ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 884/2005
z dnia 10 czerwca 2005 r.
ustanawiające procedury prowadzania inspekcji Komisji w zakresie ochrony żeglugi i portów
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 725/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie podniesienia ochrony statków i obiektów portowych (1), w szczególności jego art. 9 ust. 4,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
W celu monitorowania stosowania przez Państwa Członkowskie rozporządzenia (WE) nr 725/2004 Komisja powinna prowadzić inspekcje, które rozpoczną się po upływie sześciu miesięcy od wejścia w życie tego rozporządzenia. Organizacja inspekcji pod nadzorem Komisji jest niezbędna dla weryfikowania skuteczności krajowych systemów kontroli jakości oraz środków, procedur i struktur ochrony żeglugi i portów.
(2)
Europejska Agencja ds. Bezpieczeństwa na Morzu powołana rozporządzeniem (WE) nr 1406/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady (2), powinna zapewnić Komisji pomoc techniczną w realizacji późniejszych zadań związanych z inspekcją w odniesieniu do statków, określonych armatorów i uznanych organizacji ochrony.
(3)
Komisja powinna koordynować harmonogram i przygotowanie swoich inspekcji z Państwami Członkowskimi. Zespoły inspektorów Komisji powinny móc zwracać się do wykwalifikowanych inspektorów krajowych, jeżeli są dostępni.
(4)
Inspekcje Komisji powinny być prowadzone zgodnie z ustaloną procedurą, obejmującą standardową metodologię.
(5)
Sensytywne informacje dotyczące inspekcji powinny być traktowane jako informacje niejawne.
(6)
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ustanowionego na mocy art. 11 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 725/2004,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
ROZDZIAŁ I
PRZEDMIOT I DEFINICJE
Artykuł 1
Przedmiot
Niniejsze rozporządzenie ustanawia procedury prowadzenia inspekcji Komisji w celu monitorowania stosowania rozporządzenia (WE) nr 725/2004 na poziomie każdego Państwa Członkowskiego oraz inspekcji poszczególnych obiektów portowych i właściwych przedsiębiorstw.
Inspekcje są prowadzone w sposób przejrzysty, skuteczny, zharmonizowany i spójny.
Artykuł 2
Definicje
Dla celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:
1)
„inspekcja Komisji” oznacza badanie przez inspektorów Komisji systemów, środków, procedur i struktur krajowego systemu ochrony żeglugi i portów Państw Członkowskich w celu określenia ich zgodności z rozporządzeniem (WE) nr 725/2004;
2)
„inspektor Komisji” oznacza osobę spełniającą kryteria określone w art. 7, zatrudnioną przez Komisję lub Europejską Agencję ds. Bezpieczeństwa na Morzu lub inspektora krajowego, upoważnionego przez Komisję do uczestnictwa w inspekcjach Komisji;
3)
„inspektor krajowy” oznacza osobę zatrudnioną przez Państwo Członkowskie w charakterze inspektora ds. ochrony żeglugi i portów, wykwalifikowaną zgodnie z wymogami tego Państwa Członkowskiego;
4)
„Komitet” oznacza Komitet powołany na mocy art. 11 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 725/2004;
5)
„obiektywny dowód” oznacza informacje ilościowe lub jakościowe, dokumenty i ustalenia dotyczące ochrony lub obecności i wdrażania wymogu określonego w rozporządzeniu (WE) nr 725/2004, oparte na spostrzeżeniach, pomiarach lub testach, których wyniki można sprawdzić;
6)
„spostrzeżenie” oznacza ustalenie dokonane podczas inspekcji Komisji i wsparte obiektywnymi dowodami;
7)
„niezgodność” oznacza, że odnotowano sytuację, w której obiektywne dowody wskazują na niespełnienie wymogu określonego w rozporządzeniu (WE) nr 725/2004 i która wymaga podjęcia czynności naprawczych;
8)
„istotna niezgodność” oznacza możliwe do zidentyfikowania odchylenie stanowiące poważne zagrożenie dla ochrony żeglugi i portów, wymagające natychmiastowych czynności naprawczych i obejmuje brak skuteczności i systematyczności we wdrażaniu wymogu określonego w rozporządzeniu (WE) nr 725/2004;
9)
„punkt centralny” oznacza organ wyznaczony przez każde Państwo Członkowskie jako służący za punkt kontaktowy dla Komisji i innych Państw Członkowskich oraz w celu ułatwiania, kontynuowania i informowania na temat stosowania środków ochrony na morzu ustanowionych w rozporządzeniu (WE) nr 725/2004;
10)
„właściwe przedsiębiorstwo” oznacza podmiot, który musi wyznaczyć oficera ochrony armatora, oficera ochrony statku lub oficera ochrony obiektu portowego, lub który odpowiada za realizację planu ochrony statku lub planu ochrony obiektu portowego bądź został wyznaczony przez Państwo Członkowskie jako uznana organizacja ochrony;
11)
„test” oznacza próbę środków ochrony żeglugi i portów, polegającą na symulacji zamiaru popełnienia aktu bezprawnego w celu zbadania skuteczności we wdrażaniu obowiązujących środków ochrony.
