Но Сталина это не останавливало — у него вообще было мировоззрение типичного уголовника, для которого ничего не стоило для решения своих проблем кого-нибудь ограбить.
Ләкин Сталинны бу туктатмады - ул чын типик җинаятьче рәвешендә иде, гомумән, үз проблемаларын хәл итү өчен берәр кемне талаудан аны бернәрсәдә туктата алмый иде.