Jaarverslag van de ECB voor 2009 - Jongste ontwikkelingen met betrekking tot de internationale wisselkoersen (debat) 
De Voorzitter
Aan de orde is de gezamenlijke behandeling van:
het verslag van de heer Balz, namens de Commissie economische en monetaire zaken, over het jaarverslag 2009 van de Europese Centrale Bank, en
de verklaring van de Commissie over de jongste ontwikkelingen met betrekking tot de internationale wisselkoersen.
Burkhard Balz
Mijnheer de Voorzitter, er is net al verzocht om wat stiller te zijn, misschien kunnen de collega's zich daar ook aan houden.
Geachte dames en heren, mijn verslag gaat vandaag in essentie over de prestaties van de Europese Centrale Bank in 2009, dus in een tijd waarin de economische, financiële en in toenemende mate ook de politieke acties grotendeels gedomineerd werden door de economische en financiële crisis. De crisis, die aanvankelijk louter een financiële crisis was, breidde zich uit en omvatte in een tweede golf ook de hele reële economie. De economische activiteit ging wereldwijd achteruit en dalende belastinginkomsten en door de crisis veroorzaakte stijgende sociale uitgaven leidden tot een groeiende schuld in de overheidsbegrotingen. Aanvullende maatregelen voor economisch herstel droegen ook bij aan de schuldenlast. Ten gevolge van deze hogere schuldenlast hebben regeringen in de hele Europese Unie uitgebreide bezuinigingspakketten vastgesteld. Deze pakketten waren volgens mij ook noodzakelijk en in veel gevallen hadden ze er zelfs al eerder moeten komen. De handelingsmogelijkheden van de desbetreffende regeringen werden hierdoor echter beperkt.
Ondanks het in de tweede helft van 2009 begonnen herstel van de economische activiteit dreigde de financiële en economische crisis zich daarna in 2010, in het spoor van een derde golf, te verbreden tot een officiële schuldencrisis. Dit gevaar is volgens mij nog niet geweken. Het geval van Ierland heeft ons er de laatste dagen maar al te duidelijk aan herinnerd dat het probleem van de te grote schuldenlast in de lidstaten nog geenszins is opgelost en daarom ben ik het ook met de heer Van Rompuy eens dat afschaffing van de euro onbespreekbaar is. Maar dat is de huidige situatie en mijn verslag gaat nu eenmaal over 2009 en dan kan gezegd worden dat de ECB gepast en zelfs goed op de uitdagingen heeft gereageerd. De maatregelen zijn grotendeels succesvol gebleken en hebben veel financiële instellingen van de ondergang gered. De liquide middelen van de financiële instellingen zijn echter niet altijd volledig aan de reële economie doorgegeven, zodat het hele herstelpotentieel van de maatregelen niet volledig kon worden benut.
Aangezien het bij deze maatregelen om uitzonderlijke stappen ging, is het van essentieel belang dat de maatregelen nu volgens een zorgvuldige planning voorzichtig worden afgebouwd. De problemen in Griekenland en andere eurolanden zijn misschien ten dele aan omstandigheden in de landen zelf te wijten, maar ze hebben ook principiële problemen van de Economische en Monetaire Unie blootgelegd. De grondbeginselen van het stabiliteits- en groeipact zijn geschonden. We merken hier nu de gevolgen van, ook in Ierland. Deze schendingen moeten nu uit de weg worden geruimd en nieuwe overtredingen moeten worden voorkomen. Het stabiliteits- en groeipact moet worden versterkt en de Economische en Monetaire Unie moet evenwichtiger worden.
Door het gebrek aan integratie van economisch beleid in de monetaire unie waren in het verleden aanzienlijke economische onevenwichtigheden tussen de landen van de eurozone mogelijk en hierdoor bleef het eurogebied verstoken van een van tevoren vastgesteld mechanisme voor crisismanagement. Om een nieuwe crisis te voorkomen, zal de eurozone deze onevenwichtigheid moeten oplossen. Door een structureel hervormingsproces en een herziening van de financieel-politieke regelruimte kan de eurozone echter uiteindelijk worden versterkt. De kwestie van de onafhankelijkheid van de Europese Centrale Bank zal ook een wezenlijk aspect vormen van een nieuw economisch beheer, vooral met betrekking tot de pas opgerichte Europese Raad voor Systeemrisico's. Daarom zal het Parlement zijn controlerende taak met betrekking tot de prestaties van de ECB ook in de toekomst zeer serieus nemen.
Ik ben er absoluut van overtuigd dat de Europese Unie en het eurogebied een oplossing voor deze crisis zullen kunnen vinden en hier zelfs sterker uit te voorschijn kunnen komen. We moeten de komende maanden echter de juiste lessen uit de gebeurtenissen trekken. Dit is een grote uitdaging, maar de Europese Unie heeft in haar geschiedenis tot nu toe steeds bewezen dat zij zich het best heeft ontwikkeld, wanneer zij met uitdagingen werd geconfronteerd. Deze crisis biedt daarom ook een kans die we moeten benutten.
Ten slotte wil ik alle schaduwrapporteurs van de andere fracties bedanken voor de bijzonder aangename en constructieve samenwerking bij dit verslag. Ik denk dat dit geen vanzelfsprekendheid is, maar het moet hier worden benadrukt.
Jean-Claude Trichet
president van de ECB. - (FR) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer Balz, geachte parlementsleden, ik heb het voorrecht, zoals het Verdrag voorschrijft, het jaarverslag van de Europese Centrale Bank over 2009 aan u te presenteren. Daar de planning dit jaar enigszins in de war is gestuurd, met name door de Europese verkiezingen, heb ik in maart jongstleden gesproken over het vorige jaarverslag. Het is derhalve de tweede keer dit jaar dat ik het woord voer tot het Parlement.
Ik wilde om te beginnen zeggen hoe blij ik ben met de steun die wederom tot uiting is gebracht door de ontwerpresolutie van het Europees Parlement waarin wordt gepleit voor periodieke hoorzittingen voor de Commissie economische en monetaire zaken en, meer in het algemeen, voor handhaving van nauwe betrekkingen met de Europese Centrale Bank. Dit doet me des te meer deugd, daar het Europees Parlement dit jaar op zeer overtuigende wijze heeft aangetoond het hogere Europese belang te kunnen en willen behartigen, hetgeen met name blijkt uit het pakket betreffende het financieel toezicht.
(DE) Ik zal u allereerst een kort overzicht geven van de monetaire maatregelen die tijdens de financiële en economische crisis door de ECB zijn genomen. Ik wil ook, voorbij de crisistijd, terugblikken naar de eerste twaalf jaar van de ECB. Ten slotte wil ik ingaan op de dringendste uitdagingen die ons in 2011 te wachten staan.
(EN) Mijnheer de Voorzitter, laat ik eerst de maatregelen noemen die tijdens de crisis zijn genomen.
2009 was een heel moeilijk jaar voor het monetair beleid van de ECB. Het jaar begon met een ernstige, wereldwijde economische recessie, na de uitbraak van de financiële crisis in het najaar van 2008. In deze situatie van gematigde inflatiedruk hebben we ons beleid van verlaging van onze belangrijkste tarieven voortgezet. Globaal hebben we in een periode van slechts zeven maanden - tussen oktober 2008 en mei 2009 - onze basisherfinancieringsrente met 325 basispunten naar beneden bijgesteld. Dit heeft onze basisherfinancieringsrente op 1 procent gebracht.
Om te waarborgen dat huishoudens en bedrijven in de eurozone zouden profiteren van deze zeer gunstige financieringsvoorwaarden, hebben we in 2009 ook onze versterkte kredietsteun voor banken in de eurozone voortgezet, en zelfs uitgebreid. We hebben dit gedaan in antwoord op de disfunctionele geldmarkten, die het vermogen van het monetair beleid om de vooruitzichten op prijsstabiliteit door middel van uitsluitend rentetariefbesluiten te beïnvloeden hadden verzwakt. De meest opvallende van deze uitzonderingsmaatregelen, zoals wij ze noemden, is de verschaffing van liquiditeit met volledige toewijzing via onze herfinancieringsoperaties met banken in de eurozone tegen beleenbaar onderpand en tegen de op dat moment geldende basisherfinancieringsrente voor meerdere looptijden, die veel verder ging dan de wekelijkse operaties. In 2009 hebben we ook de looptijd van onze langer lopende herfinancieringsoperatie verlengd tot één jaar. Dit waren natuurlijk zeer belangrijke besluiten.
Zoals terecht is benadrukt in uw ontwerpresolutie over het jaarverslag van de ECB, is het met deze versterkte kredietsteun gelukt om te voorkomen wat - bij waarneming van disfunctionelere spanningen - een depressie of een veel diepere recessie zou zijn geweest. Laat ik benadrukken dat al onze maatregelen volledig in overeenstemming waren met ons mandaat om te zorgen voor prijsstabiliteit op de middellange termijn voor de eurozone als geheel. Dat we erin zijn geslaagd om op geloofwaardige wijze ons mandaat te vervullen, blijkt uit de gunstige inflatievooruitzichten en de goed verankerde inflatieverwachtingen in de eurozone.
Na enkele verbeteringen in de situatie op de financiële markten in de loop van 2009, hebben zich nieuwe spanningen op de markten voorgedaan in een aantal segmenten van de obligatiemarkt in de eurozone. Aangezien het soepel functioneren van de obligatiemarkt essentieel is voor het doorgeven van de belangrijkste rentetarieven van de ECB, hebben we besloten om in te grijpen in de markten voor schuldbewijzen van de eurozone, teneinde een normalere transmissie van het monetair beleid naar de economie te helpen bewerkstelligen. Daartoe hebben we ons programma voor de effectenmarkten geïntroduceerd. Om te waarborgen dat dit programma geen gevolgen heeft voor onze monetaire beleidskoers, nemen we alle geïnjecteerde liquiditeit weer op.
Samenvattend wil ik benadrukken dat alle uitzonderingsmaatregelen die we in de periode van acute financiële spanning hebben vastgesteld, van tijdelijke aard zijn en zijn ontworpen met exit-overwegingen in gedachten. Enkele van de in 2009 en begin 2010 geïnitieerde uitzonderingsmaatregelen zijn al geleidelijk stopgezet, vanwege de verbeterde situaties in sommige financiële markten en rekening houdend met het aanhoudende herstel van de economie van de eurozone.
Ik wil kort enkele gedachten met u delen over de recente geschiedenis van de euro. Naar mijn mening zijn drie elementen fundamenteel.
In de eerste plaats heeft de ECB gedaan wat van de Bank werd verwacht volgens haar mandaat in het Verdrag, namelijk zorgen voor prijsstabiliteit. De gemiddelde inflatie in de eurozone over de afgelopen periode van bijna twaalf jaar is in feite 1,97 procent. Dit weerspiegelt volkomen onze definitie van prijsstabiliteit, namelijk ons streven om de jaarlijkse inflatiepercentages in de eurozone onder de 2 procent en op de middellange termijn in de buurt van de 2 procent te houden. In dit opzicht heeft het eurosysteem in de afgelopen twaalf jaar de stabiliteit en het vertrouwen ondersteund en heeft het dat ook in de meeste recente tijden gedaan, ondanks de problematische situatie die de mondiale financiële crisis heeft gecreëerd.
