Rozporządzenie Rady (WE) nr 88/98
z dnia 18 grudnia 1997 r.
ustanawiające niektóre środki techniczne dla zachowania zasobów połowowych
w wodach Morza Bałtyckiego, cieśnin Bełt i Sund
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając wniosek Komisji,
uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [1],
uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego [2],
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1866/86 z dnia 12 czerwca 1986 r. ustanawiające pewne środki techniczne w celu ochrony zasobów połowowych w wodach Morza Bałtyckiego, Cieśnin Mały i Wielki Bełt i Sund [3] było wielokrotnie zmieniane w istotnym zakresie; ze względu na konieczność zachowania przejrzystości i racjonalności wspomniane rozporządzenie powinno zostać skonsolidowane.
(2) Zgodnie z art. 2 i 4 rozporządzenia Rady (EWG) nr 3760/92 z dnia 20 grudnia 1992 r. ustanawiającego wspólnotowy system rybołówstwa i akwakultury [4], Rada jest odpowiedzialna za przyjęcie, zgodnie z dostępnymi zaleceniami naukowymi, środków ochronnych niezbędnych do zapewnienia długoterminowej racjonalnej i odpowiedzialnej eksploatacji żywych zasobów morza; w tym celu Rada może wprowadzić środki techniczne dotyczące sprzętu połowowego oraz metod jego używania.
(3) Konieczne jest określenie zasad i niektórych procedur ustanawiania wspomnianych środków technicznych na poziomie Wspólnoty, w taki sposób, aby każde Państwo Członkowskie mogło zarządzać działalnością połowową na obszarach morskich znajdujących się pod jego jurysdykcją lub zwierzchnictwem.
(4) Przystąpienie Wspólnoty do Konwencji o Rybołówstwie i Ochronie Żywych Zasobów w Morzu Bałtyckim i Bełtach, zmienionej protokołem Konferencji przedstawicieli Państw - Stron Konwencji, zwanej dalej "Konwencją Gdańską", zostało zatwierdzone decyzją Rady 83/414/EWG [5].
(5) Konwencja Gdańska weszła w życie i obowiązuje we Wspólnocie od dnia 18 marca 1984 r. oraz Wspólnota zaakceptowała wszystkie prawa i obowiązki Danii oraz Republiki Federalnej Niemiec określone przez Konwencję Gdańską.
(6) Międzynarodowa Komisja Rybołówstwa Morza Bałtyckiego powołana Konwencją Gdańską, przyjęła, od chwili ustanowienia, szereg środków dotyczących ochrony i zarządzania zasobami połowowymi w Morzu Bałtyckim, a także zawiadomiła Umawiające się Strony w listach z dnia 20 września 1985 r. dnia 8 grudnia 1986 r., dnia 21 grudnia 1987 r., dnia 29 października 1988 r., dnia 20 września 1993 r., dnia 20 września 1994 r. oraz dnia 11 września 1995 r. o niektórych zaleceniach w celu zmiany tych środków technicznych.
(7) Konwencja Gdańska przewiduje, że Wspólnota musi podjąć działania w zakresie wymienionych zaleceń na wodach Morza Bałtyckiego, Bełtów i Sund, z zastrzeżeniem procedury zgłaszania sprzeciwu określonej w art. XI Konwencji.
(8) Najskuteczniejszym środkiem minimalizacji połowów małych ryb jest zakazanie połowów na obszarach ich wysokiej koncentracji,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Określenie obszaru geograficznego
1. Niniejsze rozporządzenie dotyczy połowów i wyładunków zasobów połowowych występujących w wodach Morza Bałtyckiego, Bełtów oraz Sund, ograniczonych od zachodu linią przeprowadzoną od Hasenøre Head do Gniben Point, od Korshage do Spodsbjerg i od Gilbjerg Head do Kullen. Nie dotyczy obszarów w ramach linii podstawowych.
2. Niniejsze rozporządzenie stosuje się do:
- rybaków Wspólnoty, łowiących na obszarze geograficznym określonym w ust. 1,
- wszystkich rybaków na wodach tego obszaru, które znajdują się pod zwierzchnictwem lub jurysdykcją Państw Członkowskich.
