Нельзя признать правильной сложившуюся практику, когда федеральные законы, принимаемые по предметам совместного ведения, настолько детализированы, что у субъектов часто не остается правового поля для собственного правового регулирования, учитывающего местную специфику.
Уртак вәкаләтләрне гамәлгә ашыру белән бәйле мәсьәләләргә кагылышлы федераль кануннарның чиктән тыш детальләштерелгән булуы аркасында еш кына субъектларда җирле үзенчәлекләрне исәпкә алган хокукый җайга салу даирәсе тарая, шуңа күрә бу практиканы һич тә дөрес дип әйтеп булмый.