Often programmers write new software to be backward compatible, i.e., the new software is designed to interact correctly with older versions of the software (using old protocols and file formats) and the most recent version (using the latest protocols and file formats). For example, IBM z/OS is designed to work properly with 3 consecutive major versions of the operating system running in the same sysplex. This enables people who run a high availability computer cluster to keep most of the computers up and running while one machine at a time is shut down, upgraded, and restored to service.[6]
များသောအားဖြင့်ပရိုဂရမ်မာများသည်ဆော့ဖ်ဝဲအသစ်များကို နောက်ပြန်ကိုက်ညီမှုရှိစေရန် ရေးတတ်သည်။ ဆိုလိုသည်မှာဆော့ (ဖ်) ဝဲအသစ်သည်ဆော့ဖ်ဝဲဟောင်းပရိုတိုကောအဟောင်းများနှင့်ဖိုင်ပုံစံများကိုသုံး၍ နောက်ဆုံးပေါ်ပရိုတိုကောဖိုင်ပုံစံများကို အသုံးပြု၍မှန်ကန်စွာအပြန်အလှန်ရေးဆွဲရန်ဖြစ်သည်။ ဥပမာအားဖြင့်၊ IBM z / OS ကိုစနစ်တကျလည်ပတ်နေသောစနစ်အဓိကဗားရှင်း ၃ ခုနှင့်အတူတကွအလုပ်လုပ်ရန်ဒီဇိုင်းပြုလုပ်ထားသည်။ မြင့်မားသောရရှိနိုင်သည့် ကွန်ပျူတာစပျစ်သီးကိုသုံးသူများအားကွန်ပျူတာများကိုတစ်ချိန်တည်းတွင်ပိတ်ထားခြင်း၊ အဆင့်မြှင့်ခြင်းနှင့်၀န်ဆောင်မှုကိုပြန်လည်ထူထောင်ခြင်းများရှိစဉ်တွင်ကွန်ပျူတာအများစုကိုအလုပ်မလုပ်နိုင်အောင်ပြုလုပ်နိုင်သည်။ [1]