Җәза

	Ул редакциягә һәрвакыт шаулап-гөрләп килеп керә. Бу юлы өстендә өр-яңа кием, ак төс бик килешә икән үзенә, йөз-кыяфәтенә дә, тфү-тфү, күз тимәсен, бераз яшәреп тә киткән сыман. – Шулайдыр, – дип ки­лешә ул үзе дә. – Әмма кү­ңел тыныч түгел. Мине бит  кешегә санаучы юк. Белә­сеңме, мин кем – бомж мин, бомжның да әле ниндие?! Хатын, балалар өйгә кертми, пенсия алмыйм, торыр җирем юк, пропискам авыл читендәге бушлыкта...	 
	Габделбәр РИЗВАНОВ	
Ватаным Татарстан

	№ --- | 20.11.2015	


