(به : ) فعال سیاسی و کمونیست اسپانیایی، مامور پلیس سیاسی شوروی و قاتل بود.
 پدر و مادرش از هم جدا شده بودند بنابراین بیشتر دوران کودکی را همراه مادرش در گذراند. مادرش ماریو دل ریو هرناندز، یک نجیب‌زاده بود که اصلیت داشت. از طرف پدر، پسر عموی ماریا مرکادر همسر دوم کارگردان است.
 از سال ۱۹۳۰ به گرایش پیدا کرد و با سازمان‌های چپ اسپانیایی همکاری می‌کرد. برای مدت کوتاهی هم زندانی شد ولی با روی کار آمدن دولت جبهه ملی از زندان آزاد شد.
 همچون مادرش به عضویت در آمد و به عنوان تک تیرانداز برای خدمت می‌کرد تا تروتسکیست‌های اسپانیایی را کنند (او به شخصه ۲۰ نفر را به قتل رساند). از سال ۱۹۳۷ به رفت تا برای ترور و آموزش ببیند.
 تروتسکی، رقیب اصلی بود. پس از به قدرت رسیدن استالین، تروتسکی اقدام به تشکیل یک اپوزیسیون علیه استالین کرده‌بود. اکثر اعضای این اپوزیسیون، زندان، اخراج یا تبعید شدند. تروتسکی نیز که هدایت این اپوزیسیون را بر عهده داشت سرانجام در سال ۱۹۲۹ به همراه همسرش از اخراج شد. از سال ۱۹۳۶ طرح قتل را ریخته و اجرای آن را به معشوقه‌اش یعنی مادر رامون مرکادر سپرده بود. پسر بزرگ ماریا مرکادر در اسپانیا کشته شده بود بنابراین انجام این عملیات به رامون مرکادر سپرده شد.
 اولین اقدام به ترور تروتسکی، توسط رامون مرکادر و دیگر مأموران در ۲۴ مه ۱۹۴۰ شکست خورد. بار دوم رامون مرکادر با منشی تروتسکی (سیلویا آگلف) طرح دوستی ریخت تا از طریق او بتواند به عنوان یک تحسین کننده کانادایی عقاید تروتسکی، با او ملاقات خصوصی داشته باشد. 
 مرکادر در ۲۰ اوت ، با نام مستعار «آقای جکسون» در به دیدار لئون تروتسکی رفت که آخرین مهمان او بود. او به نظر مردی متشخص می‌آمد و برای همین کسی به او شک نکرد و او را بازرسی نکردند. او با تروتسکی مشغول گپ زدن بود که ناگهان صدای فریاد تروتسکی بلند شد. وقتی محافظان به اتاق رفتند دیدند یخ‌شکنی یا به روایتی کلنگی در گردن تروتسکی بود و در دست جکسون چاقویی دیده می‌شد. تروتسکی در اثر شدت جراحات وارده کشته شد.
 تروتسکی پیش از گفت: «او را نکشید، باید همه چیز را کند.» معلوم شد که جکسون می‌خواسته بعد از ترور تروتسکی خودکشی کند. 
 محافظان تروتسکی، رامون را به مقامات مکزیکی تحویل دادند. 
 رامون هویت واقعی‌اش را بر ملا نکرد و قتل تروتسکی را نتیجه‌ی یک اختلاف شخصی با او توصیف کرد، چون می‌خواست با منشی تروتسکی ازدواج کند. سرانجام رامون مرکادر به بیست سال زندان محکوم شد.
 گفته بود: «من در ترور تروتسکی هیچ نقشی ندارم.» اما بعد از ۲۰ سال مرکادر به رفت و که بالاترین نشان بود را دریافت کرد. 
 در سال ۱۹۶۰ از زندان آزاد شد و به رفت و از طرف از او استقبال شد. یک سال بعد به رفت و به عنوان یک قهرمان در اتحاد جماهیر شوروی از او تقدیر شد و نشان لنین را دریافت کرد. باقی عمر را بین شوروی و گذراند و برای کار می‌کرد و مشاور فیدل کاسترو بود.
 مرکادر در سال ۱۹۷۸ میلادی در درگذشت ولی پیکر او با نام رامون ایوانویچ لوپز در به خاک سپرده شد. او در موزه کا گ ب شهر مسکو جایگاه افتخاری دارد.
{"title": "رامون مرکادر", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B1%D8%A7%D9%85%D9%88%D9%86_%D9%85%D8%B1%DA%A9%D8%A7%D8%AF%D8%B1&oldid=34290082", "language": "fa"}