text: [{"text_idx": "#000000", "text": "Ein av mongu go\u0301\u00f0u f\u00f8roysku jo\u0301lasangunum, er: \u201cNu\u0301 er jo\u0301l\u201d hja\u0301 Kim Hansen. I\u0301 sanginum minnir hann okkum a\u0301, at henda a\u0301rsins ti\u0301\u00f0 \u2013 jo\u0301lini \u2013 er eitt gott h\u00f8vi at ste\u00f0ga a\u0301 og hugsa um, hv\u00f8nn ty\u0301dning jo\u0301lini i\u0301 roynd og veru hava. Umst\u00f8\u00f0urnar eru ymiskar og avbjo\u0301\u00f0ingarnar fj\u00f8lbroyttar hja\u0301 fo\u0301lki, men spurningurin er, hvussu vit kunnu gera jo\u0301lini hugnalig uttan mun til hesi vi\u00f0urskifti? Kanska eitt av sv\u00f8runum er, at vit a\u0301 jo\u0301lum luta innaru dy\u0301rgripirnar vi\u00f0 hv\u00f8rjum \u00f8\u00f0rum heldur enn uttara ri\u0301kid\u00f8mi\u00f0. Ta\u00f0, sum eg meini vi\u00f0, er, at vi\u00f0hv\u00f8rt kann sto\u0301ra ny\u0301tsla og ri\u0301kid\u00f8mi okkara vera sera fa\u0301t\u00e6kt, men einfaldni og eymleiki okkara, vera sera ri\u0301kt."}, {"text_idx": "#000001", "text": "Eg las herfyri um ungt ny\u0301gift par, sum fo\u0301r at leita s\u00e6r eftir einum jo\u0301latr\u00e6i. Tey h\u00f8vdu ikki ra\u0301\u00f0 at keypa eitt av teimum dy\u0301ru jo\u0301latr\u00f8unum, men s\u00f8luma\u00f0urin fo\u0301r afturum vi\u00f0 teimum og vi\u0301sti teimum tvey tr\u00f8, sum lo\u0301gu goymd burtur. Tr\u00f8ini vo\u0301ru ber a\u0301 a\u00f0rari si\u0301\u00f0uni og vo\u0301ru illa farin. Men um tey skoyttu um tr\u00f8ini, skuldu tey fa\u0301a tey fyri 50 kro\u0301nur."}, {"text_idx": "#000002", "text": "Nakrar dagar seinni, ta\u0301 i\u00f0 handilsma\u00f0urin gekk framvi\u00f0 einum hu\u0301sum, sa\u0301 hann eitt jo\u0301latr\u00e6, sum hann onganti\u0301\u00f0 a\u0301\u00f0ur hev\u00f0i s\u00e6\u00f0 - sto\u0301rt, tju\u0301kt og sera vakurt. I\u0301me\u00f0an hann forvitin hugdi gj\u00f8gnum vindeyga\u00f0, sa\u0301 hann unga pari\u00f0 innanfyri. Spentur at hoyra, hvar tey h\u00f8vdu fingi\u00f0 fatur a\u0301 einum so v\u00f8krum tr\u00e6i, banka\u00f0i hann uppa\u0301 dyrnar."}, {"text_idx": "#000003", "text": "Komin innar, sa\u0301 hann, hvussu unga pari\u00f0 a\u0301 meistarligan ha\u0301tt hev\u00f0i sett b\u00e6\u00f0i tr\u00f8ini saman vi\u00f0 at fl\u00e6tta greinarnar og binda bularnir saman vi\u00f0 jarntra\u0301\u00f0i, solei\u00f0is at v\u00f8kru gr\u00f8nu si\u0301\u00f0urnar vendu u\u0301teftir. A\u0301 henda ha\u0301tt skaptu tey ein dy\u0301rgrip u\u0301r n\u00f8krum, sum at byrja vi\u00f0 ikki sy\u0301ntist av no\u0301gvum."