But she gave ground, and seized with her stout hand a stone that lay upon the plain, black and jagged and great, that men of former days had set to be the boundary mark of a field.
ἣ δ' ἀναχασσαμένη λίθον εἵλετο χειρὶ παχείῃ κείμενον ἐν πεδίῳ μέλανα τρηχύν τε μέγαν τε , τόν ῥ' ἄνδρες πρότεροι θέσαν ἔμμεναι οὖρον ἀρούρης ·
ὁ δέ ἀναχάζω λίθος αἱρέω χείρ παχύς κεῖμαι ἐν πεδίον μέλας τραχύς τε μέγας τε , ὁ ἆρα ἀνήρ πρότερος τίθημι εἰμί ὅρος ἄρουρα ·