К тому же в нем есть третий — огромная подушка, в глубины которой Анна периодически погружается, то ли от стыда, то ли в поисках забвения.
Өстәвенә әле анда өченчесе дә бар – ояттанмы, онытылу эзләпме Анна вакыт-вакыт төпкеленә чумып китә торган мендәр.