Моң чылбыры өзелмәсен иде...

	Гармун моңы… Күңелнең ниндидер бик тирәнгә бикләнеп калган кылларына кагылып, бар булмышыңны сихрилеккә күмгән илаһи моң…
Борынгы заманнардан ук татар халкы үзенчәлекле моңы, уен коралларында оста уйнавы белән аерылып торган. 	 Ул вакытларда музыка мәктәпләре дә булмаган бит! Моң ул кешенең йөрәгендә, күңелендә буладыр да, бер көнне ургып тышка чыгадыр: кемдер үзлегеннән гармун уйнап җибәрә, кемдер җырлап, ә кемдер биеп китә. Әйе, әйе, йөрәгендә моңы булмаган кеше бии алмас иде. Бию дә моңлы була шул. Мәсәлән, Иске Ярмәк авылының “Ак каен” фольклор ансамбле җитәкчесе һәм бию остасы Наил абый Галимуллин “Ярмәк вагы”н биегәндә минем йөрәк үзеннән-үзе җырлый башлый сыман. Төбәгебез элек гармунчыларга бик бай булган. Әле утыз еллар элек тә байтак иде алар. Ни кызганыч, алар да бакыйлыкка күчә баралар. Истәлеккә бары моңнары һәм гармуннары гына кала. Ә дәвамчылары булырмы? Моң чылбыры өзел¬мәсме? 
	---	
Бердәмлек

	№ --- | 20.08.2018	


