( : )، خانواده ای قدرتمند با اصالت ایرانی در اوایل پادشاهی سیام بود. در قدرت و نفوذ آنان به اوج خود رسیده‌است. خانواده مورد علاقه قرار گرفت و انحصار عناوین عالی‌رتبه را بدست آورد. سه نفر از چهار نفر از درباریان عالی‌رتبه از خاندان بوناگ بودند، یا با نام رسمی ، برادر کوچکترش، ، با نام رسمی ، فرزند ارشد با نام رسمی . آنها نقش‌های کلیدی در دولت و روابط خارجی داشتند تا زمان بحران مقابل کاخ. زمانی که رامای پنجم به دنبال خنثی سازی قدرت اشراف و تأکید بر مرکز گرایی بود. بوناگ‌ها به تدریج از نقش‌های برجسته در سیاست سیام کنار رفته، اما همچنان به پر کردن صفوف رسمی مهم ادامه دادند.
 شیخ احمد، یک بود که همراه با برادرش محمد سعید و ملازم‌انشان، در سال ۱۶۰۰ در سیام سکنی گزیدند. شیخ احمد بومی شهری در جنوب در ایران دورهٔ بود. او خود را به عنوان یک تاجر ثروتمند در ثابت کرد. در آنجا او به خدمت پادشاه (۱۶۱۱–۱۶۲۸) وارد شد و او به عنوان (เจ้า กรมท่าขวา؛ ارباب اسکله راست) منصوب کرد تا نظارت بر معامله گران غربی، یعنی ، و داشته باشد. او همچنین (จุศาารมคมนตรี؛ وزیر امور خارجه) هم منصوب شد تا همه سیام را نمایندگی کند.
 پس از سرکوب شورش ژاپنی ، شیخ احمد به (نخست‌وزیر) تبدیل شد. پسران شیخ احمد کنترل سیاست، تجارت و امور خارجی سیام را در دست گرفتند. بسیاری از آنها شدند. آنها همچنین پست را انحصاری کردند. همه آنها به تغییر مذهب دادند.
 Woodhouse, Leslie (Spring 2012). "Concubines* with Cameras: Royal Siamese Consorts Picturing Femininity and Ethnic Difference in Early 20th Century Siam". Women’s Camera Work: Asia. Volume 2 (Issue 2). Retrieved 8 July 2015.
 From Isfahan to Ayutthaya: Contacts Between* Iran and Siam in the 17th Century by Muhammad Ismail Marcinkowski
{"title": "بوناگ", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%A8%D9%88%D9%86%D8%A7%DA%AF&oldid=25530777", "language": "fa"}