Tura pytań (pytania do Rady) 
Przewodnicząca
Następnym punktem porządku dziennego jest tura pytań (B7-0203/2009).
Do Rady skierowane są następujące pytania.

Dotyczy: Dobrostanu zwierząt
Zważywszy na fakt, że dobrostan zwierząt jest jednym z priorytetów szwedzkiej prezydencji, oraz fakt, że państwa takie jak Irlandia wprowadziły już w życie skuteczny system zapewniający dobrostan w trakcie transportu żywych zwierząt, w tym system dobrostanu krów mamek (Suckler Cow Welfare Scheme), który gwarantuje, że odstawione od piersi cielęta przeznaczone na eksport są silniejsze i lepiej przygotowane do podróży, czy szwedzka prezydencja zamierza uwzględnić w jakikolwiek sposób w nowych aktach prawnych systemy takie jak te opisane powyżej, na potrzeby eksportu żywych zwierząt, w celu osiągnięcia równowagi pomiędzy zrównoważonym transportem żywych zwierząt a zapewnieniem im dobrostanu? Mając również na uwadze, że Irlandia jest krajem wyspiarskim, którego wymiana handlowa jest w dużej mierze uzależniona od eksportu takich cieląt, czy szwedzka prezydencja zamierza przedstawić jakiekolwiek projekty mogące negatywnie wpłynąć na tę kluczową dla Irlandii wymianę handlową?
Cecilia Malmström
Pani przewodnicząca! Jestem zaszczycona mogąc udzielić odpowiedzi na pytanie skierowane przez panią poseł Harkin. Rada podziela zaniepokojenie pani poseł kwestią dobrostanu zwierząt. Regularnie składane przez Komisje wnioski przyczyniły się do nieustającego tworzenia dużej ilości aktów prawnych związanych z tym obszarem. Celem prezydencji szwedzkiej jest podtrzymanie debaty w sprawie dobrostanu zwierząt i wysokiej jakości produkcji zwierzęcej. Dla naszej prezydencji są to kwestie priorytetowe jeśli chodzi o rolnictwo i w dniach 8-9 października w szwedzkim mieście Uppsala odbędzie się specjalna konferencja poświęcona dobrostanowi zwierząt.
Konferencja będzie przygotowana na podstawie wyników finansowanego przez UE projektu Welfare Quality. Ten projekt, istniejący od 2004 roku, pozwolił na stworzenie naukowo popartego systemu służącego do oceny jakości opieki nad zwierzętami gospodarskimi w rolnictwie. W ramach projektu sprawdzane są również najlepsze sposoby zapewnienia rolnikom, konsumentom oraz pozostałym zainteresowanym stronom informacji zwrotnych. W projekcie uczestniczyło ponad 40 instytucji i uniwersytetów z UE oraz Ameryki Łacińskiej. Kolejnym tematem omawianym podczas konferencji będzie możliwość ogólnego polepszenia dobrostanu zwierząt. Na konferencji wystąpią prelegenci z organizacji międzynarodowych, takich jak WTO i FAO, z przedsiębiorstw globalnych oraz przedstawiciele międzynarodowego sektora mięsnego, a także reprezentanci z USA i Namibii.
Wyniki konferencji być może będą miały znaczenie dla konkluzji zaplanowanych przez Radę w odpowiedzi na oczekiwany komunikat Komisji w sprawie znakowania dotyczącego dobrostanu zwierząt. Jeśli chodzi o podjęcie inicjatywy w związku z przygotowaniem nowych aktów prawnych, to jestem przekonana, że pani poseł wie, iż składanie wniosków należy do kompetencji Komisji. Obecnie prezydencja szwedzka pracuje nad wnioskiem Komisji dotyczącym nowej dyrektywy w sprawie ochrony zwierząt wykorzystywanych do celów naukowych. Komisja na obecnym etapie nie złożyła dalszych wniosków dotyczących aktów prawnych w sprawie dobrostanu zwierząt, które miałyby zostać rozpatrzone podczas prezydencji szwedzkiej.
Marian Harkin
Bardzo ucieszyła mnie pani wypowiedź, z której wynika, że prezydencja szwedzka zamierza podtrzymać debatę i zorganizowała w Uppsali konferencję poświęconą tym zagadnieniom. Tak naprawdę obecne akty prawne obowiązują dopiero od około dwóch lat. Wiem, że Irlandia miała w tym swój udział. Hodowcom zwierząt zapewniliśmy szkolenia. Ulepszyliśmy systemy transportowe. Dzięki tym posunięciom nasza wymiana handlowa działa bardzo sprawnie, ale jeśli z nich zrezygnujemy, to konkurencja na rynku krajowym bez wątpienia zniknie itd. I dlatego zastanawiam się, czy zmiana aktów prawnych obowiązujących i mających zastosowanie dopiero od dwóch lat ma znaczenie. Drugie pytanie dotyczyło tego, jakie solidne dane naukowe, mogące udowodnić potrzebę wprowadzenia tych zmian, są dostępne.
Cecilia Malmström
urzędująca przewodnicząca Rady. - Cóż, jak już pani poseł wspomniała, duże znaczenie ma właściwa ocena sytuacji i sprawdzenie podjętych już działań; sprawdzenie dotychczasowych wyników.
Obecnie zbieramy dowody naukowe. Do udziału w konferencji w Uppsali zaprosiliśmy zarówno biegłych, jak i naukowców, których wiedza posłuży za zaplecze do dyskusji. Jak już wspomniałam mamy nadzieję, że ta dyskusja może być podstawą do przygotowania odpowiedzi Rady na komunikat Komisji. W danej chwili mogę powiedzieć tylko tyle.
Jednocześnie jednak z zadowoleniem przyjmujemy opinie Parlamentu Europejskiego. Mamy nadzieję, że będzie to bardzo dobry punkt wyjścia do dalszych dyskusji i pozwoli nam na zebranie jak największej liczby informacji.
Mairead McGuinness
Jedna uwaga: mam nadzieję, że w odniesieniu do kwestii transportu zwierząt wiedza naukowa przeważy nad emocjami.
Chciałabym prosić państwa o zajęcie się kwestią transportu koni, która moim zdaniem nie została rozwiązana w sposób wystarczający i wydaje mi się, że obecnie stanowi istotny powód do zmartwienia.
Sugeruję, że troska o dobrostan zwierząt w gospodarstwach rolnych może wzrosnąć ze względu na katastrofalnie niskie ceny, jakie rolnicy w wielu państwach członkowskich otrzymują za swoje produkty rolne. Rolnicy robią, co w ich mocy, by utrzymać wysokie normy w zakresie dobrostanu pomimo bardzo niskich cen towarów, a tym samym braku dochodów z gospodarstw. W związku z tym uważam, że do tych kwestii powinniśmy podejść z rozwagą.
Seán Kelly
Ten temat wzbudza wiele kontrowersji w Irlandii i jest wodą na młyn zwolenników odrzucenia traktatu z Lizbony. Zważywszy na powyższe, a także na fakt, że Irlandia jest krajem wyspiarskim oraz na fakt, że bez możliwości wywozu żywych zwierząt będzie narażona na działanie kartelu, zwłaszcza w odniesieniu do cen wołowiny i owiec, czy Rada może dać nam jakąkolwiek nadzieję na zajęcie się tą kwestią lub na przyjęcie kompromisu w tej sprawie przed głosowaniem nad traktatem lizbońskim, które odbędzie się 2 października?
