Всей своей жизнью Андрей Анатольевич доказал, что даже в нынешних условиях тотального интеллектуального и нравственного упрощения нестыдно быть русским ученым и что гуманитарное знание в нашей стране все-таки еще остается объективно востребованным.
Бөтен үз тормышы белән Андрей Анатольевич хәтта хәзерге шартларда да рус галиме булырга хурлыкны һәм әхлакый гадиләштерү гарьлеген исбатлавын исбатлый, безнең илдә гуманитар белемнәр безнең илдә объектив рәвештә кирәкле.