غنی شدن محیط‌های آبی از ترکیبات محلول را که به رشد بیش‌ازحد برخی از موجودات زنده منجر می‌شود ‎، هوپَروَرش یا (به : ) می‌گویند.
 مغذی شدن پاسخ به افزایش بیش‌از حد یا مصنوعی در یک است. این مواد می‌توانند در جایگاه مواد مغذی برای مانند یا مانند یا باشند که از طریق یا وارد آب شده‌اند.
 در صورتی که خورگی باعث افزایش گردد، آن را می‌نامند. چهار فاکتور اصلی در این پدیده نقش دارند که شامل: نیتروژن، فسفر، نور خورشید و گاز کربنیک است. عدم وجود هر یک باعث محدود شدن پدیده مغذی‌شدگس می‌شود و رشد جلبک‌ها را محدود می‌کند.
البته کاهش دبی رودخانه دز ناشی از کاهش نزولات آسمانی وافزایش رسوبات در بستر این رودخانه از دیگر عوامل می‌باشند.
 دو عنصر فسفر و نیتروژن عناصر مغذی جهت رشد گیاهان در رودخانه‌ها هستند. از بین این دو عنصر فسفر از نظر مغذی بودن بیشتر مورد توجه است و می‌توان از طریق کنترل فسفر رشد گیاهان را کنترل نمود.
 فسفر در رودخانه‌ها از منابع خارجی ناشی شده و به شکل معدنی PO جذب جلبک می‌گردد و وارد ساختار می‌شود. وقتی جلبک‌ها می‌میرند در طول عمل تجزیه شدن آنها، فسفر به صورت معدنی آزاد می‌گردد.
با این حال به مرور فسفر از طریق تجزیه مواد آلی، رسوب شیمیایی به وسیله آهن، آلومینیوم، کلسیم و مجاورت با ذرات رس ته‌نشین می‌شود.
 در بین همه مواد مغذی، تنها فسفر است که از طریق جو یا منبع طبیعی در دسترس نیست. به همین دلیل فسفر به عنوان ماده مغذی محدودکننده در رودخانه‌ها در نظر گرفته می‌شود. جهت کنترل مغذی‌شدگی، فسفر ورودی به رودخانه باید کنترل و کاهش داده شود. چناچه میزان فسفر در آب خروجی از رودخانه بیش از آب ورودی باشد میزان فسفر در رودخانه کاهش می‌یابد.
 نیتروژن در اثر بارندگی، ذرات گرد و غبار و تخلیه فاضلاب‌ها به وارد می‌شود. در محیطهای آبی، پدیده‌های آمونیفیکاسیون، نیتریفیکاسیون، جذب و دنیتریفیکاسیون ممکن است اتفاق افتد.
 خورگی اثرات متفاوتی دارد:
{"title": "مغذی شدن", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%85%D8%BA%D8%B0%DB%8C_%D8%B4%D8%AF%D9%86&oldid=33925161", "language": "fa"}