با اشتباه نشود. یکی از گویش‌های است که در و رواج دارد. در در درجه اول در میان روستانشینان و بخش‌هایی از رواج دارد. گویش عربی بحرانی به طور قابل ملاحظه‌ای از ، و تأثیر پذیرفته‌است.
 ویژگی جالب توجه بحرین وجود سه گویش مجزای بحرانی، و در آن است. اهل سنت بحرین به گویشی صحبت می‌کنند که به گویش مورد استفاده در نقاط شهری شبیه است و به عنوان موجه‌ترین گویش در بحرین شناخته می‌شود.
 در میان دیگر زبان‌ها بیشترین تأثیر را بر تمامی بحرین دارد. حدس زده می‌شود که تفاوت میان بحرانی و دیگر گویش‌ها ریشه تاریخی داشته‌باشد. تفاوت اساسی میان گویش بحرانی و گویش‌های غیر بحرانی در ساختارهای دستوری و تلفظ خاص مشهود است. اما بیشتر واژگان میان گویش‌ها مشترک است یا به طور مجزی بحرانی است که از یک تاریخ نوین مشترک ناشی شده. همچنین بسیاری از واژگان بحرانی از و به عاریه گرفته شده.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 عربی بحرانی ویژگی‌های اصلی را به علاوه ویژگی‌های یکتای خود داراست. ویژگی‌های عمومی شامل تبدیل ق (q) در عربی استاندارد به گ (g) است (برای نمونه قمر به معنی ماه گمر تلفظ می‌شود). ک (k) در برخی موارد به چ (ch) تلفظ می‌شود (برای نمونه کلب به معنی سگ چلب تلفظ می‌شود). ج (j) در برخی روستاها بهٔ (y) تبدیل می‌شود (برای نمونه جیهه به معنای طالبی ییهه تلفظ می‌شود).
{"title": "عربی بحرانی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B9%D8%B1%D8%A8%DB%8C_%D8%A8%D8%AD%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C&oldid=33721549", "language": "fa"}