DYREKTYWA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY 2008/92/WE
z dnia 22 października 2008 r.
dotycząca wspólnotowej procedury w celu poprawy przejrzystości cen gazu i energii elektrycznej dla końcowych odbiorców przemysłowych (Wersja przekształcona)
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 285 ust. 1,
uwzględniając wniosek Komisji,
stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu (1),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Dyrektywa Rady 90/377/EWG z dnia 29 czerwca 1990 r. dotycząca wspólnotowej procedury w celu poprawy przejrzystości cen gazu i energii elektrycznej dla końcowych odbiorców przemysłowych (2) została kilkakrotnie znacząco zmieniona (3). Ponieważ mają być do niej wprowadzone kolejne zmiany, należy przeredagować odnośne przepisy w celu zapewnienia jasności.
(2)
Przejrzystość cen energii, w stopniu wzmacniającym warunki zapewniające niezakłóconą konkurencję w ramach wspólnego rynku, jest niezbędna dla urzeczywistnienia oraz sprawnego funkcjonowania wewnętrznego rynku energii.
(3)
Przejrzystość może przyczynić się do zlikwidowania dyskryminacji odbiorców poprzez zwiększenie ich wolności wyboru między różnymi źródłami energii oraz różnymi dostawcami.
(4)
Obecnie stopień przejrzystości waha się w zależności od źródła energii, państwa członkowskiego lub regionu Wspólnoty, tym samym podając w wątpliwość osiągnięcie wewnętrznego rynku energii.
(5)
Jednakże ceny płacone przez przemysł we Wspólnocie za zużywaną energię stanowią jeden z czynników wpływających na ich konkurencyjność i dlatego powinny zachować charakter poufny.
(6)
System standardowych odbiorców stosowany przez Urząd Statystyczny Wspólnot Europejskich (Eurostat) w jego publikacjach dotyczących cen oraz system cen, wprowadzony dla głównych przemysłowych odbiorców energii elektrycznej, zapewnia, że przejrzystość nie jest przeszkodą dla zachowania poufności.
(7)
Konieczne jest zwiększenie liczby kategorii odbiorców stosowanych przez Eurostat do poziomów, na których odbiorcy pozostają reprezentatywni.
(8)
W ten sposób przejrzystość cen dla odbiorców końcowych zostałaby osiągnięta bez naruszania niezbędnej zasady poufności umów. W celu zachowania poufności warunkiem opublikowania ceny jest istnienie co najmniej trzech odbiorców w danej kategorii.
(9)
Te informacje dotyczące gazu i energii elektrycznej zużywanej przez przemysł dla końcowych odbiorców energii umożliwią również dokonywanie porównań z innymi źródłami energii (ropa naftowa, węgiel, paliwa kopalne, odnawialne źródła energii) oraz z innymi odbiorcami.
(10)
Zarówno przedsiębiorstwa dostarczające gaz i energię elektryczną, jak też odbiorcy gazu i energii elektrycznej podlegają, niezależnie od stosowania niniejszej dyrektywy, zasadom konkurencji określonym w Traktacie, w rezultacie czego Komisja może wymagać przekazywania informacji o cenach i warunkach sprzedaży.
(11)
Znajomość obowiązujących systemów cenowych tworzy część przejrzystości cen.
(12)
Informacje dotyczące podziału odbiorców na kategorie oraz wielkości odpowiadających im udziałów rynkowych stanowią również część przejrzystości cen.
(13)
Przekazywanie informacji do Eurostatu na temat cen i warunków sprzedaży odbiorcom i stosowanych systemów cenowych, jak również na temat podziału odbiorców na kategorie według wielkości zużycia, powinno zapewnić Komisji wystarczające podstawy do podjęcia decyzji, jeśli to konieczne, o odpowiednich działaniach lub wnioskach legislacyjnych w świetle sytuacji na wewnętrznym rynku energii.
(14)
Dane dostarczane Eurostatowi będą bardziej wiarygodne, gdy przedsiębiorstwa same je zestawią.
(15)
Znajomość systemu podatkowego i opłat parafiskalnych istniejących w każdym państwie członkowskim jest istotna do zapewnienia przejrzystości cen.
(16)
Musi istnieć możliwość weryfikowania wiarygodności danych dostarczanych Eurostatowi.
(17)
Osiągnięcie przejrzystości zakłada publikację i rozpowszechnianie cen oraz systemów cenowych najszerzej jak to możliwe wśród odbiorców.
(18)
W celu realizacji przejrzystości cen energii system powinien być oparty o wypróbowaną specjalistyczną wiedzę oraz metody opracowane i stosowane przez Eurostat, dotyczące przetwarzania, weryfikacji oraz publikowania danych.
(19)
W perspektywie urzeczywistnienia wewnętrznego rynku energii należy zapewnić sprawne działanie systemu przejrzystości cen w najszybszym możliwym terminie.
(20)
Jednolite wprowadzenie w życie niniejszej dyrektywy może nastąpić we wszystkich państwach członkowskich dopiero wtedy, kiedy rynek gazu ziemnego, szczególnie w odniesieniu do infrastruktury, osiągnie dostateczny poziom rozwoju.
(21)
Środki niezbędne dla wykonania niniejszej dyrektywy powinny zostać przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 ustanawiającej warunki wykonania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji (4).
