، نوعی است که عمدتاً مشتمل بر وصف شمایل ، پیامبر اسلام و گاه می‌شود.
 رواج حلیه‌نویسی در بین بوده و آن‌ها به واسطه این کار می‌خواستند محبت خود را به نشان بدهند و مورد او قرار بگیرند. آن‌ها به دلیل حرمت شمایل‌نگاری در ، روایتی از را که ویژگی‌های ظاهری، منشی و سلوک پیامبر اسلام را توصیف می‌کرد، خطاطی می‌کردند. اما حلیه‌نویسی در بین ایرانیان رواج چندانی نداشته چراکه هنرمندان ایرانی، نمونه‌های کمی از حلیه را طراحی و خطاطی و کرده‌بودند اما اکنون، سرآمد حلیه‌نویسی هنرمندان ایرانی هستند. 
 مبدع حلیه‌نویسی معرفی شده‌است. وی حلیه‌ها را با و در اندازه‌ای کوچک می‌نوشت که بتوان آن‌ها را در جیب گذاشت. 
 ساختار حلیه به این صورت است که یک دایره بزرگ را در داخل یک کادر مستطیلیِ عمودی شکل می‌گذاردند و در چهار گوشه این دایره بزرگ، چهار دایره کوچک می‌کشند، سپس در بالا و پایین این دایره دو مستطیل افقی شکل بزرگ می‌کشیدند و زیر مستطیل پایین، یک مستطیل کم عرض‌تر نیز رسم می‌کردند.
 در مستطیل بالای دایره، آیه « » و در مستطیل پایین دایره، آیه‌ای از که در وصفِ پیامبر اسلام است را می‌نوشتند، این آیه معمولاً آیه «و ما ارسلناک الا رحمه للعالمین» یا آیه «و انک لعلی خلق عظیم» است. در دایره وسط نیز یکی از احادیث نبوی نوشته می‌شد و در چهار دایره دیگر نام (به غیر از پیامبر اسلام) یا نام نوشته می‌شد. در مستطیل کم عرض زیرین نیز باقی روایتی که در دایره وسط وجود داشت نوشته می‌شد.
{"title": "حلیه‌نویسی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AD%D9%84%DB%8C%D9%87%E2%80%8C%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%DB%8C&oldid=33729122", "language": "fa"}