(زادهٔ ۵ دسامبر ۱۸۸۵ م. درگذشته ۲۴ مه ۱۹۷۶)، از ۱۹۴۲ تا ۱۹۴۶ سفیر انگلیس در ایران بود. بولارد در کشورهای دیگری مثل ، ، و هم سمت‌های دیپلماتیک داشت و نویسنده چندین کتاب می‌باشد. 
 ریدر بولارد در (۵ دسامبر) ۱۸۸۵ م. در حومه لندن متولد شد. پدرش کارگر بود. تحصیلات اولیه خود را در مدرسه بنکرافت در شمال شرق لندن به پایان رساند و در کمبریج دو سال به کالج کوئینز رفت. در ۱۹۰۶ وارد بخش کنسولی آسیای غربی وزارت خارجه انگلستان شد. در آغاز تحصیلات دانشگاهی نزد ، شرق‌شناس سرشناس، عربی و ترکی و پارسی آموخت. مخصوصاً در جریان ، در آن هنگام که ادوارد بروان داستان این خیزش را در لندن پیگیری می‌نمود، بولارد نیز با او همراه بود و توانست دانسته‌های گسترده‌ای دربارهٔ ایران فراهم نماید. 
 بولارد در سمت‌های دیپلماتیک مختلفی قرار گرفته بود.
 برای بولارد تنها یک هفته پس از فارغ‌التحصیلی بس بود تا به عنوان معاون کنسولگری انگلیس در عثمانی گمارده شود. از این زمان (۱۹۰۸ م) تا ۱۹۱۴ مشاغل گوناگونی در شهرهای مختلف عثمانی برعهده داشت تا آنکه در این سال سرکنسول بصره شد. در سپتامبر ۱۹۱۸ دو ماه و اندی با ، وزیرمختار انگلیس در ایران، همکاری داشت و یکبار هم در ژانویه ۱۹۲۰ بخاطر بستن قرارداد گمرکی به ایران آمد. در ۱۹۲۰، یعنی در زمان ، بولارد فرماندار نظامی بغداد شد و نقش بزرگی در سرکوب خیزش داشت. در ۱۹۲۰ به لندن منتقل و در اداره مستعمرات، بخش خاورمیانه، مشغول بکار شد. در اوت ۱۹۲۱ ازدواج کرد و در ۱۹۲۳ کنسول انگلستان در شهر شد. در زمان کنسول بودن او بود که انگلیسی‌ها را از حکومت برداشتند و خانواده را بر عربستان حاکم کردند. 
 پس از موفقیت در جده، بولارد به مقام کنسول انگلیس در ارتقا یافت و سه سال خدمت کرد. در بهار ۱۹۲۸ بعنوان کنسول در به رفت تا ۱۹۳۰ که بعنوان سرکنسول در مسکو انتخاب شد. و سپس به رفت (از ۱۹۳۱ تا ۱۹۳۴). در ۱۹۳۴ مأمور به شد. از ۱۹۳۶ تا ۱۹۳۹ مأمور در جده بود که اکنون دیگر کشور نامیده می‌شد. بولارد تا دسامبر ۱۹۳۹ (آذر ۱۳۱۸ ه‍.ش) در عربستان خدمت کرد تا آنگاه که بعنوان وزیرمختار در ایران منصوب شد و این مقام را تا مارس ۱۹۴۶ (اسفند ۱۳۲۴) نگاه داشت و بازنشسته گردید. 
 اهمیت دوران سفارت بولارد در ایران به این دلیل است که بولارد از نقش‌آفرینان اصلی ماجرای استعفای و بوده‌است. 
 در سال ۱۹۵۱، بولارد مدیر مؤسسه مطالعات مستعمراتی در آکسفورد شد و تا سال ۱۹۵۶ ادامه داد. در سال آخر ریاست بولارد، با تغییر وضعیت امپراتوری انگلیس، نام مؤسسه به مؤسسه مطالعات تغییر کرد. بولارد همچنین در سال ۱۹۵۳ عضو هیئت رئیسه شد. 
 بولارد در سال ۱۹۲۱ میلادی با خانم میریام کاترین (بیدی) نی اسمیت ازدواج کرد که دختر استاد تاریخ بود. از بین چهار پسر و یک دختر آنان، ژیلز بولارد (۱۹۲۶–۱۹۹۲) و جولین بولارد (۱۹۲۸–۲۰۰۶)، دیپلماتهای مشهوری شدند. 
 بولارد تعدادی کتاب نوشته‌است که شامل این موارد می‌باشد: (۱۹۵۱)، اتوبیوگرافی خودش (۱۹۶۱) و خاطرات روزانه در که پس از مرگش تحت عنوان منتشر شد.
{"title": "ریدر بولارد", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B1%DB%8C%D8%AF%D8%B1_%D8%A8%D9%88%D9%84%D8%A7%D8%B1%D8%AF&oldid=34982485", "language": "fa"}