«Его зарыли в шар земной, / А был он лишь солдат, / Всего, друзья, солдат простой, / Без званий и наград. / Ему как мавзолей земля — / На миллион веков, / И Млечные Пути пылят / Вокруг него с боков. / На рыжих скатах тучи спят, / Метелицы метут, / Грома тяжелые гремят, / Ветра разбег берут. / Давным-давно окончен бой... / Руками всех друзей / Положен парень в шар земной, / Как будто в мавзолей».
Аны җир шарына күмгәннәр, / Ә ул бары солдат кына булган, / Бары тик , дуслар, гади солдат, / аңа җир мавзолей кебек, Миллион гасырларга, һәм Юллар ялкында, аның тирәсендәк ырдан, болытлар йоклыйлар, давыл котыра, Авыр күк күкри, Җилләр көчәя, Күптән инде сугыш тәмамланган, Барлык дусларның куллары белән, егет Җир шарына салынган, Мавзолейга кебек.