، با نام دیگر و ، نام یکی از فرقه‌های اسلامی است که به امامت باور دارند. این فرقه از انشعابات بشمار می آید. گروهی این فرقه را از دانسته و گروهی دیگر آن را از دانسته اند. منابعی نیز چون در المعارف، خشبیه را به یاران تعبیر کرده است که در جنگ با و در بیعت با شرکت داشتند. این گروه از اهالی بوده اند. باقیمانده این گروه پس از محاصره مختار توسط در کوفه و کشته شدن وی و جمع بسیاری از خشبیان، به در پیوستند و ، سرکردگی آنان را عهده دار شد. این گروه در نبرد با شکست خورده و باقیمانده آنان توسط درگیر شده و شکست خوردند. پس از چندی، از باقیمانده اندک آنان و برخی قائلان به امامت محمد حنفیه، فرقه شکل گرفت. 
 در علت نامگذاری این فرقه، اختلاف وجود دارد. گروهی علت نامگذاری آنان به خشبیه را حفظ چوبدار دانسته اند و گروه دیگر به سلاح آنان که چوب دستی بوده است را دلیل این نامگذاری بیان کرده اند. یکی دیگر از وجوه تسمیه این فرقه، ماجرای نجات محمد بن حنفیه از بین هیزم هایی که توسط بنی زبیر برای سوزاندن وی تدارک دیده شده بود، بیان شده است. این گروه برای نجات محمد حنفیه و برای حفظ حریم کعبه که بر اساس باور مسلمانان، ورود سلاح به آنجا خلاف ادب است؛ از چوب دستی ها استفاده کردند. این فرقه به جهت شعار ، به حسینیه نیز شناخته می شوند. ابن تیمیه، علت نامگذاری این فرقه را به خشبیه، عبادت پیروان این فرقه در کنار چوبه دار زید بن علی می داند. در علت نامیده شدن این فرقه به سرخابیه، اقتباس از نام موسس و رهبر فرقه بوده است که سرخاب طبری نام داشت. لقب خشبیه، یکی از القاب جمیع یاران مختار ثقفی است. 
 این گروه به امامت محمد حنفیه باور داشته و با مختار ثقفی در قیامش، بیعت کرده بودند. این فرق به قائل بوده اند. برخی از سران این فرقه، در باور به ، متهم بودند.
{"title": "خشبیه", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AE%D8%B4%D8%A8%DB%8C%D9%87&oldid=29984076", "language": "fa"}