щеглы, зеленушки, горихвостки, трясогузки, иволги, а иногда можно было увидеть нежно-розового, черного или белого удода, тюкающего землю своим длинным загнутым клювом и строящего гнездо, но, оторопев при виде моей персоны, он тут же улетал.
Келәмнәр, яшел кәҗәләр, таяклар, калтыравыклар, калтыравыклы җирне, ә кайчак алсу төстә, кара яки ак папул күрергә була. Ул үзенең томшыгы белән җирне тырный, оя кора, ләкинмине күрү белән очып китә иде.