ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) nr 51/2006
z dnia 22 grudnia 2005 r.
ustalające wielkości dopuszczalnych połowów na 2006 r. i związane z nimi warunki dla niektórych zasobów rybnych i grup zasobów rybnych, stosowane na wodach terytorialnych Wspólnoty oraz w odniesieniu do statków wspólnotowych na wodach, na których wymagane są ograniczenia połowowe
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2371/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach Wspólnej Polityki Rybołówstwa (1), w szczególności jego art. 20,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 847/96 z dnia 6 maja 1996 r. wprowadzające dodatkowe, ustalane z roku na rok, warunki zarządzania ogólnym dopuszczalnym połowem (TAC) i kwotami (2), w szczególnosci jego art. 2,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 423/2004 z dnia 26 lutego 2004 r. ustanawiające środki odnowienia zasobów dorsza (3), w szczególności jego art. 6 i 8,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 811/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiające środki dla odnowy zasobów morszczuka północnego (4), w szczególności jego art. 5,
uwzględniając wniosek Komisji,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Artykuł 4 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002 zobowiązuje Radę do przyjęcia środków niezbędnych do zapewnienia dostępu do wód i zasobów oraz zrównoważonej działalności połowowej, z uwzględnieniem dostępnych opinii naukowych oraz, w szczególności, sprawozdania opracowanego przez Komitet Naukowo-Techniczny i Ekonomiczny ds. Rybołówstwa (STECF).
(2)
Zgodnie z art. 20 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002, obowiązkiem Rady jest ustanowienie ogólnego dopuszczalnego połowóu (TAC) w podziale na łowiska lub grupy łowisk. Wielkości dopuszczalnych połowów należy przydzielić Państwom Członkowskim oraz państwom trzecim zgodnie z kryteriami ustanowionymi w art. 20 tego rozporządzenia.
(3)
W celu zapewnienia skutecznego zarządzania TAC oraz kwotami należy ustalić warunki szczegółowe, na podstawie których prowadzi się czynności połowowe.
(4)
Należy ustanowić zasady i pewne procedury w zakresie gospodarki rybnej na poziomie wspólnotowym, aby Państwa Członkowskie mogły zagwarantować zarządzanie statkami pływającymi pod ich banderą.
(5)
Artykuł 3 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002 zawiera definicje mające znaczenie dla przydzielania wielkości dopuszczalnych połowów.
(6)
Zgodnie z art. 2 rozporządzenia (WE) nr 847/96 należy określić zasoby podlegające różnym środkom określonym w tym rozporządzeniu.
(7)
Zgodnie z procedurą przewidzianą w porozumieniach lub protokołach w sprawie stosunków w dziedzinie rybołówstwa Wspólnota przeprowadziła konsultacje w sprawie praw połowowych z Norwegią (5), Wyspami Owczymi (6) oraz Grenlandią (7) .
(8)
Wspólnota jest umawiającą się stroną wielu regionalnych organizacji rybołówstwa. Organizacje te zaleciły ustalenie ograniczeń połowowych oraz innych reguł dotyczących ochrony niektórych gatunków. Wspólnota powinna zatem wprowadzić takie zalecenia w życie.
(9)
Na dorocznym posiedzeniu w czerwcu 2005 r. Międzyamerykańska Komisja ds. Tuńczyka Tropikalnego (IATTC) przyjęła ograniczenia połowowe dotyczące tuńczyka żółtopłetwego, opastuna oraz tuńczyka bonito, a także środki techniczne dotyczące podejścia do przyłowów. Chociaż Wspólnota nie jest członkiem IATTC, wprowadzenie tych środków jest konieczne w celu zapewnienia zrównoważonego zarządzania zasobami pod jurysdykcją tej organizacji.
(10)
Podczas dorocznego posiedzenia w 2005 r. Międzynarodowa Komisja ds. Ochrony Tuńczyka Atlantyckiego (ICCAT) przyjęła tabele wskazujące na niedostatecznie wykorzystanie oraz nadmierne wykorzystanie wielkości dopuszczalnych połowów umawiających się stron ICCAT. W tym kontekście ICCAT przyjęła decyzję stwierdzającą, że w roku 2004 Wspólnota niedostatecznie wykorzystała swoją kwotę w odniesieniu do kilku stad.
(11)
Przestrzeganie korekt wspólnotowych ustanowionych kwot przez ICCAT wymaga podziału wielkości dopuszczalnych połowów będących rezultatem niedostatecznie wykorzystanych kwot; należy go dokonać na podstawie odpowiedniego udziału kazdego z Panstw Czlonkowskich w niedostatecznym wykorzystaniu, bez zmiany klucza podziału ustanowionego w niniejszym rozporządzeniu dotyczącym rocznego przydziału TAC.
(12)
Wielkości dopuszczalnych połowów należy wykorzystywać zgodnie z prawodawstwem wspólnotowym w tej dziedzinie, w szczególności z rozporządzeniem Komisji (EWG) nr 1381/87 z dnia 20 maja 1987 r. ustanawiającym szczegółowe zasady dotyczące oznakowania i dokumentacji statków rybackich (8), rozporządzeniem Komisji (EWG) nr 2807/83 z dnia 22 września 1983 r. ustanawiającym szczegółowe zasady zapisu informacji dotyczących połowów dokonywanych przez Państwa Członkowskie (9), rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2847/93 z dnia 12 października 1993 r. ustanawiającym system kontroli mający zastosowanie do wspólnej polityki rybołówstwa (10), rozporządzeniem Rady (WE) nr 1954/2003 z dnia 4 listopada 2003 r. w sprawie zarządzania nakładem połowowym odnoszącym się do niektórych obszarów i zasobów połowowych Wspólnoty (11), rozporządzeniem Rady (WE) nr 1626/94 z dnia 27 czerwca 1994 r. ustanawiającym środki techniczne dla zachowania zasobów połowowych na Morzu Śródziemnym (12), rozporządzeniem Rady (WE) nr 1627/94 z dnia 27 czerwca 1994 r. ustanawiającym ogólne przepisy dotyczące specjalnych zezwoleń połowowych (13), rozporządzeniem Rady (WE) nr 601/2004 z dnia 22 marca 2004 r. ustanawiającym określone środki kontrolne stosowane wobec działalności połowowej na obszarze objętym Konwencją o zachowaniu żywych zasobów morskich Antarktyki (14), rozporządzeniem Rady (WE) nr 850/98 z dnia 30 marca 1998 r. w sprawie zachowania zasobów połowowych poprzez środki techniczne dla ochrony niedojrzałych organizmów morskich (15), rozporządzeniem Rady (WEG) nr 3880/91 z dnia 17 grudnia 1991 w sprawie przekazywania przez Państwa Członkowskie prowadzące połowy na Północno-Wschodnim Atlantyku danych statystycznych dotyczących połowów nominalnych (16), rozporządzeniem Rady (WE) nr 1434/98 dnia 29 czerwca 1998 r. określającym warunki wyładunku śledzia do celów przemysłowych innych niż bezpośrednie spożycie przez ludzi (17), rozporządzeniem Rady (WE) nr 423/2004 z dnia 26 lutego 2004 r. ustanawiającym środki odnowienia zasobów dorsza (18), rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2244/2003 z dnia 18 grudnia 2003 r. ustanawiającym szczegółowe przepisy dotyczące satelitarnych systemów monitorowania statków (19), rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2930/86 z dnia 22 września 1986 r. określającym parametry statków rybackich (20), rozporządzeniem Rady (WE) nr 973/2001 z dnia 14 maja 2001 r. ustanawiającym niektóre środki techniczne dotyczące ochrony zasobów gatunków masowo migrujących (21), rozporządzeniem Rady (WE) nr 2347/2002 z dnia 16 grudnia 2002 r. ustanawiającym szczególne wymagania dostępu oraz warunki z tym związane mające zastosowanie do połowów zasobów głębokowodnych (22) oraz rozporządzeniem Rady (WE) nr 2270/2004 z dnia 22 grudnia 2004 r., ustanawiającym możliwości połowowe wspólnotowych statków rybackich w odniesieniu do niektórych głębokowodnych zasobów rybnych (23) na lata 2005 i 2006.
(13)
Zgodnie z opinią Międzynarodowej Rady Badań Morza (ICES) należy zastosować system tymczasowy w celu zarządzania limitami połowowymi sardeli w podobszarze VIII.
(14)
Zgodnie z opinią ICES należy zastosować system tymczasowy w celu zarządzania nakładem połowowym w odniesieniu do dobijakowatych na podobszarze ICES IV i w rejonie północnym IIIa.
(15)
Zgodnie z wiedzą naukową na temat statusu biologicznego zasobów błękitka oraz z wynikiem negocjacji pomiędzy państwami nadbrzeżnymi w sprawie zarządzania tymi zasobami należy zmodyfikować obszary zarządzania przy jednoczesnym uwzględnieniu szczególnych cech tych zasobów.
(16)
W świetle najnowszej opinii naukowej przedstawionej przez ICES jako środek przejściowy należy zastosować jeszcze większe ograniczenie nakładu połowowego w odniesieniu do niektórych gatunków głębokowodnych.
(17)
W odniesieniu do korekty ograniczeń nakładu połowowego dorsza ustanowionych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 423/2004 proponuje się alternatywne rozwiązania w celu zarządzania nakładem połowowym zgodnie z TAC, jak stanowi art. 8 ust. 3 wymienionego rozporządzenia.
(18)
Opinia naukowa świadczy o tym, że zasoby gładzicy w Morzu Północnym nie są poławiane w sposób zrównoważony oraz że poziom odrzutów jest bardzo wysoki. Opinia naukowa oraz opinia Regionalnego Komitetu Doradczego ds. Morza Północnego wskazują, że wielkości dopuszczalnych połowów należy dostosować pod kątem nakładu połowowego w przypadku statków dokonujących połowu gładzicy.
(19)
W przypadku zasobów soli w Kanale Zachodnim należy zastosować tymczasowy plan zarządzania nakładem połowowym. Ponadto należy dostosować plan zarządzania nakładem połowowym w odniesieniu do zasobów dorsza w cieśninie Kattegat, w Morzu Północnym, w cieśninie Skagerrak i Kanale Zachodnim, w Morzu Irlandzkim i na zachód od Szkocji, a także w odniesieniu do zasobów morszczuka i homarca w rejonach ICES VIIIc i IXa.
