( : ) یا روش بررسی و ارزیابی پروژه، ابزاری آماری در است، که با هدف تحلیل و تعیین مربوط به تکمیل یک پروژه، طراحی می‌شود و اغلب در فاز ، در کنار ، مورد استفاده قرار می‌گیرد.
 این تکنیک نخستین بار در اواخر دهه ۱۹۵۰ توسط ، توسعه یافت و بتدریج در تعیین مسیر بحرانی پروژه‌ها، بکار گرفته شد. روش بررسی و ارزیابی برنامه، در پروژه‌هایی که جزئیات و زمان تکمیل کارها مشخص نمی‌باشد، با تخمین زمان لازم برای انجام هر یک از فعالیت‌ها و شناسایی حداقل زمان لازم برای تکمیل کل ، امکان برنامه‌ریزی پروژه را فراهم می‌نماید. این روش اغلب در پروژه‌های زیرساختی در مقیاس بزرگ و پروژه‌های تحقیق و توسعه دارای پیچیدگی، که زمان، فاکتور اصلی‌تری نسبت به است، بکار گرفته می‌شود.
 برای محاسبات نیازمند سه پارامتر برای هر فعالیت می‌باشیم. که شامل: پیش‌بینی خوش‌بینانه، پیشبینی بدبینانه و محتمل‌ترین پیش‌بینی.
 پیش‌بینی بدبینانه یا ( : )که بر مبنای بیشترین زمان پیش‌بینی ما نسبت به انجام فعالیت می‌باشد.
 پیش‌بینی خوش‌بینانه یا ( : )که بر مبنای کوتاه‌ترین زمان پیش‌بینی ما نسبت به انجام فعالیت می‌باشد.
 محتمل‌ترین پیش‌بینی یا ( : )که بر مبنای محتمل‌ترین زمان پیش‌بینی ما نسبت به انجام پروژه می‌باشد.
 برای محاسبه مقدار زمان (هزینه) مورد انتظار( : ) از روابط موجود در و ، داریم: 
 برای محاسبه مسیر بحرانی مانند دیگر می‌توان با کمک گرفتن از مقدار زمان (هزینه) مورد انتظار(Ce) به عنوان زمان معیار به محاسبه مسیر بحرانی پرداخت.
 همان‌طور که در تصویر روبرو دیده‌می‌شود؛
می‌توان به کمک زمان مورد انتظار (Ce) به مسیر بحرانی که در تصویر با رنگ قرمز مشخص شده‌اند دست یافت.
{"title": "روش بررسی و ارزیابی برنامه", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B1%D9%88%D8%B4_%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C_%D9%88_%D8%A7%D8%B1%D8%B2%DB%8C%D8%A7%D8%A8%DB%8C_%D8%A8%D8%B1%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87&oldid=32221682", "language": "fa"}