ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 1212/2005
z dnia 25 lipca 2005 r.
nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywozy niektórych zamknięć włazów pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 384/96 (1) z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej, („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 9,
uwzględniając wniosek Komisji, przedstawiony po konsultacji z Komitetem Doradczym,
a także mając na uwadze, co następuje:
A. POSTĘPOWANIE
(1)
Dnia 30 kwietnia 2004 r., Komisja ogłosiła w formie zawiadomienia opublikowanego w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (2), wszczęcie postępowania antydumpingowego dotyczącego przywozu niektórych zamknięć włazów pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej („ChRL”).
(2)
Postępowanie wszczęto w wyniku skargi wniesionej w marcu 2004 r. przez EUROFONTE („skarżący”) w imieniu producentów stanowiących większą część, w tym wypadku ponad 50 %, całkowitej produkcji zamknięć włazów we Wspólnocie. Skarga zawierała dowód prima facie wskazujący na dumping produktu objętego postępowaniem i materialny uszczerbek z tego wynikający, który uznano za wystarczający, aby uzasadnić wszczęcie postępowania.
(3)
Komisja oficjalnie powiadomiła skarżącego, producentów wspólnotowych wymienionych w skardze, wszelkich innych znanych producentów wspólnotowych, władze ChRL, eksporterów, importerów oraz zainteresowane związki producentów o wszczęciu dochodzenia. Zainteresowane strony otrzymały możliwość przedstawienia swoich opinii na piśmie oraz złożenia wniosku o przesłuchanie w terminie określonym w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania.
(4)
Kilku producentów wspólnotowych reprezentowanych przez wnioskodawcę, innych współpracujących producentów wspólnotowych, producentów eksportujących, importerów, dostawców i stowarzyszeń użytkowników przedstawiło swoje opinie. Wszystkie zainteresowane strony, które zażądały przesłuchania w wyżej wymienionym terminie i uzasadniły jego konieczność, otrzymały taką możliwość.
1. Kontrola wyrywkowa, traktowanie na zasadach rynkowych, traktowanie indywidualne
(5)
Ze względu na dużą liczbę producentów eksportujących, producentów i importerów wspólnotowych, których dotyczyło dochodzenie, w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania przewidziano zastosowanie kontroli wyrywkowych, zgodnie z art. 17 rozporządzenia podstawowego.
(6)
Aby umożliwić Komisji podjęcie decyzji co do konieczności przeprowadzenia kontroli wyrywkowej, a w takim przypadku, aby umożliwić dobór próby, producentów eksportujących i przedstawicieli działających w ich imieniu, producentów i importerów wspólnotowych poproszono o zgłoszenie się do Komisji i dostarczenie informacji określonych w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania. Komisja skontaktowała się również ze znanymi stowarzyszeniami producentów eksportujących oraz z władzami ChRL. Strony nie wniosły sprzeciwu, co do wykorzystania kontroli wyrywkowej.
(7)
Ogółem, 33 eksporterów/producentów z ChRL, 24 producentów wspólnotowych i 15 importerów odpowiedziało na kwestionariusz dotyczący kontroli wyrywkowej w przewidzianym terminie i udzieliło wymaganych informacji.
(8)
W celu umożliwienia producentom eksportującym z ChRL złożenia wniosku o traktowanie na zasadach rynkowych („MET”) lub traktowanie indywidualne („IT”), zgodnie z życzeniem, Komisja wysłała formularze wniosków MET i IT do przedsiębiorstw chińskich objętych postępowaniem oraz wszystkich pozostałych przedsiębiorstw, które zgłosiły się przed upływem ostatecznego terminu określonego w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania. W związku z tym, 21 przedsiębiorstw wnioskowało o MET zgodnie z art. 2 ust. 7 rozporządzenia podstawowego, a tylko 3 przedsiębiorstwa wnioskowały o IT zgodnie z art. 9 ust. 5 rozporządzenia podstawowego.
(9)
Wyboru próby producentów eksportujących dokonano po konsultacji ze współpracującymi producentami eksportującymi z ChRL i władzami ChRL. Próbę ustalono na podstawie największej reprezentatywnej wielkości wywozu do krajów Wspólnoty (badanej indywidualnie lub łącznie z pokrewnymi przedsiębiorstwami), możliwej do zbadania w dostępnym okresie i na podstawie tego, czy przedsiębiorstwa zamierzały wystąpić o traktowanie na zasadach rynkowych. Próba obejmowała wyłącznie przedsiębiorstwa, które zamierzały wystąpić o traktowanie na zasadach rynkowych, ponieważ w przypadku gospodarki przejściowej, wartość normalną dla pozostałych przedsiębiorstw ustala się na podstawie cen lub konstruowanej wartości normalnej analogicznego kraju trzeciego. Na tej podstawie wybrano reprezentatywną próbę siedmiu producentów eksportujących. Wybrane siedem przedsiębiorstw stanowiło, według odpowiedzi udzielonych podczas kontroli wyrywkowej, około 50 % eksportu wszystkich współpracujących producentów.
(10)
Odnośnie do producentów wspólnotowych, zgodnie z art. 17 ust. 1 rozporządzenia podstawowego, wyboru próby dokonano po konsultacji ze współpracującymi producentami i za ich zgodą na podstawie największej wielkości produkcji i sprzedaży w krajach Wspólnoty. W wyniku tego, do próby wybrano pięciu producentów wspólnotowych. Komisja wysłała kwestionariusze do pięciu wybranych przedsiębiorstw i otrzymała cztery kompletne odpowiedzi w przewidzianym terminie. Jedno z przedsiębiorstw przekroczyło przewidziany termin nadesłania odpowiedzi i wobec tego zostało wyłączone z postępowania.
(11)
W odniesieniu do importerów, zgodnie z art. 17 ust. 1 rozporządzenia podstawowego, wyboru próby dokonano po konsultacji ze współpracującymi importerami i za ich zgodą, po pierwsze, na podstawie największej reprezentatywnej wielkości przywozów do krajów wspólnotowych i, po drugie, na podstawie rozmieszczenia geograficznego. Dwa przedsiębiorstwa z 15 wybranych miały pokrewnych wytwórców w ChRL i zostały wyłączone z postępowania, jako że należało je badać w ramach kontroli wyrywkowych producentów eksportujących. W wyniku tego, wybrano czterech importerów, z których trzech przedłożyło wypełnione kwestionariusze odpowiedzi.
(12)
Komisja zdobyła i zweryfikowała wszelkie informacje, które uznała za konieczne w celu wstępnego określenia dumpingu, powstałych szkód i interesu wspólnotowego. Wizyty weryfikacyjne odbyły się w siedzibach następujących przedsiębiorstw objętych próbą:
a)
Producenci wspólnotowi
-
Saint Gobain PAM, Francja,
-
Saint Gobain, Zjednoczone Królestwo,
-
Norford, Francja i powiązani z nim sprzedawcy Norinco Francja i Norinco Zjednoczone Królestwo,
-
Cavanagh, Irlandia,
-
Fudiciones Odena, Hiszpania;
b)
Producenci eksportujący w ChRL
-
Zibo Benito Metalwork Co. Ltd.,
-
Benito Tianjin Metal products Co. Ltd.,
-
Qingdao Benito Metal Products Co. Ltd.,
-
Shandong Huijin Stock Co., Ltd.,
-
Shijiazhuang Transun Metal Products Co. Ltd.,
-
Changan Cast Limited Company of Yixian Hebei,
-
Shanxi Yuansheng Casting and Forging Industrial Co. Ltd.;
c)
Importerzy wspólnotowi związani z eksportującymi producentami
-
Fundicio Ductil Benito, S.L,
-
Mario Cirino Pomicino S.p.A.;
d)
Niezwiązani importerzy wspólnotowi
-
Hydrotec, Niemcy,
-
Peter Savage, Zjednoczone Królestwo.
(13)
W świetle konieczności ustalenia wartości normalnej dla producentów eksportujących w ChRL, którzy mogą nie otrzymać traktowania na zasadach rynkowych, przeprowadzono wizytę kontrolną, w celu ustalenia wartości normalnej na podstawie danych z kraju analogicznego, w następującym przedsiębiorstwie:
-
Carnation industries Ltd., Indie.
(14)
Dochodzenie w sprawie dumpingu i szkody obejmowało okres od 1 kwietnia 2003 r. do 31 marca 2004 r. („okres dochodzenia” lub „OD”). Badanie trendów istotnych dla przeprowadzenia analizy szkód obejmowało okres od stycznia 2000 r. do końca okresu dochodzenia („badany okres”).
B. PRODUKT OBJĘTY POSTĘPOWANIEM ORAZ PRODUKT PODOBNY
1. Uwagi ogólne
(15)
Zamknięcia włazów ogólnie składają się z ramy osadzonej w podłożu i pokrywy lub kratki znajdującej się na równym poziomie z powierzchnią, po której poruszają się piesi i/lub pojazdy i która bezpośrednio wytrzymuje ciężar oraz nacisk ruchu pieszego i kołowego. Rama umieszczona jest bezpośrednio na górze komory z betonu lub cegły. Umożliwia dostęp lub wejście do podziemnej komory.
(16)
Zamknięcia włazów służą do przykrycia podziemnej komory i muszą wytrzymywać obciążenie spowodowane ruchem pojazdów silnikowych i/lub pieszych. Pokrywa lub krata musi być umocowana w ramie, aby nie powodować nadmiernego hałasu, obrażeń ciała i uszkodzenia pojazdów. Zamknięcia włazów muszą umożliwiać bezpieczny i łatwy dostęp do komory podziemnej, zarówno podczas oględzin, jak i zejścia człowieka do komory.
(17)
Zamknięcia włazów różnią się kształtem i wymiarami. Projektowane są tak, aby odpowiadały wymiarom komory, którą przykrywają i do której stanowią dostęp. Ramy produktu są zazwyczaj okrągłe, kwadratowe lub prostokątne. Pokrywa i krata są dostępne w każdym kształcie łącznie z trójkątnym, okrągłym, kwadratowym lub prostokątnym, lecz nie ograniczają się tylko do nich.
(18)
Zamknięcia włazów wykonuje się z żeliwa szarego lub sferoidalnego. Produkowane są z różnych ilości złomu stalowego, koksu, surówki, pyłu węglowego, wapienia, żelazokrzemu i magnezu w zależności od procesu wytwarzania i typu produktu końcowego, tzn. żeliwo sferoidalne lub szare. Podczas produkcji zamknięć włazów stosuje się dwie metody wytopu żelaza, tzn. z użyciem pieca elektrycznego lub żeliwiaka. Proces produkcji zamknięć włazów z szarego i sferoidalnego żeliwa jest podobny. Główna różnica w procesie produkcyjnym żeliwa sferoidalnego polega na dodaniu magnezu do węgla w żelazie, aby zmieniło formę płatkową w strukturę sferoidalną, czego nie robi się w przypadku żeliwa szarego. Po zakończeniu procesu wytopu, roztopione żelazo wlewa się ręcznie lub mechanicznie do formy.
2. Produkt objęty postępowaniem
(19)
Produkt objęty postępowaniem stanowią niektóre artykuły i ich części z żeliwa nieciągliwego stosowane do przykrywania lub umożliwiania dostępu do systemów naziemnych lub podziemnych, niezależnie od tego czy są obrabiane, powlekane, malowane lub wyposażone w inne materiały pochodzące z ChRL („produkt objęty postępowaniem”), zazwyczaj oznaczone kodami CN 7325 10 50 i 7325 10 92, a okazjonalnie CN 7325 10 99. Niniejsze kody CN odpowiadają różnym postaciom produktu (włączając pokrywy otworów włazowych, pokrywy wpustów kanalizacyjnych, skrzynki powierzchniowe). Wszystkie te postacie uznano za wystarczająco podobne, aby stanowiły jeden produkt dla celów niniejszego postępowania. Należy zauważyć, że podpowierzchniowe hydranty przeciwpożarowe uznaje się za zasadniczo różne od skrzynki powierzchniowej ze względu na ich przeznaczenie i budowę i dlatego nie są one uznawane za produkt objęty postępowaniem.
