با اشتباه نشود. (avañeʼẽ) از است که توسط سرخپوستان و مردم به ویژه در و مناطق همجوار آن تکلم می‌شود. زبان گوارانی یکی از زبان‌های رسمی کشور پاراگوئه می‌باشد.
 مهمترین نکته قابل بیان دربارهٔ زبان گوارانی این است که این زبان تنها زبان بومی است که توسط غیر سرخپوستان و اروپاییان مهاجر نیز به عنوان تکلم می‌شود. با توجه به رواج پدیده تغییر زبانی در قاره آمریکا در امتداد کشف آن توسط اروپاییان، بیشتر به سرعت به نفع ، و عقب‌نشینی کردند و به گروه‌های اقلیت در مناطق عمدتاً روستایی محدود شدند. با این‌حال گوارانی نه تنها در میان مردم بومی پاراگوئه باقی‌ماند بلکه بسیاری از اروپاییان مهاجر به پاراگوئه گوارانی‌زبان شدند و امروزه اکثریت قاطع مردم پاراگوئه را گوارانی زبانان تشکیل می‌دهند. زبان اسپانیایی نیز در کنار گوارانی جزو زبان‌های رسمی کشور پاراگوئه است. 
 هجاهای گوارانی از یک همخوان به همراه یک واکه یا یک واکه تنها ساخته می‌شوند. در این زبان هرگز هجاها با همخوان پایان نمی‌یابند.
 گوارانی عبارتند از: ؛ گرچه گاه , نیز استفاده می‌شوند. نویسه y همانند واکه را نشان می‌دهد.
 همخوان‌های گوارانی عبارتند از: 
 مقالهٔ اصلی: الفبای گوارانی برگرفته از است و برای نخستین بار با تلاش‌های مبلغین مذهبی اسپانیایی ایجاد شد. الفبای کنونی از سی و سه حرف تشکیل شده‌است:
 ماده یک به گوارانی:
{"title": "زبان گوارانی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B2%D8%A8%D8%A7%D9%86_%DA%AF%D9%88%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C&oldid=34185977", "language": "fa"}