در تاریخ‌نویسی سنتی سامی/عرب در بین مورخان معمول بر این است که سلسله‌نسب شخصیت‌ها را بعضاً تا آدم ذکر می‌کنند. از این روی تاریخ‌نگاران مسلمان سلسله را هم ذکر کرده‌اند. هیچ نشانه‌ای وجود ندارد که محمد خود شجره‌نامه کتبی داشته‌است. بلکه شجره‌شناسان مسلمان چندین قرن پس از زندگی محمد آن را راساً خلق کرده‌اند. انساب ، در منابع مختلف، به گونه‌های مختلف آمده‌است، ولی مشهور در بین سیره‌نویسان و مورخان از نسب ، تا چنین است:
 
 
 در این سلسله نسب‌ها بعد از عدنان هماهنگی اندک است، و از نقل است که محمد خود گفته‌است: «چون نسب من به عدنان رسید خودداری کنید (و از آن بالاتر نروید).» 
 با فرض ۳۰ سال برای هر نسل، عدنان می‌بایستی حدود ۶۳۰ سال پیش از محمد زیسته باشد. اما در سنت عربی عدنان معاصر متصور می‌شود. این مهم نشان می‌دهد که شخصیت‌های برجسته، از جمله محمد، وابسته به شرایط اجتماعی و سیاسی روز ترسیم می‌شدند. پس اهل تتبع صدر اسلام به وقت تلاش برای همگون‌سازی شجره‌نامه محمد ناچار از این شرایط پیروی می‌کردند. 
 ، جد عرب‌های عدنانی ساکن غرب، مرکز و شمال شبه‌جزیره عربستان، در مقابل عرب‌های قحطانی مناطق جنوبی شبه‌جزیره عربستان بود. او جد بیستم بود.
 دربارهٔ نسب و تبار عدنان تا اسماعیل نظریاتی وجود دارد:
 
 
 
 
 مورخین دربارهٔ مادر عدنان دو نظریه دارند:
 
 
 عدنان، صاحب پسری بنام بود که تاریخ‌نگاران دربارهٔ مادر معد بین تیمه و مهدد در اختلافند. همچنین او پسری بنام عک (حارث) داشت.
پدر عدنان « اُدد » و مادرش « بلهاء » بود. در ایام کودکی آثار رشد و شهامت به خوبی در چهره‌اش دیده می‌شد؛ به طوری که کاهنان و ستاره‌شناسان پیش‌گوئی می‌کردند که از نسل وی شخصی پدید خواهد آمد که جن و انس مطیع او گردند.
هنگامی که عدنان به سن رشد رسید، بزرگی او را پیدا نمود، چنانچه پس از مدتی بزرگ اعراب و رئیس قبایل گردید. تمام ساکنان بطحاء و یثرب و دیگر قبایل از او اطاعت می‌کردند.
در آن زمان کار « بخت النصر » بالا گرفت و نقاط زیادی مانند بیت المقدس را تصرف کرد و تصمیم داشت به اعراب حمله کند و سرزمین‌هایشان را تصرف نماید.
بین او و سپاه اعراب به رهبری عدنان جنگی درگرفت که با پیروزی بخت النصر پایان یافت. وی عده زیادی از مردم را کشت و اسیر کرد؛ طوری که امکان توقف برای دیگر مردم نمانده بود. لذا هر کس به سمتی گریخت. عدنان نیز با فرزندان خود به سوی یمن رفت و در آن جا سکنی گزید تا این که از دنیا رفت. وی ده پسر به یادگار گذاشت؛ اما نور روشن رسول خدا به معد یکی از فرزندانش منتقل گردیده بود. نوری که از صلبی به صلبی منتقل می‌شد تا سرانجام رسول خدا متولد شد.
همانطور که گفته شد نسب عدنان با چند واسطه به اسماعیل می‌رسد و لذا فرزندان اسماعیل که در حجاز ساکن بودند، عدنانیان خوانده می‌شوند.
فرزندان عدنان به تیره‌هایی گوناگونی تقسیم شدند و از هر تیره قبایلی به وجود آمدند؛ مانند: قبایل ربیعه، بنی اسد، مضر، غطفان، هوازن، بنی‌تمیم، بنی‌اسد، کنانه و قریش.
خود قریش نیز به قبایلی مانند: عدی، محزوم، زهره و بنی عبدالدار مشعب گردید.
 منابع:
منتهی الآمال؛‌ سیره حلبی، ‌ج1، ص 26، کامل ابن اثیر، ‌ج 2، ‌ص 210؛ لغت‌نامه دهخدا
 ، جد نوزدهم بود. طبق گفته‌های مختلف او به ، و بود.
 پدر معد، بن أدد از نسل بن بن بود که خود از نسل بن بن بن بود که از نسل بن بود.
 سه نظریه در رابطه با مادر معد وجود دارد:
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 ، جد هجدهم بود. می‌گوید: نزار مکنی به بود.
 پدر نزار، معد بن عدنان بن أدد از نسل بن بن بود.
 مادر نزار، معانه بنت جوشم بن جلهمه بن عمرو/عامر بن عوف بن عدی بن دب بن جرهم بود. هشام بن کلبی در این باره می‌گوید: جلهمه بن عمرو بن هلینیه بن دوه از جرهم.
 
