"Ватаным Татарстан"да танышу игъланнарын редакцияләүче журналист шул ук игъланнардан тормыш иптәше тапкан 

	Газетабызда корректор булып эшләүче Фәния Фәизованың ул вакытта “Гаилә” сәхифәсен алып барган чагы. Журна­лист­ның кулына: “Югары белемле, озын буйлы, сабыр, бакча эшләрен яратам, аерылган. Акыллы татар хатыны белән танышырга телим”, – дигән белдерү килеп эләгә. Тукта, бу күрше йортларның берсендә яшәүче ир түгелме соң? Өстәвенә яше дә, холкы да күңелгә ятышлы.	 Хезмәттәшебезнең Якуб бе­лән танышып, гаилә коруы “Кайда син, насыйп ярым?” ди­гән сәхи­фәдән башлана. Ул үзенә гомерлек яр эзләгән ирне редакциягә чакыра. Аның холкы белән кызыксына. Аңа туры килгән кызлар исемлеген тәкъдим итә. Соңын­нан, үзе дә: “Мин кияүдә түгел”, дип төрт­тереп куя. Килеш-кил­бәте, эшлекле кыяфәте, холкы бе­лән нәкъ менә Фәния теләгән кешегә охшаган бит ул! Аралаша торгач, Якубны башка кызлар түгел, яучы үзе кызыксындыра башлый. Фәнияне ул кафега чакыра. Берничә очрашудан соң  никах укытып, гаилә корып җи­бәрәләр. Нигә вакытны сузарга? Икесенең дә тормыш тәҗ­ри­бәсе бар, бер мәр­тәбә инде авызлары пеш­кән. Узгандагы хаталарны кабатларга ярамаганлыгын да бе­ләләр. Бала-чагалар түгел, ике­сенең дә яше кырыктан узган.

– Якубка кияүгә чыккач, мин бөтенләй үзгәрдем. Баштарак тиз үпкәли, кешеләргә дә катырак бәрелә торган булсам, хәзер инде бу гадәтем юкка чыкты. Тәкәб­бер­лек дигән нәр­сә белән әллә кая китеп булмый. Бер-береңне аң­лап, ка­дерләп яшәүгә ни җитә! Яраткан кешеңне ничек бар шулай кабул итәргә, аны үзгәртергә тырышмаска кирәк, – ди Фәния ха­ным, тормышына шөкер итеп.

“Якуб мактаганны ярата. Шуңа күрә тәмле телемне кызганмыйм. Бер-беребезгә “матурым”, “алтыным” дип дәшәбез. Тормыш бул­гач, төрлесе була. Ниндидер ки­сәтү ясаган очракта каршы әйт­мичә генә тыңлап торам. Беркайчан да сүз көрәш­термим хәзер. “Мин сине яратам” дигән сүзләр­не дә жәлләмим. Тормыш барысына да өйрәтә. Сигез ел яшәү дәверендә бер-бере­безнең холкын аңлап бетердек инде. Аның әнисен, туганнарын да хөрмәт итәм. Бу да арабызны җылыта”, – ди Фәния ханым.

“Бу – минем кешем!” Якуб та, Фәния дә бер-берсе турында шулай дип әйтә. Әйтерсең, алар бер-берсен күптән эзләгәннәр. Тик бу бәхетле көннәргә си­кәлтәле юллар, Ходай биргән сынаулар аша килергә кирәк булган. Хәзер алар яратуның да кадерен яхшырак аңлыйлар. Шактый билгеле бер банкның капиталь төзелеш бү­легендә баш белгеч булып эш­ләүче Якуб өчен хатынын эштән ашарга пешереп көтүнең бернинди авырлыгы да юк. Берьюлы өч төрле ризык әзерли икән. “Ашарга пешерергә онытып та барам бугай инде”, – ди иркә хатын. Ире гөлләр тәрбияләү, бакчачылык эшен дә ярата икән. Фәния исә буш вакытында тәр­җемә эше белән шөгыль­ләнә. Алар гаилә­сендә таләпләр кую, “минеке-синеке” дигән нәрсә юк. Фәниягә инженер ирен аңлау авыр түгел. Ул үзе дә – төгәл фәннәр белән шө­гыльләнгән, 17 ел мәктәптә математика укыткан кеше бит. Әгәр язмышы башка төрле борылыш алмаган булса, гомере Буа райо­нының Яңа Чәч­кап мәктәбендә авыл укытучысы булып узар иде. Ма­тематикның хата чүпләп утыруы гаҗәпме?! Авылдан киткәч, Казандагы гим­назия­ләрнең бер­сенә эшкә урнаша ул. “Авылда балалар белем алу өчен азмы-күпме тырыша иде әле. Шәһәрнекеләргә исә белем түгел, яхшы билге кирәк. Ә мин лаек булмаганнарга ялган билге куя алмыйм. Әти-әниләрдән акча җыюны да кү­ңелем кабул итә алмады. Шуңа күрә мәктәптән ки­тәргә булдым”, – ди элекеге укытучы.

