Иза тогда и подумать не могла, что ее мужа ждет всенародная слава, потому ничего не хранила, да, честно говоря, и не придавала его поэтическим опытам ни малейшего значения.
Иза ул вакытта, аның ирен бөтен халык даны көтәчәген уйлый да алмаган, шуңа берни дә сакламаган, әйе, дөресен әйткәндә, аның поэтик тәҗрибәләренә аз гына да әһәмият бирмәгән.