Йорты мамыкка уралган

	Бүген татар авылларында иң матур, иң борынгы йолаларыбызның берсе – каз өмәләре гөрли. Кемдер унлап, ә кемдер күбрәк тә каз асрап, кышкылыкка каклап куялар, туңдыргычларга тутыралар, туганнарына тараталар, шәһәрдәге балаларына озаталар... 	 Ә менә Камышлыда яшәүче Әсгать һәм Әлфия Фәләховларда каз¬ларны дистәләп түгел, йөз¬ләп саныйлар. Менә кем¬нең йорты мамыкка уралган, дияргә була!   Үткән гасырның 70 - 90нчы елларында Камышлы, Кләүле районнарында Әсгать Фәләхов бик тә абруйлы кеше иде. Кинель-Черкасс авыл хуҗалыгы техникумын тәмамлаганнан соң, ул үзенең хезмәт биографиясен туган авылы Камышлыда “Сельхозтехника” оешмасында инженер-дефектовщик вазифасыннан башлап җибәрә. Аннары, Камышлы районын Кләү¬легә кушкач, механикалаштырылган отряд җитәкчесе буларак, кырларны органик ашламалар белән туенды¬рып тора, соңрак Наил Тахаутдинов җитәкчелегендәге авто¬ху¬җалыкның эксплуатация бү¬леге мөдире булып эшли. Әс¬гать Мөгыйстин улы 80нче еллар башында җитәкче буларак та таныла - Камышлыдагы Промкомбинат директоры булып 19 ел буе эшли. Туксанынчы еллар ахырында бу предприятие  акционерлар оешмасына әверелеп, тәмам ябылгач, ул күңеле тарткан эшенә башы белән чума. Әтисе өйрәтеп калдырган казлар үрчетүне Әсгать бала чагыннан ук ярата, белә, шуңа да аның йорты беркайчан да кош-кортсыз һәм малсыз тормый.  
	Эльмира ШӘВӘЛИЕВА	
Бердәмлек

	№ --- | 29.12.2017	


