(به : ) نوعی (رکن) در است. پایهٔ سه‌هجایی دوکوتاه‌آخر رایج در و بود. به دوکوتاه‌آخر، پایهٔ سه‌هجایی هم گفته شده‌است.
 در این وزن، پایه، مرکب از یک هجای بلند و سپس دو هجای کوتاه متوالی است. (به‌شیوهٔ: — )
 امروزه در شعر ، به پایه‌ای مرکب از یک هجای مؤکد و دو هجای غیرمؤکد، دوکوتاه‌آخر گفته می‌شود.
 برای نمونه‌ای از وزن دوکوتاه‌آخر می‌توان به نخست شعر «اِوَنجِلین» (Evangeline) سرودهٔ اشاره کرد که در وزن سروده شده‌است:
 
 
 در این مصراع، پنج پایهٔ اول دوکوتاه‌آخرند و پایهٔ آخر است. قسمت‌های پررنگ (بولد) در سطر، نمایانگر هجاهای بلند و مؤکد، و قسمت‌های غیرپررنگ نشان‌دهندهٔ هجاهای کوتاه و غیرمؤکد هستند. خط اُریب (/) نیز مرز بین پایه‌ها را نشان می‌دهد.
{"title": "دوکوتاه‌آخر", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AF%D9%88%DA%A9%D9%88%D8%AA%D8%A7%D9%87%E2%80%8C%D8%A2%D8%AE%D8%B1&oldid=21187229", "language": "fa"}