even so thronged they about the corpse. Nor did Zeus in any way turn his bright eyes from the fierce conflict, but ever looked down upon them, and debated in heart, pondering much about the slaying of Patroclus, whether in the fierce conflict even there over godlike Sarpedon, glorious Hector should kill him likewise with the sword, and should strip the armour from his shoulders, or whether for yet more men he should make the utter toil of war to grow.
ὣς ἄρα τοὶ περὶ νεκρὸν ὁμίλεον , οὐ δέ ποτε Ζεὺς τρέψεν ἀπὸ κρατερῆς ὑσμίνης ὄσσε φαεινώ , ἀλλὰ κατ' αὐτοὺς αἰὲν ὅρα καὶ φράζετο θυμῷ , πολλὰ μάλ' ἀμφὶ φόνῳ Πατρόκλου μερμηρίζων , ἢ ἤδη καὶ κεῖνον ἐνὶ κρατερῇ ὑσμίνῃ αὐτοῦ ἐπ' ἀντιθέῳ Σαρπηδόνι φαίδιμος Ἕκτωρ χαλκῷ δῃώσῃ , ἀπό τ' ὤμων τεύχε' ἕληται , ἦ ἔτι καὶ πλεόνεσσιν ὀφέλλειεν πόνον αἰπύν .
ὡς ἄρα ὁ περί νεκρός ὁμιλέω , οὐ δέ ποτέ Ζεύς τρέπω ἀπό κρατερός ὑσμίνη ὄσσα φαεινός , ἀλλά κατά αὐτός ἀεί ὁράω καί φράζω θυμός , πολύς μάλα ἀμφί φόνος Πάτροκλος μερμηρίζω , ἤ ἤδη καί ἐκεῖνος ἐν κρατερός ὑσμίνη αὐτοῦ ἐπί ἀντίθεος Σαρπηδών φαίδιμος Ἕκτωρ χαλκός δηιόω , ἀπό τε ὦμος τεῦχος αἱρέω , ἤ ἔτι καί πλείων ὀφέλλω πόνος αἰπύς .