Shkruani një histori horror me 1850 fjalë.
Ethan kishte qenë duke shëtitur nëpër pyll afër shtëpisë së tij kur vuri re diçka të çuditshme. Pemët dukej sikur pëshpërisnin dhe gjethet shushurinin sikur të kishte një prani të padukshme që fshihej në errësirë. Megjithatë, ai nuk pati frikë dhe vazhdoi shëtitjen e tij derisa arriti në një kthinë. Në qendër të pastrimit ishte një gur i madh dhe Ethan u bind se diçka po lëvizte poshtë tij. Ai iu afrua me kujdes shkëmbit dhe nga hijet doli një burrë.

Lëkura e burrit ishte e zbehtë dhe sytë e tij ishin të errët dhe të zbrazët. Ai hapi gojën për të folur, por gjithçka që dëgjohej ishte një pëshpëritje rrëqethëse. Ai i bëri shenjë Etanit që ta ndiqte ndërsa ai zvarritej përsëri në hije. Pa hezituar, Ethani e ndoqi.

Burri e çoi Etanin në një shteg të panjohur në pyll. Ethan vuri re se kishte më shumë gurë përgjatë secilës anë të shtegut dhe secili u zhvendos nga njëra anë në tjetrën me një zhurmë dalluese. Ndërsa vazhdonin, gjëmimi bëhej gjithnjë e më i fortë derisa shtegu u hap në një shpellë të madhe.

Burri e nxiti Etanin të hynte. Ndërsa Ethan ecte nëpër hyrje, ai vuri re se shpella ishte e mbushur me makineri të vjetra, të ndryshkura dhe statuja të frikshme. Kishte një ajër të dendur frike që mbushte dhomën, duke e bërë lëkurën e Etanit të zvarritej. Ai shikoi përreth, duke shpresuar të gjente një shpjegim se pse ishte thirrur atje, por gjithçka që gjeti ishte një derë e madhe në qendër të dhomës.

Burri i bëri shenjë Etanit që të afrohej. Etani i nervozuar eci drejt tij dhe burri foli. "Ky vend është burimi i një të keqeje të lashtë," pëshpëriti ai. “Brezat më parë, ishte vendi ku lindën forcat e errëta. Është këtu që ju duhet të përballeni me frikën tuaj, ose të konsumoheni prej tyre.”

Ethani hezitoi, duke mos ditur se çfarë të bënte ose nëse kishte guximin të përballej me frikën e tij. Burri vendosi dorën mbi shpatullën e Etanit dhe me një buzëqeshje të dobët, tha: "Duhet të përballesh me frikën tënde për të mbijetuar."

Etani zgjati ngadalë derën dhe e hapi ngadalë. Brenda dhomës ishte e mbushur me errësirë dhe ajri ishte i rëndë nga prania e diçkaje të keqe. Ndjeu errësirën që i bënte shenjë dhe u fut ngadalë brenda. Shpejt ai u përfshi në errësirë dhe një ndjenjë e tmerrshme frike iu përshkoi venat. Ai e dinte se duhej të përballej me çdo gjë që fshihej në errësirë në mënyrë që të mbijetonte.

Papritur, errësira filloi të vërtitet nga aktiviteti. Ethan pa krijesa të çuditshme që dilnin nga hijet dhe dëgjoi zhurmën e të qeshurit nga një forcë e padukshme. Krijesat filluan të afroheshin më afër dhe Ethan e kuptoi se duhej të merrte një vendim: të përballej me frikën e tij ose t'u dorëzohej atyre. Ai bëri zgjedhjen e tij dhe doli përpara, i vendosur për të luftuar errësirën. Ai e dinte se e vetmja mënyrë për të mbijetuar natën ishte të mposhtte çdo gjë që fshihej në hije.

Beteja zgjati gjatë gjithë natës dhe në mëngjes, Ethani doli fitimtar. Guximi i tij e kishte shpëtuar dhe ishte nxjerrë një mësim. Pavarësisht se sa e errët mund të duket nata, në fund të ditës, guximi është ai që do t'ju sjellë.