Mela Mehemed Elîyê Hunî
Mela Mehmed Elî 1930 de Hun de ameyo dinya. Lacê Mela Husênî yo. Nufûs de nameyê ey M. Ali Öztürk o.
 
Hun, yew nehîyeya Pali ya. Dewleta Tirkiya nameyê aye bedilnayo, kerdo “Bayhan”. Hun, Pali ra teqrîben 50 kîlometre dûrî de miyanê Dara Hênî û Pali de, verê royê Muradî de yew nehîye ya. Xeta tirêne ke Xarpêt ra şina hetanî Tûx (Tatwan), uca ra viyarena.

Mela Mehmed Elî gelêk medreseyanê welatî de feqîtîye kerda. Verê zaf mela û seydayanê namedaran de wendo. Mela Mehemed Elî, dewa xo Hun de 25 serrî îmamtiya fexrî kerda. Hema des-diwês serre bîyo ke eşqê wendişî pê girewto. Ey Amed, Farqîn, Bismil, Batman, Sêrt, Perwarî, Şirnex, Misirc, Mêrdîn û Cizîra Botan de wendo. Ey verê melayanê namedaranê wextê xo de, sey Muftiyê Erxenî Mela Evdisemed, Mela Mehmed Gurhuseynî, Şêx Mehmed Emînê Çêrmûgî, Şêx Seydayê Cizîre het wendo.

Mela Mehmed Elî, yew şaîro xas o. Xulqê xo ra wayîrê damara şaîrîye yo. Hema qijekiya xo de kewno wendiş û nuştişê edebîyatî dima. Gama ke Dîyabekir de waneno, pêhesêno ke Seydayê Xasî Mewludê Kirdkî nuşto. Nara wexto ke Farqîn de, dewa Qurtê de waneno, kewno nê Mewlidî dima û şino reseno bi Hezan. Şino verê Seydayê Xasî ke yew Mewludê Kirdkî peyda bikero.

Kitabê ey o bi nameyê Mewlid - Yûsif û Zelîxa - Qesîdeyê Kerbela verê cû, serranê 1970an ra nata bi alfabeya erebkî ameyo nuştiş û destnuşteyê ey vila biyê la esas, bi hawayêko tekuz qismêk hetê W. K. Merdimînî û qismêk zî hetê Mehemed Selîm Uzun ê Paliyî ra tiranskirîbeyê alfabeya latînî ya kurdkî bîyo û 2004 de Îstanbul de hetê weşanxaneyê Vateyî ra weşanîyayo.

Nivîskarên kurd