اکسیداسیون معمولاً از طریق واکنش با صورت می‌گیرد.اما نوع‌های دیگری از زنگ زدن وجود دارد که حاصل واکنش آهن و است که به آن می‌گویند. زنگ آهن شامل هیدرات وFe O ·nH O (FeO(OH), Fe(OH) ). با دادن زمان کافی تمام آهن به زنگ آهن تبدیل شده و فرو می‌ریزد.از مهم‌ترین اکسیدهای آهن می‌توان به Fe O و که ترکیبی از هماتیت و آهن اکسید هست اشاره کرد که مگنتیت خواصیت مغناطیسی بیشتری دارد
زنگ به آهن و آلیاژهای آن اطلاق می‌شود و اگرچه اکسیداسیون برای فلزهای دیگر نیز رخ می‌دهد اما به عنوان زنگ شناخته نمی‌شود.
 وقتی آهن با آب و اکسیژن تماس پیدا کند (یا اکسنده‌های قوی مثل اکسید کربن ویا اسیدهای قوی) زنگ می‌زند، وجود محلول‌های نیز سرعت زنگ زدن آهن را بسیار افزایش می‌دهد. به علت نقص در شبکه بلوری در مورد آهن نیز عمل رخ نمی‌دهد تا از ادامه زنگ زدن جلوگیری کند. البته وجود محیط بازی از سرعت اکسیداسیون می‌کاهد. 
 روند اکسیداسیون آهن از انتقال الکترون از آهن به اکسیژن آغاز می‌شود. واکنش اصلی کاهش اکسیژن به صورت زیر است:
 به علت ایجاد یون‌های سرعت انجام واکنش با حضور اسیدها بسیار بیشتر می‌شود به همین دلیل در پایین سرعت زنگ زدن زیاد است. , الکترون‌های واکنش بالا از واکنش زیر تهیه می‌شود:
 هنگامی که این عمل تکرار می‌شود آهن (II) به آهن (III) تبدیل می‌شود:
 به علاوه تعادل‌های اسید-باز زیر نیز در تولید زنگ آهن موثرند:
 
 سپس در فرایندهای آب‌گیری زیر هیدروکسید آهن به تبدیل می‌شوند:
 
 
 در این عمل لایه‌ای از روی آهن کشیده می‌شود و باعث می‌شود که به علت عمل پاسیو شدن از ادامه خوردگی محافظت شود.
 در این عمل از فلزات فعال‌تر از آهن در نزدیکی آهن استفاده می‌شود تا هنگام واکنش الکتروشیمیایی زنگ زدن آهن، آهن تبدیل به پایگاه کاتدی شده و فلز در مجاورت آن که آند نامیده می‌شود، اقدام به انتشار الکترون به سمت آهن می‌کند و خود به مرور زمان از بین می‌رود. در نتیجه الکترونهای آهن جایگزین می‌شوند و آهن از خوردگی می‌گریزد.
 
 آلیاژی از فولاد است که اضافه شدن فلز موجب محافظت آن از زنگ می‌شود. از فلزات دیگری همچون منیزیم، تیتانیم، روی، اکسید روی، هم می‌توان برای این منظور استفاده کرد.
{"title": "زنگ زدن", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B2%D9%86%DA%AF_%D8%B2%D8%AF%D9%86&oldid=34833437", "language": "fa"}