Jaarlijkse beleidsstrategie 2008 (debat) 
De Voorzitter
Aan de orde is de verklaring van de Commissie over de jaarlijkse beleidsstrategie 2008.
Margot Wallström
vice-voorzitter van de Commissie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, geachte afgevaardigden, ik ben erg blij u de jaarlijkse beleidsstrategie van de Commissie voor 2008 te kunnen presenteren en ik zie natuurlijk uit naar een waardevolle politieke discussie.
Laten we eerst even kijken naar de context waarbinnen het volgende jaar zich zal afspelen. Over twee weken vieren we de vijftigste verjaardag van het Verdrag van Rome en wordt de Verklaring van Berlijn aangenomen. Het jaar 2008 behoort een gelegenheid te zijn om vooruit te kijken. Wij hopen dat de routekaart die de Raad in juni zal vaststellen, de voorwaarden schept voor de totstandkoming van een heldere en constructieve institutionele regeling in het volgende jaar.
Dit is nodig omdat Europa moet worden hervormd. Tevens kunnen we hiermee vóór de Europese verkiezingen een positief signaal afgeven. Ondertussen zullen we getuige zijn van verdere consolidatie van de Unie. We verwachten dat in 2008 een aantal lidstaten toetreedt tot de Schengenzone. Daarnaast hopen we dat nog meer lidstaten overstappen op de euro zodra zij aan de criteria voldoen.
Wat betreft de toekomstige financiering van de Europese Unie zal de Commissie, met instemming van Parlement en Raad, in 2008 een herziening van de begroting presenteren. Over enkele maanden starten we een brede raadpleging waarin burgers, belanghebbenden en degenen die betrokken zijn bij de instellingen, zich kunnen uitspreken over de prioriteiten van de EU en de middelen die nodig zijn om deze prioriteiten te realiseren.
De strategische doelstellingen die deze Commissie aan het begin van haar ambtstermijn heeft vastgesteld, blijven van kracht: de leus "welvaart, solidariteit, veiligheid en een sterk en open Europa in de wereld" verwoordt nog steeds kernachtig de fundamentele ambities van de Commissie en we zijn blij dat zowel het Parlement als de Raad ons daarin steunen.
In onze moderne wereld vallen enkele zeer belangrijke vraagstukken niet slechts onder één van de strategische doelstellingen. Aan de bedoelde vraagstukken moet gewerkt worden op alle beleidsterreinen en drie van die vraagstukken spelen volgens mij een bijzonder voorname rol in de jaarlijkse beleidsstrategie voor 2008.
Ten eerste, energie en klimaatverandering. De zeer positieve uitkomsten van de Europese Raad vorige week met heldere, bindende besluiten vonden hun oorsprong in de voorstellen die de Commissie in januari presenteerde en die zorgden voor nieuwe ideeën en beleidslijnen in Europa. Nu moeten we aan de slag en waarmaken waaraan we ons hebben gecommitteerd. In het derde kwartaal van dit jaar hopen we met praktische voorstellen op energiegebied te komen, maar ook in 2008 zal op dit terrein veel werk moeten worden verzet. De hoofdonderdelen van het energiepakket moeten dan worden vastgesteld. We gaan werken aan een goed functionerende interne markt, een springlevende sector hernieuwbare energie, energie-efficiëntie en solidariteit en interconnectie. Ook zullen we er ons sterk voor maken dat de EU en belanghebbenden wereldwijd harde toezeggingen doen om na 2012, wanneer het Protocol van Kyoto afloopt, de CO2-uitstoot te verminderen.
Ten tweede blijft de vernieuwde Lissabon-strategie voor groei en werkgelegenheid het belangrijkste instrument voor de bevordering van een welvarender, milieubewuster en meer op integratie gericht Europa. We boeken behoorlijke vooruitgang in samenwerking met de lidstaten. Volgend jaar gaan we nadenken over hoe we verdere hervormingen kunnen bewerkstelligen.
Als vervolg op de evaluatie van de interne markt en het in kaart brengen van de sociale realiteit dit jaar zal de Commissie een reeks initiatieven ontplooien om te waarborgen dat de interne markt zijn economische beloften kan blijven waarmaken en dat de burgers daarvan de vruchten kunnen plukken.
Ten derde vormt migratie in al haar facetten een belangrijke uitdaging voor de Europese Unie. Een goed beheerde arbeidsmigratie kan een positieve bijdrage leveren aan onze economieën en samenlevingen en wij zullen op dit gebied twee ontwerprichtlijnen indienen. Tevens zijn wij van plan verdere maatregelen voor te stellen om in 2010 een gemeenschappelijk Europees asielstelsel tot stand te brengen. Ook dienen we verdere actie te ondernemen als het gaat om het voorkomen van illegale migratie, de bestrijding van de meedogenloze mensenhandel en de bescherming van onze gemeenschappelijke buitengrenzen.
Ik wil nu weer terugkeren naar de strategische doelstellingen en u een paar voorbeelden geven van andere belangrijke initiatieven. Behalve aan voortgaande consolidatie van de interne markt wordt er onder het motto van welvaart ook veel aandacht besteed aan de "vergroening" van het vervoerssector, wat tot uitdrukking komt in maatregelen op het gebied van het stadsvervoer en wetgeving betreffende de uitstoot van stikstofoxide in de luchtvaart en emissies uit schepen. Daarnaast zal de Commissie voorbereidingen treffen voor het Europees Technologie-instituut, dat in 2009 operationeel wordt. Op het gebied van solidariteit zal de Commissie in kaart brengen hoe het gemeenschappelijk landbouwbeleid ervoor staat, wat de weg zal banen voor het toekomstige GLB.
Op basis van de balans van de sociale realiteit en de tussentijdse evaluatie van de uitvoering van de sociale agenda zal de Commissie initiatieven voorstellen om solidariteit, de toegang van burgers tot rechten en kansen, en maatregelen ter bestrijding van discriminatie buiten de arbeidsmarkt te bevorderen.
Tevens willen we voorstellen doen voor een nieuw EU-actieplan inzake drugs en voor initiatieven om de armoede onder kinderen aan te pakken en kinderen die gebruikmaken van internet, te beschermen.
Ter bevordering van de veiligheid en vrijheid zijn we van plan met nieuwe maatregelen te komen om onze buitengrenzen te beheren en een Europees toezichtssysteem op te zetten om de lidstaten te helpen de groeiende stromen van illegale immigranten in te dammen. Ter ondersteuning van de strijd tegen de georganiseerde misdaad en het terrorisme verwachten we dat een centrale databank voor vingerafdrukken operationeel wordt en verder zal de Commissie beleid initiëren om gewelddadige radicalisering tegen te gaan.
Een ander belangrijk actieterrein is het waarborgen van interne en externe samenhang en de strijd voor een Europa dat in de wereld zijn stem krachtig laat horen. Wij zijn bereid een grote rol te spelen in de regeling van de toekomstige status van Kosovo en we zullen de toetredingsonderhandelingen met Kroatië en Turkije voortzetten. We zullen de onderhandelingen over nieuwe overeenkomsten met Rusland en Oekraïne vervolgen en onze banden met belangrijke partners verstevigen.
Wat het handelsbeleid betreft blijven we ons inspannen om de tijdens de ontwikkelingsronde van Doha gemaakte afspraken na te komen en daarnaast zullen we ons richten op de agenda voor het externe concurrentievermogen in het kader van "Europa als wereldspeler". De Commissie zal tevens nauw samenwerken met de lidstaten en partnerlanden om ervoor te zorgen dat behoorlijke vooruitgang wordt geboekt met de Europese consensus over ontwikkeling en dat door die consensus ons partnerschap met de Afrikaanse Unie wordt versterkt.
Ik wil graag enkele woorden wijden aan betere regelgeving, die zoals u weet alle werkzaamheden van de Commissie bezielt. Ik ben ervan overtuigd dat de Commissie en het Parlement er wederzijds belang bij hebben op dit gebied nog nauwer samen te werken dan nu al het geval is. Samenwerken betekent gemeenschappelijke prioriteiten en strategische keuzes afspreken. In de strategische evaluatie van betere regelgeving van november 2006 zijn onze politieke prioriteiten gedetailleerd beschreven, waarbij rekening werd gehouden met de standpunten die het Parlement in de vergaderperiode van april 2006 over dit onderwerp had verwoord. Indien nodig is de Commissie bereid naar het Parlement terug te komen om nog uitvoeriger over betere regelgeving te discussiëren.
Ik wil nog even met nadruk wijzen op een nieuw aspect in onze strategie voor 2008. Zoals ook geldt voor het werkprogramma voor dit jaar vormen communicatieprioriteiten een integraal onderdeel van onze beleidsstrategie, waarbij we onze boodschappen richten op een beperkt aantal onderwerpen die de burgers van essentieel belang vinden, en door deze boodschappen helder over te brengen krijgt onze algemene communicatiestrategie handen en voeten en wordt daaraan een bijdrage geleverd.
Tot slot wil ik duidelijk aangeven welke criteria wij hebben gehanteerd om een personeelsbestand te verkrijgen dat is afgestemd op het beleid dat wij voeren. Aanvullende middelen worden enkel en alleen gebruikt om in behoeften in verband met de uitbreiding te voorzien, en aan alle andere behoeften moet worden voldaan door interne personeelsverschuivingen binnen de Commissie.
De presentatie van de jaarlijkse beleidsstrategie markeert de start van een proces dat leidt tot de vaststelling van het wetgevings- en werkprogramma van de Commissie aan het eind van dit jaar. Ik ben een groot voorstander van dit proces, hoewel het nog steeds voor verbetering vatbaar is. Samen moeten we de dialoog tussen de parlementaire commissies en de commissarissen een meer politiek karakter geven. In de resolutie die het Parlement vorig jaar heeft aangenomen, gaf het aan de fracties consequenter en vroegtijdiger bij deze dialoog te willen betrekken. Ik hoop dat dat inderdaad zal gebeuren.
Het is van wezenlijk belang dat onze beide instellingen een politieke, openhartige en constructieve dialoog voeren over de vraag waar Europa volgend jaar zijn politieke gewicht in de schaal moet leggen en zijn middelen moet investeren. Laten we daarom samenwerken zodat Europa er beter van wordt.
Hartmut Nassauer
Mijnheer de Voorzitter, geachte collega's, mevrouw de commissaris, fijn dat u toch nog kon komen. We zijn blij dat u er bent. We hebben geen reden om al te kritisch te zijn, aangezien de opkomst van de collega's omgekeerd evenredig is aan het belang van dit plan. Dit debat heeft zin als de Commissie bij het opstellen van het definitieve wetgevingsprogramma komende herfst rekening houdt met wat het Parlement te zeggen heeft.
Er komen nog de nodige collega's die op details in zullen gaan. De PPE-DE-Fractie heeft niet alleen de principiële bereidheid om het werk van de Commissie in het Parlement politiek te ondersteunen, maar onderschrijft ook de doelen die de Commissie aan het begin van haar ambtstermijn geformuleerd heeft: welvaart, solidariteit, veiligheid en vrijheid. Ik geef graag toe dat u, uitgaande van deze doelen, ook de juiste beleidsmaatregelen neemt op de terreinen waar op dit moment werk te doen is: economische groei, werkgelegenheid, klimaatverandering, energie, kenniseconomie, consolideringen van de EU-uitbreiding. De details zullen we dan nog uit moeten vechten.
Ik wil zelf ook een punt van kritiek noemen, mevrouw de commissaris. U kondigt voor 2010 een gemeenschappelijk Europees asielsysteem aan. Alles goed en wel, maar de Verdragen laten misschien ruimte voor minimumvereisten op dit terrein, maar zeker niet voor een geharmoniseerd Europees asielstelsel. Ik vraag u dan ook nog eens heel goed te kijken waar u de grenzen van het Verdrag overschrijdt. Daar til ik zwaar aan.
Dit wetgevingsprogramma is niet interessant door wat er in staat, maar door wat er niet in staat. U stelt in de inleiding dat deze maatregelen beantwoorden aan wat de burgers van een besluitvaardig Europa verwachten. U tekent een beeld van een Unie die in staat is de uitdaging van de globalisering het hoofd te bieden. U geeft een over het algemeen rooskleurig beeld van deze Europese Unie, vooral wat de verwachtingen van de burgers betreft.
Als dat zo is, vraag ik u: waarom hebben die burgers in Frankrijk en in Nederland Europa dan zo duidelijk afgewezen? Aan het grondwettelijk verdrag kan het nauwelijks gelegen hebben, want dat heeft haast niemand gelezen. Er heerst een diep onbehagen over de Europese Unie en als je onderzoekt waar dat vandaan komt, ontdek je een bron - er zijn er meer, maar dit is er een van - en dat is de Europese bureaucratie. Die wekt bij veel burgers het gevoel aan de leiband te lopen en ideologisch betutteld te worden. Het gevoel overgeleverd te zijn aan besluiten waarvan niemand begrijpt waarom ze op Europees niveau genomen moeten worden en niet in de afzonderlijke lidstaten.
Dit gevoel betutteld te worden roept een afwijzende houding op, leidt tot een steeds lagere opkomst bij verkiezingen en speelt, als dit proces aanhoudt, politieke krachten in de kaart die echt tegen Europa zijn en dat is zorgwekkend. Ook wij in het Parlement moeten ons afvragen hoe lang we er nog aanspraak op kunnen maken de legitieme vertegenwoordigers van de Europese volken te zijn, als de opkomst bij verkiezingen gestaag onder de 50 procent zakt.
