رَباب که مردمان عرب ساکن خوزستان آن را ربابه می‌نامند از های رایج در میان های است و به نوعی از آنکه (کاسه طنینی) دارد را گَلِن یا نیز می گویند. این ساز به جز در خوزستان، تا حدودی در میان بومیان در ، در تمام و دیده می شود و توسط در خوزستان متداول شده و از قدیم مورد استفاده قرار می‌گرفته است. رَباب از خانواده ( ) (به ساز هایی گفته میشود که تولید صدا و نواختن آن‌ها توسط تقییر اندازه سیم انجام میشود) است. این تنها یک سیم از رشته های و یک دسته کوتاه از جنس یا چوب های دیگر دارد، آن نیز از ترکه ای خمیده و با یال اسب است.
 
 
 رباب کوک ثابتی ندارد و میزان کشش تنها سیم مویین آن، ارتباط مستقیم با وسعت صوتی دارد. صدای این سیم در رباب مورد بررسی به صورت (4♭E) کوک شده است.
 امکانات اجرایی و دست چپ در این ، با توجه به نوع موسیقی، ساختمان آرشه و ساختار ساز، تنوع زیادی ندارد. 
 اما اغلب تکنیک های آرشه کشی کمانچه، مانند: ، ، ، ، ، و بر روی رَباب به صورت تقریبی قابل اجرا هستند.
 رباب تنها ساز زهی بومی است که در خوزستان برای اجرا های عربی استفاده می شود. تمام فرم های سازی و آوازی موسیقی سنتی عربی با رباب قابل اجرا هستند رباب با چند ساز کوبه ای شامل ، تمپو و همراهی میشود و مهم ترین عرصه‌ی حضور این ساز، مجالس عروسی و شادمانی است.
{"title": "رباب (ربابه خوزستان)", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%A8_(%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%A8%D9%87_%D8%AE%D9%88%D8%B2%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86)&oldid=33694327", "language": "fa"}