Үзебез чиләнгән дә җиткән (“Эш кушмагыз минем балага!“ дигән язмага кайтаваз)

	“Ватаным Татарстан“да басылган “Эш кушмагыз минем балага!“ дигән язма турында бик озак уйланып йөрдем. Элек, совет чорында, шундый миф бар иде: балаларны (авыл балаларын) никадәр күбрәк авыр эшкә җиксәң, шулкадәр яхшырак хезмәт тәрбиясе бирәсең. Мин үзем шундый “тәрбия“ алып авыл мәктәбендә укып үстем.
 Бу “тәрбия” студент чакларда да дәвам итте, соңыннан 26 ел укытучы буларак балалар белән басуда эшләргә, моннан тыш, юл кырыен чабарга, басуда колхоз печәнен җыярга, вагоннан ашлама бушатырга туры килде. Нык үскән социализм җәмгыятенең соңгы елларында инде халыкка ит җиткереп булмый башлагач, “хезмәт тәрбиясе“ киңәйде: мәк­тәпләрдә дуңгыз-сарык асрата башладылар. Болар барысы да, билгеле, җитәкчелекнең эш рәте белмәвеннән, бөтен дөнья техник прогресска таянып алга барганда, унтугызынчы гасырда калуы аркасында иде. Авыр кул хезмәтен алыштырырлык иң гади технологияләрне дә файдаланырга өйрәтелмәгән кысыр тү­рәләр армиясе арзанлы эш көче буларак авыл балаларын рә­хим­сез рәвештә эксплуата­ция­ләде, аларның җелеген суырды. Эшлә­гән эшкә йә бөтенләй тү­ләнми, түләнсә, тиеннәр генә иде.  
	Рәшит ФӘТХРАХМАНОВ	
Ватаным Татарстан

	№ 197 | 25.12.2015	


