(Bikni)، به معنای ، نامی است که برخی آن را با نام یکی دانسته‌اند. نام دماوند در آمده و صورت کهن آن است( ۲/۶۴۲» 
 نام دماوند در نبشته‌های آشوریان به گونهٔ بیکنی آمده و آنجا را آخر دنیا می‌پنداشتند. آغاز وقایع در نوشته‌های مربوط به سال چنین است: سپاهیان آشور به کشور لشکر کشیدند تا مرز بیابان نمک‌زار و پای کوه بیکنی (دماوند) و ناحیه به پیش رفتند در این میان دو خداوند دهکده ( ) نیز دستگیر شدند. کسان و اطرافیان و دام‌های ایشان نیز به دست آمد .
 در شاهنامه حکیم طوس فردوسی نیز دو اصطلاح مشابه منقول است یکی و دیگری که حتماً سخن از هر دو اصطلاح در به یک نقطه مکانی یا جغرافیایی اشاره می‌نماید . فقط پنج سال حکومت داشت و به سبب کهولت سن نتوانست پیش از این بر تخت شاهی تکیه نماید اما واقعه مهمی که در دوران او وقوع یافت قحط سالی شدید بود به‌طوری همه ایرانیان و تورانیان آن را بلای آسمانی پنداشته و کین‌ها را از دل شستند تا باران رحمت فرود آمد. در دوره زوتهماسپ اشاره‌ای به پیکند شده که در ساحل دریا بوده یا آن سرزمین از یک جهت منتهی به دریا می‌گشت:
 اصطلاح بیکنی یا بیکن ممکن است به دو کلمه اصلی بی و کن تجزیه شود که در همان عدد یک است یعنی هر چیز واحد و تک و هم از اصطلاحات است و در زبان فارسی همان مفهوم یا دهکده را می‌رساند در اینصورت مجموع واژه بیکن به مفهوم ده یا بوده ولی استثناً از شهرت استثنایی برخوردار بوده است.
{"title": "بیکنی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%A8%DB%8C%DA%A9%D9%86%DB%8C&oldid=34201955", "language": "fa"}