ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 879/2008
z dnia 9 września 2008 r.
otwierające przetarg stały na odsprzedaż w roku gospodarczym 2008/2009 cukru znajdującego się w posiadaniu agencji interwencyjnych w Belgii, Republice Czeskiej, Irlandii, we Włoszech, na Węgrzech, w Słowacji i Szwecji z przeznaczeniem na wywóz
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych (1), w szczególności jego art. 43 lit. d) w powiązaniu z jego art. 4,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Artykuł 39 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 952/2006 z dnia 29 czerwca 2006 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 318/2006 w odniesieniu do zarządzania rynkiem wewnętrznym cukru oraz systemu kwot (2) stanowi, że agencje interwencyjne mogą sprzedawać cukier wyłącznie po przyjęciu przez Komisję decyzji w tej sprawie.
(2)
Decyzja w tej sprawie została podjęta rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1060/2007 z dnia 14 września 2007 r. otwierającym przetarg stały na odsprzedaż cukru znajdującego się w posiadaniu agencji interwencyjnych w Belgii, Republice Czeskiej, Irlandii, Hiszpanii, we Włoszech, na Węgrzech, w Słowacji i Szwecji z przeznaczeniem na wywóz (3). Na mocy tego rozporządzenia oferty mogą być składane po raz ostatni w okresie od dnia 11 do dnia 24 września 2008 r.
(3)
Przewiduje się, że w większości państw członkowskich, których to dotyczy, po upływie ostatniego okresu składania ofert w dalszym ciągu istnieć będą zapasy interwencyjne cukru. W celu zaspokojenia potrzeb rynkowych należy zatem otworzyć kolejny przetarg stały, celem udostępnienia tych zapasów do wywozu.
(4)
Pozycja konkurencyjna wywozu wspólnotowego do niektórych bliskich miejsc przeznaczenia i do krajów trzecich, w których produktom wspólnotowym przyznano traktowanie preferencyjne, jest obecnie szczególnie korzystna. W celu uniknięcia nadużyć związanych z ponownym przywozem lub ponownym wprowadzeniem do Wspólnoty produktów sektora cukru zakwalifikowanych do wywozu nie należy udostępniać do wywozu do tych miejsc przeznaczenia cukru udostępnionego w ramach wspomnianego przetargu stałego.
(5)
Na rok gospodarczy 2008/2009 nie przyznano żadnych środków na refundacje wywozowe na cukier. Konieczne jest zatem odstąpienie od procedur określonych w rozporządzeniu (WE) nr 952/2006 w takim zakresie, w jakim zostały one zaprojektowane przy założeniu płatności refundacji wywozowych.
(6)
Aby możliwe było porównanie cen cukru różnej jakości, zaproponowanych w ofertach przetargowych, cena w ofercie przetargowej powinna odnosić się do cukru standardowej jakości określonej w części B załącznika IV do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007.
(7)
Agencje interwencyjne w Belgii, Republice Czeskiej, Irlandii, we Włoszech, na Węgrzech, w Słowacji i Szwecji powinny powiadomić Komisję o złożonych ofertach. Oferenci powinni pozostać anonimowi.
(8)
Zgodnie z art. 42 ust. 2 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 952/2006 należy ustalić minimalną ilość przypadającą na oferenta lub na partię.
(9)
W celu uwzględnienia sytuacji panującej na rynku wspólnotowym należy ustanowić przepis przewidujący ustalenie przez Komisję minimalnej ceny sprzedaży dla każdego przetargu częściowego.
(10)
Minimalna cena sprzedaży odnosi się do cukru standardowej jakości. Należy ustanowić przepis w celu dostosowania ceny sprzedaży, w przypadku gdy cukier nie jest cukrem standardowej jakości.