In de tweede plaats zijn de inflatieverwachtingen, zoals ik heb gezegd, stevig verankerd gebleven op niveaus die passen bij prijsstabiliteit - en dit vergroot de geloofwaardigheid van het monetair beleid van de ECB.
In de derde plaats zijn wij van mening dat dit succes is gebaseerd op de volledige onafhankelijkheid van de ECB van politieke invloed, op haar hoofdmandaat om prijsstabiliteit te bewaren en op haar transparante communicatie, in het bijzonder over de definitie van prijsstabiliteit. De twee pijlers van de monetaire strategie van de ECB maken een op de toekomst en de middellange termijn gerichte gedragslijn mogelijk, die wordt onderbouwd door een solide analytisch kader. Dat kader omvat een gedegen analyse van de monetaire en kredietontwikkelingen, rekening houdend met het monetaire karakter van inflatie op de middellange tot lange termijn.
We zijn van mening dat deze uitgebreide aanpak goed geïnformeerde en consistente besluitvorming mogelijk maakt, terwijl de aanpak toch stabiel is en verder kijkt dan de volatiliteit op korte termijn.
Over de externe dimensie van de euro wil ik alleen zeggen dat onze munteenheid zich internationaal een positie heeft verworven. In 2009 vertegenwoordigde de euro circa dertig procent van de internationale schuldbrieven en de mondiale deviezenreserves.
Nu ik het over de externe dimensie van de euro heb, wil ik ook iets zeggen over de huidige wisselkoerskwesties, wat gebieden zijn waarop ik om grote voorzichtigheid wil vragen.
Er zijn twee belangrijke onderwerpen. Het ene is de relatie tussen de belangrijkste zwevende convertibele valuta van de geïndustrialiseerde landen, zoals de dollar, de euro, de yen, het pond sterling en de Canadese dollar. Deze munteenheden zijn zwevend sinds de ineenstorting van het systeem van Bretton Woods begin jaren zeventig. Ik moet de sterke overtuiging van de internationale gemeenschap onderstrepen dat bovenmatige volatiliteit en wanordelijke bewegingen in de wisselkoersen nadelige gevolgen hebben voor de economische en financiële stabiliteit.
De ECB waardeert de recente verklaringen van de Amerikaanse autoriteiten, namelijk de Amerikaanse minister van Financiën en de voorzitter van de Fed, de Amerikaanse federale centrale bank, die opnieuw stelden dat een sterke dollar ten opzichte van de andere grote convertibele munteenheden in het belang is van de Verenigde Staten. Ik deel deze mening volledig. Een betrouwbare dollar onder de grote munteenheden van de geavanceerde economieën is in het belang van de Verenigde Staten, van Europa en van de hele internationale gemeenschap.
Het tweede onderwerp betreft de munten van opkomende markteconomieën die momenteel een overschot op hun lopende rekening hebben en wisselkoersen die onvoldoende flexibel zijn. Op dit punt is de internationale gemeenschap het erover eens - en dit is vorige week in Korea en ook door de Commissie opnieuw verwoord - dat een overgang naar meer door de markt bepaalde wisselkoersstelsels, versterking van de stabiliteit van de wisselkoersen om de onderliggende grondbeginselen te weerspiegelen, en afzien van concurrerende devaluatie van munten in het belang zijn van de betreffende opkomende economieën en van de internationale gemeenschap.
De ECB heeft altijd gezegd dat dit geen tijd is voor zelfgenoegzaamheid. Dit is nu meer dan ooit waar. De uitdagingen die voor ons liggen, zijn talrijk. Alle toepasselijke autoriteiten en ook de particuliere sector moeten hun verantwoordelijkheid volledig nemen, en dit geldt voor uitvoerende colleges, centrale banken, regelgevers, toezichthouders, de particuliere sector en de financiële sector. De huidige crisis heeft vooral duidelijk laten zien dat de tenuitvoerlegging van ambitieuze hervormingen in het economisch bestuur in het belang is van zowel de afzonderlijke landen in de eurozone als van de eurozone als geheel.
De voorstellen voor de hervorming van het economisch bestuur van de EU die voorzitter Van Rompuy naar voren heeft gebracht en die zijn goedgekeurd door de bijeenkomst van de Europese Raad van oktober 2010, vormen een verbetering van het huidige toezichtskader op Europees niveau en lijken in grote lijnen passend voor de EU-landen die geen deel uitmaken van de monetaire unie. Wat betreft de specifieke eisen van de eurozone, voldoen ze naar onze mening echter niet aan hetgeen wij noodzakelijk achten om een optimaal functioneren van de economie van de eurozone te waarborgen.
Ik ben ervan overtuigd dat het Europees Parlement Europa in de komende maanden zal helpen de benodigde grote sprong in het economische bestuur te maken. Met zijn wetgevende rol in het financieel toezicht en het Europees Comité voor systeemrisico's (ESRB) heeft het Parlement zijn vastberadenheid in belangrijke kwesties laten zien.
Ik wil deze gelegenheid benutten om u daarvoor te bedanken en om nogmaals mijn overtuiging te verwoorden dat de invloed van het Parlement doorslaggevend zal zijn in het debat over het economisch bestuur.
Een andere belangrijke uitdaging betreft de financiële regelgeving. We moeten maximaal ons voordeel doen met de lessen van de crisis en we moeten de drang tot financiële hervorming behouden. Een spoedige tenuitvoerlegging van Bazel III, waar u in uw ontwerpresolutie om heeft verzocht, is van cruciaal belang. De wetgevingsvoorstellen van de Commissie betreffende baissetransacties en OTC-derivaten zijn ook onmisbaar om het financiële stelsel transparanter en veerkrachtiger te maken.
We staan voor een beslissend jaar. In 2011 moet het herziene beheerskader worden vastgesteld en moeten diepgaande discussies plaatsvinden over het kader voor crisisbeheersing en mogelijk de invoering van de procedure voor een wijziging van het Verdrag. We moeten al deze hervormingen goed doen, om te waarborgen dat Europa als geheel en de eurozone toekomstige uitdagingen met nog meer capaciteit en overtuiging het hoofd kunnen bieden.
2011 zal ook het eerste jaar zijn van het bestaan van het Europees Comité voor systeemrisico's. Zoals is gevraagd in uw ontwerpresolutie, doen we onze uiterste best om het nieuwe orgaan te steunen. Tegelijkertijd blijven de volledige onafhankelijkheid en het hoofdmandaat van de ECB, vervat in het Verdrag van Maastricht, natuurlijk ongewijzigd, en ik heb dit punt al benadrukt in het Parlement.
We zullen ons mandaat blijven vervullen. Dit is wat het Verdrag van ons verlangt. U kunt ervan op aan dat we zullen doen wat onze medeburgers van ons verwachten.
Olli Rehn
lid van de Commissie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, ik wil eerst de rapporteur, Burkhard Balz, bedanken voor het gedegen en uitvoerige verslag over het jaarverslag 2009 van de ECB. De Commissie verwelkomt het verslag, dat de belangrijkste kwesties passend behandelt. Het verslag erkent en looft het werk dat de ECB heeft verricht om de crisis te beheersen. De Commissie deelt dit standpunt; de ECB heeft onder leiding van president Jean-Claude Trichet, in deze moeilijke situatie vaardig en met vaste hand genavigeerd.
Ik wil deze gelegenheid benutten om Jean-Claude Trichet te bedanken voor de uitstekende samenwerking en vooral voor zijn cruciale rol in deze turbulente tijden. De ECB is zowel door haar toezichtspositie als door zijn uitzonderingsmaatregelen behulpzaam geweest in de strijd om de crisis te boven te komen en dus in het leggen van de basis voor duurzame groei en het scheppen van banen.
Uw verslag benadrukt terecht dat de financiële crisis de noodzaak van versterkt economisch toezicht in de eurozone heeft aangetoond. De Commissie is het hiermee eens, en dat is precies de reden waarom we meerdere wetgevingsvoorstellen hebben ingediend om het economisch bestuur in de EU te versterken, vooral in de eurozone.
We hebben ook meerdere suggesties uit het verslag-Feio ter harte genomen om het economisch bestuur in de Unie te versterken en te verbreden. De Commissie economische en monetaire zaken heeft de voorstellen van de Commissie ontvangen en werkt momenteel hard om de ambitieuze deadline van juni volgend jaar te halen, wat ik waardeer en verwelkom.
Ik kom nu op het tweede deel van het debat, dat de jongste ontwikkelingen met betrekking tot de internationale wisselkoersen betreft. Het klopt dat de volatiliteit in de wisselkoersmarkten de afgelopen weken is toegenomen, met belangrijke verschuivingen in de waarde van grote bilaterale wisselkoersen.
De euro is sinds juni van dit jaar in waarde gestegen ten opzichte van de dollar, dankzij gunstigere gegevens over de economie van de eurozone en dankzij de verdere uitbreiding van het Amerikaanse monetaire beleid. Recenter is de euro echter iets zwakker geworden ten opzichte van de meeste andere munteenheden, omdat de waarde van de euro nadelig is beïnvloed door de toegenomen zorgen over de overheidsfinanciën van de lidstaten - vooral in Ierland. De reële effectieve waarde van de euro ligt momenteel dicht bij zijn langetermijngemiddelde, na een algemene afwaardering dit jaar vanaf een te hoog niveau eind vorig jaar. De reële werkelijke waardedaling van de euro ten opzichte van de waarde aan het begin van het jaar bedraagt circa 7 procent.
In de context van een traag herstel van de geavanceerde economieën en grote kapitaalstromen naar de opkomende economieën, hebben veel landen getracht hun munt te verzwakken of hebben zij hun toevlucht genomen tot ten minste concurrerende non-appreciatie. Het is daarom belangrijk dat de leiders op de G20-Top in Seoul vorige week heel duidelijk en krachtig hebben toegezegd zich te onthouden van concurrerende devaluaties van hun munten.
De G20-Top heeft ook afgesproken om verder te werken aan het opnieuw in evenwicht brengen van de mondiale groei. Er is een overeenkomst bereikt om te werken aan indicatieve richtsnoeren. Het is duidelijk dat flexibiliteit op het gebied van de wisselkoersen een rol moet spelen in het noodzakelijke herstel van het evenwicht, zodat de wisselkoersen economische grondbeginselen kunnen weerspiegelen, zoals is onderstreept door president Trichet. De Commissie zal deze belangrijke tak van het werk van de G20 blijven ondersteunen, en deze zal ook een van de belangrijkste aandachtsgebieden zijn van de het Franse voorzitterschap van de G20 volgend jaar.
Tot slot moet ik u informeren over een belangrijke ontwikkeling met betrekking tot de eurozone. Gisteren heeft de Raad Economische en Financiële Zaken een verzoek van de Ierse regering om financiële steun van de EU verwelkomd, en de ministers waren het met de Commissie en de ECB eens dat het gerechtvaardigd is Ierland steun te verlenen om de financiële stabiliteit in Europa te beschermen. Financiële steun van de EU kan worden verleend in het kader van een programma met strikte beleidsvoorwaarden, waarover de Commissie en het IMF, samen met de ECB, momenteel onderhandelen met de Ierse autoriteiten. Het programma zal op besluitvaardige wijze de begrotingsproblemen van de Ierse economie aanpakken en het zal ook een fonds omvatten voor potentiële toekomstige kapitaalbehoeften van de bankensector. Om de druk in de bankensector weg te nemen zal een uitgebreid pakket maatregelen moeten worden genomen, met inbegrip van 'deleveraging' en herstructurering, om te helpen waarborgen dat het Ierse bankstelsel zijn rol in het laten functioneren van de totale economie goed kan vervullen.
De technische gesprekken over een EU-IMF-programma vorderen inmiddels goed, en de onderhandelingen kunnen eind november worden afgerond. Behalve de financiering door de EU en het IMF, kan ik u melden dat ook het Verenigd Koninkrijk en Zweden hebben aangegeven dat zij bereid zijn om aan het programma bij te dragen door bilaterale leningen, wat welkom is.
Al met al zijn de besluiten van gisteren een kritische stap voorwaarts in de gezamenlijke inspanningen om de Ierse economie te stabiliseren en zo de financiële stabiliteit in Europa te beschermen.
Jean-Paul Gauzès
namens de PPE-Fractie. - (FR) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer Trichet, Commissaris, geachte collega's, ik sluit me uiteraard aan bij het koor van loftuitingen over het werk van de ECB, en ik zal niet herhalen wat mijn collega, de heer Balz, heeft gezegd of wat in de resolutie wordt gezegd. In de korte tijd die mij is gegund wilde ik alleen zeggen dat we oog moeten hebben voor onze medeburgers.
Waarom druk ik mij vandaag op deze manier uit? Omdat gisteravond op alle Franse televisiezenders een toekomstige presidentskandidaat te zien was die op theatrale wijze een biljet van tien euro verscheurde dat hij had gekopieerd en uitvergroot, en liet zien dat hij, door dat biljet te verscheuren, de oorzaak van al onze narigheid verscheurde.
Natuurlijk is dat niet waar. We moeten alleen proberen beter met elkaar te communiceren. Er is uitstekend werk verricht op het gebied van toezicht, organisatie en regulering, waarnaar u hebt verwezen, President. U weet dat u de steun van het Parlement hebt, zoals u zelf al zei. We hebben echter nog heel wat werk te doen richting onze medeburgers die de boodschappen die momenteel worden overgebracht niet begrijpen.
Elke dag lezen we in de krantenkoppen over steeds drastischere oplossingen en onwaarschijnlijke situaties, en ik kan u vertellen dat ik vrijdag, toen ik "in het veld” was - zoals dat in de politiek heet - honderd à honderdvijftig mensen heb ontmoet. Allemaal stelden ze me dezelfde vraag: wat gaat er gebeuren met de euro? De bezorgdheid die onze medeburgers voelen staat niet in verhouding tot wat de Europese Centrale Bank momenteel doet, en goed doet.
George Sabin Cutaş
namens de S&D-Fractie. - (RO) In de eerste plaats wil ik de rapporteur, de heer Balz, bedanken voor de samenwerking. Ik ben verheugd dat de Europese Centrale Bank met de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon de status van Europese instelling heeft gekregen.
In de tweede plaats wil ik signaleren dat er aanzienlijke macro-economische discrepanties bestaan tussen de economieën in de eurozone, hetgeen laat zien dat een hechtere coördinatie van het economisch en monetair beleid noodzakelijk is. Het groei- en stabiliteitspact is geen afdoende instrument voor het oplossen van de bestaande economische onevenwichtigheden. Een uitweg uit deze impasse zou kunnen bestaan uit het uitgeven van overheidsobligaties op Europees niveau. Een dergelijk solidariteitsmechanisme zou de lidstaten in moeilijkheden financiële stabiliteit verschaffen, zou de efficiëntie van het begrotingstoezicht doen toenemen en zou een significant effect hebben op de liquiditeiten. De gemeenschappelijke munt moet worden aangevuld met fiscale discipline en een gecombineerde schuld op lange termijn.
Riskant gedrag van financiële spelers heeft bijgedragen aan het uitbreken van de economische en financiële crisis. Daarnaast is een aantal staten recent getroffen door speculatieve aanvallen, hetgeen ertoe heeft bijgedragen dat deze staten moeilijk geld kunnen lenen op de internationale financiële markten. Hierdoor is feitelijk de stabiliteit van de eurozone beïnvloed. Zodoende ben ik van mening dat er behoefte is aan een permanent mechanisme ter verdediging van de eurozone tegen speculatieve aanvallen. De Europese Commissie heeft de plicht om toezicht te houden op de activiteiten van de huidige ratingbureaus en na te denken over de structuur van een Europees ratingbureau.
Daarnaast moeten wij in het oog houden dat de bezuinigingsmaatregelen van de nationale overheden de herstelmogelijkheden van de Europese economie significant kunnen belemmeren. Daarom hebben we een Europees model nodig voor economisch bestuur, dat fiscale consolidatie combineert met het creëren van nieuwe banen.
De Commissie moet daarnaast specifieke doelstellingen voorstellen ter vermindering van de verschillen in concurrentievermogen tussen de Europese economieën, en niet in de laatste plaats willen investeren in groene energie.
Sylvie Goulard
namens de ALDE-Fractie. - (FR) Mijnheer de Voorzitter, Commissaris, allereerst wilde ik me aansluiten bij de loftuitingen aan het adres van onze rapporteur, die de kwestie naar mijn mening goed in kaart heeft gebracht.
In zijn verslag onderstreept hij de innovaties die het Verdrag van Lissabon teweeg heeft gebracht, en ik wil u, mijnheer Trichet, echt bedanken dat u er vanavond nogmaals op heeft gewezen, voor diegenen die het niet lijken te weten - ook diegenen overigens die het hebben ondertekend en laten ratificeren - dat het Verdrag van Lissabon een belangrijke innovatie bevat: wij zullen openlijk kunnen debatteren, in dit hemicycle, over de hervorming van het stabiliteitspact.
De Commissie heeft onder leiding van de heer Rehn een aantal voorstellen opgesteld die in de goede richting gaan en van nogal wat moed getuigen, met name de oproep tot versterking van de begrotingsdiscipline, door rekening te houden met de macro-economische onevenwichtigheden die de heer Balz overigens reeds had genoemd in zijn verslag. Verder heeft u het meerdere malen gehad, mijnheer Trichet, over een 'quantum leap', dat wil zeggen een echte stap vooruit bij deze governance.
Ik ben het helemaal eens met wat de heer Gauzès zojuist zei: "in het veld” vraag je je bijna af of de mensen wel weten welke voorstellen in september door de Commissie zijn gedaan, of we niet moeten kijken naar de huidige crisis om zo goed mogelijk aan de weg te timmeren. Ik wil er hier graag op wijzen dat de grondleggers van de euro nooit hebben gedacht dat we op termijn enkel ons economisch beleid zouden coördineren. Wat zij voor ogen hadden was een politieke unie, met een besluitvormingscapaciteit die door het Parlement wordt gecontroleerd.
Wat me persoonlijk enigszins verbaast, wanneer we ons tot de burger richten, is dat we een situatie hebben waarbij automobilisten - de lidstaten - tegelijkertijd achter het stuur zitten en als politieagenten langs de kant van de weg staan. Zo ziet het huidige systeem er een beetje uit, dat wil zeggen we zijn tegelijkertijd bestuurder, degene die boetes uitschrijft en degene die geacht wordt de andere auto's te controleren. Ik geloof niet dat er één land is waar het wegverkeer zo is geregeld. Wij zouden dan ook de boetes iets willen verhogen, en wij zullen daaraan werken. Dank u dat u ons erop heeft gewezen dat wij dit in de praktijk reeds hebben gedaan bij de hervorming van het financieel toezicht, in het algemene Europese belang.
Sven Giegold
namens de Verts/ALE-Fractie. - (DE) Mijnheer de Voorzitter, allereerst willen wij ook van onze kant de heer Balz hartelijk bedanken voor de goede samenwerking. We hebben enkele voorstellen kunnen indienen om het verslag nog wat evenwichtiger te maken. De periode 2009-2010 werd gekenmerkt door uitzonderlijke maatregelen van de Europese Centrale Bank en ik wil de heer Trichet met het oog op de uitzonderlijke economische ontwikkelingen nogmaals voor deze maatregelen bedanken, juist omdat hij hierbij niet altijd op de steun van zijn eigen instelling heeft kunnen rekenen.
We hebben nu gezien dat het stabiliteits- en groeipact niet toereikend is. In plaats daarvan hebben we een effectieve coördinatie van het economisch beleid nodig, waarbij niet alleen op de overheidsschuld maar ook op particuliere schulden gelet wordt, en waarbij economische onevenwichtigheden niet alleen in de deficitlanden, maar ook in de overschotlanden worden aangepakt. Wat de prijzen betreft, moeten we niet slechts kijken naar de consumentenprijs, maar ook rekening houden met de vastgoedprijzen, de speculatieve ontwikkeling daarvan en de 'lucht' die erin zit.
Vooral, en dat benadrukken we steeds opnieuw, hebben we eindelijk een kader voor de belastingconcurrentie in de Europese Unie nodig. Het is onaanvaardbaar dat we aan de kant van de uitgaven enorme bezuinigingsprogramma's hebben, terwijl landen aan de kant van de inkomsten nog steeds een grenzeloze belastingconcurrentie in stand houden.
Het is vooral onaanvaardbaar, en niet aan de burgers uit te leggen, dat we in een situatie als deze de Ierse banken redden, maar er niet tegelijkertijd voor zorgen dat de schandalig lage vennootschapsbelasting van 12,5 procent naar de Europese standaard van 25 procent wordt omgezet. Daarover moeten we echt duidelijk en open met elkaar spreken.
Ik wil de heer Trichet ten slotte nog vragen op twee zaken in het verslag in te gaan: de kwestie van de transparantie in paragraaf 21 en de aanvaarding van zekerheden in paragraaf 39. Daar bent u tot dusver niet op ingegaan. Het zou mij en alle rapporteurs en schaduwrapporteurs verheugen, indien u hier nog iets concreets over zou kunnen zeggen.
Kay Swinburne
namens de ECR-Fractie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, ik wil de heer Balz feliciteren met zijn verslag. In een tijd dat de euro elke dag weer voor nieuwe crises staat en algemeen geaccepteerd wordt dat nieuwe vormen van bestuur en nieuwe regels nodig zijn om te overleven, is het voor de ECB echter moeilijk om gewicht in de schaal te leggen in externe mondiale kwesties.
En dat zou nu precies het probleem kunnen zijn. Tot nu toe zijn de meeste grote mondiale spelers erin geslaagd om samen te werken om oplossingen te zoeken voor de problemen van de wereldwijde financiële crisis. De coördinatie op aspecten van de hervorming van de regelgeving voor financiële diensten, in het bijzonder op het gebied van de derivaten, is ongekend geweest. Maar wanneer nationale munten worden verdedigd, in plaats van multinationale banken, bestaat het grote gevaar dat de multilaterale coördinatie afbrokkelt.
