Он просто бил, бил, бил, представляя себе, что вместо груши лупит по Меченому, по той жизни, которую он вел в подворотнях, занимаясь мелким грабежом.
Ул бары кыйнады да кыйнады, груша урынына Меченыйны, вак-төяк талау белән шөгыльләнеп, капка асларында алып барган тормышын дөмбәслим дип күз алдына китереп, кыйнады.