که در شاهنامه به نام شناخته می‌شود، یکی از بزرگان ایران و از نزدیکان بود. او مسئول به زیر افکندن و اعدام بود. زبرگان در سال ۵۴۰ پس از سقوط از خسرو خواست که به شهروندان رحم نکند. وی در سال ۵۴۱ نامه‌ای از ملکه (ح. ۵۲۷–۵۴۳) دریافت کرد تا شاه را ترغیب به صلح کند. این نامه، به نوبه خود، پاسخی به سفارت تازه تأسیس شده زبرگان در قسطنطنیه بود. او همچنین در سال ۵۴۴ در حین محاصره با مأمورین فرستاده شده از شهر ملاقات و برای پایان دادن به محاصره درخواست مقدار زیادی پول کرد.
{"title": "زبرگان", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B2%D8%A8%D8%B1%DA%AF%D8%A7%D9%86&oldid=32502675", "language": "fa"}