، از سرداران بود که در روند قدرت گیری جنبش و تشکیل حکومتشان در کنار ابومسلم به ایفای نقش پرداخت که از آن جمله می‌توان به فرماندهی لشکر خراسانیان در جریان جنگ با هواداران اموی که در حال عقب‌نشینی بودند اشاره نمود. در طی این واقعه که در سال ۱۳۱ هجری/۷۴۸ میلادی و در روی داد خازم موفق به شکست امویان شد. پس از قتل ابومسلم، خزیمه در خدمت خلیفهٔ عباسی درآمد. در سال ۱۴۱ هجری/۷۵۹ میلادی خلیفهٔ عباسی فرمان جنگ با که به پشتیبانی از (یکی از مدعیان خونخواهی ابومسلم) پرداخته بود را صادر کرد. در طی دو سال خازم بن خزیمه به همراه ابوعون بن عبدالله، روح بن حاتم و عمر بن العلاء در جریان عملیاتی مشترک به جنگ با اسپهبد پرداختند و در جریان این جنگ تدریجاً تمام را تصرف کردند. از دیگر اقدامات خزیمه سرکوب شورش در عصر منصور عباسی بود. در حدود سال‌های ۱۴۸ تا ۱۵۱ هجری، شخصی به نام استاذسیس در بادغیس با استفاده از نارضایتی مردمی از عباسیان سر به شورش پرداخت و دامنهٔ اقداماتش تا هرات، مشرق خراسان و سیستان کشیده شد و طرفداران زیادی به خود جذب کرد. خزیمه به فرمان منصور اقدام به سرکوب این شورش نمود و به همراه مهدی فرزند منصور موفق به انجام این کار شد. خازم در جریان این سرکوب قریب به هفتاد هزار تن از یاران استاذسیس را از دم تیغ گذراند. اما خود استاذسیس به فرستاده شد و در آنجا اعدام گردید و سی هزارتن از یارانش که به همراه او اسیر بودند، آزاد گشتند.
{"title": "خازم بن خزیمه", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AE%D8%A7%D8%B2%D9%85_%D8%A8%D9%86_%D8%AE%D8%B2%DB%8C%D9%85%D9%87&oldid=33540948", "language": "fa"}