ROZDZIAŁ II
WYMAGANIA OGÓLNE
Artykuł 3
Współpraca Państw Członkowskich
Bez uszczerbku dla obowiązków Komisji, Państwa Członkowskie współpracują z Komisją w realizacji jej zadań związanych z inspekcją, w fazie przygotowania, kontroli i sprawozdawczości.
Artykuł 4
Wykonywanie uprawnień Komisji
1. Każde Państwo Członkowskie zapewnia, aby inspektorzy Komisji byli w stanie wykonywać swoje uprawnienia do kontrolowania działań w zakresie ochrony żeglugi i portów prowadzonych przez właściwe władze na mocy rozporządzenia (WE) nr 725/2004 oraz wszelkie właściwe przedsiębiorstwa.
2. Każde Państwo Członkowskie zapewnia, aby inspektorzy Komisji otrzymali, na żądanie, dostęp do wszelkiej stosownej dokumentacji związanej z kwestiami ochrony, a w szczególności do:
a)
krajowego programu wykonania rozporządzenia (WE) nr 725/2004, o którym mowa w art. 9 ust. 3 tego rozporządzenia;
b)
danych dostarczonych przez punkt centralny i raportów kontrolnych, o których mowa w art. 9 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 725/2004.
3. W przypadku napotkania przez Komisję trudności w wykonywaniu swoich obowiązków, zainteresowane Państwa Członkowskie, wszelkimi środkami, w ramach swoich uprawnień, udzielają Komisji pomocy w ukończeniu realizacji zadania.
Artykuł 5
Uczestnictwo inspektorów krajowych w inspekcjach Komisji
1. Państwa Członkowskie dokładają należytej staranności w celu udostępnienia Komisji inspektorów krajowych, mogących uczestniczyć w inspekcjach Komisji, włącznie z fazą ich przygotowania i sprawozdawczości.
2. Inspektor krajowy nie uczestniczy w inspekcjach Komisji w Państwie Członkowskim, w którym jest zatrudniony.
3. Każde Państwo Członkowskie dostarcza Komisji wykaz inspektorów krajowych, których Komisja może zaprosić do udziału w swoich inspekcjach.
Wykaz jest aktualizowany corocznie, najpóźniej do końca czerwca, a po raz pierwszy w ciągu ośmiu tygodni od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.
4. Komisja przekazuje Komitetowi wykazy, o których mowa w ust. 3 akapit pierwszy.
5. W przypadku, gdy Komisja uzna, że udział inspektora krajowego w konkretnej inspekcji Komisji jest niezbędny, zwraca się do Państw Członkowskich o informację dotyczącą dostępności inspektorów krajowych dla przeprowadzenia tej inspekcji. Taki wniosek o informacje zostaje złożony na osiem tygodni przed inspekcją.
6. Zgodnie z przepisami wspólnotowymi, koszty wynikające z udziału inspektorów krajowych w inspekcjach Komisji pokrywa Komisja.
