Rozporządzenie Komisji (WE) nr 482/96
z dnia 19 marca 1996 r.
zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 2454/93 ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2913/92, z dnia 12 października 1992 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny [1], ostatnio zmienione Aktem Przystąpienia Austrii, Finlandii i Szwecji, w szczególności jego art. 249,
a także mając na uwadze, co następuje:
należy wyraźnie określić przypadki, w których można odstąpić od wymogu załączania niektórych dokumentów do zgłoszenia celnego;
w przypadku gdy zgłaszający odmówi uczestniczenia w pobieraniu próbek lub wyznaczenia w zastępstwie innej osoby bądź gdy nie udzieli on wszelkiej pomocy niezbędnej organom celnym, organy te mają prawo uznać zgłoszenie za nieważne;
artykuł 325-340 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 [2], ostatnio zmienionego rozporządzeniem (WE) nr 1762/95 [3], ustanawiają specjalną metodę współpracy administracyjnej w celu potwierdzenia statusu wspólnotowego produktów połowów morskich złowionych przez statki Państw Członkowskich oraz towarów uzyskanych na pokładach takich statków z produktów złowionych;
ze względu na szczególny sposób dokonywania połowu takich produktów, oraz w jaki są uzyskiwane towary i dostarczane do Wspólnoty, należy wprowadzić odrębną sekcję ustanawiającą warunki specyficzne odnoszące się do wymienionych produktów i towarów do części II działu 3 rozporządzenia EWG nr 2454/93 - wspólnotowy status towarów;
status wspólnotowy takich produktów i towarów powinien być oceniony niezależnie od traktowania taryfowego i klasyfikacji taryfowej, oraz przynależności państwowej i rodzaju używanego środka transportu lub Państwa Członkowskiego przez które wjeżdżają na obszar Wspólnoty;
należy ściśle zdefiniować pojęcie wspólnotowego statku rybackiego i statku przetwórni;
w celu uniknięcia sporządzania nadmiaru dokumentów, organy celne mogą dopuścić wyjątki w procedurze dotyczącej wyładunku takich produktów i towarów ze statków rybackich;
w celu poprawy kontroli sposobu korzystania z procedury, formularze T2M powinny być podpisywane przez właściwe organy, odpowiedzialne za rejestracje statków, dla których wydane są te formularze, do formularzy należy załączyć poświadczenie osób trzecich a organy celne, które wydają je powinny być informowane o sposobie ich wykorzystywania;
ze względu na utrzymujący się problem nadużyć w ramach korzystania ze wspólnotowej procedury tranzytowej, powinny zostać wprowadzone przepisy pozwalające na określenie wiążących tras i wprowadzające zakaz zmiany urzędu przeznaczenia w szczególności w odniesieniu do przepływu towarów, dla których gwarancja generalna została zawieszona; należy wzmocnić system stosowania gwarancji generalnej i wprowadzić większą elastyczność przepisów dotyczących zawieszenia tej gwarancji poprzez zmianę tych przepisów, w celu zachowania jasności, art. 360, 361 i 362 rozporządzenia (EWG) nr 2454/93; należy dostosować odpowiednie przepisy art. 368 i art. 376 wyżej wspomnianego rozporządzenia;
właściwe jest wprowadzenie większej elastyczności w dostarczaniu dowodów zastępczych pozwalających za zakończenie wspólnotowej procedury tranzytowej w przypadku nie zwrócenia karty 5 jednolitego dokumentu administracyjnego;
do celów zasad stosowania karnetu TIR obszar celny Wspólnoty stanowi jeden obszar;
wzrost przypadków nadużyć w przywozie towarów w ramach procedury TIR może doprowadzić do przyjęcia przez właściwe organy środków wykluczania na podstawie art. 38 Konwencji TIR;
należy zharmonizować na poziomie wspólnotowym zasady stosowania art. 38 Konwencji TIR;
warunki gospodarcze przewidziane w kontekście procedury uszlachetniania czynnego powinny być jednolicie stosowane w całej Wspólnocie;
stało się oczywiste, że urzędy celne Państw Członkowskich napotykają na trudności przy udzielaniu pozwoleń na odprawę czasową towarów, określoną w art. 684 rozporządzenia (EWG) nr 2454/93; w przypadku wystąpienia wysokiej kwoty, należy żądać pisemnego oświadczenia oraz złożenia obowiązkowego zabezpieczenia w wysokości równej kwocie danego długu celnego; prowadzi to w dużej liczbie przypadków do niepożądanego cofania podróżnych na granicach Wspólnoty lub też do udzielania pozwolenia na odprawę czasową bez złożenia zabezpieczenia mimo wystąpienia wysokiej kwoty należności; w celu właściwego rozwiązania tych trudności stosownym rozwiązaniem w przypadku wystąpienia takich trudności jest udzielenie pozwolenia na odprawę czasową i wprowadzenie towarów, określonych w art. 684, na podstawie zgłoszenia celnego dokonanego w formie ustnej; należy w tym celu dostosować odpowiednie przepisy;
