از است که به سروده‌است. از جمله معروفترین سروده‌های وی می‌توان به «خدائیه» و «عمرو» اشاره کرد.
 وی در تاریخ ۱۲۷۹ در نزدیکی واقع در چهارمحال و بختیاری متولد شد. اجداد داراب افسر بختیاری به واسطه شخصی به نام حیدر خان معروف به حیدر کور از نسل طایفه صادپاپی هستند. پدر وی اصلان احمد خسروی از بزرگان از طایفه ، و مادرش بی بی گوهر فرزند می‌باشد. 
 داراب افسر از سن سی سالگی شاعری را آغاز کرد. او آنچنان در سرودن به شیوائی و استواری اهتمام نمود که اینک فرهیختگان دیار بختیاری او را می‌نامند چنان‌که در مورد وی نیز گفته بود: «کاری که فردوسی در زبان فارسی کرد، افسر در زبان بختیاری انجام داده‌است.»
 شعر داراب با توجه به شرایط خانوادگی و اصالت ایلی و شرایط اقلیمی و اجتماعی دیار بختیاری سروده شده‌است و در حقیقت آیینه تمام نمای احساسات، عواطف و ذوق سرشار یک بختیاری‌تبار می‌باشد که سادگی و صفای انسان را بیان می‌کند و صمیمیت زندگی روستایی و عشایری را نشان می‌دهد که در کنار رنگ و بوی زندگی شهری و مشکلات اجتماعی تلاش می‌کند تا هویت عاطفی و انسانی خود را حفظ کند و آن شور و شادمانی صادقانه و بی‌ریای خود را نسبت به انسان‌ها آشکار می‌نماید تا افراد بتوانند در مسیر رشد تکامل انسانی قدم بردارند. 
 وی در سال ۱۳۲۰ در ساکن شد. در سال ۱۳۳۷ دچار سکته شدیدی شد و در نتیجه نیمی از بدنش فلج گردید. در سال ۱۳۵۰ در اصفهان درگذشت و در ، بخاک سپرده شد. 
او نهایت تلاش خود را برای اینکه افتخار چهارمحال بختیاری باشد انجام نمود
 اشعار داراب افسر در زمینه‌های گوناگونی از جمله ، ، و در قالب‌های ، ، ، و… سروده شده‌است.
 دو کتاب از او برجای مانده‌است:
 
 این دو تاکنون بارها به چاپ رسیده و مورد استقبال فراوانی از سوی بختیاریان قرار گرفته‌است.
 
 
 
 شعر وفا و جفا از کتاب دیوان داراب افسر بختیاری:
{"title": "داراب افسربختیاری", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AF%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D8%A8_%D8%A7%D9%81%D8%B3%D8%B1%D8%A8%D8%AE%D8%AA%DB%8C%D8%A7%D8%B1%DB%8C&oldid=34668437", "language": "fa"}