« » یک سیاسی است. این شعار پس از حدود ۴۰ سال از براندازی سلسله پهلوی در مطرح شد. «رضاشاه روحت شاد» نخستین بار در در ایران توسط مردم معترض فریاد زده شد. دامنه تعابیر این شعار ممکن است علاوه بر ستایش رضاشاه و ، مخالفت با را نیز شامل شود. همچنین این شعار به نوعی نفی اقدامات گذشته در براندازی در جریان نیز تلقی می‌شود. 
 نخستین بار در در و در جوار ، عده ای از معترضان فریاد «رضاشاه روحت شاد» سر دادند. این شعار به سرعت در دیگر شهرها از زبان مردم معترض شنیده شد. بارها در که پایتخت است فریاد زده شد. در سال ۱۳۹۷ نیز این شعار بارها تکرار شد. در عصر جمعه ۷ اردیبهشت ۱۳۹۷ فریاد «رضا شاه، روحت شاد» در طنین انداز شد. این شعار در حین بازی فوتبال توسط تماشاگران فریاد زده شد. بار دیگر در ۹ مهر ۱۳۹۷ در یک بازی در استادیوم پارس شهر ، این شعار توسط تماشاچیان تکرار شد. در تیرماه همان ۱۳۹۷ نیز این شعار در جلوی ساختمان توسط عده‌ای از معترضان سرداده شد که جنجال آفرید. در بازاریان اهل تهران این شعار را در کنار شعارهای دیگری همچون «نه غزه، نه لبنان، جانم فدای ایران» در اعتراضات خود بکار گرفتند. 
 در این شعار در اعتراضات بکار برده‌شد. در سه‌شنبه ۹ مرداد ۱۳۹۷ این شعار توسط مردم معترض در منطقه در ، همراه با شعارهایی همچون «مرگ بر دیکتاتور» و «سوریه رو رها کن، فکری به حال ما کن» علیه نظام حکومتی سر داده‌شد. 
 در عصر جمعه ۶ اردیبهشت ۱۳۹۸ فریاد «رضا شاه، روحت شاد» بار دیگر در طنین انداز شد. این شعار بازهم در حین بازی فوتبال توسط تماشاگران فریاد زده شد. 
 در این شعار در آبان ۱۳۹۸ در شهرهای مختلف ایران توسط معترضان به گرانی ۳۰۰ درصدی و سهمیه بندی بنزین به کار برده شد. و به همراه شعارهای توپ تانک فشفشه «آخوند باید گم بشه» و از شعار های اصلی اعتراضات بود. 
 بار دیگر، شعار «رضاشاه روحت شاد» در سر داده شد. این مردم بودند که در تجمع اعتراضی خود از این شعار استفاده کردند. در تاریخ ۴ مرداد ۱۴۰۰ (مصادف با سالگرد درگذشت رضاشاه) کاسبان در تهران بلافاصله پس از قطعی برق دست به تظاهرات زدند. این معترضان در داخل پاساژ شعارهایی اعتراضی همچون «رضاشاه روحت شاد» سر دادند. تصاویری هم از یکی از ایستگاه‌های مترو تهران منتشر شده که در آن معترضان شعار «رضاشاه روحت شاد» سر می‌دهند. 
 در تاریخ ۳ آذر ۱۴۰۰ و در اعتراضات مردم به ناکارآمدی نظام جمهوری اسلامی در مدیریت منابع آب، معترضان شعار «رضاشاه روحت شاد» سر دادند. 
 شعار «رضاشاه روحت شاد» در توسط مردم معترض فریاد زده شد. 
 همچنین رضاشاه روحت شاد در هم در شهرهای گوناگون ایران توسط مردم معترض به حاکمیت روحانیت فریاد زده شد. 
 در هم این شعار در شهر و و شهرهای دیگر سرداده شد. 
