نوعی تودهٔ ریزدانه سنگ گچ است که متراکم، چرب‌مانند، بی‌رنگ یا سفید می‌باشد. نام‌های دیگر آن رُخام گچی و آلاباستِر است.
 مرمر گچی زیاد شفاف نیست و فاقد رگه است و ترکیبش برخلاف به جای آن‌که از باشد از تشکیل شده و سفیدرنگ است. مرمر گچی برخلاف مرمر آهکی در تماس با اسیدها جوش نمی‌کند. 
 سنگ گچِ رشته‌ای با جلای ابریشمی را و نوع دارای پولک‌های رخ‌بزرگ بی‌رنگ و شفاف را می‌گویند.
 مرمر گچی و ساتین اسپار را برش و صیقل می‌دهند و برای اهداف تزئینی استفاده می‌کنند اما کاربرد آن‌ها به دلیل سختی کم، محدود است. از مرمر گچی برای ساختن و هم استفاده می‌کنند. 
 سنگ رُخام (مرمر) در بسیاری از محوطه‌های شهرنشینی نیمهٔ شرقی ایران از مواد اولیهٔ مهم برای ساخت ظروف بوده‌است، به نحوی که در لایهٔ استفاده از مرمر برای ساخت ظروف یک شاخصهٔ فرهنگی است و همچنین ستون‌هایی مینیاتوری ساخته شده از این سنگ علاوه بر حصار از و هم بدست آمده‌ که می‌تواند یک مبنای گاه‌نگاری باشد. رخام گچی در تمدن‌های کهن کاربرد داشت و تندیس‌های بزرگ گاوهای بالدار متعلق به تمدن آشور و همچنین که امروزه در موزه موجود است از همین سنگ ساخته شده‌اند. یونانی‌ها نیز سکه‌هایی با نقش کلمهٔ آلاباستر که از نام شهری به نام آلاباستر در مصر گرفته بودند ضرب می‌کرده‌اند.
 امروزه رخام‌های گچی خوب در نواحی میانی انگلستان به‌ویژه در به شکل مجسمه‌هایی با شکل‌های گوناگون که توسط استادکاران سده‌های ۱۴ و ۱۵ میلادی حکاکی شده‌اند در دست است. بعدها این دست‌ساخته‌های گچی مشهور شد و با به سراسر اروپا فرستاده شد. مرمر گچی همچنین در برخی از آرامگاه‌ها، نقوش کلیساها و سایر ساختمان‌های تاریخی به کار رفته‌است.
{"title": "مرمر گچی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%85%D8%B1%D9%85%D8%B1_%DA%AF%DA%86%DB%8C&oldid=34186291", "language": "fa"}