Dyrektywa Rady 92/115/EWG
z dnia 17 grudnia 1992 r.
zmieniająca po raz pierwszy dyrektywę 88/344/EWG w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich dotyczących rozpuszczalników do ekstrakcji stosowanych w produkcji środków spożywczych i składników żywności
RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 100a,
uwzględniając wniosek Komisji [1],
we współpracy z Parlamentem Europejskim [2],
uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego [3],
a także mając na uwadze, co następuje:
artykuł 2 ust. 5 dyrektywy 88/344/EWG [4] stanowi, że w ciągu dwóch lat od dnia przyjęcia niniejszej dyrektywy Komisja, po konsultacji z Komitetem Naukowym ds. Żywności, ponownie zbada przepisy dotyczące rozpuszczalników, określonych w Załączniku, oraz metylopropano-2-olu i przedstawi propozycje niezbędnych zmian;
w ramach tych zmian Rada decyduje, czy pozostałości z rozpuszczalników do ekstrakcji, określonych w załączniku część III, odnoszą się do substancji aromatycznych czy do środków spożywczych;
w terminie trzech lat od przyjęcia dyrektywy 88/344/EWG Komisja przedłoży Radzie wszelkie właściwe propozycje dotyczące rozpuszczalników, określonych w art. 2 ust. 6, dotychczas regulowanych wyłącznie przepisami prawa krajowego;
Komitet Naukowy ds. Żywności ponownie zbadał wszystkie rozpuszczalniki do ekstrakcji określone w dyrektywie z 1990 i 1991 r. w celu zastąpienia tymczasowo dopuszczalnego dziennego spożycia substancji toksycznej (ADIs) ustalonego w 1981 r. stałym oszacowaniem; nie zawsze było to możliwe, gdyż właściwe informacje, chociaż wymagane, nie zostały dostarczone; na podstawie otrzymanych informacji Komitet Naukowy ds. Żywności podjął decyzję w celu potwierdzenia ich przyjęcia albo zachowania tymczasowego statusu, albo wycofania poprzedniego tymczasowego zatwierdzenia w zależności od rozpatrywanej substancji,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:
Artykuł 1
W dyrektywie 88/344/EWG wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 1:
a) w ust. 1 dodaje się akapit w brzmieniu:
"Niniejszą dyrektywę stosuje się bez uszczerbku dla przepisów przyjętych na podstawie wspólnotowych przepisów szczególnych.";
b) skreśla się ust. 2;
2) w art. 2 skreśla się ust. 5 i 6;
3) w Załączniku wprowadza się następujące zmiany:
a) W CZĘŚCI I:
- do Acetonu dodaje się przypis 2 w brzmieniu:
"(2) Zabrania się stosowania acetonu w rafinowaniu oleju z resztek oliwek.";
b) W CZĘŚCI II:
- rozpuszczalniki metanol i propan-2-ol dodaje się do wszelkiego użytku z maksymalną zawartością pozostałości 10 mg/kg,
- przypis 1 uzupełnia się zdaniem w brzmieniu:
"Połączone zastosowanie heksanu i etylometyloketonu jest zabronione.",
- skreśla się przypis 2. W trzeciej kolumnie - obecność 10 mg/kg w odniesieniu do dichlorometanu w palonej kawie zastępuje się obecnością "2 mg/kg",
- do etylometyloketonu dodaje się przypis 2 w brzmieniu:
"(2) Obecność n-heksanu w tym rozpuszczalniku nie powinna przekraczać 50 mg/kg. Rozpuszczalnik ten nie może być stosowany w połączeniu z heksanem.";
c) W CZĘŚCI III:
- skreśla się cykloheksan, izobutan i przypis,
- obecność 0,1 mg/kg w odniesieniu do dichlorometanu zastępuje się obecnością 0,02 mg/kg,
- dodaje się propan-1-ol z maksymalnym poziomem pozostałości 1 mg/kg,
- do heksanu i etylometyloketonu na następnej stronie dodaje się przypis w brzmieniu:
"(1) Połączone zastosowanie tych dwóch rozpuszczalników jest zabronione."
.
Artykuł 2
1. Państwa Członkowskie zmienią swoje przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne, tak aby:
- zezwolić na handel produktami zgodnymi z niniejszą dyrektywą najpóźniej do dnia 1 lipca 1993 r.,
- zakazać handlu wyrobami niezgodnymi z niniejszą dyrektywą z mocą od dnia 1 stycznia 1994 r.
Państwa Członkowskie niezwłocznie powiadomią o tym Komisję.
2. Gdy Państwa Członkowskie przyjmą środki określone w ust. 1, włączą do nich odniesienie do niniejszej dyrektywy lub też odniesienie takie towarzyszyć będzie ich oficjalnej publikacji. Sposoby dokonywania takiego odniesienia ustanawiane są przez Państwa Członkowskie.
Artykuł 3
Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 17 grudnia 1992 r.