Dyrektywa Rady
z dnia 23 listopada 1976 r.
odnosząca się do ustalania najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w owocach i warzywach oraz na ich powierzchni
(76/895/EWG)
RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 43 i 100,
uwzględniając wniosek Komisji,
uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [1],
uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego [2],
a także mając na uwadze, co następuje:
produkcja roślinna odgrywa ważną rolę w Europejskiej Wspólnocie Gospodarczej;
na wydajność produkcji ciągły wpływ mają szkodliwe organizmy pochodzenia roślinnego i zwierzęcego oraz wirusy;
ochrona roślin przed tymi organizmami jest niezwykle istotnym elementem nie tylko ze względu na zapobieganie spadkowi wydajności, lecz także ze względu na jej wzrost;
jedną z najważniejszych metod ochrony roślin i produktów roślinnych przed wpływem szkodliwych organizmów jest stosowanie chemicznych środków ochrony roślin;
pestycydy nie mają jednak wyłącznie korzystnego działania na produkcję roślinną, ponieważ są to, w zasadzie, substancje toksyczne lub preparaty o szkodliwym działaniu ubocznym;
duża liczba pestycydów i ich metabolitów oraz produktów rozpadu może mieć szkodliwe skutki dla konsumentów produktów roślinnych;
pestycydy nie powinny być stosowane w okolicznościach, w których mogłyby stanowić zagrożenie dla życia ludzi i zwierząt;
w niektórych Państwach Członkowskich istnieją różne metody unikania tego zagrożenia; niektóre z tych państw ustaliły różne poziomy dopuszczalnej zawartości pozostałości określonych pestycydów w i na uprawianych roślinach i produktach roślinnych, które powinny być przestrzegane przed wprowadzeniem produktów do obiegu;
istniejące w Państwach Członkowskich różnice dotyczące dopuszczalnych poziomów zawartości pozostałości pestycydów mogą tworzyć bariery w obrocie handlowym i stanowić przeszkody w swobodnym przepływie towarów we Wspólnocie; z tego powodu niektóre dopuszczalne poziomy zawartości powinny być tak ustalone, aby mogły być stosowane przez Państwa Członkowskie;
należy dojść do porozumienia przy ustaleniu dopuszczalnych poziomów wymaganych w produkcji roślinnej i ochronie zdrowia ludzi i zwierząt;
wstępnie, dopuszczalne poziomy pozostałości niektórych pestycydów w i na owocach i warzywach należy ustalić, biorąc pod uwagę fakt, że te owoce i warzywa przeznaczone są, zasadniczo, do spożycia przez ludzi i sporadycznie do karmienia zwierząt; dopuszczalne poziomy powinny odpowiadać możliwie najniższym możliwym poziomom;
w całej Wspólnocie należy zapewnić swobodny obrót produktów o poziomie pozostałości niektórych pestycydów mniejszym lub równym dopuszczalnemu ustalonemu w załączniku II; równocześnie należy zezwolić Państwom Członkowskim na wprowadzenie do obiegu, na ich terytorium, bez dyskryminacji oraz w przypadkach, w których uznają one za zasadne, produktów o zawartości wyższej niż dopuszczalna poprzez ustalenie lub powstrzymanie się od ustalania dopuszczalnych poziomów dla tych produktów;
nie ma konieczności stosowania przepisów niniejszej dyrektywy w stosunku do owoców i warzyw przeznaczonych do wywozu do państw trzecich;
tym niemniej dopuszczalne poziomy ustalone w załączniku II mogłyby nieoczekiwanie spowodować zagrożenie dla zdrowia ludzi i zwierząt; w takich przypadkach Państwa Członkowskie powinny mieć prawo do czasowego obniżenia tych poziomów;
w takich przypadkach celowe jest ustanowienie ścisłej współpracy między Państwami Członkowskimi a Komisją wewnątrz Stałego Komitetu ds. Ochrony Roślin;
