Абугали Галимов: Санаторийдан кайткач, хатын мине башта өрдереп карый, аннары сары марҗалар чәче эзли 

	 “Яр Чаллы” санаториенда дәваланып ятам. Хатыным онытып бетермәсен дип, кулыма “куян күчтәнәче” тотып, әллә нигә бер өйгә кайтып әйләнәм. Мине юксынган-сагынган сөеклем иң башта, эчмәде микән дип, мине өрдерә, аннан чәчбиләр белән чуалмады микән дип, киемнәрдән ислемай исе, сары марҗалар чәче эзли.	 “Таможня”ны уңышлы узгач, минем чират җитә. Иң башта йокы бүлмәсенә үтеп, чит ир исе килми микән дигәндәй, уңны-сулны иснәгән булам. Аннан шапы-шопы шифоньерларны ачып-ябам. Җәмәгатемнең артымда торганын беләм, тик аны күрмәмешкә салышам. Шифоньердан соң ваграк тартмаларны карарга-актарырга тотынам. Шушы урында җимешемнең сабырлыгы төкәнә: “Үлләм, фәләннәр йортыннан кайтып мине тикшергән була, егылып китәрсең!” – дип сөрән сала. Шуның белән уен тәмам. Ул да, мин дә канәгать. Мин тагын санаторийга юл алам. * * * 
	---	
Татарстан яшьләре

	№ --- | 22.12.2015	


