(به : ) (متولد ۱۹۴۱) مشاور سیاسی و آمریکاییست که کار خود را به عنوان عضو ارشد کارکنان سناتور در کمیته نیروهای مسلح سنا در دهه ۱۹۷۰ آغاز کرد. سپس او در دولت ریگان شرکت داشت و به عنوان دستیار وزیر دفاع و نیز عضو کمیته مشاوره هیئت سیاست دفاعی از ۱۹۸۷ تا ۲۰۰۴ فعالیت کرد. او در سال ۲۰۰۱ رئیس این هیئت بود ولی در سال ۲۰۰۳ به دلیل تعارض منافع استعفا داد.
 او در متعددی چون هیئت مشاورین (WINEP) , (CSP), (به عنوان عضو پیوسته مقیم), (PNAC), و (JINSA) عضویت دارد.
 او تا سال ۲۰۱۵ عضو کمیته گردانندهٔ بود. پرل به کرات در زمینهٔ مسایل مختلفی نوشته است. علایق پژوهشی او شامل ، ، و هستند.
 از سال 1969 تا 1980، پرل به عنوان کارمند برای سناتور دموکرات هنری ام. جکسون از واشنگتن کار کرد که از طریق با او آشنا شد. پرل اولین همکاری خود با وولستتر را به یاد می آورد: "یک روز آلبرت وولستتر با من تماس گرفت. من هنوز دانشجوی کارشناسی ارشد در پرینستون بودم... و او گفت، می توانید برای چند روز به واشنگتن بیایید و با برخی افراد مصاحبه کنید و گزارشی در مورد آن تهیه کنید. بحث کنونی در سنا در مورد دفاع موشکی بالستیک شکل گرفته است، که یک موضوع داغ بود... و او گفت، من از شخص دیگری نیز خواسته ام این کار را انجام دهد، و شاید شما دو نفر بتوانید با هم کار کنید. شخص دیگری، پل بود. ولفوویتز. بنابراین من و پل به عنوان داوطلب برای چند روز به واشنگتن آمدیم تا با مردم مصاحبه کنیم، و یکی از افرادی که با آنها مصاحبه کردیم اسکوپ جکسون بود و عشق در نگاه اول بود... من یازده سال آنجا بودم."
 به عنوان یک کارمند، پرل اصلاحیه را به توافقنامه بین المللی غلات 1972 (IGA) یا «معامله گندم روسیه» که توسط و مذاکره شد، تهیه کرد که برای اولین بار توسط قانون یک توافق تجاری مشروط به اصول اساسی شد.
حقوق بشر برای مهاجرت او در بحث‌های سنا درباره کنترل تسلیحات فردی بسیار آگاه و تأثیرگذار به حساب می‌آمد. با اعتراف خود، پرل شهرت یک شخصیت با نفوذ را به دست آورد که ترجیح می داد در پس زمینه کار کند، شهرتی که در طول سال ها او را در هر دو بخش دولتی و خصوصی دنبال کرده است. در مقطعی (معمولاً گفته می‌شود که در دوران حضورش در دولت ریگان بود) پرل لقب « » را به دست آورد که هم به عنوان یک توهین توسط منتقدان او و هم به عنوان شوخی توسط حامیانش استفاده می‌شد. 
 
 
(زمان، 23 مارس 1987، "خداحافظ شاهزاده تاریک")
 با این حال، از او نقل شده است:
 "من واقعا از اینکه به عنوان نوعی عارف تاریک یا قدرت اهریمنی به تصویر کشیده می شوم متنفرم... تنها کاری که می توانم انجام دهم این است که بنشینم و با او صحبت کنم. کسی...» 
 
(نیویورک تایمز، 4 دسامبر 1977، دستیار جکسون در مناظره تسلیحاتی انتقاد می کند، ریچارد ال. مدن)
 
 پرل در مذاکرات کاهش تسلیحات با اتحاد جماهیر شوروی به عنوان یک تندرو در نظر گرفته می شد و اظهار داشت که مخالفت او با کنترل تسلیحات تحت دولت به این دیدگاه مربوط می شود که ایالات متحده بیش از حد در میز مذاکره تسلیم می شود و تقریباً امتیازات کافی دریافت نمی کند.
 پرل گفتگوهای تسلیحاتی تحت مذاکره در اواخر دهه 1970 را "بیدترین معامله قرن" خواند.
 اعتراض پرل به مذاکرات تسلیحاتی بین دولت کارتر و اتحاد جماهیر شوروی عمدتاً حول توافق کارتر برای توقف توسعه همه موشک‌های کروز بود. پرل به طور گسترده ای به عنوان رهبر مخالفت با این معاهده شناخته می شود، که هرگز توسط سنا تصویب نشد.
 پرل، به همراه پل ولفوویتز، نومحافظه‌کار، در پروژه دفاع موشکی بالستیک که در دهه 1980 به نام ابتکاری راه‌اندازی شد، نقش حمایتی ایفا کرد.
 
 پرل در ایجاد چندین سازمان و اتاق فکر به منظور فشار بر افکار عمومی و تحت تاثیر قرار دادن سیاستگذاران در مورد دفاع موشکی بالستیک نقش داشته. در طول دوره دوم برنامه های دفاع موشکی دولت بوش شاهد افزایش چشمگیر بودجه تحت هدایت پرل به عنوان بود.
 در سال 2010، پرل مخالفت خود را با معاهده دولت ابراز کرد و آن را به طور نامطلوب با معاهده «حوضه آبخیز» 1987 INF که توسط رونالد ریگان امضا شد، مقایسه کرد. با این حال، جاناتان چای اشاره کرده است که پرل در ابتدا به شدت با معاهده INF مخالفت کرد و آن را «آنقدر ناقص بود که نیاز به مذاکره مجدد با شوروی داشت» و استدلال کرد که «این معاهده بسیاری از موارد کلیدی را که دولت می گوید انجام نمی دهد. میکند."
 پرل خود را یک مانند چندین نفر در اطراف هنری‌ ام. «اسکوپ» جکسون توصیف میکند، همانطور که او در مصاحبه‌ای به بن واتنبرگ به طور خاص درباره تبدیل شدنش به یک نومحافظه‌کار گفت.
 بن واتنبرگ: اکنون توسط افرادی احاطه شده بود که در آن زمان و قطعاً اکنون به آنها نومحافظه‌کار می‌گویند. اکنون به لطف شما و همکارانتان به یک کلمه مد تبدیل شده است زیرا همه شما به این ترتیب دسته بندی شده اید. چگونه این به زندگی شما، آن مکتب فکری وارد شد؟
 ریچارد پرل: خب، من فکر می‌کنم این اصطلاح به این معنا مربوط می‌شود که آن‌هایی از ما که اکنون نومحافظه‌کار خوانده می‌شویم، زمانی لیبرال بودیم، و در این ...
 بن واتنبرگ: ایروینگ کریستول گفت که یک نومحافظه‌کار لیبرالی است که توسط واقعیت غرق شده است.
 ریچارد پرل: درست است و من فکر می کنم که این یک توصیف منصفانه است، و فکر می کنم همه ما در یک زمان لیبرال بودیم. من در دبیرستان لیبرال بودم و کمی هم وارد دانشگاه شدم. اما واقعیت و سخت‌گیری عوامل مهمی هستند، و اگر وارد دنیای روابط بین‌الملل می‌شوید و با دقت به آنچه در جهان می‌گذرد نگاه می‌کردید، لیبرال و ساده لوح بودن واقعاً سخت بود.
 
کتاب « : چگونه برنده شدن در جنگ علیه تروریسم» اثر پرل را در سال 2004 با همکار نومحافظه‌کارش «دیوید فروم» نوشت و از بوروکراسی، خدمات دولتی و قانون آمریکا انتقاد کرد.
 این کتاب پیشنهاد می‌کند که آمریکایی‌ها از جمله FBI، CIA، نیروهای مسلح و وزارت امور خارجه باید "نهادهای دولت ما را اصلاح کنند تا آنها را برای نوع جدیدی از جنگ علیه نوع جدیدی از دشمن" آماده کنند.
 این کتاب همچنین به عنوان دفاعی از تهاجم سال 2003 به استفاده می‌شود و ایده‌های مهم نومحافظه‌کاران، از جمله راه‌هایی برای کنار گذاشتن همه فرآیندهای صلح و ، حمله به ، و ایالات متحده با و هوشیاری عمومی برای جلوگیری از پتانسیل تهدیدهای مهاجران تروریست یا حامی تروریست را بیان می‌کند. 
 پرل و فروم نتیجه می گیرند: 
 "برای ما، شر بزرگ زمان ما باقی می ماند، و جنگ علیه این شر، هدف بزرگ نسل ماست... هیچ راه میانه ای برای آمریکایی ها وجود ندارد: پیروزی یا هولوکاست."
 این ایده‌ها عناصر بنیادی  هستند.
 پرل یکی از منتقدان مکرر است و بیان می‌کند که این سازمان تجسمی است از
 «... تصور لیبرال از ایمنی از طریق قوانین بین‌المللی که توسط نهادهای بین‌المللی اداره می‌شود...»
 او همچنین به حمله کرده است. با این استدلال که تنها زمانی که سازمان ملل در طول جنگ سرد از نیرو استفاده کرد، زمانی بود که «...شوروی برای وتوی آن در اتاق نبود».
