ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1206/2004
z dnia 29 czerwca 2004 r.
otwierające i ustalające zarządzanie kontyngentem taryfowym na przywóz mrożonej wołowiny przeznaczonej do przetwarzania (od dnia 1 lipca 2004 r. do dnia 30 lipca 2005 r.)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1254/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wołowiny i cielęciny (1), w szczególności jego art. 32 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Harmonogram CXL Światowej Organizacji Handlu wymaga otwarcia przez Wspólnotę rocznego kontyngentu taryfowego wysokości 50 700 ton na przywóz mrożonej wołowiny przeznaczonej do przetwarzania. Należy ustanowić przepisy wykonawcze na rok kontyngentowy 2004/2005 rozpoczynający się dnia 1 lipca 2004 r.
(2)
Przywóz mrożonej wołowiny objętej kontyngentem taryfowym podlega należnościom celnym przywozowym oraz warunkom opisanym pod numerem seryjnym 13 załącznika 7 do trzeciej części załącznika I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (2). Rozdział kontyngentu taryfowego na każde z wyżej wymienionych ustaleń następuje z uwzględnieniem doświadczenia uzyskanego w związku z podobnym przywozem dokonanym w przeszłości.
(3)
W celu uniknięcia spekulacji dostęp do kontyngentu taryfowego udzielany jest jedynie czynnym podmiotom gospodarczym przeprowadzającym przetwarzanie w zakładzie przetwórczym zatwierdzonym zgodnie z art. 8 dyrektywy Rady 77/99/EWG z dnia 21 grudnia 1976 r. w sprawie problemów zdrowotnych wpływających na handel wewnątrzwspólnotowy produktami mięsnymi (3) lub, w odniesieniu do podmiotów gospodarczych z Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji, tym, którzy uzyskali pozwolenie na wywóz do Wspólnoty przetworzonych produktów mięsnych zgodnie z dyrektywą Rady 72/462/EWG z dnia 12 grudnia 1972 r. w sprawie problemów zdrowotnych i inspekcji weterynaryjnej przy przywozie z państw trzecich bydła, trzody chlewnej i świeżego mięsa (4).
(4)
Przywóz do Wspólnoty objęty kontyngentem taryfowym podlega okazaniu pozwolenia na przywóz zgodnie z art. 29 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1254/1999. Wydawanie pozwoleń powinno być możliwe po przyznaniu uprawnień przywozowych na podstawie wniosków od kwalifikujących się podmiotów gospodarczych dokonujących przetwarzania. Przepisy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1291/2000 z dnia 9 czerwca 2000 r. ustanawiającego wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu pozwoleń na wywóz i przywóz oraz świadectw o wcześniejszym ustaleniu refundacji dla produktów rolnych (5), oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 1445/95 z dnia 25 czerwca 1995 r. w sprawie zasad stosowania pozwoleń na przywóz i na wywóz w sektorze wołowiny i cielęciny oraz uchylającego rozporządzenie (EWG) nr 2377/80 (6), powinno stosować się do pozwoleń na przywóz wydanych zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.
(5)
W celu zapobieżenia spekulacjom, pozwolenia na przywóz powinny być wydawane podmiotom gospodarczym dokonującym przetwarzania wyłącznie na ilość, na jaką zostały im przyznane uprawnienia przywozowe. Ponadto, z tego samego powodu, zabezpieczenie powinno zostać złożone wraz z wnioskiem o uprawnienia przywozowe. Wniosek o pozwolenie na przywóz odpowiadające przyznanym uprawnieniom powinien być wymogiem pierwotnym w rozumieniu rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2220/85 z dnia 22 lipca 1985 r. ustanawiającego wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu zabezpieczeń w odniesieniu do produktów rolnych (7).
(6)
W celu całkowitego wykorzystania ilości kontyngentu należy ustalić termin końcowy składania wniosków o pozwolenie na przywóz oraz ustanowić przepisy dotyczące dalszego przyznawania ilości nie objętych wnioskami o pozwolenie na przywóz złożonych w tym terminie. W świetle zdobytego doświadczenia, przydział jest ograniczony do podmiotów gospodarczych dokonujących przetwarzania, którzy przekształcili wszystkie początkowo im przyznane uprawnienia przywozowe na pozwolenia na przywóz.
(7)
Stosowanie kontyngentu taryfowego wymaga ścisłego nadzoru przywozu i skutecznych kontroli jego wykorzystania i przeznaczenia. Dlatego też zezwala się na przetwarzanie wyłącznie w zakładzie określonym w pozwoleniu na przywóz.
