And the charioteer, stricken with terror, kept not the wits that afore he had, neither dared turn the horses back and so escape out of the hands of the enemies; but Antilochus, staunch in fight, aimed at him, and pierced him through the middle with his spear,
ἐκ δέ οἱ ἡνίοχος πλήγη φρένας ἃς πάρος εἶχεν , οὐ δ' ὅ γ' ἐτόλμησεν δηΐων ὑπὸ χεῖρας ἀλύξας ἂψ ἵππους στρέψαι , τὸν δ' Ἀντίλοχος μενεχάρμης δουρὶ μέσον περόνησε τυχών ·
ἐκ δέ ἕ ἡνίοχος πλήσσω φρήν ὅς πάρος ἔχω , οὐ δέ ὁ γε τολμάω δάιος ὑπό χείρ ἀλύσκω ἄψ ἵππος στρέφω , ὁ δέ Ἀντίλοχος μενεχάρμης δόρυ μέσος περονάω τυγχάνω ·