Кайсы почмактан башлыйбыз?


Кирәкмәгән бер генә әйбере, кош томшыгы кадәр дә иске-москысы булмаган өй дөньяда бар микән? Күбебезнең йорты-фатиры үзенчә бер кибет кебек, ниләр генә юк анда: савыт-саба, кием-салым, китап-журнал, сувенир, вак-төяк... Шулар арасында шактые “кирәге чыгар әле” дип җыеп куелган әйберләр. Кирәкләре чыкмаячагын да беләбез, чыкса, гомергә бер эшкә ярап куюлары бар, әмма саклыйбыз, ташламыйбыз. 	 Әллә әби-бабайларыбызның “исраф – гөнаһ” дигәннәре кулдан тота, әллә әти-әниләребезнең совет чорында товар кытлыгы үзәкләренә үтүен белү безне дә “аламачы” итә, әллә үзебез чүпкә батып яшәргә яратабыз? Барысы да бардыр, мөгаен. Күбрәк яшәгән саен, чүп-чарыбыз да арта бара. Ә акыллы китаплар өйдәге артык әйбер кешенең торган җирен генә түгел, аның җанын-күңелен дә чүп оясына әй-ләндерә диләр. Башны-мине чүптән арындыруны яшәгән тирәлекне җыештырудан башларга кушалар. 
	Назилә САФИУЛЛИНА	
Татарстан яшьләре

	№ --- | 03.08.2016	


