(زادهٔ ۱۳۱۵ در – درگذشتهٔ ۲۲ شهریور ۱۳۸۲ در ایالت ، ) و ایرانی بود. 
 رضا ایمانوردی در ۲۵ خرداد ۱۳۱۵ در متولد شد، پدرش اصلان ایمانوردی از مهاجران و مادرش اهل قزوین بود. وی بعد از طی دوران نوجوانی به دلیل تسلط به زبان انگلیسی به استخدام درآمد. 
 وی فعالیت هنری را سال ۱۳۳۷ با بازی در تروپ «اُسکار» آغاز کرد. 
در سال ۱۳۴۰ به دنبال برخوردی که با داشت، خاچیکیان اندام ورزیده و چهره سینمایی او را مناسب برای ایفای نقش در سینما تشخیص داد و از ایمانوردی دعوت به عمل آورد تا دراستودیو آژیر فیلم حضور پیدا کند.
او در این استودیو در اولین نقش زندگی سینمایی خود رل کوتاهی در فیلم بازی کرد، که همین نقش چند دقیقه‌ای باعث شد تا این کارگردان بزرگ در فیلم‌های بعدی خود مانند ، ، ، و … جهت بازی از او دعوت به عمل بیاورد. 
 بعد از ورود به صحنه سینما با اجرای نقش‌های مختلف در فیلم‌های و با نام هنری در بیش از صدها فیلم سینمایی، به عنوان یکی از پرکارترین بازیگران سینمای ایران در دهه ۴۰ و ۵۰ شمسی به محبوبیت ویژه‌ای در بین مردم دست یافت و به واسطه توانایی که او در ایفای نقش‌های مختلف سینمایی داشت، لقب را کسب کرد.
او در طول فعالیت هنریش با بازیگران سرشناسی از جمله ، ، ، ، ، ، ، ، به نقش آفرینی پرداخته‌است.
 بیک ایمانوردی در فیلم‌های کُمدی با الهام از (نقش با بازی ) به همراه گویشی شیرین با دوبله ظاهر می‌شد که این فیلم‌ها در بین عامه مردم با استقبال زیادی همراه بود. 
 او در سال ۱۳۵۵ استودیو «آربی فیلم RB مخفف (رضا بیک)» را در بنا نهاد که در آن اقدام به تهیه فیلم‌های ایرانی و نیز خرید و دوبله فیلم‌های خارجی می‌نمود. 
 
بیک در سال ۱۳۴۷ طی پیشنهاد یک فیلمساز ایتالیایی برای بازیگری به آن کشور سفر کرد و در فیلم در نقش اول بازی کرد، همچنین بیک در سینمای چهره‌ای شناخته شده بود و به عنوان بازیگر در چندین فیلم ترکی شرکت داشت. فیلم به کارگردانی چندین بار با نام "Treasure of the Lost Desert" در بسیاری از کشورها به نمایش درآمد. بیک ایمانوردی در جوانی از قهرمانان ورزش ایران بود و حرفه اصلی که در سینما بسیار به او کمک کرد تا به شهرت برسد، بود. بیک در باشگاه‌های ستاره، نادر و کیان تهران ضمن تمرین، گاهی سمت مربی را نیز بر عهده داشت. بعدها او تعدادی از شاگردان ورزشی خود را جهت پیشبرد فن بدل‌کاری وارد کرد. 
 بیک پدیدآورنده هنر و ژانر در سینمای ایران بود، وی با مهارتش در فنون رزمی، زد و خورد رایج در فیلم‌های آن زمان را به صورت فنی درآورد و در طول فعالیتش تا حدودی زیادی بدل‌کاری را در سینمای ایران گسترش داد.
در زمان فیلمبرداری فیلم صندلی الکتریکی در ایتالیا هنرمندان معروفی چون سیلوا ملکه زیبایی ایتالیا و لورنس هاروی هنرپیشه نامدار آمریکایی غالباً در محل لوکیشن این فیلم حضور پیدا می‌کردند تا چگونگی بازی بیک ایمانوردی در سکانس‌های خطرناک توسط خودش را (که اصولاً توسط بدل‌کار بازی می‌شد) مشاهده نمایند. 
او اکثر صحنه‌های خطرناک فیلم‌های خود را بدون استفاده از شخصاً بازی و کارگردانی کرده‌است.
 بیک ایمانوردی در اوج محبوبیت و شهرت بعد از همانند دیگر هنرمندان سرشناس آن زمان، بارها به فراخوانده شد و در نهایت بعد از اخذ تعهد که فعالیت هنری در ایران انجام ندهد، رسماً از کار منع شد که او را مجبور به ترک کشور کرد و به همراه خانواده به آلمان و بعد به ایالات متحده آمریکا مهاجرت کرد. و در آنجا به رانندگی کامیون مشغول شد.
 سرانجام رضا بیک ایمانوردی بعد از یکسال مبارزه با بیماری ، ساعت ۱۲:۴۸ بامداد روز ۲۲ شهریور ۱۳۸۲ در بیمارستان شهر ایالت در در سن ۶۷ سالگی درگذشت. پیکرش در گورستان پارک یادبود لوس گاتوس (Los Gatos Memorial Park) واقع در شهر سن خوزه ایالت کالیفرنیا به خاک سپرده شده‌است.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
		 
		 
		 
		 
		 
 
 در
{"title": "رضا بیک ایمانوردی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B1%D8%B6%D8%A7_%D8%A8%DB%8C%DA%A9_%D8%A7%DB%8C%D9%85%D8%A7%D9%86%D9%88%D8%B1%D8%AF%DB%8C&oldid=33964820", "language": "fa"}