(به : ) (زاده ۱۳ مارس ۱۹۱۱ – درگذشته ۲۴ ژانویه ۱۹۸۶) که بیشتر با نام ل. رون هابارد شناخته شده‌است و اغلب با حروف اول نامش (LRH)، از او یاد می‌شود، داستان‌های عامه پسند و مؤسس کلیسای است. او بعد از اینکه به عنوان داستان‌های تخیلی و شهرتی کسب کرد، یک سیستم خودیاری به نام دیانتیک را که اولین بار در ماه مه ۱۹۵۰ در شکل تشریح شد توسعه داد. پس از آن نظریاتش را در حوزه‌های وسیع وگسترده‌ای به صورت اصول عقاید و تعالیمی به عنوان بخشی از یک حرکت مذهبی جدید که نام آن را گذاشت بسط داد. متن نوشته‌هایش راهنمایی است برای کلیسای و تعدادی از سازمان‌های وابسته که به موضوعات گوناگونی مانند: داد وستد، باسوادی و بازپروری از اشاره می‌کنند.
اگرچه بسیاری از جنبه‌های داستان هابارد مورد مناقشه است، در مورد طرح کلی آن توافق نظر وجود دارد: در تیلدن، به دنیا آمد. بیشتر کودکی اش را در گذراند. در دهه ۱۹۲۰ بعد از اینکه پدرش که افسر نیروی دریایی بود به پایگاه دریایی در فرستاده شد به و جنوب مسافرت کرد. دراوایل دهه ۱۹۳۰، قبل از فارغ‌التحصیلی و شروع کارش به عنوان پرکار داستان‌های عامه پسند، در واقع در شرکت کرد.
مدت کوتاهی در نیروی دریایی ذخیره خدمت کرد و در طی افسر بود، مدت کوتاهی فرماندهی دو کشتی و را برعهده داشت. زمانی که مافوق‌هایش پی به بی‌لیاقتی او بردند از هر دو کنار گذارده شد. چند ماه آخر خدمتش را در بیمارستانی برای معالجه زخم اش گذراند. 
بعدها دیانتیک – چیزی که آن را علم سلامت فکری نامید – را توسعه داد. در سال ۱۹۵۲ را تأسیس کرد و به کار گسترش کلیسای و تبدیل آن به یک سازمان جهانی نظارت کرد. در دهه ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ بیشتر وقت اش را بر روی ناوگان دریایی شخصی اش به عنوان فرمانده سازمان دریایی، که از گروه نخبه‌ای از طرفداران تشکیل شده بود، گذراند. سفر اکتشافی او زمانی که ، ، ، و همگی بندرهایشان را به روی ناوگان دریایی او بستند، به پایان رسید؛ و از طرفی دیگر دادگاهی در از پذیرفتن به عنوان یک خودداری کرد. مشابه آن یک دادگاه عالی در هابارد را به کلاهبرداری در محکوم کرد.
او در سال ۱۹۷۵ به بازگشت و در صحرای انزواء گزید. در ۱۹۸۳ ل. رون هابارد به خاطر دزدی و افشای اطلاعات بین‌المللی در پروژه‌ای که: عملیات سفید برفی نام داشت، خیانتکار شناخته شد.
او بقیه سال‌های زندگی اش را در مرتع اش نزدیک کرستون، ، جایی که در۱۹۸۶ در آنجا از رفت، گذراند.
کلیسای هابارد را با کلمات مقدسی همانند انبیاء توصیف می‌کند. و او خود را به عنوان کاشفی پیشرو، ، فیزیکدان اتمی، چیره‌دست در مهارت‌هایی همچون: ، ، و یاد می‌کند. در صورتی که منتقدانش وی را شارلاتان، از نظر روانی ناپایدار و دروغگو می‌دانند. گرچه دروغین بودن بسیاری از بخش‌های مطالب زندگی‌نامه‌اش اثبات شده‌است، کلیسای ساینتولوژی بر حقیقی بودن آنان پافشاری می‌کند.
 لافایت رونالد هابارد در سال ۱۹۱۱ در به دنیا آمد. او تنها فرزند لدورا می (موسوم به واتر بری) که برای معلم شدن تعلیم دیده بود، و هری رز هابارد افسر سابق نیروی دریایی بود. در۱۹۱۳آن‌ها بعد از رفتن به در اقامت کردند. پدر هابارد در آوریل ۱۹۱۷ در طی دوباره به نیروی دریایی پیوست، در حالیکه مادرش به عنوان فروشنده دولتی می‌کرد. 
