Dyrektywa Rady nr 1999/29/WE
z dnia 22 kwietnia 1999 r.
w sprawie substancji i produktów niepożądanych w żywieniu zwierząt
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 43,
uwzględniając wniosek Komisji,
uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [1],
uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego [2],
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Dyrektywa Rady nr 74/63/EWG z dnia 17 grudnia 1973 r. w sprawie substancji niepożądanych w żywieniu zwierząt [3] była zmieniana często i w sposób zasadniczy, ze względu na klarowność i racjonalność dyrektywę tę należy ujednolicić.
(2) Produkcja zwierzęca zajmuje bardzo ważne miejsce w rolnictwie Wspólnoty; osiąganie zadowalających wyników zależy w dużym stopniu od stosowania odpowiednich pasz.
(3) W celu zwiększenia wydajności w rolnictwie niezbędne jest ustanowienie przepisów odnośnie do pasz.
(4) Pasze często zawierają niepożądane substancje lub produkty, które mogą stwarzać zagrożenie dla zdrowia zwierząt lub ludzi z uwagi na ich obecność w produktach mięsnych.
(5) Całkowite wyeliminowanie wspomnianych substancji czy produktów jest niemożliwe; ich zawartość w paszach powinna być ograniczona w celu zapobieżenia występowaniu niepożądanych i szkodliwych skutków; obecnie niemożliwe jest sprowadzenie tej zawartości do poziomów wykrywalnych metodami analiz, które zostaną określone dla Wspólnoty.
(6) Niepożądane substancje i produkty mogą być obecne w paszach jedynie zgodnie z warunkami ustanowionymi w niniejszej dyrektywie i nie mogą w żaden inny sposób być wykorzystywane do żywienia zwierząt; niniejsza dyrektywa powinna być stosowana bez uszczerbku dla innych przepisów prawa wspólnotowego dotyczących pasz, w szczególności przepisów mających zastosowanie do mieszanek paszowych.
(7) Państwa Członkowskie powinny utrzymać prawo dopuszczania, pod pewnymi warunkami, pasz zawierających większe ilości niepożądanych substancji i produktów przewidzianych w załączniku I.
(8) Niniejsza dyrektywa musi być stosowana w odniesieniu do pasz i materiałów paszowych od dnia ich wprowadzenia do Wspólnoty; należy wobec tego założyć, iż określone maksymalne poziomy niepożądanych substancji czy produktów stosowane są ogólnie od dnia, w którym pasze te i materiały paszowe wprowadzone są do obrotu, w tym wszystkie etapy obrotu, w szczególności od dnia ich przywozu.
(9) Należy ustanowić zasadę, iż surowce używane do żywienia zwierząt muszą być zdrowe, naturalne i o jakości handlowej; niezbędne jest wobec tego zakazanie używania lub wprowadzania do obrotu materiałów paszowych, które z uwagi na zbyt wysoką zawartość substancji lub produktów niepożądanych przekraczają limity ustanowione w załączniku I dla mieszanek paszowych.
(10) Należy ograniczyć ilość niepożądanych substancji i produktów w paszach uzupełniających poprzez określenie właściwych limitów.
(11) W sytuacji zagrożenia zdrowia zwierząt lub ludzi Państwa Członkowskie powinny utrzymać prawo czasowego ograniczenia określonych maksymalnych dopuszczalnych poziomów lub określenia maksymalnych poziomów innych substancji lub produktów lub zakazania obecności takich substancji lub produktów w paszach; w celu zapobieżenia nadużywaniu tego prawa przez Państwa Członkowskie należy w trybie pilnym wprowadzić stosowne zmiany do załączników I i II w oparciu o dokumenty towarzyszące.
(12) Pasze odpowiadające warunkom niniejszej dyrektywy nie powinny być przedmiotem ograniczeń innych niż wymienione w niniejszej dyrektywie, w zakresie wprowadzania do obrotu, z uwagi na zawartość niepożądanych substancji i produktów.
(13) W celu zapewnienia dotrzymania warunków określonych w sprawie niepożądanych substancji i produktów podczas obrotu paszami Państwa Członkowskie muszą wprowadzić właściwe mechanizmy kontrolne.
