یک رشتهٔ است که به مطالعهٔ و ویژگی‌های هنری و تولید آن می‌پردازد. استفاده از هنر به‌عنوان شکلی از ، مربوط به است. روان‌شناسی هنر مربوط به است. 
 کار تئودور لیپس، روانشناس محقق مونیخی، نقش مهمی در توسعه اولیه مفهوم که در اوایل دهه دوم قرن بیستم بود. مهم‌ترین سهم او در این رابطه تلاش برای نظریه‌پردازی سؤال از Einfuehlung یا « » بود یک اصطلاح که بعداً تبدیل به یک عنصر کلیدی در بسیاری از تئوری‌های شد. 
 هاینریش وولفین مورخ و منتقد سویسی یکی از اولین کسانی بود که به ادغام روانشناسی با تاریخ هنر پرداخت پایان‌نامه او با موضوع Prolegomena zu einer Psychologie der Architektur (1886) نشان می‌دهد که معماری می‌تواند از یک نقطه نظر صرفاً روانشناسی (به عنوان مخالف به یک تاریخی-progressivist) درک شود. 
 فرد دیگری که نقش مهمی در توسعه هنر روانشناسی بود ویلهلم ورینگر بود که برخی از قدیمی‌ترین توجیهات نظری برای اکسپرسیونیست هنر را فراهم کرد. روانشناسی هنر (۱۹۲۵) توسط (۱۸۹۶–۱۹۳۴) یکی دیگر از کارهای کلاسیک است. ریچارد مولر-فراینفلس فرد مهم دیگری در نظریه‌پردازی هنر بود.
{"title": "روانشناسی هنر", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B1%D9%88%D8%A7%D9%86%D8%B4%D9%86%D8%A7%D8%B3%DB%8C_%D9%87%D9%86%D8%B1&oldid=26032095", "language": "fa"}