В течение дня они искали возможных сообщников Антона Б. «Шли с другом к нему домой [после нападения], остановилась машина с солдатами, один спросил, не видел ли я тут мужчину без одежды с топором, — вспоминает Всеволод. — Мне стало как-то страшно, я начал осматриваться по сторонам.
Көн дәвамында алар Антон Б. ның мөмкин булган җинаятьтәшләрен эзләгән. "Дустым белән аның өенә бара идек [һөҗүмнән соң], солдатлар белән машина туктады, аларның берсе мин киемсез балталы ирне монда күрмәдемме дип сорады", — дип искә төшерә Всеволод. — Миңа ничектер куркыныч булып китә, мин як-ягыма карана башладым.