(به : ) یک در صورت فلکی است. این ستاره حدود ۱۱۶۵۰ یا ۳۵۷۰ با فاصله دارد، اما با این حال هنوز هم می‌توان آن را از زمین با رصد کرد، زیرا این ستاره دارای درخششی در حدود ۵۵۰٬۰۰۰ است. قطر این ستاره حدود ۴۵۰ قطر خورشید، شعاع آن حدود ۴۵۰ ، و آن نیز حدود ۴۰ ، یعنی تقریباً منطبق با حدّ هامفریس - دیویدسن می‌باشد؛ یعنی اگر جرم آن مقدار اندکی، مثلاً ۱ جرم خورشیدی، از مقدار فعلی بیش تر بود، دیگر این ستاره یک فراغول سرد نبود و آن را در یکی از دو گروه و جا می‌دادند. در حالت عادی، این ستاره حدود ۷٫۵- است، و با کمی مبالغه می‌توان این ستاره را یکی از درخشان‌ترین ستاره‌های شناخته شده به شمار آورد. به هر حال سطح این ستاره خیلی شبیه دمای سطح خورشید است. این ستاره در کنار سایر ویژگی‌های جالبش، یک ستاره فراغول سرد است، فراغول‌های سرد گروه نادری از ستاره‌های فراغول هستند که تاکنون تنها ۷ عدد از آنان شناسایی شده‌اند. رو ذات الکرسی یک ستارهٔ منفرد است.
 در سال ، برای این ستاره صورت گرفت و این ستاره در ، فهرست ستارگان ، گنجانده شد. هفدهمین حرف است و علت این نامگذاری در نامگذاری بایر نیز این بوده‌است که یوهان بایر این ستاره را هفدهمین ستاره پرنور ذات الکرسی پنداشته‌است. در سال ، ، نامگذاری ای که ستارگان در آن بر مبنای فهرست بندی شده اند، برای این ستاره انجام شد و رو ذات الکرسی با نام ۷ ذات الکرسی در فهرست منتشر شده توسط قرار گرفت.
 دارای درخشش کاملاً پایداری نیست. کنونی آن حدود ۴٫۵۲ است اما همیشه این گونه نبوده‌است. این ستاره در سال پس از مدت‌ها ثبات در درخشندگی، ناگهان دچار انفجار شد و درخشندگیش کاهش پیدا کرد و نیز رو به فزونی نهاد، به هر حال پس از این رویداد ستاره فراغول رو ذات الکرسی به تدریج به حالت اوّلیّه خود بازگشت؛ اما پس از مدتی در حدود ۵۲ ، دوباره در سال شروع به کاهش درخشش نمود به طوری که در سال بعد، یعنی سال تا ۶ کم نور شده بود، ولی پس از مدّتی دگربار به درخشش سابق خود رسید. پس از حدود ۵۰ سال، در سال‌های و ستاره رو ذات الکرسی دوباره مانند سال ۱۹۴۶ دچار افت درخشندگی شد.
 در این ۲ سال یکی از بزرگ‌ترین فوران‌های ستاره‌ای شناخته شده در این ستاره رخ داد، و معادل حدود ۳ ، که هم ارز حدود ۱۰۰۰۰ می‌شد، از رو ذات الکرسی دفع گشت. در مدت تابستان ۲۰۰۰ این ستاره با رصد شد. نتایج این رصد نشان دادند که دمای سطح این ستاره تنها در چند چیزی در میان ۴۰۰۰ و ۷۰۰۰ درجه کلوین کاهش پیدا کرده‌است. پژوهش گران با دقت کردن بر مدت و تفاوت چند سالهٔ بازه زمانی میان انفجار سال و انفجار سال‌های و که حدود ۵۲ سال بود، و نیز بازه زمانی میان انفجار سال‌های ۱۹۴۵ و ۱۹۴۶ و انفجار سال‌های و که حدود ۵۶ سال بود، به این نتیجه رسیده‌اند که این ستاره در بازه‌های زمانی حدود ۵۰ ساله دستخوش انفجارهایی می‌شود و به همین دلیل آن را در گروه ستاره‌های متغیّر نیمه منظَّم قرار دادند.
 رصدهای این انفجارها همچنین حاکی از این موضوع هستند که احتمال در رو ذات الکرسی چنان زیاد است که احتمال بسیار زیادی وجود داشت که این ستاره پیش از این با تبدیل شدن به یک به زندگی‌اش پایان دهد؛ امّا این اتّفاق پیش نیامده است و هم‌اکنون احتمال بروز این پدیده بیش تر هم شده‌است، زیرا این ستاره شدیداً رو به اتمام می‌باشد. این ستاره در آینده با همین نرخ شدید به انفجارهای خود ادامه خواهد داد و در ۱۰٬۰۰۰ سال آینده ۲۰ جرم خورشیدی از خود دفع خواهد کرد.
 این افزون‌بر نام رو ذات‌الکرسی، دارای نام‌های دیگری هم می‌باشد که در زیر به برخی از آن‌ها اشاره می‌شود:
 ۱. ۷ ذات‌الکرسی
 ۲. جی سی ۳۳۱۶۰
 ۳. اچ آر ۹۰۴۵
 ۴. اچ دی ۲۲۴۰۱۴
 ۵. اس ای اُ ۳۵۸۷۹
 ۶. اف کی ۵ ۸۹۹
 ۷. اچ آی پی ۱۱۷۸۶۳
{"title": "رو ذات‌الکرسی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B1%D9%88_%D8%B0%D8%A7%D8%AA%E2%80%8C%D8%A7%D9%84%DA%A9%D8%B1%D8%B3%DB%8C&oldid=34805390", "language": "fa"}