Nor did their heart lack anything from the equal feast, nor of the beautiful lyre, that Apollo held, nor yet of the Muses, who sang, replying one to the other with sweet voices.
οὐ δέ τι θυμὸς ἐδεύετο δαιτὸς ἐΐσης , οὐ μὲν φόρμιγγος περικαλλέος ἣν ἔχ' Ἀπόλλων , Μουσάων θ' αἳ ἄειδον ἀμειβόμεναι ὀπὶ καλῇ .
οὐ δέ τις θυμός δέω δαίς1 ἴσος , οὐ μέν φόρμιγξ περικαλλής ὅς ἔχω Ἀπόλλων , Μοῦσα τε ὅς ἀείδω ἀμείβω ὄψ καλός .