Реанимациядә күзен ачкач: “Мин кайчан бәбилим икән?” – дип сораган

	Сезнең үзенең ничек бәби тапканын хәтерләмәгән хатыннар турында ишеткәнегез бар идеме? Минем бар! Күршем каты эчә иде. Айлар буе. Ире болай яхшы гына кешегә охшаган, эшләп йөри, дөрес, салгалый. Ул вакытта, моннан 30-35 ел элек, салу модада иде шул, замананың шундый чоры да булды бит...	 Бервакыт, кәефләнеп йөргән көннәрендә, кайнанам янына керде бу. Керде дә, безне шаккатырып, болай диде: “Фәлән апа, миндә рактыр инде, эчем үсә, ашый алмыйм, косам, башларым әйләнә, үлсәм, мине әни белән рәттән күмегез яме...” И-и борчылды инде әнкәй, төрле үлән, әрем сулары кайнатып, өшкереп шул күршеләргә кереп китте. Мин дөбердәтеп өй юып ятам, каенанам юк та юк. Бервакыт урамда тавыш ишеттем, әнкәй тавышы! Кузладан сикереп төштем дә, чыгып чаптым. Әнкәй каушап-югалып калган, сүз дә әйтә алмый. Бераздан, күршеләр ягына төртеп: “Анда ...бала!” – диде. 
	---	
Татарстан яшьләре

	№ --- | 21.07.2021	


