But when these were now come to the place where they had slain the spy of Hector, then Odysseus, dear to Zeus, stayed the swift horses, and the son of Tydeus leaping to the ground placed the bloody spoils in the hands of Odysseus, and again mounted;
οἳ δ' ὅτε δή ῥ' ἵκανον ὅθι σκοπὸν Ἕκτορος ἔκταν , ἔνθ' Ὀδυσεὺς μὲν ἔρυξε Διῒ φίλος ὠκέας ἵππους , Τυδεΐδης δὲ χαμᾶζε θορὼν ἔναρα βροτόεντα ἐν χείρεσσ' Ὀδυσῆϊ τίθει , ἐπεβήσετο δ' ἵππων ·
ὁ δέ ὅτε δή ἄρα ἱκάνω ὅθι σκοπός Ἕκτωρ κτείνω , ἔνθα Ὀδυσσεύς μέν ἐρύκω Ζεύς φίλος ὠκύς ἵππος , Τυδεΐδης δέ χαμᾶζε θρῴσκω ἔναρα βροτόεις ἐν χείρ Ὀδυσσεύς τίθημι , ἐπιβαίνω δέ ἵππος ·