(که با نام‌های یا و یا در انگلیسی Photorespiration شناخته می‌شود) به فرایندی در اشاره می‌کند که در آن کار اکسیژن‌دهی بر RuBP را انجام داده و به این ترتیب مقداری از انرژی تولید شده در فتوسنتز را هدر می‌دهد. واکنش مطلوب افزودن به RuBP ( ) است که گام مهمی در می‌باشد، اما تقریباً در ۲۵٪ واکنشهای RuBisCO در عوض به RuBP اکسیژن اضافه می‌کند ( ) و به این ترتیب محصولی ایجاد می‌کند که امکان استفاده آن در چرخه کالوین نیست. این فرایند بهره‌وری روند فتوسنتز را کاهش می‌دهد و خروجی فتوسنتز را در گیاهان C3 به طور بالقوه ۲۵٪ کاهش می‌دهد. فتورسپیریشن شبکه پیچیده‌ای از واکنش‌های آنزیمی را شامل می‌شود که متابولیت‌هایی را بین ، برگ و و بدل می‌کند.
 واکنش اکسیژن‌دهی RuBisCO فرایند اتلاف‌کننده‌ای است زیرا تولید با نرخ پایین‌تری و با نرخ متابولیکی بالاتری در مقایسه با انجام می‌شود. اگر چه نتایج حاصل از این چرخه کربنی به تولید منجر می‌شود، حدود ۲۵٪ کربن تولید شده در قالب دی‌اکسید کربن و نیتروژن و آزاد می‌شود. سپس سلول باید راب با هزینه قابل توجهی سم‌زدایی کند. همچنین فتورسپیریشن به هزینه مستقیم یک و یک انجام می‌شود.
 معمول است که کل این فرایند را با نام فتورسپیریشن بشناسیم ولی از لحاظ فنی این اصطلاح فقط به شبکه متابولیکی اشاره می‌کند که برای نجات محصول تولیدشده از واکنش اکسیژن‌دهی (فسفو گلیکولات) عمل می کند.
 اضافه شدن مولکولی اکسیژن به ribulose-1,5-bisphosphate باعث تولید (PGA) و 2-فسفوگلیکولات (2PG یا PG) می‌شود. PGA محصول طبیعی کربوکسیلاسیون است و با بهره‌وری وارد می‌شود. البته فسفوگلیکولات برخی از آنزیم‌های دخیل در فتوسنتزی را غیرفعال می‌کند (از این رو اغلب به آن «غیرفعال‌کننده فتوسنتزی» می‌گویند). بازیافت آن نیز نسبتاً دشوار است: در گیاهان پیشرفته‌تر این بازیافت از طریق مجموعه‌ای از واکنشها در ، و همین طور در و تبدیل آن به گلیسیرات حفظ می‌شود. گلیسرات دوباره وارد شده و از طریق همان حمل‌کننده‌ای انجام می‌شود که گلیسرات را خارج می‌کند. هزینه یک با تبدیل به 3-فسفوگلیسیرات (PGA) ( ) در داخل که پس از آن آزاد می‌شود که دوباره وارد چرخه کالوین شود.
{"title": "فتورسپیریشن", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%81%D8%AA%D9%88%D8%B1%D8%B3%D9%BE%DB%8C%D8%B1%DB%8C%D8%B4%D9%86&oldid=34215224", "language": "fa"}