Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2204/2002
z dnia 12 grudnia 2002 r.
w sprawie stosowania art. 87 i 88 Traktatu WE w odniesieniu do pomocy państwa w zakresie zatrudnienia
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 994/98 z dnia 7 maja 1998 r. w sprawie stosowania art. 92 i 93 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską w odniesieniu do niektórych kategorii horyzontalnej pomocy państwa [1], w szczególności jego lit. a) iv) oraz art. 1 ust. 1 lit. b),
po opublikowaniu projektu niniejszego rozporządzenia [2],
po konsultacji z Komitetem Doradczym ds. Pomocy Państwa,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 994/98 upoważnia Komisję do stwierdzenia zgodnie z art. 87 Traktatu, że w pewnych warunkach pomoc w zakresie zatrudnienia jest zgodna ze wspólnym rynkiem i nie podlega notyfikacji wynikającej z art. 88 ust. 3 Traktatu.
(2) Rozporządzenie (WE) nr 994/98 również upoważnia Komisję do stwierdzenia zgodnie z art. 87 Traktatu, że pomoc, która jest zgodna z systemem przyjętym przez Komisję w odniesieniu do każdego Państwa Członkowskiego w zakresie przyznanej pomocy regionalnej jest zgodna ze wspólnym rynkiem i nie podlega notyfikacji wynikającej z art. 88 ust. 3 Traktatu.
(3) Komisja zastosowała art. 87 i 88 Traktatu w odniesieniu do pomocy dotyczącej zatrudnienia w ramach wspieranych obszarów w licznych decyzjach oraz poza takimi obszarami, a także określiła swoją politykę, w wytycznych dotyczących pomocy w zakresie zatrudnienia [3], w powiadomieniu dotyczącym monitorowania pomocy państwa i zmniejszenia kosztów pracy [4], we wskazówkach dotyczących krajowej pomocy regionalnej [5] oraz w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 70/2001 z dnia 12 stycznia 2001 r. w sprawie zastosowania art. 87 i 88 Traktatu WE w odniesieniu do pomocy państwa na rzecz małych i średnich przedsiębiorstw [6]. W świetle doświadczeń Komisji w zakresie stosowania tych przepisów, właściwym jest, aby dla zapewnienia efektywnego nadzoru oraz uproszczenia procedur administracyjnych bez osłabienia procesu monitoringu ze strony Komisji, Komisja wykorzystała uprawnienia przyznane jej na mocy rozporządzenia (WE) nr 994/98.
(4) Niniejsze rozporządzenie nie ogranicza możliwości notyfikacji pomocy w zakresie zatrudnienia przez Państwa Członkowskie. Takie notyfikacje są oceniane przez Komisję, w szczególności w świetle kryteriów przedstawionych w niniejszym rozporządzeniu, w rozporządzeniu (WE) nr 70/2001 lub zgodnie z innymi odpowiednimi wytycznymi lub ramami wspólnotowymi. Obecnie taka sytuacja występuje w sektorze transportu morskiego. Wytyczne dotyczące pomocy państwa w zakresie zatrudnienia [7] przestaje się stosować od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, podobnie jak powiadomienie dotyczące monitorowania pomocy państwa i zmniejszenia kosztów pracy oraz powiadomienie o przyspieszonej procedurze załatwiania notyfikacji w sprawie pomocy państwa [8]. Ocena notyfikacji, oczekujących na rozpatrzenie w momencie wejścia w życie niniejszego rozporządzenia zostanie dokonana zgodnie z jego przepisami. Właściwym wydaje się wprowadzenie przepisów przejściowych odnoszących się do stosowania niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do pomocy w zakresie zatrudnienia udzielonej przed jego wejściem w życie oraz niezgodnie z obowiązkiem wynikającym z art. 88 ust. 3 Traktatu.
(5) Promocja zatrudnienia jest głównym celem polityki gospodarczej i społecznej Wspólnoty i jej Państw Członkowskich. Do realizacji tego celu Wspólnota stworzyła Europejską Strategię na rzecz zatrudnienia. Bezrobocie nadal stanowi ważny problem w niektórych częściach Wspólnoty i niektóre kategorie pracowników nadal mają szczególne trudności z wejściem na rynek pracy. Z tego powodu uzasadnione jest stosowanie przez władze środków działających jako bodźce dla przedsiębiorstw do zwiększenia poziomu zatrudnienia w tych przedsiębiorstwach, w szczególności, jeżeli chodzi o pracowników z kategorii osób znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji.
(6) Niniejsze rozporządzenie stosuje się jedynie do środków dotyczących zatrudnienia, które spełniają wszystkie warunki określone w art. 87 ust. 1 Traktatu i w związku z tym stanowią pomoc państwa. Szereg środków w ramach zakresu polityki zatrudnienia nie stanowi pomocy państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1, ponieważ stanowią one pomoc dla osób fizycznych, która nie faworyzuje niektórych przedsiębiorstw lub produkcji niektórych towarów albo nie wpływają one na handel między Państwami Członkowskimi lub, ponieważ są to ogólne środki mające na celu promowanie zatrudnienia, które nie powodują zakłóceń ani zagrożenia powstania zakłóceń konkurencji poprzez faworyzowanie niektórych przedsiębiorstw lub produkcji niektórych towarów. Niniejsze rozporządzenie nie wpływa na takie ogólne środki, które mogą obejmować ogólne obniżenie opodatkowania kosztów pracy oraz kosztów społecznych, wspieranie inwestycji ogólnie w dziedzinie edukacji i szkolenia, środki mające na celu udzielanie wskazówek i porad, ogólne wsparcie oraz szkolenia dla bezrobotnych oraz ulepszenia w prawie pracy. Dotyczy to także środków, co do których, uznaje się, że nie spełniają wszystkich kryteriów wymienionych w art. 87 ust. 1 Traktatu i dlatego nie podlegają one obowiązkowi notyfikacji przewidzianemu w art. 88 ust. 3 Traktatu zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 69/2001 z dnia 12 stycznia 2001 r. w sprawie zastosowania art. 87 i 88 Traktatu WE w odniesieniu do pomocy w ramach zasady de minimis [9].
