Rozporządzenie Rady (EWG) nr 737/90
z dnia 22 marca 1990 r.
w sprawie warunków regulujących przywóz produktów rolnych pochodzących z państw trzecich w następstwie wypadku w elektrowni jądrowej w Czarnobylu
RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 113,
uwzględniając wniosek Komisji,
a także mając na uwadze, co następuje:
w następstwie wypadku w elektrowni jądrowej w Czarnobylu w dniu 26 kwietnia 1986 r. zostały uwolnione do atmosfery znaczne ilości pierwiastków radioaktywnych;
w rozporządzeniu 3955/87 [1], zmienionym rozporządzeniem 4003/89 [2], ustalono maksymalne dozwolone poziomy promieniotwórczości dla produktów rolnych, pochodzących z państw trzecich i przeznaczonych do spożycia przez ludzi, których nie mogą przekraczać żadne przywożone produkty i w związku z którymi Państwa Członkowskie prowadzą działania kontrolne; rozporządzenie to obowiązuje tylko do dnia 31 marca 1990 r.;
nie naruszając możliwości odwołania się w przyszłości, tam gdzie to konieczne, do przepisów rozporządzenia Rady (Euratom) nr 3954/87 z dnia 22 grudnia 1987 r., ustalającego maksymalne dozwolone poziomy skażenia radioaktywnego środków spożywczych oraz pasz po wypadku jądrowym, lub w każdym innym przypadku pogotowia radiologicznego [3], zmienionego rozporządzeniem (Euratom) nr 2218/89 [4], w związku z istotnymi skutkami wypadku w Czarnobylu, Wspólnota musi nadal zapewniać, że produkty rolne i przetworzone produkty rolne przeznaczone do spożycia przez ludzi, które mogą być skażone, są wwożone na terytorium Wspólnoty wyłącznie na podstawie wspólnych uregulowań;
te wspólne uregulowania powinny chronić zdrowie konsumentów i - bez wprowadzania zbędnych przeszkód dla obrotów handlowych między Wspólnotą i państwami trzecimi - podtrzymywać jednolity charakter rynku oraz zapobiegać załamaniom obrotów w handlu;
nadal ważne są powody leżące u podstaw rozporządzenia (EWG) nr 3955/87, w szczególności na skutek faktu, że skażenie promieniotwórcze niektórych produktów rolnych pochodzących z państw trzecich, najbardziej dotkniętych skutkami awarii, nadal przekracza maksymalne dozwolone poziomy promieniotwórczości ustalone w tym rozporządzeniu;
przestrzeganie maksymalnych dozwolonych poziomów skażenia musi podlegać właściwej kontroli, która może skutkować wprowadzeniem zakazu przywozu artykułów niespełniających tych warunków;
skażenie promieniotwórcze wielu produktów rolnych zmniejszyło się i nadal będzie się zmniejszać do poziomu istniejącego przed awarią w Czarnobylu; należy zatem ustanowić procedurę umożliwiającą wyłączenia takich produktów z zakresu wymienionego wyżej rozporządzenia;
ponieważ niniejsze rozporządzenie obejmuje wszystkie produkty rolne oraz przetworzone produkty rolne przeznaczone do spożycia przez ludzi, w obecnym przypadku nie zachodzi konieczność stosowania procedury przewidzianej w art. 29 dyrektywy 72/462/EWG [5];
w celu wyjaśnienia lub dostosowania, w miarę potrzeby, środków ustalonych w niniejszym rozporządzeniu, należy określić procedurę uproszczoną,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Z wyjątkiem produktów nienadających się do spożycia przez ludzi, wyliczonych w niniejszym załączniku I, a także tych produktów, które w przyszłości nie będą już objęte przepisami niniejszego rozporządzenia na mocy procedury określonej w art. 7, niniejsze rozporządzenie stosuje się do produktów pochodzących z państw trzecich, objętych:
- załącznikiem II do Traktatu,
- rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2730/75 z dnia 29 października 1975 r. w sprawie glukozy i laktozy [6], zmienionym rozporządzeniem Komisji (EWG) nr 222/88 [7],
- rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2783/75 z dnia 29 października 1975 r. w sprawie wspólnego systemu handlu albuminą jaja kurzego i albuminą mleka [8], zmienionym rozporządzeniem Komisji (EWG) nr 4001/87 [9],
- rozporządzeniem Rady (EWG) nr 3033/80 z dnia 11 listopada 1980 r., ustalającym zasady handlu mające zastosowanie do niektórych towarów pochodzących z przetwórstwa produktów rolnych [10], zmienionym rozporządzeniem Rady (EWG) nr 3743/87 [11],
- rozporządzeniem Rady (EWG) nr 3035/80 z dnia 11 listopada 1980 r., ustalającym ogólne zasady przyznawania refundacji wywozowych dla niektórych produktów rolnych, wywożonych w postaci towarów nieobjętych załącznikiem II do Traktatu i kryteria ustalania kwoty takich refundacji [12], po raz ostatni zmienionym rozporządzeniem Rady (EWG) nr 3209/88 [13].
