معرب نام ایرانی پاپک است. بابک به معنی پدر است و نام بوده است به گفته معادل نام در «پاپک» و «پابگ» است. شخصیت های تاریخی که بابک نام داشتند، ، بابک (وزیر خسرو انوشیروان)، هستند.
 به گفته مایکل هِش (ترک شناس آلمانی)، نام بابا نخست در زبان (فارسی دری یا فارسی امروزین) به کار رفته، سپس وارد زبان های دیگر (از جمله ترکی آذری) گشته اشت. حتی کلمه چینی 爸爸 به معنی بابا، در ادبیات کلاسیک چینی غایب است. آغازین‌ترین مثال این دانشمند برای ادعایش، بابک خرمدین (درگذشت 838 میلادی) است. 
 «بابک» یا «پاپک» یا «باب» یک نام اصیل ایرانی است. این نام بارها در نامه‌ها و سروده‌های چامه‌سرایان پارسی‌گو به معنی «پدر» آمده‌است: 
 
 
 
 
 بدو گفت این باب کارآزمای * چه داری چنین خیره ما را به پای (فردوسی)
 در بابک به معنی پدر و پرورنده آمده است: 
 
 
 و همچنین به معنی پدر جان (پاپک) به کار می رود. لغت نامه دهخدا معنی‌ دیگر بابک را نیکوکار میداند
{"title": "بابک (نام)", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%A8%D8%A7%D8%A8%DA%A9_(%D9%86%D8%A7%D9%85)&oldid=34616462", "language": "fa"}