Decyzja Komisji
z dnia 12 listopada 1997 r.
ustanawiająca niektóre szczegółowe zasady stosowania dyrektywy Rady 91/496/EWG w odniesieniu do kontroli weterynaryjnych żywych zwierząt sprowadzanych z państw trzecich
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
(97/794/WE)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając dyrektywę Rady 91/496/EWG z dnia 15 lipca 1991 r. ustanawiającą zasady regulujące organizację kontroli weterynaryjnej zwierząt wprowadzanych do Wspólnoty z państw trzecich oraz zmieniającą dyrektywy 89/662/EWG, 90/425/EWG oraz 90/675/EWG [1], ostatnio zmienioną dyrektywą 96/43/WE [2], w szczególności jej art. 4 ust. 5, art. 5 akapit drugi, art. 7 ust. 2 oraz art. 8 pkt B,
a także mając na uwadze, co następuje:
decyzja Komisji 92/424/EWG [3] ustanawia niektóre szczegółowe zasady stosowania dyrektywy 91/496/EWG w odniesieniu do kontroli identyfikacyjnych zwierząt z państw trzecich;
decyzja Komisji 92/432/EWG [4] ustanawia niektóre warunki, na których można odstąpić od zasady wykonywania indywidualnych badań klinicznych zwierząt wprowadzanych na obszar Wspólnoty z państw trzecich;
decyzja Komisji 92/527/EWG [5] ustanawia wzór świadectwa, określonego w art. 7 ust. 1 dyrektywy 91/496/EWG;
właściwe jest ustanowienie wspólnych procedur w jednym akcie prawnym, łącznie z procedurami dokumentacyjnymi, identyfikacyjnymi i procedurami w zakresie bezpośrednich kontroli zwierząt w punktach kontroli granicznej Wspólnoty;
wskazane jest, aby kontrole obejmowały także kontrole w zakresie zgodności z dyrektywą Rady 91/628/EWG [6], ostatnio zmienioną dyrektywą Rady 95/29/WE [7], w odniesieniu do ochrony zwierząt podczas transportu;
w celu prowadzenia w sposób zadowalający kontroli weterynaryjnych, konieczny jest rozładunek wszystkich zwierząt w punktach kontroli granicznej;
procedura powinna obejmować badanie kliniczne każdego zwierzęcia bez uszczerbku dla określonych odstępstw; w celu sprawdzenia zgodności z wymogami świadectwa zdrowia, wskazane jest dokonanie w punkcie kontroli granicznej wyboru proporcjonalnej próbki zwierząt;
należy uchylić decyzje 92/424/EWG i 92/432/EWG;
środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu Weterynaryjnego,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Kontrole dokumentacji, identyfikacyjne oraz kontrole bezpośrednie przewidziane w dyrektywie 91/496/EWG wykonuje się zgodnie z przepisami niniejszej decyzji.
Artykuł 2
Kontrolę dokumentacji wykonuje się zgodnie z zasadami ustanowionymi w załączniku I.
Artykuł 3
1. Każde zwierzę w dostawie podlega kontroli identyfikacyjnej.
2. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1, kontrole identyfikacyjne można wykonywać na próbce 10 % ilości zwierząt z danej dostawy, a w sytuacji, gdy dostawa składa się z dużej ilości zwierząt, należy skontrolować przynajmniej 10 sztuk zwierząt z całej przesyłki.
Jeżeli wstępne kontrole nie okażą się zadowalające, ilość kontrolowanych zwierząt musi zostać zwiększona i może objąć całość danej partii zwierząt.
3. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1, w przypadku zwierząt, dla których reguły wspólnotowe nie przewidują indywidualnego znakowania, kontrole identyfikacyjne muszą obejmować przynajmniej sprawdzenie oznakowania reprezentatywnej ilości opakowań i/lub kontenerów.
Jeżeli wstępne kontrole nie okażą się zadowalające, ilość sprawdzanych opakowań i/lub kontenerów musi zostać zwiększona i może objąć całość danej partii opakowań i/lub kontenerów.
Kontrola identyfikacyjna obejmuje wzrokowe sprawdzenie zwierząt umieszczonych w reprezentatywnej ilości opakowań i/lub kontenerów, celem sprawdzenia znajdujących się w nich gatunków.
