(۱۳۵۴ – ۱۹ ۱۳۸۹) معلم ایرانی بود که به اتهام عضویت و همکاری با به محکوم شد او هیچگاه این اتهام را نپذیرفت ولی در سحرگاه روز یکشنبه ۱۹ اردیبهشت ۱۳۸۹، به‌همراه ، ، و در به دار آویخته شد. فرزاد کمانگر به پاس فعالیت‌هایش، به صورت افتخاری گزارشگر ویژه نیز بود. در گزارش خود در مورد فشارها علیه فضاهای آموزشی، به موضوع اعدام فرزاد کمانگر اشاره کرد. حکم اعدام او را محکوم و از او به عنوان یک معلم یاد کرده‌است. 
 بنا به اعلام دادسرای انقلاب تهران، هنگام دستگیری این گروه، ۲۲ کیلوگرم مواد منفجره و ۵۷ عدد گلوله و ۳۰۰ نسخه پوستر رهبران گروه پژاک از ایشان کشف شده بوده و انفجار دو بمب در ساختمان‌های فرمانداری و اداره بازرگانی کرمانشاه در تاریخ ۱۳۸۵/۲/۱۹ و انفجار خط لوله گاز صادراتی ایران به ترکیه از اقدامات ایشان بوده‌است اما طبق گفته وکیل این پرونده، هیچ‌گاه این ادعاها اثبات نشد. 
 فرزاد کمانگر، دبیر هنرستان کار و دانش در جنوب ، عضو انجمن صنفی فرهنگیان و انجمن زیست‌محیطی ئاسک (آهو) بوده و با «سیامند» در ماهنامه فرهنگی آموزشی رویان که به اداره کامیاران تعلق دارد قلم می‌زده‌است. وی که در زمینه حقوق قومی و مسائل زنان فعال بوده، در مرداد ۱۳۸۵ (ژوئیه ۲۰۰۶) به تهران سفر کرده بود به همراه دوستش دستگیر می‌شود. 
 فرزاد کمانگر معلم آموزش و پرورش شهرستان با ۱۲ سال سابقه تدریس بود که در ۱۳۸۵ برای پیگیری مسئله درمان بیماری برادرش به تهران آمده بود به اتهام عضویت در و مشارکت در چند عملیات بمب‌گذاری و خرابکارانه دستگیر شد. وی در ابتدای بازداشت در و بازداشتگاه اطلاعات و شکنجه شد. او در طول این دوره ۳۳ ماهه زندان ماه‌ها در سلول‌های انفرادی و در زندان‌های اوین و رجایی‌شهر و سنندج مورد آزار و اذیت قرار گرفت. 
مسئولین زندان در هنگام و آزار و اذیت او، با صدای بلند پخش می‌کردند. 
 مخالفان اعدام مدعی اند، هیچ مدرک مستند و قابل استنادی در پرونده کمانگر وجود نداشته‌است و عدم ارتباط او با گروه‌های مخالف جمهوری اسلامی، روشن بود با این حال، نظر به مستندات پرونده که قسمتی از آن‌ها در رسانه‌های دولتی انتشار عمومی یافته، وی سرانجام در اسفندماه سال ۱۳۸۶ به جرم عضویت در از سوی شعبه ۳۰ حکم اعدام گرفت.