Als de ECB de euro koste wat het kost probeert te beschermen, de Fed probeert de dollar te beschermen en de Chinezen proberen de yuan te beschermen, verliezen we allemaal.
Sinds zijn ontstaan heeft de ECB de moeilijke taak gehad om verschillende culturen en methoden op het gebied van monetair beleid met elkaar in evenwicht te brengen. Ik hoop dat de ECB, ook al staat hij onder grote interne druk, zijn deskundigheid op deze gebieden kan aanwenden om de samenwerking uit te breiden van het Europese naar het mondiale niveau.
Jürgen Klute
namens de GUE/NGL-Fractie. - (DE) Mevrouw de Voorzitter, allereerst dank ik collega Balz van harte voor de samenwerking. Ik kan slechts benadrukken dat er ondanks onze meningsverschillen sprake is geweest van een goede samenwerking.
Velen waren van mening - dat wil ik hier nog eens naar voren brengen - dat de crisis in de eurozone voorbij was. Aan Ierland kunnen we zien dat dit niet het geval was. Europa levert zich weer vrijwillig aan de financiële markten over. De EU-lidstaten moeten hun overheidsschuld verder op de bazaar van de financiële markten verpatsen en door zelfmoordbezuinigingen het vertrouwen van speculanten verwerven. In het weekend hebben we weer kunnen zien waar dit toe leidt. Dit keer waren het niet de Grieken die zogenaamd allemaal geneigd zijn tot bedrog, maar was het de voorbeeldige leerling Ierland dat in het Europees reddingsfonds werd gedreven voor het redden van zijn bankenstelsel dat ook lang als voorbeeldig werd beschouwd, als voorbeeldig gedereguleerd.
Intussen kijkt de financiële sector al uit naar de capitulatie van Portugal, waar de rente steeds verder stijgt. De ECB is medeverantwoordelijk voor dit drama. Ze heeft verzuimd en verzuimt nog steeds om door de uitgifte van euro-obligaties een geciviliseerd alternatief voor het staatscasino te bieden. Terwijl de ene helft van Europa zich van de crisis herstelt, kijkt de ECB doodgemoedereerd toe hoe het andere deel steeds meer in armoede en onzekerheid vervalt. Het kapot bezuinigen van hele nationale economieën valt misschien in de smaak bij de Europese grote fondsen en banken, maar noch Ierland noch de monetaire unie en de ECB zijn hiermee geholpen.
Mijnheer Trichet, luister niet naar het eenvoudige financiële abc van mevrouw Merkel. Indien u de Economische en Monetaire Unie wilt redden, moet u de Europese overheidsobligaties niet in de lucht laten hangen. U moet euro-obligaties invoeren voordat het volgende slachtoffer van de speculatie valt.
(Spreker verklaart zich bereid een "blauwe kaart”-vraag krachtens artikel 149, lid 8 van het Reglement te beantwoorden)
Hans-Peter Martin
(DE) Mevrouw de Voorzitter, ik wilde collega Klute vragen hoe zijn voorstel voor staatsobligaties en euro-obligaties in heel Europa in overeenstemming is te brengen met de houding van het Duitse constitutionele hof in dergelijke kwesties, en hoe hij denkt dat het zal aflopen als een dergelijke maatregel bij het constitutionele hof in Karlsruhe wordt aangevochten.
Jürgen Klute
(DE) Mevrouw de Voorzitter, ik moet toegeven dat dit moeilijk is in te schatten. Ik kan dat nu voor de vuist weg niet zeggen. Het staat buiten kijf dat het een moeilijke situatie is, maar ik denk dat deze situatie zich intussen zo heeft ontwikkeld dat men hier misschien anders over gaat denken. Ik kan die vraag zo voor de vuist weg helaas niet beantwoorden.
John Bufton
namens de EFD-Fractie. - (EN) Mevrouw de Voorzitter, ik lees het verslag van de Commissie economische en monetaire zaken over het jaarverslag van de Europese Centrale Bank met grote belangstelling. Het verslag erkent dat de grote ongelijkheden tussen de lidstaten van de eurozone hebben bijgedragen tot de problemen waarvan we nu getuige zijn. Het verslag stelt dat "deze onevenwichtigheden aanzienlijke problemen met zich meebrengen voor een juist monetair beleid in de eurozone” en beschouwt opnieuw "de financiële crisis in sommige landen binnen de eurozone als een ernstige zaak voor de eurozone als geheel”, als teken van "een disfunctioneren van de eurozone”.
Ik heb moeite om te begrijpen wat voor zin het heeft om te vragen om krachtigere coördinatie van het economisch beleid binnen de eurozone. De voorspelbare reactie is geweest het economisch bestuur uit te breiden, maar het zijn juist de beperkingen van de afgedwongen gemeenschappelijkheid die bepaalde landen in een financiële crisis hebben gebracht, gecombineerd met externe oorzaken die nog buiten onze controle liggen. Misschien biedt het systeem geen ruimte voor de benodigde economische elasticiteit en zelfbeschikking om regeringen in staat te stellen om individuele problemen, zoals inflatiepercentages, doeltreffend aan te pakken.
Het verslag belicht dit punt door op te merken dat de crisis samen met de daaropvolgende bail-outs en de economische stimuleringspakketten hebben "geleid (...) tot diep ingrijpende bezuinigingsmaatregelen, (...) die de regeringen (...) ernstig in hun armslag beperken”.
Een van de argumenten is dat je niet één munt kunt hebben zonder verdere homogenisering om de verschillen tussen lidstaten en welvaartsniveaus weg te strijken. Elke realist weet echter dat dit niet zal gebeuren. Het is in strijd met de menselijke aard, die logischerwijs naar voren moet komen in een democratie, hoe lastig dat ook is.
Is de eurozone klaar voor de toetreding van Estland in januari? Ik trek mijn wenkbrauwen op bij de verklaringen dat "de invoering van de euro door Estland laat zien dat de euro ondanks de schuldencrisis aanzien geniet”, suggererend dat "dit aanzien de [andere] lidstaten zal aanmoedigen om te streven naar lidmaatschap van de eurozone”.
Ideologisch vasthouden aan de euro zal ertoe leiden dat in goede tijden en in slechte tijden monetaire problemen opnieuw de kop zullen opsteken. Een gemeenschappelijke munt werkt alleen in een hechte federale omgeving. Misschien heeft de Commissie, met dit als ultieme intentie, het paard achter de wagen gespannen.
Alhoewel het Verenigd Koninkrijk geen deel uitmaakt van de eurozone, ondervinden wij wel de gevolgen van het betalen van bijdragen aan de bail-outs, en doordat de economieën binnen de Unie nauw vervlochten zijn, heeft het geen nut om te wachten op het "Ik heb het toch gezegd”-moment. Dat moment is al voorbij.
Hans-Peter Martin
(DE) Mevrouw de Voorzitter, je zou willen dat er een voorbehoud bij dit verslag van collega Balz zou kunnen worden gemaakt, namelijk een soort pro memorie. Ik denk dat we nog veel zouden kunnen leren, indien u, mijnheer Trichet, de hoofdstukken over de jaren 2008-2009 vanuit uw perspectief zou presenteren. Daarom tasten we met onze huidige aanpak in het duister, waarbij we veel randvoorwaarden niet kennen en het ook wel begrijpelijk is dat we ze nu niet kennen. Toch heeft u bewerkstelligd, mijnheer Trichet, dat de financieringsmaatregelen voor de lange termijn opnieuw zijn verlengd. Dat is vermoedelijk goed. De geschiedenis zal aantonen of het werkelijk goed was. Er moet niet altijd meteen met de vinger naar Alan Greenspan worden gewezen.
Eén zaak is wel bedenkelijk, namelijk dat de burgers niet te horen krijgen waarvoor deze liquiditeitssteun daadwerkelijk wordt gebruikt, en ook dat de manier waarop de Ieren thans naar de mening van velen gedwongen worden om dit reddingsscherm te accepteren, zeer weinig transparant is. We weten dat er reeds 130 miljard naar Ierland is gevloeid, waarvan 35 miljard naar de dochter van een Duitse onderneming, de Hyporealestate. Maar waarom is die druk zo groot? Waarom zijn wij niet in staat om te zeggen wie de werkelijke crediteuren bij de Ierse banken zijn. Is dat mijn levensverzekering bij Allianz? Zijn het echt de Duitse banken, zoals steeds algemeen wordt beweerd? Indien dat zo is, voeren we dan op dit moment niet een verkeerd debat? We moeten tegenover de burgers zo eerlijk zijn om te zeggen dat zij nu juist degenen zijn die we redden en dat het misschien wel hun eigen spaargeld is dat ze abusievelijk naar Ierland hebben laten vloeien, naar een onbetrouwbare bankenwereld. Daar hoort ook de vraag bij of nu echt elke Ierse bank systeemrelevant is. Waarom hebben we hier niet de moed om een faillissement te accepteren? We kunnen niet altijd maar antwoorden met: Leman Brothers. We hebben een eerlijker verdeling van de risico's nodig, want de winsten zijn eerder hoofdzakelijk bij particulieren terecht gekomen.
Ildikó Gáll-Pelcz
(HU) Allereerst wil ik mijn dank uitspreken aan de rapporteur, die fantastisch werk heeft verricht. Aangezien het Europees Parlement de primaire instelling is via welke de Europese Centrale Bank verantwoordingsplicht heeft naar de Europese bevolking toe, vervult de deelname van voorzitter Trichet aan dit plenair debat me met grote vreugde, evenals het feit dat hij regelmatig een dialoog over het monetair beleid voert met de parlementaire Commissie economische en monetaire zaken.
De financiële economie is van mondiale aard. Ook de crisis is mondiaal. Juist daarom moeten ook de antwoorden op de crisis een mondiale strekking hebben. We kunnen het feit niet buiten beschouwing laten dat de economische en financiële problemen van de lidstaten ook nu nog effect hebben op de eurozone als geheel. Ik ben het wederom eens met de rapporteur. Helaas heeft de EMU niet elk beginsel van het stabiliteits- en groeipact nageleefd en daarvoor verantwoording gevraagd aan de lidstaten. Daarom spreken we nu over een stijging van de staatsschuld en is er nu een nieuwe crisisgolf, de crisis van de staatsschuld.
Ik vertrouw erop dat de kwesties in verband met de onafhankelijkheid en de beslissingsverantwoordelijkheid van de ECB op geruststellende wijze worden afgerond en dat deze bank, met een hervormingsprogramma dat in dienst staat van de verwezenlijking van een succesvolle economische unie, in staat zal zijn de Europese Unie en daarbinnen de eurozone te versterken. Ik ben ervan overtuigd dat we kunnen leren van de crisis en onze fouten en dat de crisis ons mogelijkheden zal bieden.
