Испугавшись позора перед людьми, отец сажает ее на корабль вместе с «сорока девушками, сорока верблюдами, сизым голубем, попугаем, неугасаемыми светильниками, неиссякаемыми яствами» и произнеся «кому суждено, тому достанется», отправляет в море.
Кеше алдында хурлыктан куркып, аталары аны «кырык кызы, кырык дөясе, күк күгәрчене, алтын кузысы, тутый кошы, сүнмәс чырагы, төкәнмәс азыгы» белән бергә алтын көймәгә утыртып, «бер насыйплыга юлыгыр» дип «Торатау»дан «Төн диңгезе»нә агызып җибәрәләр.