، شهری در جنوب است. این شهر مرکز از توابع است. 
 این شهر حدود ۳۵۰ کیلومتر با فاصله دارد و در ۴۸۶ متری از سطح دریا و در منطقهٔ کوهستانی جنوبی واقع شده و آب‌وهوای آن گرمسیر و مالاریائی است. 
 نام چاه‌ورز در لغت‌نامه دهخدا چاه‌ورد آمده‌است و همچنین نوشته شده دهی از دهستان و شغل اهالی و است. اما امروزه شغل بیشتر مردم این شهر کارهای تجاری ، اداری و خدماتی است. موقعیت تجاری این بخش و وجود راه‌های ارتباطی شهرستان به مرکز و که درمحدوده چاه‌ورز واقع شده به این نقطه اهمیت داده‌است. 
 در اواسط قرن چهارم هجری عفیف‌الدین شاه‌زندو به چاه‌ورز حمله کرد و بعد از شکست ساکنین قدیم چاه‌ورز یعنی ساسانی‌ها از عرب‌ها این منطقه کاملاً خالی از سکنه شد تا عالی محب به این منطقه مهاجرت کرد. 
 نخل دوقلوی چاه‌ورز در کتاب فرهنگ عامه و آداب رسوم لامرد جزء ده آثار هدف گردشکری در شهرستان لامرد معرفی شده‌است. از آثار تاریخی این منطقه می‌باشد. سکهٔ پیدا شده از این محوطه ساخت شده در سال ۶۱۱ میلادی است. 
 چاه‌ورز اسم مرکبی است که از دو واژه و تشکیل شده، چاه فارسی که همان چاه آب است و ورز در اصل ورد دو معنی دارد، واژه عربی به معنی گل یا به معنی سطلی که آب را به‌وسیلهٔ آن از چاه می‌کشند است. ورد طبق قاعده تبدیل به ورذ شده‌است. قاعده ذال معجم به این‌گونه‌است که اگر قبل از دال مصوت بیاید دال به ذال تبدیل می‌یابد، در لهجهٔ مرسوم به شهرستان لامرد، ذال معجم رعایت می‌شود. همچنین این قاعده را شاعران پارسی زبان نیز رعایت می‌کردند چنانچه سعدی نبوذ را با لذیذ قافیه کرده‌است. 
 در کتاب تذکرهٔ شاه‌زندو که توسط سید علی اکبر بیرمی در سال ۱۲۰۸ ه‍.ق نوشته شده اسم چاه‌ورز با نام چاه‌برد آمده‌است. برد در لغت‌نامه دهخدا به چند معنی آمده، از جمله این معنی‌ها برد اسمِ فارسی به معنی سنگ و اسم عربی برد به معنی سرماست. 
 یک روایت محلی می‌گوید که در گاوی بوده که آب را از می‌کشیده‌است و به وسیله آن گله را آب می‌دادند و به همین دلیل این منطقه را چاه‌ورزا نامیده‌اند. ورزا در و به معنی گاو نر است. ورزا در به معنی گاو نر مخصوص شخم زدن زمین آمده‌است. 
 پیش از اسلام در منطقهٔ چاه‌ورز گبرها ساکن بودند و دین آن‌ها زرتشتی بوده‌است. 
 با تاخت و تاز اعراب به ایران و تصرف ایران به منطقه چاهورز (به : ) نیز حمله شد، عفیف‌الدین شاه‌زندو را محاصره می‌کند تا این قلعه را به تصرف خود درمی‌آورد. عده‌ای فرار می‌کنند و مابقی دین اسلام را می‌پذیرند. شاه‌زندو دستور می‌دهد در صحیفه‌ای اسامی بیست و چهار هزار از افرادی که به دستش مسلمان شده‌اند را نوشته و همراهش خاک کنند تا در قیامت شفیع‌او شوند. 
 مقالهٔ اصلی: طبق تذکره عفیف الدین شاهزندو که در زمان توسط سید علی اکبر بیرمی تصحیح‌سازی شد، سکونت کنونی در چاه‌ورز به دست افرادی که از مناطق مهاجرت کردند صورت گرفت. 
مردمان محلی نام رئیس مهاجرت‌کنندگان را «عالی محب» گفته‌اند. 
 چاهورز هنگام نوشتن لغتنامه دهخدا دهی در دهستان بیرم بود. در سال ۱۳۷۲ ه.ش دهستان چاه‌ورز تأسیس شد. در ادامه بخش چاهورز تأسیس شد و پس از چند سال شهر چاهورز تأسیس شد.
