And whoever of them ate of the honey-sweet fruit of the lotus, had no longer any wish to bring back word or to return, but there they were fain to remain among the Lotus-eaters, feeding on the lotus, and forgetful of their homeward way.
τῶν δ' ὅς τις λωτοῖο φάγοι μελιηδέα καρπόν , οὐκέτ' ἀπαγγεῖλαι πάλιν ἤθελεν οὐ δὲ νέεσθαι , ἀλλ' αὐτοῦ βούλοντο μετ' ἀνδράσι Λωτοφάγοισι λωτὸν ἐρεπτόμενοι μενέμεν νόστου τε λαθέσθαι . [0]
ὁ δέ ὅς τις λωτός φαγεῖν μελιηδής καρπός1 , οὐκέτι ἀπαγγέλλω πάλιν ἐθέλω οὐ δέ νέομαι , ἀλλά αὐτοῦ βούλομαι μετά ἀνήρ Λωτοφάγοι λωτός ἐρέπτομαι μένω νόστος τε λανθάνω .