DECYZJA NR 896/2006/WE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY
z dnia 14 czerwca 2006 r.
wprowadzająca uproszczony system kontroli osób na granicach zewnętrznych oparty na jednostronnym uznawaniu przez państwa członkowskie niektórych zezwoleń na pobyt wydawanych przez Szwajcarię i Liechtenstein do celów przejazdu tranzytem przez ich terytorium
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 62 ust. 2 lit. a),
uwzględniając wniosek Komisji,
stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu (1),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Zgodnie z art. 21 Konwencji wykonawczej z dnia 19 czerwca 1990 r. do Układu z Schengen z dnia 14 czerwca 1985 r. między Rządami Państw Unii Gospodarczej Beneluksu, Republiki Federalnej Niemiec oraz Republiki Francuskiej w sprawie stopniowego znoszenia kontroli na wspólnych granicach (2) (zwanej dalej „Konwencją z Schengen”) zezwolenia na pobyt wydawane przez państwa członkowskie, które w pełni wprowadzają w życie dorobek Schengen, należy wzajemnie uznawać za równorzędne z wizą jednolitą.
(2)
Obowiązujące przepisy wspólnotowe nie przewidują jednak uproszczonego systemu kontroli osób na granicach zewnętrznych, dzięki któremu zezwolenia na pobyt wydane przez państwa trzecie byłyby uznawane za równorzędne z wizą jednolitą do celów przejazdu tranzytem przez wspólny obszar lub krótkotrwałego pobytu na wspólnym obszarze.
(3)
Obywatele państw trzecich, którzy posiadają zezwolenie na pobyt wydane przez Szwajcarię i którzy podlegają obowiązkowi wizowemu zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 539/2001 z dnia 15 marca 2001 r. wymieniającym państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy przy przekraczaniu granic zewnętrznych, oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu (3), mają obowiązek wystąpić o wizę w przypadku przejazdu tranzytem przez wspólny obszar w drodze powrotnej do kraju swojego pochodzenia. W związku z tym konsulaty państw członkowskich w Szwajcarii muszą rozpatrywać dużą liczbę wniosków o wizę składanych przez takich obywateli państw trzecich. Podobne trudności występują w odniesieniu do wniosków o wizę składanych przez posiadaczy zezwoleń na pobyt wydawanych przez Liechtenstein.
(4)
W następstwie dwustopniowego wprowadzania w życie dorobku Schengen nowe państwa członkowskie, które przystąpiły do Unii Europejskiej w dniu 1 maja 2004 r., mają obowiązek od tego dnia wydawać wizy krajowe obywatelom państw trzecich, którzy posiadają zezwolenie na pobyt wydane przez Szwajcarię lub Liechtenstein i którzy podlegają obowiązkowi wizowemu zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 539/2001. Niektóre z nowych państw członkowskich wyraziły obawy związane z wynikającym stąd dodatkowym obciążeniem administracyjnym dla swoich konsulatów w Szwajcarii i Liechtensteinie.
(5)
Nie wydaje się konieczne, aby państwa członkowskie wymagały wizy od tej kategorii osób, ponieważ stanowią one niewielkie ryzyko nielegalnej imigracji dla państw członkowskich.
(6)
W celu rozwiązania trudnej sytuacji znajdujących się w Szwajcarii i Liechtensteinie konsulatów państw członkowskich, które w pełni wprowadzają w życie dorobek Schengen, oraz nowych państw członkowskich powinno się wprowadzić uproszczony system kontroli osób na granicach zewnętrznych oparty na jednostronnym uznawaniu niektórych zezwoleń na pobyt wydanych przez władze Szwajcarii i Liechtensteinu za równorzędne z wizami jednolitymi lub krajowymi.
(7)
Takie uznanie dokumentu powinno ograniczać się do celu przejazdu tranzytem i nie powinno mieć wpływu na możliwość wydawania przez państwo członkowskie wizy na pobyt krótkoterminowy.
(8)
Stosowanie systemu uznawania dokumentów powinno być obowiązkowe dla państw członkowskich, które w pełni wprowadzają w życie dorobek Schengen, i dobrowolne dla nowych państw członkowskich, które stosują decyzję nr 895/2006/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 czerwca 2006 r. wprowadzającą uproszczony system kontroli osób na granicach zewnętrznych oparty na jednostronnym uznawaniu przez Republikę Czeską, Estonię, Cypr, Łotwę, Litwę, Węgry, Maltę, Polskę, Słowenię i Słowację niektórych dokumentów za równorzędne z ich wizami krajowymi do celów przejazdu tranzytem przez ich terytoria (4) w okresie przejściowym do dnia, który zostanie określony przez Radę zgodnie z art. 3 ust. 2 akapit pierwszy Aktu przystąpienia z 2003 r.
