Wijziging van Verordening (EG) nr. 1234/2007 "Integrale-GMO-verordening” (debat) 
De Voorzitter
Aan de orde is de behandeling van het voorstel voor een verordening van de Raad tot wijziging van Verordening (EG) nr. 1234/2007 houdende een gemeenschappelijke ordening van de landbouwmarkten en specifieke bepalingen voor een aantal landbouwproducten ("Integrale-GMO-verordening”) - C7-0223/2009 -.
Mariann Fischer Boel
Mijnheer de Voorzitter, mag ik beginnen met u te bedanken voor het feit dat u mij toestaat dat de urgentverklaring wordt toegepast op de twee voorstellen waarvan ik hoop dat zij de situatie op de zuivelmarkt zullen helpen - het ene waarin wordt voorgesteld dat melk wordt opgenomen in het toepassingsbereik van artikel 186 en het andere dat betrekking heeft op het beheer van de uitkoopregeling voor quota.
Deze voorstellen zijn de laatste in een lange reeks van op zuivel gerichte maatregelen die wij hebben aangenomen. Ik heb kennisgenomen van uw resolutie van 17 september en ik hoop dat u hebt geconstateerd dat veel van uw aanbevelingen reeds in praktijk zijn gebracht, onderwerp zijn van lopende studies of zijn opgenomen in de voorstellen van vandaag.
Ten aanzien van de maatregelen op de lange termijn die u in uw resolutie noemt, hebben wij een groep van deskundigen op hoog niveau ingesteld. De eerste bijeenkomst heeft reeds plaatsgevonden en wij kunnen hun definitieve verslag voor eind juni volgend jaar verwachten.
Het verheugt mij te kunnen melden dat de werkelijkheid van de zuivelmarkt van vandaag is dat de prijzen stijgen en dat er geen gebruik meer wordt gemaakt van de opkoopinterventieregeling - dat wil zeggen dat de overheid niet langer ingrijpt door zuivelproducten op te kopen om de markt te stabiliseren - aangezien de marktprijzen gunstiger zijn dan de interventieprijzen.
Wat mijn voorstel betreft: artikel 186 is een bestaande bepaling voor een grote hoeveelheid producten, maar melk valt daar niet onder. De prijsschommelingen van de laatste tijd, die wij vanaf 2007 hebben gezien, geven aan dat het nodig is of zal zijn melk onder de werkingssfeer van dit artikel te brengen, aangezien het de Commissie in staat zou stellen sneller in te grijpen.
Gisteren heb ik in de Raad van ministers van Landbouw en in de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling deze 280 miljoen euro voor melkveehouders aangekondigd. Om het geld snel te kunnen uitkeren heb ik simpelweg de rechtsgrondslag van artikel 186 nodig. De gedachte is om de financiële middelen toe te wijzen in nationale enveloppen overeenkomstig de productie in het jaar 2008-2009, uiteraard zonder dat daarbij de nationale quota worden overschreden, die vervolgens op een niet-discriminerende wijze moeten worden verdeeld onder die melkveehouders die het meest worden getroffen door de crisis. Nogmaals, om van deze mogelijkheid gebruik te maken, moeten wij melk onder de werkingssfeer van artikel 186 brengen.
Als ik zeg dat ik de mogelijkheid aankondigde om 280 miljoen euro voor te stellen, moet u wel bedenken dat dit bedrag op de bijeenkomst van de Raad Ecofin op 19 november zal moeten worden goedgekeurd door de begrotingsautoriteit, die bestaat uit het Europees Parlement en de Raad van ministers van Financiën. Ook zei ik gisteren dat dit het laatste geld was waarover ik nog beschikte, met uitzondering dan van het bedrag van 300 miljoen euro dat nodig is als buffer om te voorkomen dat het mechanisme voor financiële discipline wordt toegepast. Het is belangrijk hier duidelijk te stellen dat artikel 186 geen carte blanche vormt om alles voor te stellen wat maar in de Commissie opkomt. In deze fase kan ik slechts zeggen dat particuliere opslag voor verschillende producten - en ook kaas zou hieronder kunnen vallen - een kandidaat is, op voorwaarde dat de marktsituatie zodanig is dat wij dit gerechtvaardigd achten.
Het tweede deel van het voorstel betreft het beheer van het quotasysteem. De lidstaten beschikken momenteel reeds over de mogelijkheid quota op te kopen. Wat wij nu willen invoeren is de mogelijkheid dat de lidstaten hun algehele nationale maximum aan quota reduceren met de hoeveelheid quota die zij op de markt hebben opgekocht. Dit is een vrijwillige regeling, omdat uit onze gesprekken duidelijk werd dat een verplichte regeling politiek gewoon niet zou werken.
Ik zie uit naar uw opmerkingen.
Albert Deß
Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de commissaris, geachte afgevaardigden, ik ben zeer ingenomen met het feit dat het Parlement vandaag in grote meerderheid ingestemd heeft met het verzoek tot urgentverklaring. Daarmee hebben we onze melkveehouders een signaal gegeven en zijn we onze verantwoordelijkheid niet uit de weg gegaan. In tegenstelling tot een minderheid van collega's uit andere fracties zien wij in de urgentverklaring een aanvullend middel om de melkveehouders in zware tijden hulp te bieden.
Het is zonder meer waar dat het voorstel van de Commissie erg laat komt en dat het niet alle mogelijkheden uitput. Maar het is in elk geval beter dan niets doen.
Ook binnen mijn eigen fractie lopen de meningen over het voorgestelde opkoopprogramma sterk uiteen. Deelname aan het programma zou verplicht moeten zijn, wil het überhaupt een uitwerking hebben, maar daarvoor zie ik in dit Huis, net zomin als in de Raad, een meerderheid. Daarnaast is deze actie ook voor een aantal lidstaten onaanvaardbaar, aangezien die gelijkstaat aan een beperking van de mogelijkheid tot salderen en inkrimping van het quotum. De bepaling dat de quotumverhoging aan geprioriteerde groepen toegestaan moet worden, is een besluit dat reeds geldend recht is.
Het valt toe te juichen dat melk en zuivelproducten onder het toepassingsbereik van artikel 186 aangaande spoedmaatregelen bij een verstoorde marktwerking worden gebracht. Op dit punt kom ik echter nog met een wijzigingsvoorstel om de duur van deze maatregel tot twee jaar te beperken. Mocht de maatregel zijn nut bewijzen, dan zullen we voor verlenging ervan stemmen.
Tot slot wil ik nog voor de 280 miljoen euro bedanken. Daarmee bent u, mevrouw de commissaris, het Parlement toch vergaand tegemoetgekomen. Ik weet dat u niet meer geld tot uw beschikking heeft. Ik vraag de collega's om donderdag de dan misschien gewijzigde ontwerpresolutie te steunen.
Paolo De Castro
Mijnheer de Voorzitter, mevrouw Fischer Boel, geachte collega's, allereerst wil ik van de gelegenheid gebruik maken om te zeggen dat ik zeer te spreken ben over de verantwoordelijkheid die het Parlement vanochtend heeft getoond met het aannemen van de urgentieprocedure om de zuivelsector op te nemen onder artikel 186 van de integrale-GMO-verordening, evenals veel andere landbouwproducten.
De snelle uitbreiding naar deze sector van de regels voor interventies tijdens een marktcrisis stelt ons in staat een belangrijk antwoord klaar te hebben op een buitengewoon moeilijk moment voor de landbouwsector in zijn geheel en de zuivelsector in het bijzonder. Op dit moment gaan we ervan uit dat de Europese Commissie, zoals mevrouw Fischer Boel zojuist aangaf, rekening houdt met de verzoeken van het Parlement, waaruit reeds meerdere malen naar voren is gekomen dat de maatregelen die tot dusver zijn genomen niet toereikend blijken te zijn gezien de ernst van de huidige crisis.
De openheid die het Parlement vandaag ten opzichte van de Commissie aan den dag heeft gelegd, mag niet beschouwd worden als het verlenen van een volledige volmacht met onbeperkte bevoegdheden, maar als een teken van verantwoordelijkheid in een dramatische en volkomen uitzonderlijke situatie.
