(به : )
 رده درمانی: داروهای درمان 
 اشکال دارویی: 
 کاربرد اصلی آن درمان آریتمی‌های قلبی خطرناک است. یک سرکوب گر مؤثر PVCs و آریتمی‌های دهلیزی و بطنی مختلف است. جلوگیری از فیبریلاسیون/فلوتر دهلیزی پاروکسیمال مرتبط با علائم ناتوان کننده، فوق بطنی پاروکسیمال (PSVTs)، شامل تاکیکاردی راجعه گره AV و تاکیکاردی راجعه AV، جلوگیری از آریتمی بطنی تهدیدکننده زندگی مانند VT
 آنتی آریتمیک است. بیحس‌کننده موضعی و ضد آریتمی با خصوصیات الکتروفیزیولوژیک همانند سایر کلاس IC است. سرعت هدایت الکتریکی را در سراسر سیستم هدایتی میوکارد کند می‌سازد. تحریک بطنی را افزایش می‌دهد اما اثر کمی بر رپولاریزاسیون دارد. فواصل هیس ـ بطنی (HQ) و QRS را در دوزهای درمانی طولانی می‌کند.
 اصولاً داروهای این گروه پرعارضه‌اند. از نظر بالینی فلکاینید موجب هیپوتانسیون و هم اینوتروپی منفی (در محدوده‌های دوز بالاتر) می‌شود. در مصرف بیش از مقادیر توصیه شده عوارضی چون تهوع و استفراغ، تشنج، هایپوتانسیون، ، سنکوپ، پهن شدن کمپلکسQRS، پهن شدن فاصله QT پهن شدن فاصلهPR، بلوک گرهAV، بلوک شاخه ای از دسته هیس ـ آسیستول،VT، ، ، مرگ رخ می‌دهد.
 
 فارماکولوژی پزشکی- دکتر محمد طاهرخانی (1389)
{"title": "فلکاینید", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%81%D9%84%DA%A9%D8%A7%DB%8C%D9%86%DB%8C%D8%AF&oldid=32037919", "language": "fa"}