(زادهٔ ۲۶ بهمن ۱۳۳۱ در ) ، نوازندهٔ و و اهل است. او به خاطر کتاب برندهٔ در سال ۱۳۹۵ شد. طلایی این کتاب را نقطه عطفی در زندگی هنری و علمی خود نامیده‌است. 
 در ۲۶ بهمن ۱۳۳۱ در خانواده‌ای علاقه‌مند به متولد شد.
 او از یازده سالگی به رفت و به تحصیل و با ساز تخصصی پرداخت. شروع آموختن تار در همان هنرستان نزد باعث علاقه خاص او به ساز تار و موسیقی ایرانی شد. پس از گرفتن دیپلم هنرستان هم‌زمان به تحصیل در رشته موسیقی و کار در پرداخت. در این مرکز با تشکیل و سرپرستی گروه موسیقی برنامه‌هایی از موسیقی اصیل ایرانی در چندین دوره اجرا کرد. داریوش طلایی طی این دوران نزد استادانی چون ، ، ، و به تکمیل آموخته‌های خود در سنت‌ها و مکاتب مختلف موسیقی دستگاهی ایرانی پرداخت.
 پس از اتمام تحصیلات دانشگاه او از سال ۱۳۵۵ در دانشگاه تهران به عنوان عضو هیئت علمی دانشگاه، موسیقی ایرانی تدریس کرد. وی در سال ۱۳۵۸ با دریافت بورسیه از دولت برای ادامه تحصیل عازم کشور فرانسه شد و ضمن تحصیل تا مقطع دکتری در به شناساندن موسیقی ایرانی از طریق تدریس، اجرای کنسرت و انتشار موسیقی ایرانی در اروپا و آمریکا پرداخت.
 داریوش طلایی از زمان بازگشت به ایران در سال ۱۳۷۱ تا کنون عضو هیئت علمی گروه موسیقی دانشگاه تهران است و طی این سال‌ها ضمن تدریس در دانشگاه به تألیف آثار موسیقی و اجرای کنسرت پرداخته‌است.
 داریوش طلایی با تغییراتی در ساز «تار» با طرحی موسوم به «نوتار»، در اسفند ۱۳۹۷ رتبهٔ نخست پژوهش‌های کاربردی در گروه تخصصی هنر سی و دومین جشنواره بین‌المللی خوارزمی را کسب نمود. 
 او در بهمن ۱۳۸۳، در مراسم اختتامیهٔ بیستمین ، مورد تقدیر قرار گرفت. داریوش طلایی در فروردین ۱۳۹۸، جایزهٔ ویژهٔ در را دریافت نمود. 
 از جمله آثار داریوش طلایی به موارد زیر می‌توان اشاره نمود:
{"title": "داریوش طلایی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AF%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D9%88%D8%B4_%D8%B7%D9%84%D8%A7%DB%8C%DB%8C&oldid=34418115", "language": "fa"}