Decyzja nr 2850/2000/WE Parlamentu Europejskiego i Rady
z dnia 20 grudnia 2000 r.
ustanawiająca wspólnotowe ramy współpracy w dziedzinie przypadkowych lub umyślnych zanieczyszczeń mórz
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 175 ust. 1,
uwzględniając wniosek Komisji [1],
uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego [2],
po konsultacji z Komitetem Regionów,
stanowiąc zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 251 Traktatu [3], oraz w świetle wspólnego tekstu przyjętego przez komitet pojednawczy dnia 11 października 2000 r.,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Działania podjęte przez Wspólnotę w dziedzinie przypadkowych zanieczyszczeń mórz od 1978 r. umożliwiły stopniowy rozwój współpracy między Państwami Członkowskimi w ramach wspólnotowego programu działania. Podstawę tej współpracy tworzą rezolucja i decyzje przyjęte od 1978 r. [4]
(2) Szereg porozumień regionalnych w sprawie przypadkowych zanieczyszczeń mórz, takie jak umowa o współpracy z Bonn, już ułatwiają wzajemną pomoc i współpracę między Państwami Członkowskimi w tej dziedzinie.
(3) Należy mieć na względzie międzynarodowe konwencje i porozumienia podlegające stosowaniu w odniesieniu do europejskich mórz i obszarów morskich, takich jak Konwencja OSPAR, Konwencja barcelońska i Konwencja helsińska.
(4) Wspólnotowy system informacyjny służy udostępnianiu Państwom Członkowskim danych wymaganych do kontroli i redukcji zanieczyszczeń powodowanych przez wycieki węglowodorów i innych substancji szkodliwych do morza w dużych ilościach. System informacyjny zostanie uproszczony przez zastosowanie nowoczesnego systemu automatycznego przetwarzana danych.
(5) Należy ustanowić system szybkiej i skutecznej wymiany informacji.
(6) Wspólnotowa grupa zadaniowa i inne działania w ramach wspólnotowego programu działania stanowią praktyczną pomoc dla podmiotów operacyjnych podczas sytuacji krytycznych związanych z zanieczyszczeniami mórz, oraz upowszechniają współpracę i utrzymywanie gotowości do skutecznego działania w razie wypadków.
(7) Przedstawiony przez Komisję wspólnotowy program polityki i działań w odniesieniu do środowiska naturalnego i trwałego rozwoju [5] przewiduje wzmożenie działań Wspólnoty w szczególności w dziedzinie zagrożeń środowiskowych obejmujących przypadkowe lub umyślne zanieczyszczenia mórz.
(8) Dyrektywa 2000/59/WE z dnia 27 listopada 2000 r. Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie portowych urządzeń do odbioru odpadów wytwarzanych przez statki i pozostałości ładunku [6] ma podstawowe znaczenie w kontekście niniejszej decyzji.
(9) Substancje szkodliwe oznaczają wszelkie substancje niebezpieczne lub szkodliwe mogące wywoływać niepokój w przypadku ich wycieków do środowiska morskiego.
(10) Wspólnotowa współpraca w dziedzinie przypadkowych zanieczyszczeń mórz polegająca na podejmowaniu działań wobec zagrożeń, pomaga w osiąganiu celów Traktatu wspierając solidarność między Państwami Członkowskimi, oraz wnosi wkład do zachowania i ochrony środowiska naturalnego, a także ochrony zdrowia ludzkiego, na podstawie art. 174 Traktatu.
(11) Ustanowienie wspólnotowych ram współpracy dostarczających środków wspierania, pomoże w sposób bardziej efektywny w rozwijaniu współpracy w dziedzinie przypadkowych zanieczyszczeń mórz. Ramy takiej współpracy powinny się w znacznym stopniu opierać na doświadczeniach już zdobytych w tej dziedzinie od 1978 r.
(12) Wspólnotowe ramy współpracy zwiększą również przejrzystość, jak również skonsolidują i wzmocnią różne działania.
(13) Przypadkowe lub umyślne zanieczyszczenia morza, obejmują zanieczyszczenia pochodzące z urządzeń przybrzeżnych, oraz nielegalne wycieki ze statków.
