با نام اصلی رقیه فخرالملوک توکلی (زاده ۱۲۸۶ – درگذشته ۱۰ دی ۱۳۷۳) سینمای ایران بود. وی همچنین مادر بزرگ است. 
 از همان کودکی به بازیگری علاقه داشت تا جایی که در سنین کودکی برای فامیل و آشنا نمایش اجرا می‌کرد، وقتی ۱۹ ساله شد و دیپلمش را گرفت توانست به گروه تئاتر حرفه‌ای که زیر نظر اسماعیل مهرتاش بود، بپیوندد. با تأسیس جامعه باربد در سال ۱۳۰۵ همکاری با مهرتاش، ، ، و قنبری را آغاز کرد. با تأسیس تئاتر نکیسا در سال ۱۳۰۹ با ، ، ، بهرامی، اتحادیه، ، و صبری کارش را ادامه داد در ۲۴ سالگی برای اولین بار روی صحنه رفت و تئاتر را با نمایش تأثیر زن در جامعه آغاز کرد. سال ۱۳۴۴ در نمایش در نقش مادر را بازی کرد.
 
او در مصاحبه‌ای عنوان کرده است که ازآنجاکه اولین بانوی ایرانی بوده است که بر صحنهٔ تئاتر حجاب برداشته است، نام‌خانوادگی «چهره‌آزاد» را برای خود انتخاب کرده است. 
 رقیه چهره‌آزاد در سال ۱۳۴۱ از انجمن دوستداران ، به مناسبت روز جهانی تئاتر، دیپلم افتخار گرفت. همچنین برای بازی در فیلم ، سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول زن در ۸۱ سالگی و به وی اعطا شد. در آن زمان او مسن‌ترین بازیگری بود که برندهٔ این جایزه شده‌است. وی در طول حیات هنری خود در آثار مختلفی بازی کرده‌است که از آنها می‌توان به ، ، ، ، ، ، عروس، دلشدگان، الو! الو! من جوجوام و تهران روزگار نو اشاره کرد. چهره‌آزاد همچنین در مجموعه‌هایی تلویزیونی همچون ، و به ایفای نقش پرداخته‌است. 
هنگام درگذشت رقیه چهره‌آزاد؛ روزنامه‌ها، نقل قولی از نقش غلامرضا ( را در فیلم، در تیتر خود نوشتند: «مادر مرد. از بس که جان ندارد.»
{"title": "رقیه چهره‌آزاد", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B1%D9%82%DB%8C%D9%87_%DA%86%D9%87%D8%B1%D9%87%E2%80%8C%D8%A2%D8%B2%D8%A7%D8%AF&oldid=35004175", "language": "fa"}