Wetgevings- en werkprogramma van de Commissie voor 2010 (debat) 
De Voorzitter
Aan de orde is de verklaring van de voorzitter van de Europese Commissie, de heer Barroso, over het wetgevings- en werkprogramma van de Commissie voor 2010.
Ik wil graag benadrukken dat er meerdere commissarissen in het Parlement aanwezig zijn. De gehele Commissie is sterk vertegenwoordigd, aangezien het onderwerp voor ons allen van groot belang is. We hebben dit punt enigszins moeten inperken omdat de agenda gewijzigd werd. Nadat de heer Barroso het woord heeft gevoerd, zullen de fractievoorzitters het woord nemen en hun politieke visie geven op de voorstellen van de Commissie voor 2010. Vervolgens zal de heer Barroso opnieuw het woord nemen en reageren op de opmerkingen van de fractievoorzitters.
De Voorzitter
Barroso, bedankt voor uw komst. Het was voor niemand hier eenvoudig om in Straatsburg te geraken. Het is een groot aantal leden niet gelukt om naar het Europees Parlement te komen, waardoor het aantal aanwezigen beperkt is. We hebben besloten tijdens deze vergaderperiode niet te stemmen omdat alle leden hun stem moeten kunnen uitbrengen, en sommige van hen niet eens in Straatsburg zijn aangekomen. In deze vergadering zal een en ander daarom volgens nieuwe regels verlopen.
José Manuel Barroso
voorzitter van de Commissie. - (FR) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, ik heb de eer en het genoegen om u vandaag het eerste werkprogramma van deze Commissie te mogen presenteren, dat ook het eerste programma is sinds de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon. Ik heb de eer en het genoegen dit te mogen doen in het bijzijn van vrijwel mijn gehele team, van de hele Commissie, als teken van respect voor het Parlement.
Dit programma wordt gepresenteerd op een beslissend moment voor Europa, want we moeten nu handelen. Dit programma vloeit rechtstreeks voort uit onze politieke dialoog. Na intensieve beraadslagingen op grond van de politieke richtsnoeren die ik voor de komende vijf jaar had gepresenteerd, heeft dit Parlement mij in september de verantwoordelijkheid van een tweede ambtstermijn gegeven. Na diepgaande hoorzittingen, die ons in staat hebben gesteld een gezamenlijke visie te smeden op de gepresenteerde werkzaamheden, heeft het college in zijn geheel in februari uw vertrouwen gekregen. In andere woorden, dit werkprogramma stemt sterk overeen met de beleidsprioriteiten van uw instelling. Daarom vormt het een solide basis voor ambitieuze resultaten.
Onze allereerste prioriteit moet zijn om uit de crisis te komen en de grondslag te leggen voor een duurzame groei die banen creëert. Allereerst de meest spoedeisende vraagstukken: we hebben onlangs gedebatteerd over de resultaten van de Europese Raad. Ondertussen is eindelijk, op 11 april jongstleden, het aangekondigde mechanisme voor financiële steun aan Griekenland ingesteld. De Commissie zal een belangrijke rol spelen bij de uitvoering van dit mechanisme, als Griekenland vraagt om activering ervan. Dat is het logische gevolg van het feit dat de Commissie zich, reeds vanaf het begin, sterk heeft ingespannen voor het vinden van een oplossing voor de financiële problemen waar Griekenland mee kampt en voor het behouden van de stabiliteit binnen de eurozone. Dat hebben we steeds gedaan met inachtneming van het solidariteitsbeginsel maar ook het verantwoordelijkheidsbeginsel.
Maar we moeten meer doen en ons afvragen waarom deze problemen zich hebben voorgedaan en hoe we herhaling kunnen voorkomen. Daarom zullen we het Stabiliteits- en groeipact herzien om het economisch toezicht te versterken en uit te breiden tot meer dan alleen de begrotingstekorten. We hebben behoefte aan een permanent mechanisme voor de aanpak van crises. Kortom, we moeten laten zien dat de Europese Unie - en met name de eurozone - de huidige uitdagingen het hoofd kan bieden en we moeten alle mogelijkheden die het Verdrag van Lissabon biedt aangrijpen.
Daarom zal een van de eerste grote initiatieven van de Commissie volgende maand zijn om een mededeling te presenteren over een sterkere coördinatie van het economisch beleid. We weten allemaal dat het hier gaat om een gezamenlijk Europees belang. De Europese Unie moet het systeem versterken en rekening houden met alle mogelijke risico's en verstoringen van het economisch evenwicht. We moeten de interne mechanismen verbeteren. Met sterkere structuren en een beter gecoördineerde aanpak kan Europa de overheidsfinanciën weer op een levensvatbaar spoor brengen en een kader scheppen dat bevorderlijk is voor een breder en duurzaam herstel.
Dames en heren, we hebben de afgelopen achttien maanden enorme vooruitgang geboekt met het uitwerken van een meer ethisch, solide en verantwoordelijk financieel systeem. We moeten doorgaan op die weg, de laatste mazen in de wetgeving dichten en ons ervan vergewissen dat onze toezichtstructuren afgestemd blijven op een sector die zich doorlopend ontwikkelt.
Ik ben ervan overtuigd dat ons voorstel over hedgefondsen en risicokapitaal binnenkort een beslissende fase in zal gaan. De Commissie denkt dat de wetgevende macht zich achter onze gemeenschappelijke doelstelling zal scharen om de nieuwe Europese structuur voor toezicht op de financiële sector volledig operationeel te laten zijn vanaf begin volgend jaar.
De Commissie is voornemens om in 2010 verschillende voorstellen te doen op essentiële gebieden, zoals derivatenmarkten, depositogarantiestelsels en marktmisbruik. De bescherming van gewone gebruikers van financiële diensten zal bijzondere aandacht krijgen. We zullen ook werken aan andere essentiële aspecten die verbonden zijn aan kredietverzuimswaps (CDS) en short gaan, en we zullen binnenkort richtsnoeren voorstellen voor de oprichting van fondsen voor de oplossing van bankfaillissementen.
(EN) Mijnheer de Voorzitter, geachte leden van het Parlement, deze Commissie heeft een vliegende start gemaakt. Door de Europa 2020-strategie meteen aan het begin te presenteren hebben we het pad geëffend om Europa weer op koers te brengen, richting een slimme, duurzame en inclusieve groei. We moeten nu, als Europees Parlement, lidstaten en Commissie, samenwerken om de vaart erin te houden en op te voeren.
De verwezenlijking van de visie van een duurzame sociale markteconomie in 2020 vereist grote inspanningen van alle besluitvormingsniveaus en alle lagen van de maatschappij. Op Europees niveau moet ons optreden een duidelijke Europese toegevoegde waarde hebben. Dat is het doel voor de belangrijkste Europese initiatieven voor 2020 - de digitale agenda voor Europa, een volledig uitgewerkt industriebeleid, een Europees plan voor onderzoek en innovatie, een Europa dat efficiënt gebruik maakt van hulpstoffen, nieuwe vaardigheden voor nieuwe banen, 'Youth on the Move' en de bestrijding van sociale uitsluiting. Dit is waar Europa het verschil kan maken.
Op die manier zullen wij de overgang maken naar een economie die beter bestand is tegen klimaatverandering en waarin op duurzamere wijze van hulpbronnen gebruik wordt gemaakt. De bestrijding van klimaatverandering blijft een topprioriteit op onze agenda, zowel binnen de EU als wereldwijd. De energie- en vervoerssectoren krijgen dit jaar extra aandacht, aangezien beide sectoren van cruciaal belang zijn om ervoor te zorgen dat de uitdaging van een duurzaam Europa een concurrentievoordeel voor ons wordt.
De interne markt, als thuismarkt van 500 miljoen consumenten, die gebaseerd is op banen, concurrentie, betaalbare prijzen en een gevarieerd productaanbod, blijft de ruggengraat van de Europese economie. Gebruik maken van het volle potentieel van de interne markt is met name van belang voor kleine en middelgrote ondernemingen, die de belangrijkste motor zijn voor het creëren van banen in de Europese Unie.
De interne markt de eenentwintigste eeuw binnenloodsen is een prioriteit voor de Commissie, die in 2012 nieuwe voorstellen zal doen. Dit is tevens het onderwerp van een verslag dat ik Mario Monti heb verzocht op te stellen en dat wij spoedig zullen presenteren.
Ik wil het belang van sociale insluiting in onze visie op Europa 2020 onderstrepen. De echte kracht van een maatschappij ligt in de kansen die zij creëert voor haar zwakste burgers. We moeten elke mogelijkheid aangrijpen om werkgelegenheid en sociale insluiting te bevorderen. Dit betekent dat we klaar moeten staan om opkomende sectoren te benutten, die nieuwe banen zullen genereren. Het betekent dat we mensen de juiste vaardigheden moeten leren om veel werkgelegenheid te creëren en te behouden en een economische overgang mogelijk te maken. Het betekent dat we ons moeten inspannen om de gevolgen van de crisis voor jonge mensen te beperken, door de overgang van onderwijs en opleiding naar werk zo soepel mogelijk te maken. Voor dit doel zal een breed Europees platform worden opgericht, op basis van het huidige Europees Jaar van de bestrijding van armoede en sociale uitsluiting. Deze agenda draagt natuurlijk bij aan de verwezenlijking van onze beginselen van economische, sociale en territoriale cohesie.