Ik wil duidelijk benadrukken dat het Parlement het in dit opzicht essentieel acht dat het in iedere fase van het proces bij de besluitvorming betrokken wordt, om zo de democratische controle te garanderen. Wij vinden daarom dat de Commissie het Parlement vooraf moet laten weten hoe zij deze nieuwe bevoegdheden die haar nu volgens artikel 186 ook voor de melksector verleend zijn, feitelijk gaat gebruiken.
George Lyon
Mijnheer de Voorzitter, ook ik zou de commissaris willen bedanken voor haar aanwezigheid hier vanavond om nadere uitleg te geven bij de bevoegdheden waar zij om vraagt. Commissaris, ik zou u allereerst willen danken voor uw positieve reactie op de resolutie die wij hier in het Parlement op 17 september hebben aangenomen. Ik verwelkom de stappen die u hebt genomen om te proberen de situatie voor melkveehouders te stabiliseren die voor hen zeer ernstige vormen aanneemt. Ook verwelkom ik het bedrag van 280 miljoen euro voor herstructurering, dat u hebt bekendgemaakt.
Wat betreft het eerste deel van uw voorstel is de vraag die wij ons hier vandaag allemaal moeten stellen als volgt: waarom worden wij in een zo laat stadium gevraagd noodmaatregelen goed te keuren en zullen deze het herstel van de markt ook werkelijk steunen? Per slot van rekening - en u refereerde hier zelf ook al in uw voordracht - zijn de eerste groene knopjes van herstel reeds waarneembaar. Ik ben er niet van overtuigd dat de voorgestelde quotawijzigingen veel verschil zullen maken, aangezien zij vrijwillig zijn voor de lidstaten. Toch zal onze fractie er zeker niet tegen zijn dat deze maatregelen worden getroffen.
Wat betreft het voorstel om het toepassingsbereik van artikel 186 uit te breiden naar melk en melkproducten: het is mijn ervaring dat ministers - of in dit geval commissarissen - doorgaans naar hun parlement gaan om bevoegdheden te vragen die hun in staat zouden stellen een probleem op te lossen. Vanavond worden wij echter gevraagd bevoegdheden toe te kennen aan de Commissie zonder dat ons eerst precies wordt verteld wat de stappen inhouden die zij zal nemen om het probleem aan te pakken.
Zoals ik begreep uit uw bijdrage eerder vandaag, hebt u deze extra bevoegdheid nodig als rechtsgrondslag voor de uitbetaling van het bedrag van 280 miljoen euro. Ik zou het op prijs stellen als u zou willen aangeven of dat inderdaad het geval is. Is dit de reden dat u de bevoegdheden nodig heeft? Waar wij ons hier namelijk met ons allen zorgen over maken, is dat wij de Commissie mogelijk een blanco cheque overhandigen.
Commissaris, u gaf al aan dat u financieel kaalgeplukt was, dus als u nog overige ideeën zou hebben voor stappen die zouden kunnen worden genomen, zou er niettemin weinig financiële armslag zijn om überhaupt iets steekhoudends te ondernemen. Onze fractie is alleen bereid u deze bevoegdheden te verlenen als hieraan een tijdslimiet wordt verbonden en als ze beperkt blijven tot extreme omstandigheden.
Martin Häusling
Mijnheer de Voorzitter, geachte afgevaardigden, nu komt er eindelijk beweging in het debat. De Europese Commissie moet nu weer de eindveranwoordelijkheid dragen. Dat zagen we vanmorgen iets anders. Wij hadden het Parlement er graag nauwer bij betrokken. Laat ik er geen doekjes om winden: wij zijn niet tegen de financiële steunmaatregelen. Maar men moet wel beseffen dat ze slechts een druppel op de gloeiende plaat zijn - in de meest letterlijke betekenis van het woord.
De in Luxemburg genomen besluiten hebben er helaas ook niet toe bijgedragen om de vraag - die eigenlijk de beslissende factor is - en het aanbod weer in evenwicht te brengen. Vrijwillige opkoop van quota is in orde, maar zal geen groot effect hebben, omdat dit niet tot een wezenlijke reductie van het aanbod leidt.
Ik zei het gisteren al: we moeten het verslag van de Rekenkamer goed tot ons door laten dringen en een begin maken met een beleid voor de lange termijn. We moeten analyseren wat de Rekenkamer gezegd heeft. Dat was bijvoorbeeld dat er in de toekomst aanbodsturing nodig is, omdat anders het stelsel onbetaalbaar wordt, en dat er een zuivelbeleid moet komen, gericht op een Europese markt voor kwaliteitsproducten.
We moeten zo snel mogelijk - dat is een oude eis van ons - af van de uitvoerrestitutie, want die heeft schadelijke uitwerkingen, waar wij al vaker op gewezen hebben.
We moeten echt komen tot een beleid dat aan de huidige crisis ontstijgt en dan verwachten we van de Europese Commissie ook fundamentelere antwoorden. Deze antwoorden is de Commissie ons helaas tot nu toe schuldig gebleven, antwoorden die in de richting gaan van een versteviging van de positie van de producentenorganisaties, om hun meer marktmacht te geven en de supermarktketens een halt toe te roepen.
James Nicholson
Mijnheer de Voorzitter, allereerst zou ik willen zeggen dat ik dit besluit beslist verwelkom, en ik denk dat het debat van gisterenavond in de commissie en dat van vanavond in de plenaire vergadering ons de gelegenheid biedt meer duidelijkheid te krijgen over de situatie. De realiteit - en ik denk ook de oorzaak van de frustratie die veel van de melkveehouders ervaren - is dat de melkveehouders, al hebben zij in zekere zin kunnen zien wat de heer Lyon de eerste groene knopjes noemde, dit geld nog altijd niet op hun rekening hebben ontvangen. En dit zorgt voor een zekere mate van frustratie bij de melkveehouders. Veel van hen staan al geruime tijd onder financiële druk. Het is goed en nuttig dat wij hierover praten, want ik begrijp nu waarom het nodig is dat artikel 186 wordt aangepast: alleen zo kunnen wij zorgen dat het geld dat bedoeld is voor de producenten zo snel mogelijk op zijn bestemming komt. Dit is denk ik waar nu voor moeten zorgen.
Het idee van de heer Deß van een amendement spreekt mij zeer aan, en als hij dit indient, zou ik dit willen steunen voor een duur van twee of zelfs drie jaar, om te zorgen dat alles in orde komt. Ik ben echter nog altijd niet overtuigd als het gaat om de opkoopregeling. Wij moeten dit doen om de bedrijfstak te beschermen.
Patrick Le Hyaric
namens de GUE/NGL-Fractie. - (FR) Mijnheer de Voorzitter, commissaris, ik voel me gedwongen vanavond nog eens te zeggen dat de financiële voorstellen die u doet slechts een druppel op een gloeiende plaat zijn in het licht van de enorme crisis en wanhoop waarin de boeren momenteel leven.
U gaat 280 miljoen euro vrijmaken, terwijl er een paar weken geleden nog sprake was van 600 miljoen euro. U gaat dus eenmalig 1 000 euro betalen aan boeren die per dag 100 tot 200 euro verliezen. Wij vragen daarom om een echt financieel noodplan; het heeft geen zin een pleister te plakken als er sprake is van een levensbedreigende ziekte.
Tegelijkertijd wilt u overheidsmiddelen gebruiken voor de uitvoering van een omvangrijk plan voor het slachten van melkvee en het sluiten van boerenbedrijven. Op die manier ontneemt u onze boeren een toekomst, want het zijn de jonge boeren die het hardst getroffen zullen worden, de kleinere boeren, de boeren die het land ontwikkelen, die melk produceren en kaas van goede kwaliteit, en die voor het milieu zorgen.
Hoe durft u zoiets voor te stellen, terwijl er zoveel gezinnen, in Europa en elders, niet voldoende te eten hebben, en met name moeilijk aan melk kunnen komen. Ik wil daaraan toevoegen dat we, met uw plan, in de toekomst een melktekort zullen krijgen.