(20)
W produkcji zamknięć włazów w ChRL stosuje się głównie żeliwiaki, podczas gdy w przemyśle wspólnotowym przeważa stosowanie pieców elektrycznych do wytopu. Ponadto, proces produkcji w ChRL różni się od wspólnotowego tym, że w ChRL producenci stosują odlewanie ręczne, podczas gdy producenci wspólnotowi stosują odlewanie maszynowe. Zamknięcia włazów wykonuje się z żeliwa szarego lub sferoidalnego. Produkowane są z różnych ilości złomu stalowego, koksu, surówki, pyłu węglowego, wapienia, żelazokrzemu i magnezu w zależności od procesu wytwarzania i typu produktu końcowego, tzn. żeliwo sferoidalne lub szare. Podczas produkcji zamknięć włazów stosuje się dwie metody wytopu żelaza, tzn. z użyciem pieca elektrycznego lub żeliwiaka. Proces produkcji zamknięć włazów z szarego i sferoidalnego żeliwa jest podobny. Główna różnica w procesie produkcyjnym żeliwa sferoidalnego polega na dodaniu magnezu do węgla w żelazie, aby zmieniło formę płatkową w strukturę sferoidalną, czego nie robi się w przypadku żeliwa szarego. Po zakończeniu procesu wytopu, roztopione żelazo wlewa się ręcznie lub mechanicznie do formy. W ChRL produkuje się zarówno żeliwo szare jak i sferoidalne.
(21)
Różnica między żeliwem szarym i sferoidalnym polega na tym, że żeliwo szare robi się z grafitu płatkowego; w ten sposób uzyskuje się bardziej sztywny materiał mocujący zamknięcie włazu samą swoją masą. Żeliwo sferoidalne jest z grafitu sferoidalnego tworzącego produkt bardziej elastyczny, bardziej ergonomiczny, lecz wymagający zatrzasku do zamocowania.
(22)
Dochodzenie wykazało, jak stwierdzono powyżej, że wszystkie typy zamknięć włazów, mimo różnic pod względem rodzaju żeliwa, posiadają te same podstawowe cechy fizyczne, chemiczne i techniczne, zasadniczo podobne zastosowanie i można je uznać za różne typy tego samego produktu.
(23)
Wobec tego, do celów niniejszego dochodzenia, przyjmuje się, że produkt objęty postępowaniem stanowią zamknięcia włazów zgodne z opisem w części ogólnej, pochodzące z ChRL.
3. Produkt podobny
(24)
Nie stwierdzono różnic między produktem objętym postępowaniem a zamknięciami włazów produkowanymi i sprzedawanymi w Indiach, które posłużyły jako kraj analogiczny do celów ustalenia wartości normalnej względem ChRL.
(25)
Nie stwierdzono różnic między produktem objętym postępowaniem a zamknięciami włazów produkowanymi i sprzedawanymi przez przemysł wspólnotowy w krajach wspólnotowych.
(26)
Niektóre strony argumentowały, że zamknięcia włazów produkowane przez przemysł wspólnotowy sprzedawane na rynku wspólnotowym nie są podobne do produktu objętego postępowaniem. W szczególności twierdzono, że normy stosowane na poziomie europejskim określane są standardami EN124 oraz że normy krajowe obejmują EN124, lecz zwykle określają dalsze szczegóły, w ten sposób tworząc znaczne różnice pomiędzy produktami sprzedawanymi na każdym rynku krajowym. Dodatkowo, niektóre strony twierdziły w szczególności, że są dystrybutorami tzw. produktu gatic, handlowego odpowiednika standardowych pokryw drogowych używanego w odrębnej niszy rynkowej gdzie specyfikacje projektu inżynieryjnego wymagają wysokich standardów jakości. Strony argumentowały, że produkt ten stanowi produkt uzupełniający produkt standardowy i nie należy go traktować jako substytut. Wobec tego zażądano wyłączenia produktu gatic z definicji produktu objętego postępowaniem.
(27)
W odniesieniu do pierwszego argumentu należy zauważyć, że w chwili sprzedaży na rynku wspólnotowym zarówno produkt podobny jak i produkt objęty postępowaniem muszą spełniać normy EN124 oraz normy krajowe. Wymogi te determinują więc kryteria, jakie należy zastosować przy określaniu „produktu podobnego”, którymi są cechy fizyczne, techniczne i chemiczne, końcowe zastosowania i funkcje produktu. Zamknięcia włazów produkowane przez przemysł wspólnotowy i sprzedawane na rynku wspólnotowym wykonane są z żeliwa szarego i sferoidalnego i stwierdzono, że posiadają te same podstawowe cechy fizyczne i techniczne oraz zastosowania jak produkt objęty postępowaniem. Podobnie, różnice pomiędzy normami krajowymi nie mają żadnego wpływu na definicję produktu podobnego, ponieważ nie da się wyraźnie zróżnicować produktów pod względem ich podstawowych cech fizycznych, technicznych i chemicznych, końcowego zastosowania i sposobu ich postrzegania przez użytkowników. Fizyczne i techniczne cechy produktu określane są przez funkcję, sposób instalacji oraz lokalizację i są to przede wszystkim odporność na obciążenie ruchem ulicznym, określana przez tzw. klasę obciążenia, stabilność pokrywy i kraty w obrębie ramy oraz bezpieczny i łatwy dostęp. Produkt może być wykonany z żeliwa szarego lub sferoidalnego a pokrywa i/lub rama włazu może być wypełniona betonem lub innymi materiałami. Jeśli chodzi o zastosowania produktu, zamknięcia włazów i ramy stanowią przejście między sieciami przebiegającymi pod ziemią a powierzchnią drogi lub chodnika. Wszystkie cechy wymienione powyżej dotyczą również tzw. produktu gatic, którego nie można odróżnić od produktu objętego postępowaniem na podstawie żadnej z tych cech. Dlatego też odrzucono argument, że należy wyłączyć produkt gatic poza definicję produktu objętego postępowaniem.
(28)
Ostatecznie nie stwierdzono żadnych różnic między produktem objętym postępowaniem jako produkt eksportowany, a zamknięciami włazów, które były produkowane i sprzedawane na krajowym rynku eksporterów.
(29)
Wobec tego stwierdza się, że, zgodnie z art. 1 ust. 4 rozporządzenia podstawowego i do celów niniejszego dochodzenia, wszystkie typy zamknięć włazów produkowane i sprzedawane na rynku krajowym ChRL, produkowane i sprzedawane w Indiach oraz produkowane przez przemysł wspólnotowy i sprzedawane na rynku wspólnotowym są podobne do produktu objętego postępowaniem.
C. DUMPING
1. Kontrola wyrywkowa
(30)
Przypomina się, że ze względu na dużą liczbę przedsiębiorstw uczestniczących w postępowaniu, postanowiono zastosować przepisy dotyczące kontroli wyrywkowych zgodnie z art. 17 rozporządzenia podstawowego oraz, że w tym celu, wybrano próbę siedmiu przedsiębiorstw z największą wielkością przywozu do krajów Unii Europejskiej, po konsultacji z chińskimi władzami.
(31)
W związku z tym, po analizie stwierdzono, że z siedmiu przedsiębiorstw początkowo wybranych do kontroli, jedno może uzyskać MET zgodnie z art. 2 ust. 7 lit. b) podstawowego rozporządzenia, a trzy IT zgodnie z art. 9 ust. 5 rozporządzenia podstawowego.
(32)
Wobec tego, przepisy dotyczące kontroli wyrywkowych zastosowano w sposób następujący. Indywidualny margines dumpingu ustalony dla jedynego przedsiębiorstwa, któremu przyznano traktowanie jako MET przypisano również przedsiębiorstwom nieobjętym próbą, którym przyznano traktowanie jako MET. Przedsiębiorstwom, które uzyskały IT, a które nie uczestniczyły w próbie, przyznano średnią ważoną marginesów dumpingu określonych dla trzech przedsiębiorstw objętych próbą, którym przyznano traktowanie IT.
2. Traktowanie na zasadach rynkowych
(33)
Zgodnie z art. 2 ust. 7 lit. b) rozporządzenia podstawowego, w dochodzeniach antydumpingowych dotyczących przywozów pochodzących z ChRL, wartość normalną określa się zgodnie z ust. 1-6 art. 2 dla tych producentów, którzy spełnili kryteria zawarte w art. 2 ust. 7 lit. c) rozporządzenia podstawowego.
(34)
W skrócie, wyłącznie w celu łatwego porównania, kryteria MET streszczono poniżej:
1)
decyzje handlowe są podejmowane, a koszty ponoszone z uwzględnieniem uwarunkowań rynkowych i bez ingerencji ze strony państwa;
2)
dokumentacja księgowa podlega niezależnemu audytowi zgodnie z międzynarodowymi standardami rachunkowości i stosowana jest we wszystkich okolicznościach;
3)
brak jest istotnych zakłóceń przeniesionych z poprzedniego systemu nierynkowej gospodarki;
4)
pewność i stabilność prawna gwarantowana jest prawem upadłościowym i prawem własności;
5)
wymiana walut odbywa się zgodnie z kursem rynkowym.
(35)
W niniejszym dochodzeniu zgłosiło się 21 producentów eksportujących z ChRL, którzy wnioskowali o MET zgodnie z art. 2 ust. 7 lit. c) rozporządzenia podstawowego. Przeanalizowano każdy wniosek o MET. Wobec dużej liczby przedsiębiorstw, przeprowadzono dochodzenia na miejscu tylko na terenie siedmiu przedsiębiorstw. W przypadku pozostałych przedsiębiorstw, przeprowadzono szczegółową analizę materiałów zastanych wszystkich przedłożonych materiałów oraz nastąpiła rozległa wymiana korespondencji z tymi przedsiębiorstwami, których materiały były niekompletne lub pojawiły się w nich niejasności. W przypadku gdy filia lub inne przedsiębiorstwo związane z wnioskodawcą w ChRL jest producentem i/lub uczestniczy w sprzedaży (wywozowej lub na rynek krajowy) produktu objętego postępowaniem również proszono je o wypełnienie wniosku o MET. W istocie bowiem MET można przyznać tylko wtedy, kiedy wszystkie związane przedsiębiorstwa spełniają powyższe kryteria.
(36)
W przypadku przedsiębiorstw, w których przeprowadzono dochodzenia na miejscu, stwierdzono, że jeden z chińskich producentów eksportujących spełniał wszystkie warunki MET. Wnioski pozostałych sześciu przedsiębiorstw odrzucono z przyczyn wymienionych w poniższej tabeli.
(37)
W przypadku pozostałych 14 przedsiębiorstw, analiza przeprowadzona indywidualnie dla każdego przedsiębiorstwa wykazała, że MET nie należy przyznać 10 przedsiębiorstwom. Trzy z tych dziesięciu przedsiębiorstw nie współpracowały należycie podczas dochodzenia, ponieważ albo nie przedstawiły żądanych informacji w przewidzianym terminie, albo były to przedsiębiorstwa handlowe i związani z nimi wytwórcy nie współpracowali. Kryteria niespełnione przez pozostałe siedem z dziesięciu przedsiębiorstw również wymieniono w poniższej tabeli. Pozostałe 4 przedsiębiorstwa były w stanie z powodzeniem wykazać, że spełniają odpowiednie kryteria MET.
(38)
Poniższa tabela przedstawia oznaczenia dla każdego przedsiębiorstwa, które nie uzyskało MET względem każdego z pięciu kryteriów określonych w art. 2 ust. 7 lit. c) rozporządzenia podstawowego. Należy zauważyć, że przedsiębiorstwo nr 3 nie może otrzymać MET, mimo, iż spełnia każde kryterium, z powodu korporacyjnych powiązań z przedsiębiorstwami nr 1 i 2 wymienionymi poniżej, które nie spełniały wszystkich kryteriów MET.
