با ترجمهٔ فارسیِ ، ترجمه‌ای از است که در سال ۱۳۳۵ موفق به اخذ شد. 
 عمده‌ترین ویژگی این ترجمه، سادگی و روانی آن است. چراکه مترجم، بدون افزودن توضیحی اضافه، موفق شده معانی دشوار قرآن را به مخاطب القاء کند. ابوالقاسم پاینده در بخش دوم از مقدمات شش‌گانه، به شرح تاریخچه اسلام پرداخته و شرح حال زندگی را در هفت صفحه توصیف کرده‌است که برخی آن را جامع‌ترین شرح زندگانی پیامبر اسلام دانسته‌اند. 
 این ترجمه چندین مرتبه توسط اشخاصی از جمله مرتضی مطهری نقد و بررسی شده‌است. 
 ، اصلی‌ترین ایراد وارد بر این ترجمه را نگارش مقدمه‌ای در ابتدای کتاب دانست، در حالی که برای حفظ شان و جایگاه قرآن، مترجم می‌بایست نوشته خود را تحت عنوان موخره و در انتهای ترجمه قرار می‌داد. اما مرتضی مطهری یکی از بزرگ‌ترین ایرادات وارده بر این ترجمه را، عدم تطابق ترجمه با قرائت مشهور قرآن می‌داند، گویی مترجم، قرائت مشهور از را انتخاب نکرده و به ترجمه قرائتی شاذ پرداخته‌است.
{"title": "قرآن کریم", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%82%D8%B1%D8%A2%D9%86_%DA%A9%D8%B1%DB%8C%D9%85_(%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85%D9%87_%D9%BE%D8%A7%DB%8C%D9%86%D8%AF%D9%87)&oldid=34429827", "language": "fa"}