Tot slot rest ons slechts verbazing dat u, op een moment dat er zo met het Verdrag van Lissabon gezwaaid wordt, dit artikel 186 van de verordening wilt toepassen, dat u een volmacht geeft. Maar die volmacht had u al, en die heeft u gebruikt om over te gaan tot het liberaliseren van de melkquota, waardoor we in de huidige crisis terechtgekomen zijn, die uitsluitend in het belang van de industriële producenten en de distributeur is. Want vandaag nog heeft de Europese Rekenkamer erop gewezen dat de consumentenprijzen van melkproducten tussen 2000 en 2007 met 17 procent gestegen zijn, terwijl de prijzen voor de producent met 6 procent gedaald zijn.
Commissaris, ik zeg u nogmaals dat het dringend, zeer dringend, nodig is de landbouwsector te helpen door middel van een groot Europees noodfonds en terug te keren naar een beleid van minimumprijzen voor de landbouw, en onze boeren niet te gronde te laten richten door de kapitalistische markt.
Krisztina Morvai
(HU) Mevrouw de commissaris, uiteraard zal ik vóór het voorstel stemmen, ook al weet ik dat deze aalmoes niets oplost voor de boeren. Ik heb echter nog drie vragen. De eerste luidt: wat ziet u als de les van deze crisis? Hebt u er lering uit getrokken? Deze crisis, mevrouw de commissaris, is niet veroorzaakt door een of andere natuurramp, een tsunami of een soortgelijke gebeurtenis, maar een serie verkeerde beslissingen en een fundamenteel verkeerd gevoerd landbouwbeleid. Wat kunt u de boeren beloven voor de toekomst? Hoe zullen zij in de toekomst een soortgelijke crisis voorkomen? Hierop zou ik graag uw duidelijke en gedetailleerde antwoord horen.
Mijn volgende vraag: u zei gisteren op de hoorzitting van de Commissie dat de lidstaten dit bedrag vrij kunnen besteden. Wat houdt dit precies in? Kunnen de lidstaten het geld eerlijk verdelen en het niet aan de grote agrarische bedrijven geven, maar aan de kleine boeren, aan de familiebedrijven die het geld het hardst nodig hebben en wier bestaan hiervan afhangt? Zij zijn het die in de moeilijkste situatie terecht zijn gekomen. De andere grote groep waarmee rekening moet worden gehouden, bestaat uit boeren in de nieuwe lidstaten, vooral kleine boeren. Hoe wilt u deze onacceptabele discriminatie opheffen, die is ontstaan doordat wij, bijvoorbeeld de Hongaren, onze volledige markt moesten openstellen voor de Europese Unie en slechts een fractie van de subsidies ontvangen? Hoe en wanneer gaat u deze onrechtvaardigheid en onrechtmatigheid opheffen?
Giovanni La Via
(IT) Mijnheer de Voorzitter, mevrouw Fischer Boel, geachte collega's, ik waardeer het dat de commissaris ervoor gekozen heeft hier voor het Parlement te verschijnen om het pakket maatregelen binnen de zuivelsector uiteen te zetten.
Met betrekking tot de inhoud van de voorgestelde maatregelen, ondanks dat hier toereikende operationele details voor ontbreken, denk ik dat het de goede kant op gaat met het oplossen van de problemen waar onze veehouders momenteel mee kampen. Ik denk echter niet dat de voorgestelde maatregelen alleen de huidige problemen kunnen oplossen. Toch is het volgens mij van essentieel belang om vóór het voorstel tot wijziging van artikel 78 en 79 van Verordening (EG) nr. 1234/2007 te stemmen.
Met het oog op artikel 186 van dezelfde GMO-verordening wil ik allereerst opmerken dat in de punten a) en b) van dit artikel verschillende niveaus van bescherming worden vastgelegd voor verschillende goederen, waarbij er bij sommige wordt ingegrepen als de prijzen aanzienlijk stijgen en dalen, terwijl dit bij andere producten - varkensvlees, olijfolie, etc. - alleen gebeurt als de prijzen aanzienlijk stijgen. Deze tegenstrijdigheid is mijns inziens onacceptabel.
Ik wil graag, ook namens de Fractie van de Europese Volkspartij (Christen-Democraten), een amendement indienen met als doel dat de Commissie het Parlement informeert alvorens de maatregelen die in artikel 186 zijn opgenomen, worden uitgevoerd. Ik denk dat dit amendement verenigbaar is met het voorstel dat de Fractie van de Progressieve Alliantie van Socialisten en Democraten in het Europees Parlement zojuist deed.
Tot slot roep ik de commissaris op om, zoals het Parlement in zijn resolutie van 17 september verzocht heeft, het bedrag van de-minimissteun voor alle productiesectoren te verhogen, ongeacht de nationale maxima die momenteel gelden.
Luis Manuel Capoulas Santos
(PT) Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de commissaris, we zijn helaas allen bekend met de ernstige situatie die de Europese zuivelsector doormaakt. Mijn fractie pleit al sinds maanden voor dringende maatregelen die ons moeten helpen duizenden bedreigde boeren voor de ondergang te behoeden. Om deze doelstelling te verwezenlijken hebben we zelf initiatieven genomen en hebben we initiatieven van andere fracties gesteund.
Daarom kunnen we niet anders dan de initiatieven van de Commissie verwelkomen, hoe ontoereikend ze ook zijn. Daarom ook heeft de Fractie van de Progressieve Alliantie van Socialisten en Democraten in het Europees Parlement vanochtend tijdens de stemming het verzoek om urgentverklaring ingewilligd. We zullen echter voorstellen en eisen dat het Europees Parlement permanent op de hoogte wordt gehouden van de maatregelen die de komende dagen zullen worden genomen op basis van de bevoegdheden die wij nu aan de Commissie toekennen. We zullen tevens al het mogelijke blijven doen om het marktevenwicht te herstellen en op die manier te waarborgen dat de producenten voldoende inkomsten hebben, zoals is herbevestigd in het Verdrag van Lissabon.
Marit Paulsen
(SV) Mijnheer de Voorzitter, het is vanzelfsprekend noodzakelijk om snel op te treden wanneer er zich crises voordoen in bepaalde sectoren, bijvoorbeeld zoals is gebeurd in het geval van de banken, de automobielindustrie en de melkveehouderij. Maar deze crises zullen zich steeds opnieuw voordoen. Misschien zal het de volgende keer niet de melkveehouderij zijn. Misschien zal het de graansector zijn, of iets anders.
Ik wil zo vrij zijn het eigenlijke onderwerp van dit debat wat ruimer te zien. We kunnen niet altijd alleen de acute problemen blijven oplossen. We moeten ook de tijd en de fut en de politieke planning vinden om een gemeenschappelijk Europees landbouwbeleid tot stand te brengen dat sterk, standvastig en flexibel is en dat de ergste gevolgen van de prijsinstabiliteit die we kunnen verwachten, tenietdoet. Ik wil dat het platteland in Europa levensvatbaar is en het platteland kan niet overleven zonder landbouwers en zonder dieren!
Martin Häusling
(DE) Mijnheer de Voorzitter, José Bové is helaas verhinderd en daarom voer ik nogmaals het woord. Ik heb ook nog vragen aan mevrouw de commissaris: denkt ze werkelijk dat er met het nu betaalde bedrag een eind aan de protesten komt? Zoals gezegd houd ik het besluit van het Parlement van vanmorgen voor een blanco cheque, omdat we niet weten wat de Commissie ermee gaat doen. Ik herhaal: de Commissie maakt geen deel uit van de oplossing, zij maakt deel uit van het probleem. Daar blijf ik bij.
Anderzijds moet een mens de feiten onder ogen zien en omdat we nu eenmaal in die zin besloten hebben, leg ik mij er gewoon bij neer, maar ik zeg de andere collega's erbij dat we deze maatregelen moeten begrenzen. Laten we ze tot een overzichtelijke tijdspanne beperken, zodat we als Parlement het heft weer in handen kunnen nemen.
Mevrouw de commissaris, nog één vraag aan u, omdat bij alle programma's steeds weer te horen is dat we de herstructurering moeten blijven stimuleren. Wat bedoelt u dan met herstructurering? Lijkt het u werkelijk een goede zaak om geld te blijven gebruiken als middel om kleinere ondernemingen als het ware tot opgeven te bewegen, om vervolgens geld aan de grotere bedrijven te geven? Zo'n beleid leidt nergens meer toe. Laten we het geld veeleer, juist in de getroffen gebieden, gericht besteden om die structuren overeind te houden die het sterkst bedreigd zijn.
