(زادهٔ ۲۱ فروردین ۱۳۱۴ – درگذشتهٔ ۸ اردیبهشت ۱۳۷۹) و از مُدرسانِ آواز و ، اهل بود.
 سید نورالدین رضوی سروستانی ۲۱ فروردین ۱۳۱۴ در ِ متولد شد. از سن ۲۰ سالگی یادگیری موسیقی را در نزد آغاز کرد. صدای او برای نخستین بار در سال ۱۳۳۷ از رادیو شیراز پخش شد. 
 در سال ۱۳۳۶ برای تکمیل آموخته‌های خود به رفت و از محضر استادانی چون ، ، ، ، ، و بهره‌های فراوان برد. وی برای گسترش و شناساندن موسیقی اصیل ایرانی و شیوه صحیح آواز، از سال ۱۳۵۲ با همکاری گروه‌های موسیقی ، سماعی، درویش، مولوی، ، ، کنسرت‌های بسیاری در ایران و خارج از ایران اجرا کرد. در آبان ۱۳۵۵ دکترای افتخاری موسیقی توسط پادشاه به وی اعطا گردید. 
 رضوی سروستانی از اوایل ، تا پایان دههٔ ۱۳۶۰، در به تربیت شاگردان مشغول بود. پس از آن به تهران رفت و ضمن تدریس آواز، با برخی از مراکز هنری، از جمله مرکز موسیقی به عنوان مشاور، کارشناس و داور جشنواره‌های هنری همکاری کرد. او در سال ۱۳۷۸، همزمان با تأسیس ، به عنوان یکی از اعضای هیئت مؤسس و عضو هیئت مدیرهٔ دوره اول، انتخاب شد. از جمله شاگردان او می‌توان به ، ، ، ، پوریا اخواص، ، علیرضا وکیلی‌منش، مهدی کلاهدوز، علی مرادی و … اشاره کرد. 
 نورالدین رضوی سروستانی در مدت بیش از چهل سال فعالیت هنری خود، ده‌ها تصنیف از خود به جای گذاشت. برخی از تصنیف‌های قدیمی موسیقی ایرانی، از جمله تصنیف‌های و ، با صدای رضوی سروستانی، از جمله شناخته‌شده‌ترین آثار او به‌شمار می‌روند که از آن جمله می‌توان، تصنیف‌های: ، و را نام برد.
 از جمله آلبوم‌های موسیقی رضوی سروستانی، می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
 
 
 
 
 
 
 نورالدین رضوی سروستانی، ۸ اردیبهشت ۱۳۷۹، در سن ۶۴ سالگی درگذشت. پیکر او ۱۰ اردیبهشت ۱۳۷۹ در به خاک سپرده شد. 
 در اردیبهشت ۱۳۹۱، در مراسم بزرگداشت نورالدین رضوی سروستانی، از تندیس و تمبر یادبود او، با حضور حسین علیزاده، در تالار حافظ رونمایی شد.
{"title": "نورالدین رضوی سروستانی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%86%D9%88%D8%B1%D8%A7%D9%84%D8%AF%DB%8C%D9%86_%D8%B1%D8%B6%D9%88%DB%8C_%D8%B3%D8%B1%D9%88%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86%DB%8C&oldid=34210623", "language": "fa"}