1. Burma
De Voorzitter
Aan de orde is het debat over zes ontwerpresoluties over Birma.
Laima Liucija Andrikien 
auteur. - (LT) Door dit debat en de resolutie waarover we binnenkort zullen stemmen brengt het Europees Parlement de mensenrechtensituatie in Birma onder de aandacht van de EU-lidstaten, de andere instellingen van de EU en de internationale gemeenschap. Het land wordt vaak een paradijs voor toeristen genoemd, maar het is allesbehalve een paradijs voor de mensen die er wonen. De meest recente provocatie van het militaire regime tegen zijn burgers was de verhoging van de brandstofprijzen met vijfhonderd procent. Het is geen wonder dat dit besluit heeft geleid tot ontevredenheid en openbare protesten, die keihard werden en nog steeds worden neergeslagen. Er zijn op grote schaal demonstranten in elkaar geslagen en gearresteerd, en om te beseffen in welke mate dit regime zijn eigen burgers onderdrukt en waar het toe in staat is, hoeven we alleen maar te denken aan de gebeurtenissen van 1988, de situatie van de winnares van de Nobel-prijs voor de vrede http://nobelprize.org/nobel_prizes/peace/laureates/1991, de aanslag op haar leven in 2003 en het feit dat het regime sinds 1996 meer dan drieduizend dorpen heeft verwoest en meer dan een miljoen mensen gedwongen naar andere gebieden heeft overgebracht. Buitengewone wreedheid is kenmerkend voor dit regime; de waslijst van misdaden omvat verkrachtingen, martelingen, dwangarbeid en het gebruik van kindsoldaten. Dit wordt ongetwijfeld allemaal gezien door de internationale gemeenschap en we moeten niet toestaan dat de recente gebeurtenissen uitmonden in nog grootschaligere repressie.
Wij moeten de misdaden en mensenrechtenschendingen waaraan het zittende regime zich schuldig maakt ten strengste veroordelen. Wij spreken onze solidariteit met het Birmese volk uit en eisen dat de gearresteerde demonstranten onmiddellijk worden vrijgelaten en dat http://nobelprize.org/nobel_prizes/peace/laureates/1991een bevredigend leven kan leiden en in vrijheid kan handelen. Vandaag drukt er ook een zware verantwoordelijkheid op de schouders van bepaalde landen in deze regio, zoals China en India, die de mogelijkheid hebben om hun invloed te laten gelden teneinde op een beschaafde manier een einde te maken aan het conflict in Birma.
Paulo Casaca  
auteur. - (PT) Mijnheer de Voorzitter, commissaris, dames en heren, vier jaar geleden heb ik hier in dit Huis de gelegenheid gehad om de flagrante schendingen van de mensenrechten in Birma aan de kaak te stellen en de hoop uit te spreken dat we in de toekomst een verbetering van de situatie zouden zien.
Dat is helaas niet gebeurd: hoewel de mensenrechtenschendingen in Birma in zekere mate zijn veranderd, zijn ze in de praktijk aanzienlijk verergerd. Het uit het land zetten van het Internationale Rode Kruis staat hier in hoge mate symbool voor, omdat het laat zien dat dit een volkomen onacceptabel regime is. Wij in de Europese Unie moeten onze blik echter ook richten op ons beleid ten aanzien van dergelijke schendingen: het is bijna ongelooflijk dat we al zeven jaar geen top met Afrika hebben gehouden over Zimbabwe, waar een buitengewoon gewelddadig regime aan de macht is, dat geen enkel respect voor mensenrechten heeft. Met betrekking tot Birma kan dat niet worden gezegd: de handelsbelangen in Azië zijn veel groter dan die in Afrika! Ik vind dat niet acceptabel.
Marios Matsakis  
auteur. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, Birma kan zich op het beschamende feit beroepen dat het geregeerd wordt door een van de langst zittende militaire dictaturen die nog bestaan. Birma leeft al 45 jaar onder een totalitair militair regime. Als voormalige Britse kolonie heeft Birma een traumatische post-koloniale periode beleefd, die een vruchtbare bodem is geweest voor de vestiging van een stabiele militaire junta.
