Rozporządzenie Komisji (WE) NR 1128/1999
z dnia 28 maja 1999 r.
ustanawiające szczegółowe reguły stosowania kontyngentu taryfowego na cielęta ważące nie więcej niż 80 kilogramów pochodzące z niektórych państw trzecich
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 3066/95 z dnia 22 grudnia 1995 r. ustanawiające niektóre koncesje w formie wspólnotowych kontyngentów taryfowych na niektóre produkty rolne i przewidujące dostosowanie, jako środka autonomicznego i przejściowego, niektórych koncesji rolnych przewidzianych w Układach Europejskich, w celu uwzględnienia Porozumienia w sprawie Rolnictwa zawartego w trakcie wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej [1], ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2435/98 [2], w szczególności jego art. 8,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1926/96 z dnia 7 października 1996 r. ustanawiające niektóre koncesje w formie wspólnotowych kontyngentów taryfowych na niektóre produkty rolne i przewidujące dostosowanie, jako środka autonomicznego i przejściowego, niektórych koncesji rolnych przewidzianych w układach o wolnym handlu i kwestiach związanych z handlem z Estonią, Łotwą i Litwą, w celu uwzględnienia Porozumienia w sprawie Rolnictwa zawartego w trakcie wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej [3], w szczególności jego art. 5,
uwzględniając decyzję Rady 98/677/WE z dnia 18 maja 1998 r. w sprawie zawarcia Protokołu dostosowującego aspekty handlowe Układu Europejskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi z jednej strony a Republiką Litwy z drugiej strony, w celu uwzględnienia przyłączenia Republiki Austrii, Republiki Finlandii i Królestwa Szwecji do Unii Europejskiej oraz wyniku negocjacji Rundy Urugwajskiej w sprawie Rolnictwa, w tym ulepszeń do istniejących przepisów preferencyjnych [4], w szczególności jej art. 2,
uwzględniając decyzję Rady 1999/86/WE dnia 18 maja 1998 r. w sprawie sfinalizowania Protokołu dostosowania handlowych aspektów Układu Europejskiego między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi z jednej strony, a Republiką Estonii z drugiej strony tak, by uwzględniały one przystąpienie Republiki Austrii, Republiki Finlandii i Królestwa Szwecji do Unii Europejskiej oraz wyniki negocjacji w sprawie Rolnictwa w Rundzie Urugwajskiej, wraz z usprawnieniami w istniejących uzgodnieniach preferencyjnych [5], w szczególności jej art. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenia (WE) nr 3066/95 i (WE) nr 1926/96 oraz decyzje 98/677/WE i 1999/86/WE przewidują otwarcie kontyngentu taryfowego na roczną ilość 178000 żywego bydła ważącego 80 kilogramów lub mniej pochodzącego z Węgier, Polski, Republiki Czeskiej, Słowacji, Rumunii, Bułgarii, Estonii, Łotwy i Litwy korzystającego z 80 % obniżki stawek należności celnych; istnieje konieczność wprowadzenia na zasadzie wieloletniej, dla okresów dwunastomiesięcznych rozpoczynających się dnia 1 lipca, zwanych dalej "rokiem przywozu", szczegółowych zasad stosowania; w tym celu należy zastosować roczne ustalenia określone w przeszłości dla tego kontyngentu.
(2) Doświadczenie wykazuje, że ograniczanie przywozu może prowadzić do przedstawiania wniosków dotyczących przywozu spekulacyjnego; aby zapewnić właściwe funkcjonowanie zaplanowanych środków, większa część dostępnych ilości powinna być zarezerwowana dla "tradycyjnych" importerów żywego bydła; w pewnych przypadkach błędy administracyjne popełnione przez właściwy organ krajowy mogą spowodować, że dostęp podmiotów gospodarczych do tej części kontyngentu będzie ograniczony; należy ustanowić przepis umożliwiający naprawienie wszelkich powstałych szkód.
