نزد عبارت است از «سکون قلب به سبب حسن وعده»، «اطمینان به وجود خداوند کریم»، «انتظار خیر داشتن از کسی که خیر به دست اوست»، «قرب قلب از ملاطفت رب»، «رویه الجلال بعین الجمال» و «شاد شدن به فضل خداوند». رجا سبب می شود که در صاحب این حال طلب، جهد و طاعت نیک پدید آید. 
 برای رجا و اهل آن نیز انواعی برشمرده اند.
 الف) رجا را به سه قسم تقسیم کرده است.
 
 
 رجاء دوم و سوم مخصوص مریدانی است که به احسان و نعمت الهی چشم دوخته اند و آنها می دانند که کرم و فضل و جود از صفات الهی است و می توانند به این صفات دل ببندند تا از رحمت و نعمت خداوندی برخوردار شوند.
 ب) اهل رجا را به سه گروه تقسیم کرده اند:
 
 
 ج) نیز اهل رجا را در دو گروه قرار می دهد:
 
 در واقع طالبان حظ صاحب رجائی می شوند که ابونصر سراج آن را چنین نام گذاری کرده است: رجاء فی سعه رحمت‌الله و رجاء ثواب الله؛ و طالبان حق نیز صاحب رجاء فی الله می شوند.
{"title": "رجا (صوفیه)", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B1%D8%AC%D8%A7_(%D8%B5%D9%88%D9%81%DB%8C%D9%87)&oldid=30247216", "language": "fa"}