Rozporządzenie Rady (EWG) NR 2763/75
z dnia 29 października 1975 r.
ustanawiające ogólne zasady przyznawania dopłat do prywatnego składowania wieprzowiny
RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2759/75 [1] z dnia 29 października 1975 r., dotyczące wspólnej organizacji rynku wieprzowiny, w szczególności jego art. 7 ust. 1;
uwzględniając wniosek Komisji,
a także mając na uwadze, co następuje:
rozporządzenie (EWG) nr 2759/75 wprowadza przepis, dotyczący interwencji na rynku wieprzowiny w postaci dopłat do prywatnego składowania;
funkcjonowanie takiego systemu pomocy może być ułatwione poprzez zawarcie umów z agencjami interwencyjnymi;
dla osiągnięcia celów pomocy określonych w rozporządzeniu (EWG) nr 2759/75 jej wielkość powinna być ustalona w odniesieniu do kosztów składowania; w tym celu powinny zostać wprowadzone dwie metody ustalania tej wielkości; w obu przypadkach przyznawanie pomocy powinno być realizowane w taki sposób, by nie wywoływało dyskryminacji pomiędzy kandydatami prowadzącymi działalność we Wspólnocie;
należy przewidzieć właściwe środki na wypadek zaistnienia na rynku tych produktów sytuacji, wymagającej zmiany warunków umów, które mają zostać zawarte, lub zmiany długości okresu składowania, przewidzianej w umowach już zawartych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1. Prywatne składowanie, w rozumieniu art. 3 rozporządzenia (EWG) nr 2759/75, jest to przechowywanie w składzie produktów należących do rynku wieprzowiny na własne ryzyko i koszt przez osoby fizyczne lub prawne prowadzące działalność we Wspólnocie, inne niż agencje interwencyjne wymienione w tym artykule.
2. Dopłata do prywatnego składowania może być przyznana jedynie w stosunku do produktów uzyskanych ze świń, pochodzących ze Wspólnoty.
3. Dopłata do prywatnego składowania jest przyznawana zgodnie z warunkami umów zawartych z agencjami interwencyjnymi; takie umowy wyrażają wzajemne zobowiązania stron na standardowych warunkach dla każdego produktu.
Artykuł 2
Z wyjątkiem specjalnych upoważnień, wniosek o dopłatę do prywatnego składowania może być złożony jedynie w państwie, w którym produkt ma być przechowywany.
Artykuł 3
Jeśli wymaga tego sytuacja na rynku, okres składowania określony w umowie może być skrócony lub wydłużony na ustalonych warunkach.
Artykuł 4
1. Wielkość dopłaty jest:
a) określona drogą zaproszenia do przetargu opublikowanego w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich, albo
b) ustalona z góry.
2. W obydwu przypadkach:
a) wnioskodawcy są traktowani jednakowo pod względem dopuszczalności ich oferty, niezależnie od lokalizacji ich przedsiębiorstwa we Wspólnocie;
b) do przetargu i zawarcia umowy zostają dopuszczeni tylko ci wnioskodawcy, którzy dali gwarancję wypełnienia ich zobowiązań wynikających z umowy poprzez złożenie depozytu, który zostaje utracony w całości lub części, jeżeli zobowiązania te nie zostaną wypełnione lub zostaną wypełnione jedynie częściowo;
c) określa się termin wprowadzenia towaru do składu oraz czas trwania składowania;
d) wielkość dopłaty nie może na ogół przekroczyć wielkości kosztów, które byłyby poniesione, gdyby składowanie zostało przeprowadzone przez publiczną agencję interwencyjną.
Artykuł 5
1. Przy wyborze ofert pierwszeństwo mają te, które są najbardziej korzystne dla Wspólnoty.
2. W każdym przypadku, przyznanie umowy nie musi koniecznie nastąpić.
Artykuł 6
W sytuacji, gdy wielkość dopłaty została ustalona z góry:
a) jej wielkość jest taka sama dla każdego produktu i jest określona przy uwzględnieniu kosztów składowania, normalnego obniżenia jakości i, w miarę możliwości, wszelkiego przewidywalnego wzrostu ceny danego produktu;
b) wnioski o dopłatę są przyjmowane na ustalonych warunkach, w szczególności, odnośnie do czasu, który może upłynąć pomiędzy złożeniem wniosku, a zawarciem umowy;
c) zawarcie umowy składu może ulec zawieszeniu lub terminy przyszłych umów mogą zostać skorygowane, jeżeli przegląd sytuacji rynkowej, ilości objętych umowami i wniosków o umowy wykaże konieczność podjęcia któregoś z tych środków.
Artykuł 7
1. Rozporządzenie Rady (EWG) nr 739/68 z dnia 18 czerwca 1968 r., ustanawiające ogólne zasady przyznawania dopłat do prywatnego składowania wieprzowiny [2], niniejszym traci moc.
2. Powoływanie się na rozporządzenie uchylone w ust. 1 uznaje się za powoływanie się na niniejsze rozporządzenie.
Artykuł 8
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 listopada 1975 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sporządzono w Luksemburgu, dnia 29 października 1975 r.