(به : ) مشهور به ، بانی و پیشنهاد دهندهٔ گشایش مدرسهٔ عالی در و نخستین رئیس این مدرسه بود. او دکترای در شاخهٔ کیفری را از دانشگاهٔ دریافت کرده و مدعی العموم (دادستان) دولت بود. موسیو پرنی، به دلیل نیاز و دولت وقت به مستشار حقوقی عالی‌رتبه، به درخواست دولت وقت و موافقت رسمی رئیس‌جمهوری فرانسه، به آمد. در یازدهم اوت ۱۹۱۱(م) به عنوان مستشار حقوقی و مشاور عالی قضایی (در کابینهٔ و به هنگام ) به استخدام وزارت عدلیه درآمد. 
 با شروع ، پرنی به رفت و پس از پایان جنگ به بازگشت. مراجعت او با وزارت در و در مصادف بود. در این زمان پرنی پیشنهاد تأسیس مدرسهٔ عالی حقوق را ارائه کرد و پس از بررسی‌ها و تلاش‌های فراوان، در زمان تجدید ششمین دورهٔ قرارداد او با وزارت عدلیه، سرانجام «پروژه پیشنهاد تأسیس مدرسهٔ عالی حقوق» او مورد پذیرش قرار گرفت. او پس از گشایش مدرسهٔ عالی حقوق، در کنار ریاست بر امور مدرسه، به تدریس دروس و اصول محاکمات کیفری پرداخت.
موسیو پرنی، علاوه بر فعالیت در مدرسهٔ عالی حقوق، به دلیل ماهیت شغلی خود به عنوان مستشار حقوقی ، عضو کمیسیون‌های مختلف تهیه و تدوین قوانین بود که به عنوان نمونه می‌توان از کمیسیون ، کمیسیون امتحانات از قضات استخدامی عدلیه و کمیسیون ترفیع رتبهٔ قضات، نام برد. 
 نشان‌های عالی علمی کشور به پاس خدمات علمی و قضایی ارزندهٔ فرانسیس آدولف پرنی، به وی اعطا شد. مسیو پرنی پس از سازماندهی مدرسهٔ عالی حقوق و واگذاری پست ریاست مدرسه به (ذکاءالملک) و خاتمهٔ مدت مأموریت خود در ایران در سال به بازگشت.
{"title": "فرانسیس آدولف پرنی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%81%D8%B1%D8%A7%D9%86%D8%B3%DB%8C%D8%B3_%D8%A2%D8%AF%D9%88%D9%84%D9%81_%D9%BE%D8%B1%D9%86%DB%8C&oldid=33522742", "language": "fa"}