عنوان از است که در دومین برنده جایزه بهترین نمایش‌نامه شد و پس از آن توسط گروه‌های متعددی اجرا شد. همچنین این اثر جزو نمایش‌هایی بوده که در جریان بارها در مناطق عملیاتی اجرا شده است. 
 
 
 
 را در سال ۱۳۶۲ نوشت که نخستین بار در نسخه بهار ۱۳۶۳ فصلنامه ادبی منتشر شد. همچنین سال‌ها بعد در کتاب در کنار دیگر نمایشنامه‌های نوری چاپ شد که با شماره ۱۳۱۳۳-۷۹م در ثبت گردیده است. 
 نخستین بار توسط نوری به دومین دوره ارائه شد که در اجرا شد و جایزه بهترین متن نمایشی را از آن خود کرد. در آن سال از دیگر نوشته‌های نوری نیز با کارگردانی گروهی دیگر در جشنواره حضور داشت. از دیگر آثار آن سال می‌توان به اثر و اثر اشاره کرد. از داوران این دوره بود. 
 
در سال‌های بعد، این اثر توسط گروه‌های متعددی اجرا شد. حسین مسافر آستانه، هنرمند پُرسابقه تئاتر و دبیر چند دوره جشنواره تئاتر فجر، به تأثیر این نمایشنامه در بین رزمندگان ایرانی در اشاره کرده و طرح می‌کند که جزو معدود آثار جدی بوده که در جبهه‌ها اجرا می‌شده‌است. او قائل است که تئاترهایی که در جبهه اجرا می‌شد بیشتر محصول همان لحظات بود. این کار برای سرگرم کردن رزمندگان استفاده می‌شد و اسمش بود. یک نفر شبیه صدام گریم می‌شد و نقش نوکر عمو سام را اجرا می‌کرد و مضمونی خنده‌دار و شاد داشت که برای ایجاد روحیه در رزمندگان به کار می‌رفت. مسافر آستانه معتقد است که مختص همان دوره خاص جنگ بود. چون بسیار سطحی بود و تاریخ مصرفش تمام شد. اما او به عنوان مصداق کارهای جدی‌ای که در جنگ اجرا می‌شد فقط به اشاره می‌کند: 
کارگردان یکی از گروه‌هایی که نمایش را در زمان جنگ در مناطق مختلفی از جبهه اجرا کرده نیز نقل کرده است که در مصاحبه‌ای در سال ۱۳۶۲ با نشریه پیرامون گفته است:
{"title": "خرقه ارغوانی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AE%D8%B1%D9%82%D9%87_%D8%A7%D8%B1%D8%BA%D9%88%D8%A7%D9%86%DB%8C&oldid=33477375", "language": "fa"}