There is a treasure that is not entirely hidden: The Bhagavad Gita, the most precious of India’s jewels. It is India’s pearl beyond price. The truths imparted by Krishna to Arjuna are sublime, beautiful, and everlasting. But the far-off historical period in which the drama is set and involved, and the ancient Vedic doctrines in which its truths are veiled and shrouded, make it too difficult for us to understand what the characters Krishna and Arjuna are; how they are related to each other; what the office of each is to the other, in or out of the body. The teaching in these justly venerated lines is full of meaning, and could be of great value. But it is so mixed with and obscured by archaic theology and scriptural doctrines that its significance is almost entirely hidden, and its real value is accordingly depreciated.
အဆိုပါ Bhagavad Gita, အိန္ဒိယနိုင်ငံရဲ့ရတနာ၏အဖိုးတန်ဆုံး: လုံးဝဝှက်ထားသောမဟုတ်သောဘဏ္ဍာကိုရှိပါတယ်။ ဒါဟာစျေးနှုန်းကိုကျော်လွန်ပြီးအိန္ဒိယနိုင်ငံရဲ့ပုလဲဖြစ်ပါတယ်။ Arjuna မှ Krishna ဟိန္ဒူများက imparted အဆိုပါအမှန်တရားတွေ, သူတော်ကောင်းတရားလှပသော, ထာဝရဖြစ်ကြသည်။ ဒါပေမယ့်ဒရာမာသတ်မှတ်ထားခြင်းနှင့်ပတ်သက်သောအတွင်းရှိဝေးသမိုင်းဝင်ကာလ, နှင့်၎င်း၏အမှန်တရားတွေဖုံးခြင်းနှင့်ပြည့်နှက်နေလေသည်ထားတဲ့အတွက်ရှေးဟောင်းဝေဒအယူဝါဒတစ်ခုကိုအရမ်းခက်ခဲကိုဇာတ်ကောင် Krishna ဟိန္ဒူနှင့် Arjuna တွေဘာတွေရှိတယ်ဆိုတာနားလည်ရန်အဘို့လုပ်; ဘယ်လိုသူတို့တစ်ဦးချင်းစီကတခြားနှင့်ဆက်စပ်သောနေကြသည်; အဘယ်အရာကိုတစ်ဦးချင်းစီ၏ရုံးအခြားဖို့, ဒါမှမဟုတ်ခန္ဓာကိုယ်ထဲကဖြစ်ပါတယ်။ ဤအတရားမျှတစွာကြည်ညိုလေးမြတ်လိုင်းများအတွက်သင်ကြားရေးအဓိပ္ပာယ်ကိုအပြည့်အဝ, ကြီးစွာသောတန်ဖိုးကို၏ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့်သူ့ရဲ့အရေးပါမှုကိုလုံးဝနီးပါးလုံးဝဝှက်ထားလျက်ရှိ၏နိုင်အောင်နှင့်အတူရောထွေးနှင့်ရှေးကသြောဘာသာရေးနှင့်မျြးစာအယူဝါဒအားဖြင့်ယုတ်လျော့သည်နှင့်၎င်း၏အစစ်အမှန်တန်ဖိုးကိုအညီတန်ဖိုးလျော့ကျနေပါတယ်။