Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1460/96
z dnia 25 lipca 1996 r.
ustanawiające szczegółowe zasady wprowadzania w życie preferencyjnych zasad handlu mających zastosowanie do niektórych towarów pochodzących z przetwórstwa produktów rolnych, jak przewidziano w art. 7 rozporządzenia Rady (WE) nr 3448/93
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 3448/93 z dnia 6 grudnia 1993 r. ustanawiające zasady handlu mające zastosowanie do niektórych towarów pochodzących z przetwórstwa produktów rolnych [1], w szczególności jego art. 7, 13 i 16,
a także mając na uwadze, co następuje:
Wspólnota zawarła z państwami trzecimi kilka umów przewidujących stosowanie zredukowanych składników rolnych w stosunku do składników rolnych ustalonych we Wspólnej Taryfie Celnej;
uprawnienie do omawianych obniżonych stawek celnych jest uzależnione od pochodzenia towarów z państw objętych umowami preferencyjnymi; w niektórych przypadkach właściwe jest określenie, które reguły pochodzenia powinny być stosowane;
uprawnienie do obniżonych stawek celnych jest z zasady przyznawane w ramach limitów kontyngentów; właściwe jest uruchomienie kontyngentów i określenie szczegółowych zasad wykonania tych kontyngentów, w szczególności, z jednej strony, w celu zagwarantowania równego i stałego dostępu do nich wszystkim importerom wspólnotowym oraz z drugiej strony, natychmiastowego stosowania, we wszystkich Państwach Członkowskich, opłat ustanowionych w odniesieniu do kontyngentów aż do ich wyczerpania; w celu zapewnienia skutecznego wspólnego zarządzania tego rodzaju kontyngentami, nie ma powodów, aby uniemożliwiać Państwom Członkowskim posiadania zezwolenia na pobieranie potrzebnych ilości, które odpowiadają faktycznemu przywozowi z wielkości kontyngentu; jednakże tego rodzaju metoda zarządzania wymaga ścisłej współpracy między Państwami Członkowskimi a Komisją, która musi w szczególności monitorować stawkę, zgodnie z którą wykorzystywane są wielkości kontyngentu oraz w odpowiedni sposób informować Państwa Członkowskie;
ze względu na to, iż Królestwo Belgii, Królestwo Niderlandów oraz Wielkie Księstwo Luksemburga są reprezentowane przez Unię Gospodarczą Beneluksu, wszelkie działania odnoszące się do zarządzania wyżej wymienionymi środkami mogą być przeprowadzane przez dowolnego członka tej Unii;
przyznane obniżki są w zasadzie ustalone poprzez redukcję podstawowych kwot wykorzystywanych przy wyliczaniu składników rolnych stosowanych w odniesieniu do niektórych konkretnych towarów; ze względu na to, iż taryfy celne zostały określone w czasie negocjacji Rundy Urugwajskiej, składniki rolne we Wspólnej Taryfie Celnej są ustalone zgodnie ze stanem faktycznym, a już nie według ilości produktów podstawowych ustalanych na podstawie art. 13 rozporządzenia (WE) nr 3448/93;
w celu wyliczenia zredukowanych składników rolnych ilości te muszą być utrzymane w odniesieniu do handlu preferencyjnego;
rozporządzenie Komisji (WE) nr 3238/94 [2], ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 478/96 [3], przewiduje ustalanie składników zmiennych i zarządzanie nimi w przypadku niektórych towarów pochodzących z państw Europy Środkowej i Wschodniej, uzyskanych w wyniku przetworzenia produktów rolnych określonych w załącznikach do rozporządzenia (WE) nr 3448/93; od czasu wejścia w życie powołanego rozporządzenia składniki zmienne zostały zastąpione składnikami rolnymi ustalonymi w taryfie wspólnotowej; powołane rozporządzenie musiało być czasowo uzupełnione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1200/95 [4];
rozporządzenie Komisji (WE) nr 1294/94 z dnia 3 czerwca 1994 r. w sprawie środków wykonawczych dotyczących porozumień handlowych mających zastosowanie do przywozu niektórych towarów uzyskanych w wyniku przetworzenia produktów rolnych [5], nie odnosi się już do towarów przywożonych poza umowami preferencyjnymi;
wprowadzone zostały zredukowane składniki rolne w handlu z innymi państwami trzecimi; dla zachowania jasności konieczne jest istnienie jednego rozporządzenia odnoszącego się do przepisów szczególnych stosowanych w handlu, określonych w art. 6 i 7 rozporządzenia (WE) nr 3448/93; dlatego rozporządzenia (WE) nr 1294/94 i (WE) nr 3238/94 muszą zostać uchylone;
artykuł 6 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 3448/93 przewiduje, że cła ad valorem odpowiadające składnikowi rolnemu mogą być zastąpione kwotą specjalną w przypadku przewidzianym w umowie preferencyjnej; kwota ta nie powinna jednak przekraczać opłat stosowanych w odniesieniu do handlu niepreferencyjnego;
środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zagadnień Horyzontalnych dotyczących Produktów Rolnych Przetworzonych, Niewymienionych w Załączniku II,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Niniejsze rozporządzenie ustanawia zasady ustalania zredukowanych składników rolnych określonych w art. 7 rozporządzenia (WE) nr 3448/93 oraz zarządzania kontyngentami uruchomionymi na podstawie umów preferencyjnych mających zastosowanie w odniesieniu do towarów i produktów objętych rozporządzeniem (WE) nr 3448/93.
