DECYZJA RADY
Z DNIA 26 CZERWCA 1997 R.
w sprawie monitorowania wdrażania przyjętych instrumentów dotyczących azylu
(97/420/WSiSW)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. K.3 ust. 2 lit. a),
uwzględniając program prac przyjęty przez Radę dnia 30 listopada 1993 r., wzywający w szczególności do przygotowania rocznego sprawozdania dotyczącego osiągnięć w dziedzinie wymiaru sprawiedliwości i spraw wewnętrznych oraz rezolucję Rady z dnia 14 października 1996 r. ustanawiającą priorytety współpracy w dziedzinie wymiaru sprawiedliwości i spraw wewnętrznych w okresie od dnia 1 lipca 1996 r. do dnia 30 czerwca 1998 r.[1],
uwzględniając rezolucję Parlamentu Europejskiego w sprawie azylu,
a także mając na uwadze, co następuje:
artykuł K.1 ust. 1 Traktatu stanowi, że Państwa Członkowskie traktują politykę azylową jako przedmiot wspólnego zainteresowania;
monitorowanie stosowania przez Państwa Członkowskie aktów przyjętych w tej dziedzinie ujawni rzeczywisty skutek pracy Rady w tej kwestii i będzie stanowić użyteczną lekcję dla jej przyszłej pracy,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Corocznie Prezydencja przesyła Państwom Członkowskim kwestionariusz, którego celem jest ujawnienie, w jakim stopniu państwa te wdrożyły instrumenty dotyczące azylu przyjęte przez Radę oraz przez Ministrów odpowiedzialnych za sprawy imigracji.
Kwestionariusz odnosi się do następujących zagadnień:
- przepisy, polityki i środki praktyczne wprowadzone w poprzednim roku przez Państwa Członkowskie we wszystkich dziedzinach objętych instrumentami określonymi w akapicie pierwszym,
- trudności napotkane przy przyjmowaniu takich przepisów, polityk i środków praktycznych,
- prawdopodobieństwo przyjęcia w bliskiej przyszłości przepisów, polityk i środków praktycznych w dziedzinach określonych w tiret pierwszym,
- praktyczne zastosowanie wyżej wymienionych aktów, przepisów, polityk i środków praktycznych oraz wszelkie napotkane przy tym trudności.
Artykuł 2
Na podstawie kwestionariusza określonego w art. 1 Państwa Członkowskie przygotowują notatkę informacyjną, w której mogą odnieść się do lub zawrzeć odpowiednie fragmenty swoich okresowych konkluzji kierowanych do Ośrodka Informacji, Dyskusji i Wymiany Doświadczeń w sprawach Azylu (CIREA).
Artykuł 3
Sekretariat Generalny Rady tłumaczy notatki informacyjne określone w art. 2 i udostępnia je wszystkim Państwom Członkowskim oraz Komisji. Przygotowuje także sprawozdanie podsumowujące oparte na notatkach informacyjnych.
Artykuł 4
Na podstawie sprawozdania podsumowującego i innych odpowiednich materiałów, pochodzących na przykład od Wysokiej Komisji Narodów Zjednoczonych ds. Uchodźców (UNHCR) oraz, jeżeli właściwe, od organizacji pozarządowych, Prezydencja wraz z Komisją i po konsultacji z Wysokim Komisarzem Narodów Zjednoczonych ds. Uchodźców opracowuje sprawozdanie, w którym zawiera analizę sugerującą między innymi, czy występują kwestie wymagające dalszej wymiany poglądów między Państwami Członkowskimi oraz czy konieczne są dodatkowe środki.
Sprawozdanie to jest badane w ramach Rady w celu jego przedstawienia do rozpatrzenia Radzie.
Prezydencja zwróci się do Wysokiej Komisji Narodów Zjednoczonych ds. Uchodźców o opinię dotyczącą sprawozdania i zapewni, aby wszelkie komentarze zostały przekazane Państwom Członkowskim.
Artykuł 5
Kwestionariusz jest wysyłany Państwom Członkowskim przed dniem 1 lipca każdego roku, Państwa Członkowskie dostarczają swoje notatki informacyjne przed dniem 1 października.
Pierwszy kwestionariusz obejmuje akty wprowadzone w życie przed dniem 1 lipca 1997 r.
Sporządzono w Luksemburgu, dnia 26 czerwca 1997 r.