DECYZJA KOMISJI
z dnia 13 lutego 2006 r.
zobowiązująca państwa członkowskie do tymczasowego podjęcia dodatkowych środków przeciwko rozprzestrzenianiu się Bursaphelenchus xylophilus (Steiner et Buhrer) Nickle et al. (węgorek sosnowiec) w odniesieniu do obszarów w Portugalii innych niż te, na których organizm ten nie występuje
(notyfikowana jako dokument nr C(2006) 345)
(2006/133/WE)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając dyrektywę Rady 2000/29/WE z dnia 8 maja 2000 r. w sprawie środków ochronnych przed wprowadzaniem do Wspólnoty organizmów szkodliwych dla roślin lub produktów roślinnych i przed ich rozprzestrzenianiem się we Wspólnocie (1), w szczególności jej art. 16 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
W przypadku gdy państwo członkowskie uznaje, że istnieje bezpośrednie niebezpieczeństwo wprowadzenia na jego terytorium Bursaphelenchus xylophilus (Steiner et Buhrer) Nickle et al. (węgorek sosnowiec) z innego państwa członkowskiego, należy zezwolić temu państwu na tymczasowe podjęcie dodatkowych środków niezbędnych do ochrony przed takim niebezpieczeństwem.
(2)
W dniu 25 czerwca 1999 r. Portugalia poinformowała pozostałe państwa członkowskie i Komisję, iż niektóre próby pobrane z drzew sosny pochodzących z jej terytorium uznano za porażone przez węgorka sosnowca. Komisja przyjęła decyzje 2000/58/WE (2) i 2001/218/WE (3) określające środki, jakie mają zostać podjęte w celu zwalczania węgorka sosnowca.
(3)
Z ocen dokonanych przez Biuro ds. Żywności i Weterynarii, z których ostatnie przeprowadzono w listopadzie 2004 r., przekazanych przez Portugalię dodatkowych informacji i przeprowadzonych przez inne państwa członkowskie urzędowych badań drewna, oddzielonej kory i roślin z rodzajów: Abies Mill., Cedrus Trew, Larix Mill., Picea A. Dietr., Pinus L., Pseudotsuga Carr. i Tsuga Carr. wynika, że wprowadzenie w Portugalii programu zwalczania węgorka sosnowca spowodowało, że rozprzestrzenianie się tego organizmu jest ograniczone do wyznaczonych obszarów w Portugalii. Jednakże podczas badań przeprowadzonych na tych obszarach stwierdzono, że nadal znajdują się tam drzewa z objawami porażenia przez węgorka sosnowca.
(4)
Podczas posiedzeń Stałego Komitetu ds. Zdrowia Roślin, które odbyły się w lipcu 2004 r. i w maju 2005 r., dokonano oceny realizacji średniookresowego planu zwalczania węgorka sosnowca w Portugalii z lutego 2003 r., do którego wprowadzono zmiany w czerwcu 2003 r. Podczas ostatniego posiedzenia uznano, że zamierzony cel zmniejszenia poziomu porażenia w wyznaczonej strefie nie został jeszcze w pełni osiągnięty.
(5)
Portugalia powinna zatem w dalszym ciągu podejmować szczególne środki w odniesieniu do przemieszczania drewna, oddzielonej kory i roślin żywicielskich wewnątrz wyznaczonych obszarów w Portugalii oraz z takich obszarów do innych obszarów Portugalii i do pozostałych państw członkowskich.
(6)
Niezbędne jest również, by Portugalia w dalszym ciągu podejmowała środki w zakresie kontroli rozprzestrzeniania się organizmu w celu jego zwalczenia. W związku z tym należy przedstawić zaktualizowany średniookresowy plan zwalczania węgorka sosnowca mający na celu lepszą kontrolę jego rozprzestrzeniania się.
(7)
Pozostałe państwa członkowskie powinny w dalszym ciągu mieć możliwość stosowania dodatkowych środków pozwalających na ochronę ich terytoriów przed węgorkiem sosnowcem.
