Но когда понимаешь, что он писал, говорил, открывал, будучи человеком, прикованным к коляске, который говорить не мог… Я не знаю, есть ли еще в человеческой истории примеры такого величия духа, мужества и оптимизма, если угодно.
Ләкин аның, сөйләшә алмаган, коляскага беркетелгән кеше буларак, нәрсә язганын, әйткәнен, ачканын аңлагач... Кеше тарихында шулкадәр рух бөеклеге, батырлыгы һәм, кирәк булса, киләчәккә ышанычлыгы булган мисаллар бармы икәнлеген белмим.