(به : ) رویه‌ها، تکنیک‌ها، کمک‌ها یا ابزارهایی برای طراحی هستند. آن‌ها انواع مختلفی از فعالیت‌ها را ارائه می‌دهند که یک طراح ممکن است در یک فرآیند کلی طراحی از آن‌ها استفاده کند. رویه‌های متعارف طراحی، مانند ترسیم را می‌توان به عنوان روش‌های طراحی در نظر گرفت، اما از دهۀ ۱۹۵۰ میلادی رویه‌های جدیدی توسعه یافتند که معمولاً تحت عنوان «روش‌های طراحی» در کنار هم قرار می‌گیرند. وجه مشترک روش‌های طراحی این است که آن‌ها «تلاش‌هایی هستند برای عمومی کردن تفکرات خصوصی طراحان؛ برای فرآیند طراحی». 
 مطالعۀ گسترده‌تر روش در طراحی است: مطالعۀ اصول، شیوه‌ها و رویه‌های طراحی. 
 روش‌های طراحی از رویکردهای جدیدی که برای در اواسط قرن بیستم میلادی توسعه یافتند، نشأت گرفته است، و همچنین در پاسخ به صنعتی‌سازی و که ماهیت طراحی را تغییر داد، بود. «کنفرانس روش‌های سیستماتیک و شهودی در مهندسی، طراحی صنعتی، معماری و ارتباطات»، که در سال ۱۹۶۲ میلادی در لندن برگزار شد، به عنوان یک رویداد کلیدی در نظر گرفته می‌شود که نشان‌دهندۀ آغاز چیزی است که در مطالعات طراحی به عنوان «جنبش روش‌های طراحی» شناخته می‌شود، و منجر به تأسیس و تأثیرگذاری بر آموزش و ممارست طراحی شد. چهره‌های برجستۀ این جنبش در بریتانیا در و در بودند.
 این جنبش از طریق کنفرانس‌های بیشتر در مورد روش‌های طراحی جدید در بریتانیا و ایالات متحدۀ آمریکا در دهۀ ۱۹۶۰ میلادی توسعه یافت. اولین کتاب‌ها در مورد روش‌های طراحی منطقی و روش‌های خلاقانه نیز در این دوره پدیدار شدند.
 رویکردهای جدید طراحی در همان زمان در آلمان در حال توسعه بود، به ویژه در (دانشگاه طراحی–هااِف‌گِ اولم) (۱۹۶۸–۱۹۵۳ میلادی) تحت رهبری ؛ آموزش طراحی در اولم طراحی را با علم (شامل علوم اجتماعی) ادغام کرد و زمینه‌های مطالعاتی جدیدی مانند ، و را وارد آموزش طراحی کرد. نیز در اولم تدریس می‌کرد و یکی دیگر از معلمان تأثیرگذار بود. در سال ۱۹۶۳ میلادی ریتل به دانشکده معماری در نقل مکان کرد، جایی که او به تأسیس گروه روش‌های طراحی کمک کرد، جامعه‌ای که بر توسعه و ترویج روش‌های جدید به‌ ویژه در معماری و برنامه‌ریزی متمرکز بود.
 در پایان دهۀ ۱۹۶۰ میلادی دو اثر تأثیرگذار، اما کاملاً متفاوت منتشر شد: از: ، و . سایمون «علوم طراحی» را به عنوان «مجموعه‌ای از آموزه‌های فکری سخت، تحلیلی، تا حدی رسمی، تا حدی تجربی، دکترین قابل آموزش دربارۀ فرآیند طراحی» مطرح کرد، در حالی که جونز انواع رویکردهای طراحی را، هم منطقی و هم خلاقانه، در چارچوب یک دیدگاه سیستمی، آینده ساز، و گسترده از طراحی فهرست‌بندی کرد.
 دهۀ ۱۹۷۰ میلادی شاهد واکنش‌هایی علیه عقلانیت روش‌های طراحی بود، به ویژه از سوی دو تن از پیشگامان آن، و . همچنین مسائل اساسی نیز توسط ریتل مطرح شد، که مشکلات طراحی و برنامه‌ریزی را به عنوان توصیف کرد، که با تکنیک‌های علم و مهندسی که با مشکلات «اهلی» سروکار دارند، سازگار نیستند. انتقادها برخی را در حرکت از رویکردهای منطقی برای طراحی حل مسئله به سمت فرآیندهای «استدلالی» و مشارکتی که در آن طراحان در مشارکت با ذینفعان مشکل (موکلین، مشتریان، کاربران، جامعه) کار می‌کردند، سوق داد. این امر منجر به ، و نقش به عنوان یک فرآیند خلاقانه در حل مسئله و نوآوری شد.
