از نوادگان ، آخرین والی معروف در عهد اموی بود که مثل پدر خویش لیث بن نصر، به دستگاه عباسیان پیوسته بود. 
 یکی از مهم‌ترین قیام‌های علیه ، قیام رافع بن لیث است. این قیام در اواخر خلافت ، در سال ۱۹۱ق در رخ داد و آخرین قیامی است که در قرن دوم را به چالش کشید. 
 در سال ۱۷۶ق/۷۹۲م هارون الرشید ولایت جبال، طبرستان، دماوند و را به (که از برمکیان بود) داد. فضل در سال ۱۷۸ق/۷۹۴م والی خراسان شد. ایام فرمانروایی او بر این ولایت را به نیکی یاد کرده‌اند. در سال ۱۸۰ق/۷۹۶م برادرش جانشین او در این مقام شد. در یکی از شب‌های ماه صفر سال ۱۸۶ق/۸۰۳م جعفربن یحیی به فرمان خلیفه به قتل رسید و دیگر دستگیر شدند. ، والی قاهر که به جای جعفر به این منصب گماشته شده بود، خلیفه را از محبتی که خراسانیان به خاندان برمکیان می‌ورزیدند، بدگمان ساخت. با مردم خراسان با ظلم و ستم رفتار می‌کرد و همچنین سقوط باعث بیزاری خراسانیان از او شد. نیز در پاسخگویی به اعتراض‌های مردم خراسان بی اعتنا بود. 
 حکومت ظالمانهٔ علی بن عیسی بن ماهان در خراسان، سقوط برمکیان و بی‌توجهی دولت بغداد به مردم خراسان زمینه‌ساز قیام رافع بن لیث در خراسان علیه عباسیان شد. شورش خراسانیان در سال ۱۹۱ق/۸۰۷م به هارون الرشید ثابت کرد که حکومت ظالمانهٔ علی بن عیسی بن ماهان و نیز احتمالاً سقوط برمکیان تا چه اندازه اهل را از عباسیان بیزار کرده‌است. انگیزه شورشیان نه تنها از سوی عامه مردم خراسان حمایت می‌شد، بلکه در نیز امیران شاش و ترکان به پشتیبانی از آن برخاسته بودند. بسیاری از مردم خراسان و ماوراءالنهر به علت نفرت از سیاست‌های عباسیان از او پیروی کردند. مردم به او نامه نوشتند، که کسی را به سوی ایشان بفرستد تا آنان را در برابر استاندار عباسی یاری کند. هارن الرشید را به ولایت خراسان گماشت و به دستگیری فرمان داد. در سال ۱۹۲ق/۸۰۸م، خلیفه از ادامهٔ بی نظمی‌ها در سراسر ولایات شرقی سخت هراسان شد و با آنکه در بستر بیماری افتاده بود، آهنگ سفر به مشرق کرد. 
 هارون الرشید در ۱۳جمادی‌الثانی ۱۹۳ق/۲۴مارس ۸۰۹م، در طوس درگذشت. وی مقام خلافت و بیشتر ولایات غربی آن را به پسر جوانترش ، ولایتعهدی امین و تمام ولایت مشرق از مرز غربی همدان به شرق را به پسر بزرگترش داد. اهل خراسان مأمون را به منزلهٔ یک خراسانی پذیرفتند و چون مادر مأمون بود، وی را «خواهرزاده ما» می‌خواندند. مأمون با خراسانیان به نیکی رفتار می‌کرد. شورش رافع بن لیث که بواسطهٔ بی اعتنایی دولت بغداد در پاسخگویی به اعتراض‌های مردم خراسان از حکومت متجاوز آن ولایت برپا شده بود، در این هنگام دیگر قدرت خود را از دست داده بود؛ از این رو رافع خود را به سپرد و او نیز از گناهانش در گذشت.
{"title": "رافع بن لیث", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B1%D8%A7%D9%81%D8%B9_%D8%A8%D9%86_%D9%84%DB%8C%D8%AB&oldid=31597956", "language": "fa"}