Państwa Członkowskie, ustalając dopuszczalne poziomy zawartości pozostałości pestycydów dla produktów wprowadzanych do obiegu na ich terytorium, powinny upewnić się, czy poziomy te są przestrzegane, prowadząc urzędowe kontrole, podczas których pobiera się co najmniej próbki;
w tym przypadku urzędowe kontrole należy przeprowadzać przy wykorzystaniu wspólnotowych metod pobierania próbek oraz dokonywania analiz;
opracowanie metod pobierania próbek i dokonywania analiz jest środkiem wykonawczym natury technicznej i naukowej; w celu ułatwienia przyjęcia tego środka zasady dotyczące pobierania próbek i dokonywania analiz powinny być ustalone na podstawie procedury ustanawiającej ścisłą współpracę między Państwami Członkowskimi a Komisją w ramach Stałego Komitetu ds. Ochrony Roślin;
każda zmiana załączników powinna być, wyłącznie z technicznego punktu widzenia, łatwiejsza do naniesienia dzięki przyspieszającej procedurze,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:
Artykuł 1
Niniejsza dyrektywa dotyczy produktów wymienionych w poszczególnych pozycjach Wspólnej Taryfy Celnej, przeznaczonych do spożycia przez ludzi lub, w wyjątkowych wypadkach, przez zwierzęta, określonych w załączniku I i w których lub na których stwierdzono pozostałości pestycydów wymienionych w załączniku II.
Artykuł 2
1. Do celów niniejszej dyrektywy określenie "pozostałości pestycydów" oznacza zarówno śladowe pozostałości pestycydów, jak i wszystkie toksyczne produkty rozpadu lub metabolizmu wymienione w załączniku II, które obecne są w albo na produktach określonych w art. 1.
2. Do celów niniejszej dyrektywy określenie "wprowadzenie do obiegu" oznacza każdy rodzaj przekazania produktów określonych w art. 1, odpłatnie lub nie, po dokonaniu zbiorów.
Artykuł 3
1. Państwa Członkowskie nie mogą zakazać lub utrudniać wprowadzenia na rynek, na ich terytorium, produktów określonych w art. 1 na podstawie zawartości w nich pozostałości pestycydów nieprzekraczającej dopuszczalnych poziomów ustanowionych w załączniku II.
2. Państwa Członkowskie, w przypadkach, w których uznają za zasadne, mogą dopuścić do obiegu, na swoim terytorium, produkty wymienione w art. 1, które zawierają pozostałości pestycydów wyższe niż ustanowione w załączniku II.
3. Państwa Członkowskie informują inne Państwa Członkowskie i Komisję o każdym przypadku skorzystania z możliwości przewidzianych w ust. 1 i 2.
Artykuł 4
1. W każdym przypadku, w którym Państwo Członkowskie uzna, że dopuszczalny poziom ustalony w załączniku II może zagrażać zdrowiu ludzi lub zwierząt, innych niż organizmy szkodliwe, może ono, na swoim terytorium, czasowo obniżyć ten poziom. W takim przypadku powiadamia ono niezwłocznie inne Państwa Członkowskie oraz Komisję o podjętych środkach, z oświadczeniem zawierającym powody podjęcia takich środków
2. W odniesieniu do produktów wymienionych w art. 8 zadecyduje się, czy dopuszczalne poziomy ustalone w załączniku II wymagają zmiany. Do czasu podjęcia decyzji przez Radę lub Komisję, zgodnie z wyżej wymienioną procedurą, Państwo Członkowskie może utrzymać środki, które już podjęło.
Artykuł 5
Bez uszczerbku dla art. 4 Rada, działając na wniosek Komisji, przyjmuje zmiany do załączników. Przy nanoszeniu takich zmian należy wziąć pod uwagę postęp techniczny i naukowy oraz wymogi dotyczące ochrony zdrowia, a także wymogi stawiane przez rolnictwo.
Artykuł 6
1. Państwa Członkowskie podejmą wszelkie niezbędne środki w celu zapewnienia przestrzegania zgodności dopuszczalnych poziomów z niniejszą dyrektywą, przeprowadzając wyrywkowe kontrole.
