(به : ) زبانی است از خانوادهٔ که نزدیک به ۶ میلیون گویشور دارد. خاستگاه این زبان و است ولی در دیگر جاهای که آلبانی‌زبانان زندگی می‌کنند مانند ، و جنوب نیز به این زبان سخن می‌گویند. هم‌چنین گروه‌های آلبانیایی زبان نیز در ، کرانه‌های جنوب خاوری و به این زبان سخن می‌گویند. هم‌چنین کشورهایی که مهاجرانی از بالکان را در خود پذیرفته‌اند مانند کشورهای ، ، ، ، ، و … هم گویشورانی به این زبان دارند. این زبان از دو گویش اصلی (گویش جنوبی) و (گویش شمالی) تشکیل شده‌است. زبان رسمی/نوشتاری آلبانیایی بر اساس گویش می‌باشد
 در سال ۱۸۵۴ میلادی آلمانی این زبان را از خانوادهٔ زبان‌های هندواروپایی شمرد. این زبان در میان زبان‌های این خانواده در شاخه‌ای منحصربه‌فرد جای دارد.
 برخی پژوهشگران بر این باورند که این زبان از زبان‌های ، و مشتق‌شده‌است. برخی هم این زبان را از خانوادهٔ زبان‌های ، یا می‌دانند.
 از الفباهای گوناگونی را برای نگارش آلبانیایی به کار برده‌اند. برای این کار از حروف ایتالیایی یا یونانی و گاه عربی استفاده می‌شد. لهجهٔ توسک آلبانیایی را با و لهجهٔ چِگ را با می‌نوشتند. هردوی این لهجه‌ها را گاه با که برای نگارش کاربرد داشت و نیز و برخی خط‌های بومی نیز می‌نوشتند.
در سال ۱۹۰۸ میلادی به‌طور رسمی زبان آلبانیایی برپایهٔ لهجهٔ چِگ استانداردسازی شد و الفبای لاتین نیز با اصلاحاتی جنبهٔ رسمی یافت. پس از لهجهٔ توسک لهجهٔ رسمی و همگانی آلبانیایی گردید.
 
 مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. « ». در ، بازبینی‌شده در ۱۲ ژوئیه ۲۰۰۸.
{"title": "زبان آلبانیایی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B2%D8%A8%D8%A7%D9%86_%D8%A2%D9%84%D8%A8%D8%A7%D9%86%DB%8C%D8%A7%DB%8C%DB%8C&oldid=30652624", "language": "fa"}