یا (به : ) به آن دسته از مطالب دارای یا گفته می‌شود که می‌توان بدون پرداخت یا هزینهٔ ، از آن‌ها استفاده کرد.
 بسیاری از استانداردهای صنعت رایانه، به‌ویژه آن‌هایی که توسط صنعتی یا شرکت‌ها گسترش می‌یابند و ثبت می‌شوند، برای استفاده از این استانداردها خواهان بهرهٔ مالکانه هستند. این بهره‌ها معمولاً به ازای هر دستگاه فروش دریافت می‌شوند که در این روش تولیدکنندهٔ وسایل طراحی‌شده برای کاربران نهایی باید برای هر دستگاهی که به فروش می‌رساند یک مبلغ ثابت را پرداخت کند. با فروش میلیون دستگاه از یک وسیله در یک سال، میزان بهرهٔ مالکانه ممکن است تا چندین میلیون دلار برسد که فشار زیادی به تولیدکننده وارد می‌کند.
 به عنوان نمونه‌هایی از این استانداردهای مبتنی بر بهرهٔ مالکانه می‌توان به (فایروایر)، و اشاره کرد. در مقابل برخی استانداردها مانند ، ، و ، رویالتی-فری هستند.
 استانداردهای بدون بهرهٔ مالکانه هیچگونه هزینه‌ای به ازای هر جلد یا هر دستگاه در نظر نمی‌گیرند یا سازندگان را برای استفاده از آن استاندارد ملزم به پرداخت هزینه‌های سالانه نمی‌کنند، هرچند غالباً متن اصلی استاندارد توسط قانون حق نشر محافظت شده‌است و برای به دست آوردن متن آن باید آن را خریداری کرد.
 بیشتر و بسیاری از استانداردهای مالکیتی رویالتی-فری هستند.
 در صنعت و ، رویالتی-فری به آن دسته از پروانه‌های گفته می‌شود که استفاده‌کننده در آن‌ها حق دارد بدون وجود محدودیت‌های زیاد و تنها با یک بار پرداخت به پروانه‌دهنده در پیش از استفاده، از عکس استفاده کند؛ بنابراین کاربر خواهد توانست از تصویر در چندین پروژه، بدون نیاز به خریدن پروانه‌های بیشتر، استفاده کند. پروانه‌های رویالتی-فری را می‌توان به صورت انحصاری اعطا کرد. در ، رویالتی-فری یکی از مجوزهای رایج است که گاهی در مقابل (به : ) مطرح می‌شود و معمولاً به صورت مدل‌های کسب و کار یا پیاده‌سازی می‌شود.
{"title": "رویالتی-فری", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B1%D9%88%DB%8C%D8%A7%D9%84%D8%AA%DB%8C-%D9%81%D8%B1%DB%8C&oldid=27862828", "language": "fa"}