(به : )، یا (中国征伐) به حملاتی که توسط و تحت فرمان به منطقه تحت اختیار در ، از سال ۱۵۷۷ (میلادی) به بعد انجام گرفت، گفته می‌شود. این حملات تا ۲۳ ژوئن ۱۵۸۲ و دو روز پس از مرگ ناگهانی نوبوناگا در ادامه داشت. در این روز قرارداد صلحی مابین دو طرف بسته شد.
 در نیمه اول قرن شانزدهم بین و نبردهای بسیاری در در مورد مالکیت رخ داد. معدن نقره ایوامی در سال ۱۵۲۷ تحت حمایت توسعه پیدا کرد و بهره‌برداری رسید. در سال ۱۵۳۰ توسط که از خاندان‌های پرقدرت در همان منطقه بود در مورد تصاحب و سهم از معدن با نبرد درگرفت که تا سه سال ادامه داشت و در نهایت خاندان اوئوچی توانست کنترل معدن را در دست بگیرد.
 در سال ۱۵۳۷ توانست معدن نقره ایوامی را که در اختیار بود، تصاحب کند. در سال ۱۵۳۷ خاندان اوئوچی دوباره معدن را تصاحب کرد. در سال ۱۵۴۱ خاندان آماگو با متحد شد و توانست معدن را دوباره تصرف کند.
 در سال ۱۵۵۱ کودتایی ( ) بر ضد ارباب خود انجام داد که موجب قتل یوشیتاکا و موجب نابودی شد. بر اثر این کودتا توازن قدرت در تغییر بسیاری کرد. که پایگاه آن در بود شروع به قدرت گرفتن کرد. در سال ۱۵۵۵ رهبر خاندان موری، در ، ملازم خاندان اوئوچی را شکست داد.
 پس از نابودی خاندان اوئوچی این بار به کشمکش و نبرد تصاحب معدن نقره ایوامی وارد شد. در سال ۱۵۵۶ خاندان موری پس از به تبعیت درآوردن توانست قلعه و معدن را تصاحب کند. در سال ۱۵۶۶ کنترل ده ولایت را در دست گرفت که عبارت بودند از: ، ، ، ، ، ، ، ، ، 
 در سال ۱۵۵۸ (یا ۱۵۵۶) خاندان موری را در شکست داد و بدین ترتیب توانست کنترل معدن نقره ایوامی را دوباره به دست‌آورد.
 در سال ۱۵۶۱–۶۲ پیمان صلحی بین و امضا شد و سرانجام خاندان موری معدن نقره ایوامی و همچنین را تصرف کرد. این معدن در اوایل (۱۶۰۰ میلادی) به اوج تولید خود که حدود ۳۸ در سال بود، دست یافت که در آن زمان این مقدار یک سوم تولید نقره در جهان بود. 
 در سال ۱۵۷۶ میلادی، شوگون پانزدهم را پذیرفت و وی را مورد حمایت قرار داد. محققان قدرت خاندان موری را در ادامه نبرد با مرهون ثروتی می‌دانند که از معدن نقره ایوامی به دست می‌آورد.
 پس از مرگ رهبر خاندان موری در سال ۱۵۷۱، نوهٔ او رهبر خاندان شد. و نسبت به که پایگاهش در بود؛ سیاستی توأم با خویشتنداری داشتند. همچنین ، و ، ولایت‌های مستقلی بودند که بین این دو حائل شده و در این زمان خاندان موری و روابط دوستانه‌ای با یکدیگر داشتند. بعد از ورود نوبوناگا به پایتخت ، نوبوناگا تسخیر قسمت شرقی را هدف قرار داد. برای جلوگیری از رسیدن به این هدف بارها و با وی درگیر شدند ( ۱۵۷۰). نوبوناگا سعی داشت که با و خاندان موری که قسمت غربی را در اختیار داشتند، دشمن نشود. اما در سال ۱۵۷۵ نوبوناگا با و در پیمان صلح بست و سعی کرد که با وحدت با این دو خاندان که روابط خوبی با خاندان موری نداشتند به خاندان موری فشار وارد کند. در سال ۱۵۷۳ نوبوناگا آخرین شوگون را از کیوتو راند.
