ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 2185/2005
z dnia 27 grudnia 2005 r.
otwierające wspólnotowe kontyngenty taryfowe na 2006 r. w odniesieniu do owiec, kóz, mięsa baraniego i koziego
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2529/2001 z dnia 19 grudnia 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mięsa baraniego i koziego (1), w szczególności jego art. 16 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Należy otworzyć wspólnotowe kontyngenty taryfowe na mięso baranie i kozie na rok 2006. Opłaty celne i ilości, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 2529/2001, należy ustalić zgodnie z poszczególnymi umowami międzynarodowymi obowiązującymi w roku 2006.
(2)
Rozporządzenie Rady (WE) nr 312/2003 z dnia 18 lutego 2003 r. w sprawie wykonania dla Wspólnoty przepisów dotyczących taryfy celnej ustanowionych w Układzie ustanawiającym stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Chile, z drugiej strony (2) przewiduje dodatkowy dwustronny kontyngent taryfowy w wysokości 2 000 ton, zwiększany co roku o 10 %, otwierany dla produktu objętego kodem 0204 od dnia 1 lutego 2003 r. Kontyngent ten dodano do kontyngentu w ramach GATT/WTO dla Chile i w roku 2006 należy nadal zarządzać obydwoma kontyngentami w identyczny sposób. Ponadto podczas przydzielania kontyngentów na rok 2005 zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2202/2004 z dnia 21 grudnia 2004 r. otwierającego kontyngenty taryfowe na rok 2005 na owce, kozy, mięso baranie i kozie (3) nastąpił błąd w obliczeniach, w związku z czym zamiast 5 400 ton przyznano 5 417 ton. Należy zatem pomniejszyć ilość dostępną na rok 2006 o 17 ton.
(3)
Rozporządzenie Rady (WE) nr 992/95 z dnia 10 kwietnia 1995 r. otwierające i ustalające zarządzanie wspólnotowymi kontyngentami taryfowymi na niektóre produkty rolne i rybołówstwa pochodzące z Norwegii (4), zmienione rozporządzeniem nr 1329/2003 (5), udziela dodatkowych dwustronnych koncesji handlowych dotyczących produktów rolnych.
(4)
Rozporządzenie Rady (WE) nr 2175/2005 z dnia 21 grudnia 2005 r. dotyczące wprowadzania w życie umów, które WE zawarła w wyniku negocjacji w ramach art. XXIV.6 o GATT 1994, zmieniające załącznik I do rozporządzenia (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (6) przewiduje dodatkowy kontyngent taryfowy w ilości 1 154 ton dla Nowej Zelandii od dnia 1 stycznia 2006 r., który należy dodać do ilości dostępnych na 2006 r.
(5)
Niektóre kontyngenty taryfowe dla produktów na bazie mięsa baraniego i koziego zostały ustanowione dla krajów AKP w ramach Umowy z Kotonu (7).
(6)
Niektóre kontyngenty ustala się na okres biegnący od dnia 1 lipca danego roku do dnia 30 czerwca roku następnego. Ponieważ zgodnie z niniejszym rozporządzeniem przywozem zarządza się w skali jednego roku kalendarzowego, w przypadku kontyngentów określonych na okres od dnia 1 lipca do dnia 30 czerwca wielkości ustalone na rok 2006 stanowią sumę połowy wielkości ustalonej na okres od dnia 1 lipca 2005 do dnia 30 czerwca 2006 r. i połowę wielkości przypadającą na okres od dnia 1 lipca 2006 r. do dnia 30 czerwca 2007.
(7)
Należy ustalić wagę równoważnych tusz w celu zapewnienia prawidłowego funkcjonowania wspólnotowych kontyngentów taryfowych. Ponadto w związku z tym, że niektóre kontyngenty taryfowe przewidują opcję przywozu albo żywych zwierząt, albo ich mięsa, wymagane jest stosowanie współczynnika konwersji.
