برای دیگر کاربردها را ببینید. مرکز در است.
 نام قبلی این شهر هوزگان بود و در سال ۱۳۶۲ خورشیدی با دستور دولتی به هویزه تغییر یافت. 
 بر پایه در این ۱۹٬۴۸۱ نفر (در ۴٬۹۰۴ ) بوده‌است. 
 هویزه بخاطر شهرت دارد. این شهر با یورش نیروهای عراقی تصرف شد و به‌طور صد در صد تخریب گردید. تنها آثار باقی‌مانده از شهر، قدم‌گاه عباس و خرابه‌های چند ساختمان است.
 اکثر ساکنین این شهر از طوایف عرب بوده و به زبان عربی لهجه سخن می‌گویند. طوایف معروف این شهر قبیله نیس ( )، نوادگان ، ، و می‌باشند.
 این شهر قدمت زیاد دارد و در مورد آن در کتابش می‌نویسد و زمانی در این شهر حوزه علمیه بزرگی بود که قریب به چهارصد مجتهد داشت و از اندلس و در آن درس می‌خواندند و اخیراً هویزه را به عنوان پایتخت فرهنگی استان خوزستان معرفی کرد. 
 از جمله علمای اهل هویزه:
 
 
 
 به گفته ، خوزستان سرزمین مردمان هوزی یا حوزی (که و از آن به اسم اوزی ذکر کرده‌اند) است. این استان با عیلامیان باستان و کم و بیش مرتبط است. نام ، و حویزه منعکس‌کننده ساکنین این منطقه در زمان عیلامیان بوده‌است. واژهٔ اوز در عربی به صورت هوز و گاه به صورت حوز درآمده است. کلمه اهواز نیز در عربی جمع هوز یا حوز است و اهواز به معنای حوزی‌ها یا هوزی‌ها که در متون اسلامی به اسم مدینه الاهواز به معنای شهر هوزی‌ها آمده‌است و کلمهٔ هویزه هم بر وزن فُعیله به معنای حوز کوچک نیز از همین ریشه گرفته شده‌است.
 این شهر توسط دبیس بن عفیف اسدی ساخته شد و در زمان خلیفه طائی ۳۸۱–۳۶۳ ه‍.ق / ۹۷۴–۹۹۱ م بازسازی شد
{"title": "هویزه", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%87%D9%88%DB%8C%D8%B2%D9%87&oldid=35112779", "language": "fa"}