تألیف (۱۲۷۰–۱۳۴۵ شمسی)، قطب سی و ششم ، از زمان تألیف (چاپ اول، اردیبهشت ۱۳۱۸) تاکنون، یکی از مهمترین کتاب‌ها و منابع جهت آشنایی با تصوف و عرفان برای محققین، و دستورالعملی عمومی برای پیروان بوده‌است.
 ، قطب پیشین سلسله نعمت‌اللهی مکرراً طالبین و محققین و پیروان را به مطالعه و مداقه در این کتاب توصیه کرده‌ بود. تابنده، در طی چند سال، به‌طور هفتگی، به تفسیر این کتاب پرداخت. 
 نویسندهٔ در ابتدای این کتاب، در بخشی با عنوان ، از انگیزهٔ تألیف پند صالح اینگونه یاد کرده‌است: «... سپس با درخواست توفیق از خداوند منان، این بیچاره ناتوان و خادم درویشان، ، مفتخر در طریقت به لقب صالح‌علی‌شاه، برای تذکّر و یادآوری وظایف اسلامی و ایمانی به برادران روحانی و سالکان طریقت مرتضوی و رهروان در ، این نامه و دستور را برحسب تقاضای جمعی از آنها می‌نگارد…»
 (۱۲۹۳–۱۳۷۱ شمسی)، از اقطاب پیشین و جانشین ، در مقدمهٔ چاپ سوم (۱۳۴۴ شمسی) آورده‌اند که:
 پند صالح تقریباً دربارهٔ همهٔ ابعاد زندگی فردی و اجتماعی، مادی و معنوی، گفتار، کردار و پندار حسنه، به اختصار و جامع شرح داده‌است؛ به عبارت دیگر شیوهٔ درست زندگی مادی و معنوی را می‌توان در این رساله پیدا کرد. قسمتی از موضوعاتی که این رساله به آن‌ها پرداخته، در زیر آورده شد:
{"title": "پند صالح", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%BE%D9%86%D8%AF_%D8%B5%D8%A7%D9%84%D8%AD&oldid=34652941", "language": "fa"}