(7) Uwzględniając powyższe względy, celem i efektem pomocy wyłączonej przez niniejsze rozporządzenie powinno być promowanie zatrudnienia zgodnie z Europejską Strategią na rzecz zatrudnienia, w szczególności w odniesieniu do pracowników należących do kategorii osób znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji, bez negatywnego wpływu na warunki handlowe w zakresie sprzecznym ze wspólnym interesem. Pomoc w zakresie zatrudnienia przydzielona firmie w sposób indywidualny może mieć duży wpływ na konkurencję na danym rynku, ponieważ faworyzuje taką firmę względem innych, które nie otrzymały takiej pomocy. Poprzez przyznanie pomocy jedynie pojedynczej firmie będzie ona najprawdopodobniej miała ograniczony skutek w odniesieniu do zatrudnienia. Dlatego przyznanie indywidualnej pomocy w zakresie zatrudnienia powinno nadal podlegać notyfikacji do Komisji, a niniejsze rozporządzenie powinno wyłączać pomoc tylko, jeżeli przyznawana jest ona w formie systemu.
(8) Niniejsze rozporządzenie powinno wyłączać wszelką pomoc przyznawaną zgodnie z systemem, który spełnia wszystkie odpowiednie wymagania niniejszego rozporządzenia. W celu zapewnienia efektywnego nadzoru oraz uproszczenia procedur administracyjnych bez osłabienia procesu monitoringu Komisji, wszelkie systemy pomocy powinny zawierać wyraźne odniesienie do niniejszego rozporządzenia.
(9) Niniejsze rozporządzenie nie powinno wyłączać z obowiązku notyfikacji pomocy państwa w sektorze stoczniowym i górniczym, w odniesieniu, do których ustanowiono szczególne zasady odpowiednio w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1540/98 [10] oraz w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1407/2002 [11].
(10) Niniejsze rozporządzenie powinno znaleźć zastosowanie w sektorze transportowym. Jednakże uwzględniając szczególne charakterystyczne cechy konkurencji w tym sektorze, nie jest właściwe wyłączanie pomocy mającej na celu tworzenie zatrudnienia.
(11) Komisja mniej przychylnie odnosi się do pomocy ukierunkowanej na poszczególne sektory, w tym m.in. wrażliwe sektory, w których istnieją zbyt duże możliwości produkcyjne lub, które znajdują się w sytuacji kryzysowej. Dlatego systemy pomocy, które dotyczą poszczególnych sektorów nie powinny podlegać wyłączeniu z zakresu wymogu notyfikacji przewidzianego przez niniejsze rozporządzenie.
(12) Zgodnie z ustaloną praktyką Komisji oraz w celu lepszego zapewnienia proporcjonalności pomocy oraz ograniczenia jej do niezbędnej kwoty, progi należy określić w postaci intensywności pomocy w odniesieniu do grupy kosztów, kwalifikujących się do pomocy, a nie w postaci maksymalnych kwot pomocy.
(13) W celu określenia czy pomoc jest zgodna z zasadami wspólnego rynku na mocy niniejszego rozporządzenia, czy też nie, konieczne jest uwzględnienie intensywności pomocy oraz, co za tym idzie, kwoty pomocy wyrażonej jako ekwiwalent dotacji. Przy obliczaniu ekwiwalentu dotacji pomocy płatnej w kilku ratach oraz pomocy w formie pożyczek uprzywilejowanych należy uwzględnić rynkowe stopy procentowe obowiązujące w momencie przyznawania dotacji. Aby stosowane zasady dotyczące pomocy państwa były jednolite, przejrzyste i proste, stopy rynkowe do celów niniejszego rozporządzenia powinny być uznawane za stopy referencyjne pod warunkiem że w przypadku pożyczki uprzywilejowanej, pożyczka będzie posiadać normalne zabezpieczenie i nie będzie z nią związane nietypowe ryzyko. Stopy referencyjne powinny być stopami okresowo ustalanymi przez Komisję na podstawie obiektywnych kryteriów oraz publikowane w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich i w Internecie.
(14) Uwzględniając różnice między wielkością przedsiębiorstw, powinny zostać ustalone inne pułapy intensywności pomocy w celu tworzenia zatrudnienia dla małych i średnich przedsiębiorstw oraz dla dużych przedsiębiorstw. W celu wyeliminowania różnic, które mogłyby powodować zakłócenia konkurencji, dla ułatwienia koordynacji między różnymi inicjatywami Wspólnoty i inicjatywami krajowymi oraz dla zapewnienia jasności administracyjnej oraz pewności prawnej, definicja "małych i średnich przedsiębiorstw" (MŚP) używana w niniejszym rozporządzeniu powinna być definicją przedstawioną w rozporządzeniu Komisji 96/280/WE z dnia 3 kwietnia 1996 r. dotyczącym definicji małych i średnich przedsiębiorstw [12]. Definicja ta została również zastosowana w rozporządzeniu (WE) nr 70/2001.
(15) Pułapy intensywności pomocy należy ustalić w świetle doświadczeń Komisji na poziomie, który zapewnia odpowiednią równowagę między minimalizacją zakłócenia konkurencji oraz celem promowania zatrudnienia. W celu zapewnienia spójności pułapy powinny być dostosowane do pułapów ustalonych we wskazówkach dotyczących krajowej pomocy regionalnej oraz w rozporządzeniu (WE) nr 70/2001, które pozwalały na obliczenie pomocy w odniesieniu do stworzenia zatrudnienia powiązanego z projektami inwestycyjnymi.
(16) Koszty zatrudnienia stanowią część kosztów operacyjnych każdego przedsiębiorstwa. Dlatego szczególnie ważną kwestią jest, aby pomoc odniosła pozytywny skutek w zakresie zatrudnienia, a nie umożliwiała przedsiębiorstwom jedynie zmniejszyć koszty, które poniosłyby one także w innym przypadku.
(17) Bez rygorystycznej kontroli i sztywno określonych limitów, pomoc w zakresie zatrudnienia może mieć szkodliwe skutki, które niwelują jej bezpośredni wpływ na tworzenie miejsc pracy. Jeżeli pomoc jest wykorzystywana do ochrony firm wystawionych na konkurencję wewnątrzwspólnotową, może ona powodować opóźnienia w realizacji działań dostosowawczych mających na celu zapewnienie konkurencyjności przemysłu Wspólnoty. Przy braku rygorystycznej kontroli taka pomoc może być skoncentrowana w najlepiej prosperujących obszarach, niezgodnie z celem zapewnienia spójności ekonomicznej i społecznej. W ramach jednolitego rynku pomoc przyznawana w celu obniżenia kosztów zatrudnienia może prowadzić do zakłócenia konkurencji wewnątrzwspólnotowej i zmiany kierunku alokacji zasobów oraz mobilnych inwestycji, do przenoszenia bezrobocia z jednego kraju do drugiego oraz do zmiany miejsca.