خلیل بهرامیان کمانگر و سه اعدام‌شده دیگر، پس از اجرای حکم گفت:
 این حکم مورد اعتراض گسترده فعالان سیاسی و مدنی و حقوق بشری اپوزیسیون داخل و خارج از ایران قرار گرفت 
اما قوه قضایی دادگاه تجدید نظر و رأی دوباره بر حکم اعدام وی صادر کرد. بر اساس گزارشی در این زمینه «با توجه به محتویات پرونده، متهمین همگی اعضای گروهک پژاک هستند و از سال ۷۷ با جذب نیرو و تبلیغات، به سازماندهی تشکیلات گروهک مذکور در ایران پرداخته‌اند و در سال ۸۲ به تأسیس گروهک پژاک، در جهت براندازی جمهوری اسلامی ایران، فعالیت‌های مسلحانه خود را آغاز کرده‌اند و از جمله اقدامات آن‌ها، انفجار دو بمب در ساختمان‌های فرماندهی و اداره‌ای بازرگانی کرمانشاه در تاریخ ۱۹ اردیبهشت ۸۵ و انفجار خط لوله صادراتی ایران به ترکیه است. متهمان پرونده تحت فرماندهی فردی با نام مستعار کمال (اهل ترکیه) اقدامات بمب‌گذاری در ایران را برعهده داشته‌اند و بر این اساس اعضای گروهک به نام‌های محمد (با نام‌های مستعار زرتش و بهمن) و علی حیدریان (با نام‌های مستعار سوران و پیمان) به ایران وارد شده و از طریق فرزاد کمانگر برای آنها اوراق جعلی تهیه شده تا در تهران اقدام به بمب‌گذاری در اماکن کنند.»
در گردش کار پرونده این پنج تن که توسط دادستانی تهران منتشر شده آمده‌است که فرزاد کمانگر در بازجویی‌ها «خود را از وجود بی‌اطلاع نشان داد» اما بر اساس بررسی‌های «یکی از برادران فرزاد کمانگر به نام شیرزاد، در سلیمانیه عراق فعالیت حزبی می‌کند و سابقه محکومیت به علت همکاری با گروهک را دارد.» بر اساس این اطلاعیه، آقای کمانگر زمانی دستگیر می‌شود که مأموران امنیتی در مرداد ماه ۸۵ پس از کشف مواد منفجره در یک خودرو در تهران، و دستگیری یکی از سرنشینان این خودرو به محل سکونت وی مراجعه می‌کنند و در آنجا فرزاد کمانگر نیز بازداشت می‌شود. وی همچنین متهم به همکاری با دو تن از اعضا در انفجار خط لوله نفتی ایران به بود. 
 پس از ، جنازه اعدام‌شدگان به خانواده‌های آن‌ها تحویل داده نشد و مسوولان امنیتی و قضایی، تضمین آرامش را شرط تحویل پیکرهای اعدام‌شدگان اعلام کردند. 
با گذشت چهار روز از زمان اعدام، هم‌چنان اجساد به خانواده‌ها تحویل داده نشد، برخی از اعضای خانواده اعدام شدگان بازداشت شدند و مقام‌های امنیتی اعلام کردند چون اعدام‌شدگان هستند، در جایی دور از دفن خواهند شد. 
روز ۱۲ خرداد ۱۳۸۹ مادر فرزاد کمانگر به همراه نزدیکان و با استاندار برای تحویل پیکر اجساد اعدام‌شدگان ملاقات کردند که به آن‌ها گفته‌شد:
 حدود یک‌ماه پس از اعدام، وکیل فرزاد و برخی زندانیان اعدام شده، به دفن مخفیانه اجساد و عدم اطلاع به خانواده اعدام‌شدگان، اعتراض کرد و گفت:
 انتشار خبر اعدام کمانگر و چهار نفر دیگر، واکنش‌هایی در داخل و خارج از به همراه داشت. 
 تعدادی از افراد خانواده‌های پنج نفری که اعدام شدند تلاش کردند روز دوشنبه ۲۰ ۱۳۸۹ در برابر کنند که تلاش آن‌ها از سوی که قبلاً محل را محاصره کرده بودند، ناکام ماند.
در چند نفر که خود را اعضای معرفی کردند به ساختمان ایران حمله کردند و شیشه‌های آن را شکستند.
در نیز تعدادی از معترضین سفارت را شکستند. پلیس تعدادی از تجمع کنندگان را بازداشت کرد. در ، معترضان در برابر دفتر حفاظت منافع جمهوری اسلامی، تجمع کردند. در ، معترضان در برابر سفارت‌خانه ایران، تظاهرات کردند، که با درگیری‌هایی همراه بود. 