Robert Goebbels
(FR) Mevrouw de Voorzitter, geachte collega's, de euro kent problemen, maar welke inwisselbare valuta kent deze niet na de systeemcrisis die is ontstaan door de financiële gekte.
De schuldenlast van de lidstaten vormt een ernstig probleem. De oplopende overheidstekorten worden echter veroorzaakt door publieke reddingsoperaties voor particuliere banken. Bovendien moest de economie weer uit het slop worden getrokken. De financiële crisis heeft zich in rap tempo verspreid naar de reële economie, hetgeen heeft geleid tot een sterke conjunctuurdaling en werkloosheid.
De op de hol geslagen financiële markten hebben blijkbaar niets geleerd van de crisis. Overlevenden van Wall Street en van de City speculeren op de monetaire markten en verkopen ongedekt kredietverzuimswaps die ze niet eens bezitten. De leenrente voor lidstaten waarvan het vermoeden bestaat dat ze in gebreke zullen blijven, moet worden verhoogd door ze indirecte bezuinigingsmaatregelen op te leggen, waardoor het voor deze landen nog moeilijker zal worden zich van de crisis te herstellen.
De Europese solidariteit komt moeizaam en mondjesmaat tot stand. De redding van Griekenland is in de eerste plaats de redding van Franse en Duitse banken die een groot aantal Griekse schulden in portefeuille hebben. De steun voor Ierland is bovenal een redding van Britse en Duitse banken die in zwaar weer terecht zouden komen als Ierse banken omvallen.
Het feit dat de koers van de euro blijft schommelen duidt er niet op dat de gemeenschappelijke munt zwak is. Het is een afspiegeling van de nervositeit op de markten, met name gezien de valutaoorlog tussen de Amerikanen en de Chinezen.
Sinds het begin van het jaar neemt China geen leningen meer op in dollars, maar verkoopt het dollars. De fiscale realiteit in de Verenigde Staten is slechter dan die in Europa. Behalve federale overheidstekorten zijn er nog gigantische particuliere tekorten. Van de 50 Amerikaanse staten hebben er 48 een begrotingstekort.
De heer Van Rompuy zei dat de euro verwikkeld is in een overlevingsstrijd. Hij vergist zich. De euro, dit toonbeeld van stabiliteit waarover de heer Trichet heeft gesproken, zal de heer Van Rompuy overleven, omdat de Unie en haar dragende constructie, de Eurogroep, het grootste economische machtsblok ter wereld vormen. Ondanks de reële problemen, waarop Europa met het nodige getalm en geaarzel reageert, moeten we niet vergeten dat de 27 wereldwijd de grootste exporteur van goederen, de grootste importeur van goederen en de grootste exporteur van diensten zijn.
Wij hebben de meest kredietwaardige interne markt ter wereld. Bovendien exporteren Europese bedrijven tweemaal zoveel binnen de interne markt als naar de wereldmarkten. De Unie is de hoofdbegunstigde van directe investeringen door derde landen. Bedrijven in de Unie bezitten wereldwijd de meeste liquide beleggingen.
Met 500 miljoen burgers, oftewel 7 procent van de wereldbevolking, beheert de Unie 30 procent van het bruto mondiaal product. De Verenigde Staten nemen 25 procent, Japan 8 procent en China 8procent van het mondiaal product voor hun rekening.
Onze Europese Unie, die daarnaast 55 procent van de wereldwijde ontwikkelingshulp levert, zou veel meer gewicht in de schaal kunnen leggen als onze leiders iets meer politieke moed aan de dag zouden leggen, als ze de sterke punten van Europa zouden benutten.
Tot besluit wil ik nog zeggen dat we internationale financiële instellingen een strikt en transparant kader moeten opleggen. We moeten samenwerken om onze problemen het hoofd te bieden.
Sophia in 't Veld
(EN) Mevrouw de Voorzitter, zoals onze collega de heer Gauzès naar voren heeft gebracht, hebben sommige mensen een hekel aan de euro; ze zien deze als de oorzaak van alle kwaad en ze juichen bij het vooruitzicht van de ineenstorting van de eurozone. Maar deze mensen hebben het bij het verkeerde eind en ze leven in het verleden. De huidige problemen worden niet veroorzaakt door de euro; integendeel, de euro beschermt ons tegen nog grotere problemen. We hebben de gemeenschappelijke munt nodig, maar we hebben ook goed bestuur van de eurozone nodig; losse samenwerking op basis van unanimiteit is geen optie meer.
Collega's, we bevinden ons op een schip met een enorm gat in de flank; het is op dit moment pompen of verzuipen. Maar nationale regeringen lijken nog steeds te denken dat het volstaat om taak- en werkgroepen op te zetten en te praten over het eventueel streven naar nauwere samenwerking, maar misschien toch ook weer niet. Het goede nieuws is dat zij besluitvaardiger en sneller lijken te handelen in geval van Ierland, want snelle actie is nodig en zeer welkom. Het gaat niet alleen om het redden van afzonderlijke landen: het gaat om de geloofwaardigheid van de eurozone. De wereld stelt ons op de proef.
Willen en kunnen we actie ondernemen? Het vertrouwen van de wereld in de eurozone is essentieel voor de stabiliteit van onze munt; het geld in onze zakken hangt af van het vertrouwen dat anderen in ons hebben. Ik verzoek nationale politici daarom om niet langer een populistische koers te varen, of zelfs in het openbaar eurobiljetten te verscheuren, en zich in plaats daarvan verantwoordelijk te voelen voor onze gemeenschappelijke munt en daarnaar te handelen.
Tot slot een woord over de bezuinigingsmaatregelen. Deze worden zwaar bekritiseerd, en sommige mensen zeggen zelfs dat ze schadelijk zullen zijn voor de economie. Natuurlijk moeten we voorzichtig handelen, maar deze maatregelen zijn nodig om de overheidsfinanciën op de lange termijn weer gezond te maken, en ze zijn ook een teken van solidariteit tussen de landen in de eurozone. Ik denk dat we niet alleen moeten praten over de uitgavenkant, maar ook over de inkomstenkant, want ook daar zijn hervormingen - van de arbeidsmarkt, de pensioenen en de sociale zekerheid - nodig en ver over tijd.
Peter van Dalen
Voorzitter, sinds de introductie van de euro heeft de ECB niet zo'n bewogen jaar gekend als 2009. De bestrijding van de crisis heeft veel moeite gekost en gaat nog voort. Ik denk dat de aanpak van de crisis beter en krachtiger moet. Het oprichten van een Europees noodfonds is geen structurele oplossing. Er blijven immers grote schulden bestaan, die waarschijnlijk nooit zullen kunnen worden terugbetaald door landen zoals Griekenland of Ierland. Wat echt helpt zijn harde bezuinigingen, strenge begrotingsdiscipline en bijbehorende automatische sancties. Gelukkig spreekt het verslag van collega Balz daarover duidelijke taal. Laat de Raad dezelfde insteek kiezen bij de aanpassing van het Stabiliteits- en groeipact. Bezuinigingen zijn nodig om de crisis te boven te kunnen komen. De meerderheid van dit Parlement zou die voorwaarde ook op de Europese begroting moeten toepassen. Aanvaarding van de 2,9 procent begrotingsstijging is al een zeer ruim compromis. Geen enkele burger begrijpt dat het Parlement nog meer en nog verder wil. Niet doen dus!
Jaroslav Paška
(SK) Mevrouw de Voorzitter, uit de notulen van de onderhandelingen tussen de ministers van Financiën van de Economische en Monetaire Unie begin september van dit jaar die het persbureau Reuters openbaar heeft gemaakt, blijkt dat u, mijnheer Trichet, heeft gezegd dat u nooit had ingestemd met de toelating van Slowakije tot de eurozone als u had geweten dat het land niet zou meedoen aan de vrijwillige financiële hulp aan de Griekse regering. Het betreffende project was bedoeld om grote financiële instellingen te behoeden voor ernstige financiële verliezen als gevolg van het onvermogen van Griekenland om zijn schulden af te betalen, en voor zover ik weet, heeft u het naar buiten toe gepresenteerd als een blijk van vrijwillige solidariteit.
Mijnheer de president, misschien is u vanwege het dagelijks manipuleren met miljarden ontgaan dat van de hoeveelheid geld die u per maand voor het uitoefenen van uw functie ontvangt, in mijn land bijna honderd gezinnen een maand moeten rondkomen.
Indien u werkelijk vindt dat deze gezinnen die leven van 600 tot 700 euro per maand, of gepensioneerden die leven van 300 euro per maand, nog meer op hun dagelijkse voedsel moeten bezuinigen opdat uw collega's van de banken en financiële fondsen hun winsten kunnen behouden, royale bonussen kunnen uitdelen en zich nog meer kaviaar kunnen veroorloven, noemt u dat dan geen solidariteit.
Ik weet dat de situatie in Europa moeilijk is, maar Slowakije is beslist niet het land dat u met recht kunt bekritiseren.
Elisa Ferreira
(PT) De interventie in Ierland maakt vooral duidelijk dat de Europese Unie had moeten streven naar een gemeenschappelijke oplossing voor de Europese banken, met name de grote banken, alvorens andere onderwerpen aan te pakken. Nu praten we eigenlijk al openlijk over het faillissement van staten, terwijl we nog steeds geen heldere oplossing hebben voor de Europese banken.
De interventie in Griekenland en in het bijzonder het verloop daarvan tonen aan dat Europa Europese oplossingen nodig heeft. De gevonden oplossing is hoofdzakelijk bilaterale steun, waardoor elk land wordt onderworpen aan het oordeel van zijn partners op grond van onduidelijke en wisselende criteria. In die context heeft de Europese Centrale Bank (ECB) gefunctioneerd als baken en een aantal lacunes opgevuld, met name in verband met de kwetsbaarheid van de staatsschuld. Laten we onszelf echter geen rad voor de ogen draaien, want zo kunnen we op de middellange termijn niet voortgaan.
Daarom wil ik de president van de ECB drie vragen stellen. Op de eerste plaats zou ik willen weten wat het standpunt van de ECB is met betrekking tot een stabiel model voor de totstandbrenging van een echt systeem van solidariteit tussen de lidstaten in verband met de staatsschuld. Dat hebben wij nodig en het zou een goede zaak zijn die werkelijkheid onder ogen te zien. Op de tweede plaats zou ik willen weten welke meningsverschillen de ECB ertoe gebracht hebben niet alle aanbevelingen van het verslag van de taskforce onder leiding van Van Rompuy te onderschrijven. Op de derde plaats zou ik willen weten of de ECB van mening is dat de Europese Unie kan overleven nu de groeiverschillen tussen de lidstaten steeds groter worden en we niet beschikken over een gemeenschappelijk instrument om te zorgen voor enige mate van convergentie tussen die groeistrategieën.
Seán Kelly
(GA) Mevrouw de Voorzitter, als lid van het Parlement voor Ierland kan ik niet zeggen erg trots te zijn op de dingen die er momenteel in mijn eigen land gebeuren. Ik ben er echter zeker van dat de meeste van onze burgers al het nodige willen doen om de zaken weer op orde te brengen.
