And they that were about Priam and Panthous and Thymoetes and Lampus and Clytius and Hicetaon, scion of Ares, and Ucalegon and Antenor, men of prudence both, sat as elders of the people at the Scaean gates. Because of old age had they now ceased from battle, but speakers they were full good, like cicalas that in a forest sit upon a tree and pour forth their lily-like voice;
οἳ δ' ἀμφὶ Πρίαμον καὶ Πάνθοον ἠδὲ Θυμοίτην Λάμπόν τε Κλυτίον θ' Ἱκετάονά τ' ὄζον Ἄρηος Οὐκαλέγων τε καὶ Ἀντήνωρ πεπνυμένω ἄμφω ἥατο δημογέροντες ἐπὶ Σκαιῇσι πύλῃσι , γήραϊ δὴ πολέμοιο πεπαυμένοι , ἀλλ' ἀγορηταὶ ἐσθλοί , τεττίγεσσιν ἐοικότες οἵ τε καθ' ὕλην δενδρέῳ ἐφεζόμενοι ὄπα λειριόεσσαν ἱεῖσι · [0] [1]
ὅς δέ ἀμφί Πρίαμος καί Πάνθοος ἠδέ Θυμοίτης Λάμπος τε Κλυτίος τε Ἱκετάων τε ὄζος Ἄρης Οὐκαλέγων τε καί Ἀντήνωρ πέπνυμαι ἄμφω ἧμαι δημογέρων ἐπί Σκαιαί πύλη , γῆρας δή πόλεμος παύω , ἀλλά ἀγορητής ἐσθλός , τέττιξ εἴκω1 ὅς τε κατά ὕλη δένδρεον ἐφέζομαι ὄψ λειριόεις ἵημι ·