(14) W ramach systemu informacji wprowadzanego niniejszą dyrektywą do oficjalnych departamentów kontroli Państwa Członkowskie powinny być również informowane przez podmioty gospodarcze o przypadkach naruszenia warunków dyrektywy; w takich przypadkach Państwa Członkowskie są zobowiązane podjąć wszelkie kroki w celu niedopuszczenia do wykorzystania niepożądanych substancji i żywienia zwierząt; w stosownych przypadkach Państwa Członkowskie zobowiązane są do upewnienia się, czy partie pasz i materiałów paszowych zostały zniszczone, jeśli tak zadecydował ich właściciel.
(15) Niezbędna jest właściwa procedura wspólnotowa w celu dostosowania przepisów załącznika I i II do najnowszych osiągnięć nauki i techniki.
(16) W celu ułatwienia realizacji proponowanych środków należy ustalić procedurę nawiązania ścisłej współpracy między Państwami Członkowskimi a Komisją w ramach Stałego Komitetu ds. Pasz, powołanego na mocy decyzji 70/372/EWG [4].
(17) Niniejsza dyrektywa nie powinna mieć wpływu na zobowiązania Państw Członkowskich w zakresie ostatecznych terminów wykonania dyrektyw wymienionych w załączniku III część B,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:
Artykuł 1
1. Niniejsza dyrektywa dotyczy substancji i środków niepożądanych w żywieniu zwierząt.
2. Niniejszą dyrektywę stosuje się bez uszczerbku dla przepisów w zakresie:
a) dodatków paszowych;
b) obrotu paszami;
c) ustalania maksymalnych dozwolonych poziomów pozostałości pestycydów na i w środkach żywienia zwierząt; jeśli pozostałości takie nie są wymienione w załączniku I sekcja B;
d) mikroorganizmów w paszach;
e) niektórych dodatków stosowanych w żywieniu zwierząt;
f) pasz do szczególnych potrzeb żywieniowych.
Artykuł 2
Do celów niniejszej dyrektywy stosuje się następujące definicje:
a) "pasze": produkty pochodzenia roślinnego lub zwierzęcego w stanie naturalnym, świeże lub konserwowane, oraz produkty pozyskane z ich przetwórstwa przemysłowego; substancje organiczne i nieorganiczne stosowane samodzielnie lub w mieszankach zawierających lub niezwierających inne dodatki, przeznaczone do bezpośredniego żywienia zwierząt;
b) "materiały paszowe": różne produkty pochodzenia roślinnego lub zwierzęcego w stanie naturalnym, świeże lub konserwowane, oraz produkty pozyskane z ich przetwórstwa przemysłowego; substancje organiczne i nieorganiczne stosowane samodzielnie lub w mieszankach zawierających inne dodatki lub ich niezwierających, przeznaczone do doustnego karmienia zwierząt bezpośrednio lub po przetworzeniu, w preparatach mieszanek paszowych lub jako nośniki w premiksach;
c) "mieszanki paszowe pełnoporcjowe": pasze lub mieszanki, które dzięki swojemu składowi są wystarczające jako dawki dzienne;
d) "mieszanki paszowe uzupełniające": mieszanki paszowe o wysokiej zawartości pewnych substancji, które, z uwagi na swój skład, są wystarczające jako dawki dzienne jedynie w połączeniu z innymi paszami;
e) "mieszanki paszowe": mieszanki materiałów paszowych z dodatkami lub bez, przeznaczone do bezpośredniego żywienia zwierząt w postaci pasz pełnoporcjowych lub uzupełniających;
f) "dawka dzienna": średnia całkowita ilość pasz, przeliczona na zawartość wilgoci 12 %, niezbędna do zaspokojenia dziennych potrzeb żywieniowych zwierzęcia danego gatunku, w określonym wieku i użytkowanego w określony sposób;
g) "zwierzęta": zwierzęta należące do gatunku żywionego i utrzymywanego lub spożywanego przez człowieka oraz zwierzęta żyjące na swobodzie, w przypadku gdy są żywione paszami;
h) "zwierzęta domowe": zwierzęta należące do gatunku zwykle żywionego i utrzymywanego lecz niespożywanego przez człowieka, z wyjątkiem zwierząt futerkowych.
