که در ایران به آن نیز میگویند (به : ) یک ماده از دسته پلی الکل (به انگلیسی: polyalcohol)ها یا (به انگلیسی: alditol) است. فرمول شیمیایی این ماده (CHOH) (CH OH) می‌باشد. زایلیتول در اصل پنتان-۱،۲،۳،۴،۵-پنتول است.
زایلیتول تقریباً به شیرینی است اما نسبت به آن ۳۳ درصد کالری کمتری دارد و به عنوان شیرین کننده دیابتی استفاده می‌شود. زایلیتول بر خلاف دیگر شیرین کننده‌های طبیعی یا مصنوعی، به گونه‌ای فعال برای سلامت دندان‌ها مفید است و حتی مصرف مداوم آن امکان پوسیدگی دندان‌ها را تا یک سوم کاهش می‌دهد و همچنین سبب جذب مجدد مواد معدنی توسط مینای دندان‌ها می‌شود که استحکام دندان‌ها را افزایش می‌دهد. 
همچنین تحقیقات نشان می‌دهند که جویدن آدامس‌های حاوی زایلیتول از بروز که یکی از شایعترین بیماری‌های دوران کودکی است تا حدی جلوگیری می‌کند.
زایلیتول به طور طبیعی و در غلظت‌های پایین در بسیاری از میوه‌ها و سبزیجات یافت می‌شود، و می‌تواند از انواع توت‌های مختلف، جو، و قارچ، و همچنین به عنوان یک ماده فیبری خشک از پوسته ذرت و تفاله نیشکر استخراج شود. با این حال، در تولید صنعتی زایلیتول از (به انگلیسی: Xylan)، نوعی که از استخراج می‌شود استفاده می‌شود که طی فرایند زیلان به تبدیل شده و سپس طی فرایند به زایلیتول تبدیل می‌شود.
 
 
 مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. « ». در ، بازبینی‌شده در ۲۳ دسامبر ۲۰۱۳.
{"title": "زایلیتول", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B2%D8%A7%DB%8C%D9%84%DB%8C%D8%AA%D9%88%D9%84&oldid=26593878", "language": "fa"}