João Ferreira
- (PT) Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de commissaris, de Commissie erkent in haar voorstel dat haar zuivelbeleid gefaald heeft, maar brengt geen wijzigingen aan in de rampzalige politieke richtsnoeren die eraan ten grondslag liggen. De hier genoemde miljoenen zijn absoluut ontoereikend om de producenten te vergoeden voor de daling van de prijzen waarvan zij het slachtoffer zijn.
In tegenstelling tot wat hier wordt bepleit, moeten wij dringend de koers wijzigen van een gemeenschappelijk landbouwbeleid waarvan de opeenvolgende hervormingen hebben geleid tot de ontmanteling van de instrumenten voor de regulering van de markt, de quota en de productierechten. Dit heeft tot gevolg dat vele duizenden producenten hun activiteit geleidelijk aan opgegeven. Het gaat hier om vele duizenden banen en om hele gezinnen die afhankelijk zijn van de landbouwactiviteit en van de zuivelsector in het bijzonder. Het gaat hier om uitgestrekte plattelandsgebieden die leeglopen, met alle sociale en milieugevolgen van dien.
Deze situatie vereist onmiddellijke actie: we moeten dringend rechtvaardige prijzen voor de producenten waarborgen. Daarvoor zijn meer middelen nodig dan die welke nu beschikbaar zijn gesteld, maar het belangrijkste is - we herhalen het nog eens - dat er maatregelen komen die meer zijn dan alleen maar een lapmiddel. Ik denk bijvoorbeeld aan de afschaffing van de jaarlijkse verhoging van de melkquota, het herstel van de niveaus die vóór de beslissing om de quota te verhogen werden gehanteerd en de intrekking van het besluit om het quotasysteem in 2015 af te schaffen.
Diane Dodds
(EN) Mijnheer de Voorzitter, zoals het merendeel van de Parlementsleden, heb ik vandaag gestemd vóór de urgentverklaring met betrekking tot artikel 186. Alle financiële steun voor de zuivelsector is noodzakelijk, willen wij de sector overeind houden, met name als het gaat om de kleine familiebedrijven die in Noord-Ierland te vinden zijn.
Als u, commissaris, zoals u zegt, de wijzigingen aan artikel 186 nodig hebt om de financiering van 280 miljoen euro beschikbaar te maken, dan hebt u mijn volledige steun. Wij kunnen alleen maar hopen dat het geld snel wordt uitbetaald en verdeeld. Veel boeren hebben al te lang moeten wachten op deze steun, die zo hoognodig is.
Ik ben echter niet al te zeer onder de indruk van de voorstellen met betrekking tot de artikelen 65 tot en met 84. Het is bijna zeker dat deze geen effect zullen hebben voor het Verenigd Koninkrijk, en ik heb ook een aantal vragen op dit vlak, met name in de zin dat ik het gevoel heb dat het ongelijke concurrentievoorwaarden zal creëren tussen de regio's in Europa. Verder lijken ze ook in strijd te zijn met het huidige beleid van de Commissie.
Christophe Béchu
(FR) Mijnheer de Voorzitter, we hebben een samenhangend beleid nodig. Velen van ons in dit Parlement hebben de Commissie de afgelopen weken om maatregelen gevraagd. Op het moment dat er oplossingen worden voorgesteld zullen wij hiervóór stemmen, ondanks het feit dat - ik sluit me aan bij wat reeds gezegd is - deze oplossingen rijkelijk laat komen en dan ook nog pas nadat deze zijn afgedwongen door de standpunten die zowel in het Europees Parlement als door ministers naar voren zijn gebracht.
Dit bedrag is goed voor de korte termijn, maar - zoals al door verschillende mensen gezegd is - het biedt geen oplossing voor de problemen op de lange termijn, die te maken hebben met de wijze waarop wordt omgegaan met het geplande einde van de quota. Als we een opeenstapeling van crises in deze sector willen voorkomen, kunnen we dat onmogelijk doen zonder instrumenten die gericht zijn op het reguleren en beheersen van de productie, of instrumenten die op beide gericht zijn.
Maar dat is niet de kwestie die vanavond aan de orde is. De kwestie van vanavond, de enige kwestie die momenteel aan de orde is, is die van artikel 186. Commissaris, ik heb een simpele vraag: wat wilt u concreet bereiken met artikel 186, vanaf wanneer en op welke wijze?
Iratxe García Pérez
(ES) Mijnheer de Voorzitter, commissaris, een maand geleden hebben we hier gedebatteerd over een resolutie van het Parlement en de voorstellen voor een interventie in de zuivelsector. Vandaag gaat het om twee nieuwe maatregelen: de wijziging van het quotabeleid en die van artikel 186, maatregelen die we overeenkomstig uw verzoek met spoed behandelen.
Commissaris, deze sector dient echter in zijn geheel te worden beschouwd, en het is geen goede zaak dat er maar steeds voorstellen binnensijpelen over een kwestie die onze gemoederen al een paar maanden bezighoudt.
Wij dringen aan op gemeenschappelijke Europese oplossingen. Zo zal de aangekondigde stijging van de minimumsteun voor alle sectoren verstoringen tussen de lidstaten in de hand werken, en het moeilijker maken om het gemeenschappelijk landbouwbeleid op uniforme wijze ten uitvoer te leggen.
Dan nog een laatste overweging: er wordt steun van 280 miljoen voorgesteld, die wij uiteraard toejuichen, wat niet wegneemt dat ik u eraan zou willen herinneren, commissaris, dat wij in dit Parlement een resolutie hebben aangenomen waarin wij hebben gewezen op de noodzaak om een extra fonds van 600 miljoen euro te creëren, om de crisis van de zuivelsector aan te pakken.
Britta Reimers
(DE) Mijnheer de Voorzitter, geachte collega's, voor mij als agrariër betekent het op artikel 78 en 79 ingediende amendement dat de Europese Commissie afwijkt van de tot nu toe gevolgde, juiste koers en de landbouwhervorming ten laste laat komen van de efficiënte en toekomstgerichte bedrijven.
Het is gevaarlijk om zo kort voor de definitieve beëindiging van het - tot nu toe vooral in het nadeel van de melkveehouders werkende - quoteringsstelsel in een blinde dadendrang de boel te gaan vertimmeren. Daarmee lopen we ook achter de actuele ontwikkelingen aan, want de markt begint zich weer te herstellen. Daarom keur ik dit amendement af.
Het is maar al te duidelijk dat de Commissie de door het Parlement verlangde snelle stappen in haar eigen voordeel denkt te gebruiken. Dat doet de Commissie door kort voor de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon via aanpassing van artikel 186 extraparlementaire handelingsspeelruimte veilig te stellen. Om die reden keur ik ook dit amendement af.
Ik zou mij er wel in kunnen vinden als het Parlement de Commissie in geval van crisis voor bepaalde tijd de nodige handelingsvrijheid geeft, maar dat is ook in toekomstige crisistijden via artikel 142 van het Reglement in een handomdraai te regelen.
Richard Ashworth
(EN) Mijnheer de Voorzitter, de zuivelindustrie verkeert in een crisis en ik zou hier dan ook mijn dank willen laten aantekenen en de commissaris willen complimenteren met haar maatregelen, die op het juiste moment komen en naar mijn mening precies goed zijn. Ik denk dat het bedrag van 280 miljoen euro realistisch is en zeer welkom zal zijn binnen de bedrijfstak. Ik heb mij laten overtuigen dat het inderdaad nodig is bevoegdheden op grond van artikel 186 te verlenen als wij deze toelage tijdig bij de producenten willen krijgen. Het voorstel heeft daarom mijn steun, al gaat mijn voorkeur ernaar uit deze concessie tot uiterlijk 2013 te verlenen.
Ten aanzien van de opkoopregeling voor nationale quota, die naar ik constateer ook bevoegdheden omvat om de superheffingen te verhogen van producenten die de quota overschrijden, heb ik mijn bedenkingen. Ik denk dat hiermee efficiënte en vooruitstrevende producenten worden gestraft - vaak de jonge mannen, of jonge mensen, die in de toekomst het kloppend hart van de industrie moeten gaan vormen - en ik denk dat er een verkeerde boodschap van uitgaat.