Cecilia Malmström
urzędująca przewodnicząca Rady. - Rozumiem obawy wyrażane przez posłów do Parlamentu Europejskiego oraz przez obywateli. Niestety nie mogę obiecać, że przedmiotowa kwestia zostanie rozwiązana przed referendum.
Obecnie oczekujemy na wniosek Komisji, którego przedłożenie zostało opóźnione z nieznanych mi powodów. Natychmiast po przedłożeniu wniosku zajmiemy się nim i rozpoczniemy dyskusję. Nie mogę powiedzieć nic ponadto, ponieważ wciąż czekamy na wniosek Komisji. Mam nadzieję, że uda się nam uniknąć dramatyzowania problemu, że będziemy raczej umieli ocenić sytuację i przyjrzeć się jej z naukowego i dowodowego punktu widzenia.

Dotyczy: Handlu dziećmi w UE
W sprawozdaniu opublikowanym w lipcu przez Agencję Praw Podstawowych zwrócono uwagę na powagę problemu handlu dziećmi w UE. Znaczna część tego handlu ma miejsce w granicach UE w celach wykorzystywania seksualnego, pracy przymusowej, adopcji i pobierania organów.
Z zadowoleniem przyjmuję włączenie problemu handlu ludźmi jako kwestii priorytetowej do programu prac prezydencji szwedzkiej, jednak chciałbym się dowiedzieć, czy zgodnie z zaleceniami Agencji Praw Podstawowych rozważane są jakiekolwiek wnioski dotyczące szczególnie handlu dziećmi?
Cecilia Malmström
Pani przewodnicząca! Prezydencja szwedzka podziela zaniepokojenie pana posła kwestią handlu dziećmi w celu wykorzystywania seksualnego lub w innych celach. Ten rodzaj współczesnego niewolnictwa jest jednym z najbardziej dochodowych rodzajów międzynarodowej przestępczości zorganizowanej. Jest to oczywiście działalność nikczemna, stanowiąca poważny problem zarówno na terytorium UE, jak i na całym świecie. Handel żywym towarem od dawna był ważnym punktem w agendzie UE i bez wątpienia musimy kontynuować wdrażanie różnorodnych środków w celu zwalczania tego odrażającego naruszenia najbardziej podstawowych praw.
Europa musi podjąć zdwojone wysiłki w zakresie wdrażania środków zapobiegawczych oraz walki z przestępczością zorganizowaną, a także w dziedzinie ochrony ofiar przestępstw. Zaangażowanie UE w walkę z handlem żywym towarem jest widoczne w przyjęciu i wdrożeniu zarówno prawodawstwa, jak i niewiążących instrumentów dotyczących tego problemu. Na początek już w 1997 roku wprowadzono wspólne działanie na rzecz walki z handlem żywym towarem, a najważniejszym aktem prawnym jest przyjęta w 2002 roku decyzja ramowa w sprawie zwalczania handlu ludźmi.
Komisja złożyła w marcu 2009 roku wniosek dotyczący nowej decyzji ramowej w sprawie zapobiegania handlowi ludźmi i zwalczania tego procederu oraz w sprawie ochrony pokrzywdzonych w wyniku takich działań. Decyzja ta miała zastąpić decyzję ramową z roku 2002. Jedno z założeń wniosku przewiduje specjalnie traktowanie bezbronnych pokrzywdzonych - dzieci - w trakcie dochodzenia i postępowania karnego, z myślą o zapobieżeniu zjawisku znanemu jako wtórna wiktymizacja.
Przedmiotowy wniosek jest powiązany z innym wnioskiem jeszcze bardziej zorientowanym na szczególne potrzeby dzieci, tj. z wnioskiem, który Komisja przedłożyła w tym samym czasie, dotyczącym decyzji ramowej w sprawie zwalczania seksualnego wykorzystywania i niegodziwego traktowania dzieci w celach seksualnych oraz pornografii dziecięcej, uchylającej decyzję ramową 2004/68. Chodzi o stworzenie bardziej spójnych ram prawnych, zwiększenie ich efektywności i zaostrzenie kar dla sprawców przestępstw.
Obecnie w Radzie trwa debata dotycząca tych dwóch wniosków. Wnioski zostały przygotowane w oparciu o istotny międzynarodowy konsensus, zwłaszcza zawarty w Protokole ONZ z Palermo oraz środki zwalczania handlu żywym towarem przewidziane w europejskiej konwencji praw człowieka, a także w konwencji Rady Europy o ochronie dzieci przed seksualnym wykorzystywaniem i niegodziwym traktowaniem w celach seksualnych.
W połączeniu z konferencją ministerialną organizowaną przez prezydencję w Brukseli w dniach 19-20 października, skoncentrowaną na najistotniejszych środkach UE przeciwko handlu żywym towarem, przedstawione i szczegółowo omówione zostanie sprawozdanie Agencji Praw Podstawowych, a wnioski z dyskusji zostaną przedstawione Radzie. Prezydencja szwedzka zamierza również nadać pierwszeństwo w programie sztokholmskim, który chcemy przyjąć podczas grudniowego szczytu, kwestiom związanym z handlem ludźmi oraz niegodziwym traktowaniem dzieci w celach seksualnych.
Anna Hedh
Pani minister! Bardzo dziękuję. Wiem, że jest to bardzo ważny problem. Szwecja, podobnie jak cała UE, w ubiegłych latach zajmowała się tą kwestią. Chciałabym zauważyć, że moim zdaniem to wielka szkoda, że posłowie do Parlamentu Europejskiego nie będą mogli wziąć udziału w konferencji zaplanowanej na 19-20 października, ponieważ będziemy tu, w Strasburgu, a więc obecność w tym samym czasie w Brukseli i udział w tej ważnej konferencji będą niemożliwe. Szkoda, ale niestety takie są realia.
Wiem również, że prezydencja szwedzka oświadczyła, że chce poruszyć kwestię wykorzystywania dzieci w związku z podróżowaniem i turystyką. Pierwotnie zamierzano zająć się tym tematem podczas konferencji w dniu 20 listopada, kiedy ma spotkać się Stała Grupa Dwudziestu Czterech L'Europe de l'Enfance, teraz jednak dowiedziałam się, że prezydencja nie poruszy tego zagadnienia. Skąd taka zmiana? Czy prezydencja zamierza poruszyć tę kwestię przy innej okazji?
Cecilia Malmström
urzędująca przewodnicząca Rady.
(SV) Pani przewodnicząca, pani Hedh, dziękuję! Wiem, że pani poseł Hedh jest bardzo zaangażowana w przedmiotowe kwestie.
Rzeczywiście to pech, że data konferencji w Brukseli pokrywa się z datą sesji Parlamentu. Powodem wybrania takiej daty było połączenie konferencji z przypadającym na ten sam termin Europejskim Dniem Przeciwdziałania Handlowi Ludźmi. Dlatego te wydarzenia zbiegają się w czasie. Naprawdę to bardzo niefortunny zbieg okoliczności.
Jeśli chodzi o drugie pytanie pani poseł dotyczące przyczyn rezygnacji z poruszenia tej kwestii, chciałabym zauważyć, że nic o tym nie wiedziałam. Muszę to najpierw sprawdzić, a następnie powrócę do tego tematu i być może będę mogła przekazać odpowiedź pani poseł Hedh.
