از دانشمندان مشهور ایرانی قرن یازده و ابتدای قرن ۱۲ هجری است.
 محمد صالح روغنی قزوینی فرزند محمدباقر قزوینی دانشمند پر اثری است که شاگرد و ملا خلیل قزوینی بوده و در فلسفه و تاریخ و ادب مهارت دارد.
 روغنی بیش از ۳۰ کتاب نوشته است که مشهورترین آن شرح اوست که بارها چاپ شده است. همچنین کتابی از وی با نام نوادر در سال ۱۳۷۰ ش چاپ شد که به علت محتوای زشت و زننده برخی مضامینش توسط وزارت ارشاد اجازه انتشار داده نشد و به صورت مخفیانه در بین مردم منتشر شد. این اثر ترجمه و تلخیص محاضرات الادبای است.
همچنین شرحی از وی به نام رموز الایقان که شرح بر است اخیرا در تهران چاپ شده است. ترجمه صحیفه سجادیه و شرح دعای سمات و شرح عهدنامه از دیگر تالیفات اوست. احمد جاهد از کسانی است که به نشر آثار قزوینی علاقمند است.
 از زمان فوت روغنی اطلاعی ثبت نشده ولی از روی کتاب‌های نوشته شده توسط وی می‌توان دانست وی تا سال ۱۱۱۷ق زنده بوده است. وی همچنین کشورهای مختلفی را سیاحت نموده.
{"title": "روغنی قزوینی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B1%D9%88%D8%BA%D9%86%DB%8C_%D9%82%D8%B2%D9%88%DB%8C%D9%86%DB%8C&oldid=34545285", "language": "fa"}