(به : ) دوره‌ای از است که از سال ۱۱۸۵ تا ۱۳۳۳ را در بر می‌گیرد. دوره کاماکورا در سال ۱۳۳۳ با نابودی و برقراری دوران کوتاه مدت سلطنت به پایان رسید.
 در سال ۱۱۸۵ طایفه رقیب را شکست داد و در سال ۱۱۹۲ از سوی امپراتور به عنوان سردار یا منصوب شد و خود یا باکوفو (幕府, bakufu) را در شهر پایه گذاشت. در دوره کاماکورا، ژاپن وارد «قرون وسطای» خود شد که نزدیک به هفتصد سال طول کشید و در آن ، دربار و حکومت مرکزی سنتی به نهادهایی تشریفاتی مبدل شدند. موضوع‌های قضایی، نظامی و مدنی به دست جنگ‌آوران (طبقه بوشی، Bushi) اداره می‌شد و قدرتمندترین در میان آنان، حاکمان واقعی جامعه، یعنی شوگون‌ها بودند.
 پس از زوال در در میانهٔ قرن نهم، روابط ژاپن با این کشور قطع شد. در زمانی که شوگون‌ها علاقه چندانی به گسترش روابط خارجی نداشتند، خبر از حکومت جدید مغول‌ها در رسید. فرمان داد که ژاپن یا خراج پرداخت کند یا آماده انتقام باشد. ژاپن زیر بار نرفت و شروع به آماده‌سازی خود برای دفاع نظامی کرد. مغول‌ها دو بار در سال‌های ۱۲۷۴ و ۱۲۸۱ به جزیره در جنوب غربی ژاپن حمله کردند. به نظر می‌رسد که هر بار توفان شدید و نقصی در طراحی کشتی مغولان، لشکر مهاجم را با وجود برتری نظامی، از رسیدن به پیروزی بازداشت. توفان شدیدی که کشتی مهاجمان را در هم کوبید، باد خداوندی یا نامیده شد.
 پیامد سال‌ها تدارک نظامی به منظور جنگ با مغولان برای حکومت کاماکورا مصیبت‌آمیز بود. بسیاری از وفادارانی که برای پاسداری از حکومت جنگیده بودند، اینک در انتظار پاداش بودند و انجام این خواسته از توان حاکمان خارج بود. این موضوع به کاماکورا کمک کرد. 
در نهایت شهر کاماکورا در یک که علیه حکومت شکل گرفته بود سقوط کرد و دوران حاکمیت شوگون‌ها به پایان رسید. پس از این، دوران کوتاه آغاز شد.
{"title": "دوره کاماکورا", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AF%D9%88%D8%B1%D9%87_%DA%A9%D8%A7%D9%85%D8%A7%DA%A9%D9%88%D8%B1%D8%A7&oldid=32666597", "language": "fa"}