 
 
 ، جد پانزدهم بود. او مکنی به و گفته‌شده بود. اسم او عامر بود و به مکنی بود.
 او بن بن بن بن بود.
 لیلی بنت حلوان بن عمران بن حاف بن قضاعه بن معد بن عدنان بود.
 
 مکنی به ، جد چهاردهم بود.
 او بن بن بن بن بن بود.
 مادر خزیمه یا نام داشت و در میان مورخان در نسب مادرش اختلاف نظر وجود دارد:
 
 
 
 
 
 
 
 
 جد سیزدهم و مکنی به بود. همچنین به وی منتسب است.
 او بن بن بن بن بن بن بود.
 مادر کنانه، بن قیس عیلان بن مضر بن نزار بن معد بن عدنان بود؛ و گفته‌شده دخترعمویش بن قیس بعیلان بن مضر بن نزار بن معد بن عدنان بود.
 
 
 
 
 همچنین ابوجعفر طبری از این فرزندان برای کنانه سخن میان آورده‌است:
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 جد دوازدهم و مکنی به بود. بعضاً می‌گویند که لقب نضر بوده ولی بعضی دیگر بر این عقیده‌اند که لقب نوه‌اش بود.
 او بن بن بن بن بن بن بن بود.
 مادر نضر، بن أد بن طابخه بن الیاس بن مضر بن نزار بن معد بن عدنان بود. نضر، خواهرزاده تمیم بن مر بود که جد قبایل است.
 ، جد یازدهم است. او مکنی به بود.
 او بن بن بن بن بن بن بن بن بود.
 عکرشه یا عاتکه بنت عدوان و او حارث بن عمرو بن قیس بن عیلان بن مضر بن نزار بن معد بن عدنان بود.
 
 
 
 ، یا به‌طور خلاصه در سنت‌های اسلامی جد دهم ، پسر و پدر بود.
فهر بن مالک، بین که همگی متعلق به بودند است.
 او بن بن بن بن بن بن بن بن بن بود.
 مادر او بن مضاض بن عمرو جرهمیه. همچنین سلمی بنت أد بن طابخه بن الیاس بن مضر و جمیله بنت عدوان بن نیز گفته‌شده‌است.
 
 
 
 
 
 
 
 ، جد نهم بود.
 او بن بن بن بن بن بن بن بن بن بن بود.
 مورخین بین دو نفر به عنوان مادر غالب در شکند:
 
 
 
 در سنت‌های اسلامی، ، جد هشتم بود.
 
