text: [{"text_idx": "#000000", "text": "Vit tru\u0301gva, at or\u00f0 Guds er livandi og hevur kraft. Ti\u0301 vilja vit heita a\u0301 samkomuna, at lesa hendan tekstin, i\u0301 teirri vo\u0301n at teksturin, vi\u00f0 kraft Heilaga Andans kann uppbyggja, troysta, stu\u00f0la og a\u0301minna okkum i\u0301 hesum \u00f8rkymlandi d\u00f8gnum."}, {"text_idx": "#000001", "text": "Allir tollarar og syndarar hildu seg n\u00e6r hja\u0301 Honum, at hoyra Hann. Men b\u00e6\u00f0i Fariseararnir og hinir skriftl\u00e6rdu knarra\u00f0u og s\u00f8gdu: \u201cHesin tekur i\u0301mo\u0301ti syndarum og etur vi\u00f0 teimum!\u201d Ta\u0301 setti Hann fram fyri teir hetta li\u0301knilsi \u2013 Hann seg\u00f0i: \u201cUm ein tykkara hevur 100 sey\u00f0ir og missir ein av teimum \u2013 hv\u00f8r er hann, sum fer ikki fra\u0301 hinum 99 i\u0301 oy\u00f0im\u00f8rkini og u\u0301t at leita eftir ti\u0301, sum hann hevur mist, inntil hann finnur hann! Ta\u0301i\u00f0 hann so hevur funni\u00f0 hann, leggur hann hann gla\u00f0ur a\u0301 her\u00f0arnar. Og ta\u0301i\u00f0 hann kemur til hu\u0301s, kallar hann saman vinir og grannar si\u0301nar og sigur vi\u00f0 teir: \u201cGle\u00f0ist vi\u00f0 m\u00e6r! Eg havi funni\u00f0 sey\u00f0 mi\u0301n, sum eg hev\u00f0i mist!\u201d Eg sigi tykkum: Solei\u00f0is skal vera gle\u00f0i i\u0301 Himli um ein syndara, i\u00f0 vendir vi\u00f0, meir enn um 99 r\u00e6ttvi\u0301s, sum ikki t\u00f8rvar umvending. Ella um kvinna hevur 10 drakmur og missir eina drakmu burtur \u2013 hv\u00f8r er hon, sum tendrar ikki ljo\u0301s og so\u0301par hu\u0301si\u00f0 og ger s\u00e6r o\u0301mak at leita, inntil hon finnur hana! Ta\u0301i\u00f0 hon so hevur funni\u00f0 hana, kallar hon saman vinkonur og grannkonur si\u0301nar og sigur: \u201cGle\u00f0ist vi\u00f0 m\u00e6r! Eg havi funni\u00f0 drakmuna, i\u00f0 eg hev\u00f0i mist.\u201d Solei\u00f0is, sigi Eg tykkum, ver\u00f0ur gle\u00f0i hja\u0301 einglum Guds um ein syndara, i\u00f0 vendir vi\u00f0.\u201dOg Hann seg\u00f0i: \u201cMa\u00f0ur hev\u00f0i tveir synir. Hin yngri teirra seg\u00f0i vi\u00f0 fa\u00f0ir si\u0301n: \u201cFa\u00f0ir, gev m\u00e6r tann partin av ognini, sum m\u00e6r li\u0301knast!\u201d Ta\u0301 skifti hann go\u0301\u00f0si\u00f0 millum teirra. Ikki mangar dagar eftir hetta savna\u00f0i hin yngri sonurin alt si\u0301tt saman og fo\u0301r avsta\u00f0 til land langt burtur; har spilti hann burtur alla ogn si\u0301na i\u0301 ringum li\u0301vi. Men ta\u0301i\u00f0 hann hev\u00f0i bru\u0301kt alt upp, var\u00f0 h\u00f8r\u00f0 hungursney\u00f0 i\u0301 hesum sama landi, og hann byrja\u00f0i at li\u0301\u00f0a ney\u00f0. Ta\u0301 fo\u0301r hann og helt seg til ein av monnunum har i\u0301 landinum, og hesin sendi hann u\u0301t a\u0301 mark si\u0301na at sita hja\u0301 svi\u0301num. Og hann tra\u0301a\u00f0i eftir at fylla bu\u0301k si\u0301n av dravinum, i\u00f0 svi\u0301nini o\u0301tu; og eingin gav honum naka\u00f0. Ta\u0301 gekk hann i\u0301 seg sja\u0301lvan og seg\u00f0i: \u201cHvussu mangir dagl\u00f8namenn hja\u0301 fa\u00f0ir hava ikki yvirflo\u0301\u00f0 av brey\u00f0i \u2013 og her doyggi eg i\u0301 hungri! Eg skal reisa meg og fara til fa\u00f0ir og siga vi\u00f0 hann: Fa\u00f0ir, eg havi synda\u00f0 mo\u0301ti Himli og fyri t\u00e6r! Eg eri ikki verdur longur at eita sonur ti\u0301n; lat meg sleppa at vera sum ein dagl\u00f8namann ti\u0301n!