، یا ناگهانی بود که طی آن سه چهارم گونه‌های گیاهی و جانوری زمین حدود ۶۶ میلیون سال پیش از میان رفتند. به استثنای گونه‌هایی نظیر و ، هیچ دیگری با وزن بیش از ۲۵ کیلوگرم پس از این حادثه باقی نماند. این واقعه پایان‌بخش دوره و بود و در پی آن عصر آغاز شد که همچنان ادامه دارد. 
 رویداد انقراض کرتاسه-پالئوژن در سوابق زمین‌شناختی با لایه‌ی نازکی از رسوب با نام که در تمام خشکی‌های و دریاهای جهان یافته می‌شود، قابل تشخیص است. در این رسوبات مقدار غیرمعمول زیادی از فلز یافته شده است که در بیش از وجود دارد. 
 براساس نظریه‌ای که نخستین بار تیمی از دانشمندان به سرپرستی در سال ۱۹۸۰ ارايه کردند، اکنون تصور می‌شود که این انقراض ناشی از برخورد سیارک یا بسیار سنگینی با زمین با عرض ۱۰ تا ۱۵ کیلومتر در حدود ۶۶ میلیون سال پیش بوده است. این برخورد، منجر به آغاز یک شد که در نتیجه‌ی آن، گیاهان و متوقف گشت. فرضیه برخود که فرضیه آلوارز نیز نامیده می‌شود، با کشف دهانه ۱۸۰ کیلومتری در واقع در در اوایل دهه ۱۹۹۰ تقویت شد. این اکتشاف، شواهد محکمی برای این ادعا که رسوب کرتاسه-پالئوژن ناشی از گرد و غبار حاصل از برخورد یک سیارک بوده است، ارائه نمود. این حقیقت که انقراض همزمان با ایجاد این دهانه رخ داده است، شاهد محکمی برای فرضیه برخورد بود. 
 رویداد انقراض کرتاسه-پالئوژن باعث نابودی بیش از نیمی از کلیهٔ گونه‌های زمین از جمله ، ، و بزرگ شد. 
 افزون‌بر دایناسورها، بسیاری از گونه‌های گیاهی (به جز و گیاهان دانه‌دار)، ، ، و ، ( ) و ( و ) نیز نابود شدند. ، ، (انواعی از )، ، ، و نیز شدیداً آسیب دیدند. 
 دانشمندان بر اساس شواهد زمین‌شناسی، محل برخورد سیارک به زمین را در اعماق در تخمین زده‌اند. دهانهٔ برخوردی ایجاد شده بیش از ۱۸۰ کیلومتر (۱۱۰ مایل) قطر دارد.
{"title": "رویداد انقراض کرتاسه-پالئوژن", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B1%D9%88%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D8%AF_%D8%A7%D9%86%D9%82%D8%B1%D8%A7%D8%B6_%DA%A9%D8%B1%D8%AA%D8%A7%D8%B3%D9%87-%D9%BE%D8%A7%D9%84%D8%A6%D9%88%DA%98%D9%86&oldid=34317172", "language": "fa"}