( یا ) زبانی از خوشه زبانی شرقی است که به شاخه از خانواده تعلق دارد. فون با داشتن ۱٫۷ میلیون گویشور، در میان مردم فون در رایج است. فون مانند دیگر زبان‌های گبه یک با ترتیب در جمله است.
 فون دارای هفت دهانی و پنج واکه خیشومی است.
 فون دارای دو واجی، بلند و کوتاه است. نواخت بلند پس از همخوان صدادار به صورت افزایش (کوتاه-بلند) پدیدار می‌شود. چهار حالت برای واژگان دو یی امکان‌پذیر است: بلند-کوتاه، کوتاه-بلند، بلند-بلند، کوتاه-کوتاه.
 در واژگان درازتر، مانند فعل و عبارات اسمی، یک نواخت بلند تمایل دارد تا هجای آخر باقی بماند که اگر این هجا دارای نواخت کوتاه باشد، نواخت افت می‌کند (کوتاه-بلند).
 الفبای فون بر پایه است که بدان حروف Ɖ/ɖ، Ɛ/ɛ، و Ɔ/ɔ و همچنین gb، hw، kp، ny، و xw افزوده شده‌اند.
 از 
 
 برنامه‌های رادیویی به فون از کانال‌های پخش می‌شوند. برنامه‌های تلویزیونی نیز به فون در کانال ماهواره‌ای La Beninoise نشان داده می‌شوند. 
 در گذشته تنها زبان آموزش در بنین بود، اما در دهه دوم سده بیست و یکم، دولت در حال آزمایش برخی از درسی در مدارس بنین به زبان‌های محلی این کشور، از جمله فون است.
{"title": "زبان فون", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B2%D8%A8%D8%A7%D9%86_%D9%81%D9%88%D9%86&oldid=33575415", "language": "fa"}