از رباعی‌های معروف است. خیام در این رباعی بر ناشناختنی بودن جهان تأکید می‌کند. 
او جدل‌های بیهوده و سهل‌انگارانهٔ رهبران فکری گروه‌های مختلف جامعه را افسانه می‌داند و خواب بی‌خبری آنها را به تمسخر می‌گیرد. 
 آنان که محیط فضل و آداب شدند
 ره زین شب تاریک نبردند برون 
 این رباعی را در آلبوم دکلمه کرده‌است.
{"title": "آنان که محیط فضل و آداب شدند", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%A2%D9%86%D8%A7%D9%86_%DA%A9%D9%87_%D9%85%D8%AD%DB%8C%D8%B7_%D9%81%D8%B6%D9%84_%D9%88_%D8%A2%D8%AF%D8%A7%D8%A8_%D8%B4%D8%AF%D9%86%D8%AF&oldid=32675132", "language": "fa"}