dopuszczenie do swobodnego obrotu towarów przywożonych, uprzednio objętych procedurą odprawy czasowej, wiąże się z obciążeniem odsetkami wyrównawczymi; w celu równego traktowania powinno się obciążać odsetkami wyrównawczymi również kiedy dług celny powstaje z innych powodów niż dopuszczenie do swobodnego obrotu; powstanie długów celnych wynikających z objęcia towarów procedurą odprawy czasowej z częściowym zwolnieniem z należności celnych przywozowych nie powinno podlegać tej regule, a żadna korzyść finansowa w tym przypadku nie może być uzyskana; te same powody przeważają również w przypadkach, gdy zabezpieczenie składane jest w formie depozytu gotówkowego w kwocie równej długom celnym, określonym w art. 192 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 2913/92; dla osiągnięcia wyższego poziomu bezpieczeństwa prawnego należy doprowadzić do większej spójności przepisów regulujących obciążanie odsetkami wyrównawczymi; wymaga to zmiany art. 709 rozporządzenia (EWG) nr 2454/93 i dostosowania go do przepisów art. 589; przy dokonywaniu tych zmian i przystosowań właściwe jest dokonanie poprawek redakcyjnych w art. 709;
w jednolitym dokumencie administracyjnym należy przyjąć przepisy rozporządzenia Rady (WE) nr 1172/95 z dnia 22 maja 1995 r. w sprawie danych statystycznych odnoszących się do handlu towarami między Wspólnotą i jej Państwami Członkowskimi a państwami trzecimi [4] oraz wszystkich rozporządzeń Komisji ustanawiających przepisy dotyczące stosowania tego rozporządzenia;
należy dostosować przepisy odnoszące się do pola 33 karty kontrolnej T5, karty T5 oraz kolumny "Towar" wykazu towarowego T5 z przepisami dotyczącymi jednolitego dokumentu administracyjnego;
należy rozszerzyć wykaz produktów kompensacyjnych w ramach procedury uszlachetniania czynnego, w stosunku do których mogą być stosowane cła specyficzne;
z powodów gospodarczych wydaje się właściwe rozszerzenie wykazu zawartego w załączniku 87 do rozporządzenia (EWG) nr 2454/93;
środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Kodeksu Celnego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (EWG) nr 2454/93 wprowadza się następujące zmiany:
1) W art. 218 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
"3. Wobec towarów kwalifikujących się do ryczałtowych stawek celnych określonych w sekcji II D przepisów wstępnych Nomenklatury Scalonej lub kiedy towary kwalifikują się do zwolnienia z należności przywozowych, dokumenty określone w ust. 1 lit. a) b) i c) nie muszą być wymagane, chyba że organy celne uważają je za konieczne do celów stosowania przepisów dotyczących dopuszczenie tych towarów do swobodnego obrotu."
2) W art. 243 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
"2. Jeżeli zgłaszający odmówi uczestnictwa przy pobieraniu próbek lub wyznaczenia do tego innej osoby bądź gdy nie udzieli organom celnym wszelkiej pomocy niezbędnej do ułatwienia operacji, stosuje się przepisy art. 241 ust. 1 zdanie drugie oraz art. 241 ust. 2-4 zdanie drugie."
3) W tytule II dział 3 część II, po tytule działu
"wspólnotowy status towarów"
dodaje się podpozycję w brzmieniu:
"Sekcja 1
Przepisy ogólne"
4) Po art. 324 dodaje się następującą podpozycję:
"Sekcja 2
Przepisy szczególne dotyczące produktów połowów morskich oraz innych produktów wydobytych z morza przez statki."
5) Artykuły 325 i 326 otrzymują brzmienie:
"Artykuł 325
1. Do celów niniejszej sekcji:
a) Wspólnotowy statek rybacki oznacza statek figurujący na wykazie i zarejestrowany na części terytorium Państwa Członkowskiego, która stanowi część obszaru celnego Wspólnoty i który pływa pod banderą Państwa Członkowskiego dokonując połowu produktów połowów morskich i w zależności od przypadku, przetwarzane są one na jego pokładzie.
b) Wspólnotowy statek przetwórnia oznacza statek figurujący w wykazie lub zarejestrowany na części terytorium Państwa Członkowskiego, która stanowi obszar celny Wspólnoty i który pływa pod banderą Państwa Członkowskiego nie dokonując połowu produktów połowów morskich, ale przetwarzane są one na jego pokładzie.
