(زاده ۱۳۱۵ در )، ، ، و دارنده مقام درجه نخست هنر ایرانی است.
 او در خانواده‌ای هنرمند در شهر چشم به جهان گشود. وی در سن ۵ سالگی نواختن را از پدربزرگش فراگرفت و پس از آن کوشید که با ساز ویولن برادرش آهنگ‌های مختلفی که می‌شنود را بنوازد. با وجود آنکه ساز برادرش برای او بسیار بزرگ بود و کسی نیز بدو نواختن ویولن را تعلیم نداده بود، توانست قطعات زیبایی بنوازد که همین امر سبب شد پدرش ویولن کوچکی برایش خریداری کند تا به مرور از پدربزرگش ویولن و موسیقی سنتی را فرا گیرد. او سپس به کلاس درس رفت و چندین سال شاگرد او بود.
 در سن ۱۱ سالگی وارد گردید و دیپلم خویش را در این مؤسسه دریافت نمود. او همچنین در طی مدت تحصیلش در هنرستان موسیقی در کلاس نیز شرکت می‌نمود و مدت ۵ سال شاگرد ایشان بود.
 رحمت‌الله بدیعی، از سال دهم تحصیل برنامه‌هایی را در رادیوی ایران اجرا نمود و پس از گرفتن دیپلم، همکاری خود را با آغاز کرد.
وی در سال ۱۳۳۸ شمسی با «منیره حق‌جو» ازدواج نمود که ثمره این ازدواج، دو فرزند به نام‌های پریسا بدیعی (ذبیحی مقدم) و ترانه بدیعی (پارسا) است.
رحمت‌الله بدیعی مدت ۲۰ سال کارمند بود و مدت ۲۳ سال در هنرستان عالی موسیقی سازهای ، و را تدریس نمود.
او در سال ۱۳۵۳ تصمیم به ادامه تحصیل گرفت و در سال ۱۳۵۸ لیسانس خود را از هنرستان عالی موسیقی دریافت نمود.
 در سال ۱۳۵۸، با توجه به ، و سختگیری حکومت بر پیروان ، رحمت‌الله بدیعی به همراه خانواده خویش، مجبور به ترک ایران شد و به کشور مهاجرت نمود.
او پس از مهاجرت به ، مدت ۱۲ سال، در ویولن و کمانچه تدریس نمود و هم‌اکنون کم و بیش فعالیت هنری خود را ادامه می‌دهد.
{"title": "رحمت‌الله بدیعی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B1%D8%AD%D9%85%D8%AA%E2%80%8C%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87_%D8%A8%D8%AF%DB%8C%D8%B9%DB%8C&oldid=31984313", "language": "fa"}