 با این حال، علاقه به روش‌های طراحی سیستماتیک و منطقی در طول دهۀ ۱۹۸۰ میلادی به شدت در طراحی مهندسی ادامه یافت. برای مثال، از طریق مجموعه کنفرانس طراحی مهندسی و کار در آلمان، و همچنین در ژاپن، جایی که انجمن ژاپنی علوم طراحی در اوایل سال ۱۹۵۴ میلادی تأسیس شده بود. کتاب‌هایی دربارهٔ روش‌های طراحی مهندسی سیستماتیک در آلمان و بریتانیا منتشر شد. در ایالات متحدۀ آمریکا، بخش مهندسی طراحی جریانی را دربارۀ نظریه و روش طراحی در کنفرانس‌های سالانۀ خود آغاز کرد. علاقه به رویکردهای منطقی و سیستماتیک به طراحی، منجر به و در مهندسی و علوم کامپیوتر شده‌ است.
 توسعۀ روش‌های طراحی با نسخه‌هایی برای فرآیند سیستماتیک طراحی همراه بوده‌ است. این مدل‌های فرآیند معمولاً شامل تعدادی فاز یا مراحل هستند که با بیان یا تشخیص یک مشکل یا نیاز به یک طراحی جدید شروع می‌شوند و در یک پیشنهاد راه‌حل نهایی به اوج می‌رسند. در «روش سیستماتیک برای طراحان» خود یک مدل ۲۲۹ مرحله‌ای بسیار دقیق از یک فرآیند طراحی سیستماتیک برای طراحی صنعتی، و همچنین یک مدل خلاصه شامل سه مرحله ارائه کرد: فاز تحلیلی (برنامه‌ریزی و جمع‌آوری داده‌ها، تجزیه و تحلیل)، فاز خلاق (ترکیب، توسعه) و فاز اجرایی (ارتباطات). بریتانیا فرآیند طراحی خلاقانه را در چهار مرحله مدل می‌کند: کشف (بینش به مشکل)، تعریف (محدودۀ تمرکز)، توسعه (راه‌حل‌های بالقوه)، ارائه (راه‌حل‌های موثر). یک مدل سیستماتیک برای طراحی مهندسی توسط پاهل و بایتز دارای مراحل شفاف‌سازی کار، طراحی مفهومی، طراحی تجسم و طراحی جزئیات است. یک رویکرد کمتر تجویزی برای طراحی یک فرآیند طراحی اساسی برای خود توسط بیان شده‌ است. 
 در ، مدل‌های سیستماتیک تمایل دارند خطی و در مراحل متوالی باشند، اما بر ضرورت تکرار اذعان دارند. در طراحی معماری، مدل‌های فرآیند معمولاً چرخه‌ای و مارپیچی هستند، و تکرار برای پیشرفت به سمت طراحی نهایی ضروری است. در طراحی صنعتی و محصول، مدل‌های فرآیندی تمایل دارند دنباله‌ای از مراحل تفکرِ واگرا و همگرا را شامل شوند. دفتر طراحی دابرلی نمونه‌هایی از بیش از ۸۰ مدل فرآیند طراحی را گردآوری کرده‌ است، اما فهرست جامعی نیست.
 در این مدل‌های فرآیند، روش‌های طراحی متعددی وجود دارد که می‌توان از آن‌ها استفاده کرد. در کتاب «روش‌های طراحی» ۲۶ روش را بر اساس اهدافشان در یک فرآیند طراحی گروه‌بندی کرد: روش‌های کاوش در موقعیت‌های طراحی (به عنوان مثال: بیان اهداف، بررسی رفتار کاربر، مصاحبه با کاربران)، روش‌های جستجوی ایده‌ها (به عنوان مثال: ، سینکتیک، جداول ریخت‌شناسی)، روش‌های کاوش در ساختار مسئله (به عنوان مثال: ماتریس تعاملی، نوآوری عملکردی، مرتب‌سازی اطلاعات)، روش‌های ارزیابی (به عنوان مثال: چک لیست‌ها، رتبه‌بندی و وزن‌دهی). 
 هشت مرحله را در فرآیند طراحی محصول مهندسی بیان کرد که هر کدام دارای یک روش مرتبط هستند: شناسایی فرصت‌ها - سناریوهای کاربر. شفاف‌سازی اهداف - درخت اهداف؛ ایجاد توابع - تحلیل عملکرد. تنظیمات مورد نیاز - مشخصات عملکرد. تعیین ویژگی‌ها - استقرار عملکرد کیفیت. ایجاد جایگزین - جداول ریخت‌شناسی. ارزیابی گزینه‌های جایگزین - اهداف وزنی. بهبود جزئیات - مهندسی ارزش. 