(18) Pomoc w zakresie tworzenia miejsc pracy powinna spełniać warunek, że utworzone miejsce pracy powinno istnieć przez pewien minimalny okres czasu. Okres ustalony w niniejszym rozporządzeniu powinien zostać uznany za ważniejszy od zasady pięciu lat przedstawionej w pkt 4.I.4 wskazówek dotyczącej krajowej pomocy regionalnej.
(19) Pomoc w utrzymaniu miejsc pracy oznaczająca wsparcie finansowe udzielane firmie, by przekonać ją, aby nie zwalniała pracowników jest podobna do pomocy operacyjnej. Dlatego, z zastrzeżeniem wszelkich zasad odnoszących się do sektorów takich, jak zasady istniejące w sektorze transportu morskiego, zgoda na taką pomoc powinna być udzielana tylko w specyficznych okolicznościach oraz na czas ograniczony. Pomoc taką należy notyfikować Komisji oraz nie powinna ona podlegać wyłączeniom w zakresie obowiązku notyfikacji przewidzianym w niniejszym rozporządzeniu. Ograniczone okoliczności, w których zgoda na taką pomoc może zostać udzielona obejmują okoliczności, w których zgodnie z art. 87 ust. 2 lit. b) Traktatu, zamiarem jest naprawienie szkód spowodowanych klęskami żywiołowymi lub wyjątkowymi zdarzeniami; inny przypadek zgodny jest z warunkami stosującymi się do pomocy operacyjnej we wskazówkach dotyczących krajowej pomocy regionalnej, w regionach, których może dotyczyć odstępstwo określone w art. 87 ust. 3 lit. a) Traktatu dotycząca rozwoju gospodarczego obszarów, w których poziom życia jest nienormalnie niski lub regionów, w których występuje niedostateczne zatrudnienie, w tym najbardziej peryferyjne regiony; trzecim jest przypadek, w którym pomoc taka jest przyznawana w kontekście ratowania i restrukturyzacji przedsiębiorstwa przechodzącego trudności, zgodnie z przepisami odpowiednich wskazówek Wspólnoty [13].
(20) Szczególny rodzaj pomocy to pomoc przyznawana pracodawcom w celu zamiany tymczasowych umów o pracę lub umów o pracę na czas określony na umowy o pracę na czas nieokreślony. Takich środków nie powinno obejmować zwolnienie z obowiązku notyfikacji, przewidziane w niniejszym rozporządzeniu i powinny one podlegać notyfikacji tak, aby Komisja mogła określić czy odnoszą one pozytywne skutki w zakresie zatrudnienia. Należy w szczególności zapewnić, aby takie środki nie umożliwiały jednoczesnej pomocy w momencie tworzenia stanowiska oraz zmiany rodzaju umowy, w taki sposób, że spowoduje to przekroczenie pułapu pomocy dla wstępnej inwestycji lub utworzenia miejsca pracy.
(21) Małe i średnie przedsiębiorstwa odgrywają decydującą rolę w tworzeniu miejsc pracy. Jednocześnie ich wielkość może stanowić przeszkodę w zwiększaniu zatrudnienia ze względu na ryzyko oraz ciężar administracyjny przy rekrutacji nowego personelu. Podobnie, tworzenie miejsc pracy może przyczynić się do rozwoju gospodarczego regionów we Wspólnocie o miej korzystnych warunkach gospodarowania oraz w ten sposób do poprawy spójności ekonomicznej i społecznej. Przedsiębiorstwa w tych regionach odczuwają trudności strukturalne związane z lokalizacją. Dlatego właściwym jest, aby małe i średnie przedsiębiorstwa oraz przedsiębiorstwa w regionach, które są wspierane, miały możliwość skorzystania z pomocy w zakresie tworzenia miejsc pracy.
(22) Duże firmy na obszarach, które nie są wspierane nie doświadczają szczególnych trudności, a koszty zatrudnienia są częścią ich normalnych kosztów operacyjnych. Z tego powodu, a także w celu zmaksymalizowania efektu działania wywołanego pomocą w zakresie tworzenia miejsc pracy w MŚP oraz w regionach, które mogą być objęte odstępstwem na mocy art. 87 ust. 3 lit. a) oraz c) Traktatu, duże firmy w regionach, których nie dotyczy odstępstwo nie powinny być wśród tych, którym można przyznać pomoc na tworzenie miejsc pracy.
(23) Niektóre kategorie pracowników mają szczególne trudności ze znalezieniem pracy, ponieważ pracodawcy uważają ich za osoby mniej wydajne. Ta postrzegana niższa wydajność może być spowodowana brakiem uprzednio zdobytego doświadczenia związanego z wykonywaniem pracy (na przykład młodzi pracownicy, osoby bezrobotne przez długi czas) lub trwałym upośledzeniem. Pomoc w zakresie zatrudnienia mająca na celu zachęcenie firm do rekrutacji takich osób jest uzasadniona faktem, że niższa wydajność tych pracowników zmniejsza przewagę finansową takiej firmy oraz faktem, że pracownicy również korzystają z zastosowania takiego środka oraz prawdopodobne jest ich wykluczenie z rynku pracy, jeżeli pracodawcom nie zaoferuje się takich bodźców. Dlatego właściwym jest udzielanie przyzwolenia na sporządzanie systemów przewidujących taką pomoc niezależnie od wielkości i lokalizacji beneficjenta.
(24) Należy określić kategorie pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji, lecz Państwa Członkowskie powinny mieć możliwość notyfikacji pomocy oraz promowania rekrutacji innych kategorii osób, które uznają za znajdujące się w szczególnie niekorzystnej sytuacji, podając uzasadniające argumenty.
(25) Pracownicy niepełnosprawni mogą potrzebować stałej pomocy, aby mogli pozostawać na rynku pracy, która może wykraczać poza ramy pomocy dotyczącej początkowego zatrudnienia i może obejmować udział w zatrudnieniu chronionym. Systemy zapewniające pomoc w tym zakresie powinny zostać wyłączone z obowiązku notyfikacji pod warunkiem że można wykazać, że pomoc nie przekracza rozmiarów koniecznych dla zrekompensowania niższej wydajności danych pracowników, kosztów dodatkowych ich zatrudnienia lub kosztów utworzenia i utrzymania zatrudnienia chronionego. Warunek ten ma uniemożliwić przedsiębiorstwom korzystającym z takiej pomocy sprzedaż poniżej cen konkurencyjnych na rynkach, zaopatrywanych również przez inne przedsiębiorstwa.
(26) Niniejsze rozporządzenie nie powinno uniemożliwiać kumulacji pomocy dla rekrutacji pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji lub w zakresie rekrutacji lub zatrudnienia pracowników niepełnosprawnych z innymi rodzajami pomocy udzielanej w odniesieniu do kosztów zatrudnienia, gdyż w takich przypadkach uzasadnione jest dostarczanie bodźca do preferowania zatrudnienia pracowników należących do tych kategorii względem innych.