(20)
Artykuł 2 rozporządzenia (WE) nr 1434/98 z dnia 29 czerwca 1998 r. (24) nie gwarantuje, że połowy śledzia są ograniczone do limitów połowowych ustalonych dla tego gatunku. Należy zatem wprowadzić środki przejściowe, które zagwarantują właściwe monitorowanie i liczenie śledzia przy wyładunkach niesortowanych.
(21)
Obecne praktyki połowowe podczas łowienia sieciami skrzelowymi w głębokich wodach na zachód od Szkocji i Irlandii wiążą się ze stosowaniem sieci skrzelowych o nadmiernej długości, co prowadzi do wydłużonego czasu zanurzenia i wysokich współczynników odrzutu. W zgubione lub celowo wyrzucone sieci, których nie wyłowiono z wody, mogą przez kilka lat nadal wpadać ryby. Badania naukowe wykazały, że takie praktyki połowowe stanowią poważne zagrożenie dla gatunków głębokowodnych oraz że do czasu przyjęcia stałych środków należy wprowadzić środki przejściowe zmierzające do zakazu tego typu połowów.
(22)
W celu zagwarantowania zrównoważonej eksploatacji zasobów morszczuka i zmniejszenia ilości odrzutów w podrejonie VIII a, b, d należy wprowadzić środki przejściowe uwzględniające ostatnie postepy w zakresie selektywnych narzędzi połowowych.
(23)
Na dorocznym posiedzeniu w 2004 r. Komisja Rybołówstwa Północno-Wschodniego Atlantyku (NEAFC) przyjęła zalecenie, aby ograniczyć połowy na niektórych obszarach w celu ochrony szczególnie narażonych siedlisk głębokowodnych. Wspólnota powinna wprowadzić w życie to zalecenie.
(24)
Aby przyczynić się do ochrony zasobów ośmiornicy, w szczególności ochrony niedojrzałych osobników tego gatunku, w roku 2006 należy ustalić minimalny rozmiar ośmiornicy pochodzącej z wód morskich będących pod władzą lub jurysdykcją państw trzecich i znajdujących się w regionie CECAF, w oczekiwaniu na przyjęcie rozporządzenia zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 850/98 (25).
(25)
W listopadzie 2005 r. Komisja Rybołówstwa Północno-Wschodniego Atlantyku (NEAFC) zaleciła, aby umieścić pewną liczbę statków w wykazie obejmującym statki, które - jak potwierdzono - dokonywały nielegalnych, nieudokumentowanych i nieuregulowanych połowów. Należy zagwarantować wprowadzenie wymienionego zalecenia do wspólnotowego porządku prawnego.
(26)
Na dorocznym posiedzeniu w 2005 r. GFCM przyjęła zalecenie dotyczące zarządzania niektórymi połowami, w ramach których eksploatuje się gatunki głębokowodne, oraz zalecenie w zakresie ustanowienia przez GFCM rejestru statków o długości ponad 15 metrów, którym zezwolono na prowadzenie działalności w obszarze GFCM. Zalecenia te są wiążące dla Wspólnoty, ponieważ jest ona umawiającą się stroną GFCM, a zatem należy je wprowadzić w życie.
(27)
W celu przyczynienia się do zachowania zasobów rybnych w 2006 r. należy wdrożyć pewne środki uzupełniające dotyczące kontroli i technicznych warunków połowów.
(28)
Należy wprowadzić przepisy dotyczące wykorzystywania danych VMS w celu zagwarantowania większej wydajności i skuteczności w zakresie monitorowania, kontroli i nadzoru zarządzania nakładem połowowym.
(29)
W celu zagwarantowania, że połowy błękitka prowadzone przez statki państw trzecich na wodach Wspólnoty są prawidłowo rozliczane, należy wzmocnić przepisy kontrolne dotyczące tych statków.
(30)
Na mocy art. 20 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002, obowiązkiem Rady jest ustanowienie warunków związanych z ograniczeniami połowów i/lub nakładu połowowego. Opinia naukowa wskazuje na fakt, że znaczne połowy przekraczające uzgodniony TAC wplywaja niekorzystnie na równowage zrównoważenia działalności połowowej. Należy zatem wprowadzić takie warunki, których skutkiem będzie lepsze wdrożenie uzgodnionych wielkości dopuszczalnych połowów.
(31)
Na dorocznym posiedzeniu w 2004 r. ICCAT przyjęła pewną liczbę środków technicznych w odniesieniu do niektórych gatunków masowo migrujących w Atlantyku i Morzu Śródziemnym; okreslono określających między innymi nowy minimalny rozmiar tuńczyka błękitnopłetwego, wprowadzono ograniczenia połowów w określonych obszarach i okresach w celu ochrony opastuna, środki dotyczące połowów w celach sportowo-rekreacyjnych na Morzu Śródziemnym oraz ustanowiono program pobierania próbek zmierzający do szacowania rozmiaru tuńczyka błękitnopłetwego hodowanego w klatkach. W celu przyczynienia się do zachowania zasobów rybnych środki te należy wprowadzić w 2006 r. w oczekiwaniu na przyjęcie rozporządzenia zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 973/2001.
(32)
Na dorocznym posiedzeniu w 2005 r. Organizacja Rybołówstwa Południowo - Wschodniego Atlantyku (SEAFO) zdecydowala, ze od dnia 1 stycznia 2006 r. na pokładzie wszystkich statków prowadzących działalność na obszarze objętym konwencją i łowiących gatunki nieobjęte zasadami ochrony i zarządzania innych właściwych regionalnych organizacji rybołówstwa będą obecni obserwatorzy naukowi. Ten środek jest wiążący dla Wspólnoty i z tego względu należy go wprowadzić w życie.
(33)
Podczas 27. dorocznego posiedzenia w dniach 19-23 września 2005 r. Organizacja Rybolówstwa Pólnocno-Zachodniego Atlantyku (NAFO) przyjela szereg srodków technicznych i kontrolnych. Konieczne jest wprowadzenie w zycie tych srodków.
(34)
W celu spełnienia zobowiązań międzynarodowych zaciągniętych przez Wspólnotę jako umawiającą się stronę Konwencji o zachowaniu żywych zasobów morskich Antarktyki (CCAMLR), łącznie ze zobowiązaniem do stosowania środków przyjętych przez komisję CCAMLR, należy stosować TAC przyjęty przez tę komisję w odniesieniu do okresu 2005-2006 oraz odpowiednie daty graniczne sezonów.
(35)
Na dorocznym XXIV posiedzeniu w 2005 r. CCAMLR przyjęła odpowiednie limity połowowe w odniesieniu do zasobów dostępnych dla tradycyjnego rybołówstwa kazdej ze stron konwencji. CCAMLR zatwierdziła również uczestnictwo statków wspólnotowych w rybołówstwie badawczym w odniesieniu do Dissostichus spp. na podobszarach FAO 88.1 i 88.2 oraz rejonach 58.4.1, 58.4.2, 58.4.3a) i 58.4.3b) oraz poddała odpowiednie rodzaje działalności połowowej limitom połowowym oraz limitom przyłowów, jak również niektórym środkom technicznym. Te ograniczenia oraz środki techniczne również należy stosować.
(36)
W celu zapewnienia utrzymania rybakom wspólnotowym oraz uniknięcia zagrożeń dla zasobów i wszelkich możliwych trudności w związku z wygaśnięciem rozporządzenia Rady(WE) nr 27/2005 z dnia 22 grudnia 2004 r. ustalającego wielkości dopuszczalne połowów na 2005 r. i inne związane z nimi warunki dla niektórych zasobów rybnych i grup zasobów rybnych, stosowane na wodach terytorialnych Wspólnoty, oraz w odniesieniu do statków wspólnotowych na wodach, gdzie wymagane są ograniczenia połowowe (26) ważne jest otworzenie rybołówstwa z dniem 1 stycznia 2006 r. i utrzymanie w styczniu 2006 r. obowiązywania niektórych przepisów wspomnianego rozporządzenia. Z uwagi na pilność tej sprawy konieczne jest odstąpienie od sześciotygodniowego okresu wspomnianego w ust. I(3) Protokołu w sprawie roli parlamentów Państw Członkowskich w Unii Europejskiej, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej oraz Traktatów ustanawiających Wspólnoty Europejskie,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
ROZDZIAŁ I
ZAKRES ZASTOSOWANIA I DEFINICJE
Artykuł 1
Przedmiot
Niniejsze rozporządzenie ustanawia wielkości dopuszczalnych połowów na rok 2006 w odniesieniu do niektórych zasobów rybnych i grup zasobów rybnych oraz związane z tym warunki, na podstawie których takie wielkości dopuszczalnych połowów mogą zostać wykorzystane.
Ponadto, w odniesieniu do stycznia 2007 r. ustanawia ono pewne limity nakładu połowowego oraz związane z tym warunki, a w odniesieniu do niektórych zasobów Antarktyki ustanawia wielkości dopuszczalnych połowów oraz warunki szczegółowe na okresy przewidziane w załączniku IE.
Artykuł 2
Zakres zastosowania
1. O ile nie postanowiono inaczej, niniejsze rozporządzenie stosuje się do:
a)
wspólnotowych statków rybackich (zwanych dalej „statkami wspólnotowymi”); oraz
b)
statków rybackich pływających pod banderą państw trzecich oraz zarejestrowanych w tych państwach (zwanych dalej „statkami rybackimi państw trzecich”), przebywajacych na wodach Wspólnoty (zwanych dalej „wodami WE”).
2. W drodze odstępstwa od ust. 1 niniejsze rozporządzenie nie ma zastosowania do działalności połowowej prowadzonej wyłącznie w celu badań naukowych prowadzonych za pozwoleniem i pod zwierzchnictwem danego Państwa Członkowskiego, o których z wyprzedzeniem powiadomiono Komisję i Państwo Członkowskie, na którego wodach prowadzone są te badania.
