Во время пребывания в колонии судьба подарила ему встречу с человеком, который стал для Костенко и другом, и подельником, — его земляком Анатолием Осиповым (Волк).
Колониядә булганда язмыш аңа соңыннан Костенконың дустыны да, ярдәмчесенә дә әверелгән кеше - якташы Анатолий Осипов (Бүре) белән очрашу бүләк итә.