(به : ) (زادهٔ ۱۹۸۰) که بیشتر با نام یا (به : ) شناخته می‌شود؛ پیشین است که در پست یا ، برای باشگاه‌های و ، و بازی می‌کرد. رونالدینیو را یکی از بهترین بازیکنان نسل خود و حتی می‌دانند که در سال‌های ۲۰۰۴ و ۲۰۰۵، دو بار پیاپی از سوی به برگزیده شد. به او لقب «شاعر فوتبال» را داده‌اند.‌
 رونالدینیو ابتدا فوتبال حرفه‌ای را در برزیل آغاز کرد و سپس در بیست سالگی به تیم فرانسه پیوست و نیز پس از درخشش در این تیم در سال ۲۰۰۳ به اسپانیا انتقال یافت. او در دومین فصل حضورش با بارسلونا به قهرمانی در رسید و جایزه را دریافت کرد. او همچنین در فصل بعدی حضورش در قهرمانی بارسلونا پس از ۱۴ سال در و قهرمانی دوباره در لالیگا نقش زیادی داشت. رونالدینیو پس از به ثمر رساندن دو گل انفرادی دیدنی در بازی ، تبدیل به دومین بازیکن پس از شد که در مورد تشویق و تحسین تماشاگران قرار می‌گیرد. رونالدینیو برای دومین سال پیاپی و همچنین شد. او پس از مصدومیت در سال ۲۰۰۸ به باشگاه ایتالیا پیوست و قهرمان لیگ شد. او بعد از گذشت سه فصل درحالیکه اُفت کرده بود، به لیگ فوتبال برزیل بازگشت و در مدت زمان حضور خود در قهرمان و در سال ۲۰۱۳ شد. او در ژانویه ۲۰۱۸ از فوتبال کناره‌گیری کرد. 
 در ردهٔ ملی رونالدینیو در ۹۷ بازی برای به میدان رفت و توانست ۳۳ گل به ثمر برساند. او یکی از بازیکنان تأثیرگذار در قهرمانی برزیل در بود. در بازی مقابل ، رونالدینیو با از فاصلهٔ ۳۵ متری گلی را به ثمر رساند. همچنین درخشش او در کنار و باعث شد تا به‌عنوان یکی از بازیکنان انتخاب شود. او در با زدن سه گل در این رقابت‌ها و درخشش در مسابقه فینال، قهرمان شد. او به همراه مکزیکی، ، برترین گلزن تاریخ جام کنفدراسیون‌ها است. نام او در (لیستی از بهترین بازیکنان ادوار فوتبال به انتخاب ) و موزه مشاهیر فوتبال برزیل قرار گرفته‌است.
 مادر رونالدینیو، میگوئلینا، درگذشته، فروشندهٔ خانه‌به‌خانه بوده‌است و اکنون پرستار است. پدر او، ژائو، کارگر و همزمان بازیکن فوتبال آماتور برای تیم کروزیرو بود. ژائو در هشت سالگی رونالدینیو، هنگام شنا در استخر خانوادگی دچار حملهٔ قلبی شد و ۲ روز بعد درگذشت. برادر بزرگ رونالدینیو، روبرتو، در سطح حرفه‌ای و برای باشگاه گرمیو بازی می‌کرد اما مصدومیت باعث شد فوتبال را کنار بگذارد و البته بعدها مدیر برنامه‌های رونالدینیو شد. گفته می‌شود که رونالدینیو از کودکی به و علاقه داشت و استعدادش به همان‌جا برمی‌گردد.
 رونالدینیو در خانه با سگ‌هایش به نام‌های «بلا» و «بوم‌بوم»، تمرین می‌کرد. او استعداد فوتبالش را در ۱۳ سالگی با زدن ۲۳ گل در یک بازی مدرسه نشان داد. او بعدها قهرمان جام جهانی زیر ۱۷ با تیم برزیل شد. او تا پیش از ۲۱ سالگی پس از دومین گلزن برتر برزیل شد و پیشنهادی ۴۰ میلیون از دریافت کرد. 
