Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 3506/89
z dnia 23 listopada 1989 r.
zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 3703/85 ustanawiające szczegółowe zasady stosowania wspólnych norm handlowych w odniesieniu do niektórych świeżych lub schłodzonych ryb
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 3796/81 z dnia 29 grudnia w sprawie wspólnej organizacji rynku produktów rybołówstwa [1], ostatnio zmienione rozporządzeniem (EWG) nr 1495/89 [2], w szczególności jego art. 4 ust. 4,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 103/76 z dnia 19 stycznia 1976 r. ustanawiające wspólne normy wprowadzania do obrotu niektórych świeżych i schłodzonych ryb [3], ostatnio zmienione rozporządzeniem (EWG) nr 33/89 [4], w szczególności jego art. 6 ust. 7, art. 8 ust. 5 i art. 9,
a także mając na uwadze, co następuje:
możliwe jest ułatwienie wykonania uzgodnień kontrolnych; należy przeznaczyć dostateczną ilość czasu na klasyfikację i oznakowanie niektórych ryb świeżych i chłodzonych;
doświadczenie pokazuje, że należy rozszerzyć system pobierania próbek tak, aby obejmował on również gatunki ryb pelagicznych, inne niż śledź i makrela; należy ustanowić szczegółowe zasady w odniesieniu do gatunków, które miałyby być objęte tym systemem;
rozporządzenie Komisji (EWG) nr 3703/85 [5] należy dlatego zmienić;
środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Produktów Rybołówstwa,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (EWG) nr 3703/85 wprowadza się następujące zmiany:
1) Artykuł 7, 8 i 9 otrzymują oznaczenie 10, 11 i 12. W art. 11 tiret trzecie "art. 7" zastępuje się "art. 10".
2) Artykuł 6 zastępuje się art. 6-9:
"Artykuł 6
Klasyfikacja i wskazanie kategorii wielkości oraz stopnia świeżości, zgodnie z art. 7 i 8 rozporządzenia (EWG) nr 103/76, dokonuje się z uwzględnieniem odpowiedniego okresu czasu, zanim produkt zostanie po raz pierwszy zaoferowany do sprzedaży, aby ułatwić kontrolę przewidzianą w art. 4 rozporządzenia (EWG) nr 3796/81.
Artykuł 7
1. Klasyfikację gatunków wymienionych w załączniku II na różne kategorie świeżości i wielkości na podstawie systemu pobierania próbek, przewidzianego w art. 9 rozporządzenia (EWG) nr 103/76, należy przeprowadzać zgodnie z procedurą określoną w poniższych ustępach oraz w art. 8.
2. Próbki pobierane są w taki sposób, aby były reprezentatywne dla danych partii przy uwzględnieniu praktyk handlowych stosowanych w tej dziedzinie w Państwach Członkowskich. Próbki powinny być pobierane w stały sposób, w zależności od wagi próbek, które mają być pobrane oraz od całkowitej ilości przeznaczonej do sprzedaży.
3. Próbki te są pobierane z ilości, która ma być oferowana do sprzedaży w sposób przedstawiony poniżej, pod warunkiem że nie będą ważyły mniej niż 0,08 % jakiejkolwiek ilości powyżej 100 ton:
Ilość oferowana do sprzedaży (tony) | Minimalna waga pobieranych próbek (kilogramy) |
Mniej niż 5 | 8 |
5 lub więcej, ale mniej niż 15 | 20 |
15 lub więcej, ale mniej niż 40 | 40 |
40 lub więcej, ale mniej niż 60 | 60 |
60 lub więcej, ale mniej niż 80 | 80 |
80 lub więcej, ale mniej niż 100 | 100 |
100 lub więcej | 120 |
4. W przypadkach, gdy wyładunek następuje ze statku wyposażonego w zbiorniki rybne, próbki są pobierane z zawartości poszczególnych zbiorników, z uwzględnieniem powyższych przepisów.
Artykuł 8
1. Wszystkie ryby w każdej próbce zostają zaklasyfikowane zgodnie z rozporządzeniem (EWG) nr 103/76. Świeżość powinna być określona zgodnie z kryteriami ustalonymi w pkt I załącznika A do tego rozporządzenia.
Ilości przeznaczone do sprzedaży zostają następnie posortowane na takie same kategorie, jak te, które wynikają z klasyfikacji próbek ryb pod warunkiem że kontrola wzrokowa przedmiotowych ilości nie wzbudza żadnych wątpliwości co do reprezentatywności próbki.
Dopuszcza się wahania wielkości i świeżości przewidziane w art. 2.
2. Jeżeli próbka wskazuje, że:
a) część badanych ryb, stanowiąca więcej niż 10 % ilości próbki, należy do kategorii B, minimalna waga pobieranej próbki musi być przynajmniej dwukrotnie większa niż waga określona w art. 7 ust. 3. Odpowiednia ilość ryb zostaje również zbadana zgodnie z kryteriami świeżości określonymi w pkt II załącznika A do rozporządzenia (EWG) nr 103/76. Ilości, o których mowa mogą być zakwalifikowane do kategorii wyższej niż B, jeżeli jakość wszystkich ryb z drugiej próbki jest wyższa niż B;
b) część badanych ryb nie spełnia wymogów ustanowionych dla wprowadzania do obrotu w celu spożycia przez ludzi, ilości, o których mowa nie mogą być wykorzystane w tym celu, chyba że klasyfikacja zgodne z art. 6, 7 i 8 rozporządzenia (EWG) nr 103/76 wykazuje, że część tej ilości może być wprowadzona do obrotu w celu spożycia przez ludzi;
c) pewne ilości mogą się okazać niejednorodne pod względem świeżości i wielkości, waga dodatkowych próbek, które mają być pobrane powinna być wyznaczona przez ekspertów określonych w art. 11 rozporządzenia (EWG) nr 103/76.
3. Jeśli kontrola wzrokowa ryb wykaże, że nie były one konserwowane na statku w sposób określony w art. 6 ust. 6 rozporządzenia (EWG) nr 103/76, stosuje się metodę oszacowywania ustanowiona w ust. 2 lit. a) niniejszego artykułu.
Artykuł 9
Państwa Członkowskie zapewnią w drodze regularnych kontroli przestrzeganie rozporządzenia (EWG) nr 103/76 w odniesieniu do produktów klasyfikowanych zgodnie z procedurą pobierania próbek."
3) Załącznik otrzymuje oznaczenie załącznik I i dodaje się załącznik II w brzmieniu:
"ZAŁĄCZNIK II
1. Śledz z gatunku Clupea harengus.
2. Sardynki z gatunku Sardina pilchardus.
3. Makrela z gatunku Scomber scombrus.
4. Makrela z gatunku Scomber japonicus.
5. Ostrobok (Trachurus spp.)
6. Sardela (Engrauliss spp.)
7. Picarel z gatunku Maena smaris.
"Artykuł 2.
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 23 listopada 1989 r.