که به‌طور رسمی (به : ) و توسط رسانه‌های غربی (به : ) نامیده می‌شوند، گردانی متشکل از حدود ۴۰ الی ۴۰۰ محافظ ، رهبر سابق بود که همگی اعضای آن بودند. قذافی معمولاً در سفرهایش ۱۵ نفر از محافظانش را همراه می‌برد. ظهور محافظان زن قذافی به حدود اوایل دهه ۱۹۸۰ میلادی بازمی‌گردد. مطابق یکی از اسناد منتشره توسط ، در سال‌های آخر حکومت قذافی با همراهی یک پرستار زن اکراینی در سفرهایش، وابستگی او به محافظان زن خود کاهش یافته بود به طوری که در سفرش به تنها یک محافظ زن او را همراهی می‌کرده‌است. 
 این محافظان فقط از لیبی نبودند و دخترانی از دیگر و حتی نیز در آن عضویت داشتند. گزارش‌شده که قذافی همه این محافظان را به نام دختر خود صدا می‌زده‌است. 
 گفته‌شده که قذافی به این دلیل تنها زنان را محافظ خود قرار می‌داد که اعتقاد داشت شلیک کردن به زنان، برای مردان عرب دشواری به همراه دارد. عده‌ای نیز معتقدند که این کار جزوی از رفتارهای غیرمعمول و مشهور قذافی و همچنین علاقه وی به جمع‌کردن زنان جوان پیرامون خود بوده‌است. 
 به دنبال و سقوط طرابلس به دست نیروهای هوادار ، یکی از محافظان ۱۹ ساله قذافی به نام «نسرین منصور الفرقانی» مدعی شد که قذافی و پسرانش به محافظان می‌کرده‌اند. او همچنین گفته‌است که محافظان را مجبور می‌کرده‌اند تا معترضان را بکشند، و در غیر این صورت خودشان را می‌کشتند.
{"title": "راهبه‌های انقلابی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B1%D8%A7%D9%87%D8%A8%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C_%D8%A7%D9%86%D9%82%D9%84%D8%A7%D8%A8%DB%8C&oldid=33909104", "language": "fa"}