یک خمرهٔ بزرگ از جنس و با امضای چهارزبانهٔ شاهنشاه ، (حکومت ۴۸۶–۴۶۵ قبل از میلاد)، است که در ویرانه‌های ، در ( امروزی) کشف شد. این خمره مرمرین در پایین راه‌پله غربی این آرامگاه کشف شد و اکنون در (اتاق ۱۵) نگهدای می‌شود. 
 این خمره حاوی سنگ‌نوشته کوتاهی به ، مصری، بابلی و ایلامی است که متنی یک‌سان دارند:
 
 
 عملکرد این کوزه بزرگ به خوبی مشخص نیست. ممکن است حاوی مقداری از آب رود نیل بوده باشد که به عنوان نماد تسلیم مصر به ایران دریافت شده بود. چند نمونه دیگر از خمره‌های تقریباً مشابه در سراسر شاهنشاهی هخامنشی، از جمله خمره‌های ، شناخته شده‌است. خمره خشایارشا ممکن است بخشی از مجموعه شهربان (ساتراپ) کاریا بوده باشد و گواه تماس نزدیک حاکمان کاریایی و شاهنشاهی هخامنشی است.
 این خمره‌ها که منشأ مصری دارند برای هخامنشیان بسیار ارزشمند بوده و به همین دلیل ممکن است خشایارشا آن را به فرمانروایان کاریایی تقدیم کرده و سپس به‌عنوان یک شی گرانبها از آن نگهداری کرده‌است. به ویژه، این ظرف گرانبها ممکن است توسط خشایارشا به از دودمان کاریایی، که با شایستگی به عنوان تنها دریاسالار زن سپاه ایران در جریان ، و به ویژه در ، عمل کرده بود، اهدا شده باشد.
 خمره خشایارشاه در قرار دارد. ارتفاع آن ۲۸٫۸ سانتی‌متر و قطر آن در لبه ۱۲٫۸ سانتی‌متر است. این شی در سال ۱۸۵۷ توسط چارلز توماس نیوتن کاوش شد.
 
		 
		 
		 
		 
 از زمان تا خشایارشا و برخی از فرمانروایان بعدی هخامنشی، به‌ویژه ، چند کوزهٔ سنگی مشابه وجود دارد.
{"title": "خمره خشایارشا", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AE%D9%85%D8%B1%D9%87_%D8%AE%D8%B4%D8%A7%DB%8C%D8%A7%D8%B1%D8%B4%D8%A7&oldid=34591009", "language": "fa"}