Я отдаю себе отчет, что разговор идет уже о двух культурах власти и о двух ее скрытых очагах, само существование которых является парадоксом с точки зрения исторической памяти.
Мин сүзнең хакимиятнең ике мәдәнияте турында һәм аның ике яшерен учагы турында баруын аңлыйм, аларның яшәве тарихи хәтер ягыннан парадокс булып тора.