But the son of Tydeus, alone though he was, mingled with the foremost fighters, and took his stand before the horses of the old man, Neleus' son, and spoke and addressed him with winged words:
Τυδεΐδης δ' αὐτός περ ἐὼν προμάχοισιν ἐμίχθη , στῆ δὲ πρόσθ' ἵππων Νηληϊάδαο γέροντος , καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα ·
Τυδεΐδης δέ αὐτός πέρ εἰμί πρόμαχος μίγνυμι , ἵστημι δέ πρόσθεν ἵππος Νηληιάδης γέρων , καί μιν φωνέω ἔπος πτερόεις προσαυδάω ·