Если к этому добавить такие записанные в недавнее время, а ранее бытовавшие как народные, дастаны, кыйсса и хикая, наподобие «Коркуда», «Саид Баттала», «Кур углы», «Ходжи Насретдина», то можем заключить о том, какой была древняя литература у тюрков.
Әгәр без моның өстенә «Коркыт», «Сәед Баттал», «Күр углы», «Хуҗа Насретдин» шикелле, хәзер язылып алынган булса да, электә халык телендә йөргән дастан, кыйсса һәм хикәяләрне дә арттырсак, төрекләрдә борынгы халык әдәбиятының нидән гыйбарәт булуы хакында бер фикер ясый алабыз.