(زادهٔ ۲۶ مارس سال ۱۸۹۳ میلادی ـ درگذشته به تاریخ ۴ مارس سال ۱۹۷۲ میلادی) نویسنده، شاعر و منتقد بریتانیایی بود که در کارنامهٔ حرفه ای وی، آثاری همچون چندین رمان، نمایشنامهٔ منظوم و سه جلد زندگی نامهٔ خود نوشت از وی به جا مانده‌است.
 ریچارد توماس چرچ در تاریخ ۲۶ مارس سال ۱۸۹۳ میلادی، در منطقهٔ واقع در جنوب شرقی این شهر دیده به جهان گشود. وی دومین پسر، توماس جان چرچ، کارمند ادارهٔ مرکزی پست و لاوینا آنی اورتون چرچ، معلم یک مدرسه بود و مادرش رابطهٔ فامیلی دوری با نویسندهٔ معروف بریتانیایی، داشت. ریچارد تحصیلات مقدماتی خود را در مدرسه دالویچ هملت در گذراند، لکن در سن شانزده سالگی به دلیل نیاز مادی، مجبور به ترک تحصیل گردید و به عنوان یک منشی در شعبه گمرکات و امور مالیاتی خدمات کشوری مشغول به کار شد. در سال ۱۹۱۰، ریچارد جوان در حالی که تنها هفده سال سن داشت، مادر خود را به دلیل بیماری از دست داد و موضوع این فقدان در جلد اول زندگی‌نامه اش منعکس شده‌است.
 اولین کتاب شعر ریچارد با نام، ، در سال ۱۹۱۷ و در هنگامی که وی ۲۴ ساله بود، منتشر شد. با این حال انتشار این کتاب، سبب نشد که ریچارد نویسندگی را به عنوان شغل تمام وقت خود برگزیند و وی تا سال ۱۹۳۳، یعنی در زمانی که چهل سال سن داشت، شغل تمام وقت دولتی خود را رها نمود و به شکل تمام وقت مشغول به نویسندگی گردید.
 زندگی حرفه ای ریچارد ترکیبی از نویسندگی، روزنامه‌نگاری و نقد ادبی می‌باشد و این موضوع تا جایی ادامه یافت که وی به تدریج به یک روزنامه‌نگار و منتقد معتبر تبدیل شد و به‌طور گسترده و مستمر در خصوص تمامی مسائل بریتانیا نگارشاتی به تحریر درآورد. 
 اولین شعر او در رابرت بلاچفورد ظاهر شد و تا پایان عمر با شعر در نشریات ادواری همکاری کرد. اولین پست او به عنوان ویراستار ادبی با ، ارگان حزب مستقل کارگر بود. او در دهه ۱۹۳۰ مدیر جشنواره شعر گفتاری آکسفورد بود. شعر بسیار گلچین شده او در جنگ جهانی اول «گل» برای اولین بار در ، ژانویه ۱۹۳۵ ظاهر شد. جلد اول زندگی‌نامه چرچ، (۱۹۵۵)، جایزه ادبیات را دریافت کرد، در حالی که هاوارد اسپرینگ، رمان‌نویس، آن را به عنوان «دوست داشتنی‌ترین زندگی نامه نوشته شده در زمان ما» توصیف کرد و اشاره کرد که نویسنده «زندگی کاملی یافته‌است. از افسون، و چگونه نه کمترین از افسون آن چالش آن بود.» جلد دوم، ، در سال ۱۹۵۷ منتشر شد. در آن سال کلیسا توسط به عنوان .
 چرچ در دوران جوانی، تجربه‌ای عرفانی در یک نقاهتگاه داشت که در زندگی‌نامه خود، ، و همچنین توسط نویسنده بریتانیایی بازگو شد. چرچ که از چند پنجره فرانسوی به بیرون نگاه می‌کرد، باغبانی را دید که یک درخت خشکیده را قطع می‌کرد. چیزی که بعد از مدتی به کلیسا توجه کرد این بود که منظره برخورد تبر به درخت و صدای برخورد تبر به درخت با هم هماهنگ نبودند. صدا تأخیر داشت. او ابتدا قدرت ادراک خود را باور نداشت، اما پس از تمرکز بینایی و شنوایی خود به این نتیجه رسید که در قوانین فیزیک دچار خطا شده‌است. او به این نتیجه رسید - که تا آخر عمر با او می‌ماند - که «زمان و مکان مطلق نیستند. قدرت آنها قانون .» او آزادی باورنکردنی را در این تجلی تجربه کرد. "(. . .) من آزاد بودم. از آنجایی که زمان و مکان فریبنده بودند، آشکارا در تضاد با یکدیگر بودند و در بهترین حالت به جای قانون، سازش را پیشنهاد می‌کردند.» پس از این تجلیل به زودی دیگری به وقوع پیوست. از جایی که ایستاده بود احساس کرد که "(...) اندام و تنه من سبک‌تر از آن چیزی است که به نظر می‌رسید، و من فقط باید آنها را با یک عمل اراده، شاید با تغییر مکانیک فیزیکی صرف، کاهش دهم تا آنها را از بین ببرم. زمین، از ظلم گرانش». سپس زمین را ترک کرد و حدود دوازده یا هجده اینچ بالاتر از سطح زمین «در حدود اتاق» سر خورد. او به زمین بازگشت تا یک بار دیگر بلند شود. 
 ریچارد چرچ سه بار ازدواج کرد. نخستین ازدواج وی با در سال ۱۹۱۵ رخ داد که این ازدواج در نهایت به طلاق ختم شد. ازدواج بعدی وی در ۱۹ نوامبر ۱۹۳۰ با همسر دوم، خود بود که با مرگ کاترینا در سال ۱۹۵۶ پایان یافت و ماحصل آن سه فرزند بود. آخرین ازدواج وی در ۲۵ فوریه ۱۹۶۷ با یک بیوه به نام ، بود. او عشق زیادی به حومه شهر داشت و این علاقه در بسیاری از آثار وی منعکس شده‌است. او گلچینی از آثار خود را در کنت منتشر کرد. 
 او و دوروتی ابتدا در منطقهٔ «اولد استیبل» زندگی می‌کردند ولی بعداً به عمارت «پریست هاوس» واقع در روستای سیسین هورست واقع در کنت نقل مکان کردند، جایی که در نهایت وی به شکلی ناگهانی در ۴ مارس سال ۱۹۷۲ در کرنبروک درگذشت.
{"title": "ریچارد توماس چرچ", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B1%DB%8C%DA%86%D8%A7%D8%B1%D8%AF_%D8%AA%D9%88%D9%85%D8%A7%D8%B3_%DA%86%D8%B1%DA%86&oldid=34647922", "language": "fa"}