Dyrektywa Rady 1999/105/WE
z dnia 22 grudnia 1999 r.
w sprawie obrotu leśnym materiałem rozmnożeniowym
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 37,
uwzględniając wniosek Komisji [1],
uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [2],
uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego [3]
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Dyrektywa Rady 66/404/EWG z dnia 14 czerwca 1966 r. w sprawie obrotu leśnym materiałem rozmnożeniowym [4] oraz dyrektywa Rady 71/161/EWG z dnia 30 marca 1971 r. w sprawie zewnętrznych norm jakości leśnego materiału rozmnożeniowego będącego na rynku Wspólnoty [5] były kilka razy znacząco zmieniane; ponieważ mają być dokonane dalsze znaczące zmiany, dyrektywy powinny zostać połączone i na nowo sformułowane dla zachowania jasności i przejrzystości tekstu.
(2) Lasy pokrywają dużą powierzchnię Wspólnoty i spełniają wielofunkcyjną rolę w oparciu o ich funkcje społeczne, gospodarcze, środowiskowe, ekologiczne i kulturalne; istnieje potrzeba specyficznego podejścia i działań w odniesieniu do różnych rodzajów lasu, mając na względzie szeroki zakres uwarunkowań przyrodniczych, gospodarczych i społecznych lasów we Wspólnocie; zarówno odnowienie tych lasów jak i nowe zalesienia wymagają zrównoważonej gospodarki leśnej w związku ze Strategią Leśną Unii Europejskiej zgodnie z uchwałą Rady z dnia 15 grudnia 1998 r. [6]
(3) Leśny materiał rozmnożeniowy gatunków drzew i sztucznych mieszańców, które są ważne do celów leśnych powinien być wysokiej jakości oraz dopasowany pod względem genetycznym do różnych warunków siedliskowych; zachowanie oraz zwiększenie różnorodności biologicznej lasów, łącznie z różnorodnością genetyczną drzew jest sprawą najwyższej wagi dla zrównoważonej gospodarki leśnej.
(4) Jeśli chodzi o zdrowie roślin, zharmonizowane warunki muszą być zgodne z dyrektywą Rady 77/93/EWG z dnia 21 grudnia 1976 r. w sprawie środków ochronnych przeciwko wprowadzaniu do Państw Członkowskichorganizmów szkodliwych dla roślin lub produktów roślinnych oraz przeciwko ich rozprzestrzenianiu się we Wspólnocie [7].
(5) Badania dotyczące leśnictwa wykazały, że dla wzrostu wartości lasów, uwzględniając takie aspekty jak stabilność, dostosowanie, odporność, produktywność i różnorodność, konieczne jest stosowanie materiału rozmnożeniowego wysokiej jakości oraz dopasowanego do określonego terenu pod względem fenotypowym i genetycznym; w określonych przypadkach nasiona leśne powinny spełniać pewne zewnętrzne normy jakości.
(6) W kontekście konsolidacji rynku wewnętrznego, konieczne jest usunięcie wszelkich rzeczywistych lub potencjalnych barier w handlu, które mogą ograniczać swobodny przepływ leśnego materiału rozmnożeniowego w obrębie Wspólnoty; w interesie wszystkich Państw Członkowskich powinno być ustalenie przepisów Wspólnoty nakładających najwyższe możliwe standardy.
(7) Przepisy Wspólnoty powinny dotyczyć właściwości fenotypowych oraz genetycznych nasion i roślin, a także jakości zewnętrznej leśnego materiału rozmnożeniowego.
(8) Przepisy te należy stosować zarówno do wprowadzania do obrotu w innych Państwach Członkowskich, jak również na rynkach krajowych.
(9) Przepisy te powinny uwzględniać potrzeby praktyczne i powinny stosować się jedynie do tych gatunków oraz sztucznych mieszańców, które są istotne dla celów leśnych w całej Wspólnocie lub jej części.
(10) W niektórych Państwach Członkowskich stosuje się tradycyjnie, zgodnie z panującym tam klimatem i jest to nieodzowne dla celów leśnych, leśny materiał rozmnożeniowy z kategorii "z rozpoznanego źródła", który nie został zatwierdzony do obrotu przez dyrektywę 66/404/WE; dlatego też należy zatwierdzić taki materiał do obrotu w Państwach Członkowskich, które sobie tego życzą; nie należy jednak narzucać obrotu takim materiałem odbiorcom końcowym we wszystkich Państwach Członkowskich.
(11) Niektóre regiony Wspólnoty, takie jak region alpejski, śródziemnomorski lub też nordycki, posiadają szczególne warunki klimatyczne lub terenowe, które uzasadniają szczególne wymagania dla jakości zewnętrznej leśnego materiału rozmnożeniowego określonych gatunków.
(12) Zgodnie z Deklaracją Ogólną Trzeciej Konferencji Ministerialnej w Lizbonie w sprawie Ochrony Lasów w Europie, do celów odnowieniowych i zalesieniowych powinny być preferowane gatunki pochodzenia rodzimego i lokalnego, które są dobrze dostosowane do panujących warunków na danym terenie.
(13) Materiał rozmnożeniowy przeznaczony na wywóz lub powroty wywóz do państw trzecich nie powinien podlegać działaniom przewidzianym w niniejszej dyrektywie.
(14) W odniesieniu do Wspólnotowego materiału rozmnożeniowego najważniejsze dla selekcji jest zatwierdzenie materiału elitarnego i w konsekwencji wyznaczenie regionów pochodzenia; Państwa Członkowskie powinny stosować jednolite przepisy nakładające najwyższe możliwe standardy zatwierdzenia materiału elitarnego; jedynie materiał rozmnożeniowy uzyskiwany z takiego materiału powinien być dopuszczony na rynek.
(15) Genetycznie zmodyfikowany leśny materiał rozmnożeniowy nie powinien być dopuszczony na rynek, jeśli nie jest on bezpieczny dla zdrowia ludzi oraz dla środowiska.
(16) W przypadku leśnego materiału rozmnożeniowego, składającego się z genetycznie zmodyfikowanych organizmów, powinna być wykonana ocena ryzyka środowiskowego; Komisja powinna zatem przekazać Radzie propozycję rozporządzenia zapewniającego równoważność procedur dotyczących oceny ryzyka środowiskowego oraz innych ważnych elementów, w tym także procedur udzielania pozwoleń, z procedurami ustanowionymi dyrektywą Rady 90/220/EWG z dnia 23 kwietnia 1990 r. w sprawie zamierzonego uwalniania do środowiska genetycznie zmodyfikowanych organizmów [8]; dopóki rozporządzenie to nie wejdzie w życie powinna być stosowana dyrektywa 90/220/EWG.
