Rozporządzenie (WE) nr 82/97 Parlamentu Europejskiego i Rady
z dnia 19 grudnia 1996 r.
zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 2913/92 ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 28, 100a i 113,
uwzględniając wniosek Komisji [1]
uwzględniając opinię Komitetu Ekonomicznego-Społecznego [2],
stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 189b Traktatu [3],
także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r., ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny [4] przewiduje, że obszar celny Wspólnoty nie obejmuje wysp Alandzkich, chyba że zgłoszenie jest dokonane zgodnie z art. 227 ust. 5 Traktatu; należy zmienić to rozporządzenie biorąc pod uwagę fakt, że zgłoszenie to zostało dokonane oraz to, że wymienione wyspy stanowią integralną część Republiki Finlandii.
(2) Umowa przejściowa w sprawie handlu i unii celnej między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Republiką San Marino [5], z dnia 27 listopada 1992 r., określa obszary, w stosunku do których Umowa ta jest stosowana; wobec tego terytorium San Marino nie może być uważane za część obszaru celnego Wspólnoty.
(3) Konieczne jest podjęcie środków w celu zapewnienia aby towary uzyskane z towarów niewspólnotowych umieszczonych pod procedurą zawieszającą nie mogły wejść do obiegu gospodarczego Wspólnoty bez uiszczenia należności celnych przywozowych, nawet gdy nabyły one pochodzenie wspólnotowe; definicja towarów wspólnotowych musi wobec tego zostać zmieniona; ponadto, takie towary muszą podlegać takiej samej procedurze zawieszającej jak towary, z których zostały one uzyskane.
(4) Porozumienie Rundy Urugwajskiej w sprawie Rolnictwa [6], prowadzi do zniesienia rolniczych opłat wyrównawczych.
(5) Porozumienie Rundy Urugwajskiej w sprawie reguł pochodzenia [7], przewiduje, że Umawiające się Strony mają wydawać opinie na temat pochodzenia towarów każdej osobie mającej ku temu uzasadniony powód.
(6) Pewna liczba towarów podlega należnościom celnym przywozowym wyrażonym w ecu; kwota tych należności w ecu musi zostać przeliczona na waluty krajowe w krótszym terminie, w celu uniknięcia zakłóceń w handlu.
(7) W pozostałych przypadkach, w których ustawodawstwo celne określiło kwotę w ecu, potrzebne jest uelastycznienie podejścia w stosunku do przeliczania tych kwot na waluty krajowe.
(8) W celu przygotowania formalności celnych, podmioty gospodarcze muszą mieć możliwość zbadania towarów nie tylko w przypadku bezpośredniego przywozu, ale również, gdy zewnętrzna procedura tranzytowa zostaje zakończona.
(9) Decyzją Rady 93/329/EWG z dnia 15 marca 1993 r. dotyczącą zawarcia Konwencji w sprawie odprawy czasowej oraz przyjmującą jej załączniki [8], Wspólnota przyjęła Konwencję dotyczącą odprawy czasowej, wynegocjowaną w ramach Rady Współpracy Celnej, zawartą w Stambule dnia 26 czerwca 1990 r.; użycie karnetu ATA jest od tej chwili również możliwe na podstawie tej konwencji.
(10) W ramach procedury uszlachetniania czynnego z zastosowaniem systemu zwrotów, możliwość zwrotów powinna zostać w niektórych przypadkach rozszerzona na towary w stanie niezmienionym; w przypadku gdy w ramach tego systemu należności celne przywozowe zostały zwrócone, późniejsze dopuszczenie do swobodnego obrotu musi jednakże być możliwe bez odrębnego pozwolenia, tak jak na mocy procedury zawieszającej.
(11) Powiadomienie o dokonaniu powrotnego wywozu towarów uprzednio przywiezionych na wspólnotowy obszar celny, nie wydaje się być konieczne we wszystkich przypadkach.
(12) W przypadku gdy prawodawstwo wspólnotowe przewiduje częściowe lub całkowite zwolnienie z należności celnych przywozowych lub wywozowych, takie częściowe lub całkowite zwolnienie należy stosować we wszystkich wypadkach, niezależnie od warunków, w których powstał dług celny; w tych okolicznościach stosowanie zwykłych stawek celnych nie wydaje się być odpowiednią sankcją w przypadku uchybienia regułom procedur celnych.
