ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 798/2008
z dnia 8 sierpnia 2008 r.
ustanawiające wykaz państw trzecich, terytoriów, stref lub grup, z których dopuszczalny jest przywóz do i tranzyt przez terytorium Wspólnoty drobiu i produktów drobiowych oraz wymogów dotyczących świadectw weterynaryjnych
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając dyrektywę Rady 90/539/EWG z dnia 15 października 1990 r. w sprawie warunków zdrowotnych zwierząt, regulujących handel wewnątrzwspólnotowy i przywóz z państw trzecich drobiu i jaj wylęgowych (1), w szczególności jej art. 21 ust. 1, art. 22 ust. 3, art. 23, art. 24 ust. 2, art. 26 i 27a,
uwzględniając dyrektywę Rady 91/496/EWG z dnia 15 lipca 1991 r. ustanawiającą zasady regulujące organizację kontroli weterynaryjnych zwierząt wprowadzanych na rynek Wspólnoty z państw trzecich i zmieniającą dyrektywy 89/662/EWG, 90/425/EWG oraz 90/675/EWG (2), w szczególności jej art. 10 i 18,
uwzględniając dyrektywę Rady 96/23/WE z dnia 29 kwietnia 1996 r. w sprawie środków monitorowania niektórych substancji i ich pozostałości u żywych zwierząt i w produktach pochodzenia zwierzęcego oraz uchylającą dyrektywy 85/358/EWG i 86/469/EWG oraz decyzje 89/187/EWG i 91/664/EWG (3), w szczególności jej art. 29 ust. 1 akapit czwarty,
uwzględniając dyrektywę Rady 97/78/WE z dnia 18 grudnia 1997 r. ustanawiającą zasady regulujące organizację kontroli weterynaryjnej produktów wprowadzanych do Wspólnoty z państw trzecich (4), w szczególności jej art. 22 ust. 1,
uwzględniając dyrektywę Rady 2002/99/WE z dnia 16 grudnia 2002 r. ustanawiającą przepisy sanitarne regulujące produkcję, przetwarzanie, dystrybucję oraz wprowadzanie produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do spożycia przez ludzi (5), w szczególności jej art. 8 i art. 9 ust. 2 lit. b) oraz art. 9 ust. 4,
uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 2160/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 listopada 2003 r. w sprawie zwalczania salmonelli i innych określonych odzwierzęcych czynników chorobotwórczych przenoszonych przez żywność (6), w szczególności jego art. 10 ust. 2,
uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiające szczególne przepisy dotyczące higieny w odniesieniu do żywności pochodzenia zwierzęcego (7), w szczególności jego art. 9,
uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 854/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiające szczególne przepisy dotyczące organizacji urzędowych kontroli w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do spożycia przez ludzi (8), w szczególności jego art. 11 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Dyrektywa 90/539/EWG ustanawia wymagania dotyczące zdrowia zwierząt, regulujące przywóz z państw trzecich do Wspólnoty drobiu i jaj wylęgowych. Stanowi ona, że drób i jaja wylęgowe powinny spełniać wymogi w niej określone oraz pochodzić z państwa trzeciego lub jego części wymienionej w wykazie opracowanym zgodnie ze wspomnianą dyrektywą.
(2)
Dyrektywa 2002/99/WE ustanawia zasady regulujące wprowadzanie z państw trzecich produktów pochodzenia zwierzęcego oraz produktów z nich otrzymywanych przeznaczonych do spożycia przez ludzi. Stanowi ona, że produkty takie mogą być przywożone do Wspólnoty jedynie wtedy, gdy są zgodne z wymogami mającymi zastosowanie do każdego z etapów produkcji, przetwarzania i dystrybucji tych produktów we Wspólnocie lub jeżeli oferują równoważne gwarancje zdrowia zwierząt.
(3)
Decyzja Komisji 2006/696/WE z dnia 28 sierpnia 2006 r. ustanawiająca wykaz państw trzecich, z których dopuszczalny jest przywóz do i tranzyt przez terytorium Wspólnoty drobiu, jaj wylęgowych, jednodniowych piskląt, mięsa drobiu, ptaków bezgrzebieniowych i dzikich ptaków łownych, jaj i przetworów jajecznych oraz jaj wolnych od określonych czynników chorobotwórczych, oraz stosowne warunki wystawiania świadectw weterynaryjnych (9) ustanawia wykaz państw trzecich, z których dopuszczalny jest przywóz do i tranzyt przez terytorium Wspólnoty przedmiotowych towarów oraz określa warunki wystawiania świadectw weterynaryjnych
(4)
Decyzja Komisji 93/342/EWG z dnia 12 maja 1993 r. ustalająca kryteria klasyfikacji państw trzecich w odniesieniu do grypy ptaków i rzekomego pomoru drobiu w zakresie przywozu żywego drobiu i jaj wylęgowych (10) oraz decyzja Komisji 94/438/WE z dnia 7 czerwca 1994 r. ustanawiająca kryteria klasyfikowania państw trzecich i ich części w odniesieniu do grypy ptaków i rzekomego pomoru drobiu w związku z przywozem świeżego mięsa drobiowego (11) ustanawiają kryteria klasyfikowania państw trzecich i ich części w odniesieniu do ptasiej grypy i rzekomego pomoru drobiu w związku z przywozem świeżego żywego drobiu, jaj wylęgowych i mięsa drobiowego.