Artykuł 2
Do celów określania zredukowanych składników rolnych uwzględnia się następujące produkty podstawowe:
- pszenica zwyczajna,
- pszenica durum,
- żyto,
- jęczmień,
- kukurydza, inna niż kukurydza z przeznaczeniem do siewu,
- długoziarnisty ryż łuskany, zwany dalej "ryżem",
- cukier biały,
- melasy,
- mleko w proszku, o zawartości tłuszczu w masie nieprzekraczającej 1,5 %, bez dodatku cukru ani innego środka słodzącego oraz w bezpośrednim opakowaniu o zawartości netto większej niż 2,5 kg, zwane dalej "PG 2",
- mleko w proszku, o zawartości tłuszczu mleka w masie wynoszącej 26 %, bez dodatku cukru lub innego środka słodzącego oraz w bezpośrednim opakowaniu o zawartości netto większej niż 2,5 kg, zwane dalej "PG 3",
- masło, o zawartości tłuszczu w masie 82 %, zwane dalej "PG 6".
Artykuł 3
Zredukowane składniki rolne objęte niniejszym rozporządzeniem oblicza się na podstawie ilości produktów podstawowych uważanych za wykorzystane w wytwarzaniu towarów objętych niniejszym rozporządzeniem. Ilości te są ustalone w załączniku I do niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do odpowiednich specyfikacji w Nomenklaturze Scalonej.
W odniesieniu do towarów objętych kodami Nomenklatury Scalonej, w których przypadku załącznik I do niniejszego rozporządzenia odsyła do załącznika II, ilości te są ilościami podanymi w załączniku II. W odniesieniu do tych ostatnich towarów stosuje się dodatkowy kod, stosownie do składu towaru, w sposób podany w załączniku III.
Artykuł 4
Ilości cukru i zbóż, które mają być uwzględnione przy wyliczaniu dodatkowych obniżonych opłat celnych na cukier (AD S/Z) i na mąkę (AD F/M), w przypadku towarów objętych załącznikiem II, zostały podane w pkt B i C załącznika II, odpowiednio dla danej zawartości sacharozy, cukru inwertowanego i/lub izoglukozy, oraz skrobi i/lub glukozy. W przypadku pozostałych towarów te dodatkowe opłaty celne otrzymuje się poprzez uwzględnienie tylko produktów podstawowych, zaliczanych albo do sektora cukru albo do sektora zbóż.
Artykuł 5
1. Zredukowane składniki rolne i, gdzie stosowne, dodatkowe obniżone opłaty celne, mające zastosowanie w odniesieniu do każdego towaru kwalifikującego się do takiej obniżki cła, otrzymuje się dzięki pomnożeniu wykorzystanych ilości odpowiednich produktów podstawowych przez kwotę podstawową, określoną w ust. 2 oraz zsumowanie tych kwot dla wszystkich odpowiednich produktów podstawowych wykorzystanych w danym wyrobie.
2. Kwota podstawowa, która ma być uwzględniona przy wyliczaniu obniżonych składników rolnych oraz, odpowiednio, dodatkowo obniżonego cła, jest kwotą określoną w ecu przewidzianą w odpowiedniej umowie lub ustaloną w zastosowaniu takiej umowy.
3. Jeżeli umowa preferencyjna przewiduje redukcję stawek składników rolnych na towar zamiast redukcji w kwotach podstawowych, wówczas zredukowane składniki rolne oblicza się przez uwzględnienie składników rolnych ustalonych we Wspólnej Taryfie Celnej oraz zastosowanie redukcji przewidzianej w umowie dotyczącej danego państwa.
4. W przypadkach, w których zredukowany składnik rolny oraz, gdzie stosowne, dodatkowo obniżone opłaty celne, ustalone w zastosowaniu ust. 1, byłyby niższe niż 2,4 ECU/100 kg, taki składnik i/lub opłatę celną ustala się na zero.
