در ، به معنی این است که و یک در استفاده از به رضایت مردم بسته‌است. نظریهٔ رضایت در طول تاریخ معمولاً در تضاد با نظریهٔ قرار داشته و را نفی می‌کند. در ماده ۲۱ نیز آمده‌است: رضایت اولیه مردم در ایجاد و برپایی یک قانون اساسی یا حکومتی جدید یا از طریق یا از طریق یک مجلس نمایندگان مقنن یا مؤسس میسر می‌گردد. رضایت حکومت شوندگان ایجاب می‌کند که ، در هر سرزمین و در هر کشوری، از آن مردم آن دیار باشد، مردمی که از طریق همه‌پرسی مستقیم و با نهادهای نمایندگی، به برپایی حکومت خود رضایت می‌دهند. در بیشتر موارد مدرن، ، یا فرمانروایی بر مبنای رأی شهروندان در چارچوبی قراردادی، از پیش مقرر شده، قانونی و ، شکل را تشکیل می‌دهد. با این وجود، برخی نیز بر همین اساس، یعنی بر مبنای رضایت شهروندان، بنا شده‌اند، نظامهای پادشاهی یی که در آنها، همچنان که نمونه آن نشان می‌دهد، پادشاه به مرور زمان از بسیاری از اختیارات و کارکردهای اداری و حکومتی خود چشم می‌پوشد و آنها را به نمایندگان منتخب و رسمی مردم می‌سپارد.
 اصل رضایت، به‌طور ضمنی، حق سلب رضایت را نیز در خود نهفته دارد، یعنی سرنگون کردن نظامی که بدون نمایندگی از سوی مردم آنها را فرمانروایی می‌کند، و خودسرانه و مستبدانه از مردم سوءاستفاده می‌کند. این همان حقی است که فیلسوف انگلیسی آن را در ذات نظام حقوق طبیعی نهفته می‌دید.
{"title": "رضایت حکومت‌شوندگان", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B1%D8%B6%D8%A7%DB%8C%D8%AA_%D8%AD%DA%A9%D9%88%D9%85%D8%AA%E2%80%8C%D8%B4%D9%88%D9%86%D8%AF%DA%AF%D8%A7%D9%86&oldid=34755525", "language": "fa"}