Decyzja Rady
z dnia 22 grudnia 1994 r.
dotycząca zawarcia w imieniu Wspólnoty Europejskiej w dziedzinach wchodzących w zakres jej kompetencji, porozumień, będących wynikiem negocjacji wielostronnych w ramach Rundy Urugwajskiej (1986-1994)
(94/800/WE)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 43, 54, 57, 66, 75, art. 84 ust. 2, art. 99, 100, 100a, 113 oraz 235 w związku z art. 228 ust. 3 akapit drugi,
uwzględniając wniosek Komisji,
uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego [1],
uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego [2],
a także mając na uwadze, co następuje:
Wielostronne negocjacje handlowe otwarte w ramach Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu, na mocy deklaracji ministrów przyjętej 20 września 1986 r. w Punta del Este, doprowadziły do przyjęcia Aktu końcowego zawierającego wyniki wielostronnych negocjacji handlowych w ramach Rundy Urugwajskiej.
Przedstawiciele Wspólnoty i Państw Członkowskich podpisali dnia 15 kwietnia 1994 r. w Marakeszu Akt końcowy zawierający wyniki wielostronnych negocjacji handlowych w ramach Rundy Urugwajskiej oraz - z zastrzeżeniem jego zawarcia - Porozumienie ustanawiające Światową Organizację Handlu.
Wzajemne koncesje i zobowiązania wynegocjowane przez Komisję w imieniu Wspólnoty Europejskiej i jej Państw Członkowskich, zawarte w wielostronnych umowach handlowych Aktu końcowego przedstawiają zadowalający i wyważony efekt finalny.
Ponadto, liczne wzajemne koncesje i zobowiązania wynegocjowane przez Komisję w imieniu Wspólnoty Europejskiej i jej Państw Członkowskich z niektórymi krajami uczestniczącymi w negocjacjach zostały określone w specjalnych wielostronnych umowach handlowych w załączniku 4 do Porozumienia ustanawiającego Światową Organizację Handlu.
Niektóre z tych koncesji i zobowiązań były negocjowane dwustronnie z Urugwajem w sprawie wołowiny równolegle z Rundą Urugwajską.
Kompetencje Wspólnoty w dziedzinie zawierania umów międzynarodowych nie wynikają jedynie z wyraźnego upoważnienia w Traktacie, ale mogą również wynikać z innych postanowień Traktatu oraz innych aktów aktów przyjętych przez instytucje Wspólnoty na mocy postanowień Traktatu.
Jeżeli w celu osiągnięcia celów Traktatu wydane zostały przepisy wspólnotowe, Państwa Członkowskie nie mogą, poza ramami wspólnych instytucji, podejmować zobowiązań, które są sprzeczne z tymi przepisami lub mogłyby zmieniać ich zakres.
Część zobowiązań zawartych w Porozumieniu ustanawiającym Światową Organizację Handlu, w tym załączniki do niego, wchodzi na mocy art. 113 Traktatu w zakres kompetencji Wspólnoty; ponadto spośród pozostałych zobowiązań, o których mowa, niektóre mają wpływ na przepisy wspólnotowe przyjęte na podstawie art. 43, 54, 57, 66, 75, art. 84 ust. 2, art. 99, 100, 100a i 235 i w związku z tym mogą być zaciągane jedynie przez samą Wspólnotę.
W szczególności zastosowanie art. 100 i 235 Traktatu jako podstawy prawnej dla niniejszej decyzji jest usprawiedliwione na tyle, na ile Porozumienie ustanawiające Światową Organizację Handlu, w tym także załączniki do niego, wpływa na stosowanie dyrektywy Rady 90/434/EWG z dnia 23 lipca 1990 r. w sprawie wspólnego systemu opodatkowania mającego zastosowanie w przypadku łączenia, podziałów, wnoszenia aktywów i wymiany udziałów, dotyczących spółek różnych Państw Członkowskich [3], oraz dyrektywy Rady 90/435/EWG z dnia 23 lipca 1990 r. w sprawie wspólnego systemu opodatkowania stosowanego w przypadku spółek dominujących i spółek zależnych różnych Państw Członkowskich [4], które oparte są na art. 100 Traktatu oraz na stosowanie rozporządzenia Rady (WE) nr 40/94 z dnia 20 grudnia 1993 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego [5], które oparte jest na art. 235 Traktatu.
Dotychczas na podstawie art. 73c Traktatu nie został przyjęty żaden wspólnotowy akt prawny.
Ze względu na swoją naturę, Porozumienie ustanawiające Światową Organizację Handlu, w tym również załączniki do niego, nie może być bezpośrednio powoływane w sądach Wspólnoty lub Państw Członkowskich,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
1. Następujące wielostronne umowy handlowe i akty zostają niniejszym przyjęte w imieniu Wspólnoty Europejskiej odnośnie do tej ich części, która leży w kompetencji Wspólnoty Europejskiej:
- Porozumienie ustanawiające Światową Organizację Handlu, w tym również porozumienia w załącznikach I, II i III do tego Porozumienia;
- decyzje i deklaracje ministerialne oraz Porozumienie w sprawie zobowiązań dotyczących usług finansowych, które znajduje się w Akcie końcowym Rundy Urugwajskiej.
2. Teksty porozumień i aktów, o których mowa w niniejszym artykule, zostały dołączone do niniejszej decyzji.
3. Przewodniczący Rady otrzymuje niniejszym prawo mianowania osoby upoważnionej do podjęcia określonych w art. XIV Porozumienia ustanawiającego Światową Organizację Handlu działań zobowiązujących Wspólnotę Europejską odnośnie do tej części Porozumienia, która leży w jej kompetencji.
Artykuł 2
1. Umowy wielostronne zawarte w załączniku IV do Porozumienia ustanawiającego Światową Organizację Handlu zostają niniejszym zatwierdzone w imieniu Wspólnoty Europejskiej w zakresie, który leży w jej kompetencji.
2. Teksty umów, o których mowa w niniejszym artykule, zostały dołączone do niniejszej decyzji.
3. Przewodniczący Rady otrzymuje niniejszym prawo mianowania osoby upoważnionej do podjęcia działań określonych w umowach, o których mowa w niniejszym artykule, zobowiązujących Wspólnotę Europejską odnośnie do tej części Porozumienia, która leży w jej kompetencji.
Artykuł 3
1. W imieniu Wspólnoty Europejskiej niniejszym przyjmuje się Umowę w sprawie wołowiny zawartą z Urugwajem.
2. Tekst tej Umowy jest załączony do niniejszej decyzji.
3. Przewodniczący Rady otrzymuje niniejszym prawo mianowania osoby upoważnionej do podpisania umowy w sposób wiążący dla Wspólnoty Europejskiej.
Sporządzono w Brukseli, dnia 22 grudnia 1994 r.