یکی از بخش‌های در ایران است. صحرای باغ جلگه‌ای بلوکی است در جنوب شهرستان لار و در مرز استان فارس و قرار گرفته‌است.
 از شهر لار تا صحرای باغ از راه جادهٔ اتومبیل رو که از و کنار روستای می‌گذرد تا اولین روستای صحرای باغ که روستای است در حدود چهل کیلومتر راه است. اما فاصله مستقیم آن از راهی کوهستانی بیش از ۱۵ کیلومتر نیست. همچنین صحرای باغ در جنوب شهر قرار دارد و تنها یک کوه میان گراش و صحرای باغ واقع است. از صحرای باغ تا گراش از راه این کوه بیش از ۱۰ کیلومتر نیست.
 
 جمعیت بخش صحرای باغ شهرستان لارستان براساس ، برابر با ۱۳٬۰۲۲ نفر (۲٬۹۲۸ خانوار) بوده‌است. 
 آب و هوای این منطقه در تابستان‌ها گرم و خشک می‌باشد که گاهی به ۴۸ درجه سانتیگراد می‌رسد
 آب و هوا در زمستان سرد و خشک می‌باشد.
دما در زمستان به ۶ درجه سانتیگراد می‌رسد و بیشترین دما در زمستان ۲۵ درجه است.
 میزان بارش در تابستان‌ها کم است اما در زمستان بارش‌های فراوانی دارد
 حدود صحرای باغ از برکه حاجی محمدعلی که با حدود روستای است شروع می‌شود و انتهای آن به روستای و می‌رسد که تقریباً ۶۳ کیلومتر است. این حدود از شرق تا غرب صحرای باغ است، اما حدود شمال و جنوب صحرای باغ که پهناورترین آن از بالای و شروع می‌شود تا پاسگاه در حدود ۱۵ کیلومتر است.
 صحرای باغ در گذشته با نام‌های دیگری نیز شناخته می‌شده‌است. از آن جمله‌اند: . این نام تاکنون باقی‌مانده‌است و حدود پانصد سال از تاریخ آن می‌گذرد.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 آبادی‌های فوق و خیلی از آبادی‌های دیگر در صحرای باغ برپا بوده‌است که فقط خراب‌های آن‌ها باقی‌مانده‌است. از روستاهای قدیمی پاسخند و طوایف ساکن آن روستاها، جز نامی باقی نمانده‌است، ولی آثار بسیاری از آن‌ها برجا مانده‌است.
 از گردشگاه‌های صحرای باغ می‌توان به این‌ها اشاره کرد: چند باب ( ) دراز، آثار قلعه‌ای که در بالای کوه واقع است، و چند چاه قدیمی، و بند و نخلستان و بقعه میراحمد که مردم دشتی و زروان و جاهای دیگر در موقع باران و به تفریح می‌روند.
 میر احمد یکی از اجداد میرهای و و و زروان است. شیخ انصار در پاسخند سکونت داشته‌است که شیخهای انصاری و زروان و و و انصاری‌های لار و جاهای دیگر از بازماندگان وی هستند.
 در دوران گذشته چندین بار اتفاق افتاده‌است که روستاهای صحرای باغ و اطراف مورد هجوم و چپاول بیگانگان قرار گرفته‌است.
چنان‌که پیر مردان و ریش سفیدان روایت می‌کنند که منطقه صحرای باغ بارها از طرف خوانین دور ونزدیک غارت شده‌است.
هربار که غارتگران به روستاها می‌تافتند مردم به کوه پناه می‌بردند. وخیلی‌ها در برابر دزدان وچپاول گران مقاومت می‌کردند و از جان ومال خود دفاع می‌نمودند و غارتگران را سرکوب می‌کردند.
همچنین در منطقه صحرای باغ چندبار قحطی رخ داده‌است، مخصوصاً در زمان دوجنگ عالم گیر جهانی که ازسال ۱۹۱۴ میلادی رخ داده‌است تا سال ۱۹۱۸ میلادی، و همچنین از سال ۱۹۳۹ تا سال ۱۹۴۵ میلادی، در بیماری عالم‌گیری افتاد که در صحرای باغ به نام سال «دَردِی» معروف گشت، در این بیماری در روستاهای صحرای باغ و همچنین روستاهای اطراف روزانه تعداد زیادی از مردم در اثر این بیماری جان خودشان از دست می‌دادند، همچنین در سال‌های قحطی نیز افراد زیادی از صحرای باغ و روستاهای توابع به سبب قحطی وگرسنگی مردند.
{"title": "بخش صحرای باغ", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%A8%D8%AE%D8%B4_%D8%B5%D8%AD%D8%B1%D8%A7%DB%8C_%D8%A8%D8%A7%D8%BA&oldid=31979893", "language": "fa"}