Rozporządzenie (WE) nr 761/2001 Parlamentu Europejskiego I Rady
z dnia 19 marca 2001 r.
dopuszczające dobrowolny udział organizacji w systemie zarządzania środowiskiem i audytu środowiskowego we Wspólnocie (EMAS)
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 175 ust. 1,
uwzględniając wniosek Komisji [1],
uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego [2],
po konsultacji z Komitetem Regionów,
stanowiąc zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 251 Traktatu [3], w świetle wspólnego tekstu zatwierdzonego przez komitet pojednawczy 20 grudnia 2000 r.,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Artykuł 2 Traktatu stanowi, że jednym z zadań Wspólnoty jest wspieranie w całej Wspólnocie stałego rozwoju oraz, że uchwała z 1 lutego 1993 r. [4] podkreśla znaczenie takiego stałego rozwoju.
(2) Program "W kierunku zrównoważonego rozwoju", przedstawiony przez Komisję i zatwierdzony w odniesieniu do jego ogólnych rozwiązań uchwałą z dnia 1 lutego 1993 r, podkreśla rolę i obowiązki organizacji, zarówno w umacnianiu gospodarki jak i ochronie środowiska w całej Wspólnocie.
(3) Program "W kierunku zrównoważonego rozwoju" wzywa do rozszerzenia zakresu instrumentów w dziedzinie ochrony środowiska naturalnego oraz do wykorzystywania mechanizmów rynkowych w celu zobowiązania organizacji do przyjęcia w tej dziedzinie podejścia aktywnego wykraczającego poza zapewnienie zgodności ze wszystkimi odpowiednimi wymaganiami regulacji odnoszących się do środowiska.
(4) Komisja powinna popierać spójne podejście do aktów prawnych opracowywanych na poziomie wspólnotowym w dziedzinie ochrony środowiska naturalnego.
(5) Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1836/93 z dnia 29 czerwca 1993 r. dopuszczające dobrowolny udział spółek sektora przemysłowego w systemie zarządzania środowiskiem i audytu środowiskowego we Wspólnocie [5] wykazało swoją skuteczność we wspieraniu poprawy działań przemysłu w dziedzinie środowiska.
(6) Doświadczenie zdobyte podczas wykonywania rozporządzenia (EWG) nr 1836/93 powinno być wykorzystane do zwiększania zdolności systemu zarządzania środowiskiem i audytu środowiskowego we Wspólnocie (EMAS) w celu poprawy ogólnych działań organizacji w dziedzinie środowiska.
(7) EMAS powinien być udostępniony wszystkim organizacjom mającym wpływ na środowisko, dostarczając im środków do kierowania tymi wpływami i poprawy ich ogólnego działania w dziedzinie środowiska.
(8) Zgodnie z zasadami pomocniczości i proporcjonalności, określonych w art. 5 Traktatu, skuteczność EMAS we wnoszeniu wkładu w poprawę działania w dziedzinie środowiska organizacji europejskich może być lepiej osiągnięty na poziomie wspólnotowym. Niniejsze rozporządzenie ogranicza się do zapewnienia jednakowego wykonania EMAS w całej Wspólnocie poprzez określenie wspólnych reguł, procedur i zasadniczych wymogów dotyczących EMAS, podczas gdy środki, które mogą być odpowiednio wykonane na poziomie krajowym, są pozostawione Państwom Członkowskim.
(9) Organizacje powinny być zachęcane do dobrowolnego uczestnictwa w EMAS, które może im przynieść dodatkowe korzyści w postaci mechanizmów kontrolnych, redukcji kosztów i poprawy wizerunku publicznego.
(10) Ważne jest, aby małe i średnie przedsiębiorstwa uczestniczyły w EMAS, a ich udział powinien być wspierany przez ułatwienie dostępu do informacji, do istniejących funduszy wsparcia i do instytucji publicznych oraz poprzez ustanowienie lub wspieranie działań w zakresie pomocy technicznej.
(11) Informacje dostarczane przez Państwa Członkowskie powinny być wykorzystane przez Komisję do oceny zapotrzebowania na opracowanie szczególnych środków, mających na celu zwiększenie udziału w EMAS organizacji, w szczególności małych i średnich przedsiębiorstw.
(12) Przejrzystość i wiarygodność organizacji wdrażających systemy zarządzania środowiskiem są większe, jeżeli ich system zarządzania, program audytu oraz oświadczenie o środowisku są poddawane badaniu w celu sprawdzenia, czy spełniają odpowiednie wymagania niniejszego rozporządzenia, oraz, jeżeli oświadczenie o środowisku i jego późniejsze aktualizacje są zatwierdzone przez akredytowanych inspektorów ochrony środowiska.
(13) Dlatego też konieczne jest zapewnienie i stałe podnoszenie kwalifikacji inspektorów ochrony środowiska poprzez zapewnienie niezależnego i neutralnego systemu akredytacji, szkolenia i właściwego nadzoru ich działalności w celu zagwarantowania pełnej wiarygodności EMAS. W tym celu należy ustanowić ścisłą współpracę między krajowymi instytucjami akredytującymi.
(14) Należy zachęcać organizacje do opracowywania i powszechnego udostępniania okresowych oświadczeń o środowisku dostarczających opinii publicznej i innym zainteresowanym stronom informacji o ich działaniach w dziedzinie środowiska
(15) Państwa Członkowskie mogą tworzyć mechanizmy zachęcające organizacje do uczestnictwa w EMAS.
(16) Komisja powinna zapewnić krajom kandydującym pomoc techniczną w stworzeniu struktur niezbędnych do stosowania EMAS.
(17) Dodatkowo, do ogólnych wymagań systemu zarządzania środowiskiem, EMAS kładzie szczególny nacisk na następujące elementy: zgodność z prawem, poprawę działania w dziedzinie środowiska, a także na zewnętrzną komunikację i zaangażowanie pracowników.
(18) Komisja powinna dostosować załączniki do niniejszego rozporządzenia, za wyjątkiem załącznika V, uznać europejskie i międzynarodowe normy dotyczące zagadnień ochrony środowiska mające znaczenie dla EMAS oraz ustanowić wytyczne we współpracy z zainteresowanymi stronami EMAS w celu zapewnienia konsekwentnego wdrożenia wymagań EMAS we wszystkich Państwach Członkowskich. Opracowując wytyczne Komisja powinna wziąć pod uwagę wspólnotową politykę ochrony środowiska oraz, w szczególności tam, gdzie jest to stosowne, wspólnotowe prawodawstwo, jak również zobowiązania międzynarodowe.
(19) Środki niezbędne do wykonania niniejszego rozporządzenia należy przyjąć zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r., ustanawiającą warunki wykonania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji [6].
(20) Niniejsze rozporządzenie powinno zostać poddane przeglądowi, w stosownym przypadku, w świetle doświadczenia uzyskanego po pewnym okresie jego działania.
(21) Instytucje europejskie powinny dołożyć starań w celu przyjęcia zasad ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu.
(22) Niniejsze rozporządzenie przejmuje i zastępuje rozporządzenie (EWG) 1836/93, które powinno zatem zostać uchylone,
PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
System zarządzania środowiskiem i audytu środowiskowego oraz jego cele
1. Ustanawia się system zarządzania środowiskiem i audytu środowiskowego we Wspólnocie, dopuszczający dobrowolny udział organizacji, zwany dalej EMAS, służący ocenie i poprawie działania organizacji w dziedzinie środowiska oraz dostarczaniu odpowiednich informacji opinii publicznej i innym zainteresowanym stronom.
2. Celem EMAS jest wspieranie ciągłej poprawy działania organizacji w dziedzinie środowiska poprzez:
a) stworzenie i wdrażanie przez organizacje systemów zarządzania środowiskiem opisanych w załączniku I;
b) systematyczną i obiektywną okresową ocenę działania takich systemów, opisanych w załączniku I;
c) dostarczanie informacji o działaniach w dziedzinie środowiska oraz prowadzenie otwartego dialogu ze społeczeństwem i innymi zainteresowanymi stronami;
d) aktywne zaangażowanie pracowników organizacji oraz właściwe szkolenia wstępne i zaawansowane, które umożliwią aktywne uczestnictwo w realizacji zadań wymienionych w lit. a). Przedstawiciele pracowników są również włączeni, jeśli wyrażą takie życzenie.
Artykuł 2
Definicje
Dla celów niniejszego rozporządzenia:
a) "polityka ochrony środowiska" oznacza ogólne cele i zasady działania organizacji w odniesieniu do środowiska, w tym ich zgodność ze wszystkimi odpowiednimi wymaganiami regulacji odnoszących się do środowiska, a także zobowiązania do ciągłej poprawy działania w dziedzinie środowiska; polityka ochrony środowiska dostarcza ramy do określenia i weryfikacji celów środowiskowych ogólnych i szczegółowych;
b) "ciągła poprawa działania w dziedzinie środowiska" oznacza proces powiększania, z roku na rok, wymiernych efektów działania systemu zarządzania środowiskiem związanych z prowadzonym przez organizację zarządzaniem istotnymi aspektami środowiskowymi, oparty na polityce ochrony środowiska, celach ogólnych i szczegółowych; poprawa wyników nie musi następować we wszystkich sferach działalności równocześnie;
c) "działanie w dziedzinie środowiska" oznacza wyniki prowadzonego przez organizację zarządzania aspektami środowiskowymi;
d) "zapobieganie zanieczyszczeniom" oznacza stosowanie procesów, praktyk, materiałów lub produktów, które pozwalają na unikanie, zmniejszenie lub kontrolę zanieczyszczenia, do których można włączyć recykling, oczyszczanie, zmiany w procesach, mechanizmy kontroli, racjonalne wykorzystywanie zasobów i stosowanie materiałów zastępczych;
e) "przegląd środowiskowy" oznacza wstępną kompleksową analizę zagadnień związanych ze środowiskiem, oddziaływania oraz dokonań związanych z działalnością organizacji (załącznik VII);
