( : )؛ (زاده: ۱۹۲۶، درگذشته: ۲۴ ژوئن ۲۰۰۰) مورخ متخصص در تاریخ مشروطه اعراب مشرق است؛ و شاید با اهمیت‌ترین آثار علمی او تحقیقات اجتماعی تاریخی او در است که مهمترین مرجع تاریخ و توسعه عراق مدرن است. 
 حنا بطاطو در در سال ۱۹۲۶ متولد شد، در سال ۱۹۴۸، سال ضربه در ، به مهاجرت کرد. از سال ۱۹۵۱ تا سال ۱۹۵۳، در دانشکده امور خارجه دانشگاه ادموند ویلش در تحصیل کرد. او دکترای خود را در علوم سیاسی از در سال ۱۹۶۰ با تز شیوخ و کشاورزان در عراق، دریافت کرد. از سال ۱۹۶۲ تا ۱۹۸۲، او در و از سال ۱۹۸۲ تا بازنشستگی خود در سال ۱۹۹۴ در دانشگاه جورج تاون در ایالات متحده تدریس می‌کرد.
 بطاطو از اوایل دهه پنجاه شروع به مطالعه تاریخ عراق نمود که متأثر از جنبشهای انقلابی بود که در آن کشور غالب بود و به ویژه در متمرکز شده بود. تا اواخر دهه پنجاه بطاطو چند بار به عراق سفر کرد و توانست با چند تن از زندانیان سیاسی کمونیستی دیدار کند. بطاطو تا قبل از انقلاب ۱۹۵۸ روابط زیادی با سیاستمداران در داخل جنبش‌های سیاسی عراق داشت و برخی ادعا می‌کنند که او با ، نیز ارتباطاتی داشته‌است، که باعث تسهیل دسترسی به بسیاری از آرشیوهای مخفی دستگاه امنیتی عراق شد. این موضوع او را قادر کرد تا تحقیقات خود را بر روی تغییرات سیاسی در عراق متمرکز کند.
این کار مرجع مهمی در تاریخ عراق جدید محسوب می‌شود زیرا مبتنی بر روش کار بطاطو است که بر اساس تجزیه و تحلیل اجتماعی - سیاسی است، و نقش عوامل اجتماعی در تحولات تاریخی و حتی در ساختار اجتماعی جنبش را مورد بحث قرار می‌دهد.
در اواخر حیاتش وی اقدام به انجام یکسری تحقیقات مشابه در تحت عنوان کشاورزان سوریه بخشی از بزرگان روستاها و سیاستهای آنها نمود که در سال ۱۹۹۹ منتشر شد.
{"title": "حنا بطاطو", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AD%D9%86%D8%A7_%D8%A8%D8%B7%D8%A7%D8%B7%D9%88&oldid=34456621", "language": "fa"}