(زاده ۱ تیر ۱۳۵۰) بازنشستهٔ . وی علاوه بر بازی در لیگ برتر ایران سابقه حضور در ، را دارد. او نقش بسیار مهمی در صعود تیم ملی ایران به جام جهانی ۱۹۹۸ فرانسه داشت. او به دلیل سرعت زیادش و گل صعود آفرین ایران به غزال تیزپا ایران نامیده می‌شد.
 او ۴۵ بازی ملی برای انجام داده و ۱۱ گل نیز به ثمر رسانده‌است. او در سال به عنوان و در همان سال به عنوان بهترین و ارزشمندترین بازیکن جام ملت‌های آسیا انتخاب شد.
 وی همچین زننده تنها گل مقابل تیم پوهانگ استیلزر در مرحله نیمه نهایی در جام باشگاه‌های آسیا ۱۹۹۶ می‌باشد. در آن روز پرسپولیس یک پنالتی از دست داد و یک اشتباه نیز منجر به گل به خودی شد و بدین ترتیب با نتیجه سه بر یک از صعود به فینال بازماند و از دور رقابت‌ها کنار رفت.
 خداداد عزیزی ( ) او که همراه خانواده‌اش در سن شش سالگی به مهاجرت کرد. خداداد در محله کوی رضائیه مشهد زندگی می‌کرد.  در کودکی با کفشهای لنگه به لنگه فوتبال بازی می‌کرد و در سن ۱۱ سالگی به همراه برادرش به کار بنایی می‌پرداخت تا هزینه زندگی خود را تأمین کند.
در دوران دبیرستان به دلیل توهین به دبیر ورزش از دبیرستان حاج‌تقی آقابزرگ اخراج شد. سپس با کمک برادر جهانگیر زنده‌دل (مدیر باشگاه ابومسلم) در دبیرستان امیرکبیر ثبت نام کرد. 
خداداد مادرش را به دلیل عدم توانایی مالی برای درمان سرطان در سال ۶۹ از دست داد. او دارای سه فرزند است. 
 عزیزی فوتبال حرفه‌ای را با تیم آغاز کرد، در سال ۱۳۷۱ برای گذراندن سربازی به پیوست
از سال ۱۳۷۴ به پیوست در سال ۱۳۷۵ به عنوان بازیکن کمکی برای پرسپولیس در جام باشگاه‌های آسیا بازی کرد و پس از درخشش در ترکیب تیم ملی فوتبال ایران در و انتخاب به عنوان ارزشمندترین بازیکن این مسابقات و چندی بعد کسب عنوان بهترین بازیکن سال به تیم فوتبال در دسته اول بوندس لیگا آلمان پیوست.
 او در سال ۱۹۹۷ به تیم منتخب آسیا دعوت شد تا در مقابل منتخب جهان قرار بگیرد. منتخب آسیا در این بازی پنج بر سه شکست خورد، اما عزیزی یکی از گل‌های آسیا را به ثمر رساند. 
 خداداد تا سال در کلن بازی کرد و پس از آن یک فصل در در لیگ حرفه‌ای فوتبال آمریکای شمالی و یک فصل در در لیگ امارات بازی کرد و در سال ۱۳۸۰ در بازگشت به ایران به تیم پاس تهران پیوست. اختلاف او با سرمربی تیم ملی باعث شد تا از ترکیب تیم ملی برای مقدماتی جام جهانی ۲۰۰۲ کنار گذاشته شود.
 عزیزی در مرحله اول رقابت‌های انتخابی در ترکیب تیم ملی چند بار به میدان رفت ولی حضور وی در تیم ملی برای مرحله دوم مقدماتی جام جهانی تداوم نداشت. آخرین بازی ملی و مقابل تیم ملی قطر در دوحه بوده است.
 او پس از آن در سال ۱۳۸۴ برای تیم دسته اولی و در نیم‌فصل دوم لیگ ۸۵–۱۳۸۴ برای تیم توپ زد و پس از آن از بازیکنی فوتبال خداحافظی کرد.
 عزیزی پس از خداحافظی از فوتبال توسط تیم به عنوان رئیس سازمان فوتبال انتخاب شد و بعد به مربیگری و در نهایت سرمربیگری تیم رسید، اما اختلافات او با مدیران باشگاه، صراحت لهجه و نتایج ضعیف تیم موجب شد تا در ابتدای لیگ ۸۶ از سرمربیگری تیم اخراج شود. یکی از عجیب‌ترین اقدامات او در دوران هدایت ابومسلم بیرون آوردن یکی از بازیکنان از ترکیب و ده‌نفره کردن تیم بود.
 عزیزی در همان سال در اولین دوره دوباره به زمین چمن بازگشت و به عنوان کاپیتان تیم استان خراسان رضوی برای این تیم به میدان رفت.
 او پس از آن مدیر فنی تیم دسته اولی شد و توانست این تیم را به لیگ برتر کشور بیاورد، او در هفته‌های آغازین فصل ۸۷–۸۸ مربیگری این تیم را برعهده داشت که به دلیل مشکلات مالی تیم از فعالیت خود کناره گرفت.
 در بازی با تیم ملی ، پس از یک ماراتن طولانی برای رسیدن به ، خداداد عزیزی برای تیم ملی ایران گلزنی کرد (یک گل در بازی رفت و یک گل در بازی برگشت) و از آن تاریخ به بعد لقب را گرفت. هرچند که نتیجه آن بازی در ۸ آذر ۱۳۷۶ خورشیدی با تساوی ۲–۲ خاتمه یافت، ولی به علت صعود تیم ایران به جام جهانی برای خیلی از ایرانی‌ها از برد شیرین‌تر بود و باعث شادی و پایکوبی در سطح شهرهای ایران شد.
{"title": "خداداد عزیزی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AE%D8%AF%D8%A7%D8%AF%D8%A7%D8%AF_%D8%B9%D8%B2%DB%8C%D8%B2%DB%8C&oldid=35079280", "language": "fa"}