Wytyczne dotyczące procedury budżetowej 2009 - (sekcje I, II, IV, V, VI, VII, VIII i IX) (debata)
Przewodniczący
Następnym punktem porządku obrad jest sprawozdanie sporządzone przez pana posła Lewandowskiego, dotyczące wytycznych budżetowych na rok 2009 - (punkty I, II, IV, V, VI, VII, VIII oraz IX).
Janusz Lewandowski
sprawozdawca. - Pani Przewodnicząca! Wraz z przyjęciem, z dyskutowaniem dzisiaj Guidelines, a jutro z głosowaniem Guidelines na rok 2009 stawiamy pierwszy krok w procedurze budżetowej, która z dwóch przynajmniej powodów odbiega od rutyny lat poprzednich.
Pierwszym powodem jest to, iż testujemy nową formułę współpracy pomiędzy administracją Parlamentu a Komisją Budżetową - traktujemy to jako pilot project, ale powinno to odpowiadać zasadom obowiązującym ogólnie w procedurze budżetowej po wejściu w życie traktatu lizbońskiego. Po drugie, rok 2009 niesie nowe wyzwania, których nikt nie kwestionuje. Na pewno takim wyzwaniem jest prawdopodobne wejście w życie traktatu lizbońskiego, zatem zasadnicze wzmocnienie uprawnień kodecyzyjnych Parlamentu Europejskiego, utorowanie drogi do działalności Parlamentu jako ciała legislacyjnego z prawdziwego zdarzenia. Po drugie jest to rok wyborczy, zatem niesie koszty związane z kampanią wyborczą oraz pewne koszty - oprócz oszczędności oczywiście - związane z kończeniem obecnej kadencji Parlamentu Europejskiego. Po trzecie, wchodzi w życie statut eurodeputowanych, który zwiększa ciężar kosztów osobowych, ciężar naszych kosztów w budżecie Parlamentu Europejskiego.
W wielu tych sprawach mamy już pewne kwantyfikacje, pewne wyliczenia, dlatego, że równolegle z zasadami poznajemy pierwsze prognozy, pierwsze preliminarze budżetowe na rok 2009. Jednak w zakresie najważniejszym, tzn. w zakresie tym, który wiąże się ze wzrostem uprawnień Parlamentu Europejskiego po wejściu w życie traktatu lizbońskiego, działa dopiero grupa robocza, która określi związane z tym dodatkowe ewentualne koszty.
Uznając szczególne wyzwania, jakie czekają nas w roku 2009 nie możemy jednocześnie zwolnić samych siebie z obowiązku oszczędnego gospodarowania pieniędzmi europejskich podatników, czyli z pewnych samoograniczeń, których będziemy oczekiwali również od innych instytucji europejskich. Rozrost administracji w roku wyborczym to nie jest na pewno ten komunikat, na który czekają wyborcy europejscy, do których zwracamy się o odnowienie mandatu Parlamentu Europejskiego. Także sednem Guidelines są wewnętrzne zobowiązania, aby szukać szansy w tzw. redeployment istniejących zasobów ludzkich, a nie powiększaniu zasobu kadrowego i aby koncentrować się na tych funkcjach, które będą wyznaczały przyszłość Parlamentu Europejskiego, które określamy mianem correctivity, a które związane są z legislacją.
Musimy dzisiaj rozmawiać również, i powinniśmy rozmawiać o kwestii, która ma pewną nośność medialną, a która ma oczywiście również wymiary pozabudżetowe. Otóż nam są potrzebne równolegle trzy nowe regulacje. Pierwszą jest statut eurodeputowanych, który powinien być wprowadzony w życie, który ma wyraźny wymiar budżetowy, drugim są nowe zasady funduszu emerytalnego, a trzecim są reguły zatrudniania asystentów tak, aby były na tyle przejrzyste, by nie budziły ani pokus, ani podejrzliwości w otoczeniu Parlamentu Europejskiego.
