یک نوع در زبان فارسی اند که برای یافتن واژگان مترادف و واژه‌هایی که به یاد نمی‌آوریم و برای بیان بهتر اندیشه استفاده می‌شوند. 
 یکی از نخستین کتبی که در زمینهٔ مترادفات زبان فارسی تألیف شده «فرهنگ مترادفات و اصطلاحات» محمدپادشاه صاحب فرهنگ آنندراج است. 
 نخستین (تزاروس=Thesaurus) علمی فارسی به فارسی «فرهنگ بیان اندیشه‌ها» تألیف دکتر محسن صبا است که در سال ۱۳۶۶ منتشر شد. کتاب منتشر شده در سال ۱۳۷۸ به‌صورتی روشمندتر تهیه شد. (از همان منبع).
 استفاده از واژه نخست در سال ۱۸۵۲ با انتشار کتاب «اصطلاحنامه لغات و عبارات انگلیسی» اثر پیترمارک روژه (۱۷۷۹–۱۸۶۹) آغاز شد. هدف این کتاب کمک به افرادی است که قصد یافتن اصطلاحات دقیق برای بیان اندیشه‌های خود دارند. تزاروس روژه در واقع نوعی رده‌بندی اصطلاحات است و ارزش آن در شیوه ارتباط دادن مفاهیم به یکدیگر است. از اوایل سده بیستم با پیشرفت علم اطلاع‌رسانی به‌عنوان ابزاری که می‌تواند اطلاعات مورد نیاز را در هر زمینه بازیابی کند، مورد توجه خاص قرار گرفت. در سال ۱۹۵۱، هانس پیتر لون تحت تأثیر روش تزاروس روژه تصمیم گرفت واژه‌هایی را که از نظر مفهومی با یکدیگر مرتبط بودند، دسته‌بندی کند. 
 فرهنگ‌های واژگان مترادف که دراین بخش نام برده شده‌اند منحصر به فرهنگهای فارسی-فارسی اند.
 
 
 
 
 مهرازی=معماری
شالوده=پایه و اساس
دیباچه= سرآغاز
{"title": "فرهنگ‌های لغات مترادف فارسی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C_%D9%84%D8%BA%D8%A7%D8%AA_%D9%85%D8%AA%D8%B1%D8%A7%D8%AF%D9%81_%D9%81%D8%A7%D8%B1%D8%B3%DB%8C&oldid=34034346", "language": "fa"}