Рассмотрев указанное дело, Конституционный суд Республики Татарстан пришел к выводу, что федеральное законодательство, определяя основания, круг лиц и условия для бесплатного предоставления земельных участков гражданам, не относит факт их регистрации по месту постоянного проживания в сельских поселениях к числу таких оснований.
Күрсәтелгән эшне карап, Татарстан Республикасы Конституция суды  түбәндәге нәтиҗәгә килде: федераль законнар, гражданнарга җир кишәрлекләрен түләүсез бирү өчен нигезләрне, затлар даирәсен һәм шартларны билгеләп, гражданнарның авыл җирлекләрендә даими яшәү урыны буенча теркәлү фактын ул  нигезләр исәбенә кертми.