Вместе с тем, если тюрки, с одной стороны, представляли богов в виде отдельных существ с определенными свойствами, то, с другой, по той причине, что боги заполняют вселенную, подобно влаге, пропитывающей песок, они абстрактно называли ее (Вселенную. – М.И.) “тенгре” или “җир-суб” (досл.:
Шулай да төрекләр тәңреләрне, һәрбер аерым вакыйгада уртак булулары сыйфаты белән, аерым мәгъбүдләр итеп танысалар, икенче яктан, тәңреләр бөтен галәмгә, комга сеңгән су шикелле, сеңеп киткәнлекләреннән, табигатьне бер абстракт аңланган нәрсә рәвешендә "тәңре" санап яисә бөтен тәңре белән тулган галәмне мәгъбүдләр рәвешендә берләштереп аңлап, «тәңре» яисә «җир-су» дип тә аташтыргалаганнар.