Following the collapse of the Soviet Union and Ukrainian independence in 1991, Kyiv remained Ukraine's capital and experienced a steady influx of ethnic Ukrainian migrants from other regions of the country.[17] During the country's transformation to a market economy and electoral democracy, Kyiv has continued to be Ukraine's largest and wealthiest city. Its armament-dependent industrial output fell after the Soviet collapse, adversely affecting science and technology, but new sectors of the economy such as services and finance facilitated Kyiv's growth in salaries and investment, as well as providing continuous funding for the development of housing and urban infrastructure.
ຫຼັງ​ຈາກ ​ສະ​ຫະ​ພາບ​ໂຊ​ວຽດ​ພັງ​ທະ​ລາຍ ​ແລະ ​ເປັນ​ເອ​ກະ​ລາດ​ຂອງ​ອູ​ແກຣນ ​ໃນ​ປີ 1991​, Kyiv ຍັງ​ຄົງ​ເປັນ​ນະ​ຄອນ​ຫຼວງ​ຂອງ​ຢູ​ເຄ​ຣນ​ແລະ​ປະ​ສົບ​ການ​ຢ່າງ​ບໍ່​ຢຸດ​ຢັ້ງ​ຂອງ​ຊາວ​ອົບ​ພະ ຍົບ ​ອູ​ແກຣນ ​ຈາກ ​ພາກ​ພື້ນ​ອື່ນໆ​ຂອງ​ປະ​ເທດ ​. [1] ໃນ​ໄລ​ຍະ​ການ​ຫັນ​ປະ​ເທດ​ເປັນ ​ເສດ​ຖະ​ກິດ​ການ​ຕະ​ຫຼາດ ​ແລະ ​ການ​ເລືອກ​ຕັ້ງ​ປະ​ຊາ​ທິ​ປະ​ໄຕ ​, Kyiv ໄດ້​ສືບ​ຕໍ່​ເປັນ​ເມືອງ​ທີ່​ໃຫຍ່​ທີ່​ສຸດ​ແລະ​ຮັ່ງມີ​ທີ່​ສຸດ​ຂອງ Ukraine​. ຜົນຜະລິດອຸດສາຫະກໍາທີ່ອີງໃສ່ອາວຸດຂອງມັນໄດ້ຫຼຸດລົງຫຼັງຈາກການລົ້ມລະລາຍຂອງໂຊວຽດ, ມີຜົນກະທົບທາງລົບຕໍ່ວິທະຍາສາດແລະເຕັກໂນໂລຢີ, ແຕ່ພາກສ່ວນເສດຖະກິດໃຫມ່ເຊັ່ນການບໍລິການແລະ ການເງິນ ໄດ້ອໍານວຍຄວາມສະດວກໃນການເພີ່ມຂຶ້ນຂອງເງິນເດືອນແລະການລົງທຶນຂອງ Kyiv, ເຊັ່ນດຽວກັນກັບການສະຫນອງທຶນຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງສໍາລັບການພັດທະນາ ທີ່ຢູ່ອາໄສ ແລະຕົວເມືອງ. ພື້ນຖານໂຄງລ່າງ.