text: [{"text_idx": "#000001", "text": "I\u0301 leysum lofti um molan"}, {"text_idx": "#000004", "text": "Fyri einum a\u0301ri si\u0301\u00f0an hildu vit pa\u0301skir i\u0301 Krakow, og langa fri\u0301ggjadag vo\u0301ru vit i\u0301 Auschwitz. Langi fri\u0301ggjadagur hevur alti\u0301\u00f0 veri\u00f0 ein dapur dagur i\u0301 mi\u0301num huga, og ho\u0301ska\u00f0i ti\u0301 v\u00e6l til at vitja ilgitnu ty\u0301ningarleguna. Fer\u00f0in til Auschwitz og Birkenau var samstundis ein fer\u00f0 aftur til livandi fra\u0301sagnirnar fra\u0301 po\u0301lsku nunnunum i\u0301 St. Frans sku\u0301la i\u0301 sekstia\u0301runum. V\u00e6l hevur veri\u00f0 sagt fra\u0301, ti\u0301 ho\u0301ast eg ikki hev\u00f0i fyrireika\u00f0 meg til vitjanina, so var ta\u00f0 ju\u0301st sum fra\u0301sagt, og einki kom o\u0301vart a\u0301. Serliga v\u00e6l mintist eg s\u00f8guna um prestin Kolbe, sum bjo\u0301\u00f0a\u00f0i seg fram at taka revsing fyri ein annan. Revsingin var at sv\u00f8lta i\u0301 hel i\u0301 einum kjallara [...]"}, {"text_idx": "#000007", "text": "Vakna\u00f0i vi\u00f0 sirenum, ha\u0301talaravagnum og bla\u0301um ljo\u0301sum \u2013 og skilti so miki\u00f0, at okkurt a\u0301lvarsligt var a\u0301 va\u0301si, men hvat hev\u00f0i eg onga ho\u0301ming av, ti\u0301 a\u0301varingarnar vo\u0301ru a\u0301 po\u0301lskum. L\u00f8greglan koyrdi runt og runt \u2013 og har sto\u0301\u00f0 eg, og visti ikki um bo\u00f0ini vo\u0301ru, at eg skuldi vera inni, ella um eg skuldi ry\u0301ma av hu\u0301sum. Royndi at hyggja eftir hvussu fo\u0301lkini i\u0301 bygninginum yvirav fyrihildu s\u00e6r, men tey to\u0301ktust li\u0301ka by\u0301tt sum eg. Rokilsi\u00f0 byrja\u00f0i kl. 9, og kl. 11 fo\u0301r ein lofta\u0301varing i\u0301 gongd. Nu\u0301 var heilt o\u0301unniligt \u2013 hvat var a\u0301 va\u0301si? St\u00f8dd i\u0301 Po\u0301llandi, i\u00f0 so mangan hevur ligi\u00f0 i\u0301millum ta\u0301 kri\u0301ggj hava herja\u00f0, [...]"}, {"text_idx": "#000008", "text": "Si\u00f0bundin jo\u0301l valdast \u2013 serliga ta\u0301 tey ver\u00f0a hildin i\u0301 fremmandum landi. Alti\u0301\u00f0 spennandi at royna hvussu onnur halda jo\u0301l. A\u0301sannast ma\u0301, at no\u0301gvir si\u00f0ir eru teir somu sum heima, m.a. at hava jo\u0301latr\u00e6. Heima hja\u0301 f\u00f8roysku sendikonuni i\u0301 Brussel hava tey eitt r\u00e6ttiligt jo\u0301latr\u00e6 \u2013 men munurin a\u0301 f\u00f8royskum og belgiskum jo\u0301latr\u00f8um er, at tey belgisku koma vi\u00f0 jo\u0301latr\u00e6sfo\u0301ti. Sera praktiskt, serliga ta\u0301 hugsa\u00f0 ver\u00f0ur um jakstranina eftir jo\u0301latr\u00e6sfo\u0301tinum jo\u0301laaftan, sum antin er u\u0301tl\u00e6ntur ella goymdur okkurt l\u00f8gi\u00f0 sta\u00f0 a\u0301 ovasta lofti. Sumt er to\u0301 heilt \u00f8\u00f0rvi\u0301si enn i\u0301 F\u00f8royum. Til d\u00f8mis ber til i\u0301 Brussel at keypa jo\u0301latr\u00f8 eisini jo\u0301ladag. Tykist to\u0301 ikki sum tey v\u00e6nta ta sto\u0301ru [...]"}, {"text_idx": "#000010", "text": "Einans drumbar og ross arbei\u00f0a"}, {"text_idx": "#000012", "text": "Veturin n\u00e6rkast, og mi\u0301n fiksi li\u0301tli rey\u00f0i italienski oljufy\u0301rur sl\u00f8knar i\u0301 heilum. Royndi at minnast til, n\u00e6r vit seinast h\u00f8vdu eftirlit av oljufy\u0301rinum \u2013 vi\u0301sti seg onkur hev\u00f0i fra\u0301melda\u00f0 t\u00e6nastuna i\u0301 1994, so hu\u0301sini, ta\u0301 vit yvirto\u0301ku tey, ikki h\u00f8vdu nakra t\u00e6nastu. L\u00f8gi\u00f0 at man ikki varnast sli\u0301kt, men ta\u00f0 man vera ti\u0301 at ongir trupulleikar hava veri\u00f0, og at vit hava havt eftirlitsmenn gangandi a\u0301 arbei\u00f0spla\u0301ssinum, og ti\u0301 hildi\u00f0 at so var a\u0301rliga eftirliti\u00f0 eisini gj\u00f8rt heima. Solei\u00f0is sp\u00e6lir klaveri\u00f0 ikki! So at ringja til... hv\u00f8nn er ta\u00f0 nu\u0301 vit hava, Shell ella Esso? Ta\u00f0 er ju\u0301 broytt, so ta\u00f0 er Statoil! \u2013 a\u0301h, nei,Effo. Men uttan mun til, [...]"}]