(به : Golfo San Jorge) در جنوب در است. این خلیج یک است که به باز می‌شود. خط ساحلی آن در استان و قرار دارد. ابعاد این خلیج تقریباً ۱۴۲ مایل (۲۲۹ کیلومتر) در دهانه آن است و تقریباً ۳۹ کیلومتر مربع (۱۵ مایل مربع) را پوشش می‌دهد. این شهر بین کیپ دوس باهیا و کیپ ترس پونتاس واقع شده‌است.
 بیش از ۷۰ درصد حوضه خلیج به دلیل جغرافیای آن بین ۷۰ متر (۲۳۰ فوت) و ۱۰۰ متر (۳۲۸ فوت) عمق و از جنوب حدود ۵۰ متر (۱۶۴ فوت) ۶۰ متر (۱۹۷ فوت) عمق و در شمال ۹۰ متر (۲۹۵ فوت) دارد. بستر این خلیج از ای و ، همچنین از گل و لای، و ماسه از جنس تشکیل یافته‌است.
 میانگین دمای آب بین ۵٫۰۹ درجه سلسیوس (۴۱ درجه فارنهایت) تا و ۱۳٫۴۱ درجه سلسیوس (۵۶ درجه فارنهایت)متغیر می باشد. آب آن در حدود ۳۳۰۰۰ ppm است.
 تقریباً ۹۰٪ از ساکنان چوبوت در ساحل خلیج زندگی می‌کنند. و دو شهر بزرگ در امتداد ساحل هستند. هرکدام دارای بندرهایی با نفتی و امکانات ماهیگیری هستند.
 شهرهای ماهیگیری و استراحتگاه ساحلی نیز در امتداد خلیج قرار دارند.
 کومودورو ریواداویا در بازار ملی و بین‌المللی به عنوان یک مرکز صید و رتبه‌بندی شده‌است. بسیاری از بنادر ماهیگیری در امتداد خلیج مانند اسکله‌ها و تفرجگاه‌های ساحلی برای ماهیگیری، ورزشی و فعالیتهای مرتبط با آن کار می‌کنند.
 صنعت متالورژی با کیفیت بسیار خوبی در امتداد خلیج وجود دارد که بیشتر آن مربوط به اکتشاف و است. منبع غیرمتعارف نیروگاه بادی هم وجود دارد که تأمین کننده انرژی و در مراحل اولیه آزمایش خود است و پس از آن در شبکه اصلی ادغام می‌شود.
 صنعت نفت، مهمترین فعالیت در امتداد خلیج است. نفت در سال۱۹۰۳ در اینجا کشف شده و این منطقه همچنان دومین منبع مهم نفت در کشور است. شهر کومودورو ریواداویا مرکز این فعالیت‌ها در امتداد خلیج، از جمله پالایشگاه‌ها و سایر تأسیسات توسعه و تولید است.
 شکل معمول تجهیزات پمپاژ، که معمولاً "Pumpjack" نامیده می‌شود، در بیشتر فلات پاتاگونیا دیده می‌شود. این تولیدات چاه‌ها درصد زیادی از مصرف ملی را تأمین می‌کنند که از دهه ۱۹۷۰ تاکنون حدود نیم میلیون بشکه در روز پیموده‌است.
 تولید نفت و گاز در خلیج سان خورخه ۵ درصد اقتصاد منطقه را پوشش می‌دهد. این منطقه همچنین در حال کار بر روی منابع جایگزین انرژی مانند انرژی باد، انرژی مبتنی بر هیدروژن و یک فعالیت بسیار اولیه در توسعه سوخت‌های زیستی است.
 تولید انرژی بادی ۱۶٪ از انرژی مورد نیاز کومودورو ریواداویا را نشان می‌دهد. انرژی از طریق ۱۸ توربین بادی واقع در تپه ۱۴ آرنالس، ۱۴ کیلومتر (۹ مایل) کومودورو ریواداویا به دست می‌آید. مزرعه بادی آنتونیو موران بزرگترین مزرعه در آرژانتین و دومین در است.
 موضوعات مربوط به انرژی مبتنی بر هیدروژن درشهر ، استان سانتا کروز، دریک مرکز تجربی مورد مطالعه تحقیقاتی قرار دارد. 
 یکی دیگر از زمینه‌های مورد تحقیق تولید سوخت زیستی از ها است که نتایج آن در بلند مدت انتظار می‌رود. در ۱۹ اوت ۲۰۱۰ توسط پروژه‌های مربوط به انرژی‌های تجدیدپذیر و تجدید ناپذیر را توسعه می‌دهد.
 ساحل خلیج سان خورخه آغاز راهروی اقیانوس به اقیانوس است، ۵۱۷ کیلومتر (۳۲۱ مایل) پهنه زمینی که شهر کومودورو ریواداویا دراستان چوبوت آرژانتین را با بندر چاکابوکو در متصل می‌کند. این ارتباط برای تجارت و گردشگری مهم است.
 کومودورو ریواداویا شهر مهمی در منطقه است. این موزه دارای برخی موزه‌ها به عنوان موزه روغن است که در محله جنرال موسکونی واقع شده‌است و موزه آسترا که در محله آسترا واقع شده و حدود۲۰ کیلومتر با مرکز شهر فاصله دارد.
 مهاجر جنوبی را می‌توان از سواحل خلیج مشاهده کرد. 
 شهر کوچک نزدیک به شهر است. مهمترین منظره آن ساحل و فعالیتهای متنوعی است که می‌توانید در آنجا انجام دهید، به عنوان مثال شنا، ماهیگیری، موج سواری و غواصی یا صرفاً گذراندن اوقات فراغت در ساحل.
 همچنین یک مکان ذخیره کوچک وجود دارد، مکانی که در آن خانواده‌های شیرهای دریایی دیده می‌شوند.
{"title": "خلیج سان خورخه", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AE%D9%84%DB%8C%D8%AC_%D8%B3%D8%A7%D9%86_%D8%AE%D9%88%D8%B1%D8%AE%D9%87&oldid=32900269", "language": "fa"}