(5)
Prawodawstwo wspólnotowe dotyczące zwalczania ptasiej grypy zostało ostatnio zaktualizowane dyrektywą Rady 2005/94/WE z dnia 20 grudnia 2005 r. w sprawie wspólnotowych środków zwalczania grypy ptaków (12), z uwzględnieniem najnowszej wiedzy naukowej i rozwoju wiedzy epidemiologicznej w zakresie ptasiej grypy we Wspólnocie i na świecie. Zakres środków zwalczania, które należy zastosować w razie wystąpienia ogniska choroby, obejmujący dotychczas wysoce zjadliwą grypę ptaków (HPAI), poszerzono dodatkowo o ogniska nisko zjadliwej grypy ptaków (LPAI) oraz wprowadzono obowiązkowy aktywny nadzór pod kątem ptasiej grypy i szersze zastosowanie szczepień przeciwko tej chorobie.
(6)
Towary przywożone z państw trzecich powinny zatem spełniać warunki równoważne warunkom stosowanym we Wspólnocie i zgodne ze zmienionymi wymogami dotyczącymi międzynarodowej wymiany handlowej drobiu i produktów drobiowych, ustalonymi w normach Kodeksu zdrowia zwierząt lądowych Światowej Organizacji Zdrowia Zwierząt (OIE) (13) oraz w Podręczniku OIE badań diagnostycznych i szczepionek dla zwierząt lądowych (14).
(7)
Argentyna i Izrael przedstawiły do oceny Komisji swoje programy nadzoru pod kątem ptasiej grypy. Komisja rozpatrzyła te programy i są one zgodne z odnośnymi przepisami wspólnotowymi, należy więc zaznaczyć pozytywną ocenę tych programów w kolumnie 7 części 1 załącznika I do niniejszego rozporządzenia.
(8)
Artykuł 21 ust. 2 dyrektywy 90/539/EWG określa niektóre kwestie, jakie należy brać pod uwagę, podejmując decyzję, czy dane państwo trzecie lub jego część może znaleźć się w wykazie państw trzecich, z których dopuszczalny jest przywóz do i tranzyt przez terytorium Wspólnoty drobiu i jaj wylęgowych, takie jak stan zdrowia drobiu, prawidłowość i tempo przekazywania przez państwo trzecie informacji dotyczących występowania pewnych zaraźliwych chorób zwierzęcych, w tym ptasiej grypy i rzekomego pomoru drobiu, oraz zasad zapobiegania chorobom zwierząt i zwalczania takich chorób w danym państwie trzecim.
(9)
Artykuł 8 dyrektywy 2002/99/WE stanowi, że tworząc wykaz państw trzecich lub regionów państw trzecich, z których zezwala się na przywóz określonych produktów pochodzenia zwierzęcego, szczególną uwagę należy zwracać na niektóre kwestie, takie jak stan zdrowia zwierząt gospodarskich, prawidłowość, tempo i dokładność przekazywania przez państwo trzecie informacji o występowaniu na jego terytorium niektórych zakaźnych lub zaraźliwych chorób zwierząt, w szczególności ptasiej grypy i rzekomego pomoru drobiu, oraz o ogólnej sytuacji zdrowotnej w danym państwie trzecim, mogącej stanowić zagrożenie dla zdrowia publicznego lub zdrowia zwierząt we Wspólnocie.
(10)
W interesie zdrowia zwierząt niniejsze rozporządzenie powinno zezwalać na przywóz towarów do Wspólnoty jedynie z państw trzecich, terytoriów, stref lub grup, w których prowadzone są programy nadzoru pod kątem ptasiej grypy oraz szczepień przeciwko ptasiej grypie, w ramach których prowadzone są takie szczepienia.
(11)
Zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 2160/2003 wpisanie lub zachowanie w przewidzianych w prawodawstwie wspólnotowym wykazach państw trzecich, z których państwa członkowskie mogą dokonywać przywozu niektórych towarów drobiowych objętych tym rozporządzeniem, uzależnione jest od przedłożenia Komisji przez dane państwo trzecie programu równoważnego narodowym programom zwalczania Salmonelli, ustanawianym przez państwa członkowskie, oraz od jego zatwierdzenia przez Komisji. Pozytywną ocenę tych programów należy wskazać w części 1 załącznika I do niniejszego rozporządzenia.
(12)
Wspólnota i niektóre państwa trzecie pragną zezwolić na obrót drobiem i produktami drobiowymi pochodzącymi z zatwierdzonych grup, i dlatego prawodawstwo unijne powinno dodatkowo zawierać zasadę podziału przywożonego drobiu i produktów drobiowych na grupy. Zasada podziału na grupy została niedawno ustanowiona przez OIE w celu ułatwienia ogólnoświatowego handlu drobiem i produktami drobiowymi, a zatem powinna zostać włączona do prawodawstwa wspólnotowego.
(13)
Obecnie prawodawstwo wspólnotowe nie przewiduje świadectw w przywozie do Wspólnoty mielonego i mechanicznie odkostnionego mięsa drobiu, ptaków bezgrzebieniowych i dzikiego ptactwa łownego z pewnych względów zdrowotnych, w szczególności dotyczących identyfikowalności mięsa użytego do ich produkcji. W związku z tym po dodatkowych badaniach naukowych niniejsze rozporządzenie powinno określać wzory świadectw weterynaryjnych dotyczących tych towarów.
