“Акча түләгәч карый инде”

	Хатыным белән тату гомер иттек. Мин кулдан килгәнчә аңа өй эшлә­рендә булышып яшәдем, ул миңа авыр вакытларда таяныч булды. Ләкин, кызганыч, пенсиягә чыккач авырый башлады. Аңа кадәр төзелеп бетмәгән күпердән чыкканда егылып башын бәргән иде. 	 Рентген баш миендә үзгәреш шуннан башланганын күрсәткән. Һәрхәлдә, врачлар шулай дип әйттеләр. Хатыным беренче мәлләрдә вак-төякләрне генә онытса, соңыннан үзенә ничә яшь икәнен дә әйтә алмый башлады. Миңа аны карау авырлашты. Кызым әнисен шәһәргә алып китеп карар иде, әмма фатирлары ике бүлмәле генә. Шунда ире, яшүсмер улы белән яшиләр. Ә әнисе кайвакыт бәдрәфкә дә барып җитә алмый... Шуңа күрә, кызым белән киңәштем дә, шундый авыруны карый-тәрбияли белүчене эзләргә тотындым, төрле җиргә игъланнар бирдем. Күп тә үтмәде, бер хатын чылтыратты. Рәсимә исемле, 50 яшьлек ханым икән. Авылга күченеп кайтырга да риза. Бүтән чылтыратучы булмады, шуңа Рәсимә карый дип килештек. 
	---	
Татарстан яшьләре

	№ --- | 25.11.2021	


