«Беда в том, что эйджизм давно стал повседневным, внедрился в язык на уровне бытовых разговоров, — утверждает Рогозин. — «Она не выглядит на свой возраст», «такой подвижный и не скажешь, сколько ему лет» — все это воспринимается как комплименты, а на деле, это маркеры эйджизма, который всегда начинается с бегства от старения, отождествлением старости с дряхлостью».
Иң куркынычы эйджизмның күптән көндәлеккә әйләнүе, телгә көнкүреш сөйләшүләр дәрәҗәсендә үтеп керүе, — дип белдерә Рогозин. — "Аны бу яшьтә дип әйтмәссең", "шундый хәрәкәтчән, аңа шул кадәр яшь дип әйтмәссең дә" — болар барысы да комплимент буларак кабул ителә, ә гамәлдә, буһәрчак картаюдан качудан, картлыкны бетешкәнлек белән тәңгәлләштерүдән башланган эйджизм маркерлары".