Przedsiębiorstwo
Kryteria
Artykuł 2 ust. 7 lit. c) akapit 1
Artykuł 2 ust. 7 lit. c) akapit 2
Artykuł 2 ust. 7 lit. c) akapit 3
Artykuł 2 ust. 7 lit. c) akapit 4
Artykuł 2 ust. 7 lit. c) akapit 5
1
Niespełnione
Niespełnione
Niespełnione
Spełnione
Spełnione
2
Niespełnione
Niespełnione
Niespełnione
Spełnione
Spełnione
3
Spełnione
Spełnione
Spełnione
Spełnione
Spełnione
4
Niespełnione
Spełnione
Niespełnione
Spełnione
Spełnione
5
Niespełnione
Niespełnione
Spełnione
Spełnione
Spełnione
6
Niespełnione
Niespełnione
Niespełnione
Spełnione
Spełnione
7
Spełnione
Niespełnione
Niespełnione
Spełnione
Spełnione
8
Niespełnione
Niespełnione
Spełnione
Spełnione
Spełnione
9
Niespełnione
Niespełnione
Spełnione
Spełnione
Spełnione
10
Niespełnione
Niespełnione
Spełnione
Spełnione
Spełnione
11
Niespełnione
Niespełnione
Spełnione
Spełnione
Spełnione
12
Spełnione
Spełnione
Niespełnione
Spełnione
Spełnione
13
Niespełnione
Spełnione
Spełnione
Spełnione
Spełnione
Źródło: zweryfikowane odpowiedzi współpracujących chińskich eksporterów na kwestionariusz.
(39)
Na tej podstawie, MET uzyskali następujący producenci eksportujący w ChRL:
1)
Shijiazhuang Transun Metal Products Co. Ltd.,
2)
Shaoshan Huanqiu Castings Foundry,
3)
Fengtai Handan Alloy Casting Co. Ltd.,
4)
Shanxi Jiaocheng Xinglong Casting Co. Ltd.,
5)
Tianjin Jinghai Chaoyue Industrial and Commercial Co. Ltd.
3. Traktowanie indywidualne
(40)
Na mocy art. 2 ust. 7 lit. a) rozporządzenia podstawowego, ustala się jedną stawkę celną dla krajów, których dotyczy art. 2 ust. 7, z wyjątkiem przypadków, gdy przedsiębiorstwa potrafią wykazać, że spełniają wszystkie kryteria określone w art. 9 ust. 5 rozporządzenia podstawowego konieczne do uzyskania indywidualnego traktowania.
(41)
21 producentów eksportujących, którzy wnioskowali o MET wystąpiło również o IT na wypadek gdyby nie otrzymali MET. Dodatkowych trzech producentów eksportujących wystąpiło tylko o traktowanie indywidualne.
(42)
Po pierwsze, stwierdzono, że 5 z 16 przedsiębiorstw, które wystąpiły o MET, lecz go nie uzyskały, spełniało wszystkie wymagania do otrzymania IT określone w art. 9 ust. 5 rozporządzenia podstawowego. W przypadku pozostałych przedsiębiorstw, 3 nie współpracowały należycie w dochodzeniu, ponieważ albo nie dostarczyły wymaganych informacji w przewidzianym terminie, albo były to przedsiębiorstwa handlowe i związani z nimi wytwórcy nie współpracowali, jak zaznaczono w motywie 37 powyżej.
(43)
Pozostałe 8 przedsiębiorstw, które wnioskowały o MET, lecz go nie otrzymały nie spełniły warunku określonego w art. 9 ust. 5 lit. c), pierwsze zdanie, rozporządzenia podstawowego. W wyniku tego, przedsiębiorstwa te nie mogą otrzymać IT.
(44)
Po drugie, dwa z trzech przedsiębiorstw, które wnioskowały tylko o IT zaprzestały współpracy we wczesnej fazie postępowania. Trzeci wnioskodawca okazał się przedsiębiorstwem handlowym i związani z nim wytwórcy nie współpracowali. Wobec tego tym trzem przedsiębiorstwom nie można przyznać IT.
(45)
Stwierdza się, że IT należy przyznać 5 poniższym przedsiębiorstwom:
1)
Shandong Huijin Stock Co., Ltd.,
2)
Changan Cast Limited Company of Yixian Hebei,
3)
Shanxi Yuansheng Casting and Forging Industrial Co. Ltd. I związane z nim przedsiębiorstwo Shanxi Yuansheng Industrial Co. Ltd.,
4)
Botou City Simencum Town Bai fo Tang Casting Factory,
5)
Hebei Shunda Foundry Co. Ltd.
(46)
Pewna liczba producentów eksportujących kwestionowała określenie MET/IT. Strony te nie dostarczyły jednak żadnych nowych informacji mogących prowadzić do innych wniosków w tej sprawie. W związku z tym wymienione wnioski zostały odrzucone.
4. Wartość normalna
4.1. Określanie wartości normalnej dla producenta eksportującego, któremu przyznano MET
(47)
Komisja najpierw ustaliła czy całkowita wielkość sprzedaży na rynek krajowy tego producenta eksportującego była reprezentatywna w porównaniu z całkowitą wielkością jego sprzedaży na eksport do krajów Wspólnoty. Zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia podstawowego, sprzedaż podobnego produktu na rynek krajowy uznawano za reprezentatywną, kiedy jej całkowita wielkość wynosiła co najmniej 5 % całkowitej wielkości sprzedaży produktu objętego postępowaniem do krajów Wspólnoty.
(48)
Stwierdzono, że sprzedaż na rynek krajowy tego producenta stanowiła dużo mniej niż 5 % odpowiedniej wielkości sprzedaży do krajów Wspólnoty.
(49)
W rezultacie, zgodnie z art. 2 ust. 3 rozporządzenia podstawowego, wartość normalną skonstruowano przez dodanie do poniesionych przez eksportera kosztów produkcji eksportowanych typów pewnej kwoty na koszty sprzedaży oraz koszty ogólne i administracyjne, a także pewien margines zysku. Ponieważ w ChRL nie było innego przedsiębiorstwa, któremu przyznano MET, postanowiono skorzystać z kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych oraz zysku określonych w kraju analogicznym, zgodnie z art. 2 ust. 6 lit. c) rozporządzenia podstawowego. Przedtem Komisja sprawdziła, czy w ten sposób ustalona wielkość zysku była właściwa i nie przekraczała zysku realizowanego przez producenta, któremu przyznano MET, na rynku krajowym.
4.2. Określanie wartości normalnej dla producenta eksportującego, któremu nie przyznano MET
a) Kraj analogiczny
(50)
Zgodnie z art. 2 ust. 7 rozporządzenia podstawowego, wartość normalną dla przedsiębiorstw, którym nie przyznano MET ustalano na podstawie cen lub wartości konstruowanej w kraju analogicznym. W zawiadomieniu o wszczęciu postępowania Komisja wyraziła zamiar posłużenia się Norwegią jako właściwym krajem analogicznym w celu ustalenia wartości normalnej dla ChRL i zainteresowane strony poproszono o komentarz na ten temat. Kilku producentów eksportujących z ChRL oraz importerów wspólnotowych wyraziło swój sprzeciw i przedstawiło uzasadnione powody wykazujące, że Norwegia nie jest właściwym krajem analogicznym i należy wybrać Indie. Po przeprowadzeniu dochodzenia, służby Komisji stwierdziły, że pod względem zróżnicowania typów produktu, wielkości sprzedaży krajowej, konkurencji na rynku krajowym, dostępu do surowców i procesu produkcji Indie są rzeczywiście bardziej właściwe jako kraj analogiczny do ChRL niż Norwegia. Wszystkie zainteresowane strony poinformowano o tym postanowieniu i żadna ze stron nie zgłosiła sprzeciwu. Wobec tego, Komisja znalazła w Indiach jednego producenta gotowego do pełnej współpracy.
b) Określanie wartości normalnej
(51)
Zgodnie z art. 2 ust. 7 lit. a) rozporządzenia podstawowego, wartość normalną dla producentów eksportujących, którym nie przyznano MET, ustalano na podstawie zweryfikowanych informacji uzyskanych od producenta w kraju trzecim z gospodarką rynkową, tzn. na podstawie cen płaconych lub należnych na rynku krajowym Indii. Zostało sprawdzone, że transakcje te były dokonywane i) w zwykłym obrocie handlowym oraz ii) były reprezentatywne zgodnie z metodologią określoną w motywie 47. Dochodzenie wykazało pewne różnice w procesie produkcji wytwórców indyjskich a chińskich polegające na tym, że ci ostatni używali mniej wyszukanego sprzętu oraz zużywali mniej energii. Indyjskie ceny sprzedaży na rynku krajowym były więc korygowane w dół o kwotę odzwierciedlającą te różnice. W razie konieczności ceny korygowano w celu zapewnienia właściwego porównania z typami produktu eksportowanymi przez producentów chińskich na rynek wspólnotowy.
(52)
W wyniku tego, wartość normalną ustalono jako średnią ważoną sprzedaż krajową dla niepowiązanych klientów dokonaną przez współpracującego producenta w Indiach.
5. Cena eksportowa
(53)
W tych przypadkach, gdzie produkt objęty postępowaniem eksportowano do niezależnych klientów wspólnotowych, ustalano cenę wywozu zgodnie z art. 2 ust. 8 rozporządzenia podstawowego, a mianowicie na podstawie cen wywozowych rzeczywiście płaconych lub należnych. Tak było w przypadku trzech kontrolowanych przedsiębiorstw, którym przyznano IT.
(54)
W przypadku, gdy sprzedaży wywozowej do krajów wspólnotowych dokonywano przez powiązanego importera, cenę wywozu konstruowano na podstawie cen odsprzedaży pierwszym niezależnym klientom tego importera, zgodnie z art. 2 ust. 9 rozporządzenia podstawowego. Dokonano korekt uwzględniając koszty poniesione przez tego importera między przywozem i odsprzedażą, łącznie z kosztami sprzedaży, kosztami ogólnymi i administracyjnymi oraz marginesem zysku. Tak było w przypadku jedynego przedsiębiorstwa, które uzyskało MET oraz trzech objętych próbą przedsiębiorstw, które nie otrzymały MET ani IT.
6. Porównanie
(55)
Wartość normalną i ceny wywozowe porównywano na podstawie ex-works. W celu zapewnienia rzetelnego porównania wartości normalnej i ceny wywozowej, zastosowano odpowiednią tolerancję w formie korekt dotyczących różnic w czynnikach wpływających na cenę i jej porównywalność zgodnie z art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego. We wszystkich przypadkach, gdzie było to zasadne, właściwe i poparte zweryfikowanymi dowodami, dokonano stosownych korekt dotyczących transportu i ubezpieczenia, kredytu, prowizji i opłat bankowych.
(56)
Stwierdzono niższy poziom zwrotu podatku VAT za sprzedaż wywozową niż krajową. W celu uwzględnienia tej różnicy, dokonano korekty cen wywozowych na podstawie różnicy w poziomie zwrotu podatku VAT między sprzedażą wywozową i krajową, tzn. 2 % w 2003 r. i 4 % w 2004 r.
7. Margines dumpingu
7.1. Dla współpracujących producentów eksportujących, którym przyznano MET/IT
a) MET
(57)
W przypadku jedynego przedsiębiorstwa, które otrzymało MET, porównano średnią ważoną wartość normalną dla każdego typu produktu wywożonego do Wspólnoty ze średnią ważoną ceną wywozową odpowiadającego mu typu produktu objętego postępowaniem wywożonego do Wspólnoty, jak przewidziano w art. 2 ust. 11 rozporządzenia podstawowego.
(58)
Czterem przedsiębiorstwom, które otrzymały MET, lecz nie zostały wybrane do próby, przyznano margines dumpingu ustalony dla wyżej wymienionego kontrolowanego przedsiębiorstwa, zgodnie z art. 9 ust. 6 rozporządzenia podstawowego.
b) IT
(59)
W przypadku trzech przedsiębiorstw objętych próbą, którym przyznano IT, porównano średnią ważoną wartość normalną ustaloną dla kraju analogicznego ze średnią ważoną ceną wywozową do Wspólnoty, jak przewidziano w art. 2 ust. 11 rozporządzenia podstawowego.
(60)
Dwa przedsiębiorstwa nieobjęte próbą, którym przyznano IT otrzymały margines dumpingu na poziomie średniego ważonego marginesu dumpingu ustalonego dla wyżej wymienionych przedsiębiorstw objętych próbą, którym przyznano IT.
