ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 189/2008
z dnia 18 lutego 2008 r.
w sprawie testów systemu informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2424/2001 z dnia 6 grudnia 2001 r. w sprawie rozwoju systemu informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II) (1), w szczególności jego art. 4 lit. c) i art. 5 ust. 3,
uwzględniając wniosek Komisji,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Opracowanie systemu informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II) powierzono Komisji na mocy rozporządzenia (WE) nr 2424/2001 i decyzji Rady 2001/886/WSiSW z dnia 6 grudnia 2001 r. w sprawie rozwoju systemu informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II) (2). Wymogi sieciowe dla systemu informacyjnego Schengen II ustanowiono w decyzji Komisji 2007/170/WE z dnia 16 marca 2007 r. ustanawiającej wymogi sieciowe dla Systemu Informacyjnego Schengen II (1. filar) (3) i w decyzji Komisji 2007/171/WE z dnia 16 marca 2007 r. ustanawiającej wymogi sieciowe dla Systemu Informacyjnego Schengen II (3. filar) (4).
(2)
System informacyjny Schengen drugiej generacji (SIS II) ustanowiono rozporządzeniem (WE) nr 1987/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady (5) oraz decyzją Rady 2007/553/WSiSW z dnia 12 czerwca 2007 r. w sprawie utworzenia, funkcjonowania i użytkowania systemu informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II) (6). Niniejsze rozporządzenie pozostaje bez uszczerbku dla tych aktów, łącznie z ich przepisami końcowymi.
(3)
Te przepisy końcowe określają warunki, które umożliwią Radzie - na podstawie jednomyślnej decyzji jej członków reprezentujących rządy państw członkowskich uczestniczących w SIS 1+ - określenie daty rozpoczęcia stosowania tych aktów. Przepisy te również stanowią, że Komisja ogłosi pomyślne zakończenie kompleksowych testów SIS II, o których mowa w art. 55 ust. 3 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 1987/2006 oraz w art. 71 ust. 3 decyzji Rady 2007/533/WSiSW, przeprowadzanych przez Komisję wspólnie z państwami członkowskimi, a organy przygotowawcze Rady dokonają walidacji przedstawionych wyników testów i potwierdzą, że sprawność systemu SIS II jest co najmniej równoważna sprawności osiąganej przez SIS 1+.
(4)
Przyjmuje się, że niniejsze rozporządzenie zostanie uzupełnione poprzez przyjęcie w przyszłości stosownych aktów prawnych szczegółowo regulujących organizację i koordynację kompleksowych testów SIS II, które należy przeprowadzić przy ścisłej współpracy między państwami członkowskimi a Komisją. Wyłączną odpowiedzialność za CS-SIS nadal ponosi Komisja.
(5)
Konieczne jest przeprowadzenie testów w celu dokonania oceny, czy SIS II może funkcjonować zgodnie z wymaganiami technicznymi i funkcjonalnymi określonymi w instrumentach prawnych SIS II.
(6)
W ramach tych testów ocenie poddane zostanie także to, czy spełnione są wymagania niefunkcjonalne, takie jak odporność, dostępność i wydajność.
(7)
Konieczne jest, aby Komisja sprawdziła, czy centralny system SIS II może zostać podłączony do komponentów krajowych państw członkowskich, przy czym państwa członkowskie uczestniczące w systemie SIS 1 + powinny dokonać koniecznych dostosowań technicznych, aby umożliwić przetwarzanie danych SIS II i wymianę informacji uzupełniających.
(8)
Konieczne jest dalsze sprecyzowanie zadań, które Komisja i państwa członkowskie muszą wykonać w związku z przeprowadzeniem pewnych testów SIS II.
(9)
Konieczne jest określenie warunków, które należy spełnić przy określaniu, opracowywaniu i stosowaniu specyfikacji testów, oraz sposobów zatwierdzania testów.
