Rozporządzenie Rady (WE) nr 3/2003
z dnia 19 grudnia 2002 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 153/2002 w sprawie niektórych procedur stosowania Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi z jednej strony a byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii, z drugiej strony, oraz stosowania Umowy przejściowej między Wspólnotą Europejską a byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 133,
uwzględniając wniosek Komisji,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rada jest w trakcie zawierania Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii, z drugiej strony, który został podpisany w Luksemburgu 9 kwietnia 2001 r. (zwanego dalej "Układem o stabilizacji i stowarzyszeniu").
(2) Tymczasem 9 kwietnia 2001 r. Rada zawarła Umowę przejściową w sprawie handlu i kwestii związanych z handlem między Wspólnotą Europejską, z jednej strony, a byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii, z drugiej strony [1], która przewiduje rychłe wejście w życie postanowień dotyczących handlu i kwestii związanych z handlem, zawartych w Układzie o stabilizacji i stowarzyszeniu (zwanych dalej "Umową przejściową"). Umowa przejściowa weszła w życie z dniem 1 czerwca 2001 r.
(3) Rozporządzenie (WE) nr 153/2002 [2] ustanawia niektóre procedury stosowania pewnych postanowień wskazanych powyżej Układów. Jednakże niezbędne jest ustanowienie procedur dotyczących stosowania niektórych dodatkowych postanowień powyższych Układów.
(4) Środki niezbędne w celu wykonania niniejszego rozporządzenia powinny zostać przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji [3].
(5) W odniesieniu do środków ochronnych handlu, właściwe jest ustanowienie przepisów szczególnych dotyczących ogólnych zasad przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej [4].
(6) Po wejściu w życie Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu niniejsze rozporządzenie powinno być nadal stosowane,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Do rozporządzenia (WE) nr 153/2002 dodaje się następujące artykuły w brzmieniu:
"Artykuł 7a
Ogólna klauzula ochronna i klauzula niedoborów
1. W przypadku gdy Państwo Członkowskie wnioskuje do Komisji o przyjęcie środków przewidzianych w art. 24 i 25 Umowy przejściowej i w art. 37 i 38 Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu, wnioskowi takiemu towarzyszą informacje niezbędne do jego uzasadnienia.
2. Komisja wspierana jest przez Komitet Doradczy, powołany na mocy art. 4 rozporządzenia (WE) nr 3285/94 [5] (zwany dalej "Komitetem").
3. W przypadku odniesienia do niniejszego ustępu, zastosowanie mają art. 3 i 7 decyzji 1999/468/WE.
4. Komitet uchwala swój regulamin wewnętrzny.
5. W przypadku gdy Komisja stwierdza na wniosek Państwa Członkowskiego lub z własnej inicjatywy, że spełnione zostały warunki ustanowione w art. 24 i 25 Umowy przejściowej i w art. 37 i 38 Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu:
- niezwłocznie informuje o tym Państwa Członkowskie, jeżeli działa z własnej inicjatywy lub w terminie pięciu dni roboczych od otrzymania wniosku, jeżeli odpowiada na wniosek Państwa Członkowskiego,
- zasięga opinii Komitetu w sprawie projektowanych środków,
- jednocześnie informuje o tym byłą Jugosłowiańską Republikę Macedonii oraz powiadamia ją o rozpoczęciu konsultacji w ramach Rady Współpracy, a zatem w ramach Komitetu ds. Stabilizacji i Stowarzyszenia, zgodnie z art. 24 ust. 4 i art. 25 ust. 3 Umowy przejściowej, a zatem z art. 37 ust. 4 i art. 38 ust. 3 Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu,
- jednocześnie dostarcza Radzie Współpracy i Komitetowi ds. Stabilizacji i Stowarzyszenia wszystkich informacji niezbędnych do celów przedmiotowych konsultacji, zgodnie z art. 24 ust. 3 i art. 25 ust. 3 Umowy przejściowej i z art. 37 ust. 3 i art. 38 ust. 3 Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu.
6. Po zakończeniu konsultacji oraz w przypadku niemożliwości dokonania innych uzgodnień, Komisja po zasięgnięciu opinii Komitetu może podjąć decyzję w sprawie właściwych środków przewidzianych w art. 24 i 25 Umowy przejściowej i w art. 37 i 38 Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu.
Decyzja ta jest niezwłocznie przekazywana do wiadomości Rady; jest także notyfikowana Radzie Współpracy i Komitetowi ds. Stabilizacji i Stowarzyszenia.
Decyzja stosowana jest niezwłocznie.
7. Każde Państwo Członkowskie może skierować decyzję Komisji określoną w ust. 6 do Rady w terminie 10 dni roboczych od dnia jej ogłoszenia.
Rada, stanowiąc większością kwalifikowaną, może podjąć inną decyzję w terminie dwóch miesięcy.
