while with the other he grasped a stone, shining and jagged, that his hand compassed about. Firmly he planted himself, and hurled it, neither had he long awe of his foe, nor sped he his missile in vain, but struck the charioteer of Hector, even Cebriones, a bastard son of glorious Priam, upon the forehead with the sharp stone, as he was holding the reins of the horses.
ἑτέρηφι δὲ λάζετο πέτρον μάρμαρον ὀκριόεντα τόν οἱ περὶ χεὶρ ἐκάλυψεν , ἧκε δ' ἐρεισάμενος , οὐ δὲ δὴν χάζετο φωτός , οὐ δ' ἁλίωσε βέλος , βάλε δ' Ἕκτορος ἡνιοχῆα Κεβριόνην νόθον υἱὸν ἀγακλῆος Πριάμοιο ἵππων ἡνί' ἔχοντα μετώπιον ὀξέϊ λᾶϊ . [0]
ἕτερος δέ λάζομαι πέτρος μάρμαρος ὀκριόεις ὁ ἕ περί χείρ καλύπτω , ἵημι δέ ἐρείδω , οὐ δέ δήν χάζω φώς , οὐ δέ ἁλιόω βέλος , βάλλω δέ Ἕκτωρ ἡνιοχεύς Κεβριόνης νόθος υἱός ἀγακλεής Πρίαμος ἵππος ἡνία ἔχω μετώπιον ὀξύς λᾶας .