شهری است در است. این شهر مرکز است.
جمعیت این شهر در سال ۱۹۹۸ برابر با ۲۶٫۰۵۷ نفر بود.
 یکی از بزرگترین مراکز تولید آسیا در شهر خاران بلوچستان قرار دارد. 
 راه به خاران ۹۰ مایل طول دارد و پس از عبور از منطقه خاران در محل بی‌سیمه به جاده - می‌پیوندد.
کوه سیاهان، منطقه را از خاران را از منطقه مکران جدا می‌کند و بلندی آن ۱۷۶ مایل است. 
 مردم خاران از گروه هستند که از خراسان ایران به این مکان کوچیده‌اند. آن‌ها خود را بلوچ اصیل می نامند و نواب زاده به‌شمار می‌آورند. 
 آرامگاه‌های این منطقه نیز به آرامگاه‌های ایرانی ساخته می‌شود و بندهایی که در منطقه خاران برای ذخیره آب ساخته می‌شود «گبربند» نام دارد و ساخت و روش آن به زرتشتیان نسبت داده می‌شود. 
 در «خاران» و « » یک سردار؛ حاکم بلامنازع منطقه و در برخی از مناطق مانند «مری» و « »؛ نظام سرداری و خانی با ویژه حاکم است. در برخی مناطق مانند مناطق پشتونشین و مکران، قبیله و در برخی نقاط مانند « »، «بگتی»، «مینگل» و «بزنجو»، سران قبایل اهمیت بسیار دارند. 
 در مناطق شرقی بلوچستان پاکستان تسلط و نفوذ نظام قبیله‌ای کم‌رنگ و ضعیف و در شمال شرق و مرکز بلوچستان این نظام از قدرت و نفوذ فراوان برخوردار است. 
 در ۳۰ ژوئن ، تجزیه هند به دو قسمت اعلام شد و انتظار داشت که بر مبنای قرارداد ۱۹۴۶م از بلوچستان اسم برده شود که برده‌نشد.
نواب‌های خاران و لسبیله بدون اجازه خان کلات، الحاق خویش را به پاکستان اعلام نمودند. 
 خاران و نواب مکران از سال ۱۳۲۶ خورشیدی با کنسولگری ایران در رفت‌وآمد داشته‌اند. 
.
.
.گروهی از نوشیروانی های خاران در منطقه جاسک و بیابان ساکن هستند و میرهای بیابان و جاسک از نوشیروانی های خاران هستند که با تیره ای از ناروئیان بشاگرد در هم آمیختند،هم اکنون زعامت این قوم در منطقه جاسک، بر عهده میر عظیم نوشیروانی فرزند میرزا برکت نوشیروانی است
{"title": "خاران", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AE%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D9%86&oldid=34132941", "language": "fa"}