Мы ужинаем в гостевом доме в Агре с молодой хозяйкой, восхищаемся ее кулинарными изысками, расспрашиваем о местной культуре, и тут ни с того ни с сего она со вздохом заявляет:
Без Аградагы кунак йортында яшь хуҗабикә белән кичке аш ашыйбыз, аның аш-суына сокланабыз, җирле мәдәният турында сорыйбыз һәм ул тиктомалдан авыр сулап куя: