همسر علی بن ابی طالب و مادر محمد بن حنفیه است. حنفیه خوله از نام قبیله و تیره او یعنی بنی حنیفیه اقتباس شده است. بنابر گزارش هایی او در دوران ابوبکر با جرم ارتداد اسیر شد و پس از گفتگویی در این خصوص با خلیفه، از جانب علی بن ابی طالب آزاد شد و در نهایت با او ازدواج کرد. پس از ازدواج با علی، از او صاحب فرزندی به نام محمد شد که به محمد حنفیه شهره گردید. در خصوص کنیز بودن یا همسر علی بودن وی گزارش های متعددی در منابع گزارش شده است. 
 پدرش را جعفر بن قيس بن مسلمة بن عبيد بن ثَعلبة بن يَربوع بن ثعلبة بن دُئل بن حَنفية بن لُجَيم بن صَعب بن علي بن بکر بن وائل بن قاسط بن هِنب بن اقصي بن دُعمي بن جَديلة بن اَسَد بن رَبيعة بن نِزار بن مَعَد گزارش کرده‌اند و مادرش را اسماء دختر عمرو بن اَرقم بن عبيد بن ثعلبة، از بني حنفيه دانسته‌اند. 
 در منابع قدیمی شیعه، مادر او زنی از قبیلۀ حنفیه معرفی شده است که در بعد از مرگ پیامبر اسلام، اسیر شده بود. در این منابع، اتهام ارتداد، سیاستی برای تخریب و برخورد با طوایف هوادار جانشینی اهل‌بیت، شمرده شده که علی را وادار به دفاع از حقوق ایشان نموده است چنانکه اسباب آزادی این زن را فراهم آورده، با او به عنوان زن آزاد (نه کنیز) ازدواج می‌کند.
{"title": "خوله بنت جعفر", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AE%D9%88%D9%84%D9%87_%D8%A8%D9%86%D8%AA_%D8%AC%D8%B9%D9%81%D8%B1&oldid=34014473", "language": "fa"}