Thomas Gordon ishte atje, ulur vetëm në të gjatën e tij, puw bosh pranë majës së ndërtesës, dhe Neil Gordon këndoi në korin i cili pushtoi pjesën e përparme të galerisë.<br> Ai kishte një zë të fuqishëm dhe melodioz, edhe pse të patrainuar, i cili mbizotëroi këndimin dhe mori ngjyrën nga më i dobët, tonet më të zakonshme të këngëtarëve të tjerë.<br> Ai ishte i veshur mirë në një kostum të errët serege blu, me një kravatë të bardhë dhe <br>. Por Eric nuk mendonte se ai ishte aq mirë sa kishte bërë atë në rrobat e para që ai kishte punuar.
190 Neil nuk ishte stërvitur kurrë për të kënduar.