Een van de oorzaken van het onbehagen is de Europese wetgeving. Daarom is dit het juiste moment om het daar eens over te hebben. U spreekt zelf, mevrouw de commissaris, van een ambitieus proces voor beter wetgeven. Hoe waar en prijzenswaardig! U heeft daarvoor onze onverdeelde politieke ondersteuning! Maar tot nu toe noemt u slechts het doel: een vermindering van 25 procent. U noemt niet de instrumenten om dat doel te bereiken. Beter wetgeven betekent vooral de grenzen van de subsidiariteit nauwgezet en met respect voor de bevoegdheden van de lidstaten in de gaten houden, in plaats van haar leep op te rekken.
De Europese Commissie heeft de sleutel tot het herwinnen van het vertrouwen bij de burger in eigen hand. Wat daarvoor nodig is, is een nieuwe subsidiariteitscultuur. Bij elk wetsontwerp zou ervoor gewaakt moeten worden de zaken tot in het kleinste detail te willen regelen, en zorgvuldig afgewogen moeten worden waar de wetgevende bevoegdheid van de lidstaten begint.
Het is aan u, mevrouw de commissaris, om een signaal te geven! Minder centrale wetgeving betekent meer voor Europa.
Hannes Swoboda
Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de vice-voorzitter, onze fractie is van mening dat de Commissie een aantal goede daden verricht heeft. Toch hopen we dat de Commissie zich in de haar resterende ambtstermijn samen met het Europees Parlement nog sterker als drijvende kracht voor de ontwikkeling van de Europese Unie zal opwerpen. Wij zullen u dan van ganser harte steunen, als de Raad twijfelt en treuzelt en Europa niet echt vooruit wil helpen.
Ik zou met een positief voorbeeld willen beginnen, met het energiebeleid en daarmee samenhangend natuurlijk ook het klimaatbeleid, een thema dat u na aan het hart ligt. Het was volkomen terecht om bij de eis van bindende doelstellingen te blijven, zeker voor de hernieuwbare vormen van energie. Het was evenzeer terecht om ten aanzien van het concurrentievermogen naar een pragmatische oplossing te zoeken. Wat de nucleaire technologie betreft, was het volkomen juist om verschillende benaderingen te accepteren. Alleen zou ik op dit punt van de Commissie graag iets zien wat al deze verschillende benaderingen misschien zou kunnen verenigen, namelijk een hoge veiligheidsnorm en een informatieplicht dienaangaande voor de kerncentrales en de landen die de nucleaire technologie inzetten. Op dit punt zou de Commissie met voorstellen moeten komen.
Ook ten aanzien van het buitenlandse energiebeleid is het zaak nog een stap voorwaarts te zetten en enerzijds de wil kenbaar te maken om te diversifiëren en anderzijds diversificatie te ondersteunen. Het is ook van het grootste belang om coördinatoren bij de Commissie aan te wijzen die erop toe gaan zien dat we verschillende contacten voor energieleveringen leggen. Als de Poolse regering het nodig acht om met Oekraïne en een aantal landen uit de zuidelijke Kaukasus een gemeenschappelijk energiebeleid te ontwikkelen, hoop ik dat de Commissie daar omwille van een Europa-breed energiebeleid bij is.
Een tweede opmerking over buitenlands energiebeleid: ik weet dat de Commissie het een en ander voorbereidt op het vlak van samenwerking met het mediterrane en Zwarte Zeegebied. Ook daar is het zaak dat de Commissie zich niet door de Raad laat belemmeren in haar voorstellen - voor energiepolitieke samenwerking, voor het migratiebeleid en vooral ook voor het visabeleid. Ik vond het zeer teleurstellend dat de Commissie geen kreet van verontwaardiging slaakte toen de lidstaten het visabeleid ten aanzien van onze buren aanvankelijk zelfs aanscherpten door hogere leges te vragen. Ik hoop dat de Commissie succes heeft bij de onderhandelingen over een redelijk visabeleid met al onze buurlanden, in het bijzonder natuurlijk met die op de Balkan.
Tot slot wil ik het hebben over wat ons na aan het hart ligt: de sociale competentie. De heer Nassauer heeft geen ongelijk met de verklaringen die hij geeft voor de scepsis van veel mensen in Europa tegenover de Europese Unie, de Commissie, maar ook tegenover het Europees Parlement. Alleen heeft die scepsis er ook mee te maken dat de sociale dimensie in het werk van de Commissie onderbelicht is. U geeft dat zelf ook toe. In de laatste documenten die u gepubliceerd hebt - of het nu om de interne markt voor de burgers gaat, of over de vaststelling van de sociale werkelijkheid in Europa - schrijft u heel duidelijk hoe het tot deze scepsis en deze afzijdigheid gekomen is en dat een interne markt alleen zin heeft, als die ook in zijn ecologische en sociale dimensie gezien wordt en als deze elementen zwaarder aangezet worden. Maar als ik dan naar uw concrete voorstellen kijk, vind ik daar te weinig van deze sociale component in. Als ik twee onlangs in Europa uitgekomen onderzoeken bekijk - de een over de beloning van vrouwen op de arbeidsmarkt, de ander over armoede -, zie ik daarin een brevet van onvermogen voor ons, omdat er nieuwe armoede in Europa is en de verschillen in beloning tussen mannen en vrouwen nog altijd zo groot zijn.
Onze sociale taak zit er dus nog niet op en als we dan voor de interne markt zijn, betekent dat ook dat de sociale component aandacht moet krijgen. En als we zowel ter linker- als ter rechterzijde verkiezingsuitslagen krijgen die eigenlijk voortkomen uit sociale misstanden en het gevoel dat er geen aandacht voor het sociale element is, maar die wel min of meer leiden tot een terugkeer naar een kortzichtig, nationaal economisch beleid en die het geloof aanwakkeren dat men zo de globalisering het hoofd kan bieden, dan heeft dat er ook mee te maken dat wij de burgers onvoldoende duidelijk gemaakt hebben dat we ja zeggen tegen de interne markt, maar ook ja tegen een sociaal Europa. Dat is voor ons cruciaal en we hopen dan ook dat de Commissie nog meer zal doen op dit punt.
Silvana Koch-Mehrin
Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de commissaris, tijdens de discussie over uw stuk waren we in de fractie van mening dat de Commissie haar koers gevonden heeft, deze koers heel zelfverzekerd verdedigt, zich bij de politieke werkterreinen houdt die zij bij haar aantreden afgebakend heeft en haar standpunten op een manier naar voren brengt die de indruk wekt dat men met volle overtuiging aan de slag is. Dat blijkt al uit de eerste zin van het werkprogramma, waar u stelt dat het voornemen van de Commissie om op bepaalde beleidsterreinen actief te worden zich in brede steun mag verheugen. Dat horen wij graag! We zijn ingenomen met dit elan en met het feit dat de Commissie een duidelijke koers gevonden heeft. Dat doet echter aan onze wens niet af dat er meer leiderschap getoond wordt. Om bij de beeldspraak van de koers te blijven: we zouden graag zien dat u meer bij de wind zeilt en daarbij meer snelheid ontwikkelt.
Goed, dat was enige lof vooraf, maar in de kern van de zaak is het onze mening dat dit weliswaar een goed programma is, maar niet goed genoeg voor de situatie waarin Europa zich momenteel bevindt. Het ontbreekt vooral aan een duidelijk woord over de toekomst van Europa. Aan deze toekomst wijdt u in een werkdocument van 24 bladzijden welgeteld drie regels en u laat de vraag onbeantwoord waar we heen willen, hoe ons gezamenlijk "voorwaarts gaan" eruit zou moeten zien - in deze strategie voor een werkprogramma wordt niet eens een poging gedaan daar een antwoord op te formuleren.
Toch is gezamenlijk werken aan Europa veel minder vanzelfsprekend dan in uw stuk gesuggereerd wordt. Zoals de heer Nassauer al heeft aangegeven, is ook de acceptatie onder burgers helaas niet zo groot als wij zouden wensen. Daarom is het belangrijk dat de Commissie nadruk op dit punt legt. Wij willen de Commissie als speerpunt van een beweging die welomschreven richtsnoeren eist voor de richting waarin Europa zich eigenlijk zou moeten ontwikkelen.
Uw strategie is het om resultaten te bereiken. Ook dat vinden wij goed. Resultaten zijn een uitstekend middel om vast te stellen op welke terreinen men nu werkelijk actief is. Alleen zitten we dan altijd met het probleem dat de nationale politici, meestal zij die regeren, met de successen aan de haal gaan, terwijl bij tegenslagen of onaangename nevenwerkingen Europa de schuld wordt toegeschoven. Het meest recente voorbeeld daarvan zijn de goede resultaten van de Raad. In ieder geval in Duitsland is het zo dat die op het conto van mevrouw Merkel geschreven worden en dat men totaal geen oog meer heeft voor het voorwerk dat de Commissie en het Europees Parlement gedaan hebben. Wat dat betreft, is een strategie die het van de resultaten moet hebben een ambivalente strategie.
Bovendien zijn er onder alle lovenswaardige initiatieven die u voorstelt enkele waarvan we ons afvragen wat u nu precies voor redenen heeft om tevreden te zijn. U heeft het bijvoorbeeld over een hernieuwde consensus over de uitbreiding. Die kunnen wij niet vaststellen. Bovendien wilt u een centrale database voor vingerafdrukken. Ook daarover bestaat geen consensus. Wij kijken vooral op van het voorstel, omdat Commissievoorzitter Barroso zich aan het begin van zijn ambtstermijn als kampioen van de burgerrechten gepresenteerd heeft. Een dergelijke database is het tegendeel van wat hij bij zijn aantreden in het vooruitzicht gesteld heeft.
Mijn collega's zullen nog nader op afzonderlijke beleidsterreinen ingaan. Ik zou nog een fundamenteel punt aan willen kaarten, dat wij ook in eerdere discussies herhaaldelijk ter sprake gebracht hebben. Vanuit het oogpunt van een grotere publieksvriendelijkheid en een eenvoudiger omgang met dit document zouden wij graag zien dat u precies vermeldt wat nu wetsvoorstellen zijn en wat niets met wetgeving te maken heeft, wat nieuwe initiatieven zijn en wat vervolgmaatregelen, zodat precies duidelijk wordt wat er het komende jaar aan concrete stappen te verwachten is.
Natuurlijk willen wij de burgers bij dit proces betrekken. De Commissie zet in op communicatie en dat vinden wij juist. Hoe interactiever die kan worden, hoe beter. Als u erin zou slagen uw resultaatgerichte politiek zichtbaarder te maken door strategiedebatten als het huidige niet alleen in het Europees maar ook in de nationale Parlementen op de agenda te krijgen, dan zou daarmee veel meer helderheid geboden worden over de vraag waar bepaalde beleidsmaatregelen in het gemeenschappelijke Europa nu eigenlijk vandaan komen.
Rebecca Harms
Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de commissaris, ook ik zou mij willen buigen over de vraag hoe Europa nu eigenlijk de weg terug wil vinden naar zijn burgers en ik zal daarbij het thema van het klimaat- en energiebeleid als voorbeeld gebruiken. Ik denk dat er zelden zoveel aandacht geweest is voor de specifieke rol en taak van Europa als in de afgelopen week, toen alles zich toespitste op de grote thema's klimaatbescherming en energiebesparing, kortom, op het grootste ecologische thema.
Voorlopig ben ik zeer ingenomen met de uitkomsten van de top, want ook al moet een groot deel van de kleine lettertjes nog uitonderhandeld worden, de top heeft toch gebracht wat de burgers na de bewustmaking door Al Gore of het achtergrondartikel in de 'Stern' ervan verwachtten.
Het succes van de top is daarin gelegen dat we de burgers de indruk geven een paradigmawisseling op gang te brengen, dat we hernieuwbare energie uit haar niche halen en dat we voortaan ook op een heel andere manier naar energie-efficiëntie toewerken dan tot nu toe. Nu staat of valt alles ermee of we ook voldoen aan verwachtingen die we in Europa gewekt hebben. Mevrouw de commissaris, staat u mij toe te zeggen dat ik daar nog niet zo zeker van ben, want nauwelijks heeft mevrouw Merkel dit besluit van de top bekendgemaakt en de gevolgen ervan uitgelegd, of daar begon het gedoe in de lidstaten en deels ook in de Commissie al weer en werden er weer fundamentele vraagtekens bij het besluit gezet. Zo heeft de heer Verheugen zich als altijd gekeerd tegen het vooruitstrevende trio van de commissarissen Piebalgs, Dimas en Kroes. Ik ben er ook niet zo zeker van of commissaris Barrot in staat zal blijken de besluiten van de top goed uit te werken en ik wantrouw - dat zeg ik hier uitdrukkelijk - ook Commissievoorzitter Barroso en de revolutie in het energiebeleid die hij aangekondigd heeft.
