Shkruani një tregim për një familje mëllenjash.
Në një qytet të vogël e të qetë, i strehuar në një luginë të qetë, jetonte një familje mëllenjash. Ishte një familje me pesë anëtarë: nëna, babai dhe tre zogj të vegjël. Ata kujdeseshin për njëri-tjetrin dhe ditët e tyre i kalonin duke goditur tokën për ushqim dhe duke ndërtuar fole në pemët aty pranë. Së bashku ata kënduan ëmbël, duke mbushur luginën me melodi të buta.

Kur erdhi dimri, familja punoi në harmoni për të siguruar që kopeja e tyre e vogël të mbijetonte në muajt e ftohtë. Nëna dhe babai fluturuan me radhë lart mbi qytet, duke kërkuar ushqim për familjen. Babai ishte veçanërisht i aftë në gjetjen e krimbave dhe brumbujve të mëdhenj, me lëng për të kënaqur oreksin e të gjithëve. Nëna ishte e shkëlqyer në gjetjen e insekteve të vogla dhe copa drithi, duke siguruar ushqim të rëndësishëm për zogjtë në rritje.

Mëllenjët ishin ndër kafshët e pakta në luginë që i mbijetuan dimrit të gjatë e të ftohtë. Me ardhjen e pranverës dhe motit të ngrohtë, familja u rrit dhe lulëzoi. Të vegjlit u rritën në zogj të rritur, të mbushur me vitalitet dhe gëzim për verën e ardhshme. Kënga e mëllenjave dëgjohej pothuajse çdo ditë, pavarësisht nga stina.

Dhe kështu, familja e mëllenjave vazhdoi të jetonte në luginë dhe së bashku krijuan një harmoni të bukur që u solli gëzim brezave që do të vinin.