Elizabeth Lynne
Dziękuję bardzo za tę odpowiedź. Mnie również jest przykro, że konferencja odbędzie się, gdy będziemy na sesji w Sztrasburgu. Ale czy możecie państwo zagwarantować, że temat konwencji Rady Europy przeciwko handlowi ludźmi zostanie wyszczególniony w agendzie konferencji? Jest to konieczne, ponieważ niektóre państwa członkowskie wciąż nie podpisały tej konwencji, a inne państwa członkowskie, w tym oczywiście Szwecja, jeszcze jej nie ratyfikowały. W związku z tym moim zdaniem niezmiernie ważne jest nadanie pierwszeństwa tej kwestii w agendzie konferencji, by możliwe było zrealizowanie planów przeciwdziałania handlowi żywym towarem. Mamy niezbędne środki finansowe. Naprawdę musimy przystąpić do działania.
Cecilia Malmström
urzędująca przewodnicząca Rady. - Pani Lynne! Zwrócę uwagę organizatorów na tę kwestię.

Dotyczy: Przesłania na posiedzenie wysokiego szczebla FAO
Z jakim przesłaniem wystąpi Rada w imieniu UE na nadchodzącym posiedzeniu konferencji Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Wyżywienia i Rolnictwa (FAO)?
Cecilia Malmström
Pani przewodnicząca! Zajmujemy się wieloma różnymi kwestiami.
Konferencja FAO rozpocznie się dnia 18 listopada. Jednym z najważniejszych punktów programu jest reforma FAO. Proces reform jest oparty na planie działania przyjętym w 2008 roku przez wszystkich członków FAO. Przedmiotowy plan działania przewiduje liczne różnorodne rodzaje reform. Między innymi przyszłe działania FAO będą ustalane poprzez system zarządzania oparty na wynikach, który będzie wspierał większą efektywność jeśli chodzi o przydzielanie i wykorzystywanie ograniczonych zasobów. Oczekujemy również, że proces reform będzie miał długoterminowy wpływ na prace FAO w zakresie kwestii związanych z obsadzaniem stanowisk personelem oraz z lokalnymi biurami. Podczas konferencji zajmiemy się również kwestiami mającymi związek ze zmianami w karcie FAO oraz reformami w Komitecie FAO ds. Światowego Bezpieczeństwa Żywnościowego.
Przedmiotowa reforma jest ważna, ponieważ jest powiązana z ustanowieniem partnerstwa globalnego w zakresie rolnictwa, bezpieczeństwa żywnościowego oraz dostaw żywności. W celu omówienia tych problemów na szczeblu politycznym FAO organizuje w Rzymie, w dniach 16-18 listopada, światowy szczyt w sprawie bezpieczeństwa żywnościowego. Prezydencja będzie miała tam swoich reprezentantów, którzy przedstawią naszą deklarację, częściowo opartą na konkluzjach Rady w sprawie bezpieczeństwa żywnościowego, które zostaną przyjęte podczas konferencji FAO.
Rada w swoich konkluzjach z 11 listopada 2008 r. dotyczących FAO zauważyła, że obecny kryzys żywnościowy wymaga wspólnej, zjednoczonej i skoordynowanej reakcji ze strony społeczności globalnej, wspieranej przez społeczeństwo obywatelskie i sektor prywatny. W tym celu UE powinna wspierać partnerstwo globalne na rzecz rolnictwa i żywności zgodnie z planem działania UE w ramach milenijnych celów rozwoju. W czerwcu 2008 roku z zadowoleniem przyjęła to Rada Europejska.
Ponadto Rada w swoich konkluzjach z zadowoleniem przyjęła trwającą reformę FAO, którą konstruktywnie wdrażają wszystkie państwa członkowskie FAO w ramach Komitetu organizującego konferencję. W świetle powyższego zdaniem prezydencji szczyt powinien mieć wyraźny polityczny cel i uruchomić nowy system zarządzania w zakresie światowego bezpieczeństwa żywnościowego; system, w którym ożywiony i silniejszy Komitet FAO ds. Światowego Bezpieczeństwa Żywnościowego przejąłby wiodącą rolę.
Prezydencja uważa za kwestię zasadniczą, by na omawianym szczycie ustanowiono przyszłościowy i oparty na działaniu system, zdolny do zmagania się z obecnym kryzysem żywnościowym oraz do zwiększenia wysiłków na drodze do ociągnięcia pierwszego milenijnego celu rozwoju, a mianowicie wyeliminowania skrajnego ubóstwa i głodu. W realizacji tego celu największe znaczenie będzie miała reforma Komitetu FAO ds. Światowego Bezpieczeństwa Żywnościowego oraz głębokie zaangażowanie w partnerstwo globalne.
Zdaniem prezydencji szczyt powinien mieć wyraźny polityczny cel związany z uruchomieniem nowego systemu zarządzania światowym łańcuchem dostaw żywności, w którym ożywiony i silniejszy Komitet FAO ds. Światowego Bezpieczeństwa Żywnościowego odgrywałby wiodącą rolę. Prezydencja uważa również, że na szczeblu operacyjnym ten szczyt powinien przyczynić się do utworzenia przyszłościowego, potężnego systemu zdolnego do podjęcia wyzwania w zakresie bieżącego kryzysu żywnościowego oraz do zwiększenia wysiłków na drodze do osiągnięcia milenijnych celów rozwoju.
Mairead McGuinness
Doceniam tę szczegółową odpowiedź. Czy mogę tylko prosić o uściślenie, jaka jest postawa prezydencji szwedzkiej w związku z rolą wspólnej polityki rolnej we wspieraniu idei i zapotrzebowania na globalne bezpieczeństwo żywnościowe? Jaką rolę państwa zdaniem może odegrać w tym nasza polityka? Uwzględniając nasze obawy związane z globalnym bezpieczeństwem żywnościowym, czy państwa zdaniem istotne jest przyjęcie w Europie wspólnej polityki?
Cecilia Malmström
urzędująca przewodnicząca Rady. - W świetle nadchodzącej konferencji Rada nie omawiała tej kwestii, ale to oczywiste, że wspólna polityka rolna może odegrać pewną rolę i może również, gdy będziemy omawiać te tematy w przyszłości, spełniać coraz większą rolę w ułatwieniu krajom biedniejszym stawania się częścią wspólnego rynku, a także w sytuacjach, w których możemy pomóc złagodzić i zlikwidować bieżący ostry kryzys.
Już to zrobiliśmy. Obecnie sytuacja na świecie wygląda trochę lepiej. Prawie ze wszystkich rynków otrzymujemy pozytywne sprawozdania. To wspaniała wiadomość i dałabym nam jeszcze trochę czasu na zastanowienie się nad sposobami radzenia sobie z tymi konfliktami w przyszłości oraz nad sposobami wykorzystania delikatnie zreformowanej wspólnej polityki rolnej w celu wsparcia biednych krajów i w celu uniknięcia w przyszłości podobnych sytuacji.
Marian Harkin
Rozmawiamy tu o globalnym bezpieczeństwie żywnościowym, ale chciałabym pokrótce omówić kwestię bezpieczeństwa żywnościowego w UE. Moim zdaniem bezpieczeństwo żywnościowe w UE zależy od produkcji żywności w UE. Właśnie dziś grupa ALDE AGRI miała spotkanie z panem komisarzem Fischerem Boelem, na którym omawialiśmy tę kwestię oraz - jak już zostało tu wspomniane - przyszłość WPR, zwłaszcza po roku 2013, a także to, że budżet może zostać ograniczony itd. Istnieją naprawdę poważne konsekwencje dla produkcji żywności w UE.
Wiem, że dziś omawiamy tylko pewien aspekt w ramach szerszej dyskusji, niemniej jednak jest on niezwykle ważny dla podmiotów zaangażowanych w rolnictwo. Udzieliła już pani odpowiedzi, ale byłabym wdzięczna za podzielenie się z nami ewentualnymi dalszymi przemyśleniami ze strony prezydencji szwedzkiej.
