Хотя она не злоупотребляла серыми оттенками, унылой фланелью и примитивно-однозначным, как роба заключенного, кроем и оставалась верна себе, ее эстетика протеста и нонконформистский запал пришлись ко двору и в новом десятилетии.
Ул үзенең соры төсләрен дә куп кулланырга тырышмады, фланельен һәм примитив-бер мәгънә бнлән артык мавыгып китмәде һәм үзенә тугъры булып калды, аның протест эстетикасы яңа ун елда яңадан килеп җитте.