У него своя манера петь, как будто Сизиф восходит в гору и ему всё тяжелее и тяжелее, в какой-то момент, в конце строфы, он как бы срывается вниз и вновь продолжает восхождение.
Җырлаганда аның үз манерасы, әйтерсең лә, Сизиф таулардан күтәрелә, аңа тагын да авыррак, авыррак була, һәм ул строфа ахырында яңадан аска төшеп, яңадан күтәрелүен дәвам итә.