Cecilia Malmström
urzędująca przewodnicząca Rady. - Przedmiotowa dyskusja jest skomplikowana i bardzo rozległa. Dotyczy samej konferencji, ale bez wątpienia znacznie wykracza poza te zagadnienia. Nie mamy zamiaru rozpoczynania tych dyskusji; czekaliśmy na komunikat Komisji dotyczący przyszłego budżetu; złożono obietnicę, zgodnie z ustaleniami Rady przyjętymi już w 2004 roku, że otrzymamy dokładny przegląd przychodów i wyników poniesionych wydatków budżetowych, w tym oczywiście związanych z WPR, która stanowi tak ważną część budżetu. Wydanie tego komunikatu zostało opóźnione, obecnie mówi się, że będzie gotowy przed końcem roku. Jeśli tak się stanie, to prezydencja szwedzka zamierza przeprowadzić pierwszą debatę wśród państw członkowskich nad jego treścią, ale już od prezydencji hiszpańskiej zależeć będzie rozpoczęcie prac nad konkretnymi kwestiami. Zatem w chwili obecnej nie mogę podać państwu więcej szczegółów.

Dotyczy: Paktu stabilności i rozwoju
Rada Europejska potwierdziła w czerwcu swoje zaangażowanie w sprawę zdrowych finansów publicznych oraz paktu stabilności i rozwoju. Jednak zgodnie z oczekiwaniami do końca roku aż 20 państw członkowskich zostanie poddanych procedurze nadmiernego deficytu. Jakie inicjatywy zamierza podjąć prezydencja, by zrealizować cel polegający na prawidłowym i odpowiedzialnym wdrażaniu paktu stabilności, oraz w czym jej zdaniem spoczywają trudności w jego dotychczasowym prawidłowym wdrażaniu? Czy uważa ona, że kryzys wymaga ponownego przeglądu paktu, czy też reforma przeprowadzona w 2005 roku wystarczy, by pakt był przestrzegany i skuteczny w obecnych warunkach? Jaką strategię wyjścia z deficytu publicznego i ograniczenia go, a także jaki harmonogram realizacji tej strategii preferuje? Czy uważa, że rok 2010 powinien być rokiem konsolidacji i dyscypliny finansowej, czy też należy utrzymać pewną elastyczność finansów publicznych, zwłaszcza ze względu na prognozy spadku zatrudnienia?
Cecilia Malmström
Również ta kwestia była już dziś wcześniej omawiana. Organy publiczne podczas bieżącego kryzysu wdrożyły wyjątkowe środki zarówno pod względem polityki pieniężnej, jak i wsparcia budżetowego. Środki te były niezbędne i właściwe, a także odegrały istotną rolę w uniknięciu jeszcze poważniejszego kryzysu, w ustabilizowaniu gospodarki oraz zapobieżeniu drastycznej recesji gospodarczej. Stabilizacja sytuacji gospodarczej i finansowej nie oznacza jednak, że recesja się zakończyła. Musimy zachować niezwykłą ostrożność i zagwarantować, że nasza przyszła polityka połączy niezbędne wsparcie na rzecz ożywienia gospodarczego, które mamy nadzieję nadejdzie, z rozważną postawą wobec zrównoważonego finansowania publicznego w średnim i długim okresie.
Właśnie ta konieczność zrównoważenia obu celów sprawia, że elastyczność przyjęta w 2005 roku w przeglądzie paktu jest tak racjonalna. W trudnych ekonomicznie czasach władze muszą podjąć działania niezbędne w promowaniu działalności gospodarczej. Kiedy jednak proces odbudowy nabierze tempa i będzie napędzany własnym rozmachem, będziemy musieli zagwarantować zrównoważone finanse publiczne i stworzyć wiarygodne plany konsolidacji budżetu.
Ponieważ sytuacja w poszczególnych państwach członkowskich znacznie się różni, to różne będą również harmonogramy, plany czasowe, dotyczące zakończenia stosowania bodźców polityki finansowej oraz środków polityki pieniężnej. Znajdzie to odzwierciedlenie w licznych procedurach dotyczących deficytu, ukierunkowanych na poszczególne państwa członkowskie. Jednak procedury te muszą być skoordynowane i muszą być zgodne z całościowymi ramami paktu stabilności i rozwoju. Wskutek tego prezydencja planuje przeprowadzenie jesienią, w ramach Rady Ecofinu, dyskusji dotyczących właściwych strategii wyjścia i ich koordynacji.
Oczekuję, że dyskusje te doprowadzą do wyraźnej zgody w sprawie ambitnej konsolidacji, przeprowadzanej we właściwym momencie w każdym państwie członkowskim, w celu zagwarantowania długoterminowego zrównoważonego rozwoju.
Marietta Giannakou
Pani minister! Dziękuję za bardzo dokładną odpowiedź. Wierzę, że skoncentrujecie się szczególnie na kwestii, czy należy nalegać, by rok 2010 był rokiem poprawy finansów publicznych, czy też może należałoby w pewien sposób zapewnić możliwość przedłużenia terminów lub opóźnień, skoro jak dotychczas Unia nie odniosła w swojej polityce żadnych korzyści z tych działań.
Cecilia Malmström
Odpowiedź na to pytanie jest niezwykle trudna. Podczas przyszłotygodniowego szczytu G-20 rozpoczniemy wstępną dyskusję na temat strategii wyjścia. Wyraźnie jednak widać, że okoliczności w poszczególnych państwach członkowskich znacznie się między sobą różnią i w związku z tym różnić się będą również harmonogramy. Mam nadzieję, że już wkrótce uda nam się rozpocząć ten proces, ale zależy to także od dalszego rozwoju sytuacji gospodarczej. Jest jednak światełko na końcu tunelu, naszym zdaniem najgorsze już za nami i w związku z tym musimy bliżej przyjrzeć się koncepcji strategii wyjścia. Jeśli nie zrobimy tego stopniowo, to ucierpią najbardziej bezbronni członkowie naszych społeczności, których dotknie rosnące bezrobocie, dotkliwe cięcia w sferze finansów publicznych i ryzyko inflacji. W chwili obecnej jest jednak zbyt wcześnie, by dokładnie powiedzieć, kiedy dla poszczególnych państw członkowskich nadejdzie ten czas.

Dotyczy: Działań UE w walce z bezrobociem
Niedawny sondaż Eurobarometru wykazał, że o ile 72% obywateli UE uważa, iż Unia Europejska "odgrywa pozytywną rolę w walce z bezrobociem i tworzeniu nowych miejsc pracy”, jedynie nieco ponad jedna trzecia respondentów słyszała o takich instrumentach unijnych do walki z bezrobociem jak Europejski Fundusz Społeczny i Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji. Czy podejmowane są wystarczające działania, by promować wiedzę o tych kluczowych instrumentach?
Cecilia Malmström
Pani przewodnicząca! Rada podziela obawy pana posła dotyczące ostatnich wyników sondażu Eurobarometru dotyczącego wiedzy na temat ważnych instrumentów UE do walki z bezrobociem, takich jak Europejski Fundusz Społeczny i Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji. Informowanie naszych obywateli o działaniach UE jest istotne zarówno ze względu na demokrację, jak i prawowitość.
