برای فهرست الفبایی کوه‌های ایران را ببینید. این صفحه در بر گیرنده است.
 به‌طور کلی به برجستگی منفردی از یک سرزمین گفته می‌شود که در منطقه‌ای توسط احاطه شده و بیش از ۶۰۰ متر ارتفاع داشته باشد. (چکاد) نیز مرتفع‌ترین قسمت در کوه، یا یک است. در واقع اصل «برجستگی» در تعریف کوه بسیار مهم است نه ارتفاع. با ارتفاع ۸۸۴۸ متر بلندترین کوه کره زمین به حساب می‌آید و با ارتفاع ۸۶۱۱ متر دومین کوه بلند کره زمین است، در صورتی که دومین قله بلند کره زمین بعد از اورست یکی از قله‌های فرعی خود کوه اورست است که کوهی مستقل به حساب نمی‌آید اما ارتفاع آن از کی ۲ بیشتر است. 
 در این صفحه کوه‌ها و قله‌های دارای ارتفاع ۴۰۰۰ متر (۱۳٬۱۲۳ فوت) و بیشتر در ایران فهرست شده‌اند. باید به این نکته توجه داشت که قله‌های بالای ۴۰۰۰ متر در ایران بیش از ۶۰۰ قله برآورد می‌شوند اما الزاماً همه آن‌ها کوه به حساب نمی‌آیند. به همین دلیل و نیز به علت نبود تعریفی دقیق و رسمی برای قله کوه، تعداد قله‌های چهار هزار متری ایران تقریبی است. همچنین عامل مهمی در تعیین قله یک کوه است. این فهرست نه‌تنها بر پایه ارتفاع نسبی است بلکه شاخص‌های دیگری مانند (ظاهر کلی) و جاذبه نیز در آن لحاظ شده‌اند. تعیین معیار حداقل ارتفاع نسبی ۵۰ متری باعث کاهش تعداد کوه‌های چهار هزار متری خواهد شد.
{"title": "فهرست بلندترین کوه‌های ایران", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%81%D9%87%D8%B1%D8%B3%D8%AA_%D8%A8%D9%84%D9%86%D8%AF%D8%AA%D8%B1%DB%8C%D9%86_%DA%A9%D9%88%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C_%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86&oldid=35009001", "language": "fa"}