به مجموعه روابط اقتصادی و فرهنگی بین دو کشور گفته می‌شود که آغاز آن را می‌توان اواخر دانست. این زمان مقارن با حکمرانی در و سلسله سیام در بود. اولین روابط دو کشور را می‌توان تبادلات تجاری بازرگانان ایرانی دانست در خلال سفر به با بازرگانان تایلندی انجام می‌دادند. با روی کار آمدن سلسله پراسادتانگ (به : ) در سال ۱۶۲۹ میلادی، روابط دیپلماتیک و اقتصادی بین دولت‌های کشورهای مزبور شکل گرفت. همچنین و در این کشور طرفدارانی پیدا کرد. چند سال بعد شیعیان ایرانی‌الاصل هندی توانستند از شاه سی سوتامراشا (به : ) اجازه کسب کنند که مراسم را برای مسلمانان غالباً مهاجر از تایلند برگزار کنند. در این زمان ایرانی‌ها توانستند در نیز حضور پیدا کنند. این ورود مقارن با سلطنت شاه (به : ) بود که اقدام به اعزام اولین هیئت از درباریان تایلند به ایران در سال ۱۶۶۸ نمود. نیز در پاسخ هیئتی را در سال ۱۶۸۵ از به اعزام کرد.
 پس از ، تمایل حکومت وقت به گسترش روابط با کشورهای عضو افزایش یافت. از همین جهت علی‌اصغر حکمت، سفیر کبیر ایران در به عنوان اولین در شناخته شد. وی در اسفند ۱۳۳۵ از طریق وارد بانکوک شد و خود را به (رامای نهم)، پادشاه تایلند تسلیم کرد. در این زمان با وجود آنکه نام سیام رسماً به تایلند تغییر یافته بود، هنوز در ایران این کشور را با نام قدیمی می‌شناختند. در اردیبهشت ۱۳۴۶ پادشاه و ملکه تایلند به ایران سفر کردند و هفدهمین سالگرد ازدواج خود را در جشن گرفتند.
 روابط تجاری بین دو کشور در ۹ نوامبر ۱۹۵۵ شکل گرفت. مهم‌ترین کالاهای صادراتی تایلند به ایران را ، و پوشاک تشکیل می‌دهند. ایران نیز عمده کالای صادراتی ایران به تایلند بوده‌است.
 پس از پیروزی ، دو کشور نسبت به ادامه و گسترش همکاری با یکدیگر بی‌توجه شدند. روابط دو کشور پس از انقلاب اسلامی ایران، تا سال ۲۰۰۴ دستخوش تحول مهمی نبود. در این سال بود که به دعوت رسمی ، رئیس‌جمهور وقت از پرنسس راتانا راشاسودا، روابط دو کشور تقویت شد. از مهم‌ترین دستاوردهای این سفر اعطای امتیاز برداشت انحصاری نفت به شرکت نفتی کشور تایلند بوده‌است.
{"title": "روابط ایران و تایلند", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B1%D9%88%D8%A7%D8%A8%D8%B7_%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86_%D9%88_%D8%AA%D8%A7%DB%8C%D9%84%D9%86%D8%AF&oldid=33779036", "language": "fa"}