(61)
Na tej podstawie, indywidualne marginesy dumpingu wyrażone jako wartość procentowa ceny CIF na granicy Wspólnoty, przed ocleniem, wynoszą:
Shijiazhuang Transun Metal Products Co. Ltd.
0,0 %
Shaoshan Huanqiu Castings Foundry
0,0 %
Fengtai Handan Alloy Casting Co. Ltd.
0,0 %
Shanxi Jiaocheng Xinglong Casting Co. Ltd.
0,0 %
Tianjin Jinghai Chaoyue Industrial and Commercial Co. Ltd.
0,0 %
Shanxi Yuansheng Casting and Forging Industrial Co. Ltd.
18,6 %
Botou City Simencum Town Bai fo Tang Casting Factory
28,6 %
Hebei Shunda Foundry Co. Ltd.
28,6 %
Changan Cast Limited Company of Yixian Hebei
31,8 %
Shandong Huijin Stock Co. Ltd.
37,9 %
7.2. Ogólnokrajowy margines dumpingu
(62)
Aby ustalić krajowy margines dumpingu stosujący się do wszystkich pozostałych eksporterów, Komisja najpierw ustaliła poziom współpracy. W tym celu obliczono następujący stosunek. Licznikiem jest wielkość przywozu do Wspólnoty przedsiębiorstw współpracujących, którym nie przyznano ani MET ani IT. Mianownikiem jest całkowita wielkość wywozu pochodzącego z ChRL do krajów wspólnotowych, w oparciu o dane Eurostat, minus wielkości wywozu przedsiębiorstw, którym przyznano MET i IT. Na tej podstawie ustalono, że poziom współpracy wynosi 22 %, co uważa się za niski poziom nawet dla tak rozdrobnionego przemysłu jak w przypadku produktu objętego postępowaniem.
(63)
Ogólnokrajowy margines dumpingu dla wielkości wywozu innych producentów eksportujących określono następująco:
(64)
W przypadku wielkości wywozu niewspółpracujących przedsiębiorstw, poziom dumpingu określono na podstawie dwóch kategorii produktu z najwyższymi marginesami ustalonymi dla kontrolowanych producentów eksportujących, którym nie przyznano ani MET ani IT.
(65)
Współpracujące przedsiębiorstwa, którym nie przyznano ani MET ani IT, otrzymują do celów bieżącego obliczenia spekulatywny margines indywidualny zgodnie z metodologią ustaloną w motywie 55.
(66)
Ostatecznie obliczono ogólnokrajowy margines dumpingu w oparciu o powyższe marginesy indywidualne stosując, jako czynnik ważący, wartość CIF dla każdej grupy eksporterów, tzn. współpracujących i niewspółpracujących.
(67)
Na tej podstawie ustalono ogólnokrajowy poziom dumpingu na poziomie 47,8 % ceny CIF na granicy Wspólnoty, bez opłacania cła.
D. PRZEMYSŁ WSPÓLNOTOWY
a) Produkcja wspólnotowa
(68)
W trakcie dochodzenia stwierdzono, że zamknięcia włazów produkowane są przez 4 wspólnotowych producentów, którzy wnieśli skargę oraz zostali wybrani do kontroli wyrywkowych oraz 5 innych producentów wspólnotowych popierających skargę.
b) Definicja przemysłu wspólnotowego
(69)
Producenci wspólnotowi wnoszący skargę, wraz z producentami wspólnotowymi popierającymi skargę, którzy odpowiedzieli na ankietę i współpracowali w trakcie dochodzenia, mają ponad 60 % udziału we wspólnotowej produkcji produktu podobnego. Wobec tego uznano, że stanowią oni przemysł wspólnotowy w rozumieniu art. 4 ust. 1 rozporządzenia podstawowego.
(70)
Jedno z przedsiębiorstw skarżących zaprzestało współpracy natychmiast po wszczęciu dochodzenia. Inne przedsiębiorstwo wybrane do próby udzieliło odpowiedzi poza odpowiednim terminem. Jedno z przedsiębiorstw popierających skargę wycofało swoje poparcie natychmiast po wszczęciu postępowania. Wobec powyższego, te trzy przedsiębiorstwa nie zostały włączone do definicji przemysłu wspólnotowego.
(71)
Niektóre strony argumentowały, że dwa główne przedsiębiorstwa skarżące powinny być wyłączone z definicji przemysłu wspólnotowego, ponieważ przywoziły masowe ilości zamknięć włazów pochodzących z ChRL. W tym kontekście należy przede wszystkim zauważyć, że pomimo rzeczywiście stosowanej od dawna praktyki wyłączania importujących producentów wspólnotowych z definicji przemysłu wspólnotowego, jeżeli są oni osłaniani przed dumpingiem, bądź czerpią z niego korzyść, nie wyłącza się producentów wspólnotowych w przypadku, gdy ze względu na niski poziom cen na rynku wspólnotowym byli zmuszeni do czasowego i niezwykle ograniczonego korzystania z takich przywozów. W wymienionym przypadku, całkowity przywóz tych dwóch przedsiębiorstw w OD znajdował się poniżej 3,5 całkowitej produkcji każdego z nich i ograniczał się do niektórych regionów Wspólnoty szczególnie dotkniętych chińskim przywozem po cenach dumpingowych. Ze względu na omawiane niewielkie ilości, wymienionych dwóch producentów wspólnotowych należy uznać za należących do definicji przemysłu wspólnotowego w rozumieniu art. 4 ust. 1 rozporządzenia podstawowego. Na tej podstawie wspomniany argument został odrzucony.
E. SZKODA
a) Uwagi wstępne
(72)
Z uwagi na fakt, że wybór reprezentatywnej grupy został dokonany w odniesieniu do przemysłu wspólnotowego, szkoda została oceniona na podstawie zebranych informacji. Oceniono tendencje w odniesieniu do produkcji, zdolności produkcyjnej i jej wykorzystania, wydajności, sprzedaży, udziału w rynku, zatrudnienia i wzrostu na poziomie przemysłu wspólnotowego. W związku z tym, wszystkich współpracujących producentów wspólnotowych poproszono o dodatkowe informacje w formie kwestionariusza rozesłanego do wszystkich współpracujących producentów wspólnotowych nieuczestniczących w próbie. Ogółem, otrzymano odpowiedzi od pięciu niekontrolowanych przedsiębiorstw i ich informacje uwzględniono. Pozostałe przedsiębiorstwa wyłączono z postępowania jako niewspółpracujące. Przeanalizowano tendencje w zakresie cen i rentowności, przepływów pieniężnych, zdolności pozyskiwania kapitału i inwestycji, zapasów, dochodów z inwestycji i płac, na podstawie informacji zgromadzonych na poziomie kontrolowanych przedsiębiorstw wspólnotowych.
(73)
Analiza szkody wykazała, że przenikanie przywozu po cenach dumpingowych nie była równomierna w obrębie rynku wspólnotowego. Podczas gdy przenikanie przywozu po cenach dumpingowych było wysokie w czternastu Państwach Członkowskich, przywóz po cenach dumpingowych nie dosięgnął jeszcze rynku francuskiego. Równocześnie czynnik ważący dwóch skontrolowanych producentów francuskich w ogólnej sytuacji przemysłu wspólnotowego okazał się szczególnie wysoki, ponieważ ich produkcja i sprzedaż zamknięć włazów we Francji stanowiła około 36 % całkowitej produkcji i całkowitej wielkości sprzedaży przemysłu wspólnotowego. W tej szczególnej sytuacji uznano za stosowne przedstawić, łącznie z analizą szkody dla przemysłu wspólnotowego jako całości, analizę tendencji pewnych wskaźników dla rynku wspólnotowego będącego celem dumpingu, czyli rynku wspólnotowego z pominięciem Francji (UE14).
b) Szacowana konsumpcja wspólnotowa
(74)
Szacowaną konsumpcję zamknięć włazów we Wspólnocie ustalono na podstawie wielkości produkcji współpracujących producentów i produkcji pozostałych producentów wspólnotowych dodając wielkości importu i odejmując wielkości przywozu w oparciu o dane Eurostat oraz informacje dostarczone przez skarżącego, w odniesieniu do wielkości rynku każdego z Państw Członkowskich i jego rozwoju w ciągu badanego okresu.
(75)
Na podstawie powyższych danych stwierdzono, że szacowana konsumpcja zamknięć włazów na rynku wspólnotowym pozostawała, w ciągu badanego okresu, na stałym poziomie ok. 580 tys. ton, z wyjątkiem niewielkiego spadku w roku 2002. Rynek zamknięć włazów zależy od popytu kształtowanego względną dynamiką sektora wodno-kanalizacyjnego związaną z ogólnym rozwojem gospodarczym w każdym Państwie Członkowskim.
Szacowana konsumpcja wspólnotowa
2000
2001
2002
2003
OD
W tonach
584 000
597 000
568 000
577 000
578 750
wskaźnik 2000 = 100
100
102
97
99
99
Źródło: odpowiedzi przemysłu wspólnotowego na kwestionariusze, skarga, Eurostat.
c) Wielkość przywozów z kraju objętego postępowaniem i udział w rynku
(76)
Wielkość przywozu po cenach dumpingowych produktu objętego postępowaniem pochodzącego z ChRL wyprowadzono odejmując od danych liczbowych podanych przez Eurostat wielkość przywozów po cenach niedumpingowych. Wielkość przywozów po cenach dumpingowych wzrosła z 122 511 ton w 2000 r. do 179 755 ton w OD, co stanowiło gwałtowny przyrost w wysokości 47 %.
2000
2001
2002
2003
OD
Wielkość przywozów (w tonach)
122 511
149 329
163 135
181 400
179 755
wskaźnik 2000 = 100
100
122
133
148
147
(77)
Podczas badanego okresu, przywóz po cenach dumpingowych z ChRL stale zwiększał swój udział w rynku wspólnotowym od 21,0 % w 2000 r. do 31,1 % w OD. Wobec tego nastąpił znaczący wzrost przywozu zarówno w wartościach bezwzględnych jak i w stosunku do konsumpcji wspólnotowej (ponad 10 punktów procentowych) w badanym okresie.
2000
2001
2002
2003
OD
Udział w rynku
21,0 %
25,0 %
28,7 %
31,4 %
31,1 %
d) Szacowana konsumpcja wspólnotowa w UE14
(78)
Szacowaną konsumpcję zamknięć włazów w UE14 obliczono na tej samej podstawie jak konsumpcję dla całości wspólnoty i odejmując konsumpcję we Francji. Szacowana konsumpcja zamknięć włazów w UE14 pozostawała, w badanym okresie, na stałym poziomie nieco powyżej 460 tys. ton.
Szacowana konsumpcja wspólnotowa
2000
2001
2002
2003
OD
W tonach
464 000
480 000
458 000
462 000
462 500
wskaźnik 2000 = 100
100
103
99
100
100
Źródło: odpowiedzi przemysłu wspólnotowego na kwestionariusze, skarga, Eurostat.
e) Wielkość przywozów z kraju objętego postępowaniem i udział w rynku UE14
(79)
Wielkość przywozu po cenach dumpingowych produktu objętego postępowaniem pochodzącego z ChRL ustalono odejmując od wartości liczbowych dotyczących całkowitej wielkości przywozów z ChRL, podanej przez Eurostat, wielkość przywozu po cenach niedumpingowych oraz wielkość przywozu dla Francji. Odjęcie tych ostatnich uznano za wystarczające w celu prawidłowego odzwierciedlenia przywozu po cenach dumpingowych do UE14, ponieważ, według informacji dostarczonych przez producentów skarżących, na rynku francuskim nie zanotowano znaczących wielkości przywozu po cenach dumpingowych. Wielkość przywozów po cenach dumpingowych wzrosła z 119 818 ton w 2000 r. do 171 946 ton w OD, co stanowiło gwałtowny przyrost w wysokości 44 %.
