Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2237/2003
z dnia 23 grudnia 2003 r.
ustanawiające szczegółowe zasady stosowania niektórych systemów wsparcia przewidzianych w tytule IV rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003 r. ustanawiające wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiające określone systemy wsparcia dla rolników i zmieniające rozporządzenia (EWG) nr 2019/93, (WE) nr 1452/2001, (WE) nr 1453/2001, (WE) nr 1454/2001, (WE) 1868/94, (WE) nr 1251/1999, (WE) nr 1254/1999, (WE) nr 1673/2000, (EWG) nr 2358/71 i (WE) nr 2529/2001 [1], w szczególności jego art. 145 lit. c), e), f) i q) oraz art. 155,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Tytuł IV rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 ustanawia niektóre systemy wsparcia dla rolników. W celu uproszczenia, właściwe jest zapewnienie jednego rozporządzenia ustanawiającego przepisy wykonawcze dla systemów wchodzących w życie w 2004 r.
(2) Począwszy od 2005 r., do wyżej wymienionych systemów wsparcia stosuje się zintegrowany system zarządzania i kontroli przewidziany w tytule II rozdział 4 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 (zwany dalej "IACS"). Zarówno niektóre z tych systemów wsparcia, jak i produkty na które przyznawane są płatności bezpośrednie w ramach tych systemów wsparcia, są już objęte IACS. W celu ułatwienia przejścia od uzgodnień przewidzianych w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 3508/92 z dnia 27 listopada 1992 r. ustanawiającym zintegrowany system zarządzania i kontroli niektórych wspólnotowych systemów pomocy [2] do uzgodnień przewidzianych w IACS, właściwe jest zastosowanie obowiązujących przepisów na mocy rozporządzenia (EWG) nr 3508/92 i przepisów wykonawczych do niego, przewidzianych w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 2419/2001 [3] do tych systemów wsparcia.
(3) Dla osiągnięcia skuteczności i dobrego zarządzania systemami, należy ograniczyć płatności obszarowe do niektórych określonych obszarów i warunków.
(4) Należy zapobiegać obsiewaniu obszarów jedynie w celu zakwalifikowania ich do płatności obszarowych. Niektóre warunki związane z zasiewem i uprawą roślin uprawnych muszą być określone, w szczególności w odniesieniu do pszenicy durum, roślin wysokobiałkowych i ryżu. Należy przestrzegać lokalnych norm w celu odzwierciedlenia różnorodności praktyk rolnych we Wspólnocie.
(5) Tylko jeden wniosek o płatność obszarową powinien być dopuszczony w odniesieniu do działki uprawianej w danym roku poza wyjątkami, gdy płatność obszarowa stanowi uzupełnienie z tytułu tej samej uprawy lub gdy pomoc dotyczy produkcji nasion. Płatności obszarowe mogą być przyznawane z tytułu upraw objętych subsydiami w ramach systemu wynikającego ze wspólnotowej polityki strukturalnej i polityki ochrony środowiska.
(6) Systemy wsparcia oparte na pomocy obszarowej zapewniają, iż w przypadku gdy powierzchnia obszaru, dla którego wnioskowana jest pomoc przekroczy maksymalną gwarantowaną powierzchnię, obszary lub podobszary bazowe, to powierzchnia przypadająca na rolnika dla której wnioskowana jest pomoc jest proporcjonalnie zmniejszana w danym roku. Dlatego właściwe jest ustanowienie sposobów przeprowadzenia i terminów dla wymiany informacji między Komisją i Państwami Członkowskimi, w celu określenia współczynnika redukcji i informowania Komisji o obszarach dla których wypłacono pomoc. Te same przepisy mają zastosowanie do zmniejszania całkowitej kwoty indywidualnych ilości referencyjnych w przypadku stosowania art. 95 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.
(7) Zgodnie z art. 73 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 przyznawanie specjalnej premii jakościowej z tytułu pszenicy durum jest uzależnione od wykorzystania pewnych ilości kwalifikowanego materiału siewnego odmian uznanych, w danej strefie produkcji, za odmiany o wysokiej jakości przeznaczone do produkcji semoliny lub ciasta makaronowego. W celu zapewnienia przestrzegania tych wymogów, w każdym Państwie Członkowskim należy ustalić kryteria metody przesiewowej dla odmian oraz procedurę ustalania wykazu uprawianych odmian jak również minimalną ilość kwalifikowanego materiału siewnego do wykorzystania.
(8) Krótki okres czasu między przyjęciem rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 a wejściem w życie specjalnej premii jakościowej z tytułu pszenicy durum uniemożliwia ustanowienie wykazu uprawianych odmian kwalifikujących się do przyznania pomocy w latach 2004-2005 zgodnie z przewidzianą metodą przesiewową. Dlatego konieczne jest, aby Państwa Członkowskie utworzyły wykaz przejściowy oparty na selekcji istniejących odmian.
(9) Z uwagi na uzależnienie uprawnień do specjalnej premii jakościowej z tytułu pszenicy durum od wykorzystania określonej ilości kwalifikowanego materiału siewnego, należy ustanowić właściwą procedurę kontrolną w celu sprawdzania efektywnego wykorzystania kwalifikowanego materiału siewnego oraz wymaganych ilości.
(10) W niektórych regionach, z przyczyn agronomicznych, rośliny wysokobiałkowe są tradycyjnie siane w połączeniu ze zbożami. Powstająca z tego uprawa składa się przede wszystkim z roślin wysokobiałkowych. Do celów przyznania premii z tytułu roślin wysokobiałkowych, obszary tak obsiane należy uznać za obszary roślin wysokobiałkowych.
(11) W celu skuteczności i dobrego zarządzania systemem pomocy dla orzechów, przyznana pomoc obszarowa nie powinna służyć do finansowania niewielkich plantacji lub osobno stojących drzew. Dlatego powinna zostać określona minimalna wielkość poletka i minimalna gęstość obsadzenia drzewami w wyspecjalizowanym sadzie. W celu ułatwienia przejścia między istniejącymi planami poprawy, które wygasają po wprowadzeniu nowego systemu pomocy, należy przewidzieć zastosowanie środków przejściowych.
(12) Warunki płatności jak i obliczanie specjalnej płatności z tytułu uprawy ryżu zależą nie tylko od obszaru lub obszarów bazowych ustalonych dla każdego produkującego Państwa Członkowskiego określonych w rozporządzeniu (WE) nr 1782/2003, ale również od możliwego podziału tych obszarów bazowych na podobszary bazowe, od obiektywnych kryteriów ustalonych przez każde Państwo Członkowskie w celu przeprowadzenia tego podziału, od warunków na jakich te działki są oddawane pod uprawę i od ich minimalnych rozmiarów. Konieczne jest zatem ustanowienie szczegółowych zasad dotyczących ustanawiania, zarządzania i sposobów uprawy stosowanych do podobszarów i obszarów bazowych.
(13) Zauważenie możliwego przekroczenia obszaru bazowego określonego w art. 82 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 powoduje zmniejszenie specjalnej płatności z tytułu uprawy ryżu. W celu określenia sposobów obliczeń dla tego zmniejszenia, należy określić kryteria, które będą brane pod uwagę oraz stosowane współczynniki.
(14) Kontynuacja wypłat specjalnej płatności z tytułu uprawy ryżu wymaga przekazania Komisji pewnych informacji dotyczących uprawy obszarów i podobszarów bazowych. W tym celu powinny zostać określone szczegółowe informacje, które Państwa Członkowskie powinny przekazać Komisji oraz terminy dla tych komunikatów.
(15) Specjalna płatność z tytułu uprawy ryżu zastępuje płatności wyrównawcze do których szczegółowe zasady stosowania zostały przewidziane w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 613/97 z dnia 8 kwietnia 1997 r. ustanawiającym zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 3072/95 w odniesieniu do warunków przyznawania płatności wyrównawczych w ramach systemu pomocy dla producentów ryżu [4]. Rozporządzenie to staje się bezprzedmiotowe i musi zostać uchylone.
(16) art. 93 i 94 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 przewidują pomoc dla rolników produkujących ziemniaki przeznaczone do produkcji skrobi ziemniaczanej objętej umową kontraktacji oraz w ramach limitów kwoty określonych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1868/94 z dnia 27 lipca 1994 r. ustanawiającym system kwot na produkcję skrobi ziemniaczanej [5]. Dlatego powinny zostać określone warunki przyznania pomocy i, w zależności od przypadku, odniesienia krzyżowe do istniejących przepisów dotyczących systemu kwot przewidzianego w rozporządzeniu (WE) nr 1868/94. Biorąc pod uwagę fakt, iż ziemniaki są stopniowo dostarczane do przedsiębiorstwa produkującego skrobię i, na chwilę obecną, pomoc na dostarczone ilości została wypłacona, właściwe jest utrzymanie obecnego systemu płatniczego na rok 2004. Dla osiągnięcia skuteczności i dobrego zarządzania systemem pomocy należy przewidzieć przepisy dotyczące kontroli.