(13) Należy w bardziej przejrzysty sposób zdefiniować przypadki, w których zostaje odroczony obowiązek uiszczenia należności przez dłużnika z tytułu cła.
(14) Dług celny musi być unieważniony w każdym przypadku unieważnienia zgłoszenia celnego; tego rodzaju wypadki nie ograniczają się do przewidzianych w art. 66 Wspólnotowego Kodeksu Celnego.
(15) Artykuł 3 ust. 3 lit. b) rozporządzenia Rady (EWG) nr 2726/90, z dnia 17 września 1990 r., w sprawie tranzytu wspólnotowego [9], stał się zbyteczny.
(16) W celu zachowania przez Kodeks Celny charakteru praktycznego w użyciu, Komisja zobowiązała się do corocznej publikacji jego uaktualnionej wersji wraz z przepisami wykonawczymi,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (EWG) nr 2913/92 wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 3:
a) w ust. 1 wprowadza się następujące zmiany:
- tiret piąte otrzymuje brzmienie:
- "- terytorium Republiki Francuskiej, z wyjątkiem terytoriów zamorskich i Saint Pierre i Miquelon oraz Majotty,"
- tiret trzynaste otrzymuje brzmienie:
- "- terytorium Republiki Finlandii,"
b) ustęp 2 otrzymuje brzmienie:
"2. Pomimo usytuowania poza terytorium Republiki Francuskiej, terytorium Księstwa Monako, tak jak jest ono określone w Konwencji celnej podpisanej w Paryżu dnia 18 maja 1963 r., (Dziennik Urzędowy Republiki Francuskiej z dnia 27 września 1963 r., str. 8679) jest również, na mocy tej konwencji, uważane za część obszaru celnego Wspólnoty.";
2) w art. 4 wprowadza się następujące zmiany:
a) ostatnia część pkt 5 otrzymuje brzmienie:
"…; określenie to obejmuje między innymi wiążącą informację w rozumieniu art. 12;"
b) w pkt 7 tiret pierwsze otrzymuje brzmienie:
"- całkowicie uzyskane na obszarze celnym Wspólnoty, zgodnie z warunkami określonymi w art. 23, bez udziału towarów przywiezionych z krajów lub terytoriów niebędących częścią obszaru celnego Wspólnoty. W przypadkach o szczególnym znaczeniu gospodarczym określonych zgodnie z procedurą Komitetu, towarów uzyskanych z towarów umieszczonych pod procedurą zawieszającą nie uważa się za towary wspólnotowe";
c) w pkt 10 tiret drugie skreśla się "rolnicze opłaty wyrównawcze i inne";
d) w pkt 11 tiret drugie skreśla się, "rolnicze opłaty wyrównawcze i";
3) artykuł 12 otrzymuje brzmienie:
"Artykuł 12
1. Organy celne wydają, na pisemny wniosek i w sposób określony zgodnie z procedurą Komitetu, wiążące informacje taryfowe lub wiążące informacje dotyczące pochodzenia.
2. Wiążąca informacja taryfowa lub wiążąca informacja dotycząca pochodzenia zobowiązuje organy celne wobec osoby, na którą wystawiono informację jedynie w zakresie, odpowiednio, klasyfikacji taryfowej lub określenia pochodzenia towaru.
Wiążąca informacja taryfowa lub wiążąca informacja dotycząca pochodzenia zobowiązują organy celne jedynie w odniesieniu do towarów, dla których formalności celne zostały dokonane po dniu, w którym informacja została przez nie wydana.
W sprawach pochodzenia, odpowiednie formalności są formalnościami związanymi ze stosowaniem art. 22 i 27.
3.4. Osoba, której udzielono informacji musi być w stanie udowodnić, że:
- w przypadku informacji taryfowej: towar zgłoszony odpowiada pod każdym względem temu, który jest opisany w informacji,
- w przypadku pochodzenia: dany towar i okoliczności decydujące o nabyciu pochodzenia odpowiadają pod każdym względem towarom i okolicznościom opisanym w informacji.
