Decyzja Komisji
z dnia 19 lipca 1995 r.
zmieniająca decyzję 82/43/EWG w sprawie utworzenia Komitetu Doradczego ds. Równości Szans dla Kobiet i Mężczyzn
(95/420/WE)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
a także mając na uwadze, co następuje:
ciągła poprawa warunków życia i pracy oraz harmonijny rozwój gospodarki stanowią cele Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej;
szefowie państw i rządów, spotykając się w ramach Rady Europejskiej w dniach 10 i 11 grudnia 1994 r., podkreślili, że równość szans dla kobiet i mężczyzn, w połączeniu z walką przeciwko bezrobociu, jest kluczowym zadaniem Unii Europejskiej i Państw Członkowskich;
równość kobiet i mężczyzn jest niezbędnym składnikiem ludzkiej godności i demokracji oraz stanowi fundamentalną zasadę prawa wspólnotowego, jak również konstytucji i praw Państw Członkowskich, a także międzynarodowych i europejskich konwencji;
zastosowanie w praktyce zasady równego traktowania kobiet i mężczyzn musi być wsparte usprawnioną współpracą oraz wymianą poglądów i doświadczeń pomiędzy instytucjami mającymi specjalne obowiązki w Państwach Członkowskich w zakresie promowania równych szans, partnerami społecznymi i Komisją;
całkowite wprowadzenie w życie sześciu dyrektyw, dwóch zaleceń i dziewięciu uchwał przyjętych przez Radę w dziedzinie równych szans [1] może zostać znacząco przyśpieszone w wyniku wsparcia przez krajowe organy mające do swojej dyspozycji sieć ośrodków informacji specjalistycznej;
przygotowanie, wprowadzenie w życie i kontrolowanie działań Wspólnoty wspierających równość szans wymaga ścisłej współpracy z wyspecjalizowanymi organami Państw Członkowskich i partnerami społecznymi, wymagającej ram instytucjonalnych, w celu regularnych konsultacji z tymi jednostkami;
Komitet Doradczy ds. Równości Szans dla Kobiet i Mężczyzn, powołany przez Komisję decyzją 82/43/EWG z dnia 9 grudnia 1981 r. [2], miał znaczący udział w działaniach w tej dziedzinie, szczególnie przez stopniowe wspieranie programu działań Wspólnoty, przez wydawanie opinii i współpracę z Komisją na partnerskich zasadach;
skład i zakres uprawnień Komitetu należy dostosować do obecnych wymogów oraz przyszłego rozwoju w celu promowania równych szans, co podkreśla komunikat Komisji z dnia 19 lipca 1995 r., proponujący nowy średniookresowy plan działania w tym zakresie; konieczne jest w związku z tym wprowadzenie zmian do decyzji 82/43/EWG,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
W decyzji 82/43/EWG wprowadza się następujące zmiany:
1. Artykuły 2 i 3 otrzymują brzmienie:
"Artykuł 2
1. Komitet wspiera Komisję w formułowaniu i wprowadzaniu w życie działań Wspólnoty mających na celu promowanie równych szans kobiet i mężczyzn oraz wspomaga trwałą wymianę doświadczeń, projektów działań i praktyk między Państwami Członkowskimi a różnymi zaangażowanymi jednostkami.
2. Aby osiągnąć cele wymienione w ust. 1, Komitet:
a) wspiera Komisję w rozwijaniu instrumentów kontroli, oceny i rozpowszechnianiu informacji o rezultatach środków podjętych na poziomie wspólnotowym w celu promowania równych szans;
b) przyczynia się do wprowadzenia w życie programów działań Wspólnoty w tym zakresie, przede wszystkim poprzez analizowanie wyników i sugerowanie poprawy przedsięwziętych środków;
c) przyczynia się, poprzez wydawanie opinii, do przygotowania corocznego raportu Komisji na temat postępów poczynionych w kierunku osiągnięcia równych szans kobiet i mężczyzn;
d) zachęca do wymiany informacji na temat środków podjętych na wszystkich poziomach w celu promowania równych szans i w miarę potrzeb przedstawia propozycje podejmowania możliwych działań uzupełniających;
e) wydaje opinie lub przedkłada Komisji raporty, na jej wniosek bądź z własnej inicjatywy, w każdej sprawie mającej związek z promowaniem równych szans we Wspólnocie.
