(به : ) شرکت چندملیتی است، که در زمینه ، و پخش خودروها، ، ، و فعال است و پیش‌تر در زمینه طراحی و تولید و نیز فعالیت داشته‌است. دفتر مرکزی این شرکت در شهر ، قرار دارد.
 شرکت رنو در سال ۲۰۱۱ پس از و به‌عنوان سومین خودروساز شناخته شد. این شرکت هم‌اکنون در رتبه نهم از بزرگترین شرکت‌های خودروسازی جهان قرار دارد.
 شرکت رنو مالک اکثریت سهام شرکت رومانیایی ، شرکت ترکیه‌ای ، شرکت کره‌ای و شرکت ایرانی می‌باشد. این شرکت هم‌چنین ۴۳٪ از سهام شرکت ژاپنی و ۲۵٪ درصد از شرکت روسی را نیز در اختیار دارد. اکنون در جایگاه و رنو، عملاً سکان رهبری این شرکت فرانسوی را در دست دارد. وی همین مناصب را نیز در شرکت ژاپنی برعهده دارد.
 این دو شرکت پس از مشارکت در راه‌اندازی گروه ، هم‌اکنون در قالب این گروه، به‌عنوان چهارمین خودروساز بزرگ جهان، شناخته می‌شوند. با در اختیار داشتن ۱۵٪ درصد از سهام رنو، بزرگترین آن محسوب می‌شود.
 شرکت رنو فعالیت گسترده‌ای نیز در مسابقات اتومبیل‌رانی و موتوراسپرت داشته و تیم در طول سال‌های گذشته، یکی از موفق‌ترین تیم‌های بوده‌است. 
 و صنعتگر فرانسوی؛ بنیان‌گذار شرکت رنو می‌باشد، که نخستین خودرو او نام داشت و در سال ۱۸۹۸ ساخته شد. شرکت رنو به‌طور رسمی در سال ۱۸۹۹ توسط و برادرانش (مارسل و فرناند) با نام با یک سرمایه کوچک تأسیس شد.
 ابتدای دهه ۱۹۰۰ میلادی، رنو ابداع جعبه دنده رانش مستقیم (به : ) را به نام خود ثبت کرد. با گسترش سریع شرکت، فروش سالانه آن‌ها بالا گرفت و با توسعه در سال ۱۹۰۲ توانستند وسعت کارخانه را به ۷٫۵۰۰ گسترش دهند. در همان سال، لوئی اقدام به ساخت نخستین موتور تحت نام تجاری رنو، با چهار سیلندر و ۲۴ نمود و بسیار زود پس از آن امتیاز موتور توربو را برای او دربرداشت.
 در سال ۱۹۰۳ در مسابقه‌ای که بین و انجام شد، در اثر تصادف، مارسل رنو در سن ۳۱ سالگی درگذشت. در این تصادف ۶ نفر کشته و ۱۵ نفر دیگر نیز آسیب دیدند. در این سال (۱۹۰۳) فرناند رنو، آغاز به دایر کردن شبکه فروش محصولات رنو و تأسیس شرکت تجاری در خارج از فرانسه، در کشورهای ، ، ، و نمود.
 در سال ۱۹۰۵ این شرکت، سفارشی برای ساخت ۲۵۰ دستگاه دریافت کرد، که این قرارداد، در عمل، رنو را از یک کارگاه، به یک و سازنده شماره یک فرانسه تبدیل نمود. در سال ۱۹۰۷ در حدود نیمی از تاکسی‌های شهر ، رنو بودند. در سال ۱۹۱۹ لوئی رنو در صنایع خودرو اروپا به‌طور جداگانه در میان رقیبان آمریکایی رخنه کرد و با آن‌ها به رقابت پرداخت.
 در طول ، رنو نقش مهمی را ایفا می‌کرد، که دو واقعه آن روزها، قابل توجه بودند: نخست واقعه تاکسی‌های وارونه؛ که به ۵۰۰ دستگاه تاکسی رنو اشاره دارد، که در خلال جنگ جهانی اول، برای حمل سربازان در استفاده شدند. دوم تانک سبکی که در سال ۱۹۱۷ طراحی شد و نقش کلیدی در پیروزی متفقین ایفا نمود.
