“Tutash taqdirlar” bosh qahramoni Azizbek bugun qaerda?  Uni san`atdan ketishga majbur qilgan sabablar va bugungi hayoti haqida batafsil...

2009 yil tomoshabinlar mehrini qozongan “Tutash taqdirlar” seriali yodingizdami? Ushbu serialda Azizbek rolini gavdalantirgan aktyor Ja`far Mo`minov ham “Tutash taqdirlar” orqali muxlislar nazariga tushgan. Ammo uning so`nggi yillarda filmlarda ko`rinmayotgani san`at ixlosmandlarida turli gumonlarni uyg`otayotgani shubhasiz. “Qoshi qalin aktyor san`atni tark etibdi”, “U boshqa kasb etagini tutibdi” singari gap-so`zlarga oydinlik kiritishga qaror qildik. Salkam o`n yildan buyon AQShda yashab kelayotgan Ja`far Mo`minov bilan ijtimoiy tarmoqlar orqali bog`lanib, suhbatlashdik.
— Ja`far aka, okean ortida yashashingizdan ko`plab tomoshabinlar bexabar ekan. Xo`sh, nima uchun aynan Amerikaga yo`l oldingiz?
— 2010 yilda “grin karta” lotereyasiga hujjat topshirdim. Omadim chopib, lotereyani yutgach, 2011 yilning yanvarida AQShga oilaviy ko`chib keldik. Ayni o`sha yillarda teatrda turli nohaqliklarni boshimdan kechirayotganim tufayli “grin karta”ni yutganimdan juda quvonganman. Shu bahona teatrdan o`z xohishim bilan ketdim, hech kim ishdan bo`shashimni talab qilmagan.
— Musofir yurtda nimalar bilan shug`ullanyapsiz? Tirikchilik qanday o`tyapti?
— To`qqiz yil davomida Nyu-York shtatida yashadim. Bu davlatga kelgan ilk paytimda qisqa vaqt “Tomosha” nomli o`zbek teat­rida faoliyat yuritganman. Keyin “Sharq ovozi” radiosida ishladim. Orada “Bonu&Jafar” Entertainment LLC kompaniyasiga asos solib, o`zbekistonlik san`at­korlarni taklif qilgan holda yilda bir-ikki marta konsertlar uyushtirdim. Qisqasi, ijoddan uzoqlashmay, san`at sohasidan daromad topdim.
Bir yildan buyon Minnesota shtatida istiqomat qilyapmiz. Shunday imkoniyat tug`ilib qoldiki, oilaviy restoran sotib olishga muvaffaq bo`ldik. Ayni paytda o`sha restoran faoliyatini yurgiyapmiz.
— O`t­gan yillar davomida AQShga moslashish uchun qanday qiyinchi­liklarni engib o`tishin­gizga to`g`ri keldi?
— Bilasizmi, maktabni bitirgach, Toshkentga borganimda ham poytaxtga moslashishim qiyin kechgan. Chunki u paytda juda yosh edim va oila a`zolarimdan uzoqda yashaganman. Amerikaga kelganimda ham meni faqat Vatan va jigarlar sog`inchi qiynagan. Bu erda puldan sira qiynalmagan­man. Negaki, o`zimning opam va jiyanlarim kaminani kutib olishgan, yo`l-yo`riqlar ko`rsatish­gan. Boshida ular bilan birga yashaganim bois boshpana, moddiy tomonlama muammolarga duch kelmaganman. Faqat qattiq sog`inchdan qiynalgan­man.
— Amerikada yashayotgan qaysi hamkasb­laringiz bilan yaqin munosabatdasiz?
— Rostdan ham Amerikada o`zbek san`atining mashhur vakillarining safi yildan-yilga kengayib bormoqda. Safiya Saftarova, Bahrom Matchonov, Sohib Abbosxon, Abduvohid G`aniev, Ahmad Berdimurodov, Siddiq Sanaev... ular juda ham ko`pchilikni tashkil etadi. Barchasi bilan turli tadbirlarda ko`rishib qolsak, salom-alik qilib, gaplashamiz, xolos. Mening yaqin do`stlarim bu — oilam va jigarlarim.