(3) Aby nie wprowadzać zbyt rygorystycznych zasad do stosunków handlowych w tym sektorze, tym importerom, którzy są w stanie wykazać, że prowadzą rzeczywisty handel znaczną ilością zwierząt z państwami trzecimi, należy udostępnić drugi przydział; w związku z powyższym oraz mając na uwadze efektywne zarządzanie, zainteresowane podmioty gospodarcze muszą być zobligowane do wywozu i/lub przywozu przynajmniej 100 zwierząt w okresie 12 miesięcy poprzedzających dany rok przywozu; partia licząca 100 zwierząt stanowi w zasadzie ilość typową; doświadczenie wykazało, że sprzedaż lub nabycie pojedynczej partii stanowi minimalne wymaganie, aby transakcja była uważana za rzeczywistą i wykonalną.
(4) Do celów weryfikacji tych kryteriów, wymaga się, by wszystkie wnioski pochodzące do tego samego podmiotu gospodarczego składane były w Państwie Członkowskim, w którym importer jest zarejestrowany do celów podatku VAT.
(5) Aby nie dopuścić do spekulacji, "tradycyjne" podmioty gospodarcze, które w dniu 1 czerwca przed danym rokiem przywozu nie zajmują się już działalnością w sektorze wołowiny i cielęciny, nie powinny mieć dostępu do kontyngentu.
(6) Należy ustanowić ze prawa przywozu są przyznawane po okresie rozpatrzenia i podlegają, w miarę potrzeby, stosowaniu jednolitej obniżki stawek procentowych.
(7) Aby przywóz przebiegał we właściwy sposób, wydawanie licencji powinno być rozłożone w czasie na cały rok przywozu.
(8) Przedmiotowy kontyngent powinien być zarządzany za pomocą pozwoleń na przywóz; w tym celu należy ustalić zasady składania wniosków oraz zakres informacji, które będą podawane we wnioskach i pozwoleniach, jeśli niezbędne, poprzez uzupełnianie niektórych przepisów określonych w rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 3719/88 z dnia 16 listopada 1988 r. ustanawiającym wspólne szczegółowe reguły stosowania systemu pozwoleń na przywóz i na wywóz oraz świadectw o wcześniejszym ustaleniu refundacji dla produktów rolnych [6], ostatnio zmienionym rozporządzeniem (WE) nr 168/1999 [7], oraz rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1445/95 z dnia 26 czerwca 1995 r. w sprawie zasad stosowania pozwoleń na przywóz i na wywóz w sektorze wołowiny i cielęciny oraz uchylającym rozporządzeniu (EWG) nr 2377/80 [8], ostatnio zmienionym rozporządzeniem (WE) nr 2648/98 [9].
(9) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wołowiny i Cielęciny,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Z wyjątkiem przywozu w ramach kontyngentów taryfowych na przywóz 169000 młodych byków opasowych oraz 153000 żywego bydła ważącego 80-300 kilogramów, przywóz do Wspólnoty żywego bydła objętego kodami CN 01029005, 01029021, 01029029, 01029041 oraz 01029049 określony w art. 1 ust. 1 lit. a) rozporządzenia Rady (EWG) nr 805/68 [10], pochodzącego z państw wymienionych w załączniku I, podlega środkom zarządzania ustanowionym w niniejszym rozporządzeniu.
Artykuł 2
1. Pozwolenia na przywóz na mocy niniejszego rozporządzenia mogą być wydawane na zasadzie wieloletniej dla okresów od dnia 1 lipca do dnia 30 czerwca roku następnego (zwany dalej "rokiem przywozu"), dla poszczególnych lat przywozu jedynie dla 178000 zwierząt objętych kodem CN 01029005 pochodzących z państw wymienionych w załączniku I.
Kontyngent jest oznaczony numerem seryjnym 09.4598.
2. Dla tej grupy zwierząt cłood wartości dodanej oraz cła specyficzne ustalone w ramach Wspólnej Taryfy Celnej (WTC) są obniżone o 80 %.
3. Roczna ilość określona w ust. 1 jest podzielona na dwie następujące części:
a) pierwsza część w wysokości równej 70 %, tj. 124600 sztuk, przeznaczona jest dla importerów ze Wspólnoty, którzy mogą przedstawić dowód, że dokonywali przywozu w ramach kontyngentu zwierząt oznaczonych numerem seryjnym 09.4598 przez okres 36 miesięcy poprzedzających dany rok przywozu.
