( : ؛ زادهٔ ۲۷ سپتامبر ۱۹۷۶) پیشین اهل است. توتی در طول دوران بازی حرف ای خود فقط برای و بازی کرد. او بیشتر دوران بازی خود در پست های و مهاجم دوم بازی کرد ولی در پست های یا هم سابقه بازی دارد. رسانه ها و هواداران به او لقب هایی همچون (پسر طلایی)، (هشتمین پادشاه )، (بچه بزرگ)، ( ) و ( ) داده اند.
 او در ۲۸ مه ۲۰۱۷ در بازی مقابل رسماً از دنیای فوتبال خداحافظی کرد و مراسم خداحافظی وی در برگزار شد.
 فرانچسکو توتی در ۲۷ سپتامبر ۱۹۷۶ در خانواده ای در متولد شد. پدر او لورنزو توتی (کارمند سابق بانک) و مادر او فیورلا توتی (خانه دار) بودند. فرانچسکو به همراه برادر بزرگ خود، ریکاردو توتی در محله پورتا مترونیا بزرگ شدند. فرانچسکو از همان کودکی عاشق بود و الگوی او ، کاپیتان وقت باشگاه بود. عشق و علاقه به رم از طریق پدربزرگ او، جانلوکا توتی به لورنزو، ریکاردو و فرانچسکو رسیده بود.
 فرانچسکو در ۹ ماهگی راه میرفت و از ۴ سالگی به تماشای پرداخت. زمانی که ۴ ساله بود پدرش از گروهی از کودکان ۸ ساله درخواست کرد که فرانچسکو را به بازی خود راه بدهند و آن ها به بهانه کوچک بودن وی و احتمال آسیب دیدن مخالفت کردند. ولی زمانی که با اصرار انزو توتی مواجه شدند با بازی دادن به او موافقت کردند. فرانچسکوی ۴ ساله که شورتی قرمز و پیراهنی سفید با شماره ۴ به تن داشت با کودکانی که دو برابر او سن داشتند به بازی پرداخت و با بازی چشم نواز خود تعجب آن ها را برانگیخت. 
 در سال ۱۹۸۳، در ۸ سالگی به باشگاه محلی جوانان فورتیتودو لودیتور پیوست و پس از یک سال بازی در آنجا در ۱۹۸۴ به اسمیت تراستور پیوست که به مدت دو فصل هم در آن جا بازی کرد.
 به دلیل بازی های درخشان در باشگاه های جوانان، نام فرانچسکوی نوجوان بر سر زبان ها افتاد. ارمنگیلدو جیانینی، پدر ، در آن زمان مسئول بخش جوانان رم بود. او که در مورد پسری بلوند، لاغر و با استعداد شنیده بود تصمیم گرفت به دیدار یکی از مسابقات تیم برود و فرانچسکوی جوان را ببیند. در آن بازی مربی به دلیل اینکه فرانچسکو از همه بازیکنان کوچک تر بود وی را به زمین نفرستاد و فرانچسکو در کنار زمین مشغول بازی با توپ و اجرای حرکات نمایشی شد. در انتهای بازی رو به فرانچسکوی جوان کرد 
 و گفت: "تو مرا یاد پسر خودم می اندازی و روزی مانند او قهرمان خواهی شد".
 در سال ۱۹۸۶ فرانچسکو با باشگاه محلی دیگری به نام پیوست و در سه سال بازی در آن باشگاه توجه تیم های بزرگ ایتالیا را به خود جلب کرد.
 در سال ۱۹۸۹ پیشنهاد های زیادی از ، و برای فرانچسکوی ۱۳ ساله روانه شد. مدیران ورزشی باشگاه به خانه آن ها رفته و پیشنهاد جذب او به هر قیمتی را به خانواده دادند. اما فیورلا، مادر او، مخالف زندگی و بازی پسر کوچکش در بود. در این هنگام پیشنهاد برای فرانچسکو رنگ و بوی جدی تری گرفت که به خاطر اینکه خانواده او سال ها طرفدار بودند و پیشنهادی که برای او از آمد، فرانچسکو به آکادمی پیوست. 
 هر چند بیشتر در پست مهاجم دوم معروف است یک متصل‌کننده میان دو پست که بازیکن در نقش یک لینکر خط هافبک را به مهاجم یا مهاجمان متصل می‌کند.
