Проползаем по узкому проходу меж древних стен к самой высокой точке монастыря, находим укромный кусочек мыса, садимся на корточки у обрыва — и ветер полностью утихает.
Борынгы диварлар арасындагы тар юл аша монастырьның иң югары иноктасына үрмәләп керәбез, борынның иң аулак урынын табабыз, текә яр буена чүгәлибез - һәм җил тулысынча исүдән туктый.