Dyrektywa Rady 1999/37/WE
z dnia 29 kwietnia 1999 r.
w sprawie dokumentów rejestracyjnych pojazdów
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 75 ust. 1 lit. d),
uwzględniając wniosek Komisji [1],
uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego [2],
stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 189c Traktatu [3],
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Wspólnota przyjęła pewną liczbę środków, które mają na celu stworzenie rynku wewnętrznego obejmującego obszar bez granic, w którym, zgodnie z postanowieniami Traktatu, zagwarantowany jest swobodny przepływ towarów, osób, usług i kapitału.
(2) Wszystkie Państwa Członkowskie wymagają, aby kierowca pojazdu zarejestrowanego w innym Państwie Członkowskim posiadał świadectwo rejestracji odpowiadające temu pojazdowi, na podstawie którego zezwala się na korzystanie z dróg na ich terytorium.
(3) Harmonizacja formy i treści świadectwa rejestracji ułatwi jego zrozumienie, wspomagając swobodny przepływ pojazdów zarejestrowanych w Państwie Członkowskim na drogach znajdujących się na terytorium innego Państwa Członkowskiego.
(4) Treść świadectwa rejestracji musi umożliwiać kontrolę, czy posiadacz prawa jazdy wystawionego na mocy dyrektywy Rady 91/439/EWG z dnia 29 lipca 1991 r. w sprawie praw jazdy [4] prowadzi jedynie te kategorie pojazdów, do których jest upoważniony; taka kontrola pomaga poprawić bezpieczeństwo drogowe.
(5) Jako warunek wstępny zarejestrowania pojazdu, który był wcześniej zarejestrowany w innym Państwie Członkowskim, wszystkie Państwa Członkowskie wymagają dokumentu poświadczającego tą rejestrację oraz dane techniczne pojazdu.
(6) Harmonizacja świadectwa rejestracji ułatwi ponowne wprowadzenie do użytku pojazdów, które wcześniej były zarejestrowane w innym Państwie Członkowskim, oraz przyczyni się do sprawnego funkcjonowania rynku wewnętrznego.
(7) Państwa Członkowskie używają świadectwa rejestracji składającego się zarówno z jednej części lub z dwóch oddzielnych części, obecnie właściwe jest dopuszczenie współistnienia obydwu systemów.
(8) Nadal pozostają różnice między Państwami Członkowskimi dotyczące interpretacji danych szczegółowych zawartych w świadectwie rejestracji; w interesie sprawnego funkcjonowania rynku wewnętrznego i swobodnego przepływu oraz odnośnych kontroli, właściwe jest dlatego określenie, w jakim zakresie osoba określona w świadectwie rejestracji może używać pojazdu, dla którego zostało ono wystawione.
(9) Ww celu ułatwienia tych kontroli, przeznaczonych szczególnie do zwalczania nadużyć finansowych i nielegalnego handlu kradzionymi pojazdami, właściwe jest ustanowienie ścisłej współpracy między Państwami Członkowskimi, opartej na skutecznej wymianie informacji.
(10) Właściwym jest przewidzieć uproszczoną procedurę dostosowywania aspektów technicznych zawartych w załączniku I i II,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:
Artykuł 1
Niniejszą dyrektywę stosuje się do dokumentów wydanych przez Państwa Członkowskie w trakcie rejestracji pojazdów.
Nie ogranicza to uprawnień Państw Członkowskich do używania, w celu tymczasowej rejestracji pojazdów, dokumentów, które mogą nie spełniać wymogów niniejszej dyrektywy pod każdym względem.
Artykuł 2
Do celów niniejszej dyrektywy:
a) "pojazd": oznacza każdy pojazd określony w art. 2 dyrektywy Rady 70/156/EWG z dnia 6 lutego 1970 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do homologacji typu pojazdów silnikowych i ich przyczep [5] oraz w art. 1 dyrektywy Rady 92/61/EWG z dnia 30 czerwca 1992 r. w sprawie homologacji typu dwu- lub trzykołowych pojazdów silnikowych [6];
b) "rejestracja": oznacza administracyjne zezwolenie na wprowadzenie do użytku w ruchu drogowym pojazdu, dotyczące identyfikacji tego ostatniego i przyporządkowaniem mu numeru seryjnego, znanego jako numer rejestracyjny;
c) "świadectwo rejestracji": oznacza dokument, który poświadcza, że pojazd jest zarejestrowany w Państwie Członkowskim;
d) "posiadacz świadectwa rejestracji": oznacza osobę, na której nazwisko pojazd jest zarejestrowany.
Artykuł 3
1. Państwa Członkowskie wydają świadectwo rejestracji dla pojazdów, które podlegają rejestracji na mocy ich ustawodawstwa krajowego. Świadectwo składa się zarówno z jednej części zgodnie z załącznikiem I lub z dwóch części zgodnie z załącznikami I i II.
Państwa Członkowskie mogą upoważnić służby, które w tym celu powołają, w szczególności służby producentów, do wypełnienia technicznych części świadectwa rejestracji.
2. W przypadku gdy nowe świadectwo rejestracji zostaje wydane dla pojazdu zarejestrowanego przed wykonaniem niniejszej dyrektywy, Państwa Członkowskie używają wzoru świadectwa określonego w niniejszej dyrektywie oraz mogą ograniczać dane szczegółowe w nim zawarte do tych, które są dostępne.
