از بناهای قدیمی تاریخی است که در سال هجری قمری ( میلادی) به دستور به‌عنوان اقامتگاه تابستانی ساخته‌شد. این بنا به سبک ساخته شده و دارای دو عمارت عالی به نام‌های و است. اتاق‌هایی با درهای چوبی و دو تالار بزرگ در طرفین ساختمان مرکزی این باغ وجود دارد. این باغ دارای ۶۴ اتاق، چهار تالار، با چهار سالن و ۶۰۰ متر زیربناست. تالارها با ، نقوش یی و چلچراغ‌های باارزش مزین شده‌است.
 این باغ موزه به این علت نامیده شده‌است که در یکی از اتاق‌های عمارت آن تعداد زیادی تابلو نقاشی (اغلب ) به نمایش درآمده بود. این تابلوها به‌دست هنرمندانی چون ، و کشیده شده‌است. 
 امروزه قسمت کوچکی از باغ و ساختمان کاخ بر جای مانده و در زمین آن، ساختمان‌هایی از جمله پیشین، و بنا شده‌است. 
 مجموعه ، موزه مکتب ، تالار که نخستین تالار موزه به نام یک زن هنرمند ایرانی محسوب می‌شود، مجموعه مجسمه مینیاتورهای مردم‌شناسی ، سردیس ، مجموعه و تالار محمود روح الامینی، مجموعه آثار مینیاتور و معرق چرم استاد ، دیوار فتحعلیشاهی، اتاق کاشی‌های باغ نگارستان، و موزه مجموعه آثار روی نقره اهدایی غلامعلی ملول که تعداد دو اثر قلم‌زنی از در آن نگهداری می‌شود.
کافه رستوران روحی از اماکن موجود در باغ موزه نگارستان هستند.
 این بنا و آن در سال هجری قمری ( میلادی) ساخته شد و در زمان ساخت خارج از محدوده شهر قرار داشت. ، به این باغ علاقه ویژه‌ای نشان می‌داد و اغلب مدتی از را در این باغ به سر می‌برد. به‌همین جهت، به ساختمان‌ها و تزئینات آن می‌افزود؛ به‌طور مثال، به دستور او گلخانه بزرگی در ضلع شمالی باغ احداث شد که به شهرت یافت. 
 فتحعلیشاه، وقتی عازم سفر می‌شد، ابتدا به این باغ عزیمت می‌کرد و بعد از تعیین برای روز حرکت، سفر خود را آغاز می‌نمود. در آن روز، روحانیان، شاهزادگان و رجال به این باغ می‌آمدند، برای سلامت شاه دعا می‌کردند و احیاناً هدایایی تقدیم می‌نمودند. 
 در سال قمری که بر گسترهٔ شهر تهران افزود، این بنا در داخل حصار جدید قرار گرفت و پس از بنای کاخ‌های و ، این باغ در اختیار نهادهای حکومتی قرار گرفت.
 این باغ محدود است از باختر به خیابان صفی‌علی‌شاه، از خاور به خیابان ، از جنوب به و از شمال به خیابان آتشکده (علایی) و محل سابق . در قسمت جنوب غربی آن ساختمان قرار دارد.
 در ۱۳۰۴ ه‍.ق این باغ به مدت یک سال به اختصاص داده‌شد. در زمان ، پس از سفر به فرنگ و بازدید از در ، اولین با استخدام یک بلژیکی در این باغ دایر شد. کمی بعد در بناهای جنوبی باغ، به ریاست تأسیس شد.
 با گذشت زمان از آن‌جا که این باغ دیگر جزو بناهای سلطنتی نبود، رو به ویرانی رفت، تا این که در سال ۱۳۰۷ هجری خورشیدی، در این محل سه بنای بزرگ ساخت و به اختصاص داد. برای این کار از معمار و مهندس روسی مقیم ایران، کمک گرفته‌شد. سپس با رعایت اصول ، نقشهٔ تبدیل عمارت به دارالمعلمین تهیه گردید. باغ نگارستان نیز به دست طراحی شد. نیز تا سال ۱۳۱۱ ه‍.خ در یکی از این سه بنا دایر بود. با تأسیس در خرداد ۱۳۱۱ ه‍.خ تمام بناها به این دانشسرا اختصاص یافت.
 در ۱۳۱۵ ه‍. خ، کتاب‌خانهٔ دانشسرای عالی ساخته شد که معاونت آن را به‌عهده داشت. در ۱۳۳۵، ، کلاس‌های زبان‌های خارجی، و کلاس‌های عمومی دانشکده ادبیات دایر شد. در ۱۳۳۷ نیز در این مکان آغاز به کار کرد.
 از ۱۳۴۱ تا ۱۳۷۰ ه‍.خ در این محل دایر بود و پس از انتقال آن، زمانی که در ۱۳۷۱ قصد واگذاری و تخریب آن را داشتند، روح‌الامینی مقاله‌ای با عنوان در نوشت و به واگذاری و تخریب آن اعتراض کرد. این محل نزدیک به دو سال متروکه بود، تا این که در آبان ۱۳۷۴ ، وقت، از این مکان دیدن و یکی از کارشناسان میراث فرهنگی به نام مهندس دانشور را برای تهیه نقشه و بازسازی باغ معرفی کرد. او نیز با هماهنگی دانشگاه، نقشه اولیه را به دست آورد و تغییرات انجام شده را اصلاح کرد. 