(17) Materiał rozmnożeniowy spełniający wymagania niniejszej dyrektywy nie powinien być przedmiotem żadnych ograniczeń w obrocie rynkowym, poza tymi które przewiduje niniejsza dyrektywa.
(18) Państwa Członkowskie powinny być jednak uprawnione do zapewnienia udziału w obrocie rynkowym na ich obszarze tylko takich części roślin i materiału sadzeniowego, które spełniają ustanowione standardy.
(19) Państwa Członkowskie powinny mieć możliwość nałożenia dodatkowych lub bardziej surowych wymagań przy zatwierdzaniu materiału elitarnego produkowanego na ich terytorium.
(20) Państwa Członkowskie powinny stworzyć listy regionów pochodzenia zawierające tam, gdzie jest to możliwe, pochodzenie materiału elitarnego; Państwa Członkowskie powinny opracować mapy wskazujące granice regionów pochodzenia.
(21) Państwa Członkowskie powinny opracować krajowe rejestry materiału elitarnego zatwierdzonego na ich obszarze; każde Państwo Członkowskie powinno opracować także skrót krajowego rejestru w formie krajowej listy.
(22) Na podstawie listy krajowej Komisja powinna zapewnić publikację we Wspólnocie.
(23) Po zbiorach organy urzędowe powinny wydać certyfikat dla całego materiału rozmnożeniowego pochodzącego z zatwierdzonego materiału elitarnego.
(24) Konieczne jest zapewnienie, aby materiał rozmnożeniowy, który ma zostać przeznaczony do obrotu lub który znajduje się w obrocie, oprócz posiadania odpowiedniej jakości fenotypowej i genetycznej, był właściwie oznaczony od momentu jego zebrania do dostarczenia użytkownikowi końcowemu.
(25) Dla zrzezów łodygowych oraz w odpowiednich przypadkach, dla sadzonek topoli powinny zostać wprowadzone oddzielne Wspólnotowe normy jakości.
(26) Nasiona powinny być wprowadzane do obrotu tylko wtedy, gdy spełniają odpowiednie normy jakości i są w zapieczętowanych opakowaniach.
(27) W celu zapewnienia spełnienia wymagań dotyczących jakości fenotypowej i genetycznej, odpowiedniego oznaczenia oraz zewnętrznych norm jakości podczas wprowadzania do obrotu, Państwa Członkowskie muszą przewidzieć przepisy w sprawie odpowiedniej organizacji kontroli.
(28) Materiał rozmnożeniowy spełniający te wymagania może być przedmiotem jedynie takich ograniczeń w obrocie jakie są przewidziane w prawie wspólnotowym; Państwa Członkowskie powinny mieć prawo, w określonych okolicznościach, do zabronienia sprzedaży użytkownikowi końcowemu leśnego materiału rozmnożeniowego, który nie jest odpowiedni do stosowania na terytorium tych państw.
(29) W okresie chwilowych trudności w uzyskiwaniu dostaw materiału rozmnożeniowego określonych gatunków spełniającego przepisy niniejszej dyrektywy, może być tymczasowo zatwierdzony, pod określonymi warunkami, materiał rozmnożeniowy spełniający mniej surowe wymagania.
(30) Leśny materiał rozmnożeniowy pochodzący z państw trzecich nie powinien zostać dopuszczony do obrotu we Wspólnocie dopóki nie spełni wymagań takich jak materiał wspólnotowy w odniesieniu do zatwierdzenia jego materiału elitarnego i działań podejmowanych dla jego produkcji; leśnemu materiałowi rozmnożeniowemu umieszczanemu na rynku Wspólnoty powinien towarzyszyć certyfikat lub oficjalne świadectwo wydane przez państwo skąd pochodzi ten materiał, jak również rejestr zawierający szczegóły dotyczące wszystkich dostaw, które mają być wywożone.
(31) W określonych warunkach Państwo Członkowskie powinno być częściowo lub w całości zwolnione z przepisów niniejszej dyrektywy w odniesieniu do niektórych gatunków drzew.
(32) Pożądane jest prowadzenie okresowych doświadczeń dla poszukiwania alternatywnych, lepszych rozwiązań w stosunku do niektórych przepisów zawartych w niniejszej dyrektywie.
(33) Dla jednolitego stosowania we wszystkich Państwach Członkowskich wymagań i warunków ustanowionych przez niniejszą dyrektywę powinny zostać wprowadzone działania kontrolne Wspólnoty.
(34) Należy ułatwić wprowadzenie podstawowych technicznych poprawek do załączników poprzez zastosowanie szybkiej procedury.
(35) Działania konieczne dla wdrożenia niniejszego instrumentu powinny zostać przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE ustanawiającą warunki korzystania z uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji [9].
(36) W 1994 r. Traktat o Przystąpieniu Republiki Finlandii i Królestwa Szwecji przyznał tym państwom okres przejściowy do dnia 31 grudnia 1999 r. w odniesieniu do dyrektywy 66/404/EWG, a Republice Finlandii również w odniesieniu do dyrektywy 71/161/EWG; powyższy okres przejściowy powinien zostać przedłużony, aby umożliwić tym państwom utrzymanie ich krajowych systemów najpóźniej do czasu wdrożenia niniejszej dyrektywy,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:
Artykuł 1
Niniejszą dyrektywę stosuje się do produkcji, w celu wprowadzenia do obrotu i wprowadzenia do obrotu leśnego materiału rozmnożeniowego we Wspólnocie.
Artykuł 2
Dla celów niniejszej dyrektywy stosuje się następujące definicje i/lub klasyfikacje:
Leśny materiał rozmnożeniowy : materiał rozmnożeniowy tych gatunków drzew i ich sztucznych mieszańców, które są ważne dla celów leśnych w całej Wspólnocie lub w jej części, w szczególności tych, które są wymienione w załączniku I.
Za materiał rozmnożeniowy uważane są jednostka nasienna : szyszki, owocostany, owoce i nasiona przeznaczone do produkcji materiału sadzeniowego;
części roślin : zrzezy łodygowe, zrzezy liściowe oraz zrzezy korzeniowe, przeszczepy lub zarodki służące mikropropagacji, pąki, odkłady, korzenie, zrazy, sadzonki lub dowolne części roślin przeznaczone do produkcji materiału sadzeniowego;
materiał sadzeniowy : rośliny wyhodowane z jednostek nasiennych, z części roślin lub z roślin z samosiewu.
