با اشتباه نشود. فرزند فرزند چهارمین پادشاه بود. 
 پس از سقوط در (۱۷ سپتامبر ۱۵۸۵/۹۹۳ هجری قمری)، با سپاه ده هزار نفری خود چند حمله شجاعانه به عثمانی‌کرد و یک ستون ارتش عثمانی را در حوالی نابود ساخت. حمزه میرزا در تصمیم گرفت را آزاد کند به همین دلیل حملات متعددی به شهر کرد و تعداد زیادی از سربازان دشمن را به قتل رسانید. ولی به علت نداشتن سرداران لایق و توپخانهٔ مجهز نتوانست قلعهٔ تبریز را تسخیر کند. یک ماه بعد به نیروهای عثمانی در ساحل حمله بردند و ضربات شدیدی به قوای عثمانی وارد ساختند. 
 بی‌درنگ نیروی کمکی به تبریز فرستاد و به سرداران قزلباش پیغام داد که ادامه جنگ به نفع و صلاح ایرانیان نبوده و بهتر است راضی به صلح شوند. زیرا سلطان عثمانی از اختلافات میان آنان به خوبی آگاه است. پس از چندی نامه‌ای نیز برای فرستاد و به وی پیشنهاد کرد درصورتیکه ایرانیان از تصرفات عثمانی چشم بپوشند، و یکی از شاهزادگان صفوی را به عنوان گروگان به بفرستد، او سعی خواهد کرد سلطان عثمانی را به انعقاد معاهدهٔ صلح راضی کند و احتمال دارد سلطان هم تبریز را به آن شاهزاده ببخشد. این پیشنهاد را با نظر موافق تلقی کرد و قرار شد حیدر میرزا فرزند خردسال وی به همراهی یک سفیر عالی‌مقام به دربار عثمانی اعزام گردد. 
 نیز یکی از سران سپاه خود به نام ولی‌آقاچاشنی‌گیرباشی را برای آوردن شاهزاده حیدر میرزا به اردوی ولیعهد در فرستاد. 
 حیدر میرزا تا سال (۱۰۰۵ هجری قمری) در می‌زیست و در آن سال به مرض طاعون درگذشت و مرگ او مایهٔ خرسندی دربار ایران که از داشتن گروگان نزد دولت ناراحت بود، گردید.
{"title": "حیدر میرزا (پسر حمزه میرزا)", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AD%DB%8C%D8%AF%D8%B1_%D9%85%DB%8C%D8%B1%D8%B2%D8%A7_(%D9%BE%D8%B3%D8%B1_%D8%AD%D9%85%D8%B2%D9%87_%D9%85%DB%8C%D8%B1%D8%B2%D8%A7)&oldid=32256144", "language": "fa"}