یا یا (به : ) مفهومی در فلسفه است که از سوی وی به عنوان هدفی برای انسان، در کتاب بیان شده‌است. 
 واژه آلمانی Übermensch از Über به معنای اَبَر و بالاتر، و Mensch به معنای ساخته شده‌است.
در گذشته واژه در ترجمه‌های فارسی کتاب استفاده می‌شد که نخستین بار توسط نوشته شده‌است. واژه اَبَر انسان را گزیده‌است، زیرا بر این باور است که ابرمرد موجب بدفهمی از متن می‌شود و همچنین واژه برای انتقال سه مفهوم به کار رفته در ، یعنی «انسان» (Mensch)، ابر انسان (Übermensch) و واپسین انسان (der letzte Mensch) مناسب‌تر است. 
 مفهوم مورد نظر از نام‌گذاری «ابرانسان»، «انسان کامل» است. نیچه در فلسفه خود سه مفهوم Mensch (انسان)، Ubermensch (ابرانسان) و der letzte Mensch (واپسین انسان) را معرفی می‌کند. مراد نیچه از Ubermensch «انسان کامل» است. یعنی انسانی که به راستی از و پیشین بشر رها شده‌است و راستین را دریافته‌است. این انسان از نظر کامل است و را همانگونه که هست پذیرفته‌است و جهان‌های خیالی را کنار گذاشته‌است. اکنون این انسان کامل در غیبت «معنای هستی» را بر گردن می‌گیرد و اراده خود را با اراده جهان هستی یکی می‌کند. ابر انسان ِ نیچه دو اصل بنیادی ، یعنی «خواستِ قدرت» و «بازگشت جاودانهٔ ِ همان» را می‌پذیرد. ابرانسان نیچه انسانی زیرک و هوشیار است که خود، خود را همچنان‌که و در اشعار خود بیان می‌دارند، می‌شکند و از نو را می‌سازد.
 آموزه ابرانسان را که کلیدی‌ترین آموزه است؛ بلافاصله پس از اعلام مرگ خدا می‌آورد. او خود این‌گونه ابرانسان را معرفی می‌کند: 
 بشارت آوردن هدیه‌ای برای آدمیان را پیش از اعلام مرگ خدا داده بود و اینک وقت آن رسیده‌است که هدیه خویش را ارزانی دارد، نیچه می‌گوید :
 اما ابرانسان در همین آغاز در تقابل با « » و « » قرار می‌گیرد. ابرانسان با اصالتی معصومانه به آفرینش ارزش‌های نو می‌پردازد. نیچه با طرح مفهوم ابرانسان خویش می‌کوشد تا وضعیتی را پیش روی ما نهد که هر نوع خودپسندی و دنیا گرایی تنگ نظرانه را رها کرده و انسانیت را در گذرگاه شریف‌ترین سوداهای بشر قرار دهیم. این نکته در سراسر نوشته‌های وی و به‌ویژه در کتاب ‹‹ » بارها تأکید شده‌است.
{"title": "ابرانسان", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%A7%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%86%D8%B3%D8%A7%D9%86&oldid=33502414", "language": "fa"}