Jako sprawozdawca proponuję, by nawiązać w tej materii akurat do rezolucji naszego Parlamentu z 25 października 2007 r. oraz jednomyślnych decyzji Prezydium i Konferencji Przewodniczących Grup Politycznych. Wiem, że w gruncie rzeczy naszą ciekawość w tej chwili budzą już bardziej wyliczenia niż Guidelines, także liczę na sprawne przegłosowanie tego dokumentu w dniu jutrzejszym.
Monica Maria Iacob-Ridzi
w imieniu grupy PPE-DE. (RO)Dane budżetowe dla naszej instytucji na rok 2009 odzwierciedla dokument, na podstawie którego tej jesieni zostanie sporządzony budżet Parlamentu Europejskiego.
Tym niemniej, oprócz kwot i programów, tegoroczny budżet skłania do przedyskutowania kwestii, którą uważam za bardzo istotną: to sytuacja prawna asystentów w Parlamencie Europejskim. Chciałabym podziękować panu Lewandowskiemu za podniesienie tej kwestii.
Uważam, że nadeszła pora, aby stary system stał się bardziej jasny i przejrzysty, oferując tym młodym ludziom prawa socjalne i fiskalne równe prawom innych członków personelu tej instytucji. Dla tych ostatnich opracowano regulamin pracowniczy Wspólnot Europejskich, niezwykle szeroko zakrojony dokument, który zapewnia personelowi instytucji Unii Europejskiej odpowiednią ochronę społeczną.
Większość asystentów w parlamencie to także obywatele państwa innych niż państwo, w którym prowadzą działalność; dlatego też powinni cieszyć się prawem do ochrony, udzielanej wszystkim pracownikom organizacji międzynarodowych. Nie sądzę, aby normalne były przypadki, gdy państwo belgijskie nakłada dodatkowe obciążenia podatkowe na asystentów, zważywszy, że płacą oni wszystkie należne podatki i składki na ubezpieczenie społeczne w krajach pochodzenia.
Parlament potrzebuje jednoznacznych przepisów dla asystentów, dotyczących takich sytuacji, jak zwolnienie chorobowe czy urlop macierzyński. W szeregu rezolucji Parlament Europejski prosił sekretarza generalnego oraz grupę roboczą ds. statusu posłów i asystentów oraz funduszu emerytalnego o opracowanie szeregu nowych zasad, które rozwiązałyby problemy, z jakimi borykają się obecnie asystenci.
Wierzę, że naszym obowiązkiem wobec obywateli europejskich jest wdrażanie w tej instytucji wyłącznie jasnych i przejrzystych zasad.
Thijs Berman
w imieniu grupy PSE. (NL) Pani przewodnicząca! Budżet Parlamentu Europejskiego na rok 2009 będzie miał charakter szczególny, ponieważ Parlament będzie współdecydował o niemal wszystkich obszarach, jeśli nowy Traktat wejdzie w życie z rokiem 2009. Traktat lizboński pozwoli nam osiągnąć to, o czym nasi poprzednicy mówili bezowocnie już ponad 50 lat temu: nie tylko władzę doradczą, nie tylko procedury zgody, ale też współdecydowanie i demokratyczną kontrolę ze strony Parlamentu niemal wszystkich obszarów polityki, realizowanych w Brukseli.
Dlatego też tendencja do zwiększania personelu jest niezwykle silna. Współdecydowanie oznacza realizację bardziej skomplikowanych procedur w ramach każdego z komitetów, ale nie oznacza podwojenia nakładu pracy. Zachowujemy więc ostrożność w kwestii budżetu, i to dobrze. Gdy potrzebni są dodatkowi pracownicy, staramy się szukać możliwości ich wewnętrznego przekierowywania. Zatrudnimy niewielu dodatkowych pracowników - w rzeczy samej, trudno byłoby to uzasadnić, zważywszy, że mamy ich prawie 6 000.
