Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1729/97
z dnia 4 września 1997 r.
w sprawie dostosowania, w następstwie zmiany cen lub opłaty za składowanie w sektorze cukru, niektórych refundacji wywozowych ustalonych z góry
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 1785/81 z dnia 30 czerwca 1981 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru [1], ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1599/96 [2], w szczególności jego art. 17 ust. 5 i 15,
a także mając na uwadze, co następuje:
artykuł 7 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2135/95 z dnia 7 września 1995 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania przyznawania refundacji wywozowych w sektorze cukru [3] stanowi, że jeżeli, w przypadku gdy refundacja jest ustalana okresowo, w czasie między dniem, w którym wniesiono wniosek o pozwolenie na wywóz a dniem wywozu, istnieje zmiana w cenach cukru ustalanych zgodnie z rozporządzeniem (EWG) nr 1785/81, można przewidzieć, aby refundacja była dostosowywana; takie dostosowanie jest dozwolone jedynie w przypadku, kiedy istnieje zmiana cen ustalonych w ecu;
przy ustalaniu refundacji wywozowych, uwzględniana jest opłata za składowanie, która ma być uiszczana przy zbycie cukru, ponieważ kształtuje ona część byłej ceny fabrycznej cukru niezależnie od jego przeznaczenia; dlatego dostosowanie refundacji wywozowych ustalonych w drodze zaproszenia do składania ofert jest zapewniane nie tylko w następstwie zmian cen ustalonych w ecu, ale również w następstwie zmian opłaty za składowanie między dniem wniesienia wniosku o pozwolenie na wywóz a dniem wywozu; w celu zapewnienia równości traktowania i optymalnego zarządzania rynkami cukru, ta ostatnia możliwość dostosowania powinna być rozszerzona na refundacje, które są ustalane okresowo na wywóz białego cukru, cukru surowego, syropu cukrowego i izoglukozy wywożonych w postaci produktów wymienionych w załączniku I do rozporządzenia (EWG) nr 1785/81, jeżeli są one ustalone przed zmianą przedmiotowej ceny interwencyjnej i/lub zmianą opłaty za składowanie, a formalności celne są zakończone z datą zmiany albo później;
artykuł 5 ust. 2 akapit trzeci rozporządzenia Komisji (WE) nr 1222/94 [4] stanowi, że stawka refundacji ustalonych z góry powinna być dostosowywana zgodnie z tymi samymi zasadami, jakie stosuje się w odniesieniu do wcześniejszego wyznaczania refundacji na podstawowe produkty wywożone w stanie naturalnym; dostosowanie to jest dokonywane na podstawie różnicy między ceną interwencyjną danego cukru w dniu wniesienia wniosku o pozwolenie na wywóz a ceną tego samego cukru obowiązującą w dniu wywozu, przy czym te dwie ceny są powiększone o opłatę za składowanie, mającą zastosowanie w tym samym czasie co dane ceny;
przy danym przyroście w handlu niektórymi produktami określonymi w art. 1 ust. 1 lit. d) rozporządzenia (EWG) nr 1785/81 oraz cukru białego i surowego cukru krystalicznego, możliwość dostosowania refundacji powinna być rozszerzana na te produkty na tych samych warunkach i, w celu zapewnia równości traktowania, na izoglukozę i syropu inulinowy, wywożone w stanie naturalnym;
do celów skutecznego zarządzania tymi ustaleniami, należy ustanowić przepisy administracyjne i normy techniczne umożliwiające jednolite stosowanie dostosowania refundacji dla danego produktu podstawowego;
rozporządzenie Komisji (EWG) nr 747/89 z dnia 22 marca 1989 r. w sprawie dostosowania, w następstwie zmiany cen w sektorze cukru, niektórych refundacji wywozowych ustalonych z góry [5] powinno zostać uchylone, a niniejsze rozporządzenie zastosowane po raz pierwszy w odniesieniu do wywozu cukru w postaci nowego zbioru plonów, dla którego wnioski o pozwolenia są składane od dnia 1 października 1997 r.;
środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodnie z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Cukru,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1. Bez względu na przepisy art. 7 rozporządzenia (WE) nr 2135/95, jeżeli między datą, kiedy wniesiony został wniosek o pozwolenie na wywóz ze z wcześniejszym wyznaczeniem refundacji, a datą, z którą produkt jest wywożony, istnieje zmiana cen interwencyjnych, ustalonych w ecu na mocy rozporządzenia (EWG) nr 1785/81 i/lub zmiana opłaty za składowanie ustalonej w ecu na mocy niniejszego rozporządzenia, przedmiotowe refundacje wywozowe, ustalane okresowo, dostosowywane są zgodnie z warunkami określonymi poniżej.
