(زادهٔ ۲ شهریور ۱۳۶۴) پیشین و مدیر ورزشی است که به عنوان نائب رئیس فعالیت می‌کند. سوریان یکی از بهترین کشتی‌گیران تاریخ رشته و نیز از نظر شمار و کیفیت مدال، بهترین کشتی‌گیر ایرانی تمام ادوار است. سوریان در دوران فعالیت حرفه‌ای خود در دستهٔ ۵۵ ک‌گ کشتی فرنگی، برنده مدال طلای و قهرمان شش دورهٔ شده‌است. او به طور پیاپی پنج دوره قهرمان جهان شده و در سطح آسیا نیز در سال‌های و است. سوریان در ادبیات ورزشی ایران به سبب قهرمانی‌هایش به «ژنرال هفت ستاره» معروف شد. 
 او به عنوان نماینده ایران برای انتخابات هیئت رئیسه معرفی شده بود که از حضور در انتخابات انصراف داد. 
 حمید سوریان فرزند محمد سوریان و اعظم‌السادات شادالله‌زاده، جوان‌ترین عضو یک خانواده ۸ نفره است. وی ۵ برادر دارد. حمید در کنار کوه طبرک در شهرری متولد شده و مدارج تحصیلی تا دبیرستان را در این منطقه طی کرده‌است. او تحت تأثیر دو برادرش، محسن و مرتضی، که هر دو کشتی‌گیر بودند، به کشتی علاقه‌مند شد و سپس از سال ۱۳۷۶ و زیر نظر عبدالله زارع، به‌طور جدی کشتی را آغاز کرد. این روند تا شرکت در مسابقات بین‌المللی آسیایی و جهانی تحت نظر مربیان‌اش زارع و محسن سوریان ادامه یافت. 
 حمید سوریان در سال ۲۰۰۱ عضو تیم ملی نوجوانان در وزن ۴۶ کیلوگرم شد و در مسابقات نوجوانان آسیا به روی تشک رفت. در سال ۱۳۸۶ ورزش ایران شد. در سال ۲۰۰۵ و در سن ۲۰ سالگی، توانست نخستین مدال طلا را در مسابقات جهانی به دست آورد و عنوان قهرمانی بزرگسالان جهان را از آن خود کند. این مدال طلا پنج بار دیگر در رقابت‌های جهانی سال ۲۰۰۶، مسابقات جهانی ۲۰۰۷ باکو، رقابت‌های جهانی ۲۰۰۹ هرنینگ دانمارک، رقابت‌های ۲۰۱۰ مسکو و ۲۰۱۴ تاشکند تکرار شد. ۲ طلای مسابقات بزرگسالان آسیا در سال‌های ۲۰۰۷ و ۲۰۰۸ از دیگر دستاوردهای سوریان است. روزهای پایانی سال ۲۰۱۰ و همهٔ سال ۲۰۱۱ را می‌توان بدترین سال‌های زندگی ورزشی او نامید. در این سال در وزن ۵۵ کیلوگرم شرکت کرد و سوریان در مسابقات جهانی شرکت نکرد. مدال طلای المپیک ۲۰۱۲ لندن مهمترین افتخار ورزشی حمید سوریان است.
 حمید سوریان در سال ۲۰۰۴ در مسابقات قهرمانی جوانان آسیا مدال نقره گرفت، او همچنین در سال ۲۰۰۵ نشان طلای این دوره از مسابقات جهانی را از آن خود کرد. سوریان در مهرماه ۱۳۸۴ (۲۰۰۵ میلادی) در حالی که هنوز در رده جوانان قرار داشت، به دلیل نشان دادن عملکردی بالاتر از این رده، در مسابقات جهانی بزرگسالان شرکت داده شد.
