Лашманы не переставая писали прошения правительству, жалуясь на свалившиеся на них тяготы.
Чынлап та, тора-бара алар инде имтиязлы сыйныф булу бер якта торсын, киресенчә, нәкъ хөкүмәтнең крепостнойларына әверелгәннәр иде.