ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 375/2007
z dnia 30 marca 2007 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1702/2003 ustanawiające zasady wykonawcze dla certyfikacji statków powietrznych i związanych z nimi wyrobów, części i wyposażenia w zakresie zdatności do lotu i ochrony środowiska oraz dla certyfikacji organizacji projektujących i produkujących
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1592/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 lipca 2002 r. w sprawie wspólnych zasad w zakresie lotnictwa cywilnego i utworzenia Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Transportu Lotniczego (1), w szczególności jego art. 5 i 6,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Do dnia 28 marca 2007 r. wszystkie statki powietrzne podlegające przepisom rozporządzenia (WE) nr 1592/2002 muszą otrzymać świadectwo zdatności do lotu lub zezwolenie na lot zgodne z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1702/2003 z dnia 24 września 2003 r. ustanawiającym zasady wykonawcze dla certyfikacji statków powietrznych i związanych z nimi wyrobów, części i wyposażenia w zakresie zdatności do lotu i ochrony środowiska oraz dla certyfikacji organizacji projektujących i produkujących (2). W przypadku braku takiego świadectwa lub zezwolenia na lot statki powietrzne nie mogą być dalej eksploatowane przez użytkowników wspólnotowych na terytorium państw członkowskich.
(2)
Zgodnie z art. 2 ust. 3 lit. c) rozporządzenia Komisji (WE) nr 1702/2003 Europejska Agencja Bezpieczeństwa Lotniczego (dalej zwana „Agencją”) zobowiązana jest do dnia 28 marca 2007 r. ustalić zatwierdzone projekty, co jest niezbędne do wydania świadectw zdatności do lotu lub zezwoleń na lot dla statków powietrznych zarejestrowanych w państwach członkowskich, które nie spełniają wymagań art. 2 ust. 3 lit. a) rozporządzenia. Dla licznych wyrobów lotniczych Agencja nie była w stanie ustalić takiego projektu w wymaganym terminie, z powodu braku koniecznych zgłoszeń ze strony ich projektantów.
(3)
Ponieważ świadectwa zdatności do lotu powinny być wydawane wyłącznie w przypadkach, gdy Agencja była w stanie zatwierdzić projekty po przeprowadzeniu oceny technicznej wyrobu, wprowadzono rozwiązanie w postaci ograniczonych świadectw zdatności do lotu, wydawanych na czas określony, celem umożliwienia dalszej eksploatacji wielu takich statków powietrznych oraz dokonania przeglądu ich projektów przez Agencję.
(4)
Brak czasu uniemożliwił Agencji przyjęcie specyficznych wymagań zdatności do lotu przed dniem 28 marca 2007 r. Możliwe jest jednak ustalenie zatwierdzonego projektu poprzez powołanie się na takowy projekt w państwie projektu, tak jak postąpiono w przypadku większości statków powietrznych, dla których certyfikat typu został wydany przez państwa członkowskie przed dniem 28 września 2003 r.
(5)
Powyższe rozwiązanie powinno mieć miejsce wyłącznie w odniesieniu do tych statków powietrznych, dla których państwa członkowskie wydały świadectwa zdatności do lotu, z wyłączeniem ograniczonych świadectw zdatności do lotu i zezwoleń na lot, w celu zapewnienia zgodności takich statków powietrznych przynajmniej z wymogami bezpieczeństwa określonymi w załączniku 8 do Konwencji o międzynarodowym lotnictwie cywilnym.
