هستند که باعث شده، یا به‌صورت موقت و برگشت‌پذیر باعث از بین رفتن حس می‌شوند. در صورتی که ، درد را بدون از بین بردن کاهش می‌دهند، از این نظر این دو نوع دارو با یکدیگر تفاوت دارند.
داروهای بیهوش‌کننده به‌طور کلی به دو دسته تقسیم‌بندی می‌شوند. داروهای که به‌صورت برگشت‌پذیر باعث از بین رفتن هشیاری می‌شوند و که به‌صورت برگشت‌پذیر باعث از بین رفتن احساس در یک منطقه از بدن می‌شوند، بدون این‌که هشیاری فرد تحت تأثیر قرار بگیرد. 
 گاهی ترکیب داروهای بیهوشی به‌دلیل افزایش قدرت یکدیگر در کنار هم استفاده می‌شود. 
 مقالهٔ اصلی: شامل داروهای زیر هستند:
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 موادی هستند که از انتقال تکانه‌های عصبی در اعصاب جلوگیری می‌کنند بدون این‌که هشیاری فرد تحت تأثیر قرار گیرد. داروهای بی‌حس‌کنندهٔ موضعی، خود به دو دستهٔ و تقسیم‌بندی می‌شوند.
 این دستهٔ دارویی شامل ، ، و است. این گروه دارویی در محلول‌ها ناپایدار بوده اما سریع‌الاثر هستند و احتمال واکنش‌های با این گروه دارویی بیشتر است.
 این دستهٔ دارویی شامل ، ، یا ، ، ، ، و است. این گروه دارویی دارای تاریخ انقضای طولانی (حدود ۲ سال) بوده و به نسبت گروه استری، شروع اثر آهسته‌تر و طولانی‌تری دارند. این داروها معمولاً برای بی‌حسی منطقه‌ای، و استفاده می‌شوند.
 مقالهٔ اصلی: شامل داروهای زیر است:
 
 
 
 
 
 
 
 داروهای بیهوشی استنشاقی تبخیری، داروهای با فرمول آلی بوده که در به شکل هستند و با قرار گرفتن در دستگاه به شکل در می‌آیند و می‌توان از آن‌ها برای القای بیهوشی یا به عنوان داروی نگهدارنده حین بیهوشی استفاده کرد. و در دمای اتاق به شکل هستند بنابراین در دستهٔ داروهای تبخیری قرار نمی‌گیرند.
 داروهای بیهوشی تبخیری ایده‌آل و گاز بیهوشی نباید قابلیت و داشته باشند و همچنین باید قابلیت حل در چربی را داشته باشند. این داروها نباید محرک راه هوایی بیمار بوده و نباید اثرات سمی بر ارگان‌های بدن داشته باشند. تمام مورد استفاده در حال حاضر هیچ‌کدام از شرایط فوق را ندارد، به این دلیل هیچ‌کدام به‌صورت کاملاً امن در نظر گرفته نمی‌شوند، این خطرات ذاتی و واکنش‌های دارویی می‌تواند برای هر بیمار اتفاق بیافتد. 
 که به‌صورت گسترده در حال استفاده هستند شامل ، ، و هستند. در حال حاضر به‌عنوان داروی کمکی و همراه سایر داروها استفاده می‌شود و به‌دلیل داشتن پتانسیل بالا، تبدیل به قدیمی‌ترین داروی بیهوشی شده‌است. این دارو به تنهایی توانایی بیهوشی ندارد و به‌صورت مداوم با سایر داروها برای بیهوشی ترکیب می‌شود. ماده‌ای است که در سال ۱۹۵۰ معرفی شد، این دارو به‌دلیل کاستی‌هایی که داشت، در بیهوشی مدرن با داروهای دیگر جایگزین شد. 
 از نظر تئوری از تمام داروهای بیهوشی استنشاقی می‌توان در القا و نگهداری بیهوشی استفاده کرد. به هر حال اغلب داروهای بیهوشی هالوژنه باعث آزار در راه هوایی می‌شوند از جمله ، و به‌صورت کلی القای بیهوشی سخت می‌شود. 
 قدرت داروهای بیهوشی تبخیری با میزان محلول بودن آن‌ها در چربی رابطهٔ مستقیم دارد.
 مقاله‌های اصلی: و این دسته شامل داروهای است که می‌توان برای بیهوشی یا آرام‌بخشی از آن‌ها استفاده کرد. این دست به‌صورت کلی عبارت‌اند از:
 
 
 
 
 دو داروی و بسیار سریع‌الاثر بوده و برای القا و نگهداری بیهوشی استفاده می‌شوند. به هر حال این داروها خواص ندارند و باید به همراه سایر داروهای ضددرد استفاده شوند. از می‌توان در ایجاد قبل و بعد از استفاده کرد. همچنین می‌توان در هنگام بیهوشی نیز از این دستهٔ دارویی استفاده کرد که در این هنگام داروی ارجح است. معمولاً در زمانی که بیمار نیاز به دارد اما نیازی به بیهوشی عمومی نیست استفاده می‌شود، این داروها نیز همانند باربیتورات‌ها اثرات ضددرد ندارند. 
 شایع‌ترین داروی وریدی است که برای القا و نگهداری بیهوشی استفاده می‌شود. همچنین از این دارو می‌توان برای ایجاد آرام‌بخشی در استفاده کرد. 
 در حالی که داروهای مخدر توانایی ایجاد بیهوشی را دارند اما به دلیل عوارض جانبی از این دسته دارویی برای ایجاد بیهوشی استفاده نمی‌کنند. زمان زیادی است که این داروها به‌صورت مداوم همراه سایر داروهای بیهوشی (داروهای بیهوشی تزریقی یا استنشاقی) استفاده می‌شوند. این داروها برای کاهش قبل، حین و بعد از استفاده می‌شوند.
 در زیر داروهای مخدر با شروع اثر سریع، طول اثر کوتاه و مورد استفاده در بیهوشی معرفی می‌گردند:
 
 
 
 داروهای زیر شروع اثر کندتر، طول اثر طولانی‌تر داشته و برای کاهش درد بعد از جراحی استفاده می‌شود
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 داروهای شل‌کنندهٔ عضلانی گروهی از داروهای بیهوشی هستند که بعد از بیهوشی کردن بیمار برای فلج کردن عضلات جهت و جراحی استفاده می‌شود. این داروها خاصیت ضددرد و بیهوش‌کننده ندارند.
 داروهای شل‌کنندهٔ عضلانی دپلاریزان
 
 داروهای شل‌کننده‌ی عضلانی غیردپلاریزان
 
 
 برای داروهای شل‌کننده‌ی عضلانی دپلاریزان، اثرات زیر قابل بیان است:
 
 
 
 برای داروهای شل‌کننده‌ٔ عضلانی غیردپلاریزان اثرات زیر قابل بیان است:
 
 
 ، چاپ ششم. تهران،: ، ۱۳۸۸. (ج. ۱)
{"title": "بیهوش‌کننده", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%A8%DB%8C%D9%87%D9%88%D8%B4%E2%80%8C%DA%A9%D9%86%D9%86%D8%AF%D9%87&oldid=34986922", "language": "fa"}