Rozporządzenie Rady (WE) nr 82/2001
z dnia 5 grudnia 2000 r.
dotyczące definicji pojęcia "produkty pochodzące" i metod współpracy administracyjnej w handlu między obszarem celnym Wspólnoty a Ceutą i Melillą
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając Akt Przystąpienia Hiszpanii i Portugalii, w szczególności jego protokół 2,
uwzględniając wniosek Komisji,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Od chwili wejścia w życie rozporządzenia Rady (EWG) nr 1135/88 z dnia 7 marca 1988 r. dotyczącego definicji pojęcia "produktów pochodzących" i metod współpracy administracyjnej w handlu między obszarem celnym Wspólnoty, Ceuty i Melilli oraz Wysp Kanaryjskich [1], reguły pochodzenia stosowane w ramach różnych umów o wolnym handlu podpisanych przez Wspólnotę uległy znacznym zmianom. Pod pewnymi względami reguły te są korzystniejsze od tych, które zostały zawarte w rozporządzeniu (EWG) nr 1135/88, w szczególności w odniesieniu do wymogów związanych z dokumentami.
(2) We wspomnianych umowach regulujących zasady handlu między Wspólnotą a jej partnerami handlowymi reguły pochodzenia mające zastosowanie w odniesieniu do Ceuty i Melilli są przedmiotem szczególnych przepisów. Przepisy te powinny być stosowane w ramach wymiany między obszarem celnym Wspólnoty a Ceutą i Melillą.
(3) Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1911/91 z dnia 26 czerwca 1991 r. w sprawie stosowania przepisów prawa wspólnotowego w odniesieniu do wysp Kanaryjskich [2] włączyło te wyspy do obszaru celnego Wspólnoty. Od tej chwili nie ma już potrzeby stosowania dla tego obszaru szczególnych reguł pochodzenia.
(4) W trosce o przejrzystość należy zmienić rozporządzenie (EWG) nr 1135/88.
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
ROZDZIAŁ I
PRZEPISY OGÓLNE
Artykuł 1
Definicje
Do celów niniejszego rozporządzenia
"wytwarzanie" oznacza każy rodzaj obróbki lub przetwarzania, łącznie z montażem i operacjami szczególnymi;
"materiał" oznacza każdy składnik, surowiec, komponent lub część itp., użyte do wytwarzania produktu;
"produkt" oznacza produkt uzyskany, nawet jeżeli ma on zostać później użyty w innym procesie wytwarzania;
"towary" oznaczają zarówno materiały, jak i produkty;
"wartość celna" oznacza wartość określoną zgodnie z Porozumieniem w sprawie stosowania art. VII Układu Ogólnego w Sprawie Taryf Celnych i Handlu z 1994 r. (Porozumienie WTO w sprawie ustalania wartości celnej);
"cena loco zakład" oznacza cenę zapłaconą za produkt loco zakład producentowi ze Wspólnoty lub Ceuty i Melilli, który dokonuje ostatniej obróbki lub przetworzenia, pod warunkiem że cena ta obejmuje wartość wszystkich użytych materiałów z wyłączeniem wszystkich podatków wewnętrznych, które są lub mogą zostac zwrócone, jeżeli uzyskany produkt zostanie wywieziony;
"wartość materiałów" oznacza wartość celną w chwili przywozu użytych materiałów niepochodzących lub, jeżeli nie jest ona znana bądź nie można jej ustalić, pierwszą możliwą do ustalenia cenę zapłaconą za te materiały we Wspólnocie lub Ceucie i Melilli;
"wartość materiałów pochodzących" oznacza stosowaną odpowiednio wartość tych materiałów zgodną z definicją lit. g);
"wartość dodana" oznacza cenę loco zakład pomniejszoną o wartość celną wszystkich użytych materiałów pochodzących z pozostałych krajów wymienionych w art. 3 i art. 4 lub, jeżeli wartość celna nie jest znana lub nie można jej ustalić, o pierwszą cenę możliwą do ustalenia płaconą za te materiały we Wspólnocie lub Ceucie i Melilli;
"działy i pozycje" oznaczają działy i pozycje (kody czterocyfrowe) stosowane w nomenklaturze Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów, zwanego dalej "Systemem Zharmonizowanym" lub "SZ";
"przesyłka" oznacza produkty wysyłane równocześnie przez jednego eksportera do jednego odbiorcy lub przewożone z zastosowaniem jednego dokumentu przewozowego od eksportera do odbiorcy, bądź też w przypadku braku takiego dokumentu, objęte jedną fakturą;
"terytoria" oznaczają terytoria, włącznie z wodami terytorialnymi.
Termin "klasyfikowany" odnosi się do klasyfikacji produktu lub materiału w określonej pozycji;
ROZDZIAŁ II
DEFINICJA POJĘCIA "PRODUKTY POCHODZĄCE"
Artykuł 2
Wymogi ogólne
1. Do celów stosowania przepisów obowiązujących w wymianie między obszarem celnym Wspólnoty, zwanym dalej "Wspólnotą", a Ceutą i Melillą, za produkty pochodzące ze Wspólnoty uważane są:
a) produkty całkowicie uzyskane we Wspólnocie w rozumieniu art. 5;
b) produkty uzyskane we Wspólnocie i zawierające materiały, które nie zostały tam całkowicie uzyskane, pod warunkiem że takie materiały zostały poddane we Wspólnocie wystarczającej obróbce lub przetworzeniu w rozumieniu art. 6;
c) towary pochodzące z Europejskiego Obszaru Gospodarczego (EOG) w rozumieniu protokołu 4 Porozumienia EOG.
