Неторопливо, мелодично плывущие звуки то переливались, как серебряный ручей, то бушевали, как лес во время ветра, то, словно степной ветер, замирали.
Салмак кына, моңланып кына аккан авазлар әле көмеш чишмә күк чылтырап, әле җилле чакта шаулаган урман күк дулап яңгырыйлар да, далада искән җил күк кисәк кенә өзелеп туктыйлар иде.