این مقاله دربارهٔ زیرشاخه‌ای از جامعه‌شناسی است. برای زیرشاخه‌ای از روان‌شناسی را ببینید. همچنین ببینید: (به : ) شاخهٔ از جامعه‌شناسی بوده و روابط میان افراد و اجتماع را مورد مطالعه قرار می‌دهد. هرچند روانشناسی اجتماعی موضوعات مشابه که در در روان‌شناسی نیز به آن پرداخته را نیز مورد مطالعه قرار می‌دهد. این حوزه نسبتاً روی تأثیر و روی برآمدهای فردی مانند ، و موقعیت فرد در اجتماعی تأکید بیشتری دارد. محققین به‌طور گسترده روی تحلیل‌های سطح بالاتر تمرکز نموده و اساساً به گروه‌ها و نوع روابط میان مردم می‌پردازند. این حوزه فرعی جامعه‌شناسی به‌طور کلی دارای سه نگرش اساسی است: تعامل‌گرایی نمادین، ساختار اجتماعی و شخصیت و روانشناسی اجتماعی ساختاری. 
 برخی از موضوعات اصلی که در این حوزه مورد مطالعه قرار می‌گیرند عبارتند از: ، قدرت ساختاری، ، نابرابری اجتماعی و ، و ، ، تضاد گروهی، مدیریت و تشکیل تأثیر گذاری، ساختارهای مکالمه‌ای، ، ، و ، و و رنج عاطفی. 
 روش‌های اصلی برای جمع‌آوری داده، شامل: ، ، مطالعات حاشیه‌ی، آزمایش‌های میدانی و می‌باشد.
 رویکرد جامعه‌شناختی از روانشناسی اجتماعی با مطالعهٔ جامعه‌شناس، تحت عنوان « » در ۱۹۰۲ میلادی ظهور کرد که در آن مفهوم را معرفی نمود. پس از وی، جامعه‌شناس «ادوارد آلزورت راس» اولین کتاب درسی در حوزه جامعه‌شناسی اجتماعی را تحت عنوان را در ۱۹۰۸ میلادی به چاپ رسانید. ، چند دهه بعد نخستین این حوزه را تحت عنوان « » در ۱۹۳۷ میلادی تأسیس نمود. هرچند نام این ژورنال دانشگاهی در سال ۱۹۷۸ میلادی به تغییر داده شده و سپس یک سال بعد از آن به نام کنونی اش یعنی « » تغییر نام شد.
 و در دهه ۱۹۲۰ میلادی، چیزی را معرفی نمودند که نه تنها به یک اصل اساسی در روانشناسی اجتماعی بلکه به یک اصل اساسی در کل جامعه‌شناسی مبدل گردید. این دو در ۱۹۲۳ میلادی، مفهوم را معرفی نمودند و متعاقب آن (یا ) در ۱۹۲۸ میلادی معرفی گردید: 
 ، این تعریف از وضعیت توسط اجتماعی، یا فرعی را به عنوان « » تفسیر می‌نماید. این تفسیر وی به یک مفهوم اساسی مبدل گردیده و نظریه را شکل می‌دهد. 
 جورج هربرت مید، فیلسوف و جامعه‌شناس ، که آثارشان به‌طور گسترده بر روی کل حوزه روان‌شناسی اجتماعی اثر گذار هستند را عمدتاً به عنوان بنیان‌گذار تعامل‌گرایی نمادین می‌شناسند. با این حال، این جامعه‌شناس ، همکار و شاگرد هربرت مید در دانشگاه شیکاگو بود که برای نخستین بار نام این چارچوب را در ۱۹۳۷ میلادی بکار برد.
 جامعه‌شناس در در ۱۹۲۷ میلادی، آغاز به توسعه از کرده و سپس این نظریه توسط شاگرد و همکاری وی، رابرت فرید بیلز، در گروه کوچک تحقیقاتی اقتباس شد. استفاده از «الگوی رمزگذاری» بیلز، تحت عنوان ، منتج به مطالعات از تعاملات اجتماعی در گروه‌ها گردید. بیلز در جریان ۴۱ سال تصدی خود در هاروارد، یک گروه ممتاز از روانشناسان اجتماعی در رابطه با و سایر موضوعات مورد بحث در روانشناسی اجتماعی آموزش داد. 
 مقالهٔ اصلی: مفهوم معاصر تعامل‌گرایی نمادین، از کارهای و سرچشمه می‌گیرد. بر اساس این چارچوب مدور، تعاملات اجتماعی به عنوان اساسی پنداشته می‌شوند که بر مبنای آنها تعریف می‌گردد؛ معانی که در نهایت روی خود فرایند تعامل اجتماعی تأثیر می‌گذارد. بیشتر تعامل‌گراهای نمادین به به عنوان معنای مرکزی دیده که از طریق روابط اجتماعی شده و در این روابط است.
