فناوری‌های بسیاری برای تشخیص و ضبط تصاویر، و وجود دارد که از (TEM) استفاده می‌کنند.
 به‌طور سنتی، یک تصویر میکروسکوپ الکترونی عبوری ( ) یا الگوی پراش می‌تواند با استفاده از یک صفحه نمایش مشاهده شود. این صفحه فلورسنت متشکل از روی ( ) پودر شده یا سولفید روی/سولفید ( / CdS)، که توسط پرتو الکترون از طریق درخشندگی کاتودی ( ) برانگیخته می‌شود. پس از آنکه تکنسین میکروسکوپ می‌تواند تصویر مناسبی را در صفحه نمایش خود مشاهده کند، تصاویر می‌توانند روی ضبط شوند. برای میکروسکوپ‌های الکترونی، فیلم به‌طور معمول از یک لایه و نقره بر روی یک لایه پلاستیکی تشکیل شده‌است. هالید نقره با قرار گرفتن در معرض پرتو الکترون به تبدیل می‌شود، سپس فیلم می‌تواند از نظر شیمیایی آماده تشکیل تصویر شود، که می‌تواند برای تجزیه و تحلیل با استفاده از اسکنر فیلم، دیجیتالی شود. در میکروسکوپ‌های الکترونی مدرن، فیلم تا حد زیادی توسط ردیاب‌های الکترونیکی جایگزین شده‌است.
 دوربین‌های با CCD برای اولین بار در دهه ۱۹۸۰ برای میکروسکوپ الکترونی عبوری استفاده شدند و بعد از این تاریخ به‌صورت گسترده مورد استفاده قرارگرفتند. برای استفاده در TEM، حسگر CCD به‌طور معمول با یک جرقه‌زننده (scintillator) مانند گارنت ایتریوم (YAG) که در آن الکترونهای پرتو الکترون به فوتون تبدیل می‌شوند، جفت شده و سپس از طریق صفحه به سنسور CCD منتقل می‌شوند. دلیل اصلی این امر این است که قرار گرفتن مستقیم در معرض پرتوی الکترون پر انرژی باعث آسیب رساندن به حسگر CCD می‌شود. یک CCD رایج برای TEM همچنین دارای یک دستگاه خنک‌کننده پلتیر (Peltier) است تا دمای سنسور را تا حدود منفی ۳۰ درجه سانتیگراد کاهش دهد، که باعث کاهش جریان تاریک و بهبود می‌شود.
 اخیراً، دوربین‌های جرقه زنی و فیبر نوری کوپل شده بر اساس الکترونیک مکمل نیمه رسانای اکسید فلز (CMOS) برای تصویر میکروسکوپ الکترونی عبوری ( ) در دسترس قرار گرفته‌اند. دوربین‌های CMOS در مقایسه با دوربین‌های CCD دارای مزایایی برای میکروسکوپ الکترونی هستند. یکی از این مزایا این است که دوربین‌های CMOS نسبت به دوربین‌های CCD کمتر در معرض درخشان شدن (blooming) هستند که به معنی گسترش بارالکتریکی از پیکسل‌های اشباع شده به پیکسل‌های مجاور است. مزیت دیگر این است که دوربین‌های CMOS می‌توانند سرعت بازخوانی بیشتری داشته باشند. 
 استفاده از دستگاه‌های جرقه زننده برای تبدیل الکترون به در دوربین‌های CCD و CMOS باعث کاهش کارایی تشخیص کوانتومی (DQE) این دستگاه‌ها می‌شود. آشکارسازهای الکترونی مستقیم، که فاقد جرقه‌زننده هستند و مستقیماً در معرض پرتوی الکترون قرار می‌گیرند، معمولاً DQE بالاتری نسبت به دوربین‌های مجهز به جرقه زنی ارائه می‌دهند. دو نوع اصلی ردیاب الکترونی مستقیم وجود دارد که هر دو برای اولین بار در سال ۲۰۰۰ برای استفاده در میکروسکوپ الکترونی معرفی شدند.
{"title": "ردیاب‌های میکروسکوپ الکترونی عبوری", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B1%D8%AF%DB%8C%D8%A7%D8%A8%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C_%D9%85%DB%8C%DA%A9%D8%B1%D9%88%D8%B3%DA%A9%D9%88%D9%BE_%D8%A7%D9%84%DA%A9%D8%AA%D8%B1%D9%88%D9%86%DB%8C_%D8%B9%D8%A8%D9%88%D8%B1%DB%8C&oldid=32921085", "language": "fa"}