معرب پارسی ( : ) جانوری از خانواده و بومی بخش‌های شمالی و است. قاقم نسبت به کمی بزرگ‌تر است و دم بلندتری دارد که انتهای آن تیره است.
 قاقم کمابیش در سراسر و مناطق و یافت می‌شود. در قرن نوزدهم برای مهار افزایش جمعیت ، قاقم را همراه با دو گونه دیگر راسو به نیز وارد کرده‌اند اما این کار باعث شد تا قاقم‌ها به سراغ پرندگان بومی بروند که طعمه‌های آسان‌تری بودند و باعث انقراض برخی گونه‌ها و کاهش شدید جمعیت بسیاری از انواع دیگر پرندگان بشوند. به طوری که قاقم به یکی از مخرب‌ترین در تبدیل شده‌است.
 قاقم‌ها و هستند ولی گاه در روز هم به بیرون می‌آیند.
قاقم به هنگام پیگرد شکار خود به صورت حرکت می‌کند؛ و نسبت به اندامش شتاب بالایی دارد. قاقم شناگر ماهری نیز هست و توانسته‌است شمار خود را در جزایر نزدیک به کرانه نیز گسترش دهد.
قاقم یکی از اندک گونه‌های جانوری است که به خاطر بدن باریک و دراز خود می‌تواند جانوران دالان رو را در دالان‌های لانه‌های خودشان دنبال کند.
 قاقم برای جبران این شکل از بدن، پاهایی کوتاه، گوش‌هایی کوچک، بالا و در زمستان خزی پرپشت پیدا کرده‌است. قاقم نر تا ۳۰ سانتیمتر رشد می‌کنند و نرهای آن بسیار بزرگ‌تر از ماده‌ها هستند.
 از قاقم در پوستین‌دوزی استفاده می‌شود. پوست سفید و نرم شکم آن خز گرانبهایی است. در داستان‌های نخستین شکار قاقم برای بهره‌گیری از پوست آن به نسبت داده شده‌است. 
 در قدیم در پوست قاقم که با دم باشد را «قاقم انگشت‌نما» می‌نامیدند زیرا قسمت دم در این پوست به شکل انگشت دیده می‌شود. دم داشتن خز قاقم نشانه اصالت آن بود. در ادبیات فارسی قاقم نشانهٔ سپیدی رنگ است چنان‌که قاقم‌نما به معنی سپید نما، قاقم‌عارض به معنای سپید چهره و قاقم‌پوش در معنای سپیدپوش به‌کار رفته‌است.
{"title": "قاقم", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%82%D8%A7%D9%82%D9%85&oldid=34483362", "language": "fa"}