Нельзя признать правильной сложившуюся практику, когда федеральные законы, принимаемые по предметам совместного ведения, настолько детализированы, что у субъектов часто не остается правового поля для учета местной специфики.
Уртак вәкаләтләрне гамәлгә ашыру белән бәйле мәсьәләләргә кагылышлы федераль законнарның чиктән тыш детальләштерелгән булуы аркасында субъектларга җирле үзенчәлекләрне исәпкә алу өчен еш кына хокукый мәйдан калмый диярлек һәм мондый практиканы һич тә дөрес дип әйтеп булмый.