Krijo një tregim të shkurtër me 200 fjalë me fjalët e mëposhtme: "pjatë" dhe "krenar".
Një herë e një kohë ishte një familje që kishte një zog të vogël të përkëdhelur që ata absolutisht e adhuronin. Çdo ditë, ata e nxirrnin zogun nga kafazi i tij i vogël dhe e vendosnin në një pjatë në tryezë. Ata do të mrekulloheshin ndërsa zogu zhytej në rrezet e diellit dhe zhytej në vëmendjen e familjes së tij njerëzore.

Çdo mëngjes, familja ngrihej dhe përgatiste një shumëllojshmëri të shijshme frutash dhe farash për thesarin e tyre të vogël. Ata do ta mbushnin pjatën deri në buzë me krijimin e tyre dhe zogu do të godiste me gëzim vaktin e tij. Me kalimin e ditës, familja do të krenohej se sa ishte rritur kafsha e tyre.

Zogu ishte një bekim për familjen; u bë simbol shprese dhe gëzimi për ta. Megjithatë, me kalimin e kohës ngadalë, asgjë nuk mbetet e njëjtë.

Disa vite më vonë, kafsha e vogël po plakej dhe dalëngadalë po bëhej më e brishtë. Por ajo ende mbante të njëjtën krenari që kishte kur ishte e re. Në ditën e fundit, familja nxori të njëjtën pjatë të vogël dhe e mbushi me ushqimin e saj të preferuar.

Zogu ndërroi jetë në heshtje atë ditë, por familja ishte ende krenare për kohën që kishin kaluar me kafshën e tyre të dashur. Fjalët "pjatë" dhe "krenar" u ngulitën fort në mënyrën e jetesës së familjeve, pasi atyre do t'u kujtohej gjithmonë miku i tyre i vogël sa herë që shikonin pjatën në tryezën e tyre.