Uproszczenie WPR (debata) 
Przewodnicząca
Kolejnym punktem porządku obrad jest debata w sprawie pytania ustnego do Komisji dotyczącego uproszczenia WPR, złożonego przez Jamesa Nicholsona, Janusza Wojciechowskiego w imieniu grupy ECR, Alberta Deß'a w imieniu grupy PPE oraz George'a Lyona w imieniu grupy ALDE - B7-0566/2010).
Albert Deß
Pani Przewodnicząca, Panie Komisarzu Cioloş! Cieszę się, że jest tu dziś Pan z nami, by odpowiadać na nasze pytania. W dniu 18 maja Parlament Europejski przyjął znaczną większością głosów rezolucję w sprawie uproszczenia wspólnej polityki rolnej (WPR). Oczywiście jej przyjęcie przez Komisję nie było jeszcze możliwe, ale chciałbym Pana poprosić, Panie Komisarzu, o uwzględnienie przy rozpoczęciu procesu restrukturyzacji polityki rolnej wszystkich żądań zawartych w tym projekcie rezolucji.
Niestety, muszę jednak wspomnieć o jednej drobnej przeszkodzie. Niedawno rozmawiałem z grupą rolników zaniepokojonych tym, że Pańskie wnioski dotyczące pierwszego filaru, Panie Komisarzu Cioloş, nie wpłyną na zmniejszenie formalności administracyjnych, ale wręcz przeciwnie - doprowadzą do znacznego zwiększenia biurokracji.
Panie Komisarzu Cioloş! Unia Europejska nie może być odpowiedzialna za każdy przejaw biurokracji. Znaczna część odpowiedzialności spoczywa na państwach członkowskich. Dlatego proszę Pana o zapewnienie warunków do naszej wspólnej pracy nad zbliżającą się reformą, tak aby jej struktura umożliwiała jej wdrożenie przy jak najmniejszym wysiłku administracyjnym i nadzorczym. Pozwoli to rolnikom skoncentrować się na ich głównym zadaniu, inaczej mówiąc na wytwarzaniu żywności, zamiast zmuszać ich do sprawdzania bieżących przepisów prawa, aby upewnić się, o czym muszą wiedzieć zanim podejmą jakiekolwiek działania na swoich polach lub w swoich obejściach.
Rolnicy w żadnym obszarze rolniczym na świecie nie są obciążeni tak ogromną ilością wymogów i regulacji, jak w Unii Europejskiej. Panie Komisarzu Cioloş! Jeszcze nie ponosi Pan za to odpowiedzialności. Ma Pan szansę - zanim ustąpi Pan ze stanowiska, a nie wiem kiedy to nastąpi - stać się pierwszym komisarzem, który będzie mógł powiedzieć, że za jego kadencji biurokracja zmalała, zamiast dalej się rozrastać. Jako sprawozdawca do spraw reformy rolnej chciałbym zaproponować Panu możliwość współpracy nad wypracowaniem rozwiązania umożliwiającego realizację tego celu.
George Lyon
autor - Pani Przewodnicząca, Panie Komisarzu! Miło tu Pana dziś z nami widzieć. Niewątpliwie uproszczenie WPR oraz ograniczenie biurokracji to główny cel kolejnej reformy, ponieważ w Szkocji wielu rolników jest sfrustrowanych i zdenerwowanych biurokracją oraz nieproporcjonalnym charakterem systemu kar.
Pieniądze publiczne należy wydawać rozsądnie i właściwie kontrolować - w żadnym razie tego nie kwestionujemy - ale bieżący system kar dotyczących zarówno państw członkowskich, jak i rolników, jest nieproporcjonalny w stosunku do celów. Tę kwestię należy poruszyć w ramach reformy.
W Szkocji w niektórych przypadkach rolnicy są obecnie karani wysokimi grzywnami za bardzo drobne błędy. Od maja wzrosła częstotliwość inspekcji, a na rolników nakłada się miażdżące kary. Obawiam się, że za ten konkretny środek, za nasilenie inspekcji i zwiększenie kar rząd szkocki obwinia Pana, Panie Komisarzu.
Innym wyjaśnieniem może być jednak to, że audytorzy Komisji Europejskiej mieli przeprowadzić w Szkocji inspekcje zarówno w październiku, jak i w ubiegłym tygodniu, już w listopadzie. Być może rząd szkocki delikatnie spanikował, a olbrzymie grzywny i drakońskie kary wprowadzone przez ostatnie trzy lub cztery miesiące są reakcją na obawy, że gdy audytorzy pojawią się w Szkocji i przeprowadzą inspekcje to uznają, że nic nie jest w porządku.
Rząd szkocki widzi również sytuację naszych sąsiadów w Irlandii Północnej - jestem pewien, że mój kolega, pan poseł Jim Nicholson może powiedzieć kilka słów na ten temat - i los tamtejszego rządu, któremu grozi wysoka grzywna za złe zinterpretowanie definicji obszarów kwalifikujących się. Bardzo możliwe, że to właśnie może być przyczyną wprowadzenia danych środków przez Szkocję.
Panie Komisarzu! Czy w swojej mowie końcowej może Pan wyjaśnić, czy to naprawdę Pan stoi za nowym drakońskim reżimem wprowadzonym w Szkocji i jest za niego odpowiedzialny, a także czy może Pan potwierdzić, kiedy poznamy wyniki inspekcji przeprowadzonych przez audytorów w październiku i listopadzie bieżącego roku?
James Nicholson
autor - Pani Przewodnicząca! Chciałbym przeprosić, ponieważ to nie jest normalne, żebym się nie pojawił, kiedy mam wystąpić. Gorąco za to przepraszam.
Szanowny Parlament wie, że w maju bieżącego roku przyjęto sprawozdanie mojego kolegi, posła Ashwortha, w sprawie uproszczenia WPR, w którym przekonywano do likwidacji zbędnej biurokracji w odniesieniu do europejskich rolników, która moim zdaniem stała się zbyt dotkliwa i zabiera rolnikom zbyt wiele czasu, który mogliby poświęcić uprawianiu rolnictwa.
Głównym założeniem przedmiotowego sprawozdania było uproszczenie WPR i zracjonalizowanie polityki. Obawiam się jednak, że w rzeczywistości dzieje się odwrotnie. Będziemy mieć do czynienia z większą biurokracją, z większą liczbą formalności administracyjnych. I co dokładnie ma pan na myśli, mówiąc o ekologizacji pierwszego filaru? Ma pan na myśli rozbudowę biurokracji i więcej formalności administracyjnych; więcej pracy papierkowej po stronie rolników i więcej inspekcji, a tego rolnicy nie chcą. Chcemy jednej inspekcji w jednym gospodarstwie; to powinno wszędzie wystarczyć.
Panu komisarzowi muszę powiedzieć jedno: dzięki zasadzie wzajemnej zgodności ma Pan obecnie wystarczająco dużo narzędzi; nie potrzebujemy więcej. Nie potrzebujemy już nadmiernego nacisku na to szczególne stanowisko. Zwracam się do Pana w imieniu ludzi, którzy usiłują wytwarzać żywność. Rozmawiamy o bezpieczeństwie żywnościowym w Europie; jeśli chce Pan bezpieczeństwa żywnościowego, my je Panu dajemy - dajemy Panu bezpieczeństwo żywnościowe. Pozwólmy rolnikom wytwarzać żywność.
Czy mogę skomentować wypowiedź pana posła Lyona? Rolnikom w Irlandii Północnej w związku z wprowadzeniem zasady przyporządkowania grozi redukcja w wysokości 60 milionów euro. Nikt nie będzie przekonywał, że mapy opracowane wiele lat temu są idealne. Ale nikt nie powie mi, że mapy są lepsze na południe od granicy Republiki Irlandii, lub że są lepsze we Włoszech - te mapy opracowane wiele lat temu. Czemu nasza sytuacja tak wygląda? Czemu na naszych rolników nakłada się tak drakońskie środki, skoro oni ich nie potrzebują i nie chcą, kiedy jedyną rzeczą jakiej pragną rolnicy jest wytwarzanie dobrej żywności?
Dacian Cioloş
Pani Przewodnicząca, Panie i Panowie! Pozwolę sobie zacząć od udzielenia odpowiedzi na Państwa pytanie pisemne dotyczące uproszczenia wspólnej polityki rolnej, czyli tematu niezwykle ważnego, który uwzględnimy w ramach nowego prawodawstwa, co podkreślałem wielokrotnie od kiedy zostałem komisarzem.
Chciałbym zacząć od pierwszej części pytania: co dotychczas zrobiła Komisja, aby ułatwić rolnikom funkcjonowanie? Wydaje mi się, że odpowiedź jest prosta, wystarczy tylko przyjrzeć się osiągnięciom z kilku ostatnich lat: Komisja uczyniła już bardzo dużo, aby ułatwić działanie i przyjęła już wiele instrumentów ułatwiających funkcjonowanie.
