(به : ) (زادهٔ – مرگ ) جستجوگر دو قطب و بود. او نخستین را میان سال‌های ۱۹۱۰–۱۲ رهبری نمود و همچنین نخستین کسی است که به هر دو قطب شمال و جنوب رسید. آمونسن را نخستین کسی می‌دانند که را درنوردید. او در کنار مردانی چون ، و یکی از رهبران اصلی دورهٔ بود.
 روئال آمونسن در سال ۱۹۱۰ میلادی به سمت حرکت کرد و تصمیم داشت اولین کسی باشد که به آن جا می‌رسد، اما این تصمیم را به تعویق انداخت چرا که یک آمریکایی به نام پیش از اقدام او، مدعی شد که به آن جا رسیده‌است. بعدها ادعای در رسیدن به محل دقیق قطب شمال رد شد. این کاشف نروژی سپس تصمیم گرفت به برود. آمونسن در ۱۴ دسامبر ۱۹۱۱ اولین کسی بود که وارد قطب جنوب شد. گروه اکتشافی کاپیتان اسکات یک ماه پس از وی وارد آن منطقه شد. او همچنین به سال ۱۹۲۶ با تیم اکتشافی خود، نخستین شخصی شد که با هواپیما از روی قطب شمال گذشت. آمونسن در ژوئن ۱۹۲۸ در طی یک عملیات نجات ناپدید گشت.
 آمونسن در خانواده‌ای کشتی‌دار و ناخدا در زاده‌شد. پدرش بود و او فرزند چهارم خانواده بود. مادرش کوشید تا او را از پیشهٔ خانوادگیش -دریانوردی- دور نگاه‌دارد و او تا زمان مرگ مادر یعنی تا ۲۱ سالگی از پرداختن به این کار پرهیز کرد. در این زمان دانشگاه پزشکی را رهاکرد و به دریانوردی پرداخت.
 او میان سال‌های ۱۸۹۷–۱۸۹۹ یکی از هموندان گروه بلژیکی گسیل داشته به قطب جنوب بود. این گروه اعزامی را رهبری می‌کرد و نخستین سفر زمستانی به قطب جنوب بود. کشتی ایشان در یخ گیر کرد و دشواری‌هایی همچون دچارشدن به بیماری را برای خدمه‌اش پدید آورد ولی تجربه سودمندی را به آمونسن بخشید.
 در آمونسن با کامیابی –میان دو و را پیمود. آمونسن در روند این سفر از مردمان بومی آموزه‌هایی را برای زندگی در قطب آموخت، برای نمونه بهره‌برداری از . در و هنگامی که او در بود خبر استقلال نروژ از را شنید و گزارش کامیابی‌هایش را برای پادشاه تازهٔ نروژ فرستاد.
 از آن او در اندیشه سفر به بود که شنید و عزم گشودن آن نقطه را دارند؛ پس به سوی قطب جنوب تغییر مسیر داد. او در این سفر سوار بر کشتی فرَم بود. در از بیرون‌زد. وی و مردانش در به رسیدند و نخستین اردوگاه خود را به نام بنیاد نهادند. سپس آمونسن مردانش را از پوشیدن پوشاک پشمی سنگین بازداشت و به جای آن به آن‌ها پوستین‌هایی همانند پوشش پوشاند. ایشان همچنین از و بهره بردند و نیز در ۸۰٬۸۱ و ۸۲ درجهٔ جنوبی، یعنی در راه حرکتشان به سوی قطب جنوب، انبارهای آذوقه‌ای برپا ساختند. تیم او دربرگیرنده ، ، ، و خود وی بود. ایشان با ۴ سورتمه و ۲۵ سگ به راه افتادند. آن‌ها پس از ۴ روز بالاروی در به لبهٔ پشتهٔ قطبی رسیدند. آمونسن چنین برنامه ریخته بود که در میان راه سگ‌هایی را برای داشتن گوشت تازه کشته و بخورند. در گروه پنج‌تنه به همراه ۱۶ سگ به نقطهٔ قطبی رسید. آن‌ها ۳۵ روز پیش از گروه –که هماوردشان در این نبرد بودند- به قطب جنوب رسیده‌بودند. آمونسن اردوگاه قطبی خویش را (به معنای خانهٔ قطب) نام‌نهاد. وی همچنین را نیز به نام پادشاه کشورش فلات شاه هاکون هفتم خواند. گروه در با ۱۱ سگ به فرمهایم بازگشت. کامیابی او در هنگامی که او به هوبارت در رسید انتشار یافت. دریایی در به افتخار این فتح نامیده می‌شود.
 در ۱۹۲۵ او به دستیاری و خلبان و سه عضو دیگر با دو دست به پیمایش عرض شمالی در جایی که مایل‌ها دور از رادار بود زدند.
 در ۱۹۲۶ تیم آمونسن با هواپیمایی ساخته از روی قطب شمال گذشتند. ایشان از در ۱۱ مه ۱۹۲۶ برخاستند و دو روز پس از آن در بر زمین فرودآمدند.
 روئال آمونسن در ۱۹۲۸ در هنگام انجام یک عملیات نجات ناپدید شد و پیکرش هیچ‌گاه یافت نشد. گویا هواپیمای او در مه گیرافتاده و آنگاه سرنگون شده‌بوده است.
{"title": "روئال آمونسن", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B1%D9%88%D8%A6%D8%A7%D9%84_%D8%A2%D9%85%D9%88%D9%86%D8%B3%D9%86&oldid=34413650", "language": "fa"}