(به : ) (زادهٔ ۲۰ ژانویه ۱۹۲۰ در مصر – درگذشتهٔ ۲۰ ژوئن ۱۹۶۹ در ) از بزرگ‌ترین قاریان قرآن بود. مذهب او سنی بود. وی در روستای در ، به دنیا آمد. پدرش و برادرش نیز مانند محمد از قاریان مشهور قرآن بودند.
 با توجه به حزن خاصی که در صدای محمد صدیق منشاوی وجود داشت، به وی لقب «حنجره الباکیه» به معنی گریان را داده‌اند. 
 محمد صدیق منشاوی، در سن ۴۹ سالگی و به علت بیماری در درگذشت.
 منشاوی در هشت سالگی موفق به حفظ شد و از نه سالگی قرائت را همراه با پدر خود در محافل و مجالس سوهاج آغاز کرد.
زیبایی تلاوت وی، شهرت زیادی برایش به ارمغان آورد تا جایی که آوازهٔ تلاوت‌های او به گوش مسؤلان وقت رادیو نیز رسید و آن‌ها از وی خواستند تا در رادیو حاضر و برای هیئت داوری تلاوت کند و در صورت موفقیت، اجازهٔ تلاوت در رادیو را بیابد امّا وی این درخواست را نپذیرفت تا اینکه برای نخستین بار در تاریخ رادیو، رادیوی مصر، تجهیزات و کارکنان خود را برای ضبط تلاوت این قاری به محل زندگی‌اش فرستاد. با پخش تلاوت‌های وی از رادیو، شهرت محمد صدیق منشاوی سرتاسر مصر و کشورهای عربی را فرا گرفت.
 وی برای تلاوت قرآن به ، ، ، ، ( )، ، ، ، ، و سفر کرد؛ سفر وی به اندونزی در سال ۱۹۵۵ در سن ۳۵ سالگی همراه با بود. نخستین سفر خارجی محمد صدیق منشاوی به کشور بود. که این سفر به دعوت نخستین رئیس‌جمهور این کشور، صورت گرفت. وی در سال ۱۹۶۶ به سفر کرد و در سال ۱۹۶۹ نیز به همراه به کشور لیبی سفر کرد.
{"title": "محمد صدیق منشاوی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF_%D8%B5%D8%AF%DB%8C%D9%82_%D9%85%D9%86%D8%B4%D8%A7%D9%88%DB%8C&oldid=34945050", "language": "fa"}