(به : ) شرکت ، و است، که در زمینه طراحی، ساخت و عرضه ، و ، همچنین مهندسی و تولید به‌علاوه در زمینه فعالیت می‌نماید.
 دفتر مرکزی رولز-رویس هلدینگز در ، در حومه قرار دارد. این شرکت دومین تولیدکننده در جهان است، همچنین در رتبه ۱۶ از فهرست بزرگترین پیمانکاران پروژه‌های نظامی جهان قرار دارد. همچنین این شرکت به واسطه که برند تابعه آن است، یکی از بزرگترین تولیدکنندگان و و غیردریایی در جهان است.
 بخشی از سهام رولز-رویس هلدینگز در بازار معامله می‌شود. در ماه ژوئن ۲۰۱۳ مجموع سرمایه این شرکت معادل ۲۲٫۲۲ میلیارد پوند برآورد شد، که رولزرویس را در جایگاه ۲۴ از بزرگترین شرکت‌های فعال در بورس لندن قرار می‌داد.
 ریشه‌های تأسیس رولز-رویس به سال ۱۸۸۴ بازمی‌گردد، که اقدام به راه‌اندازی شرکت نمود. وی نخستین خودروی خود را در سال ۱۹۰۴ تولید کرد. رویس در ماه مه همان سال با ملاقات کرد. رولز مالک شرکت بود، که یکی از نخستین فروشندگان خودرو در لندن به‌شمار می‌آمد.
 این ملاقات در نهایت به امضای قراردادی میان رویس و رولز انجامید، که بر پایه آن، شرکت سی‌اس رولز اند کو، نمایندگی فروش خودروهایی را که توسط رویس لیمیتد تولید می‌شد، برعهده داشت. آن‌ها این مشارکت را رولز-رویس نامیدند.
 فردریک هنری رویس پسر یک آسیابان بود، که در کارش ورشکسته شده بود. وی که کوچک‌ترین فرزند خانواده بود، پس از ورشکستگی شرکت اجاره‌ای پدر و مرگ نابهنگام او، در شرکت راه‌آهن شمال بریتانیا، شروع به‌کار کرد و تأمین بخشی از هزینه‌های چهار خواهر و برادر دیگر خود را به عهده گرفت.
 وی در اوقات فراغتش به مطالعه کتاب‌های می‌پرداخت و این مطالعه و گرایش به سوی مسایل فنی سبب گردید تا با یک شرکت مهنسی برق رابطه برقرار کند. سه سال پس از گذراندن مدت کوتاهی در یک شرکت قطعه‌سازی به لندن بازگشت و در شرکت نور و قدرت الکتریکی استخدام شد. وظیفه وی در این شرکت تأمین روشنایی و نور خیابان‌های شهر بود. پیش از تأسیس شرکت مهندسی برق خود، در با سرمایه اندکی معادل ۷۰ پوند، که پس‌انداز کرده بود، شرکتی به نام ال‌اچ رویس را، با هدف تأمین برق کارگاه‌های صنعتی، پایه‌گذاری کرد. رویس در این شرکت اقدام به ساخت و گونه‌ای از نمود و با سرمایه به‌دست آمده از فروش این محصولات الکتریکی، توانست کارخانه خودروسازی خود را در شهر منچستر تأسیس کند و بر روی پروژه طراحی و ساخت موتور خودرو تمرکز نماید.
 نخستین خودرو رویس، یک چهارچرخه فرانسوی ناقص بود، که جانشین یک مدل خودروی فرانسوی دیگر شد. در طی سال‌های ۱۹۰۱ تا ۱۹۰۳ میلادی، موتورهای مدل دو سیلندر دکاویل و دودیون را ساخت. این خودرو یک مدل دو سیلندر ناصاف بود، که در طرح آن رویس تغییرات قابل‌توجهی به وجود آورد و پس از آن نخستین خودروش به نام رویس را در سال ۱۹۰۴ با موتور دو سیلندر و قدرت ۱۰ اسب بخار ساخت.
