در سراسر جهان متفاوت هستند. برخی ادیان آن را از نظر روحی زیان‌بار و برخی دیگر بی‌ضرر قلمداد کرده‌اند؛ برخی دیگر نیز موضعشان پیرامون خودارضایی برپایهٔ موقعیت تعیین می‌شود. به‌طور مثال، برخی ادیان آن را مجاز می‌دانند اگر به منظور دست‌یابی به جنسی یا به منظور یک کشف و شهود سالم انجام گیرد؛ ولی چنانچه این عمل با نیتِ بدانجام شود و به یک نوع در فرد بدل شود، آن را می‌دانند.
 داستان در در طول تاریخ به خودارضایی و تحریم آن نسبت داده می‌شده اما عمل جنسی توضیح داده شده در این داستان، و نه خودارضایی است. هیچ حکم واضعی مبنی بر این که خودارضایی گناه باشد در کتاب مقدس نیست. 
 تحریم عمل اونان بدین سبب بود که در زمان پیش از شکوفایی عمل تصور بر این بود که کودک در مرد قرار دارد؛ همان‌گونه که در دانه گیاه. 
 ایلون ان. راشکُو می‌گوید: «اینکه آیا خودارضایی در کتاب مقدس عبری، یک عمل جنسی منفی در نظر گرفته شده یا نه، مورد پرسش است.» و لاویان ۱۵:۱۶ «به انزال، و نه شرایط منتج به آن اشاره دارد.» جونز و جونز با استناد به دیدگاه جیمز آر جانسون در رابطه با خودارضایی در کتاب مقدس، می‌گویند: «خودارضایی یا احتلام بایستی به عنوان یک تجربه جنسی در تنهایی و با شرط پاکیزگی در نظره گرفته شود؛ نه یک مسئله اخلاقی.» 
 امروزه مسیحیان کاتولیک و ارتدکس‌های شرقی خودارضایی را گناه می‌دانند ولی پروتستان‌ها آن را گناه نمی‌پندارند.
 کالوینیست‌ها به سبب ایمان محکمی که به آموزه‌های اخلاقی کتاب مقدس دارند، شهره‌اند. قطعاً «کلیساهایی که در سنت‌های کالوینیستی رشد کرده‌اند، استانداردهای رفتاری بالاتری دارند.» 
 در سوئیس، خداشناسان کالوینیست، مایکل کورنوز، کارولینا کوستا، و جین چارلز بیچت، همگی اذعان می‌کنند که خودارضایی گناه نیست اگر با پورنوگرافی همراه نباشد. 
 به همین صورت، مهم‌ترین کلیسای کالوینیست فرانسه، لوراتویر دو لوور، واقع در پاریس نیز بر این باور است که خودارضایی گناه نیست اگر به عنوان عملی عصیان‌گرانه علیه خدا یا اعتیادآور صورت نگیرد. 
 در گزارشی به سال ۱۹۹۱ در مجله هیومن سکشوالیتی کلیسای پرزبیترین آمریکا اعلام داشت «کلیساها می‌بایست نگرش منفی شکل گرفته در طول تاریخ نسبت به مسئله خودارضایی را کنار گذاشته و آن را به مثابه یک عمل جنسی طبیعی بپذیرند.» 
 با این حال کالوینیست‌ها مخالف «لمس جنسی» (شامل ) میان زوج‌های ازدواج نکرده هستند؛ حتی اگر آن دو نامزد هم باشدند. چراکه این کار را گونه‌ای می‌دانند. 
 موضع‌گیری رسمی‌ای در رابطه با خودارضایی ندارد. 
 طبق عقائد کلیسای متحد در : «خودارضایی بخش مهمی از کشف جنسی و نوجوانی است. خودارضایی نباید به عنوان انگ در نظر گرفته شود.» 
