یا یا یا (به : ) به موقعیت اجتماعی-اقتصادی روستاییان ناآزاد (به : ) در نظام اشاره دارد. رعیت‌داری چهرهٔ نرم‌شدهٔ بود، در این نظام که در در رواج داشت روستاییان بی‌زمین کار خود را در خدمت اربابان زمین‌دار خود می‌گذاردند. بر اساس این نظام، یعنی نظام ، فردی که روی زمین کار می‌کند جز لاینفک آن زمین محسوب شده؛ و مالک می‌توانست اراضی را به همراه افرادی که در آن کار می‌کردند به دیگری بفروشد. 
 
در لغت، رعیت اسم مصدر است از رعی و رعایة، به معنی چریدن و چرانیدن. رعیت به عامه مردم زیردست و فرمانبردار و تابع گویند. رعایای خدمت‌گذار در نظام سرواژ به زمین پابسته‌بودند، بخشی از دارایی ارباب بودند و پایین‌ترین رستهٔ اجتماع در نظام فئودالی شمرده می‌شدند. خدمت آنها تنها نبود و جنگلبانی، کار در معدن، گذراندن مردمان و بار از دو سوی رودخانه و صنعت را نیز دربرمی‌گرفت.
 رعیت‌داری در پایان شکل‌گرفت و در کشوری چون در در عمل از میان رفت. اگرچه اثر آن تا دو سده پس از آن هنوز برجای بود. همچنین پس از رعیت‌داری در بیشتر از میان رفته‌بود، حال آنکه در و همچنین توانمند شده‌بود. در تا سدهٔ نوزدهم رعیت‌داری پابرجا بود. نیز در که هرگز نظام فئودال در آن شکل نگرفته‌بود رعیت‌داری نیز در میان نبوده‌است.
 رعیت یک واژه عربی است که در به صورت نوشته می‌شود. ریشه واژه رعیت است که معنای آن است.
{"title": "رعیت‌داری", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B1%D8%B9%DB%8C%D8%AA%E2%80%8C%D8%AF%D8%A7%D8%B1%DB%8C&oldid=34292160", "language": "fa"}