یکی از از خانواده است. در گذشته آن را از گویش‌های برمی‌شمرد اما امروزه این زبان زیرگروه مجزایی از زبان‌های ایرانی مرکزی است. 
 این زبان در شهرستان خور و بیابانک از توابع استان اصفهان رایج است که در معرض نابودی قرار دارد. لهجه های گرمه ای، فرخی ای و خوری از این زبان وجود دارد. قبلا محققی به نام بهرام فره وشی کتابی در مورد این زبان به نگارش در آورده است. شاعرانی در خطه کویری خور و بیابانک با استفاده از این زبان اشعاری سروده اند که می توان به شاعر فقید نوشاد نقوی، احمد امینی و طغرا یغمایی اشاره نمود که نقش به سزایی در حفظ این زبان شیرین و باستانی داشته اند.
{"title": "زبان خوری", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B2%D8%A8%D8%A7%D9%86_%D8%AE%D9%88%D8%B1%DB%8C&oldid=33148154", "language": "fa"}