(Richard Kenneth Guy) (۳۰ سپتامبر ۱۹۱۶ – ۹ مارس ۲۰۲۰)، بود. او در دانشکده ریاضیات، به عنوان استاد دانشگاه خدمت می‌کرد. وی برای کارش در حوزه‌های ، ، ، و شناخته می‌شود. کارهای که او را به شهرت رساند شامل نوشتن به‌طور مشترک (با و ) و نوشتن بود. او بیش از ۳۰۰ مقاله علمی منتشر کرد. گای «قانون قوی اعداد کوچک» را تقریباً به‌طور شوخی‌آمیزی بیان کرد که می‌گوید: اعداد کوچک به اندازه کافی برای وظایفی که به آن‌ها محول می‌شود، در دسترس نیست و با استفاده از آن، سازگاری‌ها و روال‌های مختلفی که در میان فرهنگ‌های بی‌شمار یافت می‌شود را تشریح می‌کند. او برای این مقاله جایزه MAA را به‌دست‌آورد. 
 گای در ۳۰ سپتامبر ۱۹۱۶ در نانیتون، واریک‌شر، انگلستان از ادیلینا آگستا تانر و ویلیام الگسند چارلز گای زاده شد. پدر و مادر وی هر دو معلم مدرسه بودند و به درجه سرمعلمی رسیده بودند. او به مدرسه پسرانه وارویک که سومین مدرسه قدیمی در انگلستان است رفت، اما به بیشتر برنامه درسی اشتیاق نداشت. او در ورزش عمل‌کرد خوب داشت، اما در ریاضی عالی بود. او در ۱۷ سالگی اثر دیکسون تحت عنوان تاریخچه نظریه اعداد را مطالعه نمود. او گفت که این اثر از «تمام کار شکسپیر هم بهتر است» که این امر نشان‌دهنده علاقه وافر و دائمی وی به ریاضی بود. 
 گای، پس از برنده شدن چندین بورسیه تحصیلی در ۱۹۳۵ میلادی به کالج گونویلا اند کایوس، کامبریج رفت. برای این‌که این بورسیه تحصیلی که از همه مهم‌تر بود را برنده شود، او به کامبریج سفر کرد و برای دو روز امتحان داد. اشتیاق وی به بازی‌ها، زمانی که او در کامبریج بود آغاز شد و در آنجا او به یک تهیه‌کننده مشتاق مسائل شطرنج مبدل گردید. او در ۱۹۳۸ میلادی به عنوان دومین شاگرد ممتاز از کالج فارغ‌التحصیل شد؛ وی چندی بعد اظهار داشت که علت این‌که نتوانست شاگرد ممتاز نخست شود ممکن مرتبط با گرفتاری او به شطرنج بوده باشد. هرچند والدین او شدیداً مخالفت نشان دادند، اما گای معلم شد و دیپلوم معلمی خود را از دانشگاه بیرمنگام به‌دست‌آورد. او با خانم آینده خود، نانسی لویس تیراین، از طریق برادرش مایکل که برنده بورسیه تحصیلی در گونونیلا اند کایوس بود، آشنا شد. او و خانمش لویس، هر دو عاشق کوهنوردی و رقص بودند. آن‌ها در دسامبر ۱۹۴۰ باهم ازدواج کردند.
 گای در نوامبر ۱۹۴۲ میلادی یک مأموریت اضطراری در بخش هواشناسی نیروی هوایی سلطنتی بریتانیا، با درجه نظامی فلایت لوتنینت (ستوان) دریافت کرد. او به عنوان هواشناس نخست در ریکیاویک و سپس در برمودا گماشته شد. گای تلاش نمود تا برای لویس هم اجازه پیوستن به خود را بگیرد، اما این درخواست او رد شد. زمانی که در آیسلند بود، او تا اندازه بازی‌های سفر روی یخ، اسکی و کوهنوردی انجام داد که آغاز یک عشق دیگر بود، اما این بار با برف و یخ. گای پس از ختم جنگ دوباره به انگلستان بازگشت و دوباره به تدریس پرداخت، اما این بار تنها برای دو سال در مدرسه دستور زبان استاکپورت تدریس کرد. او و خانواده‌اش در ۱۹۴۷ میلادی به لندن نقل مکان کردند و او در آنجا به عنوان معلم ریاضی در کالج گلدسمیت مشغول به تدریس شد. 
