، خاندانی از علمای روحانی شیعه در ، و نواحی جنوب (بویژه در استانهای فارس و بوشهر) در سده دوازده و سیزده هجری قمری (۱۸ و ۱۹ میلادی) هستند.
نیای این خاندان عصفور بن احمد بن عبدالحسین بن عطیه بن شیبه درازی شاخوری بحرانی است؛ و منقول است که نسب این خاندان به عدنان جد پیامبر اسلام می‌رسد. 
 شخصیت‌های بنام این خاندان، علاوه بر لقب آل عصفور، به ابن عصفور یا عصفوری نیز شناخته شده‌اند. همچنین به دلیل این‌که عمدتاً در «درّاز»، از روستاهای بحرین در نزدیکی منامه، یا در شاخوره، از روستاهای هم‌جوار آن، زاده شده یا زندگی کرده‌اند به «درّازی» و «شاخوری» و «بحرانی» نیز شهرت یافته‌اند. 
 «شیخ حسن بن شیخ حسین بن شیخ محمد بن احمد بن ابراهیم بن احمد بن صالح بن احمد بن عصفور بن احمد بن عبدالحسین بن عطیه بن شیبه الدرازی بن امیر هلال بن امیرموسی بن امیر حسین بن امیر مانع بن امیر عصفور بن امیر راشد بن عمیره بن سنان بن غفیله بن شبانه بن عامر بن عوف بن عقیل بن کعب بن ربیعه بن عامر بن صعصعه بن معاویه بن بکربن هوازن بن سلیم بن منصور بن عکرمه بن خصفه بن عیلان بن مضر بن نزار بن معد بن عدنان؛ جد نبی مکرم اسلام»
 از مشاهیر این خاندان می‌توان به ، ، و معروف به اشاره نمود: 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 از اعضای مجلس بحرین و شیخ رئیس سابق قوه قضایی شیعیان و رئیس کنونی اوقاف جعفری بحرین از شخصیتهای حال حاضر این خاندان محسوب می‌شوند و
{"title": "آل‌عصفور", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%A2%D9%84%E2%80%8C%D8%B9%D8%B5%D9%81%D9%88%D8%B1&oldid=33977401", "language": "fa"}