text: [{"text_idx": "#000001", "text": "Ta\u0301 i\u00f0 eg gekk a\u0301 bi\u0301bliusku\u0301la i\u0301 USA, fo\u0301ru eg og n\u00f8kur vinfo\u0301lk ein dagin til eitt sto\u0301rt v\u00f8ruhu\u0301s, har tey seldu andaligar b\u00f8kur. Eg hev\u00f0i onganti\u0301\u00f0 veri\u00f0 i\u0301 einum so sto\u0301rum bo\u0301kahandli fyrr, og tey seldu bara andaligar b\u00f8kur. Keypti m\u00e6r millum anna\u00f0 eina bo\u0301k vi\u00f0 talum hja\u0301 kenda enska pr\u00e6dikumanninum Charles Spurgeon. Bo\u0301kin \u00e6t Spurgeon\u2019s Sermon Notes."}, {"text_idx": "#000002", "text": "Eg veit ikki r\u00e6ttiliga, hvi\u0301 eg keypti hesa bo\u0301kina. Var eingin Spurgeon fjeppari. Eg var uppvaksin vi\u00f0 at hoyra hann so ofta endurgivnan, at eg setti hann i\u0301 samband vi\u00f0 alt gamalt og avolda\u00f0. Minnist, at ein av vinmonnunum, sum eisini var vi\u00f0 i\u0301 handlinum, helt, at eg fo\u0301r at fa\u0301a li\u0301ti\u00f0 burtur u\u0301r at lesa sovor\u00f0i\u00f0 gamalt. \u201eSpurgeon,\u201c seg\u00f0i hann, \u201ehoyrir til eina a\u00f0ra ti\u0301\u00f0 og sigur okkum li\u0301ti\u00f0 og einki i\u0301 dag.\u201c Hann hev\u00f0i lutvi\u0301st r\u00e6tt, og ta\u00f0 var ikki fyrr enn mong a\u0301r seinni, at eg endiliga fekk upp i\u0301 lag at lesa hesa go\u0301\u00f0u bo\u0301kina. \u2013 Og eg var\u00f0 sto\u0301rliga signa\u00f0ur."}, {"text_idx": "#000003", "text": "Eg haldi, at ta\u00f0, sum vit kunnu l\u00e6ra av hesum, er, at um b\u00f8kur \u2013 sum eitt nu\u0301 t\u00e6r hja\u0301 Spurgeon \u2013 ikki siga okkum so no\u0301gv, so sigur ta\u00f0 ofta meira um okkum enn um b\u00f8kurnar. Vit eru komin ov stutt at kunna njo\u0301ta t\u00e6r. Vi\u00f0 a\u0301runum eri eg eisini komin eftir, hvi\u0301 Spurgeon var so no\u0301gv endurgivin. Hann er verdur at endurgeva. Kanska eri eg vor\u00f0in ein Spurgeon fjeppari."}, {"text_idx": "#000004", "text": "Vit mugu alti\u0301\u00f0 vera varin, at vit ikki l\u00f8\u00f0a kano\u0301nirnar hja\u0301 Gudi vi\u00f0 kru\u0301ti fra\u0301 Djevulinum.Ofta, ta\u0301 i\u00f0 lurtarin gremur seg um, at har er eingin matur til sa\u0301lina, er trupulleikin i\u0301 veruleikanum tann, at har er eingin sa\u0301l til matin.Harrin er kvikari at fyrigeva syndaranum, sum vendir vi\u00f0, enn ein mo\u0301\u00f0ir at ri\u0301va barn si\u0301tt u\u0301r eldinum.Ein og hv\u00f8r sorg, sum kemur a\u0301 lei\u00f0 okkara, er \u00e6tla\u00f0 at reka okkum n\u00e6rri Gudi.H\u00f8vd mi\u0301tt hvi\u0301lir trygt a\u0301 trimum koddum: O\u0301endaliga kraft Hansara, o\u0301endaligi k\u00e6rleiki Hansara og o\u0301endaligi vi\u0301sdo\u0301mur Hansara.Jesusar hjarta var ikki hart sum gro\u0301t, men ta\u00f0 var andlit Hansara. Hann var li\u0301ka avgj\u00f8rdur, sum Hann var undirgivin.Hann, sum