(به : कुछ कुछ होता है «کوچ کوچ هوتاهه») یا نام یک مربوط به سن بلوغ به کارگردانی و بازی زوج محبوب ، و درنقش‌های اصلی پس از فیلم‌های ، ، است. در نقش مکمل بازی می‌کند و تا حدی حضور افتخاری دارد. اما این فیلم به اعتقاد بسیاری از منتقدان از روی فیلم ساخته شده‌است.
 این فیلم در ، و فیلمبرداری شده‌است و یکی از اهداف کاران جوهر در فیلم اولش این بود که سطح جدیدی را در استایل فیلم‌های هندی به وجودبیاورد. این فیلم ترکیب دو مثلث عشقی با سال‌ها اختلاف و همچنین تلاش دختری است که می‌خواهد پدرش با دوست دوران کالجش ازدواج کند.
 این فیلم به شدت در هند و خارج آن موفق بود و تبدیل به پرفروش‌ترین فیلم هندی سال شد و همچنین اولین فیلم بالیوودی بود که وارد ده فیلم برتر در شد. آلبوم موسیقی فیلم بیشترین فروش را در سال داشت و فیلم جوایز زیادی از و سایر جشنواره‌ها گرفت، همچون؛ بهترین فیلم از جشنواره‌های فیلم فیر، نشنال فیلم اواردز، زی سینه اواردز، اسکرین اواردز و بالیوود مووی اواردز.
 راهول کانا ( ) و آنجلی شرمای ( ) بهترین دوستان یکدیگر در کالج هستند. دختر زیبای مدیر مدرسه آقای ملهوترا ( ) که تینا ( ) نام دارد، از در به آنجا می‌آید تا مدرکش را بگیرد. او با راهول و آنجلی دوست می‌شود. آنجلی می‌فهمد که راهول را دوست دارد. می‌خواهد به او بگوید اما پیش از آنکه آنجلی حرفی بزند راهول به او می‌گوید تینا را دوست دارد. آنجلی شرما دلشکسته از راهول خداحافظی می‌کند و برای همیشه از زندگی آن دو بیرون می‌رود و تینا برای اولین بار احساس می‌کند بین آن دو قرار گرفته. پس از پایان کالج، تینا و راهول با هم ازدواج می‌کنند و پس از یک سال صاحب یک فرزند دختر می‌شوند. تینا که به دلیل عوارض بعد از بارداری در آستانهٔ مرگ است و وقت کمی دارد برای دخترش هشت نامه می‌نویسد تا هر سال در تولدش یکی از نامه‌ها را بخواند. تینا همچنین قبل از مرگ از راهول می‌خواهد اسم دخترشان را آنجلی بگذارند.
 هشت سال بعد، راهول هنوز مجرد است و همراه دختر و مادرش ( ) زندگی می‌کند. آنجلی کوچک در هشتمین سالگرد تولدش، آخرین و مهم‌ترین نامهٔ مادرش را می‌خواند که از او خواسته آنجلی شرما را به زندگی پدرش برگرداند. از طرفی آنجلی پس از سال‌ها رفتار و پوشش پسرانه را کنار گذاشته و با امن مهرا ( ) نامزد کرده‌است. آنجلی شرما به مادرش توضیح می‌دهد که در واقع امن را دوست ندارد و به عنوان تنها راه، با او ازدواج می‌کند و در واقع بعد از ازدست‌دادن راهول به کس دیگری علاقه‌مند نمی‌شود. آنجلی کوچک و مادربزرگش می‌فهمند که آنجلی شرما به یک اردوی تابستانی می‌رود. آن‌ها هم به آنجا می‌روند و دو آنجلی با هم ملاقات می‌کنند. آنجلی شرما به‌طور اتفاقی متوجه می‌شود که تینا مرده‌است و آنجلی دختر راهول است. راهول که به دنبال دخترش به اردوگاه آمده، پس از سال‌ها آنجلی را می‌بیند و پس از مدتی با نقشهٔ آنجلی کوچک، ناخواسته به او علاقه‌مند می‌شود. اما آنجلی که به خاطر آورده نامزد دارد، کرده و علاقه‌اش را باز هم اعتراف نمی‌کند و راهول هم این فرصت را پیدا نمی‌کند چون امن به دنبال آنجلی آمده و راهول به آنجلی برای نامزدی‌اش تبریک می‌گوید. آنجلی که فکر می‌کند راهول دوباره او را پس زده، ازدواجش را جلو می‌اندازد و از اردوگاه می‌رود.