Rada przywiązuje duże znaczenie do działalności Europejskiego Funduszu Społecznego i Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji i chcemy, by były one efektywnie wykorzystywane w celu zwalczania bezrobocia. Te dwa instrumenty stanowią ważne narzędzia finansowe do walki z bieżącą recesją i do zwiększania zatrudnienia, ponieważ wprowadzają zintegrowane strategie flexicurity oraz gwarantują podnoszenie kwalifikacji i ich lepsze dopasowanie do istniejących potrzeb. Rada wyraziła swoje stanowisko w grudniu 2008 roku, gdy poparła szybkie wprowadzenie przez Europejski Fundusz Społeczny dodatkowych środków wspierających zatrudnienie. Rada ogłosiła również wprowadzenie ulepszeń do procedur Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji. W związku z tym oryginalna regulacja została poddana przeglądowi, by umożliwić Funduszowi skuteczniejsze reagowanie w celu wsparcia pracowników, którzy stracili pracę nie tylko w wyniku globalizacji, ale również tymczasowo z powodu spowolnienia finansowego i gospodarczego. Należy jednak podkreślić, że wdrażanie tych funduszy, w tym właściwe o nich informowanie i nadawanie im rozgłosu leży w gestii państw członkowskich i Komisji. Jeśli chodzi o Europejski Fundusz Społeczny, państwa członkowskie muszą dostarczać informacje dotyczące inicjatyw i współfinansowanych programów, w celu podkreślenia roli Wspólnoty oraz pomocy zapewnionej dzięki funduszom. W tym kontekście chciałabym wspomnieć o europejskiej inicjatywie na rzecz przejrzystości, zapoczątkowanej przez Komisję w roku 2005. Jednym z głównym celów tej inicjatywy jest lepsze informowanie opinii publicznej o dostępnych funduszach UE, dzięki publikowaniu nazwisk odbiorców subsydiów bezpośrednich w ramach europejskiej polityki spójności.
Jeśli chodzi o Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji, państwa członkowskie powinny dostarczyć informacji na temat środków z niego finansowanych. Jednocześnie pragnę przypomnieć, że Fundusz Dostosowania do Globalizacji został utworzony stosunkowo niedawno. Zatem brak wiedzy na jego temat może wynikać z tego, że dotychczas Fundusz zapewnił pomoc finansową w nielicznych tylko przypadkach.
Seán Kelly
Bardzo dziękuję za tę niezwykle zwięzłą odpowiedź. Mam jeszcze jedno pytanie. Jak rozumiem w Radzie jest silny sprzeciw wobec wniosku dotyczącego skoncentrowania 100% Europejskiego Funduszu Społecznego na dwa nadchodzące lata. Jeśli ten sprzeciw zostanie podtrzymany, czy Rada może zaproponować jakąś alternatywę, która została przedłożona w celu utrzymania rozmachu, z jakim jest realizowany europejski plan odbudowy gospodarczej?
Cecilia Malmström
urzędująca przewodnicząca Rady. - Rzeczywiście wielokrotnie omawialiśmy tę kwestię w Radzie. Raczej jednogłośnie uznaliśmy, że ze względu na jakość projektu, niezbędny jest również pewien element finansowania na szczeblu krajowym. W związku z tym wniosek dotyczący likwidacji takiego finansowania nie ma poparcia w Radzie.
Zdajemy sobie jednak sprawę z obecnej sytuacji i istniejących problemów. Zwróciliśmy się do Komisji z prośbą o przedstawienie alternatywnego wniosku. Nie dalej jak dwa dni temu poruszyłam tę kwestię w rozmowie z komisarzem Sameckim, odpowiedzialnym za ten obszar. Komisja pracuje nad takim wnioskiem i przedstawi go najszybciej, jak tylko możliwe.
Silvia-Adriana Ţicău
(RO) Przykro mi, że Rada nie zapewnia niezbędnego wsparcia w postaci 100% finansowania, teraz gdy mówimy o roli jaką Europejski Fundusz Społeczny odgrywa w zmniejszeniu bezrobocia, zwłaszcza podczas obecnego kryzysu. Chciałabym również wspomnieć, że w obliczu bieżącego kryzysu gospodarczego jesteśmy świadkami rosnącego bezrobocia, które dotyka przede wszystkim huty żelaza i stocznie, czy też nawet bezrobocia formalnego, występującego obok rzeczywiście zwalnianych pracowników. Uwzględniając potrzebę inwestowania oraz zabezpieczenia także w przyszłości konkurencyjności gospodarczej Unii Europejskiej, chciałabym zadać następujące pytanie: wdrożenie jakich środków przewiduje Rada w celu ułatwienia wykorzystania zasobów Europejskiego Funduszu Społecznego i Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji, by wesprzeć sektory przemysłu dotknięte problemami gospodarczymi?
Cecilia Malmström
urzędująca przewodnicząca Rady. - Jak już mówiłam, zwróciliśmy się do Komisji z prośbą o przedstawienie wniosków alternatywnych dotyczących możliwości wykorzystania tego konkretnego Funduszu Społecznego w sytuacji, gdy zgodnie ze słowami pani poseł, wiele osób w całej Europie nie ma pracy. Mamy nadzieję, że Komisja przedłoży stosowny wniosek bez nadmiernej zwłoki.
Podejmujemy jednak również wiele innych działań mających na celu zwalczanie bezrobocia; jest to oczywiście obowiązek państw członkowskich, ale spoczywa na nas także zbiorowa odpowiedzialność za podjęcie prób skoordynowania i ułatwienia stworzenia rynku wewnętrznego, a także zlikwidowania przeszkód, wprowadzenia w życie z dniem 1 stycznia dyrektywy o usługach, zlikwidowania biurokracji oraz zachęcenie ludzi do zwiększania swoich szans na zatrudnienie, jednocześnie dając im zasoby na ukończenie nauki lub na ponowne rozpoczęcie kariery w zupełnie nowej dziedzinie.
Kwestia bezrobocia zostanie również omówiona, jako jeden z głównych punktów porządku obrad, podczas specjalnego, nieformalnego posiedzenia Ecofin, zaplanowanego na październik; a w ramach dyskusji, która jak wiem toczy się w Parlamencie Europejskim, ale także w prawie wszystkich składach Rady dotyczących przyszłości strategii lizbońskiej, omawianych jest wiele kwestii.
Zatem Fundusz Społeczny jest tylko jednym z instrumentów walki z bezrobociem. Prawdopodobnie można go ulepszyć i można stosować go na większą skalę, by pokazać opinii publicznej w jaki sposób może być on lepiej wykorzystywany. Jest to jednak tylko jeden z elementów całej gamy instrumentów, którymi dysponujemy i które musimy zastosować w celu zwalczenia bezrobocia.

Dotyczy: Informacji o Czeczenii
Jakie działania podejmuje Rada, aby po zabójstwie działaczki na rzecz obrony praw człowieka i wolności Natalii Estemirowej i związanym z tym zamknięciu biura organizacji Memoriał w Czeczenii umożliwić dalsze obserwowanie tam sytuacji praw człowieka? Co Rada sądzi o pomyśle otwarcia w Groznym lub w bezpośrednim sąsiedztwie Czeczenii biura UE, które realizowałoby to zadanie, lub przynajmniej o wysłaniu tymczasowej misji obserwacyjnej do tego kraju?
Cecilia Malmström
Pani przewodnicząca! Prezydencja natychmiast po usłyszeniu informacji o zabójstwie Natalii Estemirowej wydała oświadczenie, w którym potępiła zabójstwo oraz przekazała najgłębsze kondolencje rodzinie oraz koleżankom i kolegom zmarłej z organizacji praw człowieka Memoriał. Wezwaliśmy również władze rosyjskie do przeprowadzenia szybkiego i szczegółowego dochodzenia w sprawie zabójstwa oraz do postawienia sprawców tego przestępstwa przed sądem.