(17) art. 95 i 96 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 przewidują, iż premia mleczna i płatność dodatkowa są wypłacane na rzecz producentów. Rozporządzenie Rady (WE) nr 1788/2003 z dnia 29 września 2003 r. ustanawiające opłatę wyrównawczą w sektorze mleka i przetworów mlecznych [6] przewiduje przepisy szczególne w przypadku braku aktywności. Dlatego należy przewidzieć możliwość wyłączenia z korzystania z premii i płatności w przypadku gdy osoba fizyczna lub prawna posiadająca indywidualną ilość referencyjną przestaje spełniać warunki określone w art. 5 lit. c) rozporządzenia Rady (WE) nr 1788/2003 przez okres 12 miesięcy poprzedzający dzień 31 marca danego roku. Dla osiągnięcia skuteczności i dobrego zarządzania systemem pomocy należy przewidzieć przepisy dotyczące kontroli.
(18) art. 88-92 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 przewidują przyznanie rolnikom nowego systemu pomocy dla upraw energetycznych. Mając na uwadze, iż jest to nowy system wymagający kompleksowego zarządzania i środków kontroli, przepisy wykonawcze powinny zostać ograniczone do roku 2004 dla umożliwienia ich przeglądu w następnych latach w świetle uzyskanego doświadczenia.
(19) Zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2461/1999 z dnia 19 listopada 1999 r. ustanawiającym szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1251/1999 w odniesieniu do użytkowania gruntów odłogowanych do produkcji surowców przeznaczonych do wytwarzania we Wspólnocie produktów nieprzeznaczonych pierwotnie do spożycia przez ludzi lub zwierzęta [7], które wyklucza buraka cukrowego z korzystania z pomocy, uprawa buraka cukrowego powinna zostać wykluczona z systemu pomocy dla roślin energetycznych.
(20) Należy określić warunki dopuszczenia do pomocy. W tym celu należy sprecyzować warunek zawarcia umowy między producentem a pierwszym przetwórcą odnośnie do danych surowców rolnych. Należy również określić warunki przetwarzania przez rolnika w jego gospodarstwie.
(21) W celu zapewnienia przetworzenia surowca na określony produkt energetyczny, pierwsi przetwórcy są zobowiązani do złożenia zabezpieczenia, mimo iż pomoc przyznawana jest rolnikom a nie pierwszym przetwórcom. Kwota zabezpieczenia musi być odpowiednio wysoka, aby zapobiec ryzyku zmiany przeznaczenia surowców. Ponadto, w celu zapewnienia skuteczności systemu kontroli dla systemu pomocy, sprzedaż surowców i przetworzonych półproduktów powinna zostać dwukrotnie ograniczona przed końcowym przetwarzaniem.
(22) Konieczne jest wyraźne rozróżnienie między zobowiązaniami wnioskodawcy, które wygasają po dostarczeniu całkowitej ilości zebranego surowca, a zobowiązaniami pierwszych przetwórców, które rozpoczynają się w momencie dostawy i wygasają wraz z końcowym przetworzeniem surowców w produkty energetyczne.
(23) Niektóre działania transportowe na terenie Wspólnoty związane z surowcami i produktami pochodnymi powinny zostać objęte kontrolą przy użyciu egzemplarzy kontrolnych T5 wystawionych zgodnie z rozporządzeniem Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającym przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny [8]. Należy zapewnić inne dowody na wypadek utraty egzemplarza kontrolnego T5 z przyczyn niezależnych od pierwszego przetwórcy. Do celów osiągnięcia skuteczności i dobrego zarządzania systemem pomocy, należy przewidzieć przepisy dotyczące kontroli.
(24) Komitet Zarządzający ds. Płatności Bezpośrednich nie wydał opinii w terminie ustalonym przez jego przewodniczącego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
ROZDZIAŁ 1 ZAKRES I PRZEPISY OGÓLNE
Artykuł 1
Przedmiot i zakres
Niniejsze rozporządzenie ustanawia szczegółowe zasady stosowania następujących systemów wsparcia przewidzianych w tytule IV rozporządzenia (WE) nr 1782/2003:
a) specjalna premia jakościowa z tytułu pszenicy durum przewidziana w tytule IV rozdział 1 tego rozporządzenia;
b) premia z tytułu roślin wysokobiałkowych przewidziana w tytule IV rozdział 2 tego rozporządzenia;
c) specjalna płatność z tytułu uprawy ryżu przewidziana w tytule IV rozdział 3 tego rozporządzenia;
d) płatność obszarowa z tytułu orzechów przewidziana w tytule IV rozdział 4 tego rozporządzenia;
e) na rok 2004, pomoc z tytułu roślin energetycznych przewidziana w tytule IV rozdział 5 tego rozporządzenia;
f) pomoc z tytułu ziemniaków na skrobię przewidziana w tytule IV rozdział 6 tego rozporządzenia;
g) premia mleczna oraz płatności dodatkowe przewidziane w tytule IV rozdział 7 tego rozporządzenia.
Artykuł 2
Stosowanie zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli
Rozporządzenie (EWG) nr 3508/92 i rozporządzenie (WE) nr 2419/2001 mają zastosowanie, z zastrzeżeniem odmiennych przepisów, do wniosków o płatności bezpośrednie dla roku kalendarzowego 2004, określone w art. 1 lit. a) - e).
Dla roku kalendarzowego 2004, art. 11-15, art. 17, 20, 44 i 46-51 rozporządzenia (WE) nr 2419/2001 mają zastosowanie do wniosków o płatności bezpośrednie określone w art. 1 lit. f) i g).
Dla roku kalendarzowego 2004, art. 2 lit. r), art. 4, 22 i 23 rozporządzenia (WE) nr 2419/2001 mają zastosowanie do wniosków o płatności bezpośrednie określone w art. 1 lit. f).
Artykuł 3
Termin składania wniosków
Rolnicy składają wnioski z tytułu systemów wsparcia określonych w art. 1 do dnia, który jest ustalany przez Państwa Członkowskie, ale nie później niż do dnia 15 maja. W Finlandii i Szwecji termin ten może zostać przesunięty najdalej do dnia 15 czerwca.
Jednakże Komisja, zgodnie z procedurą określoną w art. 144 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, może pozwolić na przesunięcie terminów wskazanych w akapicie pierwszym w niektórych strefach, w przypadku gdy nadzwyczajne warunki klimatyczne czynią normalne terminy niemożliwymi do zastosowania.
Artykuł 8 rozporządzenia (WE) nr 2419/2001 stosuje się jedynie w odniesieniu do wniosków o pomoc związaną z obszarem. W Finlandii i Szwecji, zmiany do wniosków o pomoc mogą być wprowadzane do 30 czerwca w przypadku ziemniaków na skrobię.
Artykuł 4
Warunki dotyczące płatności
1. Płatność bezpośrednia określona w art. 1 lit. a), b), c) i e) jest przyznawana jedynie dla obszarów, według rodzaju uprawy, które były przedmiotem wniosku obejmujących co najmniej 0,3 hektara, gdy każda uprawiana działka przekracza minimalny rozmiar określony przez Państwo Członkowskie w granicach ustalonych w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 2419/2001.
2. Płatność bezpośrednia określona w art. 1 lit, a), b) i c) jest przyznawana jedynie dla obszarów, które są w pełni obsiewane oraz które są uprawiane zgodnie z lokalnymi standardami.
Jednakże w przypadku specjalnej premii jakościowej z tytułu pszenicy durum przewidzianej w tytule IV rozdział 1 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, rośliny uprawiane na obszarach, które są w pełni obsiewane oraz które są uprawiane zgodnie z lokalnymi standardami, ale które nie osiągają stadium kwitnienia w wyniku działania nadzwyczajnych warunków pogodowych uznanych przez zainteresowane Państwa Członkowskie, kwalifikują się do pomocy, pod warunkiem że odnośne obszary nie są wykorzystywane do żadnych innych celów przed tym stadium wzrostu.
3. Bez uszczerbku dla okresu czasu przewidzianego w art. 28 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, na mocy niniejszego rozporządzenia płatności bezpośrednie są wypłacane po przeprowadzeniu kontroli na mocy rozporządzenia (WE) nr 2419/2001 i niniejszego rozporządzenia.
4. W danym roku może zostać złożony nie więcej niż jeden wniosek o płatność obszarową dla uprawianej działki z tytułu systemu finansowanego na mocy art. 1 ust. 2 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 1257/1999 [9].
