Rozporządzenie Komisji (Euratom) NR 3227/76
z dnia 19 października 1976 r.
dotyczące stosowania przepisów w sprawie zabezpieczeń przyjętych przez Euratom
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 77, 78, 79 i 81,
uwzględniając zgodę Rady,
a także mając na uwadze, co następuje:
Komisja Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej rozporządzeniem nr 7 ustanowiła procedury wykonawcze dla deklaracji wymaganych przez art. 78 Traktatu [1],
Komisja Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej rozporządzeniem nr 8 [2] zdefiniowała charakter i zakres wymagań określonych w art. 79 Traktatu;
wzrastającą ilość materiałów jądrowych produkowanych, użytkowanych i przewożonych we Wspólnocie oraz rozwój handlu tymi materiałami jest nieodzowne, w celu zapewnienia skuteczności zabezpieczeń, żeby charakter i zakres obowiązków określonych w art. 79 Traktatu i zdefiniowanych w wyżej wymienionym rozporządzeniu nr 8 zostały określone i uaktualnione w świetle obecnych doświadczeń, w szczególności w odniesieniu do transportu lub handlu tymi materiałami;
ponadto Królestwo Belgii, Królestwo Danii, Republika Federalna Niemiec, Irlandia, Republika Włoska, Wielkie Księstwo Luksemburga, Królestwo Niderlandów i Europejska Wspólnota Energii Atomowej (Euratom) zawarły dnia 5 kwietnia 1973 r. Porozumienie (zwane dalej "Porozumieniem") z Międzynarodową Agencją Energii Atomowej dotyczący realizacji postanowień art. III ust. 1 i 4 Traktatu o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej;
Porozumienie zawiera szczególne zobowiązanie wprowadzone przez Wspólnotę, odnośnie do zastosowania zabezpieczeń źródeł i specjalnych materiałów rozszczepialnych na terytorium Państw Członkowskich Wspólnoty, które nie posiadają żadnej broni jądrowej i które są stronami Traktatu o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej, oraz, łącznie ze Wspólnotą, Porozumienia podpisanego dnia 5 kwietnia 1973 r. z Międzynarodową Agencją Energii Atomowej (zwane dalej "Państwami Członkowskimi-stronami Porozumienia");
wprowadzanie tych zobowiązań wymaga ustanowienia określonych procedur dla zastosowania zabezpieczeń na terytoriach Państw Członkowskich-stron Porozumienia, w celu uzupełnienia przepisów wyżej wymienionych rozporządzeń nr 7 i nr 8;
ponadto procedury przewidziane tym Porozumieniu są zgodne z procedurami wypracowanymi w toku szeroko zakrojonych negocjacji międzynarodowych, w świetle postanowień ust. 1 i 4 art. III Traktatu o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej, z Międzynarodową Agencją Energii Atomowej, których wynik został zaakceptowany przez Radę Gubernatorów tej organizacji, oraz że procedury te oparte są o najnowocześniejsze osiągnięcia w dziedzinie kontroli bezpieczeństwa;
odpowiednio, mając na uwadze, że nadarza się sposobność, aby określić nowe procedury w celu zastosowania postanowień rozdziału VII Traktatu;
Wspólnota, Zjednoczone Królestwo oraz Międzynarodowa Agencja Energii Atomowej dnia 6 września 1976 r. podpisały Porozumienie zawierające specjalne zobowiązanie odnoszące się do kontroli bezpieczeństwa źródeł i specjalnych materiałów rozszczepialnych na terytorium Zjednoczonego Królestwa;
należy doprowadzić do powstania szczególne przepisów dotyczących systemu księgowania oraz prezentacji danych dotyczących rud;
na terytoriach Państw Członkowskich nie będących stronami Porozumienia niektóre instalacje lub ich części, jak również określone materiały, podlegają włączeniu do cyklu produkcyjnego na potrzeby obronne, należy zatem ustalić szczególne procedury kontroli biorące pod uwagę te okoliczności;
dla jasności, w szczególności aby ułatwić zainteresowanym przestrzeganie przepisów dotyczących kontroli bezpieczeństwa, należy skodyfikować przepisy te w jednolitym tekście;
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
CZĘŚĆ I
PODSTAWOWE PARAMETRY TECHNICZNE I SZCZEGÓLNE PRZEPISY DOTYCZĄCE BEZPIECZEŃSTWA
OŚWIADCZENIE DOTYCZĄCE PARAMETRÓW TECHNICZNYCH
Artykuł 1
Jakakolwiek osoba lub przedsiębiorstwo uruchamiające lub obsługujące instalację przeznaczoną do produkcji, rozszczepiania lub innego wykorzystania materiałów źródłowych albo specjalnych materiałów rozszczepialnych, lub do przetwarzania napromienionych paliw jądrowych, przedkłada Komisji podstawowe parametry techniczne instalacji zgodnie z odpowiednim kwestionariuszem zamieszczonym w załączniku I do niniejszego rozporządzenia.
Jakakolwiek osoba lub przedsiębiorstwo odpowiedzialne za przechowywanie materiałów źródłowych lub specjalnych materiałów rozszczepialnych, podlega przepisom akapitu pierwszego.
Artykuł 2
W przypadku gdy podstawowe parametry techniczne instalacji zostały już przedstawione Komisji, deklaracje wymienione w art. 1 mogą być sporządzone w odniesieniu do wcześniej udzielonych informacji z zastrzeżeniem, że jakiekolwiek dodatkowe informacje wymagane w kwestionariuszu określonym w art. 1 zostaną dostarczone w ciągu trzydzieści dni od daty wejścia w życie rozporządzenia.
Podstawowe parametry techniczne nowych instalacji muszą być zgłoszone w sposób ustanowiony w art. 1, najpóźniej na czterdzieści pięć dni przed terminem, w którym otrzymana ma zostać pierwsza partia materiałów rozszczepialnych.