Mogę zapewnić pana posła Posselta, że Rada nadal będzie bardzo uważnie przyglądać się rozwojowi wydarzeń w Czeczenii i będzie zwracać szczególną uwagę na prawa człowieka oraz na sytuację obrońców tych praw. Rada wielokrotnie wzywała władze rosyjskie, by zgodnie z powszechnie uznaną deklaracją ONZ o obrońcach praw człowieka, zrobiły wszystko, co w ich mocy w celu zapewnienia tym osobom ochrony na terenie Rosji. Chciałabym podkreślić, że UE zaznacza swoją obecność w Czeczenii poprzez projekt pomocowy Komisji, a także dzięki dyplomatom z rosyjskich ambasad w państwach członkowskich UE oraz regularnym wizytom w Czeczenii.
Rada pragnie podkreślić znaczenie jakie przywiązuje do pytań skierowanych przez pana Posselta i chce zaznaczyć, że jesteśmy zaniepokojeni sytuacją praw człowieka w Czeczenii, ale naszym zdaniem obecnie nie ma szczególnej potrzeby otworzenia tam biura lub wysłania misji obserwacyjnej, co proponował pan poseł. Unia Europejska jest obecna w regionie i będziemy nadal monitorować kwestie związane z poszanowaniem praw człowieka, praworządnością oraz zasadami demokracji w Czeczenii, a także w razie konieczności zajmiemy się zaistniałymi problemami.
Bernd Posselt
(DE) Pani Malmström, dziękuję! To pierwsza dobra odpowiedź, jaką otrzymałem od Rady w tej sprawie. Raz jeszcze dziękuję.
Niemniej jednak mam jedno krótkie pytanie dodatkowe: czy Rada zamierza raz jeszcze podczas prezydencji szwedzkiej zająć się sprawą Czeczenii, w związku z tym, że przywódcy rosyjscy wydali serię oświadczeń dotyczących zmian? I choć takie oświadczenia powinny pociągnąć za sobą działanie, którego jednak nie widzimy, to chciałbym poprosić o stosowne podsumowanie sytuacji na etapie przygotowań do rozpoczęcia negocjacji w sprawie porozumienia. Zamierzamy jutro przeprowadzić w trybie pilnym debatę dotyczącą tych kwestii.
Cecilia Malmström
Pani przewodnicząca! W naszych rozmowach dwustronnych z Rosją nieustannie podnosimy kwestie praw człowieka. Ponadto prawa człowieka będą punktem porządku obrad podczas szczytu UE-Rosja, który mamy nadzieję odbędzie się jesienią.

Dotyczy: Wydanego przez turecki rząd zezwolenia na poszukiwania węglowodorów w wyłącznych strefach ekonomicznych państw członkowskich UE
Turecki rząd podjął decyzję o zezwoleniu państwowej spółce naftowej TRAO na prowadzenie poszukiwań węglowodorów na obszarze należącym do wyłącznych stref ekonomicznych Grecji i Cypru. Działania te stanowią kontynuację gróźb kierowanych uprzednio przez Turcję pod adresem Cypru, by nie prowadził on eksploatacji wyłącznej strefy ekonomicznej, co wymaga skorzystania z prawa weta w sprawie otwarcia rozdziału "Energia”. Zważywszy, że wspomniana decyzja tureckiego rządu może doprowadzić do powstania punktu zapalnego w stosunkach między Turcją a państwami członkowskimi UE, zwracamy się do Rady z następującymi pytaniami:
Jakie niezwłoczne działania podejmie Rada, by rząd turecki cofnął swoją decyzję w sprawie poszukiwań węglowodorów w wyłącznych strefach ekonomicznych państw członkowskich UE? Jakie środki podejmie, by Turcja również w stosunku do Cypru wypełniała protokół dodatkowy do układu z Ankary i uznała prawo Cypru do wyłącznej strefy ekonomicznej? Kiedy spodziewane jest przyjęcie przez Turcję konwencji o prawie morza, która należy do wspólnotowego dorobku prawnego?
Cecilia Malmström
Pani przewodnicząca! Rada słyszała o wydarzeniach, o których wspomniał poseł do PE. Jeśli chodzi o stosunki Turcji z państwami omawianego regionu, to Turcja - jak każde inne państwo - ma obowiązek działać tak, by wspierać dobre stosunki sąsiedzkie oraz pokojowe rozwiązywanie sporów. Taka jest istota Karty ONZ.
Jest to również istotny wymóg niezbędny do przystąpienia do UE. W kontekście negocjacji Turcji z UE oraz związanych z tym konkluzji wyciągniętych przez Radę UE wezwała Turcję do unikania wszelkich gróźb, źródeł konfliktu lub działań mogących mieć negatywny wpływ na dobre stosunki sąsiedzkie oraz na proces pokojowego rozwiązywania sporów. Ponadto UE wielokrotnie podkreślała znaczenie postępu w normalizacji stosunków dwustronnych pomiędzy Turcją a wszystkimi państwami członkowskimi, w tym z Republiką Cypryjską, a także kładła nacisk na suwerenne prawa wszystkich państw członkowskich UE.
Stanowisko UE, jeśli chodzi o protokół dodatkowy jest niezmiernie wyraźne. Turcja ma obowiązek jego zastosowania w całej rozciągłości i w sposób niedyskryminacyjny. UE systematycznie podnosi wszystkie te kwestie, ostatnio na spotkaniu ministrów trojki UE i Turcji, które odbyło się w lipcu w Sztokholmie oraz w maju w Radzie Stowarzyszenia. Mogę zapewnić pana posła, że Rada przywiązuje do tych spraw ogromną wagę i że będzie nadal bardzo uważnie monitorować rozwój wydarzeń.
Nikolaos Chountis
(EL) Pani minister! Doceniam pani dobrą wolę i determinację w udzielaniu zwięzłych odpowiedzi na nasze pytania.
Pozwolę sobie przypomnieć państwu, że jutro w Parlamencie będziemy debatować nad kwestią gazociągu Nabucco oraz że w styczniu 2009 roku turecki premier groził Brukseli, że jeśli negocjacje w sprawie otworzenia rozdziału "Energia” zostaną wstrzymane to jego kraj ponownie przemyśli swoje poparcie dla budowy gazociągu.
Rozdział ten, jak państwo wiecie, został zablokowany przez Cypr, który skorzystał z prawa weta, gdy Turcja groziła mu w związku z eksploatacją wyłącznej strefy ekonomicznej.
Dlatego też, ponieważ kwestia wyłącznych stref ekonomicznych ma istotne znaczenie i może ściągnąć poważne problemy na liczne obszary polityki UE, raz jeszcze pytam, jakie środki podejmie Rada w celu zagwarantowania, że Turcja uzna prawo Cypru do wyłącznej strefy ekonomicznej?
Cecilia Malmström
Pani przewodnicząca! Zarówno Rada, jak i Komisja odnotowały tę informację i przyjrzą się sprawie z bliska. Będziemy wciąż, we wszystkich naszych relacjach z Turcją, poruszać kwestię utrzymywania dobrych stosunków sąsiedzkich oraz ich znaczenie. Kolejna okazja nadarzy się podczas listopadowego spotkania trojki ministrów spraw zagranicznych. Mam nadzieję, że możliwe jest uniknięcie powtórnego wystąpienia incydentów podobnych do tych, o których wspomniał pan poseł.