 تحصن اعتراضی دیگری از روز یک‌شنبه در شهر آغاز شده بود. تعدادی از کردهای در نزدیکی نقطه صفر مرزی با ایران، راه‌پیمایی کردند. اعتراض‌های پراکنده‌ای هم در ، ، ، و منطقه باغ شایگان شکل گرفت که در برخی موارد به نا آرامی‌هایی انجامید و فضای این شهرها به شدت امنیتی شد. 
 تعدادی از ایرانیان ساکن شهرهای و نیز به این اعدام‌ها اعتراض کردند. 
در هم مراسم اعتراضی برپا شد. 
 در بیانیه‌ای به اعدام پنج زندانی، اعتراض کرد و روند دادرسی و محاکمات را ناعادلانه دانست و این اعدام‌های ناگهانی را در آستانه و اولین سالگرد برگزاری ، پرسش‌برانگیز عنوان کرد. 
 ، در بیانیه‌ای، روز اعدام فرزاد کمانگر را یک روز فاجعه‌آمیز برای معلمان، فعالان اتحادیه‌های کارگری و نامید. اتحادیه معلمان سوئد نیز با انتشار بیانیه‌ای اعدام فرزاد کمانگر را محکوم کرد. 
 کمپین بین‌المللی در بیانیه‌ای این اعدام‌ها را محکوم و از آن به عنوان نشانه گسترش حکومتی یاد کرد. 
 در اعتراض به اعدام فرزاد کمانگر ایرانیان مقیم واشینگتن در مقابل دفتر حافظ منافع جمهوری اسلامی ایران دست به تجمع و اعتراض زدند. 
 حزب سبزهای فرانسه، در بیانیه‌ای که در منتشر شد، اعدام پنج زندانی را محکوم کرد. 
 در یادداشتی سوالاتی را مطرح کرد و پرسید آیا این اعدام‌های شتاب‌زده برای زهرچشم گرفتن از مردم در سال‌گرد است؟ 
 کاوه آهنگری از نیز گفت: رژیمی که زلزله را به پوشش زنان نسبت می‌دهد، ادعایش در تروریست خواندن آن قربانیان هیچ اعتباری ندارد. 
 در ۲۱ اردیبهشت ۱۳۸۹ ، در نامه‌ای به رئیس ایرادهایی به روند محاکمه و اعدام کمانگر و چهار اعدامی دیگر گرفتند:
 
 
 دربارهٔ اعدام کمانگر و چهار نفر دیگر گفت: اعدام این افراد در شرایطی صورت گرفته‌است که هیچ‌کس از چندوچون پرونده آن‌ها باخبر نیست و جرم آن‌ها به دلیل علنی نبودن دادگاه و عدم رعایت و قانون، برای هیچ‌کس محرز نشده‌است. معلوم نیست آقایان خود را درچه جایگاهی می‌بینند که به راحتی و بدون درنظرگرفتن عاقبت کار، چنین حکم می‌دهند. البته وقتی جان آدمیزاد چنان ارزان شود که عده‌ای را به صرف یک اعتراض مدنی در خیابان به گلوله ببندند چنین رفتارهای خارج از رویه‌ای نیز رواج می‌یابد. 
 در بیانیه‌ای با محکوم‌کردن اعدام پنج نفر، خواهان برچیده‌شدن مجازات اعدام در ایران شد. سازمان دانش‌آموختگان ایران، بیانیه داد. 
 روز پنج‌شنبه ۲۳ اردیبهشت ۸۹ در اعتراض به اعدام پنج شهروند کرد، بازار شهرهای ، ، ، ، و برخی دیگر از مناطق به حالت نیمه تعطیل درآمد، خیابان‌ها خلوت شد و نیروهای امنیتی در مراکز اصلی شهرها مستقر شدند و گزارش‌هایی از اعتصاب در برخی شهرهای کردنشین ایران منتشر شد. 