 زندگی‌نامه‌هایی را که کلیسای منتشر کرده‌است هابارد را اعجوبه‌ای توصیف می‌کند که قبل از راه رفتن می‌کرد و در سن چهار سالگی قادر به خواندن و نوشتن بود. یک پروفایل ساینتولوژی می‌گوید که او در مرتع بزرگ پدربزرگش در مونتانا - جایی که روزهایش را با ، رام کردن اسب‌های وحشی، شکار گرگ صحرایی و برداشتن اولین گام‌هایش به عنوان کاشف می‌گذراند-پرورش یافت. پدر بزرگش به عنوان گله دار ثروتمند غربی توصیف شده‌است که هابارد از او دارایی و سهام خانوادگی موجود در ، و جاهای دیگر را به ارث برد." ادعا می‌کند که هابارد در سن شش سالگی از طریق دوستی با یک و از اعضای قبیله بلک فیت از اهالی بومی آمریکا برادر خونی آن قبیله شده‌است. 
به‌هرحال زندگی‌نامه‌های معاصر می‌گویند که پدربزرگ او بوده‌است نه یک گله دار و ثروتمند هم نبوده‌است و در واقع هابارد در یک خانه شهری در مرکز هلنا پرورش یافته‌است. به گفته عمه‌اش، خانواده مرتعی نداشتند اما یک و چهار یا پنج در چند جریب در خارج شهر داشتند وهابارد در مکانی یکصد مایل دورتر از محل اسکان قبیله بلک فیت می‌کرد. قبیله بلک فیت رسمی برای برادر خونی شدن نداشت و هیچ مدرکی دال بر برادری خونی او با بلک فیت پیدا نشده‌است. 
در دهه ۱۹۲۰ هابارد مکرراً در و آنسوی دریاها کرد. بعد از اینکه پدر هابارد دوباره به نیروی دریایی پیوست، انتقال او به بیرون از کشتی یواسراس در ۱۹۲۱ باعث شد خانواده در بنادر کشتی‌ها، ابتدا در و سپس اقامت کند. هابارد در سفری به در ۱۹۲۳ را از فرمانده جوزف اسنیک تامسون که و پزشک بود، فرا گرفت. 
بیوگرافی‌های این ملاقات را در ایجاد انگیزه برای هابارد برای مطالعه علوم روانشناسی که رضایت اش راجلب نکردند، مؤثر می‌دانند. هابارد در پیشاهنگ پسران فعال بود و در سال ۱۹۲۴ دو هفته بعد از تولد سیزده سالگی اش رتبه پیشاهنگ عقاب را بدست آورد. هابارد در دفتر خاطراتش ادعا کرده‌است که جوانترین پیشاهنگ عقاب در آمریکا بوده‌است. 
سال بعد هری رز هابارد به پاجت ساند محل کشتی سازی نیروی دریایی در واشینگتن فرستاده شد. پسرش در دبیرستان یونیون برمرتون ثبت نام کرد، بعدها در دبیرستان ملکه اَن در تحصیل کرد. در۱۹۲۷ پدر هابارد به پایگاه دریایی ایالات متحده در واقع در در جنوب فرستاده شد. گرچه مادرش هم با او رفت، خود هابارد همراه آن‌ها نرفته و تحت مراقبت مادربزرگش در ماند تا درسش را تمام کند. 
بین ۱۹۲۷ و ۱۹۲۹ هابارد به ، ، و مسافرت کرد. متن‌های این دوره از او را زمانی می‌دانند که به شدت کنجکاو بود تا برای رنج‌های بشر راه حلی پیدا کند و برای یافتن پاسخ فلسفه‌های قدیمی شرقی را بررسی کرده و متوجه شد که آن‌ها جوابی ندارند. او را به عنوان کسی توصیف کرده‌اند که زمانی به مسافرت کرد که غربیانِ اندکی اجازه ورود به آنجا را داشتند "، و به گفته وقتش را صرف بررسی دین ، لاماها و ملاقات با جادوگران پیر چینی کرده‌است. برطبق نوشته‌های کلیسا هزینه سفرهایش توسط پدربزرگ ثروتمندش پرداخت شده‌است. 
زندگی‌نامه نویسان غیررسمی او شرح کاملاً متفاوتی از مسافرت‌های او به ارائه کرده‌اند. در دفتر خاطرات هابارد دو مسافرت به ساحل شرقی ثبت شده‌است. اولین سفر زمانی بود که همراه مادرش در ۱۹۲۷ از به مسافرت می‌کرد؛ که شامل چند توقف کوتاه در چند بندر قبل از مسافرت به ، جایی که قبل از بازگشت به خانه شش هفته در آنجا ماند، بود. تأثیراتی را که از مکان‌های مورد بازدیدش گرفته ثبت کرده‌است او فقر ساکنان کشور و را تحقیر کرده و آن‌ها را با صفات عاشق، تنبل و نادان توصیف می‌کند.
دومین مسافرتش تعطیلاتی بوده که به همراه خانواده اش در سال ۱۹۲۸ از طریق به رفتند. 
