Dyrektywa 97/50/WE Parlamentu Europejskiego i Rady
z dnia 6 października 1997 r.
zmieniająca dyrektywę 93/16/EWG mającą na celu ułatwienie swobodnego przepływu lekarzy i wzajemnego uznawania ich dyplomów, świadectw i innych dokumentów potwierdzających posiadanie kwalifikacji
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 49, 57 ust. 1 i 2 zdanie pierwsze i trzecie oraz art. 66,
uwzględniając wniosek Komisji [1],
po konsultacji z Komitetem Ekonomiczno-Społecznym [2],
działając zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 189b Traktatu [3], na podstawie wspólnego tekstu zatwierdzonego dnia 28 maja 1997 r. przez Komitet Pojednawczy,
a także mając na uwadze, co następuje:
konieczne jest wprowadzenie odpowiednich procedur uaktualniania art. 5 ust. 3, art. 7 ust. 2, art. 26 i art. 27 dyrektywy 93/16/EWG [4], uwzględniających częste zmiany następujące w szkoleniu i nazewnictwie specjalizacji medycznych w różnych Państwach Członkowskich;
wykorzystanie procedur ustanowionych w decyzji Rady 87/373/EWG z dnia 13 lipca 1987 r., ustanawiającej warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji [5], pozwoliłoby poprawić skuteczność wspólnotowego procesu decyzyjnego, tak aby ułatwić skuteczne wykonywanie prawa przedsiębiorczości i swobody świadczenia usług przez lekarzy specjalistów, których prawa zależą od uaktualnienia cytowanych wcześniej przepisów;
procedury ustanowione w decyzji 87/373/EWG będą stosowane w oparciu o modus vivendi [6] w dziedzinie komitologii, zawarty między Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją, aż do czasu dokonania zmiany Traktatów na podstawie art. N ust. 2 Traktatu o Unii Europejskiej;
należy aktualizować art. 5 ust. 3 i art. 7 ust. 2 w odniesieniu do specjalizacji medycznych, gdy będą one uznane przez dwa lub więcej Państwa Członkowskie, i wpisywać te państwa na odpowiednie listy nazw specjalizacji, gdy kształcenie w tych Państwach Członkowskich zgodne jest z minimalnymi wymogami określonymi w dyrektywie 93/16/EWG;
należy określać w art. 26 i 27 wspomnianej dyrektywy minimalne okresy szkolenia we wprowadzanych specjalizacjach i w miarę potrzeb zmieniać inne minimalne okresy;
Komisja, wspomagana w trybie doradztwa przez Komitet Wyższych Urzędników ds. Zdrowia Publicznego, ustanowiony decyzją 75/365/EWG [7], może wprowadzać niezbędne zmiany w art. 5 ust. 3 i w art. 7 ust. 2;
stosowne jest, aby wspomagając Komisję w dokonywaniu takich zmian art. 26 i 27, Komitet ten działał jako komitet zarządzający;
ustanowiony w Komisji na podstawie decyzji 75/364/EWG [8] Komitet Doradczy Szkolenia Lekarzy przekazuje Komisji i Państwom Członkowskim opinie i zalecenia w ramach stosowania dyrektywy 93/16/EWG;
w przypadku obywateli Państw Członkowskich posiadających dyplomy wydane przez państwa trzecie istotne problemy związane ze stosowaniem dyrektyw sektorowych należy rozpatrywać w ramach powszechnego systemu uznawania dyplomów wykształcenia wyższego, przyznanych po ukończeniu edukacji zawodowej lub szkolenia,
PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:
Artykuł 1
W dyrektywie 93/16/EWG wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 5 dodaje się ust. 4 w brzmieniu:
"4. Zmiany listy nazw zamieszczonej w ust. 3 dokonuje się zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 44a ust. 2.";
2) w art. 7 dodaje się ust. 3 w brzmieniu:
"3. Zmiany listy nazw zamieszczonej w ust. 2 dokonuje się zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 44a ust. 2.";
3) w art. 26 i 27 dodaje się następujący akapit:
"Zmiany wykazu minimalnych okresów trwania kursów szkolenia specjalistycznego, o którym mowa w niniejszym artykule, dokonuje się zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 44a ust. 3.";
4) dodaje się art. 44a w brzmieniu:
"Artykuł 44a
1. W przypadku gdy ma zostać zastosowana procedura ustanowiona niniejszym artykułem, Komisja jest wspomagana przez Komitet Wyższych Urzędników ds. Zdrowia Publicznego, powołany decyzją 75/365/EWG [9].
2. Przedstawiciel Komisji przedkłada Komitetowi projekt środków, które należy podjąć. Komitet wydaje swoją opinię na temat tego projektu w terminie, jaki przewodniczący może określić w związku z pilnością rozważanej kwestii, w razie potrzeby odwołując się do głosowania.
Opinię włącza się do Protokołu. Każde Państwo Członkowskie może zażądać odnotowania w Protokole swojego stanowiska.
Komisja bierze pod uwagę opinię Komitetu w jak najszerszym zakresie oraz informuje Komitet o zakresie, w jakim jego opinia została uwzględniona.
3. Przedstawiciel Komisji przedkłada Komitetowi projekt środków, jakie należy podjąć. Komitet wydaje swoją opinię na temat tego projektu w terminie, jaki przewodniczący może ustanowić w związku z pilnością rozpatrywanej kwestii. Opinia zostaje wydana większością ustanowioną w art. 148 ust. 2 Traktatu w odniesieniu do decyzji, jakie Rada ma podejmować na wniosek Komisji. Głosy przedstawicieli Państw Członkowskich w komitecie obliczane są w sposób określony w tym artykule. Przewodniczący nie bierze udziału w głosowaniu.
Komisja podejmuje środki, które stosuje się niezwłocznie. Jednakże jeśli nie są one zgodne z opinią Komitetu, o środkach tych Komisja bezzwłocznie powiadamia Radę.
W tym przypadku:
a) Komisja odracza stosowanie podjętych środków o dwa miesiące od daty takiego powiadomienia;
b) Rada, stanowiąc większością kwalifikowaną, może podjąć inną decyzję w terminie określonym w lit. a)."
Artykuł 2
Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie następnego dnia po jej ogłoszeniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.
Artykuł 3
Niniejsza dyrektywa jest skierowana do Państw Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 6 października 1997 r.