برای دیگر کاربردها را ببینید. (به : ) در و ، ویژگی آواهایی مانند و و کناری‌ها و روان‌ها است که در تولید آنها مسیر عبور جریان هوا نسبتاً آزاد است و در حال ارتعاش‌اند. نام دیگری که برای رسا به‌کار می‌رود، (به : Resonant) است.
 رسا در نظریه یکی از مختصه‌های طبقاتی عمده آواست که توسط و هله وضع شده تا تنوعات آوایی در را طبقه‌بندی کند. آواهای رسا، از نظر تولیدی، آنهایی هستند که در تولیدشان مانع قابل توجهی در مسیر جریان هوا قرار ندارد و در موقعیت هستند. به عبارت دیگر حالت بی‌نشان آواهای رسا، واکدار است. در مقابل چنین آواهایی، آواهای یا غیررسا قراردارند که در تولیدشان جریان هوا با مانع مواجه می‌شود. آواهای رسا عبارتند از:
 
 در برخی زبان‌ها رساهای بی‌واک وجود دارند ازجمله زبان‌های دراویدی، چینی-تبتی، و آسترونزیایی، اما این موارد استثنا هستند. 
 آواهای رسا، در تقابل با آواهای ، دارای ساخت‌یافته بوده و توزیع انرژی‌شان بیشتر در پایین‌تر متمرکز است.
 دارای ۱۱ آوای رسا است که از این میان ۶ آوا واکه و ۵ آوا است. آواهای رسای زبان فارسی عبارتند از:
{"title": "رسا", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B1%D8%B3%D8%A7&oldid=34533018", "language": "fa"}