Господи Вседержитель! — Бах уронил лицо в ладони и долго сидел так, слушая жужжание старухиного колеса; он почему-то не сомневался, что Клара говорит правду.
Йа алла! - диде Бах, сыңар күзен уч төбендә төшереп, һәм карчыкның тәгәрмәче әйләнгәнен тыңлап бик озак утырды; ул нигәдер Клараның дөресен сөйләвенә шикләнми иде.