At the time, the Grumman F-14 Tomcat was the Navy's primary air superiority fighter and fleet defense interceptor. Then-Secretary of Defense Dick Cheney described the F-14 as 1960s technology, and drastically cut back F-14D procurement in 1989 before cancelling production altogether in 1991, in favor of the updated F/A-18E/F.[10][11] The decision to replace the Tomcat with an all-Hornet Carrier Air Wing was controversial; Vietnam War ace and Congressman Duke Cunningham criticized the Super Hornet as an unproven design that compromised air superiority.[3][12] In 1992, the Navy canceled the Navy Advanced Tactical Fighter (NATF), which would have been a navalized variant of the Air Force's Lockheed Martin F-22 Raptor.[5] As a cheaper alternative to NATF, Grumman proposed substantial improvements to the F-14 beyond Quick Strike, but Congress rejected them as too costly and reaffirmed its commitment to the less expensive F/A-18E/F.[13]
ထိုအချိန်တွင်၊ Grumman F-14 Tomcat သည် ရေတပ်၏ ပင်မလေကြောင်းစွမ်းဆောင်ရည်ကောင်း သော တိုက်လေယာဉ်နှင့် ရေယာဉ်စု ကာကွယ်ရေး ကြားဖြတ်တပ် ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် ကာကွယ်ရေးဝန်ကြီး Dick Cheney က F-14 ကို 1960s နည်းပညာအဖြစ် ဖော်ပြခဲ့ပြီး 1989 ခုနှစ်တွင် F-14D ၀ယ်လိုအားကို သိသိသာသာ လျှော့ချခဲ့ပြီး 1991 ခုနှစ်တွင် ထုတ်လုပ်မှုကို လုံးဝ မဖျက်သိမ်းမီ၊ မွမ်းမံထားသော F/A-18E/F ကို ထောက်ခံအားပေးခဲ့သည်။ [1] [2] Tomcat ကို Hornet Carrier Air Wing ဖြင့် အစားထိုးရန် ဆုံးဖြတ်ချက်သည် အငြင်းပွားဖွယ်ရာဖြစ်ခဲ့သည်။ Vietnam War ace နှင့် အောက်လွှတ်တော်အမတ် Duke Cunningham က Super Hornet သည် လေကြောင်းသာလွန်ကောင်းမွန်မှုကို ထိခိုက်စေသည့် သက်သေမပြနိုင်သော ဒီဇိုင်းတစ်ခုလို ဝေဖန်ခဲ့သည်။ [3] [4] ၁၉၉၂ ခုနှစ်တွင် ရေတပ်သည် လေတပ်၏ Lockheed Martin F-22 Raptor ၏ ရေတပ်ပုံစံဖြစ်မည့် Navy Advanced Tactical Fighter (NATF) ကို ဖျက်သိမ်းခဲ့သည်။ [5] NATF ၏ စျေးသက်သာသော အစားထိုးတစ်ခုအနေဖြင့်၊ Grumman သည် Quick Strike ထက် F-14 အတွက် သိသိသာသာ တိုးတက်မှုများကို အဆိုပြုခဲ့သော်လည်း ကွန်ဂရက်လွှတ်တော်က ၎င်းတို့အား ကုန်ကျစရိတ်များလွန်းသောကြောင့် ပယ်ချခဲ့ပြီး စျေးနည်းသော F/A-18E/F အတွက် ၎င်း၏ကတိကဝတ်ကို ထပ်မံအတည်ပြုခဲ့သည်။ [6]