« » (به : Bella ciao؛ به معنیِ «بدرود ای زیبا») نام است که در زمان (میان سال‌های ۱۹۴۳ تا ۱۹۴۵ در بحبوحهٔ ) و مخالفان در می‌خواندند. این آهنگ که به نماد مبارزات آزادی‌خواهانه تبدیل شده‌است، به زبان‌های بسیاری ترجمه شده‌است و خوانندگان مختلفی آن را اجرا کرده‌اند. 
 «بلا چاو» را در اصل کارگران فصلی و زنان دهقان ایتالیا از اواخر تا اوایل با متن‌های مختلفی زمزمه می‌کردند. مضمون این ترانه، جوانی زودگذر و سختی کار در مزارع بود. «بلا چاو» را بار دیگر و جنبش ایتالیا در احیا کردند این بار با مضمون مقاومت و ترانه‌ای دربارهٔ شورش، خشونت و مرگ. 
 خوانندهٔ فولک ایتالیایی این ترانه را سال ۱۹۶۲ در وزن چهارتایی ضبط کرد. نخستین‌بار در مراسم گرامی‌داشت چهلمین روز مرگ ، یک شعر فارسی روی این موسیقی اجرا شد. ، خوانندهٔ این قطعه بعدها آن را به صورت استودیویی نیز ضبط و منتشر کرد.
{"title": "بلا چاو", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%A8%D9%84%D8%A7_%DA%86%D8%A7%D9%88&oldid=35135912", "language": "fa"}