Artykuł 2
Bez uszczerbku dla innych obowiązujących przepisów, dopuszczenie do swobodnego obrotu produktów określonych w art. 1 jest uzależnione od przestrzegania ograniczeń dla maksymalnych dozwolonych poziomów, określonych w art. 3.
Artykuł 3
Maksymalny dozwolony poziom, określony w art. 2 ustala się następująco:
maksymalny dozwolony zakumulowany poziom promieniotwórczości w odniesieniu do cezu -134 i cezu -137 wynosi:
- 370 Bq/kg dla mleka i przetworów mlecznych wymienionych na liście stanowiącej załącznik II oraz dla środków spożywczych przeznaczonych do specjalnego karmienia niemowląt przez pierwsze cztery do sześciu miesięcy życia, które - same w sobie - zaspokajają potrzeby pokarmowe dla tej kategorii osób i które są wprowadzane do sprzedaży detalicznej w opakowaniach wyraźnie i jednoznacznie oznakowanych jako "preparat do żywienia niemowląt" [14],
- 600 Bq/kg dla wszystkich innych produktów.
Artykuł 4
1. Państwa Członkowskie kontrolują przestrzeganie maksymalnych dozwolonych poziomów skażenia, wyznaczonych w art. 3 w odniesieniu do produktów określonych w art. 1, biorąc pod uwagę poziom skażenia w państwie pochodzenia produktów. Kontrola może obejmować również konieczność przedstawiania certyfikatów eksportowych. W zależności od wyników przeprowadzonej kontroli, Państwa Członkowskie podejmują środki konieczne dla realizacji art. 2, włącznie z zakazem dopuszczenia do swobodnego obrotu, rozpatrując każdy przypadek z osobna lub podejmując decyzję ogólną dotyczącą danego produktu.
2. Każde Państwo Członkowskie dostarcza Komisji wszelkie informacje dotyczące stosowania niniejszego rozporządzenia, zwłaszcza przypadków przekroczenia maksymalnych dozwolonych poziomów. Komisja przekazuje takie informacje pozostałym Państwom Członkowskim.
Artykuł 5
W przypadkach powtórnego udokumentowanego przekroczenia maksymalnych dozwolonych poziomów skażenia, można podjąć niezbędne środki zgodnie z procedurą określoną w art. 7. Środki takie mogą obejmować nawet zakaz przywozu produktów pochodzących z państwa trzeciego, którego on dotyczy.
Artykuł 6
Ustalenia dotyczące stosowania niniejszego rozporządzenia, wszelkie zmiany, jakie mają być wprowadzone do wykazu produktów zamieszczonego w załączniku I oraz wykaz produktów nieobjętych przepisami niniejszego rozporządzenia, są przyjmowane zgodnie z procedurą określoną w art. 7
Artykuł 7
1. Komisja wspierana jest przez komitet ad hoc, złożony z przedstawicieli Państw Członkowskich, na czele którego stoi przedstawiciel Komisji.
2. Przedstawiciel Komisji przedkłada komitetowi projekt środków przewidzianych do podjęcia. Komitet wydaje swą opinię w sprawie tego projektu w czasie ustalonym przez przewodniczącego stosownie do pilności sprawy. Opinia jest podejmowana większością określoną w art. 148 ust. 2 Traktatu w przypadku decyzji, które Rada jest zobowiązana podjąć na wniosek Komisji. Głosy przedstawicieli Państw Członkowskich w Komitecie ważone są w sposób określony w cytowanym artykule. Przewodniczący nie bierze udziału w głosowaniu.
3. Komisja podejmuje środki, które są niezwłocznie wprowadzane w życie.
Jednak jeśli środki te nie są zgodne z opinią komitetu, Komisja niezwłocznie powiadamia o tym Radę. W takim przypadku:
- Komisja może odroczyć stosowanie środków, o których zadecydowała, na okres nieprzekraczający jednego miesiąca, licząc od daty przekazania informacji,
- Rada, stanowiąc większością kwalifikowaną, może podjąć inną decyzję w terminie określonym w tiret pierwsze.
Artykuł 8
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 kwietnia 1990 r.
Niniejsze rozporządzenie traci moc w dniu 31 marca 1995 r., z zastrzeżeniem odmiennej decyzji Rady, w szczególności jeśli określony w art. 6 wykaz produktów nieobjętych przepisami zawiera wszystkie artykuły nadające się do spożycia przez ludzi, których dotyczy niniejsze rozporządzenie.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 22 marca 1990 r.