То, что рядом жили настоящие постояльцы, здорово нам помогало — они рассказывали свои истории, и благодаря им мы следили за тоном повествования, не романтизируя его, не делая его гламурным.
Янәшәдә чын кешеләр яшәү безгә бик шәп ярдәм итте - алар үз тарихларын сөйләделәр, шуңа күрә без, алар ярдәмендә, аны романтикалаштырмыйча гына, гламур итмичә генә, сөйләм тонын күзәттек.