با اشتباه نشود. فرهنگی، اجتماعی، سیاسی-اقتصادی در است. بنابر اعتقاد برخی این روزنامه «محافظه کارترین روزنامه ایران» به حساب می‌آید. مدیر مسئول روزنامه است. طبق گزارش در سال ۲۰۰۷، سمت رسمی وی نمایندگی می باشد. 
 در سراسر جهان حدود ۱۰۰۰ کارمند دارد. گزارش‌های متناقضی دربارهٔ تعداد تیراژ آن وجود دارد: در سال ۲۰۰۶ آماری حدود "۶۰ تا ۱۰۰٬۰۰۰" ، در سال ۲۰۰۷ نیویورک تایمز "حدود ۷۰٬۰۰۰" و در سال ۲۰۰۸ یک مقاله از مجله دانشکده حقوق دانشگاه نیویورک رقمی بالغ بر "۳۵۰٬۰۰۰" تیراژ را اعلام کرد. همچنین نسخه‌های ویژه خارجی خود را به زبان انگلیسی در بین‌المللی منتشر می کند.
 قدیمی‌ترین روزنامهٔ در حال انتشارِ ایران پس از روزنامهٔ است. نخستین شمارهٔ روزنامه در تاریخ سوّمِ خردادِ ۱۳۲۱ در منتشر شد و به‌ جز سه بار توقیف در سال ۱۳۲۲ پیوسته منتشر شده‌است. در رتبه‌بندی از روزنامه‌های ایران بر پایهٔ عملکردشان در بازهٔ نیمهٔ دوّمِ ۱۳۹۴ (با ۷۰ امتیاز) هشتم شد. 
 در فوریه سال ۱۹۴۳ توسط به عنوان مالک و به عنوان مدیر مسئول تأسیس شد. بعداً نقش‌های فرامرزی و مصباح زاده عوض شد. این روزنامه در ایران و همچنین در لندن منتشر می‌شد، تیراژ قبل از انقلاب اسلامی سال ۱۹۷۹ بیش از یک میلیون نفر بود. در سال ۱۹۷۴ گروه رسانه ای خود را به عنوان «بزرگترین انتشارات روزنامه و مجله در خاورمیانه» معرفی کرد. فروغ مصباح زاده، همسر صاحب اصلی ، رسماً به عنوان مدیر مجله پیشرو زنان ایران، زن روز ظاهر شد. 
 پس از سرنگونی شاه، کلیه دارایی‌های مصباح زاده توقیف شد، از جمله کارخانه انتشارات که دفتر اصلی روزنامه بود. در ماه مه ۱۹۸۰، ، وزیر خارجه وقت را به عنوان سرپرست روزنامه منصوب کرد. با راهنمایی مصباح زاده، دفتر در لندن به کار خود ادامه داد و شماره هفتگی سلطنت طلب معروف به لندن را منتشر می‌کند که تیراژ کمی دارد. در سال ۲۰۰۶، مصباح زاده در سن ۹۸ سالگی در لس آنجلس، کالیفرنیا درگذشت. 
 این مقاله بر اخبار سیاسی، فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی تمرکز دارد. 
 در سوم خرداد ۱۳۲۱ نخستین شماره این روزنامه در با عنوان جانشین «آینده ایران» منتشر شد. صاحب امتیاز آن در آغاز تأسیس و سردبیر آن بود اما در ۲۰ دی همان سال که مجوز آن تجدید شد جای این دو عوض شد.
 آخرین سردبیر روزنامه تا آستانه انقلاب بود. با نزدیک شدن انقلاب سال ۱۳۵۷، شورای سردبیری تازه‌ای در شکل گرفت که در رأس آن قرار داشت. 
 از سال ۱۹۷۲ تا ۱۹۷۹ میلادی، سردبیر بود. 
 در جریان انقلاب، به دفاع از اعتراضات مردم پرداخت و در مبارزه برای آزادی نشر و بیان نقش برجسته‌ای ایفا نمود. از میانه اردیبهشت ۵۸ انجمن اسلامی روزنامه شروع به دخالت در کار هیئت تحریریه کرد تا به قولی از چپ بودن روزنامه بکاهد و به مذهبی بودن آن بیفزاید؛ و حتی لیست ۲۰ نفر را به محافظین داد تا از ورود آن‌ها به روزنامه جلوگیری کنند. بعد از آن با فشار انجمن اسلامی و تسلیم نشدن رحمان هاتفی روزنامه دو تا سه ماه تعطیل شد. رحمان هاتفی تا نیمه سال ۱۳۵۸ سردبیر باقی‌ماند در طول این دوران مدتی و مدتی مسئولیت اداره را بر عهده داشت. نیز مدتی نماینده ولی فقیه در بود. 
