شاعر و دختر پادشاه (شمال کنونی) بود. برخی منابع ادبی ، دارای‌دخت را نخستین زن ‌گوی می‌دانند.
 «دارا»، پادشاه تخارستان (در شمال کنونی به پایتختی )، بدنبال حمله به بخش ایران بزرگ، در سال (۳۳ خورشیدی) به (جاپان) پناهنده شد. در این زمان، پادشاه ژاپن بود. دخترش، دارای‌دخت، (۶۶۱ میلادی/۴۰ خورشیدی) در ژاپن به دنیا آمد و از او بعنوان نخستین زن پارسی‌گوی شاعر نام برده می‌شود.
 
 «گیکیو ایتو»، دو شعر (شماره‌های ۱۶۰ و ۱۶۱) از این شاعر را در یافته است . وی پس از یافتن واژ‌گانی زردشتی به همراه یک اسم خاص در این دو شعر، تعبیر دیگری از آن‌ها ارایه کرده است که منطبق بر آموزه‌های زردشتی است .
 «ایتو» به صراحت این اشعار را سوگواره نمی‌شمارد، اگرچه میرشاهی به اشتباه چنین برداشت کرده است و هم‌چنین دو شعر را به هم‌آمیخته آورده است . شاه‌حسینی ترجمه‌ای گیراتر از دو شعر به طور جدا ارایه داده است :
 
 
 حتی آتش فروزان
 پیام اندیشه انگیز نیکان را (مانسرَدَهمَ) 
 رباید و پنهان کند در انبان
 آیا چنین نگویند؟
 
 
 ابر آبی رنگ
 شاید بالاتر رود
 همان ابری که
 بر فراز کوه شمال
 گسترده است
 از ستارگان گذر کند،از ماه بگذرد
 تا بالاترین آسمان.
 قابل یادآوری است که برخی دیگر از منابع ادب ، نخستین شاعر زن پارسی‌گوی را، زنی از زمین می‌دانند به نام . زبیده، همسر ، نامدار بوده‌است. اما در عین حال، نخستین زن پارسی گوی که از او آثار فراوانی برجای مانده‌است، است.
{"title": "دارای‌دخت", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AF%D8%A7%D8%B1%D8%A7%DB%8C%E2%80%8C%D8%AF%D8%AE%D8%AA&oldid=30449060", "language": "fa"}