(زاده - درگذشته )، (که در آغاز نام داشت) ملقب به ، پسر میرزا محمدمهدی غفاری کاشی، از بود.
 در جوانی وارد دربار قاجار شد و او را به فرخ موسوم کرد. در ۱۲۳۹ به رتبهٔ سرهنگی رسید و مدتی و سپس شد. در ۱۲۶۰ به صندوق‌داری منصوب شد و مدتی به حکومت رفت. در سال ۱۲۷۲ از لقب گرفت و برای امضای به عنوان سفیر کبیر به دربار اعزام شد و سه سال بعد به بازگشت. وی در مدت اقامت خود در اروپا سفرنامه ای نوشت که به خاطر ثبت مذاکرات سیاسی با افرادی نظیر ناپلئون سوم، ، لئوپولد بلژیک، و شاهزاده توجه مورخان را جلب کرد. اما رفته رفته مشاهدات غیرسیاسی میرزا فرخ خان نیز توجهات را به خود جلب کرد. دکتر وحید وحدت، تاریخ‌نگار معماری، با تحلیل مشاهدات معماری و شهرسازی میرزا فرخ خان امین الدوله، سفرنامه او را یکی از منابع مهم در شکل‌گیری تجربه ای بومی از مدرنیته در ایران می‌داند. 
 میرزا فرخ خان پس از بازگشت به لقب امین الدوله نائل آمد. وی مدتی ناصری بود و مدتی هم به حکومت و رسید. او در ۵۹ سالگی در سال ۱۲۸۸ قمری (یا ۱۲۹۰ قمری) در درگذشت و در یک مقبرهٔ خصوصی در قسمت غربی صحن عتیق در واقع در دفن شد. از جمله آثاری که امین الدوله از خود به جای گذاشت می‌توان به در اشاره کرد. 
 فرخ خان پنج پسر و یک دختر داشت، به شرح زیر:
{"title": "فرخ‌خان غفاری", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%81%D8%B1%D8%AE%E2%80%8C%D8%AE%D8%A7%D9%86_%D8%BA%D9%81%D8%A7%D8%B1%DB%8C&oldid=35090320", "language": "fa"}