(14)
W celu zapewnienia właściwym organom większej elastyczności do celów wydawania świadectw weterynaryjnych w niektórych sytuacjach oraz na wniosek szeregu państw trzecich dokonujących wywozu jednodniowych piskląt pochodzących od drobiu i ptaków bezgrzebieniowych do Wspólnoty, niniejsze rozporządzenie powinno przewidywać badanie takich towarów w chwili wysłania przesyłki, a nie w chwili wydania świadectwa weterynaryjnego.
(15)
Aby zapobiec zakłóceniom w handlu, przywóz do Wspólnoty towarów wyprodukowanych przed wprowadzeniem ograniczeń dotyczących zdrowia zwierząt, określonych w części 1 załącznika I do niniejszego rozporządzenia, powinien pozostać dozwolony przez 90 dni od wprowadzenia ograniczeń przywozu danych towarów.
(16)
Ze względu na położenie geograficzne Kaliningradu należy określić szczególne warunki tranzytu przez terytorium Wspólnoty w odniesieniu do przesyłek przesyłanych do i z Rosji, co dotyczy jedynie Litwy, Łotwy i Polski.
(17)
Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych (rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku) (15) określa ogólne wspólnotowe przepisy zdrowotne mające zastosowanie do przywozu do Wspólnoty oraz tranzytu przez jej terytorium towarów objętych tym rozporządzeniem.
(18)
Ponadto dyrektywa Rady 96/93/WE z dnia 17 grudnia 1996 r. w sprawie certyfikacji zwierząt i produktów zwierzęcych (16) ustanawia normy certyfikacji niezbędne dla zagwarantowania ważności świadectw i zapobiegania oszustwom. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem zagwarantować, że przepisy i zasady, do których stosują się wystawiający świadectwa weterynaryjne urzędnicy państw trzecich, dają gwarancje równoważne gwarancjom określonym we wspomnianej dyrektywie oraz że wzory świadectw weterynaryjnych ustanowione w niniejszym rozporządzeniu odzwierciedlają wyłącznie takie fakty, które mogą być poświadczone w momencie wystawiania świadectwa.
(19)
Dla zapewnienia przejrzystości i spójności prawodawstwa wspólnotowego decyzje 93/342/EWG, 94/438/WE i 2006/696/WE powinny zostać uchylone i zastąpione niniejszym rozporządzeniem.
(20)
Należy ustanowić okres przejściowy, aby umożliwić państwom członkowskim oraz branży podjęcie środków niezbędnych do zapewnienia zgodności z mającymi zastosowanie wymogami dotyczącymi wystawiania świadectw weterynaryjnych, określonymi w niniejszym rozporządzeniu.
(21)
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
ROZDZIAŁ I
PRZEDMIOT, ZAKRES I DEFINICJE
Artykuł 1
Przedmiot i zakres
1. Niniejsze rozporządzenie ustanawia wymogi dotyczące wystawiania świadectw weterynaryjnych dotyczących przywozu do Wspólnoty oraz tranzytu, w tym składowania podczas tranzytu, przez Wspólnotę następujących towarów („towary”):
a)
drobiu, jaj wylęgowych, jednodniowych piskląt i jaj wolnych od określonych czynników chorobotwórczych;
b)
mięsa, mięsa mielonego i mechanicznie odkostnionego mięsa drobiu, w tym ptaków bezgrzebieniowych i dzikiego ptactwa łownego, jaj i przetworów jajecznych.
Ustanawia ono wykaz państw trzecich, terytoriów, stref lub grup, z których dopuszczalny jest przywóz towarów do Wspólnoty.
2. Niniejsze rozporządzenie nie stosuje się do drobiu przeznaczonego na wystawy, pokazy lub konkursy.
3. Niniejsze rozporządzenie stosuje się bez uszczerbku dla szczególnych wymagań dotyczących wystawiania świadectw ustanowionych porozumieniami Wspólnoty z państwami trzecimi.
Artykuł 2
Definicje
Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:
1)
„drób” oznacza kury, indyki, perliczki, kaczki, gęsi, przepiórki, gołębie, bażanty, kuropatwy i ptaki bezgrzebieniowe (Ratitae), chowane lub trzymane w zamknięciu w celach rozpłodowych, produkcji mięsa lub jaj konsumpcyjnych bądź w celu odnowy populacji ptaków łownych;
2)
„jaja wylęgowe” oznaczają jaja do inkubacji składane przez drób;
3)
„jednodniowe pisklęta” oznaczają każdy drób w wieku poniżej 72 godzin, jeszcze niekarmiony, oraz kaczki piżmowe (Cairina moschata) lub ich krzyżówki w wieku poniżej 72 godzin, niezależnie od tego, czy były karmione;
4)
„drób rozpłodowy” oznacza drób w wieku 72 godzin i starszy, przeznaczony do produkcji jaj wylęgowych;
5)
„drób produkcyjny” oznacza drób w wieku 72 godzin i starszy, chowany w celu:
a)
produkcji mięsa lub jaj konsumpcyjnych; lub
b)
odnowy populacji ptaków łownych;
6)
„jaja wolne od określonych czynników chorobotwórczych” oznaczają jaja wylęgowe pochodzące od „stad kur wolnych od określonych czynników chorobotwórczych” zgodnie z opisem zawartym w Farmakopei Europejskiej (17), przeznaczone wyłącznie do użytku diagnostycznego, badawczego lub farmaceutycznego;
7)
„mięso” oznacza jadalne części następujących zwierząt:
a)