Artykuł 3
"Szczególne przepisy dotyczące bezpieczeństwa" określone w art. 7 muszą określać te ważne zmiany w podstawowych parametrach technicznych, dla których wymagane jest powiadamianie z wyprzedzeniem.
Jakiekolwiek inne zmiany w podstawowych parametrach technicznych, muszą być przekazywane Komisji razem z pierwszym sprawozdaniem o zmianach w inwentaryzacji, sporządzonym po zakończeniu modyfikacji.
Artykuł 4
W przypadku otrzymania uzasadnionego wniosku Komisja może zezwolić na wydłużenie czasu uzupełniania deklaracji wymaganych w powyższych artykułach.
Artykuł 5
Przepisy art. 1 nie mają zastosowania do osób lub przedsiębiorstw posiadających tylko materiały jądrowe zwolnione z wymogów składania deklaracji zgodnie z przepisami art. 22.
PLAN DZIAŁANIA
Artykuł 6
Osoby lub przedsiębiorstwa określone w art. 1 powinny również przekazywać Komisji, dla planowania jej działań dotyczących kontroli bezpieczeństwa, następujące informacje:
a) corocznie, projekt planu działań sporządzony zgodnie ze "szczególnymi przepisami dotyczącymi bezpieczeństwa" określonymi w art. 7; pierwsze zawiadomienie powinno być sporządzone na podstawie wytycznych podanych w załączniku X w tym samym czasie, co o podstawowych parametrach technicznych określonych w art. 1;
b) najpóźniej na czterdzieści dni przed rozpoczęciem inwentaryzacji z natury, plan dla tych działań;
c) najpóźniej na czterdzieści dni przed rozpoczęciem wyłączania reaktora w celu wymiany paliwa, program dotyczący tego wyłączenia, jeżeli "szczególne przepisy dotyczące bezpieczeństwa" określone w art. 7 nie stanowią inaczej.
Jakiekolwiek zmiany mające wpływ na plany inwentaryzacji z natury lub wyłączania reaktora w celu wymiany paliwa muszą być bezzwłocznie przekazywane Komisji.
SZCZEGÓLNE PRZEPISY DOTYCZĄCE BEZPIECZEŃSTWA
Artykuł 7
Działając w oparciu o deklaracje dotyczące podstawowych parametrów technicznych i informacji przekazanych zgodnie z art. 6, Komisja określa w "szczególnych przepisach dotyczących bezpieczeństwa" procedury, w których zainteresowane osoby lub przedsiębiorstwa muszą spełnić wymogi dotyczące zabezpieczeń od nich wymaganych. Między innymi procedury te obejmują:
a) wyznaczenie rejonów bilansu materiałowego i wyboru tych strategicznych punktów, które są kluczowymi punktami pomiarowymi dla oznaczenia strumienia i zasobu materiałów jądrowych;
b) tryb postępowania przy zbieraniu danych o materiałach jądrowych dla każdego rejonu bilansu materiałowego i przy sporządzaniu sprawozdań;
c) częstotliwość i procedury postępowania przy inwentaryzacji zasobów do celów księgowości w ramach kontroli bezpieczeństwa;
d) środki izolacji i nadzoru zgodne z warunkami ustalonymi z operatorami urządzeń;
e) pobieranie próbek przez operatora urządzeń wyłącznie do celów bezpieczeństwa.
"Szczególne przepisy dotyczące bezpieczeństwa" określają również treść następnych komunikatów wymaganych na mocy art. 6 niniejszego rozporządzenia, jak również warunków wymagających uprzednich zgłoszeń wysyłki i odbioru materiałów rozszczepialnych.
Komisja zwróci zainteresowanym osobom lub przedsiębiorstwom koszty spełnienia specjalnych wymogów przewidzianych w "szczególnych przepisach dotyczących bezpieczeństwa" lub wynikających ze specjalnego wniosku Komisji albo inspektorów, na podstawie ustalonego kosztorysu. Zakres i warunki zwrotu kosztów są ustalane przez zainteresowane strony i w miarę potrzeby okresowo rewidowane.
Artykuł 8
"Szczególne przepisy dotyczące bezpieczeństwa" określone w art. 7 są formułowane na zasadzie indywidualnych decyzji Komisji podjętych po konsultacji z zainteresowaną osobą lub przedsiębiorstwem oraz z właściwym Państwem Członkowskim.
Osoba lub przedsiębiorstwo, którego dotyczy jakakolwiek indywidualna decyzja Komisji, zostanie o niej powiadomione, a kopia tego zawiadomienia zostanie przesłana do zainteresowanego Państwa Członkowskiego.
CZĘŚĆ II
SYSTEM KSIĘGOWANIA
Artykuł 9
Osoby i przedsiębiorstwa określone w art. 1 posiadają system księgowania i kontroli materiałów jądrowych. System ten obejmuje zapisy księgowe i dokumentację operacji, w szczególności informacje na temat ilości, charakteru, postaci i składu tych materiałów, stosownie do wymogów art. 21, ich aktualnego umiejscowienia, szczególnych obowiązków dotyczących kontroli i sposobu, w jaki zainteresowane osoby lub przedsiębiorstwa zamierzają wykorzystywać te materiały, zgodnie z ich własnymi decyzjami, jak również zgodnie z nadawcą lub odbiorcą ładunku, jeżeli materiały są przewożone.
System pomiarów, na których opierają się zapisy, musi odpowiadać najnowszym normom międzynarodowym lub być im jakościowo równoważny. Na podstawie tych zapisów musi być możliwe ustalenie i uzasadnienie komunikatów skierowanych do Komisji, w formie i z częstotliwością ustanowioną w art. 12-21. Zapisy muszą być przechowywane przez okres co najmniej pięciu lat.
DOKUMENTACJA KSIĘGOWA
Artykuł 10
Dokumentacja księgowa ukazuje odnośnie do każdego rejonu bilansu materiałowego:
a) wszystkie zmiany stanu zasobów w sposób umożliwiający określenie księgowego stanu zasobów w każdym momencie;
b) wszelkie wyniki pomiarów i obliczeń służące do oznaczenia inwentaryzacji z natury;
c) wszystkie poprawki, jakie zostały wniesione do zmian stanu zasobów, księgowego stanu zasobów oraz fizycznego stanu zasobów.
Dla wszystkich zmian stanu zasobów i inwentaryzacji z natury, dokumentacja księgowa musi ukazywać, odnośnie do każdej partii materiału jądrowego, identyfikację materiału, dane określonej partii i dane o źródle. Zapisy muszą wykazywać oddzielnie ilości uranu, toru i plutonu dla każdej partii materiału jądrowego. Ponadto dla każdej zmiany stanu zasobów należy wskazać odpowiednio datę zmiany stanu zasobów i, w stosownych przypadkach, rejon bilansu materiałowego wysyłki, rejon bilansu materiałowego odbiorcy lub odbiorcę.
DOKUMENTACJA OPERACJI
Artykuł 11
Dokumentacja operacji zawiera, jeśli właściwe, odpowiednio dla każdego rejonu bilansu materiałowego:
a) te dane eksploatacyjne, które służą do ustalania zmian w ilości i składzie materiałów rozszczepialnych;
b) dane uzyskane z kalibracji zbiorników i przyrządów oraz z pobierania próbek i analiz, procedur kontroli jakości pomiarów oraz wyprowadzonych szacunków błędu losowego i systematycznego;
c) opis kolejności działań podejmowanych w związku z przygotowaniami i sporządzaniem inwentaryzacji z natury w celu upewnienia się, że spis ten jest poprawny i kompletny;
d) opis działań podjętych w celu stwierdzenia przyczyny i wielkości każdej przypadkowej lub niezmierzonej straty, która mogła mieć miejsce.
SPRAWOZDANIE KSIĘGOWE I SPECJALNE
Artykuł 12
Osoby i przedsiębiorstwa określone w art. 1 dostarczają Komisji sprawozdanie księgowe oraz, w stosownych przypadkach, sprawozdanie specjalne.
Sprawozdania księgowe przekazują informacje dostępne w dniu sporządzania sprawozdania oraz muszą być, w miarę potrzeby, skorygowane w późniejszym terminie.
Na uzasadniony wniosek Komisji, dalsze szczegóły lub wyjaśnienia dotyczące tych sprawozdań winny być normalnie dostarczone w ciągu trzech tygodni od tego żądania.
POCZĄTKOWA INWENTARYZACJA ZASOBÓW
Artykuł 13
Osoby i przedsiębiorstwa określone w art. 1 przekazują Komisji początkowy księgowy stan zasobów wszystkich materiałów jądrowych, które z jakichkolwiek powodów są w ich posiadaniu, w ciągu 15 dni od ostatniego dnia miesiąca, w którym niniejsze rozporządzenie wejdzie w życie. Inwentaryzacja ta opisuje stan na ostatni dzień miesiąca. Do tego celu używany jest formularz określony w załączniku IV do niniejszego rozporządzenia.
SPRAWOZDANIE O ZMIANIE STANU ZASOBÓW
Artykuł 14
Dla każdego rejonu bilansu materiałowego, osoby i przedsiębiorstwa określone w art. 1 przekazują Komisji sprawozdanie o zmianie stanu zasobów wszystkich materiałów jądrowych zgodnie ze wzorem określonym w załączniku II. W sprawozdaniu podawana jest identyfikacja materiałów i dane dla każdej partii materiałów, dane dotyczące daty zmiany stanu zasobów oraz, w stosownych przypadkach, rejonów bilansu materiałowego wysyłki i rejonów otrzymujących bilansu materiałowego lub odbiorcy.
Sprawozdania dotyczące transferu muszą również wskazywać planowany sposób użycia przez odbiorcę, na podstawie art. 9, oraz, dla wysyłek, sposób użycia materiałów jądrowych w instalacji będącej przedmiotem sprawozdania. Jeżeli "szczególne przepisy dotyczące bezpieczeństwa" określone w art. 7 nie postanawiają inaczej, oświadczenia dotyczące użycia nie są wymagane przy przewozie między różnymi rejonami bilansu materiałowego tej samej instalacji.
Sprawozdania wykazujące zmiany stanu zasobów, księgowy stan zasobów oraz poprawki są wysyłane tak szybko, jak to możliwe, a w każdym wypadku w ciągu 15 dni po miesiącu, w którym wystąpiły lub zostały stwierdzone zmiany stanu zasobów, zarówno okresowo w postaci zbiorczego wykazu jak i oddzielnie. W miesiącach, w których nie wystąpiły żadne zmiany stanu zasobów, zainteresowane osoby lub przedsiębiorstwa wyślą tylko formularz przeznaczony do zgłaszania zmian stanu zasobów z adnotacją, że stan zasobów pozostaje bez zmian. Małe zmiany stanu zasobów, spowodowane na przykład transportem próbek do analizy, mogą być zestawiane, jak ustanowiono w "szczególnych przepisach dotyczących bezpieczeństwa" określonych w art. 7 dla danej instalacji, i przedstawiane w raporcie jako pojedyncza zmiana stanu zasobów.
Artykuł 15
Do sprawozdań określonych w art. 14 dołączane są krótkie adnotacje:
a) objaśniające zmiany stanu zasobów na podstawie danych eksploatacyjnych zawartych w dokumentacji operacyjnej przewidzianej w art. 11 lit. a) tego rozporządzenia;
b) opisujące, jak to wyszczególniono w "szczególnych przepisach dotyczących bezpieczeństwa" określonych w art. 7, planowany program operacyjny dla danej instalacji, w szczególności przeprowadzenia inwentaryzacji z natury.
Jeżeli wymagane informacje są zawarte w dokumentach, które już istnieją, krótkie adnotacje mogą być zastąpione przez kopie takich dokumentów.