 رونالدینیو فوتبال حرفه‌ای را از تیم جوانان در شهر پورتو آلگره آغاز کرد. نخستین مربی او بود که بعدها در جام جهانی ۲۰۰۲ نیز مربی او شد. او برای نخستین‌بار در در تیم بزرگسالان به میدان آمد و سبک بازی تکنیکی، توانایی گلزنی بالا، و قدرت کنترل توپ به شهرتش انجامید. او در سال ۱۹۹۹ و در سن ۱۹ سالگی به تیم ملی برزیل دعوت شد.
 او در سال ۲۰۰۱ درصدد جدایی از گرمیو بود و از بسیاری از باشگاه‌ها بخصوص باشگاه‌های انگلیسی پیشنهاد داشت. علی‌رغم تمام پیشنهادها (به‌عنوان مثال یا با رقمی نجومی) او با عقد قراردادی پنج ساله به ارزش پنج میلیون یورو به در پیوست.
 پس از جدایی رونالدینیو از گرمیو در تابستان ۲۰۰۱، او با پیراهن پاری سن ژرمن به میدان رفت. در پی‌اس‌جی او با سرمربی تیم، مشکلاتی داشت و مربی مدعی بود که او بیش از حد درگیر زرق و برق و مسائل حاشیه‌ای است.
 در ۲۲ فوریه ۲۰۰۳، رونالدینیو گل برگزیدهٔ فصل را در بازی با به‌ثمر رساند و همچنین برای عملکردش در مورد تحسین قرار گرفت. او در نیمه‌نهایی مقابل دو بار گلزنی کرد تا پاری سن ژرمن ۲–۰ برنده‌شود و در فینال این جام نیز درخشید. رونالدینیو در قهرمانی نیز نقش داشت.
 او پس از موفقیت در جام جهانی ۲۰۰۲ و درخشش ویژه‌اش در پاری سن ژرمن پیشنهادهای بسیاری دریافت کرد و بالاخره در تابستان۲۰۰۳ قصد جدایی خود را اعلام کرد؛ در نتیجه باشگاه‌های بزرگ جهان آغاز به ارائه پیشنهادها خود کردند. ، و بارسلونا مهم‌ترین پیشنهاددهنده‌ها بودند.
 در ۱۹ ژوئیه ۲۰۰۳ رونالدینیو با مبلغ ۱۸ میلیون پوند به پیوست. ، رئیس وقت بارسلونا، ابتدا قول آوردن یا را داده بود اما ماندن آنری در و پیوستن بکهام به او را بر آن داشت که برای رونالدینیو تلاش کند و نهایتاً از سد رقبایی چون گذشت و او را جذب کرد. بدین ترتیب رونالدینیو در میان بازار شایعات به باشگاهی پیوست که قبلاً برزیلی‌های بسیاری را در خود پرورش داده بود؛ همانند ، ، و .
 رونالدینیو در فصل ۰۴–۲۰۰۳ از همان ابتدا هنر خود را در بارسلونا نشان داد. او در بازی تدارکاتی مقابل نخستین گل خود را برای بارسا به ثمر رساند و از پایه‌های پیروزی ۲ بر صفر تیمش بود. او در این فصل از حضورش در ، ۱۵ بار گلزنی کرد و به همراه بارسلونا به نائب قهرمانی رسید. او در بازی مقابل رئال مادرید را به داد تا بارسلونا پس از ۷ سال برای نخستین‌بار در رقابت با این تیم پیروز شود.
 پس از گذشت نیم فصل ۰۵–۲۰۰۴ رونالدینیو از سوی بالاتر از و به‌عنوان انتخاب شد. او در ۱ ۲۰۰۵ پاس گلی را برای فرستاد تا مسی برای نخستین‌بار در بارسلونا گلزنی کند. او با بارسلونا فاتح لالیگا شد و نیز در ی این فصل درخشش خیره کننده‌ای داشت. در بازی‌ای که در زمین لندن برگزار می‌شد، بارسلونا با نتیجه ۴–۲ مغلوب شد اما رونالدینیو هردو گل بارسلونا را وارد دروازهٔ چلسی کرد. او در هنگام شوت‌زنی چندبار دروازه‌بان و مدافعان چلسی را فریب داد و سپس توپ را به گوشهٔ دروازه فرستاد و گل دوم خود را به ثبت رساند که این گل مورد شگفتی بسیاری قرار گرفت.
