برای دیگر کاربردها را ببینید. یا ، مفهومی در دستگاه نظری و آموزه‌های ، و است. به نافرمانیِ انسان در برابرِ خدا و فرستادنِ او به زمین اشاره دارد. 
 می‌گوید: «هبوط کلمه‌ای است که دلالت بر فرود آمدن می‌کند.» 
 حوّا و آدم به‌عنوانِ نخستین انسان‌ها در خوش بودند و می‌زیستند:
 روایتِ قرآنی:
 ، درخت را می‌داند. برخی روایاتِ اسلامی نیز آن را درخت گندم یا انگور یا انجیر دانسته‌اند. 
 در ، مارِ بهشتی موجودی‌ست که حوّا و بعد آدم را وسوسه می‌کند اما در اندیشه اسلامی شیطان هردو آنان را فریب می دهد :
 اما در ، این موجود است.
 حوّا و آدم از آنچه خداوند گفته بود سر پیچیدند و پی‌آمدِ این نافرمانی، آشکار شدنِ برهنگیِ آنان یا آگاهی یافتنِ آنان به برهنگیِ خود بود. پس از آن؛ آدم توبه می‌کند و یَهُوَه‌خدا هم وی را می‌بخشد اما آثارِ برهنگی و گناهِ نخستین بر آنان باقی می‌ماند و از نیز فرو می‌افتند.
 پس از نافرمانی، مار و حوّا و آدم به روشی مجازات می‌شوند:
 تورات گفتارِ خداوند با آدم را نیز چنین به تصویر می‌کشد:
{"title": "هبوط", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%87%D8%A8%D9%88%D8%B7&oldid=34927447", "language": "fa"}