But like a lion the son of Peleus sprang forth from the houses—not alone, for with him went two squires as well, even the warrior Automedon and Alcimus, they that Achilles honoured above all his comrades, after the dead Patroclus. These then loosed from beneath the yoke the horses and mules, and led within the herald, the crier of the old king, and set him on a chair;
Πηλεΐδης δ' οἴκοιο λέων ὣς ἆλτο θύραζε οὐκ οἶος , ἅμα τῷ γε δύω θεράποντες ἕποντο ἥρως Αὐτομέδων ἠδ' Ἄλκιμος , οὕς ῥα μάλιστα τῖ' Ἀχιλεὺς ἑτάρων μετὰ Πάτροκλόν γε θανόντα , οἳ τόθ' ὑπὸ ζυγόφιν λύον ἵππους ἡμιόνους τε , ἐς δ' ἄγαγον κήρυκα καλήτορα τοῖο γέροντος , κὰδ δ' ἐπὶ δίφρου εἷσαν · [0] [1] [2]
Πηλείδης δέ οἶκος λέων ὡς ἅλλομαι θύραζε οὐ οἶος , ἅμα ὁ γε δύο θεράπων ἕπομαι ἥρως Αὐτομέδων ἠδέ Ἄλκιμος , ὅς ἄρα μάλα τίνω Ἀχιλλεύς ἑταῖρος μετά Πάτροκλος γε θνήσκω , ὅς τότε ὑπό ζυγόν λύω ἵππος ἡμίονος τε , εἰς δέ ἄγω κῆρυξ καλήτωρ ὁ γέρων , κατά δέ ἐπί δίφρος ἵζω ·