2. Ustęp 1 stosuje się:
a) do produktów wymienionych w załączniku I do niniejszego rozporządzenia, wywożonych w stanie naturalnym; oraz
b) do produktów wymienionych w załączniku I do niniejszego rozporządzenia, wywożonych w postaci produktów wymienionych w załączniku I do rozporządzenia (EWG) nr 1785/81;
od daty zastosowania nowej ceny interwencyjnej i/lub nowej kwoty opłaty za składowanie.
3. Do celów dostosowania określonego w ust. 1 właściwy organ wydającego pozwolenia Państwa Członkowskiego, w trakcie wydawania pozwolenia na wywóz, oznacza dokument jak następuje:
"Dostosowuje się zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1729/97 (Dz.U. L 243 z 5.9.1997) w przypadku towarów wywożonych, od daty, z którą wchodzi w życie nowa przedmiotowa cena interwencyjna i/lub nowa opłata za składowanie."
Dostosowania dokonuje się przy wypłacie przedmiotowej refundacji wywozowej.
Artykuł 2
Dla cukru białego objętego kodem CN 17019910 wymienionego w załącznikach I i II, dostosowanie określone w art. 1, uzyskuje się przez zwiększenie lub zmniejszenie, w zależności od przypadku, refundacji wywozowej o różnicę, wyrażoną w ecu na 100 kilogramów cukru, między ceną interwencyjną cukru białego w obszarach niedeficytowych plus opłata za składowanie mająca zastosowanie w dniu, w którym wniesiono wniosek o pozwolenie na wywóz, a ceną interwencyjną cukru białego plus opłata za składowanie mająca zastosowanie w dniu wywozu.
Artykuł 3
Dla produktów wyszczególnionych w załącznikach I i II, z wyjątkiem syropu inulinowego, objętego kodami CN:
a) 17019100, ex17019990, 17026090, 17029060, 17029071, ex17029099 i 21069059, dostosowanie ustalone zgodnie z art. 2 stosuje się do każdego 1 % sacharozy zawartej w przedmiotowym produkcie; kwota równa jest jednej setnej różnicy ustalonej zgodnie z powołanym artykułem;
b) 17024010, 17026010, 17029030 i 21069030, dostosowanie ustalone zgodnie z art. 2 stosuje się w odniesieniu do 100 kilogramów suchej masy zawartej w przedmiotowym produkcie.
Artykuł 4
1. Dla cukru surowego o standardowej jakości objętego kodami CN 17011190 i 17011290, wyszczególnionego w załącznikach I i II, dostosowanie określone w art. 1 uzyskuje się przez zwiększenie albo zmniejszanie, w zależności od przypadku, refundacji wywozowej o różnicę, wyrażoną w ecu na 100 kilogramów cukru, między ceną interwencyjną cukru surowego plus opłata za składowanie, wyrażana jako cukier surowy, które mają zastosowanie w dniu wniesienia wniosku o pozwolenie na wywóz, a ceną interwencyjną cukru surowego plus opłata za składowanie, wyrażana jako cukier surowy, które mają zastosowanie w dniu wywozu.
2. Jeżeli plon cukru surowego różni się od tego o jakości standardowej określonej w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 431/68 [6], refundacja płatna dostosowana zgodnie z ust. 1 jest następnie dostosowywana zgodnie z art. 5 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1423/95 [7].
Artykuł 5
Dla syropu inulinowego określonego w załączniku I, objętego kodem CN ex17026090, dostosowanie na 100 kilogramów suchej masy równe jest obliczonemu zgodnie z art. 2 pomnożonemu przez 1,9.
Artykuł 6
Rozporządzenie (EWG) nr 747/89 traci moc.
Artykuł 7
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 października 1997 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 4 września 1997 r.