Or what if I lay down my bossed shield and my heavy helmet, and leaning my spear against the wall, go myself to meet peerless Achilles, and promise him that Helen, and with her all the store of treasure that Alexander brought in his hollow ships to Troy —the which was the beginning of strife—will we give to the sons of Atreus to take away, and furthermore and separate done in will make due division with the Achaeans of all that this city holds;
εἰ δέ κεν ἀσπίδα μὲν καταθείομαι ὀμφαλόεσσαν καὶ κόρυθα βριαρήν , δόρυ δὲ πρὸς τεῖχος ἐρείσας αὐτὸς ἰὼν Ἀχιλῆος ἀμύμονος ἀντίος ἔλθω καί οἱ ὑπόσχωμαι Ἑλένην καὶ κτήμαθ' ἅμ' αὐτῇ , πάντα μάλ' ὅσσά τ' Ἀλέξανδρος κοίλῃς ἐνὶ νηυσὶν ἠγάγετο Τροίηνδ' , ἥ τ' ἔπλετο νείκεος ἀρχή , δωσέμεν Ἀτρεΐδῃσιν ἄγειν , ἅμα δ' ἀμφὶς Ἀχαιοῖς ἄλλ' ἀποδάσσεσθαι ὅσα τε πτόλις ἥδε κέκευθε · [0]
εἰ δέ ἄν ἀσπίς μέν κατατίθημι ὀμφαλόεις καί κόρυς βριαρός , δόρυ δέ πρός τεῖχος ἐρείδω αὐτός εἶμι Ἀχιλλεύς ἀμύμων ἀντίος ἔρχομαι καί ἕ ὑπισχνέομαι Ἑλένη καί κτῆμα ἅμα αὐτός , πᾶς μάλα ὅσος τε Ἀλέξανδρος κοῖλος ἐν ναῦς ἄγω Τροίανδε , ὅς τε πέλω νεῖκος ἀρχή , δίδωμι Ἀτρείδης ἄγω , ἅμα δέ ἀμφίς Ἀχαιός ἄλλος ἀποδατέομαι ὅσος τε πόλις ὅδε κεύθω ·