(به : Fog Computing) مدل رایانشی جدیدی است که در آن منابع رایانشی از به لبه‌های منتقل می‌شوند. از جمله مشکلاتی که تجهیزات هوشمند در مدل دارند کمبود منابع رایانشی مانند و است. این مشکل با حضور می‌تواند بر طرف شود به گونه ای که اشیا و تجهیزات هوشمند می‌توانند درخواست‌های ذخیره‌سازی و پردازشی خود را به دیتاسنترها ارسال کنند و نتیجه درخواست را دریافت کنند. اما یک مشکل در این معماری وجود دارد و آن تأخیر ایجاد شده در ارسال و دریافت پاسخ از شی تا دیتاسنتر است. این مسئله به ویژه در اپلیکیشن‌های حساس به تأخیر (Delay-sensitive) مشکلات جدی را به دنبال دارد. بدین ترتیب نیاز به یک لایه میانی از ابر (همان دیتاسنترهای موجود در ) تا زمین (منظور همان اشیاء موجود در ) نیاز است و آن چیزی نیست جز مه. به همین دلیل نام این معماری، رایانش مه، نامگذاری شده‌است. در لایه مه (Fog)، تعدادی مه‌دستگاه Fog) Device) وجود دارد که سعی می‌کنند تا حد امکان درخواست‌های رایانشی و ذخیره‌سازی اشیا را برآورده نمایند. در مقایسه با ، هدف رایانش مه این است که تا منابع رایانشی را به همسایگی کاربران نهایی (end user) منتقل کند تا علاوه بر افزایش (QoS)، در مصرفی زیرساخت هم صرفه جویی ایجاد شود.
{"title": "رایانش مه", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B1%D8%A7%DB%8C%D8%A7%D9%86%D8%B4_%D9%85%D9%87&oldid=34687401", "language": "fa"}