، الفباییست که توسط و با اقتباس از الفبای فنیقی استفاده می‌شد. را می‌توان گفت اولین سامانهٔ نوشتاری‌ای در دنیای باستان بود که می‌توانستند آن را با قلم و به صورت روان بر روی کاغذ یا پوست حیوان بنویسند.
الفبای آرامی از لحاظ تاریخی دارای اهمیت است، زیرا تقریباً همه سیستم‌های نوشتاری مدرن در خاورمیانه از این الفبا اقتباس گرفته‌اند، و همچنین بسیاری از سیستم‌های نوشتاری و شرقی نیز الگو گرفته از این الفبا هستند. 
 الفبای آرامی احتمالاً نمونه اولیه هند، نیای تمام خطوط هندی بوده‌است. اشکال بسیاری از حروف براهمی تأثیر واضح سامی را نشان می‌دهد. این انتقال احتمالاً در قرن هفتم قبل از میلاد انجام شده‌است. تطبیق خط آرامی با زبان هند و آریایی در هند به هیچ وجه ساده و سرراست نبوده‌است. علاوه بر این، خط براهمی در اصل از راست به چپ نوشته شده‌است. خط آرامی برای نگارش زبان‌های ، ، انشانی، خوزی، قبطی، ، ، و نیز به کار می‌رفته‌است. همچنین در آینده برای نگارش از آن بهره گرفته شد. بعدها و عبری از آن مشتق شد. در بین الفبای مدرن امروزی زبان نزدیک‌ترین ارتباط را با این خط دارد.
 
 Wikipedia contributors, "Aramaic alphabet," Wikipedia, The Free Encyclopedia, (accessed November ۲۱، ۲۰۱۰).
{"title": "الفبای آرامی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%A7%D9%84%D9%81%D8%A8%D8%A7%DB%8C_%D8%A2%D8%B1%D8%A7%D9%85%DB%8C&oldid=34936073", "language": "fa"}