Күңелгә уелган яралар бик тирән

	Мин, 1940-41 елларны Балтач районы Яңгул урта мәктәбендә укып, тугызынчы сыйныфны тәмамладым. 1941 елның июнь аенда РОНОга секретарь булып эшкә урнаштым. Анда эшли башлап, берничә көн үтүгә, сугыш башланды. 30 яше тулмаган барлык ир-егетләрне сугышка җибәрә башладылар. Авыллардан атларга төялеп, ирләр район хәрби комиссариатына килә. Арбаларга хатыннарын, балаларын утыртканнар. Ирләрен, әтиләрен сугышка озатканда, хатын-кызлар, балалар үкси-үкси елыйлар, күбесенең мәңгегә кайтмаска китүләрен йөрәкләре белән тоялар кебек иде.	 Тора-бара хатын-кызларны да ала башладылар. Мәктәпләрдән укытучыларны да җибәрделәр. РОНОда инспектор Иван Ташкин (аның уң кулының өч бармагы юк иде) белән мин –16 яшьлек кыз гына утырып калдык. Иван Петрович үзе РОНО мөдире, үзе инспектор. 
	Сания ШӘРИПОВА, тыл ветераны	
Шәһри Казан

	№ --- | 09.05.2016	