— Aktrisa Zuhra Solieva intervyularining birida siz sabab AQShga borgani, vatandoshlarning to`ylarida xizmatda bo`lganligini aytgan edi...
— Ikkalamiz ham samarqandlikmiz, institutda bir kursda o`qiganmiz. Talabalik davrimizdan munosabatlarimiz yaxshi. Hozir ham munosabatlarimiz yomon emas. Ularni bir necha marotaba to`y-hasham va konsertlarga taklif qilganman. Ijtimoiy tarmoqlar orqali juda ko`p gaplashamiz, bir-birimizni qo`llab-quvvatlaymiz. Zuhra Solieva do`stim emas, san`at­dan topgan opam. Uni oilaviy hurmat qilamiz.
— Samarqand farzandi ekanligingizni bilsak-da, ammo qanday oilada tug`ilib, ulg`ayganligingiz to`g`risida biror ma`lumotga ega emasmiz.
— Haqiqatan bolaligim Samarqand shahrida o`tgan. Oilada olti farzandning kenjasiman, besh nafar opam bor. Onam oliy o`quv yurtida ishlab, nafaqaga chiqqan. Hozir biz bilan Amerikada yashaydi. Dadam esa etti yil avval vafot etgan. Yaqinlarim orasidan san`atkor chiqmagan, san`at shinavandalari ham deyarli yo`q.
— Sizda san`atga nisbatan ishtiyoq kim yoki nima sabab paydo bo`lgan?
— Bolaligimda televizor orqali ustoz san`atkorlarning qo`shiqlarini tinglab, filmlardagi ijrolarini ko`rishni kanda qilmasdim. Boshlang`ich sinfda o`qib yurgan kezlarim besh yil musiqa va san`at maktabiga qatnab, klarnet musiqa asbobini chalish sirlarini o`rganganman. Keyinroq Samarqand viloyat televideniesida har juma efirga uzatiladigan “Shirintoy” nomli bolalar ko`rsatuviga boshlovchilik qilganman. Shu tariqa san`atga qiziqishim ortib borgan.
Maktabni bitirish arafasida ona tili va adabiyoti fani o`qituvchimiz volidamga “Bu bola juda iste`dodli. Uni Toshkentdagi san`at oliygohida o`qitmasangiz bo`lmaydi”, deya taklif bildirgan. Shundan so`ng, ota-onamning roziligini olib, 1997 yil sobiq Mannon Uyg`ur nomidagi Toshkent davlat san`at va madaniyat institutiga hujjat topshirganman va birinchi yiliyoq talabalik baxtiga erishganman. Munavvara Abdullaeva, Arsen Ismoilov kabi ustozlar qo`lida tahsil olganman. Uchinchi bosqichning oxirlaridan teatr­dagi faoliya­tim boshlangan.
— Sizni kino muxlislari “Tutash taqdirlar” serialidagi rolingiz orqali yaxshi taniydi. Mazkur serialga qay tariqa kelib qolganligingiz ko`pchilik uchun qiziq.
— O`nlab muvaffaqiyatli film va seriallar rejissyori Zamira opa Begimqulova bilan “Gulxan atrofidagilar” serialida ham hamkorlik qilganmiz. “Tutash taqdirlar”ga Zamira opaning o`zi taklif etgan. Meni bu serialda rol o`ynashimga “O`zbektelefilm”ning o`sha paytdagi rahbari jiddiy qarshilik ko`rsatgan. Ochig`ini aytsam, buning sababini hozirgacha bilmayman. Vaholanki, u inson bilan yaqin tanish ham emasdim. Ammo shunga qaramasdan rejissyor menga rolni ishonib topshirgan. Kamina ham rolimni jamoa ko`nglidagidek o`ynashga qattiq uringanman.
