Сталина раздражало низкое качество советских самолетов — аварии и катастрофы случались очень часто (только с 5 по 20 июня 1932 года разбилось 11 самолетов и погибло 30 человек), и советские самолеты считались такими опасными, что всем партийным кадрам, кроме летчиков, было запрещено летать, и сам Сталин отказывался летать до 1943 года, когда оказалось, что другого безопасного способа добраться до Тегерана не было.
Совет самолетларының түбән сыйфаты Сталинның ачуын чыгарган – авария һәм һәлакәтләр бик еш булып торган (1932 елның 5сеннән алып 20 июненә кадәр генә дә 11 очкыч җимерелеп төшкән һәм 30 кеше һәлак булган), һәм совет очкычлары шулкадәр куркыныч саналган ки, хәтта очучы булмаган бөтен фиркә кадрларына да очарга тыелган булган, һәм Сталин үзе дә Тәһрәнга барып җитү өчен башка куркынычсыз юл юклыгы ачыкланган 1943 елга кадәр очарга баш тарткан.