Mevrouw de commissaris, het is eigenlijk aan u om er nu voor te ijveren dat bijvoorbeeld de discussie over de Europese grondwet een beter lot beschoren is en dat we ervoor zorgen dat de hooggespannen verwachtingen die wij als Europese politici de afgelopen maanden gewekt hebben, niet toch weer beschaamd worden. De onderhandelingen over de kleine lettertjes van de Verklaring van Berlijn zijn nog niet begonnen of ik zie al een paar machtige heren op het Europees toneel, waaronder Verheugen en Barroso, die ondanks het wegvallen van Chirac in Frankrijk een soort Old Boys Network opbouwen dat het toekomstpotentieel van de in Berlijn genomen besluiten in de weg staat.
Sylvia-Yvonne Kaufmann
Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de vice-voorzitter, eerlijk gezegd vind ik de mededeling van de Commissie over de beleidsstrategie voor 2008 niet erg overtuigend. Waarom? Enerzijds lijkt het document op een warenhuiscatalogus en worden prioriteiten niet voldoende duidelijk. Anderzijds worden er zeer veel punten als zogenaamde kernactiviteiten aangemerkt, die echter verre van concreet zijn en weinig zeggen.
Laat ik een paar voorbeelden noemen: een initiatief voor de verenigbaarheid van gezin en beroepsleven, wetsvoorstellen ter versterking van de consumentenbescherming, nadere initiatieven ter uitvoering van het maritieme beleid van de EU. En zo rijgen de initiatieven zich aaneen, maar wat er nou concreet ten behoeve van de consumentenbescherming versterkt moet worden, met wat voor voorstellen u nu precies wilt komen, dat staat er niet in. Kortom: het fijne ervan kom je telkens niet te weten.
Ten aanzien van de sociale situatie in Europa stelt u een - zoals het hier heet - inventarisatie van de sociale werkelijkheid in het vooruitzicht. Tegelijk kondigt u visionaire initiatieven aan die participatie en solidariteit moeten gaan bevorderen. Ik moet zeggen dat ik toch tamelijk verbluft was toen ik dat hier las. Bent u werkelijk van mening dat u op deze manier de burgers kunt overtuigen van de Europese Unie en dan met name van de mogelijkheden van Europa om de toekomstangsten van de mensen weg te nemen, als u in dit stuk met zoveel woorden toegeeft de sociale werkelijkheid in de Europese Unie helemaal niet te kennen?
Mijn collega's Swoboda en Nassauer hebben dit punt ook al aangesneden. Ik denk dat u er zo niet in slaagt de burgers terug te winnen.
Nog een opmerking over het thema ontbureaucratisering en betere regelgeving, die als hoofdbestanddeel van het dagelijks werk van de Europese Commissie aangemerkt worden. Betere regelgeving begint niet alleen met een veel nauwkeurigere strategische planning - zij staat of valt met effectbeoordelingen en het zal inderdaad een interessante discussie worden als we de externe evaluatie van het effectbeoordelingssysteem bespreken. Toch zou ik willen benadrukken dat betere regelgeving niet noodzakelijkerwijs deregulering betekent of uit mag lopen op minimale regulering.
Afrondend zou ik u, mevrouw de commissaris, nog de vraag willen stellen hoe het staat met de aangekondigde intrekking van wetsvoorstellen. In mijn verslag verlangde het Parlement dat de Commissie in haar jaarlijkse wetgevings- en werkprogramma's precies aangeeft welke wetsvoorstellen de Commissie denkt in te trekken. Zou u kort uiteen kunnen zetten hoe dat tot eind 2008 in zijn werk gaat?
John Whittaker
Mijnheer de Voorzitter, het initiatief inzake klimaatverandering is helemaal boven aan de agenda geplaatst. Ondanks ernstige twijfels over de mate waarin CO2 voor de opwarming van de aarde zorgt, is de EU vastbesloten de wereld voor te gaan in de beperking van de uitstoot. Met uitzondering van kernenergie zijn andere energiebronnen dan fossiele brandstoffen nog lang niet op grote schaal toepasbaar. Dat geldt in het bijzonder voor hernieuwbare energiebronnen. We hebben nu de bindende doelstelling dat 20 procent van alle energie uit hernieuwbare bronnen afkomstig moet zijn, zonder dat goed onderzocht is hoe dit ambitieuze streven kan worden verwezenlijkt of welke kosten daaraan verbonden zijn.
Laat mij u een elementair economisch beginsel voorhouden: als je de kosten van een hulpbron verhoogt, maak je goederen duurder en verminder je het concurrentievermogen. Ons is verteld dat dit initiatief de innovatie in de technologie voor hernieuwbare energie zal stimuleren en de export zal verbeteren. Dat is echter niet het geval: we zullen er allemaal armer van worden.
Volgens mij is deze plotselinge obsessie met koolstofemissies een afleidingsmanoeuvre, een poging om ons al die andere projecten met teleurstellende resultaten te doen vergeten, zoals de Lissabon-strategie, het immigratie- en asielbeleid, de hervorming van het gemeenschappelijk landbouwbeleid, de euro, enzovoorts.
Frank Vanhecke
namens de ITS-Fractie. - Voorzitter, de wijze waarop de Eurocratie als een soort verlicht despotisme - altijd voor het goed van het volk natuurlijk - haar eigen wil opdringt aan de Europese volkeren, blijft me eigenlijk dag na dag steeds opnieuw verbazen. Het is nog maar een paar weken geleden dat Commissievoorzitter Barroso - en alles welbeschouwd is een Commissievoorzitter een weliswaar hoge ambtenaar, maar toch maar een zuiver politiek benoemde ambtenaar - de Nederlanders in hun eigen land nog zei dat het nu welletjes geweest was en dat ze nu maar eens die Europese grondwet moeten gaan accepteren. Een Europese grondwet die trouwens stukje bij beetje wordt uitgevoerd ondanks de afwijzing en democratische volksraadpleging in twee lidstaten en ondanks het feit dat een flink aantal andere lidstaten niet eens een volksraadpleging over dat thema aandurven.
Net zoals trouwens de toetredingsonderhandelingen met Turkije absoluut geen democratische basis hebben en eveneens werden beslist door zeer ver van de burgers afstaande Europese instellingen, buitensporig geprivilegieerde ambtenaren en regeringsleiders die zeer bewust weigeren om zelfs over zo'n ingrijpend dossier de mening van de burgers te vragen.
Vandaag is het weer prijs. De Commissie kondigt in haar beleidsstrategie 2008 maatregelen aan die een nieuwe immigratiegolf naar Europa teweeg moeten brengen, terwijl de Europese burgers het omgekeerde vragen. Ze vragen van ons eindelijk afdoende maatregelen om de immigratie uit de niet-Europese landen te beperken of liefst helemaal stop te zetten door een afdoende bescherming van onze grenzen en door het afbouwen van de semilegale immigratiekanalen, zoals de veel te verregaande gezinshereniging.
In het voorstel van de Commissie doet men vandaag alsof het om een tijdelijk fenomeen zou gaan waarbij de niet-Europese tijdelijke arbeiders op relatief korte termijn terug naar de herkomstlanden zouden vertrekken. Dat is bedrog. De realiteit leert ons dat deze tijdelijke werknemers niet teruggaan, dat op korte termijn ook hun familieleden overkomen en dat deze mensen nadien met geen enkele maatregel meer verwijderd kunnen worden. Waarbij de hele Gemeenschap weer blijft zitten met de gevolgen van deze kortzichtigheid, de botsing der culturen, gettovorming, criminaliteit door ontworteling en uiteindelijk de ontwrichting van een hele gemeenschap.
Ik herhaal dus dat een nieuwe immigratiegolf absoluut nefast is. Dat wij integendeel werk moeten maken, ten eerste van de bescherming van onze Europese grenzen, ten tweede van een Europees terugkeerbeleid voor illegalen en voor vreemdelingen die zich aan criminele activiteiten bezondigen en ten derde van een doorgedreven assimilatie van de niet-Europese vreemdelingen die zich wettig op ons grondgebied bevinden.
In de Europese hoofdstad Brussel is 40 procent van de bewoners van niet-Europese herkomst, ook van de derde generatie, op dit ogenblik werkloos. Kom mij dus niet wijsmaken dat wij nog meer werkloosheid moeten importeren. En tot slot de essentie. Het Europees project stoot op heel veel wantrouwen bij de Europese burgers. Europa zal pas opnieuw enthousiasme opwekken wanneer het echt democratisch wordt en luistert naar de wensen en de noden van zijn volkeren en zijn burgers.
Alessandro Battilocchio
(IT) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, dit voorstel heeft vele interessante aspecten, maar gezien de beschikbare tijd zal ik me op drie punten concentreren.
Allereerst: energie. De Europese Raad heeft op dit gebied een belangrijke bijdrage geleverd en ik hoop dat de Commissie erin slaagt om deze richtlijnen in praktische en doeltreffende voorstellen om te zetten. Deze verplichting gaat ons allemaal aan en ik maak van de gelegenheid gebruik om te benadrukken dat we als Europese Unie, die een grote inzet van alle lidstaten verlangt om de doelstellingen te bereiken, een goed voorbeeld moet geven: met één enkele handeling - de rationalisering van de Straatsburgzetel - zou er niet alleen aanzienlijk bespaard kunnen worden op energie, papier, verwarming, verlichting en de maandelijkse verhuizing van duizenden personen per auto, trein of vliegtuig, maar zou hiermee ook een sterk politiek signaal afgegeven worden dat zonder twijfel een positief effect op onze burgers heeft.
Ten tweede: Lissabon. De programma's voor een leven lang leren die dit jaar zijn opgezet, zijn ongetwijfeld waardevolle instrumenten, maar we moeten de regels nog meer verscherpen om het gat tussen opleiding en toetreding tot de arbeidsmarkt te verkleinen, voornamelijk voor jongeren en onderzoekers die anders noodgedwongen buiten onze grenzen aan de slag moeten. Verder is het van belang om mobiliteit onder jongeren te stimuleren, ook met het oog op informeel leren, om het gezinsbeleid te bevorderen teneinde de demografische problematiek het hoofd te kunnen bieden, en om voor het midden- en kleinbedrijf de toegang tot kredieten, ook aan de hand van microkredietprogramma's, en tot EU-financiering te verbeteren, in het bijzonder met betrekking tot onderzoek en innovatie.
Ten derde: meertaligheid. Ik hoop dat de Commissie de toezeggingen uit de mededeling van november 2005 nakomt waarin staat, en ik citeer: "het bevorderen van meertaligheid binnen de Europese maatschappij, de economie en binnen de Commissie zelf". Het is onacceptabel dat documenten die voor alle EU-burgers zijn bestemd, zoals websites en met name voorlichtingsdocumenten die betrekking hebben op Europese programma's, met uitzondering van aankondigingen, slechts in twee of drie talen beschikbaar zijn. Hiermee wordt de toegang tot de financiering door de Europese Unie voor veel kleine gemeenschappen daadwerkelijk bemoeilijkt. Een goed voorbeeld hiervan is dat de documenten die toegang geven tot het Lingua-programma ter bevordering van meertaligheid, beschikbaar zijn in het Engels, Frans en Duits.
Salvador Garriga Polledo
(ES) Mijnheer de Voorzitter, commissaris, u heeft prachtige woorden gesproken, vol enthousiasme en goede bedoelingen, maar zoals gebruikelijk moeten we nu weer met beide benen op de grond komen, met name als het gaat over begrotingszaken.
Commissaris, het laatste document dat het Parlement had over begrotingsprioriteiten is in december van het vorig jaar aan ons voorgelegd, in de vorm van de resoluties bij de thans lopende begroting, de begroting van het jaar 2007.
Onze vraag zou zijn of u van mening bent dat die resoluties, die wij in dit Huis met overweldigende meerderheid hebben aangenomen, en die u enthousiast heeft overgenomen, zijn opgenomen in het document van de jaarlijkse beleidsstrategie.
Zoals wij het zien, zijn ze niet opgenomen, en dat is een probleem, commissaris, want we zitten steeds maar in dezelfde situatie: het Parlement stelt een reeks richtsnoeren op die als leidraad zouden moeten dienen voor de volgende begrotingsprocedure, u neemt dit document over de jaarlijkse beleidsstrategie in uw beleidsprioriteiten op, en voegt er een begrotingscomponent aan toe, maar daarbij houdt u geen of in elk geval onvoldoende rekening met alles wat het Parlement u gevraagd heeft het jaar daarvoor.
En zo gaat het ieder jaar weer. We karren maar door zonder de juiste koppeling te vinden tussen de begrotingsprocedures en het wetgevingsprogramma van de Europese Commissie, en daarom zijn onze instellingen vaak met dezelfde zaken bezig zonder dat het ons lukt om onze systemen op elkaar af te stemmen.
U speelt een spelletje met de kalender. U stelt een aantal begrotingsprioriteiten vast maar, zoals de rapporteur voor de begroting van dit jaar, de heer Virrankoski, gezegd heeft, het Parlement heeft tot nog toe geen enkele aanwijzing gehad over wat de politieke prioriteiten van de Europese Commissie voor het lopend jaar zullen zijn, en dat betekent dat we bij de opstelling van de begroting weer voor het feit zullen komen te staan dat de begrotingsprioriteiten van dit Parlement niet overeenkomen met de begrotingsprioriteiten van de Commissie.
