است که از /قصور طرف قرارداد، یا در حالتی کلی‌تر ریسکی است که از «اتفاقی اعتباری» به وجود می‌آید. به‌طور تاریخی این ریسک معمولاً در مورد واقع می‌شد، بدین صورت که قرض‌دهنده‌ها از بازپرداخت وامی که به قرض‌گیرنده داده بودند، نگران بودند. به همین خاطر گاهی اوقات ریسک اعتباری را 'ریسک نکول' هم گویند.
 ریسک اعتباری از این واقعیت ریشه می‌گیرد که طرف قرارداد، نتواند یا نخواهد تعهدات قرارداد را انجام دهد. تأثیر این ریسک با هزینه جایگزینی وجه نقد ناشی از طرف قرارداد سنجیده می‌شود.
 ضررهای ناشی از ریسک اعتباری ممکن است قبل از وقوع نکول واقعی طرف قرارداد رخ دهند. به‌طور کلی‌تر ریسک اعتباری را می‌توان به عنوان ضرر محتمل که در اثر یک رخداد اعتباری اتفاق می‌افتد، بیان کرد. رخداد اعتباری زمانی واقعی شود که توانایی طرف قرارداد در تکمیل تعهداتش تغییر کند.
ریسک اعتباری یکی از مهم‌ترین عوامل تولید ریسک در بانک‌ها و شرکت‌های مالی است. این ریسک از این جهت ناشی می‌شود که دریافت‌کنندگان تسهیلات توانایی بازپرداخت اقساط بدهی خود را به بانک نداشته باشند.
 در اندازه‌گیری ریسک اعتباری، ریسک مشخصه‌ای را باید اندازه گرفت که تعبیرهای مختلفی از آن می‌شود کرد:
 ، ، ، .
 برای اندازه‌گیری ریسک اعتباری باید به این موارد توجه کرد:
 
 
 بحثی مهم دیگری که در اندازه‌گیری ریسک اعتباری مطرح می‌شود، شرکت‌هاست. 
 برای سنجش ریسک اعتباری معمولاً شرکت‌ها را بر اساس ریسکی که در قرارداد متوجه بانک می‌کنند مرتب کرده و اصطلاحاً می‌کنند. برای اندازه‌گیری ریسک اعتباری، به هر رتبه نسبت می‌دهند.
 برای رتبه‌بندی اعتباری از مختلفی استفاده می‌شود. مدل‌های و ، ، ، (مثل مدل ) و نهایتاً مدل‌های و . این اقدامات معمولاً در شرکت‌ها و موسسات رتبه بندی اعتباری در دنیا انجام می‌شوند که در ایران نیز از سال 1396 این شرکت‌ها فعالیت خود را آغاز نمودند.
{"title": "ریسک اعتباری", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B1%DB%8C%D8%B3%DA%A9_%D8%A7%D8%B9%D8%AA%D8%A8%D8%A7%D8%B1%DB%8C&oldid=34920189", "language": "fa"}