But I learned that the deeper I went into my books, the more time I took with each sentence, the less I heard the noise of the outside world.
ဒါပေမဲ့ သိလိုက်တာက စာအုပ်တွေထဲကို ပိုနက်နက် ဝင်သွားလေလေ၊ ဝါကျတိုင်းမှာ အချိန်ပိုယူရလေလေ၊ ပြင်ပလောကရဲ့ အသံတွေကို သိပ်မကြားရလေလေ ဆိုတာပါ။