برای گروه اسلامگرای پاکستانی را ببینید. که خود را می‌نامند، یک جنبش و یک سازمان مذهبی-نظامی متشکل از روحانیان در است. حکومت‌ها و سازمان‌های متعددی آن را قلمداد کرده‌اند. تخمین زده شده طالبان در سال ۲۰۲۱، ۷۵٬۰۰۰ جنگجو داشته باشد. طالبان گفته‌اند هدفشان اعاده صلح و امنیت به ، از جمله خروج سربازان غربی، و اعمال نسخه‌شان از شریعت است، که زمانی قدرت داشت. طالبان در سطح بین‌الملل به دلیل کشتار مردم غیرنظامی افغان، ، و اجرای شدید و خشن آن‌ها از که منجر به برخورد با بسیاری از شده، محکوم شده‌اند. از لحاظ ایدئولوژیک، تفکر طالبانی بر روی بنیادگرایی اسلامی مبتنی بر ، و قواعد و رسوم قوم همچون است. 
 طالبان پس از تصرف افغانستان، از سال ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۱م با نام تقریباً بر سه چهارم این کشور حکومت کرد. در این سال‌ها، تنها کشورهای ، و طالبان را به رسمیت شناختند. طالبان پس از حمله به افغانستان که موجب برکناری آنان از قدرت شد، از سال ۲۰۰۶ بار دیگر با بازآرایی خود به صورت جنبشی علیه دولت مورد حمایت آمریکای حامد کرزای و (آیساف) به رهبری . در پی در ۱۵ اوت ۲۰۲۱، طالبان .
 رهبر کنونی طالبان پس از کشته شدن ، از سال ۲۰۱۶ مولوی است. در ۱۰ اسفند ۱۳۹۸ (۲۹ فوریه ۲۰۲۰) طالبان و ایالات متحده آمریکا در امضا کردند. 
 طالبان و متحدانشان در طول سال‌های ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۱، مرتکب علیه افغان شدند، از تأمین غذا برای ۱۶۰٬۰۰۰ غیرنظامی گرسنه توسط سازمان ملل جلوگیری کردند و با ، مناطق وسیعی از زمین حاصلخیز را سوزاندند و ده‌ها هزار خانه را ویران کردند. آن‌ها در طول حکومت خود سرگرمی‌ها و فعالیت‌هایی مانند پرواز بادبادک و نگهداری پرندگان به عنوان حیوانات خانگی را ممنوع کردند و اقلیت‌های مذهبی و قومی را مورد تبعیض قرار دادند. طبق اعلام ، طالبان و متحدان آنها مسئول ۷۶٪ از تلفات غیرنظامیان افغان در سال ۲۰۱۰، ۸۰٪ در ۲۰۱۱ و ۸۰٪ در سال ۲۰۱۲ بودند. طالبان همچنین دست به نسل‌کشی فرهنگی زده و بناهای تاریخی بسیاری از جمله بوداهای معروف ۱۵۰۰ ساله بامیان را تخریب کرده‌است. 
 مقالهٔ اصلی: پس از مداخله و در سال ۱۹۷۹، مجاهدین درگیر جنگ با نیروهای شوروی شدند.
 ، ، ترس داشت که شوروی قصد دارد به نیز حمله کند، بنابراین مختار عبدالرحمان را به فرستاد تا از مقاومت افغانستان در برابر نیروهای اشغالگر شوروی حمایت جلب کند. چندی بعد، و اداره اطلاعات عمومی عربستان سعودی (GID) بودجه و تجهیزات را از طریق آژانس اطلاعاتی بین سرویس پاکستانی (ISI) به مجاهدین افغانستان منتقل کردند. 
 حدود ۹۰٬۰۰۰ افغان، از جمله ، در طول دهه ۱۹۸۰ تحت آموزش ISI پاکستان قرار گرفتند. پروفسور بریتانیایی کارول هیلنبراند به این نتیجه رسید که طالبان گروهی از آن مجاهدین تحت حمایت ایالات متحده، عربستان و پاکستان هستند که برخاسته اند: «غرب به مجاهدین در مبارزه با تصرف افغانستان توسط شوروی کمک کرد.» تقریباً اکثر رهبران اصلی طالبان قبلاً در جنگ شوروی و افغانستان برای جناح‌های یا جنگیدند. 
 در سال در اوج گروهی وارد منطقه ولایت در جنوب شدند و نام خود را «تحریک اسلامی طلبای کرام» نهادند. آن‌ها با تبلیغ شعارهای دینی اسلام مانند با و و اینکه هر کس کشته شود به بهشت خواهد رفت، پیروان زیادی از افغانستان و پاکستان پیدا کردند.
