

De Voorzitter.
   – Aan de orde is het verslag (A6-0061/2005) van mevrouw Klaβ, namens de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid, over het voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende de bescherming van het grondwater tegen verontreiniging (COM(2003)0550 - C5-0447/2003 - 2003/0210(COD)). 
Stavros Dimas,
   Mevrouw de Voorzitter, ik wil allereerst het Europees Parlement, en met name de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid en haar rapporteur, mevrouw Klaβ, van harte bedanken voor hun bijdrage tijdens de eerste lezing van dit verslag. Het grondwater is een belangrijke hulpbron, met name voor de drinkwatervoorziening, maar ook voor de industrie en de landbouw. Het grondwater heeft ook een hoge milieuwaarde, aangezien er een wisselwerking bestaat tussen grondwater, oppervlaktewater en watergebieden. Het grondwater is bijgevolg een belangrijk onderdeel van de watercyclus, die beschermd moet worden. Reeds sedert 1980 is het voorkomen van grondwaterverontreiniging onderwerp van een communautaire wetgeving, en iets minder lang geleden, in 2000, werd de kaderrichtlijn inzake water uitgevaardigd. Er zijn echter nog leemtes. Zo zijn er geen duidelijke criteria voor de vaststelling van de doelstellingen inzake de milieukwaliteit van grondwater, en met name voor de beoordeling van de goede chemische toestand. Er zijn bovendien speciale maatregelen nodig voor het voorkomen en beheersen van grondwaterverontreiniging. Dit werd ook onderkend bij de aanneming van de kaderrichtlijn inzake water. Met artikel 17 van de kaderrichtlijn wordt de Europese Commissie namelijk gevraagd voorstellen te doen, opdat tegemoet kan worden gekomen aan de bestaande behoeften.
Dit is het kader waarbinnen het onderhavig voorstel valt, waartoe de Commissie is gekomen na uitgebreid overleg te hebben gevoerd met de betrokken partijen. Daarin is sprake van:
- een stelsel met normen voor de beoordeling van de goede chemische toestand van grondwater met betrekking tot een beperkt aantal, reeds onder communautaire normen vallende verontreinigende stoffen;
- criteria ter beoordeling van de goede chemische toestand van grondwater aan de hand van milieukwaliteitsnormen; de lidstaten moeten deze vaststellen op het daarvoor geschikte niveau: nationaal, regionaal of lokaal, afhankelijk van verschillen in de staat van het grondwater, de belasting daarvan en de met de verontreiniging verband houdende chemische stoffen;
- criteria voor de vaststelling van de kwaliteitsachteruitgang van het grondwater en het omkeren van de verontreinigingstendens; maatregelen voor het voorkomen of het beperken van de directe, en met name indirecte lozing van gevaarlijke stoffen in het grondwater.
In het voorstel staan duidelijke voorschriften, voorschriften die ons in staat stellen de in de kaderrichtlijn inzake water voor grondwater vastgestelde milieudoelstellingen te bereiken. Met het voorstel wordt tevens een tevredenstellend evenwicht bereikt tussen de vraagstukken die op communautair niveau moeten worden aangepakt en de vraagstukken die beter aan de lidstaten kunnen worden overgelaten. 
Christa Klaß (PPE-DE ),
   . – Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, geachte collega’s, dames en heren, water is leven! Grondwater is onze grootste bron van zoetwater, en dus drinkwater, want 60 procent van het drinkwater in de Europese Unie wordt bereid uit grondwater.
Grondwater is, naast een belangrijke bron voor onze drinkwaterwinning, evenzeer essentieel voor de landbouw, de industrie en ons ecosysteem. Bij al onze pogingen om ons water, en met name ons grondwater, schoon te houden en weer te zuiveren als het al verontreinigd is, moeten wij – ook op Europees niveau – een verantwoord evenwicht zien te vinden tussen de eisen die de waterhuishouding stelt, de belangen van de landbouw, de ecosystemen en de beschikbare hulpbronnen voor de zuivering en het herstel van water in de lidstaten. De zuivering van verontreinigd grondwater is een zeer moeilijk en tijdrovend karwei en daarom wordt er groot belang gehecht aan het voorzorgsbeginsel en de bescherming van het grondwater als ecosysteem.
Grondwatervoorraden stoppen, net als rivieren, niet bij de landsgrenzen – althans niet op het Europees continent. Om die reden, en omdat een verschil in eisen in de lidstaten onvermijdelijk tot concurrentieverstoringen leidt voor de industrie en landbouw, is de bescherming van het grondwater een Europese taak. Gelukkig beginnen we niet vanaf nul. Het onderhavige voorstel van de Europese Commissie is een dochterrichtlijn van de kaderrichtlijn inzake water, die sinds 2000 van kracht is. De uiterste datum voor omzetting in de lidstaten was eind december 2003. Deze kaderrichtlijn vereist in de eerste plaats dat de lidstaten niet later dan op 22 maart 2005 een inventarisatie hebben gemaakt van alle wateren. Als alle lidstaten hieraan binnen de voorgeschreven termijn hebben voldaan – wellicht kan de heer Dimas ons daar meer over vertellen – zou iedere lidstaat op zijn laatst nu op de hoogte moeten zijn van de toestand van zijn wateren en het grondwater.
De kaderrichtlijn inzake water stelt onder meer doelstellingen en maatregelen vast voor grondwater, zowel in termen van kwaliteit als hoeveelheid. Bij deze dochterrichtlijn gaat het er momenteel om een regeling te treffen voor twee nog openstaande punten. Ten eerste de criteria voor de classificatie van grondwaterlichamen als zijnde in goede of slechte toestand en ten tweede het tijdstip waarop moet worden opgetreden als een kwaliteitsachteruitgang is vastgesteld. Voorts moet er iets worden gedaan aan het ontbreken van regelingen voor indirecte lozingen van verontreinigende stoffen afkomstig van puntbronnen en diffuse bronnen.
Alle betreffende richtlijnen moeten wij in de context zien: de kaderrichtlijn inzake water, de richtlijn voor prioritaire stoffen, de nitratenrichtlijn en de richtlijn gewasbeschermingsmiddelen. De kosten van de inspanningen en van de omzetting en het toezicht moeten op een draaglijk niveau worden gebracht, zonder dat de doelstelling om in alle 25 lidstaten van de EU een goede chemische toestand van het grondwater te bewerkstelligen, in het geding komt.
Deze doelstelling komt echter wel in het geding als wij instemmen met amendement 94 bij artikel 6, die gezamenlijk door de PSE, de liberalen, de groenen en de GUE is ingediend. Dit amendement wijzigt niet alleen de fundamentele bedoeling van mijn verslag, maar ook die van het voorstel van de Commissie en van de kaderrichtlijn inzake water. Het belast de lidstaten onevenredig met de opstelling van nieuwe lijsten van zogeheten gevaarlijke stoffen en met taken die volgens het chemicaliënbeleid nu in het kader van REACH moeten worden geregeld. Het introduceert een nieuwe categorie grondwaterlichamen met de verplichting om beschermingszones in te richten als er sprake is van een zeer goede chemische toestand. Het legt een reeks van nieuwe verplichtingen op ten aanzien van onderzoek, rapportage en toezicht, met alle meerkosten van dien voor de lidstaten en gemeenten. Bovendien is dit amendement zeer vaag geformuleerd en grossiert het in herhalingen. Het toppunt is dat dit amendement voorziet in de schrapping van alle in de grondwaterrichtlijn van 1980 vervatte uitzonderingen op artikel 6, lid 2, die ook door waterdeskundigen noodzakelijk worden geacht. Dit amendement mag niet worden aanvaard. Het zo moeizaam tot stand gekomen compromis over de kaderrichtlijn inzake water mag niet door een dochterrichtlijn inzake grondwater worden gewijzigd.
In twee andere amendementen wordt ten behoeve van de grondwaterkwaliteit een voorstel gedaan tot vaststelling van uniforme Europese normen voor belangrijke verontreinigende stoffen en indicatoren. Om concurrentieverstoringen te voorkomen en te komen tot een vergelijkbare beschermingsnorm van het grondwater in onze lidstaten, acht ik het van groot belang dat wij als Europees Parlement aandringen op de invoering van dergelijke uniforme Europese bepalingen voor de beoordeling van het grondwater en de indeling als zijnde in “goed” of “slecht”. Ik verzoek u de amendementen 111 en 112 te ondersteunen.
Voorts moeten wij duidelijk onderscheid maken tussen verontreinigende stoffen en indicatoren. Ik probeer een duidelijke scheiding aan te brengen, omdat sulfaat, chloride en aluminium feitelijk geen verontreinigende stoffen zijn. Wel zijn het belangrijke indicatoren voor de chemische toestand van het grondwater en de eventuele aanwezigheid van een bepaalde vervuiling en verontreinigende stoffen. Het is tenslotte onmogelijk om permanent toezicht te houden op alle denkbare verontreinigende stoffen, waarvan er honderden of wel duizend zijn. Tot slot verzoek ik om ondersteuning van de amendementen 89 en 90, waarin de lijst wordt ingedeeld in indicatoren en verontreinigende stoffen. Ik verzoek u allen er vandaag zorg voor te dragen dat er wordt voorzien in een goede gemeenschappelijke Europese bescherming van ons water voor onze toekomst.
Reino Paasilinna (PSE ),
    Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, dames en heren, dit is een voorbeeld van moeilijke regelgeving. Grondwater is echter een van onze belangrijkste hulpbronnen. De bescherming ervan moet serieus worden genomen; er worden immers steeds meer oorlogen om watervoorraden gevoerd.
Dit voorstel voor een richtlijn betreffende de bescherming van het grondwater moet mijns inziens in werking treden, ondanks de gebreken ervan. Zoals gezegd, is het een aanvulling op de kaderrichtlijn inzake water. Dit is in de hele Unie een lastige kwestie. In mijn eigen land Finland zijn duizenden kleine grondwatergebieden, die in de nabije toekomst geen bron van verontreinigende stoffen zullen zijn, maar die nu wel onderzocht moeten worden. Hoewel deze wet voor ons overbodig is, stemmen wij er toch mee in. Ik denk dat het nu onze beurt is een wederkerige overeenkomst te bereiken.
De grondwatergebieden in Midden-Europa zijn groot en worden door verschillende chemicaliën bedreigd. Het probleem van de watervoerende lagen op het Iberisch Schiereiland is vaak het zeewater. In de Commissie industrie, onderzoek en energie hebben wij in een zeer goede sfeer een verklaring opgesteld, waarvoor ik mijn collega's bedank. Helaas was de Fractie van de Europese Volkspartij (Christen-democraten) en Europese Democraten in de bevoegde Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid niet bereid compromisvoorstel 94 te steunen, wat de andere fracties wel hebben gedaan.
Deze richtlijn is nodig. De eerste lezing is slechts een tussenfase, want het gemeenschappelijk standpunt van de Raad is zeer afwijkend. Wij moeten met vereende krachten proberen het grondwater goed te beschermen. Dat is van invloed op onze levenskwaliteit, op de landbouw en op het welbehagen en de gezondheid van de mens.
Jan Mulder (ALDE ),
   . Mijnheer de Voorzitter, ik zou willen beginnen met mijn dank uit te spreken aan Christa Klaß voor de goede samenwerking die ik met haar heb gehad.
Wat de Landbouwcommissie betreft, kwamen vooral twee punten naar voren. Het essentiële punt is natuurlijk - dat hebben de vorige sprekers ook al gezegd - dat de Landbouwcommissie uiteraard ook vóór schoon water is. Wij moeten daar iets aan doen en wij kunnen dus in principe de voorstellen in deze grondwaterrichtlijn steunen. Wij vinden echter dat het essentieel is in Europa verschillende meetmethoden in te voeren die de klimaatsverschillen reflecteren en die ook de grondsoortenverschillen reflecteren. De situatie op kleigronden is anders dan die op veengronden en de situatie op veengronden is weer anders dan die op zandgronden, en dat kan ook weer verschillen van Finland tot aan de laars van Italië. Daarmee zal rekening moeten worden gehouden, wanneer wij de 50 milligram meten.
Het tweede punt waarmee de Landbouwcommissie rekening wilde houden, is de bestaande wetgeving. Wat nitraat betreft, zullen binnenkort waarschijnlijk twee richtlijnen bestaan: enerzijds de reeds bestaande nitratenrichtlijn, anderzijds de grondwaterrichtlijn. Als bijvoorbeeld een boer ergens in Europa de grondwaterrichtlijn opvolgt en hij zit beneden de 50 milligram, met bijvoorbeeld 30 milligram, dan is hij nog altijd gebonden aan de nitratenrichtlijn, en het kan zijn dat een boer met 3 koeien per hectare niet voldoet aan de voorschriften van de nitratenrichtlijn maar wel aan die van de grondwaterrichtlijn, want als wij dat nitraat meten, dan zit hij beneden de 50 milligram. Ik vind het niet logisch dat wij die boer dan moeten vertellen dat hij zijn hoeveelheid grootvee-eenheden per hectare naar beneden moet brengen. Het is of het een of het ander. Daarom heeft de Landbouwcommissie voorgesteld om in 2008 te bekijken of de nitratenrichtlijn nog nodig is of niet. De twee amendementen hieromtrent zijn door de Milieucommissie verworpen, de liberale fractie heeft ze weer ingediend en ik zou ze zeer sterk bij u willen aanbevelen.
Derde punt - en dan spreek ik in deze laatste minuut namens de liberale fractie, mijnheer de Voorzitter - het is prima om schoon water te krijgen, maar wat wij in ogenschouw moeten nemen, is hoeveel het kost. Wat zijn de sociaal-economische consequenties, als wij bepaalde wetgeving invoeren. Ook daarover heeft de liberale fractie een aantal amendementen ingediend. Ik zou uiteraard graag willen dat die ook worden aangenomen. Het lijkt mij absoluut logisch dat, als wij richtlijnen invoeren dat niet ten koste van alles gaat. Wij moeten een tijdschema hebben waarin alles realistisch is en betaalbaar. 
Cristina Gutiérrez-Cortines,
   – Mijnheer de Voorzitter, de Fractie van de Europese Volkspartij (Christen-democraten) en Europese Democraten heeft deze richtlijn bijzonder gunstig onthaald. Desalniettemin verkeerden wij, of althans bepaalde delen van onze fractie en sommige landen, van meet af aan in een bijzonder ongemakkelijke situatie, omdat de richtlijn niet ten volle beantwoordde aan de doelstellingen die wij nastreefden.
Zo werd bijvoorbeeld de controle op watervoerende lagen buiten beschouwing gelaten. In de tekst werd geen aandacht besteed aan kwantiteit, alleen maar aan kwaliteit, terwijl in de respectieve bijlagen bij de waterrichtlijn sprake is van controle op zowel kwantiteit — watervolumes — als kwaliteit. Juist omdat wij hier te maken hebben met een bestuursmaatregel, met een beheersmaatregel, vinden wij het onbegrijpelijk dat kwaliteit niet gekoppeld wordt aan kwantiteit.
Anderzijds wordt ook niet aangedrongen op controle door de lidstaten of de stroomgebieddistricten, in tegenstelling tot hetgeen in de waterrichtlijn wordt bepaald en vereist met betrekking tot het waterbeheer. Er wordt niet voorzien in controle door de stroomgebieddistricten maar door de verschillende landen.
Er is al evenmin sprake van het kunstmatig aanvullen van grondwater, ofschoon dat toch een essentieel punt is.
Ten slotte moet ik hier nog aan toevoegen dat een groot deel van de amendementen van het Parlement onzes inziens alleen maar tot een verslechtering van de situatie zal leiden. De Europese geologie kenmerkt zich door een enorme verscheidenheid. Het heeft dan ook geen zin om te pleiten voor een normalisatie van alle watervoerende lagen en alle controles. Het is van wezenlijk belang dat het concept van geologische diversiteit geïntegreerd wordt in het Europese waterbeleid, aangezien de concrete invulling van het beginsel van duurzame ontwikkeling moet worden aangepast aan de kenmerken van elke plaats.
Bovendien zijn wij van oordeel dat bepaalde amendementen onuitvoerbaar zijn. Dat is bijvoorbeeld het geval met amendement 94. Een land kan eenvoudigweg geen garanties bieden voor hetgeen er in zijn grondwater terechtkomt, aangezien het water vaak gedeeld wordt met andere landen. Daarom zullen wij tegen de richtlijn stemmen als amendement 94 wordt aangenomen. Wij kunnen immers niet instemmen met een richtlijn die onvolledig is en niet voorziet in controle op de watervolumes. 
María Sornosa Martínez,
   – Mijnheer de Voorzitter, in de eerste plaats wil ik de rapporteur, mevrouw Klaß, en alle collega’s danken voor hun inspanningen om de voorschriften betreffende de bescherming van het grondwater uit de kaderrichtlijn aan te vullen. Doel is om de verontreiniging van het grondwater tegen te gaan en te controleren en evaluatiecriteria vast te stellen voor de chemische toestand van de bedoelde watermassa’s. Aangezien de mogelijkheden om watervoerende lagen te zuiveren beperkt zijn, moeten wij beseffen dat controle en preventie absoluut noodzakelijk zijn om te voorkomen dat zich in het grondwater verontreinigende stoffen opstapelen. Wij mogen niet vergeten dat grondwater de grootste en kwetsbaarste zoetwatervoorraad van de Europese Unie is, en met name ook de belangrijkste drinkwatervoorzieningsbron.
Ook de maatregelen voor het voorkomen of beperken van de inbreng van verontreinigende stoffen vormen een essentieel onderdeel van dit voorstel voor een richtlijn. Daarom is het, in tegenstelling tot wat de vorige spreekster heeft gezegd, van het grootste belang dat het compromisamendement op artikel 6, dat wij samen met andere afgevaardigden hebben ingediend, wordt aangenomen. Daarmee verplichten wij de lidstaten ertoe indirecte lozingen aan banden te leggen met behulp van beste milieupraktijken en doeltreffende technieken ter voorkoming van dergelijke lozingen.
Mijnheer de commissaris, ik wil u erop attenderen dat de Commissie in de voorgestelde bijlage betreffende verontreinigende stoffen onvoldoende rekening heeft gehouden met het feit dat bepaalde stoffen, waaronder chloriden en sulfaten, ten gevolge van de geologische aard van de ondergrond, in de Europese Unie op natuurlijke wijze aanwezig zijn in tal van watervoerende lagen. Bovendien valt het te betwijfelen of deze zouten vanuit wetenschappelijk oogpunt als verontreinigende stoffen kunnen worden aangemerkt.
Ten slotte wil ik nog zeggen dat het voorstel dat u gepresenteerd hebt niet erg ambitieus is, aangezien het zich beperkt tot de minimumeisen van de kaderrichtlijn. Desondanks vertrouw ik erop dat wij er, allen samen, in zullen slagen om een betere richtlijn tot stand te brengen. 
Marian Harkin,
   . – Mijnheer de Voorzitter, ik deel de mening van de Commissie dat nitraten en pesticiden, die zijn opgenomen in bijlage I, de twee stoffen moeten blijven waarvoor we voor geheel Europa geldende normen hanteren. Daarnaast moeten we de lidstaten toestaan drempelwaarden vast te stellen voor een reeks andere stoffen. Op de langere termijn zullen we hierdoor wellicht, gezien onze ervaringen met en de informatie die voortvloeit uit de tenuitvoerlegging van de waterrichtlijn, in een veel betere positie verkeren om de drempelwaarden op nationaal niveau te vertalen in voor geheel Europa geldende kwaliteitsnormen voor het grondwater.
Ik ben van mening dat dit een redelijker en pragmatischer manier is om vooruitgang te boeken, maar belangrijker nog: deze manier is werkbaar en haalbaar. En wanneer brengen wij als Parlement nu wijzigingen aan in wetgeving? Het is essentieel dat deze wetgeving werkbaar is in alle 25 landen en dat het subsidiariteitsbeginsel erin vervat is, zodat we scherpe normen kunnen realiseren die werken op nationaal niveau.
Ik verheug mij over het advies dat de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling heeft uitgebracht, waarin de suggestie wordt gedaan om de Commissie te laten analyseren of de nitratenrichtlijn vanaf 2008 kan worden ingetrokken. Tegen de achtergrond van hetgeen ik zojuist heb gezegd, kan ik mij hierin vinden. Wetgeving dient immers adequaat en werkbaar te zijn, maar het allerbelangrijkst is dat de beoogde doelstellingen ermee gehaald worden. De nitratenrichtlijn voldoet zeker niet aan deze vereisten, aangezien er tegen twaalf van de vijftien lidstaten gerechtelijke procedures lopen vanwege onjuiste of ontoereikende tenuitvoerlegging. Maar de doorslaggevende punten zijn dat er geen rekening wordt gehouden met bodem- of klimaatomstandigheden en, nog belangrijker, dat het doel van de nitratenrichtlijn wel op communautair niveau moet worden vastgesteld, maar het mechanisme om dat doel te verwezenlijken niet.
Gisteravond heb ik de tentoonstelling bezocht die is georganiseerd door het Gemeenschappelijk Centrum voor onderzoek. Bij één onderdeel van de tentoonstelling werd uitgelegd dat er in heel Europa 28 verschillende bodemgroepen zijn en dat zes van deze bodemgroepen voorkomen in Ierland. Hoe kan een standaardrichtlijn, zoals de nitratenrichtlijn, onder deze omstandigheden efficiënt functioneren? Bovendien draait het niet alleen om de bodem zelf; er is een wereld van verschil tussen een gebied dat als weiland dienst doet en een gebied dat wordt omgeploegd.
Met betrekking tot de klimaatkwestie kan ik slechts zeggen dat we in Ierland geen klimaat hebben, maar weer. Als Ierse boeren zich aan de letter van de richtlijn zouden houden en meststoffen zouden uitrijden op de toegestane tijdstippen, dan zouden zij juist verontreiniging veroorzaken in plaats van voorkomen. We willen allemaal schoon water, maar de wetgeving die we vaststellen moet er dan wel toe leiden dat dit doel op adequate wijze verwezenlijkt wordt. 
Marie Anne Isler Béguin,
   . – Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, het verslag van mevrouw Klaβ over het grondwater is een uiterst complex verslag. Maar men kan zich vandaag afvragen of we met de voorstellen uit dit verslag de doelstellingen van de waterrichtlijn en de doelstellingen inzake de preventie van en de controle op verontreiniging van het grondwater zullen halen. De bescherming van het grondwater is inderdaad een cruciaal probleem, want niet alleen staan onze waterbronnen voor vandaag op het spel, maar ook die voor toekomstige generaties en voor het gehele aquatische ecosysteem. We weten hoe complex het bestuderen van het grondwater is en we weten ook dat wanneer een laag eenmaal vervuild raakt, dit jarenlang zo blijft.
Vandaag worden deze reservoirs door de meest uiteenlopende soorten vervuiling bedreigd. Sommige watervoerende lagen zijn al bijzonder achteruitgegaan door de effecten van de intensieve landbouw waarin op grote schaal gebruik wordt gemaakt van pesticiden, fytociden en meststoffen, waaronder nitraten. De toepassing van het voorzorgsbeginsel zou betekenen dat we prioriteit geven aan het voorkomen van vervuiling boven het herstellen en zuiveren van het grondwater, aangenomen dat het een realistische gedachte is dat watervoerende lagen gemakkelijk te zuiveren of van vervuiling te ontdoen zijn.
Om de bescherming van het grondwater zeker te stellen moet de eerste prioriteit gegeven worden aan het wegnemen van de vervuilingsbronnen. Maar gezien sommige amendementen valt te vrezen dat men, waarschijnlijk vanwege de belangen van de betrokken sector, niet de urgentie heeft ingezien van een radicalere aanpak ten aanzien van de bescherming tegen vervuiling. Sommige indirecte lozingen, te weten het gebruik in het kader van de goede landbouwpraktijk van meststoffen en plantenbeschermingsmiddelen, worden namelijk niet als indirecte lozingen opgevat. In feite komt dit neer op een officiële acceptatie van de landbouwvervuiling. Dat is onaanvaardbaar, te meer daar het geen twijfel lijdt dat de belangrijkste verantwoordelijke voor de vervuiling van watervoerende lagen juist de landbouw is.
Het standpunt dat wordt voorgestaan in amendement 45 dient onherroepelijk te worden verworpen, als we überhaupt resultaten willen boeken op het gebied van de bescherming van de waterbronnen. De Commissie had de Fractie De Groenen/Vrije Europese Alliantie al teleurgesteld door in haar aanvankelijke voorstel niet ver genoeg te gaan om de kwaliteit van het grondwater daadwerkelijk zeker te stellen, maar nu vrezen wij dat dit verslag zelfs nog een verzwakking betekent van het standpunt van de Commissie. Zouden bepaalde amendementen inderdaad worden aangenomen, dan zou dit voorstel erop neerkomen dat de vervuilers mogen vervuilen en dat uiteindelijk de Europese consument natuurlijk de rekening moet betalen van het bijkans volkomen legaal vervuilde drinkwater.
Het belangrijkst in onze ogen zijn artikel 6 en het compromis dat is ingediend door de Fractie Alliantie van Liberalen en Democraten voor Europa, de Sociaal-democratische Fractie in het Europees Parlement, de Confederale Fractie Europees Unitair Links/Noords Groen Links en de onze. Daarin wordt een duidelijk preventiebeleid geëist, waarbij de gevaarlijkste chemische stoffen worden verboden en beperkingen worden gesteld aan de overige vervuilende stoffen. Wij verzoeken het Parlement dan ook met klem dit compromis te steunen. 
Dimitrios Papadimoulis,
    Het grondwater is een unieke en zeer waardevolle hulpbron. Daarom moet deze efficiënter worden beschermd. Ons inziens is er behoefte aan duidelijke criteria voor de beoordeling van de kwaliteitstoestand van de wateren, en aan een gemeenschappelijke Europese noemer, opdat de criteria vergelijkbaar zijn. Wij zijn het er dus mee eens dat het noodzakelijk is stapsgewijs een gemeenschappelijk Europees waterbeschermingsbeleid uit te werken, een beleid waarin echter ook rekening wordt gehouden met de bijzondere eigenschappen van elk gebied. Wij hechten uitermate groot belang aan het compromisamendement op artikel 6, dat wij samen met andere fracties hebben ondertekend. Daarmee geven wij aan dat wij een intensieve bescherming willen. De toepassing van artikel 6 mag echter niet beperkt worden tot indirecte lozing in grondwater. Ook zijn wij van mening dat de lidstaten een lijst moeten opstellen met de verontreinigende stoffen die van bijzonder belang zijn voor bepaalde rivierbeddingen. Aangezien er geen Europese definitie is voor de vaststelling van goede landbouwpraktijken, vragen wij de lidstaten om in deze sector extra toezicht uit te oefenen ter voorkoming van verontreiniging. Tegelijkertijd moeten de landbouwers, met de programma’s voor landbouwontwikkeling, worden geholpen bij hun inspanningen voor een schoner milieu, opdat de doelstellingen van zowel de kaderrichtlijn inzake water als de grondwaterrichtlijn kunnen worden bereikt. Wij stellen eveneens voor dat de lidstaten de tussentijdse maatregelen die zij hebben genomen ter voorkoming van verontreiniging, melden en evalueren. Op die manier kan de preventie worden versterkt en kunnen onomkeerbare gevolgen worden vermeden. Het is noodzakelijk preventie te benadrukken, het grondwater te beschermen aan de hand van strenge normen, en kwaliteitsachteruitgang te vermijden. Dat is ook een investering voor de komende generaties. Daarom heb ik ook totaal geen begrip voor degenen die zeggen dat er geen geld is voor investeringen in de toekomst, in het milieu en in onze kinderen. 
Johannes Blokland,