(14) Istotne znaczenie mają działania mające na celu przekazywanie informacji i przygotowanie w Państwach Członkowskich podmiotów odpowiedzialnych i zaangażowanych w zwalczanie przypadkowych zanieczyszczeń morskich, zwiększają one stopień gotowości na wypadek takich zdarzeń i przyczyniają się do zapobiegania zagrożeniom.
(15) Istotną sprawą jest również podejmowanie wspólnotowych działań mających na celu poprawę metod i technik działania w razie wystąpienia sytuacji krytycznych, oraz usuwania ich skutków.
(16) Istotne znaczenie ma, jak się okazało, zapewnienie Państwom Członkowskim wsparcia operacyjnego w sytuacjach krytycznych, oraz ułatwianie upowszechniania doświadczeń z takich zdarzeń.
(17) Działania podejmowane w zakreślonych ramach powinny również wspierać zasadę "zanieczyszczający płaci", zasadę tę winno stosować się zgodnie z obowiązującymi krajowymi i międzynarodowymi przepisami dotyczącymi środowiska i prawem morskim.
(18) Środki niezbędne dla wprowadzenia niniejszej decyzji winny zostać przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych powierzonych Komisji [7].
(19) Niniejsza decyzja ustanawia na cały okres trwania współpracy ramy finansowe stanowiąc w ramach rocznej procedury budżetowej zasadniczy punkt odniesienia dla władzy budżetowej w rozumieniu pkt 33 porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 6 maja 1999 r. między Parlamentem Europejskim, Radą, i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i usprawnienia procedury budżetowej [8].
(20) Przepisy niniejszej decyzji przejmują, w szczególności, program działania powołany rezolucją Rady z dnia 26 czerwca 1978 r. oraz wspólnotowy system informacyjny stworzony na podstawie decyzji Rady 86/85/EWG z dnia 6 marca 1986 r. ustanawiającej wspólnotowy system informacyjny do celów kontroli i redukcji zanieczyszczeń powodowanych przez wyciek węglowodorów i innych substancji szkodliwych do morza lub większych wód śródlądowych. [9] Wymieniona decyzja powinna zostać uchylona z dniem wejścia w życie niniejszej decyzji,
PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
1. Niniejszym tworzy się wspólnotowe ramy współpracy w dziedzinie przypadkowych lub umyślnych zanieczyszczeń morskich (zwane dalej "ramy współpracy"), na okres od dnia 1 stycznia 2000 r. do dnia 31 grudnia 2006 r.
2. Celem ram współpracy jest:
a) wspieranie i uzupełnianie wysiłków Państw Członkowskich na poziomie krajowym, regionalnym i lokalnym dla ochrony środowiska morskiego, wybrzeży i zdrowia ludzkiego, przed zagrożeniami powodowanymi przez przypadkowe lub umyślne zanieczyszczenia morza, z wyłączeniem ciągłych strumieni zanieczyszczeń pochodzących ze źródeł lądowych;
zagrożenie przypadkowymi zanieczyszczeniami morskimi obejmuje uwalnianie szkodliwych substancji do środowiska morskiego niezależnie od ich pochodzenia, zarówno ze statków, jak i pochodzących z wybrzeża lub ujść rzek łącznie z materiałami wyrzuconymi, takimi jak amunicja, ale z wyłączeniem legalnych zrzutów, oraz ciągłych strumieni zanieczyszczeń pochodzących ze źródeł lądowych;
b) przyczynianie się do zwiększenia możliwości reagowania Państw Członkowskich w razie zaistnienia wypadków pociągających za sobą wycieki ropy lub grożących wyciekami ropy lub innych szkodliwych substancji do morza, jak również przyczynianie się do zapobiegania takim zagrożeniom. Zgodnie z wewnętrznym podziałem kompetencji wśród Państw Członkowskich dokonują one wymiany informacji w sprawie zatopionej amunicji w celu ułatwienia identyfikacji zagrożenia i przygotowania środków gotowości;
c) wzmocnienie warunków i ułatwienie skutecznej wzajemnej pomocy i współpracy między Państwami Członkowskimi w tej dziedzinie; oraz
d) wspieranie współpracy między Państwami Członkowskimi w celu zapewnienia odszkodowań za szkody zgodnie z zasadą "zanieczyszczający płaci".
