عنوان رایجی برای توصیف دوره ۱۲ ساله از ، از زمان به قدرت رسیدن در این کشور در سال ۱۹۳۳ تا هنگام سقوط آن در سال ۱۹۴۵ است. نام رسمی این کشور در این دوران تا سال ۱۹۴۳ بود و سپس به تغییر کرد. آلمان نازی همچنین به نیز معروف است؛ زیرا و به ترتیب با عنوان‌های رایش اول و رایش دوم شناخته می‌شوند.
 روز ۳۰ ژانویه سال ۱۹۳۳ توسط ، ، به عنوان برگزیده شد؛ پس از آن حزب نازی شروع به تحکیم قدرت خود و حذف مخالفان نمود. هیندنبورگ روز ۲ اوت ۱۹۳۴ درگذشت و هیتلر با ادغام دو پست ریاست‌جمهوری و صدارت‌عظمی، پس از یک همه‌پرسی ملی در روز ۱۹ اوت همان سال، به (آلمانی: ) بدل شد. در جریان ، نازی‌ها ثبات اقتصادی را به آلمان بازگرداندند و جمعیت بیکاران را به طرز چشم‌گیری کاهش دادند. ساخت پروژه‌های گسترده عمومی، به‌خصوص اتوبان‌ها از جمله مسائلی بود که موجب بازگشت ثبات به اقتصاد آلمان و افزایش محبوبیت این حکومت در میان آلمانی‌ها گردید.
 ، به خصوص ، نقش پررنگی در آلمان نازی ایفا می‌کرد. نازی‌ها را و خالص‌ترین شاخه از به حساب می‌آوردند. از نخستین روزهای رسیدن نازی‌ها به قدرت، آزار و اذیت و آغاز شد و در ماه مارس سال ۱۹۳۳، نخستین تأسیس گردید. یهودیان و سایر افرادی که حکومت علاقه‌ای به آن‌ها نشان نمی‌داد، یعنی لیبرال‌ها، سوسیالیست‌ها و کمونیست‌ها زندانی، تبعید و کشته می‌شدند. نژادگرایی علمی و سیاست جمعیت مسائلی بودند که در مدارس آلمان در دوران نازی‌ها بر آن تمرکز می‌شد. با برنامه «قدرت از طریق لذت» صنعت توریسم در آلمان سازماندهی گردید و برای نمایش تصویر مثبتی از آلمان در برگزار شد. همچنین با مسائلی نظیر ساخت فیلم، برگزار راهپیمایی‌ها و استفاده از سخنرانی‌های هیتلر، وزارت به رهبری تلاش می‌کرد افکار عمومی را آن‌گونه که می‌خواهد، تحت تأثیر قرار دهد.
 در سال‌های منتهی به جنگ، آلمان نازی بخش‌ها یا تمامی اراضی تعدادی از کشورهای همسایه را با تهدید نظامی به سلطه خود درآورد. بدین ترتیب در سال‌های ۱۹۳۸ و ۱۹۳۹ و تقریباً همه ضمیمه آلمان شد. آلمان نازی با به امضا رساند و از روز ۱ سپتامبر ۱۹۳۹ را آغاز کرد؛ این تهاجم عموما آغازگر در اروپا قلمداد می‌شود. تا ماه‌های نخست سال ۱۹۴۱، بیشتر اروپا تحت حاکمیت آلمان درآمد و این مناطق توسط حکومت‌هایی تحت عنوان قرار گرفتند. در دوران سلطه آلمان بر اروپا، میلیون‌ها نفر شامل یهودیان و افرادی که مورد علاقه دولت نبودند، در ، جوخه‌های مرگ، جان خود را از دست دادند. بسیاری دیگر زندانی شدند و و در و جان خود را از دست دادند؛ این نسل‌کشی به معروف است.
