در اشارهٔ زیادی به نام مکان‌های مختلف شده‌است. بعضی از آن‌ها در زیر شرح داده شده‌اند:
 
 
 دهکده‌ای در ، جنوب واقع در کناره‌های رود در درهٔ .
 پیکرهٔ سنگی و که از ستون‌های عظیمی در دو طرف رود و ورودی دریاچه در حوالی سال ۱۲۴۰ به دستور ساخته شدند. این دو مجسمهٔ عظیم نشانه‌ای برای شروع مرزهای شمالی بودند و نشان‌دهندهٔ این که دشمنان گاندور بیش از این نمی‌توانند جلو بیایند.
 هر دو مجسمه با کلاه خود و تاجی بر سر و تبرزینی در دست راست ساخته شده‌اند و دست چپ خود را به شکل هشدار به سمت دشمنان گاندور بالا آورده‌اند.
 آنها همچنین به نام‌های و نیز معروف بودند.
 در زبان به معنی «قلعهٔ قدیمی» است. این قلعه توسط در سرزمینی به نام ساخته شد، چندین مایل در شرق . اگرچه پسر او در اوایل تاریخ به ادوراس نقل مکان کرد ولی آنجا محل اقامت نوادگان ، سومین پسر برگو شد. در دوران زمامداری شاه، آنجا خانهٔ ، سومین ارتشبد روهان بود.
 تپهٔ نگاه، تپه‌ای واقع در ساحل غربی رود و جنوب دریاچهٔ بالاتر از . این قله یکی از سه بلندی در آبشار رائوروش بود. آن دوی دیگر و بودند. جایگاه بینایی (به : ) بروی این بلندی به عنوان برج نگهبانی مرز شمالی ساخته شده بود. آن در روزهای نخست تاریخ گاندور و احتمالاً در ساخته شده بود.
 در ، یاران حلقه از توسط آندوئین به جنوب سفر کردند ولی گروه در این بلندی‌ها از هم جدا شدند: در نظر داشت که را از تصاحب کند ولی فرار کرد، بورومیر کمی بعد از آن در راه دفاع از و توسط که برای دستگیری فرودو آمده بودند کشته شد. فرودو پس از فرار از دست برومیر بر روی جایگاه بینایی نشست و همان‌طور که حلقه را در دست داشت توانست اتفاقاتی را که صدها مایل آنطرف تر در جریان بود ببیند. از آمون‌هن فرودو و سفر خود را به شرق آندوئین ادامه دادند و و نیز که اسیر اورک‌ها بودند به سمت برده می‌شدند. این عمل اورک‌ها باعث جدایی یاران حلقه شد.
 تپهٔ گوش، تپه‌ای واقع در ساحل شرقی رود و جنوب دریاچهٔ بالاتر از . این قله یکی از سه بلندی در آبشار رائوروش بود و تپهٔ قرینه‌اش در ساحل غربی بود. در بین آن‌ها و در مرکز آبشار رائوروس جزیرهٔ سربرآورده که هیچ‌کس بر روی آن قدم نگذاشته‌است.
 اگرچه زمانی آمون‌لائو در شمال مرزهای قرار داشت و جایگاهی همچون آمون‌هن در آن‌جا نیز وجود داشت (احتمالاً به نام جایگاه شنوایی) ولی در اتفاقات دوران از آن نامی برده نشده چرا که مدت‌ها قبل این سرزمین‌ها از زیر تسلط گاندور بیرون آمده و تحت کنترل بودند.
 قسمتی از راه سبز یا جادهٔ شمالی-جنوبی که در غربش و بلندی‌های جنوبی در شرقش قرار دارند. آن‌سوتر از آندرات جاده با تقاطع می‌یابد، جایی در غرب دروازهٔ .
 وقتی از برای جستجوی به آمدند رهبر آن‌ها در آندرات اردو زد. در ضیمیمهٔ کتاب آمده‌است که احتمالاً ویچ‌کینگ در مدت توقفش در آنجا را از خواب بیدار کرده.
 بندر باستانی در واقع در جنوب محل اتصال رود و .
