(به : Joaquín Rodrigo زاده ۲۲ نوامبر ۱۹۰۱ -درگذشت ۶ ژوئیه ۱۹۹۹) اسپانیایی بود
با اینکه او خود نمی‌نواخت اما با آثاری که برای این ساز آفرید به گسترش و ارتقاء گیتار به عنوان یک ساز تکنواز در جهان نقش چشمگیری داشت.
 در ۲۲ نوامبر ۱۹۰۱ در ساگونتو ( ) زاده شد. در سه سالگی بر اثر دچار شدن به بیماری دیفتری تقریباً تمامی بینایی خود را از دست داد. در هشت سالگی به آموختن ، و سرایش (solfège) پرداخت و در شانزده سالگی آموختن و آهنگسازی را آغاز کرد. رودریگو در ۱۹۲۷ در و در مدرسه اکول نورمال به فراگیری موسیقی با ادامه داد. او هم‌چنین را نزد فرا گرفت. رودریگو نخستین اثر خود را در سال ۱۹۲۳ منتشر کرد و در سال ۱۹۲۵ به خاطر پنج قطعه برای کودکان (Cinco piezas infantiles) جایزه ملی اسپانیا را دریافت نمود. در ۱۹۳۳ با یک نوازنده پیانو در ازدواج کرد و با دریافت کمک هزینه به پاریس بازگشت و در هنرستان موسیقی پاریس و به آموختن موسیقی ادامه داد. او مدتی را در کشورهای فرانسه، آلمان، و سویس به کار مشغول بود اما سرانجام در ۱۹۳۹ به مادرید بازگشت. 
رودریگو در ۱۹۴۰(یک سال پس از خلق اثر) با اجرای نخستینِ (Concierto de Aranjuez) برای گیتار و ، که با موفقیت تمام همراه است به شهرت فراوان دست یافت. موفقیت این قطعه در سده بیستم و تا به امروز بسیار چشمگیر بوده است و باعث آن شد تا رودریگو سفارش‌هایی برای نوشتن کنسرتوهای دیگری دریافت کند از جمله کنسرتو برای و ارکستر سفارش شده توسط ، کنسرتو برای و ارکستر سفارش شده توسط و در ۱۹۵۴ «فانتزی برای یک نجیب زاده» (Fantasía para un gentilhombre) برای گیتار و ارکستر به سفارش ، همچنین کنسرتو آندالوس برای ۴ گیتار و ارکستر را به سفارش (Celedonio Romero) برای او و ۳ پسرش آفرید.
 رودریگو همزمان با آفرینش موسیقی به کار نقد هنری نیز پرداخت و در رادیو ملی اسپانیا و سازمان ملی نابینایان اسپانیا نیز به کار مشغول شد. او در ۱۹۵۰ به آکادمی هنرهای زیبا در راه یافت و در سال ۱۹۶۳ در فرانسه موفق به دریافت شد و سال پس از آن دانشگاه سالامانک را دریافت کرد. رودریگو در سال ۱۹۷۸ در علوم، ادبیات و هنرهای زیبای جانشین شد. در ۱۹۸۶ از دانشگاه ساوثرن کالیفرنیا، در ۱۹۸۸ از دانشگاه پلی تکنیک والنسیا، در ۱۹۸۹ از دانشگاه آلیکانت و در ۱۹۹۰ از دکترای افتخاری دریافت کرد. در سال ۱۹۹۰ پادشاه اسپانیا لقب «مارکی باغ‌های آرانخوئس» (Marqueses de los Jardines de Aranjuez)را به او و همسرش اهدا کرد. او در مجموع ۱۷۰ اثر آفرید. 
وی در ۶ ژوئیه ۱۹۹۹ در درگذشت.
 پیوند موسیقی محلی اسپانیا و عنصری مهم در موسیقی رودریگو به شمار می‌آید. نخستین آثارش بیشتر بود ولی آثار او برای ارکستر بود که موجب شناخته شدنش گردید: کنسرتو قهرمانی (Concierto heroico) برای پیانو و ارکستر در سال ۱۹۴۲، کنسرتو تابستان (Concierto de estio) برای ویلن و ارکستر در ۱۹۴۳، کنسرتو با وقار (Concierto in modo galante) برای ویلنسل و ارکستر، کنسرتو سرناد (Concierto serenata) برای هارپ و ارکستر در ۱۹۵۲، کنسرتو آندالوس برای ۴ گیتار و ارکستر در ۱۹۶۷، کنسرتو مادریگال (Concierto-madrigal) برای ۲ گیتار و ارکستر در ۱۹۶۸ و کنسرتو برای یک جشن (Concierto para una fiesta) در ۱۹۸۲.
 
خود او دربارهٔ موسیقیش چنین می‌گوید: او بیشتر آثار خود را برای دو سازی که بر دیگر سازها برتری می‌داد یعنی گیتار و هارپ آفرید و کنسرتوهای خود را با ساختاری کاملاً سنتی و کلاسیک خلق کرد. در میان آثار سازی، اثر بسیار نامدار و محبوب او که بیش از هر اثر دیگرش اجرا می‌گردد کنسرتو آرانخوئس است. رودریگو گفته است: «هرگز تصور نمی‌کردم که این کنسرتو این‌همه شیفتگی در میان مردم، سنت‌ها و سلیقه‌های گوناگون بر بینگیزد» 
 رودریگو به دوباره زاییده شدن موسیقی اسپانیایی با گسترش آثار برای گیتار و ادامه دادن راه کمک شایان کرد.
{"title": "خواکین رودریگو", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AE%D9%88%D8%A7%DA%A9%DB%8C%D9%86_%D8%B1%D9%88%D8%AF%D8%B1%DB%8C%DA%AF%D9%88&oldid=33130922", "language": "fa"}