Natomiast rozdział "Energia” jest obecnie uważnie sprawdzany przez różne składy Rady i trwają dyskusje nad jego treścią. Jest jeszcze za wcześnie, by ogłosić wyniki tej analizy, a każdy etap tego procesu, jak pan poseł dobrze wie, wymaga jednomyślności Rady.

Dotyczy: Polityki UE w Birmie
Czy Rada Europejska zechce złożyć oświadczenie dotyczące polityki Unii Europejskiej wobec Birmy i wskazać środki stosowane przez Unię Europejską, by przyczynić się do uwolnienia Aung San Suu Kyi więzionej od 1990 roku?
Cecilia Malmström
Pani przewodnicząca! UE bardzo uważnie śledziła losy Aung San Suu Kyi od czasu jej aresztowania przed dwudziestu laty. Rada nieustannie i bardzo aktywnie działała w jej sprawie. Wielokrotnie wzywaliśmy władze w Birmie do jej uwolnienia.
Ponadto Rada przez cały ten czas kilkukrotnie podejmowała określone działania. Mogę podać kilka przykładów:
UE w sierpniu bezzwłocznie potępiła wyrok przeciwko Aung San Suu Kyi oraz postępowanie prowadzone w jej sprawie, niemające żadnej podstawy prawnej. Wezwaliśmy władze Birmy do jej natychmiastowego i bezwarunkowego uwolnienia. Rada oświadczyła, że postępowanie prawne przeciwko Aung San Suu Kyi stanowi naruszenie przepisów prawa krajowego i międzynarodowego.
Poza tym Wysoki Przedstawiciel UE, Javier Solana, wystąpił w imieniu Aung San Suu Kyi podczas spotkania ministerialnego ASEAN oraz podczas późniejszej konferencji ministerialnej ASEAN-UE, która odbyła się w lipcu i na której obecny był również przedstawiciel Birmy. Także wielu spośród pozostałych uczestników konferencji, w tym przedstawiciele USA, Chin, Rosji oraz innych państw, postawiło mocne żądania dotyczące natychmiastowego uwolnienia Aung San Suu Kyi oraz pozostałych więźniów politycznych.
Unia Europejska, dzięki mianowaniu specjalnego wysłannika do Birmy, Piera Fassina, bardzo aktywnie wspierała środki podejmowane przez ONZ i specjalnego doradcę ONZ, Ibrahima Gambariego, a także prowadziła konsultacje z ważnymi partnerami UE w Azji.
Władze Birmy postanowiły zignorować protesty przeciwko uwięzieniu Aung San Suu Kyi oraz wezwania do jej uwolnienia, czynione przez wiele krajów i organizacji, w tym przez Sekretarza Generalnego ONZ, Sekretarza Generalnego ASEAN i państwa członkowskie ASEAN, do których przecież Birma także należy.
Unia Europejska podjęła dalsze czynności przeciwko podmiotom odpowiedzialnym za wyrok, ponieważ ze strony Birmy nie nastąpiła żadna reakcja. Przedstawiciele sądownictwa oraz inne osoby zaangażowane w działania przeciwko Aung San Suu Kyi zostały umieszczone na liście osób, którym nie przyznaje się wiz i których majątek należy zamrozić. Rozszerzyliśmy listę osób, na które należy nałożyć środki restrykcyjne, tak by dodatkowo móc zamrażać majątek firm będących w posiadaniu członków birmańskiego reżimu lub osób z nimi powiązanych, a także firm kontrolowanych przez te osoby.
Reakcja uzgodniona przez Radę w dniu 13 sierpnia jest w całkowitej zgodzie z rezolucją przyjętą przez Parlament Europejski w październiku 2008 roku. Mogę zapewnić pana posła, że w celu doprowadzenia do natychmiastowego i bezwarunkowego uwolnienia Aung San Suu Kyi oraz innych więźniów politycznych Unia Europejska, obok tych wymienionych już środków, zintensyfikuje również swoje działania w ramach społeczności międzynarodowej i przede wszystkim wzmocni swoją współpracę z partnerami z Azji, którzy mają takie samo nastawienie. Jest to podstawowy pierwszy etap w procesie krajowego pojednania, który jest niezbędny, jeśli wybory w 2010 roku mają być uznane za wolne, uczciwe i wiarygodne.
Liam Aylward
Pani urzędująca przewodnicząca Rady! Chciałbym podziękować pani za wyczerpującą odpowiedź. Czy mogę zapytać, jakie działanie Unia Europejska podjęła lub jest w trakcie podejmowania, by pomóc tysiącom uchodźców, którzy w wyniku sierpniowych starć pomiędzy wojskową juntą a mniejszościami etnicznymi, uciekli z Shan, północnego stanu Birmy do Chin?
Cecilia Malmström
urzędująca przewodnicząca Rady. - Bardzo mi przykro, ale nie sądzę, bym mogła odpowiedzieć na to pytanie. Będę musiała do wrócić do tego tematu później. Bardzo mi przykro.

Dotyczy: Zacieśnienia stosunków między UE a Stanami Zjednoczonymi
Czy Rada Europejska może przedstawić w ogólnym zarysie inicjatywy realizowane przez nią w celu zacieśnienia stosunków politycznych i gospodarczych między Unią Europejską a Stanami Zjednoczonymi?
Cecilia Malmström
Pani przewodnicząca! Rada przywiązuje niezmierną wagę do stosunków między UE a Stanami Zjednoczonymi. Stosunki transatlantyckie stanowią podstawę polityki zagranicznej UE i są budowane w oparciu o nasze wspólne wartości, takie jak demokracja, prawa człowieka i o nasze zaangażowanie w budowanie otwartych, zintegrowanych gospodarek. Nowa administracja Stanów Zjednoczonych dała nowy impuls do rozwoju naszych wzajemnych stosunków.
Jesteśmy zdecydowani na kontynuację naszej współpracy. Teraz nadszedł czas, gdy po obu stronach Atlantyku powinny pojawić się konkretne wyniki naszych dotychczasowych działań transatlantyckich. Z zadowoleniem mogę powiedzieć, że UE prowadzi bliską współpracę z USA na wielu obszarach, by rozszerzyć nasze partnerstwo strategiczne i osiągnąć rezultaty. Bez wątpienia będziemy kontynuować współpracę dotyczącą licznych kwestii regionalnych, takich jak Afganistan, Pakistan, Iran, proces pokojowy na Bliskim Wschodzie, w Rosji oraz na Bałkanach Zachodnich. Prowadzimy regularną współpracę w zakresie zarządzania kryzysowego i niezmiernie się cieszę, że Stany Zjednoczone obecnie uczestniczą w misji EPBiO (Europejskiej Polityki Bezpieczeństwa i Obrony), a mianowicie w misji EULEX w Kosowie.
Podczas przygotowań do zaplanowanego na koniec roku szczytu w Kopenhadze będziemy blisko współpracować w zakresie kwestii klimatycznych. Nowa administracja znacząco zwiększyła ambicje Stanów Zjednoczonych w tej dziedzinie. Przyjmujemy ten fakt z zadowoleniem i mamy nadzieję, że władze amerykańskie przedstawią, jako cześć porozumienia, porównywalne cele w odniesieniu do zmniejszenia emisji w perspektywie średnioterminowej. Od dłuższego czasu prowadzimy również współpracę w zakresie kwestii związanych z energią. Uważamy, że teraz należy wynieść tę współpracę na wyższy poziom i mamy nadzieję, że stworzymy dla UE i USA specjalną radę ds. energii. Rada ta mogłaby stać się dobrym forum wzmożonej współpracy pomiędzy nami w zakresie bezpieczeństwa energetycznego, rynków energii, polityki na rzecz zrównoważonego rozwoju oraz badań nad nowymi technologiami energetycznymi.