 رویس، خودرو دو سیلندری ساخت که هر چند موفقیت تجاری ویژه‌ای را نصیبش ننمود اما بهتر از مدل‌های مشابه فرانسوی‌اش بود. هنری با معرفی یکی از مدیران نمایشگاه دارش، با آشنا شد. «چالز استوارت رولز» پسر بارون لانگتوک بود، که از فروش کالسکه‌های بدون اسب، موفقیت و پیشرفت قابل توجهی کسب کرده بود. چارلز رولز از دوران کودکی به تعمیر موتورهای ماشین علاقه بسیاری داشت. وی در سال ۱۹۰۲ کار خود در زمینه خودرو را با صادرات و واردات خودروهای فرانسوی، آغاز کرد. چارلز نخستین خودروش را در سن ۱۸ سالگی، پیش از ورود به ساخت.
 در پی تکمیل فرایند طراحی و ساخت خودرو، وی اقدام به فروش انواع خودرو نمود. پس از اینکه خودرو استثنایی خود را تولید کرد، رولز در هتل میدلند منچستر ترتیب ملاقاتی را با وی داد. نتیجه این مذاکره امضای قراردادی بین این دو خودروساز انگلیسی بود، که این قرارداد، به خودرو رویس، با سرمایه رولز رونق بخشید. 
 رویس پنج نوع خودروی متفاوت را تولید کرد، یک خودرو با قدرت ۱۰ اسب بخار، مدل دوم با قدرت ۱۵–۲۰ (با موتور و شاسی مشابه) و یک مدل شش سیلندر با ۳۰ اسب بخار قدرت و خودروی با همین قدرت و چهار سیلندر. این خودروها، نخستین بار در ماه دسامبر ۱۹۰۴ میلادی در نمایشگاه خودروی پاریس به نمایش درآمدند.
 مشارکت و در سال ۱۹۰۶ به تأسیس شرکت خودروسازی رولز-رویس انجامید. در این شرکت، رویس امور مهندسی و فنی را بر عهده داشت و رولز مدیریت امور بانکی و تجاری را در دست داشت، همچنین سرمایه لازم برای ساخت خودرو چهار سیلندر بعدی را فراهم نمود.
 نخستین خودروی که با نام «رولز-رویس» به فروش رسید، رولز-رویس سیلور گوست نام داشت، با یک موتور شش سیلندر خطی که در سال ۱۹۰۶ تولید و در کمتر از یک سال، به عنوان بهترین خودرو سال جهان، برگزیده شد. در سال ۱۹۰۷ که به پرواز علاقهٔ بسیاری پیدا کرده بود، کوشید رویس و دیگر مدیران شرکت را به طراحی ترغیب کند، اما موفق نشد. همکاری رولز و رویس با هم بیش از ۶ سال طول نکشید، زیرا چارلز در سن ۳۲ سالگی در ۱۲ ژوئیه ۱۹۱۰ میلادی در سانحه هوایی درگذشت. وی نخستین بریتانیایی بود که بر اثر سقوط هواپیما، جانش را از دست می‌داد. پس از مرگ وی، به تنهایی هدایت کارخانه را بر عهده گرفت.
 هنگامی که در اوت ۱۹۱۴ آغاز شد، رولز-رویس و بسیاری از شرکت‌های صنعتی، از این رویداد غافلگیر شدند. رولز-رویس به عنوان سازندهٔ خودروهای لوکس، بسیار آسیب‌پذیر گردید و کلود جانسن، که از مدیران ارشد این شرکت بود، فکر می‌کرد، که بانک، امکانات اضافه پرداخت، که رولز-رویس در آن زمان به آن وابسته بود را برخواهد داشت. با وجود این، با این باور که جنگ کوتاه مدت خواهد بود، مدیران در آن زمان، تصمیم گرفتند که به دنبال ساخت نباشند، اما این موقعیت به زودی دگرگون شد و اتاق جنگ، شرکت را ترغیب کرد، که پنجاه را، زیر لیسانس شرکت ، تولید نماید.
