Krijo një poezi për natyrën që ndjek strukturën e një soneti.
Qielli u mbush me blu të pafund,
Me yje që shkëlqenin si diamante gjithashtu.
Dielli hodhi nuancën e tij të butë, rrezatuese,
Dhe më lutej që të filloja nga e para.

Zogjtë kënduan në një stil melodik,
Duke pëshpëritur butë nëpër luginë.
Përrenj vezullues notonin ndërsa buzëqeshnin,
Shpirtrat magjepsës teksa lundronin.

Pemët qëndronin lart nga dyshemeja e pyllit,
Të jetosh dhe të fuqizosh gjithnjë;
Zemra ime dëshironte diçka më shumë,
Rrënjët dhe gjethet e mbajtura mbyllën derën.

Drita e hënës hodhi shkëlqimin e saj eterik,
Natyra ma mbushi shpirtin me shpresë dhe mjerim.
Dhe megjithëse nuk mund ta di kurrë vërtet,
Bukuria e Natyrës më la ende të ndezur.