More than forty years after the end of the 1964-1973 Indochina Conflict, unexploded ordnance (UXO) remains a major humanitarian and socio-economic challenge to the country, causing deaths and injuries, limiting access to potentially productive land and adding substantial costs to processes of development.
ກວ່າ ສີ່ ສິບ ປີ ຫຼັງ ຈາກ ການ ສິ້ນ ສຸດ ລົງ ຂອງ ການ ຂັດ ແຍ້ງ Indochina ປີ 1964-1973, ordnance unexploded (UXO) ຍັງ ຄົງ ເປັນ ສິ່ງ ທ້າ ທາຍ ດ້ານ ມະ ນຸດ ສະ ທໍາ ແລະ ເສດ ຖະ ກິດ ສັງ ຄົມ ທີ່ ສໍາ ຄັນ ຕໍ່ ປະ ເທດ, ເຮັດ ໃຫ້ ເກີດ ການ ເສຍ ຊີ ວິດ ແລະ ບາດ ເຈັບ, ຈໍາ ກັດ ການ ເຂົ້າ ເຖິງ ທີ່ ດິນ ທີ່ ມີ ຜົນ ປະ ໂຫຍດ ແລະ ເພີ່ມ ຄ່າ ໃຊ້ ຈ່າຍ ຢ່າງ ຫລວງ ຫລາຍ ຕໍ່ ຂະ ບວນ ການ ພັດ ທະ ນາ.