(به Մեծ պաս - به Great Lent)، از جشن (در کلیسای ارمنی به نام شادمانگی اصلی) تا را «روزه بزرگ» می‌نامند.
 روزه بزرگ از همه بلندتر است (۴۰ روز)، از این رو، بزرگ خوانده می‌شود. روزه بزرگ را بدان سبب که ۴۰ روز دارد، چهل‌گانه نیز می‌نامند. روزگاری نان و نمک نیز می‌گفتند. در قدیم در برخی روزهای روزه بزرگ نان و نمک می‌خوردند یا روزه را با نان و نمک پایان می‌دادند. پرهیز به معنی نخوردن برخی خوراکی‌ها، از جمله گوشت، لبنیات، تخم مرغ و وقف خود به ، بخشایش و است. همچنین روزهای اندیشیدن، خودآزمایی، پشیمانی است. مسیح چهل روز به بیابان رفت تا نیایش، روزه داری و توبه کند. در انجیل‌ها این رویداد با جزئیات بسیار نگاشته شده است. در آنجا از آزمایش عیسی به دست و از بیرون آمدن بی گزند و پیروزمند از این آزمایش نیز سخن می‌رود. انزوای چهل روزه مسیح، یک دوره آمادگی همراه با نیایش، روزه داری و توبه برای کارکرد گسترده خود بود. یک دوره اندیشیدن و تفکر بود برای موعظه و کار آینده اش. کلیسا به پیروی از مسیح روزه چهل روزه را برقرار کرد.
 دربارهٔ روزه داری می‌گوید:
 روزهای چهارشنبه و جمعه، به فرمایش ، روزه خواهد بود. روز چهارشنبه به دستگیری مسیح و روز جمعه به یاد به صلیب کشیده شدن او.
 روزه نخستگان روزه‌ای است که از سوی برقرار شد و مدت آن ۵ روز است.
 روزه‌های مربوط به پیامبر، فرود ، یافت شدن تن پاره‌های گریگور روشنگر مقدس، نخستین یکشنبه «پنجاهه» و روزه‌های «صلیب کلیسای هاکوپ مقدس» و «واراگ» (یکی از جشن‌های صلیبی است) را روزه‌های یک هفته‌ای می‌نامند.
 روزه «ناواگاتیک» یا روزه «پنج جشن» یعنی:هشت روز جشن «ظهور خداوند». هشت روز جشن «رستاخیز»، پنج روز ، پنج روز جشن «انتقال مریم مقدس» (روز درگذشت مریم مقدس.انتقال به به معنی «وراپوخوم» یکی از جشن‌های مهم کلیسای ارمنی است و در نزدیک‌ترین یکشنبه به روز ۱۵ اوت برابر با ۲۴ مرداد برگزار می‌شود) و پنج روز جشن «صلیب مقدس» را روزه ناواگاتیک می‌نامند.
 اصل هشتم از اصول ۳۴ گانه رسولان می‌فرماید:
 اصل ۶۹-م اصول رسولان می‌فرماید:
 هر یکشنبه روزه بزرگ در پیوند با یک رویداد و موضوع بود و آن یکشنبه را به آن نام می‌خواندند.
 
 
 
 
 
 در میان زنان ارمنی شهر رسم است که در شامگاه چهارشنبه و جمعه سراسر سال کار نمی‌کنند. در باور آنان، کاری که در چهارشنبه انجام شود برکت ندارد، و کار در روز جمعه هم پیامد ناخوشایندی دارد. در شهر ، در هر روز «باگلاخوران» که همان باقلاخوران فارسی است یعنی روز خوردن حبوبات بود. اهالی به روزه بزرگ «آقاتسک» یعنی نان و نمک می‌گفتند. آن‌ها سبزی، سبزی آب‌پز، آش و خوراکی‌های دیگر می‌خوردند.
{"title": "روزه بزرگ", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B1%D9%88%D8%B2%D9%87_%D8%A8%D8%B2%D8%B1%DA%AF&oldid=34441608", "language": "fa"}