Rozporządzenie Komisji (WE) nr 881/2003
z dnia 21 maja 2003 r.
zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 2454/93 ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r., ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny [1], ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2700/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady [2], a w szczególności jego art. 247,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Rady (WE) nr 2501/2001 z dnia 10 grudnia 2001 r. wprowadzające plan ogólnych preferencji taryfowych na okres od dnia 1 stycznia 2002 r. do dnia 31 grudnia 2004 r. [3] zawiera zasadę "Wszystko z wyjątkiem broni" ustanowioną w rozporządzeniu Rady (WE) nr 2820/98 z dnia 21 grudnia 1998 r. wprowadzającym wieloletni system uogólnionych preferencji taryfowych w okresie od dnia 1 lipca 1999 r. do dnia 31 grudnia 2001 r. [4], zmienione rozporządzeniem (WE) nr 416/2001 [5], w celu rozszerzenia bezcłowego dostępu, bez żadnych ograniczeń ilościowych, do towarów pochodzących z krajów najmniej rozwiniętych.
(2) W celu zapewnienia, że taki dostęp będzie korzystny tylko dla najmniej rozwiniętych krajów oraz w celu uniknięcia obejścia handlu poprzez niektóre z tych krajów w ramach regionalnej kumulacji pochodzenia, pewne minimalne operacje o niskiej wartości dodanej w sektorach ryżu i cukru, które obecnie wystarczają, aby nadać wspólnotowy status towaru dla celów systemu ogólnych preferencji taryfowych, zgodnie z art. 70 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 [6], ostatnio zmienionego rozporządzeniem (WE) nr 444/2002 [7], nie powinny być dalej uważane jako obróbka lub przetworzenie wystarczające do nadania statusu produktu pochodzącego.
(3) W konsekwencji, wykaz operacji uznanych za niewystarczającą obróbkę lub przetworzenie, przedstawiony w art. 70 rozporządzenia (EWG) nr 2454/93, powinien zostać odpowiednio zmieniony. Ponadto w interesie spójności takie same zmiany powinny zostać wprowadzone do art. 101 tego rozporządzenia, które dotyczy krajów lub terytoriów, dla których zostały przyjęte jednostronnie przez Wspólnotę preferencyjne środki taryfowe.
(4) Zmiany do zharmonizowanego systemu nomenklatury weszły w życie w dniu 1 stycznia 2002 r. Wykaz obróbki lub przetworzenia, jakie należy przeprowadzić na produktach niepochodzących, aby nadać im status produktów pochodzących, powinien być uaktualniany z uwzględnieniem tych zmian; uaktualniane powinny być również uwagi wstępne do listy. Wymagane są również pewne korekty. Dla przejrzystości teksty te powinny być ponownie w całości opublikowane.
(5) Wspólnota Andyjska oraz Wspólny Rynek Ameryki Środkowej, które zgodnie z art. 72 rozporządzenia (EWG) nr 2454/93, osobno skorzystały z regionalnej kumulacji pochodzenia w ramach systemu ogólnych preferencji, poprosiły o zezwolenie na wspólne korzystanie z przepisów dotyczących regionalnej kumulacji, aby wesprzeć rozwój przemysłowy w tych regionach. W tym celu organizacje te utworzyły Wspólny Sekretariat - Wspólny Stały Komitet ds. Pochodzenia Wspólnoty Andyjskiej - Wspólnego Rynku Ameryki Środkowej i Panamy. Wszystkie kraje tej nowej grupy spełniły wymogi art. 72b rozporządzenia (EWG) nr 2454/93, w szczególności jeżeli chodzi o złożenie zobowiązań dotyczących zgodności z obowiązującymi zasadami oraz udzielenia koniecznej współpracy administracyjnej. W związku z tym, należy umożliwić grupie tej korzystanie z przepisów dotyczących regionalnej kumulacji.
(6) Dowody pochodzenia wystawiane na podstawie wcześniejszych ustaleń mających zastosowanie dla Wspólnoty Andyjskiej i Wspólnego Rynku Ameryki Środkowej powinny być nadal akceptowane w zakresie ich ważności.
(7) W celu uniknięcia niejasności, uwzględniając fakt, że uprawnienie do regionalnej kumulacji nie zawsze łączy się z członkostwem w grupach regionalnych, nazwy grup regionalnych nie powinny być dłużej używane dla wskazywania krajów, które mogą korzystać z kumulacji regionalnej.
(8) Powinna być możliwość skorygowania art. 76 rozporządzenia (EWG) nr 2454/93.
(9) Terminy dla dostarczenia dokumentów pokazujących, że towary objęte niepełną deklaracją kwalifikują się do obniżonej lub zerowej stawki celnej przywozowej powinny być bardziej elastyczne.
(10) System zarządzania dla kontyngentów taryfowych przewiduje, jako środek zmniejszający obciążenia administracyjne i koszty przywozu oraz promujący jednolite traktowanie, że pewne kontynenty taryfowe powinny być uznawane za krytyczne. Doświadczenie w stosowaniu systemu pokazało, że kryteria używane do określenia statusu krytycznego mogą być złagodzone bez ryzyka dla środków własnych Wspólnoty.
