Επανάληψη της συνόδου
Πρόεδρος
Κηρύσσω την επανάληψη της συνόδου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που είχε διακοπεί την Τρίτη 2 Ιουλίου 1998.

Νεκρολογία
Πρόεδρος
Θα ήθελα να ζητήσω τώρα από τους βουλευτές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου να τηρήσουμε ενός λεπτού σιγή στη μνήμη των τριών παιδιών Richard, Mark και Jason Quinn, που έχασαν τη ζωή τους κατά την αποτρόπαια επίθεση που σημειώθηκε στο σπίτι τους, στη Βόρειο Ιρλανδία, το βράδυ του Σαββάτου. Δεν υπάρχουν λόγια ικανά να εκφράσουν τη θλίψη και τον αποτροπιασμό μας. Υποστηρίζουμε το λαό της Βορείου Ιρλανδίας στον αγώνα κατά της τρομοκρατίας και εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας προς το πνεύμα συμφιλίωσης και την αναζήτηση της ειρήνης.
(Το Σώμα, όρθιο, τηρεί ενός λεπτού σιγή)

Έγκριση των συνοπτικών πρακτικών
Πρόεδρος
Τα συνοπτικά πρακτικά της προηγούμενης συνεδρίασης έχουν διανεμηθεί.
Υπάρχουν παρατηρήσεις;
(Εγκρίνονται τα συνοπτικά πρακτικά)

Πρόεδρος
Μετά από την έγκριση των συνοπτικών πρακτικών θα ήθελα να σας ανακοινώσω κάτι λιγότερο εθιμοτυπικό, το οποίο όμως υποθέτω ότι σκέφτεστε όλοι: απέστειλα τηλεγράφημα τόσο στον κ. Moscovici όσο και στον κ. Platini, προκειμένου να τους συγχαρώ για τη χθεσινή νίκη της Γαλλίας στο παγκόσμιο κύπελλο ποδοσφαίρου, διότι πρόκειται για νίκη της Ευρώπης.
(Χειροκροτήματα)

Διάταξη των εργασιών
Πρόεδρος
Η ημερήσια διάταξη προβλέπει στη συνέχεια τον καθορισμό της διάταξης των εργασιών.
Το τελικό σχέδιο της ημερήσιας διάταξης, που κατάρτισε η Διάσκεψη των Προέδρων σύμφωνα με το άρθρο 95 του Κανονισμού, έχει διανεμηθεί, και έχουν προταθεί ή ενσωματωθεί οι ακόλουθες τροποποιήσεις:
Δευτέρα και Τρίτη

Πρόεδρος
Τον λόγο έχει ο κ. Schulz.

Schulz
Κύριε Πρόεδρε, ευχαριστώ πολύ που με τρόπο αξιέπαινο και κατά παρέκκλιση των κανόνων μου δίνετε την ευκαιρία να διατυπώσω μία πρόταση βασιζόμενος στο άρθρο 129 του Κανονισμού, και μάλιστα επί της έκθεσης της συναδέλφου Maria Berger, η οποία εκπόνησε μία εξαιρετική, ιδιαίτερα ευαισθητοποιημένη και πολύ δύσκολη έκθεση με τη μεγάλη υποστήριξη της πολιτικής ομάδας μας, την οποία υπέβαλε στη σημερινή συνεδρίαση.
Ύστερα, όμως, από όλες τις συνομιλίες που είχαμε επί της έκθεσης, η κυρία Berger κι εγώ προσωπικά, ως συντονιστής της πολιτικής μας ομάδας στο Κοινοβούλιο, δεν βλέπουμε πώς θα μπορούσε να βρεθεί στην παρούσα χρονική στιγμή μία πλειοψηφία που να υποστηρίζει την έκθεση αυτή έξω από τους κόλπους της κοινοβουλευτικής Ομάδας του Ευρωπαϊκού Σοσιαλιστικού Κόμματος. Γι' αυτόν τον λόγο ζητώ να προβείτε στη διεξαγωγή ψηφοφορίας βάσει του άρθρου 129 για το αν θα πρέπει να αναπεμφθεί σε επιτροπή η έκθεση αυτή, ούτως ώστε να συζητηθούν εκεί οι διαδικασίες που θα ακολουθηθούν περαιτέρω. Αιτιολογώ το αίτημά μου με μία φράση: σε ένα τόσο ευαίσθητο θέμα θα έπρεπε να καταβληθούν προσπάθειες μέχρις εσχάτων για να διευρευνηθούν οι ευκαιρίες που θα μας επιτρέψουν να καταλήξουμε πάραυτα σε μία συναίνεση. Σήμερα κάτι τέτοιο δεν είναι δυνατόν, αλλά ίσως να μας ξαναδοθεί η ευκαιρία στο μέλλον. Παρακαλώ να φροντίσετε να αποκτήσει τη δυνατότητα αυτή η συνάδελφος Berger για την εξαιρετική εργασία που επιτέλεσε.
(Χειροκροτήματα)

Πρόεδρος
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Schulz. Θέλει κανείς να παρέμβει υπέρ;

Nassauer
Κύριε Πρόεδρε, υποστηρίζω κι εγώ την αίτηση του συναδέλφου Schulz. Δεν θέλω να προβώ σε περαιτέρω αιτιολογήσεις ως προς αυτό, αλλά δεν θα έβλαπτε μία εκ νέου συζήτηση επ' αυτής της έκθεσης, και για τον λόγο αυτό πιστεύω πως η αναπομπή της σε επιτροπή αποτελεί λογική ενέργεια.

Πρόεδρος
Ωραία. Αφού κανείς δεν θέλει να παρέμβει κατά, υποβάλλω την αίτηση του κυρίου Schulz σε ψηφοφορία.
(Το Σώμα εγκρίνει την αναπομπή σε επιτροπή της έκθεσης Berger)

Πρόεδρος
Moυ ζητεί τον λόγο η κ. Aelvoet.

Aelvoet
Κύριε Πρόεδρε, θα θυμάστε ότι κατά τη διαβούλευση της περασμένης Πέμπτης υπήρχε ένα πρόβλημα σχετικά με την ψηφοφορία για την έκθεση της κ. Van Dijk, η οποία προβλεπόταν για την Παρασκευή το πρωί, αλλά η πλειοψηφία των προέδρων των πολιτικών ομάδων έκρινε ότι δεν ταίριαζε να ψηφισθεί την Παρασκευή μία έκθεση με τόσο ευαίσθητο θέμα. Γνωρίζουμε όλοι μας ότι στο τέλος του μηνός η κ. Van Dijk θα φύγει από το Κοινοβούλιο. Ζητούμε, λοιπόν, να συζητηθεί η έκθεσή της σήμερα. Η έκθεση αυτή είναι εγγεγραμμένη στην ημερήσια διάταξη, άρα δεν θα υπάρξει τίποτα το παράδοξο, κι έτσι θα μπορέσουμε να ψηφίσουμε για την έκθεση την Τρίτη. Επιπλέον, δεν μπορεί να διεξαχθεί την Τρίτη η ψηφοφορία επί της έκθεσης του συνάδελφου κ. Gahrton λόγω ασθένειάς του. Μάθαμε σήμερα το πρωί ότι έχει σοβαρό καρδιακό πρόβλημα και ότι δεν μπορεί επουδενί να παρευρεθεί για ολόκληρη την εβδομάδα. Αυτό μας δίνει μία δεύτερη δυνατότητα εγγραφής της έκθεσης της κ. Van Dijk στην ημερήσια διάταξη. Εμπιστεύομαι το θέμα στην κρίση σας, κύριε Πρόεδρε.

Πρόεδρος
Moυ ζητεί τον λόγο η κ. Lulling. Θέλετε να παρέμβετε υπέρ ή κατά;

Lulling
Τάσσομαι κατά. Κύριε Πρόεδρε, είναι αδύνατον να συζητήσουμε την έκθεση van Dijk σήμερα. Θα είναι επίσης πολύ δύσκολο να συζητήσουμε επ' αυτής την Παρασκευή, δεδομένου του αριθμού των τροπολογιών, τις οποίες εξάλλου δεν έχουμε στη διάθεσή μας διότι δεν έχουν ακόμα μεταφραστεί. Είναι, επομένως, αδύνατον να εξετάσουμε την εν λόγω έκθεση και σας ζητώ να αφήσετε την ημερήσια διάταξη ως έχει.

Πρόεδρος
Έχει τον λόγο η κ. Hautala για μία παρέμβαση υπέρ.

Hautala
Αξιότιμε κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να προτείνω να μετατεθεί η συζήτηση της έκθεσης της κυρίας Van Dijk την Τρίτη, για παράδειγμα. Θα ήταν κρίμα να συζητηθεί τόσο αργά, την Παρασκευή, οπότε η ψηφοφορία ενδεχομένως να διεξαχθεί ακόμα και τον Σεπτέμβριο, εποχή κατά την οποία η κυρία Van Dijk δεν θα είναι πλέον βουλευτής του Κοινοβουλίου.

Πρόεδρος
Έχω μία επίσημη πρόταση της κ. Aelvoet να συζητηθεί η έκθεση της κ. Van Dijk αύριο, Τρίτη, στη θέση της έκθεσης του κ. Gahtron, που είχε προβλεφθεί για αύριο.
Υποβάλλω, επομένως, σε ψηφοφορία την επίσημη πρόταση της Ομάδας των Πρασίνων να συζητηθεί η έκθεση της κ. Van Dijk αύριο.
(Το Σώμα εγκρίνει την πρόταση)

Πρόεδρος
Η Ομάδα του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος ζητεί να επισπευσθεί η έκθεση του κ. Αναστασόπουλου, εξ ονόματος της Επιτροπής Θεσμικών Θεμάτων, σχετικά με την εκλογή των βουλευτών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, και να τεθεί αμέσως μετά την έκθεση του κ. Tappin για τις δημόσιες συμβάσεις.
Τον λόγο έχει η κ. Oomen-Ruijten για να αιτιολογήσει την αίτηση.

Oomen-Ruijten
Κύριε Πρόεδρε, όπως είπαμε ήδη την περασμένη Πέμπτη, θεωρούμε ότι δεν είναι συνετό να εγγραφεί στην ημερήσια διάταξη ως τελευταίο θέμα μία σημαντική έκθεση για την ενιαία εκλογική διαδικασία, θέμα για το οποίο υπήρξαν πολλές συζητήσεις σε όλες τις πολιτικές ομάδες, ιδίως για το πώς και γιατί πρέπει να υποβάλουμε προτάσεις, μία έκθεση δηλαδή για την οποία υπάρχει μεγάλο ενδιαφέρον όχι μόνο εντός αλλά και εκτός Κοινοβουλίου. Κύριε Πρόεδρε, το λέω αυτό επίσης γιατί έχουν υποβληθεί ακόμα μερικές τροπολογίες για την έκθεση. Έχοντας υπόψη τη σημασία της έκθεσης, καθώς και ότι ο εισηγητής πρέπει να έχει την ευχέρεια να συζητήσει με τις ομάδες ενδεχόμενους συμβιβασμούς, θεωρώ σωστό να του δοθεί αυτή η δυνατότητα. Η εν λόγω έκθεση μπορεί να συζητηθεί άνετα μετά από την έκθεση Tappin, νωρίς δηλαδή το απόγευμα ή αργά το πρωί. Θα ήμουν ευγνώμων και σ' εσάς και στους συνάδελφους εάν δεχθείτε το αίτημα αυτό.

Πρόεδρος
Τον λόγο έχει η κ. Green για να παρέμβει κατά.

Green
Κύριε Πρόεδρε, το θέμα αυτό έχει συζητηθεί δύο ή τρεις φορές στη Διάσκεψη των Προέδρων και αποφασίσθηκε σαφέστατα να συζητηθεί η εν λόγω έκθεση την Τρίτη, στη θέση που έχει σήμερα στο σχέδιο ημερήσιας διάταξης. Πρόκειται για σημαντικό θέμα και πολλοί από εμάς συμμερίζονται ορισμένα από τα επιχειρήματα της έκθεσης.
Ωστόσο, σύμφωνα με τη γενικά επικρατούσα απόψη της Διάσκεψης των Προέδρων, τις δύο τουλάχιστον φορές κατά το τελευταίο δεκαπενθήμερο που συζητήθηκε το θέμα, πρόκειται για ιδιαίτερα ευαίσθητο ζήτημα. Σε πολλά κράτη μέλη δρομολογούνται στην παρούσα φάση εκλογικές μεταρρυθμίσεις ή αναπτύσσονται εκλογικά συστήματα και, επομένως, δεν είναι κατάλληλη η στιγμή για την παρουσίαση της έκθεσης αυτής. Μάλιστα, θα ήταν προτιμότερο, παρά την καλή δουλειά που έγινε - και για την οποία συγχαίρω τον κ. Αναστασόπουλο - να είχε υποβληθεί αργότερα η εν λόγω έκθεση.
Πρέπει να προσθέσω, ότι την άποψη αυτή δεν συμμερίζεται μόνο η πολιτική ομάδα μου, αλλά και πολλοί άλλοι βουλευτές. Γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο αποφασίσαμε με πλειοψηφία να κατατεθεί τη δεδομένη στιγμή. Ζητώ, λοιπόν, να παραμείνει η έκθεση στη σημερινή θέση της, γεγονός που έχει επιβεβαιωθεί δύο φορές από τη Διάσκεψη των Προέδρων.

De Vries
Η άποψη της κ. Green είναι εν μέρει ορθή. Είναι ορθή ως προς το ότι τα περισσότερα μέλη της Διάσκεψης των Προέδρων ψήφισαν υπέρ της παρουσίασης της έκθεσης κατά τη βραδινή συνεδρίαση. Από την άλλη πλευρά, όμως, σφάλλει όταν υποστηρίζει ότι η πλειοψηφία των πολιτικών ομάδων συμμερίζεται την άποψή της, σύμφωνα με την οποία είναι κάπως άκαιρο να συζητηθεί το ζήτημα εν όψει ορισμένων αλλαγών που πραγματοποιούνται στα κράτη μέλη. Υφίσταται Συνθήκη και αυτή η Συνθήκη προβλέπει από το 1957 ότι, πρέπει να υπάρχει κοινό εκλογικό σύστημα και ότι, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο πρέπει να υποβάλει σχετική πρόταση. Αυτό είναι το καθήκον μας και ας ασχοληθούμε με αυτό στην παρούσα περίοδο συνόδου. Αυτή είναι και η άποψη που συμμερίζεται η πλειοψηφία των πολιτικών ομάδων.

Πρόεδρος
Κυρία Green, καθώς πλησιάζουμε στο τέλος αυτής της συζήτησης, μπορείτε να κάνετε μία προσωπική δήλωση.

Green
Ο κ. de Vries ήταν αντίθετος με όσα είπα, αλλά θα πρέπει να θυμάται επίσης ότι, σε κάποιο σημείο μίας ψηφοφορίας που διεξήχθη στη Διάσκεψη των Προέδρων, συμφωνήσαμε να αποσύρουμε την έκθεση από την παρούσα περίοδο συνόδου. Από σεβασμό προς την εργασία του κ. Αναστασόπουλου αποφασίσαμε στη συνέχεια να την επαναφέρουμε, σε μεταγενέστερη όμως συνεδρίαση. Ίσως ορισμένοι άλλοι να έχουν διαφορετική άποψη για τον λόγο για τον οποίον αποσύρθηκε η έκθεση, εντούτοις η απόφαση ήταν σαφής: αρχικά αποφασίσθηκε να αποσυρθεί και στη συνέχεια συμφωνήσαμε να συμπεριληφθεί, αλλά σε μεταγενέστερη συνεδρίαση. Η παρούσα πρόταση επαναφοράς της είναι αντίθετη με το πνεύμα της απόφασης που ελήφθη και η οποία συζητήθηκε τρεις φορές στη Διάσκεψη των Προέδρων.

Πρόεδρος
Το πνεύμα που επικρατεί στη Διάσκεψη των Προέδρων πιθανόν να διαφέρει από το πνεύμα της ολομέλειας, γι' αυτό και θα θέσω το ζήτημα σε ψηφοφορία.
(Το Σώμα εγκρίνει την πρόταση)

Πρόεδρος
Μου ζητεί τον λόγο η κ. Oomen-Ruijten για ένα διαδικαστικό θέμα.

Oomen-Ruijten
Κύριε Πρόεδρε, πολλοί συνάδελφοι λαμβάνουν δύο φορές τον λόγο, άρα έχω κι εγώ το ίδιο δικαίωμα. Για την ιστορία του πράγματος, θέλω να διευκρινισθεί ότι τα όσα είπε η κ. Green δεν ευσταθούν. Η έκθεση ήταν εγγεγραμμένη στο σχέδιο ημερήσιας διάταξης του Μαΐου, κύριε Πρόεδρε, και μετατέθηκε αργότερα. Για την ιστορία του πράγματος πρέπει να ξεκαθαρισθεί το θέμα.

Πρόεδρος
Κυρία Oomen-Ruijten, δεν ήταν ακριβώς έτσι τα πράγματα. Η έκθεση αυτή προξένησε πολλές διχογνωμίες στη Διάσκεψη των Προέδρων, γεγονός όμως που δεν έχει σημασία τώρα. Η Ολομέλεια έλαβε την απόφασή της, την οποία, ως ειλημμένη πλέον, πρέπει να εκτελέσουμε. Πιστεύω ότι δεν κερδίζουμε τίποτα επαναλαμβάνοντας όλες τις συζητήσεις της Διάσκεψης των Προέδρων. Ο κ. De Vries αναφέρθηκε ονομαστικά στην κ. Green και γι' αυτό μπόρεσα να της δώσω τον λόγο. Θα τον έδινα και σε άλλον, εάν είχε αναφερθεί ονομαστικά, αλλά δεν υπήρξε τέτοια περίπτωση.
Τετάρτη, Πέμπτη και Παρασκευή : δεν υπάρχουν τροποποιήσεις.

Mόller
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να σας παρακαλέσω να δώσετε αύριο στην Επιτροπή την ευκαιρία να αναφερθεί σε ένα θέμα που δεν προβλέπεται στην ημερησία διάταξη συμπεριλαμβάνοντάς το, συνεπώς, σε αυτήν. Την επόμενη εβδομάδα θα πάμε στη Βοσνία με μία κοινοβουλευτική αντιπροσωπεία. Εν τω μεταξύ, το Σαββατοκύριακο έγινε γνωστό πως χρήματα με προορισμό την ενίσχυση της τέως Γιουγκοσλαβίας χρησιμοποιήθηκαν για άλλους σκοπούς στο πλαίσιο του προγράμματος ECHO και, επιπλέον, πως οι εν λόγω συνάδελφοι της Επιτροπής είχαν προφανώς την ευκαιρία - πληροφορία την οποία λαμβάνω από τον Τύπο, διότι η ΟΣΚΠΑ δεν ήταν σε θέση να πληροφορήσει επ' αυτού επαρκώς την Επιτροπή Ελέγχου του Προϋπολογισμού - να εξαφανίσουν έγγραφα, ούτως ώστε να καταστεί εξαιρετικά δύσκολη η διερεύνηση αυτής της περίπτωσης.
Θεωρώ σημαντικό - όπως βλέπετε, βρίσκεται ανάμεσά μας και η κυρία Gradin - να μας δοθεί αύριο από την Επιτροπή μία σύντομη, τουλάχιστον, εξήγηση αναφορικά με αυτή την περίπτωση, ώστε την επόμενη εβδομάδα η αντιπροσωπεία να μπορέσει να ταξιδέψει έχοντας επίγνωση των γεγονότων.

Πρόεδρος
Κυρία Mόller, γνωρίζετε ότι, αυτός ο τύπος αιτήσεων πρέπει να παρουσιασθεί ή, μία εβδομάδα νωρίτερα στην Επιτροπή και να υποβληθεί στη Διάσκεψη των Προέδρων ή, τουλάχιστον, μία ώρα πριν από την έναρξη της συνόδου. Καμμία από αυτές τις προϋποθέσεις δεν τηρήθηκε: την αίτηση διατυπώνετε εσείς τώρα για πρώτη φορά και, συνεπώς, τη διατυπώνετε εκτός των προβλεπόμενων διαδικασιών που την καθιστούν δυνατή. Λυπάμαι που η πολιτική ομάδα σας δεν τη διατύπωσε στη Διάσκεψη των Προέδρων. Ως εκ τούτου, δεν υποβάλλεται σε ψηφοφορία.

Sandbζk
Κύριε Πρόεδρε, έλαβα από τη συνάδερφό μου Nuala Ahern μία επιστολή που γράφει ότι, έστειλε ένα άρθρο στο The Parliament Magazine . Το εν λόγω άρθρο, σχετικά με το Sellafield, δεν δημοσιεύθηκε. Θα ήθελα να ακούσω τα σχόλια του Πρόεδρου ως προς το γιατί δεν δημοσιεύθηκε, και, εν πάση περιπτώσει, αν θα δημοσιευθεί στο επόμενο τεύχος της εφημερίδας. Διάβασα το άρθρο: είναι εξαιρετικά αντικειμενικό και, εν πάση περιπτώσει, παρέχει πολύ χρήσιμες πληροφορίες, οπότε, θα ήθελα να ακούσω γιατί το εν λόγω άρθρο δεν δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα.

Πρόεδρος
Κυρία Sandbζk, αυτό το θέμα εξετάσθηκε στην τελευταία σύνοδο του Στρασβούργου και είχα την ευκαιρία να εξηγήσω στη συνάδελφό σας ότι, δεν πρόκειται για επίσημη έκδοση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και ότι, κατά συνέπεια, ως μη επίσημη, αλλά ιδιωτική έκδοση, δημοσιεύει ό, τι αυτή θεωρεί σκόπιμο και δεν μπορούμε να της πούμε εμείς να δημοσιεύσει κάτι συγκεκριμένο. Ζητήστε από τη συνάδελφό σας, αφού θα σας διαβιβάσει την αίτησή της, να σας διαβιβάσει μαζί και την απάντηση που της έστειλα, δίδοντάς σας τον πλήρη φάκελλο.

Caccavale
Κύριε Πρόεδρε, γνωρίζετε ήδη ότι, παράλληλα με τις εργασίες του Σώματος, διεξάγεται στη Ρώμη μία σημαντικότατη διεθνής διάσκεψη για την ίδρυση Μόνιμου Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου. Δεδομένου ότι, το Κοινοβούλιο έχει επανειλλημμένως ταχθεί υπέρ της ίδρυσης του δικαστηρίου αυτού, και μάλιστα ομόφωνα, και δεδομένου ότι, η εν λόγω διάσκεψη αναμένεται να ολοκληρωθεί μέσα στις επόμενες ημέρες, θα ήθελα να ζητήσω, κύριε Πρόεδρε, από τις αρμόδιες υπηρεσίες να τηρούν ενήμερους τους ευρωβουλευτές σχετικά με τα γεγονότα και να γνωστοποιήσουν ενδεχομένως την άποψη του Σώματος εν όψει των πορισμάτων της διάσκεψης, προκειμένου να επιτευχθεί το σημαντικότατο αυτό αποτέλεσμα..

Πρόεδρος
Σας βεβαιώνουμε, ότι θα μεταβιβάσουμε στους κυρίους βουλευτές όλες τις πληροφορίες που έχουμε λάβει, τις οποίες θα αναζητήσουμε.

Ahern
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να επισημάνω δύο στοιχεία. Κατά πρώτον, θα ήθελα να ευχαριστήσω τη συνάδελφο για την απάντησή της στην επιστολή μου, σχετικά με το περιοδικό "Parliament Magazine», και να επισημάνω ότι, το άρθρο όντως δημοσιεύθηκε ολόκληρο αργότερα, γεγονός που με ικανοποιεί απόλυτα. Δεν είμαι, ωστόσο, ικανοποιημένη με ό, τι συνέβη, αλλά θα ήθελα να ευχαριστήσω κι εσάς, κύριε Πρόεδρε, για την επιστολή σας. Θα πρέπει να επιδείξουμε εξαιρετική προσοχή, ώστε να διατηρήσουμε κάποια ισορροπία: το περιοδικό όντως δημοσίευσε αργότερα το άρθρο μου, αν και δεν συμπεριελήφθη στο ειδικό τεύχος για την πυρηνική ενέργεια.
Θα ήθελα, επίσης, να επιστήσω την προσοχή του Σώματος στο γεγονός ότι, ζήτησα από τη Διευθύντρια της Ένωσης Νευροϊνωμάτωσης του Ηνωμένου Βασιλείου να παράσχει στους βουλευτές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου τις πληροφορίες κατά τη συζήτηση της οδηγίας για τα διπλώματα ευρεσιτεχνίας και ότι, για την ενέργεια αυτή υπέστη αργότερα κυρώσεις από την Επιτροπή Φιλανθρωπικών Ιδρυμάτων. Το γεγονός αυτό είναι εξαιρετικά παράξενο και θα ήθελα να σας ζητήσω, κ. Πρόεδρε, να διεξάγετε τη σχετική έρευνα. Θα σας παράσχω επιπλέον πληροφορίες σχετικά με το θέμα αυτό.

Πρόεδρος
Σας παρακαλώ να μου υποβάλετε γραπτό σημείωμα, και θα αναζητήσουμε όλες τις απαραίτητες πληροφορίες.

Schwaiger
Κύριε Πρόεδρε, παρακαλώ όπως η αίτηση της κ. Mόller τεθεί σε ψηφοφορία. Τα συμβάντα στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη έγιναν γνωστά μόλις στα τέλη της περασμένης εβδομάδας, και θα ήταν πολύ σημαντικό η αντιπροσωπεία μας να έχει ήδη λάβει πριν μεταβεί εκεί κάποιες επίσημες πληροφορίες από την Επιτροπή ως προς τις εξελίξεις. Αυτό θα έπρεπε να γίνει αυτήν κιόλας την εβδομάδα.

Πρόεδρος
Κύριε Schwaiger, έχετε τη δυνατότητα να ζητήσετε να συμπεριληφθεί το θέμα στη συζήτηση επί επικαίρων και επειγόντων θεμάτων. Η συζήτηση επί επειγόντων θα πρέπει να αφορά ακριβώς τα επείγοντα θέματα και να λαμβάνει τη σχετική ενημέρωση. Αν οι πολιτικές ομάδες θεωρούν το θέμα πραγματικά επείγον, προσφέρεται η διαδικασία του κατεπείγοντος η οποία, επιπλέον, επιδέχεται και ψηφίσματα. Η συζήτηση επί επικαίρων και επειγόντων θεμάτων δεν πρέπει να χρησιμοποιείται για πράγματα που δεν είναι και τόσο επείγοντα. Δεν μπορώ, ωστόσο, αυτή τη στιγμή να θέσω σε ψηφοφορία κάτι που αντιβαίνει στον Κανονισμό.

