(زاده ۱۷ شهریور ۱۳۳۴ - درگذشته ۱۵ اسفند ۱۳۸۵) ، و اهل ایران بود. ملاقلی‌پور از کارگردانان مطرح سینمای جنگ و اجتماعی ایران بود و توانست با فیلم ، بهترین فیلم را از دریافت کند. پس از فوت ملاقلی پور نشان افتخار جهادگر عرصه فرهنگ و هنر برای یک عمر فعالیت به خانواده وی اهدا شد.
 وی در روزهای آغازین عکاسی را به‌طور آماتور آغاز کرد و با شروع ، به صورت حرفه‌ای به ادامه آن پرداخت و پس از آن به ساخت از عملیات مختلف جنگ پرداخت و را با دوربین ۱۶ میلی‌متری ساخت که جایزه بهترین فیلمِ را گرفت. او نخستین فیلم بلندش را در سال ۱۳۶۳ با نام با دوربین ۱۶ میلی‌متری ساخت و به این ترتیب به سینمای حرفه‌ای راه یافت. با ساخت (۱۳۶۵) جایزه بهترین فیلم را از به دست آورد. با کارگردانی خود را به رخ همگان کشید و با ساخت و همگام با شرایط روز حرکت کرد. اما با فیلم نزد فیلم‌شناسان به محبوبیت رسید و در سال ۱۳۷۴ اثر مهمّش را که باشد ساخت. شکست این فیلم در نمایش عمومی و توقیف ملاقلی‌پور را واداشت تا برای جبران زیان، بدترین فیلم کارنامه‌اش را رقم بزند: . و برای اثبات توانایی‌هایش یک سال بعد را ساخت که در جشنواره هفدهم فیلم فجر جایزه بهترین کارگردانی و بهترین فیلم را علاوه بر جوایز دیگر بُرد. در سال ۱۳۷۸ ملاقلی‌پور فیلم سه اپیزودی را ساخت. که در سال ۱۳۸۰ ساخته شد، تمام ضعف‌های ن و تمام قوت‌های را یکجا با خود داشت - یک فیلم خوش‌ساخت با شخصیت‌ها و نگاهی آشفته و روان‌پریش. ملاقلی‌پور که اقبال یافته بود یکی از واپسین فیلم‌های او بود.
 ملاقلی‌پور در سفر به برای بازدید لوکیشن‌ها از فرصت استفاده کرد و مستندی نیز به نام را جلوی دوربین برد که فرجامین اثر او محسوب می‌شود. او در این سفر متوجه شد که هنرمندان برجسته در آنجا مشغول طراحی ضریح امام هستند. دو شب حضور در کنار این هنرمندان به فیلم مستندی بدل شد. قرار بود بخش دیگر از تصویربرداری این فیلم مستند نیز در اصفهان انجام شود. ملاقلی‌پور این فیلم را به صورت افتخاری کارگردانی کرد.
 او فیلمنامهٔ فیلم‌هایش را خود می‌نوشت؛ و شگرد فیلمنامه‌نویسی را از مطالعهٔ آثار آموخته بود. 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 رسول ملاقلی‌پور که تا آخرین لحظات عمر خود تعهدش را به جنگ و فیلمسازی و کار در این زمینه انجام می‌داد عاقبت در راه همین تعهد جان باخت. وی که همراه با رسول احدی (مدیر فیلمبرداری) به شمال کشور برای نگارش فیلمنامه فیلم بعدی خود ( ) که آن هم به مقولهٔ جنگ می‌پرداخت رفته بود، در ۱۵ ۱۳۸۵ بر اثر جان باخت و آخرین ساختهٔ خود را نیمه تمام گذاشت. مجتبی راعی بعداً با بازنویسی فیلمنامه ملاقلی‌پور، این فیلم را به تهیه‌کنندگی منوچهر محمدی جلوی دوربین برد.
 به پاس قدردانی از زحمات رسول ملاقلی‌پور فیلمساز فقید اردبیلی به پیشنهاد استاندار اردبیل، در مراسم اختتامیه اولین جشنواره میلاد سرخ خیابانی به افتخار وی نامگذاری می‌گردد.
{"title": "رسول ملاقلی‌پور", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B1%D8%B3%D9%88%D9%84_%D9%85%D9%84%D8%A7%D9%82%D9%84%DB%8C%E2%80%8C%D9%BE%D9%88%D8%B1&oldid=35142327", "language": "fa"}