 در یکی از نوشته‌های ادهلاند توسط الف‌های که از ویرانی جان سالم به در برده و توسط سه کشتی کوچک به آنجا رسیده بودند ساخته شده‌است. در نسخهٔ دیگری آمده‌است که سرگردانان این بندر را ساخته‌اند. در هر دو نسخه آمده که هر دو گروه دانش ساخت کشتی داشتند، دانشی که در فقط در اختیار و قوم الفی بود. در نسخهٔ نهایی آمده‌است که ادهلاند توسط الف‌های معروف و برجسته شده‌است.
 ، ارباب ، در سال ۱۹۸۱ حوالی ادهلاند هنگامی که در جستجوی عشقش بود، گم شد. تقریباً پس از آن همهٔ آنجا را به سمت غرب ترک کردند تا از سایه‌های به قلمروی قدسی پناه ببرند. در زمان هیچ الفی در ادهلاند باقی نمانده بود و هنگامی که آنجا متروک شد به قلمروهای گاندور پیوست.
 اِرِد وترین یا «کوهستان سایه» رشته‌کوهایی در شمال در بود که در طول مرز در غرب امتداد داشت و سدی میان و غربی به‌وجود می‌آورد.
 رودهای بسیاری از این رشته‌کوه‌ها سرچشمه می‌گرفتند مثل ، و . شرقی‌ترین نقطهٔ ارد وترین به حوالی می‌رسید و دره‌ای پلکانی را شکل می‌داد که سیریون از آن می‌گذشت. ارد وترین پس از آمدن موج‌های بزرگ در پایان دوره نخست ناپدید شد، وقتی که تصمیم گرفتند شکل سرزمین میانه را تغییر دهند.
 یا رشته کوه‌های شمال بودند. از جایی که به می‌رسد آغاز شده صدها مایل به سمت شرق ادامه می‌یابد. نام کوه‌های خاکستر به این دلیل انتخاب شده که این کوه‌ها در مسیر بادی بودند که خاکسترهای را حمل می‌کرد و بر روی این کوه‌ها می‌ریخت.
 یا یا یک رشته کوه بزرگ بود که مرز غربی ناحیهٔ بزرگ را تشکیل می‌دهد. در اصل که خود ناحیه‌ای بزرگ بود در مرز غربی رشته کوه بود اما در پایان ، بیشتر برلیاند نابود شده بود و تنها زمین‌های باقی‌مانده در غرب کوه‌های بود.
 برخی از که از بحران‌های جان سالم به در برده بودند به رهبری در ۲۸۰۲ دورهٔ سوم، در جنوب ارد لوین ساکن شدند. هم پیش از آنکه برای به پا خیزد در این منطقه زندگی می‌کرد. خواهرزاده‌های تورین، و و همچنین که نسبت دوری با آن‌ها داشت همگی در کوه‌های آبی به دنیا آمدند.
 یا رشته کوه‌های طویلی در شمال مرز بود. رشته‌کوه‌های خاکستری بازماندهٔ دیوار یا کوه‌های آهن بود که زمانی تمام مرز شمالی را درمی‌نوردید؛ ولی در آخر نابود شدند.
 نام شهری در و پایتخت قدیم است. این شهر توسط و پسرانش و در پایان دورهٔ دوم بنیان گذاشته شد. اُسگیلیاث در دو سوی رود قرار داشت. در جریان نزاع‌های داخلی اسگیلیاث سوخت و آن گم شد. پس از آن در ۱۶۴۰ دورهٔ سوم پایتخت به منتقل شد و این رویداد شروع سقوط اسگیلیاث بود. در ۲۴۷۵ دورهٔ سوم پس از یورش شهر نیمه ویران کاملاً رها شد و پل بزرگ آن نابود شد. اما از گاندور، اورک‌ها را به عقب راند. 
 بلندترین برج از سه برجی که بر روی قرار داشتند. گفته شده که این برج‌ها توسط ، پادشاه بزرگ در ، و به افتخار آمدن به سرزمین میانه پس از نابودی ، ساخته‌شد.