Artykuł 3
Definicje
Do celów niniejszego rozporządzenia, poza definicjami, o których mowa w art. 3 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002, stosuje się następujące definicje:
a)
„ogólny dopuszczalny połów” oznacza ilość, którą każdego roku można odłowić z każdego stada;
b)
„kwota” oznacza ustaloną część TAC przydzieloną Wspólnocie, Państwom Członkowskim lub państwom trzecim;
c)
„wody międzynarodowe” oznaczają wody znajdujące się poza obszarem władzy lub jurysdykcji jakiegokolwiek państwa;
d)
„obszar regulowany NAFO” oznacza część obszaru konwencji Organizacji Rybołówstwa Północno - Zachodniego Atlantyku (NAFO) niepodlegajaca władzy ani jurysdykcji państw przybrzeżnych;
e)
„Skagerrak” oznacza obszar ograniczony od zachodu linią ciągnącą się od latarni morskiej Hantsholm do latarni morskiej Lindesnes oraz od południa linią ciągnącą się od latarni morskiej Skagen do latarni morskiej Tistlarna, a stamtąd do najbliżej położonego punktu na wybrzeżu Szwecji;
f)
„Kattegat” oznacza obszar ograniczony od północy linią ciągnącą się od latarni morskiej Skagen do latarni morskiej Tistlarna, a stamtąd do najbliżej położonego punktu na wybrzeżu Szwecji, a na południu ograniczony linią ciągnącą się od Hasenøre do Gnibens Spids, od Korshage do Spodsbjerg oraz od Gilbjerg Hoved do Kullen;
g)
„Zatoka Kadyksu” oznacza obszar podregionu ICES IXa na wschód od 7o23'48”W.
Artykuł 4
Strefy połowowe
Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje stref:
a)
strefy ICES (Międzynarodowa Rada Badań Morza) to strefy, których definicję przedstawiono w rozporządzeniu (EWG) nr 3880/91. Jeżeli do danej strefy dodano określenie „wody WE”, oznacza to, że strefa odnosi się wyłącznie do wód WE tej strefy;
b)
strefy CECAF (Środkowo-Wschodni Atlantyk lub główna strefa połowowa FAO 34) to strefy, których definicję przedstawiono w rozporządzeniu Rady (WE) nr 2597/95 z dnia 23 października 1995 r. w sprawie przekazywania przez Państwa Członkowskie prowadzące połowy na niektórych obszarach, innych niż Atlantyk Północny, danych statystycznych dotyczących połowów nominalnych (27);
c)
strefy NAFO (Organizacja Rybołówstwa Północno - Zachodniego Atlantyku) to strefy, których definicję przedstawiono w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 2018/93 z dnia 30 czerwca 1993 r. w sprawie przekazywania przez Państwa Członkowskie prowadzące połowy na Północno-Wschodnim Atlantyku danych statystycznych dotyczących połowów (28);
d)
strefy CCAMLR (Konwencja o zachowaniu żywych zasobów morskich Antarktyki) to strefy, których definicję przedstawiono w rozporządzeniu (WE) nr 601/2004.
ROZDZIAŁ II
WIELKOŚCI DOPUSZCZALNYCH POŁOWÓW ORAZ ZWIĄZANE Z NIMI WARUNKI W ODNIESIENIU DO STATKÓW WSPÓLNOTOWYCH
Artykuł 5
Limity połowowe i przydziały
1. Limity połowowe dla statków wspólnotowych na wodach terytorialnych Wspólnoty oraz w niektórych strefach innych niż wody terytorialne Wspólnoty, a także podział tych limitów połowowych między Państwa Członkowskie oraz warunki dodatkowe zgodne z art. 2 rozporządzenia (WE) nr 847/96 określono w załączniku I.
2. Niniejszym zezwala sie statkom wspólnotowym na dokonywanie połowów w granicach kwoty określonej w załączniku I na wodach objętych w zakresie rybołówstwa jurysdykcją Wysp Owczych, Grenlandii, Islandii i Norwegii oraz na wodach strefy połowowej wokół Jan Mayen, z zastrzeżeniem warunków określonych w art. 10, 17 oraz 18.
3. Komisja natychmiast oglasza wstrzymanie dzialalnosci polowowej w zakresie sardeli w podobszarze VIII, jesli STECF poinformuje, ze biomasa stad rozrodczych w okresie rozrodczym w roku 2006 r. wynosi mniej niz 28 000 ton.
4. Komisja ustala ostateczne limity polowowe w odniesieniu do polowów dobijakowatych w rejonach ICES IIa (wody WE), IIIa i podobszarze IV (wody WE) zgodnie z zasadami okreslonymi w art. 6 zalacznika IID.
5. Z chwilą ustanowienia TAC dla gromadnika Komisja ustala limity połowowe dla gromadnika w strefie V, XIV (wody Grenlandii) dostępne dla Wspólnoty, wynoszące 7,7 % TAC gromadnika.
6. Limity połowowe zasobów żabnicowatych w strefach IIa (wody WE) i IV (wody WE) oraz w strefach Vb (wody WE), VI, XII i XIV mogą zostać zmienione przez Komisję zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 30 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002, po przeanalizowaniu przez STECF zaobserwowanych danych na temat połowów na jednostkę nakładu zebranych w pierwszym kwartale 2006 r.
7. Limity połowowe zasobów okowiela w strefach IIa (wody WE), IIIa i IV (wody WE) oraz zasobów szprota w strefach IIa (wody WE) i IV (wody WE) mogą zostać zmienione przez Komisję zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 30 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002, w świetle informacji naukowych zebranych w pierwszej połowie 2006 r.
Artykuł 6
Przepisy specjalne dotyczące przydziałów
1. Przydział wielkości dopuszczalnych połowów dla Państw Członkowskich określony w załączniku I nie stanowi uszczerbku dla:
a)
wymian dokonanych na podstawie art. 20 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002;
b)
ponownych przydziałów dokonywanych na podstawie art. 21 ust. 4, art. 23 ust. 1 i art. 32 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 2847/93;
c)
dodatkowych wyładunków dozwolonych na mocy art. 3 rozporządzenia (WE) nr 847/96;
d)
ilości zatrzymanych zgodnie z art. 4 rozporządzenia (WE) nr 847/96;
e)
potrąceń dokonywanych na podstawie art. 5 rozporządzenia (WE) nr 847/96.
2. Do celów zatrzymywania kwot, które mają zostać przeniesione na rok 2007, stosuje się art. 4 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 847/96, w drodze odstępstwa od tego rozporządzenia, w odniesieniu do wszystkich zasobów objętych analitycznymi TAC.
Artykuł 7
Limity nakładu połowowego oraz związane z nimi warunki zarządzania zasobami
1. Od 1 lutego 2006 r. do 31 stycznia 2007 r. ograniczenia nakładu połowowego oraz związane z nimi warunki określone w:
-
Załączniku IIA stosuje się do zarządzania niektórymi zasobami w Kattegat, Skagerrak, podobszarze IV oraz rejonach ICES IIa (wody WE), IIIa, VIa, VIIa i VIId.
-
Załączniku IIB stosuje się do zarządzania zasobami morszczuka w rejonach ICES VIIIc i IXa z wyjątkiem Zatoki Kadyksu.
-
Załączniku IIC stosuje się do zarządzania zasobami soli w rejonie ICES VIIe.
-
W załączniku IID stosuje się do zarządzania zasobami dobijakowatych w Skagerrak, podobszarze IV i rejonie IIa ICES (wody WE).
2. W okresie od 1 stycznia 2006 r. do 31 stycznia 2006 r. w dalszym ciągu obowiązują nakład połowowy i związane z nim warunki określone w załącznikach IVa, IVb, IVc oraz V rozporządzenia (WE) nr 27/2005.
3. Statki stosujące narzędzia połowowe określone odpowiednio w pkt 4 załącznika IIA oraz w pkt 3 załączników IIB i IIC oraz dokonujące połowów w obszarach określonych odpowiednio w pkt 2 załącznika IIA oraz w pkt 1 załączników IIB i IIC posiadają specjalne zezwolenie połowowe wydane zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1627/94 zgodnie z zapisami w tych załącznikach.
4. Komisja ustala ostateczny nakład połowowy na rok 2006 w odniesieniu do połowów dobijakowatych w rejonach ICES IIa (wody WE), IIIa i podobszarze IV na podstawie zasad określonych w art. 6 załącznika IID.
5. Państwa Członkowskie gwarantują, że poziomy nakładu połowowego na rok 2006, mierzone w kilowatodniach spędzonych poza portem, dla statków posiadających zezwolenia na połowy dalekomorskie nie przekraczają 80% średniego rocznego nakładu połowowego wykorzystanego przez statki tego Państwa Członkowskiego w 2003 r. podczas rejsów, w trakcie których statki te były w posiadaniu zezwolenia na połowy dalekomorskie oraz kiedy złowiono gatunki głębokowodne wymienione w załączniku I oraz w pkt 15 załącznika III do rozporządzenia (WE) nr 2347/2002. Niniejszy ustęp obowiązuje tylko w przypadku rejsów połowowych, podczas których złowiono ponad 100 kg gatunków głębokowodnych innych niż argentyna wielka.
Artykuł 8
Warunki wyładunku połowów i przyłowów
1. Ryby z zasobów, dla których ustalono limity połowowe, są zatrzymywane na pokładzie lub wyładowywane, wyłącznie jeżeli:
a)
połowy zostały dokonane przez statki Państwa Członkowskiego posiadającego określoną kwotę, która nie została wykorzystana; lub
b)
połowy stanowią część udziału wspólnotowego, którego nie przydzielono Państwom Członkowskim w ramach kwot i który nie został wykorzystany;
2. W drodze odstępstwa od ust. 1 następujące gatunki ryb mogą zostać zatrzymane na statku i wyładowane nawet jeżeli dane Państwo Członkowskie nie posiada żadnych kwot lub jeżeli kwoty bądź udziały zostały wykorzystane:
a)
gatunki inne niż śledź i makrela, w przypadku gdy:
(i)
zostały złowione z innymi gatunkami, a połowów dokonano sieciami, których rozmiar oczek jest mniejszy niż 32 milimetry zgodnie z przepisami art. 4 rozporządzenia (WE) nr 850/98; oraz
(ii)
połowy nie są sortowane ani na statku, ani przy wyładunku;
lub
b)
makrele, w przypadku gdy:
(i)
zostały złowione z ostrobokami lub sardynkami;
(ii)
waga makreli nie przekracza 10 % ogólnej wagi makreli, ostroboków oraz sardynek na statku, oraz
(iii)
połowy nie są sortowane ani na pokładzie, ani przy wyładunku.
3. Art. 2 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1434/98 nie stosuje się do śledzi złowionych na podobszarze ICES IV i w rejonach ICES IIa (wody WE), IIIa i VIId.
4. Wszystkie wyładunki są wliczane do kwoty lub, jeśli udział wspólnotowy nie został rozdzielony między Państwa Członkowskie w ramach kwot, do udziału wspólnotowego, z wyjątkiem połowów dokonanych na mocy przepisów ust. 2.
5. Jeśli limity połowowe danego Państwa Członkowskiego w odniesieniu do śledzia na podobszarach ICES II (wody WE), IV i w podrejonach IIIa i VIId zostały wykorzystane, statkom pod banderą Państwa Członkowskiego zarejestrowanym we Wspólnocie i działającym w granicach łowisk, do których odnoszą się odpowiednie ograniczenia połowowe, zakazuje się wyładunku połowów, które są niesortowane i które zawierają śledzie.
