С внешними повадками Татьяны Лариной, она вечно оставалась недооцененной, потому что протестовать — не строить, а женщина тихо строила и создавала — семью, быт, мир, жизнь.
Татьяна Ларинаныкы кебек тышкы үз-үзен белән, ул мәңге тиешлечә бәяләнмичә кала, чөнки протестлау - төзү түгел, ә хатын-кыз акрын гына төзи һәм булдыра - гаилә, көнкүреш, тынычлык, тормыш.