Dyrektywa Komisji 96/3/WE
z dnia 26 stycznia 1996 r.
przyznająca odstępstwo od niektórych przepisów dyrektywy Rady 93/43/EWG w sprawie higieny środków spożywczych w odniesieniu do transportu morskiego płynnych olejów i tłuszczów luzem
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając dyrektywę Rady 93/43/EWG z dnia 14 czerwca 1993 r. w sprawie higieny środków spożywczych [1], w szczególności jej art. 3 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
uzyskane informacje wskazują na to, że stosowanie przepisów rozdziału IV pkt 2 akapit drugi Załącznika do dyrektywy 93/43/EWG dotyczących transportu luzem środków spożywczych w postaci płynów, granulatu lub proszku, w pojemnikach i/lub kontenerach/zbiornikach przeznaczonych do transportu środków spożywczych, jest niepraktyczne oraz nakłada nadmiernie uciążliwe obciążenia na podmioty branży żywnościowej wówczas, gdy mają one zastosowanie do transportu statkami pełnomorskimi płynnych olejów i tłuszczów przeznaczonych do spożycia przez ludzi bądź możliwych do zastosowania w tym celu;
jednakże konieczne jest zapewnienie, że udzielenie odstępstwa przewiduje zapewnienie równoważnej ochrony zdrowia publicznego, poprzez dołączenie warunków do zasad takiego odstępstwa;
dostępność statków pełnomorskich przeznaczonych do przewożenia środków spożywczych jest niewystarczająca do obsługi nieprzerwanego handlu olejami i tłuszczami przeznaczonymi do spożycia przez ludzi bądź możliwymi do zastosowania w tym celu;
doświadczenie nabyte w ciągu ostatnich lat wskazuje na to, że uniknięcie zanieczyszczenia płynnych olejów i tłuszczów jest możliwe, jeżeli zbiorniki stosowane do ich transportu są wykonane z łatwo dających się utrzymać w czystości materiałów lub jeżeli charakter trzech wcześniejszych ładunków jest taki, że nie pozostawia on niemożliwego do przyjęcia zanieczyszczenia; z drugiej strony należy zapewnić, że zbiorniki, które były używane wcześniej do transportu, zostały skutecznie oczyszczone;
na mocy przepisów art. 8 dyrektywy 93/43/EWG na Państwach Członkowskich ciąży obowiązek przeprowadzania kontroli mających na celu zapewnienie stosowania niniejszej dyrektywy;
to szczególne odstępstwo powinno być stosowane bez uszczerbku dla przepisów ogólnych dyrektywy 93/43/EWG;
na podstawie przepisów art. 1 ust. 2 dyrektywy 93/43/EWG omawiane odstępstwo nie powinno dotyczyć tej żywności, dla której stosują się bardziej szczegółowe wspólnotowe zasady higieny;
środki przewidziane w niniejszej dyrektywie są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Środków Spożywczych,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:
Artykuł 1
Niniejsza dyrektywa wprowadza odstępstwo od przepisów rozdziału IV pkt 2 akapit drugi Załącznika do dyrektywy 93/43/EWG oraz ustanawia równoważne warunki zapewnienia ochrony zdrowia publicznego oraz bezpieczeństwa i wartości zdrowotnej środków spożywczych, których to dotyczy.
Artykuł 2
1. Dozwolony jest transport luzem statkami pełnomorskimi płynnych olejów i tłuszczów, które mają zostać przetworzone i które są przeznaczone do spożycia przez ludzi bądź istnieje możliwość zastosowania ich do tego celu w zbiornikach, które nie są przeznaczone wyłącznie do przewozu środków spożywczych, z zastrzeżeniem następujących warunków:
a) w przypadku gdy olej lub tłuszcz przewożony jest w zbiorniku wykonanym ze stali nierdzewnej lub w zbiorniku z powłoką z żywicy epoksydowej bądź jej technicznym odpowiednikiem, ładunkiem przewożonym bezpośrednio wcześniej w tym zbiorniku muszą być środki spożywcze bądź ładunek z wykazu dopuszczalnych ładunków poprzedzających, wymieniony w niniejszym Załączniku;
b) w przypadku gdy olej lub tłuszcz przewożony jest w zbiorniku wykonanym z materiałów innych niż wymienione w lit. a), trzy poprzedzające ładunki przewożone w takich zbiornikach muszą być środkami spożywczymi lub ładunkami wymienionymi w wykazie dopuszczalnych ładunków poprzedzających, wymieniony w niniejszym Załączniku.
2. Dozwolony jest transport luzem statkami pełnomorskimi płynnych olejów lub tłuszczów, które nie mają zostać poddane dalszemu przetworzeniu oraz które są przeznaczone do spożycia przez ludzi bądź istnieje możliwość zastosowania ich do tego celu, w zbiornikach, które nie są przeznaczone wyłącznie do przewozu środków spożywczych, z zastrzeżeniem następujących warunków:
a) zbiornik taki jest wykonany ze stali nierdzewnej bądź ma powłokę z żywicy epoksydowej bądź jej techniczny odpowiednik;
b) trzema poprzednimi ładunkami przewożonymi w takim zbiorniku były środki spożywcze.
Artykuł 3
1. Kapitan statku pełnomorskiego przewożącego luzem, w zbiornikach, płynne oleje i tłuszcze, które są przeznaczone do spożycia przez ludzi bądź istnieje możliwość zastosowania ich do tego celu, przechowuje dokładną dokumentację dowodową odnoszącą się do trzech poprzednich ładunków przewożonych w zbiornikach, których to dotyczy, oraz skuteczności procesu czyszczenia zbiorników zastosowanego między tymi ładunkami.
2. W przypadku przeładunku takiego ładunku, dodatkowo do dokumentacji dowodowej wymaganej w ust. 1, kapitan statku przyjmującego ładunek przechowuje dokładną dokumentację dowodową potwierdzającą, że transport luzem płynnego oleju lub tłuszczu spełniał przepisy art. 2 w czasie poprzednich przewozów oraz skuteczność procesu czyszczenia zbiorników zastosowanego między tymi ładunkami na innym statku.
3. Kapitan statku dostarczy na żądanie właściwym władzom kontroli urzędowej dokumentację dowodową opisaną w ust. 1 i 2.
Artykuł 4
Niniejsza dyrektywa zostanie przejrzana, jeżeli jedno bądź więcej Państw Członkowskich lub Komisja uzna, że zmiany są konieczne w celu uwzględnienia rozwoju naukowego lub technicznego. W każdym przypadku Załącznik zostanie przejrzany w terminie jednego roku od wejścia w życie niniejszej dyrektywy.
Artykuł 5
Państwa Członkowskie wprowadzą w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy przed dniem 12 lutego 1996 r. i niezwłocznie powiadomią o tym Komisję.
Przepisy przyjęte przez Państwa Członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez Państwa Członkowskie.
Artykuł 6
Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.
Artykuł 7
Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 26 stycznia 1996 r.