До середины XX века расстройства пищевого поведения (самые известные из них — нервная анорексия и булимия) диагностировали редко; резкий рост статистики принято связывать с распространением глянцевой культуры и новых стандартов красоты:
XX гасыр уртасына кадәр ашкайнатуның бозылуы (иң танылганы - нерва анорексиясе һәм булимия) сирәк куелган; статистиканың кинәт артып китүен глянец культурасының һәм яңа гүзәллек стандартлары таралу белән аңлату кабул ителгән: