(۱۹۲۶-۲۰۰۹ میلادی) پژوهشگر و صاحب تالیفات متعددی در حوزه و است. او نخستین غیرایرانی است که موفق به اخذ مدرک دکترای ادبیات فارسی از شده است. 
 محفوظ در سال ۱۹۲۶ میلادی در به دنیا آمد و در کودکی پدر خود را از دست داد. او تحصیلات ابتدایی خود را در حالی در مدارس کاظمیه و بغداد به پایان رساند که تحت سرپرستی عمویش قرار داشت. او مدرک کارشناسی خود را در رشتهٔ ادبیات عربی در سال ۱۹۴۸ از اخذ نمود و در سال ۱۹۵۰ به دعوت برای اخذ مدرک دکترا در رشته وارد این دانشگاه شد. در سال ۱۹۵۲ به عضویت درآمد و در سال ۱۹۵۷ از رسالهٔ دکترای خود با عنوان دفاع کرد. وی در سالهای ۱۹۶۱ تا ۱۹۶۳ در به تدریس ادبیات عرب می پرداخت و در سال ۱۹۶۹ بخش پژوهشهای شرقی را در پایه‌گذاری کرد که تا سال ۱۹۷۳ ریاست آن را بر عهده داشت. وی تا پایان عمر خود به پژوهش در حوزه تاریخ، ادبیات عرب، ادبیات فارسی و غیره ادامه داد و سرانجام در سال ۲۰۰۹ درگذشت. 
 محفوظ در سال ۱۹۵۷ از رسالهٔ دکترای خود با عنوان دفاع کرد. این رساله بعداً در قالب کتابی به نام به چاپ رسید. شاعر و ادیب در قرن چهارم هجری و شاعر بلندآوازه ایرانی در قرن هفتم هجری است. استاد راهنمای او، بود. در رسالهٔ دکترای خود به اثبات این نظریه پرداخت که دیوان اشعار را از بر داشته و در انتخاب مضامین اشعار خود از او تاثیر پذیرفته‌است. این نظریه مورد تایید برخی از پژوهشگران ادبیات فارسی (از جمله ) واقع شد. در مقابل، برخی دیگر از پژوهشگران مانند و این نظریه را رد کردند. استدلال مخالفان این بود که مضامین مشترک مورد اشارهٔ ، مضامینی عمومی است که مورد استفادهٔ بسیاری از شاعران دیگر قبل از نیز قرار گرفته‌است.
{"title": "حسینعلی محفوظ", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AD%D8%B3%DB%8C%D9%86%D8%B9%D9%84%DB%8C_%D9%85%D8%AD%D9%81%D9%88%D8%B8&oldid=34359385", "language": "fa"}