Theato
Κύριε Πρόεδρε, το θέμα που μας απασχολεί τώρα είναι ότι η αντιπροσωπεία θα μεταβεί στη Βοσνία για να διεξαγάγει έρευνες προ της αναβληθείσης απαλλαγής. Τον Σεπτέμβριο θα εξετάσουμε εάν είναι δυνατόν να προταθεί η απαλλαγή στο Σώμα. Αυτό το ταξίδι της αντιπροσωπείας αποφασίσθηκε από ολόκληρο το Σώμα, η δε αντιπροσωπεία έχει συγκροτηθεί και έχει λάβει έγκριση. Το Σαββατοκύριακο, όμως, οι εφημερίδες έγραψαν διάφορα για το ECHO. Νομίζω πως θα έπρεπε να γίνει μία ενδελεχής έρευνα ως προς αυτό, και δεν νομίζω να αρκεί τώρα μία εξήγηση ενώπιον του Σώματος, καθώς δεν είναι ο ενδεδειγμένος τρόπος για να καταστούν βάσιμες οι έρευνες.
Γι' αυτόν τον λόγο νομίζω πως θα έπρεπε να συζητήσουμε το θέμα αυτό με την κ. Gradin, τους συμμετέχοντες στην αντιπροσωπεία και τα μέλη της Επιτροπής Ελέγχου του Προϋπολογισμού. Προτείνω να βρούμε μία ημέρα αυτήν κιόλας την εβδομάδα και να μας δώσετε την έγκρισή σας για μία συνεδρίαση κατά τη διάρκεια της τρέχουσας περιόδου συνόδου λόγω του επείγοντος του ζητήματος. Θα σας ζητήσω, όμως, κατόπιν και άλλη μία ημερομηνία, αν συμφωνεί, βέβαια, και το Σώμα με αυτό, διότι χρειαζόμαστε ακριβή τεκμηρίωση και στοιχεία όπου να μπορούμε να βασισθούμε, και σίγουρα αυτό δεν είναι εφικτό σε διάστημα μίας ή δύο ημερών, βάσει άρθρων στον Τύπο.

Andrews
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να αναφερθώ σε ένα θέμα επί της διαδικασίας. Είναι πολύ σημαντικό να τεθεί το αίτημα της κ.Mόller σε ψηφοφορία ενώπιον του Σώματος. Γνωρίζω ότι υπάρχουν κανόνες που διέπουν μία τέτοια κατάσταση, αλλά λόγω των σκανδαλωδών αναφορών από τη Βοσνία, καθώς και λόγω της επίσκεψης και του γεγονότος ότι το Κοινοβούλιο αργεί τον Αύγουστο, είναι αποφασιστικής σημασίας να παράσχει η Επιτροπή πληροφορίες σχετικά με τα γεγονότα που φαίνεται να έχουν διαδραματιστεί στη Βοσνία. Όλο το ζήτημα της Υπηρεσίας Ανθρωπιστικής Βοήθειας της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (ECHO) πρέπει να διερευνηθεί σοβαρά.
Το Σώμα θα πρέπει ενδεχομένως να εξετάσει πολύ αυστηρά ό, τι συμβαίνει στην ECHO - ειλικρινά η κατάσταση είναι ανεξέλεγκτη και η Βοσνία αποτελεί απτό παράδειγμα. Θα ήθελα να σας ζητήσω, κ. Πρόεδρε, να επιδείξετε κάποια ευελιξία και να επιτρέψετε στο Σώμα να ψηφίσει επί του αιτήματος της κ.Mόller.

Πρόεδρος
Κύριε Andrews, εξήγησα ήδη για ποιον λόγο δεν είναι θέμα ευελιξίας: ενώ θα μπορούσε να υποβληθεί πριν από μία ώρα, καμμία πολιτική ομάδα, ούτε η δική σας, ούτε της κυρίας Mόller, δεν το υπέβαλε. Η κ. Theato σας υπέδειξε έναν τρόπο κι εγώ υπέδειξα στον κ. Schwaiger κάποιον άλλο, αλλά πέραν τούτου δεν μπορώ να κάνω τίποτα, δεν μπορώ να παραβώ τον Κανονισμό σε αυτά τα θέματα. Δεν μπορούν να τίθενται αυτά τα ζητήματα κατά την έναρξη της συνόδου, όταν αυτό μπορούσε να γίνει μία ώρα ενωρίτερα, αφού, λογικά, ήταν γνωστό το τι συνέβη το Σαββατοκύριακο.

De Vries
Κύριε Πρόεδρε, εφιστώ την προσοχή της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στο άρθρο 37, παράγραφο 1, του Κανονισμού μας. Σύμφωνα με αυτό το άρθρο, τα μέλη της Επιτροπής μπορούν οποτεδήποτε να ζητήσουν από τον Πρόεδρο να τους δώσει τον λόγο για να προβούν σε δήλωση. Για το καλό του εξελεγκτικού καθήκοντος του Σώματος, όπως τόνισε μόλις τώρα και η κ. Mόller, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή οφείλει να σέβεται τη διαφάνεια και να μας δώσει διευκρινίσεις σχετικά με την ανάμειξη των στελεχών της σε ενδεχόμενες εξαφανίσεις χρημάτων που προορίζονταν για ανθρωπιστικούς σκοπούς στη Βοσνία. Η Επίτροπος παρευρίσκεται και πρόκειται για θέμα της δικής της αρμοδιότητας. Μπορεί να σας ζητήσει, κύριε Πρόεδρε, να προβεί σε δήλωση για το θέμα κατά την παρούσα περίοδο συνόδου.
(Χειροκροτήματα) Τούτο δεν έρχεται σε αντίθεση με τη θέση της κ. Theato. Φυσικά μπορεί να επακολουθήσει λεπτομερής έρευνα εκ μέρους της Επιτροπής Ελέγχου του Προϋπολογισμού. Είναι, όμως, προς το συμφέρον καί του Κοινοβουλίου καί της κοινής γνώμης να προβεί η Επιτροπή κατά την παρούσα περίοδο συνόδου σε μία δήλωση, και το άρθρο 37 δίνει στην Επιτροπή το δικαίωμα να το ζητήσει.
(Χειροκροτήματα)
Πρόεδρος
Όπως γνωρίζετε, κύριε De Vries, αυτό είναι ένα δικαίωμα της Επιτροπής, που μπορεί να το ασκήσει ή όχι. Oποιαδήποτε στιγμή τεθεί το θέμα, θα διεξαχθεί η συζήτηση. Επαφίεται, επομένως, στην απόφαση της Επιτροπής να το πράξει ή όχι.
Έχει τον λόγο ο κ. Hallam για ένα ζήτημα επί της διαδικασίας.

Hallam
Κύριε Πρόεδρε, θα αναφερθώ σε ένα θέμα επί της διαδικασίας. Θα ήθελα να υποστηρίξω τις παρατηρήσεις της κ. Ahern, σχετικά με την εμφανή παρενόχληση του λόμπι γενετικής μηχανικής ενός βρετανικού φιλανθρωπικού ιδρύματος, που ασχολείται με την ιατρική έρευνα. Φαίνεται να υποστηρίζει ότι, εάν ένας οργανισμός έχει καθεστώς φιλανθρωπικού ιδρύματος, δεν μπορεί να παρέχει στοιχεία στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στους βουλευτές του. Κάτι τέτοιο θα σήμαινε ότι τα βρετανικά ζωοφιλικά ιδρύματα, τα φιλανθρωπικά ιδρύματα για παιδιά, οι εκκλησίες, τα εκπαιδευτικά ιδρύματα, τα ερευνητικά ιδρύματα και τα πανεπιστήμια δεν θα έχουν τη δυνατότητα να επικοινωνήσουν μαζί μας επειδή είμαστε βουλευτές του Κοινοβουλίου. Θεωρώ ότι, το γεγονός αυτό αποτελεί σοβαρότατη παραβίαση των δικαιωμάτων του Σώματος, καθώς και παραβίαση της δημοκρατίας.
Θα ήθελα, ωστόσο, να ελπίζω, ότι η άποψη της κ. Ahern θα ληφθεί σοβαρότατα υπόψη και ότι θα καταστήσουμε σαφές στη Βρετανική Επιτροπή Φιλανθρωπικών Ιδρυμάτων και στο λόμπι γενετικής μηχανικής ότι, κανένα βουλευτής του Κοινοβουλίου δεν θα ενδώσει σε τέτοιες απειλές.

Πρόεδρος
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Hallam. Έχω πει ήδη τι πρόκειται να κάνουμε, προκειμένου να μου κοινοποιήσουν τα γεγονότα.

Giansily
Κύριε Πρόεδρε, θα έπρεπε να αποφανθούμε σχετικά με το ζήτημα της Βοσνίας κι αυτό για τρεις λόγους. Πρώτον, είχαμε δεσμεύσει πιστώσεις τις οποίες αποδεσμεύσαμε. Δεύτερον, καμμία από τις τρεις προτάσεις που έγιναν δεν αποκλείει τις άλλες. Η κ. Gradin μπορεί είτε να μας προτείνει να της θέσουμε ερώτηση, είτε όχι. Στη δεύτερη περίπτωση έχουμε τη δυνατότητα να συμπεριλάβουμε την ερώτηση στη διαδικασία του κατ' επείγοντος. Τρίτον, θα πρέπει οπωσδήποτε να συνέλθει η Επιτροπή Ελέγχου του Προϋπολογισμού για να συζητήσουμε σχετικά. Κατά συνέπεια, αυτό που νομίζω ότι θα πρέπει να κάνετε, κύριε Πρόεδρε, είναι να ζητήσετε από το Σώμα, που έχει το δικαίωμα, να εγκρίνει τις τρεις αυτές δυνατότητες με βάση τη θέση της Επιτροπής.

Πρόεδρος
Συγνώμη κύριε Giansily, αλλά το Σώμα δεν είναι αρμόδιο να εγκρίνει θέματα που προβλέπονται ήδη από τον Κανονισμό.
Η κ. Gradin θα μας πει εάν επιθυμεί να απαντήσει σήμερα. Θα έρθω σε επαφή μαζί της για να τη ρωτήσω, εάν σκοπεύει να κάνει χρήση αυτού του δικαιώματος ή όχι. Εάν η Επιτροπή δεν θέλει να απαντήσει σήμερα, μπορεί να το πράξει μέχρι αύριο.
Δεύτερον, η Επιτροπή Ελέγχου του Προϋπολογισμού μπορεί ανά πάσα στιγμή, ακριβώς επειδή δεν τίθεται θέμα ασυμβίβαστου, να μου ζητήσει την άδεια για να συνεδριάσει, κι εγώ θα της τη δώσω.
Τρίτον, εναπόκειται σε εσάς, τις πολιτικές ομάδες, και εν ανάγκη στην Ολομέλεια, να αποφασίσετε, όχι σήμερα αλλά αύριο, αν θέλετε ή όχι να εισαγάγετε τροπολογία.
(Ο Πρόεδρος καλεί την κ. Gradin να δηλώσει τις προθέσεις της Επιτροπής) Η Επιτροπή δεν επιθυμεί να απαντήσει σήμερα. Είναι δικαίωμά της. Θα το πράξει όταν εκείνη το κρίνει απαραίτητο κι εσείς θα λάβετε τις αποφάσεις σας.
(Καθορίζεται κατ' αυτόν τον τρόπο η διάταξη των εργασιών)
Υπήκοοι τρίτων χωρών
Πρόεδρος
Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη συζήτηση της έκθεσης (A4-0266/98) του κ. Lehne, εξ ονόματος της Επιτροπής Πολιτικών Ελευθεριών και Εσωτερικών Υποθέσεων, σχετικά με:
Ι.την πρόταση πράξης του Συμβουλίου για την κατάρτιση της Σύμβασης, σχετικά με τους κανόνες αποδοχής των υπηκόων τρίτων χωρών στα κράτη μέληκαιΙΙ. το σχέδιο Σύμβασης σχετικά με τους κανόνες αποδοχής των υπηκόων τρίτων χωρών στα κράτη μέλη.
Lehne
Κύριε Πρόεδρε, αξιότιμοι κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η έκθεση την οποία συζητούμε σήμερα αφορά έναν τομέα που θα αποκτήσει μελλοντικά πολύ μεγαλύτερη σημασία για το Κοινοβούλιο. Γνωρίζετε ότι, σύμφωνα με τη Συνθήκη του Αμστερνταμ, το ζήτημα της πολιτικής απέναντι σε υπηκόους τρίτων χωρών θα υπόκειται μελλοντικά στο κοινοτικό δίκαιο και ότι από τον τρίτο πυλώνα μεταφέρθηκε στον πρώτο. Γι' αυτόν τον λόγο έχει μεγάλη σημασία, στις περιπτώσεις που εμείς, ως Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, πρέπει να γνωμοδοτήσουμε σχετικά με σχέδια σύμβασης, ή μελλοντικά σχετικά με πραγματικά σχέδια, να ασχολούμαστε με τα εν λόγω σχέδια με την προσήκουσα σοβαρότητα και, βασικά, να αποφασίζουμε ήδη κατ' αυτόν τον τρόπο, σαν να ήμασταν υπεύθυνοι νομοθέτες. Μόνον έτσι θα μπορέσουμε να δικαιολογήσουμε πραγματικά την αξίωσή μας για το δικαίωμα συναπόφασης στον τρίτο πυλώνα μετά από τη λήξη της πενταετούς μεταβατικής προθεσμίας βάσει της Συνθήκης του Αμστερνταμ.
Η Επιτροπή Πολιτικών Ελευθεριών και Εσωτερικών Υποθέσεων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ψήφισε, λοιπόν, μία σειρά από τροποποιήσεις με βάση το σχέδιο της Επιτροπής, όπου προτείνεται να εναρμονισθεί το ευρωπαϊκό δίκαιο για αλλοδαπούς ή, καλύτερα, το ευρωπαϊκό δίκαιο για υπηκόους τρίτων χωρών σύμφωνα με ορισμένα στοιχειώδη πρότυπα και ορισμένα κοινά μέτρα.
Στο πλαίσιο αυτής της διαδικασίας, η Επιτροπή Πολιτικών Ελευθεριών και Εσωτερικών Υποθέσεων έλαβε και μία σειρά αποφάσεων που θα ήθελα να διευκρινίσω πως δεν ανταποκρίνονται στην προσωπική μου γνώμη ως εισηγητού, έστω κι αν θα τις παρουσιάσω ενώπιον του Σώματος. Έτσι, λοιπόν, αποφάσισε π.χ. να επεκτείνει την άδεια διαμονής που αφορά την οικογενειακή συνένωση και σε σχέσεις μεταξύ ατόμων του ίδιου φύλου, δηλαδή σε ομοφυλόφιλους άνδρες και γυναίκες, και επιπλέον, όσον αφορά τη συνένωση των οικογενειών, πρότεινε επίσης να παρέχεται η δυνατότητα διαμονής όχι μόνο των τέκνων, αλλά και των συντηρούμενων ανιόντων συγγενών.
Σύμφωνα με όσα ακούγονται, αυτό θα οδηγήσει σε σημαντικές αλλαγές στον τομέα της συνένωσης των οικογενειών, δηλαδή σε μία δραστική αύξηση της εισόδου των μετοικούντων μελών της οικογένειας στα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η επιτροπή αποφάσισε επιπλέον να χορηγείται σε όλους τους μακροπρόθεσμα εγκατεστημένους υπηκόους τρίτων χωρών το δικαίωμα ψήφου στις δημοτικές εκλογές εντός της επικράτειας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πρέπει να σας υπενθυμίσω ότι με τη Συνθήκη του Μάαστριχτ εισαγάγαμε το δικαίωμα ψήφου στις δημοτικές εκλογές για τους πολίτες της ΕΕ. Η εφαρμογή του, όμως, δεν είναι ικανοποιητική κατά τη γνώμη μου. Υπάρχουν χώρες που δεν το εφάρμοσαν επαρκώς. Θεωρώ μάλιστα απαράδεκτη μία πρόταση της επιτροπής που έχει στόχο τη χορήγηση περισσοτέρων δικαιωμάτων στους υπηκόους τρίτων χωρών, παρά στους πολίτες της ΕΕ.
Η επιτροπή απέρριψε μία πρόταση που υπέβαλα και η οποία θα παρείχε τη δυνατότητα στα κράτη μέλη να προβλέπουν την απέλαση σε περίπτωση σοβαρών αξιόποινων πράξεων - όπως μία καταδίκη τριών ή πλέον ετών. Η πλειοψηφία των μελών της Επιτροπής Πολιτικών Ελευθεριών και Εσωτερικών Υποθέσεων είχε, ωστόσο, διαφορετική γνώμη. Σε αυτό προστίθεται το γεγονός ότι έγινε μία σειρά περαιτέρω προτάσεων εκ μέρους της Ομάδας του Ευρωπαϊκού Σοσιαλιστικού Κόμματος (ΕΣΚ), τις οποίες θεωρώ προσωπικά εξίσου προβληματικές, αλλά οι οποίες - δόξα τω Θεώ - δεν έγιναν αποδεκτές από την πλειοψηφία των μελών της Επιτροπής Εσωτερικών Υποθέσεων.
Έτσι, στην τροπολογία 49 προτείνεται να θεωρείται αρκετό ο υπήκοος τρίτης χώρας να διαθέτει εκ των προτέρων προσφορά για μία ανοικτή θέση απασχόλησης προκειμένου να θεμελιώσει το δικαίωμά του στη μετανάστευση. Δεν χρειάζεται βεβαίως να σας περιγράψω εδώ λεπτομερώς το τι θα σήμαινε αυτό για τα συστήματα κοινωνικής ασφάλισης των κρατών μελών μας. Θα παρείχε τη δυνατότητα εισαγωγής φθηνού εργατικού δυναμικού για την κάλυψη φθηνών θέσεων εργασίας, υπονομεύοντας κατ' αυτόν τον τρόπο όλα μας τα συστήματα κοινωνικής ασφάλισης.
Ο ίδιος κίνδυνος υφίσταται και στην τροπολογία 48. Εδώ, σύμφωνα με το κείμενο, δίδεται στους εποχιακά εργαζόμενους η δυνατότητα να συνεχίσουν να απασχολούνται για μεγάλο διάστημα σε κάποιον άλλον τομέα της οικονομίας μετά από τη λήξη του χρόνου της εποχιακής απασχόλησής τους. Διερωτώμαι τι νόημα έχει πλέον ο όρος εποχιακά εργαζόμενος, όταν άπαντες έχουν τη δυνατότητα να γίνουν εργαζόμενοι με δικαίωμα μόνιμης εγκατάστασης.
Γι' αυτόν τον λόγο θα ήθελα να καλέσω τους συναδέλφους της Ομάδας του ΕΣΚ να ξανασκεφθούν αν πράγματι είναι συνετές αυτές οι τροπολογίες και αν εξυπηρετούν τα συμφέροντα του Κοινοβουλίου και της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Αύριο θα επισκεφθεί το Κοινοβούλιο ο Πρόεδρος του Ομοσπονδιακού Συμβουλίου της Γερμανίας, που αποτελεί το δεύτερο κοινοβουλευτικό σώμα. Έχω εδώ τη γνωμοδότηση του Ομοσπονδιακού Συμβουλίου σχετικά με αυτό το σχέδιο νόμου. Το Ομοσπονδιακό Συμβούλιο της Γερμανίας ελέγχεται στην πλειοψηφία του από το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα της Γερμανίας (SPD) και τάσσεται απερίφραστα - θα μπορούσα να το παραθέσω αυτολεξεί, αλλά δεν θα το κάνω λόγω του περιορισμένου χρόνου - κατά μίας περαιτέρω ελευθέρωσης στον τομέα του δικαιώματος εισόδου των υπηκόων τρίτων χωρών, και αυτό απλά λόγω της τεράστιας πίεσης που ασκεί η μετανάστευση και στην οποία βρίσκονται εκτεθειμένα τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδιαίτερα η Γερμανία.
Εν όψει των προτάσεων για την εκ των υστέρων συνένωση των οικογενειών, το Ομοσπονδιακό Συμβούλιο υποστηρίζει απλούστατα ότι, σύμφωνα με τις υπάρχουσες προτάσεις, θα διπλασιαζόταν μεμιάς ο μέχρι τώρα αριθμός των 200.000 εισερχόμενων μεταναστών ανά έτος. Αυτό από μόνο του καθιστά σαφές το πόσο προβληματικές είναι οι προτάσεις που υποβλήθηκαν εδώ. Γι' αυτό απευθύνω έκκληση στο Κοινοβούλιο να λάβει αύριο πολύ συνετές αποφάσεις ως προς το θέμα αυτό, να υποστηρίξει τις σοβαρές προτάσεις και, τέλος, να συστήσει στο Συμβούλιο των Υπουργών μία σύμβαση για την αποδοχή υπηκόων τρίτων χωρών η οποία να αποτρέπει την επ' άπειρον αύξηση των επιβαρύνσεων για τις χώρες μας, αποβαίνοντας έτσι κατά τη γνώμη μου και πολύ πιο συμφέρουσα για τους υπηκόους τρίτων χωρών από ό, τι οι προτάσεις που υποβλήθηκαν στην Επιτροπή Πολιτικών Ελευθεριών και Εσωτερικών Υποθέσεων από την αριστερή πτέρυγα του Σώματος, αλλά και ενώπιον της ολομελείας.

Terrσn i Cusν
Κύριε Πρόεδρε, κατ' αρχάς θα ήθελα να πω ότι, τάσσομαι υπέρ της εναρμόνισης, ή μίας κάποιας εναρμόνισης, των πολιτικών μετανάστευσης και ασύλου. Πιστεύω επίσης - και θα επιμείνω σε αυτό, γιατί θα ήθελα το Κοινοβούλιο και οι βουλευτές του να είναι υπεύθυνοι νομοθέτες (όπως είπε ο κ. Lehne) - ότι, αυτή η εναρμόνιση έπρεπε και θα πρέπει να συνοδευθεί από μία αληθινή συζήτηση ευρωπαϊκής κλίμακας, στην οποία να μπορούν να συμμετάσχουν τα ενδιαφερόμενα μέρη, όπως συνέβη σε ορισμένα από τα κράτη μέλη μας, διότι πρόκειται, πράγματι, για ένα πολύ σημαντικό θέμα.
Σε ορισμένα κράτη, ως αποτέλεσμα αυτών των συζητήσεων, έγιναν πρωτοποριακές προτάσεις, οι οποίες έτυχαν μεγάλης εκτίμησης. Στην περίπτωση της Ιταλίας, για παράδειγμα, επιτεύχθηκε μία συμφωνία, σύμφωνα με την οποία μπορεί να παρέχεται εγγύηση της διαμονής ενός μετανάστη για την εξεύρεση εργασίας, πράγμα που δεν προβλέπεται πουθενά στην εξεταζόμενη πρόταση Σύμβασης.
Δεν φιλοδοξούμε να επαινεθούμε για μία τολμηρή ανοικτή πολιτική. Προσπαθούμε, μάλλον, να συμβάλουμε στη νομοθεσία με συνέπεια, χωρίς να υπερβαίνουμε ό, τι έχει θεσπισθεί σε παλαιότερα ψηφίσματα που έχει εγκρίνει το Σώμα.
Με αυτή τη Σύμβαση θα πρέπει να αποσκοπούμε σε έναν ευρωπαϊκό νόμο για τη μετανάστευση, ο οποίος να ρυθμίζει πραγματικά τις μεταναστευτικές ροές, αλλά και να επιτρέπει την επίτευξη του διπλού στόχου: αφενός του απαραίτητου ελέγχου και, αφετέρου, της ρύθμισης, στο μέτρο του δυνατού, της διαμονής των μεταναστών στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Με άλλα λόγια, στόχος είναι η καταπολέμηση, όχι μόνο με πολιτικά μέσα, της παράνομης μετανάστευσης.
Θέλω να θίξω τώρα ορισμένα μέτρα που προτείνονται στη Σύμβαση αυτή, επειδή μου φαίνεται ότι δυσχεραίνουν αυτόν τον στόχο. Υπάρχουν ορισμένα μέτρα τα οποία είναι πρακτικά αδύνατο να εφαρμοσθούν και τα οποία δεν βοηθούν στην επίτευξη του εν λόγω στόχου.
Όσον αφορά, για παράδειγμα, τις άδειες αποδοχής και την ανανέωσή τους, πιστεύω ότι οδηγούν στα αντίθετα αποτελέσματα. Δεν νομίζω ότι, η απαίτηση να επιστρέφουν οι άνθρωποι στη χώρα καταγωγής τους, εάν υπάρξει οποιαδήποτε αλλαγή στους όρους που δικαιολόγησαν την αποδοχή τους, διευκολύνει τα πράγματα. Μάλλον επιτυγχάνεται το εντελώς αντίθετο αποτέλεσμα.
Όσον αφορά - και το ανέφερε ο κ. Lehne - τον νόμο που ρυθμίζει τη διαμονή εργαζομένων για λόγους μισθωτής απασχόλησης, βλέπω στην προτεινόμενη Σύμβαση ένα είδος κοινοτικής προτίμησης ή, ας μου επιτραπεί, μία απαίτηση τέλειας λειτουργίας της ενιαίας αγοράς, η οποία να εφαρμόζεται, κατ' αρχάς και πριν από ο, τιδήποτε άλλο, στους πολίτες τρίτων χωρών. Αυτοί - ή ο εργοδότης - θα πρέπει να αποδείξουν ότι, κανένας πολίτης της Κοινότητας, ή, κανένας μόνιμος κάτοικος τρίτης χώρας δεν μπορεί να καταλάβει τη θέση εργασίας στην οποία αποβλέπει ο πολίτης τρίτης χώρας, που φιλοδοξεί να εισέλθει στην Κοινότητα. Ειλικρινά, δεν ξέρω πώς θα μπορέσει να επιτευχθεί αυτό. Δεν βλέπω κανέναν καταστηματάρχη της πόλης μου να δέχεται να αποδείξει ότι, δεν δέχεται να εργασθεί στο κατάστημά του κανένας πολίτης της Φινλανδίας και, ως εκ τούτου, θα προσλάβει έναν πολίτη του Μαρόκου.
Ως εισηγήτρια της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων, πιστεύω πως είναι σημαντικό να αποφευχθεί αυτή η παράνομη διαμονή, την οποία εμείς καταστήσαμε παράνομη. Νομίζω ότι, θα πρέπει να αυξήσουμε τη συνεργασία και τον διάλογο με τις τρίτες χώρες, αλλά θα πρέπει επίσης να τους στείλουμε ένα σαφές σήμα, ότι είναι δυνατή και πλήρως θεσμοθετημένη η νόμιμη διαμονή ανάμεσά μας. Αν δεν ενεργήσουμε κατά τρόπο ώστε, ο απαραίτητος έλεγχος της ροής να συνοδεύεται από αυτή τη δυνατότητα πρόσβασης, χωρίς ουτοπίες ούτε διακρίσεις, σε σχέση με τη δυνατότητα διαμονής ενός πολίτη τρίτης χώρας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, θα συνεχίσει να επιδεινώνεται η κατάσταση, να γίνεται σκληρότερος ο ρατσισμός, να αυξάνει η ξενοφοβία, κι αυτό ακριβώς θέλουμε να αποφύγουμε.

Van Lancker
Κύριε Πρόεδρε, θεωρώ ότι η πρόταση της Επιτροπής να διατυπωθούν κοινοί κανόνες αποδοχής των υπηκόων τρίτων χωρών στα κράτη μελη της Ένωσης αποτελεί μία πρωτοβουλία που μπορεί να επικροτηθεί, εφόσον πληρούνται, όμως, δύο όροι. Πρώτον, πρέπει να αντιμετωπισθεί επιτέλους θετικά το θέμα της μετανάστευσης και όλων των πτυχών της, και όχι ως αυτόματη αντίδραση του φοβισμένου λευκού Ευρωπαίου, πρέπει να δημιουργηθούν πράγματι νέα νομικά ανοίγματα ώστε να μην περιθωριοποιούνται οι άνθρωποι. Δεύτερον, εκτός από κοινούς κανόνες αποδοχής, πρέπει να διατυπωθούν και σωστές ευρωπαϊκές ελάχιστες προδιαγραφές για τα θεμελιώδη δικαιώματα των υπηκόων τρίτων χωρών.
Παρά τις καλές προθέσεις της Επίτροπου, η πρόταση προβληματίζει γενικά κι εμένα και την πολιτική ομάδα μου. Δεν μπορεί η ευρωπαϊκή νομοθεσία να στοχεύει σε μία ως επί το πλείστον περιοριστική πολιτική. Στην πρόταση δεν αναφέρεται το δικαίωμα διαμονής, το δικαίωμα εργασίας ή το δικαίωμα σπουδών. Εναρμονίζονται μεν οι κανόνες, αλλά δεν αφήνονται στα κράτη μέλη περιθώρια για καλύτερες ρυθμίσεις. Εδώ μείναμε ιδιαίτερα ικανοποιημένοι με την τροπολογία αριθ. 80 που υπέβαλαν οι συνάδελφοι κ.κ. Nassauer και Pirker.
Για τους υπηκόους τρίτων χωρών που θέλουν να εργασθούν ή να σπουδάσουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση διατυπώνονται στην έκθεση πολύ αυστηρές προϋποθέσεις. Η πολιτική μου ομάδα μου κι εγώ προσωπικά ανησυχούμε πολύ για την περικοπή του δικαιώματος επανένωσης της οικογένειας. Η επανένωση της οικογένειας, το δικαίωμα της οικογενειακής ζωής, αποτελεί βασικό ανθρώπινο δικαίωμα που πρέπει να γίνεται σεβαστό και για τους υπηκόους τρίτων χωρών, και δεν μπορεί να επιβληθούν ως προς αυτό επαχθείς απαιτήσεις.
Τέλος, επισημαίνω ότι η πρόταση περιλαμβάνει ένα κεφάλαιο σχετικά με τους μόνιμα εγκαταστημένους υπηκόους τρίτων χωρών. Διατηρώ και ως προς αυτό επιφυλάξεις. Όλο και λιγότερο δικαιολογούνται διακρίσεις ανάμεσα στους πολίτες της Ένωσης και στους υπηκόους τρίτων χωρών που από χρόνια μένουν εδώ μόνιμα. Πρέπει να μπορούν να αποκτήσουν τα ίδια δικαιώματα, συνάδελφε Lehne, όχι περισσότερα αλλά τουλάχιστον τα ίδια δικαιώματα, συμπεριλαμβανομένου του δικαιώματος ελεύθερης κυκλοφορίας, εργασίας και οικογενειακής ζωής.

Nassauer
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, συζητάμε επί μίας πρότασης σχετικά με μία σύμβαση η οποία προκαταλαμβάνει ρυθμίσεις που, βάσει της Συνθήκης του Αμστερνταμ, θα ισχύουν στην Ένωση υπό άλλα καθεστώτα, δηλαδή υπό καθεστώς κοινοτικού δικαίου. Γι' αυτόν τον λόγο η συζήτηση αυτή έχει κάπως μεγαλύτερη βαρύτητα απ' ό, τι θα είχε πιθανόν στο παρελθόν. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ετοιμάζεται να θεσπίσει διατάξεις για έναν από τους σημαντικότερους τομείς της εσωτερικής πολιτικής, δηλαδή για τον τομέα της μετανάστευσης προς την Ευρώπη. Αναμφίβολα όλα τα κράτη μέλη θα παρακολουθήσουν με πολύ κριτικό τρόπο την προσέγγιση της διαδικασίας αυτής από το Κοινοβούλιο.
Εγώ, προσωπικά, Επίτροπε Gradin, είμαι πεπεισμένος, και το λέω αυτό με την άδειά σας και με κάθε σεβασμό, ότι η πρότασή σας θα είναι πολύ δύσκολο να γίνει αποδεκτή από την πλειοψηφία του Συμβουλίου. Πιστεύω πως αποτελεί καθήκον της Επιτροπής να σκέπτεται κατά πόσο οι προτάσεις που υποβάλλονται μπορούν να εξασφαλίσουν την πλειοψηφία. Το θέμα εδώ δεν μπορεί να είναι η έκφραση των πολιτικών πεποιθήσεων των Επιτρόπων. Εδώ πρόκειται για τη δυνατότητα εξασφάλισης της πλειοψηφίας! Αυτό σημαίνει πως πρέπει να δηλώσουμε καθαρά σε ποια κλίμακα θέλουμε την μετανάστευση στην Ευρώπη και σε ποια όχι.
Η Ευρώπη δεν αποτελεί ζώνη μετανάστευσης με την κλασική έννοια, όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες τον περασμένο αιώνα ή η Νέα Ζηλανδία και η Αυστραλία ακόμα και σήμερα. Πρέπει οπωσδήποτε να ρυθμίσουμε την είσοδο των μεταναστών, και οι υπάρχουσες προτάσεις για το πρόβλημα αυτό δεν δικαιολογούν μεγάλη ικανοποίηση, πόσο μάλλον επιδοκιμασία. Για να γίνω πιο σαφής, θα χρησιμοποιήσω ένα παράδειγμα: η συνένωση των οικογενειών αποτελεί ένα επίμαχο θέμα, και το λέω αυτό διότι στη Γερμανία, παραδείγματος χάρη, η μετανάστευση συντελείται κυρίως για τη συνένωση των οικογενειών, εκτός από το άσυλο και την αποδοχή, λόγου χάρη, προσφύγων εμφυλίου πολέμου.
Δεν γίνεται κάποιος που βρίσκεται στην Ευρωπαϊκή Ένωση να έχει το δικαίωμα να φέρει εκ των υστέρων και όλη του την οικογένεια. Λογικότερο θα ήταν κάποιος που ζει σε μία τρίτη χώρα εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης να υποβάλει αίτηση εισόδου στην Ευρωπαϊκή Ένωση με σκοπό τη συνένωση της οικογένειας. Διαφορετικά, μπορεί κάποιος που είναι εδώ να φέρει αργότερα και όλη του την οικογένεια σε οποιαδήποτε κλίμακα, ενώ, στην άλλη περίπτωση, η απόφαση σε ποιον θα επιτραπεί η μετανάστευση στην Ευρωπαϊκή Ένωση επ' αυτής της βάσης θα λαμβάνεται ανάλογα με την περίπτωση. Αυτό αποτελεί μία σημαντική αρχή, η οποία δυστυχώς, κατά τη γνώμη μου, δεν εξετάζεται σωστά στην πρόταση της Επιτροπής.
Γι' αυτόν τον λόγο πρέπει να παρακαλέσουμε να μην ισχύσει εδώ μόνο το μέτρο της μέγιστης δυνατής γενναιοδωρίας, αλλά η πραγματικότητα. Πρέπει να είμαστε σε θέση να αναλάβουμε την ευθύνη και να δικαιολογήσουμε αυτό που συντελείται στον χώρο της μετανάστευσης. Η Ευρώπη θα πρέπει να ζητήσει την αποδοχή στο θέμα αυτό.

Wiebenga
Κύριε Πρόεδρε, ερωτώ πού βρίσκεται το Συμβούλιο των Υπουργών όταν πρόκειται για την πολιτική της μετανάστευσης. Στο Συμβούλιο ταράζονται καμιά φορά τα νερά, όπως όταν, για παράδειγμα, έφθασε μεγάλος αριθμός Κούρδων στην Ιταλία. Τότε διατυπώνεται ένα σχέδιο δράσης "Κουρδική μετανάστευση» ως μέτρο πανικού θα έλεγε κανείς, το οποίο δεν είναι, όμως, αρκετό.
Χρειάζεται εξαρχής κοινή στρατηγική για την ευρωπαϊκή πολιτική μετανάστευσης. Το 1994 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή διατύπωσε τις θέσεις της σε ένα υπόμνημα για την πολιτική ασύλου και μετανάστευσης, υπόμνημα για το οποίο το Κοινοβούλιο ενέκρινε το 1995 με μεγάλη πλειοψηφία ένα ψήφισμα. Ερωτώ όμως πού είναι το Συμβούλιο.
Χρειάζεται ακόμα μία πολιτική για την υποδοχή μεγάλων ομάδων προσφύγων, και κυρίως μία πολιτική για μία δίκαιη κατανομή του κόστους. Πρόσφατα εξετάσθηκε και εγκρίθηκε εδώ σχετική νομοθετική πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, αλλά το Συμβούλιο πηγαίνει από αναβολή σε αναβολή. Ερωτώ, λοιπόν, τί θα κάνει το Συμβούλιο, εάν κάποια στιγμή καταφθάσει κι άλλη μεγάλη ομάδα προσφύγων από το Κοσσυφοπέδιο, την Αλβανία, την Αλγερία ή από μία πρώην αποικία.
Έχουμε μπροστά μας ένα σχέδιο σύμβασης για την πολιτική αποδοχής. Η Ομάδα του Ευρωπαϊκού Κόμματος των Φιλελευθέρων Δημοκρατών και Μεταρρυθμιστών πιστεύει ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή παρουσίασε ένα ισορροπημένο κείμενο. Ελπίζουμε ότι το Κοινοβούλιο θα επιτύχει μία ανάλογη προσέγγιση, όπου ο έλεγχος της μετανάστευσης θα συνδυάζεται με σωστή πολιτική αποκατάστασης των μεταναστών που βρίσκονται ήδη εδώ.
Θα καταψηφίσουμε τις περισσότερες τροπολογίες της Χριστιανοδημοκρατικής Ομάδας, καθώς και της Ομάδας του Ευρωπαϊκού Σοσιαλιστικού Κόμματος, ώστε να διατηρηθεί κατά το δυνατόν η ισορροπημένη προσέγγιση της Επιτροπής, και καλώ τις μεγάλες πολιτικές ομάδες να τηρήσουν υπεύθυνη στάση.

Κακλαμάνης
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να μιλήσω για την ουσία του θέματος, και η ουσία του θέματος δεν είναι ούτε οι πολιτικοί πρόσφυγες ούτε η συνένωση των οικογενειών. Μην κρυβόμαστε πίσω από το δάκτυλό μας. Είναι οι οικονομικοί μετανάστες.
Η έκθεση προσπαθεί να θεσπίσει κάποιους κανόνες, όχι όμως επαρκείς για να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα των οικονομικών μεταναστών, των οποίων η ανεξέλεγκτη είσοδος στην Ευρωπαϊκή Ένωση έχει θέσει σε κίνδυνο τον κοινωνικό μας ιστό. Δεν φταίνε, βέβαια, οι ίδιοι που βλέπουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση τους χαμένους παραδείσους, τους παραδείσους που δεν βρίσκουν στις χώρες τους. Φταίμε εμείς και ιδιαίτερα κάποιοι από εμάς που έχουμε κάνει τη δημοκρατία επάγγελμα και που δεν έχουμε θεσπίσει μέχρι τώρα ενιαίους υποχρεωτικούς κανόνες για όλα τα κράτη μέλη. Και υπό αυτή την έννοια, συγχαίρω την Επίτροπο γιατί είχε το θάρρος να αγγίξει το πρόβλημα. Πρέπει λοιπόν να κάνουμε κανόνες που θα επιτρέπουν να αποδεχόμεθα τόσους οικονομικούς μετανάστες όσους μπορούμε να απορροφήσουμε οικονομικά και να ενσωματώσουμε.
Ας πάψουμε να κρυβόμαστε πίσω από το δάκτυλό μας. Η ανεργία που πλήττει σήμερα τους ευρωπαίους πολίτες, και ιδιαίτερα τους νέους και τις νέες των χωρών μας, επιβάλλει να ληφθούν μέτρα ανάσχεσης της ροής των λαθρομεταναστών. Αν υπάρχει σήμερα ρατσισμός στην Ευρωπαϊκή Ένωση, οφείλεται στην ανυπαρξία μίας ευρωπαϊκής μεταναστευτικής πολιτικής. Οφείλουμε, λοιπόν, να θεσπίσουμε κανόνες, λαμβάνοντας υπόψη μας πρώτα τον ευρωπαίο πολίτη και ύστερα τον προερχόμενο από οποιαδήποτε τρίτη χώρα.

Pailler
Κύριε Πρόεδρε, το μοναδικό ενδιαφέρον αυτής της Σύμβασης έγκειται στο ότι προδιαγράφει το περιεχόμενο μίας κοινοτικής πολιτικής για τη μετανάστευση και το δικαίωμα ασύλου. Δυστυχώς, αντί να χαιρόμαστε, μάλλον πρέπει να κρούσουμε τον κώδωνα του κινδύνου. Αυτό προτίθεμαι να κάνω, σχετικά με το περιοριστικό αυτό κείμενο, το οποίο είναι πιο περιοριστικό από πολλές εθνικές νομοθεσίες, που δεν είναι ωστόσο και τόσο σημαντικές στην προκειμένη περίπτωση.
Αυτό το κείμενο αποτελεί το σύμβολο μίας Ευρώπης οχυρού, που έχει κλειστεί στον εαυτό της και δεν ακούει τις εκκλήσεις απόγνωσης των θυμάτων του πολέμου, καταστολής ή δυστυχίας. Εάν αυτή η Σύμβαση είχε εφαρμοσθεί πριν από μερικά χρόνια, ο Zidane και ο Djorbaeff, τους οποίους χειροκροτήσατε σήμερα κατά την έναρξη της συνόδου, δεν θα αποτελούσαν κατά πάσα πιθανότητα μέλη της εθνικής ομάδας της Γαλλίας. Ελπίζω, λοιπόν, ότι θα δείξετε τον ίδιο ενθουσιασμό και ζήλο για την οικοδόμηση μίας Ευρώπης αλληλεγγύης και αδελφοσύνης.
Σε αυτήν τη Συνθήκη η μετανάστευση είναι για μια ακόμα φορά καταχρηστικά συνδεδεμένη με την ανεργία, αποτελώντας κατ' αυτόν τον τρόπο συνέχεια της σκανδαλώδους σύστασης του Συμβουλίου του 1994, η οποία εκθείαζε την κοινοτική προτίμηση - νομίζω ότι αυτό πρέπει να ηχήσει άσχημα στα αφτιά κάποιων, ιδίως των Γάλλων - την κοινοτική προτίμηση στο θέμα της απασχόλησης.
Πρέπει να ειπωθεί ξανά και ξανά, διότι δεν υπάρχει πιο κουφός από αυτόν που δε θέλει να ακούσει, ότι ο ΟΟΣΑ αναγνώρισε ότι δεν υπάρχε άμεσος συσχετισμός, και αναφέρω επί λέξει: "ανάμεσα στις εισροές σε μία χώρα υπηκόων τρίτων χωρών και στην αύξηση του ποσοστού ανεργίας». Πρέπει να τελειώνουμε με αυτή την τακτική του αποδιοπομπαίου τράγου, διότι είναι επικίνδυνο να χρησιμοποιούμε δολίως το θέμα της μετανάστευσης.
Αυτό συμβάλλει στην ενίσχυση της αξιοπιστίας όλων όσων προτρέπουν - και οι οποίοι είναι πολλοί - σε μία δημαγωγική πολιτική αποκλεισμού και ξενοφοβίας. Ωστόσο, εφόσον κάποιοι αναφέρθηκαν σε ευρωπαϊκά παραδείγματα, θα έλεγα, λοιπόν, ότι αυτή την οδό ακολουθεί δυστυχώς σήμερα ο Γάλλος Υπουργός Εσωτερικών κ. Chevθnement, ο οποίος αρνείται πεισματικά τη ρύθμιση των δεκάδων χιλιάδων υποθέσεων μεταναστών χωρίς νόμιμη άδεια παραμονής, τους οποίους ώθησε να αποκαλυφθούν. Γελοιοποιεί ή απειλεί όσους υποστηρίζουν τους αγώνες τους. Είμαι περήφανη που ανήκω σε αυτούς, δεν είμαι τροτσκίστρια - αν ήμουν, θα ήμουν εξίσου περήφανη και ελεύθερη να είμαι - ούτε όργανο της Μεγάλης Βρετανίας, από όσο ξέρω, παρόλο που κάθομαι εδώ δίπλα στους αντιπροσώπους της.
Αύριο, 14 Ιουλίου, θα βρίσκομαι στο Παρίσι για να συμμετάσχω σε έναν νέο αγώνα στήριξης μεταναστών χωρίς νόμιμη άδεια παραμονής και για να υποστηρίξω τη δράση των απεργών πείνας. Θα προβληθεί μία ταινία σε πρώτη προβολή, παρά την απαγόρευση του Υπουργού Εσωτερικών, που προσπαθεί να λογοκρίνει την ταινία του Jacques Κιbadian, με θέμα μία οικογένεια από το Μάλι στο St Bernard.
Αν τολμώ εδώ να αναφερθώ στη Γαλλία, είναι επειδή τα ανθρώπινα δικαιώματα αποτελούν ζήτημα οικουμενικού χαρακτήρα το οποίο η Επιτροπή στο σχέδιό της, προτρέχοντας της Συνθήκης του Αμστερνταμ, θεωρεί ήδη ως ευρωπαϊκή ευθύνη.
Πολλοί συμμετείχαμε σε συνεδριάσεις με μέλη της γαλλικής κυβέρνησης που ήταν τότε ευρωβουλευτές. Ζητώ, λοιπόν, από εσάς αυτήν την αλληλεγγύη. Σήμερα, ίσως πεθάνουν άνθρωποι στη Γαλλία. Αυτό δεν αποτελεί επίκληση ευαισθησίας, παρά ευθύνης απέναντι σε αυτούς τους νόμους που δημιουργούν παρανόμους.
Σας ζητώ, λοιπόν, να απορρίψετε αύριο αυτό το κείμενο, ψηφίζοντας εντούτοις όλα τα άρθρα που θα μπορούσαν να το βελτιώσουν, και να δείξετε την αλληλεγγύη σας, δηλαδή την υπευθυνότητά σας. Από αυτό εξαρτάται το μέλλον της Ευρώπης και των λαών.

Roth
Κύριε Πρόεδρε, αγαπητοί συνάδελφοι, στη συζήτηση αυτή διατυπώνεται πρωτίστως η σημαντική διαπίστωση ότι τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν αποτελούν κλειστές και απομονωμένες κοινωνίες, παρά κοινωνίες όπου σημειώνεται μετανάστευση. Η μετανάστευση αυτή αποτελεί απολύτως φυσιολογικό και πολύ επιθυμητό φαινόμενο που, όπως και να το κάνουμε, διακρίνει τις χώρες που δέχονται μετανάστες. Επομένως, τίθεται η βάση για ένα πολύ σημαντικό δικαίωμα, το δικαίωμα δηλαδή της μετανάστευσης στα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που πρέπει να ρυθμιστεί υπό ορισμένους όρους.
Ο πρώτος αφορά την αρχή και ο δεύτερος τα μέτρα εφαρμογής. Λυπούμαι πολύ για την περιοριστική προσέγγιση του κυρίου εισηγητού, ο οποίος υπερθεμάτισε σχεδόν καθολικά στην επιτροπή με περιορισμούς, δυσχέρειες και όρους που, προφανώς, σκοπό έχουν να καταστήσουν όσο το δυνατόν δυσκολότερη τη διαδικασία μετανάστευσης. Εγώ, κύριε Lehne, θα επιθυμούσα μία προσέγγιση με βασικό στόχο την οργάνωση της μετανάστευσης με δημοκρατικά κριτήρια και τη διασφάλιση των δικαιωμάτων των μεταναστών, όπως επιβάλλεται σε κάθε δημοκρατία. Θα αναφέρω δε εδώ ως παράδειγμα το απεριόριστο δικαίωμα στην οικογένεια, το οποίο πρέπει να εκφράζεται ανάλογα στις ρυθμίσεις για τη συνένωση των οικογενειών.
Στον τομέα αυτό βελτιώθηκε σημαντικά η έκθεση της επιτροπής και αυτό, αντίθετα με εσάς, με χαροποιεί ιδιαίτερα. Σημειώνεται ένα βήμα για να μπορέσουμε να ανταποκριθούμε στην πραγματικότητα και τον εκδημοκρατισμό, διότι, όσον αφορά τη συνένωση των οικογενειών, βρέθηκε τώρα ένας διευρυμένος όρος για την οικογένεια, ο οποίος συμπεριλαμβάνει σχέσεις ανεξαρτήτως φύλου. Αυτό θα έπρεπε να μας κάνει όλους υπερήφανους, διότι παραμένουμε πιστοί στους εαυτούς μας ως Κοινοβούλιο και προσέχουμε να μην υπάρξει διάκριση απέναντι στις μόνιμες σχέσεις κι ανάλογα απέναντι σε ζευγάρια ομοφυλοφίλων ανδρών ή γυναικών.
Η μετανάστευση δεν συνιστά απειλή, έναντι της οποίας πρέπει να εξοπλιστούμε ή να περιχαρακωθούμε. Η μετανάστευση πλούτισε και κυριολεκτικά τις κοινωνίες μας. Όσοι συνεχίζουν να ισχυρίζονται το αντίθετο και έχουν κάνει τροπάριο την αντίληψη ότι η Γερμανία, για παράδειγμα - και κατ' αρχάς η Βαυαρία - δεν αποτελεί δήθεν χώρα μετανάστευσης, κατηγορώντας τους ξένους μας πως δεν προσπαθούν να ενταχθούν, κάνουν ακριβώς ό, τι χρειάζεται για να καταστήσουν κάτι τέτοιο αδύνατο. Στην πραγματικότητα, αυτοί ακριβώς είναι οι κύριοι πολιτικοί που δεν έχουν ενσωματωθεί στην κοινωνία της δεκαετίας του 90, στη γερμανική ευρωπαϊκή κοινωνία της δεκαετίας του 90, διότι δεν καταλαβαίνουν ότι δεν ζούμε πλέον στο 1955. Αυτοί ζουν στο παρελθόν. Όμως, όποιος ζει στο παρελθόν δεν μπορεί να κατεβάσει καμμιά ιδέα για το μέλλον.
Τώρα, δυστυχώς, δεν είναι παρών ο κύριος Nassauer. Ωστόσο, εγώ, αγαπητέ κύριε Nassauer, θα σας πω από το μικρόφωνο ότι δίχως τους καινούργιους ντόπιους η δημοκρατία δεν θα είναι δημοκρατία, όπως, παραδείγματος χάρη, στη χώρα μας, τη Γερμανία, αλλά γερμανοκρατία. Εγώ επιθυμώ να ζήσω σε μία δημοκρατία. Γι' αυτόν τον λόγο, κύριε Lehne, είναι σημαντικό να τεθούν στην έκθεση αυτή ουσιαστικότατα δημοκρατικά αιτήματα όσον αφορά τη μετανάστευση και να ζητηθεί να εξομοιωθεί το καθεστώς των υπηκόων τρίτων χωρών με αυτό των πολιτών της Ένωσης στους τομείς της ελεύθερης κυκλοφορίας, της εγκατάστασης και κυρίως του δικαιώματος ψήφου.
Εάν η Γερμανία διέθετε διαφορετικό δίκαιο, τότε και η εθνική της ομάδα θα είχε πάει καλύτερα στο Μουντιάλ!
(Γέλια)

Pradier
Κύριε Πρόεδρε, φυσικά ο καθένας έχει συναίσθηση της υψίστης σημασίας αυτού του θέματος: πρόκειται για ένα θέμα εξαιρετικά λεπτό για πολλές χώρες της Ένωσης.
Στο κείμενο αυτό θίγονται η απασχόληση, οι ανεξάρτητες οικονομικές δραστηριότητες, οι σπουδές, η επαγγελματική κατάρτιση και η οικογενειακή συνένωση. Αντίθετα, αυτό το κείμενο δεν ασχολείται - πράγμα εντελώς λάθος - με την πολιτογράφηση των μεταναστών ποδοσφαιριστών, θέμα, ωστόσο, πολύ σημαντικό, ιδιαίτερα για τη χώρα μου. Εν πάση περιπτώσει, η Επιτροπή δίκαια καλεί τα κράτη της Ένωσης να επικυρώσουν αυτή τη Σύμβαση πριν από την 1η Ιανουαρίου 1999. Ειρήσθω εν παρόδω ότι, δεν πρόκειται σε καμμία περίπτωση για επιβολή περιορισμού στα κράτη και τις κυβερνήσεις, αλλά για τη θέσπιση στοιχειωδών κανόνων. Ο τομέας των όρων αποδοχής για λόγους σπουδών και επαγγελματικής κατάρτισης εξετάζεται με ακρίβεια και, εν πάση περιπτώσει, η Σύμβαση θα καθιστούσε δυνατή τη θέσπιση μιας κοινής αναφοράς, που θα ήταν εξαιρετικά χρήσιμη για τους υποψηφίους και τους εθνικούς αρμοδίους.
Οι κριτικές, που διατυπώθηκαν κατά του κειμένου που ψήφισε η Επιτροπή Πολιτικών Ελευθεριών καταλογίζοντάς του ελαστικότητα, είναι αβάσιμες. Η εγκατάσταση σε μία χώρα της Ένωσης αντιπροσωπεύει πάντα μία πραγματική μάχη. Κάποιοι ονειρεύονται πολύ πιο καταναγκαστικές στάσεις. Ας τους πούμε ξεκάθαρα ότι, τα υπερβολικά περιοριστικά μέτρα έχουν άσχημα αποτελέσματα και δημιουργούν συχνά το αντίθετο αποτέλεσμα, διότι ενθαρρύνουν την παρανομία, από όπου εκπορεύονται όλων των ειδών τα προσωπικά δράματα και οι πολιτικές δυσκολίες.
Με την επιφύλαξη τροπολογιών υψίστης σημασίας, η Ομάδα της Ευρωπαϊκής Ριζοσπαστικής Συμμαχίας μπορεί να ψηφίσει υπέρ αυτού του κειμένου, διότι θίγει το ζήτημα της οικογενειακής συνένωσης και ιδιαίτερα των εξαρτημένων ανιόντων, πράγμα που ευνοεί απολύτως αξιέπαινες στάσεις.
Χωρίς να θέλω να θίξω κανέναν εδώ, το να τιμά κανείς τον πατέρα του και τη μητέρα του είναι ένα στοιχείο που θα έπρεπε να στοχεύει κατευθείαν τις καρδιές των Χριστιανών, ακόμα κι αν είναι δημοκράτες.

Buffetaut
Κύριε Πρόεδρε, αγαπητοί συνάδελφοι, η έκθεση του κ. Lehne θίγει το εξαιρετικά λεπτό θέμα, όπως ανέφερε ο συνάδελφός μου κ. Pradier, των κανόνων αποδοχής των υπηκόων τρίτων χωρών στα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Πράγματι, η δημογραφική κατάσταση, το επίπεδο της ανεργίας, τα προβλήματα που συναντώνται σε ορισμένες συνοικίες μεγάλων πόλεων της Ευρώπης, καθώς και οι δυσκολίες αφομοίωσης μη ευρωπαϊκών πληθυσμών, καθιστούν τους χειρισμούς των εθνικών κυβερνήσεων πολύ λεπτούς, καθώς οι συνέπειες μπορεί να είναι σημαντικές για την κοινωνική ισορροπία των εν λόγω εθνών.
Τα κριτήρια που προτείνει η Επιτροπή φαίνονται στην πραγματικότητα σχετικώς ελαστικά. Είναι σημαντικό να μπορούν τα κράτη μέλη να προσαρμόζουν τις πολιτικές τους βάσει της συγκεκριμένης πραγματικότητας κάθε εμπλεκόμενου έθνους. Το άρθρο 39 φαίνεται πως το επιτρέπει και τούτο αποτελεί ευτύχημα.
Κατόπιν τούτου, ορισμένες τροπολογίες, που εγκρίθηκαν από την Επιτροπή Πολιτικών Ελευθεριών, φαίνεται να διέπονται από απόψεις κάπως ουτοπιστικές, ίσως και δημαγωγικές, οι οποίες, αντί να ευνοούν τη θέση των υπηκόων τρίτων χωρών, κινδυνεύουν ενδεχομένως να προκαλέσουν απόρριψη εκ μέρους των λαών υποδοχής. Οι τροπολογίες που ανέφερε ο κ. Lehne μας φαίνονται πράγματι εντελώς απαράδεκτες.
Κατ' αυτόν τον τρόπο, η οικογενειακή συνένωση δεν μπορεί να απομακρυνθεί του αντικειμένου της προς όφελος κάποιας μορφής συμβίωσης που δεν έχει μεγάλη σχέση με την οικογένεια. Ομοίως, η τροπολογία 29, η οποία καταργεί τις διατάξεις που καθιστούν δυνατή την αποφυγή της απάτης και της εκτροπής από την οικογενειακή συνένωση, είναι ανεύθυνη. Στο ίδιο πνεύμα, μία απλή προσφορά σύμβασης εργασίας δεν θα επαρκούσε για την αυτόματη χορήγηση άδειας αποδοχής υπηκόων τρίτων χωρών.
Στον τομέα της μετανάστευσης, όπως και σε άλλους, ο δρόμος για την κόλαση είναι σπαρμένος από καλές προθέσεις. Η ελαστικότητα και η ανευθυνότητα σε αυτόν τον τομέα δεν μπορούν παρά να είναι παρά πολύ ολέθριες για τους υπηκόους τρίτων χωρών που έχουν γίνει κανονικά δεκτοί, καθώς και για όσους θα ήθελαν να έρθουν να δουλέψουν στα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Μία γνήσια μεταναστευτική πολιτική, πραγματικά γενναιόδωρη, πρέπει να στηρίζεται σε τέσσερις πυλώνες: πολιτική αναπτυξιακής βοήθειας, για να δώσουμε τη δυνατότητα στους υπηκόους των αναπτυσσόμενων χωρών να ζουν και να ευημερούν στη χώρα τους και για να συμβάλουμε στην οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη των χωρών τους, βουλησιαρχικές πολιτικές για την οικογένεια, προκειμένου να βοηθήσουμε τις χώρες της Ευρώπης να ανορθωθούν σε δημογραφικό επίπεδο, δικαίωμα εθνικότητας βασιζόμενο όχι στην τύχη, αλλά στη βούληση των ενδιαφερομένων ατόμων, και μέτρα δημόσιας τάξης, σεβόμενα το ανθρώπινο δικαίωμα, αλλά εφαρμοζόμενα με αυστηρότητα.

Hager
Κύριε Πρόεδρε, το ερώτημα που τίθεται είναι αν χρειάζεται αυτή τη στιγμή ενιαίος ευρωπαϊκός κανονισμός για τη μετανάστευση, αν έχει έλθει το πλήρωμα του χρόνου γι' αυτό. Η συζήτηση με αντιπαραθέσεις που έγινε στην επιτροπή πάνω σε αυτό ειδικά το ζήτημα υπογραμμίζει τη σημασία του. Εμείς είμαστε της γνώμης ότι οι διαφορετικές εθνικές ρυθμίσεις δεν αποτελούν την πρωταρχική αιτία για τη διαφορετική πίεση που υφίστανται τα διάφορα κράτη μέληαπό τη μετανάστευση, αλλά ότι η οικονομική, καθώς και η τοπογραφική τους θέση είναι που καθιστούν τα διάφορα κράτη μέλη ιδιαίτερα ελκυστικά για πιθανούς μετανάστες. Γι' αυτόν τον λόγο πρέπει, κατά τη γνώμη μας, να συνεχίσει να είναι στο χέρι των διαφόρων κρατών μελών η προσαρμογή των δικών τους κανόνων μετανάστευσης στην εκάστοτε κατάσταση, δηλαδή τα διάφορα κράτη μέλη πρέπει να είναι σε θέση να αντιδράσουν στην κάθε κατάσταση με διαφορετικές μεταναστευτικές ρυθμίσεις.
Από αυτή τη σκοπιά η εναρμόνιση θα αποτελούσε κατά τη γνώμη μας λανθασμένο τρόπο αντιμετώπισης του προβλήματος. Έτσι, μία κοινή ρύθμιση για μεθοριακούς εργαζομένους σε κράτη μέλη με μακρά εξωτερικά σύνορα της ΕΕ, όπως η Αυστρία, θα συνεπαγόταν άλλα πράγματα απ' ότι στα υπόλοιπα κράτη μέλη. Εν όψει της αυξανόμενης εγκληματικότητας των αλλοδαπών και της αυστηρότερης καταπολέμησης της εγκληματικότητας, που αποτελεί βασικό στόχο στο πρόγραμμα της Ένωσης, είναι ακόμα πιο ακατανόητο το αίτημα να μην απελαύνονται πλέον οι αλλοδαποί που έχουν διαπράξει αξιόποινες πράξεις. Το ίδιο ισχύει και για την πρόταση της διεύρυνσης των προϋποθέσεων που πρέπει να πληρούνται για τη συνένωση των οικογενειών, όπως το εξέθεσε ο κύριος εισηγητής.
Εμείς απορρίπτουμε την έκθεση με τη σκέψη ότι, αμέσως μετά την εφαρμογή της Συνθήκης του Αμστερνταμ, αυτό το σχέδιο σύμβασης θα μπορούσε να αντικατασταθεί από μία διάταξη, ή τουλάχιστον από μία οδηγία, που θα είχε άμεση ισχύ στα κράτη μέλη. Την απορρίπτουμε επίσης επειδή η σχεδιαζόμενη ρύθμιση θα καθιστούσε αδύνατη μία διαφοροποιημένη ανά περιφέρεια αντίδραση στις μεταναστευτικές ροές και επειδή θα οδηγούσε σε μία σαφή, αντικειμενική, πλην όμως αβάσιμη, διευκόλυνση της εισροής ξένων σε σχέση με τις νυν ισχύουσες ρυθμίσεις στην Αυστρία, βλάπτοντας έτσι και τα πρότυπα ασφαλείας.

Zimmermann
Κύριε Πρόεδρε, αγαπητοί συνάδελφοι, αγαπητή κυρία Gradin, η Επιτροπή αντιλήφθηκε ότι η δημιουγία της εσωτερικής αγοράς, η κατάργηση των συνοριακών ελέγχων και η προοδευτική ελευθέρωση καθιστούν αναγκαία τη θέσπιση κοινών ρυθμίσεων στην Ένωση σχετικά με τη μετανάστευση, καθώς και σχετικά με τα δικαιώματα των υπηκόων τρίτων χωρών. Όλοι μας γνωρίζουμε τη δυσκολία που παρουσιάζει αυτό το θέμα, επειδή τα κράτη μέλη της Ένωσης δυσκολεύονται να αναπτύξουν μία κοινή πολιτική στο ζήτημα του δικαίου για τους αλλοδαπούς. Εμείς πρέπει να λάβουμε υπόψη μας τις επιφυλάξεις των κρατών μελών, εάν θέλουμε να ληφθεί υπόψη η άποψη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
Οφείλουμε, όμως, και να καταστήσουμε σαφές που έγκεινται οι αδυναμίες της προταθείσας σύμβασης, για να αποφύγουμε αδικίες. Γι' αυτόν τον λόγο θα αναφερθώ σε τρία σημεία, με πρώτο το δικαίωμα διαμονής για φοιτητές. Αν θέλουμε να βοηθήσουμε τους υπηκόους τρίτων χωρών να βελτιώσουν το μορφωτικό τους επίπεδο, θα πρέπει να προωθήσουμε αυτή την προθυμία τους για επιδόσεις στην εκπαίδευση και να περιορίσουμε τα εμπόδια, καθώς αποτελεί κι αυτό ένα είδος αναπτυξιακής βοήθειας. Πρέπει, συνεπώς, να τους παραχωρήσουμε τις ίδιες ελευθερίες, όπως και σε όλους τους άλλους φοιτητές, και να μην τους υποβαθμίσουμε αντιμετωπίζοντάς τους σαν φοιτητές τρίτης κατηγορίας.
Ούτε και στη συνένωση των οικογενειών επιτρέπεται να ελαττώσουμε τις προσπάθειές μας, υποβαθμίζοντας τη νομική προστασία. Πολλά κράτη θέτουν την οικογένεια υπό την ειδική τους προστασία. Το γερμανικό σύνταγμα μάλιστα προστατεύει ρητώς την οικογένεια και τη συνοχή της στο άρθρο 6. Εμείς, ως Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, πρέπει να ενισχύσουμε την προστασία αυτή. Κατά συνέπεια, η οικογένεια πρέπει να νοείται υπό την ευρύτερη έννοια. Αυτό που μετράει δεν είναι το πιστοποιητικό γάμου, αλλά η de facto υφιστάμενη σχέση. Σημαντικό είναι επίσης το συμφέρον του παιδιού και όχι το φύλο ή η σχέση γάμου του συντρόφου.
Είναι ορθή η εκ των υστέρων μετοίκηση συντηρούμενων συγγενών με σκοπό την προστασία τους και τη διατήρηση της οικογενειακής ενότητας, και όχι ο αποκλεισμός ή η αυθαίρετη μόνον αποδοχή από το εκάστοτε κράτος. Ένας υπήκοος τρίτης χώρας θα επενδύσει στην εκπαίδευση των παιδιών του, θα μάθει τη γλώσσα της χώρας υποδοχής και θα εξασφαλίσει την οικονομική του κατάσταση, εφόσον οι χώρες φανούν πρόθυμες να προσεγγίσουν την αφομοίωση αυτών των ανθρώπων με πραγματικά θετικό και ενσυνείδητο τρόπο. Γι' αυτόν τον λόγο πρέπει να φροντίσουμε να διευκολύνουμε όσους έρχονται σε μας ως υπήκοοι τρίτων χωρών στην άσκηση των δικαιωμάτων τους διαμονής, ψήφου και σε θέματα κοινωνικού δικαίου.

Pirker
Κύριε Πρόεδρε, τώρα γνωρίζουμε τι φοβούνται μεγάλα τμήματα του πληθυσμού: φοβούνται τη μετανάστευση και τις ανύπαρκτες ρυθμίσεις. Αυτό που χρειαζόμαστε είναι ρυθμίσεις σχετικά με την απασχόληση, καθώς και σχετικά με τη μετανάστευση στην Ένωση, εργατικού δυναμικού από τρίτες χώρες. Ο κύριος Lehne αναφέρει στην έκθεσή του και τα δύο αυτά θέματα κι εμείς πρέπει να τα εξετάσουμε και τα δύο από κοινού.
Ο πληθυσμός προσδοκεί από τους πολιτικούς να ασχοληθούν με τέτοιου είδους προβλήματα και θέλει να παρουσιάσουμε λύσεις, με άλλα λόγια να δημιουργήσουμε ένα σύστημα τάξης, δηλαδή ρυθμίσεις, και να επιληφθούμε μίας εναρμόνισης. Χαίρομαι που μας βοηθά σε αυτό η Συνθήκη του Αμστερνταμ. Χρειαζόμαστε κοινές ρυθμίσεις για την εισροή εργατικού δυναμικού, η οποία πρέπει να είναι ελεγχόμενη και περιορισμένη. Μόνον εφόσον αυτό συμβεί προς το συμφέρον της Ένωσης θα έχει νόημα και θα είναι πραγματικά δυνατή μία ενσωμάτωση των ατόμων που θα αποδεχθούμε. Στην Αυστρία αντιμετωπίσαμε τέτοιου είδους προβλήματα. Δημιουργήσαμε, λοιπόν, ρυθμίσεις, ούτως ώστε να υπάρχει προς το παρόν ένα καθεστώς ποσοστώσεων που δεν επιτρέπει πλέον την αποδοχή, παρά μόνον εφόσον έχει επιτευχθεί η ενσωμάτωση των ατόμων που ήδη έχουν γίνει δεκτά, τακτική την οποία θεωρώ προσωπικά απολύτως αναγκαία.
Στόχος μας, λοιπόν, πρέπει να είναι η δημιουργία κοινοτικών ρυθμίσεων για τη μετανάστευση και την εγκατάσταση. Στην Ένωση δεν υφίσταται κανένα δίκαιο σχετικά με τη μετανάστευση και την εγκατάσταση και πρέπει, επίσης, να καταστεί δυνατή και η δημιουργία κοινών ρυθμίσεων για τη διαδικασία παροχής ασύλου. Ούτε αυτό το έχουμε ακόμα, γεγονός που οδηγεί σε καταχρήσεις.
Οι Σοσιαλδημοκράτες, οι Πράσινοι και οι Φιλελεύθεροι έχουν εγκαταλείψει εν μέρει την οδό της λογικής με τις τροπολογίες τους, που μετέτρεψαν σε παράλογη την έκθεση Lehne, η οποία έχει υποβληθεί τώρα στο Κοινοβούλιο με τις ρυθμίσεις που γνωρίζετε και με τις οποίες επιδιώκεται η απόλυτη ελευθέρωση. Μία εισροή που σηματοδοτεί ανοικτά σύνορα δεν είναι πάντως αυτό που επιθυμούμε ή αυτό που προσδοκεί από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ο πληθυσμός.
Ελπίζω αύριο να ακολουθήσουμε πάλι την οδό της λογικής, να γίνουν δηλαδή δεκτές από την πλειοψηφία του Κοινοβουλίου οι τροπολογίες που θα υποβάλουμε εμείς και ο κύριος Lehne. Τότε θα βρούμε μία γραμμή που θα επιτρέπει πράγματι την υποδοχή και την ενσωμάτωση σε περιορισμένο και ελεγχόμενο βαθμό, όπως τη θέλουμε, και η οποία θα προωθήσει ένα συνολικό σύστημα που να μην προκαλεί φόβο στο κοινό και στον πληθυσμό, δίδοντας μία λύση στους ανθρώπους που έρχονται στην Ευρώπη, καθώς και σε μας και στην ίδια την Ένωση στο σύνολό της.

White
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα απλώς να αναφερθώ στη θέση του κ. Hager σχετικά με τους εθνικούς κανόνες, όπως ο ίδιος την έθεσε. Όταν ένα άτομο είναι νόμιμα κάτοικος κράτους μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, πώς μπορεί, απλά, να διασφαλισθεί η ελεύθερη κυκλοφορία των υπηκόων της Ένωσης χωρίς να παραβιάζονται τα δικαιώματα των άλλων υπηκόων της ΕΕ;
Θα σας δώσω ένα συγκεκριμένο παράδειγμα, αν και ο κ. Hager δεν με ακούει. Μία ομάδα μαθητών επισκέφθηκε το Κοινοβούλιο στο Στρασβούργο. Ορισμένοι επιβάτες είχαν βρετανικό διαβατήριο. Υπήρχαν, ωστόσο, δύο αδερφές, μία εκ των οποίων ήταν κάτοχος ινδικού διαβατηρίου, ενώ η δεύτερη και νεότερη είχε, για κάποιον παράξενο λόγο, βρετανικό διαβατήριο. Η δασκάλα που ήταν επικεφαλής της ομάδας έπρεπε να αποφασίσει εάν θα πήγαιναν στον Μέλανα Δρυμό. Ήρθε να με δει και μου είπε ότι δεν είχε θεώρηση (visa) για να επισκεφθεί τον Μέλανα Δρυμό και δεν ήξερε τι να κάνει: να ακυρώσει τη σχολική εκδρομή στον Μέλανα Δρυμό μόνο και μόνο επειδή ένα παιδί δεν είχε την απαραίτητη θεώρηση, ή να το ριψοκινδυνεύσει και να πάνε; Ήταν εξαιρετικά δύσκολο να συμβουλεύσω την εν λόγω δασκάλα. Εγώ προσωπικά θα το διακινδύνευα, έχω όμως το προνόμιο της διπλωματικής ασυλίας, που δεν το είχε η δασκάλα. Βρέθηκε, λοιπόν, στην δυσάρεστη θέση να πει ότι έπρεπε να συμμορφωθεί με ό, τι είναι φαινομενικά έννομο και να ακυρώσει την εκδρομή στον Μέλανα Δρυμό. Δεν είναι λάθος αυτό;
Όταν ερμηνεύουμε τα δικαιώματα υπηκόων τρίτων χωρών σε μία παρόμοια κατάσταση, είναι φανερός ο άδικος χαρακτήρας των προτάσεων της Ομάδας του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος. Αυτό που προτείνουμε εμείς, η Ομάδα του Ευρωπαϊκού Σοσιαλιστικού Κόμματος, η Ομάδα του Ευρωπαϊκού Κόμματος των Φιλελεύθερων Δημοκρατών και Μεταρρυθμιστών και η Ομάδα των Πρασίνων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, είναι πολύ λογικό και δεν πρόκειται να προκαλέσει στενοχώρια ανάλογη με αυτή που προκλήθηκε στην ομάδα των μαθητών εκείνη την ημέρα.

Palacio Vallelersundi
Kύριε Πρόεδρε, έχουν ειπωθεί ήδη πολλά στην πορεία της συζήτησης. Θα ήθελα, όμως, να επιστρέψω σε μία γενική παρατήρηση και σε μερικές άλλες ειδικότερες σε σχέση με ορισμένες τροπολογίες.
Αναμφίβολα, η ευθύνη της Ευρωπαϊκής Ένωσης σχετικά με το φαινόμενο της μετανάστευσης είναι σημαντική. Αναφέρθηκαν διάφορες οπτικές του θέματος, από την αναπτυξιακή συνεργασία μέχρι τις πολιτικές γεννητικότητας. Δεν πρόκειται να τις σχολιάσω, εκτός από δύο πτυχές που μου φαίνονται θεμελιώδεις: τη νομική ασφάλεια και την ένταξη των μεταναστών.
Από τη σκοπιά της νομικής ασφάλειας, πρέπει να έχουμε υπόψη ότι, αυτή η νομική ασφάλεια δεν πρέπει να αφορά μόνο τους μετανάστες, αλλά και τους πολίτες των κρατών μελών, κι αυτή την εποχή εφαρμόζεται η Συμφωνία του Σένγκεν. Επομένως, η πρωτοβουλία της Επιτροπής είναι ευπρόσδεκτη και, σε γενικές γραμμές, λογική, και αναμένω, ασφαλώς, να υποστηριχθεί.
Όσον αφορά την ένταξη των πολιτών τρίτων χωρών, δεν εξετάζεται πώς αποκτάται η εθνικότητα, αλλά αυτό δεν εμπίπτει στις αρμοδιότητες που θεσπίζει το άρθρο Κ.3, ούτε ανήκει στα θέματα που «κοινοτικοποιούνται» μετά από τη Συνθήκη του Αμστερνταμ. Ανήκει στα θέματα που εξακολουθούν να παραμένουν στην κυριαρχία των διάφορων κρατών μελών.
Ωστόσο, είναι απαραίτητο να εξετασθεί το θέμα αυτό, διότι μία από τις πτυχές της ένταξης των μεταναστών στην κοινότητα που τους υποδέχεται χωλαίνει, εάν δεν εξετασθεί τουλάχιστον πώς αποκτάται η εθνικότητα ενός από τα κράτη μέλη.
Κατόπιν αυτού του προβληματισμού, θα σταματήσω σε τέσσερις τροπολογίες: η πρώτη είναι η τροπολογία υπ' αριθ. 66 της Ομάδας του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, η οποία το μόνο που προτείνει σαφώς είναι ότι, η διαδικασία που θεσπίζεται σύμφωνα με το άρθρο 36 πρέπει να τηρεί το άρθρο 10 της οδηγίας 68/390, ότι, δηλαδή, τα κράτη μέλη πρέπει να διατηρήσουν, για λόγους δημόσιας τάξης, δημόσιας υγείας ή δημόσιας ασφάλειας κ.λπ., τη δυνατότητα να απορρίπτουν ή να θεσπίζουν εξαιρέσεις σε αυτή τη διαδικασία. Αυτό αναφέρεται ήδη στην 9η αιτιολογική σκέψη, αλλά μία αιτιολογική σκέψη που δεν έχει αντίκρισμα σε επίπεδο διατάξεων είναι άνευ νοήματος.
Η δεύτερη τροπολογία, η υπ' αριθ. 67, αναφέρεται στο άρθρο 12, δηλαδή στους μετανάστες που θέλουν να εγκατασταθούν σε μία χώρα για να ασκήσουν ανεξάρτητη δραστηριότητα. Γι' αυτό το θέμα υπάρχει και άλλη οδηγία - η 90/365 - και είναι λογικό να απαιτούνται από τους μετανάστες οι ίδιες προϋποθέσεις με τους πολίτες των άλλων κρατών μελών.
Ακολουθεί το θέμα της συνένωσης των οικογενειών και, λαμβάνοντας υπόψη τη νομική ασφάλεια, καταλαβαίνω την προσέγγιση της Επιτροπής. Δεν καταλαβαίνω, αντίθετα, την προσέγγιση της Επιτροπής Πολιτικών Ελευθεριών και Εσωτερικών Υποθέσεων, η οποία αντιτίθεται στη νομική ασφάλεια. Διότι, σε περίπτωση που η έννομη τάξη ενός κράτους μέλους επιτρέπει τη συνένωση των οικογενειών με βάση τις εκ των πραγμάτων σχέσεις, από ποιόν και με ποιόν τρόπο θα μπορεί να επαληθεύεται αυτή η σχέση; Δεν πιστεύω ότι είναι λογική αυτή η λύση.
Όσο για το άρθρο 34 - την ψήφο στις δημοτικές εκλογές - ας μην λησμονούμε, κυρίες και κύριοι, ότι το πρόγραμμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι πρόγραμμα πολιτικό. Γι' αυτό, είμαστε σύμφωνοι με την ανάγκη για ένταξη στα κοινωνικά δικαιώματα και στην πτυχή της εθνικότητας. Αντίθετα, τα πολιτικά δικαιώματα ανήκουν αποκλειστικά στους πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Elliott
Κύριε Πρόεδρε, η επίτευξη δίκαιης και συντονισμένης προσέγγισης, όσον αφορά τη μετανάστευση στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αποτελεί κρίσιμο θέμα, και οι προτάσεις της Επιτροπής αποτελούν αξιοσημείωτη προσπάθεια για την εξεύρεση λύσης, όπως εξάλλου και η έκθεση του κ. Lehne, όπως τροποποιήθηκε από την κοινοβουλευτική επιτροπή. Θα μπορούσε, ωστόσο, να βελτιωθεί με συμπληρωματικές τροπολογίες.
Πρέπει να αποφύγουμε τους παράλογους φόβους, που φαίνεται να διακατέχουν το μυαλό ορισμένων. Δεν θέλουμε, βέβαια, μία εντελώς ανοικτή πόρτα. Πρέπει να υπάρξει οργάνωση, σχεδιασμός και έλεγχος του επιπέδου μετανάστευσης που μπορούμε να δεχθούμε. Ωστόσο, απορρίπτω εξίσου και την ιδέα μίας Ευρώπης οχυρού. Δεν θέλουμε να ζούμε σε μία Κοινότητα η οποία περιορίζει αδικαιολόγητα την είσοδο τρίτων.
Οι χώρες της Ευρώπης έχουν επωφεληθεί και αναζωογονηθεί ανά τους αιώνες από τα κύματα των μεταναστών, που εισήλθαν και ενίσχυσαν την ανάπτυξη των κοινωνιών μας. Πολλοί από αυτούς συνέβαλαν σημαντικά στην ανάπτυξη των χωρών μας και στην αύξηση του πλούτου και της ευημερίας μας. Ορισμένοι Βρετανοί εξέφραζαν πριν από μερικά χρόνια ανησυχίες για το επίπεδο μετανάστευσης από την Ινδία. Ξεπεράσαμε τα προβλήματα αυτά σε μεγάλο βαθμό, και πέρυσι επιχειρήσεις ινδικής ιδιοκτησίας συνέβαλαν κατά 5 δις λίρες στη βρετανική οικονομία. Αυτός είναι ένας μόνο τρόπος θεώρησης της κατάστασης, αν και όχι ο σημαντικότερος.
Ένα από τα βασικά ζητήματα είναι η συνένωση των οικογενειών. Πρέπει να επιδείξουμε ανθρωπιά, δικαιοσύνη και λογική. Σίγουρα δεν πρέπει να επιτρέπεται στον καθένα να φέρνει όποιον θέλει, αλλά η συνένωση των στενών συγγενών είναι σημαντική.
Εκπροσωπώ μία περιοχή όπου το ένα τρίτο του πληθυσμού δεν έχει αγγλική καταγωγή και πολλοί κάτοικοι δεν είναι υπήκοοι του Ηνωμένου Βασιλείου. Ασχολούμαι με πολλά από τα προβλήματά τους. Σαν παράδειγμα αναφέρω μια Ινδή κυρία που επιθυμεί να φέρει τον γιο της από την Ινδία, ο οποίος είναι βαριά άρρωστος και δεν υπάρχει κανείς για τον φροντίσει. Ένα άλλο παράδειγμα είναι μια οικογένεια με ηλικιωμένο πατέρα από την Ινδία, στον οποίο η Υπηρεσία Μετανάστευσης αρνήθηκε αρχικά την είσοδο με το αιτιολογικό ότι έδωσε αντιφατικές απαντήσεις, όσον αφορά τους λόγους για τους οποίους ήθελε να μεταβεί στην Αγγλία. Κανείς δεν σκέφθηκε να διερευνήσει το ζήτημα και να ανακαλύψει ότι δεν άκουγε καλά, και γι' αυτό έδωσε αντιφατικές απαντήσεις. Τέτοια ζητήματα πρέπει να αντιμετωπίζονται με δικαιοσύνη και ανθρωπιά.

