(Sympathetic nervous system یا SNS) (جزو دستگاه عصبی غیرارادی) یا بخشی از (در کنار دستگاه پاراسمپاتیک و دستگاه احشایی) است. دستگاه عصبی سمپاتیک در حالت فعال‌تر شده، انسان را برای نبرد یا فرار آماده‌تر می‌کند و به می‌پردازد؛ البته به صورت همیشگی نیز فعال بوده، در تنظیم سوخت‌وساز پایهٔ بدن نقش دارد. با افزایش فعالیت سمپاتیک، فشار بحرانی انسداد نیز افزایش می‌یابد.
افزون بر آن، دستگاه عصبی سمپاتیک، باعث افزایش فشارخون، افزایش تعداد تنفس، افزایش ضربان قلب و گشاد شدن مردمک می‌شود.این هورمون‌ها بر روی اندام‌هایی مانند ماهیچه‌ها و تأثیر می‌گذارد و همان طور که در متن فوق خواندیم موجب فراهم آوردن نوعی حالت آماده باش برای بدن است تا شخص بتواند در عواملی مانند:ستیز و گریز دعوا یا مسابقات ورزشی آمادگی قبلی را داشته باشد.
 در بخش سمپاتیک، جسم سلولی پیش‌گِرِهی(گانگلیون) در گرهِ کناری قرار گرفته و آن به نام رشته پیش‌گرهی پس از برون‌رفت از نخاع وارد گرهِ سمپاتیک در نزدیکی مهره‌ها یا نزدیک روده شده، با نورون پس‌گرهی می‌دهد. آکسون نورون پس‌گِرهی (رشته پس‌گرهی) به اندام واکنشگر می‌رود. در رشته‌های عصبی سمپاتیک رشته پیش‌گرهی بیشتر کوتاه بوده، رشتهٔ پس‌گرهی بلند می‌باشد.
 از آنجایی که رشته‌های عصبی سمپاتیک در ناحیه سینه‌ای–کمری از نخاع بیرون می‌آیند، بخش سینه‌ای–کمری نیز نامیده می‌شوند. در رشته‌های عصبی سمپاتیک پیام‌های عصبی (نوروترانسمیتر) تراوش‌شونده از رشتهٔ پیش‌گرهی و از رشته‌های پس‌گرهی می‌باشد (ماده‌ای که از بخش مرکزی غُدد فوق کلیوی نیز تراوش می‌شود) و از این روی رشته‌های عصبی سمپاتیک را رشته‌های عصبی آدرنرژیک نیز می‌نامند.
 البته استثنائاً از انتهای رشته‌های سمپاتیک واقع در و غدد عرق ترشح می‌شود. البته به هنگام تحریک دستگاه عصبی سمپاتیک در بخش مرکزی غده فوق کلیوی (مدولا) هورمون‌های به نام یا نور آدرنالین که همان (اپینفرین یانور اپی نفرین) را ترشح می‌کند.
 پنج نوع گیرندهٔ و بتا (α۱, α۲ و β۱, β۲, β۳) وجود دارد.
{"title": "دستگاه عصبی سمپاتیک", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AF%D8%B3%D8%AA%DA%AF%D8%A7%D9%87_%D8%B9%D8%B5%D8%A8%DB%8C_%D8%B3%D9%85%D9%BE%D8%A7%D8%AA%DB%8C%DA%A9&oldid=33733689", "language": "fa"}