DECYZJA RADY
z dnia 24 stycznia 2006 r.
w sprawie istnienia nadmiernego deficytu w Zjednoczonym Królestwie
(2006/125/WE)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 104 ust. 6,
uwzględniając zalecenie Komisji,
uwzględniając uwagi zgłoszone przez Zjednoczone Królestwo,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Artykuł 104 Traktatu określa procedurę mającą zastosowanie w przypadku istnienia nadmiernego deficytu w celu zapewnienia, by państwa członkowskie unikały nadmiernego deficytu budżetowego lub ograniczyły istniejący nadmierny deficyt.
(2)
Zgodnie z pkt 5 Protokołu w sprawie niektórych postanowień dotyczących Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, określony w art. 104 ust. 1 Traktatu obowiązek unikania nadmiernego deficytu budżetowego nie ma zastosowania do Zjednoczonego Królestwa, chyba że będzie ono uczestniczyło w trzecim etapie unii gospodarczej i walutowej. W trakcie drugiego jej etapu, zgodnie z art. 116 ust. 4 Traktatu, Zjednoczone Królestwo zobowiązane jest podejmować wysiłki w celu uniknięcia nadmiernych deficytów budżetowych.
(3)
Pakt na rzecz stabilności i wzrostu opiera się na dążeniu do zdrowych finansów państwa jako środka służącego tworzeniu warunków do zapewnienia stabilności cen oraz silnego, trwałego wzrostu sprzyjającego tworzeniu nowych miejsc pracy.
(4)
Procedura nadmiernego deficytu określona w art. 104 Traktatu oraz wyjaśniona w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1467/97 z dnia 7 lipca 1997 r. w sprawie przyspieszenia i wyjaśnienia procedury nadmiernego deficytu (1), które jest częścią Paktu na rzecz stabilności i wzrostu, przewiduje podjęcie decyzji w sprawie istnienia nadmiernego deficytu. Dołączony do Traktatu Protokół w sprawie procedury dotyczącej nadmiernego deficytu zawiera dalsze przepisy odnoszące się do wdrażania procedury nadmiernego deficytu. Rozporządzenie Rady (WE) nr 3605/93 (2) określa szczegółowe zasady i definicje w zakresie stosowania przepisów wspomnianego protokołu.
(5)
Artykuł 104 ust. 5 Traktatu nakłada na Komisję obowiązek skierowania opinii do Rady w przypadku uznania przez Komisję, że w państwie członkowskim istnieje nadmierny deficyt lub że taki deficyt może wystąpić. Uwzględniając sprawozdanie Komisji zgodnie z art. 104 ust. 3 Traktatu oraz mając na uwadze opinię wydaną przez Komitet Ekonomiczno-Finansowy zgodnie z art. 104 ust. 4, prognozę służb Komisji z jesieni 2005 r. oraz sprawozdanie przedbudżetowe Zjednoczonego Królestwa z grudnia 2005 r., Komisja uznała, że w Zjednoczonym Królestwie istnieje nadmierny deficyt. W związku z tym w dniu 11 stycznia 2006 r. Komisja skierowała do Rady taką opinię w sprawie Zjednoczonego Królestwa.
(6)
Artykuł 104 ust. 6 Traktatu stanowi, że Rada po dokonaniu ogólnej oceny, a przed podjęciem decyzji, czy istnieje nadmierny deficyt, zobowiązana jest rozważyć wszelkie uwagi zgłoszone przez dane państwo członkowskie. W przypadku Zjednoczonego Królestwa ogólna ocena prowadzi do następujących wniosków.
(7)
W okresie następującym po umorzeniu w maju 1998 r. poprzedniej procedury nadmiernego deficytu dotyczącej Zjednoczonego Królestwa, saldo sektora instytucji rządowych i samorządowych w Zjednoczonym Królestwie, które pod koniec lat dziewięćdziesiątych cechowała znaczna nadwyżka, przekształciło się w deficyt wynoszący 3,2 % PKB w roku budżetowym 2003/04 (3). Taki rozwój sytuacji był równoznaczny ze zmianą strukturalnego salda fiskalnego o około 4 punkty procentowe PKB w okresie od 1999/2000 do 2003/04. W tych latach wskaźnik wydatków sektora instytucji rządowych i samorządowych wzrósł z poziomu poniżej 40 % do około 43 % PKB. W tym samym okresie nakłady rządu na środki trwałe wzrosły z 1,2 % do 1,6 % PKB, a wskaźnik długu publicznego brutto spadł do wartości 37,6 % PKB w 2002/03, ale od tego czasu wzrasta. Taki rozwój sytuacji w połączeniu ze zmianami wysokości stóp procentowych doprowadził do spadku wartości płatności z tytułu odsetek z 2,9 % do 2,0 % PKB w tym okresie.
