(به : ) یک است که با تمرکز مشترک بر ارتقاء قانون و توسعه به ارتقاء اختصاص دارد. این کار در راستای توانمند سازی مردم و جوامع برای مطالبه حقوق خود انجام می‌شود و دانش را به دولتها می‌دهد که چگونه آنها را تحقق بخشند. این کشور از اقتصادهای نوظهور و کشورهای با درآمد متوسط برای تقویت ظرفیت‌های قانونی و چارچوب قانون خود برای توسعه پایدار و فرصت اقتصادی حمایت می‌کند. این تنها سازمان بین دولتی است که دارای یک مأموریت انحصاری برای ارتقاء قانون است و تجربه کار در ده‌ها کشور در سراسر جهان را دارد. 
IDLO با دفتر مرکزی در رم، ایتالیا و دارای شعبه ای در لاهه و یکی از تعدادی از نهادهای ناظر مجمع عمومی سازمان ملل است. سازمان حقوق بین‌الملل توسعه در ده‌ها کشور مستقل با تمرکز بر ایجاد نهادها و توانمندسازی قانونی مشغول به کار بوده‌است، شبکه فارغ التحصیلان آن شامل بیش از ۲۰٬۰۰۰ حرفه ای حقوقی در ۱۷۵ کشور و ۴۶ انجمن فارغ التحصیلان مستقل است. 
سازمان حقوق بین‌الملل توسعه تفاهم نامه‌هایی را با آژانس‌های ، دولت‌ها، دانشگاه‌ها و نهادهای دیگر امضا کرده‌است. کمک‌های مالی عمده به IDLO از آژانس توسعه بین‌المللی استرالیا، ، مرکز تحقیقات بین‌المللی جنگل‌داری، ، ، بنیاد فورد، دویچه گلسلشفت ، ، مؤسسه پزشکی، صندوق کویت برای توسعه اقتصادی عرب، صندوق توسعه بین‌المللی اوپک، و و همچنین کشورهای بی شماری از جمله کانادا، چین، دانمارک، فرانسه، ایرلند، ایتالیا، هلند، سوئد، سوئیس، انگلستان و ایالات متحده
جان بیگل مدیر کل سازمان حقوق بین‌الملل توسعه است.
 سازمان حقوق بین‌الملل توسعه در سال ۱۹۸۳ به عنوان یک سازمان غیردولتی (که پس از آن مؤسسه حقوقی بین‌المللی توسعه نامیده می‌شد) ایجاد شد و توسط سه مشاور حقوقی آژانس‌های همکاری در مصر تأسیس شد: ل. مایکل هاجر (ایالات متحده)، ویلیام تی. لوریس (ایالات متحده) و ژیل بلانچی (فرانسه) با یک هیئت مدیره به ریاست ابراهیم شیهاتا (بنیانگذار صندوق توسعه بین‌المللی اوپک و معاون ارشد و مشاوران عمومی بانک جهانی از سال ۱۹۸۳ تا ۱۹۹۸). هیئت مدیره همچنین، در میان دیگران، رنه دیوید را نیز شامل می‌شد. دولت‌های ایالات متحده و ایتالیا پول راه اندازی را تأمین کردند و توافق‌نامه تأسیس ستاد در سال ۱۹۸۸ در رم به امضا رسید. این مؤسسه در سال ۱۹۹۱ پس از اولین مجمع کشورهای عضو در ۱۹۹۰، به یک سازمان بین دولتی تغییر یافت. پس از سقوط دیوار برلین، افزایش آموزش و کمک در زمینه اصلاحات قضایی و قضایی در کشورهای در حال توسعه و در حال گذار. در نیمه دوم دهه ۹۰، توجه بیشتر به توسعه پایدار و جامعه مدنی نیز صورت گرفت و در سال ۲۰۰۲، این مؤسسه به سازمان حقوق بین‌الملل توسعه تغییر نام داد. در سال ۲۰۰۱ به IDLO وضعیت ناظر دائم در اعطا شد. در سال ۲۰۱۴، IDLO یک دفتر شعبه در لاهه افتتاح کرد. 
 به عنوان یک سازمان بین دولتی، عضویت در این سازمان از امضاکنندگان توافقنامه تأسیس سازمان حقوق بین‌الملل توسعه تشکیل شده‌است. سی و هفت طرف موافقت نامه تأسیس عبارتند از:
 
 
 سازمان حقوق بین‌الملل توسعه چندین بار از جمله در سازمان ملل متحد، بر اهمیت همکاری با سیستم‌های غیررسمی یا عدالت عرفی تأکید کرده و سه جلد ویرایش شده را در مورد عدالت عرفی منتشر کرده‌است.
{"title": "سازمان حقوق بین‌الملل توسعه", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B3%D8%A7%D8%B2%D9%85%D8%A7%D9%86_%D8%AD%D9%82%D9%88%D9%82_%D8%A8%DB%8C%D9%86%E2%80%8C%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%84%D9%84_%D8%AA%D9%88%D8%B3%D8%B9%D9%87&oldid=34628378", "language": "fa"}