Мин белгән һәм белмәгән Хәмидә

	Сентябрьнең “әбиләр чуагы” дип аталган алдавыч иртәсендә дустым Хәмидәне эзләп, бакчасына киттем. Ничә транспортка утырганымны, нинди маҗараларга юлыкканымны язсам, озынга китә. Тиешле тукталышка килеп җиткәч тә “Коры Елга” дигән җирдән керә алмый хәйран матавыкландым. 	 Хәмидә: “Такси белән кил, акчасын үзем түлим”, – дисә дә, маҗаралы сәяхәтләрне өстен күрәм, авырлыкларны җиңү миңа рухи канәгатьләнү бирә. Элек балаларны экскурсияләргә алып барып, аларны текә ярлардан, урман чытырманлыкларыннан, тар басмалардан йөртә идем. Ә хәзер йөртеп кара, башың төрмәдә черер, билләһи. 
	---	
Татарстан яшьләре

	№ --- | 22.03.2016	


