Онытылмаса тәүге мәхәббәт...

	Бу вакыйгага күпме еллар узса да, яшьли сөйгән ярым әле дә йөрәгемдә саклана. Күрше авылга әбиләргә еш кунакка бара идем. Шунда кич клубка чыккач, очраттым да инде мин Фәнилне. Аның карашы, зифа буе гашыйк итте дә куйды. Ә бер мәлдә күзләр дә очрашты. Егет миңа карап елмаеп куйды. Шулай кич буе бер-беребезне күзләдек. 	  Дискотека тәмамлангач, кайтырга чыктык. Күктә йолдыз атылды. Шулчак: “Фәнил мине озатса иде”, – дип теләк теләдем. “Бергә булсак ярар иде”, – диясе калган да бит! Икенче көнне төне буе яңгыр койды. Әмма шуңа да карамастан Миләүшә белән клубка чыктык. Ә анда дусты белән Фәнил дә бар иде. Без бергә бик озак сөйләшеп утырдык. Фәнил шәһәр егете икән. Ә мин – гади авыл кызы. “Миңа карамастыр бу егет”, – дип уйлап куйдым. Әмма ул мине озата кайтты. Без дуслашып киттек. Күңелле очрашулар шулай дәвам итте. Ә берсендә клубта Фәнил булмагач, кайтып кына яткан идем, ул өйгә килеп җитте. Сандугач кебек сайрый гына. Әбиемнән оялып чыкмадым. Ә икенче көнне Фәнилнең китеп барганын белдем. Саубуллаша да алмадык. Икенче җәйдә Фәнил тагын кайтты. Без бәхет диңгезендә йөздек. Әмма бу озакка бармады. Бер көнче кыз араны бозды. Икенче бер егетне котыртып куйган: без парлашып клубтан кайтып барганда, арттан килеп теге егет кочып алды. Җитмәсә, милиция киемен­нән. Шул арада кызлар Фәнилгә: “Бу бит аның егете”, – дигәннәр. Фәнил китеп барды. 
	РӘЗИНӘ	
Ватаным Татарстан

	№ 164 | 14.11.2014	