Artykuł 4
1. Urzędowy lekarz weterynarii dokonuje kontroli bezpośredniej żywych zwierząt parzystokopytnych oraz zwierząt z rodziny koniowatych, przewidzianej w art. 4 ust. 2 dyrektywy 91/496/EWG, zwracając szczególną uwagę, aby rozładunek wszystkich zwierząt w punkcie kontroli granicznej odbywał się w jego obecności.
2. Zwierzęta są poddawane badaniu w zakresie ich przystosowania do transportu i do badania klinicznego, które może obejmować pobranie próbek. Powyższe badania i pobranie próbek wykonuje się zgodnie z przepisami załącznika II.
3. Próbki wysyła się do laboratorium zatwierdzonego przez właściwy organ, w celu sprawdzenia ich zgodności z wymogami świadectwa weterynaryjnego.
4. W przypadku każdego zwierzęcia wybranego w ramach próbki, rejestracji podlegają następujące informacje:
- numer referencyjny świadectwa weterynaryjnego i numer seryjny nadany danej przesyłce przez punkt kontroli granicznej,
- numer identyfikacyjny zwierzęcia,
- wymagane badanie laboratoryjne,
- wyniki badania i działania podjęte w jego następstwie,
- pełny adres i miejsce przeznaczenia przesyłki.
5. Badanie kliniczne określone w ust. 2 obejmuje wzrokowe badanie wszystkich zwierząt.
Zwierzęta przeznaczone do hodowli lub produkcji poddaje się badaniom klinicznym ustanowionym w załączniku II do niniejszej decyzji, przy czym z całej przesyłki wybiera się próbkę reprezentatywną wynoszącą 10 % ilości zwierząt, przy czym minimalna ilość wynosi 10 sztuk. W przypadku gdy przesyłka obejmuje mniej niż 10 zwierząt, konieczne jest skontrolowanie każdego zwierzęcia z dostawy.
Zwierzęta przeznaczone do uboju podlegają także badaniom klinicznym ustanowionym w załączniku II do niniejszej decyzji, przy czym z przesyłki wybiera się próbkę reprezentatywną wynoszącą 5 % ilości zwierząt, przy czym minimalna ilość wynosi 5 sztuk. W przypadku gdy przesyłka obejmuje mniej niż 5 sztuk zwierząt, konieczne jest skontrolowanie każdego zwierzęcia z dostawy.
Jeżeli wstępne kontrole okażą się niezadowalające, ilość kontrolowanych zwierząt musi zostać zwiększona i może objąć całość danej partii zwierząt.
6. Państwa Członkowskie zatrzymują dostawę zwierząt w punkcie kontroli granicznej do czasu otrzymania wyników badań laboratoryjnych, tylko w przypadku zaistnienia podejrzeń.
7. W przypadku pozytywnego wyniku pobrania próbek lub w innych uzasadnionych przypadkach, wyniki kontroli wraz z informacjami określonymi w ust. 4 przekazuje się co sześć miesięcy Komisji w sposób rutynowy lub niezwłocznie przekazuje się je faksem do wiadomości Państwa Członkowskiego i Komisji. W przypadku pozytywnych wyników pobrania próbek, kopie świadectw weterynaryjnych muszą zostać możliwie jak najszybciej przesłane do Państwa Członkowskiego miejsca przeznaczenia i do Komisji.
Artykuł 5
1. Zwierzęta wymienione poniżej nie podlegają wymogowi przeprowadzania indywidualnych badań klinicznych:
- drób,
- ptaki,
- zwierzęta wodne, łącznie ze wszystkimi żywymi rybami,
- gryzonie,
- zajęczaki,
- pszczoły i inne owady,
- gady i płazy,
- inne bezkręgowce
- niektóre zwierzęta z ogrodów zoologicznych i cyrków, łącznie z parzystokopytnymi i zwierzętami z rodziny koniowatych, uważane za zbyt niebezpieczne,
- zwierzęta futerkowe.
2. W przypadku zwierząt wymienionych w ust. 1, badania kliniczne obejmują obserwacje stanu zdrowia i zachowania całej grupy lub reprezentatywnej ilości zwierząt. Jeżeli wstępne kontrole okażą się niezadowalające, badaniu należy poddać większą liczbę zwierząt. W przypadku stwierdzenia nieprawidłowości w wyniku wspomnianych kontroli, konieczne jest przeprowadzenie bardziej rygorystycznego badania, łącznie z pobieraniem próbek, w miarę potrzeb.
3. W przypadku żywych ryb, skorupiaków i mięczaków oraz zwierząt przeznaczonych dla ośrodków naukowo-badawczych, o poświadczonym określonym stanie zdrowia, umieszczonych w szczelnie zamkniętych pojemnikach w kontrolowanych warunkach środowiska, badanie kliniczne i pobranie próbek przeprowadza się wyłącznie w sytuacji podejrzenia występowania szczególnego ryzyka z uwagi na dane gatunki zwierząt lub ich pochodzenie, lub w przypadku występowania innych nieprawidłowości.
Artykuł 6
1. W przypadku każdej przesyłki, urzędowy lekarz weterynarii punktu kontroli granicznej dostarcza zainteresowanej osobie poświadczoną kopię oryginału świadectwa (świadectw) weterynaryjnego(-ych) lub inny oryginalny dokument weterynaryjny towarzyszący przesyłce wraz ze świadectwem ustanowionym w decyzji 92/527/EWG. Powyższe dokumenty muszą być opatrzone numerem seryjnym świadectwa, nadanym przesyłce w punkcie kontroli granicznej.
2. Lekarz weterynarii zatrzymuje oryginał świadectwa (świadectw) weterynaryjnego(-ych) lub oryginał dokumentu(-ów) weterynaryjnego(-ych), towarzyszący przesyłce oraz kopię świadectwa ustanowionego w decyzji 92/527/EWG.
3. W punkcie kontroli granicznej rejestruje się oraz zachowuje następujące informacje dotyczące każdej przesyłki:
- seryjny numer świadectwa, nadany przesyłce w punkcie kontroli granicznej,
- data przybycia przesyłki do punktu kontroli granicznej,
- wielkość przesyłki,
- gatunki zwierząt i ich kategorie przeznaczenia oraz wiek, w stosownych przypadkach,
- numer referencyjny świadectwa,
- państwo trzecie pochodzenia,
- Państwo Członkowskie przeznaczenia,
- decyzja dotycząca przesyłki,
- odniesienie do pobrania próbek, jeżeli miało ono miejsce.
4. W przypadku rejestrowanych zwierząt z rodziny koniowatych, określonych w art. 2 lit. c) dyrektywy Rady 90/426/EWG [8], dokumentu identyfikacyjnego nie zatrzymuje się, jak również nie zatrzymuje się oryginału świadectwa w szczególnym przypadku odprawy czasowej przedmiotowych zwierząt z rodziny koniowatych.
5. W przypadku zwierząt z rodziny koniowatych przeznaczonych do uboju, które mają przejść przez rynek lub ośrodek selekcyjny, w drodze do rzeźni zwierzętom musi towarzyszyć świadectwo ustanowione w decyzji 92/527/EWG oraz poświadczona kopia oryginału świadectwa zdrowia.
6. Wszystkie świadectwa weterynaryjne lub inne dokumenty weterynaryjne odnoszące się do przesyłek, które zostały odrzucone w punkcie kontroli granicznej muszą być ostemplowane na każdej stronie wyrazem "ODRZUCONO", w kolorze czerwonym, zgodnie z załącznikiem III.
7. Urzędowy lekarz weterynarii przechowuje, przez okres przynajmniej 3 lat, świadectwa lub inne dokumenty weterynaryjne towarzyszące przesyłce, kopię świadectwa ustanowionego w decyzji 92/527/EWG oraz zapisy określone w art. 4 niniejszej decyzji i w ust. 3 niniejszego artykułu.
Artykuł 7
Państwa Członkowskie zobowiązane są zmienić środki stosowane w handlu, celem dostosowania ich do niniejszej decyzji. Niezwłocznie poinformują o tym Komisję.
Artykuł 8
Decyzje 92/424/EWG i 92/432/EWG tracą moc.
Artykuł 9
Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 stycznia 1998 r.
Artykuł 10
Niniejsza decyzja jest skierowana do Państw Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 12 listopada 1997 r.