Medical condition یا (laryngotracheobronchitis) به التهاب ، ، اطلاق می‌شود. به علت تنگ بودن مجاری تنفسی در بچه‌ها ریسک ابتلا به انسداد مجاری هوایی به دلیل تورم و التهاب بیشتر است. لارنگوتراکئوبرونشیت در فصل پاییز و زمستان رخ می‌دهد و اغلب به فرم خفیف خود محدود شونده، تظاهر می‌یابد. این بیماری معمولاً در سنین ۶ ماه تا ۳ سال دیده می‌شود ولی در هر سنی می‌تواند رخ دهد. کروپ ویروسی در پسران با نسبت ۳ به ۲ شایع‌تر است. سن شایع معمولاً در ۲ سالگی است چنان‌چه یکی از افراد خانواده به این بیماری مبتلا گردد خطر ابتلا سایر افراد خانواده ۱۵ درصد است. این بیماری معمولاً در اثر آلودگی ویروسی مجرای هوای فوقانی رخ می‌دهد. این عفونت موجب بروز التهاب در داخل گلو می‌گردد، که منجر به مشکلات تنفسی و علائمی مانند به شکل «پارس سگ»، صدای و می‌گردد. علائم خروسک ممکن است خفیف، متوسط یا شدید باشد و معمولاً در هنگام شب تشدید می‌شوند. این بیماری معمولاً با مصرف خوراکی و در موارد شدیدتر با مصرف درمان می‌گردد. در موارد بسیار نادری به بستری در بیمارستان نیاز می‌گردد.
 بیماری خروسک را می‌توان بر اساس علائم بالینی تشخیص داد و احتمال بروز علائم ناشی از عوامل شدیدتری همچون و وجود ندارد. بیشتر اوقات نیازی به بررسی‌های بیشتر –از جمله آزمایش‌های خون، ، و کشت میکروب- نیست. خروسک بیماری شایعی است و در حدود ۱۵٪ از کودکان دیده می‌شود که بیشتر آن‌ها در سنین ۶ ماه تا ۵–۶ سال قرار دارند. نوجوانان و بزرگسالان به ندرت دچار خروسک می‌شوند. یکی از عوامل عمده‌ای است که باعث این بیماری می‌گردد، که این عامل با موفقیت ، و پیشرفت بهداشت و استانداردهای زندگی در جهان غرب بهبود یافته و به تاریخ پیوسته‌است.
 حدود ۱۵٪ کودکان در سنین بین ۶ ماه تا ۵–۶ سال به خروسک مبتلا می‌شوند. خروسک ۵٪ پذیرش بیمارستانی این گروه سنی را تشکیل می‌دهد. در موارد نادر، کودکان سه‌ماهه و ۱۵ ساله هم به خروسک مبتلا می‌شوند. 
مردان ۵۰٪ بیشتر از زنان به این بیماری مبتلا می‌شوند؛ خروسک در فصل پاییز رایج تر است. 
 خروسک دیفتریایی از زمان در شناخته شده‌است. در سال ۱۸۲۶ برتونیو (Bretonneau) تفاوت میان خروسک و خروسک ایجاد شده بواسطه را کشف کرد. 
این فرانسوی خروسک ویروسی را "faux-croup" نامید، و "croup" را برای بیماری ایجاد شده توسط باکتری عامل دیفتری به کار برد. 
خروسک ایجاد شده به دلیل دیفتری تقریباً ناشناخته مانده‌است چرا که مؤثر در مقابل آن کشف شده‌است. 
 عفونت ویروسی به التهاب ، و مجراهای بزرگ هوا با گلبول‌های سفید خون می‌شوند. 
التهاب ممکن است در تنفس مشکل ایجاد نماید. خروسک معمولاً دارای منشأ ویروسی است. 
برخی افراد این اصطلاح را برای مواردی چون شدید، خروسک اسپاسمودیک، دیفتری حنجره، ، لارنگوتراکئوبرونشیت، و لارنگوتراکئوبرونشونومونیت به کار می‌برند. دو مورد اول ویروسی بوده و علائم خفیف تری دارند؛ چهار مورد بعدی باکتریایی بوده و معمولاً علائم شدیدتری دارند. 
 در ۷۵٪ موارد ، و به خصوص نوع اول و دوم آن، عامل خروسک به‌شمار می‌رود. 
گاهی اوقات سایر ویروس‌ها هم می‌توانند باعث بروز خروسک شوند از جمله Aو B، ، و (RSV). 
خروسک اسپاسمودیک (خروسک به همراه پارس کردن) نیز عواملی مشابه چون لارنگوتراکئیت شدید دارد، اما فاقد علائم معمول عفونت (از جمله تب، گلوی چرک کرده، و ) است. 
درمان و پاسخ به درمان اما مشابه هستند. 
