“Исерек әтидә нәрсә бар? Аның кебек, зинhар, булмыйк...”

	Кешегә тәрбия бирү дигән нәрсәгә ышанам да, ышанмыйм да мин, җәмәгать. Гомумән, ул балага ана карынында ук табигать тарафыннан яшәр өчен нигез итеп салынадыр. Ник дисезме? Бу сорауны ачыклау өчен миндә ике чагыштыру бар. Безнең авылда Мостафа да, Бари да өчәр ул үстерде. Тик аларны тәрбияләү мәсьәләсендә, ай-hай, зур капма-каршылыклар булды, малай.	 Мостафа оланнарына дөрес тәрбия бирү максатыннан, алар алдында бер тапкыр да аракы эчмәде, тәмәкедә тартмады, әшәке сүзләрдә сөйләмәде, малайларга чын тәрбия бирергә тырышты. Әти кеше улларына авырлык тимәсен, укуларына комачаулык ясамасын, дип барлык хезмәтне гел үзе башкарды. Янәсе, укысыннар, укыгач кеше булырлар, дип гел алар турында кайгырып яшәде. 
	---	
Шәһри Казан

	№ --- | 04.08.2022	


