شاخه اصلی خانواده را تشکیل می‌دهند. غالباً مطرح می‌شود که بین زبان‌های چینی و سایر اعضای خانواده ( ) اختلاف اساسی وجود دارد، اما این نظر توسط تعداد فزاینده‌ای از محققان رد می‌شود. ، که طبقه‌بندی آنها دشوار است، ممکن است شاخه ای جداشده از و جزئی از خانواده زبان‌های چینی باشد. 
 مقالهٔ اصلی: تعداد سخنوران شاخه‌های اصلی زبانهای چینی، برگرفته از آمار یا تخمین (۲۰۱۹) و گردشده: 
 دسته‌بندی سنتی و گویشی زبان‌های چینی مبتنی بر سیر تکامل دسته‌های صدای است. برای دسته‌بندی، تحقیقات و مقایسه‌های کمی انجام شده‌است (روش معمول برای بازسازی روابط بین زبان‌ها) و در مورد میزان فهم متقابل بین زبان‌ها اطلاعات کمی موجود است. حتی در دسته‌بندی گویش‌ها نیز در مورد جزییات اختلاف وجود دارد. استقرار سه سرگروه جدید ، و در دهه ۱۹۸۰، با وجود اینکه پینگ شامل ۲ و هوی ۶ زبان بود، نمونه‌ای از این اختلافات است.
 اعتقاد بر این است که همانند بای مستقیماً از ریشه گرفته‌اند. از شواهد این دسته‌بندی این است که همه زبان‌های چینی به جز مین می‌توانند در ساختار کی‌یون، یک واژه‌نامه قرن هفتمی، قرار بگیرند. با این حال، این دیدگاه به‌طور جهانی پذیرفته نیست.
{"title": "زبان‌های چینی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B2%D8%A8%D8%A7%D9%86%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C_%DA%86%DB%8C%D9%86%DB%8C&oldid=29722401", "language": "fa"}