( : ؛ ۹ دسامبر ۱۸۸۰–۹ دسامبر ۱۹۳۲)، که معمولاً با نام یا شناخته می‌شود، اندیشمند، آموزگار و فعال سیاسی فمینیست از هند بریتانیا (امروزه ) بود. وی به عنوان پیشگام در مورد توجه گسترده قرار گرفته‌است.
 وی خاطرنشان کرد که عدم آموزش برای زنان مسئولیت موقعیت اقتصادی پایین آنها را بر عهده دارد که از زن و مرد نیز به همان اندازه با موجودات منطقی رفتار شود. آثار مهم او شامل ماتیچور، مجموعه ای از مقالات در دو جلد است که افکار فمینیستی او را بیان می‌کند. (۱۹۰۵)، رمان مجموعه ای در لیدی لند که توسط زنان اداره می‌شود. ("ذات لوتوس"، ۱۹۲۴) مشکلات مربوط به همسران بنگالی را نشان می‌دهد. و آبارودباسینی (زنان ، ۱۹۳۱)، نقد زندگی زنان و فرهنگ دارای اشکال شدید است که زندگی و چهره زنان را به خطر می‌اندازد. 
 او آموزش را پیش شرط اصلی رهایی زنان قرار داد. او اولین مدرسه را که در درجه اول دختران مسلمان بنگالی بود در مستقر کرد. گفته می‌شود که وی پدر و مادران را ترغیب کرده می‌کرد که دختران خود را به مدرسه خود در بفرستند. تا زمان مرگ، او مدرسه را با وجود مواجهه با انتقاد خصمانه و موانع اجتماعی اداره کرد. 
 در سال ۱۹۱۶، انجمن زنان مسلمان را تأسیس کرد، سازمانی که برای آموزش و اشتغال زنان تلاش می‌کرد. در سال ۱۹۲۶، روکیا به ریاست کنفرانس آموزش زنان بنگال که در برگزار شد را بر عهده داشت که اولین تلاش مهم برای گرد هم آوردن زنان در حمایت از حقوق آموزش زنان بود. مدت کوتاهی پس از ریاست جلسه در کنفرانس زنان هند، در ۹ دسامبر سال ۱۹۳۲ در مباحث و کنفرانسهایی در مورد پیشرفت زنان تا زمان مرگ شرکت داشت.
 در بنگلادش هر سال ۹ دسامبر به عنوان ( ) گرامی داشته می‌شود تا از آثار و میراث او یاد کند. در آن روز، دولت بنگلادش نیز به خاطر دستاورد استثنایی وی، را به زنان اعطا می‌کند. 
 در سال ۲۰۰۴، در نظرسنجی بی‌بی‌سی از بزرگترین بنگالی همه زمانها در رده شماره ۶ قرار گرفت. 
 رقیه خاتون در سال ۱۸۸۰ در روستای پیرابند، در-پس از آن هند بریتانیا متولد شد. اجداد وی در دوران حاکمیت مغول در ارتش و دادگستری خدمت می‌کردند. پدرش جهانگیر الدین محمد ابوعلی حیدر صابر، یک و روشنفکر چند زبانه بود. او چهار بار ازدواج کرد. ازدواج او با راهاتونسا منجر به تولد رقیه خاتون شد که دو خواهر و سه برادر داشت که یکی از آنها در کودکی درگذشت. برادر بزرگتر رقیه، ابراهیم صابر، و خواهر بزرگتر وی کاریمونسا خانم چادورانی، هر دو تأثیر عمده ای در زندگی وی داشتند. کریموننسا خواستار تحصیل ، زبان اکثریت ، بر خلاف میل خانواده اش که ترجیح می‌داند از و به عنوان رسانه معارف استفاده کنند. ابراهیم انگلیسی و بنگالی را به رقیه و خواهرش آموزش می‌داد. کاریمونسا و بعداً شد. هر دو پسرش، عبدالکریم غزنوی و عبدالحلیم غزنوی، سیاستمدار شدند و پرتفوی وزیرهای تحت اشغال مقامات انگلیس را در دست گرفتند.
 روکیا در ۹ دسامبر سال ۱۹۳۲، در ۵۲ سالگی در درگذشت. ۹ دسامبر به عنوان روز روکیا در بنگلادش جشن گرفته می‌شود.
 قبر روکیا در سودپور به دلیل تلاش‌های مورخ آمالندو دی هندی کشف شد.
{"title": "رقیه بیگم", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B1%D9%82%DB%8C%D9%87_%D8%A8%DB%8C%DA%AF%D9%85&oldid=33300821", "language": "fa"}