Горький парадокс нынешней ситуации состоит в том, что России удалось добиться обеих главных целей на международной арене – подтвердить свой статус глобальной великой державы (последние руководящие документы США называют Россию наряду с КНР основным соперником США) и остановить расширение НАТО к российским границам (прием Украины и Грузии в альянс фактически заблокирован), но в условиях гибридной войны с США эта двойная победа не укрепила военную безопасность России.
Хәзерге вәзгыятьнең ачы парадоксы Россиянең халыкара аренада ике төп максатка ирешергә ярдәм итте - үз статусын (АКШ ның соңгы җитәкчелек документларын АКШ та төп көндәш дип атады) һәм НАТОның Россия чикләренә киңәюен туктатты (альянста Украина белән Грузия кабул итү асылда ябылган), әмма АКШ белән гибрид сугыш вакытында, бу җиңүләр Россиянең хәрби иминлеген ныгытмаган.