ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 560/2005
z dnia 12 kwietnia 2005 r.
nakładające określone szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom w związku z sytuacją w Republice Wybrzeża Kości Słoniowej
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 60, 301 i 308,
uwzględniając wspólne stanowisko Rady 2004/852/WPZiB z dnia 13 grudnia 2004 r. w sprawie środków restrykcyjnych skierowanych przeciwko Republice Wybrzeża Kości Słoniowej (1),
uwzględniając wniosek Komisji,
uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (2),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
W rezolucji 1572 (2004) z dnia 15 listopada 2004 r. Rada Bezpieczeństwa Narodów Zjednoczonych, stanowiąc na mocy rozdziału VII Karty Narodów Zjednoczonych oraz potępiając wznowienie działań wojskowych w Republice Wybrzeża Kości Słoniowej i powtarzające się akty naruszenia porozumienia o zawieszeniu broni z dnia 3 maja 2003 r., podjęła decyzję o nałożeniu określonych środków restrykcyjnych na Republikę Wybrzeża Kości Słoniowej.
(2)
Wspólne stanowisko 2004/852/WPZiB przewiduje wprowadzenie środków określonych w rezolucji 1572 (2004) Rady Bezpieczeństwa Narodów Zjednoczonych, włącznie z zamrożeniem funduszy i zasobów gospodarczych osób wskazanych przez właściwy Komitet Narodów Zjednoczonych ds. Sankcji, stanowiących zagrożenie dla pokoju i procesu pojednania narodowego w Republice Wybrzeża Kości Słoniowej, w szczególności osób utrudniających wprowadzanie w życie porozumień Linas-Marcoussis i Accra III, oraz wszelkich innych osób wskazanych, na podstawie stosownych informacji, jako osoby odpowiedzialne za poważne naruszanie praw człowieka i międzynarodowego prawa humanitarnego w Republice Wybrzeża Kości Słoniowej, a także wszelkich innych osób, które publicznie podżegają do nienawiści i przemocy, oraz wszelkich innych osób wskazanych przez Komitet jako osoby naruszające embargo na broń nałożone na mocy rezolucji 1572 (2004).
(3)
Środki te mieszczą się w zakresie stosowania Traktatu, a zatem, w celu uniknięcia zakłócenia konkurencji, niezbędne jest przyjęcie przepisów wspólnotowych w celu wykonania tych środków w zakresie, w jakim dotyczy to Wspólnoty. Do celów niniejszego rozporządzenia uznaje się, że terytorium Wspólnoty obejmuje terytoria Państw Członkowskich, do których stosuje się Traktat, na warunkach określonych w Traktacie.
(4)
W celu zapewnienia skuteczności środków przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu powinno ono wejść w życie z dniem jego publikacji,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Dla celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:
1)
„Komitet ds. Sankcji” oznacza Komitet Rady Bezpieczeństwa Narodów Zjednoczonych, który został powołany zgodnie z ust. 14 rezolucji 1572 (2004) Rady Bezpieczeństwa Narodów Zjednoczonych;
2)
„fundusze” oznaczają aktywa finansowe i każdego rodzaju korzyści, w tym między innymi:
a)
gotówkę, czeki, roszczenia pieniężne, polecenia zapłaty, przekazy pieniężne i inne instrumenty płatnicze;
b)
depozyty złożone w instytucjach finansowych lub innych podmiotach, salda na rachunkach, długi i zobowiązania dłużne;
c)
znajdujące się w obrocie publicznym i prywatnym papiery wartościowe i papiery dłużne, w tym akcje i udziały, świadectwa udziałowe, obligacje, weksle, poręczenia, skrypty dłużne, kontrakty pochodne;
d)
odsetki, dywidendy lub inne przychody z aktywów oraz wartości narosłe z aktywów lub wygenerowane przez te aktywa;
e)
kredyty, prawa do potrącenia, gwarancje, gwarancje właściwego wykonania umowy lub inne zobowiązania finansowe;
f)
akredytywy, listy przewozowe (konosamenty), kwity zastawne;
g)
dokumenty poświadczające udział w funduszach lub środkach finansowych;
h)
wszelkie inne instrumenty finansowania wywozowego;
3)
„zamrożenie funduszy” oznacza zapobieganie jakiemukolwiek przeniesieniu, przekazaniu, zmianie, wykorzystaniu funduszy lub dostępowi do nich oraz wszelkim transakcjom dotyczącym funduszy, które doprowadziłyby do zmiany ich ilości, wartości, lokalizacji, własności, posiadania, charakteru, przeznaczenia lub innej zmiany umożliwiającej wykorzystanie funduszy, w tym zarządzanie majątkiem;
4)
„zasoby gospodarcze” oznaczają aktywa każdego rodzaju, materialne i niematerialne, ruchome i nieruchome, które nie są funduszami, lecz mogą służyć do uzyskiwania funduszy, towarów lub usług;
5)
„zamrożenie zasobów gospodarczych” oznacza zapobieganie wykorzystywaniu zasobów gospodarczych do uzyskiwania funduszy, towarów lub usług w jakikolwiek sposób, między innymi poprzez sprzedaż, wynajem lub zastaw.
