Shkruani një tregim sipas preambulës së dhënë.
Një herë ishte një vajzë me emrin Sara, e cila kishte humbur në pyll.
Sara kishte ecur me orë të tëra, duke u përpjekur të gjente rrugën e saj për në shtëpi. Por sa më tej ajo ecte, aq më shumë humbiste në thellësi të pyllit. Dielli kishte filluar të perëndonte, duke hedhur një dritë portokalli të errët mbi tendën e pemëve.

Papritur, Sara dëgjoi një zhurmë shushurimës në shkurret përpara saj. Ajo u afrua me kujdes dhe u hodh jashtë një lepur të bardhë i veshur me një jelek të vogël të kuq me kopsa ari dhe një kapele të zbukuruar! Lepuri filloi të fliste me Sarën, duke i thënë se ai ishte një magjistar i sjellshëm që kishte qenë duke u endur nëpër pyll, duke kërkuar të ndihmonte dikë në nevojë. Ai i ofroi ta merrte në shtëpi dhe kështu, Sara ndoqi magjistarin thellë në pyll, duke u bërë gjithnjë e më konfuze se si do ta gjente ndonjëherë rrugën për në shtëpi.

Por magjistari kishte një plan! Ai hapi shkopin e tij dhe hodhi një magji të fuqishme, duke krijuar një urë magjike mbi labirintin në dukje të pafund të pemëve. Sarah gulçoi e habitur dhe ndoqi magjistarin përtej urës derisa panë shtëpinë e saj në distancë.

Ndërsa arritën në shtëpinë e Sarës, magjistari u kthye nga ajo dhe i tha: "Nëse ndonjëherë je i humbur përsëri në pyll, kujto se duhet të besosh vetëm në veten tënde dhe do të gjesh rrugën për në shtëpi." Me një valë të shkopit të tij, ai u zhduk brenda natës.

Sara ishte e sigurt në shtëpi, falë ndihmës së magjistarit të sjellshëm. Dhe që atëherë e tutje, ajo nuk e harroi kurrë këshillën e magjistarit - se me besim në veten e saj, ajo mund të gjente rrugën e kthimit në shtëpi.