text: [{"text_idx": "#000000", "text": "Vit vita ikki, hvussu ta\u00f0 hevur gingi\u00f0 fyri seg, ta\u0301 i\u00f0 Gud skapa\u00f0i alheimin. Vi\u0301sindini vita ta\u00f0 heldur ikki. Ni\u00f0urst\u00f8\u00f0urnar, sum komi\u00f0 ver\u00f0ur til, ver\u00f0a allar bornar fram i\u0301 tru\u0301gv. Vit hava Guds or\u00f0, sum gevur okkum eina einkla fra\u0301grei\u00f0ing um skapanina. Gud hevur valt at opinbera\u00f0 hana fyri okkum vi\u00f0 n\u00f8krum fa\u0301um or\u00f0um. Hvi\u0301 hevur Hann gj\u00f8rt ta\u00f0?"}, {"text_idx": "#000001", "text": "Kundi ta\u00f0 ikki veri\u00f0 a\u0301hugavert at fingi\u00f0 meir at vita um tilgongdina i\u0301 skapanini? Men eg tru\u0301gvi, at stutta svari\u00f0 er, at Bi\u0301blian er ikki ein spenningss\u00f8ga, ei heldur ein vi\u0301sindagrein. Hon er \u00e6tla\u00f0 okkum at koma at kenna Hann og si\u0301ggja Hansara \u00e6tlan i\u0301 s\u00f8guni."}, {"text_idx": "#000002", "text": "Johannes M\u00f8llehave, prestur og rith\u00f8vundur, er fyri stuttum farin hi\u00f0ani. Hann gj\u00f8rdi s\u00e6r no\u0301gvar tankar um li\u0301vi\u00f0 og endan a\u0301 li\u0301vinum. Men hann seg\u00f0i sja\u0301lvur, at hann gj\u00f8rdi s\u00e6r ikki so no\u0301gvar tankar um Himmalin, meir enn, at hann vo\u0301na\u00f0i, at har vo\u0301ru bo\u0301kas\u00f8vn, ti\u0301 tey kundi hann ikki vera fyri uttan."}, {"text_idx": "#000003", "text": "Sja\u0301lv vo\u0301ni eg at si\u0301ggja \u201euppt\u00f8kuna\u201c av skapanini, ta\u0301 i\u00f0 eg komi til Himmals. Hvussu Gud vi\u00f0 Si\u0301num skapanarevnum broytti einskyns o\u0301skil til skil."}, {"text_idx": "#000004", "text": "Vi\u0301sindi royna at sku\u0301gva Gud til viks. Tey siga seg ikki hava t\u00f8rv a\u0301 Honum. So vi\u0301sindini eru komin vi\u00f0 ti\u0301 haltandi a\u0301st\u00f8\u00f0i, at alheimurin var\u00f0 til vi\u00f0 Big Bang, og einki sto\u0301\u00f0 aftan fyri hesa tilgongd (summi vi\u0301sindafo\u0301lk tru\u0301gva to\u0301, at onkur intelligensur hevur sett i\u0301 gongd). Vi\u00f0 ti\u0301\u00f0ini funnu bitlarnir fra\u0301 spreingini eitt slag av skili, t.v.s. fra\u0301 o\u0301skili til skil."}, {"text_idx": "#000005", "text": "Eg havi ongan trupulleika vi\u00f0 Big Bang, ti\u0301 m\u00f8guliga hevur Gud skapa\u00f0 alheimin vi\u00f0 hesi spreinging."}, {"text_idx": "#000006", "text": "Ta\u0301 i\u00f0 Gud fo\u0301r undir at skapa, hevur m\u00f8guliga veri\u00f0 okkurt slag av o\u0301skili, men fyri Gudi er einki o\u0301skil. Fyrra Korintbr\u00e6v 14;33 sigur:"}, {"text_idx": "#000007", "text": "\u201eGud er ju\u0301 ikki Gud o\u0301skils, men fri\u00f0ar.\u201c"}, {"text_idx": "#000008", "text": "Um o\u0301skil hevur valda\u00f0 undir skapanini, so kunnu vit vera vi\u0301s i\u0301, at fyri Honum var ta\u00f0 skil, og Hann visti, hvussu fullkomi\u00f0 ta\u00f0 fo\u0301r at ver\u00f0a."