(زادهٔ ۱۳۶۳ در ) ، و اهل است که بیشتر به دلیل جنجال‌های رسانه‌ای که ساخته شناخته می‌شود. او اکنون تهیه‌کنندهٔ سری ویدئوهای طنز است.
 رضوانیه بیشتر به خاطر خبرنگاری اجتماعی و همچنین انتشار شوخی‌های خبری بزرگ شناخته می‌شود. شایعهٔ کج‌شدن که او اسفندماه ۱۳۸۳ خورشیدی آن را منتشر کرد، به‌عنوان معروف‌ترین در ایران مطرح است. او طنزپردازی است که همزمان در همهٔ شاخه‌های طنز نوشتاری، گرافیکی، ویدئویی و صوتی فعال بوده و آثاری دارد که فراگیر شده است.
 رضوانیه از ۱۵ سالگی با نشریات و روزنامه‌های مختلف ایران همکاری داشته و سال‌ها به عنوان خبرنگار اجتماعی فعالیت کرده‌است. او پس از اتمام وارد هنرستان‌های هنری شد و در رشته‌های موسیقی، سینما و گرافیک تحصیل کرده و کارشناسی از را دارد. 
 او وقتی نوجوان بود همکاری با را آغاز کرد. او ابتدا برای «بچه‌ها گل‌آقا» و «ماهنامهٔ گل‌آقا» می‌نوشت، اما کمی بعد کم‌سن‌ترین عضو تحریریهٔ بود.
 مجموعهٔ تله‌تیش سری ویدئوهایی است که به تهیه‌کنندگی فرورتیش رضوانیه در قالب خبر جدی ساخته می‌شود، اما مخاطب باید دربارهٔ آنچه می‌بیند و می‌شنود فکر کند تا به ماهیت طنز آن پی ببرد.
 مشهورترین ویدئوی که تاکنون منتشر شده، مصاحبه‌ای با مدیرعامل نرم‌افزار مسیریاب است که بسیاری از کاربران در فضای مجازی آن را باور کردند. در این ویدئو رضوانیه از زبان نوام باردین می‌گفت که مدیران ویز قصد دارند تا خدمات‌دهی به کاربران ایرانی را متوقف کنند. این مصاحبه چنان برای افکار عمومی باورپذیر بود که بسیاری از استفاده‌کنندگان مسیریاب‌ها از این اظهارات مدیرعامل ویز نگران شدند و به دنبال نرم‌افزار دیگری برای جایگزینی آن می‌گشتند. برنامهٔ تلویزیونی علمی که از شبکه ۴ تلویزیون دولتی ایران روی آنتن می‌رود، این ویدئو را پخش کرده است.
 
 
 در مارس ۲۰۰۵ میلادی ، خبر کج‌شدن برج تلویزیونی میلاد که هنوز در حال احداث بود را منتشر کرد و هشدار داد که این سازه به زودی سقوط می‌کند. در این گزارش، اتفاقاتی که به دنبال فروریختن برج میلاد در اطراف آن رخ می‌دهد، مانند یک داستان اکشن توصیف شده بود. با اینکه در خبر نوشته شده بود که طنز است اما این وقایع چنان مهیج بود که اهالی منطقهٔ گیشا در مجاورت برج میلاد با مرکز پلیس تماس گرفتند و پرسش کردند که آیا باید خانه‌هایشان ترک کنند یا خطری تهدیدشان نمی‌کند! ساعتی پس از انتشار این خبر در رسانه‌های داخل ایرانی و حتی بین‌المللی، دفتر در تهران تصمیم گرفت تا کمیته اضطراری تشکیل دهد. صاحب و سازندهٔ برج تلویزیونی و مخابراتی میلاد بود و آن زمان شهردار بود و آن‌ها نتوانستند مقابل گسترش شایعه ایستادگی کنند. تمام ایرانیان داخل و خارج کشور از ماجرا مطلع شدند و با هیجان دربارهٔ سقوط برج میلاد با یکدیگر صحبت می‌کردند به‌طوری‌که پس از تعطیلات نوروز، قیمت زمین و مسکن در منطقه گیشا کاهش یافت و مشتری‌ها سراغ این محدوده نرفتند. شهرداری تهران که عصبانی و کلافه بود، سپس از شکایت کرد، اما دادگاه این رسانه را تبرئه کرد. 
