Rozporządzenie Rady (WE) nr 882/2003
z dnia 19 maja 2003 r.
ustanawiające system obserwacji i weryfikacji połowów tuńczyka
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 37,
uwzględniając wniosek Komisji [1];
uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [2];
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Ponieważ Wspólnota jest zainteresowana połowami na obszarze wschodniego Pacyfiku i rozpoczęła procedurę przystąpienia do Międzyamerykańskiej Komisji ds. Tuńczyka Tropikalnego, zwanej dalej "IATTC", oraz zgodnie ze swoimi zobowiązaniami w zakresie współpracy w ramach Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza, Wspólnota podjęła decyzję stosowania środków przyjętych przez IATTC w okresie poprzedzającym jej przystąpienie do tej organizacji.
(2) Wspólnota podpisała Umowę w sprawie Międzynarodowego Programu Ochrony Delfinów [3], zwane dalej "AIDCP", oraz podjęła decyzję w sprawie jego tymczasowego stosowania na podstawie decyzji 1999/386/WE [4], do czasu jego pełnego zatwierdzenia. Wspólnota musi zatem stosować przepisy Umowy, dla której rolę sekretariatu pełni IATTC.
(3) W lipcu 1999 r. Umawiające się Strony AIDCP podjęły decyzję o utworzeniu systemu obserwacji i weryfikacji połowów tuńczyka na obszarze objętym stosowaniem Umowy. Odpowiednio, Wspólnota powinna utworzyć system obserwacji i weryfikacji połowów tuńczyka na obszarze objętym Umową przez statki prowadzące połowy w ramach AIDCP. Celem tego systemu jest umożliwienie rozróżnienia pomiędzy tuńczykiem odławianym w sposób bezpieczny dla delfinów, a tuńczykiem odławianym w sposób niebezpieczny dla delfinów od momentu złowienia aż do czasu, kiedy jest gotów do sprzedaży detalicznej. System oparty jest na przesłance, że od momentu złowienia poprzez etap wyładowania, magazynowania, przewozu i przetwarzania, tuńczyk bezpieczny dla delfinów jest identyfikowany jako tuńczyk odławiany w sposób bezpieczny dla delfinów.
(4) Ponieważ ta decyzja stała się wiążąca dla Stron Umowy, Wspólnota musi ją wykonać.
(5) Za nadzór nad wyładunkiem i transportem połowu odpowiedzialne są poszczególne Państwa Członkowskie, ale mogą one delegować tę odpowiedzialność na państwo, w którym odbywa się wyładunek na podstawie Umowy administracyjnej lub umowy.
(6) Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2847/93 z dnia 12 października 1993 r. ustanawiające system kontroli mający zastosowanie do wspólnej polityki rybołówstwa [5], stosuje się do wszelkiej działalności połowowej i wszelkiej działalności z nią związanej, prowadzonej na terytorium lub na wodach morskich będących pod władzą lub jurysdykcją Państw Członkowskich, w tym działalności statków rybackich Wspólnoty prowadzących połowy na wodach państw trzecich lub na pełnym morzu, bez względu na umowy w dziedzinie rybołówstwa, zawarte między Wspólnotą a państwami trzecimi, lub konwencje międzynarodowe, których Wspólnota jest sygnatariuszem.
(7) Środki niezbędne do wykonania niniejszego rozporządzenia powinny być przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji [6],
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Cel
Niniejsze rozporządzenie ustanawia ogólne zasady i warunki odnoszące się do stosowania przez Wspólnotę systemu obserwacji i weryfikacji połowów tuńczyka przyjętego na podstawie Umowy w sprawie Międzynarodowego Programu Ochrony Delfinów (AIDCP).
Artykuł 2
Zakres
Niniejsze rozporządzenie stosuje się do statków rybackich pływających pod banderą Państwa Członkowskiego i zarejestrowanych we Wspólnocie, zwanych dalej "statkami rybackimi Wspólnoty", dokonujących połowów tuńczyka na obszarze objętym Umową.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się także do wszystkich statków wspólnotowych pływających pod banderą Państwa Członkowskiego i zarejestrowanych we Wspólnocie, które przewożą tuńczyka określonego w formularzu obserwacji. Stosuje się je także do tuńczyka złowionego na obszarze objętym Umową, wyładowanego, składowanego, przewożonego lub przetwarzanego we Wspólnocie.
