Rozporządzenie Rady (WE) nr 138/2003
z dnia 21 stycznia 2003 r.
zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 3030/93 w sprawie wspólnych reguł przywozu niektórych wyrobów włókienniczych z państw trzecich
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 133,
uwzględniając wniosek Komisji,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Stosowanie rozporządzenia (EWG) nr 3030/93 [1] zrodziło problemy w odniesieniu do wyrobów włókienniczych przywożonych w szczególnych okolicznościach, w szczególności w przypadku ich przywozu jako próbek handlowych lub w przesyłkach o nieznacznej wartości.
(2) Rozporządzenie (EWG) nr 3030/93 nie zawiera przepisów wyłączających przywożone wyroby włókiennicze ze stosowania wobec nich zasad określonych w rozporządzeniu, takich jak ograniczenia ilościowe, stosowanie systemu pozwoleń i inne wymogi administracyjne.
(3) Właściwe jest zapewnienie wyłączenia stosowania tych środków wobec próbek wyrobów włókienniczych, pod pewnymi warunkami.
(4) Rozporządzenie Rady (WE) nr 1541/98 [2] ustanawia ogólne zasady dotyczące dowodu pochodzenia wyrobów włókienniczych i odzieżowych objętych sekcją XI Nomenklatury Scalonej, wymienionych w załączniku I do rozporządzenia (EWG) nr 3030/93. Zgodnie z art. 2 i 3 tego rozporządzenia, dopuszczenie do swobodnego obrotu we Wspólnocie wyrobów włókienniczych wymienionych w grupach IA, IB, IIA i IIB załącznika I do rozporządzenia (EWG) nr 3030/93 wymaga świadectwa pochodzenia, podczas gdy w odniesieniu do produktów wymienionych w innych grupach załącznika I, tj. w grupach IIIA, IIIB, IV i V, wystarczająca jest deklaracja pochodzenia.
(5) Niektóre umowy dwustronne, protokoły lub inne porozumienia między Wspólnotą i krajami - dostawcami wychodzą poza przepisy ogólne, wymagając mianowicie świadectwa pochodzenia dla grup produktów innych niż IA, IB, IIA i IIB załącznika I do rozporządzenia (EWG) nr 3030/93 lub stosowania szczególnych formularzy świadectwa pochodzenia, podczas gdy rozporządzenie (WE) nr 1541/98 określa tylko ogólne warunki, jakim muszą odpowiadać świadectwa.
(6) W interesie uproszczenia procedur administracyjnych pożądane jest wypracowanie jednolitego systemu regulacji prawnych w odniesieniu do dowodów pochodzenia w odniesieniu do przywozu wyrobów włókienniczych i odzieżowych ze wszystkich krajów. Zalecane jest w tym zakresie przestrzeganie przepisów ogólnych zawartych w rozporządzeniu (WE) nr 1541/98.
(7) Dlatego też, właściwe jest ustalenie, w uzupełnieniu wymagań szczególnych przewidzianych w dwustronnych umowach z państwami trzecimi, że pochodzenie wyrobów włókienniczych oraz odzieżowych może być udowadniane zgodnie z wymaganiami ogólnymi zawartymi w rozporządzeniu (WE) nr 1541/98.
(8) Chińska Republika Ludowa została członkiem Światowej Organizacji Handlu dnia 11 grudnia 2001 r.
(9) Jako część wymagań i warunków przystąpienia Chin do WTO, ust. 242 sprawozdania Grupy Roboczej, stanowiącego integralną część Protokołu w sprawie przystąpienia Chin do WTO, ustanawia szczególną klauzulę ochronną, stosowaną od dnia 31 grudnia 2008 r., dotyczącą przywozu do członków WTO wyrobów włókienniczych i produktów odzieżowych chińskiego pochodzenia objętych porozumieniem w sprawie tekstyliów i odzieży (PTO).
(10) Przepisy ochronne rozporządzenia (EWG) nr 3030/93 należy uzgodnić z ust. 242 i ustalić, że powinien on być nadal stosowany wobec Chin do celów wynikających ze szczególnej klauzuli ochronnej.
