Place (به : Farg‘ona viloyati؛ به : Ферганский вилоят، به  : вилояти Фарғона) شهری است در کشور با جمعیت ۲۱۴٬۰۰۰ نفر. این شهر مرکز در خاور است و در گوشهٔ جنوبی قرار گرفته‌است. فَرغانه ۴۲۰ کیلومتر با ، پایتخت کشور، فاصله دارد.
 کانال فَرغانه، از بزرگ‌ترین طرح‌های اقتصادی و اجتماعی در بود که در دهه ۱۹۳۰ میلادی با کمک اهالی محل در ۴۵ روز ساخته شد. کانالی که دشت‌های اطراف در تاجیکستان و ازبکستان را آبیاری و آنها را به آبادی‌های شکوفا تبدیل کرد. اما از زمان استقلال این دو جمهوری به بعد، با بدتر شدن روابط بین آنها و عدم همکاری دو کشور، این کانال نیز با کم‌آبی و موانع دیگری روبه‌رو شده‌است تا جایی که دولت ازبکستان اقدام به در امتداد مناطق مرزی این کانال کرده‌است. 
 این شهر در سال ۱۸۷۶با نام «مرغیلان نو» در مسافه ۱۲ کیلومتری از شهر ، تأسیس شده و در سال ۱۹۲۴ نام این شهر از روی ، شهر فرغانه گذاشته شد.
 در مورد ریشه واژه فرغانه نظرات مختلفی وجود دارد. محققین بر این باورند که کلمه «فرغانه» در ۱۳ قرن پیش به به صورت «پارگانا»، «پراگانا» و در هندو- «منطقه کوچک» نوشته شده است. در به معنی «دره میان کوه» و «دره بسته» است. 
 قسمت شمالی منطقه فرغانه توسط دشتهای و و از سمت جنوب توسط رشته احاطه شده است. منطقه فرغانه در یک قرار دارد. آب و هوای معتدل ، با های معتدل و گاهی بسیار سرد است. میانگین دما در ۳.۲- درجه سانتیگراد و در ۲۸+ درجه سانتیگراد است. کمترین دما ۲۷.۹- درجه سانتیگراد بود. حداکثر دما ۴۲+ درجه سانتیگراد است. وزش باد شدید در قسمت غربی دره تاثیر منفی بر دارد. سالانه از ۱۰۰ میلی‌متر در غرب (در اطراف خوقند) تا ۱۷۰ میلی‌متر در شرق و در دامنه کوه تا ۲۷۰ میلی‌متر، عمدتاً در بهار متغیر است. از مرز شمال غربی دره می گذرد. اسفارا، ساه، شوهیمردون، اسفایرامسوی از رشته کوه آلای سرچشمه می گیرند. عمدتاً خاک‌های علفزار- باتلاقی، مراتع شنی در قسمت شمالی دره هستند. های مختلف در سرزمین های در فرغانه رشد می کردند. واحه های ، و در واحه ها و جنگل های و در دره های رودخانه وجود دارد. گونه های جانوری در جنگل های توگای زندگی می کنند. ماهی هایی مانند ، هالتر، ، آمازونکا، در مخازن موجود است. 
 منطقه فرغانه یکی از مراکز فرهنگ باستانی است.در این منطقه خانه‌های یافت شده از ، نشان می‌دهد که ابزار سنگی از زمان‌های بسیار دور مورد استفاده مردم این دره بوده است. کفتن نقش مهمی در بررسی محوطه‌های باستانی منطقه داشته است و در حفری این کانال، آثاری از ، و کشف و مورد مطالعه قرار گرفته است. منابع تاریخی و می گویند که این شهر از نظر آبادانی و وسعت بعد از بزرگترین شهر دره بوده است. شواهد باستان شناسی تایید می کند که شهر در قرن دهم روستایی بزرگ بوده و در قرن یازدهم تا دوازدهم به شکل روستایی کوچک درآمده است. آثار یافت شده در سکونت گاهای فرهنگ که به کشاورزی و دامداری می پردازند، برای مطالعه دره فرغانه اهمیت زیادی ایفا کرده و کاوش های باستان شناسی نشان می دهد که در منطقه فرغانه از قدیم افرادی زندگی می کردند که به شکار، کشاورزی، دامداری اشتغال داشتند و در مراحل بعدی وجود جامعه بشری شروع به توسعه فرهنگ کردند. فرغانه با طبیعت جذاب و زیبایی منحصر به فرد خود همه را مجذوب خود می کند.