2000
2001
2002
2003
OD
Wielkość przywozów (w tonach)
119 818
145 509
158 323
172 886
171 946
wskaźnik 2000 = 100
100
121
132
144
144
(80)
W badanym okresie, przywóz po cenach dumpingowych z ChRL zwiększył swój udział w rynku UE14 z 25,8 % w 2000 r. do 37,2 % w OD. Wzrost udziału w rynku jest nieco wyższy niż zaobserwowany na poziomie całej Wspólnoty w badanym okresie.
2000
2001
2002
2003
OD
Udział w rynku
25,82 %
30,31 %
34,57 %
37,42 %
37,18 %
f) Ceny przywożonych produktów dumpingowych i podcięcie cenowe
i) Ceny przywozu
(81)
Informacje dotyczące ceny przywozów objętych postępowaniem oparte na wielkościach i wartościach przywozu podanych przez Eurostat wykazały, że pomiędzy 2000 r. i OD, średnie ceny CIF przywozów pochodzących z ChRL spadły o 11 %. Spadek był szczególnie gwałtowny w roku 2003 i OD.
2000
2001
2002
2003
OD
Ceny w EUR/tonę
548
560
531
486
489
wskaźnik 2000 = 100
100
102
97
89
89
Źródło: Eurostat.
ii) Podcięcie cenowe i zaniżanie cen
(82)
Do celów obliczenia poziomu podcięcia cenowego w OD, porównano ceny podobnego produktu sprzedawanego przez kontrolowanych producentów wspólnotowych z cenami przywożonych produktów dumpingowych współpracujących producentów eksportujących sprzedawanych na rynku wspólnotowym w OD niepowiązanym klientom, na podstawie średnich ważonych cen za każdy typ zamknięć włazów, po odliczeniu wszystkich rabatów i podatków. Ceny przemysłu wspólnotowego zostały dostosowane do podstawy ex works. Zastosowane ceny przywozów objętych postępowaniem oparto na CIF z odpowiednią korektą uwzględniającą cło i koszty związane z przywozem.
(83)
Pewna liczba współpracujących importerów argumentowała, że z obliczeń podcięcia należy wyłączyć sprzedaż produktu objętego postępowaniem przez producentów wspólnotowych w drodze publicznych przetargów, ponieważ sprzedaż dla władz publicznych może obejmować usługi i gwarancje oraz inne dodatkowe koszty, które sprawiają, że produkty sprzedawane w drodze procedury przetargowej różnią się obiektywnie od produktów sprzedawanych drogą normalnych negocjacji handlowych. Wobec tego, należy, po pierwsze, zauważyć, że stwierdzenie to nie zostało poparte dowodem wskazującym na to, że różnice w cenach wynikały z przetargów i innych negocjacji handlowych. Ponadto, wielkości sprzedaży kontrolowanych współpracujących producentów wspólnotowych w OD stanowiły bardzo mały procent i jako takie nie mogły mieć znaczącego wpływu na obliczenia podcięcia. Na tej podstawie roszczenie odrzucono.
(84)
Elementami uwzględnianymi w definicji typu produktu były przede wszystkim: surowiec używany do produkcji produktu objętego postępowaniem (żeliwo szare lub sferoidalne z dodatkiem cementu lub bez), jego zastosowanie (pokrywy włazów, wpustów kanalizacyjnych, skrzynki powierzchniowe), wymiary i różne akcesoria oraz zgodność z europejskimi standardami EN 124.
(85)
Porównanie wykazało, że w OD, produkty objęte postępowaniem pochodzące z ChRL sprzedawano na obszarze wspólnotowym po cenach, które w sposób znaczący podcinały ceny przemysłu wspólnotowego, określone jako ich procent, o marginesy wahające się między 31 % a 60 %.
g) Sytuacja przemysłu wspólnotowego
(86)
Stosownie do art. 3 ust. 5 rozporządzenia podstawowego, Komisja zbadała wszystkie odnośne czynniki ekonomiczne i wskaźniki wpływające na stan przemysłu wspólnotowego od roku 2000 do OD.
i) Moce produkcyjne, produkcja, wykorzystanie mocy produkcyjnych
(87)
Moce produkcyjne przemysłu wspólnotowego nieco wzrosły podczas badanego okresu, odzwierciedlając raczej restrukturyzację istniejącej mocy produkcyjnej niż wzrost wynikły z nowych inwestycji. W tym samym okresie, przemysł wspólnotowy zmniejszył produkcję o 7 punktów procentowych i stopień wykorzystania mocy produkcyjnych o ponad 8 punktów procentowych.
2000
2001
2002
2003
OD
Moc produkcyjna w tonach
295 287
295 987
302 487
303 487
303 487
wskaźnik 2000 = 100
100
100
102
103
103
Produkcja w tonach
244 983
236 042
211 495
217 151
227 100
wskaźnik 2000 = 100
100
96
86
89
93
Stopień wykorzystania mocy produkcyjnej
83,0 %
79,7 %
69,9 %
71,6 %
74,8 %
Źródło: Odpowiedzi przemysłu wspólnotowego na kwestionariusz.
(88)
W UE14 odnotowano podobny wzrost mocy produkcyjnych przemysłu wspólnotowego jak na poziomie Wspólnoty. Jednakże spadek produkcji i wykorzystania mocy produkcyjnej był bardziej gwałtowny i wynosił 14 punktów procentowych.
2000
2001
2002
2003
OD
Moc produkcyjna w tonach
188 287
188 987
191 737
191 987
191 987
wskaźnik 2000 = 100
100
100
102
102
102
Produkcja w tonach
169 749
168 624
140 969
140 834
145 819
wskaźnik 2000 = 100
100
99
83
83
86
Stopień wykorzystania mocy produkcyjnej
90,2 %
89,2 %
73,5 %
73,4 %
76,0 %
Źródło: Odpowiedzi przemysłu wspólnotowego na kwestionariusz.
ii) Wielkość sprzedaży, udział w rynku i wzrost
2000
2001
2002
2003
OD
Sprzedaż w tonach
249 053
237 632
211 706
221 250
224 545
wskaźnik 2000 = 100
100
95
85
89
90
Udział w rynku
42,6 %
39,8 %
37,3 %
38,3 %
38,8 %
(89)
W badanym okresie, przemysł wspólnotowy zmniejszył wielkość sprzedaży o 10 % i konsekwencją był spadek jego udziału w rynku o 3,8 punktów procentowych, podczas gdy wielkość przywozu po cenach dumpingowych wzrosła o 47 % a jego udział w rynku o 10,1 %.
(90)
W UE14, przemysł wspólnotowy poniósł większą stratę w udziale w rynku (5,4 %) podczas gdy jego sprzedaż spadła w sposób znaczący (- 17 %) w badanym okresie.
2000
2001
2002
2003
OD
Sprzedaż w tonach
151 987
143 367
123 504
126 896
126 492
wskaźnik 2000 = 100
100
94
81
83
83
Udział w rynku
32,76 %
29,87 %
26,97 %
27,47 %
27,35 %
iii) Zatrudnienie i produktywność
(91)
Poziom zatrudnienia w przemyśle wspólnotowym obniżył się o 13 % w badanym okresie. Produktywność przemysłu wspólnotowego mierzona w tonach wyprodukowanych rocznie na jednego zatrudnionego wzrosła z 133 ton w roku 2000 do 141 ton w OD. Ten wzrost wydajności na osobę należy przypisać wysiłkom przemysłu wspólnotowego podjętym w celu racjonalizacji produkcji i przeciwdziałania rosnącemu przywozowi po cenach dumpingowych.
2000
2001
2002
2003
OD
Liczba pracowników
1 843
1 783
1 721
1 657
1 610
wskaźnik 2000 = 100
100
97
93
90
87
Produktywność: Produkcja/zatrudniony
133
132
123
131
141
Źródło: Odpowiedzi przemysłu wspólnotowego na kwestionariusz.
(92)
Podobnie, poziom zatrudnienia w przemyśle wspólnotowym w UE14 obniżył się w badanym okresie, jednak zanotowany spadek był bardziej gwałtowny i wynosił 16 %. Produktywność wzrosła z 132 ton w roku 2000 do 135 ton w OD.
2000
2001
2002
2003
OD
Liczba pracowników
1 290
1 238
1 187
1 128
1 084
wskaźnik 2000 = 100
100
96
92
87
84
Produktywność: Produkcja/zatrudniony
132
136
119
125
135
Źródło: Odpowiedzi przemysłu wspólnotowego na kwestionariusz.
iv) Zapasy
(93)
Poziom zapasów w przemyśle wspólnotowym wzrósł o 16 % w badanym okresie. Nagromadzenie zapasów odzwierciedla szybsze tempo redukcji sprzedaży niż poziomu produkcji.
2000
2001
2002
2003
OD
Zapasy
33 815
36 964
37 510
37 455
39 375
wskaźnik 2000 = 100
100
109
111
111
116
v) Ceny sprzedaży i czynniki wpływające na ceny krajowe
(94)
Średnia cena sprzedaży netto kontrolowanych producentów wspólnotowych pozostawała praktycznie stabilna. Stabilność ta jednak nie odzwierciedla znaczącego 34 % wzrostu cen złomu stalowego, głównego elementu kosztowego w koszcie produkcji produktu objętego postępowaniem między rokiem 2002 i OD. Wobec tego, należy zauważyć, że każda zmiana ceny złomu stalowego znajduje bezpośrednie i pełne odzwierciedlenie w koszcie produkcji produktu objętego postępowaniem, ponieważ jest głównym nakładem w procesie jego produkcji. Przemysł wspólnotowy nie mógł uwzględnić tego wzrostu w cenach sprzedaży, czego należało oczekiwać przy braku presji przywozu po cenach dumpingowych i przy założeniu, że średnie ceny przywozów z innych krajów były znacznie wyższe niż przywozy z ChRL.
2000
2001
2002
2003
OD
Średnia cena sprzedaży (EUR/tona)
1 131
1 157
1 153
1 141
1 153
wskaźnik 2000 = 100
100
102
102
101
102
Źródło: Odpowiedzi objętych próbą producentów wspólnotowych na kwestionariusze.
(95)
Podobną stabilność zaobserwowano w przypadku średnich cen sprzedaży netto producentów wspólnotowych w UE14.
2000
2001
2002
2003
OD
Średnia cena sprzedaży (EUR/tona)
1 056
1 070
1 053
1 031
1 048
wskaźnik 2000 = 100
100
101
100
98
99
Źródło: Odpowiedzi objętych próbą producentów wspólnotowych na kwestionariusze.
vi) Rentowność
(96)
Dochód kontrolowanych producentów wspólnotowych ze sprzedaży netto, przed podatkiem, na rynku wspólnotowym dla klientów niepowiązanych spadł z 12,1 % w roku 2000 do 9,9 % w OD stanowiąc 18-procentowy spadek w badanym okresie. Spadek był nawet bardziej gwałtowny do roku 2002. Od tego momentu rentowność rozwijała się raczej w kierunku dodatnim wskazując na pewną zdolność przemysłu wspólnotowego do wychodzenia z trudnej sytuacji finansowej. Wobec tego, należy zauważyć, że odnotowano taka samą tendencję w odniesieniu do innych wskaźników, takich jak produkcja, wykorzystanie mocy produkcyjnych, produktywność i wielkość sprzedaży.
2000
2001
2002
2003
OD
Rentowność
12,1 %
10,5 %
8,1 %
9,4 %
9,9 %
wskaźnik 2000 = 100
100
87
67
78
82
Źródło: Odpowiedzi uczestniczących w próbie producentów wspólnotowych na kwestionariusze.
(97)
Rentowność w UE14 spadła z 9,4 % w roku 2000 do 5,3 % w OD, stanowiąc spadek o 44 punkty indeksowe w badanym okresie. Chociaż po roku 2002 pojawiła się tendencja dodatnia, rentowność w tych krajach nie osiągnęła poziomów podobnych do poziomów osiągniętych w roku 2000, które uznaje się za właściwe dla tego typu przemysłu.
