و را برگرفته از قوم خوزی که بازماندگان ایلامیان هستند، می‌دانند
 یعنی سرزمین مردمان خوزی یا هوزی. در سنگ‌نوشته‌های که مربوط به ۲۵۰۰ سال پیش هستند برای نامیدن سرزمین (یعنی منطقهٔ جنوب غربی ایران امروز و دربردارندهٔ خورستان امروز) واژه‌های -ʰŪja و -ʰŪvja به کار رفته است. این واژه‌ها ۲۴ بار در سنگ‌نوشته‌های و یک بار در سنگ‌نوشته‌ای از ثبت شده‌اند. همین واژهٔ -ʰŪja است که در زبان فارسی تبدیل به شده است. 
 واژه‌های -ʰŪjiya و -ʰŪvjiya نیز ۷ بار در سنگنوشته‌های داریوش بزرگ به کار رفته‌اند که در واقع صفت و به معنای «خوزی یعنی اهل سرزمین -ʰŪja و -ʰŪvja» هستند. همین واژهٔ -ʰŪjiya است که در زبان فارسی تبدیل به شده است. 
 و از خوزستان به اسم اوکسی نام می‌برند. این استان با عیلامیان باستان و کم و بیش مرتبط است. نام ، و منعکس‌کننده ساکنین این منطقه در زمان عیلامیان بوده‌است 
 نام استان خوزستان در (یا همان ) و نیز در (یعنی همان ) به صورت hūjestān (یعنی هوجِستان) یا hūžestān (یعنی هوژِستان) آمده است. 
 بخشی از متنی بر روی دستنویس مانوی M 5569 که از زمان و مکان مرگ مانی می‌گوید و در سدهٔ سوم میلادی (یعنی سیصد سال پیش از اسلام) نوشته شده است: 
 
 
 ترجمه فارسی:
 به گفته در کتاب‌های تاریخ کلاسیک اسلامی، نام این استان خوزستان بود. ابن حوقل- جغرافی دان قرن ۱۰ میلادی - در کتاب خودش صورت الارض در فصلی جداگانه این استان را همراه با نقشه توصیف می‌کند و یاقوت در سده ۱۳ میلادی در مجعم البلدان جزئیاتی از استان خوزستان نوشته‌است 
 ابن خردادبه نظر دیگری دربارهٔ نام اهواز دارد. او نه فقط اهواز بلکه کل موقعیت جغرافیایی خوزستان امروزی را اهواز می‌داند. (متوفای حدود ۳۰۰ ق) خوزستان را با همان اهواز یکی می‌داند و آنجا را سرزمینی وسیع، مشتمل بر برمی‌شمارد و به آن اکوار الاهواز می‌گوید. سبب وجود همین هفت کوره در این سرزمین، عضدالدوله دیلمی، آنجا را اقلیم نام گذارده تا آنجا که مقدسی در قرن چهارم هجری، از رواج این نام خبر داده و پیروی خود را از آن، اعلام می‌دارد. همچنین او یادآور می‌شود که برخی از این حوزه‌ها از میان رفته‌است.
{"title": "ریشه نام خوزستان", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B1%DB%8C%D8%B4%D9%87_%D9%86%D8%A7%D9%85_%D8%AE%D9%88%D8%B2%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86&oldid=32567679", "language": "fa"}