Даже неотвратимость наказания, которую, кстати, общество оказалось вынуждено пересматривать под влиянием идей гуманизма, не останавливала человека, вернее, преступника.
Хәтта җәзадан котылгысызлык, сүз уңаеннан, җәмгыять чарасыз гуманизм идеясе басымында яңадан карарга мәҗбүр булды, кешене, дөресрәге җинаятьчене туктатмады.