Shndërroje paragrafin e mëposhtëm në një poezi.
Pranvera është një kohë rinovimi. Bimët po lulëzojnë, zogjtë po këndojnë dhe dielli po shkëlqen. Pas një dimri të gjatë, është një kohë shprese dhe fillimesh të reja.
Pas dimrit të errët dhe të zymtë,
Një kohë ngrohtësie, energjie, jete dhe kulmi.
Bota lulëzon përsëri me rilindje,
Pasi të ftohtit ka dhënë mungesë.

Ajri bëhet i pastër, zogjtë këndojnë ëmbël,
Dielli hedh poshtë nxehtësinë e tij të artë.
Një fllad mbushet dhe mbart shpresë,
Kujtimet e dimrit, tani nuk mund të përballojnë.

Lulet rriten, bimët rriten,
Ngjyrat spërkasin dhe qiejt freski.
Një aluzion i jetës, një fillim i përkulur,
Një dritë që shkëlqen, një zemër krejt e re.

Po vjen pranvera, nata polare,
Një filiz jete dhe një pamje e matur.
Hapi i parë drejt rinovimit dhe fillimet e reja,
Një mendim madhështor, i zgjimeve të ëmbla.