but at the hour when a woodman makes ready his meal in the glades of a mountain, when his arms are grown tired with felling tall trees, and weariness comes upon his soul, and desire of sweet food seizes his heart, even then the Danaans by their valour broke the battalions, calling to their fellows through the lines.
ἦμος δὲ δρυτόμος περ ἀνὴρ ὁπλίσσατο δεῖπνον οὔρεος ἐν βήσσῃσιν , ἐπεί τ' ἐκορέσσατο χεῖρας τάμνων δένδρεα μακρά , ἅδος τέ μιν ἵκετο θυμόν , σίτου τε γλυκεροῖο περὶ φρένας ἵμερος αἱρεῖ , τῆμος σφῇ ἀρετῇ Δαναοὶ ῥήξαντο φάλαγγας κεκλόμενοι ἑτάροισι κατὰ στίχας ·
ἦμος δέ δρυτόμος πέρ ἀνήρ ὁπλίζω δεῖπνος ὄρος ἐν βῆσσα , ἐπεί τε κορέννυμι χείρ τέμνω δένδρεον μακρός , ἅδος τε μιν ἱκνέομαι θυμός , σῖτος τε γλυκύς περί φρήν ἵμερος αἱρέω , τῆμος σφός ἀρετή Δαναοί ῥήγνυμι φάλαγξ κέλομαι ἑταῖρος κατά στίξ ·