«Без Фәрит белән торабыз, бәхетемә комачаулама»

	Миңа 5 яшь тулган елны 9 айлык энемне, әтине һәм мине калдырып әни үлеп китте. Яман шеш авыруы анда бала тапкач ук башланган булырга тиеш дигәннәр. Ләкин әни табибка кү­ренмәгән. Шул авырган килеш бала да имезгән.	 Мине һәм энемне карау өчен әти авылдан әнисен алып килде. Ләкин бабай үзе генә тора алмаганлыктан алты айдан аны кире авылга кайтарып, шул ук авылдан минем яшьтәге кызы булган Рабига дигән апаны безгә әни итеп алып кайтты. Ул бик сабыр, пөхтә һәм безне какмый-сукмый торган әни булып чыкты. Мин аңа бер айдан әни дип дәшә башладым. Кызы Фәнзилә белән дә дуслаштым. Без бергә уйный, ашый һәм бер караватта йоклый идек. әни безне аермады да бугай. Икебезгә дә бер төсле күлмәк, бер төсле курчак, бер төрле ризык бирә иде. 
	---	
Татарстан яшьләре

	№ --- | 20.09.2018	


