Үкенүдә ни файда

	“Мәхәббәтсез һәркем бәхетсез”, - диләр халыкта. Ләкин бу хис кемгәдер галәм киңлегенә кадәр очып менәрлек канатлар бүләк итсә, икенчеләрне, киресенчә, күктән җиргә ташлый. Мин дә җаным-тәнем белән сөйгән кызым Сылукайны бер көндә югалтырмын дип уема да китермәгән идем.	 Бу кичне сөйгәнем сөйләшенгән җиребезгә очрашуга килмәде. Көтүемнең соңгы чигенә җиткәч түзмәдем, ул яшәгән йортка юнәлдем. Капка бикле, тик соң булуга карамастан, Сылукаемның бүлмәсендә тонык кына ут яна.  Йортка кереп, тәрәзә чиртергә җөрьәт итмәдем, шактый вакыт таптанып тордым да китәргә кузгалдым. Шул вакыт бүлмәдәге ут ялт итеп кабынды, бераздан ишек ачылган тавыш та ишетелде. “Сөйгәнем соңга калып булса да минем янга ашыга!” -  дип шатланып, кире омтылдым. Тик ни күрим - капкага таба минем якын дустым Илдус атлый, ә Сылукай аны озата чыга. Мин кочак җитмәстәй юан тополь артына постым да күзәтә башладым. 
	Саимә МОРЗАХАНОВА, Гали авылы, Похвистнево районы	
Бердәмлек

	№ --- | 29.04.2016	


