در طول به یک سری شورش‌های مسلحانه علیه رژیم میان سال‌های ۱۹۴۱ تا ۱۹۴۳ در یهودیان در سراسر گفته می‌شود. به دنبال در سپتامبر ۱۹۳۹، از همان ابتدا هدف حمله قرار گرفتند. طی چند ماه در درون خاک ، آلمانی‌ها صدها ایجاد کردند که در آن یهودیان را ناچار به زندگی می‌کردند. این گتوهای جدید بخشی از سیاست رسمی آلمان در حذف یهودیان از صحنه عمومی با هدف بود. ترکیبی از تعداد زیاد زندانیان، شرایط غیر بهداشتی و کمبود غذا منجر به مرگ و میر زیادی در درون این گتوها شد. در بیشتر شهرها جنبش‌های تقریباً بلافاصله پس از آن شکل گرفتند، اگرچه گتوسازی دسترسی آنها به منابع را بشدت محدود کرده بود. 
 مبارزان گتو در کشنده‌ترین مرحله موسوم به (که در سال ۱۹۴۲ آغاز شد)، علیه برنامه‌های نازی‌ها برای اخراج همه زندانیان - مردان، زنان و کودکان - به ، با هدف ، دست به اسلحه بردند. 
 مقاومت مسلحانه در بیش از ۱۰۰ مکان در دو سوی میان لهستان و اتحاد جماهیر شوروی، به‌طور عمده در شرق لهستان، شکل گرفتند. برخی از این خیزش‌ها گسترده‌تر و سازمان‌یافته‌تر بودند، در حالی که برخی دیگر کوچک و خودجوش بودند. مشهورترین و بزرگترین خیزش‌های یهودیان در طول هولوکاست در میان ۱۹ آوریل و ۱۶ مه ۱۹۴۳، و در در اوت رخ دادند. در جریان ۵۶٬۰۶۵ یهودی یا در دم کشته شدند یا پیش از اینکه گتو با خاک یکسان شود، دستگیر و با روانه شدند. در ، به دنبال اخراج‌هایی که در آن ۱۰ هزار یهودی به قطارهای هولوکاست هدایت شدند و ۲۰۰۰ تن دیگر نیز در همان‌جا به قتل رسیدند، در کنشگران زیرزمینی گتو خیزشی بر پا کردند که منجر به محاصره این گتو شد و یک ماه کامل ادامه داشت. دیگر چنین مقاومت‌هایی منجر به آن شد که آلمانی‌ها به‌طور عمده اقدام به سوزاندن گتوهایی چون ، اوکراین امروزین، و تیرباران دسته‌جمعی زنان و کودکان، همچون ، کنند. 
 مقالهٔ اصلی: خیزش‌هایی در ۵ شهر عمده، ۴۵ شهرک استانی، ۵ اردوگاه کار و مرگ، و همچنین کمینه ۱۸ اردوگاه کار اجباری رخ دادند. خیزش‌های مطرح‌تر گتو عبارتند از: 
 
 
 
 
 
 
 برچیده شدن چندین گتو دیگر نیز با حدی از مقاومت مسلحانه روبرو شد:
{"title": "خیزش‌های گتو", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AE%DB%8C%D8%B2%D8%B4%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C_%DA%AF%D8%AA%D9%88&oldid=30636108", "language": "fa"}