В первой версии документа упоминалось даже право называть себя Монархом, Президентом и Королем, а также пожизненные гарантии неприкосновенности личности и имущества, но из итогового текста конституции они исчезли — зато сохранилось право назначать и увольнять главного судью и генпрокурора.
Документның беренче версиясендә хәтта үзен Монарх, Президент һәм Король дип атау хокуклары, шулай ук шәхес һәм милек кагылгысызлыгының гомер буе гарантияләре искә алынган була, әмма конституциянең нәтиҗәдәге текстыннан алар бетерелә — аның каравы баш хаким һәм генпрокурорны билгеләү һәм эшеннән азат итү хокугы калдырыла.