Za materiał elitarny uważane są źródło nasion : drzewa na obszarze, z którego zbierane są nasiona;
drzewostan : określona populacja drzew posiadająca wystarczającą jednorodność składu;
plantacja nasienna : plantacja wyselekcjonowanych klonów lub rodzin, która jest izolowana lub zagospodarowana w taki sposób, aby uniknąć zapylania ze źródeł zewnętrznych i prowadzona w taki sposób, aby uzyskiwać częste, obfite i łatwe do zebrania zbiory nasion;
drzewa mateczne : drzewa wykorzystywane do uzyskiwania potomstwa poprzez kontrolowane lub swobodne zapylanie jednego ze zidentyfikowanych osobników rodzicielskich wykorzystywanego jako osobnik żeński pyłkiem jednego osobnika rodzicielskiego lub wielu zidentyfikowanych lub niezidentyfikowanych osobników rodzicielskich;
klon : grupa osobników pochodzących pierwotnie z jednego osobnika uzyskanych poprzez rozmnażanie wegetatywne, na przykład przez zrzezy, mikropropagację, zrazy, odkłady lub podziały;
mieszanka klonów : mieszanka zidentyfikowanych klonów w określonych proporcjach.
Autochtoniczny lub rodzimy oznacza autochtoniczny drzewostan lub źródło nasion : autochtoniczny drzewostan lub źródło nasion są normalnie stale odnawiane w sposób naturalny. Drzewostan lub źródło nasion mogą być odnawiane w sposób sztuczny z materiału rozmnożeniowego zebranego z tego drzewostanu lub źródła nasion, lub też z autochtonicznego drzewostanu lub źródła nasion w bezpośredniej bliskości;
rodzimy drzewostan lub źródło nasion : rodzimy drzewostan lub źródło nasion jest autochtonicznym drzewostanem lub źródłem nasion, lub też drzewostanem lub źródłem nasion wyhodowanym sztucznie z nasion, które pochodzą z tego samego regionu pochodzenia.
Pochodzenie : dla autochtonicznego drzewostanu lub źródła nasion, pochodzenie jest miejscem, w którym rosną drzewa. Dla nieautochtonicznego drzewostanu i źródła nasion, pochodzenie jest miejscem, z którego nasiona lub rośliny zostały pierwotnie wprowadzone. Pochodzenie drzewostanu lub źródła nasion może być nieznane.
Pochodzenie : miejsce, w którym rośnie dowolny drzewostan.
Region pochodzenia : dla gatunków lub podgatunków, region pochodzenia jest obszarem lub grupą obszarów podlegających wystarczająco jednolitym warunkom ekologicznym, na których znajdują się drzewostany lub źródła nasion wykazujące podobne cechy fenotypowe lub genetyczne, z uwzględnieniem w odpowiednich przypadkach granic związane z wysokością nad poziomem morza.
Produkcja : produkcja obejmuje wszystkie etapy wytwarzania jednostki nasiennej, zamiany jednostki nasiennej w nasiona i produkcję materiału sadzeniowego z nasion lub częściroślin.
Obrót : wystawianie na sprzedaż, oferowanie do sprzedaży, sprzedaż lub dostarczanie innej osobie, w tym także dostarczanie w ramach kontraktu usługowego.
Dostawca : dowolna osoba fizyczna lub prawna zaangażowana zawodowo w obrót lub przywóz leśnego materiału rozmnożeniowego.
Organ urzędowy i) władza ustanowiona lub desygnowana przez Państwo Członkowskie będąca pod nadzorem rządu krajowego, odpowiedzialna za zagadnienia związane z kontrolą obrotu i/lub jakości leśnego materiału rozmnożeniowego;
ii) dowolna władza państwowa ustanowiona:
- na poziomie krajowym, lub
- na poziomie regionalnym, pod nadzorem władz krajowych, w granicach ustalonych przez konstytucją Państwa Członkowskiego, którego to dotyczy.
Organy, o których mowa powyżej, mogą zgodnie ze swym prawem krajowym delegować zadania przewidziane w niniejszej dyrektywie do realizacji pod swym nadzorem dowolnej osobie prawnej podlegającej prawu publicznemu lub cywilnemu, która zgodnie ze swym oficjalnie zatwierdzonym statutem pełni wyłącznie szczególne funkcje publiczne, pod warunkiem, że ta osoba prawna, ani żadni jej członkowie nie mają żadnego osobistego interesu w wyniku podejmowanych przez nią działań.
Ponadto, zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 26 ust. 2, inne osoby prawne ustanowione w imieniu organu, o którym mowa w lit. i), działające pod nadzorem i dzięki uprawnieniu tego organu mogą zostać zatwierdzone, pod warunkiem, że osoba ta nie ma żadnego osobistego interesu w wyniku podejmowanych przez nią działań.
Państwa Członkowskie poinformują Komisję o swych odpowiedzialnych organach urzędowych. Komisja przekaże zaś tę informację innym Państwom Członkowskim.
Leśny materiał rozmnożeniowy jest podzielony na następujące kategorie "z rozpoznanego źródła" : Materiał rozmnożeniowy pochodzący z materiału elitarnego, którym może być źródło nasion lub drzewostan znajdujący się w jednym regionie pochodzenia, spełniający wymagania zawarte w załączniku II;
"wyselekcjonowany" : Materiał rozmnożeniowy pochodzący z materiału elitarnego, którym jest drzewostan znajdujący się w jednym regionie pochodzenia, wyselekcjonowany pod względem fenotypowym na poziomie populacji i spełniający wymagania zawarte w załączniku III;
"kwalifikowany" : Materiał rozmnożeniowy pochodzący z materiału elitarnego, którym jest plantacja nasienna, osobniki rodzicielskie rodzin, klony lub mieszanki klonów i którego składniki zostały wyselekcjonowane pod względem fenotypowym na poziomie osobniczym, spełniający wymagania zawarte w załączniku IV. Testowanie nie musi być koniecznie podjęte lub zakończone;
"przetestowany" : Materiał rozmnożeniowy pochodzący z materiału elitarnego, który składa się z drzewostanów, plantacji nasiennych, osobników rodzicielskich rodzin, klonów lub mieszanek klonów. Trzeba wykazać wysoką jakość materiału rozmnożeniowego poprzez wykonanie testów porównawczych lub przez oszacowanie wysokiej jakości materiału rozmnożeniowego na podstawie oceny genetycznej składników materiału elitarnego. Materiał elitarny spełnia wymagania zawarte w załączniku V.
Artykuł 3
1. Lista gatunków i sztucznych mieszańców z załącznika I może być znowelizowana zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 26 ust. 3.
2. O ile określone gatunki i sztuczne mieszańce nie są przedmiotem działań zawartych w niniejszej dyrektywie, Państwa Członkowskie mogą podjąć takie działania, lub działania mniej surowe w odniesieniu do swojego terytorium.
