پنجمین و واپسین پادشاه بود. اطلاعات کمی درباره خسه‌خموی در دسترس است به جز آنکه او چندین نبرد مهم داشته است که در آن‌ها با مردمان شمال نیز جنگیده و چندین ساختمان را نیز بر جا گذاشته. معنای نام او «آن دو نیرومند (که) نمایان می‌شوند» است. منظور از «آن دو نیرومند» خدایان و است. 
 خسه‌خموی را اغلب به عنوان فرمانروای پس از قلمداد می‌کنند، با این حال بعضی مصرشناسان احتمال می‌دهند فرعونی به نام خسه‌خم میان این دو بوده باشد. بیشتر صاحب‌نظران اما خسه‌خم و خسه‌خموی را یک شخصیت می‌دانند. بعضی بر این باورند که خسه‌خم شاید نام خود را پس از یکپارچه ساختن دوباره مصر و به خسه‌خموی تغییر داده باشد؛ رویدادی که در پی میان پیروان دو خدای و صورت گرفت. بعضی اما احتمال می‌دهند که او با شکست دادن پادشاه بر تخت - - پس از بازگشت از عملیات سرکوب ناراضیان در نوبیه، به شاهی رسیده باشد. جدای از آنکه کدام یک از این دو نگره درست باشند، خسه‌خموی پایان‌بخش جنگ‌های انتهایی دودمان دوم و یکپارچه‌ساز دوباره دو مصر بوده است.
 خسه‌خموی از این لحاظ در تاریخ مصر منحصر به فرد است که هر دو نشان هوروس و ست را در خود دارد. این به احتمالی به منظور ایجاد همدلی و یکپارچگی میان گروه‌های متخاصم بوده است. نشان ست بعدها دیگر به کار برده نمی‌شود. او همچنین نخستین فرعون شناخته شده است که دستور ساخت تندیس‌هایی از خود را داده.
 خسه‌خموی بناهای متعددی در ، ، و ساخت. گور او در ابیدوس (گور V) منحصر به فرد و بسیار بزرگ است و واپسین آرامگاه پادشاهی ساخته شده در گورستان به شمار می‌رود. این مکان ۷۰ متر طول، ۱۷ متر عرض در انتهای شمالی، ۱۰ متر عرض در انتهای جنوبی، و نزدیک به ۵۸ اتاق دارد.
{"title": "خسه‌خموی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AE%D8%B3%D9%87%E2%80%8C%D8%AE%D9%85%D9%88%DB%8C&oldid=26843322", "language": "fa"}