ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1995/2004
z dnia 19 listopada 2004 r.
przyjmujące zobowiązania oferowane w związku z postępowaniem antydumpingowym w odniesieniu do przywozu niektórych elektrotechnicznych blach teksturowanych oraz pasów stali elektrotechnicznej krzemowej o szerokości powyżej 500 mm pochodzących z Federacji Rosyjskiej oraz przedłużające objęcie obowiązkiem rejestracji przywóz niektórych elektrotechnicznych blach teksturowanych pochodzących z Federacji Rosyjskiej
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed przywozem dumpingowym z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1) („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 8, art. 21 i art. 22 lit. c),
po konsultacji z Komitetem Doradczym,
a także mając na uwadze, co następuje:
A. PROCEDURA
(1)
W drodze rozporządzenia (WE) nr 990/2004 (2), po dokonaniu przeglądu średnioterminowego, Rada zmieniła rozporządzenie (WE) nr 151/2003 (3) („środki”), nakładając ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych elektrotechnicznych blach teksturowanych o szerokości powyżej 500 mm („omawiany produkt”) pochodzących z Federacji Rosyjskiej („Rosji”).
(2)
W marcu 2004 r., poprzez opublikowanie zawiadomienia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (4), Komisja ogłosiła rozpoczęcie częściowego przeglądu średnioterminowego środków dotyczących przywozu omawianego produktu pochodzącego z Rosji, celem zbadania, czy istnieje potrzeba ich dostosowania, biorąc pod uwagę pewne konsekwencje rozszerzenia Unii Europejskiej do 25 Państw Członkowskich („rozszerzenie”).
(3)
Rada stwierdziła, że, mając na uwadze interes Wspólnoty, istnieje potrzeba tymczasowego dostosowania istniejących środków w celu uniknięcia nagłych i nadmiernie negatywnych skutków dla importerów i użytkowników w dziesięciu nowych Państwach Członkowskich przystępujących do Unii Europejskiej („UE10”) bezpośrednio po rozszerzeniu. Uznano, że najlepszym sposobem osiągnięcia tego celu jest przyjęcie zobowiązań oferowanych przez współpracujące strony, przy wprowadzeniu elementu pułapów ilościowych.
(4)
W związku z tym, rozporządzeniem (WE) nr 1000/2004 (5) Komisja przyjęła jako środek specjalny krótkoterminowe zobowiązania zaoferowane przez i) rosyjskiego producenta eksportującego omawiany produkt - Nowolipiecki Kombinat Hutniczy wspólnie ze spółką szwajcarską (Stinol AG) i ii) drugiego rosyjskiego producenta eksportującego omawiany produkt - Viz Stal Ltd. wspólnie ze związaną z nim szwajcarską spółką (Duferco SA).
(5)
Aby stworzyć warunki dla zwolnienia z ceł antydumpingowych, które zostało udzielone poprzez przyjęcie zobowiązań, rozporządzenie (WE) nr 151/2003 zostało zmienione rozporządzeniem Rady (WE) nr 989/2004 (6).
(6)
W rozporządzeniu (WE) nr 1000/2004 stwierdza się, że przyjęcie zobowiązań jest ograniczone do początkowego okresu sześciu miesięcy („okres początkowy”) bez uszczerbku dla normalnego okresu obowiązywania środków i że środki wygasają po upływie tego okresu, o ile Komisja nie uzna za stosowne przedłużyć okres ich stosowania.
(7)
W związku z powyższym Komisja zbadała, czy nadal istnieją nadzwyczajne i negatywne warunki dla użytkowników końcowych, dystrybutorów i konsumentów w UE10, które doprowadziły do przyjęcia zobowiązania. W ramach ogólnej weryfikacji skontrolowano również, czy omawiane firmy przestrzegają podjętych zobowiązań.
B. WERYFIKACJA
1. Treść obecnych zobowiązań
(8)
Obecne zobowiązania oferowane przez firmy obligują je, między innymi, do przestrzegania swojej tradycyjnej struktury sprzedaży eksportowej klientom w UE10 w ramach pułapów ilościowych ustalonych na podstawie istniejącej, tradycyjnej struktury sprzedaży eksportowej klientom w UE10.
(9)
Warunki zobowiązań obligują również podpisujące je firmy do regularnego dostarczania Komisji szczegółowych informacji, w formie sprawozdań miesięcznych dotyczących sprzedaży klientom w UE10 (lub odsprzedaży przez jakiekolwiek związane z nimi strony wewnątrz Wspólnoty) oraz do umożliwienia przeprowadzania przez Komisję wizyt weryfikacyjnych. Dla umożliwienia pełnego monitorowania skuteczności zobowiązania, również tradycyjni klienci firm eksporterów w UE10 dostarczyli pisemną zgodę na przeprowadzanie wizyt weryfikacyjnych na miejscu w ich lokalach.
