This passage was written in 1946, and at that time, people were thinking that the Book of Life could include major life events like birth, marriage, divorce, and death. However, now that so much information about people is recorded, the Book of Life could be an incredibly detailed portrait, if those different pages (i.e., our digital traces), can be bound together. This Book of Life could be a great resource for researchers. But, the Book of Life could also be called a database of ruin (Ohm 2010), which could be used for all kinds of unethical purposes, as described more below when I talk about the sensitive nature of the information collected by big data sources below and in Chapter 6 (Ethics).
ဤကျမ်းပိုဒ် 1946 ခုနှစ်တွင်ရေးသားခဲ့, ထိုကာလအခါ, လူတွေဘဝက၏စာအုပ်ကလေးမွေးဖွား, အိမ်ထောင်ရေး, ကွာရှင်းနှင့်သေမင်းကဲ့သို့အဓိကဘဝဖြစ်ရပ်များပါဝင်နိုင်တယ်လို့စဉ်းစားခဲ့ကြသည်။ သို့သော်ယခုလူအကြောင်းကိုဤမျှလောက်သတင်းအချက်အလက်မှတျတမျးတငျထား, ဘဝအသက်တာ၏စာအုပ်တစ်ဦးမယုံကြည်နိုင်လောက်အောင်အသေးစိတ်ပုံတူဖြစ်နိုင်ကြောင်း, သူတို့အားကွဲပြားခြားနားသောစာမကျြနှာ (ဆိုလိုသည်မှာကျွန်တော်တို့ရဲ့ဒစ်ဂျစ်တယ်ခြေရာတွေ) သည်မှန်လျှင်, အတူတူခညျြနှောငျနိုငျသညျ။ ဘဝအသက်တာ၏ဤစာအုပ်သုတေသီများအဘို့ကြီးစွာသောသယံဇာတဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့်ဘဝက၏စာအုပ်လည်းပျက်စီးခြင်း၏ဒေတာဘေ့စဟုခေါ်တွင်စေနိုင်ကြောင်း (Ohm 2010) ငါကိုအောက်တွင်ကြီးမားသောဒေတာသတင်းရပ်ကွက်များကစုဆောင်းကောက်ယူသတင်းအချက်အလက်များ၏ထိခိုက်မခံတဲ့သဘာဝအကြောင်းပြောဆိုကြသောအခါပိုပြီးအောက်တွင်ဖော်ပြထားသကဲ့သို့, သိက္ခာမဲ့ရည်ရွယ်ချက်အမျိုးမျိုးအတွက်အသုံးပြုနိုင်သော, နှင့်အခန်း 6 (Ethics) ၌တည်၏။