(11) System nadzoru nad przywozem preferencyjnym okazał się również odpowiedni dla nadzoru nad przywozem niepreferencyjnym i powinien być dlatego rozszerzony na ten przywóz.
(12) Stan wprowadzenia skomputeryzowanego systemu tranzytowego nie usprawiedliwia dłużej pozwalania podmiotom gospodarczym na używanie wykazu załadunkowego jako opisowej części deklaracji tranzytowej złożonej za pomocą techniki przetwarzania danych. W związku z tym taka możliwość powinna być usunięta.
(13) Właściwe jest wprowadzenie przepisów mające na celu rozwinięcie, uzupełnienie i, gdzie to konieczne, zaktualizowanie istniejących przepisów, tak aby przepisy wynikające z ostatniej reformy wspólnotowej/wspólnej procedury tranzytowej, a w szczególności przepisy dotyczące zakończenia operacji, alternatywnych dowodów i procedury zapytań mogły być używane łącznie z procedurą TIR.
(14) Rozporządzenie (EWG) nr 2454/93 powinno być również dostosowane do Konwencji TIR.
(15) W celu poprawy efektywności i przejrzystości procedury należy wprowadzić przepis dla procedury odzyskiwania, także w przypadku gdy używany jest karnet TIR.
(16) Maksymalna kwota, którą zrzeszenia gwarantujące we Wspólnocie są zobowiązane zapłacić, gdy ponoszą odpowiedzialność, powinna być wyrażona w euro i ustalona na 60000 EUR za karnet TIR.
(17) W celu zabezpieczenia finansowych interesów Wspólnoty i jej Państw Członkowskich, należy wprowadzić przepis w celu powiadomienia o niezwolnieniu, wydawane prawnie w ciągu roku przez właściwe władze celne zrzeszeniom gwarantującym ustanowionym we Wspólnocie, które byłoby prawnie wykonalne wobec innych zrzeszeń gwarantujących ustanowionych we Wspólnocie, jeżeli okaże się, że są one odpowiedzialne na mocy pierwszego lub drugiego tiret art. 215 ust. 1 rozporządzenia EWG nr 2913/92, dalej zwanego Kodeksem.
(18) Pomimo braku zmian w zasadach ustanowionych dla procedury ATA, należy dostosować odpowiednie przepisy w konsekwencji zmian zasad TIR.
(19) Zgodnie z art. 551 ust. 3 rozporządzenia (EWG) nr 2454/93, w celu określenia wartości celnej produktów przetworzonych zgłoszonych do swobodnego obrotu, zgłaszający może wybrać wartość celną towarów przywożonych plus koszty przetworzenia. Aby zapewnić, że należności przywozowe są pobierane w sposób ujednolicony, należy wyjaśnić pojęcie kosztów przetworzenia.
(20) Artykuł 841 tego rozporządzenia powinien być zmieniony, tak aby umożliwić przeprowadzenie formalności związanych z powrotnym wywozem w urzędzie wyprowadzenia, do którego towary są przewożone z karnetem ATA w ramach procedury odprawy czasowej.
(21) Zgodnie z art. 222 ust. 2 Kodeksu, właściwe jest, w przypadkach gdy dług celny zostaje zaciągnięty poprzez usunięcie towarów z dozoru celnego i istnieje więcej niż jeden dłużnik, ustalenie warunków, w których obowiązek zapłaty cła przez niektórych dłużników ma być zawieszony. Czas zawieszenia powinien być ograniczony do jednego roku, z możliwością jego przedłużenia w szczególności, gdy dłużnicy, którzy nie odnoszą korzyści z zawieszenia, zakwestionowali dług celny przed właściwymi władzami sądowymi.
(22) Artykuł 890 rozporządzenia (EWG) nr 2454/93 stanowi, że cła mają być zwrócone lub umorzone na przywóz nadający się do korzystania z traktowania wspólnotowego lub preferencyjnego traktowania taryfowego, gdy dług celny został zaciągnięty w wyniku dopuszczenia do swobodnego obrotu towarów i w przypadku gdy importer może przedstawić dokument odprawy celnej pokazujący uprawnienie do takiego traktowania w czasie dopuszczenia do swobodnego obrotu. Taka możliwość powinna zostać rozszerzona na przypadki, gdy dokument pokazujący uprawnienie do uprzywilejowanego traktowania taryfowego, ze względu na charakter towarów, jest przedstawiony po odprawie. W przypadkach gdy nie występuje oszustwo lub oczywiste zaniedbanie, obowiązek zapłaty cła jest mniej istotny niż potrzeba zabezpieczenia, które Wspólnotowa Taryfa Celna ma na celu zapewnić.
