Конечно, тогда я всеми силами гнал от себя эту мысль, но рано или поздно в тебе просто прорывается внутренний голос, который начинает кричать:
Әлбәттә, мин барлык көчтән үземнән бу уйларны куа идем, ләкин иртәме-соңмы синдә эчке тавыш бәреп чыга һәм кычкыра башлый: