Dyrektywa Komisji 2002/71/WE
z dnia 19 sierpnia 2002 r.
zmieniająca załączniki do dyrektyw Rady 76/895/EWG, 86/362/EWG, 86/363/EWG i 90/642/EWG w zakresie ustalania najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów (formotionu, dimetoatu i oksydemetonu metylowego) w zbożach, środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego i niektórych produktach pochodzenia roślinnego, w tym owocach i warzywach, oraz na ich powierzchni
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając dyrektywę Rady 76/895/EWG z dnia 23 listopada 1976 r. odnoszącą się do ustalania najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w owocach i warzywach oraz na ich powierzchni [1], ostatnio zmienioną dyrektywą Komisji 2002/66/WE [2], w szczególności jej art. 5,
uwzględniając dyrektywę Rady 86/362/EWG z dnia 24 lipca 1986 r. w sprawie ustalania najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w zbożach oraz na ich powierzchni [3], ostatnio zmienioną dyrektywą 2002/66/WE, w szczególności jej art. 10,
uwzględniając dyrektywę Rady 86/363/EWG z dnia 24 lipca 1986 r. w sprawie ustalania najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego oraz na ich powierzchni [4], ostatnio zmienioną dyrektywą 2002/66/WE, w szczególności jej art. 10,
uwzględniając dyrektywę Rady 90/642/EWG z dnia 27 listopada 1990 r. w sprawie ustalania najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w produktach pochodzenia roślinnego, w tym owocach i warzywach, oraz na ich powierzchni [5], ostatnio zmienioną dyrektywą 2002/66/WE, w szczególności jej art. 7,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) W przypadku zbóż i produktów pochodzenia roślinnego, w tym owoców i warzyw, poziomy pozostałości odzwierciedlają użycie minimalnych ilości pestycydów niezbędnych do osiągnięcia skutecznej ochrony roślin, stosowanych w taki sposób, aby ilości pozostałości były jak najmniejsze z praktycznego i toksykologicznego punktu widzenia, uwzględniając w szczególności ochronę środowiska naturalnego i przewidywane spożycie przez konsumentów. W przypadku środków spożywczych pochodzenia zwierzęcego poziomy pozostałości odzwierciedlają spożycie przez zwierzęta zbóż i produktów pochodzenia roślinnego, wobec których stosowano pestycydy, oraz, gdy ma to znaczenie, bezpośrednie skutki stosowania leków weterynaryjnych. Wspólnotowe najwyższe dopuszczalne poziomy pozostałości (NDPP) stanowią górne granice ilości takich pozostałości, które mogą znajdować się w środkach spożywczych przy przestrzeganiu dobrych praktyk rolniczych.
(2) NDPP dla pestycydów powinny być poddawane kontroli i mogą zostać zmienione z uwzględnieniem nowych informacji i danych. NDPP są ustalane na niższym poziomie oznaczenia analitycznego, w przypadku gdy dozwolone stosowanie środków ochrony roślin nie powoduje powstania wykrywalnych poziomów pozostałości pestycydów w produktach spożywczych lub na ich powierzchni, lub gdy nie występują dozwolone przypadki stosowania, lub gdy stosowanie dozwolone przez Państwa Członkowskie nie zostało poparte niezbędnymi danymi, lub gdy stosowanie w państwach trzecich powodujące obecność pozostałości w produktach spożywczych lub na ich powierzchni, które mogą zostać wprowadzone do obrotu we Wspólnocie, nie zostało poparte niezbędnymi danymi.
(3) W przypadku dimetoatu i oksydemetonu metylowego niektóre Państwa Członkowskie powiadomiły Komisję o chęci dokonania przeglądu krajowych NDPP zgodnie z art. 8 dyrektywy 90/642/EWG, z uwagi na niepokój o spożycie przez konsumentów. Propozycje dokonania przeglądu wspólnotowych NDPP zostały przedłożone Komisji. Komisja stanęła na stanowisku, że właściwa jest zmiana niektórych NDPP z uwagi na potencjalne ryzyko dla konsumentów. Istotne jest, że dodatkowe środki zarządzania ryzykiem powinny być podejmowane przez Państwa Członkowskie w celu odpowiedniej ochrony konsumentów. W przypadku dimetoatu i oksydemetonu metylowego Państwa Członkowskie dokonają przeglądu istniejących zezwoleń zgodnie z art. 4 dyrektywy 91/414/EWG [6], ostatnio zmienionej dyrektywą Komisji 2002/64/WE [7], aby dozwolone stosowanie nie prowadziło do przekroczenia NDPP.
