ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 610/2009
z dnia 10 lipca 2009 r.
ustanawiające szczegółowe zasady stosowania kontyngentu taryfowego na przywóz wołowiny i cielęciny pochodzącej z Chile
(wersja ujednolicona)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych (rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku) (1), w szczególności jego art. 144 ust. 1 i art. 148 w związku z art. 4,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 297/2003 z dnia 17 lutego 2003 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania kontyngentu taryfowego na przywóz wołowiny i cielęciny pochodzącej z Chile (2) zostało kilkakrotnie znacząco zmienione (3). Dla zapewnienia jasności i zrozumiałości powinno zostać ujednolicone.
(2)
Układ ustanawiający stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Chile, z drugiej strony (4), stanowi w swoim art. 71 ust. 5, że z dniem 1 lutego 2003 r. otwarty zostaje kontyngent taryfowy na 1 000 ton wołowiny i cielęciny, który co roku zwiększany jest o 100 ton.
(3)
Przedmiotowe kontyngenty powinny być zarządzane przez stosowanie pozwoleń na przywóz. W tym celu przepisy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1301/2006 z dnia 31 sierpnia 2006 r. ustanawiającego wspólne zasady zarządzania kontyngentami taryfowymi na przywóz produktów rolnych, podlegających systemowi pozwoleń na przywóz (5), rozporządzenia Komisji (WE) nr 376/2008 z dnia 23 kwietnia 2008 r. ustanawiającego wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu pozwoleń na wywóz i przywóz oraz świadectw o wcześniejszym ustaleniu refundacji dla produktów rolnych (6) oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 382/2008 z dnia 21 kwietnia 2008 r. w sprawie zasad stosowania pozwoleń na przywóz i na wywóz w sektorze wołowiny i cielęciny (7), stosuje się pod pewnymi warunkami.
(4)
Chile zobowiązało się wydawać w odniesieniu do przedmiotowych produktów świadectwa autentyczności poświadczające, że pochodzą one z Chile. Należy określić wzór oraz zasady dotyczące stosowania świadectwa autentyczności.
(5)
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 810/2008 z 11 sierpnia 2008 r. otwierające kontyngenty taryfowe na wysokiej jakości świeżą, chłodzoną i mrożoną wołowinę i mrożone mięso bawole oraz ustalające zarządzanie nimi (8) ustala wymóg posiadania świadectw autentyczności ważnych przez okres 12 miesięcy, począwszy od dnia 1 lipca, w odniesieniu do niektórych kontyngentów na wołowinę i cielęcinę. W celu zapewnienia jednolitego zarządzania przywozem należy ustalić podobne zasady wykonawcze dla kontyngentów na przywóz wołowiny i cielęciny, pochodzących z Chile.
(6)
W celu zapewnienia właściwego zarządzania przywozem przedmiotowych produktów pozwolenia na przywóz powinny być wydawane z zastrzeżeniem weryfikacji, w szczególności wpisów na świadectwach autentyczności.
(7)
Całkowity zwrot należności celnych przywozowych, wynikający ze zwolnienia z należności celnych obowiązującego od dnia 1 lutego 2003 r., stosowany jest zgodnie z art. 236 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (9), oraz z art. 878 i kolejnymi rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (10).
(8)
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W ramach kontyngentów przewidzianych w art. 71 ust. 5 Układu ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Chile, z drugiej strony, produkty pochodzące z Chile, o których mowa w załączniku I do niniejszego rozporządzenia, mogą być przywożone ze zwolnieniem z należności celnych określonych we wspólnej taryfie celnej, w okresach od 1 lipca danego roku do 30 czerwca następnego roku, zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia.
W odniesieniu do każdego okresu przywozu ilość produktów, o których mowa w akapicie pierwszym, podana jest w załączniku I.
Artykuł 2
Jeżeli niniejsze rozporządzenie nie stanowi inaczej, zastosowanie mają przepisy rozdziału III rozporządzenia (WE) nr 1301/2006, rozporządzenia (WE) nr 376/2008 oraz rozporządzenia (WE) nr 382/2008.
