(سندی: شاه جو رسالو) مجموعه اشعار ، بزرگ‌ترین شاعر صوفی در است. این به بیست و نه فصل بخش شده است. شاه عبداللطیف علاقه زیادی به موسیقی داشت از همین رو است که او هر فصل رسالهٔ خود را به یک آهنگ موسیقی موسوم ساخته‌است. بعضی آهنگ‌ها در وجود دارد ولی لطیف بعضی فصل‌ها را به داستان‌های عاشقانه محلی منسوب ساخته‌است و آهنگ‌ها را به آن داستان‌ها نسبت داده‌است. 
 او به زبان سندی در قالب‌ها و وزن محلی شعر گفته‌است.
با اینکه شعر سندی لطیف کاملاً رنگ محلی دارد بازهم از سنت فارسی بر کنار نیست؛ برای اینکه شاه لطیف در این سنت تصوف و عرفان رشد کرده‌است و تمام مختصات شعر عرفانی فارسی در کلام سندی این عارف سند موجود است. 
 «در سُر سارنگ» شاه عبداللطیف فیض‌رسانی را اینطور بیان می‌کند:
{"title": "رساله شاه", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B1%D8%B3%D8%A7%D9%84%D9%87_%D8%B4%D8%A7%D9%87&oldid=30871082", "language": "fa"}