Ведь историки уже давно знают, что нарративные источники (летописи, хроники) — наименее достоверные свидетельства прошлого.
Тарихчылар инде күптән белә: нарратив чыганаклар (елъязмалар, хроникалар) - үткәннең ышанычлылыгы иң түбән булган шаһитнамәләре.