(زادهٔ ۱۷ دی ۱۳۵۳) ملقب به (hoder)، و ایرانی-کانادایی است. وی در ۱۱ آبان ۱۳۸۷ دستگیر و محکوم به ۱۹ سال و ۶ ماه حبس و ۵ سال محرومیت از عضویت در احزاب و فعالیت در رسانه‌ها شد. او هفت سال بعد، در ۲۸ آبان ۱۳۹۴ با عفو رهبری آزاد شد. وی هم‌اکنون در لندن اقامت دارد.
 حسین در تاریخ ۱۷ دی ۱۳۵۳ در شهر متولد شد. پس از تکمیل تحصیلات مقدماتی در و شهید مدرس، در مقطع رشته در تحصیل کرد. 
 در سال ۱۳۷۸ به کشور مهاجرت کرد، و در سال ۱۳۸۵ برای تحصیل در مقطع مطالعات رسانه در راهی شد. حسین درخشان از پیشتازان به است و به همین دلیل بسیاری او را «پدر وبلاگ‌نویسی ایران» می‌نامند. او در وبلاگ خود به نام «سردبیر خودم» به زبان‌های فارسی و انگلیسی در مورد سیاست و قلم می‌زد.
 حسین درخشان دو سفر علنی و از قبل اعلام شده به اسراییل در سال‌های ۲۰۰۶ و ۲۰۰۷ و با پاسپورت کانادایی‌اش انجام داد.
 او پیش از سفر در وبلاگش هدف خود را چنین توضیح داد:
 
 
 و اضافه کرد:
 
 
 سفر دوم او در ژانویه ۲۰۰۷ برای شرکت در کنفرانس سالانهٔ مرکز مطالعات خاورمیانه در دانشگاه بن گوریون در بود. عنوان این کنفرانس در سال ۲۰۰۷ «اصلاحات، مقاومت، و تعارض در خاورمیانه» بود که درخشان در یک پانل آن به همراه چند نفر دیگر دربارهٔ وبلاگ صحبت کرد. 
 ، در پی دستگیری وی و در توضیح خبر دستگیر شدن حسین درخشان در ایران، از قول وی می‌نویسد: 
 در گفتگویی در حین سفر دوم درخشان می‌نویسد: 
 
 
 به نقل از او می‌نویسد: 
 
 
 او در مصاحبه‌ای با تلویزیون دربارهٔ سخنان محمود احمدی‌نژاد دربارهٔ اسراییل می‌گوید: 
 
 
 حسین درخشان در آغاز دوران وبلاگ‌نویسی‌اش، خود را از «منتقدین» جمهوری اسلامی می‌نامید و در بسیاری از نوشته‌های وبلاگ خود، انتقادهای شدیدی را متوجه می‌کرد. 
 وی در سال ۱۳۸۴ شمسی و در گرماگرم رقابت انتخاباتی نامزدان مقام به ایران رفت و با حمله به «نظریه فرمایشی» به حمایت از ، نامزد اصلاح‌طلب پرداخت، اما پس از آغاز شروع ریاست جمهوری ، در حالی که در خارج از ایران اقامت داشت، «از مواضع قبلی خود اظهار ندامت کرده و نوشته بود که برای پاسخ دادن به اتهاماتش در ایران، آمادگی دارد». 
 افکار و مواضع وی به تدریج از سال ۱۳۸۶ شروع به تغییر کرد و به تدریج به مواضع پیشین خود را تغییر داد و در مقاطع مختلف به حمایت از برخی سیاست‌ها و اعمال جمهوری اسلامی و دولت وقت پرداخت. در این مدت انتقادات و افشاگری‌هایی را نیز علیه گروه‌ها و افراد مخالف جمهوری اسلامی‌کرد. در این مدت، وی دو بار به استودیوی لندن انگلیسی‌زبان دولت ایران به نام ، دعوت شد و نظرات جدیدش را در حمایت محمود احمدی‌نژاد و سیاست‌های و نقد مواضع اسراییل دربارهٔ ایران مطرح کرد. برخی از منتقدان درخشان همچون این تغییر در مواضع درخشان را به "ناکامی او در جامه عمل پوشاندن به رویای موفقیتش در غرب" نسبت می‌دهند. 
 او در بهمن ۱۳۸۶، نزدیک به یک سال پیش از بازگشت به ایران و بازداشت متعاقب آن، در مطلبی با عنوان «پشیمانم، بخاطر نگاه سابقم دربارهٔ فلسطین و لبنان» به صراحت از مواضع پیشینش دربارهٔ اسراییل اظهار پشیمانی کرد و نوشت:
 
