Кемгә кирәк мондый сабырлык?

	Даимә китеп барган икән. Котылган бичара. Тагын бер изге җан фани дөнья белән вакытыннан алда хушлашты. Азгын, усал иренә каршы торырга көче җитмәде аның...	 Даимә гадәти авыл кы­зы иде, мәктәптә яхшы укыды. Математиканы су урынына эчте. Мәктәптән соң югары уку йортына керде. Укытучы булырга хыялланган кыз, тыры­шып, яратып укыды. Бүлмәдәш кызлары дискотекага чапканда да, үзе генә калып, идән юып, ашарга әзерләп, кер уып, конспектларын укып утыра иде. Анда-монда чакырып егетләр дә аптыратмады аны, үзе дә беркемне эзләмәде. Кемнең дә булса йөзенә туры карарга да оялучы, тыныч холыклы, төскә чибәр булмаса да, бик сөйкемле кыз иде. Туган районына эшкә кайткач, аны кечкенә генә бер авылга математика укытучысы итеп билгеләделәр. Җиң сызганып эшкә тотынды, укучылар — аны үз итте, ул балаларны якын күрде. Мәктәпнең туган авылыннан шактый еракта булуы гына борчыды кызны, кайтсаң кайтып җитәрлек түгел, чыннан да, юл газабы — гүр газабы иде. Шуңа да бер елдан авылларыннан артык ерак булмаган җиргә эшкә чакыруларына Даимә рә­хәтләнеп ризалашты. Ул анда башлангыч класс­ларны укытачак, күптән хыялланганча, үз классы булачак! 
	---	
Татарстан яшьләре

	№ --- | 30.06.2022	


