یکی از ایلات است که در ناحیهٔ حیات داوود بوشهر زندگی می‌کنند. حیات داوودی‌ها یکی از چهار گروه به‌شمار می‌آیند اما آن‌ها اصل خود را از خرم آباد و در نتیجه از می‌دانند، حیات‌داوودی‌ها به سخن می‌گویند و شیعه مذهب هستند. حیات داوود منطقه‌ای در حاشیه شمال است که از بندر گناوه تا بندرریگ و روستاهای اطراف آن را شامل می‌شود خوانین حیاتداوودی بر بلوک رودحله که میانه بندرریگ و بوشهر قراردارد نیز حکم می راندند. یکی از مشاهیر این بلوک در دوره زند امیرعلی خان حیاتداوودی که در سالهای 1203 هـ.ق و 1206هـ.ق دوبار به حمایت نظامی از لطفعلی خان زند پرداخت(تاریخ گیتی گشا). دیگر چهره نامدار این ناحیه، اله کرم خان حیات داوودی است که در سال 1296خ / 1336ق کتابی با نام شش فصل جهت اصلاح باورها، رسومات و اجرای قوانین حفظ صحت نوشته و سال بعد فارسنامه ابن بلخی را به دلیل عدم دسترسی به نسخه فارسی، متن منتشره را از انگلیسی به فارسی ترجمه کرده است. 
 در کتاب لرهای ایران نوشته درباره قلمرو سکونت طوایف حیات داووی چنین آمده است: لرهای حیات داوودی کمترین پهنه جغرافیایی را در قلمرو دارند. حاکم نشین حیات داوودی ها بوده است اما امروزه را مرکز حیات داوودی ها میدانند. 
 لایارد و بارون دوبد نیز در تاریخ 1257 شمسی، حیات داوود را یکی از شاخه های لر بزرگ ثبت کردند.
 کتاب خلیج فارس اثر غلامعلی بایندر ( چاپ 1317 شمسی) در صفحهٔ ۳۳ کتاب خود به مهاجرت لرهای حیات داوود به کویت اشاره کرده که در آن ناحیه جمعیت قابل توجهی دارند.
{"title": "حیات‌داوودی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AD%DB%8C%D8%A7%D8%AA%E2%80%8C%D8%AF%D8%A7%D9%88%D9%88%D8%AF%DB%8C&oldid=34871387", "language": "fa"}