Впервые Деникин увидел ее не как девочку-воспитанницу, а как расцветшую барышню, очаровавшую уже почти сорокалетнего холостого полковника красотой, манерами и образованностью.
Беренче тапкыр Деникин аны укучы кыз түгел, ә инде кырык яшьлек диярлек буйдак полковникны чибәрлеге, тотышы һәм укымышлылыгы белән таң калдырган балкып торган кыз буларак күрә.