Shkruaj një poezi origjinale që ka 8 rreshta.
Një cikël i pafund ditësh,
Unë jam i detyruar të mbaj një barrë të rëndë,
Ndonëse kam keqardhje të thellë, unë ende tund me kokë,
Shpresa që nuk duhet ta lë kurrë dëshpërimin.

Kur ditët janë zbehur ngadalë,
Fantazmat e së kaluarës sime ende më ndjekin,
Betejat që nuk dukej se i fitova kurrë,
Dëshpërimi që duhet çliruar.

O jetë, o fat, o udhëtim,
Largo dhimbjen dhe pikëllimin,
Që të gjej shpëtimin,
Dhe ndjeni gëzimin që vjen nesër.