OK, that’s a bit unfair, both the Wii U and 3DS offer a range of interesting multiplayer services: StreetPass, Miiverse, eShop, Virtual Console, as well as local and online multiplayer functionality. But via its tortured Friend Code and Nintendo Network ID systems, it can be complicated to manage your digital games and gaming friendships, and everything is tied to a particular machine – a stark contrast to the ‘download it once and it’s yours wherever you are’ approach favoured by much of the rest of the known consumer electronics universe. So will Switch offer a more seamless, accessible and intuitive digital service? It feels like this is quite important in the 21st century.
ຕົກ​ລົງ, ວ່າເປັນການຊ່ວຍບໍ່ຍຸດຕິທໍາ, ທັງສອງ Wii U ແລະ 3DS ສະເຫນີລະດັບຂອງການບໍລິການ multiplayer ທີ່ຫນ້າສົນໃຈ: StreetPass, Miiverse, eShop, Console virtual, ເຊັ່ນດຽວກັນກັບການເຮັດວຽກຫລາຍທ້ອງຖິ່ນແລະອອນໄລນ໌. ແຕ່ຜ່ານການທໍລະມານ Friend ລະຫັດແລະ Nintendo ເຄືອຂ່າຍລະບົບ ID ຂອງຕົນ, ມັນກໍສາມາດໄດ້ຮັບການສັບສົນໃນການຄຸ້ມຄອງເກມດິຈິຕອນຂອງທ່ານແລະມິດຕະພາບຂອງເກມ, ແລະທຸກສິ່ງທຸກຢ່າງແມ່ນ tied ກັບເຄື່ອງໂດຍສະເພາະ - ເປັນກົງກັນຂ້າມ stark ກັບ 'ດາວໂຫລດໄດ້ຄັ້ງດຽວແລະມັນເປັນຂອງທ່ານທຸກບ່ອນທີ່ທ່ານແມ່ນ "ວິທີການທີ່ຊື່ນຊອບໂດຍສ່ວນທີ່ເຫຼືອຂອງເປັນທີ່ຮູ້ຈັກວິທະຍາໄລຜູ້ບໍລິໂພກເອເລັກໂຕຣນິກ. ດັ່ງນັ້ນຈະສະຫລັບສະເຫນີໃຫ້ມີ seamless ຫຼາຍ, ການບໍລິການດິຈິຕອນສາມາດເຂົ້າເຖິງແລະ intuitive? ມັນຮູ້ສຶກຄືນີ້ເປັນສິ່ງສໍາຄັນຂ້ອນຂ້າງຢູ່ໃນສະຕະວັດ 21st ໄດ້.