Decyzja Komisji
z dnia 8 czerwca 1988 r.
ustanawiająca procedurę uprzedniego komunikowania się i konsultacji w zakresie polityki migracyjnej w odniesieniu do krajów niebędących członkami Wspólnoty
(88/384/EWG)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 118,
a także mając na uwadze, co następuje:
populacje ludności cudzoziemskiej we Wspólnocie i zmiany, zachodzące w jej składzie stanowią ważny czynnik demograficzny, szczególnie z racji trwałej natury obecności tych populacji, łączenia rodzin i wysokiego przyrostu naturalnego tej ludności;
istnieją problemy, związane z ich integracją z siłą roboczą na rynku pracy i w społeczeństwie, w szczególności trudności w kształceniu, szkoleniu i zatrudnieniu drugiej generacji;
istotne jest zapewnienie, by polityki migracyjne Państw Członkowskich wobec krajów niebędących członkami Wspólnoty uwzględniały zarówno wspólne polityki jak też działania, podejmowane na poziomie Wspólnoty, szczególnie w ramach polityki rynku pracy Wspólnoty, aby nie stwarzać zagrożeń dla jej rezultatów; niezbędne jest ułatwienie wymiany informacji i poglądów w tej dziedzinie celem przyjęcia wspólnych propozycji i dlatego też niezbędne jest przygotowanie procedury konsultacyjnej, zapewniającej udział wszystkich Państw Członkowskich;
ponadto, w rezolucji z dnia 9 lutego 1976 r. [1], dotyczącej programu działań na rzecz pracowników-migrantów i członków ich rodzin oraz w rezolucji z dnia 27 czerwca 1980 r. [2], dotyczącej orientacji odnośnie do polityki rynku pracy Wspólnoty, Rada podkreśliła doniosłość podjęcia odpowiednich konsultacji w zakresie polityki migracyjnej wobec krajów niebędących członkami Wspólnoty, a także mając na uwadze, że integracja rynku pracy Wspólnoty powinna być popierana w ramach swobodnego przepływu siły roboczej w obrębie Wspólnoty, szczególnie poprzez odpowiednie konsultacje w zakresie tej polityki, zgodnie z konkluzjami przyjętymi w tym przedmiocie przez Radę w dniu 22 listopada 1979 r.; rezolucja Rady z dnia 16 czerwca 1983 r. [3] w sprawie wytycznych dla polityki Wspólnoty w zakresie migracji ponownie potwierdziła potrzebę takich konsultacji;
ponadto końcowy komunikat z konferencji szefów państw i rządów w dniach 9 i 10 grudnia 1974 r. w Paryżu w pkt 10 zalecił stopniową harmonizację ustawodawstwa, dotyczącego cudzoziemców; Rada Europejska w dniach 25 i 26 czerwca 1984 r. przyjęła konkluzje w sprawie polityki społecznej; w deklaracji, załączonej do Aktu Końcowego Jednolitego Aktu Europejskiego [4], Konferencja Międzyrządowa wyraziła wolę Państw Członkowskich do współpracy "bez uszczerbku dla uprawnień Wspólnoty, szczególnie w zakresie wjazdu, przemieszczania i pobytu obywateli państw trzecich";
w rezolucji z dnia 9 czerwca 1983 r. [5], dotyczącej między innymi unii paszportowej i zniesienia indywidualnych kontroli na granicach Wspólnoty, Parlament Europejski wezwał Radę i Komisję do dokonania dalszych propozycji, szczególnie mających na celu harmonizację polityki wizowej i ustawodawstwa dotyczącego cudzoziemców;
rolą Komisji, w świetle uprawnień nadanych jej Traktatem, jest promocja współpracy pomiędzy Państwami Członkowskimi w dziedzinie polityki społecznej, a szczególnie w dziedzinach wskazanych powyżej oraz organizowanie w tym celu odpowiednich konsultacji;
w tym celu Komisja przyjęła decyzję 85/381/EWG [6], ustalającą procedurę uprzedniego komunikowania się i konsultacji w sprawach polityki migracyjnej w odniesieniu do krajów niebędących członkami Wspólnoty;
w orzeczeniu z dnia 9 lipca 1987 r. wydanym w połączonych sprawach 281, 283, 284, 285 i 287/85 (Republika Federalna Niemiec, Republika Francji, Królestwo Niderlandów, Królestwo Danii, Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Północnej Irlandii przeciw Komisji) Trybunał Sprawiedliwości orzekł, że współpraca pomiędzy Państwami Członkowskimi w dziedzinie socjalnej, przewidziana w art. 118 ust. 1 Traktatu, obejmuje również sprawy polityki migracyjnej wobec krajów niebędących członkami Wspólnoty w tym znaczeniu, że uprawnienie do przeprowadzania konsultacji, udzielone Komisji zgodnie z art. 118 ust. 2, upoważnia ją do przyjęcia regulacji o charakterze wiążącym;