Jednakże każda uprawiana działka objęta w odniesieniu do tego samego roku wnioskiem o:
a) specjalną premię jakościową z tytułu pszenicy durum przewidzianą w tytule IV rozdział 1 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 lub premię z tytułu roślin wysokobiałkowych przewidzianą w tytule IV rozdział 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 może być przedmiotem wniosku o płatności z tytułu roślin uprawnych określone w art. 2, 4 i 5 rozporządzenia Rady (WE) nr 1251/1999 [10] lub w tytule IV rozdział 10 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003;
b) specjalną płatność z tytułu uprawy ryżu przewidzianą w tytule IV rozdział 3 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 lub premię z tytułu roślin wysokobiałkowych przewidzianą w tytule IV rozdział 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 może być przedmiotem wniosku o przyznanie pomocy z tytułu nasion określonej w art. 3 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2358/71 [11] lub w tytule IV rozdział 9 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003;
c) pomoc z tytułu roślin energetycznych przewidzianą w tytule IV rozdział 5 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 może być przedmiotem wniosku o przyznanie płatności z tytułu roślin uprawnych określonych w art. 2, 4 i 5 rozporządzenia (WE) nr 1251/1999 lub w tytule IV rozdział 10 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, bez uszczerbku dla art. 90 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 lub specjalnej płatności z tytułu uprawy ryżu określonej w tytule IV rozdział 3 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003;
d) płatności z tytułu roślin uprawnych określone w art. 2, 4 i 5 rozporządzenia (WE) nr 1251/1999 lub w tytule IV rozdział 10 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 może byćprzedmiotem wniosku o przyznanie pomocy z tytułu nasion określonej w art. 3 rozporządzenia (EWG) nr 2358/71 lub w tytule IV rozdział 9 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.
Grunty wykorzystywane do produkcji surowców uprawianych w ramach pomocy z tytułu roślin energetycznych przewidzianej w tytule IV rozdział 5 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 nie są uprawnione do otrzymania pomocy wspólnotowej, jak przewidziano w rozdziale VIII rozporządzenia Rady (WE) nr 1257/1999 [12], z wyjątkiem wsparcia przyznanego w odniesieniu do kosztów sadzenia szybko rosnących gatunków roślin jak przewidziano w art. 31 ust. 3 akapit drugi tego rozporządzenia.
Artykuł 5
Powiadamianie
Państwa Członkowskie powiadamiają Komisję przekazem elektronicznym, zgodnie z następującym harmonogramem:
a) najpóźniej do dnia 15 września danego roku: o obszarach lub ilościach w przypadku określonym w art. 95 i 96 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, dla których wnioskowano pomoc na dany rok kalendarzowy, określonych dla każdego podobszaru bazowego jeśli zajdzie taka potrzeba;
b) najpóźniej do dnia 31 października: o ostatecznych danych dotyczących obszarów lub ilości, uzyskanych przy uwzględnieniu przeprowadzonych kontroli;
c) najpóźniej do dnia 31 lipca następnego roku: o danych końcowych dotyczących obszarów lub ilości dla których wypłacono pomoc na ten rok kalendarzowy po, gdzie ma to zastosowanie, odliczeniu obniżek obszaru przewidzianych w art. 32 rozporządzenia (WE) nr 2419/2001.
Powierzchnia obszarów jest wyrażana w hektarach z dokładnością do dwóch miejsc po przecinku. Ilości wyrażane są w tonach z dokładnością do trzech miejsc po przecinku.
Artykuł 6
Współczynnik redukcji
1. Współczynnik redukcji obszaru w przypadku określonym w art. 75, art. 78 ust. 2, art. 82, 85 i art. 89 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 lub współczynnik redukcji ilości oraz obiektywne kryteria w przypadku określonym w art. 95 ust. 4 tego rozporządzenia, ustala się najpóźniej do dnia 15 listopada danego roku na podstawie danych przekazanych zgodnie z przepisami art. 5 lit. b) niniejszego rozporządzenia.
2. W przypadkach określonych w art. 75, 82, 85 i art. 95 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, Państwa Członkowskie przekazują Komisji, najpóźniej do dnia 1 grudnia danego roku, stosowany współczynnik redukcji oraz, w przypadku określonym w art. 95 ust. 4 tego rozporządzenia, stosowane obiektywne kryteria.
ROZDZIAŁ 2 SPECJALNA PREMIA JAKOŚCIOWA Z TYTUŁU PSZENICY DURUM
Artykuł 7
Badanie odmian
1. Państwa Członkowskie wymienione w art. 74 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 ustanawiają wykaz odmian pszenicy durum kwalifikujących się do specjalnej premii jakościowej określonej w art. 72 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 zgodnie metodą przesiewową odmian określonych w ust. 2-5 niniejszego artykułu.
2. Państwa Członkowskie, co najmniej raz na dwa lata, określają co najmniej dwie reprezentatywne odmiany. Odmianami tymi są najbardziej kwalifikowane odmiany pszenicy durum.
3. Państwa Członkowskie analizują odmiany pszenicy durum zgodnie z następującymi parametrami jakościowymi, do których są przypisane odpowiednie wartości:
a) zawartość białka (40 %);
b) jakość glutenu (30 %);
c) wskaźnik koloru żółtego (20 %);
d) ciężar właściwy lub waga jednego tysiąca ziaren (10 %).
Suma średnich parametrów jakościowych określonych w lit. a)-d), pomnożona przez wartość wskazaną w procentach stanowi wskaźnik jakości dla odmian.
Każde Państwo Członkowskie porównuje, po okresie co najmniej dwóch lat, wskaźniki jakości odmian pszenicy durum ze wskaźnikami odmian reprezentatywnych na poziomie regionalnym. Badaniu podlegają odmiany zarejestrowane w krajowym wykazie każdego Państwa Członkowskiego, z wyłączeniem odmian, dla których Państwo Członkowskie nie dysponuje od trzech lat danymi analitycznymi, ponieważ przestały być uprawiane lub kwalifikowane.
W tym celu, w oparciu o średni wskaźnik jakości 100 przyznany reprezentatywnym odmianom, każde Państwo Członkowskie oblicza, dla każdego z parametrów jakościowych określonych w lit. a)-d), wartość procentową jaką należy przypisać innym odmianom pszenicy durum w porównaniu do wskaźnika 100. Tylko odmiany pszenicy durum, ze wskaźnikiem równym lub wyższym niż 98, kwalifikują się do premii jakościowej z tytułu pszenicy durum.
4. Państwo Członkowskie może wyłączyć z wykazu kwalifikowanych odmian te odmiany, których średnie natężenie strat szklistości pszenicy durum przekracza 27 %.
5. Odmiany zarejestrowane w krajowym wykazie innego Państwa Członkowskiego również mogą być badane w zakresie ich kwalifikowalności.
Artykuł 8
Metody analizy
1. Metody analizy zawartości białka, ciężaru właściwego i natężenia strat szklistości pszenicy durum są metodami określonymi w rozporządzeniu Komisji (WE) 824/2000 [13].
2. Wskaźnik koloru żółtego jest mierzony zgodnie z metodą ICC 152 lub inną uznaną metodą jej równoważną.
3. Jakość glutenu jest mierzona zgodnie z metodą ICC 158 lub ICC 151.
Artykuł 9
Ilość kwalifikowanego materiału siewnego
Państwa Członkowskie ustalają, przed dniem 1 października roku poprzedzającego rok w odniesieniu do którego przyznawana jest premia, minimalną ilość materiału siewnego, kwalifikowanego zgodnie z dyrektywą Rady 66/402/EWG [14], do wykorzystania zgodnie z obecnymi praktykami rolniczymi w danej strefie produkcyjnej.
Artykuł 10
Publikacje i powiadamianie
1. Państwa Członkowskie publikują wykazy wybranych odmian kwalifikowanych, zarówno na poziomie krajowym jak i regionalnym, do specjalnej premii jakościowej dla pszenicy durum, dla odmian ozimych najpóźniej do dnia 1 października, dla odmian jarych najpóźniej do dnia 31 grudnia, roku poprzedzającego rok w odniesieniu do którego przyznawana jest premia.
2. Państwa Członkowskie przekażą Komisji, nie później niż miesiąc po terminach przewidzianych w ust. 1, wykaz określony w ust. 1 oraz minimalną ilość kwalifikowanego materiału siewnego do wykorzystania, jeśli uległa ona zmianie.
Artykuł 11
Ważność
1. Odmiany wpisane do wykazu określonego w art. 10 ust. 1 kwalifikują się do specjalnej premii jakościowej z tytułu pszenicy durum na okresy pięciu lat począwszy od dnia i pierwszego wpisania do tego wykazu.
2. Kwalifikowalność każdej odmiany może być przedłużona na okres pięciu lat w oparciu o wyniki analiz jakościowych przeprowadzonych podczas drugiego i trzeciego roku pięcioletniego okresu kwalifikowalności.
Artykuł 12
Środki przejściowe
1. Państwa Członkowskie publikują, do dnia 15 maja 2004 r., wykaz odmian kwalifikowanych do premii tylko w roku 2004 i 2005 i przekazują ten wykaz Komisji do dnia 30 czerwca 2004 r.
