یا (متولد ۱۳۳۳) سیاستمدار و نامزد در سال‌های و است. او را در خواند و از ۱۳۵۲ با عضویت در وارد عرصهٔ سیاست شد. او که معاون نظامی بود، پس از سقوط و آغاز ، مجبور به ترک افغانستان شد. با سقوط به افغانستان بازگشت و پس از مدتی اشتغال به تجارت، دوباره به سیاست روی آورد. تورسن در بسیاری از انتخابات‌های افغانستان از جمله انتخابات ریاست‌جمهوری ۱۳۸۸ و نیز انتخابات و به عنوان نامزد مستقل یا احزاب حضور یافته ولی در تمامی آن‌ها ناکام مانده است.
 تورسن در نیز نامزد و با اظهارات جنجالی خبرساز شده است. در او، محمد نادرشاه احمدزی و شفیع‌الله قیصاری به‌حیث معاونان اول و دوم حضور دارند. او گفته است که در صورت پیروزی، و در دولتش جایی نخواهند داشت و هر دو را محاکمه خواهد کرد.
 
 
 تورسن در ۱۳۳۳ در سرک «عاشقان و عارفان» شهر کهنهٔ در خانواده‌ای از قوم متولد شد. پدرش محمد عظیم نام داشت. او سه برادر و چهار خواهر همگی از یک مادر داشته است. او همچنین یک زن، سه فرزند (دو بچه و یک دختر)، و سه دارد. 
 تورسن در رشتهٔ از مدرک لیسانس گرفته است. او در زمینهٔ در کشورهای ، و تحصیل کرده است. رتبهٔ نظامی‌اش است. 
 او از ۱۳۵۱ خود را «تورسن» می‌نامد که واژه‌ای است به معنای «برخیز، آماده باش، استوار باش، پایدار باش». 
 تورسن به گفتهٔ خودش «کوسه» است و هیچ‌گاه ریش نداشته است. 
 تورسن از ۱۳۵۲ عضو بوده است. در زمان در قدرت بودن ، از سال ۱۳۵۸ تا ۱۳۷۱ در پست‌های مختلف امنیتی و نظامی از جمله معاون نظامی مشغول بود. با بروز ، ابتدا به گریخت و سپس در و اقامت کرد. پس از ، در ۱۳۸۲ به افغانستان بازگشت و به تجارت مشغول شد و به گفتهٔ خودش یک میلیون در افغانستان سرمایه‌گذاری کرده است. پس از بازگشت به افغانستان، مدتی عضو به رهبری بود. در ۱۳۸۶ عضو شورای اجرایی به رهبری بود و مسئولیت روابط خارجی و بین‌المللی آن را بر عهده داشت. 
 تورسن در نامزد شد. نصرالله زیارمَل (پشتون، اهل ) و سید محمد یاسین علوی (شیعه، اهل ) را به عنوان معاونان اول و دوم خود انتخاب کرده بود. تورسن در شمار ۲۴ نامزدی بود که به شرایط نابرابر انتخاباتی اعتراض داشتند و شمار دیگری از نامزدان را به استفاده از «زر و زور» متهم کردند. شورای ۲۴ نفره موسوم به «شورای تشریک مساعی نامزدها»، آن نامزدان را به برگزاری مهمانی‌های مجلل و پرداخت پول و هدیه به مهمانان متهم کرد. شورا همچنین اَعمال برخی را خلاف قانون اعلام کرد و خواستار برکناری ایشان شد. با وجود این، تورسن در آخرین روز رقابت‌های انتخاباتی به نفع کنار کشید. 
