، لقب‌گرفتهٔ همگانی به ( - ) ، و در بود. او را فقیهی دانسته‌اند که درباره اختلافِ آرایِ علما، سخن می‌گفت. گویند از نسل اکثم بن صیفی بود و صَیفی و تَمیمی نسب دارد. به لقب گرفت؛ چرا که روزی مردم را در جنب‌وجوشی تنگِ هم دید و گفت «مردم را چه می‌شود در این حیص و بیص؟»، سپس به همین عبارت، شهرت گرفت. 
 نام و نسب کاملش «سعد بن محمد بن سعد» ذکر شده که با لقب‌های «امیر»، «شهاب‌الدین» و «ابوالفوارس» شناخته می‌شده است. در نزد قاضی محمد بن عبدالکریم وزّان حدیث آموخت، سپس به عراق بازگشت و همان‌جا استقرار یافت. 
شیوهٔ رفتار او را غریب ذکر کرده‌اند، همیشه به زبان فصیح سخن می‌گفت، جامهٔ بَدَویان می‌پوشید و شمشیری بر کمر می‌بست؛ چیزهایی که در زندگیِ شهرنشینیِ بغداد نابهنجار بود. 
حیص بیص در / شبانگاه در بغداد درگذشت.
{"title": "حیص بیص", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AD%DB%8C%D8%B5_%D8%A8%DB%8C%D8%B5&oldid=33920711", "language": "fa"}