Rozporządzenie Komisji (EWG) NR 1014/90
z dnia 24 kwietnia 1990 r.
ustanawiające szczegółowe przepisy wykonawcze dla definicji, opisu i prezentacji napojów spirytusowych
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 1576/89 z dnia 29 maja 1989 r. ustanawiające ogólne zasady definicji, opisu i prezentacji napojów spirytusowych [1], w szczególności jego art. 1 ust. 4 lit. f) pkt 1 lit. a), art. 1 ust. 4 lit. g), i) pkt 1 lit. d), lit. i) pkt 2, lit. i) pkt 1, lit. i) pkt 1 lit. b) i lit. r) pkt 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia (EWG) nr 1576/89 muszą zostać przyjęte w celu dostarczenia niezbędnych wyjaśnień zasad ustanowionych w wyżej wymienionym rozporządzeniu i przepisach uzupełniających do niego;
wyjaśnienia i przepisy dodatkowe powinny brać przede wszystkim pod uwagę kryteria zastosowane kiedy samo rozporządzenie (EWG) nr 1576/89 zostało przyjęte; właściwe jest także uwzględnianie tradycji i obyczajów praktykowanych w różnych regionach Wspólnoty, przynajmniej w takim stopniu, w jakim jest to możliwe do pogodzenia z jednolitym rynkiem; kolejnym kryterium powinno być unikanie wszelkich możliwych źródeł niezgodności w informacji podawanej na etykietach i gwarantowanie, że konsument otrzyma jak najbardziej pełne i klarowne informacje w drodze etykietowania;
rozporządzenie powinno stosować się bez uszczerbku dla przejściowych przepisów przewidzianych w rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 3773/89 z dnia 14 grudnia 1989 r. ustanawiającym środki przejściowe odnoszące się do napojów spirytusowych [2];
środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Wykonawczego ds. Napojów Spirytusowych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Dla celów określonych w art. 1 ust. 4 lit. f) pkt. 1 lit. a) rozporządzenia (EWG) nr 1576/89 ilość osadu, który może być dodany do wytłoczyn winogronowych w przygotowywaniu spirytusu z wytłoczyn winogronowych nie może przekraczać 25 kilogramów osadu na 100 kilogramów użytych wytłoczyn winogronowych. Ilość alkoholu otrzymanego z tego osadu nie może przekraczać 35 % całkowitej ilości alkoholu w produkcie końcowym.
Artykuł 2
Dla celów określonych w art. 1 ust. 4 lit. g) rozporządzenia (EWG) nr 1576/89 spirytus z wytłoczyn owocowych jest napojem spirytusowym uzyskanym wyłącznie przez fermentację i destylację przynajmniej do mocy 86 % obj. alkoholu dla wytłoczyn owocowych, z wyjątkiem wytłoczyn winogronowych. Redestylacja przy takich samych mocach alkoholowych jest dozwolona.
Minimalna ilość substancji lotnych wynosi 200 gramów na hektolitr w alkoholu o mocy 100 % obj.
Maksymalna zawartość alkoholu metylowego wynosi 1500 gramów na hektolitr w alkoholu o mocy 100 % obj.
Maksymalna zawartość kwasu wodorocjanowego wynosi 10 gramów na hektolitr w alkoholu o mocy 100 % obj. w wypadku spirytusu z wytłoków z owoców pestkowych.
Nazwa handlowa to nazwa owocu następująca po wyrazach "spirytus z wytłoczyn". Jeśli użyto wytłoczyn z kilku różnych owoców, nazwa handlowa zawiera "spirytus z wytłoczyn owocowych".
Artykuł 3
Dla celów art. 1 ust. 4 lit. i) pkt 1 lit. d) rozporządzenia (EWG) nr 1576/89 nazwa owoców może być zastąpiona wyrazem "spirytus" poprzedzanym jedynie przez nazwę owocu w przypadku następujących owoców:
- śliwa mirabela (Prunus domestica L. var. syriaca),
- śliwa domowa (Prunus domestica L.),
- śliwka quetsch (Prunus domestica L.),
- chróścina jagodna zwana też: "poziomkowe drzewo" (Arbutus unedo L.),
- jabłko odmiany Golden Delicious.
W celu uniknięcia ryzyka, że konsument ostateczny nie zrozumie jednej z tych nazw, etykietowanie zawiera wyraz "spirytus" możliwie uzupełniony wyjaśnieniem.
Artykuł 4
Napoje spirytusowe określone w art. 1 ust. 4 lit. i) i ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 1576/89 mogą być określone przez wyraz "spirytus" poprzedzony przez nazwę owocu, jeśli etykieta zawiera także wyrazy "produkowany w drodze macerowania i destylowania".
Powyższy akapit obejmuje napoje spirytusowe uzyskane z następujących owoców:
- jeżyna (Rubus frutiocosus L.),
- truskawka (Fragaria L.),
- borówka czarna (Vaccinium myrtillus L.),
- malina (Rubus idaeus L.),
- czerwona porzeczka (Ribes vulgare),
- tarnina (Prunus spinosa L.),
- jarząb domowy (Sorbus domestica L.),
- jarząb domowy - odmiana service-berry (Sorbus domestica L.),
- ostrokrzew (Ilex cassine L.),
- gaulteria rozesłana (Sorbus turminalis L.),
- bez czarny (Sambucus nigra L.),
- dzika róża (Rosa canina L.),
- porzeczka czarna (Ribes nigrum L.).
Artykuł 5
Dla celów określonych w art. 1 ust. 4 lit. i) pkt 1 rozporządzenia (EWG) nr 1576/89, ilość użytych owoców wynosi minimalnie pięć kilogramów na 20 litrów użytego 100 % obj. alkoholu.
Artykuł 6
1. Odstępstwa określone w art. 1 ust. 4 lit. i) pkt. 1 lit. b) rozporządzenia (EWG) nr 1576/89 odnoszą się do maksymalnej zawartości alkoholu metylowego w spirytusie owocowym, która wynosi 1500 gramów na hektolitr 100 % obj. alkoholu, w przypadku spirytusu uzyskanego przez indywidualnych producentów owoców w drodze destylacji, gdy roczna ilość wyprodukowanego spirytusu nie przekracza 500 hektolitrów 100 % obj. alkoholu, z następujących owoców:
- śliwa domowa (Prunus domestica L.),
- śliwa mirabela (Prunus domestica L. var. syriaca),
- śliwa quetsch (Prunus domestica L.),
- jabłoń domowa (Malus domestica Borkh.),
- grusza domowa (Pyrus communis L.).
2. Ust. 1 stosuje się do 31 grudnia 1992 r. również do spirytusu uzyskanego z gruszek (Pyrus comunis) bez żadnych rocznych ograniczeń ilościowych produkcji w drodze destylacji.
Artykuł 7
W drodze odstępstwa od art. 1 ust. 4 lit. r) pkt 1 rozporządzenia (EWG) nr 1576/89, minimalna zawartość 100 gramów cukru na litr ustanowiona dla likierów jest niniejszym zredukowana do:
- 80 gramów na litr dla likierów goryczkowych przygotowywanych z goryczki jako jedynej substancji aromatycznej;
- 70 gramów na litr dla likierów wiśniowych alkoholu etylowego zawierającego jedynie spirytus wiśniowy.
Artykuł 8
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 maja 1990 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 24 kwietnia 1990 r.