Роберт Миңнуллин: Әнкәй турында бер генә юл да яза алмыйм, кул бармый, сәбәбен үзем дә белмим

	Роберт Миңнуллинның үз шигырьләрен сәхнәдән сөйләвен бик яратам мин. Ул кайберәүләр кебек кычкырмый, артистланмый, ясалма пафос кыстырмый. Үзенә генә хас йомшак тембрлы, бераз гына карлыкканрак, тоныграк һәм моңсурак тавыш белән сөйли. Аның тавышын башка кешенеке белән бутап булмый, бу тавыш истә кала, күңелне моңсулык белән тутыра, үзенә гашыйк итә.	 Роберт Миңнуллин – безнең балачак, яшьлек шагыйре, һәр буынның күңеленә үтеп кергән җырлар авторы (“Әнкәй безне Сөннән алып кайткан”, “Мәхәббәтне язлар алып килде”,“Бик сагынсаң әгәр мине”, “Килен төшкәндә”, “Соңдыр шул, соңдыр”, “Син үлгәнче мине сагынырсың”, “Әнкәмнең догалары”, “Кайда сез, яшьлек елларым?” һ.б.ларны бөтен кеше дә беләдер, мөгаен). Роберт абый белән Бауман урамындагы элеккеге Матбугат йортында (хәзер “Ногай” кунакханәсе) очраштык. Тукай клубында (хәзер Тукай конференц-залы) Флорид Әгъзамовны (Казанда журналистика факультетын оештыручы һәм аның беренче деканы) искә алу кичәсе төгәлләнгәч, сөйләшеп утырырлык урын эзләп, 4нче каттагы коридор буйлап киттек. 
	---	
Татарстан яшьләре

	№ --- | 03.03.2016	