 در این میان، کارخانهٔ رویال ایرکرفت نیز از رولز-رویس خواست که موتور هواگردی به قدرت ۲۰۰ اسب بخار تولید کند. با وجود این که در آن زمان، شرکت رغبتی به این کار نداشت، اما موافقت کرد و در سال ۱۹۱۵ رولزرویس نخستین موتور هواپیمای خود را تولید نمود. این موتور ایگل نام داشت و دوازده سیلندر بود. پس از این موتور رولز-رویس کوچکتر شش سیلندر هاوک، موتور فالکن ۱۹۰ اسب بخار و اندکی پیش از پایان جنگ، موتور بزرگتر کُندر ۶۷۵ اسب بخار را تولید نمود. تقریباً نیمی از موتورهای هواپیماهای متفقین در به وسیلهُ رولز-رویس ساخته می‌شد. تا اواخر ۱۹۲۰ ساخت موتورهای هواگرد بیشتر کسب‌وکار رولز-رویس را تشکیل می‌داد.
 طی ، هنری رویس برای ارتش انگلستان موتورهای هواپیما تولید می‌کرد. پس از پایان جنگ تولید موتور و شاسی خودرو را دوباره آغاز کرد. وی به خاطر خدمات شایانی که در زمینه ساخت موتور هواپیما و خودرو انجام داده بود در سال ۱۹۳۰ لقب شوالیه را آن خود کرد. واپسین طراحی در زمینهٔ موتور هواپیما، موتور بود، که در سال ۱۹۳۵ به تولید انبوه رسید، گرچه رویس پیش‌تر در سال ۱۹۳۳ درگذشته بود.
 موتور مرلین در بسیاری از هواپیماهای انگلیسی از قبیل: ، ، (دو موتوره)، آورو لنکستر (چهار موتوره)، ویکرز ولینگتن به کار گرفته شد. این موتور همچنین در هواپیمای آمریکایی را رقیبی برای بهترین جنگندهٔ زمان خود تبدیل کرد. موتور مرلین آن به وسیلهٔ شرکت پاکارد زیر لیسانس ساخته شد. بیش از ۱۶۰٫۰۰۰ موتور مرلین تولید شد که ۳۰٫۰۰۰ دستگاه آن به وسیلهٔ شرکت موتور در ترفورد پارک منچستر ساخته شد. در طول جنگ، کلیه پروازهای آزمایشی رولزرویس در انجام می‌شد.
 رولز-رویس با تبادل دارایی با شرکت اقدام به طراحی نمود و در دوران پس از رولز-رویس در طراحی و ساخت به پیشرفت‌های قابل توجهی دست پیدا کرد.
موتورهای دارت و تاین بسیار با اهمیت بودند و شرکت‌های هواپیمایی را قادر ساختند، که مدت زمان سفر را کوتاه‌تر کنند.
 موتور دارت در هواپیماهای آرمسترانگ وایتوورت ۶۶۰ ارگوسی، آورو۷۴۸، ، هندلی پیج هرالد و به کار رفت و موتور نیرومندتر تاین در هواگردهای برگوئت آتلانتیک، و و هورکرفت به کار گرفته شد. بسیاری از این توربوپراپ‌ها هنوز به کار می‌روند.
 در میان این دوره می‌توان آربی۱۶۳اسپی که در هاوکرسایدلی ترایدنت، ، گرومن گلف‌استریم ۲ و به کار می‌رفت را نام برد.
 در اواخر دههُ ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ بهینه‌سازی مهمی در همهٔ جنبه‌های هوافضای بریتانیا انجام گرفت، که این بهینه‌سازی شامل سازندگان موتورهای هواگرد نیز می‌شد. در سال ۱۹۶۶ رولز-رویس مالک شرکت بریستل سیدلی که از ادغام شرکت آرمسترانگ سیدلی و شرکت در سال ۱۹۵۹ پدید آمده بود، گردید و آن را به عنوان بخش بریستول سایدلی، شرکت رولز-رویس ثبت نمود.
