Decyzja Rady
z dnia 16 lipca 1985 r.
w sprawie porównywalności kwalifikacji wynikających z kształcenia zawodowego między Państwami Członkowskimi Wspólnoty Europejskiej
(85/368/EWG)
RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 128,
uwzględniając decyzję Rady 63/266/EWG z dnia 2 kwietnia 1963 r., ustanawiającą ogólne zasady realizowania wspólnej polityki kształcenia zawodowego [1], w szczególności jej ósmą zasadę,
uwzględniając wniosek Komisji, zmieniony dnia 17 lipca 1984 r.,
uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [2],
uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego [3],
a także mając na uwadze, co następuje:
ósma zasada decyzji 63/266/EWG ma na celu umożliwienie osiągnięcia wzajemnego uznawania świadectw i innych dokumentów potwierdzających ukończenie kształcenia zawodowego;
rezolucja Rady z 6 czerwca 1974 r. [4] w sprawie wzajemnego uznawania dyplomów, świadectw i innych dowodów posiadania kwalifikacji wymaga sporządzenia list takich kwalifikacji uznanych za równoważne;
brak wymienionego wzajemnego uznawania jest czynnikiem utrudniającym swobodny przepływ pracowników wewnątrz Wspólnoty o tyle, o ile ogranicza możliwość wykorzystania kwalifikacji zawodowych uzyskanych w jednym Państwie Członkowskim przez pracowników poszukujących zatrudnienia w innym Państwie Członkowskim;
systemy kształcenia zawodowego we Wspólnocie są bardzo zróżnicowane; systemy te wymagają stałego dostosowywania do nowych sytuacji spowodowanych wpływem zmian technologicznych na zatrudnienie i treść obowiązków zawodowych;
rezolucja Rady z dnia 11 lipca 1983 r., dotycząca polityki kształcenia zawodowego we Wspólnocie Europejskiej w latach osiemdziesiątych [5], potwierdza konieczność zbliżania założeń polityki kształcenia zawodowego, uznając zarazem różnorodność systemów kształcenia w Państwach Członkowskich oraz konieczność elastycznego działania wspólnotowego;
Komisji, z pomocą Komitetu Doradczego do spraw Kształcenia Zawodowego, udało się uchwalić, jako układ odniesienia, strukturę poziomów kształcenia, stanowiącą pierwszy krok ku realizacji celów ustanowionych w ósmej zasadzie decyzji 63/266/EWG; ale struktura ta nie odzwierciedla wszystkich systemów kształcenia rozwijanych w Państwach Członkowskich;
dla pracowników wykwalifikowanych i wybranych priorytetowych grup zawodów udało się ustalić praktyczne opisy zawodu i określić odpowiednie kwalifikacje wynikające z kształcenia zawodowego w różnych Państwach Członkowskich;
konsultacje z grupami zawodowymi udowodniły, że wyniki tych działań dostarczają przedsiębiorstwom, pracownikom i władzom publicznym cennych informacji dotyczących porównywalności kwalifikacji wynikających z kształcenia zawodowego;
ta sama podstawowa metodologia może być zastosowana do innych zawodów i grup zawodów, za radą Komitetu Doradczego ds. Kształcenia Zawodowego i przy współpracy pracodawców, pracowników i władz publicznych w tych sektorach zawodowych, których rzecz dotyczy;
jest zatem sprawą zasadniczą szybki postęp ku porównywalności kwalifikacji wynikających z kształcenia zawodowego dla wszystkich pracowników wykwalifikowanych, a następnie, w najszybszych możliwych terminach, ku rozszerzeniu prac na wszystkie poziomy kształcenia;
pomocne jest posiadanie wszystkich niezbędnych opinii, w szczególności opinii Komitetu Doradczego ds. Kształcenia Zawodowego i pomocy technicznej Europejskiego Centrum Rozwoju Szkolenia Zawodowego, jak również możliwości działania Państw Członkowskich i Komisji zgodnie z istniejącymi procedurami;
Komitet Doradczy ds. Kształcenia Zawodowego wyraził swoją opinię podczas swojego spotkania w dniach 18 i 19 stycznia 1983 r.;
uwzględnia się ust. 21 sprawozdania Komitetu ds. Europy Narodów z dnia 29 i z dnia 30 marca 1985 r.,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Cel polegający na umożliwieniu pracownikom lepszego wykorzystania ich kwalifikacji, w szczególności do celów dostępu do odpowiedniego zatrudnienia w innym Państwie Członkowskim, wymaga elementów opisów zawodów, uzgodnionych wzajemnie przez Państwa Członkowskie w imieniu pracowników, w rozumieniu art. 128 Traktatu, przyspieszonego wspólnego działania Państw Członkowskich i Komisji dla uchwalenia porównywalności kwalifikacji wynikających z kształcenia zawodowego we Wspólnocie oraz ulepszenia informacji na ten temat.
Artykuł 2
1. Komisja, w ścisłej współpracy z Państwami Członkowskimi, podejmuje prace prowadzące do osiągnięcia celów określonych w art. 1 w sprawie porównywalności kwalifikacji wynikających z kształcenia zawodowego między różnymi Państwami Członkowskimi dla specyficznych zawodów lub grup zawodowych.
2. W pracach można posługiwać się jako układem odniesienia strukturą poziomów kształcenia, opracowaną przez Komisję z pomocą Komitetu Doradczego ds. Kształcenia Zawodowego. Tekst wspomnianej struktury jest załączony do niniejszej decyzji, tytułem informacji.
3. Prace określone w ust. 1 w pierwszym rzędzie skupiają się na kwalifikacjach zawodowych pracowników wykwalifikowanych we wspólnie uzgodnionych zawodach lub grupach zawodów.
