(مهرماه ۱۲۹۷-بهمن‌ماه ۱۳۷۹) پژوهشگر ایرانیِ حوزه ایران‌شناسی و ادبیات فارسی است.
 رکن‌الدین همایون‌فرخ در سال ۱۲۹۷ در تهران متولد شد. وی از خاندان شیبانی ایران بود. جد او ابونصر شاعر و نویسنده بزرگ دوران قاجار بود و پدرش نیز از استادان ادبیات فارسی به شمار می‌رفت. در چهارده سالگی به پرداخت و نخستین اثر نظمش را در شانزده سالگی به نام منتشر کرد. از ۱۳۲۰ش به کار نویسندگی پرداخت. همچنین را منتشر کرد.
 همایون‌فرخ پس از طی تحصیلات ابتدایی و متوسطه در تهران و ارومیه به رفت و درجه دکترای خود را در رشته و هنر با پایان‌نامه‌ای دربارهٔ «هشت هزار سال شعر ایرانی» دریافت کرد. وی با مسافرت به و اطلاعات خود را در رشته‌های هنر و ایران‌شناسی گسترش داد. او به تصحیح و شرح حال شاعرانی که نامشان در محافل ادبی زمان مهجور مانده‌بود پرداخت. وی بیش از ۵۲ اثر تحقیقی از خود به جای گذاشت. وی در بهمن ماه ۱۳۷۹ در گذشت و در بهشت زهرای تهران قطعه ۷۹، ردیف ۱۷۳، شماره ۱۰ به خاک سپرده شد.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 تصحیح دیوان عماد فقیه کرمانی
{"title": "رکن‌الدین همایون‌فرخ", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B1%DA%A9%D9%86%E2%80%8C%D8%A7%D9%84%D8%AF%DB%8C%D9%86_%D9%87%D9%85%D8%A7%DB%8C%D9%88%D9%86%E2%80%8C%D9%81%D8%B1%D8%AE&oldid=35067288", "language": "fa"}