text: [{"text_idx": "#000000", "text": "Fri\u0301ggjakv\u00f8ldsm\u00f8tini byrja i\u0301 september 1973"}, {"text_idx": "#000004", "text": "Ta\u00f0 var 21. september i\u0301 1973, eitt fri\u0301ggjakv\u00f8ld, at nakrir ungir u\u0301tisetar settu ko\u0301s mo\u0301ti Oxford Alle a\u0301 Amager, har Susan og eg vi\u00f0 li\u0301tla Andrew h\u00f8vdu fingi\u00f0 eina i\u0301bu\u0301\u00f0 vi\u00f0 endan a\u0301 einum ra\u00f0hu\u0301sum. Nakrir teirra komu su\u0301klandi, a\u00f0rir vi\u00f0 bussi og onkur koyrandi i\u0301 bili. Hetta vo\u0301ru fyri ta\u00f0 mesta yngri u\u0301tisetar undir u\u0301tbu\u0301gving i\u0301 Keypmannahavn. Vit mundu vera eini 15-20 fo\u0301lk hetta kv\u00f8ldi\u00f0.\nVit sungu saman, luta\u00f0u nakrar tankar, og eg seg\u00f0i fra\u0301 hugsan okkara um at hava eina ti\u0301li\u0301ka l\u00f8tu hv\u00f8rt fri\u0301ggjakv\u00f8ld.\nAftana\u0301 var ein drekkamu\u00f0ur at fa\u0301a og fo\u0301lk hugna\u00f0u s\u00e6r, a\u0301\u00f0renn tey fo\u0301ru aftur til hu\u0301s.\nTa\u00f0 var naka\u00f0 ny\u0301tt at hava f\u00f8royskt m\u00f8ti einafer\u00f0 um vikuna, men v\u00e6l var tiki\u00f0 i\u0301mo\u0301ti hesum ny\u0301ggja tiltaki\u00f0. Og t\u00f8rvurin ma\u0301 hava veri\u00f0 har, ti\u0301 longu ein ma\u0301na\u00f0a seinni eru vit 32-33 fo\u0301lk, sum ta\u00f0 s\u00e6st a\u0301 felagsmyndini ni\u00f0ast her a\u0301 si\u0301\u00f0uni. Og ta\u00f0 vo\u0301ru ikki bert fo\u0301lk u\u0301r br\u00f8\u00f0rasamkomuni, sum komu a\u0301 m\u00f8ti, men eisini fo\u0301lk vi\u00f0 a\u00f0rari bakgrund."}, {"text_idx": "#000006", "text": "Eg haldi eg kann siga, at okkara tru\u0301arstig var drivi\u00f0 fram av eini visio\u0301n um at vera landsmonnum okkara ein hja\u0301lpandi hond i\u0301 einum pulserandi by\u0301i vi\u00f0 no\u0301gvum tilbo\u00f0um, m\u00f8guleikum og freistingum. Ikki minst tey ungu, lesandi lo\u0301gu okkum no\u0301gv a\u0301 hjarta, sum l\u00e6ttliga kundu ver\u00f0a rivin um koll i\u0301 teirra tru\u0301arli\u0301vi i\u0301 ny\u0301ggja umhv\u00f8rvinum herni\u00f0ri. Ti\u0301verri vo\u0301ru fleiri d\u00f8mi um ta\u00f0."}, {"text_idx": "#000008", "text": "Og so hildu hesar samkomur a\u0301 hv\u00f8rt fri\u0301ggjakv\u00f8ld kl. 20 a\u0301 Oxford Alle\u0301. Vit sungu kendar og ny\u0301ggjari sangir til klaver- og stundum gittarsp\u00e6l, og v\u00e6l var\u00f0 sungi\u00f0 vi\u00f0. Og so vo\u0301ru vitnisbur\u00f0ir at hoyra, umframt at Or\u00f0 Guds var\u00f0 bori\u00f0 fram.\nGott samanhald var millum ungu u\u0301tisetarnar, sum bu\u0301leika\u00f0ust i\u0301 Keypmannahavn um hetta mundi\u00f0. Gle\u00f0in var sto\u0301r at koma saman og hava samfelag hv\u00f8r vi\u00f0 annan \u2013 so sto\u0301r, at ta\u00f0 var\u00f0 stundum sungi\u00f0 i\u0301 bussinum, ta\u0301 i\u00f0 fo\u0301lk fo\u0301ru heimaftur til hu\u0301s.