نام یک مجموعه تلویزیونی ایرانی به کارگردانی « » است که در سال ۱۳۵۲ ساخته شد و در نوروز ۱۳۵۳ از شبکهٔ اول پخش شد. 
 هر قسمت از این سریال تلویزیونی ۶ قسمتی، قصه‌ای از داستان‌های را موضوع خود قرار داده بود. این قصه‌ها عبارت بودند از: 
 
 
 سلطانی، کنیز زیبایی را به قصر خود می‌آورد. پس از مدتی کنیز بیمار می‌شود و درمان حکیمان به جایی نمی‌رسد. سلطان در می‌یابد که کنیز دل در گرو مرد زرگری دارد. از آن پس، سلطان تلاش می‌کند با ترفندهای گوناگون، کنیز را آن مرد زرگر دلسرد کند؛ اما موفقیتی کسب نمی‌کند…
 حکایت زندگی نوازنده‌ای است که در دوران جوانی، دوستان فراوانی دارد اما در پیری تنها و منزوی شده و به گورستانی پناه می‌برد. خداوند فرستاده‌ای را برای دلجویی از این پیر دلشکسته می‌فرستند و …
 زنی با همدستی شوهرش، قاضی را فریب می‌دهند تا ثروتش را تصاحب کنند. قاضی صندوقچه مرد مارگیری را به آن‌ها می‌دهد. آن دو نفر قاضی را از پرتگاهی به پائین می‌اندازند و وقتی صندوقچه را می‌گشایند، با نیش مار درون آن، کشته می‌شوند.
 مرد بادیه نشینی، کوزه‌ای آب برای خلیفه پیشکش می‌آورد، اما مشاهده رود دجله، شگفت زده و خشمگین می‌شود و خلیفه را با خود به بادیه می‌خواند، تا او از نزدیک، رنج و سختی مردمان بادیه‌نشین را ببیند و …
{"title": "داستان‌های مولوی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AF%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C_%D9%85%D9%88%D9%84%D9%88%DB%8C&oldid=33996518", "language": "fa"}