Nahotki Borovskiy kolleji yopiladi: Kollej o‘quvchisining qalbidan otilgan so‘zlar

Keyingi kunlarda elektron ommaviy axborot vositalari va ijtimoiy tarmoqlarda Borovskiy nomidagi Toshkent meditsina kollejining yopilishi haqida mish-mishlar va taxminlar ilgari surilmoqda.
Ma'lumki, ushbu kollej o‘quvchisi Jasurbek Ibragimov o‘z kollejdoshi (yoki kollejdoshlari — bunisi hozircha noaniq) tomonidan yetkazilgan tan jarohatlaridan so‘ng vafot etgani haqida xabarlar tarqatilgan, poytaxtimizda esa bu voqeaning aybdorlari qonunda belgilangan adolatli jazosini olishi borasida petitsiya ham uyushtirilgan edi.
Keyinroq kollej direktori Lutfi Yusupova ham o‘z vazifasidan ozod etilgani ma'lum bo‘ldi.
Tahririyatimizga kollej o‘quvchilaridan biri — Elzara ismli qizdan murojaat kelib tushdi. Talaba qiz sevimli kollejining yopilishi mumkinligidan o‘zi va kollejdoshlari chuqur iztirobda ekanligini bayon etgan.
Kollej o‘quvchisining yurakdan yozilgan so‘zlariga e'tibor bersak, o‘quv dargohida uning yopilishi haqida gap-so‘zlar chindan ham tarqagan. Garchi hozircha mutasaddi organlar tomonidan bu borada birorta rasmiy bayonot berilmagan esa-da.
«Biz P.F.Borovskiy nomidagi meditsina kollejiga o‘qishga kirish — orzumiz amalga oshishi uchun qanchalar mehnat qildik, o‘qishga puxta tayyorlandik, bu yo‘lda qancha asablarimizni sarfladik. Imtihonlardan o‘tdik, shundan keyin ham ancha vaqt hayajonlanib yurdik va nihoyat biz kutgan shukuhli onlar keldi: «Siz o‘qishga qabul qilindingiz...»
Biz, albatta, Toshkentdagi xalqaro miqyoslarga chiqqan, talabalari har yili xalqaro tanlovlarda sovrinli o‘rinlarni yutib keladigan, orzularimizni ro‘yobga chiqaradigan yagona meditsina kollejining talabasi bo‘lganimizdan juda baxtli edik.
Bu yerda bir yillik o‘qish mobaynida biz ko‘plab do‘stlar orttirdik, bilimimizni mustahkamlab, tajriba to‘pladik — bularning barchasi uchun ustozlarimizga cheksiz tashakkur, endi esa kelajakka rejalar qurish bilan band edik: har birimiz yetuk vrach, o‘z ishining ustasi bo‘lib yetishishni orzu qilayotgandi.
Endi bizning rejalarimiz barbod bo‘lay deb turibdi. Toshkentdagi birorta meditsina o‘rta-maxsus bilim yurti bu yerda olgan bilimlarimizni bizga bera olmaydi. Chetdan turib vaziyatga baho berayotgan, kollejimizda hech qachon bo‘lmagan ayrim kishilar nahotki bizning kollejimizda ro‘y berayotgan voqealardan bizdan ko‘proq boxabar bo‘lsa?
Yigitlarni bezori, qizlarini behayo, deya o‘quvchilarni, kollej rahbariyati va uning nufuzini haqorat qilishdan ne naf? Aynan bizning kollejimizda o‘qigan bola bilan yuz bergan hodisa OAVda katta shov-shuv ko‘tardi, hattoki YUNISEF tashkilotigacha munosabat bildirdi, bunday voqealar esa boshqa har qanday o‘quv yurtlarida ham yuz berimoqda-ku?
Qani bu yerda hamma tilga olayotgan adolat mezoni? Nega huquq-tartibot organlaridan biror kishi o‘quvchilarni suhbatga tortmadi? Biz uzoq vaqt sukut saqlab, bu narsalardan yuqoriroq turishga harakat qildik, qarshi petitsiya uyushtirishdan o‘zimizni tortdik.
Biroq, nega aybsiz talabalarni bu tarzda jazolanmoqda? Insonni meditsinadan sug‘urib olish mumkindir, biroq meditsinani hech qachon insondan judo qilib bo‘lmaydi! Men boshqa bir kasbda o‘zimni sinab ham ko‘rmoqchi emasman. Mening maqsadim — yetuk genetik bo‘lib yetishish va yurtimizda meditsinaning shu yo‘nalishini rivojlantirish. Biroq yaxshi kadrlarga o‘qish imkoniyati berilmasa, u oliy o‘quv yurtiga kira olmasa, o‘qishni bitirganida esa ish topa olmasa, yoki hozirgidek, ko‘z o‘ngingda eshikni qarsillatib yopishsa — fanning rivojlanishi haqida qanday gap bo‘lishi mumkin?
Kelinglar, vaziyatga yo‘l qo‘ygan rahbariyat ishdan olingani, aybdorlar jazolanishi bilan bas qilaylik. Bizga shu maskanda mish-mishlar nishoni bo‘lish uchun emas, faxr bilan o‘qishimizni yakuniga yetkazish uchun imkon beringlar. Borovskiy — bizning umumiy uyimiz, katta oilamiz!
Bizni o‘qiganlar va tushunganlarning barchasiga tashakkur bildiraman».