Это было время повсеместного ожесточения и одичания (особенно среди ногаев), когда ослабла центральная власть крымских ханов и одновременно усилилось влияние запорожского казачества.
Бу - Кырым ханнары үзәк власте хәлсезләнгәч һәм бер үк вакытта запорожье казакларының йогынтысы көчәйгәч, һәр җирдә кансызлык һәм кыргыйлык (аеруча ногайлар арасында) чоры була.