   . Voorzitter, in de elf jaar dat ik nu in dit Parlement actief ben, heb ik nog niet vaak meegemaakt dat de rapporteur zelf een minderheidsstandpunt bij een verslag indiende. Ik vind het eerlijk gezegd wat merkwaardig dat collega Klaß dit nu heeft gedaan. Haar punt is dat de aangenomen amendementen in de Milieucommissie te veel ruimte voor eigen beleid door de lidstaten laten. Voorzitter, ik kan hier alleen maar benadrukken dat de amendering door de Milieucommissie voor mij juist positief is. Grondwater is immers in hoofdzaak een nationaal onderwerp. Bij de behandeling van de kaderrichtlijn water is erkend dat grondwater een aparte behandeling diende te krijgen. Mede vanuit het oogpunt van de subsidiariteit vind ik dat voor deze dochterrichtlijn geen andere rechtsgrondslag dan artikel 175, lid 1 kan bestaan. Grondwater is een bedreigde natuurlijke hulpbron en verdient aandacht door de uitwisseling van goede praktijken en het aansporen tot betere bescherming. Voor rigide Europabrede normen is echter geen plaats. We weten al dat het bijzonder moeilijk is om het gehalte van een stof in het grondwater objectief te meten voor een regio, de moeilijkheid is vele malen groter voor een lidstaat. De concentratie chloride kan bijvoorbeeld variëren van 20 mg/l tot meer dan 10 000 mg/l en dat binnen een afstand van 10 km. Voorzitter, tot slot wil ik de aandacht van de leden nog even vestigen op de problematiek rond het lozingsverbod. Amendement 43 is hiervoor cruciaal. Wegens de manier waarop drinkwater in een deel van de lidstaten wordt gewonnen, namelijk via infiltratie van oppervlaktewater, is het uiterst belangrijk dat er geen absoluut lozingsverbod wordt ingevoerd. Ik vraag u dan ook tegen amendement 43 te stemmen. Amendement 103 van de ALDE-Fractie is wel aanvaardbaar. Voorzitter, ik ben erg benieuwd hoe de stemming zo dadelijk zal verlopen, maar ik kan nu nog niet garanderen dat ik met het resultaat kan instemmen. Dat hangt ervan af welke amendementen door de collega's worden aangenomen. 
Luca Romagnoli (NI ).
   – Mijnheer de Voorzitter, grondwaterverontreiniging wordt veroorzaakt door doorsijpeling via het oppervlak. Die is het gevolg van het gebruik van chemische producten in de landbouw, van organische en anorganische verontreiniging die te wijten is aan afspoeling van afvalwater en al dan niet gekanaliseerd rioolwater, en ten slotte, maar niet minder belangrijk, is zij het gevolg van de doorlatendheid van de ondergrond van afvalopslagplaatsen.
Illegale lozingen, die helaas in diverse regio’s van de Unie plaatsvinden, zowel in de nieuwe lidstaten als in de oude, zoals Italië, zijn de oorzaak van ernstige en onbeheersbare verontreiniging van het oppervlaktewater. Het invoeren van drempelwaarden voor verontreinigende stoffen, die de lidstaten naar eigen inzicht zouden moeten vaststellen, betekent een grote stap terug in de bescherming van het milieu. Een geleidelijke aanpak hanteren, zoals de Commissie dat voorstaat, betekent in dit geval niet dat de nationale bevoegdheden worden geëerbiedigd, iets wat wij in een heleboel andere gevallen zouden toejuichen, maar dat het milieu en de consumenten de dupe worden.
Consumenten kunnen dan misschien wel beoordelen aan de hand van het etiket op een fles mineraalwater of ze dat product al dan niet willen kopen, maar die mogelijkheid hebben ze niet als het om groente of granen gaat. Ik hoop daarom dat we er in de loop van de wetgevingsprocedure in zullen slagen de richtlijn te verbeteren en voor alle lidstaten gelijke drempelwaarden vast te stellen voor verontreinigende stoffen, zodat overal een gelijk niveau van toxiciteit gewaarborgd wordt voor mens en milieu. 
Ria Oomen-Ruijten (PPE-DE ).
   Voorzitter, er schijnen dus meer lijsten in omloop te zijn, maar dat María Esther Herranz García niet de moeite heeft genomen om mij even te waarschuwen... Ik hoop dat u dat niet meetelt.
Voorzitter, ik wil mij graag aansluiten bij de woorden van dank aan onze rapporteur, Christa Klaβ. Waarom zeg ik dank? Omdat ik weet dat ze op een aantal punten een andere mening had, maar tot het einde constructief met ons heeft meegedacht en ook bereid is geweest om posities mee te ondersteunen die voor leden uit andere lidstaten belangrijk waren.
Deze richtlijn is belangrijk, omdat het gaat over het bereiken van een ecologisch evenwicht. Grondwater is bovendien van belang voor de landbouw, voor de industrie en voor het drinkwater. In de kaderrichtlijn water hebben we een stroomgebiedsgerichte aanpak gekozen. Dat betekent ook iets voor de beoordeling van de grondwaterrichtlijn. Dat betekent dat je in deze richtlijn dus niet kunt komen met uniforme normen voor bepaalde stoffen. Het betekent wel dat je moet komen met uniforme meetmethoden etc.
Een ander punt: ik heb een amendement ingediend op stuk nummer 110. Dat amendement gaat over de indirecte lozingen, artikel 6 van deze richtlijn. Wat heb ik daarmee bedoeld? Ik kom uit een provincie waar we regelmatig overstromingen hebben. Wij zijn bezig met het maken van ruimte voor de rivieren. Dat betekent dat wij die rivier willen laten verbreden en dat we een stuk van het sediment eruit halen en dat gebruiken voor het ophogen. Wanneer we deze kaderrichtlijn water en zeker het amendement dat is ingediend door onze groene fractie, het compromisamendement op stuk 94, een meerderheid geven, zou dat betekenen dat we alles dat uit die rivier komt, dat we ernaast leggen, voor de veiligheid van die provincie, van ons Nederland, dat we dat in folie zouden moeten inpakken en dat alleen zou voor die kleine regio waar ik woon, 100 miljoen euro kosten. Dat kan niet de bedoeling zijn, dus daarom vraag ik u: steun het amendement op 110 en verwerp de amendementen 43 en 94. 
Dorette Corbey (PSE )
    Voorzitter, vandaag staan we voor een grote politieke uitdaging. We hebben de verplichting om vervuiling en uitputting van de natuurlijke hulpbronnen te voorkomen. In Nederland komt 60 procent van het drinkwater uit grondwater, reden genoeg dus om vervuiling zoveel mogelijk tegen te gaan. We moeten scherpe normen stellen voor de kwaliteit van ons grondwater. Maar hoe scherp moeten de grenswaarden zijn? Moeten we die in Europa opleggen of moeten we dat overlaten aan de lidstaten? In Nederland bestaat nogal wat ongerustheid over Europese regels. De gevolgen van de Europese regels zijn vaak voelbaar voor boeren, bouwers en bedrijven. Luchtkwaliteit, mest, natuurbescherming, allemaal richtlijnen met grote gevolgen en moeilijk uit te leggen aan iemand die zijn bouwproject geblokkeerd ziet door abstracte Europese regels. "Daar heb je dan dat vervelende Europa weer". De positie van de Partij van de Arbeid is duidelijk: wij willen in het grondwater geen gemeenschappelijke grenswaarden. Geharmoniseerde grenswaarden zijn niet zinvol, omdat de chemische samenstelling van grondwater sterk verschilt tussen lidstaten, als gevolg van natuurlijke omstandigheden. Te scherpe grenswaarden kunnen ertoe leiden dat menselijke activiteiten in bepaalde gebieden niet langer kunnen worden toegestaan. Nederland hoeft van de PvdA niet op slot, en we zien geen politiek draagvlak voor al te opdringerige regels zonder noodzaak. Daarom zijn we tegen de amendementen 111 en 112. Maar wees gerust, de Partij van de Arbeid is groen als altijd. We staan wel achter een krachtige gemeenschappelijke gedragsnorm. Voorkom of beperk de inbreng van verontreinigende stoffen in het grondwater. Dat betekent dat elke vervuiling van grondwater met een aantal goed omschreven stoffen ontoelaatbaar is. We willen ook dat serieus werk gemaakt wordt van het principe "de vervuiler betaalt". Mijn amendement om de kosten van vervuiling door onkruidbestrijdingsmiddelen te vertalen in een heffing, heeft brede steun gevonden. En dat is goed. Want veel gemeenten vinden handmatig wieden van onkruid te duur. Maar in de chemische bestrijding zijn de kosten van vervuiling tot nu toe niet opgenomen. Als dat wel gebeurt, zal het gebruik van schadelijke stoffen afnemen. Tenslotte wil ik even stilstaan bij enkele amendementen die betrekking hebben op nitraten en de mestproblematiek. Het is voor mij onbegrijpelijk dat juist op het moment dat in verschillende lidstaten flink werk wordt gemaakt van de nitratenrichtlijn een signaal wordt gegeven dat deze misschien overbodig is. Wij steunen die amendementen daarom niet en amendement 110 van collega Oomen-Ruijten zullen wij graag wel steunen. 
Adamos Adamou (GUE/NGL ).
   - Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, het grondwater is een kostbare, fundamentele hulpbron, en het is onze plicht die te beschermen. De grondwaterverontreiniging beïnvloedt rivieren, meren en kostbare ecosystemen, drijft de kosten van het drinkwater omhoog en bedreigt de drinkwatervoorziening. Het voorstel van de Commissie tot bescherming van het grondwater moet absoluut worden verbeterd. De grondwaterzuivering kan namelijk tientallen jaren in beslag nemen. Ons doel is preventie. Wij willen het grondwater beschermen met preventieve maatregelen en ons niet beperken tot pogingen om de toestand van het verontreinigd water te verbeteren. Wij hebben een voorstel nodig waarmee wij de bescherming tegen verontreiniging kunnen aanpakken met criteria en grenswaarden. Eveneens moeten de lidstaten verplicht worden om periodieke verslagen uit te brengen over de toestand van de wateren en over de maatregelen die zij hebben genomen om deze te beschermen. Amendement 94, waarin wordt voorgesteld de aanwezigheid van toxische, persistente en bioaccumulatieve verontreinigende stoffen te voorkomen en beperken, verplicht de lidstaten controleprocedures in te voeren. Dit is een poging tot daadwerkelijke verbetering van het verslag. Volgens het Europees Milieuagentschap voldoet 87 procent van het Europees grondwater niet aan de criteria voor nitraten en nitrieten, en maken 10 op de 11 landen melding van een gevaar op waterverontreiniging door pesticiden. Wij hebben strenge criteria nodig voor nitraten en nitrieten en pesticiden, en daarom vraag ik u voor de amendementen 101 en 102 te stemmen. Een ander vraagstuk betreft de ecosystemen van het grondwater. De microscopische flora en fauna dragen bij aan de verbetering van de grondwater- en de drinkwaterkwaliteit. Met de amendementen 96 en 98 worden beschermde grondwaterzones ingevoerd, en met de amendementen 95 en 100 wordt aangedrongen op meer onderzoek naar het genoemd ecosysteem. Daarom vraag ik u hier voor te stemmen. 
Urszula Krupa (IND/DEM ).
   De bescherming van het grondwater tegen verontreiniging vormt in verband met de watervoorziening voor de mens en de industrie een belangrijk vraagstuk voor ieder land en iedere agglomeratie. Wat het voorstel voor een richtlijn betreffende de bescherming van het grondwater tegen verontreiniging betreft, ben ik van mening dat hier nog het nodige werk te doen is. In het bijzonder moet er een lijst worden opgesteld van verontreinigende stoffen die de ernstigste bedreiging voor het milieu vormen. Verder moeten er grenswaarden worden vastgesteld voor in de natuur voorkomende stoffen waarvan bekend is dat zij actieve bestanddelen zijn van biociden en waarvan het niveau in de natuur hoger ligt dan de voorgestelde norm. Ik wil erop wijzen dat het hier gaat om stoffen die van invloed zijn op de fysiologische processen van levende organismen. Daarom is toezicht en nauwkeurig onderzoek nodig naar de invloed van deze stoffen op het menselijk organisme. Voorts vereist de bescherming van het grondwater preventie en voorlichting om de bevolking bewust te maken van de mate van verontreiniging van het grondwater, de beschermingsmethoden en de uitvoering ervan. Daarnaast vereist de bescherming van het grondwater economische maatregelen, waarbij niet alleen voor het gebruik van grondwater moet worden betaald, maar bovendien verspilling en verontreiniging worden bestraft. Tot slot zijn er uitvoeringsmaatregelen nodig in de vorm van uitvoerbare wetgeving en voorschriften. 
James Hugh Allister (NI ).
   – Mijnheer de Voorzitter, de nitratenrichtlijn heeft uitdrukkelijk betrekking op de nitraten in het grondwater. Waarom is het dan noodzakelijk dat in deze grondwaterrichtlijn ook weer de nitraten aan bod komen? Het is volstrekt onbevredigend om twee richtlijnen te hebben die betrekking hebben op dezelfde kwestie, maar dan met verschillende benaderingen en mechanismen, waardoor de ongelukkige boerengemeenschap te maken krijgt met dubbele handhaving. Of de nitratenrichtlijn moet worden ingetrokken, óf naleving van de ene richtlijn moet ertoe leiden dat de andere wordt weggestreept. Het gecombineerde effect van deze richtlijn en de kaderrichtlijn inzake water zal zijn dat de nitratenrichtlijn volstrekt overbodig wordt. Uit hoofde van deze richtlijn ligt er een eis om maatregelen voor het omkeren van tendensen te nemen zodra de verontreinigingsniveaus 75 procent van de verordonneerde kwaliteitsnorm bedragen. Dit gaat verder dan de normen die zijn vervat in de nitratenrichtlijn voor de zones die kwetsbaar zijn voor verontreiniging door nitraten. Eens te meer is er dus sprake van conflicten, tegenspraak en dubbele normen. We hebben echter steekhoudende, afgeslankte regelgeving nodig, in plaats van dure duplicatie. 
Caroline Jackson (PPE-DE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, ik zou de heer Dimas willen vragen of hij, wanneer hij zo dadelijk antwoordt op de tijdens het debat gestelde vragen, specifiek kan ingaan op en de mening van de Commissie kan verwoorden over de amendementen 111, 112 en 94 en de amendementen die de voorgaande spreker zojuist heeft genoemd met betrekking tot nitraten. Het is voor ons allemaal zeer interessant om specifiek wat betreft deze amendementen te beschikken over het oordeel van de Commissie.
Ik wil snel ingaan op 111 en 112, de twee amendementen die de rapporteur in haar inleidende toespraak leek te steunen en die betrekking hebben op de toepassing van de algemene normen via de grondwaterrichtlijn. Zoals zij weet, is dit idee echter verworpen in de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid, ten gunste van de kaderaanpak van de Commissie op basis van stroomgebiedbeheer. Hebben degenen onder ons die zich verzetten tegen algemene normen gelijk als zij beweren dat stroomgebiedbeheer of lokaal beheer van de grondwaterrichtlijn zou betekenen dat er geen behoefte is aan algemene normen? Diverse sprekers hebben aangegeven dat het belangrijk is te erkennen dat het idioot zou zijn om te proberen algemene normen ten uitvoer te leggen. Veertig procent van het Europese grondwater ligt reeds ruim boven de norm die wordt vastgesteld in de amendementen van de heer Florenz. Ik betreur het dat mevrouw Klaß als rapporteur haar spreektijd heeft gebruikt om amendementen te steunen waarvan zij wist dat de commissie die al verworpen had.
Nog even snel een tweede punt. Oorspronkelijk had de grondwaterrichtlijn eigenlijk betrekking op de effecten van stortplaatsen op de grondwaterkwaliteit. Kan de commissaris ons ervan verzekeren dat de Commissie de richtlijn betreffende het storten van afvalstoffen ook echt uitvoert? Wij hebben vernomen dat er nog altijd duizenden illegale stortplaatsen zijn in Frankrijk, Italië en andere landen. Als dit inderdaad het geval is, dan zijn onze pogingen om betere normen te krijgen voor het grondwater onzinnig, aangezien de oorzaak van de problemen immers gewoon blijft bestaan. 
Karin Scheele (PSE ).
    Mijnheer de Voorzitter, na alle kritiek uit enkele lidstaten is het nu tijd om de rapporteur eens lof toe te zwaaien, en dat gebeurt door een afgevaardigde uit Oostenrijk. Ik ben van mening dat zij zeer gedegen werk heeft geleverd. Het gaat er onder meer om een meerderheid in het Huis te verwerven in een situatie waarin sprake is van duidelijke scheidslijnen tussen de fracties. Ik ben van mening dat het belangrijk is om, zoals in menig amendement ten aanzien van de belangrijkste verontreinigende stoffen wordt verwoord, voor geheel Europa geldende uniforme normen vast te stellen teneinde ecodumping en ongelijke concurrentievoorwaarden te voorkomen.
Artikel 6 van de kaderrichtlijn inzake water bevat aanvullende bepalingen voor de bescherming van grondwaterlichamen. Deze richtlijn zegt echter niets over hoe men omgaat met indirecte lozingen van verontreinigende stoffen. Artikel 6 is dan ook van cruciaal belang, net zoals ik het belangrijk acht dat wij hier een luid en duidelijk signaal afgeven ten behoeve van het milieu. Bovendien hoop ik dat het Parlement zich zal verzetten tegen pogingen om de regels af te zwakken. Amendement 45, dat voorziet in een algemene uitzondering in het kader van de goede landbouwpraktijk, is mijns inziens contraproductief voor de grondwaterbescherming. Ondanks de al jaren geldende bepalingen voor de naleving van goede landbouwpraktijken is de landbouw nog steeds de belangrijkste vervuilingsbron voor grondwater. Volgens een recent verslag van het Europees Milieuagentschap overschrijden de nitraatgehalten in alle grondwaterlichamen van de EU de norm. Wat betreft het grondwater in de landbouwgronden gaat het om 87 procent.
Er zijn collega’s – volgens mij zijn dat er heel wat – die concluderen dat de nitratenrichtlijn overbodig is. Ik vind het huidige debat hieromtrent overbodig. 
Jens-Peter Bonde (IND/DEM ).
    Vandaag zullen wij stemmen over een richtlijn die zogenaamd het grondwater in de EU moet beschermen en verbeteren. Dat doet ze misschien op sommige plaatsen ook, dankzij grenswaarden voor bijvoorbeeld de hoeveelheid gespoten pesticiden in het water. In Denemarken levert een decentraal watervoorzieningssysteem ons grondwater dat niet chemisch gereinigd is en dat wij direct drinken. Op ons komt het daarom verkeerd over om gif in het grondwater toe te laten. We moeten niet pas reageren als er een grenswaarde of bovengrens wordt bereikt. We moeten reageren zodra we kunnen meten dat een pesticide of het afbraakproduct daarvan door de wortelzone van de aardkorst is gedrongen. Pesticiden zouden natuurlijk pas moeten worden goedgekeurd als ze niet door de bovenste aardlaag heen kunnen dringen en daarmee het grondwater kunnen bereiken. Als we de pesticiden en de afbraakproducten daarvan in het water kunnen meten, is de goedkeuring verkeerd geweest en moet het gebruik ervan onmiddellijk worden gestopt. In Denemarken hebben we veruit de meeste verboden op het gebruik van pesticiden, maar de EU wil een aantal daarvan nu opheffen. Dat toont aan dat het gepraat in de Grondwet over een hoog beschermingsniveau betekent dat de hoogste bescherming kan worden afgeschaft. Het toont ook aan dat de zogenoemde milieugarantie voornamelijk propaganda is. Het grondwater is immers juist een gebied waar speciale regels in Denemarken gerechtvaardigd zijn, omdat wij het grondwater zonder reiniging drinken. Zelfs hier wil men echter geen rekening houden met onze speciale omstandigheden. Hoe kunnen wij dan bewijzen dat Denen kwetsbaarder zijn voor bijvoorbeeld allergene en kankerverwekkende stoffen dan Duitsers? Het amendement van de Deense JuniBeweging is bedoeld om te garanderen dat er wordt ingegrepen zodra er een verontreiniging kan worden gemeten. Als dit amendement niet wordt aangenomen, wil ik de Commissie oproepen om te kennen te geven dat landen waar men het grondwater direct zonder reiniging drinkt, een hoger beschermingsniveau mogen invoeren. Dank u, mijnheer de Voorzitter, ook al is er tot nu toe niet erg veel om voor te bedanken. 
Andreas Mölzer (NI ).
    Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, hoewel tweederde van de aarde met water is bedekt, kunnen wij maar 1 procent daarvan als drinkwater gebruiken. Dat weten we. Voor ons is schoon kraanwater iets vanzelfsprekends, maar elders sterven er dagelijks duizenden kinderen doordat ze ziek zijn geworden van het drinken van verontreinigd water.
Hieruit blijkt maar weer dat drinkwater als levensmiddel op de eerste plaats staat en dat wij ons grondwater in geheel Europa goed moeten beschermen om te voorkomen dat in de toekomst onze waterkraan dichtgaat en de komende generaties een soortgelijk lot te wachten staat.
De hoeveelheid water in de wereld blijft weliswaar gelijk, maar de kwaliteit van het grondwater lijdt onder de belasting door de landbouw, bebouwing, vuilstortplaatsen, historische verontreinigde locaties en het toenemende verkeer. Het is dan ook uitermate nuttig om voor geheel Europa geldende uniforme normen en meettechnieken voor de grondwaterkwaliteit vast te stellen. Ik zal daarom instemmen met dit verslag, hoewel de daarin genoemde maatregelen naar mijn mening onvoldoende zijn.
Aangezien, zoals in het verslag wordt geconstateerd, de vervuiling pas decennia later aan het licht kan komen, is het van eminent belang dat wij zorgvuldig met onze levensbronnen omgaan. De opwaardering van de biologische landbouw in het kader van de landbouwhervorming was een stap in de goede richting. Als we echter het transportverkeer dwars door Europa of de met veel insecticiden gepaard gaande teelt van gewassen als maïs en tabak bevorderen, maken we tegelijkertijd het gevaar van grondwatervervuiling groter. Daarom moeten we op dit punt onze steunregelingen eens goed onder het licht houden.
Als afgevaardigde uit Oostenrijk, een land met grote drinkwaterreserves die wij koesteren, vind ik het belangrijk dat er in geheel Europa zorgvuldig met water, met name met grondwater, wordt omgegaan. We willen voorkomen dat er noodgedwongen een situatie ontstaat waarin met steeds begeriger ogen naar ons water wordt gekeken. 
María Esther Herranz García (PPE-DE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, in de eerste plaats wil ik u erop attenderen dat het probleem met de spreektijd uitsluitend te wijten is aan een fout van de diensten van mijn fractie. Het is dan ook aan hen om aan de betrokken collega’s uit te leggen wat er is mis gegaan.
Met betrekking tot dit verslag van mevrouw Klaß wil ik onderstrepen dat de landbouwers waarschijnlijk de eerste slachtoffers zullen zijn van de richtlijn betreffende de bescherming van het grondwater die wij hier vandaag behandelen. Desondanks is er bij de vaststelling van het voorstel dat wij voor ons hebben liggen geen rekening gehouden met hun standpunt. In talloze Europese regio’s waarborgt de landbouw het voortbestaan van een plantaardige massa die de woestijnvorming tegenhoudt, een verschijnsel dat leidt tot een aanzienlijke verhoging van de natuurlijke verontreinigende stoffen in het grondwater. De drastische vermindering van de landbouwactiviteit waarop sommigen lijken aan te sturen, druist dan ook regelrecht in tegen de doelstellingen van de richtlijn die wij hier vandaag bespreken.
Ten tweede wil ik mijn ontgoocheling uitspreken over het gebrek aan belangstelling dat de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid heeft getoond voor de amendementen van de Commissie landbouw van dit Parlement, en met name voor de amendementen waarin werd verzocht rekening te houden met het element "watervolume" bij de vaststelling van de factoren die bijdragen aan de verontreiniging van het grondwater.
Watervoerende lagen met een beperkte watertoevoer, waarvan in vele Zuid-Europese regio’s sprake is, vooral dan in het droge seizoen, vertonen een hoger zoutgehalte en bijgevolg ook hogere sulfaatconcentraties. Nogmaals, deze saliniteit is nauw verbonden met het volume van de watertoevoer, maar toch wordt met deze omstandigheid geen rekening gehouden in het verslag dat wij voor ons hebben liggen. Verder ben ik ook gekant tegen de vaststelling van Europese normen waarin het concept van nationale drempelwaarde wordt vervangen door een reeks kwaliteitsnormen, aangezien hiermee een statisch element wordt ingevoerd dat onverenigbaar is met de diversiteit van de grond en het water in de verschillende Europese regio’s. Bovendien zal deze maatregel vooral de boeren treffen. Immers, de tolerantieniveaus voor sommige stoffen – met name sulfaten – die in vele streken door de natuur zelf gegenereerd worden, zijn afhankelijk van de kenmerken van de grond en de gewassen. Bepaalde gewassen zoals rijst verdragen bijvoorbeeld hogere sulfaatconcentraties dan andere plantensoorten. Als wij een communautaire regelgeving vaststellen voor dergelijke stoffen, die op geen enkel moment de gezondheid van de consument in gevaar brengen, bestaat het risico dat de irrigatie zonder gegronde reden worden stopgezet. 
Proinsias De Rossa (PSE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, grondwater is een natuurlijke hulpbron van onschatbare waarde, geen nationale hulpbron, en deze dient dan ook behandeld te worden als een hulpbron zonder welke de mensheid niet kan overleven. Daaruit volgt dat we niet het recht hebben om de waterkwaliteit in gevaar te brengen of om compromissen te sluiten over de waterkwaliteit. Het is beter om te voorzichtig te zijn, dan om later de rekening gepresenteerd te krijgen.
Ik heb er totaal geen vertrouwen in dat de lidstaten adequate normen zullen handhaven of zelfs maar zullen opstellen. Tot nu toe hebben zij immers verzuimd dit te doen. Zij hebben duizenden illegale stortplaatsen toegestaan overal in Europa, waaronder in Ierland. Ierland heeft de nitratenrichtlijn van 1992 nog niet ten uitvoer gelegd. Er zijn dertien jaar verstreken en het heeft deze richtlijn nog altijd niet ten uitvoer gelegd, niet omdat dit niet nodig is – het is absoluut wel nodig in Ierland – maar omdat het bang is voor de Irish Farmers Association, de Ierse bond van landbouwers.
Ik wil tot slot zeggen dat we niet alleen scherpe normen moeten stellen, maar ook strikte en zware boetes moeten opleggen aan die lidstaten die verzuimen zich te houden aan deze normen. We moeten ons niet verstoppen achter het subsidiariteitsbeginsel, want op die manier ontlopen wij slechts onze verantwoordelijkheden. 
Bogusław Sonik (PPE-DE ).
   Mijnheer de Voorzitter, het grondwater wordt verontreinigd op allerlei manieren waar de burgers geen weet van hebben. Preventie en voorlichting zijn daarom van het grootste belang. Dit moet op de scholen gebeuren, maar ook onder de belangrijkste watergebruikers, want die verontreinigen het milieu alsof zij onsterfelijk zijn. Het is van het grootste belang dat het Cohesiefonds wordt gehandhaafd op het oorspronkelijk door de Europese Commissie voorgestelde niveau. Dit fonds stelt de nieuwe lidstaten namelijk in staat om enorme inspanningen te leveren voor de bescherming van het grondwater in de nieuwe lidstaten van de Europese Unie. Wij mogen niet bezuinigen op de bouw van infrastructuur, afvoersystemen en zuiveringsinstallaties. Dit is de enige manier om de enorme verschillen tussen de afzonderlijke landen weg te werken. Het natuurlijk milieu van Midden- en Oost-Europa werd ondergeschikt gemaakt aan de zware industrie om te kunnen voldoen aan de behoeften van de wapenindustrie. Het is van het grootste belang dat de termijn die de lidstaten verplicht om de gegevens over de toestand van het grondwater voor te leggen, wordt aangehouden, want een dergelijk overzicht is noodzakelijk voor nauwkeurig toezicht in de toekomst. Voorts heeft het Parlement de wezenlijke kwestie van de kwantitatieve toestand van het grondwater aan de orde gesteld. Artikel 17 van de kaderrichtlijn inzake water stelt dat de ontwerprichtlijn uitsluitend de chemische toestand van het grondwater betreft. Daarom moeten wij in dit stadium geen nieuwe bepalingen invoeren betreffende de kwantitatieve toestand. Dit betekent dat wij amendementen 7 en 10 moeten verwerpen. Amendement 54 betreft een nieuw voorstel dat de bescherming van warmwaterbronnen en geneeskrachtige bronnen beoogt. Dit amendement verdient aanbeveling. De communautaire wetgeving houdt immers vooralsnog geen rekening met deze bijzondere bronnen van hoge kwaliteit, terwijl hiervoor wel degelijk een oplossing nodig is. Ik wil de commissaris en de Europese Commissie verzoeken om bijzondere aandacht voor dit gebied. 

