Dyrektywa Komisji 2000/57/WE
z dnia 22 września 2000 r.
zmieniająca załączniki do dyrektyw Rady 76/895/EWG oraz 90/642/EWG w sprawie ustalania najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w owocach i warzywach oraz niektórych produktach pochodzenia roślinnego, w tym owocach i warzywach, oraz na ich powierzchni
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając dyrektywę Rady 76/895/EWG z dnia 23 listopada 1976 r. odnoszącą się do ustalania najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w owocach i warzywach oraz na ich powierzchni [1], ostatnio zmienioną dyrektywą 2000/24/WE [2], w szczególności jej art. 5,
uwzględniając dyrektywę Rady 90/642/EWG z dnia 27 listopada 1990 r. w sprawie ustalania najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w niektórych produktach pochodzenia roślinnego, w tym owocach i warzywach, oraz na ich powierzchni [3], ostatnio zmienioną dyrektywą 2000/42/WE [4],
uwzględniając dyrektywę Rady 91/414/EWG z dnia 15 lipca 1991 r. dotyczącą wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin [5], ostatnio zmienioną dyrektywą 2000/10/WE [6], w szczególności jej art. 7,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z przepisami dyrektywy 91/414/EWG Państwa Członkowskie są odpowiedzialne za udzielanie zezwoleń na środki ochrony roślin stosowane wobec określonych upraw. Takie zezwolenia muszą być udzielane na podstawie oceny wywoływanych przez nie skutków w zakresie zdrowia ludzi i zwierząt oraz ich wpływu na środowisko. Elementy, które należy uwzględnić podczas przeprowadzania ocen, obejmują narażenie użytkowników i osób postronnych oraz wpływ na środowisko lądowe, wodne i powietrzne, jak również wpływ na ludzi i zwierzęta poprzez konsumpcję pozostałości zalegających w uprawach, wobec których je zastosowano.
(2) W przypadku produktów pochodzenia roślinnego, w tym owoców i warzyw, najwyższe dopuszczalne poziomy pozostałości odzwierciedlają głównie zużycie minimalnej ilości pestycydów w celu uzyskania skutecznej ochrony roślin, zastosowanych w ten sposób, że ilość pozostałości jest praktycznie najmniejsza i mieści się w dopuszczalnych granicach z toksykologicznego punktu widzenia, w szczególności z uwagi na ochronę środowiska naturalnego przy założeniu szacowanego spożycia.
(3) Najwyższe dopuszczalne poziomy pozostałości są ustalane na niższym poziomie oznaczania analitycznego, gdy dozwolone stosowanie środków ochrony roślin nie powoduje powstania wykrywalnych poziomów pozostałości pestycydów w produktach spożywczych lub na ich powierzchni lub jeśli zastosowanie nie jest dozwolone, lub gdy zastosowanie, które zostało dozwolone przez Państwo Członkowskie, nie zostało poparte niezbędnymi danym, lub jeśli zastosowanie w państwach trzecich, powodujące obecność pozostałości w produktach spożywczych lub na ich powierzchni, które mogą zostać wprowadzone do obrotu we Wspólnocie, nie zostało poparte niezbędnymi danymi.
(4) Najwyższe dopuszczalne poziomy pozostałości pestycydów powinny być poddawane kontroli. Poziomy mogą zostać zmienione w celu uwzględnienia nowych zastosowań, nowych informacji i danych, w szczególności powinny być niezwłocznie rozpatrzone ponownie celem ich zmniejszenia, jeśli zaistnieje obawa narażenia konsumentów poprzez spożycie, oparta na nowych lub zweryfikowanych informacjach, zostają wówczas przedstawione do rozważenia Komisji, w szczególności poprzez wykonanie art. 4 dyrektywy 76/895 i art. 8 dyrektywy 90/642/EWG.
(5) Komisja została powiadomiona o informacjach dotyczących nowych lub zmienionych zastosowaniach pestycydów objętych niniejszą dyrektywą. Informacje towarzyszące tym zastosowaniom zostały ocenione i należy zmodyfikować istniejące najwyższe dopuszczalne limity w załącznikach do dyrektyw.
(6) Długotrwałe narażenie konsumentów produktów spożywczych, wobec których zastosowano pestycydy, zostało oszacowane i ocenione zgodnie z procedurami i praktykami stosowanymi we Wspólnocie Europejskiej, przy uwzględnieniu wytycznych opublikowanych przez Światową Organizację Zdrowia [7], i zostało obliczone, że najwyższe dopuszczalne poziomy pozostałości ustalone w niniejszej dyrektywie nie powodują przekroczenia dopuszczalnego spożycia dziennego.