 رونالدینیو در فصل ۰۶–۲۰۰۵ که بهترین فصل دوران حرفه‌ای او بود، جوایز انفرادی بسیاری را دریافت کرد. او در سپتامبر ۲۰۰۵ بالاتر از و ، برای دومین بار و نیز به‌عنوان و بهترین مهاجم انتخاب شد. رونالدینیو سومین بازیکن در تاریخ فوتبال برزیل است که توانسته عنوان بهترین بازیکن سال اروپا را به دست آورد. ۱۹ نوامبر ۲۰۰۵ در بازی ، هواداران رئال مادرید در شاهد دریبل‌ها و هنرنمایی‌های رونالدینیو، و دو بار گلزنی انفرادی توسط او بودند که باعث پیروزی سه بر صفر بارسلونا مقابل رئال مادرید شد و باعث تشویق و تحسین قرار گرفتن او توسط هواداران رئال شد. رونالدینیو در سال ۲۰۰۶ نیز در جام قهرمانان اروپا برای بارسلونا به میدان آمد و پس از ۱۴ سال توانست برای این تیم قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا را به ارمغان بیاورد. در ۷ مارس ۲۰۰۶ او در بازی برگشت مقابل در ، انتقام سال گذشته را با به ثمر رساندن یک گل و تساوی ۱–۱ مقابل چلسی گرفت که باتوجه به بازی رفت، این تساوی باعث صعود بارسلونا به یک‌چهارم نهایی بازی‌ها شد. جلوهٔ دیگر رونالدینیو در ۱۸ آوریل ۲۰۰۶ و در بازی رفت نیمه‌نهایی مقابل بود که رونالدینیو با پاس خود، پایه‌گذار تک گل بازی توسط شد. او همچنین یکی از گل‌های بارسلونا مقابل را وارد دروازه این تیم کرد. بازی برگشت نیز بدون گل تمام شد تا بارسلونا با درخشش رونالدینیو به فینال بازی‌ها راه پیدا کند. در ۳ مه ۲۰۰۶ بارسلونا با شکست دادن یک بر صفر قهرمان شد و او این افتخار را نیز به کارنامه‌اش افزود. تنها چند هفته بعد، در ۱۷ می۲۰۰۶، بارسلونا در فینال جام باشگاه‌های اروپا به مصاف رفت و این تیم را نیز ۲–۱ مغلوب کرد که یکی از گل‌ها با پاس رونالدینیو و تمام‌کنندگی به‌ثمر رسید. رونالدینیو این فصل را با مجموع ۲۵ گل تمام کرد و در پایان فصل، نام وی در و آورده‌شد.
 در فصل ۰۷–۲۰۰۶ وی در بازی با از روی سانتر ژاوی گلی را با حرکت به ثمر رساند که به‌عنوان یکی از بهترین گل‌های لالیگا به ثبت رسید. او در این فصل پس از و ، سومین بازیکن سال جهان شد، درحالیکه تا مدتی از ناحیهٔ پایش مصدوم بود.
 در فصل ۰۸–۲۰۰۷، او بازی دویستم خود را برای بارسلونا در مقابل به پایان رساند، اگرچه به دلیل مصدومیت شدید از ناحیهٔ پا افت کرده‌بود. پس از آن، برخلاف مدل زندگی حرفه‌ای و اختصاص دادن وقت خود به تمرین در فصل‌های گذشته، عدم تعهد به تمرین و اُفت وضعیت فیزیکی در او دیده شد. در می ۲۰۰۸، مدیر باشگاه بارسلونا اعلام کرد که رونالدینیو برای ادامهٔ دوران حرفه‌ای خود به یک «چالش جدید» نیاز دارد. رونالدینیو در آخرین بازی خود برای بارسلونا دو بار گلزنی کرد و دو بار نیز پاس گل داد. او در زمان دریافت نامه‌ای را به طرفداران و بازیکنان بارسلونا فرستاد و اظهار کرد که بهترین دوران فوتبال‌اش پنج سال بازی برای باشگاه بوده و نیز از اینکه به اندازهٔ کافی در کنار بازی نکرده، متأسف است.
