یا به عقیده مسلمانان و به تصریح ، دختران باکره بهشتی هستند که به عنوان پاداش، در بهشت به مردان پرهیزگار داده می‌شوند. لغت «حور» که جمع حوری است، چهار مرتبه در قرآن به کار رفته‌است. در هفت آیه دیگر قرآن نیز به دختران باکره به عنوان پاداش، اشاره شده و گفته شده هیچ مردی یا به آن‌ها نزدیک نشده‌است. دربارهٔ ریشه چنین اعتقادی نظرات مختلفی ابراز شده‌است. آندرائه می‌گوید قرآن آن را از یکی از اشعار گرفته اما بک اعتقاد دارد آندرائه دربارهٔ معنای شعر افرایم دچار اشتباه شده‌است. می‌گوید لغت حوری ریشه سریانی دارد و به معنای «انگور سفید» (که میوه‌ای آخرالزمانی بوده) است. 
 جمع اَحور و حَوراء، به کسی می‌گویند که سیاهی چشمش کاملاً مشکی و سفیدی آن کاملاً شفاف است و دارای پلک‌هایی باریک است (همانند چشمان آهو)، و گاه به زنان سفید چهره (سمین تن) نیز اطلاق شده‌است.
 نیز جمع اَعین و عَیناء، به معنی «درشت چشم» است و از آنجا که بیشترین زیبائی انسان در چشمان او است روی این مسئله مخصوصاً تکیه شده‌است. 
 بعضی نیز گفته‌اند که حور از ماده حیرت گرفته شده یعنی آنچنان زیبا هستند که چشمها از دیدن آنها حیران می‌شود. 
 
ﻭ حوران ﻓﺮﺍﺥ چشم
 
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻣﺮﻭﺍﺭﻳﺪ ﺩﺭ ﭘﺮﺩﻩ ﻧﮕﻬﺪﺍﺷﺘﻪ
 (سوره واقعه/ آیات ۲۲ و ۲۳)
 
و ﺗﺰﻭﻳﺞ ﻛﺮﺩﻳﻢ ﺍﻳﺸﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺣﻮﺭﺍﻥ ﻓﺮﺍﺥ ﭼﺸﻢ
 (سوره دخان/ آیه ۵۴)
 
ﺗﻜﻴﻪ ﺯﺩﮔﺎﻥ ﺑﺮ ﺳﺮﻳﺮﻫﺎﻯ ﺑﻬﻢ ﭘﻴﻮﺳﺘﻪ ﻭ تزویج کردیم ایشان را ﺑﺎ ﺣﻮﺭﺍﻥ ﻓﺮﺍﺥ ﭼﺸﻢ
 (سوره طور/ آیه ۲۰)
 در زبان ، زنان زیبا به حوری و تشبیه می‌شوند. ضمناً در حور (که در اصلِ عربی جمع است) به‌صورت مفرد به کار می‌رود.
شعرا هم «حور: و هم «حوری» را به کار برده‌اند:
{"title": "حوری", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AD%D9%88%D8%B1%DB%8C&oldid=34908314", "language": "fa"}