2. Do celów stosowania przepisów obowiązujących w wymianie między Wspólnotą a Ceutą i Melillą, za produkty pochodzące z Ceuty i Melilli uważane są:
a) produkty całkowicie uzyskane w Ceucie i Melilli w rozumieniu art. 5;
b) produkty uzyskane w Ceucie i Melilli i zawierające materiały, które nie zostały tam całkowicie uzyskane, pod warunkiem że takie materiały zostały poddane w Ceucie i Melilli wystarczającej obróbce lub przetworzeniu w rozumieniu art. 6;
Artykuł 3
Kumulacja we Wspólnocie
1. Nie naruszając przepisów art. 2 ust. 1, produkty uważane są za pochodzące ze Wspólnoty, jeżeli zostały uzyskane z wykorzystaniem materiałów pochodzących ze Wspólnoty, Ceuty i Melilli lub każdego innego kraju, z którym Wspólnota podpisała wzajemną umowę przewidującą w protokole dotyczącym reguł pochodzenia szczególne przepisy dla Ceuty i Melilli, pod warunkiem że te materiały zostały poddane we Wspólnocie obróbce lub przetworzeniu, które wykraczają poza zakres obróbki lub przetworzenia wyszczególniony w art. 7. Nie jest wymagane, aby materiały te zostały poddane wystarczającej obróbce lub przetworzeniu.
2. Jeżeli obróbka lub przetworzenie dokonane we Wspólnocie nie wykracza poza zakres operacji wyszczególniony w art. 7, uzyskany produkt uważany jest za pochodzący ze Wspólnoty wyłącznie w przypadku, gdy wartość dodana jest wyższa od wartości użytych materiałów pochodzących z jednego z pozostałych krajów, o których mowa w ust. 1. W przeciwnym wypadku uzyskany produkt uważany będzie za pochodzący z kraju, który ma największy udział materiałów pochodzących użytych przy wytwarzaniu we Wspólnocie.
3. Produkty pochodzące z jednego z krajów, o których mowa w ust. 1, niepoddane we Wspólnocie żadnej obróbce lub przetworzeniu, zachowują swoje pochodzenie, jeżeli są przedmiotem wywozu do jednego z tych krajów.
4. Komisja publikuje w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich, seria C, listę krajów i datę, z którą kumulacja we Wspólnocie może być stosowana.
Artykuł 4
Kumulacja w Ceucie i Melilli
1. Nie naruszając przepisów art. 2 ust. 2, produkty uważane są za pochodzące z Ceuty i Melilli, jeżeli zostały uzyskane z wykorzystaniem materiałów pochodzących z Ceuty i Melilli, Wspólnoty lub każdego innego kraju, z którym Wspólnota podpisała wzajemną umowę przewidującą w protokole dotyczącym reguł pochodzenia szczególne przepisy dla Ceuty i Melilli, pod warunkiem że te materiały zostały poddane w Ceucie i Melilli obróbce lub przetworzeniu, które wykraczają poza zakres obróbki lub przetworzenia wyszczególniony, w art. 7. Nie jest wymagane, aby materiały te zostały poddane wystarczającej obróbce lub przetworzeniu.
2. Jeżeli dokonywane w Ceucie i Melilli obróbki lub przetworzenia nie wykraczają poza zakres operacji wyszczególniony w art. 7, uzyskany produkt uważany jest za pochodzący z Ceuty lub Melilli wyłącznie w przypadku, gdy wartość dodana jest wyższa od wartości używanych materiałów pochodzących z jednego z pozostałych krajów, o których mowa w ust. 1. W przeciwnym wypadku produkt uzyskany uważany będzie za pochodzący z kraju, który ma największy udział używanych materiałów pochodzących używanych przy wytwarzaniu w Ceucie i Melilli.
3. Produkty pochodzące z jednego z krajów, o których mowa w ust. 1, niepoddane w Ceucie lub Melilli żadnej obróbce lub przetwarzaniu, zachowują swoje pochodzenie, jeżeli są przedmiotem wywozu do jednego z tych krajów.
4. Komisja publikuje w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich, seria C, listę krajów i datę, z którą kumulacja w Ceucie i Melilli może być stosowana.
Artykuł 5
Produkty całkowicie uzyskane
1. Za całkowicie uzyskane we Wspólnocie lub w Ceucie i Melilli uważa się:
a) produkty mineralne wydobyte z ich ziemi lub ich dna morskiego;
b) produkty roślinne tam zebrane;
c) żywe zwierzęta tam urodzone i wyhodowane;
d) produkty pochodzące od żywych zwierząt, tam wyhodowanych;
e) produkty uzyskane przez polowanie lub połowy tam przeprowadzone;
f) produkty rybołówstwa morskiego i inne produkty wydobyte z morza poza wodami terytorialnymi Wspólnoty lub Ceuty i Melilli przez ich statki;
g) produkty wytworzone na pokładzie statków-przetwórni wyłącznie z produktów, o których mowa w lit. f);
h) artykuły zużyte, tam zebrane, nadające się tylko do odzyskiwania surowców, włącznie ze zużytym ogumieniem, które może zostać tylko poddane bieżnikowaniu lub zostać użyte jako odpad;
i) odpady i złom powstający w wyniku działalności wytwórczej tam przeprowadzonej;
j) produkty wydobyte z dna morskiego lub z gruntu pod dnem morskim znajdującym się poza ich wodami terytorialnymi, pod warunkiem że posiadają one wyłączne prawa do eksploatacji tego dna lub gruntu pod dnem;
k) towary wytworzone tam wyłącznie z produktów, o których mowa w lit. a) - j).
2. Do celów ust. 1 lit. f) i g) terminy statki i statki-przetwórnie Wspólnoty lub Ceuty i Melilli odnoszą się do statków i statków-przetwórni:
a) wpisanych do rejestru lub zarejestrowanych w Państwie Członkowskim lub, w przypadku Ceuty i Melilli, wpisanych do rejestrów statków właściwych organów lokalnych (Registros de Matricula de Buques de la respectiva Capitania Maritima);
b) pływających pod banderą Państwa Członkowskiego,
c) które przynajmniej w 50 % należą do obywateli Państw Członkowskich bądź do przedsiębiorstwa, którego siedziba znajduje się w jednym z Państw Członkowskich i którego dyrektor bądź dyrektorzy, przewodniczący zarządu lub rady nadzorczej i większość członków tych organów pochodzi z Państw Członkowskich i których ponadto, jeśli chodzi o spółkę, co najmniej połowa kapitału należy do tych państw, organów publicznych bądź do obywateli tych państw;
d) na których kapitan i oficerowie są obywatelami Państw Członkowskich, i
e) których załoga składa się w przynajmniej 50 %, z obywateli Państw Członkowskich.
Artykuł 6
Produkty poddane wystarczającej obróbce lub przetworzeniu
1. Do celów art. 2 produkty nieuzyskane całkowicie są uważane za poddane wystarczającej obróbce lub wystarczającemu przetworzeniu, jeżeli spełnione są warunki określone w wykazie załącznika B.
