در این ، «موری» است. (به : ) یکی از خاندان‌های ژاپنی و از تبار بود. مقر این خاندان در بود.
 در نیمه اول قرن شانزدهم بین و نبردهای بسیاری در در مورد مالکیت رخ داد. معدن نقره ایوامی در سال ۱۵۲۷ تحت حمایت توسعه پیدا کرد و بهره‌برداری رسید. در سال ۱۵۳۰ توسط که از خاندان‌های پرقدرت در همان منطقه بود در مورد تصاحب و سهم از معدن با نبرد درگرفت که تا سه سال ادامه داشت و در نهایت خاندان اوئوچی توانست کنترل معدن را در دست بگیرد.
 در سال ۱۵۳۷ توانست معدن نقره ایوامی را که در اختیار بود، تصاحب کند. در سال ۱۵۳۷ خاندان اوئوچی دوباره معدن را تصاحب کرد. در سال ۱۵۴۱ خاندان آماگو با متحد شد و توانست معدن را دوباره تصرف کند.
 در سال ۱۵۵۱ کودتایی ( ) بر ضد ارباب خود انجام داد که موجب قتل یوشیتاکا و موجب نابودی شد. بر اثر این کودتا توازن قدرت در تغییر بسیاری کرد. که پایگاه آن در بود شروع به قدرت گرفتن کرد. در سال ۱۵۵۵ رهبر خاندان موری، در ، ملازم خاندان اوئوچی را شکست داد.
 پس از نابودی خاندان اوئوچی این بار به کشمکش و نبرد تصاحب معدن نقره ایوامی وارد شد. در سال ۱۵۵۶ خاندان موری پس از به تبعیت درآوردن توانست قلعه و معدن را تصاحب کند. در سال ۱۵۶۶ کنترل ده ولایت را در دست گرفت که عبارت بودند از: ، ، ، ، ، ، ، ، ، 
 در سال ۱۵۵۸ (یا ۱۵۵۶) خاندان موری را در شکست داد و بدین ترتیب توانست کنترل معدن نقره ایوامی را دوباره به دست‌آورد.
 در سال ۱۵۶۱–۶۲ پیمان صلحی بین و امضا شد و سرانجام خاندان موری معدن نقره ایوامی و همچنین را تصرف کرد. این معدن در اوایل (۱۶۰۰ میلادی) به اوج تولید خود که حدود ۳۸ در سال بود، دست یافت که در آن زمان این مقدار یک سوم تولید نقره در جهان بود. 
 در سال ۱۵۷۶ میلادی، شوگون پانزدهم را پذیرفت و وی را مورد حمایت قرار داد. محققان قدرت خاندان موری را در ادامه نبرد با مرهون ثروتی می‌دانند که از معدن نقره ایوامی به دست می‌آورد.
 پس از مرگ رهبر خاندان موری در سال ۱۵۷۱، نوهٔ او رهبر خاندان شد. و نسبت به که پایگاهش در بود؛ سیاستی توأم با خویشتنداری داشتند. همچنین ، و ، ولایت‌های مستقلی بودند که بین این دو حائل شده و در این زمان خاندان موری و روابط دوستانه‌ای با یکدیگر داشتند. بعد از ورود نوبوناگا به پایتخت ، نوبوناگا تسخیر قسمت شرقی را هدف قرار داد. برای جلوگیری از رسیدن به این هدف بارها و با وی درگیر شدند ( ۱۵۷۰). نوبوناگا سعی داشت که با و خاندان موری که قسمت غربی را در اختیار داشتند، دشمن نشود. اما در سال ۱۵۷۵ نوبوناگا با و در پیمان صلح بست و سعی کرد که با وحدت با این دو خاندان که روابط خوبی با خاندان موری نداشتند به خاندان موری فشار وارد کند. در سال ۱۵۷۳ نوبوناگا آخرین شوگون را از کیوتو راند.
 در ماه هشتم سال سوم (۱۵۷۶) نوبوناگا به همراه دو ژنرال ارشدش ، برای مقابله با شورش به رفت و این شورش را سرکوب کرد و پس از تصرف بخشی از در ماه نهم همان سال به دستور ساخت را داد. این سرکوب صدمه بزرگی برای بود.
 پس از تسلط نوبوناگا بر ، ارباب (قلعه آری‌اوکا) در ، که در آن زمان تابع نوبوناگا بود از خاندان‌های پرقدرت غرب گروگان‌گیری کرد. همچنین آراکی موراشیگه از که با در درگیر بود؛ پشتیبانی کرد اما نائوایه که در این زمان با خاندان موری روابط دوستی برقرار کرده بود، در ماه نهم سال ۱۵۷۵ پس از شکست در وی را بیرون راند و املاک وی را تصاحب کرد.
