Равил Фәйзуллин Казансуда  йөзү оештырган (ФОТО)

	Шагыйрь Равил абый Фәйзуллин безне иҗаты белән дә, тормыштагы кайбер гадәтләре белән дә гел гаҗәпләндереп, сокландырып яши. Мин аның спорт, сәламәтлек чаралары белән дә дус булуын, кышын рәхәтләнеп чаңгыда йөрүен, җәен сәгатьләр буе йөзүен һәм профессионаллар дәрәҗәсендә теннис уйнавын беләм. Читтән караганда, аның бер генә минут та буш вакыты юктыр кебек. Ара-тирә нәшрият бинасында, урамда очраштыргалаганда да ул иң элек көчле куллары белән кулны кыса, икенчесе белән җилкәне «кагып ала» һәм философларча ниндидер берәр гыйбарә әйтеп, син шул гыйбарәнең чын асылына төшенгәнче ашыгып китеп тә бара.	 Беркөнне нәшриятка кергәндә,
 очратып: «Дустым, Атлас, мин уникесе көнне сәгать уникедән соң Казансуда йөзү
 оештырам. Син мине көймәдә озатучылар командасына керәсең. Килерсең бит», –
 дигәч, шунда ук риза булдым. Чорыбызның олы шагыйре сине кешегә санап үз
 «командасына» чакырган икән, кем әйтмешли, «галстукларсыз гына» аралашу өчен
 моңардан да уңай форсат кайчан чыгарга мөмкин соң?! Моннан 15-20 еллар элек Равил
 абыйның Компрессорлар заводы янындагы күпердән Ленин дамбасына кадәр, ә
 бервакыт хәтта Киров районындагы күпергә кадәр бертуктамый йөзгәнен ишетеп
 беләм. Ул чакта моны күзәтүчеләрнең шагыйрьнең түземлелегенә шаккатып сөйләгәннәре
 истә. Дөрес бу юлы Равил абый маршрутын бераз кыскартырга булган. Әмма аңа инде
 69 яшь тулып килүен дә онытмыйк. Шагыйрь үзе белән 11 яшьлек улы
 Газизне дә алган. Алдан ук шуны әйтеп китик: әле дүртенче сыйныфны гына
 тәмамлаган бу егет (аны малай гына дип әйтергә тел әйләнми) әтисе йөзгән
 дистанциянең яртысын диярлек йөзде, әгәр дә әтисе тыймаган булса, ул араны
 тулысынча да буйсындырган булыр иде. Яхшы, хуш, бу юлы да Ветакадемия
 янындагы күпердән кузгалып киттек. Равил абый белән Газиз йөзеп, ә без –озата
 баручылар өч резина көймәгә төялдек. Университет буенча сабакташым, шагыйрь
 Газинур Морат белән без бер көймәгә эләктек. Газиз дә безнең көймәгә
 беркетелгән. (Ул көймәгә менеп ял иткән арада без дә суга төшкәләп мендек).
 Икенче көймәгә шагыйрь Зиннур Мансуров белән галим Рифат Җамал утырды. Өченче
 көймәгә исә Камил Кәримов, Марат Закир, Рөстәм Галиуллин һәм Рузәл Мөхәммәтшин
 кебек язучылар төялде. Сүз көрәштерү, бер-беребезгә гаепсез генә төртмә
 җөмләләр ыргыту, кыскасы, су өстендә уйнап-көлеп бару өчен менә дигән компания.
 Мин башта ук уңайсызланып та куйдым: бездән шактыйга өлкәнрәк Равил абый һәм
 безнең малайлардан да яшьрәк Газиз йөзеп баралар, ә без – ир уртасы кешеләр
 көймәдә утырып барабыз. Ә ян-якта Казаныбызның без күрмәгән, күреп тә игътибар
 итмәгән матур манзаралары. Әнә бер якта халык арасында “сөт короле” дип аталган
 Вәгыйз Минһаҗевның Казансуга терәп диярлек салынган коттедж-замогы. Икенче якта
 – Универсиадага дип атап төзелүче 45 мең тамашачы сыйдырырлык гигант стадион.
 Аның кырыенда гына Су спорты төрләре үзәге, аквапарк. Аннан инде Көрәш сараена
 да күп калмый. Чагыштыру, уйлану, гыйбрәт алу өчен никадәр азык: бер якта
 сәламәтлек чаралары үткәрү өчен корылмалар, икенче якта 15 нче сырхауханә,
 онкология бульнисе... Ә без уртадан йөзәбез. Әллә нигә бер үтеп киткәләгән
 “Миллениум” күперенең ике өлештән торганлыгын гомердә дә белмәс идем, чыннан
 да, бер якка бара торганы икенче якка таба бара торганыннан аерылып тора икән –
 астан бу бик ачык күренә. Казансу да бик чиста дип әйтмәс
 идем. Юлыбызда шактый еш очраган селитерлы (суалчанлы) дәү балыклар моның шулай
 икәнлегенә тагын бер кат ышандырдылар. Ә без шул шакшы суда коенган булабыз
 тагын, кемнәрдер балык та тота әле. Балык дигәннән, Камил Кәримов
 “экипажы” берзаман, болай да миңгерәүләнгән суалчанлы дәү генә корбан балыгын кыйный-кыйный
 бер ишкәкләренең калагын сындырып, безнең төркемнән шактый артка калды. Шулай
 итеп, “ау” дәрте белән мавыгып китеп, алар үзләренең төп бурычларын – Равил
 абыйны озата баруны онытып җибәрделәр. Ә Равил абый йөзүен белә. Ара-тирә
 безнең белән дә сөйләшкәләп ала. Без аңа: “Аргансыздыр, бераз көймә кырыендагы
 бауга тотын!” –дибез, ә ул башын гына селки. Өч сәгатьтән артык шулай йөзеп
 барганнан соң без үзебез эшли торган “Идел-Пресс” нәшриятыннан ерак түгел
 комлыкка чыгабыз һәм җыйнаулашып Су патшасы Нептун кебек мәгърур кыяфәттә ярга
 таба атлаучы Равил Фәйзуллинны, Сабан туе батырын чөйгән кебек, һавага
 чөябез... Чыннан да, миләр кайнарлык шушындый эсседә өч сәгатьтән артык
 бертуктаусыз йөзеп 8-9 чакрым араны буйсындыру өчен күпме тәвәккәллек, рух ныклыгы,
 физик көч кирәк. Рәхмәт сиңа, Шагыйрь, безне – яшьрәкләрне дә бер мизгелгә генә
 булса да тынчу кабинетлардан табигать кочагына алып чыгып, гыйбрәтле сабак
 биргәнең өчен! Кемгәдер Равил абыйның бу адымы
 файдасыз бер шөгыль булып тоелырга мөмкин, кемдер аны масаю, кылану дип тә
 кабул итәргә мөмкин. Ә минем моны Егетлек дип атыйсым килә!      1  2 
	Атлас ГАФИЯТОВ	
Татарстан яшьләре

	№ 9 | 02.08.2012	