 به مناسبت تأسیس این بخش، جشنی در تاریخ ۲۸ شهریور ۱۳۹۲ با حضور گروه فرهنگی هنری صدای تهران در شهر چاه‌ورز برگزار شد.در این جشن هنرمندانی از سطح کشور از جمله وحید قادری خواننده و نرگس محمدی بازیگر ایفای نقش کردند
 چاه‌ورز در با فاصلهٔ ۳۵۰ کیلومتر از جنوب واقع شده‌است. مختصات جغرافیایی چاه‌ورز عبارتست از ۲۷ درجه، ۲۵ دقیقه و ۵۲ ثانیه شمالی و ۵۳ درجه و ۲۶ دقیقه و ۱۱ ثانیه و ارتفاع آن از سطح دریا ۴۸۶ متر است. چاه‌ورز از جنوب رشته‌کوه علامرودشت احاطه شده‌است؛ این‌رشته‌کوه از روستای شلدان آغاز می‌شود و در روستای پاقلات به پایان می‌رسد طول این کوه ۱۲۴ کیلومتر و بلندترین قسمت‌آن ۱۴۳۰متر از سطح دریا است. از شمال نیز به که از صحرای باغ سرچشمه می‌گیرد محدود است. 
 چاه‌ورز از مرکز بهداشتی درمانی برخوردار است که در سال ۱۳۸۳ با زیر بنای ۹۰۰ متر مربع ساخته شده‌است. 
 جمعیت چاه‌ورز بر پایه نتایج در سال ۱۳۹۰ برابر با ۲۴۰۴ نفر بوده‌است؛ که متشکل از ۶۱۹ خانوار و ۱۱۸۹ زن و ۱۲۱۵ مرد بوده‌است. چاه ورز در ، جمعیت آن ۲٬۶۴۰ نفر (۵۲۱خانوار) بوده‌است. 
 از چاه‌ورز اتوبوس - می‌گذرد.
همچنین راه ارتباطی بین لار و لامرد از مرکز چاه ورز می‌گذرد.
 
 مقالهٔ اصلی: تپهٔ گلرخ، از آثار تاریخی دورهٔ قبل از اسلام واقع در جنوب چاه ورز است. این اثر در تاریخ ۲۴ تیر ۱۳۸۲ با شمارهٔ ثبت ۹۲۲۰ به‌عنوان یکی از به ثبت رسیده‌است. این اثر بعد از قلعه اژدها پیکر لار در رده چهل و هشتم مهمترین آثار تاریخی فارس قرار دارد. قدمت تاریخی در ارتفاعات جنوب چاهورز، بر اساس بررسی‌های انجام شده روی سفال‌هایی که در این قلعه پیدا شده‌است مربوط به بوده‌است. این نظر با پیدا شدن یک سکه بیشتر تقویت شد. با بررسی این سکه مشخص شد که این سکه مربوط به دوره حکومت بوده که در ضرب شده‌است. با تحقیقات اخیر یکی از دانشجویان ارشد باستانشناسی مشخص شده که قدمت این قلعه به دوره اشکانیان بازمی‌گردد. در آن حد اقل دو کارگاه سفالگری بوده‌است.
 نخل دوسر در شهرت بسیاری دارد. در کتاب فرهنگ لامرد از این نخل با عنوان دهمین نقطه برای گردشگری در شهرستان لامرد یاد شده‌است همچنین در این کتاب، این را به عنوان عجایب خلقت معرفی کرده‌است. اسم این نخل چندبار در کتاب من نوکر بابا نیستم از آمده‌است. این کتاب یکی از سه نامزد کتاب سال جمهوری اسلامی و نامزد بهترین رمان جشنوارهٔ دو سالانهٔ کانون پرورش ایران بوده‌است. 
 شغل ساکنین چاه‌ورز کارهای خدماتی و تجاری است و این بخش اجناس مورد نیاز شهرهای دور و نزدیک را تأمین می‌کنند راه‌های ارتباطی مهم استان از بخش چاه‌ورز می‌گذرد و به این نقطه اهمیت داده‌است. 
 در گذشته مردم چاه‌ورز بیشتر شغلشان دامداری و کشاورزی بوده‌است و محصول اصلی آنها خرما بود.
{"title": "چاه‌ورز", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%DA%86%D8%A7%D9%87%E2%80%8C%D9%88%D8%B1%D8%B2&oldid=34769261", "language": "fa"}