(۱۲۲۹–۱۳۱۳ قمری در شورین، ) شاهدخت و شاعر و ادیب و بود.
 زبیده خانم دختر از بطن ماه‌آفرین‌خانم شیرازی در سال ۱۲۲۹ قمری متولد شد. رستم خان قراگوزلو او را برای پسر خود، علینقی خان قراگوزلو (نصرت‌الملک)، خواستگاری کرد که از سوی شاه پذیرفته شد. زبیده خانم همراه همسرش به همدان رفت و از مریدان حاجی میرزا علینقی همدانی شد. یک بار به و بارها به زیارت و رفت. سال‌ها در زندگی کرد و هر سال بخشی از درآمد املاک خود را صرف انعام و اطعام فقرا و عمران و آبادی منطقه می‌کرد. او را برای اقامت زوار در روستای ساخت، دو دانگ از روستای را برای تعزیه داری و روشنایی در کربلا وقف کرد، و مبلغی برای متولی، روشنایی و قاری بقعه اختصاص داد. بقعه و صحن نیز طبق خواهش او از فرزندش، حسام الملک، ساخته شده‌است. 
 زبیده خانم پس از درگذشت نصرت‌الملک به روستای رفت و تا پایان عمر در آنجا زندگی می‌کرد. وی احوالات عارفانه داشت و چنان‌که برادرش توصیف می‌کند:
 از اشعار او نمونه‌هایی در جنگ‌ها و سرگذشت‌نامه‌های عهد به جا مانده است. ابیات زیر نمونه‌ای از شعر او است.
 زبیده خانم از نصرت‌الملک صاحب یک پسر، (درگذشته صفر ۱۳۰۷ قمری) و دو دختر شد.
{"title": "زبیده‌خانم", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B2%D8%A8%DB%8C%D8%AF%D9%87%E2%80%8C%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%85&oldid=35049033", "language": "fa"}