These two before the high gate stood firm even as oaks of lofty crest among the mountains, that ever remain the wind and rain each and every day, firm fixed with roots great and long;
τὼ μὲν ἄρα προπάροιθε πυλάων ὑψηλάων ἕστασαν ὡς ὅτε τε δρύες οὔρεσιν ὑψικάρηνοι , αἵ τ' ἄνεμον μίμνουσι καὶ ὑετὸν ἤματα πάντα ῥίζῃσιν μεγάλῃσι διηνεκέεσσ' ἀραρυῖαι · [0] [1]
ὁ μέν ἄρα προπάροιθε πύλη ὑψηλός ἵστημι ὡς ὅτε τε δρῦς ὄρος ὑψικάρηνος , ὅς τε ἄνεμος μίμνω καί ὑετός ἦμαρ πᾶς ῥίζα μέγας διηνεκής ἀραρίσκω ·