(به : ) فیلمی در به کارگردانی محصول سال ۱۹۷۲ است.
 «آگنس» (آندرسون) بر اثر ابتلا به سرطان در حال مرگ است. دو خواهرش، «کارین» (تولین) و «ماریا» (اولمان) بر بالینش آمده‌اند و «آنا» (سیلوان)، خدمتکار باوفا از او پرستاری می‌کند. رابطه‌ها بازبینی می‌شوند، خاطره‌ها برمی‌گردند، «آگنس» در نهایت رنج و عذاب می‌میرد، «کارین» و «ماریا» ظاهراً به هم نزدیک می‌شوند اما در نهایت همچنان جدا و بدگمان باقی می‌مانند و خانه را ترک می‌کنند. «آنا» تنها مونس واقعی «آگنس» دفترچه خاطرات او را به یادگار برمی‌دارد.
 برگمان از داستان چهار زن در محیط بسته یک خانه مجلل قدیمی، یکی از نومیدانه‌ترین شاهکارهایش را خلق می‌کند. فیلمی که دل مشغولی‌های او - اضطراب، مرگ و افول رابطه‌های انسانی - را یکجا در برمی‌گیرد. تقابل روحیات متضاد و بیمارگونه خواهران - با بازیگران زنِ فوق‌العاده گروه برگمان - عالی است و تقابلی دیگر میان برخوردهای تلخ و سرد با رنگ‌های قرمزِ تند اتاق‌ها و سفیدِ لباس خواهران، خیره‌کننده (قدرت نمائی کاملی برای نیکویست). صدا و سکوت نیز در این اثر، که دقت سازش‌ناپذیر سازنده‌اش در ترسیم حضیض احساسات و شکست‌آرزوها هراس‌انگیز است، نقش برجسته‌ای ایفا می‌کنند.
{"title": "فریادها و نجواها", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%81%D8%B1%DB%8C%D8%A7%D8%AF%D9%87%D8%A7_%D9%88_%D9%86%D8%AC%D9%88%D8%A7%D9%87%D8%A7&oldid=33256531", "language": "fa"}