Rozporządzenie Rady (WE) NR 2406/96
z dnia 26 listopada 1996 r.
ustanawiające wspólne normy handlowe w odniesieniu do niektórych produktów rybołówstwa
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 3759/92 z dnia 17 grudnia 1992 r. w sprawie organizacji wspólnego rynku w zakresie produktów rybołówstwa i akwakultury [1], w szczególności jego art. 2 ust. 3;
uwzględniając wniosek Komisji,
a także mając na uwadze, co następuje:
wspólne normy handlowe dotyczące niektórych gatunków ryb zostały określone przez rozporządzenie Rady (EWG) nr 103/76 [2], a w odniesieniu do niektórych gatunków skorupiaków przez rozporządzenie Rady (EWG) nr 104/86 [3]; powyższe rozporządzenia powinny zostać obecnie zmienione w szerokim zakresie w celu odzwierciedlenia rozwoju rynku oraz zmian w praktykach handlowych; w związku z tym konieczna jest zasadnicza nowelizacja przepisów poprzez wprowadzenie jednego instrumentu prawnego celem zapewnienia przejrzystości i prawidłowego ich stosowania; rozporządzenia Rady (EWG) nr 103/76 i (EWG) nr 104/76 powinny zostać zastąpione;
głównym celem wspólnych norm handlowych dotyczących produktów rybołówstwa jest poprawa jakości produktów i w konsekwencji łatwiejsze wprowadzenie ich do obrotu z korzyścią zarówno dla producentów, jak i konsumentów; produkty rybołówstwa są nieprzetwarzalne i wprowadzane są do obrotu w formie świeżej lub chłodzonej, w związku z czym ich jakość jest w dużym stopniu uzależniona od ich świeżości, którą ocenia się na podstawie obiektywnych kryteriów poprzez badanie organoleptyczne; w celu zapewnienia jednolitej świeżości poszczególnych partii produktów rybołówstwa powinny one zawierać produkty tego samego gatunku oraz powinny pochodzić z tych samych stref połowowych i z tego samego statku;
powinno się określić niewielką, lecz odpowiednią liczbę kategorii świeżości na podstawie wskaźników właściwych dla indywidualnych grup produktów; z uwagi jednak na konieczność wspierania produktów o wysokiej jakości, najpóźniej od dnia 1 stycznia 2000 r., nie wszystkie kategorie świeżości powinny być objęte mechanizmami interwencyjnymi wprowadzanymi jako część ustaleń organizujących rynek;
wspólne normy handlowe mają ponadto na celu określenie jednolitych charakterystyk handlowych danych produktów na całym rynku wspólnotowym, aby przeciwdziałać zakłóceniom konkurencji, jak również aby ustalenia dotyczące cen organizujących rynek mogły być stosowane jednolicie; w związku z powyższym powinien istnieć wymóg, aby produkty rybołówstwa były klasyfikowane według kategorii wielkości określanej na podstawie wagi lub w szczególnych przypadkach, na podstawie rozmiaru;
wspólne normy handlowe stosuje się w przypadku gdy wszystkie dane produkty przeznaczone do spożycia przez ludzi, pochodzące zarówno ze Wspólnoty, jak i z państw trzecich, sprzedawane są po raz pierwszy na terenie Wspólnoty; normy te stosuje się bez uszczerbku dla stosowania przepisów sanitarnych lub zasad ustanowionych jako część środków służących ochronie zasobów; jednakże w każdej sytuacji podstawowe znaczenie mają obowiązujące minimalne wielkości biologiczne, a nie minimalne wielkości określone dla produktów rybołówstwa za pomocą wspólnych norm handlowych;
w ramach stosowania wspólnych norm handlowych w odniesieniu do produktów pochodzących z państw trzecich istnieje obowiązek umieszczenia dodatkowej informacji na opakowaniach; obowiązek ten nie dotyczy produktów przywożonych do Wspólnoty na statkach pływających pod banderą państw trzecich, dokonujących połowów na warunkach takich samych jak te, które dotyczą połowów dokonywanych przez Państwa Członkowskie;
w świetle powszechnej praktyki panującej w większości Państw Członkowskich słusznym jest, aby przemysł klasyfikował produkty rybołówstwa według stopnia świeżości i według kategorii wielkości; ze względu na to, iż świeżość oceniana jest na podstawie kryteriów organoleptycznych, należy ustanowić przepisy umożliwiające współpracę ekspertów powołanych w tym celu przez dane organizacje handlowe;
w celu wzajemnej wymiany informacji każde Państwo Członkowskie powinno dostarczyć pozostałym Państwom Członkowskim i Komisji listę zawierającą nazwiska i adresy ekspertów oraz nazwy i siedziby danych organizacji handlowych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
A. Przepisy ogólne
Artykuł 1
1. Rozporządzenie ustanawia dla określonych produktów rybołówstwa wspólne normy handlowe, zgodnie z art. 2 rozporządzenia (EWG) nr 3759/92, zwanego dalej "rozporządzeniem podstawowym".