2. Formularz T2M, sporządzony zgodnie z art. 327-337, należy przedstawić w celu zatwierdzenia statusu wspólnotowego:
a) produktów połowów morskich złowionych przez wspólnotowy statek rybacki na wodach innych niż wody terytorialne państwa lub na terytorium spoza obszaru celnego Wspólnoty,
oraz
b) towarów uzyskanych z takich produktów na pokładzie takiego statku lub wspólnotowego statku przetwórni, przy których wytworzeniu zostały użyte inne produkty o statusie wspólnotowym,
które posiadają opakowania mające status wspólnotowy i mają zostać wprowadzone na obszar celny Wspólnoty w okolicznościach, określonych w art. 326.
3. Dowód posiadania wspólnotowego statusu produktów połowów morskich i innych produktów złowionych lub wydobytych w wodach innych niż wody terytorialne państwa lub obszaru spoza obszaru celnego Wspólnoty przez statki pływające pod banderą Państwa Członkowskiego i figurujące w wykazie lub zarejestrowane w części terytorium Państwa Członkowskiego stanowiącej część obszaru celnego Wspólnoty lub takich produktów wydobytych lub złowionych na wodach terytorialnych w obrębie obszaru celnego Wspólnoty przez statki państwa trzeciego, powinno zostać przedstawione w formie dziennika pokładowego lub za pomocą jakichkolwiek innych środków ustanawiających ten status.
Artykuł 326
1. Formularz T2M należy przedstawić w odniesieniu do produktów i towarów określonych w art. 325 ust. 2, które są przewożone bezpośrednio na obszar celny Wspólnoty:
a) przez wspólnotowy statek rybacki, który dokonał połowu i, gdzie stosowne, przetworzenia ich; lub
b) przez inny wspólnotowy statek rybacki lub przez wspólnotowy statek przetwórnię, na którym dokonano przetworzenia produktów w następstwie ich przeładunku ze statku określonego w lit. a); lub
c) przez każdy inny statek, na który zostały przeładowane te produkty oraz towary ze statków określonych w lit. a) i b), bez dokonywania jakichkolwiek późniejszych zmian, lub
d) przez środek transportu objęty jednolitym dokumentem przewozowym, sporządzonym w państwie lub na terytorium niestanowiącym części obszaru celnego Wspólnoty, gdzie produkty lub towary zostały wyładowane ze statków określonych w lit. a)-c)
Formularz T2M nie może być wykorzystywany w celu potwierdzania wspólnotowego statusu produktów i towarów, do których się odnosi.
2. Organy celne odpowiedzialne za port, w którym produkty i/lub towary zostają wyładowane ze statku określonego w ust. 1 lit. a), mogą odstąpić od stosowania ust. 1, w przypadku gdy nie ma jakichkolwiek wątpliwości odnośnie do pochodzenia tych produktów i/lub towarów bądź w przypadku, w którym stosuje się atestację określoną w art. 8 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2847/93 [5]."
6) Artykuły 328-337 otrzymują brzmienie:
"Artykuł 328
Karnet formularzy T2M wydaje, na wniosek osoby zainteresowanej, wspólnotowy urząd celny odpowiedzialny za nadzór portu macierzystego wspólnotowego statku rybackiego, dla którego karnet ma być przeznaczony.
Karnet wydaje się jedynie w przypadku, gdy osoba zainteresowana wypełniła, w języku formularza, pola 1 i 2, oraz wypełniła i podpisała oświadczenie z pola 3, na wszystkich oryginałach i kopiach formularzy wchodzących w skład karnetu. Wydając karnet, urząd celny wypełnia pole B na wszystkich oryginałach i kopiach formularzy zawartych w karnecie.
Karnet jest ważny przez 2 lata, licząc od daty jego wydania podanej na stronie 2 jego okładki. Ponadto ważność wymienionych formularzy potwierdzona jest obecnością w polu A wszystkich oryginałów i kopii, pieczęci stosowanej przez organ odpowiedzialny za rejestrację wspólnotowego statku rybackiego, na który karnet jest wydany.
