Кайда икән соң ул тигезлек дигәннәре?!

	Бөек Ватан сугышы тәмамлануга җиде дистә елдан артык вакыт узып китсә дә, ул чор вакыйгаларын барлаганда күз алдыма ятим, ач-ялангач, хәерчелеккә баткан гөнаһсыз сабыйлар килеп баса. Шундый сынаулар аша үткән кешеләр белән сөйләшкәндә, сугыш газапларының әле бик еракта түгеллеген аңлыйсың.	 - Мин 1941 елда Татарстан Республикасының Октябрь районындагы Урта Чаллы авылында дөньяга килгәнмен, - дип сөйләде миңа бүгенге көндә Шенталы станциясендә яшәүче Фәрзанә Минәхмәт кызы Ишмаева. - Әтиемне сугышка алып киткәндә әнием Кәримә минем белән көмәнле, ә Мөнирә апама бары ике яшь кенә тулган була әле. Шул китүдән әтиебез кайтмады, сугыш кырларында бөтенләйгә ятып калды. Әниебезгә дә безне тәрбияләп өйдә утырырга туры килмәде. Башка хатын-кызлар белән бергә Бөек Җиңүне якынайту өчен дөнья нужасын көне-төне куды ул. Миңа да укып, һөнәр үзләштерергә насыйп булмады, яшьтән үк колхозда эшли башладым. Мөнирә апам үзенең әрсезлеге белән мәктәпнең сигезенче сыйныфын тәмамласа, мин бары дүрт сыйныф белемем белән генә калдым.  Икебез дә бер-бер артлы кияүгә чыктык. Кызганыч ки, ирем Әсхәт кенә гомерле булмады, ике балабызны - Азат белән Саҗидәне ятим калдырып, яшьли бакыйлыкка күчте. Әнкәй дә вакытсыз вафат булды.  
	Нурсинә ХӘКИМОВА	
Бердәмлек

	№ --- | 12.01.2018	


