برای دیگر کاربردها را ببینید. ، ملقب به ، یکی از دختران تحصیل‌کرده و و ، و خواهر تنیِ بود. او داستان‌های شفاهی ایرانی را مکتوب و تصویرگری کرد. 
 فخرالدوله شب‌هایی که ، نقال‌باشی پدرش داستان‌گویی می‌کرد، پشت در نیمه باز اتاق خواجه سرایان می‌نشت و داستان‌ها را با دقت مکتوب می‌کرد و برای آن‌ها نقاشی می‌کشید. از جمله داستان‌های رومی و را او مکتوب و مصور کرده‌است. 
 فخرالدوله در جوانی عاشق شد و با او ازدواج کرد. او همراه با پدر و همسرش به ییلاق می‌رفت و به سوارکاری و تیراندازی می‌پرداخت. فخرالدوله در تیراندازی بسیار ماهر بود. 
 شعرهای او شامل دیوانی از چندهزار بیت است که با خط خود نوشته‌است و در کتابخانه سلطان محمودمیرزا در پاریس نگهداری می‌شد که در حال حاضر سرنوشت آن مشخص نیست. غزلیاتی به سبک عراقی نیز از او در تذکره‌های دوران ناصری منتشر شده‌است. 
 فخرالدوله در جوانی مبتلا به بیماری شد و به همین دلیل در ۳۳ سالگی درگذشت. بر سنگ گورش در صحن چند بیت از شعرهایش نوشته شده‌است. در روزنامه خاطرات خود ذیل وقایع روز ۴ رمضان ۱۳۱۰ می‌نویسد: «فخرالدوله تومان آقا دختر شاه امروز صبح مرحوم شده‌است. این شاهزاده خانم سی و سه سال داشت و بهترین اولاد شاه بود، صاحب جمال و کمال، خط و ربط، نقاشی و موسیقی. اما به مثل مشهور انگور خوبی بود نصیب شغال شده بود. عشقی به مهدی‌قلی‌خان مجدالدوله پیدا کرده بود و به خلاف میل پدر هفت هشت سال بود که زن او شده بود. از او اولادی هم نمانده‌است.»
{"title": "فخرالدوله", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%81%D8%AE%D8%B1%D8%A7%D9%84%D8%AF%D9%88%D9%84%D9%87&oldid=34939853", "language": "fa"}