text: [{"text_idx": "#000000", "text": "Gud signi F\u00f8royar r\u00f8\u00f0in hja\u0301 KVF fylti no\u0301gv i\u0301 f\u00f8roysku fj\u00f8lmi\u00f0lunum og no\u0301gvar ymiskar meiningar vo\u0301ru um sendingarnar. Eitt ta\u00f0 fyrsta, sum kom m\u00e6r til hugs, ta\u0301 i\u00f0 sendingin byrja\u00f0i, var or\u00f0ataki\u00f0 \u201cGl\u00f8gt er gestsins eyga.\u201d"}, {"text_idx": "#000003", "text": "Ta\u00f0 var gle\u00f0iligt at si\u0301ggja, hvussu ymisk kristin eru i\u0301 F\u00f8royum.Eg gleddist um, at vit ikki eru skapt at vera eins, men til at elska og go\u0301\u00f0taka hv\u00f8r annan yvir um m\u00f8rk okkara. Einleikin stendur roynd si\u0301na i\u0301 ymiskleikanum. Ta\u00f0 hugto\u0301k meg at si\u0301ggja mo\u0301tsetningin millum tey ungu, sum hugna\u00f0u s\u00e6r a\u0301 sandinum i\u0301 Fuglafir\u00f0i og tey syrgjandi vi\u00f0 jar\u00f0arfer\u00f0ina i\u0301 Leirvi\u0301k. Ba\u0301\u00f0ir bo\u0301lkar spegla\u00f0u veruleikari\u0301 tilveruni, n\u00f8kur a\u0301 li\u0301vsins va\u0301ri og onnur vi\u00f0 li\u0301vsins enda, men ta\u00f0 sum ey\u00f0kendi \u00f8ll, var vo\u0301nin um naka\u00f0 betur fyri framan. Ta\u00f0 var vakurt at vitna do\u0301pin i\u0301 Betesda og si\u0301ggja v\u00f8kru komfimantarnar i\u0301 Vesturkirkjuni, har, ho\u0301ast ymiskar tulkanir av do\u0301pi og ferming, so var halganin til Guds vilja ta\u00f0, sum ey\u00f0kendi \u00f8ll. Ymiskleikin i\u0301 lovsonginum i\u0301 Filadelfia, legusanginum a\u0301 Zarepta, sa\u0301lmasanginum i\u0301 kirkjuni og ungdo\u0301mspri\u0301sanini i\u0301 Kelduni minti meg a\u0301 ru\u0301mliga hjarta Guds, sum hevur ru\u0301m fyri \u00f8llum sti\u0301lunum. Ymisku tulkingarnar av bi\u0301bliuni millum prestar og leikmennsta\u00f0festu fyri m\u00e6r Guds yvirberandi hjarta fyri b\u00f8rnum si\u0301num. Aftur og aftur fekk eg sta\u00f0fest,hvussu ymisk vit eru og at so skal vera. Men ho\u0301ast ymiskleika, so eru vit eitt \u2013 ti\u0301 felagsnevnari okkara er Jesus Kristus."}, {"text_idx": "#000005", "text": "Eg var\u00f0mintur a\u0301, at eg ikki ma\u0301 geva lyfti, sum ikki eru mi\u0301ni at geva og ikki at fella do\u0301m, sum ikki er mi\u0301n at d\u00f8ma.Gestsins eyga hja\u0301lpti m\u00e6r at si\u0301ggja, hvussu manipulerandi ta\u00f0 kann vera vi\u00f0 bi\u0301bilskum pa\u0301standum at geva fo\u0301lki vo\u0301n um naka\u00f0, sum eg als ikki kann lova; har fo\u0301lk i\u0301 vo\u0301nini um at fa\u0301a gr\u00f8\u00f0ing ella framgongd i\u0301 li\u0301vinum aftur kenna vo\u0301nloysi, ti\u0301 vo\u0301nin enn einafer\u00f0 brast. Eg var\u00f0 mintur a\u0301, at r\u00e6\u00f0slan um at enda i\u0301 einum brennandi helviti er ikki fyri b\u00f8rn at bera. Eg fekk sta\u00f0fest, hvussu umra\u0301\u00f0andi ta\u00f0 er at vera enn meiri tilvita\u00f0ur um ha\u0301ttin, eg bru\u0301ki, ta\u0301 eg samskifti gamlar bi\u0301bilskar sannleikar i\u0301 einum ny\u0301ti\u0301\u00f0arsamfelag, og at vera tilvita\u00f0ur um ty\u0301dningin av, at eg ikki eri naivur, ni\u00f0randi ella skilaleysur, ho\u0301ast hetta ikki er \u00e6tlan mi\u0301n. Ho\u0301ast gle\u00f0ibo\u00f0skapurin mangan kann sy\u0301nast vera fo\u0301lki \u201cda\u0301rskapur\u201d, sto\u0301\u00f0 