 پس از آن الندیل تنها که توانایی نشان دادن غرب را داشت در این برج قرار داد. این پلانتیر بر خلاف شش پلانتیر دیگر توانایی برقراری ارتباط با دیگر پلانتیرها را نداشت و فقط غرب را نشان می‌داد. این پلانتیر بعدها به معروف گشت. 
این برج هزاران سال پس از مرگ گیل-گالاد و الندیل با نگهداری و الف‌های سالم ماند ولی پلانتیر آن توسط و گروهی که همراه با او عازم قلمروی قدسی بودند به برده شد.
 سرزمینی ناهموار و غیرقابل عبور در دو طرف . در ، و سعی در گذر از امین مویل شرقی و رسیدن به موردور را دارند ولی در آنجا گم می‌شوند تا اینکه آن‌ها را می‌یابد. پس از اصرار و تهدید زیاد گالوم قانع می‌شود که راه خروج از آنجا و را نشانشان دهد.
 ( تپهٔ گرگ و میش) سرزمین‌های مرتفعی در شمال که به تپهٔ نیز معروف است. این تپه‌ها حدود صد مایلی شمال واقعند؛ در جنوبش شهر ، اولین پایتخت ، در کنار قرار دارد. از این دریاچه سرچشمه می‌گیرد همچنین نیز شاخه‌ای از این دریاچه دریافت می‌کند.
 در هنگامی که برای اولین بار به بازگشتند، مردمانی از نوادگان در تپه‌های امین یول زندگی می‌کردند. به همین دلیل نومه‌نوری‌ها مقرشان را در نزدیکی آن‌ها برپا کردند و این تپه‌ها بعداً به مرکز پادشاهی آرنور تبدیل شدند. پس از آمدن و نومه‌نوری‌های پناهنده، آن‌ها با مردمان نسل اداین و همچنین انسان‌های از نسل غیر از اداین (مثل مردمان ) ترکیب شدند و مردمان آرنور را تشکیل دادند.
 در زبان نامی بود که به بخشی از داده بودند. این نام به‌دلیل گرازهای وحشی‌ای که در آن منطقه زندگی می‌کردند به آن‌جا داده شده بود.
 تورفتگی وسیعی در جنوب شرقی جنگل که به دلیل قطع درختان آن منطقه توسط ایجاد شده بود.
 بخشی از پادشاهی که در شرق رود و غرب در ، واقع است. این سرزمین در شرق قرار دارد.
 سرزمین زراعی واقع در مرداب‌های شرق . زمین باتلاقی آن‌جا برای ساخت خانه‌های هابیتی که معمولاً به صورت است مناسب نیست لذا مجبور به ساخت خانه بر روی زمینند. خود گفته‌است این نام از انگلیسی قدیم آمده و تقریباً به معنی است.
 برج‌هایی که بر فراز قلهٔ در بالای قرار داشتند، جایی که ، را شکست داد. تنها راه رسیدن به آنجا پلکانی دراز به نام بود که از قعر معادن آغاز می‌شد.
 همچنین به نام نیز خوانده می‌شوند. دو برج که در دو طرف قرار دارند که هرکدام نام مخصوص خود را دارند؛ و . این برج‌ها توسط مردان پس از شکست در ساخته شدند تا برای نگهبانی از ورودی موردور استفاده شوند ولی بعدها در توسط سائورون تسخیر شدند. برج‌ها حدود سال ۱۹۴۴ پس از شکست از متروک و رها شدند ولی به نظر می‌رسد قبل از آن در آن‌جا نگهبانانی وجود داشته‌است.
 در نوشته‌های مشخص نشده که کدام برج در کدام طرف قرار گرفته؛ ولی به نظر می‌رسد کارچاست در سمت شرقی و نارچاست در سمت غربی قرار داشته‌اند. کارچاست در به معنی «برج نیش» و نارچاست به معنی «برج آتش» است. برج‌ها در زمان همراه با نابودی سائورون و نابود شدند. فروریزی آن‌ها در به کارگردانی نشان داده شده‌است.
