(۶ فوریه ۱۸۴۳ - ۱۷ ژانویه ۱۹۰۱) یک شاعر، کلاسیک‌گرا، فیلسوف و بنیان‌گذار بود. کار مایرز روی تحقیقات روان و ایده‌هایش در باره یک «خویشتن فروآستانه‌ای» در زمان خودش تأثیرگذار بود، اما از طرف پذیرفته نشده است. در سال ۲۰۰۷، محققانی از دانشگاه ویرجینا با انتشار یک اثر تجربی-نظری بزرگ سعی کردند از چارچوب نظری مایرز و واقعیت پدیده‌های دفاع کنند و پارادایم مادی‌گرا را ابطال کنند. 
 مایرز در کالج چلتنهام و از کمبریج تحصیل کرد و در آخری در ۱۸۶۴ مدرک کارشناسی گرفت و همچنین جوایز دانشگاهی. او از ۱۸۶۵ تا ۱۸۷۴ یک همکار علمی‌ در کالج ترینیتی شد و از ۱۸۶۵ تا ۱۸۶۹ یک استاد کالج در شد. در ۱۸۷۲ یک بازرس مدرسه شد. 
 در ۱۸۶۷ یک شعر بلند با نام منتشر کرد. در ۱۸۸۲ را منتشر کرد. او همچنین کتاب‌هایی در باره نوشت، مشخصاً (۱۸۸۱) و (در دو جلد، ۱۸۸۳) که شامل یک جستار در بارة می‌شود. 
 مایرز به تحقیقات روان علاقه‌مند بود و یکی از اعضای بنیان‌گذار جامعة مطالعات روان (اس. پی. آر.) در ۱۸۸۳ بود. او در سال ۱۹۰۰ رئیس این سازمان شد. ایده‌های روانی مایرز و نظریه خویشتن فروآستانه‌ای روان‌شناسان معاصر را مجذوب نکرد. روان‌شناسانی که علاقه مشترک با او در تحقیقات روان داشتند مانند تئودور فلورنوی و متأثر از مایرز بودند. اما طبق گفته مورخ ژانه اپنهایم، «نه همه همکاران مایرز در اس. پی. آر. فرضیه‌های او را پذیرفتند»
 برخی مورخین می‌گویند او قویاً به سوگیری اعتقادی داشت و یک برنامه مذهبی محرمانه داشت.
{"title": "فردریک دبلیو. ایچ. مایرز", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%81%D8%B1%D8%AF%D8%B1%DB%8C%DA%A9_%D8%AF%D8%A8%D9%84%DB%8C%D9%88._%D8%A7%DB%8C%DA%86._%D9%85%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%B2&oldid=34410811", "language": "fa"}