Rozporządzenie (WE) NR 2422/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady
z dnia 6 listopada 2001 r.
w sprawie wspólnotowego programu znakowania sprawności energetycznej urządzeń biurowych
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 175 ust. 1,
uwzględniając wniosek Komisji [1],
uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego [2],
po konsultacji z Komitetem Regionów,
działając zgodnie z procedurą ustaloną w art. 251 Traktatu [3],
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Urządzenia biurowe mają znaczący udział w całkowitym zużyciu energii elektrycznej. Zgodnie z wnioskami Rady z maja 1999 r. w sprawie strat podczas stanu gotowości użytkowych urządzeń elektronicznych, najbardziej skutecznym środkiem zmniejszenia zużycia energii elektrycznej przez urządzenia biurowe jest zmniejszenie zużycia podczas stanu gotowości. Różnorodne modele dostępne na rynku wspólnotowym mają bardzo różne poziomy zużycia energii podczas stanu gotowości.
(2) Niemniej istnieją inne środki zmniejszenia zużycia energii elektrycznej takich urządzeń - wyłączenie, bez pogarszania jego funkcjonalności, gdy nie są one używane. Komisja powinna ustalić, które środki są właściwe dla wykorzystania tych potencjalnych możliwości oszczędzania energii.
(3) Należy wspierać działania mające na celu właściwe funkcjonowanie rynku wewnętrznego.
(4) Pożądane jest koordynowanie krajowych inicjatyw w zakresie znakowania energetycznego celem zminimalizowania jego niekorzystnego wpływu na przemysł i handel.
(5) Właściwe jest przyjęcie wysokiego poziomu ochrony za podstawę propozycji w celu zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych w Państwach Członkowskich w zakresie zdrowia, bezpieczeństwa, ochrony środowiska naturalnego i ochrony konsumenta. Niniejsze rozporządzenie przyczynia się do wysokiego poziomu ochrony zarówno środowiska naturalnego, jak i konsumenta przez dążenie do znacznej poprawy sprawności energetycznej tego rodzaju urządzeń.
(6) Ponieważ Państwa Członkowskie nie mogą osiągnąć celów proponowanego działania w wystarczającym stopniu, zaś można je osiągnąć w lepszym stopniu na poziomie Wspólnoty, Wspólnota może przedsięwziąć środki zgodnie z zasadą subsydiarności określoną w art. 5 Traktatu. Zgodnie z zasadą proporcjonalności, określoną w tymże artykule, niniejsze rozporządzenie nie wychodzi poza to, co jest niezbędne dla osiągnięcia tych celów.
(7) Poza tym, art. 174 Traktatu wzywa do ochrony i poprawy stanu środowiska naturalnego oraz rozważnego i racjonalnego wykorzystywania zasobów naturalnych, te dwa cele znajdują się wśród celów polityki Wspólnoty w zakresie środowiska naturalnego. Wytwarzanie energii elektrycznej i jej zużycie odpowiadają za 30 % emisji wytwarzanego przez człowieka dwutlenku węgla (CO2) i około 35 % zużycia pierwotnej energii we Wspólnocie. Te udziały procentowe rosną, a straty podczas stanu gotowości urządzeń elektrycznych stanowią około 10 % zużycia przez nie energii.
(8) Ponadto decyzja Rady 89/364/EWG z dnia 5 czerwca 1989 r. w sprawie przyjęcia wspólnotowego programu działania dla poprawy efektywności użytkowania energii elektrycznej [4] stawia sobie podwójny cel zachęcać konsumentów do preferowania urządzeń i sprzętu o dużej sprawności elektrycznej i poprawić sprawność urządzeń i sprzętu. Potrzebne są dalsze kroki w celu poprawy informowania konsumentów.
(9) Protokół Ramowej Konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie Zmian Klimatycznych (UNFCCC - UN Framework Convention on Climatic Changes) uzgodniony w Kyoto w dniu 10 grudnia 1997 r. wzywa do ograniczenia emisji gazów cieplarnianych przez Wspólnotę o 8 % najpóźniej w latach 2008-2012. Dla osiągnięcia tego celu konieczne są bardziej zdecydowane środki celem zmniejszenia emisji CO2 we Wspólnocie.
