، شامل «فرودگاه بین‌المللی»، «راه‌آهن»، «قطار شهری»، « » و «مونوریل».
 مقالهٔ اصلی: فرودگاه بین‌المللی تبریز در سال ۱۳۲۹ خورشیدی و در زمان سلطنت تأسیس شد. این فرودگاه اکنون به عنوان یکی از چهار فرودگاه آسمان‌باز ایران، در حال ارائهٔ خدمات به‌پروازهای داخلی، خارجی و عبوری است. پروازهای تبریز- ، تبریز- ، تبریز- ، تبریز- و تبریز- ، تبریز- ،تبریز-هامبورگ و تبریز- و پروازهای داخلی به‌صورت هفتگی و روزانه از این فرودگاه به‌شهرهای ، ، ، ، ، ، ، ، و انجام می‌پذیرد. 
 شرکت‌های هواپیمایی « »، «ایران ایرتور»، « »، « »، « »، « »، « »، «هواپیمایی ساها»، « »، «هواپیمایی نفت»، «تورکیش ایرلاین» و «سعودی ایرلاین» به‌این فرودگاه پرواز دارند.
 این فرودگاه دارای ترمینال پروازهای داخلی، بین‌المللی و حج و تسهیلات گمرک، قرنطینه، رستوران، سالن غذاخوری و سالن سی‌آی‌پی برای میهمانان مخصوص می‌باشد. پایانهٔ جدید این فرودگاه در آبان ۱۳۸۶ به‌بهره‌برداری رسیده‌است و در این مکان، یک ساختمان مخصوص سرویس پذیرایی هواپیمایی ملی و ساختمان و موتورخانه وجود دارد. 
 مقالهٔ اصلی: کارهای ساختمانی راه‌آهن تبریز از سال ۱۲۹۱ در محور تبریز- و صوفیان-رازی (در مرز ترکیه) شروع و در سال ۱۲۹۵ محور تبریز-جلفا با ۱۴۹ کیلومتر مورد بهرهبرداری قرارگرفت. دومین خطی که پس از تکمیل راه‌آهن سراسری اقدام به‌ساخت آن گردید، خط تهران-تبریز بود که ساخت این خط روز از تهران شروع و ساختمان و ریل‌گذاری این خط تا خاتمه یافت و بلافاصله بهره‌برداری از آن آغاز شد. 
خطوط بین‌المللی راه‌آهن تبریز، خط تبریز- و تبریز- می‌باشد. از خطوط داخلی راه‌آهن تبریز می‌توان به خطوط تبریز- ، تبریز- و تبریز- اشاره کرد. 
 مقالهٔ اصلی: عملیات اجرایی از سال ۱۳۸۰ آغاز شده‌است. مترو تبریز در پنج خط ساخته می‌شود که پس از خط‌ها نه گانه و خط‌ها شش گانه , بیش‌ترین شمار خط‌ها مترو در را داراست. چهار خط این راه‌آهن داخلی و یک خط آن بیرون از حومه است. بر اساس برنامه‌ریزی انجام‌شده، خط ۱ به درازا ۱۸ کیلومتر از میدان ائل‌گلی تا کوی لاله و خط ۲ به دازا ۲۷ کیلومتر از دانشگاه آزاد اسلامی تا خواهد بود. خط خارج از حومه (مسیر پنجم) نیز به دارازا ۲۰ کیلومتر از تا خواهد بود. پیش‌بینی می‌شود، قطارشهری تبریز، قادر به‌جابه‌جائی ۳۰٬۰۰۰ نفر به‌وسیله ۳۰ قطار در هر ساعت و در هر جهت از خط‌ها پنج‌گانه باشد. 
 مقالهٔ اصلی: ، پس از در تبریز به‌اجرا درآمده‌است. محدودهٔ تردد این سامانه در این شهر، از میدان بسیج در ورودی شرقی تبریز تا میدان راه‌آهن در غرب این شهر است که به‌طور کلی مسافتی حدود ۱۸ کیلومتر را شامل می‌شود. البته به‌دلیل عبور این سامانه از مرکز شهر که اغلب از ترافیک سنگینی برخوردار است، با تدبیر قوانینی، از ورود خودروها شخصی در محدوده مرکزی جلوگیری می‌شود و تنها اتوبوس‌ها می‌توانند از این مناطق عبور کنند. این کار، باعث علاقه مردم به‌استفاده از وسائل حمل و نقل عمومی در مرکز شهر و از سوی دیگر باعث نارضایتی ساکنین محله‌های واقع در مسیر شده‌است. 
 برای ایجاد راه ویژه اتوبوس‌های تندرو، خیابان امام خمینی (ره) حد فاصل میدان ساعت تا میدان جانبازان (فلکه دانشگاه) به صورت یک طرفه برای خودروها عادی درآمده است و باند برگشت توسط نرده‌ها فلزی جدا شده و به عنوان راه ویژه رفت و برگشت اتوبوس‌ها تندرو مورد استفاده قرار می‌گیرد.
 کنون ۵۰ دستگاه اتوبوس تندرو در خطوط معین‌شده و در فاصله زمانی کم‌تر از پنج دقیقه، از ایستگاه‌ها اتوبوس می گذرند. 
 عملیات اجرایی مونوریل در شهر تبریز آغاز شده‌است. مونوریل تبریز در محدودهٔ منطقهٔ مرکزی این شهر و در حدفاصل ارگ علی‌شاه تا بازار تبریز ساخته خواهد شد. این سامانه، ظرفیت جابه‌جایی ۴۰ نفر را دارد و هدف از راه‌اندازی آن، بازدید آسان گردشگران از مکان‌های تاریخی تبریز است. 
 سامانه تبریز از دو خط رفت‌وبرگشت به درازا ۱۵ کیلومتر ساخته شده که از بزرگراه آذربایجان (حدفاصل و ) و بزرگراه آزادی (حدفاصل میدان جهاد و ) می گذرد و به یوسف‌آباد منتهی خواهد شد.
{"title": "ترابری در تبریز", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AA%D8%B1%D8%A7%D8%A8%D8%B1%DB%8C_%D8%AF%D8%B1_%D8%AA%D8%A8%D8%B1%DB%8C%D8%B2&oldid=34885026", "language": "fa"}