Ике сабый да: “Алып кит. Калдырма!” – дип елап, муенына асылына...

	Еш кына кайбер кешеләрнең язмышлары ялгыш белән рифмалаша да моннан иң күп җәфа чигүчеләр балалар була. Өлкәннәр үз юллары белән яңа бәхет эзләп киткәндә, гөнаһсыз сабыйлар “ким-ятим” исемен күтәреп йөрергә, гаилә җылысыннан, әни назыннан башка үсәргә мәҗбүр була.	  
	Йолдыз ШӘРӘПОВА	
Шәһри Казан

	№ --- | 08.02.2022	


