یا تودهٔ بزرگ است که در سراشیبی به حرکت در می‌آید. توده‌های بزرگ بهمن باعث مدفون شدن اشیا و می‌شود.
 این پدیدهٔ سریع و ناگهانیِ جریان یافتن انبوهی از سطح شیب‌دار به سوی پایین است. این جریان در ناحیهٔ شروع معمولاً با شکستن مکانیکی در یک خشت برفی (بهمن دال) در جایی که دورهٔ سرمای هوا در طول سال طولانی‌تر است آغاز می‌شود و این زمانی است که فشار وارد بر برف به بیش از توان مقاومتی آن می‌رسد. گاهی هم، این فشار به تدریج و با گسترده‌تر شدن برف‌های نیمه‌منجمد انجام می‌شود. پس از شروع، معمولاً به سرعت شتاب بهمن افزایش می‌یابد و با دربرگیری سریع برفِ بیشتر اندازهٔ و آن بیشتر می‌شود. اگر بهمن به کافی برسد برف ممکن است با هوا مخلوط شود و یک بهمن پودر برفی تشکیل شود، که یک نوع است. بهمن‌های پودر برفی می‌توانند سرعتی تا ۳۰۰ کیلومتر در ساعت و توده‌هایی بیشتر از ۱۰ میلیون تن داشته‌باشند. این جریان خود می‌تواند مسافت‌های طولانی در مسیر به سوی پایین و حتی برای مسافت کوتاهی مسیری سربالایی بپیماید.
 ریزش آوار سنگ‌ها و خرده‌سنگ‌ها با ریزش بهمن روشی مشابه دارند؛ همان گونه که در مقالهٔ آمده است. در ادامهٔ این مقاله اشاره‌ها همه به ریزش بهمن برف خواهد بود.
 باری که یک خشت برف ممکن است پیدا کند می‌تواند تنها به دلیل باشد، که در آن صورت ممکن است رها شدنش در اثر نرم‌تر شدن خشت برف یا افزایش بار به دلیل باشد. بهمن‌هایی که از این راه اتفاق می‌افتند به عنوان سقوطِ «خود به‌خودِ» بهمن شناخته شده‌اند. بهمن همچنین می‌تواند با بارهای دیگر مانند حرکت ، ماشین برفی سواران، حیوانات یا شروع یا باعث شود. فعالیت‌های لرزه‌ای زمین نیز ممکن است شکست در خشت برف و ریزش بهمن را آغاز کند. افسانه‌ای مدعی است که بهمن را می‌توان با بلند یا فریاد باعث شد، اما فشار صدا از نظر مقدار و اندازه بیش از حد کوچک است که بتواند ماشهٔ ریزش بهمن را بکشد. 
 
 
 
 
 <
{"title": "ریزش بهمن", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B1%DB%8C%D8%B2%D8%B4_%D8%A8%D9%87%D9%85%D9%86&oldid=35044692", "language": "fa"}