 در بدو امر مردم افغانستان به این گروه خوشبین بودند و گمان می‌کردند، آن‌ها می‌توانند به جنگ‌های داخلی افغانستان پایان دهند. 
 طالبان به سرعت مناطقی را در جنوب که زیر تسلّط دولت به رهبری بود، اشغال کردند. آن‌ها یک ماه و دو روز پس از اعلام موجودیت، ولایت چهارمین ولایت مهم را تصرف کردند. طالبان به پیشروی‌های خود ادامه داد و تعدادی از ولایات را بدون جنگ یکی پس از دیگری اشغال کردند که به ترتیب عبارتند از ولایت‌هایی همچون ، ، ، ، و که با اندک درگیری‌ای تا تاریخ به تصرف خود درآوردند. 
 طالبان ۱۹۹۶ پایتخت را کردند. آنان به محض ورود؛ ، پیشین و برادرش شاهپور احمدزی را کشتند و جنازه‌هایشان را در چهارراه در نزدیکی آویزان و به نمایش گذاشتند.
سپس به تدریج سه چهارم خاک را متصرف شدند.
 طالبان سپس نام حکومت خود را گذاشتند و تشکیلات خود را از طریق رادیو افغانستان اعلام کردند.
کشورهای ، و تنها سه کشوری بودند که طالبان را به رسمیت شناختند. 
 طالبان با دیدگاهی بسته و با بازگشت به نگرش‌های مذهبی و زیر فشار قرار دادن مردم، موجب نارضایتی قشر زیادی از مردم شدند. آن‌ها نام حکومت افغانستان را از به ( ) تبدیل و رهبر خود، ، را به عنوان معرفی کردند. طالبان قطعنامه‌های پیاپی را نادیده گرفتند و تعدادی از خارجیان را از کشور اخراج کردند.
 حکومت طالبان با ، ، ، ، و آثار هنری مخالف بودند و را که از جمله غنائم فرهنگی و باستانی بود را منهدم ساختند. در دوران حکومت طالبان، تنها ورزش مجاز در به‌شمار می‌رفت. آنان به زنان اجازه نمی‌دادند تا بدون مرد محرم یا بدون از خانه‌هایشان بیرون بروند. مجازات و ، مرگ و بود و دست کسانی که دزدی می‌کردند، قطع می‌شد. مردم را برای ادای نماز، به زور از مغازه‌هایشان به مساجد می‌فرستادند. ریش مردان در نظام طالبانی باید بلند می‌بود و موهای سرشان را می‌بایست کوتاه می‌کردند. هر چند طالبان پخش هرگونه اخبار دال بر اختلاف داخلی این گروه را پنهان نگاه می‌داشتند، اما گه‌گاه خبرهایی از اختلافات داخلی به بیرون درز می‌کرد. طالبان قشری و قبیله ای برخورد می‌کند. آن‌ها حتی با اخوانی‌ها و جماعتی‌ها و مودودی‌ها سر سازش ندارند. 
 سرمایه‌دار اهل به بهانه کمک به طالبان یک سال بعد از استقرار نظام طالبان با هواپیمای شخصی خود وارد شد و مورد استقبال مقامات طالبان قرار گرفت. در پی حملات تروریستی همچون و ، ایالات متحده را به سرکردگی بن لادن مسئول این حملات عنوان نموده و از گروه طالبان خواست تا وی را در اولین فرصت به تحویل دهد، اما طالبان به هیچ وجه حاضر به تحویل به آمریکا نشدند.
 مقالهٔ اصلی: با وقوع و عدم تسلیم به از سوی طالبان، حمله به در دستور کار قرار گرفت. در تاریخ به حمله کرد. با همکاری اعضای جبهه مخالف طالبان (مجاهدین سابق علیه شوروی)، گروه طالبان شکست خورد و رئیس‌جمهور گردید.
