Контрастное сочетание близкого к османскому наречию торжественного языка (подобного стилю «Мухаммадии») с использованием множества арабских и персидских слов, с одной стороны, и такой незначительной темы, с другой, представляется очень комичным.
Мөхәммәдия өслүбе шикелле тантаналы, бик күп гарәп-фарсы сүзләре катышкан, госманлы теленә якын бер телдә язылып та, темасы шундый әһәмиятсез бер әйбер булуы, контрасткагыйдәсе буенча, бик көлкеле булып чыга.