خطاط، صوفی و عارف قرن نهم هجری قمری (وفات ۸۵۹ هجری قمری) می‌باشد. بر اساس کتاب روضات الجنان ابن کربلایی در (در حظیره بابا مزید، در محله قدیمی تبریز که نیز در آن محله می‌باشد)، مدفون است. وی فرزند مولانا شمس الدین محمد قطابی مشرقی تبریزی مشهور به است که در تبریز چشم به جهان گشود. 
 خواجه خلوتی در اوایل جوانی همانند پدرش مرید ملا محمد شیرین مغربی تبریزی مشهور به بوده ولی بعدها به خدمت دیگر بزرگان زمان خود نظیر خواجه علی صفوی، شیخ زین‌الدین خوافی و شیخ کال خجندی نیز رسیده‌است. 
 وی تا قبل از مرگ برادرش خواجه عبدالحی بواسطه اشتغال به علوم ظاهری و باطنی و تصوف، چندان توجهی به خوشنویسی نداشت و آن را به برادر خود واگذار کرده بود ولی بعد از مرگ برادر، به خط رجوع کرده و به بسیار شهرت یافت و مشهور بود که در چهل روز یک مصحف می‌نوشته‌است. 
 متأسفانه اطلاعات بسیار محدودی در مورد خواجه خلوتی وجود دارد و تنها کتابی که شرح مفصلی از تاریخچه زندگی مشرقی وجود دارد، کتاب روضات الجنان است که به شرح زندگی دانشمندان، صوفیان و اولیای تبریز پرداخته‌است که در سال ۹۷۵ هجری توسط حافظ حسین بن کربلایی تألیف شده‌است. 
 متأسفانه اثری از خواجه عبدالرحیم خلوتی باقی نمانده‌است ولی بر اساس کتاب روضات الجنان نوشته ابن کربلایی آثار وی در علم تصوف بوده‌اند که برخی از آنها شرح زیر می‌باشد: 
 
 
 
 
 
 
 
 بر اساس مستدلات دکتر سید ابوطالب میر عابدینی در مقدمه و بر خلاف نظر لئونارد لویسن در مقالات و نوشته هایش این دیوان متعلق به پدر خواجه عبدالرحیم یعنی شمس مشرقی می‌باشد.
{"title": "خواجه عبدالرحیم خلوتی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AE%D9%88%D8%A7%D8%AC%D9%87_%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D8%B1%D8%AD%DB%8C%D9%85_%D8%AE%D9%84%D9%88%D8%AA%DB%8C&oldid=32234907", "language": "fa"}