Когда говорят о них, то используют слово “чтение” а не “пение” (например, чтение “Мухаммадии”, чтение “Такый гаджаб” и др.).
Алар турында сөйләгәндә “җырлау” түгел, бәлки, “уку” тәгъбирен куллана (мәсәлән, “Мөхәммәдия уку”, “Тәкый гаҗәб уку” һ.б.).