یک تقسیم به گروه منطقه‌ای، از است، که توسط مردمان کوه‌های پامیر و حوالی و آبریزهای آن تکلم می‌شود. در دورترین نقاط شمال شرقی جغرافیایی ، یعنی در ناحیهٔ کوهستانی مجاور ، که اکنون جز دو کشور و و قسمتی در آن سوی مرز این کشورها با است، گویش‌های متعدد ایرانی به نام زبان‌های پامیری هنوز بر جا مانده‌است.
 وبگاه اتنولوگ زبان‌های پامیری را در زمرهٔ زبان‌های ایرانی جنوب شرقی رده‌بندی می‌کند. با این وجود براساس دانشنامهٔ ایرانیکا زبان‌های پامیری در زمرهٔ زبان‌های شمال شرقی محسوب می‌شوند. این زبان‌ها را گاهی بازماندگان می‌دانند.
 زبان‌های پامیری گروه‌های زبانی-گویشی متفاوتی را شامل می‌شوند که به صورت زبان‌های مجزا شناخته می‌شوند. هرچند که همبستگی میان آن‌ها زیاد است:
 سه زبان ، و در این دسته جای دارند. این زبان‌ها در مناطق کوهستانی تاجیکستان و بخش‌هایی از افغانستان رایج است. شمار گویشوران این سه زبان در کشورهای افغانستان و تاجیکستان حدود ۷۵ هزار تن برآورد شده‌است. قریب به بیست هزار تن نیز از گویشوران دیگر این دسته در خاک چین بسر می‌برند.
 در دو کرانهٔ ، به ویژه در افغانستان و شهر ، شهرستان‌های ، ، و تاجیکستان.
 در دو کرانهٔ ، به ویژه در ولسوالی شغنان استان بدخشان افغانستان و شهر خاروغ، شهرستان‌های و ولایت خودمختار کوهستان بدخشان تاجیکستان.
 این زبان حدود شش هزار گویشور در کشور پاکستان دارد و نزدیکی زیادی با زبان مونجی نشان می‌دهد.
 
 
 
 برگرفته از دانشنامهٔ رشد
{"title": "زبان‌های پامیری", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B2%D8%A8%D8%A7%D9%86%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C_%D9%BE%D8%A7%D9%85%DB%8C%D8%B1%DB%8C&oldid=33112669", "language": "fa"}