(زادهٔ هجری شمسی در – درگذشتهٔ هجری شمسی) قطب سی و هفتم و اهل بود.
 ملقب به در روز در متولد شد. وی پس از گذراندن دورهٔ رضاعت و صباوت، خواندن و نوشتن را نزد ملا خداداد خیبرگی فراگرفت. در ۷ سالگی به آموختن مقدمات ادبیات فارسی و عربی نزد پدر و استادان محلی مشغول شد. مقدمات عربی را ابتدا نزد محمدرضا نودهی مشهور به «ادیب» و سپس نزد محمداسماعیل ملقب به «رئیس العلما» عموی مادری خود تعلیم یافت. پس از آن به فراگیری معانی و بیان مشغول شد و از تعلیم جد مادری خویش ملقب به «صدرالعلما» استفاده کرد. در همین ایام رسالهٔ موجزهٔ التاریخ المختصر فی احوال المعصومین الاربعه عشر را تألیف کرد. دروس و و و و کتب مهم در این علوم مثل و و در فقه و اصول و اثر را نزد والد خود فرا گرفت. در شب جمعه ۱۳ شهریور ۱۳۰۹ به دست به وادی فقر وارد شد.
 در سال ۱۳۱۰ به دستور والد خود برای تکمیل تحصیلات به ، که در آن ایام مجمع اساتید علوم عقلی و نقلی بود، مسافرت کرد. در اصفهان در مدرسه صدر ساکن شد و و قوانین الاصول را نزد ، کتاب را نزد و را نزد و را نزد معروف به «جارچی» و را نزد و هیئت، ریاضیات، طب سنتی، علوم غریبه و را نزد (درویش ناصر علی) فراگرفت.
 در اصفهان موفق به اخذ اجازهٔ روایت از ، و اجازهٔ اجتهاد و روایت از شد علاوه بر آن در یکی از سفرهای خود به عتبات عالیات در نجف اشرف با ملاقات نموده و پس از مباحثه فقهی موفق به اخذ اجازهٔ اجتهاد و روایت از وی نیز گردید. اسفند ۱۳۱۶ با دختر «نورالحکما» ازدواج کرد و در سال ۱۳۲۱ بر حسب امر پدر همراه خانواده به بازگشت. در تاریخ ۱۵ شعبان ۱۳۶۹ قمری از طرف « » قطب وقت سلسله، اجازه اقامه جماعت و تعلیم اوراد و اذکار لسانی برای وی صادر شد و در یازدهم ذیقعده ۱۳۶۹ فرمان دستگیری به لقب «رضا علی» نیز برای ایشان صادر شد. وی در تاریخ پنجشنبه ۶ مرداد ۱۳۴۵ که درگذشت، طی فرمانی که در تاریخ ذیقعده ۱۳۷۹ هجری قمری توسط صادر شده بود به جانشینی او منصوب شد.
 رضا علیشاه در سحرگاه روز ۱۸ شهریور سال ۱۳۷۱ درگذشت.
{"title": "سلطان‌حسین تابنده گنابادی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B3%D9%84%D8%B7%D8%A7%D9%86%E2%80%8C%D8%AD%D8%B3%DB%8C%D9%86_%D8%AA%D8%A7%D8%A8%D9%86%D8%AF%D9%87_%DA%AF%D9%86%D8%A7%D8%A8%D8%A7%D8%AF%DB%8C&oldid=35027819", "language": "fa"}