همه ساله نزدیک به ۸۰۰٬۰۰۰ تن در جهان می‌کنند که ۱۳۵٬۰۰۰ تن از آنان (۱۷٪) اهل کشور هستند؛ کشوری که مردمانش ۱۷٫۵٪ کل جمعیت جهان را تشکیل می‌دهد. از ۱۹۸۷ تا ۲۰۰۷، نرخ خودکشی در این کشور از ۷٫۹ به ۱۰٫۵ تن در هر ۱۰۰٬۰۰۰ تن افزایش یافت و البته این میزان در مناطق جنوبی و شرقی هند بیش‌تر هم هست. در سال ۲۰۱۲ تامیل نادو با ۱۲٫۵٪، ماهاراشترا با ۱۱٫۹٪ و بنگال غربی با ۱۱٫۰٪ بیش‌ترین نرخ خودکشی در این کشور را به خود اختصاص دادند. همچنین نسبت مردان به زنان در خودکشی ۲ به ۱ است. 
 آمارها از میزان خودکشی در این کشور گوناگون است. به طور مثال در تحقیقی به سال ۲۰۱۰ عنوان شد که ۱۸۷٬۰۰۰ تن خودکشی کرده‌اند. در حالی که دولت هند نرخ خودکشی در سال ۲۰۱۰ را ۱۳۴٬۶۰۰ مورد اعلام کرده‌است. 
 طبق گزارش نرخ خودکشی بر پایه جنسیت در هند ۱۶٫۴ تن در هر ۱۰۰٬۰۰۰ تن برای زنان (ششمین کشور از نظر نرخ خودکشی زنان) و ۲۵٫۸ برای مردان (بیست‌ودومین کشور از نظر نرخ خودکشی مردان) است. 
 دولت هند مرگ فرد را در صورتی که این ۳ شرط را دارا باشد، به عنوان خودکشی طبقه‌بندی می‌کند: 
 
 
 چنانچه یکی از این سه شرط حائز نشود، مرگ فرد خودکشی قلمداد نمی‌شود و در دیگر گروه‌ها همچون قتل طبقه‌بندی آماری می‌شود.
 مناطق جنوبی کرالا، کارانتاکا، اندرا پرادش و تامی نادو به همراه مناطق غربی بنگال، تریپورا و میزورام نرخ خودکشی بیش از ۱۶ تن در هر ۱۰۰٬۰۰۰ تن دارند و این در حالی است که مناطق شمالی پنجاب، اوتار پرادش و بیهار، نرخ خودکشی، کم‌تر از ۴ تن در هر ۱۰۰٬۰۰۰ تن است. بیش‌ترین نرخ مربوط به پودوچری با ۳۶٫۸ تن در هر ۱۰۰٬۰۰۰ تن است که سیکیم، تامیل نادو و کرالا پس از آن قرار دارند. کم‌ترین نرخ متعلق است به بیهار با ۴ تن در هر ۱۰۰٬۰۰۰ تن و پس از آن ناگالند و مانیپور قرار می‌گیرند. 
 در هند به سال ۲۰۱۰، ۴۵٬۰۰۰ تن از افراد ۱۵ تا ۲۹ سال و ۳۰ تا ۴۴ سال، یعنی ۳۴٪ کل خودکشی‌ها را مرتکب شده‌اند. 
 مسمومیت با ۳۳٪، حلق‌آویز کردن با ۳۱٪ و خودسوزی با ۹٪ رایج‌ترین روش‌های خودکشی در سال ۲۰۱۲ بوده‌اند. 
 ۸۰٪ از خودکش‌های هندی باسواد بوده و این در حالی است که نرخ باسوادی در این کشور ۷۴٪ است. 
 ۱۹٬۱۲۰ مورد از خودکشی‌ها در ۵۳ شهر بزرگ این کشور اتفاق افتاده است. در سال ۲۰۱۲ نرخ خودکشی در چنای ۲٬۱۸۳ تن و پس از آن بنگالور با ۱٬۹۸۹ تن، دهلی با ۱٬۳۹۷ تن و مومبای با ۱٬۲۹۶ تن بیش‌ترین خودکشی‌ها را داشته‌اند.
 به‌طور متوسط مردان هندی دو برابر زنان هندی خودکشی می‌کنند. با این حال این نرخ در مناطق گوناگون متفاوت است. 
 اطلاعات بیشتر: در پژوهشی مشخص شد که خشونت خانگی در بانگالور یکی از اصلی‌ترین کاراهای خطرآفرین خودکشی است. با این وجود باید گفت که خشونت علیه زنان همچون تجاوز جنسی، ضرب‌وشتم و ... تنها عامل کم‌تر از ۴٪ از کل خودکشی‌هاست. 
 خودکشی‌های ناشی از مسائل سیاسی از ۲۰۰۶ تا ۲۰۰۸ دوبرابر شده‌اند. 
 مقالهٔ اصلی: اقتصاد هند به شدت وابسته به کشاورزی است به طوری که نزدیک به ۶۰٪ مردم این کشور مستقیم یا غیرمستقیم با کشاورزی در ارتباطند. دلایل گوناگون همچون خشکسالی، قیمت‌گذاری کم‌روی محصولات، کارشکنی‌های دلالان، ناتوانی در بازپرداخت وام‌ها و ... سبب شده کشاورزان این کشور دست به خودکشی‌های گسترده بزنند.
 خودکشی در هند غیرقانونی بود و خودکش در صورت زنده ماندن می‌بایست تا ۱ سال زندانی شود یا جریمه بپردازد. این قانون در سال ۲۰۱۴ لغو شد. 
 در مقاله‌ای به سال ۲۰۰۳ برای کاهش خودکشی این راه‌ها پیشنهاد شده‌اند:
 
 
 
 به علاوه سیاست‌گذاری‌هایی در جریان است تا میزان خودکشی کشاورزان ناحیه کاهش پیدا کند.
{"title": "خودکشی در هند", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AE%D9%88%D8%AF%DA%A9%D8%B4%DB%8C_%D8%AF%D8%B1_%D9%87%D9%86%D8%AF&oldid=33663906", "language": "fa"}