(EN) En om de dingen in Ierland recht te zetten, zijn er twee dingen nodig. In de eerste plaats hebben we helaas de ECB en het IMF om steun op korte termijn moeten vragen. In de tweede plaats, en dit is belangrijker, moet de toezichtarchitectuur van de autoriteiten in Europa doeltreffend werken, zodat zich in de toekomst niet nog eens zo'n zelfgenoegzame relatie tussen onbetrouwbare banken, slaperige regelgevers en zwakke regeringen voordoet. In de derde plaats wil ik de mensen vragen om de vennootschapsbelasting een beetje met rust te laten, want ten eerste is het een kwestie van subsidiariteit, ten tweede hebben andere landen in de EU vergelijkbare tarieven, en ten derde zou het de momenteel zeer moeilijke situatie in Ierland alleen maar verergeren.
(GA) Ik weet dus dat de Ierse bevolking er heel graag schot in wil brengen en dat de zaken te zijner tijd zullen verbeteren.
Proinsias De Rossa
(EN) Mevrouw de Voorzitter, commissaris Rehn en de heer Trichet hebben ons hier vanavond meer informatie gegeven dan de Ierse regering heeft gedaan, die ons maanden lang heeft misleid en heeft voorgelogen. Ze hebben zich meer ingezet om hun historische erfenis te beschermen dan om de toekomst van de middelen van bestaan van onze mensen, en ook de munt van Ierland en Europa, te beschermen.
Mijn oproep aan commissaris Rehn en de heer Trichet is vanavond te waarborgen dat bij de vaststelling van het tijdbestek voor de hulp en van de doelen voor de tekorten en schuld rekening wordt gehouden met de sociale doelstellingen van Europa, alsook met de noodzaak ervoor te zorgen dat het vermogen van Ierland om zijn economie te laten groeien en banen te scheppen niet wordt ondermijnd.
Kunt u ook bevestigen dat u volledig begrijpt dat de verhoging van de vennootschapsbelasting van 12,5 procent van Ierland geen oplossing is voor de crisis van Ierland, noch van de huidige crisis van Europa, maar zelfs een economische en werkgelegenheidswoestenij kan creëren in Ierland?
Olle Schmidt
(SV) Mevrouw de Voorzitter, ik wil de heer Trichet en de heer Rehn van harte bedanken voor hun echt uitstekende werk in deze stormachtige tijden. Ik heb een zeer concrete vraag voor u beiden. In het land waar ik vandaan kom - dat geen deel uitmaakt van de eurozone - vindt momenteel een discussie plaats die als volgt kan worden samengevat: "Dit bewijst precies wat we in 2001 zeiden, toen we tegen de euro stemden. Dit bewijst dat we gelijk hadden: de euro kan niet werken.”
Die bewering snijdt natuurlijk geen hout. Daarom wil ik u, mijne heren, een vraag stellen. Volgens mij is het een essentiële vraag en hebt u beiden de cruciale verantwoordelijkheid om te verklaren waar het aan te wijten is dat Europa en de eurozone in deze moeilijkheden verzeild zijn geraakt. Komt dat doordat de eurozone en de gemeenschappelijke munt problemen hebben? Of ligt de oorzaak bij een aantal politici die in hun eigen land, met andere woorden in landen als Ierland, Portugal, Spanje en Griekenland, eigenlijk hun werk niet hebben gedaan. Beste heren, dat moet u uitleggen. Anders zal ik dat in het land waar ik vandaan kom nooit kunnen uitleggen.
Joe Higgins
(EN) Mevrouw de Voorzitter, ik wil graag de heer Trichet een vraag stellen. Waarom bent u als president van de Europese Centrale Bank met de Europese Commissie volstrekt gecapituleerd voor de speculanten en allerlei haaien op de internationale financiële markten? U hebt hun toegestaan om in de markten paniek te zaaien over de Ierse crisis - een paniek die tot doel had u zover te krijgen dat u zou ingrijpen om de obligatiehouders de miljarden te garanderen die zij op het spel hadden gezet in slechte schulden. Omdat zij u hebben gedreigd dat ze hierna Portugal en Spanje zullen aanvallen, zijn commissaris Rehn en u volstrekt gecapituleerd voor een dictatuur van de markt die niet is gekozen, anoniem is en niet ter verantwoording kan worden geroepen.
Mag ik u vragen dit te verantwoorden? Particuliere speculanten en obligatiehouders zetten tientallen miljarden op het spel in particuliere deals met particuliere ontwikkelaars en particuliere bankiers in Ierland voor particuliere winsten, en wanneer de gok verkeerd uitpakt, steunt u de meelijwekkende regering in Ierland om werkenden, gepensioneerden en de armen op te zadelen met de kosten van deze gok. Nu hebt u het IMF als stoottroepen voor neoliberaal kapitalisme gezonden om de Ieren te laten betalen.
Moreel en in elk ander opzicht gezien, zouden zij niet moeten hoeven betalen, en zij moeten zich verzetten tegen deze desastreuze aanval op hun diensten, levenstandaarden en democratie.
Gerard Batten
(EN) Mevrouw de Voorzitter, mijn kiezers in Londen kunnen zich eenvoudigweg niet de naar schatting 228 Britse ponden per gezin veroorloven waarop hun bijdrage aan de bail-out van zeven miljard voor Ierland neerkomt. De Ieren hebben deze tegenspoed aan zichzelf te danken: hun regering heeft hun economie verkeerd beheerd en heeft een hausse in de huizenbouw gevoed die geen verband hield met de realiteit. Maar wat het ergste is, ze hebben zich aangesloten bij de gemeenschappelijke Europese munt.
De eerste stap in het oplossen van hun problemen is uit de euro te stappen; in plaats daarvan heeft Ierland ervoor gekozen om zich te onderwerpen aan financieel bestuur vanuit de Europese Unie. Hoe langer het duurt voordat het land de euro verlaat, hoe ernstiger de gevolgen van het vertrek zullen zijn. Ditzelfde geldt natuurlijk ook voor Portugal, Italië, Spanje en Griekenland en ongetwijfeld andere landen. Het enige verstandige dat de oude en niet-betreurde Labourregering heeft gedaan, is het Verenigd Koninkrijk buiten de euro houden. Een verstandige stap die de coalitieregering kan nemen, is ophouden met goed geld naar kwaad geld te gooien.
Mairead McGuinness
(EN) Mevrouw de Voorzitter, de heer Batten heeft gelijk. De Ierse regering heeft ons land vreselijk verkeerd geleid, en het is een trieste dag voor het Ierse volk dat we in dit Parlement in deze specifieke omstandigheden worden genoemd. Maar we verkeren wel in een situatie waarin we solidariteit nodig hebben. Misschien begrijpt de heer Batten dat woord niet, of begrijpt hij niet dat Ierland Engeland net zo hard nodig heeft als Engeland Ierland en zijn economie nodig heeft.
We zijn allemaal heel erg met elkaar verbonden: laten we dat niet vergeten.
Mag ik een paar vragen stellen? Want in deze emotionele tijden hebben we mensen nodig die het hoofd koel houden, alsook duidelijke informatie.
Hoe staan de stresstests voor de banken er vanavond voor, nu de Ierse banken volstrekt overbelast en uitgeput lijken te zijn?
Verder heb ik een vraag voor de ECB over wat nu het mandaat van de bank is. Ik denk dat het antwoord al is gegeven in de openingsopmerkingen, want er zijn onderlinge banden tussen alle banken. De banken uit Duitsland en Frankrijk en andere landen die hebben geïnvesteerd in Ierse banken, moeten kijken naar wat zij hebben gedaan en waarom zij dat hebben gedaan.
Tot slot is er vanavond sprake van politieke instabiliteit in Ierland. Dit is te betreuren, maar er moeten algemene verkiezingen komen.
Liisa Jaakonsaari
(FI) Mevrouw de Voorzitter, de oprichter van de Europese Unie, Robert Schuman, zei dat de Europese Unie zich via crises zal ontwikkelen. Dan zal de ontwikkeling nu wel snel gaan, aangezien er nogal wat crises zijn. Dit stelt een enorme uitdaging aan het politieke systeem in de Europese Unie en de lidstaten.
Gezegd moet worden dat de problemen van Ierland deels te wijten zijn aan het feit dat het land een zwak bestuur heeft. Het politieke establishment moet er nu voor waken dat het middel niet erger is dan de kwaal. De vertegenwoordiger van de Fractie De Groenen/Vrije Europese Alliantie stelde hier bijvoorbeeld voor om het tarief van de vennootschapsbelasting in Ierland snel naar Europees niveau te verhogen, terwijl dat juist de doodssteek kan zijn voor Ierland, zijn groei en werkgelegenheid. Het idee is om het geld terug te krijgen in de vorm van groei en werkgelegenheid voor Ierland en niet om Ierland te straffen. Wij moeten Ierland helpen en niet straffen.
Wolf Klinz
(DE) Mevrouw de Voorzitter, mijnheer Trichet, we weten allemaal dat de belangrijkste taak van de Europese Centrale Bank het waarborgen van prijsstabiliteit is en dat u dit doel het best kunt verwezenlijken, indien u politiek onafhankelijk bent. Wij hebben u daarin altijd gesteund.
De crises van de afgelopen twee jaar hebben duidelijk gemaakt dat u nog een andere taak hebt, namelijk het waarborgen van de stabiliteit van de financiële markten en financiële stelsels. Ook deze taak hebt u zeer professioneel en overtuigend op u genomen. U hebt dit echter slechts in nauwe samenwerking met de desbetreffende regeringen kunnen doen. Dat wil zeggen dat u op dit gebied niet volledig politiek onafhankelijk kon optreden, maar dat u met de regeringen moest samenwerken.
Ik vraag mij af hoe u deze rol in de toekomst precies gestalte wilt geven, om enerzijds te waarborgen dat u onafhankelijk bent, en anderzijds te waarborgen dat u verder uw taak kunt uitvoeren zonder dat de regeringen gebruik maken van deze kans om uw onafhankelijkheid in feite te ondermijnen.
Ilda Figueiredo
(PT) De onevenwichtigheden en verschillen tussen de economieën van de eurozone nemen toe niettegenstaande alle beloften en voorstellen. Daarom vragen wij u of u niet van mening bent dat het tijd is het beleid te herzien. Ziet u dan niet dat het voortdurend aandringen bij landen met zulke zwakke economieën om strikt te voldoen aan de irrationele criteria van het stabiliteits- en groeipact leidt tot meer asymmetrie, ongelijkheid, werkloosheid en armoede?
Bent u niet van mening dat het tijd is enige aandacht te besteden aan sociale duurzaamheid? Kijk bijvoorbeeld naar wat er in Portugal gebeurt. Deze week houden de werknemers er een algemene staking uit protest tegen het zogeheten bezuinigingsbeleid waarmee het mes wordt gezet in de lonen en investeringen met als gevolg een verscherping van de recessie. Vindt u niet dat het tijd wordt het beleid te wijzigen en absolute prioriteit te verlenen aan sociale duurzaamheid, de ontwikkeling van solidariteitsmechanismen, met name ...