 او در ۱۹۵۱ میلادی به سنگاپور نقل مکان کرد و در آنجا تا سال ۱۹۶۲ میلادی در دانشگاه مالایا تدریس نمود. پس از آن، او چند سال را در مؤسسه فناوری هند در دهلی، هندوستان گذراند. زمانی که آن‌ها در هندوستان بودند، او و لویس در کوه‌پایه‌های هیمالیا به کوهنوردی پرداختند. گای در ۱۹۶۵ میلادی به کانادا رفت و در دانشگاه کلگری در ایالت آلبرتا مشغول به تدریس شد و در آنجا به درجه علمی پروفسوری رسید. هرچند او به‌طور رسمی در ۱۹۸۲ میلادی باز نشسته شد، اما او هنوز هم چند روز در هفته به دفتر می‌رفت، حتی پس از این‌که عمر او از ۱۰۰ سال هم فراتر رفته بود. گای همراه با جورج توماس و جان سلفریدج در جریان سال‌های اولیه، در اردوی ریاضی کانادا/ایالات متحده تدریس می‌کرد. 
 دانشگاه کلگری در ۱۹۹۱ میلادی به او دکترای افتخاری اعطاء کرد. گای بیان داشت که آن‌ها برای خجالتی او، این مدرک تحصیلی را داده‌اند، اما دانشگاه اظهار داشت که «پژوهش‌های گسترده و نوشته‌های پُربار وی در حوزه نظریه اعداد و ترکیبیات کمک بسیاری به نظریه بازی و کاربرد گسترده آن در فعالیت‌های مختلف انسانی نموده‌است». گای و خانم وی لویس (که در ۲۰۱۰ وفات کرد) به کوهنوردی و طرف‌داری از محیط زیست، حتی در اواخر عمر شان بسیار متعهد باقی ماندند. او در ۲۰۱۴ میلادی مبلغ ۱۰۰٬۰۰۰ دلار به کلب الفاین کانادا کمک کرد تا رهبران آماتور را آموزش دهند. در مقابل، کلب الفاین با اعمار یک کلبه لویس و ریچارد در نزدیکی دامنه مانت دیس پولیوس، به آن‌ها افتخار بخشید. آن‌ها سه فرزند داشتند و از میان آن‌ها مایکل جی.تی. گای متخصص علوم رایانه و ریاضی‌دان بود.
 گای در ۹ مارج ۲۰۲۰ به عمر ۱۰۳ سالگی درگذشت. 
 
 
 
 گای، هنگامی‌که در سنگاپور تدریس می‌کرد، با ریاضی‌دان مجارستانی، پاول اردوش آشنا شد. اردوش به مطرح‌نمودن و حل کردن مسائل سخت ریاضی مشهور بود و چندی از این مسائل را با گای شریک ساخت. گای چندی بعد اظهار داشت «من در هر کدام از این مسائل پیشرفتی داشتم. این کار من را تشویق کرد و من شروع به فکر کردن خود به عنوان شخصی همانند یک ریاضی‌دان پژوهشی کردم، کاری که قبلاً انجام نداده بودم». در نهایت او چهار مقاله با اردوش نوشت و شماره ۱ اردوش به او تعلق گرفت، وی همچنین یکی از مسائل که اردوش به داده بود را حل کرد. گای مسحور این مسائل حل‌نشده گردیده بود و دو کتاب را نوشته و به آن‌ها تقدیم کرد. بیشتر نظریه اعداد دانان در آغاز تلاش نمودند تا مسائل حل نشده از کتب مسائل حل نشده در نظریه اعداد را حل کنند. 
