И, по закону басни Лафонтена (и Крылова) про лису и виноград, люди стали высмеивать «леоперда» за китчевую роскошь и превращать идею благородного меха в пародию на самого себя вроде причесок с характерными пятнами или лосин и нижнего белья в духе «дикая кошечка».
Һәм, Лафонтенның (һәм Крылоның) төлке белән йөзем турындагы мәсәле законына таянып, кешеләр "леопард" ны зәвыксыз зиннәте өчен мыскыл итә һәм затлы тире идеясен чәчләренә шундый таплар белән прическа рәвешендә үз-үзләренә пародиягә яки "кыргый мәче" рухындагы лосиналар һәм эчке киемгә әйләндерде.