(Parkinsonian gait) که (festination) هم نامیده شده تمایل غیر ارادی به افزایش سرعت در راه رفتن است که در بعضی بیماری‌های عصبی مثل دیده می‌شود. اختلال در راه رفتن در سرتاسر دوره بیماری پارکینسون دیده می‌شود.
 در تندپیمایی، بیمار پارکینسونی گام‌های کوتاه بر می‌دارد، بدنش به جلو خم شده ابتدا حرکتش کند است ولی بعداً تند می‌شود و چنین بنظر می‌رسد که بیمار خود را دنبال می‌کند.
ویژگی‌های اصلی این نوع راه رفتن سختی در حرکت، کشیدن پا بر روی زمین، گام‌های کوتاه و سرعت حرکت کم که به تدریج شتاب می‌گیرد و علائمی است چون لرزش، و خمیدگی کلی در تنه و کم‌تحرکی و خمیدگی کردن. کاهش حرکات نوسانی بازوها در طی راه رفتن قابل توجه است، و حرکات چرخشی در تنه وجود ندارد.
 علت این اختلال کمبود در است که باعث اختلال در می‌شود.
{"title": "راه رفتن پارکینسونی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B1%D8%A7%D9%87_%D8%B1%D9%81%D8%AA%D9%86_%D9%BE%D8%A7%D8%B1%DA%A9%DB%8C%D9%86%D8%B3%D9%88%D9%86%DB%8C&oldid=34412095", "language": "fa"}