آخرین شاعر بزرگ پیش از محسوب می‌شود. 
 مولد خواجه عبیدالدین به نام یکی از دهات است. در ایام شاهزاده به مقامی ارجمند رسید و به لقب «فخرالملک» ملقب گردید. ولی بعد به اتهام دستبرد به پول و اموال دولتی گرفتار شد و به زندان افتاد. تاریخ وفاتش معلوم نیست. به احتمال قوی پیش از قتل ممدوح خود در سال ۶۸۴ هجری، جهان را بدرود گفت. وی عالم و فاضل و شاعری ماهر بود. 
 مؤلف « » او را به لقب «ملک‌الملوک الکلام» یاد کرده‌است. غیر از قصاید و غزلیات و هزلیات، حبسیات پرسوزی سروده و مانند مناظرات هم گفته‌است. از آن جمله مناظرهٔ «شمشیر و قلم» و «شراب و بنگ» است که شهرت خاص دارد. 
 چند بیت از قطعه‌ای که در هزل گفته:
 از قصیده:
 مناظره:
{"title": "خواجه عبیدالدین", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AE%D9%88%D8%A7%D8%AC%D9%87_%D8%B9%D8%A8%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D9%84%D8%AF%DB%8C%D9%86&oldid=32127713", "language": "fa"}