(به : ) یک گروه است که در سال ۱۹۶۲ تشکیل شد و هم‌زمان با جریان پیشتاز و در سال‌های ۱۹۶۴ تا ۶۵ نیز در امریکا مشهور شد. این گروه به بخش جدایی ناپذیری از ضد فرهنگ دهه ۶۰ میلادی تبدیل شده بود. ویژگی مهم رولینگ‌استونز، تبدیل به یک بخش بزرگ در و تغییر توجه بین‌المللی فرهنگ بلوز به سوی بلوز شناخته‌شده توسط و هنرمندان چس رکوردز مانند ، نویسنده آهنگ ، بود که بعدها نام گروه نیز از این تک‌آهنگ گرفته شد. منتقد موسیقی امریکایی، رابرت پالمر، درباره این گروه گفته است که "استقامت قابل‌توجه" این گروه سرچشمه گرفته از "ریشه‌دار بودن در واقعیات سنتی، و ریتم و بلوز" است در حالی که "انواع مد پاپ بی‌دوام آمده و رفته است".
 اولین ترکیب گروه شامل به عنوان نوازنده گیتار و هارمونیکا، به عنوان پیانیست، به عنوان خواننده اصلی و نوازنده هارمونیکا، به عنوان نوازنده گیتار و هم‌خوان، به عنوان نوازنده بیس و به عنوان درامر بود. جونز حدود یک ماه قبل از مرگش در سال ۱۹۶۹ گروه را ترک گفت و به عنوان جانشین وی در گروه قرار گرفت که او نیز در سال ۱۹۷۵ با تعویض شد. از زمان خروج وایمن در سال ۱۹۹۳، نوازنده بیس داریل جونز، به عنوان همکار تا عضو اصلی، با گروه همکاری داشته‌است.
 استونز در دوران طلایی خودشان در میانه دهه شصت، سمبلی از سرکشی جوانی بودند و همچنین به عنوان گروه "ضد بیتلز" به تصویر کشیده می‌شدند. در طول این مدت آن‌ها یک رشته از تک‌آهنگ‌های برتر را به ثمر رساندند و در صدر بسیاری از چارت‌های بین‌المللی به ویژه در انگلستان و امریکا قرار گرفتند. آن‌ها واکنش‌های بسیار زیادی را در پی انتشار آلبوم در سال ۱۹۶۷ دریافت کردند. این آلبوم در اصل عکس‌العملی به آلبوم گروه بیتلز، بود. در اواخر دهه ۱۹۶۰ و اوایل ۱۹۷۰، گروه آلبوم‌های استودیویی ، ، و را منتشر کرد.از سلسله زمانی این ۴ آلبوم به عنوان گروه و به‌طور کلی بهترین کارهای آنان یاد می‌شود. بعد از یک دوره نقد در اواسط دهه هفتاد میلادی، آن‌ها بخت و اقبال تجاری و محبوبیتشان را با آلبوم که پرفروش‌ترین آلبوم استودیویی‌شان نیز هست، در ۱۹۷۸ دوباره بدست آوردند. از این زمان و از میان پروژه‌های سایشی و انفرادی، آن‌ها آثار با متریال کمتری را منتشر کرده‌اند اما همچنان از لحاظ تبلیغاتی محبوب باقی مانده‌اند و به برگزاری تورهای جهانی بسیار موفق ادامه داده‌اند.
 رولینگ استونز در سال ۱۹۸۹ وارد و در سال ۲۰۰۴ وارد تالار مشاهیر موسیقی بریتانیا شدند. مجله ، رتبه چهارم را از میان "صد هنرمند برتر تاریخ" به این گروه داده است. همچین برآورد فروش آلبوم‌های این گروه بالای ۲۵۰ میلیون نسخه است. آن‌ها ۲۹ آلبوم استودیویی، ۱۸ آلبوم زنده و آثار تلفیقی متعددی را منتشر کرده‌اند. آلبوم ، اولین آلبوم از ۸ آلبوم متوالی گروه بود که در امریکا منتشر شد. ، نیز اولین آلبوم از ۵ آلبوم متوالی استودیویی و زنده در بریتانیا است. در سال ۲۰۰۸، استونز رتبه دهم را در لیست بدست آورد. در سال ۲۰۱۲، گروه پنجاهمین سالگردش را با انتشار آلبوم که در واقع برترین آهنگ‌های گروه به همراه دو آهنگ جدید، شامل آهنگ قرار گرفته در صدر جدول‌ها، ، بود را در سال ۲۰۱۳ جشن گرفتند و به همراه و ، در صدر توجه فستیوال قرار گرفتند.
