And when Melanthius, the goatherd, was about to pass over the threshold, bearing in one hand a brilliant helmet, and in the other a broad old shield, flecked with rust— the shield of lord Laertes, which he was accustomed to bear in his youth,
εὖθ' ὑπὲρ οὐδὸν ἔβαινε Μελάνθιος , αἰπόλος αἰγῶν , τῇ ἑτέρῃ μὲν χειρὶ φέρων καλὴν τρυφάλειαν , τῇ δ' ἑτέρῃ σάκος εὐρὺ γέρον , πεπαλαγμένον ἄζῃ , Λαέρτεω ἥρωος , ὃ κουρίζων φορέεσκε · [1]
εὖτε ὑπέρ οὐδός βαίνω Μελάνθιος , αἰπόλος αἴξ , ὁ ἕτερος μέν χείρ φέρω καλός τρυφάλεια , ὁ δέ ἕτερος σάκος εὐρύς γέρων , παλάσσω ἄζα , Λαέρτης ἥρως , ὅς κουρίζω φορέω ·