(۱۲۹۳–۱۳۶۵) فرزند رحیم صلح‌خواه کرمانشاهی، از روحانیان و شاعران مشهور تهران در صده اخیر است. دیوان کلیات اشعار وی بارها چاپ شده‌است.
 وی در سال ۱۲۹۳ خورشیدی در تهران زاده شد. مادرش کاشانی و پدرش کرمانشاهی بود. چنان‌که خود می‌گوید:
 خوشدل پس از تحصیلات علوم قدیمی نزد افرادی چون علی رشتی، تحصیلات کلاسیک را طی کرد و در (ثروت) مدتی تحصیل نمود. وی بعدها به سیاحت در ، ، ، ، ، و پرداخت. وی از آن پس در تهران ماندگار شد و به شعر و شاعری پرداخت. علی اکبر خوشدل، در غزل و قصیده و قطعه و مثنوی، شعر می‌سرود و بیشتر به عنوان یک شاعر مذهبی، آیینی و مدیحه سرا شناخته شده‌است.
 معروفترین شعر خوشدل ر ثای است با مطلع:
 خوشدل در غزل گویی ماهر است و به تمایل دارد. مدح‌ها و مراثی بسیاری نیز در مدح سروده است.
 گلشن خوشدل، عمده الاسرار و از آثار اوست.
 خوشدل عاقبت در دوم مهرماه ۱۳۶۵ در ۷۲ سالگی درگذشت و در آستانه در ری مدفون شد.
{"title": "خوشدل تهرانی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AE%D9%88%D8%B4%D8%AF%D9%84_%D8%AA%D9%87%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C&oldid=34623341", "language": "fa"}