با یا اشتباه نشود. ( ) (محاوره ایران ارز دیجیتال، رمزارز) (به : ) یکی از گونه‌های است که از فناوری در طراحی آن استفاده شده و معمولاً به صورت اداره می‌شود. 
 رمزارزها معمولاً به صورت غیر متمرکز کنترل می‌شوند (مثال: غیر متمرکز و متمرکز) و از این رو در بسیاری موارد مقابل نظام‌های قرار می‌گیرند. نامتمرکزسازی در رمزارزها از طریق فناوری امکان‌پذیر شده‌است که خود گونه‌ای است. تاریخچهٔ شکل‌گیری رمزارزها به دههٔ ۱۹۸۰ میلادی می‌رسد. نخستین رمزارز نامتمرکز است که در سال ۲۰۰۹ توسط شخص یا اشخاصی به نام مستعار یا حقیقی ایجاد و عرضه شد. از آن زمان تاکنون رمزارزهای متعددی ایجاد شده‌اند که به آن‌ها یا آلتکوین (به : ) مخفف عبارت (به : ) (به معنی کوین‌های جایگزین) می‌گویند. 
 رمزارز (یا ارز رمزپایه) گونه‌ای است که در آن تولید واحد پول و تأیید اصالت تراکنش پول با استفاده از کنترل می‌شود و معمولاً به صورت نامتمرکز (بدون وابستگی به یک مرجعیت مرکزی) کار می‌کند. با توجه به تعدد تعاریف و تغییرات در مصادیق رایج رمزارز این عبارت از نظر حقوقی دقت کافی ندارد. 
 در واژه‌نامه رمزارز به صورت «هرگونه ارزی که تنها به صورت دیجیتالی وجود دارد، معمولاً صادرکننده یا تنظیم کننده مرکزی ندارد، اما از سامانه توزیع شده برای ذخیره تراکنش‌ها و مدیریت انتشار واحدهای جدید استفاده می‌کند و برای ممانعت از جعل و تراکنش‌های متقلبانه بر رمزنگاری تکیه دارد» تعریف شده‌است. در ابتدا در سال ۲۰۱۴ رمزارز همان ارز دیجیتالی تعریف شده بود که در آن از فنون رمزنگاری برای قانونگذاری تولید واحدهای جدید ارز و تأیید انتقال وجوه استفاده می‌کند و مستقل از یک وجود دارد اما امروزه هر گونه سامانه پول الکترونیکی که برای خرید و فروش آنلاین استفاده می‌شود و نیازی به بانک مرکزی نداشته باشد را رمزارز تعریف می‌کند. 
 اطلاعات بیشتر: بر خلاف آدرس‌ها یا و (یا کلید سید seed به معنای دانه زنجیر سیستم - بلاک چین) را نگهداری می‌کند. که با آن می‌توان رمز ارز را خرج یا منتقل کرد. خرج کردن با کلید خصوصی، و دریافت با کلید عمومی امکان پذیر است. راه‌های نگهداشتن کیف پول روی نرم‌افزار کامپیوتر یا برنامه موبایل به شکل دیجیتال، روی ، نگهداری آنلاین داخل است. 
 در شبکه بسیاری از رمز ارزها مانند بیت کوین در حقیقت کاربران نه با نام واقعی خود بلکه با آدرس عمومی کیف پول خود شناخته می‌شوند. تراکنش‌ها، شفاف است و هر کسی می‌تواند بررسی کند یک کیف پول مشخص چه تراکنشاتی در چه تاریخ‌هایی داشته اما به راحتی نمی‌توان این آدرس‌ها را به افراد منتسب کرد. ایده‌های پولشویی راحت و رعایت کامل حریم خصوصی در رمز ارزها تقریباً ناممکن هستند. البته برخی رمز ارزها مانند و به نوعی کاملاً ناشناس اند اما اخباری در زمینه رهگیری تراکنشات همین ارزها نیز وجود دارد و نهادهایی نظیر علناً برای تحقق این امر تلاش می‌کنند. 
 در سال ۱۹۸۳، یک گونه مبتنی‌بر اختراع کرد که نام داشت. او در سال ۱۹۹۵ یک پول دیجیتال دیگر به نام ابداع کرد که روش رمزنگاری آن به گونه‌ای بود که نه بانکی که پول در آن حفظ می‌شد، نه دولت و نه هیچ شخص ثالثی قادر به ردگیری تراکنش‌های مالی نبودند. 