Jednakże Państwa Członkowskie mogą przyjąć jako ilość referencyjną te prawa przywozu na poprzedzający rok przywozu, które z powodu błędu administracyjnego właściwego organu krajowego nie zostały przydzielone;
b) druga część w wysokości 30 %, tj. 53400 sztuk, przeznaczona jest dla importerów, którzy mogą przedstawić dowód, że dokonywali przywozu z państw trzecich, co najmniej 100 sztuk żywego bydła objętego kodem CN 010290 przez okres 12 miesięcy poprzedzających dany rok przywozu, oprócz przywozu określonego w lit. a).
Podmioty gospodarcze muszą być zarejestrowane w Państwie Członkowskim do celów podatku VAT.
4. 124600 sztuk bydła ma być przyznane uprawnionym importerom na podstawie wniosków przy przywozie proporcjonalnie do ilości przywożonych przez nich zwierząt w rozumieniu ust. 3 lit. a) akapit pierwszy w okresie, wymienionym w tym punkcie oraz po potwierdzeniu zgodności z ust. 6.
5. 53400 sztuk bydła ma być przyznane uprawnionym podmiotom gospodarczym proporcjonalnie do ilości, o które się ubiegały w rozumieniu ust. 3 lit. b) oraz po potwierdzeniu zgodności z ust. 6.
6. Dowód przywozu dostarczany jest wyłącznie w formie celnego dokumentu dopuszczenia do swobodnego obrotu, należycie ostemplowanego przez organy celne.
Państwa Członkowskie mogą przyjmować kopie powyższych dokumentów, należycie poświadczone przez organ wystawiający, jeśli wnioskodawcy mogą udowodnić właściwym władzom, że nie byli w stanie uzyskać oryginału dokumentu.
Artykuł 3
1. Podmioty gospodarcze, które dnia 1 czerwca roku poprzedzającego rok przywozu nie prowadzą już żadnej działalności w sektorze wołowiny i cielęciny, nie kwalifikują się do przydziału na mocy art. 2 ust. 3 lit. a) akapit pierwszy.
2. Jakiekolwiek przedsiębiorstwo utworzone poprzez łączenie się przedsiębiorstw, z których każde ma prawa na mocy art. 2 ust. 4, korzysta z tych samych praw, co przedsiębiorstwa, z których zostało one utworzone.
Artykuł 4
1. Wnioski o prawa przywozu mogą być przedkładane tylko w tym Państwie Członkowskim, w którym wnioskodawca jest zarejestrowany do celów podatku VAT.
2. Dla celów art. 2 ust. 3 lit. a) akapit pierwszy podmioty gospodarcze przedstawiają wnioski o prawa przywozu do właściwych organów wraz z dowodem określonym w art. 2 ust. 6 najpóźniej do dnia 8 czerwca przed danym rokiem przywozu.
Po weryfikacji przedstawionych dokumentów, Państwa Członkowskie przekazują Komisji najpóźniej w terminie dziesięciu dni roboczych po upływie terminu złożenia wniosków, wykaz podmiotów gospodarczych, które spełniają warunki zatwierdzenia, zawierającą w szczególności ich nazwy, adresy oraz liczbę kwalifikujących się zwierząt przywożonych w okresie określonym w art. 2 ust. 3 lit. a) akapit pierwszy.
3. Dla celów art. 2 ust. 3 lit. b) wnioski o prawa przywozu wraz z dowodem określonym w art. 2 ust. 6 muszą zostać wniesione do dnia 8 czerwca przed danym rokiem przywozu.
Każdy wnioskodawca może przedłożyć tylko jeden wniosek. W razie, gdy ten sam wnioskodawca przedłoży więcej niż jeden wniosek, wszystkie wnioski przedłożone przez tę osobę zostaną odrzucone. Wnioski nie mogą odnosić się do ilości większych niż dostępne ilości.
Po weryfikacji przedstawionych dokumentów, najpóźniej w terminie dziesięciu dni roboczych poprzedzających upływ terminu złożenia wniosków, Państwa Członkowskie przekazują Komisji listę wnioskodawców i wnioskowanych ilości.
