، و جدید، بیانگر این است که « » احتمالاً هم تبار بوده‌اند و نام ‹‹پالاوا›› نیز صورتی دیگر از واژهٔ شناخته شدهٔ سانسکریت «پَهْلَوَه » می‌باشد.
 ‹‹پ. کارنِگی›› ، ‹‹پَهْلووَه ››ها را همان مردمی می‌داند که به زبان پهلوی سخن می‌گفته‌اند و پهلوی نیز از جمله زبانهایی است که در ایران بدان تکلم می‌شده‌است (پس ایشان همانها یاگروهی از آنانی هستند‌‌‌‌ که‌در «پهلویان» خوانده می‌شوند) .دکتر ‹‹ج. بیولِر›› نیز می‌گوید که ‹‹پَهْلَوَه›› و اصل ایرانی آن، یعنی «پَهْلَوْ »، صورت تغییریافتهٔ «پَرْثَوَه » هستند .
 باید به این نکته توجه نمود که در نسخه‌های متفاوت « »ها، در جایی‌از واژه‌«پَهلَوَه» و در جایی دیگر برای نامیدن همان گروه از مردم از واژهٔ «پالاوا» استفاده شده‌است .
 ‹‹پالاوا››ها آن دسته از ‹‹پَهلَوَه››ها یا پهلویان بوده‌اند که هم‌پیمان با « »ها (یا ‹‹سَکا››ها) و « »ها، به تدریج در طی سده‌های دوم و یکم پیش از میلاد به درون شبه قاره نفوذ کردند و در سده‌های نخستین در جنوب و جنوب غربی هند مسکن‌‌ گزیدند . در «مَرْکِنْدِیا پورانا » که یکی از پوراناها می‌باشد و نیز در «بْرْهَت سَمْهیتا »، آشکارا شواهدی است مبنی بر اینکه سکونتگاه‌های پهلوها و کمبُجَه‌ها در جنوب غرب هندوستان امروزی بوده‌است .
 و. د. مَهاجان، در کتاب «هند باستان» خود (صفحة ۶۳۰) نقل کرده‌است که پادشاه « »، بنام « » (که در سلطنت می‌کرده‌است)، با شاه « »نبرد کرد . شاه «وَنْگَه » (یا سرزمین قدیم بنگال م.) را بکشت، به سواحل شرقی دست یافت، شاه « » را شکست داد، از کوهستان « » گذشت (کوهستانی که به احتمال در جهت شرقی ناحیة «مَلِبار » و در جنوب « » باشد)، به دریای جنوبی رسید و با «پارَسیکَه »ها نبرد کرد. آنگاه از ساکنان کوهستان « »های غربی باج ستاند و سپس به سوی شمال راه سپرد تا به کرانه‌های رودخانهٔ «ناربادا » رسید.
 بر مبنای شاهدی که آمد، یک بخش از پهلوَه‌ها (یعنی «پارَسیکَه»ها یا «پَرَسیکَه»ها) نیز پیشتر و در حدود ربع نخست سدهٔ هشتم در نواحی جنوبی هند ساکن بوده‌اند . پس چنین به نظر می‌آید که پالاواهای شهر « » در واقع شاخه‌ای از پهلویان ایرانی بوده‌اند؛ کسانی که در گذر زمان به کیش هندو درآمدند و پیرو آئین برهمنی شدند .
 دانشمند فرانسوی ‹‹  ››، همچون خیلیهای دیگر، پالاواها را با ایرانیانِ پهلوی یکی می‌پندارد و همچنین نسبت نزدیکی میان پالاواهای کانچی و فرمانروایان ‹‹ ›› در کشور کامبوج قائل است. این نکته حاکی از آن است که برخی خاندان‌های متهور و ماجراجو از میان کمبُجَه‌های هندی (که متحدان پهلوه‌ها بودند)، از راه دریا به هندوچین رفته، پادشاهی ‹‹کمبوجَه›› را در شمال « » و در حدود سده‌های پنجم و ششم میلادی پی‌ریخته‌بودند.
 همچنین منابع زبان « »ی باستانی، شواهدی از مراکز سکونت کمبُجَه‌ها با قدمتی تا اوایل سده سوم پیش از میلاد، به دست می‌دهند .
در این منابع گفته می‌شود که در میان نود و شش خاندان « » که در ناحیهٔ « » می‌زیسته‌اند، خاندانی به نام «پَلَوْ » نیز وجود داشته‌است . در این روایت نکته‌ای نهفته‌است و ما را بدانجا رهنمون می‌شود که شاید بخشی از پَهلوَه‌ها (یعنی همان پارسیکه‌ها ،) در حوالی سده‌های پنجم و ششم مسیحی یا حتی زودتر از آن وارد جمعیت انبوه ‹‹مهاراشترا›› شده، با آنها درآمیخته بودند. شواهد مکتوب و مستند بیانگر آن است که پارسیکه‌ها و کمبُجه‌ها در طی سده‌های پسین میلادی، سرگرم تصرف نواحی هم مرز و مجاور «مهاراشترا» بوده‌اند.
{"title": "خاستگاه پالاواییان", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AE%D8%A7%D8%B3%D8%AA%DA%AF%D8%A7%D9%87_%D9%BE%D8%A7%D9%84%D8%A7%D9%88%D8%A7%DB%8C%DB%8C%D8%A7%D9%86&oldid=32765627", "language": "fa"}