Исәннәрнең кадерен, үлгәннәрнең каберен белеп яшик...

	Вазыйх Гата улы Мөхәммәтшинны Самарада һәм, гомумән, өлкәбездә белмәгән кеше юктыр. Төбәгебезнең атаклы төзүчесен мин дә үткән гасырның җитмешенче елларыннан бирле беләм икән инде. Аның үзе, бабасы Нигъмәтулла бабай, әбисе Минҗамал әби, гыйлем иясе булган әнисе Бәдәр апа турында да күләмле гыйбрәтле язмалар язганым булгалады.	 Күптән түгел очра¬шуы¬бызда без Вазыйх әфән¬де бе¬лән бу гаҗәеп матур, чиста күңел¬ле, уңган кеше¬ләр, аларның ачы һәм бер үк вакытта үрнәк-өлге итеп алырлык яз¬мышлары ту¬рын¬да тагын бер кат искә алып утырдык. Вазыйхның әнисе ягыннан бабасы Нигъмәтулла абзый (шулай ук әбисе Минҗамал апа да) тумышлары буенча Татарстанның хәзерге Нурлат районындагы Киекле (русча атамасы Бурметьево) авылыннан булганнар. Нигъмәтулла бабасы сөйләгән бер вакыйга Вазыйх Гата улының хәтерендә уелып калган. Бу гражданнар сугышы елларында була. Арбага утырып, ат белән урман аша үтеп барганда, Нигъмәтулла абзый көчле атыш тавышы ишетә. Күп тә үтми, юлга аксый-аксый кызыл комиссар формасындагы яралы кеше килеп чыга. Озак уйлап тормыйча, ул  тегене арбасына сала да, атын чаптырып, кызыллар штабына илтә. Ә комиссар аңа бу хәл турында таныклык кәгазе язып бирә. Нәкъ шушы язу Нигъмәтулла абзыйның алдагы тормышында авыр вакытларда ярдәм итә дә инде. Кызганычка каршы, бу язу сакланып калмаган.  
	Рәфгать ӘҺЛИУЛЛИН	
Бердәмлек

	№ --- | 05.05.2018	


