Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 1722/93
z dnia 30 czerwca 1993 r.
ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzeń Rady (EWG) nr 1766/82 i (EWG) nr 1418/76 dotyczące refundacji produkcyjnych w sektorach zbóż i ryżu
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 1766/92 z dnia 30 czerwca 1992 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], w szczególności jego art. 7,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 1418/76 z dnia 21 czerwca 1976 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku ryżu [2], ostatnio zmienione rozporządzeniem (EWG) nr 1544/93 [3], w szczególności jego art. 9,
a także mając na uwadze, co następuje:
z uwagi na szczególną sytuację rynku skrobi, w szczególności na konieczność utrzymania konkurencyjnych cen w odniesieniu do produktów skrobiowych wytwarzanych w państwach trzecich i przywożonych w postaci towarów, w stosunku do których ustalenia dotyczące przywozu nie zapewniają dostatecznej ochrony dla producentów wspólnotowych, rozporządzenia (EWG) nr 1766/92 i (EWG) nr 1418/76 przewidują przyznawanie refundacji produkcyjnych dla umożliwienia zainteresowanym branżom wykorzystującym ten produkt dostępu do skrobi i niektórych produktów pochodnych po cenie niższej, niż cena, która wynikałaby ze stosowania zasad wspólnej organizacji rynków wymienionych produktów;
zgodnie z art. 7 rozporządzenia (EWG) nr 1766/92 oraz art. 9 rozporządzenia (EWG) nr 1418/76 konieczne jest przyjęcie szczegółowych zasad przyznawania refundacji produkcyjnych, w tym warunków kontroli i płatności, tak by we wszystkich Państwach Członkowskich były stosowane te same zasady;
wyżej wymienione rozporządzenia przewidują sporządzanie wykazu towarów, w odniesieniu do których stosowanie skrobi do ich wytworzenia upoważnia do refundacji; powinna istnieć możliwość wprowadzania zmian w tym wykazie na podstawie ustalonych kryteriów;
dla zapewnienia skuteczności środków kontroli należy stworzyć przepisy przewidujące wcześniejsze zatwierdzanie beneficjentów refundacji przez Państwo Członkowskie, na którego terytorium są wytwarzane określone wyżej produkty;
należy określić, w jaki sposób obliczana jest wysokość refundacji produkcyjnych i jak często są one ustalane; obecnie najbardziej zadowalającą jest metoda przyjmująca za podstawę różnicę między ceną interwencyjną zbóż i ceną stosowaną do obliczania przywozowej opłaty wyrównawczej; z uwagi na potrzebę stabilności refundacja produkcyjna powinna być co do zasady ustalana w każdym miesiącu; w celu sprawdzenia, czy wartość refundacji produkcyjnej jest odpowiednia, należy śledzić ceny kukurydzy i zboża na rynkach światowym i wspólnotowym;
refundacje produkcyjne powinny być wypłacane z tytułu stosowania skrobi i niektórych jej produktów pochodnych do produkcji niektórych towarów; dla ułatwienia prowadzenia właściwej kontroli i wypłacania wnioskodawcom refundacji produkcyjnych niezbędne są szczegółowe informacje; właściwe władze zainteresowanego Państwa Członkowskiego powinny zostać upoważnione do zwracania się do wnioskodawców o wszelkie informacje i o umożliwienie dokonywania wszelkich weryfikacji lub inspekcji niezbędnych dla skutecznego prowadzenia takiej kontroli;
producent towaru nie musi koniecznie używać skrobi podstawowej; dlatego też należy sporządzić wykaz produktów pochodnych skrobi, których stosowanie będzie uprawniało producenta do otrzymania refundacji;
musi zostać określone pochodzenie surowców skrobiowych wykorzystywanych do wytwarzania produktów kwalifikujących się do refundacji produkcyjnej;
szczególne właściwości skrobi estryfikowanej lub eteryfikowanej może prowadzić do spekulacyjnego wykorzystywania niektórych procesów uszlachetniania w celu wielokrotnego uzyskiwania refundacji produkcyjnej, zatem w celu zapobieżenia takim spekulacjom zachodzi konieczność stosowania środków zapewniających, by skrobia estryfikowana lub eteryfikowana nie była ponownie przetwarzana na surowiec, którego stosowanie daje podstawy do występowania z wnioskiem o refundację;
