Ndërtoni një poezi që pasqyron bukurinë dhe përvojën njerëzore.
Bukuria e botës e madhe dhe e vogël,
Mund të kujtojmë një aluzion optimizmi.
Në natyrë ka magji, vende të pazbuluara,
Bukuri mjaft unike për të mbushur fytyrat tona.

Thesaret e botës ndryshonin kaq shumë,
Secila mbante bukurinë larg e gjerë.
Qofshin majat e maleve apo përrenjtë e butë,
Bukuroshja është shumë madhështore për të mos humbur ndonjëherë.

Jeta që banon poshtë e lart,
Të jetosh dhe të rritesh vazhdimisht pse.
Balanca dhe harmonia e përsosur,
Të gjitha të shkëlqyera në mënyra kaq të jashtëzakonshme.

Ndërsa ne e shohim këtë bukuri me gjithë hirin e saj,
Nuk mund të mendojmë asgjë tjetër veçse të lavdërojmë në vend të tij.
Bukuria dhe pamja e një madhështie të tillë,
Një triumf më i madh se përparësia jonë e përjetshme.