یا نامی است که از قدیم‌الایام بر منطقه‌ای در شمال شهر اطلاق گردیده‌است. این منطقه در واقع شده و در همسایگی قرار دارد. فشگلدره در گذشته از اهمیت بسیار بیشتری برخوردار بوده‌است. علی‌رغم اهمیت تاریخی این منطقه، نام فشگلدره در آخرین تقسیمات استان قزوین جایی ندارد. نیمی از آبادی‌های فشگلدره در و نیمی دیگر در جای گرفته‌اند. روستای مرکز فشگلدره است.
 در کتاب که متعلق به سال ۶۸۵ هـ ق می‌باشد، وقتی از هجوم لشکر به سخن می‌گوید از این موضع به یاد کرده‌است. گاهی نیز از واژه و و استفاده نموده‌است. عبدالوهاب قزوینی محشی کتاب تاریخ جهانگشای جوینی با مطابقت نسخ مختلف احتمال قوی داده‌است که مقصود همان فشگلدره کنونی است. وی چنین می‌نویسد:
 
 
 نام در با واژه و در با واژه آمده‌است. 
 از یا و ترکیب یافته‌است. از آنجایی که در لغت فارسی سرگین گوسفند را گویند بنابراین به احتمال قوی می‌توان گفت که این دره یا منطقه محل مناسب برای چرا و نگهداری دام بوده و دامپروری در آن رونق داشته‌است. قزوینی نیز می‌نویسد:
 
 
 حمدالله مستوفی، مورخ مشهور وقتی که از نواحی‌ای که در قرن دوم هجری قمری جزو قزوین گشته‌است بحث می‌کند از فشگلدره هم نام برده و چنین می‌نویسد:
 
 
 عطاملک جوینی، وقتی که قلاع الموت تحت سیطره بود و مغول جهت فتح قلاع الموت حرکت کرد، می‌نویسد:
 
 
 در تاریخ خود به بیان مفصلی از زندگانی پرداخته‌است. نام قبلی وی بود. وی هفتمین پادشاه از و پسر بود و چون درگذشت، او در ۱۰ ۶۶۴ هـ ق در به سلطنت رسید. غازان خان اسلام اختیار می‌کند و به همین دلیل هم نام خود را تغییر می‌دهد، پادشاه از به سوی حرکت می‌کند و در راه شدیداً مریض شده به طوری که وقتی از ری به سوی تبریز روان می‌شود، او را طاقت ادامه راه نمی‌ماند. در راه به موضعی می‌رسند و در آنجا مقام کرده، استراحت می‌کنند. رشیدالدین فضل‌الله از آنجا به که همان فشگلدره کنونی باشد، نام می‌برد. پادشاه پس از مدتی اقامت در فشگلدره، از دنیا رفته و جنازه او را به سمت تبریز حمل می‌نمایند و در همان‌جا بخاک می‌سپارند. 
موضعی در جنوب غربی به معروف است که با این جریانات بیگانه نیست.
 دهستان فشگلدره دارای موقعیتی کوهستانی است. همانگونه که از نام آن نیز پیدا است، دره‌ای است که کوه‌های مختلفی از چند جهت آن را احاطه کرده‌اند و از نظر موقعیت جغرافیایی در شرق قزوین و شمال آبیک واقع گردیده‌است. از شمال به دهات ، ، ، و تکیه نساء از طالقان محدود می‌گردد که کوه آنگه و گردنه آن را از طالقان جدا می‌سازند. از شرق به دهات و مسلول از دهستان ، از جنوب به جاده شوسه تهران-قزوین و از غرب به‌آبادی از و دهات و از محدود می‌گردد؛ اما مؤلف کتاب وقتی که حدود دهستان کوهپایه را که در غرب دهستان فشگلدره واقع است بیان می‌کند، حدّ شرقی آن را روستای و از دهستان قشگلدره معرفی می‌نماید. 
حمدالله مستوفی ناحیه فشگلدره را در قرن هشتم هـ ق چنین توصیف می‌کند:
 
 
 مقالهٔ اصلی: زیاران با ۷۰۰۰ نفر جمعیت بزرگ‌ترین روستا و مرکز دهستان فشگلدره است. ارتفاع زیاران از سطح دریا ۱۶۰۰ متر است و در ۷ دقیقه و ۳۶ درجه و ۳۲ دقیقه و ۵۰ درجه قرار گرفته‌است. فاصله روستا تا مرکز بخش یعنی آبیک ۱۵ کیلومتر است. ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، و از دیگر آبادی‌های فشگلدره هستند.این تقسیمات مربوط به گذشته کهن بوده واکنون دهستان فشگلدره به دهستان خوزنان بامرکزیت روستای خوزنان تبدیل شده 
 مقالهٔ اصلی: زبان غالب در منطقه فشگلدره است، به طوری‌که به غیر از مردم روستای میان‌کوه که ، مابقی روستاها به تکلم می‌کنند. 
 دهستان از نظر آب و هوا جزو مناطق کوهپایه‌ای به حساب می‌آید که دارای آب و هوایی سرد تا معتدل است.
{"title": "فشگلدره", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%81%D8%B4%DA%AF%D9%84%D8%AF%D8%B1%D9%87&oldid=34992757", "language": "fa"}