Dyrektywa Rady
z dnia 21 maja 1973 r.
zmieniająca dyrektywę z dnia 27 czerwca 1967 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do klasyfikacji, pakowania i etykietowania substancji niebezpiecznych
(73/146/EWG)
RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 100,
uwzględniając wniosek Komisji,
uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego,
uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego,
a także mając na uwadze, co następuje:
artykuł 2 dyrektywy Rady z dnia 27 czerwca 1967 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do klasyfikacji, pakowania i etykietowania substancji niebezpiecznych [1], ostatnio zmienionej dyrektywą z dnia 22 marca 1971 r. [2], klasyfikuje ciecze łatwo palne według ich temperatury zapłonu; wobec aktualnego braku specyfikacji metod stosowanych do określania temperatury zapłonu, stosowne wydaje się przyjęcie takich samych metod analizy, jak metody już ustanowione w umowach międzynarodowych w sprawie przewozu towarów niebezpiecznych;
postęp techniczny narzuca potrzebę szybkiego dostosowania wymogów technicznych przewidzianych w dyrektywach w sprawie niebezpiecznych substancji i preparatów; w celu ułatwienia wprowadzania koniecznych środków należy ustanowić system przewidujący ścisłą współpracę między Państwami Członkowskimi a Komisją w ramach Komitetu ds. Dostosowania do Postępu Technicznego Dyrektyw w Sprawie Usuwania Barier Technicznych w Handlu Niebezpiecznymi Substancjami i Preparatami;
załącznik I do dyrektywy Rady z dnia 27 czerwca 1967 r. zawiera wykaz substancji niebezpiecznych, sklasyfikowanych według liczby atomowej pierwiastka najbardziej charakterystycznego dla ich właściwości, oraz metod etykietowania każdej substancji w formie odniesienia do załączników II, III i IV;
analiza wykazu substancji niebezpiecznych wykazała, że zachodzi konieczność jej dostosowania do najnowszej wiedzy naukowej i technicznej; ponadto stwierdzono, że nieprawidłowo podano wzory chemiczne lub oznaczenie kilku substancji niebezpiecznych; w związku z tym zachodzi konieczność wprowadzenia poprawek do tego wykazu;
konieczne wydaje się również załączenie opisowego wykazu poszczególnych zagrożeń,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:
Artykuł 1
W dyrektywie Rady z dnia 27 czerwca 1967 r. wprowadza się zmiany zgodnie z następującymi artykułami.
Artykuł 2
W tekście w języku włoskim wyrazy "punto di scintilla" zastępuje się wyrazami "punto di infiammabilità".
Artykuł 3
W art. 2 dodaje się akapit w brzmieniu:
"3. Temperaturę zapłonu łatwo palnych substancji i preparatów ciekłych, określonych w akapicie drugim lit. c) i d), ustala się zgodnie z metodami oraz za pomocą aparatury określonej w załączniku V."
.
Artykuł 4
W art. 6 dodaje się akapit w brzmieniu:
"4. Jednakże, przez okres trzech lat od dnia notyfikowania niniejszej dyrektywy oraz w drodze odstępstwa od przepisów niniejszego artykułu, Dania, Irlandia i Zjednoczone Królestwo mogą zezwolić na wprowadzanie do obrotu na swoich terytoriach substancji niebezpiecznych pakowanych i znakowanych zgodnie z warunkami obowiązującymi na ich terytoriach w dniu przystąpienia."
.
Artykuł 5
W art. 8 dodaje się artykuły w brzmieniu:
"Artykuł 8a
Zmiany niezbędne w celu dostosowania załączników do postępu technicznego przyjmuje się zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 8c.
Artykuł 8b
1. W celu dostosowania do postępu technicznego dyrektyw w sprawie usuwania barier technicznych w handlu niebezpiecznymi substancjami i preparatami ustanawia się Komitet, zwany dalej "Komitetem", składający się z przedstawicieli Państw Członkowskich, pod przewodnictwem przedstawiciela Komisji.
2. Komitet uchwala swój regulamin wewnętrzny.
Artykuł 8c
1. W przypadku odwołania się do procedury określonej w niniejszym artykule, sprawa zostaje przedstawiona Komitetowi przez przewodniczącego, z jego własnej inicjatywy bądź na wniosek przedstawiciela Państwa Członkowskiego.
2. Przedstawiciel Komisji przedkłada Komitetowi projekt środków, które należy podjąć. Komitet przedstawia swoją opinię na temat projektu w terminie określonym przez przewodniczącego stosownie do pilności danej sprawy. Decyzję przyjmuje się większością 41 głosów, przy czym głosy Państw Członkowskich ważone są zgodnie z art. 148 akapit drugi Traktatu. Przewodniczący nie bierze udziału w głosowaniu.
3. a) Komisja przyjmuje przewidziane środki, jeżeli są one zgodne z opinią Komitetu.
b) Jeżeli przewidziane środki są niezgodne z opinią Komitetu lub nie ma opinii, Komisja niezwłocznie przedkłada Radzie wniosek dotyczący środków, jakie mają zostać podjęte. Rada stanowi większością kwalifikowaną.
c) W przypadku braku decyzji Rady w terminie trzech miesięcy od dnia skierowania do niej sprawy, Komisja przyjmuje projektowane środki."
.
Artykuł 6
Załączniki I-IV zastępuje się załącznikami I-IV do niniejszej dyrektywy.
Artykuł 7
Dodaje się załącznik V, dołączony do niniejszej dyrektywy.
Normy i metody, na które powołuje się ten załącznik, to normy i metody obowiązujące w dniu notyfikacji niniejszej dyrektywy Państwom Członkowskim.
Artykuł 8
1. Państwa Członkowskie wprowadzają w życie przepisy niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy w terminie sześciu miesięcy od dnia jej ogłoszenia i niezwłocznie powiadamiają o tym Komisję.
2. Państwa Członkowskie zapewniają, że wewnętrzne przepisy prawne, jakie mają zostać przyjęte w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą, zostaną przekazane Komisji.
Artykuł 9
Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 21 maja 1973 r.