 سوریان جوان که در آن زمان کشتی‌گیری ناشناخته بود، در بوداپست دو کشتی‌گیر به نام‌های ووگار راگیموف اوکراینی و بایرام اوزدمیر از ترکیه را در دوره‌های نخست مسابقه‌ها به ترتیب با امتیاز ۶–۲ و ۷–۲ شکست داد و در کشتی با ازارو ریواس کوبایی که قهرمان سال ۱۹۹۹ جهان و نایب قهرمان و قهرمان شد بود، در این پیکار سرنوشت‌ساز، موفق شد در زمانِ نخست ۲ بر ۱، در زمانِ دوم ۷ بر ۱ (و نتیجه نهایی ۹–۲)؛ این حریف کوبایی را شکست دهد. ارمک کوکتیف از قزاقستان حریف بعدی سوریان بود که در این دیدار او حریف خود را با ۶ امتیاز شکست داد و راهی مسابقه نهایی شد و با شکست پارگ ائون چول از کره جنوبی مدال طلا گرفت. سوریان در پنج کشتی که برگزار کرد، مجموعاً ۳۵ امتیاز از حریفان گرفت.
 سوریان در رقابت‌های قهرمانی جهان سال ۲۰۰۶ در فینال را شکست داد و از عنوان قهرمانی خود دفاع کرد. سوریان در دیدارهای پیش از فینال خود لیندزی لوکار آمریکایی، ونلین ونکف بلغار و ووگار راگیموف را شکست داده بود.
 سوریان در این رقابت‌ها به ترتیب شین پارکر استرالیایی، آندرس نیبلم دانمارکی، لیندزی دولاکر آمریکایی، ویرگیل مونتینو از رومانی، کریستین فریس صرب را شکست داد. سوریان در فینال در مقابل پارک ائون چول قرار گرفت و با نتیجه ۲ بر ۱ وی را شکست داد.
سوریان با این طلا، سومین مدال طلای مسابقات قهرمانی جهان خود را به دست آورد.
 سوریان در نخستین المپیک خود در که تیم ملی کشتی کشور ایران در بدترین عملکرد المپیکی خود تنها یک را کسب کرد، به ترتیب پس از برد برابر ونلین ونکوف از و الگین الوایس از در دور سوم مسابقات مغلوب ، شد. در ادامه او با پیروزی برابر کریستین فریس از به دیدار رده‌بندی رسید که با باخت برابر پارک ائون چول به مقام پنجم این رقابت‌ها رسید. 
 سوریان در فینال پس از غلبه بر هاکان نیبلوم دانمارکی با نتیجه مقتدرانهٔ ۷ بر ۰ در رقابت‌های جهانی دانمارک چهارمین مدال طلای قهرمانی جهان خود را به دست آورد. وی در دیدارهای پیش از فینال خود ، و ارهان کاراکس را شکست داده بود.
 سوریان که برای بار پنجم در قهرمانی جهان شرکت کرد به ترتیب محمد بوترفاسا را از الجزایر، ونلین ونکوف بلغاری، جانی هاپامیکی فنلاندی و رقیب سرسخت خود آرمنی را شکست داده بود.
سوریان در فینال ۵ بر ۳ در یک دیدار حساس کره‌ای را شکست داد.
سوریان با این طلا برای بار پنجم مدال طلا و قهرمانی خود را در مسابقات قهرمانی جهان تکرار کرد.
 حمید سوریان در ناکام ماند و با ۲ شکست در مسابقات وزن ۵۵ کیلوگرم از دور مسابقات حذف شد. کارشناسان یکی از دلایل ناکامی او را کم کردن پیاپی وزن و ضعف بدنی ناشی از آن عنوان کردند. 
 سوریان سهمیه المپیک ۲۰۱۲ را در مسابقات گزینشی قزاقستان به دست آورد. سوریان در نخستین مبارزه خود در المپیک لندن، بعد از ظهر ۵ اوت به وقت لندن با آرسن اِرالیف از قرقیزستان روبرو شد و توانست ۳ بر ۱ او را شکست دهد. در مرحله یک چهارم نهایی از مجارستان و در نیمه نهایی هاکان اریک نیبلوم از دانمارک را از پیش رو برداشت و به فینال رسید. در فینال با شکست دادن رقیب مطرح خود در ۲ وقت پیاپی، با اقتدار موفق شد مدال طلای را تصاحب کند. مدال طلای سوریان نخستین مدال المپیک کشتی فرنگی ایران پس از ۴۰ سال است. او پس از قهرمانی با پرچم ایران دور افتخار زد و مدالش را در روز تولد مادرش به او تقدیم کرد. 