3. Procedury przekazywania opinii i raportów Komitetu są określane w porozumieniu z Komisją. Mogą zostać opublikowane jako załącznik do corocznego raportu Komisji na temat równych szans kobiet i mężczyzn.
Artykuł 3
1. Komitet składa się z 40 członków, w tym:
a) po jednym przedstawicielu z ministerstw lub instytucji rządowych każdego Państwa Członkowskiego, odpowiedzialnych za promowanie równych szans; przedstawiciele są powoływani przez rządy każdego z Państw Członkowskich;
b) po jednym przedstawicielu każdego Państwa Członkowskiego z państwowych komitetów lub instytucji utworzonych na podstawie decyzji publicznej, mających szczególną odpowiedzialność w zakresie równości szans kobiet i mężczyzn w poszczególnych sektorach. W przypadku gdy istnieje kilka komitetów lub instytucji zajmujących się tymi sprawami w Państwie Członkowskim, Komisja określa, która instytucja, przez swoje cele, strukturę, reprezentatywność i stopień niezależności, ma najodpowiedniejsze kwalifikacje, aby być reprezentowana w Komitecie. Każde państwo nieposiadające takich komitetów jest reprezentowane przez członków instytucji uważanych przez Komisję za pełniące obowiązki analogiczne; przedstawiciele są powoływani przez Komisję, działającą na podstawie wniosku odpowiedniego komitetu państwowego lub instytucji;
c) - pięciu członków reprezentujących organizacje pracodawców na poziomie Wspólnoty,
- pięciu członków reprezentujących organizacje pracowników na poziomie Wspólnoty.
Przedstawiciele są powoływani przez Komisję, działającą na wniosek partnerów społecznych na poziomie Wspólnoty.
2. Dwóch reprezentantów Europejskiego Lobby Kobiet uczestniczy w spotkaniach jako obserwatorzy.
3. Przedstawiciele organizacji międzynarodowych i zawodowych oraz inne zrzeszenia przedstawiające właściwie umotywowane wnioski do Komisji mogą otrzymać status obserwatorów.".
2. Artykuł 6 otrzymuje brzmienie:
"Artykuł 6
Komitet wybiera spośród swoich członków przewodniczącego na jednoroczną kadencję. Wyboru dokonuje się większością dwóch trzecich głosów obecnych członków; jednakże wymagane jest oddanie co najmniej połowy wszystkich możliwych głosów.
Tą samą większością głosów i na takich samych warunkach wybiera się dwóch wiceprzewodniczących. Przewodniczący i wiceprzewodniczący pochodzą z różnych Państw Członkowskich. Wiceprzewodniczący są zobowiązani do zastąpienia przewodniczącego, gdy ten jest nieobecny. Stanowią oni Biuro Komitetu, które zbiera się przed każdym spotkaniem Komitetu.
Komisja organizuje prace Komitetu w ścisłej współpracy z przewodniczącym. Projekt porządku spotkań Komitetu jest ustalany przez Komisję w porozumieniu z przewodniczącym. Sekretariat Komitetu jest powoływany przez Wydział Równości Szans Komisji. Protokoły z posiedzeń są sporządzane przez Komisję i przedstawiane Komitetowi do zatwierdzenia.".
3. W art. 8 dodaje się akapit trzeci w brzmieniu:
"3. Jeden lub więcej z członków Komitetu może uczestniczyć jako obserwatorzy w pracach innych komitetów doradczych Komisji, stosownie informując o tym Komitet.".
4. Artykuły 10 i 11 otrzymują brzmienie:
"Artykuł 10
Posiedzenia Komitetu zwołuje Komisja i odbywają się one w jej siedzibie. Posiedzenia Komitetu odbywają się co najmniej dwa razy w roku.
Artykuł 11
Obrady Komitetu dotyczą opinii, o które wnosi Komisja lub opinii, które Komitet wydaje z własnej inicjatywy. Sesje Komitetu nie kończą się głosowaniem.
Komisja, wnosząc o opinię Komitetu, może wyznaczyć termin, w jakim opinia ma zostać wydana.
Poglądy wyrażone przez różne grupy reprezentowane w Komitecie są odnotowywane w protokołach, które są przekazywane Komisji.
W przypadku, gdy wymagana opinia została uzgodniona jednomyślnie przez Komitet, przedstawia on projekt wspólnych konkluzji, który jest załączany do protokołu.".
Artykuł 2
Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1996 r.
Sporządzono w Brukseli, dnia 19 lipca 1995 r.