В условиях закрытого авторитарного режима у наблюдателей не было возможности судить о внутриполитической ситуации в Узбекистане, однако концентрация власти в руках одного человека порождала опасения, что со смертью Каримова в элитах начнется ожесточенная борьба за его наследство — как политическое, так и материальное.
Ябык авторитар режим шартларында күзәтүчеләрнең Үзбәкстанның эчке сәяси хәле турында фикер йөртү мөмкинлеге булмады, тик хакимият белән бер кеше генә идарә иткәнгә күрә, Кәримов үлгәч мирас өчен бик каты көрәш башланачагы турындагы куркыныч бар иде — сәяси һәм матди яктан.