Artykuł 329
Kapitan wspólnotowego statku rybackiego wypełnia pole 4 oraz, w przypadku gdy na pokładzie dokonuje się przetwarzania produktów rybołówstwa, pole 6, jak również wypełnia i podpisuje oświadczenie z pola 9 oryginału i kopii formularzy karnetu, w każdym przypadku gdy:
a) przeładowuje on produkty na jeden ze statków określonych w art. 326 ust. 1 lit. b), na którym dokonuje się ich przetworzenia;
b) przeładowuje produkty i towary na każdy inny statek, który nie będzie ich przetwarzał, ale przewozi je bezpośrednio do portu znajdującego się na obszarze celnym Wspólnoty lub innego portu, z którego mają zostać następnie wysłane na to terytorium;
c) bez uszczerbku dla przepisów art. 326 ust. 2 wyładowuje produkty lub towary w porcie spoza obszaru celnego Wspólnoty;
d) wyładowuje produkty lub towary w porcie spoza obszaru celnego Wspólnoty, z którego następnie zostają wysłane na to terytorium.
Jakiekolwiek przetwarzanie tych produktów zostaje zarejestrowane w dzienniku pokładowym statku.
Artykuł 330
Kapitan statku określonego w art. 326 ust. 1 lit. b) wypełnia pole 6 oraz wypełnia i podpisuje oświadczenie z pola 11 oryginału formularza T2M, w każdym przypadku gdy wyładowuje towary w porcie znajdującym się na obszarze celnym Wspólnoty lub w porcie spoza tego terytorium, wysłane na to terytorium, lub w każdym przypadku gdy przeładowuje towary na inny statek w tym samym celu.
Przetwarzanie produktów przeładowywanych na statek musi zostać zarejestrowane w dzienniku pokładowym.
Artykuł 331
W przypadku kiedy produkty lub towary określone w art. 329 lit. a) lub b) są przeładowywane po raz pierwszy, należy wypełnić pole 10 oryginału i kopii formularza T2M; w przypadku gdy ma miejsce kolejny przeładunek typu określonego w art. 330, pole 12 oryginału formularza T2M należy również wypełnić. Zgłoszenie przeładunku zostaje podpisane przez obu zainteresowanych kapitanów, a oryginał formularza T2M zostaje zwrócony kapitanowi statku, na który produkty lub towary zostają przeładowane. Każdy przeładunek musi zostać wpisany do dzienników obydwu statków.
Artykuł 332
1. Jeżeli produkty i towary, do których odnosi się formularz T2M, były przewożone do państwa lub na terytorium niestanowiące części obszaru celnego Wspólnoty, formularz ten jest ważny jedynie w przypadku, gdy poświadczenie w polu 13 formularza zostało wypełnione i potwierdzone przez organy celne tego państwa lub terytorium.
2. W przypadku gdy pewne partie produktów lub towarów nie docierają do obszaru celnego Wspólnoty, wówczas nazwę, rodzaj, masę całkowitą i sposób użycia bądź przeznaczenie przypisane partiom umieszcza się w polu "Uwagi" formularza T2M.
Artykuł 333
1. Jeżeli produkty lub towary, które obejmuje formularz T2M, są przewożone do państwa lub na terytorium, które nie stanowi części obszaru celnego Wspólnoty, w celu dalszej przesyłki w partiach na to terytorium, osoba zainteresowana lub jej przedstawiciel:
a) wpisuje w polu "Uwagi" w polu pierwotnego formularza T2M liczbę i rodzaj opakowań, masę całkowitą i sposób użycia bądź przeznaczenie przypisane przesyłce oraz numer "Wyciągu" określonego w lit. b);
b) sporządza "Wyciąg" T2M, używając w tym celu oryginalnego formularza pochodzącego z karnetu formularzy T2M wydanego zgodnie z art. 328.
W każdym "Wyciągu" i jego odpowiedniej kopii, która pozostaje w karnecie T2M, podaje się numer pierwotnego formularza T2M określonego w lit. a), musi także być w nim wyraźnie wpisane jedno z następujących słów:
- Extracto,
- Udskrift,
- Auszug,
- Aπóσπασμα,
- Extract,
- Extrait,
- Estratto,
- Uitrrreksel,
- Extracto,
- Ote,
- Utdrag.
"Wyciąg" T2M, który towarzyszy przesyłce w partiach do obszaru celnego Wspólnoty, zawiera w polach 4, 5, 6, 7 i 8 nazwę, rodzaj, kod CN i ilość produktów lub towarów stanowiących tę przesyłkę. Ponadto poświadczenie z pola 13 zostaje wypełnione i potwierdzone przez organy celne państwa lub terytorium, w którym produkty lub towary znajdowały się w trakcie tranzytu.
2. Jeżeli wszystkie produkty i towary objęte pierwotnym formularzem T2M, określonym w ust. 1 lit. a), zostały wysłane na obszar celny Wspólnoty, to oświadczenie w polu 13 tego formularza zostaje wypełnione i potwierdzone przez organy określone w tym ustępie. Formularz jest następnie przesyłany do urzędu celnego określonego w art. 328.