2000
2001
2002
2003
OD
Rentowność
9,4 %
5,9 %
1,0 %
4,3 %
5,3 %
wskaźnik 2000 = 100
100
63
11
46
56
Źródło: Odpowiedzi uczestniczących w próbie producentów wspólnotowych na kwestionariusze.
vii) Inwestycje i zysk z inwestycji
(98)
Poziom inwestycji w produkcję produktu objętego postępowaniem dokonanych przez kontrolowanych producentów wspólnotowych obniżył się o połowę w badanym okresie z 12 mln EUR do około 6 mln EUR.
(99)
Zysk z inwestycji producentów wspólnotowych stanowiących próbę, który wyraża ich wynik przed opodatkowaniem jako procent średniej wartości księgowej bilansu otwarcia i zamknięcia netto aktywów zaangażowanych w produkcję produktu objętego postępowaniem, był dodatni w okresie 2000 r. do 2001 r., odzwierciedlając ich pogarszającą się sytuację generowania zysku. Po roku 2001, podobnie jak w przypadku rentowności, która zmalała w roku 2002, odnotowano poprawę w roku 2003 i w OD.
2000
2001
2002
2003
OD
Inwestycje w tys. EUR
12 091
10 989
6 497
6 496
6 124
wskaźnik 1999 = 100
100
91
54
54
51
Zwrot z inwestycji
32,4 %
29,0 %
23,7 %
30,1 %
33,9 %
Źródło: Odpowiedzi uczestniczących w próbie producentów wspólnotowych na kwestionariusze.
viii) Zdolność do pozyskiwania kapitału
(100)
Brak sygnałów, że cały przemysł wspólnotowy napotykał na problemy z pozyskiwaniem kapitału na działalność.
ix) Przepływy pieniężne
(101)
Kontrolowani producenci wspólnotowi odnotowali spadek dopływu gotówki netto z działalności operacyjnej w badanym okresie.
2000
2001
2002
2003
OD
Przepływy pieniężne w tys. EUR
51 162
40 295
39 517
41 955
40 824
wskaźnik 2000 = 100
100
79
77
82
80
Przepływy pieniężne wyrażone jako wartość procentowa obrotów
19 %
16 %
17 %
18 %
17 %
Źródło: Odpowiedzi producentów wspólnotowych na kwestionariusze.
(102)
Również w UE14, kontrolowani producenci wspólnotowi odnotowali malejące przepływy pieniężne netto z działalności operacyjnej w badanym okresie. Jednak spadek był dużo gwałtowniejszy niż spadek przepływów finansowych netto wyrażony jako procent obrotu (4 %) w odniesieniu do ich działalności w całej Wspólnocie.
2000
2001
2002
2003
OD
Przepływy pieniężne w tys. EUR
23 869
18 081
13 468
15 724
15 556
wskaźnik 2000 = 100
100
76
56
66
65
Przepływy pieniężne wyrażone jako wartość procentowa obrotów
17 %
13 %
12 %
13 %
13 %
Źródło: Odpowiedzi producentów wspólnotowych na kwestionariusze.
x) Płace
(103)
W badanym okresie, średnia płaca na jednego zatrudnionego wzrosła o 9 %. W latach 2000 i 2001 płace były stabilne, w roku 2002 wzrosły o 2 %, kolejne wzrosty o 5 % i 2 % odnotowano odpowiednio w roku 2003 i OD. Jednakże, uwzględniając spadek zatrudniania, płace ogółem pozostawały stabilne w kontrolowanych przedsiębiorstwach wspólnotowych w badanym okresie.
2000
2001
2002
2003
OD
Płace na jednego zatrudnionego w tys. EUR
42 470
42 504
43 474
45 336
46 203
wskaźnik 2000 = 100
100
100
102
107
109
Źródło: Odpowiedzi objętych próbą producentów wspólnotowych na kwestionariusze.
xi) Wielkość marginesu dumpingu
(104)
Wpływ wielkości rzeczywistego marginesu dumpingu na przemysł wspólnotowy jest znaczny, biorąc pod uwagę wielkość i ceny przywozów z ChRL.
xii) Poprawa sytuacji po poprzednim dumpingu
(105)
Przemysł wspólnotowy nie znajdował się w sytuacji podnoszenia się po szkodliwym wpływie poprzedniego dumpingu.
h) Wniosek dotyczący szkody
(106)
Z badania powyższych czynników wynika, ze pomiędzy rokiem 2000 a OD, przywóz po cenach dumpingowych gwałtownie wzrósł pod względem wielkości i udziału w rynku. Jego wielkość wzrosła o 47 % w badanym okresie, a jego udział w rynku wyniósł około 31 % w OD. Należy zauważyć, że stanowił on około 80 % przywozów ogółem produktu objętego postępowaniem do Wspólnoty w OD i znacznie podciął on ceny sprzedaży przemysłu wspólnotowego (do 60 % maksimum). Ponadto, inne wskaźniki szkody takie jak produkcja (- 7 %), wykorzystanie mocy produkcyjnych (- 10 %), wielkość sprzedaży (- 10 %), inwestycje (- 49 %) i zatrudnienie (- 13 %) odnotowały tendencję ujemną w badanym okresie.
(107)
Równocześnie, przemysł wspólnotowy stracił część swojego udziału w rynku. Przywozy objęte postępowaniem potroiły swój udział w rynku w stosunku do udziału, który stracił przemysł wspólnotowy w badanym okresie. Dlatego można słusznie wywnioskować, że chińskie przywozy nie tylko przejęły udział w rynku utracony przez przemysł wspólnotowy, ale również udział w rynku innych europejskich odlewni, które bądź wycofały się z interesów, bądź przekształciły się w importerów/dystrybutorów.
(108)
Ogólny negatywny obraz był tylko częściowo odzwierciedlony w odnotowanej rentowności przemysłu wspólnotowego. Mierzone w wartościach bezwzględnych zyski uległy obniżeniu o 18 %. Rentowność (zyski jako udział procentowy przychodu ze sprzedaży) spadła z poziomu 12,1 % do 9,9 %. Wobec istotnych poziomów podcięcia, można się było spodziewać większej szkody. Jednakże pomiar samej rentowności nie oddaje pełnego obrazu sytuacji.
(109)
Przemysł wspólnotowy miał do wyboru albo współzawodniczyć bezpośrednio pod względem cen z przywozami chińskimi, albo starać się utrzymać ceny na lub w okolicach poziomów historycznych. Stopień spadku cen konieczny do bezpośredniego współzawodniczenia z przywozami po cenach dumpingowych wykraczałby wyraźnie poza poziom, jaki rozważaliby producenci wspólnotowi gdyby chcieli utrzymać zyski. Pomimo obniżki cen do pewnego poziomu, ich zamiarem nie było dorównanie cenom przywozów po cenach dumpingowych. W konsekwencji, producenci wspólnotowi zgodzili się na obniżone wielkości, a następnie szukali oszczędności w celu zrekompensowania utraconej wielkości. Stąd też zyski jako udział procentowy przychodu ze sprzedaży nie uległy tak gwałtownemu obniżeniu, ale odbyło się to kosztem spadku wielkości sprzedaży i utraty udziału w rynku.
(110)
Ponadto, odrębna analiza sytuacji w UE14 wykazała, że stosunkowo wysoka rentowność na globalnym poziomie wspólnotowym w OD wynikała głównie ze szczególnie dobrych osiągnięć niektórych kontrolowanych przedsiębiorstw w jednym Państwie Członkowskim, mianowicie we Francji, gdzie przenikanie przywozu po cenach dumpingowych było ograniczone. Sytuacja finansowa kontrolowanych przedsiębiorstw wynikająca z ich działalności w UE14, gdzie przenikanie przywozu po cenach dumpingowych było szczególnie duże, wskazała wyraźnie na negatywną tendencję, a poziomy rentowności spadły poniżej 6 %. Ponadto, w UE14, większość wskaźników, jak produkcja (- 14 %), wykorzystanie mocy produkcyjnej (- 14 %), wielkość sprzedaży (- 17 %), inwestycje (- 56 %), zatrudnienie (- 16 %), przepływy pieniężne (- 45 %) miały tendencję bardziej ujemną w badanym okresie.
(111)
Cały przemysł wspólnotowy stracił udział w rynku w badanym okresie, kiedy przywóz po cenach dumpingowych znacznie wzrósł zarówno pod względem wielkości i udziału w rynku. Wobec rosnącej presji ze strony przywozu po cenach dumpingowych, przemysł wspólnotowy wybrał poprawę produktywności poprzez zmniejszenie zatrudnienia. Równocześnie konieczne było ograniczenie inwestycji, które spadły gwałtownie. Odbiło się to na rozwoju niektórych wskaźników w badanym okresie. Rentowność, podobnie jak wielkość sprzedaży i produkcji, po gwałtownym spadku w okresie 2000-2002 zanotowały raczej dodatnie tendencje aż do OD. Jeśli chodzi o pierwszy okres, należy przypuszczać, że nasilanie się presji ze strony systematycznie rosnącego przywozu po cenach dumpingowych doprowadziło do obniżenia poziomu aktywności i wyników przemysłu wspólnotowego. Jeśli chodzi o drugi okres, stosunkowa poprawa tych wskaźników ujawnia, że przemysł wspólnotowy podjął wysiłki w celu przeciwdziałania negatywnym wpływom przywozu po cenach dumpingowych na swoją krótkookresową sytuację finansową poprzez usprawnienie działania przedsiębiorstw, w ten sposób poprawiając wykorzystanie mocy produkcyjnych oraz przez redukcje inwestycji i zatrudnienia w ten sposób obniżając koszty produkcji. Niemniej jednak, zagraża to jego długookresowej kondycji finansowej, ponieważ traci udział w rynku i rezygnuje z inwestycji koniecznych do utrzymania i poprawy długookresowej produktywności i konkurencyjności.
(112)
Wobec powyższego, i pomimo faktu, że rynek francuski nie wydaje się być jeszcze agresywnie zaatakowany przez przywóz po cenach dumpingowych, można stwierdzić z pewnością, że przemysł wspólnotowy jako całość poniósł istotną szkodę. Przemysł wspólnotowy ucierpiał z powodu poważnej presji cenowej, stracił na wielkości sprzedaży (- 10 %), udziale w rynku (- 3,8 %) oraz został zmuszony do zmniejszenia produkcji (- 7 %). Zachował on pewnien poziom rentowności, ale nie na poziomie umożliwiającym długoterminowe inwestycje. Jego ogólna sytuacja finansowa wykazuje oznaki poważnej degradacji. Na tej podstawie stwierdza się, że przemysł wspólnotowy poniósł istotną szkodę w rozumieniu art. 3 ust. 5 rozporządzenia podstawowego.
F. ZWIĄZEK PRZYCZYNOWY
a) Wstęp
(113)
W celu stwierdzenia przyczyny wystąpienia szkody dla przemysłu wspólnotowego oraz zgodnie z art. 3 ust. 6 i 7 rozporządzenia podstawowego, Komisja zbadała wpływ wszystkich znanych czynników i ich następstwa dla sytuacji w tym przemyśle. Oprócz przywozu po cenach dumpingowych zbadano również inne znane czynniki, które w tym samym czasie mogły działać na szkodę przemysłu wspólnotowego, aby sprawdzić, czy nie przypisano przywozowi po cenach dumpingowych ewentualnej szkody spowodowanej tymi innymi czynnikami.
b) Skutki przywozu po cenach dumpingowych
(114)
W badanym okresie, przywóz po cenach dumpingowych z ChRL znacznie wzrósł pod względem wielkości (47 %) i udziału w rynku (z 21,0 % w 2000 r. do 31,1 % w OD).
(115)
Podczas całego badanego okresu, ceny przywożonych produktów dumpingowych były niższe od cen wspólnotowych. Ponadto wywierały one presję, która zmusiła przemysł wspólnotowy do utrzymania swoich cen na praktycznie stałym poziomie pomimo znacznego wzrostu cen surowców. Ceny przywożonych produktów dumpingowych pochodzących z ChRL znacząco podcięły ceny przemysłu wspólnotowego, a marginesy podcięcia wahały się od 31 % do 60 %. W związku z tym, należy zauważyć, że rynek zamknięć włazów jest rynkiem konkurencyjnym i przejrzystym. Wobec tego, podcięcie cenowe na rynku o takich cechach jest czynnikiem szkodliwym przechylającym rynek w stronę chińskiego przywozu po cenach dumpingowych.
