یا ( : ) گیاهی و از است که خوراکی و دارای پوستی نازک و طعمی شیرین و سخت است. میوه‌ها به شکل خوشه‌ای بزرگ از شاخه آویزان می‌گردند و برگ‌های آن بزرگ است.
ارتفاع نخل به ۱۰ تا ۲۰ متر یا بیشتر می‌رسد. 
 گستردگی گونه خرما عمدتاً در و در کشورهای ایران، پاکستان، عراق، عربستان و سایر کشورهای عربی حاشیه همچنین بیشتر کشورهای شمال و است و در نیز به‌طور پراکنده دیده می‌شود. 
سطح زیر کشت خرما در ایران ۲۳۲ هزار هکتار بوده که حدود ۱۹۹ هزار هکتار آن بارور است. 
 به میوهٔ نرسیده خرما ابتدا «پَهَک» می‌گویند (در بوشهر) و پس از رنگ گرفتن به زرد یا قرمز، « » یا «خرک» یا کنگ (و در زبان عربی، «حبابوک») گفته می‌شود. البته در بعضی نقاط به همان پهک خارک می‌گویند. مرحله قبل از رسیدگی کامل خرماست که بیشتر و قند کمتری نسبت به خرمای کاملاً رسیده دارد. 
 میوه خرما جزو میوه‌های می‌باشد یعنی تمام قسمت آن گوشتی و حاوی مواد غذایی است.
خرما از دورانِ باستان در انسان وجود داشته‌است و یکی از قدیمی‌ترین میوه‌های کشت شده توسط انسان بوده‌است. 
 واژه خرما ریشه و بنیاد فارسی داشته و از زبان‌های ، به زبان‌های ، ، ، و به سوی خاوری و به سوی باختری وارد شده‌است.
فارس های جنوب کشور از جمله در لارستان ، خرما را هُرما/اُرما و هارما/آرما مینامند که برگرفته از زبان هست.
 خرما دارای ۲۵ درصد ، ۵۰ درصد ، و مواد آلبومینوئیدی، و آب می‌باشد. به‌علاوه دارای ویتامین‌های مختلف مانند ویتامین A,B،C,E و مقداری املاح معدنی می‌باشد. 
 
		 
		 
 خرما دارای فواید زیادی است که با توجه به مواد مغذی و معدنی موجود در آن، از میوه‌های بسیار مفید به‌شمار می‌آید. در ادامه به برخی از آنها اشاره می‌شود:
 
 
 
 
 