Artykuł 2
Bez uszczerbku dla podziału obowiązków między Państwami Członkowskimi a Komisją, Komisja podejmuje, w ustalonych ramach współpracy, działania wymienione w załączniku I i II.
a) W ramach ustalonych ram współpracy tworzy się wspólnotowy system informacyjny do celów wymiany danych o gotowości do podejmowania działań w sytuacji pojawienia się przypadkowych lub umyślnych zanieczyszczeń morskich. Na system składają się, co najmniej elementy wymienione w załączniku I.
Rodzaje działań podejmowanych na mocy ustalonych ram współpracy oraz uzgodnienia dotyczące finansowego wkładu Wspólnoty wymienione w załączniku II.
b) Na podstawie procedury ustanowionej w art. 4 ust. 2 i na podstawie między innymi informacji dostarczonych Komisji przez Państwa Członkowskie, przyjmuje się 3-letni plan wprowadzania w życie ustalonych ram współpracy. Podlega on corocznemu przeglądowi.
W miarę potrzeby, Komisja może uzgodnić podejmowanie dodatkowych działań, poza działaniami wymienionymi w załączniku II. Takie dodatkowe działania ocenia się w świetle ustalonych priorytetów i dostępnych środków finansowych i przyjmuje się je zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 4 ust. 2.
c) Niniejszym ustala się ramy finansowe dla wprowadzania niniejszej decyzji na okres 2000-2006, w wysokości 7 mln EUR.
Środki budżetowe przyznane na działania przewidziane w niniejszej decyzji uwzględnia się w rocznych środkach ogólnego budżetu Unii Europejskiej. Dostępne roczne środki finansowe zatwierdza organ budżetowy w ramach limitów perspektywy finansowej.
Artykuł 3
1. Plan wprowadzania w życie ram współpracy obejmuje działania indywidualne, jakie należy podjąć.
2. Działania indywidualne dobiera się, przede wszystkim na podstawie następujących kryteriów:
a) przyczynianie się do dostarczania informacji, oraz przygotowywania w Państwach Członkowskich podmiotów odpowiedzialnych i uczestniczących w działaniach związanych ze zwalczaniem przypadkowych lub umyślnych zanieczyszczeń morskich, w razie potrzeby władz portowych, celem zwiększenia stopnia gotowości i przyczynienia się do zapobieganie zagrożeniom;
b) przyczynianie się do usprawniania technik i metod zwalczania wypadków, oraz usuwania ich skutków po wystąpieniu sytuacji krytycznych, a także ulepszanie technik oceny szkód wyrządzonych w środowisku morskim i nadbrzeżnym;
c) przyczynianie się do lepszego informowania opinii publicznej celem uświadomienia zagrożeń, oraz przekazywania informacji o wypadkach;
d) przyczynianie się do wzmocnienia współpracy z właściwymi organami lokalnymi, oraz organizacjami ochrony przyrody w zakresie zapobiegania zagrożeniom i ich zwalczania;
e) wnoszenie wkładu w zapewnienie wsparcia operacyjnego Państwom Członkowskim, przez mobilizowanie ekspertów należących do grupy zadaniowej Wspólnoty w sytuacjach krytycznych oraz przyczynianie się do wymiany między Państwami Członkowskimi informacji o takich zdarzeniach.
3. Każde działanie indywidualne jest podejmowane w ścisłej współpracy z właściwymi organami na szczeblu krajowym, regionalnym i lokalnym.
Artykuł 4
1. Komisję wspiera Komitet Doradczy.
2. W przypadku odwołań do niniejszego ustępu, stosuje się art. 4 i 7 decyzji 1999/468/WE, z uwzględnieniem jej art. 8.
Okres ustanowiony w art. 4 ust. 3 decyzji 1999/468/WE ustala się na trzy miesiące.
3. Komitet uchwala swój regulamin wewnętrzny.
Artykuł 5
Komisja ocenia realizację ram współpracy w połowie ustalonego okresu i przed jej zakończeniem, oraz składa Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie, nie później niż 36 miesięcy po wejściu w życie niniejszej decyzji, a następnie sześć lat po jej wejściu w życie. W razie potrzeby, w sprawozdaniu końcowym, Komisja przedstawia propozycje nowych środków celem kontynuowania ram współpracy.
Artykuł 6
Decyzja 86/85/EWG traci moc.
Artykuł 7
Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.
Artykuł 8
Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 20 grudnia 2000 r.