De zorgen en het welzijn van de Europese burgers blijven de kern van het optreden van de Commissie. De tenuitvoerlegging van het alomvattend actieplan van het Stockholmprogramma, dat de Commissie later vandaag zal goedkeuren, heeft precies tot doel de voordelen van de Europese integratie op het vlak van vrijheid, veiligheid en recht voor de burgers tastbaarder te maken.
Dit actieplan is op zichzelf al een uitgebreid werkprogramma voor de Commissie op het gebied van vrijheid, veiligheid en recht. Het stelt de burgers in onze beleidsmaatregelen centraal door de uitoefening van hun specifieke rechten gemakkelijker te maken. Het plan heeft tevens tot doel een opener en veiliger Europa te ontwikkelen, met een bijzondere focus op het aanpakken van grensoverschrijdende misdaad en op een gemeenschappelijk immigratie- en asielbeleid.
Op het gebied van vrijheid, veiligheid en recht is de Europese Unie in de afgelopen 10 jaar van de toepassing van een vrij verkeer van personen overgestapt naar een gemeenschappelijk beleid. De resultaten die tot op heden zijn behaald zijn indrukwekkend, maar we moeten, in deze periode waarin we uit de crisis komen, meer dan ooit de Europese waarden bevorderen en verdedigen en bovenal gebruik maken van het potentieel dat wordt gecreëerd door het Verdrag van Lissabon. Het actieplan bevat een uitgebreide lijst met maatregelen voor de tenuitvoerlegging van onze al vastgelegde prioriteiten op dit vlak, zowel op Europees als op wereldwijd niveau.
De inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon heeft ons tevens het gereedschap gegeven om meer ambitie te tonen. De grotere rol van dit Parlement, een efficiëntere besluitvorming in de Raad, het vooruitzicht van meer samenhang en consistentie van de lidstaten bij besluiten van de Europese Raad en rechterlijke toetsing door het Hof van Justitie zullen de vastberadenheid van de Europese Unie om tegemoet te komen aan de verwachtingen en zorgen van onze burgers versterken.
Als we kijken naar 2020 moeten we ons tevens buigen over een aantal tendensen op de lange termijn die directe gevolgen hebben voor het dagelijks leven van burgers. Van de maatregelen die we nu nemen kunnen we in de toekomst de vruchten plukken. De Commissie zal bijvoorbeeld een openbaar debat organiseren over de toekomst van pensioenen en opties bestuderen die de duurzaamheid en toereikendheid van de pensioenstelsels waarborgen. Op een gebied als dit hebben veel instrumenten natuurlijk een nationaal karakter, maar dat mag ons er niet van weerhouden ervoor te zorgen dat de Europese Unie een maximale bijdrage levert.
Op extern vlak zal de nieuwe rol van de hoge vertegenwoordiger/vicevoorzitter en de start van de Europese Dienst voor extern optreden ons de middelen bieden om een sterker en coherenter buitenlands beleid van de EU te ontwikkelen. We zullen prioriteiten vaststellen voor ons strategisch handelsbeleid, handelsbesprekingen voeren en samenwerken met partners over vraagstukken die gaan van markttoegang tot regelgevingskaders en wereldwijde onevenwichtigheden. We zullen onze Europa 2020-doelstellingen projecteren op de wereldmarkt, bijvoorbeeld via de G20.
De Commissie zal tevens de problemen inzake energiegeopolitiek aanpakken, teneinde te zorgen voor veilige, zekere, duurzame en betaalbare energie.
Een andere belangrijke prioriteit voor de Commissie is de uitvoering van de internationale ontwikkelingsagenda en het voorstellen van een EU-actieplan in de aanloop naar de top van 2015 over de millenniumontwikkelingsdoelstellingen. Op basis van dit initiatief zal de Europese Raad van juni een gemeenschappelijk EU-standpunt opstellen met het oog op de evaluatievergadering van de VN op hoog niveau in september over de millenniumontwikkelingsdoelstellingen (MOD), waarbij gestreefd zal worden naar de goedkeuring van een mondiaal actieplan om de MOD uiterlijk 2015 te verwezenlijken. Wij willen een Europa dat open is en met concrete acties zijn solidariteit betuigt met de meest kwetsbaren in de wereld.
Tenslotte zullen wij, zoals met dit Parlement is overeengekomen, in het derde kwartaal van dit jaar de begrotingsevaluatie publiceren. Daarin zullen we uiteenzetten wat volgens ons de belangrijkste beginselen en parameters zijn voor een zo goed mogelijk gebruik van de financiële middelen van de Europese Unie, waarbij volledig rekening zal worden gehouden met de Europa 2020-strategie. Daarnaast zullen we gedetailleerdere beoordelingen maken van belangrijke terreinen, waaronder landbouw en cohesie. Ik verzeker u dat het Parlement bij alle fases van de begrotingsherziening ten volle betrokken zal worden.
Alvorens af te ronden wil ik graag kort uitleg geven over een aantal innovaties van het werkprogramma. Dit programma dient, evenals toekomstige programma's, de instellingen het juiste kader te bieden om tot een gedegen consensus te komen over waar Europa zich op zou moeten concentreren. We moeten ons politieker opstellen en ook dieper ingaan op de meerjarige uitdagingen die initiatieven op de ons voor ogen staande schaal met zich meebrengen. Ik denk dat de manier waarop wij de werkprogramma's in de toekomst zullen opstellen een concrete uiting moet zijn van het bijzondere partnerschap dat de Commissie en ikzelf willen aangaan met het Europees Parlement in deze periode.
Dit programma noemt 34 strategische initiatieven die wij vóór eind december ter tafel willen brengen. Ik weet zeker dat u het ermee eens bent dat dit een ambitieuze agenda is voor de komende acht maanden.
Tegelijkertijd omvat het programma een groot aantal andere initiatieven voor 2010 en daarna. Deze indicatieve lijst bevat initiatieven waar de Commissie de komende jaren aan wil werken. Niet al deze initiatieven zullen noodzakelijkerwijs leiden tot het indienen van concrete voorstellen. Overeenkomstig de beginselen van slimme regelgeving, moeten we grondig analyseren welke zaken doorgang moeten vinden en in welke vorm.
Het werkprogramma zal ieder jaar worden herzien om nieuwe strategische initiatieven vast te stellen en meerjarige initiatieven waar nodig aan te passen. Deze 'rollende' aanpak zal de transparantie en de voorspelbaarheid voor alle belanghebbenden vergroten, maar tegelijkertijd ervoor zorgen dat de noodzakelijke flexibiliteit bij het reageren op onvoorziene omstandigheden behouden blijft. Als er één ding is dat we in de afgelopen jaren hebben geleerd, dan is het wel dat we altijd het onvoorspelbare moeten kunnen voorspellen. De laatste jaren hebben laten zien dat strategische blauwdrukken niet in steen kunnen worden gebeiteld. Ze moeten worden aangepast aan de praktijk.
Beste leden, het werkprogramma van de Commissie voor 2010 dat wij vandaag vol trots presenteren is een ambitieus, maar ook noodzakelijk en realistisch kader voor de Europese beleidvorming in het komende jaar. Het is realistisch als alle instellingen bereid zijn hun krachten te bundelen en samen te werken om de Europese burgers snel resultaten te bieden. Het is noodzakelijk, omdat 'business as usual' geen optie is als we willen dat 2010 een keerpunt wordt. Tenslotte is het ambitieus omdat, nu meer dan ooit, een sterk Europa nodig is, een Europa dat zijn burgers de oplossingen kan bieden die zij nodig hebben. Zij verwachten dat van ons en wij hebben de plicht ons in te zetten voor hun welvaart en welzijn.
De Voorzitter
Dank u, mijnheer Barroso, voor uw uitgebreide presentatie van de belangrijkste initiatieven van de Commissie voor de komende acht maanden.
Ik wil benadrukken dat de strategische samenwerking die u noemde, voor ons erg belangrijk is. We maken onderscheid tussen de uitvoerende en de wetgevende macht, maar onze samenwerking is van groot belang voor onze burgers. Ik heb dan ook met groot genoegen kennis genomen van de nadruk die u legt op de noodzaak van een zo hecht mogelijke samenwerking tussen Commissie en Parlement. Uw aanwezigheid, en de aanwezigheid van de commissarissen tijdens deze vergadering vandaag maken duidelijk dat de Commissie haar intenties ook in daden wil omzetten. Hartelijk dank.
