Они шли ва-банк, ведь им не с чем было сравнивать эту работу, они никогда не уставали, всегда были открыты, вовлечены, по-своему одержимы.
Алар ва-банкка барды, чөнки бу эшне чагыштырырлык әйберләре юк, алар беркайчан да алҗымады, һәрвакыт ачык, мавыккан һәм үзләренчә шашкан иде.