که یکی از کهن ترین ایلات فلات ایران می‌باشند که در بخش‌های جنوب‌غربی ایران زندگی می‌کنند. از نظر تقسیمات استانی، طایفه‌های ایل بختیاری تقریباً در غرب ، شرق ، شرق و غرب پراکنده می‌باشند.
 ایل بختیاری به که یکی از گویش‌های است، سخن می گویند. ایل بختیاری دارای تقسیمات خاص طایفه‌ای است، که پیشینه آن به اواخر قرن پانزدهم و اوایل قرن شانزدهم میلادی بازمی‌گردد و به‌عنوان نمودار اجتماعی ایل بختیاری شناخته می‌شود و بر پایه آن، طوایف بختیاری به دو شاخه و تقسیم می‌شوند. هر یک از این دو شاخه، به نوبه خود، از چند تشکیل شده و هر باب از چند ، هر طایفه از چند و هر تیره از چند و هر تش، از چند و هر اولاد نیز از چندین تشکیل شده‌است. خانوار کوچکترین بخش، در تقسیمات و ساختار اجتماعی ایل بختیاری محسوب می‌شود.
 ایل بختیاری به دو شاخه اصلی و تقسیم می‌شود. 
 مقالهٔ اصلی: بابادی که بزرگترین ساختار ایلی را دربین مردمان بختیاری دارد به طایفه‌های زیر تقسیم می‌شود:
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 مقالهٔ اصلی: شاخه شامل پنج باب می‌باشد، که عبارتند از:
 
 
 
 
 ایل ممزایی
 مُمجِلاردین (محمد جلال الدین)
 آدِگار
 قلی
 آل دَویت (عالی داوود)
 کافِلی
 کُتُکی
 شیخ سلیمان احمد (شیخ کاردان)
 استادممزایی
 آرپناهی
 دودانگه
 سادات شاهزاده عبدالله (پیر شاه قطب الدین)
 شیخ برهان عالی
 لیوسی
 گوروی
 موزرمِنی
 اُورَک
 باوا
 هارونی
 
 
 
 
 
 
 فولادوند( خان کاید وطایفه سالاروند، هیودی، کاید خانجمالی)
 حاجیوند
 عیسوند
 بساک(بسحاق)
 عبدالوند
 خواجه باجول
 خواجه موگوئی
 شیرازی
 گزی(جزی)
 حسامی
 کیماس(کیماسی،مومنی)
 (مری،امیری،صادقی)
 بیرگونی
 سوادکوهی
 چرمی(کاظمی)
 مور
 شمس (پرند)
 شیاس
 سرلک
 چیوایی(دوستی،رنجبر)
 هلیل 
 دویستی(دوستی،نصیری)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 در گذشته در زمان میر جهانگیر خان بختیاری ، گردش حکومت سنّتی ایلیاتی به‌وسیله مالیات سرانه‌ای بوده‌است، که از دامداران می‌گرفتند و اقتصادِ حکومت خان ها بر اساس همین مالیات بود. این مالیات بر اساس میزان تولید فرآورده‌های دامی به نوع مراتع و وسعت آن و شمار دام و شمار نفراتی که در ایل، قدرت کارایی در امر تولید دام و پرورش آن را داشته‌اند، بستگی داشته‌است.
 همه بختیاری از لحاظ گرفتن مالیات به دو بخش عمده تقسیم می‌شد: از یک بخش که دام زیادتر و مراتع بهتر داشته‌اند، مالیات بیشتری دریافت می‌شد و از بخش دیگر مالیاتِ کمتر. واحد گرفتن مالیاتِ دامی در ایل، بر حسب مادیان تعیین می‌شد. برای هر رأس مادیان، سالانه مقداری پول، ۳۰–۱۰ ریال؛ به معیار آن زمان دریافت می‌کردند.
 جدول اخذ مالیات چهارلنگ ها، به شرح زیر بوده‌است:
 چون یک رأس مادیان، برابر واحد گرفتن مالیات دامی به معنی چهار لِنگ ( ) محسوب می‌شده، افراد این منطقه که مشمول پرداخت این نوع مالیات بودند، به معروف شدند.
 گروه دیگر، که جمعیتی بیشتر داشتند، مقدار مالیات را به اندازه هفت لِنگ مادیان، یعنی ۲ رأس مادیان (=هشت لنگ)، منهای یک لِنگ، یعنی مادیان می‌داده‌اند. روی این اصل، مردم این منطقه، به نام معروف شدند.
 جدول اخذ مالیات هفت لنگ ها، به شرح زیر بوده‌است:
 یک مادیان = ۱۰ریال مالیات
 در مورد همین مالیات گرفتن، خان‌ها به دلایل سیاسی در خود ایل و نزدیکی و دوری طایفه‌ها به خان‌ها، بین طوایف فرق می‌گذاشتند و به بعضی‌ها امتیازاتی می‌دادند. گرفتن مالیات توسط ایل انجام می‌گرفت و در عوض خود این کلانتران از پرداخت مالیات معاف بودند.
 یکی از ویژگی‌های سازمان اجتماعی ایل بختیاری، وجود واحدهای متعددِ اجتماعی و در هم تنیده در داخل است که درجه بسیار بالایی از گروه‌بندی عمودی، در سطوح مختلف درآن جلوه‌گر است. ساختارِ اجتماعی از یک آغاز گشته و تا ادامه می‌یابد. در تقسیمات سنتی ، هر به چند تقسیم می‌گردد، که در ، بدان کُربَو (پسر و پدر) نیز می‌گویند. هر اولاد از حدود ده‌ها تشکیل می‌گردد و بطور متوسط هر خانوار، داری یک بُهُون ( ) است، که واحد مسکونی عشایر بختیاری به حساب می‌آید. 
 هر چادر مأوای یک خانوادهٔ بختیاری است که به آن مال نیز می‌گویند.
 هر مشتمل بر سه تا دوازده سیاه چادر یا بیشتر است که خانوادهٔ گسترده‌ای است و نیز خوانده می‌شود.
 مقالهٔ اصلی: مجموع چند اولاد، نامیده می‌شود. سرپرستیِ هر تش را فرد کاردان و فعالی از همان تَش به‌عهده دارد که به مشهور است.
 درطوایفِ مختلف بختیاری هر تیره به چند تقسیم می‌گردد. در کوچ‌ها، اردوهایی که با هم خویشاوندند به صورتِ واحدهای کوچنده ( ) -که جمعیت هر کدام به چند صد نفر بالغ می‌شود- گرد هم می‌آیند، بنابراین مجموع چند تش، که همگی با هم خویشاوند هستند را یک تیره می‌نامند.
 از ترکیبِ تیره‌ها، به وجود می‌آید که جمعیتِ بزرگترینِ آنها (مانند:اورک، زراسوند،بامدی و جانکی) به ۳۰۰ تا ۴۰۰ هزار نفر می‌رسد.
 یا ، نتیجهٔ ترکیبِ چند طایفه است. (مانند: ، ، دورکی، ) ولی هیچ نسبت خویشاوندیی بین طوایف یک باب وجود ندارد و به مجموع چند طایفه که از نظر جغرافیایی نزدیک به هم زندگی کرده‌اند، باب گفته می‌شود.
 چند باب با هم یک می‌سازند. ایلِ بختیاری در کل دو شاخهٔ اصلی دارد که و هستند.
{"title": "طوایف بختیاری", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B7%D9%88%D8%A7%DB%8C%D9%81_%D8%A8%D8%AE%D8%AA%DB%8C%D8%A7%D8%B1%DB%8C&oldid=35137906", "language": "fa"}