مردم نسبت به دیگر کشورهای همچون نروژ، سوئد و نرخ خودکشی بالاتری دارند. از دهه ۱۹۸۰ تاکنون آمار خودکشی کم‌تر شده‌است. به‌طور مثال در سال ۲۰۰۷، ۱۴٫۳ خودکشی در هر ۱۰۰٬۰۰۰ تن در این کشور ثبت شد که این رقم در سال ۱۹۸۴، ۲۲ تن بود. 
 از ۱۹۴۱ تاکنون قانونی بوده؛ به این دو شرط که نخست می‌بایست توسط یک نفر غیر پزشک این کار انجام شود و دوم اینکه فرد انجام دهنده این عمل (کسی که به فرد دیگر برای خودکشی کمک می‌رساند) نمی‌بایست هیچ‌گونه منفعتی از مرگ آن فرد عایدش شود. قانون سوئیس پزشکان و خویشاوندان فرد را مجاز به انجام این عمل نمی‌داند. بسیاری برای پایان دادن به زندگی خود به این کشور سفر می‌کنند که باعث شده سوئیس یکی از مقاصد " " شناخته شود. این قانون از افرادی که به گونه‌ای دچارند حمایت می‌کند و نه الزاماً هرکه بخواهد خودکشی کند. 
 دیگر اشخاص سالم یا بیماری که به بیماری‌های غیر درمان‌ناشدنی همچون نیز البته امکان خودکشی در این کشور را دارند اما نه از طریق خودکشی کمکی؛ چراکه خودکشی کمکی برای این دسته از افراد غیرقانونی است. که در زمینه خودکشی کمکی کار می‌کند، از درخواست‌دهندگان می‌خواهد (آنان را ملزم می‌کند) که برگه تاییدیه‌ای از پزشک خود بیاورند که نشاندهنده این باشد که آنان به گونه‌ای بیماری لاعلاج دچارند. 
 نرخ خودکشی از ۱۹۶۰ تا ۱۹۷۰ بسیار متفاوت می‌شد.
{"title": "خودکشی در سوئیس", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AE%D9%88%D8%AF%DA%A9%D8%B4%DB%8C_%D8%AF%D8%B1_%D8%B3%D9%88%D8%A6%DB%8C%D8%B3&oldid=33682144", "language": "fa"}