2. Do celów niniejszego rozporządzenia:
"wprowadzanie do obrotu" oznacza pierwszą ofertę sprzedaży lub pierwszą sprzedaż na terytorium Wspólnoty z przeznaczeniem do spożycia przez ludzi;
"partia" oznacza ilość produktów rybołówstwa danego gatunku poddaną takiemu samemu procesowi przygotowania i pochodzącą z tego samej strefy połowowej i z tego samego statku;
"strefę połowową" interpretuje się jako zwyczajową nazwę nadaną przez rybołówstwo terenom, na których miały miejsce połowy;
"postać" oznacza formę, w jakiej ryba jest wprowadzana do obrotu, taką jak: "cała", "wypatroszona", "bez głowy" itp.;
"widoczny pasożyt" oznacza pasożyta lub grupę pasożytów, których rozmiary, kolor lub struktura różni się w widoczny sposób od tkanek ryb i które można zaobserwować bez pomocy optycznych przyrządów powiększających, w warunkach świetlnych odpowiednich dla wzroku ludzkiego.
3. a) Przepisy niniejszego rozporządzenia dotyczące kategorii świeżości produktów rybołówstwa stosuje się bez uszczerbku dla wymagań określonych w dyrektywie Rady 91/493/EWG z dnia 22 lipca 1991 r. ustanawiającej warunki zdrowotne dotyczące produkcji i wprowadzania na rynek produktów rybołówstwa [4].
b) Do momentu przyjęcia decyzji Komisji zgodnie z dyrektywą 91/493 kryteria dotyczące ryb, które nie nadają się do spożycia przez ludzi, są wyszczególnione w załączniku I do niniejszego rozporządzenia, w kategorii określonej jako "niedopuszczone".
Artykuł 2
1. Produkty rybołówstwa określone w art. 3, pochodzące z Państw Członkowskich lub z państw trzecich, mogą być wprowadzone do obrotu tylko w przypadku spełnienia warunków określonych w niniejszym rozporządzeniu.
2. Niniejsze rozporządzenie nie stosuje się jednakże w odniesieniu do małych ilości produktu przeznaczonego do sprzedaży detalicznej lub sprzedaży konsumentom dokonywanej przez rybaków przybrzeżnych.
3. Szczegółowe zasady stosowania niniejszego artykułu przyjmuje się zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 32 rozporządzenia podstawowego.
