Когда осенью 2016 года в Центре Помпиду усилиями Владимира Потанина, Владимира Семенихина и других привлеченных Ольгой Свибловой олигархов и меценатов открылась выставка русского искусства 1960-1990-х годов, Владимир Янкилевский был там представлен целым отдельным залом, но пять висевших на стенах мужских портретов были, во-первых, до обидного однотипны, а во-вторых, не шли ни в какое сравнение с теми произведениями, которые, собственно и обеспечили ему славу одного из крупнейших художников второй половины XX века.
2016 елның көзендә Помпиду үзәгендә Владимир Потанин, Владимир Семенихин һәм Ольга Свиблова җәлеп иткән олигархлар һәм меценатлар белән берлектә, 1960-1990 нчы елларда рус сәнгате күргәзмәсе ачылды, Владимир Янкилевский анда бер төркем аерым зал белән тәкъдим ителде, әмма картиналар бер типтарак ир-ат портретлары куелган иде, икенчедән, икенчедән алар XX гасырның икенче яртысында рәссамны таныткан башка әсәрләр белән бер дәрәҗәдә түгел иде.