بعد از بن ، فرزندش رستم خود را خواند.
 او نیز همچون اسپهبد در آغاز نسبت به اظهار دوستی کرد، اما در باطن با مخالفان سید ارتباط داشت.
وی به سبب تلفات و خسارت‌هایی که در زمان جدش قارن، به رسیده بود، نمی‌توانست به که به دورش جمع شده بودند، جیره و مواجب بپردازد، از این رو، آنان را به راهزنی در اطراف تشویق کرد و بدین گونه در اطراف قلمرو ، ناامنی‌هایی را باعث شد که تحمل آن امکان‌پذیر نبود.
چندی بعد اسپهبد رستم، ولایت را هم تسخیر کرد و با که در آن ایام از جانب امارت را داشت از در دوستی درآمد و چون او کشته شد «شوال ۲۸۶ق / می۸۸۲م» با که دشمن داعی بود، طرح دوستی و هم پیمانی ریخت.
 به دنبال توقیف و قتل عقیقی، او نیز در کوهستان‌های اطراف متواری بود تا سرانجام از داعی امان خواست که او نیز به وی اجازه داد به ولایت خود بازگردد، عنوان سابق خود را حفظ کند، خراج و صدقات ولایت را بپردازد و سپاهی برای خود نگه ندارد. بعد از وفات حسن بن زید «رجب ۲۷۰ق / ژانویه ۸۸۴م»، برادرش معروف به در ولایات هامونی استقرار پیدا کرده و چند سال بعد املاک اسپهبد رستم را ضبط و مصادره کرد. رستم بار دیگر متواری شد و به گریخت.
 اسپهبد رستم به که در این زمان در امارت داشت پناه برد که به کمک سپاه او، شکست سختی بر سپاهیان داعی وارد آورد. اما چندی بعد که رافع خود بر خلیفه یاغی و همدست و همداستان با داعی شد، چون از کینه داعی نسبت به رستم اطلاع پیدا کرد، برای رضایت خاطر او، اسپهبد رستم را به میهمانی دعوت و در آن جا وی را بازداشت کرد، سپس با جلب توافق سید داعی برای به دست آوردن اموالش او را سخت شکنجه کرد تا این که اسپهبد در زیر شکنجه جان باخت «رمضان ۲۸۲ق / نوامبر ۸۹۵م» و اموال و ذخایر او بین رافع و تقسیم شد.
{"title": "رستم یکم", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B1%D8%B3%D8%AA%D9%85_%DB%8C%DA%A9%D9%85&oldid=29329774", "language": "fa"}