However he shed bloody rain-drops on the earth, shewing honour to his dear son—his own son whom Patroclus was about to kill in the deep-soiled land of Troy, far from his native land.
αἱματοέσσας δὲ ψιάδας κατέχευεν ἔραζε παῖδα φίλον τιμῶν , τόν οἱ Πάτροκλος ἔμελλε φθίσειν ἐν Τροίῃ ἐριβώλακι τηλόθι πάτρης .
αἱματόεις δέ ψιάς καταχεύω ἔραζε παῖς φίλος τιμάω , ὁ ἕ Πάτροκλος μέλλω φθίω ἐν Τροία ἐριβῶλαξ τηλόθι πάτρα .