Видимо, это их радовало и утешало, ведь они сами [пусть и все понимали] не могли так сказать.
Күрәсең, бу аларны шатландырган һәм юаткандыр, чөнки алар үзләре [барысы аңласалар да] болай әйтә алмыйлар иде.