(و جمع آن به شکل ) یا باده‌سرایی نوعی از اشعار در است که به توصیف بیان می‌شود. از شاعران بزرگ خمریه‌سرا در ادبیات عرب می‌توان به (متعلق به دوره جاهلی) (متعلق به دوره راشدی و اموری) و (متعلق به دوره عباسی) نام برد. از ابونواس به عنوان بزرگترین شاعر خمریه‌سرای عرب نام برده می‌شود از دوازده هزار بیت شعر وی ۲۷۵ بیت خمریه محسوب می‌شوند. که تأثیر زیادی روی شاعران بعد از خود و حتی شاعران فارسی‌زبان همچون داشته‌است 
 اوج خمریات در ادبیات عرب در زمان اتفاق افتاد. 
 خمریات عرب مادر شناخته می‌شود. اما این موضوع را مردود می‌شمارد و می‌نویسد خمریات عرب بیشتر بر پایه قصیده‌اند اما در ادبیات فارسی با وجود انکه شکل غالب قصیده است اما در دیگر گونه‌ها مانند ، ، ، نیز وجود دارد و محتوای خمریات عرب بیشتر به مفاخره برای نوشیدن شراب می‌پردازد و در دوره‌های متاخر آن مانند اخطل به کهنه کردن شراب نیز اشاراتی می‌شود اما محتوای خمریات در ادبیات فارسی بسیار غنی‌تر معمولاً به شکل داستان و نه توصیف و نمادین‌تر(مانند قصیده ) هستند به گونه‌ای که بعدها به تکامل پیدا می‌کند. به نظر رضایی «هر جا باده‌ای بوده و شاعری، شعر خمری نیز وجود داشته‌است. »
{"title": "خمریه (ادبیات عرب)", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AE%D9%85%D8%B1%DB%8C%D9%87_(%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA_%D8%B9%D8%B1%D8%A8)&oldid=28547043", "language": "fa"}