(۹۶ یا ۱۰۰ هـ.ق. - ۱۷۵ هـ. ق) و از جمله برجسته‌ترین پژوهشگران (زبان‌شناسی زبان عربی) است که به پژوهش‌هایی درزمینهٔ تصحیح نظام عربی، و ( ) پرداخته‌است.
 خلیل متولد شهر است. برخی او را از اهالی و از قبیلهٔ «أزْد» دانسته‌اند، اما بر اساس اسنادی دیگر، او از بقایای خانواده‌های ایرانی است که به فرمان ، یمن را به تصرف درآورده‌اند و در آنجا ماندگار شده‌اندمذهبش شیعه بود. 
 خلیل بن احمد، سال‌ها به تدریس عروض عربی مشغول بود، و گفته می‌شود که رساله‌ای به نام نیز تدوین کرده‌است (گرچه برخی احتمال می‌دهند که پژوهش‌های او درزمینهٔ عروض فقط به‌شکل شفاهی بوده‌است). او به بررسی و طبقه‌بندی اوزان شعر عرب پرداخت. پیش از او درمیان اعراب سابقه‌ای نداشته‌است مذهب خلیل شیعه بود. 
 پژوهش دیگر او، که در کتاب تدوین شده‌است، به نگارش واژگان عربی اختصاص دارد. او در این کتاب، کلمات عربی را بر اساس «مخارج حروف» (و نه بر اساس ترتیب الفبا) مرتب کرده‌است. 
 خلیل بن احمد در رسالهٔ ، به قواعد واج‌شناسی و آواشناسی می‌پردازد یا به‌طور مشخص را برای نشان دادن که تا پیش از آن در خط عربی هیچ نمودی نداشتند، ابداع می‌کند. 
 اگرچه شاید پژوهش‌های خلیل بن احمد الهام‌گرفته از مطالعات دانشمندان هندی (مثل ) درزمینهٔ زبان بوده‌باشد، 
ولی دلیلی بر اثبات این مدعا ارائه نشده‌است.
{"title": "خلیل بن احمد فراهیدی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AE%D9%84%DB%8C%D9%84_%D8%A8%D9%86_%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF_%D9%81%D8%B1%D8%A7%D9%87%DB%8C%D8%AF%DB%8C&oldid=33670906", "language": "fa"}