Люди, с которыми Янкилевский был откровенен, знали, что папе он посвятил целую поэму, насколько мне известно, так им и не завершенную, и, хотя Владимир Борисович как подлинный концептуалист был всегда в состоянии очень точно и выверено выразить то, что думал и чувствовал, главным средством его самовыражения, без сомнения, были не тексты, а художественные произведения.
Янкилевский белән ачыктан-ачык сөйләшкәннәр беләләр, ул әтисенә, минем белгәнемчә, бер поэманы багышлаган һәм тәмамлый алмаган, чын концептуалист буларак, Владимир Борисович, ул үзе нәрсәне уйлаган һәм тойган тулысы белән күрсәтергә тырышкан, әмма ул текстта моны күрсәтә алмаган, ә сәнгать әсәрендә ул төгәл күрсәтә ала.