 بعد از بازگشت به در سپتامبر ۱۹۲۷، هابارد در دبیرستان ثبت نام کرد اما نمرات پایینی گرفت. سال آینده در ماه مه مدرسه را ترک کرد و برای ماندن با عمه و عمویش در به غرب کشور رفت. در ۱۹۲۸ دوباره به والدینش در پیوست. مادرش عهده‌دار تحصیل او شد به این امید که او را برای امتحان ورودی دانشکده دریایی ایالات متحده در ، آماده کند.
بین و ۱۹۲۸ گروهی از خانواده‌های نیروی دریایی از جمله خانواده هابارد از خارج ستاره طلایی یواس اس از گوام به چین مسافرت کردند. کشتی قبل از مسافرت به کینگدائو (تسینگ تائو) در توقف کرد.
هابارد و خانواده اش قبل از رفتن به و ، یک مسافرت side trip به کردند، و از آنجا به بازگشتند. گزارش‌های حوادث متفاوتی را شرح می‌دهند و می‌گویند: هابارد در آخرین مرحله دوستی باجادوگرها به طرف تپه‌های غربی منچوری به سراغ خدم و حشم قوبیلای خان و دزدهای مغولی، و برای نشستن دورآتش اردوگاه شمنهای سیبری دورتر رفت.
بهر حال، هابارد این حوادث را در دفتر خاطراتش ثبت نکرده‌است. او تحت تأثیر کشور و چینی‌ها قرار نگرفت و نوشته است: یک چینی نمی‌تواند با یک چیز کند و معمولاً آن را به پایین می‌کشد و مناظر را به عنوان ایستگاه‌های فضولی برای جهانگردان و قصرهای شهر ممنوعه را چرندی که ارزش اشاره افتخار آمیز را ندارند توصیف کرده‌است. او تحت تأثیر نزدیک شهر قرار گرفت اما نتیجه‌گیری کرد که چینی‌ها بخاطر حمام نکردن به مدت طولانی بو می‌دهند و مشکل چین این است که اینجا پول زیادی وجود دارد.
هابارد در بازگشت به گوام بیشتر وقت اش را صرف نوشتن چند دوجین داستان کوتاه و مقاله کرده و در امتحان ورودی دانشکده دریایی مردود شد. در سال ۱۹۲۹ در مدرسه آمادگی سواولی در ثبت نام کرد تا برای شرکت مجدد در امتحان ورودی آماده شود. بهر حال به خاطر نزدیک بینی اش کنار گذاشته شده و به جای آن به مدرسه پسرانه وود ورد در فرستاده شد تا برای ورود به دانشگاه واشینگتن آماده شود. در ۱۹۳۰ با موفقیت از مدرسه فارغ‌التحصیل شده و بعدی وارد دانشگاه شد. 
 هابارد به دستور پدرش دو سال در دانشگاه واشینگتن دی سی مهندسی راه و ساختمان خواند او می‌گوید: پدرم سفارش کرد مهندسی و بخوانم. ایامی را که در آنجا گذراند مهم است، گرچه از دانشگاه فارغ‌التحصیل نشد، زیرا همان‌طور که جورج مالکو توضیح می‌دهد: بسیاری از تحقیقات او و نتایج منتشرشده اش با ادعای او که نه تنها مهندس فارغ‌التحصیل، بلکه ازاولین کسانی است که در خوانده‌اند " ، تأیید گردیده است. به‌هرحال زندگی‌نامه‌ای که توسط کلیسای نوشته شده‌است او را به عنوان کسی توصیف می‌کند: که هرگز بخاطر بودن در کلاس به یاد سپرده نشده‌است و می‌نویسد که او از دروسش به‌طور کامل متنفر بود و نمرات پایینی گرفت و در سپتامبر ۱۹۳۱ تجدید شد و همه واحدهایش را در ۱۹۳۲ گذراند. 
شرح حال‌های می‌گوید که: او قبل از اینکه مطالعاتش در زمینه فکر، روح و را شروع کند در دانشگاه جورج واشینگتن در واشینگتن دی سی فیزیک اتمی خواند؛ و هابارد خودش گفته‌است اقدام به مطالعه کرده‌است تا در مورد جهان فیزیکی دانشی بدست آورد، چیزی که آسیایی به‌طور کامل فاقد آن است. یادداشت‌های دانشگاهی اش نشان می‌دهد که تنها واحدی که او در مورد فیزیک اتمی گذرانده شامل یک کلاس در مورد پدیده اتمی و مولکولی که در آن نمره F گرفته بوده‌است.
