(Oral contraceptive pill , OCP, Combined oral contraceptive pill) به گروهی از خوراکی به شکل گفته می‌شود که برای مصرف می‌شوند. این داروها از پرکاربردترین روش‌های پیشگیری از در سراسر جهان می‌باشند و نقشی انقلابی در جامعه انسانی داشته‌اند. 
 
 
 قرص ضد بارداری با جلوگیری از اتصال اسپرم به تخمک عمل می کند. وقتی اسپرم به تخمک می پیوندد به آن لقاح می گویند.
 هورمون های موجود در قرص به طور ایمن تخمک گذاری را متوقف می کنند. عدم تخمک گذاری به این معنی است که تخمک برای بارور شدن اسپرم وجود ندارد، بنابراین بارداری نمی تواند اتفاق بیفتد.
 هورمون های این قرص همچنین مخاط دهانه رحم را غلیظ می کند. این مخاط دهانه رحم غلیظ‌تر، اسپرم را مسدود می‌کند، بنابراین نمی‌تواند به سمت تخمک شنا کند - به نوعی مانند یک محافظ امنیتی چسبنده.
 
فراموش کردن قرص ها، از دست دادن بسته، پر نکردن مجدد نسخه به موقع - اینها دلایل اصلی باردار شدن افراد هنگام استفاده از قرص هستند. خوب است که از قبل این که برنامه ریزی کنید و در مورد بهترین راه برای استفاده صحیح از قرص فکر کنید. 
 
 
 از برنامه یادآوری کنترل بارداری استفاده کنید 
 یا زنگ ساعت را روی تلفن خود تنظیم کنید.
 بسته قرص خود را در کنار چیزی که هر روز استفاده می کنید (مثل مسواک یا شارژر تلفن) قرار دهید. 
 روی در یخچال با مگنت آهنربایی با یاداشتی برای خود یاد آوری کنید. 
 قرص های خود را در کیف خود نگه دارید تا همیشه با شما باشند.
 با دوستان یا اعضای خانواده ای که هر روز دارو مصرف می کنند، رفیق قرص باشید و به یکدیگر کمک کنید تا به خاطر بسپارند.
 شریک زندگی شما می تواند در یادآوری شما کمک کند.
 هر کاری را انجام دهید که به شما کمک کند قرص خود را همیشه و به موقع مصرف کنید. 
 همچنین می توانید هر بار که رابطه جنسی آلت تناسلی در واژن دارید از کاندوم استفاده کنید. به این ترتیب از بیماری های مقاربتی نیز محافظت خواهید شد.
 
 جواب منفی است. این قرص در پیشگیری از بارداری واقعا خوب است، اما از شما در برابر عفونت های مقاربتی محافظت نمی کند.
 خوشبختانه، استفاده از کاندوم در هر بار رابطه جنسی، واقعاً احتمال ابتلا یا انتشار بیماری های مقاربتی را کاهش می دهد. کاندوم ها همچنین از بارداری محافظت می کنند - بنابراین استفاده از کاندوم + قرص های ضد بارداری با هم باعث محافظت در برابر بیماری های مقاربتی و قدرت فوق العاده ای در پیشگیری از بارداری می شود.
 
