، که با نام تجاری فروخته می‌شود، یک مهار کننده غیر انتخابی و (MAOI) و از دسته هیدرازین‌ها است که به عنوان و استفاده می‌شود. این دارو همراه با و یکی از معدود MAOIهای غیر انتخابی و برگشت‌ناپذیر است که همچنان استفاده بالینی گسترده دارد. فنلزین به صورت خوراکی تجویز می‌شود.
 فنلزین در درجه اول در (MDD) استفاده می‌شود. بیماران با علائم افسردگی مشخص شده به عنوان "غیردرونزاد"، "آتیپیک " و / یا "نوروتیک" به ویژه به فنلزین پاسخ خوبی می‌دهند. این دارو همچنین در بیمارانی که به درمان‌های خط اول و دوم افسردگی پاسخ مثبتی نمی‌دهند یا " " هستند نیز مفید است. علاوه بر اینکه یک درمان شناخته شده برای اختلال افسردگی اساسی است، فنلزین درمان مؤثری برای ، (BD), (PD), ، عصبی، (PTSD) , و (OCD) می‌باشد. فنلزین در یک آزمایش بالینی مرحله دوم از مارس ۲۰۲۰ در درمان نوید داد. 
 غیر انتخابی و (MAO) است. این ماده هر دو مربوطه MAO , و مهار می‌کند و تقریباً به‌طور مساوی این کار را انجام می‌دهد، با کمی ارجحیت نسبت به مورد اول. با مهار MAO، فنلزین از اکسید شدن ، ، ، و جلوگیری می‌کند، و همچنین به عنوان مانند ، ، و عمل می‌کند. این عمل منجر به افزایش این مواد و در نتیجه تغییر در و . تصور می‌شود این عمل واسطه اصلی در فنلزین باشد.
نشان داده شده‌است که فنلزین به فنیل آمین (PEA) متابولیزه می‌شود. PEA به عنوان کننده نوراپی نفرین و دوپامین عمل می‌کند و اثراتی بسیار مشابه اثر ، البته با فارماکوکینتیک کاملاً متفاوت از جمله مدت زمان عمل بسیار کوتاه‌تر. افزایش فنلزین در سطح PEA ممکن است تا حدی به اثرات ضد افسردگی کلی آن کمک کند. علاوه بر این، فنیل آمین یک بستر برای MAO-B است، و نشان داده شده‌است که درمان با MAOIs که MAO-B را مهار می‌کند مانند فنلزین به‌طور مداوم و به‌طور قابل توجهی غلظت آن را افزایش می‌دهد
فنل زین معمولاً به شش تا هشت هفته درمان و حداقل دوز ۶۰ میلی‌گرم در روز، برای رسیدن به اثرات درمانی نیاز دارد. به‌طور معمول، یک پاسخ درمانی به MAOIs با مهار حداقل 80-85 of از فعالیت مونوآمین اکسیداز همراه است. 
 فنلزین به صورت خوراکی به صورت سولفات فنلزین تجویز می‌شود و به سرعت از جذب می‌شود. زمان رسیدن به اوج غلظت پلاسما ۴۳ دقیقه و نیمه عمر آن ۱۱٫۶ ساعت است. برخلاف اکثر داروها، فنل زین به‌طور غیرقابل برگشت MAO را غیرفعال می‌کند و در نتیجه، برای پایداری اثرات آن لزوماً لازم نیست که همیشه در خون وجود داشته باشد. به همین دلیل، با متوقف شدن درمان با فنلزین، اثرات آن به‌طور معمول از بین نمی‌روند تا زمانی که بدن ذخیره آنزیم‌های خود را دوباره جبران کند، این روند ممکن است به مدت ۲–۳ هفته طول بکشد. فنلزین عمدتاً در کبد متابولیزه می‌شود و آن در ادرار دفع می‌شود.
 عوارض جانبی رایج فنلزین ممکن است شامل ، ، ، ، ، بخشی، ، ، ، یا وزن، و ، ، ، ، ، ، فشار ، ، یا فشار خون، ، و (شامل از دست دادن و ) باشد. عوارض جانبی نادر که معمولاً فقط در افراد مستعد دیده می‌شود ممکن است شامل یا ، و که آخرین مورد معمولاً فقط در افرادی است که از قبل دچار ، ، یا باشند.
 MAOIها محدودیت‌های غذایی و تداخل دارویی خاصی دارند. میزان چنین محدودیتها و تداخلهایی به مراتب کمتر از آن است که قبلاً تصور می‌شد، و MAOIها در صورت تجویز صحیح معمولاً داروهایی بی خطر هستند. معمولاً هنگام مصرف MAOI اتفاقی نادر است اما ممکن است در اثر مصرف بیش از حد غذاهای حاوی در نتیجه، بیماران هنگام مصرف فنلزین و سایر MAOIها باید از مصرف مقادیر اضافی برخی غذاهای خاص حاوی تیرامین مانند و نمک سود شده و کهنه خودداری کنند. ممکن است در اثر تداخل با داروهای خاصی باشد که باعث افزایش فعالیت سروتونین می‌شوند مانند سروتونین، سروتونین ایجاد شود. چندین مرگ مربوط به تداخل دارویی مانند مورد . همان‌طور که در مورد دیگر MAOIها است، یک نگرانی در مورد فنلزین و استفاده همزمان از هر کدام از داروهای بیهوشی عمومی و بیحسی موضعی وجود دارد. هر کسی که از فنل زین استفاده می‌کند قبل از اقدام به جراحی دندان و جراح در هر زمینه دیگر باید به دندانپزشک خود اطلاع دهد.
{"title": "فنلزین", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%81%D9%86%D9%84%D8%B2%DB%8C%D9%86&oldid=34690778", "language": "fa"}