شُهره به از شخصیت‌های معنویِ محسوب می‌شود. گذشته از جایگاهِ خانوادگیِ خود نمادی از فرزانگی و دوراندیشی در است و میانِ بختیاری‌ها نقشی همچون در را به‌عهده دارد.
 هالو زال فرزندِ ، شخصیتی تاریخی و هم‌زمان با دورهٔ است. 
 شهرتِ وی به‌دلیلِ تحذیر و پیش‌بینیِ قتل‌عامِ و سرانِ ، پیش از رویاروییِ خونبار با است که منجر به سال‌ها جنگ و نا آرامیِ داخلی در گردید. وی اگرچه نتوانست مانعِ قتل‌عامِ نامدارخان و همراهانش شود، اما با پیش‌بینی درست حادثه و با بردن پسران نامدارخان و پسر برادر نامدارخان یعنی و و محمد حسین خان همراه خود، توانست از کشته شدن این کودکان جلوگیری و به حیات این نسل کمک کند. سالها بعد که از محمد حسن خان و محمد حسین خان بزرگتر بود با پیگیری‌های فراوان توانست پسرعموی خود محمد حسین خان را پیدا کند و با هم دوباره منطقه ای را تحت اختیار بگیرند و به برپایی حیات سیاسی و اجتماعی بپردازند. نامدارخان را با شهرت بهرامی و نامداری می‌شناسند.
 درسالهای ۲۱–۱۲۲۰ خورشیدی و پس از اوجگیریِ جنگ میانِ دورکی و ، اقتدار و شجاعتی از خود در بختیاری بروز داد که باعث محبوبیت وی شد. بعد از اختلافی که میان جعفرقلی خان بختیاروند و نامدارخان منجزی روی داد (هر دو خان بختیاروند بودند)، جعفرقلی خان به قصد شکست رقیب تصمیم به دفع نامدارخان گرفت. باید یادآور شد سرانجام خونین این برادرکُشی، همچنان در پرده‌ای از ابهام است.
 از طرفی دیگر با تمام خاطرات بجای مانده از و درگیری‌های ایلیِ جعفرقلی خان نیز نمی‌توان به قطعیت گفت که وی نیز چنین قصدی داشته، اما با سوء تفاهمی که به آن دچار شده بود، مرتکب چنین عملی گردید.
 به نصایحِ مبنی بر عدمِ اعتماد و دوستی با جعفرقلی خان گوش می‌دهد و چادری را در نزدیکی دو چادر دیگر برپا می‌کند و اسلحه‌ها را برای حملهٔ احتمالی در آنجا پنهان می‌نماید. اما به رسمِ قولی که داده بود، اسلحه‌ای حمل نمی‌کند. از طرف دیگر، خبرچینان و دشمنان هر دو به خبر می‌دهند که چادری پر از اسلحه را در کنار دو چادر مهمانی برپا کرده و قصدِ کشتار آنان را دارد. هنگامی که جعفرقلی خان با همراهانش به نزدیکی چادرهای برپا داشتهٔ نامدارخان در گردنهٔ کوه می‌رسد (در سر آستان پیرمحمود در )، با دیدنِ چادری که در کنار چادرهای مهمانی برپاست، شک وی به یقین تبدیل می‌شود و تصمیم به قتلِ نامدارخان می‌گیرد.
 رابطه نامدار خان با احمدسمالی
در این واقعه هفت نفر از طایفه عالیور"احمد سمالی"" نیز مهمان نامدارخان بودند. گفته شده زمانی که نامدارخان در حال جان دادن بود، از جعفرقلی خان می‌خواهد عالیوران را که مهمانند نکشند، اما آنان نیز به قتل می‌رسند.
 داماد نامدار، آمولا آرپناهی بابادی بود که در جنگ نه هزار نیز او را یاری کرده بود و پا به پای پدر زن خویش جنگ می‌کرد. اما به نصیحت هالو زال یا خود نامدار خان، هر طور که شده بود از بردن داماد خویش به دیدار جعفر قلی خان امتناع کرد و به آمولا گفت که به طایفه خود برود. البته گفتنی هست که دختر نامدار خان از دو فرزند پسر ایشان بزرگ‌تر بود، به همین دلیل در زمانی که آمولا داماد وی بود، بچه‌های ایشان کوچک بودند. فرزندان آمولا و نوادگان دختری نامدار خان به فامیلی مولایی شناخته شده هستند. دختر نامدار خان در بین منجزی‌ها به بی بی شیرین معروف است، اما در مولایی‌ها مادر بزرگ خود را به نام بی بی ترخون می‌شناسند.
 اشعار و داستان‌هایی در فرهنگ در موردِ وی ساخته شده و چندی با صدای خوانندگان بزرگ بختیاری همچون برای وی خوانده شده‌است.
 با بالا آمدن آب و گسترش دریاچه ، آرامگاه تاریخی زال در محل در منطقه آبماهیک که برای عشایر منطقه از اهمیت فراوانی برخوردار است، در معرض نابودی و غرق شدن قرار گرفته‌است. بعدها فرزندان هالو زال که در روستای در استان سکونت داشتند او را از ان منطقه نبش قبر و به انتقال می‌دهند.
{"title": "هالو زال", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%87%D8%A7%D9%84%D9%88_%D8%B2%D8%A7%D9%84&oldid=33840972", "language": "fa"}