Truly for them in their misery should I prove an assuaging of grief, if I but bring your head and your armour and lay them in the hands of Panthous and queenly Phrontis.
ἦ κέ σφιν δειλοῖσι γόου κατάπαυμα γενοίμην εἴ κεν ἐγὼ κεφαλήν τε τεὴν καὶ τεύχε' ἐνείκας Πάνθῳ ἐν χείρεσσι βάλω καὶ Φρόντιδι δίῃ .
ἦ ἄν σφεῖς δειλός γόος κατάπαυμα γίγνομαι εἰ ἄν ἐγώ κεφαλή τε τεός καί τεῦχος φέρω Πάνθοος ἐν χείρ βάλλω καί Φρόντις δῖος .