ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1556/2006
z dnia 18 października 2006 r.
ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 774/94 w odniesieniu do przywozu wieprzowiny
(Wersja skodyfikowana)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 774/94 z dnia 29 marca 1994 r. otwierające i ustalające zarządzanie niektórymi wspólnotowymi kontyngentami taryfowymi na wysokiej jakości wołowinę oraz na wieprzowinę, mięso drobiowe, pszenicę i mieszankę żyta z pszenicą, otręby, śrutę i inne pozostałości (1), w szczególności jego art. 7,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2759/75 z dnia 29 października 1975 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wieprzowiny (2), w szczególności jego art. 22,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1432/94 z dnia 22 czerwca 1994 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania w sektorze wieprzowiny uzgodnień dotyczących przywozu przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 774/94 otwierającym i ustalającym zarządzanie niektórymi wspólnotowymi kontyngentami taryfowymi na wieprzowinę i inne produkty rolne (3) zostało kilkakrotnie znacząco zmienione (4). W celu zapewnienia jego jasności i zrozumiałości należy je zatem skodyfikować.
(2)
Od dnia 1 stycznia 1994 r. rozporządzenie Rady (WE) nr 774/94 otworzyło nowe roczne kontyngenty taryfowe na niektóre produkty mięsa wieprzowego. Kontyngenty te mają być stosowane przez czas nieokreślony.
(3)
Zarządzanie systemem należy oprzeć na pozwoleniach na przywóz. W tym celu należy określić szczegółowe zasady składania wniosków oraz informacje, które muszą zawierać wnioski i pozwolenia, niezależnie od przepisów art. 8 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1291/2000 z dnia 9 czerwca 2000 r. ustanawiającego wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu pozwoleń na na wywóz i przywóz oraz świadectw o wcześniejszym ustaleniu refundacji dla produktów rolnych (5). Dodatkowo należy ustanowić przepis o pozwoleniach, które mają być wydawane po okresie rozpatrywania wniosków, przy wykorzystaniu - jeśli to konieczne - pojedynczego wskaźnika akceptacji. W interesie podmiotów gospodarczych leży możliwość wycofania wniosków o przyznanie pozwoleń po ustaleniu wskaźnika akceptacji.
(4)
Rozporządzenie (WE) nr 774/94 przewiduje ustalenie stawki celnej 0 % na przywóz określonej ilości niektórych produktów mięsa wieprzowego. W celu zapewnienia regularności przywozu ilość ta powinna być rozłożona na jeden rok.
(5)
W celu ułatwienia wymiany handlowej między Wspólnotą a krajami trzecimi możliwy musi być przywóz produktów z wieprzowiny bez obowiązku przywozu z kraju pochodzenia, który jednak do celów statystycznych musi zostać zaznaczony w rubryce 8 pozwolenia na przywóz.
(6)
W celu zagwarantowania właściwego zarządzania systemami dotyczącymi przywozu konieczne jest, aby precyzyjne informacje dotyczące faktycznie przywiezionych ilości były dostarczane przez państwa członkowskie. Dla jasności konieczne jest stosowanie jednolitego formularza w celu przekazywania Komisji przez państwa członkowskie informacji o ilościach.
(7)
W celu zapewnienia sprawnego zarządzania systemem należy ustalić wysokość zabezpieczenia na pozwolenia na przywóz w ramach tego systemu. Z uwagi na ryzyko spekulacji właściwe dla systemu w sektorze mięsa wieprzowego należy określić dokładne warunki regulujące dostęp podmiotów gospodarczych do tego systemu.
(8)
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wieprzowiny,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Wszystkie przywozy do Wspólnoty produktów określonych w załączniku I w ramach kontyngentów taryfowych otwartych w art. 2 rozporządzenia (WE) nr 774/94 wymagają okazania pozwolenia na przywóz.
Ilość produktów korzystających z tego systemu oraz wysokość stawki celnej są określone w załączniku I.
Artykuł 2
Ilości określone w załączniku I rozkładają się w ciągu roku w następujący sposób:
-
25 % w okresie od dnia 1 stycznia do dnia 31 marca,
-
25 % w okresie od dnia 1 kwietnia do dnia 30 czerwca,
-
25 % w okresie od dnia 1 lipca do dnia 30 września,
-
25 % w okresie od dnia 1 października do dnia 31 grudnia.
Artykuł 3
Pozwolenia na przywóz, do których odnosi się art. 1, podlegają następującym przepisom:
a)
wnioskodawcy pozwoleń na przywóz muszą być osobami fizycznymi lub prawnymi, które w momencie składania wniosku mogą udowodnić właściwym organom w państwach członkowskich, że zajmowały się handlem produktami mięsa wieprzowego z krajami trzecimi przynajmniej w ciągu ostatnich 12 miesięcy. Jednakże zakłady sprzedaży detalicznej lub restauracje sprzedające swoje produkty konsumentom końcowym są wyłączone z korzyści tego systemu;
b)
wniosek o pozwolenie zawiera numer porządkowy i może odnosić się do produktów objętych dwoma różnymi kodami nomenklatury scalonej (CN), ale pochodzących z jednego kraju. W takich przypadkach wszystkie kody CN muszą być zaznaczone w rubryce 16, a ich opisy zawarte w rubryce 15; wniosek o pozwolenie musi dotyczyć co najmniej 20 ton produktu i co najwyżej 20 % ilości dostępnej na okres wyszczególniony w art. 2;
c)
rubryka 8 wniosków o pozwolenie i pozwoleń wskazuje kraj pochodzenia;
d)
w rubryce 20 wniosku o pozwolenie oraz pozwolenia wpisuje się jedno z określeń wymienionych w załączniku II część A;
e)
w rubryce 24 pozwolenia wpisuje się jedno z określeń wymienionych w załączniku II część B.
