Дышать было трудно, и мы с Полиной падали на траву каждые 15 минут и пару раз хотели попросить исландца повернуть назад, но нам было стыдно.
Тын алырга кыен иде, һәм без Полина белән һәр 15 минут саен үлән белән чирттек һәм берничә тапкыр исланецны кире борырга теләдек, ләкин безгә оят булды.