(به Autoethnography) نوعی از که در آن نویسنده از خودکاوی و نوشتن برای کشف تجربیات حکایتی و شخصی استفاده می کند و این داستان زندگی نامه ای را با معانی و فهم گسترده تر فرهنگی، سیاسی و اجتماعی مرتبط می کند. خودقوم‌نگاری نوعی نگارش خود کاوانه است که در رشته های مختلف مانند عملکرد ، آموزش، ، ، ، ، ، ، و ، بازاریابی ، رفتار سازمانی، مطالعات جنسیتی، ، ، مدیریت آموزشی، آموزش هنر ، و استفاده می شود. 
 به گفته مارچال (2010)، "خود قوم‌نگاری شکل یا روشی از تحقیق است که شامل مشاهده خود و بررسی بازتابی در زمینه کار میدانی و نگارش قوم نگاری است" (ص. 43). کارولین الیس (2004)، آن را به عنوان «تحقیق، نگارش، داستان و روشی تعریف می کند که زندگی نامه ای و شخصی را به امور فرهنگی، اجتماعی و سیاسی مرتبط می کند» (ص. xix). با این حال، دستیابی به اجماع در مورد تعریف این اصطلاح آسان نیست. به عنوان مثال، در دهه 1970، خودقوم‌نگاری به صورت محدودتر به عنوان "مردم نگاری خودی" تعریف شد، که به مطالعات (فرهنگ) گروهی اشاره می کند که محقق یکی از اعضای آن است (هایانو، 1979). با این حال، امروزه همانطور که الینگسون و الیس (2008) اشاره می کنند، "معنا و کاربردهای خودقوم‌نگاری به گونه ای تکامل یافته است که تعریف دقیق را دشوار می کند" (ص. 449).
{"title": "خودقوم‌نگاری", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AE%D9%88%D8%AF%D9%82%D9%88%D9%85%E2%80%8C%D9%86%DA%AF%D8%A7%D8%B1%DB%8C&oldid=34284903", "language": "fa"}