Avril Doyle (PPE-DE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, de voorgestelde richtlijn is bedoeld om te waarborgen dat de grondwaterkwaliteit overal in Europa op geharmoniseerde wijze wordt gemonitord en beoordeeld. De voorgestelde aanpak voor het opstellen van kwaliteitscriteria is zowel flexibel als herhalend, waarbij rekening wordt gehouden met lokale omstandigheden en er ruimte bestaat voor verdere verbeteringen. Deze richtlijn vloeit rechtstreeks voort uit artikel 17 van de kaderrichtlijn inzake water van 2000, en we hebben er enige tijd op moeten wachten.
De aanpak van de Commissie is om op EU-niveau kwaliteitsnormen vast te stellen voor het grondwater voor nitraten en pesticiden – waar veel collega’s iets over hebben gezegd – en om de lidstaten zelf toe te staan drempelwaarden vast te stellen voor een reeks andere stoffen, zoals arsenicum en cadmium, die vermeld staan op een minimumlijst die in de richtlijn is opgenomen. Ik kan mij vinden in die aanpak, aangezien verdere harmonisatie binnen Europa niet noodzakelijk is. We moeten verschillen in klimaat en bodemtype immers respecteren.
Ik wil nog een stap verder gaan. Uiteindelijk zal deze aanpak, die lidstaten de mogelijkheid biedt besluiten te nemen op basis van stroomgebiedbeheersplannen de lidstaten tevens in staat stellen om hun nitraat- en pesticideverontreinigingen te beheren. Met deze stroomgebiedbeheersplannen zullen, zodra zij van kracht zijn, uit hoofde van de kaderrichtlijn, op termijn alle zoetwaterbronnen worden beheerd. Uiteindelijk moeten we deze aanpak overal op toepassen.
De nitratenrichtlijn is al genoemd. Ook landbouwers hebben schoon water nodig en streven daarnaar. Niemand mag ons grondwater of onze zoetwatervoorraden verontreinigen met nitraten of iets anders. Desalniettemin is een eenvoudig standaardbeleid uiterst moeilijk te realiseren gebleken, zoals ook door collega’s is gezegd, aangezien tegen twaalf van de vijftien oudere lidstaten momenteel gerechtelijke procedures lopen vanwege het niet of onjuist omzetten van de nitratenrichtlijn in nationale wetgeving. De richtlijn is nooit een prettige geweest en heeft altijd gewrongen, en wel omdat we geen rekening hielden met de verschillen in de lidstaten en we geen vertrouwen hadden in de lidstaten met betrekking tot het in kaart brengen van hun eigen verontreiniging op dat terrein.
Ik wil commissaris Dimas specifiek vragen waarom hij de Ierse regering nog altijd toestaat een verontreinigende stof, fluoride, toe te voegen aan onze openbare drinkwatervoorziening. Ik weet dat dit niet rechtstreeks een kwestie voor de Commissie is, maar hoe kunnen we hier staan en welbespraakt ons licht laten schijnen over waterveiligheid en het feit dat water essentieel is voor het leven – waarover we het allemaal eens zijn – als we blijven toestaan dat een lidstaat het openbare drinkwater verontreinigt met fluoride? Ik verzoek de commissaris hieraan dringend iets te doen, want anders heeft alle wetgeving – kaderrichtlijnen, waterrichtlijnen enzovoorts – geen enkele zin. 
Péter Olajos (PPE-DE ).
    Mijnheer de Voorzitter, nog maar enkele dagen na 22 april de “Dag van de Aarde”, is het wellicht niet overdreven om te stellen dat water, dat het grootste deel van onze planeet bedekt, het belangrijkste onderdeel is van alle levende organismen, dat voorkomt in vaste toestand op beide polen van de aarde en in gasvormige toestand in de lucht, het belangrijkste onderdeel is van ons bestaan en de grootste hulpbron van de mens. Deze richtlijn is bedoeld om een van de meest wezenlijke onderdelen van deze hulpbron, het grondwater, te beschermen. We hebben een gemeenschappelijk doel, maar onze oplossingen zijn verschillend.
Ik ben van mening dat er op communautair niveau normen moeten worden vastgesteld, omdat de goede kwaliteit van permanente waterlichamen, die niet stoppen bij de landsgrenzen, enkel kan worden gewaarborgd indien buurlanden alle gebonden zijn aan strikte bepalingen. Natuurlijk dienen we rekening te houden met de verschillende natuurlijke kenmerken van de grond en waterlichamen als we spreken over kwaliteitsnormen. Er moet nader onderzoek worden verricht naar stoffen die door natuurlijke oorzaken in water voorkomen alvorens grenswaarden vast te stellen. Een goed voorbeeld in dit verband is het hoge arsenicumgehalte in het grondwater van de zuidelijke graslanden van Hongarije. Het voorstel voor een richtlijn handhaaft een verbod op directe lozingen van verontreinigende stoffen in het grondwater. Ingeval indirecte lozing is toegestaan, acht ik het van cruciaal belang dat er rekening wordt gehouden met de aanwezigheid van andere verontreinigende stoffen die het milieu belasten. Ik was verheugd toen mijn voorstel voor een amendement op dit vlak door de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid werd verwelkomd.
Een ander belangrijk onderdeel van het verslag is de bevordering van de vaststelling van gebieden ter bescherming van de grondwaterlichamen die geneeskrachtige bronnen voeden. Teneinde de kwaliteit van het grondwater te verbeteren, moet de huidige landbouwpraktijk worden veranderd, moet verontreiniging die bijvoorbeeld afkomstig is van stilgelegde afvalverwijderingsinstallaties worden aangepakt, en moet er gezorgd worden voor actieplannen en hulpmiddelen. Laten we nu eens duidelijk vaststellen hoe belangrijk deze kwesties zijn opdat lidstaten deze vitale milieutaak serieus nemen. Ten slotte feliciteer ik commissaris Klaß met dit uitstekende verslag over het voorstel voor een richtlijn. Na de aanneming ervan zal de richtlijn een cruciale rol vervullen bij de bescherming van het grondwater na 2003. 
Mairead McGuinness (PPE-DE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, iedereen is het eens met de doelstellingen van de voorgestelde richtlijn. Er bestaan verschillen met betrekking tot de manier waarop we deze doelstellingen willen bereiken: de optimist in mij zegt dat we bijna halverwege zijn. Grondwater is een belangrijke nationale hulpbron. In Ierland voorzien grondwater en watervoerende lagen in een kwart van ons drinkwater. Onderzoek naar het Ierse grondwater door de Environmental Protection Agency, het Ierse bureau voor milieubescherming, heeft aangetoond dat er geen sprake is van wijdverbreide besmetting van afzonderlijke waterhoudende lagen. De meeste monsters die door het bureau zijn genomen gaven geen verontreinigde omstandigheden weer. Zo hoort het en dit is goed nieuws, maar waakzaamheid blijft geboden.
We hebben uniforme meettechnieken nodig in de gehele EU, maar we hebben geen behoefte aan gemeenschappelijke drempelwaarden anders dan voor nitraten en pesticiden. Bodemtypen en -subtypen zijn belangrijke overwegingen bij het karakteriseren van de kwetsbaarheid van waterhoudende lagen voor besmetting. Deze typen verschillen aanzienlijk binnen de Unie. Tegelijkertijd mag het toestaan van verschillende drempelwaarden in de lidstaten, teneinde rekening te houden met deze lokale natuurlijke omstandigheden, niet leiden tot onaanvaardbare verschillen in beschermingsniveau of verstoringen van de concurrentie of de handel.
Zoals we al hebben gehoord, zijn de ervaringen met de nitratenrichtlijn niet goed geweest en dit dient een richtsnoer te zijn voor ons ten aanzien van de wijze waarop we de grondwaterrichtlijn inkaderen. Men verzuimt in de nitratenrichtlijn rekening te houden met klimaat- of bodemomstandigheden in de lidstaten. Er wordt een zeer rigide landbouwmethode op datum in voorgeschreven, en dat is natuurlijk niet zoals de natuur het bedoeld heeft. Het kan goed zijn dat de richtlijn meer schade aanricht dan goed doet. Het debacle met de nitraten draagt immers bepaald niet bij aan de populariteit van de Commissie bij de burgers van de EU. De grondwaterrichtlijn moet eenzelfde lot bespaard blijven. 
Albert Jan Maat (PPE-DE ).
    Voorzitter, ook ik wil de rapporteur danken voor haar inzet. Die is van meet af aan op zich goed geweest, maar ik constateer ook dat er nu via de Milieucommissie een verslag voorligt waarmee het oorspronkelijke voorstel van de Commissie wordt verscherpt. Een aantal punten houden een nadrukkelijke verscherping in. Ik bedoel de amendementen 43, 103 en 94. Ik vraag mij af hoe het Parlement daarmee om wil gaan. Als het deze amendementen accepteert, betekent dat opnieuw een lastenverzwaring, een kostenverzwaring, in het bijzonder voor de Europese land- en tuinbouw. En, begrijp mij goed, die heeft belang bij schoon water. Gelukkig laat het voorstel ook voldoende ruimte voor subsidiariteit. Maar het kan niet worden ontkend dat op het moment waarop het budget voor het Europees landbouwbeleid wordt beperkt en de markten vrijer worden, de kostprijs voor de Europese land- en tuinbouw door de onderhavige tekst verder wordt verhoogd. Het kan niet zo zijn dat dit Parlement aan de ene kant de lasten verzwaart en aan de andere kant de markten verder vrijmaakt, want daarmee plaatst het het Europese platteland in een onmogelijke positie. Ik zou een sterke oproep aan het Parlement willen doen om in ieder geval het voorstel van de Commissie niet verder te verscherpen en zeker te stemmen tegen de amendementen 43 en 94, en verder wil ik ook mijn steun uitspreken voor het amendement van collega Oomen-Ruijten, amendement 110, waarmee de werking van deze grondwaterrichtlijn aanmerkelijk makkelijker zou worden met betrekking tot het rivierenbeleid in Europa. 
Richard Seeber (PPE-DE ).
    Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, ik sluit mij aan bij de dankwoorden die zijn uitgesproken aan de rapporteur, mevrouw Klaß, die zich bij het schrijven van dit verslag zeer coöperatief heeft opgesteld. Een van de grootste rijkdommen van Europa stroomt in onze talloze bronnen, beken en rivieren. Het is onze verantwoordelijkheid om onze waterbronnen naar behoren te beschermen. Daarom moet de bescherming van grondwater een van de belangrijkste milieuprioriteiten zijn van de Gemeenschap. We moeten ook bedenken dat vervuild grondwater veel moeilijker te zuiveren is dan oppervlaktewateren. Grondwater wordt vaak gebruikt voor de bereiding van drinkwater. Vervuild grondwater kan gezondheidsrisico’s veroorzaken en die kunnen weer leiden tot een toenemende druk op onze gezondheidszorg.
Met de kaderrichtlijn inzake water zijn we overeengekomen dat de wateren in Europa vóór 2015 in een goede chemische toestand moeten verkeren. In het kader van de dochterrichtlijnen waarover we thans een besluit moeten nemen, dienen wij procedures en parameters vast te stellen om een hoge, voor geheel Europa geldende kwaliteitsnorm te verwezenlijken. Met de amendementen 111 en 112 hebben wij in de bijlagen vastgelegd wat het niveau van de parameters zou moeten zijn. Als we dergelijke waarden niet vastleggen, zou ook de kaderrichtlijn zelf een tandeloos instrument zijn dat moeilijk is toe te passen. We moeten in de Gemeenschap echter niet alles over één kam scheren. Voor het welzijn van de burgers dienen wij, met inachtneming van de plaatselijke en regionale verschillen en de geologische omstandigheden in het bijzonder, een hoge kwaliteitsnorm voor het grondwater te bepalen. In amendement 91 wordt recht gedaan aan de verschillende omstandigheden in Europa en daarom hebben we dit amendement ingediend.
We zijn gebaat bij nauwkeurige procedures en hebben dan ook geen behoefte aan de vage ideeën van de Commissie over hoe we deze parameters kunnen bepalen. Daarom wijs ik de betreffende voorstellen van de Commissie van de hand. Met name om juridische redenen ben ik tegen de eis tot toetsing en de eventuele intrekking van de nitratenrichtlijn in de amendementen 108 en 109. Wij hebben voor de Europese landbouw in heel Europa een nodig en geen concurrentieverstoringen.
Stavros Dimas,
    Mijnheer de Voorzitter, de Commissie is van mening dat, gezien het huidig gebrek aan kennis over de milieukwaliteit van het grondwater en de grote variëteit aan natuurlijke omstandigheden in Europa, het technisch haalbaar noch wenselijk is om op Europees vlak nieuwe normen vast te stellen voor een uitgebreide stoffenlijst. Daarom heeft de Commissie een voorstel gedaan voor een klein aantal Europese kwaliteitsnormen, en daarnaast ervoor gezorgd dat de lidstaten eigen drempelwaarden vaststellen voor andere gevaarlijke stoffen, voor de stoffen die volgens hen een gevaar vormen voor het grondwater. De term “drempelwaarden” werd enkel gebruikt om een onderscheid te maken tussen de genoemde nationale normen en de Europese normen. Wij geven evenwel toe dat het gebruik van de term “drempelwaarden” tot verwarring kan leiden.
Daarom zijn wij bereid om in beginsel de amendementen 17 en 57 alsmede de aanverwante amendementen 30, 31, 34, 69, 70 en 71 te aanvaarden. Door in heel de tekst de term “kwaliteitsnormen voor grondwater” te gebruiken wordt tegelijkertijd duidelijk gemaakt dat voor bepaalde stoffen de kwaliteitsnormen zullen worden vastgesteld op het vlak van de Europese Unie en voor andere stoffen door de lidstaten. De Commissie juicht eveneens amendement 65 toe waarin wordt geëist dat er een gemeenschappelijke procedure wordt gevolgd in het voorstel, opdat de kwaliteitsnormen voor grondwater worden vastgesteld aan de hand van gemeenschappelijke criteria. Wat het nalevingsstelsel betreft, kan de Commissie in principe instemmen met de amendementen 28, 29 en 58. Op die manier kan een zekere mate van soepelheid bij de vaststelling van de goede chemische toestand van het grondwater worden gegarandeerd. Nog meer soepelheid mag echter niet uitlopen op compromissen bij de milieudoelstellingen, en ten aanzien daarvan moet de tekst glashelder zijn.
In de amendementen 1 en 2 wordt voorgesteld te verduidelijken dat het bij het toepassingsgebied gaat om het voorkomen van achteruitgang in de chemische toestand van grondwater. Wij kunnen dit voorstel steunen. De verwijzingen in de amendementen 3 en 4 naar drinkwaterparameters lijken hier echter niet op hun plaats, aangezien het voorstel is toegespitst op de milieudoelstellingen voor grondwater, terwijl de maatregelen voor drinkwater op tevredenstellende wijze worden geregeld in artikel 7 van de kaderrichtlijn inzake water. Vele sprekers hebben vandaag verwezen naar amendement 94. Ik moet er echter op wijzen dat de Commissie dit amendement niet kan overnemen. De daarin voorgestelde veranderingen kunnen tot verwarring leiden en een afzwakking betekenen van de reeds in de kaderrichtlijn inzake water opgenomen regelingen. Ik ben evenmin in staat de amendementen te aanvaarden waarin vraagstukken worden behandeld die reeds onderwerp zijn van de kaderrichtlijn inzake water. Hiertoe behoren de amendementen 7, 10 en 15, waarin sprake is van de kwantitatieve aspecten van het grondwaterbeheer, amendement 16, betreffende de karakterisering van grondwater, en amendement 52, waarin het beginsel ‘de vervuiler betaalt’ wordt genoemd. De amendementen 21 en 22, waarin nieuwe definities worden gegeven van achteruitgang van de kwaliteit en de achtergrondconcentratie, zijn voor de Commissie aanvaardbaar. Wij kunnen evenwel geen steun geven aan de amendementen 23 en 49, waarin een voorstel wordt gedaan voor een nieuwe definitie en een apart stelsel voor historische verontreinigde locaties. Het beheer van deze locaties valt namelijk niet onder het toepassingsgebied van het onderhavig voorstel.
Wat de monitoring betreft, kan de Commissie instemmen met de amendementen 14, 41 en 43. Daarin worden de vereisten onderstreept die zijn neergelegd in de kaderrichtlijn inzake water voor de harmonisatie van de meetmethoden en de verenigbaarheid en representativiteit van de relevante gegevens. Wat preventie en de beperking van lozing van verontreinigende stoffen in het grondwater betreft, kan de Commissie in beginsel instemmen met de meeste verduidelijkingen die worden voorgesteld in de amendementen 19, 20, 43 en 48. Wat de vaststelling en de omkering van tendensen in de grondwaterkwaliteit betreft, kan de Commissie instemmen met amendement 37, waarin staat dat aandacht moet worden geschonken aan de verhoging van concentraties ten gevolge van menselijke activiteiten. De Commissie kan ook instemmen met andere amendementen, waaronder de amendementen 38 en 39 met betrekking tot de achtergrondconcentraties en de speciale beoordeling van tendensen in verband met puntbronverontreiniging. Tot slot kunnen wij de amendementen 74, 75 en 79 aanvaarden waarin sprake is van technische voorschriften, terwijl wij de amendementen 76 tot en met 78 en 83 tot en met 85 in beginsel kunnen aanvaarden. Deze behoeven echter verduidelijking.
De amendementen 108 en 109, waarin sprake is van de mogelijke herziening en intrekking van de nitratenrichtlijn zijn echter niet voor de Commissie aanvaardbaar. De nitratenrichtlijn heeft bijgedragen aan de vermindering van verontreiniging door landbouwbronnen, en zal daaraan ook in de toekomst bijdragen. De kaderrichtlijn inzake water, de nitratenrichtlijn en de onderhavige ontwerprichtlijn betreffende grondwater vullen elkaar aan en versterken elkaar. In antwoord op de desbetreffende vraag wil ik verduidelijken dat de nitratenrichtlijn alleen gebieden bestrijkt die gevoelig zijn voor nitraten, terwijl de grondwaterrichtlijn van toepassing zal zijn in heel Europa. De Commissie kan de amendementen 111 en 112 niet overnemen, aangezien daarin sprake is van normen op Europees vlak voor verscheidene verontreinigende stoffen. De Commissie is veeleer van mening dat die normen voorlopig aan de lidstaten moeten worden overgelaten.
Tot slot wil ik nog onderstrepen dat vele amendementen een nuttige verduidelijking zijn van het voorstel en het verband met de kaderrichtlijn inzake water en de vorige grondwaterrichtlijn verbeteren. Tot mijn voldoening kan ik u mededelen dat de Commissie in staat is 31 amendementen volledig en 44 amendementen in beginsel over te nemen. 48 amendementen zijn daarentegen niet aanvaardbaar voor de Commissie. Ik zal het secretariaat van het Parlement de volledige lijst met de standpunten van de Commissie ten aanzien van de amendementen overhandigen(1). Tot slot wil ik nogmaals de rapporteur van harte bedanken voor haar inspanningen. 
De Voorzitter.
   – Het debat is gesloten.
De stemming vindt om 11 uur plaats.
De Commissie kan de volgende amendementen volledig, gedeeltelijk of in beginsel aanvaarden: 1, 2, 5, 6, 8, 9, 12, 13, 14, 15, 17, 19, 20, 22, 24, 25, 26, 28, 29, 30, 31, 32, 33, 34, 35, 36, 37, 38, 39, 41, 42, 43, 44, 45, 46, 47, 48, 55, 57, 58, 59, 60, 61, 63, 64, 65, 66, 67, 68, 69, 70, 71, 72, 73, 74, 75, 76, 77, 78, 79, 81, 82, 83, 84, 85, 86, 87, 89, 90, 91, 92, 97, 103, 106, 113.
De Commissie kan de volgende amendementen niet aanvaarden: 3, 4, 7, 10, 11, 16, 18, 21, 23, 27, 40, 49, 50, 51, 52, 53, 54, 56, 62, 80, 88, 93, 94, 95, 96, 98, 99, 100, 101, 102, 104, 105, 107, 108, 109, 110, 111, 112, 114, 115, 116, 117, 118, 119, 120, 121, 122, 123. 

