DYREKTYWA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY 2009/144/WE
z dnia 30 listopada 2009 r.
w sprawie niektórych części i cech kołowych ciągników rolniczych lub leśnych
(wersja ujednolicona)
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 95,
uwzględniając wniosek Komisji,
uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),
stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu (2),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Dyrektywa Rady 89/173/EWG z dnia 21 grudnia 1988 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do niektórych części i cech kołowych ciągników rolniczych lub leśnych (3) została kilkakrotnie znacząco zmieniona (4). W celu zapewnienia jej jasności i zrozumiałości należy ją zatem ujednolicić.
(2)
Dyrektywa 89/173/EWG jest jedną ze szczegółowych dyrektyw dotyczących systemu homologacji typu WE, o którym mowa w dyrektywie Rady 74/150/EWG, zastąpionej dyrektywą 2003/37/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 maja 2003 r. w sprawie homologacji typu ciągników rolniczych lub leśnych, ich przyczep i wymiennych holowanych maszyn, łącznie z ich układami, częściami i oddzielnymi zespołami technicznymi (5) i określa normy techniczne dotyczące projektowania i budowy ciągników rolniczych i leśnych odnoszące się do układów kierowniczych. Te normy techniczne dotyczą zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich, w celu umożliwienia stosowania procedury homologacji typu WE przewidzianej w dyrektywie 2003/37/WE odnośnie każdego typu ciągnika. W związku z tym, przepisy ustanowione dyrektywą 2003/37/WE odnoszące się do ciągników rolniczych i leśnych, ich przyczep i wymiennych holowanych maszyn, łącznie z ich układami, częściami i oddzielnymi zespołami technicznymi stosują się do niniejszej dyrektywy.
(3)
Wymagania techniczne, które muszą spełniać ciągniki zgodnie z ustawodawstwem krajowym, dotyczą między innymi ich wymiarów i masy, regulatorów prędkości, ochrony części napędowych, części wystających i kół, sterowania hamulców pojazdów ciągnionych, szyb przednich i innych szyb, sprzężenia mechanicznego pomiędzy ciągnikiem i pojazdem ciągnionym, a także położenia i sposobu przymocowania do zabudowy ciągnika ustawowych tablic i innych oznaczeń.
(4)
Należy uwzględnić wymogi techniczne przyjęte przez Europejską Komisję Gospodarczą Organizacji Narodów Zjednoczonych (EKG ONZ) w odpowiednich uregulowaniach załączonych do Porozumienia Europejskiej Komisji Gospodarczej Narodów Zjednoczonych a dotyczące przyjęcia ujednoliconych norm technicznych dla pojazdów kołowych, wyposażenia i części, które mogą być stosowane w pojazdach kołowych lub w nich używane oraz warunków wzajemnego uznawania homologacji przyznanych na podstawie tych norm (6).
(5)
Niniejsza dyrektywa nie narusza zobowiązań państw członkowskich odnoszących się do terminów przeniesienia do prawa krajowego i stosowania dyrektyw określonych w załączniku VII część B,
PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:
Artykuł 1
1. Do celów niniejszej dyrektywy „ciągnik” (rolniczy lub leśny) oznacza każdy pojazd silnikowy, wyposażony w koła lub gąsienice i posiadający co najmniej dwie osie, którego główna funkcja polega na mocy pociągowej i który został specjalnie skonstruowany w celu holowania, pchania, przewożenia lub napędzania odpowiednich narzędzi, maszyn lub przyczep, przeznaczonych do stosowania w rolnictwie lub leśnictwie. Może on być w wyposażony w celu przewożenia rzeczy i osób.
2. Niniejszą dyrektywę stosuje się wyłącznie do ciągników określonych w ust. 1, wyposażonych w opony pneumatyczne oraz zaprojektowanych do poruszania się z maksymalną prędkością od 6 do 40 km/godz.
Artykuł 2
1. W odniesieniu do ciągników, które spełniają wymogi określone w niniejszej dyrektywie, państwa członkowskie nie mogą, z przyczyn związanych z przedmiotem niniejszej dyrektywy:
a)
odmówić udzielenia homologacji typu WE lub krajowej homologacji typu ciągnika;
b)
odmówić rejestracji lub zabronić sprzedaży, dopuszczenia do ruchu lub eksploatowania takiego ciągnika.
W drodze odstępstwa od przepisów akapitu pierwszego dotyczących użytkowania ciągnika, państwa członkowskie mogą, z powodów związanych z dopuszczalną masą ciągnioną, stosować przepisy krajowe odzwierciedlające w szczególności szczególne wymagania dotyczące charakteru ukształtowania terenu na terytorium danego państwa, w ramach ograniczeń określających dopuszczalną masę ciągnioną wymienione w ppkt 2.2 załącznika I, o ile nie wiąże się to z wprowadzeniem zmian w samym ciągniku lub z kolejną dodatkową krajową homologacją typu.
2. W odniesieniu do ciągników, które nie spełniają wymogów określonych w niniejszej dyrektywie, państwa członkowskie, z przyczyn związanych z przedmiotem niniejszej dyrektywy:
a)
nie udzielają homologacji typu WE;
b)
mogą odmówić udzielenia krajowej homologacji typu.
