یا (به : ) که تحت نام (به : ) نیز شناخته می‌شود، نوعی اختلال روانی است که فرد با بیش از اندازه در زندگی روزمره خود اختلال ایجاد می‌کند. خیال‌پردازی ناسازگار می‌تواند منجر به پریشانی شود یا جایگزین تعامل انسانی شود و ممکن است در عملکرد عادی انسان مثل یا کار اختلال ایجاد کند. تشخیص این نوع فرم اختلال با هیچ معیار عمده پزشکی یا روانشناختی قابل تشخیص نیست و هیچ راهنمای تشخیص روانپزشکی یا پزشکی یافت نمی‌شود. در سال ۲۰۰۲، این اصطلاح توسط پروفسور الی سامر از ابداع شد. الی سامر این اختلال را اینگونه تعریف می‌کند: «فعالیت افراطی که جایگزین تعامل انسانی می‌شود و/یا بر عملکرد تحصیلی، میان فردی یا حرفه ای فرد تداخل ایجاد می‌کند.» در خارج از تحقیقات الی سامر، دربارهٔ این اختلال تحقیقات محدودی انجام شده‌است.
 یک فعالیت ذهنی بسیار رایج است که تقریباً همه تجربه می‌کنند. برخی از افراد این توانایی را دارند تا به قدری واضح رویاپردازی کنند که احساس حضور در محیط خیالی را تجربه کنند. برای برخی این تجربه به قدری لذت بخش است که مجبور به تکرار آن می‌شوند و در نتیجه به آن پیدا می‌کنند. 
 الی سامر وجود برخی محرک‌ها را مطرح می‌کنند که فرد با آنها شروع به رویاپردازی می‌کند مثل فانتزی‌های بسیار واضح با «ویژگی‌های داستان‌مانند» که در آن شخصیت‌ها، داستان و فضا شکل می‌گیرد. همچنین او در تحقیقات خودش استدلال می‌کند که خیال‌پردازی ناسازگار نوعی از نیست، زیرا افراد مبتلا به خیال‌پردازی ناسازگار می‌توانند بگویند که خیال پردازی‌های آنها واقعی نیست، در حالی که افراد مبتلا به اختلالات روان پریشی در تفکیک توهمات یا هذیان‌ها از واقعیت مشکل دارند. 
 خیال‌پردازی ناسازگار به عنوان یک اختلال روانپزشکی شناخته شده نیست ولی از زمانی که سامر برای اولین بار این اختلال را در سال ۲۰۰۲ مطرح کرد، گروه‌های حمایتی آنلاین را تشکیل داد. یکی از گروه‌های پشتیبانی در سایت وبلاگ آنلاین Wild Minds است که شامل پست‌هایی دربارهٔ تجربیات خود افراد، کانال چت و انجمن است. 
 در حال حاضر، خیال‌پردازی ناسازگار توسط اتحادیه ای از پژوهش‌گران (اتحادیه بین‌المللی برای تحقیقات رویاپردازی ناسازگارانه یا ICMDR) از کشورهای مختلف از جمله ایالات متحده، لهستان، سوئیس، ، یونان و ایتالیا مورد مطالعه قرار می‌گیرد. محققان علاقه‌مند می‌توانند به این اتحادیه عضو شوند تا همکاری‌ها دربارهٔ این زمینه کوچک تحقیقاتی تقویت شود. وب سایت ICMDR تمام مطالعات علمی در مورد خیال‌پردازی ناسازگار را در بخش «انتشارات» منتشر می‌کند.
 هیچ راه رسمی برای تشخیص خیال‌پردازی ناسازگار وجود ندارد زیرا هنوزهیچ راهنمای تشخیصی رسمی مثل DSM-5 به رسمیت شناخته نشده‌است. با این حال، برخی از روش‌ها برای سنجش اختلال توسعه یافته‌اند. 
 در سال ۲۰۱۵، یک اندازه‌گیری خودگزارشی ۱۴ ماده‌ای تحت نام «مقیاس ناسازگار رویاپردازی» یا MDS-16 برای شناسایی ناهنجاری‌ها در رویاپردازی افراد طراحی شد. هدف این تست اندازه‌گیری، ارائه یک اندازه‌گیری معتبر از شرایط بیمار و پتانسیل تبدیل شدن خیال‌پردازی ناسازگار به یک بود. 
 بعداً دو مورد دیگر اضافه شد که استفاده از موسیقی در پرورش خیال‌پردازی را ارزیابی می‌کند. تست MDS-16 در چندین کشور مانند ایالات متحده، ترکیه، انگلستان، ایتالیا و اسرائیل استفاده شده‌است. 
 خیال‌پردازی ناسازگار ممکن است با تعدادی از اختلالات روانی موجود مثل ، ، و (OCD) همراه شود و دارای پتانسیل باشد. در یک مطالعه موردی، ، دارویی که معمولاً برای درمان مبتلایان به OCD استفاده می‌شود، به بیمار مبتلا به این اختلال داده شد. بیمار دریافت که بهتر می‌تواند دفعات خیال‌پردازی خود را کنترل کند. 
 خیال‌پردازی ناسازگار به‌طور رسمی به عنوان یک اختلال روانی شناخته نشده اما از سال ۲۰۲۰ توجه بسیاری از اخبار و رسانه‌ها را به خود جلب کرده‌است. 
 
 
مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. « ». در ، بازبینی‌شده در ۱۳ ژوئیه ۲۰۲۲.
{"title": "خیال‌پردازی ناسازگار", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AE%DB%8C%D8%A7%D9%84%E2%80%8C%D9%BE%D8%B1%D8%AF%D8%A7%D8%B2%DB%8C_%D9%86%D8%A7%D8%B3%D8%A7%D8%B2%DA%AF%D8%A7%D8%B1&oldid=35098950", "language": "fa"}