یا نوعی مراسم مذهبی است که در یادبود و بزرگان شیعه، به ویژه ، سومین امام شیعیان که در شهیدشد، برگزار می‌کنند. روضه‌خوان کسی است که اشعار و نقل‌هایی را در رابطه با نبرد کربلا یا نحوه کشته‌شدن بزرگان شیعه، با صدای بلند و به حالتی حزن‌گونه و برای تحت تأثیر قراردادن جمعیت عزادار می‌خواند.
 به معانی بهشت، باغ، بستان، گلزار 
 اصطلاحات «روضه» و «روضه‌خوانی» برگرفته از حدیث نبوی است که: در باغ‌های بهشت گردش کنید؛ وقتی سؤال شد: چگونه؟ گفت: مجالس ذکر ما (پیامبر و اهل بیتش) باغی از باغ‌های بهشت (روضه من ریاض الجنه) است. و نیز گفته‌اند: از نام کتاب اثر گرفته شده‌است. وی این کتاب را در سده هشتم و نهم هجری در شهر نوشت. این کتاب «ده باب» داشت و به تدریج خواندن ده باب آن در ده روز اول رایج شد و این‌گونه بود که سنتی پدیدار شد، با ابعاد و شاخه‌ها و تأثیرگذاری‌های بسیار، که اکنون به عنوان «روضه‌خوانی» شناخته شده است. 
 در ایران روضه‌ها بیشتر در ماه‌های و برگزار می‌شوند. معمولاً هر مجلس روضه از دو بخش زنانه و مردانه تشکیل می‌شود. برخی روضه‌ها ممکن است کاملاً زنانه باشند و گاه کاملاً مردانه. مجلس روضه ممکن است در خانه تشکیل شود یا در ، مساجد و برپا شود. در همین راستا، در ابتدای مجلس قرائت قرآن، کتاب آسمانی مسلمانان توسط قاریان انجام می شود. سپس تعدادی از روحانیون شیعه به سخنرانی و سپس به ذکر مصیبت می پردازند. بعد از خواندن ذکر مصیبت، مداح به جلسه وارد شده و پس از مناجات دعای فرج، به روضه خوانی می پردازد.
 به این‌گونه از اشعار مذهبی در ادبیات ' گویند که به بیان مصائب حسین بن علی و یارانش در می‌پردازد. از مشهورترین سرایندگان این‌گونه در ادبیات اردو است.
{"title": "روضه", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B1%D9%88%D8%B6%D9%87&oldid=33167949", "language": "fa"}