ردیف اول یا دوره اول عناصر شیمیایی است. در جدول تناوبی عنصرها به ترتیب (شمار پروتون‌ها در هسته)، به صورت صعودی مرتب شده‌اند. هر ردیف تازه در جدول، که یک دوره یا تناوب نامیده می‌شود، با افزوده شدن نخستین به یک تازه آغاز می‌شود. ردیف‌های جدول تناوبی و ستون‌های آن گروه نامیده می‌شود. عناصر شیمیایی، عنصرها در دوره، تناوب یا پریود مرتب می‌شوند تا عناصر با خواص شیمیایی مشابه در ستون‌های عمودی زیر یکدیگر قرار بگیرند. عنصرهای موجود در هر دسته تعداد لایه‌های الکترونی یکسانی دارند. در عنصرهای یک دوره، هر عنصر از عنصر قبلی‌اش (از نظر شمارهٔ گروه) یک و یک الکترون بیشتر دارد و خاصیت فلزی کمتر و و بیشتری دارد.
دوره اول شامل عناصر کمتری از هر ردیف دیگر در جدول است که فقط دو عنصر دارد: و . این وضعیت را می‌توان با نظریه‌های مدرن توضیح داد. در توصیف از ساختار اتمی، این دوره مربوط به پر شدن است. دوره یک عناصر از پیروی می‌کند زیرا آنها برای تکمیل خود به دو احتیاج دارند. هیدروژن و هلیوم قدیمی‌ترین و فراوان‌ترین عناصر جهان هستند.
 
 
 
 
 
