( : ) یا کوهستان خِنگان بیرونی، که در مغولی به آن سوک‌بایاتر (سوق‌بهادُر) هم می‌گویند، رشته‌کوهی است در بخش جنوب شرقی .
 این رشته‌کوه بیش از ۹۰۰ کیلومتر درازا دارد و از جنوب غربی تا شمال شرقی امتداد می‌یابد. مسیر آن از در غرب تا یعنی تقریباً تا در سمت شرق است.
 رشته‌کوه استانووی حوضه آبریز را (از طریق لنا) از حوضه آبریز اقیانوس آرام (از طریق آمور) جدا می‌کند. به همین دلیل، این رشته‌کوه از سال ۱۶۸۹ (بر طبق ) تا ۱۸۵۸ (بر طبق ) مرز بین روسیه و چین را تشکیل می‌داد.
 رشته‌کوه استانووی حدود ۷۲۵ کیلومتر طول دارد و بلندترین نقطه آن با ۲۴۸۲ متر (۸٬۱۴۳ فوت) ارتفاع است. این کوهستان دارای یخچال‌های طبیعی بسیاری است که سرچشمه‌های اصلی هستند.
 کوهستان یابلونووی را می‌توان به عنوان امتداد جنوب غربی استانووی در نظر گرفت. پیش از قرن بیستم، نام استانووی گاه به کوهستانی نسبتاً افسانه‌ای در امتداد کرانه باختری دریای اختسک اشاره داشت.
{"title": "رشته‌کوه استانووی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B1%D8%B4%D8%AA%D9%87%E2%80%8C%DA%A9%D9%88%D9%87_%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86%D9%88%D9%88%DB%8C&oldid=33242405", "language": "fa"}