رابطه متقابل بین است. 
 نوعی رابطه، مثبت، متقابل و است. دوستی، یک ارتباط یا نیست و قابل اکتساب است.
 ارتباط دوستانه از آشنایی صرف عمیقتر است. معمولاً دوستی در تداوم آشنایی و بدنبال تکرار تجارب مشترک و خوشایند پدید می‌آید.
 این یک شکل قوی تر از پیوند بین فردی نسبت به یک آشنا یا یک معاشرت، مانند یک همکلاسی، همسایه یا همکار است.
 در برخی فرهنگ‌ها، مفهوم دوستی به تعداد کمی از روابط بسیار عمیق محدود می‌شود. در بیشتر مکان‌ها یک فرد می‌تواند دوستان زیادی داشته باشد، به علاوه شاید یک رابطه شدیدتر با یک یا دو نفر، که ممکن است بهترین دوستان نامیده شوند داشته باشد. 
 موضوعیت دوستی در زمینه‌های دانشگاهی مانند ارتباطات، ، ، و مورد مطالعه قرار گرفته‌است. نظریه‌های آکادمیک مختلفی دربارهٔ دوستی ارائه شده‌است، از جمله نظریه تبادل اجتماعی، نظریه برابری، رابطه و سبک‌های است. اگرچه اشکال زیادی از دوستی وجود دارد که برخی از آنها ممکن است از مکانی به مکان دیگر متفاوت باشد، ویژگی‌های خاصی در بسیاری از این پیوندها وجود دارد. چنین ویژگی‌هایی عبارتند از انتخاب با یکدیگر بودن، لذت بردن از زمانی که با هم سپری می‌شود، و توانایی ایفای نقش مثبت و حمایتی برای یکدیگر.
 درک دوستی در کودکان بیشتر بر حوزه‌هایی مانند فعالیت‌های مشترک، نزدیکی فیزیکی و انتظارات مشترک متمرکز است. بیشتر کودکان تمایل دارند دوستی را با چیزهایی مانند اشتراک گذاری توصیف کنند، کودک بیشتر احتمال دارد که با کسی که آن را دوستش می‌داند شریک شود. آنها توانایی با دوستان خود را به دست می‌آورند و از بازی گروهی لذت می‌برند. آنها همچنین شدن از سوی همسالان را در حین گذر از سالهای میانی کودکی تجربه می‌کنند. 
 برقراری روابط دوستانه خوب در سنین پایین به کودک کمک می‌کند تا در آینده در جامعه بهتر سازگار شود. 
 بر اساس گزارش معلمان و مادران، ۷۵ درصد کودکان پیش دبستانی حداقل یک دوست داشتند. این رقم تا کلاس پنجم به ۷۸٪ افزایش یافت، و ۵۵٪ یک دوست صمیمی مشترک داشتند. 
 مزایای بالقوه دوستی شامل فرصت یادگیری در مورد و حل مشکل است.
 والدین می‌بایست آموزش‌های لازم را به فرزندان خود در این موضوعات حساس بیاموزند.
 تمایل دارند به دنبال همسالانی بگردند که بتوانند ویژگی‌هایی اعم از « بودن، سهیم بودن، صریح و راستگو بودن، حمایت‌کننده و خودجوش بودن» را در دوستشان بیابند. و از همسالانی که برایشان مشکل ایجاد می‌کند و قادر به برآوردن این نیازها نباشد اجتناب کنند.
 ویژگی‌ها و تمایلات شخصی نیز ویژگی‌هایی هستند که نوجوانان هنگام انتخاب دوست برایشان مهم است. 
 دوستان در روابط شروع به حفظ تمرکز بر ارزش‌های مشترک، ، و علایق مشترک می‌کنند.
 همراهی، ، و همچنین حمایت عاطفی را فراهم می‌کند و به و بهبود سلامت جسمی کمک می‌کند. برای بزرگسالان ممکن است حفظ روابط دوستانه معنادار در محل کار دشوار باشد.
 اکثریت بزرگسالان به‌طور متوسط دو دوست صمیمی دارند. مطالعات متعدد با بزرگسالان نشان می‌دهد که دوستی‌ها و سایر روابط حمایتی باعث افزایش می‌شوند. 
 فقدان دوستی در افزایش خطر افکار خودکشی در میان نوجوانان دختر نقش دارد.
 دوستان خوب دوستان خود را تشویق می‌کنند تا سالم تری داشته باشند.
 داشتن دوستان کم یا نداشتن یک شاخص اصلی در تشخیص طیفی از است.
 کیفیت بالاتر دوستی مستقیماً به ، و توسعه اجتماعی کمک می‌کند. 
 یک مطالعه پایگاه داده جهانی شادی نشان داد که افرادی که دوستی نزدیک دارند شادتر هستند، اگرچه تعداد مطلق دوستان باعث افزایش نمی‌شود.
 مطالعات دیگر نشان داده‌اند که کودکانی که دوستی با کیفیت بالایی دارند ممکن است در برابر ایجاد برخی اختلالات مانند اضطراب و محافظت شوند. برعکس، داشتن دوستان کم با ترک تحصیل و همچنین و جنایات بزرگسالان همراه است. طرد همسالان نیز با تمایلات بعدی در نیروی کار و مشارکت در فعالیت‌های اجتماعی همراه است، در حالی که سطوح بالاتری از دوستی با بالاتر بزرگسالان مرتبط می‌باشد.
{"title": "دوستی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AF%D9%88%D8%B3%D8%AA%DB%8C&oldid=34899781", "language": "fa"}