سواری است که برای بهبود عملکرد، اغلب با تغییر یا جایگزینی و ، کرده‌است. با استفاده از رنگ و لوازم جانبی و قطعات؛ می توان خودرو را با ظاهری جدید یا طراحی توسعه یافته از خودروی ای عرضه کرد. برخی از علاقه‌مندان به خودرو در آرزو دارند اتومبیلی منحصربه فرد داشته باشند که " طراحی ظاهری و عملکرد" آن یک قدم فراتر از خودروهای نمایشگاهی باشد. اتومبیل سفارشی در انگلیسی با توجه به با توجه به مشخصات خریدار ساخته می‌شود. 
 اگرچه این دو موضوع با هم مرتبط هستند، اما اتومبیل‌های سفارشی از متمایز هستند. میزان این اختلاف برای چندین دهه مورد بحث بین سفارشی سازان و بوده‌است. علاوه بر این ، را می‌توان نوعی از خودرو سفارشی در نظر گرفت. 
 اتومبیل‌های تیون شده (سفارشی) را نباید با اتومبیل‌های دست‌ساز و ساخته شده با اشتباه گرفت، از لحاظ تاریخی مجهز به بدنه لوکس توسط سازندگان ویژه بدنه متناسب شده‌اند.
 توسعه هات رود، تغییر نام با تغییر در طراحی اتومبیل‌هایی که اصلاح می‌شوند مطابقت دارد. اولین اتومبیل‌های هات رود مربوط به دوران قبل بودند، این اتومبیل‌ها دارای و گلگیرهای ساده روی چرخ بودند. اتومبیل‌های مدل اولیه (۱۹۲۹ تا ۱۹۳۴) با حذف رکاب‌ها یا از بین بردن کامل گلگیرها یا جایگزینی آنها با گلگیرهای منحنی اصلاح شدند. در مدلهای بعدی معمولاً در حاشیه گلگیر نصب شده بود. " " در اوایل تا اواسط دهه ۱۹۵۰ به درون هات رود تبدیل شد. نمونه ساخته‌های مربوط به قبل از جنگ جهانی دوم فورد در سال ۱۹۳۵ بود. 
 بسیاری از خودروها با ایجاد تغییراتی در موتور مانند افزودن اضافی، موتور با ویژگی فشرده سازی بالا، سیستم اگزوزهای دوتایی «تقویت شدند». ، بیشتر با هدف قرار دادن قدرتمندترین موتور در سبک‌ترین حالت ترکیب قاب و بدنه انجام می‌شد. و معمولاً در ابتدا، با پایین آوردن انتهای عقب تا حد امکان با استفاده از بلوک‌های پایین آورنده در فنرهای عقب تغییر می‌کند. در اتومبیل‌های نسل بعدی با اضافه کردن یک محور جلو یا گرم کردن فنرهای کوئل جلو حالت شیبداری انجام می‌دادند تا جلوی ماشین بسیار پایین‌تر از عقب آن باشد. بلافاصله بعد از جنگ جهانی، بیشتر هات رودها از ترمزهای مکانیکی به ("کاسه ای") و لامپ چراغ‌های جلو به لامپ گازی تغییر می‌کنند. 
 در اواسط دهه ۱۹۵۰ و اوایل دهه ۱۹۶۰ میلادی Deuce سفارشی (مدلی از خودرو فورد) به‌طور معمول بدون دنده و به شدت خرد شده بود، و تقریباً تمام فورد (یا Mercury)، با موتور تخت ۲۳۹ اینچ مکعب (۳٬۹۲۰ سانتی‌متر مکعب)، معرفی شده در سال 1939 ) ؛ (کارخانه رینگ سازی) با تغییر سریع دیفرانسیل عقب نیز معمول بود، و (شرکت طراحی و ساخت قطعات خودرو) یا Harman and Collins (شرکت میلنگ سازی) مغناطیس احتراق خواهد بود تقریباً غیر معمول بود. Reproduction spindles (سگدست)، ترمزهای کاسه ای و پشتیبان‌گیری بر اساس دهه ۱۹۳۷ امروزه در دسترس هستند. فروشگاه قطعات در دسترس Barney Navarro بود، Vic Edelbrockو Offenhauser. اولین منیفولد ورودی Edelbrock (شرکت طراحی و ساخت قطعات خودرو) که به فروش رسید یک طرح « » برای flatty بود. کمک فنر سیستم تعلیق جلو از ، مانند سازگار شده‌است. اولین جیمی در V8 توسط Navarro در سال ۱۹۵۰ بود. 
 مدت‌ها بعد، هات رود و تیون شده‌ها (سفارشی‌ها)، محور قدیمی عقب (اکسل) را با محور عقب مستقل (اکسل) عوض می‌کردند، که اغلب از کمپانی خودروسازی بود. گاهی اوقات جلوپنجره یک ماشین ساخته شده را با ماشین دیگر جایگزین می‌کردند؛ از جلوپنجره ۱۹۳۷ اغلب در یک استفاده می‌شد. در دهه ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰، تبدیل جلوپنجره ، انتخابی در 1953 DeSoto بود. هات رودهای اصلی مانند که از آن ساخته شده بود رنگ آمیزی شده بودند و فقط به آرامی شروع به رنگ گرفتن می‌کردند، و سرانجام هودهای شعله‌ور زرد نارنجی فانتزی یا پوشش‌های اکریلیک عمیق «مانند آب نبات» در رنگ‌های مختلف به پایان رسید. 
 با ایجاد تغییر در طراحی برای قرار دادن چرخ‌ها در گلگیرها و گسترش کاپوت به نسبت پهنای اتومبیل، اقدامات گذشته دیگر امکان‌پذیر نبود. علاوه بر این، تبلیغات عظیم خودرویی باعث افزایش علاقه مردم به مدل‌های جدیدتر در دهه ۱۹۵۰ شد؛ بنابراین، اتومبیل‌های تیون شده (سفارشی)، با جابه‌جا کردن حلقه‌های ، ، ، نوارهای جانبی کروم، و همچنین چراغ‌های عقب و جلو، به وجود آمدند. با برش ورق ، برداشتن قسمت‌هایی برای پایین آوردن خودرو، جوشکاری مجدد و افزودن فرم حاصل صاف شود و تغییر یابد (از این رو اصطلاح lead sled؛ بتونه از آن زمان تا حد زیادی جایگزین سرب شده‌است).) باعث پایین آمدن سقف می‌شد در حالی که باعث لاغر شدن بدنه از بالا به پایین می‌شد. جدا کردن شکافهای برش در قسمت پایین بود که بدنه با قاب تماس داشته باشد تا کل بدنه پایین بیاید. آنتن بال کوسه ای اغلب از اتومبیل‌های دیگر اضافه می‌شدند، یا از ورق ساخته می‌شدند. در فرهنگ اتومبیل‌های تیون شده (سفارشی)، کسی که فقط قسمت ظاهری خودرو را بدون عملکرد قابل ملاحظه ای بهبود بخشد تغییر می‌داد مورد تحقیر و تمسخر قرار می‌گرفت. ، که توسط هنرمند تأسیس شد، هنر پوشش داده‌است.
 اتومبیل‌های تیون شده (سفارشی) از وضعیت موجود در بازار متمایز هستند. سازندگان ممکن است ویژگی‌های بصری و عملکردی برخی از سبک‌های اصلاحی مربوط را در نظر بگیرند و آنها را به دلخواه ترکیب کنند. در حال حاضر چندین تم مختلف وجود دارد، از جمله:
 
