Все частные случаи несовпадения интересов, столкновений интересов России и Запада сложились там в одну общую картину, а именно что Россия вернулась в качестве глобального соперника, что Россию не добили не в плохом смысле слова, не то чтобы она должна была лежать в дымящихся руинах, но вот в 1991 году ей оставили слишком много, ей оставили все-таки контроль над очень большой территорией, оставили ядерное оружие, не было полной конверсии ВПК, вообще ей оставили довольно большую политическую свободу, не включили ее в какое-то институциональное поле американское, не знаю.
Россия белән Көнбатыш мәнфәгатьләре туры килмәүнең, мәнфәгатьләр бәрелешенең барлык аерым-аерым очраклары анда бер гомуми картинага оешкан, ә нәкъ шунсы: Россия глобаль көндәш булып кире кайтты, Россияне, начар мәгънәсендә әйткәндә, ахырга кадәр харап итеп бетермәгәннәр, ул төтен чыгарып ятучы хәрабәләр булып ятарга тиеш түгел инде анысы, тик менә 1991 елда аңа шактый күп калдырганнар, аңа бик зур территорияне контрольдә тоту мөмкинлеген калдырганнар шул, атом-төш коралын калдырганнар, ВПК тулысынча конверсияләү юк иде, гомумән аңа шактый зур сәяси ирек калдырганнар, аны Американың ниндидер бер институт кырына кертмәгәннәр, белмим инде.