دوگانهٔ (خوبی و بدی) یا در ، و یادآور جایگاه چیزها، خواست‌ها یا رفتارها در یک طیف است که سویه خوبی (خیر)، منش و اخلاق «مثبت» و سویه بدی (شر)، منش «منفی» است. کاربرد خوبی (خیر) بیشتر به ، ، تداوم، ، ، موفقیت و وابسته است، و بدی (شر) با خودخواسته یا آگاهانه، با انگیزه آسیب‌زدن به دیگران، تحقیر آنان یا بی‌احترامی به آنان، و پیوند دارد. در فرهنگ‌های با نفوذِ مذهبی مانندِ و ، بیشتر در جایگاه ناسازگار و وارونه خوبی است و همیشه نیکی باید پیروز شود و بدی را باید شکست داد. 
 در ، چیزی است که و باشد یا چیزی که در جهان، ، یا باشد. موضوعات (چیزها)، افراد، ایده‌ها و کردارها می‌توانند نیک باشند. بسیاری از و فلسفه، در موردِ معانیِ نیکی اندیشیده و ایده‌هایی دارند. نیکی یک است.
 نیکیِ فلسفی همیشه نیک است. گرچه هیچ‌یک از مردم به بودنِ آن آگاه نباشند. دستاوردهایِ فلسفی همیشه خوب هستند چون خوبی را در درونِ خود دارند.
 در باور بر این است که در دو نیروی متضاد خیر ( - اثر روشنی) و شر ( - اثر تاریکی) وجود دارد که همواره در حال نبرد با یکدیگرند.
 مقالهٔ اصلی: موجودی بدنهاد است. اهریمن پلیدی است و برای از بین بردن تلاش می‌کند ولی چون دون و پست مایه‌است و آگاه بر هر چیز است پس سرانجام در پایان کار اهریمن نابود شده و بر او چیره می‌شود و کار یکسره به نیکی خواهد گرایید. در این میان، و و دیگر (فرشته‌ها) و موجودات نیک (مزداآفریده) که همگی آفریدهٔ اهورامزدا هستند در مبارزه با دئوه‌ها ( ) که موجودات و پدیده‌هایی اهریمنی هستند در تلاشی کیهانی برای پیروزی نیکی بر بدی هستند. اهریمن را در هم می‌گویند. می‌توان او را همتای در باورهای دانست.
 برخی بر این باورند که:« نیروهای همزادی که در اندیشه انسان پدیدار می‌شوند مخالف نیستند، همگی در هستی انسان نیک اند و قابل ستایش. این انسان است که با اندیشه خود موجب دگرگونی در این هستی می‌شود. همان گونه که این دو یعنی نیکی و بدی را مینوی می‌داند و با اندیشه انسان پیوسته می‌خواند زیرا سنجش نیک و بد با اندیشه انسان است و وجود خارجی ندارد. یعنی نیکی جز سنجش فکری چیز دیگری نیست.»
 مقالهٔ اصلی: به معنی است. یا در برابر آن قرار دارد.
{"title": "خیر و شر", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AE%DB%8C%D8%B1_%D9%88_%D8%B4%D8%B1&oldid=34795558", "language": "fa"}