Менә шулай, күрше (ХИКӘЯ)

	“Гөрс… Гөрс…” Тәрәзә пыяласы зеңгелдәп куйды. Тагын күршесенең үзчире  кузгалды.  Дүртенче ел шушы мәхшәр кабатлана: җәй уртасы җиттисә ул  гөрс-гөрс атарга тотына. Авыру, чын мәгәр авыру! Акылга камил кеше мондый хәтәр уеннар уйнар идемени!	 
	Нәбирә ГЫЙМАТДИНОВА	
Идел

	№ --- | 04.03.2018	


