Shkruani një poezi për vetminë.
Jam vetëm natën,
Heshtja është një barrë e rëndë për të mbajtur.
Yjet kaq të ndritshëm,
Por asnjë për të ndarë.

Kujtimet mbeten ende,
Nga ata që janë larguar.
Zemra ndjen një goditje të caktuar,
Për të përballuar errësirën e ditës.

Por në heshtje ka diçka të ëmbël,
Një mundësi për t'u rilidhur me mua.
Pikërisht në këtë moment gjej qetësinë time,
Aty ku gjej forcë dhe shoh se çfarë duhet të jetë.

Mund të mos kem të tjerë pranë,
Por unë kurrë nuk do të mbetem pa nevojë.
Sepse të jesh vetëm është një gjë e bukur,
Dhe momente të çmuara që jeta po i jep.

Pra, përqafo vetminë,
Lëreni të jetë udhërrëfyesi juaj.
Dhe ngadalë do të gjesh ngushëllim,
Në thellësitë që mund të sigurojë.