So she went up to her bright upper chamber and then bewailed Odysseus, her dear husband, until flashing-eyed Athena cast sweet sleep upon her eyelids.
ἡ μὲν ἄρ' εἰσαναβᾶσ' ὑπερώϊα σιγαλόεντα κλαῖεν ἔπειτ' Ὀδυσῆα , φίλον πόσιν , ὄφρα οἱ ὕπνον ἡδὺν ἐπὶ βλεφάροισι βάλε γλαυκῶπις Ἀθήνη .
ὁ μέν ἄρα εἰσαναβαίνω ὑπερῷον σιγαλόεις κλαίω ἔπειτα Ὀδυσσεύς , φίλος πόσις1 , ὄφρα ἕ ὕπνος ἡδύς ἐπί βλέφαρον βάλλω γλαυκῶπις Ἀθήνη .