Дополнительную пикантность ситуации придавало и то, что, освободившись по манифесту 1861 года от помещиков, крестьяне остались «зависимы» от крестьянской общины, которая регламентировала их хозяйственную деятельность, часто запрещала переезжать (из-за круговой поруки в платеже податей и выкупных платежей) и так далее.
Вәзгыятькә өстәмә четереклелекне 1861 ел манифесты буенча алпавытлардан азат ителгән крестьяннарның аларның хуҗалык эшчәнлеген регламентлаган, еш кына күчеп китәргә тыйган (подать һәм сатып алу түләүләрендәге бердәм җаваплылык аркасында) һ.б.ш. крестьян общинасыннан "бәйле" булып калуы өстәгән.