(8)
Zarządzanie wspólnotowymi kontyngentami taryfowymi zgodnie z zasadą „kto pierwszy, ten lepszy” w sektorze mięsa baraniego i koziego przyniosło pozytywne doświadczenia w 2005 r. Dlatego kontyngenty dotyczące tych produktów powinny - w drodze odstępstwa od rozporządzenia Komisji (WE) nr 1439/95 z dnia 26 czerwca 1995 r. ustalającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 3013/89 w odniesieniu do przywozu i wywozu produktów sektora mięsa baraniego i koziego (8) - być zarządzane zgodnie z przepisami art. 16 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 2529/2001. Należy tego dokonać zgodnie z art. 308a, art. 308b i art. 308c ust. l rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w zakresie wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (9).
(9)
W celu uniknięcia jakiejkolwiek dyskryminacji państw eksportujących i zważywszy, że w ostatnich dwóch latach równoważne kontyngenty taryfowe zostały szybko wyczerpane, kontyngenty taryfowe w ramach niniejszego rozporządzenia nie powinny być początkowo uważane za bliskie wykorzystania w rozumieniu art. 308c rozporządzenia (EWG) nr 2454/93 przy zastosowaniu zarządzania zgodnie z zasadą „kto pierwszy, ten lepszy”. Dlatego organy celne powinny odstąpić od wymagania zabezpieczenia w odniesieniu do towarów początkowo przywożonych w ramach niniejszych kontyngentów zgodnie z art. 308c ust. l i art. 248 ust. 4 rozporządzenia (EWG) nr 2454/93. Z uwagi na specyfikę przechodzenia z jednego systemu zarządzania do drugiego nie stosuje się art. 308c ust. 2 i 3 tego rozporządzenia.
(10)
Należy wyjaśnić, jaki rodzaj dowodu potwierdzającego pochodzenie produktów podmioty gospodarcze zobowiązane są przedstawić, aby skorzystać z kontyngentów taryfowych według zasady „kto pierwszy, ten lepszy”.
(11)
Przy zgłaszaniu organom celnym przez podmioty gospodarcze produktów na bazie mięsa baraniego w celu przywozu trudno jest im ustalić, czy produkty pochodzą z owiec domowych, czy owiec innego pochodzenia, co jest podstawą do określenia stosowania różnych stawek celnych. W związku z tym stosowne jest zapewnienie, aby dowód pochodzenia zawierał takie wyjaśnienie.
(12)
Zgodnie z rozdziałem II dyrektywy Rady nr 2002/99/WE z dnia 16 grudnia 2002 r. ustanawiającej zasady zdrowia zwierząt regulujące produkcję, przetwarzanie, dystrybucję i wprowadzanie do obrotu produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do spożycia przez ludzi (10) oraz z dyrektywą Rady 97/78/WE z dnia 18 grudnia 1997 r. ustanawiającą zasady regulujące organizację kontroli weterynaryjnej produktów wprowadzanych do Wspólnoty z państw trzecich (11) przywóz może być dopuszczony tylko w przypadku produktów spełniających wymagania obowiązujących obecnie w państwach Wspólnoty zasad weterynaryjnych i certyfikacji.
(13)
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mięsa Baraniego i Koziego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Niniejsze rozporządzenie otwiera wspólnotowe kontyngenty taryfowe dla owiec, kóz, mięsa baraniego i koziego na okres od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia 2006 r.
Artykuł 2
Opłaty celne stosowane do przywozu do Wspólnoty owiec, kóz, mięsa baraniego i koziego objętych kodami CN 0104 10 30, 0104 10 80, 0104 20 90, 0210 99 21, 0210 99 29 i 0204 pochodzących z krajów wskazanych w Załączniku należy zawiesić lub zmniejszyć zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.
