При этом чувство стиля не изменяло ему практически никогда — с единственной поправкой на неистребимую тягу к парадоксальной в его случае тяге к чистой, выглаженной буржуазной красоте, принесенной, наверно, еще из нищей харьковской юности.
Шул ук вакытта стиль хисе аңа беркайчан да диярлек хыянәт итмәде- бердәнбер төзәтмә белән- чиста, үтүкләнгән буржуаз матурлыгына кырып бетергесез гаҗәпләндергеч тарту көче, мөгаен, ул ярлы харьков яшьлегеннән алып киленгәндер.