حکیم اشراقی سده یازدهم بود.
 حکیم حسین تنکابنی فرزند ابراهیم تنکابنی در قرن یازدهم در تنکابن دیده به جهان گشود.
 وی از شاگردان برجسته و بود. 
 وی پس از فراگیری علوم عقلی به تدریس و ترویج آرا و افکار ملاصدرا پرداخت. 
از دیدگاه آشتیانی آثار تنکابنی تلخیص یا شرح آرای ملاصدرا می‌باشد. تمام کتب تنکابنی، جز شرح به نگاشته شده است. از آثار چاپ شده او عبارتند از:
 این کتاب در کتابخانه‌های ، مرکزی و کتابخانه موجود است و همراه با مشاعر ملاصدرا چاپ شده است.، 
 نسخه‌ای خطی از این کتاب در کتابخانه کتب خطی آیت‌الله مرعشی موجود است.
 تنکابنی در این رساله از مسلک ملاصدرا پیروی کرده و کوشیده است که میان آرای صوفیه و حکیمان اشراقی و مشائی جمع و تقریب به وجود آورد.
افندی اصفهانی این رساله را با عنوان رسالة فی تحقیق وحدة الوجود و تجلیاته و تنزلاته ذکر کرده و سیدجلال الدین آشتیانی آن را در منتخباتی از آثار حکمای الهی ایراننتخباتی از آثار حکمای الهی ایران، از عصر میرداماد و میرفندرسکی تا زمان حاضر، ج۲، ص۴۰۴ـ۴۰۹ به چاپ رسانده است.
از دیگ آثار او عبارتند از:
فی صنوف الناس (این رساله در کتاب آثار حکمای الهی ایران به چاپ رسیده است.، شرح گلشن راز، رساله فی شبهه الاستلزام و جوابها، تعلیقاتی بر کتاب شفای ابن سینا.
 تنکابنی به نقلی در سال ۱۱۰۱ و به نقلی در سال ۱۱۰۵ به حج رفت، در مکه در حین طواف کعبه به دلیل مناظره‌ای که درباره خلافت در مکه داشت، به اتهام اهانت به دستگیر شد. به حکم قاضی، به تعزیر و اخراج از مکه محگوم شد. 
وی بر اثر جراحات حاصله از تعزیر در بین راه مکه و مدینه در گذشت، از این رو برخی وی را شهید دانسته‌اند.
محل دفن وی در کنار قبر در (در نزدیکی رابغ) است.
{"title": "حکیم حسین بن ابراهیم تنکابنی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AD%DA%A9%DB%8C%D9%85_%D8%AD%D8%B3%DB%8C%D9%86_%D8%A8%D9%86_%D8%A7%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%87%DB%8C%D9%85_%D8%AA%D9%86%DA%A9%D8%A7%D8%A8%D9%86%DB%8C&oldid=32044703", "language": "fa"}