فیلمی به کارگردانی و نویسندگی (م. صفار) محصول سال ۱۳۵۲ است. این فیلم نخستین تجربهٔ سینمایی صفار بود. 
 ترانهٔ این فیلم به خوانندگی به تنهایی بسیار مشهور شد. در واقع این ترانه را به یاد نوشته بود. به گفتهٔ جنتی عطایی، استفاده از ترانه‌های سیاسی به عنوان حربه‌ای بود که در آن زمان برای فرار از دولتی به کار می‌بردند: «ما آن‌زمان برای فرار از مسئلهٔ تصویب سانسور مفری پیدا کرده بودیم که سینما بود. چون در سینما سناریو را یک اداره می‌دید و تصویب می‌کرد و فیلمش را هم یک ادارهٔ دیگر، و کسی توجهی به موسیقی‌اش نداشت. تا که گندش درآمد و جلوی آن کار را هم گرفتند! بنابراین چند تا ترانه را من و همکارانم توانستیم به این طریق از زیر تیغ سانسور فرار بدهیم.» 
 راد (سعید راد) که به رابطهٔ خواهرش با مردی بدگمان است آن دو را در آتش می‌سوزاند، و سوار بر اسب به جنگلی پرت افتاده می‌گریزد. راد به کلبه ای جنگلی پناه می‌برد، که مردی به نام شالکو (محمدعلی کشاورز) با همسرش سمن (فخری خوروش و دخترش (نور) در آن جا زندگی می‌کند. مدتی بعد شالکو با خبر می شو د که راد خواهر و فاسق او را کشته و گریخته‌است. سمن اهالی آبادی اطراف جنگل را از حضور راد در کلبه‌شان باخبر می‌کند. با هجوم چند نفر از مردان آبادی به کلبه، شالکو مانع می‌شود که صدمه ای به راد برسد؛ اما پس از آنکه در می‌یابد راد با دخترش نور رابطه دارد مردم را در حمله به راد آزاد می‌گذارد تا او را از پا درآورند.
 
 
 
 سرپرست گویندگان ایرج ناظریان
{"title": "خورشید در مرداب", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AE%D9%88%D8%B1%D8%B4%DB%8C%D8%AF_%D8%AF%D8%B1_%D9%85%D8%B1%D8%AF%D8%A7%D8%A8&oldid=33127956", "language": "fa"}