(به : ) گروهی از داروها هستند که کاربرد اصلی آن‌ها در اختلال است. این داروها که در دهه ۵۰ میلادی کشف شدند، در اواخر همان دهه به بازار عرضه شدند. تنها کاربرد تأیید شده از طرف FDA برای این داروها درمان است، به جز که در نیز کاربرد دارد.
 اگرچه TCAها گاهی اوقات برای درمان اختلالات افسردگی تجویز می‌شوند، اما در بیشتر نقاط جهان توسط جدیدی مانند (SSRIها)، (SNRI‌ها) و (NRIها) جایگزین شده‌اند.
گرچه این داروها بیشتر در درمان اختلال افسردگی به کار می‌رفته‌اند اما در طی تحقیقات کاربردهای متنوع دیگری برای آن‌ها یافته شده‌است، شامل:
 
 
 
 
 عمل اصلی داروهای این گروه در مغز مهار بازجذب و با بلوک نمودن عملکرد انتقال دهنده‌های سروتونین و نور است؛ لذا موجب افزایش سطح مغزی سروتونین و نور اپینفرین می‌شوند. این داروها اثر بسیار کمی بر روی انتقال دارند. این داروها بر بسیاری از گیرنده‌های عصبی در مغز اثرات متفاوتی دارند.
 جدول تمایل داروهای سه حلقه‌ای به اتصال با رسپتورهای مختلف نورونها
 انتقال دهنده سروتونین: SERT؛ انتقال دهنده دوپامین: DAT؛ انتقال دهنده نور اپینفرین: NET؛ گیرنده نوع یک : H۱؛ گیرنده آلفا آدرنرژیک: α؛ گیرنده موسکارینی : mACh
{"title": "ضدافسردگی‌های سه‌حلقه‌ای", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B6%D8%AF%D8%A7%D9%81%D8%B3%D8%B1%D8%AF%DA%AF%DB%8C%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C_%D8%B3%D9%87%E2%80%8C%D8%AD%D9%84%D9%82%D9%87%E2%80%8C%D8%A7%DB%8C&oldid=35021423", "language": "fa"}