De markt is momenteel uitermate wisselvallig en wat deze sector nodig heeft is een strategie voor de lange termijn, geen maatregelen op de korte termijn. Ik steun de commissaris al geruime tijd in haar langetermijnvisie voor de toekomst van de sector, en ik zou haar willen aanmoedigen op deze weg verder te gaan, dat wil zeggen met de strategie voor de lange termijn, en niet de maatregelen op de korte termijn.
Jarosław Kalinowski
(PL) Mijnheer de Voorzitter, ik hoop dat de melkproducenten nu het ergste achter de rug hebben. Deze hoop wordt versterkt door het besluit om volgend jaar 280 miljoen euro steun te verlenen aan de melkproducenten. Een fundamentele vraag blijft evenwel wat er op lange termijn met de melkproductie en de melkproducenten moet gebeuren. De belangrijkste kwestie op dit gebied houdt verband met de toekomst van de melkquota.
Er zijn vandaag twee benaderingen. De eerste denkwijze, die het resultaat is van de herziening van het gemeenschappelijk landbouwbeleid, is erop gericht de productiequota geleidelijk te verhogen en ze vervolgens in 2015 af te schaffen. De tweede benadering, die in het huidige voorstel van de Europese Commissie is opgenomen, wil het aanbod van melk beperken door een nieuwe methode in te voeren voor de berekening van de boete voor het overschrijden van het nationale quotum. Deze twee benaderingen zijn met elkaar in tegenspraak.
Persoonlijk ben ik voorstander van het behoud van de quota, op voorwaarde dat de verdeling van de quota tussen de EU-landen en de producenten op objectieve en eerlijke criteria berust. De ontwikkeling en goedkeuring van dergelijke eerlijke en objectieve criteria zou erg moeilijk zijn, maar het is misschien wel het proberen waard. Wat deze uitbreiding betreft, sta ik volledig achter de uitbreiding van de werkingssfeer van artikel 186. Ik ben echter van mening dat dit gepaard zou moeten gaan met het definiëren van de rol van de Commissie, evenals van de instrumenten waarvan zij gebruik zal kunnen maken.
Alan Kelly
(EN) Mijnheer de Voorzitter, ik zou het volgende tot de commissaris willen zeggen: vergeeft u mij de woordspeling, maar de melkcrisis is iets waar de Commissie werkelijk een "pig's ear” van heeft gemaakt, een uitdrukking waarmee wij in Ierland aangeven dat iemand er geheel en al een potje van heeft gemaakt.
Nog maar anderhalf jaar geleden verzekerde u ons dat de melkprijzen aanzienlijk zouden stijgen, terwijl ze in sommige landen zelfs zijn gehalveerd. Dit is nu precies waarom de Commissie sneller zou moeten kunnen ingrijpen in de markt, en deze motie is in dat opzicht positief.
In mijn kiesdistrict Munster in Ierland kunnen tal van bedrijven in de zuivelindustrie, zowel klein als groot, maar bovenal familiebedrijven, maar net overleven en balanceren ze op de rand van het faillissement. Zij bezien hun moeilijkheden en zien dan dat ze een schamel bedragje krijgen toegeschoven, terwijl anderen, zoals banken en bankiers, overeind worden gehouden met enorme sommen geld.
(Spreker wordt door de Voorzitter verzocht langzamer te spreken)
De gisteren aangekondigde financiering van de melksector van 280 miljoen euro is welkom, maar weinig meer dan een hechtpleistertje op een gapende wond. Het Parlement heeft september jl. in stemming bepaald dat er 600 miljoen euro beschikbaar zou moeten komen. Wij zouden aan dat bedrag vast moeten houden, al is het alleen maar om onze solidariteit te betuigen met de kleine boer. De volgende prioriteit van de Commissie zou moeten zijn het hele probleem van de melkvoorziening op te lossen. Hier ben ik stellig van overtuigd. Zolang dit niet wordt opgelost, zullen wij voor meer problemen komen te staan en dan zijn de hechtpleistertjes snel op.
Elisabeth Jeggle
(DE) Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de commissaris, inderdaad, we zouden ermee moeten instemmen dat melk in artikel 186 opgenomen wordt en ik hoop dat dit morgen ook daadwerkelijk gebeurt. We kunnen niet almaar klagen dat de Commissie te traag handelt, achter de feiten aanloopt en het steeds over een sprankje licht heeft dat uiteindelijk gezichtsbedrog blijkt te zijn.
Nu heeft de Commissie de mogelijkheid snel te handelen en wij zouden haar daartoe in staat moeten stellen, natuurlijk met de verklaarde wil om dat handelen te controleren. In het wijzigingsvoorstel dat Albert Deß namens de Europese Volkspartij ingediend heeft, oefenen wij die controle ook gezamenlijk uit. Zoals velen al opgemerkt hebben, is de 280 miljoen euro een druppel op een gloeiende plaat, maar we dienen ons er ook bewust van te zijn dat we aan het eind van een begrotingsjaar gekomen zijn. We moeten onder ogen zien dat er niet meer geld is.
Hoe gaan we met de algehele situatie om? Wij zouden willen dat deze 280 miljoen euro terechtkomt bij de melkveehouders die het hardst door de crisis getroffen zijn. We hebben het hier over de markt voor melk, maar het gaat om mensen, om plattelandsgebieden, waarvan we in een ander verband telkens beweren dat we ze willen beschermen. Mevrouw de commissaris, gaat u achter het melkfonds staan! Vanmiddag heeft uw collega zich er in het begrotingsdebat positief over uitgelaten, zo wil ik hier benadrukken. Dat deed mij deugd. We hebben ook dringend behoefte aan dit signaal en het geld staat op de begroting voor 2010.
Maria do Céu Patrão Neves
(PT) Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de commissaris, ook ik ben blij dat het Parlement het verzoek om urgentverklaring heeft ingewilligd, want het lijkt me belangrijk en dringend noodzakelijk dat het melkvraagstuk in artikel 186 wordt opgenomen.
Volgens mij is het in een ernstige situatie als die van de zuivelsector, om zowel economische als sociale redenen, essentieel dringende maatregelen te nemen om de sector te beschermen. Ik kom overigens uit een land, Portugal, en uit een streek, de Azoren, waar de zuivelsector een vooraanstaande plaats inneemt en diep geworteld is in vanuit sociaal oogpunt relatief kwetsbare regio's waar het van vitaal belang is dat het quotasysteem ook na 2015 in stand wordt gehouden.
De voorgestelde maatregelen zijn weliswaar ontoereikend, maar desalniettemin noodzakelijk en dringend. Ik maak mij ook zorgen over de manier waarop de Commissie de nieuwe bevoegdheden zal uitoefenen die haar zijn toegekend, temeer omdat ze tegenover deze crisis een vrij onverschillige houding heeft aangenomen en zwakke maatregelen heeft uitgevaardigd die bovendien te laat en onder sterke druk tot stand zijn gekomen. In dit verband verzoek ik de Commissie een bijlage bij artikel 186 in te dienen met de maatregelen die gebruikt kunnen worden om radicaal in te grijpen in de zuivelsector en de duurzaamheid ervan te waarborgen.
Peter Jahr
(DE) Mijnheer de Voorzitter, ik ben ingenomen met het voorstel van mevrouw de commissaris, maar heb wel een punt van kritiek, namelijk het vrijwillige opkoopprogramma van melkquota.
Een dergelijke actie kan alleen succes hebben als zij verplicht is. In mijn ogen is een vrijwillige regeling voor het opkopen van melkquota contraproductief. Niet alleen omdat we met deze regeling een aanvankelijk toegestane quotumverhoging met veel moeite weer terugdraaien, maar ook omdat we het quotum door de opkoop weer een financiële waarde geven en zo vooral de mogelijkheid tot salderen beperken. En elke inperking van de salderingsmogelijkheid moet ik afwijzen. Zeker nu de quoteringsregeling uitloopt, is er behoefte aan het salderingsinstrument, om het afzonderlijke bedrijven mogelijk te maken zich beter op de markt in te stellen.
Om de genoemde redenen zal ik dit deel van de motie af moeten wijzen, maar ik zal voor de motie als geheel stemmen.
