Dyrektywa Rady
z dnia 9 października 1984 r.
w sprawie wartości dopuszczalnych dla ścieków i wskaźników jakości wód w odniesieniu do zrzutów heksachlorocycloheksanu
(84/491/EWG)
RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 100 i 235,
uwzględniając dyrektywę Rady 76/464/EWG z 4 maja 1976 r. w sprawie zanieczyszczenia spowodowanego przez niektóre substancje niebezpieczne odprowadzane do środowiska wodnego Wspólnoty [1], w szczególności jej art. 6 i 12,
uwzględniając wniosek Komisji [2],
uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [3],
uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego [4],
a także mając na uwadze, co następuje:
w celu ochrony środowiska wodnego Wspólnoty przed zanieczyszczeniem przez niektóre substancje niebezpieczne, art. 3 dyrektywy 76/464/EWG wprowadza system uprzednich zezwoleń ustalający normy emisji dla zrzutów substancji wymienionych w wykazie I w Załączniku do tej dyrektywy; art. 6 wymienionej dyrektywy przewiduje, że dla tych norm emisji należy ustanowić wartości dopuszczalne, jak również wskaźniki jakości dla środowiska wodnego dotkniętego tymi odprowadzanymi substancjami;
heksachlorocykloheksan (zwany dalej jako HCH) jest związkiem organicznohalogenowym i jest zawarty w wykazie I ze względu na swoją toksyczność, trwałość i bioakumulację;
Państwa Członkowskie są zobowiązane do stosowania wartości dopuszczalnych, z wyjątkiem przypadków gdy mogą one stosować wskaźniki jakości;
ponieważ zanieczyszczenia spowodowane bezpośrednimi zrzutami HCH do wody są wytwarzane, w dużym stopniu, przez przedsiębiorstwa, które produkują, przetwarzają i, jako czynność drugoplanową, wytwarzają go w tym samym miejscu, powinny być wyznaczone wartości dopuszczalne dla zrzutów z takich przedsiębiorstw oraz ustanowione wskaźniki jakości dla środowiska wodnego, do którego odprowadza się HCH z takich przedsiębiorstw;
wpływ innych bezpośrednich przemysłowych źródeł zanieczyszczenia HCH jest również ważny; w przypadku takich zrzutów, dla których z przyczyn technicznych nie jest możliwe ustanowienie wartości dopuszczalnych dla zrzutów na poziomie Wspólnoty, Państwa Członkowskie powinny niezależnie ustalić normy emisji, biorąc pod uwagę najlepsze dostępne środki techniczne;
Państwa Członkowskie powinny zapewnić, że środki podjęte zgodnie z niniejszą dyrektywą nie wpływają na wzrost zanieczyszczenia gleby i powietrza;
należy ustanowić szczególną procedurę monitorowania, aby umożliwić Państwom Członkowskim wykazanie, iż wskaźniki jakości są dotrzymywane;
w celu skutecznego wprowadzenia w życie niniejszej dyrektywy należy ustanowić przepis w sprawie monitorowania przez Państwa Członkowskie środowiska wodnego dotkniętego oddziaływaniem zrzutów HCH;
ważne jest, aby co pięć lat Komisja przekazywała Radzie porównawczą ocenę realizacji niniejszej dyrektywy przez Państwa Członkowskie;
ponieważ woda gruntowa jest przedmiotem dyrektywy 80/68/EWG [5], jest ona wyłączona z zakresu niniejszej dyrektywy,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:
Artykuł 1
1. Niniejsza dyrektywa:
- zgodnie z art. 6 ust. 1 dyrektywy 76/464/EWG ustanawia wartości dopuszczalne dla norm emisji HCH w zrzutach odprowadzanych z zakładów przemysłowych, określonych w art. 2 lit. g) niniejszej dyrektywy,
- zgodnie z art. 6 ust. 2 dyrektywy 76/464/EWG ustanawia wskaźniki jakości dla HCH w środowisku wodnym,
- zgodnie z art. 6 ust. 4 dyrektywy 76/464/EWG ustanawia terminy spełnienia warunków określonych w zezwoleniach udzielonych przez właściwe władze Państw Członkowskich w odniesieniu do istniejących zrzutów HCH,
- zgodnie z art. 12 ust. 1 dyrektywy 76/464/EWG ustanawia metody referencyjne dla pomiaru umożliwiające określenie stężenia HCH w zrzutach i w środowisku wodnym,
- zgodnie z art. 6 ust. 3 dyrektywy 76/464/EWG ustanawia procedurę monitorowania,
- wymaga od Państwami Członkowskimi współpracy w przypadku zrzutów, które oddziałują na wody więcej niż jednego Państwa Członkowskiego.
2. Niniejsza dyrektywa stosuje się do wód, określonych w art. 1 dyrektywy 76/464/EWG, z wyjątkiem wód gruntowych.
Artykuł 2
Do celów niniejszej dyrektywy:
a) "HCH"
oznacza izomery 1, 2, 3, 4, 5, 6-heksachlorocykloheksanu;
b) "lindan"
oznacza produkt zawierający przynajmniej 99 % γ-izomeru 1, 2, 3, 4, 5, 6-heksachlorocykloheksanu;
c) "ekstrakcja lindanu"
oznacza oddzielenie lindanu od mieszaniny izomerów heksachlorocykloheksanu;
d) "wartości dopuszczalne"
oznaczają wartości dopuszczalne określone w załączniku I;
e) "wskaźniki jakości"
oznaczają wymagania określone w załączniku II;
f) "przetwarzanie HCH"
oznacza proces przemysłowy obejmujący produkcję lub wykorzystanie HCH lub inne procesy przemysłowe, w których obecność HCH jest nieunikniona;
g) "zakład przemysłowy"
oznacza każdy zakład, w którym przetwarza się HCH lub jakakolwiek inna substancja zawierająca HCH;
h) "istniejący zakład"
oznacza zakład przemysłowy działający w dniu notyfikacji niniejszej dyrektywy;
i) "nowy zakład" oznacza:
- zakład przemysłowy, który zaczął działać po dniu notyfikacji niniejszej dyrektywy,
- istniejący zakład przemysłowy, którego zdolność do produkcji lub przetwarzania HCH znacznie wzrosła po dniu notyfikacji niniejszej dyrektywy.
