At sight of him the valiant son of Menoetius had pity on him, and with wailing spoke to him winged words:
τὸν δὲ ἰδὼν ᾤκτειρε Μενοιτίου ἄλκιμος υἱός , καί ῥ' ὀλοφυρόμενος ἔπεα πτερόεντα προσηύδα ·
ὁ δέ εἶδον οἰκτείρω Μενοίτιος ἄλκιμος υἱός , καί ἆρα ὀλοφύρομαι ἔπος πτερόεις προσαυδάω ·