 خروسک باکتریایی ممکن است یکی از این موارد باشد: دیفتری حنجره، تراکئیت باکتریایی، لارنگوتراکئوبرونشیت، و لارنگوتراکئوبرونشونومونیت. 
دیفتری حنجره در اثر ایجاد می‌شود، حال آن که تراکئیت باکتریایی، لارنگوتراکئوبرونشیت و لارنگوتراکئوبرونشونومونیت در اثر عفونتی که در ابتدا ویروسی است و سپس باکتریایی می‌شود ایجاد می‌گردند. رایج‌ترین این عوامل باکتریایی عبارتند از ، ، ، و . 
 نشانه‌های خروسک عبارتند از «پارس مانند شدن» ، (صدایی زیر و شبیه خس خس به هنگام دم)، و که در هنگام شب تشدید می‌شوند. 
سرفه‌های پارس مانند معمولاً صدایی مانند صدای یا دارند. 
 می‌تواند باعث تشدید خس خس شود؛ خس خس می‌تواند نشان‌دهنده تنگ شدن مجرای هوا گردد. با بدتر شدن خروسک ممکن است از شدت خس خس کاسته شود. 
علائم دیگر عبارتند از ، (علائمی مشابه علائم )، و به داخل فرورفتن پوست میان دنده‌ها. 
 یا ظاهری بیمار معمولاً به دیگر موارد پزشکی مربوط است. 
معاینه بالینی بیماران باریک شدن فضای ساب گلوتیک را نشان می‌دهد چیزی که در با نمای برج کلیسا مشخص می‌شود. کروپ به ندرت با عوارض جدی همراه است تنها در ‎ ۱/۳ تا ‎ ۲/۶ درصد از بیماران نیاز به بستری در بیمارستان وجود دارد. مدت بیماری معمولاً ۵ روز است، بعد از کاهش علایم جدی، سرفه خفیف ممکن است هم‌چنان برای چندین روز وجود داشته باشد. یک رابطه بین ابتلا به کروپ و آسم وجود دارد اما این‌که کدامیک عامل دیگری است مشخص نیست. در یک مطالعه در بیماران با تشخیص کروپ ریسک ابتلا به تقریباً ۲ برابر شد. 
 خروسک بر اساس نشانه‌ها و علائم معاینه می‌گردد. 
گام نخست حصول اطمینان از این نکته است که سایر عوامل مسدودکننده مجرای‌های هوا دخیل نباشند از جمله ، اشیای خارجی، ، ، و . 
 گردن معمولاً انجام نمی‌شود، 
اما در صورت انجام شدن رادیولوژی می‌توان تنگ شدن نای را مشاهده کرد که چون به شکل برج کلیسااست آن را می‌نامند. در نیمی از موارد نشانه برج کلیسا رخ نمی‌دهد. 
 و (آزمایش مورد نیاز ویروس) می‌تواند باعث تحریک غیرضروری مجرای هوا گردد. 
در حالیکه کشت ویروس‌هایی که از طریق مکش مخاط از (فرایندی که در آن با استفاده از لوله‌ای مخاط را از بینی خارج می‌کنند) به دست می‌آیند، هم می‌توانند همان عامل را تعیین نمایند. چنین کشت‌هایی فقط محدود به کاسنی است که تحقیقات را انجام می‌دهند. 
اگر فردی با درمان‌های استاندارد معالجه نشد می‌توان آزمایش‌های بیشتری را انجام داد تا احتمال منشأ باکتریایی بررسی گردد. 
 متداول‌ترین سیستم برای طبقه‌بندی شدت خروسک امتیاز Westley نام دارد. این تست بیشتر در تحقیقات استفاده می‌شود تا مراکز درمانی. 
این امتیاز مجموع امتیازاتی است که به پنج فاکتور تعلق می‌گیرد: میزان هوشیاری، کبودی، استریدور، ورودی هوا و فرورفتگی پوست میان دنده‌ها. 
امتیازی که به هر یک از این پنج فاکتور داده می‌شود در جدول به سمت راست ثبت شده و امتیاز نهایی عددی بین ۰ تا ۱۷ خواهد بود. 
 
 
 
 ۸۵٪ کودکانی که به اورژانس می‌روند بیماری خفیفی دارند؛ خروسک شدید به ندرت اتفاق می‌افتد (<1%). 
 در برابر و می‌تواند از بروز خروسک جلوگیری نماید 
 بسیاری از بیماران با علایم خفیف می‌توانند به صورت سرپایی و در خانه درمان شوند؛ ولی در صورت بروز هر یک از علایم مانند کبود شدن لب‌ها، ناخن، هر گونه اختلال تنفسی، آبریزش از دهان یا اختلال در بلع، علایم گیجی و بی‌قراری و عدم بهبود علایم درمانهای تخصصی تر انجام می‌شود. در بیماران با علایم ، رنگ پریدگی اندام‌ها، کاهش سطح هوشیاری یا علایم افزایش کار تنفسی ناشی از دیسترس تنفسی درمان با اکسیژن شروع می‌شود. در کروپ با منشأ باکتریال باید درمان با آنتی‌بیوتیک آغاز شود. چنان‌چه در حالت استراحت در بیمار وجود دارد تا زمان بهبود استریدور پزشک بیمار را در بیمارستان بستری می‌کند. 
