(rifampin) یا (Rifampicin) یک با قدرت کشتن ( ) از گروه (rifamycin) است. این دارو یک ترکیب نیمه صناعی است که از آمی کولاتوپسیس ریفامی سینیکا Amycolatopsis rifamycinica بدست می‌آید. در سال ۱۹۵۷ نمونه خاکی از جنگل‌های کاج واقع در استانهای جنوبی فرانسه برای آنالیز به آزمایشگاهی در شهر میلان در ایتالیا فرستاده شد و در آنجا پژوهشگران موفق به یافتن یک نوع جدید در آن نمونه شدند .این قدرت تولید موادی با عملکرد آنتی بیو تیکی را دارا بود. به دلیل علاقه گروه پژوهشگر به یک داستان جنایی فرانسوی به نام ریفی فی Rififi، نام این ترکیب گذاشته شد. پس از دو سال تلاش برای تولید نیمه صناعی استوارتر، سرانجام در سال ۱۹۵۹ مولکولی با قدرت اثر بخشی بالا به نام ریفامپیسین تولید گردید.
 در سال ۱۹۶۷ ریفامپیسین همراه با گروه دیگری از داروها ( ، و ) برای درمان توصیه شد. از آنجا که برای جلوگیری از ایجاد مقاومت در عامل سل، مصرف منظم ریفامپیسین به مدت چندین ماه به همراه سایر داروها ضروری است، گاه در رژیم‌های درمانی مصرف این دارو تحت نظارت مستقیم تیم بهداشتی صورت می‌گیرد.
 این دارو را برای درمان عفونت‌هایی چون و می‌توان بکار برد. برای جلوگیری از ایجاد مقاومت، در درمان این دارو همواره به همراه (dapsone) و (clofazimine) استفاده می‌شود.
 ریفامپیسین در درمان پیشگیرانه ( prophylactic) در فردی که در معرض قرار گرفته‌است بکار می‌رود.
 این دارو تا حدودی بر روی vaccinia اثر دارد.
 ریفامپیسین وابسته به DNA و در نتیجه باکتری را مهار می‌کند. باکتری‌های مقاوم توان تولید با تفاوت جزئی در زیر واحد بتا که توسط ریفامپیسین مهار نمی‌شوند را دارند.
در واقع با تأثیر بر زیرواحد B از آران‌ای پلی‌مراز موجب مهار این آنزیم می‌شود.
 آسیب کبدی (هپاتوتوکسی سیتی hepatotoxicity) مهم‌ترین عارضه این داروست و از این رو افرادی که این دارو را دریافت می‌کنند پیوسته باید تحت آزمایش‌های مربوط به کارکرد (liver function tests) قرار گیرند. ریفامپیسین همچنین عوارضی چون تب، و مشکلات دستگاه گوارشی ایجاد می‌کند. این دارو ترشحات بدن مانند ادرار و اشک را به رنگ نارنجی یا قرمز در می‌آورد که گرچه خوش‌خیم است، ممکن است باعث ترس بیمار شود.
{"title": "ریفامپین", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B1%DB%8C%D9%81%D8%A7%D9%85%D9%BE%DB%8C%D9%86&oldid=34994182", "language": "fa"}