این مقاله دربارهٔ بازیکن اسبق تیم ملی فوتبال برزیل است. برای بازیکن پرتغالی را ببینید. برای دیگرکاربردها را ببینید. (به : ) (زادهٔ ۱۸ سپتامبر ۱۹۷۶ در ) که بیشتر با نام یا شناخته می‌شود، پیشین و رئیس کنونی باشگاه اسپانیا است. رونالدو یکی از بهترین و تکنیکی‌ترین بازیکنان به‌شمار می‌رود که پدیدآورنده برخی از شیوه‌های است. او در ۱۴ دسامبر سال ۲۰۲۰ توسط به عنوان بهترین مهاجم نوک تاریخ فوتبال بالاتر از و و جزو تیم رؤیایی بهترین بازیکنان تاریخ فوتبال قرار گرفت. او به دلیل دریبل زنی‌های تکرار نشدنی لقب مریخی را هم از سوی بزرگان فوتبال گرفت. او در دوران حرفه‌ای خود به دلیل سرعت زیاد، دریبل‌های تکنیکی، دقت و تمام‌کنندگی‌اش مورد توجه قرار گرفت و برای تیم‌های باشگاهی مانند و و نیز در پست بازی کرد که پس از آسیب‌دیدگی از ناحیهٔ زانو، در سال ۲۰۰۲ به پیوست.
 رونالدو در سال ۱۹۹۶ زمانی که ۱۸ سال سن داشت، شد، بعدها دو بار دیگر در سال‌های ۱۹۹۷ و ۲۰۰۲ به این عنوان رسید و در سال ۱۹۹۸ شد. او پس از دومین بازیکنی است که دو مرتبه رکورد نقل و انتقالات فوتبال جهان را شکسته‌است.
 رونالدو یک بار عنوان بهترین بازیکن خارجی ، یک بار عنوان بهترین بازیکن فصل ایتالیا و نیز کفش طلای بهترین گلزن را به دست آورد. او تا سن ۲۱ سالگی، بیش از ۲۰۰ گل باشگاهی و ملی را به‌ثمر رساند. او همچنین یکی از بهترین بازیکنان برزیلی تمام ادوار است که در ۹۸ بازی برای ۶۶ گل به ثمر رسانده و پس از رکورددار گلزنی ملی در برزیل است. او در سن ۱۷ سالگی با تیم ملی برزیل به قهرمانی در رسید و از جوان‌ترین بازیکنانی است که به این افتخار دست یافته‌اند. رونالدو در بهترین بازیکن این جام شد و در صعود برزیل به فینال تأثیر زیادی داشت. او در جام‌جهانی ۲۰۰۲ نیز ضمن جام جهانی، در کنار و یکی از بازیکنان کلیدی برزیل در قهرمانی این جام بود. در ۱۹۹۷ او بهترین بازیکن تورنمنت و در کوپا آمریکا ۱۹۹۹ آقای گل شد. رونالدو در سال ۲۰۰۷ از سوی مجله به عنوان یکی از ۱۱ بازیکن برتر تاریخ فوتبال انتخاب شد و نام وی در (لیست برترین بازیکنان ادوار فوتبال به انتخاب ) جای گرفته‌است.