(6)
W celu zminimalizowania zagrożeń bezpieczeństwa i ograniczenia zakłóceń konkurencji planowany środek powinien mieć zastosowanie tylko w odniesieniu do statków powietrznych, dla których państwo członkowskie wydało świadectwo zdatności do lotu i które znajdowały się już w rejestrze danego państwa członkowskiego w dniu, w którym w owym państwie członkowskim zaczęło obowiązywać rozporządzenie (WE) nr 1702/2003 (3). W momencie rejestracji właściciele takich statków powietrznych nie byli świadomi ryzyka, że nie będą mogli ich eksploatować po dniu 28 marca 2007 r. Natomiast właściciele statków powietrznych zarejestrowanych w państwie członkowskim po dniu, w którym rozporządzenie (WE) nr 1703/2003 zaczęło w owym państwie członkowskim obowiązywać, byli świadomi w momencie rejestracji, że ich statki powietrzne nie będą mogły być eksploatowane po dniu 28 marca 2007 r., chyba że Agencja zdoła zatwierdzić ich projekt przed tym terminem.
(7)
Uważa się za konieczne zagwarantowanie, aby statki powietrzne kwalifikujące się do zastosowania planowanego środka były wyłącznie statkami powietrznymi, w odniesieniu do których właściwy organ państwa projektu zobowiązuje się, w formie roboczych ustaleń zgodnie z art. 18 rozporządzenia (WE) nr 1592/2002, do współpracy z Agencją w celu zapewnienia stałego nadzoru nad ustalonym w ten sposób zatwierdzonym projektem.
(8)
Planowany środek powinien mieć charakter tymczasowy w celu zmniejszenia ryzyka związanego z ograniczeniami wiedzy technicznej, którą posiada Agencja na temat projektów danych wyrobów. Konieczne jest także zachęcenie projektantów do współpracy z Agencją w ustalaniu niezbędnych zatwierdzonych projektów w celu pełnego włączenia ich statków powietrznych do systemu wspólnotowego. Ponadto stosowanie odrębnych przepisów w stosunku do statków powietrznych wykonujących te same operacje rodzi wątpliwości w kwestii nieuczciwej konkurencji na rynku wewnętrznym i nie może być utrzymywane w nieskończoność. Dlatego też okres obowiązywania środka powinien zostać ograniczony do 12 miesięcy, z możliwością jego przedłużenia o maksymalnie 18 miesięcy, pod warunkiem że proces certyfikacji zostanie uruchomiony, ale nie będzie mógł zostać zakończony w tym okresie.
(9)
Postanowienia art. 2 ust. 3 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1702/2003 odnoszą się jedynie do statków powietrznych, którym wydano certyfikat typu. Jednak pewnej liczbie statków powietrznych, które kwalifikują się do zastosowania środka określonego w przedmiotowym artykule, nigdy nie wydano certyfikatu typu, ponieważ dokument ten nie był wymagany przez normy ICAO obowiązujące w czasie, gdy statki te były projektowane i certyfikowane. W związku z tym konieczne jest wprowadzenie wyjaśnień, które zapewnią możliwość dalszego wydawania takim statkom powietrznym świadectw zdatności do lotu.
(10)
Należy zmienić rozporządzenie (WE) nr 1702/2003, aby uniknąć nieporozumień i niepewności prawnej w odniesieniu do części 21.A.173 lit. b) pkt 2 i części 21.A.184 załącznika do rozporządzenia, które odnoszą się do „konkretnych specyfikacji certyfikacyjnych” zamiast do „specyficznych wymagań zdatności do lotu”, o których mowa w art. 5 ust. 3 lit. b) i art. 15 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1592/2002.
(11)
W ramach odstępstwa od przepisów w zakresie wydawania świadectw zdatności do lotu, art. 5 ust. 3 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1592/2002 określa zasady wydawania zezwolenia na lot. Zezwolenie takie wydaje się zazwyczaj, gdy świadectwo zdatności do lotu jest tymczasowo nieważne, na przykład z powodu usterki lub w sytuacji gdy świadectwo zdatności do lotu nie może zostać wydane, przykładowo ze względu na brak zgodności statku powietrznego z zasadniczymi wymaganiami w zakresie zdatności do lotu, lub w przypadku gdy zgodności takiej nie wykazano, a statek powietrzny mimo wszystko jest w stanie wykonać bezpieczny lot.
