Rozporządzenie Rady (WE) nr 1727/2003
z dnia 29 września 2003 r.
dotyczące niektórych środków ograniczających w odniesieniu do Demokratycznej Republiki Konga
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 60 i 301,
uwzględniające wspólne stanowisko Rady 2003/680/WPZiB z dnia 29 września 2003 r. zmieniające wspólne stanowisko 2002/829/WPZiB w sprawie dostaw niektórych rodzajów sprzętu do Demokratycznej Republiki Konga [1],
uwzględniając wniosek Komisji,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) W dniu 28 lipca 2003 r. Rada Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych zdecydowała w rezolucji 1493 (2003), zwanej dalej UNSCR 1493 (2003), o nałożeniu embarga na dostawy broni i materiałów podobnych jak również na świadczenie pomocy, doradztwa i szkoleń powiązanych z działalnością wojskową wszelkim uzbrojonym grupom i milicjom działającym na terytorium północnego i południowego Kivu oraz Ituri, oraz grupom niebędącym stronami globalnego i obejmującego wszystkich porozumienia w Demokratycznej Republice Konga.
(2) Wspólne stanowisko Rady 2002/829/WPZiB z dnia 21 października 2002 r. w sprawie dostaw niektórych rodzajów sprzętu do Demokratycznej Republiki Konga [2] nakłada embargo na dostawy lub sprzedaż broni i materiałów podobnych do tego kraju.
(3) Wspólne stanowisko Rady 2003/680/WPZiB przewiduje wykonanie środków nałożonych przez UNSCR 1493 (2003), w tym, między innymi, zakaz pomocy, doradztwa i szkoleń związanych z materiałami wojskowymi.
(4) Środek ten podlega zakresowi Traktatu i dlatego, szczególnie w celu unikania zakłócania konkurencji, niezbędne dla ustawodawstwa wspólnotowego jest wykonanie tej decyzji Rady Bezpieczeństwa w zakresie, w jakim dotyczy to terytorium Wspólnoty. Terytorium to obejmuje, do celów niniejszego rozporządzenia, wszystkie terytoria Państw Członkowskich, na których stosuje się postanowienia Traktatu, na podstawie warunków ustanowionych w tym Traktacie.
(5) Komisja i Państwa Członkowskie powinny powiadamiać się wzajemnie o środkach podjętych na mocy niniejszego rozporządzenia oraz o innych istotnych informacjach będących w ich posiadaniu w związku z niniejszym rozporządzeniem oraz powinny współpracować z Sekretarzem Generalnym ONZ, w szczególności poprzez dostarczanie mu informacji.
(6) Naruszenie przepisów niniejszego rozporządzenia powinno podlegać sankcjom, a Państwa Członkowskie powinny nakładać w tym celu właściwe sankcje. Ponadto pożądane jest nakładanie tych sankcji w chwili wejścia w życie niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1. Bez uszczerbku dla kompetencji Państw Członkowskich w zakresie wykonywania władzy publicznej zakazane jest:
a) dostarczanie świadczeń finansowych i świadczenie pomocy finansowej, szczególnie włączając w to darowizny, pożyczki, ubezpieczenie kredytów eksportowych, na wszelką sprzedaż, dostawę, transfer lub wywóz broni i materiałów podobnych wszelkiego typu, w tym broni i amunicji, pojazdów i wyposażenia wojskowego, wyposażenia paramilitarnego i części zamiennych dla powyższych, bezpośrednio lub pośrednio, jakiejkolwiek osobie, podmiotowi lub organowi w Demokratycznej Republice Konga;
b) świadczenie, bezpośrednio lub pośrednio, doradztwa, pomocy lub szkolenia technicznego związanego z działalnością wojskową, z uwzględnieniem w szczególności szkolenia i pomocy związanych z produkcją, utrzymaniem i korzystaniem z broni i podobnego sprzętu wszelkiego typu, każdej osobie, podmiotowi lub organowi w Demokratycznej Republice Konga.
