(به : )
 این کتاب را به دو نوهٔ پسری اش ژان و ژرژ اختصاص داده است. حالات مختلف این دو کودک که در ایام پیری مایهٔ شادمانیش بودند و بار آلام و مشقات او را در خلال مبارزات و زد و خوردهایش سبک تر می‌کردند، در قطعات مختلف این مجموعه تشریح شده‌است. اشعار این کتاب همه زیبا و بدیع اند به ویژه قطعات «ژرژ و ژان»، «ژان فکر می‌کرد»، «ژان نان خشک داشت»، «آزاد کردن»، «طفلی که مرده است»، «پنجرهٔ گشوده»، «بچه‌ها وقتی که بزرگ شوند خواهند خواهند»
{"title": "هنر پدر بزرگ بودن", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%87%D9%86%D8%B1_%D9%BE%D8%AF%D8%B1_%D8%A8%D8%B2%D8%B1%DA%AF_%D8%A8%D9%88%D8%AF%D9%86&oldid=27167444", "language": "fa"}