این پرسش علمی که پرندگان در چه گروهی از جانوران یافته‌اند، به‌طور سنتی (به : ) نامیده می‌شود. اجماع علمی کنونی این است که گروهی از هستند که در به وجود آمدند.
 رابطه نزدیک بین پرندگان و دایناسورها برای نخستین بار در قرن نوزدهم پس از کشف پرنده بدوی در آلمان مطرح شد. پرندگان و دایناسورهای غیر پرنده منقرض‌شده دارای ویژگی‌های اسکلتی منحصربه‌فرد هستند. افزون بر این، فسیل‌های بیش از سی گونه دایناسور غیر پرنده با پرهای حفظ شده گردآوری شده‌است. حتی دایناسورهای بسیار کوچکی مانند و وجود دارند که پرهای بلند و دست و پا دارند و بال‌هایی را تشکیل می‌دهند. ژوراسیک نیز این پرهای بلند پا را نشان می‌دهند. لارنس ویتمر در سال ۲۰۰۹ به این نتیجه رسید که این شواهد برای نشان دادن اینکه تکامل پرندگان از مرحله چهار بال عبور کرده کافی است. شواهد فسیلی همچنین نشان می‌دهد که پرندگان و دایناسورها ویژگی‌های مشترکی مانند ، ، سنگ‌های معده در سیستم ، آشیانه‌سازی و داشتند.
 اگرچه خاستگاه پرندگان از لحاظ تاریخی موضوعی جنجالی در بوده‌است، تنها شمار کمی از دانشمندان هنوز خاستگاه دایناسوری پرندگان را مورد مناقشه قرار می‌دهند، و این موضوع نشان می‌دهد که خاستگاه آن‌ها از انواع دیگر است. در توافقی که از اصل و نسب دایناسورها حمایت می‌کند، توالی دقیق رویدادهای تکاملی که باعث پیدایش پرندگان اولیه در ددپایان دست‌قاپان شد، مورد مناقشه است. خاستگاه پرواز پرندگان یک پرسش جداگانه اما مرتبط است که چندین پاسخ پیشنهادی نیز برای آن وجود دارد.
 
 بحثی میان و وجود دارد که آیا دست‌های دایناسورهای و پرندگان اساساً متفاوت است، بر اساس تعداد - شمارش تعداد استخوان‌های انگشت در دست.
{"title": "خاستگاه پرندگان", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AE%D8%A7%D8%B3%D8%AA%DA%AF%D8%A7%D9%87_%D9%BE%D8%B1%D9%86%D8%AF%DA%AF%D8%A7%D9%86&oldid=34628932", "language": "fa"}