(به : ) مدل آزمایشی یک‌سرنشینه از است که قابلیت مانور بالایی دارد. گونه گسترش‌یافته از ( ) و تغییریافته نسل اول (با نام پیشین تی۱۰ام) است. این مدل دارای و بهتری است و شکل آن به خاطر اضافه شدن دهانه‌های فشاری خروجی موتور برجسته شده‌است.
 در حین آزمایش پرواز آن، کنترل‌های فعال در هنگام مانورهای قابل دسترسی نیستند. همچنین آزمایش‌ها نشان داده‌اند که دهانه‌های فشاری خروجی موتور باعث مانور بهتر آن می‌شوند. اولین سوخو-۳۷ از تبدیل یازدهمین سوخو-۳۵ به وجود آمد که اش را در آوریل ۱۹۹۶ در ژوکوسکی انجام داد. نمونه دیگری از آن در ۱۹۹۸ ساخته شد. این هواپیما کارایی خود را در نمایش‌های هوایی بسیاری که اجرا کرده نشان داده و موفق به انجام مانورهایی شده‌است که پیش‌تر از این غیرممکن به نظر می‌رسیدند (از جمله پشتک ۳۶۰ درجه‌ای که با نام‌های یا شناخته می‌شود). با وجود مزیت‌های تاکتیکی بسیار زیاد، این گونه به نرسید و تنها به عنوان ارائه‌کننده تکنولوژی‌های جدید برای نسخه‌های جدید خانواده هواپیماهای مانند و سوخو-۳۵بی‌ام باقی‌ماند.
 اولین تحقیقات بر دهانه‌های فشاری خروجی موتور در به ۱۹۸۳ برمی‌گردد. واحد طراحی این کارخانه کار بر روی اضافه دو بعدی خروجی موتور را (که غربی‌ها آن را بهترین راه کنترل نیروی پرتابه می‌دانستند) شروع کرد. طراح اصلی، ، بر این باور بود که اضافه سه‌بعدی نامتقارن خروجی موتور از نوع دوبعدی آن مناسب‌تر است. بنا به خواست سوخو، هر دوی این دنباله‌های خروجی موتور بدست انستیتوی تحقیق هوانوردی سیبری (SibNIA) ساخته شد. 
 در همین زمان، سوخو در حال کار بر روی تی۱۰ام (بعدها با نام شناخته شد) بود که به‌روزآوری عمده‌ای از بود. تی۱۰ام دارای تغییرات آیرودینامیکی زیاد، چابکی بالا، و جنگ‌افزار بهتر و نیز بهتری بود. نمونه اولیه سوخو-۲۷ام (تی۱۰اس۷۰) پرواز اولیه‌اش را در ۲۸ ژوئن ۱۹۸۸ انجام داد. در این نمونه تفاوت‌هایی نسبت به سوخو-۲۷ پدید آمد از جمله کانارد، موتورهای تقویت‌شده، رادار جدید و دیجیتالی سیمی. اولین نمونه نیز تغییراتی از جمله و باله عمودی تغییریافته داشت. در ساخت سوخو-۳۵ از کامپوزیت‌هایی از جمله آلومینیوم-لیتیوم استفاده شده‌است. 
 آن نیز بهبود یافته‌است. از دیگر موارد تغییر می‌توان به اشاره کرد. این رادار قادر به پویش °۱۸۰ افقی و °۵۵ به سمت بالا و پایین است. همچنین توانایی رهگیری ۲۰ هدف هوایی و راهنمایی ۸ را داراست. در دم هواپیما نیز راداری از همین نوع قرار داد که دید °۱۲۰ افقی را داراست. سوخو-۳۷ دارای بسته پشتیبانی از است. سوخو-۳۷ قادر به حمل و است، که قادر به هدف قرار دادن ۱۲ هدف به‌طور همزمان است. این هواپیما توانایی بکارگیری گستره وسیعی از تسلیحات را دارد.. سوخو-۳۷ می‌تواند ۸۰۰۰ کیلوگرم (۱۷۶۰۰۰ پوند) تسلیحات حمل نماید که یک توپ ۳۰ میلیمتری را نیز شامل می‌شود. 
به جای تسلیحات آنالوگ سنتی، کابین خلبان دارای چهار تی-شکل از شرکت است. این نمایشگرها وظیفه نمایش داده‌ها، مسیریابی، وضعیت سامانه و انتخاب تسلیحات و نیز اطلاعات وضعیت تاکتیکی را برعهده دارند. خلبان بر صندلیِ می‌نشیند که قادر است با شیب °۳۰ خلبان را به بالا پرتاب نماید تا یک پرتاب با نیروی مطمئن داشته باشد. فرمان کنترلی دو-بخشی، خلبان را قادر می‌سازد تا در زمان درگیری با سرعت بالا و با چرخش زیاد، بتواند تماسش با فرمان را حفظ نماید.
 رنگ‌آمیزی وهم‌انگیز این هواپیما به شکل خاکی و قهوه‌ایی است. این هواپیما دارای کد «۷۱۱ آبی» بود که بعداً به «۷۱۱ سفید تغییر» کرد. سوخو-۳۷ را در در تاریخ ۲ آوریل ۱۹۹۶ انجام داد که خلبانی آن را برعهده داشت. در ۱۲ روز پس از آن، نیز به فرولوف پیوست و این دو به نوبت خلبانی هواپیما را برعهده می‌گرفتند. 
 ۷۱۱ آبی، در بهار ۱۹۹۶ در زاکوسکی رونمایی شد. آغاز به کار عمومیِ این هواپیما در سپتامبر و در نمایشگاه هوایی فرانبورگ صورت گرفت. خلبان نیز یِوگِنی فرولوف بود. بحث‌های زیادی در مورد هواپیما انجام شد که مهم‌ترین آن پیرامون عملیات بود. در این عملیات، هواپیما با زاویه ۱۸۰ درجه به سمت بالا رفت که با چرخش دم همراه بود. پس از این عملیات چند ثانیه‌ای، یک عملیات ۳۶۰ درجه نیز اجرا شد. در همان سال این هواپیما وارد نمایش هوایی پاریس شد تا پنج نمایش را به اجرا گذارد. این نمایش‌ها در روز پنجم و آخر نمایشگاه برگزار شدند.
 Sukhoi Su-27 Flanker: Air Superiority Fighter Sukhoi Su-27 Flanker 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 توپ ۱۵۰ تایی ۱*۳۰ میلی‌متری جی‌اس‌اچ-۳۰ دارای ۱۲ محل برای تا ۸۰۰۰ کیلوگرم (۱۷۶۳۶ پوند) در بدنه و بال‌ها
{"title": "سوخو-۳۷", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B3%D9%88%D8%AE%D9%88-%DB%B3%DB%B7&oldid=34406608", "language": "fa"}