DECYZJA RADY 2005/876/WSiSW
z dnia 21 listopada 2005 r.
w sprawie wymiany informacji pochodzących z rejestru karnego
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 31 i art. 34 ust. 2 lit. c),
uwzględniając wniosek Komisji (1),
uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (2),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Zgodnie z art. 29 Traktatu o Unii Europejskiej Unia Europejska postawiła sobie za cel zapewnienie obywatelom wysokiego poziomu bezpieczeństwa w ramach przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości. Jednym z warunków realizacji tego celu jest zapewnienie wymiany informacji między uprawnionymi organami Państw Członkowskich, dotyczących wyroków skazujących osoby zamieszkujące na terenie Państw Członkowskich.
(2)
W dniu 29 listopada 2000 r., zgodnie z konkluzjami Rady Europejskiej w Tampere, która odbyła się w dniach 15-16 października 1999 r., Rada przyjęła program działań mający na celu wprowadzenie w życie zasady wzajemnego uznawania w sprawach karnych (3). Niniejsza decyzja przyczynia się do realizacji celów określonych w ramach działania nr 3 programu, które - inspirując się wzorem wypracowanym w ramach organów Schengen - proponuje wprowadzenie znormalizowanego formularza zapytania o udzielenie informacji zawartych w rejestrze karnym, przetłumaczonego na wszystkie języki urzędowe Unii.
(3)
Artykuły 13 i 22 Europejskiej Konwencji o wzajemnej pomocy prawnej w sprawach karnych z dnia 20 kwietnia 1959 r. (4) ustanawiają systemy przekazywania informacji o wyrokach skazujących pomiędzy Umawiającymi się Stronami; jednakże systemy te są zbyt powolne i nie odpowiadają już wymogom współpracy sądowej na takim obszarze, jak Unia Europejska.
(4)
Końcowe sprawozdanie z przeprowadzenia pierwszej oceny funkcjonowania wzajemnej pomocy prawnej w sprawach karnych (5) wezwało Państwa Członkowskie do uproszczenia procedur przekazywania dokumentów pomiędzy Państwami przy wykorzystaniu, w miarę potrzeby, standardowych formularzy celem ułatwienia wzajemnej pomocy prawnej.
(5)
W dniu 25 marca 2004 r. Rada Europejska zleciła Radzie zbadanie środków wymiany informacji na temat wyroków skazujących za przestępstwa terroryzmu oraz możliwości utworzenia europejskiego rejestru wyroków skazujących i orzeczeń pozbawienia praw, a Komisja, w swoim komunikacie dotyczącym niektórych działań, które mają zostać podjęte w zakresie zwalczania terroryzmu i innych poważnych przestępstw, ze szczególnym uwzględnieniem poprawy wymiany informacji, podkreśliła znaczenie skutecznego mechanizmu przekazywania informacji o wyrokach skazujących i orzeczeniach pozbawienia praw.
(6)
Niniejsza decyzja szanuje zasadę pomocniczości, określoną w art. 2 Traktatu o Unii Europejskiej oraz art. 5 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, gdyż ulepszenie systemów przekazywania informacji o wyrokach skazujących pomiędzy Państwami Członkowskimi nie może być osiągnięte w sposób wystarczający przez Państwa Członkowskie działające pojedynczo i wymaga skoordynowanego działania na poziomie Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności, określoną w wymienionym art. 5, niniejsza decyzja ramowa nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia zamierzonego celu.
(7)
Poprawa systemów przekazywania informacji o wyrokach skazujących oznacza, iż informacja na temat wyroku skazującego orzeczonego w jednym Państwie Członkowskim wobec obywateli drugiego Państwa Członkowskiego zostanie jak najszybciej przekazana drugiemu Państwu Członkowskiemu oraz iż każde Państwo Członkowskie będzie mogło w bardzo krótkim czasie uzyskać potrzebne informacje z rejestru karnego innego Państwa Członkowskiego.
(8)
Niniejsza decyzja uzupełnia i upraszcza istniejące mechanizmy przekazywania informacji o wyrokach skazujących w oparciu o istniejące konwencje. W szczególności przepisy dotyczące zapytań o informację pochodzącą z rejestru karnego nie zastępują możliwości organów sądowych bezpośredniego przekazywania sobie informacji dotyczącej rejestrów karnych na podstawie art. 6 ust. 1 Konwencji w sprawie wzajemnej pomocy w sprawach karnych między Państwami Członkowskimi Unii Europejskiej ustanowionej aktem Rady z dnia 29 maja 2000 r. (6). Zapewnia ona jednakże centralnemu organowi danego Państwa Członkowskiego szczególne prawo do przesłania zapytania o informację z rejestru karnego do centralnego organu innego Państwa Członkowskiego w okolicznościach określonych prawem krajowym.