 
 پاسخ منفی است. 
 باور عمومی این است که کنترل بارداری می تواند اثرات طولانی مدت بر باروری داشته باشد. این درست نیست. 
 یک مطالعه بزرگ زنانی را که به مدت 7 سال از کنترل بارداری استفاده می کردند، مورد ارزیابی قرار داد. پس از قطع کنترل بارداری، 21 درصد از این زنان توانستند در ماه اول باردار شوند و تقریباً 80 درصد در طول یک سال توانستند باردار شوند.
 پس چرا این افسانه وجود دارد که کنترل بارداری بر باروری تأثیر می گذارد؟
 در حالی که کنترل بارداری منجر به ناباروری نمی شود، در این موضوع سردرگمی وجود دارد. در اینجا 4 واقعیتی که باید در مورد باروری در هنگام توقف کنترل بارداری بدانید آورده شده است.
 از سرگیری یک دوره عادی می تواند مدتی طول بکشد،
 برخی از زنانی که مصرف داروهای ضد بارداری را متوقف می کنند ممکن است با تاخیر در بازگشت به تخمک گذاری و قاعدگی طبیعی مواجه شوند. اکثر زنان در عرض یک ماه پس از قطع کنترل بارداری، چرخه قاعدگی طبیعی خود را از سر می گیرند. زنانی که بیشتر از این زمان طول می کشد ممکن است بخواهند با یک متخصص زنان و زایمان یا متخصص باروری مشورت کنند تا شرایط یا مشکلات سلامت زمینه ای را بررسی کنند.
 همچنین، کنترل زایمان می تواند بی‌نظمی های چرخه قاعدگی را بپوشاند؛ 
 یکی از مزایای مصرف قرص ضدبارداری این است که می‌تواند چرخه قاعدگی منظم و قابل پیش بینی به وجود آورد. و می تواند بی نظمی های قاعدگی را بپوشاند. هنگامی که یک زن مصرف کنترل بارداری را متوقف می‌کند، این بی‌نظمی ها ممکن است آشکار شوند و لقاح را چالش برانگیزتر کنند.
 در ابتدای قرن بیستم تعدادی از دانشمندان اروپایی همچون Beard, Prenant و Loeb متوجه نقش ترشحات (corpus luteum) حاملگی در جلوگیری از شدند. در سال ۱۹۲۷ دانشمند اتریشی موفق شد با این ترشحات نازایی موقت در موش‌ها ایجاد کند. در ۱۹۳۷ Makepeace نشان داد که خالص می‌تواند تخمک‌گذاری را در مهار کند. Astwood و Fevold یافته مشابهی را در ۱۹۳۹ و در مورد موش‌ها گزارش کردند. در نهایت در سال ۱۹۵۰ Pincus ,Garcia و Rockاثر ترکیبی از پروژسترون و را در مهار زنان گزارش کردند.
 یکی از ترکیب‌های مورد استفاده بود که در مطالعات اولیه درصد کمی ناخالصی با داشت. دانشمندان با حذف مسترانول از ترکیب متوجه کاهش اثر ضدبارداری و بروز خون‌ریزی تخریبی (breakthrough bleeding) شدند؛ لذا مسترانول را به ترکیب اضافه کردند.
 در سال ۱۹۵۰ اولین کارآزمایی بالینی در مورد مصرف قرص‌های ترکیبی ضد حاملگی در هائیتی و پورتوریکو انجام شد که با موفقیت صد در صد ترکیب نوراتینودرل-مسترانول در پیشگیری از بارداری مواجه شد. در سال ۱۹۵۹ ENOVID (ترکیب ۹/۸۵ mg نوراتینودرل و ۱۵۰ µg مسترانول) برای مصرف در برخی اختلالات خون‌ریزی زنان مورد تأیید (FDA) قرار گرفت و در نهایت در نهم ماه مه سال ۱۹۶۰، این سازمان، این دارو را جهت مصرف در پیشگیری از حاملگی مورد تأیید قرار داد. (در حال حاضر در آمریکا از لیست دارویی خارج شده‌است). در سال ۱۹۶۰ اولین داروهایی که تنها شامل پروژسترون بودند و همچنین انواع تزریقی طولانی اثر این ترکیبات هورمونی جهت پیشگیری از حاملگی معرفی شدند.
 پس از آن میلیون‌ها زن به مصرف این قرصها رو آوردند تا اینکه در سال گزارش‌هایی مبنی بر اثرات جانبی این دارو به دست آمد. تحقیقات بعدی نشان داد که این عوارض با دوز ترکیبات قرص مرتبط است لذا قرص‌های جدیدی طراحی شدند که دوز کمتری از هورمون‌ها را داشتند (قرص‌های نسل دوم، یا low dose). با افزایش مصرف ترکیبات دو فازی یا سه فازی در ۱۹۸۰ دوز هورمون‌ها در این قرصها کاهش بیشتری داشت به‌طوری‌که می‌توان این دوز را کمترین مقداری که می‌تواند به‌طور مؤثری جلوی حاملگی را بگیرد دانست. در ۱۹۹۰ نسل سوم این قرصها(CYCLEN و DESOGEN) که شامل ترکیب پروژسترون با اثرات کاهش یافته آندروژنی بودند به بازار آمدند. 
 دو نوع اصلی از این قرصها وجود دارد:
 
 مورد استفاده در قرص‌های رایج فعلی معمولاً شامل اتینیل استرادیول (ethinyl estradiol) یا مسترانول می‌باشد. مسترانول برای فعال بودن باید به اتنیل استرادیول تبدیل شود و از لحاظ اثر بخشی ضعیف تر است. 
 انواع مختلفی از وجود دارند که بسته به اثرات استروژنی یا ضد استروژنی (به علت تبدیل متابولیت هایشان به ترکیبات ) یا اثرات (به علت شباهت ساختاری با ) به کار می‌روند. حسن در این است که پروزسترون‌های آن‌ها اثرات استروژنی نداشته و اثرات آندروژنی بسیار کمی دارد. این مسئله در مورد عوارض شایعی همچون افزایش وزن و آکنه بسیار مورد توجه است. 
 
