(درگذشتهٔ ۱ جمادی‌الاول ۸۲۹) چهارمین پادشاه است. سید حسین کیا، سومین پادشاه کیایی، در ۷۹۸ به دلیل بدرفتاری با مردم به زیر کشیده شد و سید رضی که فرزند بنیان‌گذار این حکومت بود، در ۷۹۸ بر لاهیجان تسلط یافت. حکومت آل کیا در دورهٔ او تثبیت شد. او موفق شد بر همهٔ ، از تا ، سلطه یابد. او با صلح کرد. با روی کار آمدن وی، اختلافات خانوادگی و درگیری میان خاندان کیا شروع شد. و با قدرت خود، منطقه ای را که مردم در تصرف داشتند، از دست آنان خارج نماید و پس از پایان جنگ‌های داخلی به آبادانی قلمرواش پرداخت. او پس از سی سال حکومت، در ۸۲۹ درگذشت. و سید حسین کیا دوباره پس از او تا ۸۳۳ به حکومت بیه‌پیش رسید. او بر ارتفاعات و به‌طور کامل مسلط شد. وی چهارمین سیدی بود که در اتاق شماره یک دفن شد و نام این بقعه پس از دفن او بدین نام موسوم شد. ، دربارهٔ او یادآور شده با اینکه گرفتاری او در امور سلطنت بسیار بود، به علوم معقول و منقول اشتغال تمام داشت و دربار او ملجا جهان و علمای زمان بود. ظاهرا به سرایش شعر علاقه ای داشته و اشعاری از او به دست آمده است.
{"title": "سید رضی کیا", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B3%DB%8C%D8%AF_%D8%B1%D8%B6%DB%8C_%DA%A9%DB%8C%D8%A7&oldid=31192003", "language": "fa"}