(به : ) است که حلقه‌ای و دایره‌وار را همراهی می‌کند و رقصندگان، در حالی که دست یکدیگر را گرفته‌اند، ترجیعِ هر بند از این آواز را که به وسیلهٔ و رهبرِ رقص خوانده می‌شود، تکرار می‌کنند.
 واژهٔ روندو معنای گِرد، حلقه‌ای، و حلقه‌وار است و جزئی از کشور به‌شمار می‌آید.
 فرهنگ‌های موسیقی می‌نویسند که رقصنده‌ها در زنان بوده‌اند. روندوهای وابسته به یا روندوهایی که اشعارشان موافقِ اصول کلیسا بودند، در از طرف کلیسای فرانسه پذیرفته و تأیید می‌شدند.
 در که از باقی مانده‌است، تصنیف‌هایی وجود دارد که برای روندو ساخته شده‌اند. روندو و در بیشتر مواقع با هم همراه بودند یا حتی با هم آمیخته شده بودند و بعد اصطلاح یا لغتِ «روندو» را برای تصنیف به‌کار بردند، به طوری که نخست تصنیف دیده شد و بعد روندو یا روندوی کارول. به هر حال، روندِت، روندلت، روندِل، روندو، و اسامی دیگری از این دست تصنیف‌هایی بودند که روند یا رقص گروهی و دایره‌وار بر اساس آن‌ها اجرا می‌شد.
 در تمامی تمدن‌ها و در همهٔ سده‌ها، ردّی و جای پایی ار «روند» یا این رقص گروهی و حلقه‌وار می‌بینیم؛ رقصی که با یا با اصول تکوین عالم رابطه داشته‌است.
 روندِ کودکان یا رقص دسته‌جمعی و دایره‌وارشان در سراسر جهان خود شاهدی است بر این مدعا که این روند در همه جا حضور و تداوم داشته‌است.
در ، «برانل» یا «برانله» تکامل پیدا کرد و به سوی روند رفت.
 روندو (به : ) یک موسیقی است که خود از روندِ سده‌های میانه مشتق شده‌است و از توسط کلاسیک‌ها، خواه به‌عنوان آخر یا فینال و یا مثل یک قطعهٔ مستقلِ به کار گرفته شده‌است. «روندو سمفونیک» به‌طور اساسی و ذاتی فرقی با rondeau یا rondelet آوازی ندارد؛ یعنی همان تناوب و توالی refrain-couplet یا برگشت‌ها و جمله‌های و شانزده‌میزانی بر آن حاکم است، اما بعد از این شکل موجز و ساده، نرمش‌های بسیار و گستردگی‌های فراوانی در آن راه یافت که در پایان سببِ بسط و گسترش‌های زیادی شد. قبلاً از روندوی قرون وسطایی نام برده شد و حالا پیش از توضیح بیشتر دربارهٔ روندو، لازم است اشاره‌ای به آن شود. روندوی قرون وسطایی انواع مختلف داشته‌است، ازجمله: rondet, rondes, rondellus, rotondellus و… این روندِ آوازی، قطعه‌ای تغزّلی دارای هشت کلمه یا هشت بوده و حدود سال فرمی کامل داشت. باید افزود که روندو و در سده‌های سیزدهم و چهاردهم چه از جهت شعر و چه از نظر فرمول (ساختار آهنگین) یکی از بزرگترین عوامل دگرگون‌کننده و توسعه‌بخش بوده‌است.
 بزرگ‌ترین دورهٔ روندو، بدون هیچ گفت‌وگویی، است. و قبل از او، و سپس ، بنا بر گرایش و میل شخصی، روحیه و شخصیتی بشاش به این گونهٔ موسیقی دادند. بعد از این آهنگسازان، روندو را از این گیرودار رها کرد و به آن فرمی یک‌نواخت بخشید. به‌نظر بسیاری از ، از این زمان به‌بعد، به سومِ فرم منحصر گشت. برای مثال، می‌توان از روندو و فینالِ کنسرتوی موتسارت (ک. ۴۸۸) نام برد.
روندو مجدداً در قطعات آهنگسازان و ، خواه در فرم اصلی یا در فرم یک قطعهٔ سازی، خودنمایی کرد.
انواع این روندوها را به صورت جدا یا در فرم در آثار آهنگسازانی چون ، ، و می‌یابیم.
{"title": "روندو", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%88&oldid=32563496", "language": "fa"}