 
 
 
 
 انواع مختلفی از ترکیبات برای تولید این قرصها در بازار به صورت تجاری تولید می‌شوند. تمامی این ترکیبات با تغییر در انواع مختلف و و دوز آن‌ها ساخته می‌شوند. برای اطلاعات بیشتر به مراجعه شود.
 در ۲۵ خرداد ۱۳۹۹،‌ مسئول جمعیت در گفت ارائه خدمات پیشگیری از بارداری در مراکز دولتی متوقف شده و توصیه قبلی وزارت بهداشت مبنی بر رعایت سه تا پنج سال به عنوان فاصله ایمن بین دو بارداری نیز به ۱۸ تا ۲۴ ماه کاهش یافته است. 
 استروژن و پروژسترون موجود در این قرصها اثر اصلی خود را با تأثیر مهاری بر عملکرد گوناتروپین‌های هیپوتالاموس بروز می‌دهند. این شامل سرکوب ترشح و در خون و جلوگیری از صعود میان چرخه‌ای ال. اچ. است. همچنین این ترکیب روی ترشحات مخاط ، رحم و حرکت و ترشحات اثر می‌گذارد و باعث کاهش احتمال شدید بارداری می‌شود. 
 بسته به نوع مورد استفاده تفاوت‌های اندکی در مصرف این قرصها وجود دارد اما اصول کلی یکسان است. قرص‌های ترکیبی معمولاً ۲۱ تایی بوده و فرد هر روز یک قرص را مصرف می‌کند و سپس ۷ روز قرص نمی‌خورد که معمولاً در این ۷ روز خون‌ریزی قاعدگی اتفاق خواهد افتاد. معمولاً شروع دارو در ابتدای یک چرخه قاعدگی یا برای سهولت به خاطر سپاری مصرف قرصها در نزدیکترین یک شنبه به شروع یک خون‌ریزی قاعدگی خواهد بود. تا ۷ روز بعد از شروع قرصها لازم است که از یک روش پیشگیری جایگزین نیز استفاده شود. 
 فایده شروع استفاده از قرص‌ها در روز تعطیل این است که فرد احتمالاً در آخر هفته خون‌ریزی نخواهد داشت. اگر در کشوری جمعه تعطیل باشد، در واقع روش فوق به صورت شروع از اولین جمعه پس از شروع قاعدگی خواهد بود.
 بلافاصله پس از شیوع مصرف این قرصها نگرانی در مورد این داروها بالا گرفت. با این حال مطالعات نشان داد که بسیاری از عوارض این داروها وابسته به دوز بوده و با کاهش دوز میزان عارضه کاهش می‌یابد. با داروهای امروزی احتمال بروز این عوارض بسیار کاهش یافته‌است. 
 
 
 
 در افراد جوان غیر سیگاری و بدون ریسک فاکتور ریسک بروز عوارضی همچون و با مصرف این قرصها افزایش قابل توجهی نمی‌یابد.
 اثبات شده که این داروها ۲۸ درصد ریسک را افزایش می‌دهند اما با توجه به شیوع ناچیز این عوارض در زنان بدون زمینه قبلی این افزایش ریسک اهمیت ندارد. 
 مصرف انواع قدیمی (اچ. دی) این داروها باعث ایجاد پر فشار خون در ۴ تا ۵ درصد زنان سالم می‌شود و در ۱۵ درصد زنان مبتلا به فشار خونشان را افزایش می‌دهد؛
 که این عارضه نیز در داروهای نسل جدیدتر کمتر مشاهده می‌شود. 
 مطالعات روی انواع اولیه این قرصها اثر منفی آن‌ها در تحمل را نشان دادند که با افزایش قابل مشاهده بود. 
 با قرص‌های فعلی این اثرات کمتر مشاهده می‌شود. 
 همچنین ترکیبات جدید تأثیر قابل توجهی روی چربی‌های خون ندارند. 
 به‌طور کلی این قرصها می‌توانند باعث ، و (شامل تشدید سردردهای ) در بعضی افراد شوند. 
 ممکن است (breakthrough bleeding) در طی دوره ۲۱ روزه مصرف قرص مشاهده شود. 
 همچنین در برخی خون‌ریزی بعد از قطع دارو ممکن است ایجاد نشود که منجر به شک به حاملگی می‌شود.
 از دیگر اثرات که ناشی از پروژسترون‌های قدیمی می‌باشد می‌توان به (پرمویی) و اشاره کرد. 
 خونریزی و لکه بینی‌های نامنظم شایع است؛ که بعد از مصرف بلند مدت کمتر می‌شوند. این قرصها هیچ نوع عارضه ترومبوآمبولیک ندارند. احتمال بروز هیرسوتیسم و آکنه وجود دارد. افزایش وزن در صورت مصرف انواع ترکیبی با پروژسترون‌های قدیمی شایع است. 
 همچنین با مصرف این قرصها احتمال کاهش ( خون) و افزایش ( خون) وجود دارد؛ که آن را ناشی از کاهش استروژن می‌دانند. به همین ترتیب کاهش (ریسک ) به دلیل ذکر شده وجود دارد. 
 به علت اثر روی ساخت پروتئین‌های کبدی این قرصها با بسیاری داروها تداخل دارند؛ که از مهم‌ترین آن‌ها عبارتند از:
{"title": "قرص ضدبارداری", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%82%D8%B1%D8%B5_%D8%B6%D8%AF%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D8%AF%D8%A7%D8%B1%DB%8C&oldid=34386956", "language": "fa"}