با اشتباه نشود. یک خانواده زبانی پیشنهادی (شامل ، و ) در و است که با یافتن جدایی های ساختاری میان این سه خانواده زبانی، همچون زبان های اورال-آلتایی، دیگر فرضیه آن امروزه پذیرفته نیست، گرچه وامواژه های بسیاری به ویژه از زبان ترکی به مغولی راه یافته است. 
 زبان‌های آلتایی، در مناطق وسیعی از جهان، از و گرفته تا و غرب گویش ورانی دارند. زبان‌های ترکی با ۲۹ شاخه مستقل بزرگ‌ترین و متنوع‌ترین گروه از زبان‌های آلتایی را تشکیل می‌دهند. زبان‌های این خانواده را که در رواج دارند، به سه شاخه ، و تقسیم می‌کنند:
 ۱-ترکی: شامل زبان‌های قدیم و جدید، ، ، ، ، ، ، و (آناتولیایی) است.
 در بین تمام زبان‌های این شاخه گسترش وسیع ادبی یافته و تعداد بسیاری از لغات و وارد این زبان شده‌است. همچون Beyaz (بیاض = سفید)، Garip (غریب)، Mutfak (مطبخ = آشپزخانه)، Kader (قدر = سرنوشت)، Pir (پیر = صاحب طریقت)، Sulta (سلطه)،Kervan (کاروان)، Turunç (ترنج)، Nar (انار)، Damat (داماد) 
 
 برخی زبان‌های (با ۱۳۰ میلیون گویشور) و زبان‌های (با ۸۰ میلیون گویشور) را هم با این مرتبط می‌دانند؛ ولی زبان‌شناسان در این مورد نظر یکسانی ندارند. همچنین، در گذشته زبان‌های آلتایی و را بخش‌های خانواده بزرگ‌تر می‌دانستند که اکنون بر اساس پژوهش‌های نوین این نظریه از اعتبار افتاده و به‌طور کامل منسوخ شده‌است.
{"title": "زبان‌های آلتایی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B2%D8%A8%D8%A7%D9%86%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C_%D8%A2%D9%84%D8%AA%D8%A7%DB%8C%DB%8C&oldid=35142297", "language": "fa"}