Шадра юморескалар яки нормальный робагыйлар 

	("Печән базары" сатирик әсәрләр конкурсы)	 Бу такмакчы килеп чыкты кайдан дип, Робагый дип, ниләр яза, надан, дип Көлмә, шагыйрь. Бу әкәмәт дөньяда Үз-үземә шулай кызык табам бит.   Туфан Миңнуллин.   Үз-үземә шулай кызык табам, диеп, Робагыйлар язган Туфан агам, диеп Мин дә беркөн тотындым бу күркәм эшкә –  Бәлкем, кемдер язганыма багар, диеп.   Ләбиб Лерон.   И татарым, хәлләр беркем кызыкмаслык: Бер үк тырма тешләренә кырык бастык... Үзебезчә сөйләшергә һич юк вакыт: Кияү – урыс, килен – марҗа, онык – манкорт!   * * *   Көндәшен ул чөеп атты баш аркылы... Чү! Нәрсә бу, и инәңне корт чаккыры?! Җилкәсенә тәкә... дисәм... чучка салып... Кайтып килә сабантуйның баш батыры.   * * *   «Түрәләрдә бернинди дә милли аң юк!» –  Дип мин әйтәм, син әйтәсең, сөйли халык... Тещасының юбилее уңаеннан Шәһәр мэры табын корган – миллионлык!   * * *   Яшь чакта гел кызлар булды телебездә, Хәмердән дә баш тартмадык беребез дә... Бер гөнаһсыз әүлиягә әверелдек Анализлар биреп йөргән көнебездә.   * * *   Сөбханалла, күкрәкләрең бигрәк күркәм! –  Тефү-тефү, күз тимәсен берүк, иркәм. Ни диярсең, әгәр әрсез кулларымны Шул тирәңдә тыйнак кына сыйпап йөртсәм?!   * * *   Быел тагын алмакчылар җан исәбен. Шул хакта шәп шигырь язу бар исәбем... Минем хакта яз, әйдә, дип кинәт кенә Килеп кердең шигыремә, җанкисәгем.   * * *   Иртән сайрыйм: “Син бит – минем табышым”, – дип, Кичен сайрыйм: “Син бит – минем язмышым”, – дип... Бүген тагын йоклап китсәм, әйтмәссеңме: «Каян килде бу табигать ялгышы?» – дип.   * * *   Күп ашаудан йокы баса – оета, дип, Булмый хәтта ботинканы киеп тә, дип, Айлар буе өйдә ни бар шуны состым –  Дүшәмбедән тота башлыйм диета, дип...   * * *   Сәхнә тулды яулык чөйгән ирләр белән, Колак тонды шырдый-бырдый җырлар белән. Бетсә бетсен татар җыры, юморы, дип, Сәхнәләргә мин дә чыгып мырлар булам.   * * *    – Синең өчен мәңге утка кермим мин! Синең өчен мәңге суга кермим мин! –  Дип ярсыгач, ялгыш өстәп куйды ир:  – Синең өчен... лутчы... «сулга» йөрим мин!   * * *   Өметләрем (мөлдерәмә ташыганда!) Челпәрәмә килде гүя таш идәндә: Үзәгемне өзеп-өзеп үтеп киттең Спонсорың алып биргән машинаңда.   * * *   Бу Рәсәйне ваклап сатып эчтеләр, дип Кемдер анда, кемдер монда сөйләнә бик. «Монда минем өлеш тә бар!» – дип уйласаң, Кысылмыйча кала күрмә син дә, Ләбиб.   * * *   Көнләшеп тә, кызыгып та әйткәннәрдер: «Күп укыган, күп белгән шул әткәләре...» Марсель, Илфак, Лемон, Роберт, Ким, Ркаил... –  Бездә инде исемнәрнең кәттәләре!   * * *   Бер табында утырдык без Башлык белән, Мәҗлес – күркәм: сый-хермәтләр – шашлык белән!.. Өйгә кайткач, шул турыда язмак булдым... Шигырь язып булмый икән... кашык белән.   * * *   Күлмәгемнең кире ягын кидем мин дә, Шомбай булып йөрим әле, дидем мин дә... Кинәт кенә башкаема китереп сукты: Әйләндереп кигәннәр бит бу илне дә!   * * *   Кырыктан соң мин дә бераз үзгәрдем, дим. Әллә нишләп начар күрә күзләрем, дим. Китап-мазар укымаган чакларымда Бик шәп күрәм матур кызлар йөзләрен мин...   * * *   Чынга ашмас уй-теләкләр миндә инде: Космонавт булырмын, дип йөргән идем... Китап укып, көтмәгәндә шагыйрь булдым... Автогонщик буласым да килгән иде.   * * *   Булды заман: вакыт узды чиратларда –  Чират торды хатын-кыз да, ир-атлар да... Күпме мәһшүр татар углы китеп барды Чират саклап тормый гына зиратларга. 
	Ләбиб  ЛЕРОН	
Казан утлары

	№ 3 |  	