}, {"text_idx": "#000009", "text": "Vit lesa i\u0301 Fyrstu Mo\u0301sebo\u0301k 1,25:"}, {"text_idx": "#000010", "text": "\u201e... Og Gud sa\u0301, at ta\u00f0 var gott.\u201c"}, {"text_idx": "#000011", "text": "Ta\u00f0 var fullkomi\u00f0. Hann skapti djo\u0301r og menniskju, og fyrstu ti\u0301\u00f0ina valda\u00f0i fri\u00f0ur, einleiki og javnva\u0301g. Alt var sera gott. Ta\u00f0 var einleiki millum Gud, menniskju og na\u0301ttu\u0301ru, li\u0301ka til syndin kom inn i\u0301 heimin. Si\u0301\u00f0ani ta\u0301 hava vit kent avlei\u00f0ingarnar av syndini. Ta\u00f0 gj\u00f8rdist myrkt og broti\u00f0, eitt slag av o\u0301skili kom i\u0301, og nu\u0301 kenna vit bert i\u0301 brotum. Ta\u00f0 er ein manglandi javnva\u0301g millum menniskju, Gud og na\u0301ttu\u0301ru. Fri\u00f0ur er vor\u00f0in o\u0301skil."}, {"text_idx": "#000012", "text": "Tann syndarligasta avlei\u00f0ingin er, at menniskja\u00f0 nu\u0301 er fortapt uttan Gud. Menniskja\u00f0 hevur flutt seg burtur, hevur sja\u0301lvt sett seg a\u0301 tro\u0301nuna og heldur seg vera ta\u00f0 h\u00e6gsta i\u0301 alheiminum. Menniskja\u00f0 heldur a\u0301fram at taka av fruktini i\u0301 urtagar\u00f0inum vi\u00f0 vo\u0301n um at fa\u0301a meir vi\u0301sdo\u0301m. Men sannleikin er, at ta\u00f0 bert skapar meir dey\u00f0a og o\u0301skil. Menniskja\u00f0 vil ikki kennast vi\u00f0 skaparan, og onganti\u0301\u00f0 a\u0301\u00f0ur hava vit liva\u00f0 i\u0301 so brotnum heimi sum ju\u0301st i\u0301 dag."}, {"text_idx": "#000013", "text": "Vit, sum a\u0301ttu at liva\u00f0 i\u0301 fri\u00f0i, r\u00e6ttlag, javnva\u0301g og einleika eru farin hv\u00f8r si\u0301n veg, har vit hava bygt okkara egna verjugar\u00f0, og vit royna at finna sannleikan inni i\u0301 okkum sja\u0301lvum."}, {"text_idx": "#000014", "text": "Solei\u00f0is eigur ikki at vera."}, {"text_idx": "#000015", "text": "I\u0301 l\u00f8tuni lesi eg um, hvussu myndlistin gj\u00f8gnum ti\u0301\u00f0irnar hevur avdu\u0301ka\u00f0 tankara\u0301k menniskjans um Gud og tilveruna. Ta\u00f0, sum hevur sermerkti vesturlendsku si\u00f0menningina eftir Krist, er, at ma\u0301lningalistin hevur havt eitt slag av skili, javnva\u0301g, endama\u0301li, meining og einleika. Hon seg\u00f0i fra\u0301 menniskjanum, Gudi og na\u0301ttu\u0301ru sum eini heild, og andaliga dimensjo\u0301nin var\u00f0 tikin vi\u00f0. Hetta helt fram i\u0301 fleiri hundra\u00f0 a\u0301r, og ta\u00f0 a\u0301hugaverda er, at ta\u0301 i\u00f0 vit koma inn i\u0301 ta moderna\u00f0u ti\u0301\u00f0ina, so fer gudsmyndin u\u0301r myndlistini. Ta\u00f0 er eisini um hesa ti\u0301\u00f0ina, at Gud fer u\u0301r tonkum menniskjans, og vi\u0301sindi koma i\u0301sta\u00f0in fyri Gud. Menniskja\u00f0 setir seg h\u00e6gri enn Gud og sku\u0301gvar Hann til viks."}, {"text_idx": "#000016", "text": "Listafo\u0301lk leita nu\u0301 ikki uppeftir eftir i\u0301bla\u0301stri, men fara inn i\u0301 seg sja\u0301lv, og har r\u00e6\u00f0ur o\u0301skil og skilaloysi."