، دبیره‌ایست گرفته شده از که برای هماهنگی با زبان خود در آن تغییراتی انجام دادند.
 از زمان که زمان استیلای سامی نژادان است تمدن دیرین سومر نصیب گردیده، حتی گروهی از خداوندان سومری با نام و نشان ملی (سومری) نزد آنان پرستیده شد. دسته دسته لغات قضایی و کشوری و دینی و بازرگانی و کشاورزی به راه یافت.
 البته چون یک خط از هر بخشی که باشد و از هر کجا که باشد و از هر جا و هر نژادی که به وجود آید سازشی با زبان خود قوم مخترع دارد و چون به جای دیگر انتقال یابد و وسیله نوشتن زبان قوم دیگر گردد باید کم و بیش در آن تصرفی بشود، برخی علامات که نمودار اصوات مخصوص زبانی است در زبان دیگر متروک می‌شود و برای اصوات خاص زبانی که خود به آن‌ها اختصاص دارند علاماتی خاص وضع می‌شود.
ناگزیر این تغییر و تبدیل در خطوط میخی پس از انتقال به روی داد. خط سومری که اساساً اشکالی بوده مانند و علامات ، پس از چندی ساده شده به صورت اشکالی مانند درآمد و آن اشکال و علامات هر یک از برای مخصوص و بکار رفت. با وجود تصرفاتی که در نوشتن به این خط روی داد باز مقدار زیادی از اندیشه‌نگاشت‌های سومری در خط اکدی به جای ماند.
 علامات گویای سیلاب‌های زبان اکدی بوده و اندیشه‌نگاشت‌ها که نمودار یک چیز یا یک مفهوم است و نزد اکدی‌ها اشیاء یا معانی را به یاد می‌آورده‌است که به جای آن‌ها لغات اکدی تلفظ می‌کردند نظیر آنچه در داریم که به جای کلمات (هزوارش) کلمات ایرانی به زبان می‌آوریم (یعنی علامت را آرامی می‌نویسیم ولی ایرانی می‌خوانیم یا سومری می‌نویسیم و اکدی می‌خوانیم).
{"title": "خط میخی اکدی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AE%D8%B7_%D9%85%DB%8C%D8%AE%DB%8C_%D8%A7%DA%A9%D8%AF%DB%8C&oldid=32440031", "language": "fa"}