Адрессыз хат (БУЛГАН ХӘЛ)

	Язмыш... Язмыш... Берәүләргә рәхимле, икенчеләргә миһербансыз ул. Кагып-сугып, кимсетеп, башкаларга буйсындырып яшәтүче язмыш. Менә бу ике яшь йөрәкнең бер көнлек мәхәббәте дә язмыштандыр, дип уйлыйм.	 Хәлимә белән Мөхәммәтгәрәй ихлас күңелдән, бер-берсенә хыянәт итмичә, безнең мәхәббәтебез мәңгелек, без аны туйга кадәр кер тидерми саклыйбыз дип, ел ярым дуслашып йөрделәр. Бер-берсеннән башка яши алмауларын аңлагач, тәмам ышанып, көзге уңышлардан соң туй ясарга ниятләгәннәр иде, миһербансыз сугыш башланып китте... Алар, хыялларын чынга ашыру өчен тизрәк никах укытырга ашыгалар, кем белә бит, кинәт аерылырга туры килсә? Чыннан да Мөхәммәтгәрәйгә нәкъ никах укыласы көнне повестка китереп бирәләр. Яшьләр никахлашып, бер-берсенә әйтәсе матур сүзләрне, саклаган мәхәббәт хисләрен шушы бер төн эчендә әйтеп, ачы да, татлы да күз яшьләрен йотып, йокламыйча таң аттыралар. Авылдан биш кеше, кояш чыкканда, бричка арбаларга утырып, юлга кузгалалар. Акырыш-елаш, шешенгән күзләр, алар ниләр кичергәнне үзләре генә белгәндер, мөгаен. Хәлимә сөйгән иренең кулларыннан тотып, җибәрмичә, авылны чыкканчы озата бара. Ире бу күз яшьләренә түзә алмый, Хәлимәсен үбә дә атның сыртына суга, ат бар көченә чабып китә, ә Хәлимә чирәмгә егылып кала. Кул бармаклары канга батканчы җирне тырнап елый-елый да авылга каенана-каената йортына кайта. 
	---	
Бердәмлек

	№ --- | 24.01.2021	


