From 2007–2014, multiple medical professionals used their training, their experience, and my available patient data to diagnose me as well as they could. Their diagnoses were unanimous: depression, generalized anxiety disorder, PTSD, and panic disorder. Let’s assume that their diagnoses are valid (measure something real); because the diagnoses were unanimous, it’s easy to assume scientific reliability (reproducibility). And let’s assume the diagnoses are accurate. They are not, however, precise.
2007-2014 ကနေ, မျိုးစုံဆေးဘက်ဆိုင်ရာကျွမ်းကျင်ပညာရှင်များကသူတို့လေ့ကျင့်ရေးကိုသုံး, သူတို့ရဲ့အတှေ့အကွုံ, and my available patient data to diagnose me as well as they could. သူတို့ရဲ့ diagnoses တညီတညွတ်တည်းခဲ့ကြသည်: စိတ်ကျရောဂါ, ယေဘူယျစိုးရိမ်စိတ်ရောဂါ, PTSD, နှင့်ထိတ်လန့်ခြင်းရောဂါ. Let’s assume that their diagnoses are တရားဝင်သော (စစ်မှန်သောအရာတစ်ခုခုကိုတိုင်း); အဆိုပါ diagnoses တညီတညွတ်တည်းသောကြောင့်, သိပ္ပံနည်းကျယူဆရန်လွယ်ကူရဲ့ ယုံကြည်စိတ်ချရမှု (reproducibility). ထိုအရဲ့ diagnoses တိကျမှုရှိပါတယ်ယူဆကြကုန်အံ့. သူတို့မဟုတ်, သို့သော်, သေချာသော.