}, {"text_idx": "#000004", "text": "Ri\u0301kid\u00f8mi okkara ver\u00f0ur fa\u0301t\u00e6kt, ta\u0301 i\u00f0 havisju\u0301ka, ova\u0301t, ovurny\u0301tsla og dy\u0301rar ga\u0301vur fylla sinni\u00f0. Ta\u0301 i\u00f0 vit umgangast no\u0301gv fo\u0301lk, men ongan hava, sum vit veruliga kunnu tosa vi\u00f0. Ta\u0301 i\u00f0 vit royna at hava samtalur uttan at fara ni\u00f0ur i\u0301 dy\u0301bdina, har pi\u0301nan kemur til sjo\u0301ndar. Ta\u0301 i\u00f0 vit vo\u0301na, at ga\u0301vurnar fara at geva okkum gle\u00f0i, men framvegis kenna okkum to\u0301m. Ta\u0301 i\u00f0 vit renna aftur og fram fyri at finna st\u00f8rstu ga\u0301vurnar, eta dy\u0301rasta matin og pry\u0301\u00f0a vi\u00f0 fi\u0301nasta jo\u0301lapry\u0301\u00f0inum. Ta\u00f0 dy\u0301rasta er ikki alti\u0301\u00f0 ta\u00f0 vakrasta. Ta\u00f0 pry\u0301\u00f0iligasta er ikki alti\u0301\u00f0 ta\u00f0 besta. Vi\u00f0hv\u00f8rt er ta\u00f0 einfaldasta vakrast og ta\u00f0 minst konstna\u00f0armikla ta\u00f0 besta)."}, {"text_idx": "#000005", "text": "Hugsa t\u00e6r eini jo\u0301l uttan ova\u0301t, ovurny\u0301tslu ella havisju\u0301ku. Eini jo\u0301l, har vit ikki kappast um at vi\u0301sa uttara ri\u0301kid\u00f8mi okkara, men har vit tora at vi\u0301sa vakurleikan av innara ri\u0301kid\u00f8minum. Hvussu kann ta\u00f0 vera? Ta\u00f0 kann vera at seta seg i\u0301 samband vi\u00f0 ein gamlan og gloymdan vin. At skriva eitt br\u00e6v, sum fyri langari ti\u0301\u00f0 si\u0301\u00f0ani, skuldi veri\u00f0 skriva\u00f0. At fyrigeva einum, sum hevur bi\u00f0i\u00f0 um fyrigeving. Ella sja\u0301lvi at bi\u00f0ja um fyrigeving. At vera tolin mo\u0301ti einum o\u0301n\u00f8gdum vi\u00f0skiftafo\u0301lki. At vi\u0301sa einum, at tu\u0301 vir\u00f0ismetir ta\u00f0, sum vi\u00f0komandi ger. At gle\u00f0a eitt barn. At heilsa einum fremmandum. At hoyra go\u0301\u00f0an to\u0301nleik og hugna t\u00e6r saman vi\u00f0 familju. Ikki at krevja so no\u0301gv av \u00f8\u00f0rum og heldur ikki av t\u00e6r sja\u0301lvum. At sl\u00f8kkja sjo\u0301nvarpi\u00f0 og vitja ein sju\u0301kan i\u0301sta\u00f0in. At bjo\u0301\u00f0a teg fram at vera barnagenta hja\u0301 eini troyttari mammu. At vitja ein gamlan mann ella eina eldri kvinnu. At troysta ein vin ella kenning, sum syrgir. At bjo\u0301\u00f0a onkrum heim ella u\u0301t til eina ma\u0301lti\u0301\u00f0. At siga mammu og pa\u0301pa, hvussu sto\u0301ran ty\u0301dning tey hava fyri teg. At vera opin um stri\u0301\u00f0 ti\u0301tt og pi\u0301nu ti\u0301na vi\u00f0 ein, tu\u0301 hevur a\u0301lit a\u0301. At njo\u0301ta jo\u0301lasang og jo\u0301labo\u00f0skap i\u0301 samkomu ella kirkju. Og at minnast, hvussu dy\u0301rgripur Guds i\u0301 Jesusi, er st\u00f8rsta ri\u0301kid\u00f8mi okkara."}, {"text_idx": "#000006", "text": "Kanska finna vit ikki fi\u0301nastu og dy\u0301rastu jo\u0301laga\u0301vurnar i\u0301 a\u0301r. Men ta\u00f0, vit finna, kann gerast sto\u0301ra gle\u00f0i okkara, ta\u0301 vit l\u00e6ra/vi\u00f0urkenna, at ta\u00f0 einfaldasta ofta er ta\u00f0 vakrasta og ta\u00f0 innara ta\u00f0 dy\u0301rabarasta. Solei\u00f0is kunnu vit gera jo\u0301lini einf\u00f8ld og hugnalig, sja\u0301lvt um umst\u00f8\u00f0urnar eru ymiskar og avbjo\u0301\u00f0ingarnar sto\u0301rar hesa a\u0301rsins ti\u0301\u00f0. Ti\u0301 ta\u00f0 er sum Kim syngur, \u201cI\u0301 okkara hj\u00f8rtum eru jo\u0301l i\u0301 dag.\u201d"}]