3. Działania zawarte w niniejszej dyrektywie nie będą stosowały się do leśnego materiału rozmnożeniowego w formie materiału sadzeniowego lub części roślin, który jest przeznaczony do celów innych niż leśnictwo.
W takich przypadkach, materiałowi temu będzie towarzyszyć etykieta lub inny dokument wymagany przez inne przepisy wspólnotowe lub krajowe, które stosują się do materiału przeznaczonego na określony cel. W przypadku braku takich przepisów, gdy dostawca posiada zarówno materiał przeznaczony do celów leśnictwa, jak i materiał który jest wyraźnie przeznaczony do celów innych niż leśnictwo, to ten drugi materiał będzie opatrzony etykietą o następującej treści: "Nie dla leśnictwa".
4. Działania zawarte w niniejszej dyrektywie nie stosują się do leśnego materiału rozmnożeniowego przeznaczonego na wywóz lub powrotny wywóz do państw trzecich.
Artykuł 4
1. Państwa Członkowskie zapewnią stosowanie jedynie zatwierdzonego materiału elitarnego do produkcji leśnego materiału rozmnożeniowego przeznaczonego do obrotu.
2. Materiał elitarny może być zatwierdzony jedynie przez:
a) organy urzędowe, jeśli spełnia on wymagania zawarte odpowiednio w załącznikach II, III, IV lub V do niniejszej dyrektywy;
b) odniesienie do jednostki znanej jako "jednostka zatwierdzenia". Każda jednostka zatwierdzenia jest zidentyfikowana poprzez tylko jeden wyłączny odnośnik w rejestrze.
3. Państwa Członkowskie zapewnią, że:
a) zatwierdzenie zostanie cofnięte jeśli wymagania niniejszej dyrektywy nie będą już spełniane;
b) po zatwierdzeniu, materiał elitarny do produkcji materiału rozmnożeniowego z kategorii "wyselekcjonowany", "kwalifikowany" i "przetestowany", będzie ponownie sprawdzany w regularnych odstępach czasu.
4. Dla zachowania roślinnych zasobów genetycznych stosowanych w leśnictwie, jak podano w szczególnych warunkach, które zostaną ustalone zgodnie z procedurą zawartą w art. 26 ust. 3, uwzględniając postęp w odniesieniu do ochrony in situ oraz zrównoważonego użytkowania zasobów genetycznych roślin poprzez uprawę i obrót leśnym materiałem rozmnożeniowym pochodzeń, które są naturalnie przystosowane do lokalnych i regionalnych warunków i które są zagrożone erozją genetyczną, Państwa Członkowskie mogą odstąpić od wymagań ustanowionych w ust. 2 oraz załączników II, II i IV o ile warunki szczególne są ustalone zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 26 ust. 3.
5. Państwa Członkowskie mogą zatwierdzić na całym swoim obszarze lub jego części na okres nie dłuższy niż 10 lat materiał elitarny do produkcji przetestowanego materiału rozmnożeniowego, jeśli na podstawie wstępnych wyników oceny genetycznej lub testów porównawczych, o których mowa w załączniku V, można stwierdzić, że materiał elitarny po zakończeniu testów spełni wymagania niezbędne do zatwierdzenia zgodnie z niniejszą dyrektywą.
Artykuł 5
1. Jeśli materiał elitarny, o którym mowa w art. 4 ust. 1 składa się z organizmów genetycznie zmodyfikowanych w rozumieniu ust. 1 i 2 art. 2 dyrektywy 90/220/EWG, materiał ten będzie zatwierdzony tylko w przypadku jeśli jest bezpieczny dla zdrowia ludzkiego i środowiska.
2. W przypadku genetycznie zmodyfikowanego materiału elitarnego, o którym mowa w ust. 1:
a) zostanie wykonana ocena ryzyka środowiskowego równoważna ocenie ustanowionej dyrektywą 90/220/EWG;
b) w oparciu o odpowiednią podstawę prawną Traktatu, na wniosek Komisji, zostanie wydane rozporządzenie Parlamentu Europejskiego oraz Rady wprowadzające procedury zapewniające równoważność oceny ryzyka środowiskowego i innych ważnych aspektów z kwestiami ustanowionym dyrektywą 90/220/EWG. Do czasu wejścia w życie rozporządzenia, włączenie genetycznie zmodyfikowanego materiału elitarnego do krajowego rejestru na mocy art. 10 niniejszej dyrektywy możliwe będzie wyłącznie po udzieleniu zezwolenia zgodnie z dyrektywą 90/220/EWG;
c) artykuły 11-18 dyrektywy 90/220/EWG nie będą się stosowały do genetycznie zmodyfikowanego materiału elitarnego zatwierdzonego zgodnie z rozporządzeniem, o którym mowa w lit. b);
d) techniczne i naukowe warunki szczegółowe wykonywania oceny ryzyka środowiskowego zostaną przyjęte zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 26 ust. 3.
Artykuł 6
1. Państwa Członkowskie zapewnią w stosunku do leśnego materiału rozmnożeniowego pochodzącego z zatwierdzonego materiału elitarnego, że:
a) materiał gatunków wyszczególnionych w załączniku I nie zostanie dopuszczony do obrotu, jeśli nie będzie należał do jednej z następujących kategorii: "z rozpoznanego źródła", "wyselekcjonowany", "kwalifikowany" lub "przetestowany" i nie będzie spełniał wymagań zawartych odpowiednio w załącznikach II, III, IV i V;
b) materiał sztucznych mieszańców wyszczególnionych w załączniku I nie zostanie dopuszczony do obrotu, jeśli nie będzie należał do kategorii "wyselekcjonowany", "kwalifikowany" lub "przetestowany" i nie będzie spełniał wymagań zawartych odpowiednio w załącznikach III, IV i V;
c) materiał gatunków i sztucznych mieszańców wyszczególnionych w załączniku I, które są rozmnażane metodą wegetatywną nie zostanie dopuszczony do obrotu, jeśli nie będzie należał do kategorii "wyselekcjonowany", "kwalifikowany" lub "przetestowany" i nie będzie spełniał wymagań zawartych odpowiednio w załącznikach III, IV i V. Materiał rozmnożeniowy kategorii "wyselekcjonowany" może być dopuszczony do obrotu jedynie wtedy, jeśli był masowo rozmnażany z nasion;
d) materiał gatunków i sztucznych mieszańców wyszczególnionych w załączniku I, który składa się całkowicie lub częściowo z genetycznie zmodyfikowanych organizmów, nie zostanie dopuszczony do obrotu, jeśli nie będzie należał do kategorii "przetestowany" i nie będzie spełniał wymagań załącznika V.
