یکی از اصیل‌ترین قالی‌های ایران است. نقش و این فرش برگرفته از شرایط منطقه‌ای، فرهنگی و تاریخی این سرزمین است. هنرمندان و بافندگان بر اساس باورها، اعتقادات و قدمت تاریخی این منطقه نقش‌ها و رنگ‌های ویژه‌ای را بر روی دست بافته‌های خود به کار می‌گیرند. این نقش‌ها و رنگ‌ها نوعی نماد پردازی را نشان می‌دهد.
 در سیستان به عنوان یازدهمین سرزمینی یاد شده‌است که توسط خلق شده‌است. صنعت قالی بافی این منطقه از ویژگی‌های منحصر به فردی برخوردار است. سابقه فرش بافی در این منطقه به زمان‌های بسیار دور برمی گردد. 
 فرش سیستان سه نوع ماده اولیه دارد که عبارت است از:
پشم محلی، نخ، مو.
نقوشی که در متن و حاشیه این فرش به کار می‌روند از ویژگی‌های زیر برخوردارند:
 ، قالی ، ، . 
 
 امروزه این نقش کمتر به کار می‌رود، با آمدن استفاده از این نقوش محدود شد و حالتی هندسی به خود گرفت.
 
 این نقوش شامل حیواناتی مانند بز، آهو، شتر و سگ می‌باشد.
 
 نقوش گیاهی در متن فرش به فراوانی دیده می‌شود مانند برگ، برگ موز و درخت.
 
 بخش وسیعی از فرش سیستان را نقوش هندسی تشکیل داده‌است مانند کارچک، پره جلکی و چهار شخلکی. 
 یکی از رنگ‌های مورد استفاده در این فرش رنگ سورمه‌ای است که در زمینه استفاده می‌شود. زرد درخشان نیز در نمونه‌های قدیمی بسیار استفاده شده‌است. رنگ شتری کم رنگ از رنگ‌هایی است که بسیار به کار رفته است که بیشتر جایگزینی برای رنگ زرد بوده‌است. انواع قرمز نیز در این فرش استفاده شده‌است که برگرفته از طبیعت گرم و قدرت عشق و گرمای این مردمان است. 
 در میان دستبافته‌های سیستان، از زمان‌های گذشته شاهد حضور فعال خط هستیم. خط در میان ویژیگی‌های بصری، به‌طور گسترده در شکل‌های هندسی و غیر هندسی در زندگی مردمان این منطقه حضور داشته و این واقعیت را بیان می‌کند که در آثار هنری این ناحیه علاوه بر فکر و اندیشه آفرینندگان نقوش، نوعی اثرپذیری از شرایط زیست‌محیطی حاکم است.
بافندگان سیستانی از نمادهای اعتقادی و فرهنگ سرزمین خود الهام گرفته‌اند و بسیاری از این نقشایه‌های نمادین را به صورتی متفاوت و منحصر به فرد در دستبافته‌های خود به خصوص در در قالی و قالیچه‌ها به کار گرفته‌اند. به‌طوری‌که هر کدام از این نقوش نشان دهنده مفهوم و برداشتی از واقعیتی تاریخی است.
در ابتدا این نقوش برگرفته از طبیعت بوده و بعدها به سوی تجرید و انتزاع گرایش یافته‌است.
گزینش رنگ در قالی سیستان، با توجه به طبیعت اطراف آن‌ها بوده و در هر دستبافته یک رنگ مایه بر رنگ‌های دیگر غالب است.
می‌توان گفت این نقش‌ها بیانگر زندگی درونی و بخشی از وجود آفریننده خود است. 
 روش قالی سیستان تقریباً مانند نقاط دیگر ایران بوده‌است، مانند شستن در آب رودخانه، جوشاندن پشم با رنگ به اندازه کافی، شستن پشم بعد از رنگرزی و پهن کردن آن در آفتاب.
در رنگرزی نو روش‌های قدیمی کنار گذاشته شده و از بهره می‌گیرند و رنگرز بر اساس فرمول تعیین شده عمل می‌کند.
{"title": "قالی سیستان", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%82%D8%A7%D9%84%DB%8C_%D8%B3%DB%8C%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86&oldid=32612808", "language": "fa"}