(در : ) . این (نهر) رودخانه در شهر قرار دارد. 
 نام حلب، بر اولین بار در تاریخ، در سال (۲۵۳۰) ذکر شده‌است، هنگامی که (ریموش الأکادی بن سرجون) به آن چیره شد وپادشاه حلب (لوکال) به اسارت گرفت. در آن دوران دارای ۱۵ دروازه بود، که در حال حاضر ۵ دروازه از آن‌ها باقی‌مانده‌است، و به شرح زیر می‌باشد:
 
 
 
 
 گویند: در دوران قدیم تمام آب‌های شهر حلب از این نهر تأمین می‌شده‌است، و۵۰۰ سال پیش نام این نهر در کتب تاریخ نویسان آمده‌است. چنانکه مؤرخ یونانی: «اکستوفون» نام نهر را (نهر خالس) نامیده‌است، همچنین با نام‌های (شالیس) و (کالوس) نیز نوشته شده‌است. 
 در فصل آب «رودخانه قویق» زیاد می‌شود، أما در فصل می‌یابد. در دوران حکمرانی ملوک متعاقب در این شهر زیبا ساختمان‌های وکاخ‌های مجلل در دو طرف مجرای نهر ساخته بودنده أند و آب نهر از میان کاخ‌های ملوک که بر این شهر حکمران بودند می‌گذشته‌است. همچنان بازارها ومعبدهایی نیز در اطراف نهر ساخته بودند که هنوز آثار بعضی از آن‌ها باقی‌مانده‌است. 
 نهر قویق از شهر در کشور سر می‌گیرد، و در حدود ۱۲۹ کیلومتر جریان دارد، که ۱۱۰ کیلومتر آن در خاک‌های روان است، ومابین دو روستای:(الوضیحی) و روستای(الحاضر) می‌گذرد سپس در منطقهٔ (المضخ) می‌ریزد. 
 کلمهٔ : قویق (قواق) یک کلمهٔ ترکی است بمعنای (الحُور) که نام درختی است که در دو طرف مجرای نهر کاشته شده‌است. 
اما «أبُوالعُلاء» مخالف این قول است، و می‌بیند که نام «قویق» تَصغیر (قاق) است، یعنی: «الغُراب» به فارسی:(کلاغ) است، چنانکه می‌گوید:
 وثبیر بمعنای الغراب یعنی (کلاغ) است.
 أما اولین ظهور نام (قویق) در أدبیات عربی در آیام دولت طولونیه (۸۳۵ _ ۸۸۴) در دوران حکم ترک‌ها بر حلب بوده‌است، جنانکه شاعر (۸۲۰ - ۸۹۷) می‌سراید:
 أما بعلت کم شدن نهر قویق در ، سبب می‌شد که بوی بد وزنندای از صادر شود، لذا در أیام حکم سلاطین وممالیک و بعد هم سلاطین قسمتی از آب (نهر الساجور) بوسیلهٔ قناتی به این نهر کشاندند، همچنین در بعضی اوقات نیز قسمتی از چشمه‌های (حیلان) و (چشمه التل) و (عین البیضاء) با ساختن جدولی از سنگ به نهر قویق آروده بودند. 
 در سال ۷۱۲ بدستور (سیف الدین سودی) قنالی بطول ۱۵ کیلومتر از (نهر الساجور) به سوی (نهر قویق) کشیده می‌شود، و در حدود (۸۰۰) هزار درهم هزینه ساخت آن قنال می‌شود، أما در نهایت این کار را به اتمام نمی‌رسد، چنانکه یکی از منجمان ادعاء می‌کند، هرآن کس آب از نهر (الساجور) به نهر (قویق) برساند ناگهان می‌میرد، سیف الدین سودی هم از ترس مرگ کار قنال کشی را متوقف می‌کند. 
أما بعد از اینکه حکم حلب بدست (أمیر سیف الدین أرغون الدوادار) افتاد، در سال ۷۳۱ هجری قمری بدستور وی کار قنال را از سر گرفته می‌شود، و آب از (نهر الساجور) به نهر قویق می‌رسد. همچنین هنگام ورود آب (الساجور) به نهر (قویق) أمیر أرغون وسایر وزراء ومردم حلب در کنار نهر قویق در استقبال آب نهر الساجور بودند. در این میان شاعر وقاضی (شرف الدین الحسینی) نیز در بین حضور بودند و این شعر را سرودند:
 در حدود ۲۰۰ سال آب نهر الساجور در نهر قویق می‌ریخته‌است. أما در أثر جنگ‌های متعاقب که در منطقه و در بین ملوک الطوایف رخ می‌داده‌است، قنال آب نهر الساجور رو به خرابی می‌رود، تا اینکه در جنگی که در سال ۱۵۱۶ میلادی در (مرج دابق) رخ داد و منجر به زوال دولت ممالیک شراکسه شد، وسلطان (قانصو الغوری) شکست خورد، قنال آب نهر الساجور به کلی خراب شد، و برای همیشه آب متوقف شد.
{"title": "رودخانه قویق", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B1%D9%88%D8%AF%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%87_%D9%82%D9%88%DB%8C%D9%82&oldid=33891886", "language": "fa"}