Zhvilloni një histori origjinale me temën "shtëpi".
Ivanit iu tha gjithmonë të vlerësonte shtëpinë që kishte fatin të kishte dhe e bëri. Pavarësisht hapësirës së ngushtë dhe të mbushur me njerëz të familjes së tij, ai ishte mirënjohës për çatinë e tyre, sigurinë që ofronte dhe ngrohtësinë që ofronte. Megjithatë, shumë shpesh, kjo ndjenjë e shtëpisë ishte kalimtare. Stresi i balancimit të punës dhe shkollës rëndonte mbi prindërit e tij, si dhe njohuria për borxhin e tyre në rritje çdo muaj. Ivan dhe vëllezërit e motrat e tij shpesh e gjetën veten duke u detyruar të lëviznin nga një shtëpi me qira në tjetrën dhe ndonjëherë, madje edhe të dyfishoheshin me familjen e tij të gjerë. Me çdo ndryshim, ai rritej për të kuptuar format e ndryshme të shtëpisë.

Një dimër, familja u përplas në një vend që dukej ndryshe nga pjesa tjetër. Në fillim, Ivan kishte frikë se i ftohti do t'i depërtonte në shtëpinë e tyre dhe do t'i ftohte të gjithë deri në kocka, por dritaret dhe muret e bënin të qartë se kjo ishte një shtëpi e ndërtuar nga njerëz me plan. Pavarësisht nga pasiguritë e tij, emocioni dhe ndjenja e shtëpisë së Ivanit u kthyen shpejt ndërsa ai eksploronte dhomat e njohura dhe qoshet e panjohura. Ai mund të shikonte nga dritarja e kuzhinës dhe të shihte një varg malesh në distancë dhe në mbrëmje, ai mund të shtrihej në oborrin e shtëpisë dhe të numëronte yjet për orë të tëra. Këtu ai ndjeu diçka që nuk e kishte ndjerë më parë. Ai nuk duhej të largohej, ai i përkiste.

Prindërit e tij së shpejti ndanë gëzimin e tij, duke ndier ngushëllimin dhe mbështetjen që vinte nga të paturit e një vendi për ta quajtur shtëpi. Muaj pas zbulimit të këtij vendi dhe me shumë fitore të vogla e të mëdha, ata mundën të bënin pagesat mujore dhe shtëpia u bë e tyre.

Ivan dhe familja e tij më në fund kishin gjetur një shtëpi që ndihej si në shtëpi.