3. Obszar geograficzny jest podzielony na 11 podobszarów o numeracji 22-32, które zostały opisane w załączniku I.
Artykuł 2
Zakaz połowu niektórych gatunków na określonych obszarach geograficznych w określonych okresach
1. Zakazuje się zatrzymywania na pokładzie następujących gatunków ryb, złowionych w wodach i w okresach wymienionych poniżej:
Gatunek | Wody | Okres zakazu |
Flądra (Platichthys flesus) | Podobszar 26 | Od dnia 1 lutego do dnia 30 kwietnia |
Flądra | Podobszar 28 i 29, na południe od szerokości geograficznej 59° 30′ N | Od dnia 1 lutego do dnia 30 kwietnia |
Flądra | Podobszar 32 | Od dnia 1 lutego do dnia 30 czerwca |
Flądra - samice | Podobszar 22 z wyjątkiem obszaru geograficznego określonego w załączniku II | Od dnia 1 lutego do dnia 30 kwietnia |
Gładzica (Pleuronectes platessa) | Podobszar 26 | Od dnia 1 lutego do dnia 30 kwietnia |
Gładzica | Podobszary 27, 28 i 29, na południe od szerokości geograficznej 59° 30′ N | Od dnia 1 lutego do dnia 30 kwietnia |
Gładzica - samice | Podobszar 22 z wyjątkiem obszaru geograficznego określonego w załączniku II oraz podobszarów 24 i 25 | Od dnia 1 lutego do dnia 30 kwietnia |
Turbot (Psetta maxima) | Podobszary 22, 24, 25 i 26 | Od dnia 1 czerwca do dnia 31 lipca |
Nagład (Scophtalmus rhombus) | Podobszary 22, 24, 25 i 26 | Od dnia 1 czerwca do dnia 31 lipca |
2. Na zasadzie odstępstwa od przepisów ust. 1, przyłowy flądry i gładzicy podczas połowów dorsza, złowione w okresie obowiązywania zakazu określonego w tym ustępie, mogą zostać zatrzy mane na pokładzie w ramach limitu 10 % całkowitej wagi połowu dorsza, znajdującego się na pokładzie.
Artykuł 3
Minimalne rozmiary ryb
1. Rybę uznaje się za niewymiarową, jeśli jest mniejsza niż rozmiar minimalny określony w załączniku III dla danych gatunków i wód.
2. Rozmiar ryby jest mierzony od czubka zamkniętego pyska do najdalszego końca płetwy ogonowej.
3. Ryby mniejsze niż przewidywany rozmiar minimalny nawet, jeśli stanowią część przyłowu, nie mogą być zatrzymywane na pokładzie, przeładowywane, wyładowywane, transportowane, przetwarzane, konserwowane, sprzedawane lub magazynowane, wystawiane lub oferowane do sprzedaży. Muszą być wrzucone do morza, jeśli jest to możliwe - w stanie żywym, niezwłocznie po złowieniu.
4. Na zasadzie odstępstwa od przepisów ust. 3, niewymiarowy dorsz może zostać zatrzymany na pokładzie w ramach limitu 5 % całkowitej wagi połowu dorsza, znajdującego się na pokładzie.
5. Przyłów dorsza złowionego w ramach połowu śledzia i szprota nie może przekraczać 10 % całkowitej wagi połowu. Z tego przyłowu nie więcej niż 5 % niewymiarowego dorsza zostanie zatrzymane na pokładzie.
Artykuł 4
Określenie wielkości procentowej przyłowu
1. Wielkość procentowa przyłowów określonych w art. 2. ust. 2 jest określana jako stosunek wagi całości dorsza na pokładzie po przesortowaniu lub całości dorsza w ładowniach lub podczas wyładunku.
2. Wielkość procentowa przyłowów określonych w art. 3 ust. 4 jest określana jako stosunek wagi całości ryb na pokładzie po przesortowaniu lub całości ryb w ładowniach lub podczas wyładunku.