Artykuł 3
Definicje
Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:
1. "tuńczyk" oznacza gatunki z podrzędu Scombridae, z wyjątkiem rodzaju Scomber;
2. "delfin" oznacza gatunki z rodziny Delphinidae, towarzyszące połowom tuńczyka żółtopłetwego na obszarze objętym Umową;
3. "obszar objęty Umową" oznacza wody wschodniego Pacyfiku zgodnie z definicją w art. 3 AIDCP;
4. "tuńczyk odławiany w sposób bezpieczny dla delfinów" oznacza tuńczyka odłowionego w zaciągu, w którym nie ma martwych lub poważnie zranionych delfinów;
5. "tuńczyk odławiany w sposób niebezpieczny dla delfinów" oznacza tuńczyka odłowionego w zaciągu, w którym znajdują się martwe lub poważnie zranione delfiny; wszystkie tuńczyki z odłowów, w których delfiny zostały celowo otoczone przez statki bez zachowania limitu śmiertelności delfinów (DML), lub których kapitana nie ma na liście uprawnionych kapitanów prowadzonej przez sekretariat, nie są uznawane za bezpieczne dla delfinów;
6. "obserwator" oznacza osobę delegowaną na statek w ramach IATTC lub w ramach programu obserwatorów krajowych Umawiającej się Strony, w celu obserwowania działalności połowowej statku;
7. "formularz obserwacji" oznacza dokument przedstawiony zgodnie ze wzorem A w załączniku I (tuńczyk bezpieczny dla delfinów) i wzorem B w załączniku II (tuńczyk, który nie jest bezpieczny dla delfinów) do niniejszego rozporządzenia;
8. "zaciąg" oznacza czynność stawiania i wyciągania okrężnicy w celu odłowu tuńczyka;
9. "skrzynia" oznacza jakikolwiek pojemnik wykorzystywany do przechowywania tuńczyka po wyładunku, podczas składowania w chłodni lub transportu do przetwórni.
Artykuł 4
Zobowiązania Państw Członkowskich
1. Państwa Członkowskie są odpowiedzialne za obserwację i weryfikację tuńczyka odłowionego, transportowanego i wyładowanego w celu przetworzenia na ich terytorium, zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.
2. Obowiązek przewidziany w ust. 1 stosuje się również w odniesieniu do tuńczyka wyładowanego poza obszarem objętym Umową przez statki prowadzące połowy na tym obszarze. W przypadku tych statków, system obserwacji obejmuje stwierdzenie masy wyładowanego połowu.
3. Sekretariat AIDCP wydaje formularze obserwacji tuńczyka obserwatorom znajdującym się na pokładzie, z wyjątkiem przypadków gdy Państwo Członkowskie, pod którego jurysdykcją znajduje się statek, realizuje program obserwatorów krajowych. W takich przypadkach Państwa Członkowskie przekazują obserwatorowi znajdującemu się na pokładzie formularze obserwacji dla każdego ze statków pływających pod ich banderą, oraz posiadającemu uprawnienia do połowów tuńczyka na obszarze objętym Umową.
4. Państwa Członkowskie podejmują niezbędne środki do zapewnienia, że tuńczyk odłowiony na obszarze objętym Umową, który jest składowany, przetwarzany lub wprowadzany do obrotu na ich terytorium, jest w jasny sposób zidentyfikowany, w danym przypadku do czasu jego gotowości do sprzedaży detalicznej, jako tuńczyk odławiany w sposób bezpieczny lub niebezpieczny dla delfinów. Procedury te obejmują następujące wymogi:
a) każda zmiana właściciela nieprzetworzonego tuńczyka objętego numerem formularza obserwacji, zostanie potraktowana w sposób zgodny z art. 6 ust. 4, 5 i 7;
b) w trakcie przetwarzania, tuńczyk odławiany w sposób bezpieczny i niebezpieczny dla delfinów nie jest jednocześnie przetwarzany na tej samej linii produkcyjnej;
c) przetwórca przechowuje zapisy, które są wystarczająco klarowne aby umożliwić skorelowanie numeru partii przetworzonego tuńczyka z odpowiadającym mu numerem formularza obserwacji.