Prace Parlamentu muszą stać się bardziej widoczne. Po zakończeniu lata uruchomiona zostanie usługa telewizji internetowej; w imieniu Grupy Socjalistycznej w Parlamencie Europejskim chcę wyrazić nadzieję, że zespół redakcyjny cieszy się pełną niezależnością i może dowolnie transmitować debaty, które się tu odbywają. Nasi wyborcy zasługują na taką otwartość. Zasługują też na pełną przejrzystość naszych nakładów i odpowiednie zarządzanie zasobami ludzkimi.
Asystenci powinni dostawać odpowiednie kontrakty, obejmujące ubezpieczenie społeczne i wypłatę pensji, zgodnie z zasadami instytucji europejskich. Co najmniej 1 na 10 członków naszego personelu to osoby pozbawione ochrony społecznej. To musi się zmienić. Należy przedyskutować możliwość stworzenia statutu dla pracowników, najlepiej przed końcem bieżącego roku; trudno w to uwierzyć, ale pojawiają się głosy sprzeciwu - sprzeciwu wobec ducha ochrony społecznej i ducha solidarności Unii Europejskiej - wśród członków Grupy Europejskiej Partii Ludowej (Chrześcijańscy Demokraci) i Europejskich Demokratów.
Należy kontynuować prace nad strategiami długoterminowymi, rozważając na przykład zakup budynków i innowacje technologiczne. Statut posłów ma też wpływ na budżet. Dotacje na rzecz Fundacji im. Sacharowa w Moskwie muszą stanowić płatności jednorazowe; rolą tego Parlamentu nie jest też finansowanie muzeów historii europejskiej; oto, jakie wydatki musi ponosić budżet europejski. Kwestia ta wymaga dalszej debaty.
Anne E. Jensen
w imieniu grupy ALDE. - (DA)Pani przewodnicząca! Chciałabym przede wszystkim podziękować sprawozdawcy, panu Lewandowskiemu, dobrego sprawozdania oraz wyrazić swoje zadowolenie z powodu wprowadzenia nowej procedury i bardziej otwartego dialogu, jak również szybkiego informowania komisji, co jest bardzo widoczne. Jak już zauważyło kilku posłów, rok 2009 jest rokiem szczególnym. Choć traktat lizboński nie został dotąd wdrożony we wszystkich państwach, w naszym budżecie musimy uwzględnić wprowadzenie go w życie w roku 2009.
Nowe kompetencje Parlamentu Europejskiego - uprawniające go, na przykład, do wywierania wpływu na budżet rolnictwa i politykę prawną - będą oznaczały konieczność dostosowania pewnych priorytetów do nowych obowiązków. Są także wybory do Parlamentu Europejskiego i statut posłów, który również ma wpływ na budżet.
Grupa Porozumienia Liberałów i Demokratów na rzecz Europy jest zadowolona z projektu budżetu Parlamentu, który mieści się w granicach 20% wydatków administracyjnych UE. Nie ma gwarancji, że cel ten będzie wykonalny w ciągu najbliższych kilku lat, ale to dobrze, że kontrolujemy wydatki administracyjne.
Chcę także wyrazić wielkie zadowolenie w imieniu Grupy ALDE w związku z opracowaniem nowego modelu wynagrodzeń dla asystentów posłów. Nasza grupa od dawna czekała na statut asystentów. Przejęcie przez Parlament zarządzania administracją to dobre rozwiązanie, odzwierciedlone w budżecie na rok 2009.
W ciągu ostatnich 10 lat udało się osiągnąć znaczne oszczędności dzięki sprzedaży budynków, zgadzam się jednak, że dotarliśmy obecnie do punktu, w którym niezbędna jest weryfikacja tej polityki, a także polityki dotyczącej budynków w ogóle. Czekamy na propozycje innych instytucji, zarazem jednak należy bacznie przyglądać się ich rosnącym nakładom budowlanym.
