یک ابزار است که برای صاف کردن، یا کم کردن ضخامت، یا یکدست کردن سطح ناهموار بکار می‌رود.
 رنده‌های نجاری در دو نوع چوبی و فلزی موجود هستند. رنده‌های چوبی همگی دارای یک تیغه هستند؛ به جز رندهٔ دستگاه (یا رندهٔ بلند) که دارای یک تیغهٔ پشت‌بند نیز هست. تمامی رنده‌های فلزی دو دارند که تیغهٔ دوم برای شکستن برداشته شده توسط تیغهٔ اصلی و خارج کردن پوشال‌ها از داخل رنده به کار می‌رود. رنده در درودگری می‌تواند همچنین ابزار پیرامونی دیگری داشته باشد مانند رنده‌بند و رنده‌گیر که برای ثابت نگه‌داشتن رنده بر روی سطوح کاربرد دارند.
 نوع بخصوصی از رنده‌ها که دارای تیغه‌های فرم دار هستند برای ساختن و فرم‌های تزئینی دور قاب عکس‌ها یا دیوارها و ... بکار می‌روند.
 هرکدام از رنده‌های دستی -چوبی و فلزی- دارای اجزای نسبتاً متفاوتی هستند.
 A: که شیاری است در قسمت زیرین رنده که قسمت برندهٔ تیغه در آن قرار می‌گیرد.
 B: فلزی که با زاویهٔ ۲۵ درجه تیز می‌شود.
 C: 
 D: که میزان خروج تیغه از دهانه (پرتیغی و کم‌تیغی رنده) را می‌توان با آن تنظیم کرد.
 E&H: دسته‌ها
 ّF: که اغلب در رنده‌های دوتیغ فلزی بسته می‌شود و برای محکم نگه‌داشتن تیغه، جلوگیری از فرورفتن بیش از حد تیغه در داخل چوب و خرد کردن پوشال‌ها در هنگام رندیدن به کار می‌رود.
 G: که با حرکت آن به سمت راست و چپ زاویهٔ قرارگیری تیغه در دهانه تغییر می‌کند.
{"title": "رنده (نجاری)", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B1%D9%86%D8%AF%D9%87_(%D9%86%D8%AC%D8%A7%D8%B1%DB%8C)&oldid=23233713", "language": "fa"}