(۱۳ تیر ۱۳۱۱ – ۳۱ تیر ۱۳۷۱) آخرین و یازدهمین فرزند بود.
 او که هفتمین پسر رضاشاه و پنجمین فرزند وی از بود، در ۱۳ تیر ماه ۱۳۱۱ برابر با ۴ ژوئیه ۱۹۳۲ به دنیا آمد و تحصیلات ابتدایی را در سپری کرد.
 او پس از استعفا و تبعید با او به رفت و پس از مرگ در سال ۱۳۲۳ برای ادامه تحصیل به فرستاده شد. وی اهل خوشگذرانی بود به همین خاطر در سن ۱۹ سالگی مقدمات ازدواج او را فراهم کردند و در سال ۱۳۳۰ با دخترعموی مادرش فرزند ازدواج کرد و صاحب یک دختر به نام شد ولی این ازدواج اندکی بعد به جدایی انجامید. 
 او سپس با ازدواج کرد که از او هم صاحب دو فرزند به نامهای و شد. این ازدواج هم دوامی نیافت.
 حمیدرضا از سوی خاندان پهلوی متهم بود که در مجامع و محافل موجبات آبروریزی خانواده پهلوی را فراهم می‌آورد. گزارش‌هایی از سوی ساواک خطاب به دربار ارسال می‌گردید که حاکی از اعتیاد و اعمال خلاف شئون از سوی او بود. عصمت دولتشاهی، مادر حمیدرضا، ضمن تأیید اعتیاد وی می‌گوید که او بر سر دستگیری دو تن از دوستان هما خامنه توسط ساواک، با نصیری درگیر شده و به ضمن کندن درجه‌های او به وی سیلی زده است و همین امر سبب تشدید گزارش‌ها علیه او توسط ساواک بوده‌است. او پس از انقلاب نیز با نامهای مستعار مختلف به قاچاق مواد مخدر ادامه داد. 
 در سال ۱۳۴۰، او به‌طور کامل از خاندان پهلوی جدا شد. 
 حمیدرضا به علت عدم ارتباط با خاندان پهلوی، پس از انقلاب اسلامی ۱۳۵۷ ایران را ترک نکرد. وی چندی زندانی شد و نهایتاً در ۳۱ تیر ۱۳۷۱ درگذشت و در قطعه ۷۶ ردیف ۲۷ شماره ۶۴ بهشت زهرا دفن شد.
{"title": "حمیدرضا پهلوی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AD%D9%85%DB%8C%D8%AF%D8%B1%D8%B6%D8%A7_%D9%BE%D9%87%D9%84%D9%88%DB%8C&oldid=34361916", "language": "fa"}