یا نام ۷ ستاره در آسمان است که قسمتی از صورت فلکی را تشکیل می‌دهند. نام‌های دیگر این عبارتند از (یا هفتورنگ)، (یا هفت دادَران)، و نیز: دختران نعش، دختر نعش، بنت النعش، نواعش، کَواعِبِ اَنجُم.
 گاه این صورت فلکی را یا نامیده‌اند، در مقایسه با ، که آن را یا نامیده‌اند؛ ولی اگر بنات‌النعش یا هفت‌اورنگ را به‌طور مطلق و بدون پسوند به کار ببرند، منظور بنات النعش کبری است؛ هر چند گاه منظور از آن، هر دو صورت فلکی و مجموع آن‌هاست.
 برخی همین هفت ستاره را می‌دانند، ولی صحیح آن است که این ستاره‌ها فقط بخشی از دب اکبر می‌باشند، و دب اکبر دارای ستاره‌های بیشتری است.
 بَنات جمع بِنت و به معنای دختران، و نعش به معنای «جنازه، جسد مرده؛ تابوت، تخت چهار پایهٔ کوتاهی که میت رابر آن حمل می‌کنند» آمده‌است. این صورت فلکی به شکل یک ، و سه دختر که جلوی این جنازه در حرکتند، تصور شده‌است.
نام‌های دیگر این صورت فلکی عبارتند از: بنات النعش اکبر، بنات النعش بزرگ، دختران نعش بزرگ، هفت برادران کلان، فیروزهْ طشت.
 چهار ستاره‌ای که تشکیل یک می‌دهند را نَعش، جنازهٔ غریبان، چهارمادر (چارمادر)، چهارجوهر (چارجوهر) و چارآخُر نامیده‌اند؛ و سه ستاره دیگر را بنات، سه خواهران، سه خواهر، سه دختر و هرسه دختر نام داده‌اند. هر یک از ستاره‌های بنات النعش کُبریٰ و صُغریٰ را هم «اِبنُ نَعش» گفته‌اند.
 امروزه یا نام دیگر (ثریّا) است، ولی در گذشته نام همان هفت برادران و بنات‌النعش بوده‌است.
همچنین، گاه این صورت فلکی را «هفت گیسودار» (به معنای هفت کنیز) نامیده‌اند، ولی این نام معانی دیگری هم در دارد: ۱- هفت صورت فلکیِ (عواء)، ، (حامل رأس الغول)، (مسک الاعنه)، (مراءةالمسلسلة)، (جبّار) و ، و ۲- هفت ستاره .
 این صورت فلکی را در آمریکای شمالی ملاقه/آبگردان بزرگ(Big Dipper) می‌نامند، زیرا شبیه به یک ماهی‌تابه دسته‌دار یا قاشق است. در نجوم گذشته ایرانی-اسلامی هم این صورت فلکی را به شبیه دانسته‌اند. 
در انگلستان هم آن را گاوآهن/خیش (Plough) یا ارابه/گاری (Wain یا Waggon) یا ساطورِ قصاب (Butcher's Cleaver) می‌نامند.
دو ستاره کناری نعش را در انگلیسی اشاره‌گر(Pointers) و در عربی راهنما (الدلیلان) نامیده‌اند؛ زیرا راهنمای ما در پیدا کردن ستاره قطبی هستند، و به آن اشاره می‌کنند. در فارسی هم دیده شده‌است که آن‌ها را بنامند.
 از هفت ستارهٔ پرنور بنات النعش را، چهار ستاره «نعش»، به ترتیب « »، ، و نام دارند. سه ستارهٔ «بنات» به نام‌های « یا »، « یا میزار» و موسوم‌اند. در نزدیکی عناق، ستاره کوچک قرار دارد، که نور چشم را بدان امتحان کنند. اسامی همه ستاره‌های این صورت فلکی عربی‌اند، و همین اسم‌ها به انگلیسی رفته‌اند؛ که در جدول زیر دیده می‌شود. روشنی ظاهری هفت ستارهٔ بنات النعش با هم فرق می‌کند: دبه پر نورترین آن‌ها و مغرز کم فروغ‌ترین شان است.
 در انتهای صورت فلکی است. اگر از سمت ستاره مراق را به طرف ستاره دبه، به اندازه ۵ برابر فاصله بین دو ستاره ادامه دهیم، به ستاره قطبی می‌رسیم.
 بنات‌النعش بارها در ادبیات منظوم و منثور فارسی مورد اشاره قرار گرفته‌است؛ مثلاً، در داستانی از آمده‌است: «چون بیدون بخارا خداه این کاخ [=ارگ بخارا] را بنا کرد، ویران شد؛ باز بنا کرد و باز ویران شد؛ چند بار بنا کرد و باز ویران شد؛ حکما را جمع کردند و تدبیری خواستند. بر آن اتفاق افتاد که این کاخ را بر شکل بنات‌النعش که بر آسمان است بر هفت ستون سنگین بنا کنند، و بر آن صورت، دیگر ویران نشد.»
همچنین می‌سراید:
 :
{"title": "بنات‌النعش", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%A8%D9%86%D8%A7%D8%AA%E2%80%8C%D8%A7%D9%84%D9%86%D8%B9%D8%B4&oldid=33823993", "language": "fa"}