Из предписаний религиозного закона становится ясно, что изначально, в добиблейские и библейские времена племена, кочевавшие на Ближнем Востоке и в Северной Африке, как и нынешние традиционные народы, имели кровопролитную привычку наносить себе увечья и накалывать на себе «письмена», то есть татуировать знаки и символы, в память о своих умерших.
Дини закон күрсәтмәләрен караганда, башта Якын Көнчыгышта һәм Төньяк Африкада күчеп йөргән кабиләләрнең, хәзерге традицион халыклар кебек үк, үзләренә беркетелгән һәм символларга ябырылу гадәте бар.