 
 ندیدهٔ او، که مکه را برای قریش فتح نمود، این شعر را دربارهٔ پدربزرگش سرود:
 
 
 
 
 
 
 در سنت‌های اسلامی، ، یکی از اجداد (جد هفتم او) بود.
 کعب بن لؤی در (۳۱۷ پیش از هجرت) در به دنیا آمد. پدر او لؤی بن غالب و مادرش ماویه بنت کعب بن القین بن جسر بن شیع‌الله بن اسد بن وبره بن تغلب بن حلوان بن عمران بن الحاف بن قضاعه بود.
 
 مره بن بن غالب، جد ششم و پیشوای در است.
 اطلاعات بیشتر: [[: ]] مره جد ششم است که نسبش به بن می‌رسد. 
نسب به مره: پسر پسر پسر پسر پسر پسر پسر . 
نسب پدر مره: پسر پسر پسر پسر پسر پسر پسر پسر پسر پسر پسر پسر پسر . 
نسب مادر مره: دختر پسر پسر پسر پسر پسر پسر پسر پسر پسر پسر پسر پسر .
 ( : ؛ زادهٔ ۳۷۲ م) پدرِ پدرِ پدرِ پدرِ پدربزرگِ پدری و پدرِ پدرِ پدرِ پدربزرگِ مادری بود.
 کلاب فرزند مُرَّة بن کَعب بن لُؤَی بن غالب بن فِهر بن مالک و همسر اولش هِند بنت سُرَیْر بن ثَعْلَبَة بن حارث بن مالک بود. هر دو والدین او فرزندان از طریق پسرش بودند و نسب آن‌ها به فهر از برمی‌گردد. او دو تن از برادرانش، و را، از طریق همسر دوم پدرش، (هند بنت حارثه بارقیه) داشت. او با ازدواج کرد که دو پسر برای او به دنیا آورد. پسر بزرگش، ، بزرگ قبیله بود، و پسر کوچکش ، اولین متولی بود. پس از مرگش، همسرش با از قبیله ازدواج کرد.
 قُصَی بن بن کَعْب، جد چهارم و پیشوای در است. او این شهر را از سیطره بیرون آورد و را دوباره سروری داد. حفر چاه‌ها و ارائه خدمات به زائران کعبه و بازسازی ، از کارهای او است.
 در سال ۴۰۰ میلادی برابر با ۲۲۱ سال قبل از هجرت در شهر مکه به دنیا آمد.
 بیشتر مورخان نام اصلی قصی را زید نوشته‌اند. دربارهٔ علت «قُصَی» نامیده شدن او گفته‌اند که مادرش فاطمه، پس از وفات ، با (از طایفهٔ بنوعُذْره) – که برای انجام دادن اعمال حج به آمده بود – ازدواج کرد و ربیعه، فاطمه و قصی شیرخوار را همراه خود به سرزمین قوم خویش در منطقهٔ برد. قصی تا هنگام بلوغ یا نزدیک به آن در آنجا ماند، سپس با کاروانی از حاجیان ، در یکی از ماه‌های حرام، به بازگشت. چون زید در این مدت از وطنش و قوم خویش دور شده بود، او را قصی خواندند، یعنی کسی که از شهر و وطن خویش دور است.
 اطلاعات بیشتر: [[: ]] قصی جد چهارم است که نسبش به بن می‌رسد. نسب به این گونه است: پسر پسر پسر پسر پسر .
 قصی مناصب مهم یعنی حجابت (پرده داری)، سقایت (آب دادن به حاجیان)، رفادت (اطعام از طریق اموالی که جمع‌آوری می‌شد)، دارالندوه و لوا (پرچم داری جنگ) را بر عهده گرفت و نخستین فرد از دودمان بود که ریاست و فرمانروایی یافت و پس از او شرافت و ریاست و این مناصب در دودمان قصی برقرار ماند.
 سه پسر داشت با نام‌های (نسل و ، و )، (نسل بنی ، و )و .
 مقالهٔ اصلی: همسر او حبه بنت هلیل است.