Artykuł 3
1. W odniesieniu do ilości wyrażonych w ekwiwalentach wagowych tusz dla przywozu mięsa objętego kodem CN 0204 i zwierząt żywych objętych kodami CN 0104 10 30, 0104 10 80 i 0104 20 90, jak również do opłat celnych należy stosować wielkości określone w Załączniku.
2. Dla obliczania ilości wyrażonych za pomocą „ekwiwalentów wagowych tusz” określonych w ust. 1 masę netto produktów z mięsa baraniego i koziego należy pomnożyć przez następujące współczynniki:
a)
w przypadku zwierząt żywych: 0,47;
b)
w przypadku mięsa z jagniąt i z koźląt bez kości: 1,67;
c)
w przypadku baraniny bez kości, mięsa koziego bez kości innego niż mięso z koźląt oraz dowolnej mieszanki tych mięs: 1,81;
d)
w przypadku produktów z kośćmi: 1,00.
„Koźlę” oznacza kozę w wieku do jednego roku.
Artykuł 4
W drodze odstępstwa od tytułu II(A) i (B) rozporządzenia (WE) nr 1439/95, kontyngentami taryfowymi określonymi Załączniku do niniejszego rozporządzenia zarządza się na zasadzie „kto pierwszy, ten lepszy” i zgodnie z art. 308a, 308b i 308c ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 2454/93 w okresie od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia 2006 r. Artykuł 308c ust. 2 i 3 tego rozporządzenia nie ma zastosowania. Nie wymaga się zezwoleń na przywóz.
Artykuł 5
1. Aby skorzystać z kontyngentów taryfowych przedstawionych w Załączniku, należy przedstawić władzom celnym Wspólnoty ważny dowód pochodzenia wydany przez właściwy urząd w danym kraju trzecim wraz ze zgłoszeniem celnym o dopuszczenie do swobodnego obrotu. Pochodzenie produktów objętych kontyngentami taryfowymi innymi niż te wynikające z umów w sprawie taryf preferencyjnych określa się zgodnie z przepisami obowiązującymi we Wspólnocie.
2. Dowód pochodzenia, o którym mowa w ust. 1, jest następujący:
a)
w przypadku kontyngentu taryfowego stanowiącego część umowy w sprawie preferencyjnej stawki celnej jest to dowód pochodzenia ustalony w tej umowie;
b)
w przypadku pozostałych kontyngentów taryfowych jest to dowód pochodzenia ustalony zgodnie z art. 47 rozporządzenia (EWG) nr 2454/93 oraz, oprócz elementów przewidzianych w tym artykule, następujące dane:
-
kod CN (przynajmniej pierwsze cztery cyfry),
-
numer lub numery porządkowe danego kontyngentu taryfowego,
-
całkowita waga netto dla kategorii współczynnika zgodnie z art. 3 ust. 2 tego rozporządzenia;
c)
w przypadku kraju, którego kontyngenty wchodzą w zakres lit. a) oraz b) i zostaną połączone, jest to dowód, o którym mowa w lit. a).
W przypadku gdy dowód pochodzenia, o którym mowa w lit. b), jest przedstawiany jako dokument towarzyszący tylko jednemu zgłoszeniu o dopuszczenie do obrotu, może on zawierać kilka numerów porządkowych. We wszystkich pozostałych przypadkach zawiera on tylko jeden numer porządkowy.
3. Aby skorzystać z kontyngentów taryfowych przedstawionych w Załączniku dla grupy krajów 4 w odniesieniu do produktów objętych kodami CN ex 0204, ex 0210 99 21 oraz ex 0210 99 29, w dowodzie pochodzenia, w kratce przeznaczonej na opis produktów znajduje się jeden z poniższych napisów:
a)
„produkt(-y) pozyskane z owiec domowych”;
b)
„produkty pozyskane z owiec innych niż domowe”.
Opisy te odpowiadają opisom w świadectwie weterynaryjnym, które towarzyszy tym produktom.
Artykuł 6
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie jest stosowane od dnia 1 stycznia 2006 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 27 grudnia 2005 r.