 همه دوره‌های دیگر در جدول دوره حاوی حداقل هشت عنصر هستند، و در نظر گرفتن روند دوره ای در طول دوره اغلب مفید است. با این حال، دوره ۱ فقط شامل دو عنصر است، بنابراین این مفهوم در اینجا کاربرد ندارد. از نظر روند عمودی پایین گروه‌ها، می‌توان هلیوم را به عنوان یک معمولی در راس گروه ۱۸ مشاهده کرد، اما همان‌طور که در زیر بحث شده‌است، شیمی هیدروژن منحصر به فرد است و به راحتی به هیچ گروهی اختصاص نمی‌یابد. 
 اولین = ۱، فقط از یک مدار تشکیل شده‌است و حداکثر تعداد الکترونهای ظرفیتی که یک عنصر دوره ۱ می‌تواند در خود جای دهد، هر دو در مدار 1s قرار می‌گیرد. لایه ظرفیت به دلیل محدودیت کلی l <n در فاقد یا هر نوع اوربیتال دیگری است؛ بنابراین، دوره ۱ دقیقاً دو عنصر دارد. اگرچه هیدروژن و هلیوم هر دو در قرار دارند، اما هیچ‌یک از آنها رفتار مشابه سایر عناصر بلوک s ندارند. رفتار آنها چنان متفاوت از سایر عناصر این بلوک است که اختلاف نظر زیادی در مورد محل قرارگیری این دو عنصر در جدول تناوبی وجود دارد.
 به ۱ تعلق دارد که آن را بالاتر از قرار می‌دهد. این ماده گاهی اوقات بالاتر از ، یا ، قرار می‌گیرد، یا در بالای عناصر دیگر شناور می‌ماند و به هیچ گروهی در اختصاص نمی‌یابد. 
 دارای لایه ظرفیت کامل است و از این رو تقریباً همیشه در جدول تناوبی بالاتر از (که در است) به عنوان یک قرار می‌گیرد، اگرچه به دلیل پیکربندی الکترون‌های مشابه، گاهی اوقات بالاتر از قرار داده می‌شود. 
 مقالهٔ اصلی: هیدروژن (H) یک در با ۱ است. در ، هیدروژن بدون رنگ و بو است، عنصری ، بی‌مزه، و گاز با H با ، هیدروژن سبک‌ترین عنصر است. 
 هیدروژن عنصر شیمیایی است که تقریباً ۷۵٪ از جرم عناصر جهان را تشکیل می‌دهد. در در حالت عمدتاً از هیدروژن تشکیل شده‌اند. هیدروژن ابتدایی در نادر است و به صورت صنعتی از مانند تولید می‌شود، بیشتر هیدروژن تولیدی در نزدیکی محل تولید، در فرایند (مانند ) و تولید برای ساخت شیمیایی، مورد بهره‌برداری قرار می‌گیرد. امروزه دانشمندان در تلاش اند تا سبز را در بکار ببندند. هیدروژن ممکن است با استفاده از فرایند از آب تولید شود، اما این فرایند از نظر تجاری به‌طور قابل توجهی گران‌تر از تولید هیدروژن از گاز طبیعی است. 
 متداول‌ترین هیدروژن که به‌طور طبیعی وجود دارد، معروف به ، دارای یک پروتون است و هیچ ندارد. در ، می‌تواند بار مثبتی به خود بگیرد، تبدیل به یک متشکل از یک پروتون یا یک بار منفی شود و به یک ، معروف به تبدیل شود. بیشتر ترکیب‌های هیدروژن، نام دارند. عبارت هیدرید نشان می‌دهد که در آن ترکیب بار منفی گرفته و به صورت H نمایش داده می‌شود. هیدروژن می‌تواند ترکیباتی با اکثر عناصر تشکیل دهد و در و بیشتر وجود دارد. این عنصر نقش مهمی به ویژه در ایفا می‌کند، که در آن واکنش‌های بسیاری شامل تبادل پروتون بین مولکول‌های محلول است. هیدروژن با اکسید شدن الکترون خود را از دست می‌دهد در نتیجه H بدست می‌آید که تنها دارای یک پروتون دارد. به همین دلیل H را پروتون نیز می‌نامند. این ویژگی در بحث واکنش‌های در خور توجه‌است. به عنوان تنها اتم خنثی که برای آن می‌توان را به صورت تحلیلی حل کرد، مطالعه انرژی و اتم هیدروژن نقشی اساسی در توسعه داشته‌است. 
 فعل و انفعالات هیدروژن با فلزات مختلف در بسیار مهم است، زیرا بسیاری از فلزات ممکن است دچار شوند. 
هیدروژن در بسیاری از ترکیبات متشکل از و بسیار قابل حل است و می‌تواند در هر دو حالت فلز و حل شود. حلالیت هیدروژن در فلزات تحت تأثیر ناخالصی‌های موجود در فلزی است. 
 مقالهٔ اصلی: هلیوم (He) یک بی‌بو، بی‌رنگ، بی‌مزه، غیرسمّی و از دیدگاه شیمیایی و است که در در بالای گروه جا دارد. و این ماده در میان دیگر عنصرها بسیار پایین است، به‌همین دلیل در و البته در بیشتر موارد به صورت گازی است مگر این‌که تحت شرایط بسیار ویژه‌ای قرار داشته باشد. 
 هلیوم در سال ۱۸۶۸ توسط ستاره‌شناس فرانسوی کشف شد، وی ماده را به عنوان یک زرد ناشناخته در نور ناشی از در نظر گرفت. در سال ۱۹۰۳، ذخایر زیادی از هلیوم در ایالات متحده یافت شد که بزرگترین تأمین کننده این گاز است. این ماده در ، در سیستم‌های تنفسی در اعماق دریا، برای خنک سازی ، در ، برای باد کردن ، برای ایجاد بالابر در ، استفاده می‌شود. هلیوم یک گاز محافظ برای مصارف صنعتی مانند و رشد ویفر است. استنشاق کمی از گاز موقتاً باعث تغییر و کیفیت صدای انسان می‌شود. رفتار هلیوم ۴ برای محققانی که و به ویژه پدیده را مطالعه می‌کنند مهم است و در نتیجه هر دو حالت شناخته شده (هلیوم I و هلیوم II)، مایعات کوانتومی نامیده می‌شوند، به این معنی که آنها در سطح ماکروسکوپی، خواص اتمی از خود نشان می‌دهند. این موضوع ممکن است به‌خاطر نزدیکی بیش از حد نقطه جوش هلیوم به صفر مطلق باشد، که موجب می‌شود جنبش تصادفی مولکولی نتواند بر روی ویژگی اتمی سایه افکند و مانع از بروز آن‌ها شود در پژوهش دربارهٔ پدیده‌هایی مانند که با دماهای نزدیک به در پدید می‌آید، مهم است. 
 هلیم دومین عنصر سبک و دومین عنصر در جهان مشاهده شده‌است. بیشتر هلیوم در طی ایجاد شده، اما در نتیجه هیدروژن در ، هلیوم جدید ایجاد می‌شود. روی ، هلیوم نسبتاً نادر است و در اثر طبیعی برخی از عناصر رادیواکتیو ایجاد می‌شود زیرا که نشر می‌شوند از هلیوم تشکیل شده‌اند. هلیوم با غلظت‌های حداکثر هفت درصد حجمی همراه با گیر می‌افتد، که با استفاده از روش جداسازی در دمای پایین می‌توان آن را استخراج نمود.
{"title": "دوره ۱ جدول تناوبی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AF%D9%88%D8%B1%D9%87_%DB%B1_%D8%AC%D8%AF%D9%88%D9%84_%D8%AA%D9%86%D8%A7%D9%88%D8%A8%DB%8C&oldid=34960998", "language": "fa"}