Это попытка провести очень четкую грань между мобилизацией протестного электората, которая нужна для явки, и недопущением голосования электората провластного, который часто любит одинаково и коммунистов, и единороссов, поскольку и риторика у них примерно одинаковая.
Бу килеп чыгулар өчен кирәк булган каршылык электоратын мобилизацияләү арасында бик төгәл чик үткәрү һәм тавыш бирүнең бер үк дәрәҗәдә бертигез булуы, моны коммунистлар да ярата һәм бердәмрослар да ярата, чөнки риторика икесендә дә бертигез диярлек.