József Szájer
namens de PPE-Fractie. - (HU) Mijnheer de Voorzitter, namens de Fractie van de Europese Volkspartij (Christen-Democraten) verwelkomen we het feit dat de Commissie ambitieus aan de slag is gegaan en haar werkprogramma voor 2010 heeft gepresenteerd. We nemen het zoals het was bedoeld: als een blijk van de aanwezigheid van de Commissie, als een uiting van respect jegens het Parlement en als een bewijs dat de Commissie het Parlement serieus neemt. En we zijn blij dat ze allen aanwezig zijn. Aan de andere kant betreuren we het dat er dit jaar veel tijd verloren is gegaan, aangezien door de vertraging bij de ratificatie van het Verdrag van Lissabon het niet mogelijk is om het wetgevingsprogramma en de begroting nog dit jaar te harmoniseren. We hebben er veel vertrouwen in dat dit proces in 2011 kan worden hersteld, na het overwinnen van kleine obstakels.
Het Verdrag van Lissabon is in werking getreden, en van nu af aan hebben noch wij, leden van het Europees Parlement, noch de Commissie en de Raad een excuus om niet daadkrachtig op te treden en niet aan het werk te gaan, dat wil zeggen de voorschriften van het Verdrag van Lissabon verwezenlijken en de wil van de mensen uitvoeren, aangezien zij de spil van onze beleidsplannen moeten vormen.
De Europese Volkspartij heeft twee lijsten opgesteld in verband met de plannen van de Commissie. De details ervan hebben we u nog vóór aanneming toegestuurd. De twee lijsten, die ik nu kort wil behandelen, bestaan simpelweg uit een lijst met de dingen die de Commissie niet zou moeten doen en een lijst met de dingen die wij de Commissie graag zouden zien uitvoeren.
Ten eerste zouden we de Commissie willen vragen niet te doen wat de praktijk tot nu toe is geweest, want dan zou dit debat zinloos zijn, namelijk dat in oktober van elk jaar slechts 40 procent van de wetsvoorstellen is ingediend. Als deze situatie ook in de toekomst blijft voortduren, hebben dergelijke debatten geen zin. Het Parlement kan dan zijn recht niet uitoefenen waarmee het zijn invloed wil laten gelden op de vraag welke voorstellen de Commissie moet indienen. Juist daarom vinden we het belangrijk dat deze wetsvoorstellen of werkprogramma's niet over één kam worden geschoren met de vijfjarenplannen ten tijde van de communistische regimes, die wemelden van onwaarheden. Wat hiervan werd waargemaakt, had helemaal niets te maken met de uiteindelijke doelstellingen.
Ons andere verzoek aan de Commissie is om geen leugens en misleiding te tolereren. Op dit moment verkeert een aantal Europese landen in crisis omdat ze de werkelijke gegevens hebben verdoezeld en hebben gelogen over de hoogte van hun begrotingstekort. Ze hebben deze zaken verbloemd voor de anderen, terwijl we toch allemaal in hetzelfde schuitje zitten en dit veel mensen aangaat. Dit was het geval in Hongarije en in Griekenland. In deze gevallen verwachten we van de Commissie dat ze zich niet bescheiden opstelt maar deze landen zeer resoluut bij naam noemt en bekritiseert, want later wordt het probleem alleen maar groter.
De beroemde Hongaarse denker tijdens de periode van hervormingen in de negentiende eeuw, graaf Széchenyi, zei dat iedereen die problemen wegmoffelt ze alleen maar verergert. Dus we moeten de problemen niet bedekken maar ermee voor de dag komen, en op grond daarvan vastberaden optreden. In dit opzicht moet de Commissie haar bevoegdheden uitoefenen. Begrijp me niet verkeerd: ik zeg niet dat de Commissie schuldig is aan deze crises. De schuldigen van deze crises zijn de regeringen van deze landen, maar in het gemeenschappelijk belang had de Commissie haar stem wel degelijk meer en resoluter moeten verheffen om resultaten te boeken.
Laten we nu overgaan tot wat de Commissie zou moeten doen. Ten eerste moet zij een ambitieus programma voor het creëren van banen opstellen, uitvoeren en ontwikkelen. De mensen moeten de spil van ons werk vormen. Ons belangrijkste leidende principe moet zijn: banen, banen en nog eens banen. Laat ik beginnen te zeggen dat als we de mensen aanspreken, we dat uiteraard in een taal moeten doen die ze begrijpen. Als we 2020 zeggen, associeer ik dat - als Parlementslid uit een voormalig communistisch land - wederom met de vijfjarenplannen, of met de nummers waarmee gevangenen in gevangenissen worden aangeduid. Waarom noemen we het 2020-programma niet het Europese programma voor het creëren van banen, waarom noemen we het Stockholmprogramma - de naam die buiten ons overigens niemand begrijpt - niet het programma voor de veiligheid van de Europese burgers? Dit hele proces begint dus al bij formuleringen.
We vinden het belangrijk dat kleine- en middelgrote ondernemingen actief worden betrokken bij het proces van banen creëren. Zij zouden ook niet willen dat het 2020-programma voor het creëren van banen het Parlement door de strot wordt geduwd. Er is behoefte aan een diepgaand debat, niet alleen in dit Parlement maar ook in de nationale parlementen, en verder moeten de nationale besluitvormingsinstanties hier ook bij worden betrokken. We moeten leren van het fiasco van het programma van Lissabon - nog zo'n naam die niemand begrijpt. Laten we streven naar veiligheid voor onze burgers en laten we de stappen zetten die daarvoor nodig zijn. Mijnheer de Voorzitter, nog één opmerking: mensen leven niet alleen van brood, ook de versterking van de gemeenschappelijke waarden is belangrijk. We verwachten van de Commissie dat ze doorgaat met de op waarden gebaseerde programma's die zich bezighouden met het communisme, het samenleven van nationale minderheden en het gemeenschappelijke verleden van Europa. De Europese Volkspartij zal u steunen, maar we zullen harde kritiek op u leveren als u afwijkt van het oorspronkelijke programma.
Hannes Swoboda
namens de S&D-Fractie. - (DE) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer Barroso, commissarissen, ik wil u ervoor bedanken dat u vandaag met zo velen gekomen bent. Helaas kan ik dit niet zeggen van mijn collega's. Ik schaam me te moeten zeggen dat niet iedereen die hier vandaag afwezig is, ook echt afwezig is. Ze zijn in Straatsburg, maar niet in het Parlement, waar ze zouden moeten zijn. Ik vind dat heel treurig.
Aangezien we geen gezamenlijke ontwerpresolutie hebben, zullen wij u onze afzonderlijke punten voorleggen en u kunt ze in detail bekijken. Mijnheer Barroso, we zijn het met u eens dat het gaat om concurrentievermogen in combinatie met sociale zekerheid in een duurzaam Europa. De nadruk moet natuurlijk vooral liggen op bestrijding van armoede en werkloosheid, die op sommige terreinen nog steeds toeneemt of in ieder geval onacceptabel hoog blijft. Ik wil u bedanken voor het feit dat u dit heeft genoemd, aangezien niet alle staatshoofden en regeringsleiders ervan overtuigd lijken. Hoe kunnen we ervoor zorgen dat dit gebeurt nu de begrotingen gesaneerd moeten worden? Het staat buiten kijf dat we onze begrotingen moeten saneren. Dit moet echter wel met gevoel voor proporties gebeuren - ik zou de Commissie willen vragen om hierop te letten - en het moet gebeuren in chronologische volgorde om ervoor te zorgen dat de andere noodzakelijke doelstellingen, namelijk armoede- en werkloosheidsbestrijding, niet ondergesneeuwd raken.
Ik wil van deze gelegenheid gebruikmaken om te zeggen hoe belangrijk dit onderwerp is in het licht van de onlangs gehouden Roma-top in Córdoba waarbij u niet aanwezig was, maar wel twee leden van de Commissie, mevrouw Reding, vicevoorzitter van de Commissie, en de heer Andor, commissaris voor Werkgelegenheid, Sociale Zaken en Gelijke Kansen. Ik heb onlangs een bezoek gebracht aan Roma-nederzettingen in Servië en het is ongelooflijk dat dit nog bestaat in Europa. Ik verzoek de Commissie er alles aan te doen om het armoede- en werkloosheidsprobleem in deze regio te bestrijden.
Mijn volgende punt heeft betrekking op het saneren van de begroting. We hebben meer investeringen nodig. We hebben hier eerder vanochtend over gesproken met de heer Kallas. We hebben bijvoorbeeld te weinig geïnvesteerd in de trans-Europese netwerken. Nu kunnen we zien waar de problemen zijn ontstaan omdat we nog steeds niet de voorstellen uit het zogenaamde plan van Delors hebben gerealiseerd. Wanneer u het over partnerschap hebt, mijnheer Barroso, zou ik u willen vragen om niet te vergeten dat we dit partnerschap nodig hebben vooral met betrekking tot het begrotingsvraagstuk en de toekomstige begrotingsplannen, want het is duidelijk dat de Raad nu al van plan is om te snijden in kleine zaken op Europees niveau. Dat kunnen we niet toestaan.
