Decyzja Komisji
z dnia 23 kwietnia 2004 r.
w sprawie grup doradczych zajmujących się sprawami objętymi wspólną polityką rolną
(2004/391/WE)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Komisja powinna starać się o uzyskanie opinii sektorów społeczno-gospodarczych i konsumentów w sprawach wynikających w związku z funkcjonowaniem różnych wspólnych organizacji rynku i dotyczących innych dziedzin objętych wspólną polityką rolną oraz polityką rozwoju obszarów wiejskich.
(2) Wszystkim sektorom gospodarczym, które są bezpośrednio zaangażowane w funkcjonowanie organizacji rynku i na które mają wpływ decyzje dotyczące polityki rolnej, a także konsumentom należy stworzyć możliwość uczestnictwa w przygotowywaniu opinii, o które wnioskuje Komisja.
(3) Właściwe stowarzyszenia społeczno-gospodarcze oraz grupy konsumentów w Państwach Członkowskich utworzyły organizacje na poziomie Unii Europejskiej, które są powołane do reprezentowania zainteresowanych we wszystkich Państwach Członkowskich.
(4) Struktura doradcza zajmująca się zagadnieniami rolnictwa istnieje od roku 1962. Po reformie wspólnej polityki rolnej w latach 1999 i 2003, oraz w związku z rozszerzeniem Unii Europejskiej w roku 2004 zaistniała konieczność dokonania przeglądu tej struktury. Dlatego decyzja Komisji 98/235/WE z dnia 11 marca 1998 r. w sprawie komitetów doradczych zajmujących się sprawami objętymi wspólną polityką rolną [1] powinna zostać uchylona i zastąpiona nową decyzją.
(5) W celu uniknięcia nieporozumień w związku ze określeniami użytymi w decyzji Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającej warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji [2] w odniesieniu do komitetów doradczych, nie należy stosować określenia "komitety" dla oznaczenia organów, które zostaną ustanowione na mocy niniejszej decyzji,
PRZYJMUJE NINIEJSZA DECYZJĘ:
Artykuł 1
1. Ustanawia się następujące grupy pod auspicjami Komisji:
a) grupy doradcze wymienione w załączniku I;
b) grupy robocze przewidziane w art. 4 ust. 1.
2. Komisja może konsultować się z grupami doradczymi odnośnie do wszystkich spraw dotyczących wspólnej polityki rolnej i polityki rozwoju obszarów wiejskich oraz ich wykonywania, w szczególności w sprawach dotyczących wspólnych organizacji rynku i środków, które Komisja ma podejmować w tym kontekście.
Artykuł 2
1. Grupy przewidziane w art. 1 reprezentują następujące społeczno-gospodarcze grupy interesów, na warunkach przewidzianych w art.3:
- producentów rolnych i spółdzielnie rolnicze,
- przemysł rolno-spożywczy,
- handel produktami rolnymi i środkami spożywczymi,
- robotników rolnych i pracowników przemysłu spożywczego, konsumentów i działaczy na rzecz ochrony środowiska.
W szczególnych przypadkach, mogą być reprezentowane inne grupy interesów.
2. Skład grup doradczych pod względem miejsc przydzielanych społeczno-gospodarczym grupom interesów jest określony w załączniku II.
Artykuł 3
1. Komisja zwraca się do organizacji społeczno-gospodarczych ustanowionych na poziomie Wspólnoty i wymienionych w rejestrze grup interesów Komisji (dalej zwanych "organizacjami społeczno-gospodarczymi") o wyznaczenie biegłych. Muszą to być organizacje społeczno-gospodarcze najbardziej reprezentatywne dla interesów określonych w art. 2 ust. 1, w tym także partnerzy społeczni, a ich działalność musi być związana ze wspólną polityką rolną lub rozwojem obszarów wiejskich.
2. Przy wyznaczaniu biegłych, organizacje społeczno-gospodarcze dołożą starań, by różne interesy z ich sektora były reprezentowane.
3. Komisja może nie wyrazić zgodny na biegłego wyznaczonego przez organizację społeczno-gospodarczą, jeśli wyznaczenie go wydaje się jej nieodpowiednie, w szczególności w razie zaistnienia sprzeczności interesów. W takim wypadku, Komisja niezwłocznie informuje organizację społeczno-gospodarczą, która wówczas wyznacza innego biegłego.
Artykuł 4
1. Na wniosek grupy doradczej i w porozumieniu z Komisją mogą zostać ustanowiona jedna grupa robocza lub większa ich liczba w celu zbadania szczególnych problemów. W skład takich grup roboczych wchodzą biegli w dziedzinach wskazanych przez organizacje społeczno-gospodarcze. Stosują się przepisy art. 3 ust. 3.
2. Komisja wyznacza i zaprasza biegłych do udziału w posiedzeniach grup roboczych, o których mowa w ust. 1.
3. Komisja przewodniczy posiedzeniom grup roboczych, o których mowa w ust. 1.
Artykuł 5
1. Po konsultacji z Komisją, każda grupa doradcza na swoim pierwszym posiedzeniu po dniu opublikowania niniejszej decyzji i pierwszym posiedzeniu po okresie dwóch lat, przewidzianym w ust. 3, wybiera przewodniczącego spośród swoich biegłych w następujący sposób:
a) w pierwszym głosowaniu, większością dwóch trzecich głosów obecnych biegłych;
b) w następnych głosowaniach, zwykłą większością głosów obecnych biegłych; w razie równej liczby głosów Komisja wyznacza tymczasowego przewodniczącego.