(8)
W roku budżetowym 2004/05, zgodnie z danymi zgłoszonymi w sierpniu 2005 r. przez Zjednoczone Królestwo w związku z procedurą nadmiernego deficytu, deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych utrzymywał się na poziomie 3,2 % PKB, po raz kolejny przekraczając zawartą w Traktacie wartość odniesienia wynoszącą 3 % PKB, ale był do niej zbliżony. Przekroczenie wartości odniesienia wynoszącej 3 % PKB nie było wyjątkowe. W szczególności nie wynikało ono z nadzwyczajnego zdarzenia pozostającego poza kontrolą władz Zjednoczonego Królestwa, ani też ze znacznego pogorszenia koniunktury gospodarczej. Szacuje się, że wzrost o 3,2 % w 2004 r. przekroczył wartość potencjalną, podobnie jak wzrost w roku budżetowym 2004/05. Szacuje się, że luka podażowa w 2004 r. miała wartość dodatnią, co sugeruje, że deficyt budżetowy był w zasadzie deficytem strukturalnym. Zatem nie można uznać, że przekroczenie przez deficyt wartości odniesienia wynika ze znacznego pogorszenia koniunktury gospodarczej. Na podstawie opracowanych jesienią 2005 r. prognoz służb Komisji nie można uznać przekroczenia wartości odniesienia wynoszącej 3 % PKB za tymczasowe. W latach 2004 i 2005 tworzenie trwałego kapitału brutto sektora instytucji rządowych i samorządowych stale wzrastało, dochodząc do 1,8 % PKB, a według sprawozdania przedbudżetowego Zjednoczonego Królestwa ma osiągnąć 2,2 % w roku budżetowym 2006/07 i 2,3 % w roku budżetowym 2007/08. Zakładając, że polityka podatkowa Zjednoczonego Królestwa prowadzona będzie zgodnie z dotychczasowymi zapowiedziami, w omawianych prognozach przewidywano, że deficyt wzrośnie do poziomu nieznacznie poniżej 31/2 % PKB w roku budżetowym 2005/06 i utrzyma się na poziomie powyżej 3 % PKB w roku budżetowym 2006/07. Zgodnie z tymi prognozami przekroczenie wartości odniesienia nie może być uznane za wyjątkowe ani za tymczasowe w rozumieniu Traktatu oraz Paktu na rzecz stabilności i wzrostu, chociaż deficyt zbliżony jest do wartości odniesienia. Po publikacji jesiennej prognozy służb Komisji Zjednoczone Królestwo ogłosiło decyzje dotyczące polityki w sprawozdaniu przedbudżetowym przedstawionym parlamentowi w dniu 5 grudnia. Dla władz Zjednoczonego Królestwa wyrażone w kwotach netto koszty tych środków, w porównaniu do kosztów bazowych ogłoszonej polityki (uwzględnionych w jesiennej prognozie służb Komisji), oznaczają rozluźnienie polityki o 0,1 punktu procentowego PKB w bieżącym roku budżetowym oraz zacieśnienie polityki o 0,1 punktu procentowego PKB w roku budżetowym 2006/2007. W porównaniu z sytuacją w razie zachowania dotychczasowej polityki, sprawozdanie przedbudżetowe przewiduje na rok budżetowy 2007/08 zacieśnienie o 0,2 punktu procentowego PKB, które ma być stałe. W sprawozdaniu przedbudżetowym władze Zjednoczonego Królestwa przewidują, że deficyt w roku budżetowym 2006/07 będzie niższy niż 3 % i że w roku budżetowym 2007/08 spadnie do 2,4 %. Biorąc pod uwagę wyżej wymienione środki - z których wszystkie to środki strukturalne - ocena Komisji pozostaje niezmieniona i zgodnie z nią deficyt w roku budżetowym 2006/07 wyniesie około 3,1 % PKB i w dalszym ciągu będzie przekraczał 3 % PKB, w związku z czym nie ma on charakteru tymczasowego. Oznacza to, że zapisany w Traktacie wymóg dotyczący kryterium deficytu nie jest spełniony.
(9)
Dla odmiany wskaźnik zadłużenia sektora instytucji rządowych i samorządowych utrzymuje się na poziomie znacznie poniżej wartości odniesienia wynoszącej 60 % (dane z sierpnia zgłoszone w związku z procedurą nadmiernego deficytu zawierają wskaźnik równy 40,8 % PKB w roku budżetowym 2004/05) chociaż, biorąc pod uwagę skalę rzeczywistego i prognozowanego deficytu pierwotnego, zauważyć można tendencję wzrostową. W jesiennej prognozie Komisji szacuje się, że wskaźnik zadłużenia wyniesie około 441/2 % PKB w roku budżetowym 2007/08. Oznacza to, że zapisany w Traktacie wymóg dotyczący kryterium zadłużenia jest spełniony z dużym marginesem.
(10)
Zgodnie z art. 2 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1467/97 w decyzji Rady o istnieniu nadmiernego deficytu zgodnie z art. 104 ust. 6 „istotne czynniki” można uwzględnić jedynie w przypadku gdy w całości spełniony jest podwójny warunek przewidujący, że deficyt zbliżony jest do wartości odniesienia i że przekroczenie wartości odniesienia ma charakter tymczasowy. W przypadku Zjednoczonego Królestwa ten podwójny warunek nie jest spełniony. W związku z tym w niniejszej decyzji nie uwzględniono innych istotnych czynników,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Z ogólnej oceny wynika, że w Zjednoczonym Królestwie istnieje nadmierny deficyt.
Artykuł 2
Niniejsza decyzja skierowana jest do Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej.
Sporządzono w Brukseli, dnia 24 stycznia 2006 r.