به ریشه‌هایی می‌گویند که بالاتر از سطح زمین قرار دارند و در بیشتر اوقات به‌صورت عارضی و نابه‌جا پدید می‌آیند؛ یعنی ریشه‌ای محسوب می‌گردند که به غیر از موقعیت طبیعی می‌روید. این ریشه‌های در گیاهان گوناگونی دیده شده‌اند؛ از جمله آن می‌توان به مثل ، درختان باتلاقی استوایی مثل ، درختان انجیر هندی و مثل پاپیتال و پیچک سمی، اشاره کرد. 
 ریشه‌ای تکیه‌ای (به : ) رایج‌ترین نوع است که برای مثال می‌توان آن را در درختان انجیر هندی (بانیان) دید. این‌ها زندگی خود را به عنوان یک گیاه هوایی روی تاج درخت دیگر آغاز می‌کنند و ریشه‌هایشان شروع به پیچیدن دور ساقه میزبان می‌کند. بعد از رسیدن ریشه‌ها به زمین، سرعت رشد این گیاهان افزایش می‌یابد. 
 ریشه تنفسی یا پنوماتوفور (به : ) در گیاهان آبزی وجود دارد. ساختار پنوماتوفور از آب خارجی می‌شود و تنفس لازم ریشه‌ای را برای گونه‌های مانگرو را فراهم می‌کند. 
 ریشه مکنده هوایی یا هاستوریوم هوایی در وجود دارد و به صورت است. این گیاهان به میزبان خود می‌چسبند و ریشه را از طریق سطح به میزبان وارد می‌کنند. مثالی از ریشه هوایی مکنده را می‌توان در سرده یافت. 
 ریشه‌های هوایی گسترنده معمولاً از ساقه‌های افقی که بالاتر از زمین قرار دارند، به وجود می‌آیند و در جهت گسترش گیاه حرکت می‌کنند.
{"title": "ریشه هوایی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B1%DB%8C%D8%B4%D9%87_%D9%87%D9%88%D8%A7%DB%8C%DB%8C&oldid=28182351", "language": "fa"}