“Tutash taqdirlar” 2007-2008 yillarda etti oy davomida suratga olingan. Rolim uchun qancha miqdorda gonorar olganimni sira eslolmayman (kuladi). Gonorar unchalik katta bo`lmagan. Agar ko`p haq berilganida, o`shandayoq biror buyum xarid qilardim va qanchaligi yodimda qolardi.
— Serialdagi hamkasblaringiz bilan hozir ham aloqangiz bormi?
— O`zbekistonga har ikki yoki bir yilda boraman. Joriy yilning fevral oyida oz muddatga borgandim, ammo karantin tufayli to`rt oy qolib ketdim. O`sha vaqtda Toshkentdagi xususiy telekanallarning biridagi ijodkorlar “Omon-omon” ko`rsatuviga taklif qilishdi. Ko`ngilochar loyiha bahona Zamira opa Begimqu­lova hamda serialdagi partnyorim Nilufar Hamidovani uchratdim, ikki soat miriqib suhbatlashdik, s`yomka jarayonidagi paytlarni xotirladik.
Zamira opa bilan sakkiz yildan buyon ko`rishmasak-da, facebook ijtimoiy tarmog`i orqali gaplashib turamiz. Ammo Nilufarni ko`rmaganimga roppa-rosa o`n ikki yil bo`lgandi. Serialdagi qolgan hamkasblarimni anchadan buyon ko`rganim yo`q.
— “Gulxan atrofidagilar” serialidagi rolingiz ham juda ta`sirli chiqqan. Eshitishimcha, Murodjon roliga sizni rahmatli aktyor Alisher Hamroev taklif qilgan ekan.
— Xuddi shunday. Alisher akam men o`n yil faoliyat yuritgan Abror Hidoyatov nomidagi O`zbek davlat drama teatriga kelganida, ijrom ularga manzur bo`lgan ekan. O`shanda Zamira opa Begimqulova Murodjon roliga munosib aktyor qidirayotgani sababli Alisher Hamroev meni tavsiya qilgan. Kas­tingdan o`tgach, rolga tasdiqlanganman. Serial menga qaysidir ma`noda omad keltirdi. Undagi ijrom haqida haligacha gapiradigan, iliq fikrlar aytadigan muxlislar borligidan xursand bo`laman.
Afsuski Alisher aka bu dunyoni juda erta tark etdi. “Gulxan atrofidagilar”da partnyorim bo`lgan aktrisa va kursdoshim Gavhar Sharipova ham o`tgan yili bevaqt ko`z yumdi. Ikkisining ham oxirati obod bo`lsin ilohim!
— Bugungi o`zbek kinolari va hamkasblaringiz faoliyatini kuzatib borasizmi? Fikrlaringiz qanday?
— To`g`risini aytsam, nafaqat o`zbek filmlari, balki umuman kino ko`rishga vaqtim juda kam. Ba`zan internet va ijtimoiy tarmoqlarda yangi aktyor va aktrisalar, ularning rollariga ko`zim tushib qoladi. Kimningdir ijrosini tanqid qilish yoki e`ti­rof etishni istamayman. Ular o`ziga ep ko`rgan rolni o`ynayverishsin. Barchasiga omad tilayman.
— Shaxsiy hayotingiz to`g`risida ham gapirib bersangiz.
— Negadir oilam haqida ochiq va batafsil gapirishni yoqtirmayman. Shuni aytishim mumkinki, to`rt nafar farzandim bor: ikki o`g`il, ikki qiz. To`ng`ich farzandim Samira yaqinda 12 yoshga to`ladi, u O`zbekistonda tug`ilgan. Qolgan uch nafar zurriyodim Amerikada dunyoga kelgan. Ikki nafar farzandim shu erdagi maktabda o`qiydi, kenjatoylar esa hali maktab yoshiga etgani yo`q.
— Samimiy suhbat uchun minnatdorchilik bildiramiz. Oilaviy baxt va ijodiy zafarlar tilaymiz!
TOShKENT-AQSh-TOShKENT
Mirolim ISAJONOV suhbatlashdi