Dyrektywa Rady
z dnia 9 października 1990 r.
w sprawie pasm częstotliwości wyznaczonych dla skoordynowanego wprowadzenia paneuropejskiego naziemnego publicznego radiowego systemu przywoławczego we Wspólnocie
(90/544/EWG)
RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 100a,
uwzględniając wniosek Komisji [1],
we współpracy z Parlamentem Europejskim [2],
uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego [3],
a także mając na uwadze, co następuje:
zaleceniem 84/549/EWG [4] Rada wzywa do wprowadzenia usług opartych na wspólnym, zharmonizowanym podejściu w zakresie telekomunikacji;
zasoby oferowane przez współczesne sieci telekomunikacyjne powinny zostać w pełni wykorzystane dla rozwoju gospodarczego Wspólnoty;
usługi przywoływania radiowego są uzależnione od przydziału i dostępności właściwych częstotliwości w celu nadawania i odbierania sygnału odpowiednio przez stałe stacje naziemne oraz radiowe odbiorniki przywoławcze;
częstotliwości oraz naziemne publiczne systemy przywoływania radiowego, wykorzystywane obecnie we Wspólnocie, różnią się w znacznym stopniu i nie pozwalają wszystkim przemieszczającym się użytkownikom na czerpanie korzyści z ogólnoeuropejskiej sieci usług oraz europejskich rynków;
wprowadzenie bardziej zaawansowanego radiowego systemu przywoławczego o oznaczeniu Europejski Radiowy System Przywoławczy (ERMES), określonego przez Europejski Instytut Norm Telekomunikacyjnych (ETSI), dostarczy wyjątkowej możliwości ustanowienia prawdziwie paneuropejskiego systemu usług przywoływania radiowego;
Europejska Konferencja Administracji Poczty i Telekomunikacji (CEPT) wskazała niesparowane pasmo o częstotliwościach 169,4-169,8 MHz za najdogodniejsze dla publicznego systemu przywoływania radiowego; wybór ten jest zgodny z przepisami rozporządzeń o radiofonii Międzynarodowej Unii Telekomunikacyjnej (ITU);
zalecenie CEPT T/R 25-07 w sprawie koordynacji częstotliwości dla Europejskiego Radiowego Systemu Przywoławczego wyznaczyło kanały europejskie dla systemu ERMES;
niektóre Państwa Członkowskie już wykorzystują lub planują wykorzystanie części pasma częstotliwości dla innych usług radiowych;
coraz większa dostępność wymaganej części wyżej określonego pasma częstotliwości będzie niezbędna dla wprowadzenia prawdziwie paneuropejskiego systemu usług przywoływania radiowego;
wymagane będzie zachowanie pewnej elastyczności w celu uwzględnienia różnych wymogów dotyczących częstotliwości w różnych Państwach Członkowskich, niezbędne będzie upewnienie się, iż taka elastyczność nie opóźnia rozszerzania się systemu paneuropejskiego;
w miarę potrzeb, procedury koordynacyjne między sąsiadującymi ze sobą państwami będą musiały zostać ustanowione;
wykonanie zalecenia Rady 90/543/EWG z dnia 9 października 1990 r., w sprawie skoordynowanego wprowadzania paneuropejskiego naziemnego publicznego systemu przywoławczego we Wspólnocie [5], zapewni uruchomienie paneuropejskiego systemu najpóźniej z dniem 31 grudnia 1992 r.;
na podstawie obecnych tendencji technologicznych i rynkowych, realistyczne wydaje się rozważenie przydzielenia pasma o częstotliwości 169,4-169,8 MHz jako pasma, z którego wybiera sie częstotliwości zgodnie z wymogami handlowymi dla wdrożenia i rozwoju paneuropejskiego radiowego systemu przywoławczego;
dyrektywa Rady 86/361/EWG z dnia 24 lipca 1986 r., w sprawie wstępnej fazy wzajemnego uznawania homologacji typu telekomunikacyjnych urzadzeń koncowych [6] pozwoli na szybkie ustanowienie wspólnych specyfikacji zgodności dla paneuropejskiego naziemnego publicznego radiowego systemu przywoławczego;
sprawozdanie w sprawie publicznej komunikacji przenośnej, opracowane przez grupę analiz i prognoz (GAP) dla grupy starszych urzędników ds. Telekomunikacji (SOG-T), stanowczo zaleca, aby administracje telekomunikacji osiągnęły porozumienie w sprawie wykorzystania tych samych częstotliwości radiowych dla radiowych usług przywoławczych;
administracje telekomunikacji, CEPT oraz wytwórcy sprzętu telekomunikacyjnego z Państw Członkowskich przedstawili przychylne opinie na temat wyżej wspomnianego sprawozdania;
przywoływanie radiowe jest szczególnie wydajną komunikacyjną metodą powiadamiania i/lub przesyłania wiadomości do przemieszczających się użytkowników jeśli chodzi o zakres,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:
Artykuł 1
Do celów niniejszej dyrektywy "paneuropejskie naziemne publiczne radiowe usługi przywoławcze" oznaczają publiczne radiowe usługi przywoławcze oparte na infrastrukturze naziemnej w Państwach Członkowskich, zgodnie ze wspólną specyfikacją, która pozwala zainteresowanym osobom na przesyłanie i/lub otrzymywanie wiadomości alarmowych i/lub numerycznych czy też alfanumerycznych i w każdym miejscu bedącym w zasięgu tych usług na terenie Wspólnoty.
Artykuł 2
1. Zgodnie z zaleceniem CEPT T/R 25-07 Państwa Członkowskie najpóźniej do dnia 31 grudnia 1992 r. wyznaczą w paśmie fal 169,4-169,8 MHz cztery kanały na potrzeby paneuropejskiego naziemnego publicznego radiowego systemu przywoławczego, które traktowane są w sposób priorytetowy i podlegają ochronie. Preferuje się częstotliwości:
- 169,6 MHz,
- 169,65 MHz,
- 169,7 MHz,
- 169,75 MHz.
2. Państwa Członkowskie zapewniają, że możliwie jak najszybsze przygotowanie planów w celu umożliwienia zajęcia całości pasma 169,4-169,8 MHz przez paneuropejski publiczny radiowy system przywoławczy zgodnie z popytem handlowym.
Artykuł 3
1. Państwa Członkowskie wprowadzą w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy nie później niż dnia 18 października 1991 r. i niezwłocznie powiadomią o tym Komisję.
2. Państwa Członkowskie przekażą Komisji teksty przepisów prawa krajowego, które przyjmują w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą.
Artykuł 4
Komisja przedstawia Radzie sprawozdanie dotyczące wprowadzenia w życie niniejszej dyrektywy nie później niż do końca 1996 r.
Artykuł 5
Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.
Sporządzono w Luksemburgu, dnia 9 października 1990 r.