“Могҗизалар була икән!..”

	Моннан шактый ел­лар элек авылда кич клубка кинога барган идем, карап бетер­мичә кайтып киттем. Кыш көне. Кардан атлап кайтып киләм, юлда газетага төрел­гән нәрсәдер ята. Ти­беп җибәрдем, ачыл­мады. Шуннан ут як­ты­сына алып барып карасам, яңа чыккан ике 200 сумлык. Йә берәрсе табып, иясенә кайтарып бирмәс дип, алдым мин моны. Үзем куркам. 	 Әниләр кунакта иде, алар кайткач, әни­гә сөйләдем. Апа бе­лән акча табылу турында белдерү яздык. Әни аны кибет янындагы белдерүләр тактасына элеп куя дип килештек. Әти белми. Икенче көнне мин Казанга киттем. И-и эч поша инде, беләсе килә, тик ул вакытта кесә телефоннары әле юк. Со­ңыннан белдем: әни илтеп элгән белдерүне. Шун­нан әти янына бер абый кергән дә: “Кибет янында белдерү бар, берсе акча югалткан, тапсалар да бирмиләр инде аны”, — дип сөйли икән. Кыскасы, акчаның хуҗасы табылды. Аны берәү Казанга йөрүче автобус йөртүчесенә “фәләнгә тапшырырсың әле” дип биргән булган. Әни акчаны автобус йөртүченең хатынына илтеп биргән. Иясе табылды дип минем сөенгәнне белсәгез! Бервакыт әни алтын балдагын югалтты. Кыш көне иде. Малларның су тагаракларын да карадык, камыр басканда шуып чыгып киткәнме әллә дип тә уйладык, эзләдек-эзләдек — тапмадык. Әни бик борчылды, аңа әби үзенекен биргән иде. Ә яз көне тиресләр таратканда энем югалган балдакны табып керде. 
	Мәдинә ЯРУЛЛИНА, Казан	
Татарстан яшьләре

	№ --- | 23.08.2021	


