Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1055/77
z dnia 17 maja 1977 r.
w sprawie składowania i przepływu produktów skupowanych przez agencję interwencyjną
RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 43,
uwzględniając wniosek Komisji,
uwzględniając opinię Zgromadzenia [1],
a także mając na uwadze, co następuje:
w niektórych przypadkach istotne jest, aby agencja interwencyjna składowała produkty zakupione zgodnie z przepisami prawa wspólnotowego poza terytorium Państwa Członkowskiego, którego jurysdykcji podlega;
jednakże biorąc pod uwagę dodatkowe koszty, które mogą zostać poniesione, oraz problemy związane ze zbytem tych produktów, takie składowanie może mieć miejsce tylko po uprzednim uzyskaniu zezwolenia Wspólnoty;
ze względu na prostotę postępowania administracyjnego oraz potrzebę uniknięcia zakłóceń w handlu powinny zostać wprowadzone odpowiednie mechanizmy w celu zapewnienia, żeby operacje transportowe i handlowe dotyczące produktów skupowanych przez agencję interwencyjną prowadzone były w sposób prosty oraz zgodny z wymogami rynku; co więcej, te same zasady mogą być stosowane w przypadku przewozu produktów z jednej agencji interwencyjnej do innej;
wprowadzenie takiego systemu wymaga odstępstwa od systemów kwot pobranych albo przyznanych w handlu produktami rolnymi oraz od systemu cen, w przypadkach gdy agencja interwencyjna posiadająca dany produkt musi stosować ceny, które nie mają mocy obowiązującej na terytorium Państwa Członkowskiego, którego jurysdykcji agencja ta podlega,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1. Agencje interwencyjne nie mogą składować produktów skupionych zgodnie przepisami prawa wspólnotowego poza terytorium Państwa Członkowskiego, którego jurysdykcji podlegają, chyba że uprzednio otrzymały zezwolenie zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 4.
2. Zezwolenia udziela się, jeżeli takie składowanie ma istotne znaczenie oraz uwzględniając następujące czynniki:
a) możliwości i wymogi składowania w Państwie Członkowskim, którego jurysdykcji dana agencja interwencyjna podlega, oraz w innych Państwach Członkowskich;
b) jakiekolwiek dodatkowe koszty wynikające ze składowania w Państwie Członkowskim, którego jurysdykcji dana agencja interwencyjna podlega, a także dodatkowe koszty wynikające z transportu.
3. Zezwolenie na składowanie na terytorium państwa trzeciego jest udzielane tylko w takich przypadkach, w których na podstawie kryteriów ustalonych w ust. 2 składowanie w innym Państwie Członkowskim stwarza poważne trudności.
4. Informację określone w ust. 2 lit. a) sporządza się po konsultacji ze wszystkimi Państwami Członkowskimi.
Artykuł 2
Cła i inne kwoty przyznawane lub pobierane w ramach wspólnej polityki rolnej nie mają zastosowania w stosunku do produktów:
- transportowanych w następstwie zezwolenia udzielonego na mocy art. 1, albo
- przewożonych z jednej agencji interwencyjnej do innej.
Artykuł 3
1. Agencja interwencyjna, która korzysta z zezwolenia udzielonego na mocy art. 1, jest odpowiedzialna za produkty składowane poza granicami Państwa Członkowskiego, którego jurysdykcji podlega.
2. Jeśli produkty znajdujące się w posiadaniu agencji interwencyjnej poza terytorium Państwa Członkowskiego, którego jurysdykcji dana agencja podlega, nie zostaną przywiezione z powrotem na terytorium tego Państwa Członkowskiego, będą one sprzedane po cenach i zgodnie z warunkami ustalonymi lub które zostaną ustalone dla miejsca składowania tych produktów.
Artykuł 4
Zasady stosowania niniejszego rozporządzenia, w szczególności warunki zbytu, zostają przyjęte zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 26 rozporządzenia Rady 2727/75/EWG z dnia 29 października 1975 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [2] lub, w przypadku gdy jest to właściwe, zgodnie z odpowiednimi artykułami innych rozporządzeń dotyczących rolnictwa i ustalających podobne procedury, w razie potrzeby w drodze odstępstwa od zasad dotyczących handlu, ale tylko w takim zakresie, w jakim jest to ściśle niezbędne do celów stosowania niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 5
Dla celów niniejszego rozporządzenia Unia Gospodarcza Belgii i Luksemburga jest uważana za jedno Państwo Członkowskie.
Artykuł 6
Zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 4 w celu ułatwienia przejścia do systemu ustalonego w niniejszym rozporządzeniu mogą zostać przyjęte środki przejściowe.
Artykuł 7
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od pierwszego dnia trzeciego miesiąca następującego po dniu jego wejścia w życie.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 17 maja 1977 r.