یا رودِ کن، رودی به‌طولِ سی‌وسه کیلومتر است که از ارتفاعاتِ شمالِ غربیِ سرچشمه می‌گیرد، از تهران می‌گذرد، و در جنوبِ تهران می‌خشکد. این رود امروزه پرآب‌ترین رودی است که از تهران می‌گذرد. سالانه حدود پنج‌میلیون متر مکعب از آب این رودخانه برای تکمیل منطقه‌ی بیست‌ودو اختصاص یافت.
 این آب در گذشته چندان نقشی در وضع نداشت و بعدها مرز غربی تهران بزرگ بیست‌منطقه‌ای شد و از زمانی که مناطق و به آن اضافه شد و مرز شهرداری تهران را به مرز متصل کرد، یکی از رودهای تهران به حساب می‌آید.
 این رودخانه امروزه با دبی میانگین هشتادوهشت‌میلیون متر مکعب بر سال یا حدود ۲۷۰۰ لیتر بر ثانیه (ایستگاه سولقان) پرآب‌ترین رود تهران است و حوزهٔ آبگیر (حوزهٔ زهکشی) آن به تنهایی بزرگ‌تر از همهٔ حوزه‌های بیش از ۱۲ رودخانهٔ دیگر این شهر، یعنی (وردآورد)، ، (فرحزاد یا پونک یا وسک)، ، ، ، ، ، ، ، ، و … است.
 این رود بسیار کم طغیان می‌کند. در ۲۴ آبان ۱۳۹۱ پل کن فروریخت و
در ۱۲ فروردین ۹۸ باوقوع سیلاب در بسیاری از مناطق ایران و از جمله رود کن طغیان کرد.
 این رود تاکنون با سه نام رودخانهٔ کن، رودخانهٔ سولقان، و شناخته شده‌است. امروزه تنها از دو نام اول استفاده می‌شود.
 «کَن» هم خانوادهٔ مصدر «کَندن» بوده و در به معنای گودال و چاله است. وجه تسمیهٔ رودخانهٔ کن، ، و هم همین است. رود کن نیز همانند بسیاری از رودهای دیگر در درون یک دره با همین نام قرار گرفته‌است، زیرا رودها در طی هزاران سال به تدریج باعث خاک و تشکیل دره می‌شوند. این فرورفتگی طبیعی باعث می‌شود که کن از هیچ جای تهران دیده نشود و به همین سبب اهالی محل در روزگاران قدیم نام این محل را کن گذاشته‌اند.
 به غیر از کن، در گذشته افراد محل به رودخانهٔ کن رودخانه بزرگ یعنی «رود بزرگ و پرآب» هم می‌گفته‌اند، زیرا در آن روزگار بدهٔ رود کن بیشتر از امروز بوده‌است. 
 
 تمام قلل غربی 
 
 
 
 
 
 
 
 در حدود شهرکهای و و و ، در حریم و ، در ارتفاع حدود ۱۱۰۰ متر از سطح آبهای آزاد
 
 
 
 
 در سال ۱۳۷۸ کودک ۷ ساله به نام محمد آل معصوم در محدوده میدان المپیک به داخل آن افتاد و پس از سه روز جنازه اش زیر پل تعاون پیدا شد 
 رودخانهٔ کن از تجمع آب برف تمام قلل غربی رشته کوه توچال؛ بازارک با ارتفاع حدود ۳۷۷۵ متر یا ۳۷۵۸ متر از سطح آبهای آزاد، لوارک با ارتفاع حدود ۳۵۶۰ متر از سطح آبهای آزاد، سیاهسنگ یا سیاسنگ با ارتفاع حدود ۳۵۶۰ متر از سطح آبهای آزاد، پشت بند سنگون یا پشت بند با ارتفاع حدود ۳۳۹۸ متر از سطح آبهای آزاد، و لیچه با ارتفاع حدود ۲۸۷۸ متر از سطح آبهای آزاد (در جنوب شرقی سد امیرکبیر یا کرج) و چشمه‌های دامنه‌های آنها، که ارتفاع مرتفع ترینشان از سطح آبهای آزاد حدود ۳۱۰۰ متر است، از شرق به غرب با رودهای فرعی امامزاده داوود که در ارتفاعات شمال شرقی امامزاده داوود، ۲۲ کیلومتری شمال غربی تهران، سرچشمهٔ اصلی این رود است، رندان، سنگان، و کشار در در روستای پدید می‌آید.
 رود کن پس از سولقان در دامنهٔ (مزار) مورد استفادهٔ زیاد قرار گرفته و از شدت بدهٔ آن کم می‌شود. سپس وارد شهر کن که امروزه تا حدود زیادی بخشی از تهران است، می‌شود؛ پس از خروج از کن در جنوب کن دوباره مورد استفادهٔ زیاد قرار گرفته و از شدت بدهٔ آن کاسته می‌شود. سپس در جنوب و (آزادراه شهید فهمیده) آب رودخانهٔ درکه را دریافت می‌کند.
 مسیل این رود در حدود ۷۰۰ متری جنوب (بزرگراه فتح) محدود می‌شود و پس از دریافت آب در جنوب غربی تهران و دوباره فراخ شده و با عبور از زیر ، در حدود شهرکهای گلشهر و گلدسته و راه آهن تهران-اهواز و آزادراه تهران-ساوه، در حریم منطقهٔ ۱۸ شهرداری تهران و غار غربی شهرستان ری، در ارتفاع حدود ۱۱۰۰ از سطح آبهای آزاد گم می‌شود. در گذشته آب آن وارد مسیل و مسیر می‌شد که به می‌رفت.
{"title": "رودخانه کن", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B1%D9%88%D8%AF%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%87_%DA%A9%D9%86&oldid=34997437", "language": "fa"}