 سوریان در این دوره به ترتیب و با توانمندی ، ، ، و را از پیش رو برداشت و به فینال رسید.
سوریان در فینال با پیروزی ۲ بر ۱ خود مقابل برنده مدال برنز المپیک ۲۰۱۲ ششمین مدال طلای جهانی خود را در رقابت‌های قهرمانی جهان در کسب کرد. به این ترتیب او با کسب هفتمین مدال طلا رکورد ۶ مدال طلای یکی از اسطوره‌های کشتی را شکست و از از نظر مرغوبیت شمارِ مدال، بهترین کشتی‌گیر تاریخ ایران نام گرفت. 
 حمید سوریان پس از استراحت در دور نخست، در دور دوم روبرویِ ریایبر رودریگز از ونزوئلا به پیروزی دست یافت و در دور سوم نیز جانی هاپاماکی فنلاندی را با ضربه فنی شکست داد و راهی یک‌چهارم نهایی شد. سوریان در این مرحله درحالی‌که با نتیجه ۲ بر صفر از دارنده مدال‌های طلای جهان و نقره المپیک عقب بود؛ بعد از دریافت اخطار دوم، با تصمیم رئیس تشک دیسکالیفه شد. وی در گروه شانس مجدد با نتیجهٔ ۶ بر ۵ مغلوب از کره شمالی شد و شانس حضور در دیدار رده‌بندی را نیز از دست داد. 
 حمید سوریان پس از ناکامی در کسب سهمیه المپیک در مسابقات جهانی لاس وگاس و دو تورنمنت گزینشی در قزاقستان و مغولستان، در آخرین شانس برای حضور در المپیک در تورنمنت استانبول شرکت کرد و با چهار پیروز پی در پی که همگی با ضربه فنی و بدون دادن حتی یک امتیاز بود، موفق به کسب سهمیه المپیک از مسابقات گزینشی استانبول شد. او در فینال کشتی‌گیر آمریکایی را ضربه فنی کرد. 
حمید سوریان در المپیک ریو در دیدار اول خود در مقابل با نتیجه نزدیک ۶ بر ۵ شکست خورد و از صعود به مرحله بعد بازماند. با فینالیست شدن اوتا، سوریان به مرحله شانس دوباره راه یافت و در نخستین دیدار خود در مقابل قزاقستانی نیز نتیجه را واگذار کرد و حذف شد.
 کارشناس کشتی در مورد سبک فنی او می‌نویسد: «اگر اعجوبه اش می‌دانند، نه صرفاً به خاطر شش طلای جهانی بلکه بیشتر به دلیل ریزه‌کاری‌های مبتکرانه‌اش است. اینکه ساختار فن «کنده فرنگی» را تغییر داده هنگامی که حریفان را لیفت می‌کند، نمی‌توانند متوجه شوند از سمت راست یا چپ، یا حتی از روبرو یا از پشت تابانده خواهند شد! به همین خاطر از هرگونه بدلکاری یا بکار بستن تمهیدات دفاعی بازمی‌مانند.» ، کشتی‌گیر افسانه‌ای روس، حمید سوریان را «بهترین» خوانده‌است. 
 سه سال بعد، حمید سوریان پس از بازگشت از المپیک لندن، بخشی از جوایز المپیکی خود را به اهدا کرد.
{"title": "حمید سوریان", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AD%D9%85%DB%8C%D8%AF_%D8%B3%D9%88%D8%B1%DB%8C%D8%A7%D9%86&oldid=35047222", "language": "fa"}