 بنابر اعلام سایت ، در پی این حمله دولت برای حفاظت از نظامیان خود در برابر ، به پول پرداخته‌است. این پول چندین سال برای در امان ماندن نظامیان از حملات طالبان، به پرداخت شده‌است. بر این اساس، دولت آمریکا در زمان و از طریق رونالد اسپوگلی، سفیر خود در ، بارها نگرانی خود را از این مسئله ابراز کرده‌است. هفته‌نامهٔ اسپرسو در آخرین شمارهٔ خود به وجود مدارک محرمانه‌ای اشاره کرده که نشانگر پرداخت پول توسط دولت به طالبان است. اسپوگلی در نامه‌ای که در اکتبر ۲۰۰۸ به ارسال کرده، دلیل همراهی با در جنگ را اطمینان یافتن دولت این کشور از در امان بودن نظامیان خود از این طریق عنوان کرده‌است. سفیر در ، دولت‌های پیشین و کنونی را به دست داشتن در چنین اقدامی متهم کرده و در عین حال آورده‌است: «در گفتگویی که با در این مورد داشتم، او ابراز بی‌اطلاعی کرد.» طبق این گزارش، بدگمانی به نظامیان در همچنان تا سال ۲۰۰۹ ادامه داشته‌است. اما در این سال در عملیاتی که علیه انجام شد، کشته و زخمی شدن نظامیان همانند دیگر نظامیان تا حدودی به رفع این بدگمانی کمک کرده‌است. 
 در سال ۲۰۰۶ بار دیگر طالبان اعلام موجودیت نموده و با حاکمیت مخالفت ورزیدند و به بیشتر قسمت‌های جنوب افغانستان به ویژه ، و نفوذ کرده و پس از ۲ سال آغاز به پیشروی به سمت پایتخت نمودند. طالبان پاکستان نیز در سال ۲۰۰۷ میلادی با هدف استقرار حکومت اسلامی و جاری کردن قوانین شرع در پاکستان، وارد مبارزه مسلحانه شدند. از طالبان پاکستان به عنوان شبکه‌ای متشکل از تعدادی گروه‌های تندروی محلی نام برده می‌شود. در غیاب این نیروها توانستند به مرور برای خود کارخانه‌های اسلحه‌سازی و مهمات‌سازی ایجاد کنند. ناتوانی در بازسازی کشور و فساد حکومتی در بین مقامات جدید افغانستان، در کنار میلیون‌ها افغان بیکار بازگشته از و پاکستان، موجب سرخوردگی افغان‌ها گشت و گرایش به سمت این نیرو را دوباره افزایش داد. دولت افغانستان بار دیگر دولت را به حمایت از طالبان متهم نمود.
 روز شنبه ۱۰ حوت (اسفند) ۱۳۹۸ برابر با ۲۹ فوریه ۲۰۲۰ نماینده ویژه آمریکا در امور افغانستان به نمایندگی از دولت ایالات متحده آمریکا با برادر معاون سیاسی طالبان توافق صلحی را امضاء کردند و رسانه‌ها از آن با عنوان «توافق تاریخی» یاد می‌کنند. 
 رئیس‌جمهور افغانستان گفت که تمام مواد توافقنامه طالبان و آمریکا، مشروط است و این توافقنامه زمانی قابل تطبیق است که طالبان به تعهداتش عمل کند. 
 مقاله‌های اصلی: و در میانه سال ۲۰۲۱، طالبان در جریان ، آفند گسترده‌ای را صورت داد که کنترل بیش از نیمی از ۴۲۱ ولسوالی افغانستان را تا ۲۳ ژوئیه ۲۰۲۱ به آنان واگذار کرد. 
 در پی میان دولت با طالبان که منجر به در سال ۲۰۲۱ شد، طالبان حملات گسترده‌ای را آغاز کرد. در مراحل نخستین، طالبان با پیشروی در مناطق روستایی، تعداد تحت کنترل خود را از ۷۳ به ۲۲۳ افزایش دادند. تا ۱۰ طالبان بر ۶۵٪ از مساحت افغانستان چیره شد. در ۶–۱۵ ماه اوت، نیروهای طالبان بیست و نه از جمله و را اشغال کردند. (تعداد کل مراکز ولایت در افغانستان ۳۴ است) تخمین زد در صورت عدم حمایت از ، دولت افغانستان ظرف شش ماه آینده سقوط خواهد کرد. 
 این حمله به خاطر دستاوردهای سرزمینی سریع طالبان، و پیامدهای داخلی و بین‌المللی آن شناخته شده‌است. در ۱۰ اوت، تخمین زدند که کابل، پایتخت افغانستان، ظرف ۳۰ تا ۹۰ روز به دست طالبان سقوط می‌کند. در ۱۵ اوت، گزارش داد که طالبان به کابل رسیده‌اند و منتظر «انتقال» قدرت هستند. وزارت داخله افغانستان در بیانیه‌ای اعلام کرد که رئیس‌جمهور افغانستان تصمیم به تقسیم قدرت گرفته و دولت موقت با حضور طالبان تشکیل می‌شود. در همین حال، افراد طالبان را محاصره و سپس نیروهای امنیتی به طالبان تسلیم شدند. این پایگاه هوایی حدود ۵۰۰۰ زندانی طالبان و و را در خود جای داده‌است. 