4. Wszelkie powiadomienia, w tym powiadomienia o braku wniosków, mają być sporządzone zgodnie ze wzorami formularzy zamieszczonymi w załączniku II i III do niniejszego rozporządzenia i przesłane faksem.
Artykuł 5
1. Komisja decyduje, w jakim zakresie wnioski mogą być przyjmowane.
2. W odniesieniu do wniosków na mocy art. 4 ust. 3, w przypadku, których zgłaszane ilości przekraczają dostępne ilości, Komisja obniża pułap zgłaszanych ilości w oparciu o ustalony procent.
Jeśli obniżenie, określone w poprzednim akapicie powoduje spadek ilości poniżej 100 sztuk na jeden wniosek, przyznanie odbywa się w drodze losowania partii 100 sztuk dokonanego przez zainteresowane Państwa Członkowskie. Jeżeli pozostała ilość obejmuje mniej niż 100 sztuk, stanowi osobną partię.
Artykuł 6
1. Przywóz ilości przyznanych zgodnie z art. 5 odbywa się za okazaniem jednego lub więcej niż jednego pozwolenia na przywóz.
2. Wnioski o wydanie zezwolenia na przywóz mogą być składane tylko w tym Państwie Członkowskim, w którym został złożony wniosek o prawa przywozu.
3. Po powiadomieniu przez Komisję o przyznanych ilościach, zgodnie z art. 5 ust. 1, pozwolenia mają być wydawane, na wniosek podmiotów gospodarczych, do dnia 31 grudnia roku przywozu maksymalnie dla 50 % przyznanych praw przywozu. Pozwolenia na przywóz dla pozostałych ilości dla tego samego roku przywozu są wydawane od dnia 1 stycznia.
Liczba zwierząt, dla której wydane jest pozwolenie ma być wyrażona w jednostkach. W miarę potrzeby liczby mają być zaokrąglone w górę lub w dół w zależności od przypadku.
4. Wnioski o wydanie zezwolenia oraz pozwolenie muszą zawierać następujące wpisy:
a) w polu 8, wskazanie państw określonych w załączniku I; wydanie pozwolenia pociąga za sobą obowiązek przywozu z jednego lub więcej niż jednego państwa spośród wymienionych państw;
b) w polu 16, podpozycję CN 01029005;
c) w polu 20, numer seryjny 09.4598 oraz przynajmniej jeden z poniższych wpisów:
- Reglamento (CE) No. 1128/1999
- Forordning (EF) Nr. 1128/1999
- Verordnung (EG) Nr. 1128/1999
- Κανονισμός (EK) αριθ. 1128/1999
- Regulation (EC) No 1128/1999
- Règlement (CE) no 1128/1999
- Regolamento (CE) n. 1128/1999
- Verordening (EG) Nr. 1128/1999
- Regulamento (CE) n.o 1128/1999
- Asetus (EY) n:o 1128/1999
- Förordning (EG) nr. 1128/1999.
5. Pozwolenia na przywóz wydane zgodnie z niniejszym rozporządzeniem są ważne przez 90 dni od dnia ich wydania w rozumieniu art. 21 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 3719/88. Jednakże pozwolenia mogą być wydawane tylko z mocą obowiązującą od dnia 1 lipca roku przywozu i okres ich ważności wygasa najpóźniej do dnia 30 czerwca.
6. Wydane pozwolenia są ważne na terytorium całej Wspólnoty.
7. Nie stosuje się w art. 8 ust. 4 rozporządzenia (EWG) nr 3719/88.
Artykuł 7
Przywożone zwierzęta podlegają opłatom celnym określonym w art. 1 za wydaniem świadectw przewozowych 1 EUR wydanych przez kraj wywozu zgodnie z protokołem 4 załączonym do Układów Europejskich z państwami stowarzyszonymi Europy Środkowej oraz zgodnie z protokołem 3 załączonym do Układów Europejskich z państwami bałtyckimi lub za okazaniem deklaracji sporządzonej przez eksportera zgodnie z tymi protokołami.
Artykuł 8
Przepisy rozporządzenia (EWG) nr 3719/88 i rozporządzenia (WE) nr 1445/95 stosuje się z zastrzeżeniem przepisów niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 9
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 28 maja 1999 r.