Но из окна вагона я видел тебя, и почему-то, глядя, как ты стоишь, локтями прижимая шубу и засунув руки в рукава, — глядя на тебя, на желтое стекло в вокзальном окне за тобой и на твои серые ботики — один в профиль, другой en trois quarts, почему-то именно тогда я понял, как я люблю тебя, — и затем ты так хорошо улыбнулась, когда заскользил поезд. А знаешь — ехали мы совершенно исключительно плохо.
Ләкин мин сине вагон тәрәзәсеннән күрдем, һәм ни өчендер, синең арттан һәм кулларын җиң эченә тыгып, һәм синең соры ботиларыңа карап,бер профильдә, икенчедән en trois quarts, нигәдер нәкъ менә шул вакытта мин сине үлеп яратканымны күрдем, - аннары, поездга җиткәндә, нәкъ менә шул вакытта син бик матур итеп елмайдың.