با کنیه (۱۰ اکتبر ۱۹۳۵ – ۱۶ آوریل ۱۹۸۸) سیاست‌مدار و تئوریسین نظامی بود. او از بنیان‌گذاران ، عضو کمیته مرکزی این سازمان و فرمانده شاخه نظامی فتح بود.
 خلیل در خانواده‌ای مسلمان و از پدری مغازه‌دار در در به دنیا آمد. خانواده ابوجهاد پس از آواره شدند و در که به تصرف درآمده بود منزل گزیدند. ابوجهاد تحصیلاتش را در آژانس کمک‌رسانی پی گرفت.
 ابوجهاد در نوزده سالگی عضو جنبش شد و به جرم انجام یک عملیات نظامی در توسط پلیس بازداشت شد و چند ماهی را در زندان به سر برد. در در با آشنا شد و با یکدیگر جنبش فتح را بنیان نهادند که در با اتحاد با گروه‌های کوچک‌تر فلسطینی را ایجاد کردند. او مدتی در درس خواند اما تحصیل دانشگاهی خود را تمام نکرد. 
 او در فتح مسئولیت امور پشتیبانی و تهیه تسلیحات را برعهده داشت و مجله را به چاپ می‌رساند. از ۱۹۵۹ در که نخستین مقر فتح بود به معلمی اشتغال داشت و در ۱۹۶۲ با اولین زن عضو جنبش فتح ازدواج کرد. 
 در ۱۹۶۳ برای برپایی دفتر فتح در به این کشور سفر کرد و اولین دفتر فتح در یک کشور عربی و اولین اردوگاه نظامی نیروهای فتح را تأسیس کرد. تعدادی از اعضای برجسته فتح دوره‌های نظامی را در دانشگاه جنگ الجزیره گذراندند. در این دوران نخستین تماس‌های فتح با کشورهای انجام شد و او در این راستا به ، ، ، ، ، و سفر کرد. در بروشورهای اطلاعاتی آمده‌است که او در ویتنام و کره شمالی آموزش‌های پیشرفته نظامی دیده‌است اما این ادعا در رد شده‌است. 
 او پس از و اخراج چریک‌های فلسطینی از در ۱۹۷۱ به نقل مکان کرد. وی مدافع نزدیکی دوباره به اردن و حضور فتح در و نوار غزه شد.
 پس از شکست فتح در جریان از ناچار به نقل مکان به شد. تلاش‌های او نقش زیادی در آغاز داشت. او یکسال بعد در توسط کماندوهای اسرائیلی کشته شد. 
 ابوجهاد با وجود ارتباط نزدیک با کشورهای از نظر ایدئولوژیک به آن معتقد نبود و در طیف میانه‌رو فتح قرار می‌گرفت. نظریه او که آن را «انقلاب آزادی‌بخش مردمی» می‌نامید بر مبنای قیام مردم ساکن سرزمین‌های اشغال‌شده‌استوار بود. ابوجهاد بیش از هر شخص دیگری در فتح و ساف به کشاندن مبارزه به کرانه باختری و نوار غزه اعتقاد داشت و شبکه‌های ارتباطی مهمی را بین مبارزان ساکن این مناطق و گروه‌های مقاومت فلسطینی برقرار کرده بود.
 او در ۱۹۶۴ در تور خود نظریه «انقلاب آزادی‌بخش مردمی» را برای رهبران چینی از جمله تشریح کرد. خلیل وزیر در ۱۹۶۵ به رفت و حمایت نسبت به انقلاب آزادی‌بخش مردمی را نیز جلب کرد. 
 او و یاسر عرفات را بنیان‌گذاران جنبش فتح معرفی کرده‌است و سعید ابوریش او را دست راست عرفات می‌نامد. او شخصیت خوشنامی در میان فلسطینیان، از جمله سازمان‌های رقیب بود.
دوستی و همکاری دیرینه‌اش با کمک زیادی به عرفات می‌کرد. درحالیکه یاسر عرفات به دنبال یافتن چاره دیپلماتیک بود، ابوجهاد با انجام عملیات‌های نظامی مهیب و موفقیت‌آمیز فشار را از روی عرفات برمی‌داشت.
{"title": "خلیل الوزیر", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AE%D9%84%DB%8C%D9%84_%D8%A7%D9%84%D9%88%D8%B2%DB%8C%D8%B1&oldid=33601077", "language": "fa"}