ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 504/2007
z dnia 8 maja 2007 r.
ustanawiające szczegółowe zasady stosowania ustaleń dotyczących dodatkowych należności przywozowych w sektorze mleka i przetworów mlecznych
(Wersja skodyfikowana)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych (1), w szczególności jego art. 28 ust. 4,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1598/95 z dnia 30 czerwca 1995 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania ustaleń dotyczących dodatkowych należności przywozowych w sektorze mleka i przetworów mlecznych (2) zostało kilkakrotnie znacząco zmienione (3). Dla zapewnienia jasności i zrozumiałości powinno zostać skodyfikowane.
(2)
Rozporządzenie (WE) nr 1255/1999 podporządkowuje przywóz jednego lub więcej produktów objętych wspomnianym rozporządzeniem opłaceniu dodatkowej opłaty celnej, gdy spełnione są niektóre warunki wynikające z Porozumienia Rolnego (4) zawartego w związku z rundą urugwajską wielostronnych rokowań handlowych, chyba że zakłócenia na rynku Wspólnoty są mało prawdopodobne w wyniku przywozu lub gdy efekty będą niewspółmierne w stosunku do zamierzonego celu. Takie dodatkowe należności przywozowe mogą być nakładane w szczególności wtedy, gdy ceny są niższe od cen progowych.
(3)
Szczegółowe zasady stosowania tego systemu powinny być ustanowione dla sektora mleka i przetworów mlecznych, a ceny progowe powinny zostać opublikowane.
(4)
Ceny importowe, które mają być brane pod uwagę przy pobieraniu dodatkowej należności przywozowej, powinny być sprawdzane na podstawie reprezentatywnych cen danego produktu na rynku światowym albo na rynku przywozowym Wspólnoty tego produktu. Powinno być ustanowione, że państwa członkowskie będą przekazywać ceny na różnych etapach wprowadzania do obrotu w regularnych odstępach czasu, aby umożliwić Komisji ustalanie cen reprezentatywnych oraz odpowiednich dodatkowych opłat celnych.
(5)
Importer ma możliwość wyboru kalkulacji dodatkowych opłat celnych na podstawie innej niż cena reprezentatywna. Jednakże w takim wypadku powinny być wprowadzone przepisy o zdeponowaniu zabezpieczenia równego dodatkowym opłatom celnym, które byłyby zapłacone, gdyby kalkulacja opierała się na cenach reprezentatywnych. Zabezpieczenie zostanie zwolnione, gdy w określonym terminie dostarczony zostanie dowód spełnienia warunków dla dysponowania daną przesyłką. W związku z kontrolą a posteriori należy określić, iż należne cła podlegają zwrotowi zgodnie z art. 220 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (5). Słuszne jest ustalenie, że w związku ze wszystkimi kontrolami należne cła podlegają oprocentowaniu. Z regularnego monitorowania danych, na których opiera się kontrola cen przywozowych mleka i przetworów mlecznych, wynika, że przywóz pewnych produktów powinien podlegać dodatkowym opłatom celnym przy uwzględnieniu zmiany cen zgodnie z pochodzeniem. Dlatego też ceny powinny być publikowane.
(6)
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1. Dodatkowe należności przywozowe, określone w art. 28 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1255/1999, zwane dalej „cłami dodatkowymi”, stosuje się do produktów wymienionych w załączniku I do niniejszego rozporządzenia.
2. Ceny progowe, określone w art. 28 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1255/1999, są cenami przedstawionymi w załączniku I do niniejszego rozporządzenia.
3. Do celów niniejszego rozporządzenia cena reprezentatywna oznacza cenę ustaloną zgodnie z art. 2.
Artykuł 2
1. Ceny reprezentatywne, określone w art. 28 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1255/1999, ustanowiono, uwzględniając w szczególności:
a)
ceny pobierane na rynkach państw trzecich;
b)
ceny oferowane na bazie franco granica;
c)
ceny pobierane od produktów przywożonych na różnych etapach wprowadzania do obrotu we Wspólnocie.
2. Ceny reprezentatywne są ustalane przez Komisję. Pozostają w mocy do czasu wprowadzenia zmian.
3. Dodatkowe opłaty celne stosowane zgodnie z art. 4 ust. 3 są wyznaczane przez Komisję w tym samym czasie, co ceny reprezentatywne.
Artykuł 3
W przypadku gdy różnica między ceną progową a ceną importową, która ma być brana pod uwagę przy ustanawianiu dodatkowej opłaty celnej zgodnie z art. 4 ust. 1 lub 3, zwaną dalej „ceną importową”:
a)
nie przekracza o 10 % ceny progowej, dodatkowa opłata celna wynosi zero;
b)
jest większa niż 10 %, ale nie większa niż 40 % ceny progowej, dodatkowa opłata celna wynosi 30 % kwoty przekraczającej 10 %;
c)
jest większa niż 40 %, ale nie większa niż 60 % ceny progowej, dodatkowa opłata celna wynosi 50 % kwoty przekraczającej 40 %, plus dodatkowa opłata celna, określona w lit. b);
d)
jest większa niż 60 %, ale nie większa niż 75 % ceny progowej, dodatkowa opłata celna wynosi 70 % kwoty przekraczającej 60 % plus dodatkowa opłata celna, określona w lit. b) i c);
e)
jest większa niż 75 % ceny progowej, dodatkowa opłata celna wynosi 90 % kwoty przekraczającej 75 %, plus dodatkowe opłaty celne, określone w lit. b), c) i d).
Obliczenia, o których mowa w akapicie pierwszym lit. a) do e), wykonywane są zgodnie z tabelą zamieszczoną w załączniku I.
Artykuł 4
1. Importer może na żądanie, w celu ustalenia dodatkowej opłaty celnej, stosować cenę importową cif danej przesyłki, w przypadku gdy jest ona wyższa niż stosowana cena reprezentatywna, określona w art. 2 ust. 2.
Stosowanie ceny przywozowej cif danej przesyłki dla ustalenia dodatkowej opłaty jest uwarunkowane przedstawieniem przez zainteresowaną stronę właściwym władzom importera państwa członkowskiego, co najmniej następującej dokumentacji dowodowej:
a)
kontraktu zakupu lub innego równoważnego dowodu;
b)
umowy ubezpieczenia;
c)
faktury;
d)
umowy transportu (gdy zachodzi taka potrzeba);
e)
świadectwa pochodzenia;
f)
w przypadku transportu morskiego - listu przewozowego.
2. W przypadku określonym w ust. 1 przywożący musi dostarczyć zabezpieczenie równe kwocie dodatkowych opłat celnych, które zapłaciłby, jeśli byłyby obliczone na podstawie reprezentatywnej ceny stosowanej dla danego produktu.
Importer ma jeden miesiąc od momentu sprzedaży danych produktów, w terminie czterech miesięcy od daty przyjęcia zgłoszenia o swobodnym obrocie, na udowodnienie, że przesyłka podąża zgodnie z takimi warunkami, jakie potwierdza prawdziwość cen, określonych w ust. 1. Niepowodzenie w zastosowaniu jednego lub drugiego z wyżej wymienionych terminów pociąga za sobą utratę dostarczonego zabezpieczenia. Jednakże czteromiesięczny termin może zostać przedłużony przez właściwe władze o maksymalnie trzy miesiące na prośbę przywożącego, pod warunkiem odpowiedniego uzasadnienia.
Zabezpieczenie zostaje zwolnione pod warunkiem, że dowód spełnienia warunków rozdysponowania został przekazany władzom celnym.
Jeśli nie, zabezpieczenie przepada w formie zapłaty dodatkowych opłat celnych. Jeśli podczas weryfikacji właściwe władze stwierdzą, że warunki niniejszego artykułu nie zostały spełnione, odzyskują należne cła zgodnie z art. 220 rozporządzenia (EWG) nr 2913/92. Przy ustalaniu wysokości ceł odzyskanych lub pozostających do odzyskania bierze się pod uwagę odsetki bieżące od dnia wprowadzenia towarów do swobodnego obrotu, aż do dnia ich odzyskania. Stosowana stopa procentowa jest tą, która obowiązuje dla operacji odzyskiwania zgodnie z prawem krajowym.
3. W przypadku braku żądania, określonego w ust. 1, cena importowa cif danej przesyłki, która ma być uwzględniana przy pobieraniu dodatkowej opłaty, jest ceną reprezentatywną, określoną w art. 2 ust. 2. W takim przypadku dodatkowa opłata celna zostaje obliczona na podstawie tabeli zamieszczonej w załączniku I.
Artykuł 5
Rozporządzenie (WE) nr 1598/95 zostaje uchylone.
Odesłania do uchylonego rozporządzenia odczytuje się jako odesłania do niniejszego rozporządzenia, zgodnie z tabelą korelacji w załączniku III.
Artykuł 6
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 8 maja 2007 r.