drób, który, w odniesieniu do mięsa, oznacza ptaki utrzymywane w warunkach fermowych, w tym ptaki utrzymywane jako zwierzęta gospodarskie, lecz nietraktowane jako takie, z wyjątkiem ptaków bezgrzebieniowych;
b)
dzikie ptactwo łowne, na które poluje się z przeznaczeniem do spożycia przez ludzi;
c)
ptaki bezgrzebieniowe;
8)
„mięso odkostnione mechanicznie” oznacza produkt uzyskany poprzez usunięcie mięsa z tkanek przylegających do kości, po odłączeniu od nich tuszy, lub z tusz drobiowych, za pomocą środków mechanicznych prowadzących do utraty lub modyfikacji struktury włókien mięśniowych;
9)
„mięso mielone” oznacza mięso bez kości, które zostało rozdrobnione na kawałki i zawiera mniej niż 1 % soli;
10)
„strefa” oznacza jasno zdefiniowaną część państwa trzeciego, w której występuje subpopulacja zwierząt cechująca się odrębnym stanem zdrowia w odniesieniu do określonej choroby, w związku z którą do celów przywozu zgodnie z niniejszym rozporządzeniem stosowane są wymagane środki nadzoru, zwalczania i ochrony biologicznej;
11)
„grupa” oznacza jeden lub więcej zakładów drobiarskich w państwie trzecim, objętych wspólnym systemem zarządzania ochroną biologiczną, w którym występuje subpopulacja zwierząt cechująca się odrębnym stanem zdrowia w odniesieniu do określonej choroby, w związku z którą do celów przywozu zgodnie z niniejszym rozporządzeniem stosowane są wymagane środki nadzoru, zwalczania i ochrony biologicznej;
12)
„zakład” oznacza obiekt lub część obiektu usytuowaną w jednym miejscu i przeznaczoną do jednego lub kilku spośród następujących zadań:
a)
zakład hodowli zarodowej: zakład, który produkuje jaja wylęgowe do produkcji drobiu rozpłodowego;
b)
zakład reprodukcyjny: zakład, który produkuje jaja wylęgowe do produkcji drobiu produkcyjnego;
c)
zakład odchowu:
(i)
zakład zajmujący się chowem drobiu rozpłodowego, prowadzący chów drobiu rozpłodowego do okresu reprodukcji; lub
(ii)
zakład zajmujący się chowem drobiu produkcyjnego, prowadzący chów produkcyjnego drobiu nieśnego do okresu nieśności;
d)
trzymanie innego drobiu produkcyjnego;
13)
„wylęgarnia” oznacza zakład prowadzący inkubację i wylęg jaj oraz dostarczający jednodniowych piskląt;
14)
„stado” oznacza wszystkie sztuki drobiu o tym samym stanie zdrowia, trzymane w tych samych obiektach lub w tej samej zagrodzie i stanowiące jedną jednostkę epidemiologiczną; w przypadku drobiu trzymanego w pomieszczeniu zamkniętym stado obejmuje wszystkie ptaki korzystające z tej samej przestrzeni powietrznej;
15)
„ptasia grypa” oznacza zakażenie drobiu wywołane przez jakikolwiek wirus grypy typu A:
a)
podtypów H5 lub H7;
b)
z indeksem dożylnej zjadliwości wirusa (IVPI) u sześciotygodniowych kurcząt wynoszącym powyżej 1,2; lub
c)
powodujący śmiertelność na poziomie 75 % wśród zakażonych dożylnie kurcząt w wieku od czterech do ośmiu tygodni;
16)
„wysoce zjadliwa grypa ptaków (HPAI)” oznacza zakażenie drobiu wywołane:
a)
wirusami grypy ptaków podtypów H5 lub H7, z sekwencjami genomu kodującymi liczne aminokwasy zasadowe w miejscu cięcia cząsteczki hemaglutyniny podobnymi do sekwencji obserwowanych w innych wirusach HPAI, wskazujących na możliwość rozszczepienia cząsteczki hemaglutyniny przez większość proteaz gospodarza;
b)
wirusami grypy ptaków zdefiniowanymi w pkt 15 lit. b) i c);
17)
„nisko zjadliwa grypa ptaków (LPAI)” oznacza zakażenie drobiu wywołane wirusami grypy ptaków podtypów H5 lub H7 inne niż HPAI;
18)
„rzekomy pomór drobiu” oznacza zakażenie drobiu:
a)
wywołane przez ptasi szczep paramyksowirusa 1 o indeksie patogenności domózgowej (ICPI) u jednodniowych piskląt większym niż 0,7; lub
b)
w przypadku którego wykazano (bezpośrednio lub w drodze dedukcji) obecność w wirusie licznych aminokwasów zasadowych na C-końcu białka F2 oraz fenyloaniliny w reszcie 117, stanowiącej N-koniec białka F1; termin „liczne aminokwasy zasadowe” odnosi się do co najmniej trzech reszt argininy lub lizyny między resztami 113 i 116; niemożność wykazania charakterystycznego wzorca reszt aminokwasowych opisanego w niniejszym punkcie wymaga charakteryzacji wyizolowanego wirusa w drodze badania ICPI; w niniejszej definicji aminokwasy numerowane są od N-końca sekwencji aminokwasu wydedukowanej z sekwencji nukleotydu genu F0, przy czym 113-116 odpowiada resztom od -4 do -1 z miejsca cięcia;
19)
„urzędowy lekarz weterynarii” oznacza lekarza weterynarii wyznaczonego przez właściwy organ;
20)
„strategia odróżniania zwierzęcia zakażonego od szczepionego (strategia DIVA - Differentiating Infected from Vaccinated Animal)” oznacza strategię szczepienia umożliwiającą odróżnienie zwierząt szczepionych/zakażonych od szczepionych/niezakażonych poprzez wykonanie badania diagnostycznego na obecność przeciwciał przeciwko wirusowi terenowemu oraz poprzez wykorzystanie nieszczepionych ptaków wskaźnikowych.
