So saying, she filled him with dauntless courage, and on Patroclus she shed ambrosia and ruddy nectar through his nostrils, that his flesh might be sound continually.
ὣς ἄρα φωνήσασα μένος πολυθαρσὲς ἐνῆκε , Πατρόκλῳ δ' αὖτ' ἀμβροσίην καὶ νέκταρ ἐρυθρὸν στάξε κατὰ ῥινῶν , ἵνα οἱ χρὼς ἔμπεδος εἴη .
ὡς ἄρα φωνέω μένος πολυθαρσής ἐνίημι , Πάτροκλος δέ αὖτε ἀμβροσίη καί νέκταρ ἐρυθρός στάζω κατά ῥίς , ἵνα ἕ χρώς ἔμπεδος εἰμί .