Я счастлив, что встретился с Беляевым, он всегда по-отечески относился к молодежи, не препятствовал самостоятельности, наоборот, призывал ее проявлять.
Беляев белән очрашуым – минем өчен бәхет, – ул яшьләргә карата һәрвакыт аталарча мөнәсәбәттә булды, мөстәкыйльлеккә аяк чалмады, киресенчә, аны хуплады.