And this plan seemed to her mind the best—to go to Ida, when she had beauteously adorned her person, if so be he might desire to lie by her side and embrace her body in love, and she might shed a warm and gentle sleep upon his eyelids and his cunning mind.
ἥδε δέ οἱ κατὰ θυμὸν ἀρίστη φαίνετο βουλὴ ἐλθεῖν εἰς Ἴδην εὖ ἐντύνασαν ἓ αὐτήν , εἴ πως ἱμείραιτο παραδραθέειν φιλότητι ᾗ χροιῇ , τῷ δ' ὕπνον ἀπήμονά τε λιαρόν τε χεύῃ ἐπὶ βλεφάροισιν ἰδὲ φρεσὶ πευκαλίμῃσι . [0]
ὅδε δέ ἕ κατά θυμός ἄριστος φαίνω βουλή ἔρχομαι εἰς Ἴδη εὖ ἐντύνω ἕ αὐτός , εἰ πως ἱμείρω παραδαρθάνω φιλότης ἑός χροιά , ὁ δέ ὕπνος ἀπήμων τε λιαρός τε χέω ἐπί βλέφαρον ἰδέ φρήν πευκάλιμος .