( : ‎)، که گاهی اوقات نیز نامیده می‌شود؛ یکی از چهار عنوانی است که قبلاً توسط چندین شعبه از مورد استفاده قرار گرفته است. این خاندان توسط ، پسر کوچک‌تر شاه و برادر کوچک‌تر شاه ، "پادشاه خورشید" تاسیس شد. از ۱۷۰۹ تا ، دوک‌ها پس از اعضای شاخه ارشد دودمان بوربون، در جایگاه دوم خط جانشینی برای تاج و تخت فرانسه قرار داشتند.
 یک سنت در آنسیان رژیم ( :Ancien Régime به معنی رژیم قدیمی)، حکومت پسر کوچکتر شاه در اورلئان به عنوان است. در حالی که هرشاخه از دوک‌های اورلئان از فرزندان یک شاهزاده کوچکتر بودند، ولی آنها همیشه یک عضو نزدیک به خانواده سلطنتی بودند، گاهی برای پادشاهی شورش می‌کردند و مواقعی موفق هم می‌شدند. در زمان به این خاطر که فرزندان معاصر هم زیادی وجود داشت در دربار دو نفر از خاندان بوربون-اورلئان حضور داشتند. بزرگترین این دو شاخه پرنس گاستون، دوک آنژو، پسر جوان هانری چهارم و چهار خواهر او از دو ازدواج مختلف بودند.
 گاستون در ۱۶۲۶ دوک اورلئان شد و تا مرگ خود در ۱۶۶۰ این عنوان را نگه داشت. با مرگ گاستون، اورلئان به خاندان سلطنتی برگشت. بعد مرگ گاستون بی فرزند، مقام دوک اورلئان به برادر جوان لوئی چهاردهم رسید. در زمانی که گاستون زنده بود، او را (لرد بزرگ) می نامیدند و بعد از اینکه فیلیپ دوک اورلئان شد به (لرد کوچک) معروف شد. 
 فیلیپ در کنار مقام دوک اورلئان، دوک‌نشین های والوا، شارتر و بارون‌نشین مونتارژیس را نیز در اختیار داشت، به تدریج قدرت او رو به افزایش رفت و فیلیپ از این فرصت برای تاسیس خاندان خود استفاده کرد. او از دو همسر خود جمعاَ شش فرزند داشت، از بین پسران او تنها فیلیپ دوم وارث اورلئان صاحب فرزندی شد و از بین دختران نسبت از طرف آن ماریا دی اورلئان، دختر فیلیپ، به خاندان اورلئان می رسد.
 فیلیپ در سال ۱۷۰۱ درگذشت و طبق رسوم پسر کوچک او، به عنوان دوک اورلئان و بعدها نایب السلطنه جوان انتخاب شد و تا قبل تولد پسر لوئی، فیلیپ وارث پادشاهی شناخته می شد. در دربار از او به نام (فرانسوی:Fils de France ) یاد می شد و نام خانوادگی او را دی اورلئان برگرفته از شایسته ترین مقام پدر او ذکر کرده اند.
 در سال ۱۷۰۹ ، که یک شاهزاده از خون سلطنتی از بود، درگذشت. به دنبال مرگ او، عنوان شاهزاده خون سلطنتی به خاندان اورلئان رسید. در نتیجه مقام آن ها در جانشینی نزدیک تر به خانواده سلطنتی شد. 
 مستخدمین خاندان اورلئان بسیار زیاد بودند. مستخدمان فیلیپ دوم و همسرش همچنین پیشخدمتان مادر بیوه دوشس وارثه او، به ۲۵۰ نفر از جمله افسران، درباریان، شاطران و پیاده نظامان، باغبانان و حتی آرایشگران می شد.
 با مرگ در ۱۷۱۵ نوه بزرگ او خردسال به پادشاهی رسید ولی به دلیل سن کم، نایب السلطنه او قدرت را در دست گرفت این دوران را در تاریخ فرانسه به نام رژانس می شناسند و به خاندان اورلئان جایگاه برجسته سیاسی را در دربار شاهنشاهی داد. فیلیپ دوم از کاخ خانوادگی خود در بر فرانسه حکم می راند درحالی که لوئی پانزدهم در روبروی او در زندگی می کرد. در ژانویه ۱۷۲۳ لویی پانزدهم اکثریت آرا را بدست آورد و به تنهایی اداره کشور را آغاز کرد. پادشاه جوان دربار را به منتقل كرد و در ماه دسامبر ، فیلیپ دوم درگذشت و پسرش ، جانشین وی به عنوان سومین دوك و مهمتر از آن ، به عنوان وارث فرض فرانسه منصوب شد. با این وجود ، از آنجا که درجه تولد لوئی پانزدهم (به عنوان یک نوه بزرگ یک پادشاه فرانسه) پرینس دو سان بود، لویس به عنوان شاهزاده از خون سلطنتی مقام بالاتری داشت.
