زبانی با مقام و منزلتی ویژه و یکتاست، که در سازمان‌ها، انجمن‌ها، شرکت‌ها و ... فراملی یا بین‌المللی به‌عنوان زبان اصلی ارتباطات آن‌ها، مورد استفاده قرار می‌گیرد - چرا که اکثر چنین نهادهایی دارای اعضایی با زبان‌های یا متفاوت هستند و به این ترتیب در امر ترجمه‌های شفاهی و کتبی صرفه‌جوئی فوق‌العاده زیادی در منابع انسانی می‌گردد و گامی مهم در جهت دست‌یابی به برداشته می‌شود.
 به‌عنوان مثال، علی‌رغم پیشنهاد ، رئیس هیئت نمایندگی ایران در (شکل نخستین )، مبنی بر بهره‌گیری از زبان بی‌طرف و بین‌المللی ، زبان‌های رسمی این سازمان، ، و بود.
 نخستین جلسه رسمی این سازمان، در تاریخ خورشیدی، برگزار شد. اولین پروتست (اعتراض) رسمی ثبت شده در این سازمان از سوی نماینده ، ارائه گردید. برای نخستین بار در جهان توسط هیئت نمایندگی ایران در جامعهٔ ملل به‌عنوان جهت بهره‌گیری از آن به‌عنوان زبان کاری در روابط و همایش‌های بین‌المللی پیشنهاد گردید. پروفسور ، که در آن زمان عضو افتخاری هیئت نمایندگی ایران بود، نقش به‌سزایی در ارائهٔ این پیشنهاد داشت، که با پیگیری آن توسط دیگر ، به‌ویژه پروفسور ، در فرم بعدی جامعهٔ ملل ( ) و ، به تصویب رسید که در آن‌ها وارد ساختن معرفی و آموزش زبان اسپرانتو در مدارس و دانشگاه‌های کشورهای عضو یونسکو توصیه شده‌است.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 دربارهٔ نقش مهم ایران در رابطه با زبان اسپرانتو در جامعهٔ ملل، که شکل اولیهٔ سازمان ملل متحد بود، می‌توانید به پیوست شمارهٔ ۷ کتاب پدیدهٔ اسپرانتو: راه‌حل مشکل زبان بین‌المللی (ویلیلم الد، نشر آویج، ۱۳۸۴)، تحت عنوان «ایران نخستین کشور پیشنهادکنندهٔ اسپرانتو در جامعهٔ ملل» یا منابع زیر مراجعه فرمایید:
{"title": "زبان کاری", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B2%D8%A8%D8%A7%D9%86_%DA%A9%D8%A7%D8%B1%DB%8C&oldid=32167414", "language": "fa"}