Përmirëso këtë poezi prej 20 rreshtash.
Nata është e errët dhe e zymtë,
nuk ka njeri përreth që të më dëgjojë.
Unë ulem këtu dhe zhytem në pikëllim,
ndërsa shikoj retë të lodhen.

Pemët kërcejnë me trishtimin tim,
ndërsa retë lëvizin dhe duken të zymta.
I mbështjellë në një batanije trishtimi
Unë nuk prishem ndërsa jeta zbehet.

Pavarësisht se sa larg udhëtoj,
Duket se nuk mund t'i shpëtoj pikëllimit tim.
Lotët e mi bashkohen me lotët e liqenit,
ndërsa përpiqem të gjej një lehtësim.
Nata është e errët dhe e zymtë,
Yjet duken kaq të papërgatitur
Për të dëshmuar këtë skenë tragjike,
Ndërsa zhytem në dëshpërimin tim.

Pemët kërcejnë me trishtim rreth meje,
Retë lëvizin dhe mbyllen brenda.
I mbështjellë në një batanije trishtimi,
Nuk dorëzohem, as fitoj.

Pavarësisht sa larg shkoj,
Zemra ime e rëndë më ndjek ende.
Por nuk duhet të dorëzohem akoma,
Për pak shpresë, do të kërkoj deri.

Edhe pse e ardhmja duket e panjohur,
Dhe fati im duket larg të qenit i lirë,
Do të përpiqem të gjej copa lumturie,
Në momente e shohim botën dhe unë.