even so Paris, son of Priam, strode down from high Pergamus, all gleaming in his armour like the shining sun, laughing for glee, and his swift feet bore him on.
ὣς υἱὸς Πριάμοιο Πάρις κατὰ Περγάμου ἄκρης τεύχεσι παμφαίνων ὥς τ' ἠλέκτωρ ἐβεβήκει καγχαλόων , ταχέες δὲ πόδες φέρον · [0] [1]
ὡς υἱός Πρίαμος Πάρις κατά Πέργαμος ἄκρος τεῦχος παμφαίνω ὡς τε ἠλέκτωρ βαίνω καγχαλάω , ταχύς δέ πούς φέρω ·