(12)
Po zakończeniu okresu przejściowego dla zezwoleń na lot konieczne jest przyjęcie wspólnych wymagań i procedur administracyjnych w zakresie wydawania takich zezwoleń, które obejmować będą wszelkie niezbędne warunki mające na celu ograniczenie ryzyka odstępstw od zasadniczych wymagań, zapewniając w ten sposób uznawanie zezwoleń na lot przez wszystkie państwa członkowskie zgodnie z art. 8 rozporządzenia (WE) nr 1592/2002.
(13)
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu opierają się na opiniach wydanych przez Agencję (4) zgodnie z art. 12 ust. 2 lit. b) i art. 14 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1592/2002.
(14)
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią komitetu, o którym mowa w art. 54 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1592/2002,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (WE) nr 1702/2003 wprowadza się następujące zmiany:
1)
artykuł 2 otrzymuje brzmienie:
„Artykuł 2
Certyfikacja wyrobów, części i wyposażenia
1. Na wyroby, części i wyposażenie wydawane są certyfikaty wyszczególnione w części 21.
2. W drodze odstępstwa od ust. 1, statek powietrzny, w tym każdy zamontowany wyrób, część i element wyposażenia, który nie jest zarejestrowany w państwie członkowskim, nie podlega przepisom części 21 - podczęść H i podczęść I. Nie podlega także przepisom części 21 - podczęść P, z wyjątkiem sytuacji, gdy znaki rejestracyjne statku powietrznego zostają nadane przez państwo członkowskie.
3. W przypadkach gdy w załączniku (część 21) występuje odwołanie do stosowania postanowień załącznika I (część M) do rozporządzenia Komisji (WE) nr 2042/2003 i/lub zgodności z nimi, a państwo członkowskie podjęło decyzję o niestosowaniu tej części aż do dnia 28 września 2008 r. zgodnie z art. 7 ust. 3 lit. a) i lit. b) powyższego rozporządzenia, w okresie tym obowiązują odpowiednie przepisy krajowe.
Artykuł 2a
Zachowanie ważności certyfikatu typu i odpowiednich świadectw zdatności do lotu
1. W odniesieniu do wyrobów, które uzyskały certyfikat typu lub dokument pozwalający na wydanie świadectwa zdatności do lotu, wystawione przez państwo członkowskie przed dniem 28 września 2003 r., zastosowanie mają następujące postanowienia:
a)
wyrób uznaje się za posiadający certyfikat typu wydany zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, jeżeli:
i)
podstawą jego certyfikacji typu była:
-
podstawa certyfikacji typu JAA dla wyrobów, które były certyfikowane zgodnie z procedurami JAA określonymi w arkuszu danych JAA, lub
-
dla pozostałych wyrobów - podstawa certyfikacji typu określona w arkuszu danych certyfikatu typu państwa projektu, jeżeli państwem projektu było:
-
państwo członkowskie, chyba że, biorąc pod uwagę w szczególności zbiory stosowanych przepisów w zakresie zdatności do lotu i doświadczenie związane z użytkowaniem, Agencja ustali, że taka podstawa certyfikacji typu nie zapewnia bezpieczeństwa na poziomie wymaganym przez rozporządzenie podstawowe i niniejsze rozporządzenie, lub
-
państwo, z którym państwo członkowskie zawarło umowę dwustronną lub podobną w sprawie zdatności do lotu, zgodnie z którą wyroby te zostały certyfikowane na podstawie zbiorów przepisów w zakresie zdatności do lotu państwa projektu, chyba że Agencja ustali, iż takie przepisy w zakresie zdatności do lotu bądź też doświadczenia związane z użytkowaniem lub system bezpieczeństwa państwa projektu nie zapewniają bezpieczeństwa na poziomie wymaganym przez rozporządzenie (WE) nr 1592/2002 i niniejsze rozporządzenie.