Dat zien we bijvoorbeeld in het kader van de financiële gevolgen. U zegt die beleidsprioriteiten te willen financieren door middel van bepaalde posten die toenemen en andere posten die afnemen; u vraagt om 890 nieuwe arbeidsplaatsen in de Commissie, ofschoon u hoopt de meeste daarvan te krijgen door middel van interne aanpassingen; verder hoopt u aanpassingen door te voeren in de uitvoerende agentschappen. Commissaris, net als andere jaren vinden wij dit verwarrend, en wij hopen dat we in de loop van de begrotingsprocedure van dit jaar tot overeenstemming kunnen komen, zodat budgettaire spanningen tussen het Parlement en de Raad of het Parlement en de Commissie kunnen worden vermeden.
Jan Andersson
- (SV) Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de commissaris, om te beginnen uit ik net als zoveel anderen mijn tevredenheid over het feit dat het klimaat- en energiebeleid nu hoog op de agenda van de Commissie staat. Ook ik vond het resultaat van de topconferentie bevredigend. Ook vind ik de concentratie op groei en werkgelegenheid positief. Ik herinner u nog eens aan de grote herziening van de economische richtsnoeren en de werkgelegenheidsrichtlijnen die volgend jaar komt. Die is van belang, en van de kant van het Parlement hebben wij bij diverse gelegenheden benadrukt hoe belangrijk het is dat het Parlement in dit verband fatsoenlijk wordt geraadpleegd en fatsoenlijk de tijd krijgt om met zijn voorstellen te komen.
Nu ga ik over op het thema waar onder anderen de heer Swoboda het over had. Ik geloof dat het Jacques Delors was die een keer zei dat niemand van de interne markt houdt. Daarom moet die markt worden aangevuld en in evenwicht worden gebracht door een fatsoenlijke sociale dimensie. De Commissie heeft de mond vol van de sociale dimensie, maar brengt bijzonder weinig tot stand. Er zijn maar weinig voorstellen op sociaal gebied.
Laat mij niettemin wijzen op het positieve aspect, namelijk dat de Commissie ook de kwestie van discriminatie buiten de arbeidsmarkt aankaart, bijvoorbeeld van gehandicapten en andere groepen. Het is positief dat het punt van de sociale diensten aan de orde wordt gesteld en dat wordt geprobeerd het speciale karakter daarvan te verduidelijken. We hebben daar gisteren over gediscussieerd naar aanleiding van een verslag, en persoonlijk hoop ik dat de verduidelijking de vorm krijgt van een sectorrichtlijn. Overigens wordt de sociale situatie in kaart gebracht, evenals de manier waarop het arbeidsrecht functioneert; er wordt van alles in kaart gebracht, maar er zijn weinig concrete voorstellen. Staat u mij toe te wijzen op twee voorstellen waarvan ik vind dat er op die gebieden vrij concrete initiatieven genomen zouden kunnen worden.
In heel Europa is een herstructurering aan de gang. Oude banen verdwijnen en er komen nieuwe banen bij. Onze instrumenten voor voorlichting en overleg, bijvoorbeeld de Europese ondernemingsraad en de richtlijn betreffende voorlichting en raadpleging van werknemers, functioneren niet naar tevredenheid. Werknemers raken hun baan kwijt zonder dat ze fatsoenlijk zijn voorgelicht en zonder dat ze aan het bewuste proces mogen deelnemen. Het is hoog tijd dat de Commissie het initiatief neemt om de bestaande richtlijnen te herzien, zodat ze het beoogde effect hebben.
Het tweede punt betreft het arbeidsmilieu. Europa heeft in de loop der jaren enorme vorderingen gemaakt op het punt van het arbeidsmilieu, met thans circa vijftig richtlijnen. Op het werk gebeuren tegenwoordig veel minder dodelijke ongelukken en er ontstaat veel minder letsel. Tegelijkertijd ontstaan er nieuwe arbeidsmilieuproblemen vanwege de veranderde arbeidsmarkt. Het gaat om stress, burn-out, pesten op het werk en dergelijke - nieuwe arbeidsmilieuproblemen. Op dit punt schitteren de initiatieven van de Commissie door afwezigheid. Ik adviseer de Commissie om niet alleen te praten over de sociale dimensie, maar ook met maatregelen te komen, bijvoorbeeld op het gebied van voorlichting en overleg en op het gebied van het arbeidsmilieu.
(Applaus)
István Szent-Iványi
(HU) De Europese Unie koestert indrukwekkende ambities op het vlak van het buitenlands beleid. Helaas staan de financiële middelen die hiervoor beschikbaar zijn in geen verhouding tot deze ambities. En wat nog erger is: de verdeling van die beperkte middelen komt niet overeen met onze prioriteiten.
Wij verwachten van de begroting voor 2008 dat deze het uitbreidingsproces en de succesvolle voorbereiding van de kandidaat-landen en de potentiële kandidaat-landen doelmatiger zal ondersteunen dan in het verleden is gebeurd. De toetredingsonderhandelingen die al begonnen zijn, moeten worden voortgezet en mogen niet afhankelijk worden gemaakt van externe factoren. We beschouwen het als een welkome ontwikkeling dat het vinden van een oplossing voor Kosovo in dit document als prioriteit wordt aangemerkt. Het is tijd dat er beslissende stappen worden genomen om de oostelijke en zuidelijke dimensies van ons nabuurschapsbeleid in evenwicht te brengen. Vanuit dit oogpunt is het een goed teken dat de strategie tal van nieuwe initiatieven bevat ten aanzien van zuidelijke en oostelijke landen, evenals van landen in de Kaukasus. Wij erkennen dat dit een stap vooruit is.
Onzes inziens dient de bevordering van democratie en mensenrechten het leidende beginsel te zijn van het steunbeleid van de Europese Unie, een beginsel dat niet alleen met de mond moet worden beleden, maar dat ook structureel in de praktijk gebracht moet worden. Helaas is dit nog niet gebeurd.
In de tekst worden veel woorden gewijd aan het belang van het energiebeleid. Daar zijn wij het volkomen mee eens. We betreuren echter dat de essentiële, institutionele vereisten van de component van het energiebeleid die samenhangt met het buitenlands beleid, niet in het document voorkomen. Dat aspect moet absoluut onze aandacht krijgen, aangezien het een van de belangrijkste uitdagingen vormt van deze nieuwe tijd. We hebben niet veel geld, dus wat we hebben moeten we gebruiken op een doeltreffende en zichtbare wijze, waarbij onze prioriteiten centraal staan.
Ryszard Czarnecki
(PL) Mijnheer de Voorzitter, papier is een geduldig medium. Je kunt er alles aan toevertrouwen, maar de daad bij het woord voegen, is iets heel anders. Zo zou ik de verklaringen van de Commissie willen samenvatten. Vol hoogdravende retoriek, maar in feite niet meer dan virtual reality.
In de inleiding van het document over de jaarlijkse beleidsstrategie van de Unie voor 2008 wordt er zo bijvoorbeeld verwezen naar het initiatief om een Europees Instituut voor Technologie op te richten. Een paar bladzijden verder wordt er echter gezegd dat dit instituut er zeker niet voor 2009 komt. Ik heb met aandacht de tientallen prioritaire maatregelen van de Commissie voor volgend jaar doorgenomen. Laten we echter wel wezen, als alles tot prioriteit wordt verheven, dan is uiteindelijk niets meer een prioriteit.
In verband met het buitenlands beleid wordt er melding gemaakt van de vooruitgang die de Westelijke Balkan op weg naar het toekomstige lidmaatschap van de Unie heeft gemaakt. In werkelijkheid wordt de toetreding van de landen uit die regio echter gekoppeld aan de institutionele hervormingen in de Unie, hetgeen betekent dat deze landen als pion worden gebruikt in het schaakspel binnen de Unie. Dit is een voorbeeld te meer van de kloof die er gaapt tussen woorden en daden. Ik sluit me aan bij de vorige spreker, die zei dat de kwestie van de Zuid-Kaukasische landen en hun vorderingen op weg naar een eventueel toekomstig lidmaatschap van de Europese Unie in dit document wat beter uit de verf zouden moeten komen.
Ingeborg Gräßle
(DE) Mijnheer de Voorzitter, geachte collega's , mevrouw de commissaris, in het Europa van de 27 zijn er maar weinig politieke organisaties die beweren zo transparant en planmatig te werk te gaan als de EU zelf. Als je dan een blik werpt op deze werkprogramma's, ook dat voor 2008, blijf je met een kater zitten. Ook voor 2008 staat er weer de rituele aankondiging van betere regelgeving te lezen, maar programma's moeten het hebben van de uitvoering, niet van de aankondiging.
Wat de begrotingsdiscipline betreft, wordt ook 2008 een teleurstellend jaar. Wij missen managementsmaatregelen en een voorstelling van hoe de Commissie denkt de in 2005 door commissaris Kallas gedane belofte gestand te kunnen doen om uiterlijk in 2009 een volmondige verklaring van betrouwbaarheid van de Europese Rekenkamer te krijgen voor de begroting van de EU. Ik hoef slechts te wijzen op het foutpercentage van 44 procent bij de structuurfondsen, dat nu weer in de begroting van 2005 vastgesteld werd. Het gaat wel om een belofte die door de voorzitter van de Commissie bekrachtigd is. Wij hadden dan ook verwacht dat de Commissie in elk geval op het terrein dat zij direct onder eigen beheer heeft, aan deze belofte zou denken en de nodige stappen zou ondernemen.
Het jaar 2008 is het laatste jaar dat de Commissie iets op gang kan brengen. Het is overigens ook het eerste jaar dat de ontvangers van EU-subsidies openbaar gemaakt moeten worden. Je zou toch denken dat een verwijzing naar deze mijlpaal in het Europese stimuleringsbeleid absoluut niet kan ontbreken. Of betekent het zwijgen dat een dergelijke openbaarmaking niet plaatsvindt? Tot nu toe ontbreekt in elk geval elk voorstel in die richting en wordt er met geen woord gerept over de vorm die de openbaarmakingsplicht van de lidstaten en de diverse EU-fondsen moet gaan aannemen. Bovendien ontbreekt het aan enige visie op wat er vervolgens met deze informatie moet gebeuren. Wij moeten, of beter gezegd de Commissie moet eens goed nadenken over de beoordeling van deze gegevens en de consequenties die er voor de afzonderlijke beleidsterreinen uit getrokken zouden moeten worden.
Per saldo is het werkprogramma voor 2008 voor ons een teleurstellend document, waarmee de Commissie ver achter blijft bij wat zij in het vooruitzicht heeft gesteld.
Catherine Guy-Quint
(FR) Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de commissaris, geachte collega's, ik wil de Commissie graag bedanken voor dit document, dat precies op tijd komt, namelijk aan het begin van onze begrotingsprocedure. Het document sluit aan op onze prioriteiten, zoals de strategie van Lissabon, de strijd tegen klimaatverandering en de gevolgen ervan, justitiële samenwerking, enzovoort, maar gaat voorbij aan het belang van de sociale dimensie en van sociale samenhang in de toekomst van de Unie.
Uw prioriteiten zijn noodzakelijk om de Unie in staat te stellen de uitdagingen van de globalisering aan te gaan. Toch plaats ik vraagtekens bij het feit dat noch de financiële vooruitzichten, noch de programma's zoals zij in de medebeslissingsprocedure zijn vastgesteld, ons veel speelruimte laten.
Om preciezer te zijn: als wij de marge voor concurrentievermogen, groei en werkgelegenheid ongewijzigd laten - dat wil zeggen op 70 miljoen euro -, als er nieuwe prioriteiten worden vastgesteld met betrekking tot Frontex en Eurojust, en als er drie nieuwe vervoersagentschappen worden opgericht, dan dreigen bepaalde beleidsterreinen in de verdrukking te komen. Ik denk daarbij aan het zevende kaderprogramma voor onderzoek en ontwikkeling, dat moeilijk op gang zou kunnen komen; ik denk aan het trans-Europese vervoersnetwerk, waarvoor financiering absoluut van cruciaal belang is; ik denk aan alle sociale beleidsvormen die nog onvoldoende ontwikkeld zijn; en ik denk aan het communautaire initiatiefprogramma (CIP), dat een essentieel instrument van de Lissabon-strategie is.
Wij moeten niet snijden in de vastleggingen voor deze beleidsterreinen die toch al zwaar onder druk staan. Hierbij staat niet alleen de Europese groei op het spel, maar ook onze doelstellingen op het gebied van concurrentievermogen, werkgelegenheid en solidariteit.
Wat het beleid inzake vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid betreft, is de marge van 32 miljoen euro zeer beperkt. Als er meer kredieten worden uitgetrokken voor beleid dat uit Frontex en Eurojust voortvloeit, zal dit onvermijdelijk ten koste gaan van middelen die aanvankelijk aan andere essentiële programma's waren toegekend, zoals de integratie van onderdanen van derde landen, een echt ambitieus beleid voor vluchtelingen en de bescherming van de grondrechten.
De Europese Commissie neemt stilzwijgend aan dat deze programma's nog niet op volle toeren draaien. Maar waarom zijn ze dan niet sneller ten uitvoer gelegd?
Wat de landbouwvraagstukken betreft, wil ik net als mijn collega's van de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling mijn ernstige twijfel uitspreken over het voorstel voor één gemeenschappelijke marktordening die alle landbouwsectoren beslaat. Dit zou ertoe kunnen leiden dat er onvoldoende rekening wordt gehouden met het specifieke karakter van bepaalde landbouwproducten.
