Yet not so much does the grief of the Trojans that shall be in the future move me, neither Hecabe's own, nor king Priam's, nor my brethren's, many and brave, who then shall fall in the dust beneath the hands of their enemies, as does your grief, when some brazen-coated Achaean shall lead you away weeping and rob you of your day of freedom.
ἀλλ' οὔ μοι Τρώων τόσσον μέλει ἄλγος ὀπίσσω , οὔ τ' αὐτῆς Ἑκάβης οὔ τε Πριάμοιο ἄνακτος οὔ τε κασιγνήτων , οἵ κεν πολέες τε καὶ ἐσθλοὶ ἐν κονίῃσι πέσοιεν ὑπ' ἀνδράσι δυσμενέεσσιν , ὅσσον σεῦ , ὅτε κέν τις Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων δακρυόεσσαν ἄγηται ἐλεύθερον ἦμαρ ἀπούρας · [0] [1]
ἀλλά οὐ ἐγώ Τρώς τόσος μέλω ἄλγος ὀπίσω , οὐ τε αὐτός Ἑκάβη οὐ τε Πρίαμος ἄναξ οὐ τε κασίγνητος , ὅς ἄν πολύς τε καί ἐσθλός ἐν κονία πίπτω ὑπό ἀνήρ δυσμενής , ὅσος σύ , ὅτε ἄν τις Ἀχαιός χαλκοχίτων δακρυόεις ἄγω ἐλεύθερος ἦμαρ ἀπαυράω ·