(به : ) والی و سردار معروف در دوره خلافت و بود. حمید از قبیله بود.
 وی در دوران حکومت ، کاخ معروفی واقع در داشت. در بهار سال ۱۹۳ هجری قمری، که برای سرکوب شورشی عازم سرزمین شرقی خلافتش بود، در نوقان بیمار شد و بنا به وصیتش او را در آن باغ دفن کردند. چند سال بعد در دوران خلافت مامون، در ۲۰۲ هجری قمری، که پس از یک سال اقامت در مرو عازم بغداد بود، در منزل امیر سناباد مسموم شد و مامون پیکر او را نزدیک قبر هارون به خاک سپرد. از آن پس آن نقطه «مشهد الرضا» به معنی «محل کشته‌شدن رضا» و به اختصار مشهد نام گرفت. 
 در تاریخ آمده که او به دستور هارون شصت نفر از سادات علوی که زندانی بودند را کشت و درون چاهی انداخت. و نقل شده بعد از این واقعه دیگر روزه نمی‌گرفت چون اعتقاد داشت که در روز قیامت بخشیده نخواهد شد و به جهنم خواهد رفت.
{"title": "حمید بن قحطبه طایی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AD%D9%85%DB%8C%D8%AF_%D8%A8%D9%86_%D9%82%D8%AD%D8%B7%D8%A8%D9%87_%D8%B7%D8%A7%DB%8C%DB%8C&oldid=33541020", "language": "fa"}