«Стихов его по большей части перечитывать не можно, — писал Вяземский, — но отрывки его прозаические имеют какой-то отпечаток странности и при всем неряшестве своем некоторую живость и игривость ума, всегда заманчивые, если не всегда удовлетворительные в глазах строгого суда».
"Шигырьләренең күп өлешен яңадан укып булмый, - дип яза Вяземский, - Әмма аның прозаик өзекләрендә ниндидер сәерлек тамгасы бар, һәм җыйнаксыз булуларына карамастан, беркадәр терелек һәм акыл шаянлыгы бар, катгый хөкем күзлегеннән һәрчак та канәгатьләнерлек булмаса да, һәрвакыт кызыктырырлык.