به مجموعه‌ای از یک الفبایِ کامل و هم‌خانواده، با حالت‌های مختلفِ حروف و دیگر گلیف‌های (اعداد و علائمِ) مورد نیاز ، و در انگلیسی (به : ) گفته می‌شود. از سویِ دیگر، به هر یک از حالت‌ها و اجزایِ این مجموعه که شاملِ حروف، اعداد و دیگر علائم نگارشی می‌باشند، فونت (به : ) (به : ) می‌گویند.
 ، دارای وزن‌ها و استایل‌های مختلف هستند. وزن فونت، همان مقدار ضخامت فونت است و استایل فونت‌ به معمولی، بولد، ایتالیک و.. تقسیم می‌شود.
 امروزه در محافل عمومی و با توجه به حروف‌چینی جدید و نوری، واژهٔ فونت نسبت به ، رواج بیشتری یافته‌است. می‌توان گفت، مجموعهٔ حرف‌هایی که با رابطه‌های گرافیکی تصویر نوشتاری، یک زبان را نشان می‌دهند، قلم رایانه‌ای نامیده می‌شود که گاه در نیز، به‌پیروی از انگلیسی، آن را فونت می‌خوانند.
 هم در حروف‌چینی سنتی و هم در کاربرد مدرن واژهٔ فونت برای اشاره به مکانیسم طراحی تایپ‌فیس به‌کار می‌رود. در حروف‌چینی سنتی فونت از جنس یا ساخته می‌شد. امروزه فونت یک است.
 هر فونت چهرهٔ خاص خود را دارد. به طور مثال فونت‌های کودکانه نرم‌تر و فونت‌های جدی لبه های تیزی دارند. از این رو طراحان از روی حس و حال دیزاین خود، فونت مناسب را انتخاب می‌کنند.
 فونت در سنتی عموماً از قطعه‌های فلزی ( ) ساخته می‌شد. به این صورت که سرب گداخته را در قالب‌هایی که به شکل حرف‌های الفبا بود — و گاهی شکل‌های دوحروفی؛ مانند «لا»، یا بیشتر؛ مانند « » و » و نیز دیگر نشانه‌هایی که در نوشتن به‌کار می‌روند؛ همچون '، ، ، و — می‌کردند. فونت در فضای دیجیتال گونه‌ای است. در این نرم‌افزار، حرف‌ها و دیگر نشانه‌های نوشتاری را به شکل مجموعه‌ای از کاراکترها (برداری یا غیربرداری) به‌وسیلهٔ برنامه‌هایی مانند FontCreator یا Fontlab Studio یا font forge طراحی می‌کنند.
 طراحی قلم یا فونت، برخلاف طراحی نشانه یا پوستر که معمولاً به‌طور انفرادی صورت می‌گیرد، کاری گروهی، فنی و پیچیده می‌باشد. به همین جهت، استادان کارکشته و اهل فن، برای طراحی قلم، ۵ سال هنر و فلسفهٔ شرق، ۵ سال هنر و فلسفهٔ غرب، ۵ سال خوش‌نویسی و ۶ سال آشنایی با (به‌ویژه دیجیتال) را ضروری دانسته‌اند. 
 طراحی فونت شامل مراحل اتود، اجرا و فرمت است. هر کدام از این مراحل بسیار زمان بر و نیازمند به تجربه و سواد است. یک فونت بر اساس خط کرسی(به : ) و خطوط دیگر که وابسته به سبک فونت هستند طراحی می‌شود. این خطوط راهنما باعث ایجاد هماهنگی و یکدست بودن در تمامی حروف می‌شود.
 در یک تقسیم‌بندی می‌توان فونت‌ها را به دو گروه و تقسیم کرد. سِریف، به دسته‌ای از فونت‌ها گفته می‌شود که در قسمت‌های پایانی، نقوش هر حرف، یک کشیدگی کوچک قلم وجود دارد. این دسته از فونت‌ها اغلب برای استفاده در چاپ کتاب، مجله و روزنامه کاربرد دارند. 
 سنزسریف، به دسته‌ای گفته می‌شود که سِریف یا کشیدگی در انتهای حرف خود ندارند و تقریباً وزن خط در تمام سطوح فونت یکسان است. این دسته از فونت‌ها معمولاً برای نمایش در نمایشگرها و در آثار دیجیتال مانند صفحات وب، تصاویر و… کاربرد دارند. 
 قلم‌های زیر برای چاپ و نمایشِ اینترنتی، پرکاربردترین‌ها هستند: 
 برای چاپ: ایران‌نستعلیق، لوتوس، میترا، نازنین، ترافیک، یاقوت، زر، هما، تیتر، رؤیا
 بر پایهٔ موضوع کتاب بهتر است از فونت‌هایی که متناسب با موضوع باشند استفاده کنیم که تعدادی از موضوع‌ها به شرح زیر است: 
 تغییر نحوهٔ نمایش فونت‌ها:
{"title": "قلم (رایانه)", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%82%D9%84%D9%85_(%D8%B1%D8%A7%DB%8C%D8%A7%D9%86%D9%87)&oldid=34683308", "language": "fa"}