Но, по-видимому, исторически он перспективен, поскольку обеспечивает большую мобильность и гибкость трудовых ресурсов, а это больше соответствует духу постиндустриального общества, в котором крупные производства и трудовые коллективы уже не составляют основ экономики.
Ләкин, күрәсең, ул тарихи яктан перспективалы, чөнки киң мобильлекне һәм хезмәт ресурсларының сыгылмалылыгын тәэмин итә, ә бу исә эре производстволар һәм хезмәт коллективлары икътисадның нигезен тәшкил итми торган постиндустриаль җәмгыять рухына күбрәк туры килә.