Bontempi
Κύριε Πρόεδρε, πιστεύω ότι όλοι μας συνειδητοποιούμε την ανάγκη να επιδείξουμε μεγάλη ψυχραιμία και ορθολογισμό στον τομέα αυτόν. Πρέπει να συνδυάσουμε τις απαιτήσεις ελέγχου και τις απαιτήσεις δημοκρατίας. Για τον σκοπό αυτόν, οι ενέργειες, στις οποίες σκοπεύουμε να προβούμε εν όψει της μελλοντικής Συνθήκης του Αμστερνταμ, πρέπει να έχουν ορισμένα χαρακτηριστικά, τα οποία θα αναφέρω εν συντομία παρακάτω.
Κατά πρώτον, οι ενέργειες αυτές πρέπει να είναι μακροπρόθεσμες και να λαμβάνεται υπόψη το εγγύς μέλλον. Όλα κινούνται στον πλανήτη αυτόν και θέλουμε να θέσουμε περιορισμούς, παράλογους ενίοτε, μόνο στην κυκλοφορία συγκεκριμένων προσώπων; Τούτο δεν είναι δυνατόν και πρέπει, συνεπώς, να προβλεφθούν σύντομα τα μέσα ένταξης. Το δε δικαίωμα ψήφου είναι, υπό το πρίσμα αυτό, θεμελιώδους σημασίας.
Κατά δεύτερον, πρέπει να είμαστε αυστηροί, αλλά, για να επιδείξουμε αυστηρότητα, για να καταπολεμήσουμε την παρανομία και τη λαθρομετανάστευση, είναι απαραίτητο να είμαστε επίσης σε θέση να ανοίξουμε, με ελεγχόμενο τρόπο, κάποιους χώρους που θα επιτρέψουν την εγκατάσταση των μεταναστών και αυτός ο έλεγχος των ροών είναι δυνατός μόνο εάν, κατά τρίτον, είμαστε αποτελεσματικοί και ξεφύγουμε από την υπερβολική γραφειοκρατία. Πρέπει να πω ότι, όσον αφορά τα ζητήματα της εισόδου για λόγους εργασίας, δεν καταλαβαίνω έναν μηχανισμό τόσο γραφειοκρατικό και αναποτελεσματικό, όπως αυτόν που προτάθηκε σε ορισμένες τροπολογίες της Ομάδας του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος.
Τέλος, πρέπει να είμαστε ικανοί να ενεργούμε χωρίς διακρίσεις. Η νέα μας Συνθήκη μας απορρίπτει σαφέστατα τις διακρίσεις. Όσον αφορά τη συνένωση των οικογενειών, ακόμα και στη Σύμβαση αυτή πρέπει να επιδείξουμε εξαιρετική συνοχή, εάν δεν θέλουμε να καταστούν αύριο οι πολιτικές μας μια κοινοτικοποίηση των εγωισμών και των εθνικών φόβων, αντί να προσβλέπουν στο μέλλον.

Ford
Κύριε Πρόεδρε, νομίζω ότι θα επαναλάβω πολλά από όσα έχουν ήδη ειπωθεί από συναδέλφους στη συζήτηση αυτή, η οποία αφορά ουσιαστικά δύο ξεχωριστά ζητήματα: πρώτον, τους κανόνες αποδοχής υπηκόων τρίτων χωρών στην Ευρωπαϊκή Ένωση και, δεύτερον, τους κανόνες αποδοχής υπηκόων τρίτων χωρών στα κράτη μέλη.
Όσον αφορά το πρώτο ζήτημα, οι προσπάθειες της Επιτροπής στον τομέα αυτόν εστιάζονται στην αντιμετώπιση των θεμάτων της έμμισθης απασχόλησης, των εποχιακών εργαζομένων, των ατόμων που επιθυμούν να μεταβούν στην ΕΕ για να ασκήσουν ανεξάρτητη δραστηριότητα, για λόγους σπουδών και επαγγελματικής κατάρτισης, μη κερδοσκοπικών δραστηριοτήτων και συνένωσης οικογενειών. Φυσικά, όλοι συμφωνούμε ότι, η είσοδος στην Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει κάπως να ελέγχεται και δεν τασσόμαστε υπέρ - τουλάχιστον τα μέλη της Ομάδας του Ευρωπαϊκού Σοσιαλιστικού Κόμματος (ΕΣΚ) και του βρετανικού Εργατικού Κόμματος - της ελεύθερης εισόδου. Προκειμένου να καταπολεμήσουμε τους παράλογους και εύλογους φόβους της κοινωνίας μας, είναι απαραίτητο να αναπτύξουμε λογικούς ελέγχους. Χρειαζόμαστε λογικούς ελέγχους για τη διαχείριση των αιτήσεων αποδοχής.Δυστυχώς, με την παρούσα νομοθεσία είναι σχεδόν αδύνατον να εκπληρωθούν οι προϋποθέσεις αποδοχής και θεσπίζονται όροι που δεν πρόκειται σαφώς να ικανοποιηθούν. Για παράδειγμα, βάσει των αρχικών προτάσεων, εάν κάποιος επιθυμεί να υποβάλει νέα αίτηση, αλλάζοντας την κατηγορία εισόδου, πρέπει να επιστρέψει στη χώρα καταγωγής του για να καταθέσει την αίτηση και να παραμείνει εκεί έως ότου λάβει απάντηση. Δεν φαίνεται να υπάρχει καμμία ένδειξη ως προς τη διάρκεια αναμονής έως τη λήψη της απάντησης στο σχετικό αίτημα. Επί του παρόντος αναφέρεται επίσης ότι, οι διμερείς συμφωνίες πιθανόν να είναι πιο ευνοϊκές από τις ρυθμίσεις που περιέχονται στη νομοθεσία. Προβλέπεται, όμως, επίσης ότι μελλοντικά, μόλις ψηφισθεί η εν λόγω πρόταση, ευνοϊκότερες συμφωνίες θα πρέπει προηγουμένως να εγκρίνονται από το Συμβούλιο των Υπουργών και ότι, εάν μια χώρα επιθυμεί να διαπραγματευθεί διμερείς συμφωνίες, πρέπει να ενημερώνει εκ των προτέρων τα άλλα κράτη μέλη και την Επιτροπή ότι διαπραγματεύεται ευνοϊκότερες διμερείς συμφωνίες. Πολλές χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης διατηρούν ιδιαίτερες σχέσεις με διάφορες χώρες του τρίτου κόσμου και είμαι της άποψης ότι η συγκεκριμένη πτυχή της πρότασης πρέπει να επανεξετασθεί.
Δεύτερον, όσον αφορά την ελεύθερη κυκλοφορία των πολιτών εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ο κ. White εκφράστηκε με ιδιαίτερη ευφράδεια. Θα μπορούσα να αναφέρω παραδείγματα παρόμοια με όσα ήδη παρέθεσε, αλλά δεν θα τα επαναλάβω. Ωστόσο, μου φαίνεται παράλογο να απαιτείται θεώρηση από νόμιμους κατοίκους υπηκόους τρίτων χωρών και ηλικίας δέκα ετών όταν σχολικές ομάδες ταξιδεύουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έχει επανειλλημμένως υποστηρίξει στο παρελθόν ότι, υπήκοοι τρίτων χωρών με νόμιμη άδεια παραμονής στην Ευρωπαϊκή Ένωση θα πρέπει να έχουν τα ίδια δικαιώματα και τις ίδιες υποχρεώσεις με οποιονδήποτε άλλον υπήκοο. Είναι πολύ σημαντικό να επιμείνουμε στη θέση αυτή, επειδή, δεδομένης της συμφωνίας του Σένγκεν και των υφιστάμενων διατάξεων για την ελεύθερη κυκλοφορία, είναι απολύτως σαφές ότι αυτό πρόκειται να συμβεί ούτως ή άλλως. Χρειάζεται, επομένως, να διασφαλίσουμε ότι μπορεί να συμβεί νόμιμα.
Κατανοώ την εργασία που επιτέλεσε ο κ. Lehne στην έκθεση αυτή: υπήρξε πολύ δύσκολη και αποτέλεσε αντικείμενο πολλών διαφωνιών. Οφείλω να του πω ότι αντιλαμβάνομαι τη δυσκολία του αντικειμένου, αλλά ότι, στην παρούσα φάση απέχουμε πολύ από οποιαδήποτε πρόταση θα μπορούσαν να υποστηρίξουν τα μέλη του βρετανικού Εργατικού Κόμματος και της Ομάδας του ΕΣΚ.

Schulz
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, ακούσαμε σήμερα εδώ τους κ.κ. Pirker και Nassauer να μας παρουσιάζουν ορισμένες απόψεις. Ευχαρίστως θα τους απαντούσα τώρα προσωπικά, όμως, μετά από τα βαρύγδουπα λόγια τους, οι κύριοι προτίμησαν να επιδοθούν σε άλλες δραστηριότητες, κάτι που συμβαίνει συχνά, εδώ που τα λέμε.
Ο συνάδελφος Lehne εργάσθηκε σκληρά για να εκπονήσει αυτή την έκθεση - κάτι που επεσήμανε και ο προηγούμενος ομιλητής - και θέλω να κάνω δύο παρατηρήσεις ως προς όσα είπε εδώ ως εισηγητής. Συνάδελφε Lehne, σίγουρα θα λάβουμε και πάλι υπόψη μας τις αιτήσεις σας στον κατάλογο των προς ψηφοφορία θεμάτων. Στις τροπολογίες που υπέβαλε η Επιτροπή υπάρχουν κάποιες αποδόσεις τις οποίες πρέπει όντως να ξανασκεφθούμε και σας ευχαριστώ που ως εισηγητής επιστήσατε την προσοχή μας σε αυτές.
Θέλω όμως παρ' όλα αυτά να ρωτήσω περί τίνος πρόκειται τέλος πάντων. Πρέπει, επιτέλους, να προσπαθήσουμε να ξεχωρίσουμε το αίτημα από την πραγματικότητα. Κι έχουμε τον κύριο Nassauer να λέει με περίτεχνα λόγια ότι "η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν είναι χώρα ή ζώνη μετανάστευσης». Πριν από μερικές εβδομάδες κλαιγόμασταν όλοι για τη μεγάλη λαθρομετανάστευση στην Ευρώπη. Τώρα, λοιπόν, τι γίνεται; Ασφαλώς και υφίσταται στην Ευρώπη το φαινόμενο της λαθρομετανάστευσης. Αναρωτιέστε γιατί; Μα επειδή είμαστε ζώνη μετανάστευσης! Δεν μπορούμε να πλάσουμε τον κόσμο όπως θα μας άρεσε. Τότε όμως ο κύριος Nassauer θα πρέπει να πει ειλικρινά πως δεν θέλουμε να είμαστε περιοχή μετανάστευσης. Αυτό ακούγεται κάπως διαφορετικά, είναι όμως αναμφισβήτητο το γεγονός ότι αποτελούμε περιοχή μετανάστευσης.
Η άρνησή μας να επιτρέψουμε την άνευ ρυθμίσεων μετανάστευση είναι, ωστόσο, το μοναδικό σημείο στο οποίο οφείλω να αναγνωρίσω ότι ο συνάδελφος Pirker έχει δίκιο. Εάν, λοιπόν, θέλουμε να ρυθμίσουμε τη μετανάστευση, πρέπει να ενεργήσουμε με σχετικά αντικειμενικό και όχι επιθετικό πνεύμα, έστω κι αν είναι περίοδος προεκλογικού αγώνα στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας και, ως εκ τούτου, είναι διασκεδαστικό να ταράζουμε λιγάκι τα νερά εδώ.
Όμως, για τι πράγμα μιλάμε εδώ, τέλος πάντων, συνάδελφε Lehne; Στην τροπολογία 48 αναφέρεται το εξής: "... μπορούν να ζητήσουν παράταση». Αυτός που μπορεί να ζητήσει παράταση - ναι, αυτό τουλάχιστον του επιτρέπεται ακόμα - μπορεί, όπως ξέρετε, να λάβει και μία άρνηση. Αρα, αυτό δεν συνιστά δέσμευση, παρά σύσταση. Στην τροπολογία 49 αναφέρεται ότι "μπορεί να χορηγηθεί άδεια για την άσκηση επαγγελματικής δραστηριότητας βάσει μιας ανοικτής θέσεως εργασίας». Μπορεί να χορηγηθεί δεν σημαίνει να υπάρξει εγγύηση για αυτό, παρά αποτελεί ζήτημα που υπόκειται στην κρίση του εκάστοτε κράτους μέλους. Στην τροπολογία 51 αναφέρεται το εξής: "η συνένωση των οικογενειών μπορεί να γίνει ύστερα από υποβολή αίτησης», και για τη Γερμανία αυτό σημαίνει ύστερα από αρκετό έλεγχο. Αυτό το γνωρίζετε εξίσου καλά όσο κι εγώ από την πείρα σας στα θέματα τοπικής αυτοδιοίκησης. Στην τροπολογία 52 η διαφορά συνίσταται στο ότι στη μετανάστευση των οικογενειών εσείς δεν θέλετε να αποδεχθείτε τα ενήλικα τέκνα και εμείς θέλουμε να αποδεχθούμε τα παιδιά που ανήκουν στον στενότερο οικογενειακό κύκλο. Εντάξει, αυτό μπορούμε να το συζητήσουμε, εάν δηλαδή θα αποκλείονται μόνο τα ενήλικα τέκνα ή εάν θα αποκλείεται ακόμα και η γιαγιά. Δεν είναι αυτό που θα αποτελέσει την αιτία καταστροφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Επειδή εσείς, συνάδελφε Lehne, το γνωρίζετε αυτό, γράψατε με ωραία λόγια στη δική σας τροπολογία 80 σχετικά με τους φοιτητές και τις λοιπές αιτήσεις αποδοχής με σκοπό την εργασία ότι το κεφάλαιο αυτό, όσο κι αν εσείς το θέλατε αυστηρό στη σύσταση, δεν εμποδίζει τα κράτη μέλη να προσφέρουν ευνοϊκότερες ρυθμίσεις για τους αιτούντες. Κι εδώ βρισκόμαστε πάλι ο ένας δίπλα στον άλλο, αφού εσείς κάνατε πρώτα μία σχετικά δύσκολη στροφή. Θεωρώ, λοιπόν, ότι, αν αύριο κατά τη ψηφοφορία συμφωνήσουμε να ψηφίσουμε από κοινού αυτό που θα έπρεπε να χορηγήσουμε αφήνοντας καταμέρος την πολεμική, τότε θα προσφέρουμε θετικές υπηρεσίες στην Ευρωπαϊκή Ένωση, στους πολίτες της και σε όσους επιθυμούν να μεταβούν σε αυτήν.

Gradin
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να συγχαρώ τους βουλευτές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Εκφράζω τη θερμή εκτίμησή μου για τον χρόνο και την ενέργεια που αφιέρωσαν ο εισηγητής και άλλοι βουλευτές στην προετοιμασία της έκθεσης αυτής. Η σημερινή συζήτηση είναι πολύ σημαντική και αφορά τουλάχιστον δύο σημεία. Πρώτον, ότι τα θέματα περί μετανάστευσης είναι και πρέπει να παραμείνουν πολιτικά ζητήματα προτεραιότητας. Σε ορισμένα κράτη μέλη η μετανάστευση συμβάλλει, εδώ και πολλά χρόνια, στην πολιτική, οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη. Σε άλλα κράτη μέλη η μετανάστευση αποτελεί σχετικά νέο στοιχείο. Είναι απαραίτητο να ξεκαθαρίσουμε τώρα από κοινού πώς θα αντιμετωπισθούν στο μέλλον οι προκλήσεις στον τομέα της πολιτικής για τη μετανάστευση.
Δεύτερον, η σημερινή συζήτηση δείχνει ότι το εξεταζόμενο θέμα είναι περίπλοκο και καλύπτει διάφορα πολιτικά πεδία.Τα ερωτήματα που τίθενται είναι πολλά: τί πρέπει να γίνει ούτως ώστε να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις, που θα παροτρύνουν τους ανθρώπους να παραμένουν στη χώρα τους, πώς θα ελέγξουμε τις μεταναστευτικές ροές που παρουσιάζονται, πώς θα εξηγήσουμε στον έξω κόσμο ότι δεν μπορούμε να προσφέρουμε θέσεις σε όλους, τί θα κάνουμε για το πρόβλημα της σωματεμπορίας που βρίσκεται σε έξαρση, πώς θα διασφαλίσουμε την κοινωνική ένταξη των μεταναστών, πώς θα εξηγήσουμε τον κοινωνικό αποκλεισμό. Όλα αυτά τα ερωτήματα προκαλούν αντιθέσεις. Οι λύσεις που θα προταθούν πρέπει να είναι ρεαλιστικές, σαφείς και συνεκτικές.
Οι μετανάστες θα συνεχίσουν να στρέφονται προς την Ευρώπη στο εγγύς μέλλον. Τα βασικά αίτια φαίνεται να είναι τα ίδια που προκάλεσαν και τα προηγούμενα μεταναστευτικά κύματα. Οι άνθρωποι επιδιώκουν να βελτιώσουν το βιοτικό επίπεδο των ίδιων και των παιδιών τους. Σήμερα δεν υπάρχουν πλέον ακατοίκητες ήπειροι. Για τον λόγο αυτόν οι άνθρωποι αυτοί αναζητούν θέσεις σε προσιτές χώρες. Πρέπει να δεχθούμε ότι η κατάσταση αυτή είναι μόνιμη και φυσιολογική, και να μην τη θεωρούμε περιστασιακή και δραματική. Κατά συνέπεια, και οι λύσεις που προτείνουμε πρέπει να είναι μακροπρόθεσμες, και ιδίως βιώσιμες. Εξάλλου, έχουμε φτάσει σε ένα σημείο που οι απαντήσεις πρέπει να διαμορφωθούν σε συνεργασία με άλλες χώρες. Οι πολίτες περιμένουν τη συμβολή της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των θεσμικών οργάνων της.
Κύριε Πρόεδρε, αυτός είναι ο κυριότερος λόγος που καταρτίσθηκε αυτή η πρόταση που συζητάμε σήμερα. Σε γενικές γραμμές, οι δυνατότητες μετανάστευσης είναι οι ίδιες σε όλα τα κράτη μέλη της Ένωσης. Ωστόσο, οι κανόνες είναι διαφορετικοί. Το γεγονός αυτό προκαλεί ανασφάλεια και σύγχυση στους πολίτες τρίτων χωρών. Υπονομεύει επίσης την εμπιστοσύνη, που είναι απαραίτητη μεταξύ των κρατών μελών της ΕΕ, προκειμένου να επιτευχθεί μια αποτελεσματική συνεργασία στους τομείς αυτούς.
Η πρωτοβουλία αυτή έχει ήδη εξετασθεί στη συζήτηση για το πώς πρέπει να διαμορφωθεί η μελλοντική πολιτική για τη μετανάστευση στην Ευρώπη, το οποίο ήλπιζα κι εγώ. Δεν είναι μόνο η σημερινή ζωηρή συζήτηση εδώ στο Κοινοβούλιο, που δείχνει πόσο έντονες είναι οι διαφορές απόψεων που παρουσιάζονται. Παρακολούθησα, επίσης, προσεκτικά τη διαφορετική αντιμετώπιση της συζήτησης της πρότασης στην κοινοβουλευτική επιτροπή. Προσωπικά αποδέχομαι πολλά επιχειρήματα που διατυπώθηκαν κατά τη συζήτηση που πραγματοποιήθηκε εντός της Επιτροπής, καθώς και μέσω των αντιδράσεων των κρατών μελών. Κατατέθηκε ιδιαίτερα μεγάλος αριθμός τροπολογιών, πολλές εκ των οποίων αφορούν τα σημαντικότερα σημεία που θίγει η πρόταση.
Ένα πολύ σημαντικό στοιχείο της πρότασης αυτής αφορά τους κανόνες για τη συνένωση των οικογενειών. Πρόκειται για θεμελιώδες δικαίωμα και γι' αυτό τα κράτη μέλη έχουν κοινή ευθύνη, αλλά και κοινή υποχρέωση, να προωθήσουν σειρά διεθνών συμφωνιών. Για τον λόγο αυτό πρέπει να δημιουργηθούν ευνοϊκές συνθήκες που θα επιτρέψουν να επιτευχθεί συμφωνία για μία κοινή γραμμή που πρέπει να ακολουθηθεί. Το ερώτημα που τίθεται, ωστόσο, είναι πόσο θα διαρκέσει η προσπάθεια. Η έννοια της οικογένειας, καθώς και το όριο ηλικίας, διαφέρει από το ένα κράτος μέλος στο άλλο. Και για τα δύο αυτά σημεία, η πρόταση αποτελεί ένα βήμα εμπρός, σε σχέση με τη σημερινή δυσαρμονία. Συνεπώς, οι συζητήσεις στο πλαίσιο του Συμβουλίου των Υπουργών πρέπει να στοχεύουν στη διεύρυνση του πεδίου, ούτως ώστε να καταστεί δυνατή η υποβολή προτάσεων.
Ένα άλλο θέμα αφορά τους υπηκόους τρίτων χωρών, οι οποίοι ζουν νόμιμα επί μακρόν στα κράτη μέλη της Ένωσης. Οι εμπειρίες δείχνουν ότι η σταθερότητα και οι μακροπρόθεσμες δράσεις αποτελούν προϋπόθεση ένταξης. Κατά την άποψή μου, οι πολίτες τρίτων χωρών που βρίσκονται και διαμένουν νόμιμα στην Ευρώπη για μεγάλο χρονικό διάστημα, πρέπει να μπορούν εν γένει να ζουν με τους ίδιους όρους που ισχύουν και για τους πολίτες της ΕΕ. Είναι π.χ. λογικό να μπορεί ένας μετανάστης να αναζητά, υπό ορισμένες συνθήκες, εργασία σε άλλο κράτος μέλος. Διαφορετικά, το αποτέλεσμα θα είναι μια Ευρώπη διχασμένη, όπου θα επικρατούν διακρίσεις, κοινωνική ανασφάλεια και αστάθεια.
Διερωτώμαι ενίοτε εάν ήταν η κατάλληλη στιγμή να κατατεθεί αυτή η πρόταση. Κάποιες φορές παίρνω την απάντηση ότι θα ήταν προτιμότερο να αναμέναμε να τεθεί σε ισχύ η νέα Συνθήκη του Αμστερνταμ, θέση με την οποία διαφωνώ. Η πρόταση αυτή κατατέθηκε, ούτως ώστε να ενεργοποιηθεί η συζήτηση σχετικά με τη μεταναστευτική πολιτική, τόσο σε επίπεδο Κοινοβουλίου, όσο και σε επίπεδο Συμβουλίου Υπουργών. Όταν κατατέθηκε η πρόταση δεν υπήρχε καμμία συγκεκριμένη πρωτοβουλία στο Συμβούλιο των Υπουργών ως προς το θέμα αυτό. Θεωρώ ότι είναι εύλογο καθήκον της Επιτροπής να αξιοποιήσει, υπό τις συνθήκες αυτές, το δικαίωμα πρωτοβουλίας που διαθέτει. Είναι βέβαια γεγονός, ότι με τη νέα Συνθήκη δίνεται η δυνατότητα να χρησιμοποιηθούν άλλα πιο αποτελεσματικά μέσα, όμως τα βασικά ζητήματα παραμένουν τα ίδια. Δεν βλέπω για ποιον λόγο πρέπει να περιμένουμε μια συζήτηση για τη μετανάστευση, την οποία μπορούμε να πραγματοποιήσουμε υπό άλλη μορφή. Η Επιτροπή, βέβαια, θα παρουσιάσει μια νέα πρωτοβουλία μόλις καταστεί δυνατή η χρησιμοποίηση των νέων μέσων.
Οι συνομιλίες σχετικά με την εν λόγω πρόταση θα εντατικοποιηθούν στα πλαίσια της αυστριακής προεδρίας. Εκτιμώ ότι η πρώτη συζήτηση θα λάβει συγκεκριμένη μορφή μέσα στο φθινόπωρο. Στη συνέχεια θα αρχίσουν εργασίες, ώστε να βρεθούν λύσεις στα σημεία όπου υπάρχει διάσταση απόψεων.
Ήδη υπάρχει ένας μεγάλος αριθμός απόψεων σχετικά με την πρόταση. Υποθέτω ότι, τόσο οι σκέψεις και οι ιδέες που εκτίθενται στην έκθεση Lehne, όσο και η πρόταση τροποποίησης που υπεβλήθη, θα ληφθούν υπόψη κατά την πορεία των συνομιλιών. Είναι σίγουρο ότι απαιτούνται εντατικές εργασίες, καλή θέληση και κυρίως υπομονή μέχρι να αποφέρουν καρπούς οι προσπάθειες.

Πρόεδρος
Η συζήτηση έληξε.
Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί αύριο, στις 12.00.

Θρησκευτικός φανατισμός και ευρωπαϊκή έννομη τάξη
Πρόεδρος
Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη συζήτηση της έκθεσης (Α4-0328/98) του κυρίου Oostlander, εξ ονόματος της Επιτροπής Πολιτικών Ελευθεριών και Εσωτερικών Υποθέσεων, σχετικά με πρόταση σύστασης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου προς το Συμβούλιο αναφορικά με τον θρησκευτικό φανατισμό ως πρόκληση για την ευρωπαϊκή έννομη τάξη.

