نامه به عبرانیان خطاب به یهودی‌نژادی نوشته شده‌است که احتمالاً به‌سبب درک نادرست‌شان از مقام و کار مسیح، در خطر بازگشت به کیش سابق خود بودند. ( دلیل اصلی نگارش این نامه این است که در زمان نگارش نامه قدرت در دست نرون بوده و او شروع به آزار و اذیت مسیحیان کرده و تمام دارایی آنها را تصاحب میکرد. تنها راه گریز از این مسئله برای مسیحیان تبار وجود داشت در صورتی که به جلوی هیکل رفته و بودن مسیح را انکار کنند و به یهودیت باز گردند و از این مشکل رهایی یابند... از این رو نویسنده دست به نوشتن نامه میکند تا آها را به پایداری دعوت نماید و کسانی که در خطر بازگشت به یهودیت بودند را آگاه سازد. لازم به ذکر است نویسنده این کتاب به طور دقیق مشخص نیست. عده ای معتقدند که نویسنده نامه است و عده ای دیگر میگوید اپولس و شاید شخص دیگر غیر از پولس رسول. ) از این‌رو، نویسنده در آغاز را به‌عنوان مکاشفهٔ حقیقی و نهایی خدا معرفی می‌کند و برتری او را بر فرشتگان و موسی و کهانت یهود ثابت مینماید. او با تأکید بر سه حقیقت مسلم به این کار دست می‌زند: ۱) عیسی پسر و ابدی خداست، لذا برتر از انبیای ، فرشتگان و موسی است. ۲) خدا عیسی را کاهنی ابدی اعلام کرده‌است، پس او برتر از کاهنان عهد عتیق است. ۳) عیسی مؤمنان را از گناه، ترس و مرگ رهایی میبخشد و در مقام کاهن‌اعظم، نجات و رستگاری حقیقی را برای آنان به ارمغان می‌آورد. نظام قربانی‌ها و مراسم دینی یهود، تنها سایهای از این نجات عظیم است.
 نویسنده با اشاره به ایمانِ شخصیت‌های برجستهٔ (فصل ۱۱)، خوانندگانش را به پایداری در ایمان تشویق می‌کند و در فصل دوازدهم از ایشان می‌خواهد که با چشم دوختن به عیسی، ایمان خود را با وجود همه مصیبت‌ها و سختی‌ها، تا به آخر حفظ کنند. کتاب با بیان مطالبی پندآمیز و هشدارگونه به‌پایان می‌رسد.
 ۱ - مقدمه: مسیح، مکاشفهٔ کامل خدا (۱:۱-۳)
۲ - برتری مسیح بر فرشتگان (۱:۴ تا ۲:۱۸)
۳ - برتری مسیح بر موسی و یوشع (۳:۱ تا ۴:۱۳)
۴ - برتری کهانت مسیح (۴:۱۴ تا ۷:۲۸)
۵ - برتری عهد مسیح (۸:۱ تا ۹:۲۸)
۶ - برتری قربانی مسیح (۱۰:۱-۳۹)
۷ - اهمیّت ایمان (۱۱:۱ تا ۱۲:۲۹)
۸ - نصایح و بخش پایانی (۱۳:۱-۲۵)
{"title": "نامه به عبرانیان", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87_%D8%A8%D9%87_%D8%B9%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C%D8%A7%D9%86&oldid=34473935", "language": "fa"}