Aangezien de uitkomsten van de check-up nog niet bekend zijn en evenmin in detail in de voorstellen van de Commissie zijn opgenomen, verzoek ik u hierover meer duidelijkheid te verschaffen. De recente verklaringen van de commissaris die verantwoordelijk is voor Landbouw zijn in tegenspraak met hetgeen u hebt geschreven.
Wat de acties van de Unie betreft, hechten wij eraan dat alle aangekondigde prioriteiten worden gehandhaafd. Wij kunnen niet aanvaarden dat onze prioriteiten op het gebied van gezondheidszorg, onderwijs en promotie moeten wijken voor energie.
Tot slot verbaast het mij dat er maar zo kort wordt stilgestaan bij de voor begin 2008 geplande herziening. Daarom wil ik mij rechtstreeks tot de Commissie wenden met de vraag of de herziening van de financiële vooruitzichten soms taboe is?
Ik heb al aangegeven dat ik benieuwd ben naar de geschatte extra kosten van het initiatief Beter wetgeven. Kunt u ons deze schattingen geven, waar wij al zo lang naar uitkijken?
Ten slotte hoop ik dat er dit jaar aandacht wordt besteed aan communicatie. Communicatie wordt weliswaar in deze tekst genoemd, maar op dit gebied zou de Commissie een nieuwe richting moeten inslaan met haar acties. Het democratische Europa maakt pas op de plaats, de burgers keren zich ervan af en onze teksten worden steeds ambitieuzer. Wij hebben onze dromen nog lang niet verwezenlijkt.
Andrew Duff
(EN) Mijnheer de Voorzitter, de Commissie Barroso heeft nu haar kruissnelheid bereikt en de meer assertieve strategie die hier voor ons ligt, moet in de nationale parlementen en partijen diepgaand worden bestudeerd en besproken. Het is een prachtig middel om een nationale discussie over de EU-dimensie te inspireren en te stimuleren en de commissarissen moeten op pad worden gestuurd om deze strategie aan te prijzen.
In de strategie wordt duidelijk terughoudendheid betracht als het gaat om het redden van de grondwet. De daarin beschreven werkzaamheden om het functioneren van de economische en monetaire unie te beoordelen en de sociale dimensie van de interne markt vorm te geven, moeten de Commissie evenwel voorbereiden op de IGC, die wij vol vertrouwen in de tweede helft van 2007 tegemoetzien. Ook de herziening van het financiële stelsel dient te worden aangewend om te helpen een oplossing voor de constitutionele crisis te vinden. Geld kan de IGC verder helpen en geen enkele hervorming aan de uitgavenkant van de financiën kan fatsoenlijk worden uitgevoerd zonder een systematische herziening van de gemeenschappelijke beleidsvormen.
Brian Crowley
(EN) Mijnheer de Voorzitter, allereerst spijt het mij dat ik hier niet eerder aanwezig kon zijn. Ik kreeg een lekke band en helaas wordt er in Straatsburg onvoldoende blabla gebezigd om de zaak draaiende te houden!
(GA) A Uachtaráin, a Leas-Uachtaráin, ní mór don Choimisiún Eorpach cur chuige straitéiseach a chleachtadh agus é i mbun polasaí polaitiúil a chruthú. Beidh aire ardaithe ar bharr an chláir oibre feasta. Glacann rialtaisí an Aontais Eorpaigh le moltaí an Choimisiúin ar an ábhar seo. Is faoin gCoimisiún é anois, áfach, moltaí reachtúla a chruthú, a chinnfidh go dtiocfaidh laghdú 20% ar sceitheadh C02 faoin mbliain 2020. Táim lánchinnte go dtabharfaidh Parlaimint na hEorpa tacaíocht iomlán don phlean polaitiúil seo.
(EN) Behalve de vraagstukken in verband met de klimaatverandering die ik zojuist heb genoemd, zijn er drie andere belangrijke gebieden waarmee de Commissie zich het komende jaar bezig dient te houden: ten eerste de uitvoering van de Lissabon-agenda en vooral de investeringen in onderzoek en ontwikkeling (3 procent van het BBP), waarbij nagegaan moet worden op welke gebieden innovatie kan plaatsvinden en waarbij een impuls wordt gegeven aan de nieuwe technologieën, die in de toekomst de grootste bron van werkgelegenheid in Europa gaan vormen.
Ten tweede moeten we weer aansluiting vinden bij onze jongeren binnen Europa. Maar al te lang hebben we gesproken over het geweldige en rijke potentieel van onze jonge mensen in Europa. Uitgezonderd het Erasmus-programma en een of twee andere kleinere onderwijsprogramma's lijkt de oorspronkelijke idee van "Jeugd voor Europa"actieplannen te zijn vergeten en aan de kant gezet. Zoals ik heb gezegd, is er een enorm potentieel, niet slechts in economische zin maar ook in termen van ontwikkeling, dat ervoor kan zorgen dat we de toekomstige generaties een wondermooi Europa kunnen bieden.
Ten derde is het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid een fundamentele component waarmee Europa wereldwijd kan scoren, en toch lijken er moeilijkheden te zijn met betrekking tot de begroting en de planning voor de toekomst.
Mevrouw de commissaris, ik weet dat u momenteel veel aan uw hoofd hebt en dat er andere problemen op het interinstitutionele vlak zijn, maar als wij niet namens onze burgers handelen en ten behoeve van hen resultaten boeken, zal alle bureaucratie ons niet helpen.
Mijn laatste punt is dat we de administratieve rompslomp moeten verminderen en ondernemen gemakkelijker moeten maken. Betere regelgeving en minder regelgeving kunnen een stap in de goede richting zijn om enkele van deze doelen te bereiken.
Malcolm Harbour
(EN) Mijnheer de Voorzitter, commissaris, volgens mij heb ik aan alle recente debatten over de beleidsstrategie deelgenomen en ik had redenen om daar kritiek op te leveren.
Vanmorgen ben ik verheugd over het feit dat u ons vroegtijdig inlicht over de ontwikkeling van de beleidsstrategie. Ik ben het met u eens dat dit belangrijk is met het oog op de intensivering van onze politieke dialoog. Volgens mij hebt u gezegd dat u uitzag naar een openhartige en productieve dialoog en ik hoop dat u mijn opmerkingen tegen die achtergrond zult verstaan.
Commissaris, een van mijn belangrijkste aandachtspunten met betrekking tot dit document is dat ik graag wil dat de focus van uw werkzaamheden en de middelen die u daarvoor aanwendt, er ook op gericht zijn de bestaande wetgeving te consolideren en uit te voeren. Bij de vorige documenten op dit gebied had ik dezelfde wens en ik hoop dat u er iets mee gaat doen nu ik dit punt hier aan de orde stel. Het gaat bij beleidsstrategie niet slechts om nieuwe initiatieven. We willen dat u zo volwassen wilt zijn om ons te vertellen wat u doet om de bestaande regels en voorschriften uit te voeren. Wat betreft het gebied dat mijn bijzondere belangstelling heeft, de interne markt, geeft u terecht aan dat vooral burgers en kleine en middelgrote ondernemingen van die markt moeten profiteren. Mijns inziens is verreweg het belangrijkste dat u in 2008 kunt doen, ervoor te zorgen dat de richtlijn betreffende diensten op de interne markt in alle lidstaten naar behoren wordt uitgevoerd. Dat is belangrijker dan enig ander initiatief dat u wellicht wilt ontplooien. Ik wil dat dit zwart op wit in uw strategie staat wanneer het voorstel wordt gepresenteerd.
Nog twee andere dingen: het verbaast mij dat er geen enkel beleidsinitiatief wordt genoemd op het gebied van de kennismaatschappij en de informatietechnologie, ondanks het feit dat momenteel een uitgebreid en belangrijk werkprogramma gaande is. Misschien moet u daar eens naar kijken. Volgens mij zijn de initiatieven op dit terrein nog niet opgedroogd.
Ten slotte wil ik iets zeggen over het vraagstuk van betere regelgeving, waaraan ook enkele van mijn collega's gerefereerd hebben. Het heeft geen enkele zin dat de Commissie doorgaat met deze uitstekende initiatieven, als niemand daarvan afweet. Waarom is dit geen communicatieprioriteit? Onze burgers behoren te weten wat er gebeurt en daarbij betrokken te worden, anders kunnen we het effect van deze initiatieven niet meten. Ik wil u dan ook vragen hiervan een communicatieprioriteit te maken.
Margrietus van den Berg
Collega's Swoboda, Andersson en Guy-Quint hebben een pleidooi gehouden voor meer initiatieven op het punt van een sociaal Europa. Dat missen zij in deze voorstellen. Ik zou op diezelfde lijn willen doorgaan, Europa moet niet alleen sociaal naar binnen toe zijn, maar ook sociaal naar buiten toe. Europa als wereldpartner. Dan valt op hoezeer in een aantal van de thema's die in het werkprogramma van 2008 aan bod komen, het element ontwikkeling en de samenhang met ontwikkelingssamenwerking ontbreken.
Ik noem de terreinen landbouw, herziening van de Europese kaderwetgeving voor farmaceutische bedrijven en het maritiem beleid. We hebben als algemeen doel in de Europese consensus inzake ontwikkeling, ook voor dit jaar, het terugdringen van de armoede in Afrika en het verwezenlijken van de millenniumontwikkelingsdoelstellingen vastgelegd. Feitelijk gaat het met de millenniumontwikkelingsdoelstellingen voor Afrika de verkeerde kant op.
Wat doet nu de Commissie? In het tiende EOF, dat op dit moment geprogrammeerd wordt en dat de helft van al het ontwikkelingsgeld betreft, staat maar voor 2 procent geboekt aan geld voor onderwijs en 2,5 procent voor gezondheidszorg. Dat steekt natuurlijk incoherent af tegen de pretentie van dit werkprogramma.
Een tweede voorbeeld. Vandaag overleggen commissaris Mandelson en anderen met de ministers uit de ontwikkelingslanden en de ministers voor Ontwikkelingssamenwerking van de Unie over economische partnerschapsovereenkomsten. Het is een zeer omvangrijk dossier. Feitelijk zeggen nu onze collega's in de ontwikkelingslanden: wij hebben het gevoel dat jullie onze markten openbreken in plaats van dat jullie onze ontwikkeling als centraal uitgangspunt nemen. Opnieuw incoherent.
Landbouwbeleid. Ik geef een voorbeeld uit de visserij. Voor de Seychellen zijn vis en vooral zwaardvis essentiële producten om op onze markten te brengen. Vervolgens leggen wij een niet-tarifaire handelsbelemmering op in de vorm van de eis van een heel laag cadmiumgehalte. Voor onze kippen en varkens staan wij een veel hoger cadmiumgehalte toe, terwijl we met een laag cadmiumgehalte de zwaardvis uit de Seychellen tegenhouden. Die incoherentie op tal van beleidsterreinen in dit programma 2008 moet worden aangepakt.
Sophia in 't Veld
(EN) Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de commissaris, voorzitter Barroso heeft het altijd over een Europa van resultaten. Ik vind dat een mooie uitdrukking, maar helaas moet ik concluderen dat de Europese Commissie haar beloften als het gaat om de grondrechten niet nakomt.
Ik wil u er nogmaals aan herinneren dat de heer Barroso in 2004 pas het groene licht voor zijn Commissie kreeg nadat hij plechtig had beloofd dat deze Commissie de kampioen van de grondrechten zou worden. Jammer genoeg komt dat niet in dit document tot uitdrukking en evenmin in de daden van de Commissie in de laatste tweeënhalf jaar. Op dit gebied is de Commissie timide en terughoudend. U moet de grondrechten niet alleen verdedigen, maar ook bevorderen.
In dit document vallen me twee dingen op. Ten eerste ontbreekt het evenwicht tussen uw voorstellen om het terrorisme te bestrijden en uw voorstellen om de privacy en burgerlijke vrijheden te beschermen. Hier is duidelijk sprake van onbalans. Gegevensbescherming in politiële en justitiële samenwerking in strafzaken (derde pijler) is dringend nodig en ik zou graag zien dat de Commissie zich daar sterker voor maakt. Zelfs al is er geen consensus binnen de Raad, dan moet de Commissie politiek leiderschap tonen. Wacht niet op de Raad! Laat de Raad maar uitleggen waarom hij geen overeenstemming kan bereiken over gegevensbescherming in de derde pijler. U dient heel duidelijk te maken waar u staat.
Dat geldt ook voor de "horizontale richtlijn" waar dit Parlement herhaaldelijk om heeft gevraagd en waarmee discriminatie op alle gronden, overal en niet alleen op de werkplek wordt uitgebannen. Daarom verwelkomen we het initiatief om discriminatie buiten de arbeidsmarkt tegen te gaan. Alleen hebben we hier volgens mij in werkelijkheid slechts te maken met een raadpleging.
Commissaris, toon meer moed! Toon meer oprechte en persoonlijke inzet om antidiscriminatiewetgeving aangenomen te krijgen. Toon meer leiderschap en wacht niet op de Raad.
Ik heb ook een zeer praktisch voorstel, dat u niet eens in uw strategische programma hoeft op te nemen. In het kader van 2007, het jaar van de gelijke kansen, wil ik commissaris Barroso vragen een persoonlijke chatsessie met Europese burgers over discriminatie en grondrechten te houden. Ik wil de commissaris vragen dit verzoek, of voorstel, aan de heer Barroso door te geven. Als hij daartoe bereid is, laat hij zien dat hij de grondrechten persoonlijk is toegedaan.
