( ؛ زادهٔ ۹ ژوئیهٔ ۱۹۲۸) رکابزن حرفه‌ای سابق اهل است که در رشتهٔ فعالیت می‌کرد. او توانست در سال ۱۹۵۹ قهرمان شود. همچنین با ۹ قهرمانی رده‌بندی کوهستان به همراه رکورددار است.
 بائامونتس در در زاده شد. خانوادهٔ او در دوران آواره شدند و به مادرید کوچیدند. پدرش ابتدا به کار سنگ‌شکنی مشغول شد و سپس میوه‌فروشی باز کرد. قهرمان و نهایتاً دوست بائامونتس، برندهٔ دو دورهٔ در سال‌های ۱۹۴۱ و ۱۹۴۲ بود.
 بائامونتس در پایان دههٔ ۱۹۴۰ رقابت را آغاز کرد و نخستین پیروزی خود را در ۱۸ ژوئیهٔ ۱۹۴۷ در حالی که پیراهن بسکتبال به تن داشت، به دست آورد.
 در ۲۳ سالگی برندهٔ رده‌بندی کوهستان ۱۹۵۳ شد. فدراسیون دوچرخه‌سواری اسپانیا او را برای انتخاب کرد. در آن مسابقات در رتبهٔ ۲۵ ایستاد و قهرمان شد.
 بائامونتس متخصص مسیرهای کوهستانی بود و گزارشگران به او لقب عقاب داده‌بودند. او در سال ۱۹۵۹ برندهٔ تور دو فرانس شد و شش بار قهرمانی رده‌بندی کوهستان آن را به دست آورد. در سال‌های ۱۹۶۳ و ۱۹۶۴ نیز به ترتیب بر سکوی دوم و سوم تور ایستاد و مجموعاً در ۷ مرحلهٔ تور پیروز شد.
 در نیز دوم شد و قهرمانی را به دست آورد. او در دورهٔ بعد نیز این قهرمانی را تکرار کرد و در رتبهٔ ششم ایستاد. در نیز برندهٔ شد.
 در بائامونتس جزء رقیبان اصلی نبود؛ ولی فرار زودهنگام در مرحلهٔ ۱۳ در او را به صدر رده‌بندی نزدیک کرد. سپس در کوهستانی که در خاتمه می‌یافت، پیروز شد و به رتبهٔ دوم صعود کرد. در مرحلهٔ ۱۷ در با همکاری کرد تا برتری خود را نسبت به رقیبان افزایش دهد. و تلاش کردند فاصله را کاهش دهند؛ ولی موفقیت چندانی کسب نکردند تا بائامونتس با برتری ۴ دقیقه‌ای نسبت به آنگلاد قهرمان تور شود.
 آنکتیل در خط پایان در با سوت‌های اعتراض تماشاگرانی مواجه شد که اعتقاد داشتند او و دیگران اجازه داده‌اند بائامونتس به جای آنگلاد فرانسوی قهرمان شود. تیم فرانسه نامتعادل بود. مدیر برنامهٔ آنگلاد، روژه پیل بود؛ در حالی که دانیل دوسه مدیر برنامهٔ بقیهٔ تیم بود. دوسه اعتقاد داشت رکابزنانش باید بائامونتس را شکست دهند یا اجازه ندهند آنگلاد قهرمان شود. آنان نتوانستند آنگلاد را شکست دهند، ولی اجازه دادند بائامونتس که در مسیرهای مسطح رکابزن ضعیفی بود، قهرمان شود.
 آنکتیل در سال‌های ۱۹۶۳ و ۱۹۶۴ انتقام گرفت. در بائامونتس را شکست داد و قهرمان شد. بائامونتس و آنکتیل در آلپ به خوبی با یکدیگر همکاری کردند و پس از مرحلهٔ شانزدهم، رتبه‌های اول و دوم را با اختلاف ۳ ثانیه در اختیار داشتند. آنکتیل با پیروزی در مرحلهٔ هفدهم با اختلاف یک ثانیه نسبت به بائامونتس و جایزهٔ زمانی ۳۰ ثانیه‌ای، رهبری را از او گرفت. سپس با پیروزی در تایم تریل مرحلهٔ نوزدهم برتری خود را به بیش از ۳ دقیقه افزایش داد. بائامونتس اعتقاد داشت شکست او به دلیل سازش آنکتیل با برگزار کنندهٔ تور بوده‌است. 
 در سال بعد، آنکتیل پنجمین قهرمانی خود را در تور جشن گرفت و بائامونتس با اختلاف نزدیک پنج دقیقه، پس از سوم شد. او توانست ششمین قهرمانی رده‌بندی کوهستان را به دست آورد و برندهٔ دو مرحله شد.
 بائامونتس مهارت خوبی در سربالایی داشت، ولی سرپایینی‌رو ضعیفی بود. در دوران آماتور، یک بار هنگام گذر از سرپایینی در بوتهٔ کاکتوس فرود آمده‌بود. پس از آن، هیچ‌گاه به تنهایی وارد مسیرهای سرپایینی نمی‌شد و در بالای گردنه‌ها به انتظار رسیدن سایر رکابزنان می‌ایستاد. چند دقیقه زودتر از گروه تعقیب‌کننده به بالای سربالایی می‌رسید و زمان خود را با خوردن بستنی صرف می‌کرد.
 بائامونتس پس از بازنشستگی مغازهٔ فروش دوچرخه و موتورسیکلت باز کرد. نام او در فیلم فرانسوی ذکر شده‌است.
 در سال ۲۰۱۳ که جشن ۸۵ سالگی او همزمان با صدمین دورهٔ تور دو فرانس شده‌بود، توسط هیئت داوری انتخاب شده توسط مجلهٔ ، بهترین سربالایی‌رو تاریخ تور نامیده شد. اعضای هیئت داوری رکابزنان فعال مانند ، اسطوره‌های دوچرخه‌سواری مانند و نیز مدیر تور بودند. جایزهٔ او توسط ، رئیس جمهور فرانسه، اهدا شد.
{"title": "فدریکو بائامونتس", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%81%D8%AF%D8%B1%DB%8C%DA%A9%D9%88_%D8%A8%D8%A7%D8%A6%D8%A7%D9%85%D9%88%D9%86%D8%AA%D8%B3&oldid=26766860", "language": "fa"}