"Табиблардан никадәр үтенеп сорасам да, ишетергә теләмәделәр"

	Язмышның ачы шаяруымы, әллә инде Ходай тарафыннан җибәрелгән бер сынаумы, кайчак гаиләдә сәламәт булмаган бала туа. Түземсезлек белән зарыгып көткән, дөньяга әле генә аваз салган сабыена табиблар тарафыннан “үзенчәлекле” бала булуы турында куелган диагноз ата-ана язмышында кис­кен борылыш ясый. 	 Инвалид балаларны тәрбияләүнең авырлыгын сүз белән генә әйтеп бетерерлек түгел, әлбәттә. Киләчәктә сабыен аякка бастыру, тиешле дәрәҗәдә тәрбияләү, тормышка яраклаштыру өчен күп көч һәм зур сабырлык таләп ителгәнен һәркем яхшы аңлый. Тик ничек кенә булмасын, ата-ана үз тормышын корбан итеп, бөтен гомерен нарасыена, аны сәламәтләндерүгә юнәлтергә тырыша. Бүгенге көндә Россиядә инвалид балалар һәм физик кимчелекләре, үсешләрендә үзенчәлекләр булган нәниләр саны 600 меңнән артык. Илебездә инвалидлар саны кимүе күзәтелсә дә, якты дөньяга туганда ук сәламәт булмаган балалар саны елдан-ел арта баруы аяныч хәл. Моңа нәрсә сәбәп соң, язмыш тарафыннан сабыйлар ник кимсетелә? Боларның сәбәбен табиблар беравыздан – әниләрнең артык яшь яки бала табу яше узган булуы, начар гадәтләр, сәламәтлеккә зыян китерүче эш урыннарында хезмәт итү, экологик яктан чиста булмаган урында яшәү һәм нәселдән килә торган авырулар белән аңлаталар. Ходайга шөкер, республикабызда язмыш тарафыннан кимсетелгәннәргә ярдәм кулы сузарга әзер булган үзәкләр бар. Шундыйларның берсе — Индустриаль районда урнашкан халыкка социаль хезмәт күрсәтү үзәге. Әлеге үзәкнең җылы канаты астында физик һәм акыл ягыннан мөмкинлекләре чикләнгән балаларны һәм яшүсмерләрне реабилитацияләү бүлеге эшләп килә. Биредә 18 яшькә кадәр сәламәтлекләре чикләнгән балалар социаль көнкүреш, психолог, логопед ярдәме алалар, кул эше белән шөгыльләнәләр. Реабилитацияләү бүлеге бүгенге көндә кемгәдер үсеш өчен өстәмә белем алу ноктасы булса, йөри һәм сөйләшә алмаган балалар өчен үз яшендәгеләр белән аралашу, уен белән мавыгып, авыртулардан онытылып тору мизгелләре бүләк итә. Бүлек җитәкчесе Ольга Попцова: “Баланың физик үсеше никадәр начар булса да, бирегә килеп, елмаюлы йөзле, сабыр холыклы тәрбияче апалары белән шөгыльләнгәннән соң, кәефләре күтәрелә, канәгать булып кайтып китәләр”, — ди. Үзәктә оештырылган дәресләр һәм чараларда катнашып, бала үзен башкалар янында тоту, аралашу серләренә өйрәнә, шул рәвешле, сәламәтлегенә карап, балалар бакчасына һәм мәктәпкә бару өчен үзенә күрә адаптация үтә. Иң кызганычы, инвалид балалар арасында үзен начар хис иткән, үз-үзен тота алмаган балалар да күп икән. Андыйлар үзәккә килеп йөри алмаганлыктан, тәрбиячеләр бала янына махсус барып йөриләр һәм балага үсеш өчен кирәк булган күнекмәләр ясыйлар. “Тәрбияче сәламәтлекләре физик яктан чикләнгән балаларга ярдәм итеп кенә калмый, ул — баланың әти-әнисе өчен дә зур таяныч. Авыру баланы тәрбияләү, күнекмәләрне дөрес итеп ясатырга өйрәнү ата-ана өчен бик мөһим”, — ди җитәкче. 
	Ләйсән ӘХМӘТОВА	
Яңарыш

	№ --- | 24.11.2017	


