and earnestly then, when he had gone apart, the old man prayed to the lord Apollo, whom fair-haired Leto bore:
πολλὰ δ' ἔπειτ' ἀπάνευθε κιὼν ἠρᾶθ' ὃ γεραιὸς Ἀπόλλωνι ἄνακτι , τὸν ἠΰκομος τέκε Λητώ ·
πολύς δέ ἔπειτα ἀπάνευθε κίω ἀράομαι ὁ γεραιός Ἀπόλλων ἄναξ , ὅς εὔκομος τίκτω Λητώ ·