So she spoke, and the much-enduring, brilliant Odysseus was glad, because she drew from them gifts, and beguiled their souls with gentle words, but her mind was set on other things.
ὣς φάτο , γήθησεν δὲ πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς , οὕνεκα τῶν μὲν δῶρα παρέλκετο , θέλγε δὲ θυμὸν μειλιχίοις ἐπέεσσι , νόος δέ οἱ ἄλλα μενοίνα .
ὡς φημί , γηθέω δέ πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς , οὕνεκα ὁ μέν δῶρον παρέλκω , θέλγω δέ θυμός μειλίχιος ἔπος , νόος δέ ἕ ἄλλος μενοινάω .