ظاهر کلی یک حیوان است که از انعکاس یا انتشار از سطوح آن حاصل می‌شود. برخی از جانوران دارای رنگ‌های روشن هستند، در حالی که برخی دیگر به سختی دیده می‌شوند. در برخی گونه‌ها مانند ، نر دارای نقش‌های قوی، رنگ‌های برجسته و است، در حالی که ماده به مراتب کمتر دیده می‌شود.
 رنگ‌آمیزی جانوران برای سده‌ها موضوع مورد علاقه و در بوده‌است. در ، ثبت کرد که زمانی که نگران می‌شد، می‌توانست رنگ خود را تغییر دهد تا با پس‌زمینه‌اش هماهنگی داشته باشد. 
 در کتاب خود در سال ۱۶۶۵، رنگ‌های «فوق‌العاده» ( ، نه رنگدانه‌ای) پرهای طاووس را شرح می‌دهد. 
 بر اساس تئوری در سال ۱۸۵۹، ویژگی‌هایی مانند رنگ‌آمیزی جانوران را با ایجاد مزیت تولیدمثلی به وجود آورد. به عنوان مثال، افراد با استتار کمی بهتر از سایر مشابه، به‌طور متوسط فرزندان بیشتری از خود به جای می‌گذارند. داروین در کتاب دربارهٔ سیاه‌خروس‌ها توضیح می‌دهد. 
 
 داروین مشاهده کرد که نرهای برخی از گونه‌ها، مانند پرندگان بهشتی، بسیار متفاوت از ماده‌ها هستند.
 رنگ به‌طور گسترده‌ای برای سیگنال‌دهی در جانوران مختلف مانند پرندگان و میگو استفاده می‌شود. سیگنال‌دهی حداقل سه هدف را شامل می‌شود:
 
 
 
 
 رنگ جانور ممکن است نتیجه هر ترکیبی از رنگدانه‌ها، ، و باشد.
{"title": "رنگ‌آمیزی جانور", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B1%D9%86%DA%AF%E2%80%8C%D8%A2%D9%85%DB%8C%D8%B2%DB%8C_%D8%AC%D8%A7%D9%86%D9%88%D8%B1&oldid=34483496", "language": "fa"}