 «Бала сөймәс иргә барма икән...» (ГЫЙБРӘТ ӨЧЕН)

	Кайткач, татлы итеп йоклаган сабыемның ак биләүләрен сүтеп җибәрдем дә Илназның күзләренә карадым. Ә ул күзләрдә шатлык та, ярату да, сөенеч тә юк иде. Минем аптыраулы карашымны тоеп: «Миңа көндәш туды», – диде.	 
	Гөлнара ЗИННӘТУЛЛИНА	
Шәһри Казан

	№ --- | 12.05.2020	