SPRAWOZDANIE BILANSU MATERIAŁOWEGO I EWIDENCJA STANU ZASOBÓW
Artykuł 16
Dla każdego rejonu bilansu materiałowego, osoby i przedsiębiorstwa określone w art. 1 przesyłają Komisji, stosując się do wzoru określonego w załączniku III do tego rozporządzenia, sprawozdanie bilansu materiałowego wykazujące:
a) początkowe zasoby materiałów;
b) zmiany stanu zasobów (najpierw przyrost, następnie zmniejszenie);
c) końcowy księgowy stan zasobów;
d) końcowy fizyczny stan zasobów;
e) materiał nierozliczony.
Fizyczny stan zasobów, zgodny ze wzorem wymienionym w załączniku IV, katalogujący oddzielnie wszystkie partie materiałów, podający między innymi identyfikację materiałów i dane dla każdej jego partii oraz, na podstawie art. 9, planowane przez zainteresowane osoby lub przedsiębiorstwa zastosowanie materiału, jest dołączany do każdego sprawozdania bilansu materiałowego.
Sprawozdania te przesyłane są tak szybko, jak to możliwe, a w każdym wypadku w ciągu trzydziestu dni od przeprowadzenia inwentaryzacji, chyba że ustalono inaczej w "szczególnych przepisach dotyczących bezpieczeństwa" określonych w art. 7.
SPRAWOZDANIA SPECJALNE
Artykuł 17
Osoby i przedsiębiorstwa określone w art. 1 przesyłają do Komisji specjalne sprawozdanie w każdym przypadku, gdy zajdą okoliczności wymienione w art. 18 i 27.
Rodzaj informacji zawartych w takich sprawozdaniach musi być sprecyzowany w "szczególnych przepisach dotyczących bezpieczeństwa" określonych w art. 7.
Sprawozdanie specjalne oraz dalsze szczegóły lub wyjaśnienia dotyczące tych sprawozdań, których zażąda Komisja, muszą być dostarczone bezzwłocznie.
Artykuł 18
Sprawozdanie specjalne powinno być sporządzone bezzwłocznie:
a) jeżeli, w wyniku jakiegokolwiek wyjątkowego zdarzenia lub okoliczności, istnieją przesłanki, aby sądzić, że nastąpiła lub mogła nastąpić strata materiału rozszczepialnego przekraczająca limity ustalone dla tego rodzaju sytuacji w "szczególnych przepisach dotyczących bezpieczeństwa" określonych w art. 7; lub
b) jeżeli obudowa bezpieczeństwa została niespodziewanie zmieniona w stosunku do opisanej w "szczególnych przepisach dotyczących bezpieczeństwa" określonych w art. 7 w stopniu umożliwiającym nieuprawnione wyjęcie materiału rozszczepialnego.
Wyżej opisane obowiązki spoczywają na zainteresowanych osobach i przedsiębiorstwach, gdy tylko dowiedzą się one o jakiejkolwiek tego typu stracie lub nagłej zmianie stanu obudowy bezpieczeństwa, lub o czymkolwiek, co mogłoby nasuwać przypuszczenie o zajściu tego rodzaju wydarzenia. Przyczyny zajścia również muszą być zgłoszone, gdy tylko zostaną ustalone.
SZCZEGÓŁOWE ZASADY STOSOWANIA
Artykuł 19
W stosunku do reaktorów obowiązki ustanowione w art. 10-16 stosuje się pod następującymi warunkami.
Jeżeli chodzi o przemiany jądrowe, wyliczone dane są przedstawiane w raporcie o zmianach stanu zasobów najpóźniej, gdy napromienione paliwo opuszcza rejon bilansu materiałowego reaktora. Ponadto w "szczególnych przepisach dotyczących bezpieczeństwa" określonych w art. 7 muszą być sprecyzowane, w miarę potrzeb, inne procedury rejestracji i informowania o przemianach jądrowych.
Artykuł 20
Materiały jądrowe, do których stosuje się szczególne obowiązki kontroli bezpieczeństwa wprowadzone przez Wspólnotę w Porozumieniu zawartym z państwami niebędącymi członkami Wspólnoty lub z organizacją międzynarodową są, jeżeli w Porozumieniu nie jest zastrzeżone inaczej, rozpoznawane osobno dla każdego zobowiązania w następujących zgłoszeniach:
a) początkowy księgowy stan zasobów (art. 13);
b) sprawozdanie o zmianach stanu zasobów, ale wyłączając księgowy stan zasobów (art. 14);
c) fizyczny stan zasobów (art. 16); oraz
d) planowany przywóz i wywóz (art. 24 i 25).
Jeżeli nie jest to wyraźnie zabronione w Porozumieniu opisanym powyżej, taki podział nie wyklucza fizycznego wymieszania materiałów.
Artykuł ten nie ma zastosowania do Porozumienia lub jakiegokolwiek innego Porozumienia zawartego przez Wspólnotę oraz Państwo Członkowskie z Międzynarodową Agencją Energii Atomowej.
