О чувствах подростка, у которого после ареста отца мир в одночасье перевернулся, рассказывал Игорь Малицкий. (Еще недавно он отдыхал в ведомственном доме отдыха и собирал остатки супа для голодающих.) «Самое тяжелое в моей жизни, даже тяжелее всех концлагерей, которые я прошел, было в сороковом году, когда в школе выстроили пионерскую линейку, меня вызвали на середину, и старший пионервожатый сказал, что сын врага народа не может носить красный галстук.
Әтисе кулга алынганнан соң дөньясы бер сәгать эчендә үзгәргән яшүсмернең тойгылары турында Игорь Малицкий сөйләде. (Әле күптән түгел генә ул идарә ял итү йортында ял итте һәм ачлар өчен аш калдыкларын җыйды). "Минем тормышымдагы иң авыр нәрсә, хәтта мин үткән барлык концлагерьлардан да авыррак, кырыгынчы елда булды. Мәктәптә пионер линейкасын төзеделәр, мине уртага чыгардылар һәм өлкән пионервожатый халык дошманы улы кызыл галстук йөртә алмый дип әйтте.