(با عنوان روزنامهٔ کاوه نیز شناخته می‌شود) نشریه‌ای بود که از ۱۳۳۴ ه‍.ق تا ۱۳۴۰ ه‍.ق به زبان در چاپ می‌شد. مؤسس این مجله، بود. این مجله از جمله مهم‌ترین منابع پیرامون به‌شمار می‌آید.
 تصویر صفحهٔ اول روزنامه، مردی بود که در دست گرفته و عده‌ای از سپاهیان و شورشیان با اسلحه‌های گوناگونی به دنبال او حرکت می‌کنند.
 توسط حسن تقی‌زاده به‌عنوان یک نشریهٔ سیاسی در جریان تحت منتشر می‌شد تا احساسات ملی گرایانه و ضد روسی و موافق با آلمان را در میان ایرانیان تقویت کند. یکی از دلایلی که تقی‌زاده را به‌عنوان نشان نشریهٔ خود انتخاب کرده بود این بود که تقی‌زاده عقیده داشت که درفش کاویانی باید بجای نشان نشان ملی ایرانیان باشد. زیرا عقیده داشت که قدمت برخلاف شیر و خورشید به پیش از اسلام می‌رسد. 
 چاپ و نشر کاوه به دو دورهٔ اول و دوم تقسیم می‌گردد. دورهٔ اول چاپ مجله از ۱۸ ربیع‌الاول ۱۳۳۴ ه‍.ق / ۲۴ ژانویهٔ ۱۹۱۶ آغاز شد و تا شمارهٔ ۱۵، مورخ ۱۸ ذی‌القعدهٔ ۱۳۳۷ ه‍.ق / ۱۵ اوت ۱۹۱۹ طول کشید. این دوره مقارن بود با . در این مدت، کاوه یک نشریهٔ سیاسی بود که بیشتر محتوای آن طرفداری از آلمان و متحدانش (عثمانی، اتریش و مجارستان) بود. در دورهٔ جدید که از سال ۱۳۳۸ تا ۱۳۴۰ ه‍. ق، به‌طور منظم هر ماه یک شماره منتشر می‌شد، و با خاتمهٔ جنگ جهانی، کاوه دیدگاه سیاسی خود را رها کرده و محتوایی ادبی - فرهنگی به خود گرفت. در این دوره مقالاتی راجع به ادبیات و باستان درج می‌کرد.
 هزینه ویرایش و چاپ دوره اول این مجله پیوسته به عهده دولت آلمان بود و این امر هویت یارانه سیاسی/فرهنگی داشت. 
 از جمله نویسندگان این مجله می‌توان به کسانی چون ، (با نام مستعار شاهرخ )، ، ، و اشاره کرد.
{"title": "کاوه", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%DA%A9%D8%A7%D9%88%D9%87_(%D9%85%D8%AC%D9%84%D9%87)&oldid=34696796", "language": "fa"}