Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1536/92
z dnia 9 czerwca 1992 r.
ustanawiające wspólne normy handlowe w odniesieniu do konserwowanego tuńczyka i bonito
RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 3687/91 z dnia 28 listopada 1991 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku produktów rybołówstwa [1], w szczególności jego art. 2 ust. 3,
uwzględniając wniosek Komisji,
a także mając na uwadze, co następuje:
rozporządzenie (EWG) nr 3687/91 przewiduje możliwość przyjęcia wspólnych norm handlowych w odniesieniu do produktów rybołówstwa, w szczególności w celu niedopuszczenia na rynek produktów o niezadowalającej jakości handlowej oraz w celu usprawnienia stosunków handlowych opartych na uczciwej konkurencji;
przyjęcie takich norm w odniesieniu do konserwowanego tuńczyka i bonito stwarza prawdopodobieństwo poprawy rentowności produkcji tuńczyka we Wspólnocie, a tym samym rynku zbytu, oraz ułatwienia zbytu produktów;
należy w tym kontekście określić, w szczególności w celu zapewnienia przejrzystości rynku, aby dane produkty były przygotowane wyłącznie z wyraźnie określonych gatunków oraz aby zawierały one minimalną ilość ryby;
celem niniejszego rozporządzenia jest określenie przeznaczenia handlowego danych produktów; pozostaje to całkowicie bez uszczerbku dla ich klasyfikacji i traktowania taryfowego przy przywozie do Wspólnoty, w szczególności dla przyznawania ustaleń preferencyjnych;
w celu zapewnienia jasności w opisie handlowym danych produktów powinna być określona postać handlowa, w jakiej są one wprowadzane na rynek, oraz metoda przyrządzania zastosowanej zalewy; jednakże kryteria takie nie mogą utrudniać wprowadzania do obrotu nowych produktów;
dyrektywy Rady 79/112/EWG z dnia 18 grudnia 1978 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do etykietowania, prezentacji i reklamowania środków spożywczych przeznaczonych na sprzedaż konsumentowi końcowemu [2] oraz 76/211/EWG z dnia 20 stycznia 1976 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do paczkowania według masy lub objętości niektórych produktów w opakowaniach jednostkowych [3] wymieniają szczegółowe dane wymagane w odniesieniu do zawartości opakowań dla prawidłowej informacji i ochrony konsumenta; w odniesieniu do konserwowanego tuńczyka i bonito opis handlowy powinien także być ustalony z uwzględnieniem proponowanej postaci handlowej lub obróbki kulinarnej, a tam gdzie to właściwe, z uwzględnieniem zastosowanej zalewy; powinno być wymagane, aby etykiety danych produktów podawały zawartość ryb wewnątrz opakowania; powinno być określone znaczenie opisu handlowego "w sosie własnym";
celem dyrektywy Rady 91/493/EWG z dnia 22 lipca 1991 r. ustanawiającej warunki zdrowotne dotyczące produkcji i wprowadzania do obrotu produktów rybołówstwa [4] jest zharmonizowanie wymagań zdrowotnych, które mają być przestrzegane przy wprowadzaniu produktów rybołówstwa do obrotu we Wspólnocie i służące ochronie zdrowia publicznego; wymagania ustanowione w tych normach handlowych są stosowane bez uszczerbku dla obowiązujących regulacji dotyczących zdrowia;
Komisja ponosi odpowiedzialność za przyjmowanie wszelkich technicznych środków wykonawczych, zgodnie z międzynarodowymi zobowiązaniami Wspólnoty,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Niniejsze rozporządzenie określa normy regulujące wprowadzanie do obrotu we Wspólnocie konserwowanego tuńczyka i bonito.
Artykuł 2
1. Opis handlowy konserwowanego tuńczyka i bonito, jak określono art. 5, zarezerwowany jest dla produktów, które spełniają następujące warunki:
1) konserwowany tuńczyk musi:
- być oznaczony kodami CN 16041410 oraz ex16042070,
- być wyprodukowany wyłącznie z ryb jednego z gatunków wymienionych w pkt I Załącznika do niniejszego rozporządzenia;
2) konserwowany bonito musi:
- być oznaczony kodami CN 16041490, ex16042050, 16041930, ex16042070, ex16041999 oraz 16042090,
- być wyprodukowany wyłącznie z ryb jednego z gatunków wymienionych w pkt II Załącznika do niniejszego rozporządzenia.
2. Różne gatunki nie mogą być mieszane w tym samym opakowaniu.
Jednakże forma obróbki kulinarnej mięsa tuńczyka lub bonito powodująca zanik ich struktury mięśniowej może zawierać mięso innych ryb, które poddano tej samej obróbce, pod warunkiem że przynajmniej 25 % wagi netto będzie stanowić tuńczyk lub bonito albo ich mieszanina.
Artykuł 3
1. Jeśli jakakolwiek z niżej wymienionych form postaci handlowych produktu tworzy integralną część opisu handlowego określonego w art. 5, odpowiada ona następującym określeniom:
i) jednolity: mięśnie są cięte poprzecznie i przedstawiają się jako cały plaster uformowany w jednej porcji albo odtworzony z kilku kawałków mięsa w urządzeniu prasującym.
Dopuszcza się obecność płatków do 18 % wagi ryby.