\nVit h\u00f8vdu eisini go\u0301\u00f0ar grannar i\u0301 hu\u0301sinum og a\u0301 \u00f8kinum rundanum, sum to\u0301ktust at venja seg vi\u00f0, at einafer\u00f0 um vikuna var r\u00e6ttiligt li\u0301v i\u0301 ni\u00f0astu i\u0301bu\u0301\u00f0ini, sum mangan var fylt vi\u00f0 ungum fo\u0301lki, har pra\u0301ti\u00f0 var li\u0301vligt, og sangurin runga\u00f0i vi\u00f0 megi. Men ongar klagur komu nakranti\u0301\u00f0 \u00f8ll tey seks a\u0301rini, vit vo\u0301ru har, ta\u00f0 eg minnist."}, {"text_idx": "#000010", "text": "Alexander Samuelsen hevur skriva\u00f0 huglei\u00f0ing um vitjan si\u0301na i\u0301 Keypmannahavn i\u0301 1973, ta\u0301 hann fo\u0301r at hitta Su\u0301sannu, sum hann var tru\u0301lova\u00f0ur og seinni giftur vi\u00f0. Tey fo\u0301ru so a\u0301 m\u00f8ti a\u0301 Oxford Alle\u0301, og \u201cat fara i\u0301 Kristnastovu og hitta fleiri f\u00f8royskar u\u0301tsetar, flest allir i\u0301 u\u0301tbu\u0301gvingar\u00f8rindum, var ny\u0301tt og spennandi. Hetta var\u00f0 eitt gott og gevandi kv\u00f8ld. Og so heldur Alexander fram:\n\u201cSerliga v\u00e6l minnist eg, ta\u0301 vit hetta kv\u00f8ldi\u00f0 fo\u0301ru heim aftur u\u0301r Oxford Alle\u0301. Vit vo\u0301ru fleiri ungfo\u0301lk, sum fylgdust yvir i\u0301 busssky\u0301li\u00f0 og inn i\u0301 bussin.\nVit settu okkum aftast i\u0301 bussinum, og skjo\u0301tt to\u0301na\u00f0i sangurin. Vit sungu v\u00f8kur ko\u0301r og sangir, sum vit frammanundan h\u00f8vdu sungi\u00f0 i\u0301 Kristnastovu. Har so\u0301tu n\u00f8kur fa\u0301 fo\u0301lk framman fyri okkum, men vit ansa\u00f0u teimum ikki. Hetta vo\u0301ru uttan iva danir, og teir skiltu okkum ikki kortini, so vit sungu so v\u00e6l, vit dugu, uttan to\u0301 at o\u0301ro\u0301gva ella vera til ampa.\nTa\u0301 vit n\u00e6rkast mi\u00f0by\u0301num, ste\u00f0gar bussurin vi\u00f0 eitt buss-ste\u00f0gipla\u0301ss. Ein sto\u0301rur ma\u00f0ur frammanfyri okkum reisir seg, vendir s\u00e6r a\u0301, smi\u0301list og takkar so hjartaliga fyri vakra sangin. Eg haldi, at hann gj\u00f8rdi ta\u00f0 a\u0301 f\u00f8royskum. Eg hvakk vi\u00f0, men so kendi eg, hv\u00f8r ma\u00f0urin var: Claus Herman. Claus Herman var dani, sum kom til F\u00f8roya at taka vi\u00f0 starvi a\u0301 sosialu umsitingini, sum var hja\u0301 Ri\u0301kisumbo\u00f0smanninum. Ta\u0301 heimasty\u0301ri\u00f0 to\u0301k yvir ma\u0301ls\u00f8ki\u00f0, flutti Claus Herman vi\u00f0, og var\u00f0 settur lei\u00f0ari fyri Sosialu fyrisitingini, sum seinni fekk navni\u00f0 Almannastovan. Seinni gj\u00f8rdist hann fulltru\u0301i i\u0301 landssty\u0301rinum.\nClaus Herman doy\u00f0i i\u0301 august 1990, 61 a\u0301ra gamalur. Eg havi mangan hugsa\u00f0 um hesa l\u00f8tuna i\u0301 bussinum i\u0301 1973, ta\u0301 vit vo\u0301ru a\u0301 veg heim u\u0301r Kristnastovu. Hon stendur prenta\u00f0 i\u0301 minninum.\u201d\nA\u0301hugavert hja\u0301 okkum at lesa so mong a\u0301r aftana\u0301. Alexander heldur, at hetta var beint eftir at fri\u0301ggjakv\u00f8ldsm\u00f8tini vo\u0301ru byrja\u00f0 \u2013 kanska n\u00e6sta m\u00f8ti\u00f0 a\u0301 Oxford Alle\u0301."