"Тормышта гафу итә алмастай хәлләр дә була"

	Тормышта кайчак үзебез дә сизмәстән яки аңлы рә­вештә кемнедер рәнҗетәбез, ләкин бу кешенең йөрәгенә яра ясадым, гафу сорарга кирәк дип уйламыйбыз. Гәрчә гафу сорау мөселман кешесенең әдәбе булырга тиеш. Әлбәттә, үзең рәнҗеткән яисә үпкәләткән ке­ше янына килеп, сине кичерүен сорау бик авыр. 	 Ләкин Пәй­гамбәребез Мөхәммәд (с.г.в.) бер хәдисендә: “Әгәр рәнҗеткән кешенең хакын түләмәсәң, гайбәт сөйләгән булсаң, кыямәткә кадәр гафу сорау тиешле”, – ди. Чөнки кыямәт көнендә синдәге изгелекләр синең тарафтан рәнҗетелгән кешегә күчәчәк, ә аның гөнаһлары синең өстеңә өелер. Гафу үтенү һәм аның шартлары турында “Казан нуры” мәчете имам-хатыйбы Рөстәм хәзрәт Зиннуров белән сөйләштек.  
	---	
Матбугат.ру

	№ --- | 12.09.2019	