 از چند جهت مخالف پدرش بود ، ذاتاً کناره گیر و بسیار باتقوا بود. اگرچه هنوز بیست ساله و بیوه بود، اما پس از مرگ همسرش دیگر ازدواج نکرد و مطلبی مبنی بر معشوقه داشتن او دیده نشده. وی در صومعه سنت ژنوویو دفن است. 
 پسر او، ، چهارمین از خاندان بود که عنوان دوک اورلئان را در اختیار داشت. پس از گذراندن دوران موفقی در ارتش، او تصمیم گرفت با معشوقه (بعدا همسر) خود، در زندگی کند.
 لوئی فیلیپ اول و همسرش دو بچه داشتند، دوک پنجم، که در تاریخ با نام نیز شناخته می شود، و . به عنوان دوک شارتر، لوئی فیلیپ دوم با یکی از دخترعموهای خود ازدواج کرد، . او که تک وارث بود، ثروت هنگفتی از طریق حرامزاده های مشروعیت یافته در اختیار داشت. دوشس جهیزیه شش میلیون لیور ، معادل مدرن تقریباً ۲۰ میلیون پوند و کمک هزینه سالانه بیش از ۵۰۰۰۰۰ لیور ، معادل مدرن تقریباً ۱.۷ میلیون پوند در سال داشت. پس از مرگ پدرش ، او باقیمانده درآمد بوربون-پنتیوور و خانوادگی را به ارث برد.
 بتیلدا اورلئان با آخرین شخص خاندانش، ( ) ازدواج کرد و او مادر بود، کسی که در جریان اعدام شد. بتیلدا در ۱۸۲۲ همزمان با مرگ لوئیز ماری آدلاد درگذشت، هردوی آنها در دفن هستند.
 نام خانوادگی لوئیس فیلیپ دوم ، اگالیته ("برابری") بود از زمانی که القاب اشراف فرانسه در سال ۱۷۹۰ لغو شد. اگالیته در (سومین مجلس قانونگذاری پی در پی انقلاب) ، که در سپتامبر ۱۷۹۲ تشکیل شد، انتخاب شد و از سیاست های دموکراتیک رادیکال ها علیه مخالفان معتدل خود در حمایت کرد. بنابراین در دوران انقلاب فیلیپ اگالیته تنها عضو خانواده سلطنتی بود که از انقلابیون حمایت می کرد.
 وی تا آنجا پیش رفت که به اعدام پسر عموی خود ، پادشاه رأی داد ، عملی که موجب محبوبیت وی در میان انقلابیون و خصومت بی حد و حصر بسیاری از سلطنت طلبان فرانسه شد. وی تا اکتبر ، آغاز ، در زندان ماند. او در ۳ اکتبر برای یک جلسه محاکمه در لیست کوتاه قرار گرفت و به دستور در مدت یک روز عملاً محاکمه و اعدام شد. 
 بیشتر خانواده اورلئان مجبور به فرار شدند. دوک جدید اورلئان چند ماه قبل به اتریش فرار كرده بود كه باعث دستگیری پدرش شد. برادرش ، دوك دو مونپنسیر ، در انگلیس می میرد و خواهرش پس از مدتی زندانی شدن به سوئیس فرار می كند. کوچکترین برادر ، ، در سال ۱۷۹۳ به زندانی در جنوب فرانسه (فورت سن ژان در مارسی) انداخته شد ، اما بعداً به ایالات متحده فرار کرد. او نیز در تبعید درگذشت. از میان اورلئان ها ، تنها بیوه فیلیپ اگالیته توانست بدون مانع در فرانسه بماند تا اینكه در سال ۱۷۹۷ او نیز همراه با چند بوربون باقی مانده كه هنوز در فرانسه زندگی می كردند ، به اسپانیا تبعید شد.
 در سال ۱۸۱۴ در حین ، سه عضو باقیمانده از خانواده ، دوک اورلئان، مادر و خواهر او، به پاریس بازگشتند. املاک و عناوین این خانواده توسط به آنها بازگردانده شد.
 
