Акылым алдан йөрмәгән шул... (ГЫЙБРӘТ ӨЧЕН)

	Безнең илдә эшләр нигә “терсәк якын, ләкин тешләп булмый” дигән принципка корыла икән ул? Төптән уйлап тормыйча сүтәләр, җимерәләр дигәндәй. Иң зур ялгыш – колхоз-совхозларны таркату булды. Күпме көч түгеп тупланган колхоз байлыгын күз-ачып йомганчы теләсә-кем үзләштереп бетерде. Аннары авылларда эшсезлек башланды. Китә алганнар күчеп китте. Билгеле инде, бу нигездә яшьләр иде. Әлеге хәл демографиягә сукты һәм суга һаман. Авылда калган берән-сәрән яшьләр дә тора-бара шәһәргә шабашка эшенә йөри башлады. Бу да гаиләләр таркалу очракларына юл ачты.	 Оптимизация дип, авыллардагы участок сырхауханәләре ябылды. Шулай ук мәктәпләрне кыскарталар. Бер-ике бала гына укыган класслар бар, чөнки яшьләр булмагач бала табучы да юк. Авыл картлар кулына калып бара. Хәзер югарыдагыларның исенә төште дә бит, тик поезд китте шул. Авылны бетермәскә дисәләр дә, ниндидер чаралар кулланып маташсалар да, әлегә уңай үзгәрешләр күренми. Утсыз тәрәзәләр, җәен хуҗасыз бакчаларда рәшәткә-коймалардан биек булып үсеп утыручы кычыткан-алабута, торучысы булмаган череп, кыегаеп утыручы йортлар авылда хәзер гадәти күренешкә әйләнде. 
	---	
Татарстан яшьләре

	№ --- | 08.05.2019	


