مرکز و روستایی از توابع در است.
 این روستا با شکل پروانه مانند در نقشه، با وجود مزارع، مراتع و قنات‌های بسیار، از این حیث با مساحت ۶۰ کیلومتر مربع (مساحت آبادی ۳ کیلومتر مربع)، از روستاهای بزرگ استان قم به شمار می‌آید و با روستاهای ، وشنوه، ویریچ، تیره، دستگرد، و مرز مشترک دارد.
 این روستا در قرار دارد و براساس ، جمعیت آن ۸۱۳ نفر (۲۶۴ خانوار) بوده است. 
 روستا به دوران اوایل بازمی‌گردد و در کنار بخش بوره فردو، روستاهای تیره و قبادبزن، از کهن‌ترین روستاهای شمرده می‌شود. البته پیشینهٔ سکونت در ، به حتی دوران پیش از اسلام نیز بر می‌گردد و شواهد و یافته‌های باستان‌شناسی مبنی بر وجود گورستان‌های گبری و همچنین وجود زیرخاکی‌های بسیار (کوزه‌ها و سفال‌های قدیمی با قدمت بسیار) این موضوع را اثبات می‌کند.
 روستای خاوه یکی از قطب‌های چهارگانه بخش کهک (خاوه، وشنوه، کرمجگان و فردو) شمرده می‌شود.
 خاوه با مختصات جغرافیایی ۵۰ درجه و ۵۴ دقیقه طول شرقی و ۳۴ درجه و ۱۶ دقیقه عرض شمالی در ارتفاعات جنوبی استان قم که در واقع دنباله رشته کوه‌های مرکزی ایران و کوهستان اردهال است، قرار دارد و باعث به وجود آمدن آب و هوای بسیار مطبوعی شده (با میانگین دمای ۱۵ درجه سانتیگراد و میزان بارندگی نزدیک ۲۰۰ میلی‌متر) که دلیلی بر یکی از القاب خاوه یعنی بهشت کوچک می‌باشد. یکی از معروف‌ترین کوه‌های این ارتفاعات، کوه سلطان سعد شاه خاوه می‌باشد که رودخانه‌های فردو و وشنوه از آن سرچشمه می‌گیرند. خاوه از دید ، در گروه نیمه زیان قرار دارد و مناطق شرقی خاوه در معرض سیل قرار دارد. دو رودخانه فصلی از شرق و غرب آبادی خاوه می‌گذرند که البته رودخانه شرقی خشک شده ولی رودخانه غربی (خرجال) چند ماه از سال آب دارد و از آبشار خاوه عبور می‌کند.
 مسجد امام حسن مجتبی (مسجد جامع خاوه)
 حسینیه صاحب الزمان خدرآباد خاوه
 سه شهربانو (غیررسمی)
 
 قدمگاه
 قلعه پایین (دشت پایین)
 قلعه خان (احمدآباد)
 در خاوه و حومه، اماکن تاریخی و مذهبی نظیر قلعهٔ مخروبه در دشت پایین که دارای کوزه‌ها و سفال‌های قدیمی خوش نقش و نگار و شکسته‌ای هست که هم‌اکنون نیز موجودند، کانال‌های راهرو در درب قلعه، گَبری و تاریخی در مرکز و نواحی شرقی روستا، برجک‌های نگهبانی تاریخی در نواحی شرقی روستا، سه شهربانو (به گویش محلی سیت شهربانو) که شماری از اهالی اعتقاد ویژه‌ای به این محل مذهبی دارند و مشابه این مکان، مکان مذهبی یا تاریخی دیگری به نام قدمگاه نیز در فاصله کمی با سه شهربانو قرار گرفته که جای پای عجیبی که شبیه جای پای یک حیوان است، به تنهایی بر روی تخته سنگی صاف نقش بسته که عده‌ای به آن جنبه مذهبی می‌دهند (به عقیده آن‌ها، جای پای اسب علی هنگام عبور از خاوه در این منطقه برجا مانده) و عده‌ای هم نظر بر این دارند که نشانهٔ گنج می‌باشد. در مجموع نواحی شرقی روستا (دره نعل، دره گرگی و …) اماکن و یافته‌های تاریخی بسیاری دارد.
 در سطح به آبشار باغچه نبات معروف است و در خود خاوه نیز آن را با نام آبشار خرجال می‌شناسند. در حالی که رسمی‌ترین نام برای آن؛ «آبشار باغچه نبات » می‌باشد.
 آبشار فصلی با ارتفاع نزدیک ۱۰ متر در دره خرجال واقع در غرب روستای خاوه. فاصله تقریبی آبشار تا آبادی خاوه تقریباً ۲ کیلومتر است. این آبشار در امتداد رودخانه خرجال می‌باشد که از کوه‌های روستای فردو سرچشمه می‌گیرد و به جز تابستان تقریباً در بقیه سال؛ جاریست.
 دره سنگی (خرجال)
 قطار سنگی (قدمگاه)
 سه‌گانه (آب سرد، سلطان سعد شاه، عبدالوهاب)
 کوه سوراخ (خرجال)
 
 خاوه ۱۳ قنات رسمی دارد:
 دره نعل
 
 
 قنات نور
 قنات شاداب
 قنات مَرگِسَله
 قنات بالا
 قنات سلطان سعید شاه
 قنات احمدآباد
 قنات محمدآباد
 قنات شریف‌آباد
 قنات خدرآباد
 قنات سه شهربانو
 
 هم اکنون در خاوه یک دولتی و مختلط در خیابان گلزار وجود دارد و تا پایان مقطع ابتدایی (کلاس ششم) دانش آموز می‌پذیرد.
 زیرساخت‌های میان روستایی:
 · جاده فرعی مواصلاتی (کهک - خاوه) با گذر از میان آبادی 
 · پایانه یا ایستگاه مسافربری قم واقع در کنار جاده ورودی خاوه
 زیرساخت‌های درون روستا:
 · ۳ کیلومتر جاده فرعی مواصلاتی
 · وجود سه با گذر از رودخانه فصلی شرقی روستا، با تحمل وزن حتی خودروهای سنگین
 خاوه، یک راه فرعی مواصلاتی دارد که همان جاده کهک خاوه می‌باشد. این جاده از شهر کهک انشعاب می‌گیرد در حالی که خود شهر کهک نیز از قم سه راه دسترسی دارد:
 ۱- جاده قدیم ، جاده کهک
 ۲- قم، ، جاده ورجان
 ۳- جاده اصفهان، جاده ونارچ
 پایانه یا ایستگاه مسافربری خاوه در قم، حاشیه غربی میدان پلیس و ایستگاه مسافربری خاوه برای مسافران شهر قم، کنار جاده اصلی ورودی خاوه می‌باشد.
{"title": "خاوه (کهک)", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AE%D8%A7%D9%88%D9%87_(%DA%A9%D9%87%DA%A9)&oldid=34569382", "language": "fa"}