یا نشریات خیابانی یا هستند که توسط یا به فروش می‌رسند و به‌طور عمده برای حمایت از این جمعیت‌ها تولید می‌شوند. این روزنامه‌ها عمدتاً خبرها و مطالب مربوط به بی خانمانها و مسائل مرتبط با فقر را پوشش می‌دهند و در پی تقویت شبکه‌های اجتماعی در جوامع بی خانمان هستند. نشریات خیابانی به دنبال این هستند که به این افراد فرصت‌های شغلی و رساندن صدا در جامعه خود را بدهند. این روزنامه‌ها علاوه بر اینکه توسط افراد بی خانمان فروخته می‌شود، بخشی از مطالب آنها نیز توسط بی خانمان‌ها نوشته می‌شود.
 در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم، انتشارات متعددی از موسسات خیریه، مذهبی و کارگری تلاش کردند تا توجه جامعه به بی خانمان‌ها را جلب کنند، اما روزنامه‌های خیابانی تنها پس از تأسیس روزنامه Street News در سال ۱۹۸۹ در شهر نیویورک شکل گرفتند. نشریات مشابه در حال حاضر در بیش از ۳۰ کشور منتشر می‌شوند که بیشتر آنها در ایالات متحده و قرار دارد. این انتشارات از سوی دولت‌ها، موسسات خیریه و ائتلاف‌هایی مانند شبکه بین‌المللی نشریات خیابانی و انجمن روزنامه‌های خیابانی حمایت می‌شوند. گرچه روزنامه‌های خیابانی گسترش یافته‌اند، بسیاری هنوز با چالش‌هایی مواجه هستند، از جمله کمبود منابع مالی، کارکنان غیرقابل اطمینان و مشکل در ایجاد علاقه و حفظ مخاطبان.
 روزنامه‌های خیابانی عمدتاً توسط افراد بی خانمان فروخته می‌شوند، اما نسبت تولید محتوا در آنها یکسان نیست. در حالی که بعضی از نشریات خیابانی به‌طور عمده توسط بی خانمانان نوشته شده و منتشر می‌شوند، برخی دیگر کارکنان حرفه ای دارند. یکی از روزنامه‌های محبوب خیابانی،The Big Issue است که فعالیتش مورد توجه قرار گرفته‌است؛ زیرا تمرکز بر جذب خوانندگان بزرگ از طریق پوشش مسائل جریان اصلی و دارد، در حالی که روزنامه‌های دیگر بر حمایت‌های بی خانمان و تأکید دارند و سود کمتری کسب می‌کنند.
 اگر چه روزنامه‌های خیابانی مدرن با انتشار استریت نیوز (Street News) در سال ۱۹۸۹در آغاز شد، و نیز با انشار Street Sheets در سان فرانسیسکو در سال ۱۹۸۹، اما سابقه فروش روزنامه توسط افراد فقیر و بی خانمان به اواخر قرن نوزدهم می‌رسد. محقق نورما فای گرین از نشریه The War Cryبکه توسط در در سال ۱۸۷۹ منتشر شد، به عنوان شکل اولیه «نشریات مخالف، زیرزمینی، جایگزین» نام برد. یکی دیگر از پیشگامان روزنامه‌های خیابانی مدرن نشریه Hobo News در در بود. 
 روزنامه‌های خیابانی در اواخر دهه ۱۹۸۰ در ایالات متحده در واکنش به و نارضایتی طرفداران بی خانمانها از تصویرسازی‌های از افراد بی خانمان شروع به ظهور کردند. در آن زمان بسیاری از رسانه‌ها افراد بی خانمان را به عنوان مجرمان و معتادان به مواد مخدر تشریح می‌کردند و تأکید می‌کردند که بی خانمانی بیشتر از این که معلول عوامل اجتماعی یا سیاسی باشد نتیجه تنبلی است. بنابراین، یک انگیزه برای ایجاد اولین روزنامه‌های خیابانی، در مقابله با پوشش منفی افراد بی خانمان در روزنامه‌های جریان اصلی بود.
 اکثر روزنامه‌های خیابانی سه هدف اصلی دارند:
{"title": "نشریه خیابانی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%86%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D9%87_%D8%AE%DB%8C%D8%A7%D8%A8%D8%A7%D9%86%DB%8C&oldid=33886662", "language": "fa"}