(11)
Ilości dostępne dla państwa członkowskiego, które mogą zostać przydzielone w przypadku, gdy Komisja ustali minimalną cenę sprzedaży, powinny uwzględniać ilości przydzielone na mocy rozporządzenia (WE) nr 877/2008 z dnia 9 września 2008 r. otwierającego przetarg stały na odsprzedaż na rynku wspólnotowym cukru znajdującego się w posiadaniu agencji interwencyjnych w Belgii, Republice Czeskiej, Irlandii, we Włoszech, na Węgrzech, w Słowacji i Szwecji (4) oraz rozporządzenie Komisji (WE) nr 878/2008 z dnia 9 września 2008 r. otwierające przetarg stały na odsprzedaż do celów przemysłowych cukru znajdującego się w posiadaniu agencji interwencyjnych w Belgii, Republice Czeskiej, Irlandii, we Włoszech, na Węgrzech, w Słowacji i Szwecji (5).
(12)
Z tych samych powodów, jak te wymienione powyżej w motywie 5, pozwolenia na wywóz wydane zgodnie z art. 48 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 952/2006 nie mogą określać refundacji wywozowej.
(13)
Zgodnie z art. 42 ust. 2 lit. e) rozporządzenia (WE) nr 952/2006 należy określić okres ważności pozwoleń na wywóz.
(14)
W celu zapewnienia, że ilości przyznane zgodnie z niniejszym rozporządzeniem zostaną przeznaczone na wywóz, należy określić zabezpieczenie, jakie powinno zostać wniesione przy ubieganiu się o pozwolenie na wywóz, w wysokości wystarczająco odstraszającej, aby uniknąć ryzyka, że ilości te zostaną wykorzystane do innych celów.
(15)
W celu zapewnienia właściwego zarządzania cukrem znajdującym się w zapasach interwencyjnych należy ustanowić przepis przewidujący zgłaszanie Komisji przez państwa członkowskie ilości rzeczywiście sprzedanych i wywiezionych.
(16)
Artykuł 59 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 952/2006 stanowi, że rozporządzenie Komisji (WE) nr 1262/2001 (6) w dalszym ciągu stosuje się w odniesieniu do cukru przyjętego do skupu interwencyjnego przed dniem 10 lutego 2006 r. Jednakże w odniesieniu do odsprzedaży cukru pochodzącego ze skupu interwencyjnego rozróżnienie to jest zbędne, a jego wprowadzenie mogłoby spowodować utrudnienia administracyjne w państwach członkowskich. Należy zatem wykluczyć stosowanie rozporządzenia (WE) nr 1262/2001 w odniesieniu do odsprzedaży cukru pochodzącego ze skupu interwencyjnego zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.
(17)
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Wymienione w załączniku I agencje interwencyjne w Belgii, Republice Czeskiej, Irlandii, we Włoszech, na Węgrzech, w Słowacji i Szwecji oferują na sprzedaż, w drodze przetargu stałego, całkowitą ilość wynoszącą 345 539 ton cukru, z przeznaczeniem na wywóz do wszystkich miejsc przeznaczenia, z wyjątkiem:
a)
kraje trzecie: Andory, Liechtensteinu, Stolicy Apostolskiej (Państwa Watykańskiego), Chorwacji, Bośni i Hercegowiny, Czarnogóry, Albanii, Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii oraz Serbii, jak również Kosowa na mocy rezolucji 1244/99 Rady Bezpieczeństwa ONZ;
b)
terytoriów państw członkowskich UE, niestanowiących części obszaru celnego Wspólnoty: Wysp Owczych, Grenlandii, wyspy Helgoland, Ceuty, Melilli, gmin Livigno i Campione d’Italia oraz obszarów Republiki Cypryjskiej, nad którymi Rząd Republiki Cypryjskiej nie sprawuje faktycznej kontroli;
c)
terytoriów europejskich, za których stosunki zewnętrzne odpowiedzialne jest państwo członkowskie i które nie stanowią części obszaru celnego Wspólnoty; Gibraltaru.
Ilości maksymalne przypadające na poszczególne państwa członkowskie są określone w załączniku I.
Cenę sprzedaży ustala się w drodze procedury przetargowej.
Artykuł 2
1. Okres składania ofert w odpowiedzi na pierwszy przetarg częściowy rozpoczyna się dnia 1 października 2008 r. i upływa dnia 15 października 2008 r. o godzinie 15.00 czasu obowiązującego w Brukseli.