3. W przypadku gdy niektóre partie produktów lub towarów nie są przesłane na obszar celny Wspólnoty, wówczas nazwę, rodzaj, masę całkowitą i sposób użycia bądź przeznaczenie przypisane tym partiom produktów lub towarów należy podać w polu "Uwagi" pierwotnego formularza T2M.
Artykuł 334
Wszystkie formularze T2M, zarówno pierwotny, jak i "Wyciąg", przedstawia się w urzędzie celnym w miejscu wprowadzenia na obszar celny Wspólnoty produktów i towarów, do których się odnoszą. Jednakże jeżeli wprowadzenie produktów lub towarów odbywa się na podstawie procedury tranzytu zaczynającej się poza tym terytorium, formularze te, do celów tej procedury, zostają przedstawione w urzędzie celnym przeznaczenia.
Organy tego urzędu mają prawo zażądać przetłumaczenia formularza, Mogą one ponadto, w związku z kontrolą prawidłowości danych zawartych w dokumencie T2M, zażądać przedstawienia wszelkich odnośnych dokumentów, włącznie z dokumentami pokładowymi statku w miarę potrzeby. Urząd ten wypełnia pole C każdego formularza T2M, których kopie zostają przesłane do urzędu celnego określonego w art. 328.
Artykuł 335
Na zasadzie odstępstwa od przepisów art. 332, 333 i 334, jeżeli produkty lub towary objęte formularzem T2M są przewożone do państwa trzeciego będącego Umawiającą się Stroną Konwencji o wspólnej procedurze tranzytowej dla ponownej przesyłki pełnej lub w partiach na obszar celny Wspólnoty na podstawie procedury "T2", wówczas dane tej procedury umieszcza się w polu "Uwagi" formularza T2M.
Jeżeli wszystkie produkty lub towary objęte tym formularzem T2M zostały przesłane na obszar celny Wspólnoty, poświadczenie w polu 13 tego formularza zostaje wypełnione i potwierdzone przez organy celne. Wypełnione kopie tego formularza przesyła się do urzędu celnego określonego w art. 328.
Przepisy art. 322 ust. 2 stosuje się odpowiednio.
Artykuł 336
Karnet zawierający formularze T2M przedstawia się w każdym przypadku, gdy organy celne tego wymagają.
Jeżeli statek, na który został wystawiony karnet określony w art. 327, przestaje spełniać warunki ustanowione przed wykorzystaniem wszystkich formularzy, lub gdy wszystkie formularze karnetu zostały wykorzystane, lub upłynie okres jego ważności, zostaje on niezwłocznie zwrócony do urzędu celnego, który go wydał.
Artykuł 337
Przepisy art. 324 stosuje się mutatis mutandis."
7) Skreśla się art. 338, 339 i 340.
8) W art. 348 dodaje się ust. 1a i 1b w brzmieniu:
"1a. W przypadku stosowania przepisów art. 362 lub w każdym przypadku, gdy organy celne uważają za konieczne, urząd wywozu może wyznaczyć trasę dla przesyłki. Trasa zostaje zmieniona na wniosek głównego zobowiązanego tylko przez organy celne Państwa Członkowskiego, w którym przesyłka się znajduje w trakcie jej przewozu wyznaczoną trasą. Organy celne umieszczają na zgłoszeniu T1 odpowiednie dane i bezzwłocznie informują o tym organy celne urzędu wywozu.
Państwa Członkowskie podejmują niezbędne kroki w celu zwalczania wszelkich naruszeń i nieprawidłowości oraz stosują skuteczne sankcje.
1b. W przypadku wystąpienia siły wyższej przewoźnik może zboczyć z wyznaczonej trasy. Przesyłka i zgłoszenie T1 zostają bezzwłocznie przedstawione najbliższym organom celnym Państwa Członkowskiego, w którym przesyłka się znajduje. Organy celne bezzwłocznie powiadamiają urząd wywozu o zmianie trasy i umieszczają odpowiednią informację na zgłoszeniu T1."
9) W art. 356 dodaje się ust. 3a w brzmieniu:
"3a. W każdym przypadku, gdy organy celne uznają to za konieczne, lub w przypadku gdy mają zastosowanie przepisy art. 362, urząd przeznaczenia może zostać zmieniony na wniosek głównego zobowiązanego, tylko przez organy celne Państwa Członkowskiego, w którym znajduje się przesyłka i za zgodą urzędu wywozu. Organy celne informują o tym pierwotnie określony urząd przeznaczenia i umieszczają odpowiednie dane na zgłoszeniu T1."
