به طول تقریبیِ ۱۴۴ کیلومتر، واقع در شمال شرقی ، در امتداد شرق و در استان به صورت شمال‌غرب به جنوب‌شرق قرار دارد. این به‌مانند مرزی بین دو دشت قرار گرفته که یکی و دیگری و است. افراد محلی به آن بینالوت یا بنلی نیز می‌گویند. این رشته کوه بخشی از است.
 رشته کوه بینالود، واسطه‌ای است میان کوه‌های پاروپامیسوس (متعلق به ) و ، و از این لحاظ اهمیت ویژه‌ای دارد. این منطقه (رشته کوه بینالود و و پشت کوه) زلزله‌خیز، و در معرض فعالیت‌های زمین‌ساختی است. در رشته‌کوه بینالود، متعددی تأسیس شده که و سنگ‌هایی از قبیل از آن‌ها استخراج می‌شود. منابع فلز نیز در این کوه‌ها یافت می‌شود. 
 بلندترین نقطهٔ رشته‌کوه بینالود، با بلندی ۳۳۳۹ متر است که در شمال روستای و شمال شرقی شهر نیشابور قرار گرفته‌است.
 ، با وجود ارتفاعی کمتر از شیرباد، شهرت بیشتری دارد. با ارتفاع ۲۸۹۰ متر از سطح دریا، با ارتفاع ۳۱۵۰ متر، با ارتفاع ۲۵۱۵ متر، با ارتفاع ۲۵۲۳ متر و قله زرگران با ارتفاع حدود ۳۱۰۰ متر از سطح دریا از دیگر مهم رشته‌کوه بینالود هستند. 
 سه ، و از این رشته‌کوه سرچشمه می‌گیرند. 
افزون بر این، رودخانه‌های نسبتاً کم‌آبی همچون رودخانه‌های ، و ، ، ، ، ، ، و در دره‌های خرم این منطقه جریان دارند که بخش اعظم آب آن‌ها صرف باغ‌ها و زمین‌های کشاورزی می‌شود.
 دامنه‌های بینالود، از پوشش گیاهی مناسبی برخوردار است و گیاهان خودروی زیادی در منطقه وجود دارند، از قبیل: ، ، ، ، دم گاو، ، و . به‌دلیل وجود همین تنوع گیاهی، منطقه دارای پوشش جانوری مناسبی نیز هست، و از جمله حیواناتی مانند ، ، ، ، گرگ، شغال، روباه، مارهای سمی و غیرسمی را می‌توان در این ناحیه مشاهده کرد.
 از معروف‌ترین گیاهان خودروی این رشته‌کوه به‌شمار می‌رود. در بخش شمال غربی رشته‌کوه بینالود، پوشش درختچه‌های دیده می‌شود. برف و یخِ حاصل از بارش‌های زمستانه و بهاره، غالباً تا اوایل فصل تابستان در قله‌ها باقی می‌مانَد. 
 رشته‌کوه بینالود در شمال‌شرق (شمال ) و در میان دو '۵۷و °۳۵ تا '۵۲و °۳۶ شمالی و دو '۲۹و °۵۸ تا '۴۴و °۵۹ شرقی واقع شده‌است. این کوهستان به بام مشهور است.
 
این رشته‌کوه دارای جهت شمال‌غربی ـ جنوب‌شرقی و طول ۱۴۳/۷۵ کیلومتر بوده و از جنوب‌شرق شهر تا شرق و شمال‌شرق امتداد یافته‌است. از غرب و شمال‌غرب با کوه‌های کم‌ارتفاع‌تر کوزه‌ای و شاه‌جهان و از شرق و جنوب‌شرق به کوه‌های به‌مراتب پست‌تر کته شمشیر محدود می‌شود. اگر چه مرز بینالود با ارتفاعات غربی و شرقی‌اش تا حدّی آشکار است، امّا در جبههٔ شمال ـ شمال‌شرقی، فرورفتگی و گسل مشهد، این واحد را به‌وضوح از ـ جدا می‌کند. حدّ جنوبی بینالود نیز به گسل‌های نیشابور و میامی و رود کال‌شور و دشت نیشابور منتهی می‌شود. به این ترتیب، تمام زهکش‌ها و آبریزهای شمالی رشته‌کوه بینالود به تراف کشف‌رود و زهکش‌های دامنهٔ جنوبی آن به کال‌شور و دشت نیشابور ملحق می‌شوند. رشته‌کوه بینالود، بر اثر برخورد و شکل گرفته‌است. حرکت این و باعث می‌شود که رشته‌کوه بینالود، سالانه در حدود ۴ میلی‌متر افزایش ارتفاع داشته باشد. 
