Элеккечә түгел без генә (ХИКӘЯНЕҢ АХЫРЫ)

	Ул, Җинан апасының бар икәнен дә онытып, тиле кеше сыман, үзен-үзе белештермичә өйләренә йөгерде. Кайтып җиткәнче туктамады. Гайшә кайтып җиткәндә капка төбен тирә-күрше сырып алган иде. Ике якка аерылып аңа юл бирделәр.	 Хикәянең башын моннан укыгыз. – Гайшә, Гайшә балакаем, сабыр бул, - дип өйләреннән аңа каршы әтисе чыкты. Аның артыннан Закирә белән апалары күренде.   
	Рәфкать ШАҺИЕВ	
Матбугат.ру

	№ --- | 17.11.2020	


