Бармы соң ул патриотлар?

	Милләттәш чордашым А.Хәлим, авыл халкын бик зурлап, йөрәктәшләрем, бавырдашларым дип тикмәгә генә әйтми. Үзе дә төбе-тамыры белән авылныкы ул. Шулай булсаң гына, гомерең буе татар авылын, аның кешеләрен хөрмәт итеп, мактап язарга була. 	 Әле җәй көне Игәт урманы тирәсенә җиләккә бардык. Уңдырышлы кара туфракта котырып алабута, билчән, әрем, шайтан таяклары үсеп утыра: уңганнар кебек, куаклыкка охшап торалар. Басу юлларыннан машина белән үткәндә тәрәзәләргә саллы башлары белән бәргәлиләр. Чүп үләннәренең сөенүләре, ә газиз җиребезнең нишләттегез мине, дип ачулануы микән? Шулкадәр уңдырышлы җиребезне чүплеккә әйләндердек. Мирзанур комбайнда эшләгәндә, ашын-чәен төйнәп, монда килгәнем бар: ул елны бер гектардан 35 центнер бодай чыккан иде. Безнең пай җирләре дә моннан ерак түгел, 3-4 ел инде анда да чүп үләне гөрләп үсә. Җитәкчеләргә күпме әйтсәк тә, чишелеше юк. Ә бит алдагы елларда бодаен, йә акчасын бирәләр иде. Беркемгә дә җир кирәкми. Әткәйләр «Туган җир өчен!» дип сугышка керделәр. Менә шуларны искә алып, күзләремә яшь килде, йомшардым-сагышландым. Тракторчы, комбайнчылар янына агитатор булып, гәзит тотып, хәлләрен белергә килгәч, алар да горурлана, без сөенә идек. Игенчеләр кадерле иде, без аларга: «Исән-саулармесез, кыр батырлары!» – дип эндәшә идек. 
	Гөлфия ӘҺЛИЕВА	
Татарстан яшьләре

	№ 14 |  	