Komisja przedstawiła w marcu 2009 roku komunikat zatytułowany "Uproszczenie europejskiej WPR naszym wspólnym sukcesem”. W komunikacie opisano działania podejmowane przez kilka ostatnich lat i przedstawiono informacje dotyczące osiągnięć w zakresie zmniejszenia obciążenia administracyjnego.
Nie zamierzam powtarzać każdego fragmentu przedmiotowego komunikatu, ale chciałbym omówić szczegółowo kilka przykładów.
Przede wszystkim przyjęcie w roku 2007 rozporządzenia Rady ustanawiającego wspólną organizację rynków rolnych przyczyniło się do znacznego ograniczenia formalności administracyjnych w ramach stosowania europejskiego prawodawstwa w zakresie WPR.
Jednolita wspólna organizacja rynku ze względu na cechy techniczne nie miała na celu zmiany polityki, ale harmonizację przepisów, co sprawia, że zasady WPR stają się łatwiejsze do zarządzania, a także prostsze, dostępniejsze i łatwiejsze do stosowania.
Uproszczenie WPR było także jednym z głównych powodów stanowiących motywację do opracowania wniosków Komisji w sprawie "oceny funkcjonowania”. Rozporządzenie przyjęte w 2009 r. dotyczy uproszczenia przepisów w zakresie jednolitego systemu płatności, a co za tym idzie - zwiększa skuteczność reformy WPR z 2003 roku.
Ponadto chciałbym także wspomnieć o programie działania na rzecz zmniejszenia obciążenia administracyjnego w Unii Europejskiej, aby zobrazować postępy osiągnięte w sektorze rolnym. W kontekście tego programu przeprowadzono kilka ocen. Z ocen tych wynika, że obciążenie administracyjne w sektorze rolnym zmniejszyło się o 36%, co znacznie przewyższa ogólny cel programu, jakim był próg 25%.
W ubiegłym roku mój poprzednik przedstawił pierwszą reakcję służb Komisji na listę zawierającą 39 sugestii dotyczących uproszczenia, zgłoszonych przez 13 państw członkowskich w kwietniu 2009 roku. Niektóre z tych 39 sugestii zrealizowano pod koniec roku 2009 i na początku roku 2010. Pozostałe znajdują się w "pakiecie uproszczeń”, który Komisja niedawno przyjęła w odniesieniu do płatności bezpośrednich oraz rozwoju obszarów wiejskich, a rozporządzenia przedłożono w Radzie i Parlamencie.
Jeśli zaś chodzi o drugi filar, Komisja przeprowadziła badanie dotyczące obciążenia administracyjnego beneficjentów, które wywodzi się z procesu wdrażania programów rozwoju obszarów wiejskich. W badaniu skoncentrowano się na dwóch kategoriach instrumentów: rolno-środowiskowych i modernizacji gospodarstw. Wyniki przedmiotowego badania zostaną wykorzystane w naszych rozważaniach na temat WPR w okresie po roku 2013.
Podsumowując odpowiedź na pierwszą część pytania, chciałbym także powiedzieć Państwu, że program jest nadal realizowany i obejmuje czas spędzony w gospodarstwach przez personel Dyrekcji Generalnej ds. Rolnictwa i Rozwoju Wsi. Program ten, znany również pod nazwą "Żniwa z bliska”, pomaga nam bezpośrednio przyglądać się wydarzeniom w terenie oraz wykorzystać praktycznego doświadczenia w opracowywanych przez nas decyzjach.
Teraz przejdę do drugiej części pytania: w jaki sposób Komisja uwzględni sugestie Parlamentu w pracach nad WPR po roku 2013? Także w tym przypadku mogę Państwa zapewnić, że zastanawiam się nad tymi kwestiami i że zamierzamy wziąć pod uwagę wszystkie analizy, które przeprowadziliśmy dotychczas z myślą o uproszczeniu WPR, jak i wnioski, które opracujemy w przyszłości, idące nie w kierunku zwiększenia formalności administracyjnych, ale raczej w kierunku zapewnienia podatnikom większej pewności, że ich pieniądze będą wydawane we właściwy sposób.
Także w tym obszarze jestem otwarty na Państwa wnioski praktyczne. Na początku grudnia spotkam się z posłami do PE z Komisji Kontroli Budżetowej, która również chce wiedzieć, jakie działania podejmuje Komisja w celu zapewnienia właściwego sposobu wydawania pieniędzy publicznych. W tym przypadku Komisja może jedynie stosować rozporządzenia przyjęte przez Radę, często po uwzględnieniu opinii Parlamentu.
To nie Komisja zwiększa liczbę zadań administracyjnych. Komisja stosuje jedynie obowiązujące rozporządzenia Rady. W tej kwestii mogę Państwa zapewnić, że w przyszłości nie zamierzamy przedkładać wniosków wprowadzających niepotrzebne komplikacje; wręcz przeciwnie, będziemy składać wnioski, które pozwolą uwiarygodnić zakres WPR. Natomiast głównym zadaniem rolników, jak już wspominałem, jest produkcja rolna; to oni wykorzystują zasoby naturalne i ze względu na tę działalność część finansowania WPR przeznaczono na ten obszar polityki.
Jeśli chodzi o nasze plany działania po roku 2013, chciałbym Państwu powiedzieć, że postanowiłem stworzyć wraz z Komisją i państwami członkowskimi, równolegle do prac nad pakietem legislacyjnym dotyczącym WPR po roku 2013, grupę techniczną wysokiego szczebla, aby zagwarantować, że dany pakiet legislacyjny nie przyczyni się do zwiększenia formalności administracyjnych, ale w miarę możliwości uprości sytuację.
Formalności administracyjne, z jakimi rolnik spotyka się w praktyce często nie są jedynie wytworem Komisji, o czym wspomniał już pan poseł Lyon. Jak Państwu wiadomo, Komisja dzieli się kompetencjami w tym zakresie z państwami członkowskimi i często właśnie ze względu na różnice między administracjami krajowymi mamy do czynienia z odmiennymi zastosowaniami w poszczególnych państwach członkowskich. Ich uproszczenie nie należy do kompetencji Komisji. Jak już wspomniałem, Komisja uprościła niektóre elementy. Teraz potrzebne jest uproszczenie na szczeblu państw członkowskich.
W odpowiedzi na pytanie pana posła Lyona dotyczące Szkocji mogę powiedzieć, że także w tym obszarze Komisja jedynie przestrzega rozporządzeń, które przewidują zastosowanie kar wobec rolników niestosujących się do zasady wzajemnej zgodności, nie tylko w Szkocji, ale również w Irlandii Północnej i innych regionach Europy. Powtarzam raz jeszcze, że ta zasada - jeśli nie jest przestrzegana - kompromituje nas pod względem zobowiązań rolników w zakresie przestrzegania przepisów prawa europejskiego, ponieważ zasada wzajemnej zgodności nie jest normą dodaną przez Komisję, państwo członkowskie ani przez inne organy, a wywodzi się z prawodawstwa europejskiego, odzwierciedlonego w tych rozporządzeniach. Rządy krajowe otrzymają bardziej szczegółowe informacje na początku grudnia, kiedy to Komisja ma przedstawić wyniki przeprowadzonych audytów.
Michel Dantin
Pani Przewodnicząca, Panie Komisarzu! Doskonale włada Pan językiem francuskim i dobrze zna pan mój kraj. We Francji mamy wyrażenie, które pozwala opisać coś, o czym marzymy, co jednak nigdy się nie urzeczywistni, mówimy wtedy o "Arlésienne”.
Dla rolników uproszczenie WPR jest niewątpliwie jedną z form, jednym z oblicz Arlésienne. Komisja, jak Pan powiedział, podjęła już działania dążące do uproszczenia procedur i chciałbym teraz omówić je bardziej szczegółowo. Moim zdaniem przedmiotowa kwestia obejmuje dwa aspekty.
Pierwszy aspekt dotyczy wniosków w sprawie pomocy. Moim zdaniem należy zauważyć, że na przestrzeni ostatnich lat i miesięcy podjęto wysiłki zmierzające do uproszczenia dokumentacji i jest to Pańska zasługa. Drugi aspekt to ograniczenia dotyczące wszystkich warunków, niekończących się sprawozdań, które rolnicy muszą przedstawiać w sprawie każdej wykonanej czynności: wyjechanie przyczepą z nawozem na pole, zastosowanie nawozu na innym polu, zastosowanie dawki środka ochrony roślin na jeszcze innym polu. Jeżeli popełnią błąd, nakłada się na nich sankcje.