متن‌های ادعا می‌کنند که او بیشتر به فعالیت‌های فوق برنامه به ویژه نوشتن و پرواز علاقه داشته‌است. براساس نوشته‌های کلیسا زمانی که هوانوردی آمریکا تازه شروع شده بود او بدون گذراندن هیچ دوره‌ای تا سطح پیشرو ترقی کرد و به عنوان یکی از برجسته‌ترین خلبانان کشور آمریکا شناخته شد. پروازهای طولانی و کوتاه مدت را در سراسر غرب میانه به عهده گرفت. به‌هرحال مدارک خلبانی وی نشان می‌دهد که تنها اجازه پرواز با را داشته‌است و نه پروازهای طولانی و زمانی که نتوانست هزینه تمدید جوازش را پرداخت کند مدارکش باطل شد. 
هابارد در آخرین ترم دانشگاهش، برای پنجاه پیشاهنگ عالیرتبه سفر اکتشافی با کشتی دو دکلی به کارائیب خارج از دوریس هاملین را ترتیب داد که در ۱۹۳۲ شروع شد. گفته شده‌است که اهداف این سفر سینمایی کارائیب کشف و فیلمبرداری از پناهگاه و اردوی موقتی دزدان دریایی مین اسپانیایی و جمع‌آوری آنچیزی که هر فرد برای نمایش در موزه‌ها جمع می‌کند بوده‌است. حتی قبل از ترک دچار دردسر شد. ده تا از شرکت کننده‌ها منصرف شدند و طوفان‌ها کشتی را به مکانی بسیار دورتر از خط سیرش به بردند. آنجا بیش از یازده تن ازاعضا از ادامه سفر اکتشافی منصرف شدند و هنگام رسیدن به هم افراد بیشتری را ترک کردند. وقتی کشتی بطرز انتقادآمیزی با کمبود بودجه مواجه شد، مالکان کشتی دستور دادند به بازگردد. 
هابارد کاپیتان را مقصر دانست و گفت: کاپیتان گارفیلد لجوج ثابت کرد که شجاعت یک کاپیتان را ندارد و نیازمند کمک هابارد هم در نظارت و هم در نقشه سفر است. شرح حال‌های می‌گوید که اشخاص و عکس‌های جمع‌آوری شده مورد نیاز ، اداره آب‌شناسی آمریکا، یک موزه نامشخص ملی و بود. گرچه هیچ‌یک از آن موسسات چنین مطلبی را ثبت نکرده‌اند. بعدها هابارد نوشت: سفر اکتشافی در بهترین حالت یک دیوانگی بود و من آن را می‌دانستم، اما با اجاره کشتی دو دکلی با دکل چهار پارچه و پر کردن آن با پنجاه فرد بدشانس که هنوز هم دست از نفرین کردن برنداشته‌اند، به پیش رفتم؛ و آن را سفر اکتشافی بی اهمیت و شکست قطعی مالی که موجب شد تعدادی از شرکت کننده‌ها برای پس گرفتن پولشان علیه او اقامه دعوا کنند، نامید. 
 هابارد پس از اتمام دانشگاه به مسافرت کرد که کلیسای آن را سفر اکتشافی معدن‌شناسی پورتریکو می‌نامد. ساینتولوژیستهاادعا می‌کنند اواولین کاوش کامل معدن‌شناسی در پورتریکو را به عنوان وسیله‌ای برای افزایش پول پدرش از طریق سرمایه‌گذاری در ، انجام داده است که در طی آن رودخانه‌های درون مرز و جزایر جهت مخالف را در جستجوی طلای گریزنده سنگ شویی کرده‌است؛ و همین‌طور مطالعات قوم‌شناسی بسیاری میان روستاهای داخلی و تپه نشین‌های بومی (هیلز من) داشته‌است. زندگی‌نامه‌نویس غیررسمی هابارد راسل میلر می‌نویسد: که مرکز مطالعات زمین‌شناسی ایالات متحده و بخش منابع معدنی پورتریکو هیچ‌کدام چنین مسافرت‌های اکتشافی را ثبت نکرده‌اند. 
براساس گفته میلر در نوامبر ۱۹۳۲ هابارد، بعد از اینکه پدرش نام او را به عنوان داوطلب دربازسازی خرابی‌های فاجعه سان سیپرین در نوشت، به مسافرت کرده‌است. هابارد در سخنرانی ۱۹۵۷ گفت: در فاجعه طوفان پورتریکو از افراد بوده‌است. برطبق گفته خودش هابارد بیشتر وقت اش را صرف جستجوی ناموفق کرده‌است. در انتهای اقامتش در با همکاری یک نقشه‌بردار ظاهراً برای شرکتی به نام وست ایندیز مینرالز واقع در نقشه‌برداری کرده‌است.
{"title": "رون هابارد", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B1%D9%88%D9%86_%D9%87%D8%A7%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D8%AF&oldid=34151855", "language": "fa"}