در باور سنتی (عامیانه) کاتولیک رومی، (به : ) به روح شخصی «گناهکار» اشاره دارد که در میان دوزخ و بهشت در انتظار داوری الهی مانده و با این‌که پشیمان است و پایش از زنجیرها باز شده، در زندانی دربسته به تنهایی باقی‌مانده و در انتظار است؛ صاحب روان تنها در این باورها، تقریباً همیشه یک زن است و در اتاقی میان میله‌های زندان و آتش دوزخ گیر افتاده است.
 «روان تنها»، روح انسانی است که خدا از او روی برتافته و در تنهایی و بلاتکلیفی رنج می‌برد. این باور در آمریکای لاتین محبوبیت دارد، و همچنین بسیاری در ، و به آن باور دارند. باورمندان، دعا می‌کنند که بستگانی از آن‌ها که به اعتقاد آن‌ها «گناه» کرده‌اند اگر که در زندان «روان تنها» گیر افتاده‌اند به واسطه این دعاها تکلیفشان مشخص شده و آزاد شوند. برخی نیز دعا می‌کنند که «دشمنانشان» به صورت روان تنها درآمده و تا زمانی که «مستحق» نیستند از این زندان برزخی به‌در نیایند.
 باورمندان به جادوی سیاه ( ) به زعم خود در احضار روح یک معشوقه یا شریک زندگی پیشین، روح او را در جایگاه روان تنها قرار می‌دهند تا این‌که خود او ناچار شود به شریک قبلی زندگی بازگردد.
{"title": "روان تنها", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B1%D9%88%D8%A7%D9%86_%D8%AA%D9%86%D9%87%D8%A7&oldid=33821481", "language": "fa"}