Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2247/2003
z dnia 19 grudnia 2003 r.
ustanawiające szczegółowe zasady stosowania w sektorze wołowiny i cielęciny rozporządzenia Rady (WE) nr 2286/2002 w sprawie uzgodnień mających zastosowanie do produktów rolnych i towarów uzyskanych w wyniku przetworzenia produktów rolnych pochodzących z Państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku (Państw AKP)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2286/2002 z 10 grudnia 2002 w sprawie uzgodnień mających zastosowanie do produktów rolnych i towarów uzyskanych w wyniku przetworzenia produktów rolnych pochodzących z Państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku (Państw AKP) i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1706/98 [1], a w szczególności jego art. 5,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 2286/2002 wdraża uzgodnienia związane z przywozem z Państw AKP wynikające z Umowy o Partnerstwie AKP-WE podpisanej w Kotonu 23 czerwca 2000 r. [2] (zwanej dalej "Umową z Kotonu"). art. 1 ust. 3 powyższego rozporządzenia określa ogólne uzgodnienia mające na celu zmniejszenie opłat celnych w odniesieniu do produktów wyszczególnionych w załączniku I do powyższego rozporządzenia oraz ściśle szczególne uzgodnienia zmierzające do zmniejszenia opłat celnych na pewne produkty objęte kontyngentami celnymi, wyszczególnione w załączniku II do powyższego rozporządzenia. Wysokość kontyngentu mięsa bez kości ustalono na 52100 ton.
(2) Przed zawarciem Umowy z Kotonu rozporządzenie Komisji (WE) nr 1918/98 z dnia 9 września 1998 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania w sektorze wołowiny i cielęciny rozporządzenia Rady (WE) nr 1706/98 w sprawie uzgodnień dotyczących produktów rolnych oraz towarów uzyskanych dzięki przetworzenia produktów rolnych pochodzących z Państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku i uchylające rozporządzenie (EWG) nr 589/96 [3] ustanowiło szczegółowe zasady wprowadzania w życie koncesji w sektorze wołowiny i cielęciny. Dla celów przejrzystości, rozporządzenie (WE) nr 1918/98 powinno zostać uchylone i zastąpione nowym rozporządzeniem.
(3) System powinien być zarządzany za pomocą pozwoleń na przywóz; w tym celu należy ustalić zasady składania wniosków oraz zakres informacji, które będą podawane we wnioskach i pozwoleniach, w razie konieczności, na zasadzie odstępstwa od niektórych przepisów rozporządzenia Komisji (WE) nr 1291/2000 z dnia 9 czerwca 2000 r. ustanawiającego wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu pozwoleń na wywóz i przywóz oraz świadectw o wcześniejszym ustaleniu refundacji dla produktów rolnych [4] oraz rozporządzenia (WE) nr 1445/95 z dnia 26 czerwca 1995 r. w sprawie zasad stosowania pozwoleń na przywóz i na wywóz w sektorze wołowiny i cielęciny oraz uchylające rozporządzenie (EWG) nr 2377/80 [5].
(4) W celu umożliwienia optymalnego zarządzania kontyngentami celnymi, niniejsze rozporządzenie należy stosować od dnia 1 stycznia 2004 r. w wymiarze wieloletnim.
(5) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wołowiny i Cielęciny,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1. Pozwolenia na przywóz produktów wymienionych w Załączniku pochodzących z Botswany, Kenii, Madagaskaru, Suazi, Zimbabwe i Namibii wydaje się na warunkach określonych w niniejszym rozporządzeniu i w granicach ilości, wyrażonych w tonach mięsa bez kości, ustalonych w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 2286/2002. Kolejnym krajom przydzielono następujące wielkości wyrażone w tonach mięsa bez kości: Botswana: 18916 ton, Kenia: 142 tony, Madagaskar: 7579 ton, Swazilandia: 3363 ton, Zimbabwe 9100 ton i Namibia: 13000 ton.
Roczne ilości z krajów, o których mowa w akapicie pierwszym, noszą następujące numery seryjne: numer dla Botswany: 09.4052; dla Kenii: 09.4054; dla Madagaskaru: 09.4051; dla Suazi: 09.4053; dla Zimbabwe: 09.4055 i dla Namibii: 09.4056.
2. Dla celów obliczeniowych ilości, o których mowa w art. 1 ust. 1, 100 kilogramów mięsa wołowego bez kości jest równoważne:
- 130 kilogramom mięsa wołowego z kością,
- 260 kilogramom żywca wołowego,
- 100 kilogramom wyrobów o kodach CN 0206, 0210 i 1602.
Artykuł 2
1. W ramach kontyngentów ściśle określone wysokości opłat celnych ustalonych we wspólnej taryfie celnej zostają zmniejszone o 92 %, a cło od wartości o 100 % na produkty, o których mowa w Załączniku, które są przywożone zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.