Artykuł 3
1. Pozwolenie na przywóz zobowiązuje do przywozu z określonego kraju. W rubryce 8 wniosku o pozwolenie i pozwolenia podaje się kraj pochodzenia oraz zaznacza krzyżykiem rubrykę „tak”.
2. Wnioski o wydanie pozwolenia oraz pozwolenia zawierają w rubryce 20 numer porządkowy 09.4181 oraz jeden z wpisów wymienionych w załączniku II.
Artykuł 4
1. Świadectwo autentyczności poświadczające, że produkty pochodzą z Chile, sporządzane jest przez organ wydający, o którym mowa w art. 8, zgodnie z art. 7.
Właściwym organom danego państwa członkowskiego (zwanym dalej „właściwymi organami”) przedkłada się oryginał świadectwa pochodzenia oraz jego poświadczoną kopię w chwili składania pierwszego wniosku o wydanie pozwolenia na przywóz, z którym związane jest świadectwo pochodzenia.
2. Pod warunkiem, że ilości wskazane na świadectwie nie zostają przekroczone, na podstawie jednego świadectwa autentyczności może być wydawane więcej niż jedno pozwolenie na przywóz. W takim przypadku właściwe organy zatwierdzają świadectwo autentyczności, wykazując przydzieloną ilość.
3. Po upewnieniu się, że wszystkie informacje wskazane na świadectwie autentyczności są zgodne z odnośnymi informacjami, otrzymywanymi każdego tygodnia od Komisji, właściwe organy wydają pozwolenia na przywóz. W przeciwnym przypadku pozwolenia na przywóz nie mogą być wydawane.
Artykuł 5
1. Niezależnie od przepisów art. 4, właściwe organy mogą wydać pozwolenie na przywóz w przypadkach, gdy:
a)
oryginał świadectwa autentyczności został przedstawiony, ale nie otrzymano jeszcze odnośnych informacji z Komisji;
b)
oryginał świadectwa autentyczności nie został przedstawiony i nie otrzymano jeszcze odnośnych informacji z Komisji;
c)
oryginał świadectwa autentyczności został przedstawiony i otrzymano odnośne informacje z Komisji, ale niektóre z nich nie są zgodne.
2. W przypadkach, o których mowa w ust. 1, kwota zabezpieczenia, jakie należy złożyć w odniesieniu do pozwoleń na przywóz, odpowiada pełnej stawce celnej dla przedmiotowych produktów według wspólnej taryfy celnej, mającej zastosowanie w dniu złożenia wniosku o pozwolenie na przywóz.
Po otrzymaniu oryginału świadectwa autentyczności i odnośnych informacji z Komisji oraz po sprawdzeniu zgodności danych państwa członkowskie zwalniają zabezpieczenie, o którym mowa w akapicie pierwszym.
Przedstawienie właściwym organom oryginału świadectwa autentyczności wymaganego przepisami przed upływem okresu ważności przedmiotowego pozwolenia na przywóz stanowi główny warunek w rozumieniu art. 20 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2220/85 (11) w odniesieniu do zabezpieczenia określonego w akapicie pierwszym.
Niezwolnione kwoty zabezpieczenia, o którym mowa w akapicie pierwszym, ulegają przepadkowi i zatrzymywane są w charakterze opłat celnych.
Artykuł 6
Świadectwa autentyczności i pozwolenia na przywóz są ważne przez trzy miesiące od daty ich wydania.
Jednakże termin ich ważności nie może wygasać później niż 30 czerwca następującego po dniu wydania.
Artykuł 7
1. Świadectwa autentyczności, o których mowa w art. 4, sporządzane są w jednym oryginalnym egzemplarzu i co najmniej jednej kopii, zgodnie ze wzorem w załączniku III.
Formularze mają wymiary około 210 × 297 mm, a gramatura papieru nie może wynosić mniej niż 40g/m2.
2. Formularze są drukowane i wypełniane w jednym z języków urzędowych Wspólnoty; mogą być one również drukowane i wypełniane w języku urzędowym Chile.
