Now was it no more pleasing to the soul of great-hearted Aias to stand in the place where the rest of the sons of the Achaeans stood aloof,
οὐ δ' ἄρ' ἔτ' Αἴαντι μεγαλήτορι ἥνδανε θυμῷ ἑστάμεν ἔνθά περ ἄλλοι ἀφέστασαν υἷες Ἀχαιῶν ·
οὐ δέ ἄρα ἔτι Αἴας μεγαλήτωρ ἁνδάνω θυμός ἵστημι ἔνθα πέρ ἄλλος ἀφίστημι υἱός Ἀχαιός ·