Әрнемәсен йөрәгең...

	...Әтисе тракторда эшли, әнисе фермада сыер сава иде. Әмин әле дә хәтерли: еш кына алар колхоз җыелышыннан яхшы эшләгән өчен дип, бүләкләр күтәреп кайталар да, бер-берсенә мактанышып, сөенеп утыралар иде. Ләкин кай арададыр хәмер белән дуслашып китте алар. Башта өйдә икесе яшереп кенә эчсәләр, соңрак андый күренеш ешайганнан ешаеп, озаклап эчүгә сабыштылар...	 Үткән ел Әминнәр яшәгән йорт алдындагы балалар мәйданчыгын өр-яңадан матур итеп җиһазладылар. Ял көне җитсә, улы Искәндәрне шунда уйнатырга ярата. Чыкмас җиреңнән дә чыгарсың, ниләр генә юк анда: атынгычы да, бормалы-сырмалы басмалары да... Барысы да уңайлы һәм сабыйлар өчен куркынычсыз итеп эшләнгән. Хәер, мәйданчыкны җиһазлауда ата-аналар үзләре дә дәртләнеп йөрде. Хәзер әнә кечкенәләр куанып бетә алмый. Хатыны Гөлия бүген дә: 
	Гөлфинә СӘЛИМОВА	
Матбугат.ру

	№ --- | 02.10.2020	