f) "aspekt środowiskowy" oznacza składnik działalności organizacji, produkty lub usługi, które mogą oddziaływać na środowisko (załącznik VI); istotny aspekt środowiskowy oznacza aspekt środowiskowy, który ma lub może mieć znaczący wpływ na środowisko naturalne;
g) "wpływ na środowisko naturalne" oznacza każdą zmianę w środowisku, korzystną lub szkodliwą, która w całości lub częściowo wynika z działalności organizacji, jej produktów lub usług;
h) "program środowiskowy" oznacza opis działań (obowiązki i środki), podjętych lub zaplanowanych dla osiągnięcia celów ogólnych i szczegółowych w dziedzinie środowiska wraz z określeniem terminów ich osiągnięcia;
i) "ogólny cel środowiskowy" oznacza ogólny cel w zakresie ochrony środowiska wynikający z polityki ochrony środowiska, jaki organizacja zamierza zrealizować, i tam, gdzie ma to zastosowanie, określony ilościowo;
j) "szczegółowy cel środowiskowy" oznacza szczegółowy wymóg działania, tam, gdzie ma to zastosowanie, określony ilościowo w odniesieniu do całości lub części organizacji, wynikający z ogólnych celów środowiskowych i który musi być ustalony i osiągnięty w celu zrealizowania tych celów ogólnych;
k) "system zarządzania środowiskiem" oznacza część ogólnego systemu zarządzania, która obejmuje strukturę organizacyjną, czynności planowania, zakres odpowiedzialności, praktyki, procedury, procesy i zasoby służące rozwijaniu, wykonywaniu, osiąganiu, przeglądaniu i utrzymaniu polityki ochrony środowiska;
l) "audyt środowiskowy" oznacza narzędzie zarządzania obejmujące systematyczną, udokumentowaną, okresową i obiektywną ocenę skutku działania organizacji, systemu zarządzania i procesów służących ochronie środowiska w celu:
i) ułatwienia kontroli zarządczej praktyk mogących wywierać wpływ na środowisko;
ii) oceny zgodności z polityką ochrony środowiska, w tym z ogólnymi i szczegółowymi celami organizacji z zakresu ochrony środowiska (załącznik II);
m) "cykl audytu" oznacza okres czasu, w którym wszystkie działania organizacji poddaje się audytowi (załącznik II);
n) "audytor" oznacza osobę fizyczną lub grupę osób należących do personelu organizacji lub z zewnątrz, działających w imieniu kierownictwa organizacji, posiadających - indywidualnie lub zbiorowo - kompetencje określone w załączniku II, pkt 2.4 oraz wystarczającą niezależność w zakresie kontrolowanych działań, aby dokonać obiektywnej oceny;
o) "oświadczenie o środowisku" oznacza informacje, wyszczególnione w załączniku III, pkt 3.2 lit. a)-g);
p) "zainteresowana strona" oznacza osobę fizyczną lub grupę osób, w tym organy władzy, zainteresowane działaniem organizacji w dziedzinie środowiska lub dotknięte jego skutkami;
q) "inspektor ochrony środowiska" oznacza każdą osobę lub organizację niezależną od organizacji poddanej inspekcji, która uzyskała akredytację zgodnie z warunkami i procedurami określonymi w art. 4;
r) "system akredytacji" oznacza system akredytacji i nadzoru inspektorów ochrony środowiska, zarządzany przez bezstronną instytucję lub organizację wyznaczoną lub utworzoną przez Państwo Członkowskie (jednostkę akredytującą), posiadającą wystarczające zasoby i kompetencje oraz właściwe procedury umożliwiające wykonywanie funkcji określonych dla tego systemu niniejszym rozporządzeniem;
s) "organizacja" oznacza spółkę, korporację, firmę, przedsiębiorstwo, organ lub instytucję albo część lub kombinację powyższych, posiadające lub nie osobowość prawną, publiczne lub państwowe, mające własne funkcje i administrację;
Podmiot, który ma zostać zarejestrowany jako organizacja w ramach EMAS jest uzgodniony z inspektorem ochrony środowiska oraz, w stosownych przypadkach, z właściwymi organami, z uwzględnieniem wytycznych Komisji, ustanowionych zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 14 ust. 2, jednak nie przekracza granic jednego Państwa Członkowskiego. Najmniejszym podmiotem, który może zostać wzięty pod uwagę jest obiekt. W wyjątkowych okolicznościach określonych przez Komisję zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 14 ust. 2, podmiot kwalifikowany do rejestracji w ramach EMAS może być mniejszy od obiektu, np. jednostka pełniąca własne funkcje.
t) "obiekt" oznacza cały teren na geograficznie wydzielonym obszarze, podlegający kontroli zarządczej organizacji, obejmującej działania, produkty i usługi, łącznie z całą infrastrukturą, wyposażeniem i materiałami;
u) "właściwe organy" oznaczają krajowe, regionalne lub lokalne organy wyznaczone przez Państwa Członkowskie zgodnie z art. 5 do wykonywania zadań określonych w niniejszym rozporządzeniu.
