Kurdiya jêrîn
Kurdiya jêrîn yek ji zaravên zimanê kurdî ye.

Derbarê kurdiya jêrîn 

Kurdiya jêrîn/başûrî yek ji tayên zimanê kurdî ye ku pitir nêzî kurdiya navîn an soranî ye. Ji ber ku kurdiya jêrîn ketiye navbera farisî, lurî, soranî û hewramî taybetmendiyên xwe hene.
Herwiha li gor ol û ayîn jî pitir kurdên yarsan û şî'e bi devokên jêrîn diaxvin. Îro pitir ji çar milyon kes bi kurdiya jêrîn diaxivin.

Devokên kurdiya jêrîn 
 Kirmaşanî: devoka sereke ya kurdiya jêrîn ku pitir li nav bajar û parêzgeha Kirmaşanê tê bikaranîn.
 Kelhurî: pitir li bajarên Gîlan û Şabadê û Eywan tê bikaranîn.
 Mayani: pitir li bajarên Kengawer û Sehna û Bêston û Esedabad tê bikaranîn.
 Lekî: pitir li bajarên Leknişîna Kirmaşan û Luristanê mîna Hersîn û Elişter tê bikaranîn.
 Feylî: pitir li Bexda, derdora Xaneqîn û Bedre tê bikaranîn.
 Şêxbizinî: kurdên ku çen sed sal berî niha ji derdorên Kirmaşan û Silêmanî hatine veguhastin bo Anatolî û Tirkî û pitir li Heymane dijîn.

Belavbûyîna kurdiya jêrîn 
Kurdiya jêrîn bêhtir li parêzgehên Kirmaşan û Îlamê tê axaftin. Li rojhilata Kurdistanê heremên Lekistan li parêzgeha Luristan û Bîcar li parêzgeha Sine jî jêrînaxiv in. Herweha ji Xaneqîn berev jêr de hevsînor digel parêzgehên Kirmaşan û Îlamê kurdiya jêrîn tê bikaranîn. Li Bakûrê Kurdistanê û Tirkyeyê jî li çend deveran devoka şêxbizinî tê axafitin.

Kurdiya kirmaşanî ligel zaravayên kurdî yên din

Mijarên têkildar 

 Kurmancî
 Kirmanckî
 Kelhurî (Kermaşanî)
 Soranî
 Lûrî
 Hewremanî
 Başkurdî

 Feylî
 Kelhurî (Kermaşanî)
 Gûranî (Kelhurî)
 Şêxbizinî
 Bêranwenî
 Harsînî
 Silaxurî
 Gerrusî
 Kûranî
 Kelanî-Ebdûyî
 Sencabî
 Sincawî
 Babacanî
 Zengeneyî

 
Zimanê kurdî