 
		 
		 
		 
 در ۱۸۳۰ به دنبال ، وقتی که شاه از دوران خلع شد، خاندان اورلئان تبدیل به خاندان سلطنتی شد و ششمین دوک، ، پسر لوئی اگالیته با عنوان شاه فرانسه شد. لوئی فیلیپ به عنوان یک پادشاه حکومت می کرد و به همین دلیل به جای «فرانسه» خوانده می شد. حکومت او تا ادامه داشت.
 حتی پس از برکناری وی، یک جناح همچنان فعال بود و از بازگشت اورلئان‌ها به قدرت حمایت می کرد. در حالی که جناح ‌ها همچنان به حمایت از بوربون‌ها ادامه دادند ، که پس از سقوط نزدیک به به دست آوردن مجدد سلطنت بودند. در اوایل دهه ۱۸۷۰ ، اکثر نمایندگان در شورای ملی لجیتیمیست بودند، و همچنین رئیس جمهور کشور، . بنابراین ، به طور گسترده ای انتظار می رفت که از یک خاندان قدیمی، بوربون یا اورلئان دعوت شود تا دوباره بر تخت سلطنت بنشیند. برای استفاده از این فرصت، اورلئانیست‌ها اصطلاحاً تلفیقی را ارائه دادند، به موجب آن نوه و وارث پادشاه لوئی فیلیپ، ، حق داشت مدعی تاج تخت هم از طرف اورلئان هم بوربون باشد به این خاطر که مدعی بوربون فرزندی نداشت و مادر فیلیپ یک بوربون بود، بدین ترتیب حمایت سلطنت طلبان چه اورلئانیست چه لجیتیمیست بر فیلیپ متحد شد. از طرفی آخرین مرد از خط خون مستقیم لوئی چهاردهم، از پذیرش پرچم سه رنگ به عنوان در یک پادشاهی سر باز می‌زد و همین باعث حمایت کم بین سلطنت طلبان از او بود.
 اگرچه اورلئان‌ها بدون اعتراض زیر پرچم سه رنگ سلطنت کرده بودند، اما این بار شاهزادگان اورلئان با تلاش برای ارائه خود به عنوان کاندیداهای جایگزین، درگیر مشکل قبول کردن پرچم شده بودن؛ اما تا زمانی که سرانجام کنت چمبورد مرد و سرانجام فیلیپ می‌توانست ادعای خود را عملی کند، فرانسه با قاطعیت جمهوری‌خواه شده بود. از ۱۸۴۸ دیگر فرانسه پادشاهی از این دو خاندان قدیمی نداشته است.
 شاه لوئی فیلیپ و خانواده اش تا زمان مرگ در کلارمونت، در انگلیس زندگی می کردند و مثل مادرش و همسرش آملیا در شاپل رویال دی درو دفن شده است. کنت چامبورد بدون فرزندی درگذشت و از آن زمان وارث تاج و تخت فرانسه خاندان اورلئان شد.
 هرچند هنوز بعضی از لجیتیمیست بخاطر حمایت های فیلیپ اگالیته از انقلاب کینه از خاندان اورلئان دارند و حمایت خودشان را به یکی از شاخه های که با نام شناخته می‌شود، منتقل کردند. 
 بنابراین از نظر طرفداران آنها ، نه تنها سران خاندان اورلئان می توانند وارثان شایسته عنوان "پادشاه فرانسویان" باشند ، بلکه همچنین می‌توانند ادعای عنوان "پادشاه فرانسه و ناوار" را داشته باشند.
 
		 
		 
 رئیس کنونی، (تولد ۱۹۶۵)، کسی دارای حق پادشاهی با نام را دارد. از نظر اورلئانیست‌ها او هم مدعی و وارث لوئی فیلیپ و مدعی و وارث و است.
 در ۵ ژوئیه ۱۹۵۷ با که نسبت او نیز به لوئی فیلیپ می‌رسید، ازدواج کرد. از این اتحاد دو خاندان ورتمبرگ و اورلئان پنچ بچه متولد شدند، هنری در سال ۲۰۱۹ درگذشت و عنوان و ادعای تاج و تخت و پسر بزرگش رسید.
 
 
 
 </onlyinclude>
{"title": "خاندان اورلئان", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AE%D8%A7%D9%86%D8%AF%D8%A7%D9%86_%D8%A7%D9%88%D8%B1%D9%84%D8%A6%D8%A7%D9%86&oldid=32037647", "language": "fa"}