 باوجود موفقیت گسترده اولیه در تهاجم آلمان به شوروی در ماه ژوئن سال ۱۹۴۱، با گرفتاری در مشکلات تدارکاتی و تاکتیکی و ضدحمله شوروی، عملاً در سال ۱۹۴۳ در شکست خورد و تا اواخر سال ۱۹۴۴ به مرزهای پیش از سال ۱۹۳۹ آلمان عقب رانده شد. در این زمان آلمان هدف بمب‌باران شدید متفقین قرار داشت و از مواضعشان در و عقب نشستند. پس از ، نیروهای شوروی از شرق و سایر متفقین از غرب به آلمان وارد شدند و این کشور را به اشغال خود درآوردند تا آلمان در ماه مه سال ۱۹۴۵ تسلیم شود. متفقین فاتح سیاست را در آلمان پیش گرفتند و بسیاری از بازماندگان حزب نازی را در محاکمه کردند.
 مفهوم با مفهوم امپراتوری تفاوت دارد. از نظر تاریخی، فقط به آلمان از سال ۱۸۷۱ تا سال ۱۹۱۸ میلادی که تحت قوانین فرمانروایی بود «امپراتوری آلمان» گفته می‌شد. در صورتی که عبارت «رایش» نوع حکومت از ۱۸۷۱ تا ۱۹۴۵ میلادی را بیان می‌کند. واژهٔ «رایش» در برخلاف واژه «امپراتوری» بیانگر یک نیست و بیشتر به معنای یک اتحادیه یا مجموعه‌ای از چند سرزمین متحد است.
 در تاریخ بین سال‌های ۱۸۷۱ تا ۱۹۴۵ سه رایش تشکیل شده‌است که عبارتند از:
 
 
 در سال ۱۹۳۸، با الحاق کشور ، آلمان نازی برای اوّلین بار پس از ، به‌صورت ایالت‌های متّحده درآمد و در درون مرزهای محسوب می‌شد. در اوایل دهه ۱۹۴۰، رژیم نازی از دیدگاه نظامی و ارضی، به صورت حاکم ملل درآمد. در سال ۱۹۴۳، دولت نازی، نام آلمان را به‌طور رسمی به «رایش آلمان بزرگ» تغییر داد و تا شکست آلمان نازی در ماه مه سال ۱۹۴۵ به همین نام باقی ماند.
 پس از به وسیله تحقیر شد و به موجب این قرارداد نه تنها مقصر آغاز شناخته شد بلکه مجبور شد بخشی از خاک خود را برای همیشه از دست بدهد به علاوه غرامات بسیار سنگینی پرداخت کند. همچنین خلع سلاح بسیار شدیدی بر ضد این کشور اعمال شد. این سلسله تحقیرها که به‌طور حتم مسبب اصلی آن متفقین بودند به همراه برخی شرایط دیگر از جمله ناآرامی‌های مدنی نسبت به گروه‌های ، رکورد بزرگ اقتصادی و شدید، واکنش در برابر به دلیل سیاست‌های نادرست جمهوری وایمار و بدبین کردن مردم از نظام پارلمانی شرایط را برای رشد و قدرت‌گیری فراهم کرد.
 نازی‌ها توانستند با استفاده از تبلیغات و وعده امنیت اجتماعی، اشتغال کامل، قدرت‌گیری مجدد در صحنه بین‌المللی و برگرداندن سرزمین‌های جدا شده از از طریق مردم را به ایجاد متقاعد کنند. نازی‌ها معتقد بودند نظام جمهوری و پارلمانی نمی‌توانست قدرت تصمیم‌گیری برای اجرای برنامه‌های آن‌ها را داشته باشد بنابراین با وعده لغو توانستند تعداد بسیاری از مردم را با خود هم سو کنند.
