در ، (به : ) یا ، به دنباله‌ای از دستورالعمل‌ها گویند که به صورت یک واحد (یکای) بسته‌بندی شده، یک کار خاص (Task) را برای یک انجام می‌دهد. این واحد در می‌تواند هر کجا که آن کارِ ویژه باید بینجامد، استفاده یا فراخوانی (Call) شود.
 رویه ممکن است داخل یک برنامه یا به‌طور جداگانه داخل ای تعریف شده باشد که می‌تواند توسط برنامه‌های مختلف مورد استفاده قرار گیرد. در مختلف، رویه ممکن است با نام‌های مختلف (Method)، (Function)، (Routine) یا زیر برنامه (Subprogram) شناخته شود. گاهی اوقات اصطلاح عمومی «واحد قابل فراخوانی» نیز استفاده می‌شود. 
 نام زیربرنامه نشان می‌دهد یک زیرروال رفتاری مشابه یک دارد که به عنوان یک گام در یک برنامه بزرگتر یا زیربرنامه دیگر استفاده می‌شود. زیرروال اغلب کد می‌شود تا بتوان آن را چند بار و از مکان‌های مختلف در طول یک اجرای برنامه (از جمله در میان دیگر زیرروالهای کد شده) مورد استفاده قرار داد (به اصطلاح call کرد). پس از صدا کردن زیرروال و اجرای آن، برنامه به دستور بعدی پس از زیرروال برمی‌گرد.
 ، ، و مخترعین این مفهوم شناخته شده‌اند که آن را زیرروال بسته (در تقابل با زیرروال باز یا 
) نامیده‌اند. 
 زیربرنامه‌ها از ابزارهای قدرتمند هستند و قواعد نوشتاری ( ) بسیاری از ، استفاده از آن‌ها را پشتیبانی می‌کند. استفاده از زیربرنامه اغلب موجب کاهش هزینه‌های توسعه و نگهداری برنامه‌های بزرگ می‌شود. همچنین میزان کیفیت و اعتبار برنامه را افزایش می‌دهد. زیربرنامه‌ها که می‌توانند در کتاب‌خانه‌ها جمع‌آوری شوند، روش مهمی برای اشتراک یا تجارت نرم‌افزارها به حساب می‌آیند.
 محتوای یک زیربرنامه یا بدنه آن بخشی از کد برنامه است که هنگامی که زیرروال فراخوانده می‌شود به اجرا درمی اید. هنگامی که یک زیررزوال فراخوانی می‌شود ممکن است یک یا چند مقدار داده را به صورت ورودی بگیرد که به آن‌ها ورودی گفته می‌شود. زبان‌های مختلف برنامه‌نویسی از شکل‌های مختلفی برای انتقال آرگومان‌ها بهره می‌گیرند.
 مزایای شکستن یک برنامه به زیربرنامه‌های مختلف به شرح زیر است:
 
 
 
 
 
 
 در مثال زیر، تابعی به نام add به زبان ++C نوشته شده‌است که برای جمع دو عدد استفاده می‌شود. این تابع دارای دو پارامتر a و b از نوع int ( ) و یک خروجی از نوع int است. مجموع a و b در یک متغیر به نام r ذخیره می‌شود و مقدار آن به عنوان خروجی برگردانده می‌شود.
 تابع دیگری که در این مثال دیده می‌شود main نام دارد. شروع هر برنامه در ++C با فراخوانی این تابع شروع می‌شود و در این تابع نیز با فراخوانی تابع add مجموع دو مقدار ۱۵ و ۱۳ (به عنوان مقادیر پارامترها) محاسبه و با دستور cout مقدار حاصل یعنی ۲۸ نمایش داده می‌شود. 
 #include <iostream>
using namespace std;
int add (int a, int b)
{
 int r;
 r = a + b;
 return r;
}
int main ()
{
 int c;
 c = add (15, 13);
 cout << c;
}
{"title": "رویه (علوم رایانه)", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B1%D9%88%DB%8C%D9%87_(%D8%B9%D9%84%D9%88%D9%85_%D8%B1%D8%A7%DB%8C%D8%A7%D9%86%D9%87)&oldid=33696334", "language": "fa"}