В связи с этим мы — то есть режиссеры — всё время заново открываем колесо, потому что прошлое для нас забыто.
Моның белән бәйле без - ягьни режиссерлар, һәрвакытта яҗадан тәгәрмәч уйлап табабыз, чөнки үткәндәге безнең өчен онытылган.