3. Świadectwa autentyczności mają kolejne, indywidualne numery serii nadawane przez organy wydające określone w art. 8. Kopie posiadają taki sam numer jak oryginał.
4. Oryginał i kopie świadectwa autentyczności mogą być wypełnione pismem drukowanym lub odręcznym. W tym ostatnim przypadku muszą one być wypełnione czarnym atramentem i wielkimi literami.
5. Świadectwa autentyczności są ważne tylko wtedy, jeśli zostały należycie wypełnione i zatwierdzone przez organ wydający, o którym mowa w art. 8.
Świadectwa autentyczności uważa się za należycie zatwierdzone, gdy zawierają datę i miejsce wydania i gdy noszą pieczęć organu wydającego oraz podpis osoby lub osób upoważnionych do podpisywania świadectw.
Pieczęć może być zastąpiona pieczęcią wydrukowaną na oryginale świadectwa autentyczności i jego kopiach.
Artykuł 8
1. Organ upoważniony przez Chile do wydawania świadectw autentyczności (zwany dalej „organem wydającym”), określony w załączniku IV, musi:
a)
zobowiązać się do weryfikacji pozycji na świadectwie autentyczności;
b)
zobowiązać się do przesyłania Komisji co najmniej raz w tygodniu wszelkich informacji umożliwiających kontrolowanie pozycji na świadectwie autentyczności.
2. Komisja może dokonać przeglądu załącznika IV w przypadku, gdy organ wydający nie jest już uznawany, gdy nie wypełnia on jednego z obowiązków na nim spoczywających lub gdy zostaje wyznaczony nowy organ wydający.
Artykuł 9
Komisja przekazuje właściwym organom państw członkowskich dostarczone jej przez organ w Chile wzory odcisków pieczęci stosowanych przez organ wydający oraz nazwiska i wzory podpisów osób upoważnionych do podpisywania świadectw autentyczności.
Artykuł 10
1. W drodze odstępstwa od art. 11 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 1301/2006, państwa członkowskie powiadamiają Komisję:
a)
nie później niż dnia 31 sierpnia po zakończeniu każdego okresu obowiązywania przywozowego kontyngentu taryfowego o ilościach produktów, łącznie z powiadomieniami o braku wniosków, dla których wydano pozwolenia na przywóz w poprzednim okresie obowiązywania przywozowego kontyngentu taryfowego;
b)
nie później niż dnia 31 października po zakończeniu każdego okresu obowiązywania przywozowego kontyngentu taryfowego o ilościach produktów, łącznie z powiadomieniami o braku wniosków, objętych niewykorzystanymi lub wykorzystanymi częściowo pozwoleniami na przywóz i odpowiadających różnicy między ilościami wpisanymi na odwrocie pozwoleń na przywóz a ilościami, na które wydano te pozwolenia.
2. Nie później niż dnia 31 października po zakończeniu każdego okresu obowiązywania przywozowego kontyngentu taryfowego, państwa członkowskie powiadamiają Komisję o ilościach produktów rzeczywiście dopuszczonych do swobodnego obrotu w poprzednim okresie obowiązywania przywozowego kontyngentu taryfowego.
Jednakże, począwszy od okresu obowiązywania przywozowego kontyngentu taryfowego zaczynającego się w dniu 1 lipca 2009 r., państwa członkowskie przekazują Komisji szczegółowe informacje na temat ilości produktów wprowadzonych do swobodnego obrotu od dnia 1 lipca 2009 r. zgodnie z art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1301/2006.
3. Powiadomienia, o których mowa w ust. 1 oraz ust. 2 akapit pierwszy, są dokonywane zgodnie z załącznikami V, VI i VII do niniejszego rozporządzenia z zastosowaniem kategorii produktów określonych w załączniku V do rozporządzenia (WE) nr 382/2008.
Artykuł 11
Rozporządzenie (WE) nr 297/2003 zostaje uchylone.
Odesłania do uchylonego rozporządzenia odczytuje się jako odesłania do niniejszego rozporządzenia, zgodnie z tabelą korelacji w załączniku IX.
Artykuł 12
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 10 lipca 2009 r.