So he spoke, and Menelaus, good at the war-cry, smiled, and stroked him with his hand, and spoke, and addressed him:
ὣς φάτο , μείδησεν δὲ βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος , χειρί τέ μιν κατέρεξεν ἔπος τ' ἔφατ' ἔκ τ' ὀνόμαζεν ·
ὡς φημί , μειδάω δέ βοή ἀγαθός Μενέλαος , χείρ τε μιν καταρρέζω ἔπος τε φημί ἐκ τε ὀνομάζω ·