roszczenia pieniężne, weksle, przekazy pieniężne i inne instrumenty płatnicze;
b) depozyty w instytucjach finansowych lub innych podmiotach, salda rachunków, wierzytelności i zobowiązania finansowe;
c) papiery wartościowe znajdujące się w publicznym i prywatnym obrocie oraz papiery dłużne, włączając w to akcje i udziały, świadectwa papierów wartościowych, obligacje,weksle, zabezpieczenia, skrypty dłużne i instrumenty pochodne;
d) procenty, dywidendy lub inne dochody z lub wartość narastająca z lub wytworzone przez aktywa;
e) kredyt, prawo do roszczeń wzajemnych, gwarancje, świadczenia w obligacjach lub inne zobowiązania finansowe;
f) listy kredytowe, konosamenty, kwity zastawne;
g) dokumenty poświadczające udziały w funduszach lub w środkach finansowych,
h) każdy inny instrument służący finansowaniu wywozu;
3) "zasoby gospodarcze" oznaczają aktywa każdego rodzaju, zarówno materialne, jak i niematerialne, ruchome i nieruchome, które nie są funduszami lecz mogące służyć do uzyskiwania funduszy, towarów lub usług;
4) "zamrożenie funduszy" oznacza zapobieganie jakimkolwiek ruchom, przenoszeniu, zmianom, wykorzystaniu lub dokonywaniu transakcji funduszami w jakikolwiek sposób, który powodowałby jakąkolwiek zmianę ich wielkości, wartości, lokalizacji, własności, posiadania, charakteru, przeznaczenia lub inną zmianę, która umożliwiłaby korzystanie z funduszy, w tym również zarządzanie portfelem;
5) "zamrożenie zasobów gospodarczych" oznacza zapobieganie wykorzystywaniu ich do uzyskiwania funduszy, towarów lub usług w jakikolwiek sposób, w tym, ale nie wyłącznie, poprzez sprzedaż, wynajem lub ich zastawianie.
6) "Fundusz na rzecz Rozwoju Iraku" oznacza Fundusz na rzecz Rozwoju Iraku utrzymywany by przez Bank Centralny Iraku.
Artykuł 2
Wszystkie wpływy pieniężne ze sprzedaży wywiezionej ropy naftowej, produktów ropopochodnych oraz gazu ziemnego z Iraku, wymienionych w załączniku I, od dnia 22 maja 2003 r. są składane do Funduszu na rzecz Rozwoju Iraku, zgodnie z warunkami określonymi w rezolucji 1483 (2003) Rady Bezpieczeństwa NZ, w szczególności z jej ust. 20 i 21, do czasu, aż nie ukonstytuuje się odpowiednio reprezentatywny rząd Iraku, uznany przez społeczność międzynarodową.
Artykuł 3
1. Zakazuje się:
a) przywozu lub wprowadzenia na terytorium Wspólnoty,
b) wywozu lub usunięcia z terytorium Wspólnoty; i
c) obrotu handlowego iracką własnością kulturalną i innymi artykułami o znaczeniu archeologicznym, historycznym, kulturalnym oraz o wyjątkowym znaczeniu naukowym i religijnym, włączając artykuły wymienione w załączniku II, jeśli zostały one nielegalnie wywiezione z ich umiejscowienia w Iraku, w szczególności, jeśli:
i) artykuły te stanowią integralną część albo zbiorów publicznych, wymienionych w inwentarzach zbiorów konserwatorskich irackich muzeów, archiwów lub bibliotek albo inwentarzach irackich instytucji religijnych, lub
ii) istnieje uzasadnione podejrzenie, że dobra te zostały usunięte z Iraku wbrew woli ich prawowitych właścicieli lub zostały usunięte z naruszeniem irackich przepisów ustawowych i wykonawczych.
2. Zakazy te nie mają zastosowania, jeśli zostanie wykazane, że:
a) dobra kultury zostały wywiezione z Iraku przed dniem 6 sierpnia 1990 r.; lub
b) dobra kultury zostały zwrócone do irackich instytucji zgodnie z, określonym w ust. 7 rezolucji 1483 (2003) Rady Bezpieczeństwa NZ, celem ich bezpiecznego powrotu.
Artykuł 4
1. Wszystkie fundusze i zasoby gospodarcze znajdujące się poza Irakiem w dniu lub po dniu 22 maja 2003 r. należące do poprzedniego rządu irackiego, lub jakiejkolwiek instytucji publicznej, korporacji, włączając w to spółki ustanowione na mocy prawa prywatnego, w których władze publiczne posiadają udziały większościowe oraz agend tej Republiki, wskazane przez Komitet ds. Sankcji i wymienione w załączniku III, zostają zamrożone.
