Ана теле: Исемең телебез хәзинәсеннәнме?

	Исемен кеше үзе кушмый, әмма гомере буе ул аны уенда йөртә. Тәкъдир шулай язган инде: татар баласының исеме аның милләте, халкы тарихының бер бөртеге. Тагын шунысы: исемең ана телебез белән аерылгысыз бәйләнештә. Бүгенге сөйләшүебез дә шул хакта. 	     Өйрәнер өчен лингвистик чыганак буларак татар исемнәре олы бер хәзинә ул; Бу категорияне өйрәнүче ономастика фәнебез дә дөньякүләм билгеле.     Татарның исем+тел мөнәсәбәтен бик борыңгы заманнардан ук күзәтергә була. Исем сайлаганда тел, сөйләм кануннары мәҗбүри истә тотылган. Иң беренче ул – ана телеңнең аңлаешлы, уңай мәгънәле, әйтергә җайлы сүзе булсын. Уңай мәгънәле дигәндә күз уңында милли рухлы, аһәңле, яшәештә тәрбияви әһәмиятле сүз тотыла. Менә кайберләре: – яшәү мохитенең, табигатьнең кешегә иң файдалы, кадерле, кирәкле нәрсәләре атамасы (Кояш, Ай, Йолдыз, Чулпан, Җиһан); табигатьнең кешегә якын, кадерле күренеш, манзаралары (Нур, Тамчы, Энҗе, Ләйсән); кешенең иҗтимагый дөньясы белән бәйле , милләтне саклау, имин яшәү өчен кирәкле йола-гадәтләр белән бәйле уңай сыйфатлары (Гадел, Ирек, Батыр, Мәргән, Бай); кешенең иминлеген, сәләмәтлеген саклау өчен кирәкле әгъза, сыйфатлары (Бәгырь, Йөрәк, Күз, Каш, Миң. Гүзәл, Иркә, Сылу); кешегә рухый якын җанвар, терлек, кошларның (Арслан, Шоңкар, Лачын, Былбыл, Карлыгач); агач, үлән, чәчәкләрнең (Гөл, Чәчәк, Миләүшә, Роза, Ландыш) атамалары. 
	---	
Матбугат.ру

	№ --- | 05.10.2017	