 در تاریخ ۹ خرداد ۱۴۰۱ و در جریان بازی و این شعار در توسط تماشاچیان سر داده‌شد. هزاران تماشاچی این شعار را به نحوی آهنگین اجرا کردند. 
 در تاریخ ۱۸ خرداد ۱۴۰۱ و در تجمع اعتراضی جمعی از بازنشستگان در مقابل در تهران، معترضان این شعار را فریاد زدند. 
 در ۲۲ خرداد ۱۴۰۱ و در اعتراضات بازنشستگان تامین اجتماعی، این شعار در شهرهای و توسط بازنشستگان به همراه شعارهایی مانند «فتنه ۵۷ باعث فقر ملت» و «توپ تانک فشفشه، آخوند باید گم بشه» سرداده شد. در ۲۳ خرداد توسط بازنشستگان و مردم معترض در شهر استان این شعار همراه شعارهایی مانند «رئیسی حیاکن، مملکتو رها کن» سرداده شد. 
 در ۲۴ خرداد ۱۴۰۱ در شهر استان این شعار توسط معترضین سرداده شد. 
 در تاریخ ۲۷ خرداد ۱۴۰۱ شماری از کسبه و بازاریان شهر در استان فارس، در اعتراض به گرانی و مالیات‌های سنگین، با تعطیل کردن مغازه‌هایشان‌ و تجمع مقابل فرمانداری این شهر، شعار «رضا شاه روحت شاد» سر دادند. 
 در ۳۰ خرداد بازاریان تهران با شعار های رضا شاه روحت شاد و « بیشرف، بیشرف»(خطاب به ماموران) اعتراض کردند 
 در ۲۱ تیر همزمان با اعتراض زنان ایران به سخت گیری حکومت درباره حجاب ،زنی با شعار رضاشاه روحت شاد حجاب از سر برداشت 
 در تاریخ ۱۰ فوریه ۲۰۱۹ مصادف با چهلمین سالگرد انقلاب اسلامی ۱۳۵۷، جمعی از ایرانیان مقیم کشور ، با برگزاری تجمعی مقابل سفارت جمهوری اسلامی در شهر ، شعارهایی همچون «رضاشاه روحت شاد»، « مرگ بر خامنه‌ای» و «مرگ بر اصل ولایت_فقیه» سر دادند. 
 همچنین در همان تاریخ، گروهی دیگر از مخالفان حکومت جمهوری اسلامی، با برگزاری یک تجمع در شهر پایتخت کشور ، شعارهایی همچون «رضاشاه روحت شاد»، «زنده و جاوید باد حکومت پهلوی»، «مرگ بر جمهوری اسلامی» و «جمهوری اسلامی نابود باید گردد» سر دادند. 
 در دسته‌ای از شعارها به ایران پیش از روی‌کار آمدن ارجاع داشت. این دسته از شعارها غالباً در هواخواهی شاهنشاهی پهلوی بود. از جمله این شعارها می‌توان شعارهایی همچون «ای شاه ایران برگرد به ایران»، «شاه برگرد شاه برگرد شاه برگرد»، «شاهنشاه روحت شاد»، «رضا، رضا پهلوی»، «رضا شاه معذرت معذرت»، «ولیعهد کجایی به داد ما بیایی»، «ایران که شاه نداره حساب و کتاب نداره» را نام برد. 
 در شعاری مشابه با عنوان «رضاشاه شرمنده‌ایم» توسط معترضان اهل ایذه فریاد زده شد. در معترضین شعار مشابهی تحت عنوان «رضاشاه کجایی، به داد ما بیایی» سر دادند. در تجمع ۲۲ خرداد ۱۴۰۱ بازنشستگان تامین اجتماعی در اصفهان معترضان شعاری مشابه تحت عنوان «فتنه ۵۷ باعث فقر ملت» را فریاد زدند.
 از ابتدای به‌کارگیری این شعار، واکنش‌هایی را چه از نوع حمایت و چه در مقام مخالفت درپی‌داشت.