Jan Tadeusz Masiel
(PL) Mijnheer de Voorzitter, commissaris, ik zou u willen bedanken voor uw uiteenzetting over de strategie voor het jaar 2008.
In verband met de prioriteiten die de commissaris heeft toegelicht, zou ik onze betrokkenheid ten aanzien van milieubescherming, en met name het tegengaan van klimaatveranderingen, de noodzaak van een gemeenschappelijk energiebeleid, de tenuitvoerlegging van de sociale agenda en de uitbreiding nogmaals willen beklemtonen.
Er wachten ons veel uitdagingen. Die moeten we gebruiken om tot een grotere saamhorigheid tussen de lidstaten te komen en het vertrouwen van de burger in de Unie te versterken. Vorig jaar, in het kader van onze betrekkingen met Rusland, hebben de lidstaten van de Europese Unie al laten zien dat ze de rangen kunnen sluiten en die politieke trend moeten we zien te behouden.
Het bevorderen van strenge regels om het milieu te beschermen strekt ons tot eer en versterkt onze positie in de wereld.
Naar aanleiding van de laatste uitbreiding en de uitslag van de referenda in Frankrijk en Nederland is duidelijk geworden dat we onze pijlen eerder dienen te richten op een consolidatie van de Unie dan op een volgende uitbreiding. Alleen de toetreding van Kroatië lijkt nog een prioriteit te zijn de komende tijd.
Laten we iets concreets doen voor onze burgers die beter verdienen, maar die het in vele gevallen zonder werk en zonder toekomstperspectieven moeten stellen.
Alexander Radwan
(DE) Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de commissaris, regelmatig wordt gezegd, nu ook weer door uzelf, dat Europa zich tot het wezenlijke zou moeten beperken en dat we de afstand tussen Europa en de burger willen verkleinen. Uiteindelijk worden wij in Europa - en de Commissie natuurlijk in het bijzonder - beoordeeld naar de daden die we op onze woorden laten volgen. Ik zal mij concentreren op het terrein van de ontbureaucratisering. Dat is immers de voornaamste leus van de Commissie. Als ik mij de laatste weken voor de geest haal, zie ik een nieuwe strategie van de Commissie voor gezondheidsbescherming op de arbeidsplaats, voorgesteld voor de komende vijf jaar en met bijzondere aandacht voor het midden- en kleinbedrijf, aangezien de strategie het midden- en kleinbedrijf aanmerkt als terrein met de meeste incidenten, dat dus binnenkort ook op de meeste maatregelen mag rekenen.
Vervolgens noem ik de consumentenbescherming. Daarvoor hebben we een groenboek, waarin de nodige voorstellen staan. Ik vind het goed dat de Commissie erover nadenkt waar bureaucratie teruggedrongen zou kunnen worden, maar, mevrouw de commissaris, de beste ontbureaucratisering is die welke het ontstaan van nieuwe bureaucratie voorkomt. Op dat punt heeft de Commissie de laatste jaren volstrekt gefaald: zij is telkens weer met nieuwe wetsvoorstellen gekomen.
Anderzijds - en het wekt verbazing met welk een hardnekkigheid de Commissie uitspraken van het Parlement negeert - bepalen we wat verzekeringsagenten voortaan vast moeten leggen als ze met een klant over verzekeringsproducten onderhandelen. Als dan slechts de aanbeveling komt dat het thema hedgefonds nadere aandacht verdient, zonder om regelgeving te roepen, terwijl de Europese Centrale Bank bij monde van Jean-Claude Trichet hier in het Parlement en centrale banken buiten Europa herhaaldelijk op de risico's van die fondsen gewezen hebben, dan staat daarover niets te lezen in uw plannen voor 2008. Daar waar de werkelijke risico's liggen, onderneemt uw collega McCreevy niets. Dat begint op werkweigering te lijken. We eisen geen regelgeving, we vragen er slechts om de situatie in kaart te brengen. Daarover staat niets in het strategiedocument, op dit terrein wordt niets ondernomen en dat is hoogst verbazingwekkend. Dit doet sterk denken aan vriendjespolitiek voor bepaalde regio's in de wereld.
Genowefa Grabowska
(PL) Mijnheer de Voorzitter, commissaris, ik was blij de commissaris te horen zeggen dat de Europese Commissie en het Europees Parlement de handen ineen moeten slaan om met elkaar samen te werken. Het behoeft geen betoog dat noch de strategie noch de werkzaamheden van de Commissie los gezien kunnen worden van de behoeften en verwachtingen van de burgers van de Europese Unie.
Daarom zou ik graag even stil willen staan bij een van de prioriteiten van de Commissie, namelijk de solidariteit die zo sterk naar voren kwam in de uiteenzetting van de commissaris. Het gaat mij hierbij niet om de economische, maar om de sociale solidariteit. Ik kan me helemaal vinden in het betoog van de Commissie waarin die solidariteit een plaats heeft gekregen in de vorm van het gelijke-kansenbeleid, het voorkomen van discriminatie buiten de arbeidsmarkt, het bestrijden van alle uitingen van discriminatie, het combineren van werk en gezin of het terugdringen van de jeugdwerkloosheid.
Het gaat hier echter over de plannen voor dit jaar, 2007, het jaar van de gelijke kansen. Ik vind dat dit alles een vervolg moet krijgen. Met name de verklaringen en maatregelen van de Commissie ter ondersteuning en bescherming van de grondrechten, met het accent op de rechten van het kind, met inbegrip van een forum over die rechten, hebben mijn interesse gewekt. Het verheugt me dat de Commissie kinderen die gebruikmaken van internet en de nieuwe media, wenst te beschermen. Met name het feit dat de Commissie armoede bij kinderen wil bestrijden, is bij mij in goede aarde gevallen.
We hebben de plicht om elk kind een waardige levensstandaard te bieden. In verband hiermee zou ik de commissaris willen vragen wat er verder zal gebeuren met de ontwerpteksten van de Commissie of het Parlement die al op tafel liggen. Ik denk hierbij met name aan de verordening inzake onderhoudsverplichtingen waar ik zelf rapporteur voor ben. Deze zou een snelle en directe alimentatiebetaling mogelijk moeten maken in die gevallen waarin degenen die alimentatie verschuldigd zijn, in een andere lidstaat werken en hun onderhoudsplicht verzaken. Waardoor hun kinderen nooit op een behoorlijke levensstandaard kunnen rekenen en in armoede leven.
Daarom vraag ik of de Commissie wil dat er op dit vlak vooruitgang wordt geboekt, want duizenden kinderen in Europa wachten op deze regeling. Laten we ze helpen.
Kyösti Virrankoski
(FI) Mijnheer de Voorzitter, de mededeling van de Commissie over de jaarlijkse beleidsstrategie bevat een aantal nieuwe openingen, vooral op het gebied van energiebeleid, immigratie en de vereenvoudiging van de administratie.
De mededeling van de Commissie is nogal onsamenhangend. Zij bestaat uit vier delen: welvaart, solidariteit, veiligheid en vrijheid alsmede Europa als sterke internationale speler. Deze verdeling past slecht bij zowel de administratieve structuur als de meerjarige financiële vooruitzichten. Het doel van een op activiteiten gebaseerde begroting en administratie is het transparant en helder maken van de administratie, wat door een mededeling als deze niet wordt bevorderd. Het is voor de lezer moeilijk te volgen wat de Commissie daadwerkelijk wil bereiken in de huidige sectoren. Het is lastig erachter te komen hoe de personeelscapaciteiten en de financiële middelen worden gebruikt.
De Commissie lijkt op de administratie te vertrouwen. Zij is van plan nog twee aparte bureaus op te richten en ook het Europees Instituut voor Technologie. Naar mijn mening moet men uiterst voorzichtig omgaan met het vergroten van de bureaucratie. Er mogen geen nieuwe administratieve organen worden opgericht, mits deze absoluut noodzakelijk zijn.
Een verrassing is dat de Commissie twee nieuwe beleidsprogramma's onder rubriek vier gaat opzetten, die betrekking hebben op klimaatverandering en energie-efficiëntie. De kosten hiervan zullen volgend jaar al meer dan twintig miljoen euro bedragen. Het is verbazingwekkend dat slechts twee maanden na het begin van de nieuwe financiële vooruitzichten hier al nieuwe uitgaven voor worden voorgesteld. Wat het begrotingsbeleid betreft is het jammer dat de Commissie van plan is de nieuwe uitgaven te financieren door de financiering van bestaande programma's uit te stellen. Het Parlement moet deze procedure, die kan leiden tot het onderwaarderen van zijn eigen prioriteiten, nauwgezet beoordelen.
Dit gezegd zijnde kunnen wij met belangstelling concrete wetgevings- en begrotingsvoorstellen van de Commissie tegemoetzien.
John Bowis
(EN) Mijnheer de Voorzitter, vice-voorzitter van de Commissie, uiteraard moeten wij het pad van de Lissabon-agenda volgen. Maar op dat pad is niets zo belangrijk als de gezondheid van onze burgers en de gezondheid van ons milieu. Die gedachte hebben we deze week bij uitstek kunnen proeven.
Wat betreft de klimaatverandering kennen we natuurlijk de verwoestende gevolgen in termen van overstroming, droogte en bevolkingsverplaatsingen, enzovoorts, als we niet onder dat streefdoel van 2° blijven. Kort geleden ging ik met het Britse milieuagentschap de Theems op en ik zag de noodzaak van een nieuwe dam bij de monding van de rivier en de uiterwaarden die te maken zullen krijgen met overstromingen. Ook zag ik het gebouw dat in de uiterwaarden wordt opgetrokken, zonder dat rekening wordt gehouden met het feit dat de mensen uitsluitend op de hogere delen van die uiterwaarden kunnen wonen.
We denken nog niet vooruit. We doen nog niet aan preventie en dat moet wel onze agenda zijn voor 2008 en daarna. Er is preventief beleid nodig. Ook moet er een beleid komen om goed met de bestaande dreigingen om te gaan. We hebben een combinatie van wetgeving en individuele inspanning nodig. Daarom moet de uitstoot van broeikasgassen in 2020 met 20 procent zijn teruggedrongen. Daarom moeten we ernaar streven 20 procent van onze energie uit hernieuwbare bronnen te halen. Daarom hebben we de doelstellingen voor biobrandstoffen, met name van de tweede generatie, nodig. Daarom ook moet de milieuetikettering worden herzien om de consument te helpen begrijpen welke keuzemogelijkheden hij of zij heeft, en zijn er maatregelen nodig met betrekking tot gloeilampen, stand-byschakelaars, enzovoorts. Daarom moet de Commissie zorgen voor doeltreffende uitvoering en controle, vooral wat betreft de emissiehandel en de nationale actieplannen. En ik vraag de Commissie de lidstaten in dezen stevig aan te pakken.
We krijgen geen tweede kans. We dienen de prijs van koolstof hoog te houden om onderzoek, innovatie en vervanging te stimuleren.
Inés Ayala Sender
(ES) Mijnheer de Voorzitter, commissaris, ik dank u zeer voor uw heldere uiteenzetting, die in mijn ogen een beetje kort was.
Feit is dat 2008 een cruciaal jaar zal zijn om vooruitgang te boeken in het debat over een nieuwe begroting voor de Europese Unie die de vorderingen op constitutioneel gebied zou moeten begeleiden die, daar vertrouwen we op, in de loop van dit jaar geconsolideerd zullen worden.
We hebben een Europese begroting nodig die strookt met onze ambities en met de vraag van vooral de Europese burgers. De huidige conjunctuur lijkt helder en gunstig. Ecofin heeft het net gezegd: we zitten in zo'n solide economische situatie dat de economische indicatoren duidelijk zijn, en de uiterst zwakke positie van het aandeel van de lonen en de werkgelegenheid in het Europese BBP is dan ook opvallend.
De heer Juncker heeft dat gezegd, en alle ministers hebben zijn woorden herhaald. Het is dus hoog tijd om de verdeling van de vruchten van die groei aan de orde te stellen, en dat is niet alleen een zorg van de regeringen en de sociale gesprekspartners, het is een vraag van de Europese burgers.
Er is duidelijk gesteld dat de huidige situatie onhoudbaar is, en dat zij bovendien ernstige risico's inhoudt voor het ontstaan van een recessie: de armoede waarin jongeren, vrouwen, ouderen en kinderen leven; het gebrek aan perspectief dat zorgt voor dalende geboortecijfers, en de al te grote schuldenlast die steeds zorgwekkender wordt.
In haar programma voor 2008 biedt de Commissie ons echter als voornaamste sociale solidariteitsmaatregel het beheer of de uitvoering van het Solidariteitsfonds aan, om de situatie van werknemers te verzachten die ontslagen zijn als gevolg van de herstructureringen in het kader van de globalisering.
In onze ogen is dat onvoldoende, wij vinden dat er initiatieven nodig zijn om de investeringen te stimuleren: openbare investeringen die particuliere investeringen op gang brengen. Daarom verzoek ik u, met het oog op 2008 en op de volgende driejarencyclus van de Lissabon-strategie, om de investeringen weer bovenaan uw lijstje te zetten. Investeringen in vervoers- en energienetwerken, investeringen in milieuaangelegenheden, zoals op alle gebieden van waterbeheer en -distributie, en in de grote Europese projecten zoals GALILEO of SESAR.
