اصطلاحی تخصصی است که مانند جنایت برپایه ، برای توصیف کلی کارهای علیه به کار می‌رود. این شکل از خشونت علیه گروه خاصی از مردم اعمال می‌شود و قربانی، پایه اصلی خشونت است. سازمان‌ها و کشورهای جهان می‌کوشند با برنامه‌های گوناگون با خشونت علیه زنان مبارزه کنند. سازمان ملل متحد روز ( یا ) را اعلام کرده‌است. 
 را «هرگونه عمل خشونت‌آمیز بر پایه جنسیت که بتواند منجر به آسیب فیزیکی (بدنی)، جنسی یا روانی زنان بشود» تعریف کرده‌است که شامل «تهدید به این کارها، اعمال اجبار، یا سلب مستبدانه (چه در اجتماع و چه در زندگی شخصی)» می‌شود. اعلامیه رفع خشونت علیه زنان در سال ۱۹۹۳ بیان می‌کند که این خشونت ممکن است توسط افرادی از همان جنس، اشخاص عادی، اعضای و اعمال شود. 
 همچنین هرگونه رفتار خشن وابسته به جنسیت که موجب آسیب جسمی، جنسی، روجی و زنان شود را می‌گویند. این خشونت می‌تواند با ، یا سلب و آزادی، به‌صورت پنهان یا آشکار انجام شود. 
 بعضی از نقاط عطف در سطح بین‌الملل در جلوگیری از خشونت علیه زنان در زیر آمده‌است:
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 مقالهٔ اصلی: عوامل مؤثر بر خشونت علیه زنان در را می‌توان چنین برشمرد: 
 
 
 
 
 خشونت علیه زنان می‌تواند به شیوه‌های مختلف و ناشی از موقعیت‌های مختلف، رخ دهد:
 زنان بزرگ‌ترین قربانیان تجاوز هستند و اغلب متجاوزان، مردانی هستند که با آنها آشنایند. میزان گزارش‌ها، پیگرد قانونی و محکومیت برای تجاوز به‌طور قابل توجهی در حوزه‌های مختلف قضایی متفاوت است و به نوعی نگرش جامعه نسبت به چنین جنایاتی را نشان می‌دهد. این جرایم خشونت آمیز که بالاترین میزان را دارد از همه کمتر مورد توجه قرار گرفته‌است. 
 تجاوز به همسر زمانی به‌طور گسترده توسط قانون نادیده گرفته می‌شد یا اینکه از آن چشم پوشی می‌شد، و امروزه به عنوان خشونتی ناپذیرفتنی علیه زنان محسوب می‌گردد و توسط انجمن بین‌المللی انکار شد و با متخاصم‌ها شدیداً مثل مجرم رفتار شد. هنوزه در بسیاری از کشورها تجاوز به همسر قانونی است یا اینکه غیرقانونی است اما اغلب تحمل شده یا به عنوان حق همسر پذیرفته شده‌است.
 زنان بیشتر در معرض قربانی شدن توسط کسی که با آنها محرم هستند قرار دارند، که به‌طور کلی «خشونت محارم» نامیده می‌شود. (IPV)
 ازدواج اجباری به ازدواجی گفته می‌شود که یک یا هر دوی طرفین برخلاف خواسته خود مجبور به ازدواج شده باشد. ازدواج‌های اجباری در جنوب آسیا، خاور میانه، و آفریقا رایج است. سنت‌های مهریه، جهیزیه، که در بسیاری از کشورهای جهان وجود دارد که در این کار همکاری و کمک می‌کند. ازدواج اجباری همچنین گاهی در نتیجه جدال بین دو خانواده صورت می‌گیرد که جدال توسط گرفتن دختر از یک خانواده توسط خانواده دیگر «ختم یا حل و فصل» می‌شود. 
 ترجیح فرزند پسر، سنتی است که ریشه در نابرابری جنسیتی دارد که در بسیاری از کشورها رایج است و بین مذاهب و طبقات مختلف نیز یافت می‌شود. 
 اسید پاشی یا حمله با اسید به عمل پاشیدن اسید روی بدن یک فرد «با هوشیاری کامل و با هدف آسیب زدن یا بدشکل کردن آنها به خاطر حسادت یا انتقام» گفته می‌شود. 
 بیوه، زنی است که همسرش از دنیا رفته باشد. در برخی از قسمت‌های جهان، بیوه زن‌ها هدف بسیاری از سوءاستفاده‌ها که اغلب از سنت‌هایی همچون وراث بیوه زن، قرار می‌گیرند. 
 همچنین ببینید: برخی کارشناسان، قوانین جزایی در قبال زنان را از «خشن‌ترین قوانین جهان» دانسته‌اند. حکم در این مورد در سال ۲۰۱۰ این موضوع را زیر نور مجامع بین‌الملل قرار داد. 
 در حال حاضر اصل ۱۱۵ ایران رجال را واجد شرایط برای مقام‌های بلند دولتی می‌داند و مراد از آن را فقط مردان تفسیر می‌کنند، و نظام عدالت ایران شهادت زن را برابر نصف شهادت یک مرد می‌داند. برخی روحانیون حضور یک زن به عنوان ورزشکار جلودار تیم ملی المپیک ایران در مراسم افتتاحیه المپیک ۲۰۰۸ پکن را مورد انتقاد قرار داده‌اند. با قوانینی همچون که برخی آن را زن‌ستیز نامیده‌اند، به مخالفت برخاست. 
 
