Оно имело мобилизационное значение, но если в нем и были идеи, особенно по направлениям расходования бюджетных средств, то они не были обеспечены ресурсами — как минимум бухгалтерски не сходились первая (экономико-социальная) и вторая (милитаристская) части.
Ул мобилизацион әһәмияткә ия, ләкин әгәр дә анда идеяләр, бигрәк тә бюджет акчаларын тоту юнәлешләре буенча булса, алар ресурслар белән тәэмин ителмәгән булган - ким дигәндә хисапчыл беренче (икътисади-социаль) һәм икенче (миллиарстская) өлешләре белән килешә алмаган.