Dyrektywa Komisji
z dnia 5 marca 1991 r.
określająca i ustanawiająca szczegółowe uzgodnienia dotyczące systemu szczególnych informacji o preparatach niebezpiecznych w związku z wykonaniem art. 10 dyrektywy 88/379/EWG
(91/155/EWG)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą,
uwzględniając dyrektywę Rady 88/379/EWG z dnia 7 czerwca 1988 r. w sprawie zbliżania przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych Państw Członkowskich odnoszących się do klasyfikacji, pakowania i etykietowania preparatów niebezpiecznych [1], ostatnio zmienioną dyrektywą Komisji 90/492/EWG [2], w szczególności jej art. 10 ust. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
etykietowanie wymagane przepisami dyrektywy 88/379/EWG stanowi podstawowe źródło informacji dla użytkowników preparatów niebezpiecznych, wskazując im jasno i precyzyjnie potencjalne niebezpieczeństwa; dla użytkowników przemysłowych etykietowanie należy uzupełnić bardziej szczegółowym systemem informacji;
artykuł 10 dyrektywy 88/379/EWG przewiduje ustanowienie systemu informacji w formie kart charakterystyki bezpieczeństwa odnoszących się do niebezpiecznych preparatów; ponadto, zgodnie z niniejszym artykułem, informacje takie są zasadniczo przeznaczone dla użytkowników przemysłowych i muszą im umożliwiać podejmowanie działań niezbędnych do zapewnienia ochrony zdrowia i bezpieczeństwa w miejscu pracy;
istnieją ścisłe związki między dyrektywą 88/379/EWG i dyrektywą Rady 67/548/EWG z dnia 27 czerwca 1967 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do klasyfikacji, pakowania i etykietowania substancji niebezpiecznych [3], ostatnio zmienioną dyrektywą 79/831/EWG [4]; dlatego pożądane jest ustanowienie systemu kart charakterystyki bezpieczeństwa, który odnosi się zarówno do substancji niebezpiecznych, jak i do niebezpiecznych preparatów; ustanowione zostaną przepisy wykonawcze odnoszące się do substancji niebezpiecznych;
przeprowadzono konsultacje z Komitetem Doradczym ds. Bezpieczeństwa, Higieny i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy, ustanowionym decyzją Rady 74/325/EWG [5], ostatnio zmienioną Aktem Przystąpienia Hiszpanii i Portugalii;
przepisy niniejszej dyrektywy są zgodne z opinią Komitetu ds. Dostosowania do Postępu Technicznego Dyrektyw w sprawie Znoszenia Barier Technicznych w Handlu Substancjami i Preparatami Niebezpiecznymi,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:
Artykuł 1
1. Każda osoba prowadząca działalność gospodarczą we Wspólnocie, odpowiedzialna za wprowadzanie do obrotu niebezpiecznej substancji lub preparatu, niezależnie od tego, czy jest producentem, importerem czy też dystrybutorem, zobowiązana jest dostarczyć odbiorcy, który jest przemysłowym użytkownikiem substancji lub preparatu, kartę charakterystyki bezpieczeństwa zawierającą informacje określone w art. 3.
2. Informacje są przekazywane bezpłatnie najpóźniej, gdy substancja lub preparat są dostarczane po raz pierwszy, a następnie po każdej zmianie spowodowanej wszelkimi nowymi, istotnymi informacjami dotyczącymi bezpieczeństwa oraz ochrony zdrowia i środowiska.
Nowa datowana wersja, określana jako "Zmiana:… (data)" jest dostarczana bezpłatnie wszystkim byłym odbiorcom, którzy otrzymali substancję lub preparat w ciągu poprzednich 12 miesięcy.
3. Karta charakterystyki bezpieczeństwa nie musi być dostarczana, jeśli substancje lub preparaty niebezpieczne, oferowane lub ogólnie dostępne w sprzedaży, są zaopatrzone w wystarczające informacje umożliwiające użytkownikom podjęcie niezbędnych środków w zakresie ochrony zdrowia i bezpieczeństwa. Karta charakterystyki bezpieczeństwa musi być jednakże dostarczona na żądanie użytkownika przemysłowego.
Artykuł 2
Państwa Członkowskie mogą uzależnić wprowadzenie substancji lub preparatów niebezpiecznych do obrotu na ich terytorium od użycia ich urzędowego języka lub języków przy tworzeniu kart charakterystyki bezpieczeństwa, określonych w art. 1.
Artykuł 3
Karta charakterystyki bezpieczeństwa, określona w art. 1, zawiera następujące, obowiązkowe pozycje:
1) określenie substancji/preparatu i spółki/przedsiębiorstwa;
2) skład/informacja o składnikach;
3) określenie zagrożeń;
4) środki pierwszej pomocy;
5) środki przeciwpożarowe;
6) środki związane z przypadkowym uwolnieniem się;
7) obchodzenie się z substancjami i magazynowanie;
8) środki zmniejszające narażenia/środki ochrony indywidualnej;
9) właściwości fizyczne i chemiczne;
10) stabilność i reaktywność;
11) informacje toksykologiczne;
12) informacje ekologiczne;
13) wskazówki dotyczące usuwania;
14) informacje o transporcie;
15) informacje o przepisach;
16) inne informacje.
Obowiązkiem osoby odpowiedzialnej za wprowadzenie do obrotu substancji lub preparatu jest dostarczenie informacji określonych w powyższych pozycjach. Informacje te są opracowywane zgodnie z wyjaśnieniami zawartymi w Załączniku. Karty charakterystyki bezpieczeństwa są datowane.
Artykuł 4
Przepisy wykonawcze dotyczące substancji niebezpiecznych zostaną ustanowione później.
Artykuł 5
1. Państwa Członkowskie przyjmą i opublikują przepisy ustawodawcze, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy najpóźniej do dnia 30 maja 1991 r. i niezwłocznie powiadomią o tym Komisję.
2. Niniejsze przepisy są stosowane od dnia 8 czerwca 1991 r.
Niemniej jednak istniejące systemy informacji typu kart charakterystyki bezpieczeństwa obowiązujące w niektórych Państwach Członkowskich mogą być używane do 30 czerwca 1993 r.
3. Przepisy przyjęte przez Państwa Członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy im w czasie ich urzędowej publikacji. Procedura dokonywania takich odniesień jest przyjmowana przez Państwa Członkowskie.
Artykuł 6
Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 5 marca 1991 r.