refundacja produkcyjna nie powinna być wypłacana przed zakończeniem procesu przetwarzania; po zakończeniu przetwarzania płatność powinna być dokonywana w ciągu pięciu miesięcy po sprawdzeniu przez właściwą władzę, czy skrobia została przetworzona; producent powinien mieć możność uzyskania zaliczki przed zakończeniem kontroli;
należy określić rolniczy kurs przeliczeniowy dla refundacji wypłacanych w walucie krajowej, w sposób nieumniejszający możliwości ich wcześniejszego ustalania zgodnie z art. 13 i 17 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 1068/93 [4];
rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2220/85 z dnia 22 lipca 1985 r. ustanawiające wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu zabezpieczeń w odniesieniu do produktów rolnych [5], ostatnio zmienione rozporządzeniem (EWG) nr 3745/89 [6], stosuje się do rozwiązań przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu; w związku z tym należy określić wstępne wymogi w zakresie przyjmowania przez producentów zobowiązań i gwarantowania ich wykonania poprzez złożenie zabezpieczenia;
do niniejszego rozporządzenie włącza się, po ich dostosowaniu, przepisy rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2169/86 [7], ostatnio zmienionego rozporządzeniem (EWG) nr 1398/91 [8]; dlatego też rozporządzenie to powinno zostać uchylone;
środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne opinią Komitetu Zarządzającego ds. zbóż,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1. Refundacja produkcyjna (zwana dalej "refundacją") może zostać przyznana każdej osobie fizycznej lub prawnej stosującej skrobię uzyskaną ze zboża, kukurydzy, ryżu lub ryżu łamanego, skrobię ziemniaczaną lub niektóre produkty uzyskane ze skrobi do wytwarzania towarów wymienionych w wykazie wymienionym w załączniku I.
2. Wykaz, określony w ust. 1, może podlegać zmianom uwzględniającym poziom konkurencji z państwami trzecimi i stopień ochrony przed taką konkurencją osiągany w wyniku działania mechanizmów wspólnej polityki rolnej, Wspólnej Taryfy Celnej lub w inny sposób.
3. Przy podejmowaniu decyzji o przyznaniu refundacji brane są pod uwagę również inne czynniki, w szczególności:
- postęp technologiczny w produkcji i wykorzystaniu skrobi,
- stopień, w jakim skrobia wchodzi w skład produktu końcowego i/lub względna wartość skrobi w produkcie końcowym i/lub znaczenie produktu jako sposobu wykorzystania skrobi w obliczu konkurencji z innymi produktami.
4. Przyznanie refundacji produkcyjnej nie może powodować zakłóceń w warunkach konkurencji z innymi produktami, w odniesieniu do których takie refundacje nie przysługują.
5. W przypadku stwierdzenia wystąpienia zakłóceń w następstwie przyznawania refundacji refundacje takie:
- zostają zniesione, lub
- dostosowane na tyle, na ile jest to konieczne w celu wyeliminowania zakłóceń w warunkach konkurencji.
6. Skrobia przywożona do Wspólnoty w ramach programu przywozowego upoważniającego do obniżki opłaty wyrównawczej nie może korzystać z refundacji produkcyjnej.
7. Decyzje przewidziane w niniejszym artykule Komisja przyjmuje zgodnie z procedurą przewidziana w art. 23 rozporządzenia (EWG) nr 1766/92 i w art. 27 rozporządzenia (EWG) nr 1418/76.
Artykuł 2
Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:
- "skrobia" oznacza skrobię podstawową lub uzyskany ze skrobi produkt wymieniony w załączniku I do niniejszego rozporządzenia,
- "produkty zatwierdzone" oznaczają każdy produkt wymieniony w załączniku I,
- "producent" oznacza użytkownika skrobi wykorzystującego ją do produkcji zatwierdzonych produktów.
Artykuł 3
1. W przypadku przyznania dopłaty jej wysokość ustalana jest raz w miesiącu.
2. Dopłatę, w przeliczeniu na tonę skrobi, oblicza się między innymi w oparciu o różnicę między:
i) ceną interwencyjną zbóż obowiązującą w danym miesiącu z uwzględnieniem różnic w cenach rynkowych kukurydzy; oraz
ii) średnią wyciągniętą z cen CIF stosowanych do obliczania przywozowych opłat wyrównawczych dla kukurydzy w ciągu pierwszych dwudziestu pięciu dni miesiąca poprzedzającego miesiąc ich obowiązywania, pomnożoną przez współczynnik o wartości 1,60.
