В книге «Слово для „леса“ и „мира“ одно» писательница чуть ли не впервые поставила вопрос о гуманитарной значимости технологического прогресса и о том, насколько гибельным может быть представление о превосходстве одной цивилизации над другой, сформированное с опорой на внешние параметры.
"Урман" һәм "дөнья" өчен сүз бер" китабында язучы беренчеләрдән булып технологик процессның гуманитар әһәмияте, һәм шулай ук, тышкы параметрларга таянып формалаштырган һәм бер цивилизациянең икенчедән өстенрәк булган кузаллауның нинди дәрәҗәдә фаҗигале булуы хакындагы сорауларны куя.