خدمتگزار دختر بود و شهرتش به خاطر نقل روایاتی منتسب به فاطمه زهرا است.
 طبق بعضی از روایات او دختر یکی از پادشاهان هند (یا سودان) بود که در یکی از جنگ‌ها به اسارت درآمد و به عنوان کنیز به حبشه فرستاده شد. نجاشی (پادشاه حبشه) فضه را به همراه هدایای بسیاری به مدینه گسیل داشت و نیز او را نزد دخترش فرستاد. گفته‌اند او موفق به حفظ شد و سالها پس از فاطمه جز آیات قرآن حرف دیگری بر زبانش جاری نشد و با مردم نیز به وسیله آیات قرآن سخن ‌گفت.
 نوشته اند که او در واقعه کربلا حضور داشت و سال های آخر عمرش را در شهر دمشق سپری کرد. "شهره" نام نوه اوست که بانویی صاحب کرامت بوده است. 
 امروزه آرامگاهی منسوب به وی در مورد توجه زائران است.
{"title": "فضه", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%81%D8%B6%D9%87&oldid=30979015", "language": "fa"}