Он никогда не копировал чужих работ, скорее воплощал представления современников о творчестве художников Средневековья (почерпнутые из книг Поля Лакруа), не стесняясь при этом добавлять штрихи «от себя».
Ул беркайчан да читләрнең эшен күчечреп ясамаган, ә урта гасыр рәссамнары иҗаты турында замандашларының күзаллауларын гамәлгә ашырган (Поль Лекруа китабыннан алып), өстәвенә кыенсынмыйча "үзеннән" дә шрихлар өсти.