Patoz
Amûrek  kewş dike ka. Patoz di dawiya sedsala 20'an de ji dêvla gêreyê hatiye bikaranîn. Devek û du jêderkên wê he ne. Di devê re bi melêban kewş dihê xistin û ji jêderkên wê jî zad û ka dihê derxistin. Lê patozkirin, berî ku ev amûrên demên dawiyê derkevin û werina bikarhanîn jî, li Kurdistanê, genim û ankû nîskên ku ku hişk dibû û dihat levdayîn li hevdû, wê bi amûraka ku berfireh û ku bi kevir bê û ankû ku tiştna din bê ku dihata girankirin wê li ser re bi kişandina sawalên weke Ga û ankû sawalên din ên weke ga bihêz wê bihata kişandin û li ser bihata gerandin. Car bi car, ev gerandina, bi roja didima heta ku hûrkirin dibû ji bo ku ve were vaqatandin. Ew amûrên ku ji bo ji bo perçiqandinê dibûn, ku mirov li ser jî di deme kişandinê li ser dirûniştin ji wan re Zibar. Piştî ku hûrbûn bû, piştre wê Mêlhêb werina derdixstin û bi melhêbên berhevkirin û jevcudakirinê re wê genim û ka û ankû nîsk û ka wê werina jevcudakirin. Lê piştî ku ew amûrên patozkirinê ên weke ku bi Trektoran re tê bikar hanîn ku derket, êdî ew awayê karkirinê jî bixwezê ji holê rabû û winda bû. Lê ew awayê berê bi sadsalan, weke awayê ku dihat bikarhanîn di Palayî de. Di palayîyê de bê û an di berhevkirina genim, nîsk û hwd ku hê li ardê bû berhevkirina wê bê, bi alikarîya ku mirovan dide hevdû dikirin. Bi wê jî, piştî ku herkesekî karê xwe bi hev re bi dawî dikirin, êdî wê "şahîya dawîya palayîyê" wê were li darxistin û wê hemûp xalk bi hev re têde lev bigihina li hevdû. Heta roja me jî, li herême botanê û hwd li kurdistanê, ew şahî ne weke berê jî bê hatîya berdewam kirin û hatîya heta dema me. Helbest ku dengbêjan weke "helbestên palayîyê" ku digotin, êdî di van deman de dihat gotin.

Girêdanên derve 

Alavên çandiniyê