Warunki te określają, w odniesieniu do wszystkich produktów objętych protokołem 2 do Aktu Przystąpienia Hiszpanii i Portugalii, obróbkę lub przetworzenie, jakiemu muszą zostać poddane materiały niepochodzące użyte do produkcji tych wyrobów i mają one zastosowanie wyłącznie do tych materiałów. Odpowiednio, jeśli produkt, który uzyskał charakter produktu pochodzącego poprzez spełnienie warunków określonych w wykazie dla tego produktu, zostaje użyty do wytworzenia innego produktu, warunki mające zastosowanie do produktu, do którego wytworzenia został użyty, nie mają do niego zastosowania i nie uwzględnia się materiałów niepochodzących, które mogły zostać użyte do jego wytworzenia.
2. Niezależnie od przepisów ust. 1, materiały niepochodzące, które, zgodnie z warunkami ustalonymi w wykazie załącznika B dla określonego produktu, nie powinny zostać użyte do produkcji tego wyrobu mogą zostać mimo wszystko użyte, pod warunkiem że:
a) ich łączna wartość nie przekracza 10 % ceny loco zakład produktu;
b) żaden z udziałów procentowych określonych w wykazie jako maksymalna wartość materiałów niepochodzących nie został przekroczony przy zastosowaniu tego ustępu.
Przepisy niniejszego ustępu nie stosuje się do produktów z działów 50 - 63 Systemu Zharmonizowanego.
3. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się z wyjątkiem przewidzianym w art. 7.
Artykuł 7
Niewystarczająca obróbka i przetworzenie
1. Bez uszczerbku dla ust. 2, następujące operacje są uważane za niewystarczającą obróbkę lub przetworzenie dla uzyskania statusu produktów pochodzących, niezależnie od tego, czy zostaną spełnione warunki art. 6:
a) czynności mające na celu zapewnienie zachowania produktów w dobrym stanie podczas ich transportu i magazynowania (wietrzenie, rozkładanie, suszenie, chłodzenie, umieszczanie w roztworze soli, dwutlenku siarki lub w innych roztworach wodnych, usuwanie uszkodzonych części i inne podobne operacje);
b) proste czynności polegające na usuwaniu kurzu, przesiewaniu lub sortowaniu, segregowaniu, dobieraniu (łącznie z kompletowaniem zestawów towarów), myciu, malowaniu i rozcinaniu;
c) i) zmiany opakowania oraz rozdzielanie i łączenie opakowań;
ii) zwykłe umieszczanie w butlach, kolbach, workach, skrzyniach, pudłach, umocowywanie na kartach lub planszach itd. oraz wszystkie inne proste czynności związane z pakowaniem;
d) znakowanie samych produktów lub ich opakowań, etykietowanie lub umieszczanie na nich innych podobnych znaków odróżniających;
e) proste mieszanie produktów, także różnych rodzajów, gdy jeden lub więcej składników mieszaniny nie spełnia warunków określonych w niniejszym rozporządzeniu, umożliwiających uznanie ich za pochodzące ze Wspólnoty lub z Ceuty i Melilli;
f) proste łączenie części dla otrzymania produktu kompletnego;
g) połączenie dwóch lub więcej operacji wymienionych w lit. a) do f);
h) ubój zwierząt.
2. Wszystkie operacje, przeprowadzone we Wspólnocie lub w Ceucie i Melilli na danym produkcie, rozpatruje się łącznie w celu ustalenia, czy obróbka lub przetworzenie, którym został poddany ten produkt, należy uważać za niewystarczające w rozumieniu ust. 1.
Artykuł 8
Jednostka kwalifikacyjna
1. Jednostką kwalifikacyjną do celów stosowania niniejszego rozporządzenia jest poszczególny produkt, uznany za jednostkę podstawową dla określania klasyfikacji opartej na nomenklaturze Systemu Zharmonizowanego.
A zatem:
a) jeżeli produkt składający się z grupy lub zestawu artykułów klasyfikowany jest z zastosowaniem Systemu Zharmonizowanego w jednej pozycji, to jednostkę kwalifikacyjną stanowi całość;
b) jeżeli w skład przesyłki wchodzi kilka identycznych produktów, klasyfikowanych w tej samej pozycji Systemu Zharmonizowanego, przepisy niniejszego rozporządzenia stosuje się do każdego z tych produktów oddzielnie.
2. Jeżeli przy zastosowaniu reguły ogólnej 5 Systemu Zharmonizowanego opakowania klasyfikowane są wraz z produktem, który zawierają, to do celów określania pochodzenia należy traktować je jako całość z tym produktem.
Artykuł 9
Akcesoria, części zapasowe i narzędzia
Akcesoria, części zapasowe i narzędzia dostarczone ze sprzętem, maszyną, aparatem lub pojazdem, które są częścią typowego wyposażenia i są wliczone w ich cenę lub które nie są ujęte na oddzielnych fakturach, uważane są za stanowiące całość z tym sprzętem, maszyną, aparatem lub pojazdem.
Artykuł 10
Zestawy
Zestawy w rozumieniu reguły ogólnej 3 Systemu Zharmonizowanego uważane są za pochodzące, jeżeli wszystkie elementy zestawu są artykułami pochodzącymi. Niemniej jednak jeżeli zestaw składa się z wyrobów pochodzących i niepochodzących, to będzie on jako całość uważany za pochodzący, pod warunkiem że wartość wyrobów niepochodzących nie przekracza 15 % ceny loco zakład zestawu.
Artykuł 11
Składniki neutralne
W celu określenia, czy produkt jest pochodzący, nie jest konieczne ustalenie pochodzenia następujących składników, które mogły zostać użyte przy jego wytworzeniu:
a) energia i paliwo;
b) fabryka i wyposażenie;
c) maszyny i narzędzia;
d) towary, które nie wchodzą i które nie są planowane do wejścia w końcowy skład produktu.
ROZDZIAŁ III
WYMOGI TERYTORIALNE
Artykuł 12
Zasada terytorialności
1. Z zastrzeżeniem przepisów art. 2 ust. 1 lit. c) oraz art. 3 i art. 4, warunki określone w rozdziale II odnoszące się do nabycia pochodzenia muszą być nieprzerwanie spełniane we Wspólnocie lub w Ceucie i Melilli.
