Rozporządzenie Rady (WE) nr 241/1999
z dnia 25 stycznia 1999 r.
zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 3295/94 ustanawiające środki uniemożliwiające dopuszczanie do swobodnego obrotu, wywozu, powrotnego wywozu lub poddawania procedurze zawieszającej towarów podrabianych i towarów pirackich
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 113,
uwzględniając wniosek Komisji [1],
uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [2],
uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego [3],
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zgodnie z art. 15 rozporządzenia (WE) nr 3295/94 [4] należy wyciągnąć wnioski ze zdobytych w trakcie pierwszych lat jego stosowania doświadczeń w celu poprawy funkcjonowania ustanowionego nim systemu.
(2) Obrót towarowy z naruszeniem patentów lub dodatkowych świadectw ochrony produktów leczniczych, tak jak zostało to przewidziane rozporządzeniem Rady (EWG) nr 1768/92 z dnia 18 czerwca 1992 r. dotyczącym stworzenia dodatkowego świadectwa ochronnego dla produktów leczniczych [5] lub dodatkowych świadectw ochronnych dla środków ochrony roślin, tak jak zostało to przewidziane rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1610/96 z dnia 23 lipca 1996 r. dotyczącym stworzenia dodatkowego świadectwa ochronnego dla środków ochrony roślin [6], w poważnym stopniu szkodzi posiadaczom praw do nich oraz stanowi nielojalną i nielegalną działalność handlową; na ile jest to możliwe, należy przeszkodzić wprowadzaniu na rynek tego rodzaju towarów i przyjąć w tym celu środki pozwalające skutecznie stawić czoła tego rodzaju nielegalnej działalności, nie naruszając przy tym wolności legalnego handlu; cel ten dołącza się ponadto do wysiłków podjętych w tej samej dziedzinie na szczeblu międzynarodowym.
(3) W celu zagwarantowania szczelności granic zewnętrznych Wspólnoty należy pozwolić organom celnym podjąć działania przeciwko towarom naruszającym niektóre prawa własności intelektualnej oraz towarom podobnym, bez względu na ich status celny; należy w związku z tym wprowadzić zakaz dopuszczenia do swobodnego obrotu we Wspólnocie lub poddawania procedurze zawieszającej dokonywania ich powrotnego wywozu, jak również umieszczania w strefie wolnocłowej lub składach wolnocłowych; należy ponadto umożliwić organom celnym podjęcie działań z chwilą wprowadzenia wspomnianych towarów do Wspólnoty.
(4) Jeśli chodzi o procedury zawieszające, strefa wolnocłowa i składy wolnocłowe, powrotny wywóz z wykorzystaniem pisemnej notyfikacji i czasowe magazynowanie, interwencja organów celnych może nastąpić jedynie w przypadku, gdy towary podejrzane o naruszenie niektórych praw własności intelektualnej zostaną ujawnione w wyniku kontroli.
(5) Rozporządzenie Rady (WE) nr 40/94 z dnia 20 grudnia 1993 r. dotyczące wspólnotowego znaku towarowego [7] ustanowiło wspólnotową procedurę znakowania nadającą posiadaczom praw do znaków prawo uzyskania, zgodnie z jednolitą procedurą, wspólnotowych znaków handlowych, które stanowią jednolity środek ochronny i obowiązują w całej Wspólnocie.
(6) W celu wzmocnienia wspólnotowego charakteru wspólnotowego znaku handlowego należy na szczeblu administracyjnym ułatwić ochronę celną tego znaku.
(7) Należy oddać do dyspozycji posiadaczy praw do tych znaków handlowych system opierający się na jednolitej decyzji interwencyjnej, podjętej przez właściwy organ jednego z Państw Członkowskich i wiążącej jedno lub większą liczbę pozostałych Państw Członkowskich; należy uwzględnić rozwój w dziedzinie elektronicznej wymiany informacji odbywającej się w ramach procedur administracyjnych, w szczególności w zakresie przekazywania decyzji i informacji.
