یا گلیش زبانی است که در بدان سخن گفته می‌شد. پیش از آنکه زبان رواج پیدا کند در امپراتوری و در میان این زبان رواج داشت. از این زبان صدها نوشته بر روی سنگ، ، و دیگر اثرهای هنری و گهگاه بر روی ( و ) در دست است. همه این‌ها در منطقه فرمانروایی ( ، ، ، و ) یافته شده‌اند.
 گالیک با زبان‌های ، و در یک گروه جای می‌گیرد.
 نخستین سنگنوشته‌ها به زبان سلتی به سده ششم پیش از میلاد بازمی‌گردد. این سنگنوشته‌ها به زبان می‌باشند (برخی لپونتیک را تنها لهجه‌ای از گالیک دانسته‌اند). این سنگنوشته‌ها که در یافت شده‌اند به نوشته شده‌اند. سنگ‌نوشته‌های این به مربوط به سده سوم پیش از میلاد در دهانه رود پیدا شده‌است. پس از این تاریخ دیگر هر نوشته‌ای به این زبان به است. تا سده ششم هنوز گزارشی از کسانی که به زبان گالیک سخن می‌گفته‌اند در دست است.
 
 
 
 
 
 [χ] نیز صدای درهم شده /k/ پیش از /t/ می‌باشد.
 الفبای برای نگارش لپنتیک به کار برده می‌شد:
 AEIKLMNOPRSTΘUVXZ
 در این الفبا میان واج‌ها انسدادی صدادار و بی‌صدا تفاوتی نبود. برای نمونه /t/ و /d/ هر دو به یک گونه نوشته می‌شدند. Z نمایانگر /ts/ بود، Vبرای نشان دادن /w/، و برای نشان دادن /t/ از نماد Θ و برای /g/ از X سود می‌بردند.
 الفبای یونانی خاوری برای زبان گالیک در کاربرد داشت:
 αβγδεζηθικλμνξοπρστυχω
 χ نماد خ، θ نماد /ts/، و از نماد ου برای /u/، /ū/، /w/ و η و ω برای /e/، /ē/ و /o/، /ō/ به کار می‌رفت. ι برای ای کوتاه و ει برای ای کشیده به کار می‌رفت. نکته‌ای که باید به آن توجه داشت این است که در الفبای یونانی خاوری به شکل هلالی و مانند C در لاتین است.
 الفبای لاتین به ریخت زیر در میان گل‌های روم کاربرد داشت:
 ABCDÐEFGHIKLMNOPQRSTUVXZ
 abcdðefghiklmnopqrstuvxz
 G و K گاهی در این نویسه جایگزین هم می‌شدند. Ð/ð، ds و s نماد واج /ts/ بودند.X برای نشان دادن صدای خ یا /ks/ به کار می‌رفت.Q بسیار کم کاربرد داشت. در ایت زبان گاه جای EV و OV با هم عوض می‌شد.
 در گالیک شمالی و خاوری واج بی‌صدای لبی kw موجود در به p دگریده می‌شود (در )، این اصل به زبان بریتانیک و همچنین و نیز گسترانیده می‌شود، در حالیکه در دیگر زبان‌های سلتیک این واج لبی به گونه Q نگاه داشته شده‌اند. برای نمون در زبان‌ها گالیک خاوری و شمالی یاد شده به mapos می‌گفتند، در maqi می‌گفتند. همچنین در گالیک شمالی/خاوری به epos می‌گفتند، در به آن ech و در گالیک جنوبی و باختری eqos می‌گفتند که همگی این‌ها از مشتق شده‌اند که در این زبان *ekuos بوده‌است.
 
 
 دستور زبان گلی همانندیهایی با دستور زبان و همچنین فرانسوی تاریخی دارا می‌باشد. بحثهایی دربارهٔ اینکه آیا لاتین فرزندخواندهٔ زبان گل‌های رومی است یا نه هنوز در پی است.
 برای صرف زبان گلی شش یا هفت قالب وجود داشته‌است. حالتهای فاعلی، ندایی، مفعولی، مضافٌ‌الیه، انتصابی با لاتین مشترک و در زبان لاتین صیغه مفعولی بوده‌اند، گلی همچنین دو قالب ابزاری و جایگاهی را دارا می‌باشد. همچنین -o- و -a- میان این و لاتین مشترکند. در سنگنوشته‌ها ستاک‌های کمیاب انسدادی مانند -i-و -n- نیز دیده شده‌اند. در جدول زیر قالبهایی را که شناسایی شده‌اند می‌توان دید:
 این قالب در گذار از روند تاریخی خود تغییراتی را هم به خود دیده‌است برای نمونه ستاک -a به -ai دگرش یافته‌است. با بازنگری سنگنوشته‌ها می‌توان فهمید که این ستاک در آغاز -e و در پایان -i گشته‌است.
 عددها در زبان گلی در پی می‌آید:
{"title": "زبان گلی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B2%D8%A8%D8%A7%D9%86_%DA%AF%D9%84%DB%8C&oldid=34936406", "language": "fa"}