Place یا (به زبان ) نام بخشی در و در مرکز این جمهوری است. مرکز این بخش است. مهم‌ترین فعالیت در این بخش، کشاورزی است و محصولاتی مانند ، ، و همچنین پرورش از جمله تولیدات بخش کشاورزی در این ناحیه‌است.
 نام بردع (صورت قدیم‌تر: برذعه) عربی شدهٔ نام پرتو است. 
 بردع تختگاه کهن سرزمین بوده‌است و نام‌های دیگری که در قدیم برای آن ذکر شده است. 
برخی منابع قدیمی نام برذعه را عربی شده برده‌دار فارسی دانسته‌اند و گفته‌اند که برخی پادشاهان از فراسوی ارمنیه بردگان و اسیرانی را به این ناحیه می‌آوردند. 
 در نام کهن این شهر را (مشهور به شهر زنان) آورده‌است: 
 
 ملکی است از توابع ایران در آذربایجان به اقلیم پنجم[غیاث اللغات] [فرهنگ دهخدا]. شهری است آبادکردهٔ نوشابه و نام آن بردم بود که به جای عین میم باشد و در زمان بردع و بردعه نام نهادند.[برهان][آنندراج] [فرهنگ دهخدا]. مارکوارت در کتاب ایرانشهر [رویه ۱۱۷] بردع را تازی گشته پرتو[پهلو]دانسته. بردع = برذعه معرب پرتو = پهلو، پارت شهری بود در قدیم مرکز اران بود [از فرهنگ فارسی معین] [فرهنگ دهخدا] بردع در دورهٔ و پس از آن در دورهٔ اعراب شهری مستحکم در برابر حملات مهاجمان شمالی و غربی بود. [فرهنگ دهخدا]. که به «پرتو» نامیده می‌شد پیش‌تر بزرگ‌ترین شهر و پایتخت ش بود و هم‌اکنون روستایی ویران از آن بازمانده است که در کنار (ثرثور) کمابیش در بیست کیلومتری محل التقای این رود با قرار دارد.
 این شهر در روزگار قدیم «هروم» نام داشته. حکیم در اسکندر نامه می‌سراید:
 خوشا ملک بردع که اقصای وی چو اردیبهشت است در ماه دی
 هرومش لقب بود ز آغاز کار کنون بردعش خواند آموزگار.
 در شاهنامه فردوسی در جنگ بزرگ کیخسرو با افراسیاب به این شهر چنین اشاره شده‌است:
 بزرگان که از بردع و اردبیل
 بپیش جهاندار بودند خیل
 سپهدار گودرز را خواستند
 چپ لشکرش را بیاراستند
 دربارهٔ تاریخ این شهر باستانی، در به تفصیل بحث کرده و در مقاله‌ای نوشته است که خلاصه ش چنین است: 
 پادشاه (۴۸۸_۵۱۳ میلادی) در بردعه بارویی استوار ساخت و بدین جهت این شهر رفته رفته جای (قبله) پایتخت را گرفت. سال هفتم هجری (۶۲۸ میلادی) مردم این شهر ناچار شدند که در برابر فرار را بر قرار ترجیح داده و جلای زادگاه کنند. اما پس از چندی دوباره به شهر برگشته‌اند. در زمان ، این شهر را گرفتند و ویران شد و در زمان از نو آباد شد و در زمان و بردعه بیش‌تر مقر حکم‌رانان بود. حکمران بردعه از سوی خلیفه، در آن جا باغی ساخت که مانند دیگر املاک ش تا سده سوم هجری قمری هنوز به نام او خوانده می‌شد. 
 بنا بر نوشته شهر، یک فرسنگ درازا و بهمان اندازه پهنا داشته‌است، اطراف شهر باغستان‌های بسیار داشت، ابریشم آن جا را به و هم می‌بردند بیش‌تر ساختمان‌های آن جا آجری بود و ستون‌های از آجر و چوپ. 
نوشته دربارهٔ تاراج شهر به دست (در ۳۳۲ ق) معروف بوده و مورد استناد مورخان بعدی قرار گرفته‌است. هنوز بردعه را چونان آن دیار می‌داند، ولی می‌افزاید که در زمان او دیوارهای شهر فروریخته و اطراف آن نامسکون و متروک بود. در زمان این شهر مانند امروز روستایی بود که پیرامون ش را ویرانی‌های بسیار فراگرفته بود.
{"title": "شهرستان بردع", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B4%D9%87%D8%B1%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86_%D8%A8%D8%B1%D8%AF%D8%B9&oldid=33107593", "language": "fa"}