 در ماه هشتم سال سوم (۱۵۷۶) نوبوناگا به همراه دو ژنرال ارشدش ، برای مقابله با شورش به رفت و این شورش را سرکوب کرد و پس از تصرف بخشی از در ماه نهم همان سال به دستور ساخت را داد. این سرکوب صدمه بزرگی برای بود.
 پس از تسلط نوبوناگا بر ، ارباب (قلعه آری‌اوکا) در ، که در آن زمان تابع نوبوناگا بود از خاندان‌های پرقدرت غرب گروگان‌گیری کرد. همچنین آراکی موراشیگه از که با در درگیر بود؛ پشتیبانی کرد اما نائوایه که در این زمان با خاندان موری روابط دوستی برقرار کرده بود، در ماه نهم سال ۱۵۷۵ پس از شکست در وی را بیرون راند و املاک وی را تصاحب کرد.
 در ماه دهم، صاحب ، ، صاحب ، و صاحب ، که زیر دست فرماندار از در بودند، به همراه که املاک خود را از دست داده بود در با نوبوناگا دیدار کرده و با او متحد شدند.
 از طرف دیگر نوبوناگا پیمانی که با خاندان موری بسته بود را نادیده گرفته و و را که دشمنان خاندان موری بودند را مورد حمایت قرار داد. در سال ۱۵۷۴ نیروهای خاندان آماگو چندین قلعه از جمله را در مورد حمله قرار دادند.
 در سال ۱۵۷۶ شوگون پانزدهم به بندر در امروزی که در قلمروی خاندان موری بود نقل مکان کرد. شوگون از رهبر خاندان موری دعوت کرد تا با نوبوناگا مقابله کند. در این راستا شوگون نامه‌های بسیاری را به دایمیوهای کشور فرستاد و از آنان خواست در جنگ با نوبوناگا جبهه متحدی را تشکیل دهند. در نتیجه نه تنها باقیمانده و بلکه از و بسیاری دیگر نیز به این جبهه پیوستند و بدین ترتیب شکل گرفت.
 در سال ۱۵۷۵ نوبوناگا به دستور حمله به را داد. تانبا ولایتی در نزدیکی پایتخت بود. تصرف این ولایت به علت اینکه توسط کوه‌های پیوسته‌ای احاطه شده بود و مردمش از طرفداران شوگون پانزدهم بودند، بسیار دشوار بود. نبردهای میتسوهیده در این ولایت چهار سال بطول انجامید.
در برابر فراخوان شوگون نوبوناگا در پاییز پس از چندین جنگ، توسط ژنرال ارشد نوبوناگا محاصره شده و وی به ناچار تسلیم شد. میتسوهیده قلعه اصلی ، را محاصره کرد اما قبل از سقوط قلعه با خیانت صاحب ، مجبور به عقب‌نشینی کامل شد ( ). هیده‌هارو در سال ۱۵۷۶ اعلام استقلال کرد و علیه نوبوناگا شورش کرد. نوبوناگا مجدداً به دستور داد که به حمله کند، اما هیده‌هارو در قلعه باقی ماند و برای مدت سه سال مقاومت کرد.
 در آغاز مقاومت در سال ۱۵۷۶ ملازم خاندان هاتانو ، در دفاع از قلعه این خاندان پس از شکست در برابر کشته شد. در سال ۱۵۷۸ وی را در بخشی از ولایت تانبا که تصرف کرده بود، بازسازی کرد. در ماه هشتم از سال ۱۵۷۹ ( ) قلعه سقوط کرد. میتسوهیده بالاخره در سال ۱۵۷۹ توانست پس از نبردهای بسیار ولایت تانبا را به‌طور کامل تسخیر کند. در سال ۱۵۸۰ نوبوناگا در پاداش ولایت تانبا را به میتسوهیده بخشید. اما در سال ۱۵۸۲ نوبوناگا به وی پیغام داد که ولایت تانبا را از وی بازپس می‌گیرد و در عوض وی در صورت پیروزی در نبرد با دو ولایت و متعلق به این خاندان را می‌تواند مالک شود. محققان یکی از دلایل فرضی کودتای میتسوهیده را نارضایتی از این تصمیم نوبوناگا می‌دانند.
