There for two nights and two days continuously we lay, eating our hearts for weariness and sorrow.
ἔνθα δύω νύκτας δύο τ' ἤματα συνεχὲς αἰεὶ κείμεθ' , ὁμοῦ καμάτῳ τε καὶ ἄλγεσι θυμὸν ἔδοντες .
ἔνθα δύο νύξ δύο τε ἦμαρ συνεχής ἀεί κεῖμαι , ὁμοῦ κάματος τε καί ἄλγος θυμός ἔδω .