6. Określenia udziału procentowego przyłowów oraz ich zbytu dokonuje się zgodnie z przepisami art. 4 i 11 rozporządzenia (WE) nr 850/98.
Artykuł 9
Niesortowane wyładunki na podobszarze ICES IV i w rejonach ICES IIa (wody WE), IIIa i VIId
1. Państwa Członkowskie gwarantują funkcjonowanie odpowiedniego programu pobierania próbek, który pozwala na skuteczne monitorowanie niesortowanych wyładunków gatunków złowionych na podobszarze ICES IV oraz w rejonach ICES IIa (wody WE), IIIa i VIId.
2. Niesortowane połowy w podobszarze ICES IV oraz rejonach ICES IIa (wody WE), IIIa i VIId są wyładowywane wyłącznie w portach i miejscach wyładunku, w których stosuje się program pobierania próbek określony w ust. 1.
Artykuł 10
Limity dostępu
Statki wspólnotowe nie prowadzą żadnych połowów na obszarze Skagerrak w obrębie 12 mil morskich od linii podstawowej Norwegii. Jednakże statkom pływającym pod banderą Danii lub Szwecji zezwala się na dokonywanie połowów w obrębie 4 mil morskich od linii podstawowej Norwegii.
Artykuł 11
Przejściowe środki techniczne i kontrolne
Przejściowe środki techniczne i kontrolne w odniesieniu do statków wspólnotowych są określone w załączniku III.
ROZDZIAŁ III
LIMITY POŁOWOWE ORAZ ZWIĄZANE Z NIMI WARUNKI W ODNIESIENIU DO STATKÓW RYBACKICH PAŃSTW TRZECICH
Artykuł 12
Przejściowe środki techniczne i kontrolne
Przejściowe środki techniczne i kontrolne w odniesieniu statków rybackich państw trzecich określono w załączniku IV.
Artykuł 13
Zezwolenie
Statkom pływającym pod banderą Barbadosu, Gujany, Japonii, Korei Południowej, Norwegii, Surinamu, Trynidadu i Tobago oraz Wenezueli, a takze statkom zarejestrowanym na Wyspach Owczych zezwala się na dokonywanie połowów na wodach terytorialnych Wspólnoty w granicach limitów połowowych określonych w załączniku I i z zastrzeżeniem warunków określonych w art. 14, 15 i 16 oraz 19-25.
Artykuł 14
Ograniczenia geograficzne
1. Połowy dokonywane przez statki pływające pod banderą Norwegii lub zarejestrowane na Wyspach Owczych są ograniczone do tych części strefy 200 mil morskich, które leżą dalej niż 12 mil od linii podstawowych Państw Członkowskich na podobszarze ICES IV, Kattegat i na Oceanie Atlantyckim na północ od 43o00' N, z wyjątkiem obszaru określonego w art. 18 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002.
2. Dopuszcza się połowy w Skagerrak dokonywane przez statki pływające pod banderą Norwegii w odległości większej niż 4 mile morskie od linii podstawowych Danii oraz Szwecji.
3. Połowy dokonywane przez statki pod banderą Barbadosu, Gujany, Japonii, Korei Południowej, Surinamu, Trynidadu i Tobago oraz Wenezueli są ograniczone do tych części strefy 200 mil morskich, które leżą dalej niż 12 mil morskich od linii podstawowej francuskiego departamentu Gujany.
Artykuł 15
Tranzyt przez wody Wspólnoty
Statki rybackie państw trzecich, które przepływają tranzytem wody Wspólnoty, muszą sztauować sieci, tak aby nie można było ich używać, zgodnie z następującymi warunkami:
a)
sieci, obciążniki i podobne narzędzia są odłączone od desek trałowych oraz drutów i lin holowniczych i podciągowych,
b)
sieci, które są umieszczone na pokładzie lub nad pokładem, są solidnie przymocowane do części nadbudówki.
Artykuł 16
Warunki wyładunku połowów i przyłowów
Ryby z zasobów, w odniesieniu do których ustalono limity połowowe, nie są zatrzymywane na pokładzie ani wyładowywane, chyba że połowów dokonały statki rybackie państwa trzeciego posiadającego kwotę połowową, która nie została wyczerpana.
ROZDZIAŁ IV
UZGODNIENIA W ZAKRESIE LICENCJI DOTYCZĄCE STATKÓW WSPÓLNOTOWYCH
Artykuł 17
Licencje oraz związane z nimi warunki
1. Bez względu na ogólne zasady dotyczące licencji połowowych oraz specjalnych zezwoleń połowowych przewidziane w rozporządzeniu (WE) nr 1627/94, połowy dokonywane przez statki wspólnotowe na wodach państwa trzeciego podlegają wymogowi posiadania licencji wydanej przez organy tego państwa trzeciego.
2. Jeśli połowów dokonuje się na norweskich wodach Morza Północnego, ust. 1 nie stosuje się do następujących statków wspólnotowych:
a)
statków o pojemności równej lub mniejszej niż 200 GT; lub
b)
statków dokonujących połowów ryb przeznaczonych do spożycia przez ludzi w odniesieniu do gatunków innych niż makrela; lub
c)
statków pływających pod banderą Szwecji, zgodnie z ustanowioną praktyką.
3. Maksymalną liczbę licencji oraz inne związane z nimi warunki ustanawia się zgodnie z częścią I załącznika IV. Wnioski o licencje wskazują rodzaje połowów oraz nazwę i właściwości statków wspólnotowych, w odniesieniu do których mają zostać wydane licencje, oraz są kierowane do Komisji przez organy Państw Członkowskich. Komisja przedkłada te wnioski organom zainteresowanego państwa trzeciego.
4. W przypadku gdy jedno z Państw Członkowskich przekazuje kwotę innemu Państwu Członkowskiemu (zamiana) w odniesieniu do obszarów połowowych określonych w części I załącznika IV, przekazanie takie obejmuje przekazanie odpowiednich licencji i powinno zostać zgłoszone Komisji. Nie można jednak przekroczyć całkowitej liczby licencji w ramach każdego obszaru połowowego określonego w części I załącznika IV.
5. Statki wspólnotowe spełniają wymogi dotyczące środków ochrony i kontroli oraz wszystkie pozostałe przepisy dotyczące strefy, w której prowadzą działalność.
Artykuł 18
Wyspy Owcze
Statki wspólnotowe posiadające licencję na ukierunkowany połów jednego gatunku na wodach Wysp Owczych, mogą prowadzić ukierunkowany połów innych gatunków pod warunkiem, że organom Wysp Owczych przedstawiają uprzednie zawiadomienie o zmianie.
ROZDZIAŁ V
UZGODNIENIA W ZAKRESIE LICENCJI DOTYCZĄCE STATKÓW RYBACKICH PAŃSTW TRZECICH
Artykuł 19
Obowiązek posiadania licencji oraz specjalnego zezwolenia połowowego
1. W drodze odstępstwa od art. 28b rozporządzenia (EWG) nr 2847/93, statki rybackie pod banderą Norwegii o pojemności mniejszej niż 200 GT są wyłączone z obowiązku posiadania licencji oraz specjalnego zezwolenia połowowego.
2. Licencja oraz specjalne zezwolenie połowowe są przechowywane na pokładzie. Jednakże statki rybackie zarejestrowane na Wyspach Owczych lub w Norwegii są wyłączone z tego obowiązku.
3. Statki rybackie państw trzecich posiadające zezwolenie na połów dnia 31 grudnia 2005 r. mogą kontynuować połowy od dnia 1 styczna 2006 r. do momentu przedłożenia Komisji oraz zatwierdzenia przez nią wykazu statków posiadających zezwolenie na połowy.
Artykuł 20
Wniosek o wydanie licencji oraz specjalnego zezwolenia połowowego
Wnioskowi organu państwa trzeciego o wydanie licencji oraz specjalnego zezwolenia połowowego, przedkładanemu Komisji, towarzyszą następujące informacje:
a)
nazwa statku;
b)
numer wpisu do rejestru;
c)
zewnętrzne litery i numery identyfikacyjne;
d)
port rejestracji;
e)
nazwisko (nazwa) i adres właściciela lub czarterującego;
f)
pojemność brutto oraz długość całkowita;
g)
moc silnika;
h)
sygnał wywoławczy oraz częstotliwość radiowa;
i)
przewidywana metoda połowów;
j)
przewidywany obszar połowów;
k)
gatunki, w odniesieniu do których przewiduje się połowy;
l)
okres, w odniesieniu do którego składa się wniosek o wydanie licencji.
Artykuł 21
Liczba licencji
Liczbę licencji oraz szczególne związane z nimi warunki ustanawia się w sposób określony w części II załącznika IV.
Artykuł 22
Unieważnienie i wycofanie
1. Licencje oraz specjalne zezwolenia połowowe mogą zostać unieważnione w związku z wydaniem nowych licencji oraz specjalnych zezwoleń połowowych. Takie unieważnienie staje się skuteczne od dnia poprzedzającego dzień wydania przez Komisję nowych licencji oraz specjalnych zezwoleń połowowych. Nowe licencje oraz specjalne zezwolenia połowowe stają się skuteczne z dniem ich wydania.
2. Licencje oraz specjalne zezwolenia połowowe wycofuje się w całości lub częściowo przed datą ich wygaśnięcia, jeśli kwota odnosząca się do danych zasobów, określona w załączniku I, została wykorzystana.
3. Licencje oraz specjalne zezwolenia połowowe zostają wycofane w przypadku niewypełnienia zobowiązań ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu.
Artykuł 23
Nieprzestrzeganie odpowiednich zasad
1. Statkowi rybackiemu państwa trzeciego, który nie spełnił obowiązków ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu, nie wydaje się licencji ani specjalnego zezwolenia połowowego przez okres nieprzekraczający 12 miesięcy.
2. Komisja przedkłada organom zainteresowanego państwa trzeciego nazwy oraz właściwości statków rybackich państw trzecich, które w następstwie naruszenia odpowiednich zasad nie otrzymują zezwolenia na dokonywanie połowów we wspólnotowej strefie połowowej przez kolejny miesiąc lub kolejne miesiące.