Jednakże jeśli mięśnie nakłada się do puszki w stanie surowym, zabrania się obecności płatków; fragmenty mięsa mogą być dodawane dla uzupełnienia masy;
ii) kawałki: fragmenty mięsa z zachowanej początkowej struktury mięśniowej, których najkrótsza część nie jest mniejsza niż 1,2 cm.
Dopuszcza się obecność płatków do 30 % wagi ryby;
iii) filety:
a) wzdłużne pasy mięśniowe wycięte z mięśni równolegle do kręgosłupa;
b) pasy z mięsa z płatów brzusznych; w tym przypadku filety mogą być oznaczone także jako filety brzuszne;
iv) płatki: fragmenty mięsa o zachowanej początkowej strukturze mięśniowej i o ujednoliconych wymiarach;
v) tuńczyk rozdrobniony w strzępach: oddzielne cząstki mięsa o równomiernych wymiarach, nietworzące konsystencji pasty.
2. Zezwala się na wszelką formę postaci handlowej produktu inną niż określona w ust. l albo inną obróbkę kulinarną, pod warunkiem że jest to jasno wykazane w opisie handlowym.
Artykuł 4
Jeśli zastosowana zalewa tworzy integralną część opisu handlowego, odpowiada ona następującym warunkom:
- "w oleju z oliwek" rezerwuje się dla produktów, w których zastosowano tylko olej z oliwek, bez domieszki jakiegokolwiek innego oleju,
- "w sosie własnym" rezerwuje się dla produktów, w których zastosowano naturalny wyciek (płyn wypływający z ryby w trakcie gotowania), roztwór soli albo wodę, z możliwością dodatku ziół, przypraw lub naturalnych aromatów, zgodnie z określeniem z dyrektywy 88/388/EWG [5],
- "w oleju roślinnym" rezerwuje się dla produktów, w których zastosowano rafinowane oleje roślinne jednego gatunku albo mieszaninę olejów,
- tam, gdzie zastosowano inny rodzaj zalewy, będzie ona określona w sposób jasny i wyraźny przy użyciu zwyczajowej nazwy handlowej.
Artykuł 5
1. Bez uszczerbku dla przepisów dyrektyw 79/112/EWG oraz 76/211/EWG opis handlowy na opakowaniu jednostkowym konserwowanego tuńczyka lub bonito zawiera:
a) w przypadku postaci handlowych produktu, określonych w art. 3 ust. 1:
- rodzaj ryby (tuńczyk lub bonito),
- postać handlową, w której ryba jest wprowadzanej do obrotu, z zastosowaniem odpowiedniego opisu jak określono w art. 3; przepis ten jest fakultatywny w przypadku postaci handlowej określonej w art. 3 ust. 1 i),
- opis zastosowanej zalewy, z zastrzeżeniem warunków określonych w art. 4;
b) w przypadku postaci handlowych produktu, określonych w art. 3 ust. 2:
- rodzaj ryby (tuńczyk lub bonito),
- sprecyzowanie sposobu obróbki kulinarnej.
2. Opis handlowy konserwowanego tuńczyka i bonito, zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 i 2, nie może pod żadnym pozorem łączyć słów "tuńczyk" i "bonito".
3. Bez uszczerbku dla przepisów art. 2 i ust. 2 niniejszego artykułu w przypadku istnienia ustanowionego handlowego zastosowania rodzaj użytej ryby (tuńczyk lub bonito) oraz gatunki mogą występować w opisie handlowym pod nazwą zwyczajowo używaną w Państwie Członkowskim, w którym są wprowadzane do obrotu.
4. Opis handlowy "w sosie własnym" może być stosowany tylko w odniesieniu do konserw wprowadzanych do obrotu, posiadających postać handlową określoną w art. 3 ust. 1 i)-iii), a w przypadku zalewy, tak jak to określono w art. 4 tiret drugie.
Artykuł 6
Bez uszczerbku dla przepisów wspólnotowych określonych w art. 7 i 8 dyrektywy 79/112/EWG stosunek między wagą ryby zawartej w opakowaniu po sterylizacji i wagą netto wyrażoną w gramach powinien wynosić co najmniej:
a) w odniesieniu do postaci handlowych produktu określonych w art. 3 ust. 1:
- 70 % w przypadku zalewy określonej w art. 4 tiret drugie,
- 65 % w przypadku pozostałych zalew;
b) 25 % w odniesieniu do postaci handlowych lub obróbki kulinarnej produktu, określonych w art. 3 ust. 2.
Artykuł 7
Przepisy przewidziane w niniejszym rozporządzeniu stosuje się bez uszczerbku dla przepisów przewidzianych przez dyrektywę 91/493/EWG.
Artykuł 8
Komisja, w razie konieczności, przyjmuje środki niezbędne w celu stosowania niniejszego rozporządzenia, zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 36 rozporządzenia (EWG) nr 3796/81.
Artykuł 9
1. Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia l stycznia 1993 r.
2. Zapasy magazynowe produktów etykietowanych przed dniem l stycznia 1993 r. mogą być sprzedawane aż do daty ważności podanej na opakowaniach zbiorczych.
3. Na zasadzie odstępstwa od przepisów art. 5 ust. 2 konserwowany tuńczyk lub bonito, dla których nazwy "tuńczyk" i "bonito" są połączone w opisie handlowym, mogą być wprowadzane do obrotu przez okres trzech lat od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sporządzono w Luksemburgu, dnia 9 czerwca 1992 r.