Oostlander
Κύριε Πρόεδρε, η πρωτοβουλία της εκπόνησης μιας έκθεσης για τον θρησκευτικό φανατισμό ανήκει στην Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων. Στον αρχικό τίτλο έγινε λόγος για τους κινδύνους του θρησκευτικού φανατισμού. Σε διεθνές επίπεδο ο θρησκευτικός φανατισμός υπάρχει σε όλες τις θρησκείες. Ο κ. Colajanni τον περιέγραψε σωστά σαν είδος παρεξήγησης. Υπάρχει στον χριστιανισμό, στον ινδουισμό, στην εβραϊκή θρησκεία και στο ισλάμ. Γενικά δεν πρέπει να αποτελέσει θέμα κράτους, διότι οι αρχές οφείλουν να τηρούν ουδέτερη και θετική στάση απέναντι στις θρησκείες - τουλάχιστον ουδέτερη στάση. Το πρόβλημα προκύπτει μόνον εφόσον υπάρχει σύγκρουση με τη δημόσια τάξη ή τον νόμο, και μάλιστα κατά συστηματικό τρόπο. Δεν αποτελεί, όμως, πρόβλημα της θρησκείας, αλλά πρόβλημα θρησκευτικής υπερβολής ή, όπως λέει ο κ. Colajanni, παρεξήγησης.
Η προεδρία του Κοινοβουλίου θεώρησε ότι το θέμα εμπίπτει στην αρμοδιότητα της Επιτροπής Πολιτικών Ελευθεριών και Εσωτερικών Υποθέσεων. Κατά την εκπόνηση της έκθεσης έφτασα στο συμπέρασμα ότι ο ορισμός "κίνδυνοι» ήταν οπωσδήποτε λάθος και ότι ήταν καλύτερα να μιλήσουμε για "πρόκληση». Διότι υπάρχουν πολλά επικίνδυνα τρομοκρατικά ή βίαια κινήματα στην Ευρώπη, και ο θρησκευτικός φανατισμός του Ισλάμ με τους πολιτικούς προσανατολισμούς του αποτελεί ένα από τα μικρότερα και πιο ασήμαντα από αυτά τα κινήματα. Πρέπει να τονίσω ότι, μιλώντας για τον θρησκευτικό φανατισμό και τις υπερβολές του, μιλάμε για ένα σχετικά ασήμαντο φαινόμενο. Αυτή η διαπίστωση έχει σημασία και για αυτόν τον λόγο μιλώ απλώς για "πρόκληση».
Στόχος της έκθεσής μου είναι να αποτελέσει αντίβαρο σε όλες αυτές τις ανησυχητικές ειδήσεις για το θέμα. Διότι για τα ευρωπαϊκά ΜΜΕ είναι πιο εντυπωσιακό να δείξουν κάποιον που ξεχωρίζει με την εμφάνισή του, με το ντύσιμό του και με προκλητικές δηλώσεις, καθώς κάτι τέτοιο είναι πιο ενδιαφέρον για τους τηλεθεατές. Δεν είναι, όμως, αντιπροσωπευτικό για τον μέσο μουσουλμάνο συμπολίτη μας. Αυτή δε η εξτρεμιστική παρουσίαση όσων αφορούν το Ισλάμ εννέχει κινδύνους.
Σε ένα σκανδαλοθηρικό πρόγραμμα ενός ολλανδικού τηλεοπτικού σταθμού παρουσιάσθηκε πολύ πρόσφατα μια έκθεση της κρατικής υπηρεσίας εσωτερικής ασφάλειας των Κάτω Χωρών, η οποία παρουσιάζει εντυπωσιακές ομοιότητες με τη δική μου έκθεση. Στην εκπομπή, όμως, η έκθεση της ολλανδικής ασφάλειας παρουσιάσθηκε σαν ένδειξη για το πόσο επικίνδυνο είναι δήθεν το Ισλάμ στις Κάτω Χώρες, και μάλιστα παρά το γεγονός ότι η συγκεκριμένη έκθεση με τίτλο "Το πολιτικό Ισλάμ στις Κάτω Χώρες» δεν δίνει καμμία αφορμή για κάτι τέτοιο. Έχει, επομένως, σημασία να παρουσιάζουμε σωστά τα πράγματα και να αντικρούουμε τέτοιου είδους προκαταλήψεις. Από την άλλη μεριά, πρέπει να χαραχθεί μια πολιτική η οποία να εμποδίζει τη δημιουργία μεγαλυτέρων προβλημάτων ή προκλήσεων. Κι αυτό ακριβώς έκανα στην έκθεση και στην πρόταση ψηφίσματός μου.
Για να προλάβουμε το κακό ζητώ να καθιερωθεί παντού στην Ευρώπη μια θετική πολιτική, ώστε οι μουσουλμάνοι να αισθάνονται στην Ευρώπη πλήρη και αποδεκτά μέλη της κοινωνίας. Απομένουν πολλά να γίνουν ακόμα, διότι υπάρχει κάποια διάκριση στον θρησκευτικό τομέα ως προς το θέμα της εκπλήρωσης των ισλαμικών υποχρεώσεων, καθώς και ως προς το θέμα της εκπαίδευσης των ιερέων τους.
Για αυτόν τον λόγο υποστηρίζω και ζητώ στην έκθεση να δημιουργηθούν στην Ευρώπη δυνατότητες εκπαίδευσης, ιδίως θεολογικής, από και για μουσουλμάνους, να υπάρξουν επιστημονικά κέντρα σπουδών ώστε να εκπαιδεύονται και θρησκευτικοί ηγέτες που να γνωρίζουν πλήρως τον ευρωπαϊκό πολιτισμό και να μην τον αισθάνονται σαν άγνωστο στοιχείο. Έτσι θα μπορέσουν να ηγηθούν σωστά στη δεύτερη και τρίτη γενεά μουσουλμάνων στην Ευρώπη.
Θεωρώ χρήσιμο να εξηγήσουμε στους Ευρωπαίους πολίτες και στην ολλανδική κυβέρνηση ότι πρέπει να γίνει μια σύγκριση και μια απογραφή των όσων κάνουμε για τους μουσουλμάνους στην κοινωνία μας. Ζητώ, λοιπόν, συγκριτική μελέτη για τις διάφορες πολιτικές σχετικά με το θέμα. Βάσει αυτής της μελέτης μπορεί να επισημανθεί πού υπάρχουν κενά και σε ποιες χώρες. Οι κυβερνήσεις φέρουν τότε την ευθύνη να αναπροσαρμόσουν την πολιτική τους βάσει των εμπειριών των άλλων χωρών.
Για τους μουσουλμάνους έχει σημασία να γνωρίζουν καλά τον ευρωπαϊκό πολιτισμό. Το ίδιο ισχύει, άλλωστε, για πολλούς Ευρωπαίους. Πρέπει να ξέρουν πώς λειτουργούν στην Ευρώπη τα συντάγματα και τα νομικά συστήματα. Πρέπει να ξέρουν ότι στην Ευρώπη πιστεύουμε γενικά ότι δεν πρέπει να αναμειγνύονται οι αρμοδιότητες των διαφόρων παραγόντων, των θρησκευτικών κοινοτήτων, αφενός, και του δημοσίου, αφετέρου. Μια θρησκευτική κοινότητα που απαιτεί αρμοδιότητες και μέσα που ανήκουν στο κράτος, και αντίστροφα, βρίσκεται σε λάθος δρόμο. Νομίζω ότι εδώ εντοπίζεται το πρόβλημα του λεγόμενου θρησκευτικού φανατισμού.
Είμαι της γνώμης ότι τα μέλη του ισλάμ ή του θρησκευτικού φανατισμού που έχουν εντελώς αντίθετες απόψεις δεν αποτελούν καθόλου πρόβλημα για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Προβλήματα προκύπτουν μόνο σε περίπτωση βιαίων παραβάσεων του νόμου ή συγκρούσεων με τη δημόσια τάξη. Το Κοινοβούλιο οφείλει να λέει απερίφραστα πώς έχουν τα πράγματα και προς τα ΜΜΕ και στους πολίτες μας. Οφείλουμε να τηρούμε θετική στάση και να στείλουμε σαφές μήνυμα ότι οι μουσουλμάνοι πολίτες της Ευρώπης συμβάλλουν στον πολιτισμό και στην οικονομία μας και ότι πρέπει να τους σεβόμαστε και να τους αποδεχόμαστε ως συμπολίτες μας.

Lindeperg
Κύριε Πρόεδρε, η έκθεση του κ. Oostlander περιέχει ορισμένες θετικές σκέψεις και προτάσεις, ιδίως, όταν επικαλείται την ανοχή απέναντι σε διαφορετικές θρησκείες και πολιτισμούς, όταν προειδοποιεί να επαγρυπνούμε εναντίον των αμαλγαμάτων των θρησκειών και των φονταμενταλιστικών αποκλίσεων αυτών των θρησκειών, καθώς και, όταν συνιστά μέτρα, ούτως ώστε οι θρησκευτικοί εξτρεμισμοί να μην βρίσκουν πρόσφορο έδαφος στην Ευρώπη.
Αντίθετα, λυπάμαι που ο κ. Oostlander επέλεξε να ασχοληθεί αποκλειστικά με τον ισλαμικό φονταμενταλισμό και η παρέμβασή του δεν με έπεισε. Σίγουρα αυτός ο φανατισμός παρουσιάσθηκε κατά τρόπο τραγικό με το κύμα επιθέσεων στη Γαλλία. Αυτό δεν σημαίνει, ωστόσο, ότι κανένας άλλος θρησκευτικός φανατισμός δεν αποτελεί απειλή. Η τραγωδία για την οποία θρηνήσαμε μόλις σήμερα, αποδεικνύει ότι, στη Βόρεια Ιρλανδία, όπου οι προτεστάντες δεν αποδέχονται τη στέρηση των ετήσιων προκλήσεών τους, οι φονταμενταλιστές δεν είναι έτοιμοι να σταματήσουν. Βέβαια ο εισηγητής απέκλεισε σκόπιμα αυτό το πρόβλημα που ομολογώ ότι υπερβαίνει το απλό θρησκευτικό πρόβλημα. Ωστόσο, υφίστανται κι άλλοι χριστιανικές στάσεις ολοκληρωτισμού στην Ευρώπη.
Οι Ευρωπαίοι αγαπούν βεβαίως την ασφάλειά τους, αλλά αγαπούν και την ελευθερία τους, κυρίως την ελευθερία να διάγουν την προσωπική και ιδιωτική τους ζωή κατά βούληση. Οι κομάντος κατά των εκτρώσεων, καθοδηγούμενοι από τους καθολικούς φονταμενταλιστές, δεν έχουν φτάσει ακόμα στο σημείο να σκοτώσουν, όπως οι Αμερικανοί ομόλογοί τους, αλλά εκφράζουν ξεκάθαρα την αποφασιστικότητά τους να επιβάλουν, ακόμα και διά της βίας, τους στόχους και τις αξίες τους: επιστροφή σε μία επιβεβλημένη ηθική τάξη και στην κυριαρχία του θρησκευτικού στοιχείου στη δημόσια ζωή, απειλές σχετικά με τη θέση των γυναικών, τα δικαιώματα των ομοφυλόφιλων και το διαχωρισμό εκκλησίας και κράτους, όλα συνδυασμένα με βίαιες δηλώσεις ξενοφοβίας και αντισημιτισμού. Αυτός ο αγώνας των καθολικών φονταμενταλιστών για κοινωνική οπισθοδρόμηση και για ανάμειξη στον ιδιωτική ζωή είναι γεμάτος απειλές και βιαιότητες κατά του δημοκρατικού κράτους δικαίου και των ελευθεριών. Ήδη από σήμερα θα έπρεπε να μας απασχολεί το γεγονός. Ο εισηγητής παρέκαμψε αυτή την πλευρά των πραγμάτων ηθελημένα, το ξέρω, αλλά λυπάμαι γι' αυτό.
Όσον αφορά τον ισλαμικό φονταμενταλισμό, μου φαίνεται πως χάθηκε η ευκαιρία να επαναφέρουμε ενώπιον των ευθυνών τους κάποια κράτη μέλη που, για αξιέπαινους λόγους ανοχής, αλλά και για άλλους λόγους που δεν ομολογούνται ίσως εύκολα, δέχονται στο έδαφός τους και ανέχονται δραστηριότητες πίσω από τις οποίες κρύβεται ισλαμική τρομοκρατία. Πρέπει να διεξαχθεί αγώνας συλλογικός, τίμιος και χωρίς υστεροβουλίες, και θεωρώ χρήσιμο να το υπενθυμίσω στα κράτη μέλη με την ευκαιρία αυτής της έκθεσης.

Palacio Vallelersundi
Κύριε Πρόεδρε, με πραγματική ευχαρίστηση λαμβάνω τον λόγο, εξ ονόματος της Ομάδας του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, για την έκθεση του κ. Οostlamder, την οποία θεωρώ εξαιρετική, τόσο στην αρχική της μορφή, όσο και τώρα, που έχει συμπληρωθεί με τις τροπολογίες που παρουσιάσατε και που υπογράψαμε όλοι.
Πραγματικά, η έκθεση αυτή περιορίζεται στο συγκεκριμένο θέμα - και η κ. Lindeperg επεσήμανε πού - αλλά δεν χωράει αμφιβολία ότι, τα συμπεράσματά της μπορούν να επεκταθούν σε οποιαδήποτε μορφή φονταμενταλισμού.
Ποιός ο στόχος αυτής της έκθεσης; Μα να δείξει για μία ακόμη φορά, με δυνατή και καθαρή φωνή, ότι είμαστε μια ανοιχτή κοινωνία, μια κοινωνία που βασίζεται, τελικά, στη δημοκρατία, στο κράτος δικαίου, στην υπεράσπιση των ανθρώπινων δικαιωμάτων και στον διαχωρισμό των εξουσιών και, ειδικότερα, ότι η θρησκεία, όπως πολύ ορθά υπογράμμισε ο κ. Oostlander, αποτελεί τμήμα της ιδιωτικής σφαίρας του καθενός μας και δεν πρέπει να προβάλλεται δημόσια. Δείχνει επίσης ότι, από εκεί και πέρα μπορεί κανείς να υποστηρίξει οποιαδήποτε ιδέα, αλλά εντός των ορίων του νόμου, εντός της έννομης τάξης. Επομένως, αυτό που τονίζεται σε αυτή την έκθεση είναι εκείνες οι περίπλοκες και επικίνδυνες παρεκκλίσεις, όπου οι ιδέες, που πρέπει να ανήκουν σε αυτή την ιδιωτική σφαίρα, μετατρέπονται σε λάβαρα πρόκλησης βίας και σε πραγματικά προβλήματα για την κοινωνική συνύπαρξη.
Αναμφίβολα, κυρία Lindeperg, μιλήσατε για ορισμένες ελλείψεις της έκθεσης - οι οποίες δεν είναι, κατά τη γνώμη μου, ελλείψεις. Είπαμε ότι, η έκθεση αυτή περιορίστηκε σκοπίμως σε αυτές τις πτυχές. Υπάρχουν κι άλλες σοβαρότατες μορφές φονταμενταλισμού, κι εγώ κατάγομαι από μία χώρα που τους υφίσταται. Πρόκειται γι' αυτές που ξεκινούν από πολιτικές αντιλήψεις, ή από οποιοδήποτε άλλο σημείο και οι οποίες δεν σταματούν να σκοτώνουν, να βιάζουν, να περιορίζουν την ελευθερία και των μεν και των δε. Όλα αυτά, πράγματι, δεν περιλαμβάνονται σε αυτή την έκθεση, αλλά τα συμπεράσματα στα οποία καταλήγει ο κ. Oostlander - και τα οποία ελπίζω ότι θα εγκριθούν αύριο με μεγάλη πλειοψηφία από το Σώμα - μπορούν οπωσδήποτε να επεκταθούν, για να διακηρύξουν, για μία ακόμη φορά, ότι είμαστε μια ανοιχτή κοινωνία, ότι θέλουμε να είμαστε μια ανοιχτή κοινωνία και ότι η ανοιχτή κοινωνία είναι μια κοινωνία δικαίου που διέπεται από τους κανόνες δικαίου και δεν καταφεύγει σε καμμία μορφή φονταμενταλισμού, θρησκευτικό στην προκειμένη περίπτωση, στην έκθεση του κ. Oostlander.

Goerens
Κύριε Πρόεδρε, αγαπητοί συνάδελφοι, όσον αφορά την έκθεση Oostlander υπάρχουν, εκ μέρους της πολιτικής ομάδας μου, οι εξής παρατηρήσεις: η έκθεση με τίτλο "ο θρησκευτικός φανατισμός ως πρόκληση για την ευρωπαϊκή έννομη τάξη» προϋποθέτει, λογικά, την ύπαρξη ενός ορισμού γενικά αποδεκτού. Ωστόσο, δεν ισχύει κάτι τέτοιο, όπως παραδέχεται, εξάλλου, και ο ίδιος ο εισηγητής. Αυτό δε σημαίνει, ότι οι παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, η διατάραξη της δημόσιας τάξης, ακόμα και η τρομοκρατία, που αναφέρθηκαν από τον κ. Oostlander, δεν έχουν θέση στις συζητήσεις μας. Πρέπει, αντίθετα, να συζητούνται στο κατάλληλο πλαίσιο. Αλλωστε, η συμπερίληψη του ισλαμισμού στο πλαίσιο μιας εργασίας σχετικά με τον θρησκευτικό φανατισμό, γεγονός που θα μπορούσε να εξαγριώσει την ισλαμική κοινότητα, βλάπτει από τη φύση του τη γενική ισορροπία της έκθεσης.
Για να ξεκαθαρίσουμε τα πράγματα, η πολιτική ομάδα μου είναι της άποψης ότι, όλα όσα πρέπει να περιληφθούν στο κεφάλαιο "παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, τρομοκρατία ή άλλες έντονα καταδικαστέες πράξεις», πρέπει να αποτελούν αντικείμενο ανελέητου αγώνα. Αρκετές πρωτοβουλίες στο πλαίσιο του τρίτου πυλώνα, σχετικά με την αστυνομική και δικαστική συνεργασία, δίνουν πλέον τη δυνατότητα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιό να εκφέρει γνώμη. Το ίδιο θα συμβεί και στο μέλλον, για τον απλό λόγο ότι δεν έχουν ακόμα γίνει τα βασικά ως προς αυτό το θέμα. Είναι αυτονόητο, ότι πρέπει να καταβάλουμε κάθε προσπάθεια για να επιβληθεί το κράτος δικαίου παντού και σε κάθε περίσταση.Το φαινόμενο του φονταμενταλισμού, όπως το περιγράφει ο συνάδελφός μας κ. Oostlander, θέτει το ερώτημα εάν τα κράτη μέλη διαθέτουν τα κατάλληλα μέσα αγώνα για να θριαμβεύσουν οι αξίες της ανοχής και της ελευθερίας. Εάν ναι, θα μπορούσαμε να αποφύγουμε ένα κοινοβουλευτικό ψήφισμα. Εάν όχι, δεν είναι απαραίτητο να εξευρεθεί λύση στο πλαίσιο μιας έκθεσης σχετικά με τον φονταμενταλισμό, έννοιας, άλλωστε, όχι απόλυτα σαφούς. Μας δίνονται και άλλες δυνατότητες, όπως να γνωμοδοτήσουμε σχετικά με πρωτοβουλίες της Επιτροπής ή του Συμβουλίου ή εκθέσεις πρωτοβουλίας. Γιατί όχι; Αυτές οι σκέψεις με οδηγούν στο συμπέρασμα ότι η πολιτική ομάδα μου δεν θα μπορέσει να υποστηρίξει την έκθεση Oostlander. Δεν πρόκειται, κύριε Πρόεδρε, για κάποια έλλειψη εκτίμησης έναντι του εισηγητή, αλλά μάλλον για μια συνηγορία να προσεγγίσουμε τις απειλές που βαρύνουν τα κράτη δικαίου μας σε κατάλληλο πλαίσιο και υπό κατάλληλη μορφή.

Andrews
Κύριε Πρόεδρε, όπως και οι υπόλοιποι ομιλητές εκφράζω τον μέγιστο θαυμασμό μου για τον κ. Oostlander και το έργο του στο Κοινοβούλιο, αλλά πρέπει να πω ότι αντιμετωπίζω μεγάλες δυσκολίες, όσον αφορά την έκθεση για τον θρησκευτικό φανατισμό, που θεωρώ ότι δεν παρέχει κανένα όφελος. Στην πραγματικότητα, θα μπορούσε να προκαλέσει δυσφορία, δυσαρέσκεια και πολλά προβλήματα χωρίς κανέναν απολύτως λόγο.
Δεν υπάρχει ικανοποιητικός ορισμός του θρησκευτικού φανατισμού, ούτε επαρκής βάση ή κοινή λογική. Στην επιτροπή κατατέθηκε μια απαράδεκτη τροπολογία σε μία προσπάθεια να συνδεθεί ο αποκαλούμενος χριστιανικός φονταμενταλισμός με τις ομάδες των Νεοναζί. Η σημαντικότερη επίκριση αφορά τον ισλαμικό φονταμενταλισμό, και η έκθεση φαίνεται να επικεντρώνεται υπερβολικά στο ζήτημα αυτό. Ανεξάρτητα από το δίκιο και το άδικο των δύο αυτών σκληροπυρηνικών θέσεων, δεν χρειαζόμαστε μια έκθεση που να καλεί την Ευρωπαϊκή Ένωση να ακολουθήσει προληπτική πολιτική κατά οποιασδήποτε μορφής βίαιου θρησκευτικού φανατισμού. Είναι αρμοδιότητα των κρατών μελών να καταπολεμήσουν τη βία, ανεξάρτητα από την προέλευσή της ή το στόχο της. Είναι αρμοδιότητα των κρατών μελών να χαράξουν τις καταλληλότερες και πιο υπεύθυνες πολιτικές, με στόχο την κοινωνική ένταξη των θρησκευτικών μειονοτήτων. Γιατί να απομονώσουμε και να επικεντρωθούμε στον ισλαμικό φονταμενταλισμό, όταν δεν κατανοούμε πραγματικά την έννοια και τη φιλοσοφία του ισλαμισμού; Και τι γίνεται με τον πολιτικό, τον πολιτιστικό ή τον περιβαλλοντικό φονταμενταλισμό; Γιατί να μην ασχοληθούμε με το ζήτημα αυτό στο σύνολό του;
Η έκθεση αναφέρεται στην ανάγκη να μην πυροδοτηθεί ο θρησκευτικός φανατισμός, ούτε να προκληθούν άσκοπες αντιδράσεις κατά της Δύσης. Επαναλαμβάνω για μία ακόμη φορά, ότι η εν λόγω έκθεση δεν αποφέρει όφελος. Είναι, μάλιστα, ένοχη γι' αυτό ακριβώς για το οποίο προσπαθεί να προειδοποιήσει - για τον ίδιο τον φονταμενταλισμό. Οι φονταμενταλιστές συχνά προσπαθούν να επιβάλουν την αποδοχή των απόψεών τους μέσω της νομοθεσίας.
Τέλος, κύριε Πρόεδρε, θεωρώ ότι πρέπει να επισημάνω τις ερωτήσεις προς την Επιτροπή, και ιδιαίτερα την Ερώτηση 53 του κ. Alf Lomas σχετικά με τον ρατσισμό και τον φονταμενταλισμό στις Βρυξέλλες. Είναι πολύ σημαντικό να εξετάσουμε την ερώτηση αυτή μόλις τεθεί στο Σώμα.

Mohamed Alν
Κύριε Πρόεδρε, βρισκόμαστε σήμερα ενώπιον μιας έκθεσης που αφορά ένα πολύ σημαντικό και σύνθετο θέμα, όπως ο ολοκληρωτισμός. Περιοριζόμενος από τον χρόνο που έχω στη διάθεσή μου, θα ήθελα να διευκρινίσω ορισμένα σημεία, τα οποία, κατά τη γνώμη μου, δεν είναι ιδιαίτερα σαφή στην έκθεση.
Κατά πρώτο λόγο, λυπάμαι που η έκθεση, όταν μιλά για βίαιο θρησκευτικό φανατισμό, αναφέρεται κυρίως στον μουσουλμανικό φανατισμό, ενώ πιστεύω ότι αυτή η τάση δεν είναι κληρονομιά της μιας ή της άλλης θρησκείας, καθώς όλες φαίνεται να την υφίστανται σε μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό, όπως αναγνώρισε προ ολίγου ο κ. Oostlander. Ωστόσο, στην έκθεσή του προδίδεται μιαν έκδηλη ανισορροπία στο σημείο αυτό.
Όπως σε όλες τις θρησκείες, μιλώντας για το Ισλάμ, δεν θα μπορέσουν να ενωθούν όλες οι εκφάνσεις του υπό το ίδιο πρίσμα, πράγμα που θα αποτελούσε εξαιρετικά ανεύθυνη πράξη. Λαμβανομένης υπόψη της ποικιλίας των ισλαμιστικών τάσεων, θα πρέπει να διαχωρισθούν σαφώς τα ριζοσπαστικά ρεύματα από εκείνα, που δεν θέτουν τελικά υπό αμφισβήτηση τις αξίες της ελευθερίας και της δημοκρατίας. Ξεκινώντας από αυτή τη διάκριση, πιστεύω ότι, ο διάλογος με τους Ευρωπαίους μουσουλμάνους πρέπει να είναι υπεράνω ενδεχόμενων αδιαλλαξιών και μισαλλοδοξιών της μιας ή της άλλης πλευράς. Υπό αυτή την έννοια, είμαι της γνώμης ότι, η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να συνειδητοποιήσει ότι, ορισμένη ισλαμιστική υποκίνηση είναι σταθερή συνιστώσα των πολιτικών κινημάτων των χωρών του μουσουλμανικού κόσμου. Πρέπει να παραδεχθούμε το γεγονός αυτό, ιδίως όταν ο σεβασμός των ανθρώπινων δικαιωμάτων και των δημοκρατικών ελευθεριών θεωρείται αναντίρρητη προϋπόθεση.
Από την άλλη πλευρά, θα ήθελα να πω ότι τα υφιστάμενα στερεότυπα σε σχέση με ορισμένες θρησκείες - μεταξύ των οποίων δεν μπορούμε να μην αναφέρουμε το Ισλάμ - αντιστοιχούν, γενικά, σε έλλειψη ενημέρωσης και γνώσης του θέματος, η οποία πρέπει να διορθωθεί με μια εκπαιδευτική πολιτική που θα παρέχει τη δυνατότητα γνώσης όλων των θρησκειών και των πολιτισμών, ιδίως όσον αφορά την ιστορία και τις κοινωνικές σχέσεις, και θα προωθεί μια πραγματικά διαπολιτισμική κατάρτιση, σύμφωνη προς την ευρωπαϊκή πολυπολιτισμικότητα. Ως προς αυτήν την υποχρέωση τα μέσα ενημέρωσης πρέπει να διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο, διορθώνοντας την εύκολη και συχνή ροπή προς τις προκατασκευασμένες κοινοτοπίες, τις προκαταλήψεις και τις εσφαλμένες αντιλήψεις που έχουν σε ορισμένες περιπτώσεις οι άνθρωποι για τους άλλους πολιτισμούς που διαφέρουν από τον δικό τους.
Συνεπώς, η διαπολιτισμικότητα πρέπει να νοηθεί ως άσκηση προς δύο κατευθύνσεις και να μην περιορίζεται σε ένα βαρυσήμαντο «αν είναι δυνατόν» ή «αν είναι απαραίτητο». Πρέπει να υποστηρίξουμε πάση θυσία ό, τι θέτει τέλος στις πολιτικές των δύο σταθμών. Από εκεί και πέρα, είναι πιθανό, αυξάνοντας τη δόση της αξιοπιστίας και της αντικειμενικότητας, να βοηθήσουμε στη συγκράτηση ορισμένων μορφών φανατισμού.
Κύριε Πρόεδρε, το σπέρμα της δημοκρατίας - οι θεμελιώδεις ελευθερίες - δεν πρέπει να θεωρείται μανιχαϊστικά, κληρονομιά συγκεκριμένου πολιτισμού ή παράδοσης. Όλοι οι πολιτισμοί πρέπει και έχουν τη δυνατότητα να προσαρμοσθούν στη δημοκρατία και τις ατομικές ελευθερίες.