(23) Aby uniknąć problemów z interpretacją, art. 900 ust. 2 i 3 rozporządzenia (EWG) nr 2454/93 powinien zostać sporządzony na nowo. Nowa wersja powinna być dostosowana do obecnego klimatu gospodarczego i ożywionej konkurencji. Stosownie, art. 900 ust. 2 nie powinien automatycznie wymagać powrotnego wywozu towarów uprawnionych do zwrotu lub umorzenia na mocy art. 900 ust. 1, i powinien zezwalać na zniszczenie towarów lub objęcie ich procedurą tranzytu zewnętrznego, lub procedurą składu celnego, lub w wolnym obszarze, lub wolnym składzie, zamiast powrotnego wywozu.
(24) Załącznik 25 do rozporządzenia (EWG) nr 2454/93, ustanawiający procent kosztów transportu lotniczego, który ma być zawarty w wartości celnej, powinien zostać uproszczony i dostosowany tak, aby uwzględniał powiększony obszar celny Wspólnoty następujący po akcesji nowych Państw Członkowskich.
(25) Załącznik 38 do rozporządzenia (EWG) nr 2454/93 zawiera w rubryce 36 Jednolitego Dokumentu Administracyjnego kody dla uzgodnień taryfowych, zgodnie z którymi produkty są dopuszczane do swobodnego obrotu.
(26) W interesie jasności konieczne jest dodanie szczególnego kodu, który będzie używany w przypadku tymczasowego zawieszania cła na towary przeznaczone dla cywilnych statków powietrznych i w odniesieniu do których zostało wydane świadectwo zdatności do lotu.
(27) Załącznik 67 do rozporządzenia (EWG) nr 2454/93 powinien zostać dostosowany tak, aby odzwierciedlał zmiany do załącznika 70.
(28) Załącznik 70 do rozporządzenia (EWG) nr 2454/93 powinien zostać zmieniony tak, aby umożliwić korzystanie z istniejącego systemu przekazywania informacji dotyczących przetworzonych produktów rolnych. Ponadto korzyści wynikające z uproszczenia "Systemu informacyjnego - procedury przetworzenia (ISPP)" powinny zostać rozszerzone na te towary. W końcu powinien być wprowadzony szczególny kod przesłanki gospodarczej dla wniosków o zezwolenie na uszlachetnienie czynne uwzględniające towary niewrażliwe.
(29) W przypadku towarów przywożonych, przetwarzanych na produkty, które mogą korzystać z autonomicznego zawieszenia należności przywozowych na pewien sprzęt wojskowy lub określoną broń, pożądane jest uproszczenie stosowania procedury celnej "przetwarzanie pod kontrolą celną".
(30) Rozporządzenie (EWG) nr 2454/93 powinno dlatego być odpowiednio zmienione.
(31) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Kodeksu Celnego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (EWG) nr 2454/93 wprowadza się następujące zmiany:
1. Artykuł 70 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
"1. Bez uszczerbku dla ust. 2, następujące operacje zostają uznane jako niewystarczająca obróbka lub przetworzenie, aby nadać status produktów pochodzących, niezależnie od tego, czy wymogi art. 69 są spełnione:
a) działania konserwujące mające zapewnić, że produkty pozostaną w dobrym stanie w czasie transportu i składowania;
b) rozkładanie i składanie opakowań;
c) pranie, czyszczenie i usuwanie kurzu, pokrywanie tlenkami, olejami, farbami lub innymi substancjami;
d) prasowanie tekstyliów;
e) proste operacje związane z malowaniem i polerowaniem;
f) łuskanie, częściowe lub całkowite mielenie, polerownie i gładzenie zbóż i ryżu;
g) operacje związane z barwieniem cukru lub formowaniem kostek; częściowe lub całkowite mielenie cukru;
h) obieranie, drylowanie i łuskanie owoców, orzechów i warzyw;
i) ostrzenie, proste mielenie lub proste cięcie;
j) przesiewanie, badanie, sortowanie, klasyfikacja, łączenie (w tym tworzenie zestawów artykułów);
k) proste umieszczanie w butelkach, puszkach, torbach, pudełkach, mocowanie na kartonach, płytach oraz wszelkie inne proste operacje związane z pakowaniem;
l) umieszczanie lub drukowanie znaków, etykiet, logo i innych znaków rozpoznawczych na produktach lub ich opakowaniach;
m) proste mieszanie produktów niezależnie od tego, czy są różnego rodzaju, gdzie jeden lub więcej składników mieszanek nie spełnia warunków ustanowionych w tej sekcji, aby umożliwić im uznanie jako pochodzących z kraju beneficjenta lub ze Wspólnoty;
n) proste składanie części artykułów w celu utworzenia kompletnego artykułu lub rozkładanie produktów na części;
o) połączenie dwóch lub więcej operacji określonych w pkt a) do n);
p) ubój zwierząt."
2. Artykuł 72 ust. 3 i 4 otrzymują brzmienie:
"3. Kumulacja regionalna stosuje się do trzech oddzielnych ugrupowań regionalnych krajów beneficjentów korzystających z systemu ogólnych preferencji:
a) Grupa I: Brunei-Darussalam, Kambodża, Indonezja, Laos, Malezja, Filipiny, Singapur, Tajlandia, Wietnam;
b) Grupa II: Boliwia, Kolumbia, Kostaryka, Ekwador, Salwador, Gwatemala, Honduras, Nikaragua, Panama, Peru, Wenezuela;
c) Grupa III: Bangladesz, Bhutan, Indie, Maledywy, Nepal, Pakistan, Sri Lanka.