4. Zakres niniejszej decyzji może być potem poszerzony w sposób umożliwiający podjęcie, na wniosek Komisji, prac nad innymi poziomami wykształcenia.
5. Rejestr SEDOC, używany w związku z europejskim systemem rozpowszechniania informacji o popycie i podaży w dziedzinie zatrudnienia, w każdym przypadku, gdy będzie to możliwe, służy za wspólny układ odniesienia dla klasyfikacji zawodów.
Artykuł 3
Następująca procedura jest używana przez Komisję dla ustanowienia porównywalności kwalifikacji wynikających z kształcenia zawodowego, w ścisłej współpracy z Państwami Członkowskimi i organizacjami pracowników i pracodawców na poziomie wspólnotowym:
- selekcja odpowiednich zawodów lub grup zawodów zgodnie z propozycją Państw Członkowskich lub kompetentnych organizacji pracodawców i pracowników na poziomie Wspólnoty,
- sporządzenie opisów wymagań zawodowych dla wzajemnie uzgodnionych zawodów lub grup zawodów określonych w tiret pierwszym,
- zbliżenie kwalifikacji wynikających z kształcenia zawodowego uznanych w różnych Państwach Członkowskich i opisów wymagań zawodowych określonych w tiret drugim,
- utworzenie tabel zawierających następujące informacje:
a) kody zawodów SEDOC i krajowe kody klasyfikacji zawodów;
b) poziom kształcenia zawodowego;
c) w stosunku do każdego Państwa Członkowskiego, tytuł zawodowy i odpowiadające mu kwalifikacje kształcenia zawodowego;
d) organizacje i instytucje odpowiadające za kształcenie zawodowe;
e) władze i organizacje kompetentne do wydawania i zatwierdzania dyplomów, świadectw i innych dokumentów potwierdzających zdobycie wykształcenia zawodowego;
- publikacja wzajemnie uzgodnionych opisów wymagań zawodowych we Wspólnocie oraz tabel porównawczych w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich,
- utworzenie, w rozumieniu art. 4 ust. 3, wzoru fiszki informacyjnej dla każdego zawodu lub grupy zawodów do publikacji w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich,
- upowszechnianie informacji w sprawie ustalonej porównywalności we wszystkich właściwych organizacjach na poziomie krajowym, regionalnym i lokalnym, jak również we wszystkich sektorach zawodowych, których to dotyczy.
To działanie może być wsparte przez stworzenie bazy danych na szczeblu Wspólnoty, jeśli doświadczenie wskaże taką konieczność.
Artykuł 4
1. Każde Państwo Członkowskie wyznacza organ koordynujący, jeśli to możliwe oparty na istniejących strukturach, który ściśle współpracując z zainteresowanymi partnerami społecznymi i sektorami zawodowymi, których rzecz dotyczy, jest odpowiedzialny za właściwe upowszechnianie informacji wśród wszystkich zainteresowanych. Państwa Członkowskie wyznaczają również organ odpowiedzialny za kontakty z organami koordynującymi innych Państw Członkowskich oraz z Komisją.
2. Organy koordynujące Państw Członkowskich mają kompetencje, aby ustalać odpowiednie porozumienia w dziedzinie informacji o kształceniu zawodowym na temat ustalonych spraw dotyczących porównywalności kwalifikacji zawodowych, z przeznaczeniem dla odpowiednich organów na poziomie narodowym, regionalnym i lokalnym, jak również dla ich własnych obywateli chcących pracować w innych Państwach Członkowskich i dla pracowników, którzy są obywatelami innych Państw Członkowskich.
3. Organy określone w ust. 2 na żądanie mogą dostarczać we wszystkich Państwach Członkowskich fiszkę informacyjną utworzoną według wzoru wymienionego w szóstym tiret w art. 3, którą pracownik może przedstawić pracodawcy ze świadectwem krajowym.
4. Komisja jest odpowiedzialna za prowadzenie badania nad wprowadzeniem europejskiej karty kształcenia zawodowego, wymaganej przez Komitet dla Europy Narodów, w ustępie 21 jego sprawozdania z 29 i 30 marca 1985 r.
5. Komisja dostarcza organom określonym w ust. 2, na żądanie, wszelkiej niezbędnej pomocy i rady dotyczących przygotowania i ustanowienia porozumień przewidzianych w ust. 2, łącznie z dostosowaniem i sprawdzeniem odpowiednich dokumentów technicznych.
Artykuł 5
- przegląda i aktualizuje, we właściwych i regularnych odstępach, w ścisłej współpracy z Państwami Członkowskimi i organizacjami pracowników i pracodawców na poziomie wspólnotowym, wzajemnie uzgodnione opisy wymagań zawodowych i tabel porównawczych, odnoszące się do porównywalności kwalifikacji wynikających z kształcenia zawodowego,
- gdzie konieczne, formułuje propozycje skuteczniejszego funkcjonowania systemu, łącznie z innymi środkami mogącymi polepszyć sytuację w dziedzinie porównywalności świadectw kwalifikacji zawodowych,
- gdzie konieczne, dostarcza pomocy w przypadku trudności technicznych napotykanych przez władze krajowe lub wyspecjalizowane organy, których rzecz dotyczy.
Artykuł 6
Każde Państwo Członkowskie przedkłada Komisji, po raz pierwszy dwa lata po przyjęciu niniejszej decyzji, później - co cztery lata, sprawozdanie w sprawie stosowania niniejszej decyzji i uzyskanych wynikach.
Komisja, we właściwych odstępach czasu, przedstawia sprawozdanie w sprawie swoich prac i stosowania niniejszej decyzji w Państwach Członkowskich.
Artykuł 7
Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich i Komisji.
Sporządzono w Brukseli, dnia 16 lipca 1985 r.