Artykuł 24
Obowiązki posiadaczy licencji
1. Statki rybackie państw trzecich spełniają wymogi w zakresie środków ochrony i kontroli oraz pozostałe przepisy dotyczące połowów dokonywanych przez statki wspólnotowe w strefie, w której prowadzą działalność, w szczególności wymogi rozporządzeń (EWG) nr 1381/87, (EWG) nr 2847/93, (WE) nr 1627/94, (WE) nr 88/98 (29), (WE) nr 850/98 oraz (WE) nr 1434/98.
2. Statki rybackie państw trzecich określone w ust. 1 prowadzą dzienniki połowowe, do których wprowadzane są informacje określone w części I załącznika V.
3. Statki rybackie państw trzecich, z wyjątkiem statków pływających pod banderą Norwegii dokonujących połowów w rejonie ICES IIIa, przekazują Komisji informacje określone w załączniku V, zgodnie z zasadami ustanowionymi w tym załączniku.
Artykuł 25
Przepisy szczegółowe dotyczące departamentu Gujany Francuskiej
1. Przyznanie licencji na połowy na wodach departamentu Gujany Francuskiej jest uwarunkowane zobowiązaniem się przez właściciela danego statku rybackiego państwa trzeciego do zezwolenia obserwatorowi na wejście na pokład tego statku na wniosek Komisji.
2. Kapitan każdego statku rybackiego państwa trzeciego posiadający licencję na połowy ryb lub tuńczyka na wodach departamentu Gujany Francuskiej, przy wyładunku połowów po każdym rejsie, przedkłada organom francuskim deklarację wskazującą ilości krewetek złowionych oraz przechowywanych na pokładzie od momentu złożenia ostatniej deklaracji. Deklarację sporządza się zgodnie z wzorem, który znajduje się w części III załącznika IV. Za poprawne sporządzenie deklaracji odpowiada kapitan. Organy francuskie podejmują wszelkie właściwe dzialania celem sprawdzenia dokładności deklaracji, przez sprawdzanie ich w szczególności przez porównanie z dziennikiem połowowym określonym w art. 24 ust. 2. Po sprawdzeniu deklaracja jest podpisywana przez właściwego urzędnika. Przed końcem każdego miesiąca, organy francuskie przesyłają Komisji wszystkie deklaracje odnoszące się do poprzedniego miesiąca.
3. Statki rybackie państw trzecich dokonujące połowów na wodach departamentu Gujany Francuskiej prowadzą dzienniki połowowe odpowiadające wzorowi znajdującemu się w części II załącznika V. Kopia dziennika połowowego przesyłana jest Komisji w terminie 30 dni od ostatniego dnia rejsu połowowego, za pośrednictwem organów francuskich.
4. Jeśli przez okres jednego miesiąca Komisja nie otrzyma żadnego komunikatu na temat statku rybackiego państwa trzeciego posiadającego licencję na połowy na wodach departamentu Gujany Francuskiej, licencja dla tego statku zostaje wycofana.
ROZDZIAŁ VI
SZCZEGÓLNE PRZEPISY DOTYCZĄCE STATKÓW WSPÓLNOTOWYCH DOKONUJĄCYCH POŁOWÓW W STREFIE REGULOWANEJ NAFO
SEKCJA 1
Udział Wspólnoty
Artykuł 26
Wykaz statków
1. Jedynie statkom wspólnotowym o pojemności większej niż 50 ton brutto, którym Państwo Członkowskie bandery wydało specjalne zezwolenie połowowe oraz które wpisano do rejestru statków NAFO, zezwala się, na warunkach określonych w ich zezwoleniach, na połów, zatrzymywanie na pokładzie, przeładunek oraz wyładunek złowionych zasobów z obszaru regulowanego NAFO.
2. Na co najmniej 15 dni przed wpłynięciem nowego statku na obszar regulowany NAFO każde Państwo Członkowskie przesyła Komisji informacje, w formie umożliwiającej ich komputerowe odczytanie, o każdej zmianie w wykazie statków pływających pod jego banderą oraz zarejestrowanych we Wspólnocie, którym zezwala się na połowy na obszarze regulowanym NAFO. Komisja bezzwłocznie przesyła te informacje sekretariatowi NAFO.
3. Informacje określone w ust. 2 obejmują następujące dane:
a)
wewnętrzny numer statku, którego definicję przedstawiono w załączniku I do rozporządzenia Komisji (WE) nr 26/2004 z dnia 30 grudnia 2003 r. dotyczącego rejestru statków rybackich Wspólnoty (30);
b)
międzynarodowy radiowy sygnał wywoławczy;
c)
czarterujący statek, w stosownych przypadkach;
d)
rodzaj statku.
4. W odniesieniu do statków pływających tymczasowo pod banderą danego Państwa Członkowskiego (czarter samej łodzi), przedłożone informacje zawierają ponadto:
a)
datę, od kiedy statek posiada zezwolenie na pływanie pod banderą Państwa Członkowskiego;
b)
datę, od kiedy statek posiada zezwolenie Państwa Członkowskiego na uczestnictwo w połowach na obszarze regulowanym NAFO;
c)
nazwę państwa, w którym statek jest zarejestrowany lub był zarejestrowany wcześniej oraz datę, od kiedy statek zaprzestał pływania pod banderą tego państwa;
d)
nazwę statku;
e)
numer urzędowego wpisu statku do rejestru przyznany przez właściwe organy krajowe;
f)
port macierzysty statku po dokonaniu transferu;
g)
nazwisko (nazwę) właściciela statku lub czarterującego statek;
h)
deklarację stwierdzającą, że kapitanowi dostarczono kopię rozporządzeń obowiązujących na obszarze regulowanym NAFO;
i)
główne gatunki, które mogą być łowione przez statek na obszarze regulowanym NAFO;
j)
podobszary, na których statek będzie prawdopodobnie dokonywać połowów.
SEKCJA 2
Środki techniczne
Artykuł 27
Rozmiary oczek sieci
1. Zakazuje się stosowania włoka posiadającego w jakiejkolwiek części oczka sieci o rozmiarze mniejszym niż 130 mm w odniesieniu do ukierunkowanych połowów gatunków dennych określonych w załączniku VII. Ten rozmiar oczek sieci może zostać zmniejszony do minimalnego rozmiaru 60 mm w odniesieniu do ukierunkowanego połowu kalmarów (Illex illecebrosus). W odniesieniu do ukierunkowanych połowów rai (Rajidae) ten rozmiar oczek sieci jest zwiększany do minimum 280 mm w worku włoka oraz do 220 mm we wszystkich innych częściach włoka.
2. Statki poławiające krewetki północne (Pandalus borealis) stosują sieci o minimalnym rozmiarze oczka 40 mm.
Artykuł 28
Dodatki do sieci
1. Zabrania się stosowania jakichkolwiek urządzeń lub dodatkowych elementów, innych niż opisane w niniejszym artykule, które zatykałyby oczka sieci lub zmniejszały ich rozmiar.
2. Do dolnej części worka włoka można przymocować płótno, tkaninę sieciową lub jakikolwiek inny materiał w celu zminimalizowania uszkodzeń lub zapobiegania im.
3. Urządzenia mogą być przymocowywane do górnej części worka włoka, pod warunkiem, że nie zatykają one oczek sieci worka włoka. Stosowanie górnych fartuchów worka włoka jest ograniczone do fartuchów wymienionych w załączniku VIII.
4. Statki poławiające krewetki północne (Pandalus borealis) stosują kratownice sortujące lub kratownice o maksymalnym rozstawie prętów wynoszącym 22 mm. Statki poławiające krewetki w rejonie 3L są ponadto wyposażone w łańcuchy przegubowe o długości minimalnej wynoszącej 72 cm, zgodnie z opisem zawartym w załączniku IX.
Artykuł 29
Przyłowy
1. Statki rybackie nie mogą przeprowadzać ukierunkowanych połowów gatunków, odnośnie do których stosuje się limity przyłowów. Ukierunkowany połów gatunku jest prowadzony, jeżeli ten gatunek stanowi największy wagowo udział procentowy połowu w jednym zaciągu.
2. Przyłowy gatunków, dla których Wspólnota nie ustaliła żadnej kwoty połowowej w odniesieniu do części obszaru regulowanego NAFO oraz dokonane w tej części w trakcie ukierunkowanych połowów jakiegokolwiek gatunku, nie mogą przekraczać dla każdego gatunku 2 500 kg lub 10 % wagowo całego połowu zatrzymywanego na pokładzie, w zależności od tego, która ilość jest większa. Jednakże w części obszaru regulowanego NAFO, gdzie ukierunkowane połowy niektórych gatunków są zabronione lub gdzie całkowicie wykorzystano kwotę „innych gatunków”, przyłowy każdego z gatunków wymienionych w załączniku ID nie przekraczają odpowiednio 1 250 kg lub 5 %.
3. W każdym przypadku gdy całkowita ilość gatunków, w odniesieniu do których stosuje się limity przyłowów, w jakimkolwiek zaciągu przekracza limity ustanowione w ust. 2, w zależności od tego, który z nich ma zastosowanie, statki niezwłocznie przenoszą się o co najmniej pięć mil morskich od poprzedniego miejsca dokonania zaciągu. W każdym przypadku gdy całkowita ilość gatunków, w odniesieniu do których stosuje się limity przyłowów, w jakimkolwiek kolejnym zaciągu przekracza te limity, statki ponownie przenoszą się niezwłocznie o co najmniej pięć mil morskich od poprzedniego miejsca dokonania zaciągu i nie powracają na ten obszar przynajmniej przez 48 godzin.
4. W odniesieniu do statków poławiających krewetki północne (Pandalus borealis), w przypadku gdy całkowita ilość przyłowów wszystkich gatunków w jakimkolwiek zaciągu przekracza 5 % wagowo w rejonie 3M oraz 2,5 % w rejonie 3L, statki niezwłocznie przenoszą się o co najmniej pięć mil morskich od miejsca dokonania poprzedniego zaciągu.
5. Połowów krewetek nie uwzględnia się przy obliczaniu poziomu przyłowu gatunków ryb dennych.
Artykuł 30
Najmniejszy dopuszczalny rozmiar ryb
1. Ryby z obszaru regulowanego NAFO, które nie posiadają wymaganego rozmiaru, jak ustalono w załączniku X, nie mogą być przetwarzane, zatrzymywane na pokładzie, przeładowywane, wyładowywane, transportowane, składowane, sprzedawane, prezentowane lub wystawiane na sprzedaż, lecz muszą niezwłocznie zostać wrzucone z powrotem do morza.
