(به : ) (زاده ۱۸ آوریل ۱۸۷۹ در – درگذشته ۸ دسامبر ۱۹۶۱ در ) اهل بود که در زمینه فعالیت می‌کرد.
 او در آغاز دانشجوی مهندسی بود ولی سپس به ریاضیات دلبسته شد و در دانشگاه تورین تحت سرپرستی درجه دکتری ریاضیات را در سال ۱۹۰۰ دریافت کرد. او می‌بایست علاوه بر درس خواندن کار معلمی هم می‌کرد، چرا که پدرش هنگامی که او کودکی نُه ساله بود درگذشت و او منبع مالی برای تأمین نیازهایش نداشت. پس از آن به عنوان دستیار در ، در و در به کار ریاضی پرداخت. در سال ۱۹۰۴ در و سال پس از آن در به استادی رسید.
 در در رسته توپخانه در ارتش ایتالیا خدمت کرد و سپس از سال ۱۹۲۲ به تدریس در پرداخت و از ۱۹۲۲ تا ۱۹۲۵ ریاست آنجا را بر عهده داشت. از سال ۱۹۲۹، سوری هر چه بیشتر به فاشیستهای ایتالیا نزدیک می‌شد و به عضویت آکادمی ایتالیا که در آنزمان به وسیلهٔ فاشیستها در برابر آکادمیا د لینچی پنیان نهاده شده بود درآمد.
 سوری در کنار و انریکوئس، جزو بنیانگذاران مکتب هندسه جبری ایتالیا است. او در سال ۱۹۰۶ قضیه معروفش دربارهٔ وجود پایه‌های مستقل خطی از خم‌های جبری روی رویه‌های جبری را به اثبات رساند. او در سال ۱۹۳۲ در در با موضوع «نظریه تابع‌های چند متغیره و هندسه جبری» سخنرانی کرد.
{"title": "فرانچسکو سوری", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%81%D8%B1%D8%A7%D9%86%DA%86%D8%B3%DA%A9%D9%88_%D8%B3%D9%88%D8%B1%DB%8C&oldid=32098714", "language": "fa"}