Но далеко не все мы, что уж тут лукавить, справляемся с ними достойно и можем в конце пути, как поется в известной песне, опустить руки в Волгу, то есть в реку своей жизни, с чистой совестью и умиротворенным сердцем.
Яшерен-батырын түгел, аларны без һәрвакытта да лаеклы җиңеп чыга алмыйбыз, һәм юлыбыз ахырында кулларыбызны гомер елгасында чиста намус һәм тыныч йөрәк белән пакьләндерә алмыйбыз.