The term kanji in Japanese literally means "Han characters".[3] It is spelled in Japanese by using the same characters as in traditional Chinese, and both refer to the character writing system known in Chinese as hanzi (traditional Chinese: 漢字; simplified Chinese: 汉字; pinyin: hànzì; lit. 'Han characters').[4] The significant use of Chinese characters in Japan first began to take hold around the 5th century AD and has since made a profound influence in shaping Japanese culture, language, literature, history, and records.[5] Inkstone artifacts at archaeological sites dating back to the earlier Yayoi period were also found to contain Chinese characters.[6]
ကန်ဂျီ ဟူသောအသုံးအနှုန်းသည် ဂျပန်တွင် စာသားအရ " ဟန် အက္ခရာ" ဟု အဓိပ္ပါယ်ရသည်။ [1] ၎င်းကို ရိုးရာတရုတ်ဘာသာဖြင့် တူညီသောအက္ခရာများကို အသုံးပြု၍ ဂျပန်ဘာသာဖြင့် စာလုံးပေါင်းပြီး နှစ်ခုစလုံးသည် တရုတ်ဘာသာဖြင့် hanzi ( traditional Chinese ဘာသာဖြင့် သိထားသော အက္ခရာအရေးအသားစနစ်ကို ရည်ညွှန်းသည်။ [2] ဂျပန်တွင် တရုတ်အက္ခရာများကို သိသာထင်ရှားစွာအသုံးပြုခြင်းသည် အေဒီ ၅ ရာစုခန့်တွင် စတင်ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ပြီး ဂျပန်ယဉ်ကျေးမှု၊ ဘာသာစကား၊ စာပေ၊ သမိုင်းနှင့် မှတ်တမ်းများကို ပုံဖော်ရာတွင် လေးနက်သောသြဇာလွှမ်းမိုးမှုတစ်ရပ်ကို ရရှိခဲ့သည်။ [3] Yayoi ခေတ် အစောပိုင်း ရှေးဟောင်း သုတေသန နယ်မြေ များရှိ Inkstone ရှေးဟောင်း ပစ္စည်းများ ကိုလည်း တရုတ် စာလုံး များ ပါ၀င် သည် ။ [4]