Wreszcie, istotną kwestią jest też finansowanie działalności przyszłego unijnego Ministra Spraw Zagranicznych oraz Przewodniczącego Rady Europejskiej. Do tych zagadnień wrócimy jednak później.
Wiesław Stefan Kuc
w imieniu grupy UEN. - Pani Przewodnicząca! Przedstawione przez pana posła sprawozdawcę Janusza Lewandowskiego wytyczne do procedury budżetowej na rok 2009 dotyczą w najważniejszej części Parlamentu Europejskiego i są możliwe do zastosowania w pozostałych sekcjach.
Rok 2009 ze względu na przyjęte ograniczenia finansowe i ogrom czekających nowych zadań związanych z traktatem lizbońskim, wyborami do Parlamentu, zmianą statutu posła i proponowanym wprowadzeniem statutu asystenta będzie bardzo trudny. Jest wiele niewiadomych, dlatego też najważniejsza będzie realizacja wytycznych. Szczegółowe analizy potrzeb i związane z nimi analizy kosztów pozwolą zmieścić się w ramach finansowych, a równocześnie powinny zapewnić sprawne funkcjonowanie Parlamentu i umożliwić sprostanie nowym zadaniom. Nasza grupa polityczna będzie głosowała za przyjęciem przedstawionego sprawozdania.
Gérard Onesta
w imieniu grupy Verts/ALE. - (FR) Pani przewodnicząca! Rok 2009 to rok zmian, a więc niepewności i niebezpieczeństw. Stawienie czoła temu wyzwaniu będzie wymagało zaangażowania całego talentu naszego sprawozdawcy, byłego przewodniczącego Komisji Budżetowej.
Nowy Traktat podwoi zakres kompetencji Parlamentu w zakresie współdecydowania. Proszę sobie wyobrazić, jak wielki to będzie wysiłek, zwłaszcza dla budżetu. Nowy statut posłów. Kwestia pozostająca na dziś całkowitą niewiadomą: które państwa pozwolą swoim przyszłym wybranym przedstawicielom uczestniczyć w nowym systemie i którzy spośród wybranych przedstawicieli będą chcieli to zrobić? Kampania wyborcza, nowy kodeks praktyk, zwłaszcza dla asystentów.
Kieruję to pytanie do Biura niemal od dziesięciu lat i niezwykle się cieszę, że nowa procedura jest wreszcie gotowa. Jest to jednak dość proste, ponieważ wszyscy mamy świadomość, że będzie to pakiet, za który podatnicy nie zapłacą ani grosza: włączenie asystentów do systemu instytucjonalnego Wspólnoty, tych, którzy pracują w Brukseli, a także tych, którzy płacą im bezpośrednio pod nadzorem Parlamentu oraz tych, którzy pracują w okręgach wyborczych. Powinniśmy przeznaczyć na ten cel stały budżet, ponieważ uczciwość nic nie kosztuje, wymaga zaledwie odrobiny wysiłku politycznego.
Popieram także całym sercem nowe metody pracy, szczególnie w zakresie kwestii budowlanych, ponieważ, podobnie jak wielu moich kolegów - posłów, zawsze czuję się zaskoczony po ogłoszeniu zaproszenia do przetargu, jak niezwykle wysokie są koszty budowy w przypadku projektów realizowanych przez instytucje europejskie. Jeśli rzeczywiście chcemy wprowadzić oszczędności, być może nie musimy tłumaczyć wszystkiego, co powiedziałem, na maltański, łotewski i węgierski, ponieważ w ciągu ośmiu miesięcy nie znajdzie się nikt, kto chciałby przeczytać moje słowa, a oszczędzimy dzięki temu 17 milionów Euro rocznie.
Esko Seppänen
w imieniu grupy GUE/NGL. - (FI) Pani przewodnicząca! Sprawozdanie pana Lewandowskiego przedstawia budżet Parlamentu w sposób wyważony. Socjaldemokraci i Zieloni dość niepotrzebnie proponowali poprawki, które spowodowałyby częściową utratę kontroli nad sposobem wydawania pieniędzy.