(27) Dla zapewnienia, że pomoc jest niezbędna i działa jako bodziec w zakresie zatrudnienia, niniejsze rozporządzenie nie powinno wyłączać pomocy na tworzenie zatrudnienia lub na rekrutację, które beneficjent podjąłby sam w warunkach rynkowych.
(28) Niniejsze rozporządzenie nie powinno wyłączać pomocy w zakresie tworzenia zatrudnienia tam, gdzie występuje kumulacja z inną pomocą państwa, w tym pomocą udzielaną przez władze krajowe, regionalne lub lokalne lub pomocą wspólnotową w odniesieniu do tych samych kosztów, których może dotyczyć pomoc lub kosztów inwestycji, z którymi zatrudnienie jest związane, gdy taka kumulacja powoduje przekroczenie progów ustalonych w niniejszym rozporządzeniu lub w zasadach Wspólnoty dotyczących pomocy państwa w odniesieniu do inwestycji, w szczególności wskazówkach dotyczących krajowej pomocy regionalnej oraz rozporządzeniu (WE) nr 70/2001. Jedyny wyjątek od tej zasady powinien dotyczyć pomocy w zakresie rekrutacji pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji lub zatrudnienia pracowników niepełnosprawnych.
(29) Właściwe jest, by duże kwoty pomocy, zanim zostaną uruchomione nadal podlegały indywidualnej ocenie ze strony Komisji. Stąd w związku z tym kwoty pomocy przekraczające ustaloną kwotę na pewien okres w odniesieniu do pojedynczego przedsiębiorstwa lub zakładu są wyłączone z zakresu zwolnienia przewidzianego w niniejszym rozporządzeniu oraz nadal podlegają wymaganiom z art. 88 ust. 3 Traktatu.
(30) Środki dotyczące pomocy w zakresie promowania zatrudnienia oraz innej pomocy związanej z celami odnoszącymi się do zatrudnienia i rynku pracy mogą mieć inny charakter niż środki wyłączone przez niniejsze rozporządzenie. Takie środki powinny być notyfikowane zgodnie z art. 88 ust. 3.
(31) W świetle Porozumienia Światowej Organizacji Handlu (WTO) w sprawie subsydiów i środków wyrównawczych, niniejsze rozporządzenie nie powinno wyłączać pomocy eksportowej ani pomocy sprzyjającej krajowym produktom w porównaniu z produktami importowanymi. Taka pomoc byłaby niezgodna ze zobowiązaniami międzynarodowymi Wspólnoty na mocy tego Porozumienia i dlatego nie powinna zostać wyłączona z obowiązku notyfikacji ani dozwolona w przypadku dokonania takiej notyfikacji.
(32) W celu zapewnienia przejrzystości oraz efektywnego monitoringu zgodnie z art. 3 rozporządzenia (WE) nr 994/98, właściwym jest ustalenie standardowego formatu, według którego Państwa Członkowskie powinny dostarczać Komisji informacji podsumowujących zawsze, gdy na mocy niniejszego rozporządzenia realizowany jest system pomocy z zamiarem publikacji w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich. Z tego samego powodu właściwe jest określenie zasad dotyczących dokumentacji, którą Państwa Członkowskie powinny prowadzić w odniesieniu do systemu pomocy wyłączonego przez niniejsze rozporządzenie. Do celów przedłożenia Komisji rocznego raportu przez Państwa Członkowskie, właściwym jest, aby Komisja ustaliła swoje specjalne wymagania. W celu ułatwienia procedury administracyjnej oraz uwzględniając szeroki dostęp do niezbędnej technologii, informacje podsumowujące oraz raport roczny powinny zostać dostarczone w formie skomputeryzowanej.
(33) Uwzględniając doświadczenie Komisji w tym zakresie, w szczególności częstotliwość zgodnie, z którą konieczna jest zmiana polityki pomocy państwa, właściwym jest ograniczenie okresu stosowania niniejszego rozporządzenia. Zgodnie z art. 4 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 994/98 konieczne jest włączenie ustaleń przejściowych, dzięki którym systemy pomocy już wyłączone przez niniejsze rozporządzenie będą w momencie jego wygaśnięcia nadal wyłączone przez następne sześć miesięcy,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE
Artykuł 1
Zakres
1. Niniejsze rozporządzenie stosuje się w odniesieniu do systemów, które stanowią pomoc państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 Traktatu oraz które zapewniają pomoc w zakresie tworzenia miejsc pracy, zapewniają pomoc w rekrutacji pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji lub niepełnosprawnych lub zapewniają pomoc w zakresie pokrycia dodatkowych kosztów zatrudnienia pracowników niepełnosprawnych.
2. Niniejsze rozporządzenie stosuje się w odniesieniu do pomocy we wszystkich sektorach, w tym działalności związanej z produkcją, przetwarzaniem i wprowadzaniem do obrotu produktów wymienionych w załączniku I do Traktatu.
Niniejszego rozporządzenia nie stosuje się w odniesieniu do pomocy udzielanej w sektorze górniczym ani stoczniowym ani też do pomocy odnoszącej się do tworzenia zatrudnienia w rozumieniu art. 4, udzielanej w sektorze transportowym. Taka pomoc podlega uprzedniej notyfikacji Komisji zgodnie z art. 88 ust. 3 Traktatu.
3. Niniejszego rozporządzenia nie stosuje się w odniesieniu do:
a) pomocy w zakresie działalności związanej z wywozem, a mianowicie pomocy bezpośrednio związanej z ilościami wywiezionymi, utworzenia i działania sieci dystrybucji ani innych bieżących wydatków związanych z działalnością eksportową;
b) pomocy uzależnionej od wykorzystania towarów krajowych uprzywilejowanych względem towarów przywożonych.
