в трехэтажном здании, построенном в 1992 году, уже протекала крыша, а зимой было очень холодно, из-за чего даже приходилось сокращать уроки. – Дети часто болели, от холода не спасали даже валенки, перчатки и верхняя одежда, мы их здесь практически никогда и не снимали, – вспоминает педагог со стажем. – Теперь в кабинетах и классах тепло и уютно, учителя с удовольствием задерживаются на работе до самого вечера.
1992 елда салынган өч катлы бинаның түбәсеннән су аккан, ә кыш көннәрендә суык булу аркасында кайчак хәтта дәресләрне дә кыскартырга мәҗбүр булганнар. – Балалар да еш авырый иде, салкын булганга, итекләр, бияләй һәм өс киемнәре киеп укырга да туры килгәләде, хәер, без һәрвакыт җылы киенеп йөрергә тырыштык, – дип искә ала тәҗрибәле укытучы. – Бүген кабинетларда һәм сыйныф бүлмәләрендә җылы һәм уңайлы, укытучылар да дәресләрдән соң өйләренә ашыкмый, эшләрендә бик рәхәтләнеп кичкә кадәр тоткарлана ала.