برای شاعری به همین نام را ببینید. (یا طُغْری) نوعی از پیچیده‌است که به وسیله آن لقب‌ها و نام سلطان یا امیری یا عالمی را برسر فرمان او می‌نوشتند مانند «السلطان الاعظم الاعدل جلال الدین اکبر پادشاه غازی». این خط خاص به عنوان امضاء برای در خاورمیانه و به‌ویژه برای سلاطین بکار می‌رفته‌است و در برخی مناطق آسیا مهرهای مشابه نیز دیده شده‌است.
 
 سروده:
 همچنین می‌گوید:
 کار نگاشتن طغرا بیشتر منصب و شغلی خاص بوده بیرون از منصب و شغل کاتب، و گماشته بدین کار را طغرانویس و گاه طغرائی می‌نامیدند و طغرا به منزله امضاء شاه یا امیر و حاکم بوده‌است.
 قدیمی‌ترین خطی که شبیه به طغرا برای امضاء سلاطین موجود است متعلق به (۱۲۴۸–۱۳۵۹) دومین سلطان عثمانی است.
 
 در متون مالی و اوراق مثبته اقتصادی، به معنی اصله یا فقره و به عنوان واحد شمارش چک و برات استفاده می‌شود.
 این شیوه از خوشنویسی و ترکیب خط مرکب از چند خط عمودی منتهی به قوس گونه‌ای تودرتو و متوازی است که به شکل کمانی و به مانند طره بر سر فرمان‌ها، منشورها و احکام حاکمان در گذشته اغلب به یا می‌کشیده‌اند.
 در اصول، طغرا دو حلقه در سمت چپ، سه خط عمودی در وسط، نوشته های روی هم در پایین و دو امتداد به سمت راست. هر کدام از این عناصر معنای خاصی دارند و با هم فرمی را می سازند که به راحتی قابل تشخیص است.
 نام سلطان در قسمت پایینی به نام نوشته شده است. این نام بسته به دوره برای مثال می تواند پسر باشد. در دوره‌های بعد، تکریم و مناجات نیز به نام صاحب طغرا و پدرش نیز اضافه می‌شود.
 حلقه های سمت چپ را بیزه می گویند که از عربی به معنی است. برخی از تفاسیر طرح طغرا ادعا می‌کنند که بیزه ها قرار است نماد دو دریا باشند که سلاطین بر آنها تسلط داشتند: حلقه بیرونی بزرگتر نشان دهنده مدیترانه و حلقه داخلی کوچکتر نشان دهنده دریای سیاه.
 خطوط عمودی بالای را توغ (یا چوب پرچم) می نامند. سه توغ به معنای استقلال هستند. خطوط S شکلی که از میانه توغ ها عبور می‌کنند (همان طره) نامیده می‌شوند و در کنار سرِ توغ ها (که انگاری به سمت راست نیز نگاه می‌کنند) نشان می‌دهند که بادها از شرق به غرب می‌وزند که برداشتی از حرکت سنتی عثمانی‌ها قلمداد می شود.
 خطوط سمت راست طغرا (همان خنجر) نامیده می شود و نشان دهنده شمشیر، نماد قدرت و قدرت است.
 اگرچه طغرا تا حد زیادی با سلاطین عثمانی شناخته می شود، اما گاهی اوقات در ایالات دیگر مانند ، و نیز مورد استفاده قرار می گرفته است. بعدها طغرا در میان مورد استفاده قرار گرفت.
 معروف است که در کنار از نمادهای خوشنویسی استفاده می کردند. «طغرا»ی مغولی به شکل دایره ای بود که در نوک آن سه نقطه در کنار امضای خوشنویسی امپراتور قرار میگرفت. 
 اسکناس های پول افغانی از سال 1919 تا 1936 طغرا نیز وجود داشت. پاکستان از سال 1947 تا 1974 روی سکه های طغرا بود. هر دوی اینها در موزه بانک دولتی کراچی وجود دارد. نواب بهاولپور و نظام حیدرآباد نیز بر روی ضرب سکه های خود طغرا داشتند. خطوط روان می تواند نمادی از دامنه وسیع حکومت سلیمان و فتوحات آینده او باشد.
 هنرمندان مدرنی هستند که امروزه از مشخصه طغری استفاده می کنند. نمونه هایی از طغراهای رئیس جمهور روسیه و ، است که توسط هنرمند ولادیمیر پوپوف ساخته شده است.
{"title": "طغرا", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B7%D8%BA%D8%B1%D8%A7&oldid=34946173", "language": "fa"}