شهری در شهرستان نطنز در در مرکز است. این شهر در از توابع قرار دارد.
جمعیت خالد آباد در سال ۱۳۹۵، برابر با ۳،۰۲۵ نفر بوده‌است. 
 از اساتید آواز ایران و پدر ، زاده ی خالدآباد است.
 پیشهٔ بیشینه مردم این شهر کشاورزی و دامداری است . از فرآورده‌های به نام این شهر کرفس، انار، خیار و دیگر فرآورده‌های کشاورزی عبارتند از ، ، ، ، ، (شابادی) طالبی، گرمک آقاعلی عباسی، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، انواع و . هرچند بازرگانی نیز در خالدآباد رواج دارد و مغازه‌های بسیاری در این شهر وجود دارد. 
پیشه بسیاری از زنان خالدآباد بوده و فرش دستباف شادسر که در بازارهای جهانی پرآوزه است زاییده دستان هنرمند زنان خالدآبادی است.
منبع :وبلاگ جامع خالدآباد
 مردم منطقه خالد آباد و بادرود به زبان تات صحبت میکنند. این زبان قدمتی چند هزارساله در ایران دارد و در برخی مناطق اطراف قزوین نیز این زبان با کمی تفاوت در گویش، رایج است.
 با وجود نزدیک بودن دو شهر بادرود و خالدآباد با یکدیگر و داشتن فرهنگ و زبان مشترک، رقابت جالب و گاهأ طنز گونه ایی میان این دو شهر دیده میشود که جالب توجه است.
 شهر خالدآباد دارای پنج محله به ترتیب از آغاز ورودی شهر به نام‌های حصارو، توده، قلعه نو و شهرک آقا علی عباس می‌باشند.
 آثار باستانی و تاریخی شهر خالدآباد عبارتند از مسجد بیرین با قدمت بیش از ۸۰۰ سال متعلق به ، آقاگل انصاری متعلق به ، و مسجد ورگرموئه متعلق به عهد صفوی، بقعه باباحاجی که به روایتی تنها اثر تاریخی با معماری یزدی در استان اصفهان و متعلق به می‌باشد، کاروانسرای خالدآباد در مسیر با قدمت بیش از ۴۰۰ سال، محوطه‌های باستانی ابوذر و مسی با قدمت بیش از ۶۰۰۰ سال متعلق به دوره مفرغ که بنا به گفته کارشناسان کارگاه‌های تولید مس را در دل خود دارد و این محوطه‌های تاکنون حفاری و کاوش نشده‌اند، قلعه تاریخی متعلق به ، بازارچه قنات، خانه‌های تاریخی صولت، ایرج، امیرسعیدی، خواجه امیری، شریفی، سعیدی، حائری، جعفرزاده و باباخان که شاخصه این خانه‌ها بادگیرها و سرداب‌های آنهاست.
{"title": "خالدآباد", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AE%D8%A7%D9%84%D8%AF%D8%A2%D8%A8%D8%A7%D8%AF&oldid=35137469", "language": "fa"}