De Voorzitter.
   – Aan de orde is het verslag (A6-0068/2005) van mevrouw Handzlik, namens de Commissie interne markt en consumentenbescherming, over de interne markt in de nieuwe lidstaten: situatie, kansen en leringen (2004/2155(INI)). 
Małgorzata Handzlik (PPE-DE ),
   Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, om te beginnen wil ik iedereen bedanken die met zijn waardevolle opmerkingen heeft bijgedragen tot de kwaliteit van mijn verslag. Uw inzet, in de vorm van amendementen of tijdens talloze contacten en discussies, waren voor mij een bewijs dat het onderwerp van mijn verslag velen van u na aan het hart ligt. Ik wil erop wijzen dat ik voor dit verslag feiten en statistische analyses heb verzameld, maar tevens heb geput uit mijn persoonlijke ervaring. De afgelopen vijftien jaar heb ik namelijk middelgrote ondernemingen geleid en heb ik in de praktijk geleerd welke voorwaarden voor de duurzame groei en ontwikkeling van MKB’s noodzakelijk zijn. De interne markt moet één enkele economische entiteit worden, de motor die de economie aandrijft. Dit vereist de correcte omzetting van de internemarktrichtlijnen en van de richtlijnen die de werking van de markt verbeteren. Het mag niet zo zijn dat sommige landen de richtlijnen omzetten en ten uitvoer leggen terwijl andere landen daarmee treuzelen. Het succes van de interne markt is immers afhankelijk van de samenwerking tussen de lidstaten. Alleen gezamenlijke inspanningen kunnen de door ons allemaal gewenste resultaten opleveren. Met dit in het achterhoofd heeft de Europese Raad voor alle lidstaten een limiet ingevoerd voor de achterstand bij de omzetting van de richtlijnen van 1,5 procent. De in mijn verslag opgenomen analyse betreffende de omzetting van de richtlijnen door de verschillende landen, in het bijzonder door de nieuwe lidstaten, is buitengewoon bemoedigend. Begin november 2004 lag de laagste achterstand in de omzetting bij 2,1 procent. Dit was de score in de nieuwe lidstaten. Het gemiddelde van de Europese Unie van 5 procent steekt daar schril bij af. Uit de analyse van dezelfde gegevens, maar dan een maand later, namelijk van eind november 2004, blijkt dat de achterstand in de nieuwe lidstaten nog maar 1,8 procent bedroeg, bij een gemiddelde voor de gehele Europese Unie van 3,6 procent. Deze cijfers tonen duidelijk aan dat het met de omzetting de goede kant uitgaat. Deze verbetering was het resultaat van slechts een maand van inspanningen en inzet. Alleen wanneer alle lidstaten de richtlijnen omzetten en uitvoeren, kunnen de nog bestaande belemmeringen van het vrije verkeer van goederen, personen, diensten en kapitaal snel worden weggenomen en wordt de interne markt een feit. In dit verband doe ik de volgende voorstellen. Ten eerste: de door de Commissie ingeleide speciale inbreukprocedure tegen de nieuwe lidstaten die de desbetreffende richtlijnen niet tijdig hadden omgezet, moet de norm worden voor alle lidstaten. Ten tweede moet het zogenaamde scorebord van de interne markt worden opgewaardeerd tot een officieel document van de Europese Raad. Dit scorebord moet het belangrijkste referentiepunt vormen voor de stand van de omzetting, in combinatie met de regelmatig geactualiseerde rapportage door alle lidstaten over de stand van de omzetting van de richtlijnen. Ten derde moet het scorebord worden gebruikt ter vermaning van de lidstaten die achterlopen met de omzetting. Ten vierde moet er adequate financiering komen voor SOLVIT, het instrument om geschillen buiten de rechter om te beslechten. Dit instrument is immers al succesvol gebleken bij de oplossing van problemen. Naast de omzetting en de uitvoering van de richtlijnen wil ik de aandacht vestigen op bijkomende voorwaarden die bijdragen tot de ontwikkeling van de interne markt en daarmee tot de groei van de Europese economie. Zo moet er in de nieuwe lidstaten meer worden geïnvesteerd in onderzoek en ontwikkeling, want hun investeringen liggen momenteel onder het Europese gemiddelde. Tevens moeten de mogelijkheden voor contacten tussen de onderzoeksinstellingen en ondernemingen worden verbeterd. Als burger en voormalig ondernemer uit een nieuwe lidstaat zie ik ook de noodzaak van een doelmatiger onderwijs- en opleidingsstelsel. Daarnaast moet er worden voorzien in betere informatie over de wetgeving en de werking van de Europese Unie in de nieuwe lidstaten. Een enquête onder ondernemers heeft dit bevestigd. Voorts zijn in veel nieuwe lidstaten de onderwijsstelsels verouderd. De studenten leren vakken en beroepen die niet beantwoorden aan de behoeften van de markt. Wij mogen niet vergeten dat hoe beter de samenleving is opgeleid en geïnformeerd, des te beter de kwaliteit van het werk. Verder moet de bestaande wetgeving van de Europese Unie worden vereenvoudigd. Dat zal namelijk de ontwikkeling van de ondernemingen, de handel, de diensten en de groei van de Europese economie bevorderen. Ook de dienstenrichtlijn is voor het goed functioneren van de interne markt onontbeerlijk. Voor de economieën van de oude en de nieuwe lidstaten biedt een goede dienstenrichtlijn uitzicht op minder werkloosheid, minder regionale verschillen, nieuwe arbeidsplaatsen, een verhoging van het concurrentievermogen, de verbetering van de kwaliteit van de diensten en een ruimere keuze voor de consument. Wij moeten de emoties en de angst overwinnen die deze richtlijn van meet af aan heeft losgemaakt. Wij moeten ons er gezamenlijk voor inzetten dat deze richtlijn in de beste vorm en zo snel mogelijk in werking treedt. Tot slot wil ik mevrouw Kallenbach bedanken voor haar inzet en haar amendementen. Toch stel ik voor dat wij haar amendementen verwerpen. De discussie over de dienstenrichtlijn is immers nog niet afgerond en wij kennen de uiteindelijke vorm van de richtlijn nog niet. Ik hoop dat de door mij voorgestelde oplossingen en suggesties op uw goedkeuring kunnen rekenen. 
Stavros Dimas,
    Mijnheer de Voorzitter, het is bijna een jaar geleden dat de tien nieuwe lidstaten tot de Europese Unie zijn toegetreden. Sedert 1 mei 2004 is de Europese Unie, met haar 25 landen en meer dan 450 miljoen inwoners, verreweg de grootste interne markt ter wereld. Vóór 1 mei 2004 zeiden bepaalde critici dat de uitbreiding van de Europese Unie veel te snel ging en onvoldoende was voorbereid, dat de toetredingslanden niet klaar waren en de gevolgen rampzalig en zeer pijnlijk zouden zijn. Uiteindelijk kwam het op 1 mei 2004 niet tot een . De uitbreiding was perfect voorbereid, en ik zou hieraan willen toevoegen dat de nieuwe lidstaten bij de voorbereiding op de toetreding blijk hebben gegeven van een positieve houding, van efficiëntie en toewijding. Nu is de uitgebreide Unie bijna twaalf maanden oud en wij stellen vast dat de Europese Unie, en met name de tien nieuwe lidstaten, bijzonder indrukwekkende vorderingen hebben gemaakt. Men zou hier kunnen wijzen op talloze aspecten en op vele gevallen van ontwikkeling van de interne markt in de nieuwe lidstaten. Volgens de Commissie kan de delegatie van de Commissie interne markt en consumentenbescherming, die Polen bezoekt, wat dat betreft gewag maken van talrijke successen.
De Commissie wil het Europees Parlement bedanken voor dit belangrijke initiatiefverslag. Wij zijn zeer voldaan over de ontwerpresolutie die het Europees Parlement heeft opgesteld over de interne markt in de nieuwe lidstaten. Er is bijna een jaar verstreken sedert de uitbreiding van de Europese Unie en in het verslag van mevrouw Handzlik wordt - zoals wij tot onze voldoening kunnen vaststellen - het grotendeels positieve beeld van de werking van de interne markt in de nieuwe lidstaten bijzonder diepgaand beschreven. Met de analyse en de aanbevelingen in het verslag wordt een overzicht gegeven van hetgeen werd bereikt en van de doelstellingen die worden nagestreefd voor een zo soepel mogelijke werking van de interne markt.
Staat u mij toe om kort in te gaan op een aantal punten uit het verslag. De correcte omzetting van de communautaire wetgeving is een voorwaarde voor een onbelemmerde werking van de interne markt. De lidstaten moeten zich van hun taken kwijten. Enkele lidstaten doen dat heel goed, andere minder. Zeer indrukwekkend in het geval van de nieuwe lidstaten zijn echter de doelstellingen die de afgelopen twee jaar konden worden bereikt. De nieuwe lidstaten scoren met name hoog bij de omzetting van de communautaire wetgeving in het nationaal recht. Volgens de meest recente gegevens is Litouwen de koploper van de 25 landen, met een achterstand van slechts 1 procent. Bepaalde oude lidstaten hebben minder goed gepresteerd. De lidstaten moeten serieuzer werk maken van het doel van 1,5 procent dat tijdens de verscheidene bijeenkomsten van de Europese Raad werd afgesproken. Er moeten bovendien meer inspanningen worden ondernomen voor de omzetting van de richtlijnen betreffende de interne markt. De conclusies uit het verslag stroken volledig met het standpunt van de Commissie, ook bijvoorbeeld wanneer het gaat om de noodzaak van een intensievere administratieve samenwerking tussen de autoriteiten van de lidstaten. Die bestaat al in het geval van SOLVIT. Dit netwerk voor de oplossing van problemen zonder wettelijke procedures beantwoordt aan de behoefte van de marktdeelnemers en draagt op positieve wijze bij aan de werking van de interne markt in Europa. Het is duidelijk dat de nieuwe lidstaten zich niet beperken tot aankondigingen. Integendeel, zij willen hun prestaties dolgraag verbeteren en het terrein effenen voor innovatieontwikkeling. Dat is een zeer bemoedigend feit, en dat is ook de juiste instelling om het succes van de interne markt te verzekeren. Wij mogen niet vergeten dat de soepele werking van de interne markt een van de fundamentele voorwaarden is voor het halen van de doelstellingen van Lissabon. Ik wilde hier echter aan toevoegen dat ook de Commissie zich op haar beurt van haar taken moet kwijten. In plaats van steeds meer wetgeving uit te vaardigen moeten wij de gelegenheid aangrijpen om minder en beter werk te leveren. Dat moet ons oogmerk zijn, en dat betekent onder meer vereenvoudiging van de wetgeving - waarvoor wij nauw moeten samenwerken met de nieuwe en oude lidstaten - maar ook betere informatie en voorlichting over de rechten van de consumenten en over de arbeids- en vestigingskansen die de burgers krijgen in de uitgebreide Unie. Tijdens de komende jaren moeten wij ervoor zorgen dat de Europese Unie een aantrekkelijkere plek wordt voor ondernemingsactiviteiten en investeringen. De totstandbrenging van een moderne en succesvolle interne markt is een eerste belangrijke stap in die richting. Wij rekenen op de steun van het Europees Parlement bij het aangaan van deze uitdaging. Tot slot wil ik nog het volgende zeggen: wij zijn optimistisch en geloven dat de nieuwe lidstaten de Europese Unie nieuw elan zullen geven, dat zij een frisse wind zullen doen waaien, en dat wij daar allen profijt van zullen hebben. 
Zita Pleštinská,
   . – Mijnheer de Voorzitter, commissaris, dames en heren, staat u mij toe allereerst de rapporteur, mevrouw Handzlik, te feliciteren met haar zeer succesvolle eerste verslag in het Europees Parlement en de Commissie interne markt en consumentenbescherming te bedanken voor haar initiatief om dit belangrijke verslag op te stellen.
Bij de laatste uitbreiding op 1 mei 2004 zijn tien nieuwe landen lid van de Europese Unie geworden, maar alleen in de juridische zin van het woord. In werkelijkheid zullen de toegetreden landen op uiteenlopende gebieden nog een boel werk moeten verrichten om na verloop van tijd uit te groeien tot volledig toegeruste lidstaten. Een van deze gebieden is de opname van richtlijnen en andere communautaire wetgeving in hun nationale rechtsstelsels met het oog op de creatie van een gemeenschappelijke interne markt die zonder belemmeringen functioneert.
Het verslag geeft een beknopt overzicht van hoe het gesteld is met de omzetting van Europese wetgeving in de afzonderlijke lidstaten. Hoewel mijn land – Slowakije –, dat vaak de “Midden-Europese tijger” wordt genoemd onder het bekwame leiderschap van premier Mikuláš Dzurinda, tot de EU-lidstaten behoort die geen al te beste staat van dienst hebben als het gaat om de omzetting van Europese wetgeving, hebben economische hervormingen mijn land in staat gesteld grote stappen te zetten naar de tenuitvoerlegging van de economische strategie op middellange termijn. Om de resterende obstakels voor de interne markt weg te nemen, is het absoluut noodzakelijk om de Europese wetgeving de consolideren en te verbeteren. De Commissie dient een aanvang te maken met de herziening en vereenvoudiging van de bestaande Gemeenschapswetgeving. Ik ben fel gekant tegen bureaucratische richtlijnen die alles willen regelen en voorschrijven. Conform het subsidiariteitsbeginsel dienen we taken die op een lager niveau flexibeler en doeltreffender kunnen worden verricht, aan de lidstaten over te laten.
Anderzijds hebben wij behoefte aan richtlijnen die liberaliseringseffecten teweegbrengen. Laten we niet bang maar slim zijn en een nieuwe dienstenrichtlijn aannemen, misschien gelijk aan die van Bolkestein, die de herziene strategie van Lissabon nieuw leven zal inblazen. Ik geloof daar vast in en ik denk velen van u ook.
Dank u voor uw aandacht. 
Edit Herczog,
   . – Mijnheer de Voorzitter, namens de Sociaal-democratische Fractie spreek ik mijn voldoening uit over dit accurate verslag, dat haalbare aanbevelingen bevat. Ik ben met name verheugd dat het debat over dit verslag precies plaatsvindt op de eerste verjaardag van de toetreding.
Volgens het verslag hebben verschillende lidstaten het niet alleen in afdoende mate overgenomen in hun wetgeving, zij hebben dat ook nog eens gedaan met een daadkracht waar de meeste oude lidstaten niet aan kunnen tippen. Interessant genoeg heeft een en ander niet geleid tot verbeteringen maar deels tot verstoringen van de interne markt. De volgende oorzaken liggen hieraan ten grondslag. Hoewel de politieke omwenteling is volbracht, hebben de landen maar mondjesmaat vorderingen gemaakt met economische hervormingen. 98 Procent van de commerciële structuren kenmerkt zich door kleine en middelgrote ondernemingen die worstelen met een gebrek aan kapitaal en een beperkte toegang tot informatie. De aanhoudende kosten in verband met de overname van het zal nog verschillende jaren een last blijven voor de nieuwe lidstaten.
Voorts heeft de uitbreiding met tien lidstaten – Roemenië en Bulgarije zouden in 2007 moeten volgen – gezorgd voor enkele algemene veranderingen die minder vaak worden benadrukt, en veranderingen die we al eerder zagen. De bijna 150 miljoen inwoners van de nieuwe lidstaten maken eenderde uit van de EU-bevolking. Anders dan bij uitbreidingen in het verleden stonden de economieën van de bestaande lidstaten er bij de afgelopen toetredingsronde niet goed voor. De oude lidstaten zijn nu zelf in afwachting van hervormingen. Met deze uitbreiding is het goed dat er niet langer twee aparte systemen in de wereld bestaan.
Politici dragen een grote verantwoordelijkheid. Politici die het Europees Parlement beschouwen als een toneel voor nationaal politiek debat – zelfs al was dat oorspronkelijk niet hun bedoeling – worden tot obstakels voor de oplossing van EU-problemen. Een Europees politicus streeft naar de opbouw van een kader voor oplossingen op communautair niveau, waarin alle lidstaten de instrumenten van hun gading kunnen vinden die zij nodig hebben om thuis de volgende stap te kunnen zetten. Ik hoop dat wij allen tot de groep van Europese politici behoren.
Wat te doen? We hebben behoefte aan een politieke stijl die gebaseerd is op duidelijkheid en feiten en die emoties tot bedaren brengt in plaats van oproept. We moeten het evenwicht op de interne markt snel herstellen, hetgeen er zeker toe zal leiden dat het verkeer van arbeidskrachten wordt afgeremd. Voor de nieuwe lidstaten betekent de voltooiing van de interne markt dat het bestuurlijk systeem goed moet werken. Voor de oude lidstaten betekent het onder meer dat de achterstand in de omzetting van de richtlijnen beperkt blijft tot 1,5 procent. De toekomstige Europese wetgeving mag niet leiden tot een verstoring van de interne markt (zoals de dienstenrichtlijn bijvoorbeeld deed), noch moet zij de economie opzadelen met torenhoge kosten (zie bijvoorbeeld de richtlijn inzake rijst), waarbij vooral de partijen met een achterstand worden geschaad. Het is de verantwoordelijkheid van politici en van het gehele institutionele systeem om de wetgeving ten behoeve van de Europese burger en zijn bestaan dagelijks in praktijk te brengen. Een goed voorbeeld in dit verband is de afdeling van de directoraat-generaal Ondernemingen die steun biedt aan kleine ondernemingen. Ik doel op de Europese Informatiecentra, die zo succesvol zijn in Hongarije en andere landen. Een slecht voorbeeld echter is dat de formulieren die worden gebruikt om onderscheid te maken tussen ondernemingen, nog steeds niet beschikbaar zijn in alle talen van de lidstaten. Een politicus zei ooit, “mensen zijn geen gevangenen van hun lot, maar van hun meningen”. We moeten ons best doen om verandering te bewerkstelligen en niet onze toevlucht nemen tot politiek gebluf ... 
Toine Manders,
   – Voorzitter, namens de ALDE-Fractie wil ik graag wat zeggen over dit geweldige verslag van mevrouw Handzlik en ik wil haar ook bedanken. We hebben haar ondernemingen met de Commissie interne markt bezocht en zij is denk ik het toonbeeld van hoe in de nieuwe lidstaten over de interne markt wordt gedacht en ik denk dat dit ook wordt weerspiegeld en gebruikt in haar verslag. Complimenten daarvoor. Ik wil wat opmerken daarover: de nieuwe lidstaten hebben erg veel offers gebracht om aan de voorwaarden van Europa te kunnen voldoen. Zij hebben de buikriem jarenlang aangetrokken en hebben, blijkt uit dit verslag, vaak zelfs al beter het acquis communautaire ingevoerd dan vele oude lidstaten. Het zou daarom ook best wel aardig zijn, als de Europese Commissie wat meer sanctiemogelijkheden kreeg om het implementeren van richtlijnen te kunnen afdwingen, want dat zal de vrije markt alleen maar stimuleren, verbeteren en optimaliseren. De interne markt heeft ons economische voorspoed gebracht, en die economische voorspoed zorgt er weer voor dat wij politieke stabiliteit hebben en die brengt ons vrede, en dat is denk ik ook de reden geweest waarom in een vroeg stadium is besloten om een groot aantal nieuwe lidstaten bij de Europese Unie te voegen. Ik ben blij dat mevrouw Gebhardt de discussie wat heeft verruimd ten aanzien van de dienstenrichtlijn, want diensten zijn een van de belangrijkste terreinen die nog niet geliberaliseerd zijn. Ik denk dat het nodig is om een goede discussie te hebben, om uiteindelijk een heel goed resultaat voor die dienstenrichtlijn te krijgen. Ik vind de discussie die tot nog toe is gevoerd een heel slecht signaal aan de nieuwe lidstaten, want het zou heel slecht zijn als wij de nieuwe lidstaten de boodschap geven: jullie hebben heel veel offers gebracht, de oude lidstaten willen er heel graag nieuwe markten bij, maar concurrentie, ho maar! Wij liberalen zijn van mening dat concurrentie zorgt voor innovatie en innovatie voor nieuwe banen en de goedkope arbeidskrachten kunnen wij niet in Europa houden, die gaan naar China en dat moeten we helaas constateren, dus ik denk dat innovatieve banen met toegevoegde waarde goed zijn voor de interne markt en ik hoop dat we, wat dat betreft, de dienstenrichtlijn op een positieve manier kunnen afwerken. 
Gisela Kallenbach,
   .  Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, mijnheer de commissaris, hartelijk dank, mevrouw Handzlik, voor uw verslag en voor uw inspanningen om de uitdagingen in kaart te brengen waarvoor met name de toetredingslanden zich gesteld zien in het nog niet geheel voltooide totstandkomingsproces van de interne markt. We hebben goed samengewerkt en gelukkig hebt u ook enkele van onze voorstellen opgenomen. Desondanks heeft onze fractie in de Commissie interne markt en consumentenbescherming tegen dit verslag gestemd. Niet omdat wij gekant zijn tegen een open en goed functionerende Europese interne markt. Integendeel! Die vormt voor de lidstaten van de EU een van de belangrijkste voorwaarden om naar elkaar toe te groeien.
Er staan heel veel formuleringen in het verslag waar we niets op tegen hebben, maar we hebben wel onze bedenkingen over bepaalde conclusies. Bijna een jaar geleden hebben wij met genoegen de komst gevierd van de nieuwe lidstaten. Dat was voor de meeste nieuwkomers ook niet meer dan terecht nadat zij na bijna zestig jaar van scheiding hun plaats hervonden in het gebied waartoe zij cultureel en historisch behoren: Europa. Onze fractie spreekt zich evenwel uit tegen de ongeremde, vrije krachten van de markt. Wij willen niet dat oneerlijke concurrentie wordt uitgevochten over de ruggen van hooggemotiveerde en toegewijde arbeidskrachten uit de nieuwe lidstaten. Wij willen niet dat deze mensen met een karig loon worden afgescheept en slechts mondjesmaat steun genieten van vakbonden en sociale partners. Wij streven naar een blijvende ontwikkeling van kwaliteitsnormen en sociale aspecten en naar een blijvende bescherming van het milieu en de consumenten in alle 25 lidstaten. We maken ons ernstig zorgen over de dienstenrichtlijn die de Commissie ons heeft voorgelegd en daarom hebben wij nogmaals een amendement hiertoe ingediend waarmee wij ons fel uitspreken tegen het beginsel van het land van oorsprong. Ik weet dat dit tegen de zin is van de rapporteur. Ik verzoek u evenwel dit amendement te steunen. 
Kyriacos Triantaphyllides,
    Mijnheer de Voorzitter, in de Confederale Fractie Europees Unitair Links/Noords Groen Links is men werkelijk stomverbaasd over het feit dat in het verslag gesproken wordt over het onbetwistbaar economische succes van de interne markt en de mening geuit wordt dat de interne markt de motor was in het streven naar economische samenhang en het geleidelijk wegwerken van de regionale verschillen. Ik ben het daar roerend mee eens, als men met economisch succes het succes van de ondernemingen bedoelt. Het lijdt geen enkele twijfel dat de interne markt voor hen een reuzensucces was. Wij verkeerden echter in de veronderstelling dat de interne markt onderdeel was van de pogingen van de Europese Unie om de regionale verschillen weg te werken en alle Europese burgers een hogere levenskwaliteit te garanderen. Op dat gebied is de interne markt echter een flop geworden, net als het beleid van Lissabon een flop is. Alle beleidsvormen die gegrondvest zijn op de filosofie van het neoliberalisme zijn tot mislukken gedoemd.
Er moet een radicale herstructurering komen; de burger moet opnieuw in het middelpunt van de belangstelling van de Unie komen te staan; er moet een op de mens gerichte strategie komen! Er moet gezorgd worden voor een reële convergentie in de levenskwaliteit van alle burgers van de Unie. Daar hebben wij behoefte aan, en niet aan een kwantitatieve convergentie van de lokale economieën. Zo’n convergentie draagt alleen bij aan de welvaart en de soepele werking van het vrijemarktstelsel, en niet aan de welvaart van de Europeanen. 
Guntars Krasts,
   . Mijnheer de Voorzitter, om te beginnen wil ik mevrouw Handzlik, de rapporteur, bedanken voor haar allesomvattend onderzoek. Het verslag toont mijns inziens aan dat de omzettingsinspanningen van de nieuwe lidstaten, een jaar na hun toetreding tot de interne markt van de Europese Unie, al met al niet onder hoeven te doen voor die van de oude lidstaten. Er vallen in zowel de oude als de nieuwe lidstaten bijna evenveel positieve als negatieve voorbeelden te constateren. Zakenlieden in de nieuwe lidstaten ondervinden nog steeds moeilijkheden met de invoering en toepassing van de werkingsmechanismen van de interne markt, met name in sectoren die niet geharmoniseerd zijn. Op de gebieden die wel geharmoniseerd zijn, hebben zij in hun eigen land voor de goederen die zij produceren niet altijd toegang tot de infrastructuur voor overeenstemmingsbeoordeling. Ik kan nog wel een paar problemen opnoemen, maar deze overschaduwen niet de prestaties van Europa’s interne markt. Het is nog maar betrekkelijk kort geleden dat in alle landen die destijds nog kandidaat-lidstaat waren de bezorgdheid weerklonk dat het vrije verkeer van goederen rampzalig zou kunnen uitpakken voor economieën die een schok ondergaan door de economische omwenteling. De toch al zwakke industrie zou de concurrentie niet aankunnen met de machtige producenten in de lidstaten van de EU. Het is waar dat veel bedrijven in de nieuwe lidstaten die hun positie op de markt niet wisten te consolideren, failliet zijn gegaan als gevolg van de concurrentiedruk die door ondernemingen in de oude lidstaten werd uitgeoefend, maar dat heeft natuurlijk niet geleid tot een afname van de bedrijvigheid. Integendeel, de toegenomen concurrentie heeft een impuls gegeven aan de markt en daar hebben de consumenten vanzelfsprekend profijt van getrokken. We zien verrassend veel overeenkomsten tussen de situatie van toen, waarin men dacht dat de gemeenschappelijke markt van de Europese Unie een bedreiging zou kunnen vormen voor de nieuwe lidstaten, en de situatie van nu waarin men denkt dat de Europese dienstenrichtlijn een bedreiging zou kunnen vormen voor de oude lidstaten. Het meest opvallend aan het debat hieromtrent is dat de consumentenbelangen volkomen over het hoofd worden gezien. Naar de consument wordt niet geluisterd. Het debat wordt beheerst door bedrijven die bezorgd zijn over de concurrentie die mogelijk zou toenemen. Het eerste amendement op de agenda van vandaag, waarin wordt voorgesteld het oorsprongslandbeginsel voor diensten op de interne markt te verwerpen, komt in feite neer op een voorstel om de interne markt te verwerpen. Het oorsprongslandbeginsel is het leidende beginsel in de EU-wetgeving betreffende de interne markt en de arresten van het Europese Hof van Justitie hebben dit bevestigd. In de dienstensectoren waar al concurrentie heerst is de markt, en natuurlijk ook de consument, gebaat bij extra concurrentie. Het is zelfs zo dat succesvolle KMO’s uit lidstaten worden verhinderd de grens over te gaan om hun diensten aan te bieden in andere lidstaten vanwege de hoge kosten, ook op bureaucratisch gebied. De toepassing van het oorsprongslandbeginsel voor de levering van diensten zou de interne markt van de Europese Unie openstellen voor de belangrijkste dienstverleners in de lidstaten, en dat zijn kleine en middelgrote ondernemingen. Argumenten als zou daarmee het sociale model van Europa in gevaar komen, worden geheel weerlegd door de richtlijn die bijna tien jaar geleden is aangenomen over de plaatsing van werknemers in de dienstensector. Consumenten willen goederen en diensten van topkwaliteit tegen de laagst mogelijke prijs, maar de beste manier om dit te verzekeren is een concurrerende markt en de interne markt van de Europese ...
Leopold Józef Rutowicz (NI ).
   Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, ik wil mevrouw Handzlik bedanken voor haar interessante verslag over de toestand van de interne markt in de nieuwe lidstaten. In verband met dit verslag wil ik twee punten aan de orde stellen. In de eerste plaats wordt de interne markt in de armere landen vooral beoordeeld op basis van de prijswijzigingen van producten en diensten sinds de toetreding tot de Europese Unie. De prijs van veel basisproducten is aanzienlijk gestegen, zonder dat daarvoor een economische rechtvaardiging bestaat. Het mechanisme van de concurrentie en het systeem van de consumentenbescherming hebben hier gefaald. In de tijd van het communisme werden wij getroost met de mededeling dat het brood weliswaar duurder was geworden, maar de locomotieven goedkoper. Wat zijn vandaag de redenen tot optimisme? Het tweede probleem betreft de monopolisering van de markt. Veel bedrijven verdubbelen hun winst als gevolg van hun prijsbeleid, niet door een toename van de productiviteit. Hier zijn talloze voorbeelden van te geven, in het bijzonder brandstof. Ik ben van mening dat dit probleem snel moet worden aangepakt. De Europese Unie vormt een grote en aantrekkelijke markt. Wij moeten van dit feit gebruik maken door regulering...
Jacek Protasiewicz (PPE-DE ).
   Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, om te beginnen mijn dank en gelukwensen aan mijn fractiegenote en landgenote mevrouw Handzlik voor haar interessante en belangrijke verslag. Dit verslag is niet alleen van belang omdat het, als ik mij niet vergis, het eerste verslag is dat door een Pools parlementslid is opgesteld, maar vooral omdat het een buitengewoon belangrijk onderwerp betreft. Het gaat om een voor de economische groei van de Europese Unie cruciale kwestie, namelijk de werking van een daadwerkelijk gemeenschappelijke, vrije markt voor diensten in de Europese Unie. Als wij ons rekenschap geven van het feit dat de diensten goed zijn voor 70 procent van het gemeenschappelijk BBP, dan zien wij hoe belangrijk de ontwikkeling van de dienstenmarkt is voor de Europese Unie. In de debatten over het Grondwettelijk Verdrag in verschillende landen speelt de kwestie van de dienstenrichtlijn en van een daadwerkelijk vrije, open en op mededinging gebaseerde markt voor diensten in Europa op dit moment een zeer belangrijke rol. Hierbij komt veel onzekerheid en angst aan het licht voor de werkelijke openstelling van de Europese markt voor diensten. Ook vreest men de komst van ondernemingen en dienstenverrichters uit de nieuwe lidstaten op deze markt. De uitspraken van mevrouw Kallenbach die wij hier hebben gehoord, zijn een uiting van die angst. Laat ik in dit verband een belangrijk bericht aanhalen dat president Chirac naar voren heeft gebracht tijdens een debat in Frankrijk. President Chirac heeft erop gewezen dat de Franse uitvoer naar de landen in het oosten die tot de Europese Unie zijn toegetreden, dankzij de uitbreiding is verviervoudigd. Dit komt neer op bijna 10 miljard euro en 130 duizend nieuwe arbeidsplaatsen in Frankrijk. Dit is de vrucht van een grote en vrije Europese markt. Wij mogen niet bang zijn voor de uitbreiding en voor heuse mededinging op die markt. 
Evelyne Gebhardt (PSE ).
    Mijnheer de Voorzitter, dank u wel, mevrouw Handzlik, voor het verslag dat u ons hebt voorgelegd en waarmee u echt prima werk hebt geleverd. Hartelijk dank ook voor de open wijze waarop u met de andere fracties hebt samengewerkt. Het is het type samenwerking in het Parlement waar mijn voorkeur naar uitgaat.
Geachte mevrouw Kallenbach, ik moet u teleurstellen. Onze fractie zal uw amendement niet steunen. Zoals u zei, zijn wij er in principe voorstander van dat er een dienstenrichtlijn wordt opgesteld en dat de markten voor diensten worden opengesteld, zij het dat dit niet ondoordacht maar op een sociaal verantwoorde manier moet gebeuren.
Mevrouw Handzlik, wij steunen uw verslag, omdat u een aantal zeer belangrijke vaststellingen hebt gedaan, bijvoorbeeld in lid 5, waarin u verklaart dat de nieuwe lidstaten het principe van wederzijdse erkenning in hun wetgeving hebben opgenomen. Ook stelt u vast dat u de hoogste normen hanteert bij het streven naar harmonisatie als kerndoelstelling van de interne markt. Dat zijn zinnen die voor de burgers in de Europese Unie belangrijk zijn. Ik denk we daar naar moeten streven.
Mevrouw Handzlik, we hadden in de commissie afgesproken dat de bepalingen en vraagstukken ten aanzien van de dienstenrichtlijn niet in dit verslag, maar in het verslag over de dienstenrichtlijn zouden worden behandeld. Daar horen ze ook thuis. Die afspraak is door u en ons nagekomen en daar ben ik zeer tevreden over.
Er is nog een bijzondere reden waarom wij sociaal-democraten met dit verslag kunnen instemmen. Hoewel we gezamenlijk in lid 14 hebben vastgesteld dat er een interne markt voor diensten moet komen, zijn we van mening dat dit streven geen afbreuk mag doen aan de sociale cohesie in de Unie en een hoog niveau van bescherming voor de Europese consument. Die taak hebben wij onszelf opgelegd, ook in het belang van de dienstenrichtlijn, en daaraan zullen wij in de toekomst blijven werken.
Mede om die reden feliciteer ik mevrouw Handzlik, en ik feliciteer het Europees Parlement met dit verslag over de stand van zaken in de nieuwe lidstaten en met het ophanden zijnde verslag over consumentenbescherming. Ik hoop echter dat dit de laatste keer is dat we het zo aanpakken. Ik zou graag willen dat in de volgende verslagen geen onderscheid meer wordt gemaakt tussen “oud” en “nieuw” en dat onze eenheid wordt onderstreept. 
Danutė Budreikaitė (ALDE ).
    Mijnheer de Voorzitter, er is een jaar verstreken sinds de Europese Unie haar grootste uitbreiding beleefde. Tien nieuwe lidstaten, die de nare ervaring van bezetting door de Sovjet-Unie hebben doorstaan en nog maar kort geleden landen in overgang naar een markteconomie werden genoemd, traden toe tot de interne markt van de Europese Unie met zijn vier essentiële vrijheden: vrij verkeer van personen, diensten, goederen en kapitaal. Uit de statistieken van de nieuwe lidstaten over de omzetting van de richtlijnen is gebleken dat de nieuwkomers na een jaar van werken volgens de voorschriften van de interne markt hun verplichtingen prima hebben vervuld. Ik wil de nadruk leggen op de vrij goede resultaten van Litouwen, het land dat ik vertegenwoordig als lid van het Parlement. Litouwen presteert het best van alle nieuwe lidstaten en beter dan de meeste oude lidstaten, die veel meer ervaring hebben, bij de opname in de nationale wetgeving van het over de interne markt. Een succesvolle indicator in dit verband is het protocol inzake overeenstemmingsbeoordeling en de aanvaarding van industrieproducten, dat de Europese Commissie de kandidaat-lidstaten heeft aanbevolen als instrument ter voorbereiding op het werken volgens de bepalingen van de interne markt. Een jaar voor de toetreding heeft een groot aantal landen de richtlijnen van de nieuwe aanpak succesvol ten uitvoer gebracht. Let wel, het betreft hier de succesvolle tenuitvoerlegging van het vrije verkeer van goederen. Als het gaat om de verwezenlijking van het vrije verkeer van diensten en personen ligt de situatie anders. Herzieningen van de dienstenrichtlijn zoals de schrapping van het oorsprongslandbeginsel belemmeren de ontwikkeling van de interne markt voor diensten. De markt zal gekenmerkt blijven door fragmentatie, beperkingen en afscherming. Nu ik het toch heb over het vrije verkeer van personen, wil ik u eraan herinneren dat volgens het verzoek van de oude lidstaten de overgangsperiode van zeven jaar wordt toegepast op de nieuwe lidstaten. Er zijn maar een paar landen geweest die sinds de uitbreiding hun arbeidsmarkten hebben opengesteld. Daarom verzoek ik het Parlement, de Europese Commissie en in het bijzonder de lidstaten om de zaak niet eindeloos voor zich uit te schuiven en een volledig functionerende interne markt te verwezenlijken en zo reële mogelijkheden te scheppen voor een succesvolle uitvoering van de strategie van Lissabon. Dank u. 
Malcolm Harbour (PPE-DE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, het doet mij als coördinator voor mijn fractie in de Commissie interne markt en consumentenbescherming bijzonder veel deugd om mijn collega, mevrouw Handzlik en haar eerste verslag te mogen verwelkomen, alsmede mijn collega’s uit Polen en Slowakije die zo goed hebben gesproken.
Een van de redenen voor het opstellen van dit verslag was het feit dat de nieuwe lidstaten ons allen nu reeds veel leren over de manier waarop we met de interne markt moeten omgaan. Het is een gelukkig toeval dat de Commissie interne markt een paar weken geleden op een missie naar Polen is geweest. We hebben daar een bezoek gebracht aan de woonplaats van mevrouw Handzlik en hebben een ontmoeting gehad met de bedrijven in de plaatselijke Kamer van Koophandel. Er zijn daar bedrijven, zowel grote als kleine, die buitengewoon gefrustreerd zijn over de manier waarop sommige van de bestaande lidstaten hun toegang tot de Europese markt nog altijd belemmeren. Neemt u maar van mij aan dat wij nog veel van de nieuwe lidstaten kunnen leren. Als men de verslagen over de interne markt leest, zal men zien dat in veel gevallen juist de nieuwe lidstaten voorop lopen als het gaat om het omzetten van internemarktrichtlijnen in nationale wetgeving.
Is het niet opmerkelijk dat het juist de oude lidstaten zijn die na zo veel tijd achterblijven? Daarom wilden we ook dit verslag opstellen, omdat we nog zo veel van de nieuwe lidstaten kunnen leren. Het kon niet uitblijven dat er hedenmorgen gesproken is over de dienstenrichtlijn. Als schaduwrapporteur wil ik zeggen dat werkloosheid het grootste probleem is waarvoor we ons op dit moment in Europa gesteld zien. Sinds 1999 is het merendeel van de nieuwe banen in Europa gecreëerd in de dienstensector. We moeten derhalve een doeltreffende en goed functionerende nieuwe markt voor diensten creëren. We moeten ervoor zorgen dat er een richtlijn komt die naar behoren werkt. We kunnen de problemen die aan de orde zijn gesteld het hoofd bieden, maar dan moeten we daar echt werk van maken.
Aan deze zijde van het Parlement zullen we het voortouw nemen bij het tot stand brengen van een doeltreffende dienstenrichtlijn en het voortzetten van de hervorming van de Europese economie, waarbij de nieuwe lidstaten volledig betrokken worden.
Phillip Whitehead (PSE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, ik wil mevrouw Handzlik feliciteren met de opstelling van het eerste verslag door een nieuw lid uit een nieuwe lidstaat in een nieuwe commissie. Net als de voorzitter van die commissie zie ik haar verslag als een prijzenswaardig initiatief.
Er wordt vandaag terecht de nadruk gelegd op alles wat de nieuwe lidstaten hebben gepresteerd, in plaats van dat er wordt gezeurd over de problemen en uitdagingen die hun toetreding misschien met zich heeft meegebracht. In de oude lidstaten zien we ongerustheid en soms ontkenning met betrekking tot de gevolgen die de uitbreiding voor ons zal hebben. Dat speelt nu ook een rol in sommige debatten over de Grondwet en ligt ten grondslag aan een deel van de retoriek inzake de angst voor hetgeen immigratie uit de nieuwe lidstaten zou kunnen betekenen. Ik ben zelf van mening dat het een taak is van dit Parlement om de uitbreiding van de Europese Unie volmondig te verwelkomen.
Onlangs heb ik niet alleen de kans gehad om met de delegatie naar Polen te gaan, maar ook om Hongarije te bezoeken met een delegatie van vertegenwoordigers van het bedrijfsleven van mijn eigen regio. We hebben vandaag van mevrouw Handzlik, mevrouw Pleštinská en mevrouw Herczog precies gehoord wat hun ambities zijn en waarom deze steun verdienen.
Binnen de interne markt moeten de diensten worden geliberaliseerd op een manier die zowel consumenten als ondernemers meer macht geeft en wel op dusdanige wijze dat sociale en economische doelen worden gecombineerd. Deze doelen kunnen immers niet los van elkaar gezien worden. Ik moet tegen onze vrienden in de nieuwe lidstaten zeggen dat het een vergissing is om te geloven dat onversneden kapitalisme alles zal brengen wat u nodig heeft en u volledig ten dienste zal staan. Al deze elementen moeten met elkaar in evenwicht zijn.
Ik wil tegen degenen die vanuit de nieuwe lidstaten naar mijn land, het Verenigd Koninkrijk, zijn gekomen het volgende zeggen: “U bent welkom”. Het vervult mij met trots u ten tijde van de Britse verkiezingscampagne te kunnen zeggen dat we de mensen uit de nieuwe lidstaten terecht vrije toegang hebben verleend tot onze markt. Wij zullen hiervan de vruchten plukken, want dit is positief voor onze kapitaalvorming, onze cultuur en onze keuken! Wij verwelkomen u, en het verheugt mij zeer u dit te kunnen zeggen. Ik hoop dat mijnheer Harbour naar Groot-Brittannië zal terugkeren om de Conservatieve Partij daar te vertellen dat zij voor dezelfde gastvrije houding zou moeten kiezen.