3. W odniesieniu do nowych ciągników, które nie spełniają wymogów określonych w niniejszej dyrektywie, państwa członkowskie, z przyczyn związanych z przedmiotem niniejszej dyrektywy:
a)
uznają świadectwa zgodności, w jakie zaopatrzone są nowe ciągniki zgodnie z przepisami dyrektywy 2003/37/WE, za już nieobowiązujące do celów art. 7 ust. 1 tej dyrektywy;
b)
mogą odmówić rejestracji, sprzedaży lub dopuszczenia do ruchu tych nowych ciągników.
Artykuł 3
1. Każde państwo członkowskie udziela homologacji WE części dla wszelkich typów szyb przednich i innych szyb lub sprzężenia mechanicznego, które spełniają wymagania konstrukcyjne i badań ustanowione w załącznikach III i/lub IV.
2. Państwo członkowskie, które udzieliło homologacji WE części, podejmuje wymagane środki, w koniecznym zakresie, oraz jeżeli zajdzie potrzeba, we współpracy z właściwymi organami innego państwa członkowskiego, w celu sprawdzenia zgodności produkowanych modeli z homologowanym typem. Takie sprawdzenie ogranicza się do kontroli na miejscu.
Artykuł 4
Państwa członkowskie wydają producentom ciągników, szyb przednich lub sprzężeń mechanicznych lub ich upoważnionym przedstawicielom znak homologacji WE części odpowiadający przykładom umieszczonym w załączniku III lub załączniku IV, dla każdego typu szyby przedniej lub innej szyby oraz sprzężenia mechanicznego, jakim stosownie do art. 3 udzielono homologacji.
Państwa członkowskie podejmują wszelkie właściwe środki w celu niedopuszczenia do stosowania znaków, które mogłyby powodować mylenie typów wyposażenia ciągnika, którym udzielono homologacji WE części stosownie do art. 3, z wyposażeniem innych typów.
Artykuł 5
Żadne państwo członkowskie nie może zakazać wprowadzania do obrotu szyb przednich lub innych szyb, lub sprzężenia mechanicznego z powodów związanych z ich budową, jeśli mają one znak homologacji WE części.
Jednakże, państwo członkowskie może zakazać wprowadzenia na rynek szyb przednich i innych tafli szkła lub sprzężenia mechanicznego posiadającego znak homologacji WE części, jeśli nie odpowiadają one homologowanemu typowi.
Państwo członkowskie powiadamia pozostałe państwa członkowskie oraz Komisję o podjętych środkach, przedstawiając powody swojej decyzji.
Artykuł 6
Właściwe organy każdego państwa członkowskiego, w ciągu jednego miesiąca, przesyłają właściwym organom pozostałych państw członkowskich kopię świadectwa homologacji części, którego wzór pokazany jest w załączniku III lub załączniku IV, wypełnionego dla każdego typu szyby przedniej i innych tafli szkła lub sprzężenia mechanicznego, które zostały homologowane lub nie.
Artykuł 7
1. Jeżeli państwo członkowskie, które udzieliło homologacji WE części, zauważy, że pewna ilość szyb przednich i innych tafli szkła lub sprzężeń mechanicznych posiadających znak homologacji WE części, nie odpowiada typowi, który dane państwo homologowało, podejmuje niezbędne środki w celu zapewnienia zgodności produkowanych modeli z homologowanym typem.
Właściwe organy tego państwa członkowskiego powiadamiają właściwe organy pozostałych państw członkowskich o podjętych środkach, które mogą, jeżeli będzie taka konieczność, w przypadku poważnej i powtarzającej się niezgodności z homologowanym typem, obejmować również wycofanie homologacji WE części.
Organy te podejmują takie same środki, jeżeli zostaną poinformowane przez właściwe organy innego państwa członkowskiego o tego rodzaju braku zgodności.
2. Właściwe organy państw członkowskich, w ciągu miesiąca, powiadamiają się wzajemnie o cofnięciu homologacji WE części oraz o powodach podjętych środków.
Artykuł 8
Każda decyzja, podjęta zgodnie z przepisami przyjętymi w celu wykonania niniejszej dyrektywy, odmawiająca udzielenia lub wycofująca homologację WE części w stosunku do szyby przedniej lub sprzężenia mechanicznego lub zakazująca wprowadzenia na rynek lub eksploatowania, szczegółowo określa powody, które stanowią jej podstawę.
O decyzjach takich zawiadamia się zainteresowaną stronę, która jednocześnie zostaje poinformowana o przysługującym jej prawie do odwołania na mocy przepisów prawnych obowiązujących w danym państwie członkowskim i o terminach przewidzianych dla wnoszenia takich odwołań.
Artykuł 9
Zmiany konieczne do dostosowania do postępu technicznego wymagań załączników I do VI, przyjmuje się zgodnie z procedurą określoną w art. 20 ust. 3 dyrektywy 2003/37/WE.
Artykuł 10
Państwa członkowskie przekazują Komisji teksty podstawowych przepisów prawa krajowego przyjętych w zakresie objętym niniejszą dyrektywą.
Artykuł 11
Dyrektywa 89/173/EWG, zmieniona aktami wymienionymi w załączniku VII, część A traci moc, bez uszczerbku dla zobowiązań państw członkowskich odnoszących się do terminów przeniesienia do prawa krajowego i stosowania dyrektyw określonych w załączniku VII, część B.
Odesłania do uchylonej dyrektywy odczytuje się jako odesłania do niniejszej dyrektywy, zgodnie z tabelą korelacji w załączniku VIII.
Artykuł 12
Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejszą dyrektywę stosuje się od dnia 1 czerwca 2010 r.
Artykuł 13
Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, 30 listopada 2009