توسط اداره می‌گردد. روابط بین‌الملل ژاپن از سال ۱۹۴۵ شروع شد وقتی که در جنگ شکست خورده بود و تمام اراضی تحت اشغال و متعلقاتش از دستش خارج شده بود. به تاریخ روابط خارجی ژاپن نگاهی می‌اندازیم: با حمایت قدرت‌های متحد، ژاپن را در سالهای ۱۹۴۵ الی ۱۹۵۱ اشغال کرد. از زمان بدست آوردن دوباره استقلال در ، سیاست دیپلماتیک ژاپن مبتنی بر همکاری نزدیک با ایالات متحده آمریکا و تأکید بر همکاری‌های بین‌المللی براساس قواعد می‌باشد. ژاپن در دوره جنگ سرد، در مقابله با در نقش اساسی داشت. این کشور در تحولات سریع اقتصادی در دهه ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰، تأثیرات خود را بیشتر کرد و به عنوان یکی از قدرتمندترین کشورهای جهان شناخته شد گرچه این تأثیرات در مقابل دو کشور خاص یعنی چین و کره جنوبی منفی می‌باشد. 
 در طول ، سیاست خارجی ژاپن نه تنها خودخواهانه نبود بلکه بر رشد اقتصادی کشور متمرکز بود. با این حال، در پایان جنگ سرد و درس‌های تلخ از ژاپن به آرامی این سیاست را تغییر داد و تصمیم گرفت تا با سازمان ملل متحد در عملیات حفظ صلح همکاری نماید و نیروهای خود را در دهه‌های ۱۹۹۰ و ۲۰۰۰ به ، ، و فرستاد. 
 پس از حملات ۱۱ سپتامبر در سال ۲۰۰۱، کشتی‌های دریایی ژاپن به فرستاده شدند و نیروهای دفاعی زمینی خود را نیز به جنوب عراق برای بازسازی زیرساخت‌های اولیه ارسال نمود.
 ژاپن علاوه بر همسایگان نزدیک خود، در سالهای اخیر سیاست خارجی فعال‌تری را دنبال کرده‌است. نخست‌وزیر ژاپن در یک سخنرانی به تغییر جهت در سیاست اشاره کرد: «ژاپن قصد دارد که به توسعه منابع انسانی و همچنین تلاش‌های پژوهشی و فکری برای ادامه همکاری در زمینه صلح ادامه دهد.» این به دنبال موفقیت نسبتاً خوب طرح صلح ژاپن است که پایه و اساس انتخابات سراسری کشور در سال ۱۹۹۸ بود.
{"title": "روابط خارجی ژاپن", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B1%D9%88%D8%A7%D8%A8%D8%B7_%D8%AE%D8%A7%D8%B1%D8%AC%DB%8C_%DA%98%D8%A7%D9%BE%D9%86&oldid=24953184", "language": "fa"}