"Мине Казанга төш китерде”

	Кешенең аурасын бизмәнгә салып үлчәп, билгеләп буламы икән? Ә менә Казанда яшәүче Тимерхан Низамов бу хакта төгәл әйтә ала. Карап торышка гади генә бер бабай ул. Хәер, аны бабай дияргә тел әйләнми. Сакалын исәпкә алмасаң, егет­ләр кебек әле ул. “Мин ке­шеләрне дуслаштырыр өчен Казанга килдем. Бервакыт төш күр­дем. Ул чакта Ин­гу­шетия­дә яши идек. Төшемдә ярты ипиемне карга күтәреп алып китте. Баштарак уйга калдым. Казанга киләсемә булган икән ул”, – ди Тимерхан абзый.	 Кешеләрнең эчке органнарын күрү, күңел халәтен сизү бик көчле икән анда. “Электрчы булып эшләгәндә утны тоташтыра алмыйча интектем. Белмәүдән түгел, нидер комачау итә иде миңа. Бервакыт кулымдагы сә­гатем эшләми башлады. Баксаң, биомагнит кыры көче бар икән үземдә. 6-7 яшьләрдә авырып киттем. Авырганыма әни бик кайгырды. Температурам югары, һич кенә җиңеп булмый. Бала булсам да, әнинең: “Яши алмас, китәр”, – дигәнен хәтерлим. Үзем бел­мәсәм дә, әнинең сөй­ләгәне истә. Мин ул төнне каз үләне өстендә яланаяк йөргәнмен икән. Шуннан соң терел­гәнмен. Олыгайгач, йөрәк-кан тамырлары авырулары белән интегә башладым. Шулчак тагын югарыдан хәбәр килде: “Эссе суда дәваланырга кирәк”. Мин шул урынны эзләп таптым. Ингушетиядә иде ул. Бирегә рәттән 4 ел барып дәваланганнан соң терелдем”, – дип сөйли ул. 
	Гөлгенә ШИҺАПОВА	
Ватаным Татарстан

	№ 134 | 16.09.2014	


