Hartoni një tregim prej 200 fjalësh.
Një herë e një kohë ishte një djalë me emrin Gjon. Gjoni ishte një i ri kureshtar dhe aventurier që i pëlqente të eksploronte dhe të mësonte gjëra të reja. Një ditë, ai hasi në një shpellë të vjetër në pyll dhe ndërsa qëndronte përpara hyrjes së saj, dëgjoi një zhurmë të çuditshme që vinte nga brenda. Jo një njeri që i shmangej një sfide, ai vendosi të hynte brenda. Ndërsa hynte gjithnjë e më thellë në shpellë, zhurmat bëheshin gjithnjë e më të forta. Papritur, ai u përplas me një figurë të çuditshme, të mbuluar me një mantel, e cila dukej se po fliste me vete. Kur iu afrua figurës, kuptoi se në të vërtetë ishte një burrë. Burri doli nga hijet dhe tha: "Mirë se erdhe, Gjon. Unë quhem Thaddeus dhe unë jam rojtari i këtij vendi". Thaddeus i tha Gjonit se ai ishte një nga anëtarët e fundit të mbijetuar të një qytetërimi të lashtë. Ata e kishin ndërtuar këtë shpellë për të ruajtur një objekt magjik, i cili zotëronte fuqinë për të dhënë njohuri të mëdha. John ishte i emocionuar për të mësuar më shumë, kështu që ai qëndroi dhe dëgjoi tregimet e Thaddeus. Me kalimin e ditëve, ai mësoi gjithnjë e më shumë për botën, njerëzit dhe objektin. Ishte një përvojë që të ndryshonte jetën për John. Ai ishte mirënjohës për njohuritë e tij të reja dhe kjo do të ndryshonte përgjithmonë rrjedhën e jetës së tij.