3. Szczegółowe zasady określania wielkości procentowej przyłowu mogą zostać przyjęte zgodnie z procedurą określoną w art. 13.
Artykuł 5
Minimalny rozmiar oczek
1. Zakazuje się używania bądź ciągnięcia wszelkich włoków, niewodów duńskich lub podobnych sieci o oczkach mniejszych niż rozmiary określone w załączniku IV w odniesieniu do danych wód, gatunków lub grup gatunków ryb.
2. Zakazuje się używania zakotwiczonych sieci lub pławnic o oczkach mniejszych niż rozmiary określone w załączniku IV dla połowu łososia.
3. Zakazuje się używania sieci skrzelowych o oczkach mniejszych niż rozmiary określone w załączniku IV w odniesieniu do danych wód, gatunków lub grup gatunków ryb.
Artykuł 6
Pomiar wielkości oczek
1. Podczas inspekcji sieci, oczka są mierzone przy pomocy płaskiego przyrządu pomiarowego o grubości 2 mm, wykonanego z trwałego materiału, który zachowuje swój kształt. Przyrząd ma szereg krawędzi równoległych połączonych pośrednimi krawędziami stożkowymi, z których każda ma stożek 1-8 cm, lub przyrząd ma tylko krawędzie stożkowe, ze stożkiem identycznym, jak wskazano powyżej. Na powierzchni przyrządu znajduje się opis szerokości w milimetrach zarówno na części krawędzi równoległych, jeśli taka występuje, jak również na krawędzi stożkowej. W drugim przypadku szerokość będzie zapisana w odstępie, co 1 mm, zaś wskazanie szerokości pojawiać się będzie w regularnych odstępach.
2. W celu zmierzenia wielkości oczek, przyrząd pomiarowy jest wkładany najwęższym końcem do otworu oczka w kierunku prostopadłym do płaszczyzny sieci, tak, żeby zmierzyć podłużną oś oczka przy rozciągnięciu wzdłuż po przekątnej. Przyrząd pomiarowy jest wkładany w otwór oczka ręcznie, aż do zatrzymania na krawędzi stożka oporem oczka. Wielkość poszczególnego oczka stanowi szerokość przyrządu w miejscu, gdzie przyrząd został zatrzymany.
3. Rozmiar oczek w sieci stanowi średnia wielkość szeregu, co najmniej 20 sąsiadujących oczek w kierunku osi podłużnej sieci, wybranego metodą doboru losowego. Nie są mierzone oczka, których jest mniej niż 10, a także znajdujące się w odległości do 50 cm włącznie od zesznurowań, lin lub sznurówki. Odległości są mierzone prostopadle do zesznurowań, lin lub sznurówki, przy rozciągniętej sieci w kierunku zgodnym z pomiarem.
4. Oczka sieci są mierzone wyłącznie wtedy, gdy sieć jest mokra.
5. Poszczególnych oczek nie uznaje się za niewymiarowe, jeśli część przyrządu odpowiadająca minimalnym rozmiarom wymienionym w załączniku IV w odniesieniu do gatunków, wód i rodzajów sieci z łatwością przez nie przechodzi.
Artykuł 7
Narzędzia dołączane do sieci
1. Na zasadzie odstępstwa od przepisu art. 5 ust. 1 dozwolone jest dołączenie do zewnętrznej części dolnej połowy worka włoka wszelkich włoków, niewodów duńskich lub podobnych sieci, brezentu, sieciowej tkaniny rybackiej lub innych materiałów, służących zapobieganiu lub redukowaniu zużycia. Takie materiały są mocowane wyłącznie wzdłuż przedniej i bocznych krawędzi worka włoka.
2. Na zasadzie odstępstwa od przepisu art. 5 ust. 1 dozwolone jest dołączenie worka wzmacniającego do zewnętrznej części worka włoka oraz łaty włoka. Worek wzmacniający stanowi sieciowa tkanina rybacka o cylindrycznym kształcie, całkowicie otaczająca worek włoka oraz łatę włoka. Worek wzmacniający może być wykonany z takiego samego bądź cięższego materiału niż worek włoka lub łata włoka. Rozmiar oczek worka wzmacniającego jest, co najmniej dwa razy większy niż rozmiar oczek worka włoka, jednak minimalny rozmiar oczka nie może być mniejszy niż 80 mm.
