But when the fair lady reached the suitors, she stood by the doorpost of the well-built hall, holding before her face her shining veil; and she rebuked Antinous, and spoke, and addressed him:
ἀλλ' ὅτε δὴ μνηστῆρας ἀφίκετο δῖα γυναικῶν , στῆ ῥα παρὰ σταθμὸν τέγεος πύκα ποιητοῖο , ἄντα παρειάων σχομένη λιπαρὰ κρήδεμνα , Ἀντίνοον δ' ἐνένιπεν ἔπος τ' ἔφατ' ἔκ τ' ὀνόμαζεν ·
ἀλλά ὅτε δή μνηστήρ ἀφικνέομαι δῖος γυνή , ἵστημι ἄρα παρά σταθμός τέγος πύκα ποιητός , ἄντα παρειά ἔχω λιπαρός κρήδεμνον , Ἀντίνοος δέ ἐνίπτω ἔπος τε φημί ἐκ τε ὀνομάζω ·