 طالبان، گروهی از روحانیان سنی هستند که عقاید با ریشه‌هایی در مکتب ، دارد. این گروه مخالف دولت‌های و است. طالبان قشری و قبیله‌ای برخورد می‌کند. آن‌ها حتی با و جماعتی‌ها و مودودی‌ها سر سازش ندارند. بیشتر افراد گروه طالبان هستند که در مناطق شمال غربی پاکستان و دو سوی زندگی می‌کنند. 
 رژیم طالبان اسلام را در تطابق با و فرمان‌های دینی تفسیر می‌کنند. طالبان گوشت خوک و الکل، بسیاری از انواع فناوری‌های مصرفی همچون موسیقی، تلویزیون، فیلمبرداری، و اینترنت، و همچنین بیشتر گونه‌های هنر از جمله یا ، شرکت در ، از جمله و ; نظیر بازی و نگهداشتن یا دیگر را نیز ممنوع کردند، و دیگر پرندگان بر اساس احکام طالبان ذبح شدند. بسته شدند و به عنوان تغییر کاربری دادند. جشن گرفتن و ممنوع بود. برداشتن عکس و به نمایش درآوردن تصاویر و پرتره‌ها ممنوع شد، چرا که طالبان آن را نوعی از می‌دانستند. زنان از ، دختران از شرکت در مدارس و دانشگاه‌ها منع شدند ، از آنان درخواست شد را رعایت کنند و در بیرون از منزل یکی از اقوام مذکر شان همراه شان باشد، آنان که این محدودیت‌ها را نقض می‌کردند مجازات می‌شدند . مردان از تراشیدن ریش شان منع می‌شدند و ملزم بودند آن را مطابق میل طالبان بلند نگه دارند و بیرون از منزل عمامه بر سر بگذارند. . اجباری شده بود و آنان که به الزامات مذهبی پس از احترام نمی‌گذاشتند دستگیر می‌شدند. قمار ممنوع بود، و دزدان با مجازات می‌شدند. در سال ۲۰۰۰, ملا عمر رهبر طالبان رسماً و تریاک را در افغانستان ممنوع کرد. ; طالبان موفق شدند تا سال ۲۰۲۱ اکثریت تولید تریاک (۹۹٪) را محو کنند. در دوره حکومت طالبان استفاده‌کنندگان و قاچاقچیان مواد مخدر به شدت آزار می‌دیدند. 
 مقالهٔ اصلی: رسم افغان , گونه ای از و که به‌طور سنتی در بسیاری از ولایات افغانستان مرسوم بوده، در دوره حکومت شش ساله رژیم طالبان ممنوع بود. تحت حکومت امارت اسلامی افغانستان، , گونه ای از بین مرد مسن تر و پسران خردسال رقصان در این کشور با مجازات در این کشور مواجه بود.
 این رسم در دوره حکومت غیرقانونی باقی ماند ولی مقررات به ندرت علیه مرتکبین قدرتمند اعمال می‌شد و گزارش شده در جرایم مرتبط همدست بوده‌است. در دوران حکومت جمهوری اسلامی افغانستان، پس از آشکار شدن اتهاماتی مبنی بر بی اعتنایی تعمدی حکومت آمریکا نسبت به پس از حمله آمریکا به افغانستان مجادله ای شکل گرفت. ارتش آمریکا با ادعای این که سوءاستفاده تا حد زیادی مسئولیت «حکومت بومی افغانستان» بوده پاسخ داد. طالبان نقش آمریکا در سوءاستفاده از کودکان افغان را مورد انتقاد قرار داده‌است.
 مقالهٔ اصلی: پیرو گزارش‌های نهادهای بین‌المللی ، طالبان از در دورهٔ حاکمیت خود تاکنون دست به کشتار هزاران تن از زده‌اند که از آن می‌توان به عنوان یک یاد کرد. قتل‌عام در شهر در ماه اوت سال که هزاران تن از در طی چند روز کشته شدند یکی از نمونه‌های این قتل‌عام‌ها به‌شمار می‌آید. بر اساس گزارش والی طالبان در آن هنگام، پس از تصرف شهر از (به دلیل بودن) به عنوان یاد کرده و قتل آنان و غارت اموال شان را جایز دانست.
 قتل‌عام هزاره‌ها در فاصله سال‌های ۱۹۹۹ تا سال ۲۰۰۱ در و از نمونه‌های دیگر این است. با انتشار گزارشی ویژه در سال ۲۰۰۱ به بخش‌های مهمی از این قتل‌عام‌ها به صورت مستند پرداخته‌است. 
