(زاده ۱۲۸۵ خورشیدی - درگذشته ۲۳ بهمن ۱۳۲۴) و استاد بود. ظلی در آواز از شاگردان و بود.
 رضاقُلی‌میرزا ظِلّی در سال ۱۲۸۵ خورشیدی به‌دنیا آمد. پدرش احمد میرزا ظلی از نوادگان پسر بود که هنگام کودکی وی درگذشت. رضاقلی زیر نظر برادر بزرگترش پرورش یافت. هنگام تحصیل در دوره دوم متوسطه در ( ) استخدام شد و سپس به آموزگاری پرداخت. مدتی هم در مدرسه تدریس کرد و سرانجام در بانک ملی استخدام شد. او از جوانی صدایی خوش داشت و برحسب اتفاق در رشت با آشنا شد. این آشنایی سبب شد تا ضمن بهره‌مندی از صدای با دستگاه‌های ایرانی آشنا شود. ظلی مدتی هم نزد اقبال آذر تعلیم آواز دید. شهرت ظلی در سال‌های پیرامون ۱۳۱۰ شمسی بود و به‌خاطر صدای خوش با چند تن از مشهور آن زمان آشنایی و همکاری هنری پیدا کرد.
 او صفحهٔ گرامافونی با و ( ) و ( ) و ( ) ضبط کرده‌است.
 از جمله آوازهای او آواز اصفهانش است که محمدرضا لطفی در بروشور آلبوم بازسازی‌اش از این آواز دربارهٔ آن نوشته‌است: «این آواز در دورهٔ خودش یکی از آوازهای مورد توجه عام و خاص بود و تا به امروز، بیشتر خوانندگان مانند بنان و شجریان متاثر از آن بوده و هستند.» 
 به عقیده بسیاری از صاحب‌نظران رضاقلی‌میرزا ظلی یکی از خوانندگانی است که در آوازهایش بهترین تحریرها را ارائه داده‌است. 
 به‌رغم عمر کوتاهی که داشت آثارش در حد خوانندگان درجه‌اولی چون ، ، و است.
 ظلی در حدود سال ۱۳۱۶ خورشیدی به بیماری سل ریوی دچار شد و پزشکان او را از خوانندگی منع کردند و بنا به تجویز آنان مدتی به شیراز و همدان رفت. ظلی توصیه پزشکان را گاه نشنیده می‌گرفت و ناگزیر می‌خواند. در این مدت کنسرتی نیز همراه با تار در برگزار کرد. در دوره بر اثر پیش‌روی جسم او بیش از پیش ضعیف شد و در زمستان ۱۳۲۴ بر اثر سرماخوردگی شدید در بیمارستان بانک ملی در بستری شد و سرانجام در ۲۳ بهمن ۱۳۲۴ در ۳۹ سالگی درگذشت.
پیکر این هنرمند بزرگ در امامزاده عبدالله ری مدفون است.
{"title": "رضاقلی‌میرزا ظلی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B1%D8%B6%D8%A7%D9%82%D9%84%DB%8C%E2%80%8C%D9%85%DB%8C%D8%B1%D8%B2%D8%A7_%D8%B8%D9%84%DB%8C&oldid=34223990", "language": "fa"}