And again, when we, the best of the Argives, were about to go down into the horse which Epeus made, and the command of all was laid upon me, both to open and to close the door of our stout-built ambush, then the other leaders and counsellors of the Danaans would wipe away tears from their eyes, and each man's limbs shook beneath him,
αὐτὰρ ὅτ' εἰς ἵππον κατεβαίνομεν , ὃν κάμ' Ἐπειός , Ἀργείων οἱ ἄριστοι , ἐμοὶ δ' ἐπὶ πάντα τέταλτο , ἠμὲν ἀνακλῖναι πυκινὸν λόχον ἠδ' ἐπιθεῖναι , ἔνθ' ἄλλοι Δαναῶν ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες δάκρυά τ' ὠμόργνυντο τρέμον θ' ὑπὸ γυῖα ἑκάστου ·
ἀτάρ ὅτι εἰς ἵππος καταβαίνω , ὅς κάμνω Ἐπειός , Ἀργεῖος ὁ ἄριστος , ἐγώ δέ ἐπί πᾶς τέλλω , ἠμέν ἀνακλίνω πυκνός λόχος ἠδέ ἐπιτίθημι , ἔνθα ἄλλος Δαναοί ἡγήτωρ ἠδέ μέδων δάκρυον τε ὀμόργνυμι τρέμω τε ὑπό γυῖον ἕκαστος ·