Decyzja Rady
z dnia 30 listopada 1993 r.
w sprawie stworzenia bazy danych Wspólnoty o wypadkach drogowych
(93/704/WE)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 213,
uwzględniając wniosek Komisji [1],
a także mając na uwadze, co następuje:
Parlament Europejski przyjął rezolucję w sprawie podjęcia wspólnych działań w celu zmniejszenia liczby wypadków drogowych [2];
Rada i przedstawiciele rządów Państw Członkowskich na posiedzeniu Rady w dniu 21 czerwca 1991 r. przyjęli rezolucję wzywającą Komisję do opracowania i wdrożenia wspólnotowego programu praktycznych środków zmierzających do wprowadzenia w życie nowych wspólnych inicjatyw i porównania doświadczeń narodowych zdobytych w dziedzinach działania i badań odnoszących się do kampanii w sprawie wypadków drogowych i ich skutków dla ofiar [3];
stworzenie bazy danych Wspólnoty o wypadkach drogowych jest jednym z priorytetów wybranych przez grupę roboczą wysokiego szczebla przedstawicieli rządów Państw Członkowskich;
w swojej białej księdze w sprawie przyszłego rozwoju wspólnej polityki transportowej i w swoim oświadczeniu o programie działań w sprawie bezpieczeństwa drogowego Komisja uważa, że ze względu na różnice w poziomach bezpieczeństwa drogowego w różnych Państwach Członkowskich głównym priorytetem w tej dziedzinie powinno być wspieranie wymiany informacji i doświadczeń poprzez ustanowienie bazy danych Wspólnoty;
Państwa Członkowskie gromadzą statystyki wypadków drogowych, do których dochodzi na ich terytoriach, i centralizują dane w plikach komputerowych; obecnie nie ma wspólnej bazy danych pozwalającej na dostęp do tych poszczególnych plików lub zawartych w nich danych;
baza danych, tworzona i zarządzana na poziomie wspólnotowym, umożliwiłaby identyfikację i określenie problemów, ocenę skuteczności przyjętych środków oraz ustalenie przydatności działania Wspólnoty;
Państwa Członkowskie, działając indywidualnie, nie są w stanie stworzyć bazy danych tego typu i nią zarządzać; w związku z tym i zgodnie z zasadą pomocniczości Wspólnota interweniuje w koniecznym zakresie w celu zapewnienia, że dane zawarte w dokumentach statystycznych Państw Członkowskich zgrupowane są razem, i dla zapewnienia ścisłej koordynacji między Państwami Członkowskimi w celu niezakłóconego działania bazy danych Wspólnoty;
pożądane jest uzgodnienie praktycznych aspektów przesyłania danych statystycznych przechowywanych w Państwach Członkowskich do Komisji, w szczególności częstotliwości, terminów, oraz środków w tym celu użytych;
wszelkie analizy problemów bezpieczeństwa drogowego powinny koncentrować się przede wszystkim na wypadkach śmiertelnych lub powodujących uszkodzenie ciała, a nie powinny dotyczyć strat materialnych, do celów takiej analizy nie jest konieczna identyfikacja ofiar wypadków;
Komisja powinna przyjąć przepisy dla zapewnienia ochrony danych statystycznych objętych tajemnicą,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
1. Państwa Członkowskie tworzą statystyki wypadków śmiertelnych lub powodujących uszkodzenie ciała, do których doszło na ich terytoriach.
2. Do celów niniejszej dyrektywy "wypadek śmiertelny lub powodujący uszkodzenie ciała" oznacza każdą kolizję między użytkownikami drogi, w której uczestniczy co najmniej jeden pojazd w ruchu na drodze publicznej otwartej dla ruchu, i powodującą śmierć lub uszkodzenie ciała jednego albo więcej użytkowników drogi.
