(به : ) نوعی تک‌برنده است که برگه‌های رأی در آن به شکل (رتبه‌ای) می‌باشند. این روش را مارکوس شولتسه در سال ۱۹۹۷ ابداع کرد.
 روش شولتسه نوعی است، بدین معنی که اگر نامزدی وجود داشته باشد که در مقابله‌های دوبدو نسبت به تک‌تک نامزدهای دیگر برنده باشد، همان نامزد برنده خواهد بود.
 خروجی روش شولتسه نامزدان را رتبه‌بندی می‌کند؛ بنابراین اگر k کرسی موجود باشد، می‌توان از همین روش بدون هیچ تغییری استفاده کرد و k نامزد حائز رتبه‌های بالاتر را بر k کرسی موجود نشاند. برای انتخابات چندبرنده، بدیل نیز پیشنهاد شده‌است.
 چندین سازمان از جمله ، ، ، ، ، انجمن‌های ، و . . . از روش شولتسه استفاده کرده‌اند.
 ورودی روش شولتسه مشابه سایر است: رأی‌دهندگان نامزدان را نسبت به هم اولویت‌بندی می‌کنند. در ذکر اولویت‌ها تساوی نیز مجاز است. همهٔ نامزدها در برگه‌های رأیْ فهرست شده‌اند و هر رأی‌دهنده با استفاده از اعداد، این فهرست را به ترتیب ترجیحاتش رتبه‌بندی می‌کند: رأی‌دهنده شایسته‌ترین نامزد را در رتبهٔ اول می‌نشاند، و نامزد دوم از لحاظ شایستگی را در رتبهٔ دوم قرار می‌دهد و به همین منوال ادامه می‌دهد. هر رأی‌دهنده مجاز است:
 
 
 را تعداد رأی‌دهندگانی در نظر می‌گیریم که نامزد را به نامزد ترجیح داده‌اند.
 یک از نامزد به نامزد به دنباله‌ای از نامزدان با ویژگی‌های زیر تعریف می‌شود:
 
 
 ، از نامزد به نامزد ، مقدار بیشینه‌ای است به قسمی که مسیری از نامزد به نامزد با آن قدرت وجود داشته باشد. اگر اصلاً مسیری از نامزد به وجود نداشته باشد، آنگاه .
 نامزد از نامزد است اگر و فقط اگر .
 نامزد یک است اگر و فقط اگر برای هر نامزد دیگر داشته باشیم .
 می‌توان ثابت کرد که و با هم نتیجه می‌دهند . بنابراین اطمینان حاصل می‌شود که الف) تعریف بالایی از « » واقعاً معرف یک است و ب) همیشه حداقل یک نامزد وجود دارد که برای هر نامزد دیگر داشته باشیم: .
 در مثال ذیل ۴۵ رأی‌دهنده ۵ نامزد را رتبه‌بندی می‌کنند.
 
 
 
 
 
 
 
