یا است که درگسترهٔ آزردگی اندک تا غضب شدید می‌گنجد. معلول‌های فیزیکی خشم شامل تند شدن ضربان و افزایش و در خون است. از دید عده‌ای، خشم بخشی از واکنش به بیمناکی‌اش از است. هنگامی که شخص خودآگاهانه تصمیم به اقدام می‌گیرد تا بلافاصله رفتار تهدید کنندهٔ نیروی بیرونی دیگری را متوقف کند، خشم احساس غالب (رفتاری، ذهنی و کالبدشناختی) در وی می‌شود.
خشم را یکی از حالات طبیعی می‌دانند که در واقع راهی است برای نجات دادن یا حفظ کردن فرد از یک یا که در حال وقوع است. 
نمودهای خارجی خشم را در حالات و ، واکنش‌های کالبدشناختی و گاه رفتارهای تهاجمی در ملأ عام می‌توان یافت. مثلاً و صدایشان را بالا می‌برند، می‌کوشند که بزرگ ‌تر جلوه کنند، دندان ‌هایشان را برهم می‌سایند و خیره می‌شوند. خشم، الگویی رفتاری‌ است که برای مواجهه با تعرض‌کنندگان بروز داده می‌شود تا از رفتار تهدید کننده ‌شان دست کشند و نوعی احساس است که همه به آن نیاز دارند.
 به عنوان خشم استفاده می شود.
 خشم خود 
 خشم 
 خشم من 
 خشم 
 خشم 
 خشم
{"title": "خشم", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AE%D8%B4%D9%85&oldid=34446352", "language": "fa"}