Artykuł 6
Pomoc techniczna Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa na Morzu w inspekcjach Komisji
1. Udzielając Komisji pomocy technicznej na mocy art. 2 lit. b) pkt iv) rozporządzenia (WE) nr 1406/2002, Europejska Agencja ds. Bezpieczeństwa na Morzu udostępnia ekspertów technicznych celem uczestniczenia w inspekcjach Komisji, włącznie z fazą ich przygotowania i sprawozdawczości.
2. Komisja przekazuje Komitetowi wykaz ekspertów technicznych Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa na Morzu, których Komitet zamierza zaprosić do udziału w inspekcji.
Artykuł 7
Kwalifikacje i szkolenie inspektorów Komisji
1. Inspektorzy Komisji posiadają odpowiednie kwalifikacje obejmujące wiedzę teoretyczną i doświadczenie praktyczne w dziedzinie ochrony żeglugi i portów. Na odpowiednie kwalifikacje składają się:
a)
dobra znajomość zagadnień związanych z ochroną żeglugi i portów oraz ich zastosowania w odniesieniu do badanych działań;
b)
dobra wiedza praktyczna w zakresie technologii i technik związanych z ochroną;
c)
wiedza na temat zasad, procedur i technik prowadzenia inspekcji;
d)
wiedza praktyczna w zakresie badanych czynności.
2. Aby zakwalifikować się do udziału w inspekcjach prowadzonych przez Komisję, inspektorzy Komisji mają ukończone, z pomyślnym wynikiem, szkolenie przygotowujące do prowadzenia tego typu inspekcji. W przypadku inspektorów krajowych działających w charakterze inspektorów Komisji, konieczne jest ukończenie przez nich szkolenia, które jest:
a)
zatwierdzone przez Komisję;
b)
przygotowawcze i cykliczne;
c)
spełnia standardy zapewniające skuteczność inspekcji zgodnie z zakresem zgodności środków ochrony z rozporządzeniem (WE) nr 725/2004.
3. Komisja zapewnia, aby inspektorzy Komisji spełniali kryteria określone w ust. 1 i 2.
ROZDZIAŁ III
PROCEDURY PROWADZENIA INSPEKCJI KOMISJI
Artykuł 8
Powiadomienie o inspekcjach
1. Komisja powiadamia o inspekcji punkt centralny Państwa Członkowskiego, na którego terytorium ma zostać przeprowadzona inspekcja, z wyprzedzeniem co najmniej sześciu tygodni. W przypadku zdarzeń nadzwyczajnych, powiadomienie można wysłać z krótszym wyprzedzeniem.
Państwa Członkowskie podejmują wszelkie niezbędne kroki w celu zapewnienia poufności powiadomienia o inspekcji, co ma zagwarantować, że przebieg inspekcji nie zostanie zagrożony.
2. Punkt centralny zostaje powiadomiony z wyprzedzeniem o planowanym zakresie inspekcji Komisji.
Jeśli inspekcja ma miejsce w obiektach portowych i ma objąć statki znajdujące się w tym porcie w czasie trwania inspekcji, punkt centralny zostaje o tym poinformowany w powiadomieniu.
3. Punkt centralny:
a)
informuje właściwe władze Państwa Członkowskiego, w którym odbywa się inspekcja, oraz
b)
notyfikuje Komisji nazwy tych właściwych władz.
4. Punkt centralny podaje do wiadomości Komisji, na co najmniej 24 godziny przed inspekcją, nazwę państwa bandery oraz numer IMO każdego statku, który będzie przebywał w obrębie obiektu portowego notyfikowanego na mocy ust. 2 akapit 2 w trakcie inspekcji.
5. W przypadku, gdy państwem bandery jest Państwo Członkowskie, Komisja, o ile to możliwe, powiadamia punkt centralny tego Państwa Członkowskiego o tym, że statek może zostać poddany inspekcji, gdy znajdzie się w obrębie obiektu portowego.
6. W przypadku, gdy inspekcja obiektu portowego ma objąć statek w Państwie Członkowskim jako państwie bandery, punkt centralny nawiązuje łączność z Komisją celem potwierdzenia, czy statek będzie przebywał w obrębie obiektu portowego w czasie trwania inspekcji.