درمان با در بهبود استریدور مؤثر است. استروئید استنشاقی اغلب مورد استفاده قرار می‌گیرند. خوراکی با دوز ۱ میلی‌گرم در هر کیلوگرم وزن اغلب مؤثر است. در یک آزمون تصادفی محققان کشف کردند که با دوز ‏ ۰/۶ میلی‌گرم در هر کیلوگرم وزن در سرعت بهبود علایم کروپ خفیف مؤثر بوده‌است. یک مطالعه هم‌گروهی نشان داد که درمان با استرویید در کاهش علایم، بستری مجدد، کاهش مدت زمان بستری در بیمارستان و کاهش نیاز به درمان با مؤثر است. درمان استاندارد در این بیماری استنشاق بخار مرطوب است. 
 کودکان مبتلا به خروسک را باید تا جای ممکن آرام نگه داشت. استروئیدها به صورت روتین تجویز شده و در موارد شدید از اپی نفرین استفاده می‌شود. کودکان با سطح اکسیژن (مقدار اکسیژن محلول در خون) زیر ۹۲٪ باید اکسیژن دریافت کنند. 
و افرادی که خروسک شدید دارند را می‌توان جهت نظارت بیشتر در بیمارستان بستری کرد. اگر به اکسیژن نیاز باشد، می‌توان از روش «مجاورتی» نیز استفاده کرد (نزدیک نگاه داشتن منبع اکسیژن به صورت کودک)، چرا که بیقراری کمتری در مقایسه با استفاده از ماسک اکسیژن ایجاد می‌نماید. کمتر از ۰٫۲٪ افراد نیازمند می‌شوند (لوله‌ای که در مجرای هوا قرار داده می‌شود). 
 همچون و را می‌توان برای درمان خروسک به کار برد. 
پس از شش ساعت بهبود قابل توجهی دیده خواهد شد. 
با اینکه می‌توان این داروها را از طریق خوراکی (دهان)، غیرخوراکی (تزریق)، یا از طریق تنفسی دریافت کرد، مصرف خوراکی ترجیح داده می‌شود. 
معمولاً یک دوز کافی بوده و مصرف آن اکثر اوقات کاملاً امن خواهد بود. 
دگزامتازون با دوزهای ۰٫۱۵، ۰٫۳ و ۰٫۶ mg/kg همه به یک مقدار تأثیر دارد. 
 خروسک متوسط تا شدید را می‌توان با التیام بخشید (محلولی استنشاقی که مجرای هوا را باز می‌کند). 
در حالیکه اپی نفرین معمولاً شدت خروسک را طی ۱۰ تا ۳۰ دقیقه کاهش می‌دهد، اثرات ان تنها تا دو ساعت باقی می‌ماند. 
اگر پس از گذشت ۲ تا ۴ &nbsp ساعت پس از درمان حال کودک بهبود یافت و مشکلی پیش نیامد، می‌توان او را از بیمارستان مرخص نمود. 
 درمان‌های دیگری نیز برای خروسک مورد مطالعه قرار گرفته‌اند اما شواهد کافی مبنی بر مفید بودن آن‌ها موجود نیست. تنفس بخار داغ یا هوای مرطوب نوعی سنتی است، اما مطالعات بالینی شواهدی از تأثیرگذاری آن به دست نیاورده‌اند. and currently it is rarely used.
و این شیوه در حال حاضر به ندرت استفاده می‌شود. 
استفاده از که معمولاً حاوی یا هستند نیز توصیه نمی‌شود. While breathing (a mixture of and ) to decrease the work of breathing has been used in the past, there is very little evidence to support its use. 
از آنجایی که خروسک معمولاً ویروسی است اغلب استفاده نمی‌شوند مگر آنکه عفونت باکتریایی باشد. 
استفاده از آنتی‌بیوتیک‌هایی چون و برای عفونت‌های باکتریایی توصیه می‌شود. 
در موارد شدید مرتبط با آنفلوآنزا A و B، گروه را می‌توان استفاده کرد. 
 خروسک ویروسی معمولاً یک بیماری کوتاه مدت است؛ خروسک به ندرت موجب مرگ در اثر یا می‌گردد. 
علائم آن معمولاً طی دو روز بهبود می‌یابند اما ممکن است بین چهار تا هفت روز تداوم پیدا کنند. 
عوارض غیرمعمول دیگر ممکن است شامل تراکئیت‌های باکتریایی، ، و گردد.
{"title": "خروسک", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AE%D8%B1%D9%88%D8%B3%DA%A9&oldid=32863804", "language": "fa"}