2. Z zastrzeżeniem art. 3 i art. 4, jeżeli towary pochodzące wywiezione ze Wspólnoty lub Ceuty i Melilli do innego kraju są przywożone ponownie, to muszą one być uznawane za niepochodzące, chyba że zostało udowodnione organom celnym, że:
a) powracające towary są tymi samymi, które zostały wywiezione; i
b) nie podlegały one żadnym operacjom wykraczającym poza czynności konieczne do utrzymania ich w dobrym stanie, gdy znajdowały się w tym kraju lub gdy były przedmiotem wywozu.
Artykuł 13
Transport bezpośredni
1. Preferencje przewidziane w niniejszym rozporządzeniu mają zastosowanie wyłącznie do produktów spełniających warunki niniejszego rozporządzenia, które są przewożone bezpośrednio między Wspólnotą a Ceutą i Melillą lub przez terytoria innych krajów, o których mowa w art. 3 i art. 4.
Jednakże produkty stanowiące pojedynczą przesyłkę mogą być przewożone przez inne terytoria wraz z, w odpowiednim przypadku, przeładowaniem lub czasowym składowaniem na tych terytoriach, pod warunkiem że pozostają pod dozorem organów celnych kraju tranzytu lub składowania i nie zostaną tam poddane innym operacjom niż rozładunek i ponowny załadunek lub jakiejkolwiek innej operacji mającej na celu zapewnienie ich utrzymania w dobrym stanie.
Transport produktów pochodzących rurociągami może odbywać się przez terytoria inne niż te, o których mowa w pierwszym akapicie.
2. Dowód, że warunki, o których mowa w ust. 1, zostały łącznie spełnione dostarczany jest poprzez przedstawienie właściwym organom celnym we Wspólnocie lub Ceucie i Melilli:
a) jednolitego dokumentu przewozowego, z zastosowaniem którego dokonano przejazdu przez kraj tranzytu; lub
b) zaświadczenia wydanego przez organy celne kraju tranzytu zawierającego:
i) dokładny opis produktów;
ii) datę rozładunku i ponownego załadunku produktów oraz, jeśli ma to zastosowanie, wskazanie wykorzystanych statków lub innych środków transportu; i
iii) poświadczenie warunków, na jakich towary pozostawały w kraju tranzytu;
c) w przypadku braku powyższych, jakiegokolwiek dokumentu poświadczającego.
Artykuł 14
Wystawy
1. Produkty pochodzące wysyłane w celu wystawienia do kraju innego niż wymienione w art. 3 i art. 4 oraz sprzedane i przywiezione po zakończeniu wystawy do Wspólnoty lub Ceuty i Melilli korzystają w przywozie z postanowień protokołu 2 do Aktu Przystąpienia Hiszpanii i Portugalii, pod warunkiem że organom celnym dostarczone zostaną dowody na to, że:
a) eksporter wysłał te produkty ze Wspólnoty lub Ceuty i Melilli do kraju wystawy, gdzie je wystawił;
b) eksporter ten sprzedał produkty lub zbył je odbiorcy we Wspólnocie lub w Ceucie i Melilli;
c) produkty zostały wysłane podczas wystawy lub niezwłocznie po niej w stanie, w jakim zostały wysłane na wystawę; i
d) od momentu ich wysyłki w celu wystawienia produkty nie były użytkowane do innych celów niż prezentacja na tej wystawie.
2. Dowód pochodzenia musi być wystawiony lub sporządzony zgodnie z przepisami rozdziału V i przedłożony na zwykłych warunkach właściwym organom celnym Wspólnoty lub Ceuty i Melilli. Należy w nim wskazać nazwę i adres danej wystawy. Jeżeli zaistnieje taka potrzeba, może być wymagana dodatkowa dokumentacja, potwierdzająca warunki, na jakich towary były wystawiane.
3. Ustęp 1 stosuje się do wszelkich handlowych, przemysłowych, rolnych czy rzemiślniczych wystaw, targów lub podobnych publicznych pokazów, które nie są zorganizowane do celów prywatnych w sklepach lub lokalach, w których prowadzona jest działalność gospodarcza z zamiarem sprzedaży produktów zagranicznych i podczas których produkty pozostają pod kontrolą celną.
ROZDZIAŁ IV
ZWROT LUB ZWOLNIENIE OD CŁA
Artykuł 15
Zakaz zwrotu lub zwalniania od cła
1. Materiały niepochodzące użyte do wytworzenia produktów pochodzących ze Wspólnoty, Cety i Melilli lub jednego z innych krajów, o których mowa w art. 3 i art. 4, dla których dowód pochodzenia jest wystawiany lub sporządzany zgodnie z przepisami rozdziału V, nie korzystają we Wspólnocie oraz w Ceucie i Melilli z jakiegokolwiek zwrotu lub zwolnienia od cła.
Produkty objęte działem 3 lub pozycjami 1604 i 1605 Systemu Zharmonizowanego, które w rozumieniu niniejszego rozporządzenia, tak jak zostało to przewidziane w art. 2 ust. 1 lit. c), są pochodzącymi ze Wspólnoty i dla których dowód pochodzenia został wystawiony lub sporządzony zgodnie z przepisami rozdziału V, nie są przedmiotem zwrotu lub zwolnień od żadnego rodzaju cła.
2. Zakaz, o którym mowa w ust. 1, znajduje zastosowanie do każdego porozumienia zawartego w celu zwrotu, umorzenia lub niezapłacenia, w całości lub części, cła lub opłat o skutku równoważnym, obowiązujących we Wspólnocie lub w Ceucie i Melilli w odniesieniu do materiałów używanych do wytworzenia oraz do produktów objętych drugim akapitem ustępu 1, jeżeli ten zwrot, umorzenie lub niezapłacenie stosuje się w sposób bezpośredni lub pośredni, kiedy produkty otrzymane z tych materiałów są przedmiotem wywozu i nie są przeznaczone na użytek krajowy.
