معمار بریتانیایی ایرانی‌تبار، بنیانگذار دفتر معماری فرشید موسوی (FMA) و استاد دانشکده طراحی است. او از بنیانگذاران و مدیران دفتر معماران خارجی (FOA) بود که در ژوئن ۲۰۱۱ منحل شد.
 وی تا سیزده سالگی در شهر ( ) بوده‌است و سپس برای ادامه تحصیل به می‌رود. وی دانش‌آموخته ، و دانشکده معماری (UCL-Bartlett) می‌باشد. فرشید موسوی به مدت ۸ سال در مشغول به تدریس بود و در این مدت ریاست مؤسسه معماری فرهنگستان در را نیز بر عهده داشت. علاوه بر سرپرستی این فرهنگستان فرشید موسوی بین سال‌های ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۵ در این مؤسسه به تدریس نیز مشغول بود.
 وی به همراه همسرش شرکت معروف معماری Foreign Office Architects را در سال ۱۹۹۵ میلادی بنیان نهاد. وی در سال ۲۰۱۱ پس از جدایی از همسرش، بنیاد FMA را راه اندازی نمود. فرشید موسوی همچنین از داوران است.
 موسوی در سال ۱۹۶۵ در ایران در شهر شیراز متولد شد و در سال ۱۹۷۹ به لندن مهاجرت کرد. او در رشته در دانشکده معماری دانشگاه داندی، مدرسه بارتلت معماری، دانشگاه کالج لندن آموزش دیده و با مدرک در معماری از دانشکده تحصیلات تکمیلی طراحی دانشگاه هاروارد فارغ‌التحصیل شد. پس از به رفت و نزد معمار هلندی به فعالیت پرداخت. 
 موسوی در ابتدا با بنیان نهادن FOA در سال ۱۹۹۵ به شهرت رسید. پیش از این، او در کارگاه ساختمانی و دفتر معماری متروپولیتن (OMA) قبل از حرکت به لندن برای تدریس در انجمن معماری و شروع به کار خود او، دفتر معماران خارجی (FOA) کار کرده بود. در FOA، موسوی با طراحی برای جایزه یوکوهاما فری ترمینال بین‌المللی فری در (که موضوع یک مسابقه بین‌المللی طراحی در سال ۱۹۹۵ بود) و یکی از اعضای تیم معماران متحده که فینالیست در رقابت بی نظیر بودند، بود. او همچنین طیف گسترده‌ای از پروژه‌های بین‌المللی از جمله جان لوییس پیچیده در لستر، انگلستان و خرده فروشی میدان پیچیده در استانبول، به پایان رساند.
 در ژوئن ۲۰۱۱، موسوی افتتاح کار جدید خود، معماری فرشید موسوی (FMA)، مستقر در را اعلام کرد. در اکتبر ۲۰۱۲، اولین موزه FMA، اولین ساختمان در آمریکا و کلیولند، به روی عموم مردم گشوده شد. در اوت ۲۰۱۲، آن با عنوان «معماری و احساسات» برجسته در نسخه سیزدهم از معماری در نصب و راه اندازی شد. «معماری فرشید موسوی» همچنین فروشگاه مورد علاقه در لندن که در سپتامبر ۲۰۱۴ افتتاح شد را طراحی کرد.
 او در حال حاضر، در تعدادی از پروژه‌های بین‌المللی از جمله مجتمع‌های مسکونی در منطقه مونپلیه و ناحیه لا دفنس در ، فرانسه و همچنین یک برج اداری در لندن، انگلستان کار می‌کند. کار آخر او مسابقه موزه و مرکز آموزشی موزه پلی تکنیک از و دانشگاه لومونوسوف دولتی مسکو و برنده مشترک از مسابقه‌های بین‌المللی برای مرکز جدید از (IOC) در بود. او مسئول استادان داور جشنوارهٔ جایزه آقاخان در سال ۲۰۰۴ و یکی از اعضای کمیتهٔ راهبردی جوایز در سال‌های ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۵ بود.
 او همچنین یکی از محقق‌های خارجی دانشکدهٔ سلطنتی هنر لندن در سال‌های ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۳ و در دانشکدهٔ هنر معماری و طراحی سر جان کس در سال‌های ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۶ بود و یک مقاله‌نویس برای بررسی معماری شده‌است. او در حال حاضر، یک تحقیق کنندهٔ خارجی برای انجمن معماری لندن و همچنین عضو هییت علمی دانشگاه معماری لندن است. او همچنین از امانت داران گالری وایت چپل و بنیاد معماری در لندن است. نقشی که از سال ۲۰۰۹ عهده‌دار آن است.
 در کنار فعالیت ملی حرفه ایی، موسوی مدت زمان زیادی را به تحقیق در مورد جنبهٔ علمی و عملی معماری پرداخته ‌است. از سال ۲۰۰۵ او یک استاد عملی در تحصیلات تکمیلی مدرسه طراحی فارغ التحصیلان دانشگاه هاروارد بود. پیش از آن، موسوی در انجمن معماری لندن به مدت ۸ (۱۹۹۳–۲۰۰۰) سال تدریس می‌کرد و متعاقبا به عنوان رئیس آکادمی هنرهای زیبای منصوب شد (۲۰۰۲–۲۰۰۵). او یک استاد مدعو معماری در مؤسسه برلج در ، مؤسسه معماری سن-لوکاس هوگر در جنت و در ایالات متحده آمریکا، در دانشگاه UCLA، و است.
 تحقیقات موسوی از پیش از دههٔ ۹۰، یعنی زمانی که در جامعهٔ معماری بوده شروع شده و هدف آن شناسایی ابزارهایی است که اجازه می‌دهد طرح معماری خلاقانه و باهوش و ذکاوت در فرم‌های ساخته شده قرار بگیرد، به جای آنکه مدل‌های تییوری را از زمینه‌های دیگر وارد کنند. موسوی بر روی جنبهٔ خاص معماری متمرکز شده‌است، بررسی پتانسیل خطوط دیاگرام، فناوری اطلاعات، منظرهٔ طبیعی، پیکرنگاری، فناوری ساخت و ساز جدید، پوشش قامه و موزاییک کاری به عنوان ابزار است که می‌تواند مورد استفاده برای توسعه مدل‌های نظری جایگزین برای تمرین معماری شوند.
 از سال ۲۰۰۴ تحقیقات موسوی عمدتاً در مورد چگونه معماری شامل تجمع ذهنی ماده، متمرکز شده‌است، ارائه هر فرم ساخته شده با تأثیر و احساس ماندگاری که می‌گذارد. کار او می‌باشد که تحت تأثیر تعدادی از فیلسوفان، به ویژه اسپینوزا، و فلیکس گتاری می‌باشد. به دنبال کار ژیل دلوز در تأثیرات، او پیشنهاد می‌کند که اشکال ساخته شده با بازی احساسات نقش مهمی در تجربیات روزمره افراد و فرهنگ‌ها دارد که از آن‌ها توسعه یافته‌اند. مانند نیروهای فعال، آن‌ها بر الگوهای تفکر و رفتار تأثیر می‌گذارد. موسوی معتقد است به منظور تکامل فرهنگ، معماران نیاز به تولید رمان‌های احساسی هستند. این چیزی نیست که اشکال ساخته شده نشان می‌دهد، اما تأثیرات آن‌ها است که معماری یک رفتار حساس فرهنگی را می‌سازد.
{"title": "فرشید موسوی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%81%D8%B1%D8%B4%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D9%88%D8%B3%D9%88%DB%8C&oldid=34829581", "language": "fa"}