появление в одной студии статного голубоглазого офицера Росгвардии, плачущего при всех от боли утраты, и сухопарого темноглазого танатолога, без эмоций отвечающего на непонятном профессиональном медицинском жаргоне, сразу определяло симпатии специфической аудитории.
Бер студиядә бөтенесе алдында елап утырган сынсыйфатлы зәңгәр күзле Росгвардия офицеры һәм бернинди хисләрсез аңлаешсыз профессиональ медицина жаргонда җавап биргән арык, кара күзле танатологның пәйда булуы үзенчәлекле аудиториянең симпатиясен шундук билгеләде.