3. Eksporter produktów objętych dowodem pochodzenia jest zobowiązany do przedłożenia w każdym czasie na żądanie organów celnych wszelkich stosownych dokumentów potwierdzających, że nie otrzymał żadnego zwrotu za materiały niepochodzące użyte przy wytwarzaniu danych produktów i że cło lub opłaty o skutku równoważanym zostały uiszczone.
4. Przepisy ustępów 1, 2 i 3 stosuje się również do opakowań zbiorczych w rozumieniu art. 8 ust. 2, akcesoriów, części zapasowych i narzędzi w rozumieniu art. 9 oraz zestawów w rozumieniu art. 10, w przypadku gdy takie pozycje są niepochodzące.
5. Przepisy ust. 1-4 nie stanowią przeszkody dla stosowania systemu refundacji wywozowych za produkty rolne, który jest stosowany w wywozie.
ROZDZIAŁ V
DOWÓD POCHODZENIA
Artykuł 16
Wymogi ogólne
1. Produkty pochodzące ze Wspólnoty, w przywozie do Ceuty i Melilli, podobnie jak produkty pochodzące z Ceuty i Melilli w przywozie do Wspólnoty, korzystają z postanowień protokołu 2 do Aktu Przystąpienia Hiszpanii i Portugalii po przedstawieniu:
a) świadectwa przewozowego EUR1, którego wzór jest zamieszczony w załączniku C; lub
b) w przypadkach, o których mowa w art. 21 ust. 1 - deklaracji, której tekst jest zamieszczony w załączniku D, sporządzonej przez eksportera na fakturze, specyfikacji wysyłkowej lub innym dokumencie handlowym opisującym dane produkty w sposób wystarczająco szczegółowy, aby można je było zidentyfikować (zwanej dalej "deklaracją na fakturze").
2. Niezależnie od przepisów ust. 1, produkty pochodzące w rozumieniu niniejszego rozporządzenia korzystają, w przypadkach, o których mowa w art. 26, z systemu bez konieczności przedstawiania żadnego z dokumentów, o których mowa w ust. 1.
Artykuł 17
Procedura wystawiania świadectw przewozowych EUR1.
1. Świadectwo przewozowe EUR1 jest wystawiane przez właściwe organy celne we Wspólnocie lub Ceucie i Melilli na pisemny wniosek sporządzony przez eksportera lub, na jego odpowiedzialność, przez jego upoważnionego przedstawiciela.
2. W tym celu eksporter lub jego upoważniony przedstawiciel wypełnia świadectwo przewozowe EUR1 oraz formularz wniosku, których wzory zostały zamieszczone w załączniku C. Formularze te wypełnia się w jednym z języków urzędowych Wspólnoty. Formularze wypełniane odręcznie powinny być wypisane atramentem i drukowanymi literami. Opis produktów musi znajdować się w polu do tego przeznaczonym, bez pozostawienia żadnych wolnych wierszy. Jeżeli pole nie jest wypełnione w całości, należy nakreślić linię poziomą poniżej ostatniej linijki opisu, przekreślając tym samym puste miejsce.
3. Eksporter występujący z wnioskiem o wystawienie świadectwa przewozowego EUR1 zobowiązany jest do przedstawienia w każdej chwili, na żądanie właściwych organów celnych we Wspólnocie lub Ceucie i Melilli, gdzie zostało wystawione świadectwo przewozowe EUR1, wszystkich stosownych dokumentów, potwierdzających status pochodzenia danych produktów i potwierdzających, że pozostałe warunki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są spełnione.
4. Świadectwo przewozowe EUR1 jest wystawiane przez właściwe organy celne we Wspólnocie lub w Ceucie i Melilli, jeżeli dane produkty mogą być uważane za produkty pochodzące ze Wspólnoty, Ceuty i Melilli lub jednego z pozostałych krajów, o których mowa w art. 3 i art. 4, i spełniają pozostałe wymogi przewidziane w niniejszym rozporządzeniu.
5. Organy celne wystawiające świadectwo przewozowe EUR1 podejmują wszelkie działania niezbędne do weryfikacji prawidłowości statusu pochodzenia i wypełnienia innych wymogów niniejszego rozporządzenia. W tym celu mają prawo wezwać do przedstawienia dowodów oraz przeprowadzić kontrolę ksiąg rachunkowych eksportera lub dokonywać innych czynności kontrolnych, jakie uznają za odpowiednie.
Organy celne odpowiedzialne za wystawianie świadectw przewozowych EUR1 zapewniają właściwe wypełnienie formularzy, o których mowa w ust. 2. W szczególności sprawdzają one, czy pole przeznaczone na opis produktów zostało wypełnione w taki sposób, aby wykluczyć wszelkie możliwości dokonywania oszukańczych wpisów.
6. Data wydania świadectw przewozowych EUR1 musi być umieszczona w polu 11 świadectwa.
7. Świadectwo przewozowe EUR1 wystawiane jest przez organ celny i od chwili faktycznego dokonania wywozu lub jego zapewnienia udostępniane eksporterowi.
Artykuł 18
Świadectwa przewozowe EUR1 wydawane retrospektywnie
1. W drodze odstępstwa od przepisów art. 17 ust. 7 świadectwo przewozowe EUR1 może, w drodze wyjątku, zostać wystawione po dokonaniu wywozu produktów, których dotyczy, jeżeli:
a) nie zostało ono wystawione w momencie dokonywania wywozu z powodu pomyłki, nieumyślnego zaniechania lub zajścia innych szczególnych okoliczności; lub
b) organy celne zostały w sposób wystarczający zapewnione, że świadectwo przewozowe EUR1 zostało wystawione, ale nie zostało z przyczyn technicznych przyjęte przy przywozie.
2. Do celów stosowania przepisów ust. 1 eksporter musi we wniosku podać miejsce i datę wywozu produktów, do których odnosi się świadectwo przewozowe EUR1, oraz podać przyczyny złożenia wniosku.
3. Organy celne mogą wystawić świadectwo przewozowe EUR1 retrospektywnie jedynie po sprawdzeniu, czy informacje podane we wniosku eksportera są zgodne z informacjami znajdującymi się w odpowiednich dokumentach.
4. Świadectwa przewozowe EUR1 wydane retrospektywnie muszą być opatrzone jednym z następujących wyrażeń:
- ,
- ,
- ,
- ,
- ,
- ,
- ,
- ,
- ,
- ,
- .
