یک ، یک است که با پیروی کردن از رفتارها و قوانینی که مربوط به نقشش است با انسان‌ها یا سایر واحدهای فیزیکی خودمختار تعامل و ارتباط برقرار می‌کند. بر اساس این تعریف ربات اجتماعی باید تجسم فیزیکی داشته باشد. (داشتن صفحه نمایش برای شخصیت ربات کنار گذاشته شد)
 درحالی‌که ربات‌های اغلب با پردازش واحدهای اجتماعی شناخته می‌شوند، (برای مثال لاک‌پشت‌های توسعه یافته توسط در سال ۱۹۵۰)، ربات‌های اجتماعی شاخه نسبتاً جدیدی از علم رباتیک است. از ابتدای سال ۱۹۹۰ پژوهشگران و ربات‌هایی را توسعه دادن که صراحتاً در سطح اجتماعی تعامل پیدا می‌کردند. پژوهشگران شاخصی چون l, Tony Belpaeme, Aude Billard, Kerstin Dautenhahn, Yiannis Demiris, Maja Mataric و Brian Scassellati.
همچنین مهندسان حرکت کنسسای در مؤسسه علم و تکنولوژی --- برای ربات‌های اجتماعی، به‌طور ویژه ببینیدکارهای Takayuki Kanda, Hideki Kozima, Hiroshi Ishiguro و Tomio Watanabe.
 طراحی یک ربات خودمختار اجتماعی بسیار چالش‌برانگیز است، چرا که ربات نیاز به یک مفسر صحیح از رفتارها و واکنش‌های متناسب مردم دارد، اگرچه چنین مفسری همچنان وجود ندارد. همچنین، بسیاری از ربات‌های اجتماعی به‌طور بخش بخش یا به‌طور کامل هستند. لازم به توضیح است که اولین آزمایشگاه رباتیک اجتماعی-شناختی در آذرماه سال 1392 در قطب علمی طراحی، رباتیک، و اتوماسیون توسط دکتر علی مقداری، دکتر مینو عالمی، دکتر علیرضا طاهری و گروهی از همکاران و پژوهشگران تأسیس و راه اندازی شد . این گروه بین رشته ای و چند زمینه ای بااجرای پروژه های متنوع بویژه طراحی و ساخت خانواده ربات های اجتماعی ایرانی (آرش، آرمین، رَسا، مایا، آوا، روما، و تابان) تاکنون موفق به کسب جوایز متعدد ملی و بین المللی شده اند.
 ربات در سازمان بین‌المللی استاندارد تعریف می‌شود به عنوان بازوی چندکاره قابل برنامه‌ریزی که طراحی شده‌است برای جابجایی
یکی از مثال‌های ربات اجتماعی پروژه کسپر است که توسط دانشگاه هرتفورشایر برای کمک به یادگیری کودکان اتیسم از طریق بازی و برنامه‌های تعاملی است.
{"title": "ربات اجتماعی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%AA_%D8%A7%D8%AC%D8%AA%D9%85%D8%A7%D8%B9%DB%8C&oldid=34713624", "language": "fa"}