 چمنزاری سرسبز در در بالای و در دامنهٔ . آن در ساحل غربی دریاچهٔ و نزدیک به انتهای آن واقع است. در این مکان بود که جدایی به وقوع پیوست.
 نام شهری در جنوب . در سینداری به معنای تقاطع جاده است و در اصل نام قلعه‌ای واقع در تقاطع جادهٔ باستانی شمالی-جنوبی با فنلاندز در سر گواتلو است. زمین‌های پیرامون تاربد هموار و باتلاقی است؛ جاده مایل‌ها بعد از گذرگاه در امتداد رودخانه امتداد پیدا کرده‌است.
 تخته‌سنگی جزیره‌گون در دریاچهٔ و در بالای . در غرب با و در شرق با هم‌مرز است. در روزهای پسین برج‌هایی که بر روی تپه‌های کنار این جزیره قرار داشتند برای بسیار ارزشمند بودند. اگرچه تاکنون هیچ‌کس قدم بر تول‌براندیر نگذاشته یا حداقل افسانه‌ها حاکی از آنند.
 مجموعه‌ای از تپه‌های شیب‌دار در غرب ، که در خوانده می‌شوند. آن‌ها تقریباً در ۳۰ مایلی قرار دارند و حدود ۵۰ مایلی غرب . بر روی این تپه‌ها برج‌های بلند واقعند و بلندترین آن‌ها که نام دارد سنگ ، یکی از را در خود دارد.
 این تپه‌ها مرز باستانی بین قلمروی و پادشاهی را شکل می‌دهند و که تا ادامه دارد از بین آن‌ها می‌گذرد. در اوایل ، و همسرش به تپه‌های برج نقل مکان کردند و شهر را در دامنه‌های شرقی تپه‌ها بوجود آوردند و به نگهبانان تبدیل شدند وقتی که شاه مرزهای را به عنوان هدیه تا تپه‌های برج گسترش داد.
 سرزمینی در جنوی شرقی و شرق .
 سرزمین‌های مرتفعی در غرب و شمال . آنجا میدان جنگ مردمان آزاد و در بود، هنگامی که پس از شکست در فرار کرد.
 سرزمینی پهن و بی‌درخت بین و . این نام در به معنی «دشت نبرد» است و به برمی‌گردد که نبرد بین سپاه و سپاه در آن مکان درگرفت. جنازهٔ کشته‌شدگان همان‌جا فاسد شدند و از بین رفتند ولی بخشی از آن سرزمین مردابی شد، ، که تصویر کشته‌شدگان در آنجا دیده می‌شد.
 بعداً در ، داگورلد میدان بسیاری از نبردهای بین و بود، از جمله . جنگ‌های بیشمار طی هزاران سال باعث شده بود که این سرزمین به مکانی شوم و نحس تبدیل شود و جای جایش برکه‌هایی سمی و زمین‌های سوخته دیده می‌شد.
 سرزمینی در غرب . این سرزمین هیچگاه بخشی از قلمروهای گاندور یا حتی نبود. آنجا سرزمین بازماندگان [درواداین]، ساکنان اصلی ، بود که پس از حملهٔ پراکنده شدند. شمال این سرزمین همچنین سکونت‌گاه [دونلندی‌ها] نیز شده بود، اگرچه از درواداین به خاطر استفاده از تیرهای زهری می‌ترسیدند.
 دریاچه‌ای که زیر دروازهٔ واقع است. این دریاچه را خود می‌خواندند. بر اساس افسانه‌های ، وقتی در (در شمال ) از خواب برخاست، سفری را به سمت جنوب آغازید ولی هنگامی که به این دریاچه رسید توقف کرد و در آن نگریست و تصویر تاج ستارگان را بر سر خود دید. سپس او خزد-دوم را در آن‌جا پیدا کرد.
 در دوران ، پس از فرار از از نزدیکی این دریاچه با عجله می‌گذشتند ولی حاضر نشد بدون نگاه کردن در دریاچه آنجا را ترک کند و و نیز او را تا ساحل دریاچه همراهی کردند و به داخل آن نگاه انداختند.
