بخشی از بافت کلیه (به : ) (به : )، بخشی از است که از به لوله پیچیده دور می رود. این لوله را به اسم ، ، نامگذاری شده است. کارکرد اصلی قوس هنله، ایجاد شیب غلظتی در می باشد. 
 قوس هنله، با استفاده از سامانه افزاینده ضد جریانی، که از پمپ‌های الکترولیتی استفاده می‌کند، ناحیه‌ای با غلظت بالای اوره در عمق مغز کلیه، نزدیک مجرای پاپیلاری دستگاه جمع‌کننده مجرایی، را ایجاد می کند. آبی که در تصفیه جریان مجرای پاپیلاری وجود دارد، از طریق کانال‌های به بیرون هدایت شده، و با حرکت غیرفعالانه به سمت پایین شیب غلظت حرکت می‌کند. این فرآیند آب را بازجذب کرده و غلیظی را جهت ترشح، تولید می‌کند. 
 این قسمت دارای و میتوکندری اندک و با لبه سلولی فاقد حاشیه برس مانند است و انجام نمی‌گیرد و انتقال به صورت صورت می‌گیرد. 
 این قسمت دارای زیاد و لبه برس مانند است در قسمت دهانه یاخته پوششی این قسمت پمپی وجود دارد که به‌طور فعال و همزمان یک یون و یک یون و دو یون را از مجرا به درون یاخته منتقل می‌کند. 
 بخش پایین رونده لوله هنله تراوایی نسبتاً زیادی نسبت به آب و تراوایی متوسطی نسبت به NaCl و اوره دارد. در غشای یاخته‌های پوششی بخش بالا رونده لوله هنله پمپی وجود دارد که به طریق هم انتقالی یک یون سدیم و یک یون پتاسیم و دو یون کلر را از مجرای نفرون به درون یاخته منتقل می‌کند.
{"title": "قوس هنله", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%82%D9%88%D8%B3_%D9%87%D9%86%D9%84%D9%87&oldid=32798700", "language": "fa"}