Terminy składania ofert w odpowiedzi na drugi przetarg częściowy i kolejne przetargi częściowe rozpoczynają się w pierwszym dniu roboczym po upływie poprzedzającego okresu. Terminy te upływają o godzinie 15.00 czasu obowiązującego w Brukseli:
-
dnia 29 października 2008 r.,
-
dnia 12 i 26 listopada 2008 r.,
-
dnia 3 i 17 grudnia 2008 r.,
-
dnia 7 i 28 stycznia 2009 r.,
-
dnia 11 i 25 lutego 2009 r.,
-
dnia 11 i 25 marca 2009 r.,
-
dnia 15 i 29 kwietnia 2009 r.,
-
dnia 13 i 27 maja 2009 r.,
-
dnia 10 i 24 czerwca 2009 r.,
-
dnia 1 i 15 lipca 2009 r.,
-
dnia 5 i 26 sierpnia 2009 r.,
-
dnia 9 i 23 września 2009 r.
2. Procedura przetargowa ma na celu ustalenie minimalnej ceny, jaką oferenci są skłonni zapłacić za cukier, o którym mowa w art. 1. W związku z faktem, że dla cukru tego nie przysługują refundacje wywozowe, w drodze odstępstwa od art. 42 ust. 1 lit. d) rozporządzenia (WE) nr 952/2006, cena ta nie uwzględnia żadnej refundacji wywozowej.
3. Cena w ofercie odnosi się do cukru białego i cukru surowego standardowej jakości określonej w części B załącznika IV do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007.
4. Minimalna ilość na partię objętą ofertą, zgodnie z art. 42 ust. 2 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 952/2006, wynosi 250 ton, chyba że ilość dostępna dla tej partii wynosi mniej niż 250 ton. W takim przypadku oferta musi dotyczyć dostępnej ilości.
5. Oferty składa się w agencji interwencyjnej, w której posiadaniu znajduje się cukier, zgodnie z załącznikiem I do niniejszego rozporządzenia.
6. W odniesieniu do ilości cukru przyznanego oferty zawierają oświadczenie oferenta zobowiązujące do starania się o pozwolenie na wywóz.
Artykuł 3
Agencje interwencyjne, których to dotyczy, powiadamiają Komisję o złożonych ofertach w ciągu dwóch godzin po upływie terminu składania ofert określonego w art. 2 ust. 1.
Oferenci pozostają anonimowi.
Informacje o złożonych ofertach przekazuje się w formie elektronicznej zgodnie ze wzorem przewidzianym w załączniku II.
Jeśli nie złożono żadnych ofert, państwo członkowskie informuje o tym Komisję w terminie ustalonym w akapicie pierwszym.
Artykuł 4
1. Komisja ustala minimalną cenę sprzedaży dla danego państwa członkowskiego lub podejmuje decyzję o nierozpatrywaniu ofert, zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 195 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007.
2. W przypadku cukru pochodzącego ze skupu interwencyjnego, o niestandardowej jakości, państwa członkowskie dostosowują rzeczywistą cenę sprzedaży, stosując, z uwzględnieniem niezbędnych zmian, odpowiednio art. 32 ust. 6 i art. 33 rozporządzenia (WE) nr 952/2006. W tym kontekście zawarte w art. 32 rozporządzenia (WE) nr 952/2006 odniesienie do załącznika I do rozporządzenia Rady (WE) nr 318/2006 (7) należy interpretować jako odniesienie do części B załącznika IV do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007.
3. Ilość dostępną dla danej partii zmniejsza się o ilości przydzielone tego samego dnia z tej partii na mocy rozporządzenia (WE) nr 877/2008 oraz rozporządzenia (WE) nr 878/2008.
Jeżeli przyjęcie oferty przy minimalnej cenie sprzedaży, ustalonej zgodnie z ust. 1, powoduje przekroczenie zmniejszonej ilości dostępnej dla danej partii, przyjęcie oferty należy ograniczyć do zmniejszonej ilości dostępnej.
Jeżeli przyjęcie ofert wszystkich oferentów w danym państwie członkowskim proponujących cenę sprzedaży w takiej samej wysokości dla jednej partii powoduje przekroczenie zmniejszonej ilości dostępnej dla tej partii, wówczas zmniejszoną ilość dostępną przyznaje się oferentom w następujący sposób:
a)
proporcjonalnie do całkowitych ilości określonych w ich ofertach; lub
b)
poprzez podział w odniesieniu do maksymalnej wagi ustalonej dla każdego z oferentów; lub
c)
w drodze losowania.
