با نام علمی یکی از انواع دارکوب‌های بزرگ‌جثه است و می‌توان آن را در در حاشیهٔ و در بخش‌هایی از جنوب‌غربی مشاهده نمود. این پرنده جنوبی‌ترین نمونه از سردهٔ است که را نیز شامل می‌شود.
 دارکوب ماژلان ۴۵ سانتی‌متر طول دارد و وزن آن در پرندگان نر بین ۳۱۲ تا ۳۱۶ و در پرندگان ماده بین ۲۷۶ تا ۳۱۲ گرم است. این پرنده بزرگترین دارکوب و یکی از بزرگترین دراکوب‌های جهان است (از گونه‌های موجود تنها و از دارکوب ماژلان بزرگترند).
 این دارکوب‌ها عمدتاً سیاهرنگ بوده و نوک بال‌هایشان سفید است و منقاری دارند. نرها سر و تاجی سرخ‌رنگ دارند اما سر ماده‌ها عمدتاً سیاهرنگ است و تنها در ناحیه‌ای در نزدیکی رویشگاه منقارشان رنگ قرمز دیده می‌شود. جوجه‌ها به پرندگان ماده شباهت دارند اما تاجشان کوچکتر است و از نظر رنگ قهوه‌ای‌ترند.
 آواهایی همچون «کی-ییو» و «پی-کاا»، معمولترین آواهای پرنده هستند.
 حشرات و بالغ غذای اصلی دارکوب‌های ماژلان را تشکیل می‌دهند. این پرنده همچنین از کوچک نیز تغذیه می‌کند.
 دارکوب‌های ماژلان در اواخر پاییز تا اوایل زمستان به جفت‌گیری و تولیدمثل می‌پردازند. آنها لانه‌شان را در فاصلهٔ ۵ تا ۱۵ متری بالاتر از سطح زمین در درختان حفر می‌کند و پرندهٔ ماده بین ۱ تا ۴ تخم می‌گذارد.
{"title": "دارکوب ماژلان", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AF%D8%A7%D8%B1%DA%A9%D9%88%D8%A8_%D9%85%D8%A7%DA%98%D9%84%D8%A7%D9%86&oldid=33282402", "language": "fa"}