Artykuł 21
a) W każdym zawiadomieniu określonym w niniejszym rozporządzeniu ilości materiałów źródłowych są wyrażane w kilogramach, a ilości specjalnych materiałów rozszczepialnych w gramach.
b) Zapisy księgowe odpowiadające materiałowi, są utrzymane w jednostkach określonych w punkcie a) niniejszego artykułu lub w jednostkach mniejszych. Muszą być księgowane w sposób pozwalający na ich wiarygodne przedstawienie oraz, w szczególności, zgodny z aktualną praktyką w Państwach Członkowskich.
c) W zawiadomieniach przewidzianych powyżej ilości mogą być zaokrąglane w dół do najbliższej jednostki, jeżeli pierwsza cyfra dziesiętna mieści się między 0 a 4, a w górę, gdy pierwsza cyfra dziesiętna mieści się między 5 a 9.
d) Jeżeli "szczególne przepisy dotyczące bezpieczeństwa" określone w art. 7 nie przewidują inaczej:
i) zawiadomienia muszą wykazywać całkowitą wagę zawartych pierwiastków: uranu, toru lub plutonu, a także, w przypadku wzbogaconego uranu, całkowitą wagę izotopów promieniotwórczych. Skład izotopowy plutonu, jeżeli został zarejestrowany w instalacji dla potrzeb eksploatacji, zostaje udostępniony Komisji na jej żądanie.
ii) Dla następujących kategorii materiałów rozszczepialnych stosuje się osobne zapisy w sprawozdaniu o zmianach stanu zasobów oraz w fizycznym stanie zasobów, a także sporządza się osobne sprawozdanie na temat bilansu materiałowego:
- uran zubożony,
- uran naturalny,
- uran wzbogacony do 20 %,
- uran wzbogacony powyżej 20 %,
- pluton,
- tor.
ODSTĘPSTWA I ZWOLNIENIA
Artykuł 22
a) Aby wziąć pod uwagę wszystkie szczególne okoliczności, w których kontrolowane materiały są używane lub produkowane, Komisja może, w "szczególnych przepisach dotyczących bezpieczeństwa" określonych w art. 7, uchylić w stosunku do producentów i użytkowników materiałów jądrowych zasady określające formę i częstotliwość zawiadomień ustanowionych w drodze tego rozporządzenia.
Komisja może w ten sposób rozpatrzyć sprawę, w szczególności w przypadku instalacji zawierających małe ilości materiałów jądrowych, które przez długie okresy pozostają niezmienione.
b) Na prośbę zainteresowanych osób lub przedsiębiorstw zgodną z formularzem wymienionym w załączniku VIII, Komisja może zwolnić z obowiązku deklarowania następujące materiały, pod warunkiem że nie są one przetwarzane bądź magazynowane razem z materiałami nie podlegającymi zwolnieniu:
- specjalne materiały rozszczepialne używane w ilościach rzędu jednego grama lub mniej jako czułe elementy w przyrządach,
- pluton o koncentracji izotopowej plutonu - 238 w ponad 80 %,
- materiały rozszczepialne używane wyłącznie w działaniach nienuklearnych.
Jeżeli warunki zwolnienia wygasły, zostaje ono anulowane. Zainteresowana osoba lub przedsiębiorstwo powiadomi Komisję, zgodnie z formularzem określonym w załączniku IX, że warunki zwolnienia już nie istnieją.
Artykuł 23
Niniejsze rozporządzenie nie ma zastosowania wobec posiadaczy gotowych produktów wykorzystywanych do celów nienuklearnych, z których zawarty w nich materiał jądrowy jest nie do odzyskania.
CZĘŚĆ III
PRZEWOZY: PRZYWÓZ/WYWÓZ
Artykuł 24
a) Osoby i przedsiębiorstwa określone w art. 1, które wywożą materiały źródłowe lub specjalne materiały rozszczepialne do państw nieczłonkowskich, muszą dostarczyć Komisji wcześniejsze zawiadomienie o każdym takim wywozie. Podobnie, wcześniejsze zawiadomienie winno być dostarczone Komisji:
- w przypadku jakiegokolwiek wywozu z Państwa Członkowskiego-strony Porozumienia do Państwa Członkowskiego niebędącego stroną Porozumienia, oraz
- w przypadku jakiegokolwiek wywozu ze Zjednoczonego Królestwa do Państwa Członkowskiego-strony Porozumienia.
Jednakże wcześniejsze zawiadomienie wymagane jest tylko:
i) w przypadku gdy przesyłka przekracza jeden kilogram efektywny;
ii) w przypadku gdy "szczególne przepisy dotyczące bezpieczeństwa" określone w art. 7 tak określają, w przypadku instalacji, gdzie regularnie przekazywane są duże całkowite ilości materiałów w obrębie tego samego państwa, nawet jeżeli żadna pojedyncza przesyłka nie przekracza jednego kilograma efektywnego.
b) zawiadomienie takie musi być dostarczone po zakończeniu przygotowań kontraktowych prowadzących do przewozu oraz, w każdym przypadku, tak aby zawiadomienie dotarło do Komisji na osiem dni roboczych przed datą, gdy materiał ma zostać przygotowany do wysyłki.
c) dostarczone zawiadomienie tego typu musi być zgodne z formularzem określonym w załączniku V tego rozporządzenia i musi zawierać między innymi:
- oznaczenie oraz, jeśli to możliwe, spodziewaną ilość i skład przewożonego materiału, jak również rejon bilansu materiałowego, z jakiego materiał pochodzi,
- państwo, do którego wysłany ma zostać materiał rozszczepialny,
- terminy i miejsca, w których materiał rozszczepialny będzie przygotowywany do wysyłki,
- orientacyjne daty nadania i nadejścia materiału rozszczepialnego,
- sposób, w jaki zainteresowane osoby lub przedsiębiorstwa wykorzystały materiał rozszczepialny.
d) jeżeli tego wymaga ochrona fizyczna, można poczynić z Komisją szczególne ustalenia dotyczące formy i sposobu przekazania tego rodzaju zawiadomienia.
Artykuł 25
a) Osoby i przedsiębiorstwa określone w art. 1, które przewożą materiały źródłowe lub specjalne materiały rozszczepialne z państw niebędących członkami, powinny dostarczyć Komisji wcześniejsze zawiadomienie o każdym takim przywozie. Podobnie, wcześniejsze zawiadomienie dostarczane jest Komisji:
- w przypadku jakiegokolwiek przywozu do Państwa Członkowskiego-strony Porozumienia z Państwa Członkowskiego niebędącego stroną Porozumienia, oraz
- w przypadku jakiegokolwiek przywozu do Zjednoczonego Królestwa z Państwa Członkowskiego-strony Porozumienia.
