Rozporządzenie Rady (EWG) nr 601/92
z dnia 2 marca 1992 r.
w sprawie wprowadzenia systemu uprzedniego nadzoru przywozu niektórych wyrobów włókienniczych pochodzących z Albanii, Republiki Estońskiej, Republiki Łotewskiej i Republiki Litewskiej
RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 113,
uwzględniając wniosek Komisji,
a także mając na uwadze, co następuje:
Wspólnota i jej Państwa Członkowskie podczas nadzwyczajnego spotkania ministrów, które odbyło się w ramach Europejskiej współpracy politycznej w Brukseli w dniu 27 sierpnia 1991 r. potwie rdziły swoją decyzję ustanowienia stosunków dyplomatycznych z Republikami Estońską, Łotewską, Litewską (zwanymi dalej "republikami bałtyckimi") i podkreśliły swoje zobowiązanie względem oferty wsparcia dla rozwoju gospodarczego i politycznego tych państw; przepisy Umowy między Wspólnotą i Związkiem Socjalistycznych Republik Radzieckich w sprawie handlu wyrobami włókienniczymi, zawartej w dniu 3 czerwca 1991 r. [1], nie mają już dłużej zastosowania wobec wyrobów pochodzących z tych trzech krajów;
zgodnie z mandatem Rady z dnia 23 września 1991 r. dotyczącym negocjacji Umowy w sprawie handlu i współpracy między Wspólnotą i Albanią, Wspólnota oczekuje sfinalizowania Umowy w sprawie handlu wyrobami włókienniczymi z tym krajem;
do czasu zawarcia dwustronnych umów w sprawie handlu wyrobami włókienniczymi z Albanią i republikami bałtyckimi należy przyjąć przepis o uprzednim nadzorze wspólnotowym przywozu niektórych takich wyrobów, włączając wyroby podlegające działaniom gospodarczego uszlachetniania biernego; w tym przypadku, dopuszczenie do swobodnego obrotu wyrobów, o których mowa, powinno być uzależnione od przedłożenia standaryzowanego dokumentu przywozowego; dokument ten musi być wydany przez władze Państwa Członkowskiego w określonym terminie, po zgłoszeniu lub zwykłym wniosku importera; dokumentu przywozowego można używać jedynie aż do zmiany w ustaleniach dotyczących przywozu;
system uprzedniego nadzoru, przewidziany w tym rozporządzeniu nie wpływa na przepisy rozporządzenia Rady (EWG) nr 1765/82 z dnia 30 czerwca 1982 r. w sprawie wspólnych reguł przywozu z krajów o upaństwowionym handlu [2], ani na rozporządzenie Rady (EWG) nr 3420/83 z dnia 14 listopada 1983 r. w sprawie ustaleń dotyczących przywozu produktów pochodzących z krajów o upaństwowionym handlu, niezliberalizowanych na poziomie wspólnotowym [3];
określenie pochodzenia wyrobów włókienniczych, przywożonych z tych krajów w ramach tych ustaleń, oraz procedura kontrolna pochodzenia muszą być zgodne z odpowiednimi obowiązującymi regułami wspólnotowymi;
w interesie Wspólnoty leży zapewnienie możliwie jak najpełniejszej wymiany informacji między Państwami Członkowskimi i Komisją o wynikach nadzoru wspólnotowego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1. Niniejsze rozporządzenie stosuje się do przywozu wyrobów wymienionych w art. 2 pochodzących z Albanii i republik bałtyckich.
2. Do celów niniejszego rozporządzenia "wyrób pochodzący" określony jest odpowiednimi obowiązującymi regułami wspólnotowymi. Pochodzenie tych wyrobów musi zostać ustalone za pomocą świadectwa pochodzenia, wydanego przez właściwe władze Albanii i Republik Bałtyckich, w zależności od przypadku lub w innych formach dowodu dopuszczalnego przez odpowiednie reguły wspólnotowe.
Artykuł 2
1. Przywóz wyrobów wymienionych w załączniku I do niniejszego rozporządzenia podlega uprzedniemu nadzorowi wspólnotowemu, przeprowadzanemu zgodnie z procedurami określonymi w art. 3.
2. Ustęp 1 stosuje się również do wyrobów wymienionych w załączniku II, które były poddane biernemu uszlachetnianiu, zgodnie z obowiązującymi regułami wspólnotowymi.
Artykuł 3
1. Dopuszczenie do swobodnego obrotu wyrobów w ramach nadzoru wspólnotowego jest zależne od przedłożenia dokumentów przywozowych. Dokument taki wystawiony jest przez Państwo Członkowskie nieodpłatnie na wszystkie wnioskowane ilości, nie później niż w ciągu pięciu dni roboczych po złożeniu zwykłego wniosku przez jakiegokolwiek importera ze Wspólnoty, zgodnie z obowiązującym ustawodawstwem krajowym, jeśli tylko ma on siedzibę na terytorium Wspólnoty.
2. Wniosek importera musi podawać:
a) nazwisko (nazwę) i adres importera;
b) opis wyrobu, z odniesieniem do:
- kodu CN,
- kraju pochodzenia;
c) oczekiwanej(-ych) dat(-y) i miejsc(-a) dostawy.
3. W odniesieniu do wyrobów podlegających nadzorowi jak przewiduje art. 2, Państwa Członkowskie powiadamiają Komisję w ciągu pierwszych dziesięciu dni każdego miesiąca o ilościach i wartościach, na które dokumenty przywozowe zostały wystawione w miesiącu poprzednim.
Informacja od Państw Członkowskich zostaje rozbita na kategorie wyrobów i na kraje.
4. Jeśli charakter wyrobów lub szczególne okoliczności tego wymagają, Komisja może, na wniosek Państwa Członkowskiego lub z jego własnej inicjatywy, dostosować częstotliwość, z jaką informacja musi być podawana do wiadomości.
5. Tam gdzie to konieczne, Komisja powiadamia Państwa Członkowskie o tendencjach w przywozie do Wspólnoty wyrobów wymienionych w załącznik I.
Artykuł 4
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 2 marca 1992 r.