text: [{"text_idx": "#000002", "text": "Andakt - Eg kenni mi\u0301nar sey\u00f0i\u0301r"}, {"text_idx": "#000003", "text": "\u201dEg eri hin go\u0301\u00f0i hir\u00f0in, og eg kenni mi\u0301nar, og mi\u0301nir kenna meg,\u201d Jo\u0301hannesar evangelium kp 10"}, {"text_idx": "#000004", "text": "Versi\u00f0 er tiki\u00f0 u\u0301r pr\u00e6dikutekstinum til annan sunnudag eftir pa\u0301skir. Ein fra\u0301s\u00f8gn er um Johan Lunde, biskup i\u0301 Oslo, sum livdi fra\u0301 1866 til 1938, \u201dbiskupur barnanna\u201d, sum hann av r\u00f8ttum var\u00f0 nevndur. Hann hugdi ti\u0301\u00f0um inn a\u0301 go\u0301lvi\u00f0 hja\u0301 O\u0301la, einum gomlum manni i\u0301 by\u0301num. Onkunti\u0301\u00f0 var ta ein abbado\u0301ttir O\u0301la, sum var tann fyrsta at taka i\u0301 mo\u0301ti biskupinum, ein li\u0301til, kvik sma\u0301genta, sum vi\u00f0 sto\u0301rari fri\u0301mo\u0301\u00f0 ikki sm\u00e6ddist at pra\u0301ta. Ein dagin, biskupurin kom at vitja, sto\u0301\u00f0 gentan a\u0301 tappuni. Ta\u00f0 sa\u0301st a\u0301 andliti hennara, at hon hev\u00f0i okkurt ty\u0301dningarmiki\u00f0 at fortelja, og hon kundi heldur ikki bi\u0301\u00f0a til biskupurin var komin inn um: \u201dEg havi fingi\u00f0 try\u0301 sma\u0301lomb,\u201d ro\u0301pti hon; \u201dvil tu\u0301 sleppa at si\u0301ggja tey?\u201d - Ju\u0301, sja\u0301lvandi vildi biskupurin ta\u00f0. - Tey fylgdust yvir at einum hegni, har eini 20-30 lomb gingu. Biskupurin helt, at lombini li\u0301ktust neyvt \u00f8ll somul. Sma\u0301gentan sto\u0301\u00f0 still eina l\u00f8tu og stardi at teimum. So peika\u00f0i hon og seg\u00f0i: \u201dHygg, hatta har er mi\u0301tt \u2013 og hatta har \u2013 og hatta har!\u201d Og so smi\u0301ltist hon gla\u00f0 og stolt. \u201dHvussu ber ta\u00f0 til at tu\u0301 kennir hasi try\u0301 lombini fra\u0301 \u00f8llum hinum, tey li\u0301kjast \u00f8ll akkura\u0301t?\u201d spurdi biskupurin. \u201dEr tu\u0301 nu\u0301 eisini vi\u0301s i\u0301, at ta\u00f0 eru hasi try\u0301, tu\u0301 peika eftir?\u201d - Ta\u0301 hugdi hon upp a\u0301 hann, b\u00e6\u00f0i vo\u0301nbrotin og undrandi, sum um hon hugsa\u00f0i: O, sum tu\u0301 ert by\u0301ttur! Og so helt hon fyri: \u201dHvussu eg kenni tey? Eg kenna tey v\u00e6l, ti\u0301 hatta eru lombini hja\u0301 m\u00e6r!\u201d - So fekk biskupurin naka\u00f0 at hugsa um."}, {"text_idx": "#000005", "text": "Evangelii\u00f0 sigur okkum ikki, at Gu\u00f0 bara elskar i\u0301 flokk, men hann elskar teg \u2013 og meg \u2013 hin einstaka li\u0301ka til okkara seinasta dag. Ta\u00f0 er ta\u00f0 o\u0301tru\u0301liga, at vit, i\u00f0 bara eru sma\u0301tt dust i\u0301 o\u0301endaliga universinum, eru so no\u0301gv verd, at li\u0301vsins Gu\u00f0 kennir hv\u00f8nn einstakan, og hevur hjarta fyri okkum og \u00f8llum okkara sma\u0301lutum, og at hann ger alt fyri at vinna okkum."}, {"text_idx": "#000006", "text": "A\u0301 sama ha\u0301tt sum sma\u0301gentan kendi lomb si\u0301ni, ti\u0301 tey vo\u0301ru hennara, solei\u00f0is kennir Gu\u00f0 teg. Hann kennir teg - hann elskar teg \u2013 skilir teg. Halt bara fram at endurtaka hesi try\u0301 tingini: Hann kennir meg - hann elskar meg \u2013 hann skilir meg! Halt fram at endurtaka tey so leingi, inntil tu\u0301 l\u00e6rir at tru\u0301gva or\u00f0unum, og at undrast og takka honum, sum er go\u0301\u00f0ur vi\u00f0, eisini tey o\u0301takksomu og o\u0301ndu."}, {"text_idx": "#000010", "text": "Myndir: Hava veri\u00f0 i\u0301 Go\u0301\u00f0mansskor\u00f0"}, {"text_idx": "#000015", "text": "Fara i\u0301 Go\u0301\u00f0mansskor\u00f0 i\u0301 morgin"}]