 رونالدو پس از تکرار مصدومیت، در سال ۲۰۱۱ برای همیشه از فوتبال کناره‌گیری کرد و بازنشسته شد. او مدتی و نیز سفیر در بود. وی هم‌اکنون مالک ۵۱ درصد سهام و رئیس این باشگاه اسپانیایی است. وتلاش این را داشت که قهرمان شود و زحمت کیشید
 رونالدو لوئیس نازاریو دو لیما در ۲۲ سپتامبر ۱۹۷۶ در بنتو ریبیرو متولد شد، حومه فقیرنشین اما مسالمت آمیز و در حدود سی کیلومتری مرکز ریودوژانیرو. نوزادی که ۳٫۳۶ کیلوگرم وزن داشت، رونالدو را به احترام پزشکی که از تولد وی مراقبت کرده‌است، و همچنین با اشاره به نام پدرخوانده خود، یکی از دوستان خانواده نامگذاری می‌کنند او که کودکی آرام و کمی آشفته بود، اولین توپ خود را در کریسمس سال ۱۹۸۰ دریافت کرد. او به سختی توپ را ترک می‌کرد، همیشه او را روی پاهایش نگه می‌داشت و حتی با آن می‌خوابید. در خیابان‌های زادگاهش است که می‌آموزد بر توپ مسلط شود و سریعاً از آن جدا نشود. او همچنین علاقه خود را به یکی از باشگاه‌های محلی، فلامنگو، جایی که بین‌المللی زیکو، بُت دوران جوانی اش، بازی می‌کرد و چندین بار در مسابقات باشگاهی در Maracanã، استادیوم بزرگ کاریوکا بازی می‌کرد، نشان داد. پدرش، نلیو نازاریو د لیما، بزرگتر خانواده از هفت فرزند بود و کودکیِ سختی داشت. رونالدوی جوان دنیای کار را کشف کرد و در نوجوانی در شرکت تلفنی ریو استخدام شد. در این زمان بود که او با همسر آینده خود، سونیا دوس سانتوس باراتا، که در آن زمان صندوقدار جوان در یک سوپرمارکت بود، ملاقات کرد. این زوج دارای دو فرزند بزرگتر از رونالدو هستند: آئونه، دختری که چهار سال قبل از او متولد شد و نلینو، هجده ماه قبل از فرزند سوم و آخر خانواده متولد شد. برادر نلیو، و بنابراین عموی رونالدو، ملقب به پپیکو، یک فوتبالیست، قهرمان ریو با باشگاه فلومیننس در سال ۱۹۶۴ است.
 برای مدت طولانی، رونالدو توسط تمام خانواده‌اش «دادادو» نامیده می‌شد، لقبی که توسط برادر بزرگتر او نامگذاری شد. چون نام او برای تلفظ بسیار پیچیده بود. تنها در شانزده سالگی بود که او شروع به ایجاد نام از طریق فوتبال کرد و خواست که با نام واقعی خود صدا شود. در کودکی دوستانی که به او لقب می‌دادند به دلیل دندان‌های تحمیلی که او را آزار می‌داد مسخره می کردندش. او علی‌رغم تلاش والدینش برای ثبت نام در مدارس معتبر، علاقه زیادی به مدرسه نداشت و خیلی دوست داشت در خیابان فوتبال بازی کند؛ بنابراین، هنگامی که او ۱۰ ساله بود، در انجمن ورزشی باشگاه تنیس والکیر، نه چندان دور از بنتو ریبیرو، جایی که فوتبال داخل سالن را بازی می‌کرد، ثبت نام کرد. این نوع فوتبال، که مشخصه زمین‌های بازی کمی دارد، به او امکان می‌داد تا کیفیت فنی خود را توسعه دهد. پس از شروع به عنوان دروازه‌بان، او در مرکز زمین قرار گرفت و تعداد زیادی گل به ثمر رساند. در جریان مسابقه ای برابر ، که در آن چهار گل به ثمر رساند، رونالدو توسط یک عضو باشگاه فوتسال Social Ramos مشاهده شد که او را علی‌رغم عدم تمایل مادرش به خدمت گرفت. وی که در مسابقات قهرمانی شهرداری شرکت داشت، در طول اولین فصل خود ۱۶۶ گل به ثمر رساند، از جمله یازده گل در یک مسابقه، تمام رکوردهای قبلی را زد.
 در همان اوایل، رونالدو خود را در تیم‌های فوتسال جوانان متمایز کرد و در ۱۳ سالگی برای جذب در فلامنگو به همراه ۴۰۰ فوتبالیست جوان دیگر دعوت شد؛ ولی در جلسه غربالگری انتخاب نشد. دو توجیه برای توضیح عدم موفقیت این آزمون مطرح است: اولین مورد قدیمی این است که بازیکن به سادگی توسط مدیریت باشگاه حفظ نشده‌است. مورد دوم، اخیراً، از این واقعیت دفاع می‌کند که رونالدو نمی‌تواند هزینه اتوبوس را برای رفتن به مرحله دوم انتخاب پرداخت کند.