Panie Komisarzu! W tej sytuacji uważam, że zdecydowanie musimy znaleźć rozwiązania. W ubiegłym tygodniu, przedstawiając wniosek w sprawie przyszłej wspólnej polityki rolnej, wspomniał Pan o kilku instrumentach integracyjnych, które mogłyby zostać wdrożone i które w rzeczywistości mogłyby, poprzez osiągnięcie konkretnych wyników, doprowadzić do przyjęcia środków, które będą mogły podlegać kontroli ze strony społeczeństwa, rolników i Komisji; środków, które niewątpliwie przyniosą efekty naukowe. Mam na myśli na przykład procedurę płodozmianu. Środki te powinny umożliwić nam uproszczenie zobowiązań nałożonych na rolników. To zadanie wiąże się z ogromnymi nakładami pracy w przyszłości.
Ponadto dziś, podobnie jak w ubiegłym tygodniu, wspomniał Pan o obowiązku ciążącym na państwach członkowskich i uważam, że ma Pan rację. Kontrolerzy Komisji, zanim odwiedzą rolników, co roku odwiedzają państwa członkowskie. Jadą tam nastawieni krytycznie, aby wykryć błędy w postępowaniu. Panie Komisarzu! Czy nie możemy delikatnie zmienić założenia ich misji, tak aby wymieniali także obszary, w których państwa członkowskie posuwają się za daleko, stosując prawodawstwo UE? Byłoby to korzystne dla państw członkowskich. Zbyt duża gorliwość w stosowaniu prawodawstwa nakłada na rolników obowiązki, które w porównaniu do postanowień zawartych w rozporządzeniach są niepotrzebne. W ten sposób poprawi Pan wizerunek Europy w oczach naszych współobywateli.
Luis Manuel Capoulas Santos
Pani Przewodnicząca, Panie Komisarzu! Uproszczenie wspólnej polityki rolnej (WPR) stanowi cel, który głosimy od lat. Przed nami wciąż jeszcze długa droga do pełnego uproszczenia, pomimo wysiłków podejmowanych przez Komisję, które oczywiście należy docenić. Niemniej jednak chciałbym wyraźnie powiedzieć, że dla Grupy Postępowego Sojuszu Socjalistów i Demokratów w Parlamencie Europejskim uproszczenia WPR nie wolno, pod żadnym względem, rozumieć jako zezwolenia na upraszczanie pracy ani na zmniejszenie surowości kontroli lub monitorowania pomocy publicznej. Pod żadnym pretekstem nie można obejść kluczowego wymogu dotyczącego przejrzystości. Rozpoczęcie nowych dyskusji dotyczących przyszłości WPR po roku 2013 stwarza świetną okazję do realizacji tego celu. Postęp w zakresie uproszczenia WPR nie będzie jednak możliwy bez uproszczenia struktury WPR i grupa S&D wyraża swoje zdanie właśnie w odniesieniu do tych kwestii.
W opublikowanym w kwietniu dokumencie przekonywaliśmy do reorganizacji dwóch filarów i z zadowoleniem odnotowujemy przyjęcie przez Komisję niektórych naszych zaleceń. Nie rozumiem, jak to możliwe, że pomoc niepowiązana z produkcją i podlegająca podobnym kryteriom o zasadniczo środowiskowym charakterze, jak płatności bezpośrednie, środki rolno-środowiskowe lub odszkodowania dla regionów w niekorzystnym położeniu, jest objęta innym postępowaniem administracyjnym i innymi kontrolami, zamiast być uwzględniona w jednolitym systemie. Ciężko mi także zrozumieć, że zmianie bieżącej struktury WPR często najbardziej sprzeciwiają się osoby nawołujące do uproszczenia WPR.
Panie Komisarzu! W związku z tym, ze zniecierpliwieniem oczekuję Pana dalszych działań, a także opracowania dokumentu zawierającego wytyczne, które właśnie nam Pan przedstawił. Pozwolę sobie również wykorzystać tę okazję, aby wyrazić nadzieję, że zwolennicy prawdziwego uproszczenia dadzą temu wyraz, biorąc udział w dyskusji, którą niebawem rozpoczniemy, w sprawie przyszłości WPR.
Britta Reimers
Pani Przewodnicząca, Panie Komisarzu Cioloş, Panie i Panowie! Zmniejszenie biurokracji i uproszczenie prawodawstwa oraz rozporządzeń dotyczących wszystkich obszarów polityki Unii Europejskiej jest dla nas, jako posłów do PE, jednym z priorytetów. Tylko w ten sposób możemy efektywnie zarządzać pieniędzmi podatników i zwiększyć akceptację naszych decyzji politycznych przez obywateli Europy. Z tego powodu tak ważne jest, aby rolnicy odczuwali bezpośredni wpływ uproszczenia tego rodzaju środków w sektorze rolnym. Ich zadaniem jest wytwarzanie żywności, a nie pisanie książek.
W czasach, gdy budżety władz lokalnych są coraz bardziej ograniczone, musimy także ograniczać nakłady pracy personelu administracyjnego. Rozporządzenia muszą być opracowane w taki sposób, aby nie przedłużać niepotrzebnie prac. Ponadto musimy zapewnić proporcjonalność nakładanych sankcji do popełnionego naruszenia. Efektywna polityka długookresowa charakteryzuje się większym naciskiem na udzielanie rad niż na nakładanie kar. Tylko w ten sposób możemy zapewnić naszym obywatelom i rolnikom bodźce do wdrażania nowych rozwiązań i spełniania wymogów społeczeństwa. W dyskusjach dotyczących przyszłości wspólnej polityki rolnej musimy uwzględnić te aspekty. Musimy także skoncentrować się na zapewnieniu, aby nie powielać formalności i kontroli, oraz aby formularze wypełniać tylko wtedy, gdy skutkują prawdziwą wartością dodaną dla organów administracyjnych i rolników. Musimy wreszcie nauczyć się pracować razem, a nie przeciwko sobie.
Alyn Smith
w imieniu grupy Verts/ALE - Pani Przewodnicząca! Chciałbym w imieniu grupy Verts/ALE pogratulować panu komisarzowi pojawienia się tutaj dzisiaj. I gratuluję również moim kolegom, a zwłaszcza panu posłowi Ashworthowi, przygotowania pierwotnej wersji rezolucji, która przyczyniła się do dzisiejszej dyskusji.
Panie Komisarzu! Odsyłam pana szczególnie do punktu 52 i 53 pierwotnej wersji rezolucji w sprawie przejrzystości kar. Moim zdaniem, odkładając na bok intrygi na szczeblu krajowym, należy zauważyć, że zarówno w Szkocji, jak i w całej UE mamy trudności z postrzeganiem przez rolników kwestii przejrzystości egzekwowania prawa, szczególnie zaś zasady wzajemnej zgodności. Uważam, że w przyszłości potrzebna będzie nam większa przejrzystość pod względem tego, czego się wymaga i czego się oczekuje od rolników, a także pod względem skutków nieprzestrzegania zasad.
Ponadto potrzebujemy także głębszego zrozumienia i większej elastyczności. I choć doceniam fakt, że pracuje pan nad rozporządzeniami, to jesteśmy tu po to, aby zmieniać ich treść i niecierpliwie tego oczekujemy. Pomiędzy wypadkiem a oszustwem istnieje ogromna różnica, tymczasem obecnie wygląda na to, że rolnicy niezależnie od indywidualnego przypadku są traktowani mniej więcej tak samo, chociaż w realnym świecie różnica w postępowaniu w takich przypadkach jest ogromna.
Panie Komisarzu! Idąc dalej, w odniesieniu do punktu 66 byłbym bardzo wdzięczny, gdyby określił Pan swoje poglądy dotyczące naszego apelu w sprawie umorzenia kar z trzyletniego okresu obowiązywania systemu współzależności związanych z elektroniczną identyfikacją owiec. W Szkocji usiłujemy doprowadzić do funkcjonowania tej technologii, ale jest ona daleka od ideału i nieproporcjonalne podejście do zasady wzajemnej zgodności w zakresie rozporządzeń dotyczących elektronicznej identyfikacji owiec pogorszyłoby sytuację. Dążymy do wprowadzenia tej technologii i słyszeliśmy, że Pańskie stanowisko będzie elastyczne. Byłbym wdzięczny, gdyby dziś mógł pan zapewnić mnie, że tak właśnie się stanie.
Richard Ashworth
w imieniu grupy ECR - Pani Przewodnicząca! Jestem autorem pierwotnej wersji sprawozdania, w którym mówiłem o wyzwaniach stojących przed rolnictwem oraz podkreśliłem zmiany, jakie trzeba wprowadzić we wspólnej polityce rolnej, aby mogła sprostać tym wyzwaniom. W sprawozdaniu zwróciłem uwagę na to, że obecnie wiele sektorów rolnictwa, a szczególnie sektor hodowli zwierząt gospodarskich, ma poważne trudności finansowe i że należy koniecznie zmniejszyć obciążenie zarówno pod względem czasu, jak i kosztów, jakie na rolników nakłada zbędne i nieproporcjonalne rozporządzenie w sprawie wspólnej polityki rolnej.
