Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1367/95
z dnia 16 czerwca 1995 r.
ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 3295/94 ustanawiającego środki uniemożliwiające dopuszczenie do swobodnego obrotu, wywozu, powrotnego wywozu lub poddawania procedurze zawieszającej towarów podrabianych oraz towarów pirackich
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 3295/94 z dnia 22 grudnia 1994 r. ustanawiające środki uniemożliwiające dopuszczanie do swobodnego obrotu, wywozu, powrotnego wywozu lub poddawania procedurze zawieszającej towarów podrabianych i towarów pirackich [1], w szczególności jego art. 12, 13 i 14,
a także mając na uwadze, co następuje:
rozporządzenie (WE) nr 3295/94 wprowadziło wspólne reguły w celu uniemożliwienia dopuszczania do swobodnego obrotu, wywozu, powrotnego wywozu lub poddawania procedurze zawieszającej towarów podrabianych i towarów pirackich oraz w celu skutecznego przeciwstawienia się nielegalnemu obrotowi takimi towarami, nie stając przy tym na przeszkodzie wolności handlu prowadzonemu zgodnie z prawem;
środki potwierdzające fakt posiadania praw własności intelektualnej wymagane zgodnie z art. 3 ust. 2 akapit pierwszy tiret drugie rozporządzenia (WE) nr 3295/94 powinny być ustanowione;
artykuł 14 rozporządzenia (WE) nr 3295/94 przewiduje, że Państwa Członkowskie mają przekazywać Komisji wszelkie istotne informacje mające związek z jego stosowaniem i że Komisja ma przekazywać te informacje innym Państwom Członkowskim; procedura wymiany takich informacji powinna być określona;
rozporządzenie Komisji (EWG) nr 3077/87 [2] powinno zostać uchylone;
środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Kodeksu Celnego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Do celów art. 1 ust. 2 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 3295/94, zwanego dalej "rozporządzeniem podstawowym", osoba będąca właścicielem praw lub każda inna osoba uprawniona do korzystania z praw może być reprezentowana przez osobę fizyczną lub osobę prawną; do tych ostatnich zalicza się w szczególności stowarzyszenie, którego jedynym lub głównym zadaniem jest zarządzanie lub administrowanie prawami autorskimi bądź prawami pokrewnymi.
Artykuł 2
Dowód, że składający wniosek jest osobą będącą właścicielem jednego z praw określonych w art. 1 ust. 2 lit. a) i b) rozporządzenia podstawowego, który musi być przedstawiony przy ubieganiu się o dokonanie interwencji zgodnie z przepisami art. 3 ust. 2 tiret drugie tego rozporządzenia, ustala się następująco:
a) w przypadku gdy osoba będąca właścicielem praw składa wniosek sama:
- w przypadku praw zarejestrowanych lub dla których wniosek o rejestrację został złożony (znak towarowy bądź prawo do wzoru przemysłowego): dowód rejestracji we właściwym urzędzie lub dowód złożenia wniosku;
- w przypadku praw autorskich, praw pokrewnych lub praw odnoszących się do wzoru przemysłowego niezarejestrowanych lub dla których wniosek nie został złożony: każdy dowód potwierdzający jego autorstwo lub pierwotną własność prawa;
b) w przypadku gdy wniosek zostaje złożony przez inną osobę uprawnioną do korzystania z jednego z praw, określonych w art. 1 ust. 2 lit. a) i b) rozporządzenia podstawowego, w uzupełnieniu do wymaganego dowodu, określonego w lit. a), dokument na mocy którego osoba jest upoważniona do korzystania z danego prawa;
c) w przypadku gdy wniosek składa przedstawiciel osoby będącej właścicielem praw lub każda inna osoba upoważniona do korzystania z praw określonych w art. 1 ust. 2 lit. a) i b) rozporządzenia podstawowego, w uzupełnieniu do wymaganego dowodu, określonego w lit. a) i b), upoważnienie do takiej czynności.
