Rozporządzenie Rady (WE) nr 234/2004
z dnia 10 lutego 2004 r.
dotyczące niektórych środków ograniczających w odniesieniu do Liberii oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1030/2003
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 60 oraz 301,
uwzględniając wspólne stanowisko Rady 2004/137/WPZiB z dnia 10 lutego 2004 r. dotyczące środków ograniczających w odniesieniu do Liberii oraz uchylające wspólne stanowisko 2001/357/WPZiB [1],
uwzględniając wniosek Komisji,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) W swojej rezolucji 1521 (2003) z dnia 22 grudnia 2003 r. Rada Bezpieczeństwa ONZ, działając na mocy rozdziału VII Karty Narodów Zjednoczonych, biorąc pod uwagę zmianę sytuacji w Liberii, a w szczególności wyjazd byłego prezydenta Charlesa Taylora oraz utworzenie Narodowego Tymczasowego Rządu Liberii, postanowiła zmodyfikować niektóre środki ograniczające nałożone wobec Liberii na mocy rezolucji Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych nr 1343 (2001) z dnia 7 marca 2001 r. i nr 1478 (2003) z dnia 6 maja 2003 r.
(2) Wspólne stanowisko 2004/137/WPZiB przewiduje wdrożenie środków wymienionych w rezolucji 1521 (2003) Rady Bezpieczeństwa ONZ, w tym zakaz pomocy technicznej związanej z działaniami wojskowymi oraz przywozu nieoszlifowanych diamentów oraz okrąglaków i produktów z drewna pochodzących z Liberii.
(3) Wspólne stanowisko 2004/137/WPZIB przewiduje również zakaz na usługi związane z działaniami wojskowymi oraz zakaz pomocy finansowej związanej z działaniami wojskowymi, co nie zostało przytoczone w rezolucji 1521 (2003) Rady Bezpieczeństwa ONZ.
(4) Niektóre ze środków przewidzianych przez rezolucje 1343 (2001) oraz 1478 (2003) zostały wdrożone na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 1030/2003 z dnia 16 czerwca 2003 r. dotyczącego niektórych środków ograniczających w odniesieniu do Liberii [2]. Zmiany wspomnianych środków mieszczą się w zakresie Traktatu i, w związku z tym, w celu uniknięcia zniekształcenia konkurencji, prawodawstwo wspólnotowe jest niezbędne dla celów wykonania stosownych decyzji Rady Bezpieczeństwa, w zakresie dotyczącym Wspólnoty. Dla celów niniejszego rozporządzenia przyjmuje się, że terytorium Wspólnoty obejmuje terytoria Państw Członkowskich, na których stosuje się przepisy Traktatu, na mocy przepisów ustalonych w tym Traktacie.
(5) Dla jasności należy przyjąć jednolity tekst zawierający wszystkie odpowiednie, zmienione przepisy, zastępujące rozporządzenie (WE) nr 1030/2003, które powinno zostać uchylone.
(6) Aby zapewnić, że środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są skuteczne, niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Do celów niniejszego rozporządzenia zastosowanie mają następujące definicje:
"pomoc techniczna" oznacza wszelkie wsparcie techniczne związane z naprawami, opracowaniem, produkcją, montażem, testami, konserwacją, bądź wszelkie inne usługi techniczne, i może przyjmować formy instrukcji, porad, szkolenia, przekazania praktycznej znajomości bądź umiejętności, albo usług konsultingowych. Pomoc techniczna obejmuje ustne formy pomocy.
Artykuł 2
Zakazuje się:
a) udzielania, sprzedaży, dostarczania, bądź transferu pomocy technicznej związanej z działaniami wojskowymi oraz z zaopatrywaniem, produkcją, utrzymaniem oraz użyciem broni oraz sprzętu pokrewnego wszelkiego typu, w tym broni i amunicji, pojazdów i wyposażenia wojskowego, wyposażenia paramilitarnego oraz części zapasowych do wyżej wymienionych, bezpośrednio lub pośrednio jakiejkolwiek osobie, podmiotowi, bądź organowi w, lub z przeznaczeniem do użytku w Liberii;
b) finansowania lub udzielania pomocy finansowej związanej z działaniami wojskowymi, w tym w szczególności dotacji, pożyczek oraz ubezpieczeń kredytów eksportowych, dla celów wszelkiej sprzedaży, zaopatrzenia, przekazania lub wywozu broni oraz pokrewnego sprzętu, bezpośrednio lub pośrednio jakiejkolwiek osobie, podmiotowi, bądź organowi w, lub z przeznaczeniem do użytku w Liberii;
c) uczestniczyć, świadomie i celowo, w działaniach, których celem, bądź wynikiem, pośrednio lub bezpośrednio, jest organizacja transakcji, o których mowa w ust. a) i b).
Artykuł 3
1. W drodze odstępstwa od art. 2, właściwe organy, zgodnie z załącznikiem I, danego Państwa Członkowskiego, w którym dostawca usług ma siedzibę, mogą zezwolić na udzielenie:
a) pomocy technicznej, finansowania oraz pomocy finansowej związanej z bronią oraz sprzętem pokrewnym, w sytuacji, kiedy taka pomoc bądź usługi są przeznaczone wyłącznie dla celów wsparcia oraz wykorzystania przez Misję Organizacji Narodów Zjednoczonych w Liberii; oraz
b) finansowania oraz pomocy finansowej związanej z:
i) bronią i sprzętem pokrewnym przeznaczonym wyłącznie dla celów wsparcia i wykorzystania w międzynarodowym szkoleniu oraz programie zreformowania liberyjskich sił zbrojnych oraz policji; albo
ii) sprzętem wojskowym przeznaczonym wyłącznie do użytku humanitarnego lub ochronnego.
