رودی است که در امتداد جریان است و پس از تلاقی دو رود و در محلی به نام ، خوانده می‌شود و سپس از این محل مرز ایران و را تشکیل می‌دهد و پس از ادامهٔ مسیر وارد می‌گردد و در شمال این شهر در از مرز ایران خارج می‌شود و وارد خاک جمهوری می‌گردد و سرانجام در نزدیکی در ریگزارهای فرومی‌رود.
 این رودخانه مانند دیگر رودهای منطقه دائمی نیست و در فصول سال با تغییرات میزان ریزش باران، دارای نوسانات زیادی می‌باشد. در سال‌های مختلف بین ۰٫۷۵ تا ۷٫۴ متر مکعب در ثانیه متفاوت است. رودخانه تجن بزرگ‌ترین منبع آب سطحی دشت می‌باشد.
 واژه تجن در فارسی به معنی نهری است که از رود بزرگ جدا کنند، همان‌گونه که در تاریخ سیستان (۱۳/۴۰۴) آمده‌است: «و از هیرمند تجنی نو نهادن». ریشه این واژه از ریشه ایرانی باستان tač و tak به معنی تاختن و جاری شدن گرفته شده است. 
 آب این رودخانه توسط پنج کانال به مصرف کشاورزی می‌رسد:
{"title": "رود تجن (سرخس)", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B1%D9%88%D8%AF_%D8%AA%D8%AC%D9%86_(%D8%B3%D8%B1%D8%AE%D8%B3)&oldid=34296076", "language": "fa"}