Diana Wallis
(EN) Mijnheer de Voorzitter, vice-voorzitter van de Commissie, er zitten veel goede elementen in de strategische aanpak die u ons vanmorgen hebt gepresenteerd. Ik vind echter nog steeds dat er iets ontbreekt met betrekking tot de horizontale prioriteiten en de strategische focus waarbij verschillende vraagstukken op meer coherente en holistische wijze samen worden behandeld. Laat me twee terreinen noemen waar ik goed in thuis ben.
Het ene terrein betreft het hoge noorden en u, vice-voorzitter, hebt deelgenomen aan een conferentie die het Parlement enkele weken geleden in Brussel organiseerde. Hierin komen de door u genoemde vraagstukken van klimaatverandering en energie samen, maar ook het maritieme beleid. Ook komen hierin het interne en externe beleid van de Unie samen en op de een of andere manier moeten we deze gebieden allemaal onder één noemer brengen en onze aandacht daarop richten. In concreto betekent dit uitvoering geven aan de noordelijke dimensie. Het betekent deelname aan de Arctische Raad. Het betekent ook de instelling van het internationale pooljaar, te weten 2008-2009. Is de Europese Unie daar eigenlijk wel bij betrokken? Is een holistischer benadering van deze vraagstukken mogelijk?
Mijn tweede terrein is het burgerlijk recht. Op zoek naar burgerlijk recht vind je een beetje verbintenissenrecht dat is aangekleed als consumentenrecht. Verscholen onder het kopje veiligheids- en justitiebeleid staat iets over testamenten en erfopvolging en ook iets over een beslag op banktegoeden. Laten we eens naar het burgerlijk recht kijken, dat de andere kant van de interne markt vormt, en ervoor zorgen dat dit goed functioneert voor onze bedrijven en onze burgers. Laten we het gewoon burgerlijk recht noemen en een zodanig patroon hierin ontwikkelen dat onze burgers daar toegang toe krijgen en kunnen ontdekken wat het inhoudt.
Robert Sturdy
(EN) Mijnheer de Voorzitter, ik wil de vice-voorzitter van de Commissie bedanken voor haar aanwezigheid hier.
Vandaag ga ik het specifiek over de wereldhandel hebben, omdat dat mijn taak is. Vanzelfsprekend zou ik graag zien dat de Commissie vorderingen maakt met betrekking tot de Doha-ronde en de heer Mandelson, de verantwoordelijke commissaris, verricht wat dat betreft uitstekend werk. Ik wil dat bilaterale overeenkomsten worden gebruikt om multilaterale overeenkomsten te sluiten. De Commissie behoort zich namelijk meer op multilaterale dan op bilaterale handelsakkoorden te richten, maar moet zich van bilaterale overeenkomsten bedienen om dat doel te bereiken.
Ik wil ook graag dat er een trans-Atlantische dialoog komt en dat is wellicht nog belangrijker. Een dergelijke dialoog ontbreekt en is van wezenlijk belang voor de toekomst van de WTO. Volgens mij heeft de VS verzuimd aan de onderhandelingstafel te verschijnen en we moeten het "fast track"systeem van president Bush steunen zodat Susan Schwab, de nieuwe onderhandelaar, met de heer Mandelson aan tafel gaat zitten. Dan kunnen zij een werkelijk partnerschap tot stand brengen en bespreken hoe er vooruitgang kan worden geboekt. Ik ben ervan overtuigd dat de VS volledig heeft gefaald wat betreft de hervorming van zijn landbouwwetgeving, terwijl de Europese Unie haar landbouwbeleid voortdurend aan het hervormen is. Dit is erg belangrijk en ik hoop dat de Commissie dat zal benadrukken.
Ten slotte, wat uw rol aangaat, vice-voorzitter van de Commissie, moeten we de economische partnerschapsovereenkomsten niet vergeten. Deze maken deel uit van een ACS-overeenkomst. Ik heb het verslag over dit onderwerp in het Parlement opgesteld en het is essentieel dat wij deze overeenkomsten aan het eind van dit jaar afronden zodat de Commissie haar programma kan uitvoeren en Afrika en de betrokken landen precies weten wat er gebeurt.
Ik wil eindigen met een persoonlijke noot, commissaris. Het gaat om een zaak die erg belangrijk is voor het Verenigd Koninkrijk. U hebt onlangs een bedrag van 1,2 miljoen euro uitgegeven voor een gebouw in het VK. Ik maak me grote zorgen, ten eerste over de kosten en ten tweede over de diplomatieke status van het personeel. Er is hier geen sprake van een diplomatieke missie, maar van een vertegenwoordiging van de Commissie. Daarom moeten er geen diplomatieke posten worden gecreëerd.
Anne E. Jensen
- (DA) Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de commissaris, er zijn drie punten die ik wil benadrukken, en ik ben vooral geïnteresseerd in het budgettaire aspect van het verslag dat u hebt gepresenteerd. Het programma voor betere wetgeving is natuurlijk belangrijk, en het moet niet worden beschouwd als een agenda zonder ambities, zoals sommigen suggereren - integendeel. Net als andere sprekers vind ik echter dat de Commissie het veel beter zou kunnen doen als het gaat om het toelichten van de inspanningen die thans worden geleverd om de wetgeving te vereenvoudigen, om het effect van nieuwe wetgeving te evalueren en om het brede publiek er beter bij te betrekken als wij ons met wetgeving bezighouden. Velen beschouwen de EU nog altijd als een steeds groter wordend bureaucratisch monster. Dat is onjuist, en ik vind het belangrijk dat daarop gewezen wordt. Dat zeg ik speciaal nu u aanwezig bent, mevrouw Wallström, want u bent natuurlijk degene die daarop moet wijzen.
Mijn tweede punt is de tussentijdse evaluatie van de begroting, die in 2008 moet worden voorbereid. In dit verband hoop ik echt dat de Commissie ambitieus zal zijn, want het is zeer de vraag of de Raad wel een echt open debat wil over het herschikken van prioriteiten in de komende jaren. De tussentijdse hervorming van de landbouw is een belangrijk uitgangspunt. Er moet een debat komen over de soort landbouw die we willen hebben, en over de vraag hoeveel of hoe weinig steun er moet komen en in hoeverre het mogelijk is om middelen van het landbouwbeleid over te hevelen naar een toekomstgerichter doel, zoals investeringen in vervoer en wetenschap.
Mijn laatste punt is heel belangrijk. Er wordt gezegd dat er in 2008 in verband met nieuwe politieke prioriteiten bijna 1 500 extra werknemers nodig zijn. Bijna 900 van hen zullen nieuw zijn - voor een deel als gevolg van de uitbreiding - terwijl de rest uit de herschikking van prioriteiten moet worden gehaald. Ik weet niet of ik zo onder de indruk ben van het feit dat men in staat is om 2 procent van de staf te verplaatsen. Ik vind dat we nieuwe richtsnoeren voor het personeelsbeleid van de EU moeten opstellen. Is er voldoende aanpassingsvermogen om de politieke prioriteiten veilig te stellen, en biedt het personeelsbeleid voldoende mogelijkheden om de juiste experts aan te stellen, bijvoorbeeld in de agentschappen? Dergelijke vragen moeten we mijns inziens ook in de tussentijdse evaluatie betrekken.
Georg Jarzembowski
(DE) Mijnheer de Voorzitter, geachte vice-voorzitter van de Commissie, ik zou het over het vervoersbeleid willen hebben. Dat wordt stiefmoederlijk behandeld door dit Huis. De Commissie vervoer en toerisme is weliswaar, samen met de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid, verantwoordelijk voor de meeste wetsontwerpen, maar vervoer komt altijd op de laatste plaats. Terwijl vervoer zo belangrijk is. Zonder een vervoersinfrastructuur die aan de behoeften voldoet, krijgen we geen groei en geen werkgelegenheid, want je kunt dan wel alles via internet bestellen, je kunt het niet via internet geleverd krijgen. Als je groei in de handel wilt, juist tussen de oude en de nieuwe lidstaten, is een op de vraag afgestemde infrastructuur nodig. Wat dat betreft is de insteek van de Commissie in haar strategische document de juiste.
Wat we vooral niet met het vervoer moeten doen, is het verketteren. Je hoort de laatste tijd bijvoorbeeld zeggen dat niemand meer zou mogen vliegen. Mevrouw de vice-voorzitter, u weet wat er gebeurt als u van het noorden naar het zuiden van Zweden wilt. U kunt dan urenlang met de trein reizen, of het vliegtuig nemen. En vliegen is zeker een optie, want met een slim beleid kunnen we de uitstoot door het luchtverkeer aanzienlijk terugdringen. Als we gedaan krijgen dat de lidstaten eindelijk een behoorlijke luchtruimcontrole invoeren, kunnen we de door het luchtverkeer veroorzaakte CO2-uitstoot met 8 tot 12 procent verminderen. De lidstaten moeten dus actie ondernemen en daar moeten wij hen aan herinneren.
Vice-voorzitter Barrot is van plan om met een witboek over het stedelijk vervoer te komen. Ik ben altijd wat sceptisch of stedelijk vervoer wel een thema voor ons is, maar in één opzicht heeft de vice-voorzitter volkomen gelijk: een groot deel van de schadelijke stoffen is afkomstig van het verkeer in de binnensteden. Wij als Europees Parlement zouden het met de lidstaten en regio's eens moeten zien te worden over richtsnoeren die er enerzijds van uitgaan dat we vervoer nodig hebben voor groei en werkgelegenheid, maar dat we het anderzijds zo efficiënt en milieuvriendelijk mogelijk willen regelen. Over de details daarvan zullen we het moeten hebben. Wat dat betreft zitten we op één lijn, mevrouw de vice-voorzitter. Maar zonder vervoer zal er geen groei en werkgelegenheid in de Gemeenschap zijn.
Alexander Stubb
(EN) Mijnheer de Voorzitter, allereerst wil ik de commissaris welkom heten en haar feliciteren met de benoeming van Christian Leffler tot het nieuwe hoofd van haar kabinet. Hij is een goede, oude vriend en was mijn collega toen ik nog een echte baan had.
Dank u wel voor het jaarlijkse beleidsdocument, commissaris. Volgens mij is het een uitstekend geschrift. Mijns inziens moeten we vier hoofdprioriteiten hebben. Omdat u communicatie in uw portefeuille hebt, zou men kunnen stellen dat er vier dingen zijn die de Commissie moet communiceren en aanprijzen.
Het eerste punt is uiteraard klimaatverandering en energie. Sinds het einde van de Koude Oorlog heeft de Europese Unie wat dit betreft nooit een goed uitgewerkt plan geformuleerd. Volgens mij beginnen we nu een plan te ontwikkelen en deze Commissie heeft daarin uitstekend werk verricht. Ik wil u feliciteren met uw opstelling in de Europese Raad.
Het tweede dat u moet aanprijzen, is de grondwet. Op dit punt mag u zich wel wat harder opstellen en ik wil dan ook onderstrepen wat de heer Duff al eerder heeft gezegd. Houd daaraan vast want het is uw taak de Verdragen te verdedigen en de belangen van de Europese Unie als geheel te behartigen. Iedereen weet dat het in ons belang is dat die grondwet er in de een of andere vorm komt, maar beslist niet in de vorm van een "miniverdrag".
Ten derde, als het gaat om verdedigen en aanprijzen, wordt er tegenwoordig in de Europese Unie veel over protectionisme gesproken. U moet de interne markt beter promoten. Het hele systeem is gebaseerd op vier vrijheden: het vrije verkeer van goederen, diensten, personen en geld. Wanneer u dat combineert met een solide consumentenbeleid, zoals mevrouw Kuneva op dit moment doet, kunt u volgens mij aantonen dat de interne markt een succesverhaal is.
Het vierde en laatste punt waarop u volgens mij goed werk verricht, maar waarop de lidstaten enigszins in gebreke blijven, is de uitbreiding. Per slot van rekening is dit het meest succesvolle beleid dat de Europese Unie ooit heeft gekend. Ik weet dat we het in goede banen moeten leiden. Ik weet dat we ons tempo iets moeten matigen. Maar bestendig uw beleid op dit gebied en probeer het steeds beter te verkopen.
Mijn vier prioriteiten, die ik ook in uw document terugvind, zijn dus klimaatverandering, de grondwet, de interne markt en uitbreiding.
Margot Wallström
vice-voorzitter van de Commissie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, volgens mij laat dit debat op voortreffelijke wijze de rol van een rechtstreeks gekozen Europees Parlement zien. De Parlementsleden behoren kritiek te leveren op de Commissie, om gedetailleerdere voorstellen te vragen, te wijzen op wat ontbreekt of te informeren naar de synergieën tussen verschillende beleidsvoorstellen. U hebt de Commissie als daartoe aanleiding was, ook complimenten gegeven en bijvoorbeeld verzocht om de invoering van een ambitieus klimaat- of energiebeleid. Hopelijk zal dit ons en de Europese instellingen helpen om samen te werken bij de toepassing van dit beleid.
