Rozporządzenie Rady (WE) NR 3288/94
z dnia 22 grudnia 1994 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 40/94 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego w celu wprowadzenia w życie porozumień zawartych w ramach Rundy Urugwajskiej
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 235,
uwzględniając wniosek Komisji,
uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [1],
a także mając na uwadze, co następuje:
Porozumienie ustanawiające Światową Organizację Handlu (dalej "Porozumienie WTO") zostało podpisane w imieniu Wspólnoty; Porozumienie w sprawie handlowych aspektów praw własności intelektualnej (dalej zwane "Porozumieniem TRIPS") załączone do Porozumienia WTO, zawiera szczegółowe postanowienia dotyczące ochrony praw własności intelektualnej, których celem jest stworzenie międzynarodowych zasad w tym zakresie, służących promowaniu handlu międzynarodowego i zapobieganiu zakłóceniom i sporom w handlu, które mogłyby być spowodowane brakiem właściwej i skutecznej ochrony własności intelektualnej;
dla zapewnienia pełnej zgodności stosownego ustawodawstwa Wspólnoty z Porozumieniem TRIPS, Wspólnota musi przedsięwziąć określone środki w odniesieniu do obowiązujących aktów Wspólnoty odnoszących się do ochrony praw własności intelektualnej; środki te pociągają za sobą, w niektórych przypadkach, zmiany lub poprawki aktów Wspólnoty; środki te pociągają za sobą również dokonywanie uzupełnień w obowiązujących aktach Wspólnoty;
rozporządzenie (WE) nr 40/94 z dnia 20 grudnia 1993 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego [2]; art. 5 rozporządzenia (WE) nr 40/94 określa "osoby, które mogą być posiadaczami wspólnotowego znaku towarowego" odnosząc się w znacznej mierze do Konwencji Paryskiej o ochronie własności przemysłowej i wymaga wzajemnego traktowania narodowego ze strony państw, które nie są stronami Konwencji Paryskiej; art. 29 rozporządzenia (WE) nr 40/94, dotyczący prawa pierwszeństwa także wymaga zmiany w tym względzie; w celu przestrzegania obowiązku traktowania narodowego zawartego w art. 3 Porozumienia TRIPS, przepisy te powinny być zmienione, aby zapewnić, że obywatele wszystkich członków WTO, nawet tych, którzy nie są członkami Konwencji Paryskiej, zostaną potraktowane nie mniej korzystnie niż obywatele Państw Członkowskich Wspólnoty;
artykuł 23 ust. 2 Porozumienia TRIPS przewiduje odmowę lub unieważnienie znaków towarowych, które zawierają lub składają się z fałszywych oznaczeń geograficznych win i wyrobów spirytusowych, bez konieczności spełniania przez nie warunku posiadania cech wprowadzających odbiorców w błąd, nowa lit. j) musi zostać dodana w art. 7 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 40/94,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (WE) nr 40/94 wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 5 ust. 1 lit. b) otrzymuje brzmienie:
"b) obywatele innych państw, które są stronami Konwencji Paryskiej o ochronie własności przemysłowej, zwanej dalej "Konwencją Paryską";, lub Porozumienia ustanawiającego Światową Organizację Handlu;";
2) w art. 5 ust. 1 lit. d) otrzymuje brzmienie:
"d) obywatele inni niż ci określeni w lit. c), z państwa, które nie jest stroną Konwencji Paryskiej ani Porozumienia ustanawiającego Światową Organizację Handlu, a które zgodnie z opublikowanymi danymi przyznaje obywatelom wszystkich Państw Członkowskich taką samą ochronę znaków towarowych, jaką przyznaje własnym obywatelom, i które uznaje rejestrację wspólnotowego znaku towarowego za dowód, jeśli obywatele Państw Członkowskich są zobowiązani do udowodnienia rejestracji znaku towarowego w kraju pochodzenia.";
3) w art. 7 ust. 1 po lit. i) dodaje się, co następuje:
"j) znaki towarowe win, które zawierają lub składają się z oznaczeń geograficznych identyfikujących wina, lub wyrobów spirytusowych, które zawierają lub składają się z oznaczeńgeograficznych identyfikujących wyroby spirytusowe, w odniesieniu do takich win i wyrobów spirytusowych, które nie posiadają takiego pochodzenia.";
4) w art. 29 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
"1. Osoba, która należycie złożyła wniosek o znak towarowy w lub dla jakiegokolwiek państwa będącego stroną Konwencji Paryskiej lub Porozumienia ustanawiającego Światową Organizację Handlu, lub jej następcy prawni, korzysta do celów związanych z złożeniem wniosku o rejestrację wspólnotowego znaku towarowego dla tego samego znaku towarowego w odniesieniu do towarów lub usług identycznych lub zawierających się w tych, dla których wniosek został złożony, z prawa pierwszeństwa przez okres sześciu miesięcy od daty złożenia pierwszego wniosku.";
5) w art. 29 ust. 5 otrzymuje brzmienie:
"5. Jeśli pierwszy wniosek został złożony w państwie, które nie jest stroną Konwencji Paryskiej ani Porozumienia ustanawiającego Światową Organizację Handlu, ust. 1-4 stosuje się tylko w takim zakresie, w jakim to państwo, zgodnie z opublikowanymi danymi, przyznaje na podstawie pierwszego wniosku złożonego w Urzędzie i spełniającego warunki równoważne do określonych w niniejszym rozporządzeniu, prawo pierwszeństwa o równoważnym skutku."
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1995 r.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 1996 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 22 grudnia 1994 r.