(۱۲۶۷ نجف ـ ۱۳۵۲) ، ، و ایرانی بود. 
 در زاده شد. او فرزند بود. علوم حوزوی و ادبیات فارسی و عرب را در و آموخت. در سال ۱۲۹۸ به اتفاق برادرش به ایران بازگشت و سال بعد در انتخابات مجلس شورای ملی به نمایندگی ساری انتخاب شد اما کودتای سوم اسفند ۱۲۹۹ مانع تشکیل مجلس شد تا اینکه در پی سقوط کابینه ، مجلس کار خود را در تیر ۱۳۰۰ آغاز کرد (دوره چهارم). 
 تجدد در دوره بعد (پنجم) نیز کرسی خود را در مجلس حفظ کرد. او از هواداران شد و روزنامه‌ را به راه انداخت و او که شیخ‌العراقین‌زاده نامیده می‌شد، از آن پس به تجدد شهرت یافت. ارگان فرقه دموکرات مستقل ایران بود و ، ، و که همگی نماینده مجلس بودند، در آن قلم می‌زدند. همین دوره از مجلس (دوره پنجم) بود که به خلع قاجاریه از سلطنت و انتقال قدرت به رضا خان پهلوی رأی داد.
 پس از به پادشاهی رسیدن رضا شاه، در اواخر سال ۱۳۰۵ که علی‌اکبر داور وزیر عدلیه شد و تشکیلات محاکم را به هم ریخت تا بنای دادگستری نوین ایران را بگذارد، تجدد را به خدمت قضا دعوت کرد و او را به ریاست عدلیه خراسان و سپس مستشاری دیوان تمییز (دیوان عالی کشور) رساند. 
 در سال ۱۳۱۴ تجدد و برادرش مغضوب رضاشاه و زندانی و سپس به عراق تبعید شدند. پس از استعفای رضاشاه، هر دو برادر به ایران بازگشتند و بار دیگر فعالیت سیاسی خود را پیش گرفتند. در آذر ۱۳۲۰ که سید محمد تدین در کابینه وزیر فرهنگ شد، تجدد را در ۲۸ دی به عنوان معاون خود به مجلس معرفی کرد. او مدتی هم معاون وزارت دادگستری بود تا اینکه در سال ۱۳۲۲ بار دیگر به عنوان نماینده ساری به مجلس رفت (دوره چهاردهم).
 تجدد کتاب را از به برگردانده است.
{"title": "رضا تجدد", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B1%D8%B6%D8%A7_%D8%AA%D8%AC%D8%AF%D8%AF&oldid=33911855", "language": "fa"}