(به : ) همسر بوده و به علت حضور در و همچنین اشعاری که برای همسرش سروده مورد توجه شیعیان است.
 بوالفرج از عوف بن خارجه نقل کرده‌است که نزد بودم که مردی پیش او آمد و سلام کرد و گفت: «من مردی هستم و نامم إمرء القیس است. آمده‌ام مسلمان شوم و احکام آن را بیاموزم.»
 را بر او عرضه کردند. مسلمان شد و امارت قبیله قضاعه را که در بودند به او پیشنهاد کردند. وقتی از نزد عمر بیرون آمد، را ملاقات کرد و و همراه او بودند.
علی به او گفت: «من علی بن ابی طالب پسرعموی و داماد اویم و اینان فرزندان من هستند که مادرشان ، دختر رسول خداست. ما علاقه‌مندیم با تو وصلت کنیم.»
امرءالقیس گفت: «یا علی، دختری دارم به نام محیاة که او را به عقد تو درمی‌آورم و دختر دیگرم، سلمی را به فرزندت حسن و سومین دخترم رباب را به حسین می‌دهم.» 
 رباب از حسین صاحب دو فرزند شد، به نام‌های عبدالله و . امرءالقیس پدر رباب از اشراف و خانواده‌های بزرگ عرب به‌شمار می‌رفت. رباب در نزد حسین بن علی قدر و منزلت خاصی داشت. چنان‌که اشعاری را دربارهٔ او و فرزندش، ، سروده‌است: «دوست دارم خانه‌ای را که در آن و رباب باشند. آن دو را دوست می‌دارم، مالم را به آنان می‌بخشم و کسی حق سرزنش آنان را ندارد.»
 بعد از کشته‌شدن حسین، وقتی در مجلس ابن زیاد، رباب نگاهش به سر همسرش افتاد، بی‌تاب شد، آن سر را گرفت و بوسید و در کنار خود نهاد و نوحه‌سرایی کرد.
 ابن اثیر می‌گوید: 
رباب با قافله اسیران به شام رفت و چون به مدینه بازگشت، اشراف قریش از او خواستگاری کردند.
رباب گفت: «جز رسول خدا که من همسر فرزندش بودم، همسر فرزند هیچ‌کس دیگری نخواهم شد.» و تا یک سال همچنان گریست و از زیر آسمان به زیر هیچ سقفی نرفت تا از فرط اندوه جان سپرد. بعضی گفته‌اند رباب یک سال در کنار قبر حسین ماند، آنگاه به مدینه بازگشت و از شدت اندوه درگذشت. او در سوگ حسین اشعاری نیز سروده بود.
{"title": "رباب بنت امرء القیس", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%A8_%D8%A8%D9%86%D8%AA_%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%A1_%D8%A7%D9%84%D9%82%DB%8C%D8%B3&oldid=33723127", "language": "fa"}