یا که احتمالاً همان است از شهرهای باستانی در ساحل خلیج فارس که آنرا یک شهری بین و می‌داند که دارای بازارهای کوچک است که ملاحان در آن خواربار خود را می‌خرند و پس از گذشتن از باریکه‌ای از دریا که یک فرسنگ است به آنجا می‌توان رسید. بمعنی خلیج کوچک و سیف به معنی ساحل و کناره دریا است. در مصب یکی از رودخانه‌های استان بوشهر در جنوب ایران بوده‌است. ممکن است این شهر در خور ، مصب یا در مصب رودخانه کوچکتر دیگری بوده باشد. 
 در کتاب می‌نویسد: «ابن بلخی می‌گوید: نجیرم و حورشی (خورشی)، نجیرم شهرکی است و حورشی دهی و جمله از اعمال سیراف است و گرمسیر عظیم است. احتمالاً با توجه به این‌که نجیرم در خورسیف مفظر واقع بوده‌است و خورسیف یا خورشیف یا حورشی، دهی بوده‌است در مسیر سیراف به نجیرم ( و ) و در نزدیکی خور بردستان و بین خور شمال و بَنَک، به این منطقه خورِ سیف مظفر گفته می‌شده‌است. پاول شواتس در بررسی خورشیف می‌نویسد: این سوی ، خورسیف قرار داشت که احتمالاً همان خورشید است. در زمان افول سیراف رونق بیش‌تری یافت اما این رونق تا سالیان دراز پایدار نبود و که بارانداز و بندر کمکی در کنار سیراف بود و بازارچه و کاروان‌سرا داشت، با تغییر بندر اول ایران از به کیش و سپس هرمز به بوتهٔ فراموشی سپرده شد. به نظر می‌رسد جایگزین نجیرم در قرن‌های ششم و هفتم هجری، خورسیف یا خورشیف شده‌است. رونق نجیرم در زمان سیراف و آداب فرهنگی و وضعیت اجتماعی آن را می‌توان به عنوان گوشه ای از تمدن سیراف بررسی کرد و رونق خورشیف را در بازهٔ تاریخی عصر مغول و ایلخانانان؛ و در دورهٔ صفوی جایگزین خورشیف شد.»
{"title": "خورسیف", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AE%D9%88%D8%B1%D8%B3%DB%8C%D9%81&oldid=33007633", "language": "fa"}