(116)
Ilustracją skutków przywozu po cenach dumpingowych jest decyzja licznych producentów wspólnotowych o przerwaniu własnej produkcji i zajęciu się przywozem zamknięć włazów.
(117)
Ogółem, pomiędzy rokiem 2000 a OD, utrata udziału w rynku przez przemysł wspólnotowy w wysokości 3,8 punktów procentowych została całkowicie wchłonięta przez wzrost udziału w rynku przywozu po cenach dumpingowych pochodzącego z ChRL.
(118)
Utrata udziału w rynku przez przemysł wspólnotowy zbiegła się z innymi negatywnymi tendencjami w jego ogólnej sytuacji gospodarczej w odniesieniu do produkcji, wykorzystania mocy produkcyjnych, sprzedaży, inwestycji i zatrudnienia.
(119)
Ponadto, przemysł wspólnotowy odnotował spadek rentowności, która spadła z 12,1 % w 2000 r. do 9,9 % w OD. Te czynniki, w połączeniu z faktem, że przemysł wspólnotowy nie mógł podnieść cen, aby przeciwdziałać negatywnym skutkom wzrostu cen surowców z powodu presji cenowej ze strony przywozu po cenach dumpingowych, spowodowały, że pomimo racjonalizacji i poprawy produktywności znalazł się on w sytuacji szkody. Ekspansja udziału w rynku przywozu po cenach dumpingowych oraz spadek cen zbiegły się z gwałtowną zmianą warunków dla przemysłu wspólnotowego.
(120)
Niektórzy współpracujący importerzy twierdzili, że podczas gdy zwiększona wielkość chińskich przywozów do Wspólnoty jest bezpośrednim wynikiem rosnącego popytu na produkt objęty postępowaniem, rynek przemysłu wspólnotowego odnotował ogólną tendencję negatywną z powodu zmniejszenia popytu na zamknięcia włazów na rynku telekomunikacyjnym w roku 2002. Ten rynek osiągnął maksymalny rozwój przed rokiem 2002, zniekształcając w ten sposób analizę szkody, ponieważ lata 2000 i 2001 były wyjątkowo dobre. Po roku 2002 odnotowano poprawę wyników przemysłu wspólnotowego wskazującą, że jest to przemysł zdrowy.
(121)
W związku z tym, należy, po pierwsze, zauważyć, że dochodzenie nie ujawniło rosnącego popytu a raczej stały poziom konsumpcji wobec stale rosnących przywozów przez cały badany okres. Wpływ rynku telekomunikacyjnego w roku 2002 nie znalazł odzwierciedlenia w chińskich przywozach produktu objętego postępowaniem, które systematycznie rosły przy dumpingowych cenach. Co więcej, twierdzenie to nie zostało poparte dowodem. Ostatecznie dochodzenie wykazało, że przemysł wspólnotowy poniósł istotną szkodę w badanym okresie. Jednakże, jego sytuacja finansowa została skutecznie zagrożona w badanym okresie, a zaobserwowane wydarzenia mające miejsce po OD potwierdziły pogorszenie się jego wyników potwierdzające zagrożenie istotną szkodą. Na tej podstawie odrzucono powyższe argumenty.
c) Skutki innych czynników
Przywóz z pozostałych państw trzecich
(122)
Wielkości przywozów z innych krajów trzecich zmniejszyły się z 70 600 ton w 2000 r. do 49 000 ton w OD, ich udział w rynku spadł z 12 % w 2000 r. do 8,5 % w OD. Przywozy te pochodziły w większości z Polski, Czech i Indii. Jednak, jak wynika z danych Eurostatu, średnie ceny zamknięć włazów z krajów trzecich były znacznie wyższe niż odpowiadające im ceny przywożonych produktów dumpingowych z ChRL (z 12 % różnicy w 2000 r. do 55 % różnicy w OD). Ponadto, ceny przywozów z innych krajów wzrosły średnio o 16 punktów procentowych w badanym okresie. Wobec tego przywozy te nie mogły spowodować szkody dla przemysłu wspólnotowego.
Wyniki pozostałych producentów wspólnotowych
(123)
Jeśli chodzi o udział w rynku pozostałych producentów wspólnotowych to wynosił on około 18,5 % w OD. W badanym okresie wielkość ich sprzedaży spadła gwałtownie (21 %), a udział w rynku znacznie się zmniejszył (4,9 punktu procentowego). Brak sygnałów, że ceny pozostałych producentów wspólnotowych były niższe niż ceny współpracujących przedsiębiorstw wspólnotowych. Wobec tego, można stwierdzić, że produkty wytworzone i sprzedawane przez pozostałych producentów wspólnotowych nie spowodowały istotnej szkody przemysłowi wspólnotowemu.
(124)
W czasie dochodzenia zainteresowane strony nie zgłosiły innych czynników mogących spowodować szkodę dla przemysłu wspólnotowego.
d) Wnioski dotyczące związku przyczynowego
(125)
Zła sytuacja przemysłu wspólnotowego zbiegła się z gwałtownym wzrostem przywozów z ChRL i podcięciem ceny spowodowanym przez te przywozy.
(126)
Stwierdzono, że przywozy z krajów trzecich nie stanowią zagrożenia dla przemysłu wspólnotowego zważywszy na ich malejący udział w rynku w badanym okresie oraz fakt, ze ich średnie ceny były znacznie wyższe niż ceny przywożonych produktów dumpingowych w OD, dlatego uważa się za mało prawdopodobne, by czynniki te stanowiły jakiekolwiek zagrożenie dla sytuacji przemysłu wspólnotowego.
(127)
Wobec tego stwierdza się, że przywóz po cenach dumpingowych pochodzący z ChRL spowodował istotną szkodę dla przemysłu wspólnotowego w rozumieniu art. 3 ust. 6 rozporządzenia podstawowego.
G. INTERES WSPÓLNOTY
(128)
Zgodnie z art. 21 rozporządzenia podstawowego, Komisja rozważyła czy nałożenie środków antydumpingowych będzie sprzeczne z interesem całej Wspólnoty. Interes wspólnotowy określano w oparciu o badanie różnych interesów wchodzących w grę, tzn. interesów przemysłu wspólnotowego, importerów dystrybutorów i użytkowników produktu objętego postępowaniem.
(129)
W celu oceny interesu wspólnotowego, Komisja zbadała prawdopodobne skutki nałożenia/nienałożenia środków antydumpingowych dla podmiotów gospodarczych objętych postępowaniem. Oprócz informacji od wspólnotowych producentów i importerów, Komisja zebrała informacje od wszystkich znanych zainteresowanych stron takich jak stowarzyszenia użytkowników i konsumentów.
a) Interes przemysłu wspólnotowego
(130)
Przemysł wspólnotowy tworzą przedsiębiorstwa duże, małe i średnie.
(131)
Oczekuje się, że zastosowanie środków powstrzyma dalsze zakłócanie rynku i spadek cen. Pozwoli to przemysłowi wspólnotowemu na odzyskanie utraconego udziału w rynku, przy sprzedaży po cenach pokrywających koszty, co z kolei doprowadzi do niższych kosztów jednostkowych ze względu na wyższą wydajność. Należy się spodziewać, że spadek kosztów jednostkowych (dzięki zwiększeniu wykorzystania mocy produkcyjnych i co za tym idzie, wyższej wydajności) oraz niewielki wzrost cen pozwolą przemysłowi wspólnotowemu na poprawę swojej sytuacji finansowej bez zakłócania rynku konsumentów.
(132)
Z drugiej strony, jeśli środki antydumpingowe nie zostaną nałożone, można się spodziewać, że negatywna tendencja dla finansowej sytuacji przemysłu wspólnotowego utrzyma się. W OD przemysł wspólnotowy odnotował szczególnie zmniejszony przychód ze względu na zaniżone ceny i nadal malejący udział w rynku. Wobec malejącego przychodu, finansowa sytuacja przemysłu wspólnotowego może się nadal pogarszać w przypadku niezastosowania środków. Doprowadzi to ostatecznie do cięć w produkcji i zamykania zakładów produkcyjnych, co zagrozi zatrudnieniu i inwestycjom we Wspólnocie.
(133)
W związku z tym, stwierdza się, że nałożenie środków antydumpingowych pozwoli przemysłowi wspólnotowemu podźwignąć się po działaniu szkodliwego dumpingu.
b) Interes niepowiązanych wspólnotowych importerów/dystrybutorów
(134)
Jak stwierdzono w motywie 11, piętnaście przedsiębiorstw w przewidzianym terminie dostarczyło informacji wymaganych w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania, potrzebnych do wyboru próby. Z tych przedsiębiorstw wybrano reprezentatywną próbę czterech importerów. Wszystkim czterem przedsiębiorstwom wysłano kwestionariusze.
-
kontrolowani niezwiązani importerzy/dystrybutorzy wspólnotowi
(135)
Jedno z czterech kontrolowanych przedsiębiorstw nie odpowiedziało na kwestionariusz i zostało wobec tego wyłączone z postępowania. Pozostałe przedsiębiorstwa nadesłały pełne i wyczerpujące odpowiedzi. Przedsiębiorstwa te realizowały 19 % całkowitej wielkości przywozu zamknięć włazów pochodzących z ChRL w OD.
(136)
Niektórzy współpracujący importerzy twierdzili, że jednego z kontrolowanych importerów nie należało wybierać do próby, ponieważ podlega innemu przedsiębiorstwu, które uważane jest za największego klienta indywidualnego przedsiębiorstwa skarżącego, a także dostawcą przedsiębiorstwa skarżącego. Ten zarzut powiązania miał być wystarczającym powodem do wykluczenia tego importera z próby, ponieważ wskazywał na konflikt interesów. W związku z tym, należy zauważyć, że zarzucane powiązania importera z przedsiębiorstwem wnoszącym skargę nie wykraczają poza powiązania komercyjne między niezależnymi podmiotami gospodarczymi i same w sobie nie stanowią dowodu na konflikt interesów. Ponadto twierdzenia nie poparto dowodami. Wobec tego argument odrzucono.
(137)
Twierdzono również, że nałożenie środków prawdopodobnie wpłynie na zatrudnienie we wspólnotowym przemyśle użytkownika i na importerów. Utrzymywano, że ponieważ ci ostatni nie mają żadnego marginesu na wchłonięcie cła, zostaną wypchnięci z rynku, co spowoduje natychmiastowe zwolnienia ich personelu. Ponadto twierdzono, że nastąpił znaczny wzrost popytu na rynku wspólnotowym, który będzie nadal rosnąć ze względu na szybki rozwój dziesięciu nowych Państw Członkowskich. W tym kontekście, nałożenie ceł może doprowadzić do braku dostaw na rynek wspólnotowy i związany z tym znaczny wzrost cen. Ponadto producenci wspólnotowi będą mieć swobodę w kontrolowaniu rynku przy braku jakiejkolwiek znaczącej konkurencji.
(138)
Nie udokumentowano wpływu środków na zatrudnienie w przemyśle konsumenckim i na importerów. W trakcie postępowania nie ujawnił się żaden konsument czy organizacja konsumencka, jak stwierdzono poniżej (140) w związku z negatywnymi skutkami dla konsumenta. W odniesieniu do negatywnego wpływu na importerów, wbrew powyższym zarzutom, ich silna pozycja na rynku wspólnotowym świadczy o ich zdrowej i stabilnej sytuacji raczej niż o słabości. Ponadto należy stwierdzić, że wchłonięcie cła uczyniłoby nieskutecznym sam cel jego nałożenia, którym jest przywrócenie gry fair na rynku zakłócanym przez niekonkurencyjne zachowanie podmiotów stosujących praktyki dumpingowe. W związku z zarzucanymi brakami dostaw wynikającymi z rosnącego popytu w dziesięciu nowych Państwach Członkowskich, należy, po pierwsze stwierdzić, że przemysł wspólnotowy nie wykorzystuje pełnych mocy produkcyjnych i wobec tego wszelkie niedobory można uzupełnić zwiększając moce produkcyjne i zmniejszając zapasy. Ponadto, obecna produkcja w niektórych nowych Państwach Członkowskich oraz przywozy z krajów trzecich będą nadal zaopatrywać rynek po umiarkowanych cenach przyczyniając się do jego przejrzystości i konkurencyjności.
