А в произведении автор описывает Фатхуллу хазрата как объект насмешек, тем самым предсказания, мысли и предположения о будущем теряют свой смысл, становятся лишь фоном событий 1950 года.
Ә тулаем әсәрдә авторның Фәтхулла хәзрәтне көлү объекты итеп сурәтләве киләчәкне күзаллау турындагы фикерләрнең асыл мәгънәсен, аларның югарылыгын шактый киметә.