Читаю ее – и получается аудиокнига, потому что я слышу его торопливую, не слишком разборчивую, смешливую, ироничную речь, вижу седую бороду и вечную сигарету во рту, которая как будто стала частью тела.
Аны укыйм - һәм аудиокнига килеп чыга, чөнки мин аның ашыга-кабалана, артык аңлаешлы булмаган, көлкеле, иронияле нотыгын тыңлыйм, аның ак сакалын һәм әйтерсең лә тәненең бер өлеше булган авызындагы мәңгелек тәмәкесен күрәм.