for the whole night long has the spirit of unhappy Patroclus stood over me, weeping and wailing, and gave me charge concerning each thing, and was wondrously like his very self.
παννυχίη γάρ μοι Πατροκλῆος δειλοῖο ψυχὴ ἐφεστήκει γοόωσά τε μυρομένη τε , καί μοι ἕκαστ' ἐπέτελλεν , ἔϊκτο δὲ θέσκελον αὐτῷ .
παννύχιος γάρ ἐγώ Πάτροκλος δειλός ψυχή ἐφίστημι γοάω τε μύρω τε , καί ἐγώ ἕκαστος ἐπιτέλλω , εἴκω1 δέ θέσκελος αὐτός .