Rozporządzenie Komisji (WE) nr 150/2001
z dnia 25 stycznia 2001 r.
ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 104/2000 w odniesieniu do kar nakładanych na organizacje producentów w sektorze rybołówstwa w związku z nieprawidłowościami w działaniu mechanizmów interwencyjnych oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 142/98
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 104/2000 z dnia 17 grudnia 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku produktów rybołówstwa i akwakultury [1], w szczególności jego art. 21 ust. 8, art. 23 ust. 5, art. 24 ust. 8, art. 25 ust. 6 i art. 27 ust. 6,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 104/2000, uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3759/92 [2] ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2001 r., przewiduje pewną liczbę mechanizmów interwencyjnych dostępnych dla organizacji producentów. W celu powstrzymania nadużyć i zapewnienia równego traktowania organizacji producentów w Państwach Członkowskich istnieje konieczność ustanowienia przez Wspólnotę kar za nieprawidłowości w działaniu tych mechanizmów.
(2) Rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 2988/95 [3] przewiduje ramy jednolitych kontroli i środków administracyjnych oraz kar dotyczących nieprawidłowości w przestrzeganiu prawa wspólnotowego.
(3) Należy określić rodzaje nieprawidłowości objętych zakresem niniejszego rozporządzenia.
(4) Stosowane kary powinny być proporcjonalne do nieprawidłowości i powinny być oparte na obiektywnych i sprawdzalnych kryteriach. W celu zapewnienia, że stopień odpowiedzialności brany jest pod uwagę, nieprawidłowości umyślne i spowodowane rażącym niedbalstwem powinny podlegać bardziej surowej karze. Przy nieprawidłowościach o ograniczonych konsekwencjach finansowych kary dla organizacji producentów nie powinny polegać na całkowitym wycofaniu prawa do korzystania z pomocy, a jedynie na odpowiednim zmniejszeniu zakresu tego prawa.
(5) Komisja powinna być informowana o nieprawidłowościach w działaniu mechanizmów interwencyjnych w celu zapewnienia, że do budżetu Wspólnoty zostały zwrócone prawidłowe kwoty.
(6) Ponieważ kary przewidziane w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 142/98 z dnia 21 stycznia 1998 r. ustanawiającym szczegółowe zasady przyznawania dodatków wyrównawczych do tuńczyka przeznaczonego do przemysłu przetwórczego [4] zostały włączone w zakres niniejszego rozporządzenia, właściwe jest dokonanie odpowiednich zmian w rozporządzeniu (WE) nr 142/98.
(7) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Produktów Rybołówstwa,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Niniejsze rozporządzenie ustanawia kary za nieprawidłowości związane ze stosowaniem art. 21, 23, 24, 25 i 27 rozporządzenia (WE) nr 104/2000 określającego mechanizmy interwencyjne odszkodowań finansowych za wycofania, odroczoną pomoc, samodzielne wycofania i odroczenia, pomoc dla prywatnych składów oraz dodatków wyrównawczych do tuńczyka (zwane dalej "mechanizmami interwencyjnymi").
Artykuł 2
Do celów rozporządzenia stosuje się następujące definicje:
a) "podmiot gospodarczy" określony w art. 1 ust. 2 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 2988/95 oznacza organizację producentów lub jednego z jej członków;
b) "cena interwencyjna" oznacza jedną z następujących cen, zgodnie z zastosowanym mechanizmem interwencyjnym:
i) cenę wycofania, ustaloną zgodnie z art. 20 rozporządzenia (WE) nr 104/2000;
ii) wspólnotową cenę sprzedaży, ustaloną zgodnie z art. 22 i 25 rozporządzenia (WE) nr 104/2000;
iii) autonomiczną cenę wycofania ustaloną zgodnie z art. 24 rozporządzenia (WE) nr 104/2000;
iv) spustową cenę progową określoną w art. 27 rozporządzenia (WE) nr 104/2000.
Artykuł 3
1. Jeżeli nieprawidłowości dotyczą kwot w wysokości nieprzekraczającej 5 % rocznej pomocy otrzymanej przez organizację w ramach mechanizmu, Państwo Członkowskie zatrzyma do 20 % ceny interwencyjnej stosowanej do ilości przedmiotowego produktu w zależności od skutków finansowych naruszenia.
2. Jeżeli nieprawidłowości dotyczą kwot w wysokości między 5 % a 10 % rocznej pomocy otrzymanej przez organizację w ramach mechanizmu, Państwo Członkowskie zatrzyma od 30 %-50 % ceny interwencyjnej stosowanej do ilości przedmiotowego produktu w zależności od skutków finansowych naruszenia.
3. Jeżeli nieprawidłowości dotyczą kwot o wysokości przekraczającej 10 % rocznej pomocy otrzymanej przez organizację w ramach mechanizmu, Państwo Członkowskie zatrzyma 60 %-80 % ceny interwencyjnej stosowanej do ilości produktu w zależności od skutków finansowych naruszenia.
4. W przypadku nieprawidłowości umyślnych lub spowodowanych rażącym niedbalstwem, ustanowionym w prawie danego Państwa Członkowskiego, Państwo to zatrzyma całą pomoc, o którą wnioskowała organizacja producentów w ramach mechanizmu w ciągu roku połowowego. W przypadku stwierdzenia umyślnej nieprawidłowości Państwo Członkowskie nie udziela pomocy w ramach tego mechanizmu w roku następnym.
5. Zatrzymane kwoty i inne sankcje przewidziane w niniejszym artykule nie są uważane za kary w rozumieniu prawa karnego.
Artykuł 4
1. Kwoty, które mają być zatrzymane zgodnie z art. 3, są zwracane Państwu Członkowskiemu po pobraniu z zabezpieczenia złożonego przez organizację producentów albo potrącane z pomocy, która ma być otrzymana w następnym roku połowowym.
2. Sumy zatrzymane przez Państwa Członkowskie lub im zwrócone są przekazywane do Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej.
3. Państwa Członkowskie każdego miesiąca informują Komisję o przypadkach, w których miało miejsce zastosowanie przepisów art. 3.
Artykuł 5
Skreśla się art. 9 w rozporządzeniu (WE) nr 142/98.
Artykuł 6
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Urzędowym Dzienniku Wspólnot Europejskich.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 25 stycznia 2001 r.