Wiesław Stefan Kuc (PSE ).
   Mijnheer de Voorzitter, het is nog maar luttele jaren geleden dat de meeste landen die vorig jaar tot de Europese Unie zijn toegetreden, zich in een ander politiek kamp bevonden. We verschilden in bijna elk opzicht van de rest van Europa en wij hadden bijna niets met elkaar gemeen, behalve dat wij in hetzelfde continent leefden. Maar ook dit werd niet altijd als iets positiefs gezien. Vandaag spreken wij over de details van het leven in onze gemeenschap, over het slechten van barrières en het overwinnen van moeilijkheden. Het uitstekende verslag van mevrouw Handzlik wijst op de problemen waar alle lidstaten mee kampen en reikt de oplossingen aan. Ik wil de rapporteur bedanken voor al het werk dat zij in dit verslag heeft gestoken. Het is te hopen dat alle 24 punten zo spoedig mogelijk worden gerealiseerd. Wij hebben al veel bereikt, maar de bittere woorden die tijdens verschillende debatten zijn gevallen, zoals tijdens het debat over discriminatie op de interne markt of het debat over de methode van de wederkerigheid, tonen aan dat er nog veel werk aan de winkel is. Perfectie bestaat niet. Er is altijd ruimte voor verbetering. Wij mogen evenwel niet vergeten dat ook de beste voorschriften geen oplossing bieden als de lidstaten zich onvoldoende moeite getroosten om deze toe te passen. Hiermee is het verschillend gesteld. Pogingen om de richtlijnen te omzeilen of de Europese Unie met voor de consumenten nadelige besluiten op te zadelen zijn aan de orde van de dag. Soms gedragen wij ons alsof wij zijn vergeten waar wij heen willen en wat er in het Grondwettelijk Verdrag staat. 
Stavros Dimas,
   . Mijnheer de Voorzitter, geachte afgevaardigden, ik dank u voor uw opmerkingen en vragen, die ik zal doorgeven aan mijn collega, commissaris McCreevy.
Met betrekking tot het amendement dat mevrouw Kallenbach heeft ingediend over de voorgestelde dienstenrichtlijn wil ik nog even zeggen dat we dit uitstekende verslag niet moeten gebruiken als een instrument om ons te mengen in het lopende werk met betrekking tot het voorstel voor de dienstenrichtlijn. Dit weekend vieren we de eerste verjaardag van de Europese Unie van 25 lidstaten. De goedkeuring van dit verslag komt derhalve op een zeer goed moment en hieruit blijkt dat er alle reden is voor optimisme over de interne markt. We merken hierbij op dat er nog altijd bepaalde taken voor ons liggen. Dit zal altijd zo blijven, maar over het algemeen zien we toch een zeer positief beeld, namelijk dat de tien nieuwe lidstaten het goed doen, en in een aantal gevallen zelfs beter dan de andere.
De overgang van een interne markt van vijftien lidstaten naar een interne markt van 25 brengt nieuwe dynamiek. We moeten deze dynamiek gebruiken om door te gaan met het wegnemen van hindernissen en het scheppen van meer mogelijkheden voor onze bedrijven en onze burgers. Ik wil mevrouw Handzlik nogmaals bedanken voor haar uitstekende verslag. 
De Voorzitter.
   – Het debat is gesloten. De stemming vindt zodadelijk plaats.
Avril Doyle (PPE-DE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, een motie van orde, gisteravond hebben wij in dit Parlement een debat gevoerd naar aanleiding van twee parlementaire vragen die waren ingediend door de Voorzitter van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid met betrekking tot de EU-delegatie die zal deelnemen aan de Conferentie over persistente organische verontreinigende stoffen (POP’s) die volgende week in Punta del Este zal plaatsvinden. De vragen en de ondersteunende resoluties zijn doorgezonden aan de Commissie en de Raad.
Ondanks het feit dat de Raad naar behoren was geïnformeerd, bleek er gisteravond niemand van de Raad aanwezig om deze vragen te beantwoorden. De commissaris zelf was hier. Ik zou graag een verklaring willen waarom de Raad de parlementaire vragen die waren ingediend door de voorzitter van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid heeft genegeerd. 
De Voorzitter.
   – Er is niemand van de Raad aanwezig om antwoord te geven, mevrouw Doyle, dus wij zullen uw opmerkingen overbrengen aan de Raad. Ik weet zeker dat deze te gelegener tijd zal kunnen antwoorden. 
De Voorzitter.
   – Aan de orde is de stemming.