2. Kategorie, w których materiał rozmnożeniowy z różnych rodzajów materiału elitarnego może być dopuszczany do obrotu są wyszczególnione w tabeli w załączniku VI.
3. Leśny materiał rozmnożeniowy gatunków i sztucznych mieszańców wymienionych w załączniku I nie będzie dopuszczony do obrotu jeżeli nie spełnia odpowiednich wymagań załącznika VII.
Części roślin oraz materiał sadzeniowy nie mogą znajdować się w obrocie, jeżeli nie spełniają wymagań powszechnych standardów międzynarodowych, o ile standardy te zostały przyjęte zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 26 ust. 3.
4. Państwa Członkowskie zapewnią, że dostawcy leśnego materiału rozmnożeniowego będą oficjalnie rejestrowani. Odpowiedzialny organ urzędowy może uznać dostawców, którzy są zarejestrowani zgodnie z dyrektywą 77/93/WE za zarejestrowanych do celów niniejszej dyrektywy. Niemniej jednak, dostawcy ci będą spełniać wymagania niniejszej dyrektywy.
5. Państwa Członkowskie, niezależnie od przepisów ust. 1, mogą zezwolić dostawcom na swoim terytorium na umieszczenie na rynku niewielkich ilości:
a) leśnego materiału rozmnożeniowego przeznaczonego dla celów badawczych, naukowych, prac selekcyjnych lub do celów zachowania genów; oraz
b) jednostek nasiennych, które nie są przeznaczone do celów leśnictwa i jest to wyraźnie stwierdzone.
6. Warunki, pod którymi Państwa Członkowskie mogą udzielać zezwoleń, o których mowa w ust. 5, będą określone zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 26 ust. 3.
7. Nie naruszając ust. 1 oraz w przypadku materiału rozmnożeniowego pochodzącego z materiału elitarnego nie spełniającego wszystkich wymagań odpowiedniej kategorii, o których mowa w ust. 1, Państwa Członkowskie mogą zezwolić na obrót takim materiałem, pod warunkami określonymi zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 26 ust. 3.
8. Szczegółowe przepisy mogą być ustanowione zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 26 ust. 3, dla uwzględnienia odkryć mających wpływ na to, że leśny materiał rozmnożeniowy odpowiedni do produkcji organicznej może podlegać obrotowi.
Artykuł 7
Państwa Członkowskie mogą nałożyć dodatkowe lub bardziej surowe wymagania dla zatwierdzenia materiału elitarnego oraz produkcji materiału rozmnożeniowego na ich własnym obszarze, w odniesieniu do warunków ustanowionych w załącznikach II do V oraz w załączniku VII.
Artykuł 8
Państwa Członkowskie mogą na swoim obszarze ograniczyć zatwierdzanie materiału elitarnego przeznaczonego do produkcji leśnego materiału rozmnożeniowego kategorii "z rozpoznanego źródła".
Artykuł 9
1. W przypadku materiału elitarnego przeznaczonego do produkcji materiału rozmnożeniowego kategorii "z rozpoznanego źródła" i "wyselekcjonowany", Państwa Członkowskie, dla stosownych gatunków, wyznaczą regiony pochodzenia.
2. Państwa Członkowskie opracują i opublikują mapy wskazujące obszary wyznaczonych regionów pochodzenia. Mapy zostaną przesłane Komisji i innym Państwom Członkowskim.
Artykuł 10
1. Każde państwo przygotuje krajowy rejestr materiału elitarnego różnych gatunków, zatwierdzonego na jego obszarze. Wszystkie szczegóły dotyczące każdej jednostki zatwierdzenia zostaną zapisane, razem z jej wyłącznym odnośnikiem, w krajowym rejestrze.
2. Każde Państwo Członkowskie opracuje skrót krajowego rejestru w formie krajowej listy, która będzie dostępna na żądanie Komisji i innych Państw Członkowskich. Krajowa lista zostanie stworzona we wspólnym formacie dla każdej jednostki zatwierdzenia. Dla kategorii "z rozpoznanego źródła" oraz "wyselekcjonowany" dozwolone jest streszczenie opisu materiału elitarnego. Podane będą następujące informacje:
a) nazwa botaniczna;
b) kategoria;
c) cel;
d) rodzaj materiału elitarnego;
e) odnośnik w rejestrze lub, w odpowiednich przypadkach, jego skrót lub kod identyfikacyjny regionu pochodzenia;
f) lokalizacja: krótka nazwa (w odpowiednich przypadkach) i jeden z poniższych zestawów informacji:
i) dla kategorii "z rozpoznanego źródła": region pochodzenia, rozpiętość południkowa i równoleżnikowa;
ii) dla kategorii "wyselekcjonowany": region pochodzenia, położenie geograficzne zdefiniowane przez długość i szerokość geograficzną, lub rozpiętość południkową i równoleżnikową;
iii) dla kategorii "kwalifikowany": dokładne położenie geograficzne miejsca (miejsc) gdzie znajduje się materiał elitarny;
iv) dla kategorii "przetestowany": dokładne położenie geograficzne miejsca (miejsc) gdzie znajduje się materiał elitarny;
g) wysokość lub rozpiętość wysokości;
h) powierzchnia: wielkość źródła (źródeł) nasion, drzewostanu (drzewostanów) lub plantacji nasiennej (nasiennych);
i) pochodzenie: podane zostanie czy materiał elitarny jest autochtoniczny/rodzimy, nieautochtoniczny/nierodzimy lub czy pochodzenie jest nieznane. Dla nieautochtonicznego/nierodzimego materiału elitarnego podane będzie pochodzenie, jeśli jest znane;
j) w przypadku materiału z kategorii "przetestowany" - czy jest on genetycznie zmodyfikowany.
3. Format w jakim będą przygotowane takie krajowe listy zostanie określony zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 26 ust. 2.
Artykuł 11
1. Na podstawie skróconych list krajowych dostarczonych przez Państwa Członkowskie Komisja może opublikować listę zatytułowaną "Wspólnotowa Lista Zatwierdzonego Materiału Elitarnego dla Produkcji Leśnego Materiału Rozmnożeniowego".
2. Lista Wspólnoty będzie odzwierciedlać informacje szczegółowe podane w listach krajowych, o których mowa w art. 10 ust. 2 i wskazywać obszar wykorzystania i wszelkie zezwolenia lub ograniczenia przyznane na podstawie art. 8, 17 lub 20.
Artykuł 12
1. Organy urzędowe wydadzą po zbiorach, dla całego materiału rozmnożeniowego pochodzącego z materiału elitarnego, certyfikat wskazujący wyłączny odnośnik w rejestrze i zawierający szczegółowe informacje wyszczególnione w załączniku VIII.
