از معروف‌ترین ایرانی است. این آش را غالباً با و گاهی با و حتی می‌خورند. بسته به عادت‌های خانوادگی از این به عنوان پیش خوراک یا استفاده می‌شود(ولی آش غذا نیست). همچنین گاهی در مهمانی‌ها در یا در روز و یا مراسم در از آش رشته به عنوان پیش خوراک استفاده می‌شود. آش رشته در ماه رمضان جایگاه ویژه‌ای بین خانواده‌های ایرانی دارد و از جمله خوراک‌های مناسب این ماه است. 
 
 
 
 
 
 
 
 
 آب را در ظرفی که به اندازهٔ کافی بزرگ است می‌گذاریم که جوش بیاید، پس از آن شامل لوبیا، عدس و نخود را به آن اضافه می‌کنیم در این میان در ظرف دیگری پیازهایی را که از پیش خرد کرده‌ایم در روغن، نمک و زرد چوبه سرخ می‌کنیم. پس از آنکه محتوی ظرف شامل آب و حبوبات به جوش آمد، سبزی آش را به آن می‌افزاییم و صبر می‌کنیم تا ۲۰ دقیقه بجوشد تا مزهٔ خامی ندهد. پس از این مدت رشتهٔ آشی را اضافه می‌کنیم و همراه با آن پیاز داغ را هم می‌ریزیم و آن قدر صبر می‌کنیم تا رشته پخته شود. رشته زمانی پخته‌است که به خوبی نرم شده باشد، و رشته‌ها همگی کمی پهن‌تر شده باشند (کمی بیش از ۲۰ دقیقه).
 هنگامی که رشته آماده شد. در ظرف دیگری و درست می‌کنیم به این ترتیب که سیرهایی را که ریز خرد کرده‌ایم در کمی روغن تفت می‌دهیم و مقدار بسیار کمی هم به آن زردچوبه می‌زنیم تا طلایی رنگ شود. در صورت تمایل می‌شد در هنگامی که پیازها را سرخ می‌کردیم سیر داغ را هم آماده کنیم و همان موقع به همراه رشته به محتوی ظرف اضافه کنیم تا با بقیهٔ مواد بجوشد (بسته به سلیقهٔ افراد). همچنین برای روی آش علاوه بر سیر داغ از پیاز سرخ شده در روغن (بدون زردچوبه) هم استفاده می‌شود.
 برای زیباسازی روی سطح آش، هنگامی که کمی روی آن بسته شد (به دلیل روغنی که در آن است) می‌توان روی آن کمی کشک ریخت و بعد نعنا داغ، سیر داغ و پیاز داغ را به آن اضافه کرد.
{"title": "آش رشته", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%A2%D8%B4_%D8%B1%D8%B4%D8%AA%D9%87&oldid=34057898", "language": "fa"}