یا خان زنیان مرکز در است. فاصله تا کلانشهر 39 کیلومتر می‌باشد. آب و هوای خوش و وجود باغ‌های شهری زیاد باعث گردیده این شهر به مکانی تفریحی و گردشی تبدیل گردد. مردم این شهر به زبان ترکی سخن می‌گویند.
 
		 
		 
 جمعیت این شهر بر پایه برابر با ۴٬۰۲۷ تن (۱۱۳۹ خانوار) است. 
 زبان رسمی در خان زنیان فارسی است اما زبان رایج در آن زبان ترکی است.
 شهرت خان زنیان به جنگ انگلیس با ایل قشقایی برمی‌گردد. ایل قشقایی یکی از بزرگترین ایل‌های عشایر ایران می‌باشد. استان فارس مهم‌ترین ییلاق و قشلاق این ایل بزرگ محسوب می‌گردد. در این جنگ، تیره «یار محمدلو» از طایفه معروف و بزرگ دره‌شوری در کنار خان زنیان اطراق کرده بودند. نیروهای انگلیسی به طور ناگهانی و بدون هیچ پیش‌زمینه‌ای به این تیره حمله می‌کنند و با تمام رشادت‌های عشایر، بخش زیادی از احشام آنها به غارت می‌رود. خبر به کلانتر طایقه دره شوری می‌رسد و در همان شب ایاز کیخا (کلانتر طایفه دره شوری) دستور حمله به اردوگاه انگلیسی‌ها را می‌دهد و تعدادی از نیروهای انگلیسی در این حمله زخمی می‌شوند.
 در ادامه اسماعیل خان صولت الدوله (ایلخان قشقایی) نیروهای خود را فراخواند و این اعلان جنگ رسمی با انگلیسی‌ها بود.
 در کنار این موارد خان زنیان زمانی که احمد بن موسی شاه‌چراغ از دست ماموران عباسی فرار کرد، مدتی در این شهر کوچک که آن زمان روستا بود، مخفی ماند
{"title": "خانه زنیان", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%87_%D8%B2%D9%86%DB%8C%D8%A7%D9%86&oldid=35001872", "language": "fa"}