Бер язмыш тарихы...

	1921 - 1922 еллардагы ач¬лык афәте Похвистнево районының Гали авылын да урап үтмәгән. Һәр гаиләдә диярлек авыр югалтулар булган. Ачтан үлгәннәрнең мәетләре хәтта урамда яткан, кешеләрнең кабер казырлык та хәлләре булмый. Тау буенда зур чокыр казып, мәетләрне шунда ыргытканнар. Әбием Гайнехәят бу турыда елый-елый сөйли иде.	 Аның ул чордагы тормыш, авылдашлары турындагы ха¬ти¬рәләреннән Гаян (исеме үз¬гәр¬телде) исемле хатынның яз¬¬-мы¬шы аеруча хәтеремдә кал¬ган. ...Гаянның әти-әнисе дә, ике сабые да ачтан вафат булалар. Үзе дә хәлсезләнеп, урынга яткач, ире ташлап чыгып китә. Бер көнне Гаян барлык көчен җыеп, йортка чыга. Көзге салкын һава аның сүнеп барган җанына сулыш өргәндәй була. Кайгыдан, ачлыктан шешенгән хатын әкрен генә атлап йортыннан чыгып китә. Кайда барганын үзе дә аңламагандыр инде ул. Күрше авылга барып җиткәч, бер өйнең ишеген шакый, икенчесенекен – тик ачучы гына булмый. Бәлки анда да җан ияләре калмаган булгандыр инде. Менә хатын бер бәләкәй генә йортның тәрәзәсендә ут януын күреп ала һәм шунда таба атлый. Тик Гаянның ишек шакырлык хәле дә калмаган була, ул аңын югалтып егыла.  
	---	
Бердәмлек

	№ --- | 22.09.2017	