(10) Ponadto decyzja 2179/98/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 września 1998 r. w sprawie rewizji wspólnotowego programu polityki i działań w odniesieniu do środowiska naturalnego i stałego rozwoju "Ku trwałemu rozwojowi" [5] wskazała jako sprawę kluczową dla integracji wymagań ochrony środowiska w odniesieniu do energii, postanowienie o znakowaniu sprawności energetycznej urządzeń.
(11) Rezolucja Rady z dnia 7 grudnia 1998 r. w sprawie sprawności energetycznej we Wspólnocie Europejskiej [6] wzywa do szerszego stosowania znakowania urządzeń i sprzętu.
(12) Pożądane jest koordynowanie wymagań w zakresie sprawności energetycznej, znakowania i metod badań wszędzie tam, gdzie jest to właściwe.
(13) Większość urządzeń biurowych o wysokiej sprawności energetycznej jest dostępna przy niewielkich lub bez żadnych dodatkowych koszów i dlatego w wielu przypadkach oszczędność w energii elektrycznej, w rozsądnie krótkim czasie, pokrywa wszelki dodatkowy koszt. W związku z tym cele oszczędności energii i zmniejszenia CO2 można osiągnąć w opłacalny sposób, bez niekorzystnych efektów dla konsumenta lub przemysłu.
(14) Handel urządzeniami biurowymi prowadzi się na całym świecie. Umowa między Stanami Zjednoczonymi Ameryki i Wspólnotą Europejską w sprawie koordynacji programów znakowania sprawności energetycznej urządzeń biurowych ułatwi handel międzynarodowy i ochronę środowiska naturalnego w odniesieniu do tych urządzeń. Niniejsze rozporządzenie ma na celu wprowadzenie w życie we Wspólnocie wyżej wymienionej umowy.
(15) Aby mieć wpływ na wymagania dotyczące stosowanego na całym świecie oznakowania Energy Star, Wspólnota powinna uczestniczyć w systemie znakowania i w tworzeniu koniecznych warunków technicznych. Komisja musi dokonywać regularnych przeglądów, aby upewnić się, czy kryteria techniczne są dostatecznie ambitne i aby w dostateczny sposób uwzględnić interesy Wspólnoty.
(16) Konieczny jest efektywny system wprowadzania w życie, aby zapewnić, że program znakowania sprawności energetycznej urządzeń biurowych jest realizowany właściwie, gwarantuje uczciwe warunki konkurencji dla producentów i chroni prawa konsumenta.
(17) Niniejsze rozporządzenie ogranicza się do produktów wyposażenia biurowego.
(18) Dyrektywa Rady 92/75/EWG z dnia 22 września 1992 r. w sprawie wskazania poprzez etykietowanie oraz standardowe informacje o produkcie, zużycia energii oraz innych zasobów przez urządzenia gospodarstwa domowego [7] nie jest najodpowiedniejszym środkiem w odniesieniu do urządzeń biurowych. Najbardziej opłacalnym środkiem promowania sprawności energetycznej urządzeń biurowych jest program dobrowolnego znakowania.
(19) Celem efektywnego i bezstronnego wprowadzenia w życie programu, zadanie uczestniczenia w ustalaniu i sprawdzaniu warunków technicznych należy powierzyć odpowiedniemu organowi, Urzędowi Wspólnoty Europejskiej ds. Energy Star (ECESB). ECESB powinien składać się z krajowych przedstawicieli.
(20) Należy zapewnić, aby program znakowania sprawności urządzeń biurowych był spójny i skoordynowany z priorytetami polityki Wspólnoty i z innymi oznakowaniami wspólnotowymi lub programami świadectw jakości, takimi jak programy ustanowione dyrektywą 92/75/EWG i rozporządzeniem (WE) nr 1980/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 lipca 2000 r. w sprawie rewidowanego programu przyznawania wspólnotowego oznakowania ekologicznego [8].
(21) Pożądane jest koordynowanie wspólnotowego programu Energy Star i innych dobrowolnych projektów znakowania energetycznego urządzeń biurowych we Wspólnocie, aby uniknąć zamieszania wśród konsumentów i potencjalnych zakłóceń na rynku.
