(۱۲۷۷ خورشیدی - ۲۳ تیر ۱۳۳۳)، و ویولن بود. وی برادر بزرگتر بود. 
 وی در سال ۱۲۷۷ خورشیدی در تهران زاده شد. پدرش « » بود که می‌نواخت. مادرش «فخرالسادات» با نواختن پیانو آشنا بود و این علاقهٔ والدین به موسیقی باعث شد تا رضا محجوبی و برادرش مرتضی از همان کودکی با موسیقی آشنا شوند و آن را به عنوان حرفه و هنر خود پی بگیرند.
 نخستین استادش از افسران موسیقی ارتش بود. پس از آن نزد کار کرد ولی از آن روی که به یادگیری قواعد موسیقی چندان علاقه نداشت و بیش‌تر دوست داشت موسیقی را از راه گوش بیاموزد از ابراهیم آژنگ محروم شد و با شوق نزد استاد و نوازنده رفت و برای چند سال از او که با کمانچه، ویولن را به شاگردانش می‌آموخت، بهره‌مند شد.
 پس از آن پدرش کافه‌ای را در خیابان لاله‌زار برپا کرد که او و برادرش در آنجا می‌نواختند و ساز او که در آن زمان ۱۶ سال بیش‌تر نداشت جالب توجه بود.
 او در سن ۲۵ سالگی در تهران کلاسی برپا کرد و علاوه بر آموزش شاگردان، به اجرای کنسرت و آهنگ‌سازی نیز می‌پرداخت. در سال با درویش و عارف کنسرت‌هایی برگزار کرد که مورد استقبال قرار گرفت.
 با این همه در ۲۴ سالگی به بیماری عصبی دچار شد و مورد مداوا قرار گرفت، ولی نظم و عادات یک انسان عادی جامعه را از دست داد. هرچند که دوستانش را خوب می‌شناخت و با آن‌ها گفتگو می‌کرد اما از موضوعاتی حرف می‌زد که قابل درک نبود. از دوستان نزدیکش بود. با این‌همه گاه در جمع دوستان حاضر می‌شد و حتی می‌نواخت.
 رضا محجوبی در ۲۹ تیر ۱۳۳۳ در سن ۵۶ سالگی درگذشت و در خاکسپاری شد.
 اثر کاروان با آهنگسازی برادر رضا، و صدای در سال ۱۳۳۳ و به یاد رضا اجرا شده‌است.
 از شاگردان مشهور او و نیز (آفریننده ترانه‌های: ، ، زهره، گل اومد بهار اومد، شمع شبانه) بودند.
 از او چندین ، و در و به جا مانده‌است. ساخته‌های او بیش‌تر در سبک است.
 از پیش‌درآمدهای معروف او « » است؛ که آن را به زیبایی برای مجموعهٔ تلویزیونی « » تنظیم کرده‌است.
{"title": "رضا محجوبی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B1%D8%B6%D8%A7_%D9%85%D8%AD%D8%AC%D9%88%D8%A8%DB%8C&oldid=34324129", "language": "fa"}