But when for the fourth time they were come to the springs, lo then the Father lifted on high his golden scales, and set therein two fates of grievous death, one for Achilles, and one for horse-taming Hector;
ἀλλ' ὅτε δὴ τὸ τέταρτον ἐπὶ κρουνοὺς ἀφίκοντο , καὶ τότε δὴ χρύσεια πατὴρ ἐτίταινε τάλαντα , ἐν δ' ἐτίθει δύο κῆρε τανηλεγέος θανάτοιο , τὴν μὲν Ἀχιλλῆος , τὴν δ' Ἕκτορος ἱπποδάμοιο , ἕλκε δὲ μέσσα λαβών ·
ἀλλά ὅτε δή ὁ τέταρτος ἐπί κρουνός ἀφικνέομαι , καί τότε δή χρύσεος πατήρ τιταίνω τάλαντον , ἐν δέ τίθημι δύο κήρ τανηλεγής θάνατος , ὁ μέν Ἀχιλλεύς , ὁ δέ Ἕκτωρ ἱππόδαμος , ἕλκω δέ μέσος λαμβάνω ·