 در آوریل ۲۰۰۸ نشریهٔ دنیای خودرو که پرتیراژترین هفته‌نامهٔ خودرویی ایران است، یک آگهی نیم‌صفحه منتشر کرد و از آغاز واردات آمریکا به ایران خبر داد. در این آگهی، کنار تصویر یک یک شماره موبایل درج شده بود که متقاضیان ثبت‌نام در می‌بایست به آن شماره یک مسیج خالی ارسال می‌کردند. از زمان چاپ و توزیع نشریه، حدود یک میلیون مسیج از سوی علاقه‌مندان موستانگ به آن شماره ارسال شد و آن‌ها ضمن تبریک به کمپانی فورد، گفتند که عاشق محصولات این کارخانه هستند و می‌خواهند هر چه زودتر تست درایو را انجام دهند. تعداد مسیج‌های دریافتی چنان زیاد بود که مشخص بود آن آگهی چرخیده‌است. 
 در اکتبر ۲۰۰۸ که پرتیراژترین نشریه ایران است، آگهی فروش آپارتمان‌های اداری واقع در سازهٔ رأس برج میلاد را چاپ کرد. بر اساس این آگهی، واحدهای ۴۰ و ۵۰ متری با قیمت متری ۴ میلیارد تومان به فروش می‌رسید. از آنجایی که شماره تلفن منتشر شده در پایین آگهی واقعی بود، بسیاری تماس گرفتند و خواستار خریداری آپارتمان‌ها شدند. به دنبال انتشار این خبر در جامعه، شایعه شد که ، جهان دو واحد ۲۵ متری بالای برج میلاد خریده، سپس دیوار بین آن‌ها را حذف کرده و حالا یک دفتر کاری ۵۰ متری دارد. همچنین شایعه شد که نیز یک واحد ۲۰ متری خریداری کرده‌است. به دنبال این رخداد، ، شهردار تهران در یک حاضر شد و گفت که این ماجرا شوخی یک طنزپرداز بوده و بالای برج میلاد هیچ واحد اداری وجود ندارد، اما در پایین برج واحدهای تجاری برای اجاره در نظر گرفته شده‌است. کارشناسان اقتصادی معتقدند، شهرداری تهران نتوانست از آن فرصت بکر برای یافتن مشتری بهره گیرد، زیرا تازه در آن هنگام بود که سرمایه‌گذاران متوجه امکانات تجاری موجود در برج میلاد شدند. 
 در مهرماه ۱۳۸۸ برخی رسانه‌ها خبر دادند که شهرداری منطقهٔ ۷ تهران در اقدامی عجیب و غیرقابل توجیه، یکی از بوستان‌های محلات خود در تقاطع مطهری و سهروردی را به نام «جومونگ»، شخصیت افسانه‌ای یکی از سریال‌های پربیننده تلویزیون نامگذاری کرده است. آنها انتقاد کردند که این نامگذاری غیرمتعارف در حالی انجام شده است که اسامی اسطوره‌های ایرانی همچنان در گنجینه‌ها خاک می‌خورند و تنها وقتی کشورهای عربی نام آنها را به نفع خود ضبط می‌کنند، هیاهوی کم‌رمقی در مجامع فرهنگی شکل می‌گیرد. چند ساعت بعد مشخص شد «فرورتیش رضوانیه» با هدف انتقاد از پخش سریال کره‌ای «افسانه جومونگ» از تلویزیون دولتی ایران، با دستکاری تابلوی بوستان «مادر» نام آن را به بوستان «جومونگ» تغییر داده تا نظر همگان را به این موضوع جلب کند.
 در اسفندماه ۱۳۸۷ هفته‌نامهٔ با انتشار یک گزارش و چند عکس از دیده شدن یک با بدنهٔ طلا در خیابان‌های تهران خبر داد که یک تاجر روس آن را به دو برادر طلاساز اصفهانی سفارش داده است. این خبر به سرعت در فضای مجازی دست به دست شد. زمانی که گروهی از کاربران دربارهٔ واقعیت داشتن ماجرا تردید کردند، ناگهان ویدئویی از سمند طلایی در اینترنت منتشر شد که توانست همهٔ تردیدها را از بین ببرد. پس از آن چند سایت خارجی نیز عکس‌های سمند طلایی را که حدود یک میلیون دلار قیمت‌گذاری شده بود، منتشر کردند. هنوز بسیاری از کاربران نمی‌دانند که آن گزارش را رضوانیه نوشته و هیچ سمندی در دنیای واقعی وجود ندارد که بدنهٔ آن از جنس طلا باشد.
{"title": "فرورتیش رضوانیه", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%81%D8%B1%D9%88%D8%B1%D8%AA%DB%8C%D8%B4_%D8%B1%D8%B6%D9%88%D8%A7%D9%86%DB%8C%D9%87&oldid=34417792", "language": "fa"}