، است که از ۲۵۲۰ پ.م. تا ۳۳۱ میلادی به کار می‌رفته‌است. این دبیره از بدست آمده‌است. دبیرهٔ میخی ایلامی هخامنشی از ۱۳۲ نشانه ساخته شده‌است، که این تعداد بسیار کم‌تر از دیگر است. 
زبان ایلامی در واپسین گام «ایلامی نو» نامیده می‌شود که خود به دو بخش «پیش از هخامنشی» و «هخامنشی» تقسیم می‌شود. زبان ایلامی هخامنشی بر روی دو دستهٔ جداگانهٔ اسناد بکار رفته‌است: سنگ نوشته‌های شاهی در ، ، ، ، ، و و دیگر گل نوشته‌های دیوانی تخت جمشید که به دو بخش گل نوشته‌های گنجینه و بارو تقسیم می‌شود. البته سال‌ها پیش یک سند از بایگانی شوش نیز یافت شده‌است. این اسناد توسط پروفسور ریچارد هلک و جرج ج. کامرون خوانده و چاپ شده‌اند. دکتر و پروفسور اکنون بر روی این اسناد جداگانه کار می‌کنند. شمار سندهای دیوانی به ۳۰ هزار می‌رسد که تنها ۵۰۰۰ آنها خوانده شده و نیمی از آنها حدود ۲۲۰۰ سند تاکنون چاپ شده‌است.
پروفسور و ف. هنکلمن و چالز جونز از دیگر کسانی هستند که در حال حاضر بر روی این زبان و اسناد کار می‌کنند.
 این خط امروزه برای رمزگردانی در رایانه؛ به شیوه‌ی یونیکد کاربرد دارد که جدول زیر آمده ست. شایان گفتن است که دبیره‌ی میخی ایلامی دارای 132 نشانه است که تعداد نشانه‌ها بسیار کمتر از دیگر خطوط میخی است .
 
 
 
 به کتاب‌های زیر نگاه کنید:
Persepolis fortification tablets، R.T. Hallock، ۱۹۶۹
Persepolis treasury tablets، G.G. Cameron، ۱۹۴۸
{"title": "خط میخی ایلامی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AE%D8%B7_%D9%85%DB%8C%D8%AE%DB%8C_%D8%A7%DB%8C%D9%84%D8%A7%D9%85%DB%8C&oldid=34230004", "language": "fa"}