Pogląd przyjęty w sprawozdaniu na temat "Domu historii europejskiej” jest właściwy, gdy sprawozdawca stwierdza, że nie Parlament powinien finansować taki projekt, mimo że autorem pomysłu jest jego obecny przewodniczący.
Sprawozdanie obejmuje także stanowisko wobec budżetu Komisji. Znalazł się w nim komentarz, że wydatki administracyjne nie obejmują około 2 000 pracowników, którzy stanowią personel zewnętrzny, zatrudniany za pośrednictwem agencji. Nakłady te są wyłączone z łącznej kwoty, od której odejmuje się 20% na potrzeby Parlamentu. Parlament nie może w taki sposób zlecać swoich usług na zewnątrz; musi też finansować wsparcie dla paneuropejskich partii politycznych z własnego budżetu.
Sergej Kozlík
(SK) Zgadzam się z poglądem sprawozdawcy oraz Komisji Budżetowej, zgodnie z którym, przygotowując budżet Parlamentu Europejskiego na rok 2009, musimy potraktować priorytetowo rozszerzenie zakresu obowiązków Parlamentu po ratyfikacji traktatu lizbońskiego.
W szczególności należy uwzględnić nową rolę Parlamentu Europejskiego, który będzie dzielił obowiązki ustawodawcze z Radą Unii Europejskiej. Jakkolwiek przejście od procedury konsultacji do współdecydowania nie musi oznaczać podwojenia nakładów pracy komisji parlamentarnych, musimy pamiętać, że rozszerzenie zakresu współdecydowania będzie wydarzeniem bezprecedensowym, a Parlament przyjmie na siebie obowiązek tworzenia aktów ustawodawczych. Dlatego priorytety polityczne Parlamentu Europejskiego będą wymagały właściwego finansowania. Oczywiście musimy w miarę możliwości dążyć do wprowadzania oszczędności, ale jedynie pod warunkiem, że budżet będzie adekwatny do potrzeb.
Brigitte Douay
(FR) Pani przewodnicząca! W niezwykle szeroko zakrojonym sprawozdaniu pana Lewandowskiego zainteresował mnie przede wszystkim budżet Parlamentu w roku wyborów, który będzie miał określone konsekwencje dla polityki komunikacyjnej tej instytucji.
Poprawa komunikacji z obywatelami Europy była jednym z priorytetów Parlamentu na rok 2009. Aby zapewnić zaangażowanie obywatelskie w nadchodzące wybory i jak najwyższą frekwencję, posłowie muszą prowadzić zdecentralizowaną kampanię informacyjną w państwach członkowskich.
Mamy też nadzieję, że media lokalne będą w pełni zaangażowane w tę kampanię, ponieważ odgrywają kluczową rolę w przekazywaniu informacji. Budżet komunikacyjny Parlamentu i działania zaplanowane na rok 2009 powinny zatem wzbudzić zainteresowanie obywateli Europy i wywrzeć na nich bezpośredni wpływ, ponieważ nierzadko mają oni poczucie, że instytucje europejskie są od nich zbyt odległe.
Należy zauważyć, że mówiąc ogólnie, działania te będą kontynuacją działalności rozpoczętej i finansowanej w roku 2008. Mamy też nadzieję, że nowy ośrodek dla zwiedzających i telewizja internetowa zaczną niebawem funkcjonować, zapewniając lepszy dostęp do informacji na temat działalności Parlamentu oraz poprawę relacji pomiędzy obywatelami i Unią Europejską.
