Goedkeuring van de Notulen
De Voorzitter
De Notulen van de vergadering van gisteren zijn rondgedeeld.
Geen bezwaren?

Schierhuber
Mijnheer de Voorzitter, ik wijs erop dat ik gisteren bij het verslag van de heer Rothley twee schriftelijke stemverklaringen over amendement 74 heb afgelegd. Ik vind die in de Notulen jammer genoeg niet terug. Voorts heb ik ook een mondelinge stemverklaring over het gewijzigde voorstel van de Commissie afgelegd. Ik verzoek u dat in de Notulen te doen vermelden.

Ford
Mijnheer de Voorzitter, ik wil het woord voeren voor een persoonlijk feit. De leden zullen zich misschien herinneren dat ik tijdens de vorige vergaderperiode op maandag een aantal aantijgingen aan het adres van mevrouw Angelilli geformuleerd heb, die zij vervolgens op woensdag ontkend heeft. Ik heb haar een kopie bezorgd van het document waarop ik voor deze aantijgingen steunde. Ik heb vanmorgen een brief van haar ontvangen waarin zij, naast de normale stroom van verwijten, ook stelt dat zij niet van plan is een proces in te spannen tegen het tijdschrift, zoals ik al voorstelde. Ik hoop dat de leden de passende conclusies zullen trekken. Mijnheer de Voorzitter, ik zal u een kopie van haar brief bezorgen.

Provan
Mijnheer de Voorzitter, wij feliciteren de diensten van het Parlement niet vaak maar wij vinden het dagelijkse persbericht toch uiterst nuttig. De samenvatting van de belangrijke verklaring, die de Commissie gisteren heeft afgelegd, kende zoveel succes dat de Engelse versie van het persbericht volledig uitgeput is. Ik weet dat een aantal leden graag zouden beschikken over de bondige samenvatting van de voorstellen van de Commissie, die het Parlement gewoonlijk biedt. Mijnheer de Voorzitter, kan u erop toezien dat de diensten er bij speciale gelegenheden als die van gisteren voor zorgen dat voldoende exemplaren in het Engels voorradig zijn?

Santini
Mijnheer de Voorzitter, het is een soort roeping van mij om in de bres te springen voor anderen. Dus, uit naam van de ethiek die wij hier in dit Huis altijd in acht hebben genomen, kom ik hier in het geweer tegen de aanval van collega Ford. De reden is doodeenvoudig dat collega Angelilli hier niet is en haar standpunt dus niet kan verdedigen. Trouwens, ik zou ieder andere collega op dezelfde manier verdedigen, ongeacht de politieke origine van de betrokkene.
(De Notulen worden goedgekeurd)

Opheffing van de parlementaire immuniteit
Trakatellis
Mijnheer de Voorzitter, geachte collega's, het verwondert me dat men thans om de opheffing van mijn parlementaire immuniteit verzoekt. Het feit dat me ten laste wordt gelegd, betreft namelijk de aanstelling van een professor aan de universiteit van Thessaloniki tijdens mijn rectoraat en dateert van 1993. Het gaat om een benoeming die werd voorgedragen in overleg met de juridische commissie van de universiteit maar door het Griekse Hooggerechtshof nietig werd verklaard. De minister van Onderwijs heeft dan dezelfde kandidaat opnieuw aangesteld, die daarna bij de rechtbank een klacht tegen mij heeft ingediend. Daarop heb ik - samen met de voorzitter van de juridische commissie van de universiteit - een nota opgesteld waarin we de redenen van mijn besluit uitgebreid hebben uiteengezet, waarna de zaak door het gerecht werd geklasseerd. Het verbaast me dan ook dat deze kwestie na vier jaar opnieuw uit de archieven wordt gehaald. Ik wil niet beweren dat alleen politieke redenen aan het verzoek om opheffing van mijn parlementaire onschendbaarheid ten grondslag liggen. Het plots opduiken van de zaak na vier jaar spreekt evenwel voor zichzelf. Ik vraag de bevoegde commissie van het Parlement dan ook ten spoedigste haar bevindingen over deze aangelegenheid kenbaar te maken.

De Voorzitter
Ik dank u, mijnheer Trakatellis, maar op grond van artikel 6 mogen wij hier alleen maar melding maken van het feit. Dit is niet de geijkte plaats om dit vraagstuk te behandelen .

MED-programma's
De Voorzitter
Aan de orde is het verslag (A4-0236/97) van de heer Fabra Vallés, namens de Commissie begrotingscontrole, over het speciale verslag nr. 1/96 van de Europese Rekenkamer inzake de MEDprogramma's, uitgebracht krachtens artikel 188 C, lid 4, tweede alinea van het EG-Verdrag, vergezeld van de antwoorden van de Commissie (RAP CC 1/96S - C4-0512/96).

Fabra Vallés
Mijnheer de Voorzitter, zoals u terecht gezegd heeft en zoals het ook staat ingeschreven in de agenda, behandelen wij nu namens de Commissie begrotingscontrole verslag nr. 1/96 van de Rekenkamer.
In dit heel duidelijke verslag worden de problemen uiteengezet die er in het kader van de gedecentraliseerde samenwerking geweest zijn op het vlak van belangenvermenging, fouten in het Reglement inzake aanbestedingen en het ontbreken van rechtsgronden voor een aantal besluiten.
Mijnheer de Voorzitter, naar mijn mening moeten wij deze zaak als een voorbeeld behandelen, niet alleen omwille van het belang van de gedecentraliseerde samenwerking maar ook in het licht van de procedure die in de toekomst gevolgd moet worden telkens we ons in een gelijkaardige situatie bevinden.
Precies omwille van deze voorbeeldfunctie zijn de amendementen terecht heel zorgvuldig behandeld. Ik heb het zowel over de 72 amendementen die in de commissie behandeld zijn als over de 17 amendementen die wij hier vandaag in de plenaire vergadering zullen bespreken. Ik heb zoveel mogelijk amendementen aanvaard en heb naar een maximale consensus gestreefd over wat wij hier vandaag zullen beslissen. Op die manier vermijden we een zwakke positie van het Parlement, die deze zaak zeker niet ten goede zou komen.
Ik heb mij toch genoodzaakt gezien een aantal amendementen te verwerpen aangezien men soms vergeet welke de taak en de mogelijkheden van ons Parlement zijn. Noch het Europees Parlement, noch de UCLAF zijn onderzoeksrechters; noch het Europees Parlement, noch de UCLAF zijn een openbaar ministerie. Wij zijn geen openbare aanklagers. Wij bespreken enkel het verslag nr. 1/96 van de Rekenkamer en geven ons politiek oordeel hierover. Wij kunnen dan ook niet verder gaan en nagaan of er strafbare feiten gepleegd zijn en kunnen deze zeker niet vaststellen.
Mijnheer de Voorzitter, ik wil de correcte reactie beklemtonen die de Commissie mijns inziens betoond heeft. Zij is een administratief onderzoek gestart en heeft nagegaan of de ondernemingen die in het verslag genoemd worden nog in andere programma's, in andere directoraten-generaal en zelfs in andere afdelingen aanwezig zijn. Dit is niet gemakkelijk geweest en dat is ook de reden van de vertraging. Wij moeten begrijpen dat het heel vaak om dezelfde personen ging die onder een andere naam in verschillende ondernemingen opdoken. Men heeft adressen, namen van vennootschappen en namen van personen moeten vergelijken. Ik herhaal dat dit geen gemakkelijke opgave was.
Mijnheer de Voorzitter, ik wil hier vandaag ook een waarschuwing meegeven. Deze waarschuwing zou in het medische jargon gelijk staan aan het zoeken naar een methode voor vroegtijdige opsporing. Of zoals wij als leden van de Commissie buitenlandse zaken, veiligheids- en defensiebeleid gezegd hebben, een tijdige alarmbel. Wij moeten een formule vinden opdat straks niet opnieuw soortgelijke situaties aan het licht komen.
Ik weet dat dit niet kan via de Rekenkamer want die beschikt over eigen programma's en bestudeert zaken altijd a posteriori . Naar mijn mening moeten in de Commissie de nodige middelen voorhanden zijn -die overigens al bestaan- om zulke zaken tijdig op te sporen en tijdig aan de alarmbel te trekken waarover ik het al had.
Een van de punten die ik zou willen beklemtonen in deze bijdrage over het verslag dat wij voorleggen, is de vraag of de UCLAF wel moet voortwerken zoals vandaag en volledig afhankelijk moet blijven van de Commissie dan wel los van de Commissie moet kunnen werken. Ik heb enkel woorden van lof voor de UCLAF want ik heb in de enquêtecommissie over de fraude bij de communautaire doorvoer kunnen zien hoe doeltreffend de UCLAF werkt en welk schitterend werk hij levert. Ik stel mij echter de vraag of hij binnen de Commissie met dezelfde vrijheid kan optreden.
Wij steunen hoe dan ook de inspanningen van de Commissie om de verantwoordelijken aan te duiden, de terugbetaling van de onterecht uitbetaalde middelen te vorderen en een zwarte lijst op te stellen.
Ik rond af, mijnheer de Voorzitter, met een verzoek aan de Commissie. Wij vragen dat de Commissie de maatregelen overneemt die in dit verslag beschreven worden want dit zal een conditio sine qua non zijn voor het verlenen van kwijting voor het beheer voor 1996. Mijnheer de commissaris, u heeft hiervoor zes maand de tijd.

Malerba
Mijnheer de Voorzitter, de Commissie externe economische betrekkingen heeft met grote verslagenheid kennis genomen van de zware kritiek die de Rekenkamer op het beheer van de MED-programma's heeft geformuleerd. Wij vragen met klem dat de Commissie terstond gevolg geeft aan alle punten van kritiek van de Rekenkamer, dat zij alle nodige onderzoeken gaat instellen, dat alle gevallen van misbruik naar behoren worden afgestraft, en dat het Parlement snel en op gezette tijden op de hoogte wordt gebracht van de stand van zaken.
De Commissie externe economische betrekkingen houdt werkelijk haar hart vast. Gezien onze bevoegdheden vrezen wij vooral dat het mediterrane beleid, dat een essentiële dimensie geeft aan de profilering van de Unie naar buiten toe, op de helling wordt gezet door het wangedrag van bepaalde functionarissen zowel buiten als binnen onze instellingen. De maatregel om de programma's op te schorten vinden wij geen bevredigende oplossing, want daar worden vast en zeker ook de goede programma's de dupe van, en dat brengt het bedrijfsleven, de werkgelegenheid en ook de pas van de grond gekomen gedecentraliseerde samenwerking fors in het gedrang.
Veel liever zien wij dat de Commissie ons op zo kort mogelijke termijn de middelen en voorschriften meegeeft om een rigoureus en doelmatig beheer van de MED en MEDA-programma's van de grond te krijgen. Van het pakket aanbevelingen dat de Commissie externe economische betrekkingen heeft geformuleerd om een nieuwe koers uit te zetten, breng ik vier punten onder uw aandacht. Ten eerste moet men de nodige inspanningen verrichten voor publiekspromotie en voor maximale doorzichtigheid bij de openbaarmaking van de aanbestedingen, bij de selectieprocedures van de projecten en de verslaggeving over de stand van zaken der werkzaamheden. In de tweede plaats moet de Commissie een rechtstreekse controle opstarten met betrekking tot de openbare aanbestedingen en de realisering van de projecten. Deze mag dus niet overgelaten worden aan externe organisaties. De Commissie moet daarvoor eigen personeel inzetten en gebruik maken van moderne en efficiënte monitorsystemen, en daar is zij overigens best toe in staat. In de derde plaats moet het zwaartepunt van de uitgaven verschoven worden naar meer ambitieuze infrastructuurprojecten, zoals de vertegenwoordigers van derde mediterrane landen telkens vragen in ontmoetingen met ons. Ik denk aan projecten voor watervoorziening, telecommunicatie en vervoer, in plaats van al die consultancy en werkbijeenkomsten. In de vierde plaats moet de gedecentraliseerde samenwerking hervat en nader uitgewerkt worden, ook via netwerken van de burgermaatschappij. In dit verband wil ik van harte aanbevelen dat men een netwerk van Fellow Members' Innovation Relay Centres gaat opzetten, zoals al met de landen van Midden- en Oost-Europa gebeurt, om de contacten tussen universiteiten, ziekenhuizen en andere centra tussen de twee oevers van de Middellandse Zee te bevorderen.
Ik sluit af, mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, met de gevolgtrekking dat fraude zo streng mogelijk vervolgd moet worden, maar dat hierdoor niet het politieke doel van de mediterrane samenwerking overschaduwd mag worden.

Azzolini
Mijnheer de Voorzitter, ik kan niet anders dan me scharen achter het betoog van de heer Malerba, ook omdat de Commissie regionaal beleid kritisch staat tegenover het feit dat de Rekenkamer ingaat op een kwestie die bij uitstek politiek is. Terecht heeft de Rekenkamer gewezen op tekortkomingen en misstanden op het vlak van de procedures, maar, zoals ik al heb gezegd binnen mijn eigen commissie, het was beter geweest indien de Commissie bijtijds op de hoogte was gesteld, dus nog voordat men zo ver ging om tekortkomingen en andere ongerechtigheden officieel naar buiten te brengen: dit volgens de theorie van de communicerende vaten, hetgeen ook meer overeen zou komen met de esprit van de Europese Unie. De Rekenkamer heeft weliswaar de plicht te handelen zoals hij heeft gedaan, maar hij heeft absoluut niet de bevoegdheid om zich in zo'n typisch politieke kwestie te mengen.
De indicaties die ook door de andere commissies zijn uitgekristalliseerd en die collega Malerba zojuist al onder woorden heeft gebracht, brengen ons tot een verdere overpeinzing: ook het controlesysteem moet geherstructureerd worden, en er moet voor gezorgd worden dat de rol van de UCLAF volkomen los komt te staan van andere systemen, zodat deze anti-fraudeëenheid van de Commissie doelmatiger kan opereren en niet zo aan banden gelegd wordt. In dit verband wil ik nogmaals het accent leggen op wat collega Malerba al min of meer zei, namelijk dat de UCLAF altijd heel doelgericht is opgetreden.
Ons probleem is dat thans projecten op de lange baan worden geschoven en dus inhoudelijk dreigen te verwateren, terwijl de Unie die projecten juist zou moeten opvijzelen in het kader van het euro-mediterrane beleid. Wij zijn dus van mening dat men alle maatregelen moet nemen die nodig zijn, maar daarnaast is het ook zaak dat de MED-programma's worden opgevoerd en snel toegepast.

Wemheuer
Mijnheer de Voorzitter, dames en heren wij debatteren vandaag en stemmen morgen over het verslag van de heer Fabra Vallés. Dit verslag heette tot voor kort nog "tussentijds verslag" . Ik wil dat hier doelbewust en met klem onderstrepen. Om beheerstechnische redenen, die boven alles gaan, kunnen wij een tussentijds verslag niet eens zo noemen. Daarom zeg ik hier dat dit een tussentijds verslag is. Niemand mag troost zoeken in de veronderstelling dat, als wij morgen een besluit nemen, het dossier daarmee gesloten is. Dat is zeker niet het geval.
Wie de ontwerpresolutie, die wij zullen goedkeuren, aandachtig leest, zal genoeg aanwijzingen vinden over de wijze waarop de Commissie begrotingscontrole en derhalve ook het Parlement zich met de kwestie zullen bezighouden. Wij stemmen daarmee voor het zomerreces alleen in opdat de MED-programma's van start kunnen gaan, zodat eindelijk hulp kan worden geboden aan hen die volstrekt geen enkele schuld hebben aan wat hier door nalatigheid, wanbeheer of wat dan ook is tegengehouden. Dat wil ik hier uitdrukkelijk opmerken. Hen willen wij helpen, voor hen willen wij iets doen. Daarom zullen wij dit verslag goedkeuren.
De manier waarop dit verslag tot stand is gekomen en al wat rond dit verslag is gebeurd - ik ga daarop niet nader in -, doet echter niet alleen voor mij, maar ook voor mijn fractie een aantal vragen rijzen.
Waarom maakt de Commissie telkens opnieuw dezelfde fout? Waarom start men telkens opnieuw programma's op als men niet in staat is die zelf te beheren? Wanneer zal de Commissie daaruit lering trekken en hoe zal dat tot uiting komen?
Wij hebben echter ook nog een andere vraag. Wij stellen een verslag over het verslag van de Rekenkamer op. De Rekenkamer maakt de Commissie en particuliere organisaties verwijten. De Commissie beschikt over veel tijd om zich in een duidelijk vastgelegde procedure te verantwoorden. Ze doet dat mondeling, haar antwoorden worden in het Publikatieblad gepubliceerd en ze kan zich voor de commissie verantwoorden. Waarom echter horen wij nooit de anderen? Ik geef toe dat wij zo niet hebben gewerkt. Hebben wij daar echter goed aan gedaan? Krijgen alleen sommigen de gelegenheid uit te leggen wat er is gebeurd en anderen niet? Wij zullen die vraag vandaag niet beantwoorden, maar ik wilde ze toch stellen.
Wij zullen ons niet laten voorschrijven hoe wij met de dingen moeten omgaan. Wij zullen zorgvuldig overleggen wat wij doen, waarom en hoe wij dat doen. Na dit alles zullen wij veel voorzichtiger en kritischer geworden zijn. Wij zijn bewuster geworden, niet alleen wat de afhankelijkheid of onafhankelijkheid van de UCLAF aangaat. Dit debat heeft ons geleerd dat wij ons over onze eigen rol moeten bezinnen. Wij moeten wellicht zelfbewuster zijn en ons tegenover ons eigen werk kritischer opstellen. Duidelijk is in elk geval dat de discussie niet is afgesloten. Wij zullen ze hervatten, en niet alleen met betrekking tot de MED-programma's. Die zijn slechts een voorbeeld. Er wacht ons nog veel meer. Voor het feit dat wij vandaag of morgen bij de stemming de programma's vrijgeven zal een prijs moeten worden betaald, namelijk een grondig onderzoek naar de wijze waarop de Commissie met deze dingen omgaat.
Tot besluit zou ik nog het volgende willen opmerken. De Commissie heeft naar buiten toe zeer snel gehandeld. Ik zou graag hebben dat de Commissie even snel handelt als ze binnen de Commissie zelf tuchtmaatregelen moet nemen. Ik zou willen dat ze, als ze even snel en consequent ook in eigen huis ingrijpt, de mensen dan niet gewoon overplaatst of met vervroegd pensioen laat gaan. Dat zou de geloofwaardigheid van de Commissie aanzienlijk versterken.

Theato
Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, ik heb slechts twee minuten spreektijd en zou mij daarom tot twee punten in het belangrijke verslag van de heer Fabra Vallés willen beperken. Ik feliciteer de rapporteur overigens van harte met het vele werk dat hij heeft verricht. Ik dank echter ook mevrouw Wemheuer, die heeft gezegd dat het debat over deze problematiek in onze commissie moet worden aangevat en voortgezet. Ik ben het daarover met haar eens.
In de eerste plaats moet dit verslag over het speciale verslag van de Rekenkamer de Commissie ertoe verplichten de aan het licht gebrachte ernstige wantoestanden bij het gedecentraliseerde beheer van de MED-programma's grondig te onderzoeken en vooral een einde te maken aan de belangenvermenging. Ten onrechte uitbetaald Gemeenschapsgeld moet naar de EU terugvloeien. Daarnaast willen wij echter ook dat de door de Commissie besliste opschorting van de programma's op fatsoenlijke voorwaarden en in overeenstemming met de begroting en desbetreffende bepalingen kan worden beëindigd. Daarom is het belangrijk dat wij dit verslag van de heer Fabra Vallés nu aannemen. Over zes maanden zal de Commissie ons immers moeten zeggen welke maatregelen - ook tuchtmaatregelen - zij, hopelijk met goed resultaat, heeft genomen.
In de tweede plaats wil ik onderstrepen wat de heer Fabra Vallés in paragraaf 10 van de ontwerpresolutie zegt, namelijk dat het noodzakelijk is dat de Gemeenschap de beschikking krijgt over een onafhankelijke eenheid voor fraudebestrijding. Wij hebben al een fraudebestrijdingsdienst en de klemtoon ligt dus op het woord "onafhankelijk" . De fraudebestrijdingsdienst UCLAF levert goed werk en bereikt ook resultaten. Ik herinner alleen maar aan de recente ontdekking van fraude met BSE-vlees. De UCLAF staat evenwel bijna automatisch bloot aan het verwijt dat ze bevooroordeeld is, omdat ze zelf tot de diensten van de Commissie behoort. Ze staat ook bloot aan het verwijt dat ze de zaak in de doofpot stopt om het aanzien van de Commissie zo weinig mogelijk te laten aantasten of dat ze vooral tegen de externe adviseurs argumenteert en maatregelen neemt. Daarom hebben wij een onafhankelijke eenheid nodig. Er moeten strafrechtelijke maatregelen kunnen worden genomen die vervolgens door de nationale rechtbanken worden uitgevoerd om aan de onthutsend talrijke gevallen van misbruik en fraude met EU-geld paal en perk te stellen.
Ik dank de heer Fabra Vallés nogmaals voor het vele werk dat hij in de commissie heeft verricht. Voorts dank ik ook het secretariaat van de Commissie begrotingscontrole.

Giansily
Mijnheer de Voorzitter, wij spreken hier vandaag alweer over het probleem van de fraude, in afwachting van het belangrijke debat dat wij in september eerstkomend over het jaarverslag en het werkprogramma van de Commissie inzake fraudebestrijding zullen houden.
Vandaag bespreken wij, aan de hand van het verslag van de heer Fabra Vallés, het beheer, of liever het gebrek aan beheer, van de MED-programma's. De huidige situatie is zo buitensporig dat ze bijna bespottelijk is. Ik geef toe dat de complexiteit van de communautaire wetgeving en de versnippering van de uitgavenbevoegdheden tussen de vele met de uitvoering van de programma's belaste openbare en privé-instanties het plegen van fraude sterk vergemakkelijken. Dat is jammer genoeg ook het geval met dit programma, waaraan onze fractie veel belang hecht en dat beter niet om die redenen in het nieuws was gekomen. Bepaalde zaken zijn nu eenmaal onaanvaardbaar.
Dames en heren, onaanvaardbaar is dat de Commissie, na kennisneming van een vernietigend verslag van de Rekenkamer over het beheer van de MED-programma's, waarin vele onregelmatigheden en ernstige tekortkomingen in het licht werden gesteld, niet onmiddellijk een administratief onderzoek heeft geopend en dat de gerechtelijke overheden van de lidstaten nog steeds geen enkel initiatief hebben genomen. Van de zestien gegunde contracten voor technische hulp zijn er nochtans tien waarvoor geen aanbesteding is gebeurd, wat tot een meeruitgave van 170.000 ecu heeft geleid. Toch heeft de Commissie aan het Agentschap voor de transmediterrane netwerken bevoegdheden gedelegeerd zonder dat daarvoor een duidelijke rechtsgrondslag aanwezig was en zonder dat daarover een principieel besluit was genomen. Dat betekent dat de Commissie een blanco cheque heeft gegeven aan externe adviseurs die tegelijkertijd rechter en partij waren.
Ik houd hier geen requisitoir tegen de Commissie, die vaak ten onrechte en, eerlijk gezegd, vaak al te gemakkelijk de schuld krijgt voor wantoestanden in de Gemeenschap waarvoor ook anderen verantwoordelijk zijn. Het is inderdaad juist dat de Commissie nog steeds niet over de nodige middelen beschikt om de al in juli 1992 gestarte MED-operaties financieel naar behoren te beheren. Op het ogenblik van de aanneming van de MED-programma's had de Commissie evenwel de Raad de nodige personele en financiële middelen moeten vragen om de programma's op een behoorlijke manier ten uitvoer te kunnen leggen. Bij een eventuele weigering van de Raad had de Commissie de zware verantwoordelijkheid voor een onvermijdelijk tot mislukken gedoemd beheer kunnen afwijzen. Waarom heeft ze niet de moed en vastberadenheid aan de dag gelegd die men, aangezien het tenslotte toch om overheidsgeld gaat, van haar mocht verwachten? Wat moeten wij bovendien vandaag doen?
Uiteraard moeten wij het verslag van de heer Fabra Vallés aannemen. Zoals hijzelf heeft gezegd moet dit verslag afschrikken. Volgens mij moeten wij echter vooral ook maatregelen en sancties eisen. De Commissie moet onverwijld hervormingsvoorstellen formuleren om de MED-programma's opnieuw op het juiste spoor te zetten. Wij zullen ze op haar daden beoordelen.

Mulder
Mijnheer de Voorzitter, in de allereerste plaats mijn complimenten aan de rapporteur. Ik denk dat uitstekend werk is verricht. Dit is weer één van de typische zaken waar het Parlement alle eer aan kan behalen, want het is juist aan het Europees Parlement ook dit soort zaken tot op de bodem uit te zoeken.
Ik wil namens de liberale fractie verklaren dat dit soort incidenten geen schaduw mogen werpen op wat voor soort hulpprogramma's ook. Deze hulpprogramma's zijn nodig in de Middellandse Zee en waar ook ter wereld. Als er gesproken wordt over decentralisatie en op zichzelf is dat ook geen slechte zaak, dat moet gebeuren, dan is het altijd belangrijk om ook hier een scheiding van de macht te hebben. Degene die het uitvoert moet niet zichzelf controleren maar dat moet een onafhankelijk bureau zijn.
Ik zou ook het idee willen ondersteunen van de zwarte lijst van studiebureaus en de vele naamsveranderingen die optreden, waardoor het vaak voorkomt dat bureaus die de studie ter voorbereiding van de uitschrijving van het project doen er ook op kunnen inschrijven. Al dit soort onduidelijke zaken moet, lijkt het mij toe, in de toekomst vermeden worden. Ik kijk dan ook met zeer veel belangstelling uit naar het rapport van de Commissie over zes maanden opdat wij uiteindelijk het beleid van de Commissie kunnen goedkeuren.

Müller
Mijnheer de Voorzitter, mijnheer Marín, het gaat hier vandaag niet alleen om een afschrikwekkend maar ook om een tragisch geval. Dit is tragisch omdat de projecten in de regel goed zijn verlopen. Zo werkt een filmmaker in Keulen aan een project voor een televisie- en filmstation in Palestina. Dit schitterende project is nu in gevaar. Welnu, de Commissie en uzelf zijn daarvoor samen verantwoordelijk.
Ik heb u in de commissie herhaaldelijk gevraagd hoe het mogelijk is dat de Commissie drie jaar lang laat betijen zonder de fraude te kunnen ontdekken. U heeft daarop geantwoord dat u het niet kunt helpen als een ambtenaar, die bij het beheer een fout maakt, niet uit eigen beweging naar u toekomt en die fout zelf bekent. Ik meen dat u daarin gelijk heeft, maar vind het toch merkwaardig dat de Commissie kennelijk nog nooit heeft nagedacht over de vraag hoe ze haar eigen diensten kan controleren om zoiets op te sporen. Hoe kunt u op de besteding van de middelen toezien als u bij de Commissie niet over mechanismen beschikt om zulke zware fouten op te sporen? Ongeacht wie concreet welke verantwoordelijkheid draagt, is dat voor mij nog steeds de grote vraag. U is verantwoordelijk en dit moet worden rechtgezet.

Dell'Alba
Mijnheer de Voorzitter, geachte vice-voorzitter Marín, geachte collega's, dit ongetwijfeld belangrijke verslag komt na afloop van een lang onderzoek dat alle tekortkomingen aan het licht brengt die men bij de uitvoering van de MEDA-programma's heeft opgespoord. Hopelijk wordt in het vuur van de zaak niet vergeten dat thans net zo'n streng en nauwkeurig onderzoek moet worden verricht om te zien of het zo is dat het systeem in zijn geheel niet functioneert. Ik heb er altijd de nadruk op gelegd dat de Commissie geen functionaris meer mag aannemen dan nodig is, dat men heel rigoureus te werk moet gaan, dat nieuwe aanwervingen gecheckt moeten worden, ook die van categorie C. Maar al die programma's, PHARE, TACIS, enzovoort, waarvan men altijd zegt dat de Commissie die maar moet beheren, worden in feite gedelegeerd aan externe consulenten. Dat van vandaag is dus geen geval apart. Ik vraag me af of niet het moment is aangebroken om "basta" te zeggen. Laten wij dit geval beschouwen als typisch verschijnsel van een alom gangbare manier van handelen, namelijk dat de Commissie steeds meer genoopt wordt de uitvoering van projecten uit te besteden aan externe organisaties, zelfs waar het gaat om de voorbereiding van witboeken, groenboeken en wat dies meer zij.
Uiteraard moeten de ambtenaren die ongeregeldheden hebben begaan strafrechtelijk worden vervolgd en natuurlijk moet eventueel misbruik bestraft worden. Echter, het basisbeginsel was zodanig - en dat is ook zo door de praktijk en door interne normen bekrachtigd en het gold zelfs voor het financieel reglement - dat de ambtenaren die belast waren met de uitvoering van de programma's dachten dat zij juist handelden als zij de directeuren van grote adviesbureaus en van bureaus voor het beheer van de externe fondsen binnen het orgaan plaatsten dat dan moest beslissen over de projecten. Die ambtenaren gingen er zelfs van uit dat dit normaal was in geval van projecten met derde landen. Als men dat allemaal bedenkt, dan is toch wel duidelijk dat het probleem veel verder teruggrijpt en dat de zaken bij de bron aangepakt moeten worden. Wel geloof ik dat de kritiek die terecht tegen allerlei personen is geuit als het ware een gewetensonderzoek voor iedereen moet worden. Door de hand in eigen boezem te steken, kunnen wij opmaken of het beleid dat wij gevolgd hebben bij een bepaald project juist was, temeer daar wij de Commissie niet voldoende personele middelen hebben meegegeven om dit soort programma's alleen aan te kunnen.

Fabre-Aubrespy
Mijnheer de Voorzitter, wij bespreken hier vandaag een belangrijk verslag over bijzonder ernstige feiten in verband met de aanwending van de budgettaire kredieten voor de MED-programma's door de Commissie. Ik vrees dat de rapporteur, de heer Fabra Vallés, tot elke prijs verzachtende omstandigheden voor de Commissie wil vinden en daarom voorstelt dat wij ten dele van de fundamentele opdracht van het Parlement afzien. Die opdracht zou volgens mij integendeel moeten worden versterkt. Ik heb het over de controle op het goede gebruik van de communautaire middelen.
De feiten zijn vrij eenvoudig. De Rekenkamer heeft die uiteengezet. De Commissie heeft besloten het beheer van de MED-programma's uit te besteden aan het ARTM, het Agentschap voor de transmediterrane netwerken, een vereniging die op haar initiatief is opgericht. Twee van de vier bestuurders van die vereniging waren ook leiders van twee bureaus voor technische hulp die met de begeleiding van de MED-programma's waren belast. Op die manier hebben zij meer dan 60 % van de kredieten voor technische hulp kunnen binnenhalen. Dankzij hun dubbele positie hebben die bestuurders ook mee over met henzelf gesloten contracten kunnen onderhandelen, kunnen deelnemen aan de uitwerking van de projecten die zij vervolgens op last van de Commissie moesten uitvoeren en toegang gekregen tot documenten die zij nooit in handen hadden mogen krijgen. Tien van de zestien contracten voor technische hup werden zonder aanbesteding toegewezen. De procedure voor de gunning van de zes andere contracten verliep uiterst onregelmatig en bevoordeelde de twee bewuste bureaus voor technische hulp.
Het gaat hier dus om een feitelijke delegatie van de bevoegdheden van de Commissie aan een derde instantie en niet gewoon om contracten voor de levering van diensten. Die delegatie is in het volle daglicht gebeurd en zonder dat, wat bijzonder onrustwekkend is, ook maar iemand op de onthutsend lange reeks onregelmatigheden enige kritiek heeft geleverd.
De Commissie, die sedert 6 oktober 1995 op de hoogte was, heeft niet de moeite genomen om stelselmatig alle met de twee bureaus voor technische hulp gesloten contracten opnieuw te bekijken. Met dat onderzoek begint ze pas nu, meer dan anderhalf jaar nadat de feiten aan het licht zijn gebracht, zonder dat ze zelf tuchtmaatregelen heeft getroffen of zich tot de bevoegde strafrechtbanken heeft gericht.
Mijnheer Fabra Vallés, wij moeten naar aanleiding van deze zaak de beheersmethodes van de Commissie op het terrein van de gedecentraliseerde samenwerking aan de kaak stellen. Wij moeten de persoonlijke verrijking hekelen van ambtenaren van de Commissie, die direct of indirect had kunnen ingrijpen. Wij moeten zeggen dat niet alleen de geloofwaardigheid van de Commissie in gevaar is, maar dat ook het geheel van haar werkmethodes inzake delegatie van bevoegdheden, gunning van opdrachten en sluiting van contracten in het geding is. Het gaat hier vandaag om de rol van het Parlement. Zullen wij vandaag, zoals bij het verlenen van kwijting voor 1992 aan de Commissie en in de BSE-kwestie, nogmaals onze plicht verzuimen of zullen wij een enquêtecommissie oprichten om deze zaak volledig op te helderen?

Lukas
Mijnheer de Voorzitter, het verslag van de heer Fabra Vallés toont op indringende en niet mis te verstane wijze aan hoe Europees belastinggeld in het kader van de mediterrane programma's is misbruikt. Wij moeten de rapporteur dankbaar zijn voor zijn duidelijke uitspraken en de wijze waarop hij de wantoestanden op alle niveaus heeft belicht. Bijzonder jammer is dat in dit geval de grote fout in Brussel is gemaakt. Het feit dat van de verantwoordelijke afdeling van de Commissie veel werd verwacht en dat ze daardoor onder grote tijdsdruk stond, kan volstrekt niet als verontschuldiging worden aanvaard. In dat geval zouden immers vrijwel alle particuliere en openbare beheersinstanties zich onregelmatigheden mogen veroorloven. Op de wereldmarkt zijn tijdnood en prestatiedruk tegenwoordig schering en inslag.
Dat men een zo complex programma, waarmee men in het Middellandse-Zeegebied een intensieve samenwerking op gang wil brengen en waarvoor niet minder dan 78 miljoen ecu is uitgetrokken, op zulke dilettantistische en lichtzinnige wijze heeft aangepakt is gewoon onbegrijpelijk. Men heeft een systeem op poten gezet dat onvermijdelijk tot belangenverstrengeling moest leiden, met alle bekende zware gevolgen vandien. In de ogen van de burger doen deze duidelijke wantoestanden ook afbreuk aan dit op zichzelf nochtans zinvolle programma. Voor vele door bezuinigingsmaatregelen geteisterde kleine Europese belastingbetalers rijst echter ook de vraag of u in het algemeen wel op de goede weg is.
Met een voortzetting van de gedecentraliseerde programma's kan volgens mij pas worden ingestemd als alle wantoestanden uit de eerste periode zijn opgeruimd en ook de officier van justitie en de rechtbanken hun werk hebben gedaan.

Dankert
Voorzitter, ik wil beginnen met op te merken dat ik toch ernstig afstand moet nemen van de opmerking die collega Azzolini als rapporteur voor de commissie regionale zaken maakte toen hij zei dat de Rekenkamer met dit soort zaken niet naar buiten moet komen, dat je dat intern met de Commissie moet regelen. Als we die weg opgaan, dan krijg je natuurlijk nooit een eind aan dit soort problemen. Die kunnen alleen via de openbaarheid en de druk die daar het gevolg van is, tot een oplossing gebracht worden en bovendien zou ik ook de preventieve werking van dit soort Rekenkamer-rapporten niet willen onderschatten.
Voorzitter, ik wil niet diep ingaan op de feitelijke omstandigheden zoals weergegeven in het verslag-Fabra Vallés. Ik denk dat dat een uitstekend verslag is dat zoals mevrouw Wemheuer ook al heeft aangegeven, een follow-up vergt gewoon omdat we nog lang niet aan het eind van de ellende zijn in dat opzicht. Maar ik wil er één aspect uittillen wat door anderen hier en met name door de heer Dell'Alba ook al aan de orde gesteld is, het aspect namelijk: is de Commissie in staat haar eigen begroting uit te voeren? Hoe moet de Commissie het doen? Met welke intermediaire mag de Commissie werken? Kunnen we er verzekerd van zijn dat dat op de juiste manier gebeurt? Kortom, dat hele probleem lopend van PHARE via TACIS tot de structuurfondsen aan toe. Want als ik weer naar de Agenda 2000 kijk, dan zie ik dat de Commissie steeds meer de nadruk legt op decentrale uitvoering. Ik begrijp waarom maar tegelijkertijd komt daar steeds scherper die vraag naar voren: kan dan de Commissie ook nog de verantwoordelijkheid voor de eigen verantwoordelijkheid dragen? En daar heb ik grote, ernstige vragen over.
Voorzitter, het blijkt, mevrouw Müller heeft dat net al aangegeven, dat commissarissen al geen zicht meer hebben op hun eigen ambtenaren binnen het apparaat van de directoraten-generaal, wat wel zou moeten. Dus daar deugen de communicaties al niet. Laat staan de communicaties tussen de directoraten-generaal in Brussel en het veld. Of dat nou binnen de Europese Unie is of buiten de Europese Unie. Ik denk dat het probleem vergelijkbaar is met de problemen die tal van lidstaten hebben met de uitvoering van de ontwikkelingssamenwerking die over het algemeen ook als slecht gekarakteriseerd kan worden, gewoon omdat die lidstaten in de landen waar de ontwikkelingssamenwerking toegepast wordt geen eigen mensen hebben, geen eigen apparaten hebben maar afhankelijk zijn van de samenwerking met anderen. En als je die samenwerking met anderen dan ook nog uit handen geeft aan derden en het zelf niet meer doet, dan wordt het alleen maar ingewikkeld. Ik vind dat die hele problematiek die eigenlijk in de Europese Unie nooit uitgezocht is maar die steeds belangrijker wordt door de opvang van externe hulp en de omvang van de structuurfondsen, dat die eens nadere aandacht verdient. De Commissie is opgezet in het verleden als een machine om wet te geven, niet als een machine om te beheren. En dat beheersprobleem wordt in de Europese Unie een steeds ernstiger een steeds groter probleem. Ik vind dat we daar ook echt serieus als Parlement nader onderzoek naar moeten doen.

Kellett-Bowman
Mijnheer de Voorzitter, dit debat had kunnen vervallen in kritiek op het feit alleen al dat het MED-beleid bestaat. Het is positief dat dit niet gebeurd is. De Rekenkamer heeft vicevoorzitter Marín op de hoogte gebracht van heel ernstige onregelmatigheden en hij heeft ingezien dat iets gedaan moest worden en heeft het beleid onmiddellijk stopgezet. Als sommige van de contractanten van oordeel zijn dat hij te overhaast tewerkgegaan is, kunnen ze zich altijd tot een burgerlijke rechtbank richten.
Mijns inziens komt dit allemaal neer op wat de heer Santer gesteld heeft bij zijn ambtsaanvaarding. Hij heeft toen gezegd dat de Commissie minder maar beter moest doen. Ik ben mij er terdege van bewust dat het MEDprogramma gestart is voor hij Commissievoorzitter werd. Maar wat is er gebeurd? Er is geld goedgekeurd voor een uitgebreid programma en het zag er op het eerste zicht positief uit dat de Commissie dit over vele contracten verdeelde. Zij kon zeggen "dit is heel doorzichtig, jullie kunnen zien waar het geld naartoe gaat" . Maar het ontbrak de Commissie aan voldoende beheerscapaciteit en beheerders om deze contracten uit te voeren. Er waren teveel directoraten-generaal bij betrokken, teveel contracten en het was een voorbeeld van op hol geslagen gedelegeerde controle. Het MED-programma werd het mad -programma.
Ik stel dan ook voor dat vicevoorzitter Marín van de Commissie enige nederigheid aan de dag legt en de aanbevelingen in het uitstekende verslag van de heer Fabra Vallés aanvaardt. Er bestaan wel degelijk antwoorden op de problemen die opgedoken zijn en naar mijn mening kan hij ze in dit verslag vinden. Het probleem is echter dat dit een tussentijds verslag is en het misschien nog te vroeg is om de programma's nu al voort te zetten terwijl nog verder onderzoek verricht moet worden. Ik stel met genoegen vast dat er op de agenda voor de herfst plaats is voor een verder verslag van de heer Fabra Vallés en ik kijk uit naar nog meer uitstekend werk van zijn hand.

Viola
Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, geachte collega's, allereerst een woord van waardering voor het uitstekende verslag van collega Fabra en ook voor het uitstekende controlewerk dat de Rekenkamer heeft verricht. Wel hoop ik dat dezelfde methode en eenzelfde strengheid worden toegepast op andere sectoren en vooral op wat naar buiten wordt afgestaan, want eerlijk gezegd kan ik toch moeilijk geloven dat alleen bij de MED-programma's fraude en misstanden voorkomen. Afgezien daarvan wil ik er ook de nadruk op leggen dat alle kritiek van de Rekenkamer zeker niet mag betekenen dat de gedecentraliseerde samenwerking af moet ketsen, want dit is de hoeksteen van het nieuwe euromediterrane beleid. Het idee om netwerken te creëren die op horizontale wijze de burgers en de afzonderlijke instanties met elkaar in contact brengen zonder dat de bureaucratische rompslop van een verticale samenwerking daaraan te pas hoeft te komen, heeft een essentiële verandering teweeggebracht en moet als zodanig afgeschermd worden.
Ik hoop tevens dat wij dankzij dit debat ervan doordrongen raken dat er een omslag moet komen in het euromediterraan beleid, want door de teleurstellende uitkomst van de Conferentie van Malta, door de moeilijkheden bij het opstarten van de MEDA-programma's en door het bijna twee jaar lang blokkeren van de MEDprogramma's, raakt dit beleid langzaam maar zeker in het slop. Commissaris Marín heeft er dus goed aan gedaan de programma's te bevriezen, maar ik hoop wel dat hij na dit ruime tijdbestek de organisatorische problemen uit de weg weet te helpen, zodat we een transparant en efficiënt beheer kunnen opzetten. Het wordt hoog tijd voor een nieuwe start, want de publieke opinie begint onderhand een vreemd vermoeden te koesteren dat dit euromediterrane beleid wel aangekondigd, maar nimmer uitgevoerd wordt.

