DECYZJA RADY
z dnia 26 listopada 2009 r.
w sprawie stanowiska Wspólnoty Europejskiej w odniesieniu do renegocjowanego układu monetarnego z P Watykańskim
(2009/895/WE)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 111 ust. 3,
uwzględniając zalecenie Komisji,
po konsultacji z Europejskim Bankiem Centralnym,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Od daty wprowadzenia euro kwestie monetarne i kursowe leżą w kompetencji Wspólnoty.
(2)
Do Rady należy określanie ustaleń koniecznych do prowadzenia negocjacji i zawierania układów dotyczących kwestii reżimu monetarnego lub kursowego.
(3)
W dniu 29 grudnia 2000 r. Republika Włoska zawarła, w imieniu Wspólnoty, układ monetarny z Państwem Watykańskim.
(4)
W swoich konkluzjach z dnia 10 lutego 2009 r. Rada zaprosiła Komisję do przeprowadzenia przeglądu funkcjonowania obowiązujących układów i do rozważenia możliwości podniesienia pułapów emisji monet.
(5)
W komunikacie zatytułowanym „Sprawozdanie z funkcjonowania układów monetarnych zawartych z Monako, San Marino i Watykanem” Komisja stwierdza, że układ monetarny z Państwem Watykańskim w obecnie obowiązującym brzmieniu wymaga zmian zmierzających do zapewnienia bardziej konsekwentnego traktowania w stosunkach między Wspólnotą a państwami, które zawarły z nią układy monetarne.
(6)
Należy zatem możliwie jak najszybciej renegocjować układ monetarny z Państwem Watykańskim tak, aby nowy reżim wszedł w życie z dniem 1 stycznia 2010 r., jednocześnie z wejściem w życie nowych reguł określających zasady wprowadzania do obiegu monet euro, ustanowionych przez zalecenie Komisji z dnia 19 grudnia 2008 r. w sprawie wspólnych wytycznych dotyczących narodowych rewersów i emisji monet euro przeznaczonych do obiegu (1), zatwierdzone przez Radę w konkluzjach z dnia 10 lutego 2009 r.,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
W najbliższym możliwym terminie Republika Włoska powiadamia Państwo Watykańskie o konieczności wprowadzenia zmian w obecnie obowiązującym układzie monetarnym pomiędzy Republiką Włoską, w imieniu Wspólnoty Europejskiej, a Państwem Watykańskim (zwanym dalej „układem”), proponując renegocjację stosownych postanowień układu.
Artykuł 2
W toku ponownych negocjacji układu z Państwem Watykańskim Wspólnota dąży do wprowadzenia następujących zmian:
a)
układ jest zawarty pomiędzy Wspólnotą a Państwem Watykańskim. Tekst układu jest tekstem ujednoliconym dotychczas obowiązującego układu wraz z wprowadzonymi zmianami;
b)
Państwo Watykańskie zobowiązuje się do podjęcia wszelkich odpowiednich środków, czy to w drodze transpozycji bezpośredniej, czy też ewentualnie działań równoważnych, gwarantujących stosowanie wszelkich odpowiednich przepisów wspólnotowych dotyczących zapobiegania praniu pieniędzy, oszustwom oraz fałszowaniu pieniędzy (w formie gotówki i bezgotówkowych środków płatniczych). Zobowiązuje się ono również do przyjęcia wszelkich odpowiednich przepisów prawodawstwa wspólnotowego w dziedzinie bankowości i finansów, jeśli i kiedy powstanie w Państwie Watykańskim sektor bankowy;
c)
metoda określania pułapu emisji monet euro Państwa Watykańskiego ulega zmianie. Nowy pułap obliczony jest przy użyciu metody polegającej na kombinacji części stałej, służącej zapobieganiu nadmiernej spekulacji monetami watykańskimi na rynku numizmatycznym poprzez zaspokojenie popytu na rynku kolekcjonerów monet, z częścią zmienną, obliczaną jako średnia emisji monet euro w przeliczeniu na jednego mieszkańca w Republice Włoskiej w roku (n-1) pomnożona przez liczbę mieszkańców Państwa Watykańskiego. Bez uszczerbku dla emisji monet kolekcjonerskich, układ ustala minimalną proporcję watykańskich monet euro wprowadzanych do obiegu za cenę wartości nominalnej na poziomie 51 %;
d)
celem monitorowania postępów we wdrażaniu układu powołany jest wspólny komitet. W jego skład wchodzą przedstawiciele Państwa Watykańskiego, Republiki Włoskiej, Komisji oraz EBC. Komitet ma uprawnienia do corocznej adaptacji części stałej w celu uwzględnienia inflacji oraz ewolucji na rynku kolekcjonerów. Co 5 lat bada on adekwatność minimalnej proporcji monet wprowadzanych do obiegu za cenę wartości nominalnej oraz może zdecydować o jej zwiększeniu. Decyzje komitetu podejmowane jednomyślnie. Wspólny komitet uchwala swój regulamin;
e)
Mennicą, która bije monety euro Państwa Watykańskiego, jest Instituto Poligrafico e Zecca dello Stato. Państwo Watykańskie ma jednak prawo wyboru, za zgodą wspólnego komitetu, innego wykonawcy spośród mennic w Unii Europejskiej wytwarzających monety euro. Do celów zatwierdzenia całkowitej wielkości emisji przez EBC liczba monet wyemitowanych przez Państwo Watykańskie dodawana jest do liczby monet emitowanych przez Republikę Włoską;
f)
Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wyznacza się jako właściwy do rozstrzygania sporów, które mogą powstać na tle stosowania układu.
Jeżeli Wspólnota lub Państwo Watykańskie uzna, że druga strona uchybiła zobowiązaniu wynikającemu z układu monetarnego, może wnieść sprawę do Trybunału Sprawiedliwości. Wyrok Trybunału Sprawiedliwości wiąże strony, które podejmują konieczne środki służące wykonaniu wyroku w terminie określonym przez Trybunał Sprawiedliwości w jego wyroku. W przypadku gdy Wspólnota lub Państwo Watykańskie nie podejmuje koniecznych środków służących wykonaniu wyroku w określonym terminie, druga ze stron może wypowiedzieć układ ze skutkiem natychmiastowym.
Artykuł 3
Negocjacje z Państwem Watykańskim w imieniu Wspólnoty prowadzą Republika Włoska i Komisja. Republika Włoska i Komisja są uprawnione do parafowania układu w imieniu Wspólnoty. EBC jest w pełni włączony w proces negocjacji a jego zgoda jest wymagana w sprawach należących do jego zakresu kompetencji. Republika Włoska i Komisja przedstawiają projekt układu Komitetowi Ekonomiczno-Finansowemu w celu uzyskania opinii.
Artykuł 4
Po parafowaniu układu, Komisja upoważniona jest to zawarcia układu w imieniu Wspólnoty, chyba że Komitet Ekonomiczno-Finansowy lub EBC jest zdania, że układ należy przedłożyć Radzie.
Artykuł 5
Niniejsza decyzja skierowana jest do Republiki Włoskiej, Komisji i EBC.
Sporządzono w Brukseli dnia 26 listopada 2009 r.