4. Wyrażenie "ugrupowanie regionalne" oznacza Grupę I, Grupę II lub Grupę III w zależności od przypadku."
3. Artykuł 72b ust. 1 lit. b), akapit drugi i trzeci otrzymują brzmienie:
"Niniejsze zobowiązanie zostaje przesłane Komisji przez następujące Sekretariaty, w zależności od sytuacji:
i) Grupa I: Sekretariat Generalny Stowarzyszenia Narodów Azji Południowo-Wschodniej (ASEAN);
ii) Grupa II: Wspólnota Andyjska - Wspólny Stały Komitet ds. Pochodzenia Wspólnoty Andyjskiej - Wspólnego Rynku Ameryki Środkowej i Panamy;
iii) Grupa III: Sekretariat Południowo-Azjatyckiego Stowarzyszenia na rzecz Współpracy Regionalnej (SAARC)."
4. Artykuł 76 ust. 4 zdanie drugie otrzymuje brzmienie:
"Decyzja zostaje podjęta zgodnie z procedurą komitetu."
5. Artykuł 101, ustęp 1 otrzymuje brzmienie:
"1. Bez uszczerbku dla ust. 2, następujące operacje zostają uznane za niewystarczającą obróbkę lub przetworzenie, tak aby nadać status produktów pochodzących niezależnie od tego, czy wymogi art. 100 są spełnione:
a) operacje konserwujące mające zapewnić, że produkty pozostaną w dobrym stanie podczas transportu i składowania;
b) rozkładanie i składanie opakowań;
c) pranie, czyszczenie i usuwanie kurzu, pokrywanie tlenkami, olejami, farbami lub innymi substancjami;
d) prasowanie tekstyliów;
e) proste operacje związane z malowaniem i polerowaniem;
f) łuskanie, częściowe lub całkowite mielenie, polerownie oraz gładzenie zbóż i ryżu;
g) operacje związane z barwieniem cukru lub formowaniem kostek; częściowe lub całkowite mielenie cukru;
h) obieranie, drylowanie i łuskanie owoców, orzechów i warzyw;
i) ostrzenie, proste mielenie lub proste cięcie;
j) przesiewanie, klasyfikowanie, sortowanie, klasyfikacja, stopniowanie, dopasowanie; (łącznie z tworzeniem zestawów artykułów);
k) proste umieszczanie w butelkach, puszkach, płaskich butelkach, workach, pudełeczkach, pudełkach, umocowanie na kartonach lub deskach oraz wszelkie inne proste operacje związane z pakowaniem;
l) umieszczanie lub drukowanie znaków, etykiet, logo i innych znaków rozpoznawczych na produktach lub ich opakowaniach;
m) proste mieszanie produktów, niezależnie od tego, czy są różnego rodzaju, gdzie jeden lub więcej składników mieszanek nie spełniają warunków ustanowionych w tej sekcji, tak aby umożliwić im uznanie jako pochodzących z kraju beneficjenta lub terytorium lub ze Wspólnoty;
n) proste składanie części artykułów w celu utworzenia całego artykułu lub rozkładanie produktów na części;
o) połączenie dwóch lub więcej operacji określonych w pkt a) do n);
p) ubój zwierząt."
6. Artykuł 256 ust. 1 akapit drugi otrzymuje brzmienie:
"W przypadku dokumentu wymaganego do wniosku o zredukowaną lub zerową stawkę celną w przywozie, jeżeli władze celne mają dobry powód, by wierzyć, że towary objęte niepełnym zgłoszeniem mogą kwalifikować się do takiej zredukowanej lub zerowej stawki celnej, okres na przedłożenie dokumentu, dłuższy niż ten przewidziany w pierwszym akapicie, może zostać przyznany na wniosek zgłaszającego, jeżeli jest to uzasadnione okolicznościami. Okres ten nie może przekraczać czterech miesięcy od daty przyjęcia zgłoszenia. Nie może on być przedłużony."
7. Artykuł 308c otrzymuje brzmienie:
"Artykuł 308c
1. Kontyngent taryfowy zostaje uznany za krytyczny, jak tylko 75 % wstępnej ilości została wykorzystana lub tak zaklasyfikowana przez właściwy urząd.
2. W drodze odstępstwa od ust. 1, kontyngent taryfowy jest uznawany od dnia jego otwarcia jako krytyczny, w każdym z następujących przypadków:
a) jest otwarty na mniej niż trzy miesiące;
b) kontyngenty taryfowe obejmujące te same produkty i pochodzenie oraz ekwiwalentny okres kontyngentu, tak jak kontyngent taryfowy o którym mowa (ekwiwalentne kontyngenty taryfowe), które nie zostały otwarte w ciągu ostatnich dwóch lat;
c) ekwiwalentny kontyngent taryfowy otwarty w ostatnich dwóch latach, został wyczerpany w lub przed ostatnim dniem trzeciego miesiąca swojego okresu kontyngentu, lub miał wyższą ilość wstępną niż kontyngent taryfowy, o którym mowa.
