Среди написанных после революции немногочисленных художественных произведений Г.Рахима (рассказов «Осенний рассказ»), «Женитьба одного поэта», пьесы «Җанвар») выделяется повесть «Идель» (1921), которая, по мнению современных исследователей, является одной из вершин татарского модернизма.
Г. Рәхимнең инкыйлабтан соңгы иҗатындагы азсанлы әсәрләре («Көзге хикәя», «Бер шагыйрьнең өйләнүе» хикәяләре, «Җанвар» пьесасы) арасында “Идел” повесте (1921) аерым урын алып тора. Ул, бүгенге көн галимнәре фикере буенча, татар модернизмының югары баскычка күтәрелүен дәлилләгән әсәрләрнең берсе.