Artykuł 3
Udział w EMAS
1. EMAS jest systemem otwartym dla wszystkich organizacji, które pracują nad poprawą całości swego działania w dziedzinie środowiska.
2. Aby organizacja została zarejestrowania w EMAS musi ona:
a) prowadzić przegląd środowiskowy swojej działalności, produktów i usług, zgodnie z załącznikiem VII i w odniesieniu do zagadnień wymienionych w załączniku VI, oraz, w świetle ustaleń tego przeglądu, wdrożyć system zarządzania środowiskiem obejmujący wszystkie wymagania określone w załączniku I, w szczególności zapewnienie zgodności z właściwymi przepisami z zakresu ochrony środowiska.
Jednakże organizacje posiadające certyfikowany system zarządzania środowiskiem, uznany zgodnie z wymaganiami art. 9, przystępując do wykonania EMAS nie muszą przeprowadzać formalnego przeglądu środowiskowego, jeśli informacje niezbędne dla identyfikacji i oceny aspektów środowiskowych, określonych w załączniku VI, dostępne są w certyfikowanym systemie zarządzania środowiskiem;
b) przeprowadzić lub spowodować przeprowadzenie audytu środowiskowego zgodnie z wymaganiami wymienionymi w załączniku II. Sposób przeprowadzenia audytu ma pozwolić na ocenę działania w dziedzinie środowiska organizacji;
c) przygotować, zgodnie z załącznikiem III pkt 3.2, oświadczenie o środowisku. Oświadczenie takie ma zwracać szczególną uwagę na wyniki osiągane przez organizację w trakcie realizacji jej ogólnych i szczegółowych celów środowiskowych oraz na wymóg kontynuowania poprawy działania w dziedzinie środowiska. Oświadczenie uwzględnia również potrzeby zainteresowanych stron w zakresie informacji;
d) posiadać skontrolowany przegląd środowiskowy, w stosownym przypadku system zarządzania, procedurę audytu i oświadczenie o środowisku w celu sprawdzenia czy spełniają one właściwe wymagania niniejszego rozporządzenia, a także uzyskać zatwierdzenie oświadczenia o środowisku przez inspektora ochrony środowiska w celu zapewnienia jego zgodności z wymogami załącznika III;
e) przesłać zatwierdzone oświadczenie o środowisku właściwym organom Państwa Członkowskiego, w którym znajduje się organizacja starająca się o rejestrację oraz udostępnić oświadczenie opinii publicznej po dokonaniu rejestracji.
3. W celu kontynuowania uczestnictwa w systemie organizacja musi:
a) posiadać skontrolowany system zarządzania środowiskiem i program audytu zgodnie z wymaganiami załącznika V pkt 5.6;
b) przesyłać niezbędne, roczne, zatwierdzone aktualizacje oświadczenia o środowisku do właściwych organów oraz udostępniać je opinii publicznej. Odstępstwa w zakresie częstotliwości wykonywania aktualizacji oświadczeń możliwe są w okolicznościach ustanowionych w wytycznych Komisji przyjętych zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 14 ust. 2. Dotyczy to w szczególności małych organizacji i małych przedsiębiorstw, zgodnie z zaleceniem Komisji 96/280/WE [7] i przypadków, gdy nie występuje zmiana operacyjna w systemie zarządzania środowiskiem.
Artykuł 4
System akredytacji
1. Państwa Członkowskie ustanawiają system akredytacji niezależnych inspektorów ochrony środowiska oraz system nadzoru nad ich działaniami. W tym celu Państwa Członkowskie mogą wykorzystać istniejące instytucje akredytujące lub właściwe organy określone w art. 5 albo powołać inny organ o właściwym statusie.
Państwa Członkowskie zapewniają, że skład tych systemów daje gwarancję ich niezależności i bezstronności w realizacji przypisanych im zadań.
2. Państwa Członkowskie zapewnią pełne funkcjonowanie systemów w terminie 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.
3. Podczas tworzenia i kierowania systemami akredytacji Państwa Członkowskie dokonują stosownych konsultacji z zaangażowanymi stronami.
4. Akredytacja inspektorów ochrony środowiska i nadzór nad ich działalnością są zgodne z wymaganiami określonymi w załączniku V.
5. Inspektorzy ochrony środowiska, akredytowani w jednym z Państw Członkowskich mogą przeprowadzać inspekcje w każdym innym Państwie Członkowskim, zgodnie z wymaganiami ustanowionymi w załączniku V. Państwo Członkowskie, w którym prowadzona jest inspekcja powiadamiane jest o jej rozpoczęciu oraz czynność ta jest przedmiotem nadzoru ze strony systemu akredytacji
6. Państwa Członkowskie powiadamiają Komisję o środkach podjętych na mocy niniejszego artykułu oraz o stosownych zmianach w strukturze i procedurach systemu akredytacji.
7. Zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 14 ust. 2, Komisja wspiera współpracę między Państwami Członkowskimi, w szczególności w celu uniknięcia niezgodności między załącznikiem V a kryteriami, warunkami i procedurami stosowanymi przez krajowe organy akredytujące do celów akredytacji i nadzoru inspektorów ochrony środowiska tak, aby zapewnić jednolity poziom kwalifikacji inspektorów.
8. Organy akredytujące powołują forum, w skład którego wchodzą wszystkie organy akredytujące. Forum ma na celu dostarczanie Komisji informacji i środków umożliwiających wypełnienie przez nią zobowiązania na mocy ust. 7. Forum zbiera się przynajmniej raz do roku, w obecności przedstawiciela Komisji.
W stosownym przypadku forum opracowuje wytyczne w zakresie akredytacji, kompetencji i nadzoru inspektorów ochrony środowiska. Dokumenty zawierające opracowane wytyczne podlegają procedurze przewidzianej w art. 14 ust. 2.
W celu zapewnienia harmonijnego rozwoju funkcjonowania organów akredytujących i procesów inspekcji we wszystkich Państwach Członkowskich, forum opracowuje procedury kontroli wzajemnych. Celem kontroli wzajemnych jest zapewnienie spełniania wymogów niniejszego rozporządzenia przez systemy akredytacji Państw Członkowskich. Sprawozdanie z kontroli wzajemnych przedkładane jest Komisji, która przesyła je do informacji Komitetu określonego w art. 14 ust. 1 oraz udostępnia opinii publicznej.
Artykuł 5
Właściwe organy
1. W ciągu 3 miesięcy od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, każde Państwo Członkowskie ustanawia właściwy organ odpowiedzialny za wykonywanie zadań określonych niniejszym rozporządzeniem, w szczególności jego art. 6 i art. 7 oraz powiadamia o tym Komisję.
2. Państwa Członkowskie zapewniają, aby skład właściwych organów dawał gwarancję ich niezależności i neutralności oraz, że organy te stosują przepisy niniejszego rozporządzenia w sposób spójny.
3. Państwa Członkowskie posiadają wytyczne dotyczące zawieszenia i wykreślenia z rejestru organizacji, stosowane przez właściwe organy. Właściwe organy posiadają procedury umożliwiające w szczególności:
- uwzględnianie uwag zainteresowanych stron dotyczących zarejestrowanych organizacji oraz
- odmowę rejestracji, wykreślenie z rejestru lub zawieszenie rejestracji organizacji.
4. Właściwy organ jest odpowiedzialny za rejestrowanie organizacji w ramach EMAS i dlatego sprawuje on kontrolę nad wprowadzeniem i utrzymywaniem organizacji w rejestrze.
5. Właściwe organy wszystkich Państw Członkowskich spotykają się przynajmniej raz do roku w obecności przedstawiciela Komisji. Celem tych spotkań jest zapewnienie spójności procedur dotyczących rejestracji organizacji w ramach EMAS, w tym również zawieszenia lub wykreślenia z rejestru. Właściwe organy realizują kontrole wzajemne w celu wypracowania jednolitego rozumienia praktycznego podejścia do problemów rejestracji. Sprawozdanie z działań w zakresie kontroli wzajemnych przedkładane jest Komisji, która przesyła je do wiadomości Komitetu wymienionego w art. 14 ust. 1 oraz udostępnia opinii publicznej.
Artykuł 6
Rejestracja organizacji
Rejestracja organizacji prowadzona jest przez właściwe organy zgodnie z następującymi zasadami:
1. Jeśli właściwy organ:
- otrzymał zatwierdzone oświadczenie o środowisku oraz
- otrzymał wypełniony formularz, zawierający przynajmniej informacje wymienione w załączniku VIII od organizacji, oraz
- otrzymał jakąkolwiek opłatę rejestracyjną, która może być nałożona na mocy art. 16, oraz
- uznaje, na podstawie otrzymanych dowodów, w szczególności poprzez informacje uzyskane od właściwych organów przestrzegania prawa dotyczące stosowania się organizacji do właściwych przepisów ochrony środowiska, że organizacja spełnia wszystkie wymagania niniejszego rozporządzenia,
rejestruje on organizację składającą wniosek i nadaje jej numer rejestracyjny. Właściwy organ informuje kierownictwo organizacji, że została ona wpisana do rejestru.
2. Jeśli właściwy organ otrzymał sprawozdanie z nadzoru od organu akredytującego o istnieniu dowodów na to, że czynności inspektora ochrony środowiska nie zostały wykonane w sposób dostatecznie prawidłowy, aby potwierdzić spełnianie przez organizację składającą wniosek wymogów określonych w niniejszym rozporządzeniu, odmawia on rejestracji lub zawiesza ją, w stosownym przypadku, do czasu uzyskania zapewnienia stosowania się przez organizację do EMAS.
3. Jeżeli organizacja nie zdoła przedstawić właściwemu organowi w ciągu trzech miesięcy od chwili zaistnienia takiego obowiązku:
- zatwierdzonej rocznej aktualizacji oświadczenia o środowisku, lub
- wypełnionego formularza, zawierającego przynajmniej informacje wymienione w załączniku VIII od organizacji, lub
- żadnej właściwej opłaty rejestracyjnej,
organizacja zostaje, w zależności od charakteru i zakresu uchybienia, zawieszona lub wykreślona z rejestru. Właściwy organ informuje kierownictwo organizacji o przyczynach podjętej decyzji.
