«Каждое утро наш состав пересекал границу, — вспоминал Александр Бовин, — и мы плавно въезжали в Чиерну-над-Тиссой.
"Безнең состав һәр иртә чикне кисеп үтә иде, - дип искә алды Александр Бовин, - һәм без Чиерну-над-Тиссойга шома гына кереп китә идек.