(زاده ۹ تیر ۱۳۴۳، روستای جمرک، – درگذشته ۱۳۹۱، ) شاعر آیینی از اهالی بود. 
 خلیل عمرانی شاعری را از سال ۱۳۵۷ به‌طور جدی‌تر پی گرفت. تخلص شعری وی پژمان دیری بود. وی کارشناس ارشد و دبیر و کارشناس ادبی در پرورش استعداد ادبی جوانان در وطن خود، استان یزد و تهران بود.
 وی در پست‌های مشاور ، مسئول آفرینش‌های ادبی کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان کشور و معاونت فرهنگی استان بوشهر فعالیت داشته‌است. 
از میان دوستان شاعر خود، با و سید فضل‌الله طباطبایی ندوشن (امید) و انسی دیرینه داشت.
 او بنیانگذار انجمن ادبی نسل مروارید و نیز انتشاراتی به همین نام ( ) بود.
 عمرانی در ۱۹ آذر سال ۱۳۹۱ و در سن ۴۸ سالگی به علت درگذشت.
 پس از درگذشت او و تاکنون (۱۳۹۸) چند کتاب و دفتر با مضمون یادبود او منتشر شده‌است: (به کوشش ، تهران: انتشارات )، (به کوشش )، (تهران: انتشارات تیرگان، ۱۳۹۵، ۸۰ص) و (تهران: انتشارات تیرگان، ۱۳۹۶، ۱۱۰ص) از این جمله‌اند.
 در هفتیمن سالروز درگذشت او (آذر ۱۳۹۸)، سومین دفتر از «کتاب فصل پژمان» که به همت جمعی از شاگردان او گردآوری شده بود، در تالار رونمایی شد. در این آیین به ذکر نکاتی از ویژگی‌های خاص شعری عمرانی اشاره کرد. 
 بوم‌سروده‌ای قدیمی از عمرانی:
{"title": "خلیل عمرانی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AE%D9%84%DB%8C%D9%84_%D8%B9%D9%85%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C&oldid=34743856", "language": "fa"}