این مقاله دربارهٔ یک زبان است. برای مستعمره فرانسه و تباری از مردم کانادا را ببینید. 
 (به اکدی: lišānum akkadītum) یک (از خانواده بزرگ‌تر ) است که در دوران باستان، از هزارهٔ سوم پیش از میلاد در (بین‌النهرین) بین و رایج بود. اکدی نخستین زبان سامی است که برای نوشتن به کار رفت و خط نگارشی آن است که از گرفته شده‌است.
 اکدی از دید گیتاشناسی و بازه تاریخی به چند دوره بخش می‌شد:
 
 
 
 
 نام زبان اکدی از شهر یکی از مراکز تمدن کهن در جنوب میانرودان گرفته شده‌است، عنوان اکدی همچنین برای قوم و تمدن اکدی هم به کار می‌رود.
 با اینکه از وارد زبان اکدی شده‌است، این زبان وابستگی نزدیکی با زبان سومری ندارد.
 گویش از زبان اکدی در کتیبه‌ها و نوشته‌های ایران باستان پرکاربرد بوده و دورتادور (استوانه گلین بیانیه کوروش) را نوشته‌هایی به خط اَکَدی (گویش بابلی نو) دربر گرفته‌است. در بیستون به سه زبان و خطِ پارسی باستان، عیلامی نو و اَکَدی (گویش بابلی نو) و در مجموع در ۱۱۱۹ سطر نوشته شده‌است. زبان اکدی با آغاز دورهٔ مسیحیت به کلی از بین رفت. 
 به دست آوردن آوای درست به جا مانده از نوشته‌های میخی اکدی دشوار است، چرا که بسیاری از آواهای در اکدی از دست رفته‌است. ایستهای نایی و گلویی *ʾ و *ʿ (الف و عین) و خراشی *h (ه)، *ḥ (ح)، و *ġ(غ) به عنوان واجهای همخوان گم شده‌اند و همچنین صداها یا از دست رفته‌اند یا دگرش نگارشی یافته‌اند؛ ولی همچنین واکه e در این زبان در زبان پیشاسامی ناشناخته است. همچنین ص و ض مانند با هم آمیخته شده‌اند. نوزده واج به جا مانده‌است:
 همچنین واکه‌های زیر:
{"title": "زبان اکدی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B2%D8%A8%D8%A7%D9%86_%D8%A7%DA%A9%D8%AF%DB%8C&oldid=30531288", "language": "fa"}