“Улыгыз Нәҗип минем күз алдымда, янган пароходта һәлак булды”

	Бабайның өч улы – Муллагали,КМирзагали (минем әткәй), Нәҗип һәм ике кияве сугышка алына. Сугышка гаиләсеннән 5 кеше озатып, Шәрип бабай белән Гөлчирә әби ул хәсрәтләрне ничек кенә күтәргәннәрдер – шул 5 кешедән бер әткәй генә исән кайта. Әткәй 1941 елда сугышка алынганнан соң, Суслонгердагы әзерләнү лагерена эләгә. Андагы хәлләрне тыңлаганда чәчләрең үрә тора. Урман эчендәге бу лагерьда булачак сугышчыларны ничек кенә интектермиләр. 	 Иң үзәккә үткәне хәрби өйрәнүләр түгел, ә ачлык була. Ачлыктан кешеләр явызланалар, бер-берсеннән азык тартып ала башлыйлар, урлашалар, сугышалар. Лагерьдан качарга теләүчеләр дәКбула – аларны сакчылар атып кына үтерә. Берничә айдан әткәй, сугышка алынучылар исемлегенә эләгеп, фронтка китә. Башта Украинада сугыша, аннары Сталинград фронтына җибәрелә. Сугышның башыннан азагына кадәр пехотада хезмәт итеп, туган илебезне җәяүләп, чакрымнан-чакрымга дошманнардан арындырып, исән-имин әйләнеп кайта ул. 
	Тәзбирә ЗАҺИДУЛЛИНА, Мөслим районы, Кырынтау авылы	
Татарстан яшьләре

	№ --- | 22.06.2016	


