n[n n]n v- v o n[n n]n a o[v o]o n[n v]n n[n a n]n o v n[n a n]n o n[n n]n o n[n v]n n a o n n v o n v n a o n[n 1]n v n o a n n a o n[n v a]n o n[n n n]n o n[n v a]n o n n v n[n n]n o v n[n v v]n n-[n n-]n- o[v o]o n a[n a]a o n a o[v n]o v- n .
លោក មីលតុន បាន សរសេរ ក្នុង បែប បទ ទទេ ជា ជាង ការ ប្រើប្រាស់ ពាក្យ ជួន គ្នា និង ប្រើប្រាស់ ភាព ខុស គ្នា ក្នុង ចង្វាក់ សាស្ត្រ នៃ ការ និពន្ធ ដែល ផ្ទុយ ពី កំណាព្យ ដែល សរសេរ ដោយ ដៃ ប្រើប្រាស់ គម្រូ ធម្មតា នៃ ឃ្លា ពីរ ជាប់ គ្នា និង ជួន គ្នា ដែល ផ្ទុយ នឹង ឥរិយាបថ ស្រើប ស្រាល របស់ ស្ត្រី វ័យ ក្មេង និង ឥរិយាបថ ស្រើប ស្រាល របស់ ស្ត្រី ដែល មាន បទ ពិសោធន៍ ដោយ ធ្វើ ការ ប្រៀប ប្រដូច ពួក គេ ទៅ នឹង ឈើ ពណ៌ បៃតង និង ឈើ ស្ងួត នៅ ពេល ត្រូវ ភ្លើង ។