 دو مجسمه در شهر در مرکز در جهان محسوب می‌شدند (هر کدام با ارتفاع ۵۶ متر). سازمان علمی فرهنگی این دو مجسمه را در فهرست ارزشمندترین آثار تاریخی جهان قرار داده بود که تنها آثار جهانی ثبت شده به عنوان میراث بشری از بودند. طالبان در ماه مارس سال ۲۰۰۱ این مجسمه‌ها را در کنار کشتار و سرکوب تخریب کردند. 
 اعضای ارشد طالبان به تاریخ اوت ۲۰۲۱ عبارتند از: 
 
 
 
 
 
 
 
 حلقه رهبری طالبان را کسانی تشکیل می‌دادند که تعدادی از آنان هیچ‌گاه دیده نشدند و با رسانه صحبت نکردند و تصویری از آنان مشاهده نشده‌است.
 در مجموع رهبری طالبان در آن‌زمان را می‌توان به سه قسمت تقسیم کرد:
 
 
 در مجموع افراد زیر حلقه رهبری طالبان را تشکیل دادند:
 گروه‌های مخالف طالبان همواره ادعا کرده‌اند که طالبان از سوی یاری می‌شوند. این اتهام مداوم از سوی طالبان رد می‌گردد، درحالیکه کشور بزرگ‌ترین دوست طالبان شناخته می‌شود. گروه‌های مجاهد افغان بر این باور بودند که به خاطر توجه نکردن دولتهای افغان به ، نمی‌خواهند امنیت و حاکمیت یک دولت مقتدر را در ببینند. در کتاب «برچیدن امپراتوری» در رابطه با همکاری پاکستان و آمریکا چنین می‌نویسد:
 مقالهٔ اصلی: مقالهٔ اصلی: در تاریخ ۱۷ مرداد ۱۳۷۷ (۸ اوت ۱۹۹۸) کشتاری در کنسولگری ایران در مزار شریف به دنبال اشغال شهر توسط نیروهای طالبان رخ داد. در ابتدا مرگ هشت دیپلمات گزارش شد. مدتی بعد مرگ دو دیپلمات و یک روزنامه‌نگار دیگر نیز تأیید شد. بر پایه گفته‌های تنها بازماندهٔ این رویداد (الله‌مدد شاهسون) «از روزهای پیش از ۱۷ مرداد، درگیری‌ها در اطراف ساختمان کنسولگری شدت گرفته بود. ناگهان حدود ۱۰ نفر از آن‌ها پشت ساختمان رسیدند. ما را به زیرزمینی بردند و به تیر بستند.» 
 نیروهای در جریان ، به نیروهای نظامی آمریکایی در فتح و خلع طالبان از قدرت در آن شهر، یاری رساندند. فرماندهی نیروی‌های ایرانی بر عهده سرلشکر بود. مأمورانی از در کنار نیروهای کنترل عملیات در تهران، به‌طور مستقیم، عملیات را زیر نظر داشتند. 
 روزنامه‌های آمریکایی و انگلیسی تلگراف در گزارشی (منتشره در ۱ اوت ۲۰۱۲) به نقل از منابع ناشناس افغانی و غربی مدعی شدند که یکی از اعضای رهبری طالبان در شورای در اواخر ماه مه همان سال، اقدام به ایجاد و تأسیس دفتری در مرکز و در شهر کرده‌است. روزنامه در ادامه گزارش خود مدعی شده، در شنودهای مکالمات تلفنی اطلاعاتی بدست آمده که نشان می‌دهد، اعضای ایران در اوایل ماه ژانویه ۲۰۱۲ در مورد ارسال و تجهیز نیروهای طالبان در افغانستان با گفتگو انجام داده‌اند. 
 روزنامه روسی نیزاویسمایا گازتا نیز در گزارش خود (منتشره در ۲ اوت ۲۰۱۲) به نقل از منابع افغانی و غربی ادعاهایی مشابه موارد بالا را منتشر کرده و در بخش دیگر اعلام داشته: «ایران و طالبان خود را آماده می‌کنند که در صورت حمله یا آمریکا به ، به عملیات انتقامی مشترک دست بزنند. علاوه بر این، ایرانی‌ها روی عقب‌نشینی نیروهای آمریکا از افغانستان در سال ۲۰۱۴ میلادی حساب کرده‌اند.» این در حالی است که منابع و مقامات ایرانی موارد مطرح شده از این قبیل را به شدت رد نموده و این‌گونه اخبار را دروغ اعلام کردند. 
