در زمین‌شناسی، ( : ) ویژگی دانه‌ای است که دارای بلوری کامل است. نقطه مقابل آن ( : )، یعنی ویژگی بلوری است که فاقد وجوه بلوری است. به ویژگی بی‌وجهی، زنومورفیک یا آلوتریومورفیک هم گفته شده‌است.
 سنگی با بافت بی‌وجه از دانه‌های معدنی تشکیل شده‌است که هیچ صورت بلوری خوب‌شکل‌گرفته یا شکل مقطعی در مقطع نازک ندارند. رشد بی‌وجه در یک محیط رقابتی و بدون فضای خالی برای تشکیل وجوه بلورین رخ می‌دهد. یک بافت میانی با شکل‌های بلورین، (subhedral) نامیده می‌شود. 
 بلورهایی که از خنک شدن ماگمای مایع رشد می‌کنند، معمولاً چهره‌های صاف یا خطوط کریستالی تیز تشکیل نمی‌دهند. با سرد شدن ، بلورها رشد می‌کنند و در نهایت به یکدیگر برخورد می‌کنند و از شکل‌گیری درست یا به‌طور کل چهره‌های بلورین جلوگیری می‌کنند. 
 وقتی متبلور می‌شوند، به یکدیگر برخورد نمی‌کنند؛ بنابراین، دانه‌های برف شش‌وجهی خوش‌وجه را تشکیل می‌دهند. در سنگ‌ها، وجود بلورهای خوش‌وجه ممکن است نشان‌دهنده این باشد که آنها در اوایل تبلور ماگمای مایع تشکیل شده‌اند یا شاید در یک حفره، بدون یا محدودیت‌های فضایی، از بلورهای دیگر متبلور شده‌اند.
{"title": "خوش‌وجه و بی‌وجه", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AE%D9%88%D8%B4%E2%80%8C%D9%88%D8%AC%D9%87_%D9%88_%D8%A8%DB%8C%E2%80%8C%D9%88%D8%AC%D9%87&oldid=33955740", "language": "fa"}