 علاوه بر این، اندکی پس از حمله به عراق، پرل اظهار داشت که; «در این مورد، مانع انجام کار درست بود». او همچنین استدلال کرد که "هیچ مکانیسم عملی منطبق با برای برخورد با صدام حسین" وجود ندارد. در آن زمان، این اظهارات باعث ایجاد اختلاف در میان شد، آنها استدلال کردند که آنها با موضع رسمی ایالات متحده در مورد قانونی بودن تهاجم در تضاد هستند.
 در سال 1996 در دوران دولت ، پرل یک گروه مطالعاتی را با رهبری کرد که گزارشی در مورد موازنه قدرت در خاورمیانه، به ویژه به نفع اسرائیل تهیه کرد. گزارش "یک گسست پاک: استراتژی جدید برای تامین امنیت قلمرو"، توصیه های روشنی در مورد دور کردن اسرائیل از ، تلاش برای متکی شدن به خود، "پرورش جایگزین هایی برای کنترل انحصاری عرفات بر جامعه فلسطین" و همکاری نزدیک‌تر با کشورهایی مانند اردن و ترکیه بود.
 همچنین اعلام کرد که برکناری از قدرت در عراق باید یک هدف کلیدی برای دولت اسرائیل باشد، از تهاجمات مسلحانه به لبنان حمایت کرد و پیشنهاد کرد که کشورهای عربی باید به عنوان به چالش کشیده شوند. علاوه بر این، پرل شخصاً این گزارش را به دولت آینده تحت رهبری لیکود تحویل داد تا بتواند بر نخست وزیر جدید بنیامین نتانیاهو تأثیر بگذارد.
 پرل از حملات پیشگیرانه، مانند عراق، به عنوان گسترش حق دفاع از خود دفاع می کند. برای مثال، پرل از اولین حمله عینی به تأسیسات هسته‌ای کره شمالی و ایران حمایت کرده است.
 
 
 پرل در مواردی متهم شده است که عامل نفوذ اسرائیل است. گزارش شده است که در زمانی که او برای کار می کرد، "خلاصه ای از از یک استراق سمع در سال 1970 ضبط کرد که پرل در مورد با شخصی در سفارت اسرائیل صحبت می کرد.
 او در سال 1983 زمانی که روزنامه ها گزارش دادند که او مبالغ قابل توجهی برای نمایندگی منافع دریافت کرده بود مورد انتقاد قرار گرفت. پرل را رد کرد و اصرار داشت که اگرچه پس از تصدی سمت خود در وزارت دفاع، برای این خدمات پولی دریافت کرده است، اما زمانی که برای شرکت اسرائیلی کار می کرد بین مشاغل دولتی بود.
 از سال 1981 تا 1987، پرل دستیار برای سیاست در دولت بود.
در مقاله‌ای در نیویورک تایمز، پرل به دلیل توصیه به ارتش برای خرید سیستم تسلیحاتی از یک شرکت اسرائیلی مورد انتقاد قرار گرفت که یک سال قبل 50000 دلار به او پرداخت کرده بود. پرل دریافت این مبلغ را در همان ماهی که به دولت ملحق شد تأیید کرد، اما گفت که این پرداخت برای کارهایی است که قبل از پیوستن به دولت انجام شده است و او این کار مشاوره قبلی را به ارتش اطلاع داده است. پرل هرگز به خاطر هیچ چیز مرتبط با این حادثه نشد.
 در مارس 2004، مقاله دیگری از نیویورک تایمز گزارش داد که در زمانی که پرل رئیس بود، با غول مخابراتی مشکل‌دار قرارداد بسته بود تا به مخالفت اف‌بی‌آی و پنتاگون برای فروش دارایی‌هایش به هنگ‌کنگ غلبه کند.
بر اساس  . از آنجایی که ارتش از شبکه فیبر نوری شرکت برای ارتباطات استفاده می کرد، برنج استدلال می کرد که فروش به یک شرکت خارجی، به ویژه چینی، را به خطر می اندازد. قرار بود 125000 دلار به پرل برای تبلیغ این معامله پرداخت شود و 600000 دلار هزینه اضافی در صورت تایید آن مشروط شود. این جنجال منجر به اتهامات رشوه خواری شد و پرل در 27 مارس 2003 از ریاست استعفا داد، اگرچه در هیئت مدیره باقی ماند.
 همچنین معروف است که پرل در زمانی که رئیس هیئت سیاست دفاعی بود، برای مصاحبه‌های مطبوعاتی درخواست پرداخت کرده است، رویه‌ای که اتهامات نه تنها اخلاقی، بلکه نادرستی قانونی را مطرح کرده است.