Marín
Mijnheer de Voorzitter, omdat dit debat zo belangrijk is en de Commissie van oordeel is dat zij voorbeeldig met het Europees Parlement en de Commissie Begrotingscontrole heeft samengewerkt, zal ik enige tijd nodig hebben voor mijn antwoord, temeer daar ik de plenaire vergadering een aantal nieuwe elementen wil meedelen.
Eerst en vooral wil ik naar aanleiding van deze bijdrage van mevrouw Viola het volgende verduidelijken. Ik heb dit al herhaaldelijk gezegd maar men kan dit blijkbaar maar niet begrijpen. Men verwart -ik weet niet of deze verwarring doelbewust is- de MED-programma's voor gedecentraliseerde samenwerking met het MEDAprogramma, dat op de Conferentie van Barcelona is goedgekeurd. Deze MED-programma's hangen samen met een verordening die de Raad op 29 juni 1992 heeft goedgekeurd terwijl de MEDA-verordening in juli 1996 is goedgekeurd. Het kan dan ook niet dat het Parlement een aantal omstandigheden in verband met een bepaald beleid en de MED-programma's van de vroegere protocollen blijft verwarren met het resultaat van de Conferentie van Barcelona en het MEDA-programma. Het MEDA-programma kent deze vorm van samenwerking helemaal niet.
Mijnheer Fabra Vallés, ik ben van mening dat uw verslag inderdaad om tal van redenen een voorbeeld moet zijn. Eerst en vooral omdat het niet alleen de dysfuncties aan het licht brengt bij het beheer door de verschillende ondernemingen, waaraan wij de uitvoering van de programma's voor gedecentraliseerde samenwerking in het Middellandse-Zeegebied hadden toevertrouwd, maar ook in de eigen diensten van de Commissie. Ten tweede omdat het de tekorten blootlegt van de communautaire wettelijke bepalingen inzake de strafrechtelijke bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschap. Ten derde omdat het wijst op de interne inspanningen die de Commissie nog moet leveren om waarschuwingssystemen en bepalingen uit te werken en te verbeteren zodat we kunnen vermijden dat de dysfuncties, die in één van de uitgavenrubrieken -in dit geval MED- zijn vastgesteld, zich in andere uitgavenrubrieken herhalen. En tenslotte omdat het aantoont dat wij dankzij samenwerking en de gezamenlijke inspanningen van de instellingen -de Rekenkamer, het Parlement, de Commissie en de Raad- daadwerkelijk vooruitgang kunnen boeken en aanzienlijke vorderingen kunnen maken om deze problemen op te lossen. Ik kan mij immers voorstellen dat wij allemaal deze problemen willen oplossen.
In verband met het eerste punt -de dysfuncties die door de Rekenkamer zijn vastgesteld- weten jullie dat ik, nadat de Rekenkamer mij op 6 oktober 1995 via zijn auditeurs had meegedeeld dat een aantal onregelmatigheden waren vastgesteld, twee weken later het besluit genomen heb om uit voorzorg alle contracten op te schorten en te annuleren. Ik heb dit al vaak gezegd en ik betreur dat de sprekers dit niet duidelijk beklemtoond hebben.
Het eerste besluit dat ik genomen heb toen de zaak mij niet meer duidelijk was, was de contracten op te schorten, met alle politieke gevolgen vandien, zoals ik straks zal uitleggen. De goeden hebben dit samen met de slechten moeten bekopen: een aantal bureaus voor technische hulpverlening heeft zich schuldig gemaakt aan misbruiken maar andere -NGO's en organisaties die uitstekend werk leverden, zoals het voorbeeld dat u aanhaalt- hebben wel correct gehandeld. Ik was mij hiervan bewust. Maar twee jaar geleden -en ik betreur dat sommige leden die het woord gevoerd hebben nu de zaal verlaten hebben zonder naar mijn argumenten te luisteren- heb ik beslist de contracten op te schorten. Ik had niets te verbergen. Bovendien is het helemaal niet zeker, mijnheer KellettBowman, dat de Rekenkamer zal beslissen de programma's te schrappen.
De Rekenkamer heeft een besluit genomen in mei 1996 en bijna één jaar voordien hadden wij al het besluit genomen om de programma's op te schorten en alle lopende contracten met de betrokken ondernemingen te annuleren. Tegelijk heb ik de UCLAF en de financiële controle -zoals jullie weten- gevraagd een onderzoek in te stellen naar het volledige netwerk en na te gaan wat er echt aan de hand was.
Ik wil de heer Dankert antwoorden die een aantal opmerkingen ten gronde gemaakt heeft. Het is juist dat de Commissie of de commissarissen met de huidige administratieve middelen niet in staat zijn een specifieke controle uit te oefenen op de gedecentraliseerde samenwerking, dat is geen geheim. Ik heb al gezegd dat ik op dit eigenste ogenblik niet kan zeggen wat gebeurt met de petits projets die in Peru, Guatemala, Tunesië, Egypte, Cambodja, de Filipijnen, India of Pakistan gerealiseerd worden. Ik weet niet of iemand van jullie daartoe in staat zou zijn. Het gaat er per definitie niet louter om of dit al dan niet mijn verantwoordelijkheid is. Als wij willen samenwerken, zullen we een goede oplossing moeten vinden.
Er is nog een punt waarop ik de Vergadering nogmaals wil wijzen. In het licht van wat op 17 juli 1996, precies een jaar geleden dus, gebeurd is, heb ik in de Commissie vier nieuwe soorten contracten voorgesteld die de MEDAcontracten sluitend maken. Wij hebben dit al een jaar geleden gedaan en zullen dan ook, mevrouw Müller, mevrouw Wemheuer, tot het uiterste gaan; ik heb hier zelf het meeste belang bij. Ik heb mijzelf niets te verwijten en kan het Parlement aantonen dat een groot deel van de problemen die de heer Fabra Vallés aan de orde gesteld heeft eenvoudigweg al opgelost zijn.
Er resten nog een aantal kwesties maar ik kan de heer Fabra Vallés meedelen dat al beslissingen genomen zijn voor 80 % van zijn verslag. Wij moeten nog de administratieve enquête afronden. En als jullie vragen waarom de Commissie, die twee jaar geleden al besliste om de programma's op te schorten, de zaak volledig wil onderzoeken, kan ik jullie antwoorden dat dit geen enkel probleem zal stellen en dat wij de zaak grondig zullen uitspitten met alle gevolgen en op alle gebieden.
Wat heeft de Commissie gedaan?
Eerst en vooral zal geen enkele ecu verloren gaan. De Commissie heeft op mijn initiatief beslist alle programma's op te schorten en te annuleren -de 14 programma's die we ontdekt hebben. Ik dank de heer Fabra Vallés die duidelijk gesteld heeft hoeveel moeite het de Commissie gekost heeft om het netwerk bloot te leggen waarin soms dezelfde namen opdoken, hoeveel moeite het haar gekost heeft om uiteindelijk alle directoraten-generaal op te sporen die -zonder het te weten- contracten met deze bureaus voor technische hulpverlening hadden afgesloten, want een aantal van hen was zo handig om van naam te veranderen. Wij hebben ze toch opgespoord. En alle, maar dan ook alle contracten zijn opgeschort en bevroren. Wij zullen de zaak tot op het bot onderzoeken en ik sta dan ook vrij perplex, mevrouw Theato. U kent mij goed, jullie hebben mij achter gesloten deuren gevraagd dat ik onverbiddelijk zou zijn, dat ik vastberaden zou optreden, dat ik de contracten zou opschorten, dat ik terugbetaling zou eisen. Welnu, ik heb dit gedaan en wij zullen tot het uiterste gaan.
Daarom begrijp ik niet en ben ik erover verbaasd dat men de Commissie nu van overhaasting beschuldigt omdat zij toen de nodige besluiten genomen heeft.
Wij hebben tevens opdracht gegeven om alle verschuldigde bedragen terug te vorderen. Ik zal jullie nu bedrijf per bedrijf een lijst geven van de onregelmatigheden die zijn vastgesteld.
Ik wil vandaag mijn verantwoordelijkheid nemen zodat ik in de toekomst zelf ook uitleg kan eisen voor bepaalde houdingen.
Wij hebben opdracht gegeven de bedragen terug te vorderen van de volgende bureaus voor technische hulpverlening:
" Cité Unie Développement" heeft het verschuldigde bedrag al betaald en deze zaak is opgelost.
" Cordoba City Hold" heeft twee projecten in de wacht gesleept maar is het niet eens met het bedrag en is bereid 70 % terug te betalen. De Commissie bespreekt momenteel deze cijfers en gaat na of hun cijfers of de onze de juiste zijn. Maar ook in het geval van dit project rond Cordoba is terugbetaling van het geld geëist.
Ook "Conseil des Communes en des Régions de l'Europe" hebben wij om terugbetaling van het geld gevraagd. De antwoordtermijn verstrijkt deze week.
De ondernemingen ARTM, ISMERI en FERE tenslotte hebben niet geantwoord binnen de gestelde termijnen of verwerpen de eisen van de Commissie.
Ik bevestig dat wij vorige week, in samenspraak met het Secretariaat-Generaal van de Commissie en op aanbeveling van de heer Fabra Vallés, een algemeen bevel uitgevaardigd hebben tot " mise en demeure" voor de contracten met deze ondernemingen.
Indien zij niet betalen, zullen de bedragen automatisch verhaald worden op de overige 14 lopende contracten, zoals volgens onze juridische diensten toegestaan is door de huidige wetgeving.
Ten tweede hadden jullie het over de strafrechtelijke aansprakelijkheid. De Commissie heeft -ik heb dit ook al achter gesloten deuren gezegd maar herhaal het vandaag in het openbaar om in de toekomst verwarring te vermijden- in het verleden beslist een onderneming in eigen land voor de rechter te dagen opdat de justitie in eigen land kon nagaan of het dossier strafrechtelijke elementen bevatte.
Tenslotte -en ik richt mij nogmaals tot mevrouw Müller- heeft de Commissie beslist een administratief onderzoek te starten nadat het verslag van de UCLAF was afgerond. Het verslag van de UCLAF stelt -zoals ik al achter gesloten deuren gezegd heb maar hier vandaag openlijk wil herhalen- dat geen enkele ambtenaar zich schuldig gemaakt heeft aan ongeoorloofde verrijking.
Jullie kunnen denken dat dit juist of onjuist is maar ik moet werken met objectieve gegevens. Zoals ik ook al aan de hand van objectieve gegevens beslist heb een aantal ondernemingen voor de rechter te dagen, kan ik mij als commissaris niet de lichtzinnigheid veroorloven om iemand van ongeoorloofde verrijking te beschuldigen wanneer ik niet over onomstootbare bewijzen beschik. Ik kan dit niet doen, ik heb dit al vaak uitgelegd en heb niets te verbergen.
Het administratief onderzoek loopt dus. De communautaire bepaling is klaar en duidelijk en er zijn interne tekortkomingen geweest. Hoe hebben wij hierop gereageerd, mijnheer Fabra Vallés?
Eerst en vooral heeft de secretaris-generaal alle directoraten-generaal de opdracht gegeven de nodige bepalingen en voorzorgsmaatregelen van horizontale aard te nemen in heel de Commissie zodat soortgelijke zaken zich niet meer voordoen.
In de praktijk zullen wij het beveiligde contract van het MEDA-programma, dat dus in Barcelona is goedgekeurd, om alle misverstanden te vermijden, uitbreiden tot alle overige directoraten-generaal. Op die manier worden de betalingen onmiddellijk stopgezet, wordt de onderneming bestraft en het geld gerecupereerd wanneer een bureau voor technische hulpverlening zich schuldig maakt aan misbruiken. Hier hebben we alvast de verzekering dat in het kader van de oude MED-projecten geen enkele ecu verloren zal gaan.
Ten tweede werkt de algemene inspectie voor de diensten van de Commissie aan antwoorden inzake de algemene mechanismen waarom u in uw verslag vraagt en wij zullen die voor oktober voorleggen. Ik erken dat dit één van de zaken is die we nog moeten doen, van de 20 % die nog niet gedaan is.
De Commissie heeft ook al de oprichting goedgekeurd van een systeem voor vroegtijdige waarschuwing, een "early warning system" , zodat alle directoraten-generaal voortaan uit voorzorg de programmatie opschorten, wanneer in om het even welk programma van het externe netwerk een anomalie wordt vastgesteld. Dit is een radicale maatregel maar wij antwoorden zo op wat de heer Dankert terecht stelde. Wij hebben geen andere keuze: wanneer de informatie de verantwoordelijke politicus bereikt, moet uit voorzorg beslist worden tot opschorting. En daarna moet de zaak onderzocht worden. Dit is een streng en heel hard systeem maar het kan niet anders.
Tenslotte wil ik jullie nog het volgende zeggen. De Commissie heeft inderdaad alle betalingen geblokkeerd in het kader van de lopende contracten die andere directoraten-generaal gesloten hebben met alle ondernemingen die terugbetaling verwerpen. Ik herhaal het, op die manier zal geen enkele ecu verloren gaan. Er is opdracht gegeven alle contracten op te schorten.
Mijnheer de Voorzitter, ik wil dat het duidelijk is dat de Commissie deze zaak tot op het bot zal onderzoeken.
Ik bevestig dat de Commissie de rechtstreekse contracten, die met FERE en ISMERI waren afgesloten, heeft opgezegd.
Naast deze twee contracten hebben we er nog drie gevonden, in samenwerking met andere bureaus voor technische hulpverlening en onder een andere naam. Onder die naam waren ook bureaus voor technische hulpverlening actief die correct werken en die wij niet konden schaden. Wij hebben dit bijgevolg opgeschort met alle gevolgen vandien.
Tenslotte wil ik nog het volgende zeggen. Jullie kunnen er zeker van zijn, mijnheer Fabra Vallés, mevrouw Theato, dat wij deze zaak zullen oplossen. Nog voor het Parlement ons gevraagd heeft op te treden, had de Commissie al een besluit genomen. Nog voor de Rekenkamer zijn definitief besluit bekendmaakte, had de Commissie al gereageerd. De Commissie heeft er immers, meer dan wie ook, alle belang bij dat deze zaak wordt opgelost.
Ik ben mij bewust van één punt: ik maak mij er geen zorgen over dat ik de besluiten die wij genomen hebben, kan verdedigen. Wat mij echt zorgen baart, is dat de eerlijke NGO's, de organisaties en de bureaus voor technische hulpverlening die geschaad worden door mijn besluit, hier niet verdedigd zijn.
Ik verwachtte opmerkingen als "maar mijnheer Marín, u bent heel hard geweest; mijnheer Marín, u heeft een overhaast en heel streng besluit genomen omdat deze niet-gouvernementele organisatie, deze onderneming, dit bureau voor technische hulpverlening, dat correct werkte, geschaad wordt" .
Ik heb brieven gekregen van vele NGO's en organisaties die mij het volgende schreven: " Mijnheer Marín, u bent onrechtvaardig geweest tegenover ons want wij leverden goed werk, waren eerlijk en kwamen onze verplichtingen na maar zijn toch gestraft" . Ik heb hierop geantwoord: " Dat is juist maar ik moest weten wat er aan de hand was" .
Ik had graag enige bezorgdheid gezien over de goeden die ook het slachtoffer zijn van deze heel harde beslissing.
Mijnheer Fabra Vallés, u hoeft er hoe dan ook niet aan te twijfelen dat u voor oktober een volledig antwoord op al uw vragen zal ontvangen.

Kellett-Bowman
Mijnheer de Voorzitter, ik betreur dat de vice-voorzitter van de Commissie mij verkeerd geciteerd heeft. Hij liet uitschijnen dat ik gezegd had dat de Rekenkamer deze contracten heeft stopgezet. Uit de notulen zal blijken dat ik gezegd heb dat de vice-voorzitter van de Commissie, de heer Marín, de contracten heeft opgeschort en dat ik hier nog aan toegevoegd heb dat, als hij te overhaast gehandeld zou hebben, de contractanten en andere partijen zich nog altijd tot een burgerlijke rechtbank konden wenden.

Theato
Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, ik dank de heer Marín van harte. Ik vrees alleen dat er, wellicht als gevolg van de simultaanvertaling, enkele misverstanden zijn gerezen. Wij hebben niet gevraagd dat de contracten worden geschorst. Dat is een zaak van de Commissie bij de uitvoering. Zoals duidelijk in het verslag staat, hebben wij integendeel vastgesteld dat de Commissie juist heeft gehandeld en dat wij er nu allen belang bij hebben de tekortkomingen op te sporen, daaruit lering te trekken en een einde aan de wantoestanden te maken. De programma's moeten echter worden uitgevoerd. Ik heb dat daarstraks ook in mijn betoog duidelijk gezegd. Misschien is daar het misverstand gerezen. In elk geval willen wij u danken. Dit was een onontbeerlijk, maar zeker geen definitief debat. Ik meen dat wij het daarover eens zijn.

Marín
Mijnheer de Voorzitter, ik verontschuldig mij want er moet ergens een misverstand bestaan.

De Voorzitter
Het debat is gesloten.
De stemming vindt vandaag te 12.00 uur plaats.

Ordening der markten in de sector ruwe tabak
De Voorzitter
Aan de orde is het verslag (A4-0214/97) van de heer Rosado Fernandes, namens de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling, over het verslag van de Commissie aan de Raad over de gemeenschappelijke ordening der markten in de sector ruwe tabak (COM(96)0554 - C4-0057/97).

Rosado Fernandes
Mijnheer de Voorzitter, ik wil in de eerste plaats meedelen dat ik minder dan vijf minuten zal praten, omdat de door commissaris Marín gemaakte rook dit debat zeker heeft benadeeld. Ik wil hem en het voorzitterschap daarnaast herinneren aan hetgeen is afgesproken op de vergadering van voorzitters in Luxemburg - en dit is geen kwestie van transparantie, maar van eerlijkheid, aangezien transparantie een term is voor kristal, terwijl eerlijkheid een woord voor mensen is: wij moeten eerlijk blijven en na 12.00 uur over dit verslag stemmen.
Toen ik dit verslag aanvaardde, wist ik dat het niet alleen rook was, wat het geval is voor bepaalde hier gehouden betogen, maar dat het ook vuur was waaraan wij ons kunnen branden. Daarom heb ik het verslag aanvaard, in de overtuiging dat ik aldus opkwam voor de belangen van 170.000 tabakstelers - want er zijn in Europa 170.000 en niet 135.000 tabakstelers die tussen de 1000 en 2000 uur per jaar werken in bedrijven van 1, 5 à 2 hectare. Ik zou wel eens willen weten hoeveel mensen in dit Europa 1000 of 2000 uur per jaar werken. Zij vormen een moreel voorbeeld.
Het is waar dat het inderdaad een biljoen ecu kost, dat is wat wordt uitgegeven aan tabak, volgens de informatie die bepaalde gezanten en ayatollah's van de commissaris aan de Begrotingscommissie hebben gegeven. Dat is waar! Het heeft geen zin dit te verbergen of zich hierover te schamen! Ik ben het beu een Europa te zien dat zich schaamt voor wat het doet, beschaamd omdat het geld uitgeeft aan mensen dat het niet besteedt aan de bestrijding van corruptie. Ik zie niet dezelfde bekommernis aangaande de fraudebestrijding, ik zie niet dezelfde verontrusting over de biljoenen ecu van niet-betaalde BTW, ik zie geen harmonisering van belastingstelsels die uitmonden in een strafstelsel dat de overtreders daadwerkelijk bestraft. Op dit moment worden overtredingen in Europa betaald tegen uitverkoopprijzen. Dat is wat er gebeurt in Europa, een totaal gebrek aan ethiek, de samenwerking en medeplichtigheid tussen de Commissie en de lidstaten, waarvan vele zelfs niet zijn toegetreden tot een akkoord over de harmonisatie van de strafwetgeving.
Wanneer ik zie dat een biljoen ecu voor tabak op de helling komt te staan, dan ben ik dus verontwaardigd. De 170.000 landbouwers plus de 30.000 mensen van de eerste bewerking plus de 84.000 van de tweede bewerking, plus alle eventuele werknemers, kleine boeren die het milieu beschermen in uiterst arme zones, zij hebben geen alternatief. En indien er een alternatief bestond, zouden zij alleen maar de economie van de sectoren waarnaar zij omschakelen verstoren. Het voorwendsel dat men hier gebruikt is schandalig: het voorwendsel van de gezondheid! Ik herinner mijn geliefde collega's eraan dat ik zelf aan mijn gezondheid denk en ik vraag hen niet zich om "mijn gezondheid te bekommeren" , een uitdrukking die in het Portugees betekent dat zij mij om zeep zullen helpen!
De waarheid is dat er sprake is van een groeiend McCarthyisme, dat is overgewaaid uit de Verenigde Staten, bij de vervolging van rokers. Dit is McCarthy, dit zijn de heksen van Salem, dit is de inquisitie!!! Toen de eerste Spaanse soldaat, Rodrigo de Jerez, uit Mexico naar zijn vaderland terugkeerde en men hem zag terwijl hij aromatisch gras oprolde tot iets dat een musket leek, riep een pater die hem rook zag uitblazen uit zijn neusgaten: " Hij heeft een pact met de duivel!" En hij diende een klacht in bij de inquisitie. Wij hebben hier verschillende navolgers van deze gedachtenstroming. Wie rookt heeft een pact met de duivel. Wij meer uitgeeft om de arbeid te beschermen in plaats van te betalen voor werklozen heeft een pact met de duivel. Dat is mijn mening, een morele mening, die gangbaar was in Europa en nu niet meer bestaat. Wij laten onze broek zakken voor de Amerikanen. Het is momenteel winstgevend niet-roker te zijn en de rokers en de bedrijven te beschuldigen van een kwaad dat zij niet hebben begaan. Dat is een goede zaak heden ten dage. Hieraan kunt u mij houden, beste vrienden. Ik wilde nog opmerken dat het voor mij een grote eer was op te komen voor al degenen die op het veld werken en telen, het milieu beschermen en die zeker kunnen bijdragen tot de ontdekking van minder schadelijke tabakssoorten en opdat de kwaliteit blijft verbeteren. Dáárvoor is er een herstructurering.

Hardstaff
Mijnheer de Voorzitter, ik voer namens de Begrotingscommissie het woord ter vervanging van de heer Wynn en ook in eigen naam om mijn amendementen te verdedigen. Dit debat is helaas te laat gestart en de heer Wynn kon niet langer blijven.
In tegenstelling tot de meeste leden van de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling juich ik de voorstellen van de Commissie toe als een nuttige stap in de goede richting bij de hervorming van de gemeenschappelijke marktordening voor tabak. Maar ze gaan niet ver genoeg. Ik ben het helemaal niet eens met de woorden van de Commissie dat de tabaksteelt in niets verschilt van alle andere landbouwactiviteiten. Tabak is het enige landbouwproduct dat subsidies van de Europese Unie krijgt dat de gebruikers doodt wanneer het gebruikt wordt zoals het hoort.
In de Verenigde Staten worden de sigarettenfabrikanten door de rechtbanken gedwongen hun financiële verantwoordelijkheid op te nemen voor het vernietigen van de gezondheid en het veroorzaken van de dood van de gebruikers van hun producten. De Europese Unie moet zeker voorzichtig zijn wanneer zij toezegt om de subsidies voor tabak geleidelijk af te schaffen, in het besef dat alle onderzoek wijst op de schadelijke gevolgen van tabak voor de gezondheid van de rokers zelf, van passieve rokers en van kinderen van wie de moeder tijdens de zwangerschap rookte.
Het eerste advies dat artsen patiënten met ademhalings- of hartproblemen geven is stoppen met roken. Het is natuurlijk onaanvaardbaar het inkomen van duizenden tabakstelers te vernietigen zonder steun te verlenen voor herstructurering. De amendementen die ik heb ingediend stellen voor dat de steun voor landbouwers in gebieden van doelstelling 1 en 5b wordt voortgezet, dat zij overschakelen op tabakssoorten die uiteindelijk de concurrentie op de markt aankunnen zonder subsidies en dat steun verleend wordt voor nieuwe landbouwactiviteiten of banen en dit op een schaal die honderdduizenden mijnwerkers, staalarbeiders, scheepsbouwers, vissers en anderen die de afgelopen twintig jaar hun werk verloren hebben als gevolg van herstructureringen, nooit gekend hebben. Zoveel solidariteit is er nooit geweest voor al die andere arbeiders aangezien de regeringen deze banen niet mochten of mogen subsidiëren overeenkomstig de communautaire bepalingen.
Dan wil ik het nu hebben over de opmerkingen van de Begrotingscommissie. Zij is van oordeel dat de 1 miljard ecu, die nodig zijn om de telers in de tabakproducerende regio's te steunen, gevonden kunnen worden in een aantal rubrieken zoals de structuurfondsen, het EOGFL-Oriëntatie, begrotingslijnen B1-5010 tot B1-5012 en een aantal begrotingslijnen in hoofdstuk B5-32 die tot doel hebben kleine en middelgrote ondernemingen te steunen. Zij wijst er tevens op dat de voortzetting van de steun aan de tabakssector een zwaardere last voor de communautaire begroting zal meebrengen na de uitbreiding en dat iets moet worden gedaan om een einde te maken aan het totale onevenwicht tussen het gezondheids- en landbouwbeleid in de Europese Unie.
Het is heel belangrijk dat de Europese Unie nu duidelijk stelt dat zij voornemens is de subsidies voor dit schadelijke product geleidelijk af te schaffen en dat dit de doelstelling op lange termijn is van de hervorming van de markt voor tabak. Hoe kunnen wij onze kinderen overtuigen van de echte gevaren van roken als de Europese Unie jaarlijks 1 miljard ecu besteedt aan steun voor de teelt van de grondstof voor sigaretten? Ik vraag jullie dan ook de terechte amendementen te steunen.

Needle
Mijnheer de Voorzitter, wanneer ik zeg dat de leden van de Commissie milieubescherming, volksgezondheid en consumentenbescherming niet veel tijd nodig hadden voor hun advies inzake dit verslag, wijst dit niet op een gebrek aan belangstelling of aan klaar en duidelijke, grondige en wetenschappelijk gefundeerde standpunten maar veeleer op de prijzenswaardige deugd van een consequente houding. Ik herhaal hier vandaag nogmaals en zonder excuses ons voorspelbaar, regelmatig herhaald en vastberaden verzet tegen communautaire steun voor de tabaksproductie, dat door leden van bijna alle fracties en lidstaten gedeeld wordt. Het is betreurenswaardig dat de Commissie deze deugd niet deelt op het vlak van de tabak. Terwijl DG V artikel 129 van het Verdrag inzake de bescherming van de volksgezondheid tracht uit te voeren en zijn actieprogramma tegen kanker middelen tekort komt, heeft DG VI de mogelijkheid verworpen om middelen te schrappen voor een product dat mensen doodt en waarvoor de reclame volgend jaar hopelijk verboden wordt door de Raad.
Dit is zo'n flagrante en duidelijke contradictie wanneer jaarlijks een half miljoen Europese burgers voortijdig sterven aan de gevolgen van roken. Dit betekent dat vandaag 1000 mensen gestorven zijn, dat tijdens de bespreking van dit verslag alleen al 50 mensen gestorven zijn. Deze dodentol kan perfect vermeden worden. Deze week is in Londen een enorme overheidscampagne - bijna een kruistocht - tegen roken van start gegaan. De Europese Unie moet deze steunen en niet ondermijnen. Er zullen ongetwijfeld tal van statistieken bovengehaald worden om het tegengestelde te bewijzen maar dit enorme aantal doden - waarbij jaarlijks de bevolking van het Groothertogdom Luxemburg wordt uitgeroeid - moet op zich al volstaan opdat de leden zeker voor amendementen 1 tot en met 10 stemmen, die door leden van de Commissie milieubescherming, volksgezondheid en consumentenbescherming zijn ingediend.
Maar ergens weggestopt bevat het verslag een verontrustende verwijzing naar de jaarlijkse tabaksproductie van 10.000 ton in Polen. Dit zou wel eens een sinister voorsmaakje kunnen zijn van wat ons te wachten staat. Daarom moeten wij nu reageren en de landbouwers steunen door een snelle diversifiëring en omschakeling, zoals de Rekenkamer ook al voorgesteld heeft in 1994. Het onderzoeks- en informatiefonds voor tabak moet financieel versterkt worden en zijn werkterrein moet worden uitgebreid teneinde milieubescherming tot een grotere prioriteit te maken.
De maatregelen om vrijwillige terugtrekking uit de sector aan te moedigen zijn welkom maar verder bevat dit verslag weinig meer dat tegemoet komt aan de behoeften van de meerderheid in plaats van aan die van een minderheid. De Europese Unie moet dringend orde op zaken stellen in eigen huis en de wijdverbreide en schadelijke gevolgen van het tabaksverbruik aanpakken.

Fernández Martín
Mijnheer de Voorzitter, het is niet gemakkelijk om in deze vergadering een pleidooi voor de tabaksteelt te houden maar ik moet namens de Commissie regionaal beleid, die mij tot rapporteur benoemd heeft, herinneren aan een aantal punten en een aantal andere punten benadrukken.
Ik moet eerst en vooral zeggen dat wij het document van de Commissie en het verslag van de heer Rosado Fernandes steunen. Ik moet eraan herinneren dat het geen toeval is dat de meeste Europese tabakproducerende regio's gebieden van doelstelling 1 zijn. Het zijn regio's met een veel lager inkomen dan het communautaire gemiddelde: Thracië en Macedonië in Griekenland; Apulië en Campanië in Italië; Andalusië, Extremadura en de Canarische Eilanden in Spanje en de Azoren in Portugal. Al deze gebieden behoren tot de armste regio's in Europa en in vele van deze gebieden vormt tabak niet alleen de belangrijkste bron van rijkdom maar bestaat er gewoon geen alternatief. Dat is bijvoorbeeld het geval in Thracië en Macedonië.
Meer dan 80 % van de Europese tabaksproductie is in deze regio's geconcentreerd en de teelt van tabak stelt rechtstreeks 180.000 mensen tewerk in de landbouw en levert nog eens 125.000 banen op in de verwerkende industrie. Alle Europese tabakproducerende regio's kampen met hoge werkloosheidscijfers. Men kan geen pleidooi voor economische en sociale samenhang houden -mooie woorden voor de armste regio's van Europaen tegelijk een sectorieel beleid voeren dat precies dezelfde regio's treft.
Om deze en andere redenen steunen wij het verslag van de heer Rosado Fernandes en het standpunt van de Commissie.

Garriga Polledo
Mijnheer de Voorzitter, vanuit het standpunt van de begrotingscontrole is de hervorming van de GMO aanvaardbaar naar vorm en inhoud en deze conclusies zijn goedgekeurd en aanvaard door onze commissie.
Wij zijn het ermee eens dat een hervorming noodzakelijk is omdat een doeltreffende controle van de uitgaven de beste garantie vormt voor de werking van een gemeenschappelijke marktordening. Wij dringen dan ook aan op de onmiddellijke instelling van de nationale controlelichamen. Dit is het belangrijkste bezwaar dat vanuit de invalshoek van de begrotingscontrole op het voorstel van de Commissie geformuleerd kan worden. Deze diensten, die nochtans uitdrukkelijk voorzien waren in de vorige verordening, zijn niet opgericht en de alternatieve instrumenten, die de lidstaten gecreëerd hebben, hebben, gezien de administratieve complexiteit van de controle, niet gewerkt. Wij dringen er dan ook op aan dat de Commissie de nodige stappen zet opdat deze controlelichamen onmiddellijk worden ingesteld.
Tenslotte, dames en heren, moet het doel van de hervorming van de GMO en van dit Parlement erin bestaan het voortbestaan van de Europese tabaksteelt te verzekeren. Hiervoor moet de kwaliteit verbeterd worden en moet tabak geproduceerd worden die de concurrentie beter aankan en minder schadelijk is voor de gezondheid. Wij moeten tegelijk ook de bescherming van de belangen van de communautaire belastingbetaler waarborgen. De blokkering van deze hervorming of verzet tegen deze premies druisen eerst en vooral in tegen het welzijn en de toekomst van de Europese landbouwers en kunnen bovendien extracommunautaire commerciële belangen ten goede komen.

Fantuzzi
Mijnheer de Voorzitter, onze fractie steunt in grote lijnen het verslag van de heer Rosado Fernandes, maar vooral kan zij zich vinden in het document van de Commissie. Binnen de socialistische fractie lopen de meningen een beetje uiteen, maar we zijn het wel eens over het feit dat de Commissie met deze mededeling goede indicaties te bieden heeft. Sedert de hervorming van 1992 zijn er grote stappen vooruit gezet en toegegeven moet worden dat de tabaksproducenten zich aan de nieuwe situatie hebben aangepast en dat zij de uitdaging die hun is toegeworpen, hebben weten te pareren. Het zou verkeerd zijn dat signaal in de wind te slaan. En dan te bedenken dat voor de tabakssector al tien jaar lang dezelfde debatten worden gehouden, zoals wij in deze dagen hebben gehoord.
De problemen zijn nog lang niet van de baan voor de producenten. De boodschap van vandaag mag in geen geval luiden: " Beste producenten, jullie hebben je taai gehouden, doe het nou maar kalm aan, want niemand zal jullie nog een strobreed in de weg leggen" . Ik geloof dat zoiets niet verantwoord zou zijn. Er doen zich nu eenmaal problemen van kwaliteit en herstructurering van de sector voor. De vraag is alleen of voor een minder precaire toekomst gezorgd kan worden door de mensen achter de vodden te zitten over hoe schadelijk het roken wel niet is - hetgeen uiteraard niet betekent dat onze waakzaamheid voor de volksgezondheid mag verslappen - of dat er daarentegen een structurele aanpak moet komen voor het hele gemeenschappelijke landbouwbeleid, met name voor het beleid voor de achtergebleven gebieden, waar de meeste tabaksproductie geconcentreerd zit.
Ik geloof dat we tabaksmisbruik niet daadwerkelijk bestrijden door de tabaksproductie op de korrel te nemen. Dan zouden we echt de verkeerde richting uitgaan en richten we onze pijlen op de zwakkeren, terwijl de sterkeren - lees de vier tabaksmultinationals die de lakens uitdelen op de Europese consumptiemarkt - dan een mooi cadeautje in de schoot geworpen krijgen. Wel moeten de producenten de boodschap krijgen dat zij alleen de nodige perspectieven hebben als er een sterke marktoriëntering komt en hun organisatiecapaciteit meer solide vormen aan gaat nemen. Ook moeten ze beseffen dat ze steeds minder kunnen rekenen op de hulp van de Gemeenschap in de komende jaren, want, of ze dat nu leuk vinden of niet, zo gaat het nu eenmaal met het hele gemeenschappelijk landbouwbeleid. De producenten moeten geholpen worden om dat in te zien en navenant te reageren.
Ik geloof, mijnheer de commissaris, dat, als wij een nieuw landbouwbeleid krijgen in de Gemeenschap, de situatie ook zal vooruitgaan voor de tabakssector, voor de werkgelegenheid en onze levenskwaliteit. Als wij vandaag de dag al een solide landbouwbeleid in de Gemeenschap hadden gehad, dan zouden ook de tabaksproducenten al een groot deel van de weg achter de rug hebben.
Wij weten hoezeer u, mijnheer de commissaris, gelooft in de toekomst van het landbouwbeleid. Nu dit is opgenomen in het EOGFL-Garantiefonds, zoals u gisteren verteld hebt, betekent dit hopelijk niet dat het landbouwbeleid sterk ondergeschikt wordt gemaakt aan het oude GLB dat wij juist willen veranderen. Anders breken er zware tijden voor onze tabakskwekers aan.

Redondo Jiménez
Mijnheer de Voorzitter, ik zou een aantal heel evidente opmerkingen willen maken, waarmee de Parlementsleden rekening moeten houden bij de stemming, precies omdat ze zo evident zijn.
Wij hebben het hier over een tabaksproductie die 5 % van de wereldproductie vertegenwoordigt, die op dit ogenblik 170.000 rechtstreekse arbeidsplaatsen creëert en nog eens 135.000 banen oplevert in de verwerkende industrie. Het gaat hier dus om meer dan 300.000 banen of 1 miljard ecu, zoals hier duidelijk gesteld is in deze Vergadering.
Dit is één van de rendabele beleidslijnen van de Gemeenschap. Wij gaan toch niet eerst 300.000 bestaande banen vernietigen en daarna nagaan of we die opnieuw kunnen scheppen wanneer we deze teelt hebben afgeschaft. Zoals de heer Fantuzzi zopas terecht beklemtoond heeft, zouden we op die manier de heren van de verwerkende industrie alle kansen geven. Zoals een aantal andere Parlementsleden ook al gezegd heeft, kunnen wij onze telers, met name in de armste gebieden, bovendien geen belangrijke alternatieven bieden. Ik ben niet van plan mijn spreektijd volledig te gebruiken zodat het debat vlot verloopt maar ik ben toch van oordeel dat dit voorstel van de Commissie aanvaardbaar is. Wij moeten het verbeteren en corrigeren op een aantal punten inzake controle en modulering. Wij willen ook dat de Commissie uiteenzet hoe de middelen van het onderzoeksfonds besteed worden. Wij zijn niet tegen een verlaging maar willen weten hoe de middelen besteed worden en nagaan of meer dan 2 % nodig is, hetgeen mogelijk is.
Wij willen dus niet dat men ons met dit voorstel veroordeelt tot het opnieuw scheppen van 300.000 banen die we al gecreëerd hadden en die de Gemeenschap een pak geld kosten -geld dat mijns inziens voldoende gerechtvaardigd is- en tegelijkertijd de vier multinationals steunt die de tabakshandel domineren, zoals hier al uitstekend gezegd is.

Santini
Mijnheer de Voorzitter, ik zal minder dan de helft van mijn spreektijd gebruiken, om nog vanochtend tot stemming te komen. Ik heb voorheen ook al gesteld dat, als wij vandaag niet stemmen, de hele hervorming opschuift tot na 1998, tot grote schade van de producenten. Het verslag windt er wat dat betreft ook geen doekjes om en rapporteur Fernandes heeft de zaak ook goed toegelicht.
Ik hoef hier alleen nog maar aan toe te voegen dat het afschaffen van de tabaksproductie in Europa neer zou komen op economische en sociale zelfmoord. Het leger rokers zou daar met geen duimbreed door gereduceerd worden, want die gaan dan toch de sigaretten in derde landen kopen, en dan kunnen de buitenlandse, vooral Amerikaanse, multinationals mooi in hun vuistje lachen.
Dan is er het werkgelegenheidsprobleem: het gaat niet alleen om 300.000 werknemers, maar om maar liefst 1.420.000 mensen die rechtstreeks in de tabaksindustrie werken of in activiteiten die daarmee verband houden: 11 procent in Griekenland, 9 procent in Italië, 80 procent daarvan zijn vrouwen. En dit alles in gebieden die als achtergebleven worden beschouwd: houdt u daar ook even rekening mee!
En dan de vraag of het nut heeft tabak te verbieden, om op die manier het roken te verbieden en kanker te bestrijden. Dat is net zo iets als een verbod plaatsen op de druiventeelt om alcoholmisbruik tegen te gaan. Dan moet je ook geen varkens meer fokken, want die hebben cholesterol en daar kun je een hartinfarct van krijgen, en dan kan ik mijn betoog afsluiten met een nog sterkere vergelijking: laten we dan ook maar geen kinderen meer krijgen, als probaat middel tegen pedofilie.

Mulder
Mijnheer de Voorzitter, veel dingen zijn al gezegd die ik ook had willen zeggen. De liberale fractie is van mening dat de tabaksproductie een heel belangrijke landbouwactiviteit is in een groot aantal landen van de Europese Unie. Voor deze landbouwactiviteit zijn op het ogenblik heel weinig alternatieven. Het creëert ook enorm veel werkgelegenheid. Het heeft dus geen zin om op korte termijn deze tabaksproductie af te schaffen, wij zouden het alleen maar importeren uit andere landen en daar heeft Europa absoluut niets aan.
In grote lijnen kan de liberale fractie de Commissievoorstellen ondersteunen. Wij vinden vooral dat er meer nadruk moet worden gelegd op de kwaliteit van de productie en uiteraard moeten wij meer voor de markt produceren. Dat geldt voor alle andere landbouwsectoren. Dat zal ook moeten gelden voor de tabaksproductie. Hoge kwaliteit tabak, etcetera en zo weinig mogelijk subsidie daarop. Veel bezorgdheid uiteraard bestaat er ook in de liberale fractie van de effecten van het roken op de gezondheid. Zonder enige twijfel is roken gevaarlijk voor de gezondheid van de mensen. Nogmaals, daar moet de Commissie aan denken in het uitvoeren van het beleid, tabak moet geproduceerd worden met nadruk op die soorten die minder nicotine bevatten, opdat ook weer in dit opzicht de boeren produceren voor wat de markt vereist en dat het in het belang is van de volksgezondheid.

Ephremidis
Mijnheer de Voorzitter, de Commissie gaat in haar voorstel voor de hervorming van de gemeenschappelijke ordening der markten in de sector ruwe tabak eens te meer als een bezetene te keer tegen de tabaksproducenten van de Unie. We betreuren dan ook dat de heer Rosado Fernandes in zijn verslag niet op de nodige wijzigingen aandringt en slechts kleine verbeteringen aan het Commissievoorstel aanbrengt.
Sedert de eerste maatregelen tegen de tabakssector in 1992 is de tabaksproductie in de Unie met 31 % gedaald en is het aantal producenten met 7 % afgenomen. Het gaat om arbeidsplaatsen die niet worden vervangen, omdat degenen die er een eind aan maken, zich niets van het lot van de tabaksboeren aantrekken. Het is echter duidelijk dat ze werkloos worden, honger lijden en sociaal worden uitgesloten.
Ik wijs erop dat het afstoten van de Europese tabaksproductie zinloos is, omdat de vermindering van de productie ruimschoots wordt gecompenseerd door de invoer van tabak uit derde landen door multinationale ondernemingen. Er is in de Unie dan ook geen sprake van een strijd tegen het roken. De vermeende anti-tabakscampagnes in Europa zijn naïef en dwaas en dienen vooral de belangen van de multinationale tabaksmonopolies die - met het oog op de verzadiging van onze markten, het opzetten van misdadige speculaties en het maken van astronomische winsten - goedkope en minderwaardige tabakssoorten uit derde landen invoeren.
Ik geef toe dat het verslag van de heer Rosado Fernandes ook enkele positieve suggesties bevat, waarbij ik denk aan het voorstel in paragraaf 1 dat aandringt op de oprichting van een Europees interprofessioneel instituut dat op basis van de kwaliteit van tabak objectieve classificatiecriteria moet vastleggen. Ik herinner er evenwel aan dat na de behandeling van het verslag in de commissie andere - en betere - amendementen hieromtrent werden ingediend, waarin onder meer sprake is van de instelling van een overheids instituut - naar het voorbeeld van dat in Griekenland, dat over een grotere wetenschappelijke ervaring beschikt en dus meer garanties biedt. Tenslotte wil ik benadrukken dat we meer - en niet minder - begrotingsmiddelen voor de tabakssector moeten voorzien, zodat onderzoek kan worden verricht naar tabaksvariëteiten van betere kwaliteit en...
(Spreker wordt door de Voorzitter onderbroken)

Holm
Mijnheer de Voorzitter, het tabaksbeleid van de EU is vervuld van een dubbele moraal, en eerlijk gezegd, van huichelarij. Terwijl ons bekend is hoeveel kankergevallen de tabak veroorzaakt - de Commissie stelt zelf dat ongeveer een half miljoen mensen jaarlijks in de EU ten gevolge van roken sterven - hebben wij het erover hoeveel subsidie de tabaksteelt moet krijgen. Tegelijkertijd heeft de EU bovendien programma's ter bestrijding van door roken veroorzaakte kanker. Als dat geen dubbele moraal is! Het gaat namelijk om grote subsidies, 1000 miljoen ecu per jaar, terwijl de programma's ter bestrijding van kanker als gevolg van roken 10 miljoen ecu krijgen.
Kan de reden hiervoor liggen in het feit dat de ziektekosten in de lidstaten van de EU door de lidstaten zelf betaald worden, terwijl het Europese landbouwbeleid en de subsidie voor de tabak van de EU komen? Elke totaalvisie ontbreekt: de tabaksteelt wordt gesubsidieerd, terwijl de ziekenhuizen de schadelijke gevolgen van roken moeten behandelen, met als gevolg hoge ziekenhuiskosten.
Het wordt tijd dat we daar nu iets aan doen. Het is niet realistisch om de subsidie vandaag te stoppen. Het gaat erom deze geleidelijk af te schaffen, en er met omschakelingsprogramma's voor te zorgen dat de mensen zich ergens anders op kunnen richten. Het gaat er niet om, het platteland in de armoede te storten. Wij willen dat het platteland blijft, want dat is nodig. Maar het gaat erom dat wij een logisch en consequent beleid voeren. In zo'n beleid is geen plaats voor subsidie voor tabaksteelt.
De parlementaire landbouwcommissie heeft volgens mij enkel rekening gehouden met de tabakstelers en de landbouw, terwijl de gezondheidsaspecten, precies zoals de Commissie milieubeheer heeft gesteld, schitteren door afwezigheid. Daarom is het nodig dat wij onze steun geven aan een aantal voorstellen die leiden tot een omschakelingsprogramma, bijvoorbeeld de amendementen van de collega's Hardstaff, Wynn en Wibe.

Barthet-Mayer
Mijnheer de Voorzitter, ik heb niet graag dat men alles door elkaar haalt en zou dan ook graag hebben dat men een onderscheid maakt tussen, enerzijds, de argumenten die met de volksgezondheid verband houden en, anderzijds, de argumenten in verband met de productie, waarmee 150.000 Europese producenten in hun levensonderhoud voorzien.
De tabaksindustrie bevoorraadt zich op de wereldmarkt. De hoeveelheden en de kwaliteit die Europa niet produceert, zullen buiten de Europese Unie worden gekocht. Ik stem in met de idee van een geprogrammeerde vermindering van de buitensporige tabaksconsumptie, maar vind het hypocriet en dwaas te geloven dat de stopzetting van de productie in de Europese Unie een einde zal maken aan de tabaksverslaving. Daarvoor moet men immers onszelf, vrije consumenten, trachten te overtuigen.
Tabak telen gelijkt op groenten telen. Een al te snelle omschakeling zou voor de sector rampspoedig zijn. Als de tabaksteelt op termijn door andere teelten wordt vervangen, moet men het inkomen en vooral de activiteit van de producenten beslist op peil houden. Is dat, nu de landbouwbegroting in vergelijking met de andere voortdurend daalt, echter nog mogelijk? De meest redelijke oplossing bestaat erin de GMO te hervormen. Om de activiteit te behouden en de inkomens veilig te stellen moet men de premies moduleren. Daarbij moet de kwaliteit centraal staan.
Ikzelf rook niet, maar kan begrijpen dat iemand goede tabak kan appreciëren zoals goede wijn. Om al die redenen ondersteunen wij het verslag van de heer Rosado Fernandes. Ik breng terloops ook hulde aan zijn Europese ingesteldheid. Als man van het Zuiden heeft hij immers ook aan de producenten in het Noorden gedacht en wil hij dat zij opnieuw dezelfde premies krijgen als voor 1993.

Souchet
Mijnheer de Voorzitter, ik feliciteer de heer Rosado Fernandes met zijn voortreffelijk verslag. Daarin zet hij duidelijk uiteen wat voor de tabaksteelt in Europa op het spel staat en levert hij terecht kritiek op de misleidende argumenten in het discussiedocument van de Commissie.
Wij zullen voor de ontwerpresolutie stemmen zoals de rapporteur die heeft voorgelegd en de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling ze heeft aangenomen. Persoonlijk zal ik geen enkel amendement op de ontwerpresolutie goedkeuren. Onder het voorwendsel dat ze de gezondheid van de consumenten willen beschermen hebben de meeste van die amendementen immers uitsluitend tot doel de Europese tabaksproductie ten gunste van de uit de Verenigde Staten ingevoerde tabak en sigaretten te verzwakken.
Onze fractie heeft over overweging A een stemming in onderdelen gevraagd. Volgens de oorspronkelijke tekst wordt de tabaksteelt immers beoefend - ik citeer - " in zwaar achtergestelde gebieden, vallend onder doelstelling 1" . Wij willen dat de woorden "zwaar" en "vallend onder doelstelling 1" in die overweging worden geschrapt. Tabak wordt immers ook geteeld in achtergestelde gebieden die onder doelstelling 5 B vallen. Mijnheer Rosado Fernandes, ik verzoek u dan ook dit voorstel te ondersteunen.
Het document van de Commissie draait rond twee niet echt gefundeerde opties. In de eerste plaats suggereert de Commissie dat de inkrimping van de Europese tabaksproductie de volksgezondheid ten goede kan komen. De Europese Unie is echter een netto-invoerder van tabak. Elke inkrimping van de productie in Europa zal dus onmiddellijk door een verhoging van de invoer uit derde landen worden gecompenseerd.
In de tweede plaats stelt de Commissie een wijziging voor in de manier waarop de producenten in het kader van de GMO worden ondersteund. Volgens de Commissie is dat verantwoord omdat de kwaliteit van de door de Europese boeren geproduceerde tabak te laag ligt. De in Griekenland geproduceerde aromatische tabak wordt evenwel in grote hoeveelheden op de internationale markt afgezet. In Frankrijk wordt op dit ogenblik tabak van hoge kwaliteit geproduceerd. Dat is te danken aan de ontwikkeling van een dynamische samenwerking tussen producenten, verwerkers en distributeurs. Zij streven naar variëteiten met een laag nicotinegehalte en naar kwaliteiten die aan de huidige marktsituatie beantwoorden.
Opdat de GMO voor tabak correct kan functioneren is het immers belangrijk dat men een krachtige interprofessionele structuur tot stand brengt. Die moet een tegenwicht kunnen vormen voor de al te grote druk vanwege sommige grote multinationale ondernemingen, zowel met betrekking tot de opstelling van de bestekken waarin de kwaliteitscriteria worden bepaald als met betrekking tot de prijsstelling. Men moet de negatieve gevolgen van een buitensporige concentratie immers trachten te vermijden.
Mijnheer de Voorzitter, wij moeten de werkgelegenheid in deze deficitaire landbouwsector in stand houden. Wij kunnen met een terugschroeving van de steun aan de Europese tabaksteelt alleen instemmen als wij voor onze eigen markt voldoende kunnen produceren.

Parigi
Mijnheer de Voorzitter, vanwege tijdgebrek zal ik me beperken tot een telegrafische beschouwing over de hypocrisie van de Amerikaanse multinationals, die doen alsof zij de gezondheid van de consument beschermen. In plaats van hun energie te steken in zo'n huichelachtige campagne, kunnen de Verenigde Staten beter al die electrische stoelen afschaffen die ze op hun grondgebied hebben!
Ik ben het eens met het verslag van de heer Rosado Fernandes.

Lambraki
Mijnheer de Voorzitter, ik wil er in telegramstijl op wijzen dat we het eens zijn met de vaststelling van de Commissie dat de tabakssector voor bepaalde gebieden van de Unie van uitzonderlijk belang is. We verzetten ons evenwel tegen haar nieuwe voorstellen voor de gemeenschappelijke ordening der markten in de sector ruwe tabak die tegen die constatering indruisen, waarbij ik denk aan haar suggestie om de quota aan te kopen van degenen die de sector verlaten zonder dat deze quota worden overgedragen aan andere landbouwers, wat in tal van gebieden - vooral plattelandsregio's - zal leiden tot economisch verval, hogere werkloosheid en ontvolking. Hoewel we akkoord gaan met het optrekken van de krediettoewijzing van het Fonds voor Onderzoek en Informatie over Tabak, dringen we erop aan dat het fonds in de toekomst tevens onderzoek verricht naar andere producten die schadelijke gevolgen voor de gezondheid hebben, zoals alcoholhoudende dranken, vetten, hormonen en rundvlees - vooral nu de dollekoeienziekte een direct risico voor de consument inhoudt - en vragen we dat men ook de machtige tabaksindustrie verplicht tot het fonds bij te dragen.
Sommigen zijn van oordeel dat het probleem van het roken kan worden opgelost door een eind te maken aan de tabaksteelt in de Unie. Ik ben er evenwel van overtuigd dat alleen een verbod op zowel de invoer van tabak uit goedkope landen als de bedrijvigheden van de tabaksverwerkende industrie tot resultaten op dit vlak zal leiden.

Cunha
Mijnheer de Voorzitter, ik wil over het algemeen instemmen met de doelstellingen van het voorstel van de Commissie om de kwaliteit te verbeteren en het beheer van de quota te versoepelen. Maar ik wil de collega's van dit Parlement die kritisch staan tegenover tabak drie dingen vertellen. Ten eerste: ik verzoek dat zij werkelijk het belang van de 300.000 arbeidsplaatsen in deze sector begrijpen in een Europa wiens grootste drama de werkloosheid is. Ten tweede: dat zij begrijpen dat het tabaksverbruik niet afhangt van het landbouwbeleid voor deze sector; trouwens, indien wij de Europese productie verminderen, die momenteel slechts een derde van het verbruik vormt, dan zal de invoer mogelijk uit de Verenigde Staten meteen dienovereenkomstig stijgen. Ten derde: een herstructurering van een landbouwsector, zoals die van tabak, kan niet van het ene op het andere moment gebeuren. Dat is erg lastig en moeilijk en het is daarom niet realistisch te denken dat indien de steun wordt verminderd dit een versnelling van deze herstructurering meebrengt.
Tot slot wens ik collega Rosado Fernandes te bedanken voor het uitstekende werk dat hij heeft geleverd.

Daskalaki
Mijnheer de Voorzitter, in de heel beperkte spreektijd die me werd toegewezen wil ik de aandacht vestigen op het volgende. Ten eerste, het verslag van de heer Rosado Fernandes gaat duidelijk in de goede richting: het heeft niet alleen aandacht voor de hele problematiek van het roken maar ook voor de moeilijkheden waarmee onze tabaksproducenten te kampen hebben. Ten tweede, het verslag van de Commissie, dat zogezegd de volksgezondheid wil versterken, is er - zoals tal van collega's al hebben benadrukt - enkel op uit de internationale tabakskartels te beschermen. Ten derde, de leden die aandringen op de vervanging van tabak door andere landbouwproducten, komen uit lidstaten waar geen tabak wordt geteeld. Ze hebben derhalve geen flauw benul van de omvang van het probleem en weten niet dat er voor de tabaksteelt geen verbouwalternatieven aanwezig zijn. In Noord-Griekenland bijvoorbeeld wordt tabak enkel op rotsachtige berghellingen gekweekt.

Vallvé
Mijnheer de Voorzitter, ook ik wil de heer Rosado Fernandes feliciteren met zijn verslag. Ik wil in verband met de teelt van tabak in regio's van doelstelling 1 -de armste gebieden van de Europese Unieook stellen dat we het niet demagogisch mogen hebben over de vervanging van teelten.
Het gaat er niet om de tabaksteelt te vervangen door andere teelten maar de mensen, die nu werk vinden in de tabak, een andere economische activiteit te bieden die hen een inkomen kan geven op de plaats waar zij wonen en niet in de rand rond de steden.

Kaklamanis
Mijnheer de Voorzitter, ik wens de heer Rosado Fernandes geluk met zijn verslag waarin het probleem van de tabaksindustrie wordt benaderd zoals het hoort, met name uit het gezichtspunt van zowel de Europese burgers als onze tabaksproducenten. Dat kan jammer genoeg niet worden gezegd van het standpunt van zowel de Commissie als de Raad dat vooral aandacht heeft voor de tegenstelling tussen enerzijds de door de Unie gefinancierde anti-tabakscampagnes en anderzijds de communautaire subsidies aan de 150.000 Europese tabaksproducenten, wat neerkomt op een verkeerde voorstelling van de zaken. Hoewel de heer Santer dit gisteren heeft ontkend, bestaat de ware bedoeling van de Commissie - en de Raad - erin de steun aan de landbouw te verminderen en de aldus vrijgekomen middelen voor de uitbreiding van de Unie aan te wenden. Als men het roken in de Unie wil beperken, moet men in de eerste plaats de tabaksverwerkende industrie aanpakken die niet alleen Europese maar ook ingevoerde tabak aanwendt om haar producten te vervaardigen. Het optreden van de Commissie en de Raad is derhalve niet afgestemd op de bescherming van de Europese burgers maar op de besparing van middelen met het oog op de verruiming van de Unie.

