، (یا مانند ) است که مردم صحبت‌کننده یک یا ، ارتباطی غیررسمی یا با آن دارند. امکان بکارگیری این اصلاح، محدود است. ممکن است یک یا چند زبان که به عنوان زبان نخست مردم آن کشور یا قلمرو صحبت می‌شوند به صورت غیررسمی یا مشخص شده در ، به عنوان زبان ملی کشور در نظر گرفته شوند. بحث زبان ملی در قانون اساسی بیش از ۱۵۰ کشور جهان آورده شده‌است. 
 زبان ملی در سیاست چهار معنی کاملاً جداگانه دارد: 
 
 
 
 ممکن است از به عنوان زبان ملی، متداول، منطقه‌ای، یا استفاده شود.
 زبان ملی و زبان رسمی دو مفهوم یا رسته جداگانه هستند که ممکن است با یکدیگر برابر بوده یا عمداً از یکدیگر جدا شوند. مردم بی‌کشور، در موقعیتی نیستند که بتوانند برای خود زبان رسمی تصویب کنند. اما ممکن است که زبان‌های آن‌ها به اندازه کافی، متمایز و خوب‌محافظت شده باشد تا به عنوان زبان ملی شناخته شوند. ممکن است برخی زبان‌ها به عنوان زبان ملی شناخته شوند. درحالیکه برخی دیگر به عنوان زبان رسمی استفاده شود.
 در بسیاری از کشورهای از برخی زبان‌های بومی به عنوان زبان رسمی استفاده شده یا به‌طور گسترده‌ای به عنوان زبان نیمه‌رسمی ترجیح داده می‌شوند. منظور از ترجیح یعنی در ، آموزش داده شده و در نگارش‌های رسمی و معتبر، چه در طولانی یا کوتاه مدت یا به صورت موردی از آن استفاده می‌شود. برای تبدیل شدن به زبان رسمی، ممکن است لازم باشد دولت‌های محلی یا یا مرکزی به عنوان زبان‌های نوشتاری یا گفتاری خود از آن استفاده کنند یا صحبت‌کنندگان آن، به خاطر پرداخت مالیات بیشتر در موقعیت برتر قرار گیرند یا دست کم آن زبان قابلیت زیادی برای یادگیری یا پذیرش در عموم جامعه داشته باشد و بتوانند خود را هم‌تراز زبان (های) رسمی کشور قرار دهد. به علاوه ممکن است با آموزش در دوران تحصیل اجباری و خرج پول برای تشویق بزرگ‌ترها به یادگیری که در اصل، زبان یک اقلیت در یک منطقه خاص است بتوان اهمیت و درک داستان‌های اخلاقی، قافیه‌ها، اشعار، اصطلاحات، ترانه‌ها و دیگر میراث فرهنگی آن زبان که باعث همبستگی جامعه (با حفظ دیگر زبان‌ها) می‌شود را گسترش داد. همچنین می‌توان در زمانی که کاربرد زبان‌های غیر بومی، از سوی جامعه رد می‌شوند از زبان ملی برای بیان تفاوت‌های استفاده نمود. 
 در ، به عنوان و ملی شناخته می‌شود. 
 درایران مابین تمامی زبانهایی که وجود دارد تنها زبان فارسی حالت نوشتاری را دارد وحکومت ومدارس ودانشگاهها برای نوشتاری شدن دیگر زبانها کاری نکرده اندواین موضوع اقوام ایرانی را می ازارد وقوم حاکم را قومی ستمگر وتمامیت خواه نشان می دهد این درحالی است که درقوانین کشوری وشرع مقدس اسلام هیچ منعی برای چند زبانه بودن دیده نشده است واهتمام براین امر می تواند موجب افزایش شور ونشاط درجامعه شده وقوم حاکم را بری کند 
 جستارهای وابسته
{"title": "زبان ملی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B2%D8%A8%D8%A7%D9%86_%D9%85%D9%84%DB%8C&oldid=35118191", "language": "fa"}