“Кара киемле кеше күрсәм, йөрәгем кысылып, кулларым дерелди башлый...”

	Үзем язам, үзем күз яшьләрем аша елмаям. Теге бер “сакаллы“ мәзәктәге әби шикелле килеп чыга түгелме соң?! Бер карчык көтү кайтканын күреп: ”Элек сарыклар урам тутырып, кычкырып кайта иде, хәзер алар да авызларын гына ачалар” , – дигән ди бит. Ишетми икән, бахыр. Әйе, замананы сүгү – ул картлык галәмәте. Картаясым килмәсә дә, һич кенә дә әйтмичә дә кала алмыйм бу хакта.	 
	Йолдыз ШӘРАПОВА	
Шәһри Казан

	№ --- | 14.09.2022	