Mijnheer Barroso, u verwees naar het verslag-Monti. Dit is beslist een belangrijk verslag en het is goed dat u de heer Monti hiervoor hebt gevraagd, aangezien hij een expert is op dit gebied. Wanneer we het echter over de interne markt hebben, moeten we ook verwijzen naar de sociale markteconomie. In dit verband zijn vooral openbare diensten heel belangrijk voor ons. U hebt toegezegd voorstellen te zullen doen voor een kaderrichtlijn. We willen nu niet ingaan op elk punt afzonderlijk, maar ik geloof dat we met het oog op de Europese identiteit juist op deze openbare diensten moeten inzetten, vooral als het gaat om de vervoersproblemen die we hebben en die bijvoorbeeld laten zien hoe belangrijk nationale spoorwegen zijn. Het maakt niet uit of ze geprivatiseerd of openbaar zijn, maar ze moeten gereguleerd en gewaarborgd worden met een gemeenschappelijk Europees beleid inzake openbare diensten.
Ik kom nu bij mijn laatste en beslissende punt. U hebt gesproken over de economische crisis en ook over Griekenland en andere landen die in problemen zijn. In eerdere discussies met de heer Van Rompuy hebben we al vastgesteld dat het optreden van de Europese Raad in dit geval niet het beste was wat Europa te bieden heeft. Als dit alles twee of drie maanden eerder was gedaan, had Griekenland niet zulke hoge renten hoeven te betalen. U hebt hiernaar verwezen, maar ik geloof dat we meer nodig hebben dan verwijzingen. De Commissie moet hiertoe met een krachtige stem oproepen.
Ik ben het met u eens dat het niet gaat om ingrijpen wanneer de crisis er al is en de tekorten torenhoog zijn, omdat dit feit vaak verkeerd begrepen wordt. Het gaat ook om het zo mogelijk voorkomen ervan door controle uit te oefenen op de ontwikkelingen in de economie en de begrotingen. Ik kan regeringen nu alweer horen zeggen dat we hun statistieken of begrotingsontwikkeling niet mogen inzien. Dit is niet acceptabel. Als we herhaling willen voorkomen van wat er de afgelopen maanden en jaren is gebeurd, moeten we dit doen. Waarom zou een regering haar statistieken en begrotingsontwikkeling geheimhouden? Natuurlijk hebben regeringen een zekere mate van vrijheid. Ze moeten deze vrijheid hebben, en vooral in de eurozone moet deze vrijheid overeenstemmen met de Europese doelstellingen en intenties.
Mijnheer Barroso, wij zijn klaar voor het speciale partnerschap waar u het over had. Dit partnerschap moet echter gebaseerd zijn op een sterke positie voor Parlement én Commissie. De komende dagen zullen we nog onderhandelen over het kaderakkoord. Hierin wordt een aantal details geregeld, maar doorslaggevend is de geest van het akkoord. Dit betekent ook dat u duidelijk zegt dat het Verdrag van Lissabon bedoeld is om Europa sterker te maken, want sommige regeringsleiders willen het Verdrag van Lissabon misbruiken om hun eigen positie te versterken. Daarom moet de Commissie een krachtig geluid laten horen. In dit geval zullen we met u meegaan en u steunen, ook al verschillen we over sommige details van mening. We moeten echter allebei vechten voor een sterk Europa. Dit is heel belangrijk, vooral in het licht van het gedrag dat sommige regeringsleiders onlangs ten toon hebben gespreid.
Marielle De Sarnez
Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de voorzitter van de Commissie, voor mij is dit programma misschien te voorzichtig, gezien de huidige ingrijpende gebeurtenissen en wat er op het spel staat, en ik denk dat we het recht hebben om meer ambitie te verwachten van de Commissie, zeker nu u dat heeft toegezegd.
Voor wat betreft de regulering van de financiële markten begrijp ik ten eerste heel goed wat de heer Barnier probeert te doen. Dat gaat de goede kant op, maar ik denk dat we verder hadden kunnen gaan en andere mogelijkheden hadden kunnen overwegen, zoals een scheiding van bancaire activiteiten, belastingheffing op financiële transacties of een algeheel verbod op derivaten, zoals momenteel in de Verenigde Staten wordt overwogen.
Toch - en dat is voor mij nog belangrijker - denk ik we absoluut alles moeten doen om voorrang te geven aan de reële economie en aan duurzame investeringen die banen opleveren, in tegenstelling tot de huidige, in extreme mate door financiële diensten aangedreven economie. Ook zou ik graag willen dat er aan concrete projecten in deze richting werd gewerkt. Ik zie die nu niet in dit programma.
Ik vind ook dat we behoefte hebben aan grote projecten. Als er een geschikt moment is om het idee van een Europa van de spoorwegen nieuw leven in te blazen, dan is het nu wel, met de crisis die we hebben doorgemaakt. Tegenwoordig hebben we 28 000 vluchten per dag in de Europese Unie. Dit is echt het moment om dit Europa van de spoorwegen, waarover al decennialang wordt gesproken, nieuw leven in te blazen.
Maar ik denk dat er niets gedaan kan worden zonder een echte economische coördinatie en zonder economisch bestuur. Vanuit dat oogpunt bezien betreur ik het dat de Raad belast is met een werkgroep op dit gebied. Ik had liever gezien dat het de Commissie was.
Er is een fundamentele behoefte aan budgettaire, economische en industriële coördinatie. We moeten een Europees monetair fonds oprichten en tegelijkertijd maatregelen nemen om de overheidsfinanciën van de lidstaten op orde te brengen. We moeten werken aan fiscale convergentie, hoewel dat woord niet meer wordt gebruikt. Ik denk met name aan het punt van de vennootschapsbelasting. Bovendien zal er gewerkt moeten worden aan een eigen middelenbron voor de begroting van de Europese Unie. Ik denk dat dat duidelijke daden zouden zijn, waarmee we misschien het pad van de groei terug kunnen vinden.
Ik wil nog een opmerking maken over de toekomstige economische strategie van de Unie voor 2020. Ziet u alstublieft niet af van gekwantificeerde doelstellingen op het gebied van armoede en onderwijs. Ik denk dat u op dat punt de steun van het voltallige Europees Parlement zult hebben. Dat is namelijk het Europese sociale model dat wij willen en dat wij een warm hart toedragen.
Rebecca Harms
namens de Verts/ALE-Fractie. - (DE) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer Barroso, commissarissen, ik had ook graag gehad dat het Parlement uw respect voor ons beantwoordde met een grotere aanwezigheid. We zullen hieraan moeten werken.
Het werkprogramma dat u hebt voorgelegd, is heel breed opgezet en bevat koppen die heel ambitieus klinken. Zelfs de inleiding draagt de titel 'Een nieuw tijdperk'. Ik ben er echter niet zeker van dat de details onder die grote koppen recht doen aan deze positief klinkende aanpak. Het gaat nog steeds om de klimaatcrisis en de financiële en economische crisis. De kwestie Griekenland heeft nogmaals laten zien dat we niet alleen in economisch opzicht te maken hebben met een steeds groter wordende kloof, maar ook in sociaal opzicht, omdat de omstandigheden waaronder Europese burgers leven in het zuiden, het oosten en het noordwesten erg van elkaar verschillen. Dit betekent dat we voor enorme uitdagingen staan.
Ik kan alleen maar bevestigen wat de heer Swoboda zei, vooral met betrekking tot het sociaal Europa en meer rechtvaardigheid. Het is essentieel dat we een en ander herzien op dit gebied. Wij zijn er helemaal niet van overtuigd dat wat nu op tafel ligt, voldoende is om de alsmaar toenemende armoede in de Europese Unie te bestrijden.
Hebben we de juiste conclusies getrokken uit de financiële crisis en de economische crisis die daarop volgde? Wij geloven dat bij de financiële en economische integratie de juiste aanpak is om nieuwe voorstellen te doen voor de aanpassing van de vennootschapsbelasting. Wij van de Fractie De Groenen/Vrije Europese Alliantie zijn er al heel lang voorstander van om hier werk van te maken. Wij zijn ook voorstander van een energieheffing. U kunt op ons rekenen als u dit eindelijk gaat realiseren. Op basis van onze ervaring met de financiële crisis geloven wij echter dat er nog steeds een duidelijke doelstelling voor belasting op financiële transacties ontbreekt. Natuurlijk kunnen we zeggen dat we wachten op de lidstaten, maar ik geloof dat je soms wat meer specifieke en exactere eisen moet stellen en er dan voor moet vechten, en dit is ook wat de heer Szájer heeft gezegd. Het is duidelijk dat onze reactie op de Griekse situatie onvoldoende was. We vinden het niet acceptabel dat er geen voorstel inzake eurobonds is gedaan.
Mijnheer Barroso, u hebt in uw campagne voor een tweede ambtstermijn heel veel nadruk gelegd op diensten van openbaar belang. De fracties in het Parlement hebben u hier ook vragen over gesteld. Voor mij is wat u zegt over diensten van openbaar belang en over de manier waarop ze gereguleerd moeten worden onder de kop 'De mens in het middelpunt van het Europese optreden', absoluut ontoereikend. Dit betekent dat u al een van uw grootste beloften breekt.