 به اعتقاد در ، یکی از دلایل ظهور این شعار، نقص گفتمان عمومی در جمهوری اسلامی ایران نسبت به «انکار مطلق پهلوی» و توصیف گذشته ایران با القابی همچون «طاغوت» بود. به گفته او، این شعار بیش از آنکه مدیون شخص رضاشاه پهلوی باشد، متأثر از «سیاه نمایی‌هایی» است که در رسانه‌های جمعی وابسته به نظام و توسط در طول دوران جمهوری اسلامی برساخت شده‌است. 
 به باور مدرس و نویسنده علوم سیاسی، این شعار بیشتر از اینکه در مقام ابراز اشتیاق به نظام پادشاهی و سلطنت‌طلبانه باشد نشانه «عمق زیاد نارضایتی» و «نفرت از وضع موجود» در جامعه ایران است. مردیها رویکرد به سردادن شعارهای رئالیستی را بیشتر موضوعی «عارضی» می‌داند تا «ذاتی». او دیو ساختن و درمقابل آن بت‌سازی از شخصیت‌های سیاسی همچون شاه و محمد مصدق را کار نابجایی دانسته‌است. به اعتقاد مردیها اوضاع جامعه و مردم ایران در دوران پهلوی بدتر از دوران جمهوری اسلامی نبود. علاوه بر این، در تحلیل این شعار ضمن اینکه بدی‌های دوران پهلوی را انکار نمی‌کند و برخی از آنها را برمی‌شمرد، سهم بزرگی از معضلات دوران حکومت پهلوی را ناشی از «عقب ماندگی مردم» آن زمانه می‌داند تا خود حکومت. مردیها در این تحلیل گفت:
 امیر یحیی آیت‌اللهی، پژوهشگر فلسفه در تحلیل خود از این شعار ابراز می‌کند که رضاشاه را باید در قالب همان دوران حکومتش سنجید و نه در ظرف ارزش‌های امروزین. او می‌افزاید که در زمانی که رضاشاه حاکم ایران بوده قاره اروپا و متعاقباً تمام جهان گرفتار فاشیسم دولتی بود و باید رضاشاه را در ظرف زمانی و مکانی دوران خودش سنجید. او روی هم رفته استنتاج می‌کند که رضاشاه و فرزندش خلاف تبلیغات نظام جمهوری اسلامی هیچ‌کدام دین‌ستیز نبودند و استبداد ورزی این دو حاکم نیز از دو حکومت پیشین و پسین خود بیشتر نبوده‌است. به اعتقاد آیت‌اللهی مسئله این شعار به رضاشاه و «مدرنیزاسیون از بالا» مربوط باشد به نسبت اپوزیسیون کلاسیک با ساخت سیاسی پسا انقلابی در ایران ربط دارد که به گفته او «مبهم» است. 
 به عقیده نویسنده ، معترضانی که شعار را سر می‌دهند، دارند تأکید می‌کنند که را نمی‌خواهند. 
 استاد علوم سیاسی نیز به تحلیل این شعار پرداخته‌است. او در این تحلیل تجدید گرایش به دودمان پهلوی در جامعه ایران را حسی نوستالژیک می‌داند که ناشی از سرخوردگی جوانان از انقلاب اسلامی است و نه عدم آگاهی آن‌ها از تاریخ. با این حال او از همگان با هر قضاوتی از تاریخ خواست تا رای ۹۸ درصدی مردم (با گرایش‌های سیاسی گوناگون) به جمهوری اسلامی در سال ۱۳۵۸ را کتمان نکنند. او که خودش از مدافعان اقدامات رضاشاه پهلوی است، کتابی تحت عنوان به رشته تحریر درآورده‌است. زیباکلام در مصاحبه‌ای پیرامون اقدامات رضاشاه می‌گوید:
 جامعه‌شناس و مردم‌شناس نزدیک به ، با شبیه‌دانستن اشرافی‌گری به‌وجود آمده در دوران حکومت جمهوری اسلامی و اواخر دورهٔ قاجار معتقد است: «رضاشاه روحت شاد، از یک‌سو واکنشی به اشرافیت مذهبی است و از سوی دیگر مطالبهٔ یک فضای سیاسی و اجتماعی جدید است برای رها شدن از شر این اشرافیت مذهبی.» 