Artykuł 3
1. Wprowadza się następujące wspólne normy handlowe dla niżej wymienionych produktów:
a) Ryb morskich objętych kodem CN 0302:
- gładzica (Pleuronectes platessa),
- tuńczyk albakora lub tuńczyk długopłetwy (Thunnus alalunga),
- tuńczyk niebieskopłetwy (Thunnus thynnus),
- tuńczyk wielkooczny (Thunnus lub Parathunnus obesus),
- śledź z gatunku Clupea harengus,
- dorsz z gatunku Gadus Morhua,
- sardynka z gatunku Sardina pilchardus,
- plamiak (Melanogrammus aeglefinus),
- czarniak (Pollachius virens),
- rdzawiec (Pollachius pollachius),
- makrela z gatunku Scomber scombrus,
- makrela z gatunku Scomber japonicus,
- ostrobok (Trachurus spp.),
- rekinek (Squalus acanthias i Scyliorhinus spp.),
- karmazyn (Sebastes spp.),
- witlinek (Merlangius merlangus),
- błękitek (Micromesistius poutassou lub Gadus poutassou),
- molwa pospolita (Molva spp.),
- sardela (Engraulis spp.),
- morszczuk z gatunku Merluccius merluccius,
- smuklica (Lepidorhombus spp.),
- leszcz promieniowy (Brama spp.),
- żabnica (Lophius spp.),
- zimnica (Limanda limanda),
- złocica (Microstomus kitt),
- bielmik (Trisopterus luscus) i karlik (Trisopterus minutus),
- bops (Boops boops),
- picarel (Maena smaris),
- konger (Conger conger),
- kurek czerwony (Trigla spp.),
- cefal (Mugil spp.),
- raja gładka (Raja spp.),
- flądra (Platichthys flesus),
- sola (Solea spp.),
- pałasz ogoniasty (Lepidopus caudatus i Aphanopus carbo);
b) Skorupiaków objętych kodem CN 0306, wprowadzanych do obrotu jako żywe, świeże, schłodzone albo ugotowane na parze lub w wodzie:
- krewetki (Crangon crangon) i krewetki z gatunku Pandalus borealis,
- kraby jadalne (Cancer pagurus),
- homary norweskie (Nephrops norvegicus);
c) Głowonogów objętych kodem CN 0307:
- mątwy (Sepia officinalis i Rossia macrosoma).
2. Normy handlowe określone w ust. 1, obejmują:
a) kategorie świeżości; i
b) kategorie wielkości.
B. Kategorie świeżości
Artykuł 4
1. Kategorię świeżości każdej partii określa się na podstawie świeżości produktu i niektórych wymagań dodatkowych.
Świeżość definiuje się poprzez odniesienie do specjalnych wskaźników dotyczących poszczególnych typów produktów wymienionych w załączniku I.
2. Przy pomocy wskaźników określonych w ust. 1, przeprowadza się klasyfikację produktów wyszczególnionych w art. 3. Produkty klasyfikuje się partiami, a jednostkami klasyfikacyjnymi są następujące kategorie świeżości:
a) Ekstra, A albo B w odniesieniu do ryb, rekinowatych (selachii), głowonogów i homarów norweskich;
b) Ekstra albo A w odniesieniu do krewetek.
Jednakże żywe homary norweskie klasyfikuje się w kategorii E.
3. Wyszczególnione w art. 3 kraby nie są objęte szczególnymi standardami świeżości.
Do obrotu mogą być wprowadzone jedynie całe kraby, z wyłączeniem samic noszących jaja i krabów o miękkiej skorupie.
Artykuł 5
1. Każda partia musi zawierać produkty o tym samym stopniu świeżości. Wymóg ten nie dotyczy produktów w małych partiach. Jeżeli produkty partii nie są świeże w tym samym stopniu, partie takie zalicza się do najniższej kategorii świeżości przypisanej produktom znajdującym się w partii.
2. Kategorię świeżości należy oznaczyć na etykietach dołączonych do partii w sposób trwały i wyraźny znakami o wysokości, co najmniej 5 cm.
Artykuł 6
1. Ryby, selachii, głowonogi i homary norweskie wyszczególnione w art. 3, których partie zaliczone zostały do kategorii B, będą wyłączone w zakresie tych partii z pomocy finansowej udzielanej w związku z "wycofaniem" określonym w art. 12, 12 lit. a), 14 i 15 rozporządzenia podstawowego.
