“Зәңгәр төш” (Мөхәммәт Мәһдиевнең "Бәхилләшү" романыннан)

	Без улым белән Кесмәс болынында йөрибез. Икебез дә велосипедта, ул, әлбәттә инде, миннән җәһәтрәк йөри, тауга да менеп китә, яр буеннан да выжылдап уза. Болын дигәне – каралган ярлар, үлимме-калыйммы дип чурлап аккан инеш, моңсу куаклыклар. Улым, хут белән тау битеннән менеп, колхоз басуында салават күпере ясалган «Фрегат» суы астына да кереп чыкты, әйдә, йөрсен, әтисе туган җирнең суын да, туфрагын да күрсен, күреп калсын, киләсе җәйдә ул кырыс солдат хезмәтендә булачак.	 
	---	
Татарстан яшьләре

	№ --- | 19.11.2015	


