از بزرگ ایرانی قرن سیزده قمری بوده‌است.
 تباراصلی بیدل از استان بوده و از بنی اعمام میرزا علینقی، متخلص به اقبال بود. در ایام شیرخوارگی وی، پدرش به رفت. او در عهد می‌زیست.
 بیدل میراثی بسیار دارد و در بدیهه گویی خاصه در ماده تاریخ تسلطی غریب در سایر اقسام شعر نیز طبع روان و سریع داشت.
 از آثار وی می‌توان به رساله‌ای در عروض و قافیه و مثنوی، عسر و یسر، تحفه الذاکرین، دستان ماتم، در مقتل، وقایع صفین، در بحر تقارب، ربیعیه، در علم صرف، و در حدود بیست هزار بیت اشاره کرد.
 
 
 بیدل در کرمانشاه اقدام به تشکیل انجمنی ادبی کرد و شاعران آن شهر را به منظور توسعۀ ادبیات فارسی به دور خود جمع کرد. از جمله شاعرانی که در این انجمن حضور پیدا می‌کردند می‌توان به ، ، و اشاره کرد. 
 و (گوینده شعر مشهور: … بعد از دو سه روز بیدل آمد) از هم عصران بیدل بوده‌اند.
 سال وفات بیدل را ۱۲۸۹ قمری گفته‌اند.
{"title": "بیدل کرمانشاهی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%A8%DB%8C%D8%AF%D9%84_%DA%A9%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86%D8%B4%D8%A7%D9%87%DB%8C&oldid=28974820", "language": "fa"}