2. Ryby, selachii, głowonogi i homary norweskie zaliczone do kategorii świeżości Ekstra muszą być wolne od śladów odkształceń, zranień, skaz i silnego odbarwienia.
3. Ryby, selachii, głowonogi i homary norweskie zaliczone do kategorii świeżości A muszą być wolne od skaz i silnego odbarwienia. Dopuszcza się ślady lekkich odkształceń i powierzchowne zranienia w odniesieniu do stosunkowo małej liczby tych produktów.
4. Dopuszcza się ślady poważniejszych odkształceń i powierzchowne zranienia w przypadku stosunkowo małej liczby wyżej określonych produktów zaliczonych do kategorii świeżości B. Ryby muszą być wolne od skaz i silnego odbarwienia.
5. Jeśli produkty klasyfikowane są według kategorii świeżości, należy, bez uszczerbku dla zastosowania odpowiednich przepisów sanitarnych, wziąć pod uwagę obecność widocznych pasożytów i ich potencjalnego wpływu na jakość produktu, z uwzględnieniem typu produktu i jego postaci.
6. Szczegółowe zasady stosowania niniejszego artykułu przyjmuje się, jeśli jest to stosowne, zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 32 rozporządzenia podstawowego.
C. Kategorie wielkości
Artykuł 7
1. Produkty określone w art. 3 mierzy się według wagi lub według ich liczby przypadającej na kilogram. Jednakże krewetki i kraby klasyfikuje się w kategoriach wielkości według szerokości pancerza.
2. Minimalne wielkości ustanowione w niniejszym rozporządzeniu zgodnie ze skalą przedstawioną w załączniku II, stosuje się bez uszczerbku dla minimalnych długości wymaganych na mocy:
- rozporządzenia Rady (EWG) nr 1866/86 z dnia 12 lipca 1986 r. ustanawiającego niektóre środki techniczne dla zachowania zasobów połowowych na Morzu Bałtyckim, w Bełtach i Sundzie [5],
- rozporządzenia Rady (EWG) nr 3094/86 z dnia 7 października 1986 r., ustanawiającego niektóre środki techniczne dla zachowania zasobów połowowych [6],
- rozporządzenia Rady (EWG) nr 1626/94 z dnia 27 lipca 1994 r., ustanawiającego niektóre środki techniczne dla zachowania zasobów połowowych na Morzu Śródziemnym [7].
W celach kontroli sprawowanej przez właściwe władze gatunki podlegające normom handlowym muszą spełniać wymogi dotyczące minimalnych biologicznych wielkości określonych w załączniku II.
Artykuł 8
1. Klasyfikacja partii według kategorii wielkości następuje zgodnie ze skalą przedstawioną w załączniku II.
2. Każda partia musi zawierać produkty tej samej wielkości. Jednakże w małych partiach mogą znajdować się produkty o różnych wielkościach. Partie takie zalicza się do najniższej kategorii wielkości, przypisanej produktom znajdującym się w partii.
3. Kategorię wielkości i postać należy oznaczyć na etykietach dołączonych do partii w sposób wyraźny i trwały, znakami o wysokości, co najmniej 5 cm.
Wagę netto w kilogramach należy oznaczyć na każdej partii wyraźnie i czytelnie. Wymóg ten nie dotyczy sytuacji, gdy partie wystawiane są na sprzedaż w standardowych opakowaniach i jeśli zawartość opakowania jest pokazana, a dokonane przed sprzedażą ważenie wykazało, że zawartość opakowania odpowiada zakładanej zawartości określonej w kilogramach.
4. Szczegółowe zasady zastosowania niniejszego artykułu, w szczególności w zakresie metody ważenia i ustalania odchyleń w wadze netto poniżej lub ponad oznaczoną lub zakładaną wagę, dozwolonych w odniesieniu do poszczególnych partii, przyjmuje się zgodnie z procedurą określoną w art. 32 rozporządzenia podstawowego.
