Более того, зная моего папу, который любил сидеть на кухне с Ростроповичем и каждую свободную секунду мчался в театр смотреть новую постановку, — это настолько не в его характере — о чем-то вообще говорить с этими людьми.
Алай гына да түгел, Ростропович белән кухняда утырырга яраткан әтимне белә торып, һәр буш секундтан да яңа куелыш карарга яраткан әтиемнең холкы шулкадәр башка - бу кешеләр белән нәрсә дә булса сөйләшергә мөмкин түгел.