So he spoke, and my heart and spirit were again warmed with comfort in my breast despite my grief, and I spoke, and addressed him with winged words:
' &quot; ὣς ἔφατ' , αὐτὰρ ἐμοὶ κραδίη καὶ θυμὸς ἀγήνωρ αὖτις ἐνὶ στήθεσσι καὶ ἀχνυμένῳ περ ἰάνθη , καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδων ·
̓ &quot; ὡς φημί , ἀτάρ ἐγώ καρδία καί θυμός ἀγήνωρ αὖθις ἐν στῆθος καί ἀχεύω πέρ ἰαίνω , καί μιν φωνέω ἔπος πτερόεις προσαυδάω ·