text: [{"text_idx": "#000004", "text": "Hendan greinin gevur n\u00f8kur hugskot og ambo\u00f0 solei\u00f0is at til ber at tosa um kri\u0301ggi\u00f0 a\u0301 ho\u0301skandi og aldurstilsvarandi ha\u0301tt. Ho\u0301ast tu\u0301 kanska hugsar, at hetta er ein sli\u0301kur r\u00e6\u00f0uleiki, at einans vaksin eiga at tosa um, so kann ta\u00f0 vera, at barni\u00f0 hja\u0301 t\u00e6r longu hoyrir um kri\u0301ggi\u00f0, ger si\u0301nar egnu ni\u00f0urst\u00f8\u00f0ur, og kennir seg o\u0301ttafult. Ti\u0301 er umra\u0301\u00f0andi at lata b\u00f8rnini vita, at tey eru trygg, og at minka um teirra o\u0301tta vi\u00f0 at svara skilagott uppa\u0301 teir spurningar, sum tey hava."}, {"text_idx": "#000006", "text": "Sl\u00f8kk ti\u0301\u00f0indini. Tu\u0301 kanst kanna av og a\u0301 sja\u0301lv/ur, men slepp b\u00f8rnunum undan o\u0301gvusligum myndum og fra\u0301sagnum. O\u0301tti eigur ikki at seta to\u0301nan heima, heldur ikki ta\u0301 ta\u00f0 er kri\u0301ggj.Ansa eftir hvussu o\u0301gvusligt tu\u0301 sja\u0301lvur tekur ta\u00f0 og ber teg at framanfyri barninum. B\u00f8rnini taka si\u0301nar a\u0301bendingar fra\u0301 okkum, og um vit bera okkum o\u0301gvusliga og o\u0301ro\u0301liga at, so kenna tey seg o\u0301trygg. Royn og kom ni\u00f0ur a\u0301 j\u00f8r\u00f0ina sja\u0301lv/ur, a\u0301\u00f0renn tu\u0301 fert at tosa vi\u00f0 barni\u00f0.Ta\u0301 barni\u00f0 spyr ein spurning, so er fyrst at spyrja barni\u00f0, hvat tey longu hava hoyrt um ma\u0301li\u00f0, solei\u00f0is at tu\u0301 kanst r\u00e6tta m\u00f8guligar misskiljingar beinanvegin, og a\u0301 tann ha\u0301tt l\u00e6tta um ampan hja\u0301 barninum. Ta\u00f0 er meira umra\u0301\u00f0andi at lurta eftir teirra stu\u0301ranum og vissa tey um, at tey eru trygg, enn at geva teimum r\u00e6tta kunning um evni\u00f0. Hetta er galdandi fyri b\u00f8rn i\u0301 \u00f8llum aldri, eisini tanna\u0301ringar.Gev barninum styrki. At si\u0301ggja o\u0301r\u00e6ttvi\u0301si og li\u0301\u00f0ing i\u0301 ver\u00f0ini, kann fa\u0301a b\u00f8rnini (og okkum) at kenna vo\u0301nloysi og kenslukulda. So ta\u0301 vit tosa vi\u00f0 b\u00f8rnini um r\u00e6\u00f0uleikar, so er umra\u0301\u00f0andi at nevna tey fo\u0301lkini, sum hja\u0301lpa til, og sum gera si\u0301tt til at b\u00f8ta um st\u00f8\u00f0una. Si\u0301\u00f0ani kanst tu\u0301 spyrja barni\u00f0, hvat ta\u00f0 kann gera fyri at hja\u0301lpa. Kenslan av at vit kunnu gera okkurt, hvussu li\u0301ti\u00f0 ta\u00f0 so er, virkar sum mo\u0301teitur mo\u0301ti ma\u0301ttloysinum, vit annars merkja, ta\u0301 i\u00f0 vit standa framanfyri einari r\u00e6\u00f0uligari st\u00f8\u00f0u. Yngri b\u00f8rn, i\u00f0 kanska ikki hava no\u0301gv skil fyri pengum, kunnu hava hug at tekna eina mynd, bi\u00f0a eina b\u00f8n, ella bara senda k\u00e6rleika. Eldri b\u00f8rn og tanna\u0301ringar hava kanska hug at lata eitt sindur av si\u0301num lummapengum ella savna pening inn at lata til onkran hja\u0301lparfelagskap, sum arbei\u00f0ir vi\u00f0 at bjarga mannali\u0301vum i\u0301 kri\u0301gs\u00f8kinum ella taka i\u0301mo\u0301ti fo\u0301lkum her heima."