but now he lay neglected, his master gone, in the deep dung of mules and cattle, which lay in heaps before the doors, till the slaves of Odysseus should take it away to dung his wide lands.
δὴ τότε κεῖτ' ἀπόθεστος ἀποιχομένοιο ἄνακτος , ἐν πολλῇ κόπρῳ , ἥ οἱ προπάροιθε θυράων ἡμιόνων τε βοῶν τε ἅλις κέχυτ' , ὄφρ' ἂν ἄγοιεν δμῶες Ὀδυσσῆος τέμενος μέγα κοπρήσοντες ·
δή τότε κεῖμαι ἀπόθεστος ἀποίχομαι ἄναξ , ἐν πολύς κόπρος , ὅς ἕ προπάροιθε θύρα ἡμίονος τε βοῦς τε ἅλις χέω , ὄφρα ἄν ἄγω δμώς Ὀδυσσεύς τέμενος μέγας κοπρίζω ·