Artykuł 3
Do przydatnych informacji określonych w art. 3 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia podstawowego zalicza się: szczegółowe dane dotyczące towaru, zwłaszcza jego wartość i opakowanie, jak również informacje, które umożliwiają odróżnienie go od towarów, w stosunku do których istnieje prawo ochronne. Zgodnie z art. 3 ust. 2 akapit drugi informacja powinna być tak dokładna, aby umożliwiała organom celnym dokonanie, bez nadmiernego wysiłku, skutecznej identyfikacji podejrzanych przesyłek, z zastosowaniem analizy ryzyka.
Artykuł 4
Jeżeli wniosek o dokonanie interwencji złożony został zgodnie z przepisami art. 4 rozporządzenia podstawowego przed upływem terminu trzech dni, to terminy określone w art. 7 tego rozporządzenia rozpoczynają swój bieg od dnia przyjęcia wniosku o dokonanie interwencji.
W przypadku gdy organ celny, zgodnie z przepisami art. 4 rozporządzenia podstawowego, zawiesi dokonanie zwolnienia lub zatrzyma towar, niezwłocznie informuje o tym zgłaszającego.
Artykuł 5
1. Każde Państwo Członkowskie w możliwie najkrótszym czasie przekazuje Komisji szczegóły dotyczące:
a) przepisów ustawowych, wykonawczych lub administracyjnych, które wprowadza w celu stosowania niniejszego rozporządzenia. Podobnie powiadamia Komisję o przepisach prawa krajowego stanowiących przeszkodę w poinformowaniu osoby będącej właścicielem praw, przewidziane w art. 6 ust. 1 akapit drugi i art. 8 ust. 3 rozporządzenia podstawowego;
b) właściwych służb celnych, odpowiedzialnych za przyjmowanie i rozpatrywanie pisemnych wniosków osoby będącej właścicielem praw, określonych w art. 3 ust. 8 rozporządzenia podstawowego.
2. W celu umożliwienia Komisji nadzoru skutecznego stosowania procedury przewidzianej w rozporządzeniu podstawowym i opracowania we właściwym czasie sprawozdania, określonego w jego art. 15, każde Państwo Członkowskie przekazuje Komisji:
a) na koniec każdego roku kalendarzowego wykaz wszystkich wniosków sporządzonych na piśmie, na mocy art. 3 ust. 1 rozporządzenia podstawowego, wraz z nazwiskiem i adresem osoby będącej właścicielem praw, krótki opis towarów i, w przypadku gdy jest to istotne, znaku towarowego oraz działań podjętych w odpowiedzi na wniosek;
b) na koniec każdego kwartału listę szczególnych przypadków, w których dokonano zatrzymania towarów lub ich zwolnienie zostało zawieszone. Informacje dostarczane, dotyczące każdego przypadku muszą zawierać w szczególności:
- nazwisko i adres osoby będącej właścicielem praw, krótki opis towarów i, w przypadku gdy jest to istotne, znak towarowy oraz
- sytuację celną, kraj wysyłki lub przeznaczenia, rodzaj, ilość i zadeklarowaną wartość towarów, których zwolnienie zostało zawieszone lub, które zatrzymano, jak również datę takiego zawieszenia lub zatrzymania.
3. Komisja przekazuje wszystkim Państwom Członkowskim we właściwym trybie informacje, które otrzymuje na mocy niniejszego artykułu. Szczegółowe informacje dotyczące przypadków przewidzianych w ust. 2 lit. b) Komisja przekazuje wszystkim Państwom Członkowskim w okresach kwartalnych.
4. Szczegółowe informacje przekazywane na mocy ust. 1, 2 i 3 mogą zostać użyte jedynie w celach przewidzianych w rozporządzeniu podstawowym.
Artykuł 6
Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 3077/87 traci moc z dniem 1 lipca 1995 r.
Artykuł 7
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 lipca 1995 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 16 czerwca 1995 r.