متخلص و مشهور به (؟ - ) دورهٔ بود. 
 میرزا داراب فرزند سامری در سالی نامعلوم در اقلیم زاده شد. نیاکان او ایرانی و اهل بوده‌اند. در شعر، پیروی مکتب شناخته شد و به روزگار شهرت و به دربار او راه یافت. 
او شاگردان بسیاری در هند داشت، از جمله عبدالعلی طالع و عبدالعزیر قبول و ملا ساطع. بردارش کامران نیز شاگردش بود و به سرودن پرداخت. 
دراب جویا در سال / در کشمیر درگذشت.
 دیوان او شامل هفت هزار ابیات از غزلیات، قصاید، قطعات، مثنوی و رباعی است که در سال ۱۹۵۹ از سوی دانشگاه پنچاب تصحیح و چاپ شده‌است.
{"title": "جویای کشمیری", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AC%D9%88%DB%8C%D8%A7%DB%8C_%DA%A9%D8%B4%D9%85%DB%8C%D8%B1%DB%8C&oldid=32489772", "language": "fa"}