یک افتخاری برای افراد اوتیستیک است که در 18 ژوئن هر سال برگزار می شود. غرور اوتیستیک اهمیت غرور برای افراد اوتیستیک و نقش آن را در ایجاد تغییرات مثبت در جامعه بزرگتر تشخیص می دهد.
 اگرچه روز افتخار به اوتیسم 18 ژوئن است، این رویدادها اغلب در آخر هفته آن سال به دلایل لجستیکی برگزار می شوند، اما می توانند در هر زمانی در طول سال برگزار شوند.
 
روز غرور اوتیسم اولین بار در سال 2005 توسط Aspies For Freedom (AFF) جشن گرفته شد که 18 ژوئن را انتخاب کرد زیرا در آن روز تولد جوانترین عضو گروه بود. AFF این جشن را از جنبش الگوبرداری کرد. به گفته کبی بروک، یکی از بنیانگذاران گروه حقوق اوتیسم هایلند (ARGH)، "مهم ترین چیزی که در مورد این روز باید به آن توجه کرد این است که این یک رویداد جامعه اوتیستیک است: این رویداد از خود افراد اوتیسمی سرچشمه گرفته و هنوز هم توسط خودم آن ها هدایت می شود." یعنی روزی نیست که موسسات یا خیریه های دیگر خود را تبلیغ کنند یا افراد اوتیستیک را نادیده بگیرند. نماد بی نهایت رنگین کمان به عنوان نماد این روز استفاده می شود که نشان دهنده "تنوع با تغییرات بی نهایت و امکانات بی نهایت" است. مجله مقاله ای با عنوان "اوتیسم و افتخار" در اولین روز افتخار اوتیسم منتشر کرد که در مورد این ایده بحث کرد. 
 سازمان‌ها در سراسر جهان روز غرور اوتیسم را با رویدادهایی در سراسر جهان جشن می‌گیرند تا از طریق رویدادهای اوتیسم با یکدیگر ارتباط برقرار کنند و به افراد وابسته (آنهایی که در طیف اوتیسم نیستند) نشان دهند که افراد اوتیستیک افراد منحصر به فردی هستند که نباید به عنوان مواردی برای درمان در نظر گرفته شوند. جف رونر در نوشتن برای ، پنج آهنگ را برای روز غرور اوتیسم توصیه کرد که تفاوت را جشن می گیرند و توسط افراد اوتیستیک نوشته شده بودند. 
 غرور اوتیستیک به این نکته اشاره می کند که افراد اوتیسمی همیشه بخش مهمی از فرهنگ بشری بوده اند. اوتیستیک بودن نوعی از تنوع است. مانند همه انواع تنوع عصبی، بیشتر چالش‌هایی که افراد اوتیستیک با آن روبرو هستند از نگرش دیگران در مورد اوتیسم و کمبود حمایت و تسهیلات ( ) ناشی می‌شود، نه اینکه برای شرایط اوتیسم ضروری باشد. به عنوان مثال، طبق گفته لری آرنولد و گرت نلسون، بسیاری از سازمان های مرتبط با اوتیسم به جای تقویت درک، احساس ترحم را برای والدین ترویج می کنند. فعالان اوتیسم در تغییر نگرش ها از این تصور که اوتیسم یک ناهنجاری ای است که باید درمان شود، کمک کرده اند. سازمان‌های حمایت از اوتیسم، که توسط افراد اوتیستیک رهبری و اداره می‌شوند، یک نیروی کلیدی در جنبش پذیرش اوتیسم و غرور اوتیسم هستند. 
 جوزف ردفورد، برگزارکننده غرور اوتیستیک در هاید پارک لندن، در یک سخنرانی اظهار داشت که مفهوم غرور اوتیسمی مربوط به یک روز یا رویداد خاص نیست:
 با ادامه رشد اوتیسم، حامیان اوتیسم به طور فزاینده‌ای آگاه تر شده‌اند، به طوری که در سال ۲۰۱۸، Autistic Pride Reading به‌عنوان یک موسسه خیریه در نظر گرفته شد و یک رویداد افتخاری برگزار کرد که بیش از ۷۰۰ نفر را به خود جذب کرد. 
 در طول ، در حالی که رویدادهای فیزیکی غیرممکن بود، حامیان اوتیسم تحت اتحاد افتخار اوتیسم برای ایجاد یک جشن آنلاین افتخار اوتیسم که میزبان سخنرانانی از چهار قاره بود، همکاری کردند. 
 چندین رویداد روز غرور اوتیستیک در طول سال‌ها میزبانی شده‌اند تا ابراز وجود، هویت، کرامت و برابری افراد اوتیستیک را در سراسر جهان ترویج کنند. بیشتر رویدادها در ماه های تابستان بین ژوئن و آگوست اتفاق می افتد. برنامه ریزی برای غرور اوتیسم لندن، که به طور سنتی در نزدیکترین شنبه به ۱۸ ژوئن، که رسما به عنوان روز غرور اوتیسم شناخته می شود، برگزار می شود. در دو سال گذشته، بیشتر رویدادها به دلیل همه‌گیری ویروس کرونا از حالت فیزیکی خارج شدند و با رویداد جهانی آنلاین جایگزین شدند. اوتیسم پراید 2020 یک ماراتن یازده ساعته بود که در یوتیوب میزبانی شد و این رویداد در سال 2021 تکرار شد. برای سال 2022، بسیاری از جوامع محلی اوتیسم امیدوارند که به برنامه ریزی قبلی خود برای رویدادهای فیزیکی خود بازگردند.
{"title": "روز افتخار به اوتیستیک", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B1%D9%88%D8%B2_%D8%A7%D9%81%D8%AA%D8%AE%D8%A7%D8%B1_%D8%A8%D9%87_%D8%A7%D9%88%D8%AA%DB%8C%D8%B3%D8%AA%DB%8C%DA%A9&oldid=34869989", "language": "fa"}