Kestelijn-Sierens
Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, collega's, ik ben één van degenen die een einde willen zien aan de tegenstelling tussen het gezondheid- en het landbouwbeleid. Hoe lang moeten wij nog tevergeefs proberen uit te leggen aan de burger hoe er dagelijks gemiddeld 1.400 Europeanen sterven als gevolg van het roken en 30.000 ecu uitgeven wordt voor tabakspreventie en er tegelijk per dag zowat 2, 5 miljoen ecu gepompt wordt in de Europese tabaksteelt?
Mijnheer de commissaris, Voorzitter, collega's, Wij moeten nu de koe bij de horens vatten. Op lange termijn moet de steun aan de tabaksteelt afgeschaft worden. Wij moeten deze doelstelling nu kenbaar maken aan de telers en ze op korte termijn via een rechtstreekse inkomenssteun aanzetten tot het zoeken naar alternatieve teeltmogelijkheden.
Ik deel het pessimisme van de Commissie inzake de omschakelingsmogelijkheden niet. Bovendien vrees ik dat wij over tien jaar hetzelfde debat voeren indien de tabakssteun van nu af aan zal gebruikt worden voor het verbeteren van de kwaliteit van de tabak. Onze inspraak in deze kwestie is spijtig genoeg gering. Het blijft echter onze plicht als politicus om te pleiten voor een goede benutting van de overheidsgelden.

Virgin
Mijnheer de Voorzitter, de Commissie heeft bepaalde wijzigingen in de tabaksteelt voorgesteld. Volgens mij houden deze voorstellen geen rekening met het lange-termijnbeleid op dit gebied. De Commissie milieubeheer wijst er in haar advies aan de Commissie landbouw op dat het op termijn aan te raden is om de subsidie aan de landbouwteelt af te bouwen. Hier ben ik het mee eens.
Het is volgens mij verkeerd om in het kader van het landbouwbeleid deze teelt sterk te subsidiëren. De oorspronkelijke basis van het landbouwbeleid is immers de voedselvoorziening voor de Europese Unie; en de tabakssector valt zoals bekend absoluut niet onder deze doelstelling.
De gebieden waar tabak wordt geteeld, liggen in regio's met regionale steun. Het is daarom beter om met dit soort subsidies te stimuleren dat er op een ander soort teelt wordt overgegaan. Een geleidelijke afschaffing zou op de lange termijn zeker ook positief zijn voor het bedrijfsleven in de gebieden waar geteeld wordt. Ook de mening van de Commissie begrotingscontrole verdient naar mijn mening alle steun.

Brittan, Sir Leon
Mijnheer de Voorzitter, de Commissie is het ermee eens dat het geleidelijk opgeven van de sector heel ernstige gevolgen zou hebben voor regio's die ernstige economische problemen kennen en geen weerslag zou hebben op het tabaksverbruik. Daarom heeft de hervorming tot doel de marktwaarde van de in de Unie geproduceerde tabak te verhogen.
Om dit doel te bereiken wordt gebruik gemaakt van drie middelen: de modulering van de premies, flexibiliteit inzake de quota en het geleidelijk opgeven van de sector. Inzake modulering vormt de marktprijs de sleutel. Die weerspiegelt natuurlijk niet altijd accuraat de kwaliteit maar er is geen beter alternatief voorhanden om dit doel te bereiken. Inzake flexibiliteit bij de overdracht van quota en terugtrekking uit de sector moet al het mogelijke gedaan worden om de omschakeling van lage naar hoge kwaliteit te bevorderen en individuele telers moeten de kans krijgen hun quota over te dragen aan andere telers. Bovendien kan een nationale reserve aanvaard worden om de aanpassing en de toegang tot de productiequota te vergemakkelijken.
Deze maatregelen hebben tot doel de kwaliteit van de geproduceerde tabak te verhogen. Wij erkennen echter dat een aantal telers hier misschien niet in zal slagen en voor deze doelgroep stellen wij een veiligheidsnet voor in de vorm van terugkoop van quota of plannen voor plaatselijke plattelandsontwikkeling. Ik zal nagaan hoe kan worden voorkomen dat deze maatregelen tot een afname van de variëteiten van hoge kwaliteit leiden - want dat is zeker onze bedoeling niet- en hoe kan worden verzekerd dat dit een oplossing in uiterste nood is voor de landbouwers die de doelstelling om de kwaliteit te verhogen niet halen.
Dit zijn de belangrijkste punten in de gedachtengang die aan de basis van de voorstellen van de Commissie ligt en ik beveel ze aan de Vergadering aan.

Pasty
Mijnheer de Voorzitter, ik zal zeer kort zijn. Ik verheug mij erover dat dit debat is gevoerd. Aangezien het hier om een belangrijk verslag gaat, zou ik willen dat het nog vanochtend wordt aangenomen. Namens mijn fractie stel ik dan ook voor dat wij na de stemming over de wetgevingsverslagen - met andere woorden na het verslag van de heer Argyros en vóór de initiatiefverslagen - over het verslag van de heer Rosado Fernandes stemmen.

Rosado Fernandes
Mijnheer de Voorzitter, ik wil slechts herhalen wat de heer Pasty heeft gezegd. Aangezien het om een hete aardappel gaat, om een onderwerp dat de leden van dit Parlement op hun verantwoordelijkheden wijst, zou het bedroevend zijn indien men nu meteen of morgenochtend wanneer er niemand is over mijn verslag stemt.

Stemming
Pasty
Mijnheer de Voorzitter, nu u de vergadering voorzit, wil ik u eraan herinneren dat ik na het debat over het verslag van de heer Rosado Fernandes heb gevraagd zijn uiterst belangrijk verslag na de stemming over het verslag van de heer Argyros, met andere woorden na de wetgevingsverslagen en vóór de initiatiefverslagen, in stemming te brengen. Het verslag van de heer Rosado Fernandes is trouwens ook een wetgevingsverslag.
Ik zou willen dat u dit voorstel in stemming brengt.

De Voorzitter
Als daartegen geen bezwaren zijn, kan ik uw voorstel aanvaarden.
Geen bezwaren?
(De Voorzitter stelt vast dat tegen het voorstel geen bezwaar wordt gemaakt)

Wynn
Mijnheer de Voorzitter, ik wil het over een kwestie van orde hebben. Artikel 4 van bijlage I bepaalt, ter uitvoering van artikel 9, lid 1 van het Reglement, dat "de leden inzake financiële belangen onderworpen zijn aan de verplichtingen uit hoofde van de wetgeving van de lidstaat waarin zij gekozen zijn" . Zouden leden die middelen in het kader van het EOGFL ontvangen niet moeten meedelen dat zij een rechtstreeks financieel belang hebben bij het onderwerp waarover beraadslaagd wordt en zich onthouden bij deze stemming over het verslag-Tillich? Kunnen wij, als hier verwarring over bestaat, alvast enige verduidelijkingen krijgen voor de toekomst?

De Voorzitter
Ik ben het ermee eens dat het gaat om een gevoelige kwestie waarover dient te worden nagedacht voor de toekomst.
(Het Parlement neemt de resolutie aan)

Read
Mijnheer de Voorzitter, ik wil vragen of de rapporteur akkoord zou kunnen gaan met een mondeling amendement op amendement 10. De laatste zin zou dan als volgt luiden: " verzoekt de Commissie in bijlage V niet alleen naar landen maar ook naar gebiedsdelen te verwijzen" . Als de rapporteur hiermee akkoord zou kunnen gaan, kan mijn fractie voor dit amendement stemmen.

Van Velzen, Wim
Voorzitter, het spijt me dat ik het helaas niet kan accepteren omdat het namelijk het echte probleem niet weghaalt. Dus ik stel ook voor, en ik hoop dat de vergadering mij wil volgen, om voor mijn amendement te stemmen.
(Het Parlement neemt de resolutie aan)

Fantuzzi
Mijnheer de voorzitter, met betrekking tot paragraaf 8 van amendement 6 wilde ik vragen of de rapporteur ermee akkoord gaat om dit amendement als toevoeging te beschouwen en niet als vervanging van paragraaf 8.

De Voorzitter
Mijnheer Fantuzzi, niet u maar de heer Collins - voorzitter van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbescherming - moet daarom verzoeken.

Collins, Kenneth
Mijnheer de Voorzitter, ik zou bijna tevreden zijn als dit als een toevoeging zou worden beschouwd. Het zou heel vriendelijk zijn van de rapporteur als hij hiermee akkoord kan gaan.

Rosado Fernandes
Dit is vrij moeilijk omdat we hier al over gestemd hebben en het dus te laat is. Ikzelf ga hier niet mee akkoord maar ik laat de beslissing over aan mijn collega's.
(Het Parlement neemt de resolutie aan)

Van der Waal
In de begrotingsprocedure voor de landbouwuitgaven neemt de ad hocprocedure een belangrijke plaats in. Het is daarom van groot belang dat de wensen van de landbouwcommissie zoveel mogelijk in het mandaat van de EP-delegatie voor het overleg met de Raad worden geïntegreerd. Het is dan ook positief dat de twee amendementen van de heer Mulder zijn aangenomen. Toch heb ik uiteindelijk tegen het verslag-Tillich gestemd. En dat om de volgende redenen.
Allereerst betreur ik het dat het voorstel van de landbouwcommissie om de begroting 1998 te ontlasten door een verschuiving van de betaling voor oliehoudende zaden, niet is aanvaard. Ik voorzie grote problemen bij de door de rapporteur voorgestelde financiering van het besluit van de Raad inzake de landbouwprijzen. De onderbesteding in de afzonderlijke begrotingslijnen in de afgelopen drie jaren lijkt mij een uiterst zwakke basis voor verlaging van de kredieten voor volgend jaar. Ook het voorstel om een reserve te creëren van 329 miljoen wijs ik van de hand. Het moet toch duidelijk zijn dat er binnen de huidige krappe begrotingsmarges geen ruimte is voor een landbouwreserve.
Overigens komt mij de voortdurende kritiek vanuit het EP op de ramingen van de Commissie voor de landbouwuitgaven wat merkwaardig over. Uit het verslag-Brinkhorst/Fabra Vallés over de gewijzigde begroting nr. 1 voor 1997 blijkt dat in 1996 het bestedingspercentage in de categorie landbouw aanzienlijk hoger was dan in de categorieën waarover het EP het laatste woord heeft, zoals het intern en extern beleid. Zou het daarom niet zinvoller zijn om de hoogte van de kredieten in deze laatste categorieën eens kritisch te bekijken.
In de tweede plaats keer ik mij tegen het voorstel van de rapporteur om het onderscheid tussen de verplichte en niet-verplichte uitgaven opnieuw ter discussie te stellen. Vaak wordt beweerd dat de landbouwuitgaven aan elke vorm van democratische controle ontsnappen. Daarop valt heel wat af te dingen. Ik wijs slechts op de mogelijkheid van het Europees Parlement om wijzigingsvoorstellen in te dienen op de landbouwbegroting. Wanneer die niet tot een verhoging van het budget leiden, heeft de Raad een gekwalificeerde meerderheid nodig om die te verwerpen. Ook vanuit de nationale parlementen staat de Raad onder druk. Een verhoging van het eigenmiddelenplafond wordt door de nationale parlementen categorisch afgewezen. Mede daardoor is de tijd van ongebreidelde groei van de landbouwuitgaven echt voorbij.
Verslag-Brinkhorst en -Fabra Vallés (A4-0232/97)
Eriksson, Sjöstedt en Svensson
De ondergetekenden hebben zich van stemming onthouden. Dat betekent niet dat wij vinden dat het werk op de terreinen die in het verslag aan de orde komen niet belangrijk is. Wij vinden echter dat men er meer naar had moeten streven te onderzoeken of de personele versterking niet plaats had kunnen vinden door de prioriteiten van de bestaande personeelssterkte van de Commissie anders te leggen.
Er worden nieuwe posten voorgesteld op juist die gebieden waar het EU-systeem zelf aan het ontstaan van de problemen heeft bijgedragen. De 35 posten voor het DG XXIV voor de coördinatie van het werk van de wetenschappelijke comités naar aanleiding van de BSE-crisis, is veroorzaakt door een fundamenteel verkeerd landbouwbeleid, dat inhield dat dieren in eerste instantie met goederen werden gelijkgeschakeld.
De posten om fraude te bestrijden houden verband met de door de EU zelf in het leven geroepen programma's PHARE, TACIS, MEDA en ECHO. De voorgestelde nieuwe posten voor de Rekenkamer berusten voor een deel op deze zelfde problemen.
De intrinsieke tegenstellingen van de Europese Unie zullen ook in de toekomst leiden tot problemen die noodzaken tot maatregelen om de fouten van de Unie te herstellen. Door enkel maar nieuwe posten te creëren loopt men het gevaar dat de EU-bureaucratie zich vermenigvuldigt.
Verslag-Mouskouri (A4-0237/97)
Caudron
Wij vinden de strijd voor het boek en de lectuur uiterst belangrijk en juichen het programma-ARIANE dan ook toe.
Wij hebben met de Commissie en de Raad vele, soms moeilijke, maar altijd constructieve debatten gevoerd. Ik dank daarvoor onze vertegenwoordigers, de rapporteur en alle leden van de Commissie cultuur, jeugd, onderwijs en media.
De bemiddeling loopt ten einde en wij gaan nu de gemeenschappelijke tekst aannemen. Zoals vele anderen betreur ook ik evenwel dat voor het programma uiteindelijk zo weinig middelen worden uitgetrokken.
Men zal zeggen dat dit maar een begin is, maar men had een betere start kunnen nemen. Laten wij hopen dat de Europese burgers deze middelen goed zullen gebruiken en dat zij de Raad ervan zullen kunnen overtuigen dat zeven miljoen ecu echt te weinig is.

Kirsten Jensen, Sindal en Iversen
De Deense sociaal-democraten stemmen voor het verslag van mevrouw Mouskouri over het ARIANE-programma. De bedoeling van dit programma is in de eerste plaats steun te verlenen aan vertalingen van werken die in minder verbreide EU-talen zoals het Deens geschreven zijn.
De Deense sociaal-democraten zijn tevreden dat het bemiddelingscomité na lange onderhandelingen eindelijk een compromis heeft gevonden. Het ARIANE-programma is van groot belang voor de verspreiding van literatuur die in minder verbreide talen geschreven is. Vele literaire werken bereiken nooit het grote publiek, omdat ze geschreven zijn in een taal die slechts weinigen kennen.
Met het ARIANE-programma kunnen bijvoorbeeld Deense auteurs steun krijgen voor de vertaling van hun boeken in een andere EU-taal. Hetzelfde geldt voor de andere minder verbreide talen in de EU. Het ARIANE-programma kan er op die manier toe bijdragen dat de bevolkingen in de EU-landen elkaars cultuur beter begrijpen.

Leperre-Verrier
De Fractie Europese Radicale Alliantie heeft het verslag van mevrouw Mouskouri over het programma-ARIANE, dat de lectuur meer bepaald via vertalingen wil bevorderen, zonder enthousiasme goedgekeurd.
De resultaten van de bemiddeling blijven immers ver achter bij de nagestreefde doelstellingen. Wij betreuren het dat de unanimiteitsregel, die volgens artikel 128 in culturele aangelegenheden geldt, bepaalde lidstaten eens te meer in staat heeft gesteld het cultuurbeleid van de Unie te blokkeren.
Wij hoopten dat het Verdrag van Amsterdam voor meer soepelheid zou zorgen en de gekwalificeerde meerderheidsstemming zou opleggen. Die verwachting is niet uitgekomen. Het budget voor het tot twee jaar beperkte programma-ARIANE zal dus met vier vijfde worden verminderd.
De Commissie belooft ons wel een kaderwet die een betere programmering op cultuurgebied mogelijk moet maken. In afwachting betaalt ook de lectuur de tol van zoveel getalm.

Ryynänen
Gelukkig is er na een lang onderhandelingsproces dat vele stadia heeft doorlopen een compromis gekomen inzake het Ariane-programma. Dit ondanks het feit dat het Parlement zich genoodzaakt zag zijn eisen op het gebied van de begroting bij te stellen en het tweejaarlijkse programma nu nog slechts met een bedrag van zeven miljoen ecu gefinancierd wordt. Het programma krijgt nu eindelijk een rechtsgrondslag en kan serieus van start gaan.
Ariane is in de eerste plaats een programma dat bedoeld is om het vertalen van literatuur te ondersteunen. Het is gericht op een bredere verspreiding en bekendheid van werken die de culturen van de lidstaten vertegenwoordigen. Daarmee kan een rechtstreekse bijdrage worden geleverd aan de kennis van de cultuur en de geschiedenis van de Europese volkeren en kan de pluriformiteit van de culturen worden bevorderd.
Het is de bedoeling om met de projecten van dit programma de activiteiten op nationaal en regionaal niveau te steunen en aan te vullen, door middel van samenwerking in de vorm van netwerken en partnerschappen. De samenwerking moet ook worden uitgebreid naar derde landen, met name de MOE-landen. Belangrijke partners bij deze activiteiten zijn internationale culturele organisaties en in het bijzonder de Raad van Europa.
Er moet op effectieve wijze gebruik worden gemaakt van het bestaande onderzoek en onderwijs op dit gebied. De vervolg-vakopleiding voor vertalers is terecht een van de prioriteitsgebieden in het programma en is van centraal belang voor de kwaliteit van de vertalingen. De professionele status van vertalers moet duidelijker worden omschreven en er moeten als hulpmiddel bij het vertalen moderne handboeken en databanken worden samengesteld.
Ik denk dat het voor de toekomst van de Europese cultuur van uiterst groot belang is om steun te verlenen aan kleine taalgebieden en vertalingen vanuit kleine talen te stimuleren.
Ik ben blij dat er bij de bemiddeling rekening is gehouden met de standpunten van de Commissie cultuur en het Parlement. De autonome kwaliteit en rijkdom van de Europese cultuur wordt vooral bepaald door de pluriformiteit, die in een uniformer wordende informatiemaatschappij gekoesterd moet worden.
Voor het bevorderen van de literatuur en het lezen zijn veel meer acties en middelen nodig dan waartoe dit programma de mogelijkheid biedt. Hopelijk zal het Ariane-programma een succesvol begin zijn van een vernieuwende ontwikkeling van de literaire sector in heel Europa.
Verslag-Fontaine (A4-0246/97)
Caudron
Het verslag van mevrouw Fontaine over het vrij verkeer van de artsen nadert zijn bekroning.
Tijdens de bemiddelingsprocedure werden de belangrijkste voorstellen van het Parlement aanvaard. Ik wil mevrouw Fontaine daarmee feliciteren. Weldra komt er dus een betere harmonisatie van de opleiding van onze artsen, maar ook het vrij verkeer van de artsen in de Unie wordt vergemakkelijkt. Daarover kunnen wij ons alleen maar verheugen.
Toch wil ik er nogmaals op wijzen dat nu wel de situatie van de artsen verbetert, maar nog lang niet die van vele andere beroepsgroepen en houders van andere diploma's. Nogmaals, de echte erkenning van de diploma's en het echte vrij verkeer van de beoefenaars van alle beroepen zijn essentiële elementen van de Europese integratie en onontbeerlijk voor het Europees burgerschap.
Laten wij ons dus voor de artsen verheugen, maar laten wij ook druk uitoefenen op onze regeringen om werk te maken van de erkenning van de diploma's en aldus een oplossing te bieden aan de vele jongeren die nu vaak met ongeduld op een regeling wachten.

Porto
De erkenning van de diploma's van artsen in de hele Europese Unie vormt een belangrijke stap in de richting van de invoering van een efficiëntere interne markt, waar onze vakmensen meer mogelijkheden hebben om zich te ontplooien.
Het gaat evenwel om doelstellingen die natuurlijk de bescherming van een ieders belangen veronderstellen, alsmede de naleving van voorschriften en de harmonisatie van criteria.
In het geval van de artsenpraktijk is een grondige kennis van de taal van de patiënten onontbeerlijk, aangezien deze - vooral de armste en meest achtergestelde - anders niet in staat zijn hun toestand behoorlijk uit te leggen.
Daarnaast vereist de vrije uitoefening van de beroepspraktijk dat de toegangsvoorschriften tot het onderwijs worden geharmoniseerd, want anders heeft het geen zin dat één land zich erom bekommert een numerus clausus in te voeren om het aanbod op de vraag naar afgestudeerden af te stemmen, terwijl de arbeidsmarkt hoe dan ook open is voor wie afkomstig is uit landen waar een dergelijke bekommernis niet bestaat. Zoals het bijvoorbeeld geen zin had dat er een numerus clausus bestond aan de Universiteit van Lissabon en niet in de andere faculteiten van het land, aangezien afgestudeerden van andere Portugese universiteiten vervolgens konden toetreden tot de arbeidsmarkt van de regio rond Lissabon. Om dezelfde reden dient er een harmonisatie van de numerus clausus te zijn tussen de verschillende landen in een eengemaakte ruimte die met de in discussie zijnde richtlijn arbeidsvoorwaarden van een nationaal grondgebied biedt.
Verslag Dybkjær (A4-0235/97)
Bowe
Ik juich het verslag-Dybkjær over de herziening van het vijfde milieuactieprogramma toe. Samen met mijn collega's wil ik mevrouw Dybkjær danken voor al het werk dat zij verricht heeft bij het opstellen van dit verslag, dat het oorspronkelijke kaderdocument van de Commissie aanzienlijk verbetert.
Omdat het verslag vele belangrijke kwesties behandelt, zijn wij door tal van betrokken partijen en in het bijzonder vanuit de industrie benaderd. Het amendement dat het meeste belangstelling wekt, is amendement 34 inzake artikel 11, punt 4, dat voorstelt de hiërarchie voor de afvalstrategie uit te breiden.
Deze hiërarchie bestaat sinds 1989, toen de Commissie ze voor het eerst voorstelde in haar strategisch document inzake afvalbeheer van dat jaar. Ik heb ze zelf aan het Parlement aanbevolen in het verslag dat ik in 1990 over die strategie heb opgesteld. Mevrouw Dybkjær heeft natuurlijk een aantal methodes toegevoegd, zoals compostering en biogasvorming, die nu meer gebruikt worden dankzij nieuwe technologieën. Dit is mijns inziens de juiste benadering op dit ogenblik en ik dring erop aan dat het Parlement deze steunt.
De industrie heeft geprobeerd onze aandacht te vestigen op verscheidene onafhankelijke verslagen die de Commissie besteld heeft. Deze studies suggereren dat de hiërarchie die mevrouw Dybkjær heeft voorgesteld te strikt is en hen bijgevolg de flexibiliteit onthoudt die zij menen nodig te hebben. Ik wil deze rapporten niet zomaar van de hand wijzen maar naar mijn mening kunnen toch vragen gesteld worden bij een aantal van de stellingen die het uitgangspunt van de rapporten vormen.
Wij moeten ook bedenken dat het hier om de tweede lezing gaat en dat de bemiddeling binnenkort van start gaat. Dit is dan ook niet het geschikte moment om een al lang bestaand beleid te wijzigen omwille van fel lobbywerk. Deze herfst organiseert de Commissie milieubescherming, volksgezondheid en consumentenbescherming een hoorzitting inzake afval, waar deze en andere kwesties grondig besproken zullen worden. Dit zal een veel beter forum zijn om na te denken over de verdere verfijning van de hiërarchie voor de afvalstrategie.
Ik dring er nogmaals op aan dat de collega's dit verslag volledig steunen.

Holm
Uit de plenaire stemming van vandaag blijkt weer eens dat wanneer het Europees Parlement alle mooie woorden over het milieu die hier in het plenum worden gesproken, moet omzetten in echte besluiten, daar niets van terecht komt. Door de besluiten van het Europees Parlement wordt de weg naar de duurzame ontwikkeling alleen maar moeizaam en langer.
Alle amendementen die werkelijk een aansporing voor de Commissie en de Raad hadden moeten zijn om actief op te treden en de milieuvraagstukken heel serieus te nemen, hebben onvoldoende stemmen gekregen. Dat geldt speciaal voor de amendementen inzake vermindering van het energieverbruik, gerichte investeringen in hernieuwbare energiebronnen en reductie van het gemiddelde brandstofverbruik van personenauto's tot 5 l op 100 km voor benzineauto's uiterlijk in het jaar 2005, en 3 l op 100 km in het jaar 2010.

Vaz da Silva
Er bestaat een grote tegenstrijdigheid tussen het leiderschap dat de Europese Unie wereldwijd beweert te willen handhaven op milieugebied en de vage formuleringen, zowel in het voorstel van de Commissie als in het gemeenschappelijk standpunt van de Raad over het programma "Op weg naar een duurzame ontwikkeling" .
Bij de toelichting van Agenda 2000 - waarin de beleidsrichtlijnen voor het begin van de XXIste eeuw worden bepaald - heeft de Commissie gisteren haar inzet bevestigd om het milieu in haar algemeen beleid op te nemen.
Maar politieke verklaringen en internationale conferenties volstaan niet om duurzame wijzigingen te bepalen. Het blijft afwachten wat de Agenda van Rio, het Milieuverdrag en zoveel andere overeenkomsten in de praktijk waard zijn. Ook Agenda 2000 van de Commissie loopt een soortgelijk risico, indien de wil om het milieu in andere beleidsvormen te integreren niet wordt omgezet in maatregelen met tijdroosters en sancties voor de overtreders.
Dat is de mérite van het verslag-Dybkjær: hierin wordt concreet gestalte gegeven aan de vage "milieuoverwegingen" die herhaald worden in de tekst van de Commissie. Zelfs indien men het niet eens is met alle voorstellen, verwijst de rapporteur naar een beleid inzake risicovermindering, bescherming van de diversiteit, energie, belastingen, inachtneming van de menselijke gezondheid, afvalbeheer. Daarnaast gaat zij in tegen de weigering van de Raad om bepaalde voorstellen over te nemen die bedoeld waren om de rechten van de burgers te waarborgen. Derhalve heb ik niet tegen bepaalde maatregelen gestemd, zelfs indien ik het er niet mee eens was en heb ik besloten mij te onthouden. Verbintenissen zonder termijn, zonder cijfers en zonder sancties zijn geen zoethouderthes voor dwazen.
Verslag-Jarzembowski (A4-0243/97)
Van Dijk
Mijn fractie is genoodzaakt tegen dit verslag te stemmen. Wij hebben voor de amendementen van de milieucommissie gestemd maar dat heeft niet mogen baten. Dit verslag heeft in feite de internalisering van de externe kosten voor het vrachtverkeer op de lange baan geschoven. Onderzoek en debat hebben intussen voldoende plaatsgevonden om nu eindelijk die internalisering door te zetten.
Het niveau van de kosten van het Eurovignet is zo belachelijk laag dat daardoor geen ton minder over de weg vervoerd zal worden. De verschuiving naar het vervoer per spoor blijft daarmee een illusie, hoewel vrijwel iedereen in dit Parlement zegt dat noodzakelijk te vinden.
Tot slot, de EU heeft een grote verantwoordelijkheid als het gaat om het vinden van een oplossing voor de Alpenregio. Maar ze neemt daar eerder de positie in van blokkerende rots, daarin gesteund door dit Parlement. In de onderhandelingen met Zwitserland telt alleen kortzichtige eigen belang van vrij baan voor de 40-tonner en Oostenrijk krijgt nu voor de Brenner een uitzonderingspositie. Maar daarmee zijn de problemen in de Alpen niet duurzaam opgelost. Dat probleem zal zonder twijfel opnieuw op onze agenda verschijnen totdat er een serieuze oplossing gevonden is.

Donnay
Het verslag van de heer Jarzembowski brengt aanzienlijke wijzigingen aan in het voorstel voor de richtlijn van de Raad betreffende het in rekening brengen van het gebruik van bepaalde infrastructuurvoorzieningen aan zware vrachtvoertuigen.
Dat voorstel voor een richtlijn moet de in 1995 door het Hof van Justitie vernietigde richtlijn 93/89/EEG, de zogenaamde "eurovignetrichtlijn" , vervangen.
Het Europees Parlement krijgt hiermee de gelegenheid de draagwijdte van deze uiterst belangrijke tekst te veranderen met het oog op een doeltreffender en juister heffing op de zware vrachtvoertuigen in de Europese Unie. Hiermee kunnen wij ook een gedeeltelijk antwoord bieden op de problemen van het steeds drukkere vrachtwagenverkeer: dichtslibbing van de wegen, milieuschade en slijtage van de infrastructuurvoorzieningen.
Het Commissievoorstel moet een aantal elementen van harmonisatie invoeren die in het Groenboek over een billijke en doeltreffende tarifering van het vervoer worden aangeduid. Dat Groenboek bevat de richtsnoeren op lange termijn voor de aanrekening van de kosten van de infrastructuur en de overbelasting in het wegverkeer.
Hiermee wordt een fundamenteel principe ten uitvoer gelegd, namelijk dat van de volledige terugvordering van de kosten van uitrusting en exploitatie, die aan de verschillende gebruikers volgens geharmoniseerde criteria moeten worden aangerekend.
In de huidige regeling zijn de heffingen forfaitair. Voorgesteld wordt die te differentiëren naargelang de schade die de voertuigen de infrastructuur toebrengen en de verontreiniging die ze veroorzaken. Het gaat dus om een bijkomende differentiëring, dank zij een passende classificatie, op basis van milieucriteria.
Het verslag van het Europees Parlement bevat twee belangrijke amendementen op deze tekst.
In de eerste plaats verzoekt het Parlement de Commissie in haar ontwerprichtlijn over de heffingen voor zware vrachtvoertuigen rekening te houden met de bedenkingen in het Groenboek over de internalisering van de externe vervoerskosten en de conclusies van de desbetreffende resolutie van het Parlement van 30 januari 1997.
Ten slotte moeten de wegentoltarieven zo worden vastgesteld dat de inkomsten daaruit niet hoger liggen dan de kosten voor de aanleg, de exploitatie en de ontwikkeling van de infrastructuurvoorzieningen waarvoor de tol wordt geïnd, plus een winstmarge die overeenstemt met het mogelijke rendement van soortgelijke investeringsprojecten.
In de hoop dat men in het toekomstige voorstel voor een richtlijn met al die elementen rekening zal houden heb ik bijgevolg voor het verslag van de heer Jarzembowski gestemd.

Lindqvist
Het milieu in de Alpen is extreem gevoelig. Er zijn nauwe passages die zwaar hebben te lijden onder verschillende soorten uitstoot. Een zo groot mogelijk deel van het verkeer dient per trein te geschieden. Vrachtwagentransporten en containerladingen moeten per spoor door de Alpen kunnen gaan.

Porto
De stappen die gezet zijn opdat zware vrachtwagens tolgeld betalen overeenkomstig het weggebruik moeten al onze steun krijgen, aangezien zij enerzijds een correct middel van deelneming in de kosten vormen en anderzijds een prikkel zijn voor het gebruik van vervoermiddelen - zoals het vervoer via het spoor, over de zee en rivieren - die minder tot opstoppingen leiden en minder vervuilend zijn.
Daarom begrijpen wij overigens niet dat deze bezorgdheid niet is uitgebreid tot lichte voertuigen, waarvoor dezelfde redenen gelden voor zover zij gebruik maken van wegen.
Dit is een financieringsmethode die - in tegenstelling tot wat in Portugal is gebeurd - in het bijzonder dient te worden gehanteerd in de stadsgebieden, waar de infrastructuurkosten erg hoog zijn, waardoor het onaanvaardbaar is dat zij volledig worden betaald door alle burgers van het land, met inbegrip van de armste burgers uit de meest achtergestelde regio's, en waar het in een ieders belang zaak is dat de vraag wordt omgeleid naar het openbaar vervoer dat minder opstoppingen veroorzaakt en minder vervuilend is.

Van der Waal
Het verslag van de vervoerscommissie heeft het Commissievoorstel op alle onderdelen belangrijk gewijzigd.
Wat betreft de motorrijtuigenbelasting heb ik de voorstellen van de vervoerscommissie waar het afschaffing van het maximumtarief en de vereenvoudiging van het voorstel betreft, gesteund. De invoering van een maximumtarief dat 30 keer boven het minimumtarief ligt, is weinig zinvol. Mijn belangrijkste bezwaar tegen het door de vervoerscommissie voorgestelde systeem van heffingen is dat er geen onderscheid gemaakt wordt tussen Euro I en Euro II-motoren. Uit recent onderzoek in Nederland blijkt dat door het gebruik van minder vervuilende motoren de uitstoot van NOx en SO2 is teruggedrongen. Ondanks een stijging van het totaal aantal afgelegde kilometers door het vervoer over de weg.
De door de vervoerscommissie voorgestelde vereenvoudiging voor de gebruiksrechten heb ik gesteund. Belangrijk daarbij is de differentiatie in tarieven waardoor een verlaging van de prijs van het Eurovignet voor de minst vervuilende motoren mogelijk is geworden.
Tegen het schrappen van de externe kosten en gevoelige zouten uit het voorstel van de Commissie heb ik bezwaren. Ik erken dat aan de vaststelling van de externe kosten nog veel haken en ogen kleven. Ook weet ik dat de nu voorgestelde regeling tijdelijk, slechts drie jaar, van kracht zal zijn. Desondanks ben ik van mening dat er een voorzichtig begin met de toerekening van de externe kosten gemaakt moet worden. Want ook zonder de studie die de Commissie gaat/moet uitvoeren staat wel al vast dat het vervoer over de weg, met name in de kwetsbare milieus kosten met zich meebrengt die in de huidige prijs onvoldoende tot uitdrukking komen. De uitzondering die de vervoerscommissie maakt voor de Brennerpas gaat niet ver genoeg.
Om deze redenen heb ik voor de meeste amendementen van de Groene fractie gestemd.

Wibe
Ik heb mij onthouden van stemming over dit verslag. Ik vind dat motorrijtuigenbelastingen en heffingen op het wegverkeer vraagstukken zijn waarover de lidstaten dienen te beslissen. Nu is het verslag beter dan het voorstel van de Commissie, aangezien het verslag afwijzend staat tegenover het voorstel om maximumtarieven voor de motorrijtuigenbelasting vast te stellen. Desondanks kan ik het voorstel niet steunen.
Verslag-Berger (A4-0238/97)
Watson
Ik kan het niet eens zijn met de voorgestelde verhoging van de minimale financiële voorwaarden waaraan een vervoersonderneming moet voldoen om haar activiteiten te kunnen blijven uitoefenen. De Commissie stelt voor de huidige minimale financiële vereisten inzake eigen kapitaal en reserves te verhogen van 3.000 ecu per voertuig tot 9.000 ecu wanneer slechts één voertuig gebruikt wordt en 5.000 voor ieder volgend voertuig waarvan het toegestane totaalgewicht meer dan 6 ton bedraagt of dat geschikt en uitgerust is om meer dan twintig personen te vervoeren.
Ik zal mij tegen deze voorstellen verzetten omdat ze het veel moeilijker zouden maken om nieuwe ondernemingen op te starten in de vervoersector. Dit zou de volgende gevolgen hebben: de kansen voor kleine en middelgrote ondernemingen met beperkte middelen om een bedrijf te starten in de vervoersector zouden afnemen; dit zou grotere en gevestigde ondernemingen met ruimere reserves aan kapitaal bevoordelen en zo de mededinging in de sector verminderen; het zou een toename van activiteiten en initiatieven in de vervoersector ontmoedigen.
Verslag-Virgin (A4-0241/97)
Caudron
Wat moeten wij met ons afval aanvangen? Dat is op dit ogenblik een van onze grootste problemen, dat in onze industriële ontwikkeling een centrale plaats zal bekleden. Tot nu toe hebben onze samenlevingen alleen maar massa's afval geproduceerd zonder zich erom te bekommeren hoe ze dat kunnen verwijderen of behandelen.
Moeten wij ons afval uitvoeren en met ons afval handel drijven? Moeten wij derde landen die ons afval weigeren bedreigen? Het voorstel van de Commissie is onaanvaardbaar. Het verslag van de heer Virgin illustreert dat op voortreffelijke wijze.
De Europese Unie mag de anderen de les niet lezen en zou beter een constructievere houding aannemen. Wij moeten alle, ook financiële middelen aanwenden om een echt beleid van verwerking van alle soorten afval te ontwikkelen. Wij mogen de ogen niet langer sluiten en onze verantwoordelijkheid niet langer ontvluchten. De bescherming van ons milieu heeft een prijs maar de mensen mogen niet het slachtoffer worden.
De Commissie moet een houding aannemen die met haar ambities strookt. Het Europees Parlement kan ze daarbij helpen, ook door op egoïstische landen druk uit te oefenen.

Rovsing
Bij export van niet-gevaarlijk afval naar niet-OESO-landen voor recycling is het noodzakelijk dat de Commissie elk niet-OESO-land vraagt of het dit afval voor recycling wenst te ontvangen, welke soorten afval het eventueel wil aanvaarden en tenslotte welke controleprocedures nageleefd moeten worden.
In 1993-1994 schreef de Commissie meerdere niet-OESO-landen aan. De autoriteiten van een aantal landen hebben geantwoord dat ze geen of slechts enkele soorten niet-gevaarlijk afval wensen te ontvangen, terwijl andere niet-OESO-landen het schrijven van de Commissie niet beantwoord hebben.
Volgens het voorstel van de Commissie zal het in de toekomst nog steeds mogelijk zijn niet-gevaarlijk afval naar de ondervraagde landen te sturen (zowel naar de landen die geantwoord hebben dat ze geen niet-gevaarlijk afval wensen te ontvangen als naar de landen die niet geantwoord hebben) door toepassing van een omvangrijke goedkeuringprocedure. Het argument van de Commissie dat de landen in kwestie niet ten volle beseffen wat hun antwoord voor hun eigen industriesector betekent, houdt geen steek. Ik steun daarom het verslag van de rapporteur, waarin ook het "voorzichtigheidsprincipe" dat de Commissie in haar voorstel voor een verordening van de Raad hanteert, opgenomen is.
De ondervraagde landen moeten natuurlijk de mogelijkheid hebben om hun standpunt te wijzigen, zodat de uitvoer van niet-gevaarlijk naar hun land toch mogelijk wordt, zie ook de comitologieprocedure die voor de bijlage van de verordening geldt.

Sandbæk
Het liefst zou ik zien dat het voorstel van de Commissie volledig verworpen wordt, want het is gewoonweg onaanvaardbaar dat de beoordelingen en handelingen van zelfstandige landen niet erkend worden. Aangezien de heer Virgin de fouten van de Commissie in zijn verslag heeft rechtgezet, zal ik met genoegen voor zijn verslag en de uitstekende amendementen van de milieucommissie stemmen.
De EU is weliswaar het grootste handelsblok ter wereld, maar dat geeft haar niet het recht, eerder integendeel, om te handelen zoals de Commissie met dit voorstel heeft gedaan. Het is schandalig en pijnlijk dat de Commissie zo'n arrogante en paternalistische houding aanneemt. Stel u voor dat de Commissie durft te zeggen dat de landen die geantwoord hebben geen afval van de groene lijst te willen ontvangen, misschien niet goed beseffen wat hun besluit betekent voor de industrietakken die afval van de groene lijst kunnen verwerken of gebruiken voor verdere verwerking.
Het is totaal onaanvaardbaar dat de Commissie probeert om landen die uitdrukkelijk of stilzwijgend hebben laten weten dat ze bepaalde soorten afval niet wensen, te dwingen dit toch te doen. Als een land heeft meegedeeld dat het een of meerdere soorten groen afval niet wil, dan moet dit gerespecteerd worden. Het versturen van afval moet dan verboden worden in plaats van het als rood afval te beschouwen en het aan strenge goedkeuringsprocedures te onderwerpen. De overbrenging mag in geen geval plaatsvinden. De overbrenging van afval naar landen die het schrijven van de Commissie niet beantwoord hebben moet ook verboden worden. Het kan immers geïnterpreteerd worden als een gebrek aan belangstelling voor dergelijk afval. De overbrenging van afval moet verboden worden en niet alleen door een strenge procedure voor rood afval.
Een andere reden waarom de overbrenging van afval niet mag plaatsvinden is dat er twijfel bestaat over de groene lijst. Hoewel het grootste deel van het afval op de groene lijst niet gevaarlijk is, staan er toch een aantal soorten op deze lijst die gevaarlijke eigenschappen blijken te hebben. Wil men dergelijk afval toch naar niet-OESO-landen brengen, ook al willen deze landen dat niet?
Het is niet omdat de EU zo'n reus is geworden dat ze andere zelfstandige landen kan overdonderen. Het is deze handelwijze die de Commissie met haar voorstel probeert te verdedigen, maar dat is respectloos en zeer ergerlijk.
Verslag-W.G. van Velzen (A4-0215/97)
Caudron
Wij hebben al meermaals aandacht gevraagd voor het belang van de universele dienstverlening in het kader van de openstelling van de telecommunicatiemarkten voor de concurrentie.
Ons Parlement heeft al bij verschillende gelegenheden gezegd dat het aan die universele dienstverlening veel belang hecht omdat ze de gelijke en vrije toegang van de Europese burgers tot de telecommunicatiediensten garandeert.
Ik betreur vandaag eens te meer dat de Commissie alweer weigert de universele dienstverlening als belangrijk genoeg te beschouwen om er een richtlijn aan te wijden.
Ik verbaas mij er nogmaals over dat de netelige kwestie van de berekening van de kostprijs en de financiering van de universele dienstverlening met een eenvoudige mededeling moet volstaan. Mededelingen hebben, zoals wij allen weten, minder effect. Gekenmerkt door een aantal dirigistische aspecten ontbreekt het deze mededeling, zoals de leden van de betrokken commissie terecht hebben opgemerkt, aan juridisch gewicht.
Ik betreur dat de Commissie de kwestie van de universele dienstverlening versnippert en verzoek ze dan ook een algemene en krachtige richtlijn over dit voor de toekomst uiterst belangrijke onderwerp op te stellen.
De Europese Unie en alle lidstaten hebben een duidelijke aanwijzing nodig dat de communautaire instellingen aan de universele dienstverlening vasthouden die, als wij dat werkelijk willen, het ultraliberale imago van Europa, dat het reeds al te veel heeft geschaad, kan doorbreken.

Eriksson, Sjöstedt en Svensson
Ondergetekenden hebben tegen het verslag gestemd, en wel vooral om de volgende redenen:
1.Het verslag illustreert heel duidelijk welke technische en bureaucratische problemen er ontstaan wanneer een belangrijke publieke infrastructuur aan commerciële belangen wordt overgeleverd.2.De consumenten zijn het slachtoffer van complicaties wanneer er een gefragmenteerd systeem komt zoals nu op telecommunicatiegebied wordt voorgesteld.3.Infrastructuren van de onderhavige soort moeten onder nationale regie blijven. Nationale systemen moeten publiek eigendom zijn en onderworpen zijn aan inspectie en controle. Verbindingen tussen nationale systemen zijn eenvoudiger tot stand te brengen.4.Met particuliere diensten verliezen de burgers de grondwettelijke bescherming van het telefoongeheim, een essentieel democratisch burgerrecht.-Verslag-Argyros (A4-0213/97)
Wolf
Men streeft hier iets na dat men in een zo beperkte thematische vorm moeilijk tot stand zal kunnen brengen, namelijk een doeltreffend regelgevend kader voor de Europese telecommunicatie. Met steeds meer detailvoorschriften en technische of, zoals hier, rechtstechnische voorschriften zal men dat kader nooit tot stand kunnen brengen.
Het verslag van de heer Argyros haalt, vooral nadat het door de rapporteur en mevrouw Read met de instemming van iedereen is aangevuld, in de huidige situatie het onderste uit de kan. Daarom krijgt het onze steun.
Men had echter al lang een nieuwe weg moeten opgaan en moeten opteren voor een nieuwe "filosofie" zoals met betrekking tot de reikwijdte van de nagestreefde oplossingen. Wij moeten eindelijk een onderscheid leren maken tussen flexibilisering, openstelling voor nieuwe behoeften van de gebruikers, liberalisering, individualisering en privatisering. Als Parlement moeten wij de EU-instellingen ertoe brengen zich eindelijk opnieuw toe te leggen op een industriebeleid in de interne markt dat de uitdaging van de overgang naar de informatiemaatschappij als een democratische opgave beschouwt.
Verslagen W.G. van Velzen (A4-0215/97), Argyros (A4-0213/97) en Herman (A4-0240/97)
Kirsten Jensen, Blak, Sindal en Iversen
De Deense sociaal-democraten hebben vandaag voor de drie genoemde verslagen gestemd.
De wetgeving inzake de Open Network Provision is vandaag over verschillende richtlijnen verspreid. De reden die in het verslag-Argyros voor de groepering in één richtlijn wordt gegeven, is dat de wetgeving zoals ze nu is, onoverzichtelijk en ondoorzichtig is. De Deense sociaal-democraten zijn van mening dat de groepering van de wetgeving in één richtlijn deze niet toegankelijker zal maken. Eén enkele, geïntegreerde tekst zal een starre situatie tot gevolg hebben. De richtlijn zal vaak herzien moeten worden en men loopt het risico steeds met een voorbijgestreefde wetgeving te zitten, nog voor ze in werking is getreden.
De Deense sociaal-democraten vinden de oprichting van een Europese Regelgevende Autoriteit op gebied van telecommunicatie zoals in de verslagen-Herman en -van Velzen wordt voorgesteld, een goed idee. Het is onmogelijk om een juridisch gebied te harmoniseren en terzelfdertijd 15 afzonderlijke, nationale systemen te behouden. De taak van deze autoriteit moet echter duidelijk gedefinieerd worden. De Deense sociaal-democraten zijn er voorstander van dat de eventueel op te richten autoriteit meewerkt aan de effectieve standardisering en harmonisatie en dat ze de noodzakelijke gemeenschappelijk coördinatie tussen de EU-landen ten opzichte van derde landen op zich neemt. Anderzijds zijn de Deense sociaal-democraten het er niet mee eens dat deze autoriteit zou optreden als instantie van beroep voor grensoverschrijdende aanbestedingen en dat ze de bevoegdheid zou krijgen om geharmoniseerde codes uit te vaardigen.
Verslag Rosado Fernandes (A4-0214/97)
Graefe zu Baringdorf
Mijnheer de Voorzitter, in deze stemverklaring spreek ik niet voor mijn fractie, maar voor mezelf. Zoals dat ook in andere fracties het geval schijnt te zijn, zijn er bij ons ten aanzien van tabak weliswaar geen fundamentele meningsverschillen, maar stemmen de leden volgens de manier waarop zij de zaak bekijken. Als wij voor een beperking van de tabaksteelt zijn, moeten wij de regio's en de ondernemingen die van de tabaksteelt leven door middel van compenserende betalingen en subsidies alternatieven bieden om de werkgelegenheid en de ondernemingen in de betrokken landelijke gebieden in stand te houden. Een beleid van pure bezuinigingen, dat dan als gezondheidsbeleid wordt voorgesteld, mag die mensen hun inkomen niet ontnemen. Daarom is een directe en snelle verzoening van gezondheidsbeleid en steun aan de tabaksteelt op die manier onmogelijk. Wie gezond wil leven kan dat ook als tabak wordt geteeld. Wie ongezond wil leven kan dat ook als geen tabak wordt geteeld. Het ene probleem heeft te maken met de marktordening voor tabak en de manier waarop die moet worden geregeld. Het gezondheidsbeleid van de EU is iets totaal anders.

Ahlqvist, Andersson, Lööw, Theorin en Wibe (PSE)
Wij vinden het principieel verkeerd dat de Europese Unie subsidies verstrekt voor de teelt van een product dat zulke schadelijke effecten heeft op de gezondheid.
Een product met 80 procent of meer subsidiëren om de producenten een minimuminkomen te verschaffen, is absurd. Het product heeft bovendien een onbeduidende marktwaarde. Een betaling van 1 miljard ecu per jaar voor een dergelijke oogst, die in totaal circa 135 000 tabakstelers werk verschaft, is een hoge prijs wanneer men het bedrag per persoon uitrekent. Het gaat om ca 75 0-100 000 Zweedse kroon directe inkomenssubsidie per persoon. Een toekomstige uitbreiding van de EU zal de organisatie nog duurder maken, wanneer bijvoorbeeld Polen lid wordt van de EU en recht krijgt op subsidies onder dezelfde voorwaarden.
Wij vinden dat de directe inkomenssubsidie voor de tabaksteelt zo snel mogelijk gefaseerd moet worden afgeschaft. Er kunnen strategische lokale ontwikkelingsplannen worden uitgewerkt, gericht op omschakeling naar andere gewassen, houtaanplant, mogelijkheden om vrijwillig te stoppen met tabaksteelt en tijdelijke inkomensgaranties. Wij vinden dat een definitief jaartal moet worden vastgesteld als richtjaar voor de totale afschaffing van de subsidie. Het is volkomen redelijk om te besluiten dat alle EU-steun aan de tabaksteelt tijdens de volgende programmatermijn gefaseerd wordt afgeschaft en geheel stopt in het jaar 2005. Het is belangrijk om een einddatum vast te leggen, anders verplichten de omschakelingsplannen tot niets.

