«Бөтен проблемаларның башы – әманәтнең үтәлмәвендә»

	Аллаһы Тәгалә «Әхзәб» сүрәсенең ахырында әйтә: «Без әманәтне күкләргә, җиргә һәм тауларга күтәрергә тәкъдим иттек, ләкин алар: «Юк, ул әманәтне күтәрә алмаячакбыз», – дип куркып, аны кире кактылар. Ә адәм баласы аны күтәрде.» Гадәттә, без әманәт төшенчәсен кемгә булса да ышанып тапшырылган мал, сакларга кушкан берәр әйбер яки сер дип аңлыйбыз. Коръәндә күп урында әйтеп кителгән әманәт исә ул нәрсә? Аллаһ Раббыбыз күкләргә һәм җиргә нәрсәне күтәрергә кушкан? Әлеге сораулар белән без «Өмет» мәчете имам хатибы Равил хәзрәт Бикбаевка мөрәҗәгать иттек.	 – Ислам динендә әма­нәт сүзе киң мәгънәгә ия. «Әхзәб» сүрәсендә телгә алынган әманәт ул – тиешле хакларны үтәү дигән сүз. Димәк, без гадәти тормышта куллана торган әманәт сүзенең асылы да шуннан чыккан – сиңа җаваплылык йөкләтелгән икән, син аңа тугры калырга, хыянәт итмәскә тиеш. Аллаһ Раббыбыз һәрбер әйбернең үзенең хакын кылды: Аллаһ хакы, әти‑­әни хакы, туганнар, күрше, ир-хатын, балалар хакы – һәрбер әйбернең хакы бар. Менә шул хаклар адәмгә йөкләтелде һәм адәм баласы шуны күтәрергә тиеш булды. 
	Дилбәр ГАРИФУЛЛИНА	
Шәһри Казан

	№   |  	


