Хотя у Туминаса она традиционно, с сантиментами, заламывая руки, и без всяких подтекстов, поет о радостях любовного рабства.
Туминаста ул гадәттәгечә, хис-тойгыларны күрсәтеп, борчылу-кайгыруны белдереп, бернинди яшерен мәгънә салмыйча, мәхәббәт коллыгы шатлыклары турында җырласа да.