4. Potwierdzenie, o którym mowa w ust. 3, umieszcza się w polu "Uwagi" świadectwa przewozowego EUR1.
Artykuł 19
Wydanie duplikatu świadectwa przewozowego EUR1
1. W przypadku kradzieży, zagubienia lub zniszczenia świadectwa przewozowego EUR1 eksporter może wystąpić do organów celnych, które je wystawiły, o wydanie duplikatu w oparciu o dokumenty wywozowe znajdujące się w ich posiadaniu.
2. Duplikat wystawiony w ten sposób musi być potwierdzony jednym z następujących wyrazów:
- ,
- ,
- ,
- ,
- ,
- ,
- ,
- ,
- ,
- ,
- .
3. Potwierdzenie, o którym mowa w ust. 2, umieszcza się w rubryce "Uwagi" duplikatu świadectwa przewozowego EUR1.
4. Duplikat, na którym musi być umieszczona data wystawienia oryginalnego świadectwa przewozowego EUR1, jest ważny od tej daty.
Artykuł 20
Wystawianie świadectw przewozowych EUR1 na podstawie dowodu pochodzenia wystawionego lub sporządzonego uprzednio
Jeżeli produkty pochodzące znajdują się pod kontrolą jednego z urzędów celnych we Wspólnocie lub w Ceucie i Melilli, możliwe jest zastąpienie pierwotnego dowodu pochodzenia przez jedno lub kilka świadectw przewozowych EUR1, do celów przesłania wszystkich bądź części tych produktów do innego miejsca we Wspólnocie lub w Ceucie i Melilli. Zastępcze świadectwa przewozowe EUR1 wydawane są przez urząd celny, pod kontrolą którego znajdują się towary.
Artykuł 21
Warunki sporządzania deklaracji na fakturze
1. Deklaracja na fakturze, o której mowa w art. 16 ust. 1 lit. b), może zostać sporządzona:
a) przez upoważnionego eksportera, w rozumieniu art. 22; lub
b) przez każdego eksportera dla każdej przesyłki składającej się z jednej lub większej liczby opakowań zawierających produkty pochodzące, których całkowita wartość nie przekracza 6000 EUR.
2. Deklaracja na fakturze może zostać sporządzona w przypadku, gdy dane produkty mogą być uważane za produkty pochodzące ze Wspólnoty, Ceuty i Melilli lub jednego z innych krajów, o których mowa w art. 3 i art. 4, oraz spełniają pozostałe wymogi przewidziane w niniejszym rozporządzeniu.
3. Eksporter sporządzając deklarację na fakturze musi posiadać możliwość przedstawienia w każdej chwili, na żądanie organów celnych kraju wywozu, wszystkich dokumentów potwierdzających status pochodzenia danych produktów, jak również dowodzących, że pozostałe warunki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są spełnione.
4. Deklaracja na fakturze sporządzana jest przez eksportera w formie pisma maszynowego, stempla, bądź nadruku na fakturze, specyfikacji wysyłkowej lub innym dokumencie handlowym. Deklaracja, której tekst zamieszczony jest w załączniku D, sporządzana jest w jednej z wersji językowych, określonej w tym załączniku, zgodnie z przepisami prawa wewnętrznego kraju wywozu. Deklaracja może również zostać sporządzona odręcznie; w tym przypadku musi ona zostać napisana literami drukowanymi i atramentem.
5. Deklaracje na fakturze są opatrzone odręcznym oryginalnym podpisem eksportera. Jednakże upoważniony eksporter, w rozumieniu art. 22, nie jest zobowiązany do podpisywania takich deklaracji, o ile przedstawi organom celnym pisemne zobowiązanie, w którym przyjmuje pełną odpowiedzialność za każdą deklarację na fakturze, która identyfikuje go tak, jakby była podpisana przez niego własnoręcznie.
6. Deklaracja na fakturze może zostać sporządzona przez eksportera, gdy produkty, których dotyczy, są wywożone lub po dokonaniu ich wywozu, pod warunkiem że jest ona przedstawiona w kraju przywozu nie później niż w ciągu dwóch lat od przywozu produktów, których dotyczy.
Artykuł 22
Upoważniony eksporter
1. Organy celne Państwa Członkowskiego wywozu mogą upoważnić każdego eksportera (zwanego dalej "upoważnionym eksporterem"), który często dokonuje wywozu produktów będących przedmiotem niniejszego rozporządzenia, do sporządzania deklaracji na fakturze niezależnie od wartości danych produktów. Eksporter ubiegający się o takie upoważnienie zobowiązany jest do przedłożenia, zgodnie z wymogami organów celnych, wszelkich dokumentów potwierdzających status pochodzenia produktów, jak również wypełnienie innych wymogów niniejszego rozporządzenia.
2. Organy celne mogą uzależnić nadanie statusu upoważnionego eksportera od spełnienia warunków, które będą uważać za zasadne.
3. Organy celne nadają upoważnionemu eksporterowi numer pozwolenia celnego, który musi zostać umieszczony na deklaracji na fakturze.
4. Organy celne kontrolują sposób wykorzystania pozwolenia przez upoważnionego eksportera.
5. Organy celne mogą w każdej chwili cofnąć upoważnienie. Wycofanie upoważnienia następuje w przypadku, gdy upoważniony eksporter nie daje już gwarancji, o których mowa w ust. 1, nie spełnia już warunków, o których mowa w ust. 2, lub w jakikolwiek inny sposób niewłaściwie używa upoważnienia.
Artykuł 23
Ważność dowodu pochodzenia
1. Dowód pochodzenia jest ważny przez cztery miesiące, licząc od daty wystawienia w kraju wywozu, i należy go przedstawić organom celnym kraju przywozu w tym samym terminie.
2. Dowody pochodzenia, które są przedkładane organom celnym kraju przywozu po upływie ostatecznego terminu ich przedłożenia, o którym mowa w ust. 1, mogą zostać przyjęte do celów stosowania preferencyjnego traktowania, jeżeli niedotrzymanie terminu spowodowane jest zaistnieniem wyjątkowych okoliczności.
W innych przypadkach opóźnienia w przedłożeniu dowodów organy celne kraju przywozu mogą przyjąć dowody pochodzenia, jeżeli produkty zostały im przedłożone przed upływem tego terminu.