2. Nie udziela się upoważnienia na działania, które już miały miejsce.
Artykuł 4
1. W sytuacji, kiedy takie działania zostały uprzednio zatwierdzone przez Komitet ustanowiony na mocy ust. 21 Rezolucji 1521 (2003) Rady Bezpieczeństwa ONZ, oraz w drodze odstępstwa od art. 2 niniejszego rozporządzenia, właściwe organy, zgodnie z listą zamieszczoną w załączniku I, Państwa Członkowskiego, w którym dostawca usług ma siedzibę, mogą zezwolić na dostarczenie pomocy technicznej związanej z:
a) bronią oraz sprzętem pokrewnym przeznaczonym wyłącznie dla celów wsparcia i wykorzystania w międzynarodowym szkoleniu oraz programie zreformowania liberyjskich sił zbrojnych oraz policji; lub
b) nieśmiercionośnym sprzętem przeznaczonym wyłącznie do użytku humanitarnego lub ochronnego.
Powyższą zgodę uzyskuje się za pośrednictwem właściwego organu, zgodnie z listą zamieszczoną w załączniku I, Państwa Członkowskiego, w którym ma siedzibę dostawca usług.
2. Nie udziela się upoważnienia na działania, które już miały miejsce.
Artykuł 5
Artykuł 2 nie ma zastosowania do odzieży ochronnej, w tym kamizelek kuloodpornych i hełmów wojskowych, czasowo wwożonych do Liberii przez personel Organizacji Narodów Zjednoczonych, personel Unii Europejskiej, Wspólnoty, bądź jej Państw Członkowskich, przedstawicieli środków masowego przekazu oraz pracowników organizacji humanitarnych i rozwojowych oraz personel pomocniczy, wyłącznie do osobistego użytku.
Artykuł 6
1. Bezpośredni lub pośredni przywóz do Wspólnoty wszystkich nieoszlifowanych diamentów z Liberii, zgodnie z definicją w załączniku II, czy to pochodzących z Liberii, czy nie, jest zakazany.
2. Przywóz do Wspólnoty wszelkich okrąglaków oraz produktów z drewna pochodzących z Liberii, zgodnie z definicją w załączniku III, jest zakazany.
3. Udział, świadomie i celowo, w działaniach, których celem bądź wynikiem jest, pośrednio lub bezpośrednio, organizacja transakcji, o których mowa w ust. 1 i 2, jest również zakazany.
Artykuł 7
Bez uszczerbku dla praw i obowiązków Państw Członkowskich wynikających z Karty Narodów Zjednoczonych, Komisja utrzymuje wszelkie niezbędne kontakty z Komitetem ustanowionym na mocy ust. 21 rezolucji 1521 (2003) Rady Bezpieczeństwa ONZ dla celów skutecznego wykonywania niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 8
Komisja i Państwa Członkowskie niezwłocznie powiadamiają się wzajemnie o środkach podejmowanych na mocy niniejszego rozporządzenia i dostarczają sobie wszelkich posiadanych informacji związanych z niniejszym rozporządzeniem, w szczególności informacji dotyczących jego naruszeń, a także trudności w stosowaniu oraz orzeczeń wydawanych przez sądy krajowe.
Artykuł 9
Komisja jest uprawniona do:
a) zmiany załącznika I na podstawie informacji dostarczonych przez Państwa Członkowskie;
b) zmiany załączników II i III w celu doprowadzenia ich do zgodności ze zmianami, które mogą zostać wprowadzone do Nomenklatury Scalonej.
Artykuł 10
Niniejsze rozporządzenie stosuje się bez względu na jakiekolwiek przyznane prawa lub obowiązki nałożone przez jakąkolwiek podpisaną umowę międzynarodową lub każdą inną zawartą umowę lub licencję, czy pozwolenie udzielone przed dniem 13 lutego 2004 r.
Artykuł 11
1. Każde Państwo Członkowskie ustala sankcje nakładane w przypadku naruszenia przepisów niniejszego rozporządzenia i podejmuje wszelkie niezbędne działania w celu zagwarantowania wykonania tych przepisów. Przewidziane sankcje muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.
2. Państwa Członkowskie niezwłocznie powiadamiają Komisję o powyższych zasadach po wejściu niniejszego rozporządzenia w życie, jak również powiadamiają Komisję o wszelkich zmianach.
Artykuł 12
Niniejsze rozporządzenie stosuje się:
a) na terytorium Wspólnoty, wraz z jej przestrzenią powietrzną;
b) na pokładzie każdego samolotu lub każdego statku podlegającego jurysdykcji Państwa Członkowskiego;
c) wobec każdego obywatela Państwa Członkowskiego przebywającego poza Wspólnotą;
d) wobec każdej osoby prawnej, grupy lub podmiotu zarejestrowanego lub ustanowionego na mocy prawa Państwa Członkowskiego;
e) wobec każdej osoby prawnej, grupy lub podmiotu prowadzącego działalność na terytorium Wspólnoty.
Artykuł 13
Rozporządzenie (WE) nr 1030/2003 niniejszym traci moc.
Artykuł 14
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 10 lutego 2004 r.