 
 در ادامهٔ همین تغییر نگرش به جمهوری اسلامی و اسراییل، درخشان در شهریور ۱۳۸۷ در مطلبی با عنوان «بهترین استراتژی برای دفاع در مقابل اسراییل: جدا کردن صهیونیزم از یهودیت» نوشت:
 
 
 او پس از چند سال زندگی در کشور کانادا و تحصیل در ، در آبان ۱۳۸۷ به ایران بازگشت و دو هفته پس از آن در ۱۱ آبان ۱۳۸۷ در منزل پدری خود بازداشت شد. پس از گذشت حدود دوماه از بازداشت وی، خانواده او اعلام کردند که بیش از یک ماه است که از محل وی خبری ندارند. در تاریخ ۱۰ دی ۱۳۸۷ ، سخنگوی بازداشت وی را تأیید کرد. 
 در فروردین سال ۱۳۸۸، در نامه‌ای که از سوی دفترش و خطاب به منتشر شد تأکید کرد ترتیبی اتخاذ شود تا مراحل رسیدگی به اتهامات حسین درخشان و با دقت کامل و رعایت قسط و عدل و جمیع موازین قانونی صورت گیرد و کوچکترین حقی از آن‌ها ضایع نشود. رکسانا صابری کمی بعد محکوم ولی آزاد شد، اما تغییری در وضعیت درخشان ایجاد نشد.
 در تاریخ ۲۹ مهر ۱۳۸۸ خورشیدی، حسن درخشان، پدر حسین درخشان در نامه‌ای سرگشاده به ، خواهان روشن شدن وضعیت و اتهامات پسرش شد. حسن درخشان ضمن اشاره به این‌که در این مدت فقط دو ملاقات چند دقیقه‌ای با پسرش داشته‌است، مدعی شد که «هیچ اطلاع مشخصی از وضعیت حقوقی پسرم ندارم، نه دادگاهی تشکیل شده و نه مشخص است که حسین در اختیار کدام نهاد یا سازمان امنیتی است». عذرا کیارش‌پور، مادر حسین درخشان نیز در تاریخ ۲۶ اسفند ۱۳۸۸ خورشیدی، در شکواییه‌ای به رئیس قوه قضائیه ایران، خواهان مشخص شدن وضعیت حسین درخشان شد. وی در شکواییه‌اش، متذکر شد که حسین درخشان «با پای خودش به ایران بازگشته و از نظر دشمنان، حامی نظام و دولت اسلامی» بوده‌است، 
 خانواده حسین در تاریخ ۵ خرداد ۱۳۸۹ وبلاگی برای اطلاع‌رسانی و پیگری وضعیت او به راه انداختند. 
 کیفرخواست دادستان در مورد اتهامات وی شامل «همکاری با دول متخاصم، تبلیغ علیه نظام اسلامی، تبلیغ به نفع گروهک‌های ، ، راه‌اندازی و مدیریت سایت‌های مبتذل و مستهجن» اعلام شد. ستاد در پاسخی که به گزارش داده‌است، اتهام همکاری با دول متخاصم او را از طریق شرکت در کنفرانس ضدانقلابی در دانشگاه بن گوریون اسراییل معرفی کرده‌است. 
 وی در مهرماه ۱۳۸۹ از سوی شعبه ۱۵ به «۱۹ سال و نیم ، پنج سال محرومیت از عضویت در احزاب و فعالیت در رسانه‌ها و بازگرداندن وجوه اخذشده به مبلغ ۳۰ هزار و ۷۵۰ یورو، ۲ هزار و ۹۰۰ دلار و ۲۰۰ پوند انگلیس» محکوم شد. 
 در بخشی از متن حکم دادگاه آمده‌است: 
 