2. Państwa Członkowskie ustanawiają wykaz określony w ust. 1, poprzez wykreślenie z wykazu odmian zarejestrowanych w krajowym rejestrze tych odmian, które nie zostały kwalifikowane w 2002 i 2003 r. i tych, które nie spełniają co najmniej dwóch z następujących parametrów:
a) minimalna zawartość białka wynosząca 11,5 %;
b) minimalny ciężar własny wynoszący 78 kg/hl;
c) minimalna waga 1000 ziaren wynosząca 42 g;
d) maksymalne natężenie strat szklistości pszenicy durum wynoszące 27 %;
e) minimalna zawartość glutenu wynosząca 10 %.
3. Wykaz odmian kwalifikowanych do premii w latach 2004, 2005 i 2006 może zawierać odmiany znajdujące się w wykazie wybranych odmian innego Państwa Członkowskiego, ustalonym w oparciu o wyniki analiz jakościowych przeprowadzonych przez tamto Państwo Członkowskie.
Artykuł 13
Środki kontroli
1. Do wniosku o przyznanie specjalnej premii jakościowej z tytułu pszenicy durum należy dołączyć dowód potwierdzający, zgodnie z zasadami ustalonymi przez Państwo Członkowskie, wykorzystanie minimalnej ilości kwalifikowanego materiału siewnego.
2. W przypadku pojawienia się różnicy między minimalną ilością kwalifikowanego materiału siewnego ustaloną przez Państwo Członkowskich a ilością skutecznie wykorzystaną, obszar ustalony w rozumieniu art. 2 lit. r) rozporządzenia (WE) nr 2419/2001 jest obliczany poprzez dzielenie całkowitej ilości kwalifikowanego materiału siewnego, dla którego rolnik dostarczył dowód, przez minimalną ilość kwalifikowanego materiału siewnego na hektar ustaloną przez Państwo Członkowskie dla danej strefy produkcyjnej.
ROZDZIAŁ 3 PREMIA Z TYTUŁU ROŚLIN WYSOKOBIAŁKOWYCH
Artykuł 14
Mieszanka zbóż i roślin wysokobiałkowych
W regionach gdzie rośliny wysokobiałkowe są tradycyjnie zasiewane w połączeniu ze zbożami, premia z tytułu roślin wysokobiałkowych nie jest wypłacana na wniosek wnioskodawcy, jeśli nie udowodni on zgodnie z wymogami właściwych władz, że w mieszance przeważają rośliny wysokobiałkowe. Dane obszary nie kwalifikują się do specjalnej pomocy regionalnej z tytułu roślin uprawnych określonej w art. 98 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.
ROZDZIAŁ 4 SPECJALNA PŁATNOŚĆ Z TYTUŁU UPRAWY RYŻU
Artykuł 15
Wniosek
We wniosku o pomoc, rolnicy określają odmianę ryżu zasianą na każdej uprawianej działce dla której wnioskują o przyznanie specjalnej płatności z tytułu uprawy ryżu określonej w art. 79 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.
Artykuł 16
Terminy zasiewów
Aby kwalifikować się do specjalnej płatności z tytułu uprawy ryżu, deklarowany obszar musi zostać obsiany najpóźniej do:
a) dla Hiszpanii i Portugalii najpóźniej do dnia 30 czerwca poprzedzającego zbiór danych plonów,
b) dla innych produkujących Państw Członkowskich, określonych w art. 80 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 najpóźniej do dnia 31 maja;
Jednakże w Gujanie Francuskiej, obszary obsiewa się odpowiednio dla każdego z dwóch cykli siewów najpóźniej do dnia 31 grudnia i dnia 30 czerwca poprzedzających każdy z cykli, a specjalna płatność z tytułu uprawy ryżu przyznawana jest na podstawie średniej obszarów obsianych dla każdego z dwóch cykli siewów.
Artykuł 17
Współczynnik redukcji
Współczynnik redukcji specjalnej płatności z tytułu uprawy ryżu określony w art. 82 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 oblicza się zgodnie z załącznikiem I.
Artykuł 18
Powiadamianie
1. Państwa Członkowskie powiadamiają Komisję przekazem elektronicznym, nie później niż dnia 15 maja 2004 r., o działaniach podjętych w celu stosowania niniejszego rozdziału i, w odpowiednim przypadku:
a) o podziale ich obszaru lub obszarów bazowych na podobszary bazowe,
b) o obiektywnych kryteriach na których są oparte te podobszary.
2. Państwa Członkowskie przekazują Komisji, zgodnie z art. 5, następujące informacje:
a) najpóźniej do dnia 15 września:
i) wykaz odmian zarejestrowanych w wykazie krajowym, sklasyfikowanych zgodnie z kryteriami określonymi w pozycji 2 załącznika I do rozporządzenia Rady (WE) nr 1785/2003 [15];
ii) obszary obsiane dla których wniesiono wnioski o płatność specjalną z tytułu uprawy ryżu, według odmiany ryżu, obszaru i podobszaru bazowego, zgodnie z tabelą znajdującą się w załączniku II (A) do niniejszego rozporządzenia, w tym przekroczenia powierzchni obszarów i podobszarów bazowych, określonych przez każde Państwo Członkowskie zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu;
b) najpóźniej do dnia 31 października, zmiany w odniesieniu do obszarów obsianych, dla których wniesiono wnioski o płatność specjalną z tytułu uprawy ryżu, przekazane zgodnie z ust. 1, według tabeli w załączniku II (B) do niniejszego rozporządzenia;
c) najpóźniej do dnia 31 lipca, informacje dotyczące obszarów obsianych dla których płatność szczególna z tytułu uprawy ryżu została przyznana za ostatni rok gospodarczy, zgodnie z metodą obliczeniową określoną w załączniku I do niniejszego rozporządzenie, według tabeli w załączniku II (C) do niniejszego rozporządzenia.
3. W przypadku Gujany Francuskiej, informacja dotycząca obszarów obsianych jest przekazywana w oparciu o średnią obszarów obsianych w trakcie dwóch cykli siewów.
4. Państwa Członkowskie mogą corocznie dokonywać przeglądu podobszarów bazowych i kryteriów obiektywnych określonych w ust. 1. Przekazują tę informację Komisji najpóźniej do dnia 15 maja poprzedzającego dany zbiór plonów.
ROZDZIAŁ 5 PŁATNOŚCI OBSZAROWE Z TYTUŁU ORZECHÓW
Artykuł 19
Warunki kwalifikujące do pomocy wspólnotowej
1. Do celów niniejszego rozdziału, sad oznacza jednolity i spójny obszar obsadzony drzewami orzechowymi, nieprzecinany innymi uprawami lub plantacjami i ciągły geograficznie. Za sad nie uznaje się osobno stojących drzew lub pojedynczych rzędów drzew orzechowych posadzonych wzdłuż dróg lub innych upraw.
Na zasadzie odstępstwa od akapitu pierwszego, Państwa Członkowskie mogą wyrazić zgodę na obecność drzew innych niż orzechowe w zakresie nie większym niż 10 % liczby drzew ustanowionej w ust. 3. Ponadto, Państwa Członkowskie mogą wyrazić zgodę na obecność kasztanowców, jeśli liczba drzew ustanowiona w ust. 3 jest przestrzegana w odniesieniu do kwalifikowanych drzew orzechowych.
2. Jedynie sady produkujące orzechy i spełniające warunki określone w ust. 3 i 4, w dniu który zostanie ustalony zgodnie z art. 3 niniejszego rozporządzenia kwalifikują się do płatności obszarowych przewidzianych w art. 83 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.
W przypadku sadu obsadzonego różnymi rodzajami orzechów oraz gdy pomoc jest zróżnicowana w zależności od produktów, stosuje się warunki kwalifikujące i/lub poziom pomocy specyficzne dla przeważającego rodzaju orzecha.
3. Minimalna wielkość poletka dla sadu nie może być mniejsza niż 0,10 hektara.
Liczba drzew orzechowych na hektar sadu nie może być mniejsza od:
- 125 dla orzechów laskowych,
- 50 dla migdałów,
- 50 dla orzechów włoskich,
- 50 dla pistacji,
- 30 dla chleba świętojańskiego.
4. Państwa Członkowskie mogą ustalić minimalną wielkość poletka i gęstość obsadzenia drzewami na poziomie wyższym od tych ustanowionych w ust. 3, na podstawie obiektywnych kryteriów i w celu wzięcia pod uwagę cech szczególnych dla danych obszarów i produkcji.
Artykuł 20
Warunki kwalifikujące do pomocy krajowej
Artykuł 19 niniejszego rozporządzenia stosuje się do pomocy krajowej określonej w art. 87 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.
Bez uszczerbku dla art. 87 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, Państwo Członkowskie może ustanowić dalsze kryteria kwalifikujące, pod warunkiem że takie kryteria są zgodne ze środowiskowymi, wiejskimi, społecznymi i gospodarczymi celami systemu pomocy i nie wprowadzają dyskryminacji między producentami. Państwa Członkowskie opracowują konieczne regulacje w celu kontroli tych kryteriów.
