В своей книге «Это было навсегда, пока не кончилось…» Алексей Юрчак убедительно показывает, как в брежневские времена выхолащивались коммунистические догмы и тексты, как рутинные ритуалы подменили собой общественно-политическую жизнь и как основная масса населения, внешне участвуя во множестве ритуалов, дистанцировалась от политики и идеологии, создавая некие виртуальные «пространства вненаходимости», где люди существовали автономно от власти.
"Бу мәңгегә булды, беткәнчегә кадәр.." дигән китабында Алексей Юрчак шуны ышандырып күрсәтә, Брежнев чорында коммунистик догмалар һәм текстлар ничек итеп төшереп калдырылган, ничек итеп ритуаллар үзләре белән иҗтимагый-сәяси тормышны алыштырган һәм ничек халыкның күп өлеше тышкы яктан бик күп ритуалларда катнашып, сәясәт һәм идеологиядән читләшкән, ниднидер виртуаль "табылып булмый торган киңлекләр табып", анда халык хакимияттән тыш яшәгән.