Әни, минем күрәсем килә!

	Нәни Ислам куллары белән һаман яктылыкка үрелә. Аның бар нәрсәне дә үз күзләре белән күрәсе, әнисенең һәм якыннарының йөзенә тутырып-тутырып карыйсы, дөньяның матурлыгын ничек бар, шулай тоясы килә.	 Кыш бабай килүен дә зарыгып көтә, аңардан айпадлар, планшетлар, кыйммәтле-кыйм­мәтле уенчыклар да сорамый ул. Бары тик сәламәтлек алып килсен дә күрү сәләте генә бүләк итсен иде. Могҗизалы бабайның тылсымына сабый күңеле ышана, бик нык ышана. Шуңа да ул йокыдан уянуга көн саен яңа бер шөгыль өйрәнә, Кыш бабайга сөй­лисе шигырьләрен кабатлый. Ә хыяллар... Алар Ислам күңелендә иксез-чиксез. Вакыт-вакыт аның караңгылык эчендә яшәвенә ышанмыйсың да. 
	Ләйлә ВӘЛИӘХМӘТОВА	
Ватаным Татарстан

	№ 205 | 15.01.2015	


