Then to his side, as he groaned heavily, came his queenly mother, and with a shrill cry she clasped the head of her son, and with wailing spoke to him winged words:
τῷ δὲ βαρὺ στενάχοντι παρίστατο πότνια μήτηρ , ὀξὺ δὲ κωκύσασα κάρη λάβε παιδὸς ἑοῖο , καί ῥ' ὀλοφυρομένη ἔπεα πτερόεντα προσηύδα ·
ὁ δέ βαρύς στενάχω παρίστημι πότνια μήτηρ , ὀξύς δέ κωκύω κάρα λαμβάνω παῖς ἑός , καί ἄρα ὀλοφύρομαι ἔπος πτερόεις προσαυδάω ·