Artykuł 24
Przedkładanie dowodu pochodzenia
Dowody pochodzenia przedkładane są organom celnym kraju przywozu zgodnie z procedurami mających zastosowanie w tym kraju. Organy te mogą zażądać przedstawienia tłumaczenia dowodu pochodzenia. Mogą one ponadto zażądać, aby do zgłoszenia przywozowego zostało dołączone oświadczenie, poprzez które importer poświadcza, że produkty spełniają warunki wymagane dla stosowania przepisów niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 25
Przywóz partiami
Jeżeli, na wniosek importera i na warunkach określonych przez organy celne kraju przywozu, produkty zdemontowane lub niezmontowane, w rozumieniu reguły ogólnej 2 lit. a) Systemu Zharmonizowanego, należące do sekcji XVI i XVII lub klasyfikowane pod pozycjami 7308 i 9406 Systemu Zharmonizowanego, przywożone są partiami, organom celnym wraz z pierwszą przesyłką przedstawiany jest jeden dowód pochodzenia.
Artykuł 26
Zwolnienie z obowiązku przedstawiania dowodu pochodzenia
1. Produkty przesyłane jako małe paczki adresowane przez osoby fizyczne do osób fizycznych lub przewożone w bagażu osobistym podróżnych mogą zostać uznane za produkty pochodzące bez przedstawiania dowodu pochodzenia, pod warunkiem że produkty te nie są przesyłane w celach handlowych i zostały zgłoszone jako spełniające warunki niniejszego rozporządzenia, a także, jeśli nie ma żadnych wątpliwości co do prawdziwości takiej deklaracji. W przypadku przesyłek pocztowych taka deklaracja może zostać sporządzona na zgłoszeniu celnym CN22/CN23 lub na załączonej do tego dokumentu kartce papieru.
2. Przywóz okazjonalny, dotyczący wyłącznie produktów do użytku osobistego ich odbiorców albo podróżnych, lub ich rodzin nie jest uważany za przywóz w celach handlowych, jeśli rodzaj i ilość produktów nie wskazuje na przeznaczenie ich do celów handlowych.
Całkowita wartość takich produktów nie może być wyższa niż 500 EUR w odniesieniu do małych przesyłek i 1200 EUR w przypadku bagażu osobistego podróżnych.
Artykuł 27
Dokumenty uzupełniające
Dokumentami, o których mowa w art. 17 ust. 3 i art. 21 ust. 3, świadczącymi o tym, że produkty objęte świadectwem przewozowym EUR1 lub deklaracją na fakturze mogą być uważane za produkty pochodzące ze Wspólnoty, z Ceuty i Melilli lub z jednego z innych krajów, o których mowa w art. 3 i art. 4, oraz że spełniają pozostałe wymogi niniejszego rozporządzenia, mogą być w szczególności:
a) bezpośredni dowód obróbki przeprowadzonej przez eksportera lub dostawcę w celu uzyskania danych towarów, znajdujący się na przykład w jego rachunkach lub wewnętrznej księgowości;
b) dokumenty potwierdzające status pochodzenia wykorzystanych surowców, wydane lub sporządzone we Wspólnocie lub w Ceucie i Melilli, jeśli takie dokumenty są wykorzystywane zgodnie z prawem krajowym;
c) dokumenty potwierdzające fakt dokonania we Wspólnocie lub Ceucie i Melilli obróbki lub przetworzenia materiałów, wystawione lub sporządzone we Wspólnocie lub Ceucie i Melilli, jeśli takie dokumenty są wykorzystywane zgodnie z prawem krajowym;
d) świadectwa przewozowe EUR1 lub deklaracje na fakturze potwierdzające status pochodzenia użytych materiałów, wystawione lub sporządzone we Wspólnocie lub w Ceucie i Melilli zgodnie z niniejszym rozporządzeniem lub w jednym z innych krajów, o których mowa w art. 3 i art. 4, zgodnie z identycznymi regułami pochodzenia jak reguły określone w niniejszym rozporządzeniu.
Artykuł 28
Przechowywanie dowodów pochodzenia i dokumentów uzupełniających
1. Eksporter ubiegający się o wystawienie świadectwa przewozowego EUR1 przechowuje dokumenty, o których mowa w art. 17 ust. 3, przez okres co najmniej trzech lat.
2. Eksporter sporządzający deklarację na fakturze przechowuje kopię tej deklaracji na fakturze, jak również dokumenty, o których mowa w art. 21 ust. 3, przez okres co najmniej trzech lat.
3. Organy celne kraju wywozu, które wystawiły świadectwo przewozowe EUR1, przechowują druk wniosku, o którym mowa w art. 17 ust. 2, przez okres co najmniej trzech lat.
4. Organy celne kraju przywozu przechowują przedłożone im świadectwo oraz deklaracje na fakturze przez okres co najmniej trzech lat.
Artykuł 29
Niezgodności i błędy formalne
1. Stwierdzenie drobnych niezgodności między oświadczeniami złożonymi w dowodzie pochodzenia a oświadczeniami podanymi w dokumentach przedłożonych urzędowi celnemu w celu dopełnienia formalności wymaganych przy przywozie produktów, nie powodują unieważnienia ipso facto dowodu pochodzenia, jesli zostało w pełni dowiedzione, że dokument ten rzeczywiście odpowiada przedłożonym produktom.
2. Oczywiste błędy formalne, takie jak błędy maszynowe w dowodzie pochodzenia, nie powodują odmowy przyjęcia dokumentu, jeżeli rodzaj tych błędów nie stwarza wątpliwości co do prawdziwości oświadczeń złożonych w tym dokumencie.
Artykuł 30
Kwoty wyrażone w EUR
1. Kwoty w walucie krajowej Państwa Członkowskiego wywozu lub stosowane w Ceucie i Melilli, stanowiące równowartość kwot wyrażonych w EUR, są równowartością w tej walucie krajowej kwot wyrażonych w EUR według stanu na pierwszy roboczy dzień października 1999 r. i są podawane do wiadomości Państw Członkowskich za pośrednictwem Komisji.
