Эш сөючән токым... (Уены-чыны бергә)

	Мәктәптә укытучы апаның сөйләгәне истә калган. “И, балалар, эшләгез сез, иң мөкатдәс нәрсә – эш...” Өйгә кайтсаң да өлкәннәр: “И, фәлән кешенең баласы эшчән дә инде, көне буе су ташыды, бәрәңге утады...” - шикеллерәк сүзләр сөйли, үзләре дә безнең эшләгәнне яраталар иде. Шуңа күрә, эш белән үстек, эшкә мәхәббәт ана сөте белән дә, тана сөте белән дә керде. 	 
	Марат КӘБИРОВ	
Шәһри Казан

	№ --- | 15.06.2016	


