Тумый калган сабыемны, бик еш төшемдә күрдем. Үпкәле иде ул миңа...

	Халык белән аралашуда, яңа танышлар-дуслар табуда язучы булуым ярдәм итә. Яңа китабым чыккач та, дусларның оныкларына өләштем. Шундый танышларның берсенә китабымны биргәндә, кызыксынып карап торган ханымнан: «Сезнең оныкларга да кирәкме әллә?» - дип сорап куйдым. Ул моңсу гына елмайды да: «Оныклар юк шул әле. Бердәнбер улыбыз тормыш корырга бик ашыкмый...	 
	Йолдыз ШӘРАПОВА	
Шәһри Казан

	№ --- | 07.11.2022	