 
 
 درباره رنگ آمیزی یک نگرانی ویژه وجود داشت. پس از تمام شدن کار بدنه، اتومبیل‌ها با رنگ‌های غیرمعمول رنگ آمیزی شد. رنگ سیب آب نبات (نوعی ترکیب رنگ) شفاف اما با رنگ جیغ، که در بالای لایه زیرین فلزی قرار گرفته و رنگ متالیک ، با زرق و برق (درخشندگی) آلومینیومی درون رنگ سیب آب نبات، در دهه ۱۹۶۰ ظاهر شدند. برای تولید جلوه ای درخشان از کتهای زیادی استفاده می‌شد (کت همان لایه ای است که به عنوان کاور از رنگ اصلی محافظت می‌کند) - که در آب و هوای گرم تمایل به پوسته پوسته شدن دارد. این فرایند و سبک کار رنگ آمیزی توسط جو بایلون، سفارشی سازی از کالیفرنیای شمالی ابداع شد.
 سفارشی سازان نیز عادت دارند پس از پایان کار پوشش اصلی، رنگ تزئنی را اضافه کنند، شعله‌های آتش که از قسمت چرخ‌های جلو به عقب کشیده می‌شدند، گوش ماهی و نوارهای تزئینی رنگی متضاد را با دست کشیده بودند. انتظار می‌رود رنگ پایه، غالباً یک کت، از یک رنگ ساده‌تر باشد. Flame jobs (برچسب طرح آتش) بعداً به کاپوت گسترش یافت و تمام قسمت جلویی آن را دربر گرفت و از رنگ قرمز و زرد سنتی به آبی و سبز و شعله‌های "شبح" مانند بدنه پیشرفت کرد. نوعی از سبک خاصی از شعله‌های آتش، به نام "crab law flames"، که همچنین امروزه نیز رایج است، به Dean Jeffries نسبت داده می‌شود. 
 رنگ آمیزی به قسمتی جزئی از اتومبیل‌های تیون شده (سفارشی) تبدیل شده‌است که اکنون در بسیاری از مسابقات اتومبیل‌های تیون شده (سفارشی)، جوایز رنگ سفارشی به همان اندازه جوایز خود اتومبیل‌ها مورد توجه است.
 تعویض موتور همیشه فرایندی عادی و پیش پا افتاده‌ای بوده‌است. بار اول، در اولویت بوده، که در اوایل دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ توسط جایگزین شد. تا دهه ۱۹۷۰، مرسوم‌ترین گزینه بوده و از دهه ۱۹۸۰، موتور ۳۵۰ اینچ مکعب (۵٬۷ لیتر) تقریباً در همه جا حضور داشته‌است. ۳۲۵ اینچ مکعب (۵٫۳ لیتر) جایگزین موتور شورلت ۳۵۰ اینچ مکعب شده‌است. موتورهای Flatheads و hemis اولیه به‌طور کامل از بین نرفته‌اند، اما در دسترس بودن، سهولت در، در تعمیر و نگهداری و هزینه پایین قطعات باعث می‌شود که شورولت V8، به ویژه بلوک کوچک نسل‌های اول و سوم، شایع‌ترین موتور انتخابی باشد. 
سفارشی کردن اتومبیل‌ها پس از جنگ جهانی، برخی از این روش‌ها به ماشین‌های قبل از جنگ جهانی، که می‌توان آنها را "Fendered rods" نام برد، گسترش یافت و کارهای بیشتری روی بدنهٔ آنها انجام شد. یک قانون جایگزین برای برطرف کردن ایهام ایجاد شد: موتورهای هات رود (hot rods) پشت سیستم تعلیق جلو بودند، در حالی که سفارشی سازان موتور را روی سیستم تعلیق جلو قرار می‌دادند. روشن‌ترین نمونه آن، قبل از سال ۱۹۴۹ دارای سیستم تعلیق جلو عرضی قدیمی بود، در حالی که مدل‌های ۱۹۴۹ دارای یک سیستم تعلیق مدرن تر بود که موتور را به جلو انتقال دادند. با این اوضاع، یک موزه آمریکایی اولین خودرو تیون شده (سفارشی) واقعی را دارد که توسط Cletus Clobes در سال ۱۹۳۲ ساخته شده بود، در بین نمایشگاه‌های خود دارد. با آمدن اتومبیل‌های عضلانی، و دیگر با با عملکرد بالا، سفارشی سازی کاهش یافت. یکی از مکانهای شایع آن در جنوب غربی ایالات متحده بود که در آن (اتومبیل‌های کلاسیک که دارای سیستم پنوماتیک بودند و بیشتر سیاه پوستان از این نوع سبک خودروی کلاسیک استفاده می‌کنند) شبیه مفهوم قبلی اما برای اتومبیل‌های بعد از دهه ۱۹۵۰ ساخته شدند.
 با روند کاهشی ساخت بدنه‌های فولادی کاربردی آنتیک، شرکت‌هایی مانند Westcott , Harwood , Gibbon Fiberglass و Speedway Motors شروع به ساختن نسخه‌های جدید کردند، در حالی که Classic Manufacturing and Supply، به‌طور مثال، از 1970s نمونه‌های مختلف بدنه‌های فولادی جدیدتر را ساخته‌است. قانون "junker" (یا "سنگ شکن") کالیفرنیا، که با پرداخت مبلغی ناچیز برای خارج کردن "آلاینده‌های ناخالص" از جاده به دلیل تسریع این روند، مورد انتقاد علاقه‌مندان (و SEMA) قرار گرفته‌است. از شروع دهه ۱۹۵۰، در بین سفارشی سازان با به نمایش گذاشتن اتومبیل‌های خود در رستوران‌هایی که با اتومبیل غذا سفارش می‌دهند، مانند در محبوب شد. این تکنیک در ادامه دارد.