 طالبان از زمان افول خود در افغانستان در پی گسترش روابط بین‌المللی خود بوده و در این بین ایران نیز یکی از گزینه‌های آن‌ها بوده‌است. در پی این هدف یک هیئت از این گروه در اردیبهشت سال ۹۴ وارد ایران شد و با افرادی از مقامات و نیروهای امنیتی دیدار کرد. رئیس‌جمهور وقت ایران و همچنین این کشور بیان داشتند که از این رخداد بی‌اطلاع هستند، زیرا این اقدامات با دولت در میان گذاشته نمی‌شود و طرف آن هیئت تنها مقامات امنیتی کشور بودند. پیش از این نیز دو هیئت دیگر از طالبان به جمهوری اسلامی سفر کردند تا با مقامات امنیتی دیدار کرده و در شرکت کنند. 
 رئیس امنیت ملی هرات با صدور اعلامیه‌ای اعلام کرد که مولوی شفیع مشهور به «حافظ عمری» مسئول نظامی و عضو رهبری طالبان در حالیکه از خودروی سپاه پاسداران پیاده می‌شدند در استان هرات دستگیر شد. اغلب حملات تروریستی و ترورهای هدفمند و همچنین حمله به تأسیسات عمومی در استان هرات با فرماندهی او انجام شده‌است. 
 به حمایت از طالبان متهم شده‌است. در نامه ای به کارکنان دیپلماتیک آمریکا در سال ۲۰۰۹ (که در جریان یک سال بعد افشا شد),وزیر امور خارجه آمریکا به دیپلمات‌های آمریکایی اصرار کرد بر تلاش خود برای سد کردن ارسال پول از به تروریست‌ها در پاکستان و افغانستان بیفزایند، و نوشت «اهداکنندگان کمک مالی در عربستان سعودی شایان توجه‌ترین منبع بودجه گروه‌های تروریستی سنی در سطح جهان اند» و این که «از آنجا که عربستان سعودی همچنان از پایگاه‌های حساس حمایت مالی از القاعده، طالبان، و دیگر گروه‌های تروریستی است، اقدامات بیشتری باید صورت گیرد.» 
 آمریکا هرگز رسماً دولت طالبان در افغانستان را به رسمیت نشناخت. احمد رشید اظهار داشته که آمریکا بین ۱۹۹۴ و ۱۹۹۶ به‌طور غیرمستقیم از طریق همپیمانش از طالبان حمایت می‌کرد، چرا که طالبان را ضد ، و احتمالاً حامی غرب می‌دانست. واشینگتن همچنین امیدوار بود طالبان از توسعه برنامه‌ریزی شده توسط شرکت نفتی آمریکایی حمایت کند. برای مثال، وقتی طالبان در سال ۱۹۹۵ هرات را تصرف کرد، و هزاران دختر را از مدرسه‌ها اخراج کرد، آمریکا نظری ابراز نکرد. در اواخر ۱۹۹۷، وزیر امور خارجه آمریکا شروع کرد آمریکا را از طالبان فاصله دهد، و شرکت نفتی از مذاکرات احداث خط لوله از آسیای مرکزی کناره گرفت. 
 دولت ترامپ در ۲۹ فوریه ۲۰۲۰ یک با طالبان امضا کرد، که خواستار در عرض ۱۴ ماه در صورت پایبندی طالبان به مفاد توافق می‌شد. 
 در سال ۱۹۹۶، بن لادن از سودان به افغانستان نقل مکان کرد. او بدون دعوت ملا عمر آمد و گاه او را با اعلان جنگ‌هایش و فتواهایش علیه شهروندان کشورهای ثالث می‌آزرد، اما با گذر زمان روابط بین این دو گروه بهبود پیدا کرد، تا جایی که ملا عمر درخواست دوست گروه خود، عربستان سعودی، را رد کرد و با خلف وعده قبلی خود مبنی بر تحویل بن لادن به سعودی‌ها به شاهزاده ترکی از وزرای سعودی بی‌احترامی کرد. 
 بن لادن توانست بین طالبان و القاعده ائتلافی تشکیل دهد. القاعده گردان ۰۵۵ که از اجزای سپاه طالبان بود را بین ۱۹۹۷ و ۲۰۰۱ آموزش داد. صدها جنگجوی عرب و افغان گسیل شده توسط بن لادن طالبان را در کشتار ۱۹۹۸ مزارشریف یاری کردند. از سال ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۱ سازمان اسامه بن لادن و ایمن الظواهری تبدیل به دولتی مجازی درون دولت طالبان شده بود. روزنامه بریتانیایی دتلگرف در سپتامبر ۲۰۰۱ نوشت که ۲۵۰۰ عرب تحت فرماندهی بن لادن برای طالبان جنگیدند. 
