Hmong (RPA: Hmoob) or Mong (RPA: Moob), known as Miao in China[3], is a dialect continuum of the West Hmongic branch of the Hmongic languages spoken by the Hmong of Sichuan, Yunnan, Guizhou, Guangxi, Hainan, northern Vietnam, Thailand, and Laos.[4] There are some 2.7 million speakers of varieties that are largely mutually intelligible, including over 280,000 Hmong Americans as of 2013.[5] Over half of all Hmong speakers speak the various dialects in China, where the Dananshan (大南山) dialect forms the basis of the standard language.[6] However, Hmong Daw (White) and Mong Njua (Green) are widely known only in Laos and the United States; Dananshan is more widely known in the native region of Hmong.
မောင်း ( RPA : Hmoob) သို့မဟုတ် မောင် ( RPA : Moob) တရုတ်နိုင်ငံတွင် မြောင်းဟု သိကြသည်။ [1] ဤစကားမျိုးဆက်သည် အနောက်မောင်းဘာသာစကားအနွယ်၏အခွဲ မောင်းဘာသာစကားကိုပြောဆိုကြပါသည်။ မောင်းစကားကို စီချွမ်, ယူနန်, ကွေးဂျိုး, ကွမ်းရှီး, ဟိုင်နန် ဗီယက်နမ် မြောက်ပိုင်း၊ ထိုင်း နှင့် လာအိုနိုင်ငံတို့ တွင်ပြောဆိုနေကြသည်။ [2] ပြောဆိုသူ ၂.၇သန်းရှိရာ ထဲအထဲတွင် မောင်းအမေရိကန်ကပြား ၂၈၀,၀၀၀ကျော်လည်း အပါအဝင်ဖြစ်ပါသည်။ [3] မောင်းဘာသာစကားပြောသူအားလုံး၏ ထက်ဝက်ကျော်သည် တရုတ်နိုင်ငံတွင်အမျိုးမျိုးသောဘာသာစကားများပြောဆိုနိုင်ကြသည်။ Dananshan (大南山) စကားသည်စံဘာသာစကား၏အခြေခံဖြစ်သည်။ [4] သို့သော်မောင်ဒေါ (အဖြူ) နှင့် မောင် Njua (အစိမ်းရောင်) ကိုလာအိုနှင့်အမေရိကန်တို့တွင်သာလူသိများသည်။ Dananshan သည် မောင်းဒေသတွင်ပိုမိုကျယ်ပြန့်စွာလူသိများသည်။