ROZDZIAŁ II
OGÓLNE WARUNKI PRZYWOZU I TRANZYTU
Artykuł 3
Wykaz państw trzecich, terytoriów, stref lub grup, z których dopuszczalny jest przywóz towarów do Wspólnoty i tranzyt przez jej terytorium
Towary przywożone są do Wspólnoty i są przedmiotem tranzytu przez jej terytorium jedynie z państw trzecich, terytoriów, stref lub grup wyszczególnionych w kolumnach 1 i 3 tabeli w części 1 załącznika I.
Artykuł 4
Wystawianie świadectw weterynaryjnych
1. Towarom przywożonym do Wspólnoty towarzyszy świadectwo weterynaryjne, o którym mowa w kolumnie 4 tabeli w części 1 załącznika I, dotyczące danego towaru, wypełnione zgodnie z uwagami i wzorami świadectw weterynaryjnych określonymi w części 2 wspomnianego załącznika („świadectwo”).
2. W przypadku przywozu drobiu i jednodniowych piskląt, jeżeli transport wspomnianych towarów, nawet na części trasy, obejmuje transport statkiem, do świadectw weterynaryjnych załączane jest oświadczenie kapitana statku określone w załączniku II.
3. Drobiowi, jajom wylęgowym i jednodniowym pisklętom będącym przedmiotem tranzytu przez terytorium Wspólnoty towarzyszy:
a)
świadectwo weterynaryjne, o którym mowa w ust. 1, zawierające słowa „tranzyt przez terytorium WE”; oraz
b)
świadectwo wymagane przez państwo trzecie przeznaczenia.
4. Jajom wolnym od określonych czynników chorobotwórczych, mięsu, mięsu mielonemu i mechanicznie odkostnionemu mięsu drobiu, ptaków bezgrzebieniowych i dzikiego ptactwa łownego, a także jajom i przetworom jajecznym będącym przedmiotem tranzytu przez Wspólnotę, towarzyszy świadectwo sporządzone zgodnie ze wzorem świadectwa określonym w załączniku XI i zgodnie z warunkami określonymi we wspomnianym załączniku.
5. Do celów niniejszego rozporządzenia tranzyt może obejmować składowanie podczas tranzytu zgodnie z art. 12 i 13 dyrektywy 97/78/WE.
6. Zezwala się na stosowanie elektronicznych systemów wystawiania świadectw oraz innych uzgodnionych systemów zharmonizowanych na poziomie Wspólnoty.
Artykuł 5
Warunki przywozu i tranzytu
1. Towary będące przedmiotem przywozu do Wspólnoty oraz tranzytu przez jej terytorium są zgodne z warunkami ustanowionymi w art. 6 i 7 oraz w rozdziale III.
2. Ustęp 1 nie ma zastosowania do pojedynczych przesyłek zawierających mniej niż 20 sztuk drobiu, innych niż ptaki bezgrzebieniowe, ani do pojedynczych przesyłek zawierających mniej niż 20 jaj wylęgowych lub jednodniowych piskląt drobiu. Takie pojedyncze przesyłki mogą być przywożone jedynie z państw trzecich, ich terytoriów, stref lub grup dopuszczonych do takiego przywozu i spełniających następujące warunki:
a)
dane państwo trzecie, terytorium, strefa lub grupa jest wymienione(-a) w kolumnach 1 i 3 tabeli w części 1 załącznika I, a w kolumnie 4 tej tabeli podany jest wzór świadectwa weterynaryjnego dla danego towaru;
b)
nie są one objęte zakazem przywozu ze względów dotyczących zdrowia zwierząt;
c)
warunki przywozu obejmują wymóg izolacji lub kwarantanny po przywozie.
3. Towary, o których mowa w ust. 1, są zgodne z:
a)
dodatkowymi gwarancjami określonymi w kolumnie 5 tabeli w części 1 załącznika I;
b)
szczególnymi warunkami określonymi w kolumnie 6 oraz, w stosownych przypadkach, datami zakończenia określonymi w kolumnie 6A oraz datami rozpoczęcia określonymi w kolumnie 6B tabeli w części 1 załącznika I;
c)
dodatkowymi gwarancjami dotyczącymi zdrowia zwierząt, jeżeli wymaga ich państwo członkowskie przeznaczenia i jeżeli jest o nich mowa w świadectwie;
d)
ograniczeniami odnoszącymi się do zatwierdzania programu zwalczania Salmonelli, które mają zastosowanie jedynie wtedy, gdy tak wskazano w odpowiedniej kolumnie tabeli w części 1 załącznika I.
Artykuł 6
Procedury badania, pobierania próbek i przeprowadzania testów
Jeżeli zgodnie ze świadectwami wymagane jest badanie, pobieranie próbek i przeprowadzanie testów towarów przywożonych do Wspólnoty w kierunku ptasiej grypy, mikoplazmy, rzekomego pomoru drobiu, Salmonelli oraz innych czynników chorobotwórczych mających znaczenie dla zdrowia publicznego lub zdrowia zwierząt, towary takie przywożone są do Wspólnoty jedynie wtedy, gdy takie badanie, pobieranie próbek i testy przeprowadzone zostały przez właściwy organ zainteresowanego państwa trzeciego lub, jeżeli ma to zastosowanie, przez właściwy organ państwa członkowskiego przeznaczenia zgodnie z załącznikiem III.