 بر اساس نوشته‌ای متعلق به ، میتسوهیده مادر خود را به عنوان گروگان به نزد فرستاد تا وی بتواند با شرافت خود را تسلیم کند. با این حال، پس از تسلیم و ورود هیده‌هارو و برادرش به برای ارائه معذرت‌خواهی، هیده‌هارو و برادرش توسط نوبوناگا اعدام شدند. سربازان وی در ، وقتی شنیدند که هیده‌هارو اعدام شده‌است، مادر را کشتند. این حادثه رابطه بین نوبوناگا و میتسوهیده را تحت تأثیر قرار داد، و بر اساس فرضیه در نهایت به شورش و مرگ نوبوناگا در توسط آکچی میتسوهیده در سال ۱۵۸۲ منجر شد. با این حال، شواهد کمی وجود دارد که این حوادث واقعاً اتفاق افتاده‌است و بعید است که میتسوهیده چنین اقدامی عجیبی یعنی به گروگان دادن مادر خود را انجام دهد.
 در ماه چهارم ۱۵۷۶، نوبوناگا به ، ، و دستور داد تا حمله به ( ) در ، را آغاز کنند. در مقابل خاندان موری، را در انتهای شمالی به اشغال خود درآورد و شروع به تلاش‌های امدادی از جمله حمل و نقل مواد غذایی و مهمات نظامی به معبد ایشی‌یاما هونگان کرد. در بهار سال ۱۵۷۷ رهبر معبد هونگان و که به پناهندگی درآمده بود و از طرف این خاندان حمایت می‌شد، لشکری فراهم کردند. نوبوناگا به ژنرال ارشد خود دستور داد تا معبد ایشی‌یاما هونگان را از سه طرف محاصره کند. با این حال این معبد از طرف (امروزه و ) به دریا راه داشت و اسلحه و نیازهای معبد از این طریق تأمین می‌شد. سپاه نوبوناگا به قصد مسدود کردن این راه دریایی حمله‌ای انجام داد که نیروهای معبد با سپاهی در حدود ۱۰٬۰۰۰ نفر این حمله را دفع کردند و توانستند نیروهای نوبوناگا را محاصره کرده و قلعه آنان را محاصره کنند. نیز فرمانده نیروهای نوبوناگا بود، در این حمله کشته شد. از اودا نوبوناگا تقاضای نیروی کمکی کرد.
 نوبوناگا پس از شنیدن خبر این شکست از تمام مناطق تقاضای ارسال سرباز کمکی کرد اما موفق نشد بزودی و با سرعت سپاه لازم را جمع‌آوری کند. با این حال نوبوناگا تنها با ۳۰۰۰ نفر در توانست نیروهای خود را محاصره در حالی که ۱۵۰۰۰ هزار نفر از نیروهای کننیو اطراف قلعه بودند، بیرون بیاورد. نیروهای کننیو پس از این شکست عقب نشستند و به معبد بازگشتند. سپس نوبوناگا به دستور داد که معبد ایشی یاما هونگان را از هر چهار طرف محاصره کند. معبد که از نظر اقتصادی در مضیقه بود از خاندان موری تقاضای کمک کرد. به این تقاضا پاسخ مثبت داده و در روز پانزدهم از ماه هفتم ۱۵۷۶ بین ۶۰۰–۸۰۰ کشتی که حامل سلاح و مهمات بودند در اوساکا پدیدار شدند. نوبوناگا به سرعت دست به عمل زد و در حدود ۳۰۰ کشتی دهانه در اوساکا را مسدود کردند. نیروی دریایی موری که از نظر تعداد بر نیروی دریایی نوبوناگا برتری داشتند با (پرتاب مواد آتش‌زا) به کشتی‌های نوبوناگا حمله کرده و آن‌ها را به آتش کشیدند. بدین ترتیب با شکست نوبوناگا خاتمه یافت و خاندان موری موفق شد اسلحه و مواد مورد نیاز معبد را از راه دریا تأمین کند. نوبوناگا نیز چاره‌ای جز ادامه محاصره از سه طرف که به خشکی محدود می‌شد در خود نیافت.