Artykuł 21
Wniosek
We wniosku o pomoc, rolnicy określają liczbę drzew orzechowych według ich rodzaju i według działki rolnej.
Artykuł 22
Powiadamianie
1. Państwa Członkowskie przekażą Komisji przed datą określoną w art. 3 i najpóźniej do dnia 15 maja 2004 r.:
a) w przypadku gdy Państwo Członkowskie wnioskuje o pomoc wspólnotową na mocy art. 83 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, poziom płatności obszarowych na produkt i/lub zmodyfikowaną krajową powierzchnię gwarantowaną, (zwaną dalej "KPG");
b) wyższe poziomy i kryteria określone w art. 19 ust. 4 niniejszego rozporządzenia;
c) kryteria dodatkowe określone w art. 20 niniejszego rozporządzenia,
oraz, w następnych latach, do dnia 31 marca, dane określone w lit. b) i c) i do dnia 15 maja datę określoną w lit. a).
2. Każda modyfikacja komunikatów określonych w ust. 1 stosuje się do roku następnego i jest niezwłocznie przekazywana Komisji wraz z obiektywnymi kryteriami uzasadniającymi takie zmiany.
Artykuł 23
Środki przejściowe
1. Państwa Członkowskie mogą ustalić czy i na jakich warunkach plany poprawy określone w art. 86 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 mogą zostać zakończone przed upłynięciem ich normalnego terminu wygaśnięcia i czy dane obszary stają się kwalifikowane w ramach niniejszego systemu.
2. Przy ustalaniu warunków określonych w ust. 1, Państwo Członkowskie zapewnia, że:
a) plan nie jest zakończony przed pełnym zakończeniem okresu rocznego,
b) wstępne cele planu zostały osiągnięte zgodnie z wymogami Państwa Członkowskiego.
ROZDZIAŁ 6 POMOC Z TYTUŁU ZIEMNIAKÓW NA SKROBIĘ
Artykuł 24
Kwalifikowalność
Pomoc z tytułu ziemniaków na skrobię przewidziana w art. 93 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 jest przyznawana dla ziemniaków objętych umową kontraktacji przewidzianą w art. 3 rozporządzenia (WE) nr 2236/2003 [16], mających solidną właściwą jakość handlową, na podstawie wagi netto ziemniaków ustalonej według jednej z metod opisanych w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 2235/2003 [17] i zawartości skrobi w dostarczonych ziemniakach, zgodnie ze wskaźnikami ustalonymi w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 2235/2003.
Dla ziemniaków na skrobię nie mających solidnej właściwej jakości handlowej ani których zawartość skrobi jest niższa niż 13 % nie przyznaje się żadnej premii z tytułu ziemniaków na skrobię chyba że zastosowanie ma art. 5 ust. 3 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 2236/2003.
Artykuł 25
Wniosek
Na rok 2004, rolnik składa wniosek o pomoc zawierający wszystkie informacje konieczne dla ustanowienia kwalifikacji dla pomocy, w szczególności:
a) tożsamość rolnika;
b) kopię umowy kontraktacji określonej w art. 24;
c) oświadczenie rolnika, iż jest on świadomy zobowiązań odnoszących się do danej pomocy.
Artykuł 26
Cena minimalna
Pomoc z tytułu ziemniaków na skrobię jest uzależniona od wymogu dostarczenia dowodu, iż cena nie mniejsza od określonej w art. 4 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1868/94 została zapłacona w fazie dostarczenia do zakładu przetwórczego zgodnie ze wskaźnikami ustalonymi w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 2235/2003.
Stosuje się dowód określony w art. 10 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2236/2003.
Artykuł 27
Płatność
1. Na zasadzie odstępstwa od art. 28 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 oraz bez uszczerbku dla okresu czasu ustalonego w tym samym artykule, pomoc z tytułu ziemniaków na skrobię na rok 2004 jest wypłacana rolnikom przez Państwo Członkowskie, na którego terytorium wyprodukowano skrobię ziemniaczaną dla ilości dostarczonych do przedsiębiorstwa produkującego skrobię, w okresie czterech miesięcy od daty dostarczenia dowodu określonego w art. 26 niniejszego rozporządzenia i spełnieniu warunków określonych w art. 24 niniejszego rozporządzenia.
2. Kurs wymiany mający zastosowanie przy wyrażaniu pomocy z tytułu ziemniaków na skrobię w walucie krajowej jest kursem stosowanym na mocy art. 20 rozporządzenia (WE) nr 2236/2003.
Artykuł 28
Kontrole i zmniejszenia
1. Państwa Członkowskie udzielają sobie wzajemnej pomocy gdzie jest to konieczne do celów kontroli przewidzianych w niniejszym artykule jak również w przypadku gdy ziemniaki przeznaczone do produkcji skrobi są przedmiotem handlu wewnątrzwspólnotowego.
2. Kontrole na miejscu na rok 2004 obejmują co najmniej 3 % producentów, którzy zawarli umowy kontraktacji z przedsiębiorstwami produkującymi skrobię.
3. Kontrole na miejscu oparte są na analizie ryzyka uwzględniającej:
a) ilości ziemniaków przeznaczonych to produkcji skrobi ziemniaczanej w odniesieniu do powierzchni zadeklarowanych w umowie kontraktacji określonych w art. 24;
b) innych parametrów do określenia.
4. Jeśli okaże się, że obszar uprawiany jest mniejszy od zadeklarowanej powierzchni co najmniej o 10 %, pomoc wypłacana danemu producentowi za obecny zbiór plonów jest zmniejszana o wartość równą podwojonej różnicy tych obszarów.
ROZDZIAŁ 7 PREMIA MLECZNA I PŁATNOŚCI DODATKOWE
Artykuł 29
Wniosek o pomoc
Na rok 2004, producent składa wniosek o pomoc zawierający wszystkie informacje konieczne dla ustanowienia kwalifikacji dla pomocy, w szczególności tożsamość producenta i oświadczenie producenta, iż jest on świadomy wymogów odnoszących się do danej pomocy.
Artykuł 30
Przypadki braku aktywności
1. W przypadku gdy osoba fizyczna lub prawna posiadająca indywidualną ilość referencyjną nie spełnia warunków określonych w art. 5 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 1788/2003 przez okres 12 miesięcy do dnia 31 marca danego roku, nie przyznaje się żadnych premii mlecznych ani płatności dodatkowych za dany rok chyba że osoba ta udowodni, zgodnie z wymogami właściwych władz i przed upłynięciem terminu złożenia wniosku, ponowne podjęcie produkcji.
2. ust. 1 nie ma zastosowania w przypadkach siły wyższej i w odpowiednio uzasadnionych przypadkach, uznanych przez właściwe władze, czasowo wpływających na zdolność produkcyjną producentów.
Artykuł 31
Kontrole i sankcje
1. Co najmniej 2 % wszystkich wnioskodawców musi corocznie zostać poddanych kontroli na miejscu. Kontrole na miejscu obejmują warunki kwalifikujące do premii mlecznej i do płatności dodatkowej, i dotyczą głównie rachunkowości rolnika lub innych rejestrów.
2. art. 31, art. 32 ust. 1 i art. 33 rozporządzenia (WE) nr 2419/2001 mają zastosowanie w zakresie, w jakim "obszar" rozumie się jako "indywidualna ilość referencyjna".
Jeśli w przypadku określonym w art. 30 ust. 1 niniejszego rozporządzenia, dana osoba nie podejmuje produkcji do upłynięcia terminu składania wniosków indywidualna ilość referencyjna ustalona w rozumieniu poprzedniego punktu, jest uznawana za zerową. W tym przypadku, wniosek o pomoc złożony przez daną osobę jest odrzucany. Kwota równa kwocie objętej odrzuconym wnioskiem jest odliczana od płatności pomocy w ramach systemów pomocy określonych w art. 1 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 3508/92, z tytułu których osoba ta jest uprawniona na mocy wniosków złożonych w trakcie roku kalendarzowego następującego po roku kalendarzowym ustalenia.
3. Odniesienie do art. 1 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 3508/92 zawarte w art. 32 ust. 2 i w art. 33 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 2419/2001 jak i w ust. 2 niniejszego artykułu jest rozumiane jako odnoszące się do systemów pomocy ustanowionych w tytule III i IV rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.
ROZDZIAŁ 8 POMOC Z TYTUŁU ROŚLIN ENERGETYCZNYCH
SEKCJA 1 Definicje
Artykuł 32
Definicje
Do celów niniejszego rozdziału:
a) "wnioskodawca" oznacza każdego rolnika uprawiającego obszary określone w art. 88 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 w celu uzyskania pomocy określonej w tym artykule;
b) "pierwszy przetwórca" oznacza każdego użytkownika surowców rolnych podejmującego się ich wstępnego przetworzenia w celu otrzymania jednego lub większej ilości produktów określonych w art. 88 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.