Agencja dokonuje pierwszej oceny skutków postanowień zapisanych w tiret drugim w celu przygotowania dla Komisji opinii dotyczącej ewentualnych zmian w niniejszym rozporządzeniu;
ii)
właściwymi wymogami w zakresie ochrony środowiska naturalnego były wymogi ustanowione w załączniku 16 do konwencji chicagowskiej, mające zastosowanie dla danego wyrobu;
iii)
właściwymi wytycznymi w zakresie zdatności były wytyczne państwa projektu;
b)
projekt danego statku powietrznego, pozostającego w rejestrze państwa członkowskiego przed dniem 28 września 2003 r., jest uznawany za zatwierdzony zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, jeżeli:
i)
jego podstawowy projekt typu był częścią certyfikatu typu, o którym mowa w lit. a);
ii)
wszystkie zmiany w podstawowym projekcie typu, które nie zostały objęte odpowiedzialnością posiadacza certyfikatu typu, zostały zatwierdzone; oraz
iii)
spełnione zostały wytyczne w zakresie zdatności wydane lub przyjęte przez rejestrujące państwo członkowskie przed dniem 28 września 2003 r., w tym wszelkie zmiany wytycznych w zakresie zdatności obowiązujące w państwie projektu i uznane przez rejestrujące państwo członkowskie;
c)
Agencja ustala certyfikat typu dla wyrobów niespełniających wymagań określonych w lit. a) przed dniem 28 marca 2007 r.;
d)
Agencja ustala arkusz danych certyfikatu typu w zakresie hałasu dla wszystkich wyrobów objętych lit. a) przed dniem 28 marca 2007 r. Do chwili dokonania tego ustalenia państwa członkowskie mogą kontynuować wydawanie świadectw zdatności w zakresie hałasu zgodnie z właściwymi przepisami krajowymi.
2. W odniesieniu do wyrobów, które w dniu 28 września 2003 r. były w trakcie procesu certyfikacji typu prowadzonego przez JAA lub państwo członkowskie, stosuje się następujące zasady:
a)
jeżeli wyrób jest w trakcie certyfikacji w kilku państwach członkowskich, jako punkt odniesienia posłuży najbardziej zaawansowany projekt;
b)
nie stosuje się części 21 pkt 21A.15 lit. a), b) i c);
c)
w drodze odstępstwa od części 21 pkt 21A.17 lit. a) podstawą certyfikacji typu jest podstawa ustanowiona przez JAA lub, tam gdzie ma to zastosowanie, przez państwo członkowskie w dniu składania wniosku o zatwierdzenie;
d)
ustalenia kontroli zgodności dokonane według procedur JAA lub państwa członkowskiego są uznawane za dokonane przez Agencję w rozumieniu zastosowania się do części 21 pkt 21 A.20 lit. a) i b).
3. W odniesieniu do wyrobów posiadających krajowe certyfikaty typu lub certyfikaty równoważne, dla których w momencie, gdy certyfikat typu musiał być zgodny z niniejszym rozporządzeniem, nie zakończono procesu zatwierdzania zmiany prowadzonego przez państwo członkowskie, stosuje się następujące zasady:
a)
jeżeli proces zatwierdzania jest realizowany przez kilka państw członkowskich, jako punkt odniesienia posłuży najbardziej zaawansowany projekt;
b)
nie stosuje się części 21 pkt 21A.93;
c)
właściwą podstawą certyfikacji typu jest podstawa ustanowiona przez JAA lub, tam gdzie ma to zastosowanie, przez państwo członkowskie w dniu składania wniosku o zatwierdzenie zmiany;
d)
ustalenia kontroli zgodności dokonane według procedur JAA lub państwa członkowskiego są uznawane za dokonane przez Agencję w rozumieniu zastosowania się do części 21 pkt 21A.103 lit. a) ppkt 2 i lit. b).
