(متولد ۵ دسامبر ۱۹۱۰ در ، لهستان - ۲۶ نوامبر ۲۰۰۶ در ) یک هنرمند لهستانی الاصل بود که از سال ۱۹۴۱ تا زمان مرگش در سال ۲۰۰۶ در شهر نیویورک زندگی و کار کرد.
 رزیا شور (نام خواهر اینشتین) در نزدیکی ، لهستان در سال ۱۹۱۰ به دنیا آمد. خانواده او، اگرچه از یک پس‌زمینهٔ سنتی و دارای روابط با بودند، اما نسبتاً شهری و بودند، و مادرش معتقد بود که او حق دارد علی‌رغم جنسیت‌اش، تحصیلات پیشرفته‌ای را در هنر دنبال کند. او نقاشی را در . او در آنجا با نقاش و مجسمه‌ساز آشنا شد. آنها در زندگی کردند و با شروع در آنجا ازدواج کردند. در ۳ دسامبر ۱۹۴۱، آنها به ایالات متحده آمدند و در شهر نیویورک ساکن شدند. هر دو خانواده بزرگ شورز در هولوکاست از بین رفتند. خانواده شورز دو دختر در به دنیا آمدند: هنرمند و نویسنده و محقق ادبیات فرانسه و نظریه فمینیستی، . رسیا شور نقاشی‌های خود را در دهه ۱۹۵۰ در شهر نیویورک با نام ریسیا آین به نمایش گذاشت. او همچنین نزد همسرش نقره‌سازی را آموخت.
 پس از مرگ ایلیا شور در سال ۱۹۶۱، ریسیا شور به‌طور انحصاری در فلز کار کرد و جواهرات بی نظیر و جودایکا و همچنین مجسمه‌های چند رسانه ای را خلق کرد که همگی به سبک انتزاعی مدرنیستی جسورانه با حسی نقاشی برای رنگ و بافت بود.
 شاعر مشهور ریچارد هاوارد در مورد آثار شور چنین نوشت: «... دلالت زیربنایی … که ریشیا شور در تمام طول این مدت انجام داده‌است. اگر بخواهم کلمه واحدی برای آن بیابم، باید فرایند را انتخاب کنم، فرایند پیوسته رشد و تغییری که ما آن را در همه اشکال گیاهی می‌شناسیم و نمی‌توانیم آن را با «واقع گرایی» تشریح یا فلج کنیم. . . . فرایند همان چیزی است که از زمانی که را با خیره شدن به نشانه کیهان کلان فریاد زد، منظورش بود:
 چگونه همه چیز خود را به کل می‌بافد، یکی در دیگری کار می‌کند و زندگی می‌کند! چگونه همه چیز در کل تنیده شده‌است. هر کدام در دیگری کار و زندگی می‌کنند! [. . .] در صحبت از کیهان کلان، در واقع به ما یادآوری می‌شود که باستان‌ها زمین را به عنوان پشت یک لاک پشت عظیم نشان می‌دادند، همه چیزهایی که زندگی می‌کنند و رشد می‌کنند ریشه‌های خود را به پوسته بزرگ شرکت کننده می‌فرستند که آنها را به هوای خالی می‌برد. . این همان چیزی است که این قطعات اخیر ریسیا شور پیشنهاد می‌کنند، و اگر در بیان فرایند آنها فقط می‌توانیم آنها را انتزاعی بنامیم، پس این خود انتزاع انرژی است که قطعات او نشان می‌دهند، «نیروی که از طریق فیوز سبز گل را به حرکت درمی‌آورد». ” 
 او آثار خود را در نمایشگاه‌های انفرادی در گالری آراس در شهر نیویورک، گالری ایست اند در استان وینستاون، MA، و گالری بنسون در بریج همپتون، نیویورک به نمایش گذاشت. در دهه‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰، آثار او در نمایشگاه‌های گروهی در انجمن و موزه هنر استان (پاام) و در نمایشگاه خانواده، در در کانکتیکات گنجانده شد. در اواخر دهه ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰، آثار او در نمایشگاه‌هایی از جمله «سمپوزیوم هنر زنان»، گالری تورمن، دانشگاه ایالتی ایندیانا، ساخته شده در فلز، گالری هنر جوان، لوئیزویل، کی، «نمایشگاه ملی جواهرات توسط برجسته» گنجانده شد. هنرمندان معاصر آمریکایی، صنعتگران، دانشگاه لارنس، اپلتون، WI، «نخستین بررسی صنایع دستی معاصر آمریکایی»، موزه هنر دانشگاه، دانشگاه تگزاس، آستین، و «دعوت صنایع دستی»، گالری مؤسسه مریلند، بالتیمور،
 در سال ۱۹۶۹، نوازندگان ارکستر ، مزوزا را به عنوان هدیه خداحافظی خود به سفارش دادند. نمایشگاهی به نام مزوزوت توسط ریسیا شورز در موزه در شهر نیویورک در سال ۲۰۰۰ برگزار شد.
{"title": "ریسیا شور", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B1%DB%8C%D8%B3%DB%8C%D8%A7_%D8%B4%D9%88%D8%B1&oldid=34428126", "language": "fa"}