Amadeo
Hoewel de tabaksproductie het te verduren krijgt van het tabaksvijandige deel van de publieke opinie, is toch ook wel gebleken dat tabakskweek nuttig kan zijn, bijvoorbeeld ter voorkoming van woestijnvorming in diverse Europese regio's.
De analyse van de Commissie luidt positief, omdat daarin erkend wordt dat de tabaksindustrie van de Unie geen overproductie heeft en omdat ook het maatschappelijk belang van deze tak van nijverheid wordt erkend. Daar leggen wij dan ook sterk de nadruk op, maar tegelijkertijd heffen wij een beschuldigende vinger naar het rapport van de Commissie, dat namelijk voorbijgaat aan de prijsstabiliteit van het communautaire product, hetgeen in schril contrast staat met de prijsschommelingen op de vrije markt, waarvan de multinationals weer handig profiteren.
Het verbod op tabakskweek, waarbij onder het mom van bescherming van de volksgezondheid de quota's van de boeren worden opgekocht, kan leiden tot een definitieve opdoeking van de Europese tabakskweek, en dat kan weer twee ernstige gevolgen met zich meebrengen: alle kennis en vakbekwaamheid die in de loop der eeuwen is opgebouwd in de Middellandse-Zeelanden van de Unie dreigen op die manier verloren te raken en de productieëenheden voor primaire tabaksverwerking zullen naar andere oorden worden overgebracht, met alle financiële en politieke kosten vandien, vanwege het verlies van tienduizenden banen.
De link die wordt gelegd tussen inkrimping van de Europese tabaksproductie en betere effecten voor de volksgezondheid slaat nergens op: een eventuele vermindering van de Europese tabaksproductie komt alleen maar ten goede van de grote internationale sigarettenfabrikanten, die dan immers heer en meester worden op de wereldmarkt. De Commissie heeft wat dat betreft een zekere verantwoordelijkheid, want zij is nooit met kwaliteitsnormen op de proppen gekomen en heeft die hele kwestie maar gewoon overgelaten aan de grote tabaksverwerkende ondernemingen.
Vandaag stelt de landbouwcommissie de volgende maatregelen ter bevordering van de kwaliteit voor:
1.de modulering van de premies mag niet boven de 20-25 % uitkomen; 2. het bedrag van circa 2 % dat ingehouden wordt op de premies moet dienen voor financiering van onderzoek, om de kwaliteit van bekende soorten te verbeteren; 3. er moeten concrete maatregelen op tafel komen, om een kwaliteitsconcept uit te werken, en wel via oprichting van een onafhankelijk orgaan.Voorts moet men ophouden met de tabaksproducenten ervan te overtuigen dat ze hun activiteiten maar beter op kunnen geven, want er is helemaal geen sprake van overproductie. Ten slotte moet ervoor gezorgd worden dat individuele quota's worden overgedragen aan jongere boeren, met dien verstande dat deze quota's gekoppeld blijven aan de armste regio's.

Cars
Ik heb mij van stemming onthouden, omdat ik, tegenstander ben van alle verdere EU-steun voor tabaksteelt. Tabak leidt - vooral bij vele jongeren - tot een te grote schade aan de gezondheid om enigerlei vorm van staatssubsidie voor deze teelt te kunnen rechtvaardigen.
De gevolgen voor de landbouwers die nu van tabaksteelt leven, kunnen groot zijn. Daarom is het belangrijk dat deze landbouwers steun krijgen om over te schakelen op productie van andere gewassen. Maar verdere subsidies zijn niet de manier om een noodzakelijke herstructurering door te voeren.

Guinebertière
Dit evenwichtige verslag verleent een zekere steun aan de tabaksproducenten, die vooral in de armste regio's van Zuid-Europa gevestigd zijn.
Men mag niet denken dat men het tabaksmisbruik in Europa zal kunnen doen ophouden door de productie in Europa stop te zetten. Al te veel multinationale ondernemingen hebben belang bij de tabaksconsumptie. Die ondernemingen zouden zich dan elders gaan bevoorraden. Als wij het advies van de groenen in het Parlement volgen, zullen alleen de Amerikaanse groepen van ons gebrek aan werkelijkheidszin profiteren.
Ik ben het er ook mee eens dat de middelen voor het onderzoek worden aangewend voor de verbetering van het product en de verlaging van het nicotinegehalte, dat tabak schadelijk maakt.
Ik verheug mij erover dat het Parlement dit verslag met zijn belangrijke economische spin-off ondersteunt.

Izquierdo Rojo
De werkloosheid is het grootste probleem van de Europeanen. De Europese Raad van Amsterdam heeft niet zomaar beslist de werkgelegenheid krachtdadig te bevorderen en ze tot de "hoofdprioriteit" te maken (om zijn woorden letterlijk te herhalen). Moeten wij dan ook niet eisen dat het behoud van de werkgelegenheid het uitgangspunt en de basisvoorwaarde moet zijn voor alle acties en maatregelen die de nieuwe regelgeving bevat?
Mijnheer de commissaris, een aantal van de maatregelen in uw voorstellen vernietigen echter werkgelegenheid. In Granada, Extremadura en andere regio's van doelstelling 1 leven duizenden gezinnen van de tabaksteelt. Als de Commissie inderdaad, zoals zij verklaart, voor de bevordering van de werkgelegenheid voor de vrouw en de landbouwers is, is het onaanvaardbaar dat zij haar voorstellen daarna cynisch opsmukt met holle woorden, zoals kwaliteit , die niet nader gedefinieerd worden en waarachter hypocriete beleidslijnen schuilgaan die werk vernietigen.
Het opgeven van deze sector zou nog een bijkomende ramp zijn voor de ontmanteling van het platteland. Hoe kan men het retorisch over plattelandsontwikkeling hebben en tegelijk op deze manier een sector als de tabaksteelt afbouwen, waarvoor een markt bestaat?
De Commissie heeft niet geantwoord op mijn vraag om de sociale gevolgen van haar voorstellen voor de werkgelegenheid te becijferen maar zij moet weten dat wij wel degelijk alle aspecten van deze hervorming meten die tot een materiële achteruitgang leiden.
Wij zullen niet voor amendement 6 stemmen, zelfs niet als toevoeging, omdat dit nefast is. Afspraken op het laatste nippertje met de fundamentalisten die tegen roken gekant zijn, kunnen niet verhullen dat het opgeven van deze sector voor extracommunautaire belangen en markten geen optie voor de toekomst kan zijn ter verbetering van de huidige regeling: een nieuwe GMO voor ruwe tabak is slechts gerechtvaardigd als ze de huidige situatie voor de Europese burger kan verbeteren.
Ik vestig ook de aandacht op de aanpassing van de premies aan de kwaliteit omdat die in bepaalde lidstaten perverse gevolgen kan hebben en zelfs kan indruisen tegen het vooropgestelde streven naar kwaliteit.

Lindqvist (ELDR), Sjöstedt en Svensson (GUE/NGL), Gahrton, Holm, Lindholm en Schörling (V), Sandbæk (I-EDN)
Het landbouwbeleid van de EU moet goed zijn voor het milieu, de gezondheid en de consument, door een gefaseerde reductie van landbouwsubsidies. De EU-steun voor tabaksteelt is niet te rechtvaardigen nu de EU tegelijkertijd projecten steunt om het tabaksgebruik om gezondheidsredenen te verminderen.
Een onmiddellijke afschaffing van de subsidies van de ene dag op de andere zou leiden tot grote werkloosheid onder telers en werknemers in de veredelingsbedrijven, en grote negatieve gevolgen voor het platteland hebben. Volgens ons dient een afschaffing daarom gefaseerd te geschieden en voltooid te zijn in het jaar 2005.
Een krachtige investering in onderzoek en steun voor de ontwikkeling van alternatieve gewassen moet o.a. via de structuurfondsen geschieden. Het EU-model om met circa 9 miljard Zweedse kroon de productie van zo'n gezondheidsbedreigend product als tabak te steunen, terwijl tegelijkertijd 0, 1 miljard Zweedse kroon wordt gebruikt voor kankerbestrijdende maatregelen, is zowel onjuist als innerlijk tegenstrijdig.

Novo
De hervorming van de ruwe tabakssector heeft diverse bewegingen op de been gebracht met het oog op de bescherming van de volksgezondheid, die in bepaalde gevallen goed bedoeld, maar in de meeste gevallen weinig duidelijk waren.
Indien bepaalde aspecten van het voorstel van de Commissie en vele amendementen in dit verslag in praktijk worden gebracht, zal de tabaksteelt in de Europese Unie verdwijnen en worden vervangen door goedkopere invoer uit derde landen. In tegenstelling tot wat sommigen denken zal het verbruik niet dalen, noch wordt de volksgezondheid beschermd. Alleen de winst van de tabak verwerkende multinationals zal stijgen. Wij zijn ervan overtuigd dat dit niet de bedoeling is van vele leden die door het Europees Parlement verworpen amendementen hebben opgesteld en/of gesteund.
Bovendien mag niet worden vergeten dat de ruwe tabaksteelt plaats vindt in de onder doelstelling 1 vallende regio's in het Zuiden, dat dit een arbeidsintensieve sector is, dat dit een productie zonder haalbare alternatieven is, maar die op onvervangbare wijze bijdraagt aan het behoud van het milieu en de bevolking van bepaalde regio's, waaronder sommige berggebieden, ook al staat zij op de agenda van de toekomst van het GLB.
Zoals ook niet mag worden vergeten dat zonder werk (die prioriteit die blijkbaar rethorisch klinkt in de mond van velen), zonder inkomen, zonder alternatief en zonder vooruitzicht op een waardig leven, de mentale en fysieke gezondheid van de veel meer dan 150.000 personen die in deze sector werken ongetwijfeld erger is dan het kwaad dat de rook van een sigaretje meer zal veroorzaken dat wij ongetwijfeld zullen blijven kopen en verbruiken.
Uiteraard dienen de investeringen te worden verhoogd, ten einde het tabaksverbruik te voorkomen en het onderzoek en de behandeling van hiermee gepaard gaande ziekten te ontwikkelen. Het staat evenwel buiten kijf dat het tabaksverbruik niet zal verminderen, noch zal worden voorkomen door middel van dwangmaatregelen tegen de tabaksproductie in arme regio's met ernstige gevolgen voor de toename van de werkloosheid. De daling van het tabaksverbruik kan alleen aanzienlijk verminderen door het onderwijs, de preventie en de beperking van de enorme macht en winsten van de transnationale verwerkende industrie, die haar macht en andere voorrechten versterkt kan zien indien de voorgestelde amendementen waren aangenomen. Aangezien zij niet zijn aangenomen, vormt het verslag een alternatieve werkbasis voor bepaalde aspecten van het voorstel van de Commissie over de hervorming van de GMO voor tabak die onze algemene instemming verdient en ook amendementen bevat die wij hebben ingediend tijdens het debat in de landbouwcommissie.

Parigi
Ik wilde allereerst rapporteur Fernandes danken voor het uitstekende werk dat hij heeft verricht en voor de manier waarop hij dit verslag heeft opgezet. Inhoudelijk kunnen wij ons volkomen vinden in het verslag en wij zullen het dan ook tijdens de stemming steunen.
Het is duidelijk dat degenen die elke vorm van steun aan de tabaksproducenten willen afschaffen, een volkomen integralistisch standpunt hanteren tegen ongeacht welke roker. Ik heb ook een vaag vermoeden dat al hun acties er voornamelijk toe dienen om de gezondheid van de balansen van de tabaksmultinationals op te krikken, in plaats van die van de consumenten.
Wat voor zin heeft het immers te stellen dat de gezondheid van de Europese consumenten rechtstreeks verband houdt met de tabaksproductie in Europa, als men tegelijkertijd geen maatregelen neemt voor strenge beperkingen op de invoer van tabak van buiten Europa? Of spelen die gezondheidsgoeroe's soms met de gedachte om terug te keren tot de situatie van vóór de gemeenschappelijke markt of zelfs tot de autarkische staten van vóór de oorlog?
De groep Alleanza Nazionale van het Europees Parlement acht het dus van essentieel belang dat er niet gekort wordt op de productiepremies en dat er meer steun wordt verleend aan kwaliteitsproductie. Wij zijn het eens met de rapporteur om een onafhankelijk orgaan op te richten, waarin onder meer producenten komen te zitten en waarin toegezien wordt op de kwaliteit. Dit orgaan zal ook besluiten moeten nemen over classificaties, om zodoende de huidige verbrokkeling van producentenorganisaties tegen te gaan, en men zal moeten werken voor bevordering van de kwaliteit van tabak door niet alleen te mikken op een grotere variëteit maar tevens op de verhouding kwaliteit/gezondheid.
De gemeenschappelijke marktordening voor tabak zal dus moeten fungeren als stimulans om de ondernomen activiteiten niet in de steek te laten. Voorts moet de nodige steun verleend worden bij de overdracht van individuele quota's aan jongere boeren, zij het dat deze gekoppeld dienen te blijven aan de meest achtergebleven gebieden.

Souchet
Ik verheug mij erover dat het verslag van de heer Rosado Fernandes in plenaire vergadering met een grote meerderheid is aangenomen. Ik heb evenwel met verbazing vastgesteld dat de grootste tegenstanders van onze tabaksproducenten vaak diegenen zijn die voortdurend voor de liberalisering van de drugsverkoop in onze landen pleiten.
Morele beschouwingen zijn hier niet op hun plaats. Wij hebben de economische en sociale rol van de 150.000 producenten in de lidstaten van de Unie willen versterken en de interprofessionele verenigingen willen ondersteunen in hun inspanningen om de kwaliteit van de Europese tabak te verbeteren.
In een sector die onvoldoende produceert om de behoeften van de Unie te dekken is het in ons belang dat wij de initiatieven van onze eigen producenten aanmoedigen. Die strategie ligt aan de oorsprong van het gemeenschappelijk landbouwbeleid. Daaraan moeten wij vasthouden. Wij moeten immers tot elke prijs voorkomen dat het Europees beleid tot gevolg heeft dat de grote multinationale ondernemingen hun in Florida, Virginia of andere derde landen geproduceerde tabaksoverschotten massaal bij ons afzetten. Anders werkt de Gemeenschap de belangen tegen die ze moet verdedigen en beschermen.
(De vergadering wordt te 13.50 uur onderbroken en te 15.00 uur hervat)

Actualiteitendebat
De Voorzitter
Aan de orde is het debat over actuele, dringende en bijzonder belangrijke kwesties.

De Voorzitter
Aan de orde is het gecombineerd debat over de volgende ontwerp-resoluties:
B4-0632/97 van de heer Hory, namens de Fractie Europese Radicale Alliantie, over de situatie in Cambodja; -B4-0635/97 van de heren Pasty en Azzolini, namens de Fractie Unie voor Europa, over de situatie in Cambodja; -B4-0637/97 van de heren Goerens en Bertens, namens de Fractie van de Europese Liberale en Democratische Partij, over de situatie in Cambodja; -B4-0641/97 van de heer Pettinari, namens de Confederale Fractie Europees Unitair Links - Noords Groen Links, over de politieke situatie in Cambodja; -B4-0666/97 van de leden Schwaiger en Oomen-Ruijten, namens de Fractie van de Europese Volkspartij, over de situatie in Cambodja; -B4-0675/97 van mevrouw Junker en anderen, namens de Fractie van de Partij van de Europese Sociaaldemocraten, over de situatie in Cambodja; -B4-0676/97 van de heer Titley en anderen, namens de Fractie van de Partij van de Europese Sociaaldemocraten, over de situatie in Cambodja; -B4-0693/97 van de leden Telkämper en McKenna, namens de Fractie De Groenen in het Europees Parlement, over Cambodja.
Pradier
Mijnheer de Voorzitter, vier of vijf jaar geleden hebben de Europese landen reusachtige inspanningen gedaan opdat alle Cambodjanen zich als kiezer zouden kunnen laten registreren en aldus hun toekomst zelf zouden kunnen bepalen. Wij geloofden toen dat aan de genocide, de moorden, hinderlagen, willekeurige arrestaties en standrechtelijke executies definitief een einde was gekomen. Dat is echter niet het geval. Vandaag wordt in de straten van Phnom Penh en Siem Reap gericht geschoten. Leden van de FUNCIPEC en de PDLB worden gearresteerd en geëxecuteerd en iedereen die niet expliciet voor Hun Sen is, wordt vervolgd.
Wat moeten wij dus doen? In de eerste plaats moeten wij druk uitoefenen om de geest en de letter van de akkoorden van Parijs opnieuw te doen naleven. In de tweede plaats moeten wij de actie van de Verenigde Naties en het ICRK onvoorwaardelijk ondersteunen. Ten slotte moeten wij de door de Wereldbank beloofde 450 miljoen dollar bevriezen en de aanneming van het verslag over de samenwerkingsovereenkomsten uitstellen.

Van Bladel
Voorzitter, dat een land waar een genocide heeft plaatsgehad zoals in Cambodja er lang over doet om in balans te komen, verbaast niet. De militaire coup die nu heeft plaatsgevonden dreigt het land opnieuw in een chaos te storten. Het lijkt erop dat de morele en materiële steun die wij de afgelopen tijd van buitenaf hebben gegeven voor niets is geweest. Democratische ontwikkelingen worden verkracht, oppositieleiders vermoord, journalisten, advocaten moeten zich verbergen.
Is het perspectief op stabiliteit in Cambodja nu voorgoed verdwenen? Ik denk het niet. Er zijn een paar positieve signalen. In eerste instantie heeft de ASEAN-groep zich zeer kritisch uitgelaten over het nieuwe lidmaatschap van Cambodja. Dus de eigen regio neemt de eigen situatie in beschouwing. Dan ligt er de belofte van de verkiezingen. Daar moeten wij op inspringen. Wij moeten eisen dat wij waarnemers kunnen sturen die de fundamentele rechten van de mens kunnen garanderen. Die boodschap ligt heel helder in deze resolutie die ook van harte door mijn fractie ondersteund wordt.

Goerens
Mijnheer de Voorzitter, de recente gebeurtenissen in Cambodja doen opnieuw twijfels rijzen over de bekwaamheid van het land om de democratisering en de wederopbouw voort te zetten. Meer nog, Cambodja heeft bij de internationale gemeenschap alle krediet verloren met betrekking tot de naleving van de verbintenissen die het onder meer in de akkoorden van Parijs heeft aangegaan.
Wij zijn niet de enigen die over Cambodja zo'n streng oordeel vellen. Voor de ASEAN is de maat blijkbaar vol. De toetreding van Cambodja tot de organisatie is uitgesteld, wat op zijn minst ongebruikelijk is. Het is jammer dat het zover is gekomen. Als Cambodja zich niet opnieuw in overeenstemming met de internationale akkoorden, meer bepaald de akkoorden van Parijs, gaat gedragen, ontneemt het zich alle hulp, die het nochtans broodnodig heeft.

Pettinari
Mijnheer de Voorzitter, ik geloof dat we ons eens moeten bezinnen over de benoeming, die gisterenavond heeft plaatsgevonden, van een nieuwe eerste minister in Cambodja. Ung Huot is thans in de plaats gekomen van Norodom Ranariddh. Dit toont onder andere aan in wat voor complexe situatie het land verkeert en het bewijst andermaal dat het proces van politieke stabilisatie nog verre van voltooid is.
Ik geloof dat het de taak van de Europese Unie is iedere poging te ruggesteunen om te voorkomen dat het land in burgeroorlog terechtkomt. Het ligt voor de hand dat de constitutionele omwenteling die de troepen van Hun Sen doordrukken, betreurd moet worden en vooral moeten wij onze verontwaardiging laten horen vanwege de mensenlevens die de acties van Hun Sen hebben gekost. Ik geloof verder ook niet in de wenselijkheid van een regering waarin de Rode Khmers zitten, die immers een tragische volkerenmoord op hun geweten hebben.
Om al deze redenen vind ik dat de Raad alle nodige druk moet uitoefenen op de Cambodjaanse autoriteiten om de akkoorden van Parijs van 1991 te herstellen. Tevens ben ik ervan overtuigd dat het de taak van de Commissie moet zijn ervoor te zorgen dat de verkiezingen in mei 1998 doorgaan, omdat deze een einde kunnen maken aan de tragische situatie, en dat is iets wat wij allemaal duidelijk willen.

Junker
Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, onderhandelen is in principe goed om een oplossing voor een conflict te zoeken. Men gaat echter niet zomaar aan tafel zitten met een moordenaar en agressor die pas met geweld de macht heeft gegrepen. Het is onvoldoende dat de Raad in Cambodja alleen maar tot een wapenbestand oproept en de VN-Veiligheidsraad verzoekt onderhandelingen te openen om de crisis op te lossen.
De internationale gemeenschap van landen moet het bloedige geweld in Cambodja uitdrukkelijk en scherp veroordelen en Hun Sen verjagen. Het moet duidelijk zijn dat een door een staatsgreep aan de macht gekomen regime de door wapengeweld veroverde macht niet met de steun van de internationale gemeenschap van donorlanden kan consolideren. Daarom moet ook de reeds ondertekende samenwerkingsovereenkomst van de Europese Unie met Cambodja worden geschorst tot de democratie in het land is hersteld. De internationale gemeenschap van landen moet blijven eisen dat in mei 1998, zoals gepland, onder ons toezicht vrije en democratische verkiezingen kunnen plaatsvinden.

Harrison
Mijnheer de Voorzitter, twee jaar geleden maakte ik deel uit van een delegatie van het Europees Parlement die een bezoek aan Cambodja bracht. Wij waren toen optimistisch omdat na de verkiezingen in 1993 een politieke regeling getroffen was tussen Funcinpec en de Cambodjaanse Volkspartij van Hun Sen. Wij hoopten dat deze verkiezingen voor enige stabiliteit zouden kunnen zorgen in dit door armoede getroffen land dat zo'n tragische recente geschiedenis gekend heeft. Maar dit optimisme was onterecht en er heerst opnieuw chaos.
De afschuwelijke en cynische staatsgreep van eerste minister Hun Sen is een slag in het gezicht van het Akkoord van Parijs uit 1991 en ze ondermijnt tevens de inspanningen van de internationale gemeenschap, die de verkiezingen in 1993 met miljarden dollar gesteund heeft. De 58 doden en 200 gewonden die gevallen zijn, zijn een spijtig gevolg van de staatsgreep en ze voorspellen wanorde en chaos voor de toekomst. En de democratie is natuurlijk de grote verliezer.
Gisteren heb ik gehoord van de voorstellen van Hun Sen om de aanhang voor Funcinpec te beperken door parlementskandidaten uit te sluiten die de dubbele nationaliteit bezitten - m.a.w. echte Funcinpec-aanhangers. De ASEAN heeft in het licht van het interne conflict op 10 juli begrijpelijkerwijs beslist de toetreding van Cambodja tot de groep van ASEAN-landen uit te stellen.
Wat moet er nu gebeuren? Hoe moet het Europees Parlement reageren? Wij moeten er eerst en vooral sterk op aandringen dat er een einde komt aan het geweld. Ten tweede moeten wij de financiële hulp stopzetten, want die gaat toch rechtstreeks naar de regering en wordt gebruikt om wapens aan te kopen. Ten derde moeten wij de humanitaire hulp voortzetten: het regenseizoen begint binnenkort en de armen en behoeftigen mogen niet het slachtoffer zijn. Ten vierde moeten we politieke oplossingen vinden. Wij moeten het Akkoord van Parijs nieuw leven inblazen en de co-voorzitters Frankrijk en Indonesië moeten druk uitoefenen op Hun Sen opdat hij het Akkoord van Parijs naleeft. Tenslotte moeten wij natuurlijk de ratificatie van de samenwerkingsovereenkomst tussen de Europese Unie en Cambodja uitstellen tot de politieke stabiliteit in Cambodja hersteld is. Dat is het standpunt van de fractie van de Partij van de Europese Sociaal-democraten in het Europees Parlement.

Telkämper
Mijnheer de Voorzitter, de militaire staatsgreep van 4 juli in Cambodja heeft ons allen diep geschokt. Wij hadden gehoopt dat, na de jarenlange ellende, met de akkoorden van Parijs van 1991 in Cambodja eindelijk opnieuw vrede zou heersen. Wij weten dat de corruptie in Cambodja sedert de verkiezingen van 1993 toeneemt. Wij hebben ook al meermaals gezegd dat in een naoorlogse periode altijd een zekere neiging tot geweld bij de bevolking of een zekere agressiviteit tussen de bevolkingsgroepen of sociale categorieën kan worden vastgesteld. Wij hebben ook al herhaaldelijk gedebatteerd over de vraag hoe men die verschijnselen met een behoorlijk buitenlands beleid eventueel kan reduceren.
Wij moeten van deze gelegenheid ook gebruik maken om nieuwe concepten en maatregelen te ontwikkelen voor landen die met geweld zijn geconfronteerd. Wij mogen deze militaire staatsgreep evenwel onder geen enkel beding aanvaarden. De vraag is wat wij kunnen doen. Er bereiken ons voortdurend nieuwe berichten dat bijvoorbeeld de leden van de FUNCINPEC nog altijd worden onderdrukt. Er zijn honderden slachtoffers te betreuren. Volgens mij moeten wij de samenwerkingsovereenkomst van de EU bevriezen en de ASEAN-landen ondersteunen die eisen dat de toetreding van Cambodja wordt uitgesteld. Deze militaire regering moet zien dat ze met nog meer geweld in Cambodja niets bereikt.

Brittan, Sir Leon
Mijnheer de Voorzitter, de Commissie staat volledig achter de veroordeling door de geachte afgevaardigden van de inbreuk op de grondwet en het afzetten van de eerste co-premier, prins Ranariddh. Zij wil de aandacht vestigen op de verklaring die het voorzitterschap van de Europese Unie heeft afgelegd naar aanleiding van de gevechten op 5 en 6 juli. Hierin wordt, zoals een aantal sprekers gevraagd heeft, opgeroepen tot een onmiddellijk en onvoorwaardelijk staakt-het-vuren, een terugkeer naar de normale regering en het houden van de beloofde verkiezingen in mei 1998.
De VN-Veiligheidsraad heeft op 11 juli een verklaring afgelegd waarin zij nogmaals oproept tot dialoog tussen de partijen en vraagt een einde te maken aan het conflict. Zoals een aantal sprekers zoals mevrouw van Bladel en de heer Harrison gezegd hebben, is het heel belangrijk dat de ASEAN zijn ongenoegen geuit heeft door het verzoek om toetreding van Cambodja op te schorten en dat hij tevens diplomatieke stappen gezet heeft via koning Sihanouk en de betrokkenen opgeroepen heeft te ijveren voor een vreedzame oplossing, de wet te eerbiedigen en af te zien van de vervolging van politieke tegenstanders.
De Commissie heeft een note verbale naar de autoriteiten gezonden waarin zij haar bezorgdheid uitspreekt over de veiligheid van haar hulpverleners maar zij heeft niet tot evacuatie bevolen. Alle plannen voor hulpmaatregelen op lange termijn zullen nauw gecoördineerd worden met de vertegenwoordigers van de lidstaten ter plaatse en ook hier in Europa. De NGO-kanalen voor de aanvoer van nood- en humanitaire hulp zijn intact en kunnen indien nodig onmiddellijk gebruikt worden. De situatie wisselt van dag tot dag en wij zullen deze dan ook op de voet volgen en klaarstaan om te reageren op verdere ontwikkelingen.

De Voorzitter
Het debat is gesloten.
De stemming vindt morgen te 17.30 uur plaats.

De Voorzitter
Aan de orde is het debat over de ontwerpresolutie (B4-0638/97) van de heer De Vries en anderen, namens de Fractie van de Europese Liberale en Democratische Partij, over de arrestatie van oorlogsmisdadigers van het voormalige Joegoslavië.

Cars
Mijnheer de Voorzitter, het Oorlogstribunaal in Den Haag heeft zijn taak niet kunnen vervullen, namelijk om een vervolging in te stellen tegen de van oorlogsmisdaden verdachte personen. Deze mislukking is echter niet de schuld van het Tribunaal. De oorzaak is dat men slechts enkele van de 75 personen die zijn aangeklaagd wegens oorlogsmisdaden in verband met de oorlog in voormalig Joegoslavië, voor het gerecht heeft kunnen brengen. Nog erger is dat enige van de meest verdachte personen nog steeds op vrije voeten zijn en bovendien nog steeds politieke invloed uitoefenen in hun respectieve landen.
Zolang deze situatie voortduurt, is de oorlog niet voorbij. Tot die tijd zullen er spanningen blijven die de veiligheid op diverse plaatsen in voormalig Joegoslavië in gevaar kunnen brengen. De veiligheid in voormalig Joegoslavië vereist dus dat de misdadigers worden gestraft. Dat is ook de enige mogelijkheid van de overlevenden om eer te bewijzen aan degenen die zijn blootgesteld aan de meest evidente gruwelijkheden van de oorlog.
Iedere dag die voorbijgaat terwijl de verdachten vrij rondlopen, neemt het vertrouwen in het Oorlogstribunaal af. De buitenwereld moet er daarom nu voor zorgen dat de verdachte misdadigers voor het gerecht worden gebracht. Wij moeten laten zien dat oorlogsmisdaden in geen enkel opzicht worden getolereerd en dat ze nooit verjaren. Als de regeringen in de Joegoslavische Federatie, Kroatië en Bosnië-Herzegovina doorgaan met het verzaken van hun verplichtingen krachtens Dayton, moeten de IFOR-strijdkrachten de opdracht en de bijbehorende bevoegdheden krijgen om, zo nodig met geweld, de verdachten te arresteren en ze voor het gerecht te brengen. Pas dan kunnen de wonden beginnen te genezen en kan de toekomst voor de mensen in het voormalig Joegoslavië er lichter uit gaan zien.

Swoboda
Mijnheer de Voorzitter, mijnheer Brittan, dames en heren, wij kunnen volledig met deze ontwerpresolutie instemmen. Voor deze ontwerpresolutie is er zowel een positieve als een trieste aanleiding. Triest is dat talrijke oorlogsmisdadigers nog steeds op vrije voeten zijn. Droevig is ook dat bij de arrestatie een dode is gevallen. Hoe jammer dat ook mag zijn, toch vind ik het volstrekt onontbeerlijk dat de internationale gemeenschap ook via haar militaire vertegenwoordigers in ex-Joegoslavië duidelijk maakt dat oorlogsmisdadigers, aan welke kant ze tijdens de oorlog ook stonden, niet op vrije voeten mogen blijven. Voor de daden die voor het tribunaal in Den Haag moeten worden veroordeeld bestaat geen enkele rechtvaardiging.
Na conflicten en oorlog tussen verschillende bevolkingsgroepen is er niet alleen nood aan verzoening en samenwerking, maar ook aan gerechtigheid. Wij pleiten voor gerechtigheid voor alle betrokkenen. Dat betekent niet dat wij daarnaast geen nieuwe structuren moeten creëren, hulp en steun moeten bieden of vertrouwen moeten scheppen. Kleinere fouten moeten worden vergeven. De verschillende groepen moeten samenwerken zoals wij dat onlangs tijdens een bezoek aan Kroatië hebben kunnen zien. Daar doet men weliswaar schuchtere en onvolmaakte, maar toch veelbelovende pogingen om tot verzoening te komen. Dat gebeurt ook in Bosnië. Ik hoop dat men dat ook in de Servische Republiek spoedig vanzelfsprekend zal vinden.
Het is dus goed dat de internationale gemeenschap, zij het wat laat, iets onderneemt. Wij moeten ze daarin ten volle ondersteunen. Wij kunnen het land alleen maar helpen door de oorlogsmisdaden te vervolgen en de betrokken gemeenschap te helpen en te ondersteunen.

von Habsburg
Mijnheer de Voorzitter, in de eerste plaats dank ik de Fractie van de Europese Liberale en Democratische Partij dat ze deze ontwerpresolutie heeft ingediend. Vroeger stond ik kritisch tegenover de idee van een dergelijke rechtbank, maar nu ze bestaat moeten wij ze, om geloofwaardig te zijn, ook gebruiken. Ik moet er nogmaals op wijzen dat de oorlogsmisdadigers niet zozeer door de schuld van de verschillende regeringen van het voormalige Joegoslavië - behalve van de Serviërs - maar wel wegens de zwakheid van het Westen niet werden uitgeleverd. Men had bepaalde oorlogsmisdadigers zonder meer kunnen arresteren, maar heeft dat niet gedaan. Ik zal daarop nu niet nader ingaan, omdat mij daarvoor ook de tijd ontbreekt. Iedereen weet echter dat bijvoorbeeld Karadzic en Mladic op bevel van hogerhand niet zijn gearresteerd. Ik dank de heer Swoboda dat hij niet alleen voor verzoening heeft gepleit maar ook heeft onderstreept dat niet iedereen even veel verantwoordelijkheid draagt en dat men hier in het algemeen iedereen ten onrechte over dezelfde kam scheert. Wie in Kroatië en Servië is geweest weet wie de agressor was: in Kroatië zijn de huizen en kerken verwoest terwijl in Servië geen enkel schot is gevallen. Er zijn dus grote verschillen. Als men iedereen over dezelfde kam scheert, zorgt men niet voor de volstrekt onontbeerlijke gerechtigheid.

Kaklamanis
Mijnheer de Voorzitter, ik ben het ermee eens dat zij die oorlogsmisdaden in exJoegoslavië hebben begaan, moeten worden berecht. Ik vraag me evenwel af waarom we er in de onderhavige resolutie - en dit debat - niet van uitgegaan dat de Europese Unie, die op de opdeling van Joegoslavië heeft opgedrongen en niets heeft ondernomen om de oorlog in de regio te voorkomen of er een eind aan te maken, de voornaamste schuldige is van de pijnlijke tragedie die er zich heeft afgespeeld. Ik herinner er in dit verband aan dat het Parlement alleen maar resoluties over ex-Joegoslavië heeft aangenomen en het aan de Verenigde Staten heeft overgelaten een regeling op te dringen die neerkomt op een staakt-het-vuren en niet op een vrede - wat we trouwens al wisten bij de ondertekening van het Akkoord van Dayton. Voorts stoort het me dat de van oorlogsmisdaden verdachte personen slechts bij één van de bij het conflict betrokken partijen worden gezocht. Het is mogelijk dat het ene kamp meer oorlogsmisdadigers telt dan het andere, maar we hebben tot taak ze allemaal op te sporen en voor het gerecht te brengen. Ik waarschuw dan ook voor acties als die van vorige week - waarbij een persoon werd aangehouden en een ander vermoord - welke niet bijdragen tot de versterking van de vrede in de regio maar het conflict er opnieuw aanwakkeren. Voorzichtigheid is dus meer dan geboden.

Van Dijk
Voorzitter, eindelijk is dan de SFOR in actie gekomen en begonnen met het oppakken van oorlogsmisdadigers. Maar al vrij kort erna blijkt weer dat een land als Frankrijk dwars ligt en dan moeten we ons echt afvragen: wil Frankrijk niet dat de bad guys worden aangepakt of is Frankrijk alleen maar bezig zijn eigen grandeur op te poetsen en aan de wereld te laten zien dat ze zich niet laat ringeloren door de Verenigde Staten?
Als wij willen dat er in Bosnië bij het vertrek van de SFOR-troepen vrede heerst dan moet er heel wat meer gebeuren. Dan lopen er nog te veel mannen vrij rond die voor het tribunaal in Den Haag moeten verschijnen. Ik hoef die namen hier niet te noemen, die kennen wij allemaal. Volgende week komen de donoren weer bij elkaar en dan lijkt het me toch goed dat wij hier een oproep doen aan die donoren om het voorbeeld te volgen van de Europese Unie en de hulp stop te zetten aan de Republica Srpska, want het lijkt me eerlijk gezegd niet mogelijk om met die hulp door te gaan.

Dupuis
Mijnheer de Voorzitter, ook ik wil onze liberale vrienden danken voor dit initiatief. Ik geloof dat het heel belangrijk is dat de pressie op de internationale gemeenschap onverminderd doorgaat, zodat dit tribunaal echt kan functioneren. Het is van groot belang dat het vredesproces voort kan gaan. Dat is belangrijk voor de geloofwaardigheid van het speciale tribunaal, maar het is tevens doorslaggevend voor een ander groots project, namelijk de oprichting van een permanent internationaal Hof. Dit is zonder meer een extra signaal dat wij kunnen geven.
Tegen collega Van Dijk wilde ik zeggen dat, zolang de Europese Unie geen instrumenten tot beschikking heeft om vredesmissies uit te zenden, en dus ook om oorlogsmisdadigers te arresteren, zoals in het onderhavige geval, blijven wij altijd proberen de ene staat te bekritiseren in plaats van de andere. Vandaag hebben we dat met Frankrijk gedaan, morgen kan het Italië of Engeland overkomen. Het is dus belangrijk dat de Europese Unie meteen een Europees leger voor peace keeping of peace making krijgt.

Oostlander
Mijnheer de Voorzitter, ik hoor bij degenen die bijzonder blij zijn met datgene wat er gebeurd is door middel van ook SFOR-troepen bij de arrestatie van misdadigers in Bosnië. Het werd natuurlijk de hoogste tijd dat wij Dayton zelf ook serieus nemen. En tot nog toe is dit belangrijke aspect, de arrestatie van oorlogsmisdadigers en de berechting daarvan bij het International Tribunaal, de samenwerking met het Tribunaal, ook van onze kant en door de SFOR eigenlijk niet goed nagekomen. Eindelijk komt het ervan en ik ben ook bijzonder blij dat wij altijd kunnen rekenen op de Europese Commissie, want zover het in het vermogen van de Europese Commissie ligt, heeft zij ook een politiek die werkelijk ook fors overkomt.
Ik juich het ook van harte toe dat de Europese Commissie een zeer scherpe houding aanneemt tegenover de Republica Sprska, die entiteit waar het zo buitengewoon slecht mee gaat op het ogenblik, niet alleen omdat in de Republica Sprska tuig aan het bewind is, maar ook de gevolgen ervan zie je om je heen. De situatie van de bevolking is daar veel en veel slechter dan in het gebied van de Federatie, laat staan in Servië en Kroatië. Met name ook met het oog op het welzijn van die bevolking zal men door moeten gaan om een rechtsorde te kweken, want zonder rechtsorde kunnen de vluchtelingen niet in waardigheid en veiligheid terugkeren, kunnen dus industrieën slecht worden opgestart, kunnen spoorlijnen die door niet-Servisch gebied lopen, zoals bijvoorbeeld door Tuzla heen, niet door de Serven worden gebruikt. Het zijn allerlei buitengewoon ernstige beperkingen die men zichzelf oplegt. Ik vind het dan ook heel juist dat de Europese Commissie daar de goede consequenties uit heeft getrokken.
Ik zou eigenlijk ook willen dat de Europese Commissie ertoe bijdroeg dat wij een wat beter inzicht kregen in de mate van obstructie die van verschillende kanten wordt gepleegd over de mate van medewerking. Ik hoor steeds dat van de zijde van de Bosnische regering er medewerking aan het Tribunaal is, van de Kroaten is dat bepaald minder en van de Republica Sprska en van Republiek Servië is het buitengewoon weinig. Van die medewerking moeten wij toch verzekerd zijn om die onzin die daar zojuist uitgekraamd is uit de hoek van SPÖ met feiten te kunnen weerleggen. Het is rondweg een schandaal dat men daar vrede mee heeft dat criminelen daar rustig rondlopen en alleen maar naar anderen wijzen.
Wij zullen in het algemeen het Tribunaal moeten helpen in Servië, in de Republic Sprska en ook de Republiek Kroatië. Daar mag nog best heel wat medewerking worden geboden opdat eindelijk rechtsorde in het gebied wordt hersteld.

Swoboda
Mijnheer de Voorzitter, ik zal kort zijn. In de Duitse vertaling luidde het dat hier de grootste schoften aan het bewind zijn. Met alle respect voor de heer Oostlander vind ik toch dat men hier in het Parlement andere mensen zo niet noemt. Ik weet echter niet of zijn woorden correct zijn vertaald.

Oostlander
Mijnheer de Voorzitter, het is niet helemaal correct vertaald, maar ik ben daar burgemeesters tegengekomen die wij beiden tot de categorie, wat in het Nederland "tuig" heet, moeten rekenen en dat is een buitengewoon verrassende ontmoeting, dat kom je bijna nooit tegen, maar in dat gebied helaas wel.

Brittan, Sir Leon
De Commissie juicht de recente arrestatie van een vermeende oorlogsmisdadiger door SFOR toe. Zij onderstreept het belang van de uitspraak van het Internationaal Oorlogstribunaal in de zaak tegen de heer Tadic. Wij hebben van bij het begin het standpunt ingenomen dat er geen vrede mogelijk is zonder gerechtigheid en elke actie die erop gericht is dat gerechtigheid geschiedt, moet dan ook voluit gesteund worden. Indien geen gerechtigheid geschiedt, zou dit een voortdurende bedreiging vormen voor duurzame vrede en stabiliteit en zo het politieke en economische herstel van Bosnië-Herzegowina en de terugkeer van de vluchtelingen hinderen. De Commissie is van oordeel dat de aanhouding van oorlogsmisdadigers in voormalig Joegoslavië één van de essentiële voorwaarden is voor de ontwikkeling van betrekkingen tussen de Europese Gemeenschap en de partijen die het vredesakkoord van Dayton ondertekend hebben.
De Commissie heeft vorige week beslist haar niet-humanitaire steun aan de Republika Srbska op te schorten zolang aangeklaagde oorlogsmisdadigers als de heer Karadzic niet voor het Oorlogstribunaal in Den Haag gebracht zijn. Wij hebben hulp ter waarde van 35 miljoen ecu opgeschort. Het falen om de heer Karadzic te arresteren is een duidelijke schending van het vredesakkoord van Dayton en de tenuitvoerlegging van dit akkoord is een voorwaarde voor steun bij de wederopbouw.
Bovendien is het duidelijk dat Karadzic nog altijd een grote invloed heeft op de politieke ontwikkelingen in de Republika Srbska en zo het vredesproces hindert, hetgeen eveneens een schending van het vredesakkoord vormt. Bovendien kan gezien zijn gekende en zogenaamd economische activiteiten niet worden uitgesloten dat hij rechtstreeks of onrechtstreeks profiteert van de steun voor de wederopbouw van de Republika Srbska.
Onder deze omstandigheden kan de voortzetting van de steun voor de wederopbouw dan ook niet gerechtvaardigd worden.

De Voorzitter
Het debat is gesloten.
De stemming vindt vandaag te 17.30 uur plaats.

De Voorzitter
Aan de orde is het gecombineerd debat over de volgende ontwerpresoluties:
Doodstraf in de Verenigde Staten -B4-0609/97 van de heer Imbeni en anderen, namens de Fractie van de Partij van de Europese Sociaaldemocraten, over de terdoodveroordeling van Joseph O'Dell in de Verenigde Staten; -B4-0630/97 van de heer Dupuis en anderen, namens de Fractie Europese Radicale Alliantie, over de terdoodveroordeling van Joseph O'Dell in de Verenigde Staten; -B4-0653/97 van de heer Manisco en anderen, namens de Confederale Fractie Europees Unitair Links - Noords Groen Links, over de doodstraf in de Verenigde Staten en de kwestie O'Dell; -B4-0678/97 van de leden Aglietta en Orlando, namens de Fractie de Groenen in het Europees Parlement, over de terdoodveroordeling van Joseph O'Dell in de Verenigde Staten;
Kenia -B4-0599/97 van de heer Fassa en anderen, namens de Fractie van de Europese Liberale en Democratische Partij, over de situatie in Kenia; -B4-0644/97 van de heer Pettinari en anderen, namens de Confederale Fractie Europees Unitair Links - Noords Groen Links, over de mensenrechten en de situatie in Kenia; -B4-0650/97 van de heren Hory en Macartney, namens de Fractie Europese Radicale Alliantie, over de schending van de mensenrechten in Kenia; -B4-0667/97 van de leden Oomen-Ruijten en Schwaiger, namens de Fractie van de Europese Volkspartij, over de schending van de mensenrechten in Kenia; -B4-0692/97 van de heer Telkämper en anderen, namens de Fractie De Groenen in het Europees Parlement, over Kenia; 
Peru -B4-0598/97 van de leden Bertens en André-Léonard, namens de Fractie de Europese Liberale en Democratische Partij, over de schending van de mensenrechten in Peru; -B4-0615/97 van de heer Howitt, namens de Fractie van de Partij van de Europese Sociaal-democraten, over de mensenrechten in Peru; -B4-0656/97 van de heer Puerta en anderen, namens de Confederale Fractie Europees Unitair Links - Noords Groen Links, over de situatie van de mensenrechten in Peru; -B4-0664/97 van de leden Lenz en Oomen-Ruijten, namens de Fractie van de Europese Volkspartij, over Peru; -B4-0679/97 van de heer Kreissl-Dörfler, namens de Fractie De Groenen in het Europees Parlement, over de situatie van de mensenrechten in Peru; 
Genitale verminking in Egypte -B4-0655/97 van mevrouw Sornosa Martínez en anderen, namens de Confederale Fractie Europees Unitair Links - Noords Groen Links, over genitale verminking in Egypte; -B4-0672/97 van mevrouw Terrón i Cusí en anderen, namens de Fractie van de Partij van de Europese Sociaaldemocraten, over genitale verminking in Egypte; -B4-0673/97 van mevrouw Kokkola, namens de Fractie van de Partij van de Europese Sociaal-democraten, over de gerechtelijke goedkeuring van genitale verminking bij vrouwen in Egypte; -B4-0689/97 van de leden Hautala en Van Dijk, namens de Fractie de Groenen in het Europees Parlement, over seksuele verminking; Tunesië
B4-0594/97 van de heren Bertens en Fassa, namens de Fractie van de Europese Liberale en Democratische Partij, over de mensenrechten in Tunesië; -B4-0618/97 van de heer Roubatis en anderen, namens de Fractie van de Partij van de Europese Sociaaldemocraten, over de mensenrechten in Tunesië; -B4-0626/97 van de heer Dupuis en anderen, namens de Fractie Europese Radicale Alliantie, over de situatie in Tunesië en de reacties van de Tunesische regering naar aanleiding van de besprekingen van Straatsburg over de situatie van de mensenrechten; -B4-0688/97 van mevrouw Aglietta en anderen, namens de Fractie De Groenen in het Europees Parlement, over de mensenrechten in Tunesië; 
Filipijnen -B4-0601/97 van de heer Apolinario, namens de Fractie van de Partij van de Europese Sociaal-democraten, over de lopende vredesonderhandelingen tussen de regering van de Republiek van de Filipijnen (GRP) en het Nationaal Democratisch Front van de Filipijnen (NDFP); -B4-0645/97 van de heer Vinci, namens de Confederale Fractie Europees Unitair Links - Noords Groen Links, over de steun voor de huidige vredesonderhandelingen tussen de regering van de Republiek van de Filipijnen (GRP) en het Nationaal Democratisch Front van de Filipijnen (NDFP); -B4-0686/97 van de leden Telkämper en McKenna, namens de Fractie De Groenen in het Europees Parlement, over opname van het respect voor de mensenrechten en van de humanitaire voorschriften in de vredesonderhandelingen tussen de regering van de Republiek van de Filipijnen en het Nationaal Democratisch Front van de Filipijnen.
Doodstraf in de Verenigde Staten
Dupuis
Mijnheer de Voorzitter, ik geloof dat deze resolutie heel belangrijk is, omdat daarin de vele executies worden bekritiseerd die elk jaar honderden personen ondergaan. Ik geloof niet dat een land dat door velen, mijzelf inbegrepen, wordt beschouwd als een toonbeeld van democratie, daar nou zo veel eer mee kan inleggen. Ik ben ervan overtuigd dat dit eigenlijk allemaal wraakacties van de staat zijn, waarbij ook nog kan gebeuren, zoals in het geval O'Dell, dat er herhaaldelijk fatale gerechtelijke fouten worden gemaakt. Ons Parlement wijst er terecht bij de Verenigde Staten op dat dit niet door de beugel kan.

Manisco
Mijnheer de Voorzitter, dit Parlement beweert een baken van rede en mededogen te zijn in de wrede wereld van vandaag maar het lijkt blind te zijn voor de schendingen van de mensenrechten in de Verenigde Staten. De Amerikanen zelf kiezen leiders die geloven dat de leden van dit Parlement te dom zijn om de waarheid te zien, te doof op moreel vlak om ze te horen en te laf om hun stem te verheffen en te tonen dat ze het niet eens zijn.
De zaak van Joseph O'Dell, een man die waarschijnlijk ten onrechte terdoodveroordeeld is in de soevereine staat Virginia, geeft ons een kans om te bewijzen dat zij zich vergissen, de hoop dat onze stem gehoord zal worden en zijn leven zal redden, de droom dat onze gemeenschappelijke resolutie het begin mag vormen van het ombuigen van de wrede trend van de wettelijke moord op duizenden mensen. Het gaat hier om een buitengewone fase in een routine van verschrikkingen, een alles doordringende lethargie inzake de mensenrechten. Nooit voorheen hebben wij in een westerse democratie zo'n stilte, zo'n leegte gekend. Wanneer in de Verenigde Staten al een debat over de doodstraf gehouden wordt, beperkt het zich tot de vraag welke de meest humane vorm is: vergassing, ophanging, injectie of electrocutie.
Het is genoeg geweest, wij moeten onze Amerikaanse vrienden trachten terug te brengen tot de familie van mensen met behulp van een aantal praktische middelen. Misschien moeten wij de miljoenen Europese toeristen vragen dat zij alleen de staten bezoeken die de doodstraf niet kennen, dat zij de voorkeur geven aan de sneeuw van Vermont in plaats van aan de golvende heuvels van Virginia, aan de stranden van New England in plaats van aan de palmbomen van Florida. Wij moeten alles in het werk stellen om de Amerikanen te herinneren aan de onsterfelijke woorden van de dichter: " Any man's death diminishes me because I am involved in mankind and therefore never sent to know for whom the bell tolls. It tolls for thee" .