Podałem wiele przykładów przypadków, w których rozporządzenie i nakładane kary są nieproporcjonalne, a często nawet niesprawiedliwe. Mówiłem o konieczności przeprowadzenia oceny skutków, konieczności zwiększenia harmonizacji norm dotyczących inspekcji, a także zasugerowałem, że nie ma powodów, aby zabraniać stosowania samoregulacji w rolnictwie. Przede wszystkim wzywam do wprowadzenia zmian w kulturze prowadzenia wspólnej polityki rolnej.
Oczywiście rozumiem potrzebę integralności finansowej, ale Trybunał Obrachunkowy wyraźnie zaznaczył, że bardzo często przyczyną problemów było nadmierne komplikowanie sytuacji. Ponadto oczywiście rozumiem, że zarządzanie rozporządzeniami i ich interpretacja zbyt się różnią pomiędzy poszczególnymi państwami.
Po napisaniu przedmiotowego sprawozdania z zadowoleniem zauważyłem, że liczne rządy krajowe oraz wiodące organizacje rolnicze zaczęły wzywać do uproszczenia wspólnej polityki rolnej. Panie Komisarzu! Niewątpliwie obecne negocjacje w sprawie reformy wspólnej polityki rolnej stanowią najlepszą okazję, by udowodnić, że możemy wspomóc ten sektor i nie musimy hamować jego rozwoju za sprawą zbędnych formalności administracyjnych i kosztów.
Chociaż doskonale rozumiem poczynione przez Pana postępy, za które jestem wdzięczny, to dziwię się, że informacje na ten temat nie trafiają do gospodarstw w moim ojczystym kraju.
João Ferreira
Pani Przewodnicząca! W maju, przy okazji głosowania na tej sali nad rozporządzeniem w sprawie uproszczenia wspólnej polityki rolnej (WPR) podkreślaliśmy, że uproszczenie nie może doprowadzić ani do zmniejszenia pomocy dla rolników ani do zniesienia instrumentów organizacji rynków. Przypominam również, że przyjęta przez nas rezolucja zawierała ostrzeżenie przed takim postępowaniem. Upłynęło sześć miesięcy od przyjęcia rezolucji, a poważne powody do niepokoju wciąż występują, przy czym niedawny komunikat Komisji jedynie pogorszył sytuację.
Nie powinniśmy i nie możemy zlikwidować tak zwanych tradycyjnych instrumentów organizacji rynków, takich jak interwencje publiczne i inne, pod pretekstem rzekomej racjonalizacji i uproszczenia, ponieważ oznaczałoby to kontynuację wzmożonej destrukcji małych i średnich gospodarstw, która już trwa w wielu krajach. Niewątpliwie w odniesieniu do uproszczenia WPR jest wiele do zrobienia, w większości są to działania pozytywne, a wręcz konieczne. Mam tu na myśli między innymi konieczność zmiany sankcji, szczególnie w przypadku, gdy dotyczą one naruszeń niewynikających z winy rolnika, uproszczenia procesu stosowania zasad oraz zmiany procedur identyfikacji zwierząt. Poza uproszczeniem WPR, które przyniesie korzyści wszystkim rolnikom, a zwłaszcza małym i średnim producentom, potrzebna jest także gruntowna reorganizacja WPR, która wzmocni narzędzia interwencji, gwarantując rolnikom sprawiedliwe ceny; która przywróci instrumenty regulujące wysokość produkcji, takie jak kwoty i prawa produkcyjne; która zagwarantuje każdemu państwu aspekt tak prosty - jako, że mówimy o uproszczeniu - jak prawo do produkcji, a także prawo do bezpieczeństwa żywności i suwerenności żywnościowej; która ustanowi zasady dotyczące kształtowania pomocy i ustalania górnego pułapu pomocy, przezwyciężając aktualne nierówności między krajami-producentami a poziomami produkcji.
Panie Komisarzu! Bardzo niepokoi nas dążenie Komisji do objęcia rolnictwa i produkcji żywności zasadami rynku i konkurencyjności. Wyniki takiej polityki liberalizacji są już widoczne: niepowstrzymane zjawisko rezygnacji milionów małych i średnich rolników z produkcji, niepewność dochodu i większa zmienność cen, a także zwiększenie uzależnienia żywieniowego w niezliczonej liczbie państw i regionów. Zgadzamy się na uproszczenie WPR, które służy interesom rolników - szczególnie z małych i średnich gospodarstw - oraz umożliwia im kontynuowanie produkcji. Sprzeciwiamy się uproszczeniu WPR, które wyniszcza produkcję i producentów żywności i będziemy je na tej sali nadal zwalczać.
John Bufton
w imieniu grupy EFD - Pani Przewodnicząca! W sprawozdaniu w sprawie reformy WPR zdecydowanie uwydatniono środki opisane w ramach opcji nr 2. Jak rozumiem jest to podejście, które Komisja preferuje.
Moje obawy dotyczą braku jasności i ram czasowych na przyjęcie. Czy mamy wybrać najlepszą opcję dotyczącą WPR przed udoskonaleniem wniosków? Obawiam się wprowadzenia większego obciążenia administracyjnego rolników, pomimo zawartego w sprawozdaniu apelu o przyjęcie prostszego, bardziej określonego planu wsparcia, obejmującego uproszczenie zasady wzajemnej zgodności.
W sprawozdaniu skoncentrowano się na małych i aktywnych gospodarstwach, nie określając jednak sposobu, w jaki można mierzyć i kontrolować ich wielkość i aktywność. W sprawozdaniu stwierdzono, że dwa filary wspólnej polityki rolnej powinny się koncentrować na efektywności, ale obawiam się, że tworzenie bodźców dla małych gospodarstw, przy jednoczesnym nagradzaniu rozwoju środowiskowego, może przyczynić się do odchodzenia krajowych rolników od rolnictwa nastawionego na produkcję żywności w celu skorzystania z reformy WPR. Obawiam się zmniejszenia naszej konkurencyjności w zakresie rolnictwa, pomimo wyrażonego w sprawozdaniu uznania dla znaczenia długookresowego bezpieczeństwa żywnościowego i zwiększania popytu globalnego.
W sprawozdaniu jest także mowa o zwiększeniu ukrytego potencjału produkcyjnego Europy, przy jednoczesnym poszanowaniu zobowiązań UE w ramach handlu międzynarodowego. Zauważono w nim również, że zmniejszył się udział rolnictwa w łańcuchu dostaw żywności, a wzrósł udział sektora hurtowego i dystrybucji. Umowy dwustronne z krajami Mercosuru, w tym dotyczące rolnego przywozu powrotnego, mogą podważyć możliwości rolników europejskich w zakresie prowadzenia handlu w oparciu o sprawiedliwą cenę rynkową.
W sprawozdaniu przyznano, że rolnicy europejscy stoją w obliczu konkurencji globalnej, przy czym jednocześnie muszą uszanować zobowiązania środowiskowe, a także dotyczące bezpieczeństwa żywnościowego, jakości żywności i dobrostanu zwierząt. Tymczasem niektórzy rolnicy z Ameryki Południowej wykorzystują wylesianie obszarów i ze względu na łagodniejszą regulację mogą produkować żywność na skalę masową, sprzedając ją po zaniżonych cenach.
Krisztina Morvai
(HU) Pani Przewodnicząca! Unia Europejska nie cieszy się popularnością wśród węgierskich rolników, zwłaszcza wśród drobnych producentów rolnych. Dzieje się tak nie tylko dlatego, że musieliśmy poświęcić 100% naszych rynków na rzecz przywozu żywności z państw trzecich w zamian za małą część pomocy rolnej przyznawanej rolnikom ze starych państw członkowskich, ale również ze względu na temat dzisiejszego posiedzenia, czyli nadmierną biurokrację i potężne obciążenia administracyjne, które rzeczywiście przeszkadzają węgierskim rolnikom w wykonywaniu ich pracy, czyli w prowadzeniu gospodarstw rolnych, o czym już wielokrotnie wspominano.
Pozwolę sobie zauważyć, że w starych państwach członkowskich, a tym samym na Węgrzech, istnieje jeszcze jedna poważna komplikacja; a mianowicie państwowa tradycja socjalistyczna lub komunistyczna, w ramach której niektórzy urzędnicy uważają, że to nie oni mają służyć obywatelom, a w tym przypadku rolnikom, ale wręcz odwrotnie, że to obywatele istnieją, by służyć państwu i urzędnikom państwowym. Ci urzędnicy, poprzez nadmierną regulację wykraczającą poza obowiązujące już zasady, w sposób upokarzający i obraźliwy zupełnie niepotrzebnie utrudniają rolnikom życie.
