And yet, though I often sit in my halls weeping and sorrowing for them all—one moment indeed I ease my heart with weeping, and then again I cease,
ἀλλ' ἔμπης πάντας μὲν ὀδυρόμενος καὶ ἀχεύων πολλάκις ἐν μεγάροισι καθήμενος ἡμετέροισιν ἄλλοτε μέν τε γόῳ φρένα τέρπομαι , ἄλλοτε δ' αὖτε παύομαι ·
ἀλλά ἔμπας πᾶς μέν ὀδύρομαι καί ἀχεύω πολλάκις ἐν μέγαρον κάθημαι ἡμέτερος ἄλλοτε μέν τε γόος φρήν τέρπω , ἄλλοτε δέ αὖτε παύω ·