2. Przestrzeganie obecnych zobowiązań
(10)
Wizyty weryfikacyjne u producentów eksportujących i u niektórych spośród ich tradycyjnych klientów w UE10 potwierdziły, że rozmiary wywozu do UE10 przez omawiane firmy nie przekraczały poziomu pułapów ilościowych określonych w zobowiązaniach. Ponadto ustalono, że firmy w szerokim zakresie przestrzegały swojej tradycyjnej struktury sprzedaży klientom indywidualnym w UE10. Poza tym, na podstawie dostępnych informacji można stwierdzić, że nie wystąpił zauważalny przepływ z UE10 do UE15 omawianych tu produktów, przy których przywozie wykorzystano zwolnienia z ceł antydumpingowych udzielone w wyniku zobowiązań.
3. Analiza warunków dla dalszej akceptacji zobowiązań
(11)
Analiza miesięcznych sprawozdań dotyczących sprzedaży, przedkładanych Komisji przez omawiane firmy, popartych dostępnymi, oficjalnymi danymi statystycznymi i wynikami wizyt weryfikacyjnych na miejscu, wykazała, że wielkość wywozu omawianego produktu do UE10 przez omawiane firmy zmniejszyła się w następstwie rozszerzenia i że kontyngent ustalony w zobowiązaniach nie został wykorzystany. Ten brak wykorzystania pułapów ilościowych w ciągu kilku pierwszych miesięcy początkowego okresu stosowania zobowiązań wynikał częściowo z tego, że jeden z producentów eksportujących przeprowadzał reorganizację operacji sprzedaży. Jednakże ten producent eksportujący oświadczył, że w następnej fazie początkowego okresu ma on zamiar wykorzystać kwoty eksportowe do wysokości ustalonych pułapów ilościowych.
(12)
Ponadto, jak stwierdzono w motywie (23) rozporządzenia (WE) nr 989/2004, w okresie poprzedzającym rozszerzenie, tzn. w roku 2003 i w pierwszych miesiącach roku 2004 zaobserwowano anormalny wzrost wielkości wywozów do UE10. Uważa się, że to również mogło przyczynić się do zmniejszenia ilości przywożonych do UE10 po rozszerzeniu.
C. WNIOSKI
1. Przyjęcie zobowiązań
(13)
Biorąc pod uwagę powyższe, a także ograniczone rozmiary przywozu do UE10, uznaje się, że za wcześnie jest na stwierdzenie, czy środki tymczasowe osiągnęły oczekiwane skutki i czy negatywne warunki, z których powodu konieczne było otrzymanie zobowiązań, już nie występują. Dlatego też, a także ponieważ warunki zobowiązań były przestrzegane w początkowym okresie ich stosowania przez omawiane firmy, stwierdza się, że przyjęcie zobowiązań oferowanych przez omawiane firmy na następny okres jest uzasadnione.
(14)
Jeśli chodzi o długość tego dalszego okresu, uznaje się, że okres ich obowiązywania dłuższy niż sześć miesięcy pozostawałby w sprzeczności z pojęciem przejściowego charakteru zobowiązań, dlatego też ich przyjęcie jest ograniczone do okresu od dnia 21 listopada 2004 r. do dnia 20 maja 2005 r. („okres końcowy”).
(15)
Jeśli chodzi o poziom pułapów ilościowych, jakie mają być stosowane w okresie końcowym, należy zauważyć, że zostały one obliczone przy zastosowaniu tych samych metod, które stosowano przy ustalaniu początkowego okresu (jednak w odróżnieniu do początkowego okresu, kiedy obniżono rozmiary dopuszczalnego przywozu w stosunku do tradycyjnej wysokości, celem uwzględnienia anormalnej wysokości przywozu w okresie poprzedzającym rozszerzenie, korekt takich nie dokonano przy określaniu pułapów ilościowych dla okresu końcowego).
(16)
Zgodnie z rozporządzeniem (WE) 989/2004, zobowiązania obligują każdego indywidualnego producenta eksportującego do przestrzegania pułapów importowych oraz, w celu umożliwienia monitorowania tych zobowiązań, omawiani producenci eksportujący zgodzili się również w szerokim zakresie przestrzegać swojej tradycyjnej struktury sprzedaży klientom indywidualnym w UE10. Producenci eksportujący mają również świadomość tego, że jeżeli okaże się, że struktura sprzedaży uległa znacznej zmianie lub gdy monitorowanie zobowiązania stanie się w jakikolwiek sposób trudne lub niewykonalne, Komisja ma prawo do wycofania przyjęcia zobowiązania danej firmy, co prowadzi do zastąpienia zobowiązania nałożeniem ostatecznego cła antydumpingowego, do dostosowania poziomu pułapu lub podjęcia innych czynności zaradczych.
