Gjeneroni një vazhdim të ri të tregimit të mëposhtëm
Nata ishte e errët, por yjet ende shkëlqenin në breg të lumit. Ajri ishte i ftohtë dhe freskues ndërsa Aleksi shikonte ujin me hënë.
Ai mori frymë thellë, ajri i freskët e rigjallëronte atë. Ai mund të shihte një urë në distancë dhe mendoi me vete se do të ishte një vend i përsosur për të parë lindjen e diellit nesër. Duke mbledhur gjërat e tij, ai kaloi me këmbë përgjatë bregut me baltë dhe filloi ecjen drejt urës. Ndërsa ecte, ai ndjeu erën që i fërkonte butësisht fytyrën. Ai ngriti sytë nga yjet dhe e lejoi veten të humbiste në bukurinë e natës.