Shkruani një histori me 500 fjalë në zhanrin horror.
Ishte një natë e ftohtë dhe e errët ndërsa po shkoja në destinacionin tim përfundimtar në periferi të qytetit. Kisha udhëtuar për orë të tëra, zemra më rrihte nga mendimi se çfarë mund të gjeja. Një fshat i vogël shtrihej i fshehur në errësirë dhe pyesja veten nëse dikush kishte ardhur ndonjëherë këtu më parë.

Ngadalë bëra rrugën time nëpër rrugë, duke arritur në qendër ku prisja të gjeja burimin e gjithë frikës time. Më pushtoi frika, por e dija se duhet të vazhdoja. Hyra brenda një kabine të vjetër dhe errësira dukej se më përpiu. Ndjeja një prani të rëndë në ajër dhe gungat e patës më rridhnin përgjatë lëkurës. Me kujdes u futa më thellë brenda dhe ndërsa shkova, fillova të dalloja format e figurave shqetësuese. Pëshpëritje të zbehta dhe britma të largëta mbushën ajrin.

Në mure kishte vargje kockash, simbole të lyera me gjak dhe simbole të skalitura në gur. Një e ftohtë më përshkoi dhe kuptova se ky ishte një vend ku askush me mendjen e tij të drejtë nuk do të guxonte të dilte. Por unë kisha arritur shumë larg tani dhe e dija se duhej të vazhdoja.

Bëra rrugën time në një korridor të gjatë, hapat e mi jehonin në heshtje. Arrita në fund dhe u përballa me një figurë me një mantel të errët. Ishte burim tmerri në fshat, një qenie me fuqi të madhe dhe të keqe të papërshkrueshme. E pashë në sy dhe pashë që më priste. Më bëri shenjë përpara dhe e dija se nuk kisha zgjidhje tjetër veçse të ndiqja.

Më çoi në një dhomë dhe në qendër ishte një kazan i madh i mbushur me diçka të errët dhe të keqe. Krijesa më drejtoi në buzë dhe mund ta ndjeja fuqinë e saj ndërsa shikoja në kazan. Siç bëra unë, e gjithë bota filloi të dridhej dhe qielli u mbush me një errësirë të thellë. Kuptova se kisha bërë diçka të tmerrshme dhe bërtita ndërsa shikimi im u zbeh dhe errësira më pushtoi. Kur u zgjova, isha përsëri në fshat, por diçka kishte ndryshuar. Isha përballur me frikën time dhe ndjeva diçka që nuk e kisha ndjerë kurrë më parë. Nuk kisha më frikë nga errësira. Që nga ajo ditë e tutje, e dija se duhet të përballesha me errësirën, pa marrë parasysh koston.

Kjo është historia ime, përvoja ime në fshatin e panjohur. Frika dikur kishte qenë armiku im më i madh, por tani e kuptoj se mund të mposht çdo gjë me forcë dhe guxim. Thjesht duhet të kujtoj se ndonjëherë errësira mund të përdoret për pushtet, jo për terror.