Artykuł 3
1. Państwa Członkowskie wydają przepisy stanowiące, że materiały paszowe mogą być wprowadzane do obrotu we Wspólnocie wyłącznie, jeśli są zdrowe, naturalne i o jakości handlowej.
2. Konkretnie, w myśl przepisów załącznika II część A, materiały paszowe nie mogą być uznane za zdrowe, naturalne i o jakości handlowej, jeśli poziom niepożądanych substancji lub produktów jest tak wysoki, że niemożliwe jest utrzymanie maksymalnych poziomów określonych w załączniku I dla mieszanek paszowych.
Artykuł 4
1. Państwa Członkowskie wydadzą przepisy stanowiące, iż substancje i produkty wymienione w załączniku I dopuszczone będą do stosowania w paszach zgodnie z warunkami tam określonymi.
2. Państwa Członkowskie mogą dopuścić przekroczenie maksymalnych dozwolonych poziomów określonych w załączniku I w odniesieniu do pasz, w przypadku pasz produkowanych i wykorzystanych w tym samym kraju w tym samym gospodarstwie rolnym, w jakim są one niezbędne z konkretnych przyczyn lokalnych. Zainteresowane Państwo Członkowskie zagwarantuje, iż nie spowoduje to uszczerbku w zdrowiu zwierząt ani ludzi.
Artykuł 5
1. Państwa Członkowskie wydadzą przepisy stanowiące, iż materiały paszowe wymienione w załączniku II część A mogą być wprowadzone do obrotu jedynie wtedy, jeśli zawartość niepożądanych substancji lub produktu wymienionego w kolumnie 1 wspomnianego załącznika nie przekracza maksymalnego poziomu przedstawionego w kolumnie 3 tego załącznika.
2. W przypadku gdy zawartość niepożądanej substancji lub produktu wymienionego w załączniku II część A kolumna 1 przekracza poziom określony w załączniku I kolumna 3 w odniesieniu do materiałów paszowych, materiały paszowe wymienione w załączniku II część A kolumna 2 mogą być wprowadzone do obrotu bez uszczerbku dla ust. 1 jedynie w następujących przypadkach:
a) gdy są przeznaczone do stosowania w przedsiębiorstwach spełniających warunki dyrektywy Rady 95/69/WE z dnia 22 grudnia 1995 r. ustanawiająca warunki i środki dla zatwierdzania i rejestracji określonych przedsiębiorstw i pośredników prowadzących działalność w sektorze pasz zwierzęcych [5];
oraz
b) gdy towarzyszy im dokument stwierdzający:
- że materiały paszowe przeznaczone są dla wytwórców mieszanek paszowych, którzy spełniają warunki ustanowione w lit. a),
- że materiały paszowe nie mogą być podawane zwierzętom bezpośrednio bez przetworzenia,
- zawartość w materiale paszowym niepożądanej substancji czy produktu.
3. Państwa Członkowskie wydadzą przepisy stanowiące, że ust. 2 lit. a) i b) będzie miał zastosowanie również do materiałów paszowych oraz substancji czy produktów niepożądanych, wymienionych w załączniku II część B, których poziom nie jest ograniczony w załączniku II część A, jeśli poziom niepożądanych substancji czy produktów w materiałach paszowych przekracza poziom określony w załączniku I kolumna 3 odnośnych materiałów paszowych.
Artykuł 6
Państwa Członkowskie mogą ograniczyć stosowanie art. 5 ust. 2 lit. a) do tych wytwórców mieszanek paszowych, którzy wykorzystują omawiane składniki do wytwarzania mieszanek paszowych i obrotu nimi.
Artykuł 7
Państwa Członkowskie wydadzą przepisy stanowiące, że partie materiałów paszowych określonych w załączniku II część A w sprawie zawartości niepożądanej substancji lub produktu przekraczającej maksymalny poziom określony w kolumnie 3 wspomnianego wyżej załącznika nie mogą być mieszane z innymi partiami materiałów paszowych czy partiami pasz.
Artykuł 8
Państwa Członkowskie wydadzą przepisy stanowiące, że mimo braku oddzielnych postanowień odnośnie do mieszanek paszowych uzupełniających nie mogą one, z uwagi na stężenia, w jakich są stosowane, zawierać więcej niepożądanej substancji lub produktów wymienionych w załączniku I niż poziomy określone dla mieszanek pasz pełnoporcjowych.