 در پایان جنگ رنو با کارخانه‌هایی در بلژیک، انگلستان و اسپانیا، کماکان، تولیدکننده اصلی خودرو در فرانسه محسوب می‌شد. در سال ۱۹۴۰ پس از آنکه فرانسه به اشغال درآمد، لوئی رنو از ساختن برای سر باز زد و آلمان‌ها کنترل کارخانه را در دست گرفته و آغاز به ساخت کامیون‌های بارکش نمودند.
 در آن زمان دولت موقت جمهوری فرانسه، لوئی رنو را، متهم به همکاری با آلمان‌ها کردند و پس از آزادسازی ویشی فرانسه در سال ۱۹۴۴ وی را دستگیر نمودند و در زندان ، محبوس کردند. وی در اوضاع آشفته آن روزها، در سال ۱۹۴۵ در حالی که منتظر محاکمه خود بود، در زندان درگذشت.
 در اول ژانویه ۱۹۴۵ در پی حکم ژنرال دوگل، بر اساس اتهامی اثبات نشده، شرکت از لوئی رنو سلب امتیاز گردید و کارخانه رنو، ملی اعلام شد. این شرکت، برای ۵۰ سال بعدی، تحت کنترل دولت باقی ماند. فلسفه اصلی تغییر نیافت و ابداعات متعددی همچنین در دنیای مسابقات نیز عرضه شد.
 
این شرکت در سال ۱۹۹۰ کارخانجات را خریداری کرد و اکنون نیز مالک آن می‌باشد. رنو در سال ۱۹۹۹ معادل، ۴۵٪ درصد از سهام را خرید و ۱۵٪ درصد سهام خود را به نیسان داد. در همین سال نیز به رنو پیوست و با مشارکت دو شرکت راه‌اندازی شد. در سال ۲۰۰۰ قراردادی بین و رنو امضا شد که با واگذاری ۲۰٪ درصد سهام ولوو به این شرکت، رنو حضور فعالی در ساخت پیدا کرد. در سال ۲۰۰۱ ساخت دوچرخه‌های کوهستانی و خیابانی را آغاز کرد و مشارکت رنو و نیسان سبب شد که نیسان به سود دهی بیشتری برسد.
 رنو در سال ۲۰۰۵ با رانندگی به قهرمانی مسابقات دست یافت و در سال ۲۰۰۹ آغاز به طراحی و ساخت خودروهای الکتریکی کرد. رنو با مشارکت نخستین تولیدکننده خودرو «آدیس لاین» با سامانه ماهواره‌ای بوده و مدل «ول ساتیس» رنو به عنوان بی صداترین خودرو جهان شناخته شده‌است. دفتر مرکزی رنو در بیلانکورت واقع شده و بیش از ۱۲۴ هزار نفر در ۱۱۸ کشور دنیا برای رنو کار می‌کنند.
 در فهرست زیر عمده شرکت رنو، در انتهای ۲۰۱۱ با ذکر درصد مالکیت هر یک، درج شده‌است. 
 مقالهٔ اصلی: اسناد تأسیس به تاریخ ۱۶ مارس ۲۰۰۴ توسط و رنو، رئیس هیئت مدیره و مدیرعامل ، مدیرعامل‌های وقت شرکت‌های ، و به امضاء رسید. از این تاریخ، فعالیت به عنوان یک شرکت مشارکتی، که مسئولیت هماهنگی و همکاری میان رنو و را به عهده دارد، آغاز گردید.
 تا سال ۲۰۱۸ مدل‌های زیر از رنو در ایران یا مونتاژ می‌شوند یا مونتاژ می‌شده‌اند یا به ایران وارده شده‌اند:
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 برخی خودروهایی که با برند رنو در ایران موجود می‌باشند، در قالب توسط شرکت رنو به کارخانجات سه شرکت ، و تحویل داده می‌شود و فرایند مونتاژ آن‌ها تحت نظارت رنو پارس انجام می‌گیرد. برخی دیگر از مدل‌های رنو نیز به صورت از طریق نمایندگی رسمی این شرکت در ایران، یعنی شرکت به بازار عرضه می‌شود.
 محصولات شرکت نیز که از اسبق رنو می‌باشد و شامل کامیون و اتوبوس است، توسط شرکت و شرکت شهاب خودرو، در ایران مونتاژ می‌شوند.
{"title": "رنو", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B1%D9%86%D9%88&oldid=34924162", "language": "fa"}