با اشتباه نشود. برای دیگر کاربردها را ببینید. یا مایه یا آواز یک گوشه در است که در طبقه‌بندی می‌شود. شوشتری در کنار ، هر دو از مهم‌ترین ملحقات دستگاه همایون تلقی می‌شوند. اگر‌چه در تقسیم‌بندی دستگاهی متداول، شوشتری معمولاً جزو پنج‌گانه طبقه‌بندی نمی‌شود، اما برخی آن را یک آواز محسوب کرده‌اند و برخی نیز آن را یک دستگاه کوچک جداگانه برشمرده‌اند.
 ریشه‌هایی از موسیقی در شوشتری را می‌توان در آثار یافت. نام شوشتری به منطقهٔ اشاره می‌کند و به‌نظر می‌رسد که شوشتری ابتدا در منطقهٔ و رواج داشته اما بعداً در موسیقی دیگر مناطق ایران نیز رواج یافته‌است. در استان‌های و فارس، ترانه‌هایی در مراسم عروسی رایج است که در شوشتری خوانده می‌شوند. با این حال شوشتری دارای حسی غم‌انگیز نیز توصیف می‌شود و در به کار گرفته می‌شود.
 
 
 در رسالهٔ موسیقی که از بر جا مانده است (و خود شرحی است بر کتاب موسیقی )، وی ۲۱ ذوالاربع ( به اندازهٔ ) را برشمرده و نسبت آن‌ها و نیز احساسی که به هر کدام منسوب است را شرح داده‌است. در چند مقاله که این ذوالاربع‌ها را بررسی و فواصلشان را بر حسب محاسبه نموده بود؛ نشان می‌دهد از بین چند ذوالاربعی که خیام از نقل کرده‌است، یکی از آن‌ها از نظر فواصل، به گوشهٔ شوشتری در موسیقی امروزی نزدیک است. 
 نام گوشهٔ شوشتری به منطقه (در امروزی) اشاره دارد. به‌نظر می‌رسد که گوشهٔ شوشتری ابتدا در مناطق و رواج داشته اگر چه بعداً به موسیقی نواحی دیگر از جمله نیز راه یافته‌است. نام «شوشترک» هم برای این گوشه ذکر شده‌است و در نیز دستگاهی به‌نام شوشتر وجود دارد که دارای شعبه‌هایی با نام شوشترک، امیری، سارنج، ترکیب و مثنوی است. همچنین در گوشه‌ای به نام «شوشتریْ گردان» آمده که آن را یکی از گوشه‌های دستگاه همایون نامیده و آن را مترادف با گوشهٔ «فرنگ» ذکر کرده‌است. 
 شوشتری یکی از مهم‌ترین گوشه‌های است. آن چهارم و آن درجهٔ دوم و خاتمهٔ آن درجهٔ اول همایون است. تکیهٔ اصلی شوشتری بر یک دورهٔ پنج‌نتی به فاصلهٔ است که از درجهٔ اول تا پنجم همایون را شامل می‌شود. به لحاظ سیر ، شوشتری با گوشهٔ چکاوک در دستگاه همایون و گوشهٔ مخالف در دستگاه نزدیک دانسته شده‌است. 
 گوشهٔ شوشتری در اجرای دستگاه همایون نقش مهمی دارد؛ این گوشه به همراه گوشه‌های منصوری و بختیاری، اوج دستگاه همایون را تشکیل می‌دهد. وسعت اجرای شوشتری می‌تواند تا درجهٔ هفتم همایون برسد، و درجات بعد از شاهد شوشتری (درجه‌های پنجم تا هفتم همایون) تقریباً به یک اندازه در این گوشه به کار می‌روند. 
 اگر چه در تقسیم‌بندی متداول در ، شوشتری معمولاً جزو پنج‌گانه طبقه‌بندی نمی‌شود، اما برخی آن را یک آواز محسوب کرده‌اند (که معمولاً از مشتقات دستگاه همایون و گاهی از دستگاه دانسته می‌شود) و برخی نیز آن را یک دستگاه کوچک جداگانه برشمرده‌اند یا مانند آن را در حال جدا شدن از دانسته‌اند. در مصاحبه‌ای نقش خودش را در گسترش گوشهٔ شوشتری به اندازهٔ یک آواز، مهم دانسته‌است. از جمله دلایلی که برای استقلال شوشتری به‌عنوان یک آواز ذکر شده، وجود گوشهٔ برای شوشتری در ردیف‌های مختلف است. 
 گوشه‌های زیر ملحقات شوشتری محسوب می‌شوند: 
 میگلی گوشه‌ای کوچک است که در شوشتری اجرا می‌شود و از توابع شوشتری محسوب می‌گردد.
 این گوشه نیز از توابع شوشتری است. در این گوشه نسبت به شوشتری توجه بیشتری به درجهٔ سوم همایون می‌شود. نام آن به در اشاره دارد.
 این گوشه نیز از توابع شوشتری است. نام آن به در اشاره دارد.
 
 
 
 
 شوشتری دارای احساسی غم‌انگیز توصیف شده‌است، و از همین رو یکی از گوشه‌هایی است که در اجرای تعزیه برای القای حالات حزن و اندوه به کار گرفته می‌شود. با این حال در منطقهٔ از آواز شوشتری برای مراسم شادی (نظیر یا جشن ) نیز استفاده می‌شود، به‌ویژه در قالبی آوازی که به اسم «بیت‌خوانی» شناخته می‌شود. در منطقهٔ نیز نوع مشابهی از موسیقی به اسم متداول است که آن‌ها نیز در شوشتری اجرا می‌شوند. اجرای واسونک‌ها معمولاً توسط صدای یک زن که هم می‌زند، در عروسی‌ها خوانده می‌شوند و آهنگ مطبوع و ملایمی دارند. 
 
 قطعهٔ «بیا تا گل برافشانیم» ساختهٔ و با آواز در آلبوم ، تصنیف بی‌قرار از به آهنگسازی و صدای ، و آلبوم با آهنگسازی و آواز ، از نمونه‌های مشهور شوشتری هستند. قطعهٔ در آلبوم که در زمان شروع ساخته شد، به عنوان «بهترین تصنیف جنگ» مورد تحسین قرار گرفته‌است. تصنیف از که توسط خوانندگان مختلف از جمله اجرا شده نیز در شوشتری است. 
 تصنیفی به نام «رفتم که رفتم» را در آواز شوشتری ساخته که با شعری از همراه است که مطلع آن «از برت دامن کشان» است. این تصنیف که در سال ۱۳۳۵ ه‍.خ ساخته شد را اولین بار خواند. تصنیف در آواز شوشتری آغاز می‌شود و در ادامه به گوشهٔ بیداد دستگاه همایون پرده‌گردانی می‌کند، سپس در گوشهٔ عشاق به اوج می‌رسد و در انتها به درآمد همایون فرود می‌آید. 
 همچنین قطعه‌ای به‌نام ساخته که متأثر از آوای غمگین یک متهم اهل بوده که به زندان برده می‌شده؛ بعدها بر اساس همین اثر، قطعه‌ای به‌نام نوشت و در سال ۱۳۶۵ آن را منتشر کرد و پس از آن ارکسترهای مختلفی به اجرای این اثر پرداختند.
{"title": "شوشتری", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B4%D9%88%D8%B4%D8%AA%D8%B1%DB%8C&oldid=32734507", "language": "fa"}