Jednakże wcześniejsze zawiadomienie wymagane jest tylko:
i) w przypadku gdy przesyłka przekracza jeden kilogram efektywny;
ii) w przypadku gdy "szczególne przepisy dotyczące bezpieczeństwa" określone w art. 7 tak ustalają, w przypadku instalacji, gdzie regularnie przesyła się duże całkowite ilości materiałów na terenie tego samego państwa, nawet jeżeli żadna pojedyncza przesyłka nie przekracza jednego kilograma efektywnego.
b) zawiadomienie tego typu musi być dostarczone z jak największym wyprzedzeniem w stosunku do spodziewanego nadejścia materiału rozszczepialnego, oraz, w każdym przypadku, w dzień dostawy i tak, aby zawiadomienie dotarło do Komisji na pięć dni roboczych przed wypakowaniem materiału.
c) zawiadomienie to musi być zgodne z formularzem wymienionym w załączniku VI i musi zawierać między innymi:
- identyfikację oraz, jeśli to możliwe, spodziewaną ilość i skład materiału,
- przewidywany termin nadejścia, miejsce oraz datę, kiedy materiał rozszczepialny ma być wypakowany.
d) jeżeli tego wymaga ochrona fizyczna, można poczynić z Komisją szczególne ustalenia dotyczące formy i sposobu przekazania tego rodzaju zawiadomienia.
Artykuł 26
Jeżeli osoby lub przedsiębiorstwa niepodlegające art. 1 podejmą się wywozu lub przewozu materiałów jądrowych określonych w art. 24 i 25, osoby te lub przedsiębiorstwa zobowiązane są do sporządzania zawiadomień przewidzianych art. 24 i 25.
Artykuł 27
Sprawozdanie specjalnie przewidziane w art. 17 jest przygotowywane przez osoby lub przedsiębiorstwa, do których odnoszą się art. 24 i 25, jeżeli po wystąpieniu wyjątkowych okoliczności lub zdarzeń otrzymały one wiadomość, że materiał jądrowy został lub wydaje się, że został utracony, zwłaszcza jeżeli nastąpiło znaczne opóźnienie podczas transferu. W tych samych okolicznościach osoby lub przedsiębiorstwa, do których odnosi się art. 26, są również zobowiązane do powiadomienia Komisji.
Artykuł 28
Każda zmiana terminu przygotowania przesyłki, samej ekspedycji lub wypakowania materiałów jądrowych odnośnie do terminów podanych w zawiadomieniach przewidzianych w art. 24 i 25, ale nie zmiana wymagająca sporządzenia sprawozdania specjalnego, musi być przekazana bezzwłocznie, wraz z podaniem nowych terminów, jeżeli są one znane.
CZĘŚĆ IV
PRZEPISY SZCZEGÓLNE
PRODUCENCI RUD
Artykuł 29
Każda osoba lub przedsiębiorstwo wydobywające rudy na terytorium Państwa Członkowskiego przechowuje dokumentację księgową tej działalności. Zapisy te muszą podawać, w szczególności, tonaż oraz średnią zawartość uranu i toru w wydobytych rudach i w zasobach kopalni, dowód nadania, określający datę, odbiorcę oraz ilość. Rejestry tego rodzaju muszą być przechowywane przez okres co najmniej pięciu lat.
Artykuł 30
Nie później niż pod koniec stycznia każdego roku producenci rud powiadamiają Komisję, zgodnie z formularzem wymienionym w załączniku VII, o ilości materiału wysłanego z każdej kopalni w ciągu poprzedniego roku.
Artykuł 31
Każda osoba lub przedsiębiorstwo wywożące rudy do państw niebędących członkami informuje o tym Komisję, zgodnie z formularzem wymienionym w załączniku VII, w rzeczywistym dniu wysyłki.
PRZEWOŹNICY
Artykuł 32
Każda osoba lub przedsiębiorstwo zaangażowane, w granicach terytoriów Państw Członkowskich, w przewożenie lub tymczasowe magazynowanie materiałów źródłowych lub specjalnych materiałów rozszczepialnych podczas przewozu może je przyjąć lub przekazać tylko w zamian za właściwie podpisane i opatrzone datą pokwitowanie. W pokwitowaniu takim muszą być podane nazwy stron przekazujących i odbierających materiały oraz przewożone ilości wraz z określeniem charakteru, postaci i składu materiałów.
Jeżeli tego wymaga fizyczna ochrona, specyfikacja przewożonych materiałów może zostać zastąpiona przez odpowiednie oznaczenie przesyłki. Takie oznaczenie musi umożliwić odnalezienie danych określonych w wyżej wymienionej specyfikacji, a przechowywanych przez osoby i przedsiębiorstwa określone w art. 1.
Dokumenty tego typu będą przechowywane przez strony umawiające się przez okres, co najmniej jednego roku.
Artykuł 33
Dokumenty i zapisy już posiadane i zebrane przez osoby lub przedsiębiorstwa, zgodne z istniejącymi przepisami, które odnoszą się do nich na terytorium Państw Członkowskich, na którym one prowadzą swoją działalność, mogą zastąpić dokumenty i pokwitowania przewidziane art. 32, pod warunkiem że takie dokumenty i zapisy zawierają wszystkie wymagane informacje.
POŚREDNICY
Artykuł 34
Każdy pośrednik, w szczególności przedstawiciel upełnomocniony, pośrednik handlowy, komisjoner lub agent handlowy, biorący udział w zawarciu jakiegokolwiek kontraktu na dostarczenie materiałów jądrowych zachowuje wszystkie dokumenty związane z transakcjami dokonywanymi przez niego lub w jego imieniu, przez co najmniej jeden rok po wygaśnięciu kontraktu. Takie dokumenty muszą wymieniać nazwy stron umawiających się, datę kontraktu, ilość, charakter, postać i zestaw składników wraz z pochodzeniem i miejscem przeznaczenia materiałów.