 سال ۱۹۲۸ تنها ۱۲ کرسی در مجلس ملی آلمان داشت که با عمیق شدن بحران‌های و توانست تا سال ۱۹۳۲ بیش از ۲۳۰ کرسی در مجلس مل آلمان به دست آورد و این تعداد کرسی را به بزرگترین حزب مجلس ملی تبدیل کرد. در تاریخ ۳۰ ژانویه ۱۹۳۰ را به عنوان صدراعظم و مسئول تشکیل کابینه معرفی کرد. توانست با همراه کردن برخی احزاب کابینه ائتلافی خود را تشکیل دهد. در جریان آتش گرفتن رایشستاگ (مجلس ملی) توانست بزرگترین رقیب خود حزب کمونیست آلمان را از صحنه خارج کند و این اولین قدم برای تک حزبی کردن آلمان بود. در ماه ۱۹۳۳ توانست قانونی را در مجلس تصویب کند که به موجب آن اختیارات بالایی به صدراعظم داده می‌شد تا در طول ۴ سال قانون اساسی آلمان اصلاح شود، این فرصت چهار ساله اجازه می‌داد برنامه‌های به خوبی و به صورت کامل اجرا شود احزاب دیگر در مجلس ملی آلمان مخالف این قانون بودند و پس از مخالفت یک به یک از صحنه سیاسی آلمان حذف می‌شدند تا اینکه در ۱۴ ژوئیه ۱۹۳۳ رسماً یک کشور تک حزبی اعلام شد.
پس آن گام‌های بعدی در تشکیل رایش برداشته شد و در قدم بعدی با نشان در کنار پرچم جمهوری وایمار برافراشته شد و در ۳۰ ژانویه ۱۹۳۴ به دستور ، صدراعظم موظف شد اختیارات ایالت‌های آلمان را تا حد ممکن کم و اختیارات برخی از ایالات‌ها نیز به‌طور کامل زیر نظر قرار دهد، این کار مغایر سیستم فدرالی در بود. هنگامی که در ۱۹۳۴ در از در خصوص تغییرات بسیار در سؤال کرد وی این‌گونه پاسخ داد:
 پس از مرگ در ۲ اوت ۱۹۳۴ به صورت قانونی اختیارات کنترل کشور تا انتخابات به صدراعظم رسید. هیتلر مدتی قبل در جریان بیماری قرار گرفته بود و توانسته بود با حذف که قصد ادغام گروه و را داشت نظر فرماندهان را جلب کند و در نهایت توانست با جلب نظر مجلس ملی سوگند یاد کرده و رسماً رایش سوم را تأسیس و خود را پیشوای رایش سوم اعلام کند. نازی‌ها به یک دولت تک حزبی تبدیل شد و رسماً نمادها و ترویج داده شد و در کتاب‌های درسی تجدید نظر شد. دولت نازی با تأسیس و استخدام بیش از ۱۰۰٬۰۰۰ نفر در این سازمان فعالیت‌های جامعه را زیر نظر گرفت.
 مقالهٔ اصلی: شهر آزاد قبل از شهری در ایالت پروس غربی و متعلق به کشور بود. پس از و تشکیل کشور این شهر بندری به عنوان شهر آزاد اعلام شده و مالکیت اداره آن توسط به واگذار شد. پس از این تحولات ایالت از آلمان جدا شد و تنها راه ارتباطی با آن ایالت از طریق هوایی یا دریایی امکان داشت. از طرف دیگر تضمین‌کننده امنیت بود. دولت لغو و برگرداندن سرزمین‌های جدا شده از آلمان را به عنوان بزرگترین هدف خود به مردم اعلام کرده بود. در گام نخست دولت هیتلر تصمیم به باز پس‌گیری مناطق جدا شده به خصوص شهر و منطقه دانزینگ گرفت که با مخالفت شدید مواجه شد و این تنش سیاسی باعث سردی روابط دو کشور شد. پس از آنکه آلمان نازی موفق شد قرارداد عدم جنگ را با منعقد کند در تاریخ ۱ سپتامبر ۱۹۳۹ و پس از چند ماه تنش سیاسی به حمله کرد و نیز پس از در ۱۷ سپتامبر از به حمله کرد و این آغاز در بود.
