یک اصطلاح در است که را توصیف می‌کند و ناشی از طبیعت ماده است. یک سازه برانگیخته با توجه به حالت‌های خود پاسخ می‌دهد که منجر به پویا در نقاط مواد می‌شود. بنابراین روند تا حد زیادی توسط شکل پروفایل تحریک و پاسخی که تولید می‌کند اداره می‌شود. از آنجا که پروفایل‌های برانگیختگی و پاسخ ترجیحاً در مورد تجزیه و تحلیل قرار می‌گیرند، استفاده از روش‌های ارزیابی ، که می‌توانند بر روی داده‌ها در مانند .
 بخش مهمی از تجزیه و تحلیل خستگی لرزش، است که در معرض حالت‌های طبیعی و فرکانس ساختار ارتعاش، پیش‌بینی دقیق از پاسخ محلی نسبت به تحریک ایجاد شده داده می‌شود. فقط در این صورت، هنگامی که پاسخهای شناخته می‌شود، می‌توان خستگی لرزش را به خوبی توصیف کرد.
 رویکرد کلاسیک تر ارزیابی خستگی شامل شمارش چرخه، استفاده از الگوریتم جریان باران( ) و جمع‌بندی با استفاده از فرضیه آسیب خطی ( ) است که به‌طور مناسب مضرات چرخه مربوط را جمع می‌کند. هنگامی که تاریخ و زمان مشخص نیست، به علت مشخص نبودن( ) بار (مثلاً ماشین در جاده با زمین دارای یا رانده شده( ) نمی‌توان محاسبات دقیقی بر روی چرخ‌ها انجام داد. تاریخ‌های چندگانه را می‌توان برای یک ( ) مشخص شبیه‌سازی کرد، اما چنین رویه ای دست و پاگیر و از نظر محاسباتی گران است( ).
 روش‌های لرزش-خستگی رویکرد مؤثرتری ارائه می‌دهد که بر اساس تخمین می‌زند. اگز نتوان از این روش برای تخمین استفاده کرد، با رویکرد ارزیابی صورت می‌گیرد. هنگام برخورد با بسیاری از گره‌ها در مواد و تجربه پاسخ‌های مختلف ( یک مدل در یک بسته )، نیازی به شبیه‌سازی زمانی نیست و این مسئله با استفاده از روش‌های لرزش-خستگی، شود تا در بسیاری از نقاط روی ساختار محاسبه کرده و با خطای پایین پیش‌بینی کرد که احتمالاً شکست در چه موارد و نواحی رخ خواهد داد.
 در یک فرایند تصادفی، دامنه نمی‌تواند به عنوان تابعی از زمان توصیف شود؛ زیرا ماهیت آن است. با این حال، برخی از ویژگی‌های آماری را می‌توان از یک نمونه سیگنال استخراج کرد که نشان دهنده تحقق یک فرایند تصادفی می‌باشد. ویژگی مهم در زمینه خستگی لرزش، دامنه است که توزیع آماری نقاط اوج را توصیف می‌کند. در حالت ایده‌آل، احتمال دامنه چرخه و توصیف شدت بار، می‌تواند به‌طور مستقیم نتیجه‌گیری شود. اما باید در نظر داشت که این امر، همواره ممکن نیست.
 تحریک تصادفی از ساختار، بسته به پویایی طبیعی ساختار مورد نظر، پاسخ‌های متفاوتی ایجاد می‌کند. حالت‌های طبیعی مختلف برانگیخته می‌شوند و هر کدام تا حد زیادی بر توزیع در مواد تأثیر می‌گذارند. روش استاندارد محاسبه برای ساختار تجزیه و تحلیل شده، با بررسی بارگذاری یا تحریک اعمال شده نتایج حاصل از تنش را مشخص می‌کند. با وجود حالت‌های مختلف برانگیختگی، پخش انرژی در یک محدوده فرکانس مستقیماً بر دوام ساختار تأثیر می‌گذارد؛ بنابراین تجزیه و تحلیل دینامیک ساختاری بخش مهمی از ارزیابی لرزش-خستگی است.
