Известно, что люди изображают богов подобными себе, поэтому в основе религии древних тюрков мы видим пантеизм, т.е. поклонение природе, ее одушевление и веру в многочисленных богов.
Мәгълүм ки, адәмнәр гыйбадәт кылынган затларны үзләренә ошатып ясыйлар; шуның өчен без борынгы төрекләрнең диннәренең әсасләрендә пантеизм ягъни бөтен табигатьне җанландырып табыну һәм сансыз күп мәгъбүдләргә яисә тәңреләргә ышануны күрәбез.