 اعدام پنج زندانی را به‌شدت محکوم کرد و خواهان لغو اعدام دو دیگر به نام‌های و شد. 
 ، در اعتراض به اعدام ۵ نفر سرود که با این آغاز می‌شود:
بگو چگونه بنویسم یکی نه پنج تن بودند/ نه پنج، بلکه پنجاهان به بودند. نیز شعری به نام «چهره یعنی نکش!» سرود. 
 اهالی افغانستان هم در تجمعی اعتراضی در برابر کنسول‌گری ایران در جلال‌آباد در اعتراض به اعدام و بدرفتاری با در ایران، عکس‌هایی از پنج اعدام‌شده ایرانی هم به همراه داشتند. 
در دست گروهی از این تجمع کنندگان، عکس‌هایی با مضمون «فرزاد من نمرده» و «ما همه فرزاد کمانگریم» دیده می‌شد. 
 سندیکاهای کارگری و ، اعدام در ایران را محکوم کردند. رئیس‌های کنفدراسیون عمومی کارگران فرانسه و اتحادیه کارگران کانادا در نامه‌هایی به به این اعدام‌ها اعتراض کردند. 
 تعدادی از ایرانیان مقیم و در مقابل سفارت‌خانه‌های جمهوری اسلامی و دیگر نقاط شهر تجمع‌های اعتراضی برگزار کردند و در مواردی با واکنش شدید پلیس روبرو شدند. 
 اعدام‌ها را بخشی از فرایند گذار به حکومتی از نوع حکومت دانست؛ و گفت: نیز با خواندن ترانه‌ای به نام برادر بر دار به این اعدام سیاسی پس از انتخابات ۱۳۸۸ اعتراض کرد. 
 ، در بیانیه‌ای با اشاره به اعدام و نوشت: اعدام دو جوان زندانی در آستانه ۲۲ بهمن ماه سال گذشته و در پی حوادث پس از انتخابات در حالی که آن‌ها اساساً قبل از انتخابات دستگیرشده بودند، و طرح اتهاماتی در رابطه با آن‌ها که به شدت مورد انکار وکیل و آشنایان آن‌ها بود و اخبار مکرر حاکی از دادن وعده آزادی به آن‌ها برای پذیرش برخی اتهامات نادرست در دادگاه؛ افکار عمومی را به شدت نسبت به خبرهای تبلیغی رسمی در رابطه با جرایم سیاسی به تردید و ناباوری واداشته‌است. حال در رابطه با اعدام ناگهانی اخیر نیز تردیدها و ناباوری‌ها هم چنان به شدت وجود دارد. 
 در ، پس از آنکه تأسیس « » تسلط حکومت حزب بعث سوریه را از مناطق شمالی این کشور از بین برد، سازمانی به نام تأسیس شد. سازمان زبان کردی جهت سوادآموزی همگانی و آموزش زبان کردی اقدام به راه‌اندازی آکادمی‌های زبان کردی کرد و نخستین آکادمی زبان کردی را به نام فرزاد کمانگر، نامگذاری نمود. 
 همچنین پس از آنکه حکومت ترکیه در چهارچوب مذاکرات صلح با ، تغییراتی را در قوانین این کشور پذیرفت، اجازهٔ تدریس به در مدارس خصوصی نیز از سوی حکومت داده شد. نخستین مدرسهٔ خصوصی کردی در شهر در که در سال تأسیس شد، به یادبود فرزاد کمانگر، نامگذاری شد؛ و همچنین موزیکی دربارهٔ این فرد به اسم «برادر بردار» خوانده‌است!
{"title": "فرزاد کمانگر", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%81%D8%B1%D8%B2%D8%A7%D8%AF_%DA%A9%D9%85%D8%A7%D9%86%DA%AF%D8%B1&oldid=35075002", "language": "fa"}