 گای خود را یک ریاضی‌دان آماتور می‌خواند، در حالی‌که کارهای او به‌طور گسترده مورد احترام ریاضی‌دان‌های حرفهٔ قرار داشت. او در طول حرفه‌اش که هشت دهه ادامه داشت، بیش از ده‌ها کتاب به‌طور انفرادی یا مشترک با سایر نویسندگان نوشت و با برخی از برجسته‌ترین ریاضی‌دان‌های قرن بیستم همکاری داشت. پاول اردوش، جان هورتون کانوی، دانلد کنوت و مارتین گاردنر از جمله کسانی بودند که وی آن‌ها همکاری داشت و برخی دیگر از دانشمندانی که با آن‌ها همکاری نمود شامل: الوین برلیکمپ، جان ال. سلفریدج، کینیت فالکونر، فرانک هراری، لی سالوس، گرهارد رنجیل، بیلا بولوباس، سی.بی. لاکامپاگنی، بروس ساگان و نیل سلونی. 
 گای در طول حرفه خود بیش از ۱۰۰ مقاله پژوهشی در ریاضیات نوشت، از جمله چهار مقاله در همکاری با اردوش. 
 گای تأثیر قوی بر حوزه ریاضیات سرگرمی داشت. او در نوشتن روش‌های برنده شدن با برلیکمپ و کانوی همکاری نمود و مارتین گاردنر در ۱۹۹۸ میلادی آن را «بزرگ‌ترین کار در ریاضیات سرگرمی در این قرن» توصیف کرد. پس از این‌که گاردنر از ستونِ بازی‌های ریاضی در امریکن سانتیفیک باز نشسته شد، گای برای مدت کوتاهی جانشین او شد. گای پژوهش‌های گستردهٔ روی بازی زندگی کانوی انجام داد و در ۱۹۷۰ میلادی گلایدراین بازی را کشف کرد. گای در حوالی ۱۹۶۸ میلادی یک چندوجهی یونیستیبل را با ۱۹ چهره کشف کرد؛ تا سال ۲۰۱۲، این چنین یک ساخته با چهرهای کم‌تر کشف نشده بود. گای تا سال ۲۰۱۶ در انجام کارهای ریاضی، فعال بود. برای تجلیل از جشن تولد ۱۰۰ سالگی وی، دوستان و همکارانش بزرگ‌داشتی را از زندگی او به عمل آورده و یک آهنگ و ویدئو برای قدردانی از وی در گردهمایی ۴ گاردنر پخش شد. 
 گای یکی از روسای اصلی بنیاد نظریه اعداد بود و نقشی فعالی در حمایت از تلاش‌های این بنیاد برای «پروراندن یک روحیه همکاری و حسن نیت در میان خانوادهٔ از نظریه پردازان متعدد» برای بیشتر از بیست سال، ایفا کرد. 
 گای از ۱۹۴۷ تا ۱۹۵۱ میلادی به عنوان ویراستار آخر بازی در خدمت کرد. او برای حدود ۲۰۰ مطالعه آخر بازی (شطرنج) شناخته می‌شود. او، همراه با هاگ بلاندفورد و جان رایکرافت، یکی از مخترعین کد GBR (کد گای-بلاندفورت-رایکرافت) است، کد GBR سیستمی جهت نمایش موقعیت مهره‌های شطرنج روی یک تخته شطرنج است. نشریه‌هایی چون EG از آن برای دسته‌بندی انواع پایان بازی و فهرست سازی مطالعات آخر بازی استفاده می‌کنند.
{"title": "ریچارد کی. گای", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B1%DB%8C%DA%86%D8%A7%D8%B1%D8%AF_%DA%A9%DB%8C._%DA%AF%D8%A7%DB%8C&oldid=33845435", "language": "fa"}