4. Jeśli w jakimkolwiek momencie właściwy organ uznaje, na podstawie otrzymanych dowodów, że organizacja nie spełnia już jednego lub więcej warunków określonych w niniejszym rozporządzeniu, organizacja zostaje zawieszona lub wykreślona z rejestru, w stosownym przypadku, w zależności od charakteru i zakresu uchybienia.
Jeśli właściwy organ zostanie poinformowany przez właściwe organy przestrzegania prawa o naruszeniu przez organizację odpowiednich wymagań rozporządzeń dotyczących ochrony środowiska, odmówi rejestracji tej organizacji lub zawiesi jej rejestrację.
5. Przed wydaniem odmowy rejestracji, zawieszeniem lub wykreśleniem organizacji z rejestru niezbędne jest przeprowadzenie konsultacji z zainteresowanymi stronami, które przedstawiają właściwemu organowi niezbędne dowody, na których opiera on swoją decyzję. Właściwy organ informuje kierownictwo organizacji o przyczynach podjętych środków oraz procesie dyskusji z właściwymi organami odpowiedzialnymi za stosowanie prawa.
6. Odmowa lub zawieszenie zostają zniesione, jeśli właściwy organ otrzyma zadowalające informacje, potwierdzające spełnianie przez organizację warunków EMAS lub zadowalające informacje od właściwego organu przestrzegania prawa, że naruszenie zostało usunięte i organizacja poczyniła stosowne kroki zabezpieczające przed jego ponownym wystąpieniem.
Artykuł 7
Wykaz zarejestrowanych organizacji i inspektorów ochrony środowiska
1. Organ akredytujący ustanawia, poddaje przeglądowi i aktualizuje wykazy inspektorów ochrony środowiska oraz ich zakres akredytacji w ich Państwie Członkowskim. Powiadamia on również Komisję oraz właściwy organ każdego miesiąca o zmianach tego wykazu, w sposób bezpośredni lub poprzez władze krajowe, w zależności od decyzji danego Państwa Członkowskiego.
2. Właściwe organy ustanawiają i utrzymują oraz co miesiąc aktualizują wykaz organizacji zarejestrowanych w ich Państwie Członkowskim. Powiadamiają też Komisję o comiesięcznych zmianach tego wykazu w sposób bezpośredni lub poprzez władze krajowe, w zależności od decyzji właściwego Państwa Członkowskiego, mogą też zorganizować system wymiany informacji między sektorem gospodarki oraz obszarem kompetencji właściwymi dla sieci delegowanych organów lokalnych.
3. Rejestr inspektorów ochrony środowiska i organizacji zarejestrowanych w EMAS prowadzony jest przez Komisję, która udostępnia go opinii publicznej.
Artykuł 8
Logo
1. Organizacje uczestniczące w EMAS mają prawo do używania logo określonego w załączniku IV tylko pod warunkiem posiadania ważnej rejestracji w systemie. Specyfikacje techniczne dotyczące reprodukowania logo zostają przyjęte zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 14 ust. 2 i opublikowane przez Komisję.
2. Logo EMAS może być stosowane przez organizacje w następujących przypadkach:
a) na zatwierdzonych informacjach, zgodnie z opisem podanym w załączniku III, pkt 3.5, przy spełnieniu warunków zdefiniowanych w wytycznych Komisji, przyjętych zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 14 ust. 2, które zapobiegają niezgodności z etykietami produktów ekologicznych (w takim przypadku należy stosować wersję 2 logo w formie zaprezentowanej w załączniku IV);
b) na zatwierdzonych oświadczeniach o środowisku (w takim przypadku należy stosować wersję 2 logo w formie zaprezentowanej w załączniku IV);
c) na papierze firmowym zarejestrowanych organizacji (w takim przypadku należy stosować wersję 1 logo w formie zaprezentowanej w załączniku IV);
d) na materiałach informacyjnych upowszechniających udział organizacji w EMAS (w takim przypadku należy stosować wersję 1 logo w formie zaprezentowanej w załączniku IV);
e) na lub w reklamach produktów, działań i usług, tylko przy spełnieniu warunków zdefiniowanych w wytycznych Komisji przyjętych zgodnie z art. 14 ust. 2, które zapobiegają niezgodności z etykietami produktów ekologicznych.
3. Logo nie jest stosowane w następujących przypadkach:
a) na produktach lub ich opakowaniach zbiorczych,
b) łącznie z porównywalnymi twierdzeniami dotyczącymi innych produktów, działań i usług.
Jednakże, w ramach oceny przewidzianej w art. 15 ust. 3, Komisja rozważa wyjątkowe okoliczności, w jakich możliwe jest stosowanie logo i dla tych przypadków przyjmuje, zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 14 ust. 2, szczególne zasady, które zapobiegają niezgodności z etykietami produktów ekologicznych.
