(همچنین ، ، ، ، و ) نوعی از سازمانی بر اساس فرایندهای کاری خودگردان از سوی نیروی کار سازمان است. خودمدیریتی، یکی از مشخصه‌های بسیاری از انواع است و طرح‌های پیشنهادی مختلف برای خودمدیریتی، توسط ، و ، به کرات در طول تاریخ جنبش سوسیالیستی وجود داشته‌اند. 
 انواع مختلفی از خودمدیریتی وجود دارد. در برخی انواع، تمام اعضای نیروی کار، سازمان را به‌طور مستقیم توسط انجمن‌ها مدیریت می‌کنند. در انواع دیگر، کارگران مدیریت را به صورت غیرمستقیم و از طریق انتخاب مدیران متخصص اعمال می‌کنند. خودمدیریتی می‌تواند شامل نظارت و سرپرستی کارگران بر سازمان از طریق برگزیدن هیئت منتخب، انتخاب مدیران متخصص یا مدیریت خودگردان بدون حضور مدیران متخصص باشد. اهداف خودمدیریتی عبارتند از: بهبود بهره‌وری از طریق اعطای خودمختاری بیشتر به کارگران در عملکردهای روزمره، تقویت روحیه، استحاله کردن و زمانی که با مالکیت کارگران همراه باشد، زدودن استثمار. 
 یک تشکیلات خودمدیریتی، با عنوان یک شرکت شناخته می‌شود. خودمدیریتی به حقوق نظارت درون یک سازمان تولیدی اشاره دارد که ارتباطی با مسائل مالکیتی و که سازمان تحت آن اداره می‌شود ندارد. خودمدیریتی یک سازمان می‌تواند با در آن سازمان همراه باشد. با این حال، خودمدیریتی همچنین می‌تواند در یک سازمان تحت و یا به میزان محدودتر در یک ، و به صورت و حضور نمایندگان کارگران در هیئت مدیره، وجود داشته باشد.
 یک متشکل از شرکت‌های خودمدیریتی گاهی اوقات به عنوان ، یا شناخته می‌شود. این مدل اقتصادی یک نسخه عمده از سوسیالیسم بازار و اقتصاد برنامه‌ریزی شده غیر متمرکز است که از این تصور نشئت می‌گیرد که مردم باید بتوانند در تصمیم‌گیری‌هایی که بر رفاه آن‌ها تأثیر می‌گذارند، مشارکت داشته باشند. طرفداران اصلی سوسیالیسم بازار خودمدیریتی در قرن بیستم عبارتند از اقتصاددانان: ، و برانکو هوروت. مدل خودمدیریتی وارد-وانک، دربرگیرنده تقسیم مسئولیت‌های کارآفرینی در میان همه شرکای شرکت است.
 برانکو هوروت یادآور می‌شود که مشارکت تنها مطلوب‌تر نیست، بلکه بر اساس سنجش‌های اقتصادی، نتیجه می‌گیرد که بهره‌وری با مشارکت بیشتر در تصمیم‌گیری افزایش می‌یابد؛ بدین ترتیب از دیدگاه اقتصادی نیز خودمدیریتی از مدیریت سلسله مراتبی و اقتدارگرای سنتی پایدارتر است. به گفته هوروت، این تحولات، در حال هدایت جهان را به سوی شیوهٔ سازماندهی سوسیالیستی خودگردان هستند. 
 چهره‌های اقتصادی تاریخی که از تعاونی‌ها و برخی از انواع خودمدیریتی حمایت می‌کردند عبارت بودند از آنارشیست، اقتصاددان کلاسیک و اقتصاددان نئوکلاسیک . از طرفداران معاصر خودمدیریتی می‌توان به اقتصاددان آمریکایی و اشاره کرد.
{"title": "خودمدیریتی کارگران", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AE%D9%88%D8%AF%D9%85%D8%AF%DB%8C%D8%B1%DB%8C%D8%AA%DB%8C_%DA%A9%D8%A7%D8%B1%DA%AF%D8%B1%D8%A7%D9%86&oldid=33732753", "language": "fa"}