، بین و و قبل از استقلال روسیه بین عراق و است . روابط بین روس ها و مردم عراق مدت ها پیش از تشکیل دولت های نوین عراق و روسیه است. در ، بازرگانان و کاشفان با استفاده از و ، بین دو کشور ارتباط داشتند . به گفته ، در قرن نهم میلادی می توان با بازرگانان در بازارهای روبرو شد ، که آنها و شمشیر با خودشان می آوردند. 
 در دوره نوین ، روابط اتحاد جماهیر شوروی و عراق و بعداً - به طور کلی بخشی از روابط آنها با و جنبش های آزادیبخش ملی آنها بویژه بوده است که به دلایل تاریخی و ژئواستراتژیکی به ویژه بوده است. برای مسکو مهم است با این حال ، در همان زمان ، به ویژه بین سالهای ۱۹۹۰ و ۱۹۵۸، روابط عراق با برخی از ویژگی های خاص مشخص شد .
 
 
 
 
 ، اگرچه و پشتیبانی ایدئولوژیک احزاب و جنبش های آزادیبخش ملی مردمان را رد کرده است ، اما با این وجود هنوز هم علاقه‌مند به همکاری با عراق است و از سال ۱۹۹۴ از حمایت سیاسی علیه ایالات متحده ، از جمله اعمال .
 در ۹ سپتامبر ۱۹۴۴ به طور رسمی با برقرار کرد . رژیم بود و به دلیل وابستگی به و ، پیوندهایی با مسکو برقرار کرد. در ژوئیه سال ۱۹۵۵، از تصمیم برای پیوستن به انتقاد کرد ، که منجر به قطع روابط دیپلماتیک عراق با عراق شد. پس از سرنگونی فیصل دوم در در ، جمهوری تازه اعلام شده به رهبری فرمانده روابط خود را با اتحاد جماهیر شوروی در مارس ۱۹۵۹ دوباره برقرار کرد و اتحاد جماهیر شوروی شروع به فروش اسلحه به بغداد کرد . اتحاد جماهیر شوروی سخت افزارهای نظامی قابل توجهی را در اختیار عراق قرار داد ، مانند هواپیماهای نظامی (از جمله ) ، تانک ها ، و سیستم ) 
 "به اتحاد جماهیر شوروی نزدیکتر شد و روابط آنها از ۱۹۷۳ تا ۱۹۶۹ به اوج خود رسید." "پیمان دوستی و همکاری" پانزده ساله عراق و شوروی در آوریل ۱۹۷۲ به امضا رسید. اتحاد جماهیر شوروی در توسعه به عراقی ها کمک کرد و نخست وزیر اتحاد جماهیر شوروی در مراسم برش نوار شرکت کرد. عراقی ها از سلاح های شوروی برای شکست دادن به رهبری نیز استفاده می کردند . عراق آموزش را از مأمورین آلمانی اتحاد جماهیر شوروی و شرق فرا گرفت. روابط بین دو کشور "در اواسط دهه ۱۹۷۰ تضعیف شد زیرا بغداد سعی داشت روابط خود را با همسایگان خود بهبود بخشد و به فناوری غربی دسترسی پیدا کند." فدراسیون روسیه در مورد حمله احتمالی ایالات متحده تا همین اواخر اطلاعاتی در اختیار عراق قرار داد. 
 حدود چهل سال تا گورباچف در اواخر دهه ۱۹۸۰، همکاری اتحاد جماهیر شوروی و عراق هر دو نزدیک و چند وجهی بود و برای بیشتر دوره حتی رسماً آن را "مشارکت استراتژیک" نامید. در سال ۱۹۶۷، عراق با اتحاد جماهیر شوروی توافق نامه ای را برای تأمین نفت به این کشور در ازای دسترسی گسترده به تسلیحات بلوک شرقی امضا کرد. در سال ۱۹۷۲ ، مصر به پرسنل در این کشور دستور داد که خارج شوند و به زودی به یکی از نزدیکترین متحدین اتحاد جماهیر شوروی در تبدیل شد. در این مدت ، اتحاد جماهیر شوروی و پیمان دوستی و همکاری را امضا کرده بودند که در آن هر دو کشور تعهد می دادند که در معرض تهدید به یکدیگر کمک کنند و از ورود به اتحاد خصمانه علیه یکدیگر جلوگیری کنند 
 با این حال ، این بدان معنا نیست که در تمام این مدت روابط متقابل آنها همیشه به همان اندازه دوستانه و بدون اختلافات جدی سیاسی بوده است. آندره کرتز ، دانشمند کانادایی ، به دلیل حمایت از جنبش های آزادسازی ملی ، توضیح داد که شماری از کشورهای مهم جهان سوم از جمله عراق "دوستی خود را برای بهبود روابط با اتحاد جماهیر شوروی اعلام کردند و با آن درمورد تعدادی از مشکلات بین‌المللی همکاری داشتند". با این وجود ، به هیچ وجه ، رهبران آنها " خود را به خطر نمی‌انداختند یا مأمور شوروی می شدند." علاقه بغداد به همکاری با مسکو "بر اساس نیاز به یک حامی قدرتمند در تلاش هایش برای ریختن تمام بقایای و تأسیس عراق به عنوان یک عضو مستقل در نظم جهانی کشورهای عضو بود." اما در همان زمان ، عراق در برابر هر چیزی مقاومت می کند که می تواند به عنوان یک نفوذ به امور داخلی کشور یا به عنوان نقض حاکمیت عراق بر سیاست های بین‌المللی خود تلقی شود.
 از دهه ۱۹۷۰به منظور حفظ سیاست خارجی مستقل ، دولت عراق شروع به متنوع سازی روابط خود با تأمین کنندگان تسلیحات نظامی کرد. عراق با خرید اسلحه از فرانسه ، ، ، و ایالات متحده سعی در تأمین نیازهای نظامی خود در عین جلوگیری از اعتماد به نفس بیش از حد به اتحاد جماهیر شوروی داشت. با این وجود ، دولت اتحاد جماهیر شوروی همچنان تأمین کننده اصلی تسلیحات بود. 
 اتحاد جماهیر شوروی نسبت به به فرمان در ۲ اوت ۱۹۹۰انتقاد کرد ، و از قطعنامه که مجاز به استفاده از بود ، در صورت لزوم ، برای اجرای تحریم تسلیحاتی علیه عراق حمایت کرد. اما پشتیبانی نظامی اتحاد جماهیر شوروی از صدام حسین همچنین انتقادهای اساسی را از سوی ایالات متحده و سایر کشورهای غربی به وجود آورد. در ، کارشناسان سیاست خارجی و در تاریخ ۳۰ اوت ۱۹۹۰ نوشتند: "گرچه ضمن محکوم کردن حمله عراق ، همچنان به کمک نظامی از صدام دست نکشید . با پذیرش خود مسکو ، در یک نشست مطبوعاتی روز ۲۲ اوت با سرهنگ والنتین اوگورتسف ، ارتش سرخ ، ۱۹۳ مشاور نظامی اتحاد جماهیر شوروی هنوز مشغول آموزش و کمک به نیروهای مسلح یک میلیون نفری عراق هستند. منابع به طور خصوصی می گویند که بین ۳۰۰۰ تا ۴۰۰۰ مشاور نظامی شوروی ممکن است در عراق باشند. " 
 
 
 
 
 
 <references group="" responsive="0">
{"title": "روابط عراق و روسیه", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B1%D9%88%D8%A7%D8%A8%D8%B7_%D8%B9%D8%B1%D8%A7%D9%82_%D9%88_%D8%B1%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%87&oldid=33833107", "language": "fa"}