The Paleozoic (or Palaeozoic) Era ( /ˌpæl.i.əˈzoʊ.ɪk, -i.oʊ-, ˌpeɪ.li.ə-, -li.oʊ-/ pal-ee-ə-ZOH-ik, -⁠ee-oh-, pay-lee-, -⁠lee-oh-;[1][2] from the Greek palaiós (παλαιός), "old" and zōḗ (ζωή), "life", meaning "ancient life"[3][4]) is the earliest of three geologic eras of the Phanerozoic Eon. It is the longest of the Phanerozoic eras, lasting from 538.8 to 251.902 million years ago, and is subdivided into six geologic periods (from oldest to youngest): the Cambrian, Ordovician, Silurian, Devonian, Carboniferous, and Permian. The Paleozoic comes after the Neoproterozoic Era of the Proterozoic Eon and is followed by the Mesozoic Era.
ပါလီအိုဇိုးအီက် မဟာယုဂ် (သို့မဟုတ်) သက်ဦးကပ်( / ˌ စစ æ ဌ ။ ငါ _ ə ˈ z oʊ ။ ɪ k ၊ - ငါ oʊ -၊ ˌ p eɪ ။ ငါ . _ ə -၊ - ငါ . oʊ -/ pal-ee-ə-ZOH -ik, ⁠ ee-oh-, pay-lee-, ⁠ lee-oh- ; [1] [2] ဂရိ palaiós ( παλαιός ) မှ ) "အဟောင်း" နှင့် zōḗ ( ζωή ) "အသက်" ဆိုသည်မှာ "ရှေးခေတ်ဘဝ" [1] [2] ) သည် Phanerozoic Eon ၏ ဘူမိဗေဒခေတ် သုံးခေတ်၏ အစောဆုံးဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ၅၃၈.၈ မှ ၂၅၁.၉၀၂ထိတည်တံ့၍ အရှည်ကြာဆုံး Phanerozoic ခေတ်ဖြစ်ကာ ဘူမိဗေဒခေတ် ခြောက်ခု (အကြီးဆုံးမှအငယ်ဆုံးအထိ)- Cambrian ၊ Ordovician ၊ Silurian ၊ Devonian ၊ Carboniferous နှင့် Permian ဟူ၍ ပိုင်းခြားထားသည်။ သက်ဦးခေတ်သည် Proterozoic Eon ၏ Neoproterozoic Era ပြီးနောက် ဖြစ်ပေါ်လာပြီး သက်လယ်ကပ်၏နောက်တွင် ပါဝင်သည်။