Orlando
Mevrouw de Voorzitter, in deze dagen, in deze uren, moet in het kantoor van de gouverneur van de staat Virginia, één man met een simpel handgebaar, een doodgewone handtekening, beslissen over leven of dood van een ander. Dat is nou een van de dramatische en barbaarse aspecten van het dramatische en barbaarse ritueel van de doodstraf! Dit ritueel doet denken aan het dramatische, barbaarse ritueel van het circus in de oudheid, toen in het Colosseum één man, met een simpel handgebaar, de duim naar boven of naar beneden gericht, besliste over leven of dood van een ander. Vroeger werd zo'n besluit bekrachtigd met het applaus van de toeschouwers, tegenwoordig gebeurt dat via opiniepeilingen en voorspellingen over electorale consensus.
Ik blijf hardnekkig geloven en eisen dat er een eind wordt gemaakt aan dit barbaarse spel en dat de doodstraf afgeschaft wordt, want dit druist in tegen het mensdom en haalt absoluut niets uit qua misdaadpreventie. Het menselijk leven is heilig en niemand, zelfs niet de staat, heeft het recht om te doden. Ook Kaïn mocht niet ter dood gebracht worden en dat is iets dat moet gelden voor alle mensen die ter dood worden veroordeeld.
Om dit morele principe kracht bij te zetten wordt op voordracht van Amnesty International door mijn stad, die al veel te lang de stad van de dood is, het ereburgerschap verleend aan de terdoodveroordeelden, dit als een soort getuigenis voor de cultuur van het leven. Nota bene is het geval van Joseph O'Dell, ereburger van Palermo, nog barbaarser dan normaal, want er heersen nog de nodige twijfels over zijn schuld, en toch weigert gouverneur Allen een DNA-onderzoek te gelasten.
In afwachting dat de doodstraf wordt afgeschaft en hopend dat men ophoudt te spelen met leven en dood van een ander, vragen wij dat er nader onderzoek wordt gedaan naar de zaak Joseph O'Dell. Over het leven van deze man moet toch op zijn minst beslist wordt doordat hij eventueel schuldig wordt bevonden en niet door het stille protest van de opiniepeilingen. Als deze oproep niet wordt ingewilligd, zal Joseph O'Dell op 23 juli worden geëxecuteerd in een gevangenis van Virginia. In dat geval neemt hij de twijfels over zijn schuld met zich mee en laat hij niet alleen Virginia, maar ons allen in schaamte achter over deze moord. Ik geloof dat wij uit deze feiten een pittige les kunnen opsteken: het moment is aangebroken dat in de bepalingen over naleving van de mensenrechten in de financiële akkoorden van de Europese Unie ook de kwestie van de afschaffing van de doodstraf komt te staan.

Imbeni
Mevrouw de Voorzitter, allereerst wil ik u dankzeggen, omdat u het voorzitterschap voortijdig van mij hebt overgenomen, zodat ik de kans kreeg het woord te voeren over een kwestie die in ons land en in de gehele Europese Unie grote emoties heeft losgemaakt. Dit is zeker niet de eerste keer, maar wij hopen dat het, zo niet de laatste, dan toch wel een van de laatste keren wordt dat men verhindert dat in extremis nog eens gecontroleerd wordt wat de daadwerkelijke juridische situatie van een terdoodveroordeelde is. In dit geval heeft de betrokkene zelf verklaard dat hij onschuldig is en vraagt hij om een DNA-proef. Ik denk toch wel dat de gouverneur van de staat Virginia en de andere betrokken autoriteiten zich onderhand wat minder zeker van hun zaak voelen, al was het maar door al die oproepen van hooggeplaatste personen. Over minder dan een week kan iemand gedood worden die misschien onschuldig is. In de Europese Unie vinden wij dat ook het terdoodbrengen van een schuldige door de staat iets misdadigs is. Als dan ook nog een onschuldige ter dood wordt gebracht, is zo'n misdaad vele malen ernstiger.
Wij hopen dat de gouverneur van de staat Virginia in ieder geval de oproep van de paus ter harte neemt, als hij al geen oor heeft voor de oproepen van alle afzonderlijke personen, parlementen, regeringen en morele autoriteiten die zich met deze kwestie bemoeid hebben. Waarom maakt de gouverneur geen simpel gebaar, en zorgt hij ervoor dat hij niet over tien dagen of zo erachter moet komen dat een onschuldige is geëxecuteerd? Wij vragen niet om in de plaats te treden van de rechters van de Verenigde Staten van Amerika, maar wij vragen wel heel eenvoudig om een verstandig gebaar, een geste van clementie en van respect voor het menselijk leven.

Ferrer
Mevrouw de Voorzitter, geachte collega's, zoals al gezegd, kan op 23 juli in de staat Virginia een onschuldige terechtgesteld worden. Het is onbegrijpelijk dat de terdoodveroordeelde de mogelijkheid geweigerd wordt om een DNA-test te laten uitvoeren. Hij vraagt al twaalf jaar om zo'n test om zijn onschuld te bewijzen en de zaak op te helderen. Dit is een heel verwarde zaak volgens de aanwijzingen. Ik herinner eraan dat één van de belangrijkste getuigen bekend heeft dat hij zijn verklaring verzonnen heeft en dat het Hooggerechtshof de terdoodveroordeling van Joseph O'Dell slechts met één enkele stem bekrachtigd heeft.
Met deze resolutie willen wij niet alleen de doodstraf verwerpen maar willen wij ook dat dit Parlement zich, in overeenstemming met zijn herhaalde verklaringen, over deze zaak uitspreekt en vraagt dat de doodstraf van Joseph O'Dell en vier andere terdoodveroordeelden wordt omgezet. En wij vragen ook en vooral dat Joseph O'Dell de kans krijgt om zijn onschuld te bewijzen.
De waarde die een mensenleven, elk mensenleven, voor ons heeft, brengt ons ertoe onze stem te verheffen en ons aan te sluiten bij al degenen die om genade voor Joseph O'Dell gevraagd hebben. Wij richten deze plechtige oproep aan de gouverneur van de staat Virginia en de regering van de Verenigde Staten opdat niet nogmaals een onherstelbare daad gesteld wordt.

Caccavale
Mevrouw de Voorzitter, het geval Joseph O'Dell kan op twee manieren geïnterpreteerd worden. Ten eerste, zoals door de collega's al is gezegd, riskeert Joseph O'Dell als onschuldige te sterven, omdat de Amerikaanse justitie hardnekkig weigert een nieuw onderzoek te gelasten met een DNA-proef waardoor O'Dell waarschijnlijk vrijgepleit zou worden. Ten tweede is de kwestie O'Dell volgens ons symbolisch voor wat vandaag de doodstraf in de Verenigde Staten en in de wereld is: namelijk een soort wraakactie van de staat, een staatsmisdaad dus, waarbij allerlei vormen van gezag en wangezag tegen het menselijk leven worden ingezet. Wij vinden dit een schandvlek voor het model van democratie en vrijheid dat de Verenigde Staten in de gehele wereld belichamen, maar vooral beschouwen wij het geval O'Dell als het symbool van alle terdoodveroordelingen die dagelijks gebeuren in landen als China, Iran, Soedan en zoveel anderen zonder dat de publieke opinie daar weet van heeft. Daarom moeten wij hem redden, daarom moeten wij dit staatsdelict beletten: dit is puur een kwestie van beschaving!

Cars
Mevrouw de Voorzitter, de VS is al heel lang een democratisch voorbeeld voor de wereld. Maar in de grootste democratie ter wereld wordt nog steeds een weerzinwekkende vorm van straf toegepast. De doodstraf is onherroepelijk. Toch gebeurt het niet zelden dat achteraf blijkt dat de terechtgestelde persoon onschuldig was. Door de doodstraf neemt de criminaliteit niet af. Maar wel leidt het tot verruwing van de samenleving. De doodstraf volgt een achterhaald beginsel: oog om oog, tand om tand. Maar een verkrachter wordt niet gestraft met verkrachting!
Wij parlementsleden zijn geschokt door het stijgende aantal terechtstellingen in de VS. Wij constateren dat deze terechtstellingen een schaduw werpen op president Clinton. Bijzonder schokkend vinden wij de zaak O'Dell. De Amerikaanse justitie heeft nagelaten hem in te lichten over het recht dat hij feitelijk had. Het Parlement verzoekt de VS af te zien van de terechtstelling van O'Dell - en van alle anderen.

Dell'Alba
Mevrouw de Voorzitter, geachte collega's, als er iets is waar het Europees Parlement prat op kan gaan, dan is dat zijn hardnekkige, ferme overtuiging dat de doodstraf afgeschaft moet worden in de hele wereld en dat voorkomen moet worden dat de doodstraf wordt toegepast in die landen waar de wetgeving zulks toestaat. Het geval van de Verenigde Staten, de kwestie O'Dell, baart ons op dit moment bijzondere zorgen. Naast de gevoelens die wij normaliter koesteren ten opzichte van alle executies die wij trachten te bezweren, hebben wij hier de zekerheid dat de ten laste gelegde feiten helemaal niet goed nagetrokken zijn en dat er een nieuwe DNA-proef zou moeten komen, waardoor de verdachte eventueel ook nog vrijgesproken kan worden.
Om al die redenen is de wil van het Parlement waaraan wij uiting geven, heel belangrijk. Als deze boodschap, naast die van de paus, naast die van zoveel mannen en vrouwen van goede wil, op het bureau van de gouverneur van Virginia terecht kan komen, dan is er misschien enige hoop dat op 23 juli het leven van Joseph O'Dell gered wordt en met hem zoveel mensen die ter dood zijn veroordeeld in de Amerikaanse gevangenissen.

Vanhecke
Mevrouw de Voorzitter, met de regelmaat van een klok komt in dit actualiteitendebat het thema van de doodstraf voor zware misdadigers in de Verenigde Staten ter sprake. Ook vandaag is het weer het geval.
Welnu, ik moet bekennen dat ik over het voorliggende concreet geval niet met kennis van zaken kan spreken - ik vraag me af wie in dit halfrond wél met kennis van zaken over dit geval kan spreken. Ik weet niet aan welke afschuwelijke misdaad of misdaden O'Dell zich heeft schuldig gemaakt. Ik wil mij zelfs niet uitspreken over de gratuite beweringen van de voorliggende resolutie die laten uitschijnen dat de veroordeelde geen eerlijke processen gekregen heeft. Al moet ik vaststellen dat deze beweringen over geen eerlijke processen voorkomen in àlle resoluties over de doodstraf in de Verenigde Staten, wat mij aan de gegrondheid ervan doet twijfelen. Want ik ben geen blinde bewonderaar van het politieke of van het gerechtelijke systeem in de Verenigde Staten, maar ik weiger aan te nemen dat de Gerechtshoven daar en de Beroepshoven en zelfs het Hoog Gerechtshof dat die daar zo lichtvaardig omspringen met mensenlevens en met doodvonnissen.
Ik wil mij ook niet uitspreken over de even gratuite bewering van de resolutie dat de doodstraf ongeschikt zou zijn als afschrikmiddel, als preventiefmiddel voor misdadigers. Ik weet dat criminologen daar over discussiëren. Maar men zou minstens evengoed kunnen argumenteren dat de doodstraf al heel wat levens van onschuldige mensen - slachtoffers van multirecidivisten zoals er véél rondlopen - had kunnen sparen.
Ik wil alleen ten gronde zeggen dat ik zelf kom uit een land waar wij het afgelopen jaar tot ons afgrijzen hebben moeten vernemen dat veroordeelde pedofiele sadisten, ziekelijke kinderverkrachters en kindermoordenaars, al na een paar maanden - hoogstens een paar jaren - opnieuw worden vrijgelaten en op de samenleving worden losgelaten. Al weet elke psychiater dat deze monsters niet te genezen zijn en nieuwe slachtoffers zullen maken. En wat méér is: ik kom uit een land waar de veroordeelde multirecidivistische kinderverkrachter Dutroux niet alleen na een paar jaar werd vrijgelaten, maar bovenop nog een sociale uitkering kreeg van 8O.OOO frank per maand, sociale uitkering die hij heeft gebruikt, zoals te verwachten was, om kerkers te bouwen waar nieuwe slachtoffers in werden gefolterd en vermoord.
Wanneer ik dat alles overweeg kan ik in eer en geweten de voorliggende resolutie niet goedkeuren al ben ik zelf persoonlijk geen voorstander van de doodstraf. Maar ik zal pas bereid zijn morele lessen uit te delen aan Amerika op de dag dat men mij er zal kunnen van overtuigen dat in ons land en op ons eigen continent de zwakkeren, de slachtoffers efficiënt worden beschermd tegen de misdadigers en vandaag is dat niet het geval.

Castagnetti
Mevrouw de Voorzitter, wij stemmen voor deze resolutie om, zoals altijd, ons verzet tegen de doodstraf te bevestigen, want dat is een keuze van beschaving die het Europees Parlement zovele malen heeft gedaan en waar wij ons volledig in kunnen vinden. Niet voor niets heeft de paus onlangs naar aanleiding van dit geval gezegd dat alleen God heer en meester over leven en dood van de mensen is. Een tweede reden waarom wij voor deze resolutie stemmen, is dat het in deze kwestie onze plicht als Europarlementariërs is om een initiatief te nemen, teneinde het risico van een gerechtelijke dwaling te voorkomen. Wij staan immers voor het concrete risico van een juridische fout, en dat heeft zoveel reacties in de hele wereld ontlokt.
Wij weten dat ook nu weer een Amerikaanse rechter, rechter Spencer, een definitief besluit moet nemen. Uitgerekend gisteren heeft hij gezegd dat veel bewijzen ten laste van O'Dell omstreden zijn en niet nagetrokken zijn op hun echtheid. Dus bij die risico's voelen wij de plicht, als leden van het Europees Parlement, om het initiatief te nemen en de gouverneur van Virginia te vragen niet tot deze executie over te gaan zolang er geen nadere toetsing van de bewijzen komt, met name een DNA-proef. Alles wat gedaan kan worden om het leven te redden van ook maar één mens, moet gedaan worden. In deze geest stemmen wij vandaag voor deze resolutie.

Amadeo
Mevrouw de Voorzitter, de macabere liturgie van de staatswraak maakt zich thans op voor een zoveelste repetitie op 23 juli. Op die datum zal O'Dell ophouden een probleem te zijn voor de rechterlijke macht van zijn land, maar daarmee wordt wel de "legale" mogelijkheid om een naaste te doden een nog veel navranter gewetensprobleem voor de mens. Ik wil niet weten of O'Dell schuldig dan wel onschuldig is, net zoals het mij niet interesseert te weten of al degenen die openlijk, illegaal of half in het geheim in de afgelopen vierentwintig uur ter dood zijn gebracht, schuldig waren of onschuldig: die worden allemaal ter dood gebracht zonder tussenkomst van de paus, zonder tussenkomst van het Europees Parlement, zonder het protest van de publieke opinie. O'Dell moet een precedent vormen, het zoveelste precedent om een bres te openen in de nog gewelddadige cultuur van dat grote land dat de Verenigde Staten vormen. De Verenigde Staten hebben de eerste democratische grondwet gehad en zijn in veler ogen een model dat op alle gebieden nabootsing verdient. Juist omdat zij in veel van hun staten, te veel staten nog, de doodstraf toepassen, bieden zij een alibi voor communistische en heel wat minder democratische landen, die in hun min of meer juridische staatsbestel het bestaan van de doodstraf rechtvaardigen.
Kenia

Fassa
Mevrouw de Voorzitter, een paar dagen geleden vroeg een aantal burgers op vreedzame wijze om minimale institutionele hervormingen voor Kenia, aangezien die nodig zijn voor een correct verloop van de komende verkiezingen. Die burgers zijn op brute wijze door de politie behandeld, en maar liefst zeventien mensen zijn daarbij om het leven gekomen. De destabilisering van Kenia zou ernstige schendingen van de mensenrechten met zich mee kunnen brengen en kan de hele regio ontwrichten. Daarom zijn minstens twee dingen absoluut noodzakelijk. Ten eerste moet iedereen, en met name het Europees Parlement, een ferme veroordeling uitspreken tegen het brute gedrag van de politie van Kenia. Ten tweede moeten wij alle geschikte assistentie leveren opdat er vrije en eerlijke verkiezingen in het land gehouden kunnen worden.

Pettinari
Mevrouw de Voorzitter, ik geloof evenals collega Fassa dat de ontoelaatbare onderdrukking door de politie van de betogingen van de oppositie in Nairobi duidelijk maakt hoezeer het regime van Kenia steunt op geweld en op schending van de mensen- en burgerrechten en politieke rechten. Ik geloof ook dat het juist is te eisen dat er ingrijpende constitutionele hervormingen in het land worden doorgevoerd nog voor de presidents- en administratieve verkiezingen uitgeschreven worden. Zonder die hervormingen draaien de verkiezingen op een farce uit en dat zou dan de zoveelste geforceerde legitimatie worden van de persoonlijke macht van Arap Moi. Ik vraag de Raad en de Commissie om de regering van Kenia te herinneren aan de inhoud van artikel 5 van de Conventie van Lomé, en tegelijkertijd moeten zij de regering te verstaan geven dat Europa van plan is de economische samenwerking met Kenia op te schorten als het regime doorgaat elk verzoek tot politieke democratisatie de kop in te drukken. Het is zo klaar als een klontje dat Kenia lijdt onder het gebrek aan democratie en dat de bevolking via de betogingen van deze weken vraagt om radicale hervormingen. Ik geloof dat het de taak van de Europese Unie is dit proces een hart onder de riem te steken, anders lopen we het risico dat onze samenwerking met dat land nergens toe dient.

Günther
Mevrouw de Voorzitter, dames en heren, de berichten die ons uit Kenia bereiken zijn allesbehalve positief. Ik wil hier drie opmerkingen maken en drie vragen aan de oppositie stellen. In de eerste plaats heb ik de indruk dat in de derde wereld pas nu de veranderingen doorwerken die in het begin van de jaren 1990 in Centraal-Europa hebben plaatsgevonden, namelijk een verschuiving van de gevestigde blokken en regimes aan de democratische legitimiteit waarvan niemand durfde tornen of twijfelen. Die worden nu op losse schroeven gesteld.
In de tweede plaats is de oppositie niet a priori de behoedster van de democratie. Laten wij hopen dat het in Kenia niet is zoals in Zaïre. In de derde plaats moeten wij ons ervoor hoeden dat straatgevechten en demonstraties een eigen leven gaan leiden en, als bereikt is wat men nu eist, onbeheersbaar worden.
Ik kom nu tot mijn drie vragen. In de eerste plaats verwijt de regering de oppositie dat ze bijeenkomsten die volgens het oude recht uit de Britse koloniale periode geoorloofd zijn niet aankondigt om in het buitenland de indruk te wekken dat haar vrijheid van vergadering nog steeds wordt belemmerd. Is dat juist, of heeft de Commissie daarover enige informatie?
Hoe staat het in de tweede plaats met de bereidheid van de oppositie om, als de aangekondigde grondwetswijzigingen worden uitgevoerd, van geweld af te zien? Hoe wil de Commissie er in de derde plaats president Moi toe aanzetten de aangekondigde grondwetswijzigingen onverwijld uit te voeren?

Telkämper
Mevrouw de Voorzitter, dames en heren, de jongste tijd bereiken ons uit Afrika telkens opnieuw berichten over geweld, oorlog en gewelddadige botsingen bij demonstraties, nu ook uit Kenia. Na de lange koloniale geschiedenis en na de overgangsperiode na de koloniale tijd ziet het er naar uit dat wij die landen nu concepten of steun op financieel en onderwijsgebied moeten aanbieden om ze op de weg naar de democratie te zetten.
Op dit ogenblik wordt opnieuw over de Overeenkomst van Lomé onderhandeld. In die nieuwe Overeenkomst van Lomé moeten wij bepalen dat die landen democratisch moeten worden en moeten wij ze daartoe ook de nodige instrumenten aanreiken. Zo kunnen in die landen mensen worden opgeleid. Misschien kunnen die ook hierheen komen en hier een opleiding over bestuurlijke hervormingen en grondwettelijke aangelegenheden krijgen.
Wat Kenia betreft, gaat het natuurlijk niet op dat demonstraties, of die nu al dan niet zijn aangekondigd, met geweld worden onderdrukt. Het gaat hier om mensenrechten die moeten worden geëerbiedigd. Via de ACSovereenkomst en de bestaande samenwerking tussen de EU en Kenia moeten wij dat land laten weten dat het vreedzame middelen moet gebruiken.

Vecchi
Mevrouw de Voorzitter, artikel 5 van de Conventie van Lomé schetst in grote lijnen aan welke kenmerken ieder land moet beantwoorden om volledig deel uit te kunnen maken van de Conventie. Door deze conventie te tekenen nemen de ACS-landen de plicht op zich om de mensenrechten te respecteren en de weg naar democratisering en goede regering in te slaan.
De incidenten van de afgelopen dagen in Kenia tonen dat dit land en zijn regime nog ver verwijderd zijn van de minimumeisen waaraan ieder land ter wereld moet voldoen om het etiket "democratisch" opgeplakt te krijgen.
Het streven van de bevolking naar democratie en persoonlijke vrijheid is onderhand in het hele Afrikaanse continent duidelijk merkbaar. Dit is al jaren lang het belangrijkste en meest positieve gegeven van de situatie in Afrika, en het hele continent wordt daardoor in de gelegenheid gesteld de ontplooiing van hun samenleving en hun economische ontwikkeling op brede consensus te grondvesten.
Dat streven is dus ook gebleken in Kenia, waar de oppositie tegen het regime van Arap Moi door middel van massale demonstraties gevraagd hebben om dusdanige hervormingen van de grondwet en wetgeving dat de komende verkiezingen echt vrij en wettig kunnen verlopen.
De brute onderdrukking van die betogingen, waarbij heel wat slachtoffers zijn gevallen en waar een repressieve golf van arrestaties op is gevolgd, heeft andermaal getoond dat het regime van Kenia kennelijk niet van zins is de vrijheid van meningsuiting of echte democratisering van het land te aanvaarden.
Vandaar dat ons Parlement het optreden van de politie van Kenia krachtig veroordeelt. Nu moeten alle pressiemiddelen worden ingezet om voor elkaar te krijgen dat dit land een nieuwe pagina van zijn geschiedenis kan openslaan.
Voor één keer kunnen wij onze steun betuigen aan het initiatief van de internationale gemeenschap, die via de ambassadeurs van 19 landen in Nairobi de tragische gebeurtenissen scherp heeft veroordeeld en heeft geëist dat er een proces van democratische hervormingen wordt opgestart.
De ontwikkeling van de situatie in Kenia zal bovendien van fundamenteel belang zijn voor de hele regio, het gebied van Oost-Afrika en de Grote Meren, waar meer dan ooit nodig is dat de goede voorwaarden worden geschapen voor stabiliteit, democratie en ontwikkeling.
Peru

Bertens
Dank u wel, mevrouw de Voorzitter, Peru was in het nieuws wegens de gijzeling maar op dit moment zijn er andere verontrustende berichten. De vrijheid van meningsuiting en het recht op een eerlijk proces worden er met voeten getreden. Ik spreek over het bestaan van geheime rechtbanken, over amnestiewetgeving die schenders van mensenrechten onbestraft laat, over bedreigingen van journalisten en maatregelen tegen die media die zich kritisch uitlaten over de regering, over de verwijdering van drie rechters van het constitutioneel hof door het Peruaanse congres met steun van de regeringspartij vanwege hun oppositie tegen een wet die de herverkiezing van de grote held van de oplossing van de gijzeling, de heer Fiujimori, mogelijk moet maken.
Waarde Voorzitter, al deze zaken zijn in strijd met de principes waarop een rechtsstaat anno 1997 moet zijn gebaseerd. Daarom moet het de Peruaanse regering duidelijk worden gemaakt dat zonder verandering van de omstandigheden en terugkeer tot het normale leven het voor de Europese Unie moeilijk wordt om met Peru een normale relatie te hebben.

Howitt
Mevrouw de Voorzitter, dit is de twintigste verjaardag van de laatste nationale staking in Peru en vandaag nemen overal in het land stakers deel aan massabetogingen voor de economische, sociale en wettelijke rechten die hen onthouden worden. In het licht van het bezoek van een delegatie van het Europees Parlement aan Peru in september 1996 en de heel ernstige feiten die parlementslid Canseco ons eerder deze maand in Brussel meegedeeld heeft, moet het Europees Parlement zich vandaag terecht aansluiten bij de demonstranten en zijn bezorgdheid uitspreken over de voortdurende en stelselmatige schendingen van de mensenrechten in Peru.
Het getuigenis van de heer Canseco werd nog veel scherper door de reportages die vorige zondag op de Peruaanse televisie zijn uitgezonden over een uitgebreid systeem voor het aftappen van de telefoon van oppositieleden en belangrijke ambtenaren door de Peruaanse veiligheidstroepen. Zelfs de telefoon van de minister van Buitenlandse Zaken werd afgetapt maar hij heeft nu ontslag genomen, naar ik begrepen heb.
In het licht hiervan vragen wij dat de drie rechters die ontslagen zijn uit het Peruaanse grondwettelijk hof in hun ambt hersteld worden. Als dit niet gebeurt, zal het een duidelijk teken zijn dat de herhaalde internationale oproepen voor onafhankelijkheid van de rechterlijke macht en respect voor democratische normen in Peru nogmaals genegeerd worden.
Wij moeten in het licht hiervan vandaag ook de voortdurende bedreigingen en aanvallen tegen de media in Peru veroordelen, die slechts vrij en eerlijk verslag willen uitbrengen over de misbruiken die hebben plaatsgevonden. De bomaanslag op Global Television in Puno in oktober ll., de fysieke aanvallen op drie journalisten van het televieprogramma En persona op 25 juni in Naña, de brutale aanslag op de politieke uitgever van de krant Ojo op 1 juli in San Miguel en het ontnemen van de Peruaanse nationaliteit aan Baruch Ivcher, de eigenaar van Kanaal Twee, vormen een aanslag op de onafhankelijke journalistiek, die moet voorkomen worden door grondwettelijke waarborgen.
Europa veroordeelt vandaag ook het stelselmatige gebruik van fysiek geweld en brutale folterpraktijken door de Peruaanse veiligheidstroepen. Wij juichen het toe dat de werkzaamheden van de ad hoc commissie, die advies verstrekt over gratie voor gevangenen die ten onrechte voor terrorisme veroordeeld zijn, worden uitgebreid maar vragen dat deze zaken volledig herzien worden en dat de slachtoffers volledig vergoed worden overeenkomstig de internationale wetten inzake de rechten van de mens. Wij spreken vandaag tevens onze diepe bezorgdheid uit over het feit dat Peru het internationale protest tegen de zogenaamde rechters zonder gezicht, die volledig onaanvaardbaar zijn voor de internationale gemeenschap, blijft negeren.
Europa moet een rol spelen en moet in overleg met Peru de kloof helpen dichten die het gevolg is van de massale armoede in dit land. Wij moeten hier zeker en vast de hulp voor de terugkeer van ontheemden gebruiken, waarbij ik persoonlijk betrokken ben. Maar wij kunnen dit enkel doen als wij waarborgen krijgen van de regering op het vlak van de mensenrechten en ons debat van vandaag toont aan dat die eigenlijk ontbreken.

González Álvarez
Mevrouw de Voorzitter, wij hebben ons indertijd duidelijk uitgesproken tegen de gijzeling van een grote groep mensen in de Japanse ambassade. Wij hebben echter ook de manier veroordeeld waarop president Fujimori de Japanse ambassade bestormd heeft en de aanwezigen zonder enig recht op een proces vermoord heeft -want dat is wel het juiste woord. Wij hebben toen een resolutie ingediend maar die is niet aangenomen.
Ik denk dat deze zaak snel vergeten is en er werd niet meer over gesproken. Wie anti-democratische neigingen heeft zoals president Fujimori toont echter helaas aan dat die feiten in de lijn liggen van de bedreigingen van journalisten -zoals collega Howitt ook al zei-, van het dagblad La Republica, televisiezenders en radiostations. Bovendien zijn ook klaar en duidelijke bedreigingen geuit aan het adres van leiders van de oppositie, zoals de heer Díez Canseco, die in Brussel inderdaad met alle fracties gesproken heeft.
Men vergeet ook de reden van deze bezetting van de Japanse ambassade. De reden voor deze gijzeling was de onmenselijke situatie van meer dan 5.000 politieke gevangenen in de Peruaanse gevangenissen. De Europese Unie moet in haar relaties -in dit geval met Peru, maar ook met andere landen in Latijns-Amerika- opnieuw nagaan hoe zij druk kan uitoefenen opdat dit niet meer gebeurt.
Mijnheer de commissaris, ik wacht altijd op uw antwoord maar ik woon een andere vergadering bij en moet dan ook opnieuw de zaal verlaten. Ik hoop uw antwoord in de notulen te kunnen lezen.

Lenz
Mevrouw de Voorzitter, Peru is altijd een van onze zorgenkinderen in Latijns-Amerika geweest. Eerst ging onze aandacht vooral naar de economie, maar op dat gebied is de situatie wat verbeterd. Wij hebben ons ook altijd zorgen gemaakt over het terrorisme, dat zich in alle gruwelijkheid heeft gemanifesteerd. Toch mag niet elke tegenstander van de regering van terrorisme worden verdacht.
Thans maken wij ons vooral zorgen over de democratie in Peru. In mei hebben wij op de interparlementaire conferentie in Caracas uitgebreid met collega's uit Peru kunnen spreken.
De huidige regering dreigt de meningsvrijheid en de onafhankelijkheid van de justitie aan banden te leggen. Wij willen ze daarom met klem verzoeken tenminste de bepalingen van de Peruaanse grondwet na te komen. Alleen op die manier kan in Peru opnieuw een evenwicht tot stand komen tussen economische stabilisatie, bestrijding van het terrorisme, meningsvrijheid en het herstel van het politieke leven. Het is voor iedereen duidelijk dat de huidige president niet veel van politieke partijen moet hebben. Die zijn ook zeer zwak. Ik meen echter dat wij, juist omdat al onze partijen betrekkingen met Peru onderhouden, dat land moeten helpen en vermanen. In dat perspectief zal mijn fractie de ontwerpresolutie goedkeuren.

Kreissl-Dörfler
Mevrouw de Voorzitter, enkele dagen geleden werd Baruch Ivcher de Peruaanse nationaliteit ontnomen. Hij had op zijn televisiezender Frecuencia Latina bericht over afluisterpraktijken tegen mensenrechtenactivisten en intellectuelen. In Peru bestaat op dit ogenblik pers- noch meningsvrijheid. Wie op president Fujimori kritiek levert, loopt gevaar voor zijn leven. Een agente van de geheime dienst werd gevierendeeld omdat zij de aanvallen van de overheid op de pers hekelde. Ook haar advocaten vrezen voor hun leven. De justitie in Peru is aan banden gelegd. Drie rechters die een derde verkiezing van Fujimori strijdig met de grondwet hadden genoemd, werden onmiddellijk uit hun ambt verwijderd. Het Constitutioneel Hof wordt weldra ontbonden. Het Peruaanse regime gelijkt steeds meer op een militaire dictatuur. De internationaal bekende drugsgeneraal Montesinos, adviseur van de president, heeft het heft stevig in handen. Moedige afgevaardigden, zoals Xavier Diez Canseco, twee weken geleden nog bij ons in het Parlement op bezoek, zijn nog altijd het slachtoffer van aanslagen die, zoals is bewezen, door mensen als Montesinos worden gepland. In de gevangenissen, waar mensonwaardige omstandigheden heersen, zitten duizenden politieke gevangenen zonder proces opgesloten. Zelfs het Rode Kruis mag hen niet bezoeken. Ondertussen garandeert een amnestiewet de militairen straffeloosheid voor hun geweld- en gruweldaden.
Vorig jaar hebben wij in Peru met president Fujimori kunnen spreken. Ik kan alleen maar zeggen dat ik zelden een zo kille en halsstarrige politicus heb ontmoet. De president kan misschien wel op economische successen bogen, maar wij kunnen in geen geval instemmen met een ondemocratisch regime dat de mensen ertoe dwingt zich stil te houden om niet te worden vermoord. Ik verwacht dat de Europese Unie haar samenwerking met Peru van substantiële verbeteringen op het gebied van de mensenrechten en de democratie afhankelijk maakt. Anders kunnen wij onze hoge eisen hier niet langer handhaven.

Habsburg-Lothringen
Mevrouw de Voorzitter, tot mijn grote spijt moet ik zeggen dat ik het met mijn vrienden, de heren Kreissl-Dörfler en Bertens, niet eens ben.
Als wij nu over Peru spreken, moeten wij voor ogen houden hoe Peru er pas tien jaar geleden nog uitzag en in welke toestand het land zich toen bevond. Het geweld van criminele terroristische organisaties had toen meer dan 20.000 onschuldigen het leven gekost en de samenleving en de economie onmetelijke schade toegebracht. Als wij Peru nu bekijken, stellen wij vast dat het land grote inspanningen doet om een staatsbestel tot stand te brengen dat het terrorisme een halt kan toeroepen en de burgers opnieuw op grote schaal vertrouwen in hun eigen land kan geven.
Wij mogen bijvoorbeeld niet vergeten dat de Peruaanse regering een commissie heeft opgericht om de vonnissen die in verband met terrorisme zijn geveld, opnieuw te bekijken en dat die commissie de jongste maanden meer dan vijfhonderd vonnissen heeft herzien. Wij mogen ook niet vergeten dat een militaire rechtbank onlangs vier officieren wegens ambtsmisbruik heeft veroordeeld. Peru levert grote inspanningen om zijn slechte naam wegens zijn door terreuracties overschaduwd verleden kwijt te raken. Ik meen dat wij er thans goed aan doen Peru niet alleen te bekritiseren, wat soms nodig is, maar ook aan te moedigen en te ondersteunen.
Seksuele verminkingen in Egypte

Mohamed Alí
Mevrouw de Voorzitter, het doet mij veel genoegen dat uiteindelijk, na verscheidene vergeefse pogingen om deze kwestie aan het Parlement voor te leggen, een gemeenschappelijke ontwerpresolutie voorligt over de genitale verminking van vrouwen.
Eerst en vooral wil ik de praktijk van de genitale verminking van vrouwen betreuren en kordaat veroordelen, zowel in Egypte als in alle andere landen waar deze afschuwelijke praktijk wordt toegepast.
Ten tweede wil ik duidelijk stellen dat deze praktijk, die van Afrikaanse oorsprong is en verweven is met oude en archaïsche tradities, door geen enkel geloof of geen enkele godsdienst objectief gesteund wordt. Bijgevolg moeten ook de grove manipulaties veroordeeld worden die gebruikt worden om een praktijk te rechtvaardigen die hoe dan ook verwerpelijk is.
Ten derde dring ik er ten zeerste op aan dat het Europees Parlement en de Europese Unie de landen, die deze praktijk dulden, er via de geëigende kanalen toe dwingen dat zij de mensenrechten in het algemeen en de onvervreemdbare rechten van de vrouw op voet van volledige gelijkheid nauwgezet eerbiedigen.
Wij moeten krachtdadig en dringend respect voor de rechten en de waardigheid van de vrouw eisen. Met deze resolutie zullen wij de kwaliteit van het leven van de vrouw helpen verbeteren en zullen wij ertoe bijdragen dat de samenleving in het algemeen en de volkeren, die deze praktijk toepassen, zich bewust worden van wat dit eigenlijk betekent.
Ik dring er dan ook op aan dat alle punten van deze ontwerpresolutie worden toegepast.

Kokkola
Mevrouw de Voorzitter, het recent vonnis van de administratieve rechtbank van Caïro waarmee het besluit van het Egyptisch Ministerie van Volksgezondheid om de besnijdenis in openbare ziekenhuizen te verbieden wordt vernietigd, druist in tegen de rechten van de vrouw en het kind die we met harde - en aanhoudende - strijd hebben verworven en welke zijn verankerd in onder meer het VN-Verdrag inzake de rechten van het kind, artikel 4 van de verklaring betreffende de voorkoming van geweld tegen vrouwen en de conclusies van de Wereldvrouwenconferentie en de Conferentie over bevolking en ontwikkeling die door de Verenigde Naties respectievelijk in Peking en Caïro werden georganiseerd.
Ik vraag me dan ook af welke zin zulke verklaringen, conferenties, overeenkomsten, verdragen en besluiten hebben, als een administratieve rechtbank zich het recht toeëigent een verdict te vellen dat ingaat tegen de menselijke natuur en waardigheid en - zodoende - de fundamentele mensenrechten op flagrante wijze met de voeten treedt. Het is onaanvaardbaar dat godsdienst, gebruiken en tradities als excuus voor gewelddadigheden tegen vrouwen worden gebruikt, en het is nog onaannemelijker dat dergelijke praktijken worden toegepast op minderjarige vrouwen die geen keuzemogelijkheden hebben. De Unie moet derhalve verzoeken om de strikte eerbiediging van de fundamentele rechten van de vrouw en moet zich met alle middelen verzetten tegen gewoonten als de genitale verminking van vrouwen, die vooral door islamfundamentalisten worden uitgevoerd en een teruggang van de mensenrechten betekenen. Het lijdt immers geen twijfel dat de besnijdenis van vrouwen, zogezegd om religieuze redenen, een barbaarse inbreuk is op de natuurlijke rechten van de vrouw en neerkomt op een gewelddadige lichamelijke ingreep waarvan de fysische en psychische gevolgen niet kunnen worden ingeschat. Daarom vragen we de Unie tevens campagnes tegen de genitale verminking van vrouwen op te zetten in de landen die op een of andere manier met de Unie zijn geassocieerd, en er bij de regeringen van de lidstaten op aan te dringen zulke verminkingen op hun grondgebied te verbieden.

Van Dijk
Voorzitter, het is treurig dat wij in dit Parlement ons weer moeten uitspreken en dat er een aanleiding voor is ons uit te spreken tegen de genitale verminking die nog steeds in de wereld plaats vindt. En niet alleen zoals wij gemakshalve nog wel eens willen denken in Afrika. Dit soort praktijken vinden ook in Europa plaats. Het is inderdaad een schending van de rechten van vrouwen op zeggenschap over hun eigen lichaam en dat kan gewoon niet getolereerd worden. We waren dan ook geschokt toen de administratieve rechtbank in Kaïro het verbod op genitale verminking zoals de Egyptische regering dat had ingesteld, ongedaan maakte.
Ik vind het goed dat dit Parlement zich daartegen uitspreekt en tegelijkertijd ook zegt dat wij alles in het werk moeten stellen om deze genitale verminking, ook in onze eigen lidstaten, uit te bannen en te vervolgen.

Lenz
Mevrouw de Voorzitter, ik kan mij aansluiten bij veel van wat de andere sprekers hebben gezegd. Dit is voor de vrouw een van de ergste verminkingen die men zich kan voorstellen en die men noch op religieuze noch op medische gronden kan verantwoorden. Jammer genoeg maakt ze op vele plaatsen in de wereld - niet alleen in Europa, maar ook in Azië - nog steeds deel uit van een traditie waaraan wij alleen maar door een betere voorlichting een einde kunnen maken. Als men met Afrikaanse vrouwen of vrouwen uit die andere landen spreekt, blijkt dat een van de neteligste problemen is dat het verzet, met onze steun, uiteindelijk van henzelf moet komen om aan die traditie een einde te maken.
Daarom moeten wij alles in het werk stellen om de voorlichting te verbeteren. Wij kunnen alleen maar een oproep tot de Egyptische regering richten. Egypte werpt zich als een modern en vooruitstrevend land in de regio op. Het helpt voorlichting te verstrekken en tegen zulke tradities in te gaan, hoewel die jammer genoeg vaak door de vrouwen in die landen zelf in stand worden gehouden. Ook hier moeten wij, via onze kanalen, onze inspanningen opvoeren, zoals ook de Verenigde Naties en Unicef dat al doen.

Van Bladel
Genitale verminking veroordeel ik, Voorzitter, daarom maak ik mij als rapporteur voor het associatieakkoord met Egypte zorgen om het vonnis van de rechtbank. Dat de regering echter hiertegen in beroep gaat is een goed teken. Het is mijn inziens de illustratie van het harde gevecht dat president Moubarak voert om zijn land uit de klauwen van een fanatiek-orthodoxe religieuze groep te houden. Verwarrend soort informatie als zou bijvoorbeeld kauwgom uit Israël een seksueel stimulerende adrenalinesubstantie bevatten, past in het patroon van de permanente poging van fanatici, controle op het bestuur te krijgen. Recent is in de Financial Times te lezen dat een militante Islamitische organisatie na vijf jaar een wapenstilstand afkondigde. Egypte lijdt aan overbevolking en aan alle ontwikkelingsproblemen die daarmee gepaard gaan. Egypte is een onderdeel van het Midden-Oosten, een belangrijk land voor het vredesproces.
Daarom, Voorzitter, trek een politieke conclusie: het is van belang dat de EU zo snel mogelijk het associatieakkoord afstemt en afsluit en daarmee kunnen we definitief Egypte meenemen in de activiteiten van ons Middellanse-Zeebeleid.

Fassa
Mevrouw de Voorzitter, de praktijk van genitale verminking in Egypte plaatst het Europees Parlement voor een interessant juridisch probleem. In landen met een westerse rechtstraditie hebben de administratieve rechtbanken en de Raad van State, zo die bestaat, als fundamentele functie de burgers in bescherming te nemen tegen wangedrag van overheid of regering. In Egypte is precies het tegenovergestelde gebeurd. Precies daarom is het absoluut noodzakelijk dat het Europees Parlement deze, in juridisch opzicht ongelijke behandeling met kracht tegenwerkt, zowel om de mondiale - en niet alleen westerse - juridische beschaving te beschermen, alsook om alle ingezetenen van de Europese Unie te beschermen, aangezien genitale verminking helaas ook binnen een paar landen van de Unie voorkomt, zoals de collega's net al opmerkten.

Pailler
Mevrouw de Voorzitter, wij veroordelen met klem de uitspraken van de administratieve rechtbank van Caïro en van de Raad van State van Egypte. Die uitspraken getuigen eens te meer van de opgang die het fundamentalisme - hier via genitale verminking, elders via de familiewet of terroristische aanslagen - in vele landen maakt. Wij veroordelen genitale verminking, die soms een dodelijke afloop heeft en in elk geval een blijvende handicap is voor een volwaardig seksueel leven waarin genot geoorloofd en waardevol is - waarom maken wij daarvan geen recht? Aldus helpen wij de Egyptische regering en alle islamieten die zich tegen de fundamentalisten verzetten.
Wij moeten duidelijk laten zien dat deze lichamelijke martelingen, zoals de antropoloog Maurice Godelier heeft gezegd, een symbolisch geweld met zich meebrengen dat de vrouwen van zichzelf vervreemdt en ertoe brengt die barbaarse praktijken ook zelf toe te passen en aldus te rechtvaardigen wat sommigen "culturele praktijken" noemen omdat ze zogezegd door de vrouwen zelf worden aanvaard en toegepast.
Laten wij ten slotte de hypocrisie, de lafheid, en in het beste geval, de onachtzaamheid en lichtzinnigheid aan de kaak stellen van hen die zich ook hier, soms onder het mom van pseudo-verdraagzaamheid, achter de eerbied voor de culturen en hun culturele praktijken verschuilen en aldus het universele karakter van de mensenrechten en de eerbiediging van de lichamelijke integriteit van iedere mens op losse schroeven stellen.

Leperre-Verrier
Mevrouw de Voorzitter, het vonnis van de administratieve rechtbank van Caïro tot vernietiging van het besluit van de Egyptische minister van gezondheid om de besnijdenis in de Egyptische overheidsziekenhuizen te verbieden is een achteruitgang in de strijd tegen de seksuele verminkingen van de vrouwen in Egypte en elders. De Egyptische regering had een rechtvaardige beslissing genomen die in overeenstemming was met de universele verklaring van de rechten van de mens en met de teksten van de internationale vrouwenconferenties die - hoef ik daaraan te herinneren - in Caïro en Peking hebben plaatsgevonden. Wij moeten de Egyptische regering dan ook aanmoedigen om haar inspanningen voort te zetten en tegen dit met de meest elementaire menselijke waardigheid strijdige vonnis beroep in te stellen.
Niet alleen de Egyptische vrouwen worden op dit ogenblik met dit probleem geconfronteerd. Men moet goed beseffen dat de genitale verminking van de vrouwen in de wereld nog lang niet is uitgeroeid. In de jaren 1980 heeft UNICEF al een campagne over dat thema gevoerd, maar de strijd duurt jammer genoeg nog steeds voort. Ook in onze lidstaten heeft deze nochtans verboden praktijk vele aanhangers, tegenover wie men zich ten onrechte vaak zeer toegeeflijk toont. Nogmaals, de eerbied voor zijn lichamelijke integriteit is een fundamenteel recht van de mens. Dames en heren, geen enkele traditie of godsdienst kan rechtvaardigen dat men die integriteit aantast.
Tunesië

Fassa
Mevrouw de Voorzitter, officieel is Tunesië een democratie, maar in de concrete praktijk is het dat nog niet. De economische modernisering van dat land heeft weliswaar de levensomstandigheden van de Tunesiërs verbeterd, maar datzelfde kan de bevolking niet zeggen van haar mogelijkheid om concreet politieke en burgerrechten uit te oefenen. Er is een vreemde vorm van vervolging in het land ontstaan: wie zich niet in de heersende partij identificeert, wordt in feite door de administratieve autoriteiten en zelfs door particulieren verhinderd in de uitoefening van zijn basisrechten, zoals de vrijheid van beweging en vrije meningsuiting, ook al worden die rechten in abstracte zin wel erkend.
Dit blijkt onder meer uit de situatie rondom de heer Chamari. Men belet hem naar zijn land terug te keren, alleen maar omdat hij heeft deelgenomen aan een hoorzitting met een paar leden van het Europees Parlement. Niet alleen de uitoefening van de democratie in Tunesië staat dus op het spel, maar ook en vooral de waardigheid van dit Parlement en van de hele Europese Unie.

Swoboda
Mevrouw de Voorzitter, dames en heren, mijnheer Brittan, wij behandelen deze ontwerpresolutie over Tunesië vandaag niet alleen omdat de situatie in Tunesië bijzonder slecht is. In vele landen worden de mensenrechten op veel grotere schaal en veel ernstiger geschonden. Wij beschouwen Tunesië echter als onze buur en vriend en staan uiterst kritisch tegenover onze buurlanden in Noord-Afrika, die zich in een uiterst netelige en precaire toestand bevinden.
Wij zijn ervan overtuigd dat de economische en sociale ontwikkeling van elk land, ook van Tunesië, in de eerste plaats afhangt van de wijze waarop men daarnaast ook de mensenrechten ontwikkelt. Ik wil hier uitdrukkelijk zeggen dat de situatie zich in het verleden zeer gunstig heeft ontwikkeld. Ik moet echter even duidelijk zeggen dat wij de jongste tijd een en ander hebben meegemaakt dat ons nu niet bepaald verheugt. Zo is een lid van een politieke organisatie dat in Brussel aan een colloquium had deelgenomen bij zijn terugkeer - om het zacht uit te drukken - uiterst ruw behandeld. Zoals altijd in zulke gevallen, worden verschillende versies van de feiten gegeven.
Wij menen dat Tunesië een symbool en een testcase moet zijn voor een vrije en democratische ontwikkeling in Noord-Afrika. Als er een middel tegen extremisme, radicaal fundamentalisme, isolement en dictatuur bestaat, is het wel de eerbiediging van de mensenrechten en de verbetering van de mensenrechtensituatie. Dat schijnt ons in Tunesië mogelijk, haalbaar en volstrekt onontbeerlijk te zijn.

Dupuis
Mevrouw de Voorzitter, ons Parlement maakt eindelijk werk van zijn vriendschapsverklaringen ten aanzien van Tunesië. Voor de eerste keer noemt het Parlement de dingen bij naam. Volgens mij is dat belangrijk en dient dat te worden onderstreept.
In Tunesië stellen wij een paradox vast. Enerzijds is er de reële economische en sociale vooruitgang en zijn er de zeer concrete verklaringen van president Ben Ali, maar anderzijds verslechtert de situatie op het gebied van de eerbiediging van de mensenrechten en schiet de democratisering niet op. Ik vind het dus belangrijk dat ons Parlement, als teken van echte vriendschap, dat aan de Tunesische regering en autoriteiten zegt opdat onze dialoog op de realiteit en niet op ingebeelde situaties of wensen kan worden gebaseerd.
Op basis van die vaststelling kunnen wij volgens mij met Tunesië constructievere betrekkingen ontwikkelen. Er wacht ons daarbij veel werk. Wij zullen tegenover onze Tunesische vrienden en tegenover de autoriteiten grote vastberadenheid aan de dag moeten leggen. Wij zullen, telkens wanneer dat mogelijk is, moeten herinneren dat wat met de heer Chamari en de heer Moada is gebeurd de toenadering tot de Europese Unie zeker niet bevordert.

Tamino
Mevrouw de Voorzitter, ik sluit me aan bij hetgeen de collega's reeds gezegd hebben. Ik sta er versteld van dat in een land als Tunesië, dat hoe dan ook in economisch opzicht vooruitgang heeft geboekt en waar de levensomstandigheden van de mensen verbeterd zijn, niet tegelijkertijd ook meer democratisering tot stand is gebracht. Er is zojuist al melding gemaakt van een aantal incidenten, maar er zijn nog andere acties van intimidatie en agressie te melden, zoals het aanhoudend toepassen van de doodstraf, het discriminerend gebruik van de mogelijkheid om het land uit te gaan, zelfs dreigementen dat men het land niet meer binnen mag komen, zoals in het geval van de heer Chamari.
Om al die redenen en ook omdat wij willen dat Tunesië een steunpunt wordt in een gebied als dat van de Middellandse Zee dat toch al zoveel risico's in zich bergt, vinden wij dat men erop moet blijven hameren dat de samenwerking van de Unie met de landen van de hele regio onlosmakelijk verbonden is met het respect van de mensenrechten. Deze samenwerking is gewoon ondoenlijk als er geen geschikt democratiseringsproces aan vastzit.

