(زاده خرداد ۱۳۲۸در تهران - درگذشته ۳۱ شهریور ۱۳۵۹ در ) بود که در در کشته شد. 
 محمد صالحی در خانواده‌ای با ۴ پسر و یک دختر به دنیا آمد که محمد آخرین فرزند خانواده بود. او یک بار در دوران کودکی مریض می‌شود و مادرش نذر می‌کند که اگر شفا گرفت، اسم دیگر او را «عباس» صدا بزنند و بعد از شفای او، همین کار را انجام می‌دهد. 
 به گفته خانواده‌اش، محمد خیلی باهوش بوده و در سال ۱۳۴۶ در رشته پزشکی پذیرفته می‌شود اما به دلیل علاقه‌ای که به پرواز داشته، به نیروی هوایی ارتش می‌رود؛ او دوره آموزش اولیه را در ایران سپری کرده و برای تکمیل دوره تخصصی پرواز به آمریکا اعزام می‌شود. 
 وی در سال ۱۳۵۴ با «ناهید حسن‌علی» ازدواج کرد و تنها فرزندش به نام «پانته‌آ» در سال ۱۳۵۶ به دنیا آمد؛ وقتی که در بهمن ۱۳۵۷ وارد ایران شدند، محمد جزو نخستین افراد نظامی بود که به دیدار او رفت؛ محمد بعد از پیروزی در به خدمت می‌پرداخت و در افشای جریان که همان ابتدای انقلاب در پایگاه هوایی همدان طراحی شده بود، نقش مهمی ایفا کرد. 
 محمد صالحی به همراه به عنوان خلبانان از پایگاه هوایی نوژهِ در قالب گروه آلفارد به پایگاه «شعبیه» و «کوت» عراق حمله‌ور شدند و اولین پاسخ را به حمله عراق دادند. 
 پس از انهدام این پایگاه‌ها، هنگام بازگشت به خاک ایران هواپیمای جنگنده آن‌ها دچار سانحه شد و محمد صالحی به همراه کابین عقب خود خالد حیدری کشته شدند و بدین ترتیب نام خود را به عنوان نخستین خلبانان کشته‌شده در عملیات برون مرزی در دوران به ثبت رساندند. 
 همسر محمد صالحی در این باره می‌گوید: 
 پیکر محمد صالحی آبان ماه سال ۱۳۹۱، پس از ۳۲ سال به ایران بازگشت. 
 روایت زندگی و نحوه شهادت خالد حیدری و محمد صالحی است که توسط به تصویر کشیده شده‌است.
{"title": "محمد صالحی (خلبان جنگنده)", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF_%D8%B5%D8%A7%D9%84%D8%AD%DB%8C_(%D8%AE%D9%84%D8%A8%D8%A7%D9%86_%D8%AC%D9%86%DA%AF%D9%86%D8%AF%D9%87)&oldid=34955256", "language": "fa"}