}, {"text_idx": "#000007", "text": "B\u00f8rn i\u0301 hesum aldrinum eiga ikki at hoyra ella si\u0301ggja ti\u0301\u00f0indi, men ta\u00f0 kann henda, at tey hoyra ymiskt fra\u0301 vinum. Um barni\u00f0 hja\u0301 t\u00e6r spyr um kri\u0301ggi\u00f0, so er at spyrja, hvat tey hava hoyrt. Go\u0301\u00f0tak alla ta stu\u0301ran og o\u0301tta, sum barni\u00f0 letur u\u0301t. Tu\u0301 kanst t.d. siga: \u201cta\u00f0 er ikki l\u00f8gi\u00f0 at bli\u0301va bangin av at hoyra hatta\u201d, vissa tey um, at hetta hendir langt burturi, og at tey eru trygg her. Grei\u00f0 teimum fra\u0301, at onkunti\u0301\u00f0 gloyma tey vaksnu eisini at bru\u0301ka or\u00f0 at loysa o\u0301semjur vi\u00f0, og ta\u00f0 kann elva til stri\u0301\u00f0 og bardagar, sum s\u00e6ra fo\u0301lk og ta\u00f0 er alti\u0301\u00f0 syrgiligt. Spyr t.d. um tey kundu hugsa s\u00e6r at tekna eina mynd, bi\u00f0a eina b\u00f8n ella senda k\u00e6rleika til fo\u0301lkini i\u0301 kri\u0301gsrakta \u00f8kinum."}, {"text_idx": "#000009", "text": "Ta\u00f0 er ikki ney\u00f0ugt at taka ma\u0301li\u00f0 upp sja\u0301lv/ur vi\u00f0 b\u00f8rn undir 10 a\u0301r, men ver vakin, um barni\u00f0 sja\u0301lvt tykist vilja tosa um ta\u00f0. Spyr um tey hava undrast um hvat sker og og hvi\u0301. Lurta eftir teirra stu\u0301ranum og o\u0301tta uttan at kveistra ta\u00f0 burtur. Vissa si\u0301\u00f0ani barni\u00f0 um at tu\u0301 syrgir fyri at halda tykkum trygg. \u201cBumbur her i\u0301 F\u00f8royum? Ta\u00f0 ER ein r\u00e6\u00f0andi tanki. Ti\u0301betur fer ta\u00f0 ikki at henda. Kri\u0301ggi\u00f0 er langt burturi. Og eg fari alti\u0301\u00f0 at ansa eftir okkum og halda okkum trygg, li\u0301ka miki\u00f0 hvat.\u201d"}, {"text_idx": "#000011", "text": "B\u00f8rn fra\u0301 a\u0301lei\u00f0 10 a\u0301ra aldri og upp eru sera a\u0301huga\u00f0 at tosa\u00f0 um, hvat ta\u00f0 er, sum hendir, so halt t\u00e6r ikki aftur at tosa vi\u00f0 tey. Gev t\u00e6r far um, at teirra gl\u00f8ggskygni kann ka\u0301va u\u0301tyvir o\u0301tta og stu\u0301ran, tey bera. Byrja alti\u0301\u00f0 vi\u00f0 at spyrja, hvat tey hava hoyrt, hvat tey hugsa um ta\u00f0, hvat tey spekulera uppa\u0301, kann henda."}, {"text_idx": "#000013", "text": "Vi\u00f0urkenn at st\u00f8\u00f0an er vanlukkulig og umhugsa vi\u00f0 barninum, um tit kunnu gera okkurt fyri at hja\u0301lpa, sum t.d. at lata eitt oyra ella savna pening inn til onkran hja\u0301lparfelagsskap."}, {"text_idx": "#000014", "text": "Um tu\u0301 hevur ein tanna\u0301ring i\u0301 hu\u0301sinum, so kann hetta vera eitt gott h\u00f8vi at kjakast a\u0301 ein ha\u0301tt, sum kann styrkja f\u00f8rleikarnar at hugsa kritiskt, at tosa um vir\u00f0ir og um fj\u00f8lmi\u00f0lar osfr. Ta\u00f0 ber til at taka spurningar upp sum t.d.:"}]