برای دیگر کاربردها را ببینید. در لغت به معنای آشکار و پیدا و ظاهر شدن است و در اصطلاح مذهب برای ظهور « » شیعیان به‌کار می‌رود. مفهوم ظهور در و و آئین وجود دارد. هندوها انتظار دهمین اَوَتاره با نام کَلْکی یا کَلکین را می‌کشند؛ زرتشتی‌ها در انتظار به‌سر می‌برند ؛ یهودیان مسیح ( را نجات‌دهنده می‌دانند ؛ مسیحیان، منتظر بازگشت به‌عنوان منجی موعود هستند ؛ مسلمانان قائل به ظهور هستند و یکی از القاب مشهور او را موعود می‌دانند .
 مقالهٔ اصلی: شیعیان، آن دسته از رخدادها، که براساس پیش‌بینی امامان شیعه، پیش یا در آستانه ظهور مهدی، پدید خواهند آمد را می‌نامند. به باور شیعیان، بروز هر یک از این نشانه‌ها، علامتی از نزدیک تر شدن ظهور مهدی (قائم) است، به گونه‌ای که با بروز مجموعه رخدادهای پیشگویی شده و به دنبال آخرین نشانه ظهور، مهدی قیام خواهد کرد. 
 به باور شیعیان پدیدار شدن یک یا چند نشانه از مجموعه نشانه‌های ظهور، چیزی جز نزدیک تر شدن زمان ظهور را نمی‌رساند. شیعیان باور دارند در روایات، از اختلاف در میان ، انحراف و از هم گسستن حکومت آنان، ، به دست مسلمانان درآمدن پرچم‌های سیاه از خراسان خروج مغربی در مصر و تشکیل دولت فاطمیان، وارد شدن ترک‌ها در منطقه جزیره، در و عراق امروزی، وارد شدن رومیان در منطقه رمله و شام، رها شدن از قید استعمار، بالا آمدن آب دجله و سرازیر شدن آن به کوچه‌های کوفه، بسته شدن پل بر روی دجله، بین بغداد و کرخ، اختلاف بین شرق و غرب و جنگ و فراوان خبر داده شده‌است. 
 از دید شیعیان، پاره‌ای از رخدادهای پس از ظهور، عبارت است از:
 از دید شیعیان حکومت و دولت ، فراگیر و جهانی خواهد بود و قدرت و سلطهٔ او از شرق تا غرب دنیا را فرا خواهد گرفت؛ چنان‌که میرزا حسین نوری می‌نویسد: 《از صفات و ویژگی‌های مهدی، فراگرفتن سلطنت او تمام روی زمین از شرق تا غرب، برّ و بحر، معموره و خراب و کوه و دشت است. نماند جایی، مگر این که حکمش جاری و امرش نافذ شود و اخبار در این معنا متواتر است.》 لذا مهم‌ترین ویژگی حکومت جهانی مهدی از دید شیعیان، قرار گرفتن جهان تحت یک مدیریت واحد و کارآمد است؛ به‌طوری‌که همه خود‌رأیی‌ها، مقام‌پرستی‌ها و خودمحوری‌ها از بین خواهد رفت و همه بر فرمانبرداری از یک فرمانروای مقتدر جهانی، اتفاق خواهند داشت. بر اساس روایات شیعی، جهان در آن زمان به ۳۱۳ بخش تقسیم شده و مهدی، ۳۱۳ تن از یاران نزدیک خود را بر انسان‌ها حاکم خواهد ساخت. 
 
 
 
 
 
 
 در حکومت جهانی یکپارچه‌ای که شیعیان ترسیم می‌کنند، دین برتر و آیین پذیرفته شدهٔ مردم، اسلام خواهد بود و این نشان می‌دهد که برنامه مهدی، جهان شمول و فراگیر خواهد بود و مردم با رغبت و علاقه، را اختیار خواهند کرد و نجات و سعادت خود را در پیروی از آن خواهند دانست. در نتیجه، اخلاق دینی، در میان مردم حاکم شده و فساد، کفر و از بین خواهد رفت.
 
 
 
 از نظر شیعیان، عدالت تنها در حکومت جهانی مهدوی برآورده خواهد شد و عدل و قسط و مساوات، نماد اصلی حکومت او خواهد بود.
 
 
 
 از دید شیعیان، در دولت مهدی موعود، وضع اقتصاد و معیشت عمومی مردم، سامان خواهد یافت. در آن عصر، نعمت‌های الهی افزون، آب‌ها مهار، زمین‌ها حاصلخیز و معادن کشف خواهند شد. هیچ فقیری باقی نخواهد ماند تا از ، کمک مالی دریافت کند. رونق و شکوفایی اقتصادی، باعث خواهد شد که همگان از برکات و آثار دولت او، برخوردار شوند و چهره کریه فقر، نابرابری، فساد مالی و… از جهان رخت برخواهد بست.
 
 
 
 یکی از ویژگی‌های مهم حکومت مهدی، تأمین خشنودی و رضایت همهٔ ساکنان زمین و آسمان است. از آنجایی که دولت او، دولت عدالت‌گستر، فقیر‌ستیز، دانش‌گستر، رفاه‌آور، ظلم‌ستیز و مردم‌دوست است، همگان از آن راضی خواهند بود و در آرامش و شادی زندگی خواهند کرد. در روایات آمده‌ است:
{"title": "ظهور", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B8%D9%87%D9%88%D8%B1&oldid=34813149", "language": "fa"}