Pradier
Κύριε Πρόεδρε, όσον αφορά τις προκλήσεις των φονταμενταλιστών, πρέπει να συγχαρούμε τον εισηγητή για το πνεύμα που κυριάρχησε κατά την σύνταξη αυτής της έκθεσης, εμμένοντας ιδιαίτερα στη σημασία της πρόληψης των βίαιων μορφών φονταμενταλισμού, καταβάλλοντας προσπάθεια, ώστε τα ταραχοποιά στοιχεία να μην σπείρουν στους κόλπους της Ευρωπαϊκής Ένωσης σπέρματα αταξίας και διχόνοιας, και ζητώντας να υιοθετηθεί μια πολιτικής ολοκλήρωσης, ιδιαίτερα αγαπητή στους πολίτες της χώρας μου.
Αυτό το κείμενο, όμως, περιέχει μία πολύ ανησυχητική παρέκκλιση. Από τον φονταμενταλισμό περνάμε στον θρησκευτικό φανατισμό και από τον θρησκευτικό φανατισμό στον ισλαμισμό, στον μουσουλμανικό ολοκληρωτισμό, καθώς το ισλάμ κατονομάζεται σε δεκαεννέα παραγράφους αυτού του κειμένου. Και όλα αυτά, λες και είναι αδρανής ο καθολικός ολοκληρωτισμός του Opus Dei στους κόλπους κάποιων κυβερνήσεων της Ένωσης, ή λες και ο εβραϊκός ολοκληρωτισμός δεν επηρεάζει την ευρωπαϊκή πολιτική στην ανατολική Μεσόγειο.
Η έκθεση περιορίζεται λοιπόν σε μία περιγραφή, ή μάλλον σε ένα κατηγορητήριο κατά του ισλαμισμού, των χωρών που μαστίζει και όσων κατηγορούνται ως υποστηρικτές του, και αυτό αφαιρεί από το κείμενο μεγάλο μέρος από την ικανότητά του να οδηγήσει σε προβληματισμό επί της ουσίας.
Από τη στιγμή που όλα τα στοιχεία ιδεολογικού ή θρησκευτικού φονταμενταλισμού τα οποία αποκλείσθηκαν θα πρέπει μια μέρα να συζητηθούν, δε θα υπερψηφίσουμε την έκθεση του κ. Oostlander.

Blokland
Κύριε Πρόεδρε, ο φιλόσοφος Wittgenstein είπε: "Εάν δεν μπορείς να μιλήσεις για ένα θέμα, να μη μιλήσεις καθόλου». Για όσα δεν καθορίζονται με σαφήνεια δεν πρέπει να προβαίνει κανείς σε απόλυτες δηλώσεις. Ο θρησκευτικός φανατισμός είναι ένα φαινόμενο που δύσκολα περιγράφεται με λόγια, ιδίως όταν προσπαθεί κανείς να του δώσει και πολιτικούς προσανατολισμούς. Η παρούσα σύσταση επιφέρει, επομένως, μεγαλύτερη σύγχυση παρά διευκρινίσεις.
Ο θρησκευτικός φανατισμός διαχωρίζεται σαφώς από την πίστη. Πιστεύουμε βάσει προσωπικής πεποίθησης, στην οποία η πείρα, ο νούς και η καρδιά παίζουν όλα τον ρόλο τους. Αποκλείεται εδώ η ανάμειξη ανθρώπινης εξουσίας ή εξαναγκασμού. Στον θρησκευτικό φανατισμό, κεντρικά στοιχεία είναι ο φόβος και ο εξαναγκασμός. Πρόκειται για εκφυλισμένη θρησκεία. Στα ιδεολογικά ρεύματα παρατηρούνται παρόμοια φαινόμενα, όπως στον κομμουνισμό υπό τον Στάλιν ή τον Μάο.
Αλλο παράδειγμα είναι η σχετικότητα. Μια από τις μορφές της είναι η άτυχη δήλωση ότι καμμία θρησκεία δεν εγκυμονεί τον σπόρο του μίσους. Επομένως, πρέπει να υπάρχει ανοχή από και για κάθε θρησκεία. Αυτό, όμως, αγνοεί τον ισχυρισμό κάθε θρησκείας ότι αυτή είναι η αληθινή.
Είμαι πιστός χριστιανός. Η Βίβλος αποτελεί για μένα Λόγο Θεού και καθορίζει τη ζωή μου. Στον Χριστό που είπε: "Εγώ ειμί η Οδός και η Αλήθεια και η Ζωή» ξέρω ότι βρήκα τη σωτηρία μου. Σύμφωνα με αυτήν την πίστη, οι άλλες θρησκείες αποτελούν ειδωλολατρεία και εγκυμονούν τον σπόρο του μίσους, επειδή δεν αναγνωρίζουν τον Θεό της Βίβλου ως τον έναν και μοναδικό.
Αυτό το "πιστεύω» δεν μπορείς, όμως, να το αποκαλέσεις θρησκευτκό φανατισμό, ο οποίος υπάρχει μόνον όταν εξαναγκάζουμε τον άλλο στο ίδιο πιστεύω. Κατά το παρελθόν υπήρξαν στην Ευρώπη εποχές όπου τα πράγματα στράβωσαν. Το κράτος απαίτησε αρμοδιότητες σε θρησκευτικά θέματα ή η εκκλησία απαίτησε κοσμική εξουσία. Κράτος και εκκλησία πρέπει να μείνουν διαχωρισμένα. Αυτό δεν σημαίνει, όμως, ότι το κράτος γίνεται ουδέτερο, όπως υποστηρίζεται στην έκθεση. Κανένα κράτος δεν είναι ουδέτερο, ούτε στην Ευρώπη. Η έννομη τάξη μας και οι δημοκρατίες μας θεμελιώνονται σε δυτικοχριστιανικές αξίες. Κάναμε, επομένως, την επιλογή μας. Από τα άτομα που έρχονται να μείνουν εδώ μπορούμε να απαιτήσουμε να σέβονται αυτή την έννομη τάξη, αλλά την απαίτηση τούτη δεν θα την αισθάνονται ως ουδέτερη.

Ford
Κύριε Πρόεδρε, κατ'αρχάς θα ήθελα να σας θέσω ένα ερώτημα. Η έκθεση βασίζεται σε ψήφισμα σχετικά με τους κινδύνους του θρησκευτικού φανατισμού, περιλαμβάνεται ωστόσο στο διαδικαστικό μας έγγραφο με τίτλο "Ο θρησκευτικός φανατισμός ως πρόκληση για την ευρωπαϊκή έννομη τάξη». Εξέτασα την έκθεση αυτή και δεν μπορώ να βρω κανένα σημείο όπου να συμφωνήθηκε η αλλαγή του τίτλου. Ελπίζω να ζητήσετε από τον Πρόεδρο αύριο το πρωί να αποφανθεί, εάν αυτή η αλλαγή τίτλου είναι αποδεκτή.
Το ψήφισμα στο οποίο βασίζεται η έκθεση αναφέρεται στις φρικαλεότητες του πολέμου στην πρώην Γιουγκοσλαβία, όπου οι χριστιανοί καταπιέζουν τους μουσουλμάνους - τουλάχιστον αυτό αποτελεί ένα από τα στοιχεία του ψηφίσματος - τις σφαγές στη Ρουάντα και το Μπουρούντι, τον τυφλό φανατισμό των δολοφόνων του Ραμπίν - όπου στόχος είναι σαφώς να περιληφθεί ο εβραϊκός φανατισμός - και τις αυτοκτονικές βομβιστικές επιθέσεις στο Ισραήλ - δηλαδή στον μουσουλμανικό φανατισμό. Όλα αυτά τα γεγονότα έχουν διαδραματιστεί εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης, η έκθεση όμως φαίνεται να αφορά τον ισλαμικό φανατισμό εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Έγιναν δύο λάθη: πρώτον αυτή η έκθεση δεν έπρεπε να έχει συνταχθεί από την Επιτροπή Πολιτικών Ελευθεριών και Εσωτερικών Υποθέσεων και, δεύτερον, ο κ. Oostlander εξέτασε το θέμα με έναν συγκεκριμένο τρόπο, που δεν συμπίπτει με τις αρχικές επιθυμίες όσων κατέθεσαν το ψήφισμα ή με τη φύση του.
Γίνονται 19 αναφορές στο ισλάμ, χωρίς αναφορές, ωστόσο, σε άλλες θρησκείες. Η έκθεση παρουσιάζει τη στερεότυπη εικόνα του ισλάμ ως τρομοκρατίας. Πέντε εκ των επτά σελίδων της αιτιολογικής έκθεσης αφορούν το ισλάμ και δεν ξέρω ποια είναι η άποψη των δύο έως τριών εκατομμυρίων μουσουλμάνων υπηκόων της Ευρώπης ως προς αυτό.
Δεν υπάρχει καμμία αναφορά στην έκθεση για τις εκκλησίες που αυτοαποκαλούνται "χριστιανικές» και για το φυλετικό μίσος που κηρύσσουν. Η έκθεση δεν αναφέρεται επίσης καθόλου στο γεγονός ότι, διάφορα άτομα προσπαθούν να εισαγάγουν αυτόν τον θρησκευτικό φανατισμό από τις Ηνωμένες Πολιτείες στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Δεν αναφέρει τους τρομοκράτες κατά των αμβλώσεων οι οποίοι, στο όνομα του χριστιανισμού, δολοφονούν όσους προσφέρουν αλλά και όσους επιθυμούν νόμιμες αμβλώσεις - είδος τρομοκρατίας που επιχειρείται επίσης να εισαχθεί στην ΕΕ. Δεν κάνει καθόλου λόγο για τα εξτρεμιστικά στοιχεία του Τάγματος των Οραγγιστών, που έκαψαν τρία παιδιά προτεστάντες επειδή η μητέρα τους ήταν καθολική.
Συμφωνώ ότι πρέπει να καταπολεμήσουμε όλοι μαζί την τρομοκρατία. Ανησυχώ για την κατάσταση ως προς την Europol. Είναι υποχρέωσή μας να εντοπίσουμε την προέλευση της πραγματικής απειλής. Οι οπαδοί των Ταλιμπάν αντιπροσωπεύουν μικρότερο κίνδυνο για την Ευρώπη σε σχέση με τους οπαδούς της Κου Κλουξ Κλαν, που βρίσκονται στην άκρη άκρη του Ημικυκλίου.

Nordmann
Κύριε Πρόεδρε, αντίθετα με τον προηγούμενο ομιλητή, δεν θα αποδώσω ευθύνες στον κ. Oostlander για τον τίτλο που επέλεξε να δώσει στην έκθεσή του, διότι είναι πραγματικά δύσκολο να γνωρίζουμε εάν κάποιες θρησκείες, εξ ονόματος του ιμπεριαλισμού τους στην πολιτική και ιδιωτική ζωή, συμβαδίζουν ή όχι προς τις ιδρυτικές μας αρχές, τις ευρωπαϊκές μας αξίες, δηλαδή προς την ελεύθερη επιλογή του ατόμου και του τρόπου με τον οποίο επιθυμεί, στο πλαίσιο των νόμων, να οργανώσει τη ζωή του.
Νομίζω δε, ότι αυτό ακριβώς μπορούμε να προσάψουμε στον κ. Oostlander, ότι δηλαδή δεν ασχολήθηκε αρκετά με αυτό το ζήτημα, που είναι θεμελιώδες και το οποίο μας παραπέμπει σε αυτό που θα μπορούσε να αποτελεί σώμα κοινών αρχών στα διάφορα κράτη και την αρχή ενός ευρωπαϊκού συντάγματος.
Αυτό το σώμα αρχών, κύριε Πρόεδρε, φέρει σε ορισμένες χώρες το όμορφο όνομα του "διαχωρισμού κράτουςεκκλησίας» και είναι το καλύτερο προπύργιο ενάντια σε κάθε ολοκληρωτισμό και σε κάθε παραβίαση της δημόσιας ζωής και του ιδιωτικού βίου του καθενός εκ μέρους της θρησκείας.

Terrσn i Cusν
Κύριε Πρόεδρε, υποστηρίζω κι εγώ ότι η βάση της συναίνεσης για τον κοινωνικό βίο είναι ο διαχωρισμός εκκλησίας και κράτους. Θα ήθελα, όμως, να υπογραμμίσω, ότι υπήρξα μία από τους υπογράφοντες την πρόταση σύστασης προς το Συμβούλιο, που στάθηκε αφορμή γι' αυτήν την έκθεση. Όταν υπογράψαμε αυτήν την πρόταση, ορισμένοι βουλευτές θελήσαμε να υπογραμμίσουμε γιατί θεωρούμε σημαντικό να υψώσουμε τη δεδομένη στιγμή τη φωνή μας ενάντια στην αδιαλλαξία, ενάντια στα εξτρεμιστικά και ολοκληρωτικά ρεύματα κάθε θρησκείας, ή και ενάντια στα λαϊκά εξτρεμιστικά ρεύματα - εκείνα που προσπαθούν να εμποδίσουν τον άνθρωπο να προχωρήσει στη ζωή που χάραξε, εάν σε αυτή περιλαμβάνεται η θρησκεία του - και να υπενθυμίσουμε τις φρικαλεότητες που αντικρίσαμε εξαιτίας της αντιπαράθεσης δύο θρησκειών στην πρώην Γιουγκοσλαβία, καθώς και - όπως υπενθύμισε και ο προηγούμενος ομιλητής της πολιτικής ομάδας μου, ο κ. Ford - στην Ιρλανδία.
Θέλαμε κατ' αυτόν τον τρόπο να δούμε πώς θα μπορούσαμε να ξεκινήσουμε έναν διάλογο, πώς θα μπορούσαμε να μιλήσουμε με τους θρησκευτικούς ηγέτες και να προωθήσουμε όλες εκείνες τις ορθές πρακτικές, που θα μπορούσαν να βοηθήσουν στην εξάλειψη αυτής της σύγκρουσης. Και το πράξαμε τις ημέρες που ακολούθησαν την ισλαμική διάσκεψη στο Ιράν, διότι θεωρήσαμε σημαντικό να επαναλάβουμε ορισμένες από εκείνες τις γυναικείες φωνές - και θέλω να αναφερθώ όλως ιδιαιτέρως σε αυτές - οι οποίες, εντός του Ισλάμ και ορισμένων άλλων θρησκειών, προσπαθούν να εξελιχθούν, να έχουν μια καλύτερη ζωή και μια ειρηνική συνύπαρξη. Επρόκειτο, κατά τη γνώμη μου, για σημαντική πρωτοβουλία. Αντίθετα, μια πρωτοβουλία, που εύκολα μπορεί να παρερμηνευθεί ως αρνητικό στοιχείο για τα εκατομμύρια των μουσουλμάνων που ζουν στην Ευρώπη, μου φαίνεται πολύ πιο επικίνδυνη. Δεν έχω χρόνο για να εισέλθω σε περισσότερες λεπτομέρειες, αλλά προσωπικά πρόκειται να καταψηφίσω αυτή την έκθεση.

Gradin
Κύριε Πρόεδρε, παρακολούθησα με μεγάλο ενδιαφέρον την παρουσίαση της έκθεσης του βουλευτή Oostlander. Η έκθεση αναφέρεται σε ένα ιδιαίτερα ευαίσθητο και περίπλοκο θέμα. Το κυριότερο ερώτημα είναι πώς θα αντιμετωπίσουμε τις διάφορες μορφές θρησκευτικού φανατισμού. Η αντίδρασή μας συνδέεται στενά με τον σεβασμό των θεμελιωδών ελευθεριών και των δικαιωμάτων του ανθρώπου. Θα πρέπει, επίσης, να χαράξουμε σαφή διαχωριστική γραμμή στα είδη συμπεριφοράς που δεν πρόκειται ποτέ να δεχθούμε, ανεξάρτητα από το αν είναι δικαιολογημένα ή όχι.
Η ανοχή είναι σαφέστατα το σημείο εκκίνησης. Μεταξύ των θρησκευτικών ελευθεριών συγκαταλέγονται και άλλες θρησκευτικές τάσεις, εκ των οποίων ορισμένες είναι εξτρεμιστικές. Ωστόσο, τα όρια ξεπερνιούνται μόλις παρουσιασθεί βία ή άλλη μορφή εξαναγκασμού. Στην περίπτωση αυτή δεν πρόκειται πλέον για την προστασία της ελευθερίας της έκφρασης και της θρησκευτικής ελευθερίας. Καθήκον μας είναι να προστατεύσουμε τους αδύναμους και ευάλωτους ανθρώπους, καθώς και να προασπίσουμε τις επικρατούσες κοινωνικές τάσεις.
Στην Ένωση συμμετέχουμε ενεργά εδώ και πολλά χρόνια στην προσπάθεια για τη δημιουργία μίας ασφαλέστερης Ευρώπης. Έχει, επίσης, αναληφθεί μια σειρά πρωτοβουλιών. Ας αρχίσω με την αστυνομική συνεργασία: η σύμβαση για την Europol έχει πλέον επιτέλους επικυρωθεί. Ο εισηγητής εκφράζει τη λύπη του για το γεγονός ότι η Europol δεν μπόρεσε να ασχοληθεί με την τρομοκρατία κατά τον πρώτο από τα δύο χρόνια λειτουργίας της. Ωστόσο, τόσο τα κράτη μέλη, όσο και η Επιτροπή, συμφωνούν ότι η συνεργασία πρέπει να αρχίσει το αργότερο μέχρι την 1η Ιανουαρίου 1999. Εξάλλου, η πρώτη φάση των προπαρασκευαστικών εργασιών άρχισε τον προηγούμενο μήνα με τη σύσταση ομάδας εργασίας. Στην έκθεσή του ο εισηγητής ζητεί επίσης από την Ένωση να χαράξει συνεκτική και ομόφωνη πολιτική κατά των κυβερνήσεων που με διάφορους τρόπους ενθαρρύνουν, ενισχύουν ή ανέχονται την τρομοκρατία. Πιστεύω ότι αυτό έχει ήδη γίνει. Μία σειρά πολιτικών και πρακτικών μέτρων έχουν ως στόχο την ενεργό και μόνιμη συμμετοχή των κρατών μελών της ΕΕ στην καταπολέμηση της τρομοκρατίας στην Ευρώπη. Αυτό γίνεται είτε με εσωτερικό συντονισμό, π.χ. με την εγκαθίδρυση συνδέσμων, είτε μέσω συνεχούς διαλόγου με τις τρίτες χώρες.
Ο πολύτιμος αυτός συντονισμός πραγματοποιείται επίσης μέσω των διαφόρων ομάδων εργασίας που έχουν συσταθεί στα πλαίσια του δεύτερου και του τρίτου πυλώνα. Αυτό έχει ενισχύσει τα κράτη μέλη στην προσπάθειά τους να αρχίσουν διάλογο σχετικά με τους τρόπους της από κοινού καταπολέμησης της τρομοκρατίας. Όταν πρόκειται για την επιβολή κυρώσεων κατά των κρατών, που ενδεχομένως υποστηρίζουν ή επιτρέπουν την τρομοκρατία, τα κράτη μέλη προτιμούν σαφώς να ενεργούν μέσω διεθνών φόρα ή μέσω των Ηνωμένων Εθνών.
Κύριε Πρόεδρε, αποδίδουμε επίσης μεγάλη σημασία στις εργασίες που διεξάγονται για την πρόληψη των διαφόρων μορφών βίας. Μια σειρά πρωτοβουλιών έχει αναληφθεί για να ενθαρρυνθεί η ανοχή και να ενισχυθεί η κατανόηση, τόσο εντός όσο και εκτός των ορίων της Ένωσης, ενώ έχουν προβλεφθεί παρόμοια μέτρα στο πλαίσιο διαφόρων συμφωνιών συνεργασίας. Ένα τέτοιο παράδειγμα αποτελεί η Ευρω-μεσογειακή συμφωνία και η δήλωση της Βαρκελώνης, που αποτελεί τη βάση της συμφωνίας αυτής. Προβλέπονται, για παράδειγμα, τακτικές συναντήσεις μεταξύ των εκπροσώπων διαφόρων θρησκευτικών πεποιθήσεων, θρησκευτικών ιδρυμάτων, θεολόγων, ακαδημαϊκών και άλλων ενδιαφερομένων. Επιπλέον, η προσπάθεια αυτή έχει συνοδευθεί από μία σειρά άλλων επιτευγμάτων, με αποκορύφωμα το σεμινάριο που διεξήχθη στη Στοκχόλμη τον Απρίλιο του 1998, σχετικά με τον διάλογο μεταξύ των διαφόρων πολιτιστικών κοινοτήτων.
Η Επιτροπή προώθησε επίσης πολλές άλλες πρωτοβουλίες για την ενίσχυση του διαλόγου μεταξύ των διαφόρων πολιτισμών. Ένα παράδειγμα είναι η άτυπη συνάντηση που πραγματοποιήθηκε στο Τολέδο το 1995 μεταξύ εκπροσώπων διαφόρων θρησκειών και φιλοσοφικών ρευμάτων. Στις συζητήσεις υπογραμμίσθηκε η σημασία που έχει η ενίσχυση του διαλόγου μεταξύ των θρησκειών. Επιπλέον, η Επιτροπή υποστήριξε παρεμφερή πρωτοβουλία στην Κοπεγχάγη το 1996.
Δεν πρέπει, ωστόσο, να αγνοούμε τον ρόλο που διαδραματίζουν τα μέσα ενημέρωσης στην ενίσχυση της κατανόησης μεταξύ των διαφόρων πολιτισμών και θρησκειών. Για τον λόγο αυτό η Επιτροπή υποστηρίζει την κατάρτιση δημοσιογράφων στην Ένωση και σε άλλες χώρες μέσω του Ευρωπαϊκού Δημοσιογραφικού Κέντρου, που εδρεύει στο Μάαστριχτ. Περιλαμβάνονται, επίσης, πολιτικές που αφορούν μεταξύ άλλων την αρχή της μη διάκρισης, την ανοχή και τις μειονότητες. Επιπλέον, υπάρχει ειδικό πρόγραμμα μέσων ενημέρωσης, το οποίο δημιούργησε η Επιτροπή για να ενισχύσει τη συνεργασία μεταξύ των μέσων ενημέρωσης στην περιοχή της Μεσογείου.
Κύριε Πρόεδρε, μία προληπτική πολιτική πρέπει επίσης να περιλαμβάνει μέτρα για την καλύτερη ένταξη των μειονοτήτων στην κοινωνία. Εκφράζω την πλήρη υποστήριξή μου προς την άποψη του βουλευτή Oostlander, σύμφωνα με την οποία πρέπει να ληφθούν ενεργά μέτρα, προκειμένου να ενισχυθεί η θέση των μειονοτήτων στην αγορά εργασίας. Επιπλέον, πρέπει να διευκολυνθεί και να ενισχυθεί η ενεργός συμμετοχή τους στον πολιτικό βίο. Είναι σημαντικό να αποφεύγεται ο διαχωρισμός και οι διακρίσεις, καθώς και οι πράξεις βίας, στις οποίες καταλήγουν σχεδόν πάντα.
Όσον αφορά την πληροφόρηση και την έρευνα, ο εισηγητής ζητεί τη διεξαγωγή συγκριτικής μελέτης σχετικά με τη θέση των ισλαμιστικών και των μουσουλμανικών οργανώσεων στα κράτη μέλη. Ένα σχέδιο πρότασης για μία τέτοια μελέτη βρίσκεται ήδη υπό επεξεργασία από την Επιτροπή. Μια συνάντηση θα πραγματοποιηθεί το φθινόπωρο, όπου θα αποφασισθεί, σε συνεργασία με τα κράτη μέλη, το πεδίο και το περιεχόμενο αυτών των μελετών.
Έχουν αρχίσει επίσης πολλές δραστηριότητες, τόσο στα κράτη μέλη όσο και σε ευρωπαϊκό επίπεδο, για την ενίσχυση της κατανόησης μεταξύ των διαφόρων πολιτισμών, καθώς και για την πρόληψη και την καταπολέμηση της τρομοκρατίας που βασίζεται σε θρησκευτικές διαφορές.

Πρόεδρος
Η συζήτηση έληξε.
Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί αύριο, στις 12 το μεσημέρι.

Διασυνοριακή συνεργασία (πρόγραμμα Tacis)
Πρόεδρος
Η ημερήσια διάταξη προβλέπει την συζήτηση επί της έκθεσης της κ. Καραμάνου (Α4-0179/98), εξ ονόματος της Επιτροπής Περιφερειακής Πολιτικής, σχετικά με την ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Συμβούλιο, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και την Επιτροπή των Περιφερειών για την διασυνοριακή συνεργασία στο πλαίσιο του προγράμματος Tacis (COM(97)0239 - C4-0280/97).

