(به : ) که گاهی به آن نیز گفته می‌شود (به معنای کانال - )، نوعی است که از حرکت رو به جلوی موتور برای فشرده سازی هوای ورودی استفاده می‌کند و فاقد یا است. از آنجا که رمجت در صفر نمی‌تواند تراست (نیروی رانش) تولید کند، نمی‌توان از آن برای به حرکت درآوردن هواپیما از سرعت صفر استفاده کرد. در نتیجه، یک مجهز به رمجت، برای بلند شدن از زمین (take-off) نیاز به موتوری کمکی مانند دارد، تا آن را به سرعتی برساند که رمجت بتواند تراست تولید کند. بیشترین کارایی موتورهای رمجت در سرعت‌هایی در محدوده ۳ (۳۷۰۰ ) است. این نوع برای سرعت‌هایی تا ماخ ۶ نیز کارایی دارد (۷۴۰۰ کیلومتر بر ساعت).
 رمجت‌ها به ویژه در کاربردهایی که به یک مکانیزم سرعت-بالای کوچک و ساده نیاز باشد، مانند ، می‌توانند بسیار مفید باشند. ایالات متحده آمریکا، و بریتانیا، از دهه ۱۹۶۰ به بعد، موشک‌هایی زیادی را با موتور رمجت توسعه دادند، از جمله موشک‌های و . طراحان سلاح به دنبال استفاده از فناوری رمجت در گلوله‌های توپخانه برای افزایش برد هستند. تصور بر این است که یک گلوله ۱۲۰ میلی‌متری در صورت کمک توسط رمجت می‌تواند به برد ۳۵ کیلومتری (۲۲ مایل) برسد. از رمجت‌ها همچنین به صورت موفقیت‌آمیزی، به عنوان ، در نوک پره‌های استفاده شده‌است، هر چند این کار چندان بهینه نبوده‌است.
{"title": "رم‌جت", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B1%D9%85%E2%80%8C%D8%AC%D8%AA&oldid=34181202", "language": "fa"}