در جنوب خاوری اروپا قرار دارد. بیش از ۸۳ درصد آن در و باقی آن در قرار دارد. بلندترین نقطه آن، قله گلیام پرلیک (به ارتفاع ۲٬۱۹۱ متر) هفتمین کوه مرتفع بلغارستان است. جنگل مخلوط ردوپه نام خود را از نام این رشته کوه گرفته است.
 بخش عظیمی از منابع بلغارستان از بخش‌های باختری این رشته‌کوه تأمین می‌شود. همچنین در یونان نیز Thisavros و Platanovrysi در این رشته‌کوه‌ها ساخته شده‌اند. رشته‌کوه‌های ردوپه میراث فرهنگی غنی‌ای را در خود جای داده است از جمله مکان‌های باستانی مثل پپریکون، تاتول و بلینتاش، دژهای متعلق به سده‌های وسطی، کلیساها و صومعه‌ها، روستاهای رنگارنگ با معماری سنتی بلغاری به جا مانده از سده‌های ۱۸ام و ۱۹ام.
 نام این رشته‌کوه از نام یک رود گرفته شده است و بخش رود در آن به معنی رود است.
 در که در سرزمین تراکیه از خدایان دفاع می‌کرد، زن (Haemus) بود و به مجازات کاری که با شوهرش کرده بود توسط و به کوه تبدیل شد.
 رشته‌کوه‌های ردوپه با شخصیت اسطوره‌ای نیز ارتباط دارند.
 از نظر ردوپه بخشی از ریلو-ردوپه می‌باشد که از قدیمی‌ترین خشکی‌های است. مساحت رشته‌کوه‌های ردوپه بیش از ۱۴٬۷۳۵ کیلومتر است که ۱۲٬۲۳۳ کیلومتر آن در خاک بلغارستان واقع شده است. این رشته‌کوه طویل‌ترین رشته کوه کشور بلغارستان است. طول این رشته‌کوه ۲۴۰ کیلومتر و عرض آن، حدود ۱۰۰ تا ۱۲۰ کیلومتر می‌باشد. ارتفاع آن به طور متوسط ۷۸۵ متر (۲٬۵۷۵ فوت)است. دامنه‌های شمالی این رشته‌کوه‌ها به منتهی می‌شود.ردوپه از باختر به زین آورام (Avram)، یوندولا (Yundola)و دره (Nestos river) می‌رسد. از جنوب و خاور به مرز یونان می‌رسد. ردوپه سیستم پیچیده‌ای از و دره‌های عمیق رودخانه‌ای است.
 این کوهستان از دوران مسکونی بوده است و در غارهای آن آثار باستانی پیدا شده است.
 این منطقه کم تراکم برای صدها سال جایگاه زندگی مردمانی از اقوام مختلف با دین‌های گوناگون بوده است. علاوه بر و ، جوامعی از مردمان مسلمان نیز در این کوهستان‌ها زندگی می‌کنند از جمله که عمدتاً در بخش‌های باختری یا که در بخش‌های خاوری زندگی می‌کنند. یک قوم صحرانورد یونانی به نام ساراکاتسانی نیز که بین تراکیه شمالی و دریای اژه جابه جا می‌شدند منسوب به این کوهستان هستند.
 اقتصاد منطقه ردوپه بیشتر در عرصه خدمات، گردشگری، صنعت و کشاورزی است. 
 دامپروری، جنگلداری و تنباکو از مهمترین فعالیت‌های کشاورزی ساکنان این رشته‌کوه‌ها است. از آنجا که جمعیت مسلمانان زیاد است، خوک بسیار کم یافت می‌شود اما گوسفند به وفور یافت می‌شود که به طور سنتی متعلق به این کوه‌ها است. تنباکو در خاور این رشته‌کوه‌ها کشت می‌شود و بخش بزرگی از تولید ملی را تشکیل می‌دهد.
 صنعت به خوبی توسعه یافته است. یکی از عمده‌ترین صنایع، معدن‌داری است. حدود ۸۰ معدن و وجود دارد که از بزرگ‌ترین ذخایر اروپا به شمار می‌آیند. این معادن بیشتر در بخش‌های مرکزی رشته‌کوه، در مرز یونان و بخش‌های خاوری واقع شده‌اند. 
 گردشگری یک صنعت مهم و رو به رشد است. مهمترین سایت‌های گردشگری برای فصل زمستان، پامپروو (Pamporovo)و شپه‌لار (Chepelare) هستند و برای فصل تابستان اردوگاه‌های بسیار، پناهگاه کار سد و دره‌های سرسبز وجود دارند. غارهایی که در مرز با یونان واقع شده‌اند مثل (Yagodinska cave)، (Uhlovitsa)، (Devil's Throat Cave)، (Snezhanka (cave))، الخ در بین از شهرت بسیاری برخوردارند و علاوه بر اشکال دیدنی دارای رودها و دریاچه‌های زیرزمینی هستند. خرابه‌های دژهای قدیمی، سایت‌های تراکیان مثل پرپریکون و تاتول، روستاهای سبک احیای ملی (National Revival)، و صومعه‌های موجود مورد استقبال بازدید کنندگان بلغاری و گردشگران خارجی قرار می‌گیرند.
 قله ردوپی در (Livingston Island)در از روی این رشته‌کوه نامگذاری شده است.
{"title": "رشته‌کوه‌های ردوپه", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B1%D8%B4%D8%AA%D9%87%E2%80%8C%DA%A9%D9%88%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C_%D8%B1%D8%AF%D9%88%D9%BE%D9%87&oldid=24022638", "language": "fa"}