Worek wzmacniający może być doczepiony w następujących miejscach:
a) do przedniej krawędzi; i
b) do tylnej krawędzi; bądź
c) przysznurowany okrężnie do worka włoka i łaty włoka dookoła jednego rzędu oczek; bądź
d) przysznurowany wzdłuż do pojedynczego rzędu oczek.
3. Na zasadzie odstępstwa od przepisu art. 5 ust. 1 dozwolone jest stosowanie przy włokach, niewodach duńskich oraz podobnych sieciach sieci klapowej lub klapy, które mają mniejszy rozmiar oczek niż worek włoka.
Klapa może być przymocowana albo wewnątrz worka włoka albo z przodu worka włoka.
Odległość między punktem przedniego zamocowania klapy do końca worka włoka wynosi, co najmniej trzykrotną długość klapy.
Artykuł 8
Stosowanie narzędzi
1. Narzędzia, które nie mogą być stosowane na określonych obszarach geograficznych lub w określonym okresie, są składowane na pokładzie w taki sposób, aby nie były gotowe do użycia na obszarze objętym zakazem bądź podczas okresu objętego zakazem. Narzędzia zapasowe są odrębnie składowane na pokładzie w taki sposób, aby nie były gotowe do użycia.
2. Uznaje się, że narzędzia połowowe nie są gotowe do użycia, gdy:
- w przypadku włoków, niewodów duńskich i podobnych sieci:
a) deski rozporowe są przymocowane do wewnętrznej lub zewnętrznej strony nadburcia lub kozłów trałowych; i
b) słomiaki lub wybieraki są odczepione od desek rozporowych lub ciężarów,
- w przypadku sprzętu do połowu łososia:
a) sieci są składowane pod zasznurowaną powłoką;
b) linki i haczyki są trzymane w zamkniętych skrzynkach,
- w przypadku okrężnic główna lub denna lina jest odczepiona od niewodu.
3. Przez cały rok zakazane są połowy przy pomocy włoków, niewodów duńskich oraz podobnych sieci na obszarze geograficznym wytyczonym linią łączącą następujące współrzędne:
54° 23′N | 14° 35′ E |
54° 14′N | 14° 25′ E |
54° 17′N | 14° 17′ E |
54° 24′N | 14° 11′ E |
54° 27′N | 14° 25′ E |
54° 23′N | 14° 35′ E |
4. Na zasadzie odstępstwa od przepisu ust. 1 podczas połowu dorsza tylko narzędzia zatwierdzone do połowu dorsza lub narzędzia o większym rozmiarze oczek niż wielkości określone w załączniku IV mogą być przechowywane na pokładzie. Jeśli na pokładzie znajdują się narzędzia, które nie zostały zatwierdzone do połowu dorsza, wyładunek dorsza jest zakazany.
Artykuł 9
Ograniczenia dotyczące połowów łososia i pstrąga morskiego
1. Podczas połowu łososia (Salmo salar) lub pstrąga morskiego (Salmo trutta) zakazuje się:
- stosowania pławnic lub sieci zakotwiczonych od dnia 15 czerwca do dnia 30 września na wodach podobszarów 22-28, 29 na południe od 59° 30′N oraz 32,
- stosowania pławnic lub sieci zakotwiczonych od dnia 1 czerwca do dnia 15 września na wodach podobszarów 29, 30 i 31 na północ od 59° 30′N,
- stosowania takli dryfujących i lin zakotwiczonych od dnia 1 kwietnia do dnia 15 listopada na wodach podobszarów 22-31,
- stosowania takli dryfujących i lin zakotwiczonych od dnia 1 lipca do dnia 15 września na wodach podobszaru 32.