(8)
W celu zapewnienia, iż przewożone mięso jest wykorzystywane zgodnie ze specyfikacjami kontyngentu taryfowego, należy złożyć zabezpieczenie. Kwota zabezpieczenia powinna być ustalona z uwzględnieniem różnicy między należnościami celnymi stosowanymi w ramach i poza kontyngentem.
(9)
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mięsa Wołowego i Cielęcego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Niniejszym otwiera się kontyngent taryfowy w wysokości 50 700 ton na przewóz ekwiwalentu mrożonej wołowiny z kością objętej kodem CN 0202 20 30, 0202 30 10, 0202 30 50, 0202 30 90 lub 0206 29 91 i przeznaczonej do przetwarzania we Wspólnocie (zwany dalej „kontyngentem”), na okres od dnia 1 lipca 2004 r. do 30 czerwca 2005 r., z uwzględnieniem warunków ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu.
Artykuł 2
1. Dla celów niniejszego rozporządzenia jako produkt A określa się produkt przetworzony objęty kodem 1602 10, 1602 50 31, 1602 50 39 lub 1602 50 80, nie zawierający mięsa innego niż pochodzące od zwierząt danego gatunku bydła, ze stosunkiem kolagen/białko nie wyższym niż 0,45 oraz zawierający wagowo co najmniej 20 % chudego mięsa z wyłączeniem podrobów i tłuszczu z mięsem i galaretą stanowiących co najmniej 85 % całkowitej wagi netto.
Za zawartość kolagenu uznaje się zawartość hydroksyproliny pomnożonej przez czynnik 8. Zawartość hydroksyproliny ustala się zgodnie z metodą ISO 3496-1994.
Zawartość chudego mięsa wołowego z wyłączeniem tłuszczu jest ustalana zgodnie z procedurą przewidzianą w Załączniku do rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2429/86 (8).
W skład podrobów wchodzą: głowy i ich kawałki (włączając uszy), kopyta, ogony, serca, wymiona, wątroby, nerki, grasice i trzustki, mózgi, płuca, gardła, mięśniowe części przepony, śledziony, języki, otoka, rdzenie kręgowe, jadalna skóra, organy rozrodcze (tj. macice, jajniki i jądra), tarczyce, przysadki mózgowe.
Produkt poddaje się obróbce cieplnej wystarczającej do zapewnienia ścięcia białka mięsa w całości produktu, który nie może wykazywać żadnych śladów różowawej cieczy na odciętej powierzchni w chwili przecięcia wzdłuż linii przebiegającej przez jego najgrubszą część.
2. Dla celów niniejszego rozporządzenia jako produkt B określa się produkt przetworzony zawierający wołowinę, inny niż:
(a)
produkty określone w art. 1 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1254/1999, lub
(b)
produkty określone w ust. 1.
Jednakże produkt przetworzony objęty kodem CN 0210 20 90, który został ususzony lub uwędzony w taki sposób, że kolor i konsystencja świeżego mięsa zupełnie zanikły oraz ze stosunkiem woda/białko nieprzekraczającym 3.2 jest uznawany za produkt B.
Artykuł 3
1. Całkowita ilość określona w art. 1 jest podzielona na dwie ilości:
(a)
40 000 ton mrożonej wołowiny przeznaczonej do wytwarzania produktów A;
(b)
10 700 ton mrożonej wołowiny przeznaczonej do wytwarzania produktów B;
2. Kontyngent posiada następujące numery zlecenia:
-
09.4057 dla ilości określonej w ust. 1 lit. a),
-
09.4058 dla ilości okrślonej w ust. 1 lit. b).
3. Należności celne przywozowe stosowane w odniesieniu do mrożonej wołowiny w ramach kontyngentu są ustalone pod numerem seryjnym 13 załącznika 7 do części trzeciej załącznika I do rozporządzenia (EWG) nr 2658/87.
Artykuł 4
1. Wniosek o uprawnienia przywozowe w ramach kontyngentu może zostać złożony tylko przez lub w imieniu jednego z następujących zakładów przetwórczych:
(a)
zakłady przetwórcze zatwierdzone na podstawie art. 8 dyrektywy 77/99/EWG, które co najmniej od dnia 1 lipca 2003 r. brały udział w wytwarzaniu produktów przetworzonych zawierających wołowinę;
(b)
zakłady przetwórcze z Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji zatwierdzone do wywozu do Wspólnoty na podstawie rozdziałów IV i V dyrektywy 72/462/EWG, które co najmniej od dnia 1 lipca 2003 r. brały udział w wytwarzaniu produktów przetworzonych zawierających wołowinę.
