Я привыкла взглядом цепляться за зал, а у меня был просто стеклянный взгляд. Так что я тренировалась у зеркала, если честно, и наблюдала за слепыми — как они ходят по улице.
Мин күз карашым белән залга эләгергә өйрәнгән, ә минем бары туң караш иде. Шулай итеп мин көзге янында күнегүләр уздырдым, һәм сукырлар артыннан күзәттем — алар урам буйлап ничек йөри.