Старожилы припоминают и самого Ферликовского — коренастого полноватого человека, который приходил к ней в гости, выходил курить во двор и ни с кем не здоровался.
Күптән яшәүчеләр Ферликовскийның үзен дә хәтерлиләр — аның янына кунакка йөрүче киң җилкәле, таза гәүдәле кеше, ишегалдына тартырга чыккач, беркем белән дә исәнләшми торган була.