 پس از شکست در جریان و و همچنین اشغال این کشور توسط مناطق پروس شرقی و بخش‌هایی از و مناطقی از از این کشور جدا شده و به همسایگان داده شد. مناطق غربی اشغال شده آلمان توسط ، و بعدها به جمهوری فدرال آلمان و بخش شرقی اشغال شده توسط بعدها به جمهوری دموکراتیک آلمان (به جزء بخش غربی ) تبدیل شد. خاک آلمان پس از به صحنه و مقابله دو قدرت شرق و غرب تبدیل شد. واحد پول آلمان از رایش مارک به تغییر کرد. تا سال ۱۹۵۱ آلمان غربی توانست وضعیت خود را عادی کند اما فعالیت آلمان شرقی تحت حکومت دولت کند پیش می‌رفت، آلمان سرانجام توانست در سال ۱۹۹۱ مجدداً یکپارچه و متحد شود.
 برای تحکیم حکومت و همچنین کنترل بهتر سرزمین که کشوری پهناور در مرکز به‌شمار می‌رفت از سال ۱۹۳۵ طرح خود را برای تمرکز قدرت در اجرا کرد و ایالت‌های مختلف را مجبور ساخت تا به صورت کامل تحت فرمان دولت مرکزی باشند. پس از الحاق به و اضافه نمودن بخش‌هایی از و این سیاست آلمان نازی تغییر نکرد و دولت سایر مناطق رایش را تحت تسلط کامل از قرار داد که البته این کار خلاف قوانین فدرالی در بود و قبل از حکومت رایش سوم ایالت‌های آلمان تا حدودی آزادی عمل داشتند. بین سال‌های ۱۹۳۹ تا ۱۹۴۵ تغییرات بسیاری در مرزهای رایش سوم ایجاد شد به نحوی که در اوایل تشکیل رایش سوم حکومت تحت‌الحمایه بوهمیا و موراویا که مورد اختلاف با بود به رایش اضافه شد همچنین پس از اشغال حدود ۵٬۰۰۰٬۰۰۰ آلمانی در مناطق جدا شده بر طبق در ساکن شدند و این مناطق نیز به رایش سوم اضافه شد.
به غیر از مناطقی که دولت نازی آن را جزء خاک آلمان می‌دانست و اکثراً بر طبق از این کشور جدا شده بود سایر مناطق اشغال شده نیز توسط دولت آلمان و با مرکزیت اداره می‌شد که تمام فرمانداران این مناطق از طرف حکومت مرکزی رایش سوم انتخاب می‌شدند که کشورهایی مانند ، ، ، ، مناطقی از و شمال از جمله این مناطق بودند.
 آلمان نازی را نه می‌توان مانند یک اقتصاد کاملاً دانست و نه می‌توان آن را مانند یک دانست. در تئوری به دنبال یک سیستم سوسیالیستی بود اما از سرمایه‌گذاری خصوصی در چهارچوب خواسته‌های دولت نیز پشتیبانی می‌کرد. زمانی که نازی‌ها به قدرت رسیدند نرخ بیکاری حدود ۳۰٪ بود که از همان ابتدای تشکیل کابینه توسط وی را ابتدا به عنوان رئیس رایش بانک و سپس به عنوان وزیر اقتصاد انتخاب کرد. سیاست‌های اقتصادی و برنامه‌های دقیق دولت کمک بسیاری در مهار و کاهش بی‌کاری و تورم داشت، یکی از برنامه‌های اقتصادی در دوران رایش سوم پایین آوردن نرخ بهره بود که موجب گردش مالی بهتر و در نتیجه مهار رکود بزرگ اقتصادی در آلمان شد. از سیاست‌های دیگر دولت در کاهش بی‌کاری می‌توان به از سرگیری ساخت و تولید در صنایع نظامی اشاره کرد که نقش بسیار برجسته‌ای در مهار و کاهش نرخ بی‌کاری داشت اما با وجود کاهش بی‌کاری و تورم نرخ دستمزدها نیز در این مدت ۲۵٪ کاهش پیدا کرد، اتحادیه‌های کارگری و تجاری منحل شد و تجمع و نیز غیرقانونی و جرم محسوب می‌شد. دولت نازی بر روی سرمایه‌گذاری توجه ویژه‌ای داشت به این صورت که سرمایه‌گذاری‌ها در بخش‌های گوناگون باید تنها با اجازه دولت و بر طبق خواسته‌های دولت انجام می‌گرفت.