Izquierdo Rojo
Mevrouw de Voorzitter, als lid van de Fractie van de Partij van de Europese Sociaaldemocraten wil ik erop wijzen dat het gebruik van deze parlementaire procedure van hoogdringendheid ten overstaan van een geassocieerd land als Tunesië, en zonder dat hierover eerst een parlementaire dialoog heeft plaatsgevonden, ongepast en contraproductief is.
Deze handelswijze kan voor onbegrip zorgen en we weten dat wederzijds onbegrip de grootste vijand van de associatie is. Wij lopen het risico een confrontatie tussen instellingen, tussen parlementen te veroorzaken en dit is strijdig met en schadelijk voor de geest van onderling overleg in het kader van de Euro-mediterrane associatie.
De associatie-overeenkomst tussen de Europese Unie en Tunesië moet over een bepaalde periode ontwikkeld worden. Ze is nog niet geratificeerd. Is het dan ook niet voorbarig dat wij nu al resultaten willen voorleggen? De overeenkomst loopt over een periode van 12 jaar. Wij mogen niet voorbarig alle resultaten eisen, nog voor de overeenkomst bestaat en van kracht wordt. Wanneer wij de balans opmaken, moeten wij m.a.w. rekening houden met de vorderingen die gemaakt zijn. Wij moeten erop wijzen dat slechts enkele dagen geleden een wet is goedgekeurd die de soevereiniteit van het volk versterkt en de vertegenwoordiging van vrouwen en jongeren bevordert. Dit is ook belangrijk en ik beklemtoon dan ook dat wij, als wij willen dat deze dialoog vruchten afwerpt, de geëigende parlementaire procedure moeten gebruiken. Er moet een voorafgaande parlementaire dialoog gehouden worden voor één van de instellingen, hetzij het Europees Parlement, hetzij de Tunesische Assemblée, zich eenzijdig kan uitspreken.
Dat is de normale gang van zaken tussen partners.

Soulier
Mevrouw de Voorzitter, ik wil hier een ander geluid laten horen. De Fractie van de Europese Volkspartij zal deze ontwerpresolutie niet goedkeuren, niet omdat wij, in tegenstelling tot de andere afgevaardigden, de mensenrechten niet belangrijk vinden en het niet erg vinden dat die worden geschonden, maar wel omdat wij de krachtige boodschap die wij moeten uitzenden niet mogen verzwakken door alle betwistbare gedragingen in de wereld aan de kaak te stellen.
Wat Tunesië betreft, zijn de in de ontwerpresolutie gebruikte voorwendsels uiterst mager en de bewijzen licht. De Tunesische regering zou hebben verhinderd dat sommigen in Brussel een niet-officiële bijeenkomst bijwoonden. Men vreesde dat een van hen die naar Brussel gekomen zijn - men heeft dat dus niet aan iedereen belet - niet naar zijn land zou kunnen terugkeren. Dat zou men trouwens nog moeten bewijzen. Ten slotte zou een Tunesische burger zijn geïntimideerd.
Dat is voor ons al een voldoende reden om deze ontwerpresolutie niet goed te keuren. Wij weigeren evenwel vooral Tunesië aan de kaak te stellen omdat men een van zijn buurlanden, waar de tragische gebeurtenissen ons vandaag verbijsteren, heel wat andere verwijten zou kunnen toesturen.
Eventuele beperkingen van de bewegingsvrijheid of de eventuele intimidatie van iemand verzinken immers in het niet bij de duizenden afschuwelijk verminkte lijken in Algerije. Wie spreekt daarover? Waarom zwijgen wij over die tragedie? Men zou kunnen verwachten dat men het daarover heeft, maar in de plaats daarvan levert men kritiek op de situatie in Tunesië, die geen enkel gevaar voor destabilisatie inhoudt en de veiligheid in Europa of Afrika vandaag noch in de toekomst bedreigt. Daarom vragen wij dat het Parlement weigert Tunesië vandaag te veroordelen.

Van Bladel
Voorzitter, Tunesië was één van de eerste landen waarmee een associatie-akkoord werd afgesneden, lange jaren als voorbeeld van gematigde politiek gebracht. Het land ligt ingeklemd tussen de dictatuur Libië en Algerije, een land met terrorisme. Ik maak me ook zorgen over toenemende verschijnselen die niet passen in een rechtsstaat. Echter, ik meen, evenals mevrouw Izquierdo Rojo en de heer Soulier dat juist gezien die goede relatie met Tunesië, wij dat met alle autoriteiten daar op een ander, een parlementair niveau, hadden moeten bespreken. De resolutie zoals die nu voorligt, kan dan ook absoluut niet door mijn fractie gesteund worden.
Nu krijgt het land een stigma en hiermee krijgt het eveneens het onverdiende imago dat juist de fanatiek orthodoxe islamisten in de kaart speelt en dat is precies wat wij niet willen. Helaas, Voorzitter, mijn fractie zal ook deze resolutie niet ondersteunen.

Bertens
Ik zal, mevrouw de Voorzitter, meteen maar reageren op de heer Soulier en mevrouw van Bladel. Ik ben met stomheid geslagen. Deze resolutie die voorligt, is bedoeld om positieve ideeën te laten gaan naar de Tunesische regering en niet alleen om te veroordelen. Maar wanneer in dit Huis mijnheer Soulier als voorzitter van de subcommissie Mensenrechten en als vertegenwoordiger van een hele grote groep christendemocraten die juist tegen hebben gehouden dat we eindelijk eens een keer in dit Huis zouden praten over Algerije, durft te zeggen, we moeten niet over Tunis maar over Algerije praten, ben ik met stomheid geslagen. Ik kan mij voorstellen dat een aantal Franse collega's van mij in dit Huis wat voorzichtig zijn met hun voormalige kolonie.

Pailler
Mevrouw de Voorzitter, de aanneming van een resolutie door het Europees Parlement op 22 mei 1996 over de schendingen van de mensenrechten in Tunesië heeft positieve resultaten opgeleverd. De twee MDS-afgevaardigden, de heren Moada en Chamari, en ook een aantal opposanten en vakbondsmensen werden vrijgelaten. Jammer genoeg zijn die concessies beperkt en geïsoleerd gebleven en zijn de schendingen van de mensenrechten blijven duren. Omdat zij geen paspoort kregen - mijnheer Soulier, ik spreek niet in de voorwaardelijke wijs - of onder druk werden gezet hebben de personen die de organisatoren van de bijeenkomst in het Europees Parlement op 11 juni hadden uitgenodigd, daaraan niet kunnen deelnemen. Bovendien werd tegen hen een heftige mediacampagne op touw gezet waarin zelfs werd gevraagd dat sommige van onze gasten de Tunesische nationaliteit zou worden ontnomen.
De gewezen afgevaardigde van het MDS, de heer Moada, staat sedert zijn vrijlating onder huisarrest - ook hier gebruik ik niet de voorwaardelijke wijs - en is onlangs mishandeld door de agenten die hem moeten bewaken. Hij ligt op dit ogenblik in het ziekenhuis. Persoonlijk hanteer ik met betrekking tot de eerbiediging van de mensenrechten geen rangorde.
De informatie- en communicatiemiddelen staan nog steeds onder streng toezicht. De wereldvereniging van dagbladen heeft beslist de Tunesische vereniging uit te sluiten omdat ze de persvrijheid niet heeft verdedigd.
Ons Parlement wenst zich niet in een rechtbank om te vormen of iemand de les te lezen. Wij willen de aandacht van de Tunesische regering vestigen op het feit dat ze de verbintenissen niet nakomt die ze in de associatieovereenkomst met de Europese Unie met betrekking tot de eerbiediging van de democratische beginselen en de mensenrechten heeft aangegaan.
Dat is de opzet van dit debat en van de gezamenlijke ontwerpresolutie. Ik heb die mede ondertekend in de hoop dat de Tunesische regering een einde zal maken aan haar beleid van intimidatie tegen de verdedigers van de mensenrechten en dat ze de vrijheden van opinie, meningsuiting en vereniging zal eerbiedigen.

Brittan, Sir Leon
Mevrouw de Voorzitter, wat eerst en vooral de terdoodveroordeling van Joseph O'Dell in de Verenigde Staten betreft, iedereen die naar het debat geluisterd heeft, kan alleen maar veel respect opbrengen voor de vastberaden standpunten die zovele afgevaardigden ingenomen hebben en voor de gegronde argumenten die zij aangevoerd hebben.
De tekst van de resolutie stelt de Commissie eigenlijk geen vragen en de Commissie dient dan ook geen standpunt in te nemen over de precieze bepalingen van de resolutie. Zij heeft de gewoonte niet te reageren op soortgelijke specifieke gevallen. Maar de Commissie wil beklemtonen dat zij zeker oog heeft voor de kwestie van de doodstraf en van oordeel is dat de waarborgen, die in de internationale overeenkomst inzake burger- en politieke rechten en andere internationale instrumenten zijn vastgelegd, volledig gerespecteerd moeten worden. Deze internationale overeenkomst verbiedt de arbitraire toepassing van de doodstraf.
In verband met Kenia heeft de Commissie in het kader van de Donors Democratic Development Group deelgenomen aan de opstelling van een gemeenschappelijke verklaring over vrije en eerlijke verkiezingen later dit jaar in Kenia. Deze verklaring benadrukt het belang van toegang tot de stembusgang, toegang tot de kiezers, toegang tot informatie en vrijheid van vereniging. Deze vier punten vormen een reeks van absolute voorwaarden voor vrije en eerlijke verkiezingen in Kenia.
Men heeft ons de vraag gesteld wat wij gedaan hebben. Deze verklaring is op 6 mei overhandigd aan president Arap Moi. Er is overeengekomen dat de Donors Democratic Development Group geregeld gesprekken zal hebben met de hoogste Keniaanse autoriteiten en een dialoog zal houden over fundamentele kwesties inzake de komende verkiezingen in Kenia. Dit heeft tot een tweede ontmoeting met de president geleid op 1 juli.
Momenteel werkt de groep aanbevelingen uit inzake het toezicht op de verkiezingen en een deskundige, die door de Commissie betaald zal worden, zal deel uitmaken van het technische team dat de Donors Democratic Development Group bijstaat. De gebeurtenissen van vorige week in Kenia, waarnaar tijdens het debat verwezen is, tonen aan dat de toestand verslecht en dat de nood aan dialoog tussen de regering, de oppositie en de donorgemeenschap des te belangrijker is. De verklaring van de lidstaten van de Europese Unie en de Commissie, die op 9 juli in Nairobi bekendgemaakt is, moet in dit kader gezien worden.
De Europese Unie onderstreept hierin haar bezorgdheid over de escalatie van het politieke geweld en herhaalt haar eerdere verklaringen dat de Kenianen hun democratische rechten in een vreedzaam kader moeten kunnen uitoefenen. De Europese Unie heeft tevens haar oproep herhaald aan alle partijen - regering en degenen die voor hervormingen pleiten - om af te zien van geweld en vreedzame middelen te gebruiken om politieke kwesties te regelen.
Inzake Peru deelt de Commissie de bezorgdheid over het ontslag van de drie rechters van het grondwettelijk hof en zij neemt nota van de opmerkingen inzake de toestand van de mensenrechten en de persvrijheid in Peru. De Commissie volgt de toestand in Peru op de voet en steunt, overeenkomstig de positieve benadering die de Europese Unie hanteert, zoveel mogelijk alle inspanningen om de mensenrechten in Peru te bevorderen en te waarborgen. Wij dienen echter wel rekening te houden met wat de heer Habsburg-Lothringen gezegd heeft, nl. dat de huidige situatie in Peru sterk verschilt van die van enkele jaren geleden, welke problemen er momenteel ook zijn. De Commissie hoopt toch dat de huidige gang van zaken geen bedreiging vormt voor de onafhankelijkheid van het gerecht. Zij deelt de bezorgdheid van het Parlement over de vrijheid van meningsuiting en de hoop dat de Peruaanse regering stappen zal zetten om de vrijheid van meningsuiting en de persvrijheid te verzekeren. Het is belangrijk dat wij deze acties blijven steunen, dat de institutionele onafhankelijkheid versterkt wordt en echte democratie gewaarborgd wordt.
In verband met de toestand in Egypte is de Commissie het volledig eens met de scherpe veroordeling van de praktijk van de genitale verminking van vrouwen in Egypte of in om het even welk ander land. Om deze praktijk te helpen uitroeien overweegt de Commissie een aantal manieren om een positieve invloed uit te oefenen zoals informatie- en publiciteitscampagnes, congressen, opleiding van raadgevers en medisch personeel en voorlichtingscampagnes, met name in plattelandsgebieden. Dit probleem moet worden aangepakt met een uitgebreide campagne op lange termijn, die de steun moet genieten van politieke en religieuze leiders en gezondheidsautoriteiten opdat ze doeltreffend zou zijn. De Commissie zal acties met dit doel aanmoedigen, zoals het heel belangrijke werk dat Unicef tegen deze praktijk verricht.
Het debat over Tunesië verschilde enigszins van een aantal eerdere debatten in het kader van dit onderdeel van de agenda van vanmiddag aangezien het Parlement het hierover niet eens was. Drie sprekers waren tegen de kritiek op de Tunesische regering gekant. De Commissie volgt de verklaringen inzake maatregelen die genomen worden tegen oppositieleden in het parlement of leden van de burgerlijke samenleving in Tunesië op de voet. Zij is van mening dat alle middelen, ook diplomatieke, gebruikt moeten worden opdat niets gebeurt dat de eerbiediging van de mensenrechten en de democratische beginselen kan schaden. De Commissie juicht de instemming van het Parlement voor de associatieovereenkomst tussen de Europese Unie en Tunesië toe, die de Commissie met Tunesië gesloten heeft. Die is in juli 1995 ondertekend en zal van kracht worden nadat ze binnenkort door de drie resterende lidstaten van de Europese Unie geratificeerd wordt.
Deze overeenkomst bevat twee belangrijke nieuwigheden: enerzijds wordt respect voor de mensenrechten en democratische principes een integraal onderdeel van de overeenkomst en anderzijds wordt een politieke dialoog over zaken van gemeenschappelijk belang ingesteld. Deze overeenkomst moet worden gezien in het licht van de politieke en veiligheidsaspecten van de conferentie van Barcelona, die in november 1995 het Euromediterrane partnerschap gelanceerd heeft. Er dient tevens op gewezen dat wij niet louter toekijken. In 1996 heeft de Commissie 62 projecten gefinancierd om de democratie en de mensenrechten te bevorderen die alle partners in het zuiden en het oosten van het Middellandse-Zeegebied, en dus ook Tunesië, ten goede kwamen.
Ik weet dat niemand het over de Filipijnen gehad heeft maar er ligt toch een resolutie voor. Ik wil in dit verband stellen dat de Commissie de onderhandelingen toejuicht die het Nationaal Democratisch Front en de Filipijnse regering voeren om hun lang aanslepende conflict te regelen. Deze gesprekken zitten momenteel echter vast. In eigen naam en ook namens de Commissie zou ik voorstellen dat een bepaling in de resolutie wordt opgenomen die beide partijen ertoe aanzet deze gesprekken zo snel mogelijk te hervatten. Wij hebben hulp verstrekt in een aantal gebieden waar het Nationaal Democratisch Front actief is. Al onze projecten voor plattelandsontwikkeling op de Filipijnen situeren zich in de armste gebieden van het land en zijn vooral gericht op degenen die er het ergst aan toe zijn.

De Voorzitter
Sir Leon Brittan, ik dank u.
Het debat is gesloten.
De stemming vindt te 17.30 uur plaats.

De Voorzitter
Aan de orde is het gecombineerd debat over de volgende zes ontwerpresoluties:
B4-0596/97 van de leden Bertens, André Léonard, Fassa en Frischenschlager, namens de Fractie van de Europese Liberale en Democratische Partij, over antipersoonsmijnen; -B4-0625/97 van de leden Dupuis, Dell'Alba en Macartney, namens de Fractie Europese Radicale Alliantie, over antipersoonsmijnen; -B4-0648/97 van de leden Moreau, Alavanos, Manisco en Puerta, namens de Confederale Fractie Europees Unitair Links - Noords Groen Links, over landmijnen; -B4-0660/97 van de leden Günther, Fabra Vallés en Cushnahan, namens de Fractie van de Europese Volkspartij, over een algeheel verbod op antipersoonsmijnen; -B4-0677/97 van de leden Swoboda en Vecchi, namens de Fractie van de Partij van de Europese Sociaaldemocraten, over antipersoonsmijnen; -B4-0691/97 van de leden Telkämper, Hautala en McKenna, namens de Fractie De Groenen in het Europees Parlement, over antipersoonsmijnen.
Bertens
Mevrouw de Voorzitter, ik wil eerst iets zeggen over de orde. U zegt wel dat er geen spreker was voor de Filipijnen, maar ik heb dat gecheckt en ik was wel degelijk opgeschreven om één minuutje dat te zeggen over de Filipijnen wat Sir Leon Brittan trouwens al gezegd heeft. Dus wat dat betreft is het onder controle.
Gedurende dit debat over antipersonenmijnen zullen er 25 mensen vermoord worden door een antipersonenmijn. Inmiddels is de eis die wij als maatschappij stellen om antipersonenmijnen uit te bannen en handel uit sluiten tot een debat uitgegroeid. Ik ben ook blij dat de Canadese regering het Ottawa-initiatief heeft genomen dat voortgezet is in de verklaring van Brussel. Straks in Oslo wordt de laatste hand gelegd aan een Full-Fledged conventie, die wellicht straks in december door meer dan 100 landen zal worden getekend. Ik ben daar erg verheugd over, extra, omdat de Raad en ook de Commissie hebben laten blijken dat wat dat betreft hun hart op de goede plaatst zit.
In de korte tijd die mij hier gegeven is als rapporteur te spreken over het bannen van antipersonenmijnen uit ons leven, zou ik de gelegenheid te baat willen nemen om te zeggen dat mijn fractie in groten getale stemt voor het amendement op de resolutie waarin wordt gezegd dat wij het jammer vinden dat Finland en Griekenland, twee landen van de Unie, de verklaring van Brussel, om hun moverende redenen, niet hebben getekend. Wij vinden dat onjuist en daarom steunen wij dat amendement.

Dupuis
Mevrouw de Voorzitter, wij zijn ons allen bewust van het belang van deze overeenkomst, die op het einde van het jaar in Oslo kan worden ondertekend. Zoals de heer Bertens zopas heeft gezegd, heerst bij onze Finse vrienden jammer genoeg enige verwarring. Zij schijnen antitank- en antipersoonsmijnen door elkaar te halen. Het zou misschien goed zijn dat de Commissie enkele experts naar Finland stuurt om hen uit te leggen dat het probleem van de Russische tanks aan de grens met Rusland niet met antipersoonsmijnen kan worden opgelost. Ook aan onze Griekse vrienden zou men kunnen uitleggen dat er een verschil is tussen antipersoonsen zeemijnen. Ook naar Griekenland zou men misschien enkele experts kunnen zenden om dat uit te leggen.
Voorts meen ik dat het belangrijk is dat wij met vijftienen zijn en dat Finland en Griekenland zich dus bij de andere dertien lidstaten van de Unie aansluiten opdat de Unie dit standpunt in het vooruitzicht van deze echt wel uiterst belangrijke conventie eenparig kan verdedigen.

Günther
Mevrouw de Voorzitter, allen die aan de hier reeds vermelde mijnenconferentie in Brussel hebben kunnen deelnemen zijn daar diep onder de indruk gekomen. Reeds op die conferentie werd een klein succes geboekt, in die zin dat de ontwapeningsconferentie betreffende de conventionele wapens in Genève op dat ogenblik eindelijk is overeengekomen een coördinator voor de opruiming van de mijnen te benoemen, wat daar al lang op de agenda stond.
Wat de zopas aangesneden kwestie van Griekenland en Finland betreft, zou ik het volgende willen zeggen: wat wij zeggen moet waar zijn, maar wij moeten niet alles zeggen wat waar is. Daarom pleit ik ervoor dit amendement niet aan te nemen. In de plaats daarvan moeten wij ons ervoor inspannen dat die twee landen bijdraaien en zich - wat ik graag zou hebben - bij de overige dertien EU-landen aansluiten en de verklaring van Brussel mede ondertekenen. Ik vind het echter niet nodig ze daarom in de ontwerpresolutie zelf te vermelden. De heer Bertens heeft op de persconferentie in Brussel de situatie duidelijk uiteengezet.
Een tweede voor mij zeer belangrijk punt is de opruiming van de mijnen. Het ene houdt immers verband met het andere. Het gaat vooral om de mogelijkheden die mechanische opruiming van mijnen biedt. Ik verzoek de Commissie met klem dat ze de middelen voor de opruiming van mijnen tenminste op hetzelfde peil handhaaft als op de begroting van 1997, zodat wij kunnen voortwerken. Er liggen immers niet alleen mijnen in Afrika en Azië. Wij worden met die plaag nu ook in de onmiddellijke buurt van de Unie, namelijk in Oost-Slavonië, geconfronteerd. Wij kunnen de vluchtelingen niet naar een met mijnen bezaaid gebied terugsturen. Daarom verzoek ik de Commissie iets te ondernemen.

Vecchi
Mijnheer de Voorzitter, mede dankzij het constante en dappere optreden van het Europees Parlement begint de strijd voor een totaalverbod op antipersoonsmijnen thans vaste vormen aan te nemen en tekenen zich belangrijke resultaten aan de horizon af.
Antipersoonsmijnen zijn waarschijnlijk de meest gevaarlijke en dodelijke wapens die vandaag de dag bestaan. Een echte militaire functie hebben ze niet meer, het enige wat ze doen is willekeurig de burgerbevolkingen treffen. Antipersoonsmijnen veroorzaken duizenden doden, duizenden mensen raken er invalide van en hele regio's kunnen decennialang niet meer betreden worden door de aanwezigheid van mijnen.
Ook al lukt het in veel landen van de wereld zodanige politieke omstandigheden te creëren dat er een einde komt aan conflicten, dan nog belet de aanwezigheid van duizenden mijnen dat miljoenen mensen terug kunnen keren naar een situatie van veiligheid en ontwikkeling.
Ondanks het verzet van een paar grote landen buiten de Europese Unie is het onderhandelingsproces om te komen tot een internationaal verdrag voor een totaalverbod op landmijnen reeds op gang gekomen. Daar moeten de Europese Unie en al haar lidstaten doelmatige steun aan verlenen en eigenlijk moeten ze gewoon het voortouw nemen.
Het besluit van de Raad van 1 oktober 1996 heeft een eerste politieke basis opgeleverd voor een Europees initiatief in dit verband, maar thans moet dit besluit concreet ingevuld worden op intern vlak, waarbij de partijen zich ertoe moeten verbinden antipersoonsmijnen in alle Europese staten weg te bannen. Daarnaast moet dit besluit doorgetrokken worden naar het internationale vlak, en wel door middel van doortastende politieke acties.
Zevenennegentig landen hebben de Verklaring van Brussel al ondertekend en in september aanstaande zal er in Oslo een fundamentele bespreking plaatsvinden in het kader van het proces van Ottawa.
Thans is noodzakelijk dat alle lidstaten de koppen bij elkaar steken en dit proces een hart onder de riem steken door de Verklaring van Brussel te tekenen. Ook is noodzakelijk dat de Raad een gemeenschappelijk initiatief in die zin opstart. Er moet voor gezorgd worden dat zoveel mogelijk vertegenwoordigers van regeringen en andere instanties in Oslo van de partij zijn. Het ontwerpverdrag voor een totaalverbod op antipersoonsmijnen moet vierkant gesteund worden, onder meer door ervoor te zorgen dat het verdrag een grotere draagwijdte krijgt voor wat betreft de assistentie aan slachtoffers van mijnen.
Wij vragen de Raad en de Commissie om hun acties op te voeren. Ze moeten bewerkstelligen dat de blokkade van de handel in mijnen nauwlettend wordt nageleefd, en daarnaast dienen ze meer steun te bieden bij ontmijningsacties en hulpacties voor de bevolkingen die gebukt gaan onder de consequenties van landmijnen.

Hautala
Mevrouw de Voorzitter, zoals hier al is gezegd hebben Finland en Griekenland het verdrag of de verklaring van Brussel inzake een algeheel verbod op mijnen niet ondertekend. Ik vind het uitstekend als het Europees Parlement verklaart dat dit een betreurenswaardig feit is. Mijn fractie ondersteunt ten volle en heeft ook bepleit dat Finland en Griekenland met naam en toenaam in deze verklaring worden genoemd. Helaas, mevrouw Günther, zijn er ook hier zonder twijfel Finnen aanwezig die denken dat hetgeen niet uitgesproken wordt ook niet waar is; u zei dat alles wat waar is nog niet uitgesproken hoeft te worden. Veel Finnen denken dat de Finse oostgrens niet verdedigd kan worden zonder mijnen.
Mijnheer de commissaris, mag ik u vragen of de bescherming van de Finse oostgrens met behulp van landmijnen naar uw mening te verenigen is met het standpunt van de Europese Unie op dit gebied? Het gaat hier dus om een buitengrens van de Europese Unie. Ik weet dat het een zeer gevoelige kwestie betreft, maar desondanks wil ik het u toch vragen.

Brittan, Sir Leon
Mijnheer de Voorzitter, de Commissie heeft al haar invloed en aanzienlijke middelen aangewend om de tragedie van de antipersoonsmijnen te helpen overwinnen. De komende conferentie in Oslo biedt de staten een uitstekende gelegenheid om te onderhandelen over een verdrag voor een verbod op het gebruik, het opslaan, de productie en de verkoop van antipersoonsmijnen.
Het is de geschikte gelegenheid om de politieke steun, die 97 landen op de Conferentie van Brussel betuigd hebben, om te vormen tot een internationaal en juridisch bindend verdrag dat in december in Ottawa ondertekend moet worden.
De Europese Unie staat volledig achter het doel om antipersoonsmijnen volledig uit te bannen en alle lidstaten zullen, hetzij als volwaardig deelnemer, hetzij als waarnemer, vertegenwoordigd zijn in Oslo. Het is natuurlijk spijtig dat twee leden van de Unie het momenteel niet eens kunnen zijn met een totaal verbod. Maar dit mag niet verhullen dat de Europese Unie terzake een enorme bijdrage geleverd heeft. Wij zijn de belangrijkste individuele donor voor het vrijwillige fonds van de Verenigde Naties en hebben de jongste drie jaar meer dan 10 miljoen ecu bijgedragen. Naast de inspanningen die de Verenigde Naties leveren, dragen wij het meeste bij aan ontmijningsacties in de meest getroffen landen - 75 miljoen ecu de afgelopen drie jaar. Wij hebben programma's voor de ontwikkeling van nieuwe technologieën voor het opsporen van mijnen, wij hebben gereageerd op de oproep voor meer steun voor slachtoffers van mijnen en hebben het Internationale Comité van het Rode Kruis 1, 4 miljoen ecu toegezegd.
Wij zullen onze belangrijke bijdrage aan de financiering van acties tegen antipersoonsmijnen voortzetten, zij het met inachtneming van de globale beperkingen van de communautaire begroting.
De sluiting van het verdrag voor een verbod op antipersoonsmijnen in Ottawa zal een enorme verwezenlijking zijn. Ik hoop dat alle landen die door mijnen getroffen worden het verdrag zullen ondertekenen. Maar dit zal niet het einde van de weg zijn. Ons werk zal pas af zijn wanneer er een effectief en wereldwijd verbod komt dat door alle landen wordt nageleefd, wanneer alle mijnen geruimd zijn uit gebieden voor bewoning en economisch gebruik en wanneer alle slachtoffers van mijnen behoorlijk verzorgd worden.

De Voorzitter
Sir Leon Brittan, ik dank u.
Het debat is gesloten.
De stemming vindt te 17.30 uur plaats.

De Voorzitter
Aan de orde is het gecombineerd debat over de volgende acht ontwerpresoluties:
B4-0611/97 van de leden Papakyriazis en anderen, namens de Fractie van de Partij van de Europese Sociaaldemocraten, over de bosbranden en de verwoesting van het bos van Thessaloniki; -B4-0647/97 van de leden Papayannakis, Theonas en Alavanos, namens de Confederale Fractie Europees Unitair Links - Noords Groen Links, over de branden in Griekenland; -B4-0663/97 van de leden Trakatellis en anderen, namens de Fractie van de Europese Volkspartij, over de bosbranden in Griekenland en de grote schade aan het bos van Thessaloniki; -B4-0695/97 van de leden Daskalaki en Kaklamanis, namens de Fractie Unie voor Europa, over de bosbranden in Griekenland; -B4-0623/97 van de leden Ewing en Macartney, namens de Fractie Europese Radicale Alliantie, over de overstromingen in Schotland; -B4-0658/97 van de leden Habsburg-Lothringen en Oomen-Ruijten, namens de Fractie van de Europese Volkspartij, over de recente milieuramp in Oostenrijk; -B4-0659/97 van de heer Robles Piquer en anderen, namens de Fractie van de Europese Volkspartij, over de door noodweer veroorzaakte schade in Chili; -B4-0665/97 van de leden Kristoffersen, Habsburg-Lothringen en Oomen-Ruijten, namens de Fractie van de Europese Volkspartij, over de watersnood in Polen en Tsjechië.
Papayannakis
Mevrouw de Voorzitter, ik wil niets toevoegen aan de resolutie van het Parlement die voor zichzelf spreekt en die we steunen. Ik wens de commissaris nog wel het volgende te vragen.
Ten eerste, is de Commissie voornemens een actie op gang te brengen om de voorkoming en bestrijding van bosbranden op communautair niveau te coördineren - een maatregel waarop we allang aandringen? Ik maak van de gelegenheid tevens gebruik om de Commissie nogmaals te verzoeken werk te maken van de oprichting van een Europees Centrum voor Brandpreventie, waarover het Parlement reeds vaker heeft gedebatteerd en dat desgevallend in Griekenland kan worden gevestigd.
Ten tweede, kan de Commissie verzekeren dat ze geen ontwikkelingsprojecten zal financieren die direct of indirect verband houden met de terreinen welke door bosbranden werden geteisterd?
Ten derde, heeft de Griekse regering reeds de projecten inzake brandpreventie en optimalisering van de bestrijding van bosbranden ingediend, die ze overeenkomstig verordening 308/97 - waarnaar in de resolutie wordt verwezen - vóór eind november aan de Commissie moet voorleggen, zodat de Unie de bevoegde instanties in mijn land met de tenuitvoerlegging ervan kan bijstaan?

Trakatellis
Mevrouw de Voorzitter, branden verwoesten jaarlijks uitgestrekte bosgebieden in Griekenland en de andere mediterrane landen. De bosbranden die onlangs rond Thessaloniki - de culturele hoofdstad van Europa - hebben gewoed, waren bijzonder rampzalig en hebben meer dan 50 % van het cederbos Seich-Sou, de enige groene long van de stad, vernietigt. Daarom verzoeken we de Commissie:
ten eerste, onmiddellijk financiële steun te verstrekken om de nood van de getroffen bevolking te lenigen en de aangerichte schade te herstellen; -ten tweede, alle mogelijkheden te benutten die worden geboden door zowel de relevante programma's - waaronder INTERREG II C - als verordening 308/97 die gericht is op acties inzake brandpreventie en optimalisering van de bestrijding van bosbranden in de communautaire regio's waar het risico op branden extra groot is; -ten derde, ervoor te zorgen dat de acties en programma's voor herbebossing van het door bosbranden vernielde areaal in de toekomst uit het Cohesiefonds kunnen worden gefinancierd; -ten vierde, te streven naar een globaal en geïntegreerd Gemeenschapsbeleid op het gebied van bosprotectie en herbebossing, waarbij ze er dient van uit te gaan dat bosbranden natuurrampen zijn die de economie en het milieu in de lidstaten duur te staan komen, zodat de bescherming van onze bossen van uitzonderlijk belang is; -ten vijfde, werk te maken van de oprichting van een Europees Centrum voor Brandpreventie dat zich bezighoudt met de systematische bestudering en toepassing van nieuwe technieken op het gebied van de voorkoming en bestrijding van bosbranden en dat in Griekenland kan worden gevestigd.
Daskalaki
Mevrouw de Voorzitter, Zuid-Europa wordt, zoals de vorige spreker al heeft benadrukt, de voorbije jaren elke zomer door bosbranden en iedere winter door overstromingen geteisterd - natuurrampen waaraan het Parlement reeds tal van resoluties heeft gewijd.
Ook dit jaar hebben branden in Griekenland flink huisgehouden. Begin juli hebben ze een omvangrijk bosgebied rond Thessaloniki en veel hectaren landbouwgewassen in de Peloponnesus en elders in vlammen doen opgaan. We moeten de mensen die door deze catastrofe werden getroffen en grote schade hebben geleden, dan ook financieel bijstaan. We vragen ons in dit verband echter af of de lidstaten wel rekening houden met de voorstellen in de resoluties van het Parlement - waarvan we veronderstellen dat ze door de Commissie werden overgenomen - meer bepaald de resoluties van september 1994 en september 1995 die aandringen op zowel de instelling van een communautaire actie voor brandvoorkoming en de oprichting van een Europees Centrum voor Brandpreventie als het ter beschikking stellen van financiële middelen voor de opleiding van lokale verantwoordelijken voor brandbestrijding, de lancering van voorlichtingscampagnes inzake brandpreventie ten behoeve van het publiek en het toezicht op de doeltreffende uitvoering door de lidstaten van de desbetreffende acties.
Ik ben het eens met wat de heer Papayannakis zoëven heeft uiteengezet, zodat ik niet verder hoef in te gaan op de aspecten van het probleem waarnaar hij heeft verwezen. Ik wil alleen nog opmerken dat de Commissie zich met het oog op de bescherming van het Europese milieu moet verzetten tegen de aanwending van door branden verloren gegane bosgebieden als bouwgrond of voor andere speculatieve - en misdadige - doeleinden. Daar de Middellandse-Zeeregio een gebied is dat - vooral in de zomer - een grote mate van bosbrandgevaar kent, vragen we in onze resolutie ook dat de Unie bijdraagt tot de totstandbrenging van een geïntegreerd beleid voor de bescherming van bossen tegen brand en verzoeken we de Commissie te dien einde een overkoepelende preventiestrategie op te stellen en te ijveren voor een doeltreffender samenwerking tussen de lidstaten wat hun optreden inzake de voorkoming en bestrijding van bosbranden betreft.

Macartney
Mevrouw de Voorzitter, wij kennen niet alleen in het zuiden maar ook in het noorden van Europa problemen met het weer. Men denkt bij Schotland gewoonlijk niet aan een droog land maar het noordoosten, waar ik ben opgegroeid, is vrij droog. Deze streek kon de regen dan ook niet aan toen daar op twee dagen één tiende van de jaarlijkse regenval viel. Ik sluit mij dan ook aan bij de andere oproepen en vraag ook enige Europese steun voor dit gebied. Het is heel belangrijk dat Europa over een rampenfonds beschikt zodat het kan reageren en de Unie populair kan maken bij haar burgers.
De ramp in het graafschap Moray heeft volgens de eerste ramingen voor meer dan 50 miljoen pond schade aangericht. Wij vragen dan ook steun van Europa. Wij willen niet te horen krijgen: " wij hebben jullie al steun gegeven voor doelstellingen 1 en 5b, gebruik een deel van dat geld" . Weersta aan die verleiding en geef ons een beetje extra geld. Dan zullen jullie merken dat de Europese Unie in die gebieden nog populairder zal zijn dan ze dat nu al is. Ik wil mij dan ook graag aansluiten bij de oproep van mijn Griekse collega.

Habsburg-Lothringen
Mevrouw de Voorzitter, Sir Leon Brittan, zoals u weet heeft het noodweer de jongste dagen op vele plaatsen in Europa overstromingen veroorzaakt en verwoestingen aangericht. Zoals wij van de nieuwsberichten weten, gebeurt dat nog steeds, nu bijvoorbeeld aan de Duits-Poolse grens.
Een van de ergst getroffen landen is Oostenrijk. In Nederoostenrijk en Stiermarken waren gehele dalen en regio's dagenlang van de buitenwereld afgesloten, werd de oogst in grote gebieden vernietigd en werden duizenden huizen door het water overstroomd. De infrastructuur, onder meer de telefoon, functioneert voor een deel nog steeds niet. Alleen al in Nederoostenrijk wordt de schade op dit ogenblik voorzichtig op iets meer dan een miljard schilling geraamd. Ik vind dat voor Europa het ogenblik gekomen is om zich met alle getroffenen solidair te tonen. Ik hoop dat vooral de Commissie nu alles in het werk zal stellen om snel en onbureaucratisch hulp te bieden waar dat mogelijk is.

Robles Piquer
Mevrouw de Voorzitter, wij kennen niet alleen in ons oude continent rampen, laten we dus ook aan de anderen denken. Na een lange periode van droogte heeft Chili -een land dat één van zijn schrijvers ooit als een "gekke geografie" omschreef- te kampen gehad met enorme overstromingen, stormwinden en sneeuw. Zeven centrale gebieden, bijna twee derden van het hele land, zijn getroffen; 60.000 mensen zijn dakloos; er zijn zo'n dertig doden gevallen en vele honderden mensen zijn afgesloten van de buitenwereld. Logischerwijs is de noodtoestand afgekondigd. Mijns inziens moeten wij, die een specifieke samenwerkingsovereenkomst met Chili gesloten hebben, oog hebben voor deze tragedie. Overigens heeft Chili ons de jongste tijd vele goede voorbeelden gegeven op politiek en economisch vlak. De Commissie moet -zij heeft dit zeker al gedaan of zal dit doen- de hulp van de Europese regeringen coördineren, zelf hulp leveren en zo iets helpen doen aan een situatie die ons zeker moet treffen als we iets verder kijken dan onze eigen grenzen.

von Habsburg
Mevrouw de Voorzitter, door de rampen in Oostenrijk, waarover zopas is gesproken, werden in het begin vooral de Republiek Tsjechië en Polen getroffen. Die dragen daarvan nog steeds de gevolgen. Wij tonen ons vaak solidair, maar moeten toch bedenken dat wij eerst de Europese landen, die hun cultuur en geschiedenis met ons delen, moeten helpen, vooral daar die landen de laatste tientallen jaren zwaar hebben geleden. De volkeren in de door de Sovjetunie bezette gebieden hebben immers de echte tol van de tweede wereldoorlog betaald. Wij moeten ze op een zo onbureaucratisch mogelijke wijze onze solidariteit betuigen. Bureaucratische hulp is nooit evengoed als spontane en concrete hulp.

Schroedter
Mevrouw de Voorzitter, de economische situatie in Polen en Tsjechië is moeilijk. Daardoor hebben die landen het moeilijk om de gevolgen van de milieuramp op te vangen en komt het sociale evenwicht onder zware druk te staan. Ik denk daarbij vooral aan de mensen die alles hebben verloren wat ze moeizaam hadden opgebouwd.
Milieurampen hebben niet alleen natuurlijke oorzaken. Rampen alleen maar betreuren helpt niet. In het Westen moeten wij voor het Oosten en het Zuiden preventieve maatregelen treffen. Ik verwijs daarbij naar Rio +5 en het feit dat men het nog steeds niet eens is kunnen worden over de CO2 -emissie, die drastisch moet dalen om in de toekomst milieurampen te kunnen voorkomen. Bovendien zou ik Sir Leon Brittan willen vragen waarom de Commissie in het kader van INTERREG, dat bijvoorbeeld voor de samenwerking op het gebied van het herstel van de natuurlijke waterlopen wordt gebruikt, nog niets heeft ondernomen om een gemeenschappelijk fonds tot stand te brengen. Het is nog steeds moeilijk gemeenschappelijke projecten op een eenvoudige wijze te financieren. Ik zou willen dat u die vraag beantwoordt. Ik kan alleen maar zeggen dat men ermee moet ophouden waterlopen te betonneren. Men mag dat niet doen omdat men daardoor zulke rampen mogelijk maakt. Daarom mag de Commissie geen geld uitgeven om in het kader van de transeuropese netwerken waterlopen zoals de Havel in Brandenburg te kanaliseren.

Brittan, Sir Leon
Mevrouw de Voorzitter, eerst en vooral wil ik namens de Commissie ons medeleven betuigen met de slachtoffers van de stormen die gebieden in het Verenigd Koninkrijk, Oostenrijk, Polen en Tsjechië getroffen hebben en van de bosbranden in Griekenland. Ons medeleven gaat ook uit naar degenen die door de recente overstromingen in Chili getroffen zijn.
Wat eerst en vooral de lidstaten van de Europese Unie betreft, de begroting voor 1997 bevat geen kredieten voor noodhulp aan slachtoffers van rampen in de Gemeenschap aangezien voor het tweede jaar op rij slechts een symbolisch bedrag in begrotingslijn B4-3400 is ingeschreven. Voor de schade die aan de mogelijkheden voor de landbouwproductie en economische en productiestructuren is toegebracht, kunnen wij overeenkomstig de huidige procedures elk voorstel overwegen dat de autoriteiten van de desbetreffende lidstaat indienen voor steun uit hoofde van de structuurfondsen, wanneer het binnen de bestaande kredieten kadert en enkel de bestemming van deze kredieten wijzigt.
Maar de structuurfondsen hebben niet tot doel schadevergoeding te betalen voor schade die door natuurrampen is aangericht. Zij kunnen enkel onrechtstreeks steun verlenen. Dit betekent dat de bevoegde autoriteiten van de lidstaten blijk moeten geven van verbeeldingskracht en dienen voor te stellen dat bij de toekenning van algemene hulp voor economische ontwikkeling prioriteit gegeven wordt aan de rampgebieden. Dat is werkelijk het enige dat ik landen als Oostenrijk kan bieden. Zij moeten zelf initiatieven in die zin nemen.
Wat meer in het bijzonder de bescherming van bossen tegen brand betreft, de Raad heeft eerder dit jaar de communautaire actie ter voorkoming van bosbranden met vijf jaar verlengd. Deze actie wil de lidstaten helpen bij de verbetering van hun systeem ter bescherming tegen bosbranden door de financiering van studies inzake de oorzaken van brand en preventie en maatregelen voor toezicht en opleiding van personeel, op voorwaarde dat deze maatregelen deel uitmaken van een algeheel plan om de bossen tegen brand te beschermen.
In het kader van deze communautaire actie is 12, 8 miljoen ecu uitgetrokken voor 54 projecten, die de Griekse autoriteiten voor de periode 1992 tot 1996 hebben ingediend. Op 9 juli jl. heeft de Commissie bovendien steun ter waarde van 2, 35 miljoen ecu voor vijf Griekse projecten, die alle onder het Griekse nationale programma ter bescherming tegen bosbranden vallen, goedgekeurd. Het volledige Griekse grondgebied is door de Commissie in 1993 bestempeld als een hoogrisicogebied voor bosbranden.
De Commissie is verantwoordelijk voor de coördinatie van deze actie en dit in nauwe samenwerking met de permanente commissie voor de bosbouw. Dit houdt in dat het communautaire informatiesysteem, dat stilaan een uitstekend instrument wordt voor de evaluatie van beschermingsmaatregelen en de uitwisseling van informatie, wordt toegepast. Hier dient nog aan toegevoegd dat ook de regionale ontwikkelingsprogramma's en operationele programma's, die voor 1994 tot 1999 voor Griekenland zijn goedgekeurd, voorzien in maatregelen ter bescherming van de bosbouw en herbebossing. De nationale autoriteiten moeten hun prioriteiten zo nodig herschikken in het licht van de behoeften.
Wat de stortregens in het Schotse graafschap Moray betreft, de structuurfondsen bevatten geen reserve die het mogelijk maakt bijkomende financiële middelen toe te kennen aan het getroffen gebied. Maar het gebied komt in aanmerking voor steun uit hoofde van de structuurfondsen. In geen van beide programma's voor de regio Moray is sprake van dergelijke steun voor de bouw van passende infrastructuur ter voorkoming van overstromingen. Maar beide programma's bevatten wel een prioriteit die gericht is op de versterking en de bescherming van het natuurlijk milieu, dat één van de troeven van het gebied is. Als de Schotse overheden van oordeel zijn dat steun aan dit gebied een topprioriteit is, is de Commissie samen met de lokale partners bereid om elk milieubeheersplan in overweging te nemen dat de schadelijke gevolgen van soortgelijke stortregens zoveel mogelijk beperkt, dat duurzaamheid op lange termijn waarborgt en tevens de economische ontwikkeling steunt.
Ik juich van harte de belangstelling van de geachte afgevaardigden toe en ik deel hun bezorgdheid over de ernstige gevolgen van de overstromingen die vooral Polen en Tsjechië treffen. Ik ben het persoonlijk volledig eens met wat wij volgens een aantal sprekers moeten doen en waarom wij dit moeten doen. Het doet mij dan ook bijzonder veel genoegen dat ik het Europees Parlement kan meedelen dat wij op deze noodsituatie gereageerd hebben en drie dagen geleden, op 14 juli, beslist hebben om 500.000 ecu uit te trekken voor humanitaire steun aan de mensen die het ergst getroffen zijn door de overstromingen in Polen, Tsjechië, Slovakije en Hongarije. Deze hulp wordt beheerd door het Bureau voor humanitaire hulp van de Europese Gemeenschap (ECHO) en wordt verleend in antwoord op een oproep van de internationale federatie van Rode-Kruisafdelingen. Zij zullen zo de noodhulp onmiddellijk en zonder bureaucratische rompslomp kunnen organiseren.
De middelen die de Commissie ter beschikking stelt, zullen gebruikt worden voor voedselhulp, drinkwater en essentiële noodhulp als beddegoed en hygiënische benodigdheden. Deze middelen zullen gebruikt wordt voor een noodhulpoperatie die de komende drie maanden zal plaatsvinden. Ik hoop dan ook dat deze hulp onmiddellijk verleend wordt en van praktisch nut is. Bovendien zijn wij, in nauwe samenspraak met de autoriteiten van de betrokken landen, bereid verzoeken om verdere steun uit andere communautaire bronnen en met name in het kader van PHARE te overwegen. Momenteel vinden in dit verband een aantal gesprekken op hoog niveau plaats.
Wat het noodweer in Chili betreft, waarop de heer Robles Piquer de aandacht gevestigd heeft, wij volgen de situatie op de voet en wij stonden klaar om middelen uit te trekken voor noodhulp. Aangezien wij geen verzoeken van de Chileense autoriteiten, internationale organisaties of niet-gouvernementele organisaties ontvangen hebben en de Chileense autoriteiten ons de verzekering gaven dat zij de toestand onder controle hadden, hebben wij echter niet gereageerd. Maar wij hebben wel middelen vrijgemaakt die voorhanden waren in het kader van een lopend project, dat medegefinancierd wordt door de Chileense regering. Zo is in totaal 60 miljoen Chileense peso's vrijgemaakt om de ergste nood van de slachtoffers van de overstromingen te lenigen. Dit is gebeurd op verzoek van de Chileense autoriteiten en in overleg met de ambassades van de lidstaten in Santiago.

De Voorzitter
Sir Leon Brittan, ik dank u.
Het debat is gesloten.
De stemming vindt te 17.30 uur plaats.

Schroedter
Mevrouw de Voorzitter, Sir Leon Brittan heeft niets over INTERREG-2c gezegd. Ik heb gevraagd of de Commissie bereid is INTERREG-2c voortaan als een fonds en niet gescheiden als INTERREG en PHARE te beschouwen om gezamenlijke projecten eenvoudiger te kunnen financieren.

Brittan, Sir Leon
Mevrouw de Voorzitter, dit zou een wijziging in het beleid betekenen. Ik kan dit hier vandaag niet bevestigen maar ik zal uw voorstel overmaken aan mijn collega's die in het bijzonder voor deze projecten bevoegd zijn.

Orlando
Mevrouw de Voorzitter, ik wil heel kort iets zeggen over de kwestie van de mensenrechten en de doodstraf in de Verenigde Staten. Het is mijn plicht u mede te delen dat ik een paar minuten geleden een telefoontje heb gekregen van de heer O'Dell die ter dood is veroordeeld in een gevangenis van de staat Virginia. De heer O'Dell heeft in de paar minuten dat hij de telefoon mocht gebruiken die de gevangenisautoriteiten hem ter beschikking hadden gesteld, mij gevraagd zijn gemeende dankbaarheid over te brengen aan het Europees Parlement vanwege de aandacht die deze Vergadering heeft gewijd en nog steeds wijdt aan zijn recht om zijn onschuld te bewijzen.

De Voorzitter
Het actualiteitendebat is gesloten.
(De vergadering wordt te 17.23 uur onderbroken en te 17.30 uur hervat)

De Voorzitter
Wij gaan over de stemming over de kwesties in het kader van het actualiteitendebat.

Stemming (voortzetting)
Howitt
Mijnheer de Voorzitter, wat deze stemming in onderdelen over punt 13 betreft, ik weet dat het Parlement heel tevreden was dat dit verslag de vorige vergaderperiode is uitgesteld opdat de rapporteur hier aanwezig kon zijn en niet in het Britse Lagerhuis hoefde aanwezig te zijn. Kan de rapporteur, als zij hier aanwezig is, verduidelijken dat zij voorstandster is van alle onderdelen van deze stemming?

