یا یک متشکل از بیش از ۴۰۰ زبان و دومین خانواده پرگویشور پس از است. اکثریت قریب به اتفاق سخنوران این خانواده به سخن می‌گویند. دیگر زبان‌های پرگویشور این خانواده (۳۳ میلیون) و (۶ میلیون) هستند. سایر زبان‌های این خانواده در ، و تکلم می‌شوند. اکثر این زبان‌ها در مناطق کوهستانی دور افتاده دارای اجتماعات گفتاری کوچک هستند و به همین ترتیب مستندات ضعیفی دارند.
 زیرگروه‌های پایینی پرشماری از این خانواده شده‌اند اما بازسازی یک برای کل خانواده هنوز در سطوح اولیه باقی مانده و بنابرین ساختار زیرگروه‌های بالاتر چینی-تبتی هنوز ناشناخته است. گرچه به‌طور سنتی این خانواده به دو شاخه و تقسیم می‌شوند، منشأ مشترک زبان‌های غیرچینی هنوز اثبات نشده‌است. درحالی که زبان‌شناسان چینی زبان‌های و را جزء خانواده چینی-تبتی به‌شمار می‌آورند، سایر زبان‌شناسان از دهه ۱۹۴۰ آن‌ها را از این خانواده خارج کرده‌اند. از این خانواده پیوندهای متعددی با خانواده‌های زبانی دیگر ارائه شده‌است، اما هیچ‌یک از آنها پذیرش گسترده‌ای ندارند.
 بیشتر گسترش امروزی زبان‌های چینی-تبتی نتیجه گسترش تاریخی سه گروه با بیشترین سخنور این خانواده (چینی‌ها، برمه‌ای‌ها و تبتی‌ها) و جایگزینی آن‌ها تعداد ناشناخته‌ای از زبان‌های پیشین شده‌است. این گروه‌ها همچنین طولانی‌ترین سنت‌های ادبی خانواده را دارند. سایر زبان‌ها در مناطق کوهستانی، در امتداد دامنه‌های جنوبی هیمالیا، توده جنوب شرقی آسیا و لبه شرقی فلات تبت تکلم می‌شوند.
 با ۱٫۳ میلیارد بزرگترین شاخه این خانواده هستند که بیشتر آن‌ها در نیمه شرقی زندگی می‌کنند. کهن‌ترین آثار موجود به چینی به کتیبه‌های مربوط به ۱۲۰۰ سال پیش از میلاد، هنگامی که در اطراف میانه صحبت می‌شد، بازمی‌گردد. از آن زمان چینی‌ها در سراسر چین پراکنده شدند و خانواده ای را تشکیل دادند که تنوع آن با مقایسه شده‌است. تنوع در زمین‌های ناهموار جنوب شرقی چین نسبت به بیشتر است.
 زبان ملی و زبان اول حدود ۳۳ میلیون نفر است. سخنوران برمه‌ای ابتدا در اوایل قرن ۹ میلادی، هنگامی که با حمله‌های ضعیف شده بودند، از غرب امروزی وارد حوضه شمالی شدند. دیگر هنوز در در غرب دور یون‌نان تکلم می‌شوند. تا قرن یازدهم میلادی، آن‌ها در کل حوضه گسترش یافته بود. قدیمی‌ترین متون این زبان، مانند ، از اوایل قرن دوازدهم میلادی هستند.
 توسط حدود ۶ میلیون نفر در و مناطق همجوار در و غربی تکلم می‌شوند. آن‌ها از که تا پیش از گسترش در قرن هفتم، در سخن گفته می‌شد، ریشه گرفته‌اند. اگرچه این امپراتوری در قرن ۹ سقوط کرد اما به عنوان مذهب همچنان کاربرد دارد.
 دیگر زبان‌های این خانواده در مناطق پرارتفاع صحبت می‌شوند. جنوبی‌ترین زبان‌ها هستند که توسط ۴ میلیون نفر در تپه‌های در امتداد مرز میانمار و صحبت می‌شوند. بیشترین تنوع این زبان در وجود دارد که گمان می‌رود موطن این گروه باشد. ارتفاعات بلند از شمال شرقی هند تا شمال میانمار حاوی بیش از ۱۰۰ زبان متنوع و متنوع چینی-تبتی است. سایر زبان‌های چینی-تبتی در امتداد دامنه‌های جنوبی ، جنوب غربی چین و شمال تایلند یافت می‌شوند.
 در جدول زیر نمونه‌ای از واژگان این خانواده ارائه شده‌است.
{"title": "زبان‌های چینی-تبتی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B2%D8%A8%D8%A7%D9%86%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C_%DA%86%DB%8C%D9%86%DB%8C-%D8%AA%D8%A8%D8%AA%DB%8C&oldid=34762093", "language": "fa"}