And the lord Eteoneus came forth and saw them, the busy squire of glorious Menelaus; and he went through the hall to bear the tidings to the shepherd of the people. So he came near and spoke to him winged words:
ὁ δὲ προμολὼν ἴδετο κρείων Ἐτεωνεύς , ὀτρηρὸς θεράπων Μενελάου κυδαλίμοιο , βῆ δ' ἴμεν ἀγγελέων διὰ δώματα ποιμένι λαῶν , ἀγχοῦ δ' ἱστάμενος ἔπεα πτερόεντα προσηύδα ·
ὁ δέ προβλώσκω εἶδον κρείων Ἐτεωνεύς , ὀτρηρός θεράπων Μενέλαος κυδάλιμος , βαίνω δέ εἶμι ἀγγέλλω διά δῶμα ποιμήν λαός , ἀγχοῦ δέ ἵστημι ἔπος πτερόεις προσαυδάω ·