Artykuł 9
Gatunki pelagiczne mogą być zaliczane do różnych kategorii świeżości i wielkości na podstawie systemu polegającego na pobieraniu próbek. System ten musi zapewniać, że świeżość i wielkość produktów znajdujących się w partii jest jednakowa.
Szczegółowe zasady stosowania niniejszego artykułu, w szczególności zasady ustalania liczby próbek, które należy pobrać, wagi lub ilości ryb w każdej próbce, metody ustalania kategorii oraz kontroli wagi partii oferowanych do sprzedaży, przyjmuje się zgodnie z procedurą określoną w art. 32 rozporządzenia podstawowego.
Artykuł 10
W celu zapewnienia lokalnych lub regionalnych dostaw krewetek i krabów w obrębie stref przybrzeżnych Wspólnoty, dopuszcza się odstępstwa od wymaganych minimalnych wielkości tych produktów, określonych w załączniku II do rozporządzenia.
Zarówno powyższe strefy jak i odpowiednie wielkości produktów wprowadzanych na rynek zostaną określone zgodnie z procedurą ustaloną w art. 32 rozporządzenia podstawowego.
D. Produkty pochodzące z państw trzecich
Artykuł 11
1. Bez uszczerbku dla przepisów art. 2 ust. 1, przywożone z państw trzecich produkty określone w art. 3, mogą być wprowadzane na rynek jedynie wtedy, gdy znajdują się w opakowaniach, na których zaznaczone są wyraźnie i czytelnie następujące dane:
- państwo pochodzenia, oznaczona literami alfabetu łacińskiego o wysokości co najmniej 20 mm,
- naukowa nazwa produktu i jego nazwa handlowa,
- postać, w jakiej produkt wprowadzany jest na rynek,
- kategorie świeżości i wielkości, do których został zaliczony produkt,
- waga netto produktów znajdujących się w opakowaniu w kilogramach,
- data przeprowadzenia klasyfikacji i data wysłania produktu,
- nazwa i adres wysyłającego.
2. Jednakże w odniesieniu do określonych w art. 3 produktów przeznaczonych do wprowadzenia do obrotu i wyładowywanych w porcie Wspólnoty bezpośrednio ze strefy połowowej przez statek pływający pod banderą państwa trzeciego, stosuje się przepisy dotyczące połowów Wspólnotowych, bez uszczerbku dla przepisów rozporządzenia Rady (WE) nr 1093/94 [8].
E. Postanowienia końcowe
Artykuł 12
1. Rybołówstwo dokonuje klasyfikacji produktów rybołówstwa według kategorii świeżości Ekstra, A i B oraz według kategorii wielkości we współpracy z ekspertami wyznaczonymi w tym celu przez dane organizacje handlowe. Państwa Członkowskie przeprowadzają kontrole w celu zapewnienia zgodności z przepisami niniejszego artykułu.
2. Jeśli klasyfikacja nie zostanie przeprowadzona według procedury określonej w ust. 1, mogą ją przeprowadzić właściwe władze krajowe.
Artykuł 13
Każde Państwo Członkowskie dostarcza pozostałym Państwom Członkowskim i Komisji, nie później niż na miesiąc przed wejściem w życie rozporządzenia, listę zawierającą nazwiska i adresy ekspertów oraz nazwy i siedziby organizacji określonych w art. 12. Pozostałe Państwa Członkowskie i Komisja muszą być informowane o każdej zmianie wprowadzonej do listy.
Artykuł 14
Komisja przedstawi Radzie do dnia 31 grudnia 2001 r. raport dotyczący rezultatów stosowania art. 6 ust. 1 niniejszego rozporządzenia i w miarę potrzeby, dołączy do niego odpowiednie wnioski.
Artykuł 15
Rozporządzenia Rady (EWG) nr 103/76 i (EWG) nr 104/76 tracą moc. Odniesienia do tych rozporządzeń są uważane za odniesienia do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 16
1. Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1997 r.
2. Bez względu na ust. 1, przepisy art. 6 ust. 1 stosuje się od dnia 1 stycznia 2000 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 26 listopada 1996 r.