به همراه در به‌طور غیررسمی در برگزار می‌گردد. این روز در ایران توسط حکومت به عنوان روز جهانی زنان به رسمیت شناخته نمی‌شود. فعالانی که برای تحقق بر اساس معیارهای جهانی تلاش می‌کنند مورد آزار و تعقیب کیفری قرار می‌گیرند. 
 نخستین بزرگداشت روز زنان در ۲۸ فوریه ۱۹۰۹ برای یادبود زنان کارگری که یکسال پیش از آن در نیویورک اعتصاب کرده و با سرکوب پلیس مواجه شده‌بودند، در نیویورک برگزار شد. این روز در سال ۱۹۷۵، توسط به رسمیت شناخته شد. جنبش زنان در ایران اگرچه پیشینه‌ای به قدمت دارد، اما فقط در ۱۲ سالِ بین ۱۳۷۶ تا ۱۳۸۸، بود که توانست یک دورهٔ مستمرِ نهادسازی و پس از آن مطالبه‌محوری و سازمان‌دهی کارزارها و اعتراض‌های جمعی برای را در کارنامهٔ خود ثبت کند و خواسته‌های زنان را به صورت گسترده در عرصهٔ عمومی مطرح کند. 
 تنها چند سال بعد از روز ۸ مارس، جمعیتی از زنان چپ‌گرا، موسوم به «پیک سعادت نسوان» بزرگداشت این روز را در گیلان برگزار کردند. ، جمیله صدیقی، سکینه شبرنگ، اورانوس پاریاب سازمان‌دهندگان این مراسم بودند و بعضی از آن‌ها دستگیر و محکوم به حبس شدند. این شاید اولین و آخرین بزرگداشت این روز در ایران طی بیش از نیم‌قرن بود. 
 مقالهٔ اصلی: فعالان چپ‌گرا در این روز تظاهرات بزرگی در تهران برگزار کردند، حتی فعالان فمینیست مشهور بین‌المللی مانند هم برای حمایت به ایران آمدند. تظاهرات علیه تبعیض و بود. در نهایت نیروهای امنیتی آن را به خشونت کشاندند و برخی فعالان حقوق زنان گفتند «سرکوب جای امید را گرفت». 
 پس از دو دهه، زنان موفق به برگزاری مراسم علنی هشت مارس در شهر کتاب تهران شدند. این برنامه از سوی زنان سکولار شرکت‌کننده در محافل خانگی و برخی زنان ناشر برگزار شد. 
 
 
 
 به دعوت «جمع هم‌اندیشی زنان» و «هواداران حرکت جهانی زنان» تجمع روز جهانی زن در برگزار شد و البته با سرکوب شدید و خشونت‌بار پلیس نیز مواجه شد. 
 این تجمع مقابل در برگزار و به شدت از سوی نیروهای امنیتی سرکوب شد. 
 گروه برای یادبود فرزندانشان در تجمع کردند. گروهی از فعالان هم به‌صورت محدود یادبودی برای این روز برگزار کردند. این تجمع سال بعد پررنگ‌تر شد و گروه‌های زیادی از مردم خواستند در این روز در پارک لاله تجمع کنند. اما با سرکوب، این تجمع هم پراکنده شد.
 
 
 
 گروهی از زنان در پی فراخوانی که در گروه‌های تلگرامی پخش شد پس از سال‌ها برگزاری امنیتی و پراکنده و مخفیانه روز زن به خیابان آمدند و در مقابل این روز را گرامی داشتند. تعداد دستگیری‌ها حتی از تجمع سال ۱۳۸۵ هم بیشتر بود. مجموعاً ۸۴ نفر دستگیر شدند و تعدادی در بازداشت باقی ماندند. بیانیه این تجمع نشان می‌داد که پس از ۱۰۰ سال، برابری‌خواهی هنوز مطالبه می‌شود و پاسخی نمی‌گیرد. 
 روز سه‌شنبه ۱۹ اسفند ۱۳۹۹ گروهی از فعالان مدنی به مناسبت بزرگداشت روز جهانی زن با حضور در پارک لاله تهران تجمع کرده و نسبت به ستم و آزار و اذیت زنان در جمهوری اسلامی پوسترهایی با مضامین دفاع از حقوق زنان در دست گرفتند. تجمع‌کنندگان قرار بود در پارک هنرمندان تهران تجمع کنند اما با حضور بسیار نیروهای امنیتی و پلیس چنین امکانی میسر نشد و آن‌ها در نهایت در پارک لاله اجتماع کردند.
{"title": "روز جهانی زنان در ایران", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B1%D9%88%D8%B2_%D8%AC%D9%87%D8%A7%D9%86%DB%8C_%D8%B2%D9%86%D8%A7%D9%86_%D8%AF%D8%B1_%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86&oldid=32784130", "language": "fa"}