با اشتباه نشود. ( : Francisation de Bruxelles، : Verfransing van Brussel) به فرایندی گفته می‌شود که باعث شده در طی دو سده گذشته این شهر در اصل به شهری با اکثریت تبدیل شود. علت اصلی این انتقال، سریع و در عین حال اجباری بود که با مهاجرت از و تقویت شد. 
 ظهور فرانسوی در زندگی عمومی به تدریج از اواخر سده هجدهم آغاز شد و این فرایند با و اعلام بروکسل به پایتختی و در پی آن افزایش جمعیت، شتاب گرفت. هلندی - که آن در بلژیک هنوز بسیار ضعیف بود - نمی‌توانست با فرانسوی، که زبان انحصاری دادگاه، دولت، ارتش، آموزش، فرهنگ عالی و رسانه‌ها بود، رقابت کند. ارزش و ارج زبان فرانسوی چنان در جهان بالا بود که پس از سال ۱۸۸۰، و به ویژه پس از پایان سده، میزان دانستن فرانسوی در میان هلندی‌زبانان به طرز چشمگیری افزایش یافت. 
 اگرچه بیشینه جمعیت تا نیمه دوم سده بیستم دوزبانه بودند، گویش بومی هلندی به نام اغلب دیگر از نسلی به نسل دیگر منتقل نمی‌شد، که این رخداد منجر به افزایش فرانسوی‌زبانان یک‌زبانه از سال ۱۹۱۰ به بعد شد. این تغییر زبان پس از دهه ۱۹۶۰ ضعیف شد، زیرا ثابت، هلندی به عنوان یک زبان رسمی تأیید و مرکز ثقل اقتصادی نیز به سمت شمال و منتقل شده بود. 
 با این حال، با ادامه ورود مهاجران و ظهور به عنوان مرکز سیاست بین‌الملل پس از جنگ، موقعیت نسبی هلندی‌ها همچنان رو به زوال است. همزمان با گسترش منطقه شهری بروکسل، بسیاری از شهرداری‌های هلندی‌زبان حاشیه بروکسل نیز عمدتاً فرانسوی‌زبان شدند. این پدیده گسترش (که توسط مخالفان آن «لکه نفتی» نامیده می‌شود )، غالباً با نگرش پست‌پنداری هلندی‌ها توسط برخی از جوامع فرانسوی‌زبان یک‌زبانه همراه است و به یکی از بحث‌برانگیزترین موضوعات در سیاست و گفتمان عمومی بلژیک تبدیل شده‌است.
{"title": "فرانسوی‌سازی بروکسل", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%81%D8%B1%D8%A7%D9%86%D8%B3%D9%88%DB%8C%E2%80%8C%D8%B3%D8%A7%D8%B2%DB%8C_%D8%A8%D8%B1%D9%88%DA%A9%D8%B3%D9%84&oldid=33379529", "language": "fa"}