در دورهٔ ، از سال ۱۳۰۴ تا ۱۳۵۷ بر ایران حکومت کرد. در آن دوره دو پادشاه این سلسله، — و پسرش — از ، و برای فرونشاندن مخالفین استفاده کردند به طوری که سال ۱۳۵۴ ایران را یکی از بدترین کشور ها در زمینه حقوق بشر معرفی کرد. را گاهی یک «دیکتاتوری سلطنتی»، یا «حکومت یک نفره» می‌خوانند. بر اساس یکی از تاریخ‌های نوشته شده در خصوص استفاده از شکنجه توسط دولت در ایران، سوء استفاده از زندانیان طی حکمرانی پهلوی بسته به زمان متغیر بود. 
 با وجودی که تخطی شاه از ، «پایمال کردن قوانین بنیادین» و حقوق ایرانیان یکی از شکایات انقلابیون بود، برخی معتقدند که سابقهٔ حقوق بشری شاه از انقلابیونی که سرنگونش کردند بهتر است. به نوشتهٔ یرواند آبراهامیان مورخ سیاسی:
{"title": "حقوق بشر در دولت شاهنشاهی ایران", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AD%D9%82%D9%88%D9%82_%D8%A8%D8%B4%D8%B1_%D8%AF%D8%B1_%D8%AF%D9%88%D9%84%D8%AA_%D8%B4%D8%A7%D9%87%D9%86%D8%B4%D8%A7%D9%87%DB%8C_%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86&oldid=34639533", "language": "fa"}