کتابی است نوشته که در ابتدا به دلیل مخالفت جامعه شیعه در ایران به صورت کتاب تایپ دستی در ۳۲۰ صفحه منتشر و در اختیار عده قلیلی قرار گرفت ولی بعلت مخالفت با نویسنده و زندانی شدن وی نسخه‌های کتاب جمع‌آوری گردید. در این کتاب نویسنده به بطلان زیارت قبور امامان و پرداخته و ساخت زیارتگاه‌ها و شفاعت را وهن اسلام دانسته‌است. وی این کتاب را با تأثیر از کتاب «زیارت» نوشته‌است .
این کتاب جزء است و به صورت نسخه‌های الکترونیکی در وبگاه‌های خارج از ایران منتشر شده‌است .
 در مقدمه آورده‌است:
 الرَّحمن الرَّحیم
 مالک الملک دیّان الدین مجیب الداعین و المضطرین و مغیث المهمومین و صریخ المکروبین و هادی المضلین. و صلّی الله علی رسوله وعلی آله و أصحابه و أتباعه أجمعین.
یکی از بدعت‌ها که هزاران بدعت در آن مندرج است و اکثر ملت ما به آن مبتلا و دلخوش گردیده و عمر و اموال خود را در آن صرف کرده‌اند زیارت قبور و توجه به آن است. در موضوع زیارت قبور ابتدا لازم است چند مطلب روشن گردد:
اول آنکه [می‌پرسیم] ارواح بزرگان از اولیاء و صلحاء و انبیاء و شهداء آیا در جوف قبر یا در بالای قبر یا در اطراف قبرند؟ و از قبر و زُوَّار قبر باخبرند یا خیر؟ 
 اعتراضها و نقدهای بسیاری علیه این کتاب در و نوشتاری منتشر و چاپ شده‌است. محمد تقی حسینی ورجانی و دیگران در نوشتارها و فضای مجازی به شبهه‌های نویسنده پاسخ گفته‌اند.
اینکه برقعی می‌گوید پیغمبر مردم را از زیارت قبور نهی کرده مربوط به مکه و شروع دعوت بوده و اساس این نهی هم , منع از زیاده طلبی و تفاخر به مردگان بوده. اما در مدینه پیغمبر مردم را از زیارت قبور نهی نکرده‌است چون در مدینه مردم مسلمان ایمانشان محکم شده و توهم مرده‌پرستی از میان رفته بود .
{"title": "خرافات وفور در زیارات قبور", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AE%D8%B1%D8%A7%D9%81%D8%A7%D8%AA_%D9%88%D9%81%D9%88%D8%B1_%D8%AF%D8%B1_%D8%B2%DB%8C%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D8%AA_%D9%82%D8%A8%D9%88%D8%B1&oldid=30951531", "language": "fa"}