ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 133/2008
z dnia 14 lutego 2008 r.
w sprawie przywozu bydła hodowlanego czystorasowego z państw trzecich i przyznawania z tego tytułu refundacji wywozowych
(Wersja skodyfikowana)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1254/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wołowiny i cielęciny (1), w szczególności jego art. 31 ust. 4 i art. 33 ust. 12,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2342/92 z dnia 7 sierpnia 1992 r. w sprawie przywozu bydła hodowlanego czystorasowego z państw trzecich i przyznawania z tego tytułu refundacji wywozowych oraz uchylające rozporządzenie (EWG) nr 1544/79 (2) zostało kilkakrotnie znacząco zmienione (3). Dla zapewnienia jasności i zrozumiałości powinno zostać skodyfikowane.
(2)
Nie uiszcza się należności przywozowych od bydła hodowlanego czystorasowego, objętego kodem CN 0102 10 w przywozie do Wspólnoty. W przypadku wywozu samic w wieku do 60 miesięcy płacona jest wyższa refundacja niż w przypadku bydła żywego objętego kodem CN 0102 90.
(3)
W celu umożliwienia właściwego stosowania w tej dziedzinie zasad wspólnotowych należy wyjaśnić pojęcie zwierząt hodowlanych czystorasowych. W tym celu należy stosować definicję podaną w art. 1 dyrektywy Rady 77/504/EWG z dnia 25 lipca 1977 r. w sprawie zwierząt hodowlanych czystorasowych z gatunku bydła (4).
(4)
W celu zapewnienia, że przywożone zwierzęta są rzeczywiście przeznaczone do hodowli, muszą być one zaopatrzone w świadectwa rodowodowe i hodowlane oraz świadectwa zdrowia zwyczajowo wymagane dla takich zwierząt, a importerzy muszą zobowiązać się do utrzymywania tych zwierząt przy życiu przez pewien czas.
(5)
Ze względu na brak przepisu zabezpieczającego utrzymywanie tych zwierząt przy życiu w danym okresie, należy ustanowić przepis zapewniający stosowanie rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (5), w przypadku gdy wymóg dotyczący wymienionego okresu nie jest przestrzegany.
(6)
Wspólnota zawarła dwustronne umowy o wolnym handlu z Europejskim Stowarzyszeniem Wolnego Handlu (EFTA). Zgodnie z tymi umowami należy uchylić niektóre przepisy lub zobowiązania odnoszące się do zainteresowanych państw trzecich, lecz musi być wymagane okazywanie świadectw rodowodowych oraz świadectw zdrowia odnoszących się do zwierząt hodowlanych czystorasowych, w momencie dopuszczania do swobodnego obrotu we Wspólnocie.
(7)
Należy określić dokumenty weterynaryjne wymagane przy wywozie samic zwierząt hodowlanych czystorasowych w celu zapewnienia, że są one rzeczywiście przeznaczone do hodowli oraz że wyniki oceny wartości genetycznej, które muszą widnieć na świadectwie rodowodowym lub być do niego dołączone są rzeczywiście podane.
(8)
Zwierzęta hodowlane czystorasowe przywożone do Wspólnoty muszą być kontrolowane, by stwierdzić, czy nie były poprzednio wywiezione ze Wspólnoty i czy z tego tytułu nie zostały wypłacone refundacje wywozowe. W przypadku wypłacenia refundacji wywozowych za takie zwierzęta kwoty te muszą zostać zwrócone przed powrotnym przywozem zwierząt do Wspólnoty.
(9)
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wołowiny i Cielęciny,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Do celów pobierania należności przywozowych i przyznawania refundacji wywozowych żywe bydło uważa się za zwierzęta hodowlane czystorasowe objęte kodem CN 0102 10, o ile odpowiadają one definicji ustanowionej w art. 1 dyrektywy 77/504/EWG. Ponadto za samice hodowlane czystorasowe uważa się tylko samice w wieku do sześciu lat.
Artykuł 2
1. W razie dopuszczenia do swobodnego obrotu bydła hodowlanego czystorasowego, objętego kodem CN 0102 10, importerzy okazują organom celnym państwa członkowskiego następujące dokumenty w odniesieniu do każdego zwierzęcia:
a)
świadectwo rodowodowe i hodowlane, które sporządzane jest zgodnie z decyzją Komisji 96/510/WE (6);
b)
świadectwo zdrowia wymagane dla bydła hodowlanego czystorasowego lub uwierzytelniona kopia tego świadectwa, a także wspólny dokument weterynaryjny wejścia (CVED), sporządzony zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 282/2004 (7).