 از اواسط دهه هفتاد پس از دوران ، مدیر مسئول روزنامه و شد که نماینده در این مؤسسه نیز می‌باشد. طی حکمی در اول دی ماه سال ۷۲، حسین شریعتمداری را به عنوان نمایندهٔ خود و سرپرست مؤسسه منصوب کرد. از آن زمان روند جدیدی را پیش گرفت. حسین شریعتمداری موفق شد تا به همراه سردبیر ، جایزه بهترین و منصف‌ترین منتقد دولت را در مراسم اختتامیه نمایشگاه مطبوعات، از آن خود کند. 
روزنامه در زمان انتخابات نهمین و دهمین دوره ریاست جمهوری، از حمایت می‌کرد. سردبیر سابق آن بود که پس از به ریاست جمهوری رسیدن احمدی‌نژاد، به عنوان وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در انتخاب گردید. 
 اظهار داشت که روزنامه و کارمندان آن «از انقلاب اسلامی دفاع می‌کنند». گرت اسمیت، خبرنگار سابق روزنامه فایننشال تایمز در ایران، ادعا می‌کند که نظرات سیاسی «اردوگاه اصولگرایان رژیم» را بیان می‌کند.
 شریعتمداری برچسب‌های «محافظه کار» و «بنیادگرا» را رد می‌کند و می‌گوید «آنها باعث می‌شوند ما مانند به نظر برسیم.» در عوض، او خود و کسانی که نظریات مشابه دارند را «اصولگرا» می‌نامد. اصولگرایان همچنین نام فراکسیون اکثریت پارلمان ایران است. از این گروه به عنوان «اصول گرایان جدید» نیز یاد می‌شود و شخصیت‌هایی مانند غلامعلی حداد عادل و سعید جلیلی در میان افراد دیگر وجود دارد. 
 این روزنامه در سال ۲۰۱۰ به دلیل تکرار محکومیت صریح " "، بانوی اول فرانسه، به دلیل نامه سرگشاده اش در مورد حکم اعدام علیه به اتهام و قتل، جنجالی شد. این روزنامه "برونی" را "فاحشه ایتالیایی" خواند. 
 وزارت خارجه فرانسه این اظهارات را "غیرقابل قبول" اعلام کرد و سفیر ایران در فرانسه را احضار نمود. وزارت خارجه ایران سعی کرد از اظهار نظر فاصله بگیرد و رامین مهمان پرست سخنگوی وزارت خارجه اظهار داشت که "رسانه‌ها می‌توانند با پرهیز از کلمات توهین آمیز، سیاست‌های غلط و خصمانه کشورهای دیگر را به درستی انتقاد کنند". 
 در سال ۲۰۲۰، به دنبال اخراج (MSF) از ایران، سردبیر ، حسین شریعتمداری، MSF را یک "عروسک آمریکایی" توصیف کرد زیرا در فرانسه مستقر است و همه گروه‌های ضد ایرانی در فرانسه پایگاه دارند. 
 اولین توقیف روزنامه در سال ۱۳۸۲ به دلیل انتشار اخبار دروغ در جریان تحصن نمایندگان مجلس ششم بود 
 در آبان ۱۳۹۶ به اتهام نقض «امنیت ملی» دو روز توقیف شد. این توقیف پس از تیتر تحت عنوان «شلیک موشک انصارالله به ریاض، هدف بعدی دوبی» و بر اساس شکایت و دستور دادستان تهران انجام گرفت. 
 به این اقدام دولت به شدت اعتراض کرد و از تیتر خود که تهدید را منسوب به می‌کرد دفاع کرد. این اقدام را انتقام‌گیری دولت از به خاطر افشای مفاسد اقتصادی دولت و پوچی وعده‌های مربوط به مذاکرات هسته‌ای خواند. ، با نگارش نامه‌ای به رئیس قوه قضاییه توقیف کیهان را غیرقانونی دانست و خواستار توقف آن در راستای حمایت از آزادی بیان شد. 
 از جمله سرمقاله نویسان و خبرنگاران مطرح این روزنامه می‌توان به ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، و اشاره کرد که عمدتاً توسط تربیت و وارد تحریریه این روزنامه شده‌اند.
{"title": "کیهان", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%DA%A9%DB%8C%D9%87%D8%A7%D9%86_(%D8%B1%D9%88%D8%B2%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87)&oldid=35144490", "language": "fa"}