Artykuł 9
1. Jeżeli w wyniku uzyskania nowych informacji lub ponownej oceny informacji istniejących dokonanej po wydaniu omawianych przepisów Państwo Członkowskie dojdzie do uzasadnionego wniosku, iż maksymalna zawartość określona w załączniku I lub II lub substancji czy produktu pominiętego w tych załącznikach stanowi zagrożenie dla zdrowia zwierzęcia czy człowieka albo środowiska naturalnego, Państwo Członkowskie może tymczasowo ograniczyć tę zawartość, określić nową lub zakazać obecności tej substancji lub produktu w paszy lub materiałach paszowych. O decyzji tej powiadomi bezzwłocznie pozostałe Państwa Członkowskie i Komisję, podając jej uzasadnienie.
2. Zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 14 bezzwłocznie zostanie podjęta decyzja, czy konieczna jest modyfikacja załączników. Dopóki stosowna decyzja nie zostanie wydana przez Radę lub Komisję, Państwo Członkowskie może realizować podjęte przez siebie środki.
Artykuł 10
Zgodnie z procedurą określoną w art. 13 oraz biorąc pod uwagę postęp naukowo-techniczny:
a) zostaną opracowane zmiany do załączników;
b) okresowo opracowany będzie jednolity tekst załączników, obejmujący poprawki wymienione w lit. a);
c) można określić kryteria dopuszczalności materiałów paszowych, poddanych pewnym procesom odkażającym.
Artykuł 11
Państwa Członkowskie zagwarantują, iż pasze i materiały paszowe spełniające warunki niniejszej dyrektywy nie będą podlegać żadnym ograniczeniom w obrocie z uwagi na zawartość niepożądanej substancji lub produktu.
Artykuł 12
1. Państwa Członkowskie podejmą wszelkie niezbędne środki zapewniające oficjalną kontrolę pasz i materiałów paszowych co najmniej poprzez wyrywkowe pobieranie próbek w celu potwierdzenia zgodności z niniejszą dyrektywą.
2. Państwa Członkowskie powiadomią inne Państwa Członkowskie oraz Komisję, które służby zostały wyznaczone do przeprowadzania tej kontroli.
3. Państwa Członkowskie wydadzą przepisy stanowiące, że jeśli podmiot gospodarczy (importer, wytwórca itp.) lub dowolny podmiot, który z uwagi na swą działalność zawodową posiada lub posiadał, lub ma bezpośredni kontakt z partią materiałów paszowych lub pasz oraz informacje o tym, że:
- partia materiałów paszowych jest nieodpowiednia do jakiegokolwiek wykorzystania w paszach zwierzęcych ze względu na skażenie niepożądaną substancją lub produktem, wymienionym w załącznikach I i II, w związku z czym nie spełnia przepisów art. 3 ust. 1, a tym samym stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia zwierząt i zdrowia publicznego,
- partia pasz nie spełnia przepisów załącznika I a tym samym stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia zwierząt i ludzi,
osoba taka lub podmiot gospodarczy musi niezwłocznie poinformować władze nawet wtedy, gdy przewidywane jest zniszczenie partii.
Po sprawdzeniu otrzymanych informacji Państwa Członkowskie zagwarantują, że w przypadku skażenia partii podjęte zostaną niezbędne środki, aby nie dopuścić do wykorzystania tej partii do żywienia zwierząt.
Państwa Członkowskie zagwarantują, iż ostateczne miejsce przeznaczenia skażonej partii, z ewentualnym zniszczeniem włącznie, nie będzie miało szkodliwego wpływu na zdrowie zwierząt i ludzi ani na środowisko naturalne.
4. Jeżeli spodziewane jest nadesłanie do Państwa Członkowskiego partii materiałów paszowych lub paszy, która nie spełnia wymagań niniejszej dyrektywy z uwagi na nadmierną zawartość niepożądanej substancji lub produktu, co stwierdzono w innym Państwie Członkowskim, ostatnie Państwo Członkowskie niezwłocznie przekaże wszelkie użyteczne informacje na temat tej partii Państwu Członkowskiemu przeznaczenia i Komisji.