 در ژوئیه ۲۰۰۸ رونالدینیو پیشنهاد ۲۵٫۵ میلیون پوندی را رد کرد تا به باشگاه ایتالیایی با مبلغ ۲۲٫۰۵ میلیون یورو و دستمزد ۶٫۵ میلیون یورو بپیوندد. با توجه به اینکه شماره ۱۰ توسط پوشیده می‌شد، رونالدینیو شماره ۸۰ که سال تولد او بود را انتخاب کرد. 
 رونالدینیو نخستین گل خودش را برای آث. میلان در تاریخ ۲۸ سپتامبر در مقابل به ثمر رساند که میلان با همان تک گل برنده شد. در تاریخ ۱۹ اکتبر ۲۰۰۸ او در مقابل دو بار گلزنی کرد. در مرحله گروهی رونالدینیو یک گل در دقیقه ۹۳ مقابل به ثمر رساند تا میلان برنده به رختکن برود.
 رونالدینیو فصل ۰۹–۲۰۰۸ را با ۱۰ گل در ۳۲ بازی از مجموع تمام مسابقات به پایان رساند. او بعد از عملکرد خوبش در ابتدای فصل، مشکل پیدا کرد و بیشتر بازی‌ها را از روی نیمکت آغاز می‌کرد تا پایانی ناامیدکننده در آخر فصل داشته باشد. حضور در مهمانی‌های دیر وقت شبانه و عدم روش زندگی حرفه‌ای ورزشکارانه باعث انتقاداتی از وی شد، مانند سخنان مربی میلان که گفته‌بود افت رونالدینیو مرا متعجب نکرد. وضعیت فیزیکی او نیز به هم ریخته‌است اما دربارهٔ استعداد او شکی نیست. با این وجود او در ۱۱–۲۰۱۰، فصل موفقیت‌آمیزی را پشت سر گذاشت و رکورد بیشترین پاس گل‌های این فصل را از آن خود کرد. رونالدینیو در بازی با دو گل را به‌ثمر رساند تا آث. میلان رقیب جدی خود را ۳–۰ شکست دهد. درخشش دیگر او در بازی مقابل بود که نخستین فصل میلان را با ، و شوت از سمت راست دروازه به انجام رساند. او در بازی با در لیگ قهرمانان، گل زود هنگام میلان را وارد دروازه منچستر کرد اما میلان در نهایت با نتیجه ۳–۲ مغلوب شد.
 رونالدینیو پس از جدایی از میلان پیشنهادها مختلفی را از سوی باشگاه‌های از ، از و باشگاه‌های برزیلی و دریافت کرد اما در سال ۲۰۱۱ رونالدینیو به در پیوست و شماره ۱۰ و کاپیتانی را تصاحب کرد. او در فصل ۱۲–۲۰۱۱، در ۳۳ بازی برای فلامینگو به میدان رفت و ۱۵ بار گلزنی کرد. رونالدینیو با این تیم جام قهرمانی موسوم به را کسب کرد. او در بازی مقابل هت‌تریک کرد و موجب پیروزی ۵–۴ تیمش شد.
 رونالدینیو پس از جدایی از باشگاه فلامینگو در ۴ ژوئن ۲۰۱۲ به برزیل پیوست و در این تیم شماره ۴۹ را با اشاره به سال تولد مادرش انتخاب نمود. او در ۱۳–۲۰۱۲ فصل موفقیت‌آمیزی را پشت سر گذاشت. اتلتیکو با کاپیتانی رونالدینیو در سال ۲۰۱۳ قهرمان شد. او در این فصل به عنوان بهترین بازیکن لیگ برتر برزیل و در ۲۰۱۳ برگزیده شد. رونالدینیو همچنین با اتلتیکو مینیرو در فصل ۱۴–۲۰۱۳ قهرمانی را دریافت کرد.
