انتقال اجباری توسط بود. این از تاریخ ۹ آوریل ۱۹۴۲ و پس از ۳ ماه از شکست قوای متفقین در در در طی آغاز شد. شمار انتقال داده شده ۸۰٬۰۰۰–۶۰ فیلیپینی و آمریکایی ذکر شده‌است. در حدود ۱۰٬۰۰۰–۲۵۰۰ فیلیپینی و ۶۵۰–۱۰۰ زندانی آمریکایی، در طی این انتقال و قبل از رسیدن به کمپ درگذشتند یا کشته شدند.
 طول این راهپیمایی ۱۲۸ کیلومتر بود. در طول راه تحمیل شرایط بد فیزیکی و قتل توسط ارتش ژاپن منجر به مرگ و میر بسیار بالایی در بین و شهروندان شد. کمیسیون نظامی متفقین این را به عنوان یکی از موارد قلمداد کرده‌است.
 تنها تلاش جدی برای محاسبه تعداد مرگ در طی راهپیمایی بر اساس شواهد، استنلی ال فالک است. او تعداد سربازان آمریکایی و فیلیپینی را که می‌داند در ابتدای آوریل در باتاآن حضور داشته‌اند، برمی‌دارد، تعداد شناخته شده فرار به و تعداد شناخته شده در بیمارستان در باتاآن را کم می‌کند. او تخمین محافظه کارانه ای از تعداد کشته شدگان در روزهای آخر جنگ و تعداد افرادی که به جای تسلیم ژاپنی‌ها به جنگل فرار کرده‌اند، ارائه می‌دهد. بر این اساس او ۶۰۰ تا ۶۵۰ مرگ آمریکایی‌ها و ۵۰۰۰ تا ۱۰٬۰۰۰ مرگ فیلیپینی‌ها را پیشنهاد می‌کند.
 منابع دیگر تعداد مرگ و میر را از ۵۰۰۰ تا ۱۸۰۰۰ مرگ فیلیپینی و ۵۰۰ تا ۶۵۰ مرگ آمریکایی در طی راهپیمایی گزارش می‌دهند.
{"title": "راه‌پیمایی مرگ باتاآن", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B1%D8%A7%D9%87%E2%80%8C%D9%BE%DB%8C%D9%85%D8%A7%DB%8C%DB%8C_%D9%85%D8%B1%DA%AF_%D8%A8%D8%A7%D8%AA%D8%A7%D8%A2%D9%86&oldid=32355345", "language": "fa"}