"Кызым, кайт. Әтиең юл һәлакәтенә очрап вафат булды"

	Менә инде өй түбәсе дә күренә башлады. Озыкламый кайтып җитә. Ә өйдә әни, тәмле аш, кыстыбыйлар да бардыр әле... Кинәт, кызны хыялларыннан нәрсәдер өзде. Әти! Алисәнең йөзе үзгәрде, язның матурлыгы да күренми башлады.	 Кояшлы, җылы апрель аеның азагы иде. Алисә мәктәптән өйгә кайтырга чыкты. Карлар эрегән, җирләр кибә башлаган вакыт. Күктә кояш балкый. Ул кызны назлы нурлары белән иркәли. Әйтерсең, әти-әнинең җылы кочагы. Алисә белә иде: бу язгы кояшка алданырга ярамый. Шуңа күрә әле җылы киенеп йөри.  
	---	
Шәһри Казан

	№ --- | 18.07.2023	