Artykuł 5
Obowiązki w trakcie działań połowowych
1. Obserwator ustala, czy tuńczyk odłowiony został odłowiony w sposób bezpieczny dla delfinów czy nie, oraz w oparciu o to ustalenie tuńczyk zostanie załadowany do przygotowanych i odpowiednio oznaczonych ładowni.
2. Po zakończeniu załadunku, po konsultacji z kapitanem lub jego przedstawicielem, obserwator odnotowuje na odpowiednim formularzu obserwacji, gatunki i szacunkową ilość tuńczyka załadowanego do każdej ładowni, w odniesieniu do każdej sieci. Kapitan lub jego przedstawiciel i obserwator parafują każdy z wypełnionych formularzy obserwacji.
3. Transfery tuńczyka na morzu z sieci jednego statku rybackiego na inny statek rybacki, muszą odnotować na formularzach obserwacji obserwatorzy na obu statkach, określając ilości, gatunki oraz czy przekazywany tuńczyk został odłowiony w sposób bezpieczny dla delfinów czy nie.
4. Na koniec rejsu połowowego, kapitan i obserwator wspólnie weryfikują formularz obserwacji, zapisują wszelkie dodatkowe uwagi i podpisują go. Rejs połowowy kończy się w momencie wyładowania dwóch-trzecich lub więcej połowu w trakcie pojedynczego wyładunku lub w trakcie serii częściowych wyładunków.
5. Komisja przyjmuje szczegółowe zasady stosowania niniejszego artykułu zgodnie z procedurami określonymi w art. 10 ust. 2.
Artykuł 6
Wyładunek, transport, składowanie i przetwórstwo
1. Nie później niż 72 godziny przed planowanym terminem wyładunku kapitan statku, właściciel lub jego agent powiadamiają swoje władze krajowe o terminach i miejscach wyładunku całości lub części połowu w celu przeprowadzenia jego weryfikacji.
2. Jeżeli rejs połowowy kończy się po wyładowaniu statku, dla następnej wyprawy połowowej tego samego statku wydaje się nowy formularz obserwacji, a wszystkie okazy tuńczyka zatrzymane na pokładzie zostają odnotowane jako pierwsza pozycja na nowym formularzu.
3. Jeżeli rejs połowowy nie kończy się po wyładowaniu statku, statek zatrzymuje oryginał formularza obserwacji, a jego kopia z oryginałami podpisów zostaje przesłana władzom krajowym portu wyładunku.
4. Jeżeli tuńczyk jest wyładowywany z jednego statku rybackiego, a następnie ładowany na statek transportowy w celu przewiezienia do miejsca przetworzenia, państwo bandery statku transportowego jest odpowiedzialne za otrzymanie odpowiedniego formularza obserwacji dla tuńczyka, przechowywanie informacji dotyczących wyładunku (w tym całkowitą masę wyładunku jeżeli została sprawdzona), sprawdzenie czy w trakcie wyładunku i transportu tuńczyk odłowiony w sposób bezpieczny dla delfinów jest trzymany oddzielnie od tuńczyka odłowionego w sposób niebezpieczny dla delfinów, oraz przekazanie wszystkich istotnych informacji do sekretariatu AIDCP, z kopią do Komisji. Oba rodzaje tuńczyka można składować w tym samym miejscu w trakcie transportu, pod warunkiem że są one fizycznie oddzielone siecią lub podobnym materiałem oraz że tuńczyk odłowiony w sposób niebezpieczny dla delfinów jest wyraźnie oznakowany.
5. Jeżeli tuńczyk jest wyładowywany do bezpośredniego przetworzenia Państwo Członkowskie, w którym odbywa się przetwarzanie, jest odpowiedzialne za prowadzenie dokumentacji wyładunku oraz odnotowanie potwierdzonej masy tuńczyka odłowionego w sposób bezpieczny i niebezpieczny dla delfinów. Dane Państwo Członkowskie korzysta z oryginału formularza obserwacji do wprowadzenia wymaganych informacji do bazy danych oraz w celu obserwacji przetwarzanego tuńczyka, oraz przesyła kopię tego formularza do Państwa Członkowskiego bandery statku, który odłowił danego tuńczyka.