 تورسن شنبه ۱۵ جدی ۱۳۹۷ در سومین روز نام‌نویسی برای ثبت‌نام کرد. معاونان او به ترتیب عبارتند از:
 
 شعار انتخاباتی این «عمل می‌کنیم، شعار نمی‌دهیم» است. تورسن اولین نفری بود که برای ثبت‌نام در انتخابات اقدام کرد، ولی به سبب لغو شدن پرواز معاون دومش، شفیع‌الله قیصاری، نتوانست پنج‌شنبه و در اولین روز مهلت نام‌نویسی، پروسهٔ ثبت‌نام را با موفقیت تکمیل کند. همان روز با موفقیت ثبت‌نام کرد. بنابراین، تورسن از لحاظ زمان ثبت‌نام در جایگاه دوم قرار گرفت. در مجموع ۱۸ نفر با موفقیت ثبت‌نام کردند. بنا بر قرعه‌کشی ۵ ثور ۱۳۹۸ در حضور نمایندگان نامزدها، رسانه‌ها و ناظران بین‌المللی، مقرر شد نام و تصویر تورسن در ردیف دهم برگه‌های رأی قرار گیرد. نشان انتخاباتی او در برگه‌های رأی، لامپ است. برای ثبت‌نام در انتخابات ریاست‌جمهوری افغانستان، ارائه حداقل ۱۰۰ هزار از حامیان ضروری است. تورسن در انتخابات ۱۳۹۸ تعداد ۱۸۸ هزار تذکره ارائه کرد. تورسن در هنگام ثبت‌نام به خبرنگاران در دفتر گفت که «در قدم اول یگانه تلاش من در این است که علیه غاصب، فاسد، مفسد، و جاسوس مبارزه کنم». کارزار انتخاباتی تورسن به دلیل کمبود «بودجه» در کل کمرنگ بود. 
 حکیم تورسن در شمول ۱۲ نامزد ریاست‌جمهوری بود که در شرکت نکردند و آن را «بی‌موقع، غیرضروری و ضیاع منابع دولتی» دانستند. به عقیدهٔ او «این جرگه در تناقض با تلاش‌ها برای صلح است» و این دست اقدامات در آستانهٔ انتخابات نوعی است. او همچنین جزو ۱۲ نفر شورای نامزدان ریاست‌جمهوری بود که از خواستند با توجه به اتمام دورهٔ پنج‌سالهٔ ریاست‌جمهوری و به تعویق افتادن انتخابات، در اول پایان یابد و حکومت سرپرست در چارچوب نظام جمهوری اسلامی افغانستان تشکیل شود و تا زمان تعیین رئیس‌جمهور جدید زمام امور را در دست گیرد که با مخالفت مواجه گشت. پیشتر حکم کرده بود که ادامهٔ کار دولت غنی تا بعد از انتخابات قانونی است. 
 تورسن در نیز نامزد بوده است و به رأی‌دهندگان وعده می‌داده که او و دیگر طرفداران ، رهبر سابق افغانستان، برای مردم عادی و علیه مقامات فاسد و جنگ‌سالاران بی‌رحم به پا خواهند خواست. او به نمایندگی از در رقابت‌ها حضور یافت که برای آن انتخابات بیش از ۲۰۰ نامزد در سراسر افغانستان معرفی کرده بود. تورسن به گفت که «دکتر نجیب‌الله جایگاه محترمی در قلب مردم افغانستان دارد. او [نجیب‌الله] همیشه می‌گفت که "اگر من دولت را ترک کنم، اتفاقات وحشتناکی برای شما پیش خواهد آمد" که دقیقاً همین‌طور هم شد.» 
 تورسن در به صورت مستقل از حوزهٔ نامزد شد در این انتخابات که به روش برگزار شد، تورسن با کسب تنها ۶۴ رأی ناکام ماند. ۲۴ کرسی به مردان و ۹ کرسی به زنان اختصاص یافته بود. در میان مردان، با کسب ۱۶٬۲۳۳ رأی اول و عبدالحفیظ منصور با کسب ۲۹۰۳ رأی بیست‌وچهارم شد. تعداد آرای تورسن ۵۰ بار کم‌تر از آخرین مرد راه‌یافته به شورا بود.
 تورسن در سال ۱۳۹۷ به طلوع‌نیوز گفت که در حال مذاکره با است و شماری از آنان نیز خود را به او تسلیم کرده‌اند. 
 پس از بروز تنش بین و که در نتیجهٔ آن دوستم به رفت، تورسن رهسپار ترکیه شد تا دوستم را به افغانستان برگرداند. 
 تورسن در ۱۳۸۸ در مصاحبه با گفت که طرفدار است. با وجود این، در ۱۳۹۸ به گفت که به شرط حذف سمت ریاست اجرایی، از کنونی حمایت می‌کند. 
