Дөреслек кайда?

	Исәнмесез, хөрмәтле газета хезмәткәрләре! Бөек Ватан сугышының бер ятимәсе мин. Әтием фронтка киткәндә аңа бары 42 яшь кенә булган. Сугышта һәлак булуы турында кара мөһерле кагәзе килгәч, инәй 6 бала белән утырып калган. Мин шул балаларның иң кечесе, әти фронтка киткәндә миңа 15 көн генә булган.	 Инәйгә безне үстереп, аякка бастыруның никадәр авыр булганын бер Ходай гына беләдер. Дәүләттән аңа бернинди ярдәм дә, ташламалар да булмады. Сугыштан исән әйләнеп кайтканнар һәрвакыт почетта йөрде: зур пенсия алып яшәделәр, бәйрәм саен алар күчтәнәчләргә күмелделәр. Соңгы елларда фатир да бирә башладылар. Үзләре вафат булса, ул фатирлар балаларына, оныкларына калды. Ә безгә, әтиләре сугыш кырында ятып калган ятимнәргә, ни өчен бернинди ярдәм дә булмады икән?! Безнең нинди гаебебез бар?  Әткәйсез безгә укырга да мөмкинлек булмады бит. Җиденче сыйныфны тәмамлагач, фермага эшкә урнаштым, бүген 43 ел хезмәт стажым белән муниципаль пенсия алам. Бөек Җиңү көненә карата, әз генә булса да, күчтәнәч ясарлык мөмкинлеге юк микәнни бу хөкүмәтнең? Безнең әткәйләр кем өчен, ни өчен сугыш кырларында ятып калдылар икән? Кайда монда дөреслек? 
	---	
Бердәмлек

	№ --- | 18.05.2018	