(22)
W szczególności należy przyznać Komisji uprawnienia do wprowadzania koniecznych zmian do załącznika I i II w świetle napotkanych szczególnych problemów. Ponieważ środki te mają zasięg ogólny i mają na celu zmianę elementów innych niż istotne niniejszej dyrektywy, środki te muszą zostać przyjęte zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą określoną w art. 5a decyzji 1999/468/WE.
(23)
Ponieważ nowe elementy wprowadzone do niniejszej dyrektywy dotyczą wyłącznie procedury komitetu, nie wymagają one transpozycji przez państwa członkowskie.
(24)
Niniejsza dyrektywa nie powinna naruszać zobowiązań państw członkowskich odnoszących się do terminów przeniesienia do prawa krajowego dyrektyw określonych w załączniku III część B,
PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:
Artykuł 1
Państwa członkowskie podejmują kroki niezbędne do zapewnienia, że przedsiębiorstwa dostarczające gaz lub energię elektryczną do końcowych odbiorców przemysłowych, określonych w załączniku I i II, przekazują Urzędowi Statystycznemu Wspólnot Europejskich (Eurostat) w formie przewidzianej w art. 3 informacje:
1)
o cenach i warunkach sprzedaży gazu i energii elektrycznej końcowym odbiorcom przemysłowym;
2)
o stosowanym systemie cenowym;
3)
o podziale odbiorców oraz odpowiadających temu wielkościach poszczególnych kategorii zużycia, przy zapewnieniu reprezentatywności tych kategorii na poziomie krajowym.
Artykuł 2
1. Przedsiębiorstwa określone w art. 1 gromadzą dane przewidziane w art. 1 ust. 1 i 2 na dzień 1 stycznia i 1 lipca każdego roku.
Dane te, zestawione zgodnie z przepisami, o których mowa w art. 3, przekazywane są Eurostatowi oraz do właściwych organów państw członkowskich w terminie dwóch miesięcy.
2. Na podstawie danych, o których mowa w ust. 1, Eurostat każdego roku w maju oraz w listopadzie publikuje, we właściwej formie, ceny gazu i energii elektrycznej dla odbiorców przemysłowych w państwach członkowskich oraz stosowane systemy cenowe.
3. Informacje przewidziane w art. 1 pkt 3 są przekazywane co dwa lata Eurostatowi oraz do właściwych organów państw członkowskich.
Informacji tych nie publikuje się.
Artykuł 3
Przepisy wykonawcze dotyczące formy, treści i wszystkich pozostałych cech informacji przewidzianych w art. 1 zostały określone w załączniku I i II.
Artykuł 4
Eurostat nie ujawnia danych dostarczonych mu na podstawie art. 1, które mogłyby, ze względu na swój charakter, stanowić tajemnicę handlową. Do takich poufnych danych statystycznych przekazywanych Eurostatowi mogą mieć dostęp jedynie urzędnicy Eurostatu i mogą je wykorzystywać jedynie do celów statystycznych.
Akapit pierwszy nie stoi jednak na przeszkodzie opublikowaniu danych w formie zagregowanej, nieumożliwiającej identyfikacji poszczególnych transakcji handlowych.
Artykuł 5
Jeśli Eurostat stwierdzi istotne ze statystycznego punktu widzenia nieprawidłowości lub brak spójności danych przekazywanych na mocy niniejszej dyrektywy, może zwrócić się do organów krajowych o pozwolenie na kontrole właściwych deagregowanych danych, jak również metod obliczania lub oceny stanowiących podstawę dla zagregowanych danych, w celu oceny, a nawet zmiany wszelkich informacji uznanych za nieprawidłowe.
Artykuł 6
W razie potrzeby Komisja dokonuje koniecznych zmian w załącznikach I i II w świetle napotkanych szczególnych problemów. Środki te, mające na celu zmianę elementów innych niż istotne niniejszej dyrektywy, przyjmowane są zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą wskazaną w art. 7 ust. 2.
Zmiany takie obejmują jednak jedynie techniczne elementy załączników I i II i nie mogą zmieniać ogólnej struktury systemu.
Artykuł 7
1. Komisję wspomaga komitet.
2. W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5a ust. 1-4 oraz art. 7 decyzji 1999/468/WE, przy uwzględnieniu przepisów zawartych w jej art. 8.
Artykuł 8
Raz do roku Komisja przedstawia Parlamentowi Europejskiemu, Radzie oraz Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu sprawozdanie podsumowujące funkcjonowanie niniejszej dyrektywy.
Artykuł 9
W przypadku gazu ziemnego niniejsza dyrektywa nie będzie wykonywana w państwie członkowskim w terminie do pięciu lat od dnia wprowadzenia tego źródła energii na dany rynek.
Zainteresowane państwo członkowskie w sposób wyraźny i niezwłocznie informuje Komisję o dacie wprowadzenia tego źródła energii na rynek krajowy.
Artykuł 10
Dyrektywa 90/377/EWG, zmieniona aktami wymienionymi w załączniku III część A, traci moc, bez uszczerbku dla zobowiązań państw członkowskich odnoszących się do terminów przeniesienia do prawa krajowego dyrektyw określonych w załączniku III część B.
Odesłania do uchylonej dyrektywy odczytuje się jako odesłania do niniejszej dyrektywy, zgodnie z tabelą korelacji w załączniku IV.
Artykuł 11
Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Artykuł 12
Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich.
Sporządzono w Strasburgu, dnia 22 października 2008 r.