(9)
Warunki dotyczące wjazdu określone w art. 5 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 562/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. ustanawiającego wspólnotowy kodeks zasad regulujących przepływ osób przez granice (kodeks graniczny Schengen) (5) muszą zostać spełnione, z wyjątkiem warunku określonego w jego art. 5 ust. 1 lit. b), w zakresie, w jakim niniejsza decyzja ustanawia system równorzędnego statusu wiz tranzytowych i zezwoleń na pobyt wydawanych przez Szwajcarię i Liechtenstein.
(10)
W związku z tym, że cel niniejszej decyzji bezpośrednio dotyczy dorobku Wspólnoty w sprawie wiz i nie może zostać w wystarczającym stopniu osiągnięty przez państwa członkowskie, natomiast z uwagi na skalę i skutki niniejszej decyzji może zostać lepiej osiągnięty na poziomie Wspólnoty, Wspólnota może przyjąć środki zgodnie z zasadą subsydiarności określoną w art. 5 Traktatu. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsza decyzja nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu.
(11)
W odniesieniu do Islandii oraz Norwegii niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu Umowy zawartej przez Radę Unii Europejskiej i Republikę Islandii oraz Królestwo Norwegii dotyczącej włączenia tych dwóch państw we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen, objętych obszarem, o którym mowa w art. 1 lit. A decyzji Rady 1999/437/WE (6) w sprawie niektórych warunków stosowania tej Umowy.
(12)
Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji przez Radę i nie jest nią związana ani nie podlega jej stosowaniu. Ponieważ niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie dorobku Schengen w rozumieniu przepisów Tytułu IV części trzeciej Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, Dania, zgodnie z art. 5 tego Protokołu, musi w terminie sześciu miesięcy od daty przyjęcia niniejszej decyzji podjąć decyzję, czy wprowadzi ją do swojego prawa krajowego.
(13)
Niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, w którym Zjednoczone Królestwo nie uczestniczy zgodnie z decyzją Rady 2000/365/WE z dnia 29 maja 2000 r. dotyczącą wniosku Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej o zastosowanie wobec niego niektórych przepisów dorobku Schengen (7). Z tego względu Zjednoczone Królestwo nie uczestniczy w jej przyjmowaniu, nie jest nią związane ani nie podlega jej stosowaniu.
(14)
Niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, w którym Irlandia nie uczestniczy zgodnie z decyzją Rady 2002/192/WE z dnia 28 lutego 2002 r. dotyczącą wniosku Irlandii o zastosowanie wobec niej niektórych przepisów dorobku Schengen (8). Z tego względu Irlandia nie uczestniczy w jej przyjmowaniu, nie jest nią związana ani nie podlega jej stosowaniu,
PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Niniejsza decyzja ustanawia uproszczony system kontroli osób na granicach zewnętrznych oparty na jednostronnym uznawaniu przez państwa członkowskie zezwoleń na pobyt wydanych przez Szwajcarię i Liechtenstein obywatelom państw trzecich podlegającym obowiązkowi wizowemu zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 539/2001 za równorzędne z ich wizami jednolitymi lub wizami krajowymi do celów przejazdu tranzytem.
Wykonanie niniejszej decyzji nie ma wpływu na kontrole, którym poddawane będą osoby na granicach zewnętrznych zgodnie z art. 5-13 i art. 18-19 rozporządzenia (WE) nr 562/2006.
Artykuł 2
Państwa członkowskie, które w pełni wprowadzają w życie dorobek Schengen, jednostronnie uznają wymienione w załączniku zezwolenia na pobyt wydane przez Szwajcarię i Liechtenstein.
Nowe państwa członkowskie, które stosują decyzję nr 895/2006/WE, mogą jednostronnie uznawać zezwolenia na pobyt wymienione w załączniku do niniejszej decyzji za równorzędne z ich krajowymi wizami tranzytowymi do dnia, który zostanie określony przez Radę, zgodnie z art. 3 ust. 2 akapit pierwszy Aktu przystąpienia z 2003 r.
Artykuł 3
Czas przejazdu tranzytem obywatela państwa trzeciego przez terytorium państw członkowskich nie może przekraczać pięciu dni.
Okres ważności dokumentów wymienionych w załączniku obejmuje czas przejazdu tranzytem.
Artykuł 4
Nowe państwo członkowskie, które postanowi o stosowaniu niniejszej decyzji, powiadamia o tym Komisję do dnia 1 sierpnia 2006 r. Komisja publikuje informacje przekazane przez nowe państwa członkowskie w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Artykuł 5
Niniejsza decyzja wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Stosuje się ją do dnia wejścia w życie art. 21 Konwencji z Schengen w odniesieniu do Szwajcarii i Liechtensteinu zgodnie z art. 15 Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen.
Artykuł 6
Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich, zgodnie z Traktatem ustanawiającym Wspólnotę Europejską.
Sporządzono w Strasburgu, dnia 14 czerwca 2006 r.