Настоящая ирония судьбы заключается в том, что в итоге в максимально неблагоприятном положении оказалась западная коалиция, вынужденная действовать, полагаясь на ненадежных союзников в лице «светской» оппозиции, да еще и на враждебной, малоизученной территории, в условиях противодействия центрального правительства, а также России и Ирана.
Чып-чын язмыш ирониясе шунда ки, нәтиҗәдә, көнбатыш коалиция максималь начар хәлдә калды. Ул "югары җәмгыять" оппозициясе йөзендәге ышанычсыз союздашларга таянып, дошманлы, аз өйрәнелгән территориядә, үзәк хөкүмәт , шулай ук Россия һәм Сирия каршылыгы шартларында эш итәргә мәҗбүр булды.