SEKCJA 2 Umowa
Artykuł 33
Wykorzystanie surowca
1. Każdy surowiec rolny, z wyjątkiem buraka cukrowego, może być uprawiany na obszarach objętych pomocą przewidzianą w art. 88 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 pod warunkiem, iż jest on przeznaczony przede wszystkim do wykorzystania w produkcji produktów energetycznych określonych we wspomnianym artykule.
Wartość ekonomiczna produktów energetycznych określonych w akapicie pierwszym i uzyskanych z przetwarzania surowców jest wyższa niż innych produktów uzyskanych z takiego przetwarzania ale przeznaczonych do innego wykorzystania, zgodnie z metodą wyceny określoną w art. 49 ust. 3.
2. Surowce określone w ust. 1 muszą być objęte umową zgodnie z przepisami art. 90 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 na warunkach określonych poniżej.
3. Wnioskodawcy dostarczają wszystkie zebrane surowce do pierwszego przetwórcy, który odbiera je i zapewnia o wykorzystaniu równoważnej ilości tych surowców we Wspólnocie do produkcji jednego lub większej ilości produktów energetycznych określonych w art. 88 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.
W sytuacji, gdy pierwszy przetwórca wykorzystuje surowiec faktycznie zebrany w celu produkcji produktu przejściowego lub ubocznego, może on wykorzystać równoważną ilość takiego produktu przejściowego lub ubocznego w celu produkcji jednego lub większej ilości produktów końcowych wskazanych w akapicie pierwszym.
W przypadku określonym w akapicie drugim, pierwszy przetwórca informuje właściwe władze do których wniesione jest zabezpieczenie. Jeżeli ilość równoważna jest wykorzystana w Państwie Członkowskim innym niż to, w którym surowiec jest zebrany, właściwe władze danych Państw Członkowskich informują się wzajemnie o szczegółach tych transakcji.
4. W ramach krajowych przepisów dotyczących stosunków umownych, pierwszy przetwórca może delegować stronie trzeciej zbiór surowców uzyskanych od rolników wnioskujących o pomoc. Osoba delegowana musi działać w imieniu i na korzyść przetwórcy, który pozostaje w pełni odpowiedzialny w odniesieniu do zobowiązań przewidzianych w niniejszym rozdziale.
Artykuł 34
Odstępstwa
1. Nie naruszając art. 33 ust. 2 i 3, Państwa Członkowskie mogą zezwolić wnioskodawcom na:
a) wykorzystanie wszystkich zbóż lub nasion oleistych objętych kodami CN 12010090, ex12050090 i 12060091 zebranych:
i) jako paliwa do ogrzewania ich gospodarstw;
ii) do produkcji energii lub biopaliw w gospodarstwie;
b) przetwarzanie na biogaz (kod CN 27112900), w ich gospodarstwach, wszystkich zebranych surowców.
2. W przypadkach określonych w ust. 1, wnioskodawcy zobowiązują się, poprzez oświadczenie zastępujące umowę określoną w art. 35, do wykorzystania lub bezpośredniego przetworzenia surowca objętego oświadczeniem. art. 35-50 mają zastosowanie mutatis mutandis.
Ponadto, wnioskodawcy muszą zlecić zważenie całości zbieranych surowców przez organ lub przedsiębiorstwo wyznaczone przez Państwo Członkowskie oraz muszą prowadzić oddzielną ewidencję wykorzystanego surowca oraz produktów i produktów ubocznych otrzymywanych w procesie przetwarzania tego surowca.
Jednakże w przypadku zbóż i nasion oleistych oraz słomy, oraz w przypadku wykorzystania całej rośliny, ważenie może zostać zastąpione przez pomiar objętościowy surowca.
3. Państwa Członkowskie stosujące ust. 1 wprowadzają odpowiednie środki kontroli dla zapewnienia, iż surowiec jest bezpośrednio wykorzystywany w gospodarstwie lub przetwarzany na biogaz objęty kodem CN 27112900.
4. Zboża i nasiona oleiste wykorzystane zgodnie z ust. 1 lit. a) muszą zostać denaturowane zgodnie z metodą ustaloną przez Państwo Członkowskie. Państwo Członkowskie ma jednakże prawo udzielić zezwolenia na denaturyzowanie oleju wytworzonego z nasion oleistych zgodnie z ust. 1 lit. a) ii) zamiast samych nasion, o ile takie denaturyzowanie następuje natychmiast po przetworzeniu nasion na olej oraz o ile ściśle kontrolowany jest sposób wykorzystywania nasion.
Artykuł 35
Umowa
1. Na poparcie swoich wniosków o pomoc, wnioskodawcy przedkładają swoim właściwym władzom umowy zawarte między nimi a pierwszym przetwórcą.
2. Wnioskodawcy zapewniają, by takie umowy określały co następuje:
a) nazwiska i adresy stron umowy;
b) okres obowiązywania umowy;
c) gatunki wszystkich danych surowców i obszar obsadzony każdym gatunkiem;
d) wszystkie warunki stosowane do dostawy przewidywanych ilości surowców;
e) zobowiązanie do wypełnienia swoich obowiązków zgodnie z art. 33 ust. 3;
f) zamierzone podstawowe wykorzystanie końcowe odnoszące się do surowca, każde końcowe wykorzystanie zgodne z warunkami ustanowionymi w art. 33 ust. 1 i art. 49 ust. 3.
3. Wnioskodawcy zapewniają, że umowy są zawierane na okres, który umożliwi pierwszemu przetwórcy złożenie kopii we właściwej dla wnioskodawcy władzy, w terminach ustanowionych w art. 44 ust. 1.
4. Do celów kontroli, Państwa Członkowskie mogą wymagać od każdego wnioskodawcy zawarcia odrębnej dodatkowej umowy dla każdego surowca.
SEKCJA 3 Zmiana i rozwiązanie umowy
Artykuł 36
Zmiana i rozwiązanie umowy
W przypadku gdy strony umowy zmieniają ją lub rozwiązują po złożeniu przez wnioskodawcę wniosku o pomoc, wnioskodawcy mogą podtrzymać wniosek o pomoc tylko pod warunkiem że w celu umożliwienia przeprowadzenia niezbędnych inspekcji, powiadamiają właściwe władze o takiej zmianie lub rozwiązaniu nie później niż przed terminem końcowym ustalonym w zainteresowanym Państwie Członkowskim dla zmian wniosku.
Artykuł 37
Okoliczności szczególne
Bez uszczerbku dla art. 36, w przypadku gdy wnioskodawcy powiadamiają właściwe władze, że w związku z szczególnymi okolicznościami nie będą w stanie dostarczyć całości lub części surowca określonego w umowie, właściwe władze mogą, po uzyskaniu wystarczających dowodów takich szczególnych okoliczności, zatwierdzić takie zmiany umów, jakie wydają się uzasadnione lub zatwierdzić rozwiązanie tych umów.
W przypadku gdy grunty objęte umowami zostają zmniejszone w wyniku ich zmiany, lub, gdy umowy zostają rozwiązane, wnioskodawcy tracą swoje prawa do pomocy określonej w niniejszym rozdziale dla obszarów wycofanych z umowy.
Artykuł 38
Zmiany wykorzystania końcowego
Bez uszczerbku dla art. 36, pierwsi przetwórcy mogą zmienić zamierzone podstawowe wykorzystanie końcowe surowców określone w art. 35 ust. 2 lit. f), gdy surowiec zgodnie z umową został im dostarczony oraz gdy zostały spełnione warunki ustanowione w art. 40 ust. 1 oraz w art. 44 ust. 3 akapit pierwszy.
Zmian końcowego wykorzystania dokonuje się zgodnie z warunkami ustanowionymi w art. 33 ust. 1 akapit drugi oraz art. 49 ust. 3.
Pierwsi przetwórcy powiadamiają wcześniej właściwe władze w związku z niezbędnymi kontrolami..
SEKCJA 4 Plon reprezentatywny oraz dostarczone ilości
Artykuł 39
Plon reprezentatywny
Każdego roku Państwa Członkowskie ustanawiają, przy zastosowaniu właściwej procedury, plon reprezentatywny, który musi zostać osiągnięty, i informują zainteresowanych wnioskodawców o reprezentatywnym plonie.
Artykuł 40
Ilości do dostarczenia
1. Wnioskodawcy deklarują właściwym władzom całkowitą ilość zebranych surowców, według gatunków oraz potwierdzają ilości surowców dostarczonych oraz strony, które otrzymały dostawy.
2. Faktyczne wielkości, jakie wnioskodawcy dostarczą pierwszym przetwórcom muszą co najmniej odpowiadać indywidualnemu reprezentatywnemu plonowi.
Jednakże w należycie uzasadnionych przypadkach, Państwo Członkowskie może, w drodze wyjątku, dopuścić ilość przekraczającą plon reprezentatywny o ponad 10 %.
