And the strong and mighty Antinous heard the two, and, breaking into a merry laugh, he spoke among the suitors:
τοῖϊν δὲ ξυνέηχ' ἱερὸν μένος Ἀντινόοιο , ἡδὺ δ' ἄρ' ἐκγελάσας μετεφώνει μνηστήρεσσιν ·
ὁ δέ συνίημι ἱερός μένος Ἀντίνοος , ἡδύς δέ ἄρα ἐκγελάω μεταφωνέω μνηστήρ ·