Первые два года я ходила в эйфории от вида солнца и удивлялась, почему миланцы все время жалуются на серость.
Беренче ике елны мин кояш күренешеннән эйфориядә йөрдем һәм ни өчен миланлыларның һәрвакытта күңелсезлеккә зарлануларына гаҗәпләндем.