از شهرهای در شمال است. این شهر، در قرار دارد.
این شهر پنج کیلومتر بعد از شهر بهشهر واقع شده‌است.
 جمعیت خلیل‌شهر در سال ۱۳۹۵، برابر با ۱۹٬۴۲۱ نفر گزارش شده‌است. جمعیت خلیل‌شهر را در سال ۱۳۸۹ خورشیدی ۱۵۰۰۰ نفر و وسعت محدوده و حریم شهر برابر ۱۵۰۰ هکتار ذکر کرده‌اند. مردم خلیلشهر از هستند و به سخن می‌گویند. 
این شهر پیش از این از روستایی به نام خلیل‌محله از توابع دهستان‌های پنج‌هزاره مرتبط با بخش گلوگاه بوده‌است.
خلیل‌شهر، شهر نوبنیادی است که از تجمیع روستاهای ملامحله ، گت زمین ، رباط ، مالیکلا ، کشیرخیل ، عموزادمحله ، علمدارمحله ، رکاوند ، و کلاک به‌ وجود آمده‌است. مرکز خلیل‌شهر بین محله رباط و علمدارمحله‌است.
شهر نوبنیاد خلیل‌شهر به عنوان چهل وهشتمین شهر مازندران معرفی شد.
قسمت اعظمی از جمعیت خلیل شهر که شامل مردم محله‌های ملامحله، گته‌زمین، رباط، مالیکلا، کشیرخیل و عموزادمحله می‌باشند از می‌باشند.
خلیل‌شهر در ۲۰ کیلومتری غرب و در جنوب راه آسفالت بهشهر - گلوگاه واقع شده‌است. این شهر کوچک در دامنه کوه جهان مورا قرار دارد. و تالاب میانکاله در شمال و جنگل انبوه دامنه شمالی کوه جهان مورا در پیرامون آن جای دارد. شاخه‌های (سفیدرود) زمین‌های این آبادی‌ها را قطع نموده و دره بسیار عمیقی در برخی نقاط تشکیل داده‌است.
 بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر برابر با ۱۹٬۴۲۱ نفر جمعیت بوده‌است. مردم خَلیل‌شهر به گویش می‌کنند. 
 استان مازندران پیش از (به : ) نامیده می‌شد که برگرفته از نام (به : Τάπυροι) می‌باشد که پس از اسلام نام گرفتند و سرزمینشان نامیده شد. 
 به گفته در قسمت جنوب شرقی ولایت سکونت داشتند و در قید اطاعت هخامنشیان درآمده بودند و آماردها مغلوب اسکندر مقدونی و بعد مغلوب اشکانیان شدند و اشکانیان در قرن دوم ق. م آنها را در حوالی ری سکونت دادند و اراضی سابق آماردها به تصرف تپوری‌ها درآمد و بطلمیوس در شرح دیلم یعنی قسمت شرقی گیلان در ساحل بحر خزر فقط از نام می‌برد. به گفته قوم آمارد و در سرزمین می‌زیستند و تپوری‌ها در ناحیه کوهستانی مازندران و آماردها در ناحیه جلگه‌ای مازندران سکونت داشتند. در سال ۱۷۶ ق. م قوم آمارد را به ناحیه خوار کوچاند و تپوری‌ها تمام ناحیه مازندران را فرو گرفتند و تمام ولایت به اسم ایشان تپورستان نامیده شد. شهرهای آمل، چالوس، کلار، سعیدآباد و رویان جزئی از سرزمین بودند. 
 در می‌نویسد : تپورها قومی بودند که محل سکونت آنها در دوره‌های مختلف تاریخ به نظر می‌رسد در امتداد فضای وسیعی از کشور از به سمت شرق تا آمودریا گسترش یافته بود. آنها را در کنار دروازه‌های کاسپین و ری، در پارت و بین دربیک و هیرکانی و همراه با و سایر مردم در امتداد سواحل جنوبی قرار می‌دهد که آخرین دیدگاه یعنی سکونت در امتداد سواحل جنوبی مطابق نظر و و هم می‌باشد. در جایی آنها را در زمره اقوام به حساب می‌آورد و در جایی دیگر آنها را به نسبت می‌‌دهد. تپوری‌هایی که در و به آنها اشاره می‌کند شکی در آن نیست که ناحیه کنونی نام خود را از آنها گرفته است. توصیف عجیبی از تپوری‌هایی که در ماد زندگی می‌کردند ارائه می‌دهد. 
 مردم خلیلشهر از هستند و به سخن می‌گویند. به اعتقاد برخی نیاکان بومی ریشه این طایفه به منطقه استانجان هزارجریب میرسد. در حدود سال ۱۱۲۰ خورشیدی (قرن ۱۲ هـ. ش)، طایفه‌های ایل خلیل از روستای استاجنان که در منطقهٔ کوهستانی نظیر بهشهر قرار داشت، به محل کنونی «خلیل شهر» کوچ نمودند. به گفتهٔ نیاکان بومی این شهر، در ابتدا طایفهٔ خلیل از سمت خراسان به مازندران آمده‌اند و در روستای استاجنان ساکن شدند. طایفه‌های ایل خلیل در خلیل شهر عبارت اند از:
 
