( : ) در زیر فهرستی از شمال به جنوب و در شهر ، انتاریو، کانادا آمده‌است. شهر تورنتو در یک الگوی شبکه‌ای سازمان‌دهی شده‌است که قدمت آن به طرحی که بین سال‌های ۱۷۹۳ و ۱۷۹۷ تنظیم کرده بود، برمی‌گردد. اکثر خیابان‌ها در جهت شمال-جنوب یا شرق-غرب، بر اساس خط ساحلی تراز شده‌اند. به عبارت دیگر، جاده‌های اصلی شمال-جنوب عموماً عمود بر خط ساحلی دریاچه انتاریو و جاده‌های اصلی شرقی-غربی به طور کلی موازی با خط ساحلی دریاچه هستند.
 یک بزرگراه کوتاه و است. این مسیر به عنوان یک بزرگراه در غربی شروع می‌شود و به سمت شمال به عنوان بخش شمالی ادامه می‌یابد. نقاط دیدنی در امتداد جاده عبارتند از: پروژه مسکن لارنس هایتس، و و (بخشی از در میانه آن از خیابان اگلینتون تا شمال واقع شده‌است و به طور خلاصه به موازات آن در مجاورت در زیر زمین امتداد دارد.
 
 
بزرگراه ۴۲۷ بار اصلی ترافیک از شمال و جنوب را بر دوش می‌کشد.
 
 جاده کالدونیا دارای بین «جاده راجرز» و است.
 قبل از ساخت بزرگراه ۴۲۷، خط براون بخشی از بزرگراه ۲۷ بود. بخشی از جاده، که به بزرگراه ۴۲۷ از تا بزرگراه ۴۰۱ تبدیل شده‌است و به عنوان بزرگراه ۲۷، از گذشته و به سمت شمال تا باری ادامه می‌یابد.
 جاده شریان‌ای است که از غربی شروع می‌شود اما تا زمانی که با تقاطع پیدا نمی‌کند به یک جاده اصلی تبدیل نمی‌شود. به سمت شمال ادامه می‌یابد تا به بزرگراه ۲۷، شمال شهر ختم شود.
 از نام دهکده‌ای گرفته شده‌است که در از آن عبور کرده‌است. روستای ایسلینگتون قبلاً با نام میمیکو شناخته می‌شد و اغلب با روستای دومی به همین نام در اتوبیوکو در اشتباه گرفته می‌شد که در سال ۱۸۵۷ از اداره پستی نام میمیکو را دریافت کرده بود. در سال ۱۸۵۹ برای ساکنان میمیکو در خیابان داندس جلسه ای برای انتخاب نام جدید در مسافرخانه «توماس اسمیت» (واقع در گوشه جنوب غربی خیابان دانداس و خیابان آیلینگتون امروزی) برگزار کردند، زمانی که شرکت کنندگان نتوانستند به اتفاق آرا در مورد نام جدید، آنها همسر اسمیت، الیزابت، را به جلسه دعوت کردند و از او خواستند نام روستا را تغییر دهد. او را که زادگاهش در نزدیکی ، انگلستان بود را انتخاب کرد.
 جاده اسکارلت به نام نامگذاری شده‌است که در سال ۱۸۰۸ به کانادای علیا نقل مکان کرد و چندین کیلومتر مربع ملک در شمال غربی خیابان بلور و کیل داشت. «جاده اسکارلت» در امتداد مسیر حمل و نقل تورنتو در شمال ملک او افتتاح شد. جاده در خیابان داندس غربی بلافاصله در جنوب خط راه‌آهن CPR crosstown شروع می‌شود. به پایانه غربی خیابان سنت کلر متصل می‌شود، سپس در امتداد به سمت شمال خیابان لارنس غربی پیش می‌رود، جایی که به سمت غرب منحنی می‌شود و به جاده دیکسون تبدیل می‌شود.
 از شروع می‌شود و به سمت شمال به تا نزدیک در شهرک ادامه می‌یابد.
 خیابان لزلی، که دارای چهار بخش مجزا است، از در پای اسپیت خیابان لزلی آغاز می‌شود.
 این نام به‌خاطر تعداد زیادی آسیاب که در نزدیکی در اوایل قرن نوزدهم تأسیس شدند، گرفته شده‌است. در آن زمان جاده از خیابان وینچستر و خیابان پارلمان شروع می‌شد و از رودخانه دون در پارک ریوردیل می‌گذشت. جاده بر روی زمین‌های جدول در امتداد جایی که اکنون ورودی پارک به سمت شمال است بالا می‌رفت و قبل از پیوستن به جاده دان میلز امروزی، برودویو شمال و اوکانر را به سمت شرق دنبال می‌کرد. جاده برای مدتی به میلز ختم می‌شد، تا اینکه کشاورزان شمال، در زمینی بین دره‌های رودخانه، جاده جدیدی را باز کردند تا مسیر آسان‌تری را برای حمل محصول خود به بازار فراهم کنند. جاده جدید قطعات زمین را قطع کرد و به جاده مستقل دان معروف شد. این جاده تا شمال امتداد داشت.
 یک جاده شریانی در اسکاربرو است. املای اصلی واردین به بخش فرعی پارک واردین اشاره دارد که در سال ۱۹۱۲ در اسکاربرو ساخته شد. واردن از جنوب جاده کینگستون در شروع می‌شود و به سمت شمال به شرقی می‌رود، جایی که به سمت مارکهام به عنوان جاده منطقه ای یورک ۶۵ ادامه می‌یابد.
 جاده کندی به خاطر خانواده کندی نامگذاری شده‌است، یکی از بسیاری از مهاجران کشاورزی اولیه در قرن ۱۸ و ۱۹ (که نخست‌وزیر به آن تعلق داشت. به گفته رابرت بونیس، این جاده به نام دوست به نام جیمز کندی نامگذاری شده‌است.
 با اشتباه نشود.
{"title": "فهرست جاده‌های شمال به جنوب در تورنتو", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%81%D9%87%D8%B1%D8%B3%D8%AA_%D8%AC%D8%A7%D8%AF%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C_%D8%B4%D9%85%D8%A7%D9%84_%D8%A8%D9%87_%D8%AC%D9%86%D9%88%D8%A8_%D8%AF%D8%B1_%D8%AA%D9%88%D8%B1%D9%86%D8%AA%D9%88&oldid=34814038", "language": "fa"}