С его точки зрения, свидетельствами тому являются вторжение администрации Буша в Ирак в 2003 году и ее неумелое управление американской экономикой; решение администрации Обамы свергнуть режим Каддафи в 2011 году и уйти из Ливии, оставив после себя полнейший хаос; попытки Обамы поддержать свержение режима Асада в Сирии; продвижение демократии и «цветных революций» на территории бывшего Советского Союза; провальная политика США в Афганистане.
Аның карашларынча, 2003 елда Буш администрациясенең Иракка бәреп керүе һәм аның Америка икътисады белән дөрес булмаган идарә итүе; 2011 елда Обама администрациясе карары белән Каддафи режимын юкка чыгару һәм үзеннән соң тулысынча хаос калдырып, Ливиядән чыгып китү; Обаманың Сириядә Асад режимын җимерергә омтылуны хуплавы; элеккеге союз территориясендә демократия җәелдерү һәм "төсле" революцияләр ясау; АКШның Әфганстандагы уңышсыз сәясәте шуның шаһитлары булып тора.