(139)
Wobec tego należy stwierdzić, że prawdopodobne skutki nałożenia środków antydumpingowych nie okażą się znaczące dla niezależnych importerów/dystrybutorów.
c) Interes użytkowników i konsumentów
(140)
Żadne stowarzyszenie użytkowników czy konsumentów nie zgłosiło się w przewidzianym terminie. Biorąc pod uwagę brak współpracy tych stron, należy przypuszczać, że nałożenie środków antydumpingowych nie będzie miało nadmiernego wpływu na ich sytuację.
d) Konkurencja i czynniki zakłócające handel
(141)
W związku ze skutkami, jakie nałożenie środków może mieć dla konkurencji na rynku wspólnotowym, należy przypuszczać, że producenci eksportujący objęci postępowaniem będą nadal sprzedawać zamknięcia do włazów, lecz po cenach, które nie będą istotnie szkodziły przemysłowi wspólnotowemu, ponieważ mają silną pozycję na rynku. Dzięki temu oraz z powodu dużej liczby producentów wspólnotowych i przywozom z krajów trzecich, użytkownicy i detaliści będą nadal mieć duży wybór różnych dostawców zamknięć włazów po umiarkowanych cenach. Niektórzy współpracujący importerzy utrzymywali, ze przemysł wspólnotowy jest niekonkurencyjny i charakteryzuje się dużą liczbą rynków lokalnych i regionalnych zdominowanych przez mono- i duopole. Twierdzili też, że jeden ze współpracujących producentów wspólnotowych był w przeszłości ukarany za nadużywanie dominującej pozycji w celu uniemożliwienia produktowi objętemu postępowaniem wejścia na rynek francuski.
(142)
W związku z tym, należy najpierw zauważyć, że argument dotyczący domniemanej obecności rynków lokalnych i regionalnych zdominowanych przez mono- i duopole nie został poparty żadnym dowodem i wobec tego został odrzucony. Co do decyzji dotyczącej nadużycia dominującej pozycji, trzeba stwierdzić, że odnosi się ona do sytuacji, która miała miejsce w przeszłości, poza badanym okresem i dotyczyła produktu nieobjętego zakresem niniejszego dochodzenia. Ponadto kolejna decyzja w badanym okresie dotycząca skargi wniesionej przez pewnego importera przeciwko temu samemu producentowi w związku z jego niekonkurencyjnym zachowaniem na rynku francuskim nie ukarała producenta, a postępowanie zostało zakończone. Na tej podstawie odrzucony został wyżej wspomniany argument.
(143)
Zatem na rynku znajdzie się znaczna ilość działających podmiotów, którzy zaspokoją popyt. Wobec powyższego, stwierdza się, że konkurencja najprawdopodobniej pozostanie silna po nałożeniu środków antydumpingowych.
e) Wniosek dotyczący interesu wspólnotowego
(144)
Wobec powyższego, stwierdza się, że nie istnieją istotne powody przemawiające przeciwko nałożeniu środków w niniejszym przypadku oraz, że zastosowanie środków leży w interesie Wspólnoty.
H. OSTATECZNE ŚRODKI ANTYDUMPINGOWE
1. Poziom usuwający szkodę
(145)
Wobec wniosków w odniesieniu do dumpingu, wynikłego wystąpienia szkody, związku przyczynowego i interesu Wspólnoty, należy podjąć środki, aby zapobiec dalszemu wyrządzaniu szkody przemysłowi wspólnotowemu przez przywóz po cenach dumpingowych.
(146)
W tym celu porównano ceny przywozu z cenami przemysłu wspólnotowego bez korekty z uwzględnieniem odpowiedniego marginesu zysku. Porównanie dotyczyło porównywalnych typów produktu. Różnice wyrażono jako udział procentowy odpowiedniego obrotu wywozu. Analiza wykazała, że marginesy wszystkich producentów eksportujących przewyższały ich marginesy dumpingu. W celu zastosowania reguły mniejszego cła nie uznano za konieczne określenia marginesu zysku, który mógłby osiągnąć przemysł wspólnotowy przy braku przywozu po cenach dumpingowych przywozów, ponieważ odpowiedni margines szkody byłby wyższy niż margines dumpingu.
(147)
W świetle powyższego, uważa się, że zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia podstawowego, należy nałożyć ostateczne cła antydumpingowe w odniesieniu do zamknięć włazów pochodzących z ChRL na poziomie stwierdzonych marginesów dumpingu, ponieważ, we wszystkich przypadkach, byłyby one niższe niż margines szkody.
(148)
Indywidualną stawkę cła antydumpingowego dla przedsiębiorstw, którym przyznano traktowanie na zasadach rynkowych, wymienionych w niniejszym rozporządzeniu, ustalano na podstawie wyników niniejszego dochodzenia. A zatem odzwierciedla ona sytuację zastaną w tych spółkach w czasie prowadzenia badań. Wymienione stawki celne (w przeciwieństwie do cła krajowego stosowanego wobec „pozostałych przedsiębiorstw”) stosują się wyłącznie do przywozów pochodzących z ChRL i produkowanych przez te przedsiębiorstwa i określone jednostki prawne, które wymieniono. Produkty przywożone, wytwarzane przez inne przedsiębiorstwo, niewymienione z nazwą i adresem w obowiązującej części niniejszego rozporządzenia, nie mogą skorzystać z tej stawki i podlegają cłu ogólnokrajowemu.
(149)
Wszelkie roszczenia odnośnie stosowania stawki cła antydumpingowego dla indywidualnego przedsiębiorstwa (np. po zmianie nazwy jednostki lub po założeniu nowych jednostek produkcyjnych lub handlowych) należy niezwłocznie kierować do Komisji, dołączając wszelkie stosowne informacje szczególnie dotyczące zmian w działalności przedsiębiorstwa w związku z produkcją, sprzedażą na rynek krajowy i sprzedażą eksportową związane, np. ze zmianą nazwy lub zmianą w tych jednostkach produkcyjnych lub handlowych. W uzasadnionych przypadkach niniejsze rozporządzenie zostanie odpowiednio zmienione w drodze aktualizacji wykazu przedsiębiorstw korzystających z indywidualnych stawek celnych.
(150)
Ze względu na powyższe ustalenia, stawki ceł antydumpingowych przedstawiają się następująco:
Państwo
Przedsiębiorstwo
Cło antydumpingowe
ChRL
Shijiazhuang Transun Metal Products Co. Ltd.
0,0 %
Shaoshan Huanqiu Castings Foundry
0,0 %
Fengtai Handan Alloy Casting Co. Ltd.
0,0 %
Shanxi Jiaocheng Xinglong Casting Co. Ltd.
0,0 %
Tianjin Jinghai Chaoyue Industrial and Commercial Co. Ltd.
0,0 %
Shanxi Yuansheng Casting and Forging Industrial Co. Ltd.
18,6 %
Botou City Simencum Town Bai fo Tang Casting Factory
28,6 %
Hebei Shunda Foundry Co. Ltd.
28,6 %
Changan Cast Limited Company of Yixian Hebei
31,8 %
Shandong Huijin Stock Co. Ltd.
37,9 %
Wszystkie inne przedsiębiorstwa
47,8 %
(151)
Wszystkie strony poinformowano o istotnych faktach i okolicznościach, na podstawie których postanowiono zalecać nałożenie ostatecznego cła antydumpingowego. Ponadto stronom przyznano okres, w którym mogą przedstawić uwagi związane z ogłoszeniem tych informacji. Rozpatrzono wszystkie pisemne i ustne opinie przedstawione przez zainteresowane strony i w stosownych przypadkach zmodyfikowano wnioski. Wszystkie strony otrzymały szczegółowe odpowiedzi na przedłożone opinie.
I. FORMA PRZYJĘTYCH ŚRODKÓW
(152)
Czterech producentów eksportujących, którzy otrzymali traktowanie na zasadach rynkowych wykazało, że są skłonni złożyć zobowiązanie cenowe, ale nie przedstawiło wystarczająco uzasadnionej propozycji zobowiązania w limicie czasowym określonym w art. 8 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. W następstwie Komisja nie mogła przyjąć propozycji zobowiązania. Jednak Rada, wobec złożoności tej kwestii dla zainteresowanych podmiotów gospodarczych (głównie małe i średnie przedsiębiorstwa) oraz biorąc pod uwagę, iż ostateczne powiadomienie nie zostało poprzedzone powiadomieniem wstępnym, uznaje, że wyjątkowo można zezwolić tym podmiotom na uzupełnienie propozycji zobowiązań poza wspomnianym powyżej terminem.
(153)
Władze chińskie wnioskowały również o rozważenie możliwości znalezienia rozwiązania podobnego jak dla czterech eksportujących producentów wymienionych w poprzednim motywie dla licznych współpracujących chińskich producentów eksportujących objętych niniejszym postępowaniem. Jeżeli w wyniku dyskusji przeprowadzonej w tym celu okaże się, że właściwa jest zmiana formy środków inna niż przyjęcie zobowiązań cenowych, jak najszybciej przeprowadzony zostanie przegląd okresowy.
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1. Niniejszym nakłada się ostateczne cło antydumpingowe na przywozy zamknięć włazów z części z żeliwa nieciągliwego stosowane do przykrywania i/lub umożliwiania dostępu do systemów naziemnych lub podziemnych, i ich części, niezależnie od tego czy są obrabiane, powlekane, malowane lub wyposażone w inne materiały, z wyłączeniem hydrantów przeciwpożarowych, pochodzące z Chińskiej Republiki Ludowej, aktualnie oznaczone kodami CN 7325 10 50 i 7325 10 92 oraz ex 7325 10 99 (kod TARIC 7325109910).
2. Stawkę ostatecznego cła antydumpingowego stosowanego do cen netto, netto franco na granicy Wspólnoty, przed ocleniem, dla produktów, o których mowa w ust. 1, wytwarzanych w Chińskiej Republice Ludowej przez niżej wymienione przedsiębiorstwa ustala się następująco:
Przedsiębiorstwo
Cło antydumpingowe (%)
Dodatkowy kod TARIC
Shijiazhuang Transun Metal Products Co. Ltd., Xinongcheng,
Liulintun, Luancheng County, Shijiazhuang City,
Prowincja Hebei, 051430 ChRL
0,0
A675
Shaoshan Huanqiu Castings Foundry, Fengjia Village,
Yingtian Township, Shaoshan, Hunan, ChRL
0,0
A676
Fengtai Handan Alloy Casting Co. Ltd.,
Beizhangzhuang Town, Handan County, Hebei, ChRL
0,0
A677
Shanxi Jiaocheng Xinglong Casting Co. Ltd.,
Jiaocheng County, Shanxi Province, ChRL
0,0
A678
Tianjin Jinghai Chaoyue Industrial and Commercial Co. Ltd.,
Guan Pu Tou Village, Yang Cheng Zhuang Town,
Jinghai District, 301617 Tianjin, ChRL
0,0
A679
Shanxi Yuansheng Casting and Forging Industrial Co. Ltd.,
No. 8 DiZangAn, Taiyuan, Shanxi, 030002, ChRL
18,6
A680
Botou City Simencum Town Bai fo Tang Casting Factory,
Bai Fo Tang Village, Si Men Cum Town, Bo Tou City,
062159, Hebei Province, ChRL
28,6
A681
Hebei Shunda Foundry Co. Ltd., Qufu Road, Quyang,
073100, ChRL
28,6
A682
Changan Cast Limited Company of Yixian Hebei,
Taiyuan main street, Yi County, Hebei Province, 074200, ChRL
31,8
A683
Shandong Huijin Stock Co. Ltd., North of Kouzhen Town,
Laiwu City, Shandong Province, 271114, ChRL
37,9
A684
Wszystkie inne przedsiębiorstwa
47,8
A999
3. O ile nie określono inaczej, stosowane są obowiązujące przepisy celne.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 25 lipca 2005 r.