3. W przypadku wystąpienia w okresie wyznaczonym w ust. 1 znacznych wahań cen kukurydzy i/lub pszenicy na rynku wspólnotowym lub światowym refundacja obliczona zgodnie z ust. 2 może być zmieniona w celu uwzględnienia tych wahań.
4. Refundacja kwalifikująca się do wypłaty odpowiada refundacji obliczonej zgodnie z ust. 2, a w przypadku gdy stosuje się ust. 3, pomnożonej przez współczynnik określony w załączniku II i odpowiadający kodowi CN skrobi rzeczywiście wykorzystywanej do wytwarzania zatwierdzonych produktów.
5. Refundacja ustalona zgodnie z ust. 1-4 jest w miarę potrzeby korygowana kwotami kompensacyjnymi przystąpienia stosowanymi wobec określonego rodzaju skrobi.
6. Decyzje przewidziane w niniejszym artykule Komisja przyjmuje zgodnie z procedurą określoną odpowiednio w art. 23 rozporządzenia (EWG) nr 1766/92 i art. 27 rozporządzenia (EWG) nr 1418/76.
Artykuł 4
1. Producenci zamierzający składać wnioski o refundacje powinni je składać u właściwych władz Państwa Członkowskiego, w którym skrobia jest wykorzystywana, podając następujące informacje:
a) nazwę i adres producenta;
b) asortyment produktów, do wytwarzania których wykorzystywana jest skrobia, zarówno takich, które figurują w wykazie wymienionym w załączniku I, jak i tych, które nie zostały w nim wymienione, wraz z ich pełnym opisem i kodami CN;
c) adres/y zakładu/ów, w którym skrobia będzie przetwarzana na zatwierdzone produkty, w przypadku gdy adres ten jest inny, niż określony w lit. a).
Państwa Członkowskie mogą zwracać się do producentów o dodatkowe informacje.
2. Producenci składają u właściwej władzy pisemne zobowiązanie upoważniające właściwe władze do dokonywania wszelkich weryfikacji i inspekcji wymaganych w związku z kontrolą wykorzystania skrobi oraz że udzielą im wszelkich wymaganych informacji.
3. Właściwa władza podejmuje kroki w celu upewnienia się, czy przedsiębiorstwo producenta istnieje i czy jest oficjalnie uznane w Państwie Członkowskim.
4. Na podstawie informacji wymienionych w ust. 1 i 2 właściwa władza sporządza wykaz zatwierdzonych producentów, który jest na bieżąco aktualizowany. Do występowania o refundacje zgodnie z art. 5 uprawnieni są tylko zatwierdzeni producenci.
Artykuł 5
1. Jeżeli producent zamierza złożyć wniosek o refundację, musi się zwrócić pisemnie do swojej właściwej władzy w celu uzyskania świadectwa refundacji.
2. Wniosek musi określać szczegółowo:
a) nazwę i adres producenta;
b) ilość skrobi przeznaczonej do wykorzystania;
c) w przypadku wytwarzania produktu oznaczonego kodem NS 3505 10 50 - ilość skrobi, która zostanie wykorzystana;
d) miejsce lub miejsca, w których skrobia zostanie wykorzystana;
e) przewidywane terminy realizacji procesów przetworzenia.
3. Do wniosku dołączane są:
- złożone zabezpieczenia, zgodnie z art. 8,
- oświadczenie dostawcy skrobi, że produkt przeznaczony do wykorzystania został wytworzony zgodnie z treścią przypisu 4 zamieszczonego na końcu załącznika II.
4. Państwa Członkowskie mogą wymagać dodatkowych informacji.
Artykuł 6
1. Niezwłocznie po przyjęciu wniosków złożonych zgodnie z art. 5, właściwa władza dokonuje ich sprawdzenia i wystawia świadectwo refundacji.
