Decyzja Komisji
z dnia 30 marca 1993 r.
upoważniająca, w zakresie obrotu sadzeniakami ziemniaka na całym lub części terytorium niektórych Państw Członkowskich do podjęcia bardziej rygorystycznych środków przeciwko niektórym chorobom, niż przewidziane w załącznikach I i II do dyrektywy Rady 66/403/EWG
(93/231/EWG)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą,
uwzględniając dyrektywę Rady 66/403/EWG z dnia 14 czerwca 1966 r. w sprawie obrotu sadzeniakami ziemniaka [1], ostatnio zmienioną dyrektywą Komisji 93/3/EWG [2], w szczególności jej art. 13 ust. 2,
uwzględniając wnioski Niemiec, Irlandii i Wielkiej Brytanii,
a także mając na uwadze, co następuje:
dyrektywa 66/403/EWG przewiduje margines tolerancji dla niektórych organizmów szkodliwych;
wymieniona dyrektywa nadal pozwala Państwom Członkowskim wprowadzić bardziej rygorystyczne warunki rodzimej produkcji dla sadzeniaków ziemniaka;
Irlandia na całym swoim terytorium oraz Niemcy i Zjednoczone Królestwo na określonych częściach swoich terytoriów zamierzają chcą zastosować szczególne środki przeciwko niektórym organizmom szkodliwym, które stanowią zagrożenie dla upraw ziemniaka w tych regionach;
w świetle dotychczasowych doświadczeń, obrót sadzeniakami ziemniaka kategorii, które nie spełniają bardziej rygorystycznych wymagań niż ustanowione w załącznikach I i II do wymienionej dyrektywy, dotyczących niektórych organizmów szkodliwych, stanowi szczególne niebezpieczeństwo dla upraw ziemniaka na całym terytorium Irlandii na niektórych częściach terytoriów Niemiec i Zjednoczonego Królestwa;
w dyrektywie 93/17/EWG [3] Komisja określiła wspólnotowe kategorie elitarnych sadzeniaków ziemniaka wraz z warunkami i oznaczeniami odnoszącymi się do tych kategorii; te rodzaje sadzeniaków powinny być uważane za dopuszczone do obrotu na terytorium Państw Członkowskich, zgodnie z art. 13 ust. 2 dyrektywy 66/403/EWG;
porównanie wymagań stosowanych w zakresie rodzimej produkcji sadzeniaków ziemniaka na całym terytorium Irlandii oraz na częściach terytoriów Niemiec i Wielkiej Brytanii ze wspólnotowymi kategoriami elitarnych sadzeniaków ziemniaka wykazało, iż:
- "kategoria 1 EWG" spełnia bardziej rygorystyczne warunki,
- "kategoria 2 EWG" spełnia warunki stawiane sadzeniakom ziemniaka rodzimej produkcji,
- "kategoria 3 EWG" spełnia warunki jak stawiane rodzimej produkcji ziemniaka;
dlatego Irlandia na całym swoim terytorium oraz Niemcy i Zjednoczone Królestwo na części swych terytoriów powinny zostać upoważnione do ograniczenia obrotu sadzeniakami ziemniaka jedynie do wspólnotowych elitarnych kategorii, ustanowionych dyrektywą 93/17/EWG;
takie upoważnienie jest zgodne ze zobowiązaniami Państw Członkowskich wynikającymi ze wspólnotowych przepisów w sprawie zdrowia roślin, ustanowionych dyrektywą Rady 77/93/EWG [4], ostatnio zmienioną dyrektywą Komisji 92/103/EWG [5];
środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Nasion i Materiału Rozmnożeniowego dla Rolnictwa, Ogrodnictwa i Leśnictwa,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Państwa Członkowskie wymienione w kolumnie 1 Załącznika do niniejszej decyzji są upoważnione - w zakresie obrotu sadzeniakami ziemniaka w regionach wymienionych przy ich nazwach w kolumnie 2 Załącznika - do ograniczenia obrotu sadzeniakami ziemniaka do następujących elitarnych wspólnotowych kategorii sadzeniaków ziemniaka, określonych w dyrektywie Komisji 93/17/EWG:
a) "kategoria 1 EWG" lub "kategoria 2 EWG" dla produkcji sadzeniaków ziemniaka;
b) "kategoria 1 EWG", "kategoria 2 EWG" lub "kategoria 3 EWG" dla produkcji ziemniaków.
Artykuł 2
Zainteresowane Państwa Członkowskie ustanowią ciągły system badań statystycznych w celu zapewnienia stałej zgodności z zasadami regulującymi upoważnienie i przygotowują sprawozdania; Komisja nadzoruje ten system.
Artykuł 3
Upoważnienie określone w art. 1 zostaje cofnięte w przypadku stwierdzenia, że wymienione warunki nie zostały spełnione.
Artykuł 4
Niniejszą decyzję stosuje się od daty wejścia w życie dyrektywy Rady 91/683/EWG [6].
Artykuł 5
Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 30 marca 1993 r.