به سلسله کمکهای دیپلماتیک و نظامی به عراق میپردازد. این کمکها برگرفته از منافع مشترک عراق و شوروی در منطقه و در مرحله بعد جامعه جهانی بوده‌است. در حدود ۸۵٪ تجهیزات مورد استفاده عراق در ساخت کشور شوروی بود. شوروی بزرگترین صادرکننده ادوات و تجهیزات نظامی به بوده‌است. 
 به‌طور کلی اهداف شوروی در کمک به عراق برای مقابله با ایران را میتوان در چند دستاورد کلی خلاصه کرد: 
 
 
 
 
 آغاز روابط دوستانه عراق و اتحاد جماهیر شوروی مربوط به پیمان دوستی است که دو کشور در سال امضاء کردند. بعد از مدتی با گرایش عراق به سمت غرب و دوری از شوروی، روابط دو کشور رو به تیرگی نهاد. پس از امضای بین و و حمایت قاطع از موضع ایران، این کشور در سال پس از ناامیدی از حمایت ، قراردادی را با منعقد کرده بود که به موجب این قرارداد ساختار می‌بایست به‌تدریج وابستگی خود را به مهمات و تجهیزات ساخت شوروی کم نماید. به دنبال آن در اوائل سال خرید هواپیماهای و طرح خرید نیروگاه هسته‌ای از فرانسه منجر به بروز تیرگی بین بغداد و مسکو گردید.
 از سوی دیگر انتقاد حضور شوروی در از سوی عراق و متلاشی کردن و اعدام بیش از صد نفر از اعضای آن همگی نشان بر تیرگی روابط عراق و شوروی بود. 
 با این حال هیچگاه روابط دو کشور قطع نشد و دو کشور همواره سعی داشتند سطح مطلوبی از مناسبات سیاسی را با طرف مقابل حفظ نمایند. عراق به سبب وابستگی ساختار ارتش و نیازمندی به تسلیحات و ادوات نظامی قادر به قطع کامل روابط با شوروی نبود و مسکو نیز تمایلی به از دست دادن تنها متحد خود در حاشیه نداشت.
 با ارسال ارتش در افغانستان توسط قوای شوروی، سیاست ضد شوروی ایران شدیداً افزایش یافت. ورود ارتش به افغانستان را به شدت محکوم کرد و از شوروی به عنوان شرق تجاوزگر یاد کرد. به دنبال آن کمکهای تسلیحاتی و تدارکاتی ایران به چریکان اسلام‌گرا و تندرو و ه لی افگن زیر نام مجاهدان از سر گرفته‌شد و تلاش کرد تا گروه‌های مختلف معارضین افغانی را با هم متحد ساخته به رویارویی وادارد. این اقدامات ایران شوروی را بر آن داشت که هرچه سریعتر از به‌خطر افتادن منافعش توسط ایران در جلوگیری نماید. 
 در تاریخ ۱۹۸۰، وزیر امور خارجه عراق در سفری که به داشت توانست موافقت شوروی را برای اعطای کمک‌های تسلیحاتی به جلب کند. در آن زمان به دلیل ؟ ، شوروی امکان ارسال مستقیم تسلیحات نظامی را به عراق نداشت. از اینرو تصمیم گرفت این کار را با کمک چندواسطه انجام دهد. کشورهای ، و کشورهایی بودند که تسلیحات شوروی از طریق آن‌ها به دست عراق می‌رسید. اولین محموله از سلاحهای مدرن شوروی در زمستان همان سال به عراق تحویل داده شد. 
 بعد از آنکه شوروی اولین محموله از تانکهای خود را که بالغ بر ۱۴۰ عدد بود، در به عراق تحویل داد؛ فوراً طی نامه‌ای به ، اطمینان خاطر داد که در جنگ میان ایران و عراق جانب بی‌طرفی را رعایت می‌کند. شوروی از طرفی عراق را تقویت می‌کرد تا خط مقدم مبارزه با اسرائیل را عهده‌دار شود و از طرفی تجهیزات نظامی ایران را تاحدودی فراهم می‌کرد که بتواند نماینده شوروی در مبارزه با آمریکا باشد. از اینرو شوروی تمایل به ادامه جنگ در منطقه که حوزهٔ نفوذ آمریکا به‌شمار می‌رفت، داشت. 
 بعد از انهدام رآکتور اتمی در طی و ، شوروی که فکر می‌کرد ممکن است اسرائیل جبهه جدیدی علیه عراق بگشاید، تمایل بیشتری برای ارسال تجهیزات نظامی به عراق از خود نشان داد. 
 گرچه عراق از قبل از وقوع در سال ۱۳۵۷ جزو کشورهای تحت حمایت بلوک شرق بود، اما یکی از وقایعی را که سبب حمایت جدی دولت رئیس جمهور شوروی از در یکی از برهه‌های جنگ شد را افشای و سفر ، مشاور امنیت ملی به تهران می‌داند. 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 همچنین در راستای کمکهای استراتژیک نظامی شوروی به عراق، تعدادی از کارشناسان موشکی شوروی در عراق حضور یافتند تا بتوانند برنامه عراق را توسعه دهند. هیچیک از این کارشناسان عضو نبوده و از شرکت‌های خصوصی طرف قرارداد با عراق به این کشور اعزام شده بودند. حضور این کارشناسان روسی تا سال تداوم داشت. 
 برنامه مشترک روسی-عراقی موشک‌های بالستیک عراق، برخلاف برنامه کره‌ای-ایرانی با شکست روبرو شد و عراق هیچگاه نتوانست به تکنولوژی ساخت موشک‌های بالستیک دست پیدا کند.
{"title": "روابط شوروی و عراق در جنگ ایران و عراق", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B1%D9%88%D8%A7%D8%A8%D8%B7_%D8%B4%D9%88%D8%B1%D9%88%DB%8C_%D9%88_%D8%B9%D8%B1%D8%A7%D9%82_%D8%AF%D8%B1_%D8%AC%D9%86%DA%AF_%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86_%D9%88_%D8%B9%D8%B1%D8%A7%D9%82&oldid=34374376", "language": "fa"}