از شاعران سرای بود.
 رحیم منزوی اردبیلی فرزند اسدالله در محله (کوچه سید آباد) در سال ۱۳۱۶ دیده به جهان گشود. پدرش در کنار شغل حلبی سازی و در ایام به و تعزیه گردانی می‌پرداخت واین موضوع در رحیم منزوی به مرثیه سرایی تأثیر فراوانی گذاشت. او اولین خود را در سن ۹ سالگی سرود. فضای شهر از سال ۱۳۲۶ به بعد او را به نوحه سرایی شوق داد. در پایان تحصیل وارد ارتش گردید و در پای درس آیت‌الله سید جواد مجتهد نشست و دروس اسلامی را فرا گرفت. بعد از هفت سال از ارتش استعفا کرد و مدتی بعد به رانندگی پرداخت. در سحرگاه روز ۹ مرداد ۱۳۷۱در پی عارضه قلبی در درگذشت و جنازه‌اش به انتقال یافت و در بهشت فاطمه به خاک سپرده شد.
 معمولاً در سروده‌های او کلمات و نسبت به سایر کم‌تر است.
وی در زمانی خود را سرود که مداحی با حضور و پیدایش مداحان بزرگی چون، حاج ، ، ، حاج جواد رسولی و استاد حاج محمد باقر تمدنی و… به تمام لایه‌های اجتماع رسوخ کرده و گسترش فراوانی یافته بود، و درست چنین زمانی است که سروده‌های منزوی با اجراهای بی نظیر مداحان بزرگ مخصوصاً استاد سلیم مؤذن زاده اردبیلی که با توانایی تمام و درست بر طبق دستگاه‌های موسیقی انجام می‌گرفت، مورد استقبال قرار می‌گیرد.
 کاست «اکبره باخ اکبره باخ» حاج سلیم که تماماً از سروده‌های مرحوم منزوی است، دارای با سبکی نو است که خلاقیت و اجرای زیبای استاد سلیم مؤذن‌زاده آن را اثری بی‌نظیر ساخته و باعث شروع سبک جدیدی در و مداحی گردیده‌است.
 در مورد شخصیت مرحوم منزوی نقل است که ایشان دربارهٔ مضامین و حتی کلماتی که در سروده‌هایش به کار می‌برد، بسیار حساس بود و اشعارش را در حال و هوای می‌سرود. حتی می‌گویند که برای سرودن شعری در مورد مسیری خاردار را که نسبتاً هم طولانی بود، چندین بار با پای برهنه دویده بود تا بتواند شعر سوختن خیام و فرار بچه‌ها به صحرا را بسراید.
 آثار او عبارتند از: آمال منزوی (اولین دیوان اشعارمنزوی)، آثار منزوی، ایثار منزوی، صد سینه زن، صد قافیه، صد منظره، صد زمزمه، صد مرثیه، نهضت حسینی، آلام منزوی.
{"title": "رحیم منزوی اردبیلی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B1%D8%AD%DB%8C%D9%85_%D9%85%D9%86%D8%B2%D9%88%DB%8C_%D8%A7%D8%B1%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D9%84%DB%8C&oldid=33562916", "language": "fa"}