Апа, ә сез кызыгызны кыйныйсызмы?

	Апа, ә сез кызыгызны кыйныйсызмы? Орчык кадәр кечкенә кызчык әнә шулай дип сорагач, аптырап куйдым. Баксаң, аны әнисе каты кул белән тәрбияләргә тырыша икән. Сәбәбе дә гел табылып тора: йә начар билге алган, йә китапларын онытып калдырган, йә күлмәген пычраткан...	 “Минем әни бик усал, – дип сөйли мәктәптә очраган кызчык. – Кайбер фәннәрдән начар бил­геләр дә алгалыйм. Ә ул шуның өчен каеш белән суга. Почмакка да бастыра. Шунда гына йоклап киткән вакытлар да бар. Әнидән куркам мин. Бүген тагын кыйнар инде. Өй эшен эшләмәгән өчен көндәлеккә ки­сәтү яздылар. Сез минем әнигә сөйләшкәнне әйтә күрмәгез. Белсә – әни икебезне дә бетерә. “Кешегә сөйләп йөрмә”,– ди бит ул миңа. Сез минем әнине белә­сездәдер әле. Гел кешеләр белән кычкырыша. Әллә шуңа әнине яратмыйм да кебек хәзер. Ә әтием безне кечкенә вакытта ташлап киткән”. 
	Гөлгенә ШИҺАПОВА	
Ватаным Татарстан

	№ 42 | 20.03.2015	