 در ماه دهم، صاحب ، ، صاحب ، و صاحب ، که زیر دست فرماندار از در بودند، به همراه که املاک خود را از دست داده بود در با نوبوناگا دیدار کرده و با او متحد شدند.
 از طرف دیگر نوبوناگا پیمانی که با خاندان موری بسته بود را نادیده گرفته و و را که دشمنان خاندان موری بودند را مورد حمایت قرار داد. در سال ۱۵۷۴ نیروهای خاندان آماگو چندین قلعه از جمله را در مورد حمله قرار دادند.
 در سال ۱۵۷۶ شوگون پانزدهم به بندر در امروزی که در قلمروی خاندان موری بود نقل مکان کرد. شوگون از رهبر خاندان موری دعوت کرد تا با نوبوناگا مقابله کند. در این راستا شوگون نامه‌های بسیاری را به دایمیوهای کشور فرستاد و از آنان خواست در جنگ با نوبوناگا جبهه متحدی را تشکیل دهند. در نتیجه نه تنها باقیمانده و بلکه از و بسیاری دیگر نیز به این جبهه پیوستند و بدین ترتیب شکل گرفت.
 در سال ۱۵۷۵ نوبوناگا به دستور حمله به را داد. تانبا ولایتی در نزدیکی پایتخت بود. میتسوهیده بالاخره در سال ۱۵۷۹ توانست پس از نبردهای بسیار ولایت تانبا را به‌طور کامل تسخیر کند.
 در ماه چهارم ۱۵۷۶، نوبوناگا به ، ، و دستور داد تا حمله به ( ) در ، را آغاز کنند. در مقابل خاندان موری، را در انتهای شمالی به اشغال خود درآورد و شروع به تلاش‌های امدادی از جمله حمل و نقل مواد غذایی و مهمات نظامی به معبد ایشی‌یاما هونگان کرد. پس از شکست خاندان موری در دومین نبرد از مسیر رساندن تجهیزات جنگی و موادغذایی به معبد ایشی یاما هونگان قطع شد و رهبر معبد نگران اتمام این ذخایر بود. به همین جهت در ماه دوازدهم جهت یک صلح دائم بطور پنهانی به دربار ژاپن اطلاع رساند که مایل است مذاکرات صلح را انجام دهد.
 در آخرین نبرد ، واقع در را که توسط کنترل می‌شد، محاصره کرد. هیده‌یوشی جریان رودخانه‌های اطراف را با ساختن سدها و آب گذرهایی ساخت منحرف کرد و قلعه را در آب غرق کرد. حمله به به دستور انجام شده بود. هیده‌یوشی از درخواست کمک می‌کرد. در نتیجه نوبوناگا شش نفر از فرماندهان خود را بسیج کرد و قصد داشت ارتش را خود رهبری کند. نوبوناگا تصمیم گرفت ابتدا را به همراه ۱۳ هزار سپاهی به منطقه بفرستد و سپس خود نیز به آن‌ها ملحق شود. نوبوناگا با تعداد اندکی از همراهان برای استراحت در در کیوتو توقف کردند. نیمه‌شب ۲۱ ژوئن ژنرال ارشد وی آکچی میتسوهیده به معبد حمله کرد و آنجا را به آتش کشید.
 در شب ۲۲ ژوئن یک روز پس از مرگ نوبوناگا در هیده‌یوشی توانست قاصد را دستگیر کند. میتسوهیده با ارسال پیکی سعی داشت با خاندان موری که در حال جنگ با تویوتومی هیده‌یوشی بود هم پیمان شود ولی پیک توسط سربازان هیده‌یوشی دستگیر شد و این نقشه لو رفت. هیده‌یوشی تصمیم گرفت هر چه زودتر برای مجازات و مقابله با آکچی میتسوهیده به این محاصره خاتمه بدهد. وی با مخفی نگه داشتن این خبر مرگ نوبوناگا از خاندان موری توانست با شرط هاراکیری ارباب با خاندان موری صلح کند.
 (۱۴۹۷ –مرگ ۱۵۷۱) در زمان حیات توانست قدرت خود را بر تمام مناطق گسترش دهد. وسعت قلمروی او در آن زمان ۱٬۲۰۰٬۰۰۰ بود پس از مرگ او، نوه و وارثش (۱۵۵۳–۱۶۲۵)، (ارباب فئودالی) شد و یک استراتژی اتحاد با را اجرا کرد که بعداً ثابت شد که این یک اشتباه بزرگ بوده‌است. 
