Северокорейцы, став гражданами единого государства, довольно быстро привыкнут к новому – заметно более высокому – уровню жизни, к возможности каждый день есть чистый рис, а не опостылевшую кукурузу.
Төньяк Кореялылар, бердәм дәүләт гражданнары булып, яңа - сизелерлек югары - яшәү дәрәҗәсенә, көн саен туйдырып бетергән кукуруз түгел, чиста дөге ашау мөмкинлегенә шактый тиз ияләшә башлаячаклар.