3. Kontyngent taryfowy, którego jedynym celem jest zastosowanie, na mocy przepisów WTO, działania ochronnego lub działania odwetowego, uznany jest jako krytyczny, jak tylko 75 % ilości wstępnej zostało wykorzystane, niezależnie od tego, czy ekwiwalentne kontyngenty taryfowe zostały otwarte w ciągu ostatnich dwóch lat, czy też nie."
8. W części II, tytuł I, rozdział 3, tytuł sekcji 2 otrzymuje brzmienie:
"Nadzór nad przywozem"
.
9. Artykuł 308d, ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:
"1. W przypadku gdy ma być wprowadzony wspólnotowy nadzór nad przywozem, Państwa Członkowskie dostarczają Komisji przynajmniej raz w miesiącu sprawozdania z nadzoru, zawierające szczegóły dotyczące ilości produktów wprowadzonych do swobodnego obrotu. Na wniosek Komisji Państwa Członkowskie ograniczają te dane do przywozu korzystającego z preferencyjnych uzgodnień taryfowych.
2. Sprawozdania z nadzoru Państw Członkowskich wskazują ilości wprowadzone do swobodnego obrotu od pierwszego dnia danego okresu."
10. W art. 353 ust. 2 zostaje skreślony.
11. W art. 358 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
"2. W odpowiednim przypadku towarzyszący dokument tranzytowy jest uzupełniany o listę elementów odpowiadających wzorowi i uwagom w załączniku 45b. Wykaz ten stanowi integralną część towarzyszącego dokumentu tranzytowego."
12. W części II, tytuł II, tytuł rozdziału 9 otrzymuje brzmienie:
"Transport w ramach procedury TIR lub ATA"
.
13. Artykuł 451 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
"1. Tam gdzie towary są transportowane z jednego punktu znajdującego się na obszarze celnym Wspólnoty do drugiego, w ramach procedur międzynarodowego przewozu towarów na podstawie karnetów TIR (Konwencja TIR), lub na podstawie karnetów (ATA) (Konwencja ATA), obszar celny Wspólnoty uważany jest, w odniesieniu do reguł użycia karnetów TIR lub ATA dla takiego transportu, za jeden obszar."
14. W art. 453 ust. 2 "Artykuły od 314 do 324" otrzymują brzmienie "Artykuły od 314b do 324f".
15. Po art. 453 wprowadza się następujący tekst:
"Sekcja 2
Procedura TIR".
16. Artykuły 454 i 455 otrzymują brzmienie:
"Artykuł 454
Przepisy niniejszej sekcji stosują się do transportu towarów na podstawie karnetów TIR w przypadku gdy we Wspólnocie wymagane są należności przywozowe lub inne opłaty.
Artykuł 455
1. Organy celne Państw Członkowskich przeznaczenia lub wyprowadzenia zwracają odpowiednią część zaświadczenia nr 2 karnetu TIR organom celnym Państwa Członkowskiego wprowadzenia lub wyjścia bezzwłocznie i najpóźniej w ciągu jednego miesiąca od daty, gdy operacja TIR została zakończona.
2. Jeżeli odpowiednia część zaświadczenia nr 2 karnetu TIR nie zostanie zwrócona organom celnym Państwa Członkowskiego wprowadzenia lub wyjścia, w ciągu dwóch miesięcy od daty przyjęcia karnetu TIR, organy te poinformują dane zrzeszenie gwarantujące, bez uszczerbku dla powiadomienia zgodnie z artykułem 11 ustęp 1 Konwencji TIR.
Poinformują one również posiadacza karnetu TIR i poproszą jego, jak również zainteresowane zrzeszenie gwarantujące o dostarczenie dowodu, że operacja TIR została zakończona.
3. Dowód określony w drugim akapicie ust. 2 może być dostarczony w celu zaspokojenia organów celnych, w formie dokumentu poświadczonego przez organy celne Państwa Członkowskiego przeznaczenia lub wyprowadzenia, określającego towary i ustanawiającego, że zostały one przedstawione w urzędzie celnym przeznaczenia lub wyprowadzenia.
4. Operacja TIR będzie również uważana za zakończoną, jeżeli posiadacz karnetu TIR/zainteresowanego zrzeszenia gwarantującego przedstawi, w celu zaspokojenia organów celnych, dokument celny wystawiony w kraju trzecim, wprowadzającym towary do przeznaczenia celnego, lub kopię, lub jego fotokopię, określającą towary. Kopie lub fotokopie muszą być poświadczone, jako będące odpisami, przez organ, który poświadczył oryginalne dokumenty, przez władze zainteresowanych państw trzecich lub przez władze jednego z Państw Członkowskich.
Artykuł 455a
1. W przypadku gdy organy celne Państwa Członkowskiego wprowadzenia lub wyjścia nie otrzymały dowodu w ciągu czterech miesięcy od daty przyjęcia karnetu TIR, że operacja TIR została zakończona, rozpoczną natychmiast procedurę dochodzeniową w celu uzyskania informacji potrzebnych do wypełnienia operacji TIR, lub, jeżeli to nie jest możliwe, do ustalenia, czy został poniesiony dług celny, określenia dłużnika i organów celnych odpowiedzialnych za wpis w rachunkach.
Jeżeli organy celne otrzymają informacje wcześniej, że operacja TIR nie została zakończona lub podejrzewają, że tak właśnie jest, rozpoczną one bezzwłocznie procedurę dochodzeniową.
2. Procedura dochodzeniowa zostaje również wszczęta, jeżeli w następstwie okaże się, że dowód zakończenia operacji TIR został sfałszowany, a procedura dochodzeniowa jest konieczna, aby osiągnąć cele ust. 1.
3. Aby wszcząć procedurę dochodzeniową, organy celne Państwa Członkowskiego wprowadzenia lub wyjścia wyślą organom celnym Państwa Członkowskiego przeznaczenia lub wyprowadzenia, odpowiednią prośbę wraz ze wszelkimi potrzebnymi informacjami.
4. Organy celne Państwa Członkowskiego przeznaczenia lub wyprowadzenia odpowiadają bezzwłocznie.
5. Jeżeli dochodzenie ustali, że operacja TIR została zakończona prawidłowo, organy celne Państwa Członkowskiego wprowadzenia lub wyjścia natychmiast poinformują zrzeszenie gwarantujące i posiadacza karnetu TIR oraz, w odpowiednim przypadku, organy celne, które właśnie rozpoczęły procedurę odzyskiwania, zgodnie z artykułami 217 do 232 Kodeksu."
17. W części II, tytuł II, rozdział 9, "Sekcja 2" i tytuł sekcji skreśla się.
18. Artykuły 456 i 457 otrzymują brzmienie:
"Artykuł 456
1. Gdy w ramach Konwencji TIR przestępstwo lub nieprawidłowość doprowadzą do powstania długu celnego we Wspólnocie, przepisy niniejszej sekcji stosują się mutatis mutandis do innych opłat wymienionych w art. 91 ust. 1 lit. a) Kodeksu.
2. Artykuły 450a, 450b i 450d stosują się mutatis mutandis do procedury odzyskania odnoszącej się do korzystania z karnetu TIR.
Artykuł 457
1. Do celów art. 8 ust. 4 Konwencji TIR, gdy operacja TIR przeprowadzana jest na obszarze celnym Wspólnoty, każde zrzeszenie gwarantujące ustanowione we Wspólnocie może stać się odpowiedzialne za zapłatę zabezpieczonej kwoty długu celnego odnoszącego się do danych towarów w operacji TIR, do wysokości 60000 EUR lub ekwiwalentu w walucie krajowej, za jeden karnet TIR.
2. Zrzeszenie gwarantujące ustanowione w Państwie Członkowskim właściwym dla odzyskania na mocy art. 215 Kodeksu, jest odpowiedzialne za zapłatę zabezpieczonej kwoty długu celnego.
3. Prawomocne powiadomienie o braku spłaty z operacji TIR wystawione przez organy celne jednego Państwa Członkowskiego, określone jako właściwe dla jego odzyskania na mocy art. 215 ust. 1 tiret trzecie Kodeksu, zrzeszeniu gwarantującemu upoważnionemu przez te organy, jest również prawomocne w przypadku gdy organy celne innego Państwa Członkowskiego określone jako właściwe, na mocy art. 215 ust. 1 tiret pierwsze lub drugie Kodeksu, przeprowadzają później odzyskiwanie od zrzeszenia gwarantującego upoważnionego przez te organy."
19. W części II, tytuł II, rozdział 9, tytuł sekcji 3 otrzymuje brzmienie:
"Procedura ATA"
.
20. Wprowadza się art. 457c i 457d w brzmieniu:
"Artykuł 457c
1. Niniejszy artykuł stosuje się bez uszczerbku dla szczególnych postanowień Konwencji ATA dotyczących odpowiedzialności zrzeszenia gwarantującego, gdy używany jest karnet ATA.
2. Jeżeli podczas lub w związku z operacją tranzytową dokonywaną na podstawie karnetu ATA, okaże się, że w określonym Państwie Członkowskim miało miejsce przestępstwo lub nieprawidłowość, to Państwo Członkowskie zgodnie z przepisami wspólnotowymi lub krajowymi, pobiera cła i inne opłaty, które mogą być należne, bez uszczerbku dla wszczęcia postępowania karnego.
3. Jeżeli nie można ustalić, na jakim obszarze miało miejsce przestępstwo lub nieprawidłowość, wówczas uważa się, że takie przestępstwo lub nieprawidłowość miały miejsce w Państwie Członkowskim, w którym zostały wykryte, chyba że w terminie określonym w art. 457d ust. 2, zgodnie z wymogami organów celnych, dostarczony jest dowód na prawidłowość operacji lub zostanie ustalone miejsce, w którym przestępstwo lub nieprawidłowość faktycznie miały miejsce.
