Decyzja Komisji
z dnia 24 stycznia 2003 r.
w sprawie świadectw zdrowia w przywozie żywych zwierząt i produktów zwierzęcych z Nowej Zelandii
(notyfikowana jako dokument nr C(2003) 326)
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
(2003/56/WE)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając decyzję Rady 97/132/WE z dnia 17 grudnia 1996 r. w sprawie zawarcia Umowy między Wspólnotą Europejską a Nową Zelandią w sprawie środków sanitarnych stosowanych w handlu żywymi zwierzętami i produktami zwierzęcymi [1], ostatnio zmienioną decyzją 2002/957/WE [2], w szczególności jej art. 4,
uwzględniając dyrektywę Rady 72/462/EWG z dnia 12 grudnia 1972 r. w sprawie problemów zdrowotnych i inspekcji weterynaryjnej przed przywozem z państw trzecich bydła, owiec, kóz, trzody chlewnej i świeżego mięsa [3], ostatnio zmienioną rozporządzeniem Rady (WE) nr 1452/2001 [4], w szczególności jej art. 11 ust. 2 i art. 22 ust. 2 oraz odpowiednie przepisy innych dyrektyw ustanawiających warunki sanitarne i wzory świadectw w przywozie żywych zwierząt i produktów zwierzęcych z państw trzecich,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Decyzja Rady 97/132/WE przewiduje przyjęcie gwarancji w przywozie świeżego mięsa i produktów mięsnych z Nowej Zelandii równoważnych z ustanowionymi w dyrektywie Rady 72/462/EWG.
(2) Załącznik V do Umowy między Wspólnotą Europejską a Nową Zelandią w sprawie środków sanitarnych stosowanych w handlu żywymi zwierzętami i produktami zwierzęcymi (Umowa) ustanawia środki zdrowia publicznego i zdrowia zwierząt dla świeżego mięsa i produktów mięsnych oraz pewnych pozostałych produktów zwierzęcych z Nowej Zelandii, dla których równoważność jest ustalona.
(3) Decyzją 2002/957/WE zmieniającą załączniki V i VII do Umowy Rada ustaliła równoważność systemów certyfikacji dla świeżego mięsa i produktów mięsnych oraz pewnych pozostałych produktów zwierzęcych z Nowej Zelandii. Taką równoważność należy wdrożyć poprzez ustanowienie wzorów urzędowych świadectw zdrowia, aby umożliwić przywóz tych produktów na tej podstawie.
(4) Na mocy załącznika VII do Umowy pełna równoważność środków to równoważność odpowiednio świadectw zdrowia zwierząt i/lub środków zdrowia publicznego oraz systemów certyfikacji, bez uszczerbku dla wymogów w zakresie certyfikacji nieobjętych Umową.
(5) Załącznik VII do Umowy ustanawia wzory poświadczeń zdrowia, jakie mają zostać włączone do urzędowego świadectwa zdrowia dla żywych zwierząt i produktów zwierzęcych, dla których ustalono pełną równoważność środków.
(6) Pełna równoważność została ustalona dla pewnych produktów zwierzęcych odnośnie do zdrowia zwierząt i zdrowia publicznego oraz dla systemów certyfikacji. Jednakże pełna równoważność dla innych produktów zwierzęcych została ustalona tylko albo dla środków zdrowia zwierząt, albo dla środków zdrowia publicznego i dla systemów certyfikacji. Dlatego konieczne jest utrzymanie szeregu wzorów urzędowych świadectw zdrowia. Te urzędowe świadectwa zdrowia powinny zastąpić świadectwa ustanowione zgodnie z prawodawstwem wspólnotowym dla przywozu odpowiednich produktów zwierzęcych z Nowej Zelandii.
(7) Dla pozostałych produktów zwierzęcych oraz żywych zwierząt pełna równoważność nie została ustalona. Zezwolenie na przywóz tych produktów zwierzęcych i żywych zwierząt powinno opierać się na urzędowych świadectwach zdrowia zgodnie z istniejącym prawodawstwem wspólnotowym lub obowiązującymi krajowymi warunkami zdrowia Państw Członkowskich do czasu przyjęcia zharmonizowanych warunków przywozu.
(8) Jak przewidziano w załączniku V do Umowy, dodatkowe gwarancje w przywozie pewnych produktów zwierzęcych przeznaczonych dla pewnych Państw Członkowskich, powinny zostać przedstawione przez Nową Zelandię w formie deklaracji, która zostanie włączona do urzędowego świadectwa zdrowia. Nowa Zelandia powinna również przedstawić dodatkową deklarację dotyczącą pasażowalnych encefalopatii gąbczastych dla pewnych produktów pochodzenia zwierzęcego.
(9) Jak przewidziano w załączniku VII do Umowy, świadectwa dla przesyłek towarów, dla których uzgodniono pełną równoważność, mogą zostać wydane pod pewnymi warunkami po wysłaniu przesyłek z Nowej Zelandii.
(10) Jak przewidziano w załączniku VII do Umowy, urzędowe świadectwo zdrowia powinno być wydane w języku angielskim, jak również w jednym z języków docelowego Państwa Członkowskiego.
(11) Należy również ustanowić dla Nowej Zelandii pewne dodatkowe wymogi w zakresie certyfikacji.