Wat betreft klimaatbescherming werken de diverse directoraten-generaal die momenteel betrokken zijn bij dit onderwerp, aan scenario's met verschillende doelstellingen voor 2050. Voor het vervoer is er een langetermijndoelstelling van 70 procent reductie, maar voor energie is het 75 procent. De mensen van mevrouw Hedegaard hebben nog geen besluit genomen. Ik hoop dat hun doelstellingen ambitieuzer zullen zijn. Het is echter duidelijk dat Bali en het tweegradendoel geen rol spelen voor deze directoraten-generaal. Wat heeft al het gepraat over een grote, nieuwe Europese klimaatdiplomatie voor zin, als we Bali en overeenkomsten die in het kader van de G8 zijn gesloten, gewoon op ons buik schrijven? De inhoud van het programma zal niet toereikend zijn voor een succesvol Europees optreden in Bonn, Cancún of Zuid-Afrika. Er is nog veel te doen.
Timothy Kirkhope
namens de ECR-Fractie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, als we het over programma's hebben, wil ik u graag herinneren aan de les die we hebben geleerd van het programma van 1992: als de Commissie resultaten wil boeken, dient zij per keer één prioriteit te stellen en zich op één beleidsterrein te richten. De oprichting van de interne markt was een waardevolle doelstelling die door alle betrokkenen, met name het publiek, gemakkelijk kon worden begrepen. Sindsdien hebben wij de Commissie echter initiatief na initiatief zien lanceren zonder zich af te vragen of Europa de juiste instelling daarvoor was, of het initiatief daadwerkelijk tastbare resultaten zou kunnen opleveren, in de vergeefse hoop het populair te kunnen maken. Deze aanpak was fout en is mislukt. Wij zijn dan ook verheugd over de nieuwe richting die Voorzitter Barroso is ingeslagen.
De Europese economie bevindt zich nog steeds in een diepe crisis en alleen consistente maatregelen zullen verandering in die situatie brengen. Ik bedoel niet alleen de huidige crisis die werd veroorzaakt door het falen van het bankenstelsel, of de extra druk op de markt door een noodsituatie in de vervoersector. Ik bedoel de onderliggende crisis waardoor de Europese economie achterop is komen te liggen op meer concurrerende en innovatieve economieën aan de andere kant van de Atlantische Oceaan en in Azië. Wij steunen het centrale punt van deze Commissie, de 2020-strategie, dan ook hartgrondig. We vinden weliswaar dat er nog details ontbreken en bepaalde wijzigingen moeten worden aangebracht, maar de algemene strekking van het beleid is goed. Europa heeft strategieën nodig voor slimme, duurzame en inclusieve groei die leiden tot grote werkgelegenheid en sociale insluiting! Dit moet de allerbelangrijkste prioriteit zijn voor de Commissie.
Onze toekomstige economische welvaart en alle voordelen die daaruit kunnen voortvloeien zijn afhankelijk van succesvolle ondernemingen en ondernemers. Zij zijn degenen die rijkdom en duurzame, productieve banen creëren en dat is het allerbeste beleid tegen armoede. Zij moeten de Commissie als hun partner zien, niet als hun tegenstander. Wij zijn dan ook verheugd over de toezeggingen om de interne markt nieuw leven in te blazen, deze verder uit te breiden, de nadruk te leggen op slimme regelgeving, ervoor te zorgen dat de tenuitvoerlegging van regels door de hele Unie consistent en eerlijk is, de administratieve last en bureaucratie aanzienlijk te verminderen en bottlenecks op te lossen, goede praktijken op het gebied van opleidingen te delen, de arbeidsmarkt te moderniseren en handelsbarrières terug te dringen.
Door de leiding te nemen bij de ontwikkeling van een krachtige, dynamische Europese economie, krijgt Voorzitter Barroso onze steun. Wij zijn het natuurlijk niet met alles eens. Wij zijn bang dat bepaalde maatregelen zullen leiden tot inbreuken op de rechten en verantwoordelijkheden van de lidstaten, zoals het idee van een Europa van de burgers, of bepaalde aspecten van het Stockholmprogramma. Wij voelen ons aangemoedigd door het vooruitzicht van hervormingen in het gemeenschappelijk landbouw- en visserijbeleid, maar zijn bang dat dit zal leiden tot meer bureaucratie in plaats van een eerlijke oplossing voor onze boeren en vissers. Tenslotte zijn wij het er niet mee eens dat gemeenschappelijke initiatieven van de lidstaten op het gebied van buitenlandse zaken volledig overgenomen worden door de Commissie, in plaats van deze bij de Raad te laten.
De ECR is opgericht om het beginsel van subsidiariteit te waarborgen; wij willen een Europa dat zich richt op zijn belangrijkste taken en werkelijke voordelen biedt. We hebben de hoop dat voorzitter Barroso en zijn Commissie - waarvan de leden hier allen aanwezig zijn vandaag, één commissaris voor eenieder van ons - de kansen benutten die het gepresenteerde werkprogramma zo duidelijk biedt en zullen zorgen voor een sterk Europa dat een belangrijke rol speelt bij het economisch herstel en een basis kan bieden voor onze welvaart op de lange termijn in de moeilijke en problematische jaren die voor ons liggen.
Miguel Portas
namens de GUE/NGL-Fractie. - (PT) Mijnheer de Voorzitter, de titel van het programma dat we hier vandaag bespreken luidt: "Een tijd voor daden”. Daar er vijf dagen nodig waren om een videoconferentie van de ministers van de Unie te organiseren, kan ik alleen maar lof hebben voor uw gevoel voor humor, mijnheer Barroso. Maar waarom is het nu eigenlijk tijd voor daden? Was er tot nu toe soms geen sprake van daden en is de titel een vorm van zelfkritiek? Of is de titel, zoals alle andere titels van onze bureaucratische mededelingen, een loze belofte die verborgen gaat onder een grote woordenbrij?
Ik geef u een voorbeeld. Dit is het Europees Jaar van de bestrijding van armoede en sociale uitsluiting, hoewel de armen dat niet weten. Uw document heeft het over een initiatief dat, en ik citeer, "dient te zorgen voor een verdeling op ruime schaal van de vruchten van groei en werkgelegenheid”. Is dat soms weer een grap? Wat is dat voor initiatief en hoe kan het compensatie verlenen voor de sociale steun die lidstaten nu intrekken in het kader van hun stabiliteitsprogramma's?
Hoe wil de Commissie de vruchten verdelen van iets wat niet bestaat, namelijk economische groei? Hoe wil de Commissie het aantal armen verminderen zonder de winsten aan te pakken van de rijken en de heel rijken? Wij zijn het met u oneens over het beleid. De terugkeer naar de dictatuur van het tekort houdt economieën gevangen, zet het mes in lonen en uitkeringen en dwingt overheidsinvesteringen tot de aftocht. Dat is een recept voor meer werkloosheid.
Hoewel het nu tijd is voor daden, denkt de Commissie dat de Unie eindelijk de krachten heeft weten te bundelen om de crisis het hoofd te bieden. Vraag de Grieken eens of ze het daar mee eens zijn en of ze van mening zijn dat we snel en rechtvaardig hebben gehandeld. Wanneer krijgen we nu eindelijk een Europese kredietbeoordelaar? Vraag het eens aan de Portugezen die elke keer meer rente betalen over hun schulden, als een commissaris besluit over de economie te praten. Vraag eens aan de Europeanen waarom de situatie is zoals die is. Zij zullen de boodschapper aankijken en uiteindelijk glimlachen, want je betaalt per slot van rekening geen belasting over je gevoel voor humor.
Fiorello Provera
namens de EFD-Fractie. - (IT) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, ondernemingen en met name kleine en middelgrote ondernemingen, die 99 procent van het Europese productieweefsel uitmaken, hebben vier fundamentele zaken nodig: gemakkelijker toegang tot krediet, meer flexibiliteit op de arbeidsmarkt, minder bureaucratie bij het openen en besturen van een onderneming en tenslotte bescherming tegen oneerlijke concurrentie.
Wij waarderen de inspanningen die de Commissie heeft geleverd om de Europese wetgeving te stroomlijnen door tijdens haar vorige mandaat 1 600 stukken wetgeving in te trekken en wij delen de voorstellen van de groep op hoog niveau onder leiding van Edmund Stoiber.
Een ander belangrijk element voor het concurrentievermogen van ondernemingen is de situatie op het gebied van de internationale handel. Op dit moment van crisis is het van belang dat het stelsel van handelsbescherming van de Europese Unie wordt versterkt. Bedrijven kunnen niet concurreren met de op sociale en milieudumping gerichte strategieën van bepaalde opkomende economieën als China, waar de arbeidskosten zeer laag zijn, er geen sociale waarborgen en de daarmee gepaard gaande kosten zijn, noch strikte normen op het gebied van milieubescherming.