 در سال ۱۹۹۶ در دانشگاه مطالبی منتشر شد که در آن یک نظام رمزپول به تفصیل شرح داده شده بود. این سلسله مطالب در همان سال توسط آمریکا در قالب یک گزارش با عنوان « » منتشر شد. 
 نخستین رمزارزی که به صورت نامتمرکز شروع به کار کرد است که در سال ۲۰۰۹ توسط شخصی با نام مستعار ایجاد شد. این رمزارز از الگوریتم برای خود استفاده می‌کند. 
 سلبریتی‌های هندی از دنیای و ورزش به‌طور فزاینده‌ای یادگاری‌های دیجیتال خود را از طریق (NFT) راه‌اندازی می‌کنند و امید دارند که با جلب نقدینگی از طریق افزایش علاقه به چنین دارایی‌ها، هزاران دلار به‌دست آورند، نوعی دارایی دیجیتال هستند که از برای ثبت مالکیت اقلامی مانند تصاویر، فیلم‌ها و سایر مجموعه‌ها استفاده می‌کنند. اکنون رشد انفجاری این دارایی‌های هیچ نشانه‌ای از کاهش نشان نمی‌دهد. 
 از آنجا که رمزارزها به صورت نامتمرکز اداره می‌شوند، قدرت کشورها برای کنترل اقتصاد (که معمولاً از طریق اعمال می‌شود) را تضعیف می‌کنند. این امر توسط برخی از دوست‌داران رمزارزها یک ویژگی مثبت تلقی می‌شود، اما توسط برخی از دولت‌ها یک ویژگی منفی محسوب می‌گردد. همچنین ماهیت رمزنگاری‌شدهٔ تراکنش‌های مبتنی بر رمزارز باعث می‌شود که ردگیری این تراکنش‌ها دشوار یا غیرممکن باشد که این امر به عقیدهٔ برخی منتقدین زمینه‌ای مناسب برای استفاده از رمزارزها جهت فراهم می‌کند. 
 بسیاری از رمزارزها از الگوریتم‌هایی برای استخراج پول جدید یا ثبت یا کسر هزینهٔ تراکنش استفاده می‌کنند که مبتنی بر روش‌های رمزنگاری پیچیده هستند. معمولاً این الگوریتم‌ها، هر چه شمار کاربرانی که در تلاش برای استخراج رمزارز یا کسب حق تراکنش هستند بیشتر بشود سخت‌گیر می‌شوند و حل آن‌ها نیازمند محاسبات پیچیده‌تر و وقت‌گیرتری توسط خواهد بود. این امر منجر به مصرف مقدار فراوانی از انرژی می‌شود که این نیز مورد نقد منتقدین مانند حکومت چین و ایلان ماسک بوده‌است. در مقابل، مدافعان رمزارزها ذکر می‌کنند که بانک‌داری رایج نیز با مصرف مقدار بسیاری منابع و انرژی همراه است و محاسباتی را ارائه می‌کنند که نشان می‌دهد که رمزارزها از این جهت کم‌هزینه‌تر از بانک‌داری رایج و همین‌طور صنعت طلا هستند. 
 با فراگیر شدن کاربرد رمزارزها، میزان مصرف برق برای استخراج آن‌ها نیز به طرز چشمگیری افزایش یافته‌است، چنان‌که در سال ۲۰۱۸ پیش‌بینی شد که مقدار برقی که کشور در این سال مصرف رمزارزها می‌کند بیشتر از مقدار برقی باشد که برای مصارف خانگی به کار می‌گیرد. در برخی کشورها نیز دولت‌ها اقدام به تعیین تعرفه‌های مالیاتی کرده‌اند که ویژه مصرف برق برای رمزارزها است؛ دولت قیمت برق مصرفی برای استخراج رمزارزها را متفاوت از برق مصرفی خانگی و حتی صنعتی در نظر گرفته و تعرفه صادراتی برای آن تعیین کرده‌است.
{"title": "رمزارز", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B1%D9%85%D8%B2%D8%A7%D8%B1%D8%B2&oldid=35017824", "language": "fa"}