(17)
Warunkiem zobowiązań jest również to, że jeżeli zostaną one w jakikolwiek sposób naruszone, Komisja będzie miała prawo do wycofania ich przyjęcia, co prowadzi do zastąpienia zobowiązań nałożeniem ostatecznego cła antydumpingowego.
(18)
Firmy będą regularnie dostarczać Komisji szczegółowych informacji na temat swoich wywozów do Wspólnoty, co pozwoli na skuteczne monitorowanie zobowiązań przez Komisję.
(19)
Aby Komisja mogła skutecznie monitorować przestrzeganie zobowiązań przez firmy, przy przedłożeniu właściwemu organowi celnemu wniosku o dopuszczenie do swobodnego obrotu zgodnie ze zobowiązaniem, zwolnienie celne będzie uzależnione od przedstawienia faktury zawierającej przynajmniej pozycje wymienione w załączniku do rozporządzenia Rady (WE) 989/2004. Taki poziom informacji jest również niezbędny, aby umożliwić organom celnym stwierdzenie z odpowiednią dokładnością, że ładunek jest zgodny z dokumentami handlowymi. Jeżeli taka faktura nie zostanie przedstawiona lub też nie odpowiada ona produktowi przedstawionemu organom celnym, płatne będzie odpowiednie cło antydumpingowe.
2. Poinformowanie zainteresowanych stron
(20)
Wszystkie strony, które uprzednio zgłosiły swoje zainteresowanie, zostały powiadomione o zamiarze przyjęcia zobowiązań. Przemysł Wspólnotowy nie zgłosił żadnych zastrzeżeń odnośnie do przyjęcia zobowiązań. Nie otrzymano również żadnych uwag od innych zainteresowanych stron, które spowodowałyby zmianę poglądów Komisji w tej sprawie.
D. REJESTRACJA PRZYWOZÓW
(21)
W rozporządzeniu (WE) nr 1000/2004, organy celne zostały zobowiązane do rejestrowania przywozu do Wspólnoty omawianego produktu pochodzącego z Rosji, eksportowanego przez firmy, których zobowiązania zostały przyjęte i dla których wnoszono o zwolnienie z cła antydumpingowego nałożonego przez rozporządzenie (WE) nr 151/2003.
(22)
Ponieważ przyjęcie zobowiązań dotyczących początkowego okresu rozpoczęło się dnia 21 maja 2004 r., a przyjęcie zobowiązań dotyczących końcowego okresu nastąpi natychmiast po zakończeniu początkowego okresu, oba te okresy należy traktować jako jeden ciągły okres. Jednak, zgodnie z art. 14 ust. 5 rozporządzenia podstawowego, maksymalny okres rejestracji wynosi dziewięć miesięcy, w związku z tym organy celne powinny rejestrować takie przywozy jedynie do dnia 20 lutego 2005 r.,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1. W związku z postępowaniem antydumpingowym dotyczącym przywozu blach cienkich teksturowanych, walcowanych na zimno oraz pasów stali elektrotechnicznej krzemowej o szerokości powyżej 500 mm pochodzących z Federacji Rosyjskiej, przyjmuje się zobowiązania zaoferowane przez wymienionych poniżej producentów eksportujących:
Kraj
Spółka
Kod dodatkowy TARIC
Federacja Rosyjska
Produkowany przez Nowolipiecki Kombinat Hutniczy, Lipieck, Rosja, i sprzedawany przez Stinol A.G., Lugano, Szwajcaria ich pierwszemu niezależnemu odbiorcy we Wspólnocie, działającemu jako importer
A524
Federacja Rosyjska
Produkowany przez Viz Stal Ltd., Jekaterinburg, Rosja, i sprzedawany przez Duferco S.A., Lugano, Szwajcaria, ich pierwszemu niezależnemu odbiorcy we Wspólnocie, działającemu jako importer
A525
2. Organy celne powinny, zgodnie z art. 14 ust. 5 rozporządzenia Rady (WE) nr 384/96, nadal podejmować odpowiednie kroki w celu dokonania rejestracji, do dnia 20 lutego 2005 r., przywozu do Wspólnoty blach cienkich teksturowanych, walcowanych na zimno oraz pasów stali elektrotechnicznej krzemowej o szerokości powyżej 500 mm pochodzących z Federacji Rosyjskiej i oznaczonych kodem CN 7225 11 00 (blacha o szerokości 600 mm lub więcej) oraz ex 7226 11 00 (blacha o szerokości powyżej 500 mm, lecz poniżej 600 mm), produkowanych i sprzedawanych przez spółki wymienione w ust. 1.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i obowiązuje do dnia 20 maja 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 19 listopada 2004 r.