( : )، یا در و غربی، انتقال یک یا از (صدای ناپایدار) به یک (صدای نهایی یا پایدار) است. 
 برای ایجاد جذابیت در موسیقی، می‌توان از نامطبوعی، حل و تعلیق استفاده کرد. در جایی که انتظار می‌رود یک یا الگوی آکوردی در یک نت یا آکورد خاص تمام شود، می‌توانید با یک آکورد یا نت متفاوت اما مشابه برای حلِ آن انتخاب و صدایی جالب و غیرمنتظره ایجاد کنید. به عنوان مثال: .
 «حل» در موسیقی پایه‌ای قوی دارد، در موسیقی چون حاوی یک سطح ثابت از و فاقد یک مرکز تنال است، نمی‌تواند لزومِ نیاز به حل را برطرف کند.
 مفهومِ انتظار برای حل، متناسب با دورهٔ تاریخی از نظر فرهنگی است. به عنوان مثال اضافه‌کردنِ یک (مانند: ، ، و ) در ، «تهیه» می‌شد، در حالی که در یک کارِ مدرن‌تر، احساسِ نیاز به حل، قدرت کمتری دارد. چنین آکوردی در یک قطعهٔ یا به‌راحتی می‌تواند پایان‌بخش باشد و نیاز به «تهیه» و «حل» ندارد.
 مثالی از یک نتِ واحدِ نامطبوع که نیاز به حل دارد: مثلاً نتِ در طولِ یک آکوردِ ( ، ، ) قرار می‌گیرد که بینِ می و سل، یک نامطبوعی ایجاد می‌کند و ممکن است به یکی از این دو صدا حل شود، هر چند معمولاً به می (به خاطر نزدیکتر) حل می‌شود. این نمونه‌ای از یک است. استفاده از توالی آکوردها، مانند وصل به برای پایان، یک است که از حل قدرتمندی برخوردار نیست. با این حال اگر این وصل با آکورد ( ) به و ( ) پایان یابد، حل بسیار قوی‌تری ایجاد خواهد شد.
{"title": "حل (موسیقی)", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AD%D9%84_(%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C)&oldid=30545805", "language": "fa"}