DECYZJA KOMISJI
z dnia 13 sierpnia 2008 r.
ustanawiająca ekologiczne kryteria przyznawania wspólnotowego oznakowania ekologicznego farbom i lakierom zewnętrznym
(notyfikowana jako dokument nr C(2008) 4452)
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
(2009/543/WE)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1980/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 lipca 2000 r. w sprawie zrewidowanego programu przyznawania wspólnotowego oznakowania ekologicznego (1), w szczególności jego art. 6 ust. 1 akapit drugi,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Na mocy rozporządzenia (WE) nr 1980/2000 wspólnotowe oznakowanie ekologiczne można przyznać produktowi posiadającemu takie właściwości, dzięki którym może przyczyniać się on w znacznym stopniu do poprawy kluczowych aspektów środowiskowych.
(2)
Rozporządzenie (WE) nr 1980/2000 stanowi, że szczegółowe kryteria dotyczące przyznawania oznakowania ekologicznego należy ustalić dla poszczególnych grup produktów.
(3)
Należy przyjąć nową decyzję ustanawiającą kryteria ekologiczne przyznawania wspólnotowego oznakowania ekologicznego farbom i lakierom zewnętrznym.
(4)
Kryteria ekologiczne oraz związane z nimi wymogi w zakresie oceny i weryfikacji powinny obowiązywać przez okres czterech lat.
(5)
Środki przewidziane w niniejszej decyzji oparte są na projekcie kryteriów opracowanym przez Radę ds. Znakowania Ekologicznego Unii Europejskiej, ustanowioną na mocy art. 13 rozporządzenia (WE) nr 1980/2000.
(6)
Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią komitetu powołanego na mocy art. 17 rozporządzenia (WE) nr 1980/2000,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
1. Grupa produktów „farby i lakiery zewnętrzne” obejmuje przeznaczone do stosowania na zewnątrz dekoracyjne i ochronne farby i lakiery, bejce oraz produkty pokrewne, do budynków oraz mebli zewnętrznych, podłóg i ogrodzeń, zgodnie z ust. 2, przeznaczone dla amatorów i profesjonalistów, produkowane przede wszystkim do zastosowań zewnętrznych i wprowadzane na rynek w tym charakterze.
Grupa ta obejmuje między innymi powłoki i farby podłogowe, produkty barwione przez dystrybutorów na życzenie dekoratorów, zarówno amatorów, jak i profesjonalistów, systemy barwiące, farby dekoracyjne w postaci cieczy lub past, które mogą być wstępnie przygotowane, barwione lub preparowane przez producentów w odpowiedzi na oczekiwania konsumentów, w tym farby do drewna, bejce do drewna i desek, powłoki murarskie i powłoki wykończeniowe do metalu (z wyjątkiem antykorozyjnych powłok wykończeniowych i środków gruntujących) oraz środki gruntujące (oraz podkładowe) związane z tymi systemami produktów.
2. „Farba” oznacza barwiony materiał do pokrywania w postaci cieczy, pasty lub proszku, który po zastosowaniu na podłożu tworzy nieprzezroczystą warstwę o właściwościach ochronnych, dekoracyjnych lub specjalnych walorach technicznych.
„Lakier” oznacza bezbarwny materiał do pokrywania, który po zastosowaniu na podłożu tworzy stałą przezroczystą warstwę o właściwościach ochronnych, dekoracyjnych lub specjalnych walorach technicznych.
Po zastosowaniu farba i lakier wysychają, tworząc warstwę stałą, przylegającą do podłoża i chroniącą je.
Farby i lakiery dekoracyjne stanowią farby i lakiery stosowane na budynkach i ich elementach wykończeniowych oraz zewnętrznych meblach, podłogach i ogrodzeniach w celach dekoracyjnych i ochronnych. Są one nakładane in situ. Pełnią funkcję dekoracyjną, stanowiąc jednocześnie warstwę ochronną.
Bejce (lazury) oznaczają powłoki tworzące przezroczystą lub półprzezroczystą warstwę dekoracyjną i chroniącą drewno przed wpływem czynników atmosferycznych, która umożliwia łatwe utrzymywanie drewna w pożądanym stanie.
Powłoki murarskie oznaczają powłoki, które tworzą warstwę dekoracyjną i ochronną, przeznaczone do stosowania na betonie, nadających się do malowania elementach murarskich, odlewach, krzemianie wapnia lub cemencie wzmocnionym włóknem. Są one zasadniczo przeznaczone do zastosowań zewnętrznych, ale można ich używać do wnętrz lub też na sufitach i sufitach balkonowych.
„Systemy barwiące” oznaczają metodę przygotowywania kolorowych farb poprzez mieszanie „podkładu” z kolorowymi barwnikami.
3. Wymieniona grupa produktów nie obejmuje:
a)
powłok antykorozyjnych;
b)
powłok zabezpieczających przed zanieczyszczeniami;
c)
środków konserwujących do drewna;
d)
powłok do specjalnych zastosowań przemysłowych i profesjonalnych, włączając w to powłoki o podwyższonej trwałości;
e)
żadnych produktów przeznaczonych przede wszystkim do zastosowań wewnętrznych i wprowadzanych na rynek w takim charakterze.
Artykuł 2
1. Aby uzyskać wspólnotowe oznakowanie ekologiczne na mocy rozporządzenia (WE) nr 1980/2000 oraz zgodnie z ust. 2 i 3 niniejszego artykułu, farby i lakiery muszą należeć do grupy produktów „farby i lakiery zewnętrzne” zdefiniowanej w art. 1 oraz spełniać kryteria ekologiczne wymienione w załączniku do niniejszej decyzji.
2. Jakościowe reaktywne powłoki dwuskładnikowe do celów specjalnych zastosowań muszą spełniać następujące warunki:
a)
oba komponenty muszą spełniać kryteria ekologiczne ustanowione w załączniku (z wyjątkiem kryterium dla lotnych związków organicznych);
b)
musi im towarzyszyć informacja, że komponentów nie wolno używać oddzielnie ani mieszać z innymi produktami;
c)
końcowy produkt gotowy do użycia musi również spełniać kryteria ekologicznie włącznie z kryterium dla lotnych związków organicznych.
3. Powłoki wprowadzane do obrotu, przeznaczone zarówno do wnętrz, jak i do zastosowań zewnętrznych, muszą spełniać zarówno kryteria ustanowione w niniejszej decyzji dla farb i lakierów zewnętrznych, jak i kryteria ustanowione w decyzji Komisji 2009/544/WE (2) dla farb i lakierów do wnętrz.
Artykuł 3
Kryteria ekologiczne oraz związane z nimi wymogi w zakresie oceny i weryfikacji dotyczące grupy produktów „farby i lakiery zewnętrzne” obowiązują cztery lata od daty wejścia w życie niniejszej decyzji.
Artykuł 4
Do celów administracyjnych grupie produktów „farby i lakiery zewnętrzne” przypisuje się numer kodu „33”.
Artykuł 5
Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 13 sierpnia 2008 r.