یا یکی از معمول‌ترین روش‌های است که در بیشتر کشورهایی که حکم اعدام وجود دارد، اجرا می‌شود.
 دار زدن تاریخچه ای طولانی دارد.این روش را نخستین بار سال ۱۷۷۰ در اعدام فردی به نام ارل فررس به کار بستند. فاصله پرت شدن آن زمان هنوز کم بود، تقریباً سی سانتیمتر. هر چند روش قبلی هم هنوز کاربرد داشت اما انگلیسی‌ها این شیوه را از سال ۱۷۸۳ شیوه رسمی اعدام کردند.
 نویسنده معروف که سال ۱۸۴۹ یک بار در بازار شاهد یک مراسم اعدام بود، از دار زدن محکوم به شدت متأثر شد و نامه‌های خشم‌آلودی نوشت و در تایمز منتشر کرد. این نامه‌ها دوباره بحث اعدام را در افکار عمومی دامن زد و سبب شد که از سال ۱۸۶۸ دیگر در ملاءعام اعدام صورت نگیرد. در و بعضی ایالات آلمان نیز تقریباً از همان زمان‌ها اعدام علنی لغو شد.
 در حقیقت هنگامی که شخص محکوم به اعدام از دار حلق آویز می‌شود، ضربه شدیدی به و گردن وی وارد می‌شود و در نتیجه باعث شکستگی و آسیب شدید در می‌شود که این امر موجب ایست به دلیل فلج شدن می‌شود.
 
 
 
 
 به‌طور کلی علل مرگ به‌خاطر دار آویختگی را می‌توان این‌گونه ذکر کرد:
{"title": "دار زدن", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AF%D8%A7%D8%B1_%D8%B2%D8%AF%D9%86&oldid=33894001", "language": "fa"}