2. Świadomy i celowy udział w działalności, której przedmiotem lub celem jest, bezpośrednio albo pośrednio, wspieranie transakcji określonych w ust. 1, jest zabroniony.
Artykuł 2
Artykuł 1 nie stosuje się do finansowania i pomocy finansowej na sprzedaż, dostawę, transfer lub wywóz sprzętu wojskowego i świadczenia doradztwa, pomocy i szkoleń technicznych powiązanych z działalnością wojskową na rzecz Misji Organizacji Narodów Zjednoczonych w Demokratycznej Republice Konga oraz zintegrowanej krajowej armii kongijskiej i sił policyjnych, jeżeli upoważnienie do takiej działalności zostało udzielone przez właściwy organ, wymieniony w załączniku, Państwa Członkowskiego, w którym usługodawca ma swoją siedzibę.
Artykuł 3
Artykuł 1 nie stosuje się do finansowania i pomocy finansowej na sprzedaż, dostawę, transfer lub wywóz nieśmiercionośnego wyposażenia wojskowego, przeznaczonego wyłącznie do użytku humanitarnego lub ochronnego, oraz do świadczenia doradztwa, pomocy lub szkoleń technicznych powiązanych z takim nieśmiercionośnym wyposażeniem, pod warunkiem że:
a) o takim świadczeniu właściwy organ powiadamia z wyprzedzeniem Sekretarza Generalnego Organizacji Narodów Zjednoczonych za pośrednictwem jego specjalnego przedstawiciela; oraz
b) upoważnienie do takiej działalności zostało udzielone przez właściwy organ, wymieniony w załączniku, Państwa Członkowskiego, w którym usługodawca ma swoją siedzibę.
Artykuł 4
Informacje dotyczące właściwych organów są zmieniane przez Komisję na podstawie informacji dostarczanych przez Państwa Członkowskie.
Artykuł 5
Komisja i Państwa Członkowskie niezwłocznie powiadamiają się wzajemnie o środkach podejmowanych na mocy niniejszego rozporządzenia i dostarczają sobie istotnych informacji będących w ich posiadaniu, związanych z niniejszym rozporządzeniem, w szczególności informacji dotyczących naruszeń a także trudności w stosowaniu oraz orzeczeń wydanych przez sądy krajowe.
Artykuł 6
1. Każde Państwo Członkowskie ustala sankcje nakładane w przypadku naruszenia przepisów niniejszego rozporządzenia. Takie sankcje są skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.
Do czasu przyjęcia, gdzie jest to niezbędne, wszelkiego ustawodawstwa w tym celu, sankcjami nakładanymi w przypadku naruszenia przepisów niniejszego rozporządzenia są, gdzie właściwe, sankcje ustalone przez Państwa Członkowskie w celu wykonania art. 7 rozporządzenia Rady (WE) nr 1318/2002 z dnia 22 lipca 2002 r. dotyczącego niektórych środków ograniczających w odniesieniu do Liberii [3].
2. Każde Państwo Członkowskie jest odpowiedzialne za wszczęcie postępowania przeciwko każdej osobie fizycznej lub prawnej, podmiotowi lub organowi podlegającemu jego jurysdykcji, w sprawach o naruszenie któregokolwiek z zakazów ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu przez każdą taką osobę, podmiot lub organ.
Artykuł 7
Niniejsze rozporządzenie stosuje się:
- na terytorium Wspólnoty, wraz z jej przestrzenią powietrzną,
- na pokładzie jakiegokolwiek samolotu lub statku podlegającego jurysdykcji Państwa Członkowskiego,
- w odniesieniu do każdego obywatela Państwa Członkowskiego, oraz
- wobec każdej osoby prawnej, podmiotu lub organu zarejestrowanego lub ustanowionego na mocy prawa Państwa Członkowskiego.
Artykuł 8
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 29 września 2003 r.