Artykuł 13
1. W przypadkach gdy ma być stosowana procedura określona w niniejszym artykule, przewodniczący Stałego Komitetu ds. Pasz (zwanego dalej "Komitetem") niezwłocznie przedstawia dane zagadnienie Komitetowi, z własnej inicjatywy lub na wniosek przedstawiciela Państwa Członkowskiego.
2. Przedstawiciel Komisji przedkłada Komitetowi projekt środków, które mają być przyjęte. Komitet wydaje opinie na temat proponowanego projektu przed upływem terminu określonego przez przewodniczącego w zależności od stopnia pilności danego zagadnienia. Komitet przyjmuje opinię większością głosów, przy czym głosy Państw Członkowskich ważone są zgodnie z zasadami określonymi art. 148 ust. 2 Traktatu. Przewodniczący nie bierze udziału w głosowaniu.
Komisja przyjmuje przewidziane środki, jeżeli są one zgodne z opinią Komitetu. Jeżeli proponowane środki nie są zgodne z opinią Komitetu lub jeżeli opinia taka nie zostaje przedstawiona, Komisja niezwłocznie przedkłada Radzie wniosek dotyczący środków, które mają być podjęte. Rada podejmuje decyzję kwalifikowaną większością głosów.
Jeżeli Rada nie podejmie działań w ciągu trzech miesięcy od dnia, kiedy dane zagadnienie zostało jej przedstawione, proponowane środki zostają przyjęte i niezwłocznie wykonane przez Komisję, chyba że zostały odrzucone przez Radę zwykłą większością głosów.
Artykuł 14
1. W przypadkach gdy ma być stosowana procedura określona w niniejszym artykule, przewodniczący niezwłocznie przedstawia dane zagadnienie Komitetowi, z własnej inicjatywy lub na wniosek przedstawiciela Państwa Członkowskiego.
2. Przedstawiciel Komisji przedkłada Komitetowi projekt środków, które mają być przyjęte. Komitet wydaje opinię na temat tych środków w terminie dwóch dni. Komitet przyjmuje opinię większością głosów ustanowioną w art. 148 ust. 2 Traktatu w przypadku decyzji, jakie Rada musi podjąć na wniosek Komisji. Głosy przedstawicieli Państw Członkowskich w Komitecie ważone są w sposób określony w tym artykule. Przewodniczący nie bierze udziału w głosowaniu.
Komisja przyjmuje przewidziane środki, jeżeli są one zgodne z opinią Komitetu. Jeżeli proponowane środki nie są zgodne z opinią Komitetu lub jeżeli opinia taka nie zostaje przedstawiona, Komisja niezwłocznie przedkłada Radzie wniosek dotyczący środków, które mają być podjęte. Rada podejmuje decyzję kwalifikowaną większością głosów.
Jeżeli Rada nie zatwierdzi żadnych środków w ciągu piętnastu dni od daty, kiedy dane zagadnienie zostało jej przedstawione, proponowane środki zostają przyjęte i niezwłocznie wykonane przez Komisję, chyba że zostały odrzucone przez Radę zwykłą większością głosów.
Artykuł 15
1. Państwa Członkowskie stosują w odniesieniu do pasz przeznaczonych do wywozu do państw trzecich przynajmniej przepisy niniejszej dyrektywy.
2. Ustęp 1 nie ogranicza prawa Państw Członkowskich do dopuszczenia powtórnego wywozu do eksportujących państw trzecich partii pasz, które nie spełniają wymagań niniejszej dyrektywy.
Artykuł 16
1. Dyrektywy wymienione w załączniku III część A tracą moc bez uszczerbku dla zobowiązań Państw Członkowskich dotyczących ostatecznych terminów wprowadzenia tych dyrektyw zgodnie z załącznikiem III część B.
2. Odniesienia do uchylonych dyrektyw są rozumiane jako odniesienia do niniejszej dyrektywy i należy je odczytywać zgodnie z tabelą korelacji zawartą w załączniku IV.
Artykuł 17
Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.
Artykuł 18
Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.
Sporządzono w Luksemburgu, dnia 22 kwietnia 1999 r.