ro\u0301par upp um si\u0301nar egnu dygdir, almannakunnger si\u0301na egnu skomm.Tey, sum ikki vilja fara aftur til a\u0301byrgdina, tey hava vanr\u00f8kt, kunnu ikki v\u00e6nta at koma aftur til gle\u00f0ina, tey hava mist.Harrin hevur umgirt okkum vi\u00f0 tveimum stikum. Annar eitur verja, og hin eitur li\u0301\u00f0ing. Verjan heldur ta\u00f0 o\u0301nda burtur fra\u0301 okkum. Li\u0301\u00f0ingin heldur okkum fra\u0301 ti\u0301 o\u0301nda.Eingin synd er so sto\u0301r, at na\u0301\u00f0in ikki kann taka hana burtur. Eingin u\u0301tsjo\u0301nd er so avskepla\u00f0, at na\u0301\u00f0in ikki kann broyta hana. Og eingin s\u00e6la er so knu\u0301st, at na\u0301\u00f0in ikki kann endurreisa hana.\u201eHann gj\u00f8rdi ta\u00f0, i\u00f0 o\u0301nt var, ti\u0301 hjarta hansara var ikki vent til at s\u00f8kja HARRAN.\u201c Seinna Kr\u00f8nikubo\u0301k 12.14. Rehabeam gj\u00f8rdi ta\u00f0, sum o\u0301nt var, ikki ti\u0301 hann setti s\u00e6r ta\u00f0 fyri, men ti\u0301 hann var li\u0301kas\u00e6lur."}, {"text_idx": "#000005", "text": "Hesi brotini eru u\u0301r bo\u0301k Spurgeons Alt av na\u0301\u00f0i, sum Victor Danielsen umsetti. Hetta er ein bo\u0301k, i\u00f0 er verd at lesa fleiri fer\u00f0ir:"}, {"text_idx": "#000006", "text": "Tu\u0301 hev\u00f0i ikki kunna\u00f0 fyrigivi\u00f0 einum manni, um hann hev\u00f0i synda\u00f0 so mo\u0301ti t\u00e6r, sum tu\u0301 hevur synda\u00f0 mo\u0301ti Gudi.Vrei\u00f0i Guds yvir synd \u2013 veri syndin, hv\u00f8r i\u00f0 hon vera vil \u2013 ma\u0301 vera r\u00e6\u00f0uligari, enn sagt kann ver\u00f0a fra\u0301. Ei undur i\u0301, at Mo\u0301ses ma\u0301tti siga i\u0301 Sa\u0301lmi 90.11: \u201eHv\u00f8r kennir styrki vrei\u00f0i Ti\u0301nar ...!\u201cHjarta\u00f0 er so hart, viljin er so treiskur, girndirnar brenna so heitar, hugsanirnar eru so l\u00e6ttar, hugurin er so o\u0301sty\u0301randi, lystirnir eru so villir, at menniskjan kennir ta\u00f0, ein og bro\u0301st hennara var fult av villdy\u0301rum, i\u00f0 heldur vilja eta hana upp enn ver\u00f0a tamd av henni.Li\u0301ka vist sum ein steinur, i\u00f0 ver\u00f0ur kasta\u00f0ur upp i\u0301 loft, skjo\u0301tt dettur ni\u00f0ur aftur a\u0301 j\u00f8r\u00f0ina, li\u0301ka vist er ta\u00f0, at um eg so ver\u00f0i lyftur upp til Himmals av einari a\u0301lvarsamari pr\u00e6diku, eri eg skjo\u0301tt li\u0301ka kaldur aftur.Hugsa meir um Hann, i\u00f0 tu\u0301 hyggur a\u0301, enn um ta\u00f0, at tu\u0301 hyggur.Puritanararnir plagdu at siga, at ta\u00f0 at tru\u0301gva var at hvi\u0301la \u2013 at tru\u0301gva merkir at halla s\u00e6r at onkrum, at halla s\u00e6r at Kristusi.Ta\u0301 i\u00f0 tru\u0301gv er ro\u0301tin, er ly\u0301dni a\u0301v\u00f8ksturin."}, {"text_idx": "#000009", "text": "Ny\u0301ggjastu u\u0301r Lurta og hygg"}]