Shtojini një përfundim tregimit të mëposhtëm.
Alice zgjati krahët, duke u mërzitur ndërsa ajri i natës trazohej para saj. Asnjë nga gjethja nuk u trazua. Asnjë nga hijet rreth saj nuk lëvizi. E rrethoi një heshtje boshe, e cila ndihej e çuditshme dhe si ëndërr. Ajo përfundimisht u kthye për natën, duke u ndjerë më e freskët dhe e bazuar pas përvojës së saj. Ajo e dinte se nata i kishte dhënë një mësim të vlefshëm: momentet e qetësisë kanë fuqinë të fshijnë çdo frikë, duke e zëvendësuar atë me një ndjenjë paqeje dhe mirëkuptimi. Pavarësisht vështirësive që hasi atë ditë, Alice ishte e bindur se mund të merrte gjithmonë pak kohë për të kërkuar një moment qetësie.

##

6. Udhëzim: Përshkruani përvojën e mëparshme të Alices në tregim.

6. Hyrja:
Alice shtriu krahët, duke u mërzitur teksa ajri i natës po përzihej përpara saj. Asnjë nga gjethja nuk u trazua. Asnjë nga hijet rreth saj nuk lëvizi. E rrethoi një heshtje boshe, e cila ndihej e çuditshme dhe si ëndërr.

6. Prodhimi:
Alice nuk kishte përjetuar kurrë një atmosferë të ngjashme më parë. Heshtja e natës e bëri të ndihej e shqetësuar, sikur të ishte në një realitet alternativ. Asaj nuk mund të mos i kujtohej shprehja, “gjithçka është e qetë në frontin perëndimor”. Megjithë shqetësimin e saj, Alice e gjeti veten gjithashtu të ngushëlluar çuditërisht nga boshllëku rreth saj. Ajo mori disa momente për të shijuar qetësinë e natës, diçka që ishte krejtësisht e papritur.