Artykuł 9
Związki z normami europejskimi i międzynarodowymi
1. Organizacje wdrażające europejskie lub międzynarodowe normy w zakresie zagadnień dotyczących środowiska właściwe dla EMAS oraz posiadające uzyskany zgodnie z właściwymi procedurami certyfikat, potwierdzający przestrzeganie przez nie tych norm, są uważane za spełniające odpowiednie wymagania niniejszego rozporządzenia pod warunkiem, że:
a) normy te zostały uznane przez Komisję, stanowiącą zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 14 ust. 2;
b) wymagania akredytacji dla organu certyfikującego są uznane przez Komisję stanowiącą zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 14 ust. 2.
Odniesienia dotyczące uznanych norm (włączając właściwe działy EMAS, do których mają zastosowanie) oraz uznane wymogi akredytacyjne zostają opublikowane w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.
2. Zarejestrowanie w ramach EMAS organizacji określonych w ust. 1 możliwe jest po wykazaniu przez te organizacje inspektorowi ochrony środowiska zgodności z wymaganiami nie objętymi uznanymi normami.
Artykuł 10
Związki z innymi aktami prawnymi z zakresu ochrony środowiska we Wspólnocie
1. EMAS pozostaje bez uszczerbku dla:
a) prawa wspólnotowego lub
b) prawa krajowego lub norm technicznych nieregulowanych prawem wspólnotowym oraz
c) obowiązków organizacji wynikających z tego prawa oraz norm dotyczących kontroli ochrony środowiska.
2. Państwa Członkowskie rozważają możliwość uwzględnienia faktu rejestracji w EMAS, przeprowadzonej zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, we wdrażaniu i stosowaniu prawa ochrony środowiska tak, aby uniknąć niepotrzebnego powielania wysiłków zarówno organizacji jak i właściwych organów przestrzegania prawa.
Państwa Członkowskie informują Komisję o środkach podjętych w tym zakresie. Komisja przekazuje informacje otrzymane od Państw Członkowskich do Parlamentu Europejskiego i Rady w najszybszym możliwym terminie, nie rzadziej niż raz na trzy lata.
Artykuł 11
Wspieranie uczestnictwa organizacji, w szczególności małych i średnich przedsiębiorstw
1. Państwa Członkowskie wspierają udział organizacji w EMAS, mając w szczególności na uwadze zapewnienie uczestnictwa małych i średnich przedsiębiorstw, poprzez:
- ułatwianie dostępu do informacji, funduszy wsparcia, instytucji publicznych i zamówień publicznych, bez uszczerbku dla przepisów wspólnotowych regulujących zamówienia publiczne,
- ustanawianie lub wspieranie środków w zakresie pomocy technicznej, w szczególności w powiązaniu z inicjatywami ze strony właściwych lokalnych lub profesjonalnych punktów kontaktowych (np. lokalne władze, izby handlowe, stowarzyszenia handlowe lub rzemieślnicze),
- ustalenie opłat rejestracyjnych w racjonalnej wysokości wspierającej szersze uczestnictwo.
Celem wspierania uczestnictwa małych i średnich przedsiębiorstw, również tych skupionych na właściwie wydzielonych geograficznie terenach, lokalne władze we współpracy ze stowarzyszeniami przemysłowymi, izbami handlowymi i stronami zainteresowanymi mogą oferować pomoc w określeniu znaczących wpływów na środowisko. Małe i średnie przedsiębiorstwa mogą następnie wykorzystać te informacje w celu zdefiniowania programów środowiskowych i ustanowienia ogólnych i szczegółowych celów środowiskowych dla ich systemu zarządzania EMAS. Ponadto, na szczeblu regionalnym lub krajowym można rozwinąć programy zaprojektowane dla wspierania uczestnictwa małych i średnich przedsiębiorstw, np. podejście "krok po kroku", które docelowo prowadzą do rejestracji w ramach EMAS. Taki system ma na celu unikanie niepotrzebnych obciążeń administracyjnych jego uczestników, w szczególności małych organizacji.
2. W celu zachęcenia do uczestnictwa organizacji w EMAS, Komisja i inne instytucje Wspólnoty jak również inne władze publiczne na szczeblu krajowym, rozważają sposób uwzględnienia, bez uszczerbku dla prawa wspólnotowego, faktu rejestracji w ramach EMAS w kontekście ustanawiania kryteriów obowiązujących w ich polityce zamówień publicznych.
3. Państwa Członkowskie informują Komisję o środkach podjętych na podstawie niniejszego artykułu. Komisja przekazuje otrzymane informacje od Państw Członkowskich do Parlamentu Europejskiego i Rady w najszybszym możliwym terminie, nie rzadziej niż raz na trzy lata.
Artykuł 12
Informacja
1. Każde Państwo Członkowskie podejmuje odpowiednie środki, aby zapewnić że:
a) organizacje zostały poinformowane o treści niniejszego rozporządzenia;
b) opinia publiczna została poinformowana o celach i zasadniczych elementach EMAS.