Artykuł 2
Definicje
Do celów niniejszego rozporządzenia:
a) "pomoc" oznacza wszelkie środki spełniające wszystkie kryteria przedstawione w art. 87 ust. 1 Traktatu;
b) "małe i średnie przedsiębiorstwa" oznaczają przedsiębiorstwa, których definicja znajduje się w załączniku 1 do rozporządzenia (WE) nr 70/2001;
c) "intensywność pomocy brutto" oznacza kwotę pomocy wyrażoną jako procent odpowiednich kosztów. Wszystkie wykorzystane liczby będą liczbami przed potrąceniem na poczet podatków bezpośrednich. W przypadkach, gdy pomoc zostanie przyznana w innej formie niż dotacja, kwota pomocy będzie stanowić ekwiwalent dotacji pomocy. Pomoc płatna w kilku ratach będzie dyskontowana do jej wartości w momencie jej przyznania. Stopa procentowa wykorzystywana do celów dyskonta oraz do obliczenia kwoty pomocy w postaci pożyczki uprzywilejowanej będzie stopą referencyjną obowiązującą w momencie przyznania dotacji;
d) "intensywność pomocy netto" oznacza zdyskontowaną kwotę pomocy, po odliczeniu podatku, wyrażoną jako procent odpowiednich kosztów;
e) "liczba pracowników" oznacza roczną liczbę jednostek pracujących (AWU), a mianowicie liczbę osób zatrudnionych na pełnym etacie w ciągu jednego roku, przy czym ilość osób zatrudniona w niepełnym wymiarze i praca sezonowa stanowią ułamkowe części AWU;
f) "pracownik znajdujący się w szczególnie niekorzystnej sytuacji" oznacza każdą osobę należącą do kategorii, która ma trudności z wejściem na rynek pracy bez wsparcia, a mianowicie osobę spełniającą przynajmniej jedno z następujących kryteriów:
i) wszelkie osoby, które są w wieku poniżej 25 lat lub minęły nie więcej niż dwa lata od momentu ukończenia przez nie edukacji w pełnym wymiarze lub osoby, które nie znalazły do tej pory pierwszej regularnej pracy zarobkowej,
ii) wszyscy pracownicy migrujący, którzy poruszają się lub przenieśli się w ramach Wspólnoty lub stają się rezydentami we Wspólnocie w celu podjęcia pracy,
iii) wszelkie osoby, które są członkami grup mniejszościowych w Państwie Członkowskim lub, które wymagają rozwoju własnego profilu doświadczeń w zakresie języka, szkolenia zawodowego lub doświadczenia zawodowego w celu zwiększenia perspektyw uzyskania dostępu do stabilnego zatrudnienia,
iv) wszelkie osoby, które pragną rozpocząć lub wrócić do życia zawodowego, lub, które były nieobecne w pracy lub instytucjach edukacyjnych przez przynajmniej dwa lata, w szczególności osoby, które przerwały pracę z powodu trudności pogodzenia życia zawodowego z rodzinnym,
v) wszelkie osoby żyjące jako osoby samotnie wychowujące dziecko lub dzieci,
vi) wszelkie osoby, które nie uzyskały wykształcenia średniego lub jego ekwiwalentu, które nie posiadają pracy lub, które obecnie tracą pracę,
vii) wszelkie osoby powyżej 50 roku życia, które nie mają pracy lub, które obecnie tracą pracę,
viii) wszelkie osoby, które były bezrobotne przez długi okres, tzn. wszelkie osoby, które do chwili obecnej były bezrobotne przez 12 z 16 poprzednich miesięcy lub sześć z ośmiu poprzednich miesięcy w przypadku osób poniżej 25 roku życia,
ix) wszelkie osoby, które przez prawo krajowe są lub były uznawane za osoby uzależnione,
x) wszelkie osoby, które nie zdobyły do chwili obecnej swojej pierwszej regularnej pracy zarobkowej od początku okresu odbywania kary pozbawienia wolności lub innej kary,
xi) kobiety na obszarze geograficznym NUTS II, w którym średnie bezrobocie przekroczyło 100 % średniej we Wspólnocie przez przynajmniej dwa lata kalendarzowe i w którym bezrobocie wśród kobiet przekroczyło 150 % stopy bezrobocia dla mężczyzn na takim obszarze przez przynajmniej trzy ostatnie lata kalendarzowe;
g) "pracownik niepełnosprawny" oznacza każdą osobę, która:
i) jest uznana za niepełnosprawną zgodnie z prawem krajowym, lub
ii) u której rozpoznano, poważne fizyczne, umysłowe lub psychologiczne upośledzenie,
h) "zatrudnienie chronione" oznacza zatrudnienie w zakładzie, w którym przynajmniej 50 % pracowników to pracownicy niepełnosprawni niebędący w stanie podjąć pracy na otwartym rynku pracy;
i) "koszty płac" obejmują następujące składniki w rzeczywistości płatne przez danego beneficjenta pomocy państwa z tytułu zatrudnienia:
i) płacę brutto, tzn. przed opodatkowaniem; oraz
ii) obowiązkowe składki na ubezpieczenie społeczne.
j) miejsce pracy jest "związane z wykonywaniem projektu inwestycyjnego", jeżeli dotyczy działalności, z którą inwestycja jest związana oraz jeżeli jest stworzone w ciągu trzech lat od ukończenia inwestycji. W tym okresie, miejsca pracy stworzone w następstwie wzrostu stopnia wykorzystania zdolności stworzonej poprzez inwestycję są również powiązane z inwestycją;
k) "inwestycja w rzeczowe składniki majątku" oznacza inwestycję w fizyczne środki trwałe odnoszące się do tworzenia nowego zakładu, rozszerzenia istniejącego zakładu lub zaangażowania w działalność wymagającą fundamentalnej zmiany w produkcie lub procesie produkcji istniejącego zakładu (w szczególności poprzez racjonalizację, dywersyfikację lub modernizację). Inwestycję w środki trwałe podjętą w formie przejęcia zakładu, który został zamknięty lub, który zostałby zamknięty gdyby nie został zakupiony, również uznaje się jako inwestycję w rzeczowe składniki majątku;
l) "inwestycja w wartości niematerialne i prawne" oznacza inwestycję w transfer technologii poprzez nabycie praw patentowych, licencji, know-how lub nieopatentowanej wiedzy technicznej.
Artykuł 3
Warunki wyłączenia
1. Z zastrzeżeniem art. 9, systemy pomocy spełniające wszystkie warunki niniejszego rozporządzenia są zgodne ze wspólnym rynkiem w rozumieniu art. 87 ust. 3 Traktatu i są zwolnione z wymogu notyfikacji wynikającego z art. 88 ust. 3 Traktatu pod warunkiem że:
a) wszelka pomoc, która mogłaby być przyznana zgodnie z takim systemem spełnia wszystkie warunki niniejszego rozporządzenia;
b) system zawiera wyraźne odniesienie do niniejszego rozporządzenia w postaci przytoczenia jego tytułu oraz odniesienia dotyczącego publikacji w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.
2. Pomoc przyznana zgodnie z systemami, określonymi w ust. 1 jest zgodna ze wspólnym rynkiem w rozumieniu art. 87 ust. 3 Traktatu i jest zwolniona z wymogu notyfikacji wynikającego z art. 88 ust. 3 pod warunkiem że przyznana pomoc spełnia wszystkie warunki określone w niniejszym rozporządzeniu.
