( : Micrometeoroid) یک شهاب سنگ کوچک است؛ ذره کوچکی از سنگ که در فضا سرگردان است و معمولاً کمتر از یک گرم وزن دارند. ریزشهاب‌واره‌ها را اگر از عبور کنند و به سطح زمین برسند می‌نامند.
 ریزشهاب‌واره‌ها قطعه‌های بسیار کوچک سنگ یا هستند که اغلب از قطعات بزرگ اجرامی که در وجود دارند جدا شده‌اند. ریزشهاب‌واره‌ها در فضا بسیار شایع بوده و یکی از مهمترین فاکتورهای فرسایندگی در فضا هستند. هنگامی که آنها به سطح یا اجرام دیگری مانند سیاره ، و غیره، برخورد می‌کنند باعث ذوب شدن و تبخیر سطح آنها و در نتیجه تیره شدن و تغییرات نوری در آنها می‌شوند. به منظور درک بهتر جمعیت ریزشهاب‌واره‌ها، تعدادی از فضاپیماها (از جمله Lunar Orbiter 1، ، Mars 1 و Pioneer 5) دارای آشکارسازهای ریزشهابواره شدند.
 
در سال ۱۹۵۷، هانس پترسون یکی از اولین اندازه‌گیری‌های مستقیم سقوط غبار بین سیاره‌ای در زمین را انجام داد، و آن را ۱۴٬۳۰۰٬۰۰۰ تن در سال تخمین زد. ریزشهاب‌واره‌ها به دلیل نسبت سطح به جرمی که دارند دارای مدار ناپایداری هستند. ریزشهاب‌واره‌هایی که به زمین می‌چسبند می‌توانند اطلاعات مربوط به مقیاس گرمایی موجود در را ارائه دهند. و (که به سطح زمین می‌رسند) تنها در مناطقی یافت می‌شوند که در آن هیچ رسوبی وجود ندارد مثل . یخ موجود در آن مناطق جمع‌آوری شده و سپس ذوب و فیلتر می‌شود تا ریزشهاب‌سنگ‌ها بتوانند تحت یک میکروسکوپ استخراج شوند.
 ریزشهاب‌واره‌ها در هنگام زمین به دلیل سطح محدودی که دارند دمای قابل توجهی پیدا نمی‌کنند. جمع‌آوری این ذرات توسط هواپیما در دهه ۱۹۷۰ آغاز شد و از آن زمان به بعد، با جمع‌آوری نمونه‌هایی از غبار استراتوسفری (که به ذرات براونلی مشهورند)، مطالعه در مورد غبار بین سیاره ای جزء مهمی تحقیقات علوم سیاره‌ای بدل گشت.
 ریزشهاب‌واره‌ها تهدیدی برای اکتشافات فضایی محسوب می‌شوند. ​​آنها نسبت به یک فضاپیما در مدار، ۱۰ کیلومتر در ثانیه (۳۶۰۰۰ کیلومتر در ساعت) است. مقاومت به برخورد ریزشهاب‌واره‌ای یک چالش مهم برای طراحان فضاپیماها و پوشش فضانوردان است (نگاه کنید به ). در حالی که اندازه کوچک اکثر ریزشهاب‌واره‌ها آسیب وارده را محدود می‌کنند اما برخورد با سرعت بسیار بالا و به‌طور مداوم پوشش بیرونی فضاپیما را در روشی مشابه با کردن تخریب می‌کند. قرار گرفتن طولانی مدت در معرض این برخوردها می‌تواند عملکرد سیستم‌های فضاپیما را تهدید کند.
 برخورد اشیاء کوچک با سرعت بسیار بالا موضوع تحقیقات جاری در رشته است. (شتاب دادن به اشیایی تا این حد از سرعت دشوار است و تکنیک‌های فعلی برای این امر شامل و بار شکل یافته .) این موضوع برای اشیایی مانند ماهواره‌ها که برای مدت زمان طولانی در فضا هستند بسیار خطرناک است و برای ساخت سیستم‌های بالابر کم هزینه مانند ، و سفینه‌های مداری ایجاد مشکل می‌کند.
{"title": "ریزشهاب‌واره", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B1%DB%8C%D8%B2%D8%B4%D9%87%D8%A7%D8%A8%E2%80%8C%D9%88%D8%A7%D8%B1%D9%87&oldid=33356804", "language": "fa"}