میرزا با تخلص (۱۸۵۴ - ۱۹۲۵) پزشک، خوشنویس، شاعر و آموزگار ایرانی بود. 
 عبدالله بن بن در سال / در شیراز زاده شد. در چهارسالگی پدرش درگذشت و به سرپرستی عموی خود، به تحصیل ادبیات، ریاضیات و پزشکی پرداخت. سپس به هند مهاجرت نمود و در آنجا به پزشکی پیشه‌ور شد. پس از بازگشت به ایران در زادگاه خود شیراز به آموزش پزشکی و ادبیات اشتغال ورزید. رحمت شیرازی بر هر دو ادبیات فارسی و عربی تسلط داشت و در خوشنویسی، به‌ویژه خط نسخ، هنرمند بود. «شعر کم گفته ولی هرچه گفته بسیار پرنغز و پرمغز است.» 
رحمت شیرازی به هنگام حکومت ، به ریاست انجمن حفظ الصحه (بهداری) برگزیده شد و تا ۱۹۲۱م این سمت را برعهده داشت، سپس به ریاست ادارهٔ معارف (فرهنگ) فارس منتقل شد. 
رحمت شیرازی در سال / در زادگاهش درگذشت و در آرامگاه ابوالوفاء به خاک سپرده شد؛ ماده‌تاریخ آن از نظمی تبریزی:
 رحمت شیرازی متأهل بود و دو پسر به نام‌های مصطفی (بهجت) و یوسف (وصال) داشت، همسرش دخترعمویش (دختر ) بود.
{"title": "عبدالله رحمت شیرازی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87_%D8%B1%D8%AD%D9%85%D8%AA_%D8%B4%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D8%B2%DB%8C&oldid=30692057", "language": "fa"}