 بسیاری از روش‌های طراحی که در حال حاضر مورد استفاده قرار می‌گیرند، از جنبش روش‌های طراحی در دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ میلادی سرچشمه می‌گیرند، که با شیوه‌های طراحی مدرن سازگار شده‌ است. پیشرفت‌های اخیر شاهد معرفی تکنیک‌های کیفی‌تر از جمله روش‌های قوم‌نگاری مانند و روش‌های موقعیت‌یابی بوده‌ است. 
 جنبش روش‌های طراحی تأثیر عمیقی بر توسعۀ علاقۀ دانشگاهی به طراحی و طراحی و ظهور و داشت. (دی‌آراس) که مستقیماً از کنفرانس روش‌های طراحی در سال ۱۹۶۲ میلادی برخاسته است، در سال ۱۹۶۶ میلادی در انگلستان تأسیس شد. هدف انجمن ترویج «مطالعه و تحقیق دربارۀ فرآیند طراحی در همۀ زمینه‌های متعدد آن» و یک گروه با نمایندگی حرفه‌های بسیار است.
 در ایالات متحدۀ آمریکا، گروه روش‌های طراحی (دی‌ام‌جی) مشابه نیز در سال ۱۹۶۶ میلادی توسط و دیگران در تأسیس شد. دی‌ام‌جی در سال ۱۹۶۸ میلادی کنفرانسی را در با تمرکز بر طراحی و برنامه‌ریزی محیطی برگزار کرد که منجر به تأسیس (ای‌دی‌آرای) شد که اولین کنفرانس خود را در سال ۱۹۶۹ میلادی برگزار کرد. گروهی علاقه‌مند به طراحی روش‌ها و تئوری در معماری و مهندسی در ام‌آی‌تی در اوایل دهۀ ۱۹۸۰ میلادی شکل گرفت، از جمله ، که رویه‌های کاری معماران، مهندسان و دیگر متخصصان را مطالعه می‌کرد و نظریۀ خود را دربارۀ توسعه می‌داد. در سال ۱۹۸۴ میلادی یک برنامه تئوری و روش‌شناسی طراحی برای ترویج روش‌ها و فرآیند تحقیق در طراحی مهندسی ایجاد کرد.
 در همین حال، ولادیمیر هوبکا در اروپا، (دابلیودی‌کی) را تأسیس کرد که منجر به مجموعه‌ای از کنفرانس‌های بین‌المللی طراحی مهندسی (آی‌سی‌ای‌دی) شد که در سال ۱۹۸۱ میلادی آغاز و بعداً به تبدیل شد.
 مجلات پژوهشی دانشگاهی در زمینۀ طراحی نیز شروع به انتشار کردند. دی‌آراس را در سال ۱۹۷۹ میلادی آغاز کرد، در سال ۱۹۸۴ میلادی و در سال ۱۹۸۹ میلادی ظاهر شد.
 چندین پیشگام روش‌های طراحی کار خود را در ارتباط با صنعت توسعه دادند. مشارکت قابل توجهی با شرکت محصولات مصرفی آلمانی از طریق طراح خود برقرار کرد. رویکرد خود به طراحی سیستماتیک را به عنوان یک ارگونومیست در شرکت مهندسی برق آغاز کرد. رویکرد سیستماتیک خود را در پروژه‌های تجهیزات پزشکی برای خدمات بهداشت ملی بریتانیا توسعه داد.
 در ایالات متحدۀ آمریکا، طراح با توسعۀ فرآیندهای سیستماتیک و ترویج استفاده از ، و در طراحی، از جمله از طریق کتاب «طراحی برای مردم» در سال ۱۹۵۵ میلادی، تأثیر عمیقی بر روی عمل گذاشت. یکی دیگر از طراحان موفق، ، نیز بر تئوری و عمل طراحی به عنوان یک فرآیند سیستماتیک تأثیرگذار بود. 
 بسیاری از شیوه‌های طراحی فعلی تحت تأثیر روش‌های طراحی قرار گرفته و هدایت شده‌اند. به عنوان مثال، مشاوران تأثیرگذار از روش‌های طراحی به‌ طور گسترده در «کیت طراحی» و «کارت‌های متد» خود استفاده می‌کنند. به‌ طور فزآینده‌ای، تلاقی روش‌های طراحی با تجارت و دولت از طریق به‌کارگیری توسط مشاوران متعددی در حرفۀ طراحی حمایت شده‌ است. نفوذ گسترده‌ای نیز از طریق روش وارد شده‌ است، که در ابتدا برای طراحی معماری و شهری توسعه یافته‌ است، و سپس در ، ، و سایر حوزه‌ها نیز به کار گرفته شده‌ است.
{"title": "روش‌های طراحی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B1%D9%88%D8%B4%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C_%D8%B7%D8%B1%D8%A7%D8%AD%DB%8C&oldid=34819785", "language": "fa"}