نخستین خیابان طراحی‌شدهٔ است که در دورهٔ صفوی در زمان پایتختی احداث شد. در سال ۱۳۸۷ رسماً به عنوان اولین خیابان در فهرست به ثبت رسید. 
 این خیابان را در شمال محلهٔ شهرستان قدیم یا حصار شاپور، همزمان با ایجاد جعفرآباد یعنی عمارت و خانه‌های دو طرف این خیابان و باغ سعادت آباد و عمارت دولتخانه و حرمسرا و باغ‌های شرقی و غربی عمارات مذکور احداث کرده‌است. ظاهراً نام خیابان هم از نام محله‌ای به نام خیابان در گرفته شده‌است که شاه طهماسب در دوران ولیعهدی در آن شهر ساکن بوده‌است. 
 در زمان خیابان را از سوی جنوب امتداد داده و به گورستان جنوب شهر (گورستان کُهَنبر) رسانده‌اند. بعدها نام این خیابان بر قسمتی از محله شهرستان قدیم اطلاق گردید و این بخش از شهر را محله خیابان نامیدند.
 در زمان به مباشرت که بعدها حاکم گردید در قسمت جنوبی خیابان یعنی از مقابل تا چهارراه سپه کنونی، و چاپارخانه و احداث گردید و خیابان سپه را از شرق مهمانخانه در معبر باریکی به خیابان طهران ( کنونی) متصل ساختند که هم‌اکنون محل بارفروشان است. این مهمانخانه و چاپارخانه در سال ۱۳۱۰ خورشیدی خراب شد و سبزه میدانی بر جال آن احداث گردید که به سبب بی آبی مخروبه ماند و بعداً با رسیدن خط آهن به و بنا شدن ایستگاهی در جنوب شهر، خیابان سپه را تا ایستگاه ادامه دادند و سبزه میدان مذکور و قسمتی از کاروانسرای سعدالسلطنه، که در ضلع جنوبی خیابانی که از دروازه طهران تا سلامگاه شاهزاده حسین امتداد داشت از میان رفت. 
 قزوین به عنوان نخستین فضای شهری که ماهیتی متفاوت از میدان‌ها و میدانچه‌ها یا گذرهای ارگانیک فاقد طراحی داشته و بیشتر به عنوان مسیری مستقیم و طراحی شده برای رفت و آمد شباهت داشت، شناخته می‌شود.
این محور در دوره و در دوره پایتختی شهر از محل تا موضع تقریبی مقابل مسجد جامع احداث شده‌است.
پس از آن و با انتقال پایتخت به نمونه تکامل یافته تر آن در این شهر و با عنوان احداث شد؛ بنابراین اطلاق عنوان «نخستین خیابان ایران» برای این محور منطقی به نظر می‌رسد.
{"title": "خیابان سپه قزوین", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AE%DB%8C%D8%A7%D8%A8%D8%A7%D9%86_%D8%B3%D9%BE%D9%87_%D9%82%D8%B2%D9%88%DB%8C%D9%86&oldid=34483887", "language": "fa"}