(30 دسامبر 1879 - 14 آوریل 1950) ( ) و حکیم هندو بود.
 وی با نام ونتاکارامن ایر زاده شد، اما بیشتر به نام باگوان شری رامانا ماهارشی شناخته می شود. باگوان یعنی خدا، شری عنوانی تجلیلی مثل آیت‌الله خودمان و مهارشی در زبان به معنای پیغمبر بزرگ است. این نام را یکی از شاگردانش Ganapati Muni در سال 1907 به او داد.
 رامانا ماهارشی در روستای تیروچولیر در تامیل نادوی هند به دنیا آمد. در 1885 کششی به سوی تپه ی مقدس آروناچالا در وجودش برانگیخته شد، در 1886، زمانی که 16 سال سن داشت، "تجربه ی مرگ" را از سر گذراند، به واسطه این تجربه از نیرو (اَوِسام) یا جریانی آگاه شد که خودش آن را من یا خود می‌دانست و پس تر آن را یا که همان است می‌خوانید. این تجربه منجر به وضعیتی در او شد که خودش آن را "حالت ذهنی "ایشوارا یا توصیف می‌کرد". شش هفته بعد خانه عمویش در را ترک گفت، به کوه مقدس آروناچالا در رفت و تا آخر عمر همان‌جا ماند.
 مریدانش که او را قلمداد می‌کردند نزد او می‌آمدند، سال ها بعد در اطراف او شکل گرفت، جایی که مراجعین در سکوت ، سوال می‌پرسیدند و راهنمایی دریافت می‌کردند. از دهه 1930 میلادی آموزه هایش در اروپا رواج یافته است که منجر به شناخت جهانیان از او به عنوان یک موجود روشنیده شد.
 رامانا ماهارشی راه و روش های زیادی توصیه می‌کرد، اما بیشتر بر به عنوان اصلی ترین وسیله جهت از میان بردن جهل و اسکان در خودآگاهی، به همراه تسلیم شدن به خود یا (تسلیم و اخلاص) تاکید می‌کرد.
{"title": "رامانا ماهارشی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B1%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%86%D8%A7_%D9%85%D8%A7%D9%87%D8%A7%D8%B1%D8%B4%DB%8C&oldid=34916935", "language": "fa"}