4. W odniesieniu do wyrobów posiadających krajowe certyfikaty typu lub certyfikaty równoważne, dla których w momencie, gdy certyfikat typu musiał być ustalony zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, nie zakończono procesu zatwierdzającego projekt poważnej naprawy prowadzonego przez państwo członkowskie, ustalenia kontroli zgodności dokonanej według procedur JAA lub państwa członkowskiego będą uznawane za dokonane przez Agencję w rozumieniu zastosowania się do części 21 pkt 21A.433 lit. a).
5. Świadectwo zdatności do lotu wydane przez państwo członkowskie poświadczające zgodność z certyfikatem typu określonym według ust. 1 jest uznawane za zgodne z niniejszym rozporządzeniem.
Artykuł 2b
Zachowanie ważności uzupełniających certyfikatów typu
1. W odniesieniu do uzupełniających certyfikatów typu wydanych przez państwo członkowskie według procedur JAA lub stosownych procedur krajowych i w odniesieniu do zmian w wyrobach proponowanych przez osoby inne niż posiadacz certyfikatu typu wyrobu, zatwierdzonych przez państwo członkowskie według stosownych procedur krajowych, jeśli uzupełniający certyfikat typu lub zmiana były ważne w dniu 28 września 2003 r., uzupełniający certyfikat typu lub zmiana będą uznane za wydane na mocy niniejszego rozporządzenia.
2. W odniesieniu do uzupełniających certyfikatów typu, w przypadku których państwo członkowskie prowadziło w dniu 28 września 2003 r. proces certyfikacji według mających zastosowanie procedur JAA dotyczących uzupełniającego certyfikatu typu oraz w odniesieniu do poważnych zmian w wyrobach proponowanych przez osoby inne niż posiadacz certyfikatu typu wyrobu, w przypadku których państwo członkowskie w dniu 28 września 2003 r. prowadziło proces certyfikacji według mających zastosowanie procedur krajowych, stosuje się następujące zasady:
a)
jeżeli proces certyfikacji był realizowany przez kilka państw członkowskich, jako punkt odniesienia posłuży najbardziej zaawansowany projekt;
b)
nie stosuje się części 21 pkt 21A.113 lit. a) i b);
c)
właściwą podstawą certyfikacji jest podstawa ustanowiona przez JAA lub, tam gdzie ma to zastosowanie, przez państwo członkowskie w dniu składania wniosku o uzupełniający certyfikat typu lub zatwierdzenie poważnej zmiany;
d)
ustalenia kontroli zgodności dokonane według procedur JAA lub państwa członkowskiego są uznawane za dokonane przez Agencję w rozumieniu zastosowania się do części 21 pkt 21A.115 lit. a).
Artykuł 2c
Dalsza eksploatacja niektórych statków powietrznych zarejestrowanych przez państwa członkowskie
1. W odniesieniu do statku powietrznego, który nie może być uznany za posiadający certyfikat typu wydany zgodnie z art. 2a ust. 1 lit. a) niniejszego rozporządzenia, a posiada świadectwo zdatności do lotu wydane przez państwo członkowskie zanim rozporządzenie (WE) nr 1702/2003 zaczęło obowiązywać w danym państwie członkowskim (5) i figurował w jego rejestrze na ten dzień oraz w rejestrze dowolnego państwa członkowskiego na dzień 28 marca 2007 r., kombinacja poniższych zasad stanowi obowiązujące specyficzne wymagania zdatności do lotu określone zgodnie z niniejszym rozporządzeniem:
a)
arkusz danych certyfikatu typu oraz arkusz danych certyfikatu typu w zakresie hałasu lub równoważne dokumenty, wydane przez państwo projektu, z zastrzeżeniem, że państwo projektu zawarło z Agencją umowę o współpracy zgodnie z art. 18 rozporządzenia (WE) nr 1592/2002, obejmującą nieprzerwane utrzymanie zdatności do lotu projektu takiego statku powietrznego;
b)
wymogi w zakresie ochrony środowiska naturalnego ustanowione w załączniku 16 do konwencji chicagowskiej, mające zastosowanie do takiego statku powietrznego; oraz
c)
obowiązkowe informacje o utrzymaniu zdatności do lotu przekazane przez państwo projektu.