 او در ۵ سپتامبر ۲۰۱۴ با قراردادی به مدت دو سال به در پیوست و در این تیم نیز شماره ۴۹ را به تن کرد. ۱۸ آوریل ۲۰۱۵، در بازی کرتارئو مقابل تیم América که در مکزیک برگزار می‌شد، رونالدینیو دو گل انفرادی را برای کرتارئو به ثمر رساند که باعث شد اکثر تماشاگران بازی که از طرفداران حریف بودند، به نشانه تحسین او بایستند و او را مورد تشویق قرار دهند. این دومین باری بود که رونالدینیو مورد تحسین تماشاگران تیم رقیب قرار می‌گرفت (بار دیگر در بازی الکلاسیکو و ورزشگاه ). او دو پنالتی را در دو بازی متوالی گل کرد و در یک بازی دیگر نیز یک ضربه ایستگاهی را وارد دروازه حریف کرد. او سرانجام در ژوئن ۲۰۱۵ جدایی خود را از تیم کرتارئو اعلام کرد.
 در ۱۱ ژوئیه سال ۲۰۱۵ میلادی رونالدینیو از تیم ملی برزیل اعلام کناره‌گیری کرد و با قراردادی ۱۸ ماهه به برزیل پیوست. رونالدینیو در ۱۶ ژانویه ۲۰۱۸ برای همیشه از فوتبال حرفه‌ای اعلام کناره‌گیری کرد.
 همچنین ببینید: رونالدینیو در تیم زیر ۱۷ سال برزیل شرکت داشت و در جام جهانی زیر ۱۷ سال مصر ۱۹۹۷ برای برزیل به میدان آمد و نخستین گل خود را مقابل با به ثمر رساند.
 او نخستین‌بار در سال ۱۹۹۹، هنگامی که ۱۹ سال سن داشت به دعوت شد و در ۲۶ ژوئن آن سال برای نخستین‌بار مقابل به میدان آمد. نخستین تورنمنتی که او در آن شرکت داشت، ۱۹۹۹ بود که او در نخستین بازی خود در این مسابقات (در مقابل ) گلی را به ثمر رساند و در نهایت با برزیل به قهرمانی در این مسابقات رسید.
 او سپس در به میدان رفت و تا فینال این جام، در تمام دیدارها گلزنی کرد. برزیل در فینال به با نتیجه ۳–۴ باخت اما رونالدینیو بهترین بازیکن و نیز شد و کفش طلا و توپ طلایی این جام را از آن خود کرد.
 در او برای تیم زیر ۲۳ سال برزیل به رقابت پرداخت و در ۴ بازی یک گل زد. برزیل در یک‌چهارم نهایی این مسابقات به باخت.
 رونالدینیو در قهرمانی برزیل در نیز نقش داشت. او ۲ بار گلزنی و پاس‌های کلیدی زیادی در بازی‌های برزیل ارسال کرد. او نخستین گل خود را به زد و در مرحلهٔ یک‌چهارم نهایی مقابل ، را از فاصله ۳۵ متری شوت کرد که دروازه‌بان انگلستان نتوانست مانع بازشدن دروازه شود. او در همان بازی به علت خطا روی اخراج شد و نیمه نهایی را از دست داد اما مجدداً در فینال به میدان آمد و در پیروزی دو بر صفر مقابل و قهرمانی این جام شرکت داشت.
 در ۹ ژوئن ۲۰۰۵ او به عنوان کاپیتان تیم ملی برزیل در مسابقات حضور داشت، ۳ بار گلزنی کرد و به همراه برزیل فاتح آن مسابقات شد. فینال این جام بین و برزیل برگزار شد که به پیروزی ۴–۱ برزیلی‌ها انجامید و رونالدینیو به‌عنوان مرد میدان شناخته شد. او به همراه مهاجم مکزیکی با ۹ گل، برترین گلزن تاریخ جام کنفدراسیون‌ها است.
