Куда бы судьба его не забросила, он с тоской в душе всегда возвращается в родной край, отчий дом, к друзьям детства и сквозь годы обновляет в своей памяти свершенные дела и события, оставившие след в сознании.
Язмыш кешене кайда гына адаштырып йөртсә дә, ул һәрвакыт күңеленә якын туган ягын, үзе туып-үскән йорт нигезен, кечкенәдән аралашып-дуслашып үскән якыннарын, дусларына кайта шунда башкарган беренче гамәлләрен, аңына сеңеп калган хатирә-вакыйгаларны хәтерендә яңарта.