(PF) (به : ) یا (همچنین فنوپلاست نیز نامیده‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌‌شوند) پلیمرهای مصنوعی هستند که از واکنش یا ‌‌‌‌‌‌‌فنول جایگزین شده با به دست‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌‌آیند. ها که به عنوان پایه استفاده‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌شوند و اولین رزین‌های مصنوعی تجاری (پلاستیک) هستند. آنها به طور گسترده برای تولید محصولات قالب گیری شده مانند توپ‌های ،‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌زهای آزمایشگاهی و به عنوان پوشش و استفاده‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌شوند. از برای ساخت استفاده‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌شد، اما هم اکنون تا حد زیادی توسط و پارچه‌های جایگزین شده اند، مانند مواد سازنده‌ی برد مدار FR-4 که در برابر آتش و حرارت مقاوم است.
 برای تولید دو روش اصلی وجود دارد. روش اول به این شکل است که به طور مستقیم ‌‌‌‌‌‌‌فنول و فرمالدئید با یکدیگر واکنش‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌دهند تا یک را تولید کنند. در روش دوم فرمالدئید را برای تولید یک پیش پلیمر به نام جمع‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌کنند سچس قالب گیری صورت‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌گیرد و در مرحله بعد با افزودن مقداری فرمالدئید دیگر حرارت داده‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌شود (اصطلاحاً پخته‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌شود). تنوع زیادی در مواد تولیدی و مواد ورودی وجود دارد که برای تولید طیف گسترده‌‌‌‌‌‌‌ای از رزین‌ها استفاده‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌شود.
 رزین‌های ‌‌‌‌‌‌‌فنول فرمالدئید، به عنوان یک گروه (زنجیره یا شبکه)، توسط یک واکنش پلیمریزاسیون پله ایی تشکیل‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌شوند که این واکنش‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌تواند توسط یا کاتالیز شود(سرعت واکنش کنترل‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌شود) . به این دلیل که فرمالدئید عمدتاً در محلول به عنوان متعادل کننده‌ی دینامیکی متیلن گلیکول وجود دارد، غلظت بخش فرمالدئید به دما و pH بستگی دارد.
 ‌‌‌‌‌‌‌فنول و فرمالدئید با یکدیگر در محل‌های و (بخش‌های 2، 4 و 6) واکنش‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌دهند و در این واکنش تا 3 واحد فرمالدئید‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌تواند به حلقه متصل شود. در تمام واکنش اولیه هیدروکسی متیل ‌‌‌‌‌‌‌فنول تشکیل‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌دهد:
 
 گروه هیدروکسی متیلی قادر به واکنش با بخش‌های ارتو یا پارای آزاد است. همچنین این گروه‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌تواند با گروه هیدروکسی متیل دیگری واکنش دهد. اولین واکنش یک ایجاد‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌کند و واکنش دوم یک پل را تشکیل‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌دهد:
 
