به روابط (بیشتر و ) میان (هایبرنیا) و می‌پردازد که از سدهٔ ۱ تا ۵ در پیوستگی داشت. یکی از اندک سرزمین‌های اروپای باختری بود که از سوی گشوده نشد. روم هیچ‌گاه (نام لاتین ایرلند) را به امپراتوری خود پیوست نکرد، ولی بر این جزیره تأثیراتی گذاشت، اگرچه شمار کمی از گواه‌های این امر تا امروز به جا مانده‌است. تأثیر بر در سه زمینه نمایان شد: بازرگانی، فرهنگی-دینی و نظامی.
 رابطهٔ میان و بیشتر بازرگانی بود. در سال ۱۹۹۵، پژوهشگر ریچارد وارنر نوشت که پس از تاخت و تاز امپراتور به جنوب ، راه‌های بازرگانی میان دریای و ، را نیز دربرمی‌گرفت.
 جغرافیدان، در نقشهٔ سدهٔ یکم میلادی، شهرک‌ها و دودمان‌های ساحلی را ریزبینانه روشن کرد، و دانسته‌هایی را نشان داد که گویا تنها بازرگان‌ها در آن سال‌ها می‌توانستند به آن دست یابند.
افزون بر این، بسیاری از یافته‌های باستان‌شناسی رومی (بیشتر گوهرافزارها و سکه‌های رومی) در بخش‌های میانی و جنوبی (مانند و کاشل) دیده می‌شوند که نشانگرِ بودنِ پیوند است.
برپایهٔ انگارهٔ توماس چارلز ادواردز، که دربارهٔ روزگار تاریکی ایرلند قلم زد، میان سدهٔ ۱ و ۳ میلادی بازرگانی برده از به استان سرمایه‌دار بریتانیا وجود داشت؛ استانی که دارای اقتصادی بر بنیادِ بود و برای انجام سنگین‌ترین کار در به نیاز داشت.
همان‌گونه که زندگی‌نامهٔ نشان می‌دهد، با سرنگونی امپراتوری، این رابطه شاید وارونه شده‌باشد و ایرلندی‌های جایگاه گروهی وایکینگ را به عنوان تاخت‌وتازکنندگان در به دست گرفته باشند.
{"title": "روابط روم و هیبرنیا", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B1%D9%88%D8%A7%D8%A8%D8%B7_%D8%B1%D9%88%D9%85_%D9%88_%D9%87%DB%8C%D8%A8%D8%B1%D9%86%DB%8C%D8%A7&oldid=34435855", "language": "fa"}