4. Wiążąca informacja jest ważna przez okres sześciu lat licząc od daty jej wydania w przypadku informacji taryfowej i trzech lat w przypadku informacji dotyczącej pochodzenia. Niezależnie od art. 8, informacja zostaje unieważniona, jeżeli została wydana na podstawie podanych przez wnioskodawcę nieprawidłowych lub niekompletnych danych.
5. Wiążąca informacja traci ważność, gdy:
a) w przypadku informacji taryfowej:
i) w konsekwencji wydania rozporządzenia, staje się sprzeczna z ustanowionym w ten sposób prawem;
ii) staje się niezgodna z interpretacją jednej z nomenklatur określonych w art. 20 ust. 6:
- na poziomie Wspólnoty, przez zmianę not wyjaśniających do Nomenklatury Scalonej lub na skutek orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich,
- w skali międzynarodowej, przez wydanie opinii dotyczącej klasyfikacji lub przez zmianę not wyjaśniających do nomenklatury Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów, przyjętego przez Światową Organizację Celną utworzoną w 1952 r. pod nazwą "Rada Współpracy Celnej";
iii) zostanie cofnięta lub zmieniona zgodnie z art. 9, i pod warunkiem że o cofnięciu lub zmianie zostanie w formie pisemnej powiadomiona osoba, której udzielono informacji.
Data, z którą wiążąca informacja traci ważność, w odniesieniu do przypadków, określonych w i) i ii), jest datą publikacji wymienionych decyzji, a w przypadku przepisów międzynarodowych, datą publikacji komunikatu Komisji w serii C Dziennika Urzędowego Wspólnot Europejskich.
b) w przypadku pochodzenia:
i) w konsekwencji wydania rozporządzenia lub zawarcia przez Wspólnotę umowy, staje się sprzeczna z ustanowionym w ten sposób prawem;
ii) staje się niezgodna:
- na poziomie Wspólnoty, z notami wyjaśniającymi i opiniami wydanymi w celu interpretacji przepisów, lub z uchwałą Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich,
- w skali międzynarodowej, z Porozumieniem w sprawie reguł pochodzenia wypracowanym przez Światową Organizację Handlu (WTO) lub z notami wyjaśniającymi czy opinią wydaną na temat pochodzenia i przyjętą w celu interpretacji tego Porozumienia;
iii) zostanie cofnięta lub zmieniona zgodnie z art. 9, i pod warunkiem że o cofnięciu lub zmianie zostanie wcześniej powiadomiona osoba, której udzielono informacji.
Data, z którą wiążąca informacja traci ważność, w odniesieniu do przypadków, określonych w i) i ii), jest datą podaną przy publikacji wyżej wymienionych decyzji lub, a w przypadku przepisów międzynarodowych, datą podaną w komunikacie Komisji w serii C Dziennika Urzędowego Wspólnot Europejskich.
6. Osoba, której udzielono wiążącej informacji, która traci ważność zgodnie z ust. 5 lit. a) ii) lub iii) lub lit. b) ii) lub iii), może posługiwać się nią dalej przez okres sześciu miesięcy od daty publikacji lub powiadomienia, pod warunkiem że zawarła, na podstawie wiążącej informacji i przed wydaniem odpowiednich przepisów, wiążące i ostateczne umowy kupna lub sprzedaży towarów. Jednakże w przypadku produktów, dla których wymagane jest, przy dokonywaniu formalności celnych, przedstawienie świadectwa przywozowego, wywozowego bądź świadectwa o wcześniejszym ustaleniu refundacji, zamiast okresu sześciomiesięcznego uznawany jest okres ważności tego świadectwa.
W przypadku określonym w ust. 5 lit. a) i) i lit. b) i), rozporządzenie lub umowa mogą określać termin, w którym stosuje się przepisy akapitu pierwszego.
7. Zastosowanie, w okolicznościach ustanowionych w ust. 6, klasyfikacji lub określenia pochodzenia zamieszczonego w wiążącej informacji może mieć miejsce jedynie w przypadku:
- określania należności celnych przywozowych lub wywozowych,
- obliczania refundacji wywozowych oraz wszelkich innych kwot ustanowionych w wywozie lub przywozie w ramach wspólnej polityki rolnej,
- stosowania świadectw przywozowych, wywozowych bądź świadectw o wcześniejszym ustaleniu refundacji, które są przedstawiane podczas dokonywania formalności w celu przyjęcia zgłoszenia celnego dotyczącego danego towaru, o ile świadectwa te zostały wydane na podstawie wymienionej informacji.
