То есть в [произведениях, которые написаны в] доромантическую эпоху смотришь в ноты и понимаешь, что в них многое оставлено на твое усмотрение, — а тут зачастую очень четко прописано, что, как, когда и с каким чувством исполнять.
Ягъни романтизмга кадәр булган чорда язылган әсәрләргә карыйсың да, аларда күп нәрсәнең синең ихтыярыңа калдырылганын аңлыйсың - ә монда еш кына нәрсә, ничек, кайда һәм нинди хис белән башкарырга кирәклеге анык язылган.