Дэвид и Пегги были уверены, что предметы должны жить и приносить удовольствие владельцу — поэтому приобретенные на торгах бесценные шедевры они не отправляли в хранилища, а по большей части интегрировали в интерьеры своих особняков.
Дэвид белән Пегги ышанганнар: предметлар яшәргә һәм аның хуҗасына рәхәтлек китерергә тиеш - шуңа күрә сату-алу вакытында алынган кыйммәтле шедеврларны алар саклагычка җибәрмәгәннәр, ә күпвакыт үз йортлары интерьерына интеграцияләгәннәр.