Когда в зале на тысячу человек погасили свет и оркестр заиграл увертюру, на сцене появилась главная декорация мюзикла — прикрепленные одним концом к заднику пять широких дорог, которые то опускались, то взмывали ввысь, одновременно напоминая и лучи солнца, и льдины, и взлетные полосы.
Мең кешелек залда утларны сүндереп оркестр увертюрасын уйный башлагач, сәхнәдә мюзиклның төп декорациясе – бер башы белән задникка тоташтырылган биш киң юл, алар бер төшеләр, бер күтәреләләр, бер өскә үк очып китәләр иде, берьюлы кояш нурын да, бозларны да, очып китү полосаларын да хәтерләтеп.