 اتفاقات تاریخی متعددی در این باغ رخ داده‌است که برخی از آن‌ها عبارتند از: 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 باغ نگارستان، یکی از باغ‌های مشهور تهران در روزگار قاجار، متأسفانه آن چنان‌که شایسته این مکان بود، مورد توجه قرار نمی‌گرفت و در دوره‌های مختلف مورد بی مهری واقع می‌شد. بخشی از این بی‌توجهی به دلیل تمرکز نهادهای اداری در و حضور شاه در آن جا و توجه به کاخ‌های شمال شهر مانند صاحبقرانیه بوده‌است. ضمن آن که در پیرامون باغ نگارستان رجال دیوانسالار در محله دولت برای خود باغ و کاخ ساختند: مانند بهارستان، مسعودیه و …
 با استناد به روزنامه خاطرات می‌توان نتیجه گرفت که باغ نگارستان مورد توجه ناصرالدین شاه نبوده‌است، اعتمادالسلطنه می‌نویسد: (صبح در خانه رفتم. شاه فرمودند عصر نگارستان تشریف خواهند برد، در صورتی که البته هشت نه سال است که نگارستان تشرف نبردند. نگارستان باغ بی صفا نبود) (۱۳۸۵، ص ۵۱۸) حدود یک صد سال پی از احداث، باغ به وضعی افتاده بود که از شرایط نا مطلوب بر تالارها این گونه یاد شده‌است: (جای خیلی افسوس است که عمارت به این خوبی و تصاویر اشخاص بزرگ عهد خاقان مغفور عنقریب مضمحل و منهدم خواهد شد. این اتاق قابل دیدن و تاریخی است، هزار حیف که رو به انهدام است و تعمیر نمی‌شود. عمارت‌های زیاد در نگارستان است که همه خراب و ویران شده‌است (فرید الملک همدانی، ۱۳۵۴، ص 204) 
 «مکتب کمال‌الملک» اصطلاحی است برای توصیف آثار شاگردان کمال‌الملک و پیروان راه و روش او. مجموعه شاگردان استاد کمال‌الملک، بالغ بر ۷۰ تن می‌شوند که بیش از ۵۰ نفر آنان، به مراتب والای هنر دست یافتند.
 به جهت طرح پیشنهادی موزه مکتب کمال الملک و انتخاب باغ موزه نگارستان به جهت سابقه فعالیت مدرسه صنایع مستظرفه در این مکان و با همت سازمان زیباسازی شهرداری تهران خوشبختانه تعدادی از مهم‌ترین آثار شاگردان برجسته مکتب کمال‌الملک خریداری شد. البته این آثار منحصر به دو نسل از پیروان این مکتب است که بخش عمده آن شاگردان مستقیم استاد و بخش دیگر را شاگردان مدرسه کمال‌الملک (نسل دوم) شامل می‌شوند. 
 نمایشگاه حاضر شامل ۵۱ اثر ارزنده از این هنرمند است که توسط وی در نشستی با حضور رئیس ، وقف مجموعه باغ موزه نگارستان دانشگاه تهران شد. این آثار به دلیل سبک خاص آن که نوعی از انتزاع هندسی است، ترکیبی از طرح‌های سنتی اسلامی و مدرن به‌شمار می‌رود. هم‌چنین ترکیب نقاشی‌های پشت‌شیشه‌ای سنتی، آینه‌کاری و اصول هندسه اسلامی توانسته با یک درک مدرن هنری، به این آثار امتیاز ویژه‌ای ببخشد. این نمایشگاه در ۲۴ آذر ۹۶ با حضور ، مسئولان، جمعی از هنرمندان و دوستداران هنر افتتاح شد و در معرض بازدید عموم قرار گرفت. 
 
		 
		 
		 
		 
		 
		 
		 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 میدان بهارستان، جنب متروی بهارستان، خیابان دانشسرا، خیابان شریعتمدار رفیع 
 ساعت کاری مجموعه باغ موزه نگارستان:
 
 
 روزهای بازدید:
 همه روزه بجز دوشنبه‌ها و ایام سوگواری
{"title": "باغ موزه نگارستان", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%A8%D8%A7%D8%BA_%D9%85%D9%88%D8%B2%D9%87_%D9%86%DA%AF%D8%A7%D8%B1%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86&oldid=34442600", "language": "fa"}