(Spreekster wordt door de Voorzitter onderbroken)
Olli Rehn
Mevrouw de Voorzitter, dames en heren, allereerst wil ik u bedanken voor dit zeer verantwoorde debat.
Mevrouw Jaakonsaari zei dat de Europese Unie zich altijd via crises heeft ontwikkeld. Dat is grotendeels waar en dat gebeurt ook dit keer, op de korte termijn, nu wij als brandweer moeten optreden om de branden te blussen die nu woeden en de financiële stabiliteit in Europa bedreigen. Momenteel zijn wij vooral in Ierland bezig om de stabiliteit van de Europese economie te waarborgen. Tegelijkertijd proberen wij een Europese architectuur voor de langere termijn te bouwen, die de economische unie daadwerkelijk versterkt en de nu al stevige monetaire unie aanvult met een sterke en echte economische unie en dus het oorspronkelijke doel van een Economische en Monetaire Unie verwezenlijkt.
Beide taken zijn belangrijk en kunnen niet worden genegeerd. Wij moeten voortdurend als brandweer optreden om de bosbranden te doven en tegelijkertijd een nieuwe Europese architectuur bouwen voor een betere regulering van de financiële markten en een beter functioneren van de economische unie.
Ierland bevindt zich in moeilijkheden. Mevrouw Jaakonsaari weet heel goed dat wij in Finland een gezegde kennen dat vertaald kan worden als "Help een man als hij problemen heeft en niet als hij die niet heeft”. Dit geldt natuurlijk net zo goed voor vrouwen. Het is nu heel belangrijk dat wij allemaal het hoofd koel houden en proberen Ierland, nu het in problemen verkeert, te steunen. Niet alleen voor Ierland zelf, maar ook voor de stabiliteit van de Europese economie, zodat de eerste tekenen van herstel niet door deze situatie de kop in worden gedrukt. Het is belangrijk dat wij het mogelijk maken dat de Europese economie duurzaam groeit en dat wij voor meer werkgelegenheid kunnen zorgen. Daar gaat het namelijk om: duurzame groei van de Europese economie en werkgelegenheid.
(EN) Ik wil u bedanken voor de inhoud van het debat, en ik ben het inderdaad met de heer Gauzès eens dat we, ja, beter moeten uitleggen waarom we doen wat we doen, en dat we onze burgers moeten geruststellen. Dit zijn zware en verwarrende tijden. Ze zijn gevoelig voor nervositeit en misinformatie, en daarom moeten we allemaal ons aandeel leveren in goede communicatie over de uitdagingen. Hierin hebben het Europees Parlement en u allemaal, als vertegenwoordigers van de burgers, een belangrijke rol te spelen.
Het gaat er niet om de schuld op iemand af te schuiven: het gaat om het versterken van het Europese bouwwerk dat Europese burgers heeft beschermd tegen veel ergere gevolgen. Alle gepraat over de afbraak van het Europese project is onverantwoord. De lidstaten zouden zonder de Europese Unie en haar beschermende schild allemaal in een veel moeilijkere situatie verkeren. De euro is en blijft de hoeksteen van de Europese Unie; het is niet slechts een technische monetaire regeling, het is in feite het belangrijkste politieke project van de Europese Unie. Het is daarom echt essentieel dat we onze best doen, onze uiterste best doen, om dit Europese bouwwerk te beschermen en te versterken.
Ik wil afsluiten met te zeggen dat mevrouw Goulard een heel belangrijke opmerking heeft gemaakt, toen zij verwees naar de oorspronkelijke doelstelling van degenen die de Economische en Monetaire Unie in het leven hebben geroepen: een heel sterke politieke dimensie te hebben, in feite een politieke unie. President Trichet verkeert in een betere positie dan ik om dit te bevestigen, want hij was er toen bij, maar ik ben geneigd het ermee eens te zijn, en dat is de reden waarom we in ons wetgevingspakket, dat nu in uw handen is en in de handen van de Raad, de sterke monetaire unie willen aanvullen door eindelijk een echte en sterke economische unie te creëren. In mijn ogen is het nu beslist hoog tijd om in de EMU de 'E' leven in te blazen, en dat is waar het in het wetgevingspakket inzake de versterking van het economisch bestuur uiteindelijk om gaat.
lid van de Commissie. - (EN) (In antwoord op de heer De Rossa, die heeft gesproken terwijl de microfoon niet was ingeschakeld) Mevrouw de Voorzitter, zoals u heel goed weet, ben ik bereid om met de Ierse leden van het Europees Parlement bijeen te komen om kwesties te bespreken die betrekking hebben op Ierland, maar dit debat gaat over de ECB en het verslag van het Parlement over de ECB - hoe belangrijk en moeilijk de situatie in Ierland momenteel ook is.
Er zijn in dit debat zoveel vragen gesteld over Ierland, dat het gewoon onmogelijk is om op alle vragen te reageren. Zoals ik al zei, ben ik bereid om met de Ierse leden van het Europees Parlement bijeen te komen en ik hoop dat ik u morgen allemaal weer tref, zodat we dit meer in detail kunnen bespreken.
Jean-Claude Trichet
president van de ECB. - (FR) Mijnheer de Voorzitter, laat ik allereerst zeggen dat de vragen die zijn gesteld buitengewoon relevant zijn en een buitengewoon uitvoerig beeld schetsen van alle aspecten die momenteel van belang zijn.
(EN) Ik zal de leden van het Parlement gelijktijdig antwoord geven, want een aantal van uw vragen viel samen.
Allereerst wil ik nogmaals zeggen dat we verantwoordelijk zijn voor de 'M' van de EMU, de monetaire unie. We hebben een mening over de 'E', de economische unie, maar we zijn verantwoordelijk voor de 'M', en waar de mensen in Europa, de parlementen die hebben gestemd voor het Verdrag van Maastricht, ons opdracht toe hebben gegeven, is te zorgen voor prijsstabiliteit. Dit is ons mandaat. We zijn onafhankelijk, teneinde prijsstabiliteit te leveren aan 330 miljoen medeburgers.
Zoals ik zojuist heb uitgelegd, hebben we gezorgd voor prijsstabiliteit conform onze definitie, die aansluit bij de beste definities in de wereld, en ik wil zeggen dat onze definitie van prijsstabiliteit nu de mondiale benchmark lijkt te zijn. We hebben gedurende de bijna twaalf jaar dat de euro nu bestaat, gezorgd voor prijsstabiliteit, en volgens alle informatie die we hebben, zijn we geloofwaardig voor de komende tien jaar.
Ik wil dit dus heel duidelijk hebben, want - zoals Olli Rehn heeft gezegd - veel vragen die ik heb gekregen, zijn vragen die gaan over de economische unie, die natuurlijk deel uitmaakt van de EMU, maar wij zijn zelf niet verantwoordelijk voor een economische unie. We hebben onze ideeën, we hebben onze aanbevelingen, we hebben onze diagnose en analyse, en ik zal daar natuurlijk op terugkomen.
Mijn tweede belangrijke opmerking is dat we de ergste crisis sinds de Tweede Wereldoorlog meemaken op mondiaal niveau. Als wij - zowel de centrale banken, met inbegrip van de ECB, als de regeringen - niet snel en doortastend hadden gereageerd, hadden we niet de ergste crisis sinds de Tweede Wereldoorlog meegemaakt, maar sinds de Eerste Wereldoorlog, want we zouden een grote depressie hebben gehad. Dit feit - dat we op mondiaal niveau een grote depressie hebben weten te voorkomen - heeft van regeringen en parlementen reusachtige maatregelen gevraagd.
In onze eigen analyse, is het risico voor de belastingbetaler dat is aangegaan om een ingrijpende depressie te helpen voorkomen, aan beide zijden van de Atlantische Oceaan ongeveer hetzelfde als percentage van het bbp, en wel circa 27 procent van het bbp. Dit is natuurlijk niet gebruikt in de vorm van uitgaven, het is nog minder opgegaan aan verliezen, als ik dat mag zeggen, maar toch is een reusachtige inspanning geleverd. Anders hadden we een zware crisis gehad. Natuurlijk betekent dit dat de mondiale financiën en de wereldeconomie uiterst kwetsbaar zijn en dat we op mondiaal niveau manieren moeten zoeken om zulke kwetsbaarheid te voorkomen.
Dit is echter geen Europese crisis. Het is de terugslag op Europa, op het Europees bestuur, van een wereldwijde crisis, en in de VS en in Japan, om maar twee andere grote geavanceerde economieën te noemen, is sprake van precies hetzelfde soort bespiegelingen en reflectie over wat we moeten doen. Ook zij hebben problemen van de eerste orde, en ik zou het fijn vinden als we dat wat een legitieme overdenking is over de wijze waarop grote geavanceerde economieën beter kunnen worden geleid, niet veranderen in kritiek op de euro, die zoals ik heb gezegd, precies heeft gepresteerd zoals werd verwacht.
Ik wil ook zeggen dat ik, wanneer ik kijk naar de financiën en de begrotingssituatie van de grote geavanceerde economieën, kan zeggen dat Europa als geheel en de EU-zone in het bijzonder op het punt van de staatsschuld in een betere situatie verkeren dan Japan of de VS, zoals de heer Goebbels heeft gezegd. Misschien een geconsolideerde begrotingssituatie volgend jaar in de buurt van de 6 procent, of zelfs een beetje minder, terwijl deze in de twee andere grote geavanceerde economieën in de orde van grootte van 10 procent of meer zal zijn.
Ik zeg dit ook om een idee te geven van de orde van grootte. Wat we hebben, is dus slecht gedrag van de kant van een aantal landen die problemen veroorzaken in hun eigen land en financiële instabiliteit creëren. Het is niet de euro die op het spel staat; het is financiële instabiliteit onder invloed van slecht begrotingsbeleid, natuurlijk met de interactie met de markten, die er altijd is, omdat we nu eenmaal in markteconomieën leven. Nogmaals, onze diagnose is in wezen dat wat abnormaal was in het functioneren van Europa, was dat we slecht bestuur hadden, slecht bestuur van de economische unie.
Ik moet helaas zeggen dat dit niet verrassend is, want het stabiliteits- en groeipact is door enkelen vanaf het eerste begin onterecht bekritiseerd. En ik moet u eraan herinneren dat ik zelf in het Parlement verslag heb gedaan over onze strijd, want grote landen wilden het pact opblazen, of het op zijn minst ernstig verzwakken. Helaas moet ik zeggen dat dit de grote landen binnen de eurozone waren, en dat de kleine en middelgrote landen zich tegen deze neiging hebben verzet. Dit was in 2004 en 2005. U zult zich herinneren dat het een fel gevecht was, want het werd zelfs voor het Hof van Justitie gebracht. De Commissie - en ik moet de Commissie hiervoor prijzen - was duidelijk, indertijd duidelijker dan de Raad, en wij stonden helemaal achter de Commissie. Ik moet u dus aan dit alles herinneren.
Ik heb ook een aantal vragen gekregen over wat we in dit stadium nu precies vragen. Ik moet zeggen dat we, toen de Commissie haar voorstel deed, al hebben gezegd dat we het onvoldoende vonden.