 طبق تحلیل محمد رهبر پس از انقلاب ۵۷ تمامی افراد و احزابی که خواهان سکولار دموکراسی بودند سرکوب شدند و رضاشاه در زمین بایر سیاست ایران به یگانه نماینده یک حکومت سکولار و توسعه محور شده 
 بر اساس تحلیل تحلیلگر سیاسی، این شعارهای «شاه دوستانه» و «نوستالژیک» بیشتر از اینکه سلطنت‌طلبانه و یا مشروطه‌خواهانه باشند، نشان دهنده «نارضایتی مردم از جهت گیری اقتصادی و اجتماعی و نارضایتی از جایگاه کشور در جامعه بین‌المللی» و «نا‌امیدی مردم از اصلاح امور و تغییر روند ناکارآمدی حکومت» است. بنا بر اظهارات محمدی بخشی از ملت ایران به شاهنشاهی پهلوی به عنوان حکومتی نگاه می‌کنند که در جامعه جهانی احترام داشت. به گفته محمدی، ایرانِ عصر پهلوی شرایطی به مراتب بهتر نسبت به کشورهایی همچون ترکیه و کره جنوبی داشت. محمدی یادآور شد که ایران در سال ۱۹۸۰ میلادی از لحاظ تولید ناخالص داخلی در ردیف هفدهم جهان و ترکیه در ردیف بیست و هفتم بود، اما در سال ۲۰۱۴ ترکیه بر اساس همان شاخص در ردیف هفدهم جای دارد، در حالیکه رتبه ایران به ردیف بیست و یکم نزول کرده‌است. محمدی در این باره افزود که در مورد کره جنوبی نیز در سال ۱۹۷۷ درآمد سرانه ایران ۲ برابر درآمد سرانه این کشور بود، درحالیکه در سال ۲۰۱۲، درآمد سرانه کره جنوبی ۵ برابر درآمد سرانه ایران بود. محمدی اظهار داشت که ایران در دوران جمهوری اسلامی از لحاظ اعتبار گذرنامه، فرار مغزها و سرمایه گذاری خارجی شرایط به مراتب بدتری نسبت به دوران پهلوی داشته‌است. 
 وب سایت رادیو زمانه با گزارشی تحلیلی گفت این شعار نماد سه خواسته مردم ایران یعنی، « ناسیونالیستم »،« سکولاریسم» ،« مدرنیزاسیون» دانست 
 مدافعان او را پدر «ایران نوین» می‌دانند. گویا مخالفت او با روحانیت و نظمی که در ایران آن زمان ایجاد کرد، از انگیزه‌های شعار دهندگان برای حمایت از اوست. به دیدگاه مهدی مظفری جامعه‌شناس، این یک شعار «استراتژیک» است که مستقیماً ذات حکومت را نشانه گرفته‌است. به باور او دلیل اینکه مردم در شعارهایشان بیشتر به رضاشاه «رغبت» داشتند تا فرزندش محمدرضاشاه، «ضدیت» و «قاطعیت» او با روحانیت شیعه دوازده امامی بود. برخلاف محمدرضا پهلوی، رضاشاه برای مقابله با نفوذ کمونیست‌ها در ایران، هرگز حاضر نشد تا بر قدرت روحانیون بیفزاید. 
 نویسنده و روزنامه‌نگار، دربارهٔ این شعار گفت:
{"title": "رضاشاه روحت شاد", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B1%D8%B6%D8%A7%D8%B4%D8%A7%D9%87_%D8%B1%D9%88%D8%AD%D8%AA_%D8%B4%D8%A7%D8%AF&oldid=35139226", "language": "fa"}