}, {"text_idx": "#000017", "text": "Nu\u0301 ver\u00f0ur listin fragmentera\u00f0. Ta\u00f0 merkir, at hon ver\u00f0ur sundurskild og fer at avmynda na\u0301ttu\u0301ru og menniskju sum avskepla\u00f0. Ei undur i\u0301, ta\u0301 i\u00f0 vit inni i\u0301 okkum eru falnir og avskepla\u00f0ir syndarar. U\u0301r hesi fragmentera\u00f0u listini sprettir abstrakta listin eins og kaotisk, skilaleys, postmoderna\u00f0 list."}, {"text_idx": "#000018", "text": "Hyggi\u00f0 at listini gj\u00f8gnum ti\u0301\u00f0irnar, og tit skilja, hvussu menniskju hava hugsa\u00f0 um Gud og tilveruna."}, {"text_idx": "#000019", "text": "Hesir vo\u0301nleysu tankar um fragmentering (sundurpetting), gudloysi og o\u0301skil lei\u00f0a meg ti\u0301betur til Hann. Hann, sum er skaparin enn i\u0301 dag. Eins og okkurt kanska to\u0301ktist vera i\u0301 onkrum o\u0301skili i\u0301 upphavi, so hevur Hann alla ti\u0301\u00f0ina havt tamarhaldi\u00f0. Hann hevur eisini tamarhaldi\u00f0, ta\u0301 i\u00f0 o\u0301skil er i\u0301 okkara li\u0301vi."}, {"text_idx": "#000020", "text": "Jeremias 18. kapittul sigur fra\u0301 leirkerasmi\u00f0inum, sum arbei\u00f0ir vi\u00f0 leirinum. Hann myndar eitt i\u0301lat; men i\u0301lati\u00f0 miseydnast. Hetta kann tykjast okkum sum o\u0301skil eina l\u00f8tu; men leirkerasmi\u00f0urin hevur eina \u00e6tlan. Hann ger ta\u00f0 umaftur til anna\u00f0 i\u0301lat, sum hann nu\u0301 vil hava ta\u00f0 at vera. Hetta er ein troyst b\u00e6\u00f0i fyri einstaklingin, sum kennir seg miseydna\u00f0an og fyri heimin, sum liggur i\u0301 ti\u0301 o\u0301nda."}, {"text_idx": "#000021", "text": "Johannes M\u00f8llehave skriva\u00f0i bo\u0301kina \u201eDet ender godt\u201c. Hann hev\u00f0i sja\u0301lvur liva\u00f0 eitt li\u0301v vi\u00f0 tunglyndi og sja\u0301lvmor\u00f0stonkum; men endin hja\u0301 Guds b\u00f8rnum ver\u00f0ur go\u0301\u00f0ur."}, {"text_idx": "#000022", "text": "I\u0301 Opinberingini sigur Gud (Op. 21,5):"}, {"text_idx": "#000023", "text": "\u201eHygg, Eg geri alt ny\u0301tt!\u201c"}, {"text_idx": "#000024", "text": "Ofta hugsa vit um Opinberingina sum ein fjaran veruleika i\u0301 framti\u0301\u00f0ini, men vit mugu minnast til, at bo\u0301kin er skriva\u00f0 til samkomurnar ta\u0301 til ugga og troyst, og hon hev\u00f0i ty\u0301dning fyri tey eins, og hon hevur fyri okkum i\u0301 dag."}, {"text_idx": "#000025", "text": "\u201eDet ender godt\u201c merkir ikki, at vit skulu sita o\u0301virkin og bi\u0301\u00f0a eftir endanum. Nei, vit skulu vera virkin i\u0301 heiminum, sum liggur i\u0301 ti\u0301 o\u0301nda. Vit skulu vera virkin i\u0301 vitnisbur\u00f0inum um, at Gud hevur endurreist naka\u00f0 broti\u00f0 i\u0301 okkum, og hetta er ein kraftmikil vitnisbur\u00f0ur og vo\u0301n til ein li\u0301\u00f0andi heim."}]