She now met him, and with her came a handmaid bearing in her bosom the tender boy, a mere babe, the well-loved son of Hector, like a fair star. Him Hector was accustomed to call Scamandrius, but other men Astyanax;
ἥ οἱ ἔπειτ' ἤντησ' , ἅμα δ' ἀμφίπολος κίεν αὐτῇ παῖδ' ἐπὶ κόλπῳ ἔχουσ' ἀταλάφρονα νήπιον αὔτως Ἑκτορίδην ἀγαπητὸν ἀλίγκιον ἀστέρι καλῷ , τόν ῥ' Ἕκτωρ καλέεσκε Σκαμάνδριον , αὐτὰρ οἱ ἄλλοι Ἀστυάνακτ' · [0] [1]
ὅς ἕ ἔπειτα ἀντάω , ἅμα δέ ἀμφίπολος κίω αὐτός παῖς ἐπί κόλπος ἔχω ἀταλάφρων νήπιος αὔτως ʽἑκτορίδης ἀγαπητός ἀλίγκιος ἀστήρ καλός , ὁ ἄρα Ἕκτωρ καλέω σκαμάνδριος , ἀτάρ ὁ ἄλλος Ἀστυάναξ ·