عارف قرن پنجم و قطب سلسلهٔ بود.
 خواجه مودود در رجب سنه ۴۳۳ ه‍.ق در به دنیا آمد و در هفت سالگی را از حفظ بود و به سن ۱۶ سالگی به کمال علوم رسید و در این هنگام کتاب‌های و را تصنیف کرد. در ۲۹ سالگی ازجانب پدرش ، برسجاده خلافت و ارشاد نشست و به هدایت خلق مشغول گشت. در ، ، ، ، و و سیر نمود. به روایتی ۱۲ خلیفه دراطراف واکناف داشته‌است. مریدان زیادی از انس و داشت. در جمله‌ای چنین آمده‌است «و نقل است که اگر وی را طواف کعبه آرزو بودی از نظر مردمان غائب شدی و طواف نموده بازآمدی.»
 درمورد سلسله چشتیه درهمین لوحه چنین نوشته شده‌است: «سلسلهٔ چشتیه در۳۱۴ هجری توسط خواجه شراف الدین ابواسحاق شامی، شایع و اساس گذاری شده‌است …» ولی دراین لوحه گفته نشده‌است در کجا و در کدام شهر و در ادامه چنین آمده‌است: «سلسلهٔ توسط حضرت ، و سلسلهٔ توسط درسنه ۶۲۰ ه و سلسلهٔ توسط حدود ۸۰۰ ه‍.ق پایه‌گذاری شده‌است.
 پس از فرزند بزرگش، مودود، در ۲۴ یا ۲۶ سالگی بر سجاده قطبیت نشست. برخی از نزدیکان مودود، به سبب جوانی او، وی را شایسته جانشینی پدر ندانستند، بلکه عموی وی (خواجه علی چشتی) را، که در نزد سلطان بود، وارث سجاده دانستند، اما خواجه‌علی در نامه‌ای این مقام را به مودود سپرد. از جمله سوانح زندگی مودود، ملاقات او با ملقب به ژنده‌پیل بود. چگونگی مواجهه این دو، با تفاوت‌هایی، نقل شده‌است. قطب‌الدین مودود در رجب ۵۲۷ وفات یافت و در چشت دفن شد.
 وی مریدان بسیاری داشت که معروف‌ترین آنان عبارت‌اند از:
 ۱) فرزند و جانشین وی، ، که پس از تشرف به حج مدتی در اقامت کرد. هنگام بازگشت، در بغداد به خانقاه ، صاحب عوارف‌المعارف، رفت و مورد تکریم وی و همچنین خلیفه بغداد قرار گرفت. خواجه‌احمد در ۵۷۷ در وفات یافت.
 ۲) (متوفی ۶۱۲)، ملقب به نیرالدین. نقل است که او چهل سال در عزلت و در خرابه زیست و با برگ و میوه درختان سد جوع کرد. وی نزد سلطان سنجر محترم بود. خلافت چشتیه بعد از او به خواجه عثمان هارونی (متوفی ۶۱۸) رسید.
 ۳) (متوفی ۵۹۷)، ملقب به رکن‌الدین، که لقب شاه را از قطب‌الدین مودود گرفت. مزار او در قریه بایج، از توابع تربت حیدریه، است. وی شعر هم می‌سروده که بیشتر آن‌ها رباعی بوده‌است.
 از دیگر مریدان قطب‌الدین چشتی این اشخاص بودند: پیر کبار چشتی اهل پیشاور؛ ابونصر شکیبان زاهد، از مشایخ سیستان؛ شیخ حسن تبتی؛ خواجه سبزپوش آذربایجانی و عثمان رومی، که خرقه بایزیدِ بسطامی به وی رسیده و ازاین‌رو پیر هر دو سلسله بوده‌است.
به قطب‌الدین چشتی دو اثر، یکی خلاصه الشریعه و دیگری منهاج‌العارفین، نسبت داده و گفته‌اند که کتاب اخیر را در پانزده سالگی دربارهٔ سیرت خواجگان چشتی نوشته‌است. از این دو کتاب نسخه‌ای به‌دست نیامده، فقط یک نسخه خطی به نام منهاج‌العارفین، از مؤلفی ناشناس، موجود است.
 در روز سیزدهم سال سی‌ام مطابق با ۵۹۹ میلادی (ده سال قبل از ) در و بنا بر روایات در و داخل به دنیا آمد. کشته‌شدن شب جمعه ۲۱ ماه رمضان سال چهلم هجرت، بر اثر ضربتی که بر فرقش زدند درگذشت. او هنگام مرگ ۶۱ سال داشت.
 
 تولّد ۳ یا ۵ شعبان سال چهارم پس از هجرت درگذشت ۱۰ محرم سال ۶۱ پس از هجرت
 تولّد ۵ شعبان سال ۳۸ پس از هجرت درگذشت ۲۵ محرم سال ۹۵ پس از هجرت
 تولّد ۱ رجب سال ۵۷ پس از هجرت زادگاه مدینه مدفن قبرستان بقیع، مدینه
 تولّد ۱۷ ربیع‌الاول سال ۸۳ پس از هجرت درگذشت ۲۵ شوال سال ۱۴۸ پس از هجرت زادگاه مدینه مدفن قبرستان بقیع، مدینه
 تولّد ۷ صفر سال ۱۲۸ پس از هجرت درگذشت ۲۵ رجب سال ۱۸۳ پس از هجرت زادگاه ابواء، عربستان مدفن کاظمین
 تولّد ۱۱ ذی القعده سال ۱۴۸ پس از هجرت درگذشت ۳۰ صفر سال ۲۰۳ پس از هجرت زادگاه مدینه مدفن حرم امام رضا، مشهد
 تولّد ۱۰ رجب سال ۱۹۵ پس از هجرت درگذشت ۲۹ ذی القعده سال ۲۲۰ پس از هجرت زادگاه مدینه مدفن کاظمین
 تولّد ۱۵ ذی الحجه سال ۲۱۲ پس از هجرت درگذشت ۳ رجب سال ۲۵۴ پس از هجرت زادگاه مدینه
 
 
 
 
 سالتولّد نامعلوم - درگذشت ۳۹۸ هجری سیدابو نصر محمد سمعان فرزند سید ابوجعفرابراهیم بود سید خواجه ابو یوسف ناصرالدین فرزند سیدابو نصر محمد سمعان
 
 شجره او از جانب مادر طریق به مهر سند شجره نصب از طرف مادر-
{"title": "خواجه مودود چشتی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AE%D9%88%D8%A7%D8%AC%D9%87_%D9%85%D9%88%D8%AF%D9%88%D8%AF_%DA%86%D8%B4%D8%AA%DB%8C&oldid=33389138", "language": "fa"}