But the son of Atreus, stricken to the heart with sore grief, went this way and that, bidding the clear-voiced heralds summon every man by name to the place of gathering, but not to shout aloud;
Ἀτρεΐδης δ' ἄχεϊ μεγάλῳ βεβολημένος ἦτορ φοίτα κηρύκεσσι λιγυφθόγγοισι κελεύων κλήδην εἰς ἀγορὴν κικλήσκειν ἄνδρα ἕκαστον , μὴ δὲ βοᾶν ·
Ἀτρείδης δέ ἄχος μέγας βεβόλημαι ἦτορ φοιτάω κῆρυξ λιγύφθογγος κελεύω κλήδην εἰς ἀγορά κικλήσκω ἀνήρ ἕκαστος , μή δέ βοάω ·