Dyrektywa Rady
z dnia l5 października 1984 r.
w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich dotyczących wyrobów ceramicznych przeznaczonych do kontaktu ze środkami spożywczymi
(84/500/EWG)
RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą,
uwzględniając dyrektywę Rady 76/893/EWG z dnia 23 listopada 1976 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich dotyczących materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu zE środkami spożywczymi [1], w szczególności jej art. 3,
uwzględniając wniosek Komisji,
uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [2],
uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego [3],
a także mając na uwadze, co następuje:
artykuł 2 dyrektywy 76/893/EWG stanowi, że materiały i wyroby nie mogą uwalniać do środków spożywczych swych składników w ilościach, które mogłyby zagrozić ludzkiemu zdrowiu;
artykuł 3 tej samej dyrektywy przewiduje, że Rada, zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 100 Traktatu, przyjmuje w drodze dyrektyw szczegółowe przepisy stosowane do niektórych grup materiałów i wyrobów (dyrektywy szczególne);
w większości Państw Członkowskich wyroby ceramiczne przeznaczone do kontaktu ze środkami spożywczymi podlegają przepisom bezwzględnie wiążącym w dziedzinie ochrony zdrowia ludzkiego, określającym limity ilości uwalnianego ołowiu i kadmu;
przepisy te różnią się w poszczególnych Państwach Członkowskich, tworząc przez to przeszkody dla ustanowienia i funkcjonowania wspólnego rynku;
powyższe przeszkody mogą zostać wyeliminowane, jeśli wprowadzanie wyrobów ceramicznych do obrotu wspólnotowego podlegać będzie jednolitymi zasadom; dlatego też konieczne jest zharmonizowanie wartości granicznych oraz metod badania i analizy takich wyrobów;
odpowiednim narzędziem dla osiągnięcia tego celu jest dyrektywa szczególna, w rozumieniu art. 3 dyrektywy 76/893/EWG, której przepisy ogólne mają zastosowanie również do niniejszego przypadku;
dostosowanie określonych procedur kontrolnych i metod analizy do postępu technicznego przewidzianych w niniejszej dyrektywie stanowi środek wykonawczy, którego przyjęcie powinno zostać powierzone Komisji w celu usprawnienia i uproszczenia procedury;
we wszystkich przypadkach, kiedy Rada przyznaje Komisji uprawnienia do wprowadzenia w życie przepisów dotyczących materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z środkami spożywczymi, powinna zostać ustanowiona procedura zapewniająca ścisłą współpracę między Państwami Członkowskimi a Komisją w ramach Stałego Komitetu ds. Środków Spożywczych utworzonego na mocy decyzji Rady z dnia 13 listopada 1969 r.,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:
Artykuł 1
1. Niniejsza dyrektywa jest dyrektywą szczególną w rozumieniu art. 3 dyrektywy 76/893/EWG.
2. Niniejsza dyrektywa dotyczy możliwej migracji ołowiu i kadmu z wyrobów ceramicznych, które w swojej ostatecznej formie przeznaczone są do kontaktu ze środkami spożywczymi lub które pozostają w kontakcie ze środkami spożywczymi albo są przeznaczone do tego celu.
3. "Wyroby ceramiczne" oznaczają wyroby wyprodukowane z mieszaniny substancji nieorganicznych o ogólnej wysokiej zawartości glin lub krzemianów, do których mogły zostać dodane niewielkie ilości substancji organicznych. Wyroby te posiadają kształt pierwotny, utrwalony poprzez wypalanie. Mogą one być szkliwione, emaliowane i/lub zdobione.
Artykuł 2
1. Ilości ołowiu i kadmu uwalniane z wyrobów ceramicznych nie mogą przekraczać ustanowionych poniżej limitów.
2. Ilości ołowiu i kadmu uwalniane z wyrobów ceramicznych ustalane są za pomocą badania, którego warunki określa załącznik I, z zastosowaniem metody analizy opisanej w załączniku II.
