Ертыклы җырулар

	Җырчылар өч төргә бүленә:
1. Тавышы бар – җырлый белми.
2. Җырлый белә – тавышы юк.
3. Тавышы да юк, җырлый да белми, әмма җырлый.	 Хәзер татар сәхнәсен менә шундый җыручылар (кайсы мәгънәдә телисез, шул мәгънәдә аңлагыз) басты. Бу хакта ник беркем бер сүз әйтми? Кайда безнең чын композиторларыбыз, чын шагыйрьләребез, әдәбият-сәнгать әһелләребез? Алар ник дәшми? Әллә дәрәҗәләрен төшерәселәре килмиме? Әллә телевизор карамыйлар, радио тыңламыйлармы? Әллә инде чын композиторларыбыз, шагыйрьләребез, сәнгатькәрләребез калмадымы? Ничек аңлатырга бу хәлне? Әллә барысына да заман гаеплеме? Дөньяны битарафлык басты, хәзер беркемгә бернәрсә дә кирәкми дип акланыйкмы? Мөгаен, шулайдыр. Мин бер ара телевизордан, радиолардан яңгыраган җыруларның затсыз, мәгънәсез, йөрәкне боза торган юлларын теркәп бара башлаган идем. Аннан бу эшкә кул селтәдем, чөнки алар, баксаң, бихисап – чүпләп бетерерлек түгел икән. Болай булмый, сәламәтлек какшый дип, мин аларны хәзер язып бармыйм, ә түбәндә мисал итеп китерелгәннәре элегрәк язып алынганнарының кайберләре. 
	Искәндәр СӘЛМӘНЕВ	
Татарстан яшьләре

	№ --- | 29.04.2016	


