یک نوع خانه است که از دوره مستعمراتی به بعد در معروف است. خانه-I در دهه ۱۹۳۰ توسط فرد نیفن، یک جغرافی دان فرهنگی در دانشگاه ایالت لوییزیانا که یک متخصص در معماری محلی بود نام گذاری شد. او این نوع از خانه را در مطالعهٔ سال ۱۹۳۶ خود روی نوع خانه‌های شناخت و تحلیل کرد. او نام خانه-I را به دلیل مشترک بودن منطقه زمین‌های کشاورزی روستایی ایالت و و ، همه ایالت‌های آغاز شونده با حرف «ای»انتخاب کرد. او از این واژه برای اشاره به این که این نوع خانه از آن سه ایالت نشات گرفته یا محصور شده، استفاده نکرد.
 خانه-I از نوع خانه‌های محلی انگلیسی و سنتی قرن هفدهم مانند «خانه هال و پارلور» و «خانه سنترال پسیج» توسعه یافته. این خانه اوایل در ایالت‌های ساحلی وایالت‌های جنوبی آمریکا یک فرم خانه مشهور شد؛ ولی می‌توان آن را در سراسر اکثر کشوردر مناطقی که در میانه قرن نوزدهم مقرر شدند، یافت مخصوصاً درسرزمین میانی شامل بوم‌های مختلف، منطقه‌ای در میانهٔ و تقریباً موازی بین۷۰ ایالت میان اهایو، ایندیانا و ایلینوی (یا نزدیک به جادهٔ ملی قدیم). به طورکلی خانه های-I شیروانی‌هایی در کناره‌ها دارد که حداقل طول آن‌ها به اندازه ۲ اتاق، عمق آن به اندازه یک اتاق و ارتفاع آن به اندازه ۲ طبقه کامل است. آن‌ها همچنین معمولاً برای آشپزخانه یا فضاهای اضافه وجه عقبی یا ال دارند. نمای جلویی خانه- I نزدیک به متقارن است و آنها با مصالحی شامل الوار، قاب‌های چوبی، آجر یا سنگ ساخته شده بودند.
 به دلیل شهرت و سادگی فرم خانه-I معمولاً عناصر تزیینی سبک‌های معماری مشهور استفاده شده‌اند. ایوان‌های جلویی و هر گونه تزیین در طول دهه ۱۸۴۰ توسط روش محدود می‌شد یا سبک در طول دهه‌های ۱۸۴۰ و ۱۸۵۰. همچنین خانه- I با و سبک در طول میانه قرن ۱۹ام تأثیر پذیرفته و در اواخر قرن ۱۹ام خانه های-I اغلب «ملکه آن» و جزئیات به سبک چوب ایستلیک را نمایش می‌داد.
 در جنوب یک تغییردر خانه-I با اتاق‌های یک طبقه با سایبان‌های عقبی و معمولاً یک ایوان جلویی تمام عرض که اغلب به سبک خانه دشت کشت و زرع است، رجوع می‌شود. اگرچه واژه درست تر «خانه-I همراه با سایبان» است.
{"title": "خانه-I", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%87-I&oldid=33596913", "language": "fa"}