Dyrektywa Rady
z dnia 18 czerwca 1987 r.
w sprawie dopuszczania zwierząt hodowlanych czystorasowych z gatunku bydła do celów hodowlanych
(87/328/EWG)
RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą,
uwzględniając dyrektywę 77/504/EWG z dnia 25 lipca 1977 r. w sprawie zwierząt hodowlanych czystorasowych z gatunku bydła [1], ostatnio zmienioną rozporządzeniem EWG nr 3768/85 [2], w szczególności jego art. 3,
uwzględniając wniosek Komisji,
a także mając na uwadze, co następuje:
dyrektywa 77/504/EWG miała na celu stopniową liberalizację handlu bydłem hodowlanym czystorasowym wewnątrz Wspólnoty; w tym celu niezbędna jest dalsza harmonizacja w zakresie dopuszczania tych zwierząt oraz ich nasienia do celów hodowlanych;
w tym kontekście nie należy dopuścić, aby przepisy krajowe dotyczące dopuszczania bydła hodowlanego czystorasowego oraz nasienia bydła do celów hodowlanych wyznaczały zakazy, ograniczenia lub utrudnienia w handlu wewnątrzwspólnotowym zarówno w przypadku rozrodu naturalnego lub sztucznego unasienniania;
nie mogą istnieć żadne zakazy, ograniczenia ani utrudnienia w odniesieniu do krów czystorasowych do celów hodowlanych;
sztuczne unasiennianie stanowi ważną technikę pozwalającą na zwiększenie wykorzystywania najlepszych reproduktorów, a w rezultacie uszlachetnienie gatunków bydła; w działalności w tym zakresie należy jednak unikać powielania jakichkolwiek wad rodowodowych, w szczególności w odniesieniu do reproduktorów, które muszą posiadać wszystkie gwarancje wartości hodowlanej i nieposiadania wad dziedzicznych;
niezbędne jest wprowadzenie rozróżnienia między dopuszczaniem czystorasowych byków do celów sztucznego unasienniania i ich nasienia poddanego wszelkim urzędowym badaniom określonym dla ich rasy w danym Państwie Członkowskim a dopuszczaniem byków i ich nasienia wyłącznie do celów badań;
wskazane jest ustanowienie procedury umożliwiającej w szczególności rozwiązywanie trudności, jakie mogą występować w zakresie oceny i interpretacji wyników badań;
przepis stanowiący, że nasienie musi pochodzić z urzędowo zatwierdzonych ośrodków zajmujących się sztucznym unasiennianiem, dostarcza wystarczających gwarancji niezbędnych do osiągnięcia pożądanego celu;
pożądane jest, aby czystorasowe byki i ich nasienie były oznaczane według grup krwi lub przy użyciu innych odpowiednich metod;
wskazane jest wprowadzenie zasady wyznaczania pewnych organów do współpracy w zakresie harmonizacji metod badań oraz oceny wyników badań;
w świetle szczególnych warunków występujących obecnie w Hiszpanii i Portugalii należy przewidzieć dodatkowy termin wdrożenia niniejszej dyrektywy,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:
Artykuł 1
Bez uszczerbku dla przepisów dotyczących zdrowia zwierząt Państwa Członkowskie zapewniają o braku zakazów, ograniczeń i utrudnień w dopuszczaniu czystorasowych krów do celów hodowlanych oraz w dopuszczaniu czystorasowych byków do celów rozrodu.
Artykuł 2
1. Państwa Członkowskie nie mogą zakazać, ograniczać ani utrudniać:
- dopuszczania czystorasowych byków lub wykorzystywania ich nasienia do badań urzędowych, w takich ilościach, jakie są niezbędne do przeprowadzenia tych badań dla uznanych organizacji i zrzeszeń hodowców,
- dopuszczania na swoim obszarze czystorasowych byków do celów sztucznego unasienniania lub dopuszczania użycia ich nasienia w przypadkach, w których takie byki zostały dopuszczone do sztucznego unasienniania w jednym z Państw Członkowskich na podstawie wyników badań przeprowadzonych zgodnie z dyrektywą 86/130/EWG [3].
2. W przypadkach, w których wykonywanie niniejszych przepisów jest źródłem sporów, w szczególności w zakresie interpretacji wyników badań, podmioty mają prawo zasięgać opinii biegłych.
W świetle opinii biegłych, na wniosek jednego z Państw Członkowskich, mogą zostać podjęte środki zgodnie z procedurą określoną w art. 8 dyrektywy 77/504/EWG.
3. Ogólne zasady wykonywania przepisów ust. 2 przyjmuje się zgodnie z procedurą określoną w art. 8 dyrektywy 77/504/EWG.
Artykuł 3
Państwa Członkowskie stanowią, że wykorzystywanie byków czystorasowych i ich nasienia, określonych w art. 2, stanowi przedmiot ustalania tożsamości tych byków metodą analizy grup krwi lub jakąkolwiek inną właściwą metodą, przyjętą zgodnie z procedurą określoną w art. 8 dyrektywy 77/504/EWG.
Artykuł 4
Państwa Członkowskie zapewnią, aby, w ramach handlu wewnątrzwspólnotowego, nasienie określone w art. 2 było gromadzone, przetwarzane i przechowywane w urzędowo zatwierdzonych ośrodkach sztucznego unasienniania.
Artykuł 5
Rada, stanowiąc kwalifikowaną większością na wniosek Komisji, wyznacza jeden lub więcej ośrodków referencyjnych jako organy odpowiedzialne za współpracę w zakresie harmonizacji metod badań oraz oceny i interpretacji ich wyników.
Artykuł 6
Państwa Członkowskie wprowadzają w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy do dnia 1 stycznia 1989 r. i niezwłocznie powiadomią o tym Komisję.
Jednakże Królestwu Hiszpanii i Republice Portugalskiej przysługuje dodatkowy okres trzech lat na wykonanie niniejszej dyrektywy.
Artykuł 7
Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.
Sporządzono w Luksemburgu, dnia 18 czerwca 1987 r.