مشهور به پزشک دربار و حاخام یهودی بود. 
 حکیم نورمحمود در سال ۱۱۹۰ هجری شمسی (۱۸۰۹ میلادی) از حکیم هارون کاشانی در کاشان متولد شد. پدر او طبیب در زمان محمودشاه قاجار بود. پسر ارشد او نورمحمود در جوانی از پدر خود طبابت یاد گرفت. او سپس برای ادامه تحصیل به تهران حرکت کرد. در راه تهران در مدت توقفش در قم دختر یک آیت الله معروف در قم را شفا داد و به همین سبب به دست وی لقب نورمحمود گرفت. در تهران او در محله عودلاجان (در کوچه ای که بعدها به نامش نامگذاری شد) ساکن شد. بعد از مدتی شهرت او در تهران زبانزد شد و ناصرالدین شاه از او درخواست کرد که پزشک دربار شود. 
 نورمحمود به زبانهای ، و مسلط بود و دانش زیادی در زمینه و داشت. او همچنین به نیز مسلط بود و تمامی سوره های قرآن را از حفظ میدانست. او اولین کسی بود که از طب سوزنی در ایران استفاده نمود. 
 در زمانی که وی پزشک دربار بود شبی تعدادی از دشمنانش به او حمله کردند و با چاقو به شکم وی آسیب زدند ولیکن خوشبختانه به کمک ایوب پسرش که او نیز حکیم بود شکم خود را جراحی نمود و چند روز بعد سالم در دربار ظاهر شد. در نخستین کارت پستال‌های ایران، عکس حکیم نورمحمود در حال تدریس به شاگردان خویش و مداوای بیماران به چاپ رسید. 
 بعضی از اعضای خانواده نورمحمود به اسلام و بعضی دیگر به گرویدند و بعضی دیگر به دین یهودی پایبند ماندند. بر اساس نظر مهرداد امانت، به نظر میرسد گرویدن به دین اسلام ظاهری و برای رهایی از محدودیتهای شرعی اسلامی بر روی یهودیان بوده باشد. 
 حاخام نهورای در ۹۰ سالگی در سال ۱۲۷۸ هجری شمسی در تهران فوت کرد.
 نورالحکماء با یکی از بستگان خود ازدواج کرد و صاحب شش فرزند شد. سه پسر او به نامهای ایوب، افلاطون و همایون هر سه پزشک بودند. او سه دختر به نامهای خانم، کشور و طوبا داشت. نماینده کلیمیان نوه او از پسرش ایوب بود.
{"title": "حکیم نورمحمود نهورای", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AD%DA%A9%DB%8C%D9%85_%D9%86%D9%88%D8%B1%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF_%D9%86%D9%87%D9%88%D8%B1%D8%A7%DB%8C&oldid=35070834", "language": "fa"}