Но его герои, в слова которых особенно вслушивается зал, пытающийся объяснить себе, что же там сто лет назад происходило, заглушаются восторженными поэтическими монологами молодежи.
Зал үзенә йөз ел элек ниләр барганлыгын аңлатырга тырышып, нәкъ менә аның геройларының сүзләрен аеруча да яхшылап тыңлый, тик алар яшьләрнең сокландыргыч шигъри монологлары астында күмелеп кала.