CZĘŚĆ V
PRZEPISY SZCZEGÓLNE ODNOSZĄCE SIĘ DO TERYTORIÓW PAŃSTW CZŁONKOWSKICH, KTÓRE POSIADAJĄ BROŃ JĄDROWĄ
Artykuł 35
1. Przepisy niniejszego rozporządzenia nie mają zastosowania:
a) do instalacji lub części instalacji, które zostały przeznaczone do spełnienia wymagań obronnych i które są usytuowane na obszarze Państwa Członkowskiego niebędącego stroną Porozumienia; lub
b) do materiałów jądrowych przeznaczonych przez to Państwo Członkowskie do celów obronnych.
2. Zakres stosowania tego rozporządzenia i związanych z nim procedur dla materiałów jądrowych, instalacji lub części instalacji mogących być przeznaczonymi do spełnienia wymagań obronnych oraz usytuowanych na obszarze Państwa Członkowskiego niebędącego stroną Porozumienia, musi być określony przez Komisję po konsultacjach i w porozumieniu z zainteresowanym Państwem Członkowskim, po wzięciu pod uwagę przepisów art. 84 akapit drugi Traktatu.
3. Jest zrozumiałe w każdym wypadku, że:
a) przepisy art. 1-4, 7 oraz 8 stosuje się do instalacji, lub części instalacji, które w pewnych okresach są obsługiwane wyłącznie przy pomocy materiałów jądrowych, które mogą być przeznaczone do spełniania wymagań obronnych, ale w innych okresach są obsługiwane wyłącznie przy pomocy cywilnych materiałów jądrowych;
b) przepisy art. 1-4, 7 oraz 8 stosuje się, z wyjątkami motywowanymi względami bezpieczeństwa narodowego, do instalacji lub części instalacji, do których dostęp mógłby być ograniczony z tych względów, lecz które produkują, poddają działaniu, rozdzielają, powtórnie obrabiają lub używają w jakikolwiek inny sposób jednocześnie materiały jądrowe cywilne i materiały jądrowe przeznaczone, lub mogące być przeznaczone, do spełniania wymagań obronnych;
c) przepisy art. 6, oraz 9-37 stosuje się do wszystkich cywilnych materiałów jądrowych umiejscowionych w instalacjach lub częściach instalacji określonych w lit. a) i b) powyżej.
CZĘŚĆ VI
PRZEPISY KOŃCOWE
DEFINICJE
Artykuł 36
Do celów niniejszego rozporządzenia przyjmuje się następujące definicje:
a) "Porozumienie" oznacza Porozumienie zawarte dnia 5 kwietnia 1973 r. między Królestwem Belgii, Królestwem Danii, Republiką Federalną Niemiec, Irlandią, Republiką Włoską, Wielkim Księstwem Luksemburga, Królestwem Niderlandów i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej a Międzynarodową Agencją Energii Atomowej, dotyczący realizacji art. III ust. 1 i 4 Traktatu o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej;
b) "Państwo Członkowskie-strona Porozumienia" oznacza Królestwo Belgii, Królestwo Danii, Republikę Federalna Niemiec, Irlandię, Republikę Włoską, Wielkie Księstwo Luksemburga, Królestwo Niderlandów;
c) "Państwo Członkowskie niebędące stroną Porozumienia" oznacza Francję i Zjednoczone Królestwo;
d) "państwo niebędące członkiem" oznacza każde państwo niebędące członkiem Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej;
e) "specjalne materiały rozszczepialne" oznaczają pluton-239; uran-233; uran wzbogacony uranem-235 lub uranem-233 oraz wszelkie substancje zawierające dowolne z powyższych izotopów, jak również inne materiały rozszczepialne określone przez Radę stanowiącą większością kwalifikowaną na wniosek Komisji; przy czym termin "specjalne materiały rozszczepialne" nie obejmuje jednak materiałów źródłowych, ani rud, ani odpadów rudy;
f) "uran wzbogacony uranem-235 lub uranem-233" oznacza uran zawierający uran-235 lub uran-233, lub oba, w ilościach takich, że stosunek zawartości izotopu 238 do sumy izotopów jest większy niż stosunek izotopu 235 do izotopu 238 występujący w naturze. "Wzbogacanie" oznacza stosunek łącznej wagi uranu-233 i uranu-235 do całkowitej wagi danego uranu;
g) "materiały źródłowe" oznaczają uran zawierający naturalną mieszankę izotopów, uran o zawartości uranu-235 niższej niż normalna, tor, którykolwiek z powyższych w postaci metalu lub stopu; związku chemicznego lub koncentratu; jakąkolwiek inną substancję zawierającą jeden lub więcej z wyżej wymienionych w stężeniu sprecyzowanym przez Radę stanowiącą większością kwalifikowaną na wniosek Komisji oraz jakiekolwiek inne materiały, które Rada może wskazać stanowiąc większością kwalifikowaną na wniosek Komisji. Pod pojęciem "materiałów źródłowych" nie należy rozumieć rud i odpadów rud;
h) "rudy" oznaczają rudę zawierającą, w średnim stężeniu określonym przez Radę stanowiącą większością kwalifikowaną na wniosek Komisji, substancje, z których w odpowiednich procesach chemicznych i fizycznych można otrzymać wyżej zdefiniowane materiały źródłowe;
i) "materiały jądrowe" oznaczają wszystkie rudy, materiały źródłowe i specjalne materiały rozszczepialne, jak zdefiniowane w lit. e), f), g) oraz h) powyżej;
j) "charakter" materiału oznacza, stosownie do przypadku, uran naturalny, uran zubożony, uran wzbogacony uranem-235 lub uranem-233, tor lub pluton;
k) "partia" oznacza porcję materiału jądrowego traktowaną jako jednostkę do celów księgowych w kluczowych punktach pomiarowych, a dla których skład i ilość są określone przez jeden zestaw specyfikacji lub pomiarów. Materiał jądrowy może być w postaci masowej lub zawarty w pewnej ilości możliwych do zidentyfikowania pozycji;
