(۱۱۹۷–۱۲۶۲ ه‍. ق/ ۱۷۸۳–۱۸۴۶ م) فرزند محمد اسماعیل، داماد شیرازی متخلص به و کنیه‌اش و ، از شعرا، ادیبان و معروف در سده سیزدهم هجری بود. او گاهی آثار خوشنویسی خود را با امضاء «میرزا کوچک» و گاهی با نام «وصال شیرازی» رقم می‌زد. 
 وصال فرزند ، جدش میرزا شفیع دبیر و جد سومش در زمان عامل بود. پس از سپری شدن دوران قدرت میرزا شفیع چندی با پریشانی زندگانی کرد و در تنگدستی درگذشت. او چهار فرزند داشت یکی میرزا قاسم که از مشایخ سلسله بود و دیگری میزا اسمعیل که پدر میرزا کوچک بود.
 میرزا محمد اسمعیل در خوشنویسی و رقوم و همتا نداشت. وی در ابتدای جوانی از کار دولتی کناره‌گیری کرد و به رفت و سپس به بازگشت و با دختر شاعر ازدواج کرد. از این ازدواج، وصال شیرازی در سال ۱۱۹۷ه‍.ق به دنیا آمد.
 دیری نپایید که وصال یتیم شد و پدر مادرش سرپرستی او را برعهده گرفت. پدر مادر نیز پس از دو سال درگذشت و تربیت میرزا کوچک را خالوی او میرزا عبداله تکفل نمود. میرزا عبداله خطی متوسط داشت و از راه نوشتن امرار معاش می‌کرد. وصال چون به سن تمیز رسید به درویشی و فقر مایل گردید و در طلب مردی کامل بود تا دست ارادت به دامان زد.
 با وجود آنکه سلاطین و فرمانروایان راغب بودند وصال را در کنف حمایت خود درآورند اما وصال کمتر گرد این‌گونه مجالست‌ها می‌گشت و از راه کتابت قرآن مجید نیاز مادی خود را برطرف می‌کرد. وی به فرزندان خود می‌گفت: شعر نیکو صنعت است ولی شاعری حرفه زشتی است زیرا آن دریایی از دانش و فنی از حکمت است و این نوعی گدایی.
 وصال دو روز ایام هفته را صرف تدریس به عموم می‌کرد. در سن شصت و چهار سالگی چشمش به مبتلا شد و یکسال نابینا بود. پس از آن طبیبی از چشمش را میل زد و چشمش معالجه شد. وصال چنان به مطالعه عشق داشت که بعد از معالجه چشم فوراً مطالعه را از سر گرفت و همین امر باعث شد مجدداً نابینا گردد. در رجب ۱۲۶۲ ه‍.ق درگذشت و در بقعه در شیراز، در جوار مدفن مرشد خود مدفون شد.
 وصال از بزرگترین شاعران و ادیبان سدهٔ سیزدهم هجری است. دیوان اشعار او نزدیک به سی هزار دارد. وصال در از تمامی شعرا گوی سبقت را ربود. از سروده‌های وی دیوان شعر و مثنوی «بزم وصال» است و اتمام مثنوی «فرهاد و شیرین» است که ناتمام مانده بود. او همچنین «اطواق الذهب» اثر را به فارسی ترجمه کرده‌است.
 وصال همهٔ خطوط متداول را خوش می‌نوشت. آثار متعددی از او در خط ، و موجود است؛ ولی در خط نسخ بیش از سایر خطوط مهارت داشت و در این خط علاوه بر استواری، ملاحت و لطافت خاصی داشت. 
 وصال شیرازی شش پسر داشت: وقار، حکیم، داوری، فرهنگ، توحید، یزدانی؛ که جملگی شاعر و خوشنویس بودند و از مشاهیر سده سیزده هجری به‌شمار می‌آیند.
{"title": "وصال شیرازی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%88%D8%B5%D8%A7%D9%84_%D8%B4%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D8%B2%DB%8C&oldid=35020794", "language": "fa"}