So he spoke, and in our breasts our spirit was broken for terror of his deep voice and monstrous self;
&quot; ὣς ἔφαθ' , ἡμῖν δ' αὖτε κατεκλάσθη φίλον ἦτορ , δεισάντων φθόγγον τε βαρὺν αὐτόν τε πέλωρον .
&quot; ὡς φημί , ἐγώ δέ αὖτε κατακλάω φίλος ἦτορ , δείδω φθόγγος τε βαρύς αὐτός τε πέλωρος .