Een ander gebied waarop de Commissie agressiever zou moeten optreden is de bestrijding van vervalsing en de bescherming van intellectuele-eigendomsrechten.
Met andere woorden, ik zie in het werkprogramma van de Commissie geen enkel initiatief gericht op de tenuitvoerlegging van de richtsnoeren inzake het cohesiebeleid die zijn neergelegd in het Verdrag van Lissabon.
Voor het eerst erkent artikel 174 van het Verdrag de specifieke rol van berggebieden, die 40 procent van ons grondgebied uitmaken en waar meer dan 90 miljoen Europese burgers wonen. Ik verzoek u dan ook om in het komende wetgevingsprogramma van de Commissie een voorstel voor een kaderprogramma op te nemen ter ondersteuning van de ontwikkeling en de bescherming van de berggebieden en gebruik te maken van alle hernieuwbare energiebronnen die de bergen bieden.
Andrew Henry William Brons
(EN) Mijnheer de Voorzitter, in het werkprogramma van de Commissie voor 2010 werd gezegd dat de Europese Unie het hoofd moest bieden aan uitdagingen op de lange termijn, zoals de mondialisering, en het concurrentievermogen moest herstellen. Het probleem is dat de EU niet heeft gestreden tegen mondialisering, maar het juist heeft omarmd. Zij laat een vloed aan importen toe uit ontwikkelingslanden waar de loonkosten slechts een fractie zijn van die in Europa. De enige manier waarop wij ons concurrentievermogen kunnen herstellen, is door onze loonkosten te verlagen naar hun niveaus.
Ik ben natuurlijk niet vóór lidmaatschap van de Europese Unie, maar zelfs als ik dat wel zou zijn, dan zou ik haar leiders ervan beschuldigen de economische belangen van haar burgers te schenden. Naar mijn mening is de EU niet zozeer een Europese Unie, maar een mondiale unie die probeert wereldwijde mobiliteit van alle goederen en diensten te verwezenlijken.
Ik ben van mening dat soevereine staten hun productiebases moeten heropbouwen en vervolgens hun markten en de banen van hun ingezetenen moeten beschermen. Mijn boodschap is echter ook aan eurofielen gericht. Het zal Europa, als geheel of de afzonderlijke landen, niet lukken zijn productie en landbouw te beschermen tegen concurrentie uit de derde wereld. Globalisering moet worden afgeweerd, op individueel of collectief niveau, anders zal het ons allen ten gronde richten.
Het document van de Commissie verwijst naar de vermeende behoefte aan verdere ontwikkeling van het beleid van legale immigratie om de vergrijzingsdruk te verminderen. Het lijdt geen twijfel dat vergrijzing in veel landen een probleem is. We moeten echter onderzoeken waarom dit probleem zich heeft voorgedaan. Veel vrouwen streven een ononderbroken carrière na en kiezen ervoor geen kinderen te hebben, en dat is hun goed recht, maar vele anderen moeten werken omdat het een economische noodzaak voor ze is. Zij werken om de rekeningen te betalen, niet omdat zij iets hebben tegen het moederschap.
Het lijdt geen twijfel dat deze ontwikkeling gevolgen heeft gehad voor de geboortecijfers, die onder druk van de economische ontwikkelingen kunstmatig laag zijn gehouden. Wij hoeven echter geen 'laissez-faire aanpak' te hanteren ten aanzien van de economische ontwikkelingen. Economisch ingrijpen kan die economische ontwikkelingen veranderen en een verandering in die ontwikkelingen zal tot een verandering in de gezinsdemografie leiden. Het idee dat wij grote gezinnen kunnen importeren uit de derde wereld als vervanging voor ongeboren Europese kinderen is gebaseerd op een bijzonder schadelijke en onjuiste aanname, namelijk dat wij het product zijn van voeding en verzorging en dat derdewereldculturen een soort overjas zijn die we bij aankomst kunnen uitdoen en vervangen met een overjas van de Europese cultuur, die we kunnen uitreiken samen met de verblijfspapieren.
Men beweert dat de kinderen van die immigranten net zo Europees zijn als de oorspronkelijke bevolking. Dat zijn ze echter niet. Verschillende culturen worden gevormd door verschillende bevolkingsgroepen en niet andersom. Wij zijn niet het product van onze culturen: onze culturen zijn het product van onze bevolkingsgroepen. Europeanen vervangen door mensen uit de derde wereld betekent dat Europa zal worden vervangen door de derde wereld. Langzaam maar zeker wordt Europa etnisch gezuiverd van Europeanen.
José Manuel Barroso
voorzitter van de Commissie. - (FR) Mijnheer de Voorzitter, in het algemeen - en we spreken niet over degenen die volmondig hebben verklaard dat ze tegen de Europese Unie en het lidmaatschap ervan zijn - denk ik te mogen zeggen dat er in dit Parlement grote overeenstemming bestaat over het programma dat wij zojuist gepresenteerd hebben.
Als er één gemeenschappelijk element is dat ik in de interventies van de meest representatieve fracties heb kunnen ontdekken, dan is het wel het begrip ambitie. Europa heeft meer ambitie nodig. In dat opzicht wil ik kort ingaan op enkele ideeën die hier naar voren zijn gebracht en waarmee ik het trouwens bijzonder eens ben.
Onze vriend Szájer heeft gesproken over de noodzaak om vooral het model van het vijfjarenplan van de communistische regimes te vermijden. Juist daarom willen we flexibiliteit bewaren. Die is van belang als we ons moeten aanpassen aan een veranderende omgeving.
Tegelijkertijd wil ik, in mijn antwoord aan de heer Szájer maar ook de heer Swoboda, nogmaals bevestigen dat ze gelijk hebben als ze vragen om meer maatregelen van de Europese Unie op economisch en financieel gebied, en als ze wijzen op de weerstand van de lidstaten tegen bijvoorbeeld een grotere rol van de Commissie bij het toezicht op de nationale overheidsbegrotingen.
De eerste Commissie waar ik voorzitter van mocht zijn had een duidelijke verordening gepresenteerd om Eurostat meer bevoegdheden te geven op het gebied van audits, en dat is van de hand gewezen door een aantal lidstaten, die niet wilden dat de Commissie die rol kon vervullen.
Ik hoop daarom dat we uit deze crisis de lering trekken dat we steeds meer van elkaar afhankelijk zijn en dat het economisch beleid in Europa niet alleen een nationale aangelegenheid is. Natuurlijk is het een nationale aangelegenheid, maar ook een kwestie van gemeenschappelijke Europese belangen, want er is meer coördinatie nodig. In dat opzicht denk ik dat de heer Szájer, de heer Swoboda en mevrouw De Sarnez en alle anderen ook de noodzaak erkennen van een steeds sterker gecoördineerd economisch beleid.
Op die manier gaan we vooruit, en wat dat betreft wil ik graag de ambitie benadrukken die de heer Swoboda naar voren heeft gebracht, waarvoor ik hem dankbaar ben, namelijk de ambitie van een versterkt partnerschap tussen Commissie en Europees Parlement als gesproken moet worden over de financiële vooruitzichten en over de noodzaak om ons te verzetten tegen bepaalde interpretaties die we nu horen en die de intergouvernementele kant opgaan. Dergelijke interpretaties zijn verrassend, omdat het Verdrag van Lissabon juist de tegenovergestelde richting uitgaat, namelijk naar een versterking van de Europese dimensie.
Ik hoop dat we lering kunnen trekken uit deze crisis en naar meer Europa zullen gaan in plaats van naar minder Europa. Een voorbeeld - mevrouw De Sarnez heeft er al op gewezen - is de kwestie van de financiële wetgeving. Het is toch vreemd, om niet te zeggen ironisch dat na zo veel verzoeken van een aantal lidstaten om maatregelen te nemen op het gebied van financiële wetgeving, de lidstaten het er unaniem over eens zijn dat het ambitieniveau van de voorstellen die de Commissie heeft gepresenteerd na het verslag van de Larosière, omlaag moet.
Dat geeft dus aan dat er soms een kloof is tussen wat er wordt gezegd en wat er wordt besloten. Ik hoop dat we, het Europees Parlement en de Commissie, deze kloof gezamenlijk kunnen dichten om te proberen wat meer samenhang te krijgen op Europees niveau, want we hebben echt behoefte aan die ambitie.
Het belangrijkste is nu - en ik wil dat graag benadrukken - het subsidiariteitsbeginsel correct op te vatten. Ik ben voor subsidiariteit. Ik wil graag duidelijk maken dat ik het eens ben met het idee van subsidiariteit, mijnheer Kirkhope, maar we moeten wel weten wat dat inhoudt. Subsidiariteit betekent dat de besluiten worden genomen op het daarvoor beste niveau.
Wat er nu bij deze crisis in het luchtvervoer gebeurt, is toch vreemd. Ik zag vandaag in de pers - en niet alleen in de eurosceptische of eurofobe pers, niet alleen in de sensatiebladen, maar in de serieuze pers - dat de Europese Unie nu toegeeft dat zij fouten heeft gemaakt door te besluiten vluchten op te schorten. Dat is ongelooflijk!