3. W przypadku, kiedy wyrób ceramiczny stanowi naczynie zamykane ceramiczną pokrywą, limit ołowiu i/lub kadmu (mg/dm2 lub mg/l), który nie może zostać przekroczony, jest taki sam jak w przypadku samego naczynia.
Samo naczynie oraz powierzchnia wewnętrzna pokrywy badane są oddzielnie w takich samych warunkach.
Suma dwóch poziomów ekstrakcyjnych ołowiu i/lub kadmu, otrzymanych w wyniku takich badań, zostaje odniesiona odpowiednio do powierzchni lub objętości samego naczynia.
4. Wyrób ceramiczny uważany jest za spełniający wymogi niniejszej dyrektywy, jeśli ilości ołowiu i/lub kadmu uwolnione w wyniku badania przeprowadzonego zgodnie z warunkami ustanowionymi w załącznikach I i II nie przekraczają następujących limitów:
| Pb | Cd |
-Kategoria l:
Wyroby, które nie mogą zostać napełnione oraz wyroby, które mogą zostać napełnione, których wewnętrzna głębokość mierzona od najniższego punktu do płaszczyzny poziomej przechodzącej przez górny brzeg nie przekracza 25 mm | 0,8 mg/dm2 | 0,07 mg/dm2 |
-Kategoria 2:
Wszelkie inne wyroby, które mogą być napełnione | 4,0 mg/l | 0,3 mg/l |
-Kategoria 3:
Naczynia do gotowania, pieczenia; opakowania i naczynia do przechowywania posiadające objętość większą niż trzy litry | 1,5 mg/l | 0,1 mg/l |
5. Jeśli dla danego wyrobu ceramicznego określone powyżej ilości nie są przekroczone o więcej niż 50 %, wyrób taki jest mimo to uważany za spełniający wymogi niniejszej dyrektywy, o ile co najmniej trzy inne wyroby o takim samym kształcie, wymiarach, ozdobach i szkliwie zostaną poddane badaniu przeprowadzonemu zgodnie z warunkami ustanowionymi w załącznikach I i II i średnie ilości ołowiu i/lub kadmu uwolnione z powyższych wyrobów nie przekraczają ustalonych limitów, przy czym dla żadnego z powyższych wyrobów limity nie mogą zostać przekroczone o więcej niż 50 %.
Artykuł 3
Wszelkie zmiany w załącznikach wynikające z rozwoju wiedzy naukowej i technicznej, z wyjątkiem sekcji 1 i 2 załącznika I przyjmowane są zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 10 dyrektywy 76/893/EWG.
Artykuł 4
1. W ciągu trzech lat od notyfikacji [4] niniejszej dyrektywy, Rada określi, zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 100 Traktatu:
a) ograniczenia jakie zostaną nałożone na te części wyrobów ceramicznych, z którymi mogą mieć styczność usta;
b) metody kontroli przestrzegania ograniczeń przewidzianych w lit. a).
2. W ciągu tego samego okresu, Komisja, na podstawie danych toksykologicznych i technologicznych, zbada ponownie limity ustanowione w art. 2, w celu ich obniżenia, jak również warunki oświetlenia przy przeprowadzaniu badań określone w załączniku I oraz, jeżeli to konieczne, przedstawi Radzie wnioski odnośnie do stosownych zmian w niniejszej dyrektywie.
Artykuł 5
1. Państwa Członkowskie, jeżeli to konieczne, dokonują zmiany w ustawodawstwach krajowych w celu zgodności z niniejszą dyrektywą, tak aby:
- trzy lata po ogłoszeniu niniejszej dyrektywy, handel wyrobami ceramicznymi, które spełniają jej wymogi, był dozwolony,
- pięć lat po ogłoszeniu niniejszej dyrektywy, wprowadzanie do obrotu wyrobów ceramicznych, które nie spełniają wymogów, było zabronione.
Informują one Komisję o każdej takiej zmianie.
2. Z zastrzeżeniem ust. 1, Państwa Członkowskie mogą zakazać lub nadal zakazywać produkcji wyrobów ceramicznych, które nie spełniają warunków niniejszej dyrektywy.
Artykuł 6
Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.
Sporządzono w Luksemburgu, dnia 15 października 1984 r.