یا (به : ) با زیرعنوان «ژن به عنوان واحد گزینش» و همچنین «درازنای دسترسی ژن»، کتابی منتشرشده در سال ، نوشتهٔ است.
 نگارش بازنویسی شدهٔ این کتاب در سال با پس‌نگاشتی از فیلسوف منتشر شد. این کتاب به نظر خود داوکینز بدیع‌ترین اثر اوست. 
 داوکینز ایده‌های اولیهٔ آن را در کتاب منتشرشده در سال خود به نام آغاز کرد. در این کتاب او جانداران را ماشین‌های بقایی تعریف کرد که برای بیشترکردن احتمال کپی‌شدن توسط خود ژن‌ها ساخته می‌شوند. داوکینز در این کتاب که پس از نوشته‌است، به دور دقیق‌تر و فنی‌تر این مسائل را توضیح داده‌است. او در فنوتیپ گسترش‌یافته تلاش داشته تا به انتقادها به کتاب پیشین هم پاسخ دهد.
 بخش بیشتر کتاب به این می‌پردازد که تنها چیزی که ژن‌ها به‌طور مستقیم اعمال می‌کنند سنتزکردن است. داوکینز به این نکته اشاره می‌کند که محدودکردن (رخمون) تنها به بدن یک امر اختیاری است و می‌توان آن را گسترده‌تر هم در نظر گرفت.
 داوکینز این ایده را با نشان دادن تأثیری که بر روی می‌گذارد پیشرفت داد. ژن‌ها بر روی محیط زیست جاندار از طریق رفتار جاندار تأثیر می‌گذارند. او مثال‌هایی چون خانه‌های بال‌مودار یا سد را مطرح نموده‌است. او سپس و رفتار جانوران را بررسی می‌کند؛ که در نهایت به نظر می‌آید که نه برای خود جاندار، و بلکه برای که از آن سود می‌برند، مفید است. نویسنده همهٔ اینها را در اصل مرکزی فنوتیپ گسترده خلاصه می‌کند:
 
 داوکینز در مسیر این استدلال تلاش کرده تا را تا آنجا قدرتمند کند که، خود جاندار نیازمند توضیح باشد. این چالشی است که در بخش آخر کتاب با نام «دوباره‌یابی موجود زنده» به آن پرداخته‌است.
 مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. « ». در ، بازبینی‌شده در ۱۵ اکتبر ۲۰۰۸.
{"title": "فنوتیپ گسترش‌یافته", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%81%D9%86%D9%88%D8%AA%DB%8C%D9%BE_%DA%AF%D8%B3%D8%AA%D8%B1%D8%B4%E2%80%8C%DB%8C%D8%A7%D9%81%D8%AA%D9%87&oldid=28735326", "language": "fa"}