(22) Należy zagwarantować przejrzystość wdrażania systemu i zapewnić spójność z odpowiednimi międzynarodowymi normami, aby ułatwić przystąpienie do systemu i uczestniczenie w nim producentom i eksporterom z krajów spoza Wspólnoty,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Cele
Niniejsze rozporządzenie ustala zasady wspólnotowego programu znakowania sprawności energetycznej urządzeń biurowych (dalej zwanego "programem Energy Star") określonego w Umowie między rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki i Wspólnotą Europejską w sprawie koordynacji programów znakowania sprawności energetycznej urządzeń biurowych (dalej zwanej "Umową"). Uczestnictwo w programie Energy Star jest dobrowolne.
Artykuł 2
Zakres
Niniejsze rozporządzenie stosuje się do grupy urządzeń biurowych określonych w załączniku C do Umowy, podlegającemu zmianom zgodnie z art. X Umowy.
Artykuł 3
Definicje
Do celów niniejszego rozporządzenia:
a) "wspólne logo" oznacza znak określony w Załączniku;
b) "uczestnicy programu" są to producenci, firmy montujące, eksporterzy, importerzy, detaliści i inne grupy lub instytucje, które zobowiązały się do popierania określonych produktów wyposażenia biurowego o dużej sprawności energetycznej spełniających wymagania programu Energy Star i które przez fakt zarejestrowania się w Komisji wybrały uczestnictwo w programie Energy Star;
c) "wymagania techniczne" oznaczają wymagania w zakresie sprawności energetycznej i eksploatacyjnej, łącznie z metodami badań, stosowane do kwalifikowania produktów wyposażenia biurowego o dużej sprawności energetycznej do wspólnego logo.
Artykuł 4
Zasady ogólne
1. Program Energy Star jest koordynowany, odpowiednio, z innymi uzgodnieniami wspólnotowymi w zakresie znakowania lub świadectw jakości, a także z takimi programami, jak w szczególności wspólnotowy program przyznawania oznakowań ekologicznych ustanowiony rozporządzeniem (EWG) nr 880/92 i wskazanie poprzez znakowanie oraz standardowe informacje o produkcie, zużycia energii oraz innych zasobów przez urządzenia gospodarstwa domowego ustanowiony dyrektywą 92/75/EWG.
2. Wspólne logo może być stosowane przez uczestników programu i inne organy na ich urządzeniach biurowych i w związanej z tym promocji.
3. Urządzenia biurowe, które mają zgodę "Agencji Ochrony Środowiska Stanów Zjednoczonych" (USEPA) na stosowanie wspólnego logo, uważa się za zgodne z niniejszym rozporządzeniem, o ile nie ma dowodów świadczących przeciw temu.
4. Bez uszczerbku dla jakichkolwiek przepisów wspólnotowych w sprawie oceny zgodności i znakowania zgodności i/lub żadnej umowy międzynarodowej zawartej między Wspólnotą i państwami trzecimi w zakresie dostępu do rynku Wspólnoty, produkty objęte niniejszym rozporządzeniem wprowadzane na rynek Wspólnoty mogą być badane przez Komisję lub Państwa Członkowskie celem sprawdzenia ich zgodności z wymaganiami niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 5
Rejestrowanie uczestników programu
1. Wnioski o przyjęcie na uczestnika programu można składać do Komisji.
2. Decyzję zezwalającą na przyjęcie składającego wniosek na uczestnika programu podejmuje Komisja, po sprawdzeniu, że składający wniosek zgodził się spełnić wytyczne dla użytkownika logo zawarte w załączniku B do Umowy. Komisja publikuje uaktualnioną listę uczestników programu i przekazuje ją Państwom Członkowskim na zwykłych zasadach.
Artykuł 6
Promocja i informacja
1. Komisja dołoży wszelkich starań w celu wspierania we współpracy z Państwami Członkowskimi i członkami Urzędu Wspólnoty Europejskiej ds. Energy Star (ECESB), stosowania wspólnego logo poprzez odpowiednie akcje uświadamiające i kampanie informacyjne skierowane do konsumentów, dostawców, handlowców i ogółu społeczeństwa.