}, {"text_idx": "#000012", "text": "I\u0301 dag ny\u0301ta vit teldur og internet fyri at fa\u0301a bo\u00f0 u\u0301t til fo\u0301lk um fundir og tilt\u00f8k. Solei\u00f0is var ikki ta\u0301. Vit ma\u0301ttu gera vart vi\u00f0 m\u00f8ti okkara gj\u00f8gnum skrivligar innbjo\u0301\u00f0ingar, samr\u00f8\u00f0ur og ly\u0301singar \u2013 munnligar og skrivligar. Henrik Thomsen, bo\u0301kbindari vi\u00f0 sto\u0301rum hjartalagi fyri f\u00f8royingum, hja\u0301lpti okkum at gera hesa gr\u00f8nu innbjo\u0301\u00f0ingina, sum vo\u0301r\u00f0u \u201cduplikera\u00f0ar\u201d at handa fo\u0301lki ella senda u\u0301t i\u0301 postinum. Har ver\u00f0ur sagt, at \u201cHv\u00f8rt fri\u0301ggjakv\u00f8ld kl. 20 (stundisliga) hittast ungir f\u00f8royingar i\u0301 heiminum hja\u0301 \u00d8ssur Berghamar til eina fri\u0301a og o\u0301ha\u0301ti\u0301\u00f0arliga samkomu vi\u00f0 kristiligum innihaldi, har pra\u0301ta\u00f0 ver\u00f0ur un andaligar spurningar vi\u00f0 Bi\u0301bliuni sum grundarlag\u201d. Her ma\u0301 havast i\u0301 huga, at navni\u00f0 og stovnurin fyrst gj\u00f8rdist veruleiki eitt a\u0301r aftana\u0301.\nVitjandi talarar lutto\u0301ku vi\u00f0hv\u00f8rt \u2013 b\u00e6\u00f0i f\u00f8royingar, danir og enskt talandi tru\u0301bo\u00f0arar, sum fer\u00f0a\u00f0ust i\u0301 Keypmannahavn.\nTry\u0301 sku\u0301laheim vo\u0301ru um ta\u00f0 mundi\u00f0 a\u0301 Amager, har fleiri u\u0301tisetar bu\u0301\u00f0u: Sofiega\u030arden, \u00d8resundskollegiet og Gr\u00f8njordskollegiet. Har kundu vit leita upp f\u00f8royingar, heilsa upp a\u0301 teir og bjo\u0301\u00f0a teimum a\u0301 m\u00f8ti."}, {"text_idx": "#000013", "text": "Ri\u0301kishospitali\u00f0, sum ta\u00f0 sa\u0301 u\u0301t um ta ti\u0301\u00f0ina \u2013 vi\u00f0 gamla bygninginum frammanfyri, har skrivstovan var."}, {"text_idx": "#000014", "text": "Vit fo\u0301ru si\u0301\u00f0ani undir at vitja sju\u0301klingar a\u0301 Ri\u0301kissju\u0301krahu\u0301sinum, Ortop\u00e6disk Hospital og a\u0301 Finsen (sum \u201cFinsensinstituttet\u201d var\u00f0 kalla\u00f0). Visio\u0301nin fyri hesum arbei\u00f0i var i\u0301birt try\u0301 a\u0301r frammanundan. Ti\u0301 i\u0301 1970 var m\u00f8tistevna i\u0301 Mercur teatrinum, og Sangbr\u00f8\u00f0ur vo\u0301ru vi\u00f0. Ein av fyrireikarunum av m\u00f8tunum var Brynleif Hansen. Undir stevnuni i\u0301 Keypmannahavn vandu vit ein dagin nakrar sangir i\u0301 salinum i\u0301 Thorsgade 40 a\u0301 N\u00f8rrebro. Brynleif , sum var vi\u00f0 okkum hendan dagin, sigur so, ta\u0301 venjingin var av: Nu\u0301 fara vit yvir a\u0301 Ri\u0301kissju\u0301krahu\u0301si\u00f0 at vitja nakrar f\u00f8royingar. Brynleif hev\u00f0i vist fingi\u00f0 eitt yvitlit yvir, hv\u00f8rjir f\u00f8royskir sju\u0301klingar vo\u0301ru innlagdir og hvar. Ju\u0301, vit Sangbr\u00f8\u00f0ur gingu vi\u00f0 til hugskoti\u00f0 hja\u0301 Brynleif og gingu so fra\u0301 eini sju\u0301krastovu til a\u00f0ra og sungu fyri teimum f\u00f8royingunum, vit komu frama\u0301. Hesa sjo\u0301nina gloymdi eg ikki. Brynleif anda\u00f0ist fa\u0301ar ma\u0301na\u00f0ar seinni i\u0301 flogvanlukkuni i\u0301 Mykinesi. Helst gj\u00f8rdi vitjanin a\u0301 Ri\u0301kissju\u0301krahu\u0301sinum hendan dagin si\u0301tt til, at vit eisini fo\u0301ru undir eina t\u00e6nastu millum f\u00f8royskar sju\u0301klingar, stutt eftir at vit vo\u0301ru komin til Keypmannahavnar at bu\u0301gva.