یا ( : ) یک از خانواده است، یکی از تنها دو از سرده یا زاغ کوهی. دو زیرگونه از آن در کوهستان‌های بلند از و شرق و شمال به مرکزی، و وجود دارد.
 این پرنده با پرهای زینتی براق سفید و مشکی، نوک زرد، پاهای قرمز و صداهای خاص از دیگر پرندگان متمایز است. این پرنده می‌تواند یک آکروباتیک منظم داشته باشد. رنگ تخم‌های این پرنده سفید و قهوه‌ای می‌باشد. این پرنده به عنوان غذا، در فصل عمدتاً از شکار حیوانات ( ) بهره می‌برد و در فصل از میوه‌ها استفاده می‌کند.
 تغییرات آب‌وهوایی می‌تواند یک تهدید برای زندگی این نوع پرنده باشد که با تغییر پرنده از نقاطی با ارتفاع کم به نقاطی با ارتفاع زیاد برطرف می‌شود.
 زاغ نوک‌زرد دارای دو زیرگونه موجود است:
 
 ، با وجود شکل نوک خود و پرهای زینتی سفید و مشکی، تنها زاغی است که دورتر از سایر گونه‌های زاغ زندگی می‌کند.
 زاغ‌های نوک‌زرد بالغ پرهای زینتی سفید و مشکی، یک نوک زرد کوتاه، قهوه‌ای تیره، و پاهای قرمز دارند. کمی کوچک‌تر از ۳۹-۳۷ سانتیمتر(۱۴٫۶-۱۵٫۳ ) طول به همراه ۱۲-۱۴ سانتیمتر(۴٫۷-۵٫۵ اینچ) دم و ۷۵-۸۵ سانتیمتر(۴۰-۳۳ اینچ) طول بال‌های آنهاست، اما دم کوتاه‌تر و بال‌های بلندتر نسبت به بستگان خویش دارد. جنس نر و ماده در ظاهر یکسان هستند اگرچه نر به‌طور متوسط کمی از ماده بزرگتر است. زاغ نابالغ نسبت به زاغ بالغ تفاوت‌هایی از قبیل نوک زردرنگ مبهم و پاهای قهوه‌ای دارا می‌باشد. زاغ نوک‌زرد بعید است با هر گونه دیگر اشتباه شود، اگرچه زاغ نوک‌زرد و نوک‌سرخ شبیه به هم هستند اما زاغ نوک‌زرد کوچک‌تر است و دارای پرهای زینتی خاکستری می‌باشد، و زاغ نوک‌قرمز دارای قرمز و بلند می‌باشد.
 زیرگونه به‌طور متوسط کمی بزرگتر از گونه نوع اول، با وزن ۱۹۱-۲۴۴ گرم(۶٫۸-۸٫۷ اونس) در برابر ۱۸۸-۲۵۲ گرم(۶٫۷-۹ اونس)و پاهای قوی‌تر است. این است که مطابق با اصل برگمان، که پیش‌بینی می‌کند که حیوانات بزرگ‌جثه‌تر باید در ارتفاعات بالاتر یا در مناطق سردتر و خشک‌تر زندگی کنند احتمال زندگی آنان در این نوع مناطق بیشتر است.
 زاغ نوک‌زرد سریع و آکروباتیک با ضربه شدید بال‌های آن است. و در پرواز نسبت به زاغ نوک‌قرمز تمییز می‌یابد.
{"title": "زاغ نوک‌زرد", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B2%D8%A7%D8%BA_%D9%86%D9%88%DA%A9%E2%80%8C%D8%B2%D8%B1%D8%AF&oldid=33282619", "language": "fa"}