 تعامل‌گرایی نمادین از دانش اجتماعی مشترک چون ، ، یا در سطح کلان استفاده می‌نماید تا روال‌های نسبتاً پایداری در تعامل اجتماعی و را در تشریح نماید. برای پژوهش روی این موضوعات معمولاً را به کار می‌برد. مکتب آیوا، همراه با و ‏ از جمله برنامه‌های عمدهٔ پژوهشی در این سنت هستند. دو نظریه اخیر، به ویژه روی روش‌هایی که طبق آن اعمال حالات ذهنی را کنترل می‌کند متمرکز می‌باشند، این امر نشان‌دهنده ماهیت 
 فرایند تعامل‌گرایی نمادین که ریشه در دارد، می‌گوید مفاهیم نهفته در ، معمولاً موقعیتی، خلاقانه، سیال و اغلب بحث برانگیز هستند. بدین لحاظ پژوهش‌گران این سنت به‌طور مکرر از روش‌های کیفی و استفاده می‌نمایند. ، ژورنالی دانشگاهی است که برای مطالعه تعاملات نمادین، توسط اجتماع تأسیس شده بود و در سال ۱۹۷۷ میلادی به یک مجرای مرکزی برای پخش پژوهش تجربی و که توسط دانشمندان این حوزه تولید می‌شد، مبدل گردید.
 که مفهوم را مفاهیم به‌طور فزایندهٔ چند پارچه و واهی/بی‌پایه می‌پندارد، تلاش بر ایجاد نظریهٔ دارد که داری ویژگی بوده و هیچ برتری از سایر گفتمان‌ها نداشته باشد. این رویکرد در کتاب ‏ با جزئیات بیشتر تشریح شده‌است. 
 این نگرش تحقیقی به مطالعه روابط میان نظام‌های اجتماعی بزرگ و رفتار افراد و حالت‌های ذهنی مانند احساسات، رویه‌ها و ارزش‌ها و استعدادهای ذهنی می‌پردازد. برخی پژوهش‌گران روی موضوعات سلامت و این که شبکه‌های اجتماعی چگونه می‌توانند از بیماران به لحاظ اجتماعی حمایت کنند تمرکز می‌نمایند. رویکرد دیگر پژوهش به مطالعه نحوه تأثیر گذاری آموزش، شغل و سایر اجزای کلاس اجتماعی بر ارزش‌ها می‌پردازد. برخی مطالعات تغییر در احساسات را به ویژه هنگام شادی، بیگانگی و قهر در میان افرادی که در موقعیت‌های ساختاری متفاوت قرار دارند بررسی می‌نماید.
 تفاوت روان‌شناسی اجتماعی ساختاری با دو رویکرد بارز دیگر در روان‌شناسی اجتماعی در این است که نظریه‌های این رویکرد سعی بر تشریح ظهور و حفظ ساختارهای اجتماعی توسط بازی‌گران اجتماعی (چه افراد، گروه یا سازمان‌ها) دارند، به‌طور کلی فرض بر این دارد که ساختار اجتماعی دارای ثبات بالاتر است (به ویژه در مقایسه با تعامل‌گرایی نمادین) و از همه مهم‌تر این که فرض می‌نماید که تفاوت ناچیز میان هر کدام از بازی‌گران اجتماعی وجود دارد. هرچند دو رویکرد دیگر در روان‌شناسی اجتماعی تلاش دارد تا واقعیت اجتماعی را از نزدیک مورد بررسی قرار دهد، اما رویکرد روان‌شناسی اجتماعی ساختاری تأکید بر اصل داشته و می‌خواهد بیشترین پدیدارهای ممکن را با گذاشتن کم‌ترین فرضیات ممکن، تشریح نماید. روانشناسی اجتماعی ساختاری از نظریه‌های رسمی که در آنها گزاره‌ها و محدوده صریحاً مشخص شده‌است استفاده بهینه‌تر نموده و محدوده مورد هدف کاربردی را مشخص می‌نماید.
{"title": "روان‌شناسی اجتماعی (جامعه‌شناسی)", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B1%D9%88%D8%A7%D9%86%E2%80%8C%D8%B4%D9%86%D8%A7%D8%B3%DB%8C_%D8%A7%D8%AC%D8%AA%D9%85%D8%A7%D8%B9%DB%8C_(%D8%AC%D8%A7%D9%85%D8%B9%D9%87%E2%80%8C%D8%B4%D9%86%D8%A7%D8%B3%DB%8C)&oldid=33488737", "language": "fa"}