Qosimovni tinch qo‘yaylik. Hayotda ham, futbolda ham

To‘rt sutka davomida hech nima deya olmadim, bu vaqtda O‘zbekiston terma jamoasi va bosh murabbiy Mirjalol Qosimov bilan yuz bergan hodisalar haqidagi “shirin gaplarni” ko‘ngil qabul qila olmadi. Biroq sukut saqlash har doim ham “oltin”ga teng bo‘lavermas ekan...

“...Mirjalol Qosimov omadsizlik uchun barcha aybni o‘z bo‘yniga oldi”. 
“Vikipediya”da Qosimov haqida shunday ma’lumotlar bor: eng yaxshi o‘zbek futbolchilaridan biri, futbol bo‘yicha Rossiya chempioni, O‘zbekistonning uch karra chempioni, 1987-yil o‘smirlar o‘rtasida jahon chempioni, 1988-yil o‘smirlar o‘rtasida Yevropa chempioni, Osiyo o‘yinlari chempioni. O‘smirlar va yoshlar terma jamoasi sardori bo‘lgan... 2013-yil 21-yanvarda O‘zbekiston Futbol Federatsiyasi Mirjalol Qosimovni 2012-yilning eng yaxshi murabbiysi deb e’lon qildi.
“O‘zbekiston iftixori” unvoniga ega murabbiy futbolda hech nimani tushunmaydi...”  Bu “haqiqiy bilag‘onlar”ning 10-sentabrdan keyingi xulosasi. Biz esa jahl ustida Qosimov terma jamoani qanday ahvolda qabul qilganini-yu Eronni o‘z maydonida mag‘lub qilib, guruhda birinchi o‘ringa olib chiqqanini darrov unutdik.  Iordaniya bilan o‘tgan birinchi o‘yinda O‘zbekiston madhiyasi yangragan mahal shovqin solinganda, bizning o‘yinchilar ko‘ziga lazer nurlari tushirilganda, ularga shisha idishlar uloqtirilganda, Qosimov Iordaniyaning “mehmonnamo kutib olishidan” nolimaganligini unutdik. Terma jamoamizga pley-off bosqichiga qadar biror kuchli jamoa bilan o‘rtoqlik uchrashuvini o‘tkazishga imkon berilmaganligini unutdik. Binobarin, u faqat o‘yin haqida o‘yladi, g‘alaba qozonishni xohladi.

Qosimov barcha majburiyatni zimmasiga olib, o‘yinchilarga minnatdorchilik bildirib va ishqibozlar oldida kechirim so‘rab, iste’fo so‘radi. Chin mardlarning ishi emasmi bu? Lekin biz unutgan faqat shulargina emas. Murabbiy qatorida Osiyoning ikki karra eng yaxshi futbolchisi Server Jeparovni ham “yomonotliq” qildik. “U burchakdan tepa olmaydi” emish. To‘xtanglar, 10-sentabr kuni u necha marta burchakdan tepdi? O‘n martadan ortiq bo‘lgan bo‘lsa, bu terma jamoamiz shuncha marta hujum uyushtirdi degani-ku.
“Odil Ahmedov penaltini ura olmadi ”. Kechagi qahramon bugun dushmanga aylandi. Xullas, yana  kamsitilmagan, yomonlanmagan kim qoldi?
Yana birlari “Abramovni qoldirish kerak edi!”, deydi. Vaholanki, aynan ular shu murabbiyni Osiyo chempionatida Avstraliya bilan 6:0 hisobda yutqazganda o‘z izohlarida salbiy fikr qoldirgan edi.
Iordaniyaliklar murabbiysi “shunchaki omadi kelmagan kuchli jamoa bilan o‘ynaganini” tan oldi, biz esa yurtdoshlarimizni “yarasiga tuz sepish” bilan ovoramiz. Mantiqan o‘ylab ko‘ring, ular tarixda qolishni istaganmidi yoki yo‘q?
Shu o‘rinda, bir rivoyat yodimga tushdi. Bir donishmand bog‘da o‘z shogirdlari bilan sayr qilib yurganda, oldiga o‘ziga ishongan mayfurush keladi va donishmandga shunday deydi: “Sen shogirdlaringni hayotda o‘qitish uchun shuncha kuchingni sarflaysan. Men esa boyman va bir ishora bilan ularni o‘zimniki qilib olaman”. Donishmand xotirjam javob berdi: “Gaping to‘g‘ri, chunki bizning vazifalarimiz ikki xil. Seniki oddiy, meniki murakkab. Sen ularni yerga tortasan, men esa yuqoriga olib chiqaman”.
Hatto, shunday taassurot uyg‘onadiki, ko‘pchilik mag‘lubiyatni istagandek. Agarda O‘zbekiston jahon chempioni bo‘lib qolsa-da, baribir kamchilik topiladigandek. Lekin siz mag‘zava ag‘darayotgan odamlar o‘rniga o‘zingizni qo‘yib ko‘ring. Biz o‘zgarmasak, ular ortidan ergashayotgan avlod futbolda yuksalgisi keladimi? Yaqinda, hatto, tez vaqtda o‘smirlarimiz jahon chempionatida yurtimiz sharafini himoya qilajak. Keling, ularni ham Xudo ko‘rsatmasin, mag‘lub bo‘lsa, sindirmaylik.
Ishonchim komil, Qosimov endilikda katta tajribaga ega murabbiy. Ishonaman, u kelajak haqida o‘ylaydi, shuning uchun ham yoshlarga ishongan holda tarkib bilan tavakkal qilishdan cho‘chimadi.
Agar kimdir hayotida HECH QACHON xato qilmagan va u o‘zbek futboliga sodiq bo‘lgan Qosimovga qarshi bo‘lsa, marhamat e’lon qilsin. Shunda noto‘gri fikrlaganimni tan olaman.