، به مثابه یکی از ارکان ، نوعی روایت است که در گردهماییها و، به ویژه، در ، اجرا می‌کنند. قسمت‌های منثور این ژانر هنری را روایت می‌کند و بخش‌های منظوم آن را همراه با نواختن به آواز می‌خواند. 
 در زبان ترکی اسلامبولی لغت عربی حکایه ( ) را برای داستان عاشیقی استفاده می‌کنند و امروزه این واژه در زبان انگلیسی در ترکیب جا افتاده است. در زبان ترکی آذری با اینکه کلمه (از ریشه داستان فارسی) مورد استفاده است ولی مفهوم آن مشخصا داستان‌هایی است که حول ماجراهای عشقی یک شکل گرفته‌اند. فراق از معشوق، در این روایتها، نه بخاطر بی‌وفائی معشوق که بعلت قضای روزگار اتفاق می‌افتد و عشق همواره دو طرفه است. 
 آملیا قلعه گر (Amelia Gallagher)، بر اساس تحقیقات ایلهان باشگوز (İlhan Başgöz) الگوی کلی زیر را برای داستان عاشیقی ارائه داده است: 
 از آنجا که داستانهای عاشیقی ماهیتا شفاهی هستند، در طی تکامل خود دچار دگردیسی می‌شوند و یک داستان به چندین گونهٔ مختلف در میاید. از این دیدگاه تعداد این داستان‌ها بسیار زیاد است. با این‌حال اغلب تعدادی از داستانهای معروف را حفظ هستند. ایلهان باشگوز لیست بیست و شش تایی از اینها را نام برده است. در زیر یک لیست از معروفترین داستانها ارائه می‌شود.
{"title": "داستان عاشیقی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AF%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86_%D8%B9%D8%A7%D8%B4%DB%8C%D9%82%DB%8C&oldid=34155481", "language": "fa"}