یک ادعا و نظریه در مورد یک نوع است که خود را به‌طور مستقیم از تأمین می‌کند. این نوع از خودروها موضوع متعدد ، و ، و بوده‌اند. مشخص گردیده‌است ادعاهای این چنینی فاقد مبانی علمی بوده و است و برخی از آن‌ها دستاویزی برای در قالب بوده‌است. این ممکن است ادعا نمایند که بدون استفاده از هر نوع انرژی از آب تولید می‌نمایند یا به صورت کار می‌کنند و بخشی از انرژی خود را از آب و بخش دیگر آن را از سوخت‌های مرسوم (نظیر ) تأمین می‌نمایند.
 آب از تشکیل شده‌است که به‌طور کامل شده‌است. هیدروژن به خودی خود دارای انرژی بالا و قابل اشتعال می‌باشد اما انرژی مفید آن در زمانی که در تشکیل شرکت کرده آزاد شده‌است. آب نمی‌تواند بسوزد. طی فرایند می‌توان مولکول آب را به هیدروژن و اکسیژن تجزیه نمود اما این عمل دقیقاً به همان اندازه انرژی نیاز دارد که در زمان واکنش ترکیب اکسیژن و هیدروژن برای تشکیل مولکول آب آزاد شده‌است. در واقع بخشی از انرژی در زمان تجزیه مولکول آب و ترکیب مجدد اکسیژن و هیدروژن به صورت حرارت از دست خواهد رفت؛ بنابراین آزاد کردن از آب به آزاد شدن میزانی از انرژی بیش از مقدار آزاد شده از واکنش اکسیژن و هیدروژن نیاز دارد که منجر به نقض یا می‌گردد. 
 با توجه به هیچ راهی برای استخراج انرژی شیمیایی از آب به تنهایی وجود ندارد. آب به خودی خود ترکیب بسیار پایداری می‌باشد و آن را یکی از می‌شمارند که دارای بسیار قوی می‌باشد. آب است (-۶۸٫۳ / یا -۲۸۵٫۸ /mol) که معنی آن این است که برای شکستن پایدار آن و تجزیه به اکسیژن و هیدروژن به انرژی نیاز داریم و از آنجا که هیچ ترکیب دیگری بین اکسیژن و هیدروژن با آنتالپی کمتر از این مقدار سراغ نداریم از این فرایند امکان استخراج انرژی وجود ندارد. 
 تقریباً تمامی روش‌های پیشنهاد شده در خودروهایی که از آب به عنوان سوخت استفاده می‌کنند به نوعی از برای به و و سپس ترکیب آن‌ها استفاده می‌کنند. اما از آنجا که انرژی مورد نیاز برای جدا کردن عناصر آب بیشتر از انرژی آزاد شده از ترکیب مجدد آن‌ها خواهد بود از این فرایند نمی‌توان برای تولید انرژی استفاده نمود.
 گفته شده‌است چارلز اچ گرت خودرویی با سوخت آب را «برای چند دقیقه» به نمایش درآورده است که این موضوع در ۸ سپتامبر سال ۱۹۳۵ در اخبار صبح اطلاع‌رسانی شده‌است. روش مورد استفاده به اکسیژن و هیدروژن بوده و گرت گواهی ثبت اختراعی را در همان سال ثبت نمود. این ثبت اختراع شامل نقشه ای است که نشان می‌دهد یک شبیه به کاربراتورهای عادی اما با صفحات الکترولیز در بخش پایینی خود کار می‌کند. گواهی ثبت اختراع گرت موفق به ارائه راهی برای شناسایی یک منبع جدید انرژی نمی‌شود.
 مقالهٔ اصلی: در سال ۱۹۸۰ استنلی مایر ادعا کرد که او قادر به استخراج انرژی از آب شده‌است اگر چه برای توضیح این پدیده دچار تناقض‌گویی شد. دادگاهی در اوهایو در سال ۱۹۹۶ او را به جرم تقلب و کلاه‌برداری گناهکار تشخیص داد.
 در سال ۲۰۰۲ شرکت فناوری هیدروژن کاربردی اختراعی به نام "Aquygen" را ثبت کرد. این شرکت ادعا کرد که قادر است یک وسیله نقلیه را تنها با سوخت آبی به حرکت درآورد. بنیان‌گذار شرکت، دنیس کلاین ادعا کرد در حال انجام مذاکرات با تولیدکننده‌های بزرگ خودرو است و دولت آمریکا قصد تولید را با استفاده از تکنولوژی وی دارد. این شرکت دیگر ادعای تأمین سوخت خودرو بوسیلهٔ آب را ندارد و می‌گوید تنها قادر به افزایش بهره‌وری می‌باشد. 
 همچنین در سال ۲۰۰۲ شرکت انرژی جهانی ژنزیس اعلام کرد که دستگاهی را آماده ورود به بازار کرده‌است که قادر به استخراج انرژی از آب با جدا کردن و ترکیب مجدد هیدروژن و اکسیژن می‌باشد. در سال ۲۰۰۳ این شرکت اعلام کرد که این فناوری را برای به حرکت درآوردن خودرو ارتقا داده‌است. این شرکت بیش از ۲٬۵ میلیون دلار از سرمایه‌گذاران دریافت نمود اما هیچگاه دستگاهی را به بازار ارائه نکرد. در سال ۲۰۰۶ پاتریک کلی بنیان‌گذار شرکت انرژی جهانی ژنزیس در به پنج سال زندان به دلیل و کلاه‌برداری و بازپرداخت به خسارت دیدگان شد. 
 در سال ۲۰۱۶ فردی در ایران به نام علاءالدین جاسمی زرگانی مدعی ساخت خودرویی شد که تنها از آب به عنوان منبع تأمین انرژی استفاده می‌کند. شهرام آزادی عضو طی مصاحبه ای با خبرگزاری ادعای علاءالدین جاسمی را نوعی برای مقاصد خاص خواند.
{"title": "خودروی آب‌سوز", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AE%D9%88%D8%AF%D8%B1%D9%88%DB%8C_%D8%A2%D8%A8%E2%80%8C%D8%B3%D9%88%D8%B2&oldid=34836992", "language": "fa"}