Dla każdej ilości określonej w art. 3 ust. 1 może zostać zaakceptowany tylko jeden wniosek o uprawnienia przywozowe nieprzekraczający 10% każdej z dostępnych ilości w odniesieniu do każdego zatwierdzonego zakładu przetwórczego.
Wnioski o uprawnienia przywozowe można składać jedynie w Państwie Członkowskim, w którym podmiot gospodarczy dokonujący przetwarzania jest zarejestrowany dla celów podatku VAT.
2. Wraz z wnioskiem o prawa przywozowe składa się zabezpieczenie w wysokości 6 EURO na 100 kg.
3. Dokumenty dowodzące zgodności z warunkami ustanowionymi w ust. 1 akapit pierwszy należy przedłożyć wraz z wnioskiem o uprawnienia przywozowe.
O uznaniu dokumentów dowodzących zgodności z tymi warunkami decyduje właściwa władza krajowa.
Artykuł 5
1. Każdy wniosek o uprawnienia przywozowe związane z wytwarzaniem produktów A lub produktów B jest wyrażany w ekwiwalencie mięsa z kością.
Dla celów niniejszego ustępu 100 kilogramów wołowiny z kością równe jest 77 kilogramom wołowiny bez kości.
2. Każdy wniosek o uprawnienia przywozowe związane z wytwarzaniem produktów A lub produktów B dociera do właściwych władz nie później niż do drugiego piątku po opublikowaniu niniejszego rozporządzenia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, najpóźniej do godziny 13.00 czasu brukselskiego.
3. Państwa Członkowskie przesyłają do Komisji, nie później niż do czwartego piątku po opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, listę wnioskodawców i wykaz ilości w ramach każdej z dwóch kategorii wraz z numerami zatwierdzenia danych zakładów przetwórczych.
Wszelkie powiadomienia, włączając zwroty zerowe, wysyła się faksem lub pocztą elektroniczną z wykorzystaniem formularzy zawartych w załącznikach I i II.
4. Komisja w najkrótszym możliwym czasie podejmuje decyzję w sprawie zakresu przyjmowania wniosków, w miarę potrzeby jako procent wnioskowanych ilości.
Artykuł 6
1. Przywóz mrożonej wołowiny, na którą zostały przyznane uprawnienia przywozowe zgodnie z art. 5 ust. 4, odbywa się pod warunkiem przedstawienia pozwolenia na przywóz.
2. W kwestii zabezpieczenia określonego w art. 4 ust. 2 wniosek o pozwolenie na przywóz odpowiadające przyznanym uprawnieniom przywozowym jest wymaganiem podstawowym w rozumieniu art. 20 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 2220/85.
W wypadkach, kiedy przy stosowaniu art. 5 ust. 4 Komisja ustali współczynnik redukcji, wniesione zabezpieczenie zostaje zwolnione zgodnie z wnioskowanymi uprawnieniami przywozowymi, które przekraczają przyznane uprawnienia przywozowe.
3. W zakresie przyznanych uprawnień przywozowych przetwórca może ubiegać się o pozwolenie na przywóz najpóźniej do 18 lutego 2005 r.
4. Uprawnienia przywozowe przyznane przetwórcom upoważniają ich do otrzymania pozwoleń na przywóz ilości odpowiadających przyznanym uprawnieniom.
Wnioski o pozwolenie można składać jedynie:
(a)
w Państwie Członkowskim, w którym został złożony wniosek o uprawnienia przywozowe;
(b)
jako przetwórca lub w imieniu przetwórcy, któremu przyznano uprawnienia przywozowe.
5. Podczas przywozu u odpowiedniej władzy składane jest zabezpieczenie zapewniające przetworzenie przez przetwórcę, któremu przyznano uprawnienia przywozowe, całości przywiezionego mięsa na pożądany produkt końcowy w ciągu trzech miesięcy od daty przywozu w określonej we wniosku o pozwolenie firmie przetwórcy.
Kwoty zabezpieczeń ustala załącznik III.
Artykuł 7
Jeśli w niniejszym rozporządzeniu nie stanowi się inaczej, mają zastosowanie rozporządzenia (WE) nr 1291/2000 oraz (WE) nr 1445/95.
