Они доказывают — и весьма справедливо, — что положение крепостного человека есть состояние неестественное, противное разуму и христианской вере, что человек в рабстве перестает быть человеком и делается вещью…
Алар исбат итә — һәм бик гадел рәвештә — крепостной кешенең хәле табигый түгел, акыл һәм христиан диненә каршы, кеше коллыкта кеше булудан туктый һәм әйбергә әйләнә...