De Voorzitter
Wij stemmen eigenlijk niet over punt 13 omdat dit punt als gevolg van de aanneming van amendement 1 komt te vervallen.
(Het Parlement neemt de resolutie aan)

Graenitz
Mijnheer de Voorzitter, ter attentie van de afgevaardigden die de amendementen misschien niet zorgvuldig hebben gelezen maar alleen hun stembriefjes hebben gevolgd, merk ik op dat wij een amendement hebben aangenomen waarin de Commissie ertoe wordt opgeroepen het burgerlijk recht op het strafrecht af te stemmen. Elke jurist zal dat zonderling vinden. Ik vind het jammer dat het Parlement op juridisch gebied niet zorgvuldiger te werk gaat.

Oomen-Ruijten
Voorzitter, als een rapporteur iets vertelt dan moet dat ook kloppen met wat in het amendement staat en beide woorden zijn hier niet gebruikt. Dat wil ik hier dus aantekenen.

De Voorzitter
Laten wij geen theologisch debat houden.

Fabra Vallés
Mijnheer de Voorzitter, nadat ik de meeste leden van de Commissie en de Commissie begrotingscontrole geraadpleegd heb, zou ik in het licht van hun positieve antwoord een mondeling amendement willen voorstellen. Ik zou in overweging FF de drie woorden "het ISMERI-dossier" willen vervangen door "één van de dossiers" .
(Het Parlement neemt het mondelinge amendement aan)
(Het Parlement neemt de resolutie aan)

De Voorzitter
Dit is het einde van de stemmingen.

Pasty
Mijnheer de Voorzitter, ik vraag ook applaus voor de tolken, die erin geslaagd zijn uw tempo bij deze stemmingen te volgen.

De Voorzitter
Ik ben de tolken altijd erg dankbaar.

Caudron
De Europese Unie moet zich kunnen beschermen tegen luchtvaartmaatschappijen van derde landen die de in de Unie opgelegde veiligheidsnormen niet in acht nemen. Wij moeten die luchtvaartmaatschappijen op een of andere manier kunnen straffen.
Wij herinneren ons allen een aantal vliegtuigrampen waarbij, als gevolg van een ontoereikende veiligheid, honderden mensen het leven hebben verloren. De Unie moet alles in het werk stellen om dat gevaar zoveel mogelijk te beperken. Ik breng dus hulde aan de rapporteur voor haar voorstellen op het gebied van de veiligheid, zowel met betrekking tot de vliegtuigen als tot de opleiding van het vliegend en grondpersoneel.
Wij moeten streven naar gemeenschappelijke regels inzake opleiding om alle Europese burgers een gelijkwaardig veiligheidsniveau te garanderen. Wij moeten alle initiatieven in die zin ondersteunen.

Donnay
Het verslag van mevrouw McIntosh is uiterst belangrijk omdat het grondig alle factoren behandelt die de veiligheid van het luchtvervoer kunnen verbeteren. Ik heb deze tekst dan ook goedgekeurd.
De recente rampen in de Verenigde Staten en Europa sporen er ons immers toe aan de veiligheid van het luchtvervoer zoveel mogelijk te verbeteren, temeer daar de vraag naar luchtvervoer voortdurend toeneemt.
De meeste ongelukken en incidenten in de luchtvaart zijn aan de mens te wijten. In het verslag wordt dan ook onderstreept dat de opleiding van het vliegend personeel moet worden verbeterd. Voorts dringt het verslag ook aan op een betere harmonisatie van de Europese luchtvaartproducten, niet alleen met het oog op een grotere veiligheid, maar ook om bepaalde kosten en lasten te kunnen verminderen die thans op de Europese industrie wegen.
Uiterst belangrijk is dat de Commissie onderhandelingen heeft aangevat met het oog op de oprichting van een Europese organisatie voor de veiligheid in de burgerluchtvaart. De oprichting van een dergelijke instantie, die de door iedereen toe te passen technische voorschriften zou moeten opstellen, is een goede zaak.
Ik hoop in het bijzonder dat één van mijn in het verslag opgenomen voorstellen door de Commissie spoedig wordt uitgevoerd. Ik zou willen dat de Europese Unie actief deelneemt aan de programma's waardoor eventuele tekortkomingen kunnen worden opgespoord in de wijze waarop de autoriteiten van sommige derde landen de voorschriften van de internationale burgerluchtvaartorganisatie toepassen, en ook aan de programma's waardoor men, na die vaststellingen, met die autoriteiten kan samenwerken opdat ze de internationale veiligheidsnormen opnieuw naleven.

Kestelijn-Sierens
Met deze stemverklaring wil ik mijn steun aan dit verslag nogmaals onderstrepen. Het toenemend luchtverkeer eist steeds meer waarborgen inzake de vliegveiligheid. Het risico van een onveilig toestel of een onveilige vlucht wordt niet enkel gedragen door de passagiers, maar ook door derden, met name de omwonenden van vliegvelden. Ongewild lopen zij ook een risico. De veiligheid komt vooral in het gedrang wanneer een regionale luchthaven probeert te "overleven" en om die reden minder strikte voorwaarden stelt dan andere luchthavens. Zij worden het toevluchtsoord voor toestellen uit derde landen die meestal niet voldoen aan de Europese normen. Deze evolutie naar tweerangsvliegvelden moeten we vermijden. Naar verluidt zijn toestellen uit arme landen bij 92 % van alle vliegtuigongelukken betrokken.
Om de veiligheid van het luchtverkeer te verhogen moet er een zwarte lijst komen van alle luchtvaartmaatschappijen uit derde landen die niet beantwoorden aan de EU-normen inzake veiligheid en meldingssystemen. Een databank voor melding van vliegtuigincidenten kan slecht aangeschreven luchtvaartmaatschappijen er toe aanzetten de nodige lessen te trekken. Er moet voor gewaakt worden dat het cabine- en vliegend personeel voldoet aan de eisen inzake bekwaamheid en ervaring. Naar verluidt laat de communicatie tussen de controletoren en het cabinepersoneel van een toestel uit derde landen dikwijls te wensen over. Het meer dan gebrekkige Engels van bepaalde piloten zorgt voor veel misverstanden die fatale gevolgen kunnen hebben.
Zoals de rapporteur terecht aanduidt in haar verslag, impliceert de opbouw van een veilig luchtvaartsysteem een nog niet eerder gezien gericht optreden van en een samenwerking tussen alle betrokkenen op alle niveaus.
Voorts zijn de voorstellen die door de rapporteur geformuleerd werden in haar conclusie 13 van bijzonder belang: zoals ik straks reeds vermeldde, verdienen vooral de maatregelen ter beperking van de riciso's voor derden in de nabijheid van luchthavens meer aandacht.
Ten slotte juich ik de suggestie om de passagiers meer informatie te verschaffen over de veiligheid van de verschillende luchtvaartmaatschappijen toe. Reisorganisaties moeten ook vermelden welke luchtvaartmaatschappij de vluchten uitvoert zodat de reiziger zelf kan bepalen welk risico hij wil nemen.

Theonas
Daar we ons zorgen maken over de recente toename van het aantal vliegtuigongelukken, verzoeken we de Unie onmiddellijk bijkomende maatregelen te nemen om zulke ongevallen te voorkomen, waarbij ze in aanmerking dient te nemen dat het door de luchtvaartmaatschappijen gevoerde beleid - dat, met het oog op het drukken van de kosten, gericht is op de aanwerving van niet-gespecialiseerd en seizoensgebonden personeel, het gebrekkig onderhoud van de vliegtuigen en de vermindering van de operationele uitgaven - het gevaar van ongelukken in hoge mate doet toenemen.
De Unie moet bij de bevoegde instanties aandringen op de verscherping van de technische controles van vliegtuigen, de vaststelling van internationale normen voor luchtvaartproducten, de beteugeling of het verbod van de handel in niet-originele vliegtuigonderdelen en de verhoging van de middelen voor technisch onderhoud, zulks om de veiligheid van vluchten te maximaliseren en ongevallen te voorkomen. Voorts moet ze ervoor zorgen dat de normen van de Organisatie voor de Burgerluchtvaart (ICAO) eenvormig worden uitgelegd, wat het lastiger maakt de toepassing ervan te omzeilen.
Daar concurrentie op het vlak van de veiligheid ondenkbaar is, moeten alle luchtvaartmaatschappijen in de Unie ertoe verplicht worden uniforme veiligheidsstandaards te aanvaarden. Tegelijk moeten strenge sancties worden gesteld op de overtreding van de normen, waarbij de intrekking van operationele vergunningen niet kan worden uitgesloten. We zijn het in deze context ook eens met het voorstel van de rapporteur om aan vliegtuigen uit derde landen die niet aan de EU-veiligheidsnormen voldoen, de toestemming te weigeren in de EU te landen of op te stijgen.
Daar de menselijke factor een vitale rol vervult in de preventie van ongelukken, moet elke poging tot bezuiniging op de personeelskosten van de hand worden gewezen. Luchtvaartmaatschappijen mogen hun vliegend en cabinepersoneel niet langer ongeregelde betrekkingen aanbieden en moeten verplicht worden uitsluitend nog degelijk opgeleide, gespecialiseerde en vaste werknemers aan te werven die zich permanent dienen bij te scholen. Voorts moeten eenvormige criteria worden bepaald voor de samenstelling van het boordpersoneel en moet er een eind komen aan de tendens die erin bestaat het aantal personeelsleden voortdurend af te bouwen.
We zijn het eens met de meeste opmerkingen in het verslag van de rapporteur en verwachten dat de Commissie zowel op Unieniveau als in het kader van de ICAO concrete initiatieven neemt om de voorstellen van het Parlement in de praktijk te brengen. Daar de veiligheid van de reizigers en het personeel een probleem is waarvan de oplossing niet op de lange baan mag worden geschoven, dringen we tenslotte nog aan op de organisatie van een jaarlijkse conferentie over de veiligheid van het luchtvervoer waarbij vertegenwoordigers van de Unie, de Europese luchtvaartmaatschappijen en de werknemers van de sector worden betrokken.
Verslag-Graenitz
Oomen-Ruijten
De mededeling van de Commissie over milieuconvenanten is een belangrijke bijdrage in het kader van het vijfde milieu-actieprogramma. We weten dat bij het streven naar duurzame ontwikkeling, een doeltreffende implementatie van de milieuwetgeving essentieel is. Om dit te bereiken moet er bekeken worden of er, naast regelgeving, ook andere goede beleidsinstrumenten zijn om die implementatie te bereiken.
Het vervangen van regelgeving door andere beleidsinstrumenten is één van de hoofddoelinstellingen van het vijfde actieprogramma. Duidelijke milieu-afspraken gemaakt door de industrie samen met de overheid en vastgelegd in een convenant kan zeker een alternatief instrument zijn. In verschillende lidstaten wordt al jaren met convenanten gewerkt, met goed resultaat. Het initiatief van de Europese Commissie om met deze mededeling te komen moet dan ook van harte door het Europees Parlement ondersteund worden, en we moeten hier vanuit het Parlement niet te huiverig tegenover staan.
Met een convenant worden doelmatige maatregelen getroffen, waardoor wettelijke en bestuurlijke maatregelen kunnen worden verminderd. Ondergetekende heeft op het verslag een amendement van die strekking ingediend. Hierdoor kan ook vooruit worden gelopen op wetgeving. Eveneens kunnen overeenkomsten als aanvulling van wetgeving en eventueel als implementatie-instrument worden ingezet.
Convenanten bieden drie belangrijke voordelen:
een pro-actieve houding van de kant van de industrie; -ze kunnen kosteneffectieve en pasklare oplossingen bieden; -ze kunnen de verwezenlijking van milieudoelstellingen versnellen en vergemakkelijken.Natuurlijk is een zekere voorzichtigheid geboden en behoeft een en ander nadere uitwerking. Maar we moeten niet bij voorbaat een negatieve houding aannemen. Bijvoorbeeld duidelijk moet worden aangegeven bij de afsluiting van een milieuconvenant wat de sancties bij niet-naleving zijn (amendement hiertoe ingediend). Ook moet het convenant aan bepaalde criteria voldoen, waarbij een aantal zaken worden gewaarborgd. Als we hierbij gebruik maken van de checklist die in de mededeling van de Commissie uitgebreid staat geschreven dan moet dit ook lukken. Als niet aan die criteria wordt voldaan, dan moet alsnog de bevoegde wetgevende instantie direct over kunnen gaan tot bindende regelgeving.
Ook is er aan de Europese Commissie het verzoek, om na te gaan in hoeverre de mogelijkheid uitgebreid kan worden om convenanten op Europees niveau af te sluiten. Ook op Europees niveau bestaan overigens al een aantal convenanten, en dit instrument zou misschien meer ingezet kunnen worden.
Verslag-Fabra Vallés
Fabre-Aubrespy
Mijnheer de Voorzitter, ik wil uitleggen waarom ik, ondanks de verwerping van een aantal amendementen, voor de ontwerpresolutie naar aanleiding van het verslag van de heer Fabra Vallés heb gestemd.
Ik betreur immers dat de andere afgevaardigden deze gelegenheid niet hebben aangegrepen om hun rol te spelen en de verschillende volkeren van Europa en burgers van de verschillende lidstaten, die ook belastingplichtigen zijn, te vertegenwoordigen.
Ik betreur dat de andere afgevaardigden hun verantwoordelijkheid niet op zich hebben willen nemen. Net zoals bij de kwijting 1992 aan de Commissie en, korter geleden, de BSE-affaire, hebben wij onze logica niet tot het einde toe willen volgen. De veroordeling in het verslag naar aanleiding van het zeer concrete verslag van de Rekenkamer is immers radicaal. Wij hebben daaruit evenwel niet de conclusies getrokken. Wij hadden de oprichting van een enquêtecommissie moeten verkrijgen.
De heer Marín heeft vanochtend gezegd dat de Commissie veel doet. Dat is goed, maar wat ze nu doet had ze al drie jaar geleden moeten doen. Ik heb dus voor het verslag gestemd maar betreur toch dat het niet ver genoeg gaat.

Souchet
De door de Rekenkamer en vervolgens door de heer Fabra Vallés belichte praktijken van de Commissie wijzen niet op een gebrekkig beheer door een bepaald lid van de Commissie, maar op een in het algemeen volstrekt onaanvaardbare werkwijze van de Commissie, waaraan beslist een einde moet komen.
Het is immers grotesk dat men, zoals dit Parlement, in allerlei resoluties kritiek levert op de corruptie in de wereld - in het bijzonder in de landen die het voordeel van de MED-programma's genieten -, terwijl frauduleuze praktijken ook bij de Commissie zelf voorkomen.
De Commissie zou integendeel het voorbeeld moeten geven en de corruptie binnen haar eigen diensten moeten bestrijden. Wij weten echter uit ervaring dat zelfcontrole door administratieve organen weinig doeltreffend is. Daarom mag ons Parlement geen vrede nemen met beloften van de Commissieleden dat zij het nodige zullen doen, maar moet het, op zijn terrein, ten volle zijn rol van ernstig en stipt controleur van de financiële praktijken van de Commissie spelen.
Door met grote beroepsernst, gezag en zorgvuldigheid het BSE-dossier en vervolgens de BTW-fraude in twee enquêtecommissies - die voortreffelijk werk hebben verricht - te onderzoeken, heeft het Europees Parlement de juiste richting gekozen. Als ons Parlement zijn werkzaamheden immers in de eerste plaats op de controle van de werkwijze van de Commissie zou richten in plaats van zonder voldoende informatie allerlei thema's oppervlakkig te behandelen, zou het beslist een zeer nuttige rol kunnen spelen.
Daarom ondersteunt onze fractie het voorstel voor de oprichting van een enquêtecommissie over de aanwending van de middelen voor de MED-programma's, dat de heer Fabre-Aubrespy in de loop van het debat heeft geformuleerd.

Sociale dialoog
De Voorzitter
Aan de orde is het verslag (A4-0226/97) van de heer Peter, namens de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken, over de mededeling van de Commissie betreffende de ontwikkeling van de sociale dialoog op Gemeenschapsniveau (COM(96)0448 - C4-0526/96)

Peter
Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, de ontwikkeling van een gestructureerde sociale dialoog op Europees niveau vloeit voort uit het besluit van de Gemeenschap om de interne markt te voltooien. In de economie van de lidstaten spelen de sociale partners weliswaar niet overal een even belangrijke, maar wel overal een constructieve rol. Het is dan ook zinvol bij de overheveling van de regelgevende bevoegdheid voor de interne markt naar de Gemeenschap ook de sociale partners te betrekken. In de eerste plaats past dat in het model van de sociale markteconomie, maar in de tweede plaats is het feit dat de sociale partners dicht bij de werkelijkheid staan ook bevorderlijk voor de doelmatigheid van de te treffen maatregelen en voor de acceptatie daarvan.
Opdat de sociale dialoog het gemakkelijker kan maken de doelstellingen te bereiken moet hij het ontwikkelingsproces van de interne markt en de sociale gevolgen daarvan kunnen beïnvloeden. Bij de omschrijving van de opdrachten en de organisatie van de dialoog moet daarmee rekening worden gehouden. Het is niet alleen principieel maar ook feitelijk noodzakelijk dat men de tot nu toe ontwikkelde vormen van dialoog onderzoekt, zowel inhoudelijk als naar de vorm nieuwe benaderingswijzen ontwikkelt en voor de deelname van organisaties aan de collectieve dialoog doeltreffende criteria afspreekt.
De mededeling van de Commissie betreffende de ontwikkeling van de sociale dialoog op Gemeenschapsniveau is een oproep om ons over een hervorming te beraden. Door toestanden te beschrijven, problemen onder de aandacht te brengen en ertoe op te roepen bepaalde vragen te beantwoorden heeft de mededeling van de Commissie het karakter van een Groenboek. Het advies van het Europees Parlement kan daarmee alleen maar overeenstemmen. De Commissie heeft aangekondigd dat ze haar concrete voorstellen voor de verbetering van de sociale dialoog in de tweede helft van 1997 wil voorleggen. Op dat ogenblik zal het Europees Parlement een concreet standpunt moeten innemen.
Als men de problematiek in zijn geheel bekijkt, moeten tal van organisatorisch-technische, financiële en personele maatregelen worden genomen, waarvan het belang voor het praktisch functioneren de doeltreffendheid van de sociale dialoog op vrijwel alle niveaus zeker niet mag worden onderschat.
Er zijn echter ook een aantal politieke aspecten, waarvan ik het belang nu kort wil belichten. De aan de sociale dialoog deelnemende organisaties moeten in elk geval representatief zijn. Alleen organisaties die aan de representativiteitscriteria voldoen, mogen aan de sociale dialoog deelnemen. De criteria zelf moeten voor iedereen duidelijk zijn en een juridische toets doorstaan. De formulering en de controle op de naleving van die criteria is een taak voor de Gemeenschapsorganen. De criteria nakomen is de taak van de organisaties en verenigingen die aan de sociale dialoog willen deelnemen.
Opdat vooral na het stadium van de hoorzittingen, wanneer men gaat onderhandelen en voor derden bindende conclusies gaat trekken, een ondanks de uiteenlopende belangen positief klimaat kan heersen, moeten de betrokken organisaties elkaar aanvaarden. Dat vloeit voort uit de autonomie van de verenigingen en kan in een vrije, pluralistische samenleving niet worden opgelegd.
De sociale dialoog is zeker geen wondermiddel om alle bestaande problemen op een sociaal billijke wijze op te lossen. De sociale dialoog is echter wel een doeltreffend instrument, waarvan de Gemeenschap steeds meer gebruik moet maken. De principiële erkenning van de sociale dialoog mag zich daarom niet tot de traditionele, sociaal-politieke problemen beperken, maar moet zich tot alle sociaal belangrijke maatregelen uitstrekken.
Dat betekent bijvoorbeeld dat alle Commissieleden tot samenwerking bereid moeten zijn en dat ook van hun diensten moeten eisen. De werkloosheid in de Gemeenschap noopt ons ertoe de mogelijkheden van de sociale dialoog onmiddellijk te gebruiken om oplossingen te vinden. De Commissie moet vooral daarvoor onverwijld concrete voorstellen formuleren.
Door de opneming van het sociaal protocol in het Verdrag van Amsterdam en de aanvaarding van het sociaal protocol door Groot-Brittannië zal het effect van de uit de sociale dialoog voortvloeiende regelingen worden versterkt, maar zal ook het parlementair-democratisch tekort worden bestendigd. Als het Europees Parlement ook in de toekomst niet aan een in de gehele Europese Unie effect sorterende wetgevingsprocedure mag deelnemen en als de Raad ook hier het laatste woord behoudt, dan is en blijft dat een ernstige handicap die door de uitbreiding van de codecisie op andere terreinen niet kan worden gecompenseerd.
Ik verzoek de Raad en de Commissie met het Parlement dan ook onderhandelingen over een nieuw interinstitutioneel akkoord te beginnen om de aangerichte schade zo spoedig mogelijk te herstellen.

Theonas
Mijnheer de Voorzitter, deze mededeling van de Commissie vormt een uitstekende gelegenheid voor een vruchtbare gedachtenwisseling over de doelstellingen, de inhoud, de resultaten en de toekomst van de sociale dialoog op communautair niveau, waarbij zij opgemerkt dat de ervaring tot heden degenen in het gelijk stelt die beweren dat iedere sociale dialoog door zowel de communautaire instellingen als de lidstaten wordt aangewend als schokbreker voor sociale onrust en reacties tegen het door hen gevoerde economisch en sociaal beleid.
We hadden gehoopt dat de onderhavige ontwerpresolutie en het debat erover zouden bijdragen tot de versterking van de belangrijkste en meest voorkomende vorm van sociale dialoog, met name de onderhandelingen tussen vertegenwoordigers van werknemers en werkgevers met het oog op de sluiting van collectieve arbeidsovereenkomsten, alsmede tot de verbetering van de representativiteit door de deelname van vertegenwoordigers van het midden- en kleinbedrijf op alle niveaus van sociale dialoog, overleg en onderhandelingen. De Commissie werkgelegenheid en sociale zaken en haar rapporteur waren evenwel niet bereid de amendementen van de Commissie economische en monetaire zaken en industriebeleid over te nemen waarin wordt aangedrongen op zowel de stimulering van collectieve onderhandelingen en conventies op communautair niveau - niet alleen in de context van multinationale ondernemingen maar ook op sectoraal niveau - als de participatie van het MKB aan de sociale dialoog van Hertoginnedal en de andere vormen van sociaal overleg. Het argument dat ze ervoor aanhalen - namelijk dat kleine en middelgrote ondernemingen via de Unie van Industriefederaties van de Europese Gemeenschap (UNICE) bij de sociale dialoog worden betrokken, wat impliceert dat het Europese MKB door de grootindustrie wordt vertegenwoordigd - is echter komisch en kan niemand overtuigen. Ik vraag het Parlement dan ook de desbetreffende amendementen van onze commissie aan te nemen.

Van Lancker
Collega's, mijnheer de commissaris, ik zou de rapporteur willen feliciteren met zijn uitstekend verslag en ik zou trouwens ook de Commissie willen danken voor het feit dat deze mededeling ons uitnodigt om een breed debat te voeren over de sociale dialoog. Want, ondanks het Verdrag van Amsterdam en zelfs ondanks deze mededeling zou ik zeggen, blijft de plaats van deze sociale dialoog op Europees vlak zowel interprofessioneel als sectorieel toch nog alles behalve duidelijk. Nochtans is uitklaring daar dringend nodig collega's.
Ik wil drie belangrijke voorbeelden aanhalen: ten eerste, in november organiseert het Luxemburgs voorzitterschap een extra top over werk die eindelijk het begin kan maken van een Europese werkgelegenheidsstrategie. Voor mij is het duidelijk dat er zal moeten beslist worden in de toekomst om productiviteitsstijgingen prioritair te gebruiken voor jobs om werkgaranties los te weken bij loonmatiging. Maar dat betekent ook dat de Europese sociale partners moeten betrokken worden. Ik ben er van overtuigd dat in de toekomst loonafspraken en werkgelegenheidsapfspraken ook op Europees vlak zullen moeten gebeuren in het kader van de economische en monetaire unie. Hetzelfde geldt trouwens ook voor arbeidsreorganisatie en werktijdverkorting. Het blijft bijzonder onduidelijk hoe die sociale partners nu een rol kunnen spelen in het kader die Europese werkgelegenheidsstrategie. Het is trouwens tekenend dat het Luxemburgs voorzitterschap geen officiële vraag heeft gesteld aan die sociale partners, bijvoorbeeld om een Europees kaderakkoord uit te werken waaraan zij ook bindende engagementen verbinden.
Ten tweede, het Verdrag van Amsterdam laat inderdaad vele vragen open met betrekking tot de geldigheid of de draagwijdte van de akkoorden die bereikt zijn in de sociale dialoog. Er zijn nochtans redenen genoeg om de relatie met de Raad uit te klaren. Wat moet er bijvoorbeeld gebeuren indien de Raad een akkoord, dat bereikt is door de sociale partners niet ziet zitten. Is het logisch dat de Raad dan alleen zo'n akkoord kan verwerpen zonder dat er een procedure voorzien is voor wat er achteraf moet gebeuren. Ik steun de rapporteur in zijn vraag en in zijn bekommernis omwille van het feit dat het Europees Parlement niet betrokken is.
Ik had ook nog iets willen zeggen, collega's, over de tekorten in de sectorale dialoog, maar ik zie dat de tijd mij ontbreekt. Voor mij is het alvast pijnlijk duidelijk geworden, naar aanleiding van de zaak-Renault, dat ook in die sectorale dialoog veel bindender afspraken moeten gemaakt worden, en ik hoop van harte dat de Commissie deze mededeling zal aangrijpen om in de komende maanden met concrete en bindende voorstellen naar voor te komen.

Menrad
Mijnheer de Voorzitter, mijnheer Flynn, de heer Peter heeft over de mededeling van de Commissie betreffende de sociale dialoog een voortreffelijk en zeer overzichtelijk verslag opgesteld. Ik wil hem daarmee van harte feliciteren.
Uit het debat over deze twee documenten blijkt dat het Verdrag van Maastricht een nieuw hoofdstuk in het Europees sociaal beleid opent.
De ondertekening van het sociaal protocol door Groot-Brittannië in Amsterdam werkt die ontwikkeling in de hand. De aandacht is in het Europees sociaal beleid in de eerste plaats naar de coördinatie van de sociale zekerheid van de migrerende werknemers en naar minimumnormen inzake arbeidsbescherming gegaan. Die twee politieke terreinen, arbeidsbescherming en sociale verzekering, liggen ook aan de basis van het sociale beleid van de lidstaten.
Daarna kwam de idee dat de werknemers als partners moesten kunnen meewerken en de maatschappij mee vorm moesten kunnen geven. In die ontwikkelingsfase bevindt zich op dit ogenblik het sociale beleid van de Europese Unie. Ik denk daarbij aan de richtlijn over de Europese ondernemingsraden, waarvan zonder sociale dialoog tussen de Europese vakbonden en UNICE of zonder raadpleging overeenkomstig de Overeenkomst betreffende de sociale politiek niets in huis zou zijn gekomen. Volgens die overeenkomst kunnen de sociale partners bovendien overeenkomsten sluiten die in bepaalde omstandigheden door een besluit van de Raad Europees Gemeenschapsrecht kunnen worden, zoals dat met het ouderschapsverlof is gebeurd.
Zeer belangrijk daarbij is natuurlijk wie aan de sociale dialoog kan deelnemen. In 1993 heeft de Commissie een lijst van criteria opgesteld van de aan de regelgevingsprocedure deelnemende organisaties. Als op die wijze Europees arbeidsrecht wordt gecreëerd, is dat niet in de laatste plaats belangrijk voor de kleine en middelgrote ondernemingen, die aan de meerderheid van de werknemers in Europa werk verschaffen. Voor hen is een snelle bijwerking van de lijst van representatieve organisaties onontbeerlijk.
Wij verwachten dat de Commissie onverwijld een nieuwe mededeling voorlegt. Om die reden vragen wij over paragraaf 16 van het verslag van de heer Peter een aparte stemming en willen wij het gedeelte dat waarschijnlijk tot vertraging zal leiden, doen schrappen. In principe zijn wij voor het criterium van vrijwilligheid van het lidmaatschap van de tot de sociale dialoog toegelaten organisaties. Wij zijn echter ook voor een speciale regeling voor Oostenrijk, het land dat voor het sociale partnerschap model staat. Wij willen dat de publiekrechtelijke Wirtschaftskammer van de Oostenrijkse Republiek ten volle bij de sociale dialoog wordt betrokken. De heer Pirker zal daarover nog iets meer zeggen.
Om ons standpunt te preciseren stellen wij in amendement 3 voor dat het Parlement uitdrukkelijk naar het verslagReding van mei 1994 verwijst. Daarin wordt niet alleen het begrip representativiteit duidelijk omschreven, maar ook uitdrukkelijk gevraagd dat de Commissie tussen alle representatieve organisaties van de sociale partners verbindingsstructuren tot stand brengt.
De sociale dialoog is een uitdrukking van het subsidiariteitsbeginsel. Daarom waarschuw ik ervoor dat men de bij de sociale dialoog betrokken praktijkmensen niet te veel officiële adviezen mag geven over wat zij moeten doen. Zij weten dat meestal beter. Die tendens komt in enkele amendementen tot uiting. Wij zullen die verwerpen.
Subsidiariteit betekent dat men in geval van twijfel voor de kleinere eenheid kiest, maar dat men in geval van twijfel ook een regeling tussen de sociale partners boven een nationale oplossing verkiest. Belangrijk is dat de sociale partners gebruik maken van de mogelijkheden die het Verdrag betreffende de Unie hen biedt. Zij staan dichter bij de werkelijkheid dan de nationale en communautaire instanties en zijn daardoor beter geplaatst om sociaalpolitieke problemen aan te pakken. Belangrijk is ook dat de Commissie over de sociale dialoog een nieuwe mededeling voorlegt. In die geest willen wij het verslag van de heer Peter goedkeuren.

Guinebertière
Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, Europa zal pas het Europa van de burgers zijn als de Europeanen zelf hun toekomst kunnen bepalen. De Commissie hecht dus terecht het grootste belang aan de ontwikkeling van de sociale dialoog. Het grote probleem is evenwel dat de bereikte akkoorden door iedereen zullen moeten worden erkend. Dames en heren, ik moet erop wijzen dat de representativiteit in het Franse recht het enige criterium is dat een beroepsorganisatie het recht verleent om over paritaire akkoorden te onderhandelen. De wederzijdse erkenning, die de heer Peter voorstaat, wijst op een Germaanse visie op de sociale partners en zal onvermijdelijk tot uitsluitingen leiden.
Ik meen dat de Commissie zich over de representativiteit van haar gesprekspartners in de dialoog over het sociale beleid van de Unie terecht vragen stelt. Ik moet echter ook zeggen dat sommige van die gesprekspartners zelf de invloed betwisten die hun advies op de beslissingen van de communautaire instellingen kan hebben. Welke rol is in de overeenkomst over de sociale politiek immers weggelegd voor het midden- en kleinbedrijf of voor de vertegenwoordigers van de landbouwers? Aan de sectorale dialoog nemen vele delegaties deel, maar in de overeenkomst over de sociale politiek gaat het om slechts drie organisaties.
Rekening houdend met wat voorafgaat, hopen wij dat de Commissie onverwijld concrete voorstellen zal doen om de doeltreffendheid en de doelstellingen van de sociale dialoog te verbeteren. De resultaten van Amsterdam, hoe mager die ook zijn, hebben het mogelijk gemaakt het sociaal protocol in het Verdrag op te nemen en de medebeslissing ook in sociale aangelegenheden toe te passen. Wij moeten nu ook voor het Parlement een rol in de sociale dialoog opeisen. Het voorstel om de sociale partners van de nieuwe kandidaat-lidstaten aan de sociale dialoog te laten deelnemen is interessant. Ik dank de heer Peter dat hij daarover heeft gesproken. Ik feliciteer hem met zijn voortreffelijk verslag.

Boogerd-Quaak
Voorzitter, de sociale dialoog is in feite een kwestie van een aantal partijen. In dit geval de Europese overheid en de sociale partners. Ik denk dat wij zaken aan de sociale partners moeten overlaten die zij zelf kunnen regelen. Wij zullen dan als liberale fractie ook zeker een aantal amendementen niet steunen die ervan uitgaan dat wij moeten voorschrijven wat de sociale partners zelf kunnen regelen in CAO-verband, en dat hoeft wat de liberalen betreft zeker niet altijd op Europees niveau. Dat wil niet zeggen dat wij geen vertrouwen hebben in een sociale dialoog. Dat hebben wij wel. Zeker in het kader van de werkgelegenheidstop die er aan zit te komen.
Dan kom ik bij de heikele kwestie die hier al door diverse collega's aan de orde is gesteld en dat is het feit dat er nog steeds drie partners zijn in de sociale dialoog en dat het midden- en kleinbedrijf nog steeds ontbreekt. Nu had ik altijd gedacht dat als wij dat nu maar in voldoende mate aankaarten als leden van het Europees Parlement, dat dan wel in orde komt.
Ik ben ondertussen drie jaar lid van het Europees Parlement. Ik ben drie jaar bezig een lans te breken voor het midden- en kleinbedrijf en het midden- en kleinbedrijf zit nog steeds niet als erkende partner in die sociale dialoog.
Collega's, commissaris, dit kan niet langer het geval zijn. Het sluit de werknemers uit die in die sector werken. In feite moeten wij met elkaar constateren dat UNICE een steeds teruglopende groep van werknemers vertegenwoordigt omdat een steeds grotere groep werknemers onder het midden- en kleinbedrijf valt. Laten wij daar nu eens naar kijken en niet alleen naar de groten in deze dialoog.

Elmalan
Mijnheer de Voorzitter, na Amsterdam is, op impuls van de Franse regering, het debat over de sociale aangelegenheden en de werkgelegenheid geopend. Wij vinden dat zeer belangrijk. De enige munt en het stabiliteitspact, die onze fractie met klem van de hand wijzen, zijn echter in tegenspraak met het sociaal protocol en het hoofdstuk over de werkgelegenheid in het Verdrag.
De sociale dialoog is een belangrijk element van het sociale en solidaire Europa dat wij voor de burgers van de Europese landen tot stand willen brengen. Wij zijn uiteraard voorstander van de versterking en uitbreiding van die sociale dialoog, die op vele terreinen al positieve resultaten heeft opgeleverd.
Toch mag men bij die sociale dialoog bepaalde vakbonden niet discrimineren. De verwijzing naar het criterium van de representativiteit op het niveau van de Europese Unie, zoals de heer Peter in herinnering heeft gebracht, maakt het evenwel mogelijk bepaalde organisaties uit te sluiten van de onderhandelingen en raadplegingen waarin het sociaal protocol voorziet en ze uit de overlegorganen te weren omdat ze, zoals bepaalde vakbonden in Frankrijk, geen lid zijn van Europese structuren.
De gerechtvaardigde wens om op Europees niveau een sociale regelgeving tot stand te brengen moet leiden tot een democratisch proces dat de diversiteit, de fundamentele rechten en de relevante overeenkomsten van de Internationale Arbeidsorganisatie respecteert. Die overeenkomsten bepalen dat de werknemers het recht hebben met de werkgevers over de arbeidsvoorwaarden en sociale garanties te onderhandelen. In die overeenkomsten staat ook uitdrukkelijk dat de werknemers mogen kiezen aan wie ze de uitoefening van dat recht toevertrouwen. Hoe kan men de legitimiteit van in de Europese Unie gesloten akkoorden en hun acceptatie door de betrokken burgers garanderen als de representatieve nationale vakbonden, waaraan de burgers de verdediging van hun belangen hebben toevertrouwd, niet ten volle bij de onderhandelingen worden betrokken? Dat is onze democratische visie op de sociale dialoog, waarbij men niemand mag discrimineren of uitsluiten. Om het offensief van de werkgevers en sommige regeringen tegen de sociale verworvenheden en rechten van de werknemers te pareren moeten ook alle communautaire richtlijnen betreffende sociale aangelegenheden de eerbiediging van de overeenkomsten van de Internationale Arbeidsorganisatie garanderen, expliciet voorzien in het behoud van de gunstigste bepalingen voor de werknemers die in de lidstaten gelden en bijdragen tot de bevordering van de sociale rechten in alle lidstaten.

Holm
Mijnheer de Voorzitter, er is veel veranderd sinds de sociale dialoog in 1985 werd ingevoerd. De omstandigheden zijn heel anders dan die van toen. Op het gebied van de arbeidsmarkt zijn er nu ongeveer 20 miljoen werklozen en op sociaal gebied zijn er, volgens de Commissie, meer dan 50 miljoen armen in de EUlanden.
Men kan wel zeggen dat de economische strategie van de EU, die zich veel te veel heeft beperkt tot en toegespitst op inflatiebestrijding en prijsstabiliteit, een complete mislukking is geworden. Feitelijk is dit beleid eerder negatief geweest voor een stabiele ontwikkeling van terreinen als werk, lonen, sociale zekerheid en milieu-investeringen. Deze terreinen zijn minstens zo belangrijk voor de economische en sociale stabiliteit. Daarom is het nu zaak om de sociale dialoog op gang te brengen, met als belangrijkste aandachtspunt het werkgelegenheidsbeleid. Dereguleringen en eisen aan flexibiliteit en aanpassing mogen niet leiden tot afkalving van werknemersrechten en van onderlinge en collectieve overeenkomsten.
Er liggen goede ideeën over bijv. arbeidstijdverkorting, die zijn verwezenlijkt door bijvoorbeeld de auto-industrie in Duitsland bij Volkswagen, en binnen de overheidssector en bij ondernemingen in mijn land, Zweden. Gemeenschappelijke overeenkomsten hebben daar geleid tot reductie van de arbeidstijd zonder, of met een kleine, loonsverlaging. Arbeidstijdsverkorting schept nieuwe banen, blijkt uit berekeningen van onder andere de organisatie Alternatieve Europese economen. Afhankelijk van de omvang van de arbeidstijdverkorting zou deze kunnen leiden tot 5-10 miljoen nieuwe banen in de EU-landen.
Anders dan de rapporteur geloof ik dat het noodzakelijk is om de sociale dialoog te verbreden, willen wij onze krachten kunnen tonen. De dialoog moet niet alleen, zoals wordt voorgesteld, het midden- en kleinbedrijf omvatten, maar ook andere organisaties, bijvoorbeeld Europese netwerken voor werklozen, zoals wij van de Fractie De Groenen hebben voorgesteld in amendement nr. 5. Ik vraag de collega's dan ook dit te steunen.

Amadeo
Mijnheer de Voorzitter, de sociale dialoog op Gemeenschapsniveau verloopt niet altijd op even duidelijke wijzen. Menigmaal blijkt dat de interprofessionele dialoog en de sectorale dialoog gevormd worden door comités en studiegroepen, gelijk opgaande dus met de basisprincipes en voornaamste elementen die het bijzondere karakter uitmaken van dat soort samenspraak. Thans vinden wij in het kader van de sociale protocol andere, recent ingestelde structuren en procedures die een vast onderdeel zijn geworden van de voorbereiding van de Europese regelgeving.
Het verslag waar wij ons vandaag over buigen legt terecht het accent op de werkgelegenheid en het scheppen van nieuwe arbeidsplaatsen alsook op de noodzaak om verplaatsing van bedrijven buiten de Unie weg te bannen. Naar ons gevoel moeten de organisaties van de sociale partners in kennis gesteld worden van de sociale dialoog, en daarbij zal men zich steeds systematischer moeten wenden tot de informatieloketten van de Commissie, het Europese Fonds voor verbetering van werk- en levensomstandigheden, maar vooral het in Florence gevestigde Europees Centrum voor arbeidsrelaties. Het openen van de sociale en communautaire dialoog voor de meest representatieve verenigingen in de Unie en het opvoeren van de sectorale dialoog in de overheidssector zijn prioriteiten waar de Commissie duidelijk het accent op heeft gelegd.
Wij kijken positief aan tegen insluiting van het sociaal protocol in het nieuwe Verdrag en zijn ook voor uitbreiding van de medebeslissingsprocedures tot sociale vraagstukken, afhankelijk van de samenwerking, maar wij hopen tezelfdertijd dat de sociale dialoog in ruimere zin terugkomt in de medebeslissingsprocedures, zoals voorzien door het Verdrag.

Cabezón Alonso
Mijnheer de Voorzitter, de weg naar echte collectieve onderhandelingen op Europees niveau is nog lang. We moeten eerst nog vooruitgang boeken bij de organisatie en zelfs inzake de vaststelling van wat onder sociale dialoog op Europees niveau verstaan wordt opdat de invloed ervan merkbaar wordt in de ontwikkeling van de interne markt, opdat de sociale weerslag merkbaar wordt en in het algemeen blijkt uit de tenuitvoerlegging van alle communautaire beleidslijnen. Het proces van de overdracht van gedeelde bevoegdheden naar de Europese Unie is niet gepaard gegaan met de ontwikkeling van de belangrijke rol van de sociale gesprekspartners.
Deze kwestie roept niet weinig vragen op en wij hebben naar enkele van deze vragen geluisterd. Ze stelt problemen inzake de representativiteit van wat onder gesprekspartners verstaan wordt, het kader van de sectoriële dialoog, het onderscheid tussen overleg en onderhandelingen, het bindende karakter van de akkoorden, de compatibiliteit van de dialoog en onderhandelingen met de eigenlijke wetgevende activiteit enz.
In 1985 is een begin gemaakt met de sociale dialoog en we moeten die verder blijven ontwikkelen omdat nog onvoldoende vooruitgang geboekt is. De noodzaak om deze sociale dialoog te steunen ligt vervat in het Verdrag betreffende de Europese Unie en de jongste herziening in Amsterdam. Wat echter nodig, en misschien wel dringend is, is de organisatie van de procedures opdat de resultaten zo goed mogelijk zouden zijn. De sociale dialoog kan problemen oplossen in bepaalde richtlijnen die worden overwogen of besproken; de sociale dialoog kan en moet problemen oplossen inzake de regelgeving voor verschillende economische sectoren; de sociale dialoog is het beste instrument om de arbeidsrelaties en de arbeidsvoorwaarden te regelen. De sociale dialoog vormt een actief werkgelegenheidsbeleid. Daarom moeten werkgevers en werknemers, bij monde van hun representatieve organisaties, de belangrijke rol, die zij op nationaal vlak spelen, overplanten naar het Europese niveau en op Europees niveau veel actiever zijn bij de toepassing van communautaire maatregelen en acties voor werk.
Ik feliciteer de rapporteur en ik vraag jullie steun voor zijn uitstekende en precieze verslag. Ik vraag ook jullie steun voor het standpunt dat hij inzake de amendementen inneemt.

Pirker
Mijnheer de Voorzitter, alle deelnemers aan dit debat zijn het er volgens mij over eens dat de sociale dialoog alleen kan functioneren als de representativiteit gegarandeerd is en als alle deelnemers aan de sociale dialoog op nationaal niveau elkaar dus ook op Europees niveau opnieuw ontmoeten. Dat is vooral belangrijk als de Europese Unie communautaire maatregelen ook op nationaal niveau wil doen toepassen. Daarvoor heeft ze partners nodig die bereid zijn dat te doen. Dat kan alleen als die partners representatief zijn.
Aan de hand van het voorbeeld van Oostenrijk zou ik u willen laten zien dat die representativiteit niet overal bestaat. De heer Menrad heeft daarop terecht al gewezen. In Oostenrijk vindt men de Wirtschaftskammer, die daar het midden- en kleinbedrijf, de handel en het ambacht vertegenwoordigt, niet op Europees niveau terug. Daar is de ondernemersvereniging in het kader van de UNICE de partner in de sociale dialoog. De CAO-afsluitende partner in Oostenrijk vindt men op Europees niveau dus niet terug. Wij staan hier voor een dilemma. Vele ondernemers zijn hier niet vertegenwoordigd, en omgekeerd kan de Europese Unie haar belangen in Oostenrijk niet passend verdedigen. Dat kan evenwel veranderen. Ik heb op paragraaf 17 amendement 2 ingediend. Ik vraag daarvoor uw steun, want daardoor kunnen wij de CAO-afsluitende Oostenrijkse Wirtschaftskammer op basis van een uitzondering bij de sociale dialoog betrekken.

Lindqvist
Mijnheer de Voorzitter, de EU heeft veel te veel aandacht besteed aan economie, de EMU, de convergentie-eisen en de nakoming van allerlei regels, in plaats van iets te doen aan het allergrootste vraagstuk binnen de EU dat om een oplossing vraagt, namelijk de werkloosheid. Daarom is het van belang dat er meer druk wordt uitgeoefend om dit vraagstuk prioriteit te geven op alle niveaus. Dit verslag is een stap in die richting.
De dialoog moet primair worden gevoerd met de sociale partners, op nationaal niveau en natuurlijk ook op Europees niveau. De grootste vooruitgang kan echter worden geboekt tussen partijen op kleinschalig, lokaal niveau, zonder Europese of nationale inmenging. Die weg moet men gaan.
Dit verslag stelt ook eisen aan de samenwerking tussen de comités op EU-niveau en de nieuwe comités die door de Raad zijn ingesteld. Dat is een heel goede zaak. Een ideeënbank die wordt ontwikkeld door de landen, de sociale partners en ook door de EU vóór de conferentie in Luxemburg, zou een manier kunnen zijn om allerlei goede voorstellen uit te werken om ons grootste probleem op te lossen.

González Álvarez
Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, ik deel de bezorgdheid van de rapporteur -en ook van de rapporteur voor advies van de Commissie economische en monetaire zaken en industriebeleid- wanneer hij zijn bezorgdheid uit opdat de sociale dialoog niet als buffer en schokdemper dient voor de communautaire instellingen en regeringen voor de schokgolven die de toepassing van sommige economische beleidslijnen soms veroorzaakt.
Ik deel ook de bezorgdheid van de rapporteurs en een aantal andere collega's opdat de kleine en middelgrote ondernemingen voldoende vertegenwoordigd zouden zijn bij de onderhandelingen, aangezien zij 85 % of meer van de communautaire werkgelegenheid scheppen. En opdat de onderhandelingen zich niet alleen zouden toespitsen op het scheppen van werk maar ook op het behoud van bestaande banen. Wij herinneren ons nog allemaal het gebrek aan sociale dialoog toen Renault besliste zijn vestiging in Vilvoorde te sluiten en 3.000 banen verloren gingen. Vandaag nog dreigde de Amerikaanse multinational Electrolux met een verlies van 20.000 banen in Europa: een deel ervan zou verloren gaan in Alcalá de Henares in Spanje, een land met een werkloosheid van 20 %.
Daarom moet in de onderhandelingen niet alleen aandacht besteed worden aan het scheppen van nieuwe banen maar ook aan het behoud van de bestaande werkgelegenheid. Misschien zal een goede gedragscode deze dialoog met de multinationals bevorderen zodat zij niet zomaar 20.000 banen kunnen schrappen in Europa zonder dat dit enige gevolgen voor henzelf heeft.
Daarnaast moeten ook de vrouwen vertegenwoordigd zijn in deze sociale dialoog maar natuurlijk speelt hier niet alleen het voluntarisme van het Europees Parlement. Zoals we gezien hebben in de gedragscode voor gelijke beloning die is aangenomen, leidt de afwezigheid van vrouwen er immers toe dat zij niet dezelfde loonniveaus kunnen halen en dat het verschil in beloning in vele landen van de Europese Unie nog altijd 20 à 30 % bedraagt.
We moeten ook rekening houden met het voorstel van het comité van wijzen, dat wordt voorgezeten door mevrouw Pintassilgo, opdat de Gemeenschappen overleg plegen met de sociale partners met het oog op de concrete toepassing van de fundamentele sociale rechten. Mijns inziens is dit een belangrijk ogenblik in de opbouw van Europa. Voor sommigen was de Top van Amsterdam een teleurstelling en een mislukking omdat onvoldoende aandacht besteed is aan de sociale samenhang en het scheppen van werkgelegenheid. Wij weten dat er een Top komt in Luxemburg maar in het licht van wat de heer Juncker ons onlangs in de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken gezegd heeft, vrezen wij ten zeerste dat, als er geen financiële middelen uitgetrokken worden om werk te scheppen, de Top niet krachtdadig genoeg zal zijn om de werkgelegenheid te scheppen waaraan wij allen behoefte hebben.

