(به انگلیسی یا ) نقطه‌ای روی سطح زمین است که مستقیماً بالای ، جایی که سرچشمه می‌گیرد، قرار دارد. 
 به‌هنگام رخ‌داد زمین‌لرزه، رومزکز درست بالای نقطه‌ایست که آغاز به گسیختگی می‌کند و در بیشتر موارد آن منطقه دربرگیرندهٔ بیشترین آسیب می‌شود. ولی در زمین‌لرزه‌های بزرگ، طول گسیختگی گسل بسیار زیاد است و زیان‌ها ممکن است در سراسر مرز گسیختگی گسترش یابد. برای نمونه در که شدت آن ۷٫۹ در مقیاس بود، مرکز سطحی زمین‌لرزه در انتهای غربی گسیختگی بود ولی بیشترین خسارت در ۳۳۰ کیلومتری انتهای شرقی منطقهٔ گسستگی وارد شد. 
 به‌هنگام زمین‌لرزه گوی‌وار از به بیرون منتشر می‌گردند. در سمت دیگر کرهٔ زمین از کانون ژرفی به‌دلیل اینکه مذاب بیرونی، امواج یا تراکمی ( p-waves) را منکسر کرده، درحالی‌که امواج یا برشی ( s-waves) را جذب می‌کند، پدیدهٔ رخ می‌دهد. خارج از این نقطهٔ کور، هر دو نوع موج قابل ردیابی اند ولی به‌دلیل پویش ناهمسان درون زمین، آنها در زمان‌هایی جدا از یکدیگر به سطح می‌رسند. با اندازه‌گیری این اختلاف زمان با هر و استفاده از نمودار زمان حرکت که فاصله را براساس اختلاف زمان رسیدن دو موج P و S می‌دهد، زمین‌شناسان می‌توانند مرکز سطحی زلزله را فاصله‌یابی کنند. این فاصله نامیده شده که به‌طور عادی با (درجه) بیان‌شده و با نماد Δ (دلتا) در نمایش داده می‌شود.
 زمانی که دوری از رومرکز از دست‌کم سه ایستگاه لرزه‌سنجی برآورد شوند، پیدا کردن مرکز سطحی زمین‌لرزه با روش کاری آسان است.
 دوری از رومرکز در سنجش نیز کاربرد دارد.
{"title": "رومرکز", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B1%D9%88%D9%85%D8%B1%DA%A9%D8%B2&oldid=34507918", "language": "fa"}