Флюра Низамовадан чыпчык хәтле генә бер фәлсәфә

	Бүген Тимерхан ничектер керми калды әле. Мөгаен, үзләренә фатирга төшкән эшчеләр өлеш чыгаргандыр. Өлеш дигәнем баш төзәтерлек йөз грамм инде. Югыйсә, акча сорап керми калган көне сирәк була. Ачуым тәмам төкәнеп (әҗәткә сорый диярсең, әйтерсең лә кайчан да булса кайтарып бирәчәк!), әрләп чыгарсам гына берничә көн капканы әйләнеп уза. Кибет төбендә, кергән-чыккан кешеләрдән биш сум, ун сум теләнеп тора башлады хәтта.	 Әгәр калада яшәсә, Тимерханыбыз күптән бомж хөкемендә йөрисе адәм инде, исемен дә онытырлар, Тимуш дип, кушаматы белән генә дәшәрләр иде. Ярый әле энесе Руслан белән икесенә ата-аналарыннан калган йортлары бар. Икесе дә ялгызлар: бусы моннан егерме еллар элек үк хатыныннан аерылып (әлеге дә баягы эчү аркасында), авылга кайтып егылды, ә энесенең хатыны үлде дә  никтер, бүтән өйләнеп тормады. Анысы эчми, ничек тә дөньясын алып барырга тырыша. Фермада эшли, үз исеменә яздыртып, Тимерне дә төнге каравылга эшкә йөртә. Ләкин абыйсын эшкә барырга күндерер өчен көн дә ким дигәндә бер чүлли һәм бер кап тәмәке кирәк, шунсыз кузгалдым юк! Анысына да түзәр иде, тик менә акча яклары бик такыр. Кичәге колхозның бүгенге ЧЖОсы айлыкны түгел, еллыгын да юньләп түли алмый – көзге чорда чүпле ашлык, кышын‑язын яңа туган чирләшкә бозау биреп, ел буена эшләгән хезмәт хакларын каплый да куя. Ә Тимернең ведомостьта исеме дә юк, чөнки ул гомумән дә исәптәге кеше түгел – паспортсыз. Хатыны белән аерылышканда ук югалткан да, районга барып, паспортка гариза язарга хәле җитми – айнык көне юк. Соңгы араларда Тимерхан чын аракыны яки сыйфатлы көмешкәне кешегә берәр эш эшләп сыйланганда гына күрә, ә кибеттән, 25 сумны җыя алса, тройной одеколон алып эчә. Ул тройной дигәнен кибетчеләр, билгеле инде, хушбуй итеп сибенер өчен түгел, ә нәкъ менә шундый Тимуш кебекләргә сатар өчен кайтаралар булыр... 
	Флюра НИЗАМОВА	
Шәһри Казан

	№   |  	