 در سال ۱۹۳۷ به جای به عنوان وزیر اقتصاد معرفی شد. برنامه که یک برنامه چهار ساله بود بر خودکفایی ملی تأکید می‌کرد که در طول ایجاد این برنامه باید واردات به حداقل می‌رسید و دستمزدها و قیمت‌ها تثبیت می‌شد، به ۶٪ محدود شد و دولت تمرکز خود را بر روی ساخت کارخانه ، کارخانه ساخت و کارخانه ساخت متمرکز کرد. پس از آغاز جنگ هنوز یک سال تا پایان دوره چهار ساله نخست (۱۹۴۰) باقی‌مانده بود اما سیاست‌های اقتصادی آلمان به سیاست‌های اقتصاد جنگی تغییر پیدا کرد و جایگزین شد در این مدت آلمان به شدت کمبود نیروی کار را احساس می‌کرد و در بسیاری از کارخانه‌ها مجبور شد از برای کار اجباری استفاده کند.
 مقالهٔ اصلی: دو سال پس از به قدرت رسیدن در برنامه نگاه به خود را آغاز ساخت. وی در مهمترین گام چند سال بعد قراردادی با منعقد کرد که به موجب آن توافق تجاری، مواد خام مورد نیاز را در ازای فناوری، ماشین آلات صنعتی و تسلیحات جنگی تأمین می‌کرد. پس از این قراردادهای تجاری توافق‌نامه‌ای به نام (به نام وزیران خارجه آلمان نازی و شوروی) بین دو کشور منعقد شد که به موجب آن دو کشور مناطق تحت نفوذ خود را در شرق اروپا به رسمیت می‌شناختند.
 در تاریخ ۱۹ اوت ۱۹۳۹ توافقنامه‌ای بین و آلمان نازی منعقد شده که به وسیله آن آلمان در ازای مواد خام تجهزات و تکنولوژی‌های نظامی در اختیار شوروی قرار می‌داد. ارزش این قرارداد تقریباً ۲۰۰ میلیون ارزیابی شد. شوروی متعهد شد تا ۱۸۰ میلیون مواد خام به آلمان تحویل دهد و آلمان نیز تعهد داد تا به ارزش ۱۲۰ میلیون مارک به شوروی تجهیزات و کارخانه ارسال کند. مقامات وزارت امور خارجه آلمان پیش‌بینی می‌کردند این قرارداد تا سقف ۱ میلیارد مارک نیز رشد کند. این قراردادها گام‌های بسیار مؤثری در شکل‌دهی مجدد روابط سیاسی دو کشور نیز به‌شمار می‌رفت. وزیر امور خارجه شوروی در ابراز نظری در خصوص این قرار داد این چنین گفت:
 مقالهٔ اصلی: به هر حال شباهت‌هایی با دارد اما نازی‌ها هیچ‌گاه خود را جزئی از نمی‌دانستند. البته و نازی‌ها اختلاف‌هایی نسبت به فاشیست‌ها در ، و داشتند که یکی از مشخص‌ترین تفاوت‌های آن‌ها توجه به نژاد و نژاد گرایی بود به‌طور مثال (رهبر فاشیست ایتالیا) هیچ‌گاه با نازی‌ها در رابطه با و کشتار یهودیان همکاری نکرد، به طوری که در زمان اشغال یونان به دست آلمان و ایتالیا در جنگ جهانی دوم، یهودیان از مناطق تحت سلطه آلمان‌ها به مناطق تحت سلطه ایتالیایی‌ها فرار می‌کردند. البته نازی‌ها برخی از نمادهای خود را نیز از فاشیست‌ها در و به‌طور خاص از گرفته بودند برای مثال سلام نازی‌ها که به سبک سلام روم باستان بود.
حزب برای اجرای برنامه‌ها و سرکوب مخالفان خود از طریق نظامی گری را تأسیس کرد و از طریق اعمال فشار اجازه فعالیت به مخالفان خود، شامل گروه‌های چپ، و نمی‌داد.
