موشک ضدبالیستیک (در : טיל חץ به معنای: )، نوعی است که از سال ۱۹۸۶ به‌طور مشترک توسط و تولید می‌شود و توانایی بالاتری برای رهگیری نسبت به سیستم مشابه آمریکایی دارد. این موشک تنها مورد استفاده است و یکی از اهداف آن دفاع از خاک اسرائیل در مقابل موشک‌های بالستیک ایران همچون ایران است.
 طراحی و تولید این موشک به عهده و شرکت هوانوردی و نظارت بر آن توسط و آژانس دفاع موشکی ایالات متحده صورت می‌گیرد.
 سیستم دفاع هوایی پیکان از موشک‌های مافوق صوت رهگیر ضدموشک پیکان، رادار هشدار سریع صنوبر سبز Elta EL/M-2080، مرکز فرماندهی، مراقبت، ارتباط و اطلاعات لیموی طلایی و مرکز کنترل شلیک فندق قهوه‌ای تشکیل می‌شود و قابلیت حمل‌ونقل را دارد.
 برد عملیاتی موشک‌های سامانهٔ پیکان ۳ تا ۱۵۰ کیلومتر، سقف پروازشان ۱۰۰ کیلومتر و سرعتشان ۹ (۲۵۰۰ متر بر ثانیه) است. 
 در سال ۲۰۰۵ موشک ختس-۲ علیه موشک بالیستیک مشابه شهاب-۳ با موفقیت آزمایش شد. نتیجه آزمایش نشان داد که این موشک قادر به رهگیری موشک‌های مجهز به کلاهک‌های جداشونده و دام‌های تعبیه‌شده برای فریب سیستم‌های دفاع موشکی است. فرمانده نیروی دفاع موشکی اسرائیل معتقد است که حتی در صورت مجهز بودن موشک دشمن به یا سلاح‌های غیرمتعارف دیگر از آن‌جا که انفجار در ارتفاع بسیار بالا انجام می‌شود مواد منفجره موشک منهدم و پراکنده شده و تلفاتی به جا نخواهد گذاشت. در درگیری احتمالی با موشک‌های بالیستیک ایران از ختس به عنوان سلاح ردیف اول استفاده شده و پدافند آمریکایی که در علیه عراق استفاده شدند به عنوان سیستم دفاع موشکی پشتیبان و یدک فعالیت خواهند کرد. 
 ۳۰٪ از هزینه تولید ضدموشک ختس، توسط تأمین شده و بنابراین فروش آن به دیگر کشورها، مستلزم دریافت اجازه از دولت نیز است.
 در سفری که رئیس‌جمهور اسرائیل در ماه نوامبر ۲۰۰۷ میلادی به داشت، برخی منابع اعلام کردند که ترکیه قصد خرید موشک‌های ضدموشک بالستیک ختس و (افق) از را دارد.
{"title": "ختس", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AE%D8%AA%D8%B3&oldid=33150761", "language": "fa"}