Kompozoni një sonet në pentametër jambik.
Mendja ime kaq plot mrekulli dhe dëshira,
Zemra ime do të shpërthente nëse zgjidhja kaosin;
Kërkoj në zemrën time pushime të ëmbla,
Shkëndija e vullnetit që edhe kaosi e shuan.

Edhe pse fati mund të na frikësojë dhe të na errëson,
Ngrihet guximi ynë, që ne të durojmë;
Ne vendosëm përtej këtij bregu të trazuar,
Dhe t'i kthejmë shpinën devijimit të jetës sonë.

Asnjë zinxhir nuk mund të na lidh, shikohen horizonte më të ndritshme,
Vullneti ynë vendos kufij për atë që kemi qenë;
Edhe pse armiqtë mund të na ndjekin dhe të na pengojnë rrugën,
Guximi ynë do të na japë lirinë për të qëndruar.

Qëndrueshmëri në shpresë dhe besim të përhershëm,
Do të na japë lirinë nga fatkeqësitë e dikurshme.