۱- طایفهٔ خلیل خلیلی
 
۲- طایفهٔ عموزاد خلیلی
 
۳- طایفهٔ باقری خلیلی 
 
البته ایل خلیل به طایفه‌های مذکور محدود نمی‌شود و پس از مدتی طایفه‌های دیگری نیز گسترش یافتند. آنگاه روستای خلیل محله که شامل چندین ده در یک راستا و با فاصله بودند پدید آمد که در ابتدا شامل پنج ده: «۱- کشیرخیل -۲- عموزاد محله -۳- ملامحله -۴- مالیکلا -۵- گت زمین» می‌شده‌است. اولین مدرسه در خلیل محله در سال ۱۳۱۴ خورشیدی تأسیس شده‌است. 
روستای خلیل محله یک روستای طولی بوده‌است. یعنی در امتداد یک رود تشکیل شده‌است؛ قبل از آن که این روستا تبدیل به شهر شود به آن خلیل محله گفته می‌شد. روستای خلیل محله در امتداد رودی به نام که از سمت جنوب به شمال کشیده شده‌است پدید آمده‌است. ده‌های خلیل محله به مرور زمان گسترش یافتند و به یک دیگر متصل شدند و یک جادهٔ اصلی آن‌ها را به یک دیگر مرتبط می‌ساخت. بزرگراه اصلی (بلوار امام رضا) از شمال این روستا گذر می‌کرده‌است که البته محله‌های کلاک و رکاوند نیز در شمال این بزرگراه گسترش یافتند. بعد از مدتی این روستا ممتد و حالت روستای طولی را به خود گرفت. آنگاه روستای خلیل محله به شهر خلیل شهر تبدیل شد. کنون شهرداری مختص خود را دارد.
 عده ای از طوایف ایل خلیلی در اطراف کیاسرشت و سوادکوه و فیروزکوه سکونت دارند. گروه دیگر از این ایل در ارجمند و قزنچاه سکونت دارند و به خلیلی ارجمندی و خلیلی قزنچاهی معروف هستند. 
 کشت و کار در پیرامون خلیل‌شهر شامل درختان و هلو و انواع نارنگی، درختان صنعتی مانند صنوبر و اوکالیپتوس، و کشتزارهای توت فرنگی و تمشک می‌شود. 
 یک چشمه بنام سید علی چشمه در ۶ کیلومتر جنوب شرقی داخل جنگل لوله‌کشی شده و ۹ روستا (عموزادمحله، گته‌زمین، مالیکلا، ملامحله، رباط، کرمانی محله) از این لوله‌کشی استفاده می‌کنند و کشیرخیل از چشمه دیگری استفاده می‌کند.
 از اماکن تفریحی شهر می‌توان به دریای خلیل شهر و امامزاده یوسف و حسن رضا و از اماکن ورزشی آن می‌توان به باشگاه کشتی کشیرخیل، باشگاه کوثر (فوتسال، ، ووشو، ) رباط، باشگاه مالیکلا و باشگاه رکاوند و باشگاه اشاره کرد. مراکز آموزشی آن یک دبیرستان پسرانه و یک دبیرستان دخترانه، چهار مدرسه راهنمایی و چهار هستند.
 مراکز تولیدی:
 
 
 
 
 
 
 مجتمع تجاری بهار در محور بهشهر - گلوگاه - گرگان (محدوده مصوب خلیل‌شهر) در کیلومتر هشت خلیل‌شهر از نقاط تجاری آن است.
 اعضای  :
 ۱- ابوالقاسم محمدیان
 ۲- محمد رضا باقری خلیلی
 ۳- سید حسن حسینی رکاوندی
 ۴- رضا عموزاد خلیلی
 ۵- عبدالله مسلمی
 اعضای  : 
 ۱- موسی محمدپور خلیلی
 ۲- قاسم نصیری خلیلی
 ۳- مهدی عموزاد خلیلی
{"title": "خلیل‌شهر", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AE%D9%84%DB%8C%D9%84%E2%80%8C%D8%B4%D9%87%D8%B1&oldid=34588196", "language": "fa"}