Во время войны он как еврей не мог находиться в столице, но в 1943 году обострилась язва — он всегда обвинял в ней Модильяни, который и сам был пьяницей, и якобы превратил в пьяницу друга. 9 августа 1943 года последняя спутница жизни Сутина, жена поэта Макса Жакоба Мари-Берт Оранш, повезла его в Париж.
Сугыш вакытында ул яһүд буларак башкалада тора алмаган, әмма 1943 елда аның ашказаны җәрәхәте кискенләшкән – ул аңарда һәрвакытта да үзе дә исерек булган һәм дустын да янәсе исереклеккә чыгарып бетергән Модильянины гаепләгән. 1943 елның 9 августында Сутинның соңгы тормыш юлдашы, шагыйрь Макс Жакоб хатыны Мари-Берт Оранш аны Парижга алып киткән.