Als er één gebied is waarop de nationale regeringen het voor het zeggen hebben, dan is het wel het beheer van het Europese luchtverkeer. Het besluit is genomen door de afzonderlijke Europese nationale verantwoordelijken. Maar zelfs degenen die tegen bevoegdheden op Europees niveau zijn protesteren nu tegen Europa. Straks wordt er nog gezegd dat de Commissie en Brussel die vulkaan in IJsland hebben laten uitbarsten. Het is toch niet te geloven!
(Applaus)
Laten we duidelijk zijn. Er zijn verschillende verantwoordelijkheidsniveaus: nationale niveaus en Europese niveaus. Voor ieder geval moet bekeken worden welk niveau het meest aangewezen is. De Commissie is bereid, dat kan ik u zeggen, om haar verantwoordelijkheden te nemen, maar ik denk dat we duidelijk met het Europees Parlement moeten afspreken wat onder onze verantwoordelijkheid valt en wat niet.
Anders zullen we altijd de neiging hebben - en we weten dat het in tijden van crisis maar wat makkelijk is om toevlucht te zoeken tot nationalistische, populistische retoriek - om wat eigenlijk onder de nationale verantwoordelijkheid valt, toch onder de verantwoordelijkheid van Brussel, zoals wordt gezegd, of misschien ook Straatsburg, te laten vallen.
Laten we verstandig zijn! Laten we ons concentreren op wat we kunnen doen op Europees niveau, daar waar onze maatregelen een toegevoegde waarde kunnen hebben, en uiteraard met respect voor onze lidstaten, die democratische lidstaten zijn. Ik denk dat de agenda 2020 Europa op de essentie richt.
Waar we nu behoefte aan hebben is groei, maar niet zo maar groei. We hebben behoefte aan eerlijkere groei, een meer open, duurzame en slimme groei, gericht op de toekomst.
We moeten nieuwe bronnen van groei creëren om doeltreffend het hoofd te kunnen bieden aan ons grootste probleem, waar we vanmiddag over zullen debatteren, namelijk het probleem van de werkloosheid en met name de jeugdwerkloosheid. Juist op dat gebied moeten de communautaire instellingen een verbond sluiten, en ook op een eerlijke en loyale manier met de lidstaten werken om onze burgers concrete resultaten te laten zien.
Ik denk dat dat voor de komende jaren een goede basis is voor ons werk en na dit debat, voel ik me gesterkt - en ik denk dat dat ook voor mijn collega's geldt - door uw woorden van steun en in sommige gevallen uw wensen. Wij zullen proberen de taak die u ons toevertrouwt naar beste kunnen te vervullen.
(Applaus)
De Voorzitter
Ik wil u, mijnheer Barroso, bedanken voor uw verklaring. Ik wil erop wijzen dat de Commissie bij haar inspanningen namens onze Europese Gemeenschap kan rekenen op het Europees Parlement als belangrijke bondgenoot. De meeste leden steunen deze inspanningen en de visie van de Commissie dat zij meer verantwoordelijkheid zou moeten nemen, juist ook in de crisissituatie waarover we eerder hebben gesproken. In dergelijke gevallen beseffen we hoezeer we de Europese Unie en het optreden van de Commissie nodig hebben. De verantwoordelijkheid van het Europees Parlement is met de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon ook aanmerkelijk groter geworden, waarmee wij zeer blij zijn. We zijn van mening dat het goed is voor de Europeanen, goed voor onze burgers. We moeten nu meer verantwoordelijkheid op ons nemen en de mogelijkheden benutten die ons op grond van het verdrag ter beschikking staan. Ik wil u, mijnheer Barroso, opnieuw verzekeren dat u en de Europese Commissie op ons kunt rekenen en ik spreek namens de meerderheid van het Parlement.
Diego López Garrido
fungerend voorzitter van de Raad. - (ES) Mijnheer de Voorzitter, ik heb het woord gevraagd om de Commissie en haar voorzitter, José Manuel Durão Barroso, te feliciteren met het ambitieuze en pro-Europese programma dat zij hier heeft gepresenteerd. Dit programma strookt duidelijk met de doelstellingen van het Spaanse voorzitterschap van de Europese Unie en met het programma van het voorzitterschapstrio, bestaande uit Spanje, België en Hongarije.
De Raad werkt samen met de Commissie evenals met het Europees Parlement, dat ik eveneens feliciteer met de constructieve redevoeringen ter ondersteuning van dit wetgevingsprogramma van de Europese Commissie.
De Commissie heeft een belangrijke taak verricht. Iedereen weet dat de nieuwe Commissie, de zogenoemde Commissie-Barroso II, al sinds 1 november actief had moeten zijn, maar om verschillende redenen pas later is aangetreden, en er nu op krachtige, constructieve en positieve manier hard aan werkt om de verloren tijd in te halen, wat het Spaanse voorzitterschap zeer waardeert. Mijnheer Barroso en alle leden van de Commissie - vicevoorzitters en commissarissen - weten ook dat wij met de Commissie naar mijn mening op een positieve manier samenwerken en dat wij haar inspanningen zeer waarderen.
De Raad is ook het Europees Parlement dankbaar. Iedere keer dat er hier een debat plaatsvindt over deze thema's, stelt het Europees Parlement zich zeer constructief op. Ik wil dan ook van de gelegenheid gebruik maken om het Europees Parlement nogmaals te verzoeken deze wetgevingsinitiatieven, want dat is het waar we het vandaag voornamelijk over hebben, goed te keuren, en wel het liefst zo snel mogelijk, om de eerdergenoemde verloren tijd in te halen. Ik weet zeker dat we ook de medewerking krijgen van het Europees Parlement.
De Voorzitter
Hartelijk dank voor uw verklaring namens de Raad en uw steun voor het programma van de Commissie. Ik wil opnieuw de heer Barroso, alle vicevoorzitters van de Commissie en de commissarissen bedanken voor hun aanwezigheid. Hieruit blijkt dat de Commissie grote waarde hecht aan de samenwerking met het Parlement, zoals wij ook hoopten.
Het debat is gesloten.
Schriftelijke verklaringen (artikel 149)
Elena Oana Antonescu  
Het werkprogramma van de Commissie voor 2010 is een ambitieus en flexibel meerjarenprogramma waarin de volgende hoofddoelen zijn vastgesteld: bestrijding van de crisis en ondersteuning van de Europese sociale markteconomie, opstelling van een burgeragenda die de mens centraal stelt in de activiteiten van Europa, ontwikkeling van een ambitieuze en consistente agenda voor het buitenlands beleid met een mondiale dimensie en als laatste, maar niet als minste, een herziening van de instrumenten en werkmethoden die door de Europese Unie worden toegepast. Eén belangrijk onderdeel van de burgeragenda is het programma van Stockholm voor "een open en veilig Europa ten dienste van de burger”, dat door de Europese Raad is goedgekeurd tijdens zijn vergadering in december 2009. Ik verwelkom het initiatief van de Commissie om een actieplan voor de uitvoering van het programma van Stockholm te presenteren, zodat we ervoor kunnen zorgen dat de Europese burgers daadwerkelijk de voordelen beleven van een ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid. Het programma concentreert zich voornamelijk op de strijd tegen grensoverschrijdende criminaliteit en consolideert de handhaving van het gemeenschappelijk beleid inzake immigratie en asiel, waarbij het zich met name richt op terreinen zoals de bestrijding van georganiseerde misdaad, terrorisme en andere bedreigingen door betere politiële en justitiële samenwerking.
Vilija Blinkevičiūt 
De werkloosheid in Europa blijft stijgen en bijna 17 procent van de Europese inwoners leeft onder de armoedegrens. Vele Europeanen kampen, zelfs als ze werk hebben, dagelijks met armoede en krijgen geen kans om ten volle van het leven te genieten omdat de recessie ook vele mensen met een middelhoog inkomen in de armoede stort. Daarom moeten wij in de eerste plaats bijzondere aandacht besteden aan het armoedeprobleem van mensen die werken. Bij het scheppen van nieuwe werkgelegenheid mogen niet om het even welke banen worden gecreëerd, maar moeten inspanningen worden gedaan om hoogwaardige werkgelegenheid te waarborgen die inspeelt op de eisen van de arbeidsmarkt. De meeste aandacht moet uitgaan naar het scheppen van banen voor jongeren, een van de meest acute problemen in de samenleving. Als jonge mensen geen kansen krijgen om tot de arbeidsmarkt toe te treden, bestaat het gevaar dat Europa zomaar een gehele generatie van jongeren verliest. Sinds enige tijd verplicht de demografische situatie in Europa ons er bovendien toe om rekening te houden met banen voor oudere mensen. Wij moeten arbeidsbetrekkingen tot stand brengen die de werkgelegenheid bevorderen en voorzien in de mogelijkheid van levenslang leren. Het is tevens wenselijk dat wij een debat voeren over werkgelegenheid voor gehandicapten. Wij moeten de voorwaarden scheppen die hen in de gelegenheid stellen tot de arbeidsmarkt toe te treden, niet alleen vanwege de demografische veranderingen, maar ook ter wille van henzelf, om deze mensen een gevoel van waardigheid en eigenwaarde te geven. Daarom wil ik graag van de Commissie vernemen hoe Europa nieuwe banen zal scheppen. Welke reële kansen hebben mensen om tot de arbeidsmarkt toe te treden? Hoe kunnen wij garanties bieden voor hoogwaardige werkgelegenheid, zodat de armoede onder werkende mensen kan worden teruggedrongen?