Jesteśmy nieustannie zalewani skargami. Ostatnia dotyczyła na przykład tego, że odmówiono pokrycia kosztów wydarzenia zorganizowanego przez oferenta w ramach drugiego filaru, po stwierdzeniu, że wspomniany rolnik nie zdołał zebrać trzech wycen za ciastka, którymi częstował uczestników. Jest to typowy przykład upokarzania, nadmiernej regulacji i nieuzasadnionego wykorzystywania władzy.
W jaki sposób możemy temu zaradzić? Zapewniając, aby skargi dotyczące takich przypadków można było kierować nie tylko do podmiotu podejmującego decyzję, co jak wiemy jest całkowicie daremne, ale także do samej Unii Europejskiej, skoro już do niej przystąpiliśmy i skoro UE zapewnia taką pomoc z płatności. Unia Europejska powinna dla obywateli stworzyć mechanizm kontroli, który pozwoli na przeprowadzenie dochodzenia i ustalenie sankcji w przypadku zgłoszenia przejawów upokorzenia i nadużywania władzy.
Rareş-Lucian Niculescu
(RO) Pani Przewodnicząca! Przede wszystkim chciałbym wyrazić zadowolenie z zawartego w niedawnym komunikacie Komisji zobowiązania do kontynuacji procesu uproszczenia wspólnej polityki rolnej. Nadmierna regulacja oznacza mniejszą konkurencyjność, podczas gdy nadmierna nieelastyczność skutkuje mniej efektywnym działaniem.
Jednym z powodów przygotowania bieżącego wniosku w sprawie reformy WPR jest niewątpliwie konieczność jej uproszczenia. Chciałbym wspomnieć o kilku niezwykle ważnych aspektach zawartych w przyjętej przez Parlament rezolucji w sprawie uproszczenia WPR.
Mój kolega, pan poseł Michel Dantin, wspomniał o państwach, które posuwają się za daleko w stosowaniu prawodawstwa europejskiego. Moim zdaniem formalności administracyjne należy ograniczyć do absolutnego minimum nie tylko na szczeblu UE, ale również na szczeblu państw członkowskich.
Komisja powinna rozważyć możliwość przyjęcia wspólnych ram regulacyjnych dotyczących wymaganej dokumentacji. Takie zalecenie opisałbym jako maksymalny dopuszczalny poziom biurokracji. Powszechnie wiadomo, że tam, gdzie unijne formalności administracyjne wymagają trzech podpisów, tam urzędy krajowe dodają pięć kolejnych. Należy nadal stosować jedynie te rozporządzenia i warunki, które są właściwe i bezwzględnie konieczne, i które niosą niezaprzeczalne korzyści.
Uproszczenie samo w sobie nie wystarczy. Należy również wzmocnić instrumenty mające na celu zapewnienie potencjalnym beneficjentom dostępu do szkoleń i informacji. Obowiązkowe powinno być na przykład przeznaczenie na tego rodzaju instrumenty ustalonej części funduszy na rzecz rozwoju obszarów wiejskich.
Zważywszy, że uproszczenie WPR jest bezpośrednio powiązane z przejrzystością, wykorzystam obecność pana komisarza na sesji plenarnej, aby zadać mu pytanie niezwiązane z tematem. W obliczu niedawnej decyzji Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości w sprawie beneficjentów europejskich funduszy rolnych, przyjęcie jakich środków rozważa Komisja w celu zagwarantowania, aby publikowano informacje dotyczące tych osób?
Marc Tarabella
(FR) Pani Przewodnicząca, Panie Komisarzu, Panie i Panowie! Tak samo jak pan poseł Niculescu, cieszę się z zamiaru Komisji dotyczącego kontynuacji wysiłków na rzecz uproszczenia wspólnej polityki rolnej, ale martwi mnie także analiza przedstawiona w odniesieniu do sprawozdania pana posła Ashwortha w sprawie uproszczenia formalności administracyjnych.
Rzeczywiście, zważywszy na trudną bieżącą sytuację gospodarczą naszych rolników, chciałbym aby WPR po roku 2013 umożliwiała rolnikom skoncentrowanie się na głównym celu, jakim jest produkowanie bezpiecznej żywności wysokiej jakości, przy jednoczesnym zachęcaniu ich do świadczenia niekomercyjnych usług publicznych. Najwyższy czas, abyśmy zmniejszyli obciążenie administracyjne spoczywające na naszych producentach, zlikwidowali zbędne prawodawstwo i zapewnili rolnikom z 27 państw członkowskich możliwość zrozumienia zarówno ich obowiązków, jak i praw. Rolnicy potrzebują uproszczonej WPR, elastyczniej reagującej na zmiany sytuacji.
W czasach, gdy konkurencję między rolnikami na całym świecie uważa się za nieuchronną, i to pomimo kolejnych kryzysów w dziedzinie rolnictwa i produkcji żywności zarówno w krajach północnych, jak i południowych, w czasach, gdy rolnicy muszą walczyć o uzyskanie sprawiedliwych cen, o uczciwe wynagrodzenie za swoją pracę, możemy im pomóc choćby prosząc Komisję o regularne przeprowadzanie konsultacji z zainteresowanymi stronami w sektorze rolnym w celu oceny wpływu, jaki w terenie mają nasze rozporządzenia oraz w celu określenia prostych i przejrzystych zasad praktycznych obowiązujących naszych rolników i podatników.
Na zakończenie zacytuję Charlesa Baudelaire'a, który powiedział, że najlepszym sposobem na wyróżnienie się jest bezwzględna prostota. Zachęcam zatem Komisję Europejską, aby poświęciła się tej ważnej misji i oczywiście wierzę, że pan komisarz Cioloş osiągnie ten cel.
Marian Harkin
Pani Przewodnicząca, Panie Komisarzu! Dla mnie najważniejszym zdaniem w rezolucji jest punkt 7 w brzmieniu: "oczekuje, że zgodnie z zasadami lepszych uregulowań prawnych całemu przyszłemu prawodawstwu będzie towarzyszyła pełna ocena wpływu z uwzględnieniem obciążeń regulacyjnych i administracyjnych przy zapewnieniu proporcjonalności wszelkich nowych uregulowań do ich celów”.
Chciałabym zapytać, czy możemy mieć w ogóle nadzieję, że tak się stanie? Panie Komisarzu! Czy może nam Pan powiedzieć, że w pracach nad WPR po roku 2013 te założenia będą najważniejsze?
Przejrzałam Pański świetny dokument przedstawiony w ubiegłym tygodniu. Niektóre sformułowania sugerują, że rolnictwo powinno służyć do gwarantowania bezpieczeństwa żywnościowego i identyfikowalności. Ma dostarczać obywatelom Europy zróżnicowaną żywność wysokiej jakości i dobrej wartości, tworzyć lokalne zatrudnienie i zapewniać wielorakie korzyści gospodarcze, społeczne, środowiskowe i terytorialne. Ma zapewniać wymierne zyski dla porządku publicznego. Musi być bardziej ekologiczne i musi przyczyniać się do łagodzenia zmian klimatu. Musi zajmować się takimi kwestiami jak zrównoważone gospodarowanie gruntami i utrata różnorodności biologicznej, wspieranie energii odnawialnych, ochrona zdrowia zwierząt i roślin oraz gwarantowanie dobrostanu zwierząt. Musi przestrzegać zasady wzajemnej zgodności i działać zgodnie z rozporządzeniami weterynaryjnymi i fitosanitarnymi. Musi zajmować się kwestią zmienności na rynku i mieć zdolność przetrwania jako najsłabsze ogniwo w łańcuchu dostaw żywności. Musi konkurować z przywozem żywności z państw trzecich, wytwarzanej w bardzo odmiennych warunkach. A to wszystko przy prawdopodobnie ograniczanym wciąż budżecie.
Panie Komisarzu! Powiedział Pan, że w przyszłym tygodniu będzie musiał Pan uzasadnić WPR przed Komisją Kontroli Budżetowej. Moim zdaniem dysponuje Pan wieloma argumentami.
Oldřich Vlasák
(CS) Pani Przewodnicząca! Oczywiście przycięcie nadmiernie rozbudowanej i zbędnej biurokracji leży w interesie ogółu, szczególnie uzasadnione są zaś żądania rolników, którzy muszą przeznaczać jak najwięcej czasu i energii na wykonywanie swojej pracy - polegającej na wytwarzaniu zbiorów i hodowli zwierząt - a nie na przedzieranie się przez gąszcz formalności administracyjnych i wypełnianie formularzy.