2. Państwa Członkowskie stosują krajowe formularze do wystawiania świadectw refundacji, które, nie naruszając innych przepisów ustawodawstwa wspólnotowego, zawierają co najmniej informacje wymienione w ust. 3.
3. Świadectwo refundacji zawiera informacje określone art. 5 ust. 2, jak również stawkę przyznanej refundacji i termin upływu ważności świadectwa, którym jest ostatni dzień piątego miesiąca następującego po dniu wystawienia świadectwa.
Jednakże w ciągu lipca i sierpnia w latach gospodarczych 1993/1994, 1994/1995 i 1995/1996 świadectwa są ważne tylko do ostatniego dnia miesiąca, w którym je wystawiono.
4. Stawka refundacji określona na świadectwie odpowiada stawce stosowanej w dniu wpływu wniosku.
Jednakże jeżeli jakakolwiek ilość skrobi określonej na świadectwie zostaje przetworzona podczas zbożowego roku gospodarczego następującego po roku, w którym otrzymano wniosek, refundacja wypłacana za tę skrobię, którą przetworzono w nowym roku gospodarczym, jest dostosowywana odpowiednio do różnicy między ceną interwencyjną zastosowaną do obliczenia przysługującej dopłaty, określoną w art. 3 ust. 2, i ceną stosowaną w miesiącu przetworzenia, pomnożoną przez współczynnik 1,60.
Kurs przeliczeniowy stosowany w celu określenia kwoty refundacji w walucie krajowej jest równy kursowi obowiązującemu w dniu przetworzenia skrobi.
Artykuł 7
1. Producenci posiadający świadectwo refundacji wydane zgodnie z art. 6 są uprawnieni do wystąpienia, pod warunkiem spełnienia wszystkich wymogów niniejszego rozporządzenia, z wnioskiem o wypłacenie refundacji określonej w świadectwie, po wykorzystaniu skrobi do wytworzenia odnośnych zatwierdzonych produktów.
2. Prawa wynikające ze świadectwa nie mogą być przenoszone na inne osoby.
Artykuł 8
1. Wydanie świadectwa uwarunkowane jest złożeniem przez producenta na rzecz właściwych władz zabezpieczenia w wysokości odpowiadającej 15 ECU na tonę skrobi podstawowej, pomnożonego tam, gdzie sytuacja tego wymaga, przez współczynnik odpowiadający rodzajowi stosowanej skrobi, określony w załączniku II.
2. Zabezpieczenie jest zwalniane zgodnie z rozporządzeniem (EWG) nr 2220/85. Wymogiem pierwotnym, w rozumieniu art. 20 tego rozporządzenia, jest przetworzenie skrobi, w ilości określonej we wniosku, na zatwierdzone produkty (zgodnie z ich określeniem) w okresie ważności świadectwa. Jeżeli jednak producent przetworzył co najmniej 90 % ilości skrobi określonej we wniosku, uważa się, że spełnił on wyżej wymieniony wymóg pierwotny.
Artykuł 9
1. Ostateczna wypłata refundacji może nastąpić tylko po przekazaniu przez producenta właściwej władzy informacji zawierającej następujące dane:
a) datę lub daty nabycia i dostawy skrobi;
b) nazwę i adres dostawców skrobi;
c) nazwę i adres producentów skrobi;
d) datę lub daty przetworzenia skrobi;
e) ilość i rodzaj wykorzystanej skrobi wraz z podaniem kodu CN;
f) ilość określonego w świadectwie zatwierdzonego produktu wyprodukowanego ze skrobi.
2. W przypadku gdy produkt wymieniony w świadectwie jest objęty kodem CN 35051050, powiadomieniu, o którym mowa w ust. 1, towarzyszy złożenie zabezpieczenia równego wartości refundacji wypłacanej po wytworzeniu przedmiotowego produktu.
3. Przed dokonaniem wypłaty właściwa władza upewnia się, czy skrobia została wykorzystana do wyrobu zatwierdzonych produktów zgodnie z informacją podaną w świadectwie. Następuje to zazwyczaj poprzez kontrole administracyjne, ale muszą być one wsparte, w miarę potrzeby, kontrolami bezpośrednimi.
4. Wszystkie kontrole przewidziane niniejszym rozporządzeniem są dokonywane w terminie pięciu miesięcy od daty przyjęcia przez właściwą władzę informacji wymaganej w ust. 1.