Artykuł 4
Tworzenie zatrudnienia
1. Systemy pomocy dla tworzenia zatrudnienia oraz wszelka pomoc, która mogłaby zostać przyznana na mocy takich systemów, powinna spełniać warunki określone w ust. 2, 3 i 4.
2. W przypadkach, gdy zatrudnienie jest tworzone na obszarach lub w sektorach, które w momencie przyznawania pomocy są obszarami i sektorami niekwalifikującymi się do przyznania pomocy regionalnej na mocy art. 87 ust. 3 lit. a) i c) intensywność pomocy brutto nie przekroczy:
a) 15 % w przypadku małych przedsiębiorstw;
b) 7,5 % w przypadku średnich przedsiębiorstw.
3. W przypadkach, gdy tworzy się zatrudnienie na obszarach i w sektorach, które w momencie przyznania pomocy są obszarami i sektorami kwalifikującymi się do przyznania pomocy regionalnej na mocy art. 87 ust. 3 lit. a) i c) intensywność pomocy netto nie przekroczy odpowiadającego pułapu regionalnej pomocy inwestycyjnej określonego w systemie stosowanym w momencie przyznania pomocy, zatwierdzonym przez Komisję w odniesieniu do każdego Państwa Członkowskiego; w tym celu uwzględnić należy między innymi wielosektorowe ramy pomocy regionalnej w odniesieniu do dużych projektów inwestycyjnych [14].
W przypadku małych i średnich przedsiębiorstw i jeżeli system nie stanowi inaczej w odniesieniu do takich przedsiębiorstw, pułap ten zwiększy się o:
a) 10 punktów procentowych brutto na obszarach objętych art. 87 ust. 3 lit. c) pod warunkiem że całkowita intensywność pomocy netto nie przekracza 30 %; lub
b) 15 punktów procentowych brutto na obszarach objętych art. 87 ust. 3 lit. a) pod warunkiem że całkowita intensywność pomocy netto nie przekracza 75 %.
Wyższe pułapy pomocy regionalnej stosuje się jedynie, jeżeli, wkład beneficjenta w finansowanie wynosi przynajmniej 25 % i jeżeli zatrudnienie jest utrzymywane na tym samym poziomie w kwalifikującym się regionie.
Jeżeli zatrudnienie jest tworzone w sektorze produkcji, przetwórstwa lub wprowadzania do obrotu produktów wymienionych w załączniku 1 do Traktatu na obszarach, które kwalifikują się do kategorii obszarów o mniej korzystnych warunkach gospodarowania zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 1257/1999 [15], stosuje się te wyższe pułapy lub, jeżeli jest to stosowne - wyższe pułapy pomocy wynikające z tego rozporządzenia.
4. Pułapy określone w ust. 2 i 3 stosuje się w odniesieniu do intensywności pomocy obliczanej jako procent kosztów płac przez okres dwóch lat odnoszących się do zatrudnienia stworzonego pod następującymi warunkami:
a) stworzone zatrudnienie musi stanowić wzrost netto liczby pracowników zarówno w zakładzie, jak i w danym przedsiębiorstwie w porównaniu ze średnią z ostatnich 12 miesięcy;
b) stworzone zatrudnienie będzie utrzymywane przez minimalny okres trzech lat lub dwóch lat w przypadku małych i średnich przedsiębiorstw; oraz
c) nowi pracownicy zatrudnieni w wyniku stworzenia zatrudnienia nigdy nie mieli pracy lub stracili ją lub też tracą obecnie poprzednią pracę.
5. Gdy pomoc jest przyznawana w odniesieniu do tworzenia zatrudnienia zgodnie z systemem wyłączonym na mocy niniejszego artykułu, dodatkowa pomoc może zostać przyznana w przypadku rekrutacji pracownika znajdującego się w szczególnie niekorzystnej sytuacji lub pracownika niepełnosprawnego zgodnie z warunkami określonymi w art. 5 lub 6.
Artykuł 5
Rekrutacja pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji i niepełnosprawnych
1. Systemy pomocy w zakresie rekrutacji pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji lub niepełnosprawnych przez przedsiębiorstwo oraz wszelka pomoc, która mogłaby być przyznana na mocy tego systemu powinny spełniać warunki ust. 2 i 3.
2. Intensywność wszelkiej pomocy brutto odnoszącej się do zatrudnienia pracownika lub danych pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji lub niepełnosprawnych obliczana jako procent kosztów płac przez okres jednego roku od momentu rekrutacji nie przekroczy 50 % w odniesieniu do pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji lub 60 % w odniesieniu do pracowników niepełnosprawnych.
3. Następujące warunki stosuje się:
a) gdy rekrutacja nie stanowi wzrostu netto liczby pracowników w danym zakładzie, stanowisko lub stanowiska musiały zostać zwolnione w następstwie dobrowolnego odejścia, przejścia na emeryturę z powodu wieku, dobrowolnej redukcji czasu pracy lub zgodnego z prawem zwolnienia za naruszenie obowiązków służbowych i nie w wyniku redukcji etatów; oraz
b) z wyjątkiem przypadku zgodnego z prawem zwolnienia za naruszenie obowiązków służbowych pracownik lub pracownicy muszą być uprawnieni do nieprzerwanego zatrudnienia przez minimum 12 miesięcy.
Artykuł 6
Dodatkowe koszty zatrudnienia pracowników niepełnosprawnych
1. Systemy pomocy w zakresie zatrudnienia pracowników niepełnosprawnych oraz wszelka pomoc, która mogłaby zostać przyznana zgodnie z takim systemem powinny spełniać warunki określone w ust. 2 i 3.
2. Pomoc wraz z każdą pomocą przewidzianą na mocy art. 5, nie przekroczy poziomu niezbędnego do dokonania jakiejkolwiek rekompensaty w zakresie zmniejszonej wydajności wynikającej z niepełnosprawności pracownika lub pracowników oraz wszelkich następujących kosztów:
a) kosztów adaptacji pomieszczeń;
b) kosztów zatrudnienia pracowników, spędzających czas wyłącznie na pomocy pracownikowi lub pracownikom niepełnosprawnym;
c) kosztów adaptacji lub nabycia urządzeń przeznaczonych do ich użytku;
które są kosztami dodatkowymi względem kosztów, które beneficjent poniósłby, jeżeli zatrudniałby pracowników, którzy nie są niepełnosprawnymi, przez każdy okres czasu, przez który pracownik lub pracownicy niepełnosprawni są w rzeczywistości zatrudniani.
