( : ) وضعیت را در این کشور را توضیح می‌دهد.
 حقوق بشر در بهتر از بیشتر جمهوری‌های سابق ( ) است و به سمت استاندارد قابل قبول مخصوصاً در زمینه اقتصاد نزدیک می‌شود.
 مجله اقتصاددانان در سال ۲۰۰۷ ارمنستان را یک رژیم دوگانه اعلام کرد. بر طبق این گزارش ارمنستان در ردیفهای آخر (سوم از پائین) از فهرست کشورهای دموکراتیک قرار دارد. به‌طور کلی این کشور را بعنوان نسبتاً آزاد شناخته‌است، و در ردیف ۴۶ قرار گرفته‌است، که دو رقم پایین‌تر از و یک رقم بالای می‌باشد. 
 طبق گزارش سال ۲۰۰۹ یک معضل در ارمنستان است. 
 از زمان استعفای از ریاست جمهوری، آزادی‌های سیاسی در این کشور بهتر شده‌است. مدیریت تر پتروسیان به نهاد قدرت بیشتری نسبت به پارلمان می‌داد. او ۹ حزب را هم ممنوع اعلام کرد (از جمله ). شیوه نیمه استبدادی حکومت او مخصوصاً در حل تدریجی درگیری منجر به استعفای او و روی کار آمدن گردید. 
 گزارش‌های بدرفتاری خانگی موجب مخالفت‌هایی از جانب پلیس، دادگاه‌ها و جامعه شده‌است. اکثراً دیده شده که فاش کردن بدرفتاری خانوادگی یک مقوله حرام و تابو است. 
 دین اصلی ارمنستان است و از حقوق بیشتری نسبت به دیگر ادیان رسمی برخوردار است. مذاهب اقلیت دیگر عبارتند از: ، مسیحیان سریانی، ، ، ، ، و . بر اساس آمار سال ۲۰۰۱ در ارمنستان ۴۰۰۰۰ اقلیت یزیدی وجود داشت.
{"title": "حقوق بشر در ارمنستان", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AD%D9%82%D9%88%D9%82_%D8%A8%D8%B4%D8%B1_%D8%AF%D8%B1_%D8%A7%D8%B1%D9%85%D9%86%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86&oldid=32659046", "language": "fa"}