niniejsza decyzja powtarza treść decyzji 85/381/EWG z uzupełnieniami, podyktowanymi wyżej wymienionym orzeczeniem Trybunału z dnia 9 czerwca 1987 r.,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
1. Państwa Członkowskie przekazują Komisji i innym Państwom Członkowskim w odpowiednim czasie, a najpóźniej w chwili ich opublikowania, uprzednie informacje w zakresie:
- projektów działań, które zamierzają podjąć w odniesieniu do pracowników z państw trzecich i członków ich rodzin w zakresie wjazdu, pobytu i zatrudnienia, włączając nielegalny wjazd, pobyt i zatrudnienie, jak też realizacji równego traktowania w sprawach warunków życia i pracy, zarobków i praw ekonomicznych, promocji integracji z siłą roboczą na rynku pracy i w społeczeństwie oraz dobrowolnego powrotu takich osób do krajów swego pochodzenia,
- projektów porozumień dotyczących wyżej wymienionych spraw, jak również projektów porozumień o współpracy, które zamierzają negocjować lub renegocjować z państwami trzecimi, jeżeli te porozumienia zawierają postanowienia odnoszące się do wyżej wymienionych spraw,
- projektów porozumień, dotyczących warunków pobytu i zatrudnienia własnych obywateli, pracujących w państwach trzecich oraz członków ich rodzin, które zamierzają negocjować lub renegocjować z tymi krajami.
2. W zakresie spraw, wymienionych w pkt 1 Państwa Członkowskie przedstawią Komisji i innym Państwom Członkowskim teksty już obowiązujących przepisów ustawowych, wykonawczych lub administracyjnych jak też teksty porozumień, zawartych z państwami trzecimi.
Artykuł 2
1. Jeżeli w ciągu dwóch tygodni od daty otrzymania dokumentów, wymienionych w art. 1, Państwo Członkowskie wystąpi o to lub Komisja podejmie decyzję z własnej inicjatywy, Komisja przystępuje do konsultacji z Państwem Członkowskim na temat tych dokumentów w ciągu sześciu tygodni od ich otrzymania.
Komisja przystępuje do takich konsultacji bezzwłocznie, jeśli Państwo Członkowskie wnioskuje o to jako o sprawę pilną.
2. Komisja może w każdym czasie, na wniosek Państwa Członkowskiego lub z własnej inicjatywy, przeprowadzić konsultacje odnośnie projektów postanowień i porozumień wymienionych w art. 1, z wyjątkiem tych przypadków, w których konsultacje już się odbyły i w odniesieniu, do których nie nastąpiła żadna zmiana sytuacji.
Artykuł 3
Cele procedury konsultacyjnej przewidzianej w art. 2 ust. 1 obejmują, między innymi:
a) ułatwienie wzajemnej wymiany informacji oraz zidentyfikowanie wspólnych problemów i, w odniesieniu do tych problemów, ułatwienie przyjęcia wspólnej polityki przez Państwa Członkowskie szczególnie odnośnie międzynarodowych instrumentów, odnoszących się do spraw migracji;
b) zbadanie możliwości działań, które mogłyby zostać podjęte przez Wspólnotę lub Państwa Członkowskie w dziedzinach wymienionych w art. 1, skierowanych na osiągnięcie postępu w harmonizacji ustawodawstwa krajowego odnośnie cudzoziemców, promowanie maksymalnego włączenia wspólnych postanowień w porozumienia dwustronne oraz zapewnienie lepszej ochrony obywateli Wspólnoty, pracujących i mieszkających w państwach trzecich.
Artykuł 4
1. Konsultacje przeprowadzane są przez Komisję. Komisja przewodniczy spotkaniom i zapewnia obsługę sekretariatu.
2. Procedura konsultacyjna, ustanowiona niniejszą decyzją nie narusza zakresu kompetencji już istniejących komitetów, a szczególnie Komitetu Doradczego i Technicznego, zgodnie z rozporządzeniem Rady 1612/68/EWG [7].
3. Państwa Członkowskie podejmują wszelkie niezbędne kroki dla zapewnienia właściwego funkcjonowania procedury konsultacyjnej, a szczególnie, o ile to będzie niezbędne, zabezpieczają poufność udostępnionych im w związku z tym informacji.
Artykuł 5
Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 8 czerwca 1988 r.