(11) Dlatego rozporządzenie (EWG) nr 3030/93 powinno zostać odpowiednio zmienione,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (EWG) nr 3030/93 wprowadza się następujące zmiany:
1) artykuł 1 otrzymuje brzmienie:
a) ustęp 1 otrzymuje brzmienie:
"1. Niniejsze rozporządzenie stosuje się do:
- przywozu wyrobów włókienniczych wymienionych w załączniku I, pochodzących z państw trzecich, z którymi Wspólnota zawarła dwustronne umowy, protokoły lub innego rodzaju porozumienia, wymienione w załączniku II,
- przywozu wyrobów włókienniczych, wymienionych w załączniku X, które jak dotąd, w odniesieniu do Wspólnoty, nie zostały włączone do GATT 1994 w rozumieniu art. 2 ust. 6 lub 8 Porozumienia WTO w sprawie tekstyliów i odzieży (PTO) pochodzących z państw trzecich, członków Światowej Organizacji Handlu (WTO). W drodze odstępstwa od tego przepisu, do wyrobów włókienniczych wymienionych w wykazie stanowiącym załącznik I stosuje się art. 10a, zgodnie z warunkami określonymi w tym artykule.";
b) ustęp 6 otrzymuje brzmienie:
"6. Wymagania dotyczące dowodu pochodzenia wyrobów określonych w ust. 1 są ustanowione w załączniku III oraz w odpowiednim obowiązującym prawodawstwie wspólnotowym. Jednakże zamiast dowodu pochodzenia wymaganego na podstawie dwustronnych umów, protokołów lub innych porozumień ustanawiających bardziej rygorystyczne wymagania, może być również przyjmowany dowód pochodzenia zgodny z przepisami rozporządzenia (WE) nr 1541/98.
Procedury weryfikacji pochodzenia tych wyrobów są ustanowione w załączniku IV, jak również w odpowiednim obowiązującym prawodawstwie wspólnotowym.";
c) dodaje się ust. 8 w brzmieniu:
"8. W drodze odstępstwa od niniejszego rozporządzenia, ograniczeniom ilościowym, systemowi wydawania pozwoleń i wymaganiom dotyczącym dowodu pochodzenia nie podlega przywóz następujących wyrobów włókienniczych:
a) próbki wyrobów włókienniczych, których wartość jest znikoma, i które mogą być wykorzystywane tylko w celu uzyskania zamówień na rodzaj towarów, które reprezentują, w związku z ich przywozem na obszar celny Wspólnoty. Właściwe władze mogą uzależnić wyłączenie niektórych artykułów od pozbawienia ich na stałe użyteczności poprzez przedarcie, dziurkowanie lub wyraźne i nieusuwalne oznaczenia, bądź w dowolny inny sposób, pod warunkiem że działanie takie nie zniszczy ich przydatności jako próbek. "Próbki wyrobów włókienniczych"; oznaczają każdy artykuł przedstawiający rodzaj towarów, którego ilość i sposób prezentacji, w odniesieniu do tego samego rodzaju lub ilości, wyklucza ich wykorzystanie w celu innym niż uzyskanie zamówienia.
