۵۹ از است و ۲۴ دارد. سوره حشر از سوره‌های هفت گانه «‌مُسَبِّحات‌» است که با تسبیح و نیایش الهی یعنی «‌سَبَّحَ لله‌» آغاز می‌گردد.
 این سوره که بیشتر ناظر به داستان مبارزه با جمعی از به نام « » و سرانجام منتهی به بیرون راندن همه آنها از مدینه شد. این سوره تناسب بسیار نزدیکی با آخرین آیات دارد که وعده پیروزی در آن به « » داده شده است.
 برخی مفسران این سوره را در شش بخش خلاصه کرده‌اند: 
 : تنها یک آیه است و مقدمه‌ای برای مباحث مختلف این سوره محسوب می‌شود و سخن از تسبیح و تنزیه عمومی موجودات در برابر خداست.
 
 : که از آیه ۲ تا ۱۰ است ماجرای درگیری مسلمانان را با یهود پیمان شکن بازگو می‌کند. 
 : از آیه ۱۱ تا ۱۷ می‌باشد که داستان منافقان مدینه آمده است که با یهود در این برنامه همکاری نزدیک داشته‌اند. 
 : شامل چند آیه بوده که مشتمل بر یک سلسله اندرزها و نصایح کلی نسبت به عموم مسلمانان است و در حقیقت به منزله نتیجه‌گیری از ماجراهای فوق است. 
 : که فقط یک آیه است (آیه ۲۱) توصیفی است از مجید و بیان تاثیر آن در پاکسازی روح و جان. 
 : آیات ۲۲ تا ۲۴ این سوره می‌باشد که قسمت مهمی از اوصاف جمال و جلال خدا را بیان می‌دارد.
 نام این سوره از آیه دوم آن گرفته شده که سخن از « » یعنی اجتماع یهود برای کوچ کردن از مدینه یا حشر مسلمین برای بیرون راندن آنها به میان آمده است، و از اینجا روشن می‌شود که این حشر ارتباطی با حشر در ندارد.
 برخی نام این سوره را سوره گفته‌اند. زیرا قسمت عمده‌ای از آیاتش پیرامون آنهاست.
 در سرزمین مدینه سه گروه از یهود زندگی می‌کردند « » و « » و « » و گفته می‌شود که آنها اصلاً اهل نبودند ولی چون در کتب مذهبی خود خوانده بودند که پیامبری از سرزمین مدینه ظهور می‌کند به این سرزمین کوچ کردند و در انتظار این ظهور بزرگ بودند.
هنگامی که به مدینه هجرت کرد، با آنها پیمان عدم تعرض بست ولی آنها هر زمان فرصتی یافتند از نقض این پیمان فروگذار نکردند. 
از مهمترین توطئه‌های آنها علیه محمد این مواردند: 
۱- پیمان اتحاد (بزرگ یهود) با جهت نابودی محمد پس از جنگ احد. 
۲- توطئه « » از یهودیان قبیله بنی نضیر جهت کشتن محمد با استفاده از سنگ. 
۳- سرودن شعرهای هجو و بدگویی علیه محمد از جانب شعرای بنی نضیر. 
 پس از تمامی این توطئه‌ها لشکری از مسلمین به مدت چند روز قلعه مستحکم یهودیان را محاصره کردند و با به آتش کشیدن اطراف قلعه و نابودی آنها پس از چند روز یهودیان را وادار به تسلیم نموده و بدون جنگ و خونریزی پیروز شدند.
پس از این پیروزی و با پیشنهاد ، یهودیان مدینه را ترک گفته و مقداری از اموال خود را به همراه بردند و مقداری را نابود ساختند. جمعی به سوی «اذرعات» شام و تعداد کمی به سوی «خیبر» و گروهی به «حیره» رفتند و باقیمانده اموال و اراضی و باغات و خانه‌های آنها به دست مسلمین افتاد.
 
 تفسیر نمونه/ آیت‌الله مکارم شیرازی/جلد ۲۳/تفسیر سوره حشر.
{"title": "حشر (سوره)", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AD%D8%B4%D8%B1_(%D8%B3%D9%88%D8%B1%D9%87)&oldid=30930522", "language": "fa"}