Sinds 1962 besturen generaals het land en gaat het Birmese volk gebukt onder ernstige schendingen van de mensenrechten. Bovendien hebben de generaals door hun incompetentie van Birma een van Azië's armste landen gemaakt, waarin de corruptie gigantische vormen heeft aangenomen. Bovendien is Birma een kankergezwel voor de rest van de wereld geworden, omdat het land betrokken is bij grootschalige heroïnehandel. Birma is een belangrijke exporteur van deze dodelijke drug.
De sterke man in Birma is op dit moment generaal Than Shwe, een man met een dubieuze psychische stabiliteit, van wie wordt gezegd dat hij op een kwaadaardige manier in zichzelf gekeerd en bijgelovig is en die vaak astrologen raadpleegt voordat hij belangrijke staatsbesluiten neemt. Maar Birma is ook een land met een ongeëvenaarde natuurlijke schoonheid en met een uitzonderlijk vruchtbare grond, dat rijk is aan minerale hulpbronnen en over belangrijke olie- en gasvoorraden beschikt. Dit heeft altijd veel buitenlandse investeerders aangetrokken. Maar helaas hebben de opbrengsten van die investeringen het Birmese volk nooit bereikt en zijn deze grotendeels in de zakken van de dictators en hun medewerkers beland.
In 1990, toen de Nationale Liga voor Democratie (NLD) de nationale verkiezingen won, ontstond er hoop voor een terugkeer naar de democratie. Maar de generaal onderdrukte alle pogingen tot democratisering en de leider van de NLD, Aung San Suu Kyi, werd niet alleen verhinderd om de macht over te nemen, maar werd ondanks internationale protesten ook onder huisarrest geplaatst.
Dit Huis heeft in het verleden verschillende resoluties over de mensenrechtensituatie in Birma aangenomen en er zijn al jaren sancties van kracht. Maar dat is allemaal tevergeefs geweest, vooral omdat het Birmese regime de steun van China geniet. De waarheid is dat als we echt democratische veranderingen teweeg willen brengen in Birma, we onze pijlen rechtstreeks op de Chinese regering moeten richten. We kunnen druk uitoefenen op de Chinezen, bijvoorbeeld door China te dreigen met handelssancties en een investeringsembargo. Als we daar de moed voor kunnen opbrengen, hebben we een kans om de situatie in Birma ten goede te veranderen. Zo niet, dan vrees ik dat deze resolutie, zoals alle vorige, in de prullenbak van generaal Than Shwe zal belanden.
Marcin Libicki  
auteur. - (PL) Mijnheer de Voorzitter, zoals gewoonlijk debatteren we op donderdagmiddag weer over mensenrechtenschendingen overal ter wereld. Als we een lijst zouden maken van alle landen, samenlevingen en naties die de mensenrechten hebben geschonden en als gevolg daarvan onderwerp van onze debatten zijn, zouden die een substantieel deel van onze planeet beslaan. Opgemerkt moet worden dat mensenrechtenschendingen niet alleen in arme landen plaatsvinden, maar vaak ook in landen die weliswaar niet heel welvarend zijn, maar zich gestaag ontwikkelen, zoals Rusland. Sommige van deze landen legitimeren zich zelfs middels democratische verkiezingen. Schendingen van de mensenrechten kunnen ook voorkomen in landen als China, dat snel aan het stijgen is op de ranglijst van welvarende landen. Tegelijkertijd hebben we ook te maken met de armste landen.
Mijnheer de Voorzitter, ik denk dat we moeten overwegen of we ons debat niet voor één keer moeten laten schieten en de Europese Commissie moeten vragen om ideeën te presenteren voor het aanpakken van mensenrechtenschendingen overal ter wereld. Ik doe dit voorstel omdat we deze schendingen bijna elke donderdag bespreken en ze altijd aan de kaak stellen, maar het de vraag is wat daar van komt. Mensenrechtenschendingen leiden uiteraard tot een ingewikkeld web van gevolgen. Een van die gevolgen heeft betrekking op de samenwerking tussen diverse grote financiële en economische instellingen, die over het algemeen volkomen legaal zijn, en de criminele regimes die in de betrokken landen aan de macht zijn.
