Подойдя к гробу, все наклонялись, целовали ступни и бормотали молитвы, а в это время из верхней части саркофага святой Спиридон с черным высохшим лицом глядел сквозь стекло с выражением крайнего неудовольствия.
Табут янына җиткәч, барысы да иелә төштеләр, табанын үптеләр һәм догаларын сөйләнделәр, мыгырдадылар, ә шул вакыт саркофагның өске өлешендәге пыяладан кара кипкән йөзе белән изге Спиридон бик нык канәгатьсезлек белән карап тора иде.