Учитывая высказанные критиками замечания Г.Рахим и Г.Губайдуллин в 1924 году издают первую часть «Истории» под названием «Опыт собирания материалов для истории татарской литературы», а в предисловии к вышедшему в 1925 году второму изданию «Истории татарской литературы» называют исторический материализм в качестве методологической основы своего труда:
Г. Рәхим белән Г. Гобәйдуллин тәнкыйтьчеләр әйтеп узган искәрмәләрне исәпкә алып, 1924 елда “Тарих”ның «Татар әдәбияты тарихы өчен материаллар җыю юлында бер тәҗрибә» дип аталган беренче өлешен бастырып чыгаралар, ә 1925 елда басылган “Татар әдәбияты тарихы”ның икенче өлешенең кереш сүзендә, хезмәтләренең методологик нигезе итеп тарихи материализмны атыйлар: