یا (که با نام در فهرست آثار ملی ثبت شده‌است) بنا و مربوط به است که در ، در مرکز روستایی با همین نام واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۵ دی ۱۳۱۰ با شمارهٔ ثبت ۱۱۹ به‌عنوان یکی از به ثبت رسیده است. 
 دیرینگی آتشکدۀ کرکویه را به زمان نسبت داده‌اند و بنا بر روایات کرکویه تا سدۀ هفتم هجری آباد بوده‌است. کرکویه توسط نویسندگان دوران اسلامی توصیف شده‌است. از آن میان، کرکویه را نخستین راهی می‌‌داند که سیستان را به هرات پیوند می‌هد و بر پایۀ گفتۀ وی، کرکویه در سه فرسنگی یا (سیستان) واقع شده‌است. 
 نیز در مورد آتشکدۀ کرکویه نوشته: شهری از سیستان بوده و آتشکده‌‌ای که نزد محترم شمرده می‌‌شد در آنجا قرار داشت. این آتشکده تا سدۀ ۷ هجری که قزوینی آن را وصف کرده‌است بسیار خرم و زیبا بوده‌است.
 این بنا از آتشکده‌های مهم ایران بوده و موبدان آن نیز جایگاه ویژه‌ای را دارا بودند. به گونه‌ای که در تاریخ آمده فردوسی جهت نگارش شاهنامه و تحقیقات خود نزد موبد این آتشکده آمده است. 
 واژۀ یا در زبان به معنی مردم و است. بنابراین می‌توان گفت کرکویه به معنی است. 
 این آتشکده از آثار تاریخی و قدیمی است و در قرار دارد. این آتشکده که آتشکدۀ کرکوشاه نیز خوانده می‌شود، در کنار و چسبیده به روستای کریم کشته و در ۸ کیلومتری شهر دوست محمد و در میان زمین‌های باتلاقی سیستان و نزدیک مرز با جای گرفته‌است. 
 این بنا و همچنین آثار در ، در روستای کرکو و در کنار روستای کریم کشته قرار دارد. تخته‌پل، پل آجری بوده‌است که به نوشتۀ استخری، راه زرنگ و را به هم متصل می‌کرده‌است.
 کرکوشاه یا کرکویه برجامانده‌های یک مربوط به دوران است که شامل یک دیوار خشتی-چینه‌‌ای از یک برج دفاعی شهر باستانی است. این آثار شامل تعدادی از بناهای بزرگ و کوچک است. این بخش دارای تالاری به درازای ۱۱ متر و پهنای ۸٫۵ متر است. براساس توصیفات مورخان دوران اسلامی، این اثر تاریخی دارای دو قبۀ بزرگ و بر هر قبه شاخی چون شاخ گاوی بزرگ ساخته بودند و در زیر آن دو قبه قرار داشت. 
 از دیگر مشخصه‌های معماری آن آجرهای بزرگ دوره ساسانی‌ است. خانه‌های پیرامون آن مربوط به است و زیباترین آن‌ها اتاق گچبری‌ می‌باشد.
{"title": "آتشکده کرکویه", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%A2%D8%AA%D8%B4%DA%A9%D8%AF%D9%87_%DA%A9%D8%B1%DA%A9%D9%88%DB%8C%D9%87&oldid=32471420", "language": "fa"}