Artykuł 2
1. Zamraża się wszelkie fundusze i zasoby gospodarcze należące do lub kontrolowane bezpośrednio lub pośrednio przez osoby fizyczne lub prawne lub podmioty wymienione w załączniku I.
2. Nie udostępnia się bezpośrednio ani pośrednio żadnych funduszy ani zasobów gospodarczych osobom fizycznym lub prawnym lub podmiotom wymienionym w załączniku I lub na ich rzecz.
3. Zabrania się umyślnego i świadomego udziału w czynnościach, których celem lub efektem jest bezpośrednie lub pośrednie obejście środków określonych w ust. 1 i 2.
Artykuł 3
1. W drodze odstępstwa od art. 2 oraz pod warunkiem, że właściwe organy Państw Członkowskich, wymienione w załączniku II, zgłosiły Komitetowi ds. Sankcji zamiar zezwolenia na dostęp do takich funduszy i zasobów gospodarczych oraz nie otrzymały odmownej decyzji Komitetu ds. Sankcji w ciągu dwóch dni roboczych od takiego zgłoszenia, mogą one zezwolić na zwolnienie określonych zamrożonych funduszy lub zasobów gospodarczych bądź udostępnienie określonych zamrożonych funduszy lub zasobów gospodarczych na warunkach, jakie uznają za stosowne, po ustaleniu, że fundusze lub zasoby gospodarcze, o których mowa, są:
a)
konieczne do pokrycia podstawowych wydatków, w tym płatności za środki żywnościowe, najem lub kredyt hipoteczny, lekarstwa i leczenie, podatki, składki ubezpieczeniowe i opłaty na rzecz przedsiębiorstw użyteczności publicznej;
b)
przeznaczone wyłącznie na pokrycie rozsądnych kosztów honorariów oraz zwrotów wydatków poniesionych w związku ze świadczeniem usług prawniczych;
c)
przeznaczone wyłącznie na pokrycie opłat i należności za usługi polegające na zwykłym przechowywaniu lub utrzymywaniu zamrożonych funduszy lub zasobów gospodarczych.
2. W drodze odstępstwa od art. 2 właściwe organy Państw Członkowskich, wymienione w załączniku II, mogą zezwolić na zwolnienie niektórych zamrożonych funduszy lub zasobów gospodarczych bądź udostępnienie niektórych zamrożonych funduszy lub zasobów gospodarczych, po ustaleniu, że te fundusze lub zasoby gospodarcze są niezbędne do pokrycia wydatków nadzwyczajnych i pod warunkiem, że właściwe władze poinformowały o przyczynach takiego zezwolenia Komitet ds. Sankcji oraz że Komitet ten wyraził zgodę na warunkach przewidzianych w ust. 14 lit. e) rezolucji 1572 (2004) Rady Bezpieczeństwa Narodów Zjednoczonych.
Artykuł 4
W drodze odstępstwa od art. 2 właściwe organy Państw Członkowskich wymienione w załączniku II mogą wyrazić zgodę na zwolnienie niektórych zamrożonych funduszy lub zasobów gospodarczych, jeżeli spełnione są następujące warunki:
a)
fundusze lub zasoby gospodarcze są przedmiotem zastawu sądowego, administracyjnego lub arbitrażowego ustanowionego przed dniem 15 listopada 2004 r. lub orzeczenia sądowego, administracyjnego lub arbitrażowego wydanego przed tą datą;
b)
fundusze lub zasoby gospodarcze będą wykorzystywane wyłącznie w celu zaspokojenia roszczeń zabezpieczonych takim zastawem lub uznanych za ważne na podstawie takiego orzeczenia, w granicach określonych w obowiązujących przepisach ustawowych i wykonawczych, które mają zastosowanie do praw osób posiadających takie roszczenia;
c)
zastaw nie został ustanowiony lub orzeczenie nie zostało wydane na rzecz osoby lub podmiotu wymienionego w załączniku I;
d)
uznanie zastawu lub orzeczenia nie jest sprzeczne z porządkiem publicznym w danym Państwie Członkowskim;
e)
właściwe organy powiadomiły o zastawie lub orzeczeniu Komitet ds. Sankcji.
Artykuł 5
Odpowiednie właściwe organy powiadamiają właściwe organy innych Państw Członkowskich i Komisję o wszelkich zezwoleniach udzielonych na podstawie art. 3 lub 4.