2. Nie naruszając przepisów art. 8 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1291/2000, obniżki określonej w ust. 1 nie stosuje się do ilości przekraczających ilości wskazane w pozwoleniu na przywóz.
Artykuł 3
Jeśli niniejsze rozporządzenie nie stanowi inaczej, stosuje się przepisy rozporządzeń (WE) nr 1291/2000 i (WE) nr 1445/95.
Artykuł 4
1. Wnioski o pozwolenia na przywóz i pozwolenia na wywóz w odniesieniu do produktów, upoważniające do obniżenia ściśle określonych stawek celnych ustalonych we Wspólnej Taryfie Celnej zgodnie z art. 1 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 2286/2002, muszą zawierać:
a) odpowiednio pod nagłówkiem "uwagi" i w polu 20 jeden z następujących wpisów:
- Producto ACP - Reglamentos (CE) no 2286/2002 y (CE) no 2247/2003
- AVS-produkt - forordning (EF) nr 2286/2002 og (EF) nr 2247/2003
- AKP-Erzeugnis - Verordnungen (EG) Nr 2286/2002 und (EG) Nr 2247/2003
- Προϊόν ΑΚΕ - Κανονισμοί (ΕΚ) αριθ. 2286/2002 και (ΕΚ) αριθ. 2247/2003
- ACP product - Regulations (EC) No 2286/2002 and (EC) No 2247/2003
- Produit ACP - règlements (CE) no 2286/2002 et (CE) no 2247/2003
- Prodotto ACP - regolamenti (CE) n. 2286/2002 e (CE) n. 2247/2003
- ACS-product - Verordeningen (EG) nr 2286/2002 en (EG) nr 2247/2003
- Produto ACP - Regulamentos (CE) n.o 2286/2002 e (CE) n.o 2247/2003
- AKT-tuote - asetukset (EY) N:o 2286/2002 ja (EY) N:o 2247/2003
- AVS-produkt - förordningarna (EG) nr 2286/2002 och (EG) nr 2247/2003;
b) w sekcji 8 nazwę kraju, z którego pochodzi dany produkt; na pozwoleniu musi znajdować się zobowiązanie do przywozu z tego kraju;
c) w sekcji 17, oprócz liczby zwierząt, ich żywą wagę.
2. Wnioski o pozwolenia mogą być składane tylko podczas pierwszych 10 dni każdego miesiąca.
3. Państwa Członkowskie wysyłają wnioski faksem lub pocztą elektroniczną do Komisji nie później niż trzeciego dnia roboczego po zakończeniu okresu przewidzianego na ich składanie.
Powiadomienia takie zawierają wnioskowane ilości dotyczące każdego odnośnego państwa trzeciego, w podziale według kodów CN albo grup kodów CN, zależnie od potrzeby.
4. W przypadku niezłożenia ważnych wniosków, Państwa Członkowskie powiadamiają o tym Komisję faksem lub pocztą elektroniczna w nieprzekraczalnym terminie określonym w ust. 3.
Artykuł 5
1. Komisja decyduje, odnośnie do każdego państwa trzeciego, jaką część wniosków można przyjąć. W przypadku gdy ilość produktów pochodzących z państwa trzeciego, dla którego wystąpiono o pozwolenia, przekracza ilość dostępną dla tego państwa, Komisja zmniejsza wnioskowane ilości o ustalony procent.
Jeżeli całkowita ilość, o którą wystąpiono we wnioskach, odnoszącą się do państwa trzeciego, jest mniejsza niż ilość dostępna dla tego państwa, Komisja oblicza pozostałą ilość.
2. Z zastrzeżeniem decyzji Komisji o uwzględnieniu wniosków, pozwolenia wydaje się dwudziestego pierwszego dnia każdego miesiąca.
Artykuł 6
Przywóz na podstawie uzgodnień dotyczących obniżenia należności przywozowych przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu może odbywać się tylko pod warunkiem że pochodzenie odnośnych produktów jest poświadczone przez właściwe organy krajów wywozu zgodnie z regułami pochodzenia stosowanymi do tych produktów i zgodnie z protokołem 1 załącznika V do Umowy z Kotonu.
Artykuł 7
1. Pozwolenia na przywóz wydawane zgodnie z niniejszym rozporządzeniem są ważne przez 90 dni od faktycznej daty ich wydania w rozumieniu art. 23, ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1291/2000. Jednakże żadne pozwolenie nie będzie ważne dłużej niż do dnia 31 grudnia następującego po dacie wydania.
2. Pozwolenia są ważne w całej Wspólnocie.
Artykuł 8
Rozporządzenie (WE) nr 1918/98 traci moc.
Artykuł 9
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2004 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 19 grudnia 2003 r.