(به : ) به نظر و عقیدهٔ در باب یک مسئلهٔ سیاسی اشاره داشت. با تکامل حقوق رومی و سازماندهی نهادی حکومت (از به و سپس ) ارزش و اهمیت آن نیز در طول سده‌ها دچار تغییراتی می‌شد.
 ترجمهٔ فرانسوی این واژه است و در دوران ، و نیز به‌کار می‌رفت.
 در طول دوران ، فرمان سنا صرفاً عقیده یا نظر شخصی مجلس سنا بود که هنگامی که پادشاه جویای نظر سنا می‌شد، به او ارائه می‌شد و بیش از این دارای اهمیت حقوقی‌ایی نبود. این حکم در ارتباط با موضوعاتی که پادشاه جویای آن می‌شد، توسط «مجمع ریش‌سفیدان» به پادشاه ارائه می‌شد.
 در دوران اوضاع و احوال تغییر یافت، دورانی که در آن سنا به اوج اقتدار خود در فرمانروایی بر رسید و سپس با نزدیک شدن به دوران و به انحطاط رفت. در این دوره، ارزش و اهمیت فرامین سنا به شدت به روابط میان سناتورها و بستگی داشت؛ این روابط توضیح می‌دهد که چگونه یک «نظر یا عقیده‌ی» یک نهاد (سنا) می‌توانست سرنوشت کل سیاست روم را تعیین کند.
 با فروپاشی ماشین سازمانی جمهوری و فرارسیدن و ، اهمیت فرامین سنا نیز به موازات خودِ سنا تغییر یافت. در اینجا شخص بود که اراده خود را اِعمال می‌کرد: او با نطق در سنا، پشتیبانی سناتورها را بدست می‌آورد و سپس همین نطق خود را به شکل «فرمان سنا» منتشر می‌کرد؛ به این فرایند «سخنرانی ایراد شدهٔ رئیس در سنا» می‌گفتند. پشتیبانی سناتورها از نطق امپراتور چیزی بیش از یک به‌رسمیت‌شناسیِ تشریفاتیِ ارادهٔ امپراتور نبود، امپراتوری که حالا بود. این فرایند تشریفاتی با گذشت زمان به‌تدریج کم‌رنگ شد، و در همان حال ارادهٔ امپراتور نقش پررنگ‌تری می‌گرفت؛ به‌نظر می‌آید که این «فرمان سنا» به عنوان فرایندی رسمی که با آن قوانین عام وضع می‌کردند در زمان بلااستفاده شد، با این‌حال همچنان به عنوان یک منبع حقوقی در کنار ارادهٔ امپراتور باقی‌ماند.
{"title": "فرمان سنا", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%81%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86_%D8%B3%D9%86%D8%A7&oldid=31149130", "language": "fa"}