10) Artykuły 360, 361 i 362 otrzymują brzmienie:
"Artykuł 360
1. Na korzystanie z gwarancji generalnej zezwala się jedynie osobom, które:
a) są rezydentem w Państwie Członkowskim, w którym zwolnienie jest udzielane;
b) regularnie korzystały, w charakterze głównego zobowiązanego lub nadawcy, z systemu tranzytu wspólnotowego w ciągu ostatnich sześciu miesięcy bądź w odniesieniu do których organy celne uznały, iż ich sytuacja finansowa pozwala na wypełnienie ich zobowiązań; i
c) nie popełniły poważnego naruszenia przepisów celnych lub podatkowych.
2. Gwarancję generalna składa się w urzędzie składania gwarancji.
3. Urząd składania gwarancji ustala kwotę gwarancji, przyjmuje zobowiązanie gwaranta i udziela pozwolenia, które umożliwia głównemu zobowiązanemu, w granicach zagwarantowanych kwot, realizować wszelkie wspólnotowe procedury tranzytowe w dowolnym urzędzie wywozu.
4. Każdej osobie, która uzyskała pozwolenie, wydaje się, na warunkach ustanowionych w art. 363-366, jedno lub większą liczbę poświadczeń gwarancji sporządzonych na formularzu zgodnym ze wzorem zawartym w załączniku 51.
5. Na każdym zgłoszeniu T1 umieszcza się odniesienie do gwarancji i numer poświadczenia gwarancji.
6. Urząd składania gwarancji cofa wcześniejsze pozwolenie na korzystanie z gwarancji generalnej, jeżeli nie są już spełniane warunki określone w ust. 1.
Artykuł 361
1. Kwota gwarancji jest ustalana w wysokości co najmniej 30 % cła i innych należnych opłat, nie mniejszej niż 7000 ECU, zgodnie z procedurami ustanowionymi w ust. 2.
2. Urząd składania gwarancji dokonuje oszacowania odnoszącego się do okresu jednego tygodnia:
a) zrealizowanych przewozów;
b) należnych ceł i innych opłat, przyjmując za podstawę najwyższą obowiązującą w danych państwach stawkę, z uwzględnieniem najwyższej stawki stosowanej w jednym z odpowiednich państw.
Oszacowanie to dokonywane jest na podstawie dokumentów handlowych i księgowych zainteresowanej osoby w odniesieniu do zrealizowanych w roku ubiegłym przewozów towarów; otrzymany wynik należy podzielić przez 52.
W wypadku uczestników procedury urząd składania gwarancji wspólnie z zainteresowaną osobą, opierając się na dostępnych już danych, dokonuje oszacowania ilości, wartości i opłat w odniesieniu do towarów, które będą przewożone w danym okresie. Przyjmując najwyższe wyliczenie, urząd składania gwarancji określa wartość i przypuszczalne obciążenie opłatami towarów, które będą przewożone w okresie jednego tygodnia.
3. Urząd składania gwarancji dokonuje rocznej kontroli kwoty gwarancji generalnej, w szczególności na podstawie informacji z urzędu wywozu, jeśli stosowne, dostosowuje tę kwotę.
Artykuł 362
1. Bądź z inicjatywy Komisji, bądź na prośbę Państwa Członkowskiego, stosowanie gwarancji generalnej zostaje objęte czasowym zakazem, w przypadku gdy miałaby objąć zewnętrzną wspólnotową procedurę tranzytową dotyczącą towarów będących przedmiotem decyzji Komisji, zgodnie z procedurą komitetu, na mocy której towary te uważane są za towary o podwyższonym ryzyku wystąpienia nadużycia.
2. Komisja dokonuje publikacji w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich (Seria C), każdorazowo gdy zaistnieje taka potrzeba, ale przynajmniej raz do roku, wykazu towarów, w odniesieniu do których stosuje się przepis ust. 1.
3. Okresowo, ale przynajmniej raz w roku, Komisja decyduje zgodnie z procedurą komitetu, czy należy w dalszym ciągu stosować środki podjęte na podstawie ust. 1.
