Начинаем работать, и я понимаю, что игла просто проваливается, он как будто пустой внутри, нежный такой.
Эшли башлыйбыз, һәм мин аңлыйм, энәнең уңышсызлыкка очраганын мин аңлыйм, ә ул үзендәге буш, буп-буш кебек.