شهری در بخش بالایی در فرارود ( امروزی، ) بود.
 این شهرِ کوچک در پیوندگاه (ایلاق) (که در جانب راست شهر جاری است) با سیردریا (خَشَرت)، تقریباً در جنوب شرقی (چاچ) قرار داشت و روزگاری شهری آبادان بود، اما حصار نداشت و مسجد جامع آن در بازار قرار گرفته بود.
 بناکت در نزدیکی در تاجیکستان امروزی قرار داشت. بناکت در حمله ویران شد. سپاهی از مغولان، که منابع، شمار آن را ۵ هزار تن ذکر کرده‌اند، به فرماندهی و سکتور بناکت را گشودند و ساکنان آن را یا از دم تیغ گذراندند یا به عنوان سپاه مهاجم برای محاصره شهرهای دیگر به خدمت گرفتند. شهر بناکت بعداً توسط بازسازی شد و به نام پسرش شاهرخ، به تغییر نام داد. ویرانه‌های آن که اکنون «شرقیه» نام دارد هنوز موجود است.
 صورت درست‌تر این نام، چنان‌که مقدسی آورده بِناکَث یا پِناکَث است که در به شکل بِنیکَث یا بُنیکَث به معنای «شهر اصلی»، «بُن‌شهر» است. این نام را به شکل فَناکَت یا فَناکَنت هم آورده‌اند. کَت، پسوندی ایرانی است (از ریشه کندن) که به هم وارد شده. صورت فارسی آن کند و کده است و صورت سغدی آن کث و .
{"title": "بناکت", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%A8%D9%86%D8%A7%DA%A9%D8%AA&oldid=33963679", "language": "fa"}