Әдәбият капусы кемнәргә ачыла?

	Әдәбият язмышына күпләр битараф түгел. Бу хакта якташлар белән дә бәхәскә тарыган чакларым була. Күпчелек фикеренчә, әдәбият язмышы мәктәпләрдә хәл ителә. Чыннан да, үсмер елларымда рус әдәбияты дәресләрендә башка сеңеп калганнар әле дә онытылмый. Лермонтовның “Безнең заман герое” үзе генә дә ни тора! Ә менә татар әдәбияты фәне исә яшь, хыялга бай рухыбызны романтик дулкыннарга көйләүдән шактый ерак иде кебек. 	 Ник дигәндә, дәреслекләрне төзүчеләр өчен дөньяны матурлык коткаруы түгел, ә сыйнфый көрәш кискенлеге мөһим иде. Әйе, Тукай бар иде дәреслектә, Такташ шигырьләре, янә килеп Гариф Гобәйнең “Маякчы кызы”, Галимҗан Ибраһимовның “Кызыл чәчәкләре” күңелләрдә ниндидер яктылык калдыра алды кебек. Ә менә башкалары, шулар рәтендә Галимҗан Ибраһимовның “Фәхрине үтереп ташладылар”ы тешкә тиде. Җитмәсә, Саба урта мәктәбендә җәмгыять белеменнән керүче остаз Тәлгат Фатих улының: “Укымагыз татар совет әдәбиятын, корчаңгы әдәбият ул, аңа Фатих Әмирханнан соң аристократ килгәне юк, ә плебейләр шәхескә югары таләпләр куймый!”– дигәне минем күңелгә шыпылдап кереп утырды. Аның: КПСС 1968 елда ук таралачак, СССР җимереләчәк!” – дигән сүзләрен хәтерләүчеләр әле дә юк түгел дип беләм. Болар хакында яраткан газетабызда бер телгә алган идем, кабатлануым өчен гафу үтенәм, әмма аңа янә әйләнеп кайтуымның “ничарадан бичара”лыгы алга таба аңлашылыр.  
	Рөстәм ЗАРИПОВ	
Татарстан яшьләре

	№ --- | 06.01.2015	


