یا اصطلاحی در و به معنای برهم‌زدن یک‌جانبه است.
 خیار به معنی اختیار و به مفهوم اختیاری‌ست که شخص در معامله دارد. در به پیروی از کتب فقهی یک نظریه عمومی برای خیارات ایجاد شده که در قوانین دیگر کشورها مانند ندارد. 
 در ماده ۳۹۶ قانون مدنی ده نوع خیار ذکر شده‌است:
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 علاوه بر موارد مذکور در ماده ۳۹۶ قانون مدنی ، خیارات دیگری نیز وجود دارد از جمله:
 
 اختیار فسخی که به یکی از دو طرف معامله داده می‌شود ممکن است بر مبنای خواست طرفین باشد و مبنای قراردادی داشته باشد مانند خیار شرط. یا برای جبران ضرر ناروایی باشد که از اجرای قرارداد ناشی می‌شود همچون خیار غبن و عیب یا عادت‌ها و سنت‌های تاریخی وجود آن را توجیه کند مانند خیار مجلس. 
 هر خیار در هر معامله‌ای می‌تواند موجود باشد به‌جز خیارهای مجلس، حیوان و تاخیر ثمن که مخصوص بیع هستند. 
با این حال همه خیارها همواره در هر قراردادی موجود نیستند. مثلاً در قرارداد خیار غبن نمی‌تواند وجود داشته باشد. یا خیار شرط را در نمی‌توان آورد.
{"title": "خیار فسخ", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AE%DB%8C%D8%A7%D8%B1_%D9%81%D8%B3%D8%AE&oldid=32758458", "language": "fa"}