: ) رهایی از اغفال مایا با حقیقت میسر است، و با هیچ کردار دیگری مقدور نیست.
 این درک حقیقت همان به همانندی است با خود(Self)، همان طوری که در گفتارهای فلسفی (Vedanta) به تأیید رسیده‌است. چنین ادراکی از طریق لطف الهی، که نتیجه نگاه مستقیم استاد است، نصیب کسانی می‌شود که مستحق آنند.
 
 
 به صورت آتمان که مطلق است و روشنائی آن قائم به خود اوست.
 به صورت جیوا و به عبارت دیگر تجربی که مربوط است به و سایر ادراکات. این تحت تأثیر تجارب عالم قرار می‌گیرد.
 حس باطن که مرکز درونیِ مظاهر نادانی است. حس باطن به ادراکات صورت می‌بخشد و مخزن سوائق و تأثرات پیشین است. حس باطن تموجات تأثرات دیرینه را به تجربی اضافه می‌کند، به طوری که این تأثرات ظاهر می‌شوند و قابل و ادراک می‌گردند.
 حس باطن با روشنایی خود، اشیای خارجی را منور می‌سازد و پردهٔ نادانی را منهدم می‌کند و بدینسان دو قطب که یکی اساس ضمیر تجربی Jiva و ذهنی بشمار می‌آید، و دیگری که اساس و محمل اشیای خارجی بوده و آگاهی عینی محسوب می‌شود، شکل و متصل می‌گردند.
{"title": "خودشناسی (ودانتا)", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AE%D9%88%D8%AF%D8%B4%D9%86%D8%A7%D8%B3%DB%8C_(%D9%88%D8%AF%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%A7)&oldid=34886430", "language": "fa"}