(۲۰ فروردین ۱۳۱۸ – ۲۷ تیر ۱۳۸۹ ) خواننده مشهور و پرآوازه بود.
 سقایی در به دنیا آمد و با کشف استعداد او توسط محمد رایگان گوینده رادیو به بی‌سیم ارتش در رفت پس از مدتی توسط استاد حمید ایزدپناه به معرفی شد و دو ترانه «گندم‌خر» و «کوش‌طلا» را خواند و در طول زندگی هنری خود با ، نبی فیروزی و همکاری داشت. به تشویق نخستین فیلمساز لرستانی بر اساس فیلم میراث پس از اکران ترانه‌های لری را با سازهای خارجی اجرا کرد و در همان اثر ترانه دایه دایه معروف‌ترین اثر خود را به یادگار نهاد. وی در اواخر در بر اثر اصابت ترکش یک بمب مجروح شد و تا پایان عمر به خاطر عوارض آن بیمار بود. از جمله کارهای معروف او «زندگی بی چشم تو درد و عذابه» است که بعدها و علی‌اصغر زند وکیل هم این کار را خواندند. 
 سقایی بعد از ۱۳۴۴ بسیار معروف و به خواننده‌ای شناخته شده تبدیل شد و تا ۱۳۵۷ خوانندگی را ادامه داد. او در طول زندگیش تحصیلات چندانی کسب نکرد و در حد ۴ کلاس ابتدایی سواد داشت. او در مراسم بازدید از نیز خوانندهٔ مراسم بود اما بعد از تقریباً خواندن را کنار گذاشت. در زمان در بمباران مجروح شد و تارهای صوتی‌اش آسیب دید. او در طول زندگی خود هرگز ازدواج نکرد. تنها فیلمی که از او به یادگار مانده‌است، فیلم مستند به کارگردانی سید محمد سیف‌زاده می‌باشد که زندگی و آثار او را در دهه شصت به تصویر کشیده‌است.
 شو تلویزیونی خود میزبان رضا سقایی بود که آن‌زمان به همراهی مقام کمانچه نواز و چندتن از نوازندگان لرستانی به روی صحنه رفتند.
 ترانهٔ «موتورچی» («دایه دایه») که سال‌ها پیش با تنظیم و با صدای سقایی اجرا شده بود در سال ۱۳۸۶ در میان ترانه‌های فاخر و ماندگار ۱۰۰ سال اخیر به ثبت ملی رسید. 
 تا پیش از کاست‌هایی معمولاً بدون نامِ آلبوم به صورت غیررسمی و توسط استریوهای وقت تهران ازجمله شرکت سی‌بی‌اس به‌صورت سیستم دالبی حرفه‌ای از وی پخش شد ولی پس از انقلاب به اهتمام اهالی موسیقی لرستان و به‌ویژه شرکت‌های آوای سپهر و نوای زاگرس سه آلبوم ، و از وی انتشار یافت فیلم مستند رضا دوباره می‌خواند به کارگردانی سیدمحمدسیف‌زاده در سال ۱۳۹۴ به‌صورت سینمایی اکران شد. در سال ۱۳۹۵ نیز تعداد هفت ترانه از ترانه‌های تمرینی و بدون ساز رضا سقایی که درمحافل خصوصی خوانده بود با تلاش امین عباسیان، ریاست انجمن موسیقی لرستان، و جمعی از نوازندگان در قالب آلبومی با عنوان به علاقه‌مندان عرضه گردید. آثار منتشرنشدهٔ بسیاری از او به یادگار مانده‌است.
 رضا سقایی در تاریخ ۲۷ تیر ۱۳۸۹ به دلیل نارسایی تنفسی در پی در بیمارستان ساسان درگذشت. پیکر وی در تاریخ ۳۱ تیر ۱۳۸۹ در تهران تشییع و به شهر زادگاهش منتقل شد، در این مراسم تعدادی از هنرمندان و اهالی لرستان و دوستداران این هنرمند شرکت داشتند ، نوازندهٔ ، با انتقاد از کم‌توجهی مسئولان به وضعیت هنرمندان گفت:
 ، و ، دربارهٔ سقایی گفت:
 پیکر رضا سقایی پس از تشییع در به منتقل شد و در تاریخ ۲ مرداد ۱۳۸۹ با شرکت جمعی از مسئولان دولتی ، مردم، اهالی موسیقی و دوست‌داران وی تشییع و در قطعه هنرمندان به خاک سپرده شد. ، و و از شرکت کنندگان در مراسم تشییع پیکر رضا سقایی در ، در خصوص این مراسم گفت:
{"title": "رضا سقایی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B1%D8%B6%D8%A7_%D8%B3%D9%82%D8%A7%DB%8C%DB%8C&oldid=35148971", "language": "fa"}