I'd like to begin this song I wrote about ceaseless yearning and never-ending want with a poem of popular Petrarchan paradoxes by Sir Thomas Wyatt the Elder: "I find no peace, and all my war is done; I fear and hope, I burn and freeze like ice; I fly above the wind, and yet I cannot arise; And naught I have, and all the world I seize upon."
ကျွန်မရေးထားတဲ့ ဒီသီချင်းနဲ့ စလိုက်ချင်ပါတယ်၊ မရပ်စဲနိုင်တဲ့ တောင့်တခြင်းနဲ့ အဆုံးမရှိတဲ့ လိုချင်မှု အကြောင်းရေးထားတာပါ။ Sir Thomas Wyatt the Elder: ရဲ့ လူသိများတဲ့ Petrarchan ဝိရောဓိများရဲ့ ကဗျာတစ်ပုဒ်နဲ့ပါ။ ငြိမ်းချမ်းမှု မတွေ့၊ ငါ့စစ်ပွဲတွေအားလုံးတော့ ပြီးပြီ၊ ကြောက်ရွံ့ပြီး မျှော်လင့်တယ်၊ လောင်ကျွမ်းပြီး ရေခဲလို အေးခဲလို့၊ ဝေဟင်အထက်ကို ငါပျံသန်းပေမဲ့ ပေါ်မလာနိုင်သေးပါ။ သုညသာငါ့မှာရှိတယ်၊ ငါဆုပ်ကိုင်တာ တစ်လောကလုံး။