Получив в молодости, традиционное для того времени, бухарское и самаркандское образование, татарский богослов по приезду в Казань на протяжении десятилетий посвящает всю свою жизнь обновлению общественной жизни татарского народа и освоению прогрессивного наследия арабской, персидской, османской мысли и современной западноевропейской культуры.
Яшь чагында ул вакыт өчен традицион булган Бохара һәм Сәмәрканд белемнәрен алып, татар дин эшлеклесе Казанга кайткач дистә еллар дәвамында үз гомерен татар халкының иҗтимагый тормышын яңартуга, гарәп, фарсы, госманлы халкы фикерләренең тәрәкъкыятькә илткән мирасын һәм шул вакыттагы Көнбатыш Европа мәдәниятен үзләштерүгә сарыф итә.