Rêzimana kurmancîya rojavayê
Rêzîmana kurmancîya rojavayê gorê rezîmana kurmancîya standardê, ku li Wîkîpediyayê bi zimanê kurdî îstîmal dibe, bi ferq e. Di morfolojî, gramatîk, fonolojî û hîn pir tişta da gelek ferq hen, lê kurmancîya rojavayê nê yek e, bin vî pirtir ferq hen, mesela bi lehçê reşwanî û canbegî. Li vê sayfê, reşwanî ornekekê dibe.

Fonolojî 
Bi kurmanjîya rojavayê, fonolojî gorê kurmancîya standardê bi ferq e. Vida ornekna ji we tê limandin:

b > w, na ber konsonantê b’yê vokalekê heye.

 Ebbas > Ewwas (nav)
 Ra bûn > Ra wûn 
 Nabe > Nawe

i > e, na “i” normaldê ber b’ya “w” bû xerse, ew dibe “e”

 Ez dibim > Ez dewim
 Ez ra dibim > Ez ra dewim

e > ê, li şunê personê 3’ya yekjimar.

 Ew dike > Ew dikê
 Ew nake > Ew nakê

n > m, li prêfîksa impêratîfê

 Neke! > Meke!
 Nexwe! > Mexwe!
 Negirî > Megirî

xw > x, pirî a Reşwanî ver dikin

 Ew xwar > Ew xar
 Ez dixwim > Ez dixim

xwe- > xû-, xa-, tek di hena navdêr da

 Xwedê > Xûdê, Xadê
 Xweng > Xûng, Xang
 Xweş > Xûş, Xaş
 Nexweş > Nexaş (nexûş ne tê gotin)

Pirî ferqa din hene.

Grammatîk

Peyv 
Insana kurmanca rojavayê gelek pir peyvan tirkî îstîmal dikin. Mesela li şunê “îstîmal dikin”, “qulemîş dikin” tê gotin. Navê heywana, mêyva, hewa û îlmî pirî jî tirk in. Sebeba vîyê çiye? Cewabekê tenê tine, ema sebebekê, ku ana pirî çobanin, û lima pirî peyva kurdî nê lazim dibe.