This church of St. Remigius bore the name of caput Franciæ, head of all France, until those days of October 1793, when, from its desecrated pulpit was proclaimed the word that the days of darkness were at an end; when the holy ampulla was broken, and the relics of the Apostle of France were thrown into a common grave (they were, however, afterwards discovered and authentically recognized; and are, to this day, an object of the greatest veneration to pilgrims).
ສາດສະຫນາຈັກຂອງທີ່ St Remigius ນີ້ເປັນຕາເບື່ອຊື່ຂອງ caput ປະເທດຝຣັ່ງ, ຫົວຫນ້າຂອງທັງຫມົດປະເທດຝຣັ່ງ, ຈົນກ່ວາມື້ນັ້ນຂອງເດືອນຕຸລາ 1793, ໃນເວລາທີ່, ຈາກແທ່ນປາໄສ desecrated ຂອງຕົນໄດ້ປະກາດຄໍາວ່າວັນເວລາຂອງຄວາມມືດໄດ້ຢູ່ໃນຕອນທ້າຍ; ໃນເວລາທີ່ຂວດຍານບໍລິສຸດໄດ້ຖືກແຍກ, ແລະ relics ຂອງອັກຄະສາວົກຂອງປະເທດຝຣັ່ງໄດ້ຖືກ thrown ເຂົ້າໄປໃນບ່ອນຝັງສົບທົ່ວ (ພວກເຂົາເຈົ້າໄດ້, ຢ່າງໃດກໍຕາມ, ການຄົ້ນພົບຫຼັງຈາກນັ້ນແລະຮັບການຍອມຮັບແທ້ຈິງແລະແມ່ນ, ເຖິງມື້ນີ້, ຈຸດປະສົງຂອງຄວາມເຄົາລົບຫຼາຍທີ່ສຸດກັບ pilgrims ເປັນ).