But when she had had her fill of tearful wailing, she went her way to the hall, to the company of the lordly suitors, bearing in her hands the back-bent bow and the quiver that held the arrows,
ἡ δ' ἐπεὶ οὖν τάρφθη πολυδακρύτοιο γόοιο , βῆ ῥ' ἴμεναι μέγαρόνδε μετὰ μνηστῆρας ἀγαυοὺς τόξον ἔχουσ' ἐν χειρὶ παλίντονον ἠδὲ φαρέτρην ἰοδόκον ·
ὁ δέ ἐπεί οὖν τέρπω πολυδάκρυτος γόος , βαίνω ἆρα εἶμι μέγαρόνδε μετά μνηστήρ ἀγαυός τόξον ἔχω ἐν χείρ παλίντονος ἠδέ φαρέτρα ἰοδόκος ·