(9)
Dane osobowe przetwarzane na podstawie niniejszej decyzji będą podlegać ochronie zgodnie z zasadami określonymi w Konwencji Rady Europy z dnia 28 stycznia 1981 r. o ochronie osób w związku z automatycznym przetwarzaniem danych osobowych.
(10)
Zgodnie z zaleceniem Rady Europy nr R (84) 10 w sprawie rejestrów karnych i resocjalizacji osób skazanych, głównym celem prowadzenia rejestrów karnych jest dostarczanie informacji organom sądowym na temat przeszłości kryminalnej osoby, w stosunku do której toczy się postępowanie, umożliwiając im dostosowanie decyzji do indywidualnej sytuacji. Wszelkie inne wykorzystywanie rejestru karnego, które może mieć negatywny wpływ na resocjalizację skazanej osoby, musi być ograniczone do niezbędnego minimum, dlatego też wykorzystanie informacji przekazanych na mocy niniejszej decyzji do innych celów niż w ramach postępowania karnego może być ograniczone zgodnie z ustawodawstwem krajowym państwa występującego z zapytaniem i państwa, do którego to zapytanie jest skierowane.
(11)
Niniejsza decyzja szanuje prawa podstawowe i przestrzega zasad uznanych w art. 6 Traktatu o Unii Europejskiej, które znajdują odzwierciedlenie w Karcie Praw Podstawowych Unii Europejskiej.
(12)
Niniejsza decyzja nie wywołuje skutku zobowiązującego Państwa Członkowskie do rejestrowania w swoich rejestrach karnych wyroków skazujących lub informacji w sprawach karnych innych niż te, do jakich zobowiązuje je prawo krajowe.
(13)
Niniejsza decyzja nie ma zastosowania do przekazywania orzeczeń lub ich kopii,
STANOWI, CO NASTĘPUJE:
Artykuł 1
Organ centralny
1. Każde Państwo Członkowskie wyznacza organ centralny do celów art. 2 i 3. Jednakże dla celów wysyłania informacji na podstawie art. 2 oraz odpowiedzi na zapytania na podstawie art. 3 Państwa Członkowskie mogą wyznaczyć jeden lub więcej organów centralnych.
2. Każde Państwo Członkowskie powiadamia Sekretariat Generalny Rady oraz Komisję o organie wyznaczonym zgodnie z ust. 1. Sekretariat Generalny Rady przekazuje tę informację pozostałym Państwom Członkowskim i Eurojustowi.
Artykuł 2
Informacje o skazaniach przekazywane z własnej inicjatywy
Każdy organ centralny bezzwłocznie przekazuje informację organom centralnym innych Państw Członkowskich na temat wyroków skazujących oraz późniejszych środków w odniesieniu do obywateli tych Państw Członkowskich wprowadzonych do rejestru karnego. Jeśli odnośna osoba jest obywatelem dwóch lub więcej innych Państw Członkowskich, niniejsza informacja zostaje przekazana każdemu z tych Państw Członkowskich, chyba że osoba ta jest obywatelem Państwa Członkowskiego, na terytorium którego została skazana.
Artykuł 3
Zapytanie o informację na temat wyroków skazujących
1. Jeżeli do Państwa Członkowskiego zostało wystosowane zapytanie o przekazanie informacji zawartych w rejestrze karnym, jego organ centralny może, zgodnie z ustawodawstwem krajowym, wystąpić do organu centralnego innego Państwa Członkowskiego z zapytaniem o wyciąg z rejestru karnego oraz udzielenie informacji z tym rejestrem związanej. Wszelkie zapytania o udzielenie informacji sporządzane są w oparciu o formularz zapytania, zawarty w Załączniku.
Jeżeli osoba złoży zapytanie o informację na jej temat zawartą w rejestrze karnym, organ centralny Państwa Członkowskiego, do którego złożono zapytanie, może, zgodnie z ustawodawstwem krajowym, wystąpić do organu centralnego innego Państwa Członkowskiego z wnioskiem o wyciąg z rejestru karnego oraz związane z nim informacje, jeśli osoba ta jest lub była rezydentem lub obywatelem Państwa Członkowskiego występującego z zapytaniem lub Państwa, do którego zapytanie jest skierowane.
2. Organ centralny Państwa Członkowskiego, do którego skierowane jest zapytanie, niezwłocznie, a w każdym przypadku w terminie nieprzekraczającym 10 dni roboczych od dnia otrzymania zapytania, na warunkach przewidzianych krajowymi przepisami ustawowymi, wykonawczymi lub praktyką, przesyła odpowiedź organowi centralnemu Państwa Członkowskiego, które wystąpiło z zapytaniem, wykorzystując przewidziany do tego celu formularz zawarty w Załączniku. Odpowiedź zawiera informację otrzymaną zgodnie z art. 2 i zapisaną w rejestrze karnym Państwa Członkowskiego, do którego skierowano zapytanie.