Ике дистә елга якын укытучы булып эшләсә дә, күңелендә туган телебезгә хезмәт итү, иҗат белән шөгыльләнү теләге көчле була аның. Ләкин ре­дакциядә эшләү хыялы, ерактагы йолдыз сыман, гел үзенә тартып тора. Шуңа да җәйге каникул вакытында “Мә­гариф” нәшриятында корректор булып үзен сынап карый. Аңа башка нәшриятта да эш тәкъ­дим итәләр. “Ватаным Татарстан” га­зетасында исә хезмәт юлын сәркатип булып башлый. Бу вакытта мәдәният темасына мә­каләләр язгалый. Каләменең осталыгын күреп, баш мө­хәр­рир Миңназыйм абый Сәфәров аны бүлектә эш­ләргә чакыра. Берничә елдан Фәния корректорлык эшенә күчә. “Телнең сафлыгы өчен борчылам. Әгәр газетада берәр хата китсә, йокым кача, тамагымнан ризык үтми, бик нык газапланам”, – ди ул эше турында. Без дә Фә­ниябезнең язмаларыбыздан хата табарга яратканын бе­ләбез. Аны яратып кына “өтер патшасы” дип йөртү­че­ләр дә бар. Гөнаһ шомлыгына, ул эш­ләгән көнне хаталар да еш табыла! Бу бит – аның тел язмышы турында борчылуы. Бу көннәрдә Фәния Фәи­зова үзе­нең 50 яшьлек юбилеен бил­геләп үтә. Без аңа гаилә ныклыгы, сәламәт­лек, кү­ңел тынычлыгы телибез. Таләп­чән булса да, яратабыз үзен. 

Хезмәттәшебез иҗат иткән шигырьләр

Бәхетемә күрә Телгәләнгән мәле иде җанның,
Тилерүгә җиткән бер мәле.
Нишләр идем?.. Бәхетемә күрә,
Ярый сиңа юлыктым әле. Ни булса, шул, диеп, кан саркыган
Йөрәгемне салдым учыңа.
Һәр сулышың – шифа, һич үкенмим,
Рәхмәт кенә укыйм мин сиңа. Һәлакәттән мине коткардың син,
Фикерләремне дә үзгәрттең.
Төзәлмәсләр, дигән яраларны
Назларыңа төреп төзәттең. Телгәләнгән мәле иде җанның...
Ярый әле сиңа юлыкканмын! Бирешмәбез әле! Көтмәгәндә берәр сәбәп чыгып,
Яшәвеңнең яме җуелса,
Әгәр Җирдә сине аңлар кеше
Калмагандыр, сыман тоелса,
Искә төшер мине! Кул сузармын,
Аударам, дип иссә көчле җил.
Икәү булгач, бирешмәбез әле,
Чакырып ал яки үзең кил. Кара сөрем булып, минем җанны
Өметсезлек биләп алганда,
Бөтен дөнья миннән йөз чөергән,
Уралгандай булса ялганга,
Белеп торам кулың сузасыңны
Уем сиңа барып җитүгә.
Икәү булгач, бирешәбезме соң
Җил-давыллар артка этүгә! Җибәрмә! Синең белән тату булган чакта
Мин таулар күчерер көч табам.
Бер кырын карасаң, тормышның
Мәгънәсе югала – хәл яман. Эзләгәнем син булгансың икән,
Парым бит син минем, тиңем дә.
Беркайчан да ятка бирмә, яме,
Өздереп: «Минеке!» – диген дә. Янәшәңдә калыйм гомерлеккә,
Кирәк булыйм, читкә тибәрмә.
Йә берәр юләрлек эшләрмен –
Үзеңнән беркая җибәрмә!

Җаным Аяз көнне яшен яшьнәттең бит!
Әллә чынлап әйттең, әллә ялгыш?
Шуннан бирле күңелемдә йөри
“Җаным“, - дигән бер ягымлы тавыш. Көтмәгәндә шалтыраттың да син,
“Җаным“, – диеп дәштең миңа. Җаным...
Сихерләгән шул кадерле сүзне
Ишетәсе килә тагын, тагын! Бары бер сүз юкса, назлы бер сүз...
Кайдан алган икән шундый көчне?
Ничек юрарга да белми йөрим
Шул ук төнне сине күргән төшне. Әни үлгәч Салкын чардуганга ябыштым да
Басып торам каберең янында.
Әйтелмичә калган җылы сүзләр
Һич тынгылык бирми җаныма. Соң шул инде, әни, бәгырькәем,
Ишетмисең хәзер берсен дә.
Бездән аерып, куенына алган
Кара туфрак әнә өстеңдә. Кичерсәнә, диеп, өзгәләнеп,
Үкенүләргә юк ла чик-чама.
Битне генә түгел, җанны өтеп,
Күзләремнән кайнар яшь тама. 
	Сәрия МИФТАХОВА	
Ватаным Татарстан

	№ 168 | 06.11.2015	