5. Kwoty ustalone na mocy niniejszego artykułu są publikowane przez Komisję w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich. Z zastrzeżeniem odmiennych przepisów w umowie z danym państwem kwoty te stosuje się od 1 lipca do 30 czerwca następnego roku. Jednakże w przypadku gdy opłaty celne, jak i współczynniki mające zastosowanie do produktów podstawowych, pozostają niezmienione, kwoty ustalone na mocy niniejszego artykułu pozostają niezmienione przez Komisję, która publikuje tę informację w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.
Artykuł 6
1. Towary kwalifikujące się do zredukowanego składnika rolnego oraz, w miarę potrzeby, do dodatkowej obniżonej opłaty celnej lub obniżki w opłatach celnych w ramach limitów kontyngentów, są ustanowione w umowie lub są ustalane w zastosowaniu umowy odnoszącej się do danego państwa.
2. Jeżeli te obniżki mają zastosowanie w ramach limitów kontyngentu, kontyngent ten jest ustalany lub określany w zastosowaniu odpowiedniej umowy.
Artykuł 7
Jeżeli umowa przewiduje stosowanie kwoty specjalnej, nawet podlegającej redukcji w ramach kwot, oraz jeżeli Wspólna Taryfa Celna Wspólnoty przewiduje stosowanie cła ad valorem, wówczas kwota do zapłacenia nie może przekroczyć najwyższej wartości według stawki wspólnotowej taryfy celnej.
Artykuł 8
1. Do celów niniejszego rozporządzenia "towary pochodzące" oznaczają towary, które spełniają warunki określone w:
a) protokole 4 załączonym do Układów Europejskich między Wspólnotą Europejską a odpowiednio:
- Polską,
- Węgrami,
- Rumunią,
- Bułgarią,
- Republiką Czeską,
- Republiką Słowacką;
b) protokole 3 załączonym do umów z:
- Litwą,
- Łotwą,
- Estonią;
c) protokole 3 do umowy o wolnym handlu z:
- Szwajcarią,
- Norwegią,
- Islandią;
d) protokole 4 załączonym do umowy przejściowej między Wspólnotą Europejską a Państwem Izrael.
2. W handlu z Turcją stosuje się przepisy art. 17-23 decyzji Rady nr 96/142/WE [6], decyzji nr 1/95 Rady Stowarzyszenia WE-Turcja z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie wprowadzenia ostatniej fazy unii celnej.
Artykuł 9
W przypadku ilości przekraczających ustalony limit składniki rolne mające zastosowanie w odniesieniu do towarów objętych załącznikiem B do rozporządzenia (WE) nr 3448/93, lecz nieobjętych przepisami szczególnymi dotyczącymi handlu takimi towarami w danym państwie oraz składniki rolne mające zastosowanie w odniesieniu do towarów objętych tymi przepisami są takie, jak podano we Wspólnej Taryfie Celnej.
Jeżeli kwoty dotyczą redukcji ceł ad valorem, cła mające zastosowanie w odniesieniu do tego rodzaju towarów w ilościach przekraczających limit, objęte wyżej wymienionymi przepisami, są takie, jak podano we Wspólnej Taryfie Celnej lub jakie zostały przewidziane w danej umowie.
Artykuł 10
1. Kontyngentami taryfowymi objętymi niniejszym rozporządzeniem zarządza Komisja, która może podjąć takie środki administracyjne, jakie są właściwe w celu zapewnienia skutecznego zarządzania.
2. W przypadku gdy importer przedstawia w Państwie Członkowskim zgłoszenie dopuszczenia do swobodnego obrotu, które obejmuje wniosek o preferencyjne traktowanie towarów objętych niniejszym rozporządzeniem oraz jeżeli zgłoszenie jest przyjęte przez organy celne, dane Państwo Członkowskie pobiera, powiadamiając Komisję, określoną ilość z wielkości kontyngentu, która odpowiada potrzebom importera.
Wnioski o pobranie kwoty ze wskazaniem daty przyjęcia zgłoszeń muszą być bezzwłocznie przesłane do Komisji.
Komisja zezwala na pobranie zgodnie z datą przyjęcia zgłoszenia o dopuszczeniu do wolnego obrotu przez organy celne danego Państwa Członkowskiego, w przypadku gdy pozwala na to dostępne saldo.
3. W przypadku gdy Państwo Członkowskie nie wykorzystuje pobranych ilości, zwraca je możliwie najszybciej do odpowiedniego kontyngentu.
4. Jeżeli wnioskowane ilości przekraczają dostępne saldo wielkości kontyngentu, wówczas są one przydzielane proporcjonalnie w stosunku do wniosków. Komisja powiadamia Państwa Członkowskie o pobranych ilościach.
Artykuł 11
Rozporządzenia (WE) nr 1294/94 i (WE) nr 3238/94 niniejszym tracą moc.
Artykuł 12
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się z mocą od dnia 1 lipca 1996 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 25 lipca 1996 r.