نام یک خط لوله و مجموعه‌ای از کارخانه‌های در غرب، شمال غربی و جنوب غربی ایران است.
 دولت ایران در آبان ۱۳۸۱ تصمیم گرفت گاز را از منطقهٔ در شرق به استان‌های خوزستان، لرستان، چهارمحال و بختیاری، کهگیلویه و بویراحمد، کرمانشاه، کردستان و آذربایجان غربی انتقال دهد. 
 شرکت سازنده این طرح نام دارد و سرمایه اولیه آن سه هزار میلیارد ریال بوده‌است.
 تأمین‌کننده‌های اصلی اتیلن این خط لولهٔ ۱۲۰۰ کیلومتری، پتروشیمی کاویان در بوشهر و پتروشیمی اروند در خوزستان هستند. در زمینه سودده بودن این خط لوله ابهاماتی وجود دارد. 
 قرار است با راه‌اندازی این خط لوله تولیدات مجتمع‌های پتروشیمی جنوب ایران به مصرف صادرات برسد و تولیدات پتروشیمی غرب ایران افزون بر مصرف داخلی، به کشورهای همسایه از جمله عراق، ترکیه، گرجستان و ارمنستان نیز صادر شود. 
 شمار کارخانه‌های پتروشیمی اعلام‌شده برای این طرح میان ۵ تا ۱۲ (به اضافه کازرون) در نوسان بوده که مشخصات ۱۱ کارخانه عمده به این شرح است:
 
 
 پتروشیمی «کاویان» به عنوان بزرگ‌ترین واحد تولیدکننده با ظرفیت تولید سالانه دو میلیون تن اتیلن، و پتروشیمی گچساران با تولید یک میلیون تن اتیلن در سال تأمین‌کننده خوراک اولیه سایر طرح‌های پتروشیمی غرب به‌شمار می‌روند.
 (در تابناک)
{"title": "خط لوله اتیلن غرب", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AE%D8%B7_%D9%84%D9%88%D9%84%D9%87_%D8%A7%D8%AA%DB%8C%D9%84%D9%86_%D8%BA%D8%B1%D8%A8&oldid=35062067", "language": "fa"}