Сама задача формулирования «образа будущего» предполагала наличие выбора между обсуждаемыми в элите сценариями развития страны, в то время как инерция кампании по умолчанию диктовала совсем другую логику – исключение самой возможности вариативности будущего.
"Киләчәк образы"формалаштыру бурычы итеп фикер алышуга хөкем ителгән сценарийлар арасында фикер алышулар булуны күздә тота, шул ук вакытта, кампания инерциясе бөтенләй икенче мантыйкка - киләчәк вариативлыгының мөмкинлекләрен аерып төшергән.