(8) W celu umożliwienia jednolitego stosowania takiej decyzji w zainteresowanych Państwach Członkowskich należy określić jednolity okres ważności takiej decyzji,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (WE) nr 3295/94 wprowadza się następujące zmiany:
1) tytuł otrzymuje brzmienie:
"Rozporządzenie Rady (WE) nr 3295/94 z dnia 22 grudnia 1994 r. ustanawiające środki dotyczące wprowadzania do Wspólnoty i wywozu oraz powrotnego wywozu poza Wspólnotę towarów naruszających niektóre prawa własności intelektualnej"
;
2) artykuł 1 otrzymuje brzmienie:
"Artykuł 1
1. Niniejsze rozporządzenie ustanawia:
a) warunki działania organów celnych, w przypadku gdy towary, co do których istnieje podejrzenie, że są towarami określonymi w ust. 2 lit. a), zostają:
- zgłoszone do dopuszczenia do swobodnego obrotu, wywozu lub powrotnego wywozu zgodnie z art. 61 rozporządzenia (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny [8],
- ujawnione, przy okazji kontroli towarów, przeprowadzonej pod nadzorem celnym zgodnie z art. 37 rozporządzenia (EWG) nr 2913/92, poddanych procedurze zawieszającej w rozumieniu art. 84 ust. 1 lit. a) wymienionego rozporządzenia, podlegając z zastrzeżeniem powiadomienia o powrotnie wywiezionych lub umieszczonych w strefie wolnocłowej bądź składzie wolnocłowym w rozumieniu art. 166 tego rozporządzenia;
i
b) środki, które powinny zastosować właściwe organy w odniesieniu do tych samych towarów, w przypadku gdy stwierdzono, że są to w rzeczywistości towary określone w ust. 2 lit. a).
2. Do celów niniejszego rozporządzenia:
a) "towary naruszające prawo własności intelektualnej"; oznaczają:
- "towary podrabiane";, to znaczy:
- towary, włącznie z ich opakowaniem, na których został umieszczony, bez pozwolenia, znak towarowy identyczny jak należycie zarejestrowany znak towarowy dla towarów tego samego typu lub taki, którego istotne cechy nie odróżniają go od takiego znaku towarowego i który w związku z tym narusza prawa osoby będącej zgodnie z prawodawstwem wspólnotowym lub ustawodawstwem Państwa Członkowskiego, w którym zwrócono się do organów celnych z wnioskiem o interwencję, właścicielem znaku,
- każde oznaczenie znaku towarowego (logo, etykieta, naklejka, broszura, instrukcja użytkowania, dokument gwarancyjny), nawet przedstawione oddzielnie, na tych samych warunkach jak towary, określone w tiret pierwszym,
- materiały, z których zrobiono opakowanie, zawierające znaki towarowe podrabianych towarów, prezentowane oddzielnie, w takich samych okolicznościach jak towary określone w tiret pierwszym,
- "towary pirackie";, to znaczy: towary, które są fabrycznymi kopiami lub w których skład wchodzą fabryczne kopie bez zgody osoby będącej właścicielem praw autorskich lub praw pokrewnych albo posiadacza prawa do wzoru, bez względu na to, czy zarejestrowanych lub nie zgodnie z prawem krajowym, lub osoby, która uzyskała pozwolenie osoby będącej właścicielem praw w kraju produkcji, w przypadkach gdy tworzenie takich kopii narusza zgodnie z prawodawstwem wspólnotowym lub ustawodawstwem Państwa Członkowskiego, w którym zwrócono się do organów celnych z wnioskiem o interwencję, dane prawa,
- towary naruszające w Państwie Członkowskim, w którym zwrócono się do organów celnych z wnioskiem o interwencję, patent zgodnie z ustawodawstwem tego Państwa Członkowskiego lub dodatkowe świadectwo ochronne, tak jak zostało to przewidziane rozporządzeniem Rady (EWG) nr 1768/92 [9] lub rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1610/96 [10];
b) "osoba będąca właścicielem praw"; oznacza osobę będącą właścicielem znaku towarowego, patentu lub świadectwa i/lub jednego z praw określonych w lit. a), jak również każdą inną osobę, która posiada pozwolenie na korzystanie z takiego znaku, patentu, świadectwa i/lub praw lub też jej przedstawiciela;
c) "wspólnotowy znak towarowy"; oznacza znak towarowy określony w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 40/94 [11];
d) "świadectwo"; oznacza dodatkowe świadectwo ochronne przewidziane rozporządzeniem (EWG) nr 1768/92 lub rozporządzeniem (WE) nr 1610/96.
3. Za towary określone w ust. 2 lit. a) uważa się wszelkie formy lub matryce, które są specjalnie przeznaczone lub przystosowane do wytwarzania podrabianego znaku lub towarów opatrzonych takim znakiem, wytwarzania towarów naruszających patent lub świadectwo bądź wytwarzania towaru pirackiego, pod warunkiem że użycie takich form lub matryc narusza prawa osoby będącej zgodnie z prawodawstwem wspólnotowym lub ustawodawstwem Państwa Członkowskiego, w którym zwrócono się do organów celnych z wnioskiem o interwencję, właścicielem praw.
4. Przepisów niniejszego rozporządzenia nie stosuje się do towarów, które zostały opatrzone znakiem towarowym za zgodą osoby będącej właścicielem praw do tego znaku lub które są chronione patentem albo świadectwem bądź prawem autorskim lub prawem pokrewnym albo prawem do lub wzoru i które zostały wytworzone za zgodą osoby będącej właścicielem praw, ale które znajdują się bez zgody tego ostatniego w jednej z sytuacji określonej w ust. 1 lit. a).
Dotyczy to również towarów określonych w akapicie pierwszym, które zostały wytworzone lub które zostały opatrzone znakiem na warunkach innych niż te, które uzgodniono z osobą będącą właścicielem praw.";
3) tytuł rozdziału II otrzymuje brzmienie:
"Zakaz wprowadzania, dopuszczania do swobodnego obrotu, wywozu, powrotnego wywozu i poddawania procedurze zawieszającej w strefie wolnocłowej lub składzie wolnocłowym towarów naruszających niektóre prawa własności intelektualnej"
;
4) artykuł 2 otrzymuje brzmienie:
"Artykuł 2
Wprowadzanie do Wspólnoty, dopuszczanie do swobodnego obrotu, wywóz, powrotny wywóz, poddawanie procedurze zawieszającej, jak również umieszczanie w strefie wolnocłowej lub składzie wolnocłowym towarów uznanych za towary określone w art. 1 ust. 2 lit. a) jest zabronione zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 6.";
5) artykuł 3 otrzymuje brzmienie:
a) w ust. 1 dodaje się dwa akapity w brzmieniu:
"W przypadku gdy wnioskodawcą jest osoba będąca posiadaczem praw do wspólnotowego znaku towarowego, celem tego wniosku może być oprócz interwencji organów celnych Państwa Członkowskiego, w którym został przedstawiony, interwencja organów celnych jednego lub większej liczby pozostałych Państw Członkowskich.
W przypadku istnienia elektronicznych systemów wymiany informacji Państwa Członkowskie mogą przewidzieć możliwość składania wniosku o interwencję organów celnych z zastosowaniem metod informatycznych.";
b) ustęp 2 akapit trzeci otrzymuje brzmienie:
"Przykładowo, w odniesieniu do towarów pirackich lub towarów naruszających patenty lub świadectwa i, o ile jest to możliwe, informacje te powinny dotyczyć:"
;
c) ustępy 3 i 4 otrzymują brzmienie:
"3. Z wyjątkiem przypadku wniosku określonego w ust. 1 akapit drugi, we wniosku należy podać okres, w którym wnioskuje się o dokonanie interwencji organów celnych.
Wniosek określony w ust. 1 akapit drugi powinien wskazywać Państwo lub Państwa Członkowskie, w których wnioskuje się o dokonanie interwencji organów celnych.
4. Od wnioskodawcy można zażądać uiszczenia opłaty przeznaczonej na pokrycie kosztów administracyjnych związanych z rozpatrzeniem wniosku.
Ponadto w każdym Państwie Członkowskim, w którym obowiązuje decyzja uznająca wniosek, od wnioskodawcy lub jego przedstawiciela zażądać można uiszczenia opłaty przeznaczonej na pokrycie kosztów związanych z wykonaniem tej decyzji.
