نامِ یکی از کتابِ دینیِ است.
 زامیاد یشت در میانِ مزدیسنان و پژوهندگان به و هم شُهره است. برخی پژوهندگان نیز بدلیلِ اینکه زامیاد یشت، نوزدهمین یشتِ اوستاست به آن هم می‌گویند.
 زامیاد یشت شاملِ پانزده کَرده (بخش) و نود و هفت بند است.
 
 
 
 
 
 در آغازِ هر (بجز کردهٔ هفتم و نهم) بندِ زیر خوانده شده و تکرار می‌شود:
 
 در کردهٔ و تفاوتی میانِ بندهای آغازینِ این کرده‌ها با دیگر بخش‌ها وجود دارد و به‌شکلِ زیر خوانده می‌شود:
 
 زامیادیشت از زمرهٔ یشت‌های بزرگ قدیمی است که در جای جای آن زبان شاعرانه و حماسی ملاحظه می‌شود گرچه در متن آن تصحیفاتی بسیار راه یافته‌است و گاه دریافت متن را دشوار کرده‌است. این یشت با ارتباط بسیار دارد. ذکر قهرمانی‌های به تفصیل، برشمردن رودها و دریاچه‌ها و کوه‌های این ناحیه و ظهور از آتجا دال بر صحت این نظر است. احتمالاً تدوین نهایی این یشت در بوده‌است. 
 بند ۹۲ زامیادیشت:
«در هنگامی که (آخرین موعود مزدیسنا) پیک ، پسر از آب بدر آید، پیروزمند آزنده، گرزی که دلیر داشت، در هنگامی که (اژدی دهاک) کشته شد.»
{"title": "زامیادیشت", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B2%D8%A7%D9%85%DB%8C%D8%A7%D8%AF%DB%8C%D8%B4%D8%AA&oldid=28526877", "language": "fa"}