Революционеру Лимонову же приходилось и приходится ориентироваться только на себя и собственный вкус — ведь главным (да что там, по сути единственным) героем его книг всегда оставался он сам.
Революционер Лимоновка исә үзен һәм үз тәмен генә исәптә тотарга туры килде һәм туры килә - аның төп (асылда, бердәнбер) китапларының герое булып һәрвакыт ул үзе булып калды.