Хатынымның соңгы кыланмышы кулыма каләм алырга мәҗбүр итте

	Моннан берничә ел элек “Ватаным Татарстан” газетасын алдыра башладым. Газета килүгә үк иң элек “Гаилә”, “Язмыш” битләрен укып чыгам. Үз тормышым турында күптәннән язасым килсә дә, никтер кыюлыгым җитми йөрде. Хатынымның соңгы кыланмышы кулыма каләм алырга мәҗбүр итте.	 Гөлфия (исеме башкача, әл­бәттә) белән Казанда таныштык. Ул вакытта миңа 31 яшь, аңа 26 тулып киткән иде. Озакка сузып тормадык, өйләнешеп тә куйдык. Тиздән эшемнән тулай торакта бүлмә бирделәр. Кемгәдер акча түләп фатирда торганчы дип, күченергә булдык. 
	РАМИЛ	
Ватаным Татарстан

	№ 172 | 28.11.2014	


