پیرترین اجرام ما خوشه‌هایی بسیار پرجمعیت درخشان و گسترده هستند که ستارگان نامیده می‌شوند. در حدود ۱۲۰ خوشه ستاره‌ای فهرست شده‌است. بیشترشان در یک هاله کروی در اطراف مرکز کهکشان‌ها وجود دارند.
 از آنجا که خوشه‌های کروی بسیار پرجمعیت‌اند اعضای زیادی از آن‌ها را می‌توان یافت که در فازهای تکاملی هستند. از این رو این خوشه‌ها اجرام به غایت سودمندی برای مطالعه الگوهای تکاملی ستاره‌ای هستند. با مطالعهٔ آن‌ها می‌توانیم اطلاعاتی درباره فازهای ستارگانی که جرم کمی دارند به دست آوریم.
 با بررسی‌ها ثابت شده‌است که در تابش کل یک خوشه تأثیر زیادی دارند. برای مثال خوشه ستاره‌ای ۱۰۰ بار تهی تر از خورشید است (از لحاظ عناصر سنگین) و بنابراین تابشش به اندازه تعداد ستارگانش نیست.
{"title": "خوشه ستاره‌ای کروی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AE%D9%88%D8%B4%D9%87_%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D8%B1%D9%87%E2%80%8C%D8%A7%DB%8C_%DA%A9%D8%B1%D9%88%DB%8C&oldid=33931038", "language": "fa"}