دیپلمات وزارت خارجه افغانستان، نویسنده و روزنامه‌نگار است.
 فضل الرحمن فاضل فرزند شهید قربان محمد یفتلی در ۲۱ دلو ۱۳۳۶ خورشیدی برابر با دهم فبروری ۱۹۵۸ (میلادی) در گذر دیوابیگی مرکز تولد یافت. 
 و متون متداول را نزد مادر و در یک مکتب خانگی که در بدخشان زمین که آن را مکتب «ملایی» می‌خوانند و معمولاً توسط زنان اداره می‌شود و متصدی آن را «بی بی ملا» یا «فی ملا» می‌گویند، فراگرفت. سپس در سال ۱۳۴۵ خورشیدی در کوکچه (که در آن‌زمان لیسه شاه محمود غازی خوانده می‌شد) شامل گردید و در سال ۱۳۵۱ خورشیدی شامل مدرسه امام ابوحنیفه در گردید و در سال ۱۳۵۶ خورشیدی از آن مدرسه فراغت یافت.
 فضل الرحمن فاضل در سال ۱۳۵۷ هـ ش بعد از امتحان شامل دیپارتمنت فقه و قانون دانشکده شرعیات گردید و در سنبله ۱۳۵۸ هـ ش در عهد زمامداری و در شرایط اختناق آفرین حزب به اصطلاح ، راه هجرت در پیش گرفت و عازم گردید. در دروان هجرت به حیث عضو کمیته فرهنگی جمعیت اسلامی افغانستان به ویژه در بخش طبع و نشر کتب و مجلات مربوط آن سازمان همکاریش را آغاز کرد و مدتی هم به صفت مدیر مسئول جریدهٔ «کاروان جهاد» ارگان نشریاتی مجاهدان ولایت بدخشان و مدیر مسئول ماهنامهٔ «میثاق خون» ارگان نشریاتی کمیتهٔ فرهنگی جمعیت اسلامی افغانستان ایفای وظیفه نمود. 
 فضل الرحمن فاضل در سال ۱۹۸۱ (میلادی) به عزم تحصیل عازم گردید و در انستیتوت زبان عربی شامل شده و از آن انستیتوت دیپلم عمومی تعلیم و تربیه و تدریس زبان عربی را به دست آورد. سپس مجدداً در سال ۱۹۸۴ (میلادی) به پشاور عودت کرد. در پهلوی فعالیت‌های فرهنگی به حیث آموزگار زبان عربی در مرکز تعلیمی اسلامی افغانستان در پشاور، شامل خدمت و همچنان در آن مرکز که زیر ادارهٔ بود، به دستور حکومت موقت مجاهدین در پشاور، نصاب تعلیمی مکاتب افغانستان، تدوین می‌گردید، به حیث عضو کمیته تدوین درس‌های کتب دری ۷ تا ۱۲ همراه آقایان عبدالاحد تارشی، محمد معروف فروغگر، محمد ادریس منصوری، محمد رفیق انصاری، غلام حسین مجدی، استاد مولانا زاده و شیر محمد دفتانی سهم فعال داشت.
 موصوف از سال ۱۳۶۹هـ ش تا تشکیل ، ریاست انجمن نویسندگان و سخنوران را به گونه انتخابی بر عهده داشت.
 پس از استقرار دولت اسلامی افغانستان، نخست به صفت رئیس مؤسسهٔ نشریاتی انیس، سپس به حیث آتشه کلتوری افغانستان در مقرر گردید. چون در انقره شرایط پرداختن به امور فرهنگی را مناسب نیافت، به کابل مراجعت کرد و به حیث کارمند ، پذیرفته شد.
 فضل الرحمن فاضل، در سال ۱۹۹۳ (میلادی) به حیث سکرتر دوم، در سفارت دولت اسلامی افغانستان در ، تعیین گردید و بعدها به حیث مستشار و نایب سفیر آن سفارت ارتقا یافت.
 از کارهای موصوف در دهلی جدید، مسئولیت نشریه (میزان) ارگان نشریاتی سفارت افغانستان در دهلی جدید است که در ۲۸ میزان ۱۳۷۵ هـ ش، اندکی بعد از اشغال کابل توسط طالبان، به وسیله آقای مسعود خلیلی سفیر کبیر افغانستان در هند، تأسیس گردید و آقای فاضل مسؤلیت آن را را از آغاز تأسیس (میزان ۱۳۷۵ هـ ش) تا سقوط طالبان بر عهده داشت. 
 میزان، نشریهٔ وزینی بود که به قطع بزرگ ۱۵ + ۲۰ اینچ در هشت صفحه و گاهی هم در ۲۴ صفحه به چاپ می‌رسید و یک نشریه معیاری به ویژه در آن زمانی که رهبری دولت اسلامی افغانستان کابل را ترک گفته بود، یگانه نشریه دولتی به‌شمار می‌رفت.
 او از سال ۲۰۰۱ تا نیمهٔ سال ۲۰۰۷ (میلادی) به حیث جنرال جمهوری اسلامی افغانستان در شهر ایفای وظیفه کرد.
 سپس به کابل عودت کرد و بیش از یک سال به حیث مدیر حقوق و معاهدات وزارت امور خارجه و سال‌های ۲۰۰۹ و ۲۰۱۰ به حیث رئیس امور قونسلی وزارت خارجهٔ افغانستان خدمت کرد.
 آقای فضل الرحمن فاضل قبلاً به حیث سفیر افغانستان در و سفیر افغانستان در نیز خدمت کرده‌است و از ژوئیه ۲۰۱۳ (میلادی) به این طرف، به حیث سفیر افغانستان در ایفای وظیفه می‌کند.
 فضل الرحمن فاضل کار نویسندگی را از سال ۱۳۵۱ هـ ش با ترجمه قطعات ادبی، از زبان عربی و نگاشتن پارچه‌های ادبی در روزنامه بدخشان به اثر تشویق‌های مکرر برادرش استاد فیض الرحمن فایض که متصدی صفحه جوانان و متصدی صفحه دین و دانش آن روزنامه بود و تشویق‌های آقای غلام حسین فعال، مدیر مسئول روزنامه بدخشان آغاز کرده‌است.
 ترجمه‌ها و آثار چاپ شدهٔ موصوف که در کابل، پشاور، لاهور، دهلی، جاکارتا، بن و قاهره به نشر رسیده‌است چنین است:
 
 
 شماری از آثاری که با مقدمه، تحشیه و ویراستاری فاضل در به چاپ رسیده‌است:
{"title": "فضل الرحمن فاضل", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%81%D8%B6%D9%84_%D8%A7%D9%84%D8%B1%D8%AD%D9%85%D9%86_%D9%81%D8%A7%D8%B6%D9%84&oldid=32559665", "language": "fa"}