در روز ۱۵ اسفند ۱۳۲۵ در روستای «هونِگان» (یا هونه جان) از توابع متولّد شد. خانواده‌اش از خوانین طایفه کشکولی کوچک، از بودند. او پس از گذراندن دوره خدمت سربازی در سال ۱۳۵۰ به قصد تحصیل به هندوستان رفت و در پوناکالج واقع در شهر به تحصیل مشغول شد. در سال ۱۳۵۳ به ایران بازگشت و همان سال ازدواج کرد. سپس تحصیلات خود را در ادامه داد و در شهریور ۱۳۵۶ در رشته تاریخ فارغ‌التحصیل شد. احتشامی از ۱۷ سالگی با شعر انس گرفت و از سال ۱۳۴۵ برای خواندن شعرهای خود در انجمن‌های ادبی اصفهان شرکت می‌کرد. در سال ۱۳۴۶ نخستین سروده او در مجله «روشنفکر» تهران به چاپ رسید و از همان ایام با برخی از نشریات تهران مانند « » همکاری خود را آغاز کرد. 
 در ۲۷ آبان ۹۹ خیابان شقایق در محدوده واقع در بنام خسرو احتشامی تغییر نام یافت. 
 این کتاب‌ها از تالیفات و سروده‌های اوست:
 
 
 
 
 
 
 
 برخی از نوشته‌های او در زمینه نقد و بررسی شعرهای ، و و همچنین شناخت و بررسی هنرهای اسلامی ـ ایرانی است. احتشامی مقالات فراوانی نیز در زمینه‌های مختلف ادبی در نشریات «بنیاد»، «آینده»، «هستی»، «کلک»، «بخارا»، «گلچرخ» و «فصلنامه اصفهان» منتشر کرده‌است. از آثار این شاعر و پژوهشگر می‌توان به «در کوچه باغ زلف»، «اصفهان در شعر صائب»، «امشب صدای تیشه»، «باغ‌های چوبی»، «جمال‌شناسی پنجره‌های ایرانی» و … اشاره کرد.
 این شعر از اوست:
 دمیده آتش آزادگی ز پیرهنم ••••• در این چمن چو شقایق چراغ خویشتنم
 ستاره نوش ز سرچشمه شبم چون صبح ••••• شگفت نیست که خورشید ریزد از دهنم
 خراب خاکی‌ام اما نهفته دولت دوست ••••• بلور باور اندیشه در حصار تنم
 گذشته یک سحر از کوچه باغ خاطر ما ••••• هنوز خنده گل می‌تراود از سخنم
 رها نمی‌کندم لحظه‌ای به تنهائی ••••• به هر کجا که روم می‌زند صدا که منم
 اگر چه آینه‌ای شیشه جان ترم از اشک ••••• ز سنگ حادثه حاسدان نمی‌شکنم
 منم پرنده تصویر نقشبند خیال ••••• که طاق غرفه رنگین کمان بود وطنم
 چو آشیانه من قلّه قبول شماست ••••• سزد که غنچه نشینم مدام و پر نزنم
 کجاست حافظ شیراز تا به خلوت راز ••••• به روز واقعه بندد پیاله در کفنم
{"title": "خسرو احتشامی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AE%D8%B3%D8%B1%D9%88_%D8%A7%D8%AD%D8%AA%D8%B4%D8%A7%D9%85%DB%8C&oldid=34600475", "language": "fa"}