Artykuł 362a
Dla zewnętrznej wspólnotowej procedury tranzytowej towarów, do których mają zastosowanie przepisy art. 362, stosuje się następujące środki:
a) w zgłoszeniu T1 wpisuje się kod CN;
b) na wszystkich kartach zgłoszenia T1 umieszcza się po przekątnej czerwony napis o wymiarach co najmniej 100 × 10 mm w jednym z poniższych brzmień:
- Artículo 362 del Reglamento (CEE) no 2454/93
- Forordning (EØF) nr. 2454/93, artikel 362
- Artikel 362 der Verordnung (EWG) Nr. 2454/93
- Άρθρο 362 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2454/93
- Article 362 of Regulation (EEC) No 2454/93
- Article 362 du règlement (CEE) no 2454/93
- Articolo 362 del regolamento (CEE) n. 2454/93
- Artikel 362 van Verordening (EEG) nr. 2454/93
- Artigo 362.o do Regulamento (CEE) n.o 2454/93
- Asetuksen (ETY) N:o 2454/93 362 artikla
- Förordning (EEG) nr 2454/93 artikel 362;
c) karty zwrotne zgłoszeń T1 opatrzone taką deklaracją muszą zostać odesłane do urzędu wywozu nie później niż w dniu roboczym następującym po dniu, w którym przesyłka i zgłoszenie T1 zostały przedstawione w urzędzie przeznaczenia."
11) W art. 368 ust. 2 akapit drugi otrzymuje brzmienie:
"Za przedstawiający podwyższone ryzyko uważa się w szczególności transport towarów, w odniesieniu do których w przypadku korzystania z gwarancji generalnej stosuje się przepisy art. 362."
12) W art. 376 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
"2. Zwolnienie z obowiązku złożenia gwarancji nie ma zastosowania w przypadkach, w których zgodnie z przepisami art. 362 korzystanie z gwarancji generalnej jest zabronione."
13) Artykuł 380 otrzymuje brzmienie:
"Artykuł 380
Dowód prawidłowości procedury tranzytowej w rozumieniu art. 378 ust. 1 dostarcza się zgodnie z wymogami organów celnych:
a) przedkładając dokument celny lub handlowy poświadczony przez organy celne, ustanawiający, że dane towary zostały przedstawione w urzędzie przeznaczenia, lub w przypadku gdy ma zastosowanie art. 406, dokument ten musi zawierać wystarczającą ilość danych, aby umożliwić identyfikację tych towarów; lub
b) przedkładając dokument celny poddający procedurze celnej w państwie trzecim lub też jego odpis bądź fotokopię; taki odpis lub fotokopia muszą zostać odpowiednio poświadczone, że stanowią wierną kopię, przez organ, który poświadczył oryginał dokumentu lub przez organy danego państwa trzeciego, bądź też organy jednego z Państw Członkowskich. Dokument zawiera wystarczającą ilość danych, aby umożliwić identyfikację danych towarów."
14) W art. 453 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
"2. Status wspólnotowy towarów określonych w ust. 1 ustalany jest zgodnie z przepisami art. 314-324 lub, gdzie stosowne, z przepisami art. 325-334, w granicach ustanowionych w art. 326."
15) Dodaje się art. 457a:
"Artykuł 457a
Jeżeli organy celne Państwa Członkowskiego zdecydują o wyłączeniu jakiejś osoby z procedury TIR na mocy przepisów art. 38 Konwencji TIR, niniejszą decyzję stosuje się na całym obszarze celnym Wspólnoty.
W tym celu Państwo Członkowskie podaje do wiadomości swoją decyzję, jak również termin jej stosowania Państwom Członkowskim oraz Komisji.
Niniejsza decyzja stosuje się do wszystkich karnetów TIR przedstawionych do przyjęcia w urzędzie celnym."
16) W art. 503 lit. a) otrzymuje brzmienie:
"a) "towary rolne" oznaczają towary będące przedmiotem rozporządzeń, określonych w art. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 565/80 [6]. Za towary rolne uważa się towary będące przedmiotem rozporządzenia Rady (EWG) nr 3448/93 [7] i rozporządzenia Komisji (EWG) nr 1222/94 [8];"
17) W art. 536 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
"1. Jeżeli organy celne zażądają, aby towary wspólnotowe, inne niż te określone w art. 98 ust. 1 lit. b) i ust. 3 Kodeksu, które są składowane w pomieszczeniach składu celnego, zostały ujęte w ewidencji towarowej, określonej w art. 105 Kodeksu, zgodnie z art. 106 ust. 3 Kodeksu, wówczas ich status celny musi być jednoznacznie potwierdzony odpowiednią adnotacją."
18) W art. 552 ust. 1 lit. a) v) akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:
"operacji, w których wartość towarów oznaczonych ośmiocyfrowym kodem CN, nie przekracza 300000 ECU w odniesieniu do danego wnioskodawcy w roku kalendarzowym, niezależnie od liczby podmiotów gospodarczych dokonujących procesu przetwarzania."
19) W art. 696 ust. 2 akapit drugi otrzymuje brzmienie:
"Zgłoszenie ustne o objęcie procedurą stanowi wniosek o udzielenie pozwolenia, a poświadczenie spisu przez urząd celny traktowane jest jako pozwolenie."