5. Jeżeli ilość przetworzonej skrobi jest większa niż ilość podana w świadectwie refundacji, to dodatkowa ilość jest traktowana do wysokości 5 % jako przetworzona zgodnie ze świadectwem i uprawnia do refundacji wymienionej w świadectwie.
Artykuł 10
1. Zabezpieczenie przewidziane w art. 9 ust. 2 jest zwalniane tylko po otrzymaniu przez właściwe władze dowodu potwierdzającego, że produkt objęty kodem CN 35051050 został:
a) wykorzystany do produkcji w strefie celnej Wspólnoty innych produktów niż wymienione w załączniku II;
lub
b) wywieziony do państw trzecich. W przypadku bezpośredniego wywozu do państw trzecich zabezpieczenie jest zwalniane dopiero wówczas, gdy właściwa władza otrzyma dowód, że przedmiotowy produkt opuścił obszar celny Wspólnoty.
2. Dowodem, o którym mowa w ust. 1 lit. a), jest przedłożone właściwej władzy przez producenta oświadczenie, zawierające informacje:
- czy przedmiotowy produkt jest przeznaczony do przetworzenia,
- że produkt ten zostanie wykorzystany wyłącznie do produkcji innych wyrobów niż wymienione w załączniku II,
- że przedmiotowy produkt zostanie sprzedany wyłącznie stronie, która podejmie zobowiązanie, określone w tiret drugim, na podstawie umieszczonej w umowie stosownej klauzuli lub specjalnego warunku widniejącego na fakturze sprzedaży; producent zatrzyma kopię w ten sposób zredagowanej umowy sprzedaży lub kopię faktury sprzedaży do dyspozycji właściwych władz,
- że producent zapoznał się z przepisami ust. 7,
- o nazwie i adresie odbiorcy, w przypadku gdy produkt jest przedmiotem transakcji, a także o odebranej ilości,
- o numerze egzemplarza kontrolnego T5, gdy nabywca produktu znajduje się w innym Państwie Członkowskim.
3. Pod koniec każdego kwartału producent przekazuje swoim właściwym władzom w terminie dwudziestu dni roboczych kopie oświadczenia, określonego w ust. 2. Po ich otrzymaniu właściwa władza producenta przekazuje te dokumenty w terminie dwudziestu dni roboczych właściwej władzy nabywcy.
4. Zarówno producenci, jak i nabywcy produktu oznaczonego kodem CN 35051050, powinni posiadać system ewidencji towarowej zatwierdzony przez Państwa Członkowskie, umożliwiający sprawdzenie, czy zobowiązania i informacje zawarte w oświadczeniu producenta, określone w ust. 2 zostały dotrzymane.
5. a) Weryfikacje przewidziane w ust. 4 dokonywane są przez właściwe władze producenta i nabywcy na koniec każdego kwartału. Obejmują one ogólne dane dotyczące tego okresu w odniesieniu do danych producentów i nabywców i co najmniej 10 % wszystkich transakcji i wykorzystań mających miejsce w Państwach Członkowskich. Kontrole związane z tymi weryfikacjami są wyznaczane przez właściwe władze w oparciu o analizę ryzyka.
Każda weryfikacja musi być zakończona najpóźniej w terminie pięciu miesięcy, licząc od końca każdego kwartału kalendarzowego.
Właściwa władza producenta musi dysponować wynikami każdej weryfikacji w terminie dwudziestu dni roboczych od daty zamknięcia każdego działania związanego z kontrolą.
W przypadku gdy takie weryfikacje są dokonywane w dwóch lub kilku Państwach Członkowskich, właściwe władze przekazują sobie nawzajem wyniki weryfikacji przeprowadzonych w ramach procedur, przyjętych w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 1468/81 z dnia 19 maja 1981 r. dotyczącego pomocy wzajemnej [9].
b) W przypadku wykrycia nieprawidłowości podczas co najmniej 3 % kontroli, określonych w lit. a), właściwe władze zintensyfikują kontrole.
c) W przypadku gdy wyniki weryfikacji dają taką podstawę, władza, która zwolniła zabezpieczenie, stosuje wobec producenta karę przewidzianą w ust. 7.