 ترس از ایجاد جنگی نوین در در روابط بین کشورها اثر کرده بود، پس از الحاق و قدرت‌گیری مجدد تحت حکومت ، به رهبری از هم پیمان قدیمی خود جدا شده و به متمایل شد، آلمان نیز متقابلاً از سیاست‌های توسعه طلبانه به خصوص در روابط آن کشور با پشتیبانی کرد. از طرف دیگر روابط آلمان نازی و یک رابطه سرد و متشنج بود نازی‌ها ابتدا سعی کردند در چهارچوب مذاکرات بسیاری ایالت را به خاک آلمان ضمیمه کنند که با مخالفت شدید مواجه شدند. پس از آن آلمانی‌ها به مذاکره با پرداختند و موفق شدند (وزیران خارجه شوروی - آلمان نازی) را به امضا برسانند و با بر روی تقسیم به توافق برسند. پس از آنکه آلمان و لهستان در مذاکرات دوجانبه شکست خوردند، آلمان در تاریخ ۱ سپتامبر ۱۹۳۹ به لهستان حمله کرد و نیز در ۱۷ سپتامبر حمله خود را از شرق به آغاز کرد.
 مقالهٔ اصلی: جنبش ضد تنباکو در آلمان نازی یکی از فعالیت‌های مهم اجتماعی در دوران حکومت نازی‌ها بود. عمده‌ترین کار این جنبش فعالیت بر ضد استعمال و مصرف بود. دولت کوشش بسیار زیادی انجام داد تا بتواند به شیوه‌های فرهنگی و تبلیغاتی مردم را به ترک و ترغیب کند. 
دولت آلمان نازی کوشش کرد از طریق قانونی تا حد قابل توجهی با مصرف برخورد کند. برای مثال رانندگانی که تحت تأثیر قرار می‌گرفتند به سختی مجازات می‌شدند. دولت می‌کوشید جوانان را به خوردن نوشیدنی‌های سالم به جای تشویق کند و این مسئله تا حد زیادی به ویژه در میان افراد به انجام رسید. در سال ۱۹۳۷ قانونی تصویب شد که فروش را به افراد کم سن ممنوع می‌کرد. 
 در ۱۹۳۵ مجلس قانون‌گذاری رایش سوم «قانون حفاظت از طبیعت رایش» را تصویب کرد. 
 مقالهٔ اصلی: نازی‌ها اصولی داشتند که حامی حقوق حیوانات، باغهای وحش و حیات وحش و اقدامات متعددی انجام می‌دادند تا حفاظت از آن‌ها را تضمین کنند Arnold Arluke, Clinton. در ۱۹۳۳ این حکومت یک قانون سختگیرانه حفاظت از حیوانات تصویب کرد. بسیاری از رهبران NSDAP شامل آدولف هیتلر و هوادارن حفاظت از حیوانات بودند. نازی‌های بسیاری طرفدار محیط زیست (به‌طور قابل ملاحظه ) بودند، و حفاظت از گونه‌ها و آسایش حیوانات موضوعات مهمی در این حکومت بود. تلاشهایی را برای ممنوعیت شکار حیوانات انجام داد. گورینگ یک عاشق حیوانات و یک ط‌رفدار حفظ منابع ط‌بیعی بود. قوانین آسایش حیوانات کنونی در آلمان کم و بیش اصلاحاتی از قوانین مرسوم شده توسط حکومت ناسیونال سوسیالیست هستند. 
 بر طبق قوانین نورنبرگ، یعنی مطابق قانون «حفاظت از نژاد و افتخار آلمانی» میان آلمانی‌ها و افرادی که شهروند نبودند ممنوع شد. در جریان و پس از آن بهره‌برداری‌های وسیعی در خصوص این قانون شد و به استناد آن نازی‌ها به عنوان افرادی نژادپرست معرفی شدند. در آلمان نازی افراد به دو گروه تقسیم می‌شدند افراد و افراد غیر که در اقلیت بودند. سیاست‌های خود را در خصوص غیر آریایی در به خصوص این‌گونه بیان می‌نمود که آن‌ها دشمنان و هستند و از این طریق به این گروه‌ها فشار وارد می‌کرد. سال ۱۹۳۳ و با ساخت و تبدیل آن به زندان شماره یک افراد سیاسی برنامه حذف مخالفان سیاسی وارد مرحله جدیدی شد.
