Четверть жизни он руководил Театром имени Вахтангова, десять лет возглавлял Союз театральных деятелей, но кумиром публики был всегда.
Гомеренең чиреген ул Вахтангов исемендә ге театр белән җитәкчелек итте, ун ел Театр эшлеклеләре берлеген җитәкләде, әмма публиканың кумиры һәрвакыт булды.