У него, как у [композитора Антона] Веберна, все слова висят на своих местах, это можно просто чувствовать, необязательно все понимать до конца.
Аның, [композитор Антон] Вебернныкы кебек үк, барлык сүзләре дә үз урыннарына куелган, аны бары тик тоярга гына кирәк, барысын да ахырына кадәр аңлап бетерү мәҗбүри түгел.