Kwota tej opłaty nie może być kwotą niewspółmierną do wyświadczonej usługi.";
d) w ust. 5 dodaje się akapit trzeci w brzmieniu:
"Jeżeli wniosek przedstawiony jest zgodnie z ust. 1 akapit drugi, wyznaczanym okresem jest okres jednego roku, który może zostać przedłużony o jeden rok, na wniosek osoby będącej właścicielem praw, przez organ, który podjął pierwotną decyzję";
e) w ust. 6 tiret pierwsze wyrazy "towarami podrabianymi lub towarami pirackimi" zastępuje się wyrazami "towarami określonymi w art. 1 ust. 2 lit. a)";
f) w ust. 6 dodaje się akapit w brzmieniu:
"Jeżeli wniosek przedstawiony jest zgodnie z ust. 1 akapit drugi, gwarancja składana jest w każdym z Państw Członkowskich, w których jest wymagana i gdzie obowiązuje decyzja uznająca wniosek.";
g) ustęp 7 otrzymuje brzmienie:
"7. Osoba będąca właścicielem praw jest zobowiązana do poinformowania organu określonego w ust. 1 i, w zależności od przypadku, organu lub organów określonych w art. 5 ust. 2 akapit drugi, o fakcie, że jej zarejestrowanie zgodnie z przepisami prawa przestało być ważne lub wygasło.";
h) dodaje się ust. 9 w brzmieniu:
"9. Przepisy ust. 1-8 stosuje się odpowiednio do przedłużania decyzji po przedstawieniu pierwotnego wniosku.";
6) w art. 4 wyrazy "towarem podrabianym lub towarem pirackim" zastępuje się wyrazami "towarem określonym w art. 1 ust. 2 lit. a)";
7) artykuł 5 otrzymuje brzmienie:
"Artykuł 5
1. Decyzja uznająca wniosek osoby będącej właścicielem praw przekazywana jest niezwłocznie do urzędów celnych Państwa Członkowskiego, które mogą być zainteresowane towarami określonymi w art. 1 ust. 2 lit. a), których dotyczy wniosek.
2. W przypadku gdy wniosek przedstawiony jest zgodnie z art. 3 ust. 1 akapit drugi, art. 250 tiret pierwsze rozporządzenia (EWG) nr 2913/92 w odniesieniu do decyzji uznającej wniosek, jak również do decyzji przedłużających ją lub uchylających stosuje się odpowiednio.
W przypadku podjęcia decyzji uznającej wniosek do wnioskodawcy należy przekazanie tej decyzji, w zależności od przypadku, wraz z każdą inną przydatną informacją, jak również tłumaczeniami organowi celnemu określonemu w art. 3 ust. 1 akapit pierwszy, Państwa lub Państw Członkowskich, w których wnioskodawca domagał się interwencji organów celnych. Jednakże za zgodą wnioskodawcy decyzję może przekazać bezpośrednio organ celny, który ją podjął. Na wniosek organów celnych właściwego Państwa Członkowskiego wnioskodawca dostarcza dodatkowe informacje, które okażą się niezbędne do wykonania tej decyzji.
Okres określony w art. 3 ust. 5 akapit trzeci biegnie od dnia podjęcia decyzji uznającej wniosek. Decyzja ta wchodzi w życie w Państwie lub Państwach Członkowskich, do których jest skierowana, dopiero po przekazaniu określonym w akapicie drugim i, w zależności od przypadku, po uiszczeniu opłaty określonej w art. 3 ust. 4 akapit drugi, złożeniu gwarancji określonej w art. 3 ust. 6. Jednakże okres ważności tej decyzji nie może w żadnym wypadku przekraczać terminu jednego roku od dnia podjęcia decyzji uznającej pierwotny wniosek.
Wymieniona decyzja jest następnie niezwłocznie przekazywana do krajowych urzędów celnych, które mogą być zainteresowane towarami, co do których istnieje podejrzenie, że są towarami podrabianymi, do których odnosi się ta decyzja.
Przepisy niniejszego ustępu, w odniesieniu do decyzji o przedłużeniu decyzji pierwotnej stosuje się odpowiednio.";
8) w art. 6 ust. 1 akapit pierwszy wyrazy "towarów podrabianych lub towarów pirackich" zastępuje się wyrazami "towarów określonych w art. 1 ust. 2 lit. a)";
9) w art. 7 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
"2. W przypadku towarów podejrzanych o naruszenie patentów, świadectw lub praw do wzoru właściciel, importer lub odbiorca towarów ma prawo do uzyskania zwolnienia lub uchylenia zatrzymania danych towarów poprzez złożenie gwarancji, pod warunkiem że:
a) służba lub urząd celny określony w art. 6 ust. 1 został poinformowany w terminie określonym w ust. 1 niniejszego artykułu, że sprawa została przekazana właściwemu organowi do merytorycznego rozstrzygnięcia określonego w wymienionym ust. 1;
b) z upływem tego terminu upoważniony do tego organ nie podjął środków tymczasowych; i
c) zostały spełnione wszystkie formalności celne.
