От поэзии Летова часто возникает ощущение, что автор как бы перебирает словосочетания, выстраивая их в гуттаперчевую цепочку объектов, из которых слушатель, исходя из наиболее приглянувшихся, создает свою карту смыслов.
Летов шигъриятеннән еш кына автор сүзтезмәләрне гүя сайлап ала дигән тойгы туа, ул алардан объектларның гуттаперча тезмәсен тезә, һәм шуннан тыңлаучы, күңеленә иң ятышлыларыннан чыгып, үзенең мәгънәләр картасын тудыра.