Rozporządzenie Rady (EWG) nr 294/91
z dnia 4 lutego 1991 r.
w sprawie prowadzenia usług ładunków lotniczych między Państwami Członkowskimi
RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 84 ust. 2,
uwzględniając wniosek Komisji [1],
uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [2],
uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego [3],
a także mając na uwadze, co następuje:
ważne jest przyjęcie środków umożliwiających stopniowe ustanowienie rynku wewnętrznego w okresie kończącym się dnia 31 grudnia 1992 r., jak przewidziano w art. 8a Traktatu; rynek wewnętrzny stanowi obszar bez granic wewnętrznych, w którym zapewniony jest swobodny przepływ towarów, osób, usług i kapitału;
uzgodnienia dotyczące większej współpracy przy użytkowaniu portu lotniczego w Gibraltarze przyjęto dnia 2 grudnia 1987 r. w Londynie przez Królestwo Hiszpanii i Zjednoczone Królestwo we wspólnej deklaracji ministrów spraw zagranicznych obu tych państw, i takie uzgodnienia nie weszły jeszcze w życie;
rozporządzenie (EWG) nr 2343/90 [4] przewiduje liberalizację usług przewozów lotniczych, obsługiwanych w połączeniu z przewozami osób;
właściwa jest również liberalizacja wyłącznie usług ładunków lotniczych;
niniejsze rozporządzenie pozostaje bez uszczerbku dla stosowania art. 85 i 86 Traktatu;
branża przewozów ładunków lotniczych nadal napotyka na bariery krajowe, które ograniczają swobodny przepływ towarów drogą lotniczą; zwiększone możliwości dostępu do rynku będą stymulować rozwój sektora transportu lotniczego Wspólnoty i dadzą impuls dla wzrostu poziomu usług dla użytkowników;
niektóre Państwa Członkowskie w dużym stopniu polegają na usługach ładunków lotniczych w połączeniach z resztą Wspólnoty; przepływ ładunków drogą lotniczą jest istotnym elementem handlu;
w rezultacie istotne jest zniesienie barier, które obecnie ograniczają dostęp do rynku usług ładunków lotniczych;
w pierwszej kolejności pożądane jest zwiększenie możliwości rynkowych dla usług ładunków lotniczych między Państwami Członkowskimi;
wspólne reguły wydawania licencji operacyjnych powinny zostać opracowane i przyjęte przez Radę nie później niż dnia 1 lipca 1992 r.;
uwzględniając infrastrukturę portu lotniczego oraz pomoce nawigacyjne, niezbędne jest wprowadzenie pewnych ograniczeń dotyczących wykonywania prawa przewozowego;
informowanie o wszystkich normalnych stawkach za przewóz ładunków sprzyja większej przejrzystości rynku;
w celu poprawienia zdolności konkurencyjnych przewoźnicy ładunków lotniczych potrzebują elastyczności w ustalaniu stawek za przewozy ładunków,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Zakres i definicje
Artykuł 1
1. Niniejsze rozporządzenie dotyczy:
a) dostępu wspólnotowych przewoźników ładunków lotniczych do rynku usług ładunków lotniczych między Państwami Członkowskimi;
b) stawek za usługi ładunków lotniczych między Państwami Członkowskimi.
2. Przyjmuje się, że stosowanie niniejszego rozporządzenia dla portu lotniczego w Gibraltarze pozostaje bez uszczerbku dla odpowiednich stanowisk prawnych Królestwa Hiszpanii oraz Zjednoczonego Królestwa w odniesieniu do sporów dotyczących suwerenności terytorium, na którym położony jest port lotniczy.
3. Zastosowanie przepisów niniejszego rozporządzenia dla portu lotniczego w Gibraltarze będzie zawieszone aż do wejścia w życie ustaleń wspólnej deklaracji ministrów spraw zagranicznych Królestwa Hiszpanii i Zjednoczonego Królestwa z dnia 2 grudnia 1987 r. Rządy Hiszpanii i Zjednoczonego Królestwa poinformują Radę o tym terminie.
