یا (به : ) در به شیب‌دار مثلثی‌شکلی گفته می‌شود که در آن بر اثر فرسایش دیفرانسیلی، یک مقاوم در برابر فرسایش، چبنه نرم‌تری را پوشانده است. دامنه‌های اتویی دارای پایه وسیع بوده و سطح مثلثی آن به طرف بالا و رأس دامنه باریک می‌شود. اغلب بریده‌شدن بر اثر رواناب باعث تشکیل دامنه‌های اتویی در امتداد لایه‌های سنگی تشکیل دهنده تیغه می‌شود. گاهی اوقات برخی از دامنه‌های اتویی به صورت معلق و با همان جهت امتداد بر روی دامنه کوه‌های بزرگ‌تر با لایه‌های سنگی تشکیل‌دهنده شیب دامنه قرار دارند، اما اغلب دامنه‌های اتویی دارای زاویه‌ای تندتر نسبت به شیب کوهستان هستند. نام دامنه اتویی به دلیل شباهت این عارضه با بر روی این زمین‌چهر گذاشته شده است.
 نزدیک در نمونه‌ای از این زمین‌چهر و منشأ نام‌گذاری آن است. نمونه‌های تکامل‌یافته دیگری از دامنه‌های اتویی در شرق در شمال‌غرب کلرادو، در نزدیکی و در غرب نیز یافت می‌شود.
{"title": "دامنه اتویی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AF%D8%A7%D9%85%D9%86%D9%87_%D8%A7%D8%AA%D9%88%DB%8C%DB%8C&oldid=26944894", "language": "fa"}