(زادهٔ ۱۸ خرداد ۱۱۷۹ [اصالتاً ] – درگذشتهٔ ۸ تیر ۱۲۵۰ )، ادیب، شاعر و سدهٔ سیزدهم هجری در در دوران حکومت و بود.خاندان هدایت پور ساکن در شهر گتاب شهرستان بابل (استان مازندران) از تبار وی می باشند.
 ملقب به در ۱۸ خرداد ۱۱۷۹ در متولد شد.
پدرش آقا محمّد طاهر طبرستانی از اعیان قریهٔ (که امروزه تبدیل به در شده‌است)، از ملازمان جعفر قلی خان قاجار و در زمان خزانه‌دار بود و در دوران نیز این شغل را ادامه داد. رضاقلی خان در به تحصیل دانش پرداخت. وی از ابتدای جوانی شعر می‌سرود و «چاکر» تخلّص می‌کرد، پس از چندی تخلص خود را به دلیل یک رؤیا به «هدایت» تغییر داد. در سال ۱۲۴۵ قمری مورد توجه قرارگرفت و به پاداش قصیده‌ای که در مدح شاه سروده بود لقبِ خانی و امیرالشعرایی گرفت. پس از ، به دربار راه یافت و با ماندن در تهران به تربیت ، فرزند محمدشاه مأمور شد و به واسطه این منصب به «لله باشی» شهرت یافت. پس از مرگ محمد شاه به دربار راه یافت و از طرف او به ریاست مدرسهٔ رسید. در سال ۱۲۶۷ قمری پس از پایان با ترکمانان ناحیهٔ ، به دستور به‌عنوان سفیر به رفت. هدف مأموریت او که یک سال به طول انجامید، آگاهی‌یابی از اوضاع از نظر سوق‌الجیشی، آزادی اسرای مسلمان و ممانعت از خرید و فروش آنان بود.
 (۱۳۲۵–۱۲۶۴. ش) در کتاب در شرح احوال رضاقلی خان هدایت آورده‌است: «امیرالشّعرا رضاقلی خان هدایت؛ در وصفش نشاطی گفته»:
 کتاب و و او در جمع شعرا و عرفاً حقّی عظیم دارد. ارادت خدمت داشته و کتاب او در بیان لغت فارسی بی‌نظیر است و سه مجلّد از اوست. تولدش در طهران نیمهٔ محرم الحرام ۱۲۱۵ بوده و درگذشتش به طهران ماه ربیع‌الاول سال ۱۲۸۸ این بیت از اوست:
 و نیز از اوست:
 
 وی جد می‌شد.
{"title": "رضاقلی‌خان هدایت", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B1%D8%B6%D8%A7%D9%82%D9%84%DB%8C%E2%80%8C%D8%AE%D8%A7%D9%86_%D9%87%D8%AF%D8%A7%DB%8C%D8%AA&oldid=35151463", "language": "fa"}