در (به : ) به توالی بیش از دو همخوان گفته‌می‌شود. خوشه همخوانی می‌تواند در یک یا در مرز دو هجا تشکیل‌شود. خوشه‌های همخوانی می‌توانند در آغاز، میان، یا انتهای یک واژه ظاهرشوند. خوشه‌های همخوانی بخشی از یک زبان را تشکیل‌می‌دهند.
 شکل‌گیری خوشه‌های همخوانی در زبان‌های مختلف با محدودیت‌هایی روبروست. در برخی از زبان‌ها، مانند و تشکیل خوشه‌های همخوانی مجاز نیست؛ در برخی دیگر، مانند ، خوشه‌های همخوانی تنها در مرز هجا مجاز است؛ در برخی از زبان‌ها تنها در موقعیت‌های مشخصی ظاهرمی‌شود؛ برای نمونه در خوشه همخوانی نمی‌تواند در آغاز واژه حاضرشود.
 خوشه‌های همخوانی در زبان فارسی از توالی دو یا سه همخوان شکل‌می‌گیرند. از آنجائیکه زبان فارسی دارای سه نوع هجای CV, CVC، و CVCC است، خوشه‌های دوهمخوانی در درون هجای CVCC و در مرز دو هجا تشکیل‌می‌شوند؛ درحالیکه خوشه‌های سه‌همخوانی تنها در مرز میان دو هجا که عضو نخست آن هجای CVCC است، ظاهرمی‌شوند.
 در زبان فارسی ۲۳ همخوان وجوددارد که ترکیب این همخوان‌ها می‌تواند به‌طور بالقوه ۵۲۹ خوشه همخوانی به‌همراه‌داشته‌باشد؛ بااین‌حال، محدودیت‌های حاکم بر شکل‌گیری خوشه‌های همخوانی در درون یک هجا تنها ۲۰۵ خوشه و در مرز دو هجا تنها ۳۳۱ خوشه را به‌همراه دارد. غیبت ۳۲۴ خوشه را می‌توان به چهار عامل نسبت داد: 
 
 
 
 ۱۰ خوشه پربسامد زبان فارسی که در درون یک هجا ظاهرشده‌اند، به ترتیب، عبارتند از: nĵ, šk, rz, ft, xt, rd, nd, št, ng, st 
 فهرست زیر محدودیت‌های حاکم در شکل‌گیری خوشه‌های همخوانی در زبان فارسی را نشان‌می‌دهد:
{"title": "خوشه همخوانی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AE%D9%88%D8%B4%D9%87_%D9%87%D9%85%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%DB%8C&oldid=25854527", "language": "fa"}