"Имче әби серләрен өйрәтеп, киңәш­лә­рен биреп җибәрә"

	Күп язмышлар турында тыңлаган бар, тик кайбер­лә­ре күңелне аеруча кузгата, уйландыра, сокландыра. С.нең бала чагы, үс­мер­лек чоры авыр елларга туры килә. Авыл мәктәбенең 8 сыйныфын тәмамлагач, әти-әнигә аз­рак ярдәмем тияр дип, җәйге каникулда фермада сыерлар сава ул. 	 Шулай итеп, хәләл малның, хәләл акчаның ничек килгәнен аңлап үсә. Мәктәптән соң югары белем алырга те­ләсә дә, конкурстан уза алмый һәм заводка урнашып, шунда эшли башлый. Матур гына эшләп йөргән көннә­рендә, бер цехта эшләүче Мансур исемле егет аңа сүз ката. Башта дуслашып кына йөргән яшьләр дуслыкның тора-бара чын мәхәббәткә әйләнгәнен сизми дә калалар. Ике ел бер-берсен сынап йөргәннән соң, кавышалар, тормыш сукмагын тигезлектә, саулыкта матур гына үтәргә вәгъ­дә­ләр биреп, туй ясыйлар. Завод җитәкчелеге дә читтә калмый, яшьләр кулына бер бүлмәле фатир ачкычын тапшыра. Бәхеттән хисләре ташып торган парның бер елдан уллары туа. Улына бер яшь тулуга, аны балалар бакчасына урнаштырып, С. янә эшкә чыга. Тик тормыш без дигәнчә генә бармый шул. Инде бар нәрсәбез дә җитеш, бәхетебез түгә­рәк дигәндә, гаиләгә кайгы килә. Көннәрнең берсендә эштән соң баласын алырга килгән С.таш сыман яткан улының гәүдәсен күреп, имәнеп китә. Тәрбияче: “Балалар бергә уйныйлар иде, арадан кайсыдыр бала улыгызны этеп җибәрде, ул аркасы белән батареяга бәрелеп, кычкырып елап идәнгә егылды. Кү­тәреп алып караватына салдым, табиб чакырт­тым, ул укол кадады. Бала йокымсырау бе­лән сез дә килеп җиттегез”, — дип, акланырга ты­рыша. С. камыр кебек сыгылып төшкән улын кочагына ала. Тик ул аягына баса алмыйча тагы да катырак еларга керешә. 
	---	
Татарстан яшьләре

	№ --- | 20.04.2019	


