یکی از است که در واقع شده است. جمعیت این روستا در حال حاضر ۱۳۰۰ نفر می‌باشد.
 مجارشین از نظر وضع طبیعی یکی از روستاهای دیدنی ، روستایی کوهستانی با خانه‌های پلکانی است و دارای جاده آسفالته با شهر می‌باشد.
 روستای مجارشین همچنین محل تلاقی دو جاده به و همچنین آذرشهر به گنبرف می‌باشد که از این لحاظ نیز از موقعیت بسیار ممتازی نسبت به روستاهای اطراف خود دارا می‌باشد.
 (اوریان داغی) مرتفع‌ترین نقطه روستا می‌باشد که ارتفاع قله آن ۲۸۵۰ متر می‌باشد. 
 « «مجارشین»، در اصل «میرزانشین» (میرزه رشین) و به معنای اقامتگاه امیرزادگان و بزرگان بوده‌است. 
 اگر چه از پیشینه این روستا اطلاع دقیقی نیست اما آثار باستانی از در این روستا وجود دارد.
 یکی از مناطق تاریخی روستا، هست که در آن سنگ قبرها دارای نوشته‌هایی به زبان عربی هستند که نشان دهنده رواج نوشتن در زمان‌های دور در این روستا می‌باشد. این گورستان نیز از آثار به جا مانده از می‌باشد. 
 یکی دیگراز این آثار (خانه‌های صخره‌ای تاریخی مجارشین) می‌باشد. این خانه‌ها، صخره‌ای و در دل کوه کنده شده‌اند و دارای طاقچه‌هایی هستند که نشان از زندگی انسان‌ها در این محل در گذشته‌های دور دارد. 
 مربوط به سده‌های میانی و متاخر است و در تاریخ ۶ اسفند ۱۳۸۵ با شمارهٔ ثبت ۱۷۵۰۶ به‌عنوان یکی از به ثبت رسیده‌است. 
 این روستا علاوه بر آثار تاریخی ذکر شده به علت وجود انبوهی از و فراوان که بعضی از آن‌ها جزء چشمه‌های می‌باشد و عبور رودخانه از کنار آن از طبیعت بسیار زیبایی برای گردشگری برخوردار است. 
 از دیگر جاهای دیدنی این روستا در دامنه کوه چانگیل می‌باشد.
 معروفترین چشمه‌های مجارشین عبارت است از: مهیر چشمه سی، آغ بولاغ چشمه سی، رستم چشمه سی، قویی چشمه
 مهمترین منبع درآمد اهالی روستای مجارشین فروش محصولات کشاورزی از جمله ، و و… می‌باشد. همچنین فروش تولید شده از یکی دیگر از منابع درآمدی روستا هستند که همگی این‌ها در فصل بهار و تابستان صورت می‌گیرد. اما در فصل زمستان و فروش آن مهم‌ترین منبع درآمد اهالی این روستا می‌باشد.
 با توجه به این که بیشتر روستاهای قبل از به شیوه رعیتی یا نظام اربابی و به وسیلهٔ یا اداره می‌شدند، بر خلاف آن‌ها شیوه مالکیت و بهره‌برداری ارضی در روستای مجارشین به صورت « » اداره می‌شد و یا وجود نداشت و مردم خودشان مسئول اداره و مالکیت زمین بودند. در این شیوه از بهره‌برداری ارضی، مالکیت زمین زراعی به دست بهره‌بردار بود و بهره‌بردار یا همان خرده مالک که بیشتر رئیس نیز بود در زمین خود به همراه به فعالیت زراعی می‌پرداختند.
 عمده‌ترین محصولات زراعی روستای مجارشین ، ، ، ، ، و… می‌باشد.
 همچنین عمده‌ترین محصولات باغی روستای مجارشین ، ، ، ، ، ، ، و… می‌باشد.
 براساس سرشماری ۱۳۸۵ تعداد خانوار این روستا ۲۶۷ و جمعیت آن ۱۰۷۸ نفر بود که از این تعداد ۵۴۰ نفر مرد و ۵۳۸ نفر زن بودند. همچنین جمعیت کل باسوادان روستا ۸۰۰ نفر بوده که از این تعداد جمعیت مردان باسواد ۴۲۵ نفر و جمعیت زنان باسواد ۳۷۵ نفر بوده‌است. بر اساس سرشماری ۱۳۹۰، این روستا ۳۰۴ خانوار دارد. 
 این روستا به علت واقع شدن در یک منطقه و دارای معتدل در و آب و هوای سرد در می‌باشد. میزان بارندگی سالیانه در این روستا به‌طور متوسط ۶۰۰–۷۰۰ میلی‌متر است.
 ، سدی است مخزنی باارتفاع ۲۴ متر، ۶ متر پی و ۱۸ متر ارتفاع تاج و با و ساخته می‌شود. حجم تنظیمی این سد در حدود ۱۵۰ هزار و حوزه سد با مساحت تقریبی ۵ کیلومتر مربع بوده و دبی سیلاب آن ۵ در ثانیه می‌باشد. این سد برای تأمین آب کشاورزی ۵۰ هکتار از اراضی پایین دست آن ساخته می‌شود. همچنین این سد برای کنترل سیلاب‌های در حال ساخت می‌باشد. 
 مجارشین در ۳۷ و ۴۴ دقیقه و ۴۶ درجه و ۹ واقع شده‌است و ، ۲۰۵۰ متر می‌باشد. 
مساحت روستای مجارشین ۱۶۰ هزار متر مربع می‌باشد. همچنین فاصله این روستا با ۳۰ و با ۲۰ کیلومتر می‌باشد.
 
 
 
 «مهیر»، «چانگیل»، «پرزو وای گوزائی»، «رستم چشمه سی»، «گوللی»، «قدیر آلی قبرستانی»، «یکه سورا»، « »، «قوشا گل»، «کورا گل»، «سقی قیه»، «چاخماق داشلی»، «زینه لر»
{"title": "مجارشین", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%85%D8%AC%D8%A7%D8%B1%D8%B4%DB%8C%D9%86&oldid=34030111", "language": "fa"}