DECYZJA RADY
z dnia 28 kwietnia 2008 r.
dotycząca zawarcia Umowy zmieniającej Umowę o partnerstwie między członkami grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku, z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony, podpisaną w Kotonu dnia 23 czerwca 2000 r.
(2008/373/WE)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 310 w związku z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie drugie oraz art. 300 ust. 3 akapit drugi,
uwzględniając wniosek Komisji,
uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego (1),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Zgodnie z art. 96 Umowy o partnerstwie między członkami grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku, z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony (2) (zwanej dalej „umową o partnerstwie”) strona, która po przeprowadzeniu wzmocnionego dialogu politycznego uznaje, że strona przeciwna nie wypełnia obowiązku w odniesieniu do jednego z elementów zasadniczych, o których mowa w art. 9 umowy o partnerstwie, może zaprosić stronę przeciwną do podjęcia konsultacji oraz, w określonych okolicznościach, podjąć odpowiednie środki, w tym, w razie konieczności, częściowe lub pełne zawieszenie stosowania umowy o partnerstwie wobec danej strony.
(2)
Zgodnie z art. 97 umowy o partnerstwie Strona, która uznaje, że wystąpił poważny przypadek korupcji, może zaprosić stronę przeciwną do podjęcia konsultacji oraz, w określonych okolicznościach, podjąć odpowiednie środki, w tym, w razie konieczności, częściowe lub pełne zawieszenie stosowania umowy o partnerstwie wobec danej strony.
(3)
Zgodnie z art. 11b umowy o partnerstwie strona, która po przeprowadzeniu wzmocnionego dialogu politycznego, czerpiąc informacje w szczególności ze sprawozdań Międzynarodowej Agencji Energii Atomowej (IAEA), Organizacji ds. Zakazu Broni Chemicznej (OPCW) lub innych właściwych instytucji wielostronnych, uznaje, że strona przeciwna nie wypełnia obowiązku wynikającego z ust. 1 tego artykułu, dotyczącego nierozprzestrzeniania broni masowego rażenia, ma zaprosić stronę przeciwną do podjęcia konsultacji oraz, w określonych okolicznościach, podjąć odpowiednie środki, w tym, w razie konieczności, częściowe lub pełne zawieszenie stosowania umowy o partnerstwie wobec strony przeciwnej.
(4)
Należy przyjąć skuteczną procedurę w przypadku zamiaru podjęcia odpowiednich środków na podstawie art. 96, art. 97 lub art. 11b ust. 4, 5 i 6 umowy o partnerstwie.
(5)
Umowa zmieniająca umowę o partnerstwie powinna zostać zatwierdzona,
STANOWI, CO NASTĘPUJE:
Artykuł 1
Umowa zmieniająca Umowę o partnerstwie między członkami grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku, z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony, podpisana w Kotonu dnia 23 czerwca 2000 r., oraz deklaracje złożone przez Wspólnotę jednostronnie lub wspólnie z pozostałymi stronami i dołączone do aktu końcowego, zostają niniejszym zatwierdzone w imieniu Wspólnoty Europejskiej (3).
Artykuł 2
Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do złożenia w imieniu Wspólnoty Europejskiej dokumentów zatwierdzających zgodnie z art. 93 umowy o partnerstwie.
Artykuł 3
1. W przypadkach gdy z inicjatywy Komisji lub państwa członkowskiego, po wyczerpaniu wszystkich dostępnych możliwości dialogu zgodnie z art. 8 umowy o partnerstwie, Rada uznaje, że państwo AKP nie wypełnia obowiązku w odniesieniu do jednego z elementów zasadniczych, o których mowa w art. 9 umowy o partnerstwie, lub w poważnych przypadkach korupcji, dane państwo AKP zostaje zaproszone, z wyjątkiem nagłych przypadków, do podjęcia konsultacji zgodnie z art. 96 i 97 umowy o partnerstwie.
W przypadkach gdy z inicjatywy Komisji lub państwa członkowskiego, czerpiących informacje w szczególności ze sprawozdań Międzynarodowej Agencji Energii Atomowej, Organizacji ds. Zakazu Broni Chemicznej lub innych właściwych instytucji wielostronnych, Rada uznaje, że państwo AKP nie wypełnia obowiązku wynikającego z art. 11b ust. 1 umowy o partnerstwie dotyczącego nierozprzestrzeniania broni masowego rażenia, dane państwo AKP zostaje zaproszone, z wyjątkiem nagłych przypadków, do podjęcia konsultacji zgodnie z art. 11b ust. 4, 5 i 6 umowy o partnerstwie.
Rada stanowi większością kwalifikowaną.
W konsultacjach Wspólnotę reprezentują Prezydencja Rady i Komisja.
2. Jeżeli po upłynięciu ostatecznych terminów dla konsultacji określonych w art. 11b ust. 5, art. 96 ust. 2 i art. 97 ust. 2 umowy o partnerstwie oraz pomimo wszelkich starań nie zostanie znalezione żadne rozwiązanie, lub w trybie natychmiastowym w nagłych przypadkach, lub też w razie odmowy udziału w konsultacjach, Rada może, zgodnie z tymi artykułami, stanowiąc większością kwalifikowaną na wniosek Komisji, podjąć decyzję o przyjęciu właściwych środków, w tym częściowego zawieszenia.
W przypadku pełnego zawieszenia stosowania umowy o partnerstwie wobec danego państwa AKP Rada stanowi jednomyślnie.
Środki te pozostają w mocy do czasu zastosowania przez Radę właściwej procedury określonej w pierwszym akapicie w celu podjęcia decyzji zmieniającej lub uchylającej uprzednio przyjęte środki lub tam, gdzie ma to zastosowanie, w okresie wskazanym w decyzji.
W tym celu Rada dokonuje regularnego przeglądu powyższych środków, nie rzadziej niż co sześć miesięcy.
Przewodniczący Rady zawiadamia dane państwo AKP i Radę Ministrów AKP-WE o podjętych w ten sposób środkach przed ich wejściem w życie.
Decyzja Rady zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. W przypadku natychmiastowego podjęcia środków państwo AKP i Rada Ministrów AKP-WE otrzymują zawiadomienie o nich jednocześnie z zaproszeniem do podjęcia konsultacji.
3. Parlament Europejski jest natychmiast i w pełni informowany o wszelkich decyzjach podjętych na mocy ust. 1 i 2.
4. Jeżeli Rada Ministrów AKP-WE opracuje dodatkowe zasady konsultacji, o których mowa w art. 3 ust. 5 załącznika VII umowy o partnerstwie, stanowisko, które ma zająć Rada w ramach Rady Ministrów AKP-UE, jest oparte na wniosku Komisji.
Artykuł 4
Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Sporządzono w Luksemburgu, dnia 28 kwietnia 2008 r.