Shtoni disa dialogë përkatës në tregimin e mëposhtëm.
Ann dhe shoku i saj Alex po shikonin perëndimin e diellit nga një park.
"Është kaq e bukur," tha Ann me zë të ulët.

"Vërtet është," pranoi Alex. "Shikoni se si qielli po kthen ngjyra të ndryshme. E kuqe, portokalli, rozë."

Ann buzëqeshi. "Më kujton perëndimet e diellit ku prindërit më çonin kur isha më i vogël. Mendoja se mund të shtrija dorën dhe të prekja qiellin."

Aleksi qeshi. "Ky është një mendim i mirë. Do të doja të mund të zgjasja dorën dhe të kapja pak nga ky perëndim dielli."