دستگاهی برای رسیدن به همجوشی کنترل‌شده‌است که با به‌کارگیری یک ، را گرم کرده و آن‌ها را به شرایط می‌رساند. این دستگاه با القای ی میان دو قفسه فلزی که درون یک محفظه خلأ قرار گرفته‌اند باعث سقوط یون‌های مثبت به پایین می‌شود و چنانچه این یون‌ها در مرکز به یکدیگر برخورد کنند، می‌توانند فیوز شوند. این دستگاه در حقیقت نوعی از دستگاه‌های محصور کننده اینرسی الکتروستاتیک (IEC) است- شاخه‌ای از همجوشی.
 فیوزر فارنسورث-هیرش رایج‌ترین نمونه فیوزر است. این فیوزر برآمد کارهای فیلو تی. فارنسورث در ۱۹۶۴ و رابرت ال. هیرش در ۱۹۶۷ است. ویلیام المور، و کن واتسون، پیش تر نوعی فیوزر را در مطرح کرده بودند هرچند هرگز ساخته نشد. 
 فیوزرها توسط نهادها و سازمان‌های گوناگون ساخته شده‌اند، موسسات دانشگاهی همچون ، و همچنین سازمان‌های دولتی همچون یا سازمان انرژی اتمی ترکیه. فیوزرها همچنین به عنوان منابعی برای توسط و روشی برای تولید های پزشکی، به‌طور تجاری ساخته شده و توسعه یافته‌اند. همچنین فیوزرها در میان شمار رو به افزایشی از علاقه‌مندان تازه‌کار محبوبیت یافته‌اند و علاقه‌مندان با استفاده از فیوزرهای ساده همجوشی هسته‌ای انجام می‌دهند. به هر روی دانشمندان فیوزر را یک راهکار عملی برای تولید انرژی در مقیاس بزرگ نمی‌دانند.
{"title": "فیوزر", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%81%DB%8C%D9%88%D8%B2%D8%B1&oldid=34550120", "language": "fa"}