Jeżeli dowód taki nie jest dostarczony i dlatego uważa się dalej, że wspomniane przestępstwo lub nieprawidłowość miały miejsce w Państwie Członkowskim, w którym zostały wykryte, cło i inne należności odnoszące się do danych towarów pobierane są przez to Państwo Członkowskie, zgodnie z przepisami wspólnotowymi lub krajowymi.
Jeżeli w okresie późniejszym zostanie ustalone Państwo Członkowskie, w którym wspomniane przestępstwo lub nieprawidłowość faktycznie miały miejsce, cła i inne opłaty (z wyjątkiem już pobranych, zgodnie z drugim akapitem, jako środki własne Wspólnoty), którym podlegają towary w tym Państwie Członkowskim, zostają mu zwrócone przez to Państwo Członkowskie, które pierwotnie je pobrało. W takim przypadku każda nadwyżka zostaje zwrócona osobie, która pierwotnie uiściła należności.
Jeżeli kwota ceł i innych opłat pierwotnie pobranych oraz zwróconych przez Państwo Członkowskie, które je pobrało jest niższa od ceł i innych opłat należnych w Państwie Członkowskim, w którym faktycznie miało miejsce przestępstwo lub nieprawidłowość, to Państwo Członkowskie pobiera różnicę zgodnie z przepisami wspólnotowymi lub krajowymi.
Władze celne Państw Członkowskich podejmują niezbędne środki, mające na celu zwalczanie wszystkich przestępstw lub nieprawidłowości i ich skuteczne karanie.
Artykuł 457d
1. Jeżeli podczas lub w związku z operacją tranzytową dokonywaną na podstawie karnetu ATA, okaże się, że miało miejsce przestępstwo lub nieprawidłowość, organy celne powiadamiają posiadacza karnetu ATA oraz zrzeszenie gwarantujące w terminie przewidzianym w art. 6 ust. 4 Konwencji ATA.
2. Dowód na prawidłowość operacji dokonanej na podstawie karnetu ATA, w rozumieniu art. 547c ust. 3 akapit pierwszy, jest dostarczany w terminie przewidzianym w art. 7 ust. 1 i 2 Konwencji ATA.
3. Dowód określony w ust. 2, jest dostarczony zgodnie z wymogami organów celnych, przy użyciu jednej z następujących metod:
a) przez przedłożenie dokumentu celnego lub handlowego poświadczonego przez organy celne, potwierdzającego, że dane towary zostały przedstawione w urzędzie przeznaczenia;
b) przez przedłożenie dokumentu celnego wskazującego przystąpienie do procedury celnej w państwie trzecim, lub jego kopii lub fotokopii, poświadczonej jako odpis przez organ, który poświadczył oryginalny dokument, lub przez organy zainteresowanego państwa trzeciego, bądź też organy jednego z Państw Członkowskich;
c) poprzez dowód określony w art. 8 Konwencji ATA.
Dokumenty określone w pkt a) i b) akapitu pierwszego zawierają informacje umożliwiające określenie danych towarów."
21. W art. 458 ust. 2, 461 ust. 4 i 462 ust. 4 "Artykuł 454 ust. 3" otrzymuje brzmienie "Artykuł 457c ust. 3".
22. W art. 551 ust. 3 dodaje się zdanie w brzmieniu:
"Koszty przetworzenia oznaczają wszystkie koszty poniesione na przetworzenie produktów, łącznie z kosztami ogólnymi i wartością wszelkich użytych towarów wspólnotowych."
23. Artykuł 841 otrzymuje brzmienie:
"Artykuł 841
Jeżeli na dokonanie powrotnego wywozu wymagane jest zgłoszenie celne, przepisy art. 788-796 stosuje się mutatis mutandis, bez uszczerbku dla szczególnych przepisów, które mogą być stosowane przy zakończeniu poprzedniej procedury celnej o znaczeniu gospodarczym.
Jeżeli używany jest karnet ATA dla powrotnego wywozu towarów w ramach czasowej odprawy, zgłoszenie celne może być złożone w urzędzie celnym innym niż ten określony w zdaniu pierwszym art. 161 ust. 5 Kodeksu."
24. W art. 876a dodaje się ust. 3:
"3. Jeżeli jest zaciągnięty dług celny na mocy art. 203 Kodeksu, organy celne zawieszają obowiązek zapłaty cła osobie określonej w ust. 3 tiret czwarte tego artykułu, jeżeli przynajmniej jeden inny dłużnik został określony, a kwota cła została mu również przedstawiona zgodnie z art. 221 Kodeksu.
Zawieszenie może zostać przyznane tylko pod warunkiem że osoba określona w art. 203 ust. 3 tiret czwarte Kodeksu nie jest objęta przez żadne z pozostałych tiret wspomnianego ustępu i nie zaniedbała ona, w sposób oczywisty, swoich obowiązków.
Okres zawieszenia jest ograniczony do jednego roku. Okres ten może zostać jednakże przedłużony przez organy celne w wystarczająco uzasadnionych przypadkach.
