یا (به ترکی عثمانی: لسان عثمانی، به : Osmanlıca) زبان رایج و غالب در بود. این زبان شمار فراوانی و داشت و با نوشته می‌شد. در دوران اقتدار امپراتوری عثمانی (سدهٔ ۱۶ام میلادی)، شمارهٔ واژگان بیگانه در ادبیات ترکی از واژه‌های بومیِ ترکی بسیار افزون‌تر بود، تا آنجا که میزان واژه‌های فارسی و عربی در برخی از نوشته‌ها تا ۸۸ درصد نیز می‌رسید. 
 سرانجامْ ترکی عثمانی به شکل هنگفتی از زبان طبقهٔ پایین و قشر کم‌سوادتر و روستاییِ جامعه که به ترکی عامیانه صحبت می‌کردند، فاصله گرفت؛ تا اندازه‌ای که ترکی عثمانی برای این گروه از جامعه نامفهوم و غامض و گُنگ می‌نمود. ترکی عامیانه که پایه و اساس ترکی نوینِ امروزی است، به مراتب واژه‌های بیگانهٔ کمتری را در خود جای داده بود. 
 شعری از کتاب نوشتهٔ اسحاق خواجه :
 شعری از کتاب عثمانلی شاعرلری نوشته معلم ناجی :
 ای کمان ابروسنه پیوسته قربان اولدیغم 
 زلف شوریده‌ك غمندندر پریشان اولدیغم
 به صدها واژه می‌رسد که برخی از آنها در جدول زیر آورده شده‌است:
 مثال: «گول» göl = دریاچه، دریاچه‌ای 
 «چوربه» çorba = شوربا 
 «گیجه» gece = شب 
 «طاوشان گترمش» tavşan getirmiş = او خرگوشی آورد. 
 «پاشانڭ کتابی» Paşanın kitabı = کتابِ پاشا
 «کتابڭ جلدی» kitabın cildi = جلدِ کتاب
 مثال: «طاوشانی گترمش» tavşanı getürmiş = او خرگوش را آورد. 
 واکه‌های u و ü برخلاف ترکی نوین در خط عثمانی تمیز داده نمی‌شدند.
 مثال:
 «مکتبده» mektebde = در مدرسه
 «قفصده» kafesde = در قفس
 «باشده» başda = در آغاز
 «شهرده» şehirde = در شهر
 صرف زمان گذشته به شرح زیر است:
{"title": "زبان ترکی عثمانی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B2%D8%A8%D8%A7%D9%86_%D8%AA%D8%B1%DA%A9%DB%8C_%D8%B9%D8%AB%D9%85%D8%A7%D9%86%DB%8C&oldid=34892129", "language": "fa"}