Зөлфия Мансур: Әти-әни ризасызлыгына карамастан, ирем артыннан колониягә киттем

	Гомерем буе бераз хыялыйрак булдым. Хәер, бу алай начар да түгелдер, хыялсыз кеше – канатсыз кош диләр бит. Бала чакта очучы булырга хыялландым, техника белән җенләндем. Мәктәп елларында да, студент елларымда да, каникулларда әтием белән комбайнда эшләп, басудагы һәр техниканы йөртергә өйрәндем. 	 
	---	
Матбугат.ру

	№ --- | 12.03.2018	


