، انتقال عصبی-عضلانی را در مسدود می‌کنند، که باعث در مربوط به آن ناحیه می‌شود. این فرایند از طریق تأثیر آن‌ها بر روی پس‌سیناپسی (Nm) انجام می‌شود.
 در استفادهٔ بالینی، مسدود شدن عصبی-عضلانی به‌عنوان یک ضرورت در برای ایجاد ، اولاً برای فلج کردن و فراهم شدن و ثانیاً برای بهینه‌سازی جراحی با مهار خودبه‌خودی و القای شل شدن استفاده می‌شود. از آن‌جایی که دوز مناسب داروی مسدودکنندهٔ عصبی-عضلانی ممکن است عضلات مورد نیاز برای تنفس (یعنی ) را فلج کند، باید برای حفظ کافی، فراهم باشد.
 بیماران حتی پس از کامل همچنان را حس می‌کنند. از این رو، و/یا نیز باید برای جلوگیری از تجویز شوند.
 این داروها به روش‌های مختلفی طبقه‌بندی می‌شوند.
 طبقه‌بندی این داروها بر پایهٔ آن‌ها رایج و به این شرح است:
 
 ، ، ، ، ، ، ، ، ، (HS - 310)، HS-342 و سایر ترکیبات HS- عوامل آمینواستروئیدی هستند. آن‌ها پایهٔ ساختاری مشترک دارند.
 ترکیبات مبتنی بر بخش مانند ، و در این دسته قرار می‌گیرند.
 
 این داروها بر پایهٔ نوع عملکرد خود به دو گروه تقسیم می‌شوند:
 
 یک عصبی-عضلانی نوعی مسدودکنندهٔ عصبی-عضلانی است که را دپلاریزه نمی‌کند. 
 شل‌کننده‌های عضلانی آمونیوم چهارتایی به این دسته تعلق دارند. شل‌کننده‌های عضلانی نمک‌های آمونیوم چهارتایی هستند که به‌عنوان آرام‌سازی عضلانی، بیشتر در استفاده می‌شوند. جلوگیری از حرکت خودبه‌خودی عضله در حین ضروری است. شل‌کننده‌های عضلانی با مسدود کردن گیرندهٔ نیکوتین استیل‌کولین از انتقال پیام توسط به عضله جلوگیری می‌کنند. وجه اشتراک آن‌ها حضور گروه‌های آمونیوم چهارتایی در آن‌ها است. 
 در زیر برخی از عوامل رایج‌تر که به‌عنوان علیه استیل‌کولین در محل گیرنده‌های استیل‌کولین پس‌سیناپسی عمل می‌کنند آورده شده‌است.
 ، که در گیاهی از آمریکای جنوبی یافت می‌شود، شروعی کند (بیش از ۵ دقیقه) و اثر طولانی (۳۰ دقیقه) دارد. عوارض جانبی شامل است که تا حدی با اثر افزایش ترشح ، ، و همچنین اثر آن در مسدود کردن خودمختار، توضیح داده می‌شود. این دارو از طریق دفع می‌شود. 
 این دارو باید حدود ۷۰ تا ۸۰ درصد از گیرنده‌های ACh را مسدود کند تا هدایت عصبی-عضلانی از کار بیفتد.
 یک عامل مسدودکنندهٔ عصبی-عضلانی دپلاریزان، نوعی مسدودکنندهٔ عصبی-عضلانی است که را دپلاریزه می‌کند. از این دسته است.
 از آن‌جایی که این داروها ممکن است باعث شوند، باید برای انجام تنفس بیمار، فراهم باشد.
 علاوه بر این، این داروها ممکن است اثرات از خود نشان دهند، زیرا آن‌ها به‌طور کامل برای گیرنده‌های نیکوتین انتخابی نیستند و از این رو ممکن است بر گیرنده‌های موسکارینی تأثیر بگذارند. همچنین، مسدودکننده‌های عصبی-عضلانی ممکن است ترشح را تسهیل کنند، که باعث افت فشار خون، و می‌شود.
 نیز ممکن است در مواردی نادر در بیماران مستعد، باعث ایجاد شود.
 در دپولاریزاسیون عضلانی، ممکن است باعث آزادسازی گذرای مقادیر زیادی از فیبرهای عضلانی شود. این اتفاق، بیمار را در معرض خطر عوارض تهدیدکننده و مرگبار مانند و قرار می‌دهد.
 برخی از داروها مانند آنتی‌بیوتیک‌های ، و برخی نیز به‌عنوان ، دارای اثر مسدودکنندهٔ عصبی-عضلانی هستند. 
 
 [[رده:سست‌کنندگان عضلانی]]
{"title": "داروی مسدودکننده عصبی-عضلانی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AF%D8%A7%D8%B1%D9%88%DB%8C_%D9%85%D8%B3%D8%AF%D9%88%D8%AF%DA%A9%D9%86%D9%86%D8%AF%D9%87_%D8%B9%D8%B5%D8%A8%DB%8C-%D8%B9%D8%B6%D9%84%D8%A7%D9%86%DB%8C&oldid=34988055", "language": "fa"}