(به : ) عنوان سه آهنگ متعلق به گونه‌های مختلف یک موضوع پایه‌ای مشابه، در ، ، است با عناوین فرعی به ترتیب « »، « » و « » که همگی به وسیلهٔ نوازندهٔ گیتار بیس پینک فلوید و سپس ، ، نوشته شده‌اند. این ترانه، یکی از مشهورترین آهنگ‌های گروه و نیز موفق‌ترین ترانهٔ مشهور آنان است، که به رتبهٔ ۱ در جدول‌های موسیقی تک‌آهنگ‌های آمریکایی و نیز جدول‌های بریتانیایی رسید. ضمناً، بخش دوم در ردهٔ ۳۷۵ فهرست قرار گرفت. 
 بخش اول آجری دیگر در دیوار، آهنگ سوم آلبوم است.
 
پینک در اینجا خطاب به پدر از دست رفته‌اش می‌خواند: راجر واترز این آهنگ را با تاثیر از مرگ پدر خودش در پنج ماهگی‌اش سروده است. پینک در اینجا به ریشه‌های خود برمی‌گردد و خاطراتش را از اول زندگی مرور می‌کند و به یاد می‌آورد که مرگ پدرش، اولین آجرهای دیوار انزوا و دوری از اجتماع است که به دور خود کشیده است. 
 در فیلم، کودکی خیالی پینک را مشاهده می‌کنیم که ابتدا در کلیسا در مراسم مرگ پدرش شرکت می‌کند و سپس در پارک به دنبال پدر نداشته خود می‌گردد، به دنبال بچه دیگری می‌رود، پدر آن بچه دست کودک را می‌گیرد، اما زمانی که پینک می‌خواهد دستش را بگیرد، مرد غریبه او را پس می‌زند. اما این موقعیت‌ها تماما ساخته ذهن پینک است، زیرا که پیش از این در آهنگ و ، متوجه شده‌ایم که پدر پینک در هنگام نوزادی او از دنیا رفته و در زمان مورد بحث، پدر پینک حداقل ۷ سال است که از دنیا رفته. 
 بخش دوم، آهنگ پنجم آلبوم است.
 «بخش دوم»، که بیشتر از همه به خاطر جملهٔ «ما هیچ آموزشی نیاز نداریم» مشهور است، به عنوان یک تک‌آهنگ عرضه شد و تنها ترانهٔ موفق رتبهٔ یکی گروه را در ، ، و بسیاری کشورهای دیگر میسر ساخت. در بریتانیا این ترانه، اولین تک‌آهنگ گروه بعد از ترانهٔ «مرا در آسمان نشان ده» در سال بود. این یک بر ضد تدریس انعطاف‌ناپذیر و دشوار به‌طور کلی و مدارس شبانه‌روزی به‌طور خاص است که موجب شد این ترانه در بسیاری کشورها منع شود. 
 برای «بخش دوم»، پینک فلوید به یک دستهٔ هم‌سرایان مدرسه‌ای نیاز داشتند و تهیه‌کننده، باب ازرین، از مدیر صدا، نیک گریفیتس، درخواست پیدا کردن یک مورد را کرد. گریفیتس در نزدیکی استودیوی با مدیر معلم موسیقی، آلون رنشا، از مدرسهٔ وارد گفتگو شد. دستهٔ هم‌سرایان اجازه نداشتند که بقیهٔ ترانه را پس از خواندن هم‌سرایی بشنوند و هنگامی که خواستند تک‌نوازی گیلمور را بشنوند با آن‌ها موافقت نشد. گرچه مدرسه، ۱۰۰۰ پوند را به‌طور نقدی دریافت کرد، اما هیچ قراردادی برای حق امتیاز از فروش محصول وجود نداشت. بر اساس قانون کپی‌رایت ۱۹۹۶ بریتانیا، آن‌ها برای حق امتیاز پخش رسانه‌ای مشمول می‌شدند و پس از آن‌که نمایندهٔ حق امتیاز، پیتر روان، از طریق وبگاه و به شیوه‌های دیگر، اعضای دستهٔ هم‌سرایی را دنبال کرد، آنان خواستار حقوق خود شدند. بر خلاف گزارش‌های مطبوعات، این مورد شامل پی‌گیری قانونی پینک فلوید نمی‌شد. حرفه‌ای‌های صنعت موسیقی پیش‌بینی کردند که هر دانش‌آموز مبلغی حدود ۵۰۰ پوند را کسب می‌کردند. 
 «بخش دوم»، پینک فلوید را برای بهترین اجرا به وسیلهٔ یک همکاری دونفره یا گروهی راک، نامزد یک کرد، اما این جایزه به ترانهٔ از تعلق گرفت.
 در ، این ترانه به عنوان یک سرود دسته‌جمعی اعتراضی به وسیلهٔ دانش‌آموزان در قیام در که بر ضد تبلیغات نژادی و تبعیض در برنامهٔ آموزشی رسمی اعتراض داشتند، استفاده شد. در دوم مه، این ترانه ممنوع اعلام شد.
 