 بریستول سایدلی که کارخانهٔ اصلی آن در فیلتون نزدیک بود، در ساخت موتورهای هواگردهای نظامی بسیار نیرومند شده بود. از جمله این موتورها می‌توان به الیمپوس ۵۹۳ ام‌کی۶۱۰ را نام برد، که با مشارکت شرکت اسنکما ساخته شد و در هواپیمای به کار می‌رفت. این شرکت با همکاری اسنکما، موتور نیز می‌ساخت.
 فرودگاه کوچک لیوزدن در واتفورد در اصل متعلق به وزارت دفاع بود و در جنگ جهانی دوم برای ساخت هواپیماهای و هالیفاکس به کار می‌رفت. رولز-رویس برای چند سال از این محل برای ساخت موتور بالگرد سود برد. این محل در ژوئن ۱۹۹۳ بسته شد و اکنون به نام استودیوی فیلم‌سازی لیوزدن شناخته می‌شود و فیلم‌های مشهوری مانند: ، و در این استودیو تهیه شده‌است.
 در سال ۱۹۷۱ رولز-رویس زیر بار هزینه‌های ساخت آربی۲۱۱ فلج شده بود، که این امر سبب ملی شدن این شرکت توسط دولت تحت نام رولز-رویس لیمیتد گردید. در سال ۱۹۷۳ بخش تولید خودرو این شرکت، از جدا شد و نام گرفت.
 رولز-رویس موتورز در ۱۹۸۰ به شرکت پیوست شد. یک شرکت دولتی بریتانیایی بود، که در زمینه ساخت و فعالیت می‌کرد، همچنین این شرکت در زمینه تولید خودرو و قطعات خودرو نیز فعال بود. ویکرز تا زمان خصوصی شدن رولز-رویس وظیفه مدیریت آن را برعهده داشت.
 بخش تولید موتورهای هواگرد این شرکت، همچنان تحت نام رولز رویس لیمیتد به‌عنوان یک شرکت ملی به کار خود ادامه داد، تا این که در سال ۱۹۸۷ در جریان خصوصی‌سازی‌های زمان رولز-رویس نیز خصوصی اعلام شد و نام گرفت. در سال ۱۹۹۰ شرکت رولز-رویس اقدام به راه‌اندازی خط تولید موتورهای هواگرد با مشارکت شرکت در کشور آلمان نمود. این شرکت رولز-رویس دویچلند نام گرفت.
 در سال ۱۹۹۸ صاحبان شرکت ، یعنی شرکت تصمیم به فروش این شرکت گرفتند. جدی‌ترین خریدار رولز رویس بود، چرا که در گذشته موتور و برخی دیگر از قطعات رولز رویس و را، این شرکت آلمانی تهیه می‌نمود.
 واپسین پیشنهاد ؛ ۳۴۰ میلیون بود، اما این مبلغ با پیشنهاد ۴۳۰ میلیون شکسته شد، اما به علت این که مدیران رولز رویس اصرار بر فروش شرکت به را داشتند، بنابر توافقی قرار بر این شد، که از سال ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۲ کماکان، موتور و تجهیزات خودروهای رولز رویس را تأمین کند و اجازه داشته باشد، از نام‌های آن‌ها استفاده نماید. 
 در پایان دهه ۱۹۹۰ میلادی، شرکت رولز-رویس هلدینگز، را به ارزش ۵۷۶ میلیون پوند خریداری کرد، که در پی ادغام آن، بخش‌هایی همچون طراحی و ساخت به توانایی‌های رولز-رویس افزوده شد و این شرکت را به یکی از پیشروهای سامانه‌های برق‌آبی تبدیل نمود.
 امروزه رولز-رویس هلدینگز، در چهار حوزه فعالیت می‌نماید، که شامل: ، ، و می‌باشد. این شرکت هم‌اکنون دومین تولیدکننده می‌باشد، همچنین در رتبه دوم سازندگان موتور نیز قرار دارد.
{"title": "رولز-رویس هلدینگز", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B1%D9%88%D9%84%D8%B2-%D8%B1%D9%88%DB%8C%D8%B3_%D9%87%D9%84%D8%AF%DB%8C%D9%86%DA%AF%D8%B2&oldid=35040899", "language": "fa"}