یکی از روستاهای در شمال است.
این منطقه در ارتفاعات و در شمال شهر و جنوب جای دارد.
 بر پایه سرشماری در سال ۱۳۸۵، جمعیت این روستا در حدود ۷۹ نفر (۲۷ خانوار) بوده‌است. 
 تاریخ سکونت در این منطقه با توجه به آثار یافت شده توسط سازمان میراث فرهنگی و به هزاره اول قبل از میلاد باز می‌گردد. بر طبق گزارش سازمان میراث فرهنگی کشور، مطابق آثار سطحی به دست آمده از منطقه باستانی دازگاره افشار (اوشار/آبشار) که مربوط به می‌باشد نحوه تدفین در این منطقه به صورت طاقباز می‌باشد که به دلیل ضخامت کم خاک ادامه آن در داخل صخره کوه کنده می‌شد به صورت بیضی بوده‌است. اندازه و ابعاد قبور در این منطقه علاوه بر ارتباط با سن مرده با آن نیز در ارتباط بوده‌است. ابزار و آلات جنگی مانند سرنیزه، سرپیکان، خنجر در ۳ گور متعلق به مردان و یک گور متعلق به یک زن، حاکی از جنگجو بودن این اقوام است که آن‌ها براساس زندگی و (شبانی) بوده‌است. 
 در سه صدهٔ گذشته بر طبق اسناد و مدارک موجود از سال خاندان ساکن در این منطقه از خاندان و نوادگان می‌باشند که پس از پیروزی در نبرد مهماندوست با ، به دلیل موقعیت دفاعی و نظامی در این منطقه که محصور بین کوه‌های مرتفع و بلند است عده‌ای از خاندان افشار آنجا ساکن می‌شوند و نام آن منطقه را با توجه به نام منطقه اجدادی و شهر محل تولد در یعنی ؛ دازگاره افشار می‌گذارند.
{"title": "دازگاره افشار", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AF%D8%A7%D8%B2%DA%AF%D8%A7%D8%B1%D9%87_%D8%A7%D9%81%D8%B4%D8%A7%D8%B1&oldid=35033694", "language": "fa"}