So the day -- the first time that I forgot, it really hurt me, because it's something that I really wanted to -- from the moment that I turned 30, I wanted to keep this project going until forever, and having missed that one second, I realized, it just kind of created this thing in my head where I never forgot ever again.
ဒီတော့ ပထမဦးဆုံး မေ့ခဲ့တဲ့ တစ်နေ့က ကျွန်တော့ကို တကယ်ပဲ နာကျင်စေခဲ့တယ်၊ အကြောင်းက ဒါက ကိုယ်တကယ် လုပ်ချင်ခဲ့တာလေ- အသက် ၃၀ ပြည့်တဲ့ အချိန်ကနေ ဒီပရောဂျက်ကို အမြဲ မရပ်မနား ဆက်လုပ်နေချင်ခဲ့ပြီး တစ်စက္ကန့်လွတ်သွားလို့ သဘောပေါက်မိတာက ကိုယ်ဘယ်တော့မှ မေ့မှာမဟုတ်တဲ့ ကိုယ့်ခေါင်းထဲမှာ ဖန်တီးခဲ့တဲ့ အရာ ဖြစ်တာကိုပါ။