تئوری‌ایست از اینکه دانش‌آموزان، بسته به اهداف درک‌شده از ای که دارند آن را مطالعه می‌کنند، رویکردهای مختلفی را نسبت به این که چطور مطالعه می‌کنند به کار می‌بندند.
 این تئوری از مطالعات بالینی دو روان‌شناس، Ference Marton و Roger Säljö، توسعه یافته‌است، که کشف کردند دانش آموزان، در رابطه با هر کار یادگیری، می‌توانند به دو گروه متمایز تقسیم شوند:
 
 این ها عموماً تحت عنوان رویکردهای «عمیق» و «ظاهری» (یا سطحی) مورد اشاره قرار می‌گیرند.
 رویکردهای یادگیری با یکسان نیستند. دانش‌آموزان از رویکردهای مخلفی برای کارهای مختلف استفاده می‌کنند.
 رویکردهای یادگیری خصیصه‌های شخصیتی ذاتی نمی‌باشند؛ آن‌ها بواسطه تعامل دانش‌آموزان با کارهای یادگیری بخصوصی به وجود می آیند.
{"title": "رویکردهای دانش‌آموز به یادگیری", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B1%D9%88%DB%8C%DA%A9%D8%B1%D8%AF%D9%87%D8%A7%DB%8C_%D8%AF%D8%A7%D9%86%D8%B4%E2%80%8C%D8%A2%D9%85%D9%88%D8%B2_%D8%A8%D9%87_%DB%8C%D8%A7%D8%AF%DA%AF%DB%8C%D8%B1%DB%8C&oldid=26725670", "language": "fa"}