Это монополия на политику (один лидер в отсутствие легальной политической конкуренции), монополия на экономику (госкорпорации и государственные инвестиции определяют все, в том числе специфический характер конкуренции), монополия на души и умы людей (сочетание агрессивных прогосударственных медиа, причем не только телевидения, и активности Русской православной церкви, безоглядно поддерживающей власть), монополия на историю, правильные версии которой излагаются в учебниках, в речах и интервью первых лиц.
Бу сәясәткә монополия (легаль сәяси көндәшлек булмаганда бер лидер), икътисадка монополия (дәүләт корпорацияләре һәм дәүләт инвестицияләре барысын да хәл итә, шул исәптән, көндәшлекнең үзенчәлекле характерын), кеше күңеле һәм аңына монополия (агрессив дәүләт яклы медиа ярашуы, өстәвенә, телевидение генә түгел, ә хакимиятне хуплаучы Рус православ чиркәвенең активлыгы да), тарихка монополия, аның дөрес версияләре дәреслекләрдә, беренче затларның нотыгы һәм әңгәмәләрендә чагыла.