Но при этом у нас он становится каким-то особенно недовершенным, как будто он всклокотал в руках, вырвался, а дальше за этим ничего не последовало.
Ләкин шул ук вакытта ул бездә аеруча бер дә ышанмаган кебек булып китә, әйтерсең лә, ул кулына куйган кебек, ычкынды да, шуннан соң берни дә дәвам итмәде.