\nTa\u0301 var alt meiri einfalt enn ta\u00f0 er i\u0301dag, og ta\u00f0 var sto\u0301rt forsta\u0301ilsi fyri okkara arbei\u00f0i. Minnist, at ein f\u00f8roysk kvinna, sum arbeiddi a\u0301 skrivstovuni a\u0301 Ri\u0301kissju\u0301krahu\u0301sinum hja\u0301lpti okkum at finna fram til f\u00f8royingar, sum vo\u0301ru innlagdir.\nSo vo\u0301ru a\u00f0rar uppga\u0301vur a\u0301 sosiala \u00f8kinum, sum komu so vi\u00f0 og vi\u00f0. Vi\u00f0hv\u00f8rt var\u00f0 ringt u\u0301r F\u00f8royum, ta\u0301 fo\u0301lk heima vo\u0301ru \u00f8rkimla\u00f0, ti\u0301 onkur i\u0301 familjuni var i\u0301 trongst\u00f8\u00f0u herni\u00f0ri. Ta\u0301 var heldur einki Sju\u0301klingahotell og eingin f\u00f8roysk ra\u0301\u00f0geving, sum vit kenna hana i\u0301dag. Ti\u0301 h\u00f8vdu vit helst fleiri sosialar uppga\u0301vur i\u0301 ti\u0301 ti\u0301\u00f0ini, enn vit kanska hava havt seinnu a\u0301rini.\nEisini h\u00f8vdu vit vi\u00f0hv\u00f8rt fo\u0301lk bu\u0301gvandi, sum h\u00f8vdu bru\u0301k fyri hja\u0301lp og umsorgan i\u0301 eina ti\u0301\u00f0. Vit h\u00f8vdu onga fakligan serkunnleika, men royndu at fja\u0301lga um, veglei\u00f0a og hja\u0301lpa teimum, sum fr\u00e6gast, i\u00f0 vo\u0301r\u00f0u send a\u0301 lei\u00f0 okkara."}, {"text_idx": "#000015", "text": "Hvussu kundi verki\u00f0 halda fram?"}, {"text_idx": "#000017", "text": "Vit merktu meira og meira til uppbakking heimani\u0301fra\u0301. Fo\u0301lk i\u0301 samkomu okkara vo\u0301ru fegin um at vit vo\u0301ru farin undir hesa uppga\u0301vu. Meira og meira kendu vit okkum sta\u00f0fest i\u0301, at hetta var eitt r\u00e6tt stig, vit h\u00f8vdu tiki\u00f0. Fri\u0301ggjakv\u00f8ldssamkoman savna\u00f0i fra\u0301 fyrsta degi so miki\u00f0 av fo\u0301lki, at ta\u00f0 var ey\u00f0s\u00e6\u00f0, at haldast ma\u0301tti fram vi\u00f0 hesum.\nMen \u2013 ja, ta\u00f0 var eitt men. Vit kundu bara vera a\u0301 Oxford Alle\u0301 i\u0301 eitt a\u0301r, ti\u0301 hu\u0301sini skuldu seljast a\u0301 sumri i\u0301 1974. Hvat var so at gera? Hesin spurningur gav okkum miki\u00f0 h\u00f8vu\u00f0bry\u0301ggj, men ta\u00f0 koma vit kanska aftur til seinni. \u00d8."}, {"text_idx": "#000018", "text": "Felagsmynd \u2013 tikin um ein ma\u0301n\u00f0a eftir byrjan."}, {"text_idx": "#000019", "text": "Sangurin ljo\u0301mar i\u0301 stovuni a\u0301 Oxford alle\u0301. Ma\u00f0urin uttast til vinstru er Si\u0301mun Fugl\u00f8, i\u00f0 \u2013 saman vi\u00f0 konuni Honnu \u2013 var ein hollur stu\u00f0ul i\u0301 verkinum i\u0301 mong a\u0301r."}, {"text_idx": "#000020", "text": "Huglei\u00f0ing um Hawking og Joni"}]