"Түз, киленкәем, татар хатынының язмышы шундый"

	Җәйләрен бакчабызда көне буе эшләп арыганнан соң, ямьле-җылы кичләрдә күрше хатыннары белән җыелышып, хуш исле үлән чәйлә­ре эчеп, мөлде­рәп пешкән татлы җи­ләкләр ашап, язмыш, бәхет, мә­хәб­бәт, ба­ла­лар, баштан узган гыйбрәтле хәлләр, сөенечләр-көенечләр, маҗаралар турында гәпләшеп утырырга яратабыз.	 Уйлап карасаң, беребезнең дә сандыгы буш түгел. Олыгайса да сөйкемлелеген җуймаган, түгәрәк битле, зәңгәр күзле, сиксән яшен тутырып килүче Кәшфия әбекәй (исемнәр үзгәртелде — авт.) ятимлектә үскән, ундүрт яшендә Казанга килеп, төзелешкә буяучы-сылаучы булып эшкә урнашкан. Балачагында ач­лык, ялангачлык, кагылу-сугылуларны күп күргән. Авыр чакта ярдәм итәрлек, үзен якларлык беркеме булмаган унҗиде яшьлек авыл кызы, үзенә сүз каткан Хәдискә баш ташлап гашыйк булмаса да, торыр җире, кеше арасында дәрәҗәсе бар дип, арка терәге табылуга куанып, участок милиционерына кияүгә чыккан. Коммуналканың унөч квадратлы бүлмәсендә ире һәм үзеннән, улы белән кызыннан тыш, каенанасы белән каенсеңлесе дә көн күргән. Без ул сөйләгәннәрне тетрәнеп, шаккатып тыңладык. 
	Хәмидә ГАРИПОВА. Казан	
Татарстан яшьләре

	№ --- | 19.01.2021	