8. W przypadku decyzji Komisji o nieprzyjmowaniu środków przewidzianych w art. 24 i 25 Umowy przejściowej i w art. 37 i 38 Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu, powiadamia ona o tym Radę w terminie pięciu dni roboczych od otrzymania wniosku od Państwa Członkowskiego.
Każde Państwo Członkowskie może skierować decyzję Komisji do Rady, w terminie 10 dni roboczych od dnia jej ogłoszenia.
Jeżeli Rada, stanowiąc większością kwalifikowaną, wskaże zamiar podjęcia innej decyzji, Komisja niezwłocznie informuje o tym byłą Jugosłowiańską Republikę Macedonii i powiadamia ją o rozpoczęciu konsultacji w ramach Rady Współpracy, a zatem w ramach Komitetu ds. Stabilizacji i Stowarzyszenia, zgodnie z art. 24 ust. 3 i 4 i art. 25 ust. 3 Umowy przejściowej i z art. 37 ust. 3 i 4 i art. 38 ust. 3 Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu.
9. Rada, stanowiąc większością kwalifikowaną, może podjąć inną decyzję w terminie dwóch miesięcy od zakończenia konsultacji z byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii w ramach Rady Współpracy i w ramach Komitetu ds. Stabilizacji i Stowarzyszenia.
10. Konsultacje w ramach Rady Współpracy i w ramach Komitetu ds. Stabilizacji i Stowarzyszenia uważa się za zakończone 30 dni po notyfikacji określonej w ust. 5 i 8.
Artykuł 7b
Okoliczności wyjątkowe i krytyczne
1. W przypadku pojawienia się okoliczności wyjątkowych i krytycznych w rozumieniu art. 24 ust. 4 lit. b) i art. 25 ust. 4 Umowy przejściowej i art. 37 ust. 4 lit. b) i art. 38 ust. 4 Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu, Komisja może przyjąć natychmiastowe środki przewidziane w art. 24 i 25 Umowy przejściowej i w art. 37 i 38 Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu.
W przypadku gdy Komisja otrzyma wniosek od Państwa Członkowskiego, zobowiązana jest ona podjąć decyzję w przedmiotowej sprawie w terminie pięciu dni roboczych od otrzymania danego wniosku.
2. Komisja notyfikuje Radzie swoją decyzję.
3. Każde Państwo Członkowskie może skierować decyzję Komisji do Rady w terminie 10 dni roboczych od dnia otrzymania powiadomienia o decyzji.
Rada, stanowiąc większością kwalifikowaną, może podjąć inną decyzję w terminie dwóch miesięcy.
Artykuł 7c
Klauzula ochronna dla produktów rolnych i produktów rybołówstwa
Bez względu na procedury określone w art. 7a i 7b, na podstawie art. 17 lub 24 Umowy przejściowej i art. 30 lub 37 Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu lub na podstawie przepisów zawartych w załącznikach obejmujących produkty rolne i produkty rybołówstwa oraz protokołu 3, w odniesieniu do przedmiotowych produktów mogą zostać przyjęte niezbędne środki, zgodnie z procedurami przewidzianymi na mocy odpowiednich zasad ustanawiających wspólną organizację rynków rolnych lub rynków produktów rybołówstwa i akwakultury lub przewidzianymi w przepisach szczególnych przyjętych na mocy art. 308 Traktatu i obowiązujących w odniesieniu do produktów powstałych wskutek przetwarzania produktów rolnych i produktów rybołówstwa, z zastrzeżeniem, że spełnione zostaną warunki ustanowione na mocy art. 17 Umowy przejściowej i art. 30 Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu lub art. 24 ust. 3, 4 i 5 Umowy przejściowej i art. 37 ust. 3, 4 i 5 Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu.
Artykuł 7d
Dumping
W przypadku praktyki, która podlega uzasadnionemu stosowaniu przez Wspólnotę środków przewidzianych w art. 23 ust. 1 Umowy przejściowej i w art. 36 ust. 1 Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu, decyzję o wprowadzeniu środków antydumpingowych podejmuje się zgodnie z przepisami rozporządzenia Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej [6] oraz z procedurą przewidzianą w art. 23 ust. 2 Umowy przejściowej i w art. 36 ust. 2 Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu.
Artykuł 7e
Konkurencja
1. W przypadku praktyki, która podlega uzasadnionemu stosowaniu przez Wspólnotę środków przewidzianych w art. 33 Umowy przejściowej i w art. 69 Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu, Komisja po przeanalizowaniu sprawy, z własnej inicjatywy lub na wniosek Państwa Członkowskiego, podejmuje decyzję co do zgodności danej praktyki z Umową. W miarę potrzeby kieruje wniosek o przyjęcie środków ochronnych do Rady, która stanowi zgodnie z procedurami ustanowionymi w art. 133 Traktatu, z wyjątkiem przypadków pomocy, do której stosuje się rozporządzenie Rady (WE) nr 2026/97 z dnia 6 października 1997 r. w sprawie ochrony przed przywozem towarów subsydiowanych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej [7], kiedy środki przyjmuje się zgodnie z procedurami ustanowionymi w tym rozporządzeniu. Środki przyjmuje się wyłącznie zgodnie z warunkami określonymi w art. 33 ust. 5 Umowy przejściowej i w art. 69 ust. 5 Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu.
