So spoke he , and swift-footed, brilliant Achilles smiled, having joy in Antilochus, for he was his dear comrade;
ὣς φάτο , μείδησεν δὲ ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεὺς χαίρων Ἀντιλόχῳ , ὅτι οἱ φίλος ἦεν ἑταῖρος ·
ὡς φημί , μειδάω δέ ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς χαίρω Ἀντίλοχος , ὅτι ἕ φίλος εἰμί ἑταῖρος ·