ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1541/2007
z dnia 20 grudnia 2007 r.
w sprawie dowodu zakończenia formalności celnych przy przywozie cukru do krajów trzecich, przewidzianego w art. 16 rozporządzenia (WE) nr 800/1999
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 318/2006 z dnia 20 lutego 2006 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru (1), w szczególności jego art. 40 ust. 1 lit. g),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Artykuł 33 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 318/2006 stanowi, że refundacje wywozowe w sektorze cukru mogą się różnić w zależności od miejsca przeznaczenia, jeśli jest to konieczne ze względu na sytuację na rynku światowym lub szczególne wymagania niektórych rynków.
(2)
Artykuł 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 900/2007 z dnia 27 lipca 2007 r. dotyczącego stałego przetargu na ustalenie refundacji wywozowych na cukier biały do końca roku gospodarczego 2007/2008 (2) przewiduje to rozróżnienie przez wykluczenie niektórych miejsc przeznaczenia.
(3)
Artykuł 14 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 800/1999 z dnia 15 kwietnia 1999 r. ustanawiającego wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu refundacji wywozowych do produktów rolnych (3) przewiduje, że w przypadku gdy stawka refundacji jest zróżnicowana w zależności od miejsca przeznaczenia, wypłata refundacji jest uzależniona od warunków dodatkowych ustanowionych na mocy art. 15 i 16 wspomnianego rozporządzenia.
(4)
Artykuł 15 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 800/1999 przewiduje, że produkty zostają przywiezione w niezmienionym stanie do kraju trzeciego lub jednego z krajów trzecich, do których stosuje się refundacje.
(5)
Artykuł 16 rozporządzenia (WE) nr 800/1999 wymienia różne rodzaje dokumentów, które mogą służyć jako dowód zakończenia formalności celnych w krajach trzecich, w przypadku gdy wysokość stawki refundacji zróżnicowana jest w zależności od miejsca przeznaczenia. Na podstawie ust. 4 wspomnianego artykułu Komisja może postanowić w niektórych szczególnych przypadkach, że dowód, o którym mowa w tym artykule, może być uznany za przedstawiony w postaci szczególnego dokumentu lub w jakikolwiek inny sposób.
(6)
W sektorze cukru operacje wywozowe przeprowadzane są na podstawie umów zdefiniowanych jako „franco statek” na londyńskiej giełdzie transakcji finansowych. W konsekwencji nabywcy akceptują na etapie „franco statek” wszystkie zobowiązania umowne, w tym dowód zakończenia formalności celnych, nie będąc bezpośrednimi beneficjantami refundacji, do której dowód ten uprawnia. Otrzymanie tego dowodu na wszystkie wywożone ilości może pociągać za sobą poważne trudności administracyjne w niektórych państwach, a to z kolei może znacznie opóźnić lub uniemożliwić wypłacanie refundacji dla wszystkich rzeczywiście wywożonych ilości.
(7)
Mając na względzie ograniczenie wpływu na równowagę rynku cukru, rozporządzenie Komisji (WE) nr 436/2007 z dnia 20 kwietnia 2007 r. w sprawie dowodu zakończenia formalności celnych przy przywozie cukru do krajów trzecich, przewidzianego w art. 16 rozporządzenia (WE) nr 800/1999 (4), przewiduje złagodzenie zasad w sprawie dowodu zakończenia formalności celnych do dnia 31 grudnia 2007 r.
(8)
Biorąc pod uwagę, że nadal istnieją mające wpływ na rynek trudności administracyjne, stanowiące przyczynę stosowania tego odstępstwa, należy stosować w 2008 r. przepis dotyczący alternatywnych dowodów pochodzenia.
(9)
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Cukru,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W przypadku wywozu dokonywanego zgodnie z art. 32 rozporządzenia (WE) nr 318/2006 produkty są uważane za przywiezione do krajów trzecich za okazaniem następujących trzech dokumentów:
a)
kopii dokumentu transportu;
b)
oświadczenia, że produkt został rozładowany, wydanego przez władze kraju trzeciego lub przez władze jednego z państw członkowskich mające siedzibę w kraju przeznaczenia lub przez międzynarodową agencję kontrolującą zgodnie z art. 16a-16f rozporządzenia (WE) nr 800/1999, potwierdzającego, że produkt opuścił miejsce rozładowania lub że przynajmniej zgodnie z wiedzą władz lub agencji wystawiających oświadczenie produkt nie był następnie ponownie załadowany w celu ponownego wywozu;
c)
dokumentu bankowego wystawionego przez zatwierdzonych pośredników mających siedzibę we Wspólnocie potwierdzającego, że wpłata odpowiadająca danemu wywozowi została dokonana na konto eksportera otwarte u tego pośrednika, lub dowodu takiej wpłaty.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie w dniu następującym po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2008 r. do dnia 31 grudnia 2008 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 20 grudnia 2007 r.