Skinner
Mijnheer de Voorzitter, ik dank de heer Peter voor het harde werk dat hij inzake dit verslag verricht heeft en dat, zoals wij in de commissie weten, niet zonder moeilijkheden verlopen is. Hij heeft echter uitstekend werk geleverd en wij maken heel wat vorderingen.
Nooit voordien is de sociale dialoog, en zeker het behoud ervan, zo belangrijk geweest. Wij kunnen vaststellen hoe de sociale dialoog in vele opzichten bedreigd wordt door mensen die mijns inziens anarchie in de arbeidsrelaties verkiezen. Als we naar de zaak-Renault kijken, lijkt het erop of men het idee van de sociale dialoog wilde testen, een sociale dialoog die misschien nog nooit zo erg op de proef gesteld is. Maar het ziet er ook naar uit dat de enige echte industriële, economische en sociale vooruitgang die over de jaren geboekt is, gebaseerd was op een duurzame en echte relatie en de betrekkingen die op de arbeidsplaats bestaan. Niet de ingebeelde relaties, niet die welke gewoon lijken te ontstaan wanneer handelsblokken samenkomen maar die welke bestaan omdat vakbondsmensen en echte ondernemingen, die onderhandelen op de arbeidsplaats, deze relatie onderhielden en deze ervaring konden benutten aan de onderhandelingstafel. Deze economische eenheden moeten inderdaad hun relatie op dit Europese niveau nog altijd behouden; alvast op het vlak van de representativiteit hebben de sleutelorganisaties, die actief zijn op de werkplaats, een rol op lange termijn gespeeld en bijgedragen tot de versterking van de bestaande sociale dialoog.
Alleen die organisaties die voldoen aan de criteria die de Commissie oorspronkelijk heeft vastgelegd mogen verwachten dat ze hierbij betrokken zullen worden. Organisaties van het midden- en kleinbedrijf hebben hier wel degelijk een rol te spelen en zij moeten natuurlijk een grotere toegang krijgen en hier meer bij betrokken worden, maar niet alleen omdat kleine ondernemingen de sociale wetgeving wensen te verwerpen. Zij moeten als echte partners rond de tafel plaatsnemen.
Nu Midden- en Oost-Europa enorm aan belang winnen, overwegen wij ook heel terecht hen het statuut van waarnemer te geven en hen hierbij te betrekken zodat een effectief proces van veranderingen en aanpassingen mogelijk wordt. Wij kunnen ook terecht stellen dat wij voordien heel weinig betrokkenheid van het Verenigd Koninkrijk kenden in de sociale dialoog. Dat is nu veranderd. De heer Macartney is aangesteld tot minister voor de sociale dialoog en het is niet meer dan normaal en terecht dat ik dat hier vermeld.
De heer Peter streeft terecht ook naar hervormingen in het Permanent Comité voor arbeidsvraagstukken en een grotere rol voor het Europees Parlement. Mijnheer de commissaris, ik zou u een vraag willen stellen. Wat weten wij in het kader van de sociale dialoog af van de arbeidsrelaties overal in de Europese Unie en welke bijzondere waarborgen en institutionele instrumenten hebben wij nodig om de vooruitgang van de arbeidsrelaties overal in de Europese Unie te waarborgen?

Thyssen
Voorzitter, het feit dat in het verslag expliciete en specifieke aandacht gaat naar de KMO juich ik toe. Alleen gaat noch het verslag noch de mededeling van de Commissie ver genoeg. De betekenis van de KMO voor het sociaal-economische Europa hoef ik hier niet meer toe te lichten. Ik ga er vanuit dat u, collega's, en u ook, commissaris, intussen ervan overtuigd bent dat het schaalverschil van de KMO ten overstaan van grote ondernemingen op sommige terreinen ook een beleidsdifferentiatie veronderstelt.
De behoeften van de KMO vallen niet altijd samen met die van grote ondernemingen en dat is de reden waarom vele KMO ervoor kiezen zich onderling te verenigen. Dat is ook de reden waarom wij voor de specifieke, representatieve vertegenwoordiging van de KMO in de sociale dialoog een plaats moeten opeisen, althans als wij de sociale dialoog de grootst mogelijke legitimiteit willen geven.
Niet alleen representativiteit maar ook dekkingsgraad van wie aan de dialoog participeert, is in deze context belangrijk. De KMO moeten als zodanig kunnen deelnemen en dan niet alleen aan de consultatie maar ook aan de concertatie die leidt tot sociale akkoorden die achteraf bindend verklaard kunnen worden. Over de noodzakelijke deelname van de KMO aan concertatie en collectieve akkoorden wordt in het verslag helaas gezwegen. Dat is een spijtige zaak die kan gecorrigeerd worden wanneer amendement 4 goedgekeurd wordt. Mijn fractie hoopt dat dit gebeurt en hoopt vooral ook op een initiatief ter zake van u, mijnheer de commissaris.

Carlsson
Mijnheer de Voorzitter, de Commissie wil komen tot een herziening van de sociale dialoog. Uitstekend! Dat is om verschillende redenen nodig, onder andere omdat wij een snel veranderende arbeidsmarkt kennen en omdat de grenzen tussen werknemers en werkgevers vervagen en steeds meer mensen voor zichzelf beginnen. Velen, vooral jongeren, voelen niet dezelfde betrokkenheid bij de vaak collectivistische en hiërarchische arbeidsmarktorganisaties. Wil men het werkloosheidsprobleem op kunnen lossen, dan moet de arbeidsmarkt worden hervormd. Dan is een structuur nodig waarin verandering wordt gestimuleerd, en die ruimte geeft aan individuele en lokale oplossingen.
Mijnheer de Commissaris, geachte collega's. In onze verdere discussie rond de herziening van de sociale dialoog moeten de volgende uitgangspunten worden gehanteerd: effectiviteit, beperkingen, transparantie en openheid, maar ook representativiteit en legitimiteit. Binnen de democratische besluitvormingsprocessen van de EU moeten de sociale partners volgens mij beslist geen speciale positie krijgen. Verder is het van buitengewoon groot belang dat democratisch gekozen politici, niet in de laatste plaats op nationaal niveau, niet afzien van de moeilijke taak om opnieuw de voorwaarden te scheppen voor een goed functionerende arbeidsmarkt.

Mann, Thomas
Mijnheer de Voorzitter, interprofessioneel, in raadgevende comités en sectoraal, met andere woorden op verschillende economische terreinen, draagt de sociale dialoog in belangrijke mate bij tot het vinden van doeltreffende oplossingen voor de werkgelegenheid, het creëren van nieuwe banen en de participatie van de vrouwen. De sociale consensus is voor Europa een belangrijke troefkaart, ook voor de dringend noodzakelijke investeringen.
Ten aanzien van de globalisering van de economie, waarvoor velen doodsbang zijn, moeten de arbeidsregels worden aangepast zonder ze overboord te werpen, moeten wij in onderling overleg onze maatschappij hervormen en samen de sociale afbraak verhinderen. Samenwerking is het enige goede antwoord op de op dit ogenblik welig tierende conflictstrategieën. Zoals de heer Peter duidelijk heeft aangetoond, moet de sociale dialoog dus worden versterkt.
Mijnheer Flynn, de Commissie moet evenwel voor daadwerkelijk raadgevende comités zorgen. Daarom zijn onverwijld en systematisch hoorzittingen en een thematische coördinatie nodig. De sociale partners moeten zich openstellen. Bijgevolg moeten de drie grote koepelorganisaties met de vertegenwoordigers van het midden- en kleinbedrijf worden aangevuld, zowel met betrekking tot de raadplegingen als de onderhandelingen. Daarbij moeten ook de structuren in de toekomstige lidstaten van de Europese Unie worden betrokken. De sociale dialoog moet op de toekomst worden gericht. Inhoudelijk is het belangrijkste punt zeker het werkgelegenheidsbeleid. Er moet echter ook worden onderhandeld over de terreinen waarop de Gemeenschap bevoegd is, vooral na de invoeging, met de instemming van alle vijftien lidstaten, van het werkgelegenheidshoofdstuk, het sociaal protocol en het handvest van de grondrechten van de werknemers in het EU-Verdrag. Wie de sociale markteconomie wil, streeft naar allianties, bondgenootschappen voor arbeid in de regio's en sectoren en een permanente dialoog met de sociale actoren.

Flynn
Mevrouw de Voorzitter, ik wil iedereen danken die tot het debat heeft bijgedragen. De sociale dialoog heeft de jongste jaren natuurlijk een bloeiperiode gekend en heeft nu een cruciale fase in zijn ontwikkeling bereikt. De sociale partners spelen een steeds belangrijker rol in de ontwikkeling van het Europese sociale beleid en de dialoog zal zeker nog belangrijker worden aangezien de sociale partners een sleutelrol moeten spelen bij de verdere uitwerking van de conclusies die in Amsterdam bereikt zijn. Maar de mededeling over de ontwikkeling van de sociale dialoog op Gemeenschapsniveau, die de Commissie in september van vorig jaar heeft goedgekeurd, vroeg een eerlijke herwaardering van alle aspecten van de sociale dialoog door alle betrokken partijen. Op grond van de discussie en de opmerkingen die deze mededeling heeft losgemaakt, en waarvan uw verslag een belangrijk onderdeel is, zal de Commissie een tweede mededeling opstellen en, naar ik hoop, voor het einde van dit jaar goedkeuren. Dit document zal de rol en de werkwijzen van de toekomstige sociale dialoog vastleggen.
Ik wil bij het begin twee opmerkingen maken. Eerst en vooral wil ik jullie danken omdat jullie zich ingezet hebben om jullie standpunten nu al voor te leggen zodat wij hiermee ten volle rekening kunnen houden wanneer wij starten met de opstelling van de tweede mededeling. Ten tweede wil ik de rapporteur, de heer Peter, de volledige Commissie werkgelegenheid en de andere bevoegde commissies feliciteren met de grondige analyse die zij van dit complexe onderwerp gemaakt hebben en hen danken voor de steun die zij aan de standpunten terzake van de Commissie gegeven hebben.
De Intergouvernementele Conferentie heeft natuurlijk verdere ontwikkelingen inzake de sociale dialoog aangegeven en hoewel ik het nog een beetje te vroeg vind om het resultaat al grondig te bespreken wil ik toch al een aantal korte opmerkingen maken.
Eerst en vooral zal de sociale dialoog worden opgenomen in het Verdrag, zoals wij allen wensten en nu dan ook van harte toejuichen. En het Verenigd Koninkrijk heeft een einde gemaakt aan zijn opting out . Ten tweede wordt het medebeslissingsrecht op een aantal belangrijke gebieden uitgebreid. En ten derde ligt er een nieuwe klemtoon op de werkgelegenheid, is een volledig nieuw hoofdstuk aan dit onderwerp gewijd en een uitdrukkelijke rol weggelegd voor de sociale partners. Ik ben het volledig eens met wat mevrouw Van Lancker gezegd heeft. Wij moeten de productiviteit van de Europese Unie zeker verhogen maar ik zou tot mevrouw Van Lancker zeggen dat dit moet gebeuren via flexibiliteit die gekoppeld is aan werkzekerheid. Ik denk dat de werkgelegenheidsstrategie die op de Top van Amsterdam besproken is en die het voorwerp zal uitmaken van een Top later dit jaar, niet nog maar een verklaring is maar zich duidelijk zal verbinden tot positieve actie, die op nationaal en Gemeenschapsniveau moet worden genomen om meer banen te scheppen.
Ik wil mevrouw Van Lancker er terloops ook op wijzen dat ik verwacht dat de collectieve arbeidsovereenkomst inzake deeltijds werk, die door de sociale partners is voorgesteld, nog voor het zomerreces door het college van commissarissen behandeld zal worden.
Ik wil echter ook stellen dat ik de ontgoocheling van het Europees Parlement begrijp omdat het in het nieuwe Verdrag geen directe inspraak gekregen heeft inzake de aanneming van wetgeving die gebaseerd is op collectieve arbeidsovereenkomsten. Ik deel jullie ontgoocheling aangezien de Commissie op de Top geijverd heeft voor een dergelijk recht voor het Parlement. Wij moeten natuurlijk het Verdrag toepassen zoals het door de lidstaten gesloten is maar ik ben bereid een aantal praktische modaliteiten te bespreken om in de toekomst informatie uit te wisselen en met jullie van gedachten te wisselen. Mijns inziens is dit de belangrijkste opmerking die de heer Peter in zijn bijdrage gemaakt heeft. Ik heb mijn diensten al gevraagd dit verder te onderzoeken en, mijnheer Peter, ik zal erop toezien dat hierbij rekening gehouden wordt met de opmerkingen die u bij de inleiding van uw verslag gemaakt heeft.
Wat het verslag zelf betreft, ben ik van oordeel dat het een goed evenwicht tussen de verschillende belangen biedt wanneer het de sociale partners oproept tot een verruiming van de sociale dialoog maar uitdrukkelijk hun autonomie respecteert. Heel wat leden hebben hier vanavond de kwestie van de representativiteit en in het bijzonder de vertegenwoordiging van de kleine en middelgrote ondernemingen in de sociale dialoog benadrukt. De Commissie heeft altijd een onderscheid gemaakt tussen raadpleging en onderhandelingen. Zij beklemtoont dat zij naar een zo ruim mogelijke raadpleging streeft maar nooit afwijkt van het principe dat onderhandelingen moeten steunen op de wederzijdse erkenning van de gesprekspartners.
Ik sta volledig achter de oproepen in het verslag voor een effectievere dialoog op alle niveaus. Ik vind vooral de volgende oproepen voor acties om dat doel te bereiken bijzonder interessant: de oproep om het belang van de sociale dialoog in de gehele Commissie te bevorderen maar waarbij de coördinatie toch in handen van DG V blijft. Vervolgens de vraag om meer belang te hechten aan de sectoriële sociale dialoog. Ik ben het volledig met jullie eens dat Europa hier met talrijke problemen kampt die opgelost kunnen worden. Dan is er ook de oproep tot hervormingen in het Permanent Comité voor arbeidsmarktvraagstukken, waaraan ik heel veel belang hecht. Dit is mijns inziens nog belangrijker geworden in het licht van de hoge prioriteit die in het nieuwe Verdrag en het nieuwe hoofdstuk inzake werkgelegenheid aan de strijd voor werk is toegekend.
Tenslotte wil ik u nogmaals danken voor uw verslag, dat ons zal helpen om de beste manieren aan te geven om de sociale dialoog te versterken en die nauwer te koppelen aan de inspanningen om de communautaire doelstellingen te bereiken, in het bijzonder werkgelegenheid en economische groei.
De heer Skinner heeft mij een concrete vraag gesteld en ik wil hier graag op antwoorden. Hij heeft gevraagd hoeveel wij afweten van de sociale dialoog in alle lidstaten van de Europese Unie. Ik kan jullie zeggen dat wij over heel wat informatie over alle aspecten van de sociale dialoog beschikken, die voor ons verzameld en bijgewerkt wordt door het Waarnemingscentrum voor Arbeidsrelaties, dat in Dublin gevestigd is en beheerd wordt door de Europese Stichting voor de verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden. Als jullie ook maar enige informatie wensen van dit Waarnemingscentrum voor Arbeidsrelaties, wil ik jullie die heel graag verschaffen.

Rübig
Mevrouw de Voorzitter, ik zou de heer Flynn willen vragen of er een concrete datum is. Wanneer staat de sociale dialoog de volgende keer, bijvoorbeeld bij DG V, op de agenda?

De Voorzitter
Mijnheer Flynn, voor ik u de gelegenheid bied deze vraag te beantwoorden, verleen ik mevrouw Boogerd-Quaak nogmaals het woord. Wellicht kunt u hun vragen dan samen beantwoorden.

Boogerd-Quaak
Voorzitter, de commissaris kondigt een tweede mededeling aan, maar als de tweede mededeling net zo vaag blijft als de eerste mededeling en het antwoord van de commissaris op de betrokkenheid van het midden- en kleinbedrijf dan doen wij hier dus geen stappen voorwaarts. Ik ga buitengewoon teleurgesteld het reces in als niet juist de overheid een impasse doorbreekt die de sociale partners zelf kennelijk niet wensen te doorbreken.

Flynn
Mevrouw de Voorzitter, ik wil mevrouw Boogerd-Quaak erop wijzen dat onze eerste mededeling een raadplegend document was. Wij hebben dus alle standpunten verzameld zodat we konden nagaan welke de beste manier was om verder te werken. De tweede mededeling zal in de te verwachten richting gaan en concrete acties voorstellen om vooruitgang te boeken inzake de sociale dialoog, met alles wat nodig is voor de toekomst. Daar zal dus in de tweede mededeling voor gezorgd worden.

Rübig
Mevrouw de Voorzitter, ik had gevraagd of er al een concrete datum is waarop de sociale dialoog, bijvoorbeeld bij DG V, de volgende keer op de agenda staat.

Flynn
Mevrouw de Voorzitter, DG V besteedt voortdurend - bijna wekelijks - aandacht aan de sociale dialoog en is betrokken bij alle voorbereidingen voor alle discussies en evaluaties inzake de sociale dialoog. Als de heer Rübig een bepaald punt in verband met de sociale dialoog met mij wenst te bespreken, wil ik hem graag persoonlijk spreken. Maar ik moet zeggen dat DG V een aanzienlijk deel van zijn tijd aan de bevordering van de sociale dialoog besteedt.

Wijziging van het Financieel Reglement
De Voorzitter
Aan de orde is het verslag (A4-0217/97) van de heer Sarlis, namens de Commissie begrotingscontrole, over het voorstel voor een verordening (Euratom, EGKS, EG) van de Raad (COM(96)0351 - C4-0497/96-96/0189(CNS)) tot wijziging van het Financieel Reglement van 21 december 1977 van toepassing op de algemene begroting der Europese Gemeenschappen.

Sarlis
Mevrouw de Voorzitter, het verslag waarover we ons thans buigen, betreft het voorstel van de Commissie voor een verordening van de Raad tot wijziging van een aantal bepalingen van het Financieel Reglement dat van toepassing is op de algemene begroting van Europese Gemeenschappen.
De wijzigingen die de Commissie voorstelt vormen het zogenaamde zevende amendementenpakket, dat tot doel heeft het financieel beheer van de communautaire middelen door de Gemeenschapsinstellingen doorzichtig en doeltreffend te maken en de verantwoordelijkheid van de instellingen op een duidelijke en ondubbelzinnige manier vast te leggen. De voorstellen van de Commissie, die in de goede richting gaan, zijn ingegeven door en werken binnen het kader dat is vastgelegd door het Programma van de Commissie voor de verbetering van het financieel beheer - SEM 2000 - dat, zoals bekend, door het Parlement werd goedgekeurd. De amendementen van zowel de Commissie als het Parlement gaan uit van de problemen met het financieel beheer van de Gemeenschapsmiddelen - vooral die voor de sector toerisme - alsmede van de vaststelling dat sommige bepalingen van het Financieel Reglement tekortkomingen vertonen en achterdeurtjes openhouden, zodat het onduidelijk is wat de instellingen zich op dit vlak precies mogen veroorloven.
Het Parlement stelt in zijn verslag niet alleen amendementen voor op de door de Commissie ingediende tekst, maar suggereert ook wijzigingen aan bepalingen van het Financieel Reglement waar de Commissie in haar voorstel geen aandacht voor heeft. Voorts dringt het - als het ware van ambtswege - aan op de toevoeging van enkele nieuwe bepalingen aan dit reglement, waardoor zijn voorstellen voor het eerst verder gaan dan die van de Commissie. Alvorens in te gaan op de belangrijkste amendementen van het Parlement, dank ik de leden van de Commissie begrotingscontrole die - ongeacht hun politieke overtuiging - tot de verbetering van onze voorstellen hebben bijgedragen. Mijn dank gaat ook uit naar het secretariaat van onze commissie, alsmede naar de Commissiediensten waarmee ik als rapporteur heel nauw en harmonisch heb samengewerkt en die alles in het werk hebben gesteld om het Financieel Reglement te verbeteren.
Ik wil het nu hebben over enkele amendementen van het Parlement, in de eerste plaats het amendement op artikel 22, lid 4, vierde alinea (nieuw) van het Financieel Reglement waarin een strengere regeling voor het delegeren wordt voorgesteld. Daar het onderhavig Commissievoorstel zal uitmonden in een wetgevingstekst, moeten we vermijden dat het bepalingen betreffende de delegatie en subdelegatie van de bevoegdheid tot uitvoering van de begroting bevat die tot onzekerheden en betwistingen leiden, zoals dat in het verleden het geval was voor het toerisme. Het Parlement stelt trouwens nog een tweede amendement op artikel 22 voor waarin het aandacht besteedt aan de voorschriften voor toeleverings- en onderaannemingscontracten. Een ander belangrijk amendement betreft de beperking van het recht van het hoogste gezag om over de weigering van het visum van de financieel controleur heen te stappen. Zoals bekend wordt het recht van het hoogste gezag om over een visumweigering heen te stappen alleen opgeheven in gevallen waarin de beschikbaarheid van de kredieten in het geding is. Met dit amendement wordt hier een nieuw geval aan toegevoegd: het hoogste gezag kan niet over de visumweigering heenstappen in gevallen waarin de juistheid van de aanwijzing op de begroting in het geding komt.
Ik wil het nog hebben over het amendement waarmee in het Financieel Reglement het algemeen beginsel wordt vastgesteld dat de bevoegdheden die de instellingen krachtens de Verdragen en overeenkomstig het acquis communautaire hebben om contracten te sluiten, niet worden gedelegeerd of overgedragen aan derde personen of diensten buiten de communautaire instellingen. Dat betekent dat de instellingen van de Europese Gemeenschap - het Parlement, de Commissie en de Raad - of hun diensten aan personen en diensten die niet tot die instellingen behoren, niet de bevoegdheid kunnen verlenen om de voorwaarden van overeenkomsten vast te stellen. Mevrouw de Voorzitter, tenslotte dank ik nogmaals al degenen die tot het onderhavig voorstel voor een verordening en dit verslag hebben bijgedragen.

Colom i Naval
Mevrouw de Voorzitter, zoals de rapporteur gezegd heeft, is deze wijziging van het Financieel Reglement het gevolg van de conclusies van de tweede fase van het programma SEM 2000 voor de verbetering van het financiële beheer door de Commissie.
Het Parlement heeft zich al in november 1996 in het algemeen over deze tweede fase uitgesproken en wij hebben in zekere zin de grote krachtlijnen terzake aangegeven. Bij de opstelling van dat verslag, waarvoor ik rapporteur was, heb ik al een beter inzicht in de problematiek gekregen, zodat ik nu des te beter het enorme werk kan waarderen dat onze rapporteur geleverd heeft. Als we eerlijk willen zijn, zal mijns inziens niemand de rapporteur benijden voor het werk dat hij terzake heeft moeten leveren. Dit is een heel grondig en ik moet zeggen ietwat saai en ondankbaar verslag maar het is wel heel belangrijk. Het bouwt verder op de positieve en, algemeen gezien, goede basis van de voorstellen van de Commissie. Het gaat hier om amendementen op andere amendementen, om amendementen die dan weer een eerder geamendeerde tekst rechtzetten enz. en dit vereist een grondige juridische kennis.
Naar mijn mening is het globale resultaat evenwichtig. Wij juichen het toe dat de rapporteur de meeste socialistische amendementen heeft overgenomen en juichen ook zijn ruimdenkendheid toe. Ik wil hem dan ook zeggen dat wij geen problemen ten gronde hebben met zijn standpunt, ook al zullen bij de stemming misschien een aantal kleine verschillen blijven bestaan. Het streven naar perfectionisme heeft soms tot licht verschillende versies geleid maar ik beklemtoon dat wij het ten gronde met hem eens zijn.
Van onze bijdrages, die aanvaard zijn door de rapporteur, wil ik de teksten beklemtonen die problemen van belangenvermenging willen vermijden, aangezien dit een steeds weerkerend probleem is bij het beheer van een aantal programma's. Nog geen uur geleden hebben wij bij de stemming over het verslag van de heer Fabra Vallés kunnen zien tot welke problemen een onvoldoende regelgeving terzake kan leiden. Wij zijn dan ook van mening dat de teksten, die wij uiteindelijk hebben kunnen opstellen, heel opportuun zijn.
En onze andere bijdrage die ik wil onderstrepen is de correcte tenuitvoerlegging van een systeem van steekproeven bij het verlenen van kwijting. Hier moeten we stellen dat de Commissie zich naar onze mening een overdreven vrijheid veroorloofd heeft. Wij begrijpen dat steekproeven nodig zijn om het beheer te bevorderen maar wij kunnen geen carte blanche geven.
Ik zou ook willen beklemtonen wat de rapporteur zopas gezegd heeft. Het Parlement gaat in dit voorstel verder dan de Commissie maar dat komt omdat het voorstel van de Commissie beperkt is. Ik wil de commissaris er tevens op wijzen dat wij de voorstellen tot wijziging van het Financieel Reglement altijd in stukken en brokken ontvangen. Wij zouden dan ook willen weten of de Commissie in het kader van een intern werkschema over een gedetailleerd programma beschikt van de verschillende etappes en van de verschillende pakketten die zij ons wil zenden. Wij weten al dat we geen nieuwe gedragscode kunnen opstellen en wij begrijpen dat jullie ons pakketten ter verbetering moeten blijven zenden maar wij zouden toch ook graag het verdere werkprogramma van de Commissie kennen, als zij dit al heeft opgesteld. Zoniet vragen wij dat de Commissie zo'n werkprogramma opstelt en dat zij ons meedeelt welke delen wij achtereenvolgens zullen ontvangen.

Brittan, Sir Leon
Mevrouw de Voorzitter, ik wil eerst en vooral antwoorden op de vraag die de heer Colom i Naval zopas gesteld heeft. Ik beschik niet over een globaal plan voor de toekomst maar ik zal zijn suggestie overmaken aan mijn collega's die terzake bevoegd zijn. Ik wil de grondige analyse van ons voorstel toejuichen en de heer Sarlis en de heer Dell'Alba, de rapporteur voor advies van de Begrotingscommissie, feliciteren.
Het onderhavige voorstel tot wijziging van het Financieel Reglement wil een juridisch kader creëren voor een aantal belangrijke hervormingen in het financiële beheer, die wij in het kader van het SEM 2000-initiatief willen doorvoeren. Zo worden in dit voorstel cruciale onderwerpen behandeld als een beter beheer van bestaande financiële toezeggingen en een grondiger controle van het werk dat bij de tenuitvoerlegging van de communautaire activiteiten aan externe bureaus wordt uitbesteed. Ook de Rekenkamer heeft deze de afgelopen twee jaar beklemtoond in het kader van haar jaarverslagen over de communautaire begroting.
De Commissie en het Parlement zijn het volledig eens over het grootste deel van dit uitgebreide voorstel. Ik wil dan ook geen misleidende indruk geven door mij te concentreren op de geschilpunten maar ik kan niet anders. Het is mijn plicht even in te gaan op de punten waarover wij van mening verschillen.
Amendement 7 betreft artikel 22, lid 4, en er wordt een vierde alinea toegevoegd inzake het recht van elke instelling om - zoals de sprekers gezegd hebben - de bevoegdheid tot uitvoering van de begroting overeenkomstig de interne voorschriften van de instelling te delegeren naar directeurs-generaal en in bepaalde gevallen naar andere ambtenaren.
Ik wil beklemtonen dat deze specifieke clausule uitsluitend de delegatie van bevoegdheden binnen de instellingen betreft en dus niet aan externe organen of bureaus. Ik wil ook vermelden dat de subdelegatie aan medewerkers niet informeel gebeurt maar via formele documenten die ondertekend worden door de desbetreffende directeurgeneraal, die zelf de volledige verantwoordelijkheid op zich neemt voor elke subdelegatie van de bevoegdheden die de instellingen naar hem gedelegeerd hadden. Teneinde het formele karakter nog te versterken, zoals overigens passend en terecht is in zo'n geval, wordt een dubbel van elke subdelegatie naar de Rekenkamer gezonden.
Omwille van operationele redenen en opdat zij haar taak zou kunnen verrichten, moet de Commissie, die 98 % van de begroting uitvoert, bevoegdheden kunnen delegeren naar 500 of meer ambtenaren en sommigen van hen zullen onvermijdelijk een zekere discretionaire bevoegdheid uitoefenen namens hun instelling. Het zou niet echt praktisch of kostenbesparend zijn om alle gedetailleerde besluiten over de uitvoering van de begroting op het hoogste niveau van de instellingen te weerhouden. Wij kunnen dan ook moeilijk de alinea aanvaarden die amendement 7 aan artikel 22 wil toevoegen en die stelt dat "de delegatie van de bevoegdheid tot uitvoering van de begroting nooit betrekking kan hebben op de uitoefening van een discretionaire bevoegdheid in het kader van een communautaire politiek" . Het gebruik van discretionaire bevoegdheden klinkt alsof ambtenaren enorme bevoegdheden krijgen. Een aantal zaken waarover zij moeten beslissen valt inderdaad onder het woord discretionair maar het is eigenlijk een heel technische en gedetailleerde kwestie. Wij zijn daarentegen wel van oordeel dat zo'n bepaling wenselijk is inzake de delegatie van bevoegdheden naar een extern bureau. Dit geval wordt behandeld in amendement 20 inzake artikel 55, lid a, dat de Commissie aanvaardt.
Dan zou ik het nu even willen hebben over amendement 17 dat artikel 39, tweede en derde alinea betreft en de bevoegdheid van elke instelling om over de weigering van een visum voor de begrotingstransactie door de financieel controleur heen te stappen. Momenteel geldt deze bevoegdheid van de instelling niet in gevallen waarin de beschikbaarheid van de kredieten in het geding is. Het Parlement heeft voorgesteld hier nog twee beperkingen aan toe te voegen: eerst en vooral wanneer het punt volgens de financieel controleur op de verkeerde begrotingslijn is ingeschreven en ten tweede wanneer een richtlijn inzake openbare werken of diensten niet wordt nageleefd.
De Commissie erkent volledig het belang van een goede financiële discipline inzake deze bijkomende punten. De Commissie is echter van oordeel dat de financieel controleur zich in dergelijke gevallen objectief moet kunnen uitspreken en het visum moet kunnen weigeren. Vervolgens moet de instelling in het licht van het besluit van de financieel controleur haar verantwoordelijkheid nemen en de ontstane situatie rechtzetten en alle mogelijke vorderingen van derde partijen regelen. Dit zijn besluiten die de instellingen nemen maar zij moeten hierbij natuurlijk rekening houden met de beschikbare kredieten en deze besluiten meedelen aan de Rekenkamer. Wij zijn dan ook van oordeel dat de tekst van de herziening in deze vorm behouden moet blijven.
De nog enkele resterende punten zijn van technischer aard. Amendement 6 betreft een eerder voorstel tot wijziging van het Financieel Reglement in het EOGFL- afdeling Garantie, dat binnenkort door de Raad als een belangrijk punt zal worden goedgekeurd. Amendement 12 bevat een zin betreffende de nieuwe aanwending van BTW die van de lidstaten gerecupereerd wordt maar die lijkt niet te rijmen met de nieuwe benadering van de BTW, die in amendementen 11 tot en met 17 is vastgelegd en waarover, naar ik begrepen heb, overeenstemming bestaat.
Amendement 21 betreft offerteaanvragen en wil dat kandidaten van bij aanvang en op straffe van uitsluiting alle in de offerteaanvragen van aanbiedingen vereiste gegevens verstrekken. Als deze bepaling strikt wordt toegepast, zouden mogelijk goede kandidaten misschien uitgesloten worden omwille van minder belangrijke technische redenen.
Wat amendementen 13, 15 en 19 betreft, de Commissie kan het principe aanvaarden van amendementen die het recht van de financieel controleur versterken om bij de verlening van een visum voor kredieten voor toezegging en betaling in bepaalde gevallen gebruik te maken van steekproeven. Wij zijn echter van oordeel dat de bestaande regeling al verenigbaar is met het gebruik van steekproeven en bijgevolg zouden deze amendementen de bestaande praktijk enkel bevestigen. Wij zouden ook een aantal wijzigingen aan de formulering van dit amendement willen voorstellen en ook aan de gedetailleerde bepalingen inzake de goedkeuring van betalingsverplichtingen in artikel 38, lid 1.
Dit is een uitgebreid en ingewikkeld voorstel met tal van amendementen en we moeten ervoor zorgen dat het niet buiten proportie raakt. Wij hebben dus een akkoord bereikt over alle belangrijke punten en zijn het slechts oneens over twee belangrijke en drie technische punten en één punt ter verduidelijking.
Ik wil nogmaals de waardering van de Commissie uitspreken voor de nauwe en snelle samenwerking met de parlementaire commissies over dit voorstel. Wij zijn van plan om na het zomerreces een herzien voorstel voor te leggen.

Sarlis
Mevrouw de Voorzitter, ik dank eens te meer de leden waarmee ik in de Commissie begrotingscontrole heb samengewerkt en die in belangrijke mate tot de samenstelling van dit wetgevingsvoorstel hebben bijgedragen. Mijn dank gaat ook uit naar commissaris Brittan en collega Colom i Naval die aan het debat over de wijziging van het Financieel Reglement hebben deelgenomen. Ik kom tussenbeide om er nogmaals op te wijzen dat de problemen met MED en het toerisme vooral het gevolg waren van onduidelijke artikels in het Financieel Reglement. Alleen als we de desbetreffende bepalingen verduidelijken, zullen we niet langer met die problemen geconfronteerd worden. Zij die voor de vaststelling van de voorschriften van het Financieel Reglement bevoegd zijn, moeten er zich derhalve van bewust zijn dat deze niet tot aberraties en onregelmatigheden mogen leiden en daarom zo ondubbelzinnig mogelijk moeten zijn. Dat is de reden waarom onze commissie het amendement over de delegatie en subdelegatie van de bevoegdheid tot uitvoering van de begroting heeft ingediend - zodat we betreuren dat de Commissie het nut ervan in twijfel trekt.
Het Parlement is ook van oordeel dat in het Financieel Reglement - en de desbetreffende verordening - het algemeen beginsel moet worden vastgelegd dat de bevoegdheden van de instellingen om contracten te sluiten niet mogen worden overgedragen aan derde personen, wat onder meer inhoudt dat ambtenaren de hen gedelegeerde bevoegdheden niet naar eigen goeddunken kunnen aanwenden - waarbij zij opgemerkt dat het Financieel Reglement de Commissie hoe dan ook de gelegenheid biedt om overeenkomstig de in artikel 139 bedoelde uitvoeringsvoorschriften de discretoire bevoegdheid nauwkeuriger te omschrijven en op de praktische problemen af te stemmen.

De Voorzitter
Sir Leon Brittan, ik dank u.
Het debat is gesloten.
De stemming vindt morgen te 9.00 uur plaats.

Financiële controle op de verrichtingen
in het kader van de structuurfondsen
De Voorzitter
Aan de orde is het verslag (A4-0230/97) van de heer Colom I Naval, namens de Commissie begrotingscontrole, over het document van de Commissie (C4-0246/97) betreffende de financiële controle op de verrichtingen in het kader van de structuurfondsen - netto financiële correcties.

Colom i Naval
Mevrouw de Voorzitter, dames en heren, ik vrees dat mijn verslag, om zo te zeggen, vrij onopgemerkt voorbij zal gaan en mijn vrees neemt nog toe wanneer ik zie hoe weinig afgevaardigden nog aanwezig zijn in deze schitterende vergaderzaal. Dit is merkwaardig want dit verslag zal, wanneer het volgende maand tot een nieuwe regelgeving voor de Commissie leidt, zeker de krantenkoppen halen wanneer deze voor het eerst wordt toegepast. De dag dat een lidstaat ten onrechte ontvangen middelen zal moeten terugbetalen, zal alvast de pers van dit land en mogelijk ook van andere lidstaten deze zaak zonder enige twijfel uitgebreid behandelen, zeker in de economische katern. Dit is dan ook één van die schijnbaar technische verslagen die echter een praktische en reële rol spelen bij de uitvoering van een uiterst belangrijk deel van de communautaire begroting.
Het verslag dat ik vandaag namens de Commissie Begrotingscontrole mag voorleggen is tevens een voorbeeld van de relaties die tussen het Parlement en de Commissie moeten bestaan. Ik zeg dit omdat de Commissie wettelijk niet verplicht is ons hierover te raadplegen. Ik wil dit beklemtonen. Dit is een daad van politieke erkenning voor de activiteit en de bevoegdheid van het Parlement. Tegelijk moet ik zeggen dat het Parlement en de Commissie een gedragscode ondertekend hebben, die inhield dat dit automatisch zou gebeuren en dit heeft zijn voor- en nadelen gehad.
We hebben dit akkoord uiteindelijk als het ware uit de brand moeten slepen en er is een klein geschil geweest in onze bilaterale betrekkingen, met een positief resultaat voor de Commissie begrotingscontrole en een negatief voor de Commissie regionaal beleid.
Ik wil hiermee uitleggen waarom de voorzitter van de Commissie regionaal beleid en ikzelf als rapporteur besloten hebben een gezamenlijk amendement te onderschrijven, dat eraan herinnert dat dit punt was opgenomen in de gedragscode. Ik kan dan ook nu al stellen, mevrouw de Voorzitter, dat ik het als rapporteur uiteraard eens zal zijn met dit amendement, ook al is dit indertijd niet behandeld in de Commissie regionaal beleid.
Ten gronde is het de bedoeling het principe van de financiële correcties voor de rekeningen van het EOGFLGarantie, dat al vele jaren van kracht is, ook toe te passen op andere delen van de communautaire begroting. Het Parlement heeft hier meermaals om verzocht, de laatste keer met nog meer nadruk naar aanleiding van mijn verslag over SEM 2000, dat in november jl. is goedgekeurd. Wij hebben gevraagd dat dit principe zou worden uitgebreid maar men heeft ons geantwoord dat dit heel moeilijk en misschien wel onmogelijk was. In deze vruchtbare dialoog die wij daarna met de Commissie gehad hebben en die wij hebben kunnen ontwikkelen in wat de zogenaamde groep van permanente vertegenwoordigers van de ministers van Financiën genoemd wordt, die door twee commissarissen wordt voorgezeten en waarin ik dit Parlement vertegenwoordigde, zijn wij tot het besluit gekomen dat deze kwestie wel degelijk kon worden ontwikkeld en verbeterd en dat niets dit in de weg stond. Daarom besloot de Commissie dat dit voor einde juli moest worden goedgekeurd. Wij moeten morgen dan ook zeker en vast dit verslag goedkeuren zodat het Parlement een standpunt ingenomen heeft voor de Commissie het hoofdstuk definitief afsluit.
Wij weten sinds vele jaren hoe de financiële correcties werken in het kader van het EOGFL-Garantie. In elke lidstaat wordt een orgaan aangesteld dat verantwoording moet afleggen tegenover de Commissie, de uitbetalende organen moeten worden gehomologeerd enz. In het structuurbeleid waren deze mechanismen eerlijk gezegd niet erg duidelijk. Op welke grondslagen konden we steunen? Natuurlijk artikel 23 en 24 van de verordening betreffende de coördinatie van de fondsen.
Tot op heden zijn deze twee artikels nooit gebruikt voor een stelselmatige kwijtingsprocedure of voor occasionele financiële correcties in het kader van de structuurfondsen, zij het gebonden aan een aantal gedetailleerde voorwaarden. Waarom? Ongetwijfeld omwille van een aantal politieke en technische redenen. Ik zou durven zeggen -ik weet dat de lidstaten zich hierover zullen beklagen- dat er niet de minste politieke bereidheid aanwezig was in de Raad, ook al is de Raad daarna de eerste om van de daken te schreeuwen dat hij een doeltreffende, eerlijke, strenge en zuinige administratie wil. Wanneer het echter om het geld van de structuurfondsen ging, verkoos de Raad de andere kant op te kijken.
In het licht van deze houding van de Raad valt het te begrijpen dat ook de Commissie niet enthousiast was om deze kwestie aan te pakken. SEM 2000 heeft als katalysator gewerkt en wij hebben ervoor gezorgd dat deze politieke bereidheid nu wel aanwezig is.
Anderzijds waren artikel 23 en 24 misschien niet al te duidelijk en dit leidde tot moeilijkheden bij de toepassing. Nu stelt de Commissie dat op grond van artikel 23 en 24 echt financiële correcties mogelijk zijn, zoals wij altijd al gezegd hebben. Meer nog, zij stelt dat de bestaande jurisprudentie in het kader van het EOGFL-Garantie -een aantal zaken zijn immers voor het Europees Hof van Justitie gebracht- haar al een voldoende rechtsgrond biedt en dat zij dan ook een pragmatische procedure voor de financiële correctie van de rekeningen van de structuurfondsen kan instellen zonder dat hiervoor de rechtsgrond gewijzigd hoeft te worden.
Zoals wij stellen in ons voorstel, kunnen wij deze pragmatische benadering als proef, als experiment aanvaarden maar wij zijn van oordeel dat de juridische opbouw van het voorstel vrij zwak is en dat wij die op middellange termijn en op grond van de opgedane ervaringen zullen moeten verbeteren en vervolledigen.
Ons inziens hoeven wij geen echt exhaustieve verordening uit te werken maar ze moet toch iets vollediger zijn dan de huidige. Wij moeten de Commissie de middelen geven voor controle in de landen die de structuurfondsen uitvoeren. De structuurfondsen worden vooral uitgevoerd door de nationale of deeladministraties, door lokale en regionale overheden, door de Länder enz. en wij moeten de bevoegdheden terzake van de Commisie versterken. Dames en heren, ik wil mijn toespraak niet nodeloos rekken maar wil toch nog zeggen dat wij het voorstel van de Commissie, opdat de correcties met terugwerkende kracht zouden worden toegepast, als incorrect beschouwen. Het gaat hier niet om sancties. Als het sancties zouden zijn, kunnen er verzachtende omstandigheden zijn of kan worden nagegaan hoeveel de boete precies bedraagt. Maar daar gaat het hier niet om: wij stellen een boekhoudkundige procedure in die een momentopname van de toestand geeft en ons inziens mag deze procedure dan ook geen terugwerkende kracht hebben.

Berend
Mevrouw de Voorzitter, ik zou zowel het ene als het andere willen doen en ook voor de Commissie regionaal beleid enkele opmerkingen willen maken. In 1995 werden in het totaal voor ongeveer 21 miljard ecu betalingen uit de structuurfondsen verricht. Zoals uit het zevende jaarverslag over de structuurfondsen blijkt, werden door de bevoegde Directoraten-Generaal regionaal beleid en begrotingscontrole in het totaal 220 controles uitgevoerd, 134 door regionaal beleid, 80 door begrotingscontrole.
Men zou kunnen zeggen dat dit onvoldoende is. De diensten van de Commissie kunnen echter ook niet elk met EU-middelen ondersteund project controleren. De belangrijkste opdracht, namelijk onregelmatigheden verhinderen of opsporen, moet in het kader van het partnerschap door de lidstaten worden uitgevoerd. Daar door fraude elk jaar honderden miljoenen ecu voor de begroting verloren gaan, moeten zwakke plekken evenwel worden opgespoord en weggewerkt. Vandaag zie ik drie zulke zwakke plekken.
In de eerste plaats zijn er de organisatorische problemen bij de Commissie. Tussen de voornoemde directoratengeneraal rijst het probleem dat de resultaten van de financiële controle niet of te laat aan de bevoegde instanties worden meegedeeld. In de tweede plaats blijven de lidstaten zelf in gebreke. Zolang geld uit Brussel niet even zorgvuldig als nationaal belastinggeld wordt aangewend zal elke controle ondoeltreffend zijn. De afwending van hun doel van middelen uit de structuurfondsen moet in de lidstaten even hard worden aangepakt en gestraft als fraude met nationale subsidies.
Een derde zwakke plek is het ontbreken van een afdoende wettelijke regeling inzake financiële correcties. Wij hebben wel de artikelen 23 en 24 van de coördinatieverordening, maar die werden nog nooit als grondslag voor financiële correcties gebruikt. Ik ben het eens met de rapporteur die een stevig wettelijk kader eist. Reeds in zijn kwijtingsbesluit voor het begrotingsjaar 1995 heeft het Europees Parlement in de rubriek "kwijting aan de structuurfondsen" een duidelijke rechtsgrondslag geëist. Als lid van de Commissie regionaal beleid ben ik er mij van bewust dat wij een grote verantwoordelijkheid voor de doelmatige aanwending van een derde van de budgettaire middelen van de EU dragen. Die middelen moeten dienen om de economische en sociale cohesie te versterken en mogen door een ondoeltreffend beheer of fraude niet zinloos of nutteloos worden verspild. Ik stem in met het document SEM 2000, met document 3 van de Commissie en met de conclusies van de rapporteur.

Virrankoski
Mevrouw de Voorzitter, de structuurfondsen hebben een steeds groter aandeel in de uitgaven van de communautaire middelen. Op dit moment vormen ze al de op een na omvangrijkste begrotingspost op de begroting van de Europese Unie en beginnen ze de grens van 40 procent te naderen. In de toekomst zal het aandeel van de structuurfondsen alleen nog maar groeien, zoals we gisteren bij de presentatie van Agenda 2000 konden constateren, omdat er van de structuurfondsen ongeveer 2 miljard markka wordt overgeschreven naar de afdeling garantie van het oriëntatie- en garantiefonds voor de landbouw, om op soortgelijke wijze besteed te worden, terwijl het financieringsniveau van de structuurfondsen op de begroting even hoog blijft, namelijk 0, 46 procent van het BNP. De lidstaten staan voor de taak om deze middelen te benutten.
De heer Colom I Naval heeft uitstekend werk verricht bij het opstellen van het verslag en het schetsen van de problemen die optreden bij het besteden van de middelen van de structuurfondsen. Het grootste deel van de middelen van de structuurfondsen wordt besteed met behulp van programma's die in Brussel door verschillende DG's worden beheerd. Dit versnipperde beheer bemoeilijkt een zakelijke controle van de financiering. Enerzijds is de besteding van de middelen in de lidstaten toevertrouwd aan verschillende beheerders en ook nog op een regionaal versnipperde manier. Om deze reden is het moeilijk om controle uit te oefenen op de besteding van de middelen. Door dit alles bestaat er in veel opzichten onduidelijkheid over de wijze waarop de middelen zijn besteed. Anderzijds worden de middelen van de structuurfondsen in kleine hoeveelheden op verspreide wijze besteed in verschillende maatschappelijk sectoren, wat het controleren van de bestedingen nog verder bemoeilijkt.
De structuurfondsen vormen echter voor de Europese Unie en de lidstaten een soort van vertrouwenskwestie. Ze zijn gericht op het bevorderen van de samenhang en de gelijkwaardigheid tussen de regio's. Daarom zijn precieze netto-correcties, zoals de Commissie voorstelt, een hachelijke zaak. Deze zouden daarom, zoals de rapporteur stelt, een adequate juridische grondslag moeten hebben en goed te plannen en vast te stellen moeten zijn. Alleen op die manier kan zowel voor de lidstaten en voor de burgers als voor de Europese Unie een goede rechtsbescherming gewaarborgd worden.
Mevrouw de Voorzitter, ik hecht mijn goedkeuring aan dit verslag.

Holm
Mevrouw de Voorzitter, het is natuurlijk belangrijk dat de financiële controle van de activiteiten van de structuurfondsen plaatsvindt. Daarom is het goed dat wij dit document van de Commissie hebben gekregen. Ik ben ook ingenomen met het verslag dat de heer Colom i Naval heeft geschreven.
De lidstaten zijn verantwoordelijk voor de controle, opdat er geen fraude plaatsvindt. Het is dan ook van belang dat wij de lidstaten wijzen op deze procedure, zodat wij niet meer in de krant hoeven te lezen over allerlei soorten fraude.
Er is misschien echter niet alleen een financiële controle van de structuurfondsen nodig. Te vaak horen wij of lezen wij in de krant dat door de structuurfondsen gesubsidieerde projecten hebben geleid tot effecten waarvoor de subsidie absoluut niet was bedoeld. Wat is bijvoorbeeld de invloed van de structuurfondsen op de milieudoelstelling die wij zelf in de EU hebben geformuleerd en in het Europees Parlement hebben vastgesteld?
Ook de omgekeerde situatie komt echter voor. Er zijn lidstaten die geen gebruik maken van hun recht op de structuurfondsen, en er zijn middelen die onaangeroerd blijven, doordat het moeilijk is om aan informatie te komen, doordat velen die informatie niet begrijpen en doordat alles moet worden aangevraagd in Brussel. Dat maakt de bureaucratie afschrikwekkend, en dat zou daarom binnen afzienbare tijd moeten veranderen. Ten slotte: dank aan de heer Colom i Naval voor dit verslag!

Brittan, Sir Leon
Mevrouw de Voorzitter, ook ik wil de heer Colom i Naval danken voor het werk dat hij inzake deze kwestie verricht heeft.
De actiemaatregelen die de Commissie op het vlak van financiële controle genomen heeft en die de steun van dit verslag gekregen hebben, zijn tweeërlei. De Commissie stelt eerst en vooral een verordening voor op grond van artikel 23 van de verordening betreffende de structuurfondsen, die de minimumvereisten voor controles door de lidstaten in de structuurfondsen wil preciseren. En ten tweede heeft de Commissie een aantal richtsnoeren aan haar diensten overgemaakt inzake de criteria om netto financiële correcties aan te brengen krachtens artikel 24 van de verordening inzake de structuurfondsen. De ontwerpverordening verduidelijkt dus de voorschriften voor beheer en controle die al voorzien zijn in de verordening inzake de structuurfondsen. Wij willen dan ook geen nieuwe regels vastleggen of de creatie van nieuwe structuren eisen maar enkel de aard en de omvang van de controles preciseren die nodig zijn opdat de aangewezen autoriteiten in de lidstaten kunnen bevestigen dat de acties goed beheerd en gecontroleerd worden en de uitgaven gerechtvaardigd zijn.
De ontwerpverordening verduidelijkt met name de aard van de bevestiging die de lidstaten moeten geven. De richtsnoeren voor netto financiële correcties zijn volgens de Commissie het logische uitvloeisel van de geldende bepalingen van de belangrijkste verordening inzake de structuurfondsen en ze vergen dan ook geen bijkomende rechtsgrond. Maar de Commissie zal de werking van de richtsnoeren over een jaar evalueren en nagaan of wijzigingen nodig zijn in de belangrijkste verordening inzake de structuurfondsen voor de periode vanaf 2000.
Intussen zullen wij het Europees Parlement volledig op de hoogte houden van de toepassing van de bepalingen van artikel 24 in specifieke gevallen, die overigens in volledig overleg met de lidstaten verloopt.

De Voorzitter
Sir Leon Brittan, ik dank u.
Het debat is gesloten.
De stemming vindt morgen te 9.00 uur plaats.
(De vergadering wordt te 19.55 uur gesloten)

