یک است که بخش‌های بزرگی از جنوب غرب بخش‌های کوچکی از جنوب شرق را در بر می‌گیرد. یان حوضه یکی از خشک‌ترین مناطق جهان بوده و با طولانی مواجه است. حوضه آبریز آن شامل گروهی از رودهاست که از ارتفاعات افغانستان به سمت و و در نهایت به سمت چاله افغانستان که بخشی از حوضه گسترده انتهایی سیستان است، روان هستند. رود بزرگ‌ترین بخش از این حوضه را کرده و عمدتاً از کوه‌های تغذیه می‌شود.
 تپه معروف به در کنار دریاچه‌ها و مرداب‌های این حوضه قرار دارد.
 پست‌ترین بخش حوضه سیستان را دریاچه‌های کم‌عمقی تشکیل داده که به نام شناخته می‌شود. به نظر می‌رسد که در زمان‌های گذشته یک وجود داشته ولی امروزه این دریاچه به سه دریاچه تقسیم شده‌است که از شمال به جنوب عبارتند:
 عمدتاً در افغانستان قرار دارد. این دریاچه از طریق کانال شلاه چرخ آب رود هیرمند و نیز آب رود خاش و دیگر رودهای کوچک را دریافت می‌کند.
 هامون صابری بین ایران و افغانستان قرار دارد. این دریاچه آب شاخه پریان از رود هیرمند، و را دریافت می‌کند.
 مقالهٔ اصلی: بیشتر آب رود هیرمند از راه کانالی به نام رود سیستان وارد دریاچه هامون (هامون هلمند) می‌شود که به‌طور کامل در خاک ایران قرار دارد.
 دریاچه‌های هامون در زمان ترسالی و سیلاب با پیوستن به یکدیگر، یک دریاچه بزرگ را تشکیل می‌دهند. معمولاً هر بیست سال، سیلاب جریانی را در رود خشک شلا رود پدیدمی‌آورد که از دریاچه هامون به چاله گودزره می‌ریزد. سیلاب بزرگ و غیرعادی در سال ۱۸۸۵ باعث شد چاله گودزره به مدت سه سال پر از آب شود. در سال‌های اخیر و به‌ویژه در دوره‌های خشک‌سالی از ۱۹۹۵ تا ۲۰۰۵ دریاچه‌های هامون کاملاً خشک شدند.
{"title": "حوضه سیستان", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AD%D9%88%D8%B6%D9%87_%D8%B3%DB%8C%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86&oldid=34162039", "language": "fa"}