7. Inspekcje Komisji są prowadzone pod auspicjami Państwa Członkowskiego, w którym znajduje się obiekt portowy stosujący środki kontroli i zgodności zgodnie z prawidłem 9 dotyczącym specjalnych środków dla podniesienia ochrony na morzu Konwencji SOLAS, w przypadku gdy:
a)
państwo bandery statku nie jest Państwem Członkowskim; lub
b)
statek nie został uwzględniony w informacji dostarczonej zgodnie z ust. 4.
8. W przypadku, gdy powiadomienie o inspekcji przekazywane jest punktowi centralnemu, należy przekazać także kwestionariusz przedinspekcyjny do wypełnienia przez właściwe władze, wraz w wnioskiem o dokumenty określone w art. 4 ust. 2.
W powiadomieniu określa się także ostateczny termin odesłania do Komisji wypełnionego kwestionariusza i dokumentów, o których mowa w art. 4 ust. 2.
Artykuł 9
Przygotowanie inspekcji
1. Inspektorzy Komisji podejmują działania przygotowawcze w celu zapewnienia skuteczności, prawidłowości i spójności inspekcji.
2. Komisja przekazuje punktowi centralnemu nazwiska inspektorów Komisji upoważnionych do prowadzenia inspekcji oraz, w stosownych przypadkach, inne dane szczegółowe.
3. Przy każdej inspekcji, punkt centralny zapewnia, aby wyznaczono koordynatora do dokonywania praktycznych ustaleń związanych z podejmowanymi działaniami inspekcyjnymi.
Artykuł 10
Prowadzenie inspekcji
1. Stosowanie się przez Państwa Członkowskie do wymagań w odniesieniu do ochrony żeglugi i portów, ustanowionych w rozporządzeniu (WE) nr 725/2004, jest monitorowane przy zastosowaniu standardowej metodologii.
2. Państwa Członkowskie zapewniają odpowiednią asystę inspektorom Komisji przez cały czas trwania inspekcji.
3. W przypadku, gdy inspekcja ma odbyć się na statku w obiekcie portowym, a państwo bandery tego statku nie jest Państwem Członkowskim obiektu portowego, Państwo Członkowskie obiektu portowego zapewnia, aby podczas inspekcji statku inspektorom Komisji towarzyszył urzędnik reprezentujący organ, o którym mowa w art. 8 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 725/2004.
4. Inspektorzy Komisji mają przy sobie dowód tożsamości uprawniający do prowadzenia inspekcji w imieniu Komisji. Państwa Członkowskie zapewniają, aby inspektorzy Komisji mogli uzyskać dostęp do wszystkich obszarów, będących przedmiotem inspekcji.
5. Test zostaje wykonany dopiero po przekazaniu i uzgodnieniu z punktem centralnym jego zakresu i celu. Punkt centralny podejmuje się niezbędnej koordynacji działań związanych z testem z zainteresowanymi właściwymi władzami.
6. Bez uszczerbku dla art. 11, inspektorzy Komisji przekazują na miejscu nieformalne ustne streszczenie swoich spostrzeżeń, jeśli jest to stosowne i praktycznie możliwe.
Punkt centralny zostaje niezwłocznie poinformowany o wszelkich istotnych niezgodnościach z rozporządzeniem (WE) nr 725/2004 ujawnionych w trakcie inspekcji Komisji, przed wypełnieniem sprawozdania z inspekcji zgodnie z art. 11.
Artykuł 11
Sprawozdanie z inspekcji
1. W ciągu sześciu tygodni od ukończenia inspekcji, Komisja przekazuje Państwu Członkowskiemu sprawozdanie z inspekcji.
2. W przypadku, gdy inspekcja obiektu portowego obejmuje statek, odpowiednie części sprawozdania z inspekcji zostają również przesłane do Państwa Członkowskiego, które jest państwem bandery, jeżeli jest to inne Państwo Członkowskie niż to, w którym inspekcja miała miejsce.