 تاریخچه فرغانه به دو تا سه هزاره قبل از میلاد برمی گردد. ساکنان این سرزمین از قدیم با سایر مردمان ، و پیوندهای فرهنگی نزدیک داشتند. به عنوان مثال می توان به «فرهنگ » (سه تا دو هزاره قبل از میلاد) که در منطقه فراغانه بسیار رایج است، یا طلسم «مار دو سر» که در منطقه سوه یافت می شود اشاره کرد اما اسلحه، وسایل منزل و سایر اقلام این دوره با آنچه در سایر نقاط یافت می شود متفاوت است. با گشایش ، تأثیر بر زندگی مردم فرغانه احساس می شود.
 فرغانه در اوایل به یکی از پل های ارتباطی و تبدیل شد و محیط سیاسی-اجتماعی اینجا نیز تحت تأثیر این دو منطقه تغییر کرد. در زمان صنایع دستی عامیانه مانند سایر صنایع رونق یافت. به عنوان مثال، در تولید و محصولات ابریشم و در زمینه تخصص داشتند. 
 این شهر در سال ۱۸۷۶ تاسیس شد. مبتکر این بنیاد، ژنرال روسی، "مهاجم ترکستان" ا (۱۸۴۳-۱۸۸۲) بود که برای مدت طولانی در به ویژه در منطقه فرغانه خدمت کرد.
 در ۱۸ ژوئن ۱۸۸۷، شهر این پروژه را تصویب کرده و بنیانگذار و سازنده اش فرماندار ارتش دوم الکساندر کنستانتینوویچ آبراموف بود. منطقه ای که برای ساخت این شهر در نظر گرفته شده بود در ۱۰-۱۲ کیلومتری شهر باستانی ، منطقه باریکی که روستاهای یارمازار، سُم و چِرِمغان در آن قرار داشتند، بوده است. در ابتدا، شهر با ساختمان های مدرن تزئین شده بود: جلسه افسران (۱۸۷۸-۱۸۷۹)، اداره منطقه ای، ستاد پلیس، اداره پلیس، خزانه داری، اداره پست (۱۸۷۸-۱۸۸۰)، محل سکونت فرماندار (۱۸۷۹-۱۸۹۱)، پارک شهر (باغ) (۱۸۸۶-۱۸۸۷)، مدرسه مارینسکی (۱۸۹۰)، سالن بدنسازی برای زنان، داروخانه (۱۸۹۴)، ایستگاه راه آهن (۱۸۹۸)، کلیسای الکساندر نوسکی (۱۸۹۹)، سالن بدنسازی برای مردان، (۱۹۰۳)، تئاتر مهندسی برق (بعدها - سینما "عصر نو") (۱۹۰۸)، یک بیمارستان، یک زندان، یک بازار و بسیاری از مغازه ها. 
 مهم ترین وظیفه شهر: نقش دیدگاه نظامی-استراتژیک و اداری به خان سابق کوکند سپرده شد  و در ۲ مارس ۱۸۷۶، فرماندار استان نظامی، سرلشکر منصوب شد.
 تا اول نوامبر ۱۹۲۴ این شهر به نام اولین فرماندار منطقه نامیده می شد و سپس به شهر فرغانه تغییر نام کرد. فرغانه به آرامی در حال رشد بوده و قبل از هر چیز، شهری به سربازان و مقامات تخصص داده شده بود. دلیل توسعه آن دور بودن از راه آهن اصلی بود. رشد چشمگیر شهر تنها در قرن بیستم و به ویژه پس از جنگ بزرگ میهنی آغاز شد. در ۱ می ۱۹۳۰ مؤسسه آموزشی فرغانه تأسیس شده، در دوره تعداد زیادی کارخانه و شرکت صنعتی در فرغانه ساخته شد.
