، در سال (۶۱۷ ه‍.ق)، پسر خود را به فتح مأمور کرد. در سال بعد، تولی، خراسان از تا ( کنونی یکی از شهرهای منطقه بیهق دانسته می‌شود) و از و تا را یکی یکی اشغال نموده و آنجا را مانند ماوراءالنهر تخریب کرد. او به ویژه شهر یکی از قدیم‌ترین مراکز فرهنگی آسیای مرکزی را خراب کرد. 
 ۶۱۹ ه‍.ق چنگیز پس از عبور از و تسخیر و و گرفتن شهرهای از جیحون گذشته و به سرزمین طالقان آمد. این طالقان شهری واقع در ولایت جوزجانان بود و گفته می‌شد. قلعهٔ طالقان نام داشت. محاصرهٔ این قلعه ده ماه به طول انجامید تا سرانجام پسران چنگیز به کمک او آمده طالقان را فتح کردند. پس از آن چون خبر فتح جلال‌الدین را در در نزدیکی شهر غزنین به چنگیز داده بودند از راه به غزنین آمد و در بین راه بامیان را محاصره کرد. هنگامی که مغول سرگرم محاصرهٔ این شهر بودند، مُوتُوجن، پسر جغتای و نوهٔ محبوب چنگیز، به دست یکی از اهالی بامیان کشته شد. چنگیز پس از فتح بامیان دستور داد که علاوه بر مردم جانوران را هم بکشند و کسی را به اسارت نگیرند و بچه در شکم مادر زنده باقی نگذارند و سپاه مغول به دستور چنگیز شهر را چنان ویران کردند تا دیگر کسی نتواند در آنجا سکونت کند. 
 هنگامیکه چنگیز به رسید چون از این شهر رفته بود به دنبال او به کنار شتافت ولی نتوانست مانع فرار جلال‌الدین به هند شود. پس از گریختن جلال‌الدین به هند چنگیز چند ماه در این منطقه بود اما بعد به علت شورشی که در چین شمالی و درگرفته بود و حضور او را ایجاب می‌کرد، بسوی آن منطقه حرکت کرد.
{"title": "حمله مغول به خراسان", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AD%D9%85%D9%84%D9%87_%D9%85%D8%BA%D9%88%D9%84_%D8%A8%D9%87_%D8%AE%D8%B1%D8%A7%D8%B3%D8%A7%D9%86&oldid=31973279", "language": "fa"}