text: [{"text_idx": "#000003", "text": "\u201dTi\u0301 at um vit tru\u0301gva ti\u0301, at Jesus er dey\u00f0ur og risin upp, ta\u0301 skal Gu\u00f0 eisini somulei\u00f0is vi\u00f0 Jesusi lei\u00f0a tey fram, sum sovna\u00f0 eru burtur, saman vi\u00f0 honum.\u201dFyrra br\u00e6v Paulusar til Tessalo\u0301nikumanna, kapittul 4."}, {"text_idx": "#000004", "text": "Pa\u0301skato\u0301nar, uppreisnarto\u0301nar, eru i\u0301 komandi pr\u00e6dikutekstunum i\u0301 kirkjuni. Og ti\u0301 er ein av spurningunum, sum eisini reisir seg: Hvar eru okkara dey\u00f0u? Hesum spurningi m\u00f8ta vit av og a\u0301, og hann seta vit eisini okkum sja\u0301lvum, ta\u0301 i\u00f0 vit hava mist ein av teimum, i\u00f0 sto\u0301\u00f0 okkum n\u00e6r. Hvar eru tey dey\u00f0u? Vi\u00f0 sma\u0301barni\u00f0 siga vit: Omma er uppi hja\u0301 Jesusi.Vit vaksnu spyrja: sova tey? Eru tey einasta\u00f0ni, har tey eru vakin? Er ein millumtilstandur? Hvar er ta\u00f0 sta\u00f0i\u00f0? Hvat gera tey har? Lati\u00f0 okkum vi\u00f0ganga, at ta\u00f0 er sera sma\u0301fongt, vit fa\u0301a at vita i\u0301 Halgubo\u0301k um hesi ting. Forvitni\u00f0 menniskjans ver\u00f0ur hesum vi\u00f0vi\u0301kjandi onganti\u0301\u00f0 n\u00f8gt. Ta\u00f0 er bara eitt evarska li\u0301ti\u00f0 petti av teppinum, sum ver\u00f0ur drigi\u00f0 til viks, ta\u0301 i\u00f0 dey\u00f0in kemur a\u0301 ga\u0301tt. Og lati\u00f0 okkum bara siga, at ta\u00f0 avgerandi er ikki, hvar tey dey\u00f0u eru nu\u0301, men hvar tey vo\u0301ru, me\u00f0an tey livdu. Ti\u0301 ta\u00f0 hevur Jesus sagt okkum, at um vit hoyra hann og tru\u0301gva honum, i\u00f0 sendi hann, so eru vit stigin yvir um fra\u0301 dey\u00f0anum til li\u0301vi\u00f0 og skulu i\u0301 allar \u00e6vir ikki si\u0301ggja dey\u00f0an. Hetta eiga vit at vera n\u00f8gd vi\u00f0."}, {"text_idx": "#000005", "text": "Men ta\u00f0 er menniskjaligt, at vit vilja fa\u0301a okkara spurningar svara\u00f0ar um ta\u00f0, i\u00f0 hoyrir til hinumegin dey\u00f0a og gr\u00f8v. Og ta\u0301 eru ta\u00f0 mong sum halda, at ho\u0301ast Ny\u0301ggja Testamenti bru\u0301kar or\u00f0, i\u00f0 kunnu benda a\u0301, at tey dey\u00f0u eru i\u0301 gr\u00f8vini, og at tey sova, til hin s\u00e6li pa\u0301skamorgun rennur upp, so er ta\u00f0 a\u0301 hinari si\u0301\u00f0uni ein partur, i\u00f0 peikar tann vegin, at tey dey\u00f0u vissuliga eru i\u0301 einari st\u00f8\u00f0u, har tey kanska kunnu fylgja okkum, og at tey nu\u0301 virka i\u0301 \u201d einari h\u00e6gri t\u00e6nastu\u201d. Fo\u0301ru tey foldum fra\u0301 saman vi\u00f0 hinum upprisna, hevur hann eisini f\u00f8rt tey til eitt sta\u00f0, har tey i\u0301 forgar\u00f0inum gerast til rei\u00f0ar til hin sto\u0301ra dag, har i\u00f0 hvussu so er m\u00f8guleikin fyri fra\u0301falli ikki er gj\u00f8rligur, og alt ta\u00f0, sum her tyngdi og ku\u0301ga\u00f0i, er burtur."}]