Andreas Mölzer  
schriftelijk. - (DE) Het werkprogramma van de Commissie voor 2010 bestaat uit veertien bladzijden met de gebruikelijke gemeenplaatsen en platitudes. Het is juist dat Europa gemeenschappelijk op de crisis moet reageren. Deze crisis heeft echter alleen zo'n negatief effect op Europa kunnen hebben door het beleid van de Commissie en de onbegrensde liberalisering op alle terreinen. Toch wil niemand iets veranderen. In tegendeel, de Commissie wil handelsbelemmeringen verder wegwerken, en dit zal globalisering aanmoedigen, gunstig zijn voor grote bedrijven en schade berokkenen aan lidstaten en hun burgers.
De EU 2020-strategie is bedoeld als antwoord op de huidige crisis. Wat betreft de concrete maatregelen lijkt de benadering van het economisch en financieel beleid zinnig, evenals de ontwikkeling van een nieuwe Europese structuur voor toezicht op de financiële markten. Strengere controles op openbare financiën en begrotingsdiscipline binnen de lidstaten zal ons hopelijk in staat stellen om problemen, zoals we ze nu meemaken in Griekenland, voortaan te voorkomen. De nieuwe belastingplannen van de Commissie moeten verworpen worden, samen met de herziening van de energiebelastingrichtlijn waarbij energieproducten worden belast op basis van hun energie-inhoud, omdat klimaatverandering, wat hoofdzakelijk een natuurlijk fenomeen is, niet opgelost kan worden door zich enkel te richten op CO2. Daarnaast zal dit de Europese economie nog verder onder druk zetten ten opzichte van de concurrentie in Amerika en Azië waar dit soort initiatieven niet gepland zijn.
Richard Seeber  
schriftelijk. - (DE) Het werkprogramma van de Commissie voor 2010 legt de juiste prioriteiten vast. Naast de modernisering van werkmethoden, wat een beslissende factor zal zijn in het stimuleren van de economie, en een grotere betrokkenheid van Europese burgers, concentreert de Commissie zich vooral op de bestrijding van de financiële crisis. Het is belangrijk dat vooral de EU-burgers die hun baan zijn kwijtgeraakt in de huidige crisis, zo snel mogelijk nieuwe toekomstperspectieven worden geboden.
Als woordvoerder van de Fractie van de Europese Volkspartij (Christendemocraten) voor milieuzaken vind ik het belangrijk om zoveel mogelijk duurzame arbeidsplaatsen te creëren en met de leidende rol van Europa op het gebied van milieubescherming ook op de arbeidsmarkt voor toegevoegde waarde te zorgen. Om de overgang naar een nieuw en duurzaam industrieel tijdperk te maken, mogen we het scheppen van arbeidsplaatsen en een omvangrijke bescherming van het milieu niet meer zien als dingen die haaks op elkaar staan. Naar mijn mening is de Commissie nog te voorzichtig in deze benadering. We moeten de fundamenten hiervoor nu al leggen. We zullen heel veel kunnen bereiken als we de manier waarop bestaande regelingen worden toegepast, verbeteren.
Joanna Senyszyn  
schriftelijk. - (PL) Ik wil Voorzitter Barroso feliciteren met zijn ambitieuze werkprogramma van de Commissie voor 2010. Maar er blijft steeds minder tijd over, slechts 8 maanden. Ik hoop dat de prioriteiten desondanks geen loze beloftes zullen blijven. De maatregelen voor crisisbestrijding vormen de sterke kant van het programma, spijtig genoeg hoofdzakelijk vanuit economisch oogpunt. In het gedeelte betreffende de "agenda voor de burger” ontbreken initiatieven tegen discriminatie, waaronder de bestrijding van geweld tegen vrouwen, een grotere vastberadenheid en een groter engagement bij de verwezenlijking van de sociale doelstellingen, een langetermijnbeleid voor de verbetering van de communicatie met de Europese burgers. We zijn al jarenlang bezig met het probleem van geweld tegen vrouwen. Het is hoog tijd voor doeltreffende Europese regelgeving in deze kwestie. Ik zou in het programma van de Commissie een ontwerprichtlijn betreffende de bestrijding van geweld tegen vrouwen willen zien. Wat de sociale doelstellingen betreft is het initiatief om nog dit jaar een Europees platform tegen armoede op te richten belangrijk. Spijtig genoeg zijn er hieromtrent nog steeds geen concrete afspraken. Deze moeten op de bijeenkomst van de Raad in juni gemaakt worden. Wat de modernisering van de EU-instrumenten en werkmethodes betreft, wil ik aandacht vragen voor de communicatie met de burger. Dit moet een proces zijn, en geen verkiezingscampagne. Er is een communicatiekloof op de lijn EU - burger en we moeten ervoor zorgen dat die verkleint en in de toekomst helemaal weggewerkt wordt. We moeten de Europese burgers echt het gevoel geven dat ze in het "hart van de Unie” staan. Pas dan zullen de uitslagen van referenda niet meer voor verrassingen zorgen.
Nuno Teixeira  
schriftelijk. - (PT) Het debat over het werkprogramma van de Commissie is bijzonder belangrijk, omdat het samenvalt met het begin van een nieuw tijdperk voor de Europese Unie. De noodzaak maatregelen te nemen die, in een periode van crisis, de mogelijkheid geven de uitdagingen voor de lange termijn het hoofd te bieden maken prioriteiten als het scheppen van werkgelegenheid, regelgeving voor de financiële markten en stabilisering van de euro uiterst dringend. Die maatregelen moeten zorgen voor herstel van het vertrouwen van de burgers en van de economische en sociale actoren.
Ik wil het belang van het cohesiebeleid bij de uitvoering van de verschillende Europese beleidsterreinen benadrukken. Alleen met een cohesiebeleid dat zichtbare resultaten oplevert en het subsidiariteitsbeginsel eerbiedigt en met aansturing op verschillende niveaus, nationaal, regionaal en lokaal, zal het mogelijk zijn voor de Europese regio's duurzame en geïntegreerde groei te bereiken. Het doel van economische, sociale en territoriale samenhang moet de leidraad zijn voor de activiteiten van de Unie en moet concreet worden ingevuld met gepaste communautaire financiering. Het gebruik van de structuurfondsen moet daarentegen gestoeld zijn op meer transparantie, eenvoud en efficiëntie.
De richtsnoeren voor het cohesiebeleid en de financiële vooruitzichten voor na 2013 dienen met spoed te worden vastgelegd. Ik vestig de aandacht op de situatie van de ultraperifere regio's, waar permanente structurele handicaps bestaan die de economische ontwikkelingsmogelijkheden ernstig aantasten. Daarom zijn er voor die regio's specifieke maatregelen nodig.
Silvia-Adriana Ţicău  
De primaire zorg voor de EU is de bestrijding van de economische crisis en de ondersteuning van haar sociale markteconomie. De werkloosheid in de EU liep begin dit jaar op tot 10 procent en de jeugdwerkloosheid zelfs tot 20 procent. Uitbreiding van de werkgelegenheid hangt nauw samen met het industriebeleid van de EU. Welke wetgevingsinitiatieven overweegt de Commissie ten aanzien van het toekomstige industriebeleid van de Europese Unie en het genereren van nieuwe banen?
De Europese Raad van 25 en 26 maart 2010 heeft voor het eerst als een van de doelstellingen van de EU een toename van de energie-efficiëntie met 20 procent in 2020 geformuleerd. Dit doel hebben we niet aangetroffen in het werkprogramma van de Commissie, hoewel op dit terrein initiatieven geboden zijn die zowel op Europese huishoudens als op bedrijven gericht zijn.
Verder is de communautaire begroting voor vervoersinfrastructuur voor de periode 2010-2013 verwaarloosbaar klein, ondanks de enorme uitdagingen en ontwikkelingsbehoeften: het waarborgen van intermodaliteit tussen verschillende vervoersmodi, de ontwikkeling van hogesnelheidsspoorlijnen die niet alleen alle hoofdsteden van de lidstaten maar ook andere grote Europese steden bedienen, de ontwikkeling van spoorwegcorridors voor goederenvervoer en het gemeenschappelijke Europese luchtruim, naast de modernisering van de zeehavens en de ontwikkeling van het zeevervoer. Wanneer dient de Commissie een voorstel in voor de noodzakelijke financiering van de ontwikkeling van de trans-Europese vervoersinfrastructuur?
