زیج جدولی است که نام و موقعیت و زمان حلول ستارگان و کواکب را نشان میدهد و درنجوم اسلامی استفاده میشده است. یکی از کارهای منجم علاوه بر تقویم سازی و جهت یابی و طالع بینی تکمیل زیج بر اساس یافته های جدید بوده است.
 در قدیم هر کدام از اخترشناسان برجسته یا هر رصدخانه، یک زیج ویژه به خود می‌نوشتند و زیج‌های پیشینیان را تصحیح می‌کردند که تعدادی از این زیج‌های قدیمی به نام شاهان و فرمانروایان نوشته شده‌است. در حال حاضر نسخه‌هایی از چنین زیج‌هایی در موزه‌ها موجود می‌باشد.
 امروزه، هنوز هم برای کاربردهای علمی و اخترشناختی، کتاب‌ها و جدول‌های مشابه با زیج‌های قدیمی تهیه می‌شود که البته از دقت بالاتری برخوردار هستند. 
 واژه زیج از زه فارسی منتج شده همانند زه کمان یا احتمالا تار و پود قالی که نمایانگر شکلی از محور مختصات است.
 زیج عمر خیام مشهور بوده که بعدها توسط تکمیل شده و زیج الغ بیگ در مشهور بوده و بیشترین مصرف را داشته است تا اینکه تقی الدین زیج سلطانی خود را با استفاده از زیج الغ بیگ ایجاد میکند.
{"title": "زیج", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B2%DB%8C%D8%AC&oldid=34669383", "language": "fa"}