Rozporządzenie Rady nr 620/82/EWG
z dnia 16 marca 1982 r.
ustanawiające szczególne środki w zakresie zwrotu świadczeń w naturze z tytułu ubezpieczenia zdrowotnego i macierzyńskiego w stosunkach między instytucjami włoskimi a instytucjami pozostałych Państw Członkowskich
RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 51,
uwzględniając wniosek Komisji, opracowany po konsultacji z Komisją Administracyjną ds. Zabezpieczenia Społecznego Pracowników Migrujących,
a także mając na uwadze, co następuje:
artykuł 36 rozporządzenia Rady nr 1408/71/EWG z dnia 14 czerwca 1971 r. w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego w stosunku do pracowników najemnych i ich rodzin, przemieszczających się we Wspólnocie [1], zmienionego rozporządzeniem nr 2793/81/EWG [2], przewiduje, iż świadczenia w naturze realizowane przez instytucje jednego z Państw Członkowskich w imieniu instytucji innego Państwa Członkowskiego dają podstawę do całkowitego ich zwrotu, bądź na podstawie rachunków za faktycznie poniesione koszty, bądź na zasadach ryczałtowych;
artykuł 93, 94, 95 i 100 rozporządzenia nr 574/72/EWG [3], zmienionego rozporządzeniem nr 2793/81/EWG, ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia nr 1408/71/EWG, określają metody ustalania kwot podlegających zwrotowi i dokonywania zwrotów;
ustanowienie we Włoszech krajowej służby opieki zdrowotnej spowodowało likwidację wszystkich instytucji zarządzania ubezpieczeniami zdrowotnymi i macierzyńskimi, w szczególności "Istituto nazionale per l'assicurazione contro le malattie" (Krajowego Instytutu Ubezpieczeń Zdrowotnych), zwanego dalej "INAM", który pełnił funkcję organu łącznikowego, a zarazem właściwego w rozumieniu rozporządzenia nr 1408/71/EWG i 574/72/EWG;
powyższa likwidacja spowodowała poważne trudności w zakresie, z jednej strony kontroli roszczeń, których zwrotu domagają się instytucje innych Państw Członkowskich, z drugiej zaś strony ustalenia roszczeń INAM w stosunku do wymienionych instytucji w celu dokonania zwrotów przewidzianych w art. 36 rozporządzenia nr 1408/71/EWG;
jest wskazane, aby ta szczególna sytuacja została uregulowana za pomocą jednolitej metody wspólnotowej, stosującej się równocześnie do wszystkich roszczeń ze strony i na rzecz INAM, w celu przyśpieszenia całościowego i ostatecznego rozwiązania problemu tych roszczeń;
powyższą metodę należy opracować w taki sposób, aby w jak najmniejszym stopniu odbiegała od wyżej wymienionych przepisów rozporządzenia nr 574/72/EWG, a zarazem, aby do innych kryteriów oceny roszczeń i zobowiązań lub do zasad szczególnych odwoływała się tylko w wypadkach, kiedy jest to absolutnie niezbędne,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Na zasadzie odstępstwa od przepisów tytułu V rozporządzenia nr 574/72/EWG zwroty świadczeń w naturze z tytułu ubezpieczeń zdrowotnych i macierzyńskich ze strony i na rzecz INAM, przewidziane w art. 36 rozporządzenia nr 1408/71/EWG, które do dnia 31 grudnia 1980 r. były zrealizowane przez instytucje Państw Członkowskich, a które nie zostały dokonane na skutek likwidacji INAM, są ustalane i dokonywane zgodnie z warunkami określonymi w niniejszym rozporządzeniu.
Jeśli chodzi o stosunki między Niemcami a Włochami, przepisy niniejszego rozporządzenia nie mają zastosowania do roszczeń i zobowiązań "Cassa mutua provinciale di malattia di Bolzano".
