(به : )؛ (زادۀ ۳۰ مهٔ ۱۹۳۲ میلادی – درگذشتۀ ۳۱ دسامبر ۲۰۱۵ میلادی) یک اهل مستقر در ، بود. او یکی از مهم‌ترین طراحان نسل خود در نظر گرفته می‌شود، محصولات او معمولاً ترکیبی از نوآوری فنی، سادگی فرم و عنصری از شوخ‌طبعی و شگفتی را نشان می‌دهند. او جوایز طراحی بین‌المللی متعددی از جمله ۱۱ جایزۀ معتبر و جایزۀ لاکی استرایک از بنیاد را دریافت کرده است. محصولات او با بیش از ۱۵ طرح در نیویورک (ام‌اُ‌ام‌ای) و همچنین لندن و ، بخشی از مجموعه دائمی موزه‌های بسیاری در سراسر جهان هستند. 
 او در ۳۰ مه ۱۹۳۲ میلادی در به دنیا آمد. وی از فارغ‌التحصیل شد. 
 ساپر پس از شروع به عنوان طراح در بخش استایل ، در سال ۱۹۵۸ میلادی به میلان نقل مکان کرد، جایی که در ابتدا به دفاتر معمار و متعاقباً به بخش طراحی پیوست. در سال ۱۹۵۹ میلادی، او با معمار و طراح ایتالیایی، ، همکاری کرد، این همکاری به مدت ۱۸ سال تا سال ۱۹۷۷ میلادی ادامه داشت. این زوج در سال ۱۹۵۹ میلادی به عنوان مشاور استخدام شدند، یک شرکت ایتالیایی که تلاش می‌کرد لوازم الکترونیکی با طراحی خوبی تولید کند که با محصولات تولید شده در ژاپن و آلمان رقابت کند. آن‌ها با هم مجموعه‌ای از رادیوها، تلویزیون‌ها و دیگر لوازم الکترونیکی مصرفی را طراحی کردند که به نمادهای ماندگار تبدیل شدند. از طرح‌های قابل توجه‌تر آن‌ها می‌توان به دونی ۱۴ مدور، جمع‌وجور و قابل‌حمل اشاره کرد (۱۹۶۲)، اولین تلویزیونی که دارای ساختار کاملاً ترانزیستوری بود، و رادیو تی‌اس۵۰۲ (۱۹۶۵)، یک جعبه مستطیل شکل با لولاهایی که پس از باز کردن، بلندگوها و کنترل‌ها را نشان می‌دهد. . آن‌ها در سال ۱۹۶۵ با استفاده از زیبایی‌شناسی مینیمالیسم مجسمه‌سازی، تاشو را برای و ایجاد کردند. در سال ۱۹۶۴ میلادی، ساپر و زانوسو صندلی سبک‌وزن کودکان کی۱۳۴۰ را برای طراحی کردند، اولین صندلی که کاملاً از پلاستیک ساخته شد. 
 پس از راه‌اندازی استودیوی مستقل خود در سال ۱۹۵۹ میلادی، ساپر ساعت رومیزی استاتیک را برای لورنز طراحی کرد که اولین جایزۀ را برای او به ارمغان آورد و تا به امروز در حال تولید است. در سال ۱۹۷۲ میلادی، ساپر چراغ را برای طراحی کرد، یکی از اولین چراغ‌های رومیزی با استفاده از لامپ‌های هالوژن با بازوهای رسانای جریان ولتاژ پایین برای رفع نیاز به سیم. تیتزیو یکی از پرفروش‌ترین چراغ‌هایی است که تاکنون تولید شده‌ است. ساپر به خلق آثار کلاسیک طراحی از جمله سری صندلی اداری ساپر برای در سال ۱۹۷۹ میلادی، مجموعه ای از ساعت‌های وقت‌نگهدار، برای هویر در سال ۱۹۷۶ میلادی و صندلی تاشو ننا برای در سال ۱۹۸۴ میلادی ادامه داد. در سال ۱۹۷۸ میلادی، اولین محصول از یک مجموعۀ مفصل را به ساپر سفارش داد، اسپرسوساز روی اجاق-گاز ۹۰۹۰؛ پس از آن، کتری آبی دو-نُت سوت‌دار بولیتوره (کتری) در سال ۱۹۸۴ میلادی، قوری باندونگ در سال ۱۹۹۰ میلادی به دنبال آن بود. اسپرسوساز کوبان در سال ۱۹۹۷ میلادی، رندۀ پنیر تودو در سال ۲۰۰۶ میلادی و سری ظروف آشپزی چینتورا دی اوریونه (کمربند جبار) در سال‌های ۱۹۸۶ و ۲۰۰۹ میلادی، با همکاری سرآشپزهایی مانند راجر ورج، پیر و میشل ، و طراحی شد. 