Ricardo Cortés Lastra
(ES) Mijnheer de Voorzitter, commissaris, geachte collega's, het is waar dat de maatregelen die we gaan nemen gericht zijn op een gedeeltelijke oplossing van de crisis in de zuivelsector.
Iedereen hier kent de situatie waarin de veeteeltbedrijven van onze boeren verkeren, en we weten wat deze maatregelen voor hen allemaal en hun gezinnen betekenen.
Onze veehouders willen niet voortdurend gesubsidieerd worden. Wat zij ons vragen, is dat ze op waardige wijze hun werk kunnen doen, dat zij hun producten tegen een fatsoenlijke, eerlijke prijs kunnen verkopen die overeenstemt met hun inspanningen en investeringen.
Commissaris, los van de stimulans en het vertrouwen dat we onze veehouders kunnen geven met deze nieuwe maatregelen, zijn wij de weg ingeslagen naar hervormingen in de toekomst, diepgaande hervormingen die in dit Parlement opnieuw aan de orde zullen worden gesteld.
Mairead McGuinness
(EN) Mijnheer de Voorzitter, het belangrijkste wat de commissaris heeft gezegd is dat de prijzen beginnen te stijgen. Wij zouden dit hier in het Parlement moeten erkennen en er alles aan moeten doen om te zorgen dat dit wordt doorberekend aan de boeren. Wij zeggen dat wij 280 miljoen euro voor hen beschikbaar maken, maar elke extra cent die zij krijgen uitbetaald, is veel meer waard dan het toeschuiven van steungelden. Dat is waar het om gaat.
Mijns inziens is het belangrijk dat sommigen forse kritiek op de Commissie hebben geuit. Maar laten we erkennen dat de interventie- en uitvoerrestituties zijn gebruikt om de prijzen constant te houden, ook al is die prijs momenteel gruwelijk laag voor producenten. Daarom denk ik dat een deel van de kritiek onnodig en wat al te hard is. Ik steun de uitbreiding van artikel 186 als u dit nodig hebt om het bedrag van 280 miljoen euro uit te keren, al zie ik dit bedrag meer als een geste dan als wezenlijke compensatie.
We zullen ook lessen moeten trekken. Wij moeten kijken naar wat er gaat gebeuren met de hervorming van het gemeenschappelijk landbouwbeleid na 2013; de groep op hoog niveau buigt zich daar momenteel over. Ik zou tot al die fracties die vanavond hun steun geven aan de financiering van de zuivelsector willen zeggen: zorg dat u ook uw steun geeft aan een goed gefinancierd gemeenschappelijk landbouwbeleid na 2013. Zo niet, dan zijn uw woorden betekenisloos.
José Bové
(FR) Mijnheer de Voorzitter, mijn verontschuldigingen, ik had hier eerder willen zijn, maar ik was met iets bezig. Ik heb de Franse luisteraars uitgelegd wat er gisteren in Luxemburg gebeurd is.
Ik ben van mening dat het besluit van de Raad een slecht besluit is, want de tekst gaat uitsluitend over "herstructurering”. Het aantal melkproducenten is in Frankrijk teruggelopen van 480 000 in 1984 naar minder dan 88 000 nu.
En nu krijgen we te horen dat er nog meer producenten moeten verdwijnen en dat het geld dat daarmee wordt binnengehaald - dat staat in de tekst - ten goede komt aan producenten die hun quota overschrijden. De productie wordt dus nog verder geconcentreerd en er moeten nog meer producenten verdwijnen in de moeilijkste regio's. Daarmee gaan we niet in de goede richting.
Het geld dat gegeven is, die 280 miljoen euro, komt neer op - dat is al gezegd - 50 euro per maand per bedrijf, een jaar lang. Dat is een druppel op een gloeiende plaat, het getuigt bijna van minachting voor de crisis die de boeren doormaken.
Tot slot wil ik nog over artikel 186 zeggen dat het, op een moment dat we medebeslissingsbevoegdheid krijgen op het terrein van de landbouw, onacceptabel is dat er macht, een blanco cheque, terugvloeit naar de Commissie.
Rareş-Lucian Niculescu
(RO) Allereerst wil ik de commissaris bedanken voor haar komst naar het Parlement, en ik wil haar tevens een vraag stellen. U hebt gezegd dat de beloofde middelen voor de fondsen ter ondersteuning van de zuivelsector worden verdeeld onder de lidstaten op basis van een historische factor. Met andere woorden: gebaseerd op de quota die in onderhandelingen zijn vastgesteld. Veel lidstaten zijn echter van mening dat deze quota oneerlijk zijn. Dit is in feite de reden waarom veel lidstaten erop aandringen dat de markt gedereguleerd moet worden. Bijvoorbeeld: Sommige staten kunnen niet eens genoeg produceren voor eigen consumptie. Denkt u niet dat een historische factor deze onrechtvaardigheden in stand zal houden...
(Spreker wordt door de Voorzitter onderbroken)
Ik zal mijn vraag moeten samenvatten om mijn spreektijd niet te veel te overschrijden. De commissaris zei dat de middelen worden verdeeld onder de lidstaten op basis van een historische factor. Veel lidstaten zijn echter van mening dat de op dit moment toegewezen quota oneerlijk zijn. Dit is in feite de reden waarom veel lidstaten erop aanringen dat de markt gedereguleerd moet worden. Denkt u niet dat een historische factor deze onrechtvaardigheden in stand zal houden?
Mariya Nedelcheva
(BG) Ik zou het besluit van de Raad en de Commissie willen verwelkomen om in 2010 een aanvullend pakket van 280 miljoen euro aan subsidies toe te kennen aan de melkproductie. Dit is een helder signaal aan al diegenen die dagelijks te lijden hebben van de nadelige gevolgen van de crisis. Ik wil benadrukken dat deze passende reactie geen eenmalige economische oplossing is, maar deel uitmaakt van een gerichte langetermijnstrategie voor het herstel, de stabilisering en de ontwikkeling van deze sector in Europa. Dit is waarom het zo belangrijk is de maatregelen die elk van de lidstaten gaat nemen, goed in overweging te nemen. Ik zou uw aandacht willen vragen voor het feit dat Bulgarije de voorstellen tot wijziging van Verordening (EG) nr. 1234/2007 slechts ten dele kan accepteren. Wij staan erop dat uitdrukkelijk in het concept wordt verwoord dat het aan de lidstaten is te bepalen hoe de mogelijkheden om de nationale melkquota te beheren worden uitgeoefend. Het is belangrijk dat de optie blijft bestaan om te kiezen voor de bestaande regeling voor het uitkopen en herdistribueren van de melkquota door middel van de nationale reserve. Wij kunnen het ons niet permitteren om betalingen van producenten in te houden of te innen, aangezien de Bulgaarse landbouwsector momenteel in een proces van modernisering zit. Anders zouden Bulgaarse producenten ook na 2015 nog niet mee kunnen concurreren.
Wojciech Michał Olejniczak
- (PL) Mijnheer de Voorzitter, het spreekt vanzelf dat wij ingenomen zijn met deze nieuwe oplossingen die tot doel hebben de boeren te helpen, ook in Polen. Wanneer we het over geld hebben - en dat is hier het geval - mogen we echter niet vergeten dat het ook erg belangrijk is dat dit geld op een goede manier wordt verdeeld. De financiële steun zou moeten terechtkomen bij diegenen die het zwaarst worden getroffen door de gevolgen van de crisis. Ik zal immers niet instemmen met een beleid waarbij we iedereen eenzelfde - en dus een heel klein - bedrag geven, met als gevolg dat we uiteindelijk niemand helpen.
Ten tweede zou ik, als u mij toestaat, kort naar de geschiedenis willen verwijzen, vooraleer ik dadelijk verder over de toekomst praat. Ik ben er zeker van dat we ons allemaal die fantastische jaren herinneren, intussen meer dan een jaar geleden, toen de boeren nog een zeer goede prijs kregen voor hun melk. Op datzelfde ogenblik ontvingen ze omvangrijke EU-subsidies voor de modernisering van de zuivelsector. Het is bijgevolg belangrijk dat we bij het plannen van de toekomst rekening houden met deze ervaringen en dat we lering trekken uit onze fouten, want die zijn er in elk geval gemaakt. Verder is het even belangrijk dat we ons afvragen in welke richting we deze sector in te toekomst willen ontwikkelen, aangezien er zowel geld beschikbaar is in de vorm van rechtstreekse subsidies als van middelen voor de ontwikkeling van plattelandsgebieden. Daarnaast beschikken we ook nog over het instrument van de melkquota.
