(به : ) یا ، نگاره برداری از خونی درون و اطراف است که معمولاً به منظور شناسایی و استفاده می‌شود. رگ‌نگاری مخ در سال ۱۹۲۷ توسط ویژه گر اعصاب و در ابداع شد؛ او همچنین (آویزش) ویژه ای برای استفاده در این آنژیوگرافی را نیز ابداع کرد که نام داشت و حاوی بود.
 رگنگاری مخ شامل وارد کردن به یک بزرگ مانند است که در ادامه به درون هدایت می‌شود که همزمان با آن در این محل نیز ماده حاجبی تزریق می‌شود. به هنگامی که ماده حاجب در سرخرگ‌های مغز پخش می‌گردد تعدادی انجام می‌گردد و سپس تعدادی پرتونگاری دیگر نیز با پخش شدن ماده حاجب در مغز انجام می‌گردد.
 در برخی شرایط، استفاده از رگ‌نگاری مخ مؤثر تر از روش‌های کمتر تهاجمی، مانند و می‌باشد.
همچنین استفاده از رگ‌نگاری مخ امکان درمان فوری را نیز فراهم می‌کند. برای مثال، پس از شناسایی آنوریسم، می‌توان از کاتتری که به منظور رگ‌نگاری کارگذاشته شده استفاده نمود و سیم‌های فلزی ویژه ای را از درون آن به ناحیهٔ آنوریسم رساند که پس از مدتی طولانی منجر به رشد در منطقه و تقویت دیوارهٔ رگی می‌گردد.
 در برخی حوزه‌های قضایی استفاده از رگ‌نگاری مخ برای تأیید اجباری می‌باشد.
 
 
 
 مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. « ». در ، بازبینی‌شده در ۲۹ آگوست ۲۰۱۷.
{"title": "رگ‌نگاری مخ", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B1%DA%AF%E2%80%8C%D9%86%DA%AF%D8%A7%D8%B1%DB%8C_%D9%85%D8%AE&oldid=23671309", "language": "fa"}