Decyzja Komisji
z dnia 3 października 2003 r.
w sprawie procedury atestowania zgodności wyrobów budowlanych na podstawie art. 20 ust. 2 dyrektywy Rady 89/106/EWG w zakresie zestawów metalowych konstrukcji budowlanych, zestawów betonowych konstrukcji budowlanych, prefabrykowanych elementów budowlanych, pokojowych zestawów chłodzących i zestawów ochrony przed obrywami skalnymi
(notyfikowana jako dokument nr C(2003) 3452)
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
(2003/728/WE)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając dyrektywę Rady 89/106/EWG z dnia 21 grudnia 1988 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych Państw Członkowskich odnoszących się do wyrobów budowlanych [1], zmienioną dyrektywą 93/68/EWG [2], w szczególności jej art. 13 ust. 4,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Komisja zobowiązana jest wybrać między dwoma procedurami dotyczącymi zaświadczania zgodności wyrobu, przewidzianymi w art. 13 ust. 3 dyrektywy 89/106/EWG, możliwie najmniej uciążliwą procedurę zgodną z wymaganiami dotyczącymi bezpieczeństwa. Oznacza to, że niezbędne jest podjęcie decyzji dla danego wyrobu lub rodziny wyrobów, czy obecność fabrycznego systemu kontroli produkcji, za który odpowiedzialność ponosi producent, jest koniecznym i wystarczającym warunkiem do atestacji zgodności oraz czy z przyczyn dotyczących zgodności z kryteriami wymienionymi w art. 13 ust. 4 wymagany jest udział zatwierdzonej jednostki certyfikującej.
(2) Artykuł 13 ust. 4 wymaga, aby ustalona w ten sposób procedura była wykazana w mandatach i w specyfikacjach technicznych. Dlatego pożądane jest określenie koncepcji produktów lub rodziny produktów wykorzystywanych w mandatach i specyfikacjach technicznych.
(3) Obie procedury przewidziane w art. 13 ust. 3 są opisane szczegółowo w załączniku III do dyrektywy 89/106/EWG. Dlatego też niezbędne jest jasne zdefiniowanie metod, za pomocą których te dwie procedury mają być wprowadzane w życie dla każdego wyrobu lub rodziny wyrobów, w odniesieniu do załącznika III, z uwagi na fakt, że załącznik III daje preferencje niektórym systemom.
(4) Procedura określona w art. 13 ust. 3 lit. a) odpowiada systemom wymienionym w pierwszej możliwości, bez ciągłego nadzoru, oraz drugiej i trzeciej możliwości z ust. 2 ppkt ii) załącznika III. Procedura określona w art. 13 ust. 3 lit. b) odpowiada systemom określonym w ust. 2 ppkt i) załącznika III oraz w pierwszej możliwości, z ciągłym nadzorem, w ust. 2 ppkt ii) załącznika III.
(5) Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Budownictwa,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Zgodność wyrobu i rodziny wyrobów wymienionych w załączniku I niniejszym poświadcza się z zastosowaniem procedury, zgodnie z którą, oprócz fabrycznego systemu kontroli produkcji używanego przez producenta, w ocenę i nadzór nad kontrolą produkcji lub samym wyrobem zaangażowana jest zatwierdzona jednostka certyfikująca.
Artykuł 2
Procedurę zaświadczania zgodności określoną w załączniku II wskazuje się w mandatach dotyczących wytycznych dla Europejskich Zatwierdzeń Technicznych.
Artykuł 3
Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 3 października 2003 r.