( : ; : ) ، و اهل ارمنستان بود. آبراهامیان در سال ۱۳۱۴ (۱۹۳۵)، کرسی زبان‌های باستانی ایران و را در پایه‌گذاری نمود. 
 او در ۳ فوریه ۱۸۸۱ در روستای ، متولد شد. او در سال ۱۹۰۷ در رشته زبان‌شناسی تطبیقی و سانسکریت از دانشکده فلسفه و تاریخ کیف، در سال ۱۹۰۹ از دانشگاه لایپزیگ و در سال ۱۹۱۱ از دانشکده زبان‌های شرقی فارغ‌التحصیل شد. آبراهامیان در ۱۹۲۵ میلادی با نوشتن پایان‌نامه‌ای با نام گویش‌های فارسی یهودیان اصفهان و همدان در رشته زبان‌شناسی دانشنامه دکتری گرفت. او در بین سال‌های ۱۹۱۲ تا ۱۹۲۰ میلادی در و از ۱۹۲۱ تا ۱۹۴۶ میلادی در به تدریس پرداخت. آبراهامیان در سال ۱۹۳۵ (۱۳۱۴ خورشیدی)، کرسی زبان‌های باستانی ایران و زبان پهلوی را در پایه‌گذاری نمود. در ۱۹۴۶ به ارمنستان بازگشت. وی سال‌ها استاد دانشکده خاورشناسی و کارمند علمی پژوهشگاه زبان ارمنستان شوروی بود. وی در ۲۶ اکتبر ۱۹۵۱ در سن ۷۰ سالگی در درگذشت.
 کارهایی در ایران‌شناسی، تاریخ، زبان‌شناسی ایرانی و تدوین فرهنگ کرد. کارهایش در مجلات ایران، ارمنستان و اروپا چاپ می‌شد. پاره ای متون پهلوی و نیز برخی اشعار باباطاهر و فردوسی را به ارمنی برگردانید. دوره بندی زبان فارسی از موضوع‌های مهم تحقیقات آبراهامیان است.
{"title": "روبن آبراهامیان", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B1%D9%88%D8%A8%D9%86_%D8%A2%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%87%D8%A7%D9%85%DB%8C%D8%A7%D9%86&oldid=35119843", "language": "fa"}