در متعددی را در سرتاسر اروپای اشغالی جهت استفاده سربازان و ایجاد کرد. این روسپی‌خانه غالباً تازه تأسیس بودند اما در بعضی نواحی مانند غرب اروپا از روسپی‌خانه‌های پیشین یا ساختمان‌های دیگر هم استفاده می‌شد. تعداد این روسپی‌خانه‌ها نظامی در سال ۱۹۴۲ میلادی به ۵۰۰ عدد در سرتاسر می‌رسید. این روسپی‌خانه‌ها اکثر در هتل‌های مصادره شده و با نگهبانی ورماخت جهت استفاده سربازان در زمان استراحت ایجاد می‌شد. براساس اسناد حداقل ۳۴۱۴۰ زن اروپایی در کشورهای خودشان به همراه زن‌های بسیاری در به روسپی‌گری کشانده شدند. در بسیاری از موارد در شرق اروپا دختران و زنان جوان در خیابان‌ها توسط نیروهای نظامی یا پلیس نازی‌ها ربوده می‌شدند و به روسپی‌خانه فرستاده می‌شدند. ( ) 
 وزیر امور خارجه طی سندی در ۳ مه ۱۹۴۱ میلادی به ربایش گسترده زنان لهستانی در شهرها برای روسپی‌گری اجباری در روسپی‌خانه‌های آلمانی اشاره می‌کند. افزون بر این دختران لهستانی بالای ۱۵ سال که برای کار اجباری مناسب تشخیص داده و به لهستان فرستاده می‌شدند هم توسط مردان آلمانی مورد بهره‌کشی جنسی قرار می‌گرفتند. در دو جوان که حامله به شهرشان در بازگشت داده شده بودند می‌گفتند آنقدر توسط سربازان آلمانی مورد تجاوز قرار می‌گرفتند که نمی‌توانستند به کارهای محوله‌شان بپردازند. یک نماینده صلیب سرخ سوئیس هم که سال ۱۹۴۲ میلادی در حضور داشت رفتار بد سربازان آلمانی با زنان لهستانی را تأیید می‌کند." 
 در نواحی اشغالی هم آلمانی‌ها زنان را برای روسپی‌گری می‌دزدیدند. یکی از شاهدان می‌گوید: «در شهر اسمولنسک هتلی را به روسپی‌خانه افسران آلمانی تبدیل کرده بودند که صدها زن را بی‌رحمانه از خیابان‌ها با اجبار به آنجا کشیده بودند.» 
 براساس یک روزنامه لهستانی به نام بعضی از زنان که توسط نازی‌ها به گرفته شدند اقدام به فرار می‌نمودند. در یک مورد زن‌هایی از لهستان و شوروی که در یک روسپی‌خانه آلمانی در گرفتار بودند در سال ۱۹۴۱ از آنجا فرار و به یک کلیسای پناه بردند. هر زن در طول روز توسط ۳۲ مرد مورد تجاوز قرار می‌گرفت. ساعت کار روسپی‌خانه از ۲ تا ۸:۳۰ عصر بود و هر سرباز با پرداخت ۳ ۱۵ دقیقه زمان داشت تا از روسپی‌ها بهره ببرد. 
 ورماخت تا سال ۱۹۴۲ توانست نظام ادارای ۱۰۰ روسپی‌خانه جدید را بر اساس سیستم‌هایی که پیشتر در دولت فرانسه موجود بودند ایجاد نماید. به سربازان از جانب کارت ملاقات داده می‌شد و آن‌ها از برقراری رابطه جنسی با دیگر زنان فرانسوی منع شده بودند. در سپتامبر ۱۹۴۱ پیشنهاد داد که برای جلوگیری از افراط جنسی میان سربازان تمامی آن‌ها به صورت اجباری هفته‌ای یکبار به روسپی‌خانه‌ها برده شوند. برای کاهش انتقال بیماری‌های مقاربتی روسپی‌ها را تحت معاینات پزشکی برنامه‌ریزی شده قرار می‌دادند. 
 تاریخ‌نگار آلمانی به نام در سال ۱۹۷۷ نظری جنجالی را بیان نمود که برآن اساس زنانی که برای روسپی‌گری در روسپی‌خانه‌های نظامی آلمان استفاده می‌شدند پیش از جنگ هم به روسپی‌گری مشغول بودند. اما گروهی دیگر از اندیشمندان آلمانی اعتقاد دارند همچنان که در دادگاه‌های نورمبرگ هم مطرح شد این زنان توسط نظامیان آلمانی به روسپی‌گری اجباری کشانده شده‌اند. 
 البته در اروپای غربی روسپیانی وجود داشتند که برای فرار از داوطلبانه به روسپی‌خانه‌های نظامی آلمان رفتند.
{"title": "روسپی‌خانه‌های نظامی آلمان در جنگ جهانی دوم", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B1%D9%88%D8%B3%D9%BE%DB%8C%E2%80%8C%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C_%D9%86%D8%B8%D8%A7%D9%85%DB%8C_%D8%A2%D9%84%D9%85%D8%A7%D9%86_%D8%AF%D8%B1_%D8%AC%D9%86%DA%AF_%D8%AC%D9%87%D8%A7%D9%86%DB%8C_%D8%AF%D9%88%D9%85&oldid=34445495", "language": "fa"}