پایتخت است. در گذشته از شهرهای مهم بوده‌است. برخی از فرهنگ‌ها و منابع آن را مخفف یا فارسی می‌دانند. 
 ریشه نام باکو به درستی روشن نشده است . نخستین بار در ۴۴۸ میلادی ، در دوره‌ی ، نام آن را «باکو» ضبط کرده‌است. در ۳۳۲ ه.ق آن را «باکُه » ، در ۳۴۱ ه.ق ابودُلَف خزرجی «باکویه »، و در ۳۷۲ ه.ق صاحب حدود العالم «باکو» آورده است. در قرن چهارم ، جغرافیدانان مسلمان ، مانند و آن را «باکوه» و در ۶۰۵ بکران «باکویه » و «باکُه»، و در ۷۲۱، «باکوی» ضبط کرده‌است. از دوره‌ی به بعد، ظاهراً چون در باکو بادهای سختی می وزیده است ، آن را «بادکوبه » و «بادکویه » هم گفته‌اند. 
 به نظر ، باکو در اصل «باکوان» بوده و از دوجزء «باک » یا «بغ » (از واژة اوستایی باگا) به معنی خدا و پسوند «وان» به معنی جای ترکیب شده‌است. امروزه اهالی باکو شهر خود را «باکی » می خوانند.
{"title": "ریشه نام باکو", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B1%DB%8C%D8%B4%D9%87_%D9%86%D8%A7%D9%85_%D8%A8%D8%A7%DA%A9%D9%88&oldid=33215960", "language": "fa"}