А я смотрел в огонек печки, где угольки тлели, превращались в пепел, и словно видел этот догорающий город. Так пробуждалось воображение.
Ә мин мич утына карадым, анда күмер җемелди, көлгә әйләнә иде, ул янып бетеп баручы шәһәргә охшый иде. Шулай күз алдына китерү башланды