 رونالدینیو در نیز حضور داشت اما در مرحلهٔ حذفی برزیل با نتیجه ۱–۰ مغلوب و حذف شد. او به سبب عملکرد ضعیف در این جام مورد انتقاد قرار گرفت.
 رونالدینیو نسبت به دیگر هافبک‌های تهاجمی نسل خود از توانایی گلزنی و پاسِ گل دادن بالایی برخوردار بود، به‌طوریکه این توانایی باعث شده بود تا از او گاهی در پست استفاده می‌شد. او همچنین علاوه بر پست هافبک هجومی، توانایی بازی در پست‌های و را دارا بود.
 او با هر دو پا و از داخل و خارج از محوطه جریمه گلزنی می‌کرد و یک شوت‌زن، و پنالتی‌زن بادقت و فنی بود. رونالدینیو در دوران فوتبالی خود همواره به دلیل خلاقیت، تکنیک‌های مخصوص در ، و کنترل توپ مورد تحسین و ستایش هواداران، مجلات فوتبالی یا ورزشی، و بازیکنان فوتبال قرار می‌گرفت، اگرچه از توانایی پاسکاری دقیق، تعادل بدنی، چابکی، شتاب، دید، و مهارت جایگیری قابل توجهی نیز برخوردار بود. رونالدینیو اغلب با فریب دادن و سرِتوپ زدن، و دریبل‌های تکنیکی در رویارویی با بازیکنان حریف پیروز بود.
 رونالدینیو با خاناینا ناتیل ویانا مندس، رقاصه‌ای که پیشینهٔ شرکت در برنامهٔ تلویزیونی «دومینگائو ده فائوستائو» را داشت، ازدواج کرد و در ۲۵ فوریه ۲۰۰۵ صاحب نخستین فرزند خود از خاناینا شد و او را به یاد پدرش ژائو نام‌گذاری کرد.
 رونالدینیو از طرفداران پر و پا قرص موسیقی برزیلی است و با دوستانش می‌نوازد و آواز می‌خواند.
 او از سال ۲۰۱۷ سفیر رسمی باشگاه بارسلونا است. 
 در سال‌های اخیر، تصمیم‌های بی‌فکرانه رونالدینیو و برادرش باعث از دست رفتن چهره محبوب رونالدینیو و جریمه‌های سنگین شده‌است. در سال ۲۰۱۱ قرارداد خود با رونالدینیو را لغو کرد؛ زیرا او در یک مصاحبه مطبوعاتی، می‌نوشید. 
 در ژوئیه ۲۰۱۹ اموال متعلق به رونالدینیو به همراه برزیلی و اسپانیایی وی به دلیل مالیات و جریمه‌های پرداخت نشده مصادره شدند. در مارس ۲۰۲۰ او در کشور توسط پلیس به علت استفاده از برای ورود به این کشور، مورد بازجویی قرار گرفت. رونالدینیو و برادرش حاضر به پرداخت جریمه نشدند و در نتیجه بازداشت شدند و ۵۷ مورد املاک آن‌ها و همچنین گذرنامه دو برادر توقیف شد. موارد توقیف شده فقط پس از توافق مالی بازگردانده شدند. در همان ماه، یک پرونده پولشویی ۵۰ میلیون دلاری برای رونالدینیو باز شد. او که در زندانی در زندانی بود در یک رقابت فوتسال شرکت کرد و به همراه تیمش برنده شد. آنها در فینال ۱۱–۲ پیروز شدند. رونالدینیو ۵ گل به ثمر رساند و به ۶ گل دیگر کمک کرد. دو برادر با سپردن وثیقه ۱/۶ میلیون دلاری از زندان بیرون آمده و به هتلی زیبا در پالماروگا رفتند.
{"title": "رونالدینیو", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%A7%D9%84%D8%AF%DB%8C%D9%86%DB%8C%D9%88&oldid=35095768", "language": "fa"}