(زاده ۱۳۲۸) مبارز و فعال کمونیست ایرانی و دبیر کنونی کمیته مرکزی و کنونی آن است.
 حمید تقوایی، سال ۱۳۲۸ در متولد شد.
 بیش از دو ماه از عمرش نگذشته بود که به دلیل شغل پدرش که کارمند دولت بود این شهر را ترک کردند.
 او دوران کودکی خود را در شهرهایی چون و گذراند و از کلاس چهارم تا هشتم دبستان در شهر ساکن بود.
 او در سال ۱۳۴۷ در حالی که ۱۹ سال داشت به (اکنون: ) راه یافت و مشغول به تحصیل در رشتهٔ شد.
 در دانشگاه جذب فضای سیاسی آن روزگار شد و شروع به فعالیت با گروه‌های مختلفی، از جمله گروه‌های سیاسی کار مائوئیست و گروه‌های چریکی کرد.
 او به ادعای خود در زندان با شخصیت‌های مشهوری همچون ، که بعدها از مقامات مهم جمهوری اسلامی شد، ، که بعدها رهبر شد، ، چهرهٔ مهم جنبش چریکی ایران، و ، هر دو از سران جنبش چریکی و حتی ، که بعد از انقلاب تا مدت‌ها قائم مقام رهبری بود آشنا شد.
 او در زندان به همراه بقیهٔ زندانیان به مطالعهٔ آثار مختلف مارکسیستی پرداخت. چندتا از رفقا و همراهان او در این مطالعات، بعدها از سران مشهور جنبش‌های چپ در ایران شدند.
 حمید، پس از آزادی از زندان تحصیلات خود را در رشتهٔ رایانه‌ ادامه داد و در همین ایام، با نامزد خود، ، که امروز از چهره‌های حککا است ازدواج کرد و پس از اخذ مدرک لیسانس رایانه‌، برای ادامهٔ تحصیلات عازم انگلستان شد.
 او به سال ۱۳۵۴ وارد انگلستان شد و در رشتهٔ تاریخ علوم از بورسیه گرفت.
 در همان سال‌ها حمید از طریق با که بعدها بنیان‌گذار و رهبر جریان کمونیسم کارگری شد، آشنا گشت.
 بحث‌های آن روزها، که ابتدا در خانهٔ حمید و میترا، و بعدها در دفتری که برای مطالعه اجاره کردند انجام می‌شد در مورد موضوعات مختلفی بود اما اولین و سریع‌ترین نتیجهٔ آن، رد توسط حمید بر اثر بحث‌های فلسفی دربارهٔ و کتاب معروفش « » بود.
 علاوه بر میترا دانشی و ایرج آذرین از دوستان دیگر این گروه مطالعاتی بود که بعدها از کادرهای حزب کمونیست کارگری ایران شد.
 به هر حال پس از گذشت مدتی از بحث‌ها و جدی تر شدن آن‌ها به خصوص به دلیل داغتر شدن اوضاع سیاسی در ایران این جمع و به خصوص حمید و ژوبین به شکل دادن نظریات خود در مورد انقلاب قریب الوقوع در ایران و تلاش برای ارائهٔ نگاهی به آن پرداختند.
 این تمایل بیشتر به دلیل مطالعهٔ آثاری از ، فعال جنبش چپ ایران، بود که در اصولی مثل مخالفت با لیبرالیسم، دوری از جنبش‌های رایج مائوئیستی و چریکی و ارائهٔ خطی سیاسی (و به گمان حمید و ژوبین، بر اساس متد )، با آن‌ها مشترک بود.
 به هر حال، آن‌ها به نوعی به «گروه آذرخش» که خود را طرفدار « » (منظور مارکسیست لنینیست است) می‌دانست و بعدها پایه‌گذار شد، پیوستند.
 در این هنگام، با توجه به این که هنوز خبری از اتوریتهٔ تئوریک و سیاسی منصور حکمت نبود، این خطوط فکری به‌طور مشترک توسط حمید و ژوبین نوشته شد و تحت عنوان « » در مقیاس چند نسخه‌ای در دست به دست گشت.(این اثر هرگز در لندن، در مقیاسی وسیع تر از فعالین داخلی گروه آذرخش، منتشر نشد)
 « » که با امضای « » منتشر می‌شد، امروز از متون کلاسیک مارکسیسم در ایران به‌شمار می‌آید، زیرا اولا اولین اثر و حمید تقوایی، و از این رو اولین اثر جریان فکری محسوب می‌شود و ثانیا در مقایسه با آثار چپ آن روزگار، خطی کاملاً یگانه را نمایندگی می‌کند. این اثر در بحبوحه انقلاب ۵۷ در ایران به شکلی وسیع تر به چاپ رسید.
 « » که در واقع به نوعی هستهٔ طرفدار سازمان «اتحاد مبارزه در راه آرمان طبقه کارگر» بود، این گونه و بر اساس جزوهٔ «خطوط عمده» شکل گرفت.
 پایه گذاران این هسته، علاوه بر حمید و ژوبین، بیشتر همان جمع‌های دوستی در و از این رو بسیار محدود بودند.(برای مثال همسران حمید و ژوبین، یعنی و و )
{"title": "حمید تقوایی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AD%D9%85%DB%8C%D8%AF_%D8%AA%D9%82%D9%88%D8%A7%DB%8C%DB%8C&oldid=34265142", "language": "fa"}