Ponadto, w przypadku zatwierdzenia zmiany lub rozwiązania umowy zgodnie z art. 37, właściwe władze mogą, w przypadku gdy wydaje się to uzasadnione, zmniejszyć ilości, które wnioskodawcy są zobowiązani dostarczyć zgodnie z akapitem pierwszym.
Artykuł 41
Zmniejszenie pomocy
W przypadku gdy wnioskodawcy nie dostarczą wymaganych ilości jakiegokolwiek z danych surowców, na mocy niniejszego rozdziału, uznawani są oni, do celów art. 32 rozporządzenia (WE) nr 2419/2001, za niewypełniających zobowiązań w zakresie działek przeznaczonych do celów energetycznych w odniesieniu do obszaru obliczonego poprzez pomnożenie obszaru gruntów uprawianych wykorzystywanych przez nich do produkcji surowców zgodnie z kryteriami ustanowionymi w niniejszym rozdziale przez procentowy niedobór w dostawach tego surowca.
SEKCJA 5 Warunki płatności pomocy
Artykuł 42
Płatność
1. Pomoc może być wypłacona na rzecz wnioskodawców przed przetworzeniem surowców. Jednakże takich płatności dokonuje się wyłącznie w przypadku gdy niezbędne ilości surowca, zostały dostarczone na mocy niniejszego rozdziału, podmiotowi skupującemu lub pierwszemu przetwórcy oraz gdy:
a) złożone zostało oświadczenie określone w art. 40;
b) kopia umowy złożona została we władzy właściwej dla pierwszego przetwórcy oraz spełnione zostały warunki określone w art. 33 ust. 1;
c) właściwa władza otrzymała dowód, że zostało wniesione zabezpieczenie w pełnej wysokości przewidziane w art. 45 ust. 2;
d) właściwa władza odpowiedzialna za płatności sprawdziła, że wszystkie warunki ustanowione w art. 35 zostały spełnione w odniesieniu do każdego wniosku.
2. W przypadku upraw dwuletnich, gdy surowiec jest zbierany i potem dostarczany tylko w drugim roku uprawy, płatność dokonywana jest w każdym z dwóch lat następujących po zawarciu umowy przewidzianej w art. 35, pod warunkiem że właściwe władze ustalą, że:
a) zobowiązania ustanowione w ust. 1 lit. b), c) i d) niniejszego artykułu są wypełnione począwszy od pierwszego roku uprawy; oraz
b) zobowiązania ustanowione w ust. 1 lit. a) niniejszego są wypełnione oraz informacje, określone w art. 44 ust. 3 akapit pierwszy są przekazane, w drugim roku uprawy.
Płatności dokonywane są jedynie w odniesieniu do pierwszego roku uprawy, jeśli właściwe władze otrzymają dowód, że zabezpieczenie przewidziane w art. 45 ust. 2 zostało wniesione. W odniesieniu do drugiego roku uprawy, zabezpieczenie nie musi zostać wniesione dla dokonania płatności.
3. W przypadku upraw stałych lub wieloletnich, płatność pomocy dokonywana jest każdego roku następującego po zawarciu umowy. Warunki ustanowione w ust. 2 mają zastosowanie mutatis mutandis.
SEKCJA 6 Umowa oraz zobowiązania wnioskodawców i pierwszych przetwórców
Artykuł 43
Liczba przetwórców
Produkty energetyczne muszą być otrzymywane najdalej przez drugiego przetwórcę.
Artykuł 44
Umowa oraz zobowiązania wnioskodawców i pierwszych przetwórców
1. Pierwsi przetwórcy składają kopię umowy właściwym władzom nie później niż przed terminem końcowym składania wniosków o pomoc na dany rok w zainteresowanym Państwie Członkowskim.
W przypadku gdy wnioskodawca i pierwsi przetwórcy zmienią lub rozwiążą umowę przed datą określoną w art. 36 w danym roku, pierwsi przetwórcy złożą właściwym władzom kopię zmienionej lub rozwiązanej umowy, nie później niż do tej daty.
2. Pierwsi przetwórcy dostarczają właściwym władzom niezbędne informacje dotyczące łańcucha przetwórczego, w szczególności dotyczące cen i współczynników technicznego przetwarzania wykorzystywanych do określenia ilości produktów końcowych, które mogą zostać uzyskane. Są to współczynniki określone w art. 50 ust. 1.
3. Pierwsi przetwórcy, którzy przejęli surowce od wnioskodawców, informują właściwe władze o ilościach surowców otrzymanych, określając gatunki, nazwę i adres strony umowy, która dostarczyła surowce, miejsce realizacji dostawy oraz numer umowy, w terminach ustalonych przez Państwo Członkowskie umożliwiających dokonanie płatności w okresie określonym w art. 28 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.
W przypadku gdy Państwa Członkowskie pierwszych przetwórców nie są tymi samymi Państwami Członkowskimi, w którym surowce zostały wyhodowane, wtedy w terminie 40 dni roboczych od otrzymania informacji określonej w akapicie pierwszym, zainteresowane władze właściwe powiadamiają władze właściwe dla wnioskodawców o łącznej ilości dostarczonych surowców.
SEKCJA 7 Zabezpieczenia
Artykuł 45
Pierwsi przetwórcy
1. Pierwsi przetwórcy wnoszą zabezpieczenie w pełnej wysokości przewidziane w ust. 2 swoim właściwym władzom, przed końcowym terminem składania wniosków o płatność dla danego roku w danym Państwie Członkowskim.
2. Zabezpieczenia, które należy wnieść w odniesieniu do każdego surowca oblicza się poprzez pomnożenie sumy wszystkich gruntów uprawianych zgodnie z tym systemem, objętych umową podpisaną przez danego pierwszego przetwórcę i wykorzystywanych do produkcji tego surowca, przez stawkę 60 EUR na hektar.
3. W przypadku gdy umowy są zmienione lub rozwiązane zgodnie z art. 36 lub 37, wniesione zabezpieczenia są odpowiednio dostosowywane.
4. Procentowo wyrażona część zabezpieczenia dla danego surowca zostaje zwolniona, z zastrzeżeniem, że władza właściwa dla danego pierwszego przetwórcy jest w posiadaniu dowodu, że ilość danego surowca została przetworzona zgodnie z wymaganiami określonymi w art. 35 ust. 2 lit. f), z uwzględnieniem, odpowiednio do okoliczności, zmian wprowadzonych zgodnie z art. 38.
Artykuł 46
Zobowiązania pierwotne i podporządkowane
1. Poniższe zobowiązania stanowią pierwotne zobowiązania w rozumieniu art. 20 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2220/85 [18]:
a) zobowiązanie do przetworzenia ilości surowców głównie na produkty końcowe określone w umowie. Surowce są przetwarzane do dnia 31 lipca drugiego roku następującego po roku zbioru plonów;
b) zobowiązanie do dołączania do produktów egzemplarza kontrolnego T5 zgodnie z art. 47 i 48.
2. Poniższe zobowiązania, nałożone na pierwszych przetwórców, stanowią zobowiązania podporządkowane w rozumieniu art. 20 rozporządzenia (EWG) nr 2220/85:
a) zobowiązanie do przyjęcia dostawy wszystkich surowców dostarczonych przez wnioskodawcę, zgodnie z art. 33 ust. 3;
b) zobowiązanie do złożenia kopii umów, zgodnie z art. 44 ust. 1;
c) zobowiązanie do dostarczenia informacji wymaganych zgodnie z art. 44 ust. 3 akapity pierwszy i drugi;
d) zobowiązanie do wniesienia zabezpieczenia zgodnie z art. 45 ust. 1.
SEKCJA 8 Dokumenty dotyczące sprzedaży, przekazania lub dostawy do innego Państwa Członkowskiego lub wywozu
Artykuł 47
Egzemplarz kontrolny T5
W przypadku gdy pierwsi przetwórcy sprzedają lub przekazują produkty przejściowe objęte umowami przewidzianymi w art. 35, przetwórcom prowadzącym działalność w innym Państwie Członkowskim, produktom towarzyszą egzemplarze kontrolne T5 wydane zgodnie z rozporządzeniem (EWG) nr 2454/93.
