Но я даю значительную часть имен вообще без всякого смысла, потому что иначе, если писатель придумывает одни лишь говорящие имена, которые выводят на какие-то философемы, то он лишает текст жизни, делает его безвоздушным.
Ләкин мин исемнәрне шактый өлешен бернинди мәгънәгә карамыйча бирәм, чөнки язучы бары тик ниндидер философемаларга чыгара торган сөйләүче исемнәрне генә уйлап тапкан очракта, ул тормыш текстын юкка чыгара, һавасызга әйләндерә.