Люция помнит, как однажды, когда она была маленькой, в дом пришли двое крепких мужчин в гражданском; мать плакала, а отец собирал вещи.
Люция бер тапкыр, ул кечкенә вакытта аларга граждан киеменнән таза ике ир килеп кергәнен хәтерли; әнисе елый, ә әтисе әйберләр җыя.