2. Każda grupa doradcza na pierwszym posiedzeniu wybiera dwóch wiceprzewodniczących zgodnie z procedurą ustanowioną w ust. 1. Wiceprzewodniczący są wybierani spośród przedstawicieli innych sektorów społeczno-gospodarczych niż ten, do którego należy przewodniczący, z zastrzeżeniem odstępstw przewidzianych przez Komisję.
3. Przewodniczący i dwaj wiceprzewodniczący są wybierani na okres dwóch lat, który jest odnawialny. Przewodniczący pełni swoje obowiązki nie dłużej niż przez dwie kolejne kadencje.
4. Przy wyborze nowego przewodniczącego, grupa powinna zapewnić, że nie wywodzi się on z tego samego sektora społeczno-gospodarczego, z którego pochodził jego poprzednik.
5. Przewodniczący jest odpowiedzialny za zamieszczenie w sprawozdaniu właściwego podsumowania posiedzeń.
Komisja może wprowadzić zmiany do projektu sprawozdania przewodniczącego przed jego rozpowszechnieniem i zatwierdzeniem przez grupę.
Artykuł 6
1. W posiedzeniach grup wymienionych w załączniku I mogą uczestniczyć jedynie biegli wyznaczeni przez organizacje społeczno-gospodarcze zgodnie z art. 3, w ramach limitu miejsc przyznanych każdej organizacji zgodnie z załącznikiem II. W posiedzeniach mogą również brać udział przedstawiciele Komisji i osoby zaproszone zgodnie z ust. 3, 4 i 5 niniejszego artykułu. Przewodniczący i dwaj wiceprzewodniczący uczestniczą w posiedzeniach z urzędu.
2. Organizacje społeczno-gospodarcze informują Komisję o wyznaczeniu biegłych co najmniej trzy dni robocze przed posiedzeniem.
3. Na wniosek organizacji, której przydzielono jedno lub więcej miejsc w grupie, przewodniczący grupy może, w porozumieniu z Komisją, zaprosić sekretarza generalnego tej organizacji do wzięcia udziału w posiedzeniu w charakterze obserwatora.
Jednakże jeśli sekretarz generalny organizacji nie może uczestniczyć w posiedzeniu, może on na swoje miejsce obserwatora wyznaczyć inną osobę.
4. Obserwatorzy nie mają prawa zabierania głosu. Mogą jednak być jednak o to poproszeni przez przewodniczącego w porozumieniu z Komisją.
5. Na wniosek organizacji, której przydzielono jedno lub więcej miejsc oraz jeżeli sprawy obrad mają wysoce techniczny charakter, przewodniczący grupy może, w porozumieniu z Komisją, zaprosić do wzięcia udziału w obradach grupy biegłych poza tymi, o których mowa w ust. 1.
Komisja może, z własnej inicjatywy, zaprosić dowolną osobę o odpowiednich kwalifikacjach w jednej z dziedzin obrad do wzięcia udziału w obradach grupy w charakterze biegłego.
Biegli zaproszeni na mocy niniejszego ustępu biorą udział tylko w dyskusji o obradach na tej sprawie, w której zostali zaproszeni.
6. Koszty podróży ponoszone przez biegłych w związku z udziałem w posiedzeniach grupy są refundowane przez Komisję zgodnie z obowiązującymi przepisami. Komisja zastrzega sobie prawo do odstępstwa od tej zasady. Biegli i obserwatorzy nie otrzymują wynagrodzenia za swoje usługi.
Artykuł 7
1. Posiedzenia grup zwołuje Komisja i z zasady odbywają się one w głównych biurach Komisji.
2. Komisja zapewnia obsługę sekretariatu dla grup.
Artykuł 8
Przewodniczący we współpracy z Komisją i po konsultacjach z pozostałymi zainteresowanymi reprezentowanymi w ramach grupy, określa punkty, które znajdą się w porządku obrad dla grup doradczych, co najmniej na 25 dni roboczych przed posiedzeniem grupy. Komisja przesyłała porządki obrad organizacjom społeczno-gospodarczym z zasady na 20 dni roboczych przed posiedzeniem, najlepiej drogą elektroniczną.
Przewodniczący każdej grupy może zaproponować, z własnej inicjatywy lub na wniosek każdej z reprezentowanych w niej grup interesów, by Komisja konsultowała jego grupę w sprawach z zakresu jej kompetencji.
Artykuł 9
Grupy doradcze omawiają sprawy przedłożone przez Komisję do zaopiniowania. Wnioskując o opinię grupy, Komisja może ustalić termin, w którym opinia ma zostać wydana.
Nie przeprowadza się głosowania na koniec dyskusji w grupach doradczych. Jeśli grupa osiągnie jednomyślne porozumienie co do opinii, która ma zostać wydana, formułuje wspólne wnioski i dołącza je do sprawozdania.
O wyniku dyskusji grupy Komisja informuje Radę, jeśli grupa wystąpi z taką propozycją.
Artykuł 10
Bez uszczerbku dla art. 287 Traktatu, jeśli Komisja zaznacza, że opinia, o którą wnioskuje lub podnoszone problemy dotyczą spraw o charakterze poufnym, uczestnicy posiedzeń mają obowiązek nieujawniania informacji, które uzyskali w związku z udziałem w pracach danej grupy.
Artykuł 11
Decyzja Komisji 98/235/WE traci moc.
Artykuł 12
Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 maja 2004 r.
Sporządzono w Brukseli, dnia 23 kwietnia 2004 r.