(10)
SIS II może rozpocząć funkcjonowanie dopiero, gdy wszystkie państwa członkowskie w pełni uczestniczące w SIS 1+ przeprowadzą konieczne przygotowania do przetwarzania danych zawartych w SIS II. Należy zatem dokumentować przypadki, w których państwo członkowskie uzna, że niemożliwe jest pomyślne przeprowadzenie testów.
(11)
Wspierający Komisję przy opracowywaniu SIS II komitet, o którym mowa w art. 5 rozporządzenia (WE) nr 2424/2001, nie wydał pozytywnej opinii w sprawie projektów środków przedłożonych przez Komisję stosownie do art. 4 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 2424/2001. Zgodnie z art. 5 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 2424/2001 rozumianym w związku z art. 5 ust. 6 decyzji Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającej warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji (7). Komisja przedłożyła Radzie propozycję działań, jakie należy podjąć, oraz poinformowała Parlament Europejski.
(12)
Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu w sprawie stanowiska Danii, dołączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszego rozporządzenia i w związku z tym nie jest związana jego treścią, ani nie podlega jego stosowaniu. Biorąc pod uwagę, że niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie dorobku Schengen w rozumieniu postanowień tytułu IV części trzeciej Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, zgodnie z art. 5 wspomnianego protokołu Dania zadecyduje o wdrożeniu niniejszego instrumentu do swojego prawa krajowego w terminie sześciu miesięcy od daty przyjęcia niniejszego rozporządzenia.
(13)
Niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, w którym nie uczestniczy Zjednoczone Królestwo, zgodnie z decyzją Rady 2000/365/WE z dnia 29 maja 2000 r. dotyczącą wniosku Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej o zastosowaniu wobec niego niektórych przepisów dorobku Schengen (8); dlatego Zjednoczone Królestwo nie uczestniczy w przyjmowaniu niniejszej decyzji, nie jest nią związane ani nie podlega jej stosowaniu.
(14)
Niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, w którym Irlandia nie uczestniczy, zgodnie z decyzją Rady 2002/192/WE z dnia 28 lutego 2002 r. dotyczącą wniosku Irlandii o zastosowanie wobec niej niektórych przepisów dorobku Schengen (9); dlatego Irlandia nie uczestniczy w przyjmowaniu niniejszej decyzji, nie jest nią związana ani jej nie stosuje.
(15)
Niniejsze rozporządzenie pozostaje bez uszczerbku dla uregulowań dotyczących częściowego uczestnictwa Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w dorobku Schengen, określonych w decyzjach 2000/365/WE i 2002/192/WE.
(16)
W odniesieniu do Islandii i Norwegii niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu Umowy zawartej przez Radę Unii Europejskiej i Republikę Islandii oraz Królestwo Norwegii dotyczącej włączenia tych dwóch państw we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (10), które mieszczą się w obszarze określonym w art. 1 pkt G decyzji Rady 1999/437/WE (11) w sprawie niektórych warunków stosowania tej umowy.
(17)
W odniesieniu do Szwajcarii niniejsze rozporządzenie stanowi rozszerzenie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu Umowy zawartej między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (12), które mieszczą się w obszarze określonym w art. 1 pkt G decyzji 1999/437/WE rozumianym w związku z art. 3 decyzji 2008/149/WE (13) i 2008/146/WE (14) w sprawie zawarcia tej umowy w imieniu Unii Europejskiej i w imieniu Wspólnoty Europejskiej,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Specyfikacje odnoszące się do pewnych testów SIS II związanych z centralnym systemem SIS II, infrastrukturą komunikacyjną i interakcją między centralnym systemem SIS II a systemami krajowymi (N.SIS II), a zwłaszcza do ich zakresu i celów, wymagań i przebiegu określone są w załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane w państwach członkowskich zgodnie z Traktatem ustanawiającym Wspólnotę Europejską.
Sporządzono w Brukseli, dnia 18 lutego 2008 r.