\u201d So reistist hann og kom til fa\u00f0ir si\u0301n. Men me\u00f0an hann enn var langt burtur, sa\u0301 fa\u00f0irin hann, og honum tykti hjartaliga synd i\u0301 honum; hann fo\u0301r rennandi og leyp um ha\u0301lsin a\u0301 honum og kysti hann. Men sonurin seg\u00f0i vi\u00f0 hann: \u201cFa\u00f0ir, eg havi synda\u00f0 mo\u0301ti Himli og fyri t\u00e6r! Eg eri ikki verdur longur at eita sonur ti\u0301n.\u201d Ta\u0301 seg\u00f0i fa\u00f0irin vi\u00f0 t\u00e6narar si\u0301nar: \u201cFari\u00f0 eftir hinum bestu kl\u00e6\u00f0unum og lati\u00f0 hann i\u0301 tey, og gevi\u00f0 honum ring a\u0301 hondina og sko\u0301gvar a\u0301 f\u00f8turnar! Fari\u00f0 si\u0301\u00f0ani eftir g\u00f8\u00f0ingarka\u0301lvinum og drepi\u00f0 hann, og lati\u00f0 okkum eta og vera gla\u00f0! Ti\u0301 hesin sonur mi\u0301n var dey\u00f0ur og er vor\u00f0in livandi aftur, hann var mistur og er funnin.\u201d Tey byrja\u00f0u nu\u0301 at vera gla\u00f0. Men hin eldri sonur hansara var u\u0301ti a\u0301 markini, og ta\u0301i\u00f0 hann kom heim og n\u00e6rka\u00f0ist hu\u0301sinum, hoyrdi hann sp\u00e6l og dans. Ta\u0301 ro\u0301pti hann ein hu\u0301skallin og spurdi, hvat hetta hev\u00f0i at ty\u0301\u00f0a. Hann svara\u00f0i honum: \u201cBro\u0301\u00f0ir ti\u0301n er komin, og fa\u00f0ir ti\u0301n hevur dripi\u00f0 g\u00f8\u00f0ingarka\u0301lvin, ti\u0301 hann hevur fingi\u00f0 hann aftur i\u0301 \u00f8llum go\u0301\u00f0um.\u201d Ta\u0301 kom ilt i\u0301 hann, og hann vildi ikki fara inn. Fa\u00f0ir hansara fo\u0301r ta\u0301 u\u0301t og b\u00f8na\u00f0i hann. Men hann svara\u00f0i fa\u00f0irinum: \u201cSo mong a\u0301r havi eg nu\u0301 t\u00e6nt t\u00e6r, og aldri havi eg gj\u00f8rt i\u0301mo\u0301ti bo\u00f0um ti\u0301num; m\u00e6r hevur tu\u0301 to\u0301 aldri givi\u00f0 geitarlamb, so eg kundi havt stuttleika vi\u00f0 vinum mi\u0301num. Men ta\u0301i\u00f0 hasin sonur ti\u0301n kom, sum hevur eti\u00f0 upp go\u0301\u00f0s ti\u0301tt vi\u00f0 sk\u00f8kjum, drapst tu\u0301 g\u00f8\u00f0ingarka\u0301lvin fyri honum!\u201d Ta\u0301 seg\u00f0i hann vi\u00f0 hann: \u201cBarn! Tu\u0301 ert alti\u0301\u00f0 hja\u0301 m\u00e6r, og alt mi\u0301tt er ti\u0301tt; men nu\u0301 a\u0301ttu vit at veri\u00f0 fro\u0301 og gla\u00f0; ti\u0301 hesin bro\u0301\u00f0ir ti\u0301n var dey\u00f0ur og er vor\u00f0in livandi, var mistur og er funnin.\u201d\u201d"}, {"text_idx": "#000002", "text": "Minnist til at bi\u00f0ja fyri hv\u00f8rjum \u00f8\u00f0rum!"}, {"text_idx": "#000004", "text": "T\u00e6r da\u0301mar m\u00f8guliga eisini hetta"}, {"text_idx": "#000005", "text": "Ny\u0301ggjastu u\u0301r Lurta og hygg"}]