Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2271/95
z dnia 27 września 1995 r.
w sprawie sprzedaży niektórych produktów sektora wołowiny i cielęciny znajdujących się w posiadaniu agencji interwencyjnych niektórym instytucjom i organom opieki społecznej oraz uchylające rozporządzenie (EWG) nr 2848/89
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 805/68 z dnia 27 czerwca 1968 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wołowiny i cielęciny [1], ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 424/95 [2], w szczególności jego art. 7 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
rozporządzenie (EWG) nr 98/69 [3], ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 3290/94 [4], ustanawia ogólne zasady zbytu mrożonej wołowiny zakupionej przez agencje interwencyjne; rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2173/79 [5], ostatnio zmienione rozporządzeniem (EWG) nr 1759/93 [6], ustanawia szczegółowe zasady tego zbytu;
poziom zapasów interwencyjnych umożliwia specjalną sprzedaż niektórym instytucjom i organom opieki społecznej w celu wykorzystania mięsa w ramach zaopatrzenia osób, za które instytucje i organizacje są odpowiedzialne; sprzedaż taka prawdopodobnie nie będzie zakłócać normalnego zbytu mięsa na rynku;
wołowinę należy sprzedawać po cenach ustalonych z góry zgodnie z rozporządzeniem (EWG) nr 2173/79; jednakże należy przyjąć odpowiednie przepisy specjalne dotyczące w szczególności szczegółowych zasad kontroli i minimalnych ilości dostosowanych do potrzeb nabywców;
w celu zapewnienia, by produkty osiągnęły przewidziane miejsce przeznaczenia, należy wnieść dodatkowe zabezpieczenie, w przypadku korzystania z agenta lub pośrednika;
bezpośrednia dystrybucja mięsa w postaci przygotowanych posiłków jest równie właściwym sposobem zapewnienia, że produkty osiągną przewidziane przeznaczenie; jednakże pod pewnymi warunkami można dopuścić dystrybucję wołowiny w stanie nieprzetworzonym po cenie nabycia netto;
produkty znajdujące się w posiadaniu agencji interwencyjnych i sprzedawane ze szczególnym przeznaczeniem ostatecznym są objęte rozporządzeniem Komisji (EWG) nr 3002/92 [7], ostatnio zmienionemu rozporządzeniem (EWG) nr 1938/93 [8];
przepisy niniejszego rozporządzenia zastępują i uzupełniają przepisy ustanowione w rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 2848/89 [9], ostatnio zmienionym rozporządzeniem (WE) nr 274/95 [10]; w związku z tym należy uchylić rozporządzenie (EWG) nr 2848/89;
środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wołowiny i Cielęciny,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1. Agencje interwencyjne mogą sprzedawać niektóre produkty sektora wołowiny i cielęciny, które znajdują się w ich posiadaniu, instytucjom i organom opieki społecznej nienastawionym na przynoszenie dochodu, zwanym dalej "instytucjami", znajdującym się we Wspólnocie, które o to zabiegają i które są wymienione w wykazie określonym w ust. 3. Do wniosku instytucji dołącza się jej pisemne zobowiązanie do wykorzystania produktów wyłącznie zgodnie z przepisami przewidzianymi w art. 2.
2. Sprzedaż jest dokonywana po cenach ustalonych z góry zgodnie z przepisami rozporządzeń (EWG) nr 2173/79, (EWG) nr 3002/92 oraz niniejszego rozporządzenia.
W drodze odstępstwa od art. 17 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 2173/79 minimalna sprzedawana ilość wynosi 500 kilogramów dla mięsa z kością i 250 kilogramów dla innych produktów.
3. Każde Państwo Członkowskie sporządza wykaz instytucji określonych w ust. 1 i znajdujących na jego terytorium. Wykaz ten zawiera nazwę i adres każdej instytucji oraz przybliżoną liczbę osób, za które jest odpowiedzialna. Wykaz i wszystkie jego zmiany zgłaszane są Komisji.
W przypadku stwierdzenia poważnego naruszenia przepisów niniejszego rozporządzenia daną instytucję wycofuje się z wykazu na okres co najmniej dwunastu miesięcy.
Nie później niż do dnia 31 stycznia każdego roku Państwa Członkowskie zgłaszają Komisji ilości zakupione przez każdą instytucję w ciągu poprzedniego roku kalendarzowego.
4. Każda instytucja, która chce zakupić produkty od agencji interwencyjnej znajdującej się w innym Państwie Członkowskim, przedstawia świadectwo wydane przez właściwe władze w Państwie Członkowskim, w którym się znajduje. Sprzedająca agencja interwencyjna powiadamia agencję interwencyjną w Państwie Członkowskim, w którym mięso będzie spożyte, o ilościach przejętych przez nabywcę.
5. Produkty określone w ust. 1 oraz ich ceny sprzedaży są określone w załączniku I.
Informację dotyczącą ilości i lokalizacji produktów w składach można uzyskać pod adresami podanymi w załączniku II.
Artykuł 2
1. Odnośne produkty trzeba wykorzystać w ciągu sześciu miesięcy następujących po zawarciu umowy w postaci przygotowanych posiłków dostępnych wyłącznie dla osób, za które wyżej wymienione instytucje są odpowiedzialne.