W polu 104 w pozycji "Pozostałe" egzemplarzy kontrolnych T5 należy wprowadzić jeden z poniższych wpisów:
- Producto destinado a su transformación o entrega de acuerdo con lo establecido en el artículo 34 del Reglamento (CE) n° 2237/2003 de la Comisión
- Skal anvendes til forarbejdning eller levering i overensstemmelse med artikel 34 i Kommissionens forordning (EF) nr 2237/2003
- Zur Verarbeitung oder Lieferung gemäß Artikel 34 der Verordnung (EG) Nr 2237/2003 der Kommission zu verwenden
- Προς χρήση για μεταποίηση ή παράδοση σύμφωνα με το άρθρο 34 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2237/2003 της Επιτροπής
- To be used for processing or delivery in accordance with Article 34 of Commission Regulation (WE) No 2237/2003
- À utiliser pour transformation ou livraison conformément aux dispositions de l'article 34 du règlement (CE) n o 2237/2003 de la Commission
- Da consegnare o trasformare conformemente all'articolo 34 del regolamento (CE) n. 2237/2003 della Commissione
- Te gebruiken voor verwerking of aflevering overeenkomstig artikel 34 van Verordening (EG) nr 2237/2003 van de Commissie
- A utilizar para transformação ou entrega em conformidade com o artigo 34.o do Regulamento (CE) n.o 2237/2003 da Comissão
- Käytetään jalostamiseen tai toimittamiseen komission asetuksen (EY) N:o 2237/2003 mukaisesti
- Används till bearbetning eller leverans i enlighet med kommissionens förordning (EG) nr 2237/2003.
Artykuł 48
Alternatywy do egzemplarza kontrolnego T5
Nie naruszając art. 46 ust. 1 lit. b), jeśli egzemplarz kontrolny T5 nie jest zwrócony urzędowi wywozu organu odpowiedzialnego za kontrolę w Państwie Członkowskim, w którym pierwszy przetwórca prowadzi działalność gospodarczą, na trzy miesiące przed upłynięciem terminu przewidzianego w art. 46 ust. 1 lit. a), w wyniku okoliczności niezależnych od pierwszego przetwórcy, poniższe dokumenty mogą zostać uznane za alternatywne dla egzemplarza kontrolnego T5:
a) faktury zakupu na produkty przejściowe;
b) oświadczenie drugiego przetwórcy sprawdzające przetwarzanie końcowe surowców na produkty energetyczne określone w art. 88 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003; oraz
c) uwierzytelnione odpisy dokumentów księgowych drugiego przetwórcy potwierdzające przeprowadzenie przetworzenia.
SEKCJA 9 Kontrole
Artykuł 49
Prowadzenie rejestrów
1. Właściwa władza Państwa Członkowskiego określa rejestry, które mają prowadzić przetwórcy oraz ich częstotliwość, która jest co najmniej miesięczna. Takie rejestry zawierają co najmniej następujące wpisy:
a) ilości różnych surowców zakupionych do przetwarzania;
b) ilości surowców przetworzonych oraz ilości i rodzaje produktów końcowych, produktów podobnych i produktów ubocznych z nich otrzymanych;
c) odpady powstałe w trakcie przetwarzania;
d) ilości zniszczonych oraz przyczyny takiego zniszczenia;
e) ilości i rodzaje produktów sprzedanych lub przekazanych przez przetwórcę oraz uzyskane ceny;
f) gdzie stosowne, nazwy i adresy kolejnych przetwórców.
2. Właściwe władze pierwszego przetwórcy sprawdzają, czy przedstawiona umowa spełnia warunki ustanowione w art. 33 ust. 1. Jeśli warunki te nie są spełnione, powiadamia się właściwe władze wnioskodawcy.
3. W celu obliczenia wartości ekonomicznej produktów określonej w art. 33 ust. 1, zainteresowana właściwa władza porównuje, na podstawie informacji określonych w art. 44 ust. 2, sumę wartości wszystkich produktów energetycznych z sumą wartości wszystkich innych produktów otrzymywanych w wyniku tej samej operacji przetwarzania ale przeznaczonych do innego wykorzystania. Każda wartość równa się odpowiedniej ilości pomnożonej przez średnią cen loco fabryka zarejestrowanych w trakcie poprzedniego roku gospodarczego. Gdy takie ceny nie są dostępne, właściwe władze ustalają odpowiednie ceny, w szczególności opierając się na informacjach określonych w art. 44 ust. 2.
Artykuł 50
Kontrole w lokalach przetwórców
1. Właściwe władze Państw Członkowskich, w których ma miejsce przetwarzanie, sprawdzają zgodność z art. 33 ust. 1 w lokalach co najmniej 25 % przetwórców prowadzących działalność na ich terytorium, wybranych w oparciu o analizę ryzyka. Kontrole takie obejmują co najmniej:
a) porównanie sumy wartości wszystkich produktów energetycznych z sumą wartości wszystkich innych produktów przeznaczonych do innego wykorzystania i otrzymywanych w wyniku tej samej operacji przetwarzania;
b) analizę systemu produkcyjnego, zawierającą kontrole bezpośrednie i inspekcje dokumentów handlowych w celu sprawdzenia, w przypadku przetwórców, spójności między dostawami odpowiednio surowców, produktów końcowych, produktów podobnych i produktów ubocznych.
Do celów kontroli określonych w akapicie pierwszym lit. b), właściwe władze opierają się w szczególności na współczynnikach technicznego przetwarzania dla danych surowców. W przypadku gdy takie współczynniki dla wywozu zawarte są w prawodawstwie wspólnotowym, to są one stosowane. W pozostałych przypadkach, inspekcja opiera się głównie na współczynnikach ogólnie przyjętych w przemyśle przetwórczym.
2. Nie naruszając ust. 1, dla procesów przetwarzania określonych w art. 34, kontrole są przeprowadzane dla 10 % wnioskodawców wybranych w oparciu o analizę ryzyka przy uwzględnieniu:
a) kwot pomocy;
b) liczby działek rolnych i obszaru objętego wnioskiem o pomoc;
c) rozwoju w porównaniu z rokiem poprzednim;
d) wyników kontroli przeprowadzonych w ciągu ostatnich lat;
e) innych parametrów określonych przez Państwa Członkowskie, w oparciu o reprezentatywność przedstawionych umów.
3. Gdy kontrole określone w ust. 2 wykazują nieprawidłowości w co najmniej 3 % przypadków, właściwe władze przeprowadzają dodatkowe kontrole podczas roku i konsekwentnie zwiększają procent rolników poddanych kontroli na miejscu w następnym roku.
4. Jeśli przewidziano, że niektóre elementy kontroli określonych w ust. 1 i 2 mogą być przeprowadzone na podstawie próbki, próbka ta musi gwarantować wiarygodny i reprezentatywny poziom kontroli.
5. Każda kontrola na miejscu jest przedmiotem sprawozdania z kontroli podpisanego przez inspektora, podającego szczegóły przeprowadzonych kontroli. Sprawozdanie wskazuje w szczególności:
a) datę kontroli;
b) obecne osoby;
c) okres kontroli;
d) zastosowane techniki kontroli włącznie z, gdzie stosowne, odniesieniami do metod pobierania próbek;
e) wyniki kontroli.
Artykuł 51
Produkcja konopi
Przepisy odnoszące się do konopi określone w art. 3 ust. 1a, art. 5 akapit trzeci i art. 21a rozporządzenia (WE) nr 2461/1999 mają zastosowanie.
Artykuł 52
Środki dodatkowe i pomoc wzajemna
1. Państwa Członkowskie podejmują dalsze działania wymagane dla właściwego stosowania niniejszego rozdziału i udzielają sobie wzajemnej pomocy w celu przeprowadzenia kontroli wymaganych na mocy niniejszego rozdziału. W tym zakresie Państwa Członkowskie mogą również, jeżeli właściwe zmniejszenia i wyłączenia nie są przewidziane w niniejszym rozdziale, stosować właściwe sankcje krajowe wobec uczestników rynku uczestniczących w procedurze przyznawania pomocy.
2. O ile jest to konieczne lub wymagane w niniejszym rozdziale, Państwa Członkowskie pomagają sobie nawzajem w celu zapewnienia skutecznych kontroli, oraz umożliwienia sprawdzenia autentyczności złożonych dokumentów i dokładności wymienianych danych.
SEKCJA 10 Wyłączenie z systemu i ocena
Artykuł 53
Wyłączenie surowców z systemu
Państwa Członkowskie mogą wyłączyć każdy surowiec rolny z systemu ustanowionego w niniejszym rozdziale, jeśli materiały te powodują trudności z punktu widzenia kontroli, zdrowia publicznego, środowiska, prawa karnego lub obniżonej stawki końcowych produktów energetycznych.
Artykuł 54
Ocena
Państwa Członkowskie przesyłają Komisji, przed dniem 15 października po zakończeniu danego roku gospodarczego, wszystkie informacje niezbędne do oceny systemu wprowadzonego niniejszym rozdziałem.
Informacje takie zawierają w szczególności:
a) obszary odpowiadające każdemu gatunkowi surowca;
b) ilości każdego rodzaju uzyskanego produktu końcowego, produktu ubocznego oraz produktu podobnego, ze szczegółowymi danymi o rodzaju wykorzystanego surowca;
c) środki podjęte na podstawie art. 34;
d) surowce wyłączone z systemu na mocy art. 53.
ROZDZIAŁ 9 PRZEPISY KOŃCOWE
Artykuł 55
Uchylenia
Rozporządzenie (WE) nr 613/97 traci moc.
Artykuł 56
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 23 grudnia 2003 r.