(در : Little Miss Sunshine) نام است که بر اساس نمایشنامه در سال ساخته شد. کارگردانی فیلم بر عهده زوج بود. بازیگران فیلم عبارت‌اند از ، ، ، ، و . پیام اصلی فیلم این است که بازنده واقعی در شرایط مختلف، کسی است که از برنده نشدن واهمه دارد.
 فیلم نامزد چهار از جمله در بخش شد. نهایتاً دو را برای برای نوشتن و برای بازی در بهترین را از آن خود کرد. فیلم همچنین جایزه « » را از آن خود کرد.
 « » در واقع نام مسابقه و است که هرساله برای دختران خردسال در برگزار می‌گردد. (به معنای زیتون) دختر یک خانواده متوسط آمریکایی است که برای شرکت در این مسابقه انتخاب می‌شود و خانواده با تمامی مشکلاتی که بر جلوی راهشان قرار دارد، برای همراهی و حمایت از تصمیم به سفر می‌گیرد.
 فیلم با نمایش بخشی از یکروز اعضای خانواده شروع می‌شود. ( ) دختر کوچک و معصوم خانواده در تماشای برنامه انتخاب است و در آروزی برنده شدن در این مسابقات است. برادر بزرگش ( ) در حال ورزش و مطالعه کتابی از است و می‌خواهد به اهداف خود که مهم‌ترین آن ورودش به است برسد. ( ) که با آن‌ها زندگی می‌کند و مربی رقص است، مصرف می‌کند. پدر خانواده ( ) روش‌های موفقیت را تدریس می‌کند اما مخاطب چندانی ندارد و در نهایت ( ) که مادر خانواده است، به‌دنبال برادر خود، (استیو کوریل) می‌رود که اقدام به کرده‌است و خود را به دلایلی که برایش پیش آمده «بازنده» می‌داند.
 هنگامی که خانواده کنار هم جمع می‌شوند، روابط سردی بین آن‌ها حاکم است. آنچنان که به سختی می‌توان بهبود روابط بین آن‌ها را گمانه زد. اما پس از تصمیم سفر به ، اتفاقهای جدیدی می‌افتد. خانواده با یک قدیمی به سفر می‌روند. این ماشین که همه افراد خانواده را در خود جای می‌دهد، به صورت یک شخصیت در فیلم حضور دارد و نشان از وسیله‌ای برای جمع شدن خانواده است. در واقع سمبل و مسیر که خانواده در آن در حرکت می‌کند. برای کنار هم بودن کافی است یک هدف وجود داشته باشد و آن رساندن به مسابقه. برای رسیدن به هدف خود است. در این راه پرتلاطم مشکلات زیادی بروز می‌کند. ممکن است دچار مشکل شود یا بمیرد. اما هیچ چیز مانع از رسیدن بقیه اعضای خانواده به هدفشان نمی‌شود. هرچه از آغاز سفر می‌گذرد، پیوندی عاطفی تر میان اعضای خانواده برقرار می‌شود.
 خانواده ( ) شخصیتی خوش گذران و بی‌تفاوت به مشکلات را دارد. او از خوردن غذای تکراری ناراحت می‌شود، مصرف می‌کند و پایبند هیچ موضوع اخلاقی نیست. او به برد و باخت اهمیتی نمی‌دهد. اما شاید مهم‌ترین جمله فیلم از زبان پدر بزرگ بیان می‌شود وقتی به او می‌گوید می‌ترسم که فردا برنده نشوم و این‌گونه جواب می‌دهد: «بازنده واقعی کسی است که از برنده نشدن واهمه دارد، او حتی برای برد تلاشی نمی‌کند.»
 جالب اینجاست که در طول فیلم، تمامی حرف‌های به ظاهر پیچیده به کوچک که هفت سال دارد گفته می‌شود. و این موضوع بسان گفتگوی با کودک درون افراد بالغ است. کودکی که می‌خواهد برنده باشد. اما برای برنده شدن نیاز دارد که شاد باشد. برنده بودن دلیلی بر وجود استرس و فشار و جدا شدن از روند عادی زندگی نیست. این تعریفی است که از برد در فیلم می‌شود.
 برد و باخت در واقع یک تعریف است و این تنها بهانه‌ای است برای کنار هم بودن و خوشحال بودن. همراهی خانواده در رقص غیرمنتظره دخترشان برای نباختن نیست، بلکه برای حفظ شادی است. شادی که به سادگی بدست نیامده و این بزرگ‌ترین برد آنان است. برای رسیدن به مسابقه، خانواده از مسیرهای غیرعادی می‌گذرد. برای رسیدن به هدفشان باید را هل بدهند تا روشن شود. آن‌ها برای بازگشت به خانه خود بازهم باید اسقاطی‌شان را هل دهند.
{"title": "میس سان‌شاین کوچولو", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%85%DB%8C%D8%B3_%D8%B3%D8%A7%D9%86%E2%80%8C%D8%B4%D8%A7%DB%8C%D9%86_%DA%A9%D9%88%DA%86%D9%88%D9%84%D9%88&oldid=34770429", "language": "fa"}