Het is duidelijk geworden dat er grote financiële instellingen bestaan die samenwerken met verschillende hooggeplaatste functionarissen en plaatselijke dictators bij het onderdrukken van de bevolking. Verdrietig genoeg waren deze landen vaak beter af in de tijd van het kolonialisme. Ze werden toen weliswaar geregeerd door koloniale machten, maar criminele banden tussen grote buitenlandse financiële instellingen en plaatselijke regimes waren in die tijd minder gebruikelijk. Zoals de heer Matsakis terecht heeft gezegd, zijn in Birma, om maar één voorbeeld te noemen, dit soort verbanden aanwezig. Moeten we daar niet iets tegen doen?
Sepp Kusstatscher  
auteur. - (DE) Mijnheer de Voorzitter, we houden ons vanmiddag bezig met drie landen - Birma, Sierra Leone en Bangladesh - die tot de armste landen ter wereld behoren, dat wil zeggen: niet de landen, maar hun bevolking. De oorzaak daarvan is gelegen in het gebrek aan democratie - al is de situatie in de drie landen in dit opzicht nogal verschillend -, in de uitbuiting van de bevolking en vooral in alle soorten van mensenrechtenschendingen. Ernstig is met name wat er in de overwegingen bij deze eerste ontwerpresolutie over Birma is opgenomen. Dat is eigenlijk tenhemelschreiend en zou ons als bevoorrechte Europeanen wakker moeten schudden. Wat dit militaire regime zich tegenover individuen niet allemaal permitteert, vooral tegenover leden van de verschillende minderheden - ik noem in het bijzonder de Karen - is verschrikkelijk. Daarvoor kunnen we niet eenvoudig de ogen sluiten.
Ik zou nog iets willen aanvullen wat in deze ontwerpresolutie is onderbelicht. Als Groenen steunen wij graag de inhoud van deze ontwerpresolutie, omdat die in sociaal-economisch opzicht en vanuit de optiek van de mensenrechten absoluut gerechtvaardigd is. Ik vind echter dat er wat meer aandacht had moeten worden besteed aan de ecologische ramp die door dit militaire regime wordt veroorzaakt. Om een voorbeeld te noemen: men wil een reusachtige dam bouwen, waarvoor tien miljoen mensen - u moet dat aantal even tot u laten doordringen - moeten worden geëvacueerd. Wat het militaire regime daar aanricht, kan slechts worden tegengegaan doordat de EU, de Verenigde Naties en de volkeren in de wereld gezamenlijk de scherpst mogelijke maatregelen nemen.
Colm Burke
namens de PPE-DE-Fractie. - (GA) Mijnheer te Voorzitter, ik prijs mij gelukkig dat ik hier voor het eerst het woord mag voeren over een belangrijk onderwerp als mensenrechten.