2. W przypadku, gdy ilość złowionych ryb nie posiadających rozmiaru przewidzianego w zalaczniku X przekracza 10 % całkowitej ilości, przed ponownym rozpoczęciem połowów statek przenosi się o co najmniej pięć mil morskich od miejsca dokonania poprzedniego zaciągu. Jakiekolwiek przetworzone ryby, w odniesieniu do których stosuje się wymogi dotyczące najmniejszego dopuszczalnego rozmiaru ryb, który jest mniejszy niż długość równoważna określona w załączniku X, uważa się za pochodzące z ryb mniejszych niż ten najmniejszy dopuszczalny rozmiar ryb.
SEKCJA 3
Środki kontrolne
Artykuł 31
Oznakowanie produktów i oddzielne sztauowanie
1. Wszystkie przetworzone ryby złowione na obszarze regulowanym NAFO są znakowane w taki sposób, by można było odczytać nazwę gatunku oraz kategorię produktu, o czym mowa w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 104/2000 dnia 17 grudnia 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków produktów rybołówstwa i akwakultury. (31) Umieszcza się na nich także informację, że ryby zostały złowione na obszarze regulowanym NAFO.
2. Wszystkie krewetki złowione w rejonie 3L oraz wszystkie halibuty niebieskie złowione w podobszarze 2 oraz rejonach 3KLMNO oznacza się jako złowione na tych obszarach.
3. Z uwagi na bezpieczenstwo prawne i odpowiedzialnosc nawigacyjna kapitana statku maja zastosowanie nastepujace zasady:
-
Polowy tego samego gatunku sztauuje sie w taki sposób, by byly wyraznie oddzielone od innych gatunków. Wszelkie polowy dokonane na obszarze regulowanym NAFO powinny byc oddzielone przy sztauowaniu od ryb zlowionych poza tym obszarem.
-
Polowy moga byc sztauowane w wielu czesciach ladowni, jednak w kazdej z nich polowy poszczególnych gatunków powinny byc wyraznie od siebie oddzielone, za pomoca plastiku, sklejki, tkaniny sieciowej itp.
Artykuł 32
Dzienniki połowowe i produkcyjne oraz plany sztauerskie
1. Oprócz przestrzegania wymogów art. 6, 8, 11 oraz 12 rozporządzenia (EWG) nr 2847/93, kapitanowie statków wprowadzają do dziennika połowowego informacje wymienione w załączniku XI.
2. Każde Państwo Członkowskie powiadamia Komisję do 15. dnia każdego miesiąca, w formie umożliwiającej komputerowe odczytanie, o ilościach zasobów określonych w załączniku XII wyładowanych w poprzednim miesiącu oraz przekazuje wszelkie informacje otrzymane na podstawie art. 11 i 12 rozporządzenia (EWG) nr 2847/93.
3. W odniesieniu do połowów gatunków wymienionych w załączniku IC, kapitanowie statków wspólnotowych prowadzą:
a)
dziennik produkcyjny wykazujący całkowitą produkcję, w podziale na gatunki znajdujące się na pokładzie i wyrażoną w wadze produktu w kilogramach;
b)
plan sztauerski, który przedstawia rozmieszczenie poszczególnych gatunków w ładowni.
4. Dziennik produkcyjny oraz plan sztauerski określone w ust. 3 należy codziennie aktualizować w odniesieniu do dnia poprzedniego, za który uznaje się okres od godziny 00.00 (UTC) do 24.00 (UTC), a także przechowywać na pokładzie do momentu całkowitego rozładunku statku.
5. Kapitan zapewnia niezbędną pomoc w celu umożliwienia przeprowadzenia kontroli ilości zadeklarowanych w dzienniku produkcyjnym oraz przetworzonych produktów składowanych na pokładzie.
6. Państwa Członkowskie co dwa lata poświadczają dokładność planów ładowności wszystkich statków wspólnotowych posiadających zezwolenie na dokonywanie połowów zgodnie z art. 26 ust. 1. Kapitan gwarantuje, że kopia takiego poświadczenia znajduje się na pokładzie i na żądanie jest okazywana inspektorowi.
Artykuł 33
Sieci znajdujące się na pokładzie
1. Dokonując ukierunkowanych połowów jednego lub większej liczby gatunków wymienionych w załączniku VII, statki wspólnotowe nie posiadają na pokładzie sieci o rozmiarze oczek mniejszym niż rozmiar ustanowiony w art. 27.
2. Jednak statki wspólnotowe dokonujące połowów w trakcie tego samego rejsu na obszarach innych niż obszar regulowany NAFO mogą posiadać na pokładzie sieci o rozmiarze oczek mniejszym niż rozmiar ustanowiony w art. 27, pod warunkiem, że sieci takie są bezpiecznie związane i zwinięte oraz nie są dostępne do bezpośredniego użytku. Takie sieci:
a)
muszą zostać odłączone od desek trałowych oraz lin holowniczych i podciągowych; i
b)
muszą być bezpiecznie przymocowane do części nadbudówki jeżeli są one umieszczone na pokładzie lub nad pokładem.
Artykuł 34
Przeładunek
1. Statki wspólnotowe nie biorą udziału w czynnościach związanych z przeładunkiem na obszarze regulowanym NAFO, chyba że otrzymały uprzednie zezwolenie na dokonywanie takich czynności od właściwych organów, którym podlegają.
2. Statki wspólnotowe nie biorą udziału w czynnościach związanych z przeładunkiem ryb ze statku podmiotu niebędącego Umawiającą się Stroną lub na taki statek, który, jak zauważono lub w inny sposób stwierdzono, uczestniczył w działalności połowowej na obszarze regulowanym NAFO.
3. Statki wspólnotowe zgłaszają właściwym organom, którym podlegają, każdy przeładunek na obszarze regulowanym NAFO. Statki, z których dokonuje się przeładunku, zgłaszają ten fakt z co najmniej 24 - godzinnym wyprzedzeniem, a statki, na które dokonuje się przeładunku, zgłaszają to nie później niż godzinę po przeładunku.
4. Zgłoszenie określone w ust. 3 obejmuje godzinę, położenie geograficzne, całkowitą wagę w podziale na gatunki, która ma zostać wyładowana lub załadowana, podaną w kilogramach, a także sygnał wywoławczy statków uczestniczących w przeładunku.
5. Poza całkowitym połowem znajdującym się na pokładzie oraz całkowitą wagą, która ma zostać wyładowana, statek, na który dokonuje się przeładunku zgłasza nazwę portu i przewidywaną godzinę wyładunku z co najmniej 24 - godzinnym wyprzedzeniem.
6. Państwa Członkowskie bezzwłocznie przekazują Komisji zgłoszenia określone w ust. 3 i 5, a Komisja bezzwłocznie przekazuje je do Sekretariatu NAFO.
Artykuł 35
Czarter statków wspólnotowych
1. Państwa Członkowskie mogą wyrazić zgodę na to, aby statek rybacki pływający pod ich banderą i posiadający zezwolenie na dokonywanie połowów na obszarze regulowanym NAFO stał się przedmiotem uzgodnień w zakresie czarteru w celu wykorzystania części lub całości kwoty i/lub dni połowowych przydzielonych innej Umawiającej się Stronie NAFO. Nie zezwala się jednak na uzgodnienia w zakresie czarteru obejmujące statki, które zdaniem NAFO lub innej regionalnej organizacji rybackiej brały udział w nielegalnych, nieudokumentowanych i nieuregulowanych połowach (IUU).
2. W dniu zawarcia uzgodnień w zakresie czarteru Państwo Członkowskie bandery przesyła Komisji następujące informacje, które Komisja przekazuje Sekretariatowi Wykonawczemu NAFO:
a)
zgodę Państwa Członkowskiego na uzgodnienia w zakresie czarteru;
b)
gatunki objęte czarterem i wielkości dopuszczalnych połowów przyznane umową czarterową;
c)
okres obowiązywania uzgodnień w zakresie czarteru;
d)
nazwisko czarterującego;
e)
Umawiającą się Stronę, która wyczarterowała statek;
f)
działania podjęte przez Państwo Członkowskie w celu zagwarantowania, że wyczarterowane statki pływające pod jego banderą przestrzegają przepisów NAFO w zakresie ochrony i egzekwowania w okresie czarteru.
3. Po wygaśnięciu uzgodnień w zakresie czarteru Państwo Członkowskie bandery informuje o tym Komisję, która niezwłocznie przekazuje te informacje Sekretariatowi Wykonawczemu NAFO:
4. Państwo Członkowskie bandery podejmuje działania gwarantujące, że:
a)
w okresie czarteru statek nie posiada zezwolenia na dokonywanie połowów w ramach wielkości dopuszczalnych połowów przydzielonych Państwu Członkowskiemu bandery;
b)
w danym okresie statek nie posiada zezwolenia na dokonywanie połowów w ramach więcej niż jednych uzgodnień w zakresie czarteru;
c)
w trakcie okresu czarteru statek przestrzega przepisów NAFO w zakresie ochrony i egzekwowania;
d)
wszystkie połowy i przyłowy uzyskane w ramach zgłoszonych uzgodnień w zakresie czarteru są odnotowywane w dzienniku połowowym przez wyczarterowany statek osobno w stosunku do danych na temat pozostałych połowów.
5. Państwa Członkowskie zgłaszają Komisji wszystkie połowy i przyłowy określone w ust. 4 lit. d) osobno w stosunku do innych krajowych danych na temat połowów. Komisja bezzwłocznie przesyła te dane Sekretariatowi Wykonawczemu NAFO.
Artykuł 36
Monitorowanie nakładu połowowego
1. Każde Państwo Członkowskie podejmuje niezbędne środki w celu zagwarantowania, że nakład połowowy ich statków jest proporcjonalny do wielkości dopuszczalnych połowów dostępnych temu Państwu Członkowskiemu na obszarze regulowanym NAFO.
2. Państwa Członkowskie przekazują Komisji plan połowowy dla swoich statków, które dokonują połowów gatunków na obszarze regulowanym NAFO, najpóźniej dnia 31 stycznia 2006 r. lub później, co najmniej na 30 dni przed rozpoczęciem takiej działalności. Plan połowowy określa między innymi statek lub statki uczestniczące w tych połowach oraz planowana liczbę dni połowowych, w ciągu których statki te będą przebywać na obszarze regulowanym NAFO.
3. Dla celów orientacyjnych Państwa Członkowskie powiadamiają Komisję o planowanej działalności ich statków na innych obszarach.
4. Plan połowowy przedstawia całkowity nakład połowowy, który będzie wykorzystany na obszarze regulowanym NAFO w związku z wielkościami dopuszczalnych połowów dostępnych Państwu Członkowskiemu dokonującemu powiadomienia.
