В конце XIX — начале XX века многие полагали, что боль естественна, полезна и даже необходима для исцеления, а избегать ее опасно и для тела, и для души.
XIX гасыр ахырында - XX гасыр башында күпләр авырту табигый, файдалы һәм хәтта терелү өчен дә кирәк дип санаган, ә аннан качу тән өчен дә, җан өчен дә куркыныч.