Jeżeli beneficjent zapewnia zatrudnienie chronione, pomoc może dodatkowo pokrywać, lecz nie może przewyższać, koszty budowy, instalacji lub rozbudowy danego zakładu i wszelkie koszty administracyjne oraz transportowe, które wynikają z zatrudnienia pracowników niepełnosprawnych.
3. Systemy wyłączone na mocy niniejszego artykułu przewidują, że pomoc jest uwarunkowana prowadzeniem przez beneficjenta dokumentacji pozwalającej na sprawdzenie, czy przyznana pomoc spełnia przepisy niniejszego artykułu oraz art. 8 ust. 4.
Artykuł 7
Konieczność pomocy
1. Niniejsze rozporządzenie wyłącza jedynie pomoc na mocy art. 4, jeżeli przed stworzeniem zatrudnienia:
a) beneficjent przedłoży Państwu Członkowskiemu wniosek o pomoc; lub
b) Państwo Członkowskie przyjęło przepisy prawne ustanawiające prawo do pomocy zgodnie z obiektywnymi kryteriami wykluczające dalsze stosowanie praktyki uznaniowej przez to Państwo Członkowskie.
2. Pomoc może korzystać z wyłączenia na mocy art. 4 w przypadkach, gdy:
a) stworzone zatrudnienie jest związane z wykonywaniem projektu inwestycji w aktywa materialne lub wartości niematerialne i prawne; oraz
b) zatrudnienie jest tworzone w ciągu trzech lat od ukończenia inwestycji,
tylko, jeżeli wniosek, określony w ust. 1 lit. a) lub wniosek, określony w ust. 1 lit. b) ma miejsce zanim prace nad projektem zostaną rozpoczęte.
Artykuł 8
Kumulacja
1. Pułapy pomocowe określone w art. 4, 5 i 6 stosuje się bez względu na to, czy wsparcie dla wspomaganego zatrudnienia lub rekrutacji jest finansowane wyłącznie ze środków państwowych czy jest częściowo finansowane przez Wspólnotę.
2. Pomoc zgodnie z systemami wyłączonymi na mocy art. 4 niniejszego rozporządzenia nie może kumulować się z żadną inną pomocą państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 Traktatu ani z innym finansowaniem wspólnotowym w odniesieniu do tych samych kosztów płac, jeżeli taka kumulacja powodowałaby intensywność pomocy przekraczającą intensywność ustaloną przez niniejsze rozporządzenie.
3. Pomoc zgodnie z systemami wyłączonymi na mocy art. 4 niniejszego rozporządzenia nie kumuluje się:
a) z żadną inną pomocą państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 Traktatu, ani z żadnym innym finansowaniem wspólnotowym w odniesieniu do kosztów jakichkolwiek inwestycji, z którymi powiązane jest tworzone zatrudnienie oraz które nie zostały jeszcze ukończone w momencie tworzenia zatrudnienia lub, które było ukończone w przeciągu trzech lat zanim zatrudnienie zostało stworzone; lub
b) z żadną taką pomocą ani finansowaniem w odniesieniu do tych samych kosztów płac ani innego zatrudnienia związanego z tą samą inwestycją,
jeżeli taka kumulacja powodowałaby intensywność pomocy przewyższającą odpowiedni pułap regionalnej pomocy inwestycyjnej określony we wskazówkach dotyczących krajowej pomocy regionalnej oraz w systemie zatwierdzonym przez Komisję dla każdego Państwa Członkowskiego lub pułap wynikający z rozporządzenia (WE) nr 70/2001. Jeżeli odpowiedni pułap był dostosowany w konkretnym przypadku, w szczególności poprzez zastosowanie zasad odnoszących się do pomocy państwa stosowanych w danym sektorze lub poprzez zastosowanie instrumentu mającego zastosowanie do dużych projektów inwestycyjnych takich, jak obowiązujące wielosektorowe ramy dla regionalnej pomocy dla dużych projektów inwestycyjnych, przystosowywany pułap stosuje się do celów niniejszego ustępu.
4. Na zasadzie odstępstwa od ust. 2 i 3 pomoc zgodna z systemami wyłączonymi na mocy art. 5 i 6 niniejszego rozporządzenia może być kumulowana z inną pomocą państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 Traktatu lub z innym finansowaniem wspólnotowym w odniesieniu do tych samych kosztów, w tym z pomocą zgodną z systemami wyłączonymi na mocy art. 4 niniejszego rozporządzenia, która pozostaje w zgodzie z ust. 2 i 3, pod warunkiem że taka kumulacja nie powoduje intensywności pomocy brutto przekraczającej 100 % kosztów płac w dowolnym okresie, w którym pracownik lub pracownicy są zatrudnieni.
Akapit pierwszy nie narusza niższych limitów intensywności pomocy, które mogły zostać ustalone zgodnie z ramami działania Wspólnoty w odniesieniu do pomocy państwa w zakresie badań i rozwoju [16].
Artykuł 9
Pomoc podlegająca uprzedniej notyfikacji Komisji
1. Systemy pomocy, które koncentrują się na poszczególnych sektorach nie są zwolnione z obowiązku notyfikacji na mocy niniejszego rozporządzenia i podlegają one wymogowi notyfikacji wynikającemu z art. 88 ust. 3 Traktatu.
2. Niniejsze rozporządzenie nie zwalnia z obowiązku notyfikacji przyznania pomocy pojedynczemu przedsiębiorstwu lub zakładowi przekraczającej wielkość pomocy brutto określoną na 15 mln EUR przez dowolny okres trzyletni. Komisja oceni taką pomoc, jeżeli zostanie ona przyznana zgodnie z systemem, który w innym przypadku jest wyłączony na mocy niniejszego rozporządzenia odwołując się jedynie do kryteriów wynikających z niniejszego rozporządzenia.
3. Niniejsze rozporządzenie nie narusza jakichkolwiek zobowiązań Państwa Członkowskiego w zakresie notyfikacji indywidualnego przyznania pomocy zgodnie z zobowiązaniami przyjętymi w kontekście innych instrumentów pomocy państwa oraz w szczególności zobowiązania dotyczącego notyfikacji lub poinformowania Komisji o pomocy na rzecz przedsiębiorstwa otrzymującego pomoc restrukturyzacyjną w rozumieniu wskazówek Wspólnoty dotyczących pomocy w zakresie ratowania oraz restrukturyzacji firm przechodzących trudności oraz zobowiązania w zakresie notyfikacji pomocy regionalnej dla dużych projektów inwestycyjnych zgodnie z obowiązującymi ramami wielosektorowymi.
