He worked as a KGB foreign intelligence officer for 16 years, rising to the rank of lieutenant colonel, before resigning in 1991 to begin a political career in Saint Petersburg. He moved to Moscow in 1996 to join the administration of president Boris Yeltsin. He briefly served as director of the Federal Security Service (FSB) and secretary of the Security Council, before being appointed as prime minister in August 1999.
ລາວໄດ້ເຮັດວຽກເປັນເຈົ້າຫນ້າທີ່ສືບລັບຕ່າງປະເທດຂອງ KGB ເປັນເວລາ 16 ປີ, ເລື່ອນຊັ້ນ ເປັນຮ້ອຍໂທ, ກ່ອນທີ່ຈະລາອອກໃນປີ 1991 ເພື່ອເລີ່ມຕົ້ນການເຮັດວຽກທາງດ້ານການເມືອງໃນ Saint Petersburg. ລາວໄດ້ຍ້າຍໄປ ມົດສະກູ ໃນປີ 1996 ເພື່ອເຂົ້າຮ່ວມຄະນະບໍລິຫານຂອງປະທານາທິບໍດີ Boris Yeltsin . ທ່ານ​ໄດ້​ດຳລົງ​ຕຳ​ແໜ່ງເປັນ​ຜູ້​ຊີ້ນຳ ​ການ​ບໍ​ລິ​ການ​ຄວາມ​ປອດ​ໄພ​ຂອງ​ລັດ​ຖະ​ບານ​ກາງ (FSB) ແລະ​ເລ​ຂາ​ທິ​ການ ​ສະ​ພາ​ຄວາມ​ໝັ້ນ​ຄົງ, ກ່ອນ​ທີ່​ຈະ​ໄດ້​ຮັບ​ການ​ແຕ່ງ​ຕັ້ງ​ເປັນ​ນາ​ຍົກ​ລັດ​ຖະ​ມົນ​ຕີ​ໃນ​ເດືອນ​ສິງ​ຫາ 1999. ຫຼັງຈາກການລາອອກຂອງ Yeltsin, ປູຕິນ ໄດ້ກາຍເປັນ ປະທານາທິບໍດີ ແລະ ຫນ້ອຍກວ່າສີ່ເດືອນຕໍ່ມາ, ໄດ້ຖືກເລືອກຢ່າງ ຖາວອນໃນອາຍຸການເປັນປະທານາທິບໍດີຄັ້ງທໍາອິດ. ລາວ​ໄດ້ ​ຮັບ​ເລືອກ​ຕັ້ງ​ຄືນ​ໃໝ່​ໃນ​ປີ 2004 . ໃນຂະນະທີ່ທ່ານໄດ້ຖືກຈໍາກັດໂດຍລັດຖະທໍາມະນູນເປັນປະທານາທິບໍດີສອງສະໄໝຕິດຕໍ່ກັນ, ທ່ານ ປູຕິນ ໄດ້ເປັນນາຍົກລັດຖະມົນຕີອີກເທື່ອຫນຶ່ງຈາກ 2008 ຫາ 2012 ພາຍໃຕ້ ທ່ານ Dmitry Medvedev, ແລະກັບຄືນສູ່ຕໍາແຫນ່ງປະທານາທິບໍດີໃນປີ 2012 ໃນ ການເລືອກຕັ້ງທີ່ ຖືກກ່າວຫາວ່າສໍ້ໂກງແລະ ການປະທ້ວງ ; ລາວໄດ້ຖືກເລືອກຕັ້ງ ອີກຄັ້ງໃນປີ 2018 . ໃນເດືອນເມສາ 2021, ຫຼັງຈາກການ ລົງປະຊາມະຕິ, ລາວໄດ້ລົງນາມໃນ ການແກ້ໄຂລັດຖະທໍາມະນູນ ລວມທັງຫນຶ່ງທີ່ຈະຊ່ວຍໃຫ້ລາວສາມາດເລືອກຕັ້ງໃຫມ່ອີກສອງຄັ້ງ, ເຊິ່ງອາດຈະຂະຫຍາຍປະທານາທິບໍດີຂອງລາວໄປສູ່ 2036.