2. Wszystkie fundusze i zasoby gospodarcze należące do, stanowiące własność lub posiadane przez następujące osoby, wskazane przez Komitet ds. Sankcji i wymienione w załączniku IV, zostają zamrożone:
a) były Prezydent Saddam Hussein;
b) wyżsi urzędnicy jego reżimu;
c) najbliżsi członkowie ich rodzin; lub
d) osoby prawne, organy lub podmioty posiadane lub kontrolowane bezpośrednio lub pośrednio przez osoby określone w lit. a), b) i c) lub przez każdą osobę fizyczną lub prawną działającą w ich imieniu lub pod ich kierownictwem.
3. Żadne fundusze nie zostają udostępnione, bezpośrednio lub pośrednio, lub przekazane na rzecz osoby fizycznej lub prawnej, organowi lub podmiotowi wymienionemu w załącznikach III i IV.
4. Żadne zasoby gospodarcze nie zostają udostępnione, bezpośrednio lub pośrednio, lub przekazane na rzecz osoby fizycznej lub prawnej, organowi lub podmiotowi wymienionemu w załącznikach III i IV, w celu umożliwienia tej osobie, grupie lub podmiotowi uzyskiwanie funduszy, towarów lub usług.
Artykuł 5
1. Operacje kredytowe zamrożonych rachunków są dozwolone, pod warunkiem że wszystkie nowe wpłaty będą zamrożone.
2. Niniejsze rozporządzenie nie wymaga zamrażania transferu funduszy na rzecz beneficjenta we Wspólnocie przez lub za pośrednictwem irackiego banku spełniającego warunki określone w art. 4 ust. 1, jeśli taki transfer stanowi płatność za towary i usługi zamówione przez klientów tego banku. Nie ogranicza ono ważności i korzystania z gwarancji i listów kredytowych wystawionych przez banki irackie, spełniające warunki określone w art. 4 ust. 1, na żądanie ich klientów w celu dokonania płatności za towary lub usługi, które dani klienci zamówili we Wspólnocie.
Artykuł 6
Fundusze, zasoby gospodarcze oraz wpływy pieniężne z zasobów gospodarczych zamrożonych na podstawie art. 4 zostaną odblokowane tylko do celów przekazania ich do Funduszu na rzecz Rozwoju Iraku utrzymywanego przez Bank Centralny Iraku, zgodnie z warunkami wymienionymi w rezolucji 1483 (2003) Rady Bezpieczeństwa NZ.
Artykuł 7
1. Świadomy i celowy udział w działaniach, których przedmiotem lub celem jest, bezpośrednio albo pośrednio, próba obejścia art. 4 lub wspieranie transakcji określonych w art. 2 i 3, jest zabroniony.
2. Wszelkie informacje o obejściu przepisów niniejszego rozporządzenia w przeszłości lub obecnie, należy zgłaszać właściwym władzom Państw Członkowskich, wymienionym w załączniku V, i, bezpośrednio lub za pośrednictwem tych właściwych władz, Komisji.
Artykuł 8
1. Nie naruszając odpowiednich zasad dotyczących przekazywania informacji, poufności i tajemnicy zawodowej oraz postanowień art. 284 Traktatu, osoby fizyczne i prawne, organy i podmioty:
a) przekazują niezwłocznie wszelkie informacje, które ułatwiłyby zapewnienie zgodności z niniejszym rozporządzeniem, takie jak rachunki i kwoty zamrożone zgodnie z art. 4, właściwym władzom Państw Członkowskich wymienionym w załączniku V, w których zamieszkują lub mają siedzibę oraz, bezpośrednio lub za pośrednictwem tych właściwych władz, Komisji;
b) współpracują z właściwymi władzami, wymienionymi w załączniku V w zakresie jakiejkolwiek weryfikacji tych informacji.
2. Każda informacja dostarczona lub otrzymana zgodnie z niniejszym artykułem powinna być użyta wyłącznie w celu, dla którego została dostarczona lub otrzymana.
3. Każda dodatkowa informacja otrzymana bezpośrednio przez Komisję zostaje udostępniona właściwym władzom zainteresowanych Państw Członkowskich.
Artykuł 9
Zamrożenie funduszy i zasobów gospodarczych, przeprowadzone w dobrej wierze, że działanie to jest zgodne z niniejszym rozporządzeniem, nie stanowi podstawy odpowiedzialności jakiegokolwiek rodzaju ze strony osoby fizycznej lub prawnej lub podmiotu wykonującego je lub jego dyrektorów lub pracowników, chyba że zostanie udowodnione, że te fundusze i zasoby gospodarcze zostały zamrożone na wskutek niedbalstwa.
