زبان‌های یا نوین زبان هستند که از دوره قرون وسطی تاکنون مورد استفاده قرار می‌گیرند. این زبان‌ها صورت تکامل‌یافته که خود حاصل تکامل است، هستند.
 امروزه تعداد سخنوران مسلط آرامی نو به طور قابل توجهی کاهش یافته‌است، و نسل‌های جدید عموماً به طور کامل به این زبان مسلط نیستند، به خصوص که بسیاری از آن‌ها به کشورهای دیگری مهاجرت کرده اند. این زبان‌ها عمدتاً به دو شاخه شرقی و غربی تقسیم می‌شوند.
 تعداد سخنوران مسلط زبان‌های آرامی نو تقریباً از ۵۷۵٬۰۰۰ تا ۱ میلیون نفر تخمین زده می‌شود. بزرگترین گروه سخنور به این زبان‌ها با تقریباً ۵۰۰ هزار گویش‌ور هستند. در میان گویشوران این زبان، افراد یهودی، مسیحی، مسلمان و دیده می‌شوند که در مناطق دورافتاده زندگی می‌کنند و سنت‌های خود را از طریق چاپ نشریات و امروزه از طریق رسانه‌های الکترونیکی حفظ می‌کنند. درک و فهم زبان‌های آرامی نو از یکدیگر در مقایسه با گذشته به مراتب سخت‌تر و کم رنگ تر شده‌است. دویست سال گذشته برای گویشوران زبان آرامی دوره خوبی نبوده‌است. بی‌ثباتی و تزلزلی که بر خاورمیانه سایه افکند، موجب آوارگی و سرگردانی گویشوران آرامی شده‌است. سال ۱۹۱۵ از اهمیت خاصی برای مسیحیانی که به زبان آرامی تکلم می‌کنند، برخوردار بوده‌است: جریانی موسوم به ( / ؛ «شمشیر» به زبان سریانی) رخ داد؛ طی آن تمامی گروه‌های مسیحی ( ، و دیگران که در شرق زندگی می‌کردند تحت پیگرد و تعقیب قانونی ای قرار گرفتند که پایان و اضمحلال را رقم زد. برای یهودیانی که به زبان آرامی تکلم می‌کنند سال ۱۹۵۰ نقطه عطفی محسوب می‌شود: کشور جدیدالتأسیس اغلب یهودیانی را که به زبان آرامی تکلم می‌کردند به آنجا کشاند و این یهودیان به این نقطه مهاجرت کردند. مع‌هذا، نقل مکان به اسرائیل باعث شده‌است عبری نو جای آرامی یهودی نو را در میان فرزندان مهاجران بگیرد. چنین به نظر می‌رسد که بسیاری از گویش‌های یهودی منسوخ خواهند شد و این منسوخ شدن بسیار قریب‌الوقوع است.
 آرامی شرقی نو در زبان‌ها و گویش‌های مختلف دیده می‌شود. تفاوت چشگیری بین زبان آرامی مورد استفاده یهودیان، مسیحیان و مسلمانان دیده می‌شود.
 زبان‌های مسیحی اغلب نو (یا نئو-سریانی، به ویژه در هنگام اشاره به ادبیات آنها)، خوانده می‌شوند؛ چرا که حدود بسیار زیادی تحت تأثیر ادبیات و زبان مذهبی سریانی میانه قرار داشتند. با وجود این، ریشه‌های این زبان به گویش‌های آرامی محلی بسیار زیادی که در گذشته شکل نوشتاری نداشته‌اند، نیز مربوط می‌شوند و نمی‌توان گفت که آن‌ها صرفاً اسلاف مستقیم زبان بوده‌اند.
 سُریانی غربی نو (که در حد وسط نئو-آرامی غربی و نئو-سریانی شرقی قرار گرفته‌است و آرامی نئو مرکزی نیز نامیده می‌شود) معمولاً توسط که زبان است، ارائه می‌شود. یکی از زبان‌های مربوط به آن به نام نیز اخیراً منسوخ شده‌است.
 زبان‌های مسیحیان شرقی (سریانی شرقی نو یا نئو-آرامی شرقی) نیز با نام بومی «سورس» یا «سورت» خوانده می‌شوند. در برخی موارد آن‌ها « » یا « » نیز خوانده می‌شوند؛ البته این نام‌ها و اسامی مورد قبول همه گویشوران واقع نشده‌است. همه گویش‌های مختلف این زبان نیز برای گویشوران آن‌ها قابل فهم و درک نمی‌باشد. جوامع سریاک شرقی اغلب یا یا کلیسای آشوری شرق هستند.
 امروزه اغلب در تکلم می‌شوند و بیشترین آن‌ها در آستانه منسوخ شدن قرار گرفته‌اند (گویشوران مسن و قدیمی این زبان را به نسل جدید انتقال نمی‌دهند). گویش‌های یهودی که خاستگاه آن‌ها جوامعی است که روزگاری بین و می‌زیستند نیز تماماً برای یکدیگر مفهوم و قابل درک نیستند. در برخی از نقاط، از قبیل مسیحیان و یهودیان در یک محله واحد گویش‌های مختلفی از آرامی مدرن شرقی را به کار می‌برند که برای یکدیگر قابل فهم و درک نمی‌باشد.
 بازمانده‌ای از این زبان به نام در دوران معاصر نیز در شمال غربی ایران صحبت می‌شد که امروزه منقرض شده‌است. 
 همچنین در نقاطی دیگر؛ از قبیل موصل گویش‌های مورد استفاده در دو جامعه هم-کیش فقط تا حدی شباهت دارند که امکان برقراری مکالمه بین گویشوران آن‌ها وجود دارد.
 تعداد کمی از منداییان که در استان زندگی می‌کنند، به مدرن تکلم می‌کنند که با سایر گویش‌های آرامی کاملاً متفاوت و متمایز است.
 با اندکی تسامح می‌توان گفت از آرامی غربی اثری به جای نمانده‌است. این زبان در روستای مسیحی‌نشین در سوریه و روستاهای مسلمان‌نشین به سمت و نیز توسط برخی افراد که از این مناطق به و دیگر شهرهای بزرگ سوریه کوچ کرده‌اند، تکلم می‌شود. تمام این گویشوران آرامی غربی نو، را که دیگر زبان اول این مناطق شده‌است، سلیس و روان صحبت می‌کنند.
{"title": "زبان‌های آرامی نو", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B2%D8%A8%D8%A7%D9%86%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C_%D8%A2%D8%B1%D8%A7%D9%85%DB%8C_%D9%86%D9%88&oldid=30531422", "language": "fa"}