2. Nowy certyfikat zostanie wydany jeśli Państwo Członkowskie przewiduje dalsze rozmnażanie wegetatywne zgodnie z art. 13 ust. 2).
3. Jeśli ma miejsce mieszanie zgodnie z lit. a), b), c) lub e) art. 13 ust. 3, Państwo Członkowskie zapewni, że odnośniki w rejestrze składników mieszanki będą możliwe do zidentyfikowania i zostanie wydane nowy certyfikat lub inny dokument identyfikacyjny mieszanki.
Artykuł 13
1. Materiał rozmnożeniowy, podczas wszystkich etapów produkcji, będzie przechowywany oddzielnie, odpowiednio do zatwierdzonych jednostek. Każda partia materiału rozmnożeniowego będzie zidentyfikowana w sposób następujący:
a) kod i numer certyfikatu;
b) nazwa botaniczna;
c) kategoria;
d) cel;
e) rodzaj materiału elitarnego;
f) odnośnik w rejestrze lub kod identyfikacyjny regionu pochodzenia;
g) region pochodzenia - dla materiału rozmnożeniowego z kategorii "z rozpoznanego źródła" i "wyselekcjonowany" lub w odpowiednich przypadkach dla innego materiału rozmnożeniowego;
h) w odpowiednich przypadkach, czy pochodzenie materiału jest autochtoniczne lub rodzime, nieautochtoniczne lub nierodzime lub nieznane;
i) w przypadku jednostek nasiennych - rok dojrzewania;
j) wiek i rodzaj materiału sadzeniowego z sadzonek lub zrzezów; czy są to podcięcia lub transplanty lub materiał konteneryzowany;
k) czy jest on genetycznie zmodyfikowany.
2. Bez uszczerbku dla przepisów ust. 1 niniejszego artykułu oraz art. 6 ust. 1, lit. c, Państwa Członkowskie mogą przewidzieć dalsze rozmnażanie wegetatywne jednostki zatwierdzenia w kategoriach: "wyselekcjonowany", "kwalifikowany" i "przetestowany". W takich przypadkach materiał będzie przechowywany oddzielnie i oznaczony jako taki.
3. Bez uszczerbku dla przepisów ust. 1 Państwa Członkowskie mogą przewidzieć:
a) mieszanie materiału rozmnożeniowego pochodzącego z dwóch lub więcej jednostek zatwierdzenia w ramach kategorii "ze zidentyfikowanego źródła" lub kategorii "wyselekcjonowany" dla jednego regionu pochodzenia;
b) jeśli ma miejsce mieszanie materiału rozmnożeniowego w ramach jednego regionu pochodzenia, pochodzącego ze źródeł nasion lub drzewostanów w ramach kategorii "ze zidentyfikowanego źródła", że nowa, mieszana partia będzie oznaczona "materiał rozmnożeniowy pochodzący ze źródła nasion";
c) jeśli ma miejsce mieszanie materiału rozmnożeniowego pochodzącego z nieautochtonicznego lub nierodzimego materiału elitarnego z materiałem rozmnożeniowym pochodzącym z materiału elitarnego o nieznanym pochodzeniu, że nowa, mieszana partia będzie oznaczona "nieznanego pochodzenia";
d) jeśli ma miejsce mieszanie zgodnie z lit. a), b) lub c), że kod identyfikacyjny regionu pochodzenia może być zastąpiony odnośnikiem w rejestrze jak w ust. 1 lit. f);
e) mieszanie materiału rozmnożeniowego pochodzącego z jednej jednostki zatwierdzenia z różnych lat dojrzewania;
f) jeśli ma miejsce mieszanie zgodnie z lit. e), że rzeczywiste lata dojrzewania i proporcje udziału materiału z każdego roku będą podane.
Artykuł 14
1. Materiał rozmnożeniowy może podlegać obrotowi jedynie w partiach, które spełniają wymagania art. 13 i którym towarzyszy etykieta lub inny dokument od dostawcy ("etykieta lub dokument dostawcy"), zawierające oprócz informacji wymaganych na podstawie art. 13, także następujące informacje:
a) numer(-y) certyfikatu wydanego na podstawie art. 12 lub odnośnik do innego dostępnego dokumentu, zgodnie z art. 12 ust. 3);
b) nazwa dostawcy;
c) dostarczana ilość;
d) w przypadku materiału rozmnożeniowego z kategorii "przetestowany", którego materiał elitarny jest zatwierdzony na podstawie art. 4 ust. 5, słowa "tymczasowo zatwierdzony";
e) czy materiał był rozmnażany wegetatywnie.
2. W przypadku nasion, etykieta dostawcy lub dokument, o którym mowa w ust. 1, będzie zawierał także następujące informacje dodatkowe, ocenione, o ile to możliwe, za pomocą międzynarodowo uznanych technik:
a) czystość: procent wagowy czystych nasion, innych nasion i składników obojętnych produktu umieszczanego na rynku jako partia nasion;
b) procent kiełkowania czystych nasion, lub jeśli nie można go określić w prosty sposób, procent żywotności oceniony określoną metodą;
c) waga 1000 czystych nasion;
d) ilość nasion zdolnych do kiełkowania w kilogramie produktu znajdującego się w obrocie jako nasiona, lub jeśli nie można tego określić w prosty sposób, ilość nasion zdolnych do życia w kilogramie.
3. W celu zapewnienia natychmiastowej dostępności nasion z aktualnego sezonu, niezależnie od tego, iż badania w zakresie kiełkowania, zgodnie z ust. 2 lit. b, nie zostały zakończone, Państwa Członkowskie mogą zezwolić na sprzedaż, ale jedynie pierwszemu nabywcy. Odniesienie do warunków zawartych w ust. 2 lit. b) oraz d) będzie podane przez dostawcę w najkrótszym możliwym terminie.
4. W przypadku niewielkich ilości nasion nie stosują się wymagania ustanowione w ust. 2 lit. b) oraz d) powyżej. Ilości oraz warunki mogą zostać określone zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 26 ust. 2.
5. W przypadku Populus spp. części roślin będą podlegały obrotowi jedynie wtedy, jeśli na etykiecie lub dokumencie dostawcy znajduje się numer klasyfikacyjny WE zgodnie z ust. 2 lit.. b) załącznik VII, część C.
6. Jeśli dla jakiejś kategorii materiału rozmnożeniowego, stosowana jest kolorowa etykieta lub dokument, to dla materiału rozmnożeniowego "z rozpoznanego źródła" etykieta lub dokument dostawcy będą żółte, dla materiału rozmnożeniowego "wyselekcjonowany" zielone, dla materiału rozmnożeniowego "kwalifikowany" różowe i niebieskie dla materiału rozmnożeniowego kategorii "przetestowany".