2. Każde Państwo Członkowskie, wykorzystując wszystkie możliwe instrumenty Wspólnoty, stara się zapewnić, aby konsumenci i inne zainteresowane organy były poinformowane i miały dostęp do szczegółowej informacji na temat programu Energy Star.
3. Celem wspierania nabywania urządzeń biurowych ze wspólnym logo, Komisja i inne instytucje Wspólnoty, jak również inne władze publiczne na szczeblu krajowym bez uszczerbku dla przepisów krajowych i wspólnotowych oraz kryteriów ekonomicznych, zachęcają do stosowania wymagań dotyczących dużej sprawności energetycznej i przy określaniu swych wymagań w odniesieniu do urządzeń biurowych domagają się spełniania co najmniej wymagań technicznych Energy Star.
Artykuł 7
Inne dobrowolne systemy znakowania energetycznego
1. Istniejące i nowe systemy dobrowolnego znakowania energetycznego urządzeń biurowych w Państwach Członkowskich mogą istnieć wspólnie z programem Energy Star.
2. Komisja i Państwa Członkowskie działają w celu zapewnienia niezbędnej koordynacji między programem Energy Star i krajowymi oraz innymi systemami znakowania w Państwach Członkowskich.
Artykuł 8
Urząd Wspólnoty Europejskiej ds. Energy Star
1. Komisja ustanawia Urząd Wspólnoty Europejskiej ds. Energy Star (ECESB) składający się z krajowych przedstawicieli określonych w art. 9, a także odpowiednich zainteresowanych stron. ECESB sprawdza realizację we Wspólnocie programu Energy Star i służy, jeśli to konieczne, radą i pomocą Komisji, aby umożliwić jej pełnienie roli organu zarządzającego.
2. W rok po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia, a następnie każdego roku, Urząd Wspólnoty Europejskiej ds. Energy Star opracowuje raport w sprawie wchodzenia na rynek produktów noszących wspólne logo i w sprawie istniejącej technologii zmniejszania zużycia energii.
3. Komisja powinna upewnić się, czy w zakresie swej działalności Urząd Wspólnoty Europejskiej ds. Energy Star przestrzega w odniesieniu do każdej grupy urządzeń biurowych, zrównoważonego udziału wszystkich odpowiednich zainteresowanych stron, takich jak producenci, detaliści, importerzy, przedstawiciele ochrony środowiska i organizacje konsumenckie, których ta grupa urządzeń dotyczy.
4. Komisja uchwala regulamin Urzędu Wspólnoty Europejskiej ds. Energy Star, biorąc pod uwagę opinie przedstawicieli Państw Członkowskich w ECESB.
5. Komisja informuje Parlament Europejski i Radę o działalności Urzędu Wspólnoty Europejskiej ds. Energy Star.
Artykuł 9
Przedstawiciele krajowi
Każde Państwo Członkowskie wyznacza, w zależności od przypadku, biegłych w zakresie krajowej polityki energetycznej, władze lub osoby (dalej zwane "przedstawicielami krajowymi") odpowiedzialne za wykonywanie zadań przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu. W przypadku gdy wyznaczono więcej niż jednego krajowego przedstawiciela, Państwo Członkowskie ustala ich odpowiednie uprawnienia i stosowane do nich zasady koordynacji.
Artykuł 10
Plan pracy
Zgodnie z celami określonymi w art. 1, Komisja, po konsultacji z ECESB, uchwala w ciągu sześciu miesięcy od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia plan pracy i przedstawia go Parlamentowi Europejskiemu i Radzie. Plan pracy obejmuje strategię rozwoju programu, określającą na następne trzy lata:
- cele w zakresie poprawy sprawności energetycznej, biorąc pod uwagę potrzebę dążenia do wysokiego poziomu ochrony konsumenta i środowiska naturalnego i wchodzenie na rynek, do czego program Energy Star powinien dążyć na szczeblu Wspólnoty,
- otwarty wykaz urządzeń biurowych, które należy w pierwszej kolejności objąć programem Energy Star,
- wstępne propozycje kampanii edukacyjnych i promocyjnych i innych niezbędnych działań,
- propozycje koordynacji i współpracy między programem Energy Star i innymi systemami dobrowolnego znakowania energetycznego w Państwach Członkowskich.
