A skeptic might point out that none of these capabilities are really new. That is, in the past, there have been other major advances in people’s abilities to communicate (e.g., the telegraph (Gleick 2011)), and computers have been getting faster at roughly the same rate since the 1960s (Waldrop 2016). But what this skeptic is missing is that at a certain point more of the same becomes something different. Here’s an analogy that I like (Halevy, Norvig, and Pereira 2009; Mayer-Schönberger and Cukier 2013). If you can capture an image of a horse, then you have a photograph. And, if you can capture 24 images of a horse per second, then you have a movie. Of course, a movie is just a bunch of photos, but only a extreme skeptic would claim that photos and movies are the same.
ຄວາມບໍ່ຄ່ອຍເຊື່ອງ່າຍໆອາດຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າບໍ່ມີຄວາມສາມາດເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນແທ້ໆ. ດັ່ງນັ້ນ, ໃນອະດີດ, ມີຄວາມກ້າວຫນ້າທີ່ສໍາຄັນໃນຄວາມສາມາດຂອງຜູ້ຄົນໃນການສື່ສານ (ເຊັ່ນ: telegraph (Gleick 2011) ) ແລະຄອມພິວເຕີໄດ້ໄວຂຶ້ນໃນອັດຕາດຽວກັນຕັ້ງແຕ່ປີ 1960 (Waldrop 2016) . ແຕ່ສິ່ງທີ່ບໍ່ຄ່ອຍເຊື່ອງ່າຍໆນີ້ແມ່ນວ່າຢູ່ໃນຈຸດທີ່ແນ່ນອນຫຼາຍກວ່ານັ້ນກໍ່ຈະກາຍເປັນສິ່ງທີ່ແຕກຕ່າງກັນ. ນີ້ແມ່ນການປຽບທຽບທີ່ຂ້ອຍມັກ (Halevy, Norvig, and Pereira 2009; Mayer-Schönberger and Cukier 2013) . ຖ້າທ່ານສາມາດຈັບພາບຂອງມ້າໄດ້, ຫຼັງຈາກນັ້ນທ່ານມີຮູບຖ່າຍ. ແລະ, ຖ້າທ່ານສາມາດຈັບ 24 ຮູບພາບຂອງມ້າຕໍ່ວິນາທີ, ຫຼັງຈາກນັ້ນທ່ານມີພາພະຍົນ. ແນ່ນອນ, ຮູບເງົາແມ່ນພຽງແຕ່ຊໍ່ຂອງຮູບ, ແຕ່ວ່າພຽງແຕ່ຄວາມສົງໃສທີ່ສຸດທີ່ຈະຂໍວ່າຮູບພາບແລະຮູບເງົາແມ່ນດຽວກັນ.