Artykuł 7
Wymogi dotyczące zgłaszania chorób
Towary przywożone są do Wspólnoty z państw trzecich, terytoriów, stref lub grup jedynie wtedy, gdy zainteresowane państwo trzecie:
a)
informuje Komisję o sytuacji epidemiologicznej w ciągu 24 godzin od potwierdzenia pierwszego wystąpienia ogniska HPAI lub rzekomego pomoru drobiu;
b)
bez zbędnej zwłoki przekazuje izolaty wirusa z pierwszych wystąpień ognisk tych chorób do wspólnotowego laboratorium referencyjnego w zakresie ptasiej grypy i rzekomego pomoru drobiu (18); takie izolaty wirusa nie są jednak wymagane w przypadku przywozu jaj, przetworów jajecznych oraz jaj wolnych od określonych czynników chorobotwórczych z państw trzecich, terytoriów, stref lub grup, z których przywóz takich towarów do Wspólnoty jest dozwolony;
c)
regularnie przekazuje Komisji informacje o sytuacji epidemiologicznej.
ROZDZIAŁ III
STAN ZDROWIA ZWIERZĄT W PAŃSTWACH TRZECICH, TERYTORIACH, STREFACH LUB GRUPACH POCHODZENIA W ODNIESIENIU DO PTASIEJ GRYPY I RZEKOMEGO POMORU DROBIU
Artykuł 8
Państwa trzecie, terytoria, strefy lub grupy wolne od ptasiej grypy
1. Do celów niniejszego rozporządzenia państwo trzecie, terytorium, strefa lub grupa, z której towary przywożone są do Wspólnoty, uważane są za wolne od ptasiej grypy, jeżeli:
a)
ptasia grypa nie występowała w danym państwie trzecim, na terytorium, w strefie lub grupie przez okres co najmniej 12 miesięcy przed wystawieniem świadectwa przez urzędowego lekarza weterynarii;
b)
program nadzoru pod kątem ptasiej grypy zgodny z art. 10 prowadzony był przez okres co najmniej sześciu miesięcy przed wystawieniem świadectwa, o którym mowa w lit. a) niniejszego ustępu, jeżeli wymaga tego świadectwo.
2. Jeżeli ognisko ptasiej grypy wystąpi w państwie trzecim, na terytorium, w strefie lub grupie poprzednio wolnej od tej choroby, zgodnie z ust. 1, takie państwo trzecie, terytorium, strefa lub grupa zostają ponownie uznane za wolne od ptasiej grypy z zastrzeżeniem spełnienia następujących warunków:
a)
w przypadku HPAI w celu zwalczania choroby wdrożono politykę likwidacji stad;
b)
w przypadku LPAI w celu zwalczania choroby wdrożono politykę likwidacji stad lub dokonano uboju drobiu;
c)
wszystkie poprzednio zakażone zakłady zostały odpowiednio oczyszczone i odkażone;
d)
nadzór pod kątem ptasiej grypy prowadzony jest zgodnie z częścią II załącznika IV przez okres trzech miesięcy po zakończeniu oczyszczania i odkażania, o których mowa w lit. c) niniejszego ustępu, przy czym jego wyniki są negatywne.
Artykuł 9
Państwa trzecie, terytoria, strefy i grupy wolne od HPAI
1. Do celów niniejszego rozporządzenia państwo trzecie, terytorium, strefa lub grupa z których towary przywożone są do Wspólnoty, uważane są za wolne od HPAI, jeżeli choroba ta nie występowała w danym państwie trzecim, na terytorium, w strefie lub grupie przez okres co najmniej 12 miesięcy przed wystawieniem świadectwa przez urzędowego lekarza weterynarii.
2. Jeżeli ognisko HPAI wystąpi w państwie trzecim, na terytorium, w strefie lub grupie poprzednio wolnej od tej choroby, zgodnie z ust. 1 takie państwo trzecie, terytorium, strefa lub grupa zostają ponownie uznane za wolne od HPAI z zastrzeżeniem spełnienia następujących warunków:
a)
w celu zwalczania choroby wdrożono politykę likwidacji stad, w tym wszystkie poprzednio zakażone zakłady zostały odpowiednio oczyszczone i odkażone;
b)
nadzór pod kątem ptasiej grypy prowadzony jest zgodnie z częścią II załącznika IV przez okres trzech miesięcy po zakończeniu realizacji polityki likwidacji stad oraz oczyszczania i odkażania, o których mowa w lit. a).
Artykuł 10
Programy nadzoru pod kątem ptasiej grypy
Jeżeli w świadectwie wymagany jest program nadzoru pod kątem ptasiej grypy, towary przywożone są do Wspólnoty z państw trzecich, terytoriów, stref lub grup jedynie wtedy, gdy:
a)
w państwie trzecim, na terytorium, w strefie lub grupie od co najmniej sześciu miesięcy prowadzony jest program nadzoru pod kątem ptasiej grypy, co zaznaczono w kolumnie 7 tabeli w części 1 załącznika I, przy czym program taki spełnia wymogi:
(i)
określone w części I załącznika IV; lub
(ii)
Kodeksu zdrowia zwierząt lądowych Światowej Organizacji Zdrowia Zwierząt (19);
b)
państwo trzecie informuje Komisję o wszelkich zmianach w programie nadzoru pod kątem ptasiej grypy.