 درخت خرما در نواحی گرمسیری و نیمه‌گرمسیری، از جمله پرورش می‌یابد. با اینکه خاستگاه آن را ، عربستان و شمال آفریقا ذکر می‌کنند ولی بررسی‌های علمی، آن را به گونه‌ای به نام علمی که در می‌روید نسبت می‌دهند.
باستان شناسان احداث نخلستان‌ها را به پنج هزار سال پیش نسبت داده‌اند زیرا نامی از آن بر لوحه‌های گلی ۵۰ سده پیش یافته‌اند.
 در ایران نخل و خرما از دوران باستان و پیش از هخامنشی کشت می‌شده. در ادبیات ساسانی از جمله در کتاب از نخل یاد شده‌است. منابع چینی از ایران (در زبان ایشان ، تلفظ چینی ) به عنوان سرزمین نخل خرما که در نزدشان به نام عناب پارسی و هزارساله مشهور بوده، یاد کرده‌اند. در پایان سده نهم میلادی، نخل خرما را از ایران به برده و در آنجا کشت کرده‌اند.
در میان پیشینه بیشتری در کشت خرما دارد.
 از برگ و شاخه درخت خرما سبد و زیرانداز تهیه می‌کنند. از هسته آن و از میوه خرما شراب و عسل. مردم صحرا هسته درخت خرما را آرد کرده و از آن نان می‌پزند یا هسته را بو داده و آن را همانند قهوه استفاده می‌کنند زیرا دم کرده آن بسیار مطبوع است یا حتی آن را در آب برای چند روز خیس کرده و به‌عنوان غذای مقوی به شترهای خود می‌دهند.
 در مناطق خرماخیز ایران اصطلاحات و زیادی در ارتباط با نخل‌کاری رواج دارد که به برخی از آن‌ها اشاره می‌شود:
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 سرانه مصرف خرما در ایران ۷ کیلوگرم است که میانگینی از مصرف سرانه ۲۵ کیلوگرمی استان‌های جنوبی و ۱ کیلوگرمی سایر استان‌ها می‌باشد. سرانه مصرف خرمای ایران ۴ کیلوگرم است. این در حالی است که سرانه مصرف خرما در عربستان ۱۳ کیلوگرم و در مصر ۱۶ کیلوگرم است. 
 در ایران به‌طور سالانه، ۱ میلیون تن خرما تولید می‌شود که عمده مصرف داخلی آن در ماه رمضان صورت می‌گیرد. از لحاظ میزان تولید خرما منطقه جنوب استان کرمان با تولید ۱۸۱ هزار و ۸۰۰ تن خرما بیشترین میزان تولید در کشور را داراست. سایر مناطق استان کرمان هم تولیدی در حد ۱۱۷ هزار و ۶۰۰ تن را دارا هستند بعد از استان کرمان استان سیستان و بلوچستان با تولید ۱۷۸ هزار و ۱۹۹ تن رده دوم تولید خرمای کشور را در اختیار دارد، سپس به ترتیب استان خوزستان با ۱۴۴ هزار تن، استان بوشهر با ۱۴۲ هزار تن، استان فارس با ۱۳۸ هزار تن، استان هرمزگان با ۱۲۵ هزار تن، با هفت هزار و پانصد تن و… در رده‌های بعدی تولید خرمای کشور قرار دارد.
 از میان محصول خرمای هر سال ایران، ۱۰ درصد برای صادرات به کشورهای دیگر اختصاص می‌یابد، ۵۰ درصد به مصرف داخلی می‌رسد و ۴۰ درصد هم در مراحل مختلف برداشت محصول، ضایع‌شده و از بین می‌روند. 
 یکی از مهم‌ترین عوامل که می‌تواند در بهبود کیفیت و اصول و در نتیجه رونق دادن به صنعت خرما در جهان مؤثر باشد، استفاده از گونه‌های خرما برتر و تجاری است. در اسناد تاریخی که حدود ۲۰۰ سال قبل نوشته شده‌اند از ۲۵ رقم درخت خرما که در عراق و اطراف خرمشهر کشت می‌شده نام برده شده‌است که امروزه نیز به همان نام‌ها شناخته می‌شوند، اما آمارهای موجود نشان می‌دهند که بالغ بر ۳۰۰۰ رقم خرما در دنیا شناخته شده‌اند که بخش عمده‌ای از آن‌ها متعلق به ایران است، چنانچه از سه هزار رقم شناخته شده خرما در دنیا ۴۰۰ رقم آن متعلق به ایران است.
 بیشتر این ارقام در ۶ استان خوزستان، هرمزگان، کرمان، بوشهر، فارس و سیستان و بلوچستان پراکنده شده‌اند که اسامی گونه‌های غالب ایران و منطقه کشت این گونه‌ها در زیر آمده‌است.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 یکی از آفات اصلی درخت خرما، ( ) است که در حال حاضر تهدیدی جدی برای تولید خرما در بخش‌هایی از خاورمیانه و همچنین گونه‌های نخل تزئینی در سراسر منطقه مدیترانه است.
 از دیگر آفت‌های خرما (Batrachedra amydraula) و (Oryctes elegans) می‌باشد.
{"title": "خرما", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AE%D8%B1%D9%85%D8%A7&oldid=34931202", "language": "fa"}