Shkruani një poezi krijuese që përdor të paktën tre metafora.
Jeta ime është si një lumë që rrjedh,
një kurs gjithnjë në ndryshim i një dhuruesi.
Rruga ime ka shumë thesare të fshehura,
si sekrete të thella që matin vetëm uraganet.

Koha është si një orë që troket,
ndërsa lëviz nëpër një derë drejt një bravë të padukshme.
Çdo moment sjell surprizën e vet,
dhe sa hap e mbyll sytë jam në një vend tjetër të përmasave.

Shpirti im është si një libër i hapur,
mbushur me momente që një harpë fillon të shtrembërohet.
Shumë të vërteta nuk kam gjetur ende,
si bubullima të buta që qëndrojnë në mendjen time.

Zemra ime është si një daulle që rreh,
më çon në lartësitë e një zhurme engjëllore.
Dashuria është rruga dhe shpresa ime udhërrëfyese,
më mëson të jem i lehtë, në vend të mope.

Udhëtimi im është si një kanavacë e re,
mbushur me ngjyra dhe histori pa njoftim.
Është secili për vete dhe kam gjetur,
për çdo derë që hap, diçka të thellë.