 پس از مرگ در ، احتمالاً با سخاوت آشکار هیده‌یوشی بسیار خشنود شد، تروموتو موافقت کرد، صلح کند و به هیده‌یوشی اجازه داد تا با سرعت خود را به رسانده و وی را قبل از کسان دیگر شکست دهد.
 هر چند که پس از کشف حقیقت عصبانی شده باشند، آنها آتش‌بس را نشکستند و با گذشت زمان به نزدیکترین حامیان هیده‌یوشی تبدیل شدند. در سال ۱۵۸۳ او خدمتگزار شد. تروموتو در (۱۵۵۸) و (۱۵۸۷) دو سردار خود (معروف به دو رودخانه، و ) را برای هدایت نیروها برای هیده‌یوشی فرستاد. وی کشتی‌هایی را برای کمک به هیده‌یوشی در فرستاد. هنگامی که هیده‌یوشی به کره حمله کرد ( ) در سال ۱۵۹۲، تروموتو خود یک «لشکر» از سربازان را در آنجا هدایت کرد، اگرچه به نظر می‌رسد بیشتر اوقات او صرف جنگ با پارتیزان‌های کره شده‌است.
 پس از مرگ هیده‌یوشی، قدرت را به چالش کشید و با ملازم مورد اعتماد هیده‌یوشی در مبارزه کرد. قدرتمندترین متحد تویوتومی بود و توسط شورای وفاداران به خاندان تویوتومی به عنوان رئیس نیروی‌های تویوتومی انتخاب شد. با این وجود نیروهای تویوتومی به دلیل چندین عامل مرتبط با در جنگ شکست خوردند:
 
 
 خاندان موری علیرغم عدم جنگیدن در ، از جایگاه اجدادی خود در به (همچنین به عنوان شناخته می‌شود) تغییر مکان داده شدند و املاک آنان از ۱٬۲۰۰٬۰۰۰ به ۳۶۹٬۰۰۰ ککو کاهش یافت.
 این مصادرهٔ املاک خیانت بزرگی به خاندان موری تلقی می‌شد، و چوشو بعداً به کانون فعالیت‌های ضد تبدیل شد. ریشه‌های این امر در سنت جلسه سال نو این خاندان قابل توجه بود. هر ساله در طول جلسه، بزرگان و مدیران خاندان موری از رهبر خاندان، ، می‌پرسند که آیا زمان سرنگونی فرا رسیده‌است که دایمیو پاسخ می‌داد: «هنوز نه، شوگون‌سالاری هنوز هم بسیار قدرتمند است.»
 رؤیای سرنگونی سرانجام حدود ۲۶۰ سال بعد تحقق یافت، زمانی که با و اشراف درباری برای سرنگونی متحد شد. در سال ۱۸۶۵، قلمروی چوشو یک کشتی جنگی به نام خریداری کرد. این کشتی در سال ۱۸۵۴ میلادی در ساخته شد. ر دوره در سال ۱۸۶۵، تاجر انگلیسی بنام ولی در واقع برای خریدار اصلی به مبلغ ۵۰۰۰۰ ریو این کشتی را از یک شرکت انگلیسی به نام که در افتتاح شده بود، خریداری کرد. این کشتی در اختیار که مدیر یک شرکت نیروی دریایی خصوصی، بنام بود، قرار گرفت و ریوما از آن برای تهیه و حمل سلاح به قلمروی چوشو استفاده می‌کرد. این کشتی بعد از به قلمروی چوشو واگذار شد.
 نبرد علیه ارتش‌های شوگونی سابق را رهبری می‌کرد، که شامل ، و می‌شد.
 
 رهبر خاندان موری، ، نه پسر داشت.
 ┬ ─ ┬ ⇐(رهبران خاندان/ حاکمان )
 │ ┘ ⇐( )
 ┤ ┬ 
 │ ┤ ⇐( )
 │ ┘ ┬ ⇐ 
 │ ┘ ⇐( )
 ┤ ⇐(فرزندخوانده： )⇐(انقراض نسل)
 ┤ ─ ┬ ⇐( )
 │ ┘ ⇐( )
 ┤ 
 ┤ 
 ┤ ⇐ 
 ┤ ⇐( )
 ┘ ─ ⇐( )
{"title": "خاندان موری", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AE%D8%A7%D9%86%D8%AF%D8%A7%D9%86_%D9%85%D9%88%D8%B1%DB%8C&oldid=31256330", "language": "fa"}