 سرزمینی واقع در سواحل شمال غربی که به‌خاطر شراب‌هایش معروف است.
 ( «ظلم سیاه») قلعه‌ای قدیمی در شمال . آن در شمال و در دامنهٔ قرار دارد. در اصل این قلعه توسط پس از سقوط در انتهای ساخته شد ولی بعداً توسط نیروهای وی تسخیر شد.
 سرزمینی در شمال غربی و سرزمین معروف به دونلندی‌ها. مردمان آنجا بلند قد، سیه چهره و مو مشکی بودند. ریشهٔ باستانی آن‌ها به می‌رسد که باعث می‌شود آن‌ها رابطهٔ دوری با داشته باشند. آن‌ها دشمنان قدیمی بودند و به ثروت روهان رشک می‌ورزیدند. آن‌ها در سرزمین‌های حاشیهٔ روهان زندگی می‌کردند و در دوران توسط اغوا شده به مزارع و سرزمین‌های روهان حمله کردند.
 قله‌ای در که در بالای قرار داشت. که در بالای صخره‌هایی در دره‌های قسمت شرقی قرار داشت موازی کوه دویموربرگ بود. آن‌سوی دون‌هارو جنگلی از درخت کاج به‌نام قرار داشت.
 در داخل دیملوت درهٔ باریکی قرار داشت که راه به سمت دروازهٔ از آن می‌گذشت. این جاده از زیر دویموربرگ می‌گذشت و در توسط بسته شده بود تا هنگامی که آن‌ها را از قسم خود رهایی بخشید.
 دره‌ای امن در شمال که در آن واقع بود و قلعهٔ در آن‌جا ساخته شده بود. آن‌جا محل در طی بود.
 شهر انسان‌ها در کنار رود (رود روان)، بین و . حکمران آنجا تا قبل از نابودیش توسط در سال ۲۷۷۰ دوران سوم، بود. پس از احیای پادشاهی زیر کوه توسط ، انسان‌ها نیز شروع به بازسازی شهر کردند.
 دیل در طی توسط و بار دیگر نابود شد. مردم شهر به عقب‌نشینی کردند و پناه بردند. در همان موقع و در بود که شاه و شاه دیل کشته شدند. اگرچه پس از سقوط محاصره شکسته شد و دیل بار دیگر بازسازی شد ولی آنجا دیگر به شکوه و شهرت و قدرت قبلش بازنگشت و قسمتی از آن به خاطر ضعیف شدن دورف‌های همسایشان در اره‌بور بود.
 نامی که مردمان شمال در زبان خود به دره‌ای واقع در شرق داده‌اند. این دره همچنین به نام‌های در و در زبان خوانده می‌شود. در آن‌جا در سال ۲۷۹۹ بین و موریا درگرفت که در آن رهبر اورک‌ها کشته شد. در ۲۹۸۹ و یارانش در این دره با اورک‌هایی که جلوی آن‌ها را در سفر به گرفته بودند درگیر شدند. ۳۰ سال بعد پس از ازدست دادن و فرار از موریا در آن دره اردوگاهی زدند. ویژگی این دره دریاچه‌ای صاف و تمیز همچون کریستال به‌نام بود که اولین بار تصویر ستارگان را در آن دید. رود از این دره به سمت می‌گذرد.
 جنگلی از درخت کاج در دامنهٔ کوه و بعد از . معنی نام «بیشهٔ تاریک» است و راهی کهن در آن‌جا وجود دارد که به دروازهٔ ختم می‌شود. جادهٔ مردگان از زیر کوه دویموربرگ عبور می‌کند. در این جاده توسط اشغال شده بود تا اینکه آن‌ها را از قسمشان آزاد کرد.
 منطقهٔ تپه‌ای غرب در رود .
 که در زبان ، خوانده می‌شود و ترجمهٔ انگلیسی آن (نیش نقره‌ای) است یکی از سه قله‌ای است که در بالای شهر در واقع است. این قله غربی‌ترین قله نسبت به دوقلهٔ دیگر ( و ) است. بر روی این قله واقع است، جایی که با در جنگید.