ty\u0301dningurin av, at eg onganti\u0301\u00f0 ma\u0301 bera gle\u00f0ibo\u00f0skapin fram a\u0301 ein na\u0301\u00f0ileysan, dokmatiskan ella by\u0301ttisligan ha\u0301tt sera grei\u00f0ur fyri m\u00e6r. Eg var\u00f0 eisini mintur a\u0301, hvussu ney\u00f0ugt ta\u00f0 er at vera ekta\u00f0ur og erligur um li\u0301vi\u00f0 her og nu\u0301. Sja\u0301lvt um eg gle\u00f0i meg til \u201cli\u0301vi\u00f0 hinumegin,\u201d ta\u0301 alt ver\u00f0ur gott, so er tann vo\u0301nin to\u0301 ikki ein avnoktan av, at li\u0301vi\u00f0 her og nu\u0301 mangan er sera pi\u0301nufult og trupult. Men Gud er go\u0301\u00f0ur og sto\u0301rur, og mangan missi eg sjo\u0301nina av go\u0301\u00f0sku og sto\u0301rleika hansara burtur vi\u00f0 at avnokta avbjo\u0301\u00f0andi veruleikan avtilveruni, ta\u0301 eg taki eina masku a\u0301 og la\u0301ti sum um altbara er gott. Eg var\u00f0 mintur a\u0301, at i\u0301sta\u00f0in eigi eg at lata sa\u0301r mi\u0301ni og avbjo\u0301\u00f0ingar li\u0301vsins vera kelduna, har k\u00e6rleiki og sto\u0301rleiki Guds fly\u0301tur u\u0301t a\u0301 medmenniskju mi\u0301ni."}, {"text_idx": "#000006", "text": "Ta\u00f0 var fri\u0301gerandi at si\u0301ggja seg sja\u0301lvan gj\u00f8gnum gestsins eyga uttan at skula verja seg sja\u0301lvan.Ta\u00f0 var gott at si\u0301ggja, hvat onnur si\u0301ggja, og at hoyra, hvat onnur hoyra. Li\u0301ka miki\u00f0 hvussu objektivt ella subjektivt eg helt gestsins eyga vera, so eru vit \u00f8ll tulkarar av upplivingum okkara. Solei\u00f0is eru vit sett saman. Vit umseta alt, sum vit si\u0301ggja, hoyra, lukta, smakka og f\u00f8la, og allar upplivingar fara gj\u00f8gnum filtri\u00f0 av ti\u0301, sum vit a\u0301\u00f0ur hava uppliva\u00f0 og hugsa\u00f0. Vit si\u0301ggja ikki menniskju fyri hv\u00f8rji tey eru, men gj\u00f8gnumfiltri\u00f0, sum vit sja\u0301lvi hava. Vit si\u0301ggja ikki umst\u00f8\u00f0ur, sum t\u00e6r eru, men gj\u00f8gnumfiltri\u00f0 av \u00f8llum ti\u0301, sum vit a\u0301\u00f0ur hava uppliva\u00f0. Eingin uppliving er uppliva\u00f0 i\u0301 isolatio\u0301n. Allar upplivingar eru tulka\u00f0ar i\u0301 heildars\u00f8guni av li\u0301vi og upplivingum okkara. Mi\u0301n fri\u0301gerandi uppliving var at sleppa fra\u0301 at verja meg sja\u0301lvan og bara uppliva."}, {"text_idx": "#000007", "text": "Onkur sigur at vit mugu verja sannleikan fyri ta\u00f0, sum hann veruliga er. Eg tru\u0301gvi, at absoluttur sannleiki er, men allur sannleiki, allar menniskjaligar royndir, hv\u00f8r s\u00f8ga og hv\u00f8r hending, broyta okkum bert, ta\u0301 vit hava fyrihildi\u00f0 okkum til sannleikan og tulka\u00f0 hann gj\u00f8gnum egnar royndir og s\u00f8gu. Vit kunnu leika i\u0301 sum vit vilja, um at sannleikin kom fram ella ikki i\u0301 sendingunum, ti\u0301 linsan hja\u0301 myndato\u0301lsmanninum og r\u00f8ddin hja\u0301 vertinum, ly\u0301stu fatanina av ti\u0301, sum gestsins eyga sa\u0301 og upplivdi. Og ta\u0301 i\u00f0 vit byrja at fyrihalda okkum til ta\u00f0, so byrja vit at si\u0301ggja eygu teirra sum eina ga\u0301vu og avbjo\u0301\u00f0ing til okkum at hyggja at okkum sja\u0301lvum vi\u00f0. Og a\u0301 ein undarligan ha\u0301tt kann tann sannleikin gera okkum fri\u0301."}]