Исламия Мәхмүтова: «Бик юксынам Хәлилне»

	Исламия апа театрга 1963 елда килде. Өч ел эшләгәч, чираттагы бер җыелыш вакытында «Мин  театр училищесын тәмамладым, юллама белән сезгә килдем», – дип, көр тавышлы, озын буйлы, чибәр бер егет килеп керде. Тавышын ишетүгә кыз дерт итте, ә күтәрелеп карагач, катып калды. Бу – Хәлил иде. Мәсгут Шәрифуллинның “Туганнар” дигән спектакленә әзерлек эшләре бара иде.	 - Мин төп рольдә, ә бу егет минем сөйгәнем ролен башкарачак. Күчмә театр булгач, гастрольләргә чыгып киттек. Барганда урман кырыена һава суларга туктадык. Шул вакытта Хәлил кыр чәчәкләре бәйләме бүләк итте. “Мәгез, бу сезгә”, – ди, үзе ояла. Бу танышлыкның икенче көне. 

Шәһри Казан

	№   |  	