Bez wątpienia kolejną kwestią, której nadajemy wysoki priorytet jest kryzys finansowy i gospodarczy. Jeśli chcemy przywrócić zaufanie do rynków finansowych i odnowić ich właściwe funkcjonowanie, niezbędna jest bliska współpraca na tym polu. Z kolei w zakresie wymiany handlowej należy zakończyć w 2010 roku rundę z Dauha i przyjąć ambitne założenia. Ma to podstawowe znaczenie, jeśli chcemy wspierać odbudowę gospodarczą oraz zwalczać protekcjonizm. Stany Zjednoczone mają tu do odegrania kluczową rolę.
Oczywiście wszystkie te kwestie będą omawianie podczas przyszłotygodniowego szczytu G-20. Obie strony wykazały zainteresowanie pogłębieniem naszej współpracy w zakresie wymiaru sprawiedliwości i spraw wewnętrznych oraz zwiększeniem wzajemnego zrozumienia ran regulacyjnych i politycznych każdej ze stron. Ważnym krokiem w dobrym kierunku jest oświadczenie o zamknięciu bazy wojskowej w Zatoce Guantanamo, w którym wspomniano także o pogłębieniu współpracy transatlantyckiej w zakresie wymiaru sprawiedliwości i spraw wewnętrznych.
Współpraca UE ze Stanami Zjednoczonymi w zakresie nierozprzestrzeniania broni jądrowej oraz rozbrojenia ożywiła się i administracja prezydenta Obamy była nią żywo zainteresowana. Waszyngton i Bruksela pracują wspólnie, by zagwarantować istotne postępy w odniesieniu do takich kwestii, jak konferencja przeglądowa stron Układu o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej, wejście w życie traktatu o całkowitym zakazie prób jądrowych oraz wdrożenie rozwiązania impasu na Konferencji ds. rozbrojenia, tak by możliwe było przyjęcie traktatu zakazującego produkcji materiałów rozszczepialnych do celów militarnych.
Obie strony są bardzo zainteresowane wzmocnieniem politycznego dialogu transatlantyckiego oraz współpracy na rzecz rozwoju. UE oraz Stany Zjednoczone są największymi na świecie ofiarodawcami pomocy i w związku z tym mamy wspólny interes w zwiększeniu wysiłków w zakresie rozwoju. Prowadzimy rozmowy dotyczące sposobów realizacji tych planów. Nadchodzący szczyt UE-USA stanowi wspaniałą okazję do omówienia na najwyższym szczeblu tych kwestii oraz innych spraw z nimi powiązanych. Jestem niezwykle dumna, że prezydencja szwedzka otrzymała szansę prowadzenia UE podczas tego szczytu. Jesteśmy przekonani, że dzięki temu szczytowi możliwe będzie pozytywne i konstruktywne ulepszenie stosunków transatlantyckich.
Brian Crowley
Pani minister! Dziękuję bardzo. Miło jest widzieć tu panią z powrotem, choć występuje pani w innym charakterze.
Chciałbym jeszcze omówić szczególnie dwie kwestie, w których moim zdaniem możliwa jest największa współpraca: po pierwsze w kwestii nierozprzestrzeniania broni jądrowej i po drugie w kwestii kryzysu finansowego.
Czy prezydencja szwedzka, reprezentując oczywiście Radę, ma określone pomysły, które chce przedstawić na zbliżającym się szczycie UE-Stany Zjednoczone, szczególnie dotyczące różnic występujących między Francją i Wielką Brytanią a resztą Unii Europejskiej w odniesieniu do mających mieć zastosowanie regulacji finansowych? Wygląda na to, że Stany Zjednoczone są raczej bliższe stanowisku pozostałej części UE, a nie pomysłom Francji i Wielkiej Brytanii, które wczoraj przedstawił pan Gordon Brown.
Cecilia Malmström
urzędująca przewodnicząca Rady. - Dziś rano odbyła się debata w sprawie przygotowań do szczytu G-20. Wiem, że w mediach dyskutuje się o różnych propozycjach, ale muszę zaznaczyć, że UE ma wyjątkowo dobrze skoordynowane stanowisko. Rozmawialiśmy z ministrami finansów, a jutro wieczorem odbędzie się kolacja z udziałem szefów państw i premierów, podczas której w świetle wniosków z posiedzenia w Pittsburgu sfinalizujemy koordynację naszego stanowiska.
UE jest zjednoczona. Wiemy, czego chcemy. Mamy konkretną propozycję, a jutro nastąpi jej ostateczne doszlifowanie. Zatem nie mam powodów do zmartwienia, a ponadto jestem zadowolona, że przy pomocy ze strony Komisji i pana komisarza Almunii osiągnęliśmy ten jakże rzadki etap mocnej jedności całej Unii Europejskiej. Omawiane są nasze priorytety i nasze rozwiązania i oczywiście na szczycie G-20 spróbujemy w odniesieniu do jak największej liczby zagadnień znaleźć stanowisko spójne ze stanowiskiem administracji Stanów Zjednoczonych oraz innych partnerów.
W odniesieniu do kwestii nierozprzestrzeniania broni jądrowej pragnę powiedzieć, że jesteśmy niezmiernie szczęśliwi z ponownego uwzględnienia tego tematu w porządku obrad. Przez jakiś czas poruszenie tej kwestii było trudne i bardzo cieszy nas zaangażowanie prezydenta Obamy w tym zakresie. Oczywiście potrzeba na to czasu. Istnieją skomplikowane aspekty techniczne, których realizacja wymaga czasu. Jesteśmy ukierunkowani na realizację procesu. Będziemy usiłowali po kolei realizować wszystkie aspekty, ale nie potrafię państwu powiedzieć ile czasu nam to zajmie i jakie mamy nieprzekraczalne terminy. Temat ten znajduje się jednakże w programie. Jesteśmy bardzo zdecydowani na dalsze działania i sądzę, iż nasi amerykańscy koledzy podzielają to marzenie.
Justas Vincas Paleckis
Pani urzędująca przewodnicząca Rady! Chciałbym zapytać o stosunki w trójkącie UE-Stany Zjednoczone-Rosja. Wiemy, że Stany Zjednoczone z inicjatywy prezydenta Obamy rozpoczęły z Rosją bardzo ważne negocjacje dotyczące rozbrojenia jądrowego. Jak pani zdaniem Rada i Unia Europejska mogą ułatwić te niezwykle ważne dla przyszłości ludzkości negocjacje, a także mieć w nich swój udział?
Cecilia Malmström
urzędująca przewodnicząca Rady. - Te wiadomości bardzo mnie ucieszyły. Moim zdaniem to, że oba kraje usiadły do stołu negocjacyjnego i rozpoczęły rozmowy nad, jak pan poseł słusznie zauważył, kwestiami tak istotnymi dla ludzkości stanowi niezwykle ważny krok naprzód. Możemy jedynie mieć nadzieję, że negocjacje potoczą się we właściwym kierunku.
W marcu 2010 roku odbędzie się globalny szczyt jądrowy, gdzie UE oczywiście również będzie obecna. I w tym świetle będzie to także dobra okazja do skoordynowania naszych poglądów i do zastanowienia się jaki wkład możemy wnieść w te rozmowy, by zakończyły się jak największym powodzeniem i były jak najbardziej owocne.
Przewodnicząca
Odpowiedzi na pytania pozostawione bez odpowiedzi z braku czasu zostaną udzielone na piśmie (patrz załącznik).