Obszar objęty zakazem podczas zamkniętego sezonu znajduje się poza strefą czterech mil morskich, mierzonych od linii podstawowych, z wyjątkiem podobszaru 32 i obszaru na wschód od długości geograficznej 22° 30′E (latarnia morska Bengtskär) na obszarze fińskiej strefy połowowej, gdzie połów taklami dryfującymi lub linami zakotwiczonymi jest zakazany od dnia 1 dnia lipca do dnia 15 września.
2. Podczas połowu łososia (Salmo salar) lub pstrąga morskiego (Salmo trutta) zakazuje się:
- przy połowach prowadzonych z zastosowaniem zakotwiczonych sieci i pławnic, używania więcej niż 600 sieci na raz przez jeden statek, długość każdej sieci nie może przekraczać 35 metrów, mierzonych w nadborze. Dodatkowo poza sieciami dopuszczonymi do używania podczas połowów, na pokładzie może znajdować się nie więcej niż 100 sieci zapasowych,
- przy połowach prowadzonych z zastosowaniem takli dryfujących lub lin zakotwiczonych stosowania więcej niż 2000 haczyków jednocześnie przez jeden statek.
Przy haczykach na taklach dryfujących i linach zakotwiczonych odległość między czubkiem a trzonem musi wynosić, co najmniej 19 mm.
Dodatkowo poza haczykami dopuszczonymi do używania podczas połowów, na pokładzie może znajdować się nie więcej niż 200 haczyków zapasowych.
Przepisy ogólne
Artykuł 10
1. Zakazuje się prowadzenia bezpośrednich połowów dorsza i płastugi (Pleuronectidae) z zamiarem wyładunku w innym celu niż przeznaczenie do spożycia przez ludzi.
2. Do połowu ryb nie wolno stosować środków wybuchowych, trujących lub ogłuszających.
3. Zakazuje się stosowania zakotwiczonych lub dryfujących narzędzi połowowych bez oznakowania ich pławami lub innymi znakami identyfikacyjnymi.
4. Zakazuje się wypuszczania gatunków egzotycznych do Morza Bałtyckiego, Bełtów i Sund oraz połowu gatunków egzotycznych i ryb jesiotrowatych chyba że zostało to dozwolone na mocy przepisów przyjętych zgodnie z procedurą, określoną w art. 13 oraz z obowiązkami wynikającymi z Konwencji Gdańskiej. Egzotyczne gatunki określa się jako te, które nie występują w sposób naturalny w wodach Morza Bałtyckiego, Bełtów i Sund.
Artykuł 11
Niniejszego rozporządzenia nie stosuje się w odniesieniu do działań połowowych prowadzonych wyłącznie w celach badań naukowych, przeprowadzanych za zgodą i pod nadzorem zainteresowanego Państwa Członkowskiego lub Państw Członkowskich, o których zarówno Komisja jak i Państwo Członkowskie lub Państwa Członkowskie, na których wodach badania są prowadzone, zostały z wyprzedzeniem poinformowane.
Ryby, skorupiaki i mięczaki złowione w celach określonych w akapicie pierwszym mogą być sprzedawane, magazynowane, wystawiane lub oferowane do sprzedaży, pod warunkiem że:
- odpowiadają standardom określonym w załącznikach II i III oraz normom handlowym przyjętym zgodnie z art. 2 rozporządzenia (EWG) nr 3759/92 [6], lub
- są sprzedawane bezpośrednio z przeznaczeniem innym niż do spożycia przez ludzi.
Statek prowadzący jakąkolwiek działalność określoną w akapicie pierwszym, musi mieć na pokładzie zezwolenie wydane przez Państwo Członkowskie, pod którego banderą dany statek pływa.
Artykuł 12
Niniejszego rozporządzenia nie stosuje się w odniesieniu do działań połowowych prowadzonych podczas sztucznego zarybiania lub przenoszenia ryb, skorupiaków lub mięczaków.
