، ، درختچه‌ای سمی و از راسته گل‌سپاسی‌سانان ، تیرهٔ خرزهره‌ایان است که به طور معمول در پارک‌ها برای اهداف زینتی کاشت می‌شود.
 این گیاه را در گیش، شبرنگ، جار، پهی و پی‌خوره نیز می‌نامند. 
 برگ خرزهره به برگ شبیه است ولی از برگ بید ستبرتر و بزرگ‌تر است. پنج گلبرگی هستند و در برگهای آنها روزنه هایی وجود دارد که مانع تبخیر بیش از حد آب از آنها میشود. گل‌های سرخ و سفید دارد و حیوانات اگر برگ آنرا بخورند می‌میرند. 
 خرزهره دارای ساقه بسیار و برگهای سه تائی و گلهای رنگین که در نقاط گرم و خشک می‌روید و همه آن بواسطه « » موجود در آن به ویژه اولئاندرین سمی است. گونه خودروی این درختچه در جنوب غرب ایران در شهرهای و و همچنین جنوب ایران از جمله در حوالی ، ، ، ، داراب و جزایر و بندرعباس و دیده شده‌است. برخلاف بیشتر گیاهان خطرناک که فقط قسمت خاصی از آن‌ها سمی است، تمام بخش‌های درختچهٔ خرزهره می‌تواند موجب مسمومیت شود و حتی تنفس دود شاخهٔ در حال سوختن آن نیز مشکلاتی در پی دارد. استفاده از شاخه‌های این گیاه برای مصارف مختلف و نوشیدن آبی که در مجاورت گل‌های خوشه‌ای قرمز، صورتی و سفید آن قرار داشته، به مسمومیت‌های شدیدی منجر می‌شود. دوستداران باغبانی در مناطق مختلف دنیا با آب و هوای مدیترانه‌ای، بدون توجه به خطرات این گیاه سمی همیشه‌سبز به پرورش آن علاقهٔ زیادی نشان می‌دهند.
 معمولاً عوارض مسمومیت با گیاه خرزهره به شکل تغییرات ناگهانی ضربان قلب مثل کند شدن یا تپش و افزایش سطح پتاسیم خون بروز می‌کند و درمان متداول آن تجویز داروهای کنترل ضربان قلب و ضد تهوع، شستشوی معده یا خوراندن زغال برای جذب سموم است.
{"title": "خرزهره", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AE%D8%B1%D8%B2%D9%87%D8%B1%D9%87&oldid=35052193", "language": "fa"}