Он бесконечно возвращался к образам из собственного прошлого, экспериментировал с «марочными» работами классиков, можно предположить, что ранние «Темы и импровизации» отсылают к музыкальным аналогам — бетховенским вариациям, баховским прелюдиям и фугам, джазу, потому что музыка была для Янкилевского чрезвычайно важна.
Ул әлбәттә үз үткәннәреннән образларга кире кайта, экспериментлыкка "марочный" эшләр белән экспериментлыкка китә, "темалар һәм импровизация" ләрне музыкаль аналогларга, баховскийда вариация һәм фугаларга, джазга җибәрәләр, чөнки музыка Янкилевский өчен гадәттән тыш мөһим, дип фараз итәргә мөмкин.