از مشهور است که در دورهٔ تدوین کرده‌است.
 فرزند ، نوازندهٔ در دورهٔ بود. او نوازندگی را نزد پدر و برادر بزرگترش میرزا حسن آغاز کرد اما پدرش وقتی میرزا عبدالله کودک بود درگذشت و پسرعموی او (که نوازندهٔ دوره و مسؤول نقارخانهٔ سلطنتی بود. ) با مادرشان ازدواج کرد و ناپدری میرزا عبدالله شد. آقا غلامحسین تا مدتی حاضر به تعلیم موسیقی به میرزا عبدالله و برادرش نبود اما نهایتاً با وساطت مادرشان ادامهٔ تعلیم موسیقی به آنان را بر عهده گرفت. میرزا عبدالله که خود بعداً از نوازندگان سرشناس و در دورهٔ شد، تمام عمرش را به تدوین و تدریس ردیفی که بعدها به نام خودش مشهور شد گذراند. 
 ردیف میرزا عبدالله بر مبنای نوازندگی تار و سه‌تار شامل حدود ۲۵۰ است که در هفت مجموعهٔ بزرگ ( ) و پنج مجموعهٔ کوچکتر ( ) تنظیم شده‌است. 
 مهم‌ترین راوی ردیف میرزا عبدالله بوده‌است. هم او بوده‌است که انتقال دهندهٔ این ردیف به نسل طلایی موسیقی ایران در دهه‌های چهل و پنجاه شد. جالب این جاست که خود نورعلی برومند هیچ‌گاه از آموزش مستقیم میرزاعبدالله بهره‌مند نشد. برومند از طریق و ردیف میرزاعبدالله را فرا گرفت که البتّه آموزش رسمی و مدوّن وی از ردیف میرزا عبدالله بیشتر نزد اسماعیل قهرمانی صورت پذیرفته‌است. 
 کتاب « » شامل ردیف میرزا عبدالله به روایت ، آن را و در سال ۱۳۷۰ با به ترجمه و منتشر کرد.
{"title": "ردیف میرزا عبدالله", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B1%D8%AF%DB%8C%D9%81_%D9%85%DB%8C%D8%B1%D8%B2%D8%A7_%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87&oldid=33788222", "language": "fa"}