(به انگلیسی: Lynching) به عمل اعدام غیرقانونی در ملأ عام یا ضرب و جرح منجر به مرگ توسط یک گروه گفته می‌شود که معمولاً برای تنبیه متجاوز یا ترساندن گروهی اقلیت انجام می‌گیرد. معمولاً این عمل توسط گروهی خودسر با سروصدا و با قصد جلب توجه اذهان عمومی انجام می‌شود. بیشتر موارد لینچ کردن در زمان تنش‌های اقتصادی و اجتماعی انجام می‌شود و معمولاً با قصد سرکوب گروه اقلیت توسط گروه اکثریت انجام می‌گیرد. با این حال این عمل از قضاوت طولانی‌مدت دربارهٔ پذیرش پیش‌داوری‌های اجتماعی برای قبول کردن این گونه از خشونت و موجه جلوه دادن آن نشأت می‌گیرد. اعدام توسط گروه‌های خشمگین مختص نمی‌باشد و می‌توان شواهد آن را در جای جای دنیا برای مجازات مردمی که خارج از عرف رایج رفتار می‌کنند، پیدا کرد. 
 کلمه لینچ با اطمینان کامل ریشه یابی نشده و به احتمال زیاد نام خانوادگی یکی از این افراد است: « » (۱۷۳۶–۱۷۹۶) در دوران یا قاضی « » در اواخر قرن ۱۷ در یا « » (۱۷۴۲–۱۸۲۰) در یا « » شهردار شهر در که در سال ۱۹۴۳ در پسرش که متهم به قتل بود در نقش ، قاضی و مأمور اعدام عمل کرد.
 مقالهٔ اصلی: پیشینه حقوقی و فرهنگی لینچ کردن از آنسوی از به آمریکا آورده شده بود. شورش و ناآرامی یکی از خصوصیات اولیه امریکایی-انگلیسی‌ها بود. در بریتانیای آن زمان نافرمانی و شورش امری معمول بود هرچند معمولاً به قتل و کشتار نمی‌انجامید. بعد از جنگ‌های محاصره در جنوب غرب سیاهان آزاد و لاتین تبار هدف زجر کش کردن قرار می‌گرفتند. با اینحال بعد از آمریکا، و بعد از آنکه برده‌داری برداشته شد زجرکش کردن به نحو قابل ملاحظه‌ای افزایش پیدا کرد. مابین سالهای ۱۸۸۲ تا ۱۹۶۸ در مجموع ۱۳۰۰ نفر و حدود ۳۵۰۰ نفر زجرکش شدند. 
 در بریتانیا هنگامی که به تصویب رسید موارد لینچ کردن بر اساس نژاد به شدت افزایش یافت. 
 در سال ۱۹۴۴ یک آلمانی که به عدم همدردی از نازی‌ها متهم شده بود توسط سایر اسرای نازی در کمپ ۲۱ در ، . در بعد از جنگ پنج تن از جنایتکاران جنگی به صورت هم‌زمان در زندان پنتویله اعدام شدند که بزرگترین تعداد اعدام هم‌زمان در بریتانیای به‌شمار می‌رود. همچنین ۱۵۰ مورد از لینچ کردن خلبانان متحدین توسط شهروندان آلمانی، سربازان، پلیس، یا واحدهای آلمانی در پاسخ به بمباران وحشت متحدین گزارش شده‌است. 
 در فرانسه در میانه در ۲–۷ سپتامبر ۱۷۹۲ اتفاق افتاد که در آن افراطیون به زندان‌ها در پاریس و سایر یورش برده و به قلع و قمع زندانیان پرداختند. 
 مقالهٔ اصلی: در ۲۸ اسفند ۱۳۹۳ گروهی از مردم خشمگین در به ظن آتش زدن و پاره کردن توسط دختری بنام فرخنده او را تا سرحد مرگ کتک زدند و سپس پیکر بی‌جان او را در کنار رودخانه کابل انداخته و آتش زدند. پلیس حاضر در محل کمکی به نجات دختر جوان نکرد. در ۲۹ اسفند مسئولان مذهبی و پلیس از عمل مردم دفاع نمودند و از اینکه مردم برای دفاع از دین خود حق دارند تأکید نمودند. روز بعد شش نفر در ارتباط با این عمل دستگیر شدند و دولت افغانستان تحقیقاتی را در این باره و دربارهٔ عملکرد پلیس آغاز نمود. گویا او هنگامی که زنان اطراف مسجدی در کابل را از خرید (یک وسیلهٔ ادعاشده برای مقابله با ) از روحانیون حاضر در محل بازمی‌داشت توسط روحانیون به پاره کردن و آتش زدن کتاب قرآن متهم شد. در این هنگام جمعیت در اطراف مسجد به خشم آمده و به سوی فرخنده هجوم برد. پلیس ابتدا سعی نمود تا مانع از لینچ شدن فرخنده شود ولی با افزایش جمعیت خشمگین کنترل اوضاع از دست مأموران پلیس حاضر در محل خارج شد.
{"title": "لینچ‌کردن", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%84%DB%8C%D9%86%DA%86%E2%80%8C%DA%A9%D8%B1%D8%AF%D9%86&oldid=34948393", "language": "fa"}