(به : )، نام هشتمین هنرمند ضبط آمریکایی، است که در تاریخ ( ) منتشر شد. این آلبوم در جدول موسیقی در رتبۀ نخست جای گرفت و این جایگاه را تا ۴ هفته حفظ کرد. این آلبوم یکی از بوده و بعد از ۲۰ سال کل فروشش به ۳۲ میلیون نسخه رسیده است. روند فروش این آلبوم تند تر از آلبوم قبلی او، « »، بود. آلبوم خطرناک نامزد ۴ شد که توانست در «بهترین مهندسی آلبوم» برنده شود.
 استفن ارلوین از ال موزیک، اظهار می‌کند که، آلبوم جکسون را به صورت یک فرد کاملاً متناقض نشان می‌دهد. او توضیح می‌دهد که، این آلبوم متفاوت تر و متنوع تر از آلبوم قبلی او، است. به‌طوری که، مخاطب حرفه‌ای را مورد توجه قرار می‌دهد، اما با قطعات حماسی نظیر برای مخاطب سطح متوسط نیز جذاب است. قسمت اول آلبوم، به سبک نیو جک سوینگ پرداخته‌است و شامل قطعات و است. در آهنگ ، جکسون از المنت‌های استفاده می‌کند. در این آلبوم، جکسون برای اولین بار ناهنجاری‌های اجتماعی را جزء موضوعات اصلی موسیقی خود قرار می‌دهد. برای مثال «چرا می‌خوای دربارهٔ من وهم بسازی» علیه گرسنگی جهانی، ، بی خانمانی، سوء استفاده از داروها و مواد مخدر اعتراض می‌کند. آلبوم خطرناک حاوی تلاش‌هایی دربارهٔ بیان تمایلات جنسی، مثل آهنگ « » است. آهنگ رمانتیکی دربارهٔ میل و انکار، ریسک و خوددار بودن، زهد و رابطه و خلوت و افشاء. قطعهٔ هم‌نام با عنوان آلبوم، یعنی آهنگ « » ادامه‌ای است بر موضوع عاشق طعمه جو و میل مفرط. قسمت دوم آلبوم شامل آهنگ‌هایی حماسی به سبک پاپ ـ گاسپل درون گرا است، مانند: « »، « » و «ایمانو حفظ کن». در این آهنگ‌ها، جکسون سرانجام لب به سخن دربارهٔ برخی دل‌مشغولی‌ها و نگرانی‌های شخصی‌اش باز می‌کند. در بالاد « »، جکسون به دوستش ، و افرادی که بر اثر بداقبالی مبتلا به شده‌اند، ادای احترام می‌نماید.
 جو ووگل، منتقد موسیقی، در یادداشتی تحت عنوان «چگونه آلبوم پارادوکس نژادی مایکل جکسون را آغاز کرد؟» در روزنامهٔ می‌نوسید: «هرچه رنگ پوست سلطان پاپ روشن‌تر شد، موسیقی او سیاسی‌تر شد و آلبوم ۱۹۹۱ او، که اغلب نادیده گرفته می‌شود، به خوبی این لحظه‌ی اساسی در موسیقی را بیان می‌کند.»
{"title": "خطرناک", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AE%D8%B7%D8%B1%D9%86%D8%A7%DA%A9_(%D8%A2%D9%84%D8%A8%D9%88%D9%85)&oldid=34573713", "language": "fa"}