دانشی است که به بررسی داده‌های دو دانش و می‌پردازد. این رشته هم‌زمان به بررسی چگونگی تأثیر عوامل روانشناختی بر عملکرد آدمی و همین‌طور چگونگی مشارکت تأثیرات ورزش و تمرین‌های ورزشی بر عوامل روانشناختی و جسمی می‌پردازد. روان‌شناسی ورزش کاربردی به آموزش و راهنمایی‌های برای افزایش عملکرد می‌پردازد. از مهارت‌های روانشناختی که آموزش داده می‌شود می‌توان به ، ، نظم بخشیدن به هدف‌ها، گفتگو با خود اشاره کرد. روان شناسان ورزش کاربردی معمولاً با قهرمانان و مربی‌ها کار می‌کنند، اگرچه برخی از آن‌ها برای دیگر کارفرماها از جمله ورزشکاران، مدیران تجاری و ارتش کار می‌کنند.
 روان‌شناسی ورزش در آغاز پیدایش، در حوزه کاری مربیان ورزشی و نه محققان بود که این مطلب می‌تواند نبود یک تاریخچه دقیق از این دانش را توجیه کند. با این حال بسیاری از مربیان در جستجوی پدیده‌های گوناگونی که بین ورزش و روانشناسی مشترک است، بودند و این جستجو باعث شکل‌گیری آزمایشگاه‌های روان‌شناسی ورزش شد. 
در اروپا، نخستین سال‌های روان‌شناسی ورزش با تأسیس کالج Deutsch Hochschule für Leibesübungen توسط Robert Werner Schulte در سال ۱۹۲۰، آغاز شد. در سال ۱۹۲۱ Schulte، کتاب که در بر دارنده محاسبات آزمایشگاهی مربوط به توانایی و استعداد جسمی در ورزش بود را منتشر کرد. در روسیه، آزمایش‌های روان‌شناسی ورزش در همان سال‌ها یعنی ۱۹۲۵ در پژوهشگاه فرهنگ ورزشی در مسکو و لنینگراد آغاز شد و در حدود سال ۱۹۳۰، کرسی‌های رسمی روان‌شناسی ورزش ایجاد شد. 
در ، سال‌های آغازین روانشناسی ورزش با مطالعات مجزای عملکرد حرکتی، شکل‌گیری عادت و آسان‌سازی اجتماعی همراه بود. در دهه ۱۸۹۰،E. W. Scripture دامنه‌ای از آزمایش‌های رفتاری را رهبری کرد، که شامل محاسبه زمان عکس‌العمل دوندگان، زمان فکر کردن در کودکان دبستانی، دقت چوب رهبران ارکسترهای موسیقی می‌شد. آزمایش نشان داد که دوچرخه سواران هنگامی که همراه با یک راهنما یا رقیب هستند، واقعاً تندتر رکاب می‌زنند.
{"title": "روان‌شناسی ورزش", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B1%D9%88%D8%A7%D9%86%E2%80%8C%D8%B4%D9%86%D8%A7%D8%B3%DB%8C_%D9%88%D8%B1%D8%B2%D8%B4&oldid=30446129", "language": "fa"}