Al luisterend naar het debat krijg ik de indruk dat sommigen van u willen dat de Commissie meer doet, terwijl anderen vinden dat zij misschien iets minder moet doen. De Commissie heeft altijd tot doel dingen beter te maken - kwalitatief betere wetgeving, betere coördinatie tussen de instellingen en betere uitvoering. Daar draait alles om.
In de eerste plaats wil ik iets opmerken over de procedure en de dialoog die het Parlement en de Commissie met betrekking tot de jaarlijkse beleidsstrategie zijn gestart. Mijns inziens is het erg belangrijk dat we de kwaliteit van deze reguliere dialoog verbeteren. Volgens mij zijn we al tot het besef gekomen dat we deze dialoog kunnen verbeteren en doeltreffender maken door het politieke karakter ervan te versterken. Wij hopen dat het Parlement zijn planning zodanig kan organiseren dat de fracties consequenter en wellicht vroegtijdiger bij de dialoog worden betrokken. Dan kunnen we van tevoren inventariseren welke kritiekpunten er zoal zijn, bijvoorbeeld zaken die in onze voorstellen volledig ontbreken of dingen die u verkeerd vindt aan de algehele structuur van die voorstellen.
Naar mijn mening behoren de fracties de jaarlijkse beleidsstrategie op exact dezelfde wijze te bespreken als de diverse commissies en ik hoop dat de fracties dezelfde betrokkenheid bij deze reguliere dialoog gaan ervaren. De standpunten die in het samenvattende verslag staan verwoord en in september door de Conferentie van voorzitters zullen worden goedgekeurd, dienen de opvattingen van zowel de commissies als de fracties te weerspiegelen. Ik geloof dat dit erg nuttig voor ons zal zijn.
We moeten beseffen dat we ons nog in een vroege fase bevinden en dat wanneer het wetgevings- en werkprogramma klaar is, er meer details voorhanden zijn en we een beter beeld krijgen van de specifieke eigenschappen van elk afzonderlijk voorstel.
Verder wil ik iets zeggen over het migratievraagstuk, omdat de Commissie Barroso er vast van overtuigd is dat een goed beheerde arbeidsmigratie een zeer positieve bijdrage kan leveren aan onze economieën en samenlevingen. Wat betreft het asielvraagstuk, dat meerdere afgevaardigden aan de orde hebben gesteld, gaan we voorstellen de criteria aan de hand waarvan de lidstaten asielaanvragen kunnen behandelen, meer met elkaar in overeenstemming te brengen. Dit zal echter plaatsvinden binnen de grenzen van het huidige Verdrag en met volledige eerbiediging van het subsidiariteitsbeginsel.
Op het gebied van visa, dat eveneens is genoemd, zullen we het visuminformatiesysteem introduceren waarmee de lidstaten informatie en relevante gegevens kunnen uitwisselen met behoud van eigen verantwoordelijkheid voor de afgifte van visa. Dit is een belangrijke stap in de goede richting en in de onderlinge afstemming van te verrichten taken tussen de lidstaten.
Ik wil tevens enkele woorden wijden aan vereenvoudiging en betere regelgeving. Allereerst hoor ik vaak de kritiek dat de Commissie te weinig aan wetgeving doet of op dat gebied onvoldoende ambitie toont. We hebben alle statistieken verzameld en gecontroleerd en de hoeveelheid wetgeving die door de Commissie is aangenomen, is over de hele linie opvallend stabiel gebleven. Als we kijken naar het aantal verordeningen, richtlijnen, beschikkingen, besluiten en aanbevelingen dat de afgelopen tien jaar is aangenomen, constateren we dat dit aantal slechts eenmaal boven de 550 en eveneens slechts eenmaal onder de 430 is uitgekomen. Het gemiddelde bedraagt ongeveer 489 voorstellen per jaar en vorig jaar, toen het aantal 474 was, zaten we heel dicht bij dat gemiddelde. Dit zijn dus de feiten, wat men er verder ook van zegt. Niettemin geloof ik dat wij bijzonder ons best doen om goed voorbereide en kwalitatief hoogwaardige voorstellen te presenteren, gezien de zorgvuldige raadpleging en effectbeoordelingen die wij nu voor elk voorstel van het werkprogramma verrichten. Daarom is het belangrijk deze cijfers en statistieken in het achterhoofd te houden.
Wij nemen het vraagstuk van de vereenvoudiging serieus en zoals u weet hebben wij een zeer ambitieus vereenvoudigingsprogramma opgezet, dat bestaat uit honderd voorstellen waarbij in de komende drie jaar ongeveer 220 wetgevingsinstrumenten worden ingetrokken, gecodificeerd, herzien of geëvalueerd. Gemiddeld zijn er zo'n 40 tot 43 voorstellen om wetgeving te vereenvoudigen of wetgeving aan te wijzen die verouderd is. We zullen op dezelfde weg en in hetzelfde tempo verder gaan en de wetgeving voortdurend herzien. In sommige gevallen betekent dit dat we nieuwe wetgeving kunnen invoeren en tegelijkertijd richtlijnen afschaffen of schrappen, zoals we hebben gedaan met REACH, waarbij de veertig bestaande richtlijnen door één enkele richtlijn werden vervangen.
We moeten er eveneens op toezien dat onze wetgeving actueel en modern is en dat we verouderde wetgeving aan de kant schuiven. Daarom gaan we op dezelfde voet verder en zullen we het Europees Parlement informeren en bij onze plannen betrekken. Dan kunnen we samen ervoor zorgen dat alle politieke doelstellingen van de Lissabon-strategie worden gehaald, te weten de vier algemene prioriteiten die we in onze jaarlijkse beleidsstrategie uiteen hebben gezet.
Enkele afgevaardigden hebben de koppeling tussen ons debat over de jaarlijkse beleidsstrategie en het begrotingsproces aan de orde gesteld. Ik heb gemerkt dat het Parlement deze koppeling wenst te verbeteren en het is belangrijk dat we met elkaar in gesprek blijven over hoe we dat willen realiseren.
Volgens ons vullen begroting en beleid elkaar aan en met de jaarlijkse beleidsstrategie wordt beoogd het politieke kader te creëren waarbinnen de jaarlijkse begroting haar beslag dient te krijgen. Het institutionele kader is echter zodanig dat er zelden een rechtstreekse koppeling bestaat tussen de beleidsinitiatieven die in een bepaald jaar zijn ontplooid, en de bijbehorende kosten die in datzelfde jaar zijn gemaakt. Deze processen zijn niet helemaal goed op elkaar afgestemd. Zoals u weet, worden met de begroting van 2008 maatregelen gefinancierd die voortvloeien uit wetgevingsvoorstellen die in eerdere jaren zijn ingediend.
Het betreft voorstellen die de medewetgevers in 2007 of eerder hebben goedgekeurd. Dit betekent dat de in 2008 ingediende wetgevingsvoorstellen nauwelijks implicaties hebben voor de begroting van 2008, maar op hun vroegst in 2009 worden uitgevoerd. Daarnaast komen veel initiatieven van de Commissie slechts in beperkte mate of helemaal niet ten laste van de EU-begroting. De Commissie is er vast van overtuigd dat het nieuwe, in 2005 gesloten kaderakkoord een solide basis biedt voor de betrekkingen met het Europees Parlement. De informatiestroom en de coördinatie van de planning en programmering zijn dankzij dit akkoord reeds verbeterd.
Nu wil ik wat dieper ingaan op de politieke kwesties die hier aan de orde zijn gesteld. Sommigen van u verwezen naar de grondrechten. Ik verbaas mij over de kritiek die is geuit op de maatregelen van de Commissie op het vlak van de grondrechten. Volgens mij hoeven we niet te twijfelen aan de toewijding van voorzitter Barroso, gezien zijn persoonlijke geschiedenis en de moeilijkheden die hij heeft moeten overwinnen om zijn rechten te doen gelden en zijn ambities te verwezenlijken. Zoals u weet, hebben we zojuist het Europees Bureau voor de grondrechten opgericht en leven we in het Europese Jaar van gelijke kansen. Ik heb reeds melding gemaakt van de geplande actie om kinderen beter te beschermen en discriminatie buiten de werkplek te bestrijden.
Ik zou een nog veel uitgebreidere opsomming kunnen geven van de dingen die wij doen. Op dit moment strijden we er samen met de lidstaten voor om het Handvest van de grondrechten in het nieuwe Verdrag te houden. Volgens mij is dit eveneens een zeer fundamentele voorziening en de verdediging daarvan zal een belangrijk deel van onze toekomstige werkzaamheden uitmaken. Het idee van een chatforum over grondrechten zal ik aan voorzitter Barroso en de Commissie doorgeven. Mijn ervaring is dat we nooit bang zijn om het debat aan te gaan. Wij zijn altijd bereid op verschillende manieren ons engagement te tonen.
Ik had graag gezien dat de heer Whittaker was gebleven, omdat hij vraagtekens zette bij de klimaatverandering. Misschien is hij teruggegaan naar waar hij vandaan kwam, naar de school waar hij de elementaire economische beginselen bestudeerde. Als hij echter naar de werkelijke stand van zaken had gekeken, had hij beseft dat de klimaatverandering ons reeds armer heeft gemaakt. De klimaatverandering brengt voor onze samenleving reeds kosten met zich mee. Dat stelt ons voor de uitdaging ons concurrentievermogen te versterken en leiderschap te tonen en de rest van de wereld te laten zien hoe wij de beste milieutechnologie en het beste van onze kennismaatschappij in Europa aanwenden om onze ambitie, namelijk het gebruik van een duurzame energiebron in de toekomst, te realiseren. Op deze wijze kunnen we het voortouw nemen en een voorbeeld stellen aan de rest van de wereld. We hebben al laten zien dat dit mogelijk is. Deze koers moeten we ook in de toekomst blijven volgen.
Ik wil iedereen bedanken die praktische voorbeelden heeft gegeven van noodzakelijke maatregelen. Voordat we het in de gaten hebben, zullen we namelijk als gevolg van de klimaatverandering en de daarmee samenhangende problemen te maken krijgen met milieuvluchtelingen. Andere landen hebben daar natuurlijk al ervaring mee, maar als we geen actie ondernemen, zullen wij er ook mee geconfronteerd worden, en wel op manieren die we ons nu nog nauwelijks kunnen voorstellen.
Ten slotte, wat betreft communicatie, heeft de Commissie Barroso als eerste rechtstreeks voorstellen naar de nationale parlementen gestuurd. Verder sturen we nu dezelfde documenten die we aan het Europees Parlement en de Raad zenden, rechtstreeks naar de nationale parlementen. We zijn de dialoog aangegaan en hebben daarbij als commissarissen 350 bezoeken aan nationale parlementen gebracht. We hebben discussies gevoerd met de verschillende commissies van die parlementen en vragen beantwoord en de nationale parlementen hebben geluisterd naar wat wij te zeggen hadden. Dit is volgens mij van cruciaal belang om ervoor te zorgen dat de Europese agenda eveneens verankerd wordt in de nationale partijen en in de democratische tradities van elke lidstaat.
Uit communicatieoogpunt is dit erg belangrijk en we hebben nu ook communicatieprioriteiten vastgesteld, waaronder beter raadplegen, beter luisteren en beter uitleggen en op lokaal niveau in de lidstaten aanwezig zijn. Zoals gezegd gaat dit zonder het engagement van de lidstaten en politici op alle niveaus heel moeilijk worden. Verder zijn er in alle lidstaten politieke leiders nodig die kunnen verdedigen wat zij in Europees verband hebben gedaan en waarom zij bepaalde beslissingen hebben genomen. We moeten op alle niveaus in gesprek blijven en dat is uiteraard ook de bedoeling van ons communicatiebeleid.
Wij willen dat de Europese Unie resultaten boekt en dat die resultaten beantwoorden aan de behoeften en verwachtingen van burgers in heel Europa. Daartoe is betere regelgeving nodig. Niet meer of minder regelgeving, maar betere regelgeving. Daartoe is vereenvoudiging en meer gerichte actie nodig; de communicatie moet duidelijker zijn waarbij burgers adequate informatie krijgen en er aandachtiger naar hen wordt geluisterd; tevens moeten de instellingen van de Europese Unie worden versterkt door de herziening van het Verdrag te voltooien. We hebben sterkere instellingen en een intensievere dialoog nodig om goed om te kunnen gaan met de uitdagingen en kansen die voor ons liggen, en we zullen beslist onze rol op deze terreinen spelen en tot een institutionele regeling komen.
In antwoord op de vraag over het huren van een pand kan ik zeggen dat we samen met het Parlement een gebouw in Londen huren. Naar mijn mening laat dit precies zien hoe we in de toekomst behoren te opereren. We moeten hand in hand samenwerken om als Europese Unie als eenheid naar buiten te treden.
Hartelijk dank voor dit debat. Uiteraard zal ik uw ideeën en standpunten aan de gehele Commissie bekendmaken.
(Applaus)
Hannes Swoboda
(EN) Mijnheer de Voorzitter, ik wil u erop wijzen dat we het wetgevingsvoorstel waarover u sprak, heel snel nodig hebben. Alleen dan kunnen we de daarin genoemde zaken vóór de volgende verkiezingen met de Raad afhandelen. Er moet echt haast gemaakt worden met dit voorstel, vooral in verband met het energievraagstuk.
De Voorzitter
Mijnheer Swoboda, bedankt voor uw opmerking.
Het debat is gesloten.
