For by now I believe is Peleus either dead and gone, or else, though by chance he still lives feebly, is sore distressed with hateful old age, and with waiting ever for woeful tidings of me, when he shall hear that I am dead.
ἤδη γὰρ Πηλῆά γ' ὀΐομαι ἢ κατὰ πάμπαν τεθνάμεν , ἤ που τυτθὸν ἔτι ζώοντ' ἀκάχησθαι γήραΐ τε στυγερῷ καὶ ἐμὴν ποτιδέγμενον αἰεὶ λυγρὴν ἀγγελίην , ὅτ' ἀποφθιμένοιο πύθηται .
ἤδη γάρ Πηλεύς γε οἴομαι ἤ κατά πάμπαν θνήσκω , ἤ πού τυτθός ἔτι ζάω ἀχεύω γῆρας τε στυγερός καί ἐμός προσδέχομαι ἀεί λυγρός ἀγγελία , ὅτε ἀποφθίνω πυνθάνομαι .