(زادهٔ ۱۴ آبان ۱۳۲۱ در )، و نوازندهٔ اهل است.
 فضل‌الله توکل در ۱۴ آبان سال ۱۳۲۱ در تهران متولد شد. پدرش افسر و مادرش دبیر ریاضی و بود. او تحصیلات ابتدایی را در مدرسه ایران طی کرد. پس از آن، دوران دبیرستان را در «دبیرستان پهلوی» و سپس در « » گذراند و در سال تحصیلی ۱۳۳۹ دیپلم را از دبیرستان مروی دریافت کرد. به جهت معاشرت و آشناییِ پدربزرگِ پدرش با هنرمندان، در سن ۶ یا ۷ سالگی به کلاس « » راه یافت و نزد وی دوره نوازی را سپری نمود. در سن ۹ – ۸ سالگی پدرش برای او یک ساز «سنتور» خرید. پس از آن وی نزد آقای «خائفی» (معلم موسیقی مدرسه) دوره ابتدایی سنتور نوازی را فرا گرفت. سپس بعلت مأموریت پدر در ، به شاگردی « » درآمد و در ادامه دوره‌های مختلف را با « » آغاز کرد. او در سال ۱۳۳۵ به دعوت «علی تجویدی» به عنوان نوازنده سنتور در «ارکستر شماره ۲ رادیو» پذیرفته شد و یکسال بعد در «ارکستر شماره ۳ رادیو» به سرپرستی « » نیز به عنوان نوازنده فعالیت‌های هنری خود را پی گرفت. وی در سال ۱۳۳۷ به دعوت « » به « » راه یافت. «گل‌های صحرایی شماره ۵» (در ) و «برگ سبز شماره (۶۵)» به همراهی آواز « » و تمبک « » از اولین اجراهای تکنوازی او به‌شمار می‌آیند. از او به عنوان آثار متعددی در برنامه‌های مختلف گل‌ها ( ، ، و ) به جا مانده‌است. وی پس از اخذ دیپلم به رفت و در موفق به اخذ مدرک در گردید. پس از بازگشت به ایران از سال ۱۳۴۵ مجدداً همکاری خود را با رادیو ادامه داد. او در سال ۱۳۴۵ با ساخت آهنگ (قهر و ناز) با صدای به جرگه آهنگسازان پیوست.
 وی در سال‌های بعد با آهنگ‌هایی نظیر «دل بی‌قرار» ( )، «نقش غم» ( )، «آشیانه» (شور) و «مهربونی» با همکاری به آهنگ‌سازی و تکنوازی در رادیو ادامه داد. او همچنین آثار متعددی با صدای « » به صورت صفحه و منتشر کرده‌است. (ترسم فراموشم کنی، گذشتم، خواهم که رسوا بشی و یادم نمیره، از آن جمله اند)
 پس از همکاری او با رادیو قطع و مجدداً در سال ۱۳۷۲ این همکاری آغاز شد. وی با همکاری « » «ارکستر همنوازان» را در بنا نهاد. تکنوازی‌های متعددی حاصل این همکاری است که در آرشیو صدا و سیما موجود است.
 در سال ۱۳۷۲ همکاری او با «اکبر گلپایگانی» با آهنگ‌های «عشق» و «آهسته آهسته» از سر گرفته شد. در سال ۱۳۷۴ آلبوم موسیقی « » با ۸ ترانه به آهنگسازی و ترانه‌سرایی فضل‌الله توکل در اختیار عموم قرار گرفت.
 در سال ۱۳۷۸ ضمن همکاری مجدد با «اکبرگلپایگانی» و ارائه دو آلبوم «مست عشق» و «عقیق» همکاری خود را با « » آغاز کرد. حاصل این همکاری آلبوم موسیقی «نسیما» بود.
 « » و « » از دیگر آلبوم‌های موسیقی وی با صدای «علیرضا افتخاری» است. همسر وی « » از خوانندگان زن ایران بوده‌است.
 او در نواختن سنتور و همچنین آهنگسازی دارای سبکی مخصوص به خود است.
 وی علاوه بر سنتور بر نوازندگی نیز تسلط دارد. بارها شیوه سنتور نوازی فضل‌الله توکل را منحصربه‌فرد خوانده بود و او را بی‌رقیب می‌دانست.
 اسدالله ملک، جواب‌سازی فضل‌الله توکل و نواختن وی در هنگام همنوازی‌هایش را بسیار تحسین می‌نمود وبارها در محافل هنری وی را برترین نوازنده سنتور دانسته بود.
 در برنامه تکنوازان و همنوازان، او پیوسته با تکنوازان و هنرمندانی نظیر ، ، و همکاری داشته‌است.
 در برنامه تکنوازان و همنوازان او پیوسته با تکنوازان و اساتید برجسته استادان حبیب‌الله بدیعی - پرویز یاحقی - همایون خرم و اسدالله ملک و دیگر اساتید همکاری داشته‌است؛ و حاصل این همکاری تعداد زیادی نوار است که در آرشیوهای گوناگون موجود می‌باشد.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 مقالهٔ اصلی:
{"title": "فضل‌الله توکل", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%81%D8%B6%D9%84%E2%80%8C%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87_%D8%AA%D9%88%DA%A9%D9%84&oldid=33033050", "language": "fa"}