فقیه و روحانی شیعه اهل ایران (زادهٔ ۹ فروردین ۱۲۸۷ مطابق ۱۳۲۷ قمری در – درگذشتهٔ ۲۸ تیر ۱۳۷۶ در قم) ، و استاد اخلاق بود. وی شاگرد بزرگانی چون ، ، و بود. از جمله فعالیتهای وی برگزاری مجالس بحث مربوط به درس اخلاق به صورت عمومی یا خصوصی بود که شهرت خاصی داشت و تا آخرین روزهای عمر ایشان برقرار بود. 
 در ۹ فروردین ۱۲۸۷ در قم متولد شد. نسب او به (چهارمین امام شیعیان) برمی‌گردد. پدرش مردی متدین و از خادمان بود، تحصیلات حوزوی اسلامی داشت و به مطالعه قرآن مسلط بود. مادرش، ، از نسل خاندان (عارف و فیلسوف شیعه ایرانی) بود. 
 از دو سالگی به مکتبخانه فرستاده شد تا سوره‌های قرآن را بیاموزد. پس از فراگیری تلاوت قرآن، خواندن و نوشتن را نیز فرا گرفت. در شش سالگی به فرستاده شد تا در آنجا تحصیل علوم دینی را آغاز کند. در سن ۱۲ سالگی پس از قبولی در آزمون ورودی در پذیرفته شد. در نوجوانی در درس شرکت کرد. استادان اخلاق او که از نوجوانی از آنها بهره برده، و بودند. به دلیل هوش غنی و فوق‌العاده‌اش، از همان ابتدا مورد توجه اساتید قرار گرفت و یادگیری مباحث تخصصی را زیر نظر اساتیدی چون (وفات ۱۳۱۳) و (وفات ۱۳۲۵) آغاز کرد. وی همچنین دوره‌های سطح حوزوی را نزد استادان (وفات ۱۳۲۸)، (وفات ۱۳۷۸)، (وفات ۱۳۵۷) و (وفات ۱۳۳۲) گذراند. 
 در ۱۹ سالگی (بالاترین سطح دروس حوزوی) را زیر نظر (وفات ۱۳۱۵) آغاز کرد و پس از وی از محضر درس (وفات ۱۳۳۱)، (وفات ۱۳۳۱) و (وفات ۱۳۴۰) بهره برد. به نقل خود وی اجازه اجتهادش در بیست و پنج سالگی توسط صادر گردید. پس از مدتی، تدریس دروس عمومی مانند ادبیات، و را شروع کرد و تا چند سال آن را ادامه داد. پس از کامل کردن تحصیلاتش، تدریس دروس خارج فقه (بالاترین سطح دروس حوزوی) را در حوزه علمیه قم شروع کرد و نزدیک به بیست سال در این زمینه فعالیت داشت. 
 بیشترین فعالیت در طول زندگی، تدریس علوم حوزوی اسلامی بوده است. افراد زیادی در درس او شرکت کرده‌اند که برخی از آنها عبارتند از: 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 دست‌نوشته‌ها و رساله‌هایی از به جا مانده است: 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 هیچ یک از نوشته‌های پراکنده‌ی درباره و و یادداشت‌های وی درباره تفاسیر فقهی برخی از استادانش، به طور گسترده منتشر نشده است. با این حال، برخی از بحثهای درس اخلاق وی و چند مصاحبه از او در دو کتاب زیر منتشر شده است: 
 
 در سن هفده سالگی ازدواج کرده بود و دو فرزند پسر و هشت فرزند دختر داشت. 
 وی در بیست و هشتم تیرماه سال ۱۳۷۶ هجری شمسی در شهر درگذشت و در و در کنار قبر استادش به خاک سپرده شد. یک روز پس از وفات ، ، با صدور بیانیه‌ای درگذشت وی را به همگان تسلیت گفت.
{"title": "سید رضا بهاءالدینی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B3%DB%8C%D8%AF_%D8%B1%D8%B6%D8%A7_%D8%A8%D9%87%D8%A7%D8%A1%D8%A7%D9%84%D8%AF%DB%8C%D9%86%DB%8C&oldid=35057365", "language": "fa"}