از تشکل‌های سیاسی مذهبی در است که از گروه‌های و چپ‌گرای مذهبی به‌شمار می‌رود. این تشکل با انشعاب از و با موافقت در سال ۱۳۶۶ تشکیل شد. رهبری آن را از ابتدا تا سال ۱۳۸۸ بر عهده داشت. از سال ۱۳۸۰ رئیس شورای مرکزی این تشکل است و دبیرکلی آن را بر عهده دارد. 
 مجمع روحانیون مبارز در سال ۱۳۶۶، در آستانه انتخابات با انشعاب روحانیون چپ‌گرا به رهبری و از تأسیس شد. انشعاب از جامعه روحانیت با تأیید کتبی صورت گرفت و این تشکل پیروزی گسترده‌ای در انتخابات داشت. حذف و از فهرست انتخاباتی جامعه روحانیت مبارز برای انتخابات مجلس سوم یکی از عواملی بود که زمینه‌ساز انشعاب روحانیون چپ‌گرای طرفدار دولت در جامعه روحانیت مبارز شد. که رهبری جریان اقلیت را برعهده داشت آن را به این معنا گرفته بود که جامعه روحانیت از مسیر اصلی خود که حمایت از انقلاب و انقلابیون اصیل است دست برداشته و کسانی را که سابقه چندانی در انقلاب ندارند، بر کسانی که کاملاً سابقه دارند ترجیح می‌دهد. 
 خمینی در فروردین ۱۳۶۷ در این مورد نوشت: «انشعاب از تشکیلاتی برای اظهار عقیده مستقل، و ایجاد تشکیلات جدید، به معنای اختلاف نیست. اختلاف در آن موقعی است که خدای ناکرده هرکس برای پیشبرد نظرات خودبه دیگری پرخاش کند که بحمدالله، با شناختی که من از روحانیون دست اندرکار انقلاب دارم، چنین کاری صورت نخواهد گرفت. من به شما و همه کسانی که دلشان برای اسلام عزیز می‌تپد دعا می‌کنم، و توفیق آقایان را از خداوند متعال خواستارم.» 
 اولین شورای مرکزی مجمع به دبیرکلی و عضویت ، ، ، ، ، ، ، ، سید محمد هاشمی، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، و تشکیل شد. 
 پس از انتخاب (یکی از اعضای ) به رهبری و پایان جنگ، اصلاح و حذف پست نخست‌وزیر و افزایش اختیارات رئیس‌جمهوری (هاشمی رفسنجانی) و نهایتاً اعمال در انتخابات (که بر اساس آن کاندیدهای انتخابات توسط رد صلاحیت شدند) مجمع نفوذ خود را در دولت و مجلس از دست داد. 
 (تنها عضو مجمع در دولت هاشمی رفسنجانی) در پی افزایش فشارها بر وی برای همراه شدن با نظریه «تهاجم فرهنگی» که از سوی مطرح شده بود، از پست وزارت فرهنگ استعفا داد. 
 پس از رد صلاحیت بسیاری از کاندیدهای مجمع در انتخابات ، این تشکل بیانیه‌ای را مبنی بر کناره‌گیری از شرکت در انتخابات منتشر ساخت که روزنامه‌ها حاضر به انتشار آن نشدند. بدین ترتیب مجمع اقدام به انتشار کرد که تا یک دهه بعد به عنوان تریبون اصلی جناح چپ جمهوری اسلامی فعالیت داشت و پس از انتشار نامهٔ محرمانه (از مقامان وزارت اطلاعات و متهم به دست داشتن در قتل‌های زنجیره‌ای) مبنی بر لزوم تحدید مطبوعات، توقیف و پس از محاکمه در به مدت ۵ سال توقیف شد، گرچه پس از پایان این مدت نیز منتشر نشد.
 رد صلاحیت گستردهٔ کاندیداهای مجمع توسط به دلیل عدم التزام به اسلام یا ولایت فقیه در انتخابات در سال ۱۳۷۵ نیز تکرار شد و مجمع از این انتخابات نیز کنار کشید. اما یک سال بعد از اعضای مجمع به پیروزی بزرگ و غیرمنتظره‌ای در دست یافت و با تفاوتی چشم‌گیر بر رقیب خود پیروز شد. 
 راه‌اندازی در دوران اصلاحات و پیروزی بزرگ این حزب در انتخابات ، نقش مجمع به عنوان رهبری جناح چپ را کاهش داد. اما توانست علی‌رغم آنکه در انتهای فهرست نمایندگان راه‌یافته به (از تهران) قرار داشت با موافقت و ریاست مجلس را در اختیار گیرد. گرچه عملکرد وی در مقام رئیس مجلس، به ویژه در خصوص مسائلی چون نامهٔ خامنه‌ای برای عدم اصلاح قانون مطبوعات (و تأیید محدودیت‌های ایجاد شده در مجلس پنجم)، رد صلاحیت بی‌سابقه در انتخابات مجلس هفتم و تحصن عده‌ای از نمایندگان در مجلس و … مورد انتقاد اصلاح‌طلبان نیز بود.
 مجمع در شرکت کرد اما به موفقیتی نرسید. پس از ، (دبیر مجمع) در اعتراض به عدم حمایت کامل از وی درانتخابات و همچنین برخی اختلافات مواضع به همراه برخی دیگر، از مجمع جدا شده و را تأسیس کرد. اما در انتخابات شوراهای سوم و به موفقیتی دست نیافت.
 پس از کناره‌گیری ، به سمت رئیس شورای سیاست‌گذاری و به سمت دبیر مجمع روحانیون انتخاب شد. در ، حمایت خود را از اعلام کرد.
این تشکل در انتخابات ریاست جمهوری دهم با انتشار بیانیه‌هایی به حمایت از موسوی پرداخت. بعد از انتخابات در بیانیه‌هایی درخواست کرد که همه‌پرسی برای تأیید سلامت انتخابات برگزار شود تا جایی که برخی مسئولان خواستار لغو مجوز فعالیت این تشکل شدند. 
 اعضای کنونی مجمع روحانیون مبارز:
{"title": "مجمع روحانیون مبارز", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%85%D8%AC%D9%85%D8%B9_%D8%B1%D9%88%D8%AD%D8%A7%D9%86%DB%8C%D9%88%D9%86_%D9%85%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D8%B2&oldid=35141979", "language": "fa"}