2. W drodze odstępstwa od ust. 1 Państwa Członkowskie mogą zezwolić na odsprzedaż mięsa w stanie nieprzetworzonym, pod warunkiem że:
- jest ono sprzedawane po cenie nabycia netto,
- sprzedaż jest ograniczona do osób, których znaczną część przychodów stanowi finansowa pomoc od instytucji w celu zakupu takiego mięsa,
- ustalona jest maksymalna ilość zakupu na osobę,
- prowadzona jest ewidencja indywidualnych zakupów,
- nabywca zobowiązuje się, że mięso nie zostanie odsprzedane, lecz spożyte przez niego samego lub jego rodzinę.
Państwa Członkowskie chcące skorzystać z tej możliwości powiadamiają o tym wcześniej Komisję. Powiadomienie zawiera następujące informacje:
- wykaz instytucji i przybliżona liczba osób, które mogą skorzystać ze sprzedaży,
- opis działania systemu i środki kontroli, które do niego się odnoszą,
- zastosowane ceny sprzedaży i ich składniki.
Maksymalna ilość może być ustalona zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 27 rozporządzenia (EWG) nr 805/68.
Państwa Członkowskie korzystające z tej możliwości informują Komisję na początku każdego miesiąca o ilościach w ten sposób sprzedanych w ciągu poprzedniego miesiąca.
Artykuł 3
1. Instytucje wymienione w wykazie określonym w art. 1 ust. 3 mogą korzystać z usług agenta lub innego pośrednika, który wniósł dodatkowe zabezpieczenie wymienione w art. 6 ust. 2, w szczególności w stosunku do operacji kupna, transportu, składowania, usunięcia kości i rozbioru mięsa.
2. Pośrednicy, agenci i instytucje określone w powyższych ustępach prowadzą bieżącą rachunkowość, umożliwiającą ustalenie przeznaczenia i wykorzystania danych produktów, w szczególności w celu sprawdzenia, czy ilość produktów zakupionych odpowiada ilości spożytej.
Artykuł 4
Agencje interwencyjne dają pierwszeństwo sprzedaży produktów, które były najdłużej składowane.
Artykuł 5
Z uwagi na kontrolę operacji usunięcia kości i rozbioru mięsa, określonych w art. 3 ust. 1, dostawy i przyjęcia towaru przez instytucję będącą beneficjentem 100 kilogramów mięsa bez kości odpowiada 130 kilogramom mięsa z kośćmi. Mięso bez kości jest prezentowane w sposób umożliwiający łatwą identyfikację kawałków.
Pośrednicy lub agenci określeni w art. 3 zapewniają, aby produkty dostarczane danej instytucji były zaopatrzone w świadectwo wskazujące:
- prezentację, wagę i klasę ćwierci,
- jeśli z mięsa usunięto kości lub poddano je rozbiorowi - liczbę, typ, i wagę różnych kawałków.
Świadectwo, podpisane przez pośrednika lub agenta oraz przez zainteresowaną instytucję, zostaje bezzwłocznie przekazane agencji interwencyjnej Państwa Członkowskiego, w którym wnoszone jest zabezpieczenie, określone w art. 6.
Artykuł 6
1. Zabezpieczenie określone w art. 15 rozporządzenia (EWG) nr 2173/79 wnosi się w agencji interwencyjnej Państwa Członkowskiego, w którym mięso ma być wykorzystane.
2. Dodatkowe zabezpieczenie w wysokości 110 ECU za 100 kilogramów wnosi pośrednik lub agent w tej samej agencji, na warunkach ustanowionych w art. 2 ust. 3 rozporządzenia (EWG) nr 2173/79. Zabezpieczenie to zostaje zmniejszone do 60 ECU za 100 kilogramów, jeżeli agent lub pośrednik wykonuje jedynie operacje transportowe.
3. W przypadku stosowania art. 5 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 3002/92 umowa może być zawarta, jedynie gdy agencja interwencyjna posiadająca produkty otrzyma pisemne zawiadomienie, określone we wspomnianym ustępie.
4. W odniesieniu do zabezpieczenia, określonego w ust. 1, i w uzupełnieniu zobowiązań pierwotnych ustanowionych w art. 15 ust. 3 rozporządzenia (EWG) nr 2173/79 wykorzystanie produktów w ciągu sześciu miesięcy od zawarcia umowy przez osoby, za które odpowiedzialne są instytucje opieki społecznej określone w art. 1 ust. 1, jest zobowiązaniem pierwotnym w rozumieniu art. 20 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2220/85 [11], ostatnio zmienionym rozporządzeniem (WE) nr 3403/93 [12].
We wszystkich przypadkach, w których zabezpieczenie określone w ust. 2 nie zostało wniesione, fakt, że instytucje nie korzystają z usług agentów lub pośredników na podstawie art. 3 ust. 1, jest również zobowiązaniem pierwotnym.
5. W odniesieniu do zabezpieczenia określonego w ust. 2 zobowiązanie pierwotne polega na dostawie całego przejętego mięsa, z którego, w miarę potrzeby, usunięto kości lub które poddano rozbiorowi.
Artykuł 7
Rozporządzenie (EWG) nr 2848/89 niniejszym traci moc.
Artykuł 8
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia następującego po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 27 września 1995 r.