 فوروخل یا سرزمین مردمان برفی، نام قلمروی در انسان‌ها در شمال اریادور بود. این منطقه مشخصا اسم خود را از خلیج فوروخل که در شمال سکونت گاه‌هایشان بود گرفته بودند. مردمان برفی تیره‌ای از انسان‌ها بودند که در سرمای سخت بقایای کوه ارد انگرین که محتمل است آن را ایجاد کرده باشد زندگی می‌کردند. این قوم یکی سرکرده مشهور داشت که آخرین پادشاه و جد را که از دست گریخته بود پناه داد. هنگامی که آرودوی آماده می‌شد تا با کشتی ای که برایش فرستاده بود به برود، وی به نشانه قدرشناسی، را به سرکرده ایشان داد، ولی او به توصیه سرکرده مردم فوروخل که به او هشدار داده بود در این وقت به دریا نرود و دریا آرودوی را خواهد بلعید توجه نکرد. از سر تصادف پیشگویی سرکرده آدمهای فوروخل درست از آب درآمد و آرودوی در به همراه دو پلان تیری مهم و غرق شد.
 جزیرهٔ سنگی کوچکی در بالای رودخانهٔ و در شمال . در فصل هفتم ، می‌گوید که پلکانی که از پایین سنگ تا بخش هموار بالای آن رسیده‌است توسط ساخته شده و «کارراک» نامی است که بئورن بر آن نهاده.
 تپهٔ آمروت جایی که گل‌های رشد می‌کنند واقع در قلب است، پیش از اینکه گم شود در آن‌جا زندگی می‌کرد. اینجا مگانی بود که و با هم نامزد کردند و عهد بستند و آرون پس از مرگ آراگورن به آنجا رفت تا بمیرد.
 سرزمین‌هایی مرتفع در غرب و جنوب که توسط شاخهٔ شمالی رود از آن‌ها جدا شده‌است.
 کوهی در شمال ؛ مکان آن دقیقاً مشخص نیست ولی احتمالاً جایی در یا قرار دارد یا جای دیگری در . در آن‌جا ساکن بودند و یک بار نیز از آن‌جا به حمله کردند.
 کوهی در مرزهای شمالی ؛ قلعهٔ و بعدها .
 بر اساس افسانه‌های دورف‌ها، ، یکی از در کوه گونداباد کمی پس از از خواب برخاست. از همین رو کوه گونداباد همیشه مکان مقدسی برای دورف‌ها بود.
 در اواسط اورک‌ها به گونداباد حمله کردند و تا آخر دوران دوم، پس از سقوط و گم شدن آنجا تحت اشغال آن‌ها بود. در این مکان بار دیگر توسط اورک‌های به عنوان پایتخت اشغال شد و این دلیل تنفر دورف‌ها از آنگمار بود. پس از سقوط آنگمار گونداباد همچنان قلعهٔ اورک‌ها باقی‌ماند، حتی پس از و متروک ماندن آن‌جا. سپاه اورک‌هایی که در شرکت کرد، گفته شده از کوه‌ها آمدند.
 سه قله‌ای که معادن در زیر آن‌ها قرار داشت به کوه‌های موریا معروف بودند، ، و . بدنهٔ اصلی شهر در زیر سلبدیل قرار داشت.
 در داستان ، یاران حلقه تصمیم به گذر از کارادراس را داشتند ولی به خاطر برف شدید نتوانشتند از کوه عبور کنند و مجبور به عبور از معادن موریا شدند.
 رشته‌کوه‌هایی در شمال که از (در مرز شمالی ) به سمت غرب کشیده شده بودند. این نام را بر این رشته‌کوه‌ها گذاشت. این کوه‌ها احتمالاً در دوران‌های مختلف محل زندگی و هم بوده‌است. پایتخت ، ، در دامنه‌های غربی کوه‌های آنگمار قرار داشت.
 که در خوانده می‌شود راه اصلی و ورودی است که در محل برخورد و واقع شده. این معبر توسط و محافظت می‌شود.
 گپ روهان یا رخنهٔ گذرگاهی است در دنیای . در و واقع بوده‌است.