 به گفته بن لادن، در نواری که به الجزیره فرستاده، طالبان در حملات ۱۱ سپتامبر درگیر نبودند: «من مسئولم… مردم و حکومت افغانستان هیچ چیز در خصوص این وقایع نمی‌دانستند.». 
 در ژوئیه ۲۰۱۲، یک فرمانده گمنام عالی‌رتبه اظهار داشت که «افراد ما القاعده را طاعونی می‌دانند که از آسمان‌ها بر ما نازل شد. برخی حتی به این نتیجه رسیده‌اند که القاعده در واقع جاسوس‌های آمریکا هستند. در اصل، طالبان خام و بی اطلاع از سیاست بودند و از القاعده در خانه‌هایشان استقبال کردند. ولی القاعده از مهمان نوازی ما سوء استفاده کرد.» او تا آنجا رفت که ادعا کند ۷۰٪ از طالبان از دست القاعده عصبانی اند، که بیانگر رابطه شکراب بین این دو گروه است. 
 همچنین ببینید: طالبان رابطه ای منفی با داشته‌است. داعش از جداشدگان از طالبان افغان به خصوص آنها که نسبت به رهبران یا فقدان پیروزی در میدان نبرد ناخرسند بودند به‌طور فعال شروع به عضوگیری کرد. این باعث شد رهبر عالی طالبان نامه ای خطاب به ابوبکر البغدادی بنویسد، و بخواهد عضوگیری در افغانستان متوقف شود و استدلال کند که جنگ در افغانستان باید تحت رهبری طالبان باشد. در هر صورت بین این دو گروه در جنگ درگرفت و داعش تا ژوئن ۲۰۱۵ توانست برای اولین بار در افغانستان زمین به چنگ آورد. در سپتامبر ۲۰۱۵، داعش پس از ماه‌ها نبرد طالبان را از ولسوالی‌های معینی در ننگرهار به بیرون راند. 
 در آوریل ۲۰۱۶، طالبان گزارش کرد که شماری از رهبران ارشد و میانی ولایت خراسان در ننگرهار از داعش جدا شده و با اختر منصور رهبر طالبان بیعت کرده‌اند. جداشدگان شامل اعضایی از شورای مرکزی این گروه، شورای قضایی و شورای زندانیان و نیز فرماندهان میدانی و جنگجویان آن بودند. 
 بازارهای پولی کابل در چند هفته ابتدایی پس از اشغال این شهر توسط طالبان در ۱۹۹۶ واکنش مثبت نشان دادند. اما ارزش کوتاه مدتی بعد افت کرد. طالبان مالیاتی ۵۰٪ای بر هر شرکت فعال در کشور اعمال کردند، کسانی که در پرداخت آن ناکام می‌ماندند، مورد حمله قرار می‌گرفتند. آنان مالیاتی ۶٪ بر هر گونه واردات به کشور اعمال کردند و تا ۱۹۹۸ کنترل فرودگاه‌ها و گذرگاه‌های مرزی اصلی کشور را در دست گرفتند که به آنها امکان می‌داد بر همه تجارت انحصار اعمال کنند. تا سال ۲۰۰۱، درآمد سرانه جمعیت ۲۵ میلیونی زیر ۲۰۰$ بود، و کشور در شرف فروپاشی کامل اقتصادی قرار داشت. تا سال ۲۰۰۷ اقتصاد شروع به بازیابی کرده بود و ذخیره خارجی تخمینی ۳ میلیارد دلار بود و رشد اقتصادی ۱۳٪ افزایش یافته بود. 
 بر اساس پیمان ترانزیت بین افغانستان و پاکستان یک شبکه عظیم قاچاق توسعه یافت. تخمین زده می‌شود گردش مالی آن ۲٫۵ میلیارد دلار بوده باشد و طالبان بین ۱۰۰ و ۱۳۰ میلیارد دلار در سال جذب کرده باشد. این عملیات در کنار تجارت مخارج مالی جنگ در افغانستان را تأمین می‌کرد و اثرات جنبی آن نابودی صنایع نوپا در پاکستان بود. احمد رشید توضیح داده که پیمان تجاری ترانزیتی با افغانستان بزرگترین منبع درآمد برای طالبان بوده‌است. 
