یا از مدارس و کانون‌های شیعی است که در نهضت علمی امامیه، نقش مهمی ایفا کرده‌است. حوزه مشهد امروزه از حوزه‌های بزرگ شیعه به‌شمار می‌رود و شمار بسیاری از طلاب علوم دینی در آن مشغول به تحصیل‌اند. دوره‌های مقدمات، ادبیات و سطوح عالی این مرکز علمی و فرهنگی از شهرت برخوردار است. 
 حوزهٔ علمیهٔ مشهد، مرکز حوزهٔ علمیهٔ خراسان است. حوزهٔ مشهد به پایبندی به مباحث قرآنی-روایی مشهور است و نیز از این حوزه سر برآورده است. اولین دانشکدهٔ الهیات و معارف اسلامی و منشأ ایجاد مطالعات تخصصی علوم قرآن و حدیث در ایران، از فضای همین شهر و تلاش‌های محققان حوزهٔ علمیه اش نشأت گرفت.
 دومین حوزهٔ علمیهٔ معتبر خراسانِ ایران بعد از مشهد، حوزهٔ علمیهٔ نیشابور است که تاریخ پر فراز و نشیبی دارد.
 از علمای حوزه علمیه مشهد در دوران معاصر می‌توان این افراد را نام برد: ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، و (همچنین ریاست). 
 پس از انقلاب، مدارس جدیدی توسط مردم، علما و روحانیان احداث شد. علاوه بر این بسیاری از مدارس قدیمی و فرسوده، مجدداً مرمت و مورد استفاده قرار گرفت. پس از انقلاب تقریباً ۳۰ مدرسه علمیه در شهر مشهد احداث شد. افزون بر این، تعدادی از مدارس قدیمی که در دوران پهلوی تخریب یا قابل استفاده نبودند، مانند مدارس میرزاجعفر، خیراتخان، دودرب، پریزاد و نواب ترمیم و بازسازی شدند. برخی از مدارس علمیه تازه‌تأسیس عبارتند از: مدارس آیت‌الله خویی، میرزاجعفر، حضرت ابوالفضل، نواب، امام‌علی و اهل‌بیت. 
 در آذر ۱۳۸۹ تعدادی از طلاب حوزه علمیه خراسان نامه‌ای سرگشاده به رهبر ایران نوشته و در آن از برخی مسائل و وضعیت حوزه علمیه خراسان گله کردند.
{"title": "حوزه علمیه خراسان", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AD%D9%88%D8%B2%D9%87_%D8%B9%D9%84%D9%85%DB%8C%D9%87_%D8%AE%D8%B1%D8%A7%D8%B3%D8%A7%D9%86&oldid=34741097", "language": "fa"}