Medical condition یا (به : )نوعی از اختلال غیر است که از آسیب در قسمتی از مغز به نام ، ناحیه در غالب افراد (معمولاً در سمت چپ)، به وجود می‌آید. ناحیهٔ بروکا قسمتی از است که وظیفه و را بر عهده دارد. این نام به خاطر ، پزشک فرانسوی کاشف آن ناحیه مغزی انتخاب شده‌است. افراد مبتلا به این بیماری در برقراری ارتباط کلامی و دارای اشکال هستند (نمی‌توانند صحبت کنند) اما در درک گفتار و کلمات دیگران مشکلی ندارند؛ همچنین افراد مبتلا به این نوع زبان‌پریشی می‌توانند مانند دیگران به نوشتن و خوانده بپردازند.
 زبان‌پریشی بیانی به نام‌های دیگری همچون آفازی بروکا، آفازی بیانی، آفازی غیر سلیس نیز شناخته می‌شود. 
 فرد مبتلا به این بیماری تا حدودی آنچه گفته می‌شود را می‌کند، اما نمی‌توانید روان صحبت کند زیرا مغز آن‌ها در برقراری ارتباط مؤثر با تمام مورد نیاز برای تشکیل کلمات مشکل دارد. این آفازی می‌تواند سبب ایجاد نیز شود، زیرا فرد مبتلا می‌داند چه می‌خواهید بگوید، اما نمی‌تواند کلمات را آنطور که می‌خواهد از خود خارج کند. 
 در بعضی از افراد مبتلا به این زبان‌پریشی اختلالی در درک محتوا و جملات پیچیده نیز ایجاد می‌شود؛ محققان بر این باورند، این اختلال ناشی از قطع ارتباط مؤثر بین دو ناحیهٔ مهم مهارت‌های زبانی، یعنی ناحیهٔ ورنیکه و بروکا است. که نام آن از کاشف آن گرفته شده، ناحیهٔ در قشر فوقانیِ می‌باشد که در درک زبان موئر و با که را ایجاد می‌کنند به صورت مکمل یکی از پیچیده‌ترین فعالیت‌های انسان را، زبان، را به وجود می‌آورند. 
 هر بیماری و آسیبی، مانند یا ، که باعث مرگ سلول‌های مغزی شود بسته به محل وقوع، می‌تواند ایجادگر انواع مختلفی از آفازی (زبان‌پریشی) باشد. هنگامی که یا جریان به قسمت خاصی از مغز متوقف یا کاهش می‌یابد، سلول‌های مغزی می‌میرند. وضعیت‌هایی که در آن آفازی صورت می‌گیرد شامل موراد زیر است: 
 
 
 
 
 
 
 
 این ساختار در هیچ‌کدام از به جز دیده نشده نمی‌شود و یکی از دلایل نبود زبان در دیگر حیوانات، فقدان این ناحیهٔ مغزی عنوان شده‌است. 
 بیماران در تولید جملات مشکل دارند؛ گفتار آنها اکثراً به بیان کوتاه و کمتر از چهار محدود می‌شود. تولید های مناسب یا یافتن کلمات مناسب اغلب یک فرایند پر زحمت برای اینگونه افراد است برخی از بیماران نیز در هنگام استفاده از اسم و مشکل بیشتری دارند. 
 از علائم شایع موجود در افراد مبتلا به این نوع می‌توان به موارد زیر اشاره کرد: 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 در اواسط (۱۸۶۰) مرد جوانی به نام لوئیس لبرگن به مراجعه کرد، این مرد تنها کلمه ای که می‌توانست به زبان بیاورد واژه ای تک هجایی بود؛ «تان». او در واپسین روزهای زندگی خود با پزشکی به نام پل بروکا ملاقات کرد. ویژگی بسیار جالب بیماری گفتاری این مرد جوان باعث شد که در حوزهٔ این اختلال به عنوان بیماری «تان» شناخته شود. 
 بروکا متوجه این نکتهٔ ظریف شد که لبرگن می‌تواند سخنان دیگران را درک کند، اما «تان» تنها واژه ای بود که می‌توانست آن را ادا کند. پس از مرگ لبرگن، بروکا او را کرد و یک منطقهٔ آسیب دیده و دچار ضایعه را در بخشی از مشاهده کرد. این ناحیهٔ یافت شده در مغز لبرگن همچنان ناحیهٔ بروکا نامیده می‌شود. 
 آزمایش و همکارش نقطهٔ آغازی برای شناخت مباحث بود. نتایج به دست آمده در این آزمایش مشخص کرد که آسیب در نیم کره غالب افراد باعث می‌شود، خروجی گفتار آهسته و با مکث‌های پی در پی همراه گردد، همچنین سخن گفتن برای این افراد تلاش بسیاری نیاز دارد و غالب اوقات خالی از کلمات و پیچیده‌است، اگرچه بعضی از مبتلایان قادر به درک سخنان پیچیده نیستند اما همچنان را می‌فهمند.
{"title": "زبان‌پریشی بیانی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B2%D8%A8%D8%A7%D9%86%E2%80%8C%D9%BE%D8%B1%DB%8C%D8%B4%DB%8C_%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D9%86%DB%8C&oldid=34261103", "language": "fa"}