6. Gdy przedmiotowy produkt stanowi jest przedmiotem handlu wewnątrzwspólnotowego lub jest wywożony do państw trzecich przez terytorium innego Państwa Członkowskiego, wydawany jest formularz kontrolny T5, na podstawie przepisów rozporządzenia Komisji (EWG) nr 3566/92 [10].
W polu nr 104 wspomnianego formularza w rubryce "inne" znajduje się jedna z wymienionych informacji:
Se utilizará para la transformación o la entrega, de conformidad con el artículo 10 del Reglamento (CEE) no 1722/93 o para la exportación a partir del territorio aduanero de la Comunidad.
Til forarbejdning eller levering i overensstemmelse med artikel 10 i forordning (EØF) nr. 1722/93 eller til udførsel fra Fællesskabets toldområde.
Zur Verarbeitung oder Lieferung gemäß Artikel 10 der Verordnung (EWG) Nr. 1722/93 oder zur Ausfuhr aus dem Zollgebiet der Gemeinschaft bestimmt.
Προς χρήση για μεταποίηση ή παράδοση σύμφωνα με το άρθρο 10 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1722/93 ή για εξαγωγή από το τελωνειακό έδαφος της Κοινότητας.
To be used for processing or delivery in accordance with Article 10 of Commission Regulation (EEC) No 1722/93 or for export from the customs territory of the Community.
À utiliser pour la transformation ou la livraison, conformément à l’article 10 du règlement (CEE) no 1722/93 ou pour l’exportation à partir du territoire douanier de la Communauté.
Da utilizzare per la trasformazione o la consegna, conformemente all’articolo 10 del regolamento (CEE) n. 1722/93 o per l’esportazione dal territorio doganale della Comunità.
Bestemd voor verwerking of levering overeenkomstig artikel 10 van Verordening (EEG) nr. 1722/93 of voor uitvoer uit het douanegebied van de Gemeenschap.
A utilizar para transformação ou entrega, em conformidade com o disposto no artigo 10o do Regulamento (CEE) no 1722/93, ou para exportação a partir do território aduaneiro da Comunidade.
7. Jeżeli warunki ustalone w ust. 1-6 nie będą przestrzegane, właściwa władza danego Państwa Członkowskiego będzie się domagać, poza sankcjami na szczeblu krajowym, płatności kwoty stanowiącej 150 % najwyższej kwoty refundacji dopuszczalnej wobec przedmiotowego produktu w okresie poprzedzających dwunastu miesięcy.
Artykuł 11
1. Refundacja określona na świadectwie jest wypłacana tylko w odniesieniu do ilości skrobi faktycznie wykorzystanej w procesie produkcyjnym. Jednocześnie zabezpieczenie określone w art. 8 ust. 1 zwalniane jest zgodnie z przepisami tytułu V rozporządzenia (EWG) nr 2220/85.
2. Wypłata refundacji następuje nie później niż w terminie pięciu miesięcy od dnia zakończenia kontroli przewidzianej w art. 9 ust. 3. Jednakże, na wniosek producenta, właściwa władza może przyznać zaliczkę w kwocie równej wysokości refundacji w terminie trzydziestu dni od daty otrzymania tych informacji. Z wyjątkiem przypadków, w których produkt objęty jest kodem CN 35051050, zaliczka ta jest uzależniona od złożenia przez producenta zabezpieczenia wynoszącego 115 % kwoty zaliczki. Zabezpieczenie jest zgodnie z art. 19 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 2220/85.
Artykuł 12
W terminie trzech miesięcy od zakończenia każdego okresu określonego w art. 3 ust. 1, Państwa Członkowskie powiadamiają Komisję o rodzaju, ilościach i pochodzeniu skrobi (kukurydza, pszenica, ziemniaki lub ryż), wobec których wypłacone zostały refundacje, oraz o rodzaju i ilościach produktów, do wyrobu których zastosowano skrobię.
Artykuł 13
Rozporządzenie (EWG) nr 2169/86 traci moc.
Artykuł 14
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 lipca 1993 r.
Do celów zwolnienia zabezpieczenia na podstawie art. 7 rozporządzenia (EWG) nr 2169/86 art. 10 stosuje się również do spraw, którym nadano bieg w chwili wejścia niniejszego rozporządzenia w życie.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 30 czerwca 1993 r.