بنا به کتابها و شعرهای فارسی نام انرا نرم آهن گفته اند نرم آهن یا (به : ) یا (به : ) از است که درصد آن بسیار کم است (کمتر از ۰٫۰۸٪)، برخلاف که درصد کربن بسیار بالایی دارد (۲٫۱٪ تا ۴٪). این آلیاژ یک توده شبهه-ذوب شده از آهن با الیافی است (تا ۲٪ وزنی)، که باعث می‌شود این آلیاژ « » شبیه به الیاف چوب داشته باشد، که پس از « » یا خم کردن تا نقطه شکست قابل مشاهده است. آهن ساخته ، مالیبل، ، مقاوم در برابر است و به راحتی قابل است.
 قبل از توسعه روش‌های کارآمد و در دسترس بودن مقادیر فراوان فولاد، آهن ساخته یا فرفورژه متداول‌ترین نوع آهن مالیبل بود. به این دلیل به این آلیاژ، " " گفته می‌شود که به‌طور عمده با چکش کاری، یا نورد ساخته می‌گردد یا در حالتی به آن شکل داده می‌شود که بسیار گرم است که سرباره مذاب از آن پرتاب می‌شود. معادل امروزی و کاربردی آهن فرفورژه، (mild steel) است که به آن نیز گفته می‌شود. هیچ‌کدام از آهن فرفورژه یا فولاد ملایم حاوی کربن کافی برای انجام سختکاری از طریق گرم کردن و نیستند. 
 آهن ساخته بسیار خالص سازی شده‌است، و مقدار بسیار کمی سرباره به شکل الیاف و از طریق در داخل آن ایجاد شده‌است. تقریباً ۹۹٫۴٪ آن بر حسب جرمی از آهن تشکیل شده‌است. وجود سرباره برای عملیات آهنگری مفید است و به آن ساختار الیافی منحصر به فردی می‌بخشد. رشته‌های سیلیکات سرباره همچنین از آهن در برابر خوردگی محافظت کرده و اثر ناشی از ضربه و لرزش را کاهش می‌دهد. 
 آهن فرفورژه دیگر در مقیاس تجاری تولید نمی‌شود. بسیاری از محصولاتی که به عنوان آهن فرفورژه توصیف می‌شوند، مانند نرده‌های محافظ، صندلی باغ و دروازه‌ها، در واقع از فولاد ملایم ساخته شده‌اند. امروزه به این دلیل همچنان به آنها فرفورژه گفته می‌شود، زیرا شبیه اشیایی است که در گذشته توسط آهنگر با دست ساخته می‌شده‌است. (هرچند بسیاری از اشیای تزئینی آهنی، از جمله حصارها و دروازه‌ها اغلب و نه ساخته).
 نرم اهن یا آهن سازه و آهن ساخته یا یا همان فارسی‌شدهٔ (به : ) به معنی تغییر حالت دادن و فر وار نمودن میله کرد یا چند ضلعی آهنی که قسمت نوک فلز به تدریج و با چکش باریک شده و در طی چند مرحله گرم کردن در کوره آهنگری به یک قطعه فر خورده زیبا جهت استفاده در کارهای تزیینی تبدیل می‌شود. این صنعت بیشتر در انجام می‌شود و فر فورژه از دو قسمت فر +فورژه تشکیل شده که هر کدام معنی مجزای دارد.
 هنر گل‌نرده‌سازی که از قدیم در کارگاه‌های کوچک و به شیوه‌های سنتی و با گداختن و شکل‌دادن آهن یا با ریخته‌گری چدن و سایر فلزات در انجام می‌شد، در سالهای اخیر پیشرفتهای فراوانی داشته و تبدیل به صنعت تولید گلنرده و فرفورژه در کارگاه‌ها و کارخانه‌های بزرگ گردیده‌است.
 فرفورژه به قطعات فلزی از نوع فلز ۴ گوش به نام چهار سو که داخل کوره‌ها با حرارت ۲۲۰ درجه گرم شده و به وسیله دست یا دستگاه‌های مخصوص به نام فر تغییر حالت داده شده و بدین طریق این میله‌های فلزی تبدیل به فرفورژه می‌شوند. البته بیشتر این فرم دادن‌ها به شکل دایره‌های بسار ریز متوالی مانند حلزون است. از این قطعات فرفورژه در ساخت فرفورژه گل دار نیز استفاده می‌شود.
{"title": "آهن کارشده", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%A2%D9%87%D9%86_%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%B4%D8%AF%D9%87&oldid=34583857", "language": "fa"}