Yet as an immortal god now in front of Odysseus would he appear, heartening him, and now again would rage through the hall, scaring the suitors;
ἀθάνατος δὲ θεὸς τοτὲ μὲν προπάροιθ' Ὀδυσῆος φαίνετο θαρσύνων , τοτὲ δὲ μνηστῆρας ὀρίνων θῦνε κατὰ μέγαρον ·
ἀθάνατος δέ θεός τοτέ μέν προπάροιθε Ὀδυσσεύς φαίνω θαρσύνω , τοτέ δέ μνηστήρ ὀρίνω θύνω κατά μέγαρον ·