Speedily he came to the abode of the gods, to steep Olympus, and sat down by the side of Zeus, son of Cronos, grieved at heart, and showed the immortal blood flowing from the wound, and with wailing spoke to him winged words:
καρπαλίμως δ' ἵκανε θεῶν ἕδος αἰπὺν Ὄλυμπον , πὰρ δὲ Διὶ Κρονίωνι καθέζετο θυμὸν ἀχεύων , δεῖξεν δ' ἄμβροτον αἷμα καταρρέον ἐξ ὠτειλῆς , καί ῥ' ὀλοφυρόμενος ἔπεα πτερόεντα προσηύδα · [0]
καρπάλιμος δέ ἱκάνω θεός ἕδος αἰπύς Ὄλυμπος , παρά δέ Ζεύς Κρονίων καθέζομαι θυμός ἀχεύω , δείκνυμι δέ ἄμβροτος αἷμα καταρρέω ἐκ ὠτειλή , καί ἄρα ὀλοφύρομαι ἔπος πτερόεις προσαυδάω ·