(4) Długotrwałe narażenie konsumentów na działanie pestycydów wymienionych w niniejszej dyrektywie za pośrednictwem produktów spożywczych zostało ponownie ocenione zgodnie z procedurami wspólnotowymi i praktykami, z uwzględnieniem wytycznych opublikowanych przez Światową Organizację Zdrowia [8]. Obliczono, że NDPP ustalone w niniejszej dyrektywie nie prowadzą do przekroczenia dopuszczalnego spożycia dziennego. Dopuszczalne spożycie dzienne (ADI) dla oksydemetonu metylowego wynosi 0,0003 mg/kg wagi ciała (JMPR 1989), ARfD wynosi 0,005 mg/kg wagi ciała, ADI dla dimetoatu wynosi 0,002 mg/kg wagi ciała (JMPR 1996), ARfD wynosi 0,03 mg/kg wagi ciała.
(5) Gdzie jest to właściwe, ostre narażenie konsumentów na działanie pestycydów za pośrednictwem każdego z produktów spożywczych, które mogą zawierać pozostałości tych pestycydów, zostało ocenione zgodnie z procedurami wspólnotowymi i praktykami, z uwzględnieniem wytycznych opublikowanych przez Światową Organizację Zdrowia. Stwierdzono, że obecność pozostałości pestycydów na poziomie lub poniżej najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości zaproponowanych w niniejszej dyrektywie nie spowoduje ostrych skutków toksycznych.
(6) W przypadku formotionu nie odnotowano na całym świecie żadnych przypadków jego stosowania. Przy braku dostatecznych danych na temat pozostałości i toksyczności właściwe jest ustalenie najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości dla formotionu w odniesieniu do wszystkich produktów na niższym poziomie oznaczenia analitycznego.
(7) Partnerzy handlowi Wspólnoty byli konsultowani za pośrednictwem Światowej Organizacji Handlu w zakresie poziomów w odniesieniu do formotionu, dimetoatu i oksydemetonu metylowego zaproponowanych w niniejszej dyrektywie i ich uwagi dotyczące tych poziomów zostały uwzględnione.
(8) Uwzględnione zostały opinie Komitetu Naukowego ds. Roślin, w szczególności jego rady i zalecenia dotyczące metodologii, jaka ma być stosowana dla ochrony konsumentów produktów rolnych, wobec których stosowane są pestycydy.
(9) Załączniki do dyrektyw 76/895/EWG, 86/362/EWG, 86/363/EWG i 90/642/EWG zostają dlatego zmienione.
(10) Środki przewidziane w niniejszej dyrektywie są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Pokarmowego i Zdrowia Zwierząt,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:
Artykuł 1
W załączniku II do dyrektywy 76/895/EWG skreśla się pozycje odnoszące się do "dimetoatu", "ometoatu", "formotionu", "oksydemetonu metylowego", "demetonu-S-metylowego", i "demetonu-S-metylosulfonowego".
Artykuł 2
W części A załącznika II do dyrektywy 86/362/EWG, dodaje się następujące rzędy:
"Pozostałości pestycydów | Najwyższy dopuszczalny poziom w mg/kg |
Oksydemeton metylowy (suma oksydemetonu metylowego i demetonu-S-metylosulfonowego wyrażona jako oksydemeton metylowy) | 0,1 Jęczmień i owies zwyczajny 0,02 Inne zboża |
Dimetoat (suma dimetoatu i ometoatu wyrażona jako dimetoat) | 0,3 Pszenica, żyto i pszenżyto, 0,02 Inne zboża |
Formotion | 0,02 Zboża |
Artykuł 3
W części B załącznika II do dyrektywy 86/363/EWG dodaje się następujące rzędy:
"Pozostałości pestycydów | Najwyższy dopuszczalny poziom (mg/kg) |
W mięsie, włącznie z tłuszczem, w przetworach mięsnych, podrobach i tłuszczach zwierzęcych, wymienionych w niniejszym załączniku I w ramach kodów CN: 0201, 0202, 0203, 0204, 02050000, 0206, 0207, ex0208, 020900, 0210, 160100 i 1602 | W odniesieniu do mleka i przetworów mlecznych wymienionych w załączniku 1 w ramach kodów CN: 0401, 0402, 040500 i 0406 | W świeżych jajach w skorupach, jajach ptasich i żółtkach jaj, wymienionych w załączniku 1 w ramach kodów CN 040700 i 0408 |
Oksydemeton metylowy (suma oksydemetonu metylowego i demetonu-S-metylosulfonowego wyrażona jako oksydemeton metylowy) | 0,02 | 0,02 | 0,02 |
Artykuł 4
Najwyższe dopuszczalne poziomy pozostałości wymienione w Załączniku do niniejszej dyrektywy zostają dodane i zastępują te wymienione w załączniku II do dyrektywy 90/642/EWG w odniesieniu do pestycydów, o których mowa.
Artykuł 5
Państwa Członkowskie wprowadzą w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy nie później niż do dnia 31 grudnia 2002 r. i niezwłocznie powiadomią o tym Komisję.
Państwa Członkowskie stosują te przepisy od dnia 1 stycznia 2003 r.
Przepisy te zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub takie odniesienie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez Państwa Członkowskie.
Artykuł 6
Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie siódmego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.
Artykuł 7
Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 19 sierpnia 2002 r.