دبیره‌ای بود که به دست پیامبر و از روی ( ) پدیدآورده بود. در اثرهای به جا مانده از آیین بیش از همه از این خط بهره برده شده‌است و همچنین این خط یکی از نخستین دبیره‌هایی که مانویان بدان می‌نوشتند نیز بوده‌است.
 در آن را خوانده و دربارهٔ آن سخن رانده‌است و برخی از حرفهای آن را بازسازی نموده‌است. وی این خط را آمیزه‌ای از فارسی و سریانی می‌داند؛ و شمار حرفهای آن را نیز بیش از می‌داند. به گفته وی مردم و نیز که در نوشته‌های دینی خود از این دبیره بهره می‌بردند آن را می‌نامیدند. ابن ندیم همچنین این دبیره را می‌خواند. 
 در یافته‌های باستان‌شناسان نمونه‌هایی از این خط در به دست آمده‌است. این خط برای نوشتن زبانهای ، ، و گاه به کار می‌رفته‌است.
 متن‌های مانوی باستان با یک الفبا که هنوز با نام سریانی-آرامی شناخته می‌شود پدیدار گشته‌اند و این نوشته‌ها بعدها به‌عنوان متن‌های سریانی/آرامی طبقه‌بندی شده‌اند. نوشته‌های بعدی که از خط مانوی برای ایجاد استفاده کرده‌اند، در ادبیات سه قوم زبان برگزیدهٔ ایرانی میانه تأیید شده‌اند:
 
 
 سامانهٔ مانوی از مشمولیت بالایی از ها و های زبان ارث‌برده از مجلس که از مشخصه‌های ضروری سامانهٔ پهلوی است برخوردار نیست. علاوه بر این، املای مانوی کمتر محافظه‌کار یا تاریخی و رابطهٔ نزدیک‌تر با تلفظ امروزی دارد: برای مثال؛ کلمه‌ای مانند «آزاد»، در پهلوی نوشته می‌شد، ولی در مانوی فارسی میانه در همان زمان.
 خط مانوی خطی نبود که فقط برای ارائه کردن نوشته‌های مانوی به‌کار برود. وقتی که نوشتار در ، که غالباً مورد بود، کتاب‌های مقدس مانوی مکرراً از ( ) استفاده می‌کردند.
 در سدهٔ نوزدهم میلادی، هیئت‌های اعزامی آلمانی عددی از نوشته‌های مانوی در روی در نزدیکی در مکانی که امروزی در آن قرار دارد، کشف کردند. بسیاری از این نوشته‌ها، امروزه در محافظت می‌شوند.
 این الفبا همانند سایر خط‌های ابجد از راست به چپ نوشته می‌شود و ندارد.
 الفبای مانوی (U+10AC0–U+10AFF) در ماه ژوئن سال ۲۰۱۴ با انتشار نسخهٔ ۷٫۰ به استاندارد افزوده‌گشت.
{"title": "خط مانوی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AE%D8%B7_%D9%85%D8%A7%D9%86%D9%88%DB%8C&oldid=34790162", "language": "fa"}