( : ) نام یک گیاهی از متعلق به خانواده است. نام دیگر زبرینه است. 
زبرینه گونه‌ای واشی (فاقد اندام چوبی)، همیشه‌سبز و چندساله و بومی اروپا و مناطق مدیترانه‌ای است که گل‌های کوچک و سفید مثل مروارید آن عطر دلپذیری از خود پراکنده می‌سازند.
 ارتفاع گل مروارید عطری ۳۰ سانتیمتر و گستردگی آن ۴۵ سانتیمتر است و شکل رشدی آن توده‌ای و حصیری که غالباً به صورت تخت بر روی زمین می‌خوابد یا توسط سایر گیاهان قیم، حمایت می‌گردد. کاربرد آن در پوشش عرصه‌های سایه‌دار است. برگ ساده، سرنیزه‌ای، بدون کرک، به روشن (در پاییز ممکن است به رنگ سبز تیره در آید)، به طول ۵-۲ سانتیمتر، و در یک حلقه ۹-۶ تایی به وجود می‌آید. برگساره دارای بافت نرم و متراکم است.
گل‌ها کوچک با قطر ۷-۴ میلی‌متر، معطر به رنگ سفید و دارای چهار هستند که از پایه به هم متصل اند. فصل گلدهی بهار است. میوه به قطر ۴-۲ میلیمتر است. 
 گسترش زبرینه از طریق ریشه‌های خزنده گیاه است. با تقسیم گیاه و جداسازی ساقه‌های ریشه‌دار، گیاه را می‌توان تکثیر کرد. 
 گیاه معطر است (ماده مؤثر کومارین). رایحه آن در زمان پژمردگی بیشتر شده و تا خشک شدن برگساره ادامه می‌یابد. این گیاه به صورت تجاری برای تولید عطر مورد استفاده قرار می‌گیرد.
خواص درمانی آن عبارت است از آرام‌بخش، مدر، معرق، قابض، ضدعفونی کننده مجاری ادراری و در استعمال خارجی التیام‌دهنده زخم.
مهمترین مواد مؤثره دارویی زبرینه عبارتند از ، اسیدهای روبیا، سیتریک و مالیک و مقداری ، آسپرولوزید و یک ماده تلخ. 
 از زبرینه در بدین روش استفاده می‌شود: دم کرده ۳۰ تا ۵۰ در هزار؛ این گیاه به عنوان مدر، معرق، آرام کننده، رفع دردهای عصبی، محلل و قابض و به صورت جهت رفع التهاب و ورم اندام بدن و التیام زخم‌ها. 
مقدار و دستور مصرف: مقدار ۴ ـ ۳ گرم روزی سه بار به صورت دم کرده. 
 با زبرینه سسی نیز تهیه شده و در تهیه برخی غذاها استفاده می‌شود.
{"title": "زبرینه (گیاه)", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B2%D8%A8%D8%B1%DB%8C%D9%86%D9%87_(%DA%AF%DB%8C%D8%A7%D9%87)&oldid=33351888", "language": "fa"}