(EN) Opnieuw bevinden we ons in een situatie dat we een krachtige reactie moeten laten horen op de onaanvaardbare acties van de militaire junta in Birma. Onze laatste dringende resolutie dateert nog maar uit juni. Het recente optreden tegen vreedzame betogers, die demonstreerden voor hun recht op vereniging, verdient het ook weer te worden veroordeeld door het Europees Parlement. De minachting van de Raad voor vrede en ontwikkeling voor zijn eigen bevolking is eens te meer gebleken uit de recente verhoging van de brandstofprijzen met 500 procent. De Nationale Raad voor vrede en ontwikkeling wil de bevolking duidelijk nog armer maken. Maar de Birmese burgers hebben een ongebreidelde moed aan de dag gelegd door de straat op te gaan en te demonstreren. Niet alleen werd de demonstratie hardhandig neergeslagen door de politie, maar ook werden vele demonstranten gearresteerd en leden van de Studenten van de Generatie '88 weer in de gevangenis geworpen. Ik roep op tot de onmiddellijke en onvoorwaardelijke vrijlating van iedereen die sinds het begin van de protesten is gearresteerd en van Aung San Suu Kyi, waarschijnlijk 's werelds bekendste gevangen gehouden democratische leider. Bovendien is de nieuwe grondwet, die onlangs is opgesteld door de Nationale Vergadering van Birma, je reinste volksverlakkerij, om de eenvoudig reden dat er geen democratisch gekozen leden van de oppositie bij betrokken zijn geweest. Dit Parlement neemt nu het initiatief om aan te dringen op een spoedvergadering van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties om de recente gebeurtenissen in Birma te bespreken. We hebben een krachtige en bindende resolutie op het niveau van de Verenigde Naties nodig, omdat deze crisis nu van invloed begint te worden op algehele veiligheidssituatie in de regio. Landen als China en Rusland, die dit jaar de aanneming van de laatste resolutie van de VN-Veiligheidsraad over Birma en China hebben tegengehouden, moeten meer verantwoordelijk tonen en hun steun geven aan een toekomstige VN-resolutie.
Als de goeden niets doen, zal het kwaad overwinnen. De internationale gemeenschap doet weinig, terwijl de Birmese junta verschrikkelijke wreedheden begaat tegen haar eigen bevolking. Hoe lang kunnen we nog rechtvaardigen dat we toestaan dat dit kwaad aan de macht blijft?
Glyn Ford
namens de PSE-Fractie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, ik heb bijna tien jaar geleden het voorrecht gehad om Aung San Suu Kyi te bezoeken terwijl ze onder huisarrest stond in Rangoon. Ze maakte het bij die gelegenheid volkomen duidelijk dat er wat haar betreft voor Birma maar één weg vooruit bestond: rigoureuze sancties van de EU tegen het regime. Tien jaar later is er weinig veranderd. Onze sancties zijn niet effectief. Ze wordt nog steeds vastgehouden en met de economie gaat het, zoals we hebben gezien, nog steeds bergafwaarts.
Ik verwelkom de verklaring die Gordon Brown vorige week heeft afgelegd dat hij het voortouw zal nemen bij het ondernemen van actie tegen Birma en ik verwelkom punt 10 van onze resolutie, waarin de belangrijke rol wordt erkend die de ASEAN nu op zich heeft genomen ten aanzien van Birma, punt 14, waarin er bij China, Rusland en India op aangedrongen wordt om al hun invloed op het Birmese regime aan te wenden, en punt 20, waarin wordt opgeroepen tot een nieuwe resolutie van de VN-Veiligheidsraad. Dat is de enige manier waarop we de mondiale reactie kunnen versterken om zodanige druk op het regime uit te oefenen dat het eindelijk zal buigen en barsten.
Urszula Krupa
namens de IND/DEM-Fractie. - (PL) Mijnheer de Voorzitter, dit is al de derde keer in deze zittingsperiode dat ik hier tijdens een debat over mensenrechten spreek over de sociale en politieke situatie in Birma. De mensenrechten worden al vele jaren geschonden in dat land. Er vinden grootschalige vervolgingen plaats, niet alleen van activisten die zich inzetten voor democratie, maar ook van de rest van de bevolking, waarvan dertig procent op de rand van armoede leeft. Mensen moeten dwangarbeid verrichten en worden gedwongen om zich in andere gebieden te vestigen.
Deze keer zijn de protesten en de vervolgingen heviger, nadat de brandstofprijzen met vijfhonderd procent waren gestegen omdat de regering de subsidie had afgeschaft. Mensenrechtenorganisaties zenden alarmerende berichten de wereld in over de arrestatie van ongeveer honderd activisten en het weer een jaar illegaal onder huisarrest plaatsen van mevrouw Aung San Suu Kyi, winnares van de Nobel-prijs voor de vrede.
We steunen de resoluties. Ze zullen echter geen enkel effect hebben op de situatie in Birma. Het regime dat nu aan de macht is, reageert op geen enkel drukmiddel, en daarom zijn er radicalere maatregelen nodig.
