، ۴۰، یکی از ، ِ فرانسویِ می‌باشد. این اثر در ابتدا به عنوان یک برای و شعری از در سال ۱۸۷۲ نوشته شد اما دو سال پس از آن، در سال ۱۸۷۴، سن-سانس این قطعه را بازسازی کرد و آن را به یک پوئم سمفونیک تبدیل نمود.
این قطعه در گام نوشته شده‌است. 
 این قطعه اشاره به ای دارد که در قرون وسطا میان مردم فرانسه رایج و شناخته شده بود.
طبق افسانه‌ها « » هر سال در نیمه شبِ حاضر می‌شود. در این هنگام وی با که به همراه دارد قطعه‌ای را اجرا می‌کند (در این قطعه با ویولن سولو نواخته می‌شود) و مردگان را از قبر فرا می‌خواند تا بیدار شوند و برای وی برقصند. اسکلت مردگان تا طلوع خورشید با قطعهٔ «مرگ» می‌رقصند و سپس به قبرهایشان بازمی‌گردند تا سال بعد باز «مرگ» به سراغ آن‌ها بیاید.
 
این قطعه با ساز آغاز می‌گردد و این ساز ۱۲ بار (اشاره به ۱۲ ساعتِ شب) نتِ را می‌نوازد. سپس دیگر سازها این ساز را همراهی می‌کنند. سپس ویولن را می‌نوازد. اصلی ابتدا با نواخته می‌شود و سپس بار دیگر تم با همراهی ویولن و و با انرژی و شور بیشتری نواخته می‌شود. در این قطعه از به طوری استفاده می‌شود که تداعی‌کننده به هم خوردن استخوان‌های مرده‌ها هست. مشابه این موتیف نیز در استفاده شده‌است.
 اولین باری که اجرا شد، نتوانست بازخوردهای مثبت را جلب کند. هرچند که ، دوست نزدیک سن-سانس، بلافاصله پس از اولین اجرا تنظیمی از این قطعه را برای پیانو تهیه کرد. (S.555)
{"title": "رقص مردگان (سن-سانس)", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B1%D9%82%D8%B5_%D9%85%D8%B1%D8%AF%DA%AF%D8%A7%D9%86_(%D8%B3%D9%86-%D8%B3%D8%A7%D9%86%D8%B3)&oldid=34704087", "language": "fa"}