Rishkruaje me fjalët e tua poezinë "Rruga e pa marrë".
Dy shtigje shtrihen para meje,
Udhëtimi dukej pa fund.
Një si i paeksploruar dhe misterioz,
Tjetri i shkelur mirë, megjithëse më i vështirë për t'u ngjitur.

Unë qëndrova në një telash me të ardhmen e pasigurt,
Premtime të pathëna më presin.
Duke peshuar rreziqet dhe përfitimet e secilit
Një zgjedhje e rrugës që duhet të shoh.

Kështu që unë mora rrugën e përshkuar më pak,
Sipërmarrje e tutje me një heshtje kaq të guximshme.
Edhe pse nuk mund të flas për atë që mund të ketë qenë,
Kjo rrugë në të cilën jam është historia që do ta mbaj përgjithmonë.