Komisja Europejska w roku 2005 podjęła się upraszczania wspólnej polityki rolnej. Wówczas przyjęła ambitny cel zmniejszenia obciążenia administracyjnego do roku 2012 o 25 %. I choć nie można odmówić Komisji podjęcia pewnych wysiłków, to dotychczasowe działania nie przyniosły ani oczekiwanego uproszczenia, ani rzeczywistej likwidacji nierówności między państwami członkowskimi. Jednocześnie bezwzględnie należy zapewnić odpowiednio elastyczne ramy wspólnej polityki rolnej, a szczególnie systemu płatności bezpośrednich. Ponadto w ramach wspierania różnorodności należy koniecznie zminimalizować ryzyko wspierania w Unii Europejskiej wyłącznie niekonkurencyjnych i nieefektywnych obszarów produkcji. Musimy również zrównoważyć cel w postaci uproszczenia z wysiłkami na rzecz osiągnięcia maksymalnej efektywności.
Diane Dodds
Pani Przewodnicząca! Z zadowoleniem przyjmuję to pytanie ustne i powrót do tej bardzo ważnej kwestii. Na przestrzeni kilku ostatnich miesięcy odbyłam liczne spotkania z rolnikami w całej Irlandii Północnej. Na każdym spotkaniu prosiłam rolników, aby określili główny obszar, w którym potrzebne są zmiany w sektorze rolnym. Często uwydatniano konieczność ograniczenia formalności administracyjnych, które są postrzegane jako element generujący zbędne koszty i zabierający cenny czas. Zakres pracy papierkowej i złożoność wymaganych informacji nakłada na rolników ogromne obciążenie i zwiększa ich strach przed karami.
Niedawno spotkałam się również z szefami ugrupowań lokalnych, które wdrażają w Irlandii Północnej program na rzecz rozwoju obszarów wiejskich. Jako powód wysokiej liczby rezygnacji z produkcji wymieniają zdecydowanie surowy i biurokratyczny charakter wymogów w zakresie audytu.
Panie Komisarzu! Podobnie jak Pan, ja również uważam, że pieniądze podatników trzeba wydawać w sposób odpowiedzialny, jednak obciążenie administracyjne hamuje wdrażanie programu i działalność osób, którym program ten miał pomagać.
Daciana Octavia Sârbu
(RO) Pani Przewodnicząca! Na szczeblu UE bardzo dużo mówi się o uproszczeniu wspólnej polityki rolnej. Tymczasem nasi rolnicy wciąż uskarżają się na problemy administracyjne, które utrudniają im dostęp do funduszy lub stosowanie prawodawstwa europejskiego.
Nie tylko Komisja, ale również państwa członkowskie muszą przyjąć środki na rzecz uproszczenia formalności administracyjnych związanych ze wspólną polityką rolną. Uważam, że europejskie prawodawstwo w obszarze rolnictwa należy wdrażać w państwach członkowskich tak, aby nie zniechęcać rolników do prowadzenia gospodarstw rolnych.
Wielu rolników w moim kraju skarży się na niski poziom udzielania informacji, na trudności z rozpoczynaniem nowych przedsięwzięć w tym sektorze, czy też na poważne trudności z dostępem do funduszy rolnych. Chciałabym prosić Komisję o dalsze zachęcanie państw członkowskich do bardziej efektywnego wykorzystywania technologii, nie tylko w celu lepszego informowania rolników, ale także w celu ograniczenia zadań administracyjnych spoczywających na tym sektorze. Mam również nadzieję, że nowa wspólna polityka rolna będzie prostsza, bardziej przejrzysta i sprawiedliwsza.
Jan Mulder
(NL) Pani Przewodnicząca! Parlament już od wielu lat mówi o ograniczeniu biurokracji. Komisja utworzyła wewnętrzną grupę zadaniową, złożoną z urzędników wyższego szczebla, która ma dążyć do wyeliminowania nadmiernie rozbudowanej regulacji. To dość dziwny układ, przypominający trochę sytuację, w której rzeźnik sam kontroluje jakość sprzedawanego przez siebie mięsa. W odpowiedzi na tę sytuację, z inicjatywy Parlamentu powołano niezależną od Komisji grupę zadaniową pod kierownictwem byłego premiera rządu Bawarii, pana Stoibera. Czy po czterech latach funkcjonowania grupy zadaniowej pana Stoibera Komisja może powiedzieć, które podejście jest lepsze i skuteczniejsze? Podejście wewnętrznej grupy zadaniowej Komisji, czy też podejście niezależnej od Komisji grupy zadaniowej pana Stoibera?
Przejdę teraz do samego rozporządzenia, którego postanowienia są wdrażane przez państwa członkowskie, a czasami nawet przez pięć do jedenastu różnych organów nadzorczych w państwach członkowskich. Zdecydowanie za dużo tych organów. Czy Komisja nie mogłaby zacząć pracować wspólnie z sektorem prywatnym, który również ustala surowe żądania, a tym samym często sprawia, że nadzór państw członkowskich jest zbędny?
Tadeusz Cymański
(PL) Pani Przewodnicząca, Panie Komisarzu! W maju Parlament Europejski przyjął rezolucję w sprawie uproszczenia wspólnej polityki rolnej. Czy Komisja może wyjaśnić, jakie podjęto dotychczas działania zmierzające do zmniejszenia biurokratycznego obciążenia rolników w całej Unii Europejskiej? Czy Komisja może poinformować, w jaki sposób zamierza dostosować się do zaleceń zawartych w rezolucji Parlamentu w sprawie uproszczenia zarządzania wspólną polityką rolną w obliczu jej spodziewanej reformy?
Rolnicy domagają się uproszczenia wspólnej polityki rolnej, ponieważ są nękani zarówno w Polsce, jak i w pozostałych państwach Unii Europejskiej. Parlament Europejski wielokrotnie wypowiedział się w tej sprawie, ostatnio w sprawozdaniu pana Richarda Ashwortha w sprawie uproszczenia zarządzania wspólną polityką rolną. Czas to zrealizować. Biurokracja nie może nasz niszczyć. Jeśli Unia Europejska chce się rozwijać, nie może tworzyć barier, zwłaszcza biurokratycznych.
Silvia-Adriana Ţicău
(RO) Pani Przewodnicząca! Organizacja Narodów Zjednoczonych ds. Wyżywienia i Rolnictwa w ubiegłym tygodniu opublikowała sprawozdanie, z którego wynika, że ludzkość znajduje się niebezpiecznie blisko nowego globalnego kryzysu żywnościowego. Dlatego właśnie poproszono producentów rolnych o zwiększenie produkcji, zwłaszcza pszenicy i kukurydzy, a także o ponowne budowanie zapasów żywnościowych w roku 2012.
W przyszłości światowy popyt na żywność będzie nadal rósł. Unia Europejska musi mieć możliwość przyczynić się do zaspokojenia światowego popytu na żywność. W związku z tym unijny sektor rolny musi utrzymać swoje zdolności produkcyjne, a nawet je zwiększyć.
Prostszych i łatwiej dostępnych instrumentów, zarówno pod względem dotacji, jak i płatności bezpośrednich mających na celu zachęcenie ich do udziału w rynku, potrzebują przede wszystkim małe i średnie gospodarstwa rolne oraz gospodarstwa rodzinne.
Kluczem do długoterminowego bezpieczeństwa żywnościowego jest zachęcanie, zwłaszcza poprzez uproszczenie formalności administracyjnych obowiązujących rolników, do inwestowania w rolnictwo. Aby osiągnąć ten cel, musimy ułatwić europejskim rolnikom dostęp do pożyczek bankowych na korzystnych warunkach, a także zapewnić im dotacje.
Panie Komisarzu! Proszę Pana o poparcie naszego stanowiska dotyczącego utrzymania obniżonej stawki VAT za energię elektryczną wykorzystywaną do nawadniania, podobnie jak to miało miejsce w przypadku przeglądu dyrektywy w sprawie opodatkowania energii.
Jarosław Kalinowski
(PL) Pani Przewodnicząca! W komunikacie Komisji na temat przyszłości wspólnej polityki polnej uproszczenia administracyjne to jedna z propozycji reformy europejskiego rolnictwa. Propozycja ta jest w pewnym sensie realizacją zaleceń przedstawionych przez Parlament Europejski w rezolucji z maja bieżącego roku. Odciążenie administracyjne, biurokratyczne ułatwi rolnikom pozyskiwanie funduszy, usprawni przepływ informacji i zwiększy efektywność przeprowadzanych kontroli przez lokale organy. To z kolei zapewni dostawy bezpiecznej żywności w odpowiednich ilościach, zwiększając jednocześnie konkurencyjność naszego sektora. Musimy mieć jednak pewność, że do uproszczenia rzeczywiście dojdzie i na poziomie europejskim, i na poziomie krajowym, że proponowane uproszczenia nie są kolejnym niewiele wartym zaklinaniem rzeczywistości, że proponowane uproszczenia doprowadzą do ograniczenia, a nie do zwiększenia wydatków na administrację.
Herbert Dorfmann
(DE) Pani Przewodnicząca, Panie Komisarzu Cioloş, Panie i Panowie! Rozmowa o zwiększeniu formalności administracyjnych jest niezwykle niebezpieczna, ponieważ często takie rozmowy przynoszą odwrotny skutek. Mam nadzieję, że w tym przypadku tak się nie stanie.
