But whoever the son of Tydeus drew near and struck with the sword, him would Odysseus of the many wiles seize by the foot from behind and drag aside, with this thought in mind, that the fair-maned horses might easily pass through and not be affrighted at heart as they trod over dead men;
ἀτὰρ πολύμητις Ὀδυσσεὺς ὅν τινα Τυδεΐδης ἄορι πλήξειε παραστὰς τὸν δ' Ὀδυσεὺς μετόπισθε λαβὼν ποδὸς ἐξερύσασκε , τὰ φρονέων κατὰ θυμὸν ὅπως καλλίτριχες ἵπποι ῥεῖα διέλθοιεν μη δὲ τρομεοίατο θυμῷ νεκροῖς ἀμβαίνοντες · [0] [1]
ἀτάρ πολύμητις Ὀδυσσεύς ὅς τις Τυδεΐδης ἄορ πλήσσω παρίστημι ὁ δέ Ὀδυσσεύς μετόπισθε λαμβάνω πούς ἐξερύω , ὁ φρονέω κατά θυμός ὅπως καλλίθριξ ἵππος ῥεῖα διέρχομαι μή δέ τρομέω θυμός νεκρός ἀναβαίνω ·