 در این گذرگاه رودخانه‌های ایزن و جریان دارند که مرز قلمرو پادشاهی را شکل می‌دهند. پیشتر روهان به عنوان شناخته شده بود بنابراین گذرگاه به گذرگاه کلناردهون معروف بود. مثلث تشکیل شده از رودخانه‌های ایزن و و کوه‌های سفید منطقه‌ای مورد اختلاف و بود. جادهٔ بزرگ کهن که قلمروی و را متصل می‌ساخت از این گذرگاه می‌گذشت و از ایزن در عبور می‌کرد. دست یابی به گذرگاه توسط دژ انگرنوست یا همان ایزنگارد کنترل می‌شد که بعدها در زیر فرمان بود. در هنگام همرامان حلقه تصمیم گرفتند که از این گذرگاه عبور نکنند زیرا ان گذرگاه بیش از حد به نزدیک بود و زیر نظر بود در عوض از سفر کردند. روهیریم تعدادی نبرد را با دانلندینگزها و اورک‌ها در این گذرگاه جنگیده‌اند که در یکی از ان‌ها پسر جراحتی مرگبار برداشت.
 مینهیریات که در به معنی است در قرار داشت. مینهیریات هیچ مرز مشخصی در شمال ندارد اما در جنوب، شرق و غرب محدود به رود و دریای بزرگ بود.
 دریاچه‌ای بزرگ در مسیر رود بین و شرق . این دریاچه دقیقاً ۳۲ کیلومتر طول (از شمال به جنوب) و ۱۶ کیلومتر پهنا (شرقی-غربی) دارد. در ورودی شمالی رود به دریاچه، مردمان در زمان سلطنت مجسمهٔ پادشاهان، را آن‌جا ساختند تا نشانه‌ای برای مرز شمالی قلمروشان باشد اگرچه در زمان این مرز کیلومترها عقب کشیده شده بود. در خروجی جنوبی دریاچه سه تپه دیده می‌شود؛ ، در ساحل غربی، در ساحل شرقی و به شکل جزیره‌ای بین این دو. هیچ‌کس تا به حال قدم بر این جزیره نگذاشته چرا که سرعت و فشار آب به‌خاطر همجواری تول‌براندیر یا اجازه نزدیکی قایق‌ها به آنجا را نمی‌دهد.
 در ۲۶ قوریه ۳۰۱۹ به نن‌هیتوئل رسیدند و در اردو زدند. جدایی یاران حلقه در این مکان اتفاق افتاد. در جنگ با کشته شد. و توسط آن‌ها اسیر شدند. و با قایق به ساحل شرقی فرار کردند و ، و تصمیم به تعقیب اورک‌ها و آزادسازی مری و پی‌پین گرفتند و نام سه شکارگر را بر خود نهادند.
 این باتلاق در جنوب و شرق رود واقع است و توسط دلتای آبگیری می‌شود. کمی شرق‌تر از آن قرار دارند و احتمالاً ادامهٔ همین باتلاقند. همچنین به نام معروف است.
 سرزمینی در جنوب و که شهر ساحلی در آن واقع است.
 لنگرگاهی در کناره‌های جنوبی در . همچون ، این لنگرگاه نیز پس از زیر آب رفتن ساخته شد.
 دره‌ای شمالی-جنوبی و عمیق که توسط رود در کشیده شده‌است. در پایانهٔ جنوبی این دره و در زیر کوهی به نام ، ، پناه‌گاه بزرگ ، قرار دارد. در پایانهٔ شمالی آن که رود اسنوبورن به دشت‌های روهان می‌رسد، (پایتخت روهان) واقع است.
{"title": "مکان‌های فرعی در سرزمین میانه", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%85%DA%A9%D8%A7%D9%86%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C_%D9%81%D8%B1%D8%B9%DB%8C_%D8%AF%D8%B1_%D8%B3%D8%B1%D8%B2%D9%85%DB%8C%D9%86_%D9%85%DB%8C%D8%A7%D9%86%D9%87&oldid=25830958", "language": "fa"}