Valdis Dombrovskis
(LV) Pani przewodnicząca, panie i panowie! Przygotowując budżet Parlamentu na rok 2009 trzeba było ponownie zmierzyć się z kwestią pułapu łącznych wydatków budżetowych oraz z pytaniem, czy powinien on przekroczyć kwotę 20% łącznych wydatków administracyjnych UE. Chciałbym jednak poprzeć sprawozdawcę odnośnie do założenia, że poziom wydatków Parlamentu Europejskiego powinien bazować na wymogach, uzasadnionych na podstawie starannej oceny. Z pewnością rok 2009 przyniesie istotne zmiany w pracach Parlamentu Europejskiego. Po ratyfikacji traktatu lizbońskiego nakład prac ustawodawczych znacznie się zwiększy, a zmiana systemu wynagrodzeń dla posłów będzie generować dodatkowe koszty, podobnie jak kampania informacyjna związana z wyborami do Parlamentu Europejskiego.
Koncentrując się na podstawowych sferach działalności i analizując starannie wymogi budżetowe, a także możliwości wewnętrznej realokacji urzędników, zanim zaczniemy tworzyć nowe stanowiska, istnieje możliwość utrzymania poziomu wydatków Parlamentu Europejskiego w granicach 20%. Nie wyczerpano jeszcze wszystkich możliwości oszczędności papieru i energii w ramach prac Parlamentu Europejskiego. Cieszy mnie poparcie udzielone w zeszłym roku dla propozycji ograniczenia obiegu wydruków poszczególnych dokumentów, zgodnie z którą wydruki tych dokumentów miały być dostępne na życzenie, a nie rozpowszechniane automatycznie wśród wszystkich posłów i urzędników. Wdrożenie tego wniosku umożliwia nam oszczędzanie ponad trzech milionów arkuszy papieru rocznie. Zasadę tę można rozszerzyć na wiele innych rodzajów dokumentów. Jeśli chodzi o budżet Parlamentu Europejskiego na przyszły rok, nie można pominąć kwestii wynagrodzeń dla asystentów posłów, dlatego też wzywam grupę roboczą utworzoną przez Biuro Parlamentu Europejskiego, aby formułowała propozycje dotyczące zwiększenia przejrzystości i poprawy monitorowania tych kosztów. Dziękuję za uwagę.
Zbigniew Krzysztof Kuźmiuk
Pani Przewodnicząca! W tej debacie chcę zwrócić uwagę na trzy kwestie.
Po pierwsze, poziom inflacji w poszczególnych krajach Unii Europejskiej wyraźnie wzrasta, a w konsekwencji średni poziom inflacji w Unii wyniesie w 2008 r. około 4%, a więc waloryzacja wydatków o 2% rocznie oznacza realne ich zmniejszenie.
Po drugie, konsekwencją przyjęcia traktatu z Lizbony będzie wyraźne zwiększenie uprawnień Parlamentu Europejskiego, procedury współdecyzji we wszystkich obszarach, a także uprawnień parlamentów krajów członkowskich, co będzie powodowało wyraźne powiększenie kosztów funkcjonowania Parlamentu Europejskiego.
I wreszcie po trzecie, rok 2009 to rok wyborów do Parlamentu Europejskiego. Dotychczasowa frekwencja w tych wyborach była wyjątkowo niska, szczególnie w nowych krajach członkowskich. Konieczne są więc dodatkowe wydatki skierowane na kampanię informacyjną, skierowane głównie do mediów regionalnych i lokalnych, przy pomocy których można najefektywniej dotrzeć do wyborców.
Ingeborg Gräßle
(DE) Pani przewodnicząca, panie i panowie! Chciałabym skorzystać z okazji, aby wyrazić poparcie dla poprawki Grupy Europejskiej Partii Ludowej (Chrześcijańscy Demokraci) i Europejskich Demokratów w sprawie diet dla sekretariatu. Wiem, że Grupa Zielonych/ Wolnego Przymierza Europejskiego i Grupa Socjalistyczna w Parlamencie Europejskim przygotowały kolejną poprawkę; nasza została sformułowana tak samo, jak decyzje Biura i Konferencji Przewodniczących, którą wszyscy przewodniczący grup przyjęli jednogłośnie. Moim zdaniem stwierdzenie, że Komisja Budżetowa robi wszystko, aby zachować reputację grupy niezależnej, która zrobi to, co zechce, nie jest sprawiedliwe. Poprawka zgłoszona przez Grupę Zielonych/ALE dotyczy statutu asystentów posłów. Taki będzie efekt, o ile poprawka Biura, czyli wynik negocjacji z Radą, zostanie udostępniona.
