Если в околофутбольных делах Венгер был почти диктатором (игроки жаловались, что он запрещал им даже есть шоколад, не говоря о выпивке — любимом виде снятия стресса британских футболистов старого образца), то на поле, наоборот, ценил свободолюбие и игроцкую интуицию.
Әгәр дә футболяны эшләрендә Венгер диктатор диярлек булса (уенчылар хәтта шоколад та була, аракы турында да әйтмәгән), борынгы үрнәктәге британия футболчылары стрессының бетерелүе кебек яраткан), әле кырда, киресенчә, ирекле мәхәббәт һәм уен интуициясе бәяләгән.