Xoreŝ به گروهی از گفته می‌شود که ترکیبی آب‌دار از سرخ شده یا هستند که معمولاً همراه با پخته و کمی آب سرو می‌شوند.
 کلمۀ خورش از برساخت‌های فعل خوردن است. در ایران قدیم قوت اصلی مردم بوده‌است و برای قابل خوردن کردن آن چیزی با آن همراه می‌کردند که به آن «نان خورش» می‌گفتند. مثلاً سعدی می‌گوید «یکی نان خورش جز پیازی نداشت». به تدریج واژۀ خورش به مفهومی جدا از نان گفته شده‌است، تا جایی که امروزه معمولاً خورش‌ها همراه با ( یا ) خورده می‌شوند.
 خورش در کاربرد فراوان دارد و معمولاً خورش با نان یا برنج ساده، که ممکن است به صورت یا تهیه شده باشد، خورده می‌شود. خورش‌های ایرانی ترکیبی از ، خشک یا تازه و چون و هستند. ایرانیان که به آن هم گفته می‌شود را در غذاهای روزانه، میهمانی‌ها و مراسم رسمی استفاده می‌کنند.
 از انواع خورش‌های ایرانی می‌توان به خورش‌های ، ، ، ، ، ، ، ، ، خورش گل‌کلم با سیر، باقالی خورش، خورش آلو، گیلانی، گیلانی، خورش با لوبیا قرمز، خورش خلال کرمانشاه، خورش کورد یاکور (نوعی سبزی) و انواع خورش مرغ (مانند و ) اشاره کرد.
 
 
 
۱. کتاب آشپزی طلایی، .
{"title": "خورش", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AE%D9%88%D8%B1%D8%B4&oldid=34641263", "language": "fa"}