5. Nie później niż dnia 31 grudnia 2006 r. Państwa Członkowskie składają Komisji sprawozdanie z wdrożenia planów połowowych. Sprawozdania obejmują liczbę statków rzeczywiście biorących udział w połowach na obszarze regulowanym NAFO, połowy dokonane przez każdy statek oraz całkowitą liczbę dni, w których każdy statek dokonywał połowów na tym obszarze. Sprawozdanie z działalności statków łowiących krewetki w rejonach 3M i 3L składane jest osobno dla każdego rejonu.
SEKCJA 4
Wymogi specjalne w zakresie zbierania danych
Artykuł 37
Gromadzenie danych
1. W miarę możliwości Państwa Członkowskie wprowadzą wymogi specjalne w zakresie gromadzenia danych dla swoich statków na następujących obszarach:
Obszar
Współrzędna 1:
Współrzędna 2:
Współrzędna 3:
Współrzędna 4:
Orphan Knoll
50.00.30
47.00.30
51.00.30
45.00.30
51.00.30
47.00.30
50.00.30
45.00.30
Corner
Seamounts
35.00.00
48.00.00
36.00.00
48.00.00
36.00.00
52.00.00
35.00.00
52.00.00
Newfoundland
Seamounts
43.29.00
43.20.00
44.00.00
43.20.00
44.00.00
46.40.00
43.29.00
46.40.00
New England
Seamounts
35.00.00
57.00.00
39.00.00
57.00.00
39.00.00
64.00.00
35.00.00
64.00.00
2. Dane, które należy zbierać zgodnie z ust. 1, zbiera się dla każdego wystawienia narzędzi połowowych i powinny one w możliwym zakresie obejmować:
a)
skład gatunkowy wyrażony w liczbach i wadze;
b)
częstotliwości długości;
c)
otoloity;
d)
położenie, długości i szerokości geograficzne wystawienia;
e)
narzędzia połowowe;
f)
głębokość, na której dokonano połowów;
g)
pora dnia/godzina;
h)
czas trwania wystawienia;
i)
rozpoczęty zaciąg (w przypadku czynnych narzędzi połowowych)
j)
inne informacje na podstawie próbek biologicznych, takie jak dotyczace dojrzalosci, o ile to możliwe.
3. Dane zebrane zgodnie z ust. 1 zgłasza się właściwym organom Państw Członkowskim, a następnie przekazywane Sekretariatowi NAFO najszybciej jak to możliwe po zakończeniu każdego rejsu połowowego.
SEKCJA 5
Szczególne przepisy dotyczące krewetek północnych
Artykuł 38
Połowy krewetek północnych
Każde Państwo Członkowskie codziennie składa Komisji sprawozdanie o ilościach krewetek północnych (Pandalus borealis) złowionych w rejonie 3L obszaru regulowanego NAFO przez statki pływające pod jego banderą oraz zarejestrowane we Wspólnocie. Wszelka działalność połowowa dokonywana jest na głębokości przekraczającej 200 metrów oraz jest ograniczona do jednego statku przypadającego na każdy przydział Państwa Członkowskiego w danym okresie.
SEKCJA 6
Szczególne przepisy dotyczące karmazyna
Artykuł 39
Połowy karmazyna
1. Co drugi poniedziałek kapitan statku wspólnotowego dokonującego połowów karmazyna na podobszarze 2 oraz w rejonie IF, 3K oraz 3M obszaru regulowanego NAFO, powiadamia właściwe organy Państwa Członkowskiego, pod którego banderą pływa statek lub w którym jest on zarejestrowany, o ilościach karmazyna złowionych w tych strefach w okresie dwóch tygodni, kończącym się o północy poprzedniej niedzieli.
Jeśli łączne połowy osiągnęły 50 % TAC, powiadomienia dokonuje się co tydzień w każdy poniedziałek.
2. Co drugi wtorek do godziny 12.00 Państwa Członkowskie składają Komisji sprawozdanie dotyczące ilości karmazyna złowionych w okresie dwóch tygodni kończącym się o północy poprzedniej niedzieli na podobszarze 2 oraz w rejonach IF, 3K oraz 3M obszaru regulowanego NAFO przez statki pływające pod ich banderą oraz zarejestrowane na ich terytorium.
Jeśli łączne połowy osiągnęły 50 % TAC, sprawozdania przesyłane są co tydzień.
ROZDZIAŁ VII
SZCZEGÓLNE PRZEPISY DOTYCZĄCE STATKÓW WSPÓLNOTOWYCH DOKONUJĄCYCH POŁOWÓW NA OBSZARZE CCAMLR
SEKCJA 1
Ograniczenia i wymogi w odniesieniu do informacji o statkach
Artykuł 40
Zakazy oraz ograniczenia połowowe
1. Zakazuje się ukierunkowanych połowów gatunków wymienionych w załączniku XIII w strefach oraz w okresach wskazanych w tym załączniku.
2. W odniesieniu do nowych połowów i połowów badawczych ograniczenia połowowe oraz ograniczenia przyłowów określone w załączniku XIV stosuje się na podobszarach wskazanych w tym załączniku.
Artykuł 41
Wymogi w odniesieniu do informacji o statkach posiadających zezwolenie na dokonywanie połowów na obszarze CCAMLR
1. Oprócz informacji o statkach posiadających zezwolenie określonych w art. 3 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 601/2004, Państwa Członkowskie od dnia 1 sierpnia 2006 r. przekazują Komisji następujące informacje w odniesieniu do tych statków:
a)
numer IMO statku (jeżeli został wydany);
b)
poprzednia bandera, jeśli dotyczy;
c)
międzynarodowy radiowy sygnał wywoławczy;
d)
nazwisko (nazwa) i adres właściciela (właścicieli) statku oraz posiadacza zależnego (posiadaczy zależnych), jeśli są znani;
e)
typ statku;
f)
miejsce i data budowy statku;
g)
długość;
h)
kolorowe zdjęcie statku, które zawiera:
(i)
jedno zdjęcie o wymiarach nie mniejszych niż 12 x 7 cm przedstawiające prawą burtę statku, długość całkowitą statku i wszystkie cechy jego budowy;
(ii)
jedno zdjęcie o wymiarach nie mniejszych niż 12 x 7 cm przedstawiające lewą burtę statku, długość całkowitą statku i wszystkie cechy jego budowy;
(iii)
jedno zdjęcie o wymiarach nie mniejszych niż 12 x 7 cm przedstawiające rufę statku, robione bezpośrednio z rufy;
i)
środki podjęte w celu zapewnienia zabezpieczenia przed manipulacją przez osoby niepowołane urządzeniem kontroli satelitarnej umieszczonym na pokładzie.
2. Od dnia 1 sierpnia 2006 r. Państwa Członkowskie, w takim stopniu, w jakim jest to możliwe, przekazują Komisji również następujące informacje dotyczące statków posiadających zezwolenie na dokonywanie połowów na obszarze CCAMLR:
a)
nazwisko (nazwa) i adres armatora, jeśli nie jest nim właściciel(-e) statku;
b)
nazwisko i narodowość kapitana oraz, tam gdzie ma to zastosowanie, oficera połowowego;
c)
metoda lub metody połowów;
d)
największa szerokość statku (m);
e)
pojemność rejestrowa brutto;
f)
rodzaje komunikacji na statku i numery (numery INMARSAT A, B oraz C);
g)
normalny skład załogi;
h)
moc głównego silnika lub silników (kW);
i)
nośność (tony), liczba ładowni rybnych i ich pojemność (m3);
j)
wszelkie inne informacje (np. klasyfikacja lodu) uznane za potrzebne.
SEKCJA 2
Połowy badawcze
Artykuł 42
Uczestnictwo w połowach badawczych
1. Statki rybackie pływające pod banderą Hiszpanii oraz zarejestrowane w Hiszpanii, o których powiadomiono CCAMRL zgodnie z przepisami art. 7 rozporządzenia (WE) nr 601/2004, mogą uczestniczyć w połowach badawczych sznurami haczykowymi w odniesieniu do Dissostichus spp. na podobszarach 88.1 i 88.2 FAO oraz w rejonach 58.4.1, 58.4.2, 58.4.3a) poza obszarami podlegającymi jurysdykcji krajowej oraz 58.4.3b) poza obszarami podlegającymi jurysdykcji krajowej.
2. Nie więcej niż jeden statek rybacki dokonuje połowów w rejonach 58.4.3a) oraz 58.4.3b) w tym samym okresie.
3. W odniesieniu do podobszarów 88.1 i 88.2 oraz rejonów 58.4.1 oraz 58.4.2, całkowite limity połowowe oraz limity przyłowów przypadające na podobszar i rejon, a także ich rozdział między małe obszary badawcze (Small Scale Research Units, w skrócie SSRU) w ramach każdego z nich, są wymienione w załączniku XIV. Połowy na jakimkolwiek małym obszarze badawczym wstrzymuje się jeśli zgłoszony połów osiąga określony limit połowowy, a odnośny mały obszar badawczy zostaje zamknięty dla połowów na pozostałą część sezonu.
4. Połowy odbywają się możliwie na jak największym obszarze geograficznym oraz batymetrycznym w celu uzyskania informacji niezbędnych do ustalenia możliwości rybołówstwa oraz w celu uniknięcia nadmiernego skoncentrowania połowów oraz nakładu połowowego. Jednakże połowy w rejonach 58.4.1 oraz 58.4.2 są zabronione na głębokości mniejszej niż 550 m.
Artykuł 43
Systemy sprawozdawczości
Statki rybackie uczestniczące w połowach badawczych określonych w art. 42 podlegają następującym systemom sprawozdawczości dotyczącym połowów oraz nakładu połowowego:
a)
pięciodniowemu systemowi sprawozdawczości połowu i nakładu określonemu w art. 12 rozporządzenia (WE) nr 601/2004, z wyjątkiem tego, że Państwa Członkowskie składają Komisji sprawozdania z połowu i nakładu nie później niż dwa dni robocze po zakończeniu okresu sprawozdawczego, w celu natychmiastowego przekazania do CCAMLR. W odniesieniu do podobszarów 88.1 i 88.2 oraz rejonów 58.4.1 oraz 58.4.2, sprawozdania sporządza się w odniesieniu do małych obszarów badawczych;
b)
miesięcznemu systemowi sprawozdawczości w odniesieniu do połowu i nakładu według dokładnej skali określonemu w art. 13 rozporządzenia (WE) nr 601/2004;
c)
zgłaszana jest całkowita liczba oraz waga odrzuconych Dissostichus eleginoides i Dissostichus mawsoni, łącznie z tymi w stanie „galaretowatym”.
