، (به : ) یا ، یک سیستم باورمند است با این مفهوم که در تمام اجزای جهان، جریان و نفوذ دارد. در ( )، اعتقاد بر این است که «خدا همه چیز هست»، امّا بر این اصل که « ، خداست» استوار است. در منظر یک پان‌انتئیست، کائنات در نگاهی سطحی، خودِ خدا است، امّا در نگاهی عمیق‌تر، کائنات و خدا در مفهومِ هستی‌شناسانه، یکسان نیستند. در پان‌انتئیسم خدا لزوماً فقط به عنوان آفریدگار و پروردگار دیده نمی‌شود؛ . در برخی دیگر از متون مرتبط با پان‌انتئیسم، کائنات چیزی نیست، مگر بازنمونِ وجود خدا.
 در بعضی از انواع پان‌انتئیسم، کیهان و گیتی در درون خداست و نیروی درون کائنات هم خودِ اوست. پان‌انتئیسم از ادّعای مبنی بر یکی بودن خدا و کائنات دفاع می‌کند و مدّعی است که در حقیقت خدا بسیار بزرگ‌تر است و کائنات بخشی از اوست. هندوئیسم باوری است بسیار شبیه به همه‌خداییِ پان‌تئیسم و پان‌انتئیسم.
 ، مقدّسین (اولیاءالله) و بسیاری از متفکّران مسلمان و مخصوصاً ، از کسانی هستند که عقایدشان تا حدّی نزدیک به پان‌تئیسم و پان‌انتئیسم است. این باور در قرون بعد، تحت عنوان روش شکل پذیرفت و بالید. متفکّران و فلاسفهٔ دوازده‌امامی نیز گرایش بسیاری به پان‌انتئیسم و وحدت وجود دارند و اشخاصی نظیر و که هر دو تحت نفوذ و مجذوب ابن‌عربی هستند، نمونه‌های بارز این تفکّر در نزد باورمندان شیعهٔ دوازده‌امامی هستند.
{"title": "خدافراگیردانی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AE%D8%AF%D8%A7%D9%81%D8%B1%D8%A7%DA%AF%DB%8C%D8%B1%D8%AF%D8%A7%D9%86%DB%8C&oldid=33267169", "language": "fa"}