But let the divine minstrel with his clear-toned lyre in hand be our leader in the gladsome dance, that any man who hears the sound from outside, whether a passer-by or one of those who dwell around, may say that it is a wedding feast;
αὐτὰρ θεῖος ἀοιδὸς ἔχων φόρμιγγα λίγειαν ἡμῖν ἡγείσθω φιλοπαίγμονος ὀρχηθμοῖο , ὥς κέν τις φαίη γάμον ἔμμεναι ἐκτὸς ἀκούων , ἢ ἀν' ὁδὸν στείχων , ἢ οἳ περιναιετάουσι ·
ἀτάρ θεῖος ἀοιδός ἔχω φόρμιγξ λιγύς ἐγώ ἡγέομαι φιλοπαίγμων ὀρχηθμός , ὡς ἄν τις φημί γάμος εἰμί ἐκτός ἀκούω , ἤ ἀνά ὁδός στείχω , ἤ ὅς περιναιετάω ·