Czesław Adam Siekierski
(PL) Commissaris, ik zou u het volgende willen vragen: Waaraan wil de Commissie deze 280 miljoen euro besteden? Aan een verdere herstructurering of, misschien nog beter, zoals 21 lidstaten graag wilden, aan een kapitaalinjectie voor de markt of aan marktmechanismen? De boeren willen eigenlijk dat het geld voor steunmechanismen wordt gebruikt. Zij zijn op dit ogenblik niet in staat om nieuwe leningen aan te gaan of om de productiviteit te verhogen. Zij zijn momenteel niet in staat om verder te moderniseren omdat ze geen liquide middelen meer hebben. Zij willen nu geen koelinstallaties of melkmachines kopen omdat dit niet het geschikte moment is om verder te investeren. Deze 280 miljoen euro komt neer op minder dan 2 euro per ton melk die in de Europese Unie wordt geproduceerd.
Het zogeheten 'mechanisme voor het beheer van het quotasysteem' dat de Europese Commissie voorstelt, is in feite bedoeld om de productie te beperken. We moeten ons afvragen of dit geen aanleiding zal geven tot een situatie die vergelijkbaar is met de toestand die na de hervorming van de suikermarkt is ontstaan, met de huidige problemen bij de bevoorrading van deze grondstof tot gevolg. Is nu het moment gekomen om de melk- en graanproductie te beperken? Ik ben er zeker van dat we dat niet willen.
Herbert Dorfmann
(DE) Mijnheer de Voorzitter, geachte commissaris, ik ben blij dat u, mevrouw de commissaris, al een paar weken nadat dit Huis een resolutie over het melkprobleem aannam met maatregelen komt om aan onze verlangens uitvoering te geven. Wat artikel 186 betreft onderschrijf ik uw voorstel, ook de beperkte geldigheidsduur, die mij verstandig lijkt. Daarnaast ben ik ook voor de door u voorgestelde differentiatie in de quotering.
Meer moeite heb ik met het voorstel voor het opkopen van quota. U hebt zelf al weken- en maandenlang gezegd dat de huidige crisis niet door het quoteringsstelsel veroorzaakt is en in zoverre ontgaat mij deels de zin van dit voorstel tot opkoping. Tot slot wil ik nog kwijt dat hiermee onze mogelijkheden toch nog niet uitgeput kunnen zijn. We moeten handelend blijven optreden, zeker voor de melkveehouderij in moeilijke gebieden, in bergstreken, waar gewoonweg geen alternatief voor de melkveehouderij bestaat.
Elisabeth Köstinger
(DE) Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de commissaris, geachte collega's, ook van mijn kant hartelijk dank voor de 280 miljoen euro. Ik hoop echt dat onze 40 000 Oostenrijkse melkveehouders ten volle van dit bedrag profiteren, want die kunnen het werkelijk goed gebruiken. U bent ongetwijfeld op de hoogte van de situatie in de berggebieden en bij de kleinschalige familiebedrijven daar.
Mevrouw de commissaris, Oostenrijk was altijd tegen beëindiging van de quotering gekant. Afijn, u hebt uw weg gekozen en bent deze consequent gevolgd. Wij proberen natuurlijk onze boeren hierop voor te bereiden en hen ook zo goed als het gaat te helpen. Uw voorstel voor een vrijwillig opkoopprogramma kan ik met de beste wil van de wereld niet begrijpen. Als we dat uitvoeren, drijft dat de prijs van quota op, terwijl u die juist af wilt schaffen. Hoe moeten we dat de Oostenrijkse boerenfamilies uitleggen?
Mariann Fischer Boel
Mijnheer de Voorzitter, ik heb vanavond aandachtig naar het debat geluisterd en van sommige sprekers zou je werkelijk de indruk kunnen krijgen dat dit de eerste stap is die wij nemen om de zuivelsector in de Europese Unie te helpen. Niets is minder waar. Het kan toch niet anders dan dat in ieder geval een aantal van u kennis heeft van wat er allemaal gaande is sinds januari dit jaar, toen wij begonnen zijn met openbare en particuliere opslag, toen wij begonnen zijn met interventie en toen wij begonnen zijn met uitvoerrestituties. Gedurende de zomer zijn er nog tal van verschillende maatregelen genomen, dus misschien moeten wij maar een speciale studie gelasten om de nieuwe Parlementsleden exact uiteen te zetten wat er allemaal ondernomen is sinds januari dit jaar.
Wat de specifieke punten betreft van de twee voorstellen die hier vandaag op tafel liggen: ik zou nogmaals willen benadrukken dat de opkoopregeling geen nieuwe regeling is. De lidstaten kunnen hier allang gebruik van maken als zij specifieke melkveehouders willen helpen die anders gedwongen zijn hun bedrijf te sluiten. Het is maar een aanbod, en dat is ook de reden dat ik het niet verplicht wil maken; het is gewoon een mogelijkheid om melkveehouders te helpen die anders gedwongen zijn hun bedrijf te sluiten. De quota die worden opgekocht kunnen worden behouden in de nationale reserve en kunnen in een later stadium worden verdeeld als de lidstaten dit willen. Dit is één deel van het debat.
Het andere deel, waar vandaag veruit de meeste aandacht naar uitgaat, betreft artikel 186. De reden om melkveehouderij onder de werkingssfeer van artikel 186 te brengen, is dat wij in staat moeten zijn om snel te reageren. Overigens zie ik geen redenen waarom de melkveehouderij niet onder artikel 186 zou mogen vallen, aangezien specifieke onderdelen van de vleessector daar ook al deel van uitmaken. Diegenen die vrezen dat de Commissie zo een blanco cheque krijgt en kan doen wat zij maar wil, zouden in zijn algemeenheid moeten beseffen dat artikel 186 normaal gesproken van nature een zeer positieve regeling is, die het mogelijk maakt te proberen mensen die in moeilijkheden verkeren, te helpen door zeer snel te reageren. Het is dan ook geen blanco cheque. Zoals u waarschijnlijk weet, wordt alles besproken in het beheerscomité.
Ik heb goed geluisterd naar uw voorstellen voor een meer beperkte periode van drie of vier jaar. Ik denk dat de melkveehouders hier tekort mee worden gedaan, maar uiteraard heb ik wel geluisterd naar wat u hierover te zeggen had.
Verder denk ik dat er een hoop misvattingen de ronde doen. Het bedrag van 280 miljoen euro is niet bestemd voor reorganisatie. Het biedt enkel de mogelijkheid heel snel bedragen uit te keren, dat wil zeggen zodra alle formaliteiten rond zijn, in het bijzonder als de goedkeuring door de Raad Ecofin op de bijeenkomst van november en de ondertekening van de begroting voor 2010 zijn geregeld. Dit betekent dat wij dan direct kunnen optreden, hetgeen niet het geval zou zijn als artikel 186 niet wordt aangepast. Het gaat dus niet om reorganisatie. Zoals ik al eerder zei, geeft het de lidstaten de mogelijkheid uit deze nationale begroting betalingen te doen aan die bedrijven die dit het meeste nodig hebben.
Hoe dit geld verdeeld moet worden? Ik heb duidelijk aangegeven dat dit moet gebeuren op basis van productie. Het is mij wel gebleken dat hier ook andere opvattingen over zijn, maar als wij hier intern gaan debatteren over de vraag hoe er moet worden gedistribueerd, dan denk ik dat wij wel tot eind volgend jaar bezig zijn. Er zijn immers zo veel opvattingen over dit vraagstuk dat wij nooit tot een gemeenschappelijke oplossing zullen komen.