Wysokość zabezpieczenia powinna być wystarczająca, aby chronić interesy osoby będącej właścicielem praw. Złożenie takiego zabezpieczenia jest bez uszczerbku dla pozostałych możliwości odwołania, które przysługują osobie będącej właścicielem praw. W przypadku, w którym sprawa została przekazana organowi właściwemu do podejmowania merytorycznych rozstrzygnięć w inny sposób niż z inicjatywy osoby będącej właścicielem patentu, osoby będącej właścicielem świadectwa lub osoby będącej właścicielem prawa dowzoru, wysokość ta zostaje zwolniona, jeżeli osoba ta nie skorzysta z prawa do wniesienia skargi w terminie 20 dni roboczych, licząc od dnia, w którym została powiadomiona o zawieszeniu zwolnienia lub zatrzymaniu towarów. W przypadku stosowania przepisów ust. 1 akapit drugi, termin ten może zostać przedłużony do maksymalnego okresu 30 dni roboczych.";
10) tytuł rozdziału V otrzymuje brzmienie:
"Przepisy mające zastosowanie w odniesieniu do towarów uznanych za naruszające prawo własności intelektualnej"
11) artykuł 8 otrzymuje brzmienie:
"Artykuł 8
1. Bez uszczerbku dla innych środków odwoławczych, z których może korzystać osoba będąca właścicielem prawa, Państwa Członkowskie podejmują niezbędne środki mające na celu umożliwienie właściwym organom:
a) zgodnie z zasadą ogólną i stosownymi przepisami ustawodawstwa krajowego zniszczenie towarów uznanych za towary określone w art. 1 ust. 2 lit. a) bądź umieszczenie ich poza obiegiem handlowym, tak aby nie spowodowało to uszczerbku dla osoby będącej właścicielem prawa, bez jakiegokolwiek odszkodowania i ponoszenia kosztów przez Skarb Państwa;
b) podjęcie w stosunku do takich towarów wszelkich innych środków, które faktycznie pozbawią dane osoby możliwości uzyskania korzyści gospodarczej z przeprowadzonej transakcji.
Poza wyjątkowymi przypadkami za takie rozwiązanie nie uważa się zwykłego usunięcia znaków, którymi bezprawnie opatrzone zostały podrobione towary.
2. W stosunku do towarów określonych w art. 1 ust. 2 lit. a) może zostać orzeczony przepadek na rzecz Skarbu Państwa. W tym przypadku stosuje się przepisy ust. 1) lit. a).
3. Oprócz informacji przekazywanych z zastosowaniem przepisów art. 6 ust. 1 akapit drugi i na warunkach tam ustanowionych urząd celny lub właściwa służba podaje do wiadomości osoby będącej właścicielem praw, na jej wniosek, nazwiska i adresy, importera lub eksportera oraz producenta towarów uznanych za towary określone w art. 1 ust. 2 lit. a), jak również podaje ich ilość.";
12) w art. 9 ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:
"1. Przyjęcie wniosku sporządzonego zgodnie z art. 3 ust. 2 daje osobie będącej właścicielem praw prawa do odszkodowania, w przypadku gdy towary określone w art. 1 ust. 2 lit. a) uniknęły kontroli urzędu celnego w związku ze zwolnieniem towarów lub niezastosowaniem środka, jakim jest zatrzymanie towarów zgodnie z art. 6 ust. 1, jedynie na warunkach określonych prawem Państwa Członkowskiego, w którym przedstawiono wniosek lub gdy wniosek taki przedstawiony został zgodnie z art. 3 ust. 1 akapit drugi, na warunkach przewidzianych prawem Państwa Członkowskiego, w którym towary te uniknęły kontroli urzędu celnego.
2. Spełnianie przez urząd celny lub inny upoważniony do tego organ obowiązków, które spoczywają na nim w dziedzinie walki z towarami określonymi w art. 1 ust. 2 lit. a), nakłada na niego odpowiedzialność względem osób związanych z czynnościami określonymi w art. 1 ust. 1 lit. a) oraz w art. 4, w przypadku poniesionej przez nie szkody spowodowanej ich interwencją, jedynie na warunkach określonych prawem Państwa Członkowskiego, w którym przedstawiono wniosek, lub gdy wniosek taki przedstawiony został zgodnie z art. 3 ust. 1 akapit drugi, na warunkach przewidzianych prawem Państwa Członkowskiego, w którym wyrządzona została szkoda.";
13) w art. 11 zdanie drugie otrzymuje brzmienie:
"Sankcje te powinny być skuteczne, proporcjonalne i stanowić skuteczne odstraszanie."
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 lipca 1999 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 25 stycznia 1999 r.