یا یا نوعی نوشیدنی الکلی است که از به‌دست می‌آید.
 از گیاهان است و مصارف خوراکی و دارویی زیادی دارد. دارای تنوع بسیار است و بیش از ۶۰۰ نوع آن در سراسر جهان شناخته شده‌است. هم‌چنین از برگ این گیاه یا دانهٔ آن برای طعم و بو دادن به نیز استفاده می‌شود. مادهٔ اصلی در "Anethole" است که در حل می‌شود و با اضافه شدن آب، رنگ مشروب را می‌کند.
 در و این مشروب را تولید و به بازار عرضه می‌کنند. ازآنجاکه درصد الکل این مشروب بالاست، باید آن را با آب مخلوط کرد، که معمولاً رنگ مشروب با اضافه شدن آب، به سفیدِ شیری می‌گراید.
 نوع دیگری نیز به نام ( رازیانه) ساخته می‌شود که آن هم طرفدارانی دارد و روش تهیهٔ آن نیز مانند تهیهٔ راکی (ودکا انیسون) است.
 تا قرن ۱۹ام در ، توسط یونانی‌ها و آلبانیایی‌ها اداره می‌شد که به دلیل محدودیت‌های مذهبی وضع شده فقط و سرو می‌کردند. بر اثر جو لیبرالی که در دوران (۱۸۳۹–۱۸۷۶) به وجود آمده بود میخانه‌ها رونق دوباره گرفتند و راکی به یکی از نوشیدنی‌های محبوب آن‌ها بدل شد. در اواخر قرن راکی نوشیدنی بسیار محبوبی شده بود به‌طوری‌که مصرف آن در بین مردم عثمانی حتی از شراب هم بیشتر شده بود.
 در آن دوران راکی را از تفالهٔ انگور به دست آمده از تخمیر شراب به دست می‌آمد و زمانی که کافی در دست نبود به آن مقداری الکل اضافه می‌کردند. به راکی که بدون انیسون ساخته می‌شد düz rakı (راکی درست) و در صورت اضافه کردن به آن sakız rakısı (راکی آدامسی) می‌گفتند.
 با سقوط و تشکیل شرکت تکل در سال ۱۹۴۴ اقدام به راه اندازی اولین کارخانه راکی‌سازی در کرد. با افزایش تولید تکل اقدام به عرق‌گیری از کرد و نام این فراورده جدید راکی را Yeni Rakı (راکی جدید) گذاشتند. ملاس افزوده شده باعث ایجاد طعمی جدید شد و به محبوب تر شدن راکی در بین مردم کمک کرد.
 راکی به‌طور سنتی از دو بار تقطیر تفاله انگور (و یا تفالهٔ انگور مخلوط شده با ) و رازیانه تازه در دیگ‌های مسی تقطیر ۵۰۰۰ لیتری و مزه دهی با انجام می‌شود. 
 راکی به دلیل غلظت بالا و درصد الکل آن همیشه همراه با آب رقیق شده و سرو می‌شود و معمولاً نسبت مخلوط آن با تقریباً ۳/۴ آب و ۱/۴ راکی است.
{"title": "راکی (نوشیدنی)", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B1%D8%A7%DA%A9%DB%8C_(%D9%86%D9%88%D8%B4%DB%8C%D8%AF%D9%86%DB%8C)&oldid=33696765", "language": "fa"}