Artykuł 2
Do celów niniejszego rozporządzenia:
a) "przewoźnik ładunków lotniczych" oznacza przedsiębiorstwo transportu lotniczego z ważną licencją wystawioną przez Państwo Członkowskie, dopuszczającą je co najmniej do wykonywania usług ładunków lotniczych;
b) "wspólnotowy przewoźnik ładunków lotniczych" oznacza:
i) przewoźnika ładunków lotniczych, który posiada i utrzymuje zarząd i główne miejsce prowadzenia działalności we Wspólnocie, którego większość udziałów należy i będzie należeć do Państw Członkowskich i/lub obywateli tych Państw Członkowskich i który jest i będzie efektywnie kontrolowany przez takie państwa lub osoby; lub
ii) przewoźnika ładunków lotniczych, który odpowiada definicji zawartej w art. 2 lit. e) pkt ii) rozporządzenia (EWG) nr 2343/90 i jest wymieniony w Załączniku do niniejszego rozporządzenia;
c) "stawki za przewóz ładunków" oznaczają ceny, które mają zostać zapłacone w walucie krajowej za przewiezienie ładunków, oraz warunki, na jakich stawki te są stosowane, włączając wynagrodzenie i warunki oferowane agencji i innym służbom pomocniczym;
d) "standardowe stawki za przewóz ładunków" oznaczają ceny, które przewoźnik lotniczy podaje normalnie za przewóz ładunków, oraz warunki, na jakich stawki te są stosowane, bez uwzględnienia żadnych specjalnych zniżek;
e) "usługi ładunków lotniczych" oznaczają przewozy lotnicze jedynie ładunków i poczty;
f) "trzecia wolność lotnicza" oznacza prawo przewoźnika lotniczego, licencjonowanego w jednym Państwie Członkowskim, do wysadzenia i rozładunku na terytorium innego Państwa Członkowskiego osób, towarów i poczty, zabranych w państwie, w którym wydano licencję;
"czwarta wolność lotnicza" oznacza prawo przewoźnika lotniczego, licencjonowanego w jednym Państwie Członkowskim, do zabierania na terytorium innego Państwa osób, towarów i poczty w celu wysadzenia i wyładowania ich w państwie, w którym wydano licencję;
"piąta wolność lotnicza" oznacza prawo przewoźnika lotniczego do transportu lotniczego osób, towarów i poczty między dwoma państwami, innymi niż państwo, w którym wydano licencję;
g) "system portów lotniczych" oznacza dwa lub więcej portów lotniczych, razem połączonych i obsługujących to samo miasto;
h) "zainteresowane państwa" oznaczają Państwa Członkowskie, między którymi prowadzone są usługi ładunków lotniczych;
i) "państwo rejestrujące" oznacza Państwo Członkowskie, w którym wydano licencję wymienioną w lit. a).
Licencje operacyjne
Artykuł 3
1. Niniejsze rozporządzenie nie narusza stosunków między Państwem Członkowskim a przewoźnikami ładunków lotniczych, licencjonowanymi przez to państwo, jeśli chodzi o dostęp do rynku i realizację zdolności przewozowej.
2. Rada, na podstawie wniosku dotyczącego wspólnych specyfikacji i kryteriów, które zostaną przedłożone przez Komisję nie później niż dnia 31 maja 1991 r., przyjmie zasady regulujące licencjonowanie przewoźników ładunków lotniczych i licencjonowanie tras, które mają zostać wprowadzone w życie nie później niż dnia 1 lipca 1992 r.
Dostęp do rynku
Artykuł 4
Z zastrzeżeniem przepisów niniejszego rozporządzenia, przewoźnicy ładunków lotniczych Wspólnoty są dopuszczeni do prowadzenia usług ładunków lotniczych trzeciej i czwartej wolności lotniczej między portami lotniczymi lub systemami portów lotniczych w jednym Państwie Członkowskim a portem lotniczym lub systemem portów lotniczych w innym Państwie Członkowskim, o ile te porty lotnicze lub systemy portów lotniczych są otwarte dla ruchu ładunków lotniczych między Państwami Członkowskimi lub dla międzynarodowego ruchu lotniczego.