Artykuł 5
1. W drodze odstępstwa od art. 48 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 952/2006, wydane pozwolenie na wywóz nie zawiera wskazania refundacji wywozowej.
2. Wnioski o wydanie pozwolenia na wywóz oraz pozwolenia zawierają w polu 20 jeden z zapisów wymienionych w załączniku III.
3. Do wniosku o wydanie pozwolenia na wywóz dołączony jest dowód, że wnioskodawca wniósł zabezpieczenie w wysokości 400 EUR za tonę przyznanej ilości.
4. Pozwolenia na wywóz wydane w ramach przetargu częściowego obowiązują od dnia ich wydania do końca piątego miesiąca kalendarzowego następującego po miesiącu, w którym przetarg częściowy miał miejsce.
5. Na wniosek oferenta, którego ofertę wybrano, właściwy organ państwa członkowskiego, w którym pozwolenie na wywóz zostało wydane, może zezwolić na wywóz pewnej ilości cukru wyprodukowanego w ramach kwot, wyrażonej w ekwiwalencie cukru białego, w zastępstwie takiej samej ilości przydzielonego cukru interwencyjnego, wyrażonej w ekwiwalencie cukru białego. Właściwe organy danych państw członkowskich zapewniają koordynację kontroli i monitorowania takiej operacji.
6. Zabezpieczenie, o którym mowa w ust. 3, jest zwalnianie zgodnie z art. 34 rozporządzenia Komisji (WE) nr 376/2008 (8) w odniesieniu do ilości, w stosunku do których wnioskodawca spełnił wynikający z pozwoleń wydanych zgodnie z ust. 4 obowiązek wywozu, w rozumieniu art. 30 lit. b) i art. 31 lit. b) ppkt (i) rozporządzenia (WE) nr 376/2008 i dla których przedstawiono trzy następujące dokumenty:
a)
kopię dokumentu przewozowego;
b)
oświadczenie, że produkt został rozładowany, wydane przez władze publiczne kraju trzeciego lub przez władze publiczne jednego z państw członkowskich mające siedzibę w kraju przeznaczenia lub przez międzynarodową agencję kontrolującą zgodnie z art. 16a-16f rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/1999 (9), potwierdzające, że produkt opuścił miejsce rozładowania lub że przynajmniej zgodnie z wiedzą władz lub agencji wystawiających oświadczenie, produkt nie był następnie ponownie załadowany w celu ponownego wywozu;
c)
dokument bankowy wystawiony przez zatwierdzonych pośredników ustanowionych przez Wspólnotę potwierdzający, że wpłata odpowiadająca wywozowi, o którym mowa, została wpłacona na konto eksportera, lub dowód takiej wpłaty.
Artykuł 6
1. Najpóźniej piątego dnia roboczego po ustaleniu przez Komisję minimalnej ceny sprzedaży agencje interwencyjne, których to dotyczy, zgłaszają Komisji dokładne ilości sprzedane w ramach przetargu częściowego, zgodnie ze wzorem określonym w załączniku IV.
2. Nie później niż do końca każdego miesiąca kalendarzowego w odniesieniu do poprzedzającego miesiąca kalendarzowego państwa członkowskie powiadamiają Komisję o ilościach cukru figurujących w pozwoleniach na wywóz odesłanych do właściwych organów oraz o odpowiadających im ilościach wywiezionego cukru, z uwzględnieniem dopuszczalnych tolerancji określonych w art. 7 ust. 4 i 5 rozporządzenia (WE) nr 376/2008.
Artykuł 7
W drodze odstępstwa od art. 59 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 952/2006 rozporządzenie (WE) nr 1262/2001 nie ma zastosowania do odsprzedaży, o której mowa w art. 1 niniejszego rozporządzenia, cukru przyjętego do skupu interwencyjnego przed dniem 10 lutego 2006 r.
Artykuł 8
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 października 2008 r. Niniejsze rozporządzenie obowiązuje do dnia 31 marca 2010 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 9 września 2008 r.