 هنگامی که توزیع دامنه چرخه شناخته می‌شود، محاسبه شدت آسیب به صورت مستقیم است. این توزیع را می‌توان از یک تاریخ زمانی، به سادگی با شمارش چرخه بدست آورد. باید توجه داشت که برای نتیجه‌گیری از ، باید رویکرد دیگری اتخاذ شود.
 با استفاده از روشهای مختلف لرزش-خستگی شدت خسارت را بر اساس لحظات و با کمک ، که خصوصیات آماری فرایند تصادفی را مشخص می‌کند، تخمین زده می‌شود. فرمول محاسبه چنین برآوردی (با استثنائات بسیار اندک)، تجربی است و در شبیه‌سازی‌های بی شماری از فرآیندهای تصادفی بر پایه استوار است. در نتیجه، صحت این روشها بسته به طیف پاسخ تحلیل شده، پارامترهای ماده و خود روش متفاوت است. ضمن اینکه برخی از آنها دقیق‌تر از سایرین هستند. 
 متداول‌ترین روش مورد استفاده، روشی است که توسط T. Dirlik در سال ۱۹۸۵ توسعه یافته‌است. تحقیقات اخیر درمورد دامنه فرکانس تخمین عمر خستگی روش‌های بنا شده پیشین و شیوه‌های دید را به خوبی مقایسه کرده‌است و نتیجه‌گیری نشان داد که روش‌های ژائو و بیکر (توسعه یافته در سال 1992 ) و همچنین، شیوه‌های بنا شده توسط Benasciutti و Tovo، (توسعه یافته در سال 2004 ) برای تجزیه و تحلیل لرزش-خستگی مناسب هستند.
 روش‌های خستگی لرزش در موقعیت‌هایی استفاده می‌شود که ساختار بارگیری را تجربه کند. این بارگیری ناشی از یک فرایند تصادفی است( .). فرایند تصادفی می‌توانند شامل نیروهای مختلفی باشد؛ برای مثال نیروی وارد شده از جاده به شاسی اتومبیل( )، وزش باد در توربین بادی ، امواج با ساخت و ساز دریایی( ) یا یک کشتی دریایی( ). این بارها ابتدا با اندازه‌گیری و تجزیه و تحلیل از نظر آماری مشخص می‌شوند و سپس داده‌ها در فرایند استفاده می‌شوند.
 اثربخشی محاسباتی روش‌های لرزش-خستگی بر خلاف رویکرد کلاسیک، استفاده از آنها را در ترکیب با نرم‌افزاری است و این تفاوت امکان ارزیابی خستگی پس از بارگذاری معلوم را ممکن می‌سازد. استفاده از روش‌های لرزش-خستگی مناسب است، زیرا تجزیه و تحلیل ساختاری در حوزه مورد مطالعه قرار می‌گیرد.
 روش معمول در صنعت خودرو( ) استفاده از تست‌های لرزش شتاب است. در طول آزمایش، یک قسمت یا یک محصول در معرض لرزش ( )قرار می‌گیرد، با آنچه انتظار می‌رود در محصول باشد در ارتباط است. برای کوتاه کردن زمان آزمایش، دامنه‌ها تقویت می‌شوند. طیف تحریک مورد استفاده باند پهن( ) است که با استفاده از روش‌های لرزش-خستگی، مورد ارزیابی قرار می‌گیرد.
{"title": "خستگی (فرسودگی) ارتعاش", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AE%D8%B3%D8%AA%DA%AF%DB%8C_(%D9%81%D8%B1%D8%B3%D9%88%D8%AF%DA%AF%DB%8C)_%D8%A7%D8%B1%D8%AA%D8%B9%D8%A7%D8%B4&oldid=33699438", "language": "fa"}