“Урам тулы ят кеше, өй тулы ятлар...”

	... Исәнмесез дим, җавап кайтаручы юуук, чабалар да чабалар. Чабалар да чабалар, әллә миннән алда барып җитәбез, диләрме? Сәдака бирерлек кеше юк, хәерчеләр күүп, сәдака ияләре юк, сәдака иясе дип карыйсың, ят кеше;  урам тулы ят кеше, өй тулы ятлар... барам да барам, бер үз кеше юк. Ятлар арасында ничек йөрмәк кирәк? Кайтам, кайтам әле, кайтам. Үз итмәсәләр дә кайтам. Баргач кайтырга кирәк ич инде...	 Туфан абый Миңнуллинның “Саташу” пьесасын укучыларның  исенә төшкәндер бу монолог. Саташкан әби сөйләме бар анда. Һәр сөйләмендә тирән фәлсәфә. “Саташу” пьесасы – эчтәлек,  сюжет-композиция, форма-стиль ягыннан булсын Туфан аганың табышы. Кеше шәхесен төрле яклап ачу, ул яшәгән дөньяның каршылыкларын тирәнтен күрсәтү, бүгенге заманның фаҗигасен әйтеп, телдән биздергән, диннән яздырган илдә яңа буын, циниклар буыны, тамырыннан аерылган буын формалашуын ачынып язуы чагылыш таба әсәрдә. 27 яшьлек Гүзәлнең, үзен тудырган өчен,  әти-әнисен судка бирүе кебек кыргый, аңлап булмаган  ят күренешләр дә бар. Шушы катлаулы рухи дөньяны ачу өчен, автор төрле психологик алымнарга бара. “Саташу” пьесасында катлы-катлы тирән фәлсәфә. Авторның һәр җөмләсе җанны телеп керә... 
	---	
Матбугат.ру

	№ --- | 24.02.2018	


