شامل توسعه و برای تولید و استفاده از می‌باشد.
 راهبرد هسته‌ای به عنوان زیرشاخه ایی از در تلاش است تا از جنگ‌افزارهای هسته‌ای به عنوان ابزاری برای نیل به اهداف سیاسی استفاده کند. علاوه بر استفاده واقعی از سلاح‌های هسته‌ای چه به صورت در میدان نبرد و چه به صورت ، بخش بزرگی از استراتژی هسته‌ای شامل استفاده از این سلاح‌ها به عنوان ابزار چانه زنی می‌شود.
 برخی از موضوعات در نظر گرفته شده در استراتژی هسته ای عبارتند از:
 
 
 بسیاری از استراتژیست‌ها معتقدند که استراتژی هسته ای با سایر انواع متفاوت است. قدرت عظیم و وحشتناک چنین سلاح‌هایی، استفاده از آنها را در دستیابی به پیروزی به معنای مرسوم نظامی غیرممکن می‌کند.
 شاید غیر منطقی باشد اما بر اساس دکترین ، بخش مهمی از تمرکز راهبرد هسته‌ای بر اساس چگونگی پیشگیری و منع استفاده از تسلیحات هسته‌ای بنا شده‌است.
 در زمینه و حفظ ، دولت‌ها به دنبال جلوگیری از دستیابی سایر کشورها به سلاح‌های هسته ای به عنوان بخشی از استراتژی هسته ای هستند.
 در دکترین (MAD) فرض بر این است که یک نیروی بازدارنده هسته ای باید قابل اعتماد و با دوام باشد. یعنی هر نیروی بازدارنده باید را با توانایی کافی برای نابودی کشور دیگر در یک ، تحمل کند؛ بنابراین، نخستین حمله برای کشور آغاز گر حمله حکم خودکشی را خواهد داشت.
 در اواخر دهه ۱۹۴۰ و ۱۹۵۰ همزمان با توسعه ، و روش‌ها و حامل‌های متنوعی را برای حمل سلاح‌های هسته‌ای دنبال کردند. ثابت شده که سه گونه حامل سلاح هسته‌ای موفقیت بیشتری دارند و به‌طور مجموع « » نامیده می‌شوند. این مجموعه شامل حامل‌های هوایی سلاح (بمب یا موشک)، (معمولاً دارای پیشران هسته ای بوده و به اسم SSBN شناخته می‌شوند)، و (ICBM) که معمولاً در پایگاه‌های زمینی و در قالب یا بر روی کشنده‌های حامل پرتابگر مستقر هستند، می‌شود.
 با وجود اینکه به عنوان جزئی از نیروهای بازدارنده هسته‌ای محسوب نمی‌شوند، قدرت‌های هسته‌ای در طی جنگ سرد اقدام به استقرار تعداد زیادی از این گونه سلاح‌ها کردند. این گونه سلاح‌ها قابلیت حمل توسط تقریباً تمامی حامل‌های سلاح‌های متعارف بزرگ را دارند.
 در دهه ۱۹۷۰ نگرانی فزاینده ای وجود داشت مبنی بر اینکه مجموعه نیروهای متعارف توانایی غلبه کامل بر نیروهای را دارند. پاسخ به نیروهای مهاجم پیمان ورشو در خاک اروپا با غیرقابل تصور به نظر می‌رسید، چرا که واکنش ویرانگر طرف مقابل را در پی داشت؛ بنابراین، فن آوری‌های لازم برای کاهش شدید آسیب‌های جانبی سلاح‌های هسته‌ای در ضمن حفظ تأثیرگذاری کافی آن‌ها در مقابل نیروهای نظامی متعارف در حال پیشروی، توسعه یافتند. برخی از این سلاح‌ها بودند، که با وجود انفجار نسبتاً کوچک همراه با تشعشعات رادیو اکتیو و گرمای کمتر، برای خدمه تانک‌ها و خودروهای زرهی به خصوص در مراکز تجمع این وسایل کشنده بودند. فن آوری‌های دیگر به اصطلاح «دستگاه‌های تابش سرکوب شده» نامیده می‌شدند که عمدتاً انفجارهایی با پرتوافشانی کم تولید می‌کردند و عملاً آنها را بسیار شبیه به مواد منفجره معمولی، اما با انرژی بسیار بیشتری می‌کرد. 
 ساخته که فیلمی طنز در مورد راهبرد هسته ای است (۱۹۶۴).
{"title": "راهبرد هسته‌ای", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B1%D8%A7%D9%87%D8%A8%D8%B1%D8%AF_%D9%87%D8%B3%D8%AA%D9%87%E2%80%8C%D8%A7%DB%8C&oldid=29932019", "language": "fa"}