and Agamemnon stood up weeping even as a fountain of dark water that down over the face of a beetling cliff pours its dark stream;
ἂν δ' Ἀγαμέμνων ἵστατο δάκρυ χέων ὥς τε κρήνη μελάνυδρος ἥ τε κατ' αἰγίλιπος πέτρης δνοφερὸν χέει ὕδωρ · [0]
ἀνά δέ Ἀγαμέμνων ἵστημι δάκρυον χέω ὡς τε κρήνη μελάνυδρος ὅς τε κατά αἰγίλιψ πέτρα δνοφερός χέω ὕδωρ ·