Tantra (/ˈtæntrə/; Sanskrit: तन्त्र, lit. 'loom, weave, warp') are the esoteric traditions of Hinduism and Buddhism that developed in India from the middle of the 1st millennium CE onwards.[1] The term tantra, in the Indian traditions, also means any systematic broadly applicable "text, theory, system, method, instrument, technique or practice".[1][3] A key feature of these traditions is the use of mantras, and thus they are commonly referred to as Mantramārga ("Path of Mantra") in Hinduism or Mantrayāna ("Mantra Vehicle") and Guhyamantra ("Secret Mantra") in Buddhism.[4][5]
တန္တရ ( / t r ə / ; Sanskrit )သည် ခရစ်နှစ် ၁ ထောင်စုနှစ် အလယ်ပိုင်းမှ အိန္ဒိယတွင် ထွန်းကားခဲ့သော ဟိန္ဒူဘာသာ နှင့် ဗုဒ္ဓဘာသာ၏ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် သော ဓလေ့ထုံးတမ်းများဖြစ်သည်။ [1] တန္တရဟူသော ဝေါဟာရသည် အိန္ဒိယ ထုံးတမ်းစဉ်လာအရ ကျယ်ပြန့်စွာ အသုံးပြုနိုင်သော စနစ်ကျသော ကျယ်ပြန့်စွာ သက်ဆိုင်သည့် "စာသား၊ သီအိုရီ၊ စနစ်၊ နည်းလမ်း၊ တူရိယာ၊ နည်းပညာ သို့မဟုတ် အလေ့အကျင့်" ကို ဆိုလိုသည်။ [1] [3] ဤဓလေ့ထုံးတမ်းများ၏ အဓိကအင်္ဂါရပ်မှာ မန္တန်များအသုံးပြုခြင်းဖြစ်သည်၊ ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့ကို ဟိန္ဒူဘာသာတွင် မန္တရမာရ်္ဂါ သို့မဟုတ် မန္တရယာနနှင့်ဟုခေါ်ပြီး ဗုဒ္ဓဘာသာတွင် ဂုဟယမန္တရ (လျှို့ဝှက်မန္တန်) ဟု ခေါ်ဆိုကြသည်။ [4] [5]