Еще на нашей памяти у шакирдов в деревнях (и даже в Казани) был обычай «ходить, сказывая навруз».
Әле без белгән заманнарда да авылларда (хәтта Казанда) шәкерт малайларының «нәбрүз әйтеп йөрү» гадәтләре бар иде.