(به : ) (زاده ۳۰ دسامبر ۱۸۶۵ – درگذشته ۱۸ ژانویهٔ ۱۹۳۶) ، ، و برنده در سال ۱۹۰۷ بود. وی به دلیل اشعار، و رمان‌هایش به دریافت این جایزه، نایل گردید. یکی از معروفترین فیلم‌های جان هیوستون یعنی مردی که می‌خواست سلطان باشد بر اساس داستان رودیارد کیپلینگ ساخته شد.
 جوزف رادیرد کیپلینگ ۳۰ دسامبر ۱۸۶۵ در در چشم به جهان گشود. پدرش فرزند یک بود و پیش از تولد جوزف به تدریس رشته «حجاری در معماری» در گمارده شده بود. مادر «آلیس» زنی سرزنده و خوش ذوق‌بود. کیپلینگ ۵ ساله بود که خواندن می‌دانست. در ۱۸۷۱ به برده شد تا تحصیل در مدرسه را آغاز کند. در آنجا به کاپیتانی پیر و بازنشسته و بدخلق و متعصب داده شد تا روی کشتی او به تحصیل ابتدایی بپردازد. کاپیتان و همسرش مدت شش سال تمام چنان با کیپلینگ بدرفتاری کردند که او همیشه آرزو داشت از پیش آن‌ها بگریزد. او در این دوره، اغلب از بیماری رنج می‌کشید. در داستان «بع بع گوسفندان سیاه» که براساس همین رنج‌ها شکل گرفته می‌گوید: «وقتی لب‌های جوانی مزه تلخ آب‌های تنفر و ظن و بدگمانی را عمیقاً چشیده‌اند، تمام عشق جهان هم نمی‌تواند این تلخ مزگی را کاملاً از بین ببرد.» 
 پس از این دوران پرعذاب، نوبت به دوره خوش زندگی در کنار پدر و مادرش رسید و پس از آن در انگلستان در در ثبت نام کرد. اما این کالج بر او خوش نیامد و همین باعث شد تا تحصیل را برای همیشه رها سازد. 
 او در ۱۸۹۲ با دختر یک نویسنده به نام «کارولاین استار بالستیر» ازدواج کرد و را در گذراند. اما به علت برخی مشکلات خانوادگی ساکن آمریکا شد. چند سال بعد در اقامت کوتاهی در آمریکا دختر شش ساله‌اش را از دست داد و همین باعث انزواء و گوشه‌نشینی او شد. 
 از سال ۱۸۸۲ تا ۱۸۸۹ به روزنامه‌نگاری در پرداخت. در آنجا سرودن شعر را آغاز کرد و تصنیف‌های اداری را منتشر و کم‌کم به گرایش پیدا کرد. او در ۱۸۸۶ هفت جلد کتاب منتشر کرد. در ۱۸۸۹ مسافرتی به دور دنیا را آغاز و تجربیات خود را در کتاب از «دریا به دریا» نوشت. ناشران و تمایلی به چاپ آثار او نشان نمی‌دادند. تا سرانجام به شیوه نو و زنده کیپلینگ در سرودن شعر پی برد و از طریق همین فرد در انگلستان معرفی شد. ( در سال ۱۹۶۷ آن توسط ساخته شد) و شهرت و جوایز بسیاری را برای او به ارمغان آوردند. با اقامت در یکی از مناطق ییلاقی انگلستان بهترین آثارش را نوشت. 
 او با داشتن شهرت بسیار زندگی در کنار خانواده را ترجیح می‌داد. با آغاز خانواده او به شکل غم‌انگیزی از هم پاشید. تنها پسرش در ۱۸ سالگی در حین کشته شد. پس از این ماجرا «تلخی» عنصر بارز آثارش شد. در سروده پس از این زمان، او فاجعه‌ای عظیم را پیش‌بینی می‌کند. در داستان‌های «مجموعه موجودات» (۱۹۱۷) «وام‌ها و اعتبارها» (۱۹۲۶)، و «مرزها و تازه‌ها» (۱۹۳۲) آرزوهای درهم شکسته و نومیدی را به تصویر می‌کشد. او حتی در خود زندگی‌نامه‌اش با عنوان «چیزی از خودم» سکوت عمیقی اختیار کرده و آن را به صورتی تفکربرانگیز بیان می‌کند. 
 نوشته‌های کیپلینگ تأثیری بسزا بر مردم بریتانیا داشتند. او در اشعار حماسی خود از وطن دوستی، محبت، مهرورزی و عطوفت به دیگران را به زبانی ساده و بس روان ستایش می‌کرد. داستان‌های کوتاه او بسیار نغز و دلکش بودند. او در آثارش بارها از مردم و فرهنگ هندوستان استفاده کرده‌است. 
 آرای منتقدان دربارهٔ آثار او متفاوت است. اما نمی‌توان بیان صادقانه، گاه طنزآمیز و گاه حماسی وی را زیر سؤال برد. از میان رمان‌های او می‌توان به اشاره کرد که بافتی بسیار منسجم داشته و با دیگر رمان‌های او تفاوت‌های اساسی دارد. او جمعاً سه کتاب منظوم نوشت که از آن میان، کتاب «هفت دریا» به بسیاری از زبان‌ها ترجمه شده‌است. داستان‌های کوتاه او مشتمل بر پنج کتاب است. به اینها باید خود زندگینامه‌اش و کتاب تاریخی را که دربارهٔ سربازان لندنی نوشته‌است اضافه کرد که بالغ بر ۳۵ جلد می‌شود.
 وی در ۴۱ سالگی و در سال ۱۹۰۷ برنده شد. او تا به امروز جوان‌ترین برنده جایزه نوبل ادبیات است. علت انتخاب وی را «قدرت مشاهده و تخیل پیشرو و اثر به اوج رسیده مفاهیم و هنر توصیف که وجه بارز آفرینش‌های این نویسنده برجسته است» ذکر کرد. همان سال دانشگاه‌های و و سال بعد به وی درجات افتخاری اهدا کردند.
 در ۱۲ ژانویه ۱۹۳۶ او دچار شد و یک هفته بعد، در هنگام عمل جراحی برای درمان مشکل در ۱۸ ژانویه ۱۹۳۶ جان سپرد. و پس از انجام تشییع جنازه‌ای ملی در به خاک سپرده شد. 
 تاکنون حدود ۳۵ کتاب از وی منتشر شده‌است:
{"title": "رودیارد کیپلینگ", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C%D8%A7%D8%B1%D8%AF_%DA%A9%DB%8C%D9%BE%D9%84%DB%8C%D9%86%DA%AF&oldid=35015791", "language": "fa"}