(زاده ۹ اردیبهشت ۱۳۲۱ – درگذشته ۲۱ فروردین ۱۳۴۴) و عضو بود که در ۲۱ فروردین ۱۳۴۴، در ترور نافرجام کشته شد. 
 وی در ۹ اردیبهشت سال ۱۳۲۱ در قلعه شمس‌آباد به دنیا آمد. پدر وی علی اکبر که از شهرستان بود و مادرش سیده منور نام داشت.
 شمس‌آبادی در سن ۲۳ سالگی پس از اینکه چند بار معافی موقت گرفت به سربازی اعزام شد. وی تلاش زیادی کرد تا در گارد جاویدان شاه استخدام شود ولی به عنوان سرباز لشکر گارد شاهنشاهی در انجام وظیفه مشغول شد.
 روز ۲۱ فروردین سال ۱۳۴۴ تصمیم گرفت را در ، ترور کند. اما به علت تأخیر چند دقیقه‌ای شاه، نقشه وی عملی نشد؛ و استوار دوم محمدعلی باباییان او را مورد هدف قرار داد، اما شمس‌آبادی او را به قتل رساند. سپس استوار دوم آیت‌الله لشکری نیز به‌دست او کشته شد. شاه وقتی متوجه شد به سمت دفتر خود دوید، او نیز به دنبالش رفت و تیری از پشت به طرف شاه انداخت اما پای شاه به لبه درب وروی دفتر خورد و با سینه به زمین افتاد که در غیر این صورت تیر به پشتش می‌خورد و احتمال مرگش زیاد بود، سپس شمس‌آبادی که دست بردار نبود به ادامه حرکت به طرف شاه پرداخت اما با رگبار مسلسل کادر دفتری شاه کشته شد. در مورد حادثه کاخ مرمر، چهارده تن، از جمله به اتهام کوشش در انجام سوء قصد به جان شاه بازداشت و محاکمه شدند. میانگین سن دستگیرشدگان ۲۷ سال بود. همه آن‌ها به خانواده‌های متوسط تعلق داشتند، نیمی از آنها معلم یا دانشجو بودند. 
 
نویسنده تاریخ ۲۵ ساله ایران در این باره می‌نویسد: پیکر رضا شمس‌آبادی در مکانی نامعلوم به خاک سپرده شد تا نشانی از او باقی نماند. اما بعداً سنگ یادبودهایی از وی در ش‍ه‍ر در ج‍وار و نیز در گلزار شهدای و هادی نصب شده‌است.
{"title": "رضا شمس‌آبادی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B1%D8%B6%D8%A7_%D8%B4%D9%85%D8%B3%E2%80%8C%D8%A2%D8%A8%D8%A7%D8%AF%DB%8C&oldid=33138168", "language": "fa"}