Artykuł 8
1. Wniosek o pozwolenie oraz pozwolenie zawierają następujące informacje:
(a)
w polu 8 - kraj pochodzenia;
(b)
w polu 16 - jeden z odpowiednich kodów CN określonych w art. 1;
(c)
w polu 20 - co najmniej jedną z pozycji określonych w załączniku IV.
2. Pozwolenia na przywóz są ważne przez 120 dni od faktycznej daty ich wystawienia w rozumieniu art. 23 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1291/2000. Jednakże żadne pozwolenia nie zachowują ważności po 30 czerwca 2005 r.
3. Zgodnie z art. 50 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1291/2000, w odniesieniu do wszelkich ilości przywożonych ponad ilość wskazaną w pozwoleniu na przywóz pobiera się pełne cło wynikające ze Wspólnej Taryfy Celnej obowiązującej w dniu dopuszczenia do wolnego obrotu.
Artykuł 9
1. Ilości, na które wnioski o uprawnienia przywozowe nie zostały złożone przed terminem określonym w art. 5 ust. 2 oraz ilości, na które wnioski o uprawnienia przywozowe nie zostały złożone do dnia 18 lutego 2005 r. podlegają nowemu przydziałowi uprawnień przywozowych.
W tym celu najpóźniej do 25 lutego 2005 r. Państwa Członkowskie przesyłają Komisji dane dotyczące ilości, na które nie otrzymano żadnych wniosków.
2. Komisja w możliwie nakrótszym czasie decyduje o podziale ilości określonych w ust. 1 na produkty A i produkty B. W ten sposób możliwe jest wzięcie pod uwagę faktycznego wykorzystania uprawnień przywozowych przyznanych zgodnie z art. 5 ust. 4 dla każdej z dwóch kategorii.
3. Przyznanie pozostałych ilości ogranicza się do przetwórców, którzy złożyli wnioski o pozwolenia na przywóz w odniesieniu do wszystkich uprawnień przywozowych przyznanych im z racji stosowania art. 5 ust. 4.
4. Do przywozu pozostałych ilości stosuje się art. 4 do 8.
W tym wypadku jednakże datą składania wniosków określoną w art. 5 ust. 2 jest 18 marca 2005 r., a datą powiadomienia określoną w art. 5 ust. 3 jest 25 marca 2005 r.
Artykuł 10
Państwa Członkowskie ustanawiają system kontroli fizycznych oraz kontroli dokumentów w celu zapewnienia, aby w ciągu trzech miesięcy od daty przywozu całość mięsa została przetworzona w zakładzie przetwórcy na produkt kategorii określonej w odnośnym pozwoleniu na przywóz.
System obejmuje kontrole bezpośrednie ilości i jakości na początku przetwarzania, podczas przetwarzania oraz po zakończeniu działań przetwórczych. W tym celu przetwórcy są w każdej chwili w stanie przedstawić identyfikację i wykorzystanie przywiezionego mięsa za pomocą odpowiednich zapisów produkcyjnych.
Techniczna weryfikacja metod produkcji przez odpowiednie władze może, w koniecznym stopniu, wziąć pod uwagę odcieki i skrawki.
W celu sprawdzenia jakości produktu końcowego i ustalenia jego zgodności z opracowanym przez producenta przepisem składu produktu Państwa Członkowskie pobierają próbki i analizują produkt. Koszty tych działań ponosi przetwórca, którego one dotyczą.
Artykuł 11
1. Zabezpieczenie określone w art. 6 ust. 5 zwalnia się proporcjonalnie do ilości, dla której w ciągu siedmiu miesięcy od dnia przywozu przedstawiono odpowiednim władzom dowody przetworzenia w wyznaczonym zakładzie części lub całości przywiezionego mięsa na odpowiednie produkty w ciągu trzech miesięcy od dnia przywozu.
Gdyby jednak przetwarzanie miało miejsce po trzymiesięcznym limicie czasowym określonym w pierwszym akapicie, zwolnione zabezpieczenie zostanie pomniejszone o 15 % oraz o 2 % pozostałej kwoty za każdy dzień przekroczenia limitu czasowego.
Jeśli dowód przetworzenia jest wystawiony w siedmiomiesięcznym limicie czasowym określonym w pierwszym akapicie i przedstawiony w ciągu 18 miesięcy po tych siedmiu miesiącach, skonfiskowana kwota, pomniejszona o 15 % kwoty zabezpieczenia, zostanie zwrócona.
2. Niezwolniona kwota zabezpieczenia określonego w art. 6 ust. 5 zostanie skonfiskowana i zatrzymana jako cło.
Artykuł 12
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie w dniu po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 29 czerwca 2004 r.