یکی از ماهیان است.
 حداکثر اندازه بدن ۱۰۰ سانتیمتر و به‌طور متوسط ۴۵ سانتیمتر می‌باشد.
 دهان کوچک، لبها ضخیم، زیر چانه دارای ۶ سوراخ، باله پشتی دارای ۹ تا ۱۰ شعاع سخت و ۲۱ تا ۲۶ شعاع نرم، باله مخرجی دارای ۳ شعاع سخت و ۷ شعاع نرم و روی خط جانبی دارای ۲۸ تا ۱۱۷ عدد فلس می‌باشد و بدن به جز پوره از فلسهای شانه‌ای پوشیده شده‌است. رنگ بدن در انواع جوان دارای نوارهای طولی سیاه رنگ و در بالغین دارای لکه‌های تیره می‌باشد و گاهی بر روی سر و بدن دارای لکه‌های زرد کمرنگ هستند.
 در آبهای کم عمق ساحلی و مناطق صخره‌ای تا عمق ۸۰ متری زیست می‌کند و تغذیه آنها از کفزی و ماهیها صورت می‌گیرد. بین ماهیان بالغ و نابالغ (جوان) تفاوتهایی زیستی وجود دارد به طوری که ماهیان جوان به صورت گروهی نزدیک گیاهان دریایی زیست کرده و از موجودات روی این گیاهان تغذیه می‌نمایند، اما ماهیان بالغ در مناطق صخره‌ای زیست کرده و از میگوها، کرمهای پرتار و خرچنگ ها تغذیه می‌نمایند.
 نامهای مورد استفاده در جنوب ایران: خنو
 وسایل صید: قلاب دستی، گرگور و ترال کف، رشته قلاب طویل عمقی
 ۱- صادقی، ناصر، ۱۳۸۰:ویژگی‌های زیستی و ریخت‌شناسی ماهیان جنوب ایران، انتشارات نقش مهر، ۴۳۸ ص.
 ۲- بلگواد، ه، لوپنتین، ب، ۱۹۴۴:ماهیان خلیج فارس، ترجمه اسماعیل اعتماد و بابا مخیر، ۱۳۶۹، انتشارات دانشگاه تهران، ۲۵۷ص.
 ۳- نوربخش، حسین، ۱۳۷۰:پژوهشی پیرامون صید، دریا و آبزیان خلیج فارس، انتشارات امیر کبیر.
{"title": "خنو خاکستری", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AE%D9%86%D9%88_%D8%AE%D8%A7%DA%A9%D8%B3%D8%AA%D8%B1%DB%8C&oldid=33950265", "language": "fa"}