نشریه ارگان در ایران بود.
 این نشریه در سال ۱۳۷۰ شمسی پس از بروز مشکل برای عده‌ای از در مجله به وجود آمد. مباحثی که با عنوان مطرح کرد انتقادات زیادی را به ویژه در میان روحانیان برانگیخت و سرانجام آنان به همراه نویسندگانی در مجله از خارج شدند و دو نشریه کیان و را تأسیس کردند.
این نشریه ارگان روشنفکری دینی و نیز ارگان خوانده می‌شد. در این نشریه آموزه‌های دینی را به صورت سازگار با ارزش‌های مدرنی چون و تبیین می کردند.
 مجله کیان گرچه سیاسی نبود اما گاهی مطالبی که منتشر می کرد سیاستمداران و نهادهای حکومتی را آشفته می ساخت. نخستین مقاله دکتر سروش در مجله کیان، “تقلید و تحقیق در دانشجویی” نام داشت که انتقادات بسیاری را برانگیخت. مشی کیان این نبود که تنها منعکس کننده نظرات دکتر سروش باشد بلکه نقدها را هم منتشر می کرد که گاهی اصحاب کیان می نوشتند و گاهی از بیرون از نشریه فرستاده می شد. به عنوان مثال نقدهایی که بر نظریه “فربه تر از ” سروش وارد آورد یا مطالبی که در نقد مقاله صراط های مستقیم سروش نوشت و بعدها در کتابی به همین نام چاپ شد از ثمرات فضای باز نشریه کیان در انتشار آراء موافق و مخالف بود. با این همه کیان همچنان مورد اعتراض نهادهای سیاسی و نظامی قرار داشت تا این که در دی ماه ۱۳۷۹ در پی شکایت مدعی العموم که ۷۰ مورد شکایت علیه کیان مطرح کرده بود، این نشریه به اتهام نشر اکاذیب به قصد تشویش اذهان عمومی و توهین و اهانت به مقدسات توقیف شد و دیگر هیچ گاه منتشر نشد. 
 نویسندهٔ ثابت مجلهٔ کیان بود، سردبیر آن بود. روشنفکرانی چون ، ، ، ، ، ، ، ، ، ‍ ، ، و در این مجله فعالیت می‌کردند.
 بسیاری از صاحب‌نظران سیاسی پیروزی در دوم خرداد را پیروزی روشنفکران دینی به حساب می‌آورند. زیرا دیدگاه‌های بسیار مشابهی با این افراد داشت. پس از ، سردبیر مجله کیان، ماشاالله شمس الواعظین، برای تأسیس از کیان خارج شد، و سردبیری نشریه به ابراهیم سلطانی سپرده شد.
{"title": "کیان (مجله)", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%DA%A9%DB%8C%D8%A7%D9%86_(%D9%85%D8%AC%D9%84%D9%87)&oldid=30388411", "language": "fa"}