(زاده ۲۹ شهریور ۱۳۰۴ در – درگذشته ۱۶ تیر ۱۳۹۱ در ) معروف به ، سفالگر، مترجم و فعال حقوق بود.
 سیده فخری گلستان، فرزند محمد حسن (وثوق)، در سال ۱۳۰۴ متولد شد و در ۱۷ سالگی با پسرعموی خود، ، نویسنده و فیلمساز معروف ایرانی، ازدواج کرد. وی را جزو نخستین کسانی می‌دانند که در تهران، اقدام‌هایی را در جهت سر و سامان دادن به وضعیت انجام داد. او تا سال‌ها مدیر پرورشگاهی بود که به تربیت فرزندان معتادان می‌پرداخت. او در سال‌های پایانیِ زندگی‌ سفالگری می‌کرد و چند نمایشگاه انفرادی از آثارش برگزار کرده بود. او همچنین از سوی دوسالانه سفالگری مورد تقدیر گرفته‌است. «فیل»، نوشته ، نویسنده لهستانی، و «ک‍س‍ی م‍را ن‍م‍ی‌ش‍ن‍اس‍د؛ ص‍دای ک‍ودک‍ان زاغ‍ه‌ن‍ش‍ی‍ن ام‍ری‍ک‍ا» از ترجمه‌های فخری گلستان است. او مادر ، عکاس و مستندساز بود که در عراق کشته‌شد. وی از سال‌ها قبل تا هنگام مرگ، جدا از ابراهیم گلستان زندگی می‌کرد، او در روز ۱۶ تیر ۱۳۹۱ در تهران در سن ۸۷ سالگی درگذشت.
 مدیر گالری گلستان به گفته‌است که مادرش بعد از انقلاب از سن ۵۰ سالگی به سفالگری پرداخت و آثارش را چند بار به نمایش گذاشت. لیلی گلستان کهولت سن و ضربه مرگ کاوه را علت درگذشت مادرش ذکر کرده‌است. «ایشان بیماری خاصی نداشت، اما از مرگ پسرش، ، ضربه بزرگی خورد که فکر می‌کنم علاوه بر کهولت سن، تحمل داغ فرزند یکی از اصلی‌ترین ایشان بود.»
 لیلی گلستان گفته‌است که به درخواست مادرش، مراسم تدفین او در جمعی کوچک و خانوادگی برگزار گردید.
 
فخری گلستان در گفتگویی با گفته بود:
{"title": "فخری گلستان", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%81%D8%AE%D8%B1%DB%8C_%DA%AF%D9%84%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86&oldid=34849230", "language": "fa"}