Авыл башында кочаклашып саубуллашканнар. Хушлашуы булган икән...

	Марат Кәлимуллин... Кемгәдер ул яраткан бала, кем өчендер сәләтле хоккейчы, кемнеңдер якын дусты... иде. Аның арабыздан киткәненә быел 11 ел була. 2011 елның 7 сентябрендә “Локомотив” хоккей командасы фаҗигагә юлыкты. Алар арасында Марат та була.	 Аның белән аралашмасам да, күп тапкырлар күргәнем бар иде. Әнисе Рәмзия безнең авылныкы булгач (Балык Бистәсе районы, Югары Тегермәнлек авылы), әби-бабасы яшәгән йортка еш кайта иде. Безнең әниләр бер йорт аркылы яшәгән, бер сукмактан мәктәпкә йөргән. Бу югалтуны икетуганым Назил бик авыр кичерде. Марат исеме озак еллар аның теленнән төшмәде. Бергә туп типкән, бергә борчакка йөргән дусны ничек онытып булсын ди инде? Абыйсы Вадим белән һәр каникул саен авылга кайталар иде. Назил сөйләвенчә, хоккей командасында уйный башлагач, вакыт ягы тарайгач, Марат Сабантуйга булса да кайтырга тырышкан. Әгәр безнең авылныкын карап, Түбән Тегермәнлек бәйрәмен күрергә өлгермәсә, яшәгән шәһәре Тольяттига киткәч, Сабантуйның ничек үтүе хакында шалтыратып кызыксынган.  
	Дания НӘГЫЙМ	
Шәһри Казан

	№ --- | 25.08.2022	