 پس از آن از حق خود محروم شدند و به آن‌ها پیشنهاد داده شد هرچه زودتر خاک آلمان را ترک کنند، یهودیان شاغل شغل خود را در آلمان از دست دادند و ۱۷٬۰۰۰ تبار به این کشور برگردانده شدند. در ۱۹۳۸ و در پی ترور سفارت آلمان در فرانسه توسط یک تروریست یهودی، به مغازه‌های یهودیان و منازل آن‌ها حمله شد و اموال بیش از ۲۰۰٬۰۰۰ از یهودیان آلمان توسط دولت تصرف شد و تعدادی از یهودیان نیز در جریان این درگیری‌ها کشته شدند که به مشهور شد. نازی‌ها، همچنین تعداد ۴۰۰٬۰۰۰ نفر از مردم آلمان را به دلیل معلول بودن، همیشه مست بودن و نقص ژنتیکی عقیم کردند. نازی‌ها هدف خود را پاک‌سازی نژادی اعلام می‌کردند و مدعی بودند بچه دار شدن این افراد نه تنها هزینه‌های بسیاری را بر جامعه تحمیل می‌کند بلکه باعث به وجود آمدن نقص در ژنتیک جامعه می‌شود.
 مقالهٔ اصلی: اوج مسائل ورزشی در آلمان نازی را می‌توان مسابقات تابستان ۱۹۳۶ دانست که البته مسائل سیاسی نیز در آن نقش پررنگی داشت به خصوص آنکه نازی‌ها این مسابقات را تبلیغی برای برتری نژاد می‌دانستند. انتخاب ورزشکاران آلمانی پیش از آنکه به مهارت آن‌ها در ورزش اهمیت داشته باشد به چهره آریایی آن‌ها اهمیت داشت.
 طی مسابقات المپیک تابستانی برلین تعدادی از دوندگان آمریکایی نیز به دریافت مدال المپیک نائل شدند. روزنامه‌های آمریکایی برنده شدن مدال توسط دوندگان سیاه‌پوست و دریافت مدال توسط مقامات عالی‌رتبه آلمان و همچنین تشویق آن‌ها از طرف تماشاگران آلمانی را ردی بر فرضیه نژادپرستی نازی‌ها دانستند. البته موضوع مهم دیگری در خصوص سیاه پوستان ماجرای دست ندادن هیتلر با دونده سیاه‌پوست آمریکایی است. رسانه‌های مخالف دولت هیتلر تبلیغات وسیعی بر روی این موضوع انجام دادند. اما در حقیقت آن روز هیتلر به دستور کمیته برگزاری و به دلیل تسریع در امر مراسم اهدای جوایز از دست دادن با هر ورزشکاری چه آلمانی و چه غیر آلمانی منع کرده بود با این حال به گفتهٔ برخی منابع، هیتلر از پیشنهاد عکس انداختن با اونز به شدت خشمگین شد و استفاده آمریکاییان از سیاهپوستان در المپیک را خجالت‌آور خوانده بود. اونز لیکن مدعی شد که هیتلر به او احترام گذاشته و دست تکان داد، در حالی‌که رئیس‌جمهور آمریکا حتی به وی یک تلگرام نزد. آمریکا در این سالیان خود را می‌گذراند، و لذا دیدگاه اونز تعجب‌آور نیست. اونز از هیتلر به عنوان مردی «متین» یاد می‌کرد ، و لذا توسط برخی یک طرفدار هیتلر نیز نامیده شده اما دیدگاه‌های شخصی او را سیاهپوستان دیگر لزوماً نداشتند.
{"title": "آلمان نازی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%A2%D9%84%D9%85%D8%A7%D9%86_%D9%86%D8%A7%D8%B2%DB%8C&oldid=35080073", "language": "fa"}