Glad then was the much-enduring, brilliant Odysseus, rejoicing in his own land, and he kissed the earth, the giver of grain.
γήθησέν τ' ἄρ' ἔπειτα πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς , χαίρων ᾗ γαίῃ , κύσε δὲ ζείδωρον ἄρουραν .
γηθέω τε ἄρα ἔπειτα πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς , χαίρω ἑός γαῖα , κυνέω δέ ζείδωρος ἄρουρα .