 از دیدگاه ، شرق رشته‌کوه بینالود، به‌ویژه دامنه‌های شمالی ـ شرقی آن، بیشتر از معروف به فیلیت مشهد، تشکیل شده‌است؛ ولی در بخش‌های غربی و شمال‌غربی آن، توده‌ای ( ) و لایه‌ای نخودی‌رنگ حضور چشمگیر دارند. اگرچه، در بخش فیلیت مشهد به سمت دامنه‌های جنوبی بینالود، شاهد دخالت سازندهای آهکی (سازند بهرام) و سازندهای نیز هستیم. به‌هرحال، بخش عمدهٔ بینالود، شامل سازند فیلیت (اسلیت، شیست، کوارتزیت، مرمر و مانند آن) و آهک‌های توده‌ای و لایه‌ای است و توده‌های ( که با ساختمان باتولیت در میان رسوب‌های پالئوزوئیک سر برآورده)، سنگ‌های اولترا بازیک ( ) ، ، ، سازندها و نیز، به‌شکل پراکنده در ساختار بینالود به چشم می‌خورد. 
 از دیدگاه ، نتایج حاصل از به‌کارگیری نشان می‌دهد که رشته‌کوه بینالود و محدودهٔ مورد مطالعه، آب‌وهوای سرد و دارند. میانگین دمای سالانه ۱۳درجهٔ ساـنتی‌گراد، حداکثر و حداقل دمای منطقه نیز به‌ترتیب، ۳۴/۴ و منفی ۷/۷ درجهٔ سانتی‌گراد است. میانگین بارندگی سالانه نیز ۳۲۰ میلی‌متر است. 
 در خصوص وضعیّت و در محدودهٔ رشته‌کوه بینالود، می‌توان به وجود در قالب ، و و مصنوعی و به‌شکل ، ، و منابع زیرزمینی اشاره کرد.
 در دامنه‌های شمالی بینالود، ۶۹ کوچک و بزرگ با رودخانه‌ها و جریان‌های سطحی دائمی وجود دارند و بزرگ‌ترین و بیشترین جریان‌های رودخانه‌ای در این بخش شکل گرفته‌اند. در حالی‌که در دامنه‌های جنوبی، حوضه‌ها و رودخانه‌های محدودتر (۴۷ حوضهٔ آبریز) و کوچک‌تر خودنمایی می‌کنند. تمرکز و تعداد چشمه‌ها در یال جنوبی نسبت به یال شمالی بینالود بیشتر است. حال آن‌که تعداد قنات‌ها و چاه‌ها در دامنهٔ شمالی به‌مراتب بیشتر است. 
 وضعیّت و پوشش گیاهی منطقه نیز حاکی از آن است که خاک‌های منطقه دارای کم، عمق کم، حالت سنگلاخی و از ردهٔ لیتوسل‌ها، به‌ویژه روی سازند فیلیتی هستند. وجود خاک‌های کم‌وسعت و ناقص، موجب ضعف پوشش گیاهی در منطقه شده و در دامنه‌ها و ارتفاعات، گیاهان مرتعی، بوته‌ای، استپی و جنگل‌های ارس به‌شکل نقطه‌چین و پراکنده وجود دارند. 
 این رشته‌کوه داستان‌ها و افسانه‌های زیادی را به خود دیده‌است، از آشیانه سیمرغ گرفته که برگرفته از داستان سیمرغ ، شاعر نیشابوری اس۰ت تا غار . 
 نقل است ابراهیم ادهم عارفی بوده که مدتی حدود هفت سال در میان رشته‌کوه‌های بینالود اقامت داشته و به مناجات عارفانه مشغول بوده‌است. نقل است که وی بعد از این مدت به‌قصد رفتن به سفر خود را شروع می‌کند و در همان مکان دار فانی را وداع گفته‌است. این غار هم‌اکنون از روستاهای غار و رود قابل دسترسی است.
{"title": "رشته‌کوه بینالود", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B1%D8%B4%D8%AA%D9%87%E2%80%8C%DA%A9%D9%88%D9%87_%D8%A8%DB%8C%D9%86%D8%A7%D9%84%D9%88%D8%AF&oldid=34641451", "language": "fa"}