Artykuł 11
Szczepienia przeciwko ptasiej grypie
Jeżeli w państwach trzecich, terytoriach, strefach lub grupach prowadzone są szczepienia przeciwko ptasiej grypie, drób lub inne towary otrzymane z zaszczepionego drobiu przywożone są do Wspólnoty jedynie wtedy, gdy:
a)
państwo trzecie przeprowadza szczepienia przeciwko ptasiej grypie zgodnie z programem szczepień wskazanym w kolumnie 8 tabeli w części 1 załącznika I, a program taki spełnia wymogi określone w załączniku V;
b)
państwo trzecie informuje Komisję o wszelkich zmianach w programie szczepień przeciwko ptasiej grypie.
Artykuł 12
Państwa trzecie, terytoria, strefy i grupy wolne od rzekomego pomoru drobiu
1. Do celów niniejszego rozporządzenia państwo trzecie, terytorium, strefa lub grupa, z których towary przywożone są do Wspólnoty, uważane są za wolne od rzekomego pomoru drobiu, jeżeli spełnione są następujące warunki:
a)
ogniska rzekomego pomoru drobiu nie występowały w danym państwie trzecim, na terytorium, w strefie lub grupie przez okres co najmniej 12 miesięcy przed wystawieniem świadectwa przez urzędowego lekarza weterynarii;
b)
co najmniej przez okres, o którym mowa w lit. a) niniejszego ustępu, nie prowadzono żadnych szczepień przeciwko rzekomemu pomorowi drobiu sprzecznych z kryteriami dotyczącymi uznanych szczepionek przeciwko rzekomemu pomorowi drobiu, określonymi w załączniku VI.
2. Jeżeli ognisko rzekomego pomoru drobiu wystąpi w państwie trzecim, na terytorium, w strefie lub grupie poprzednio wolnej od tej choroby, zgodnie z ust. 1, takie państwo trzecie, terytorium, strefa lub grupa zostają ponownie uznane za wolne od rzekomego pomoru drobiu z zastrzeżeniem spełnienia następujących warunków:
a)
w celu zwalczania choroby wdrożono politykę likwidacji stad;
b)
wszystkie poprzednio zakażone zakłady zostały odpowiednio oczyszczone i odkażone;
c)
w okresie trzech miesięcy po zakończeniu realizacji polityki likwidacji stad oraz oczyszczania i odkażania, o których mowa w lit. a) i b):
(i)
właściwy organ państwa trzeciego jest w stanie wykazać nieobecność choroby w państwie trzecim, na terytorium, w strefie lub grupie w drodze zintensyfikowanych badań, w tym analiz laboratoryjnych w odniesieniu do ogniska;
(ii)
nie prowadzono żadnych szczepień przeciwko rzekomemu pomorowi drobiu sprzecznych z kryteriami dotyczącymi uznanych szczepionek przeciwko rzekomemu pomorowi drobiu, określonymi w załączniku VI.
Artykuł 13
Odstępstwa dotyczące zastosowania szczepionek przeciwko rzekomemu pomorowi drobiu
1. W odniesieniu do towarów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. a), oraz w drodze odstępstwa od art. 12 ust. 1 lit. b) oraz art. 12 ust. 2 lit. c) ppkt (ii), państwo trzecie, terytorium, strefa lub grupa uważane są za wolne od rzekomego pomoru drobiu, jeżeli spełnione są następujące warunki:
a)
państwo trzecie, terytorium, strefa lub grupa zezwala na zastosowane szczepionek zgodnych z ogólnymi kryteriami określonymi w części I załącznika VI, ale nie ze szczególnymi kryteriami określonymi w części II wspomnianego załącznika;
b)
zachowano zgodność z dodatkowymi wymogami zdrowotnymi określonymi w części I załącznika VII.
2. W odniesieniu do towarów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. b), oraz w drodze odstępstwa od art. 12 ust. 1 lit. b) oraz art. 12 ust. 2 lit. c) ppkt (ii), państwo trzecie, terytorium, strefa lub grupa, z których przywóz mięsa drobiu do Wspólnoty jest dozwolony, uważane są za wolne od rzekomego pomoru drobiu, jeżeli spełnione są dodatkowe wymogi zdrowotne określone w części II załącznika VII.
ROZDZIAŁ IV
SZCZEGÓLNE WARUNKI PRZYWOZU
Artykuł 14
Szczególne warunki przywozu drobiu, jaj wylęgowych i jednodniowych piskląt
1. Oprócz warunków określonych w rozdziale II i III następujące szczególne warunki mają zastosowanie do przywozu:
a)
drobiu rozpłodowego i produkcyjnego z wyłączeniem ptaków bezgrzebieniowych oraz jaj wylęgowych i jednodniowych piskląt niepochodzących od ptaków bezgrzebieniowych - wymogi określone w załączniku VIII;
b)
ptaków bezgrzebieniowych do celów rozpłodowych i produkcyjnych oraz jaj wylęgowych i jednodniowych piskląt pochodzących od takich ptaków - wymogi określone w załączniku IX.