2. Państwa Członkowskie podejmą wszelkie niezbędne środki, aby zapewnić, że w przypadku produktów określonych w art. 1 poddanych weryfikacji przewidzianej w ust. 1 pobieranie próbek oraz ilościowa i jakościowa analiza przeprowadzana do celów identyfikacji oraz oszacowania ilości pozostałości pestycydów przeprowadzana jest zgodnie z procesami i metodami, które należy ustanowić zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 7.
Artykuł 7
1. W przypadku gdy procedura ustanowiona w niniejszym artykule ma być stosowana, przewodniczący, z własnej inicjatywy lub na wniosek Państwa Członkowskiego, bezzwłocznie przedstawia sprawę Stałemu Komitetowi ds. Zdrowia Roślin, powołanemu decyzją 76/894/EWG [3], zwanego dalej "Komitetem".
2. W ramach Komitetu głosy Państw Członkowskich waży się w sposób przewidziany w art. 148 ust. 2 Traktatu. Przewodniczący nie bierze udziału w głosowaniu.
3. Przedstawiciel Komisji przedkłada projekt środków, które mają być podjęte. Komitet wydaje opinię w sprawie projektowanych środków w terminie ustalonym przez przewodniczącego z uwzględnieniem ważności spaw do zbadania. Opinie przyjmuje się większością 41 głosów.
4. W przypadku gdy projektowane środki są zgodne z opinią Komitetu, Komisja niezwłocznie przyjmuje je i wprowadza w życie. Jeżeli środki nie są zgodne z opinią Komitetu lub jeżeli Komitet nie wydał opinii, Komisja niezwłocznie przedstawia Radzie propozycję dotyczącą środków, które mają być podjęte. Rada przyjmuje środki kwalifikowaną większością głosów.
Jeżeli Rada w ciągu trzech miesięcy od dnia, w którym sprawa została jej przedstawiona, nie przyjęła środków, Komisja przyjmuje niezwłocznie proponowane środki i wprowadza je w życie, z wyjątkiem przypadku odrzucenia przez Radę omawianych środków zwykłą większością głosów.
Artykuł 8
1. W przypadku gdy procedura ustanowiona w niniejszym artykule ma być stosowana, przewodniczący, z własnej inicjatywy lub na wniosek Państwa Członkowskiego, bezzwłocznie przedstawia sprawę Komitetowi.
2. W ramach Komitetu głosy Państw Członkowskich waży się w sposób przewidziany w art. 148 ust. 2 Traktatu. Przewodniczący nie bierze udziału w głosowaniu.
3. Przedstawiciel Komisji przedkłada projekt środków, które mają być podjęte. Komitet wydaje opinię w sprawie projektowanych środków w ciągu dwóch dni. Opinie przyjmuje się większością 41 głosów.
4. W przypadku gdy projektowane środki są zgodne z opinią Komitetu, Komisja niezwłocznie przyjmuje je i wprowadza w życie. Jeżeli środki nie są zgodne z opinią Komitetu lub jeżeli Komitet nie wydał opinii, Komisja niezwłocznie przedstawia Radzie propozycję dotyczącą środków, które mają być podjęte. Rada przyjmuje środki kwalifikowaną większością głosów.
Jeżeli Rada w ciągu piętnastu dni od dnia, w którym sprawa została jej przedstawiona, nie przyjęła środków, Komisja przyjmuje niezwłocznie proponowane środki i wprowadza je w życie, z wyjątkiem przypadku odrzucenia przez Radę omawianych środków zwykłą większością głosów.
Artykuł 9
Niniejsza dyrektywa nie ma zastosowania do produktów określonych w art. 1, jeżeli może być przedstawiony przynajmniej jeden dowód, że produkty te przeznaczone są do wywozu do państw trzecich.
Artykuł 10
Niniejszą dyrektywę stosuje się bez uszczerbku dla wspólnotowych przepisów dotyczących wspólnych standardów jakości dla owoców i warzyw.
Artykuł 11
Państwa Członkowskie wprowadzą w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy w ciągu dwóch lat od jej opublikowania i niezwłocznie powiadomią o tym Komisję.
Artykuł 12
Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 23 listopada 1976 r.