Eugenijus Gentvilas (ALDE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, een uitstekende opmerking dat het noodzakelijk is om te praten over de smokkel in Trans-Dnjestrië. Ik denk echter dat er aan de rand van Europa nog een ander gebied is, de regio Kaliningrad, van waaruit grote partijen goederen worden gesmokkeld naar landen van de Europese Unie. Ze stromen tot dusver in grote hoeveelheden naar Litouwen en Polen. Ik sluit de mogelijkheid niet uit, en deskundigen zijn het daarmee eens, dat deze smokkelwaar ook de oude lidstaten van de Europese Unie kan bereiken. Het gaat bij deze smokkelwaar in de eerste plaats om accijnsgoederen. Wij stellen daarom voor om in paragraaf 12 ook de regio Kaliningrad aan te merken als bijzonder risico, en er derhalve op aan te dringen een halt toe te roepen aan de smokkelhandel vanuit dit gebied naar de landen van de Europese Unie. Dank u. 
De Voorzitter.
   – Misschien is het handig als ik het mondelinge amendement voorlees. Het voegt slechts het volgende toe: “en Rusland om hard op te treden tegen de smokkelhandel vanuit de regio Kaliningrad naar Litouwen en Polen”.
Simon Coveney, (PPE-DE ),
   . – Mijnheer de Voorzitter, dit mondelinge amendement heeft slechts tot doel de consistentie en de nauwkeurigheid in het deel over Marokko te waarborgen. Ik stel voor paragraaf 13 als volgt te laten eindigen: “merkt op dat in Rusland een moratorium op de doodstraf is ingesteld en doet een beroep op de Marokkaanse autoriteiten om de doodstraf af te schaffen”. 

Philippe Morillon (ALDE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, aangaande de voorgestelde verwijzing naar het plan-Baker: u weet waarschijnlijk allemaal dat dit plan verdwenen is uit de nieuwe voorstellen van de secretaris-generaal van de Verenigde Naties. Om die reden had ik amendement 3 ingediend. Ik zal eveneens vragen om een stemming in onderdelen over amendement 15 van de Sociaal-democratische Fractie in het Europees Parlement om de verwijzing naar het plan-Baker te schrappen. 
De Voorzitter.
   – Als ik het goed begrepen heb worden als wij instemmen met de indiening van generaal Morillon’s mondelinge amendement, alle verwijzingen naar het plan-Baker uit alle amendementen geschrapt. Klopt dat, mijnheer Morillon? 
Philippe Morillon (ALDE ).
   – Nee, omdat we dan zouden moeten stemmen over amendement 17, dat zelf in hoofdzaak betrekking heeft op het plan-Baker. Als amendement 17 niet wordt aangenomen, zou dat gevolgen hebben voor amendement 15 van de sociaal-democratische fractie. 
De Voorzitter.
   – Collega’s, ik zou graag de rapporteur om advies vragen hierover. 
Simon Coveney (PPE-DE ),
   . – Mijnheer de Voorzitter, als rapporteur luidt mijn advies met betrekking tot dit specifieke deel om geen mondelinge amendementen te aanvaarden die verband houden met het plan-Baker. Ik denk dat de PSE-Fractie in dit geval een evenwichtig amendement heeft ingediend – te weten amendement 15 – en mijn advies is derhalve om dat amendement te aanvaarden. 

– U delft het onderspit generaal!
Rainer Wieland (PPE-DE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, mag ik vragen of het uw gewoonte was om Ian Paisley aan te spreken als “dominee” toen hij nog lid was van het Parlement en of er van dominee Paisley werd verwacht dat hij ging staan als hij het woord richtte tot de Voorzitter? 
De Voorzitter.
   – Mijnheer Wieland, ik weet niet zeker of ik uw punt goed begrepen heb. Zou u het nog eens willen herhalen? 
Ona Juknevičienė (ALDE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, er staat een onzorgvuldigheid in paragraaf 43 vanwege een hervorming die in 2003 tot stand is gebracht in het strafrecht van Oezbekistan. Deze hervorming heeft ertoe geleid dat foltering en mishandeling tijdens hechtenis in essentie als een strafbaar feit wordt aangemerkt. Ik stel daarom voor om de oorspronkelijke tekst zoals die is weergegeven in de oorspronkelijke paragraaf: 
“Roept Oezbekistan op om politieke gevangenen in vrijheid te stellen, en foltering en mishandeling tijdens hechtenis te verbieden” 
te vervangen door de volgende tekst: 
“Verwelkomt de in 2003 aangebrachte wijzigingen in het wetboek van strafrecht om foltering en mishandeling tijdens hechtenis te verbieden en de toepassing daarvan te vervolgen; roept Oezbekistan op om deze wijzigingen daadwerkelijk te verwezenlijken en resterende politieke gevangenen in vrijheid te stellen.” 
De Voorzitter.
   – Ik zou graag horen wat de rapporteur hierop te zeggen heeft. 
Simon Coveney (PPE-DE ),
   . – Mijnheer de Voorzitter, ik ben van mening dat deze tekst de nauwkeurigheid van het verslag vergroot en als rapporteur verleen ik hieraan dan ook graag mijn volledige steun. 

Simon Coveney (PPE-DE ),
   . – Mijnheer de Voorzitter, ik vrees dat ik hier het onmogelijke ga proberen, maar we zullen zien wat ervan komt. Ik stel een mondeling amendement voor als compromisamendement voor amendement 8. Als dit amendement aanvaard zou worden, zou paragraaf 131 als volgt luiden: “onderkent dat massaverkrachtingen tot gevolg hebben dat vrouwen blootstaan aan besmetting met HIV/aids; dringt er bij de EU op aan te waarborgen dat alle verkrachte vrouwen en meisjes onverwijld toegang krijgen tot volledige medische hulp;”.


Gisela Kallenbach (Verts/ALE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, ik wil graag een mondeling amendement indienen. Mijn verzoek is in alle paragrafen waarin de lidstaten en de kandidaat-lidstaten of de Raad worden opgeroepen tot handelen over te gaan, de volgende toevoeging aan te brengen: “en landen die willen toetreden”, omdat in overweging H nadrukkelijk wordt verwezen naar Kosovo, Kroatië en Bosnië-Herzegovina. Deze oproep heeft geen zin als niet ook deze gebieden worden opgeroepen tot handelen over te gaan. Later zal ik nog een tweede amendement indienen, op overweging H. 

Martine Roure (PSE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, ik zou u erop willen attenderen dat wij een mondeling amendement willen indienen op paragraaf 17; wij hadden u daarvan overigens al op de hoogte gesteld. 

Martine Roure (PSE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, wij hebben een amendement op paragraaf 17. Ik lees de paragraaf voor: “dringt er bij de lidstaten en de kandidaat-lidstaten op aan speciale beurzen en scholingsprogramma's in het leven te roepen voor achtergestelde Roma-studenten”. Wij stellen voor daaraan toe te voegen: “en voor iedere achtergestelde student”. 

– Mevrouw De Groen-Kouwenhoven wil graag mondelinge amendementen indienen ter invoeging van nieuwe paragrafen 18bis en 20bis. 
Elly de Groen-Kouwenhoven (Verts/ALE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, ik wil graag twee mondelinge amendementen indienen met de bedoeling twee paragrafen toe te voegen aan de resolutie. Aangezien alle vijf de fracties deze belangrijke paragrafen hebben gesteund, zou goedkeuring geen probleem moeten zijn. De tekst van de betreffende paragrafen zou rondgedeeld moeten zijn, maar ik kan deze ook voorlezen aan het Parlement als u dat liever hebt. 
De Voorzitter.
   – U moet ze voorlezen, want anders zijn het geen mondelinge amendementen!
Elly de Groen-Kouwenhoven (Verts/ALE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, ik dacht dat iedereen hier kon lezen, maar ik zal mij aan het Reglement houden.
De eerste paragraaf, 18bis, luidt: “is ingenomen met de oprichting van het European Roma and Travellers Forum en het werk van groepen binnen het Parlement die zich bezighouden met de Roma en met minderhedenvraagstukken; erkent het belang van samenwerking met dergelijke groepen bij de totstandbrenging in Europa van een beleid inzake de Roma;”
De tweede paragraaf, 20bis, luidt: “is ingenomen met het Decade for Roma Inclusion Initiative dat door vijf lidstaten en kandidaat-lidstaten is ondertekend en roept de Commissie op om nauw met de betrokken regeringen samen te werken om relevante EU programma-subsidies op één lijn te brengen teneinde dit initiatief te verwezenlijken;”. 

Gisela Kallenbach (Verts/ALE ).
    Mijnheer de Voorzitter, ik wil een mondeling amendement indienen op overweging H. Naar mijn mening strookt de tekst zoals die hier in het origineel is weergegeven, gewoon niet met de feiten. Er staat dat de Roma in Kosovo, Kroatië en Bosnië-Herzegovina nog steeds slachtoffer zijn van etnische zuiveringen. Ik stel voor dit duidelijker te formuleren en de overweging derhalve als volgt te wijzigen – ik lees de tekst in het Engels voor. 
“eraan herinnerende dat een groot aantal Roma het slachtoffer waren van oorlogen en etnische zuiveringen en nog steeds het slachtoffer zijn van vervolging in delen van het voormalige Joegoslavië”. 


– De PSE-Fractie stelt voor de tekst van amendement 4 toe te voegen aan het eind van de bestaande paragraaf 25 in plaats van het als een nieuwe paragraaf in te voegen. Was dat uw punt, mijnheer Purvis? 
John Purvis (PPE-DE ).
    Dat was mijn punt, mijnheer de Voorzitter. Ik ben het met de rapporteur eens dat de volgende tekst zou moeten worden toegevoegd aan het einde van paragraaf 25: “verzoekt de Commissie voorts prioriteit te geven aan wijziging of afschaffing van elke wetgeving die schadelijk is voor de goede werking van de Europese financiële markten”. Dit ter vervanging van paragraaf 26, die geschrapt moet worden. 
De Voorzitter.
   – Zijn er bezwaren tegen het mondelinge amendement van de heer Purvis? 
Ieke van den Burg (PSE ),
   . – Mijnheer de Voorzitter, er worden twee aanvullingen voorgesteld op paragraaf 25. We dienen eerst te stemmen over amendement 4 van de Verts/ALE-Fractie en daarna over het mondelinge amendement van de heer Purvis om de originele paragraaf 26 eveneens als aanvulling op paragraaf 25 op te nemen. 

Ieke van den Burg (PSE ),
   . – Mijnheer de Voorzitter, ik heb een mondeling amendement, namelijk om de formulering over het “bankwezen” als volgt te wijzigen: “vraagt de Commissie om een grondige studie van de financiële diensten voor consumenten, met bijzondere aandacht voor bankdiensten, in de diverse lidstaten”. Op deze manier komt de nadruk te liggen op deze bankdiensten, maar blijft de studie niet uitsluitend beperkt tot bankdiensten. 

John Purvis (PPE-DE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, ik heb een mondeling amendement op paragraaf 38, dat tevens dient ter vervanging van amendement 1: “is zich ervan bewust dat de lidstaten lange en uiteenlopende tradities kennen op het punt van consumentenbescherming; constateert dat een deel van de sector financiële dienstverlening [schrapping] minimale harmonisatie bepleit, terwijl sommige beoefenaars uit de beroepsgroep, met name het bankwezen, voorstander zijn van gerichte harmonisatie teneinde te komen tot werkelijk gelijke concurrentievoorwaarden; verzoekt de Commissie derhalve met klem een discussie over de fundamentele structuur van de markt voor financiële diensten in de EU op gang te brengen, met inachtneming van de belangen van consumenten en beroepsbeoefenaars en het Europese concurrentievermogen op mondiaal niveau;”. 

– De PSE-Fractie stelt voor dat als amendement 15 wordt aangenomen, de geamendeerde tekst wordt ingevoegd achter paragraaf 25.
Ieke van den Burg (PSE ),
   . – Mijnheer de Voorzitter, dit is ook een mondeling amendement, waarmee beoogd wordt de woorden “gereguleerde concurrentie” te vervangen door “eerlijke concurrentie”. 


Figueiredo (GUE/NGL )
   , Wij hebben voor dit verslag gestemd. Het spreekt zich uit voor het sluiten van de Overeenkomst voor de wetenschappelijke en technologische samenwerking tussen de Europese Gemeenschap en de Federale Republiek Brazilië. Beide partijen hebben immers belang bij het verbeteren van de samenwerking op diverse gebieden.
De prioritaire onderwerpen van deze Overeenkomst zijn: openbare administratie, economische samenwerking, sociale ontwikkeling, onderzoek, technologie en milieu. Zo wordt er bijvoorbeeld voorgesteld om te gaan samenwerken op het gebied van biotechnologie, informatie- en communicatietechnologie, bio-informatica, ruimtevaart, micro- en nanotechnologie, materiaalonderzoek, schone technologieën, beheer en duurzaam gebruik van het milieu, volksgezondheid en geneeskunde, luchtvaart, metrologie, standaardisering, geschiktheidsonderzoek en menswetenschappen.
In de Overeenkomst wordt verder gesteld dat de partijen van plan zijn samenwerkingsverbanden op te zetten voor wetenschappelijk en technologisch onderzoek om zo de samenwerking op een aantal gebieden uit te breiden en de toepassing van de vruchten van die samenwerking te bevorderen, opdat beide partijen, de Europese Unie en Brazilië, er economische en sociale voordelen aan kunnen ontlenen. 
Queiró (PPE-DE )
   , Ik heb gestemd voor het sluiten van de Overeenkomst voor de wetenschappelijke en technologische samenwerking tussen de Europese Gemeenschap en de Federale Republiek Brazilië. Ik geloof dat het van fundamenteel belang is dat er adequate instrumenten worden geschapen voor het uitbreiden en complementeren van de bestaande samenwerking, en wel binnen het kader van de specifieke activiteiten zoals die zijn opgenomen in het zesde Kaderprogramma voor internationale samenwerking met de zich ontwikkelende landen.
Het Parlement moet dus blijven aandringen op het creëren van mechanismen voor samenwerking op het gebied van wetenschappelijke en technologische innovatie. De Europese Onderzoeksruimte vormt het ideale kader voor de verbetering en intensivering van de samenwerking tussen Brazilië en de Europese Unie. Wetenschap en technologie zijn immers heel belangrijk voor economische en sociale ontwikkeling en beide partijen hebben aangegeven dat ze de samenwerking op die gebieden waar ze gemeenschappelijke belangen hebben willen uitbreiden. 

Queiró (PPE-DE )
   , De Overeenkomst voor de wetenschappelijke en technologische samenwerking tussen de Europese Gemeenschap en de Verenigde Mexicaanse Staten vormt een belangrijk instrument voor de verbetering en intensivering van de samenwerking tussen Mexico en de Europese Unie op het gebied van wetenschap en technologie.
Ik geloof dat het van fundamenteel belang is dat er adequate instrumenten worden geschapen voor het uitbreiden en complementeren van de bestaande samenwerking, en wel binnen het kader van specifieke activiteiten zoals die zijn opgenomen in het zesde Kaderprogramma voor internationale samenwerking met de zich ontwikkelende landen.
Het Parlement moet dus blijven aandringen op het creëren van mechanismen voor samenwerking op het gebied van wetenschappelijke en technologische innovatie. De Europese Onderzoeksruimte vormt het ideale kader voor de verbetering en intensivering van de samenwerking tussen Mexico en de Europese Unie. Wetenschap en technologie zijn immers heel belangrijk voor economische en sociale ontwikkeling en beide partijen hebben aangegeven dat ze de samenwerking op die gebieden waar ze gemeenschappelijke belangen hebben willen uitbreiden. 

Mölzer (NI ),
   . Het druist in tegen de grondbeginselen van de EU inzake gelijke behandeling als een deel van haar burgers het recht van vrij verkeer van personen wordt verleend en een ander deel niet. Het quotasysteem stelt Zwitserland in staat om tegenmaatregelen te treffen als gevolg van eventuele ongewenste ontwikkelingen door de uitbreiding van het vrije verkeer van personen.
Ik geef echter – ondanks mijn instemming met het protocol – ter overweging dat er nu ten aanzien van de zogeheten visa-affaire in Duitsland een nieuwe dimensie is bijgekomen. Het besluit dat twijfel aan de motieven van een aanvrager geen beperking van de reisvrijheid rechtvaardigt (in dubio pro libertate), heeft geleid tot een enorme stijging van het aantal verleende visa aan onderdanen van derde landen. Dat aantal is meer dan verdubbeld. Gebleken is dat een groot aantal “toeristen” in het zwartwerkcircuit en de prostitutie is beland.
Dit ruimhartige beleid en de gevolgen ervan, die thans nog niet te overzien zijn, zouden de angst en zorgen van vele Zwitsers zodanig kunnen versterken dat bij een mogelijk referendum in september het protocol geen meerderheid krijgt. Uiteindelijk zou de EU dan voor het besluit komen te staan om zich terug te trekken uit de overeenkomst betreffende het vrije verkeer van personen om een belediging aan het adres van de nieuwe lidstaten te voorkomen. 
Queiró (PPE-DE )
   , De Overeenkomst tussen de Unie en Zwitserland over het vrije verkeer van personen is bij de uitbreiding van de EU in mei 2004 niet automatisch op de nieuwe lidstaten van toepassing geworden.
Net als de lidstaten van de EU ondervindt ook Zwitserland baat bij de meest recente uitbreiding. Niet alleen is er nu meer politieke stabiliteit ontstaan in de landen rond Zwitserland, laatstgenoemd land kan ook profiteren van een grotere interne markt.
Ik heb voor deze aanbeveling gestemd omdat ik geloof dat deze Overeenkomst het gemakkelijker zal maken Zwitserse werknemers uit te zenden naar de nieuwe lidstaten, waar reeds veel Zwitserse bedrijven actief zijn. Bovendien zal het voor de burgers van de nieuwe lidstaten gemakkelijker worden om in dienst te treden bij Zwitserse ondernemingen. Op de lange duur zullen alle burgers van de EU en Zwitserland baat ondervinden bij vrij verkeer. 

Estrela (PSE )
   , Ik heb gestemd vóór de door Carlos Coelho opgestelde Aanbeveling voor de tweede lezing over “de toegang tot het SIS voor de diensten die belast zijn met de afgifte van kentekenbewijzen van voertuigen”. Het is inderdaad van belang dat de bestrijding van autodiefstal wordt vergemakkelijkt. In de EU is de controle aan de binnengrenzen immers praktisch verdwenen.
Volgens gegevens van Europol zijn er in de EU in 2002 alleen al 1 149 114 voertuigen gestolen. Ik geloof daarom dat de EU snel iets moet ondernemen om de handel in gestolen voertuigen te bestrijden. 
Goudin, Lundgren en Wohlin (IND/DEM )
   , Wij vinden de aangegeven rechtsgrondslag voor de onderhavige verordening verkeerd. Een zodanige uitbreiding van de Schengen-uitvoeringsovereenkomst, dat de organen die verantwoordelijk zijn voor het uitvaardigen van registratiebewijzen voor voertuigen in de lidstaten toegang krijgen tot gegevens in het Schengen-informatiesysteem, kan niet worden gebaseerd op de gemeenschappelijke vervoerswetgeving. Dit is een kwestie voor de derde pijler, betreffende de juridische en politiële samenwerking. Het is aan de Raad en niet aan het Parlement om in dezen een besluit te nemen.
De Zweedse partij Junilistan heeft daarom tegen de amendementen gestemd.
Queiró (PPE-DE )
   , We moeten de veiligheid garanderen en ervoor zorgen dat de wet nageleefd wordt, en dat in een steeds groter en vrijer Europa. De wetgever is dus verplicht de burger te beschermen en de autoriteiten dienen over de nodige middelen te beschikken om die bescherming te realiseren. De wetgever is echter ook verplicht de burgers te beschermen tegen onnodige en ongewenste staatsinmenging in privé-aangelegenheden. Er moet daarom een evenwicht worden gevonden tussen het verzekeren van de veiligheid en de bescherming van de vrijheid, ook als het gaat om zaken die niet meer dan details lijken. In deze tekst is dat evenwicht bereikt, en dat rechtvaardigt de aanbeveling. Ik heb voor gestemd. 

Andersson, Hedh, Hedkvist Petersen, Segelström en Westlund (PSE ),
   De verontreiniging door de huishoudens, landbouw en industrie neemt toe. Daardoor verslechtert de kwaliteit van het grondwater. Wanneer het grondwater wordt verontreinigd, zijn de gevolgen langduriger dan wanneer het gaat om oppervlaktewater. Grondwater is een belangrijke bron voor drinkwater en voor industriële processen en landbouwprocessen. Daarom moet het beschermd worden met het oog op het huidige en het toekomstige gebruik.
Wij sociaal-democraten verwelkomen daarom het initiatief van de Commissie voor een nieuwe regelgeving voor het grondwater.
Het grondwater binnen de EU vertoont echter grote verschillen. Daarom is het moeilijk om een gemeenschappelijke norm te vinden die passend is voor alle voorkomende soorten grondwater in de EU en die tegelijkertijd het meest positieve resultaat voor het milieu inhoudt. Een aanpak waarin meer rekening was gehouden met de grote verschillen in soorten grondwater in de verschillende delen van de EU, was volgens ons vruchtbaarder geweest voor het milieu. 
Figueiredo (GUE/NGL )
   , Bij de bescherming van het grondwater tegen verontreiniging dient het voorzorgsbeginsel te worden gehanteerd. Dat is tegenwoordig ook vastgelegd in Richtlijn 80/68/EG, en die geldt tot 2013.
Het is de bedoeling dat opgemelde bescherming na 2013 wordt gegarandeerd door de kaderrichtlijn inzake water uit 2000 en de richtlijn die we nu in eerste lezing bespreken.
Over de aanpak wordt verschillend gedacht. Dit verslag gaat uit van het principe dat de normen voor de waterkwaliteit moeten worden gebaseerd op menselijke en ecotoxicologische criteria. Benadrukt wordt dat de lidstaten bij het vaststellen van de kwaliteitsnormen rekening mogen houden met de concentraties van bepaalde stoffen zoals die reeds van nature in het water voorkomen. De rapporteur wijst er echter ook op dat de nieuwe wetgeving de reeds bestaande beschermingsniveaus hoe dan ook dient te handhaven, en dat preventie een sleutelrol vervult.
Het is verder van belang dat we de politieke wil opbrengen om de nodige maatregelen te nemen ter voorkoming van vervuiling en ter bescherming van het grondwater. 
Goudin, Lundgren en Wohlin (IND/DEM ),
    De leden van de Zweedse partij Junilistan zijn gekozen met het mandaat om ervoor te zorgen dat alleen over grensoverschrijdende milieuzaken op EU-niveau besluiten worden genomen. De centrale rol in dit besluitvormingsproces moet bij de Raad liggen. De grondwaterkwestie is voor een deel een grensoverschrijdende kwestie. Wij betreuren het dat in de grondwaterrichtlijn niet in ruimere mate naar het subsidiariteitsbeginsel wordt verwezen. De richtlijn betreffende de bescherming van het grondwater tegen verontreiniging moet daarom gelden voor laat ons zeggen drie jaar, en moet daarna worden vervangen door een richtlijn waarin rekening wordt gehouden met het subsidiariteitsbeginsel.
Grossetête (PPE-DE ),
   – Ik heb voor deze richtlijn gestemd.
Deze richtlijn mag niet afwijken van de principes die zijn goedgekeurd in de kaderrichtlijn inzake water. Met het oog op de grote verschillen in het grondwater in Europa, kunnen alleen op lokaal niveau specifieke doelstellingen worden vastgesteld.
Het is namelijk niet realistisch voor het hele Europese grondgebied dezelfde normen te willen opleggen. Slechts voor een beperkt aantal parameters kunnen op Europees niveau kwaliteitsnormen worden vastgesteld. Het voorstel om het vaststellen van parameters op Europees niveau te beperken tot nitraten en pesticiden lijkt ons in dit geval dan ook aanvaardbaar.
Anderzijds behoeven bepaalde situaties relativering. Dat de kwaliteitsnorm of de drempelwaarde wordt overschreden betekent niet per se dat het grondwaterlichaam in slechte staat verkeert. De oorzaken van de overschrijding moeten worden onderzocht zodat de in de kaderrichtlijn inzake water aanbevolen maatregelen kunnen worden getroffen om de kwaliteit van het water te herstellen.
Ten slotte, bepaalde specifieke lokale omstandigheden vereisen dat er in het bijzonder rekening gehouden wordt met historische vervuilingen, zonder dat deze waterlagen daardoor onherroepelijk in een lagere categorie worden ingedeeld. Natuurlijk moeten in die gevallen wel de in de kaderrichtlijn inzake water voorziene maatregelen worden getroffen, teneinde iedere toename van de verontreiniging te voorkomen. 
Queiró (PPE-DE )
   , De richtlijn betreffende de bescherming van het grondwater tegen verontreiniging – de richtlijn waarin de normen voor de bescherming van deze watervoorraden tegen vervuiling zijn vastgelegd – bevat geen duidelijke doelstellingen in termen van kwaliteit. Ze bevat al evenmin de verplichting om voortdurend zeer gedegen beoordelingen uit te voeren. Deze richtlijn dient daarom herzien te worden, opdat er meer gegevens beschikbaar komen over de kwaliteit van het grondwater in Europa. Als wij een goede chemische toestand van het grondwater tegen 2015 willen verwezenlijken, dan is het van fundamenteel belang om schoon grondwater schoon te houden.
Ik heb voor dit verslag gestemd, omdat ik geloof dat het uiterst belangrijk is dat we de instrumenten voor milieubescherming verbeteren en de doelstellingen voor de kwaliteit van het water in Europa ambitieuzer formuleren. 

