با اشتباه نشود. (زادهٔ ۲۹ دی ۱۳۱۹ در – درگذشتهٔ ۱۱ مرداد ۱۳۹۹ در ) ، ، ، ، و اهل بود. آثار او معمولاً بر پایه مستندهای اجتماعی استوار بودند. سینایی در سال ۱۳۸۷ موفق به دریافت نشان ویژه کشور از سوی این کشور شد. او این نشان را به خاطر ساخت دریافت کرد که روایت‌گر در سال‌های و است. 
 خسرو سینایی در ۲۹ دی ۱۳۱۹ در ساری زاده شد. پدر او سید نصیر سینایی و اصالتاً اهل و مادرش میمنت آهنین از خانواده‌ای تهرانی بود. خسرو پس از مهاجرت به تهران، در سال ۱۳۳۷ از گرفت. پس از آن به سفر کرد و از سال ۱۹۵۹ تا ۱۹۶۳ به تحصیل در رشتهٔ در دانشکده فنی پرداخت. او همزمان به تحصیل در پرداخت و پس از آن به تحصیل در رشتهٔ مشغول شد و با دو درجهٔ ممتاز در کارگردانی و فیلمنامه‌نویسی در سال ۱۳۴۶ از دانشگاه موسیقی و هنرهای نمایشی وین فارغ‌التحصیل شد. 
 خسرو سینایی در سال ۱۳۴۲ مجموعه شعری را به نام منتشر کرد. وی از سال ۱۳۳۷ تا ۱۳۴۶ شاگرد ویکتور وینکل باور، سرپرست بخش کنسرواتوار وین ( ) بود و در کنسرت‌های گوناگون به عنوان و عضو هیئت ارکستر کنسرواتوار شرکت داشت. 
 خسرو سینایی در سال ۱۳۴۶ به ایران بازگشت و به مدت پنج سال در مشغول به کار شد. او همچنین از سال ۱۳۵۱ تا ۱۳۵۴ با همکاری کرد. خسرو سینایی از آن زمان تا سال ۱۳۷۱ به آموزش در رشته‌های کارگردانی، فیلمنامه‌نویسی، موسیقی فیلم، مستندسازی و … در دانشگاه و مراکز آموزشی و هنری پرداخت. نخستین فیلم سینمایی خسرو سینایی، ساخت سال ۱۳۵۸ است. 
 خسرو سینایی در طول زندگی هنری خود بیش از ۱۲۰ و بلند ساخت که افزون بر نویسندگی و کارگردانی، ساخت موسیقی و برخی از آثارش را نیز بر عهده داشته‌است. 
 سینایی داور بسیاری از جشنواره‌های ایرانی و بین‌المللی نیز بود. 
 او به همراه دو همسر خود و زندگی می‌کرد که هر دو از نقاشان مطرح معاصر هستند. در مصاحبه با مجله زنان این رابطه سه‌نفره را پیشنهاد گیزلا و اتفاقی مثبت در عرصه شخصی و هنری ارزیابی می‌کند. دختر سینایی و گیزلا به نام نیز مجسمه‌سازی صاحب‌سبک است.
 خسرو سینایی در روزهای ۲۸ و ۲۹ دی ۱۳۸۰ در برنامه‌ای به نام «فیلمنامه‌ای بدون فیلم» در به شعرخوانی و آکوردئون نوازی پرداخت. این برنامه به نفع و با همکاری خانهٔ هنرمندان برگزار شد. 
 در و به دنبال ، خسرو سینایی با یازده کارگردان دیگر در نامه‌ای سرگشاده به با نام «ما نگرانیم» نسبت به اوضاع سیاسی آن روزها ابراز نگرانی کرده و خواهان برچیده شدن سانسور، رعایت آزادی، منع شکنجه، توقف بازداشت‌های خودسرانه شدند. 
 خسرو سینایی در سال‌های پایانی عمر خود فیلم چندانی نساخت و می‌گفت: «نمی‌گذارند فیلمم را بسازم… مهم نیست فیلم چه موضوعی دارد، آنها می‌خواهند عده‌ای را از گود خارج کنند و فقط یک عده خاصی را داشته باشند که زیاد هم حرف نزنند». 
 خسرو سینایی که در مرداد ۱۳۹۹ به دلیل عفونت و ابتلا به ، در بیمارستان امیر اعلم تهران بستری شده بود، در ۱۱ مرداد ۱۳۹۹ درگذشت. پیکر او ۱۲ مرداد ۱۳۹۹ بدون برگزاری مراسم عمومی و تنها با حضور خانواده‌اش در در کنار آرامگاه به خاک سپرده شد.
{"title": "خسرو سینایی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AE%D8%B3%D8%B1%D9%88_%D8%B3%DB%8C%D9%86%D8%A7%DB%8C%DB%8C&oldid=33937686", "language": "fa"}