2. Specyficzne wymagania zdatności do lotu pozwalają na dalszą eksploatację statku powietrznego w zakresie operacji, do których statek ten był dopuszczony na dzień 28 marca 2007 r. i obowiązują do dnia 28 marca 2008 r., o ile wcześniej nie zostaną zastąpione zatwierdzeniem projektu i zatwierdzeniem w zakresie ochrony środowiska naturalnego, wydanymi przez Agencję zgodnie z niniejszym rozporządzeniem. Ograniczone świadectwa zdatności do lotu dla przedmiotowych statków powietrznych wydają państwa członkowskie zgodnie z częścią 21 - podczęść H, po potwierdzeniu zgodności z wymaganiami.
3. Komisja może przedłużyć okres obowiązywania wymagań, o którym mowa w ust. 2, o maksymalnie 18 miesięcy dla określonych typów statków powietrznych, pod warunkiem że proces certyfikacji tego typu statków powietrznych został uruchomiony przez Agencję przed dniem 28 marca 2008 r., a Agencja stwierdzi, że może on zostać zakończony przed upływem przedłużonego okresu obowiązywania. W takim przypadku Agencja przekaże swoje ustalenia Komisji.
Artykuł 2d
Dalsze utrzymanie ważności certyfikatów na części i wyposażenie
1. Zatwierdzenia wydane przez państwo członkowskie dla części i wyposażenia, które pozostawały w mocy w dniu 28 września 2003 r., uznawane są za wydane zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.
2. W odniesieniu do części i wyposażenia, które w dniu 28 września 2003 r. przechodziły proces zatwierdzania lub autoryzacji prowadzony przez państwo członkowskie, stosuje się następujące zasady:
a)
jeżeli proces autoryzacji był realizowany przez kilka państw członkowskich, jako punkt odniesienia posłuży najbardziej zaawansowany projekt;
b)
nie stosuje się części 21 pkt 21A.603;
c)
właściwymi wymogami dotyczącymi danych według części 21 pkt 21A.605 są wymogi ustanowione przez właściwe państwo członkowskie w dniu składania wniosku o zatwierdzenie lub autoryzację;
d)
ustalenia kontroli zgodności dokonane przez właściwe państwo członkowskie są uznawane za dokonane przez Agencję w rozumieniu zastosowania się do części 21 pkt 21A.6061it. b).
Artykuł 2e
Zezwolenie na lot
Warunki ustalone przed dniem 28 marca 2007 r. przez państwa członkowskie dla zezwoleń na lot lub innych świadectw dotyczących zdatności do lotu, wydanych dla statków powietrznych nieposiadających świadectwa zdatności do lotu lub ograniczonego świadectwa zdatności do lotu wydanego na podstawie niniejszego rozporządzenia, uznaje się za ustalone zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, o ile Agencja nie stwierdzi przed dniem 28 marca 2008 r., że warunki te nie zapewniają bezpieczeństwa na poziomie wymaganym przez rozporządzenie (WE) nr 1592/2002 lub niniejsze rozporządzenie.
Zezwolenia na lot lub inne świadectwa dotyczące zdatności do lotu, wydane przez państwa członkowskie przed dniem 28 marca 2007 r. dla statków powietrznych nieposiadających świadectwa zdatności do lotu lub ograniczonego świadectwa zdatności do lotu wydanego na podstawie niniejszego rozporządzenia, do dnia 28 marca 2008 r. uznaje się za zezwolenia na lot wydane zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.”;
2)
załącznik (część 21) do rozporządzenia Komisji (WE) nr 1702/2003 zostaje zmieniony zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 30 marca 2007 r.