3. Dane podane w świadectwie rejestracji, zgodnie z załącznikami I i II są przedstawione za pomocą zharmonizowanych kodów wspólnotowych znajdujących się w tych załącznikach.
Artykuł 4
Do celów niniejszej dyrektywy, świadectwo rejestracji wydane przez Państwo Członkowskie jest uznawane przez inne Państwa Członkowskie do celów identyfikacji pojazdu w ruchu międzynarodowym lub jego ponownej rejestracji w innym Państwie Członkowskim.
Artykuł 5
1. Do celów identyfikacji pojazdu w ruchu drogowym, Państwa Członkowskie mogą wymagać, aby kierowca posiadał przy sobie część I świadectwa rejestracji.
2. W celu ponownej rejestracji pojazdu wcześniej zarejestrowanego w innym Państwie Członkowskim, właściwe organy wymagają przedłożenia części I poprzedniego świadectwa rejestracji w każdym przypadku oraz przedłożenia części II, jeżeli została ona wydana. Organy te wycofują część (części) poprzednio wydanego świadectwa rejestracji i zachowują te ostatnie przez minimum sześć miesięcy. W terminie dwóch miesięcy powiadamiają organy Państwa Członkowskiego, które dostarczyło świadectwo, o jego wycofaniu. Wycofane świadectwo zostaje zwrócone tym organom, na ich wniosek, w terminie sześciu miesięcy od jego wycofania.
W przypadku gdy świadectwo rejestracji składa się z części I i II, i brakuje części II, właściwe organy Państwa Członkowskiego, w którym złożono wniosek o nową rejestrację, mogą, w wyjątkowych przypadkach, podjąć decyzję o ponownej rejestracji pojazdu, lecz jedynie po otrzymaniu potwierdzenia, pisemnego lub poprzez środki elektroniczne, od właściwych organów Państwa Członkowskiego, w którym pojazd był wcześniej zarejestrowany, że wnioskodawca jest uprawniony do ponownej rejestracji pojazdu w innym Państwie Członkowskim.
Artykuł 6
Wszelkie zmiany niezbędne w celu dostosowania załączników do niniejszej dyrektywy do postępu technicznego zostają przyjęte zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 7.
Artykuł 7
1. W przypadku gdy dokonuje się odniesienia do procedury przewidzianej w niniejszym artykule, Komisja jest wspomagana przez komitet ustanowiony przez art. 8 dyrektywy Rady 96/96/WE z dnia 20 grudnia 1996 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich dotyczących badań przydatności do ruchu drogowego pojazdów silnikowych i ich przyczep [7], zwany dalej "komitetem", który złożony jest z przedstawicieli Państw Członkowskich oraz przedstawiciela Komisji, który mu przewodniczy.
2. Przedstawiciel Komisji przedkłada komitetowi projekt środków, które należy podjąć. Komitet wydaje opinię na temat projektu w terminie, który przewodniczący ustanawia stosownie do pilności sprawy. Opinia wydana zostaje większością ustanowioną w art. 148 ust. 2 Traktatu w przypadku decyzji, którą na wniosek Komisji Rada jest zobowiązana przyjąć. Głosy przedstawicieli Państw Członkowskich w komitecie ważone są w sposób określony w tym artykule. Przewodniczący nie bierze udziału w głosowaniu.
3. a) Komisja przyjmuje przewidywane środki, jeżeli są one zgodne z opinią komitetu.
b) Jeżeli przewidywane środki nie są zgodne z opinią komitetu lub jeżeli nie wydano opinii, Komisja niezwłocznie przedkłada Radzie wniosek dotyczący środków, które należy podjąć. Rada stanowi większością kwalifikowaną.
Jeżeli Rada, w terminie trzech miesięcy od przedłożenia jej wniosku, nie podejmuje decyzji, projektowane środki zostają przyjęte przez Komisję.
Artykuł 8
1. Państwa Członkowskie wprowadzą w życie przepisy ustawowe, wykonawcze lub administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy do dnia 1 czerwca 2004 r. Niezwłocznie powiadamiają o tym Komisję.
Przepisy te, przyjęte przez Państwa Członkowskie, zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są Państwa Członkowskie.
2. Państwa Członkowskie przekazują Komisji teksty głównych przepisów prawa krajowego, które przyjmują w dziedzinie uregulowanej niniejszą dyrektywą.
Komisja przekazuje Państwom Członkowskim wszystkie wzory świadectw rejestracji używanych przez krajową administrację.
Artykuł 9
Państwa Członkowskie wspierają się nawzajem w wykonywaniu niniejszej dyrektywy. Mogą wymieniać informacje na poziomie dwu- lub wielostronnym, w szczególności w celu kontroli, przed jakąkolwiek rejestracją pojazdu, jego statusu prawnego, w miarę potrzeb, w Państwie Członkowskim, w którym był on wcześniej zarejestrowany. Taka kontrola może obejmować w szczególności wykorzystanie sieci elektronicznej.
Artykuł 10
Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.
Artykuł 11
Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.
Sporządzono w Luksemburgu, dnia 29 kwietnia 1999 r.