 راهول در رویایش تینا را می‌بیند که آنجلی را به او نشان می‌دهد پس به همراه دختر و مادرش به عروسی آنجلی می‌رود و در سکوت به آنجلی اعتراف می‌کند که دوستش دارد. هنگام آمدن برای مراسم عروسی، امن متوجه تردید و اشک درون چشم‌های آنجلی می‌شود و می‌فهمد او همیشه راهول را دوست داشته پس آن دو را به هم می‌رساند. در طول مراسم عروسی، آنجلی کوچک چشم‌اندازی از مادرش را می‌بیند که به او لبخند می‌زند و شستش را به نشانهٔ آفرین بالا آورده‌است.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 کاران جوهر از همان زمان که در کنار شاهرخ خان و کاجول در فیلم به کارگردانی نقش کوتاهی داشت، تصمیمش را برای بازیگران اصلی گرفته بود اما پیدا کردن بازیگر برای نقش تینا طول کشید. او این نقش را در ذهنش برای نوشته بود اما او نقش را رد کرد. بازیگران دیگری مانند ، ، ، و هم نقش را رد کردند. در نهایت به پیشنهاد شاهرخ خان کارگردان رانی موکرجی را انتخاب کرد، فیلمنامه را خواند و قبول کرد در فیلم بازی کند چون می‌خواست یک ستاره باشد. نقش امن مهرا را هم رد کرد.
 در حین فیلمبرداری آهنگ «یه لرکاهه دیوانا» کاجول که سوار دوچرخه بود، کنترلش را از دست داد و با صورت زمین‌خورد و علاوه بر از دست دادن هوشیاری‌اش، زانویش هم زخمی شد. کاجول در تلویزیون اظهار داشت که این حادثه به یادماندنی‌ترین بخش فیلم کوچ کوچ هوتاهه برای اوست چون آن را به خاطر نمی‌آورد! همچنین هنگامی‌که کارگردان می‌خواست صحنهٔ ملاقات راهول و آنجلی پس ازسال‌ها را فیلمبرداری کند، از آنها خواست واکنش‌هایشان را تمرین کنند و مخفیانه از تمرین آن دو فیلم گرفت و همان صحنه را در فیلم گذاشت.
 در مقایسهٔ این فیلم با فیلم در سال ۱۹۹۷، نیکات کاظمی از تایمز آف ایندیا ۳٫۵ ستاره از ۵ ستاره به فیلم داد. او به خصوص اجرای کاجول را پسندید و فکر می‌کرد که جذابیت فیلم برای بینندگان رومانتیک و جوان به دلیل «محیط ام تی وی» و «چاشنی‌های روز ولنتاین» فیلم است. اما در جنبهٔ منفی فیلم نوشت: «فیلم در قسمت دوم به درون دریایی از احساسات فرومی‌رود. مردم زیادی کمی بیش از حد گریه می‌کنند.» انیش کانا از پلانت بالیوود به فیلم ۹٫۵ از ۱۰ ستاره داد و آن را «سینمای تماماً رؤیایی در بهترین حالت آن» خواند. او فیلمبرداری، رقص آرایی، دکوراسیون و اجرای کاجول و همچنین زوج قدرتمند شاهرخ خان و کاجول را تحسین کرد. در کل گفت: «کاران جوهر کارگردانی تأثیرگذاری در اولین اثرش داشته‌است. فیلمنامهٔ خوبی دارد و می‌داند چگونه یک فیلم با سبک بسازد.»
{"title": "داره یه اتفاقایی میفته", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AF%D8%A7%D8%B1%D9%87_%DB%8C%D9%87_%D8%A7%D8%AA%D9%81%D8%A7%D9%82%D8%A7%DB%8C%DB%8C_%D9%85%DB%8C%D9%81%D8%AA%D9%87&oldid=34878226", "language": "fa"}