2. W przypadku praktyki, która może skutkować stosowaniem środków przez byłą Jugosłowiańską Republikę Macedonii wobec Wspólnoty na podstawie art. 33 Umowy przejściowej i na podstawie art. 69 Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu, Komisja po przeanalizowaniu sprawy podejmuje decyzję co do zgodności danej praktyki z zasadą określoną w Umowie przejściowej i w Układzie o stabilizacji i stowarzyszeniu. W miarę potrzeby, podejmuje właściwe decyzje na podstawie kryteriów wynikających ze stosowania art. 81, 82 i 87 Traktatu.
Artykuł 7f
Nadużycia finansowe i zaniechanie współpracy administracyjnej
1. Do celów wykładni art. 29 Umowy przejściowej i art. 42 Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu, zaniechanie współpracy administracyjnej wymaganej w celu sprawdzania dowodów pochodzenia oznacza między innymi:
- brak współpracy administracyjnej, polegającej na niedostarczeniu nazw i adresów organów celnych lub rządowych odpowiedzialnych za wystawianie i sprawdzanie świadectw pochodzenia lub na niedostarczeniu wzorów pieczęci używanych do poświadczania świadectw czy zaniechaniu uaktualnienia informacji, gdzie sytuacja tego wymaga,
- powtarzające się zaniechanie lub nieodpowiednie sprawdzanie statusu pochodzenia produktów oraz niespełnienie pozostałych wymogów protokołu 4 do umów, a także zaniechanie identyfikacji czy czynności zapobiegających naruszeniu reguł pochodzenia,
- powtarzające się odmowy lub nadmierne opóźnienia w przeprowadzeniu na wniosek Komisji ponownego sprawdzenia dowodów pochodzenia oraz w terminowym przekazaniu wyników takiej kontroli,
- powtarzające się odmowy lub nadmierne opóźnienia w uzyskaniu zezwoleń na przeprowadzenie czynności administracyjnych lub dochodzeniowych w ramach współpracy w byłej Jugosłowiańskiej Republice Macedonii, w celu sprawdzenia autentyczności dokumentów lub prawidłowości informacji związanych z przyznaniem preferencyjnego traktowania zgodnie z Umowami lub w przeprowadzeniu lub zorganizowaniu właściwego dochodzenia, celem rozpoznania bądź zapobieżenia naruszeniu reguł pochodzenia,
- powtarzające się niezgodności z postanowieniami protokołu 5 w sprawie wzajemnej pomocy administracyjnej w sprawach celnych, w zakresie dotyczącym zastosowania postanowień handlowych Umowy przejściowej oraz Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu.
2. W przypadku gdy Komisja na podstawie informacji dostarczonych przez Państwo Członkowskie lub z własnej inicjatywy stwierdzi, że spełnione zostały warunki ustanowione w art. 29 Umowy przejściowej i w art. 42 Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu:
- informuje o tym Radę,
- niezwłocznie przystępuje do konsultacji z byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii, celem znalezienia odpowiedniego rozwiązania, zgodnie z przepisami.
Ponadto może:
- wezwać Państwa Członkowskie do przyjęcia środków ostrożności koniecznych do ochrony interesów finansowych Wspólnoty,
- opublikować w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich obwieszczenie, że istnieją uzasadnione wątpliwości co do stosowania postanowień związanych ze stosowaniem art. 29 Umowy przejściowej i art. 42 Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu.
3. Do czasu znalezienia wzajemnie korzystnego rozwiązania, w drodze konsultacji określonej w ust. 2, Komisja może podjąć decyzję o stosowaniu innych właściwych środków, jakie uzna za niezbędne, zgodnie z art. 29 Umowy przejściowej i z art. 42 Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu oraz z procedurą określoną w ust. 5.
4. Komisja jest wspomagana przez Komitet Kodeksu Celnego, powołany na mocy art. 248a rozporządzenia (EWG) nr 2913/92 [8]
5. W przypadku odniesienia do niniejszego ustępu stosuje się art. 3 i 7 decyzji 1999/468/WE.
6. Komitet opracowuje swój regulamin wewnętrzny.
Artykuł 7g
Notyfikacja
Notyfikacja Radzie Współpracy i Radzie ds. Stabilizacji i Stowarzyszenia oraz odpowiednio Komitetowi ds. Stabilizacji i Stowarzyszenia, wymagana na mocy Umowy Przejściowej i na mocy Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu, należy do zadań Komisji, która występuje w imieniu Wspólnoty."
.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 19 grudnia 2002 r.