یا ، یکی از تیره های و بوشهر می باشد. 
 خاندان راهدار را بازماندگان گروهی از راهبانان آزاده شناسانده می‌کند که راه را، برای رویشن و حرکت کاروان‌های گذری از سرزمین سیستان و ، امنیت و پناه می‌بخشیدند و با این کار دست راهزنان به دست این گروه از کاروان‌ها بریده می‌شده‌است؛ و همچنین نیای بزرگ راهدارها به نام حسین خان بخشی، رئیس و فرنشین قورخانه ملک بهرام و ملک جلال الدین کیانی بوده‌است. برخی‌تبار این خاندان را به حر بن یزید ریاحی پیوند می‌دهند و چون حر، راه را بر گرفت فامیل رهدار از آن گرفته شده‌است البته برخی این نسبت را بسیار سست و نادرست می‌دانند ولی اگر به راه حرکتی این طایفه از غرب به شرق یعنی خوزستان، چهار محال و بختیاری، و بوشهر و سیستان بنگریم این نظریه قوت می‌گیرد که کوچ از عراق و سپس خوزستان به طرف سیستان بوده‌است؛ و برخی هم آنها را نژادی ایرانی می‌دانند و این نسبت دهی به عربان را تنها گمانه زنی بیش نمی‌دانند.
 محل سکونت فعلی این طایفه در ده اسماعیل قنبر، ده درویش علی و ده ملا علی، ده جعفر و ده کرمی از منطقه شیب آب زابل و ده راهدار از منطقه پشت آب زابل و ، و و شهر تهران است. البته آنچه آورده شده بیشتر مربوط به طایفه راهدار است ومحل سکونت فعلی طایفه رهدار یا راهداری در سیستان بیشتر در منطقه شیب آب است و جمعیت رهدارها در شیب آب بسیار بیشتر از پشت آب است.
{"title": "راهداری (طایفه)", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B1%D8%A7%D9%87%D8%AF%D8%A7%D8%B1%DB%8C_(%D8%B7%D8%A7%DB%8C%D9%81%D9%87)&oldid=33629111", "language": "fa"}