واپ یا یکی از نظریه‌های رهبری است که توسط ، استاد دانشگاه و نویسنده کتاب رهبر موقعیتی و نیز ، مربی رهبری و نویسنده کتاب تدوین شده‌است. این دو نفر در هنگام کار برای نگارش ویرایش نخست از کتاب به این نظریه دست یافتند. این نظریه ابتدا با عنوان ارائه شد. در طی اواسط دهه ۱۹۷۰، نظریه چرخه حیات رهبری به تغییر نام داد. 
 در اواخر سال‌های دهه ۱۹۷۰ و اوایل دهه ۱۹۸۰، هر یک از این دو نویسنده، مدلی ویژه خود را بر اساس نظریه رهبری موقعیتی تدوین کردند. به این ترتیب مدل پاول هرسی و مدل بلانچارد و همکارانش نیز نام گرفت. 
 نظریه رهبری موقعیتی بر این اصل استوار است که چیزی به عنوان «بهترین» سبک رهبری نداریم. رهبری مؤثر به تکلیف مورد نظر بستگی دارد و موفق‌ترین رهبران آنهایی هستند که می‌توانند سبک رهبری خود را با میزان بلوغ (ظرفیت تعیین اهدافی بزرگ ولی دست یافتنی، اشتیاق و توانایی برای پذیرش مسئولیت انجام تکلیف و نیز آموزش‌ها و/یا تجربیات مرتبط فرد یا گروه برای انجام یک کار) فرد یا گروهی که قرار است تحت رهبری یا تأثیر او قرار گیرند سازگار و هماهنگ سازد. رهبری مؤثر نه تنها به فرد یا گروهی که تحت فرمان رهبر قرار دارند بستگی دارد، بلکه به خود تکلیف و کاری که قرار است به انجام برسد هم وابسته است. 
 هرسی- بلانچارد بر دو اصل بنیادین یعنی سبک رهبری و میزان بلوغ فرد یا گروه استوار است.
 مدل دربردارنده چهار سبک مختلف رهبری است که به تکلیفی که از سوی رهبر به پیرو اختصاص می‌یابد و نیز نوع رفتار رهبر با پیرو بستگی دارد. چهار سبک رهبری مورد استفاده در مدل رهبری موقعیتی به ترتیب S1 تا S4 نام دارند.
 
 
 
 باید دقت داشت که هیچ‌یک از این سبک‌ها برای همه رهبران و در همه زمان‌ها مناسب نیستند. رهبران مؤثر باید انعطاف‌پذیر باشند و سبک رهبری خود را با موقعیت سازگار کنند.
{"title": "رهبری موقعیتی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B1%D9%87%D8%A8%D8%B1%DB%8C_%D9%85%D9%88%D9%82%D8%B9%DB%8C%D8%AA%DB%8C&oldid=31651931", "language": "fa"}