DECYZJA KOMISJI
z dnia 22 października 2004 r.
dotycząca projektu rozporządzenia Republiki Federalnej Niemiec w sprawie etykietowania owoców, warzyw i ziemniaków przetwarzanych po zbiorach
(notyfikowana jako dokument nr K(2004) 4029)
(Jedynie test w języku niemieckim jest autentyczny)
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
(2004/765/WE)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając dyrektywę 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 marca 2000 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich w zakresie etykietowania, prezentacji i reklamy środków spożywczych przeznaczonych dla konsumenta końcowego (1), w szczególności jej art. 19 i 20,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 19 ust. 2 dyrektywy 2000/13/WE, władze niemieckie powiadomiły Komisję w dniu 1 marca 2004 r. o projekcie rozporządzenia zmieniającego rozporządzenie dotyczące maksymalnych limitów dotyczących pozostałości pestycydów, mając na względzie wprowadzenie przepisów szczegółowych dotyczących obowiązkowego etykietowania owoców, warzyw i ziemniaków, które zostały poddane po zbiorach przetworzeniu przy zastosowaniu środków fitofarmaceutycznych, dla zapewnienia ich dalszego przechowywania.
(2)
Zgodnie z nowym art. 3a, wprowadzonym projektem wyżej cytowanego rozporządzenia, etykietowanie owoców, warzyw lub ziemniaków przetwarzanych po zbiorach powinno zawierać informację „przetworzone po zbiorze przy użyciu…” wraz z nazwą zastosowanej substancji.
(3)
Zgodnie z tym, co przewiduje art. 19 ust. 2 dyrektywy 2000/13/WE, Komisja zasięgnęła opinii pozostałych Państw Członkowskich w ramach Stałego Komitetu ds. Łańcucha Pokarmowego i Zdrowia Zwierząt.
(4)
W skład prawa wspólnotowego wchodzą już pewne przepisy zmierzające do tego, aby użycie środków, o których mowa, nie stanowiło większego ryzyka dla zdrowia konsumentów. Z jednej strony, wspomniane środki powinny zostać dopuszczone do obrotu, zgodnie z dyrektywą 91/414/EWG z dnia 15 lipca 1991 r. dotyczącą wprowadzenia do obrotu środków ochrony roślin (2), a z drugiej strony, maksymalne limity pozostałości pestycydów powinny zostać określone zgodnie z dyrektywą 90/642/EWG z dnia 27 listopada 1990 r. w sprawie ustalania najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w niektórych produktach pochodzenia roślinnego, w tym owocach i warzywach oraz na ich powierzchni (3).
(5)
W niektórych przypadkach może się ponadto okazać przydatne informowanie konsumentów, w formie napisu na etykiecie, o przetworzeniu dokonanym po zbiorze i w ten sposób umożliwienie im dokonania wyboru pomiędzy produktami poddanymi przetworzeniu i nieprzetworzonymi, lub podjęcia środków ostrożności takich jak umycie lub obranie produktów. Ten rodzaj środków jest stosowany zresztą w przypadku owoców cytrusowych zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1799/2001 (4), szczególnie przy zastosowaniu metody obliczania maksymalnych limitów pozostałości pestycydów, która w przypadku tych produktów uwzględnia fakt, iż normalnie są one spożywane obrane.
(6)
W każdym razie taki środek, podjęty jednostronnie i jednakowo przez Niemcy w odniesieniu do wszystkich owoców i warzyw, mógłby doprowadzić w sposób nieproporcjonalny do zakłóceń w wymianach wewnątrzwspólnotowych. W istocie jego zastosowanie zmusiłoby producentów lub handlowców pozostałych Państw Członkowskich do wprowadzenia specjalnego etykietowania owoców, warzyw i ziemniaków importowanych do Niemiec i do przyjęcia w związku z tym odpowiednich przepisów w zależności od przeznaczenia produktów od samego początku procesu produkcyjnego.
(7)
Przypadki, w których niesharmonizowane przepisy krajowe, regulujące etykietowanie i prezentację określonych artykułów spożywczych lub ogólnie artykułów spożywczych, są akceptowalne, zostały ograniczone i wymienione w art. 18 ust. 2 dyrektywy 2000/13/WE. Oprócz przypadku, w którym byłyby one niezbędne dla ochrony zdrowia publicznego, środki takie są dopuszczalne, jedynie jeśli są uzasadnione motywami ścigania nadużyć lub ochroną własności przemysłowej i handlowej, wskazaniem źródła, nazwy pochodzenia towaru i ścigania nieuczciwej konkurencji.
(8)
Władze niemieckie nie podają żadnego uzasadnienia pozwalającego ustalić, że przedstawiony projekt jest niezbędny dla osiągnięcia jednego z celów wymienionych w cytowanym powyżej art. 18 i że powstałe w ten sposób utrudnienie jest współmierne, podając jedynie cel poinformowania konsumenta o przetworzeniu dokonanym po zbiorze.
(9)
W związku z powyższym, w przypadkach gdy wydawałoby się wskazane informowanie konsumenta o przetworzeniu dokonanym po zbiorze, co przewidują Niemcy, należałoby opracować rozporządzenie dotyczące oznakowania wspólnotowego. Jest tak w przypadku ortofenylfenolu i ortofenylfenatu sodu, ponieważ dyrektywa 2003/114/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (5) przewiduje, że środki te zostaną usunięte z ustawodawstwa o domieszkach, jak tylko przepisy odnośnie etykietowania artykułów spożywczych przetwarzanych przy użyciu tych środków będą miały zastosowanie, zgodnie z ustawodawstwem wspólnotowym określającym maksymalne limity odpadów pestycydowych.
(10)
Komisja będzie dalej prowadziła rozmowy z Państwami Członkowskimi w zakresie rozszerzenia oznakowania o przetworzeniu po zbiorze.
(11)
Należy zatem od tej chwili powstrzymać się od wszelkiej narodowej inicjatywy w tej dziedzinie.
(12)
Powyższe stwierdzenia skłoniły Komisję do wyrażenia odrębnej opinii, zgodnie z art. 19 ust. 3 dyrektywy 2000/13/WE.
(13)
Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywieniowego i Zdrowia Zwierząt,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Republika Federalna Niemiec zobowiązuje się do niewdrażania swojego projektu rozporządzenia zmieniającego rozporządzenie dotyczące maksymalnych limitów pozostałości pestycydów, mając na względzie wprowadzenie szczegółowych przepisów dotyczących obowiązkowego etykietowania owoców, warzyw i ziemniaków poddanych po zbiorze przetworzeniu dla zapewnienia ich dalszej konserwacji.
Artykuł 2
Niniejsza decyzja skierowana jest do Republiki Federalnej Niemiec.
Sporządzono w Brukseli, dnia 22 października 2004 r.