(به : ) مشهور به ، یک واقع در است. این مؤسسه دارای یک شهری است که بیش از ۱٫۶ کیلومتر در امتداد امتداد دارد. این مؤسسه همچنین دارای مجموعه‌های مهمی خارج از دانشگاه است از جمله: ، مرکز بیتس، و همچنین آزمایشگاه‌های وابسته مانند موسسات Broad و Whitehead. دانشگاه MIT در سال ۱۸۶۱ در پاسخ به صنعتی شدن روزافزون ایالات متحده تأسیس شد و مدل دانشگاه پلی تکنیک اروپایی را پذیرفت و بر آموزش آزمایشگاهی در و مهندسی تأکید کرد. از آن زمان نقشی اساسی در توسعه بسیاری از جنبه‌های علوم مدرن، مهندسی، و فناوری داشته‌است و در جهان با نوآوری و قدرت علمی بالا شهرت دارد. 
 تا پیش از اکتبر ۲۰۲۰، ۹۷ برنده ، ۲۶ برنده و ۸ مدال آور به عنوان دانش آموختگان، اعضای یا محقق به MIT وابسته اند. علاوه بر این، ۵۸ نفر از دریافت کنندگان ، ۲۹ نفر از دریافت کنندگان ، ۵۰ نفر از همکاران مک آرتور، ۸۰ نفر از محققان مارشال، ۳ نفر از محققان میچل، ۴۱ نفر از فضانوردان و ۱۶ نفر از دانشمندان ارشد نیروی هوایی ایالات متحده به MIT وابسته بوده‌اند. این دانشگاه همچنین از فرهنگ کارآفرینی قوی برخوردار است و فارغ التحصیلان دانشگاه MIT بسیاری از شرکت‌های برجسته را تأسیس کرده‌اند. MIT یکی از اعضای (AAU) است. 
 در سال ۱۸۵۹، پیشنهادی برای استفاده از زمین‌های تازه پرشده در خلیج بک، برای «هنرستان هنر و علوم» به دادگاه عمومی ماساچوست ارائه شد، اما این پیشنهاد ناکام ماند. منشوری برای ادغام مؤسسه فناوری ماساچوست، پیشنهاد شده توسط ویلیام بارتون راجرز، توسط جان آلبیون اندرو، فرماندار ماساچوست، در ۱۰ آوریل ۱۸۶۱ امضا شد. 
 راجرز، استاد ، می‌خواست مؤسسه‌ای تأسیس کند تا به پیشرفت‌های سریع علمی و فناوری بپردازد. او مایل به ایجاد یک مدرسه حرفه ای نبود، اما ترکیبی با عناصر آموزش حرفه ای و لیبرال، پیشنهاد می‌کند که: 
 طرح راجرز با تأکید بر دانشکده مستقلی که در زمینه تحقیقات و همچنین آموزش‌هایی حول سمینارها و آزمایشگاه‌ها است، مدل دانشگاه تحقیقات را منعکس کرد.
 دو روز پس از صدور مجوز تأسیس MIT، از آغاز شد. پس از تأخیر طولانی در طول سال‌های جنگ، نخستین کلاس‌های MIT در سال ۱۸۶۵ در ساختمان تجاری بوستون برگزار شد. این مؤسسه جدید به عنوان بخشی از قانون کالج‌های موریل لند-گرانت برای تأمین بودجه موسسات «برای ارتقاء آموزش لیبرال و عملی طبقات صنعتی» تأسیس شد و یک مدرسه اعطای زمین بود. در سال ۱۸۶۳ با همین اقدام، منطقه مشترک المنافع ماساچوست، کالج کشاورزی ماساچوست (دانشگاه ماساچوست در امهرست) را تأسیس کرد که به عنوان توسعه یافت. در سال ۱۸۶۶، درآمد حاصل از فروش زمین به ساختمان‌های جدید در خلیج بک اختصاص یافت. 
 مؤسسه فناوری ماساچوست به‌طور غیررسمی «بوستون تک» (Boston Tech) نامیده می‌شد. این مؤسسه الگوی دانشگاه پلی تکنیک اروپا را پذیرفت و از همان اوایل تأکید بر آموزش آزمایشگاهی داشت. علیرغم مشکلات مالی مزمن، این مؤسسه در دو دهه گذشته قرن نوزدهم در زمان ریاست فرانسیس آماسا واکر شاهد رشد بود. برنامه‌هایی در زمینه مهندسی برق، شیمی، دریا و بهداشت معرفی شد، ساختمان جدید ساخته شد و اندازه دانشجو به بیش از یک هزار نفر افزایش یافت. 