2. Warunki przedstawione w ust. 1 nie mają zastosowania do pojedynczych przesyłek zawierających mniej niż 20 sztuk drobiu, innych niż ptaki bezgrzebieniowe, ani do pojedynczych przesyłek zawierających mniej niż 20 jaj wylęgowych lub jednodniowych piskląt drobiu.
Artykuł 15
Szczególne warunki przywozu jaj wolnych od określonych czynników chorobotwórczych
Oprócz wymogów przedstawionych w art. 3-6 przywożone do Wspólnoty jaja wolne od określonych czynników chorobotwórczych spełniają następujące wymogi:
a)
są oznaczone pieczęcią przedstawiającą kod ISO państwa trzeciego pochodzenia oraz numer identyfikacyjny zakładu pochodzenia;
b)
każde opakowanie jaj wolnych od określonych czynników chorobotwórczych musi zawierać wyłącznie jaja z tego samego państwa trzeciego pochodzenia, zakładu i od tego samego wysyłającego oraz muszą być na nim umieszczone co najmniej następujące dane:
(i)
informacje umieszczone na jajach zgodnie z lit. a);
(ii)
wyraźnie widoczne i czytelne oznaczenie wskazujące, że przesyłka zawiera jaja wolne od określonych czynników chorobotwórczych;
(iii)
nazwisko lub nazwa firmy wysyłającego wraz z adresem.
c)
po dokonaniu kontroli przywozowej z wynikiem zadowalającym jaja wolne od określonych czynników chorobotwórczych, przywożone do Wspólnoty, muszą zostać przetransportowane bezpośrednio do miejsca przeznaczenia.
Artykuł 16
Szczególne warunki transportu drobiu i jednodniowych piskląt
Drobiu i jednodniowych piskląt przywożonych do Wspólnoty nie można:
a)
załadowywać na środek transportu, którym przewożony jest inny drób lub jednodniowe pisklęta o gorszym stanie zdrowia;
b)
w trakcie transportu do Wspólnoty przenosić ani wyładowywać w państwie trzecim, na terytorium, w strefie lub grupie, z których przywóz takiego drobiu i jednodniowych piskląt do Wspólnoty nie jest dozwolony.
Artykuł 17
Szczególne warunki przywozu mięsa ptaków bezgrzebieniowych
Do Wspólnoty przywożone może być jedynie mięso ptaków bezgrzebieniowych poddanych środkom ochronnym w odniesieniu do kongijsko-krymskiej gorączki krwotocznej, określonym w części II załącznika X.
ROZDZIAŁ V
SZCZEGÓLNE WARUNKI TRANZYTU
Artykuł 18
Odstępstwo dotyczące tranzytu przez Litwę, Łotwę i Polskę
1. W drodze odstępstwa od art. 4 ust. 4 dozwolony jest tranzyt drogowy lub kolejowy między punktami kontroli granicznej na Litwie, Łotwie i w Polsce, wyszczególnionymi w załączniku do decyzji Komisji 2001/881/WE (20), przesyłek mięsa, mięsa mielonego i mechanicznie odkostnionego mięsa drobiu, w tym ptaków bezgrzebieniowych i dzikiego ptactwa łownego, jaj i przetworów jajecznych oraz jaj wolnych od określonych czynników chorobotwórczych pochodzących z lub wysłanych do Rosji bezpośrednio lub przez inne państwo trzecie, jeżeli spełnione są następujące warunki:
a)
przesyłka jest zaplombowana plombą opatrzoną numerem seryjnym przez urzędowego lekarza weterynarii w punkcie kontroli granicznej przy wjeździe;
b)
dokumenty towarzyszące przesyłce, przewidziane w art. 7 dyrektywy 97/78/WE, opatrzone są na każdej stronie pieczęcią „Tylko tranzyt do Rosji przez terytorium WE” przez urzędowego lekarza weterynarii w punkcie kontroli granicznej przy wjeździe;
c)
spełnione są wymogi proceduralne określone w art. 11 dyrektywy 97/78/WE;
d)
przesyłka posiada akceptację do celów tranzytu na wspólnotowym weterynaryjnym dokumencie wejścia wystawionym przez urzędowego lekarza weterynarii w punkcie kontroli granicznej przy wjeździe.
2. Przesyłki, o których mowa w ust. 1, nie mogą być wyładowywane ani składowane zgodnie z art. 12 ust. 4 lub art. 13 dyrektywy 97/78/WE w obrębie Wspólnoty.
3. Właściwy organ przeprowadza regularne kontrole w celu zapewnienia, aby liczba przesyłek, o których mowa w ust. 1, oraz odnośna ilość produktów opuszczających Wspólnotę odpowiadała liczbie i ilości wprowadzanej do Wspólnoty.
ROZDZIAŁ VI
PRZEPISY PRZEJŚCIOWE I KOŃCOWE
Artykuł 19
Przepisy uchylające
Decyzje 93/342/EWG, 94/438/WE i 2006/696/WE tracą moc.
Odniesienia do uchylonych decyzji należy interpretować jako odniesienia do niniejszego rozporządzenia zgodnie z tabelą korelacji zamieszczoną w załączniku XII.
Artykuł 20
Przepisy przejściowe
Towary, w odniesieniu do których wydano właściwe świadectwa weterynaryjne zgodnie z decyzjami 93/342/EWG, 94/438/WE i 2006/696/WE, mogą być przedmiotem przywozu do Wspólnoty lub tranzytu przez jej terytorium do dnia 15 lutego 2009 r.
Artykuł 21
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2009 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 8 sierpnia 2008 r.