Filip Kaczmarek
(PL) Mijnheer de Voorzitter, dit is niet het eerste debat over mensenrechtenschendingen, democratie en de rechtsstaat in Birma, en het zal zeker niet het laatste zijn. Toen we gisteren de resolutie van de PPE-DE-Fractie over Birma bespraken, kwamen we tot de conclusie dat het een heel goede ontwerpresolutie is, maar dat de situatie in Birma heel slecht is. Ik weet zeker dat velen van ons liever hadden gezien dat het andersom was en dat de situatie in Birma zodanig was dat we helemaal geen resolutie hoefden aan te nemen.
In Birma pacificeert het leger regio's die worden bewoond door etnische minderheden. Het leger arresteert regelmatig activisten van de oppositie en intimideert gewone burgers die tegen de prijsstijgingen en de verdere verlaging van de al verschrikkelijk lage levensstandaard protesteren. Wat kunnen we daartegen doen? De Europese Raad moet een gedetailleerde studie naar de zwakke punten van het systeem van sancties uitvoeren om dat tot een echt nuttig en effectief wapen te maken in de strijd tegen het politieke regime in Birma.
Het is essentieel om meer druk op China en Rusland uit te oefenen, zodat de situatie in Birma uiteindelijk in de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties kan worden besproken. Daarnaast moeten we er alles aan doen om ervoor te zorgen dat de steun van de EU, die voor de komende jaren 65 miljoen euro zal bedragen, rechtstreeks naar de burgers van Birma gaat en niet wordt gebruikt om het regime te ondersteunen.
Karin Scheele
(DE) Mijnheer de Voorzitter, de militaire dictatuur in Birma staat vanwege de ernstige en flagrante mensenrechtenschendingen regelmatig op de agenda van het Europees Parlement. Wij betreuren evenals alle vorige sprekers het feit dat de vreedzame demonstraties tegen de drastische verhoging van de brandstofprijzen werden neergeslagen. Het verhogen van de brandstofprijzen met 500 procent leidde tot een verdubbeling van de transportkosten en tot een enorme stijging van de prijzen voor goederen en diensten, en dat terwijl de sociale situatie in het land rampzalig is. Van de bevolking leeft 90 procent onder de armoedegrens; mensen leven van minder dan een dollar per dag en een op de drie kinderen onder de vijf jaar lijdt aan ernstige ondervoeding.
Wij betreuren het geweld tegen burgers, het uiterst brute geweld tegen vrouwen en de arrestatie van meer dan honderd mensen. Wij vragen om hun onmiddellijke en onvoorwaardelijke vrijlating, ook van de studentenleiders van Generatie 88. Ik wil onderstrepen dat we ook de druk op China, India en Rusland moeten opvoeren opdat deze landen hun invloed op de Birmese regering aanwenden en de wapenleveranties stopzetten. Alleen dan kunnen substantiële verbeteringen worden bereikt.
Kathy Sinnott
(EN) Mijnheer de Voorzitter, opnieuw ligt er een resolutie waarin wordt gewezen op de afschuwelijke schendingen van de mensenrechten die blijven plaatsvinden in Birma. Deze laatste verlenging van het illegale huisarrest van een onschuldige vrouw is onaanvaardbaar. Birma is als land in feite één grote gevangenis die zucht onder een repressief systeem van een militair bewind.
Birma is door de Verenigde Staten aangemerkt als een land dat speciaal zorgen baart vanwege de schending van de vrijheid van godsdienst. Het Birmese militaire regime houdt nauwlettend toezicht en legt beperkingen op aan alle religieuze organisaties, activiteiten en uitingen, omdat die worden gezien als een bedreiging voor de zogenoemde "nationale eenheid”. Vooral christenen worden in Birma uitgebreid en stelselmatig vervolgd. Christenen worden bewust gediscrimineerd op hun werk, er worden beperkingen opgelegd aan hun kerken, bijeenkomsten en boeken worden verboden, en pastorale werkers en andere kerkfunctionarissen worden gearresteerd, gemarteld en gevangengezet.
