، یا به‌طور خاص‌تر که پیشتر به عنوان شناخته می‌شد، زبانی است که برای مدت‌های طولانی تصور می‌شد است و امروزه به عنوان تنها زبان زنده شناخته می‌شود. این زبان توسط مردم کت در امتداد حوضه میانی صحبت می‌شود.
 این زبان در معرض نابودی است - تعداد کت‌ها که سخنگوی بومی زبان هستند از ۱۲۲۵ نفر در سال ۱۹۲۶ به ۵۳۷ نفر در سال ۱۹۸۹ کاهش یافت. طبق سرشماری یونسکو هم‌اکنون این تعداد به ۱۵۰ نفر رسیده‌است. در سرشماری سال ۲۰۰۵، تعداد ۴۸۵ نفر بومی این زبان گزارش شده‌است اما گمان می‌رود این تعداد بیش از حد باشد. اعتقاد بر این است که یکی دیگر از زبان‌های ینی‌سئیایی، به نام ، نیز اخیراً منقرض شده‌است. 
 واکه‌های کت به شرح زیرند:
 واجدا فقط ۱۲ همخوان را برای کت در نظر می‌گیرد:
 این زبان یکی از معدود زبان‌هایی است که همزمان فاقد همخوان‌های /پ/ و /گ/ است. کلاسیک و برخی از گویش‌های عربی نوین نیز دارای این ویژگی هستند.
 در دهه ۱۹۳۰ الفبایی مبتنی بر لاتین ساخته شد و مورد استفاده قرار گرفت:
 در دهه ۱۹۸۰ الفبای جدید مبتنی بر سیریلیک ایجاد شد:
{"title": "زبان کت", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B2%D8%A8%D8%A7%D9%86_%DA%A9%D8%AA&oldid=30793543", "language": "fa"}