3. Państwo Członkowskie przekazuje kontrolowanym jednostkom odpowiednie spostrzeżenia poczynione podczas inspekcji.
4. Sprawozdanie zawiera szczegóły dotyczące spostrzeżeń poczynionych podczas inspekcji, z określeniem przypadków niezgodności lub istotnych niezgodności z rozporządzeniem (WE) nr 725/2004.
Sprawozdanie może zawierać zalecenia odnośnie czynności naprawczych.
5. Przy ocenie wykonania rozporządzenia (WE) nr 725/2004, dla każdego ze spostrzeżeń zawartych w sprawozdaniu stosuje się jedną z następujących klasyfikacji:
a)
zgodne;
b)
zgodne, ale wskazana jest poprawa;
c)
niezgodne;
d)
istotna niezgodność;
e)
nie dotyczy;
f)
niepotwierdzone.
Artykuł 12
Odpowiedź Państwa Członkowskiego
1. W ciągu trzech miesięcy od daty wysłania sprawozdania z inspekcji Państwo Członkowskie przekazuje Komisji na piśmie odpowiedź na sprawozdanie. Odpowiedź ta:
a)
odnosi się do spostrzeżeń i zaleceń; oraz
b)
zawiera plan działań, określający działania do podjęcia w celu usunięcia ujawnionych nieprawidłowości i nieprzekraczalne terminy ich wykonania.
2. W przypadku, gdy sprawozdanie z inspekcji nie stwierdza żadnych niezgodności lub istotnych niezgodności z rozporządzeniem (WE) nr 725/2004, nie wymaga się odpowiedzi.
Artykuł 13
Działania podejmowane przez Komisję
1. W przypadku niezgodności lub istotnej niezgodności z rozporządzeniem (WE) nr 725/2004, po otrzymaniu odpowiedzi Państwa Członkowskiego, Komisja może podjąć jakiekolwiek z następujących kroków:
a)
przekazać uwagi Państwu Członkowskiemu lub poprosić o dalsze informacje celem uzyskania wyjaśnienia dotyczącego całości lub części odpowiedzi;
b)
przeprowadzić inspekcję sprawdzającą realizację czynności naprawczych, przekazując informację o planowanej inspekcji z co najmniej dwutygodniowym wyprzedzeniem;
c)
wszcząć postępowanie w sprawie naruszenia w stosunku do zainteresowanego Państwa Członkowskiego.
2. W przypadku planowanej inspekcji sprawdzającej na statku, Państwo Członkowskie będące państwem bandery, o ile to możliwe, informuje Komisję o portach pośrednich, w których będzie zawijał statek, aby Komisja mogła podjąć decyzję, gdzie i kiedy ma być przeprowadzona inspekcja sprawdzająca.
ROZDZIAŁ IV
PRZEPISY OGÓLNE I KOŃCOWE
Artykuł 14
Informacje sensytywne
Bez uszczerbku dla art. 13 rozporządzenia (WE) nr 725/2004, Komisja traktuje sensytywne materiały dotyczące inspekcji jako informacje niejawne.
Artykuł 15
Komisyjny program inspekcji
1. Komisja zasięga rady Komitetu w zakresie priorytetów realizacji programu inspekcji.
2. Komisja regularnie informuje Komitet o realizacji programu inspekcji, jak również o wynikach inspekcji.
Artykuł 16
Informowanie Państw Członkowskich o istotnych niezgodnościach
W przypadku, gdy inspekcja ujawni istotną niezgodność z rozporządzeniem (WE) nr 725/2004, która ma znaczący wpływ na ogólny poziom ochrony żeglugi i portów we Wspólnocie, Komisja informuje o tym pozostałe Państwa Członkowskie natychmiast po przekazaniu sprawozdania z inspekcji zainteresowanemu Państwu Członkowskiemu.
Artykuł 17
Przegląd
Po raz pierwszy do dnia 31 grudnia 2006 r. a następnie regularnie Komisja dokonuje przeglądu swojego systemu inspekcji, a w szczególności jego skuteczności.
Artykuł 18
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 10 czerwca 2005 r.