Artykuł 44
Wymogi specjalne
1. Połowy badawcze określone w art. 42 przeprowadza się zgodnie z przepisami art. 8 rozporządzenia Rady (WE) nr 600/2004 z dnia 22 marca 2004 r. ustanawiającego niektóre środki techniczne stosowane do działalności połowowej na obszarze objętym Konwencją o zachowaniu żywych zasobów morskich Antarktyki (32) w odniesieniu do odpowiednich środków zmierzających do zmniejszenia przypadkowej śmiertelności ptaków morskich w trakcie połowów sznurami haczykowymi. Oprócz tych środków:
a)
zakazuje się zrzutów odpadków w trakcie tych połowów;
b)
statki uczestniczące w połowach badawczych w rejonach 58.4.1 oraz 58.4.2, które są zgodne z protokołami CCAMLR (A, B lub C) w odniesieniu do łowienia sznurami haczykowymi są zwolnione z wymogu dotyczącego nocnych wystawień; jednak statki, które schwytają łącznie trzy (3) ptaki morskie bezzwłocznie przywracają nocne ustawienia zgodnie z art. 8 rozporządzenia (WE) nr 601/2004;
c)
statki uczestniczące w połowach badawczych na podobszarach 88.1 i 88.2 oraz w rejonach 58.4.3a) oraz 58.4.3b), które złapią łącznie trzy (3) ptaki morskie, natychmiast zaprzestają połowów i zabrania się im dokonywania połowów poza zwykłym sezonem połowów do końca sezonu 2005/06.
2. Statki rybackie uczestniczące w połowach badawczych na podobszarach FAO 88.1 i 88.2 podlegają następującym wymogom dodatkowym:
a)
statkom zabrania się dokonywania zrzutów:
(i)
olejów lub produktów paliwowych lub pozostałości olejowych do morza, z wyjątkiem dopuszczonych na podstawie załącznika I do MARPOL 73/78 (konwencja o zapobieganiu zanieczyszczeniu morza przez statki);
(ii)
śmieci;
(iii)
odpadów żywności, których nie można przepuścić przez sito o otworach nie większych niż 25 mm;
iv)
drobiu lub ich części (łącznie ze skorupkami jaj);
(v)
ścieków w obrębie 12 mil morskich od lądu lub szelfu lodowego, lub ścieków podczas gdy statek podróżuje z prędkością mniejszą niż 4 węzły; lub
(vi)
popiołu ze spalania.
b)
żadnego drobiu żywego lub innych żywych ptaków nie wprowadza się na podobszary 88.1 i 88.2, a jakikolwiek opierzony drób nie skonsumowany usuwa się z podobszarów 88.1. i 88.2;
c)
połowy Dissostichus spp. na podobszarach 88.1 i 88.2 są zakazane w obrębie 10 mil morskich od wybrzeża Wysp Balleny'ego.
Artykuł 45
Definicja zaciągów
1. Do celów niniejszej sekcji, zaciąg obejmuje ustawienie jednej lub większej ilości lin w danym miejscu. Do celów sprawozdawczości połowów oraz nakładu połowowego dokładne położenie geograficzne zaciągu jest określane przez środkowy punkt liny lub lin.
2. W celu oznaczenia jako zaciąg badawczy:
a)
każdy zaciąg badawczy musi być oddalony o nie mniej niż 5 mil morskich od jakiegokolwiek innego zaciągu badawczego; odległość należy odmierzyć od środkowego punktu geograficznego każdego zaciągu badawczego;
b)
każdy zaciąg obejmuje co najmniej 3 500 haczyków oraz nie więcej niż 10 000 haczyków; może się on składać z oddzielnych lin ustawionych w tym samym miejscu.
c)
czas zanurzenia każdego zaciągu sznura haczykowego wynosi co najmniej sześć godzin, liczonych od momentu ukończenia procesu ustawiania lin do rozpoczęcia procesu zaciągania.
Artykuł 46
Plany badawcze
Statki rybackie uczestniczące w połowach badawczych określonych w art. 42 realizują plany badawcze, na wszystkich małych obszarach badawczych, na które podzielono podobszary FAO 88.1 i 88.2 oraz rejony 58.4.1 i 58.4.2. Plan badawczy jest realizowany w następujący sposób:
a)
po pierwszym wpłynięciu na mały obszar badawczy, pierwszych 10 zaciągów, oznaczonych jako „pierwszy cykl”, oznacza się jako „zaciągi badawcze” oraz musi spełniać kryteria określone w art. 45 ust. 2;
b)
kolejnych 10 zaciągów, lub 10 ton połowu, w zależności od tego, która z wartości progowych jest osiągana jako pierwsza, oznacza się jako „drugi cykl”. Zaciągi w drugim cyklu, według uznania kapitana, można przeprowadzać jako część zwykłego połowu badawczego. Jednak zaciągi te można również oznaczać jako zaciągi badawcze, pod warunkiem, że spełniają one wymogi art. 51 ust. 2;
c)
po ukończeniu pierwszego i drugiego cyklu zaciągów, jeśli kapitan zamierza kontynuować połowy w granicach małego obszaru badawczego, statek musi rozpocząć „trzeci cykl”, którego skutkiem jest dokonanie ogółem 20 zaciągów we wszystkich trzech cyklach. Trzeci cykl zaciągów kończy się podczas tego samego pobytu co pierwszy i drugi cykl na małym obszarze badawczym;
d)
po ukończeniu 20 zaciągów badawczych w trzecim cyklu, statek może kontynuować połowy w obrębie małego obszaru badawczego;
e)
na małych obszarach badawczych A, B, C, E oraz G na podobszarach 88.1 i 88.2 gdzie nadający się do połowów obszar dna morza jest mniejszy niż 15 000 km2, nie stosuje się lit. b), c) i d), a po zakończeniu 10 zaciągów badawczych statek może kontynuować połowy w obrębie małego obszaru badawczego.
Artykuł 47
Plany zbierania danych
1. Statki rybackie uczestniczące w połowach badawczych określonych w art. 42 realizują plany zbierania danych na wszystkich małych obszarach badawczych, na które podzielono podobszary FAO 88.1 i 88.2 oraz rejony 58.4.1 i 58.4.2. Plan zbierania danych obejmuje następujące dane:
a)
pozycję oraz głębokość morza na końcu każdej liny zaciągu;
b)
czas ustawiania, zanurzenia oraz zaciągania;
c)
ilość oraz gatunki ryb straconych na powierzchni;
d)
liczba zestawów haczyków;
e)
rodzaj przynęty;
f)
skuteczność przynęty (%);
g)
rodzaj haczyka; i
h)
warunki panujące na morzu, zachmurzenie i faza księżyca w momencie ustawiania lin.
2. Wszystkie dane określone w ust. 1 są zbierane w odniesieniu do każdego zaciągu badawczego; w szczególności, w zaciągu badawczym do 100 ryb należy zmierzyć wszystkie ryby, a z co najmniej 30 ryb pobiera się próbki w celu przeprowadzenia badań biologicznych. W przypadku złowienia więcej niż 100 ryb, stosuje się metodę losowego pobierania podpróbek.
Artykuł 48
Program znakowania
Każdy statek rybacki uczestniczący w połowach badawczych określonych w art. 42 realizuje w następujący sposób program znakowania:
a)
Osobniki Dissostichus spp. są znakowane oraz wypuszczane w liczbie jednego osobnika na tonę żywej wagi w trakcie sezonu, zgodnie z protokołem znakowania CCAMLR. Statki zaprzestają znakowania po oznakowaniu 500 osobników lub opuszczają łowisko po oznakowaniu jednego osobnika na tonę żywej wagi;
b)
program koncentruje się na osobnikach wszystkich rozmiarów w celu spełnienia wymogu oznakowania jednego osobnika na tonę żywej wagi. Wszystkie wypuszczone osobniki powinny być dwukrotnie oznakowane, a wypuszczanie powinno obejmować możliwie największy obszar geograficzny;
c)
wszystkie znaczki posiadają wyraźny nadruk niepowtarzalnego numeru seryjnego oraz adresu zwrotnego, tak aby pochodzenie znaczków mogło zostać odtworzone w przypadku ponownego złapania oznakowanego osobnika;
d)
wszystkie ponownie złapane oznakowane osobniki (tzn. złowione ryby posiadające już oznakowanie) nie są ponownie wypuszczane, nawet jeśli przebywały na wolności przez krótki okres;
e)
od wszystkich ponownie złapanych, oznakowanych osobników pobiera się próbki biologiczne (długość, waga, płeć, gruczoły płciowe), w miarę możliwości wykonuje się elektroniczne zdjęcie, pobiera się otolity i usuwa się znaczek;
f)
wszystkie odpowiednie dane znaczka oraz wszelkie dane na temat ponownie złapanego oznakowanego osobnika zgłasza się CCAMLR elektronicznie w formacie CCAMLR, w terminie trzech miesięcy od opuszczenia łowisk przez statek;
g)
wszystkie odpowiednie dane znaczka oraz oraz wszelkie dane na temat ponownie złapanego oznakowanego osobnika są zgłaszane elektronicznie w formacie CCAMLR do odpowiedniego regionalnego magazynu danych ze znaczków, opisanego szczegółowo w protokole znakowania CCAMLR.
Artykuł 49
Obserwatorzy naukowi
W trakcie całej działalności połowowej w ramach okresu połowowego na pokładzie każdego statku rybackiego uczestniczącego w połowach badawczych określonych w art. 42 przebywa co najmniej dwóch obserwatorów naukowych, spośród których jeden jest obserwatorem wyznaczonym zgodnie z Systemem Międzynarodowych Obserwacji Naukowych CCAMLR.
ROZDZIAŁ VIII
PRZEPISY KOŃCOWE
Artykuł 50
Przekazywanie danych
Panstwa Czlonkowskie, przesylajac Komisji, zgodnie z art. 15 ust. 1 i art. 18 ust. 1 rozporzadzenia (EWG) nr 2847/93, dane odnoszace sie do wyladunków ilosci zlowionych zasobów, stosuja kody zasobów wymienione w zalaczniku I do niniejszego rozporzadzenia.
Artykuł 51
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2006 r.
W przypadku, gdy TAC obszaru CCAMLR jest ustanowiany dla okresów rozpoczynających się przed dniem 1 stycznia 2006 r., art. 40 stosuje się ze skutkiem od początku odpowiednich okresów stosowania TAC.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, 22 grudnia 2005 r.