این آهنگ در ادامه آهنگ « » باز هم به مدرسه رفتن پینک می‌پردازد. اما این بار نشان از خشمی خفته دارد که معلم‌ها را محکوم کند تا بیش از این به آنها زور نگویند. ایهام زیبایی در بخش دوم این آهنگ وجود دارد: این جمله می‌تواند دو معنی داشته باشد:
 ۱-شما معلم‌ها، آجرهای دیگر از دیوار جامعه انسانی هستید و همانطور که در دیوار هیچ آجری بر آجر دیگری برتری ندارد، شما هم بر ما برتری ندارید.
 ۲-همه شما (خطاب به تمام افرادی که در زندگی پینک نقش دارند.) آجرهای در دیوار انزوا و جدایی من از جهان بیرون هستید!
 
و در قسمتی که با گیتار الکتریک رام نشدنی دیوید گیلمور همراه می‌شویم، فریادهای در هم و برهم دانش آموزان را می‌شنویم. و فریاد معلم را که می‌گوید: اما سولوی گیتار گیلمور حکایت از آن دارد که این بچه‌ها حداقل این یک بار را زیر حرف زور معلم نمی‌روند!
 در قسمتی از نسخه فیلم، بچه‌ها روی یک نوار نقاله، درون دستگاهی مانند چرخ گوشت می‌روند و به شکل سوسیس بیرون می‌آیند! به این معنی که مدرسه و سیستم آموزشی، می‌خواهند همه بچه‌ها را به یک شکل که از نظر آنها «استاندارد» هستند، دربیاورند و هیچ ارزشی برای فردیت و یکتا بودن هر دانش آموز، قائل نمی‌شوند. تا این که بچه‌ها از ظلم و زورگویی مدرسه به تنگ می‌آیند، لباس فرمشان را در می‌آورند شورش می‌کنند، پنجره‌ها را می‌شکنند، و معلم را درون آتشی که با چوب نیمکت‌ها برافروخته‌اند، می‌اندازند! 
 خشتی دیگر در دیوار (بخش سوم)، دوازدهمین آهنگ آلبوم است.
 این قسمت آهنگ نسبت به دو بخش قبلی ریتم کوبنده و حماسی‌تری دارد و همچنین صدای انفجار و شکستن شیشه و ... نیز به گوش می‌خورد که می‌تواند نماد نبردی درون قهرمان داستان آلبوم باشد.
 راجر واترز: خواننده اصلی، نوازنده گیتار بیس
 : گیتار، همخوان
 : 
 
پینک بعد از آسیب‌هایی که از اتفاقات مختلف دوران زندگی‌اش افتاده (به آهنگ‌های قبل در مراجعه کنید)، همه افراد زندگی‌اش را متهم می‌کند که: و همچنین ادعا می‌کند: و این، آغازی بر انزوا و جدایی کامل از جهان خارج پینک است. دیوار ذهنی پینک، در اینجا کامل می‌شود.
 و همچنین در نسخه فیلم، تصاویر پراکنده‌ای از یک آنارشیسم و شورش خیابانی را می‌بینیم.
{"title": "خشتی دیگر در دیوار", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AE%D8%B4%D8%AA%DB%8C_%D8%AF%DB%8C%DA%AF%D8%B1_%D8%AF%D8%B1_%D8%AF%DB%8C%D9%88%D8%A7%D8%B1&oldid=35065555", "language": "fa"}