یکی از انواع است که بر پایه آن در صورت ناممکن شدن انجام تعهد برای یکی از طرفین عقد، طرف دیگر حق برهم زدن را به دست می‌آورد.
 مقصود از تعذر ناتوانی و از بین رفتن و فقدان قدرت است و مقصود از خیار تعذر خیاری است که در اثر ناتوانی طاری و از بین رفتن قدرت تسلیم یا قدرت اجرای تعهد و شرط یک طرف، برای طرف دیگر عقد ایجاد می‌شود. 
 قانون مدنی از به صراحت سخن نگفته، لیکن علاوه بر منابع فقهی می‌توان در این خصوص به مواد ۲۳۹، ۲۴۰، ۳۸۰، ۴۷۶ و ۵۳۴ استناد کرد. برخی از فقهای بزرگ نیز مانند شهیدین در و آن را به عنوان یکی از خیارات ذکر کرده‌اند. 
 تعذر طاری بدین معنی است که در زمان عقد قرارداد وجود نداشته باشد و بعداً پدید آید. هرگاه تعذر تسلیم یا اجرای تعهد اصلی باشد نه طاری، باید بین تعذر اجرای شرط و تعذر اجرای تعهد اصلی تفاوت گذاشت بدین نحو که:
 
 خیار تعذر تسلیم در حوزه عقود معوض و با شرایط ذیل ایجاد می‌شود و به منحصر نمی‌شود:
 
 
 این خیار نیز مانند دیگر خیارات، پس از ایجاد قابل اسقاط است و صاحب خیار می‌تواند آن را به‌طور صریح یا ضمنی اسقاط کند. ولی اسقاط خیار پیش از ایجاد آن به جمع شدن عوض و معوض در یک جا می‌انجامد و برخلاف نظم عمومی اقتصادی است.
{"title": "خیار تعذر تسلیم", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AE%DB%8C%D8%A7%D8%B1_%D8%AA%D8%B9%D8%B0%D8%B1_%D8%AA%D8%B3%D9%84%DB%8C%D9%85&oldid=28854392", "language": "fa"}