Recitoni një poezi për lumenjtë.
Lumenjtë janë si rrugë të gjata gjarpëruese që na çojnë në shtigje të reja.
Ata janë si një litar shpëtimi, ata na mbrojnë në zgjimet e tyre.
Ata gdhendin shtigje thellë në tokë dhe mbajnë sekretet që ne nuk i ndajmë.
Si një ylber, ato shtrihen mbi çdo tokë; duke treguar se bukuria mund të gjendet kudo.

Lumenjtë japin jetë për të gjitha gjallesat, duke përfshirë edhe ne.
Në natyrë ata janë të ndritshëm dhe plot energji; në qytete ato bëhen industriale, me fabrika të ndërtuara në çdo anë.
Por një gjë është e sigurt, lumenjtë vazhdojnë të rrjedhin, edhe nëse rryma ndryshon në çdo mënyrë.
Ashtu si një udhëtim, jeta do të na sjellë gjithmonë përvoja të reja dhe lumenjtë na tregojnë se është mirë.