Нәҗип Бәдретдинов: "Иң зур үпкә"

	Әтием Нәҗметдин,эштән бушаган ял вакытларында, сирәк кенә булса да, кулына гармунын алып утырырга ярата торган иде. Башта үзенең яшь чактагы көйләрен искә төшереп уйнап ала, аннары балта эшеннән сөялләнеп каткан бармакларына карап зарланып куя. Соңрак, әле күптән түгел чыккан, күңеленә хуш килгән җырларны уйнамакчы була, отып бетерә алмаган җирләрен миннән сорый. Аннары, бераз дәрте басылгач, миңа: «Әйдә, ал әле баяныңны, бергә уйнап карыйк», – дия иде. 	 Андый минутларда ул елмая, күзләрендә егетләргә хас дәрт очкыннары кабына иде. Мондый «концерт»ларның ахырында, гадәттә, әтием үзенең үги әтисенә булган зур үпкәсен сөйләмичә калмый иде. Мин: «Ярар инде, моны сөйләгәнең бар бит инде», – дисәм дә, ул барыбер үзенекен итә – йөрәгендә уелып калган төзәлмәс ярасын тагын бер кат яңарта иде... 
	Нәҗип БӘДРЕТДИНОВ, Татарстанның атказанган артисты	
Татарстан яшьләре

	№ --- | 20.04.2016	


