Then the much-enduring, brilliant Odysseus pondered, and deeply moved he spoke to his own mighty spirit:
αὐτὰρ ὁ μερμήριξε πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς , ὀχθήσας δ' ἄρα εἶπε πρὸς ὃν μεγαλήτορα θυμόν · [0]
ἀτάρ ὁ μερμηρίζω πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς , ὀχθέω δέ ἄρα εἶπον πρός ἑός μεγαλήτωρ θυμός ·