شهری از توابع در و مرکز است.
 این شهر به دلیل اینکه شمالی‌ترین و نخستین شهر خراسان جنوبی پس از ورود به این استان (از خراسان رضوی) است، به شهرت یافته‌است.
 جمعیت خضری دشت بیاض بنا بر آمار سرشماری سال ۱۳۹۵، برابر با ۵٫۶۸۰ نفر بوده‌است.
 خضری و دشت بیاض دارای تاریخی کهن و مربوط به پیش از اسلام هستند. آنچه قطعی است، در روایت داستان تدفین امامزاده عبدالله کارشک که در سال ۲۴۷ هجری (۲۴۰ شمسی) درگذشت، سخن از خضری و دشت بیاض به میان آمده‌است.
 در دوره جدید، خضری و دشت بیاض دو روستای نزدیک به یکدیگر بودند که در سال ۱۳۶۲ با تجمیع جمعیت دو روستا، به شهر تبدیل شدند.
 شهر خضری دشت بیاض از شمال با ، از جنوب با ، از شرق با و از غرب با و همجوار می‌باشد. فاصله آن تا ۵۵ کیلومتر، تا ۱۶۰ کیلومتر، تا ۹۵ کیلومتر، تا ۴۵ کیلومتر و تا ۳۲۰ کیلومتر است.
 خضری دشت بیاض در غرب دشتی قرار گرفته که توسط کوه‌های زیر احاطه شده‌است:
 
 
 
 آب و هوای منطقه به‌طور معمول گرم و خشک است. گرمترین ماه‌های سال در این منطقه تیر و مرداد و سردترین آن‌ها دی و بهمن می‌باشد و ماه‌های یخبندان از اواخر آذر تا اواسط اسفندماه بطول می‌انجامد.
 بادهای اصلی منطقه در تابستان بیشتر از شرق به طرف غرب می‌وزد که به باد شمال معروف است و در زمستان از طرف غرب به شرق از بادهای مدیترانه‌ای که بنام سیاه باد معروف است.
میانگین بارش سالانه در این منطقه ۱۷۴ میلی‌متر می‌باشد که بارش به صورت برف و باران می‌باشد.
 آب شرب شهر از طریق دو حلقه چاه عمیق تأمین می‌شود. آب کشاورزی منطقه نیز از طریق چاه‌های عمیق موجود تأمین می‌شود در سال‌های پرباران رودخانه‌های اصلی معروف به دهنه که از کوه‌های جنوب و جنوب غربی سرچشمه می‌گیرد و همچنین سیل‌بندهای احداث شده در بالا دست دشت قسمتی از آب کشاورزی منطقه را تأمین می‌کنند.
 شیوه معیشت مردم این منطقه از گذشته مبتنی بر کشاورزی و دامداری بوده‌است. دشت خضری برای کشاورزی بسیار مناسب بوده و دارای آب و خاک مناسب می‌باشد محصولات عمده این منطقه ، ، ، و محصولات باغی می‌باشد.
 در چنین بستری، با تولید محصولات زارعی، دامی، باغی و شکل گرفته و نقش به سزایی در رونق اقتصادی مردم، تأمین نیازمندی‌های منطقه و ایجاد اشتغال داشته‌است.
 از نظر پتانسیل‌های معدنی این منطقه موقعیت مناسبی دارد. تاکنون معادنی ازجمله ، ، ، و… در این منطقه شناسایی شده‌است.
 شهر خضری دشت بیاض به دلیل سرسبز بودن بهترین نقطه و گردشگری محسوب و به لحاظ سابقه تاریخی و آثار تاریخی باارزش و پتانسیل‌های موجود محل جاذبی برای مسافران، زائرین و گردشگران می‌باشد.
 یکی از مهمترین جاذبه‌های گردشگری منطقه، غار فارس است. آنطور که از روایت ساکنان محلی فهمیده می‌شود، در گذشته‌های بسیار دور شهری آباد وجود داشته که هر دو روستای دشت بیاض و مَیَم را دربرگرفته و به فارس مشهور بوده‌است که در نقشه‌های تاریخی نیز این منطقه ثبت شده‌است و غاری به همین نام وجود نیز دارد.
 
در شاهنامه فردوسی نیز این نام‌ها ثبت و ضبط شده‌است: از اندک آثار تاریخی و مکان‌های زیارتی و به جا مانده از دوران کهن می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
		 
		 
		 
		 
 این شهر دارای 5 باب دبستان که شامل 2 مدرسه غیر انتفاعی و 3 مدرسه دولتی، 2 باب راهنمایی و ۲ دبیرستان دخترانه و پسرانه و 1 باب هنرستان است که به صورت شبانه‌روزی می‌باشند، و همچنین این شهر دارای 4 مهد کودک است. 7 مسجد در خضری و ۳ مسجد در دشت بیاض و 3 حسینیه در خضری دشت بیاض از مکان‌های مذهبی شهر است. همچنین در این شهر چهار سالن ورزشی ساخته شده‌است که آماده خدمت رسانی به ورزش دوستان است. در سال تحصیلی ۱۳۹۸–۱۳۹۷ نیز یک باب دبستان غیرانتفاعی در این شهر شروع به کار کرده‌است.
 خضری دارای یک کلینیک بهداشتی درمانی شامل درمانگاه، کلینیک دندانپزشکی و بخش زنان و زایمان است. همچنین دو خانه بهداشت نیز در خضری دشت بیاض فعالیت می‌کنند.
 اداره دامپزشکی نیز در حاشیه جاده آسیایی به شهروندان خدمات ارائه می‌کند.
 
 
 
 
 خضری به لحاظ قدمتی که دارد، میزبان یا پرورش دهنده شخصیت‌های بزرگی بوده‌است که در سطوح مختلف تأثیرگذار بوده‌اند. از خضری در کتابها و سفرنامه‌های مختلفی نام برده‌است که نشان دهنده قدمت و اهمیت این منطقه است.
 ذیلاً به برجسته‌ترین شخصیت‌های این شهر اشاره شده‌است:
{"title": "خضری دشت‌بیاض", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AE%D8%B6%D8%B1%DB%8C_%D8%AF%D8%B4%D8%AA%E2%80%8C%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%B6&oldid=33137968", "language": "fa"}