Deze mensenrechtenschendingen mogen niet doorgaan. Wij in Europa moeten opstaan tegen militaire machten als Birma, ongeacht de handelsvoordelen die we mogen hebben met Birma of met zijn beschermheren, zoals China; anders zal onze resolutie geen effect sorteren.
Viviane Reding
lid van de Commissie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, het neerslaan van de vreedzame demonstranten op de laatste dag van augustus heeft opnieuw de schandalige mensenrechtensituatie in Birma voor het voetlicht gebracht, en de Commissie blijft zich hierover ernstig zorgen maken. Wij zijn van mening dat het militaire regime een bedreiging voor de regio is, en vooral voor het land en de bevolking van Birma.
Een groot deel van de bevolking van 52 miljoen mensen leeft in angst en armoede als gevolg van slecht bestuur, in zowel politiek als economisch opzicht.
In een omgeving van politieke, sociale en economische onzekerheid raken de mensenrechten helaas op de achtergrond, en de recente aanhouding van politieke activisten is daar een voorbeeld van.
Het is duidelijk wat de grootste uitdagingen voor de regering zijn - nationale verzoening en economische ontwikkeling. Maar voor de internationale gemeenschap moet bijdragen aan de overgang van Birma naar een meer open en meer ontwikkelde samenleving, die moet worden geleid door een wettige burgerregering, het voornaamste doel blijven.
De bijeenkomst van de Nationale Vergadering, die kort geleden is afgelopen, was een formele procedure om de macht van het huidige regime te verstevigen. Dit was zeker geen echte vergadering om een nieuwe grondwet op te stellen en de bijeenkomst was allesbehalve inclusief. Daarom deelt de Commissie volledig de visie van de secretaris-generaal van de Verenigde Naties, Ban Ki-moon, die de regering gevraagd heeft om een inclusief, op participatie gericht, transparant proces in gang te zetten om alle partijen in het nationale verzoeningsproces van Myanmar in staat te stellen volledig deel te nemen aan het bepalen van de toekomst van het land.
Ook verwelkomen we het werk van Ibrahim Gambari als speciale afgezant van de secretaris-generaal van de Verenigde Naties voor Myanmar. We hopen dat de Verenigde Naties hun goede werk zullen voortzetten. Professor Gambari zal Myanmar binnenkort bezoeken.
We hebben specifiek kritiek op de omstandigheden waaronder het Rode Kruis zijn werk moet doen in Myanmar. De regering moet, in zijn eigen belang en uit respect voor het internationale humanitaire recht, de Internationale Commissie van het Rode Kruis in staat stellen om haar missie te kunnen blijven vervullen.
Tegelijkertijd moeten we ook opmerken dat er enkele bemoedigende signalen zijn. De Commissie hoopt dat de recente afspraken tussen de regering van Myanmar en de Internationale Arbeidsorganisatie (ILO) met betrekking tot de klachten over dwangarbeid de slachtoffers zullen helpen. We erkennen dat de regering begin augustus met zijn partners van de ASEAN is overeengekomen om een mensenrechtencommissie op te nemen in het geplande handvest van de ASEAN, het constitutionele document.
Wat kan de EU doen? Een doelmatig beleid moet gericht zijn op het terugleiden van het land naar de internationale gemeenschap, waardoor politieke, sociale en economische ontwikkeling mogelijk wordt. Het gemeenschappelijke standpunt van de EU weerspiegelt deze noodzaak; het is een evenwichtig document, waarin onze kritiek gedetailleerd wordt weergegeven en de regering tegelijkertijd op zijn verantwoordelijkheden wordt gewezen. Ook wordt er hulp aan de bevolking aangeboden.
