به سه مفهوم توانایی گویایی (به : )، (به : )، زبان و گفتار (به : )، (به : ) اشاره می‌کند و زبان و گفتار را دو جنبه توانایی زبان می‌داند. منظور از توانایی گویایی همان سخن گفتن است که همه افراد عادی به‌طور طبیعی دارا هستند. از این رو، زبان از یک سو بر پایهٔ توانایی گویایی و از سوی دیگر محصول مجموعه ای از قراردادهای ضروری است که یگ پذیرفته‌اند. در واقع، همین قراردادهای زبانی است که به سخنگویان امکان می‌دهد توانایی مذکور را به کار ببندند؛ بنابراین، همهٔ سخنگویان یک جامعهٔ زبانی، زبان خاصی را به‌طور مشترک دارا هستند که بر پایهٔ آن با یکدیگر سخن می‌گویند.
 زبان (به : ) محصول است که هر فرد سخنگو به‌طور طبیعی آن را فرا می‌گیرد، در حالی که گفتار کنشی فردی است که به عمد و به خواست فرد سخنگو پدید می‌آید. به این ترتیب، مرز میان روابط و قرار دادهای اجتماعی زبان که با کارگیری آن‌ها هر فرد سخنگو می‌کوشد اندیشهٔ خود رابیان نماید و جریان‌های روانی جسمانی خاصی که به او امکان می‌دهد به آن روابط و قرار دادها تحقق عینی ببخشد مشخص می‌شود. به علاوه، اصل مهم دیگری که از ویژگی اجتماعی بودن زبان ناشی می‌شود این است که هیچ‌یک از سخنگویان نمی‌توانند بنا به خواست خود در آن تغییر ایجاد کنند.
 آنچه سخنگویان می‌گویند نمونه‌های گفتار (به : ) است، که از آن‌ها به عنوان شواهدی برای تشخیص و بررسی جنبه‌های گوناگون پدیده مشترک زبان استفاده می‌کند. بر این پایه، روشن است که گفتار پدیده ای مادی، فیزیولوژیایی (به : ) و روانشناختی است. یعنی هم به فرد سخنگو و هم به قراردادهای اجتماعی زبان مربوط است. با این حال، از میان عوامل گوناگونی که در گفتار مؤثر است، زبان عمده‌ترین عامل به‌شمار می‌رود. در واقع، زبان به گفتار سخنگویان یک جامعه یکپارچگی می‌بخشد، هر چند که زبان در هر جامعهٔ زبانی گونه‌های متفاوتی را شامل می‌گردد. تمایز میان زبان و گفتار موجب می‌شود که آنچه اجتماعی و در عین حال ضروری و اصلی است از آنچه فردی و ثانویه است متمایز می‌شود.
 زبان به عنوان نظامی از و قراردادهای اجتماعی پدیده ای یکپارچه و همگون است که میان سخنگویان یک جامعه استوار شده‌است. نشانه ای زبانی مفاهیم را به صورت آوایی پیوند می‌دهند، و هر دو بخش یادشده یعنی مفهوم و صورت آوایی در اصل پدیده‌هایی روانشناختی است. پیوندهای میان مفاهیم و صورت‌های آوایی که قبول عام یافته‌است و روی هم زبان را پدیدمی‌آورد واقعیت‌هایی است که در ذهن سخنگویان جای می‌گیرد. 
به عقیدهٔ ، زبان نظامی از نشانه هاست که بیانگر مفاهیم است و از این رو با نظام‌های نشانه ای دیگر قابل مقایسه می‌باشد، هر چند که در عین حال از همهٔ آن‌ها متفاوت است.
{"title": "زبان و گفتار", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B2%D8%A8%D8%A7%D9%86_%D9%88_%DA%AF%D9%81%D8%AA%D8%A7%D8%B1&oldid=34307379", "language": "fa"}