مواد فرومغناطیسی که خودپذیری مغناطیسی بالایی دارند، درون خود دچار افت مغناطیسی شدیدی می‌شوند که به آن (به : ) می‌گویند. این مغناطیس‌زدایی از برهمکنش میدان‌های بخش‌های میکروسکوپی توده پدیدار می‌شود که در پی آن، میدان حاصل از توده‌ی مغناطیسی، کمتر از اندازه‌ی پیش‌بینی شده می‌گردد.
پیشبینی درصد کاهش میدان برای توده‌هایی با هندسه ساده (با فرض همگن بودن)، آسان و شدنی است و برای توده‌های پیچیده که در طبیعت وجود دارند، با دشواری همراه می‌باشد. 
 
 
 Butler, Robert F., 2004, PALEOMAGNETIM: Magnetic Domains to Geologic Terranes, Department of Chemistry and Physics, University of Portland, Electronic Edition, September 2004
{"title": "خودمغناطیس‌زدایی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AE%D9%88%D8%AF%D9%85%D8%BA%D9%86%D8%A7%D8%B7%DB%8C%D8%B3%E2%80%8C%D8%B2%D8%AF%D8%A7%DB%8C%DB%8C&oldid=29149233", "language": "fa"}