یک معضل اجتماعی-ملی به حساب می‌آید. طبق گزارش‌های دولتی، میان ۱/۴ تا ۱/۵ تن از مردم در طول زندگی خود اقدام به می‌نمایند. این کشور همچنین دارای بالاترین است به طوری که طبق گزارش‌ها، از ۱۹۸۵ تا ۲۰۱۲، شاهد نرخ خودکشی ۸۳ تن در هر ۱۰۰٬۰۰۰ تن بوده‌است؛ شماری دوبرابر شمار کشور دوم از نظر نرخ خودکشی. 
 گرینلند از نظر جغرافیایی و فرهنگی، کشوری بسته به حساب می‌آید. این کشور همچنین یکی از سردترین و کم‌جمعیت‌ترین جاهای دنیاست. با آنکه همه این ویژگی‌ها ممکن است در آمار بالای خودکشی در گرینلند دخیل باشند، اثر مستقیم آن‌ها مشخص نشده‌است. در این کشور راه‌کارهای گوناگونی برای مبارزه با خودکشی همچون علائم جاده‌ای، ارتقا سطح آموزش و آگاهی در رابطه با خودکشی، و یاری گرفتن از متخصص‌ها، تدارک دیده شده‌است. 
 از دهه ۱۹۷۰ تعداد خودکشی‌ها در گرینلند افزایش یافت و تا ۱۹۸۶ به افزایش ادامه داد. در سال ۱۹۸۶، خودکشی دلیل اصلی مرگ در بسیاری از شهرها مانند بود. در سال ۱۹۷۰ نرخ خودکشی در گرینلند به‌طور تاریخی بسیار پایین بود ولی در سال‌های ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۴ به یکی از بیشترین نرخ‌های جهان رسید به طوری که در هر سال ۱۰۷ نفر از هر ۱۰۰ هزار نفر اقدام به خودکشی کردند. مشابه چنین رشد سریعی در نرخ خودکشی، در نیز مشاهده شده‌است. داده‌های گزارش ۲۰۱۰ دولت گرینلند به‌طور غیرمستقیم می‌گوید یک خودکشی در هر هفته رخ داده‌است 
 در مقاله‌ای که در مجله و به سال ۲۰۰۹ منتشر شد، آمده که از ۱۹۶۸ تا ۲۰۰۲ یعنی به مدت ۳۵ سال، شمار ۱٬۳۶۵ تن در گرینلند اقدام به خودکشی کرده‌اند. در این تحقیق مشخص شد که بیش‌ترین شمار خودکشی‌ها طی و به‌ویژه ماه ژوئن اتفاق افتاد. خودکشی‌هایی که در تابستان اتفاق افتاده بودند بیش‌تر در مناطق قرار داشتند. در واقع از نظر جغرافیایی، بیش‌تر خودکشی‌ها در مناطق شمالی این کشور رخ داده بودند. 
 همچنین نرخ خودکشی مردان از زنان در گرینلند فزون‌تر است. بیش‌تر مرگ و میر ناشی از خودکشی را مردان ۱۵ تا ۲۴ سال به خود اختصاص می‌دهند. بر خلاف دیگر کشورهای غربی، نرخ خودکشی در گرینلند با بالا رفتن سن کاهش می‌یابد. 
 از جمله دلایل خودکشی در گرینلند می‌توان به الکلیسم، افسردگی، فقر، اختلافات زناشویی، کارکرد نادرست پدر و مدار و غیره اشاره کرد. طبق گزارشی که در منتشر شد، در تابستان ۲۰۰۹ نرخ خودکشی در گرینلند افزایش داشت. پژوهشگران، ناشی از افزایش طول روز را عامل این نرخ خودکشی عنوان کردند. 
 همچنین تضادهای فرهنگی میان و یکی از دلایل نرخ بالای خودکشی در این کشور اعلام شده‌است. 
 در ۹۵٪ خودکشی‌ها از روش‌های خشن بهره برده می‌شود که بیش‌ترین این روش‌ها عبارتند از (۴۶٪) و شلیک گلوله (37%); و دیگر روش‌ها همچون برش مچ دست، پرش از ارتفاع، غرق شدن، دارو و مسمومیت نیز مورد استفاده هستند اما خیلی کم‌تر. 
 هم دولت گرینلند و هم دیگر سازمان‌های ملی و میان‌کشوری راهکارهایی را به جهت در این کشور تدارک دیده‌اند. سازمان‌هایی هستند که به خدمات ارائه می‌کنند. برخی از این راهکارها شامل که روی آن‌ها نوشته شده: « رایگان است. هیچ‌کس تنها نیست. با افکار تاریکتان تنها نمانید. تماس بگیرید» می‌شوند. متخصصین درمان نیز به نوجوانان فیلم‌هایی نشان می‌دهند که در آن‌ها خودکشی به شدت مذمت شده و منفی نشان داده می‌شود تا نوجوانان را از انجام آن منصرف کنند. نخستین این راهکارها در سال ۲۰۰۵ و تازه‌ترین آن‌ها در ۲۰۱۳ به اجرا گذارده شد. باید یادآوری شود که هنوز جای زیادی برای تحقیق دربارهٔ خودکشی در کشور گرینلند هست.
{"title": "خودکشی در گرینلند", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AE%D9%88%D8%AF%DA%A9%D8%B4%DB%8C_%D8%AF%D8%B1_%DA%AF%D8%B1%DB%8C%D9%86%D9%84%D9%86%D8%AF&oldid=33743671", "language": "fa"}