Kî ne em?
Kî ne em? navê straneke Şivan Perwer e. Gotin bi îzna Cegerxwîn ji aliyê Şivan Perwer ve hatiye guhartin.

Dîrok 
Helbesta orjînal Kî me ez? bû û Cegerxwîn nivîsandî bû. Piştre, Şivan Perwer ji bo gotina wek kulam an jî wek gotar vê helbestê guhart.

Peyvên Kî ne em? 

Kî ne em?
Cotkar û karker 
Gundî û rêncber 
Hemû proleter 

Gelê Kurdistan 
Şoreş û volqan 
Tev dînamêt in 
Agir û pêt in 
Sor in wek etûn
Agir giha qepsûn
Gava biteqin 
Dinya dihejî 
Ev pêt û agir 
Dijmin dikujî 
Kî ne em? 

Hey hey hey kî ne em?

Em in rojhilat 
Tev birc û kelat 
Tev bajar û gund 
Tev zinar û lat 
Ji destê dijmin 
Dijminê xwînxwar
Xurt û koledar 
Ji Rom, ji Fireng 
Di rojên pir teng 
Bi kûştin û ceng 
Parast, parast 
Parast min ev rojhilat 
Kî ne em? 

Hey hey hey kî ne em?

Kî ne em? 
Gelê serefiraz 
Dijminê dijmin 
Dostê aştîxwaz
Em xweş mirov in
Ne hirç û hov in 
Lê çi bikim bê şer 
Dijmin naçî der 
Bav û kalên me 
Dixwestin serbest 
Naxwazin bijîn 
Ta ebed bindest 
Kî ne em? 

Hey hey hey kî ne em?

Em in ew Kurdê
Serhişk û hesin
Îro jî dijmin 
Ji me ditirsin 
Bêhna barûdê 
Kete pozê min 
Dixwazim hawîr 
Biteqim ji bin 
Dîsa wek şêra 
Bikevin çiya
Naxwazim bimrin
Dixwazim bigrin
Kurdistana xwe 
Axa Mîdiya
Kî ne em? 

Hey hey hey kî ne em?

Em in ew Kardox 
Xaldêwên kevnar
Em in ew Mîtan
Nayrî û Sobar 
Em in ew Lolo 
Kardox û Gûtî 
Em in Mad û Goş 
Horî û Gudî 
Em in Kurmanc û 
Kelhor, Lor û Gor 
Em in, em Kurd in 
Li jêr û li jor
Çend hezar salin 
Kurdistana me 
Perçe perçe ma 
Bindestê dijmin!

Îro ji Lor û Kelhor û Kurmanc
Ji dest xwe berdan ew text û ew tac 
Hinek bûn axa, hinek jên bûn beg
Hinek jên bûne cahşên jardaran 
Kurdistan firot wan tev neyaran 
Bûne mezhebdar, bûne olperest, 
Bûne paşverû, bi tizbî û xişt 
Ta ku dijmin şikand li me ser û pişt, 
Me dan bin lingan dewlet û hebûn, 
Bûn dijminên hev perçe perçe bûn

Ta ku Kurdistan 
Ta ku Kurdistan 
Ta ku Kurdistan 
Jar û perîşan kete bin destan! 

Ketin xewê, ketin xewê 
Ketin xewa zilm û zorê 
Ketin xewa bindestiyê 
Raketin, raketin 
Yekcaran serê xwe rakirin 
Lê dijmin serî zû jêkirin 
Yek carna bi hêz serê xwe rakirin
Lê dijmin serî zû jêkirin

Lê li vî xakî 
Li vî erdî tovên jiyanê hatiye çandin 
Ev erdê jiyanê ye 
Germ dibe, sar dibe 
Dikele, dikele, dipijiqîne 
Brûskê tavê tavan hiltîne 
Ronahî dike rojê li welat hiltîne 
Her wekên Kawa li ser xwe pêk tîne 
Niştimanperweran diwelidîne 

Em in ew gela 
Belê em in ejdeha 
Ji xewa dîlî şiyar bûn niha 
Dixwazin wek mêr 
Ji tev de jin û mêr 
Rabin her wek şêr 
Serê xwe hildin
Çi serbilind in 
Bi cîhan carek 
Em bidin zanîn 
Rêçika Marksîsm, Rêçika Lenîn.
Kurê Guhderz û Salar û Rustem, 
Kurê Sêrgoh û Ferhad û Deysem.
Bejin bilind in 
Wek dêw bilind in 
Em destdirêj in 
Serbest dibêjin 
Dixwazin bi lez 
Gavan bavêjin! 
Kî ne em? 

Hey hey hey kî ne em?

Ne xwînxwar in em, 
Aştîxwaz in em 
Serdarên bilind, 
Gernas in herdem 
Em şer naxwazin, 
Divên wekhevî, 
Em paş ve naçin, 
Lê dijmin direvî! 
Divên bi şêwrê, lê ew qebûl nakî 
Divên biratî, lê ew qebûl nakî 
Bûye wek rûvî 
Li paş xwe nanêrî 
Kî ne em, kî ne em, kî ne em…

Gelo bavêm çi bikin? 
Naxwazin însanî 
Êrîş bikin û bigrin 
Histu bişkînin 
Ev pîsên mirdar 
Ji nav me derxînin 
Ji bo mirovan em tev dost û yar 
Bijî Kurdistan, bimrî koledar! 
Kî ne em, kî ne em, kî ne em…

Çavkanî 

Helbestên kurdî
Stranên kurdî