По его словам, у Приходько «была обязанность помогать президенту в этом [внешнеполитическом] кругу проблем, и он это делал вполне успешно, — Россия тогда не была страной-изгоем, и это было хорошо.
Аның сүзләренә караганда, Приходьконың "президентка бу (тышкы сәясәттәге) проблемалар әйләнешендә ярдәм итү, бурычы иде, һәм ул аны шактый уңышлы эшләде,- Россия ул вакытта изгой-ил булмады, һәм бу бик яхшы иде.