یک فرم از است که ماموران مجری قانون از طریق سوء استفاده از قدرت، در پی منافع شخصی، مانند پول یا پیشرفت و ارتقای شغلی هستند. مثلاً با قبول رشوه در ازای تعقیب نکردن، یا پیگیری تحقیقات به صورت جهت دار. یکی از متداولترین شکل‌های فساد پلیس درخواست یا قبول در قبال گزارش نکردن قاچاق سازمان یافته مواد مخدر یا حلقه‌های فحشا یا دیگر فعالیت‌های غیرقانونی است. مثال دیگر آن نقض و رعایت نکردن پلیس و ایمن کردن مظنونان از محکومیت مثلاً از طریق استفاده از است.
 غالباً به ندرت اتفاق می‌افتد که ممکن باشد افسران پلیس عمداً و به‌طور سیستماتیک و نظام مند در شخصاً شرکت کنند.
 در بسیاری از شهرهای مرکزی و اصلی، برای بررسی مظنونین به فساد یا سوء رفتار پلیس وجود دارد. از جمله این گونه سازمان‌های مشابه می‌توان از نام برد.
 در برخی از کشورها فساد پلیس یکی از مشکلات فراگیر و قابل توجه می‌باشد.
 در مقام مجری قانون فرصت‌های زیادی را برای بهره‌برداری شخصی از موقعیت و اقتدار خود در اختیار دارند. در اوایل دهه ۱۹۷۰ در دپارتمان پلیس نیویورک سیتی وضعیت فساد را بررسی و افسران فاسد را به دو گروه تقسیم‌بندی نموده است:
 ۱- افرادی هستند که برای رسیدن به اهداف شخصی، به شدت و به صورت جسورانه از اقتدار پلیسی خود سوء استفاده می‌کنند.
 ۲- مأمورانی که در موقعیتهای که در هنگام کار پلیس اتفاق می‌افتد به سادگی پرداخت و هدیه را می‌پذیرند.
 کارهای فاسدی که مأموران پلیس مرتکب شده‌اند به شرح زیر طبقه‌بندی شده‌اند:
{"title": "فساد پلیس", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%81%D8%B3%D8%A7%D8%AF_%D9%BE%D9%84%DB%8C%D8%B3&oldid=30444570", "language": "fa"}