Cederschiöld, Fjellner, Hökmark en Ibrisagic (PPE-DE ),
   De delegatie van Zweedse conservatieven heeft gestemd voor het verslag over het voorstel tot een verordening van de Raad tot wijziging van de verordening betreffende de oprichting van een Europese Stichting tot verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden. Wij vinden het belangrijk dat men de werkvormen en de bestuurssamenstelling van de stichting permanent controleert, opdat deze doelmatiger werkt. Het is echter problematisch als de controle moet worden verzorgd door het Europees Parlement, omdat weinig leden weten hoe de stichting werkt.
Verder vinden wij dat rekrutering moet gebeuren op basis van de verdiensten van de sollicitant, en genderneutraal moet zijn. Het is in het belang van de organisatie om een bestuur te hebben dat bestaat uit personen met uiteenlopende competenties en ervaring, maar er mag geen politieke sturing plaatsvinden bij de rekrutering. 
Queiró (PPE-DE )
   , Ik heb voor het verslag van de heer Harkin gestemd, omdat ik geloof dat we bij de verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden met nieuwe uitdagingen te maken hebben. De doelstellingen die bij de oprichting van deze Stichting zijn vastgelegd zijn heel zinvol. De voorgestelde aanpassingen zullen zeker bijdragen tot het efficiënter functioneren van de Stichting – ze is zo immers duidelijker gestructureerd.
De beginselen van goede zijn essentieel voor het goed functioneren van de Europese instellingen. Ze moeten daarom meespelen bij alle herzieningen en beoordelingen van de oprichtingsteksten van deze instellingen. 
Silva Peneda (PPE-DE )
   , De verordening waarmee in 1975 de Europese Stichting tot verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden is opgericht wordt thans herzien op basis van de resultaten van een externe audit.
De belangrijkste doelstelling van deze Stichting bestaat uit het ontwikkelen van ideeën over de wijze waarop de levens- en arbeidsomstandigheden op de middellange en lange termijn verbeterd kunnen worden en het in kaart brengen van factoren die tot verandering leiden.
De belangrijkste wijzigingen zijn gericht op een interne reorganisatie van de bestuursorganen, een verhoogde participatie van onafhankelijke experts, en een belangrijker rol voor de sociale partners en de vertegenwoordigers van de nationale regeringen.
Deze operationele en strategische herstructurering zal de Stichting in staat stellen haar taken efficiënter en met meer transparantie uit te voeren.
De Stichting verstrekt informatie over de levens- en arbeidsomstandigheden; ze voert tevens analyses uit. Op die wijze heeft ze steeds een belangrijke bijdrage geleverd aan de ontwikkeling van het communautaire sociale beleid.
De voorgestelde wijzigingen rechtvaardigen mijn stem vóór. 

Queiró (PPE-DE )
   , Wij steunen alle pogingen om de veiligheid en gezondheid op het werk te verbeteren – als dat tenminste doeltreffend geschiedt. Het niveau van de veiligheid en gezondheid op het werk is in Europa relatief gezien goed, maar er moet nog veel worden gedaan om de performance in dit opzicht te verbeteren. In heel Europa zien we gevallen waarin er sprake is van een manifeste niet-naleving van de normen voor veiligheid en gezondheid op het werk, en dat is de reden waarom er zich ernstige arbeidsongevallen blijven voordoen. Om dit soort situaties te vermijden zal er niet alleen adequate wetgeving moeten worden opgesteld, we zullen er ook voor moeten zorgen dat die wetgeving wordt nageleefd. Daarnaast zullen we het volgen van goede werkwijzen moeten bevorderen. Ik hoop dat dit agentschap daarin slaagt. 
Silva Peneda (PPE-DE )
   , Een externe instantie heeft een audit uitgevoerd naar het functioneren van het in Bilbao gevestigde Europese Agentschap voor veiligheid en gezondheid op het werk. Op basis van deze bevindingen heeft de Commissie voorgesteld een reeks wijzigingen aan te brengen in de verordening tot oprichting van dit agentschap.
Ik heb voor dit verslag gestemd. De voorgestelde wijzigingen waren namelijk gericht op het verduidelijken van de doelstellingen en verantwoordelijkheden van het Agentschap, het verbeteren van de wijze waarop het functioneert, het versterken van de rol van de sociale partners en een nauwere samenwerking met andere instanties in de sociale sfeer.
Het Agentschap speelt een sleutelrol bij het verspreiden van informatie over veiligheid en gezondheid op het werk en het bevorderen van de uitwisseling van ervaringen op dit gebied. Dat is een cruciale taak gezien de ware tragedies die gepaard gaan met arbeidsongevallen, waar enorm hoge kosten aan verbonden zijn, zowel in termen van mensenlevens als in financiële zin.
Daar komt bij dat het Agentschap participeert in het besluitvormingsproces. Het verschaft de Europese instellingen immers informatie die voor het aannemen van wetgeving op sociaal gebied van belang is. Het gaat dan vooral om informatie over de gevolgen die zulke wetgeving zal hebben voor kleine en middelgrote ondernemingen. Het Agentschap verzamelt en verspreidt gegevens, maar het zal voortaan ook analyses uitvoeren van de gegevens over veiligheid en gezondheid op het werk.
Alle wijzigingen die ertoe bijdragen dat dit Agentschap efficiënter en transpanter functioneert kunnen op mijn onvoorwaardelijke steun rekenen. 

Queiró (PPE-DE )
   , Met betrekking tot internationale kwesties dient de EU er zich steeds rekenschap van te geven dat de verschillende lidstaten uiteenlopende betrekkingen onderhouden met derde landen. De wetgeving moet dus garanderen dat elke lidstaat op internationaal gebied kan handelen op een wijze die aansluit bij de positie die deze lidstaat in de wereld inneemt.
We beschikten over een mechanisme dat, hoewel noodzakelijk, in de praktijk niet werd gebruikt, omdat het inzetten ervan teveel moeilijkheden zou oproepen. Het lijkt me volkomen gerechtvaardigd om dat mechanisme meer flexibiliteit te verlenen. Daar komt bij dat er nu mogelijkheden worden geschapen om ook andersoortige acties te ondernemen. Dat zou heel nuttig en doeltreffend kunnen blijken te zijn. Ik geloof daarom dat deze oplossing onze steun verdient. 

Figueiredo (GUE/NGL )
   , Zoals ik in voorgaande stemverklaringen reeds heb aangegeven is het onaanvaardbaar dat er druk wordt uitgeoefend op de nieuwe lidstaten om het communautair in de nationale wetgevingen op te nemen, met het – onjuiste – argument dat het niet opnemen van dit de Europese economische groei in de weg zou staan en dat de regionale verschillen op deze wijze zouden toenemen.
Dat is de politiek van de dubbele moraal. Er wordt gewezen op de noodzaak de interne markt te ontwikkelen en te verbeteren, en dat moet dan gebeuren door via de harmonisering van de nationale wetgevingen obstakels weg nemen om zo het vrije verkeer van goederen, diensten en kapitaal mogelijk te maken. Op hetzelfde moment worden de rechten van personen uit de nieuwe lidstaten aan beperkingen onderhevig gemaakt, waaronder ook het recht op vrij verkeer.
Het verslag dat we nu bespreken houdt geen rekening met de specifieke problemen van de nieuwe lidstaten en het feit dat ze achterlopen bij de overige landen van de Europese Unie. Er zouden nu juist steunmaatregelen moeten worden genomen voor het beter functioneren van de markten om aldus de economische en sociale cohesie te bevorderen.
Voor een dergelijk cohesiebeleid zouden meer middelen moeten worden vrijgemaakt in de Financiële Vooruitzichten. Bij het bevorderen van de integratie moeten voor de economische ontwikkeling criteria worden aangehouden die zijn gebaseerd op meer werkgelegenheid en sociale insluiting en het uitvlakken van de ongelijkheid tussen de landen en regio’s van de uitgebreide Unie. De steun aan landen met een structurele achterstand, zoals Portugal, zou op hetzelfde niveau moeten worden aangehouden. 
Goudin, Lundgren en Wohlin (IND/DEM ),
    Wij vinden het belangrijk dat de interne markt in de EU goed functioneert. Uiteraard moeten ook de nieuwe lidstaten zich daaraan aanpassen. Wij zijn er echter tegen dat er politieke standpunten worden ingenomen in de toelichting bij het verslag en dat de Commissie extra middelen reserveert om de beroepsorganisaties in de nieuwe lidstaten te ontwikkelen.
Queiró (PPE-DE )
   , Ik heb voor dit verslag gestemd, omdat ik geloof dat het van cruciaal belang is dat er een gedegen beoordeling wordt uitgevoerd van de situatie van de nieuwe lidstaten. De obstakels die het vrije verkeer van personen, goederen en diensten in de weg staan dienen te worden weggenomen om zo een open markt te scheppen en de economieën van de nieuwe landen in de gelegenheid te stellen te groeien.
Vooral het particulier initiatief zal van deze gelegenheid gebruik moeten maken. Het is intussen aan de overheden om ervoor te zorgen dat de richtlijnen voor de interne markt tijdig en correct in nationaal recht worden omgezet. 

Ursula Stenzel (PPE-DE ).
    Mijnheer de Voorzitter, ik wil een stemverklaring afleggen bij het verslag-Coveney inzake de mensenrechten. De PPE-DE-Fractie acht dit verslag in zijn totaliteit zonder meer aanvaardbaar en heeft het daarom ondersteund. Het is natuurlijk een verslag, zoals alle verslagen over de mensenrechten van het Europees Parlement, dat een politiek signaal afgeeft. Mijn fractie heeft groot respect voor rapporteur Coveney, die de juiste balans heeft weten te vinden tussen de verschillende politieke richtingen binnen het Parlement. Des te meer verbazing en bevreemding wekt dan ook de houding van de Sociaal-democratische Fractie, die zich uiteindelijk van stemming heeft onthouden – hoewel zij twee amendementen inzake abortus erdoor heeft gekregen – alleen omdat zij met haar amendementen inzake Cuba en Venezuela haar zin niet heeft gekregen. Dat is een slechte manier van politiek bedrijven. De PPE-DE-Fractie heeft dit verslag in zijn geheel ondersteund, waarmee zij laat blijken het belang van dit verslag te onderkennen.
Ik wil erop wijzen dat wij de amendementen 8 en 9 uiterst zorgvuldig hebben bekeken en onze vertegenwoordigers hebben verzocht in vrijheid van geweten een oordeel te vellen. Waarom? Ten eerste is de toegang tot abortus die hierin wordt verlangd, geen geschikt middel om mensenrechtenschendingen in te dammen. Het gaat hier in de eerste plaats om de verkrachting van vrouwen, die elders in het verslag duidelijk wordt veroordeeld. Ten tweede impliceren deze amendementen indirect het bestaan van een mensenrecht op abortus. Abortus is echter geen mensenrecht maar een mensenrechtenschending; dat vinden ook de Verenigde Naties. Ten derde vormen de artikelen 8 en 9 een schending van het subsidiariteitsbeginsel. Voor dit vraagstuk, dat onderworpen is aan nationaal recht, is de EU niet bevoegd. Wij hebben in onze fractie daarom in vrijheid van geweten een keuze gemaakt, die geleid heeft tot een verwerping van beide artikelen door een meerderheid, waaronder ikzelf.
Het is niet de eerste keer dat de linkse fracties in het Parlement een verslag over de mensenrechten misbruiken om abortus te liberaliseren. Zelfs als een meerderheid voor is, wil dat nog niet zeggen dat het ook goed is. Bovendien is een uitspraak hiertoe niet bindend, net zoals het gehele verslag niet bindend is. De PPE-DE-Fractie heeft deze vraagstukken daarom bewust overgelaten aan het geweten van haar leden en over de inhoud van amendement 8 en 9 een negatief standpunt ingenomen. 
Martin Schulz (PSE ).
    Ik zou me niet als spreker hebben gemeld als mevrouw Stenzel onze fractie niet zo onbehoorlijk en uiterst oncollegiaal had bejegend. Ik heb u twee dingen te zeggen. Wij respecteren in abortusvraagstukken en in dit debat de gewetensbeslissing van iedere afzonderlijke collega. Er zijn weinig onderwerpen in het parlementaire debat die vereisen dat fracties zaken overlaten aan de vrije gewetensbeslissing van haar eigen leden. Dat zijn er maar een paar. Maar dit is zo’n onderwerp!
Als u kijkt naar de uitslag van de stemming, beste collega, kunt u vaststellen dat een “nee” van onze fractie dit verslag zou hebben getorpedeerd. Een “nee” van onze fractie zou toereikend zijn geweest voor een verwerping van dit verslag. We waren het niet eens met enkele kernpunten van dit verslag, maar met andere punten konden we zonder meer instemmen. Omdat we enerzijds dit verslag aan een meerderheid wilden helpen en anderzijds uiting wilden geven aan onze scepsis, hebben wij ons onthouden. Als u dat een slechte manier van politiek bedrijven vindt, moet u zich maar eens gaan afvragen of u wel de juiste beoordelingscriteria hanteert. 
De Voorzitter.
   Dank u wel, mijnheer Schulz, maar ik weet niet of uw aanname helemaal juist is. 
Allister (NI ),
   . – Hoewel ik met vele zaken in dit verslag kan instemmen, zag ik mij gedwongen mij van stemming te onthouden op grond van de amendementen waarin abortus op verzoek wordt aanvaard en vanwege de allesomvattende aanval op de doodstraf, die ik als legitiem beschouw zolang er sprake is van een transparant, eerlijk rechtsstelsel dat gebaseerd is op gepaste juridische procedures. Ik was vooral ingenomen met de onomwonden uitspraken die in het verslag worden gedaan over terrorisme – met inbegrip van de verklaring dat het de eerste plicht van democratische regeringen is om terroristische netwerken te ontmantelen –, met de veroordeling van de ommezwaai van de Commissie ten aanzien van het wapenembargo tegen China, en met de constatering dat burgers in vele landen overal ter wereld vervolgd worden vanwege hun christelijke geloofsovertuigingen, hoewel ik liever had gezien dat deze explicieter en gerichter was geformuleerd, met name in verband met de ontstellende schending van de rechten van leden van protestantse minderheidsgezindten in Eritrea, Vietnam, Noord-Korea, Colombia, Birma, Indonesië, Laos, Egypte, China, Sri Lanka, Pakistan en elders. De vervolging en opsluiting van fatsoenlijke burgers, wier enige “misdaad” is dat zij leven naar hun oprechte overtuigingen, is onaanvaardbaar. De vrijheid van meningsuiting, vergadering en godsdienst moet overal ter wereld worden verdedigd. 
De Rossa (PSE ),
   . – Ik sta achter de algehele strekking van het verslag van de heer Coveney, maar vind dat het niet ver genoeg gaat in het erkennen van de dringende noodzaak om specifieke ondersteuning te bieden aan vrouwen die het slachtoffer zijn van geweld en seksueel misbruik. In het verslag worden de gevolgen van massaverkrachtingen veroordeeld en wordt erkend dat slachtoffers van seksueel geweld het risico lopen besmet te raken met HIV/aids. Er wordt echter verzuimd deze slachtoffers enige vorm van directe zorg in het vooruitzicht te stellen. Daarom steun ik amendement 8 dat de oproep bevat om dergelijke slachtoffers condooms ter beschikking te stellen, teneinde de verdere verspreiding van infecties te voorkomen, alsmede om hun de mogelijkheid te bieden een abortus te ondergaan in het geval van een ongewenste zwangerschap.
In het verslag dient tevens te worden erkend, zoals in amendement 9 wordt geëist, dat de enige manier waarop we een gepaste reactie op seksueel geweld kunnen waarborgen, in de eerste plaats gelegen is in de volledige erkenning van het recht op reproductieve gezondheid.
Wat mij betreft, is seksuele en reproductieve gezondheid een mensenrecht; een recht dat volledig erkend dient te worden en aan alle mannen, vrouwen en kinderen gegarandeerd moet worden, zowel in de lidstaten als in de rest van de wereld. 
Goudin, Lundgren en Wohlin (IND/DEM ),
    Het verslag gaat over het jaarverslag over de mensenrechten in de wereld en het mensenrechtenbeleid van de Europese Unie. De EU is verantwoordelijk voor de mensenrechten in haar onmiddellijke omgeving, die allereerst bestaat uit potentiële EU-lidstaten in Oost- en Midden-Europa. Het is echter niet de taak van de EU om de mensenrechten wereldwijd te garanderen. Dat is de taak van de Verenigde Naties.
In de resolutie staan positieve zaken die wij steunen, zoals een oproep tot een versterkte samenwerking op milieugebied en tot steun voor het International Strafhof. De resolutie gaat echter voornamelijk over het versterken van de rol van de EU op het gebied van het buitenlands beleid. Daarom onthouden wij ons van stemming over de resolutie in haar geheel. 
Guerreiro (GUE/NGL )
   , Je zou heel veel kunnen zeggen over dit jaarverslag van het Europees Parlement, dat net als in voorgaande jaren gebruikt wordt als middel om druk uit te oefenen en politieke inmenging te realiseren. De landen die als “vrienden” beschouwd worden blijven gespaard en er wordt kritiek geleverd op de “andere landen” – de landen die de VS en de EU als doelen aanwijzen.
Dit verslag (en dat zijn maar een paar voorbeelden):
- praat de militaire bezetting van Irak door de VS en de geallieerden goed. Naar de bezettingstroepen wordt eufemistisch verwezen als de “daar gestationeerde strijdkrachten” ...;
- veroordeelt de Israëlische regering niet voor de militaire bezetting van Palestina of de bouw van de muur. Het blijft bij “bezorgdheid” over het “veiligheidshek/afscheidingsmuur”;
Daar komt bij dat het verslag:
- de opheffing – door de Raad – van de sancties tegen Cuba “veroordeelt”, waarmee het verslag aansluit bij het beleid dat de VS tegen dit land voert;
- en – houdt u vast – de regering van Venezuela oproept om de “vrijheid van meningsuiting en de vrije toegang tot informatie” te waarborgen, en dat terwijl vrijwel alle media in dat land in handen zijn van mensen die in hun pogingen de democratie te ondermijnen geen middel onbenut laten;
Ondanks alles is het verslag dit jaar alleen door rechts aangenomen; het aantal stemmen vóór ligt veel lager dan de som van de onthoudingen en de stemmen van degenen die zoals wij tegen hebben gestemd. 
Le Rachinel, Fernand (NI ),
   . – Elk jaar wordt in het verslag van het Europees Parlement over de mensenrechten aan de wereld uit de doeken gedaan hoe deze rechten geëerbiedigd dienen te worden. Er wordt echter niet ingegaan op de situatie in de lidstaten van de Europese Unie zelf.
Ik wil de aandacht vestigen op de zaak van Marek Dochnal en Krzysztof Maciej Popenda, twee Poolse zakenlieden die sinds oktober 2004 in hechtenis worden gehouden. De aanklachten tegen hen zijn diverse malen gewijzigd, waardoor de juridische procedures op grond waarvan zij kunnen worden vastgehouden zonder daadwerkelijke rechtsgrondslag zijn verlengd. Dit is een schending van artikel 6, lid 2 van het EVRM inzake het vermoeden van onschuld. Hun namen en foto’s zijn, in strijd met het Pools recht, openbaar gemaakt om te proberen de rechters onder druk te zetten. Er is tevens informatie over hun privé- en gezinslevens gepubliceerd, die geen verband houdt met het gerechtelijk onderzoek, hetgeen een inbreuk is op artikel 8 van het EVRM.
Deze twee mannen zijn het slachtoffer van vervolging op politieke gronden. Misschien heeft deze vervolging tot doel de getuigenverklaring te weerspreken die de heer Dochnal heeft afgelegd ten overstaan van de parlementaire commissie die onderzoek doet naar vermeende banden tussen een aantal Poolse politici en bepaalde oliemaatschappijen. Ik hoop en vertrouw erop dat dit Parlement in het geweer zal komen tegen deze misstand. 
Libicki (UEN ),
   Ik heb tegen het verslag van de heer Coveney gestemd over het jaarverslag over de mensenrechten in de wereld in 2004 en het mensenrechtenbeleid van de Europese Unie. De reden is dat de linkse en liberale vleugel, ondanks de bezwaren van een aanzienlijk aantal afgevaardigden, bepalingen betreffende de uitbreiding van de zogenaamde reproductieve rechten in het verslag hebben ingebracht als middel in de strijd tegen aids. Volgens de Wereldgezondheidsorganisatie omvat deze term ook abortus. Verder zijn er bepalingen voor een snelle toegang tot abortus voor slachtoffers van verkrachtingen opgenomen.
Ik beschouw abortus als een moreel ontoelaatbare en wrede praktijk.
Gezien het feit dat de meningen over abortus in Europa sterk uiteenlopen, ben ik van mening dat wij in documenten van het Europees Parlement niet dergelijke controversiële standpunten zouden moeten opnemen.
Hoewel de meningen hierover verdeeld zijn, ben ik van mening dat niemand bij de huidige stand van onze kennis met absolute zekerheid kan stellen dat abortus geen aanval is op menselijk leven.
Dit zijn de redenen waarom ik niet voor een verslag met dergelijke formuleringen kan stemmen. 
Meijer (GUE/NGL ),
   . Binnen mijn fractie GUE/NGL bestaat grote kritiek op dit voorstel omdat het selectief is. Deze kritiek bracht een aantal van mijn fractiegenoten tot tegenstemmen. Niemand ontkende dat er veel terechte opmerkingen in staan over misstanden op het gebied van mensenrechten buiten de Europese Unie, maar het valt op dat landen als Israël, Turkije en de Colombiaanse regering worden ontzien. Daarentegen is er wel kritiek op Cuba, Venezuela en de Colombiaanse guerrillabewegingen. In Venezuela, waar de meerderheid van de media in handen is van de oppositie, zou een tekort aan persvrijheid bestaan. Deze aanpak wekt de indruk dat bondgenoten nooit fouten kunnen maken en dat anderen het nooit goed kunnen doen. Zowel links als rechts hebben een lange traditie van selectiviteit in hun verdediging van mensenrechten, waarbij een tekort aan mensenrechten vooral van belang was als argument tegen een politieke tegenstander. Laten we daarmee ophouden en ook de kritiek op fouten van diegenen voor wie we sympathie hebben serieus nemen in plaats van die te bagatelliseren. Indien de rechterzijde haar afwijzing van het verbeterde EU-beleid tegenover het Amerikaanse isolement van Cuba niet zojuist bij een stemming had doorgezet zou ik ondanks kritiek toch samen met Scandinavische en Duitse fractiegenoten hebben voorgestemd. 
Pflüger (GUE/NGL ),
   . Ik kan niet instemmen met dit verslag omdat wezenlijke mensenrechtenproblemen onvoldoende worden benoemd en andere knelpunten volledig buiten beschouwing worden gelaten. Vijf voorbeelden:
1. De mishandelingen en folteringen in Irak door leden van de Amerikaanse krijgsmacht worden niet genoemd. De daders worden niet expliciet aangeduid. Oproepen tot strafvervolging door het Internationaal Strafhof zoekt men tevergeefs.
2. Er ontbreekt een verwijzing naar de aanhoudende bezetting van Irak. De dagelijkse mensenrechtenschendingen worden niet genoemd. Een veroordeling van deze schending van het volkerenrecht vindt niet plaats.
3. De interventieoorlogen van de westelijke machten en de daarmee gepaard gaande mensenrechtenschendingen vormen geen onderwerp. Er wordt met geen woord gerept over de meer dan honderdduizend Iraakse burgers die bij de aanval van de "coalitie van bereidwilligen" zijn gedood. Er vindt geen veroordeling plaats van "humanitaire interventies" of militaire interventies onder het mom van terrorismebestrijding of een "ontwapeningsoorlog", die alle tezamen een schending vormen van het volkerenrecht.
4. Er wordt niet ingegaan op het gevaar voor de mensenrechten dat uitgaat van de militarisering van de EU en in het bijzonder de opname daarvan in de grondwet van de EU.
5. Het is schandalig dat er nergens melding wordt gemaakt van de mensenrechtensituatie in Turkije; dat er wordt herinnerd aan de bevindingen hieromtrent in speciale verslagen doet daar niets aan af. Gezien de toenemende mensenrechtenschendingen in Turkije blijft het volkomen onbegrijpelijk dat er niets over wordt gezegd. 
Queiró (PPE-DE )
   , De beschrijving van de mensenrechtensituatie in de wereld zoals die in dit verslag van de heer Coveney is opgenomen is – helaas – realistisch. Als je dit verslag leest en bedenkt welk een voorrecht het is in dit deel van de wereld te mogen wonen, dan voel je ook dat we verplicht zijn samen doeltreffend op te treden ter bescherming van de mensenrechten. En van de democratie. We mogen namelijk niet vergeten dat deze twee begrippen onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn. Zonder democratie kunnen de mensenrechten niet beschermd worden.
Het is onmogelijk om over een onderwerp met zoveel vertakkingen volledig te zijn, maar er is één aspect dat ik hier graag wil belichten. Het baart mij namelijk zorgen dat zoveel Europese politici – en niet alleen Europese politici – niet goed beseffen dat het terrorisme de ernstigste bedreiging van onze maatschappijen vormt. Het terrorisme is niet alleen voor de burgers een bedreiging (en ik zal hier niet zeggen onschuldige burgers, want dan zou je de indruk kunnen wekken dat er een rechtvaardiging voor het terrorisme bestaat als die burgers op de één of andere wijze “schuldig” zouden zijn) – het is een bedreiging voor ons maatschappijmodel en dus ook voor de democratie.
Tot slot wijs ik erop dat dit verslag heel duidelijk maakt dat Europa zich onwrikbaar zal opstellen bij het bevorderen van de mensenrechten en de democratie. 
Ribeiro e Castro (PPE-DE )
   , Ik wil de heer Coveney graag gelukwensen met dit jaarverslag en het nieuwe systeem dat hij heeft geïntroduceerd.
Ik ben vooral tevreden met de oproep die in de uiteindelijke resolutie aan het communistische regime op Cuba wordt gedaan en de felle veroordeling van het terrorisme. Dat sluit aan bij hetgeen ik als coördinator van de PPE-DE-Fractie voor de mensenrechten steeds heb verdedigd. Ik ben ook heel blij dat de pogingen van socialistisch en communistisch links om de duidelijke veroordeling van de Cubaanse dictatuur af te zwakken op niets zijn uitgelopen.
Ook andere onderwerpen die me aan het hart gaan – mensenhandel en de handel in menselijke organen – zijn in dit verslag op een adequate wijze aan de orde gebracht. Dat is nieuw en heel positief.
Ik betreur het dat links geprobeerd heeft het recht op abortus als een grondrecht voor te stellen. Men is zelfs zover gegaan om te verhinderen dat er een stemming plaatsvond over een mondeling amendement van de rapporteur. Dat amendement luidde als volgt: “onderkent dat massaverkrachtingen tot gevolg hebben dat vrouwen blootstaan aan besmetting met HIV/aids; de EU dringt erop aan dat er onmiddellijk afdoende medische hulp wordt verschaft aan de meisjes en vrouwen die het slachtoffer van verkrachting zijn geworden”. Nadat dit mondelinge amendement was verworpen, zijn alle door links ingediende amendementen aanvaard. Bij de eindstemming heeft links zich echter van stemming onthouden. Dat toont toch wel aan dat links zich op een perverse wijze verzet tegen een serieuze visie met betrekking tot de mensenrechten. 
Szymański (UEN ),
   Ik heb tegen het verslag van de heer Coveney gestemd over het jaarverslag over de mensenrechten in de wereld in 2004 en het mensenrechtenbeleid van de Europese Unie. De reden is dat de linkse en liberale vleugel, ondanks de bezwaren van een aanzienlijk aantal afgevaardigden, bepalingen betreffende de uitbreiding van de zogenaamde reproductieve rechten in het verslag hebben ingebracht als middel in de strijd tegen aids. Volgens de Wereldgezondheidsorganisatie omvat deze term ook abortus. Verder zijn er bepalingen voor een snelle toegang tot abortus voor slachtoffers van verkrachtingen opgenomen.
Ik beschouw abortus als een moreel ontoelaatbare en wrede praktijk.
Gezien het feit dat de meningen over abortus in Europa sterk uiteenlopen, ben ik van mening dat wij in documenten van het Europees Parlement niet dergelijke controversiële standpunten zouden moeten opnemen.
Hoewel de meningen hierover verdeeld zijn, ben ik van mening dat niemand bij de huidige stand van onze kennis met absolute zekerheid kan stellen dat abortus geen aanval is op menselijk leven.
Dit zijn de redenen waarom ik niet voor een verslag met dergelijke formuleringen kan stemmen. 
Tannock (PPE-DE ),
   . – Ik wil toelichten waarom wij ons als delegatie voor het grootste deel hebben onthouden van stemming over het verslag-Coveney. Wij steunen dit verslag tot op zeer grote hoogte en maken ons hard voor het hoogste niveau van burgerlijke en politieke mensenrechten, overal ter wereld, evenals voor behoorlijk bestuur en de democratie, die wij als de ideale regeringsvorm beschouwen.
Desalniettemin heeft onze partij in een beleidsstandpunt verklaard dat zij het Internationaal Strafhof verwerpt en wij kunnen amendement 45 derhalve niet steunen. Daarnaast onderzoeken wij de mogelijkheid om ons terug te trekken uit het VN-Vluchtelingenverdrag van Genève teneinde het immigratie- en asielbeleid weer in eigen handen te kunnen nemen en daarom kunnen wij amendement 35 niet steunen.
Verder beschouwen we het opleggen van de doodstraf voor de ernstigste misdaden en het al dan niet ondergaan van abortus als gewetenskwesties en wij zijn hiervan geen principieel voor- of tegenstander.
In het licht van deze overwegingen hebben wij ons voor het grootste deel onthouden van stemming. 
Wagenknecht (GUE/NGL ),
   . Ik kan niet instemmen met dit verslag. Er wordt weliswaar ingegaan op een groot aantal belangrijke aspecten – zoals de vaak vergeten mensenrechtenschendingen in de Westelijke Sahara, die illegaal door Marokko is bezet – maar in hoofdlijnen getuigt dit verslag toch van een eenzijdige en selectieve benadering, waarbij er enkel rekening wordt gehouden met mensenrechtenschendingen voor zover dat politiek opportuun lijkt te zijn, en men er niet voor terugdeinst een onjuiste voorstelling van zaken te geven. Belangrijke probleemvelden op mensenrechtengebied worden buiten beschouwing gelaten. Enkele voorbeelden:
1. Het is welhaast grotesk om over beperkingen van de vrijheid van meningsuiting in Venezuela te spreken en de regering op te roepen effectieve maatregelen te nemen, in de wetenschap dat de meeste media in handen van de oppositie zijn.
2. In de analyse van de situatie in Colombia, die eenzijdig is gericht op een veroordeling van de guerrillastrijders, wordt met geen woord gerept over de achtergrond van de ernstige mensenrechtenschendingen door de regering.
3. Dat het Europees Parlement de voorzichtige hervatting van de betrekkingen tussen de EU en Cuba bekritiseert, is vanuit het perspectief van de mensenrechten volstrekt onbegrijpelijk.
4. Aan de ernstige mensenrechtenproblemen in Turkije wordt hoegenaamd geen aandacht besteed.
Het feit dat het verslag amper ingaat op sociale en economische mensenrechten en elke vorm van zelfkritiek over de mensenrechtensituatie in de EU en de rol van de EU in de wereld schuwt, is buitengewoon problematisch en bovendien in strijd met het beginsel dat de mensenrechten universeel en ondeelbaar zijn. 
Záborská (PPE-DE ),
   . – Alle kiezers verlangen van de politici die zij kiezen dat deze zich houden aan het programma waaraan ze zich gecommitteerd hebben.
Ik ben lid van de Fractie van de Europese Volkspartij (Christen-democraten) en Europese Democraten, en ik heb mij gecommitteerd aan het programma van christen-democratische waarden waar deze fractie voor staat. Een daarvan is de steun aan de principes van bescherming en bevordering van de menselijke waardigheid en dientengevolge de eerbiediging van het recht op leven en de uniciteit van ieder mens, vanaf de conceptie tot aan de natuurlijke dood.
Wanneer men in een politiek programma waarden aanwijst die men wil uitdragen, spreekt het vanzelf dat men zich hieraan houdt, ook op de stemlijsten.
De kiezers houden er niet van te worden bedrogen door degenen die zij verkozen hebben, vooral niet als het gaat om de kernwaarden waarvoor zijn hen gemandateerd hebben.
Over de bescherming van het leven op ieder moment, van de conceptie tot de natuurlijke dood kan niet uit politieke berekening gemarchandeerd worden. Volgens de definitie van de Wereldgezondheidsorganisatie van het begrip “seksuele en reproductieve gezondheidszorg” is de praktijk van het bevorderen van de onderbreking van ongewenste zwangerschappen daarbij inbegrepen. Daarom heb ik tegen de amendementen 8 en 9 gestemd. Nu deze amendementen zijn aangenomen is de resolutie geamendeerd op een manier die strijdig is met het programma van waarden van de PPE-DE. 

