Shkruani një poezi që tregon një histori romantike dashurie.
Njëherë e një kohë lindi një dashuri,
Një ndjenjë thellë brenda që trazohej dhe shkëlqente.
Dy zemra mund të zbukurojë përgjithmonë,
Pasi dashuria nuk njeh kufij, as kohën dhe as mëngjesin.

Momente të buta të kaluara në krahë të ndërthurur,
Kujtime të përbashkëta, të qeshura dhe të qara.
Një dashuri, bukuria e së cilës tejkalon atë që përcaktohet,
Aty ku dikur ndjehej i ftohtë, tani furnizimet me ngrohtësi.

Ajo tha, 'Ai, dashuria ime, nuk do të ndahem kurrë,
Dashuria jote më ka ngrohur zemrën time të ngrirë.'
Ai u përgjigj: "Unë do të jem me ty përgjithmonë, e dashura ime".

Kjo dashuri e butë do të jetë gjithmonë këtu,
Një flakë që nuk mund të zhduket kurrë.
Edhe pse botët mund të ndahen dhe qiejt mund të çahen,
Dashuria jonë do të mbetet, një lidhje e bërë gjithnjë kaq e qartë.