Okresowo dokonuje się przeglądu planu pracy. Pierwszy raz dokonuje się przeglądu najpóźniej 12 miesięcy po przedłożeniu planu pracy Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, a następnie co 12 miesięcy.
Artykuł 11
Procedury przygotowawcze przed rewizją warunków technicznych
Mając na względzie przygotowanie zmiany warunków technicznych i grup urządzeń biurowych wymienionych w załączniku C do Umowy i przed złożeniem projektu propozycji lub odpowiedzi Agencji Ochrony Środowiska StanówZjednoczonych (USEPA) zgodnie z procedurami ustanowionymi w Umowie i w decyzji Rady 2001/469/WE z dnia 14 maja 2001 r. w sprawie zawarcia w imieniu Wspólnoty Europejskiej Umowy między rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki i Wspólnotą Europejską w sprawie koordynacji programów znakowania sprawności energetycznej urządzeń biurowych [9], należy podjąć następujące kroki.
1. Komisja może poprosić Urząd Wspólnoty Europejskiej ds. Energy Star (ECESB) o propozycje dotyczące rewizji Umowy. ECESB może także z własnej inicjatywy występować z propozycjami do Komisji.
2. Komisja konsultuje się z ECESB za każdym razem, gdy otrzyma od Agencji Ochrony Środowiska Stanów Zjednoczonych (USEPA) propozycję rewizji Umowy.
3. W przypadku gdy ECESB przekazuje Komisji swoją opinię, bierze pod uwagę wykonalność i wyniki badania rynku oraz istniejącą technologię w zakresie zmniejszania zużycia energii. Komisja w szczególności bierze pod uwagę cel, jakim jest ustalenie warunków technicznych na wysokim poziomie, z należnym uwzględnieniem dostępnej technologii i związanych z tym kosztów, w zakresie zmniejszenia zużycia energii, analizowanego w raporcie Urzędu Wspólnoty Europejskiej ds. Energy Star (ECESB), określonym w art. 8 ust. 2.
Artykuł 12
Nadzór nad rynkiem i kontrola nadużyć
1. Wspólne logo należy stosować tylko w związku z produktami objętymi Umową i zgodnie z wytycznymi dla użytkownika logo zawartymi w załączniku B do Umowy.
2. Jakakolwiek nieprawdziwa lub wprowadzająca w błąd reklama albo stosowanie oznakowań lub logo, które prowadzą do mylenia ich ze wspólnym logo, wprowadzonym niniejszym rozporządzeniem, są zabronione.
3. Komisja zapewni właściwe stosowanie wspólnego logo, podejmując lub koordynując działania opisane w art. VIII, ust. 2, 3 i 4 Umowy. Państwa Członkowskie podejmą odpowiednie działania celem zapewnienia zgodności z przepisami niniejszego rozporządzenia na ich własnym terytorium i powiadomią o tym Komisję. Państwa Członkowskie mogą przekazywać Komisji dowody nieprzestrzegania postanowień przez uczestników programu lub inne instytucje celem podjęcia wstępnego działania.
Artykuł 13
Wprowadzenie w życie
W ciągu 12 miesięcy od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia Państwa Członkowskie powiadomią Komisję o podjętych środkach celem zapewnienia jego przestrzegania.
Artykuł 14
Rewizja
Przed przystąpieniem przez Strony Umowy do rozmów o przedłużeniu Umowy, zgodnie z jej art. XII, Komisja oceni program Energy Star w świetle doświadczeń uzyskanych w ciągu jego działania.
Komisja sporządzi i przedłoży Parlamentowi Europejskiemu i Radzie do dnia 15 stycznia 2005 r. raport z obserwacji sprawności energetycznej na rynku urządzeń biurowych we Wspólnocie, oceniający skuteczność programu Energy Star i proponujący, jeśli to konieczne, środki uzupełniające ten program. Raport dokona analizy wyników dialogu między UE i USA, w szczególności zbada, czy warunki techniczne w programie Energy Star są dostatecznie skuteczne.
Artykuł 15
Postanowienia końcowe
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzydziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 6 listopada 2001 r.