 بعد از شکست در اولین نبرد کیزوکاواگوچی نوبوناگا به فرمانده ، دستور ساخت کشتی دارای داد. با ساخت چنین کشتی ای نوبوناگا توانست در دومین نبرد دهانه رود کیزو، را شکست دهد.
 پس از شکست خاندان موری در دومین نبرد از مسیر رساندن تجهیزات جنگی و موادغذایی به معبد ایشی یاما هونگان قطع شد و رهبر معبد نگران اتمام این ذخایر بود. به همین جهت در ماه دوازدهم جهت یک صلح دائم بطور پنهانی به دربار ژاپن اطلاع رساند که مایل است مذاکرات صلح را انجام دهد. نوبوناگا نیز به وسیله از مقامات درباری موافقت خود را با صلح اعلام کرده و بدین ترتیب پیمان صلح بین نوبوناگا و کننیو در سال ۱۵۸۰ میلادی بسته شد. کننیو پس از این پیمان صلح قلعه را ترک کرد اما پسر ارشد وی که موافق این پیمان صلح نبود، مقاومت را تا چند ماه دیگر ادامه داد تا اینکه وی نیز به ناچار تسلیم شد. پس از اینکه راهبان معبد هونگان را ترک کردند، این معبد به طرز مرموزی کاملاً سوخت و نابود شد. دلیل این آتش‌سوزی مشخص نشده‌است.
 پس از آن نوبوناگا به دو تن از ملازم خود و دستور ساختن قلعه‌ای جدید را برجای معبد ایشی‌یاما هونگان داد. این قلعه توسط جانشینان نوبوناگا تکمیل شد و امروزه نامیده می‌شود.
 در حمله نوبوناگا به به قصد نابودی ، ابتدا به عنوان رهبری حمله شرکت کرد اما بعد از کشتار و گماشتن به عنوان فرمانده کل حمله به چوگوکو احساس نارضایتی وی نسبت به نوبوناگا آغاز شد. همسراصلی وی دختر از بود. نوبوناگا هنگام حمله به ولایت تانبا از وی درخواست همکاری کرد و از این پس بود که شورش وی بر علیه نوبوناگا آغاز شد. بسیاری از مخالفان نوبوناگا نیز به وی پیوسته و به حامیان نوبوناگا حمله کرده و بدین ترتیب قسمت شرقی به جبهه ضد نوبوناگا تبدیل شد.
 پس از آن ناگاهارو به که از امر نوبوناگا پیروی می‌کرد حمله کرد. ناگاهارو که ساکن شده بود، جنگ بر علیه نوبوناگا را ادامه داد. از طرف دیگر شرایط دیگری مانند شورش بر ضد نوبوناگا یا حمایت از دشمنان نوبوناگا به نفع وی بود. وی توانست در مقطعی به پیروزی‌هایی هم دست یابد. تا بالاخره هیده‌یوشی در توانست ابتدا دو قلعه ضمیمه (قلعه کانگی و قلعه شیکاتا) را در اطراف قلعه میکی را تصرف کند. سپس هیده‌یوشی راه حمایت و کمک رسانی خاندان موری را به قلعه میکی قطع کرد. در سال ۱۵۸۰ بعد از دو سال و نیم محاصره کامل قلعه میکی ناگاهارو برای نجات سربازان قلعه، به همراه زن و فرزند و برادران خود همگی کردند.
 در سال ۱۵۷۱ ملازم توانست توجه و تحسین را نسبت به خود جلب کند و نوبوناگا به وی اجازه داد که بجای خدمت به به وی خدمت کند. در سال ۱۵۷۴ سقوط کرد و موراشیگه ارباب این قلعه شد و تمامی را به زیر فرمان گرفت. آراکی موراشیگه به عنوان عضوی از ارتش نوبوناگا در محاصره ده ساله و بسیاری از نبردهای دیگر شرکت داشت اما در سال ۱۵۷۸ در ماه دهم وی در حالی که در به سپاه پیوسته بود ناگهان به بازگشت و بر علیه نوبوناگا سر به شورش زد. دلایل این شورش به درستی ثابت نشده‌است. برای انجام گفتگو و تغییر عقیده وی (نام دیگر ) را به قلعه ایتامی نزد موراشیگه فرستاد اما وی کانبی را در سیاه‌چال قلعه زندانی کرد.
 پس از پیروزی در دومین نبرد از نوبوناگا به ملازم قدیم خود حمله کرد. پس از آن قلعه ایتامی محاصره شد و موراشیکه یک سال با شدت با نیروهای نوبوناگا جنگید اما بتدریج ذخایر سلاحش به اتمام رسید و نیز نتوانست مایحتاج وی را برساند. وی در روز دوم از ماه نهم ۱۵۷۹ به تنهایی از قلعه بیرون آمد و به رفت. پس از آن نوبوناگا بسیاری از خانواده وی را گردن زد اما خود وی پس از مرگ نوبوناگا در ، هنگامیکه قدرت را در دست گرفت به عنوان استاد تا هنگام مرگ مشغول بکار شد.
 در آخرین نبرد چوگوکو، واقع در را که توسط کنترل می‌شد، محاصره کرد. هیده‌یوشی جریان رودخانه‌های اطراف را با ساختن سدها و آب گذرهایی ساخت منحرف کرد و قلعه را در آب غرق کرد. وی همچنین برج و باروهایی در اطراف قلعه تاکاماتسو ساخت تا افراد مسلح بر آن مستقر شوند و جاری شدن آب مانع از کار سربازان مسلحش نشود. هر چه نبرد شدیدتر می‌شد قلعه نیروی کمکی بیشتری از طرف رهبر خاندان موری به قلعه می‌رسید. تا نیروهایی خاندان موری به شش برابر نیروهای هیده‌یوشی افزایش یافت.
 حمله به به دستور انجام شده بود. هیده‌یوشی از درخواست کمک می‌کرد. در نتیجه نوبوناگا شش نفر از فرماندهان خود را بسیج کرد و قصد داشت ارتش را خود رهبری کند. نوبوناگا تصمیم گرفت ابتدا را به همراه ۱۳ هزار سپاهی به منطقه بفرستد و سپس خود نیز به آن‌ها ملحق شود. نوبوناگا با تعداد اندکی از همراهان برای استراحت در در کیوتو توقف کردند. نیمه‌شب ۲۱ ژوئن ژنرال ارشد وی آکچی میتسوهیده به معبد حمله کرد و آنجا را به آتش کشید.
 در شب ۲۲ ژوئن یک روز پس از مرگ نوبوناگا در هیده‌یوشی توانست قاصد را دستگیر کند. میتسوهیده با ارسال پیکی سعی داشت با خاندان موری که در حال جنگ با تویوتومی هیده‌یوشی بود هم پیمان شود ولی پیک توسط سربازان هیده‌یوشی دستگیر شد و این نقشه لو رفت. هیده‌یوشی تصمیم گرفت هر چه زودتر برای مجازات و مقابله با آکچی میتسوهیده به این محاصره خاتمه بدهد. وی با مخفی نگه داشتن این خبر مرگ نوبوناگا از خاندان موری توانست با شرط هاراکیری ارباب با خاندان موری صلح کند.
 تویوتومی هیده‌یوشی به همراه سپاه ۴۰ هزار نفری‌اش به سرعت از قلعه تاکاماتسو در ولایت بیچو جهت برانداختن آکچی میتسوهیده عازم کیوتو شد و توانست مسافت ۲۰۰ کیلومتر را تنها به مدت ۱۰ روز طی کند. سیزده روز بعد از مرگ نوبوناگا، تویوتومی هیده‌یوشی در ۲ ژوئیه ۱۵۸۲ میلادی، با آکچی میتسوهیده در رو به رو شد و با شکست او انتقام ارباب خود نوبوناگا را از او گرفت و سپس قدرت و سلطهٔ نوبوناگا را در اختیار خود گرفت.
{"title": "حمله به چوگوکو", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AD%D9%85%D9%84%D9%87_%D8%A8%D9%87_%DA%86%D9%88%DA%AF%D9%88%DA%A9%D9%88&oldid=32576975", "language": "fa"}