Shkruaj një poezi që shpreh trishtimin.
Në muzgun e dëshpërimit tim,
Kam dëshirë të gjej një rrugëdalje nga ky mjerim.
Kështu që unë kërkoj dhe kërkoj, por nuk mund të bëj koka apo bishta,
I këtij labirinti të mbushur me një ankth dhe frikë të pafund.

Dëshira ime për një botë më të mirë është e përzier me kaq shumë frikë,
Se mezi e mbaj dot dëshpërimin tim.
Shpresa ime është si një flakë vezulluese, duke luftuar për të qëndruar gjallë,
Por nuk mjafton për të rikthyer gëzimin në ajër.

Unë ulem në reflektim të qetë, lotët më rrjedhin në fytyrë,
Ndërsa meditoj peshën e kësaj jete të pikëlluar.
Por në këtë errësirë, shpresoj që trishtimi të fillojë të zbehet,
Dhe se drita e lumturisë mund të më kthejë në jetë.