Dyrektywa Rady
z dnia 1 lutego 1971 r.
w sprawie harmonizacji podstawowych przepisów w zakresie gwarancji dla transakcji krótkoterminowych (ryzyko polityczne) z nabywcami publicznymi i nabywcami prywatnymi
(71/86/EWG)
RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 113,
uwzględniając wniosek Komisji,
a także mając na uwadze, co następuje:
uznając, że kredyt wywozowy odgrywa zasadniczą rolę w międzynarodowej wymianie towarowej oraz że stanowi ważny instrument polityki handlowej;
uznając, że różne systemy ubezpieczenia kredytów wywozowych obowiązujące w Państwach Członkowskich mogą przyczyniać się do zakłócenia konkurencji między przedsiębiorstwami Wspólnoty na rynkach trzecich;
uznając, że harmonizacja różnorodnych systemów ubezpieczenia kredytów wywozowych mogłaby ułatwić współpracę między przedsiębiorstwami różnych Państw Członkowskich;
uznając, że zgodnie z różnymi kategoriami operacyjnymi harmonizację można przeprowadzić albo w trybie wspólnych polis, albo wspólnych przepisów związanych z czynnikami uznanymi za istotne w dziedzinie konkurencji;
uznając, że obecnie w dziedzinie krótkoterminowej operacje gwarantowane stanowią zasadniczo mniejszy odsetek wywozu niż w dziedzinie średnioterminowej;
uznając ponadto, że chodzi o sektor, w którym funkcjonują prywatne towarzystwa ubezpieczeń kredytów wywozowych i, że właściw byłoby ograniczenie harmonizacji jedynie do pokrycia ryzyka politycznego;
uznając, że ze względu na powyższe przyczyny właściw byłoby zrezygnowanie z opracowywania wspólnej polityki i ograniczenie się do harmonizacji tych czynników, które uznano za istotne w dziedzinie konkurencji,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:
Artykuł 1
Z zastrzeżeniem przepisów załącznika D dyrektyw Rady 70/509/EWG i 70/510/EWG z dnia 27 października 1970 r. [1], Państwa Członkowskie podejmują wszelkie niezbędne środki ustawodawcze, wykonawcze lub administracyjne w celu wdrożenia przepisów zharmonizowanych w dziedzinie operacji krótkoterminowych określonych w Załączniku do niniejszej dyrektywy.
Artykuł 2
Państwa Członkowskie zapewniają, że organizacje ubezpieczające kredyty, gwarantujące na rachunek lub z pomocą państwa, ubezpieczają transakcje mieszczące się w zakresie zharmonizowanych przepisów w zgodzie z warunkami określonymi w tych przepisach oraz w przepisach szczególnych, przyjętych przez Radę.
Artykuł 3
1. Bez względu na rodzaj wykorzystanej polisy, zharmonizowane przepisy stosuje się do transakcji, które:
- uwzględniają ryzyko kredytowe występujące nie dłużej niż 24 miesiące lub ryzyko kredytowe i gwarantowane ryzyko produkcji, łącznie występujące również nie dłużej niż 24 miesiące; jednakże okres występowania ryzyka produkcji nie może przekraczać 12 miesięcy,
- zawierane są z nabywcą publicznym lub z nabywcą prywatnym,
- realizowane są na podstawie kredytu dostawcy.
2. Przepisy harmonizowane poprzez niniejszą dyrektywę dotyczą jedynie gwarancji w odniesieniu do ryzyka politycznego.
3. Definicje nabywcy publicznego i nabywcy prywatnego zawarte w art. 3 dyrektywy 70/509/EWG i art. 4 dyrektywy 70/510/EWG stosuje się odpowiednio.
Artykuł 4
Komisja może konsultować się z Komitetem Doradczym ds. Ubezpieczeń Kredytów Eksportowych ustanowionym na mocy art. 4 dyrektywy 70/509/EWG w związku z wszelkimi problemami odnoszącymi się do jednolitego stosowania niniejszej dyrektywy.
Artykuł 5
Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 1 lutego 1971 r.