 تورسن در مصاحبه با گفت که در صورت پیروزی در انتخابات، مشی مصالحهٔ ملی را پی خواهد گرفت و عفو عمومی اعلام خواهد کرد تا جنگ با طالبان پایان پذیرد. او بر این باور است «ریشه‌های تروریزم در داخل افغانستان نیست . . . افغانستان بیشترین رنج تروریزم را می‌برد». تورسن معتقد است هرچه بیشتر جامعهٔ جهانی به پاکستان فشار آورد، هم به نفع افغانستان خواهد شد و هم به نفع خود پاکستان، چون از یک طرف خود را «از بدنامی که دامنگیرش است نجات» می‌دهد و از طرف دیگر، خود متحمل بیشترین آسیب‌ها و حملات انتحاری بوده‌است. اما تورسن به احزاب سیاسی خوش‌بین نیست. به گفتهٔ او احزاب سیاسی از جمله ، ، و تا بن دندان مسلح‌اند و تهدیدی خطرناک‌تر از طالبان متوجه مردم افغانستان می‌کنند. 
 تورسن موافق است و خواستار اعدام مسئولان قبلی افغانستان در ملأ عام پس از اثبات مجرمیت در محکمه شده است. او همچنین خواستار بزرگ‌شدن دولت و استخدام ۵۰۰ هزار نفر کارمند جدید است و در عین حال معتقد است که مالیات دریافتی از مردم باید کاهش یابد. 
 تورسن حلقه‌هایی از حکومت و تعدادی از سیاستمداران افغانستان را فاسد و وابسته به خارجیان می‌داند و به گفته است که در صورت پیروزی در انتخابات، و در دولت او هیچ منصبی نخواهند داشت، حتی در حد «شاگرد ». او وعده محاکمهٔ آنان را نیز داده است. او همچنین گفته است قبل از جلوس بر کرسی ریاست‌جمهوری و ادای سوگند، ۳۰ صلح با طالبان را تأمین خواهد کرد. تورسن مدعی است که ، ، ، و از او خواسته‌اند که به حیث معاونان او در تکت انتخاباتی‌اش باشند، ولی او این درخواست‌ها را رد کرده است. 
 حکیم تورسن گفته‌است: «مبارزه با پیراهن و تنبان و خشتک‌های کشال در صدر کارهای من قرار دارد، تمام اعضای و کارمندان دولتی باید به تن کنند». هرچند تورسن بخش اول این گفته را تکذیب کرد و گفت که پیراهن و تنبان از مدت‌ها پیش در افغانستان بوده‌اند، ولی بر بخش دوم جمله‌اش صحه گذاشت و از ، رئیس‌جمهور اسبق افغانستان، به خاطر پاکستانی وی انتقاد کرد. تورسن در برنامهٔ گفت که «جفا در » است و از ایران به افغانستان آمده. او در همین برنامه از حمایت کرد. 
 اظهارات و مواضع تورسن از سوی رقبای سیاسی و تحلیلگران و منتقدان جدی گرفته نمی‌شود و بیشتر دستمایهٔ خنده و شوخی در شبکه‌های اجتماعی نزد مردم قرار گرفته است. او بارها با اعتمادبه‌نفس کامل تأکید کرده که ۱۰۰ فیصد مطمئن است که رئیس‌جمهور خواهد شد، ولی کمتر کسی است که برای او شانسی قائل باشد. به نوشتهٔ افغانستان.رو، وبگاه خبری افغان‌های مقیم روسیه، برخی معتقدند تورسن برای مطرح کردن نامش و در نهایت گرفتن امتیاز و کرسی دولتی پای به عرصهٔ انتخاباتی گذاشته است. 
 پس از برگزاری انتخابات، وی در یک گفتگو با خبرنگار افغان نیوز گفت انتخابات ریاست جمهوری در افغانستان، نیازمند نهادهای مستقل، کارآمد و متعهد می‌باشد. اکنون تنها گزینه بیرون رفت از این بحران، راه مصالحه و تشکیل حکومت مشارکت ملی است تا به گروه طالبان هم سهم داده شود.
{"title": "محمد حکیم تورسن", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF_%D8%AD%DA%A9%DB%8C%D9%85_%D8%AA%D9%88%D8%B1%D8%B3%D9%86&oldid=35045064", "language": "fa"}