Rozporządzenie Komisji (WE) NR 3122/94
z dnia 20 grudnia 1994 r.
ustanawiające kryteria analiz ryzyka w odniesieniu do produktów rolnych otrzymujących refundacje
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 386/90 z dnia 12 lutego 1990 r. w sprawie monitorowania wywozu produktów rolnych otrzymujących refundacje lub inne kwoty [1], zmienione rozporządzeniem (WE) nr 163/94 [2], w szczególności jego art. 6,
a także mając na uwadze, co następuje:
artykuł. 3 ust. 2 akapit drugi wspomnianego rozporządzenia stanowi, że wskaźnik w wysokości 5 % sektora produkcji można zastąpić wskaźnikiem wynoszącym 5 % obejmującym wszystkie sektory, o ile Państwo Członkowskie stosuje system selekcji towarów do kontroli bezpośredniej w oparciu o analizy ryzyka, przestrzegając minimalnego wskaźnika 2 %; uzasadnione jest ograniczenie wskaźnika zakresu kontroli w odniesieniu do produktów nieobjętych załącznikiem II;
kryteria selekcji muszą zostać zdefiniowane zgodnie z procedurą określoną w art. 6 rozporządzenia (EWG) nr 386/90;
przyjęcie kryteriów jest konieczne do 1 stycznia 1995 r., ponieważ nowa wersja art. 3 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 386/90 przewiduje stosowanie analizy ryzyka od tego terminu;
strategiczny program zwalczania nadużyć finansowych opracowany przez Komisję podkreśla wzmożone stosowanie analiz ryzyka, kładąc szczególny nacisk na wykorzystanie baz danych; program ten podkreśla współpracę między Komisją a Państwami Członkowskimi, przy czym taka współpraca ma przebiegać w pełnej dyskrecji;
środki te są konieczne i właściwe oraz powinny być stosowane jednolicie;
środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią właściwych komitetów zarządzających,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Analizy ryzyka mają na celu skierowanie kontroli bezpośrednich na towary, osoby fizyczne i prawne oraz sektory stanowiące największe ryzyko. W tym celu rozpoznaje ona ryzyka i ocenia ich poziom w celu wyselekcjonowania towarów do kontroli bezpośredniej.
Jeżeli, na podstawie przepisów art. 3 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia (EWG) nr 386/90, Państwa Członkowskie stosują analizy ryzyka, mogą w szczególności wziąć pod uwagę niektóre z następujących kryteriów, w celu wyselekcjonowania zgłoszeń wywozowych odnoszących się do towarów, które zostaną poddane kontroli bezpośredniej:
1) w zakresie produktów:
- pochodzenie,
- rodzaj,
- cechy produktów w odniesieniu do nomenklatury taryfowej,
- wartość,
- status celny,
- ryzyko zmiany klasyfikacji taryfowej,
- stawka refundacji związana z cechami technicznymi i prezentacją towarów (zawartość tłuszczu, wody, mięsa, popiołu, opakowanie itd.),
- nowy produkt uprawniony do refundacji,
- ilość,
- analizy wcześniejszych próbek,
- wiążące informacje taryfowe (WIT);
2) w zakresie handlu:
- częstotliwość wymiany handlowej,
- pojawienie się nienormalnego handlu i/lub rozwój nowych przypadków handlu,
- nadużycia w handlu;
3) w zakresie nomenklatury refundacji:
- stawka refundacji,
- pozycje nomenklatury, w odniesieniu do których są najczęściej wypłacane refundacje wywozowe,
- ryzyko zmiany klasyfikacji taryfowej stawek refundacji w zakresie cech technicznych i prezentacji towarów (zawartość tłuszczu, wody, mięsa, popiołu, opakowanie itd.);
4) w odniesieniu do eksportera:
- jego reputacja i wiarygodność,
- jego sytuacja finansowa,
- pojawienie się nowych eksporterów,
- wywóz nieuzasadniony ekonomicznie,
- poprzednie przypadki sporne, w szczególności nadużycia finansowe;
5) w zakresie nieprawidłowości:
- wykrytych lub przypuszczalnych w niektórych sektorach produktów;
6) w zakresie stosowanych regulacji celnych:
- normalna procedura zgłoszenia,
- uproszczona procedura zgłoszenia,
- przyjęcie zgłoszenia przywozowego zgodnie z art. 790 i 791 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 [3];
7) w zakresie ustaleń dotyczących przyznawania refundacji wywozowych:
- wstępne finansowanie (w odniesieniu do produktów przetworzonych i nieprzetworzonych),
- wywóz bezpośredni,
- zaopatrzenie.
Artykuł 2
W przypadku stosowania kryteriów określonych w art. 1 właściwe władze zapewniają przestrzeganie tajemnicy służbowej i zapewniają poufność danych osobowych, którymi dysponują lub z którymi się zapoznają w jakiejkolwiek formie. W szczególności zapewniają, by dane te podlegały ochronie zagwarantowanej podobnym danym na podstawie ustawodawstwa krajowego i odpowiednich przepisów prawa wspólnotowego.
Dane te nie mogą zostać użyte do celów innych niż przewidziane w niniejszym rozporządzeniu.
Artykuł 3
1. Państwa Członkowskie i Komisja wspólnie oceniają wiarygodność i przydatność kryteriów w oparciu o nabyte doświadczenie, aby w razie potrzeby dokonać niezbędnych dostosowań w systemie i parametrach selekcji pozwalających na zwiększenie skuteczności i celności kontroli fizycznych.
2. Państwa Członkowskie powiadamiają Komisję o:
- zastosowanych środkach, włącznie z instrukcjami dla służb krajowych, w celu stosowania selekcji w oparciu o analizę ryzyka, w świetle kryteriów określonych w ust. 1,
- poszczególnych przypadkach mogących zainteresować inne Państwa Członkowskie.
3. Państwa Członkowskie zapewniają, by organ centralny koordynował informacje dotyczące analiz ryzyka.
Artykuł 4
W przypadku stosowania przez Państwo Członkowskie systemu selekcji w oparciu o analizy ryzyka wskaźnik procentowy kontroli bezpośrednich wykonywanych w odniesieniu do produktów nieobjętych załącznikiem II nie jest uwzględniany przy obliczaniu ogólnego wskaźnika procentowego równego 5 % dla wszystkich sektorów. W takim przypadku stosuje się minimalny wskaźnik 2 % w odniesieniu do towarów nieobjętych załącznikiem II.
Artykuł 5
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 1995 r. w odniesieniu do zgłoszeń wywozowych przyjmowanych od tej daty.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 20 grudnia 1994 r.