این مقاله دربارهٔ فعل کمکی اصلی در زبان انگلیسی است. برای فعل کمکی در مفهوم کلی را ببینید. همچنین ببینید: یا (auxiliary verbs) معمولاً قبل از یک فعل دیگر ( ) در جمله قرار می‌گیرند و کارشان کمک به فعل اصلی جمله در تشکیل عبارات فعلی می‌باشد. افعال کمکی به دو دسته فعل‌های کمکی اصلی (مثل be، have، do) و (must،
ought to ،would ،used to، shall، should، may، might، can، be able to، have (got) to، could، will) تقسیم می‌شوند.
 زبان انگلیسی چهار فعل کمکی اصلی دارد. این افعال عبارتند از: be, do, have و will
 :
 Can:بر توانایی در زمان حال دلالت دارد و گذشته آن Could است.
 David can drive.
 Be able to:بر توانایی دلالت دارد و در همه زمان‌ها می‌تواند بیاید.
 .She was able to drive
 .Jack is able to swim
 .Linda will be able to play basketball
 :
 Should,Ought to:برای نصیحت کردن یا توصیه دادن به کسی برای انجام کاری از این دو فعل کمکی استفاده می‌کنیم و از had better در توصیه‌های ضروری تر استفاده می‌کنیم.
 .You should brush your teeth every night
 .He ought to study more
 .We'd better not smoke
 (We'd مخفف We had)
 
 Must,Have to:از این دو فعل کمکی برای ضرورت استفاده می‌شود. در مواقعی که یک شخص قدرتی دارد یا یک عمل را برای شخصی بسیار ضروری می‌داند استفاده می‌شود و از Have to در صحبت‌های عامیانه بیشتر استفاده می‌شود. از و در زمان گذشته و آینده برای و برای سوم شخص از استفاده می‌کنیم.
 .You must be there at 2A.M
 .You mustn't be lazy
 .She has to help him
 
 May:از این فعل کمکی زمانی که ۵۰% از چیزی مطمئن هستیم استفاده می‌کنیم.
 .I may go there
 Might,Could:از این دو فعل کمکی زمانی که ۲۰% از چیزی مطمئن هستیم استفاده می‌کنیم.
 .They might be killed
 Must,Can't,Couldn't:از این افعال زمانی که از اتفاق افتادن عملی ۹۰% اطمینان داریم استفاده می‌کنیم ولی از Must در موارد مثبت و از دو فعل دیگر در موارد منفی استفاده می‌کنیم.
 .It couldn't be John!He was out
 
 نسبت به اطمینان ما به یک مطلب از افعال , , , , , از چپ به راست از ۱۰۰% تا ۰% برای حدس زدن در مورد آن مطلب استفاده می‌کنیم.
 .Jimmy might be absent today.He is sick
 فعل کمکی یا معین (auxiliary verbs) معمولاً قبل از یک فعل دیگر (فعل اصلی) در جمله قرار می‌گیرند و کارشان کمک به فعل اصلی جمله در تشکیل   می‌باشد.
 افعال کمکی را می‌توان به دو دسته تقسیم نمود:
 ویژگی‌های افعال کمکی
 الف) افعال کمکی اصلی
 حالت سوم شخص مفرد (-s form)، گذشته ساده و اسم مفعول (قسمت سوم فعل) آن‌ها نامنظم (بی قاعده) است:
 ب) افعال کمکی وجهی
 1- در حالت سوم شخص مفرد (بر خلاف افعال معمولی)   نمی‌گیرند:
 
 2- در جملات پرسشی و منفی، از فعل کمکی دیگری استفاده نمی‌کنند:
 3- هیچگاه   بعد از آن‌ها قرار نمی‌گیرد (به استثنای ought to و used to):
 4- هیچگاه   یا   نمی‌گیرند:
 , 
 5- هیچگاه با همدیگر به کار برده نمی‌شوند:
 قابلیت‌های مختلف افعال کمکی
 1- برای منفی کردن یک جمله کافی است پس از فعل کمکی،   اضافه کنید یا از حالت مخفف آن استفاده کنید:
 She   come → She   ( ) come.
 2- برای پرسشی کردن یک جمله، فعل کمکی را قبل از فاعل جمله قرار دهید:
 She   come →   she come?
 3- گاهی می‌توان فعل اصلی پس از فعل کمکی را حذف کرد به شرط آنکه معنی آن (با توجه به شرایط) واضح باشد:
 
 فعل have هم می‌تواند به عنوان فعل اصلی یا کمکی در جمله مورد استفاده قرار گیرد. فعل have هم یک فعل بی قاعده است. از فعل have به عنوان فعل کمکی برای ساختن زمان‌های کامل، در حالت معلوم و مجهول استفاده می‌شود.
در صورتی که بخواهیم مالکیت را نشان دهیم، می‌توانیم از فعل have به عنوان فعل اصلی استفاده کنیم. البته در انگلیسی برتانیایی برای مالکیت هم از ترکیب فعل have با got استفاده می‌شود. (در واقع have باز هم فعل کمکی است.) 
 فعل do هم می‌تواند فعل اصلی یا کمکی در جمله باشد. این فعل هم یک فعل بی قاعده است. از فعل do به عنوان فعل کمکی برای ساختن جملات منفی و سوالی در زمان‌های حال ساده و گذشته ساده استفاده می‌شود. از فعل do به عنوان فعل اصلی هم در کاربردهای مختلف استفاده می‌شود. در صورتی که بخواهیم این جملات را سوالی یا منفی کنیم یک فعل کمکی دیگر به جمله اضافه می‌کنیم.
 فعل will تنها می‌تواند به عنوان فعل کمکی در جمله مورد استفاده قرار گیرد.
{"title": "فعل کمکی اصلی در زبان انگلیسی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%81%D8%B9%D9%84_%DA%A9%D9%85%DA%A9%DB%8C_%D8%A7%D8%B5%D9%84%DB%8C_%D8%AF%D8%B1_%D8%B2%D8%A8%D8%A7%D9%86_%D8%A7%D9%86%DA%AF%D9%84%DB%8C%D8%B3%DB%8C&oldid=30745139", "language": "fa"}