، روستایی از توابع در است. این روستا از شمال با روستای کهریزه از جنوب با دشت ساوجی و خاو از شرق با روستای قلقله و از غرب با روستای جشنی آباد همسایه است. از این روستا در کتاب فرهنگ جغرافیایی ایران نوشته حاجعلی رزم آرا که به سال ۱۳۳۱ چاپ شده است بحثی به میان آمده که خانم کهنه ده کوچکیست از دهستان مرکزی بخش مریوان شهرستان سنندج، ۲۵ کیلومتری شمال باختر دژ شاهپور سکنه ۲۰ نفر. روستای قدیمی تر که اسم آن خانم سفلی بوده در چند صد متری جنوب روستای فعلی قرار داشته وچند خانوار در آنجا ساکن بودند و این چند خانوار بیش از صد سال پیش روستای خانم سفلی را ترک کرده اند و روستا خالی از سکنه باقی می ماند، روستای خانم سفلی و خانم علیا که هم اکنون به آن خانم شیخان می گویند هر دو در تملک شیخ عمر نزاره بوده، که خود شیخ عمر در روستای نزاره شهرستان پنجوین عراق اقامت داشته است، که روستای خانم سفلی خالی از سکنه شده و روستای خانم علیا را شیخ عمر چندین سال پس از آن واقعه به سادات پیریونسی مریوان فروخته است، و روستای مخروبه خانم سفلی به همراه اراضی کشاورزی آن به تصرف بیگزاده های بابان ساکن در روستای ساوجی و خلوزه در همان نزدیکی درآمده است چندین دهه پس از ویران شدن خانم سفلی نزدیک به هفتاد سال پیش چند خانوار که به آنها عله پرخه میگفتند از عراق به روستای مخروبه خانم سفلی آمده و در چند صدمتری شمال روستای خانم سفلی روستای خانم کن را بنیاد می نهند و کم کم چند خانواده آواره در سال های ۱۳۳۰ تا ۱۳۴۵ از روستاهای سیف سفلی و سیف علیای مریوان که آواره شده بودند به روستای خانم کن آمده در آنجا سکنی گزیدند این روستا به همراه چند روستای اطراف آن را کاک عبدل دانش ساوجی (عهبدولی کهرهم) که شخصی ثروتمند و با نفوذ در شهرستان مریوان
بوده در دهه ۱۳۳۰ تا اوایل دهه ۱۳۴۰ هجری خورشیدی به نیابت از مالکان اردلان در شهر سنندج اداره می کرد
 این روستا در قرار دارد و براساس ، جمعیت آن ۱۹۱ نفر (۴۲خانوار) بوده‌است.
{"title": "خانم کن", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%85_%DA%A9%D9%86&oldid=31989748", "language": "fa"}