6. Wyładowanego tuńczyka umieszcza się w oddzielnych skrzyniach, zgodnie z ich statusem odłowienia w sposób bezpieczny lub niebezpieczny dla delfinów. Na każdej skrzyni zostanie umieszczony odpowiedni numer formularza obserwacji, status tuńczyka oraz potwierdzona masa.
7. Każda sprzedana partia połowu musi być oznaczona odpowiednim numerem referencyjnym na wszystkich etapach przetwarzania. O każdym transferze połowu należy powiadomić właściwe władze Państwa Członkowskiego, w którym nastąpił wyładunek/przetwarzanie, określając numer formularza obserwacji, gatunki i ilość tuńczyka oraz odbiorcę.
8. Jeżeli tuńczyk wyładowywany jest w portach państwa trzeciego, Państwo Członkowskie może, na podstawie specjalnej Umowy, przekazać nadzór nad wyładunkiem i transportem władzom krajowym właściwym dla danego portu.
Jeżeli państwo trzecie, w którym leży port wyładunku jest stroną AIDCP, odpowiedzialność za formularz obserwacji spoczywa na tym państwie.
Jeżeli państwo trzecie, w którym leży port wyładunku nie jest stroną AIDCP, Państwo Członkowskie bandery statku pozostaje odpowiedzialne za formularz obserwacji, chyba że specjalne porozumienie dwustronne stanowi inaczej.
9. Komisja przyjmuje szczegółowe zasady stosowania niniejszego artykułu zgodnie z procedurami określonymi w art. 10 ust. 2.
Artykuł 7
Przesyłanie danych
1. W celu realizacji tych reguł Państwa Członkowskie utworzą komputerową bazę danych, do której Komisja musi posiadać skomputeryzowany dostęp.
2. W ciągu 10 dni od otrzymania formularza obserwacji dla tuńczyka, Państwa Członkowskie prześlą formularz podpisany przez obserwatora i kapitana do sekretariatu AIDCP, z kopią do Komisji.
3. Państwa Członkowskie poinformują sekretariat AIDCP, z kopią do Komisji, o zmianach właściciela nieprzetworzonego tuńczyka zgodnie z art. 4 ust. 4.
4. Do dnia 1 maja każdego roku Państwa Członkowskie prześlą sprawozdanie na temat wykonania przez nie systemu obserwacji i weryfikacji połowów tuńczyka do Komisji, która na jego podstawie prześle sprawozdanie do sekretariatu AIDCP przed każdym dorocznym spotkaniem.
5. Państwa Członkowskie prześlą Komisji nazwiska i adresy urzędników odpowiedzialnych za wykonanie systemu obserwacji i weryfikacji połowów tuńczyka, ustanowionego niniejszym rozporządzeniem.
6. Komisja prześle do sekretariatu AIDCP nazwiska i adresy urzędników Komisji odpowiedzialnych za wykonanie systemu obserwacji i weryfikacji połowów tuńczyka, ustanowionego niniejszym rozporządzeniem.
Artykuł 8
Załączniki
Załączniki I i II można zmienić w celu zastosowania środków ochronnych AIDCP, które stały się obowiązkowe dla Wspólnoty, zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 10 ust. 3.
Artykuł 9
Stosowanie
Środki niezbędne do wykonania art. 5 ust. 5 i art. 6 ust. 9, przyjmuje się zgodnie z procedurą określoną w art. 10 ust. 2.
Środki jakie mają być podjęte zgodnie z art. 8, zostaną przyjęte zgodnie z procedurą określoną w art. 10 ust. 3.
Artykuł 10
Procedury Komitetu
1. Komisja jest wspomagana przez Komitet ustanowiony na podstawie art. 30 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002 [7].
2. W przypadku dokonania odniesienia do niniejszego ustępu, zastosowanie mają art. 4 i 7 decyzji 1999/468/WE.
3. W przypadku dokonania odniesienia do niniejszego ustępu, stosuje się art. 5 i 7 decyzji 1999/468/WE.
4. Okres ustanowiony w art. 4 ust. 3 i art. 5 ust. 6 decyzji 1999/468/WE ustala się na trzy miesiące.
5. Komitet uchwala swój regulamin wewnętrzny.
Artykuł 11
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 19 maja 2003 r.