2. Jeżeli kwoty te są wyższe od odpowiednich kwot wyznaczonych przez Państwo Członkowskie przywozu, to państwo to akceptuje je w przypadku, gdy produkty zostały zafakturowane w walucie Państwa Członkowskiego wywozu. Jeśli produkty są zafakturowane w walucie innego Państwa Członkowskiego, Państwo Członkowskie przywozu uznaje kwotę notyfikowaną przez to państwo.
ROZDZIAŁ VI
PRZEPISY O WSPÓŁPRACY ADMINISTRACYJNEJ
Artykuł 31
Wzajemna pomoc
1. Organy celne Hiszpanii i organy celne pozostałych Państw Członkowskich przekazują sobie wzajemnie za pośrednictwem Komisji wzory odcisków pieczęci używanych w ich urzędach celnych przy wystawianiu świadectw przewozowych EUR1 oraz adresy organów celnych właściwych dla weryfikacji tych zaświadczeń i deklaracji na fakturze.
2. W celu zapewnienia właściwego stosowania niniejszego rozporządzenia Hiszpania i pozostałe Państwa Członkowskie udzielają sobie wzajemnej pomocy, za pośrednictwem swoich administracji celnych, w zakresie weryfikacji autentyczności świadectw przewozowych EUR1 lub deklaracji na fakturze oraz prawidłowości informacji podanych w tych dokumentach.
Artykuł 32
Weryfikacja dowodów pochodzenia
1. Dodatkowa weryfikacja dowodów pochodzenia dokonywana jest wyrywkowo lub za każdym razem, gdy organy celne Państwa Członkowskiego przywozu mają uzasadnione wątpliwości odnośnie do autentyczności tych dokumentów, statusu pochodzenia danych produktów lub wypełniania innych wymogów niniejszego rozporządzenia.
2. Do celów stosowania przepisu ust. 1 organy celne Państwa Członkowskiego odsyłają świadectwo przewozowe EUR1 oraz fakturę, jeżeli została przedłożona, deklarację na fakturze lub kopię tych dokumentów organom celnym Państwa Członkowskiego wywozu, podając, w zależności od przypadku, merytoryczne lub formalne powody uzasadniające przeprowadzenie takiej weryfikacji. Na poparcie wniosku o przeprowadzenie weryfikacji po zwolnieniu towarów dostarczają one wszelkich dokumentów i uzyskanych informacji, które nasuwają przypuszczenie, że informacje znajdujące się na dowodzie pochodzenia są nieścisłe.
3. Weryfikacji po zwolnieniu towarów dokonują organy celne Państwa Członkowskiego wywozu. W tym celu mają one prawo domagać się przedstawienia wszelkich dowodów oraz przeprowadzić kontrolę ksiąg rachunkowych eksportera lub dokonać wszelkich innych czynności kontrolnych, które uznają za właściwe.
4. Jeżeli organy celne Państwa Członkowskiego przywozu podejmą decyzję o zawieszeniu stosowania traktowania preferencyjnego w odniesieniu do danego produktu w oczekiwaniu na wyniki weryfikacji, to zwalniają importerowi produkty, z zastrzeżeniem podjęcia środków zapobiegawczych, które uznają za niezbędne.
5. Organy celne występujące z wnioskiem o weryfikację po zwolnieniu towarów są informowane o jej wynikach tak szybko jak jest to możliwe. Wyniki muszą jednoznacznie wskazywać, czy dokumenty są autentyczne, czy dane produkty mogą zostać uznane za produkty pochodzące ze Wspólnoty, Ceuty i Melilli lub jednego z innych państw, o których mowa w art. 3 i 4, i czy spełniają pozostałe wymogi przewidziane w niniejszym rozporządzeniu
6. W przypadku uzasadnionych wątpliwości i braku odpowiedzi w terminie dziesięciu miesięcy od dnia przedstawienia wniosku o przeprowadzenie weryfikacji po zwolnieniu towarów lub, gdy odpowiedź nie zawiera informacji wystarczających dla stwierdzenia autentyczności danego dokumentu lub rzeczywistego pochodzenia produktów, organy celne, z wyjątkiem szczególnych okoliczności, nie wyrażają zgody na zastosowanie preferencji.
Artykuł 33
Rozstrzyganie sporów
W przypadku zaistnienia sporów związanych z przeprowadzaniem weryfikacji, o której mowa w art. 32, które nie mogą zostać rozstrzygnięte pomiędzy organami celnymi wnioskującymi o weryfikację a organami celnymi odpowiedzialnymi za jej przeprowadzenie, lub gdy pojawia się problem związany z interpretacją niniejszego rozporządzenia, przedstawia się je do rozpatrzenia przez Komitet Kodeksu Celnego powołany na mocy rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 [3].
Spory zaistniałe między importerem a organami celnymi kraju przywozu rozstrzygane są zgodnie z ustawodawstwem tego kraju.
Artykuł 34
Kary
Kary nakładane są na każdą osobę, która sporządza lub przyczynia się do sporządzenia dokumentu, który zawiera nieprawdziwe informacje, w celu uzyskania preferencyjnego traktowania produktów. Takie kary powinny być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.
Artykuł 35
Strefy wolnocłowe
1. Państwa Członkowskie podejmują wszelkie niezbędne kroki w celu przeciwdziałania, aby produkty sprzedawane pod osłoną świadectwa przewozowego EUR1, z wykorzystaniem podczas transportu strefy wolnocłowej znajdującej się na ich obszarze, nie zostały zastąpione innymi towarami lub nie zostały poddane innym operacjom niż zwyczajowe czynności mające na celu zachowanie ich w dobrym stanie.
2. W drodze odstępstwa od przepisów ust. 1, jeżeli produkty pochodzące ze Wspólnoty lub Ceuty i Melilli przywożone do strefy wolnocłowej pod osłoną dowodu pochodzenia zostają poddane obróbce lub przetworzeniu, to właściwe organy celne wystawiają na wniosek eksportera nowe świadectwo przewozowe EUR1, jeżeli obróbka lub przetworzenie, którym poddano produkty, są zgodne z przepisami niniejszego rozporządzenia.
ROZDZIAŁ VII
PRZEPISY KOŃCOWE
Artykuł 36
Uchylenie
Rozporządzenie (EWG) nr 1135/88 zostaje niniejszym uchylone.
Odniesienia do uchylonego rozporządzenia należy traktować jako odniesienia do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 37
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 5 grudnia 2000 r.