( : ؛ ‏ ۱۷۰۴–۱۷۶۲) اهل بود.
 وی زادهٔ شهر در ناحیهٔ بود، اما بیشتر در شهرهای و فعالیت داشت. او مقدمات مجسمه‌سازی را در کارگاه فراگرفت و سپس به شهر رم رفت و در آنجا شاگرد شد. در این جا بود که او تحت تأثیر کارهای قرار گرفت و ظرافت‌های را از او به‌ارث برد و مهارت فنی خارق‌العاده‌ای را برای ارائه شفافیت و تجسم نرم پارچه‌ بر روی سنگ مرمر به‌کار گرفت. در ، او تندیس‌های «سنت جارلز بورومئو» و «سنت برنارد» را در ورودیِ ، یک نیم‌تنه از (۱۷۴۰)، مجسمهٔ « » در (۱۷۳۵) و آرامگاه «دوشس گریلو» در (۱۷۵۲) را ساخت.
 پس از سال ۱۷۵۲، فعالیت‌های او بیشتر متمرکز بر آذین‌بندی و تزیین نیایشگاه مشهور بود. مجسمه‌های ساخته‌شده توسط او در این مکان، نمونه‌های منحصربه‌فردی از هنر است.
 مجسمهٔ « » ( : ) با نام اصلی « » ( : ) که مابین سال‌های ۱۷۵۲ تا ۱۷۵۹ ساخته شد، یک مرد ماهیگیر را نشان می‌دهد که در تور ماهیگیری گیر افتاده و توسط یک فرشته از آن رهایی می‌یابد. این شاهکار هنری از یک تکه سنگ مرمر یک‌پارچه تراشیده شده‌است و در نیایشگاه در ناپل قرار دارد.
{"title": "فرانچسکو کوئیرولو", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%81%D8%B1%D8%A7%D9%86%DA%86%D8%B3%DA%A9%D9%88_%DA%A9%D9%88%D8%A6%DB%8C%D8%B1%D9%88%D9%84%D9%88&oldid=34280483", "language": "fa"}