واژهٔ یا از xwadāy به‌معنی «ارباب» و «پروردگار» و آن نیز مرتبط با واژهٔ xᵛaδāta- ‏( ) به‌معنی «قائم‌به‌خود» یا «آفریدهٔ خود» است. 
 واژهٔ خدا را در گذشتهٔ به‌صورت نیز نوشته‌اند و به‌معنی مالک و صاحب و دارنده نیز به‌کار برده‌اند. اگر خداوند به‌صورت به‌کار برده شود ( یا یا غیره) به‌معنای مالک و صاحب و دارنده است؛ چنان‌که می‌گوید: «وگرچه به مکنت قوی‌حال بود / جاه و زر و مال بود»
 «خداوند» و «خداوندگار» از القاب پادشاهان و حاکمان نیز بوده‌است. (خداوندگار عالم، خداوند عالم، خداوندگار ما، و غیره) 
 واژهٔ مرتبط ، که هم‌معنی «خدا» ست، برگرفته از واژهٔ xoadēo ‏( ، به‌معنی «ارباب») است. این واژهٔ بلخی معادل xwadāy و xwadāwan و xwtʾw است که همگی این واژه‌ها ترکیبی از دو *xwa- (به‌معنی «خود») و یکی از حالت‌های بنِ *taw- (به‌معنی «توانا بودن») هستند. واژهٔ بلخی را ترجمهٔ (calque) واژهٔ auto-kratōr ‏( ، به‌معنی «امپراتور») دانسته‌است که ترکیبی است از autos (به‌معنی «خود») و kratos (به‌معنی «توانایی»). 
 واژهٔ God از واژهٔ *gudą، و آن نیز برگرفته از *ǵʰuto- (به‌معنی «فراخوانی‌شده») است.
 این واژه ازنظر ریشه‌شناختی ارتباطی با واژهٔ good ندارد.
{"title": "خدا (واژه)", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AE%D8%AF%D8%A7_(%D9%88%D8%A7%DA%98%D9%87)&oldid=29654753", "language": "fa"}