 ابتدا می‌بایست مقابله‌های رو-در-رو را محاسبه کرد. مثلاً در مقابلهٔ رو-در-روی و ، تعداد رأی‌دهنده را به ترجیح داده‌اند و رأی‌دهنده را به . پس و . نتایج کامل مقابله‌های رو-در-رو از قرار زیر است:
 رنگ پس‌زمینهٔ سلول سبز است اگر وگرنه قرمز. در این مثال برندهٔ بلامنازعی وجود ندارد که صرفاً با نگاه‌انداختن به مقابله‌های رو-در-رو آشکار شود.
 حالا باید قوی‌ترین مسیرها را مشخص کرد. برای آنکه قوی‌ترین مسیرها به‌آسانی به چشم آیند، نتایج مقابله‌های رو-در-رو در گراف جهت‌دار سمت چپ ترسیم شده‌اند. پیکانی که از رأس به نشانه رفته‌است برچسب دارد. برای پرهیز از شلوغ‌شدن گراف، فقط در صورتی که پیکان از رأس به نشانه رفته‌است (سلول‌های سبز ماتریس). در این مثال زیرا قوی‌ترین مسیر از به ، مسیر مستقیم است که قدرت ۳۳ دارد. اما زیرا قوی‌ترین مسیر از به ، مسیر مستقیم به قدرت ۲۶ نیست، بلکه مسیر غیرمستقیم است که قدرت را دارد. قدرت یک مسیر، قدرت ضعیف‌ترین رشتهٔ پیوند است.
 جدول زیر قوی‌ترین مسیر از نامزد به را برای هر جفت از نامزدان با رنگ قرمز نمایش می‌دهد و ضعیف‌ترین رشتهٔ پیوند شده‌است.
 حال می‌توان خروجی روش شولتسه را معین کرد. مثلاً در مقایسهٔ با چون پس نامزد از نامزد بهتر است. به عنوان مثالی دیگر پس نامزد از نامزد بهتر است. اگر به همین منوال ادامه دهیم، نتیجه (رتبه‌بندی شولتسه) خواهد بود و برنده خواهد شد. به عبارت دیگر برنده است چون برای هر نامزد دیگر داریم .
 تنها مرحلهٔ دشوار در اجرای روش شولتسه، محاسبهٔ قدرت قوی‌ترین مسیرهاست. با وجود این، این مشکل مسئله‌ای مشهور در نظریهٔ گراف‌ها موسوم به است. یک روش ساده برای محاسبهٔ قدرت‌ها، بکارگیری بدیل است. الگوریتم در زیر شرح داده شده‌است:
 این الگوریتم و مدت زمان اجرایش متناسب با می‌باشد که تعداد نامزدان است.
 اگر رأی‌دهندگان مجاز به استفاده از تساوی در ترجیحاتشان باشند، خروجی روش شولتسه به چگونگی تفسیر تساوی در تعریف بستگی پیدا خواهد کرد. این‌ها دو انتخاب معمولند: الف) تعداد رأی‌دهندگانی باشد که اکیداً را به ترجیح می‌دهند؛ ب) تفاضل تعداد رأی‌دهندگانی باشد که ( را به ترجیح می‌دهند) و (رأی‌دهندگانی که را به ترجیح می‌دهند). اینکه ها چگونه تعریف شوند در نتیجه تأثیری نمی‌گذارد. روش شولتسه فاقد چرخه است و با فرض اینکه ها یکتا باشند، تساوی رخ نخواهد داد.
 بروز تساوی در رتبه‌بندی شولتسه نامحتمل، اما ممکن است. مارکوس شولتسه، مبدع این روش، پیشنهاد می‌کند که برگهٔ رأی یکی از رأی‌دهندگان به شکل تصادفی انتخاب شود و طبق نظر او، تساوی شکسته شود و در صورت نیاز این کار تکرار شود.
 روال دیگری نیز برای تعیین برنده در روش شولتسه وجود دارد که البته کندتر است:
 
 
 روش شولتسه را مارکوس شولتسه در سال ۱۹۹۷ ابداع کرد. اولین بار در سال‌های ۹۸–۱۹۹۷ و ۲۰۰۰ بر روی این روش در میلینگ‌لیست‌های عمومی بحث شد. بعداً (۲۰۰۳)، (۲۰۰۳)، (۲۰۰۵)، (۲۰۰۵)، (۲۰۰۸)، (۲۰۰۸)، (۲۰۰۸)، (۲۰۰۹)، و (۲۰۱۰) از این روش استفاده کردند. روش شولتسه یکی از دو روش مورد استفاده در رأی‌گیری‌های چندنامزدی در است که در سال ۲۰۰۵ با رأی اکثریت تصویب شد و چندین بار مورد استفاده قرار گرفته‌است.
 مارکوس شولتسه در سال ۲۰۱۱ مقاله‌ای دربارهٔ این روش در ژورنال دانشگاهی منتشر کرد.
 تاکنون از روش شولتسه برای انتخابات پارلمانی استفاده نشده اما از این روش برای پارلمان استفاده کرده‌است. اقبال به این روش از جانب سازمان‌های عمومی رو به افزایش است. برخی از سازمان‌هایی که از این روش استفاده می‌کنند، در زیر فهرست شده‌اند:
{"title": "روش شولتسه", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B1%D9%88%D8%B4_%D8%B4%D9%88%D9%84%D8%AA%D8%B3%D9%87&oldid=34435522", "language": "fa"}