روابط رسمی میان ایران و از سال ۱۳۰۵ با اعزام استانیسلاس همپل از به عنوان به آغاز شد که پس از مذاکراتی، در ۲۷ اسفند آن سال با وزیر امور خارجه ایران «عهدنامه مودت» و «قرارداد تجارت» امضا کرد. عهدنامه مودت در ماده اول خود چنین آغاز می‌شد: «بین دولت شاهنشاهی ایران و دولت جمهوری لهستان و همچنین بین اتباع مملکتین، صلح خلل‌ناپذیر و دوستی دائم برقرار خواهد بود». 
 بنابر «قرارداد تجارت»، شهروندان دو کشور حق رفت‌وآمد آزاد و سکونت و اقامت و کار در خاک یکدیگر یافتند، بی آنکه ناگزیر به پرداخت مالیات و عوارضی بیش از شهروندان بومی شوند. 
 استانیسلاو همپل سفارتخانه لهستان را در ایران دایر کرد. از نوزدهم مهر ۱۳۰۷ رتبه او به ارتقا یافت و سپس عراق نیز به حوزه مأموریتش افزوده شد. او تا دهم آذر ۱۳۱۷ به عنوان نماینده سیاسی لهستان در تهران ماند و به پاس خدماتش و دریافت کرد. پس از بازگشت به کشورش سناتور شد.
{"title": "روابط ایران و لهستان", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B1%D9%88%D8%A7%D8%A8%D8%B7_%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86_%D9%88_%D9%84%D9%87%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86&oldid=34857807", "language": "fa"}