В предыдущих своих статьях, посвященных теме величайшего из всех человеческих чувств, я писал о любви к Аллаху, к Пророку (саллаллаху алейхи ва саллям), к родителям и детям, к жене… В этой своей статье я хотел бы через призму любви раскрыть мусульман с еще одной стороны – как жизнерадостных, активных и открытых людей.
Иң бөек хисләрнең берсе булган мәхәббәткә багышланган алдагы мәкаләләремдә мин Аллаһы Тәгаләне, Пәйгамбәребезне (салләллаһу галәйһи вә сәлләм), әти-әни һәм балаларыбызны, хәләл җефетебезне... ярату хакында яздым. Бу мәкаләдә исә мөселман кешесен мәхәббәт призмасы аша тагын бер яктан – шат күңелле, актив һәм ачык кеше буларак ачарга телим.