l) "dane partii" oznaczają całkowitą wagę każdego pierwiastka materiału rozszczepialnego oraz, w przypadku plutonu i uranu, skład izotopowy, tam gdzie to stosowne. Do celów sprawozdawczych, wagi poszczególnych pozycji partii muszą być zsumowane przed zaokrągleniem do najbliższej jednostki;
m) "księgowy stan zasobów" rejonu bilansu materiałowego oznacza sumę algebraiczną najaktualniejszego fizycznego stanu zasobów tego rejonu bilansu materiałowego oraz wszystkich zmian stanu zasobów powstałych po inwentaryzacji tego fizycznego stanu zasobów;
n) "poprawka" oznacza zapis w zestawieniach księgowych lub w sprawozdaniach prostujących określony błąd lub wprowadzający poprawiony pomiar ilości wcześniej zapisany w dokumentacji lub sprawozdaniu. Każda poprawka musi wskazywać zapis, do którego się odnosi;
o) "kilogram efektywny" oznacza specjalną jednostkę używaną dla zabezpieczanych materiałów rozszczepialnych. Ilość w kilogramach efektywnych jest otrzymywana przez wzięcie:
i) dla plutonu, jego wagi w kilogramach;
ii) dla uranu o wzbogaceniu 0,01 (1 %) i powyżej, jego wagi w kilogramach pomnożonej przez kwadrat jego wzbogacenia;
iii) dla uranu o wzbogaceniu poniżej 0,01 (1 %), a powyżej 0,005 (0,5 %), jego wagi w kilogramach pomnożonej przez 0,0001; oraz
iv) dla uranu zubożonego o wzbogaceniu 0,005 (0,5 %) lub mniej oraz dla toru, ich wagi w kilogramach pomnożonej przez 0,00005;
p) "zmiana stanu zasobów" oznacza wzrost lub spadek, w ilościach partii, materiałów rozszczepialnych w rejonie bilansu materiałowego;
q) "kluczowy punkt pomiarowy" oznacza miejsce, gdzie materiał rozszczepialny pojawia się w postaci pozwalającej na dokonanie pomiaru w celu określenia przepływu materiału lub jego zasobu. Kluczowe punkty pomiarowe obejmują więc, lecz nie ograniczają się tylko do nich, nakłady i produkcję (w tym zmierzone odrzuty) oraz składy w rejonach bilansu materiałowego;
r) "rejon bilansu materiałowego" oznacza rejon, w którym:
i) ilość materiałów rozszczepialnych w każdym transferze do i z rejonu bilansu materiałowego może być określona; oraz
ii) fizyczny stan zasobów materiałów rozszczepialnych w każdym rejonie bilansu materiałowego może być określony w miarę potrzeb zgodnie ze sprecyzowanymi procedurami,
aby można było ustalić bilans materiałowy;
s) "materiał nierozliczony" oznacza różnicę między fizycznym stanem zasobów a księgowym stanem zasobów;
t) "fizyczny stan zasobów" oznacza sumę wszystkich zmierzonych lub pośrednio ustalonych ilości partii materiałów rozszczepialnych w rejonie bilansu materiałowego w oznaczonym czasie, otrzymaną zgodnie ze sprecyzowanymi procedurami;
u) "różnica nadawca/odbiorca" oznacza różnicę między ilością materiałów rozszczepialnych w partii stwierdzoną przez rejon bilansu materiałowego nadawcy a ilością zmierzoną przez rejon bilansu materiałowego odbiorcy;
v) "dane wyjściowe" oznaczają te dane, zapisane podczas pomiaru lub kalibracji, lub użyte do wyprowadzenia zależności empirycznych, które pozwalają zidentyfikować materiał rozszczepialny i dostarczają danych dotyczących określonych partii. Dane wyjściowe mogą obejmować na przykład wagę związków, mnożniki przeliczeniowe do określania wagi pierwiastków, ciężar właściwy, stężenie pierwiastków, stosunki izotopowe, związek między odczytami objętości i manometru oraz związek między produkowanym plutonem i wytworzoną energią;
w) "punkt strategiczny" oznacza miejsce wybrane podczas kontroli określonych informacji, gdzie, w normalnych warunkach i w połączeniu w informacjami zebranymi ze wszystkich punktów strategicznych, otrzymuje się i weryfikuje informacje konieczne i wystarczające do wprowadzenia środków ochronnych zgodnych z Porozumieniem; "punkt strategiczny" może obejmować każde miejsce, w którym wykonywane są kluczowe pomiary związane z księgowością materiałów oraz pomiary obudowy bezpieczeństwa i nadzoru.
INSTALACJE KONTROLOWANE SPOZA WSPÓLNOTY
Artykuł 37
W przypadku gdy instalacja jest kontrolowana przez osobę lub przedsiębiorstwo mające siedzibę poza granicami Wspólnoty, wszystkie obowiązki nałożone tym rozporządzeniem są przeniesione na lokalne kierownictwo instalacji.
ZAŁĄCZNIKI
Artykuł 38
Załączniki do niniejszego rozporządzenia stanowią jego integralną część. Komisja może wprowadzać do nich drobne poprawki techniczne.
WEJŚCIE W ŻYCIE
Artykuł 39
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie piętnastego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.
Bez uszczerbku dla przepisów art. 40, rozporządzenia Komisji Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej nr 7 i 8 tracą moc.
Artykuł 40
Artykuły od 9-16, 19 oraz 21 tego rozporządzenia stosuje się w oparciu o przyjęcie "szczególnych przepisów dotyczących bezpieczeństwa" określonych w art. 7.
Do czasu przyjęcia tych warunków, stosuje się art. 2, 5, 7, 8 oraz 10 wyżej wspomnianego rozporządzenia nr 8.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 19 października 1976 r.