Artykuł 3
1. Wartości dopuszczalne, terminy, do których należy się do nich dostosować, oraz procedura monitorowania zrzutów są ustanowione w załączniku I.
2. Wartości dopuszczalne są normalnie stosowane w miejscu, w którym ścieki zawierające HCH są odprowadzane przez zakład przemysłowy.
Jeśli wody ściekowe zawierające HCH są oczyszczane poza zakładem przemysłowym, w zakładzie oczyszczania ścieków przeznaczonym do usuwania HCH, zainteresowane Państwo Członkowskie może zezwolić na zastosowanie wartości dopuszczalnych w miejscu, w którym ścieki są odprowadzane przez zakład oczyszczania ścieków.
3. Zezwolenia określone w art. 3 dyrektywy 76/464/EWG muszą zawierać przepisy co najmniej tak rygorystyczne jak te zawarte w załączniku I do niniejszej dyrektywy, chyba że Państwo Członkowskie przestrzega przepisów art. 6 ust. 3 dyrektywy 75/464/EWG, na podstawie załączników II i IV do niniejszej dyrektywy.
Zezwolenia podlegają przeglądowi co najmniej raz na cztery lata.
4. Bez uszczerbku dla swoich zobowiązań wynikających z ust. 1-3 oraz przepisów dyrektywy 75/464/EWG, Państwa Członkowskie mogą przyznawać zezwolenia nowym zakładom tylko wtedy, gdy zakłady te stosują normy odpowiadające najlepszym dostępnym środkom technicznym, kiedy jest to konieczne do usunięcia zanieczyszczeń, zgodnie z art. 2 wymienionej dyrektywy lub w celu zapobieżenia zakłóceniom konkurencji.
Niezależnie od przyjętych metod, jeżeli z przyczyn technicznych zamierzone środki nie odpowiadają najlepszym dostępnym środkom technicznym, Państwo Członkowskie przedstawia Komisji uzasadnienie tych powodów, przed wydaniem jakiegokolwiek zezwolenia.
Komisja przekazuje niezwłocznie to uzasadnienie innym Państwom Członkowskim i przesyła wszystkim Państwom Członkowskim sprawozdanie zawierające jej opinię, w możliwie najkrótszym czasie, w sprawie odstępstwa określonego w akapicie drugim. W razie potrzeby, Komisja w tym samym czasie przedstawia Radzie odpowiednie wnioski.
5. Referencyjna metoda analizy używana dla określenia obecności HCH podana jest w załączniku III (1). Można korzystać z innych metod pod warunkiem że limity wykrywania, precyzyjność i dokładność takich metod są co najmniej tak dobre jak ustanowiono w załączniku III (1). Dokładność wymagana dla pomiarów ścieków podana jest w załączniku III (2).
6. Państwa Członkowskie zapewniają, że środki podjęte zgodnie z niniejszą dyrektywą nie powodują wzrostu zanieczyszczenia HCH innego podłoża, szczególnie powietrza i gleby.
Artykuł 4
Państwa Członkowskie, których to dotyczy, są odpowiedzialne za monitorowanie środowiska wodnego, dotkniętych oddziaływaniem zrzutów przemysłowych.
W przypadku zrzutów, które oddziałują na wody więcej niż jednego Państwa Członkowskiego, zainteresowane Państwa Członkowskie współdziałają ze sobą mając na względzie harmonizację procedur nadzorowania.
Artykuł 5
1. Komisja przygotowuje porównawczą ocenę realizacji niniejszej dyrektywy przez Państwa Członkowskie na podstawie informacji dostarczonych przez Państwa Członkowskie, zgodnie z art. 13 dyrektywy 76/464/EWG, na jej wniosek, który musi być przedstawiany oddzielnie dla każdego przypadku. Informacje te zawierają w szczególności:
- szczegóły dotyczące zezwoleń ustanawiających normy emisji dla zrzutów HCH,
- wyniki dokonania spisu HCH, który został zrzucony do wód, określonych w art. 1 ust. 2,
- wyniki pomiarów dokonanych przez krajową sieć ustanowioną w celu określenia stężenia HCH.
2. Komisja przesyła Radzie ocenę porównawczą, określoną w ust. 1, co pięć lat, a po raz pierwszy cztery lata po notyfikacji niniejszej dyrektywy.
3. W przypadku zmiany stanu wiedzy naukowej, dotyczących głównie toksyczności, trwałości i akumulacji rtęci w organizmach żywych i osadach, lub w przypadku udoskonalenia najlepszych dostępnych środków technicznych, Komisja przedstawia odpowiednie wnioski Radzie w celu zaostrzenia, gdy jest to konieczne, wartości dopuszczalnych i wskaźników jakości lub ustanowienia dodatkowych wartości dopuszczalnych i dodatkowych wskaźników jakości.
Artykuł 6
1. Państwa Członkowskie wprowadzą w życie środki niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy najpóźniej do dnia 1 kwietnia 1986 r. Niezwłocznie powiadomią o tym Komisję.
2. Państwa Członkowskie przekażą Komisji teksty przepisów prawa krajowego przyjętych w dziedzinach objętych niniejszą dyrektywą.
Artykuł 7
Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.
Sporządzono w Luksemburgu, dnia 9 października 1984 r.