b) reprezentatywne próbki wyrobów włókienniczych wytwarzanych poza obszarem celnym Wspólnoty przeznaczone na targi handlowe lub podobne imprezy pod warunkiem że:
- są one oznaczone jako próbki reklamowe o niskiej wartości jednostkowej,
- nie są one przedmiotami łatwymi do sprzedania, lub
- pod względem ich całkowitej wartości i ilości odpowiadają charakterowi wystawy, liczbie odwiedzających i wielkości udziału wystawcy.";
2) dodaje się art. 10a w brzmieniu:
"Artykuł 10a
Specjalne przepisy ochronne w odniesieniu do Chin
1. Jeżeli przywóz do Wspólnoty wyrobów włókienniczych i produktów odzieżowych pochodzących z Chin i objętych PTO grozi spowodowaniem utrudnień, w wyniku zakłóceń na rynku, dla uporządkowanego rozwoju handlu tymi wyrobami, to przywóz taki, w okresie kończącym się w dniu 31 grudnia 2008 r., może być przedmiotem stosowania szczególnych środków ochronnych, przy zachowaniu następujących warunków:
a) Komisja - działając na wniosek Państwa Członkowskiego lub ze swojej własnej inicjatywy - otwiera konsultacje z Chinami w celu złagodzenia lub uniknięcia takich zakłóceń na rynku. Wniosek o przeprowadzenie konsultacji skierowany do Chin zawiera szczegółowo udokumentowane oświadczenie o powodach tego wystąpienia i uzasadnienie wniosku wraz z aktualnymi danymi wykazującymi istnienie lub zagrożenie wystąpienia zakłóceń na rynku oraz rolę, jaką produkty chińskiego pochodzenia odgrywają w tych zakłóceniach. Konsultacje rozpoczyna się w terminie 30 dni od otrzymania wniosku, a okres trwania konsultacji wynosi 90 dni od dnia otrzymania, chyba że zostanie on przedłużony w drogą wzajemnego porozumienia.
Po otrzymaniu wniosku o przeprowadzenie konsultacji Chiny, w okresie trwania konsultacji, ograniczają swoje wysyłki wyrobów włókienniczych z kategorii objętych konsultacjami, do poziomu nieprzekraczającego 7,5 % (6 % dla kategorii produktów z wełny) ponad wielkość wprowadzoną w czasie pierwszych 12 miesięcy ostatniego czternastomiesięcznego okresu poprzedzającego miesiąc, w którym wystąpiono z wnioskiem o przeprowadzenie konsultacji.
b) Jeżeli w czasie 90 dni konsultacji nie zostało osiągnięte wzajemnie zadowalające rozwiązanie, Komisja może ustanowić limit ilościowy dla kategorii stanowiącej(-ych) przedmiot konsultacji. Limit ilościowy ustalany jest na podstawie poziomu, do jakiego Chiny ograniczyły swoje wysyłki w chwili otrzymania wniosku Wspólnoty o przeprowadzenie konsultacji. Warunki tego limitu ilościowego pozostają w mocy przez okres upływający dnia 31 grudnia roku, w którym wystąpiono z wnioskiem o przeprowadzenie konsultacji lub, jeżeli w chwili składania wniosku o przeprowadzenie konsultacji do końca danego roku pozostaje mniej niż 3 miesiące czasu, w okresie upływającym 12 miesięcy po wystąpieniu z wnioskiem o przeprowadzenie konsultacji. Konsultacje z Chinami są kontynuowane w okresie obowiązywania limitu ilościowego ustanowionego na mocy niniejszego przepisu.
c) Żadne z działań podejmowanych na podstawie niniejszego ustępu nie pozostaje w mocy przez okres dłuższy niż jeden rok bez jego ponownego zastosowania, chyba że Wspólnota i Chiny uzgodnią to w sposób odmienny. Do tego samego produktu, w tym samym czasie nie stosuje się równocześnie środków na mocy niniejszego ustępu oraz przepisów sekcji 16 Protokołu w sprawie przystąpienia Chin do WTO. Środki podjęte na mocy lit. b) stają się przedmiotem komunikatu Komisji opublikowanego niezwłocznie w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.
2. Limity ilościowe wprowadzone na podstawie niniejszego artykułu nie mają zastosowania do wyrobów, które zostały już wysłane do Wspólnoty, pod warunkiem że zostały one wysłane z kraju-dostawcy, z którego pochodzą, przed datą złożenia wniosku w sprawie przeprowadzenia konsultacji.
3. Środki przewidziane w niniejszym artykule, włącznie z otwarciem konsultacji zgodnie z ust. 1 lit. a), przyjmowane są i wykonywane zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 17.".
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 21 stycznia 2003 r.