When she judged that the heart of Odysseus had had its fill of dalliance with his wife and of sleep, straightway she roused from Oceanus golden-throned Dawn to bring light to men;
ὁππότε δή ῥ' Ὀδυσῆα ἐέλπετο ὃν κατὰ θυμὸν εὐνῆς ἧς ἀλόχου ταρπήμεναι ἠδὲ καὶ ὕπνου , αὐτίκ' ἀπ' Ὠκεανοῦ χρυσόθρονον ἠριγένειαν ὦρσεν , ἵν' ἀνθρώποισι φόως φέροι ·
ὁπότε δή ἄρα Ὀδυσσεύς ἔλπω ἑός κατά θυμός εὐνή ἑός ἄλοχος τέρπω ἠδέ καί ὕπνος , αὐτίκα ἀπό Ὠκεανός χρυσόθρονος ἠριγένεια ὄρνυμι , ἵνα ἄνθρωπος φάος φέρω ·