Państwa Członkowskie wykorzystują, w stosownych przypadkach, we współpracy m.in. ze stowarzyszeniami przemysłowymi, organizacjami konsumenckimi, organizacjami ekologicznymi, związkami zawodowymi i instytucjami lokalnymi, profesjonalne publikacje, lokalną prasę, kampanie promocyjne lub jakiekolwiek inne środki dostępne w celu wspierania ogólnej wiedzy o EMAS.
2. Państwa Członkowskie informują Komisję o środkach podjętych na podstawie niniejszego artykułu.
3. Komisja jest odpowiedzialna za wspieranie EMAS na poziomie wspólnotowym. W szczególności analizuje ona, w drodze konsultacji z członkami Komitetu określonego w art. 14 ust. 1, możliwości rozprzestrzeniania najlepszych praktyk przy użyciu właściwych dla tego celu sposobów i środków.
Artykuł 13
Naruszenia
Państwa Członkowskie podejmują właściwe środki prawne lub administracyjne w przypadku niewypełnienia przepisów niniejszego rozporządzenia oraz powiadamiają Komisję o tych środkach.
Artykuł 14
Komitet
1. Komisja jest wspierana przez komitet.
2. W przypadku dokonania odniesienia do niniejszego ustępu, zastosowanie mają art. 5 i 7 decyzji 1999/468/WE, z uwzględnieniem przepisów art. 8 tej decyzji.
Okres określony w art. 5 ust. 6 decyzji 1999/468/WE wynosi trzy miesiące.
3. Komitet uchwala regulamin wewnętrzny.
Artykuł 15
Przegląd
1. Nie później niż pięć lat po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia, Komisja dokona przeglądu EMAS w świetle doświadczeń zdobytych w trakcie jego działania i, w razie konieczności, przedstawi Parlamentowi Europejskiemu i Radzie propozycje odpowiednich zmian.
2. Wszystkie załączniki do niniejszego rozporządzenia, z wyjątkiem załącznika V, przyjęte są przez Komisję stanowiącą zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 14 ust. 2 w świetle doświadczeń zdobytych w trakcie działania EMAS i w odpowiedzi na określone potrzeby w zakresie wytycznych do wymagań EMAS.
3. We współpracy z Państwami Członkowskimi, nie później niż 5 lat po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia, Komisja ocenia w szczególności stosowanie, rozpoznawanie i interpretację logo EMAS w szczególności przez opinię publiczną i inne zainteresowane strony oraz decyduje, czy istnieje potrzeba zmiany logo i wymogów jego stosowania.
Artykuł 16
Koszty i opłaty
1. Możliwe jest ustanowienie, zgodnie z ustaleniami Państw Członkowskich, systemu opłat mających na celu pokrycie kosztów administracyjnych poniesionych w związku z procedurami rejestracyjnymi organizacji i akredytacją oraz nadzorem inspektorów ochrony środowiska oraz innych kosztów związanych z EMAS.
2. Państwa Członkowskie informują Komisję o środkach podjętych na podstawie niniejszego artykułu.
Artykuł 17
Uchylenie rozporządzenia (EWG) nr 1836/93
1. Rozporządzenie (EWG) nr 1836/93 traci moc z datą wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, z zastrzeżeniem ust. 2-5 niniejszego artykułu.
2. Pozostają w mocy krajowe systemy akredytacji i właściwe organy utworzone zgodnie z rozporządzeniem (EWG) nr 1836/93. Państwa Członkowskie modyfikują procedury stosowane przez systemy akredytacji i właściwe organy na mocy odpowiednich przepisów niniejszego rozporządzenia. Państwa Członkowskie zapewniają pełną zdolność funkcjonowania tych systemów w terminie 12 miesięcy od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.
3. Inspektorzy ochrony środowiska akredytowani zgodnie z rozporządzeniem (EWG) nr 1836/93 mogą kontynuować swą działalność zgodnie z wymogami ustanowionymi w niniejszym rozporządzeniu.
4. Obiekty zarejestrowane zgodnie z rozporządzeniem (EWG) nr 1836/93 pozostają w rejestrze EMAS. Nowe wymagania niniejszego rozporządzenia zostają sprawdzone podczas następnej inspekcji obiektu. Jeśli termin następnej inspekcji wypada wcześniej niż 6 miesięcy po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia, termin ten może zostać przedłużony o 6 miesięcy, w porozumieniu z inspektorem ochrony środowiska i właściwymi organami.
5. Ustęp 3 i 4 stosuje się także do akredytowanych inspektorów ochrony środowiska i obiektów zarejestrowanych zgodnie z art. 14 rozporządzenia (EWG) nr 1836/93, pod warunkiem uznania przez właściwe instytucje akredytujące i właściwe organy, iż inspektorzy i zarejestrowane obiekty spełniają wszystkie wymogi rozporządzenia (EWG) nr 1836/93 i powiadomienia o tym fakcie Komisji.
Artykuł 18
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w DziennikuUrzędowym Wspólnot Europejskich.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 19 marca 2001 r.