 رونالدو پس از جام جهانی ۱۹۹۴، پیوستن به PSV را انتخاب کرد. او با وجود اینکه فقط ۱۷ سال داشت برای مسابقات انتخاب شد اما در هیچ بازی ای به میدان نرفت. این بود که به رونالدو توصیه کرد به PSV برود. روماریو که از سال ۱۹۸۸ تا ۱۹۹۳ برای PSV بازی کرده‌است. [۱۸] رونالدو در اولین فصل حضور خود در ۳۰ گل لیگ به ثمر رساند. [۱۹] پس از به ثمر رساندن در بازی PSV برابر در ۱۹۹۴–۹۵، مهاجم لورکوزن و برنده رودی وولر در یک پس از بازی اظهار داشت: "در عمرم هرگز ۱۸ ساله ندیده‌ام - بازی قدیمی به این روش. "[۱۸] دریبل‌های او از میانه زمین توجه بسیاری از افراد را در این ورزش جلب کرد، در حالی که لوئیز انریکه، همبازی آینده بارسلونا اظهار داشت:" من او را در تلویزیون در PSV دیده بودم و فکر کردم "واو". سپس او آمد به بارسلونا. او دیدنی‌ترین بازیکنی است که من دیده‌ام. او کارهایی را انجام داده‌است که قبلاً هرگز ندیده بودم. ما اکنون عادت کرده‌ایم که مسی شش بازیکن گذشته را دریبل کند، اما در آن زمان نه. رونالدو یک جانور بود. "[۲۰]
 رونالدو در طول حضور در PSV توجه اینترمیلان و بارسلونا را به خود جلب کرد. این بارسلونا بود که مایل بود ۱۹٫۵ میلیون دلار هزینه را پرداخت کند. در طول فصل ۱۹۹۶–۱۹۹۶، رونالدو در ۴۹ مسابقه ۴۷ گل به ثمر رساند، و جشن گلهای او با دستان کشیده مانند فدیه دهنده که زادگاهش ریو دو ژانیرو را زیر نظر دارد، یکسان بود. او تیم کاتالان را به قهرمانی در جام برندگان جام یوفا رساند، جایی که فصل را با گل پیروزی در فینال جام به ثمر رساند و به و سوپرکوپا اسپانیا رسید. او همچنین در سال ۱۹۹۷ با ۳۴ گل در ۳۷ بازی، و جایزه بهترین گلزن لالیگا را بدست آورد. تا فصل ۰۹–۲۰۰۸، رونالدو آخرین بازیکنی بود که بیش از ۳۰ گل در لالیگا به ثمر رسانده‌است. 
 رونالدو در بارسلونا در اوج آمادگی بدنی بود و بسیاری از ۴۷ گل او شامل دور زدن دروازه‌بان قبل از زدن توپ به تور دروازه بود. اسکار گارسیا، هم تیمی رونالدو در آن فصل، اظهار داشت که «او در آن زمان، او تماماً فیبر و عضله بود». او یک نمونه کامل فیزیک بدنی بود. با چنین قدرت خارق‌العاده ای که با مهارت‌های فنی او مطابقت داشت، کسی نمی‌توانست او را متوقف کند. ، که در آن فصل سه بار مقابل رونالدو بازی کرد - رونالدو هشت گل به ثمر رساند. 
 زمان رونالدو در بارسلونا یک فصل به طول انجامید، زیرا در مذاکره مجدد قرارداد وی مشکلاتی وجود داشت. [۲۲] همان‌طور که ژوزپ لوئیس نویز، رئیس بارسلونا اعلام کرد، بارسلونا فکر می‌کرد صحبت‌ها به پایان رسیدن قرارداد جدید بلندمدت با بهترین بازیکن جهان تا سال ۲۰۰۶ است. "او برای زندگی ماست". [۲۲] با این حال، هنگامی که طرفین مجدداً برای نهایی کردن معامله روز بعد تشکیل جلسه دادند، توافق به هم خورد و نویز اعتراف کرد: "همه چیز تمام شد، رونالدو می‌رود". [۲۲] رونالدو در گفتگو با اظهار داشت: "تجربه [در بارسلونا] فوق العاده بود و من فقط یک ماه قبل از پایان آن فصل به توافق رسیدم که قراردادم را تمدید کنم، اما یک هفته بعد وکیل و رئیس بارسلونا توافق کردند که این قرارداد ملغی است. "[۳۰] با پرداخت هزینه بند خرید در قراردادش، اینترمیلان او را در تابستان ۱۹۹۷ با پرداخت ۲۷ میلیون دلار، رکورد جهانی، به امضا رساند، و او را به دومین بازیکن بعد از دیگو مارادونا تبدیل کرد که رکورد انتقال جهانی را می‌شکند. [۲۱] [۲۲]
 فروش پیراهن او که قرارداد ۴۶ میلیون یورویی با رئال مادرید امضا کرده بود، در روز اول همه رکوردها را شکست. رونالدو بخشی از دوران ستاره‌های جهانی گالاکتیکوس بود که هر تابستان توسط این باشگاه امضا می‌شد، که شامل ، ، و بود. وی تا اکتبر ۲۰۰۲ به دلیل مصدومیت کنار گذاشته شد که این مورد انتظار هواداران بود. رونالدو در اولین بازی خود مقابل آلاوز دو گل به ثمر رساند، ۶۱ ثانیه اول پس از حضور در زمین، و هنگام ترک زمین از مورد تشویق قرار گرفت. [۵۵] همان استقبال در آخرین بازی فصل برابر مشاهده شد، جایی که رونالدو گلزنی کرد تا اولین فصل خود را با ۲۳ گل در لیگ به پایان برساند و با عنوان قهرمانی لالیگا را برای سال ۲۰۰۳ به پایان برساند. وی همچنین در جام ۲۰۰۲ بین قاره ای و در سال ۲۰۰۳ در به پیروزی رسید و در هر دو فینال گلزنی کرد. 
 در بازی برگشت مرحله یک چهارم نهایی لیگ قهرمانان رئال مادرید، رونالدو دربرابر در اولدترافورد هت تریک کرد و تیم انگلیسی را از این رقابت دور کرد. رونالدو در دقیقه ۸۰ تعویض شد و مورد تشویق ایستاده هر دو مجموعه طرفداران قرار گرفت. رونالدو با تأمل در مورد تشویق هواداران حریف به وی، اظهار داشت: «برای من لحظه ای بسیار زیبا و بسیار خاص باقی مانده‌است.» او در یک بازی خانگی برابر یوونتوس در دیدار رفت قهرمانان ۲–۱ به پیروزی رسید نیمه نهایی لیگ، اما مصدومیت باعث شد او در اکثر شکست‌های بازی برگشت جایی که رئال حذف شد، از بازی خارج شود. 
 وی در مجموع ۹۸ بازی ملی برای تیم ملی فوتبال کشورش انجام داده و ۶۲ به ثمر رساند و دومین گلزن تاریخ فوتبال برزیل محسوب می‌شود. وی همچنین ۱۵ گل در جام‌های جهانی به ثمر رسانده و آقای گل جام جهانی ۲۰۰۲ شده‌است. او ۶ گل در تیم ملی المپیک برزیل به ثمر رساند و آقای گل این رقابت‌هاست. او جوانترین بازیکنی است که توپ طلا و بازیکن سال جهان را برنده شده و همچنین در ۱۷ سالگی قهرمان جام جهانی و آقای گل لیگ هلند شد. او همچنین ۹۲ گل تا قبل از بیست سالگی به ثمر رسانده‌است و حضور در سه فینال جام جهانی نیز از رکوردهای اوست او از جمله بازیکنان بداقبالی بود که به دلیل جدایی دو سیستم نتوانست قهرمانی اروپا را تجربه کند و تنها قهرمانی او به ۱۹۹۸ با اینتر بازمی‌گردد. وی سال‌های زیادی از عمر فوتبالی اش را به خاطر مصدومیت از ناحیه زانو پای چپ از دست داده بود تا اینکه در ۱۴ فوریه ۲۰۱۱ از دنیای فوتبال خداحافظی کرد. رونالدو آخرین بازی ملی اش را در مقابل فرانسه در یک چهارم نهایی جام جهانی ۲۰۰۶ انجام داد که ۱_۰ شکست خوردند.
 وی با مُدل برزیلی ازدواج کرد که بعدها این ازدواج به جدایی انجامید. وی یکی از مسئولان برگزاری جام جهانی ۲۰۱۴ در کشورش بود.
{"title": "رونالدو", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%A7%D9%84%D8%AF%D9%88&oldid=35150106", "language": "fa"}