2. Dodatkowo importerzy przedstawiają organom celnym pisemne oświadczenie, że zwierzę, za wyjątkiem przypadków siły wyższej, nie zostanie ubite w ciągu 24 miesięcy od daty przywozu.
3. Nie później niż na koniec 27 miesiąca następującego po dopuszczeniu do swobodnego obrotu importerzy przedstawiają organom celnym państwa członkowskiego przywozu dowód, że zwierzę:
a)
nie zostało ubite przed upływem terminu ustanowionego w ust. 2; lub
b)
zostało ubite przed upływem terminu ze względów sanitarnych lub padło w wyniku choroby bądź wypadku.
Dowód określony w lit. a) oznacza świadectwo sporządzone przez stowarzyszenie, organizację lub właściwy organ państwa członkowskiego, prowadzące księgę hodowlaną, lub przez urzędowego lekarza weterynarii. Dowód określony w lit. b) oznacza świadectwo wystawione przez właściwy organ wyznaczony przez państwo członkowskie. Dowody te należy sprawdzić w komputerowej bazie danych, przewidzianej w art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1760/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady (8), gdy tylko taka baza danych zacznie funkcjonować.
4. Nieprzestrzeganie wymogu dotyczącego okresu 24 miesięcy, z wyjątkiem przypadków gdy zastosowanie ma ust. 3 lit. b), prowadzi do zaklasyfikowania danego zwierzęcia jako objętego kodem CN 0102 90 i wszczęcia postępowania w celu odzyskania niepobranych należności przywozowych, zgodnie z rozporządzeniem (EWG) nr 2913/92.
5. Przepisów dotyczących limitu wiekowego ustanowionego w art. 1 i zobowiązań określonych w ust. 2, 3 i 4 niniejszego artykułu nie stosuje się do przywozu zwierząt hodowlanych czystorasowych pochodzących i przywożonych z Islandii, Norwegii i Szwajcarii.
6. Niniejszy artykuł nie ma wpływu na stosowanie art. 7 akapit drugi dyrektywy 77/504/EWG.
Artykuł 3
1. Przyznanie refundacji za samice zwierząt hodowlanych czystorasowych wymaga okazania, w momencie załatwiania wywozowych formalności celnych, oryginału i kopii poniższych dokumentów w odniesieniu do każdego zwierzęcia:
a)
świadectwa rodowodowego sporządzonego zgodnie z art. 2 ust. 1 decyzji Komisji 2005/379/WE (9) lub każdego innego dokumentu sporządzonego zgodnie z ust. 2 wymienionego artykułu;
b)
świadectwa zdrowia bydła hodowlanego czystorasowego, wymaganego przez państwo trzecie przeznaczenia.
Jednakże na zasadzie odstępstwa od lit. b) państwa członkowskie mogą zezwolić na okazanie jednego świadectwa dla partii zwierząt.
2. Oryginały obydwu świadectw wymienionych w ust. 1 zwracane są eksporterowi, a odpisy poświadczone za zgodność z oryginałem przez organy celne dołączane są do wniosku o wypłatę refundacji.
Artykuł 4
1. Przed dopuszczeniem do swobodnego obrotu zwierząt hodowlanych czystorasowych powtórnie przywożonych do Wspólnoty wszelkie przyznane refundacje wywozowe muszą zostać zwrócone, a w przypadku, gdy jeszcze nie zostały wypłacone, niezbędne środki muszą zostać podjęte przez właściwe władze w celu wstrzymania wypłaty tych należności.
2. Jeśli w czasie załatwiania przywozowych formalności celnych w odniesieniu do zwierząt objętych kodem CN 0102 10 świadectwo rodowodowe wskazuje, że hodowca prowadzi działalność gospodarczą na terytorium Wspólnoty, importer musi również udowodnić, że nie przyznano mu refundacji bądź że przyznaną refundację zwrócił. Jeżeli nie można dostarczyć takiego dowodu, refundację wywozową, równą najwyższej należności przywozowej stosowanej w odniesieniu do zwierząt z gatunku bydła objętych kodem CN 0102 90 w dniu powtórnego przywozu do Wspólnoty, uznaje się za wypłaconą.
Artykuł 5
Rozporządzenie (EWG) nr 2342/92 zostaje uchylone.
Odesłania do uchylonego rozporządzenia należy odczytywać jako odesłania do niniejszego rozporządzenia, zgodnie z tabelą korelacji w załączniku II.
Artykuł 6
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 14 lutego 2008 r.