Artykuł 10
1. Zwolnione jest z postępowania sądowego oraz nie będzie przedmiotem, w jakiejkolwiek formie zajęcia, nakazu zajęcia wierzytelności dłużnika lub egzekucji mienia, co następuje:
a) ropa naftowa, produkty ropopochodne oraz gaz ziemny pochodzące z Iraku, zanim tytuł do tych towarów został przekazany podmiotowi skupującemu;
b) wpływy pieniężne i zobowiązania wynikające ze sprzedaży ropy naftowej, produktów ropopochodnych oraz gazu ziemnego pochodzących z Iraku, włączając w to płatności za te towary zdeponowane do Funduszu na rzecz Rozwoju Iraku utrzymywanego przez Bank Centralny Iraku;
c) fundusze i zasoby gospodarcze zamrożone na podstawie art. 4;
d) Fundusz na rzecz Rozwoju Iraku utrzymywany przez Bank Centralny Iraku.
2. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1, wpływy pieniężne i zobowiązania wynikające ze sprzedaży ropy naftowej, produktów ropopochodnych oraz gazu ziemnego pochodzących z Iraku, i Fundusz na rzecz Rozwoju Iraku nie będą zwolnione z roszczeń zgłoszonych na podstawie odpowiedzialności Iraku za szkody wyrządzone w środowisku naturalnym spowodowane wypadkiem, który miał miejsce po dniu 22 maja 2003 r.
Artykuł 11
Komisja jest upoważniona do:
a) zmiany załącznika II, jeśli to niezbędne;
b) zmiany lub uzupełniania załączników III i IV na podstawie ustaleń dokonanych przez Radę Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych lub Komitet ds. Sankcji oraz
c) zmiany załącznika V na podstawie informacji dostarczanych przez Państwa Członkowskie.
Artykuł 12
Nie naruszając praw i obowiązków Państw Członkowskich wynikających z Karty Narodów Zjednoczonych, Komisja zachowuje wszystkie niezbędne kontakty z Komitetem ds. Sankcji w celu skutecznego wykonywania niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 13
Komisja i Państwa Członkowskie niezwłocznie informują się nawzajem o jakichkolwiek środkach podjętych na mocy niniejszego rozporządzenia. Dostarczają one sobie nawzajem istotne informacje pozostające w ich dyspozycji w związku z niniejszym rozporządzeniem, w szczególności informacje otrzymane w związku z art. 8 oraz informacje odnoszące się do naruszeń przepisów niniejszego rozporządzenia, problemów związanych z jego stosowaniem i wyroków wydanych przez sądy krajowe.
Artykuł 14
Niniejsze rozporządzenie stosuje się bez względu na jakiekolwiek przyznane prawa lub obowiązki nałożone przez jakąkolwiek podpisaną umowę międzynarodową lub każdą inną zawartą umowę lub przyznane pozwolenie czy zezwolenie przed wejściem w życie niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 15
1. Państwa Członkowskie ustanawiają zasady stosowania sankcji obowiązujących wobec naruszeń przepisów niniejszego rozporządzenia i podejmują wszystkie niezbędne środki mające na celu zapewnienie, że będą one wprowadzone w życie. Przewidziane sankcje muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.
2. Do czasu przyjęcia, tam, gdzie to konieczne, jakiegokolwiek aktu prawnego, prowadzącego do realizacji tego celu, sankcjami nakładanymi w przypadku naruszenia przepisów niniejszego rozporządzenia, są te sankcje, które zostały określone przez Państwa Członkowskie w celu wykonania art. 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 2465/96.
3. Każde Państwo Członkowskie jest odpowiedzialne za wszczęcie postępowania przeciwko każdej osobie fizycznej lub prawnej, grupie lub podmiotowi podlegającemu jego jurysdykcji, w sprawach o naruszenie, przez każdą taką osobę, grupę lub podmiot któregokolwiek ze środków ograniczających ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu.
Artykuł 16
Niniejsze rozporządzenie stosuje się:
a) na terytorium Wspólnoty, wraz z jej przestrzenią powietrzną;
b) na pokładzie jakiegokolwiek samolotu lub statku podlegającego jurysdykcji Państwa Członkowskiego;
c) wobec każdej osoby, przebywającej gdzie indziej, która jest obywatelem Państwa Członkowskiego;
d) wobec każdej osoby prawnej, grupy lub podmiotu zarejestrowanego lub ustanowionego na mocy prawa Państwa Członkowskiego;
e) wobec każdej osoby prawnej, grupy lub podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą we Wspólnocie.
Artykuł 17
Rozporządzenie (WE) nr 2465/96 traci moc.
Artykuł 18
1. Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.
2. Z wyjątkiem art. 4 i 6, rozporządzenie stosuje się od dnia 23 maja 2003 r.
3. Artykuł 10 stosuje się do dnia 31 grudnia 2007 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 7 lipca 2003 r.