My także czekamy niecierpliwie na statut asystentów posłów, nie wiemy jednak jeszcze, czy go otrzymamy, a nawet, czy uda nam się dojść do porozumienia z Radą. Dlatego chciałabym poprosić, aby to sformułowanie nie przyniosło skutku w postaci odrzucenia całej poprawki Biura. Myślę, że to bardzo ważne, abyśmy działali w Parlamencie jak najbardziej zgodnie i nie spierali się bez potrzeby o szczegóły, na które nie mamy wpływu. Stąd moja gorąca prośba o przyjęcie naszej poprawki. Ani jednego słowa nie dodano, ani nie usunięto z tekstu.
Janusz Lewandowski
sprawozdawca. - Pani Przewodnicząca! Dziękuję wszystkim uczestnikom debaty.
Problemem, który się w tej debacie najczęściej pojawiał, oprócz wyzwań szczególnych roku 2009 oraz potrzeby oszczędnego gospodarowania pieniędzmi podatników europejskich, był na pewno problem asystentów posłów. Pragnę, aby uregulowanie tego problemu nie było polem rywalizacji grup politycznych, ponieważ wszystkie grupy w naszym Parlamencie łączy świadomość potrzeby takiego uregulowania, które odsuwa pokusy korupcyjne i podejrzliwość wokół tej sprawy, ale zarazem uwzględnia różnorodność 27 krajów uczestniczących w Unii Europejskiej.
Kolegę Kuźmiuka uspokajam, że wydatki mają rosnąć o 4,8%, a więc prawdopodobnie powyżej średniej inflacji europejskiej. Natomiast pani Ingeborg Gräßle życzę, aby skończyła swoje raporty przed północą.
Przewodniczący
Debata została zamknięta.
Głosowanie odbędzie się jutro, we czwartek 10 kwietnia 2008 r.
Jean-Pierre Audy  
na piśmie. - (FR) Po pierwsze chciałbym wyrazić uznanie dla znakomitej pracy mojego polskiego kolegi, pana Lewandowskiego, w sprawie wytycznych budżetowych na rok 2009 dla "innych instytucji”, czyli dla Parlamentu Europejskiego, ale także dla Rady, Trybunału Sprawiedliwości, Trybunału Obrachunkowego, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego oraz Komitetu Regionów, Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich oraz Europejskiego Inspektora Ochrony Danych.
Dokument ten omawia najważniejsze wyzwania, którym Parlament stawi czoła w roku 2009, w szczególności zaś wejście w życie traktatu lizbońskiego. Należy zrobić wszystko, aby upewnić się, że rozszerzony zakres obowiązków Parlamentu w wyniku ratyfikacji traktatu lizbońskiego został uwzględniony w budżecie. Zastanawiam się jednak, czy przed uruchomieniem procedur budżetowych nie należałoby przeprowadzić audytu zasobów ludzkich przeznaczonych na realizację działalności Parlamentu Europejskiego. Przywódcy polityczni Parlamentu Europejskiego zyskują na znaczeniu, a sprawą kluczową jest zapewnienie posłom środków, które umożliwią im w pełni niezależną pracę.
Wydaje się, że przyznane zasoby nie są wystarczające w świetle szerszego zakresu obowiązków politycznych, które Parlament Europejski musi przyjąć obecnie oraz które będzie musiał przyjąć w przyszłości, aby godnie reprezentować obywateli europejskich.
