( : ) یکی از اصلی‌ترین رنگ‌آمیزی بافتی است که در به کار می‌رود. این رنگ‌آمیزی بیشترین کاربرد را در دارد و اغلب دارای است. به عنوان مثال، هنگامی که یک نمونه برداری از یک بافت مشکوک به سرطان را بررسی می‌کند، از این رنگ‌آمیزی برای تحلیل جزئیات بافت استفاده می‌کند.
 H&E ترکیبی از دو رنگ بافتی است: و . هماتوکسیلین را به رنگ آبی مایل به ارغوانی رنگ‌آمیزی می کند و ائوزین و را به رنگ صورتی در می‌آورد. ساختارهای دیگر در سلول سایه‌ها، رنگ‌ها و ترکیبات گوناگونی از این رنگ‌ها را به خود می‌گیرد. از این رو یک می‌تواند به‌راحتی میان هسته و سیتوپلاسمی سلول تفاوت بگذارد و افزون بر این، الگوهای کلی رنگ‌آمیزی از طرح و توزیع عمومی سلول‌ها را نشان می‌دهد و یک نمای کلی از ساختار نمونه بافت را ارائه می‌دهد. بنابراین تشخیص الگو هم توسط خود افراد متخصص و هم توسط نرم‌افزاری که به آن متخصصان کمک می‌کند (در )، اطلاعات بافت‌شناسی را فراهم می‌کند.
 این ترکیب رنگ‌آمیزی برای نخستین بار در سال ۱۸۷۶ میلادی توسط معرفی شد.
 روش رنگ‌آمیزی H&E تا حدودی رنگ‌آمیزی اصلی در است زیرا می‌تواند به‌تندی و به‌سرعت انجام شود. این رنگ‌آمیزی گران نیست و باعث رنگ‌آمیزی خوب بافت‌ها شود به طوری که مقدار قابل‌توجهی آشکار می‌شود و می‌تواند برای تشخیص طیف گسترده‌ای از شرایط به کار رود. نتایج به دست آمده از رنگ‌آمیزی H&E بیش از حد به ماده شیمیایی مورد استفاده برای رفع بافت یا ناهماهنگی جزئی در پروتکل آزمایشگاهی وابسته نیست و این عوامل به استفاده معمول آن در بافت‌شناسی کمک می‌کنند. رنگ آمیزی H&E همیشه تمایز کافی برای تمایز همه بافت‌ها، ساختارهای سلولی یا توزیع مواد شیمیایی را ایجاد نمی‌کند و در این موارد از رنگ‌آمیزی‌ها و روش‌های ویژه و خاص‌تری استفاده می‌شود.
{"title": "رنگ‌آمیزی هماتوکسیلین-ائوزین", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B1%D9%86%DA%AF%E2%80%8C%D8%A2%D9%85%DB%8C%D8%B2%DB%8C_%D9%87%D9%85%D8%A7%D8%AA%D9%88%DA%A9%D8%B3%DB%8C%D9%84%DB%8C%D9%86-%D8%A7%D8%A6%D9%88%D8%B2%DB%8C%D9%86&oldid=33618180", "language": "fa"}