Ponadto, w wyjątkowych przypadkach, gdy zagrożone jest prawidłowe stosowanie przepisów ustanowionych w ramach wspólnej polityki rolnej, można odstąpić od stosowania ust. 6, zgodnie z procedurą określoną w art. 38 rozporządzenia Rady nr 136/66/EWG z dnia 22 września 1966 r. w sprawie ustanowienia wspólnej organizacji rynku olejów i tłuszczów [10];"
oraz zgodnie z właściwymi artykułami innych rozporządzeń dotyczących wspólnej organizacji rynków.
4) artykuł 18 otrzymuje brzmienie:
"Artykuł 18
1. Równowartość ecu w walutach krajowych, stosowana w celu określenia klasyfikacji taryfowej towarów i należności celnych przywozowych, określana jest raz na miesiąc. Zastosowane w tym przeliczeniu kursy są kursami publikowanymi w przedostatni dzień roboczy miesiąca w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich. Kursy te stosuje się przez cały następny miesiąc.
Jednakże gdy stosowany na początku miesiąca kurs różni się o ponad 5 % od kursu opublikowanego w przedostatnim dniu roboczym przed 15 dniem tego samego miesiąca, ten ostatni kurs stosuje się począwszy od dnia 15 i do końca tego miesiąca.
2. Równowartość ecu w walutach krajowych, stosowana w ramach ustawodawstwa celnego w innych przypadkach, niż określone w ust. 1, jest określana raz do roku. Stosowane w tym przeliczeniu kursy są kursami publikowanymi pierwszego roboczego dnia miesiąca października w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich i obowiązują od dnia 1 stycznia następnego roku. Jeżeli dla danej waluty krajowej kurs jest niedostępny, należy zastosować kurs wymiany z ostatniego dnia, dla którego opublikowano kurs w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.
3. Organy celne mogą zaokrąglić, w górę lub w dół, sumę wynikającą z przeliczenia na ich walutę krajową kwoty określonej w ecu, do celów innych niż określenie klasyfikacji taryfowej towarów lub należności celnych przywozowych bądź wywozowych.
Kwota po zaokrągleniu nie może różnić się od kwoty oryginalnej o więcej niż 5 %.
Organy celne mogą utrzymać bez zmian wartość kwoty wyrażonej w ecu jeżeli, w chwili waloryzacji rocznej określonej w ust. 2, kwota po przeliczeniu przed dokonaniem wspomnianego zaokrąglenia, będzie różnić się o mniej niż 5 % lub będzie niższa od równowartości wyrażonej w walucie krajowej.";
5) w art. 20 ust. 3 lit. c) tiret drugie skreśla się wyrazy "rolniczych opłat wyrównawczych i innych";
6) w art. 31 ust. 1 wprowadza się następujące zmiany:
na końcu pierwszego i drugiego tiret dodaje się "z 1994 r.";
7) w art. 55 numer "43" zastępuje się numerem "42";
8) w art. 83 lit. a) skreśla się wyrazy "zgodnie z art. 66";
9) dodaje się artykuł 87a w brzmieniu:
"Artykuł 87a
W przypadkach określonych w art. 4 ust. 7 tiret pierwsze zdanie drugie, każdy produkt lub każdy towar uzyskany z towaru umieszczonego pod procedurą zawieszającą uważany jest za umieszczony pod tą samą procedurą.";
10) w art. 91 ust. 2 lit. c) skreśla się wyrazy "(konwencja ATA)"
11) w art. 112 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
"3. Jeżeli, zgodnie z art. 76 ust. 1 lit. c) przywożony towar jest dopuszczany do swobodnego obrotu, rodzaj, wartość celna i ilość, które należy uwzględnić zgodnie z art. 214 są tymi, które są właściwe temu towarowi w chwili jego umieszczania pod procedurą składu celnego.
