So saying fair-haired Menelaus departed, glancing warily on every side as an eagle, which, men say, has the keenest sight of all winged things under heaven, of whom, though he be on high, the swift-footed hare is not unseen as he crouches beneath a leafy bush, but the eagle swoops upon him and forthwith seizes him, and robs him of life.
ὣς ἄρα φωνήσας ἀπέβη ξανθὸς Μενέλαος , πάντοσε παπταίνων ὥς τ' αἰετός , ὅν ῥά τέ φασιν ὀξύτατον δέρκεσθαι ὑπουρανίων πετεηνῶν , ὅν τε καὶ ὑψόθ' ἐόντα πόδας ταχὺς οὐκ ἔλαθε πτὼξ θάμνῳ ὑπ' ἀμφικόμῳ κατακείμενος , ἀλλά τ' ἐπ' αὐτῷ ἔσσυτο , καί τέ μιν ὦκα λαβὼν ἐξείλετο θυμόν . [0]
ὡς ἄρα φωνέω ἀποβαίνω ξανθός Μενέλαος , πάντοσε παπταίνω ὡς τε ἀετός , ὅς ἄρα τε φημί ὀξύς δέρκομαι ὑπουράνιος πετεινός , ὅς τε καί ὑψόθι εἰμί πούς ταχύς οὐ λανθάνω πτώξ θάμνος ὑπό ἀμφίκομος κατακείω , ἀλλά τε ἐπί αὐτός σεύω , καί τε μιν ὦκα λαμβάνω ἐξαιρέω θυμός .