Place (به : ) نام بخشی در جنوب غربی است که نباید با اشتباه شود. لنکران یکی از مناطق باستانی است. کاوش‌های تأیید می‌کنند که مردم از هزارهٔ سوم و دوم در خلال در این مکان سکونت داشته‌اند. این بخش در کرانهٔ غربی قرار دارد. مردم لنکران را و شامل می‌شوند.
 زبان مردم لنکران تالشی می باشد اما به علت اینکه زبان رسمی کشور جمهوری آذربایجان ترکی است اهالی لنکران به این زبان هم تسلط دارند.
 لنکران از قدیم‌ترین زمان تا به حال مرکز سکونت قوم ایرانی به‌شمار می‌رود. 
تالشی‌ها در نیمهٔ دوم بعد از کشته شدن و آغاز هرج و مرج در ایران حکومت را تأسیس کردند و شهر را به‌عنوان پایتخت خود برگزیدند. در سال ۱۷۹۵ در نتیجهٔ حملهٔ ایران، از دولت روسیه تقاضای حمایت کرد. در سال ۱۸۱۳ بعد از پیمان نامه گلستان، لنکران از و جدا شد و بخشی از تالش به روسیه پیوست و در سال ۱۸۲۸ با امضای این پیوند تصویب گردید و تالشی‌ها به دو قسمت تقسیم شدند. یک قسمت آن ازجمله لنکران تحت سلطهٔ روسیه و بخش دیگر آن همچنان تحت حاکمیت دولت ایران قرار گرفت. 
 ب.و. میلیر دانشمند شوروی در مورد سرشماری سال ۱۹۲۶ نوشته‌است: «از ۱۱۶۹۸۸ نفر ساکنان شهر لنکران، تالشی‌ها اکثریت را تشکیل می‌دادند ولی همهٔ آن‌ها را به‌عنوان «ترک» یعنی آذری به حساب آورده‌اند.» 
 براساس تحقیقات ب.و. میلیر تالشی‌ها در منطقهٔ لنکران ۸۶٫۳ درصد، جوند ۸۲٫۴ درصد، در آستارا ۸۶٫۴ درصد، در ماسالی ۳۰ درصد و در ورگه دوزان ۱٫۲ درصد اهالی را تشکیل می‌دادند.
{"title": "شهرستان لنکران", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B4%D9%87%D8%B1%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86_%D9%84%D9%86%DA%A9%D8%B1%D8%A7%D9%86&oldid=32937084", "language": "fa"}