 سیمور هرش و "ناهار با رئیس"
 در ژوئیه 2001، ، پرل را به عنوان رئیس کمیته مشورتی هیئت سیاست دفاعی، که به وزارت دفاع مشاوره می دهد، منصوب کرد. دو سال بعد، مقاله‌ای در روزنامه، پرل را به تضاد منافع متهم کرد و ادعا کرد که پرل از طریق تأثیرگذاری بر سیاست‌های دولت سود مالی می‌کند. در این مقاله ادعا شده بود که پرل با معاملات تجاری داشته و او را با شرکت رایانه‌ای مرتبط با اطلاعات مرتبط می‌کرد که به ادعای او از جنگ در عراق سود می‌برد.
 در همان روز، پرل در مورد مسئله عراق توسط ولف بلیتزر CNN مصاحبه می‌کرد. اندکی قبل از پایان مصاحبه، بلیتزر به نقل از مقاله خبری فوق الذکر پرداخت و پاسخ پرل را خواست. پرل پیش‌فرض مقاله را رد کرد و استدلال کرد که این مقاله فاقد «هیچ موضوع ثابت» است. پرل اضافه کرد: صراحتاً، سای هرش نزدیک‌ترین چیزی است که روزنامه‌نگاری آمریکایی به یک تروریست دارد.
 در 11 مارس، پرل در رابطه با مقاله هرش به نیویورک سان گفت که "من قصد دارم در انگلستان اقدام قانونی کنم. من در حال حاضر با مشاور ملکه صحبت می کنم". او ادعا کرد که برنده شدن در پرونده‌های افترا در انگلیس آسان‌تر است، و به همین دلیل آن را به مکان بهتری تبدیل می‌کند. در نهایت پرل هیچ پرونده قانونی تشکیل نداد. در عوض، در 27 مارس 2003، او از ریاست هیئت سیاست دفاعی استعفا داد، اگرچه همچنان به عنوان عضو هیئت مدیره باقی ماند. [نیازمند منبع]
 مشاور معمر قذافی
 پرل به عنوان عضوی از شرکت مشاوره مانیتور مستقر در کمبریج، ماساچوست، مشاور دیکتاتور لیبی در سال 2006 بود. "پرل دو بار در سال 2006 به لیبی سفر کرد و پس از این سفرها با معاون رئیس جمهور دیک چنی ملاقات کرد." بر اساس اسناد مانیتور، پرل به همراه چند مشاور دیگر برای برگزاری سخنرانی ها و کارگاه های آموزشی و ترویج وجهه و حاکم آن به لیبی سفر کرده است.
 قرارداد نفت عراق
 در ژوئیه 2008، گزارش داد که پرل با همکاری در شمال عراق (کردستان عراق) برنامه‌هایی برای سرمایه‌گذاری در منافع نفتی در عراق داشته است.
 حمایت از حمله نظامی به ایران
پرل از اولین حمله عینی به کره شمالی و ایران حمایت کرده است.
 حمایت از جریانات براندازی 
در فوریهٔ ۲۰۰۵ هفته‌نامهٔ در مقاله‌ای با مقایسهٔ فخرآور و نوشت: «چلبی‌های ایرانی، منبع اطلاعاتی هستند که صحت و سقم آن کاملاً مشخص نیست. مردانی مانند امیر عباس فخرآور جزو این گروه هستند. ، مغز متفکر و مهم‌ترین حامی چلبی، فخرآور را هم حمایت می‌کند. بلافاصله پس از آزادی و عزیمت فخرآور در آوریل ۲۰۰۶، این دو در یک هتل در ملاقات کردند و این نومحافظ، فخرآور را به واشینگتن هدایت کرد». به نوشتهٔ اشپیگل «در واشینگتن شایعاتی وجود دارد مبنی بر اینکه فخرآور یک خلافکار معمولی بوده که در زندان اوین تصادفاً در تماس با رهبران دانشجویی قرار گرفته‌است». فخرآور برای سخنرانی در ، دربارهٔ ایران ویزای آمریکا دریافت کرد، و از آن زمان در آمریکا ماندگار شده‌است. 
 انتقاد به اپوزیسیون جمهوری اسلامی 
ریچارد پرل در مصاحبه با در ابان ۱۳۹۰ که برگردانی از این مصاحبه در روزنامه اصولگرای چاپ شد به نقل از پرل گفته شده: « از همه ی آنها (اپوزیسیون ایران ) بیزارم و به نظرم، ایرانیانی که تبعید می شوند کارهایی می کنند که روی رومانیایی ها، مجارها و دیگر پناهندگان را سفید می کنند (نمی‌توانند باهم کنار بيايند و برعلیه یک هدف مشترک متحد شوند).»
{"title": "ریچارد پرل", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B1%DB%8C%DA%86%D8%A7%D8%B1%D8%AF_%D9%BE%D8%B1%D9%84&oldid=34863406", "language": "fa"}