Artykuł 2
1. Państwa Członkowskie przekazują dane o wypadkach śmiertelnych lub powodujących uszkodzenie ciała z danego roku, przechowywane w plikach komputerowych o najwyższym stopniu centralizacji, wyrażone w jednostkach statystycznych, do Urzędu Statystycznego Wspólnot Europejskich (zwanego dalej "USWE")). Do celów tej dyrektywy "jednostka statystyczna" oznacza wypadek śmiertelny lub powodujący uszkodzenie ciała.
2. Dane określone w ust. 1 są przekazywane po raz pierwszy przed dniem 31 marca 1994 r. dla lat 1991 i 1992, a dla lat następnych nie później niż dziewięć miesięcy po końcu danego roku.
3. Wszelkie dane statystyczne objęte tajemnicą na podstawie przepisów krajowych również powinny być przekazane do USWE, który będzie postępował z nimi zgodnie z rozporządzeniem (Euratom, EWG) nr 1588/90 [4].
4. Stanowiąc zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 5, Komisja określa, które informacje nie powinny być zawarte w przekazywanych plikach.
Artykuł 3
1. O ile to możliwe, dane muszą być przesyłane za pomocą czytelnego środka, którego typ i format proponuje Komisja.
2. Jeśli jakieś Państwo Członkowskie poprawi dane statystyczne po ich przesłaniu do USWE, przesyła ono do USWE kompletną kopię uaktualnionego pliku.
3. Jeśli jakieś Państwo Członkowskie zamierza zmienić formę lub treść swoich plików z danymi, powiadamia najpierw Komisję. Jeżeli Państwo Członkowskie nanosi poprawki do plików już przesłanych do USWE, zmienione wersje plików muszą również zostać przesłane do USWE.
4. Każde Państwo Członkowskie jest odpowiedzialne za jakość dostarczanych danych statystycznych.
5. Komisja jest odpowiedzialna za przetwarzanie otrzymanych danych.
Artykuł 4
1. Komisja jest odpowiedzialna za upowszechnianie otrzymanych danych. Stanowiąc zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 5, podejmuje decyzje w sprawie procedur dostępu do scentralizowanych przez Komisję statystyk dotyczących wypadków śmiertelnych lub powodujących uszkodzenie ciała, w sprawie wszelkich publikacji i wszelkich innych informacji sprzyjających niezakłóconemu działaniu bazy danych Wspólnoty.
2. Komisja i Państwa Członkowskie badają wszelkie metodologiczne i techniczne problemy powstałe w związku z tworzeniem i przesyłaniem danych statystycznych lub sposobu, w jaki są one gromadzone, w celu znalezienia rozwiązań, które będą stopniowo prowadziły do tego, aby dane Państw Członkowskich były tak spójne i porównywalne, jak to tylko możliwe.
Na podstawie tego badania Komisja przedkłada Radzie, jeśli będzie to potrzebne, właściwe wnioski.
Artykuł 5
1. Jeśli istnieje odniesienie do procedury przewidzianej w tym artykule, Komisja jest wspomagana przez Komitet ds. Programu Statystycznego, ustanowiony na mocy decyzji 89/382/EWG, Euratom [5].
2. Przedstawiciel Komisji przedkłada Komitetowi projekt środków, które należy podjąć. Komitet przedstawia swoją opinię o tym projekcie w terminie wyznaczonym przez przewodniczącego, w zależności od pilności sprawy, w razie potrzeby w drodze głosowania.
Opinia jest włączana do protokołu; ponadto każde Państwo Członkowskie ma prawo zażądania odnotowania w protokole swojego stanowiska.
Komisja bierze pod uwagę opinię Komitetu w jak najszerszym możliwym zakresie oraz informuje Komitet o zakresie, w jakim jego opinia została uwzględniona.
Artykuł 6
Trzy lata od dnia zastosowania niniejszej decyzji Komisja przedstawia Radzie:
a) sprawozdanie oceniające wyniki wprowadzenia w życie środków przewidzianych w art. 2, 3 i 4, włącznie z opinią, czy warto te działania kontynuować;
b) wnioski wynikające ze sprawozdania, dotyczące możliwości kontynuacji projektu przewidzianego w niniejszej decyzji.
Artykuł 7
Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 30 listopada 1993 r.