در ، یک داده ساختار تابعی محض، ی است که امکان پیاده‌سازی آن به وسیله یک زبان برنامه‌نویسی تابعی محض وجود دارد. تفاوت اصلی یک داده ساختار دلخواه با تابعی محض در این است که دومی حتماً باید تغییرناپذیر باشد. این محدودیت تضمین می‌کند که داده ساختار از مزایای اشیا تغییرناپذیر برخوردار است از جمله: ، کپی سریع از اشیا و ایمنی چندنخی.
 داده ساختارهای تابعی محض بهینه در صورت نیاز ممکن است از و استفاده کنند.
 داده ساختارهای تابعی محض اغلب متفاوت از همتای خود ارائه داده می‌شوند. برای نمونه، یک آرایه با زمان دسترسی و بروزرسانی ثابت بخش پایه‌ای بسیاری از زبان‌های برنامه‌نویسی دستوری است. اساس بسیاری از داده ساختارهای دستوری مانند و آرایه‌ها هستند. آرایه می‌تواند با یک یا لیست با دسترسی تصادفی که تابعی محض پیاده‌سازی شده‌است جایگزین شود، اما دسترسی و بروزرسانی ممکن است در لگاریتمی انجام شود.
 این داده ساختارها می‌توانند در زبان‌های دستوری و پیاده‌سازی شوند، اما عملکرد حافظه و زمان‌شان ممکن است از به لحاظ نداشتن همه ویژگی‌های داده ساختارهای تابعی محض پایین‌تر باشد. 
 هیچ داده ساختاری ذاتاً تابعی نیست، به عنوان مثال یک می‌تواند با یک یک طرفه پیاده‌سازی شود. این پیاده‌سازی تا زمانی تابعی محض است که عملیات‌های روی پشته، پشته جدیدی بدون ایجاد تغییری در پشته قدیمی بازگرداند. گرچه اگر زبان برنامه‌نویسی تابعی محض نباشد ممکن است در حال اجرا نتواند اصل تغییرناپذیری را ضمانت کند.
 برای اطمینان از این که داده ساختارها به صورت کاملاً تابعی در یک زبان تابعی نامناسب مورد استفاده قرار می‌گیرد، می‌توان از ماژول‌ها و برای اطمینان از دستکاری توابع مجاز استفاده کرد.
 لیستی از داده ساختارهای انتزاعی با پیاده‌سازی کاملاً تابعی آن‌ها در زیر آورده شده‌است:
{"title": "داده ساختارهای تابعی محض", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AF%D8%A7%D8%AF%D9%87_%D8%B3%D8%A7%D8%AE%D8%AA%D8%A7%D8%B1%D9%87%D8%A7%DB%8C_%D8%AA%D8%A7%D8%A8%D8%B9%DB%8C_%D9%85%D8%AD%D8%B6&oldid=23681855", "language": "fa"}