(به : ) روشی برای انتقال و است که در آن از یک رشته نشانه‌های بلند و کوتاهِ استاندارد به نام خط و نقطه استفاده می‌شود و همچنین در تلگراف نیز بکار گرفته می‌شود.
 کد مورس در میانه دهه ۱۲۱۰ توسط ابداع شد و چندی بعد در ارتباطات تلگراف مورد استفاده قرار گرفت. در آغاز دهه ۱۲۸۰ از آن به‌طور گسترده برای استفاده شد.
 امروزه با گسترش روش‌های ارتباطاتی پیشرفته‌تر دیگر از کد مورس استفاده‌ای نمی‌شود، مگر در برخی مواقع ضروری یا موارد تخصصی همچون ایستگاه‌های ، در موسیقی و یا پیام‌های رادیویی . کد مورس همچنین در ارتباطات میان زندانیانی که اجازه صحبت ندارند و دهنشان بسته است بسیار کاربرد دارد و همچنین با دست و دندان می‌توان ارتباط بر قرار کرد.
 یا یکی از معدود آهنگسازانی است که از کد های مورس به صورت امواج مستقیم با استفاده از دیت و دا با زمان های ثابت و مشخص شده و ضرب در آثار خود استفاده می کند و پیام های نهفته خود را به گوش مردم می رساند.اما گاهی وقتا این کد به دلیل امواج خوده اهنگ کد مورس را بی معنی و میکند.
 این زبان ۳ حالت نوشتاری، شنوایی و دیداری دارد.
 حالت نوشتاری این زبان از تعدادی نقطه(.) و خط تیره (-) ساخته می‌شود.
 در حالت شنیداری از دو صدای «دیت» و «دا» ساخته می‌شود که dit هم ارز با نقطه و dah هم ارز با خط تیره است
که صدای طولانی تر به معنای خط تیره( _ ) و صدای کوتاه تر به معنای نقطه ( . ) می باشد
و مکث یک ثانیه ای به معنای پایان حروف ( عدد) می باشد
 در حالت دیداری هم می‌شود از استفاده کرد، بدین صورت که برای ارسال نقطه‌ها چراغ قوه را فوراً روشن و خاموش کنید و برای ارسال خط تیره‌ها چراغ قوه را روشن و بعد از گذشت زمانی (معمولاً ۳ برابر زمان نقطه‌ها) خاموش کنید. 
 الفبای کد مورس در شکل زیر نشان داده شده‌است:
 برای نمونه، هشدار می‌شود:
 ه: •
 ش: – – – –
 د: – • •
 ا: • –
 ر: • – •
{"title": "کد مورس", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%DA%A9%D8%AF_%D9%85%D9%88%D8%B1%D8%B3&oldid=34878687", "language": "fa"}