Przepisy akapitu pierwszego stosuje się pod warunkiem że elementy kalkulacyjne odnoszące się do tych towarów zostały uznane lub dopuszczone w momencie umieszczania towarów pod procedurą składu celnego, o ile osoba zainteresowana zażąda ich stosowania w chwili powstania długu celnego
Przepisy akapitu pierwszego stosuje się bez uszczerbku dla kontroli po odprawie celnej w rozumieniu art. 78.";
12) w art. 124 ust. 1 tiret trzecie skreśla się wyrazy "opłatom rolnym lub innym"
13) w art. 128 wprowadza się następujące zmiany:
a) ustęp 1 i 2 otrzymują brzmienie:
"1. Posiadacz pozwolenia może zwrócić się o zwrot lub umorzenie należności celnych przywozowych, o ile wykaże w sposób zadawalający organy celne, że przywiezione towary dopuszczone do swobodnego obrotu na mocy systemu zwrotów zostały, w formie produktów kompensacyjnych lub towarów w niezmienionym stanie:
- wywiezione, lub
- umieszczone, ze względu na późniejszy ponowny wywóz, pod procedurą tranzytu, procedurą składu celnego, procedurą odprawy czasowej lub procedurą uszlachetniania czynnego z zastosowaniem systemu zawieszeń bądź też umieszczone w wolnym obszarze celnym lub składzie wolnocłowym,
jeżeli wszystkie pozostałe warunki zastosowania procedury również zostały spełnione.
2. Do celów otrzymania jednego z przeznaczeń celnych określonych w ust. 1 tiret drugie, produkty kompensacyjne lub towary w niezmienionym stanie uważa się za niewspólnotowe.";
b) ustęp 4 otrzymuje brzmienie:
"4. Bez uszczerbku dla art. 122 lit. b), jeżeli produkty kompensacyjne lub towary w niezmienionym stanie, umieszczone pod procedurą celną w wolnym obszarze celnym lub składzie wolnocłowym zgodnie z ust. 1, są dopuszczone do swobodnego obrotu, uważa się, że kwota zwracanych lub umarzanych należności celnych przywozowych stanowi kwotę długu celnego.";
14) w art. 163 ust. 2 lit. c), skreśla się wyrazy "(konwencja ATA)";
15) w art. 182 ust. 3 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie:
"3. Z wyjątkiem przypadków określonych zgodnie z procedurą Komitetu, o powrotnym wywozie lub zniszczeniu należy uprzednio powiadomić w formie pisemnej organy celne.";
16) dodaje się art. 212a w brzmieniu:
"Artykuł 212a
Jeżeli ustawodawstwo celne przewiduje częściowe lub całkowite zwolnienie z należności celnych przywozowych i wywozowych zgodnie z art. 184-187, takie częściowe lub całkowite zwolnienie stosuje się również w przypadkach powstania długu celnego zgodnie z art. 202-205, 210 lub 211, jeżeli zachowanie osoby zainteresowanej nie wynika z jej świadomego lub zamierzonego działania naruszającego przepisy ani z ewidentnego zaniedbania i udowodni ona, że spełnione są pozostałe warunki wymagane dla zastosowania zwolnienia.";
17) artykuł 217 ust. 1 lit. b) otrzymuje brzmienie:
"b) kwota należności prawnie należnych jest wyższa od tej, która została określona na podstawie wiążącej informacji.";
18) artykuł 222 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
"2. Przypadki i warunki, w których obowiązek uiszczenia należności przez dłużnika zostaje odroczony mogą zostać również określone zgodnie z procedurą Komitetu:
- jeżeli wniosek o umorzenie należności został złożony zgodnie z przepisami art. 236, 238 lub 239,
lub
- jeżeli towar został zajęty w celu jego późniejszej konfiskaty, zgodnie z przepisami art. 233 lit. c) tiret drugie lub lit. d).";
19) w art. 233 lit. c) akapit pierwszy tiret pierwsze skreśla się wyrazy "zgodnie z art. 66";
20) w art. 251 ust. 1 tiret dwudzieste szóste skreśla się wyrazy "z wyjątkiem art. 3 ust. 3 lit. b)".
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1997 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 19 grudnia 1996 r.