یک در عصر است که به سفارت از سوی به کشورهای اروپایی اعزام شد.
 سِر که از جانب سردار مقتدر انگلیسی به ایران فرستاده شده بود به شاه عباس پیشنهاد کرد که ایران هیئت سفارتی به دربارهای اروپایی اعزام کند و با آنها علیه دشمن مشترک ( ) پیمان ببندد. شاه عباس آنتونی شرلی را به همراه حسینعلی بیگ بیات روانه اروپا کرد تا هم با کشورهای اروپایی ارتباط برقرار کند و هم برای ایران (که انحصار آن در اختیار شخص شاه بود) بازار بیابد.
 شرلی و بیات پس از سفر به و به مونیخ رفتند و از آنجا قاصدی به فرستادند تا آن دولت را از آمدن خود مطلع سازند، ولی ونیز که مشغول مذاکره با عثمانی بود آنها را نپذیرفت. شرلی و بیات سپس به رفتند ولی در آن شهر بر سر مسئله حق تقدم در دیدار با پاپ اختلاف یافتند. شرلی از رم به تنهایی به ونیز رفت و چندی بعد در آن کشور پناهنده شد. سپس به رفت و به خدمت پادشاه آن کشور درآمد.
 حسینعلی بیگ بیات نیز به اسپانیا رفت و مسئله تصرف را با فیلیپ در میان گذاشت. در اسپانیا سه نفر از همراهان بیات، از جمله پسرعموهای او و ، به دربار اسپانیا پناهنده شدند و پادشاه اسپانیا، فیلیپ آن دو را با نام‌های دون فیلیپ و داد. حسینعلی بیگ که سرخورده شده بود ماموریتش (که شامل سفر به دربارهای فرانسه، انگلستان، اسکاتلند و لهستان هم می‌شد) نیمه‌تمام گذاشت و در سال ۱۶۰۲ از بندر به ایران بازگشت. در کتاب سفرنامه برادران شرلی آمده‌است که چون وی نتوانست اتهامی را که به آنتونی شرلی زده بود اثبات کند به فرمان شاه عباس دستان و زبان وی قطع شد. بیگ با اشاره از شاه خواست دستور مرگ وی را صادر کند که شاه عباس نیز چنین کرد.
{"title": "حسینعلی بیگ بیات", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AD%D8%B3%DB%8C%D9%86%D8%B9%D9%84%DB%8C_%D8%A8%DB%8C%DA%AF_%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA&oldid=34729389", "language": "fa"}