یا نوعی است و معمولاً با هدف سلامت و آسایش یا برای از بین بردن بوی کپک‌زدگی، سطح در هوا را کاهش می‌دهد. رطوبت‌گیرهای بزرگ نیز در ساختمان‌های تجاری، مانند سالن ، برای کنترل سطح رطوبت استفاده می‌شوند. 
 رطوبت‌گیرها در فرایندشان، آب را از هوای تهویه شده خارج می‌کنند. این آب جمع شده ( شده) معمولاً برای نوشیدن استفاده نمی‌شود و دور ریخته می‌شود. 
 جزء اصلی این رطوبت‌گیرها موتوری مثل موتور یخچال است که در داخل رطوبت‌گیر قرار می‌گیرد، به همین دلیل به آن‌ها رطوبت‌گیر یا خشک کن یا درایر یخچالی نیز گفته می‌شود.
 رطوبت موجود در هوا در دمای ۳ تبدیل به شبنم (مایع) شده و از حالت بخار به شکل مایع تغییر ماهیت می‌دهد. این اصل در رطوبت‌گیرهای تبریدی مورد استفاده قرار گرفته‌است. همان‌طور که گفته شد در این مدل رطوبت‌گیر از یک موتور مثل موتور یخچال استفاده می‌شود. هوای گرم حاوی رطوبت در ابتدا وارد یک شده و در اثر برخورد با هوای سردی که می‌خواهد از رطوبت‌گیر (درایر) خارج شود تا اندازه ای خنک می‌گردد، بعد از آن هوای گرم حاوی رطوبت وارد اپراتور شده و دمای آن تا ۳ درجه کاهش می‌یابد، در اثر این کاهش دمای هوای حاوی رطوبت، رطوبت موجود در هوا تغییر ماهیت داده و از حالت بخار تبدیل به مایه می‌گردد. برای تخلیه رطوبت حاصله نیز دو حالت وجود دارد، یکی اینکه رطوبت‌گیر دارای مخزن قابل تخلیه بوده و رطوبت در داخل این مخزن می‌ریزد که بزرگی آن نیز بسته به نوع و مدل رطوبت‌گیر فرق می‌کند و در مدل‌های جدیدتر رطوبت‌گیر دارای خروجی مخصوص رطوبت بوده و با اتصال یک می‌توان رطوبت را به خارج از رطوبت‌گیر هدایت نمود.
 در صورت کلی استفاده از رطوبت‌گیرهای تبریدی در اکثر مناطق بیشتر است. نصب و راه اندازی این نوع رطوبت‌گیرها بسیار ساده و راحت بوده، نیازی به متخصص ندارند، قابل استفاده در مکان‌های کوچک بوده و به راحتی قابل حمل هستند و نیازی به تجهیزات جانبی جهت تخلیه رطوبت و کانال کشی نداشته و هزینه آن‌ها بسیار پایین می‌باشد.
 از این نوع رطوبت‌گیرها برای تجهیزات و تأسیسات و مکان‌های فوق‌العاده حساس استفاده می‌شود. میزان رطوبت‌گیری در نوع جذبی بیشتر بوده، ولی هزینه‌های نگهداری و تعمیر آنها بسیار بالاست. در این نوع از رطوبت‌گیرها از دو مخزن مجزا با سیکل گردشی استفاده می‌شود، در قسمت ورودی از یک شیر قابل تنظیم استفاده می‌شود. هوای کمپرسور بعد از ورود به مخزن اولی و عبور از مواد جاذب شیمیایی مقداری از رطوبت خود را از دست داده و سپس وارد مخزن دومی می‌شود، در این حال مخزن اولی از طریق شیر قابل تنظیم تخلیه می‌گردد. در اینجا هزینه تولید هوای فشرده توسط کمپرسور از سیکل خشک سازی خارج می‌گردد، که به دلیل تخلخل جاذب سیستم با افتی در حدود ۲۰٪ فشار مواجه شده، که این دو مورد با افزایش هزینه سوخت جاری یا برق باید جبران گردد.
 استفاده از درایر جذب شیمیایی دارای معایبی است:
{"title": "رطوبت گیر", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B1%D8%B7%D9%88%D8%A8%D8%AA_%DA%AF%DB%8C%D8%B1&oldid=34019566", "language": "fa"}