Туган йортым каршында басып торам. Ул хәзер ятим...

	Нәрсә ул ятимлек? Балаларын үстереп, зур тормыш юлына озаткан ата-ана да, әти-әнисез калган бала да, бушап калган йорт та ятим була... Туган йортым каршында басып торам. Ул хәзер ятим... Без үскәндә ишек алдында бер бөртек үлән дә булмый торган иде. Хәзер, әнә, бар җирне әрем, кычыткан басып алган. 	 Мин әкрен генә бикле ишеккә таба атладым. Кычытканнар белән көрәшә-көрәшә, баскычка барып життем дигәндә генә, кырмыскалар оясын күреп,  туктап калдым. Әнә бит ничек мәш киләләр! Өебез ныграк, зуррак булсын, диептер инде, тырышып эшлиләр. Кайчандыр безнең йорт та шушы кырмыска оясын хәтерләтә иде бит. Без яланаяк йөгереп йөргән ишегалдында шушы бөҗәкләрдән башка җан иясе булмас дип ул вакытта күз алдына да килмәде шул...  
	 Динура ФӘЙРУЗОВА- ВӘЛИЕВА	
Бердәмлек

	№ --- | 18.09.2017	