(7) W miarę potrzeb, znaczne narażenie konsumentów na te pestycydy poprzez każdy z produktów spożywczych, który może zawierać ich pozostałości, zostało oszacowane i ocenione zgodnie z procedurami i praktykami stosowanymi obecnie we Wspólnocie Europejskiej, biorąc pod uwagę zalecenia opublikowane przez Światową Organizację Zdrowia, w wyniku tej oceny nie stwierdzono obaw związanych z nadmiernym spożyciem.
(8) Artykuł 4 dyrektywy Komisji 98/82/WE [8] w sprawie ustalenia najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości określił tymczasowe najwyższe dopuszczalne poziomy winklozoliny w odniesieniu do niektórych towarów, zanim przyjęte zostały poprawione najwyższe dopuszczalne poziomy pozostałości dla wszystkich produktów rolnych na podstawie prac związanych z oceną na mocy przepisów art. 8 ust. 2 dyrektywy 91/414/EWG. Ta ocena nie jest jeszcze zakończona. Właściwe jest jednak ograniczenie narażenia konsumentów na pozostałości winklozoliny poprzez zmniejszenie najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości w niektórych towarach. Jest również właściwe, aby te poprawione poziomy były wyznaczone tymczasowo w zależności od ukończenia wspomnianych prac związanych z oceną.
(9) Wszystkie pestycydy, dla których najwyższe dopuszczalne poziomy pozostałości są ustalane przez niniejszą dyrektywę, powinny zostać ocenione w ramach dyrektywy 91/414/EWG. Najwyższe dopuszczalne poziomy pozostałości ustalone w niniejszej dyrektywie dla każdego pestycydu będą musiały zostać poddane kontroli w każdym poszczególnym przypadku, na podstawie ewentualnej decyzji Komisji następującej po pracach związanych z oceną, przeprowadzonych zgodnie z art. 8 ust. 2 dyrektywy 91/414/EWG.
(10) Za pośrednictwem Światowej Organizacji Handlu zostały przeprowadzone konsultacje z partnerami handlowymi Wspólnoty na temat poziomów ustalonych przez niniejszą dyrektywę, a ich uwagi w tej sprawie zostały uwzględnione. Możliwość wyznaczenia tolerancji w przywozie w odniesieniu do najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości dla określonych kombinacji pestycydów i upraw będzie zbadana przez Komisję na podstawie dostarczonych odpowiednich danych.
(11) Uwzględniona została również opinia Komitetu Naukowego ds. Roślin, w szczególności rady i zalecenia dotyczące ochrony konsumentów produktów spożywczych, w stosunku do których stosowano pestycydy.
(12) Niniejsza dyrektywa jest zgodna z opinią Stałego Komitetu ds. Zdrowia Roślin,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:
Artykuł 1
W załączniku II do dyrektywy 76/895/EWG liczbę "3" dla folpetu w winogronach zastępuje się liczbą "10".
Artykuł 2
W załączniku II do dyrektywy 90/642/EWG wprowadza się następujące zmiany:
1) liczbę "1" dla hydrazydu kwasu maleinowego w marchwi i pasternaku zastępuje się liczbą "30";
2) liczbę "0,1" dla glifosatu w nasionach bawełny zastępuje się liczbą "10";
3) liczby "0,05" dla manebu ditiokarbaminianu, mankozebu, metiramu, propinebu i zinebu w oliwkach zastępuje się liczbą "5";
4) nowy zapis zostaje dokonany w odniesieniu do pozostałości pestycydów difenyloaminy z następującymi najwyższymi dopuszczalnymi poziomami pozostałości:
jabłka: | 5 mg/kg, |
gruszki: | 10 mg/kg, |
wszystkie inne towary: | 0,05* mg/kg, jeśli jest to najniższy poziom oznaczenia analitycznego; |
5) Liczby dla winklozoliny "3" i "2" w pomidorach i brzoskwiniach zastępuje się odpowiednio liczbami "0,05*" i "0,05*". Te zmienione wartości zostają wyznaczone tymczasowo.
Artykuł 3
Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.
Państwa Członkowskie wprowadzą w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy najpóźniej do dnia 31 marca 2001 r. i niezwłocznie powiadomią o tym Komisję.
Państwa Członkowskie stosują te przepisy od dnia 1 kwietnia 2001 r.
Przepisy te zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie to towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez Państwa Członkowskie.
Artykuł 4
Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 22 września 2000 r.