Ryby, skorupiaki i mięczaki złowione w celach określonych w akapicie pierwszym nie mogą być sprzedawane z przeznaczeniem do spożycia przez ludzi, jeśli jest to sprzeczne z innymi przepisami niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 13
1. Państwa Członkowskie mogą podjąć środki w celu ochrony i zarządzania zasobami, jeśli takie środki dotyczą:
a) ściśle lokalnych zasobów o wyłącznym znaczeniu dla rybaków odpowiedniego Państwa Członkowskiego; lub
b) warunków lub procedur mających na celu ograniczenie połowów przy pomocy środków technicznych:
i) uzupełniających te, które są określone w rozporządzeniach w zakresie rybołówstwa Wspólnoty; lub
ii) przekraczających minimalne wymagania określone w tych rozporządzeniach,
pod warunkiem, że takie środki stosuje się wyłącznie w odniesieniu do rybaków danego Państwa Członkowskiego, są one zgodne z prawem wspólnotowym oraz wspólną polityką rybołówstwa lub obowiązkami wynikającymi z Konwencji Gdańskiej.
2. Komisja będzie informowana o wszelkich projektach wprowadzenia lub zmiany krajowych środków technicznych na tyle wcześnie, aby mogła wyrazić swoje zdanie.
Jeśli w ciągu miesiąca od chwili takiej notyfikacji Komisja wystąpi ze stosownym wnioskiem, dane Państwo Członkowskie zawiesi wejście w życie planowanych środków na trzy miesiące od dnia otrzymania notyfikacji w celu umożliwienia Komisji podjęcia w tym terminie rozstrzygnięcia w sprawie zgodności środków z przepisami ust. 1.
Jeśli Komisja stwierdzi w ramach decyzji, o której musi poinformować pozostałe Państwa Członkowskie, że planowane środki nie są zgodne z przepisami ust. 1, dane Państwo Członkowskie nie może wprowadzić środków bez dokonania niezbędnych zmian.
Dane Państwo Członkowskie bezzwłocznie zawiadomi pozostałe Państwa Członkowskie oraz Komisję o przyjętych środkach, jeśli jest to stosowne, po dokonaniu niezbędnych zmian.
3. Na wniosek Komisji Państwo Członkowskie dostarczy wszelkie informacje potrzebne do oceny, czy krajowe środki techniczne są zgodne z przepisami ust. 1.
4. Z inicjatywy Komisji lub na wniosek któregokolwiek Państwa Członkowskiego, pytanie, czy krajowe środki techniczne wprowadzone przez Państwo Członkowskie są zgodne z przepisami ust. 1 może zostać przedłożone, zgodnie z przepisami art. 17 rozporządzenia (EWG) nr 3760/92, Komitetowi Zarządzającemu w celu zbadania, decyzja może zostać podjęta zgodnie z procedurą określoną w art. 18 tego rozporządzenia. W przypadku podjęcia takiej decyzji przepisy ust. 2 akapit trzeci i czwarty stosuje się mutatis mutandis.
5. Jeśli Komisja stwierdzi, że środek, o którym została zawiadomiona, nie jest zgodny z przepisami ust. 1, podejmie decyzję nie później niż w ciągu roku od otrzymania zawiadomienia o środku, stwierdzającą, że Państwo Członkowskie musi zakończyć stosowanie lub zmienić środek w terminie wskazanym przez Komisję. Przepisy ust. 2 akapit czwarty stosuje się mutatis mutandis.
6. O środkach dotyczących akwakultury i połowów z brzegu Państwo Członkowskie notyfikuje Komisję wyłącznie w celach informacyjnych.
"Akwakultura" oznacza hodowlę ryb, skorupiaków lub mięczaków w słonej lub słonawej wodzie.
Artykuł 14
Szczegółowe zasady stosowania niniejszego rozporządzenia przyjmuje się zgodnie z procedurą określoną w art. 18 rozporządzenia nr 3760/92.
Artykuł 15
Rozporządzenie (EWG) nr 1866/86 traci moc.
Odniesienia do wymienionego rozporządzenia są uważane za odniesienia do niniejszego rozporządzenia i są odczytywane zgodnie z tablicą korelacji zamieszczoną w załączniku VI część A.
Artykuł 16
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 18 grudnia 1997 r.