But when he saw the Trojans rushing upon the wall, while the Danaans with loud cries turned in flight, then he uttered a groan, and struck his two thighs with the flat of his hands, and with wailing spoke, saying:
αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ τεῖχος ἐπεσσυμένους ἐνόησε Τρῶας , ἀτὰρ Δαναῶν γένετο ἰαχή τε φόβος τε , ᾤμωξέν τ' ἄρ' ἔπειτα καὶ ὣ πεπλήγετο μηρὼ χερσὶ καταπρηνέσσ' , ὀλοφυρόμενος δ' ἔπος ηὔδα ·
ἀτάρ ἐπεί δή τεῖχος ἐπισεύω νοέω Τρώς , ἀτάρ Δαναοί γίγνομαι ἰαχή τε φόβος τε , οἰμώζω τε ἄρα ἔπειτα καί ὅς πλήσσω μηρός χείρ καταπρηνής , ὀλοφύρομαι δέ ἔπος αὐδάω ·