یا منظومه‌ای عاشقانه، و عرفانی به زبان فارسی است که توسط میرزا سروده شده‌است.
محمدسعید طبیب قمی متخلص به «حکیم»، پزشک ویژه صفوی (پادشاهی: تا خورشیدی) و از شاعران دربار او بود.
 خورشید و مهپاره ۳۶۸۰ بیت در دارد که در قالب سروده شده و شیوه گفت‌وگوهای دلدادگان در این منظومه به تقلید از نظامی است.
 نسخه‌ای قدیمی از خورشید و مهپاره در به شماره ۵۲۵۷ موجود است.
 داستان آن شرح دل دادن خورشید، پسر پادشاه ری، به مهپاره، دختر شاه عمان، است. این دو که مانند عشق شیرین و فرهاد نظامی، عشقی «پاکدامنانه» دارند سرانجام به وصال یک دیگر نایل می‌آیند. ارزش این داستان در نشان دادن سنت‌های داستانی عاشقانه در روزگار است.
{"title": "خورشید و مهپاره", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AE%D9%88%D8%B1%D8%B4%DB%8C%D8%AF_%D9%88_%D9%85%D9%87%D9%BE%D8%A7%D8%B1%D9%87&oldid=20351637", "language": "fa"}