 نمونه‌هایی از سفارشی سازهای قابل توجه عبارتند از , Vini Bergeman از , Gil Ayala, Darryl Starbird, Roy Brizio , (از Rad Riders توسط Troy), , Darryl Hollenbeck در (کار خارج از استودیوی Vintage Color ; (AMBR) 2016 آمریکا با یک Deuce سفارشی) Harry Westergaard, Dave Stuckey , , Barry Lobeck , (که برنده شد جایزه 1978 AMBR با یک Deuce نارنجی روشن، ماشین پوشش برای هات رود در ژوئیه ۱۹۷۸)، از هات رودهای هالیوود، Doane Spencer (سازنده Deuce دهه ۱۹۴۰ الگوی hiboy را در نظر گرفت)، "Poise" , Ron Clark و Bob Kaiser (از سفارشی سازهای Clarkaiser) , (مخترع رنگ سیب آب نبات)، , Joe Wilhelm , ، , و .
 افراد دیگری، مانند Von Dutch، بیشتر به عنوان نقاش ان سفارشی شناخته می‌شوند. برخی از سفارشی سازان به لطف همکاری با ، فراتر از جامعه اتومبیل سازی معروف شده‌اند، از جمله Barris , Jeffries و Coddington. Barris; در تلویزیون (اتومبیل خیالی بتمن) را طراحی کرد، در حالی که Chapouris کوپه شعله‌ور سه پنجره '۳۴ را در معروف " " ساخت. ساخته‌های دیگر Barris , (یک پیکاپ رودستر ۲۹ )، پس از کسب دو برد متوالی AMBR، در فیلم حضور زیادی داشت (معمولاً در پس زمینه صحنه‌های غذاخوری و موارد دیگر). برخی از سفارشی سازها به اندازه کافی شناخته شده‌اند که فقط با نام خاص ذکر می‌شوند. اینها شامل Boyd (Coddington) , Pete (Chapouris) و Jake (Jim Jacobs) است.
 رده بالاترین جایزه برای سفارشی سازان جایزه AMBR ( ) است که از سال ۱۹۴۸ هر ساله در نمایشگاه Grand National Roadster نمایش داده می‌شود (همچنین در انجمن سفارشی سازان با نام نمایشگاه اوکلند "Oakland" رودستر شناخته می‌شود تا اینکه در سال ۲۰۰۳ به کالیفرنیای جنوبی منتقل شد). این رقابت آداب و رسوم معروف و بنیادی را ایجاد کرده‌است.
 دیگری که به افتخار برگزار کننده نمایش دون ریدلر در Detroit Autorama از سال ۱۹۶۴ اهدا می‌شود. با وجود یکی از غیرعادی‌ترین وضعیت ورود به نمایشگاه اتومبیل، برندگان جایزه معتبر Ridler(ریدلر) به عنوان برجسته‌ترین اتومبیل از بین اتومبیل‌هایی که برای اولین بار نمایش داده می‌شوند ، انتخاب می‌شوند. این کار بسیاری از سازندگان رودسترهای سطح بالا را برمی‌انگیزد تا ابتدا وارد نمایشگاه Autorama (اتوراما) و سپس نمایشگاه Grand National (گرند نشنال) شوند تا شانس کسب افتخارات برتر در هر دو نمایشگاه را داشته باشند. تعداد کمی از خودروها و مالکان می‌توانند ادعای این دستاورد را بکنند.
 برخی از سفارشی‌ها به دلیل دریافت جایزه AMBR یا یک سبک بیگانه وار مورد توجه قرار گرفتند. در این میان و Ed Roth 's <i id="mwASU">Mysterion است</i> . برخی از این پروژه‌های غیرعادی تبدیل به اتومبیل‌های می‌شوند، از جمله آنها .
 سایر اتومبیل‌های تیون شده (سفارشی) برای حضور در فیلم (مانند {1958}، three-windows {1973} یا (زرد رنگ) " " {1973}) یا تلویزیون مشهور شدند. از نعش کش، یا، اخیراً، بوید کامل سفارشی '34، یا Don Thelan را '33 سه پنجره، ساخته شده برای ) خودروهای ویژه ای، مانند ، KITT، از ، معمولاً به عنوان اتومبیل‌های تسون شده (سفارشی) در نظر گرفته نمی‌شوند، بلکه اتومبیل‌های سینمایی یا تلویزیونی هستند، زیرا عمدتاً نمای بیرونی را حفظ می‌کنند.
 هنوز دیگر خودروها نمونه ای از این روند هستند. یکی از اینها 'Mercury 51 است که توسط برادران Barris برای BOB hirohata در سال ۱۹۵۳ ساخته شد و برای همیشه از آن با نام یاد می‌شود. حتی بدون حضور در فیلم ("Runnin 'Wild")، این سفارشی‌های دهه ۱۹۵۰ و نحوه انجام یک کار درست Mercury است. در همان سال، Neil Emory و Clayton Jensen از فروشگاه سفارشی دره، را برای Jack Stewart ساختند و این کار را با یک '۵۰ آغاز کرد. جلد را در ماه آگوست ساخت و ۵۴ صفحه از جزئیات ساخت را در . 
 برخی از قراردادهای زبانی در میان فروشندگان و سفارشی سازها استفاده می‌شود:
 
