(معمولاً به اختصار: ) نوعی است که تجزیهٔ را به اجزای کوچک‌تر، می‌کند. ریبونوکلئازها را می‌توان به و تقسیم کرد و شامل چندین زیرمجموعه در رده‌های آنزیمی EC 2.7 (برای آنزیم‌های فسفرولیتیک) و ۳٫۱ (برای آنزیم‌های هیدرولیتیک) است.
 همهٔ که مورد مطالعه قرار گرفته‌اند، حاوی ریبونوکلئازهای زیادی از دو ردهٔ مختلف هستند که نشان می‌دهد تجزیهٔ آران‌ای، یک فرایند بسیار کهن و مهم است. علاوه بر پاکسازی آران‌ای‌های سلولی که دیگر مورد نیاز نیستند، ریبونوکلئازها نقش کلیدی در بلوغ همهٔ مولکول‌های آران‌ای دارند، که هم شامل که حامل مواد ژنتیکی برای ساختن هستند و هم عمل‌کننده در فرآیندهای سلولی مختلف است. علاوه بر این، فرایندهای تجزیهٔ فعال نخستین خط دفاعی در مقابل هستند و ابزاری زیربنایی را برای فرایندهای ایمنی پیشرفته‌تر مانند فراهم می‌کنند.
 برخی از نیز مقادیر زیادی از ریبونوکلئازهای غیراختصاصی مانند A و T1 ترشح می‌کنند؛ بنابراین، ریبونوکلئازها بسیار رایج هستند و در نتیجه، آران‌ای‌های آزاد در محیط و غیرمحافظت‌شده، طول عمر بسیار کوتاهی دارند و به‌سرعت توسط ریبونوکلئازها تجزیه می‌شوند. تمام درون‌سلولی با تعدادی استراتژی از جمله ، ۳' انتهایی، تشکیل دوبلکس - و تا شدن در یک مجموعهٔ - (ذرهٔ یا RNP) از فعالیت ریبونوکلئازها محافظت می‌شوند. .
 مکانیسم دیگر محافظت، است که شامل بخش نسبتاً بزرگی از پروتئین سلولی (~۰٫۱٪) در برخی از انواع سلول است و به ریبونوکلئازهای خاصی با بالاترین میل ترکیبی از هر متصل می‌شود. برای کمپلکس RI-RNase A در شرایط فیزیولوژیکی ~20 fM است. RI در اکثر آزمایشگاه‌هایی که را مطالعه می‌کنند برای محافظت از نمونه‌های خود در برابر تخریب ناشی از ریبونوکلئازهای محیطی استفاده می‌شود.
 مشابه که توالی‌های بسیار خاص دو رشته‌ای را می‌شکافند، اخیراً انواعی از اندوریبونوکلئازها که توالی‌های خاصی از تک‌رشته‌ای را تشخیص داده و می‌شکنند، شناسایی و طبقه‌بندی شده‌اند.
 ریبونوکلئازها در بسیاری از فرآیندهای زیستی از جمله و (Self-incompatibility) در (آنژیوسپرم‌ها) نقش حیاتی دارند. نشان داده شده‌است که بسیاری از سموم پاسخ به استرس سیستم‌های - دارای فعالیت ریبونوکلئازی و هستند. 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 در آزمایش‌های به‌دلیل وجود ریبونوکلئازهای مقاوم موجود در همه‌جا که نمونه‌های آزمایشگاهی را تجزیه می‌کنند، بسیار پیچیده‌است. برخی از ریبونوکلئازها می‌توانند بسیار مقاوم باشند و غیرفعال کردن آن‌ها در مقایسه با خنثی کردن دشوارتر است. علاوه بر ریبونوکلئازهای سلولی که آزاد می‌شوند، چندین نوع دیگر از ریبونوکلئازها نیز در محیط وجود دارند. ریبونوکلئازها به گونه‌ای یافته‌اند که عملکردهای خارج سلولی زیادی در موجودات زندهٔ مختلف دارند. برای مثال، ریبونوکلئاز ۷، یکی از اعضای اَبَرخانوادهٔ ریبونوکلئاز اِی، توسط انسان ترشح می‌شود و به‌عنوان یک دفاع قوی عمل می‌کند. برخی ریبونوکلئازهای ایمنی، از راه بی‌ثبات کردن عمل می‌کنند.
{"title": "ریبونوکلئاز", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B1%DB%8C%D8%A8%D9%88%D9%86%D9%88%DA%A9%D9%84%D8%A6%D8%A7%D8%B2&oldid=34928276", "language": "fa"}