Artykuł 4
1. Wnioski o pozwolenia składa się w pierwszych siedmiu dniach miesiąca poprzedzającego każdy okres wskazany w art. 2.
2. Wnioski o pozwolenie są przyjmowane tylko wtedy, gdy wnioskodawca zadeklaruje na piśmie, że nie przedłożył i nie zamierza przedłożyć w państwie członkowskim, w którym jego wniosek jest złożony, ani w innym państwie członkowskim żadnych wniosków dotyczących bieżącego okresu na towary, o których mowa w załączniku I.
W przypadku gdy wnioskodawca składa więcej niż jeden wniosek odnoszący się do produktów, o których mowa w załączniku I, żaden wniosek od tej osoby nie jest rozpatrywany.
Jednakże każdy wnioskodawca może złożyć kilka wniosków o pozwolenia na przywóz na produkty, o których mowa w załączniku I, jeśli produkty te pochodzą z różnych krajów. Wnioski, każdy na poszczególny kraj pochodzenia, muszą być złożone łącznie właściwym organom państwa członkowskiego. Są one rozpatrywane, w odniesieniu do ilości maksymalnych wymienionych w art. 3 lit. b), jak również odnośnie do zastosowania zasad określonych w akapicie drugim niniejszego ustępu, jako pojedynczy wniosek.
3. Trzeciego dnia roboczego po upływie terminu składania wniosków państwa członkowskie informują Komisję o wnioskach złożonych na każdy z produktów, o których mowa w załączniku I. Takie powiadomienie zawiera wykaz wnioskodawców oraz sumę wnioskowanych ilości.
Wszystkie powiadomienia, w tym powiadomienia o braku wniosków, są przekazywane drogą elektroniczną we wskazanym dniu roboczym, zgodnie ze wzorem przedstawionym w załączniku III, jeżeli nie złożono żadnego wniosku, oraz zgodnie ze wzorem przedstawionym w załącznikach III i IV, jeżeli wnioski zostały złożone.
4. W jak najkrótszym terminie Komisja decyduje, do jakiej wysokości mogą zostać przyznane ilości w odniesieniu do wniosków, o których mowa w art. 3.
Jeśli ilości, na które zostały złożone wnioski, przekraczają ilości dostępne, Komisja ustala pojedynczy wskaźnik akceptacji na ilości, o które wystąpiono. Jeżeli wskaźnik ten jest mniejszy niż 5 %, Komisja może zdecydować o odrzuceniu wszystkich wniosków i niezwłocznym zwrocie wszystkich związanych z nimi zabezpieczeń.
5. Podmiot gospodarczy może wycofać swój wniosek o pozwolenie w ciągu 10 dni roboczych od opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej pojedynczego wskaźnika akceptacji, jeśli w wyniku zastosowania tego przelicznika ustalona ilość wyniesie poniżej 20 ton. Państwa członkowskie informują o tym Komisję w ciągu pięciu dni następujących po wycofaniu wniosku o pozwolenie i niezwłocznie zwalniają zabezpieczenie.
6. Komisja oblicza ilość pozostałą, która jest dodawana do ilości dostępnej w następnym okresie tego samego roku.
7. Pozwolenia są wydawane możliwie jak najszybciej po podjęciu decyzji przez Komisję.
8. Wydane pozwolenia są ważne na całym terytorium Wspólnoty.
9. Państwa członkowskie powiadamiają Komisję, przed końcem czwartego miesiąca następującego po każdym okresie rocznym określonym w załączniku I, o ilości produktów faktycznie przywiezionych na podstawie niniejszego rozporządzenia w ciągu tego okresu.
Wszystkie powiadomienia, włącznie z powiadomieniami, iż nie było żadnego przywozu, dokonywane są przy użyciu wzoru przedstawionego w załączniku V.
Artykuł 5
Do celów stosowania art. 23 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1291/2000 pozwolenia na przywóz zachowują ważność przez okres 150 dni od daty ich faktycznego wydania.
Pozwolenia nie są jednak ważne po dniu 31 grudnia roku, w którym zostały wydane.
Pozwolenia na przywóz wydane zgodnie z niniejszym rozporządzeniem nie są zbywalne.
Artykuł 6
Przy pozwoleniach na przywóz na wszystkie produkty określone w załączniku I składa się zabezpieczenie w wysokości 20 EUR za 100 kilogramów.
Artykuł 7
Bez uszczerbku dla przepisów niniejszego rozporządzenia stosuje się rozporządzenie (WE) nr 1291/2000.
Jednakże, w drodze odstępstwa od art. 8 ust. 4 wymienionego rozporządzenia, ilości przywożone w ramach niniejszego rozporządzenia nie mogą przekroczyć ilości wyszczególnionych w rubrykach 17 i 18 pozwolenia na przywóz. W związku z tym w rubryce 19 tego pozwolenia wpisywana jest cyfra 0.
Artykuł 8
Rozporządzenie (WE) nr 1432/94 traci moc.
Odesłania do uchylonego rozporządzenia należy odczytywać jako odesłania do niniejszego rozporządzenia, zgodnie z tabelą korelacji w załączniku VII.
Artykuł 9
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 18 października 2006 r.