بخش مایع یا (Plasma) نام دارد. پلاسما ۵۵ درصد خون را تشکیل می‌دهد. مایعی است که ۹۱ درصد آن را ، ۱ درصد آن را املاح و معدنی، ۷ درصد آن را پلاسما، و ۱ درصد باقی‌مانده را ویتامین‌ها، مواد قندی و لیپیدی، هورمون‌ها، اسیدهای آمینه، و چربی و مواد دفعی تشکیل می‌دهند.
 سلول خونی که در تولید از سایر یاخته‌های خونی فعال‌تر است، سلول پلاسما (plasmacyte) نامیده می‌شود. 
 بالاترین حد غلظت دارو در پلاسما معمولاً پس از چند بار مصرف دارو را اوج غلظت خونابی می‌گویند.
 بخش اعظم پلاسما آب است. آب پلاسما دارای دو منشأ غذایی و آب متابولیک حاصل از سلول‌هاست. میزان آب به‌وسیله دستگاه‌های بدن از جمله کلیه و مراکز مغزی به دقت تنظیم می‌شود. آب پلاسما، فشار خون را تحت تأثیر قرار می‌دهد و وسیله انتقال سلول‌های خونی و مواد غذایی محلول است.
 برای تعیین آب پلاسما از ترکیباتی استفاده می‌شود که پس از تزریق داخل وریدی نتوانند از دیواره رگ‌ها بگذرند. این ترکیبات بیشتر رنگ‌هایی با مولکول‌های درشت مانند و هستند که تعیین مقدار آن‌ها از طریق بسیار آسان است یا ترکیباتی مانند دو دقیقه پس از تزریق یکی از ترکیبات فوق از بیمار خون گرفته و غلظت جسم تزریق شده را تعیین کرده و از نسبت دقت آن جسم، حجم خون را محاسبه می‌کنند.
 یون‌های معدنی پلاسما از نوع یون‌های معدنی موجود در آب میان‌بافتی و به‌طور کلی در سلول‌هاست. این یون‌ها در حفظ موازنه نمک، PH و فشار اسمزی بین پلاسما و آب میان بافتی و سلول‌های بافت‌ها دخالت دارند. یون ، اصلی و یون ، اصلی پلاسما است و در صورتی که غلظتها را بر حسب میلی در لیتر مشخص کنیم کاتیون‌ها و آنیون‌های پلاسما کاملاً متعادل هستند.
 سیستم تامپون اسید کربنیک - بی‌کربنات، اگر چه حداکثر قدرت تامپونی را در حدود PH = ۶ دارد. (Ph اسید کربنیک ۶٫۱ است) ولی مهم‌ترین تامپون پلاسما محسوب می‌گردد. این اهمیت نه تنها از نظر کمی، بلکه بیشتر از نظر قابلیت تنظیم غلظت آن از طریق دفع توسط ریه‌هاست.
 این مواد میزان قابل توجه در پلاسما دارند. جزء موادی هستند که مقدارشان باید پایدار بماند. بیشتر این مواد در کبد ساخته می‌شوند. مانند یون‌های معدنی، در برقراری خون و PH آن سهم مهمی دارند. پروتئین‌های موجود در پلاسما به قرار زیر است.
 
 
 
 
 پروتئین‌های مختلفی مانند ، پروتئین حمل‌کننده تیروکسین، پروتئین حمل‌کننده هورمون‌های جنسی و… نیز در خون وجود دارند.
 قند به شکل گلوکز در پلاسما وجود دارد و مقداری آن ۱٫۱ گرم در لیتر خون است. گلوکز خون از تجزیه مواد نشاسته‌ای یا گلیکوژن کبد حاصل می‌شود.
 مقدار چربی و لیپوئیدهای پلاسما مخصوصاً در کلسترول، متغیر است. پس از یک غذای چرب، مقدار آن ( ) در پلاسما زیاد شده و رنگ پلاسما کدر می‌شود. (LDL) برخلاف (HDL) در تصلب شرائین و جدار عروق مؤثرند.
 مواد دفعی یاخته‌های بدن در پلاسما عبارت‌اند از: ترکیبات نیتروژن‌دار، ، ، ، ، و بعضی از اسیدهای آمینه‌است.
 پلاسما را می‌توان به صورت پودر درآورد و به آسانی به‌وسیله آب استریل دوباره آن را آماده ساخت. اگر چه به هر حال پلاسما همه آثار حیات را ندارد، اما نقش زیادی در جراحی‌های فوری بخصوص در زمان جنگ دارد.
 شرکت بیودارو اولین و بزرگترین مرکز اهدای پلاسما در ایران و خاورمیانه می‌باشد.
{"title": "پلاسمای خون", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%BE%D9%84%D8%A7%D8%B3%D9%85%D8%A7%DB%8C_%D8%AE%D9%88%D9%86&oldid=33534562", "language": "fa"}