 اطلاعات بیشتر: [[: ]] پدر او کلاب بن مره و مادر او فاطمه بنت سعد
 قصی در درایت و دقت نظر، راست گویی، سخاوت و عفت برتر از مردم زمان خویش بود و به اعتقاد همچون دیگر آباء و اجداد ، مؤمن بود. قصی به پروردگار یکتا ایمان داشت و از عبادت و دیگر بت‌ها خودداری می‌کرد و مردم عرب را از پرستش غیرخدا بازمی‌داشت.
او به فرزندان خود می‌گفت هر کس فرومایه‌ای را بزرگ دارد، شریک پستی او گشته‌است و هر کس کار زشتی را نیکو پندارد، شریک زشتی آن شده‌است و هر که بزرگواری شما اصلاحش نکند، پس خواری‌اش را به او بنمایانید، که دارو ریشه درد را می‌کند.
به فرزندانش می‌گفت که خویشتن واقعی خود را عزیز و محترم بدارند تا قوم و قبیلهٔ آنان با عزت و احترام با ایشان برخورد کنند. به قوم خود ستم نکنند که نابود خواهند شد. از خیانت بپرهیزند، زیرا در پیشگاه خداست و موجب عار و سرزنش می‌شود. از نوشیدن شراب اجتناب کنند، زیرا به فرض این که بدن را اصلاح کند، ذهن را خراب و فاسد می‌نماید.
 ایشان در سال ۴۸۰ میلادی برابر با ۱۴۱ سال قبل از هجرت در درگذشت و پیکرش را در دامنهٔ کوه حَجون به خاک سپردند، و باز هم او را بزرگ می‌داشتند و قبرش را زیارت می‌کردند. بعد از آن، مردم مردگان خود را در حجون، که نخستین قبرستان بود، به خاک سپردند.
 مقالهٔ اصلی: مقالهٔ اصلی: مقالهٔ اصلی: مقالهٔ اصلی: ، بنت وَهْب (درگذشته / )، مادر و محترم‌ترین بانوی بود. پدر آمنه، ، پسر پسر زهره پسر کلاب پسر مره پسر کعب پسر لوی بود؛ و مادر آمنه، بره دختر عبدالعزی پسر عثمان پسر عبد الدار پسر قصی پسر کلاب پسر مره بود. آمنه در ۵۴ یا ۵۳ سال قبل از هجرت همسر پسر شد و ۵۲ سال قبل از هجرت را به دنیا آورد. او هنگامی که محمد ۶ یا ۴ ساله بود در ۳۰ سالگی درگذشت.
 فردی به نام «واریسکو» در مقاله‌ای پس از نسبت دادن مواردی به تواریخ مسلمانان اینطور نتیجه گرفته که این نسب با برخی حساب و کتاب‌ها سازگاری ندارد. 
 در تاریخ‌نویسی سنتی ، ، و عادت مورخان این است که سلسله‌نسب شخصیت‌ها را بعضاً تا - که در اعتقادات و روایات و باورهای اسلامی نخستینِ مردمان است - ذکر می‌کنند. از این روی برخی تاریخ‌نگاران مسلمان مانند و هم سعی در ذکر سلسله نسب محمد کرده‌اند. این سلسله نسب‌ها تا حدی باهم اختلاف دارند، و تا جد ۲۱ که در نظر ایشان است میان ایشان اتفاق نظر هست. مطابق و ، تا جد ۲۱ (عدنان) چنین است:
 چنان‌که پیشتر اشاره شد، پس از عدنان، تا و ، و پس از آن تا در تعداد و نام‌ها اختلاف وجود دارد.
 برادران عبدالله، پدر محمد، را چنین نام برده‌اند: ، ، ، ، ، ، ، ، .
{"title": "تبار محمد", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AA%D8%A8%D8%A7%D8%B1_%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF&oldid=34742194", "language": "fa"}