در ، ، علمی است که توسط آن اقوال و افعال و احوال یا تقریر و امامان شناخته می‌شود و چون احادیث رسیده از آن‌ها، شامل گفته‌هایشان هم می‌شود، شامل گفته و نیز نام وسائطی است که کلام مزبور را از وی روایت کرده‌اند. می‌توان گفت که علم علم به قوانینی است که به وسیلهٔ آن، احوال سند و متن شناخته می‌شود 
 وظیفه اصلی علم حدیث، شناخت روایت معتبر از غیر معتبر است.
 علم حدیث در از گیراترین دانش‌های آن روزگار به‌شمار می‌رفته‌است. گسترش و آموزش آن در مدرسه‌های را به فراگیری در روزگار نوین شبیه دانسته‌است. اهمیّت علم حدیث و علوم پیرامونی آن تا آنجا بود که برخی محدثان مانند جز آن را « » تلقی نمی‌کردند. 
 علم ، به علم روایة الحدیث و درایة الحدیث منقسم می‌گردد، زیرا آنچه را مربوط به سند (سلسله ناقلان) است، روایة الحدیث یا اصول الحدیث می‌نامند و آنچه را مربوط به فهم کلام و امام است درایة الحدیث گویند.
 روایت الحدیث (اصول الحدیث) علمی است که از کیفیت اتصال احادیث‌به و امام، از جهت احوال روات (که آیا ضابط و عادلند؟) و از لحاظ کیفیت سند (که آیا متصل است‌یا منقطع؟) و غیر اینها گفتگو می‌کند؛ و خود شامل دو بخش است:
 
 درایة الحدیث (در مقابل روایة الحدیث) علمی است که از مفاد الفاظ متن چون شرح لغات و بیان حال حدیث از لحاظ اطلاق و تقیید و عموم و خصوص و داشتن معارض و مانند اینها بحث می‌کند که مناسب است نام این قسمت را فقه الحدیث گذارند. بخش اول را اصول الحدیث نیز می‌نامند.
 بخش روایت الحدیث‌یا اصول الحدیث چنان‌که گفتیم به دو رشته تقسیم شده‌است:
 
 
 یک واژهٔ مربوط به علم حدیث است. محدث یک دانشمند است که در شاخه‌های علم حدیث کاملاً متخصص است و دست کم ۴۰۰٫۰۰۰ حدیث را از حفظ دارد.
 در توصیف یک سؤال مطرح کرده‌است:
 وی سپس جواب را نیز مطرح می‌کند:
 روایتی از دیدگاه شیعه معتبر است که همه شرایط زیر را دارا باشد:
 
 
 
 
 اگر روایتی همه شرایط بالا را داشت، انتساب آن به معصوم معتبر شناخته می‌شود.
 روایت غیر معتبر بر چهار قسم است:
 روایاتی است که علی‌القاعده جعلی یا تحریف شده‌است. طبیعی است که این دسته از روایات معتبر نیستند.
 روایاتی است که احتمال جعلی بودن آن‌ها زیاد است اما به گونه‌ای نیست که بتوان بر این ادعا پای فشرد. طبیعی است که این دسته از روایات نیز معتبر نیستند.
 روایاتی است که احتمال صحت انتساب آن‌ها به معصوم علیه‌السلام بسیار زیاد است اما به گونه‌ای نیست که جزء روایات معتبر به حساب آید. از دسته از روایات جزء ظنون می‌باشند و ظنون علی المبنای شیعه، حجت نیستند مگر به دلیلی خاص موردی استثنا شود که ظاهراً دلیلی بر استثنا کردن این مورد نیست و در نتیجه این دسته نیز عموماً معتبر نیستند.
 روایاتی است که صحت یا عدم صحت انتساب آن به معصوم به گونه‌ای است که نمی‌توان یک طرف را بر دیگری ترجیح جدی داد. شیعه بر عدم حجیت شک‌ها نیز اتفاق نظر دارند، لذا این دسته را نیز نمی‌توان معتبر دانست.
{"title": "علم حدیث", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B9%D9%84%D9%85_%D8%AD%D8%AF%DB%8C%D8%AB&oldid=34295451", "language": "fa"}