( :明朝) یا دودمان پادشاهی چین از سال ۱۳۶۸ تا سال ۱۶۴۴ میلادی بود، که پس از دودمان مغولی بنیاد گذاشته شد. مینگ آخرین دودمان پادشاهی چینی بود که هان‌ها قدرت اصلی را در دست داشتند. هونگ‌وو، رهبری شورش عمومی علیه پادشاهی یوآن را بر عهده داشت.
 پس از پیروزی سلسلهٔ پادشاهی مینگ را بنیان نهاد. ، نوهٔ جوان هونگ‌وو جانشین او گردید، وی درگیر کشمکشی طولانی با عموهای خود شد تا این که سرانجام در قصر خود سوزانده شد.
 ، سومین امپراتور سلسلهٔ مینگ بود. او در آغاز حکومتش دستور به کشتار دسته‌جمعی پیروان هویی‌تی داد. او بر مغولان تسلط یافت و دیوار چین را تعمیر نمود. یونگ‌لو، ، دریانورد مسلمان را به سفر دریایی فرستاد.
 یونگ‌لو خانوادهٔ سلطنتی و خدمتکاران دربار را از که پایتخت هونگ‌وو بود؛ به منتقل کرد. در این زمان یونگ‌لو به ساختن فرمان داد.
 شهر ممنوعه، مجموعه‌ای وسیع از باغ‌ها و تالارهای مخصوص مراسم و جشن‌ها و نیز بناهای سلطنتی بود. این مجموعه که در شهر پکن قرار داشت، با دیوارهای بلندی به رنگ قرمز احاطه شده بود. دهقانان و مردم عادی حق ورود به شهر ممنوعه را نداشتند. خانوادهٔ امپراتور تحت مراقبت شدید زندگی می‌کردند و از شهر ممنوعه خارج نمی‌شدند.
 تا اواسط سلسله مینگ ترس از حملهٔ برای پادشاهان وجود داشت از طرفی دیگر قومی بنام نیو جن(Nu zhen) نیز از شمال شرقی چین امنیت سلسلهٔ مینگ را تهدید می‌کرد، در نتیجه سلسلهٔ مینگ هم از سمت شمال و هم از سمت شمال شرقی مورد هجوم قبایل قرار می‌گرفت، پادشاهان مینگ برای جلوگیری از این حملات به فکر تعمیر افتادند، این دیوار در دورهٔ به کامل‌ترین سیستم دفاعی تبدیل شد. دیوار چین در طول ۲۰۰ سال ۱۸ بار توسط پادشاهان مینگ ترمیم شد. 
 در سال ۱۴۹۹، لشکریان مغول، سپاه چین را شکست دادند و امپراتور را دستگیر کردند. هشت تن از مشاوران سلطنتی که به « » معروف بودند؛ ادارهٔ چین را در دست گرفتند. در سال ۱۵۱۰ ، رهبر هشت ببر عزل شد و ثروت شخصی خود را از دست داد.
 از امپراتوران پرقدرت سلسلهٔ مینگ بود. در دوران حکومت چیاچینگ، دهقانان ناراضی به شورش پرداختند؛ اما چیاچینگ شورش‌های آنان را سرکوب کرد. چیاچینگ به بازرگانان پرتغالی اجازه داد تا یک مرکز داد و ستد در تأسیس کنند. در این دوره بعضی از مبلغان مسیحی که اعضای فرقهٔ بودند؛ به چین راه یافتند.
 یک رئیس قبیله به نام ، تمامی قبایل ساکن را با هم متحد ساخت و استان را که تحت حکومت سلسلهٔ مینگ قرار داشت؛ مورد تاخت و تاز قرار داد. نوادگان نورهانچی از این منطقه، مزاحمت‌هایی برای امپراتور مینگ به وجود آوردند.
 آخرین امپراتور سلسلهٔ مینگ، ( ) بود. در زمان حکومت او شورشیان را تصرف کردند. چونگ‌چنگ نیز به خودکشی دست زد. سپاهیان منچوری از هرج و مرج در پکن استفاده کردند، و فرماندهٔ جوان سپاه، ، پایان حکومت مینگ را اعلام نمود و خود را چین دانست.
{"title": "دودمان مینگ", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AF%D9%88%D8%AF%D9%85%D8%A7%D9%86_%D9%85%DB%8C%D9%86%DA%AF&oldid=34251408", "language": "fa"}