86 яшьлек язучы Локман Закиров белән Рашат Низами ӘҢГӘМӘСЕ

	– Әйткән-сөйләгән сүз­ләрегезгә караганда, язу­чы булырга хыялланмагансыз шикелле. Әмма 40–50 яшегез тулганчыга кадәр сезнең күңелдә табигый талант «йоклап» яткан. Әдәбиятта сирәк күренеш бит бу...	 – Мин чынлап та язучы, әдип булу турында хыялланмадым, әмма мәктәптә стена газетасы редакторы идем. Ә инде совет армиясе офицеры булганнан соң, «Красная звезда» газетасына сирәк кенә мәкаләләр язгаладым. Әмма болар язучылыкка омтылу түгел иде. Ул чакта бит соцреализм методына таянып, чынбарлыкны алсу-кызыл төсләргә манып язарга кирәк иде. Минем мондый алдашу юлына басасым килмәде. Мин бит Сталин колхозында – ягъни иртәдән алып кичкә кадәр бушка эшләүчеләр заманында туган кеше. 10 яшемдә үк инде әлеге гаделсезлекләргә карата миндә яшерен нәфрәт, бү­тәнчә төрле фикер йөртү уянып өлгергән иде. 
	Рашат НИЗАМИ	
Шәһри Казан

	№   |  	


