So spoke he, and the Trojans were utterly seized with grief, unbearable, overpowering; for Sarpedon was ever the stay of their city, although he was a stranger from afar;
ὣς ἔφατο , Τρῶας δὲ κατὰ κρῆθεν λάβε πένθος ἄσχετον , οὐκ ἐπιεικτόν , ἐπεί σφισιν ἕρμα πόληος ἔσκε καὶ ἀλλοδαπός περ ἐών ·
ὡς φημί , Τρώς δέ κατά κράς λαμβάνω πένθος ἄσχετος , οὐ ἐπιεικτός , ἐπεί σφεῖς ἕρμα πόλις εἰμί καί ἀλλοδαπός πέρ εἰμί ·