 بین سال‌های ۱۹۹۶ و ۱۹۹۹، ملا عمر نظرات خود دربارهٔ تجارت مواد مخدر را برعکس کرد، ظاهراً به این دلیل که تنها به آسیب می‌رساند. طالبان ۹۶٪ از مزارع خشخاش افغانستان را کنترل می‌کرد و تریاک را به یکی از بزرگترین منشاهای مالیات خود تبدیل کرد. بنا بر رشید، پول مواد مخدر، سلاح‌ها، مهمات و سوخت جنگ را تأمین مالی می‌کرد. در , وزیر مالیه جبهه متحد اعلام کرد طالبان بودجه سالانه ندارد ولی به نظر می‌رسد سالی ۳۰۰ میلیون دلار خرج می‌کنند که تقریباً همه اش خرج جنگ می‌شود. او افزود که طالبان به طرز فزاینده ای به سه منبع مالی وابسته شده‌اند: « ، و بن لادن.» 
 از لحاظ اقتصادی به نظر می‌رسد چاره دیگری وجود نداشته، با ادامه داشتن جنگ با ائتلاف شمال درآمد ناشی از تولید تریاک تنها عامل جلوگیری از گرسنگی در کشور بود. تا سال ۲۰۰۰، افغانستان در حدود ۷۵٪ از تولید جهانی را در اختیار داشت و در سال ۲۰۰۰ تخمین زده شده ۳۲۷۶ تن تریاک از خشخاش کشت شده در ۸۲٬۱۷۱ هکتار مزرعه تولید کرد. در این زمان عمر فرمانی در خصوص منع کشت تریاک صادر کرد و تولید به میزان تخمینی ۷۴ تن از ۱٬۶۸۵ هکتار مزرعه کاهش یافت. بسیاری از ناظران می‌گویند این ممنوعیت که در تلاش برای به رسمیت شناخته شدن از سوی آمریکا انجام شد تنها برای افزودن بر قیمت تریاک و افزایش سود از فروش مخزن‌های بزرگ موجود انجام شد. تولید ۱۹۹۹ بی‌سابقه بود و سال ۲۰۰۰ شاهد تولیدی کمتر ولی همچنان زیاد بود. قاچاق موجودی جمع شده توسط طالبان در سال‌های ۲۰۰۰ و ۲۰۰۱ ادامه داشت. در سال ۲۰۰۲، سازمان ملل به وجود انبارهای قابل توجه پر از تریاک در سال‌های قبل یاد کرد. گفته شده طالبان در سپتامبر ۲۰۰۱ درست قبل از حملات ۱۱ سپتامبر به کشاورزان افغان دوباره اجازه داد خشخاش بکارند. 
 با نفوذ در افغانستان، از آن جا که طالبان با برخی عقاید و اقدامات داعش از جمله مخالف بودند، به مقابله با آن‌ها پرداختند. درگیری‌های زیادی بین آن‌ها در افغانستان صورت گرفته‌است که از جمله آن‌ها می‌توان به درگیری‌هایی در ولایت‌های ، ، و اشاره کرد.
 برخی از ناظران پس از و استقرار دولت امارات اسلامی پیشنهاد کرده‌اند که می‌تواند به عنوان یک الگوی مشروطه برای دولت جدید طالبان عمل کند و یک سیستم حکومتی به ظاهر جمهوری را با «دموکراسی محدود و » معرفی کند که توسط « » هدایت می‌شود. هارون رحیمی، با این حال، خاطرنشان کرد که شرایط محلی در ایران اساساً با شرایط موجود در افغانستان متفاوت است و جنبه‌های دموکراتیک حکومت ایران توسط «گروهی از علمای دینی تأثیرگذار که همیشه خود را به عنوان نیروهای دموکراتیک معرفی کرده‌اند» محافظت می‌کند. اما این علمای به ظاهر دموکراتیک در امارات اسلامی افغانستان وجود ندارند. 
 پس از ، رژیم مواضع یکسانی با علیه اتخاذ کرد، طالبان در آن ایام از به مثابه اینکه یک کشور اسلامی است انتظار داشت در مقابله با امریکا در کنار آنها بایستد، این جریانات موجب شد رهبران طالبان از همان زمان نگاه مثبتی به سعودی نداشته باشند و حتی نزدیکی دولت به عربستان سعودی را مورد انتقاد قرار می‌دادند بطوری که اعلام که هر ساله به پیروی از عربستان سعودی دنبال می‌شد در اولین سال قدرت گیری مجدد طالبان، مستقل از عربستان اعلام گردید و برخی مقامات شناخته شده طالبان سخنانی علیه عربستان را مطرح کردند، مثلا جنرال مبین که یک چهره تلویزیونی طالبان است در مصاحبه‌ای با شبکه گفته است: "ما ایمان به سعودی نیاوردیم، ما به شریعت، کتاب خدا و احادیث رسول‌الله باور داریم."
{"title": "طالبان", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B7%D8%A7%D9%84%D8%A8%D8%A7%D9%86&oldid=34936424", "language": "fa"}