 در سال ۱۹۸۰ میلادی، ساپر به عنوان مشاور اصلی در منصوب شد و شروع به طراحی رایانه‌های قابل حمل متعددی کرد، از جمله اولین در سال ۱۹۹۲ میلادی، که سنت ماشین‌های خاکستری-مرواریدی شرکت را با جعبۀ مستطیلی مشکی ساده و زیبا شکست. این جعبۀ مینیمالیستی یک شگفتی را در داخل نشان می‌دهد: یک دکمۀ قرمز کوچک در میان صفحۀ کلید که برای کنترل مکان‌نمای صفحۀ نمایش به کار می‌رود. ساپر به نظارت بر برند تینک‌پد به عنوان مشاور طراحی پس از تصاحب بخش پی‌سی آی‌بی‌ام در مه ۲۰۰۵ میلادی ادامه داد. 
 ساپر در طول زندگی حرفه‌ای خود توجه زیادی به مسائل حمل و نقل اختصاص داد. او با بر روی خودروهای آزمایشی، به ویژه در سیستم‌های سپر پنوماتیک، و با روی توسعۀ ساختارهای پنوماتیک کار کرد. در سال ۱۹۷۲ میلادی، او با معمار یک گروه مطالعاتی برای توسعۀ سیستم‌های حمل‌ونقل شهری جدید تشکیل داد، موضوعی که بیشتر برای نمایشگاهی در شانزدهمین در میلان، سال ۱۹۷۹ میلادی دنبال کرد و شامل طراحی اتوبوسی برای بود که این امکان را فراهم کرد که مسافران دوچرخه‌های خود را در یک قفسه قرار دهند. تحقیقات او با طراحی زومبایک ، یک دوچرخۀ سبک‌وزن طراحی شده با فن‌آوری هواپیما برای دستیابی به قدرت و شتاب مورد نیاز، که می‌تواند به سرعت و به سادگی به عنوان یک چتر جمع شود و به راحتی در صندوق عقب ماشین جا شود، به اوج خود رسید. 
 فهرست مشتریان ساپر شامل ، ، ، کاستلی، ، ، ، ، ، لورنز، ماجیس، مولتنی یونیفور، بود. 
 ساپر در ، آکادمی هنر اشتوتگارت، دانشگاه پکن، در لندن، در میلان، ، و در وین تدریس و سخنرانی کرد. 
 ساپر عضو افتخاری در انگلستان و عضو در آلمان بود. در سال ۲۰۰۹ میلادی به ساپر جایزۀ یک عمر دستاورد برای طراحی خود را اعطاء کرد و در سال ۲۰۱۰ میلادی مدرک دکترای افتخاری از به او اعطاء شد. در سال ۲۰۱۲ میلادی، ساپر نشان صلیب شایستگیِ را از رئیس‌جمهور، جمهوری فدرال آلمان دریافت کرد.
 ساپر در ۳۱ دسامبر ۲۰۱۵ میلادی در سن ۸۳ سالگی درگذشت. 
 او در ۱۶ ژانویه ۱۹۶۳ میلادی در با دوریت پولز ازدواج کرد.
{"title": "ریچارد ساپر", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B1%DB%8C%DA%86%D8%A7%D8%B1%D8%AF_%D8%B3%D8%A7%D9%BE%D8%B1&oldid=34920863", "language": "fa"}