 
 
 
 
 
 "سال قطع" که در ابتدا توسط انجمن ( ) ترویج شده بود سال ۱۹۴۹ بود. بسیاری از نمایشگاه‌های اتومبیل‌های تیون شده (سفارشی) فقط مدل‌های ۱۹۴۸ و قبل از آن را به عنوان ورودی می‌پذیرند، و بیشتر سازمان‌های اتومبیل تیون شده (سفارشی) خودرو یا کامیون مدل بعدی را قبول نمی‌کنند (همچنین با برخی از واردات - این یک منطقه خاکستری از آنچه قابل قبول است به عنوان مثال خنک‌کننده VW Beetle (فولوکس واگن قورباغه ای)، سه محصول بزرگ در خارج از کشور تولید شده‌است به عنوان مثال در ساخته شده‌است یا محصول ، بدون اشاره به ) "اصطلاح بازاریابی و یک استراتژی برای یک است که در خارج از کشور ساخته می‌شود و با نام وارد کننده یا توسط یه خودروساز داخلی از طریق سیستم توزیع فروشنده خود به فروش می‌رسد" , و / یا یک خودرو وارداتی قدیمی با پیوند خط انتقال خودرو آمریکایی اما این روش قابل تغییر است. نمایشگاه‌های مدرن اتومبیل‌های تیون شده (سفارشی) که امکان گنجاندن را فراهم می‌کنند، از سال ۱۹۷۲ به عنوان "سال قطع" استفاده می‌کنند زیرا قبل از معرفی انتهای دوره اتومبیل‌های عضلانی محسوب می‌شود. NSRA اعلام کرده‌است که از سال ۲۰۱۱ به روشی تغییر می‌یابد که هر عضو دارای اتومبیل به قدمت ۳۰ سال یا بالاتر مجاز به عضویت باشد؛ بنابراین در سال ۲۰۱۱ صاحب یک وسیله نقلیه مدل سال ۱۹۸۱ واجد شرایط خواهد بود، سپس در سال ۲۰۱۲ صاحب یک وسیله نقلیه مدل سال ۱۹۸۲ دارای صلاحیت و غیره خواهد بود. علاوه بر این، سازمان نمایشگاه اتومبیل Goodguys در سالهای اخیر محدودیت سال نمایش‌های "rod" خود را از ۱۹۴۹ به ۱۹۵۴ منتقل کرده‌است.
 
 
 
 
 
 
 
 برخی اصطلاحات رایج دیگر:
{"title": "خودروهای سفارشی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AE%D9%88%D8%AF%D8%B1%D9%88%D9%87%D8%A7%DB%8C_%D8%B3%D9%81%D8%A7%D8%B1%D8%B4%DB%8C&oldid=34267329", "language": "fa"}