Rekening houdend met wat wij ondervinden, rekening houdend met wat we zien in het functioneren van Europa als geheel, de 27 lidstaten en de 16 (en morgen 17), zijn wij van mening dat het eerste voorstel van de Commissie te zwak was op het punt van het automatisme en op het punt van de strengheid van het bestuur, zowel voor het begrotingstoezicht als voor de indicatoren van het concurrentievermogen, de onevenwichtigheden.
Over de mate waarin het huidige door de Raad gedane voorstel het voorstel van de Commissie nog verder verzwakt, kunnen we u dus niets vertellen, geachte afgevaardigden, maar we vertrouwen erop dat we de situatie het hoofd zullen kunnen bieden; en die situatie vereist een heel streng toezicht, een heel sterk bestuur.
In 2005 heb ik namens de Raad van Bestuur van de ECB gezegd dat we helemaal niet tevreden waren over het toenmalige standpunt van de Raad en over wat er uiteindelijk werd geaccepteerd.
Ik wil hierop nu dus niet verder ingaan, want we zullen nog meerdere gelegenheden krijgen voor contact met het Parlement. Ik heb natuurlijk kennis genomen van wat mevrouw Goulard heeft gezegd over het grote inspanningen van het Parlement, samen met de Raad en de Commissie, om uit te werken wat uiteindelijk het standpunt van Europa zal zijn. Onze boodschap hierover is echter opnieuw heel duidelijk.
Laat ik nu een moment terugkomen op de kwestie van de communicatie. We moeten onze communicatie natuurlijk voortdurend verbeteren. We proberen dat ook te doen. Ik wil alleen zeggen dat wij, wat betreft onze eigen communicatie, de duidelijke definitie van prijsstabiliteit geven die iedereen in staat stelt om zelf voortdurend en direct te beoordelen wat we doen.
Ik wil ook zeggen dat wij de eerste grote belangrijke centrale bank waren die persconferenties onmiddellijk na de vergaderingen van de Raad van Bestuur heeft ingevoerd. Wij waren de eersten die een inleidende verklaring publiceerden, die onze diagnose van de situatie bevat. We proberen ons op het punt van de communicatie dus zo verantwoordelijk mogelijk op te stellen.
Het enige dat we niet doen, is de afzonderlijke standpunten van de verschillende leden van de Raad van Bestuur publiceren. We vinden het voor een instelling die een munt uitgeeft voor zestien landen die in Europa verenigd zijn, maar toch nog soevereine staten zijn, heel belangrijk en beter dat de Raad van Bestuur als geheel wordt gezien als de ter zake doende entiteit op het punt van onze besluiten.
Dan waren er ook nog een aantal andere heel belangrijke vragen. Ik wil alleen de opmerking noemen dat we verantwoordelijk zijn voor de 'M', maar voor zover de 'E' in handen ligt van de regeringen en van de Commissie, moeten we op dit gebied natuurlijk rekening houden met de 'E', zoals altijd, zoals elke onafhankelijke centrale bank dat doet: als het begrotingsbeleid gezond en redelijk is, is de last voor het monetair beleid om te zorgen voor prijsstabiliteit licht. Als we een slecht begrotingsbeleid hebben, overbelasten we de besluiten die door de centrale bank moeten worden genomen.
Ik zou willen zeggen dat voor ons hetzelfde geldt op het punt van de interactie met de regeringen, maar we zijn volstrekt onafhankelijk, en we hebben een aantal uitzonderingsmaatregelen genomen om ons, zoals ik heb uitgelegd, in staat te stellen de impulsen van ons monetair beleid door te geven, alsook mogelijk in omstandigheden waarin markten niet juist functioneerden, waardoor de besluiten over rentetarieven die we namen, niet goed werden doorgegeven aan de economie als geheel.
Dit is de essentie van de uitzonderingsmaatregelen, de transmissiekanalen van het monetair beleid normaler te doen functioneren, en we hebben heel duidelijk onderscheid gemaakt - ik heb dat herhaald tijdens een recent gehouden colloquium waaraan Ben Bernanke heeft deelgenomen - tussen de standaardmaatregelen die er echt toe doen op het punt van de monetaire beleidskoers, en de uitzonderingsmaatregelen die zijn bedoeld om de transmissie van het monetair beleid te bevorderen.
Ik wil nu alleen nog zeggen dat ik ook kennis heb genomen van de belangrijke vraag ...
president van de ECB. - (FR) Mijnheer de Voorzitter, wat de vraag van de heer Gauzès over communicatie betreft, die kennelijk door anderen is overgenomen: er is binnen sommige communicatiekanalen een tendens om Europa te beschouwen als een soort zondebok. Als het slecht gaat, is dat de schuld van Europa. Wij weten dat dat niet klopt, en het Europees Parlement weet dat uiteraard beter dan wie ook.
Er is ook een trend om te zeggen dat als dingen niet goed gaan, dat de schuld van de Commissie of van de Europese Centrale Bank is, of beter nog, van de euro. Dat is het klassieke fenomeen van de zondebok. De euro heeft zijn interne en externe stabiliteit op bewonderenswaardige wijze weten te behouden. Ik heb overigens nog niet gezegd dat dit bewonderenswaardiger is dan wat een centrale bank ooit heeft klaargespeeld, in de landen die aan de wieg stonden van de euro, in de afgelopen vijftig jaar - dit had ik voor het eind bewaard, als ik het zo mag zeggen. Ik denk dat we een munt hebben die tegen een stootje kan, hetgeen ook in het verleden al is gebleken. Laten we dus waken voor het zondebokfenomeen.
Inderdaad is er voor ons allen nog heel wat werk aan de winkel als het gaat om communicatie, en ik richt deze boodschap ook aan de Europese Centrale Bank en aan het hele eurostelsel, dat wil zeggen aan alle nationale centrale banken die deel uitmaken van de eurozone. Verder zou ik zeggen dat dit een probleem is dat zich ongetwijfeld ook in de 27 voordoet, en derhalve een probleem is voor de Europese Unie als geheel.
(Applaus)
De Voorzitter
Dank u zeer voor uw uitgebreide antwoord, mijnheer Trichet. Ik denk dat het op dit ogenblik nodig is om in meer detail op de zaken in te gaan dan gebruikelijk is in dit Parlement.
Burkhard Balz
Mevrouw de Voorzitter, ik wil ook mijnheer Trichet, mijnheer Rehn en vooral alle collega's hartelijk voor dit open en zeer uitgebreide debat bedanken. Hoewel onze Ierse collega's aan het eind wel wat emoties lieten zien - wat ik echter kan begrijpen - werd het debat door grote zakelijkheid gekenmerkt.
Ik wil in de korte tijd die mij wordt geboden drie punten aansnijden. Ten eerste de onafhankelijkheid van de ECB. Ik meen dat het juist en van belang was dat de staatshoofden en regeringsleiders indertijd ook onder de algemene leiding van de ereburger van Europa, bondskanselier Helmut Kohl, de onafhankelijkheid van de Europese Centrale Bank hebben doorgevoerd. De Europese Centrale Bank is de hoeder van de euro. Ik denk dat de euro juist in de crisistijd van de afgelopen maanden zo stabiel was, omdat we tenslotte die ECB hebben. Daarom verzoek ik u, mijnheer Trichet, de komende maanden ook zo veel mogelijk onafhankelijk te blijven opereren. Indien u meningen van anderen voorgeschoteld krijgt, kunt u daarnaar luisteren, maar uiteindelijk moet u als president en als directie van de ECB deze onafhankelijkheid bewaren.
Ten tweede moeten we de burgers van de Unie meer informatie geven. Dat is een belangrijk punt. We moeten ze vooral niet steeds informatie geven in onze enigszins bekritiseerde taal van Brussel, maar op zo'n manier dat het ook werkelijk bij de ontvanger, bij de mensen van Europa, aankomt. Dat is voor mij een zeer belangrijk punt.
Nog een laatste punt. De heer Trichet heeft over Basel III gesproken. Ook dat kan ik zeker onderstrepen. We willen Basel III snel uitvoeren. Maar ik wil Basel III alleen snel uitvoeren, indien we het op het niveau van de G-20 allemaal tegelijk uitvoeren. Het mag niet zo zijn dat Europa hier nu weer vooroploopt en dat wij alleen het voortouw nemen, terwijl we daarmee ons internationale concurrentievermogen sterk verminderen. Daarom zou ik ervoor pleiten dat Europa dit inderdaad samen met de wereldwijde partners uitvoert, of anders bekijkt welke alternatieven er zijn.
De Voorzitter
De gecombineerde behandeling is gesloten.
De stemming vindt morgen plaats.
Schriftelijke verklaringen (artikel 149)
Elena Băsescu
schriftelijk. - (RO) Ook ik wil de heer Balz gelukwensen met het werk dat hij in dit verslag heeft gestoken. De bezuinigingspakketten die zijn voorgesteld om uit de crisis te komen moeten niet leiden tot maatregelen die het economisch herstel in gevaar brengen. Ik acht het noodzakelijk dat er een balans wordt gevonden tussen het proces van economische consolidatie en het beschermen van de investeringen door banen en duurzame ontwikkeling. De les van de staten die onvoorbereid tot de eurozone zijn toegetreden moet ons serieus doen nadenken over het stellen van een aantal realistische termijnen. Tegen deze achtergrond kan een vertraging van een of twee jaar worden geaccepteerd. De uitbreiding moet doorgaan, onder de voorwaarde dat aan de criteria van Maastricht wordt voldaan. In die zin beschouw ik het aannemen van de euro niet als momentoplossing, maar als onderdeel van een brede politieke strategie op middellange termijn.
Edward Scicluna
schriftelijk. - (EN) Ik verwelkom en steun dit verslag. Aangezien er ooit een einde komt aan alle gepraat over begrotingsconsolidatie, regulering en macro-economisch bestuur, moeten we echter onderzoeken welke gevolgen dit heeft gehad op de economische activiteit, die de basis is van de discussies. De werkelijkheid is dat we goede en doeltreffende regulering en beter economisch bestuur nodig hebben, zodat kleine en middelgrote ondernemingen die de belangrijkste motor van de economische groei zijn, zich kunnen ontwikkelen en kunnen groeien. De trieste waarheid is dat deze bedrijven in de afgelopen twee jaar zwaar hebben geleden. Hierdoor hebben we een hoge en nog steeds toenemende werkloosheid. Het beleid van de ECB om miljarden euro's in schuldplichtige banken te pompen om ze te helpen redden was juist, maar veel banken zijn te veel gaan vertrouwen op de liquiditeit van de ECB. We hebben nu dus een situatie waarin banken die in de jaren van hoogconjunctuur te gemakkelijk krediet hebben verstrekt, nu kleine ondernemingen weigeren krediet te verstrekken. Als dit zo doorgaat, zullen we niet de groei krijgen die we nodig hebben om de begrotingstekorten en de niveaus van de staatsschulden te verlagen. De werkloosheid zal toenemen en onze economische prestaties zullen stagneren. Laten we verstandig handelen, als we niet opnieuw tekort willen schieten tegenover de mensen van Europa.
