“Өй­лән­мим” дип кырт кис­те, үз эченә бикләнде

	Әнием, безне калдырып, гүргә кергәндә мин бишенче классны гына тәмамлаган идем. Әнинең авырып урын өстендә ят­канын бер дә хәтерләмим. Бик сабыр иде ул. Безгә әйтмичә, белгерт­мичә ге­нә авырып йөргән ахрысы. Бәлки, әти нәрсәдер сизенгәндер. Җәйнең бик матур көнендә әнине җир­ләделәр. Өйгә, ишег­алдына бик күп кеше җыелды. Мине, ике сең­лем­не кочаклыйлар да елыйлар, кочаклыйлар да елый­лар...	 
	---	
Татарстан яшьләре

	№ --- | 27.09.2021	