De Rossa (PSE ),
   . – Ik steun de resolutie (B6-0275/2005) van de PSE-Fractie en de gezamenlijke resolutie over de verklaring van de Commissie over de situatie van de Roma in de EU.
In 1984 erkende het Parlement voor het eerst dat “zigeuners nog altijd lijden onder discriminatie in wetgeving en praktijk” en riep het de regeringen van de lidstaten op alle vormen van discriminatie van Roma uit te bannen.
Tweeëntwintig jaar later is het helaas zo dat de volgende conclusie nog altijd gerechtvaardigd is: Roma en reizigers lijden onder discriminatie in wetgeving en praktijk.
De recente instelling van de groep van Commissieleden die verantwoordelijk is voor grondrechten, antidiscriminatie en gelijke kansen, alsmede de expliciete toezeggingen van Commissievoorzitter Barroso om de sociale uitsluiting van Roma en reizigers aan te pakken, zijn positieve ontwikkelingen.
Die moeten nu echter gevolgd worden door concrete acties van de kant van de groep van Commissieleden en de desbetreffende directoraten-generaal. De Commissie moet de sociale uitsluiting van Roma en reizigers in de lidstaten, de kandidaat-lidstaten en andere landen die zich op dit moment buiten de grenzen van de Unie bevinden aanpakken, en met de grootst mogelijke urgentie in actie komen om de wijdverbreide anti-Roma- en anti-reizigersgevoelens in Europa in te tomen. Dit betekent op zijn minst de volledige en correcte toepassing van Richtlijn 2000/43/EG van de Raad houdende toepassing van het beginsel van gelijke behandeling van personen ongeacht ras of etnische afstamming. 
Figueiredo (GUE/NGL )
   , Wij hebben voor deze gemeenschappelijke resolutie gestemd. Aan die resolutie hebben ook wij het één en ander bijgedragen. We geloven namelijk dat het heel belangrijk is dat er een einde wordt gemaakt aan de voortdurende en gewelddadige uitingen van racisme en rassendiscriminatie ten aanzien van de Roma. Het is voor ons duidelijk dat het niet bestraffen van racistische aanvallen, fysieke agressie door extremistische groeperingen, illegale uitzettingen en door zigeunerhaat en “Romafobie” ingegeven politie-interventies bijdragen tot het verzwakken van de democratie. Straffeloosheid leidt er alleen maar toe dat dit soort misdaden steeds opnieuw worden gepleegd. Er moet dus resolute actie worden ondernomen om aan dit soort uitwassen een einde te maken.
De achtste april is uitgeroepen tot internationale Roma-dag. Het is voor de Roma een bijzondere dag en bovendien een goede gelegenheid om de mensen bewust te maken van de mate waarin de Roma sociaal worden uitgesloten.
Wij geloven dat het heel belangrijk is dat we alle soorten discriminatie ook nu weer veroordelen, en dus ook de discriminatie waarvan de Roma het slachtoffer zijn.
We hopen dat hun rechten in alle lidstaten volledig worden erkend en dat de lidstaten de maatregelen zullen nemen die nodig zijn om de negatieve beeldvorming die tot discriminatie, racisme, zigeunerhaat en Romafobie aanzet op lokaal, regionaal, nationaal en Europees niveau te bestrijden. 
Goudin, Lundgren en Wohlin (IND/DEM ),
   De EU is een Unie van waarden en is daarom verantwoordelijk voor het handhaven van de eerbiediging van de mensenrechten binnen haar grenzen. Daarom heeft de EU ook een rol, via haar lidstaten, om de aandacht te vestigen op de kwetsbare toestand van de Roma, en om hun integratie in de maatschappij te bevorderen.
Kirkhope (PPE-DE ),
   . – Ik en mijn Britse Conservatieve collega’s veroordelen alle vormen van racisme en vreemdelingenhaat volkomen en onvoorwaardelijk. Wij kunnen deze resolutie echter niet steunen omdat we vinden dat de zaak van een specifieke minderheidsgroepering zoals de Roma niet gebaat is bij hun classificatie in een aparte categorie, waardoor het risico ontstaat dat hun isolatie en marginalisering juist groter worden. Wij achten het daarentegen het best om de strijd tegen discriminatie en vooroordelen, waarmee de Roma ontegenzeggelijk geconfronteerd worden, binnen de hoofdstroom van het politieke, economische, en sociale beleid te houden. 
Lambrinidis (PSE ),
    De PASOK-delegatie in het Europees Parlement verklaart dat zij voor de resolutie over de Roma heeft gestemd. De bestrijding van sociale uitsluiting en discriminatie van de Roma in Europa moet, uitgaande van de resolutie van vandaag, een prioriteit worden voor de instellingen van de Europese Unie en de lidstaten.
Tegelijkertijd wijst zij erop dat de lidstaten in de Unie uiteenlopende definities hebben voor de etnische, nationale en religieuze minderheden en bevolkingsgroepen binnen hun grenzen. Deze definities zijn gegrondvest op hun wetten en/of internationale verdragen (zoals in het geval van Griekenland) en in geen geval mag worden verondersteld dat deze met de onderhavige resolutie worden betwist of beïnvloed. 
Meijer (GUE/NGL ),
   . Slechts 7 van de 25 EU-lidstaten hebben een bevolking die groter is dan de Roma-bevolkingsgroep als geheel in het huidige en toekomstige grondgebied van de EU. Zij zijn een volk zonder staat en worden overal gezien als minderheid, al bestaan er gemeenten waarin zij de meerderheid vormen. Isolement en discriminatie hebben veel Roma tot buitenstaanders gemaakt, met lage opleidingen die bijdragen tot werkloosheid en met een gedrag dat bij anderen gemakkelijk ergernis oproept. We hebben een lange geschiedenis achter de rug van het verjagen van deze mensen uit de ene staat naar een andere staat en van het niet toekennen van burgerrechten omdat ze door hun gedwongen verhuizingen steeds opnieuw als vreemdelingen kunnen worden beschouwd. Individuen krijgen soms wel de kans om te integreren en geaccepteerd te worden door de meerderheid, maar de groep als geheel niet. Niet alleen in een aantal in 2004 toegetreden nieuwe lidstaten en in de twee landen die in 2007 binnenkomen zijn er problemen, maar bij voorbeeld ook in de oude lidstaten Griekenland en Italië. Aan nieuwkomers wordt onderdak, scholing en inkomen geweigerd, zodat deze mensen alleen kunnen overleven door strafbare daden te begaan. Dat moet echt verbeteren na de 90 procent meerderheid voor deze resolutie. 

Lang (NI ),
   . – Op sociaal en medisch gebied is het met Europa treurig gesteld. Er is sprake van problemen in termen van ongelijkheid, van wachtlijsten, van wetenschappelijke en technische achterstand. De oplossingen die het Parlement aandraagt zullen al even weinig soelaas bieden als die van de Commissie.
Deze moderniseringsdrang is namelijk vooral bedoeld voor Europese landen die tamelijk ver af staan van het Franse model, een stelsel waardoor wij vooralsnog verschoond blijven van dergelijke gebreken, die verder overal in de wereld voorkomen. Wat de vergrijzing van de bevolking betreft zal niemand durven voorstellen eindelijk over te gaan tot een werkelijk gezins- en geboortebeleid.
Daarnaast is het zorgwekkend dat in dit verslag over publieke gezondheidszorg termen worden gebezigd als “markt” en “consumenten”. Wat erger is, in overweging A van dit verslag wordt de loftrompet gestoken over de Europese Grondwet – en de redenen daarvoor laten zich raden. Dit verdrag is nog niet eens van kracht en verdient juist afkeuring, daar het een instrument is van sociale achteruitgang, dat de gezondheidszorg van de Fransen bedreigt met een nivellering naar beneden.
Tot slot gaat het hoegenaamd nergens in de tekst over immigratie. Alleen in paragraaf 11 valt te lezen over een zekere bezorgdheid op administratief gebied, terwijl het gaat om het voortschrijdende verval van onze samenlevingen, om maar niet te spreken van de toekomstige toetreding van Turkije tot Europa. Om die reden zijn wij tegen de verwerping van de “sociale zelfverdediging”. 
Queiró (PPE-DE )
   , De lidstaten zijn verantwoordelijk voor de systemen voor sociale zekerheid en de gezondheidszorg. Het is echter ook zo dat wij ernaar streven om de burgers in Europa de beste, meest adequate en meest efficiënte sociale bescherming te bieden en datzelfde geldt voor de toegang tot de gezondheidszorg.
Daar staat tegenover dat we rekening dienen te houden met de ontwikkelingen die nu het beeld bepalen, inzonderheid die welke samenhangen met de vergrijzing van de bevolking. We zullen dus oplossingen moeten vinden voor de problemen die we nu kunnen zien aankomen.
Tot slot kan het geen kwaad erop te wijzen dat de brede consensus over dit onderwerp vrijwel altijd leidt tot overeenstemming over de doelstellingen en de resultaten die men beoogt te bereiken, maar niet over de middelen en de methoden. Dan zijn de meningsverschillen duidelijk en bekend. 

Goudin, Lundgren en Wohlin (IND/DEM ),
   Het verslag-Hughes gaat over de hervorming van de activiteiten en de organisatie van het Europees Agentschap voor de veiligheid en de gezondheid op het werk. Het verslag-Harkin gaat over de hervorming van de Europese Stichting tot verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden. Het verslag-Cabrnoch gaat over modernisering van de sociale bescherming en ontwikkeling van een kwalitatief hoogwaardige gezondheidszorg.
Wij vinden dat vraagstukken rond de arbeidsomstandigheden, sociale bescherming en gezondheids- en ziekenzorg geen verantwoordelijkheid van de EU zijn. Dit zijn zaken waarover elke lidstaat afzonderlijk moet beslissen. De bovengenoemde organen moeten niet door de EU worden geleid, maar door de betrokken partijen, als niet-gouvernementele organisaties. Wij kiezen er dan ook voor om ons inzake deze drie verslagen van stemming te onthouden.

Figueiredo (GUE/NGL )
   , Het Actieplan voor de Financiële Diensten is bijna een jaar vóór de Strategie van Lissabon opgesteld. Het is nochtans één van de belangrijkste pijlers van die strategie.
Het opzetten van een interne markt voor de financiële diensten en de integratie van de kapitaalmarkten zijn niet alleen bedoeld om investeringen en het verkeer van kapitaal nog verder te liberaliseren. Het gaat er ook niet alleen om de grote multinationale ondernemingen instrumenten te verschaffen om herstructureringen uit te voeren en kapitaal te bekomen tegen de laagst mogelijke prijs. En al evenmin uitsluitend om de aankoop en fusies van bedrijven op Europees niveau te versnellen. Het gaat er vooral om de enorme kapitaalstromen die door de geleidelijke privatisering van de nationale pensioensystemen zullen vrijkomen te beheren.
Van de 42 wetgevingsvoorstellen van dit plan zijn er reeds 39 aangenomen, al is de rapporteur daar niet helemaal tevreden mee. Toch is het ironisch dat nu juist de doelstellingen van dit plan vrij goed zijn gerealiseerd, zeker als je een vergelijking maakt met de bescheiden sociale doelstellingen van de strategie van Lissabon.
En dat alles verkleed in technisch jargon en vrijwel zonder enige prudentiële regels. De zelfregulering wordt overgelaten aan de ondernemingen in de sector. Er worden beloftes gedaan voor meer werkgelegenheid en meer economische groei, maar de gevolgen van de gestage “financialisering” van de economie zijn maar al te duidelijk waarneembaar als je kijkt naar het grote aantal financiële crises op regionaal en mondiaal niveau. Bovendien blijkt dat investeringen niet langer in de productieve sectoren worden gedaan, maar in de speculatieve sfeer en in kapitalisering. 
Queiró (PPE-DE )
   , Wie zoals ik steeds gepleit heeft voor de voltooiing van de interne markt is de integratie van de financiële markten goed nieuws. Het is immers een voorwaarde voor het realiseren van een aantal van de belangrijkste doelstellingen van de Unie en – meer specifiek – een voorwaarde voor het verwezenlijken van de doelstellingen van Lissabon.
Er bestaat nu een plan om die integratie te bewerkstelligen en de resultaten zoals die nu bekend worden zijn aanleiding tot tevredenheid. Er is evenwel nog een lange weg te gaan. Het verslag stelt terecht dat we moeten proberen uit te vinden welke maatregelen op de lange duur werkelijk nodig zijn. Dit is namelijk een goed plan en het mag geen schade ondervinden van overmatige wetgeving of – omgekeerd – onvoldoende regulering. 

Goudin, Lundgren en Wohlin (IND/DEM ),
   De uitstoot van milieugevaarlijke bronnen vormt een belangrijk politiek vraagstuk. Wij vinden echter niet dat de EU een gemeenschappelijke strategie moet hebben tijdens de conferentie van Punta del Este over persistente organische verontreinigende stoffen. De afzonderlijke lidstaten moeten zelfstandig hun nationale onderhandelingsstrategie bepalen.
De Voorzitter.
   – Ik verklaar de zitting van het Europees Parlement te zijn onderbroken.
