یا یا ، (به : یا ؛ به : ) (به : ) در سالشماری کهن مصر و سپس ایران وجود داشته‌است.
 از تقویمی خورشیدی-نجومی استفاده می‌کردند که در آن یکسال شامل ۱۲ ماه ۳۰ روزه بود. آن‌ها متوجه شده بودند که به‌تدریج تغییر فصل در روزهای غیرمشابه سال انجام می‌شد و گویی زمان تغییر فصل در تقویم در حال حرکت می‌باشد. در حدود ۴۰۰۰ سال پیش از میلاد تصمیم گرفتند که در پایان هر سال ۵ روز به سال اضافه کنند تا مشکل تغییر فصل را حل کنند. این ۵ روز برای آن‌ها جز روزهای جشن و تعطیلات محسوب می‌شد و در این روزها کار نمی‌کردند. در حقیقت از ابتدای تاریخ مصر یعنی سلسلهٔ اول فراعنه سال و ۳۶۵ روزه بوده‌است که ۳۶۰ روز ایام ثابت سال و پنج روز (Epahomene) داشتند که مؤلفین اسلامی آن را می‌نامیدند. روزهای خمسه مسترقه ایامی نحس محسوب می‌شد و هر روز نامی داشت منسوب به یکی از خدایان و این پنج روز عید ارواح و مردگان به‌شمار می‌آمد که شباهت تامی با همان پنجه دزدیده در دارد.
 مقالهٔ اصلی: ( یا یا یا یا (در پهلوی ) (به : یا ) به پنج روز آخر سال در گفته می‌شود. در این گاه‌شماری سال از ۱۲ ماه ۳۰ روزه (جمعا 360 روز) تشکیل شده‌است. این پنج روز را به آخر ماه دوازدهم (اسفند) می‌افزایند. هر یک از این پنج روز به نام یکی از نامیده شده‌است. در تقویم کنونی زرتشتی اگر سال کبیسه باشد این پنج روز به شش روز افزایش می‌یابد. در این صورت آن سال را =(کبیسه) می‌نامند. ایرانیان در این روزها به جشن و آتش‌افروزی می‌پرداختند زیرا پس از آن سال نو آغاز می‌گشت. 
 در دوران ، پنج روز اندرگاه به «نوروز کوچک» معروف بود و جزء روزهای جشن، تعطیلات و مراسم مذهبی محسوب می‌شد.
{"title": "پنجه دزدیده", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%BE%D9%86%D8%AC%D9%87_%D8%AF%D8%B2%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D9%87&oldid=31509692", "language": "fa"}