برای زبان مقدونی کهن از خانواده هلنی را ببینید. (به :македонски јазик مکدنسکی یازیک) زبان رسمی است. مقدونی در گروه (شاخهٔ جنوبی) جای می‌گیرد. جمعیت گویشوران این زبان میان ۱٫۶ تا ۳ میلیون تن برآورد می‌شود.
 مقدونی از ۱۹۴۵ زبان مقدونیه-که آن زمان بخشی از بود- شناخته‌شد.
 برای نگارش زبان مقدونی در آغاز از استفاده می‌شد، ولی سپس جایگزین آن شد.
 فهرست الفبای مقدونی:
 همچنین آوای [ə] در برخی گویش‌های مقدونی یا وامواژه‌های آن دیده می‌شود.
 زبان مقدونی زبانی از خانوادهٔ است. در سده‌های پنجم و ششم میلادی به منطقهٔ بالکان رسیدند. در بر تاختند و مقدونیه نیز بخشی از سرزمین‌های زیر فرمان آنان شد.
 با آغاز جنبش‌های ملی در بالکان توجه به زبان‌های اسلاوی برانگیخته شد. در این زمان مقدونی زیر تأثیر زبان‌های همسایه‌ای چون بود. از مقدونی به عنوانی زبانی مستقل شناخته‌شد. در سدهٔ بیستم سرزمین‌های مقدونی زبان میان سه کشور ، و یوگسلاوی بخش شد. به طبع زبان‌های رسمی این کشورها به مقدونیان آموخته می‌شد و نه زبان مقدونی.
 در ۱۹۴۴ بود که نخستین دستور زبان رسمی مقدونی تدوین گردید. همچنین نخستین جریده‌ای که با زبان مقدونی رسمی منتشر شد روزنامهٔ (مقدونیهٔ نو) بود که در همین سال منتشر شد.
{"title": "زبان مقدونی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B2%D8%A8%D8%A7%D9%86_%D9%85%D9%82%D8%AF%D9%88%D9%86%DB%8C&oldid=34577591", "language": "fa"}