And as he pondered, this thing seemed to him the better, that the valiant squire of Achilles, Peleus' son, should again drive toward the city the Trojans and Hector, harnessed in bronze, and take the lives of many.
ὧδε δέ οἱ φρονέοντι δοάσσατο κέρδιον εἶναι ὄφρ' ἠῢς θεράπων Πηληϊάδεω Ἀχιλῆος ἐξαῦτις Τρῶάς τε καὶ Ἕκτορα χαλκοκορυστὴν ὤσαιτο προτὶ ἄστυ , πολέων δ' ἀπὸ θυμὸν ἕλοιτο .
ὧδε δέ ἕ φρονέω δοάσσατο κερδίων εἰμί ὄφρα ἐύς θεράπων Πηλείδης Ἀχιλλεύς ἐξαῦτις Τρώς τε καί Ἕκτωρ χαλκοκορυστής ὠθέω πρός ἄστυ , πολύς δέ ἀπό θυμός αἱρέω .