DECYZJA KOMISJI
z dnia 7 maja 2004 r.
w sprawie pomocy państwa udzielonej przez Niemcy na rzecz Fairchild Dornier GmbH (Dornier)
(notyfikowana jako dokument nr K(2004) 1621)
(Jedynie tekst w języku niemieckim jest autentyczny)
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
(2004/820/WE)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 88 ust. 2 akapit pierwszy,
uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, w szczególności jego art. 62 ust. 1 lit. a),
po wezwaniu wszystkich zainteresowanych stron do przedstawienia swoich uwag zgodnie z wyżej wymienionymi artykułami (1) oraz po uwzględnieniu tych uwag,
a także mając na uwadze, co następuje:
1. PROCEDURA
(1)
Dnia 19 lipca 2002 r. Komisja zatwierdziła pomoc na ratowanie przedsiębiorstwa (2) przyznaną Fairchild Dornier GmbH (zwanego dalej „Dornier”). Pomoc miała formę gwarancji kredytowej, udzielonej na okres trzech miesięcy. Dnia 6 sierpnia 2002 r. Niemcy zgłosiły Komisji zamiar przedłużenia okresu udzielonej gwarancji i poinformowały ją o dodatkowych środkach pomocy na rzecz Dornier.
(2)
Dnia 5 lutego 2003 r. wszczęto oficjalną procedurę dochodzeniową dotyczącą przedłużenia okresu gwarancji kredytowej oraz przyznania dodatkowych środków (3). Odpowiedź Niemiec na wszczęcie procedury dochodzeniowej wpłynęła dnia 2 kwietnia 2003 r., a ostatnie informacje zostały przedłożone przez Niemcy dnia 3 grudnia 2003 r. Podczas trwania procedury dochodzeniowej nie wpłynęły uwagi od osób trzecich.
2. OPIS POMOCY
2.1. Dornier
(3)
Niemiecki producent samolotów Dornier był od 1996 r. własnością amerykańskiego przedsiębiorstwa Fairchild Aerospace. Dornier, zatrudniając około 3 600 pracowników, produkował w bawarskim mieście Oberpfaffenhofen-Wessling samoloty i części do samolotów. Fabryki i pomieszczenia firmy znajdujące się w Stanach Zjednoczonych zostały objęte likwidacją. W marcu 2002 r. Dornier złożył wniosek o ogłoszenie upadłości.
(4)
Otwarcie postępowania upadłościowego nastąpiło dnia 1 lipca 2002 r. Jednocześnie pracownicy zostali podzieleni na grupy: aktywną i pasywną, przy czym przewidziano, iż grupa pasywna, do której zaliczono około połowę zatrudnionych, zostanie zwolniona. Zatrudnieni przydzieleni do grupy pasywnej zakończyli pracę i zostali objęci planem socjalnym, który częściowo finansowany był przez instytucję państwową. Dnia 20 grudnia 2002 r. syndyk masy upadłościowej podjął decyzję o likwidacji przedsiębiorstwa i oddzielnej sprzedaży jego majątku.
(5)
Przeprowadzono dwie oddzielne transakcje sprzedaży majątku firmy (asset deals): produkcja samolotów oraz dział usług dla klientów sprzedane zostały AvCraft Aerospace GmbH i AvCraft International Ltd., produkcję części do samolotów marki Airbus oraz usługi lotnicze sprzedano Ruag Holding (Szwajcaria). Według oświadczenia władz niemieckich powyższe transakcje przeprowadzone zostały w ramach jawnej i przejrzystej procedury.
2.2. Środki finansowe
(6)
Dnia 19 lipca 2002 r. Komisja zatwierdziła przyznanie pięćdziesięcioprocentowej gwarancji przez rząd federalny oraz Bawarię na kredyt w wysokości 90 mln USD. Gwarancji udzielono w ramach pomocy na ratowanie przedsiębiorstwa na wnioskowany okres trzech miesięcy. Okres obowiązywania gwarancji rozpoczął się w momencie jej udzielenia i winien był się zakończyć dnia 20 września 2002 r.
(7)
Aby umożliwić firmie Dornier przetrwanie podczas poszukiwania partnerów finansowych, w dniu 6 sierpnia 2002 r. Niemcy wystąpiły z wnioskiem o przedłużenie okresu gwarancji do dnia 20 grudnia 2002 r., tzn. o trzy kolejne miesiące. Warunki gwarancji nie uległy zmianie. Gwarancja dotyczyła tego samego kredytu, który nie został w pełni wykorzystany. Okres jej obowiązywania oficjalnie zakończył się 20 grudnia 2002 r. Przedłużenie do powyższego terminu jest przedmiotem niniejszej decyzji.
(8)
Za pośrednictwem drugiego zgłoszenia z dnia 6 sierpnia 2002 r. Komisja została poinformowana, iż Federalny Urząd Pracy przejął około 12,6 mln EUR całkowitych kosztów planu socjalnego, wynoszących 20,6 mln EUR, przeznaczonego dla 1 800 zatrudnionych objętych zwolnieniami. Pozostałe 8 mln EUR sfinansowało samo przedsiębiorstwo. Środki przyznane przez Federalny Urząd Pracy są również przedmiotem niniejszej decyzji.
(9)
Zgodnie z informacjami przedstawionymi przez władze niemieckie ze środków tych nie finansowano płac ani odpraw, lecz pokryto następujące koszty: indywidualne zapomogi dla pracowników, ustalenie ich słabych i mocnych stron, wytyczenie celów, szkolenie, środki mające na celu wspieranie mobilności, promowanie podwykonawstwa, utworzenie giełdy pracy itd. Grupa zatrudnionych objętych planem socjalnym zakończyła pracę.
3. WNIOSKI
(10)
Okres obowiązywania gwarancji został zakończony po łącznym okresie sześciu miesięcy w grudniu 2002 r. Plan socjalny, utworzony dla osób zatrudnionych należących do grupy pasywnej zakończył się również w grudniu 2002 r. W konsekwencji firma Dornier uległa likwidacji, a jej majątek sprzedano różnym inwestorom. Tym samym beneficjent powyższych środków przestał istnieć. W związku z powyższym oraz mając na uwadze fakt, iż według informacji przedstawionych przez Niemcy postępowanie likwidacyjne przeprowadzone zostało w sposób jawny i przejrzysty, a majątek sprzedano po cenach rynkowych, ocena podjętych środków byłaby bezprzedmiotowa.
(11)
Formalna procedura dochodzeniowa przewidziana w art. 88 ust. 2 Traktatu WE stała się tym samym bezprzedmiotowa w odniesieniu do opisanych środków,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Oficjalna procedura dochodzeniowa przewidziana w art. 88 ust. 2 Traktatu WE, wszczęta w dniu 5 lutego 2003 r. wobec Fairchild Dorner GmbH, zostaje umorzona.
Artykuł 2
Niniejsza decyzja skierowana jest do Republiki Federalnej Niemiec.
Sporządzono w Brukseli, dnia 7 maja 2004 r.