Panie Komisarzu Cioloş! Niezmiernie się cieszę, że w komunikacie w sprawie reformy wspólnej polityki rolnej (WPR) zaproponował Pan przyjęcie uproszczonych zasad, szczególnie w odniesieniu do małych gospodarstw. Jest to naprawdę godne pochwały. W tym obszarze wiele można zrobić. Na przykład w przypadku wieloletnich zobowiązań w ramach programu na rzecz środowiska rolnego rolnicy muszą co roku składać nowe wnioski dotyczące tych samych gruntów. Jest to po prostu niedorzeczne. Musimy pójść znacznie dalej i uprościć system, szczególnie w przypadku małych gospodarstw, nie zapominając, że musimy zrealizować nasz cel jakim jest zapobieganie oszustwom. Podsumowując, chcemy takiej WPR, która zwiększy liczbę kwiatów na łąkach, a nie liczbę dokumentów na biurkach.
Luís Paulo Alves
(PT) Pani Przewodnicząca, Panie Komisarzu, Panie i Panowie! Komunikat w sprawie ogólnych zasad rządzących nową wspólną polityką rolną (WPR) przyniósł małym i średnim gospodarstwom rolnym w Europie nadzieję na zmiany, ponieważ podkreślono w nim niezastąpioną rolę tych gospodarstw w przyszłym rolnictwie europejskim; teraz trzeba te nadzieje urzeczywistnić. To kolejny aspekt, który sprawia, że uproszczenie WPR jest szczególnie potrzebne. Celem, który musimy osiągnąć jest uwolnienie rolników od złożonych zadań administracyjnych, na które mają tak niewiele czasu, aby mogli poświęcić się pracy na roli, nie marnując czasu i ponosząc mniejsze koszty. Poza tym zapewnimy licznym małym producentom rolnym, którzy obecnie nie kwalifikują się ze względu na zakres formalności administracyjnych, dostęp do bardziej przyjaznego systemu, co pozwoli im uniknąć strat. Panie Komisarzu! Wysiłki podejmowane w tym celu są niewątpliwie opłacalne.
Mairead McGuinness
Pani Przewodnicząca! Chciałabym podziękować panu komisarzowi za słowa, które moim zdaniem były zdecydowanym i szczerym wyrażeniem jego dążenia do wdrożenia uproszczonej polityki, chociaż nigdy nie spotkałam rolnika, który prosiłby mnie o uproszczenie wspólnej polityki rolnej. Rolnicy proszą o mniejszą liczbę kontroli i inspekcji oraz o ułatwienie im działalności.
Chciałabym powtórzyć swój komentarz z ubiegłego czwartku. Sami siebie tu, na tej sali, oszukujemy. Jeśli pójdziemy w kierunku ekologizacji pierwszego filaru wspólnej polityki rolnej, niestety zwiększymy współzależność, będziemy liczyć dziką naturę, wyślemy ludzi do pracy w gospodarstwach i nie osiągniemy uproszczenia WPR. Opisałam to jako "eko-biurokrację”. Jest ona równie uciążliwa jak dotychczasowe formalności administracyjne, ale teraz będziemy mieć obie formy. Wiem, że Państwo doceniają ten aspekt i moim zdaniem musimy mieć tego świadomość.
Uważam, że jest jeszcze kwestia wiarygodności Unii Europejskiej. Rolnicy widzą, że banki z głośnym krzykiem unikają kontroli i inspekcji, podczas ich ściga się o każde 100 euro. Moja ostatnia uwaga dotyczy tego, że rolników poddaje się wielokrotnym kontrolom: ze strony sprzedawców detalicznych, przetwórców, Unii Europejskiej oraz właściwych organów. Panuje atmosfera zastraszenia. Panie Komisarzu! Pan boi się złego wilka - kontroli budżetowej - a rolnicy boją się inspekcji. Boją się także państwa członkowskie. Musimy przełamać tę atmosferę zastraszenia.
Czesław Adam Siekierski
(PL) Podstawowym elementem systemu zarządzania WPR jest kontrola. Koszty budowy i utrzymania systemu zarządzania i kontroli, a także administracji tych systemów, obciążają w znacznym stopniu budżety państw członkowskich. Na podstawie dotychczasowych doświadczeń widać, że skomplikowane kryteria dostępu do pomocy i ich częste zmiany tworzą wielorakie problemy na etapie wdrażania nie tylko dla rolników, ale i dla samej administracji.
Przyszła wspólna polityka rolna musi być zrozumiała dla rolników, a także dla podatników. Bez jej dalszego uproszczenia nie będzie to możliwe. Wydaje się, że próbując zreformować WPR, za każdym razem tworzymy coraz więcej biurokracji. Apeluję również do państw członkowskich, aby nie dodawały dodatkowych, a często zbędnych przepisów do wytycznych Unii. Proponuję, aby na przyszłość wniosek o płatność obejmował cały okres budżetowy. Powinien on być składany na okres 2 lat, oczywiście z możliwością zgłaszania zmian.
Jaroslav Paška
(SK) Pani Przewodnicząca! Przez lata z europejskiej polityki rolnej powstał złożony mechanizm regulacji, dotacji i kontroli, który przeniósł ocenę efektywności produkcji rolnej z pól do biur brukselskich urzędników.
Efektywna i sensowna organizacja pracy gospodarstwa rolnego jest w coraz większym stopniu uzależniona od mechanizmów wsparcia i rozporządzeń w sprawie zapewnienia wsparcia, które opracowuje Komisja Europejska. Mechanizm dotacji na rzecz nowych państw członkowskich, które w wielu przypadkach nie otrzymują nawet w połowie takiego wsparcia jak stare państwa członkowskie, przyczynił się do dalszego zniekształcenia rynku rolnego.
W związku z tym należy przyjrzeć się z bliska systemowi regulacji i mechanizmów obecnie obowiązujących w Unii Europejskiej, a także dążyć do wprowadzenia prostszych, nowocześniejszych i bardziej sprawiedliwych uregulowań dotyczących rolników. Panie Komisarzu! Jestem przekonany, że Parlament Europejski z radością pomoże Panu w realizacji tego zadania.
Seán Kelly
(GA) Pani Przewodnicząca! Całkowicie zgadzam się z koncepcją uproszczenia wspólnej polityki rolnej (WPR). Szczególnie zaś pragnę pochwalić pana komisarza za dotychczasowe osiągnięcia. Powiedział nam, że otrzymał listę 39 zaleceń. Im szybciej je wdrożymy, tym lepiej.
Giovanni La Via
(IT) Pani Przewodnicząca, Panie i Panowie, Panie Komisarzu! Ze sprawozdań Europejskiego Trybunału Obrachunkowego co roku niestety wynika, że środki przeznaczane na wspólną politykę rolną nie zawsze wykorzystuje się w sposób właściwy i przejrzysty.
W związku z tym jesteśmy zmuszeni pogodzić dwie różne potrzeby: z jednej strony potrzebę kontroli w celu zapewnienia jak najlepszego i najwłaściwszego sposobu wykorzystania środków pochodzących od europejskich podatników, a z drugiej strony potrzebę jak największego uproszczenia życia naszych rolników, którzy chcą spędzać czas na uprawianiu pól i na hodowli zwierząt, do czego mają pełne prawo.
Chciałem przedstawić panu komisarzowi jedną sugestię, ponieważ mówił, że chce wysłuchać głosów z sali. Nie zawsze wszystkie środki na rzecz rozwoju obszarów wiejskich wdrażane przez państwa członkowskie oraz regiony mają na celu uproszczenie, czasami skutkują tylko kolejnymi warstwami formalności administracyjnych. Pan komisarz powinien przenieść najlepsze praktyki stosowane w niektórych regionach i krajach europejskich do pozostałych regionów i krajów.
Dimitar Stoyanov
(BG) Pani Przewodnicząca, Panie Komisarzu! Dotychczasowe postępy są oczywiście niewystarczające, gdyż w przeciwnym razie temat dzisiejszej debaty byłby inny. Chciałbym zwrócić Państwa uwagę na element społeczny kryjący się w tej kwestii, ponieważ producenci rolni, przygotowując się do nowych projektów zaciągają pożyczki, zastawiają swoje ziemie, a następnie, gdy ich projekt zostaje odrzucony ze względu na niedopełnienie jakichś formalności, są zrujnowani.
Już od sześciu miesięcy prowadzę ciężką wojnę z bułgarskim Funduszem Rolnym, który odrzucił indywidualne projekty ponad stu bułgarskich rolników z powodu niewyraźnego tekstu rozporządzenia. Administracja bułgarska (gdyż Bułgaria, jak Państwu wiadomo, znajduje się pod specjalną obserwacją) także woli postępować ostrożnie i pod byle pretekstem odrzuca projekty. Jestem przekonany, że większość rolników przygotowuje się do projektu w sposób skrupulatny i uczciwy. Rozumiem konieczność sprawowania kontroli, ale nie powinny one karać skrupulatnych podmiotów za grzechy popełnione przez oszustów.
