Place (به : ) (به : ) (تلفظ در : بِیچینگ) پایتخت و یکی از پرجمعیت‌ترین شهرهای است. این شهر در سال ۲۰۱۴ بیش از ۲۱٬۵۱۶٬۰۰۰ نفر سکنه داشته‌است. پکن دومین شهر پرجمعیت پس از و مرکز سیاسی، فرهنگی و آموزشی کشور است. دومین شلوغ از نظر مسافران است.
 سابقه تاریخی شهر به حدود سه هزار سال پیش می‌رسد و در هشت قرن اخیر در اغلب دوره‌ها پایتخت بوده‌است. کمتر شهرهایی در دنیا هستند که برای دوره‌ای چنین دراز مرکز سیاسی و فرهنگی باقی مانده باشند به همین جهت زیادی در شهر وجود دارد.
 پکن میزبان بود و برای برگزاری هم انتخاب شده و به این ترتیب اولین شهری است که هم المپیک تابستانی و هم را برگزار خواهد کرد.
 در جای شهر کنونی پکن در ابتدا شهری به نام بود که ها آن را سوزاندند و ویران‌کردند. در جای پکن کنونی شهری ساخت و آن را پایتخت خود کرد. آن شهر را در مغولی (به معنای شهرِ خان) و در چینی (به معنای پایتخت بزرگ) می‌خواندند. در متون فارسی دوران مغول نیز این شهر به صورت و ذکر شده‌است. پس از برپایی در سال ۱۳۶۸ میلادی، این شهر نام بِیپینگ (به معنای صلح شمالی) گرفت و در سال ۱۹۴۹ در نخستین کنفرانس نامش به بِیجینگ (به معنای پایتخت شمالی) تغییر کرد. به انگلیسی و به فرانسوی گونه‌های دیگری از نگارش همان واژهٔ چینی اند. در واقع، روش‌های متفاوتی برای نوشتن واژه‌های چینی به خط لاتین وجود دارد. در ، این نام به صورت Peking نوشته می‌شود و در روش ، این نام به شکل Beijing نشان داده می‌شود. تلفظ معیار این واژه (در گویش معیار چینی ماندارین) نزدیک به است.
 در سال ۱۹۶۹ تأسیس شده و هم‌اکنون دارای ۱۸ خط و ۳۳۴ ایستگاه می‌باشد. این مترو پررفت‌وآمدترین و شلوغ ترین مترو در جهان است.
 به دلیل اینکه شهر پکن، ناحیه نیز محسوب می‌شود، بنابراین برخی از خواهر خواندگان پکن نیز از نواحی و استان‌های دیگر کشورها نیر می‌باشند.
 
 Wikipedia contributors, "Beijing," Wikipedia, The Free Encyclopedia, (accessed January 16, 2008).
{"title": "پکن", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%BE%DA%A9%D9%86&oldid=34882419", "language": "fa"}