20) W art. 698 wprowadza się następujące zmiany:
a) W ust. 1 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:
"Rzeczy osobistego użytku i towary przywożone w celach sportowych, określone w art. 684, korzystają z pozwolenia dotyczącego procedury odprawy czasowej bez pisemnego lub ustnego wniosku bądź pozwolenia."
b) W ust. 2 dodaje się zdanie w brzmieniu:
"W tym przypadku procedury uproszczone przewidziane w art. 696 stosuje mutatis mutandis."
21) W art. 705 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
"2. W przypadku gdy stosuje się art. 695 i 696, zgłoszenie określone w ust. 1 lub w zależności od przypadku, spis wnosi się do urzędu celnego, który wydał pozwolenie."
22) Artykuł 709 otrzymuje brzmienie:
"Artykuł 709
1. Powstanie długu celnego dotyczącego towarów uprzednio objętych procedurą odprawy czasowej pociąga za sobą konieczność zapłaty odsetek wyrównawczych od całkowitej kwoty zastosowanych należności przywozowych.
2. Ustępu 1 nie stosuje się:
a) w przypadku powstania długu celnego przewidzianego w art. 201 ust. 1 lit. b) Kodeksu;
b) w przypadku powstania długu celnego, jeżeli zabezpieczenie zostało złożone w postaci depozytu gotówkowego w wysokości równej kwocie długu celnego określonego w art. 192 ust. 1 Kodeksu;
c) w przypadku powstania długu celnego poprzez dopuszczenie do swobodnego obrotu towarów uprzednio objętych procedurą odprawy czasowej na mocy art. 673, art. 678, art. 682, art. 684 lub art. 684a;
d) jeżeli kwota odsetek wyrównawczych naliczonych zgodnie z ust. 3 nie przekracza 20 ECU w odniesieniu do każdego przypadku powstania długu celnego;
e) w przypadku gdy osoba, której udzielono pozwolenie, wnioskuje o dopuszczenie do swobodnego obrotu i dostarczy dowód że szczególne okoliczności niespowodowane jej zaniedbaniem lub świadomym działaniem, powodują, iż dokonanie powrotnego wywozu na warunkach, które osoba ta określiła i właściwie umotywowała, składając wniosek o udzielenie pozwolenia, jest niemożliwe lub nieopłacalne. Artykuł 589 ust. 3 stosuje się mutatis mutandis.
3. a) Stosowane roczne stopy odsetek są stopami obowiązującymi w chwili powstania długu celnego, ustanowionymi z zastosowaniem art. 589 ust. 4 lit. a).
b) Stopy procentowe stosowane są za miesiąc na okres między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano pierwszego objęcia procedurą przywożonych towarów, w stosunku do których procedura została zakończona, a ostatnim dniem miesiąca, w którym powstał dług celny. Okres, który uwzględnia się przy naliczaniu odsetek wyrównawczych, nie może być krótszy od jednego miesiąca.
c) Kwota odsetek jest wyznaczana na podstawie należności celnych przywozowych, stopy procentowej określonej w lit. a) i okresu określonego w lit. b)."
23) W załączniku 37 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem I do niniejszego rozporządzenia.
24) W załączniku 38 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem II do niniejszego rozporządzenia.
25) Załączniki 43 i 44 zastępuje się załącznikami III i IV do niniejszego rozporządzenia.
26) W załącznikach 63, 64 i 65 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem V do niniejszego rozporządzenia.
27) W załączniku 79 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem VI do niniejszego rozporządzenia.
28) W załączniku 87 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem VII do niniejszego rozporządzenia.
29) W załączniku 108 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem VIII do niniejszego rozporządzenia.
30) W następujących przepisach wyrazy "rozporządzenie (EWG) nr 1736/75" zastępuje się wyrazami "rozporządzenie (EWG) nr 1172/95".
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.
Środki, które w kontekście zewnętrznego tranzytu wspólnotowego niektórych towarów ustaliły wysokość gwarancji generalnej na całkowitą kwotę 50 % ceł i innych stosowanych opłat bądź w stosunku do których zastosowanie gwarancji generalnej jest zabronione i które zostały przyjęte na podstawie zasad mających zastosowanie przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, pozostają w mocy do dnia podjęcia pierwszej decyzji na podstawie art. 362 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 2454/93 zmienionego niniejszym rozporządzeniem, ale nie później niż do dnia 31 grudnia 1996 r.
Nowe wzory formularzy, przewidziane w niniejszym rozporządzeniu, można stosować od dnia jego wejścia w życie. Formularze, które były stosowane przed tą datą, można wykorzystywać aż do wyczerpania zapasów, ale nie później niż do dnia 31 grudnia 1996 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 19 marca 1996 r.