Dacian Cioloş
Pani Przewodnicząca! Niezmiernie się cieszę, że pomimo tak późnej pory, wiele osób pozostało na sali w celu omówienia kwestii uproszczenia wspólnej polityki rolnej. Uważam, że prostota pojawia się, gdy jesteśmy szczerzy wobec siebie i gdy dokładnie wiemy, czego chcemy. Ma to odzwierciedlenie w opracowywanych przez nas aktach normatywnych.
Oczywiście to Komisja przedstawia wnioski, które następnie są przyjmowane przez Radę i Parlament. W związku z tym jestem przekonany, że jeśli chodzi o wspólne przygotowanie pakietu legislacyjnego, będziemy wiedzieli, dokładnie i jasno, czego chcemy i że będziemy unikać wprowadzenia konkretnych wyjątków i rozszerzeń, które oznaczają konieczność sprawdzenia ich w terenie przez Komisję, ponieważ ta sama Komisja jest odpowiedzialna przed Państwem, czyli przed Parlamentem, za sposób wydawania publicznych pieniędzy.
Oczywiście nie uważam, żeby WPR powstrzymywała rolników od pracy. Wręcz przeciwnie, w wielu przypadkach WPR pomaga rolnikom w pracy. Chodzi jedynie o to, aby tam, gdzie w grę wchodzą pieniądze publiczne, każdy podmiot był odpowiedzialny za sposób ich wydawania. Obowiązuje prawodawstwo europejskie, które wprowadza normy do sektora rolnego i muszę zauważyć, że sektor rolny jest być może jedynym sektorem gospodarki, w odniesieniu do którego działanie prawodawstwa na szczeblu unijnym rzeczywiście kontroluje się w terenie. Nie wiem, czy tak dzieje się w przypadku pozostałych sektorów, ale wspólnie postanowiliśmy, że tak będzie w sektorze rolnym. Normy, które cieszą się takim zainteresowaniem, dotyczą jedynie zastosowania w terenie prawodawstwa europejskiego.
Prawodawstwo dotyczące środowiska i dobrostanu zwierząt uważa się za złożone. Są również procedury dotyczące konkretnych środków, jak środki rolno-środowiskowe, które otrzymują szczególne wsparcie finansowe, a także środki inwestycyjne, które często znajdują się w programach inwestycyjnych, jak na przykład program na rzecz rozwoju obszarów wiejskich.
Zgadzam się, że w odniesieniu do prawodawstwa mającego zastosowanie w praktyce można zrobić jeszcze więcej, aby wyraźnie określić obowiązki rolników. Tymczasem jeśli chodzi o procedury dotyczące konkretnych środków, również musimy postawić sprawy jasno: dopóki wymagamy stosowania środków uwzględniających specyfikę regionalną, musimy sprawować szczególną kontrolę, w przeciwnym razie stracimy wiarygodność.
Panie Pośle Capoulas Santos! Zgadzam się, że potrzebne jest jak największe uproszczenie. Nie chcę jednakże posunąć się za daleko, do punktu, w którym stracimy wiarygodność, w którym stracimy zdolność do właściwego zarządzania pieniędzmi przeznaczonymi na WPR. Chciałbym, aby ten budżet był równie spójny w przyszłości. Spójność budżetu będzie uzależniona także od naszej zdolności do uzasadnienia i rozliczenia wydatków.
W odniesieniu do kwestii przejrzystości mamy decyzję Trybunału Sprawiedliwości. Mogę Państwu powiedzieć, że wciąż opowiadam się za zasadą przejrzystości. Obowiązujące rozporządzenie zostanie zmienione tak, aby uwzględniało orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości.
Na tym poprzestanę, ale zapewniam Państwa, że nadal będę podejmował decyzje mające na celu uproszczenie WPR, a przynajmniej zagwarantowanie, że nie stanie się ona bardziej skomplikowana. Jak już mówiłem, będziemy musieli pracować wspólnie oraz z państwami członkowskimi, ponieważ mówiąc o środkach zmierzających do ograniczenia formalności administracyjnych odnosiłem się do działań, o które Komisja prosi państwa członkowskie. Obecnie Komisja dzieli się kompetencjami w zakresie zarządzania WPR z państwami członkowskimi, a to co spotyka beneficjenta, czyli rolnika w terenie zależy od sposobu stosowania w praktyce prawodawstwa europejskiego przez państwa członkowskie i regiony.
Ponieważ wytyczne dotyczące dobrych praktyk są przydatne, zamierzamy opracować takie wytyczne, ale najpierw spróbujmy uprościć WPR i ułatwić jej zastosowanie w 27 państwach członkowskich. Od tej pory, dzięki procedurze współdecyzji, mają Państwo w tym obszarze takie same obowiązki jak Rada i jestem przekonany, że będziemy potrafili właściwie ze sobą współpracować.
Przewodnicząca
Zamykam debatę.
Oświadczenia pisemne (art. 149 Regulaminu)
Liam Aylward
Rezolucja przyjęta przez Parlament na początku bieżącego roku dotyczy znaczenia zmniejszenia formalności administracyjnych obciążających rolników. Główne założenie polega na uproszczeniu procesu wdrażania wspólnej polityki rolnej (WPR), jak i na uproszczeniu samej WPR.
W związku z tym, zarówno Komisja, jak i państwa członkowskie mają do odegrania ważną rolę. Przegląd WPR powinien koncentrować się na metodach, które pozwolą rolnikom spędzać więcej czasu na zajęciu najważniejszym, jakim jest prowadzenie gospodarstwa.
Komunikat Komisji - opublikowany w ubiegłym tygodniu - odnosił się do znaczenia uproszczenia i zmniejszenia formalności administracyjnych. W celu podniesienia konkurencyjności sektora rolnego należy zapewnić w ramach przyszłej WPR reformę i uproszczenie obecnie obowiązujących instrumentów oraz nienakładanie dodatkowych obciążeń na rolników.
Z zadowoleniem przyjmuję ubiegłotygodniową wypowiedź pana komisarza, że przed przedłożeniem nowego wniosku należy koniecznie przeprowadzić oceny skutków. W nowym prawodawstwie należy uwzględnić zasadę proporcjonalności oraz obciążenia administracyjne spoczywające na rolnikach.
Gerard Batten
na piśmie - Pozwolę sobie zadać proste pytanie. Czemu w ogóle istnieje wspólna polityka rolna? Europa dysponuje znaczną ilością żyznych gruntów rolnych. Nasi rolnicy wciąż chcą i mogą produkować żywność. W Europie i na całym świecie żyje mnóstwo ludzi, którzy muszą kupować żywność. Mechanizm rynkowy, pozostawiony sam sobie, zaspokoi potrzeby podaży i popytu po konkurencyjnych cenach. Dla rolników i konsumentów WPR stanowi sztuczne, kosztowne i zbędne obciążenie. Proponuję najłatwiejsze uproszczenie: znieśmy WPR!
Csaba Sándor Tabajdi
Komunikat Komisji "WPR do roku 2020” zawiera kilka konkretnych punktów w odniesieniu do praktyki dotyczącej zmniejszania obciążenia administracyjnego. Nawet słowo "uproszczenie” pojawia się jedynie w kilku miejscach w tekście, w odniesieniu do zasad wzajemnej zgodności. System WPR jest zbyt złożony także w innych obszarach i często bywa nieprzejrzysty oraz niezrozumiały dla rolników. Jednym z najważniejszych zadań będzie zlikwidowanie "podwójnej regulacji”. Wymogi narodowe w kilku państwach członkowskich są surowsze niż te przewidziane w prawodawstwie Unii Europejskiej. Zniekształca to konkurencję na rynku wewnętrznym. Byłoby dobrze, gdyby różne organy krajowe oraz ich poszczególne sekcje monitorujące przestrzeganie zasad wzajemnej zgodności zharmonizowały podejmowane wysiłki, aby zagwarantować, że rolnicy nie będą w krótkich odstępach czasu poddawani kilku różnym inspekcjom. Utworzenie wspólnej bazy danych z pewnością by to umożliwiło, mając na uwadze bieżące postępy w telekomunikacji i informatyce. Zaproponowana przez Komisję reforma zakłada utrzymanie wsparcia na rzecz ochrony środowiska w ramach drugiego filaru, choć jednocześnie w kryteriach dotyczących płatności bezpośrednich w ramach pierwszego filaru uwzględniono dodatek ekologiczny. Nie wiadomo jeszcze, w jaki sposób płatności bezpośrednie będą realizowane. Najlepiej byłoby, gdyby ten pozytywny krok nie pociągał za sobą nowych obciążeń administracyjnych.
