Таких, как он, — трудоголиков, открыто декларирующих свою приверженность к модернизации, к вестернизации, — было немного, а в театре совсем уж мало.
Аның кебек кешеләр,- эш сөючән, модернизациягә, вестернизациягә үзенең бирелгәнлеген ачык игълан итүчеләр- күп түгел иде, ә театрда бөтенләй инде аз.