 در مقاله‌ای به سال ۲۰۱۱ در مجلهٔ آمده که آنابابتیست‌ها همواره در طول تاریخ نگرش منفی‌ای نسفت به سکس داشته‌اند اما «اما خودارضایی یک تجربه رایج جنسی در میان گروه‌های سنی، فرهنگی، جنسی و مجردها و متاهل‌هاست … جستن لذت در بدنی که خداوند به ما اعطا کرده بسیار خوب است … [اما] اگر این عمل کسی را از راه خدا دور کند، آن شخص برای رضای خدا نباید دیگر آن عمل را انجام دهد. با این حال ما باید بار گناهی را که این عمل در طول تاریخ با خود داشته را از آن برداریم.» (این مقاله همچنین بیان می‌کند که آنابابتیست‌ها می‌بایست متعهد شوند که از پورنوگرافی به دلایل گوناگون دوری کنند). 
 مقالهٔ اصلی: در مذهب سنی، باورهای متفاوتی پیرامون مجوز عمل ( : ، ) وجود دارد. این عمل جنسی، همچون دیگر اعمال جنسی خارج از ازدواج، در مذهب ، است با این مبنی که این عمل باعث می‌شود تمرکز فرد بر از بین برود؛ و در جسم و روان شخص اثرات مخرب زیادی بر جا می‌گذارد. همچنین امام ملک اهل تسنن نیز این کار را حرام می‌داند. با این حال طبق نظر سه تن از امامان اهل تسنن، انجام خودارضایی اگر به منظور پیش‌گیری از ارتکاب به باشد، جایز است. در اسلام حمام رفتن و بجا آوردن پس از هر گونه خروج منی از بدن است.
 معتقدند که خودارضایی عادتی است که انسان را «به گونه‌ای ناپاکشی» و «فساد روانی» دچار می‌کند. 
 طبق نظر : «عشق جنسی برترین عشق میان زن و شوهر است و تنها در صورت استفاده از اندام‌های جنسی در این مورد است که خدا خشنود خواهد شد.» این کلایسا همچنین می‌گوید که طبق ۱ قرنتی ۶:۱۶٬۱۸، هر عمل جنسی خارج از ازدواج به شدت جزا داده خواهد شد و طبق متیو ۵:۲۷–۳۰ در نگاه کلیسا حتی سکس‌اندیشی کافی است تا کسی به این سبب گناه‌کار بدانند. این کلیسا اعضایش را به «در اختیارگیری و کنترل افکار و اعمالشان» توصیه می‌کند. 
 همچون دیگر ادیان، طیف گوناگونی از عقاید در رابطه با خودارضایی، از آزادی‌خواه گرفته تا محافظه‌کار دارد. عموماً ویکا غیرجزم‌گرا بوده و هیچ حکمی در فلسفه این دین نیست که خودارضایی را منع کرده باشد. برعکس در اخلاقیات ویکایی، انسان مسوول هرگونه عمل جنسی است که مرتکب می‌شود.
 کتاب مقدس زرتشتیان یا ، با تأکیدی که بر پاکیزگی جسمی دارد، ولی هیچ اشاره صریحی به عمل خودارضایی نکرده است.
آیه ۲۶ تا ۲۸ فرگرد هشتم، بخش پنجم به ممنوعیت اشاره دارد. 
 البته به گفتهٔ موبدان زرتشتی کتاب وندیداد از دیدگاه و نگرش اشوزرتشت بدور است چون در دین زرتشت و در نگرش پیامبر زرتشتیان هرکاری با دانش و علم روز حرام و حلال معلوم می‌شود یعنی اگر علم روز خود ارضایی را کاری بیهوده و نادرست بداند در آیین مزدیسنای هم نارواست.
{"title": "خودارضایی در ادیان", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AE%D9%88%D8%AF%D8%A7%D8%B1%D8%B6%D8%A7%DB%8C%DB%8C_%D8%AF%D8%B1_%D8%A7%D8%AF%DB%8C%D8%A7%D9%86&oldid=34031981", "language": "fa"}