 در خرداد ۱۳۹۰ شعبه ۲۶ تجدید نظر رأی دادگاه بدوی را عیناً تأیید کرد. 
 در مرداد ۱۳۹۲، به مناسبت ، یک سوم از هفت سال و نیم از کل حکم او (بخش مربوط به اهانت به مقدسات، رهبری و رئیس‌جمهور) مورد بخشودگی قرار گرفت و در نتیجه دو سال و نیم از حکم نوزده سال و نیمهٔ او کم شد. به این ترتیب حکم او به ۱۷ سال حبس کاهش یافت. 
 به گزارش سایت‌های خبری، حسین درخشان در تاریخ ۱۷ آذر ۱۳۸۹ خورشیدی، پس از تحمل ۲۶ ماه حبس (شامل هشت ماه انفرادی در آغاز بازداشت) و با یک میلیارد و پانصد میلیون تومانی به یک مرخصی دو روزه آمد و پس از آن به زندان بازگشت. 
 بنا بر وبلاگ رسمی خانواده درخشان، او از ۱۳۸۹ چند مرخصی کوتاه مدت دیگر را نیز بیرون از زندان سپری کرده‌است. گزارش‌های سایت‌های خبری حاکی از حضور او در مراسم عزاداری و با پیراهن مشکی بود. سایت آینده نیز عکس‌هایی از او در بر سر مقبره (عموی او و از کشته شدگان ) و منتشر شد. 
 درخشان در ۲۸ آبان سال ۱۳۹۳ پس از بازگشت دوباره از مرخصی به زندان، با حکم عفو باقی‌ماندهٔ محکومیتش از سوی علی خامنه‌ای روبرو شد. به این صورت، او پس از ۶ سال زندان و در حالی که ۱۱ سال و نیم دیگر از مدت قانونی زندانش باقی‌مانده بود از زندان آزاد شد. او در پیامی در صفحهٔ فیس‌بوکش بدین‌گونه از بخاطر آزادی‌اش تشکر کرد:
«پس از اینکه مرخصی دو هفته‌ای ام تمدید نشد و دستور دادند به زندان برگردم، ساعت ۶ عصر از قرنطینه به اندرزگاه ۸ اوین رسیده بودم و تازه داشتم با همه سلام و علیک می‌کردم که ابلاغ شد باقی‌مانده حبسم مورد عفو قرار گرفته‌است. آزاد شدم؛ پس از شش سال. خدایا شکرت. ممنون از حضرت . ممنون از یاوران و دعاگویان روزهای سخت…» 
 درخشان کمی پس از آزادی نوشتن را در مطبوعات و آغاز کرد. وی ستون ثابتی در هفته‌نامهٔ می‌نوشت. او وب‌سایت شخصی خود را نیز راه اندازی کرده. او اکنون مقیم لندن است. در سال ١٣٩٧، دعوت در از حسین درخشان واکنش منفی گروهی از فعالان سیاسی و روزنامه‌نگاران ایرانی را برانگیخت. این گروه با اشاره به ادعای پرونده‌سازی درخشان برای مخالفین حکومت ایران از جمله و ، خواهان لغو دعوت دانشگاه هاروارد شدند. 
 در تابستان ۱۳۹۴، درخشان در مقاله‌ای که به زبان انگلیسی با عنوان منتشر کرد، و در آن دربارهٔ تأثیر مخرب شبکه‌های اجتماعی بر هشدار داد. او در این مقاله استدلال کرده‌است که شبکه‌های اجتماعی مشغول نابود کردن مفهوم که پایهٔ اساسی وب است شده‌اند و در نتیجه در حال از بین بردن وب هستند. آن‌ها تجربهٔ اینترنت را حالا به تجربه‌ای خطی، متمرکز، منفعل، از پیش تعیین شده و مبتنی بر عادت‌های کاربران تبدیل کرده‌اند که بسیار شبیه به تلویزیون است. این مقاله بحث‌های فراوانی را در کشورهای مختلف دربارهٔ آیندهٔ اینترنت به راه انداخت و به زبان‌های گوناگونی ترجمه و منتشر شده ست. -
{"title": "حسین درخشان", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AD%D8%B3%DB%8C%D9%86_%D8%AF%D8%B1%D8%AE%D8%B4%D8%A7%D9%86&oldid=35139363", "language": "fa"}