 فرغانه سال های متلاطم را پشت سر گذاشته و سرانجام در دوران استقلال احیای واقعی خود را یافته و وارد مرحله جدیدی از توسعه شد. به گفته ، رئیس ، این شهر عنوان "فرغانه - گوهر " را دریافت کرده است. منطقه فرغانه یکی از زیباترین، منحصر به فردترین و تاثیرگذارترین نقاط است که در سالهای استقلال در تاریخ ثبت شده و توجه زیادی به بهسازی و آبادی در منطقه می شود. در سال ۱۳۷۱ دروازه نمادین فرغانه به ارتفاع ۱۴ متر و طول ۲۶ متر ساخته شد. اکنون فرغانه دیگر یک مرکز صنعتی بزرگ نیست، که در اواخر دهه ۸۰ قرن بیستم بود. در طول ۲۰-۲۵ سال گذشته، تنها چند ساختمان مدرن در شهر ساخته شده است - یک هتل، یک زمین تنیس، یک بازار شهری و یک باغ. تعداد مراکز فرهنگی و تفریحی نیز کاهش چشمگیری داشته است. از ۱۵ سینما و باشگاه فعال در دهه ۱۹۸۰، اینک تنها یک تالار فعال است. کتابخانه ها بازسازی شده و اکثر مدارس ورزشی کودکان و باشگاه های ورزشی تعطیل یافتند. از اولین سال های استقلال، کار توسعه منطقه فرغانه با احیای ارزش های باستانی شهر، ستایش نام و میراث دانشمندان بزرگی که در اینجا زندگی و کار می کردند آغاز شد. در سال ۱۳۷۷ باغ بزرگی در مرکز شهر به مناسبت ۱۲۰۰ سالگرد دانشمند و متفکر بزرگ فرغانه ای ، ساخته شد که سهم بسزایی در پیشرفت علم جهان داشت. در کوچه باغ مجسمه باشکوهی از این دانشمند بزرگ قرار دارد. در طول سال های استقلال، این منطقه شاهد سه رویداد بزرگ با اهمیت بین المللی بوده است که عبارتند از:  یک هزار و دوصدمین سالگرد ، با همکاری ، نهصد و یکمین سالگرد عالم فقیه سلطان ، جشن دوهزارمین سالگرد شهر .
 فرمان اولین از اول جولان ۲۰۱۰ در مورد تشکیل طرح کلی شهر فرغانه تا سال ۲۰۲۰ خرسندی و رضایت همه ساکنان فرغانه را به دست‌آورد. ساختمان های باشکوه، امکانات تجاری و خدماتی، ۵ پارک و باغ، ۸ فواره، پل و جاده های عمومی که تلفیقی از هنر ملی و مدرن ساخته شده اند، تکمیل شده است. کاخ هنر با ۱۰۰۰ صندلی و یک آمفی تئاتر، استخرهای سرپوشیده و روباز ورزش های آبی، یک استادیوم ۲۰۰۰۰ نفری و بسیاری ساختمان های دیگر به شکوه شهر می افزایند.
 از اول ژانویه ۲۰۱۴، این شهر ۳۴۰۶۰۰ نفر جمعیت داشت که آن را به سومین شهر بزرگ دره فرغانه تبدیل کرد.
 برای اولین بار از زمان تأسیس، این شهر متشکل از روس ها بود. در سال ۱۹۱۱، جمعیت آن ۱۱۸۹۲ نفر بود. شامل ۷۵۳۴ (۶۳%)، 2590 (۲۲%). طبق سرشماری سال ۱۹۲۶، از ۱۴۲۷۵ ساکن، ۷۹۴۲ نفر (۵۵%)، ۶۶۷ (۴.۶%)، ۵۱۴ (۳.۶%) و فقط ۳۰۱۱ نفر (۲۱.۰%) بودند.
 از سال ۲۰۱۳، فرغانه تقریباً قومی بوده است - ۳۱۶۲۶۸ (۹۰.۰٪) از ۳۵۰۶۰۰ ساکن شهر. علاوه بر ازبک‌ها، ۱۲۰۸۴ روس (۳.۴%)، ۳۱۱۴ (۱.۱%)، 2028 ۲۰۲۸ (۰.۷%) و ۶۲۶ (۰.۲%) در فرغانه زندگی می‌کنند. ، ، ، و مردمی از سایر ملیت‌ها نیز وجود دارند. اکثریت قریب به اتفاق مردم را به رسمیت می شناسند. ، ، و نیز وجود دارند.
{"title": "فرغانه", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%81%D8%B1%D8%BA%D8%A7%D9%86%D9%87&oldid=34914641", "language": "fa"}