ملقب به از رهبران عمده مخالفان است که تا پای جان در دفاع از استبداد مبارزه کرد. او پس از خلع از سلطنت (۱۳۲۷)، در اردبیل آشوب کرد. در جنگی که بین ستارخان، که برای برقراری آشتی بین شاهسونان و مجاهدان به اردبیل رفته بود، با رحیم‌خان و متحدانش درگرفت، ستارخان به سختی شکست خورد سپس سپاهی مرکّب از سواران بختیاری، مجاهدین و قزاق را به جنگ رحیم‌خان فرستاد. این‌بار رحیم‌خان شکست خورد و به روسیه گریخت.
 اسلاف رحیم خان از آن سوی ارس به نواحی کوچانده شده بودند. رحیم خان فرزند حاج علیخان، از سران عشایر چلبیانلو بود. رحیم خان در سال ۱۲۹۷ قمری به حکم ، که آن‌زمان بعنوان ولیعهد در ساکن بود، به حکومت منصوب شد. در دوران پادشاهی ، او با درجه میرپنجی و لقب نصرت السلطان رئیس طایفه چلبیانلو بود و به طوایف دیگر تعرض می‌کرد. با اشاره به این موارد از رحیم بعنوان «راهزنی عمده» اسم می‌برد. در سال ۱۳۲۴ قمری، درست بعد از صدور ، رحیم در معیت محمد علی میرزای ولیعهد به رفت. اندکی بعد مظفر الدین در گذشت و محمد علی میرزا تاجگذاری کرد. رحیم خان، در منصب ریاست کشیک خانه، یکی از محارم شاه جدید شد. 
 در سال ۱۳۲۵ قمری بیوک خان، پسر رحیم خان، در منطقه ارسباران ۲۰۰ نفر روستایی را به قتل رساند و اینکار باعث خشم مشروطه خواهان شد. نتیجه آنکه رحیم خان بدستور شاه زندانی گردید. اما اندکی بعد، مجلس به سوگند وفاداری رحیم خان اعتماد کرده او را در راس سپاهی با تجهیزات کامل مأمور سرکوبی اشرار و کرد به آذربایجان اعزام کردند. رحیم خان به محض رسیدن به در آنجا اغتشاش راه انداخت. ستار خان برای مقابله عازم شد، ولی شکست خورده به تبریز بازگشت. 
 در ۱۷ رمضان ۱۳۲۹ رحیم خان به حکم انجمن ایالتی تبریز در یکی از راهروهای ارگ تبریز به ضرب چند گلوله کشته شد.
{"title": "رحیم چلبیانلو", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B1%D8%AD%DB%8C%D9%85_%DA%86%D9%84%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D9%86%D9%84%D9%88&oldid=32775685", "language": "fa"}