مربوط به دوره ایلخانی و اوائل است و در ، ، خیابان شیخ شهاب واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۸ تیر ۱۳۱۱ با شمارهٔ ثبت ۱۷۹ به‌عنوان یکی از به ثبت رسیده‌است. این بقعه محل خانقاه و آرامگاه است که دربرگیرنده ساختمان‌های خود ، ، بلند، ، و تعدادی است. این خانقاه از سال ۱۳۷۴ به تبدیل شده‌است که تنها موزهٔ در ایران است. 
 این در دوره به احتمال زیاد در روزگار بر مزار ، در شهر ساخته شده‌است اما آثاری از دوره‌های قبل (دوره ) در آن وجود دارد. در ضلع شرقی صحن این بقعه ساخته شده‌است و دارای و تزئینات است. دور تا دور دیوار مسجد دستخط‌هایی وجود دارد که بین آن‌ها را از ، و تشخیص داده‌اند. 
 در بخش‌هایی از این آرامگاه دچار آسیب شد که در حال بازسازی می‌باشد.
 در زمان جنگ‌های با مقداری از اموال این مجموعه به سرقت رفت.
{"title": "آرامگاه شیخ شهاب‌الدین اهری", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%A2%D8%B1%D8%A7%D9%85%DA%AF%D8%A7%D9%87_%D8%B4%DB%8C%D8%AE_%D8%B4%D9%87%D8%A7%D8%A8%E2%80%8C%D8%A7%D9%84%D8%AF%DB%8C%D9%86_%D8%A7%D9%87%D8%B1%DB%8C&oldid=34961456", "language": "fa"}