، و و از مشاهیر قرن چهارم هجری قمری و از بزرگ‌ترین فقیهان مسلمان بوده‌است. در تحصیل کرده و در اوزکند به دربار پیوسته بود و به سبب فتوایی که بر خلاف میل خاقان حسن داد به افتاد.
 وی به دو زبان و شعر می‌سرود و در تاریخ یمنی نام وی را رودکی قرین نامیده‌اند. ابوبکر محمد میان سال‌های ۴۹۰–۴۸۳ هجری قمری بدرود حیات گفته‌است.
 وی به (دانش‌های یونان باستان) آگاهی گسترده‌ای داشته و شعرش آمیزه‌ای از اندیشه‌های و خیال‌های شاعرانه است. او (کشته‌شده به سال )، (مرگ ) و (مرگ ) بوده‌است و قابوس و صاحب بن عباد بدو مزد سالیانه می‌داده‌اند.
 (ابوبکر خوارزمی، مرگ ) شاعر و ادیب -که نوشته‌هایی به زبان عربی دارد- در سوگ او گفته‌است. از ادیبان نامور همروزگار ما قطعهٔ خسروی را در نکوهش روزگار بی‌مانند می‌داند.
 شعر زیر از اوست:
 خسروی هم در طبقات شعرای عجم مشهور است و هم در طبقات شعرای . این ابیات عربی از اوست:
 او در مدح کافی الکفاة ابوالقاسم اسماعیل عباد، امیر ناصرالدوله ابوالحسن محمدبن ابراهیم بن سیمجورشعر سروده‌است همچنین در مدح شمس المعالی ابوالحسن قابوس بن وشمگیربن زیار چنین می‌گوید:
{"title": "خسروی سرخسی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AE%D8%B3%D8%B1%D9%88%DB%8C_%D8%B3%D8%B1%D8%AE%D8%B3%DB%8C&oldid=31946294", "language": "fa"}