Dyrektywa Komisji 2002/62/WE
z dnia 9 lipca 2002 r.
dostosowująca do postępu technicznego po raz dziewiąty załącznik I do dyrektywy Rady 76/769/EWG w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych Państw Członkowskich odnoszących się do ograniczeń przy wprowadzaniu do obrotu i stosowaniu niektórych substancji i preparatów niebezpiecznych (składniki cynoorganiczne)
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając dyrektywę Rady 76/769/EWG z dnia 27 lipca 1976 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych Państw Członkowskich odnoszących się do ograniczeń przy wprowadzaniu do obrotu i stosowaniu niektórych substancji i preparatów niebezpiecznych [1], ostatnio zmieniona dyrektywą Komisji 2001/91/WE [2], w szczególności jej art. 2a, wprowadzony dyrektywą Rady 89/678/EWG [3],
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Dyrektywa Komisji 1999/51/WE [4] dostosowująca do postępu technicznego po raz piąty załącznik I do dyrektywy 76/769/EWG zakazuje wykorzystywania składników cynoorganicznych w zastosowaniach przeciwporostowych na kadłubach łodzi krótszych niż dwadzieścia pięć metrów oraz statków o każdej długości używanych przeważnie na wodach wewnętrznych. Niniejsza dyrektywa wzywa do przeglądu postanowień dotyczących składników cynoorganicznych wykorzystywanych w produktach przeciwporostowych, uwzględniając w pełni rozwój w ramach Międzynarodowej Organizacji Morskiej (IMO), w szczególności wezwanie jej Komitetu Ochrony Środowiska Morskiego do ogólnoświatowego zakazu stosowania, począwszy od dnia 1 stycznia 2003 r. składników cynoorganicznych, które działają jak biocydy w systemach przeciwporostowych na statkach.
(2) Badania naukowe wykazały, że niektóre systemy przeciwporostowe wykorzystywane na statkach stanowią znaczące ryzyko dla środowiska wodnego. Międzynarodowa Konwencja IMO w sprawie kontroli szkodliwych systemów przeciwporostowych uzgodniła na Konferencji Dyplomatycznej IMO w październiku 2001 r., począwszy od dnia 1 stycznia 2003 r., zakaz stosowania lub ponownego stosowania składników organotinu, który działa jak biocydy w systemach przeciwporostowych.
(3) Zakaz stosowania lub ponownego stosowania składników cynoorganicznych wpływa bezpośrednio na funkcjonowanie wewnętrznego rynku składników cynoorganicznych i w związku z tym niezbędne jest zbliżenie ustawodawstw Państw Członkowskich w tym obszarze i w konsekwencji zmiana załącznika I do dyrektywy 76/769/EWG oraz w szczególności dyrektywy 1999/51/WE.
(4) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady określi środki dotyczące statków poddawanych działaniu składników cynoorganicznych.
(5) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 94/25/WE [5] reguluje zagadnienia związane ze statkami rekreacyjnymi, które są poddane takim samym restrykcjom jak inne łodzie.
(6) Dyrektywa ta nie wpływa na legislację Wspólnoty ustanawiającą minimalne wymagania dla ochrony pracowników, zawarte w dyrektywie Rady 89/391/EWG [6] oraz w poszczególnych dyrektywach na niej opartych, w szczególności w dyrektywie Rady 90/394/EWG [7], ostatnio zmienionej dyrektywą 1999/38/WE [8], oraz w dyrektywie Rady 98/24/WE [9] w sprawie ochrony zdrowia i bezpieczeństwa pracowników przed ryzykiem związanym ze środkami chemicznymi w miejscu pracy.
(7) Niniejsza dyrektywa nie wpływa na legislację Wspólnoty w zakresie wykorzystania składników cynoorganicznych w wyrobach z tworzyw sztucznych, które przeznaczone są do kontaktu z artykułami spożywczymi, określonych w dyrektywie Komisji 90/128/EWG z dnia 23 lutego 1990 r. odnoszącej się do plastykowych artykułów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu ze środkami spożywczymi [10], ostatnio zmienionej dyrektywą 2002/17/WE [11].
(8) Środki przewidziane w niniejszej dyrektywie są zgodne z opinią Komitetu ds. Dostosowania do Postępu Technicznego Dyrektyw w sprawie Zniesienia Barier Technicznych w Handlu Substancjami i Preparatami Niebezpiecznymi,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:
Artykuł 1
Załącznik I do dyrektywy 76/769/EWG zostaje niniejszym dostosowany do postępu technicznego, jak określono w Załączniku do niniejszej dyrektywy.
Artykuł 2
Państwa Członkowskie wprowadzą w życie i ogłoszą przepisy niezbędne do wdrożenia niniejszej dyrektywy najpóźniej do dnia 31 października 2002 r. i niezwłocznie powiadomią o tym Komisję. Państwa Członkowskie zastosują wspomniane przepisy od dnia 1 stycznia 2003 r.
Wspomniane środki powinny zawierać odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie to powinno towarzyszyć ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia są określane przez Państwa Członkowskie.
Artykuł 3
Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie 20 dnia po jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.
Artykuł 4
Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 9 lipca 2002 r.