(12) Produkty zwierzęce przywożone do Nowej Zelandii, a następnie wywożone do Wspólnoty po składowaniu lub przetworzeniu w Nowej Zelandii, powinny spełniać reguły wspólnotowe odnoszące się do tych produktów. Dlatego dla tych produktów należy ustanowić urzędowe świadectwo zdrowia.
(13) Dyrektywa Rady 93/119/WE z dnia 22 grudnia 1993 r. w sprawie ochrony zwierząt podczas uboju lub zabijania [5] przewiduje, że urzędowe świadectwa zdrowia dla mięsa powinny być uzupełnione poświadczeniem stwierdzającym, że pewne zwierzęta określone w tej dyrektywie zostały ubite w warunkach gwarantujących humanitarne traktowanie co najmniej równoważne z przewidzianym w tej dyrektywie. To poświadczenie powinno być włączone do odpowiednich wzorów urzędowych świadectw zdrowia.
(14) Decyzja Rady 97/131/WE z dnia 17 grudnia 1996 r. w sprawie zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów dotyczącego Umowy między Wspólnotą Europejską a Nową Zelandią w sprawie środków sanitarnych stosowanych w handlu żywymi zwierzętami i produktami zwierzęcymi [6] zatwierdziła Porozumienie w formie wymiany listów dotyczące tymczasowego stosowania Umowy, zgodnie z czym do czasu wejścia w życie Umowy warunki certyfikacji obowiązujące na dzień 31 grudnia 1996 r. powinny dalej obowiązywać. Dlatego konieczne jest uchylenie decyzji 80/805/WE z dnia 25 lipca 1980 r. dotyczącej warunków zdrowotnych zwierząt i świadectw weterynaryjnych w przywozie świeżego mięsa z Nowej Zelandii [7] oraz zapewnienie, że termin stosowania niniejszej decyzji będzie zgodny z terminem wejścia w życie Umowy.
(15) Aby ułatwić zmianę istniejących urzędowych świadectw zdrowia, należy ustanowić okres przejściowy.
(16) Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Pokarmowego i Zdrowia Zwierząt,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
1. Państwa Członkowskie zezwalają na przywóz z Nowej Zelandii żywych zwierząt i produktów zwierzęcych, określonych w załączniku I, o ile spełniają one wymogi w zakresie certyfikacji określone w tym załączniku, oraz tam, gdzie istnieje taki wymóg, są zaopatrzone w urzędowe świadectwo zdrowia wydane przed wysłaniem przesyłki z Nowej Zelandii, zgodnie z jednym z następujących wzorów:
a) jeżeli została ustanowiona równoważność - wzór określony w załączniku I i przedstawiony w załącznikach II-V;
b) w pozostałych przypadkach - wzory wymienione w niniejszym załączniku do aktów prawnych określonych w załączniku I.
2. Urzędowe świadectwo zdrowia dla żywych zwierząt i produktów zwierzęcych określone w załączniku VI powinno posiadać dodatkową deklarację określoną w tym załączniku, jeżeli Państwem Członkowskim miejsca przeznaczenia przesyłki jest Finlandia lub Szwecja.
3. Na zasadzie odstępstwa od przepisów ust. 1 urzędowe świadectwa zdrowia wydane zgodnie ze wzorami przedstawionymi w załącznikach II-V można wydać po wysłaniu przesyłki z Nowej Zelandii, pod warunkiem że:
a) będą dostępne w momencie przybycia do punktu kontroli granicznej; oraz
b) urzędnik wydający świadectwo oświadczył na piśmie, że certyfikował przesyłkę na podstawie nowozelandzkich dokumentów potwierdzających spełnienie warunków, które zostały przez niego sprawdzone i które zostały wydane przed wysłaniem przesyłki.
4. Do czasu przyjęcia zharmonizowanych zasad przywozu krajowe wymagania zdrowotne obowiązujące w Państwach Członkowskich stosuje się nadal do zwierząt i produktów zwierzęcych w przypadkach wymienionych w załączniku I.
Artykuł 2
Kiedy przesyłka przedstawiana jest do inspekcji weterynaryjnych, należy przedłożyć świadectwo zdrowia sporządzone w języku angielskim oraz w jednym z języków urzędowych Państwa Członkowskiego, w którym znajduje się punkt kontroli granicznej, gdzie przesyłka jest poddawana inspekcji.
Artykuł 3
Urzędowe świadectwa zdrowia dla produktów zwierzęcych wymienionych w wykazie stanowiącym załącznik I posiadają dodatkową deklarację określoną w załączniku VI, jeżeli produkty te zostały przywiezione do Nowej Zelandii z państwa trzeciego, a następnie wywiezione do Wspólnoty.
Artykuł 4
Przez okres przejściowy nieprzekraczający 90 dni od terminu stosowania niniejszej decyzji Państwa Członkowskie zezwolą na przywóz żywych zwierząt i produktów zwierzęcych określonych w załączniku I na podstawie poprzednio stosowanych wzorów świadectw.
Artykuł 5
Decyzja 80/805/EWG traci moc.
Artykuł 6
Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 lutego 2003 r.
Artykuł 7
Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 24 stycznia 2003 r.