(به : ) در علم رایانه، یک (به : ) پایه‌است که به همه اجازهٔ دسترسی می‌دهد، به جز اعضای فهرست سیاه (یعنی فهرست دسترسی‌های منع شده). متضاد آن (به : ) است؛ که به معنی اجازه دادن به هیچ‌کس به جز اعضای فهرست سفید است. به عنوان یک نمونهٔ میانه، یک فهرست خاکستری، شامل ورودی‌هایی است که یا به طور موقت بلوک شده‌اند یا به طور موقت مجاز هستند. موارد فهرست خاکستری ممکن است مورد بازبینی قرار بگیرد یا بعداً برای گنجاندن در فهرست سیاه یا فهرست سفید، آزمایش شوند.
یک سازمان ممکن است فهرست سیاهی از نرم‌افزار یا وب‌گاه‌ها را در سیستم رایانه‌ای خود نگه دارد. عناوین موجود در فهرست، ممنوع خواهد بود و هرچیز دیگری مجاز خواهد بود. برای مثال، یک مدرسه ممکن است "Limewire" و "ICQ" را در فهرست سیاه بگذارد؛ دیگر خدمات هنوز مجاز خواهند بود.
 شرکت‌هایی مانند ، ، (به : )، فهرست‌های سیاه داخلی از سایت‌هایی که به داشتن شناخته شده هستند نگه می‌دارند و قبل از آن‌که کاربر بخواهد کلیک کند، یک هشدار نمایش می‌دهند.
نرم‌افزارهای کنترل محتوا مانند "DansGuardian" و "SquidGuard" ممکن است به منظور مسدود کردن نشانی وب‌هایی (به : ) که برای محیط کاری یا آموزشی نامناسب هستند، با یک فهرست سیاه کار کنند.
یک فیلتر ممکن است یک فهرست سیاه از آدرس‌ها نگهداری کند، که مانع رسیدن هر پست الکترونیکی از آن‌ها به مقصد مورد نظرش می‌شود. یک تکنیک معروف برای پیاده‌سازی فهرست‌های سیاه، فهرست سیاه (به : )است.
یک یا نیز ممکن است از یک فهرست سیاه برای آی‌پی‌ها یا شبکه‌های خصمانهٔ شناخته شده استفاده کند. مثالی برای این فهرست می‌تواند پروژهٔ "OpenBL" باشد.
بسیاری از طرح‌های حفاظت از کپی، در فهرست سیاه نرم‌افزارها قرار می‌گیرند.
اعضای سایت‌های حراج آنلاین، ممکن است اعضای دیگر را در فهرست سیاه خود اضافه کنند. این به این معنی است که آن‌ها نمی‌توانند در مورد حراج‌های شما سؤال بپرسند یا پیشنهاد بدهند و همچنین نمی‌توانند نسبت به خرید کالای شما اقدام کنند.
با این وجود، نوع دیگری از فهرست، فهرست زرد است که فهرستی از آدرس‌های آی‌پی کارساز است که اکثر پست‌های الکترونیکی خوب را می‌فرستد، اما برخی اسپم‌ها را نیز ارسال می‌کند. مانند !، و .
یک کارساز قرارگرفته در فهرست زرد، کارسازی است که نباید هیچ‌وقت در فهرست سیاه قرار بگیرد. ابتدا فهرست زرد چاپ می‌شود و در صورتی که در فهرست زرد قرار داشت، آزمایش‌های فهرست سیاه نادیده گرفته می‌شود.
در "modprobe" موجود در لینوکس، ورودی "blacklist modulename" در یک فایل تنظیمات "modprobe"، نشان می‌دهد که تمام نام‌های مستعار داخلی ماژول خاص، نادیده گرفته می‌شود. حالت‌هایی وجود دارد که دو یا بیشتر ماژول، هر دو از یک وسیلهٔ یکسان پشتیبانی می‌کنند، یا یک ماژول به طور نامعتبر ادعای پشتیبانی از یک وسیله را می‌کند.
مرورگرهای بسیاری دارای توانایی مشورت کردن با فهرست‌های سیاه ضد به منظور هشدار دادن به کاربرانی که به طور ناخواسته مورد هدف بازدید از یک سایت جعلی قرار گرفته‌اند.
بسیاری از برنامه‌های (P2P) از فهرست‌های سیاهی که دسترسی به سایت‌هایی که متعلق به دارندگان (به : ) را مسدود می‌کنند، پشتیبانی می‌کنند. یک نمونه، مجموعه فهرست سیاه است.
{"title": "فهرست سیاه (رایانه)", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%81%D9%87%D8%B1%D8%B3%D8%AA_%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D9%87_(%D8%B1%D8%A7%DB%8C%D8%A7%D9%86%D9%87)&oldid=33725172", "language": "fa"}