Καραμάνου
Κύριε Πρόεδρε, κύριοι και κυρίες συνάδελφοι, έχω την τιμή, εκ μέρους της Επιτροπής Περιφερειακής Πολιτικής, να παρουσιάσω και να θέσω στην κρίση του Σώματος την έκθεση για τη διασυνοριακή συνεργασία στο πλαίσιο του προγράμματος TACIS. Ταυτόχρονα, εκφράζω βαθιά ικανοποίηση για την ανάληψη, εκ μέρους της Επιτροπής και του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, πρωτοβουλιών για την προώθηση της διασυνοριακής συνεργασίας που καλύπτει τα σύνορα Ρωσίας, Λευκορωσίας, Ουκρανίας και Μολδαβίας με τη Φινλανδία, τις χώρες της Βαλτικής καθώς και με τις υποψήφιες για ένταξη χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης.
Δεν χρειάζεται να τονίσω πόσο σημαντική είναι η διασυνοριακή συνεργασία και πόσο μεγάλη συμβολή μπορεί να έχει στην προσπάθεια για μεγαλύτερη ενότητα στην ευρωπαϊκή ήπειρο, οικονομική και κοινωνική συνοχή, βελτίωση των συνοριακών σχέσεων, διάδοση των αρχών της δημοκρατίας, παγίωση της ασφάλειας και της ειρήνης, δημιουργία σχέσεων καλής γειτονίας και αμοιβαίας κατανόησης. Είναι σημαντικό η διευρυμένη 'Ενωση να εμβαθύνει τις σχέσεις της με τη Ρωσία, την Ουκρανία και τα άλλα νέα ανεξάρτητα κράτη, στη βάση συμφωνιών εταιρικής σχέσης και σύμφωνα με τις προτάσεις της Ατζέντας 2000.
Κατά τον σχεδιασμό και την εφαρμογή των προγραμμάτων, θα πρέπει πάντα να έχουμε κατά νου τη μελλοντική διεύρυνση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ώστε να λαμβάνουμε υπόψη προτεραιότητες όπως η ενίσχυση των εξωτερικών συνόρων της Ευρώπης, ενώ η περιφερειακή μας πολιτική θα πρέπει διαρκώς και περισσότερο να δίνει έμφαση στη διασυνοριακή συνεργασία, διασφαλίζοντας, βεβαίως, και τους αναγκαίους πόρους.
Το TACIS CBC επικεντρώνεται τόσο στη μεταφορά τεχνογνωσίας όσο και σε μικρής κλίμακας έργα υποδομής. Για πρώτη φορά θα χρησιμοποιηθούν κονδύλια για άμεσες επενδύσεις στο πλαίσιο προγραμμάτων διασυνοριακής συνεργασίας. Σκοπός είναι να χρηματοδοτηθούν βιώσιμα προγράμματα, που υποστηρίζονται από φορείς ευρισκόμενους και στις δύο πλευρές των συνόρων, προγράμματα που σχεδιάζονται σε αποκεντρωμένη βάση και στοχεύουν στη διευκόλυνση της τοπικής διακίνησης κατά μήκος των συνόρων, στη δημιουργία πολλαπλών διαδρόμων σύνδεσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης με τους ανατολικούς γείτονές μας, στην υποστήριξη των παραμεθόριων περιοχών, ώστε να υπερπηδήσουν τα ειδικά αναπτυξιακά προβλήματα που αντιμετωπίζουν λόγω του περιφερειακού τους χαρακτήρα και να εντοπίσουν τα τοπικά διασυνοριακά περιβαλλοντικά προβλήματα.
Η συνεργασία, βέβαια, κατά μήκος των εξωτερικών συνόρων, όπως είναι αντιληπτό, χαρακτηρίζεται από σημαντικές οικονομικές, κοινωνικές και πολιτισμικές διαφορές. Οι παραμεθόριες περιοχές συνήθως έχουν χαμηλή πυκνότητα πληθυσμού, λόγω του φόβου στρατιωτικής επέμβασης από γειτονικές χώρες, και η οικονομική τους ανάπτυξη είναι περιορισμένη, αφού ο πυρήνας των ανθρωπίνων δραστηριοτήτων τείνει να συγκεντρώνεται στο εσωτερικό των χωρών. Αυτές οι περιοχές γίνονται προοδευτικά περιφερειακές, με αδύναμες δομές, χωρίς εξυπηρέτηση από συγκοινωνία, καθώς οι δρόμοι συνήθως χαράζονται παράλληλα προς τα σύνορα. Η εφαρμογή διαφορετικών περιφερειακών πολιτικών στις δύο πλευρές των συνόρων είναι αυτονόητο ότι επιδεινώνει την κατάσταση.
Δεδομένων, λοιπόν, των αναπτυξιακών αναγκών και των απαιτήσεων της κοινής συνοριακής περιοχής, η Ευρωπαϊκή Ένωση θα έπρεπε να διαθέτει ένα σημαντικά μεγαλύτερο ποσοστό από τα κονδύλια του TACIS για τις βορειοδυτικές περιοχές της Ρωσίας. Οι οικονομικές και πολιτικές συνθήκες στη Ρωσία έχουν επιπτώσεις σε ολόκληρη την ευρωπαϊκή ήπειρο, ενώ το μέλλον του προγράμματος TACIS διασυνοριακής συνεργασίας είναι στενά συνδεδεμένο με την πρόοδο προς τη δημοκρατία. Η δημοκρατία πρέπει να αναπτυχθεί και να ενισχυθεί, μεταξύ άλλων, και μέσω της ενδυνάμωσης της κοινωνίας των πολιτών και των δομών της.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση μπορεί και πρέπει να βοηθήσει τις ρωσικές αρχές και τα νέα ανεξάρτητα κράτη να επιλύσουν τα προβλήματά τους, να βελτιώσουν τους όρους διαβίωσης των πολιτών και να προαγάγουν τη δημοκρατία και τη σταθερότητα στην περιοχή. Η περιβαλλοντική συνεργασία πρέπει να είναι μια από τις προτεραιότητες του TACIS CBC. Διασυνοριακές επαφές αποκάλυψαν εκτεταμένα και σοβαρά περιβαλλοντικά προβλήματα στον άμεσο συνοριακό χώρο με τη Φινλανδία. Η βιομηχανική μόλυνση αποτελεί σοβαρή απειλή για το βόρειο περιβάλλον και τη Βαλτική Θάλασσα. Επίσης, ζητήματα σχετικά με την πυρηνική ασφάλεια στη Ρωσία και στις περιοχές κοντά στα σύνορα με την Ευρωπαϊκή 'Ενωση αποτελούν από μόνα τους μια ξεχωριστή κατηγορία σοβαρών προβλημάτων.
Είναι σημαντικό επίσης να διασφαλισθεί ότι οι περιφέρειες, οι τοπικές αρχές και οι κοινωνικοί εταίροι συμμετέχουν στον σχεδιασμό και στην εφαρμογή των μέτρων. Γι'αυτό θέλω να τονίσω τη σπουδαιότητα ενός «Small Project Fund», ανάλογου εκείνων που ισχύουν στο πλαίσιο του PHARE και INTERREG, μέσω του οποίου θα προωθούνται μικρότερα προγράμματα σε τοπικό επίπεδο. Ακόμη, είναι ανάγκη, προκειμένου να διασφαλισθεί η ορθολογική και αποτελεσματική χρήση των πόρων, να υπάρξει συντονισμός μεταξύ των προγραμμάτων INTERREG, TACIS και PHARE. Γι'αυτό, προτείνουμε στην Επιτροπή να δημιουργήσει ένα ενιαίο ταμείο για διασυνοριακά έργα μεταξύ της 'Ενωσης και τρίτων χωρών. Ακόμη, είναι αναγκαίο να βελτιωθούν και να απλοποιηθούν οι βραδείες, περίπλοκες και γραφειοκρατικές διαδικασίες και η Επιτροπή να εξορθολογίσει το σύστημα διοίκησης, ώστε να ανταποκρίνεται καλύτερα στις περιφερειακές ανάγκες. Στο μέλλον, η διασυνοριακή συνεργασία πρέπει να βασίζεται σε μια κοινή και ολοκληρωμένη, μακροπρόθεσμη διασυνοριακή στρατηγική.

Seppδnen
Αξιότιμε κύριε Πρόεδρε, αν και κατάγεται από χώρα πολύ μακριά από τη Βαλτική Θάλασσα, η κυρία Καραμάνου έχει εκπονήσει μία εμπεριστατωμένη έκθεση, σχετικά και με τα προβλήματα των βαλτικών χωρών και την ευχαριστούμε γι' αυτό.
Το μεγαλύτερο πρόβλημα, σχετικά με την εξέλιξη του προγράμματος Tacis, είναι η γραφειοκρατία, η οποία διακρίνεται σε δύο είδη. Το πρώτο είδος εντοπίζεται σε επίπεδο ΕΕ και το δεύτερο στο επίπεδο των χωρών που λαμβάνουν βοήθεια. Τα προγράμματα παροχής βοήθειας της ΕΕ είναι συχνά, αφενός μη επικεντρωμένα και αφετέρου επικαλυπτόμενα, και δεν λειτουργούν συντονισμένα. Θα έπρεπε να υπάρχει συντονισμός μεταξύ των προγραμμάτων και, βέβαια, να έχουν οριστεί υπεύθυνοι συντονιστές.
Τα προγράμματα Tacis δεν αφορούν παρά ελάχιστα χρηματικά ποσά. Κατά κάποιον τρόπο αυτά τα προγράμματα είναι προορισμένα για συγκεκριμένους σκοπούς, με αποτέλεσμα να μην επιλέγονται πάντοτε γι' αυτά οι καλύτερες προτάσεις. Οι πόροι του προγράμματος Tacis προωθούν τις πολιτικές της ΕΕ στις αποδέκτριες χώρες. Μέσω της ομάδας G7 η ΕΕ έχει δεσμευθεί, για παράδειγμα, ως προς την κατασκευή προστατευτικού καλύμματος του αντιδραστήρα του Τσερνομπίλ, χωρίς όμως οι αρμόδιοι να προβλέπουν στον προϋπολογισμό κονδύλια με νομική βάση γι' αυτόν τον σκοπό. Οι απαιτούμενοι πολιτικοί πόροι αποδεσμεύονται από το πρόγραμμα Tacis. Με αυτά τα δεδομένα, το πρόγραμμα αποτελεί πολιτικό εφεδρικό ταμείο.
Αυτή η κριτική αναφέρεται αναγκαστικά στη διασυνοριακή συνεργασία, όπου συνεργάζονται συνήθως δύο πλευρές, που γνωρίζουν η μία την άλλη. Σε αυτήν την περίπτωση, τα κονδύλια μπορούν να χρησιμοποιηθούν για καλύτερους σκοπούς από ό, τι γίνεται, για παράδειγμα, στη Σιβηρία, όπου δεν υπάρχουν αντίστοιχοι εταίροι. Η Σιβηρία, βέβαια, απορροφά όσα χρήματα της δίδονται. Είναι σημαντικό να προωθούνται πάντοτε έργα, τα οποία είναι δυνατόν να ελεγχθούν. Φαίνεται, όμως, πως τα κονδύλια του προγράμματος Tacis, που προορίζονται για βοήθεια, χρησιμοποιούνται συχνά μονοπωλιακά από φορείς, οι οποίοι διαθέτουν καλές τεχνικές στις διαδικασίες υποβολής αιτήσεων για τη χορήγηση βοήθειας. Αυτή η εύνοια προς ορισμένους συμβούλους θα έπρεπε να σταματήσει.

Myller
Αξιότιμε κύριε Πρόεδρε, θέλω κι εγώ να ευχαριστήσω τη συνάδελφο κυρία Καραμάνου για την εξαιρετική και αρκετά συγκεκριμένη έκθεσή της. Επειδή είμαι ευρωβουλευτής προερχόμενη από το ανατολικότερο τμήμα της Ένωσης, κοντά στα σύνορα της Ρωσίας, είναι αναπόφευκτο να με συμβουλεύεται πολύς κόσμος για προβλήματα που σχετίζονται με τη διασυνοριακή συνεργασία μεταξύ Φινλανδίας και Ρωσίας. Ως εκ τούτου, θεωρώ πολύ καλές τις απόψεις που περιέχει η εν λόγω έκθεση. Σε αυτήν αναφέρεται ότι, στα πλαίσια των προγραμμάτων Tacis, θα έπρεπε να γίνεται ολοκληρωμένος προγραμματισμός, καθώς και ότι, τα προγράμματα Tacis-Διασυναριακής Συνεργασίας θα πρέπει να είναι, εκτός από πολυετούς διάρκειας, και να συμφωνούν από διοικητικής πλευράς, με το πρόγραμμα Interreg, προκειμένου να εξασφαλισθεί η αποτελεσματική χρήση των πόρων.
Στην έκθεση προτείνεται επίσης η ίδρυση ενός ενιαίου ταμείου για τη διασυνοριακή συνεργασία, πράγμα που αποτελεί εξαιρετικό μέσο επίλυσης του εν λόγω προβλήματος. Επίσης, θεωρώ πολύ καλή και καλοδεχούμενη την πρόταση της Επιτροπής για την ανάγκη να συμπεριληφθεί ο συντονισμός των προγραμμάτων Διασυνοριακής Συνεργασίας και Interreg στη μεταρρύθμιση των διαρθρωτικών ταμείων.
Σημαντική τοποθέτηση αποτελεί και η πρόταση να καταβληθεί προσπάθεια να δοθεί προτεραιότητα στη συνεργασία των τοπικών αρχών, καθώς και η πρόταση να αυξηθούν αισθητά στο μέλλον τα κονδύλια των προγραμμάτων Tacis-Διασυνοριακής Συνεργασίας, όταν επιλυθούν αυτά τα διαχειριστικά προβλήματα, με προτεραιότητα σε περιβαλλοντικά θέματα, στη μείωση των κοινωνικών ανισοτήτων, καθώς και σε θέματα που άπτονται συγκεκριμένα της συνοριακής διέλευσης. Τα σύνορα μεταξύ της Φινλανδίας και της Ρωσίας είναι και σύνορα μεταξύ της ΕΕ και της Ρωσίας, επομένως και η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να αναλάβει μέρος της ευθύνης σχετικά με την επικράτηση ομαλών συνθηκών στα σημεία διέλευσης.

Schrφder
Κύριε Πρόεδρε, απευθύνω τα συγχαρητήριά μου στην εισηγήτρια, η οποία απέδειξε ενώπιον της Επιτροπής Περιφερειακής Πολιτικής την επιτυχία της έκθεσης αυτή με περισσή χάρη και ικανότητα επιβολής. Θα αναφερθώ εδώ σε μερικά ελάχιστα αποκλίνοντα σημεία: η εισηγήτρια ζητεί τη δημιουργία ενός ενιαίου ταμείου για διασυνοριακά προγράμματα μεταξύ της ΕΕ και τρίτων χωρών. Είμαι της γνώμης ότι εδώ υφίσταται ο κίνδυνος ανάμειξης των πόρων που προέρχονται από χωριστά, προς το παρόν, προγράμματα. Αυτή τη στιγμή γνωρίζουμε πόσα παίρνουν τα κράτη μέλη της ΕΕ και πόσα τα κράτη που δεν είναι μέλη, κι αυτό θα πρέπει να διατηρηθεί και στο μέλλον.
Επιπλέον, η εισηγήτρια επιθυμεί να αντιπαρέλθει τις δημόσιες διαδικασίες ανάθεσης στα μικρής κλίμακας προγράμματα καθιστώντας τις περιττές. Παρόλο που όλοι είμαστε κατά της υπερβολικής γραφειοκρατίας, είμαι εντούτοις της γνώμης ότι θα πρέπει να ακολουθούνται οι ισχύοντες κανόνες που διέπουν τις δημόσιες συμβάσεις και στα μικρής κλίμακας προγράμματα.
Τέλος, αν και μερικά από τα παρόχθια συμβαλλόμενα κράτη θεωρούν πολύ σκόπιμη την εκπόνηση ενός ειδικού προγράμματος για τη Βαλτική Θάλασσα, εγώ αντίθετα είμαι της γνώμης ότι, εάν προωθήσουμε αυτό το πρόγραμμα, θα χρειασθεί μελλοντικά να θεσπίσουμε πολλές ξεχωριστές θέσεις στον προϋπολογισμό. Πιστεύω, συνεπώς, πως θα πρέπει να παραιτηθούμε από ένα τόσο ειδικό πρόγραμμα.

Vallvι
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα κατ' αρχάς να συγχαρώ την κ. Καραμάνου, διότι πιστεύω ότι εκπόνησε μια εξαιρετική έκθεση σχετικά με τη διασυνοριακή συνεργασία, στο πλαίσιο του προγράμματος TACIS. Πρόκειται, προφανώς, για ένα από τα πιο μακρά σύνορα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - τα 1.300 χιλιόμετρα που χωρίζουν τη Ρωσία από τη Φινλανδία - σύνορα, όπου υπήρξε παρατεταμένη αντιπαράθεση και τα οποία έμειναν για πολύ καιρό εντελώς κλειστά.
Σε αυτά τα σύνορα με τις ανατολικές χώρες η διασυνοριακή συνεργασία είναι πιο πολύπλοκη από ότι στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Εκεί υπάρχουν οικονομικές, κοινωνικές, πολιτιστικές και οργανωτικές διαφορές που καθιστούν τη συνεργασία πολύ πιο δύσκολη. Είναι σημαντική η συνεργασία των περιφερειακών και τοπικών αρχών. Η διασυνοριακή συνεργασία πραγματοποιείται πολλές φορές σε επίπεδο δήμων, αλλά, για να είναι αποτελεσματική, απαιτείται καλύτερος συντονισμός και διαφάνεια, καθώς και ενημέρωση και κατάρτιση των τοπικών αρχών για το τι μπορούν να κάνουν σε θέματα διασυνοριακής συνεργασίας. Διαφορετικά, τα προγράμματα γραφειοκρατικοποιούνται και, υπ'αυτήν την έννοια, καθίστανται αναποτελεσματικά.
Είναι αλήθεια ότι σε αυτά τα προγράμματα είναι απαραίτητη η δημιουργία υποδομών και πρέπει, επίσης, να λαμβάνεται υπόψη ότι τα διασυνοριακά προγράμματα δεν αφορούν τις παραμεθόριες ζώνες. Πρόκειται για προγράμματα που περνούν από τη μία πλευρά των συνόρων στην άλλη και που βοηθούν στην καλύτερη προσέγγιση των πληθυσμών των δύο πλευρών.

Hautala
Αξιότιμε κύριε Πρόεδρε, και η Ομάδα των Πρασίνων είναι πολύ ευχαριστημένη από την έκθεση της κυρίας Καραμάνου, σχετικά με το πρόγραμμα Tacis. Eίμαστε σε θέση να υποστηρίξουμε ένθερμα τις βασικές προτάσεις της έκθεσης, όπως την ιδέα για την ίδρυση ενός ενιαίου ταμείου, καθώς και τον σαφή συντονισμό όλων των δραστηριοτήτων με άλλα χρηματοδοτικά μέσα, όπως το Interreg.
Επειδή τα προβλήματα στα ανατολικά σύνορα της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι τέραστια, είναι πολύ σημαντικό το πρόγραμμα Tacis να αποτελέσει ένα τέτοιου είδους ευέλικτο μέσο. Σίγουρα αξίζει να υπενθυμίσουμε για άλλη μία φορά το χάσμα του βιοτικού επιπέδου, που εξακολουθεί να κυριαρχεί στα σύνορα μεταξύ Φινλανδίας και Ρωσίας. Το χάσμα αυτό, εκτιμάται ότι είναι μεγαλύτερο από το αντίστοιχο, μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών και Μεξικού.
Κατά τη γνώμη μου, επιβάλλεται να δοθεί μελλοντικά μεγάλη έμφαση στα περιβαλλοντικά προβλήματα, και βέβαια θεωρούμε σωστό το γεγονός, ότι στην έκθεση διαχωρίζονται τα προβλήματα που αφορούν την πυρηνική ασφάλεια. Αμέσως μετά από τα σύνορα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Φινλανδίας υπάρχουν δεκάδες άκρως επικίνδυνοι αντιδραστήρες: στην περιοχή του Αρχάγγελου και στην Πετρούπολη, στα βόρεια της οποίας, στο Μουρμάνσκ, υπάρχουν στρατιωτικοί πυρηνικοί αντιδραστήρες, οι οποίοι θα πρέπει επίσης να ληφθούν υπόψη. Ευτυχώς η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει υποστηρίξει σε κάποιον βαθμό τις δράσεις που επιδιώκουν πλέον σε πρώτη φάση την επίλυση αυτών των τεράστιων προβλημάτων. Όμως, ο στόχος θα πρέπει να είναι η πραγματική κατάργηση όλων αυτών των αντιδραστήρων, καθώς και μια ικανοποιητική επίλυση του προβλήματος των αποβλήτων.
Θα ήθελα, τέλος, να επισημάνω ότι, εξαιτίας του μεγάλου αυτού χάσματος του βιοτικού επιπέδου, είναι εξαιρετικά σημαντικό να αναπτύξει η Ρωσία την κατάλληλη κοινωνική πολιτική. Σε αντίθετη περίπτωση, είναι σίγουρο πως τα συσσωρευμένα αυτά προβλήματα θα οδηγήσουν σε έκρηξη.

Bφsch
Κύριε Πρόεδρε, κυρία Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, θα ήθελα να εκφράσω τα θερμά μου συγχαρητήρια στην εισηγήτρια για την έκθεση αυτή. Η εν λόγω έκθεση υπογραμμίζει την αναγκαιότητα να εξετάζουμε συνέχεια, ως Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, τις εξελίξεις στην περιφέρεια της επικράτειας της Ένωσής μας και προπάντων να ελέγχουμε πώς εφαρμόζει τις πολιτικές η Επιτροπή, κυρίως όσον αφορά τα μεγάλα προγράμματα εξωτερικής πολιτικής όπως το MEDA, το TACIS και το PHARE.
Γνωρίζουμε - και αναφέρθηκαν σε αυτό πολλοί ομιλητές - ότι το TACIS έχει να κάνει με χώρες η πολιτική των οποίων βασίζεται σε εντελώς διαφορετικές παραδόσεις από αυτές που εμείς έχουμε συνηθίσει. Γι' αυτόν τον λόγο πρέπει να επιδείξουμε και κάποια κατανόηση προς την Επιτροπή, όταν μερικές φορές δεν καταφέρνει να καταλήξει τόσο άμεσα στα επιθυμητά αποτελέσματα. Από την άλλη πλευρά, έχουμε το δικαίωμα και πρέπει να αναμένουμε από την Επιτροπή να αναφέρει καθαρά ποιές προϋποθέσεις θεωρεί η ίδια απαραίτητες, ώστε να είναι σε θέση να υλοποιήσει σωστά αυτές τις πολιτικές - όπως π.χ. στο πρόγραμμα TACIS. Μόνον έτσι θα παραμείνουν, σε τελική ανάλυση, κατανοητές οι πολιτικές. Και, εν τέλει, ένα από τα καθήκοντα του Κοινοβουλίου είναι να ερευνήσει το θέμα αυτό.
Αυτό που δεν αναφέρθηκε μέχρι τώρα σε αυτή τη συζήτηση είναι, παραδείγματος χάρη, το γεγονός ότι κατά τη χρησιμοποίηση των πόρων για την διασυνοριακή συνεργασία (TACIS) η Επιτροπή Προϋπολογισμών κατέγραψε ότι από τα συνολικά υπολογισθέντα 60 εκατομμύρια Ecu χρησιμοποιήθηκαν μέχρι τώρα, άρα τα έτη 1996 και 1997, μόνο 58.000 Ecu. Σε μεταγενέστερη έκθεση ελπίζω να μπορέσουμε να μιλήσουμε για καλύτερες παρουσιάσεις και να έχουν επιτευχθεί κάπως καλύτερα αποτελέσματα μέσω της υλοποίησης του θέματος που θίξατε.

Otila
Αξιότιμε κύριε Πρόεδρε, στην πραγματικότητα το πρόγραμμα Tacis στοχεύει στο να διευκολύνει τις χώρες στόχους, δηλαδή τη Ρωσία, τα Νέα Ανεξάρτητα Κράτη και τη Μογγολία, στη διαδικασία μετάβασής τους στη δημοκρατία και στην ελεύθερη αγορά, καθώς και να προωθήσει την ένταξή τους στην παγκόσμια αγορά.
Οι φινλανδοί σύμβουλοι έχουν καταφέρει να εξασφαλίσουν αξιόλογες συμβάσεις έργων μέσω του εν λόγω προγράμματος, κυρίως για έργα σε παραμεθόριες περιοχές, αλλά και αλλού. Όμως, οι εμπειρίες από το πρόγραμμα Tacis δεν είναι μόνο θετικές. Ένα χαρακτηριστικό των έργων, που εκτελούνται στα πλαίσια του προγράμματος, είναι το γεγονός ότι, η ξένη εταιρεία φέρνει τους δικούς της συμβούλους στη χώρα στόχο, και επομένως, η εμπειρογνωμοσύνη και οι ικανότητες των τοπικών φορέων δεν αξιοποιούνται, παρόλο που υπάρχουν και είναι ενδεχομένως υψηλού επιπέδου. Αυτό έχει δικαίως προκαλέσει δυσαρέσκεια, ιδιαίτερα στη Ρωσία. Επιπλέον, από το πρόγραμμα απουσιάζει η ίδια η επενδυτική πτυχή. Παρόλο που έχει ήδη συζητηθεί το θέμα της αύξησης των επενδυτικών δυνατοτήτων, δεν έχουν ακόμα φανεί συγκεκριμένες αλλαγές στην κατάσταση. Ποιό είναι το όφελος από την εκπόνηση τεχνικών και οικονομικών αναλύσεων, εάν οι προτεινόμενες αλλαγές δεν μπορούν να υλοποιηθούν, παρόλο που τα έγγραφα αποδεικνύουν ότι θα ήταν ωφέλιμες; Επομένως, πρέπει οπωσδήποτε να βελτιωθούν οι χρηματοδοτικές δυνατότητες.
Κλείνοντας, θα ήθελα να τονίσω την ανάγκη εξεύρεσης γρήγορων λύσεων στα περιβαλλοντικά προβλήματα και σε θέματα πυρηνικής ασφάλειας στα σύνορα της Ένωσης με τη Ρωσία, με τη βοήθεια ακόμα και του προγράμματος Tacis.

Gradin
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα επίσης να συγχαρώ την αξιότιμο βουλευτή κ. Καραμάνου για την έκθεση και το ψήφισμα σχετικά με τη διασυνοριακή συνεργασία, στο πλαίσιο του προγράμματος TACIS. Η συνεργασία αυτή θα καθίσταται όλο και σημαντικότερη στο μέλλον. Μία διευρυμένη Ένωση θα έχει εκτεταμένα σύνορα με τη Ρωσία: θα συνορεύει με την Ουκρανία, τη Λευκορωσία και τη Μολδαβία και θα έχει επίσης άμεση πρόσβαση στη Μαύρη Θάλασσα. Η διασυνοριακή συνεργασία, στο πλαίσιο του προγράμματος TACIS, θα συμβάλει στην οικονομική ανάπτυξη και τη σταθερότητα σε όλη την περιοχή.
Η έκθεση εντοπίζει δράσεις που πρέπει να αναληφθούν κατά προτεραιότητα στον τομέα του περιβάλλοντος και της ενεργειακής απόδοσης και η Επιτροπή συμμερίζεται την άποψη αυτή. Τούτο εκφράζεται από το γεγονός ότι, περισσότερο από το 30 % του προϋπολογισμού του προγράμματος κατά το 1997 και 1998 χορηγήθηκε σε έργα στον τομέα αυτόν. Ένα άλλο θέμα που υπογραμμίζεται στην έκθεση, είναι η ανάγκη να υποστηριχθεί η άρση των πρακτικών εμποδίων στη διέλευση των συνόρων και οι τελωνειακές διατυπώσεις. Μεγάλο μέρος των έργων στο πλαίσιο του προγράμματος διασυνοριακής συνεργασίας TACIS αφορούν βελτιώσεις στους τομείς αυτούς. Στο μέλλον, οι δραστηριότητες αυτές δεν θα επικεντρώνονται μόνο στις τοπικές μετακινήσεις. Τα έργα θα στοχεύουν επίσης στη διέλευση των συνόρων στους κύριους διαδρόμους μεταφορών, που συνδέουν τα νέα ανεξάρτητα κράτη με την Κεντρική και τη Δυτική Ευρώπη.
Έχουν σημειωθεί καθυστερήσεις στην υλοποίηση του εν λόγω προγράμματος αλλά, όπως τονίζει η εισηγήτρια, η καθυστέρηση οφείλεται βασικά στον διασυνοριακό χαρακτήρα της συνεργασίας. Η υλοποίηση των έργων που σχετίζονται με την υποδομή αποδείχθηκε ιδιαίτερα περίπλοκη. Συχνά εμπλέκονται πολλά υπουργεία, καθώς και διάφορες αρχές. Ωστόσο, χρειάζονται βελτιώσεις, όπως, για παράδειγμα, ενίσχυση της σύνδεσης με τις υφιστάμενες διοικητικές δομές άλλων προγραμμάτων διασυνοριακής συνεργασίας της ΕΕ.
Η Επιτροπή συμμερίζεται την άποψη της εισηγήτριας, σύμφωνα με την οποία η κατάρτιση και η ανάπτυξη φορέων τοπικής αυτοδιοίκησης πρέπει να αποτελεί άλλη μία προτεραιότητα της διασυνοριακής συνεργασίας. Η Επιτροπή χορήγησε κατά το 1997 1 εκατομμύριο Ecu σε πρωτοβουλίες ανάπτυξης περιφερειακών δυνατοτήτων. Τα προγράμματα αυτά πρόκειται σύντομα να υλοποιηθούν.
Τέλος, θα ήθελα να τονίσω ότι η διασυνοριακή συνεργασία στην Ανατολική και Κεντρική Ευρώπη θα καθίσταται όλο και πιο σημαντική. Η δε έκθεση του Κοινοβουλίου και η σημερινή συζήτηση, αποτελούν χρήσιμη συμβολή στην ανάπτυξη της πολιτικής της Ένωσης στον τομέα αυτόν.

Πρόεδρος
Το Προεδρείο συγχαίρει την εισηγήτρια κ. Καραμάνου για την καθολική αποδοχή της σημαντικής αυτής έκθεσης από το Σώμα.
Η συζήτηση έληξε.
Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί αύριο, στις 12 το μεσημέρι.
(Η συνεδρίαση λήγει στις 19.50)

