Ndrysho poezinë për ta bërë atë një sonet.
Qielli ishte aq i errët dhe yjet aq të shndritshëm
Për pak sa nuk rashë teksa ngrita sytë drejt qiellit
Një stuhi po shpërthen, e ndjej fuqinë e saj
Çfarë sekretesh të egra fshihen në qiell
Qielli ishte aq i errët, me yjet që zhyten poshtë
Nuk mund të mos e përkulja kokën lart
Po vinte një stuhi, frynë erërat e bubullimave
Një sekret i mbajtur lart mes qiellit

Zogjtë fluturuan në jug, nga foletë e tyre larg
Mund ta ndjeja natën të merrte frymë në mendjen time
Unë u përpoqa të përshkruaj një pasuri më të errët
Që të mos mbetem pa asgjë për të gjetur

Përnjëherë e pashë në ajër
Misteri që digjet brenda syve të mi
Ja, të gjitha problemet e mia morën fund
Sepse të gjitha hallet e mia kishin gjetur dritën