"Әнием үлем белән көрәшә. Авыру улыма да гел ярдәм кирәк. Йөрәгем өзгәләнә"

	Дөньяга китергән сабыеңны ничек бар – шулай яратырга кирәк. Казанда яшәүче Гөлназ Яруллина әнә шулай ди. 	 “Авыру булып туган нарасыен ташлап китүчеләр турында ишеткәч, чәчләр үрә тора. Ничек инде йөрәк түрендә йөрткән сабыеңнан баш тартып була, – дип сөйли Гөлназ. –  Сөләй­ман­ның авыруын без, гаиләбезгә кил­гән сынау, дип кабул иттек. Беренче улыбыздан соң бик тә икенче бала алып кайтырга теләдек. Карынымда малай ятканын белгәч, бер-берсенә иптәш булырлар дип бик сөендем. Тик шатлыгым озакка бармады. Улымны 32 атнада табарга туры килде. Бик кечкенә иде ул. Авырлыгы 1 кило да 700 грамм гына. Хәтта үзе сулый да алмый иде. Тууга ук баламны башка хаста­ханә­гә күчер­деләр”. 
	Гөлгенә ШИҺАПОВА	
Ватаным Татарстан

	№ --- | 21.09.2018	