 کیث ریچاردز و در ، دوستان دوران کودکی و همکلاسی بودند تا زمانی که جگر به ویلمینگتون نقل مکان کرد. جگر به همراه یک را تأسیس کرد که عموماً آهنگ‌های ، ، ، هولین ولف و بو دیدلی را اجرا می‌کردند. جگر در سال ۱۹۶۰ دوباره با کیث ریچاردز در ایستگاه راه‌آهن دارتفورد دیدار کرد. قطعات ضبط شده چاک بری و مادی واترز که در دستان جگر بود، باعث پیدایش یک علاقه دو طرفه و برانگیختن همکاری این دو در موسیقی شد. ریچاردز به جلسات مکرر جگر و تیلور در خانه جگر ملحق شد که بعدها این ملاقات‌ها در اواخر ۱۹۶۱ در خانه تیلور انجام می‌شد. جایی که این سه نفر به آلن اثرینگتون و باب بکویث ملحق شدند و نام پسران آبی را برای خود برگزیدند.
 در مارس ۱۹۶۲، پسران آبی در مورد کلوب جاز ایلینگ در روزنامه خواندند و در ۷ آوریل ۱۹۶۲ از آن مکان دیدار کردند. اعضای گروه در آن‌جا با آشنا شدند. او در حال نواختن اسلاید گیتار به همراه گروه اصلی لندنی الکسیس کرنر، ، گروهی که اعضای آینده رولینگ استونز، ایان استوارت و چارلی واتز عضو آن بودند. قبل از دیدار از کلاب، پسران آبی یک نواز از بهترین ضبط‌هایشان را برای الکسیس کرنر فرستاده بودند که کرنر را تحت تأثیر قرار داده بود. بعد از ملاقاتشان با کرنر، جگر و ریچاردز شروع به کار با Blues Incorporated کردند.
 بعدها برایان جونز تصمیم گرفت که گروه موسیقی خودش را تشکیل دهد. او یک تبلیغ در منتشر کرد. ایان استوارت یک فرصت تمرین پیدا کرد و به جونز ملحق شد و این دو یک گروه ریتم اند بلوز با سبک شیکاگو بلوز را تشکیل دادند. بعد از مدت کوتاهی، جگر، تیلور و ریچاردز Blues Incorporated را ترک گفتند تا به جونز و استوارت در تقلایشان بپیوندند. همچنین در اولین تمرین جف برادفورد، گیتاریست، و برایان نایت، وکالیست، نیز حضور داشتند که هر دو از عضویت در گروه به علت اعتراضشان به نواختن آهنگ‌های چاک بری و بو دیدلی که توسط جگر و ریچاردز ترجیح داده شده بود، خودداری کردند. در ژوئن ۱۹۶۲، اعضای گروه شامل جگر، جونز، ریچاردز، استورات، تیلور و درامر می‌شد. بر اساس گفته‌های ریچاردز، جونز نام گروه را در طی یک تماس تلفنی با انتخاب کرده بود. هنگامی که از او درباره نام گروه پرسیده شد، جونز یک آلبوم مادی واترز را که بر روی زمین افتاده بود و یکی از قطعات آن نام داشت را دیده بود.
{"title": "رولینگ استونز", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B1%D9%88%D9%84%DB%8C%D9%86%DA%AF_%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D9%88%D9%86%D8%B2&oldid=33054158", "language": "fa"}