پیشروی بسوی اراضی را با کمک متحدین آغاز کرده بود شهرها و ولایات توران یکی پس از دیگری در معرض خطر ایرانیان قرار می‌گرفت. اینک سپاه ایران به فرمان کیخسرو و با فرماندهی باید مسیری را طی می‌نمود که بر سر راهشان محل زندگی بود. کیخسرو به طوس تأکید کرد سپاه ایران را از مسیری هدایت نماید که از محل حکمرانی فرود کنار و از راه بیابان که کمی سخت‌تر گذر نماید . فرمان کیخسرو پاکدین به طوس چنین است:
 طوس گفت به راهی روم که تو فرمان دهی سپس عازم جنگ با لشکر شد و در طی مسیر به همان دو راهی مشهور رسید که یکی بیابان بی‌آب و علف و یگری خوش آب و هوا و پر نعمت بود. سپاهیان مطیع فرمان کیخسرو بودند ولی طوس که خود را از نژاد کیان و پسر می‌دانست و فرمانده نیز بود میسر بهتر را برگزید یعنی مسیر که قلعه فرود سیاوش بر سر راه بود، برگزید.
 جریره مادر فرود از نزدیک شدن سپاه ایران خوشحال و فرود را نیز با خبر نمود و هر دو خوشحال از رسیدن ایرانیان بودند. جریره گفت کیخسرو برادر توست و چون تو از نژاد کیان هستی، ایرانیان از گوهر و نژاد تو با خبر هستند. فرود گفت اینک نشان از که جویم از ایران کهتر و مهتر کدام است. جریره گفت از میان گردان و نام‌آوران و را بجوی که میان ما و این دو گو سرفراز هیچگونه رازی نیست.
{"title": "داستان فرود سیاوش", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AF%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86_%D9%81%D8%B1%D9%88%D8%AF_%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D9%88%D8%B4&oldid=34926587", "language": "fa"}