7. W przypadku leśnego materiału rozmnożeniowego pochodzącego z materiału elitarnego składającego się z genetycznie zmodyfikowanego organizmu, każda etykieta lub dokument, urzędowy lub inny towarzyszący partii będzie jasno na to wskazywać.
Artykuł 15
Jednostki nasienne są wprowadzane do obrotu jedynie w zapieczętowanych opakowaniach. Sposób zapieczętowania jest taki, by przy otwarciu następowało uszkodzenie pieczęci.
Artykuł 16
1. Państwa Członkowskie zapewnią, poprzez stworzony lub zatwierdzony przez nie system kontroli urzędowej, że materiał rozmnożeniowy z pojedynczych jednostek zatwierdzenia lub partii będzie łatwy do zidentyfikowania w ciągu całego procesu od zbioru materiału do jego dostawy do użytkownika końcowego. Oficjalne inspekcje zarejestrowanych dostawców będą się odbywały regularnie.
2. Państwa Członkowskie zapewnią wzajemną współpracę administracyjną odpowiednich organów urzędowych w celu uzyskania odpowiednich informacji niezbędnych dla zapewnienia właściwego funkcjonowania niniejszej dyrektywy, szczególnie w przypadkach przemieszczania leśnego materiału rozmnożeniowego z jednego Państwa Członkowskiego do innego.
3. Dostawcy przedstawią organom urzędowym rejestry zawierające szczegóły na temat wszystkich przetrzymywanych i sprzedanych partii.
4. Szczegółowe zasady stosowania ust. 2 zostaną przygotowane zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 26 ust. 2 nie później niż do dnia 30 czerwca 2002 r.
5. Państwa Członkowskie podejmą wszelkie działania dla zapewnienia zgodności z zapisami niniejszej dyrektywy, aby leśny materiał rozmnożeniowy był urzędowo sprawdzany podczas produkcji mającej na celu obrót rynkowy oraz podczas obrotu rynkowego.
6. Eksperci Komisji mogą we współpracy z organami urzędowymi Państw Członkowskich dokonywać wyrywkowych kontroli, o ile jest to konieczne dla zapewnienia jednolitego stosowania niniejszej dyrektywy. Mogą oni w szczególności sprawdzać czy leśny materiał rozmnożeniowy spełnia wymagania niniejszej dyrektywy. Państwo Członkowskie, na którego terytorium prowadzona jest kontrola udzieli ekspertom wykonującym swoje obowiązki wszelkiej niezbędnej pomocy. Komisja poinformuje Państwa Członkowskie o wynikach kontroli.
Artykuł 17
1. Państwa Członkowskie zapewnią, że materiał rozmnożeniowy, który jest umieszczony na rynku zgodnie z przepisami niniejszej dyrektywy, nie będzie przedmiotem żadnych innych niż ustanowione niniejszą dyrektywą ograniczeń w obrocie ze względu na jego cechy, wymagania dotyczące badania i inspekcji, etykiety i zapieczętowanie.
2. Na swój wniosek, Państwo Członkowskie może być upoważnione, zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 26 ust. 3, do zakazania sprzedaży odbiorcy końcowemu, mającej na celu zasianie lub zasadzenie, na całym swoim obszarze, lub jego części, określonego materiału rozmnożeniowego.
Upoważnienie takie może być przyznane jedynie wtedy, jeśli są powody do twierdzenia, że:
a) stosowanie tego materiału rozmnożeniowego miałoby, ze względu na jego cechy fenotypowe lub genetyczne, negatywny wpływ na leśnictwo, środowisko, zasoby genetyczne lub różnorodność biologiczną w całym Państwie Członkowskim lub jego części. Podstawą do takiego twierdzenia są:
- dowody odnoszące się do regionu pochodzenia lub pochodzenia materiału, lub
- wyniki doświadczeń lub badań naukowych wykonanych w odpowiednich miejscach we Wspólnocie lub poza nią;
b) na podstawie wyników doświadczeń, badań naukowych lub wyników uzyskanych z prowadzenia praktyki leśnej, dotyczących przeżywania i rozwoju materiału sadzeniowego w odniesieniu do cech morfologicznych i fizjologicznych, że stosowanie tego materiału rozmnożeniowego, ze względu na jego cechy, miałoby negatywny wpływ na leśnictwo, środowisko, zasoby genetyczne lub różnorodność biologiczną w całym Państwie Członkowskim lub jego części;
3. Szczegółowe przepisy dla stosowania ust. 2 będą opracowane zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 26 ust. 3;
4. Nie naruszając przepisów ust. 1, Państwa Członkowskie, które wdrożyły art. 8 w odniesieniu do leśnego materiału rozmnożeniowego kategorii "z rozpoznanego źródła", mogą zakazać sprzedaży takiego materiału do odbiorcy końcowego.
Artykuł 18
1. W celu wykluczenia okresowych trudności w zaopatrzeniu w materiał rozmnożeniowy spełniający wymagania niniejszej dyrektywy do użytkowników końcowych, które mogą się pojawić w jednym lub więcej Państwach Członkowskich i których nie można przezwyciężyć w obrębie Wspólnoty, Komisja, na żądanie co najmniej jednego Państwa Członkowskiego dotkniętego tą sytuacją i zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 26 ust. 2, może zezwolić jednemu lub więcej Państwom Członkowskim na zatwierdzenie do obrotu, na czas wskazany przez Komisję, leśnego materiału rozmnożeniowego jednego lub więcej gatunków, który spełnia mniej surowe wymagania.
Jeśli takie działanie jest podejmowane, etykieta lub dokument dostawcy wymagany zgodnie z art. 14 ust. 1 będzie podawał, że przedmiotowy materiał spełnia mniej surowe wymagania.
2. Szczegółowe przepisy dla stosowania ust. 1 mogą być opracowane zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 26 ust. 2.
Artykuł 19
1. Rada, działając kwalifikowaną większością głosów, na podstawie wniosku Komisji, określi czy leśny materiał rozmnożeniowy produkowany w państwie trzecim spełnia te same warunki w odniesieniu do zatwierdzenia jego materiału elitarnego i działań podejmowanych dla jego wyprodukowania w celu obrotu na rynku, jak leśny materiał rozmnożeniowy produkowany we Wspólnocie i spełniający przepisy niniejszej dyrektywy.
