یا مشهور به میرمحمد متخلص به (زادهٔ ۹۷۸ در  – درگذشتهٔ ۱۰۳۷ هجری قمری) از و مشهور دوران بود.
 وی در سال ۹۷۸ قمری در از توابع به دنیا آمد.
 در ایام جوانی به رفت و در آن‌جا مشغول تحصیل شد و از شاگردان گردید. رضی به علت شایستگی وافری که داشت زود مورد توجه که معاصر وی بود قرار گرفت بدین دلیل به رفت و در جمع منشیان میرزایان شاه درآمد و به همین دلیل بود که داماد خاندان صفوی شد. 
 واژه «میر» از آن جهت به رضی اطلاق شده‌است که مدتی جزء میرزایان شاه عباس بوده‌است. در بدین مضمون آمده‌است که «سید رضی آرتیمانی که در زمان ماضی صاحب دیوان و مشهور است از قریهٔ آرتیمان است اما اولاد وی اکنون از جد خویش نصیب و بهره نبرده‌اند. در مورد رضی چنین نوشته‌است: سیدی است صاحب ذوق و حال عرفانی با افضال در معارف الاهیه مسلم آفاق و در مدارج حقانیه در عالم طاق. معاصر شاه عباس صفوی و والد متخلص به ادهم است. وی که از رِندان مست و عارفان پاکدل و صوفیان صافی‌دل است علوم نقلی و عقلی را چون حجابی می‌بیند که انسان را به خود متوجه می‌سازد و از عشق به معشوق یکتا بازمی‌دارد…» از او حدود ۱۲۰۰بیت شعر در قالب‌های گوناگون به جا مانده که معروفترین آن‌ها ساقی نامهٔ اوست.
 رضی پس از گذران سالیانی از عمر شریف خود، دوباره عزم وطن خویش می‌نماید و به زادگاه برمی‌گردد و در سال ۱۰۳۷ هجری قمری (۱۰۰۵ش) درمی‌گذرد و او را در محل خانقاهش به خاک سپردند. آرامگاه او در «همینه» قرار دارد.
 نخستین تذکره (زندگی‌نامه) او در کتاب دیوان میرزارضی‌الدین آرتیمانی، به قلم است. 
 اشعاری مشهور از ساقی‌نامه با و که سرشار از مفاهیم عرفانی و وحدت وجودیست: 
 اشعاری مشهور از سوگندنامه با و که سرشار از است:
{"title": "میر رضی آرتیمانی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%85%DB%8C%D8%B1_%D8%B1%D8%B6%DB%8C_%D8%A2%D8%B1%D8%AA%DB%8C%D9%85%D8%A7%D9%86%DB%8C&oldid=34611961", "language": "fa"}