Rozporządzenie Komisji (EWG) NR 32/82
z dnia 7 stycznia 1982 r.
ustanawiające warunki przyznawania specjalnych refundacji eksportowych w sektorze wołowiny i cielęciny
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 805/68 z dnia 27 czerwca 1968 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wołowiny i cielęciny [1], zmienione Aktem Przystąpienia Grecji, w szczególności jego art. 18 ust. 6,
a także mając na uwadze, co następuje:
rozporządzenie Rady (EWG) nr 885/68 [2], ostatnio zmienione rozporządzeniem (EWG) nr 427/77 [3], określa ogólne zasady przyznawania refundacji eksportowych oraz kryteria ustalania ich wysokości;
ze względu na sytuację rynkową we Wspólnocie oraz zasięg sprzedaży niektórych produktów w sektorze wołowiny i cielęciny, które mogą być obecnie przedmiotem zakupów interwencyjnych, należy określić warunki przyznawania specjalnych refundacji eksportowych dla tych produktów, jeśli są one przeznaczone do niektórych krajów nieczłonkowskich w celu redukcji zakupów interwencyjnych;
Komitet Zarządzający ds. Wołowiny i Cielęciny nie przedłożył opinii w czasie wskazanym przez swojego przewodniczącego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1. Produkty spełniające specjalne warunki określone w niniejszym rozporządzeniu podlegają specjalnym refundacjom eksportowym.
2. Niniejsze rozporządzenie stosuje się do mięsa świeżego lub mrożonego, w formie tusz, półtusz, kompensowanych ćwierci, ćwierci przednich i ćwierci tylnych eksportowanych do niektórych krajów nieczłonkowskich.
Artykuł 2
1. Aby otrzymać specjalną refundację eksportową, należy przedstawić dowód, że wywiezione produkty pochodzą z dorosłego bydła męskiego.
2. Dowód taki dostarczany jest w formie zaświadczenia, którego wzór przedstawiony jest w Załączniku, wydawanego, na wniosek zainteresowanej strony, przez agencję interwencyjną lub inny organ władzy wyznaczony w tym celu przez Państwo Członkowskie, w którym zwierzęta były bite i w którym wypełniono eksportowe formalności celne. Zaświadczenie jest okazywane władzom celnym podczas dopełniania eksportowych formalności celnych.
Artykuł 3
Państwa Członkowskie określają warunki kontroli produktów oraz wydania zaświadczenia, o którym mowa w art. 2. Warunki te mogą obejmować wskazanie ilości minimalnej.
Państwa Członkowskie podejmują niezbędne środki w celu zapewnienia, że nie doszło do zamiany produktów w czasie od kontroli produktów do opuszczenia przez nie geograficznego obszaru Wspólnoty lub ich dostarczenia do punktów docelowych, o których mowa w artykule 5rozporządzenia (EWG) nr 2730/79. [4] Środki te obejmują identyfikację każdego produktu za pomocą nieusuwalnego znaku lub indywidualnej pieczęci na każdej ćwierci. Ubój i identyfikacja odbywa się w rzeźni wskazanej przez zainteresowaną stronę we wniosku, o którym mowa w art. 2 ust. 2.
Artykuł 4
Państwa Członkowskie powiadamiają Komisję, nie później niż dnia 20 stycznia 1982 r., o środkach przewidzianych w celu realizacji tego rozporządzenia. Komisja komunikuje Państwom Członkowskim swoje ewentualne uwagi przed dniem 20 lutego 1982 r.
Artykuł 5
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 marca 1982 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 7 stycznia 1982 r.