Artykuł 5
1. Państwo Członkowskie upoważnia przewoźników ładunków lotniczych do realizowania trzeciej, czwartej i piątej wolności lotniczej, o ile przewoźnicy ci licencjonowani są przez inne Państwo Członkowskie i zostali przez to państwo upoważnieni do wykonywania tych praw; piąta wolność lotnicza realizowana jest na połączeniu lotniczym, które stanowi przedłużenie połączenia lotniczego z ich państwa rejestracji lub wstęp do połączenia lotniczego do jego państwa rejestrującego.
2. Prowadząc usługi ładunków lotniczych do lub z dwóch lub więcej punktów w innym Państwie Członkowskim lub między Państwami Członkowskimi innymi niż państwo rejestrujące, wspólnotowy przewoźnik ładunków lotniczych upoważniony jest przez zainteresowane państwa do łączenia połączeń lotniczych i używania tego samego numeru lotu.
Elastyczność wykonywania przewozów
Artykuł 6
1. Wspólnotowi przewoźnicy ładunków lotniczych mogą w dowolnym punkcie trasy dokonać przeładunku pośredniego, o ile wymaga to tylko jednej zmiany statku powietrznego.
2. Z zastrzeżeniem art. 8, nie istnieją ograniczenia dotyczące częstotliwości przewozów, typu statku powietrznego i/lub ilości ładunków i poczty, które mogą być przewożone.
Warunki wykonywania praw przewozowych
Artykuł 7
Niniejsze rozporządzenie nie narusza prawa Państwa Członkowskiego do regulowania, bez dyskryminacji ze względu na przynależność państwową, rozdzielania ruchu lotniczego między portami lotniczymi w ramach systemu portów lotniczych.
Artykuł 8
1. Wykonywanie praw przewozowych podlega opublikowanym przepisom wspólnotowym, krajowym, regionalnym lub lokalnym odnoszącym się do bezpieczeństwa, ochrony środowiska naturalnego i przydziału czasu na start i lądowanie oraz następującym warunkom:
a) dany port lotniczy lub system portów lotniczych musi posiadać wystarczające urządzenia do przyjmowania połączeń lotniczych;
b) pomoce nawigacyjne muszą być wystarczające do przyjmowania połączeń lotniczych.
2. Jeśli warunki wymienione w ust. 1 nie są spełnione, Państwo Członkowskie może, bez dyskryminacji ze względu na przynależność państwową, nałożyć warunki, ograniczyć lub odmówić wykonywania praw przewozowych. Przed podjęciem takiego środka zainteresowane Państwo Członkowskie powiadamia Komisję i dostarcza jej wszystkich niezbędnych informacji.
3. Na żądanie Państwa Członkowskiego Komisja bada stosowanie ust. 2 do każdego szczególnego przypadku i w ciągu miesiąca podejmuje decyzję, czy Państwo Członkowskie może nadal stosować ten środek.
4. Komisja przekazuje swoją decyzję Radzie i Państwom Członkowskim. Każde Państwo Członkowskie może odwołać się od decyzji Komisji do Rady w terminie jednego miesiąca. Rada, stanowiąc większością kwalifikowaną, może podjąć w ciągu miesiąca inną decyzję.
Ustalanie cen
Artykuł 9
1. Stawki za przewóz ładunków, stosowane przez wspólnotowych przewoźników ładunków lotniczych, ustala się swobodnie na podstawie konsensusu stron umowy o przewóz.
2. Wspólnotowi przewoźnicy ładunków lotniczych działający we Wspólnocie podają na żądanie do wiadomości publicznej wszystkie standardowe stawki za przewóz ładunków.
Przepisy ogólne
Artykuł 10
1. Niniejsze rozporządzenie nie stanowi przeszkody dla Państw Członkowskich w zawieraniu między nimi uzgodnień, które są bardziej elastyczne niż przepisy art. 4, 5 i 6 lub dla utrzymywania takich uzgodnień w mocy.
2. Przepisy niniejszego rozporządzenia nie są wykorzystywane w celu uczynienia bardziej restrykcyjnymi istniejących przepisów i umów w zakresie dostępu do rynku, realizacji zdolności przewozowej i elastyczności wykonywania przewozów.
Przepisy końcowe
Artykuł 11
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu wDzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 4 lutego 1991 r.