 مورد تأکید شغلی قرار گرفت، و توجه کمتری به علوم نظری داشت. این مدرسه تازه تأسیس هنوز از کمبودهای مزمن مالی رنج می‌برد که باعث جلب توجه رهبری MIT شد. در طول این سال‌های «فناوری بوستون»، دانشکده MIT و فارغ التحصیلان رئیس (و دانشکده سابق MIT) تلاش‌های مکرر برای ادغام MIT با دانشکده علمی لارنس کالج هاروارد را رد کردند. حداقل شش تلاش برای جذب MIT در هاروارد وجود دارد. در مکان باریک خلیج بک، MIT توانایی گسترش امکانات شلوغ خود را ندارد، و جستجوی ناامیدکننده برای یک دانشگاه جدید و بودجه را هدایت می‌کند. سرانجام، شرکت MIT توافق رسمی را برای ادغام با هاروارد، در مورد مخالفت‌های شدید دانشکده، دانشجویان و دانش آموختگان MIT، تصویب کرد. با این حال، تصمیم سال ۱۹۱۷ دادگاه عالی قضایی ماساچوست به‌طور عملی به طرح ادغام پایان داد. 
 مشارکت MIT در علوم نظامی در طول افزایش یافت. در سال ۱۹۴۱، به عنوان رئیس دفتر تحقیقات و توسعه علمی فدرال منصوب شد و بودجه را فقط به گروه منتخبی از دانشگاه‌ها، از جمله MIT هدایت کرد. مهندسان و دانشمندان از سراسر کشور در آزمایشگاه تابش MIT، که در سال ۱۹۴۰ برای کمک به ارتش انگلیس در تأسیس شد، جمع شدند. کارهای انجام شده در آنجا به‌طور قابل توجهی هم بر جنگ و هم تحقیقات بعدی در منطقه تأثیر گذاشت. سایر پروژه‌های دفاعی شامل سیستم کنترل پیچیده و سایر سیستم‌های کنترل پیچیده برای تفنگ، بمب و ناوبری اینرسی تحت آزمایشگاه ابزار دقیق بود. توسعه یک کامپیوتر دیجیتال برای شبیه‌سازی پرواز تحت پروژه ؛ و عکسبرداری با سرعت و ارتفاع زیاد تحت نظر . با پایان جنگ، MIT به بزرگترین پیمانکار کشور در زمان جنگ تبدیل شد (با انتقاداتی از بوش)، تقریباً ۴۰۰۰ کارمند را فقط در آزمایشگاه تابش مشغول به کار کرد و بیش از ۱۰۰ میلیون دلار (۱٫۲ میلیارد دلار در سال ۲۰۱۵) دریافت کرد) پیش از ۱۹۴۶. کار بر روی پروژه‌های دفاعی حتی پس از آن نیز ادامه داشت. پس از جنگ در MIT شامل سیستم‌های SAGE و هدایت و بود. 
 MIT همگام بوده و به پیشرفت دیجیتال کمک کرده‌است. علاوه بر توسعه پیشینیان فن آوری‌های مدرن محاسبات و شبکه، دانشجویان، کارمندان و اعضای هیئت علمی Project MAC، آزمایشگاه و باشگاه راه‌آهن Tech Model برخی از نخستین تعاملی را نوشتند مانند Spacewar! و بسیاری از اصطلاحات عامیانه و را ایجاد کرد. چندین سازمان مهم مربوط به رایانه از سال ۱۹۸۰ در MIT تأسیس شده‌اند: و متعاقباً در اواسط دهه ۱۹۸۰ در آزمایشگاه هوش مصنوعی تأسیس شدند. در سال ۱۹۸۵ توسط نیکلاس نگروپونته و جروم ویسنر برای ترویج تحقیقات در زمینه کاربردهای جدید فناوری رایانه تأسیس شد. در آزمایشگاه در سال ۱۹۹۴ توسط تأسیس شد. پروژه مواد درسی را برای بیش از ۲۰۰۰ کلاس MIT از سال ۲۰۰۲ به‌صورت آنلاین در دسترس قرار داده‌است. و ابتکار برای گسترش آموزش رایانه ای و ارتباط با کودکان در سراسر جهان در سال ۲۰۰۵ راه‌اندازی شد. 
