که در زبان‌های گوناگون نامیده می‌شود تنگه‌ای است در در مرز و .
در الان در مرکز رشته‌کوه‌های قفقاز و در شمال تفلیس جای دارد. این تنگه که در آثار کلاسیک غربی به «دروازهٔ کاسپی» معروف است در شرق و در جنوب شهر ولادی‌کاوکاز واقع شده و از میان آن می‌گذرد.
 درِ الان در سنگ‌نبشته (که فقط بخش پارتی آن خواناست) با حروف «ترعا الانن» و در کتیبهٔ کرتیر «ببا الان» کنده شده‌است. دو لفظ آرامی «ترعا» و «ببا» به معنی دروازه است و در هزوارش پهلوی «در» خوانده می‌شود.
 در الان در Дайраны ком (داریانی کُم)، در روسی Дарьяльское ущелье (دایرالسکوئه اوشِله) و در گرجی დარიალის ხეობა (داریه‌لیس خِئوبا) نامیده می‌شود.
 نام دریال دگرگون‌شده همان نام فارسی این محل یعنی «دَرِ » است. که معنای آن «دروازه الان‌ها» است.
الان‌ها قومی ایرانی‌تبار بودند که در بخش‌هایی از قفقاز و زندگی می‌کردند.
 به صورت تاریخی این تنگه تنها راه زمینی قفقاز بوده‌است؛ و بسیار مستحکم بوده‌است و در ساخت ان بیش از ۴۶۳سال قبل از میلاد مسیح در ساخت ان از مس و آهن استفاد شد. بقایای دیوارهای تاریخی در آن هنوز قابل مشاهده است. پیش از ساخت جادهٔ نظامی قفقاز در سدهٔ نوزدهم، این گذرگاه به سخت‌گذر بودن شهره بود و سپاهیان را دمی از بیم شبیخون دشمن در کمین نشسته، آسوده نمی‌گذاشت. از این گذشته استحکاماتی که در هر دو جانب تنگهٔ در الان ساخته شده بود، کار عبور را دشوارتر می‌کرد. 
 قباد یکم، شاهنشاه ایران در چندین شهر ساخت و سدی آجری نیز میان شیروان و دروازه الان‌ها (در الان) برپا کرد. پسر او خسرو انوشیروان، هر دو شهر راهبردی منطقه یعنی و دژ در الان را بنا کرد تا امنیت راه‌های منطقه را تأمین کند. 
 در فردوسی در مورد بازسازی این منطقه از سوی آمده‌است:
 و در ادامه شعر آمده‌است:
{"title": "در الان", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AF%D8%B1_%D8%A7%D9%84%D8%A7%D9%86&oldid=34965512", "language": "fa"}