(۶ ژانویه ۱۸۸۳ – ۱۰ آوریل ۱۹۳۱) اهل بشرّی لبنان و نویسندهٔ لبنانی-آمریکایی و نویسنده کتاب بود. جبران، علاوه بر شعر و نویسندگی، در نقاشی نیز ذوق و مهارت داشت و بیش از ۷۰۰ کار هنری از او بجا مانده‌است. اما شهرت جبران بیشتر به‌خاطر کتاب است که برای اولین بار در سال ۱۹۲۳ در آمریکا منتشر شد و از آن زمان به یکی از پرفروش‌ترین کتاب‌های تمام دوران‌ها تبدیل شده و به بیش از ۱۰۰ زبان ترجمه شده‌است. 
 او در ششم ژانویه سال ۱۸۸۳، در خانواده‌ای (منسوب به مارون قدیس) که به « » شهرت داشتند، در البشری (ناحیه‌ای کوهستانی در شمال ) به دنیا آمد. مادرش دوزنده‌ای هنرمند بود که کامله نام داشت.
 مادر جبران ، سی ساله بود که جبران را از شوهر سومش به دنیا آورد.
 شوهرش مردی بی‌مسئولیت بود و خانواده را به ورطه فقر کشاند. «جبران خلیل» یک برادر ناتنی به نام «پیتر» (شش سال بزرگتر از خودش) و دو خواهر کوچکتر به نام‌های «ماریانه» و «سلطانه» داشت که در تمام عمرش به آن‌ها وابسته بود.
از آنجا که «جبران» در فقر بزرگ می‌شد، از رسمی بی‌بهره ماند و آموزش‌هایش محدود به ملاقات‌های منظم با یک روستایی بود که او را با اصول و و زبان‌های و آشنا کرد.
«جبران» هشت ساله بود که پدرش به علت عدم پرداخت به زندان افتاد و تمام اموالشان را ضبط و خانواده را آواره کرد. سرانجام مادر «جبران» تصمیم گرفت با خانواده‌اش به کوچ کند.
در ۲۵ ژوئن سال ۱۸۹۵، جبران در دوازده سالگی با مادر، برادر و دو خواهرش، را ترک و به رفت و در ساکن شد. وی در به مدرسه رفت. در مدرسه، اشتباهی در ثبت نام، نام او را برای همیشه تغییر داد و به Kahlil Gibran تبدیل کرد که علی‌رغم تلاش‌هایش برای بازیابی نام کامل، تا پایان عمرش بر‌جا‌ماند. در سال ۱۸۹۶ آموزگارش که استعداد هنری جبران را دید، او را به عکاس و ناشری بنام « » معرفی کرد و از آن به بعد جبران وارد مسیر شد. وی جبران را با ، جهان، نوشته‌های و آشنا کرد.
 دختر جوانی به نام « » که ثروت سرشاری از و داشت، دل به محبت این جوان بست و در رشد و کمال او بسیار مؤثر واقع شد.
 وی در آمریکا به پرداخت. زنان دیگری نیز بعدها در زندگی «جبران» ظاهر شدند که از همه مهم‌تر خانم « » و « » هستند. این دو زن (به ویژه ) شاید بیشترین تأثیر را در زندگی و و حتی «جبران» داشته‌اند. اما جبران پس از حدود سه سال اقامت در آمریکا به شوق زادگاه و عشق به آشنایی با زبان و فرهنگ بومی خویش به وطن بازگشت.
جبران که به کمک « » کم‌کم وارد حلقه بوستونی‌ها شده بود و شهرت کوچکی به هم زده بود، با نظر خانواده‌اش تصمیم گرفت به لبنان برگردد تا تحصیلاتش را به پایان برساند و بیاموزد. جبران در سال ۱۸۹۸ وارد شد و به « » رفت. جبران در این دوره را به زبان عربی خواند و با دوستش ، مجله‌ای به نام « » منتشر کرد که حاوی نوشته‌های آن دو و نقاشی‌های «جبران» بود.
 جبران دانشگاه را در سال ۱۹۰۲ و در حالیکه زبان‌های و را آموخته بود و در سرودن به مهارت رسیده بود، تمام کرد.
 در این هنگام رابطه‌اش با پدرش قطع شد و از او جدا شد و زندگی محقر و فقیرانه‌ای را از سر گرفت. در همان هنگام شنید که برادر ناتنی‌اش گرفته، خواهرش «سلطانه» مشکل روده‌ای دارد و مادرش گرفتار است. با شنیدن خبر بیماری هولناک «سلطانه»، «جبران» در ماه مارس ۱۹۰۲ لبنان را ترک کرد. اما دیر رسید و «سلطانه» در چهارده سالگی درگذشته بود. در همان سال، «پیتر» به بیماری سل و مادرش به سرطان درگذشتند.
 «جبران خلیل» بعد از پایان تحصیلاتش در دوباره وارد آمریکا شد و تا مرگش در سال ۱۹۳۱ در آنجا کار و زندگی کرد.
 در سال ۱۹۳۱ به علت درگذشت.
 جبران هنرمند پرکاری بود و در طول عمر کوتاهش آثار زیادی تولید کرد، از جمله ۲۸ کتاب، ۸۱ مقاله و حدود ۷۰۰ نگاره. جبران قالب‌های مختلف ادبی مانند شعر، نثر، نمایش‌نامه، مقاله و داستان را آزمود. لیست برخی از کارهایش در پائین آمده‌است.
{"title": "جبران خلیل جبران", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AC%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%86_%D8%AE%D9%84%DB%8C%D9%84_%D8%AC%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%86&oldid=34763726", "language": "fa"}