Hartoni një pjesë të shkrimit krijues që përshkruan një natë të stuhishme.
Ajri ishte i trashë dhe i rëndë me premtimin e një stuhie që po vinte. Qielli ishte një ngjyrë e zezë e thellë, me ngjyrë dhe e vetmja dritë vinte nga një copëz hëne. Bubullima gjëmonte nga larg dhe era shushuriti gjethet e pemëve. Retë u errësuan në mënyrë ogurzi ndërsa rrufeja shkëlqeu dhe ndriçoi qiellin e natës. Filloi të bjerë shi, fillimisht me pika të rralla, pastaj gjithnjë e më shpejt derisa ra një shi i vazhdueshëm. Një heshtje e frikshme zbriti teksa stuhia shpërtheu, e thyer vetëm nga zhurma e bubullimave dhe shiut të rrëmbyeshëm. Moti pasqyronte humorin e natës, një përzierje sublime frike, frike dhe bukurie.