در و و برای توجیه دولت یا تنبیه به کار گرفته می‌شوند. این محکمه‌ها فاقد هنجارهای یک منصفانه و هستند و کارکرد آن‌ها تحقیر متهمان، آنان و نهایتاً آنان است. 
 در دوران معاصر، معروف‌ترین دادگاه‌های نمایشی مربوط به دوران حکومت است. در دوران حکومت نیز این دادگاه‌ها برگزار میشد. بعدها در برخی دیگر از کشورهای اقمار شوروی نیز طبق الگوی محاکمات استالینی، دادگاه‌های نمایشی برگزار شد. این محاکمات در اواخر دهه‌ی چهل و اوایل دهه‌ی پنجاه، یعنی در دوره‌ی آغازین جنگ سرد، در و برپا شد. قربانیان به «خیانت به میهن» و نیز «همکاری با سرویس‌های جاسوسی غرب» متهم شدند. 
 محکمه نمایشی، از لحاظ تاریخی برگرفته از است. ویژگی‌های این محکمه‌ها آن است که جنبهٔ علنی و جنجالی دارند و حکم آن‌ها از پیش تعیین شده است. هدف اصلی آن‌ها این است که علت مجازات متهمان این دادگاه علنی و گسترده شود، تا مایهٔ و عبرت دیگر مخالفان گردد. همچنین قربانی مجبور می‌شود که به اشتباه فکری خودش اقرار کند، علیه هم‌فکران خود صحبت کند و حقانیت حاکمیت را اثبات‌کند. 
 ، به «پاکسازی‌های» بزرگ در در بین سال‌های تا میلادی، مربوط می‌شود و نمونهٔ بسیار مشهوری از دادگاه‌های نمایشی است. در نتیجهٔ این محکمه‌ها، تقریباً همهٔ رهبران و یاران و متحدان ، رهبر محکوم و حذف شدند. به متهمان دادگاه‌های نمایشی، اتهام «همکاری با تروتسکی علیه استالین»، «جاسوسی برای کشورهای امپریالیستی» و «خیانت به منافع » زده‌می‌شد. 
 
 برای محاکمه افرادی صورت گرفت که پس از انتخابات دهمین دورهٔ ریاست جمهوری ایران، نسبت به نتایج این انتخابات اعتراض داشتند. این دادگاه در شعبه ۱۵ تهران به ریاست تشکیل شده و تاکنون ۴ جلسه از آن انجام گرفته‌است. متهمان شامل فعالان سیاسی اصلاح طلب (که بعضاً از مقامات سابق جمهوری اسلامی بوده‌اند)، روزنامه‌نگاران منتقد دولت و جمهوری اسلامی، شرکت‌کنندگان حادثه آفرین در می‌شوند که از حامیان و کاندیداهای اصلاح‌طلب انتخابات بوده‌اند و از ساعت‌های پس از اعلام نتیجه انتخابات به‌تدریج دستگیر شده‌اند و به ایجاد اغتشاش، و زمینه‌چینی برای متهم هستند.
{"title": "دادگاه نمایشی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AF%D8%A7%D8%AF%DA%AF%D8%A7%D9%87_%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%D8%B4%DB%8C&oldid=35020379", "language": "fa"}