"Чак кына акылдан шашмадым: анда кеше сөякләре өелеп ята иде"

	Аңлашылмаган, тыелган нәрсәләр кешене һәрвакыт үзенә ныграк тарта. Шул исәптән, мине дә. Бишенче класста укый идем, Әшрәф­җан абый белән Сәүдә апа, Мәликә апа, Мөгаллимә апа белән Гәрәй абый безгә кич утырырга кер­деләр. Безгә һәр кичне ке­ше җыелса да, бу күрше­ләрнең бергә керү­ләрен мин бик ярата идем, чөнки Әш­рәфҗан абый вакыйгаларны чәчәкләп (ялган кушып, үзеннән өстәп, шомартып) сөйли, авызыңны ябарга да онытып тыңлыйсың — әкият дөньясында йөргән кебек инде менә.	 Гәрәй абый — 18 төрле газетага языла, безнең әни 16 исемдәге газета-журнал алдыра, шуларның бер җөмләсен калдырмыйча укып бара, шунлыктан дөнья ничек яши — ул барысын белеп тора. Мөгаллимә апа бе­лән Сәүдә апа җеннәр турында сөйләргә яраталар, аларның барлыгына чын күңелдән ышанып сөйлиләр. Имеш, үзләренең шулар белән әллә ничә мәртәбә очрашканнары бар. Сәүдә апа — Сәүдә апа инде ул, аның янында гел рәхәт, әни янында гына була торган җылылык, рәхәтлек, тынычлык бөркелә аннан. Мәликә апа исә безгә әбине алыштыра, безне ул гына орыша ала, аннан гына шөллибез, чөнки ул бөтен яшерен нәрсәбезне белә (абыйларның тәмәке тартканын, тыкрык ягына чыгып торган сарай бүрәнәсенең чергән куышлыгына тә­мәке-сигаретларын яшергәннәрен дә, минем шуннан алып аларга берәмтекләп ташуымны да). Тик беркемгә әйтми, сатмый, үзебезне генә бик шәпләп “ура”. Үзебезгә йөкләнгән эшләр вакытында эшләнгәнме, тәртипме — безне ул тикшерә. Кыскасы, иң ышанычлы кешебез. 
	Миләүшә ХӘЙРУЛЛИНА	
Татарстан яшьләре

	№ --- | 19.03.2022	