Wat betreft de betrekkingen met het regime is er consensus dat er meer moet worden gedaan. Wanneer we het land isoleren zal de bevolking alleen maar een nog grotere prijs moeten betalen. De Commissie houdt eraan vast dat de communicatiekanalen met de regering moeten worden open gehouden, vooral om onze zorgen over de mensenrechten te kunnen overbrengen, en in dit verband zal de Commissie elke geschikte gelegenheid aangrijpen, zoals de Azië-Europa-bijeenkomsten (ASEM) en de bijeenkomsten tussen de EU en de ASEAN, om te wijzen op de noodzaak van een inclusieve dialoog tussen alle belanghebbenden. We dringen regelmatig aan op nationale verzoening en de vrijlating van politieke gevangenen.
Om de bevolking van Myanmar te helpen, en in het bijzonder de meest kwetsbare bevolkingsgroepen, is de Commissie haar hulpprogramma's zowel in kwantitatief als in kwalitatief opzicht aan het versterken. Een nieuwe landenstrategie voorziet in steun aan de gezondheidszorg en het basisonderwijs. Het Wereldfonds voor de bestrijding van hiv/aids, tuberculose en malaria, dat wordt gesteund door de EU en haar partner, levert al goed werk bij de bestrijding van deze drie ziekten. Dit komt bovenop onze aanzienlijke humanitaire hulp.
In het bijzonder wil de Europese Unie, zoals ook tot uiting komt in ons gemeenschappelijke standpunt, een kritische dialoog met de regering op gang brengen over de verantwoordelijkheid van de regering om de millenniumontwikkelingsdoelen te verwezenlijken, en de Commissie hoopt dat de regering bereid is om de bestaande dialoog over onder andere gezondheidszorg en onderwijs te intensiveren. Helaas denken we niet dat beperkende maatregelen de regering in de gewenste richting zal duwen of het lijden van de bevolking zal verzachten.
De Voorzitter
Het debat is gesloten.
De stemming vindt na afloop van de debatten van vanmiddag plaats.
Schriftelijke verklaringen (artikel 142)
Eija-Riitta Korhola  
schriftelijk. - (FI) Mijnheer de Voorzitter, in 1990 won de Nationale Liga voor Democratie de democratische verkiezingen in Birma. Een militaire junta plaatste de leider van de partij, Aung San Suu Kyi, onder huisarrest. In 2007 gaat de Raad voor vrede en ontwikkeling van Myanmar nog steeds door met het onderdrukken van de bevolking. Aung San Suu, die bij de verkiezingen tot de leider van Birma was gekozen, heeft nog steeds huisarrest.
Birma is een voorbeeld van hoe de samenleving lijdt wanneer de wil van de bevolking wordt onderdrukt door het opleggen van huisarrest en het arresteren van mensen. De mensenrechten en de rechtsstaat worden niet gerespecteerd. Negentig procent van de bevolking leeft onder de armoedegrens. De krimpende economie van het land en de slechte prestaties op humanitair gebied zijn dit jaar nog verder verslechterd toen de junta van Myanmar in augustus de brandstofprijzen verhoogde.
In de zoektocht naar een oplossing speelt de EU een prominente rol in de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties. De Europese lidstaten moeten voor een krachtige opstelling kiezen en de verantwoordelijkheid nemen voor de hopeloze situatie van het Birmese volk.
De sleutels tot de oplossing liggen echter voornamelijk in de handen van China, Rusland en India. China heeft zijn vetorecht in de Veiligheidsraad al gebruikt om een resolutie over Birma te blokkeren. Een hooggewaardeerd lid van de internationale gemeenschap word je niet zomaar. Dat moet je verdienen.
De pogingen door het Westen om een snelle democratisering van despotische regimes af te dwingen zijn mislukt. Er is al gezegd dat democratie geen product is dat je kunt exporteren. Dat is ook wel "de illusie van de blanken” genoemd. Er zijn ook mensen die de vraag hebben gesteld of een regering van het volk wel de beste manier is om een land te besturen. Is democratie overal een geschikte oplossing?
Het probleem van de wereld is echter niet dat democratie te vuur en te zwaard moet worden bevochten. Het probleem is dat de democratie te vuur en te zwaard wordt onderdrukt.
