(به : ) یک است که در آن منطق و هدف محاسبات بدون شرح چگونگی انجام آن‌ها بیان می‌شود. در این پارادایم تلاش می‌شود که با توصیف عملیات مورد نیاز بجای توضیح چگونگی انجام عملیات، برنامه‌ها را کاهش یا به کل ازمیان برداشت که از لحاظ اولویت‌های عملیاتی در تناقض کامل با شیوه ( ) است. زبانهای دستوری زبان‌هایی هستند که عملیات تحلیلی را برحسب عباراتی که در وضعیت برنامه‌ها تغییراتی ایجاد می‌کنند، شرح می‌دهند حال آنکه زبانهای اعلانی برنامه‌ها رابه عنوان اصول منطق محاسباتی و محاسبات را کسورات و اجزای کوچک درون فضای آن منطق می‌بینند. از آنجا که این زبان می‌تواند تا حد چشمگیری نوشتن برنامه‌های موازی برای را آسان و ساده کند توانسته توجه زیادی را به خود معطوف سازد.
 زبانهای معمول اعلانی شامل ، ، می‌شوند.
 زبان‌های اعلانی معمولاً به روش‌های گوناگونی معرفی می‌شوند:
 
 
 زبان‌های اعلانی را می‌توان به منزله چتری فرض کرد که شامل چند نمونه ساختار برنامه‌نویسی معروف می‌باشد:
 در این شیوه محاسبات و تحلیلات به مانند ارزیابی توابع ریاضیاتی رفتار می‌کنند و از داده‌های توضیحی (state) و بی‌ثبات (mutable) دوری می‌کنند؛ و بر خلاف برنامه‌نویسی دستوری که به تغییرات وضعیت درون برنامه‌ها تأکید دارد به کاربرد توابع تآکید می‌کند. از جملهٔ این گونه زبان‌های برنامه‌نویسی می‌توان به و اشاره کرد که بعدها نمونه‌های پیشرفته آن مانند ایجاد شد.
 برنامه‌نویسی منطقی به عنوان یک سطح وسیع استفاده از منطق ریاضیات می‌باشد که در زمینه‌های تحلیل و محاسبات کامپیوتری، اثبات تئوریهای علمی، ایجاد مدل و حل مسائل، از این استفاده می‌شود. زبان‌هایی چون از نمونه زبان‌های برنامه‌نویسی منطقی به‌شمار می‌آیند.
{"title": "برنامه‌نویسی اعلانی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%A8%D8%B1%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87%E2%80%8C%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%DB%8C_%D8%A7%D8%B9%D9%84%D8%A7%D9%86%DB%8C&oldid=32300076", "language": "fa"}