Но как мы знаем по великим произведениям, далеко не всегда творец обязан любить персонажа, он может всматриваться, видеть остатки человеческого даже в негодяях и предъявлять зрителю самое главное — духовный опыт и моральный урок.
Тик без бөек әсәрләр буенча беләбез, иҗат итүче һәрвакытта да персонажны яратырга тиеш түгел, ул карый, хәтта кабахәтләрдә дә кешелеклелек калдыкларын күрә алаһәм тамашачыга иң мөһимен тәкъдим итә - рухи тәҗрибә һәм әхлакый дәрес.