(به : ) یک روش نشانه‌گذاری استاندارد در است که برای توصیف در جامدات یونی بکار می‌رود.
 در این نشانه‌گذاری، عیوب با توجه به شبکه کامل تعریف شده و با ۳ قسمت توصیف می‌شوند: نماد اصلی، یک زیرنویس و یک بالانویس.
 مثلاً در نشانه‌گذاری نماد اصلی M نوع خاصی از اتم را نشان می‌دهد در مورد یک جای خالی، نماد اصلی V است اندیس L محلی در شبکه کامل را نشان می‌دهد که در آن عیب واقع شده‌است. بالانویس C بار مؤثر (یا بار نسبی) عیب را نشان می‌دهد که معادل با اختلاف ظرفیت بین گونه‌های محل L و ظرفیت اتمی است که محل L در شبکه کامل را اشغال می‌کند.
{"title": "نشانه‌گذاری کروگر–وینک", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%86%D8%B4%D8%A7%D9%86%D9%87%E2%80%8C%DA%AF%D8%B0%D8%A7%D8%B1%DB%8C_%DA%A9%D8%B1%D9%88%DA%AF%D8%B1%E2%80%93%D9%88%DB%8C%D9%86%DA%A9&oldid=34664419", "language": "fa"}