دیپلمات، دولتمرد و حقوقدان عصر قاجار بود.
 مؤیدالسلطنه دکتری حقوق را از گرفت. در سال ۱۳۰۳ ه‍.ق به عنوان نخستین سفیر ایران در آلمان به رفت. اقامت او در آلمان تا سال ۱۳۱۷ ه‍.ق به درازا کشید. در ۲۶ محرم ۱۳۲۶ ه‍.ق (اسفند ۱۲۸۶ ه‍.خ) در کابینهٔ وزیر عدلیه شد . 
 می‌نویسد: «مؤیدالسلطنه (میرزا رضا خان گرانمایه) ... از مأموریت‌های ممتد خود در خارج یک سلسله داستان حفظ کرده که بیشتر مصداق "جهاندیده بسیار گوید دروغ" دارد. از قبیل مشاجره با و مذاکرات با و واقعهٔ سرنگون شدن قطار راه‌آهن در روی پل در یکی از رودخانه‌های انگلیس در مأموریت اعلان سلطنت به دربار پادشاه انگلیس که مؤیدالسلطنه مدعی است تمام سرنشینان و مسافرین قطار در رودخانه غرق شدند، جز او که مدت‌ها در آب مانده و خفه نشد و قصهٔ معاشقاتی که در ایام جوانی داشته. این افسانه‌ها را آنقدر تکرار کرده که فی‌الحقیقه حفظ نموده است. لیکن هیچ یک از آن واقعات چنانکه او نقل می‌کند صحیح به نظر نمی‌رسد... در هر صورت مؤیدالسلطنه اگر احتمالاً کارهای داخلی داشته است که بعضی را قابل انتقاد می‌دانند، در امورات دولتی و مأموریت‌هایی که در داخل و خارج عهده‌دار بود کار بد و خلاف و خیانتی از او ندیده و نشنیده‌ام.» 
 مؤیدالسلطنه داماد بود. او از ازدواج اول صاحب سه پسر به نامهای ابوالحسن خان (تحصیل کرده آلمان و رییس مدرسه نظام)، صادق خان (معلم احمد شاه قاجار)، محسن خان (استاد فارسی مدرسه عالی ایران و آلمان) و گوهر ملک خانم (همسر ) شد. همسر دوم او یک کنتس آلمانی بود که از او نیز دو پسر به نامهای امیرفریدون و امیرفرخ داشت.
{"title": "رضا مؤیدالسلطنه", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B1%D8%B6%D8%A7_%D9%85%D8%A4%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D9%84%D8%B3%D9%84%D8%B7%D9%86%D9%87&oldid=34294595", "language": "fa"}