رابطه بین (۱۹۳۳–۱۹۴۵) و رهبران شامل تحقیر، ، همکاری و در برخی موارد برابری جستن بود. روابط کمک‌کارانه سیاسی و نظامی به خاطر خصومت‌های مشترک نسبت به دشمنان مشترک مانند و و ، و شکل گرفت. یکی دیگر از شالوده‌های کلیدی این همکاری نازی‌ها بود که توسط برخی رهبران عرب و مسلمان مورد تحسین قرار می‌گرفت که قابل توجه‌ترین آن‌ها بود. جلوی دیگران و در خلوت، و به گرمی از اسلام به عنوان یک دین و ایدئولوژی سیاسی یاد می‌کردند و آن را شکلی مقرراتی‌تر، ارتش‌بنیادتر و اهل عمل‌تر از مذهب در مقایسه با توصیف می‌کردند و آنچه را که مهارت پیامبر در سیاست و رهبری نظامی می‌دانستند، می‌ستودند. با این حال، در کنار این‌ها عرب‌ها و مردم شمال آفریقا را از لحاظ نژادی پست‌تر از ژرمن‌ها در نظر می‌گرفتند؛ احساسی که توسط هیتلر و دیگر رهبران نازی برای خوار شمردن آن‌ها بازتاب یافت.
{"title": "روابط بین آلمان نازی و جهان عرب", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B1%D9%88%D8%A7%D8%A8%D8%B7_%D8%A8%DB%8C%D9%86_%D8%A2%D9%84%D9%85%D8%A7%D9%86_%D9%86%D8%A7%D8%B2%DB%8C_%D9%88_%D8%AC%D9%87%D8%A7%D9%86_%D8%B9%D8%B1%D8%A8&oldid=33299519", "language": "fa"}