4. Systemy pomocy mające na celu promowanie rekrutacji kategorii pracowników, którzy nie znajdują się w szczególnie niekorzystnej sytuacji w rozumieniu art. 2 lit. f) nadal będą podlegać wymogowi notyfikacji wynikającemu z art. 88 ust. 3 Traktatu chyba że zostaną wyłączone na mocy art. 4. Dokonując notyfikacji Państwa Członkowskie przedłożą celem dokonania oceny przez Komisję argumenty wskazujące, że dani pracownicy znajdują się w szczególnie niekorzystnej sytuacji. W tym celu stosuje się art. 5.
5. Pomoc w zakresie utrzymania miejsc pracy, mianowicie wsparcie finansowe udzielane przedsiębiorstwu w celu utrzymania pracowników, którzy w innym przypadku zostaliby zwolnieni, podlega wymogowi notyfikacji wynikającemu z art. 88 ust. 3 Traktatu. Z zastrzeżeniem zasad sektorowych, Komisja może udzielić zgody na taką pomoc tylko, jeżeli zgodnie z art. 87 ust. 2 lit. b) Traktatu pomoc ta ma za zadanie zrekompensować szkody spowodowane przez klęski żywiołowe lub wyjątkowe wydarzenia, lub na mocy warunków odnoszących się do pomocy operacyjnej we wskazówkach dotyczących krajowej pomocy regionalnej, w regionach, które mogą podlegać odstępstwu na mocy art. 87 ust. 3 lit. a) dotyczącego rozwoju gospodarczego obszarów, gdzie poziom życia jest nienormalnie niski, lub gdzie występuje niedostateczne zatrudnienie.
6. Pomoc w zakresie zamiany umów tymczasowych o pracę lub umów na czas określony na umowy o pracę na czas nieokreślony podlega obowiązkowi notyfikacji wynikającemu z art. 88 ust. 3 Traktatu.
7. Systemy pomocy w zakresie dzielenia stanowiska z inną osobą, w celu udzielenia wsparcia pracującym rodzicom i podobne środki dotyczące zatrudnienia, które promują zatrudnienie, jednakże ich skutkiem nie jest wzrost zatrudnienia netto, rekrutacja pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji lub rekrutacja lub zatrudnienie osób niepełnosprawnych nadal podlegają wymogowi notyfikacji wynikającemu z art. 88 ust. 3 Traktatu i są oceniane przez Komisję zgodnie z art. 87.
8. Inne środki pomocy, których cele związane są z zatrudnieniem i rynkiem pracy, takie jak środki zachęcające do wcześniejszego przejścia na emeryturę, również podlegają wymogowi notyfikacji wynikającemu z art. 88 ust. 3 Traktatu oraz będą oceniane przez Komisję zgodnie z art. 87.
9. Indywidualne przypadki przyznawania pomocy w zakresie zatrudnienia niezależnie od jakiegokolwiek systemu podlegają wymogowi notyfikacji wynikającemu z art. 88 ust. 3 Traktatu. Taka pomoc będzie oceniana w świetle niniejszego rozporządzenia i może być zatwierdzona przez Komisję tylko, jeżeli jest ona zgodna z konkretnymi obowiązującymi zasadami określonymi w odniesieniu do sektora, w którym działa beneficjent oraz jedynie, jeżeli możliwe jest wykazanie, że skutki takiej pomocy w zakresie zatrudnienia przeważają nad wpływem na konkurencję na danym rynku.
Artykuł 10
Przejrzystość i monitorowanie
1. W momencie realizacji systemów pomocy wyłączonych na mocy niniejszego rozporządzenia Państwa Członkowskie w terminie 20 dni roboczych przekażą Komisji w celu publikacji w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich streszczenia informacji dotyczących takiego systemu pomocy w formie przedstawionej w załączniku I. Informację należy przekazać w formie skomputeryzowanej.
2. Państwa Członkowskie zobowiązują się prowadzić szczegółową dokumentację odnoszącą się do systemów pomocy wyłączonych na mocy niniejszego rozporządzenia i indywidualnej pomocy przyznanej zgodnie z tymi systemami. Taka dokumentacja powinna obejmować niezbędne informacje dla ustalenia, że warunki zwolnienia przedstawione w niniejszym rozporządzeniu są spełnione, włączając informacje na temat statusu spółki, w przypadku, której pomoc zależy od jej statusu jako MŚP. Państwa Członkowskie będą utrzymywać dokumentację dotyczącą systemu pomocy przez 10 lat od daty, w której została zgodnie z takim systemem przyznana ostatnia pomoc indywidualna. Na pisemne żądanie, Państwo Członkowskie zobowiązane jest dostarczyć Komisji, w terminie 20 dni roboczych lub innym dłuższym terminie ustalonym w żądaniu, wszystkie informacje, które Komisja uzna za niezbędne dla dokonania oceny, czy warunki tego rozporządzenia zostały spełnione.
3. Państwa Członkowskie sporządzą raport na temat zastosowania niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do całości lub części roku kalendarzowego, w którym niniejsze rozporządzenie obowiązuje, w formie przedstawionej w załączniku II, w formie skomputeryzowanej. Państwa Członkowskie dostarczą taki raport Komisji nie później niż trzy miesiące od upływu okresu, do którego raport się odnosi.
Artykuł 11
Wejście w życie, okres obowiązywania i ustalenia przejściowe
1. Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.
Niniejsze rozporządzenie pozostanie w mocy do dnia 31 grudnia 2006 r.
2. Notyfikacje oczekujące na rozpatrzenie w momencie wejścia w życie niniejszego rozporządzenia będą oceniane zgodnie z jego przepisami.
Systemy pomocy realizowane przed datą wejścia w życie niniejszego rozporządzenia oraz pomoc przyznana zgodnie z tymi systemami, w przypadku braku zezwolenia ze strony Komisji oraz z naruszeniem obowiązku określonego w art. 88 ust. 3 Traktatu, będą zgodne ze wspólnym rynkiem w rozumieniu art. 87 ust. 3 Traktatu oraz będą wyłączone na mocy niniejszego rozporządzenia, jeżeli spełniają one warunki przedstawione w art. 3 ust. 1 lit. a) i art. 3 ust. 2. Wszelka pomoc, która nie spełnia takich warunków będzie oceniana przez Komisję zgodnie z odpowiednimi ramami, wskazówkami, pismami i powiadomieniami.
3. Z końcem okresu obowiązywania tego rozporządzenia systemy pomocy wyłączone na mocy niniejszego rozporządzenia pozostają wyłączone w sześciomiesięcznym okresie dostosowawczym.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 5 grudnia 2002 r.