DYREKTYWA KOMISJI 2007/57/WE
z dnia 17 września 2007 r.
zmieniająca załączniki do dyrektyw Rady 76/895/EWG, 86/362/EWG, 86/363/EWG i 90/642/EWG w odniesieniu do najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości ditiokarbaminianów
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając dyrektywę Rady 76/895/EWG z dnia 23 listopada 1976 r. odnoszącą się do ustalania najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w owocach i warzywach oraz na ich powierzchni (1), w szczególności jej art. 5,
uwzględniając dyrektywę Rady 86/362/EWG z dnia 24 lipca 1986 r. w sprawie ustalania najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w zbożach i na ich powierzchni (2), w szczególności jej art. 10,
uwzględniając dyrektywę Rady 86/363/EWG z dnia 24 lipca 1986 r. w sprawie ustalania najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego (3), w szczególności jej art. 10,
uwzględniając dyrektywę Rady 90/642/EWG z dnia 27 listopada 1990 r. w sprawie ustalania najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w niektórych produktach pochodzenia roślinnego, w tym owocach i warzywach oraz na ich powierzchni (4), w szczególności jej art. 7,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Najwyższe dopuszczalne poziomy pozostałości (NDP) odzwierciedlają stosowanie minimalnych ilości pestycydów w celu zapewnienia skutecznej ochrony roślin, stosowanych w taki sposób, by ilość pozostałości była możliwie jak najniższa i toksykologicznie możliwa do przyjęcia, w szczególności pod względem szacunkowego pobrania z dietą.
(2)
NDP pestycydów są poddawane przeglądowi i zmieniane w celu uwzględnienia nowych informacji, włącznie z nowymi lub zmienionymi sposobami wykorzystania. Informacje dotyczące nowych lub zmienionych rodzajów wykorzystania przekazano Komisji, która powinna doprowadzić do zmian w poziomach pozostałości manebu, mankozebu, metiramu, propinebu i tiuramu.
(3)
Istniejąca substancja czynna ziram została włączona do załącznika I do dyrektywy Rady 91/414/EWG (5) dyrektywą Komisji 2003/81/WE (6). Włączenie do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG oparte było na podstawie oceny przedłożonych informacji dotyczących proponowanego wykorzystania. Dostępne informacje zostały poddane przeglądowi i są wystarczające, aby ustalić niektóre najwyższe dopuszczalne poziomy pozostałości (NDP).
(4)
W odniesieniu do NDP manebu, mankozebu, metiramu, propinebu i tiuramu istnieją już dyrektywy Wspólnoty 76/895/EWG, 86/362/EWG, 86/363/EWG i 90/642/EWG. Poziomy te uwzględniono podczas przyjmowania NDP objętych niniejszą dyrektywą. W szczególności, ponieważ w rutynowym monitorowaniu nie można określić indywidualnie pozostałości manebu, mankozebu, metiramu, propinebu, tiuramu i ziramu, NDP określono w odniesieniu do całej grupy tych pestycydów, znanych również jako ditiokarbaminiany. W odniesieniu do propinebu, tiuramu i ziramu istnieją oddzielne metody, nie są one jednak stosowane w badaniach rutynowych. Z metod tych należy korzystać w indywidualnych przypadkach, kiedy wymagana jest specyficzna kwantyfikacja propinebu, ziramu i/lub tiuramu.
(5)
W sprawozdaniach Komisji z przeglądu, które zostały przygotowane w związku z włączeniem rozpatrywanych substancji czynnych do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG, ustalono akceptowane dzienne pobranie oraz, w przypadkach, w których było to konieczne, ostrą dawkę referencyjną dla wspomnianych substancji. Narażenie konsumentów produktów spożywczych zawierających rozpatrywane substancje czynne zostało oszacowane i ocenione zgodnie z procedurami wspólnotowymi. Uwzględniono również wytyczne opublikowane przez Światową Organizację Zdrowia (7) oraz opinię Komitetu Naukowego ds. Roślin (8) w sprawie przyjętej metodologii. Wyciągnięto wniosek, że zaproponowane NDP nie doprowadzą do przekroczenia akceptowanego dziennego pobrania ani ostrej dawki referencyjnej.
(6)
NDP powinny być ustalone na poziomie granicy oznaczalności, w przypadkach gdy dozwolone zastosowania środków ochrony roślin nie powoduje powstania wykrywalnych poziomów pozostałości pestycydów w produktach spożywczych lub na ich powierzchni, gdy nie występują dozwolone przypadki stosowania, gdy zastosowania dozwolone przez państwa członkowskie nie zostały poparte niezbędnymi danymi lub gdy zastosowania w państwach trzecich powodujące obecność pozostałości w produktach spożywczych, które mogą zostać wprowadzone do obrotu we Wspólnocie, lub na ich powierzchni, nie zostały poparte niezbędnymi danymi.
(7)
Konieczne jest zatem wprowadzenie zmian w odniesieniu do NDP określonych w załącznikach do dyrektyw 76/895/EWG, 86/362/EWG, 86/363/EWG i 90/642/EWG, aby zapewnić właściwy nadzór i kontrolę zakazu ich stosowania oraz w celu ochrony konsumenta. W przypadkach gdy NDP zostały już uprzednio określone w załącznikach do wymienionych dyrektyw, należy je odpowiednio zmienić. Jeżeli NDP nie zostały określone do tej pory, należy je ustalić po raz pierwszy.
(8)
Należy zatem odpowiednio zmienić dyrektywy 76/895/EWG, 86/362/EWG, 86/363/EWG i 90/642/EWG.
(9)
Środki przewidziane w niniejszej dyrektywie są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:
Artykuł 1
W załączniku II do dyrektywy 76/895/EWG skreśla się wpis odnoszący się do tiuramu.
Artykuł 2
W dyrektywie 86/362/EWG wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem I do niniejszej dyrektywy.
Artykuł 3
W dyrektywie 86/363/EWG wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem II do niniejszej dyrektywy.
Artykuł 4
W dyrektywie 90/642/EWG wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem III do niniejszej dyrektywy.
Artykuł 5
Państwa członkowskie przyjmą i opublikują, najpóźniej do dnia 18 marca 2008 r., przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy. Państwa członkowskie niezwłocznie przekażą Komisji tekst tych przepisów oraz tabelę korelacji pomiędzy tymi przepisami a niniejszą dyrektywą.
Państwa członkowskie stosują te przepisy od dnia 19 marca 2008 r.
Przepisy przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez państwa członkowskie.
Artykuł 6
Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Artykuł 7
Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 17 września 2007 r.