Zawieszenie następuje pod warunkiem że osoba, której ono zostanie przyznane, przedłoży ważne zabezpieczenie w wysokości kwoty zawieszonego cła, z wyjątkiem sytuacji, gdy zabezpieczenie obejmujące całą kwotę zawieszonego cła już istnieje, a gwarant nie został zwolniony ze swoich zobowiązań. Zabezpieczenie takie nie musi być wymagane w przypadku gdy wymóg tego rodzaju, z powodu sytuacji dłużnika, mógłby spowodować poważne problemy gospodarcze lub społeczne."
25. W art. 890 ustęp pierwszy otrzymuje brzmienie:
"Organ celny decyzji przyznaje zwrot lub umorzenie, gdy:
a) wnioskowi towarzyszy świadectwo pochodzenia, świadectwo przewozowe, świadectwo autentyczności, dokument wspólnotowego tranzytu wewnętrznego lub jakikolwiek inny stosowny dokument poświadczający, że przywożone towary w chwili przyjęcia zgłoszenia do dopuszczenia do swobodnego obrotu były uprawnione do korzystania z traktowania wspólnotowego, preferencyjnego traktowania taryfowego, uprzywilejowanego traktowania taryfowego, z powodu charakteru towarów;
b) w ten sposób przedstawiony dokument odnosi się szczególnie do przedmiotowych towarów;
c) są spełnione wszystkie warunki odnoszące się do przyjęcia wspomnianego dokumentu;
d) są spełnione wszystkie inne warunki do przyznania traktowania wspólnotowego, preferencyjnego traktowania taryfowego lub uprzywilejowanego traktowania taryfowego, z powodu charakteru towarów."
26. Artykuł 900 otrzymuje brzmienie:
a) ustęp 2 otrzymuje brzmienie:
"2. Zwrot lub umorzenie należności celnych przywozowych w przypadkach określonych w ust. 1 lit. c) i f)-n) uzależnione jest, z wyjątkiem przypadków, w których towary te zostają zniszczone na polecenie władzy publicznej lub zostają bezpłatnie przekazane instytucjom charytatywnym, prowadzącym swoją działalność we Wspólnocie, od dokonania ich powrotnego wywozu z obszaru celnego Wspólnoty pod nadzorem celnym.
Jeżeli organowi celnemu decyzji przedstawiono wniosek, to może on zezwolić, aby zamiast dokonania powrotnego wywozu towarów, zostały one zniszczone lub objęte wspólnotową procedurą tranzytu zewnętrznego, procedurą składu celnego, albo umieszczone w wolnym obszarze celnym lub składzie wolnocłowym.
Aby otrzymać jedno z tych przenaczeń celnych, towary uważane są za towary niewspólnotowe.
W takim przypadku organy celne podejmują wszelkie potrzebne środki w celu zapewnienia, że towary umieszczone w składzie celnym, w wolnym obszarze celnym lub składzie wolnocłowym, będą mogły zostać później uznane za towary niewspólnotowe.";
b) ustęp 3 skreśla się.
27. Załącznik 14 zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku I do niniejszego rozporządzenia.
28. Załącznik 15 zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku II do niniejszego rozporządzenia.
29. Załącznik 25 zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku III do niniejszego rozporządzenia.
30. Załącznik 37a zostaje zmieniony zgodnie z załącznikiem IV do niniejszego rozporządzenia.
31. Załącznik 38 zostaje zmieniony zgodnie z załącznikiem V do niniejszego rozporządzenia.
32. Załącznik 44a zostaje zmieniony zgodnie z załącznikiem VI do niniejszego rozporządzenia.
33. Załącznik 45a zostaje zmieniony zgodnie z załącznikiem VII do niniejszego rozporządzenia.
34. Załącznik 67 zostaje zmieniony zgodnie z załącznikiem VIII do niniejszego rozporządzenia.
35. Załącznik 70 zostaje zmieniony zgodnie z załącznikiem IX do niniejszego rozporządzenia.
36. Załącznik 76 zostaje zmieniony zgodnie z załącznikiem X do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Komisja oceni stopień wprowadzenia komputerowego systemu tranzytowego przez podmioty gospodarcze do dnia 1 lipca 2004 r. Ocena zostanie oparta o raport przygotowany na podstawie informacji dostarczonych przez Państwa Członkowskie.
Artykuł 3
1. Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
2. Artykuł 1 pkt 2 i 3 stosuje się od dnia 1 czerwca 2003 r.
Dowody pochodzenia wystawione zgodnie z przepisami, mającymi zastosowanie przed dniem 1 czerwca 2003 r., są nadal akceptowane po tej dacie w ramach ich ważności.
3. Artykuł 1 pkt 10, 11, 30, 32 i 33 stosuje się od dnia 1 stycznia 2005 r.
Jednakże na podstawie oceny przewidzianej w art. 2, termin ten może zostać odroczony decyzją przyjętą zgodnie z procedurą komitetu.
4. Artykuł 1 pkt 12-21 stosuje się od dnia 1 września 2003 r.
5. Artykuł 1 pkt 29 stosuje się od dnia 1 maja 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie obowiązuje w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 21 maja 2003 r.