برای دیگر کاربردها را ببینید. (۲۵ آبان ۱۳۲۵ – ۴ تیر ۱۳۸۶ ) که با شناخته می‌شود، خوانندهٔ موسیقی سنتی و بود. او در طول بیش از چهار دهه فعالیت بیش از ۲۰۰ ترانه اجرا کرد. مهستی دارای گسترهٔ صوتی بود. او ابتدا توسط کشف شد و در ۲۰ سالگی اولین ترانهٔ خود به‌نام «آن که دلم را برده خدایا» را منتشر کرد که در مقام اجرا شده بود. او کمی پیش از از ایران خارج شد، ابتدا به و سپس برای همیشه به ایالات متحده رفت و تا زمان مرگ در آن کشور زندگی می‌کرد. بیشتر آثاری که او پس از انقلاب اجرا کرد در قالب ترانه‌های ، و هستند. مهستی خواهر کوچک‌تر ، خوانندهٔ ایرانی بود.
 مهستی، در ۲۵ آبان ۱۳۲۵ در تهران، ( )، زاده شد. پدر وی محمد دده‌بالا که متولد روستای دده‌بالا از توابع شهر بود و مادرش زینت از مهاجران بلغاری بود. او خواهر ، یکی از خوانندگان سرشناس ایرانی بود. استعداد خوانندگی او را در نوجوانی کشف کرد. یاحقی صدای او را در یکی از نشست‌ها به‌طور اتفاقی می‌شنود و بسیار به صدایش علاقه‌مند می‌شود و وی را به خوانندگی و موسیقی تشویق می‌کند. در مصاحبه‌ای عنوان می‌کند که هایده و مهستی را او آموزش داده و سپس به آهنگسازان معرفی کرده‌است. هایده از مهستی بزرگ‌تر بود اما مهستی به‌علت تجرد، زودتر از خواهر خود پا در وادی هنر گذاشت. وی نام هنری خود را از شاعر معروف ایرانی برگرفت.
 شروع کار مهستی در سن ۱۹سالگی در برنامهٔ شمارهٔ ۴۲۰ و با خواندن ترانه‌ای به نام ساختهٔ در سبک بود اما پس از طی زمان و همراه با گرایش عمومی برای به‌خصوص در دوران پس از ، آهنگ‌هایی نیز در این سبک اجرا نمود. نخستین کار وی در این زمینه ترانهٔ ساختهٔ بود. 
 پیش از انقلاب، همسر نخست مهستی پس از مدتی زندگی با او، عاشق خوانندهٔ کوچه‌بازاری شد و از مهستی جدا شد. مهستی علاقهٔ زیادی به همسرش داشت و با این رخداد بسیار غمگین شد و ترانه‌های ، و سرانجام را خطاب به کورس ناظمیان، همسر نخست خود خواند ولی پس از مدتی با همسر دومش ازدواج کرد. 
مهستی دو بار ازدواج کرد و سرانجام هر دو ازدواج، جدایی بود. بعد از این دو جدایی تصمیم گرفت که تنها زندگی کند و با مادر خود در فرمانیهٔ تهران زندگی کرد. وی از ازدواج نخست با صاحب دختری به نام سحر ناظمیان شد. ازدواج دوم او با صاحب کارخانهٔ کفش بود. مهستی از تنها دختر خود یعنی سحر دو نوهٔ دختری به نام‌های ناتاشا و ناتالی داشت.
 در سال ۲۰۰۵ میلادی، از وی برای بیش از ۴۰ سال فعالیت در زمینهٔ و مردمی و ایرانی تقدیر به عمل آورد و به وی نشان شیر طلایی اهدا گردید. 
 از او با احتساب گل‌های رنگارنگ حدود چهل آلبوم برجای مانده‌است. مردمی بودن و شرکت در بسیاری از کارهای عام‌المنفعه و همچنین برخورد صمیمانهٔ وی با مردم در کنسرت‌ها باعث علاقهٔ زیاد مردم به وی بود که باعث شد نسل‌هایی که بعد از مرگ وی به دنیا آمده بودند تا به امروز، وی و و ترانه‌های او را به‌خوبی بشناسند و از آن‌ها استقبال کنند.
 مهستی تا حدود چهار سال بیماری خود را از اطلاع عموم مردم پنهان نگاه داشت، اگرچه تحت خفیف قرار گرفته بود. پزشکان به او هشدار داده بودند که در صورت مداوا با دوز بالاتر که مورد نیاز شرایط اوست، امکان ایجاد مشکل در صدایش وجود خواهد داشت. با این وجود، در ۱۳۸۶ بعد از چندین روز اجرای برنامه در کنسرتی که به همراه و قرار بود در انجام دهد به علت ظهور مجدد علائم بیماری و وخامت حال عمومی از اجرای کنسرت بازماند. وی به سرعت به بازگشت و در برنامه‌ای تلویزیونی با اجرای (برادرزادهٔ خود)، به همراه دختر و نوه‌های خود و پزشک خانوادگی شرکت کرد و اعلام کرد که به بیماری سرطان مبتلا است و باید شود. به همین دلیل پس از انجام مداوا به همراه دخترش به شمال کالیفرنیا رفت و در مجهزترین بیمارستان که متعلق به همسر سحر بود بستری گردید. 
 مهستی پس از انتشار آلبوم موفق «از خدا خواسته» در حالی که مشغول تهیهٔ آلبومی دیگر با همکاری بود، پس از چهار سال بیماری در در ساعت ۷:۵۲ صبح ۴ تیر ۱۳۸۶ خورشیدی در سن ۶۰سالگی درگذشت. 
 پیکر وی پس از انتقال از شمال کالیفرنیا، در ساعت ۱۲:۳۰ روز جمعه، ۸ تیر ۱۳۸۶ خورشیدی در در در کنار آرامگاه خواهرش و مادرشان زینت بلغاری به خاک سپرده شد. هزاران نفر از جمله خوانندگان و بازیگران برجستهٔ ایرانی مقیم خارج از کشور و همچنین ، نخستین شهردار ایرانی در ایالت کالیفرنیا و بیژن پاکزاد یکی از طراحان معروف ایرانی مقیم آمریکا در مراسم خاکسپاری وی شرکت کردند. 
 بعد از فوت وی، ۴ خوانندهٔ خانم ایرانی، ، ، و ، به درخواست ، آهنگی برای یادبود مهستی به نام «به یاد مهستی» را اجرا کردند. 
 مقالهٔ اصلی: مهستی با تعداد بسیاری از آهنگسازان ایرانی در سبک‌های گوناگون، از و گرفته تا ، ، ، ، و و با ترانه‌سرایانی چون ، ، ، ، ، ، و همکاری داشت. بیشتر کارهای او (در حدود ۶۰ اثر) از است.
 در اواخر عمر و در آلبوم آخرش ، با ( و تنظیم‌کننده) و ( ) همکاری کرد.
 مهستی در بسیاری از فیلم‌های ایرانی پیش از انقلاب به جای هنرپیشهٔ نقش اول فیلم‌ها خوانده‌است. از جملهٔ این ترانه‌ها و فیلم‌ها می‌توان به ترانه‌های چرا در فیلم ، جمجمک و چشمان آهو در فیلم ، بر آسمان نوشته و نخستین عشق در فیلم ، یاد او و بی تو چه کنم در فیلم ، پشیمان به همراه در فیلم ، خدایا چه کردم در فیلم ، یادم میاد در فیلم و ژانویه در فیلم اشاره کرد.
 در فهرست زیر نام آلبوم‌های مهستی به ترتیب حروف الفبا آمده‌است:
{"title": "مهستی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%85%D9%87%D8%B3%D8%AA%DB%8C&oldid=35143995", "language": "fa"}