Благодаря своему выгодному местоположению — город располагался на пересечении торговых путей с юга к Белому морю — в XVI веке в Устюге был один из главных пушных рынков страны; фактически здесь находилась северная столица русского купечества — благодаря чему, видимо, Иван Грозный включил его на несколько лет в список «опричных» городов, кормивших государя и его людей (именно тогда просто Устюг стал Великим).
Үзенең уңышлы урнашуы нәтиҗәсендә – шәһәр Ак диңгезгә көньяктан сәүдә юллары киселешендә тора – Устюгта XVI гасырда илдәге иң төп базарларның берсе булган, фактта биредә рус сәүдәгәрләренең төньяк башкаласы булган – шуның нәтиҗәсендә, күрәсең, Явыз Иван аны берничә елга дәүләтне һәм аның кешеләрен туендырган опричнина шәһәрләр исемлегенә керткәндер (нәкъ менә шул вакытта Устюг Бөеккә әйләнә).