(8)
Skutki zastosowania środków nadzwyczajnych i realizacji planu średniookresowego powinny być stale poddawane ocenie, w szczególności w oparciu o informacje dostarczane przez Portugalię i pozostałe państwa członkowskie.
(9)
Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Zdrowia Roślin,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Do celów niniejszej decyzji stosuje się następujące definicje:
a)
„węgorek sosnowiec”: Bursaphelenchus xylophilus (Steiner et Buhrer) Nickle et al.;
b)
„podatne drewno i kora”: drewno i oddzielona kora drzew iglastych (Coniferales), z wyjątkiem drzew z rodzaju Thuja L.;
c)
„podatne rośliny”: rośliny (inne niż owoce i nasiona) z rodzajów: Abies Mill., Cedrus Trew, Larix Mill., Picea A. Dietr., Pinus L., Pseudotsuga Carr. i Tsuga Carr.
Artykuł 2
Do dnia 31 marca 2008 r. Portugalia zapewnia, aby warunki ustanowione w Załączniku do niniejszej decyzji były spełnione w odniesieniu do podatnego drewna, kory i roślin, które mają być przemieszczane wewnątrz wyznaczonych obszarów w Portugalii, zdefiniowanych zgodnie z art. 5, lub poza nie, zarówno do innych obszarów w Portugalii, jak i do pozostałych państw członkowskich.
Do dnia 15 lutego 2006 r. Portugalia przedstawia zaktualizowany średniookresowy plan zwalczania w zakresie kontroli rozprzestrzeniania się węgorka sosnowca w celu jego zwalczenia. Plan ten zawiera szczegółowe informacje na temat gospodarowania wewnątrz wyznaczonego obszaru gatunkami drzew znanymi z wysokiej podatności na węgorka sosnowca w warunkach panujących w Portugalii. Plan ten zostanie poddany przeglądowi do dnia 30 kwietnia 2007 r. i do dnia 30 marca 2008 r.
Artykuł 3
Państwa członkowskie przeznaczenia inne niż Portugalia mogą:
a)
poddać badaniom na obecność węgorka sosnowca przesyłki zawierające podatne drewno, korę i rośliny przywiezione z wyznaczonych obszarów w Portugalii i przemieszczone na ich terytorium;
b)
podjąć dalsze właściwe kroki w celu przeprowadzenia urzędowego monitorowania takich przesyłek, aby ustalić, czy są zgodne z odpowiednimi warunkami określonymi w Załączniku.
Artykuł 4
Państwa członkowskie prowadzą corocznie urzędowe badania dotyczące występowania węgorka sosnowca, obejmujące podatne drewno, korę i rośliny pochodzące z ich terytoriów w celu ustalenia, czy istnieją jakiekolwiek dowody porażenia przez węgorka sosnowca.
Nie naruszając art. 16 ust. 1 dyrektywy 2000/29/WE, do dnia 15 grudnia 2006 r. i 15 grudnia 2007 r. powiadamia się pozostałe państwa członkowskie i Komisję o wynikach tych badań.
Artykuł 5
Portugalia ustanawia obszary, o których wiadomo, że nie występuje tam węgorek sosnowiec, oraz wyznacza obszary (zwane dalej „wyznaczonymi obszarami”) składające się z części, o których wiadomo, że węgorek sosnowiec tam występuje, oraz części uznanej za strefę buforową otaczającą pierwszą część na szerokości co najmniej 20 km, biorąc pod uwagę wyniki badań, o których mowa w art. 4.
Komisja opracowuje wykaz „obszarów”, o których wiadomo, że nie występuje tam węgorek sosnowiec, i przekazuje taki wykaz Stałemu Komitetowi ds. Zdrowia Roślin oraz państwom członkowskim. Obszary w Portugalii nieumieszczone we wspomnianym wykazie uznaje się za wyznaczone obszary.
Wspomniany wykaz jest aktualizowany zgodnie z wynikami badań, o których mowa w art. 4 akapit pierwszy, i ustaleniami zgłoszonymi na mocy art. 16 ust. 1 dyrektywy 2000/29/WE.
Artykuł 6
Niniejszym uchyla się decyzję 2001/218/WE.
Artykuł 7
Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 13 lutego 2006 r.