Иртә торсаң, тормыш көйләнә

	Һәркемнең матур кие­нәсе, тәмле ашыйсы, башкалар кебек чит илләргә чыгып ял итәсе килә. Тик тырышлык, үҗәтлек булмаса, бер­кемгә дә китереп бирмиләр. Бәлки әти-әниеңнән калган мирасың, байлыгың, фати­рың булса, хәлләр башкачарактыр. 	 Әмма авылдан шә­һәргә яшәргә килгән яшьләр барысы да диярлек ипотека кредитында утыра. Соңгы елларда шәһәрдә яшәү дә нык кыенлашты. Элек ки­беткә кереп көндәлек азык-төлек алырга 200-300 сум акча җитә иде. Хәзер кесәңдә кимендә 1000 сум акчаң булмаса, кибеткә керәм димә. 
	Гөлгенә ШИҺАПОВА	
Ватаным Татарстан

	№ 186 | 09.12.2014	


