And now the whole day long until set of sun had they made lament for Hector with shedding of tears there without the gates, had not the old man spoken among the people out of the chariot:
καί νύ κε δὴ πρόπαν ἦμαρ ἐς ἠέλιον καταδύντα Ἕκτορα δάκρυ χέοντες ὀδύροντο πρὸ πυλάων , εἰ μὴ ἄρ' ἐκ δίφροιο γέρων λαοῖσι μετηύδα ·
καί νῦν ἄν δή πρόπας ἦμαρ εἰς ἥλιος καταδύω Ἕκτωρ δάκρυον χέω ὀδύρομαι πρό πύλη , εἰ μή ἄρα ἐκ δίφρος γέρων λαός μεταυδάω ·