but the son of Capaneus forgat not the commands that Diomedes good at the war-cry laid upon him. He held his own single-hooved horses away from the turmoil, binding the reins taut to the chariot rim, but rushed upon the fair-maned horses of Aeneas, and drove them forth from the Trojans into the host of the well-greaved Achaeans,
οὐ δ' υἱὸς Καπανῆος ἐλήθετο συνθεσιάων τάων ἃς ἐπέτελλε βοὴν ἀγαθὸς Διομήδης , ἀλλ' ὅ γε τοὺς μὲν ἑοὺς ἠρύκακε μώνυχας ἵππους νόσφιν ἀπὸ φλοίσβου ἐξ ἄντυγος ἡνία τείνας , Αἰνείαο δ' ἐπαΐξας καλλίτριχας ἵππους ἐξέλασε Τρώων μετ' ἐϋκνήμιδας Ἀχαιούς .
οὐ δέ υἱός Καπανεύς λανθάνω συνθεσία ὁ ὅς ἐπιτέλλω βοή ἀγαθός Διομήδης , ἀλλά ὁ γε ὁ μέν ἑός ἐρύκω μῶνυξ ἵππος νόσφι ἀπό φλοῖσβος ἐκ ἄντυξ ἡνία τείνω , Αἰνείας δέ ἐπαίσσω καλλίθριξ ἵππος ἐξελαύνω Τρώς μετά ἐυκνήμις Ἀχαιός .