2. Oprócz kwestii, o których mowa w ust. 1, Rada określi gatunki, rodzaj materiału elitarnego i kategorie materiału rozmnożeniowego, wraz z regionem jego pochodzenia, który może być dopuszczony do obrotu we Wspólnocie zgodnie z ust. 1.
3. Do czasu podjęcia decyzji, o której mowa w ust. 1, Państwa Członkowskie mogą, zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 26 ust. 3, być upoważnione do podjęcia takich decyzji. Upoważnienie takie ma na celu zapewnienie, że materiał, który ma być importowany posiada gwarancje równoważne w pełnym zakresie tym które posiada leśny materiał rozmnożeniowy produkowany we Wspólnocie zgodnie z niniejszą dyrektywą. W szczególności takiemu importowanemu materiałowi będzie towarzyszył certyfikat lub oficjalne świadectwo wydane przez państwo, z którego on pochodzi, zawierające wszelkie szczegóły dotyczące dostawy, która ma być eksportowana. Zapewni to dostawca w państwie trzecim.
Artykuł 20
Komisja, zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 26 ust. 3 może zwolnić Państwo Członkowskie, w całości lub częściowo, z wykonywania przepisów niniejszej dyrektywy w odniesieniu do niektórych gatunków drzew, które nie są ważne dla celów leśnych w tym Państwie Członkowskim, pod warunkiem, że nie będzie to się sprzeciwiać przepisom art. 17 ust. 1.
Artykuł 21
Dla poszukiwania alternatywnych, lepszych rozwiązań w stosunku do niektórych przepisów zawartych w niniejszej dyrektywie, może zostać podjęta decyzja o prowadzeniu na poziomie Wspólnoty, pod określonymi warunkami, czasowych badań, zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 26 ust. 3.
Czas trwania takich badań nie będzie przekraczał siedmiu lat.
W kontekście takich badań, Państwa Członkowskie mogą zostać zwolnione z niektórych przepisów niniejszej dyrektywy. Zakres tego zwolnienia zostanie zdefiniowany w odniesieniu do przepisów, do których się stosuje.
Artykuł 22
Leśny materiał rozmnożeniowy, w odpowiednich przypadkach, będzie spełniał odpowiednie warunki dotyczące zdrowia roślin ustanowione dyrektywą 77/93/EWG.
Artykuł 23
Wszelkie poprawki do załączników wynikające z postępu naukowo-technicznego będą przyjmowane zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 26 ust. 3.
Artykuł 24
Działania konieczne dla wdrożenia niniejszej dyrektywy, odnoszące się do zagadnień zawartych w artykułach wymienionych poniżej, będą przyjmowane zgodnie z procedurą zarządzania, o której mowa w art. 26 ust. 2.
- Artykuły 2, 10, 14, 16, 18, 27.
Artykuł 25
Działania konieczne dla wdrożenia niniejszej dyrektywy odnoszące się do zagadnień zawartych w artykułach wymienionych poniżej, będą przyjmowane zgodnie z procedurą regulacji, o której mowa w art. 26 ust. 3.
- Artykuły 3, 4, 5, 6, 17, 19, 20, 21 i 23.
Artykuł 26
1. Komisja będzie wspierana przez Stały Komitet ds. Nasion (dalej zwany "Komitetem").
2. W przypadku odniesienia do niniejszego ustępu, będą stosowały się art. 4 oraz 7 decyzji 1999/468/WE.
Okres, o którym mowa w art. 4 ust. 3 decyzji 1999/468/WE będzie wynosił jeden miesiąc.
3. W przypadku odniesienia do niniejszego ustępu, będą stosowały się art. 5 oraz 7 decyzji 1999/469/WE.
Okres, o którym mowa w art. 5 ust. 6 decyzji 1999/468/WE będzie wynosił dwa miesiące.
4. Komitet przyjmie własne zasady działania.
Artykuł 27
1. Przez okres przejściowy nie przekraczający 10 lat od dnia 1 stycznia 2003 r. Państwa Członkowskie mogą stosować w celu zatwierdzenia materiału elitarnego dla produkcji przetestowanego materiału rozmnożeniowego - wcześniej nieobjętego dyrektywą 66/404/EWG - wyniki testów porównawczych, które nie spełniają wymagań ustanowionych w załączniku V.
Testy takie powinny były zostać rozpoczęte przed dniem 1 stycznia 2003 r. oraz musiały wykazać, że materiał rozmnożeniowy pochodzący z materiału elitarnego jest wysokiej jakości.
2. Przez okres przejściowy nie przekraczający 10 lat od dnia 1 stycznia 2003 r. Państwa Członkowskie mogą stosować w celu zatwierdzenia materiału elitarnego dla produkcji przetestowanego materiału rozmnożeniowego wszystkich gatunków i sztucznych mieszańców objętych niniejszą dyrektywą, wyniki testów oceny genetycznej, które nie spełniają wymagań ustanowionych w załączniku V.
Testy takie rozpoczną się przed dniem 1 stycznia 2003 r. i będą musiały wykazać, że materiał rozmnożeniowy pochodzący z materiału elitarnego jest wysokiej jakości.
3. W przypadku nowych gatunków i sztucznych mieszańców, które mogą być dodane do załącznika I później, okres przejściowy, o którym mowa w ust. 1 i 2, ustali się zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 26 ust. 2.
4. Państwa Członkowskie mogą, zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 26 ust. 2, zostać upoważnione do stosowania wyników testów porównawczych i testów oceny genetycznej po wygaśnięciu okresu przejściowego.
Artykuł 28
1. Państwa Członkowskie wprowadzą w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy od dnia 1 stycznia 2003 r. Niezwłocznie powiadamiają o tym Komisję.
Przepisy przyjęte przez Państwa Członkowski zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez Państwa Członkowskie.
2. Państwa Członkowskie przekazują Komisji teksty podstawowych przepisów prawa krajowego, które przyjmują w dziedzinach objętych niniejszą dyrektywą.
3. Państwa Członkowskie mają prawo wprowadzania do obrotu, do wyczerpania zapasów materiału rozmnożeniowego zgromadzonego przed dniem 1 stycznia 2003 r.
Artykuł 29
Dyrektywa 66/404/EWG oraz dyrektywa 71/161/EWG niniejszym traci moc ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2003 r.
Dyrektywy 66/404/EWG nie stosuje się do Republiki Finlandii oraz Królestwa Szwecji, zaś dyrektywy 71/161/EWG nie stosuje się do Republiki Finlandii.
Odniesienia do uchylonych dyrektyw są traktowane jako odniesienia do niniejszej dyrektywy i powinny być odczytywane zgodnie z tabelą korelacyjną zawartą w załączniku IX.
Artykuł 30
Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.
Artykuł 31
Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 22 grudnia 1999 r.