به گفته می‌شود که در رأس هرم قدرت یک قرار می‌گیرد. این مقام ممکن است واقعاً صاحب اختیارات و قدرت فراوان باشد؛ مثل حاکم کشور در نظام‌های همچون ، رئیس‌جمهور نظام‌های سیاسی مانند آمریکا یا یک نظام ریاستی مانند یا صرفاً مقامی تشریفاتی باشد همچون پادشاه ِنظام‌های نظیر و یا روسای جمهور کشورهای دارای همچون یا .
 در برخی کشورها نیز گروهی از سیاست‌مداران به‌طور جمعی مقام ریاست کشور را بر عهده دارند. مهم‌ترین مثال این وضعیت شورای رهبری حزب کمونیست اتحاد جماهیر شوروی بود که نقش رئیس دولت را ایفا می‌کرد. ، شورای سلطنتی شش‌نفره ، دو پرنس همکار و شورای ریاست‌جمهوری سه‌نفره نمونه‌های ریاست کشور گروهی در بین دولت‌های فعلی هستند.
 در کشورهایی که ریاست کشور و ریاست حکومت از یکدیگر مجزا هستند، رئیس کشور سعی می‌کند تا فراتر از جناح‌بندی‌های سیاسی قرار بگیرد و منافع ملت را فارغ از تعلقات گروهی نمایندگی کند. در کشورهای اروپایی چنین روسای دولتی این اختیار را دارند که در صورت به بن‌بست‌رسیدن فرایندهای سیاسی راهکارهایی را بر پایه دوراندیشی و بصیرت خویش اعمال کنند. برای مثال روسای جمهور ایتالیا سعی کرده‌اند تا از منافع ملت در مقابل فساد حکومت و مافیا دفاع کرده و پادشاه موفق شد فرایند گذار این کشور به نظام دمکراسی را هدایت و رهبری کند. 
 در بریتانیا روسای دولت (شاه یا ملکه) دو نقش اضافی را هم ایفا می‌کنند. آن‌ها ریاست که از ۵۳ تشکیل می‌شود را نیز بر عهده دارند و علاوه بر ریاست کشور بریتانیا همچنان رئیس ۱۶ کشور دیگر از کشورهای همسود (شامل استرالیا، و نیوزیلند) نیز محسوب می‌شوند و با توجه به اینکه در این کشورها حضور ندارند، به جای آن‌ها مقامی با عنوان فرماندار کل وظایف آن‌ها را انجام می‌دهد.
{"title": "رئیس کشور", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B1%D8%A6%DB%8C%D8%B3_%DA%A9%D8%B4%D9%88%D8%B1&oldid=34941338", "language": "fa"}