Папаиоанну занимается физическим театром на стыке с «театром художника»; главным в его спектаклях всегда является человек, однако в физическом своем измерении, а не психическом.
Папаиоанна "рәссам театры" белән физик театрның кисешкән җире белән шөгыльләнә; аның спектакльләрендә төп урында һәрвакыт кеше тора, ләкин психик үлчәнештә түгел, ә физик үлчәнештә.