Как и всегда у Папаиоанну, это изумительная по художественной глубине и продуманности работа одновременно и про базовые вопросы человечества, и про частную рефлексию режиссера.
Папаиоаннаның, һәрвакыттагыча, эше бер үк вакытта матур тирәнлектә һәм шул ук вакытта кешелек дөньясының нигез мәсьәләләре турында да, һәм режиссерның шәхси рефлекциясе турында да.