Через пять минут быстрого траверса по куруму я больно приземляюсь на колено и понимаю, что в таком темпе мне идти небезопасно и почти невозможно.
Биш минуттан соң инде тиз-тиз генә курума буйлап тез тиңентен тезләнәм һәм мондый темпта куркынычсыз йөрүем бөтенләй мөмкин түгел дип аңлыйм.