(به : უნდილაძე) یک خاندان نامدار بودند که اعضای آن در در اواخر سده ۱۶ تا اوایل سده ۱۷ میلادی به مناصب بالایی در دربار رسیدند.
 نامدارترین عضو این خانواده بود که در در یک خانواده زاده شد ، ولی توسط ایرانیان در یکی از حملات صفویان به گرجستان اسیر شد و به دین درآمد و برای ارتش غلامان آموزش دید.ساختار نظامی ویژه‌ای که از اسیران مسیحی تشکیل شده بود.او در سال ۱۵۹۵ زمانی که آغاز به جایگزینی افسران ترک با غلامان پیشین کرد ، به مقام والی ولایت دست یافت.در سال ۱۶۰۰ میلادی وی یکی از بانفوذترین وزیران دربار صفوی شده بود و پس از مرگ وی در سال ۱۶۱۳ پسر بزرگ او نیز راه پدر را ادامه داد.هر دوی ایشان با اصلاحات در ارتش و پیروزی در نبردهای نظامی مهم و همچنین یکسری اقدامات دیگر باعث برچیده شدن استعمار و چیرگی پرتغالیها از شدند.همچنین پسر کوچکتر وی در میانه سالهای ۱۶۲۵-۱۶۳۰ حاکم ولایات و بود و روابط صمیمی‌تری با گرجستان کشوری که ریشه خانواده از آن بود داشت.
 شاه عباس اعتماد کاملی به خاندان اوندیلادزه داشت و هیچ گونه احساس خطری از قدرت و ثروت آنان نمی‌کرد.ولی با مرگ شاه عباس در سال ۱۶۲۹ دامنه نفوذ خاندان اوندیلادزه روبه نابودی نهاد.شاه تازه یعنی به معتمدین شاه عباس مشکوک بود و دست به سرکوب خونین و بی مشورت با وزیر تازه خود یعنی (خسرو میرزا) شاهزاده گرجی مسلمان از خاندان زد.پس از سال ۱۶۳۳ ، داود خان که به تازگی از سمتش برکنار شده بود به گرجستان پناهنده شد و به شورش دوستش برضد صفویان پیوست.در همان سال شاه صفی همه خانواده امام قلی خان را کشتار کرد و اموالشان را مصادره نمود.پسر داود خان نیز زندانی و سپس اخته شد.خود داود خان زیر فشار سربازان ایرانی در گرجستان به پناهنده شد و از صحنه تاریخ پاک شد.
 ردپای خاندان اوندیلادزه در فرهنگ ایران قابل تشخیص است.کوشش و جانفشانی آنان در راه اعتلای فرهنگ و آموزش و ساخت و ساز زیباترین و ماندگارترین آثار معماری صفوی را به ویژه در و از خود باقی نهاد.
{"title": "اوندیلادزه", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%A7%D9%88%D9%86%D8%AF%DB%8C%D9%84%D8%A7%D8%AF%D8%B2%D9%87&oldid=33678579", "language": "fa"}