از آنجا که خشونت علیه زنان، نقض حقوق بشر تلقی می‌شود، در دستور کار قرار گرفته و جلسات متعدد و تدابیر بسیاری در این راستا لحاظ شده‌است. به‌علاوه با همکاری ، شاخص‌های بومی برای کمک به کاهش خشونت‌ها در حال تدوین است. معاون امور زنان و خانواده رئیس‌جمهور گفت: مقالهٔ اصلی: مربوط به پیاپی به ناحیه صورت زنان بدون چادر در شهر است که در مهرماه ۱۳۹۳ خورشیدی به وقوع پیوست. در جریان این اسیدپاشی‌ها، حداقل چهار دختر یا زن جوان مورد حمله قرار گرفته‌اند که منجر به مرگ یکی از آن‌ها گردیده‌است. برخی گزارش‌ها شمار قربانیان اسیدپاشی در اصفهان را ۱۵ نفر اعلام کرده‌اند. خبرهای اسیدپاشی در اصفهان، امنیت مردم شهر را مختل کرد، زنان و دختران شهر کمتر در معابر عمومی پدیدار می‌شدند. خبر این حوادث نخستین بار به صورت رسمی از خبرگزاری منتشر گردید. این اولین بار نیست که اسیدپاشی در ایران رخ می‌دهد و این اتفاق پیش از این نیز بارها تکرار شده‌است اما نکته‌ای که این بار مردم را به شدت پریشان کرده وجه این حادثه است. 
در سال ۱۳۹۳ اسید پاشی به صورت زنان زمانی اوج گرفت که مقامات حکومتی در مجلس تصویب طرح را به پیش بردند. این طرح اختیارات زیادی به بسیجی‌ها و مأموران رژیم می‌داد. 
 در بیست‌وسوّم دی‌ماه ۹۵، دو نفر «خانم» در شهر به دلیل آنچه شکنی خوانده شده، شدند و بعد هم به مراجع قضایی تحویل داده شدند. اما پیش از دستگیری و آنگونه که از محتوای فیلمی که در پخش شده بود بر می‌آید، این دو دختر از سوی چند ده موتورسوار مرد، دنبال و نهایتاً محاصره شده و پس از پیاده شدن، مورد آزار قرار می‌گیرند. 
 در همین راستا، سرهنگ علی الهامی (فرمانده انتظامی دزفول) در گفتگو با ایرنا با بیان اینکه نیروهای انتظامی شهرستان در راستای اجرای و مقابله با بی نظمی و ناهنجاری‌ها در جاده دزفول به سردشت حضور داشتند، افزود: در این بین ۲ دختر هنجارشکن از نبود نیروی انتظامی در سوء استفاده کرده و در اقدامی ناپسند و مخالف با و هنجارهای و اقدام به موتور سواری کردند. علی الهامی در ادامه سخنان خود، ابراز خشنودی کرده که « توانسته با دستگیری متخلفان، در مقابل و دزفول، شود.» 
 در چهارم تیر ۱۳۹۸ در بوستان دو مأمور نیروی انتظامی سرکلانتری چهارم، یک زن جوان را مورد ضرب و شتم قرار دادند.
در ۲۶ تیر ۱۳۹۸ به دستور فرمانده نیروی انتظامی، رئیس پلیس تهران از عملکرد مأموران سرکلانتری چهارم قدردانی کرده و به آنها لوح تقدیر و هدایای نقدی داد. 
 برای مدتها زنان ایران از ورود به استادیوم‌های ورزشی ممنوع بودند. بعد از آن هم مورد اذیت و آزار نیروهای انتظامی قرار می‌گیرند. در تاریخ ۱۸ مهر ۹۸ در استادیوم آزادی تهران نیروهای ویزه انتظامی به یک دختر تماشاچی هجوم آورده پس از ضرب و شتم او را دستگیر کرده و با خود می‌برند. علت حمله این بود که این دختر تراکتی در یادبود «دختر آبی» را بالا برده بود. 
 در اسفند ماه ۹۸ تصاویری از کتک خوردن یک زن ایرانی توسط یک بسیجی به بهانه در روز روشن منتشر شد که خشونت سیستماتیک علیه زنان را مستند کرد. >
 جنبش‌های اجتماعی توسط گروهی ناراضی از وضع موجود شکل می‌گیرد که نظم اجتماعی موجود را به چالش می‌کشند و قصد تغییر یا اصلاح آن را دارند. فعالیت آنان مداوم و پیوسته‌است (برخلاف شورش و کودتا) و در ابتدای کار با مخالفت عمومی روبرو می‌شوند، این مخالفت ممکن از سوی دولت حاکم باشد یا از سوی نهادهای مخالف دیگر. فعالیت‌های جنبش از مقداری سازماندهی و شبه ساختار برخوردار است و همه گروه‌های فعال درک مشترکی از هدف‌ها و ایده‌آل‌های جنبش دارند. 
 مقالهٔ اصلی: نام طرحی مستقل و اجتماعی است که شماری از فعالان در داخل ایران از ۵ شهریور سال ۱۳۸۵ راه‌اندازی کردند. هدف این طرح جمع‌آوری دست‌کم یک میلیون امضا در حمایت از رفع قانونی علیه زنان بود. 
 مقالهٔ اصلی: فعالیتی گروهی است برای لغو قانون که با تصمیم جمعی از فعالان جنبش فراملیتی زنان، برخی از فعالان ، زنان و آغاز شد. 
 
 در روزهای آبان ۹۸ دیده شد که هدایت بسیاری از صحنه‌ها در دست زنان بود. به گفته برخی از خبرگزاری‌ها بسیاری از آنانی که مردم را به قیام دعوت می‌کردند زنان بودند یا فیلم و عکس می‌گرفتند تا صدای مردم ایران را به دیگر نقاط عالم برسانند.
{"title": "خشونت علیه زنان", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AE%D8%B4%D9%88%D9%86%D8%AA_%D8%B9%D9%84%DB%8C%D9%87_%D8%B2%D9%86%D8%A7%D9%86&oldid=34681985", "language": "fa"}