Artykuł 2
Wysokość kwot podlegających zwrotowi na mocy art. 93 rozporządzenia nr 574/72/EWG jest ustalana w następujący sposób:
1. kwoty, jakich instytucje Państw Członkowskich domagają się od INAM na dzień 30 września 1981 r. z tytułu świadczeń w naturze zrealizowanych do dnia 31 grudnia 1980 r. są ustalane na podstawie dokumentów poświadczających poniesione koszty, poprzez ich proste zsumowanie, z uwzględnieniem przyjętych wniosków o odrzucenie;
2. kwoty, o których zwrot mogą dodatkowo wystąpić instytucje na mocy art. 100 rozporządzenia nr 574/72/EWG, ale w stosunku do których brak jest dokumentów poświadczających, zwłaszcza z tytułu świadczeń zrealizowanych w 1980 r., podlegają oszacowaniu; sumy te są dodawane do sumy określonej w pkt 1;
3. oszacowanie stanowi górny pułap roszczeń dla poszczególnych Państw Członkowskich; jeśli odnoszące się do INAM dokumenty poświadczające, jakie zostaną przedstawione włoskiemu Ministerstwu Zdrowia do dnia 30 kwietnia 1982 r. (przy czym za datę wysłania będzie się uważać datę stempla pocztowego), będą opiewać na kwotę nieprzekraczającą wyżej wymienionego pułapu, dana kwota zostanie zwrócona; w przypadku przekroczenia tego pułapu kwota zwrotu będzie równa wysokości pułapu;
4. kwoty, których zwrotu domaga się INAM z tytułu roszczeń za rok budżetowy 1976 i lata wcześniejsze, są ustalane poprzez ich proste zsumowanie, z uwzględnieniem przyjętych wniosków o odrzucenie;
5. wysokość roszczeń na rzecz INAM za lata budżetowe 1977-1980 zostanie określona poprzez projekcję kwot zwróconych instytutowi INAM za lata budżetowe 1973-1976; w odniesieniu do Niemiec kwota ustalona za rok budżetowy 1977 odpowiada sumie opartej na dokumentach poświadczających, które włoskie ministerstwo przekazało niemieckiemu organowi łącznikowemu.
Artykuł 3
Wysokość kwot podlegających zwrotowi na mocy art. 94 i 95 rozporządzenia nr 574/72/EWG jest ustalana w następujący sposób:
1. kwoty ryczałtowe z tytułu świadczeń ustalonych do 1979 r. są ustalane poprzez ich proste zsumowanie, z uwzględnieniem przyjętych wniosków o odrzucenie;
2. kwoty ryczałtowe z tytułu świadczeń ustalonych w 1980 r. są przedmiotem wyceny szacunkowej w odniesieniu do średniorocznej liczby rodzin oraz średniorocznej liczby osób uprawnionych do pobierania rent i emerytur, określonych odpowiednio w art. 94 i 95 rozporządzenia nr 574/72/EWG; powyższa wycena szacunkowa jest ustalana poprzez projekcję danych za lata 1977, 1978 i 1979;
3. w stosunkach między Niemcami a Włochami kwoty roszczeń i zobowiązań, a także terminy ich spłaty są określane zgodnie z załącznikiem II.
Artykuł 4
1. Wysokość roszczeń, obliczona zgodnie z art. 1-3, jest określana dla poszczególnych Państw Członkowskich w walucie danego państwa na dzień 31 grudnia 1981 r.
2. Do celów dokonania potrącenia wzajemnych roszczeń sumy określone w ust. 1 przeliczane są następnie na włoskie liry, aby umożliwić właściwym władzom włoskim zapoznanie się ze stanem swoich zobowiązań.
3. Przeliczenie powinno być dokonane na podstawie oficjalnego kursu walutowego na dzień 31 grudnia 1981 r., ustalonego przez Komisję w ramach Europejskiego Systemu Walutowego.
Artykuł 5
1. Z uwzględnieniem art. 2 pkt 3 kwota wzajemnych potrąceń, zgodnie z art. 4, jest wyrażana w walucie krajowej wierzyciela i w tejże walucie jest mu wypłacana.
2. Przy dokonywaniu przeliczeń walutowych dla potrzeb zwrotów realizowanych zgodnie z ust. 3 stosuje się kurs wymiany obowiązujący w dniu dokonania płatności.
3. Należne kwoty zostaną zwrócone przez organy łącznikowe w następujących terminach:
- dnia 31 marca 1982 r. - 15-20 % należności,
- dnia 30 czerwca 1982 r. - 50 % kwoty pozostałej do zapłacenia,
- dnia 31 grudnia 1982 r. - pozostała kwota.
Artykuł 6
1. Zastosowanie art. 1-5 jest równoznaczne z uznaniem rachunków za zamknięte. Zamknięcie rachunków obejmuje również kwoty będące przedmiotem umów o rezygnacji z roszczeń i innych porozumień, jakie zostały lub zostaną zawarte.
2. Na zasadzie odstępstwa od przepisów art. 100 rozporządzenia nr 574/72/EWG termin składania wniosków o zwrot z tytułu świadczeń określonych w niniejszym rozporządzeniu mija z dniem 30 kwietnia 1982 r.
3. Właściwe władze poszczególnych Państw Członkowskich podejmą wszelkie niezbędne kroki dla wykonania przepisów niniejszego rozporządzenia, w szczególności w celu przejścia od ustalonego na poziomie wspólnotowym salda krajowego do uregulowania rachunków zainteresowanych instytucji.
Artykuł 7
1. Wysokości roszczeń poszczególnych Państw Członkowskich ustalone na mocy art. 2-5 są wymienione w załączniku I.
2. Procedura, jaką powinny zastosować instytucje niemieckie w celu określenia wysokości zwrotów i ich rozdziału, została określona w załączniku II.
Artykuł 8
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 marca 1982 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 16 marca 1982 r.