 دی فنول (که گاهی اوقات "دایمر" نامیده‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌شود) نامیده‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌شود که یک مونومر مهم در تولید است. Bisphenol-F‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌‌تواند تولید الیگومرهای تری و تترا و ‌‌‌‌‌‌‌فنول بالاتر را بیشتر به هم پیونددهد.
 نوولاک‌ها یک نوع از رزین‌های هستند که در این نوولاک‌ها نسبت مولی فرمالدئید به فنول کمتر از یک است. به جای خود فنول، آنها معمولا توسط کرزول‌ها (متیل ‌‌‌‌‌‌‌فنول‌ها) تولید‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌شوند. پلیمریزاسیون توسط کاتالیزورهای اسیدی مانند و در مواقع کمی توسط اسید به پایان‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌رسد. واحدهای فنولی معمولاً توسط گروه‌های متیلن یا اتر به هم وصل‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌شوند. وزن مولکولی آنها بسیار پایین است که حدوداً 10 تا 20 واحد ‌‌‌‌‌‌‌فنول‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌باشد. پلیمر به دست آمده است و برای تشکیل یک به یک عامل پخت یا سخت کننده نیاز است.
 سخت کننده‌‌‌‌‌‌‌ای است که به نوولاک متصل کننده وصل‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌شود و در دمای بالاتر از 90 درجه سانتی گراد، پل‌های آمینه متیلن و دی متیلن را تشکیل‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌دهد. رزوله‌ها نیز به عنوان یک عامل پخت (سخت کننده) برای رزین‌های نوولاک استفاده‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌شوند. در تمام موارد، عامل پخت منبعی از فرمالدئید است که پل‌هایی را بین زنجیره‌های نوولاک ایجاد کرده و در نهایت سیستم را کاملاً به هم متصل ‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌‌‌سازد. 
 نوولاک‌ها کاربردهای متعددی به عنوان چسبنده لاستیک، رزین با دمای بالا، چسب برای مواد نسوز(دارای پیوند کربنی) مانند ترمزهای کربنی، مواد مقاوم در برابر و به عنوان یک عامل پخت برای دارد.
 رزین‌های ‌‌‌‌‌‌‌فنول فرمالدئید پایه‌ی کاتالیز شده با نسبت فرمالدئید به ‌‌‌‌‌‌‌فنول بیشتر از یک (معمولاً در حدود 1.5) ساخته‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌شوند. به این نوع رزین‌ها رزوله‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌گویند. فنول، فرمالدئید، آب و کاتالیزور با توجه به رزینی که قرار است تشکیل شود به مقدار دلخواه مخلوط‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌شوند و سپس حرارت داده‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌شوند.در قسمت اول واکنش، در دمای حدوداً 70درجه سانتی گراد انجام‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌شود و یک ماده‌ی چسبنده و ضخیم قهوه‌‌‌‌‌‌‌ای مایل به قرمز را تشکیل‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌دهد که بدون گروه‌های هیدروکسی متیل و بنزیل اتر است.
 سرعت واکنش پایه کاتالیز در ابتدا با افزایش‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌‌یابد و حدوداً در pH 10 به حداکثر‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌‌رسد. گونه فعال آنیون فن اکسید ( ) است که توسط پروتئین زدایی ‌‌‌‌‌‌‌فنول تشکیل شده است. بار روی جابجا‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌شود و بخش‌های 2، 4 و 6 را فعال‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌کند که در نهایت باعث‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌شود با فرمالدئید واکنش دهند.
 گرما سخت بودن هیدروکسی متیل فنول‌ها باعث‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌شود در دمای حدود ۱۲۰ درجه‌ی سانتی گراد با گروه‌های متیل و متیلن که جایگزین گروه‌های آب حذف شده شدند اتصال بر قرار کند. در این مرحله رزین یک شبکه سه بعدی است که نمونه‌‌‌‌‌‌‌ای از رزین‌های ‌‌‌‌‌‌‌فنولی پلیمریزه شده است. اتصال‌های زیاد سبب‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌شود که این نوع رزین ‌‌‌‌‌‌‌فنولی سختی، پایداری حرارتی خوب و نفوذناپذیری شیمیایی داشته باشد. رزوله‌ها به عنوان رزین‌های "یک مرحله‌ای" نامیده‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌شوند زیرا برخلاف نوولاک‌ها که یک رزین "دو مرحله ای" هستند، بدون اتصال دهنده پخت‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌شوند.
 رزوله‌ها جزو مواد اصلی رزین پلیمری هستند که به طور گسترده ایی برای چسباندن مصالح ساختمانی استفاده‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌شوند. همچنین تخته‌های چندلایه‌ی بیرونی، دار (OSB)، جزو کاربردهای رزوله‌ها هستند.
 زمانی که نسبت مولی فرمالدئید به ‌‌‌‌‌‌‌فنول به عدد یک‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌رسد، در تئوری هر ‌‌‌‌‌‌‌فنول از طریق پل‌های متیلن به یکدیگر متصل‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌شوند و یک مولکول واحد تولید‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌کند و سیستم کاملاً به هم متصل‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌شود. به همین دلیل است که نوولاک‌ها (F:P <1) بدون افزودن موادی که سبب اتصال‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌شود سخت نمی‌شوند ولی رزوله‌های با فرمول F:P >1 سخت‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌‌شوند.
 رزین‌های فنولی در اکثر محصولات صنایع مختلف یافت‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌شود. ‌های فنولی با آغشته کردن یک یا چند لایه از مواد پایه مانند کاغذ، یا پنبه به رزین فنولیک و لمینت کردن مواد پایه و آغشته شده تحت فشار و گرما ساخته‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌شوند. رزین در طی این فرآیند به طور کامل ‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌شود و ماتریس پلیمری ترموست را تشکیل‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌دهد. انتخاب مواد اولیه و پایه به کاربرد محصول نهایی بستگی دارد. فنول‌های کاغذ در ساخت قطعات الکتریکی مانند تخته‌های پانچ، لمینت‌های خانگی و در می‌شود. فنولیک‌های شیشه به ویژه برای استفاده در بازار ‌های با سرعت بالا مناسب هستند.‌‌‌‌‌‌‌‌‌ میکروبالون‌های فنولی برای کنترل چگالی استفاده‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌شوند.رزین فنولی عامل اتصال در لنت ترمز معمولی (ارگانیک)، کفشک ترمز و دیسک‌های کلاچ است. کاغذ چسبانده شده با رزین مصنوعی که از رزین فنولیک و کاغذ ساخته شده است، برای ساخت کانترها استفاده‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌شود. یکی دیگر از کاربردهای رزین‌های فنولیک ساخت است که در خودروهای استفاده‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌شود.
 از رزین‌های فنولی‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌توان در ساخت پوسته‌ی خارجی و چندلایه‌ی لوله‌های ضد آب و جوش (WBP) استفاده کرد، زیرا رزین‌های فنولی نقطه ذوب ندارند و تنها نقطه تجزیه در منطقه دمایی ۲۲۰ درجه سلسیوس (۴۲۸ درجه فارنهایت) و بالاتر دارند.
 همچنین‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌توان از رزین فنولیک به عنوان در قطعاتی که صدا‌ها و نویزهای بیرونی در را از بین‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌برد استفاده کرد. یکی از مواد پایه این قطعات است.
 نیز از رزین‌های فنولی ساخته‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌‌شوند، برخلاف پلی‌استرهایی که در قطعات ارزان‌تر استفاده‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌‌شوند.
 می توان از رزین فنولی تقویت شده با الیاف نیز استفاده کرد زیرا آنها با آلومینیوم مورد استفاده برای سایر قسمت‌های یک سیستم مطابقت دارد، مانند سیستم‌های کامپیوتری اولیه و Duramold.
 ، جاعل نقاشی هلندی، قبل از پختن بوم تمام شده، ‌‌‌‌‌‌‌فنول فرمالدئید را با رنگ‌های روغنی خود مخلوط کرد تا خشک شدن رنگ را در طول قرن‌ها تقلبی کند.
 
 
 
 
 
 
 فنول فرمالدئید توسط قارچ سفید پوسیدگی تجزیه‌‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌شود.
{"title": "فنول فرمالدهید", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%81%D9%86%D9%88%D9%84_%D9%81%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%84%D8%AF%D9%87%DB%8C%D8%AF&oldid=34903084", "language": "fa"}