Jeżeli złożono zapytanie w sprawie osoby, o której mowa w akapicie pierwszym tego ustępu, zgodnie z ust. 1 akapit drugi, wyżej wymieniony termin nie może przekroczyć 20 dni roboczych od dnia otrzymania zapytania.
3. W przypadku gdy Państwo Członkowskie, do którego skierowano zapytanie, potrzebuje dalszych informacji w celu identyfikacji osoby, której dotyczy zapytanie, konsultuje się ono z Państwem Członkowskim kierującym zapytanie w celu przygotowania odpowiedzi w ciągu 10 dni roboczych od otrzymania wnioskowanej dodatkowej informacji.
4. Do odpowiedzi dołączony jest wykaz wyroków skazujących, na warunkach przewidzianych ustawodawstwem krajowym.
5. Zapytania, odpowiedzi oraz wszelkie inne istotne informacje mogą być przesyłane wszelkimi środkami zdolnymi do uzyskania pisemnego zapisu na warunkach pozwalających Państwom Członkowskim otrzymującym odpowiedź na stwierdzenie autentyczności.
Artykuł 4
Warunki korzystania z danych osobowych
1. Dane osobowe przekazane na podstawie art. 3 dla celów postępowania karnego mogą być wykorzystywane przez Państwo Członkowskie kierujące zapytanie jedynie do celów postępowania karnego, co do którego skierowano zapytanie, tak jak to określono w formularzu zawartym w Załączniku.
2. Dane osobowe przekazane na podstawie art. 3 dla celów innych niż postępowanie karne mogą być wykorzystywane przez Państwo Członkowskie kierujące zapytanie zgodnie z własnym prawem krajowym jedynie do celów, dla jakich złożono zapytanie oraz w granicach określonych w formularzu przez Państwo Członkowskie, do którego skierowano zapytanie.
3. Niniejszy artykuł nie ma zastosowania do danych osobowych uzyskanych przez Państwo Członkowskie na mocy niniejszej decyzji i pochodzących z tego Państwa Członkowskiego.
Artykuł 5
Języki
Formularz jest wypełniany przez Państwo Członkowskie kierujące zapytanie w języku urzędowym lub jednym z języków urzędowych Państwa Członkowskiego, do którego skierowane jest zapytanie. Państwo Członkowskie, do którego skierowano zapytanie, udziela odpowiedzi w jednym ze swoich języków urzędowych lub w języku uzgodnionym przez oba Państwa Członkowskie. Każde z Państw Członkowskich może, w chwili przyjęcia niniejszej decyzji lub w terminie późniejszym, wskazać w deklaracji złożonej w Sekretariacie Generalnym Rady, które z języków urzędowych instytucji Wspólnot Europejskich akceptuje. Sekretariat Generalny Rady przekazuje tę informację pozostałym Państwom Członkowskim.
Artykuł 6
Powiązanie z innymi instrumentami prawnymi
1. W odniesieniu do Państw Członkowskich niniejsza decyzja uzupełnia i ułatwia wprowadzenie w życie postanowień art. 13 i 22 Europejskiej konwencji o wzajemnej pomocy prawnej w sprawach karnych z dnia 20 kwietnia 1959 r., jej protokołów dodatkowych z dnia 17 marca 1978 r. (7) oraz 8 listopada 2001 r. (8) Konwencji o pomocy prawnej w sprawach karnych między Państwami Członkowskimi Unii Europejskiej z dnia 29 maja 2000 r. (9) i jej protokołu z dnia 16 października 2001 r. (10).
2. Do celów niniejszej decyzji Państwa Członkowskie zrzekają się podnoszenia między sobą ewentualnych zastrzeżeń w odniesieniu do art. 13 Europejskiej konwencji o wzajemnej pomocy prawnej w sprawach karnych z dnia 20 kwietnia 1959 r. Niniejsza decyzja nie ma wpływu na zastrzeżenia odnośnie do art. 22 tej konwencji. Możliwe jest powołanie się na takie zastrzeżenia w odniesieniu do art. 2 niniejszej decyzji.
3. Niniejsza decyzja nie narusza możliwości zastosowania korzystniejszych przepisów w umowach dwustronnych lub wielostronnych zawartych pomiędzy Państwami Członkowskimi.
Artykuł 7
Wprowadzenie w życie
Państwa Członkowskie wykonują niniejszą decyzję w jak najkrótszym terminie, a w każdym przypadku nie później niż do dnia 21 maja 2006 r.
Artykuł 8
Wejście w życie
Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Sporządzono w Brukseli, dnia 21 listopada 2005 r.