 محوطه دانشگاه ۱۶۶ جریب (۶۷٫۲ هکتار) MIT در تقریباً یک مایل در امتداد ضلع شمالی قرار دارد. خیابان ماساچوست محوطه دانشگاه را تقریباً به نصف تقسیم کرده‌است، بیشتر خوابگاه‌ها و امکانات زندگی دانشجویی در غرب و بیشتر ساختمان‌های دانشگاهی در شرق هستند. نزدیکترین پل به MIT، پل هاروارد است که به دلیل واحد اندازه‌گیری شناخته می‌شود. 
 ام‌آی‌تی نانو که به ساختمان ۱۲ نیز شناخته می‌شود، یک مرکز بین رشته‌ای برای تحقیقات در مقیاس نانو است. اتاق تمیز ۱۰۰۰۰۰ فوت مربعی (۹٬۳۰۰ ) و فضای تحقیقاتی آن، که از طریق نمای شیشه ای گسترده قابل مشاهده است، بزرگترین در نوع خود در کشور است. این ساختمان با هزینه ۴۰۰ میلیون دلار نیز یکی از ساختمان‌های پر هزینه دانشگاه است. این مرکز همچنین با استفاده از مجموعه‌های تصویربرداری و اندازه‌گیری میرایی لرزشی که در بالای یک دال بتونی ۵ میلیون پوندی (۲٬۳۰۰٬۰۰۰ کیلوگرم) قرار دارد، از پیشرفته‌ترین قابلیت‌های نانو تصویربرداری برخوردار است. 
 مؤسسه فناوری ماساچوست دارای تجاری قابل توجهی در کمبریج است که در آن می‌پردازد، به علاوه یک پرداخت داوطلبانه اضافی به جای مالیات برای ساختمان‌های دانشگاهی که از نظر قانونی معاف از مالیات هستند. از سال ۲۰۱۷، این بزرگترین مالیات دهنده در شهر است که تقریباً ۱۴ درصد از درآمد سالانه شهر را دارد. منابع شامل میدان فناوری، بخشهایی از میدان کندال، و بسیاری از املاک در کمبریجپورت و منطقه ۴ همسایه ساختمانهای آموزشی است. این زمین برای اهداف سرمایه‌گذاری و توسعه بالقوه طولانی مدت نگهداری می‌شود.
 دانشکده‌های این دانشگاه عبارت‌اند از:
 
 
 
 
 این دانشگاه دانشکده پزشکی و حقوق ندارد، اما یک کالج به نام است. 
 مؤسسه فناوری ماساچوست در سال ۱۹۳۴ به عضویت انتخاب شد و در میان «R1: دانشگاه‌های دکتری - فعالیت تحقیقاتی بسیار بالا» طبقه‌بندی می‌شود. هزینه‌های تحقیقاتی در سال ۲۰۱۷ بالغ بر ۹۵۲ میلیون دلار بوده‌است. دولت فدرال بزرگترین منبع تحقیق با حمایت مالی بود. ۲۵۵٫۹ میلیون دلار، ۹۷٫۵ میلیون دلار، ۶۵٫۸ میلیون دلار، ۶۱٫۴ میلیون دلار و ۲۷٫۴ میلیون دلار اعطا کردند. مؤسسه فناوری ماساچوست علاوه بر اعضای هیئت علمی تقریباً ۱۳۰۰ محقق نیز استخدام می‌کند. در سال ۲۰۱۱، اساتید و محققان دانشگاه مؤسسه فناوری ماساچوست ۶۳۲ اختراع را افشا کردند که ۱۵۳ صادر، ۸۵٫۴ میلیون دلار درآمد نقدی کسب و ۶۹٫۶ میلیون دلار حق امتیاز دریافت کردند. از طریق برنامه‌هایی مانند مرکز Deshpande، اعضای هیئت علمی MIT از تحقیقات و کشفیات خود در زمینه فعالیت‌های تجاری چند میلیون دلاری استفاده می‌کنند.
{"title": "مؤسسه فناوری ماساچوست", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%85%D8%A4%D8%B3%D8%B3%D9%87_%D9%81%D9%86%D8%A7%D9%88%D8%B1%DB%8C_%D9%85%D8%A7%D8%B3%D8%A7%DA%86%D9%88%D8%B3%D8%AA&oldid=34954166", "language": "fa"}