Artykuł 6
Artykuł 2 ust. 2 nie ma zastosowania do kwot dodatkowych na zamrożonych rachunkach w postaci:
a)
odsetek lub innych dochodów należnych na tych rachunkach; lub
b)
płatności należnych z tytułu umów, porozumień lub zobowiązań, które zostały zawarte lub powstały przed dniem, w którym rachunki te zaczęły podlegać niniejszemu rozporządzeniu,
pod warunkiem że wszelkie takie odsetki, inne dochody i płatności są zamrożone zgodnie z art. 2 ust. 1.
Artykuł 7
Artykuł 2 ust. 2 nie stanowi przeszkody dla przekazywania środków na zamrożone rachunki przez instytucje finansowe, które otrzymują fundusze przekazane przez strony trzecie na rachunek osób lub podmiotów wymienionych w załączniku I, pod warunkiem że wszelkie takie kwoty dodatkowe na takich rachunkach zostaną również zamrożone. Instytucja finansowa niezwłocznie powiadamia właściwe organy o takich transakcjach.
Artykuł 8
1. Bez uszczerbku dla zasad dotyczących sprawozdawczości, poufności i tajemnicy zawodowej oraz przepisów art. 284 Traktatu, osoby fizyczne i prawne, podmioty i organy:
a)
przekazują niezwłocznie wszelkie informacje, które mogłyby ułatwić stosowanie niniejszego rozporządzenia, takie jak dane dotyczące rachunków lub kwot zamrożonych zgodnie z art. 2, wymienionym w załączniku II, właściwym organom Państw Członkowskich, w których mają miejsce zamieszkania lub siedzibę, oraz przekazują takie informacje Komisji, bezpośrednio lub za pośrednictwem tych właściwych organów;
b)
współpracują z właściwymi organami wymienionymi w załączniku II, w zakresie weryfikacji tych informacji.
2. Wszelkie dodatkowe informacje uzyskane przez Komisję bezpośrednio są udostępniane właściwym organom zainteresowanego Państwa Członkowskiego.
3. Wszelkie informacje przekazane lub uzyskane zgodnie z niniejszym artykułem są wykorzystywane jedynie w celu, w jakim zostały przekazane lub uzyskane.
Artykuł 9
Zamrożenie funduszy i zasobów gospodarczych lub odmowa udostępnienia funduszy lub zasobów gospodarczych dokonane w dobrej wierze, w oparciu o przekonanie, że takie działanie jest zgodne z niniejszym rozporządzeniem, nie skutkuje odpowiedzialnością osoby fizycznej lub prawnej bądź podmiotu wykonującego je lub jego dyrektorów albo pracowników, chyba że udowodniono, że fundusze i zasoby gospodarcze zostały zamrożone na skutek niedbalstwa.
Artykuł 10
Komisja i Państwa Członkowskie niezwłocznie informują się wzajemnie o środkach podjętych na mocy niniejszego rozporządzenia i przekazują sobie wszelkie odpowiednie informacje będące w ich posiadaniu, pozostające w związku z niniejszym rozporządzeniem, w szczególności informacje dotyczące problemów związanych z naruszeniami i ściganiem oraz orzeczeń wydanych przez sądy krajowe.
Artykuł 11
Komisja jest upoważniona do:
a)
zmiany załącznika I na podstawie ustaleń dokonanych przez Komitet ds. Sankcji; oraz
b)
zmiany załącznika II na podstawie informacji przekazanych przez Państwa Członkowskie.
Artykuł 12
Państwa Członkowskie przyjmują przepisy w sprawie kar obowiązujących w przypadkach naruszeń przepisów niniejszego rozporządzenia i podejmują wszelkie niezbędne działania dla zapewnienia ich stosowania. Przewidziane kary muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające. Po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia Państwa Członkowskie niezwłocznie powiadamiają Komisję o tych przepisach i informują Komisję o wszelkich późniejszych zmianach.
Artykuł 13
Niniejsze rozporządzenie stosuje się:
a)
na terytorium Wspólnoty, wraz z jej przestrzenią powietrzną;
b)
na pokładzie każdego samolotu lub statku podlegającego jurysdykcji Państwa Członkowskiego;
c)
wobec każdej osoby, która jest obywatelem Państwa Członkowskiego i przebywa na terytorium Wspólnoty lub poza nim;
d)
wobec każdej osoby prawnej, grupy lub podmiotu zarejestrowanego lub ustanowionego na mocy prawa Państwa Członkowskiego;
e)
wobec każdej osoby prawnej, grupy lub podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą we Wspólnocie.
Artykuł 14
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 12 kwietnia 2005 r.