حالتی‌است که کسی دارای آن است که هیچ ضربه‌ای بر او اثر ندارد، نیروهای مافوق طبیعی او را شکست‌ناپذیر و آسیب‌ناپذیر کرده‌اند؛ اما فقط یک نقطه از بدن او روئینه نیست و آن نقطه شکست وی است.
 مادر ، ، آشیل را در رودخانه که پیرامون جهان مردگان را فراگرفته است، فروبرد و آشیل رویین‌تن شد.نقطه آسیب‌پذیری آشیل در پاشنه پا بود، زیرا مادرش در هنگام غوطه دادن، پاشنه پای او را به دست گرفته بود. در جنگ‌های ، تیری بر پاشنه پای او زد و آشیل مرد.
 به رویین‌تنی آشیل در اشاره نشده است و این داستان پس از وی بر سر زبان‌ها افتاده است. مرگ آشیل هم در ایلیاد نیامده و تنها در نخستین بخش‌های کتاب به آن اشاره شده است.
 ، پهلوان رویین‌تن حماسه است. او اژدهایی را کشت و در خون آن غوطه خورد و روئین‌تن شد. نقطه آسیب‌پذیری او جایی است بین دو شانه که برگی بر آن افتاده و در نتیجه با خون اژدها تماس نیافته بود. با زدن ضربه‌ای بر آنجا، او را می‌کشد.
 ، در افسانه‌های رویین‌تن است و همه عناصر سوگند خورده‌اند که به او آسیب نرسانند، جز گیاه حقیر دبق و همین گیاه سرانجام بالدر را از بین می‌برد.
 ، پهلوان ایرانی نیز رویین‌تن است؛ هرچند چگونگی رویین‌تن شدن او در نیامده است.
 در مورد رویین‌تنی او دو داستان گفته‌اند: یکی این که پس از آن که به جامی شیر خوراند و پشوتن زندگی جاوید یافت، به اسفندیار اناری خوراند که او را روئین‌تن کرد.
 داستان دیگر آن است که اسفندیار به دستور در رودخانه اساطیری آب‌تنی کرد و روئین‌تن گردید. اما چشم اسفندیار روئینه نیست، زیرا در موقع غوطه خوردن به ناچار چشمان خود را بست. سرانجام رستم به گفته تیری دوشاخ از چوب گز را که پیکانش آغشته به آب رز بود، به چشمان اسفندیار نشانه رفت و اسفندیار کشته شد. 
 گاه برخی پوشیدنی‌ها و نوشیدنی‌ها هم سبب رویینه‌تنی و شکست‌ناپذیری می‌شود. در حقیقت خفتان خدایی است که وی را آسیب‌ناپذیر می‌کند.
 رویین‌تنی می‌تواند نشانه‌ای از آرزوی همانندی پهلوانان بزرگ به خدایان باشد؛ همچنین می‌تواند نشانه‌ای از آرزوی نامیرایی و آسیب‌ناپذیری باشد. رویین‌تنی ظاهراً به دورانی برمی‌گردد که آدمی به تازگی فلز را کشف کرده و از آن برای خود جامه‌های جنگی ساخته بود.
{"title": "روئین‌تنی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B1%D9%88%D8%A6%DB%8C%D9%86%E2%80%8C%D8%AA%D9%86%DB%8C&oldid=32424537", "language": "fa"}