Op een paar specifieke vragen wil ik nog ingaan. Ik zou willen zeggen dat producentenorganisaties een uitstekende optie zijn. Sterker nog, ze zijn noodzakelijk. Ik heb dat al eerder duidelijk gesteld in de plenaire vergadering, met name bij het debat over de groenten- en fruitregeling. Als boeren hun inspanningen richten op onderlinge concurrentie in plaats van te concurreren met de sterke detailhandel, dan weet ik wel wie de winnaars en verliezers zullen zijn. Daarom zeg ik: sla de handen ineen om een sterkere schakel te worden in de gehele voedselketen.
Ik ben het helemaal met u eens dat wij te stellen hebben met een mondiale problematiek en dat er 1 miljard mensen zijn die honger lijden en niet elke dag het eten kunnen krijgen dat ze nodig hebben. Daarom deed het mij ook pijn om te zien dat Europese melkveehouders melk uitsproeiden over de akkers, terwijl er elders in de wereld mensen omkomen van de honger. Dit geeft geen al te best beeld van de Europese landbouw.
Ik moet zeggen dat ik zeer onder de indruk ben van de manier waarop twee leden, de heren Bové en Häusling, erin geslaagd zijn hun spreektijd op te waarderen. Ik heb met interesse gekeken hoe dit in zijn werk ging. Ik weet niet of het een nieuwe procedure is in dit Parlement dat de ene spreker de andere kan vervangen, welke laatste dan vervolgens alsnog gaat spreken volgens de "catch the eye” procedure. Dat was zeer gewiekst, moet ik zeggen.
(Applaus)
De Voorzitter
Hiermee is dit onderdeel beëindigd.
De stemming vindt donderdag plaats.
Schriftelijke verklaringen (artikel 149)
Luís Paulo Alves  
Mevrouw de commissaris, we hebben zo lang ons best gedaan om de Commissie ertoe te bewegen maatregelen aan te nemen dat we in deze buitengewoon moeilijke tijden voor de zuivelproducenten en hun gezinnen niet anders kunnen dan uw bijdrage aanvaarden. Helaas is de Commissie pas laat in actie gekomen. Het is de sterke druk van de zuivelproducenten, het Europees Parlement en 21 lidstaten die haar uiteindelijk aan het werk heeft gezet. Ik heb de volgende bedenkingen bij de maatregelen die u hier hebt voorgesteld:
1: Het fonds ten bedrage van 280 miljoen euro valt in het niet bij de 600 miljoen euro die noodzakelijk wordt geacht door de voltallige Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling, wier leden op dit vlak over ruime technische en politieke expertise beschikken. Deze beleidsverklaring is overigens goedgekeurd door het Europees Parlement zelf. Daarom zien we ons genoodzaakt te besluiten dat minder dan de helft van het bedrag dat het Parlement slechts een maand geleden noodzakelijk achtte ontoereikend is.
2: Door melk onder de werkingssfeer van artikel 186 te brengen, heeft de Commissie een operationeel instrument tot haar beschikking dat onmiddellijk kan worden ingezet. Dat betekent echter niet dat het Parlement op dit vlak geen controle meer zal uitoefenen. We hebben nog steeds instrumenten nodig om de markt te reguleren. We moeten het quotasysteem blijven handhaven en de transparantie van de zuivelketen waarborgen. Zonder deze twee instrumenten zullen we er niet in slagen de stabiliteit in de Europese plattelandsgebieden te herstellen en in stand te houden.
Béla Glattfelder  
schriftelijk. - (HU) Ik verwelkom de maatregelen die door de Europese Commissie zijn voorgesteld om de Europese melkproducenten te helpen. Deze maatregelen kunnen de crisis echter slechts verlichten, maar niet beëindigen. Daarvoor zouden de beslissingen met betrekking tot de verhoging van de melkquota moeten worden ingetrokken. Noch de Europese Commissie, noch Mariann Fischer Boel persoonlijk, zijn echter bereid te erkennen dat er verkeerde beslissingen zijn genomen. Ik ben het eens met de eis van de Europese boeren om de quotaverhoging in te trekken.
Ik ben ook tegen de definitieve opheffing van het quotasysteem in 2015. Ik ben het eens met het standpunt van de grootste Europese boerenorganisatie, de COPA-COGECA, dat er ook na 2015 behoefte zal zijn aan een gereguleerde melkmarkt. De belangrijke les van de huidige crisis is dat er behoefte is aan regulering van de melkmarkt. Bij gebrek daaraan worden de prijzen onvoorspelbaar. De verliezen die ontstaan door enorme prijsschommelingen kunnen niet worden gedragen door de Europese melkproducenten.
In verband met de huidige noodmaatregelen wijs ik u erop dat de verhoging van de minimale subsidies van 7 500 naar 15 000 euro, problemen kan opleveren in de lidstaten die in een moeilijkere begrotingssituatie verkeren. Te vrezen valt dat in deze landen, bijvoorbeeld Hongarije, de regeringen de maximale subsidie niet zullen verstrekken als gevolg waarvan de boeren in deze landen een nog grotere concurrentieachterstand kunnen oplopen.
Ik vertrouw erop dat het Europees Parlement donderdag bij de stemming over de begroting van 2010 het onder anderen door mij ingediende amendement zal steunen, waarmee de subsidie voor het schoolmelkprogramma zou worden verhoogd.
Marine Le Pen  
schriftelijk. - (FR) De Europese Commissie heeft op de acties van de afgelopen weken van de melkproducenten om hun sector te redden, die in een crisis verkeert, gereageerd met de oprichting van een "zuivelfonds” van 280 miljoen euro. Mevrouw Fischer Boel is dus bezweken onder de druk, nadat ze zich eerst wekenlang doof hield voor de ellende van de boeren die op de rand van het faillissement verkeerden. Deze financiële maatregel is echter lachwekkend en is slechts bedoeld om de woede van de melkproducenten voor enige tijd tot bedaren te brengen. Het draagt op geen enkele manier bij aan een oplossing van het probleem van deze sector, die aan het verdwijnen is door de geplande afschaffing van de melkquota. De melkproducenten willen geen liefdadigheid of een aalmoes, maar regulering van de markt, zodat ze hun melk kunnen verkopen tegen prijzen die het mogelijk maken op een waardige manier rond te komen van hun werkzaamheden en een toekomst voor hun kinderen op te bouwen. Vanuit de arrogante wens het dogma van de vrije en eerlijke concurrentie door te drukken, levert de Europese Unie duizenden boeren over aan de wetten van de markt, en aan niets anders. We hebben hier van doen met hetzelfde ultraliberalisme dat elke maand duizenden arbeiders de werkloosheid injaagt. We moeten onmiddellijk een einde maken aan deze slachting.
Csaba Sándor Tabajdi  
schriftelijk. - (HU) Ik verwelkom het principeakkoord dat is bereikt op de vergadering van de Raad van de ministers van Landbouw in Luxemburg over de aparte subsidie van 280 miljoen euro voor de melksector. Op Europees niveau wordt voor elke liter melk 1 eurocent extra gegeven, wat verwaarloosbaar is. De Europese Commissie heeft na maandenlang koppig verzet mondjesmaat toegegeven aan de druk van de boeren en 21 lidstaten, waaronder Hongarije, en het Europees Parlement, die op hun informele overleg in Brussel vorige week maandag al extra fondsen voor de sector eisten. Ondanks de verlate EU-maatregelen heeft de Hongaarse regering snel actie ondernomen in het belang van de melkveehouders, en de mogelijkheden van de begroting in aanmerking nemend, heeft zij er alles aan gedaan om hen te helpen. Hongarije heeft de bedragen die in het kader van fondsen voor plattelandsontwikkeling en het Europese Economische Stimuleringsprogramma kunnen worden herschikt volledig besteed aan hulp voor de melksector. Behalve Hongarije beschikken alleen Letland en Malta over zulke uitstekende cijfers. Van het kaderbedrag van 280 miljoen euro komt zo'n 3,3 miljoen euro, ongeveer 890 miljoen Hongaarse forint, rechtstreeks terecht bij de Hongaarse melkveehouders. De Hongaarse regering kan vrij beslissen over de besteding van dit bedrag, de Commissie heeft alleen voorgesteld dat deze speciale subsidie naar producenten zou moeten gaan die deze het hardst nodig hebben, wat overeenkomt met de Hongaarse doelstellingen. Het bedrag kan worden uitgekeerd na goedkeuring van de begroting voor 2010, dat wil zeggen begin volgend jaar.