 او به عنوان بهترین گلزن باشگاه با بیشترین بازی انجام داده برای تیم در تاریخ باشگاه ثبت شده‌است. در ۱۷ سال وی به عنوان ارزشمند آقای گلی اروپا دست یافت و کفش طلای قارهٔ سبز را از آن خود کرد. همچنین او دومین گلزن برتر تاریخ سری آ است و تنها بازیکن اسبق تیم‌های لاتزیو و یوونتوس با به ثمر رساندن ۲۷۴ گل بالاتر از او قرار دارد.
 بعد از سه سال در تیم جوانان، توتی اولین حضور خود را برای تیم بزرگسالان رم در سن شانزده سالگی هنگامی که وویادین بوسکوف مربی این تیم بود در ۲۸ مارس ۱۹۹۳ در پیروزی ۲–۰ مقابل برشا انجام داد، در فصل بعد با مربیگری کارلوماتزونه توتی اولین گل خود را در ۴ سپتامبر ۱۹۹۴ در تساوی ۱–۱ برابر فوجا به ثمر رساند. وبه‌طور منظم در بیشتر بازی‌های این تیم بازی می‌کردو در سه فصل بعد ۱۶ گل به ثمر رساند.
 در سال ۲۰۰۰–۲۰۰۱ رم با مربیگری شروع بکار کرد. توتی در تیم کاپلو به دلیل مهارت پاس‌های در عمق به عنوان هجومی مورد استفاده قرار گرفت؛ و در این سال در کنار و مثلث هجومی خطرناکی را شکل دادند که در نهایت به قهرمانی تیم رم در سری آ انجامید
توتی بازیکن سال فوتبال ایتالیا در سال ۲۰۰۰ و ۲۰۰۱. نامگذاری شد
 اولین حضور توتی در رقابت‌های ملی، جام ملت‌های اروپای زیر ۱۶ سال در سال ۱۹۹۳ بود. تیم زیر ۱۶ سال ایتالیا به سرمربی گری و بازیکنانی چون توتی و به فینال رقابت‌ها راه پیدا کرد که در غیاب فرانچسکو به علت محرومیت، با باخت ۱ بر ۰ مقابل لهستان به نایب قهرمانی رقابت دست یافت. ۴ ماه بعد توتی در رقابت‌های جهانی زیر ۱۷ سال در برای ایتالیا به میدان رفت و یک بار هم موفق به گلزنی شد ولی در نهایت ایتالیا موفق به صعود از مرحله گروهی نشد. توتی در جام ملت‌های اروپا زیر ۱۸ سال در ۱۹۹۵ نیز برای ایتالیا به میدان رفت و در بازی فینال در پیروزی ۴ بر ۱ برابر اسپانیا برای ایتالیا گل زنی کرد. 
 در جام ملت‌های زیر ۲۱ سال اروپا ، فرانچسکو را به همراه بازیکنان دیگری چون ، ، ، ، ، ، ، ، و به دعوت کرد. فینال این رقابت‌ در ، با گلزنی توتی و ۱ بر ۱ به پایان رسید و ایتالیا ۱۵ دقیقه پایانی بازی را ۹ نفره بازی کرد. در پایان در پنالتی‌ها این ایتالیا بود که به قهرمانی رسید. 
 پس از نمایش‌های درخشان توتی در تیم‌های پایه ملی، سرمربی وقت او را برای به تیم اضافه کرد. اولین بازی ملی او در ۱۰ اکتبر ۱۹۹۸در همین رقابت مقابل بود. همچنین اولین گل ملی او نیز در رقابت دوستانه در برابر به ثمر رسید. 
 او در تورنمنت نهایی نیز حاضر شد و آمار ۲ گل و ۱ پاس گل را به جای گذاشت. . هر چند ایتالیا در بازی فینال طرف بازنده برابر فرانسه بود، توتی لقب بهترین بازیکن میدان را از آن خود کرد و به عقیدهٔ بسیاری از کارشناسان همچون وی بهترین بازیکن بود.
 در جام جهانی ۲۰۰۲ توتی آن قدرها هم خوش شانس نبود. در دور دوم رقابت‌ها توتی در بازی برابر کره با دریافت دوم به دلیل فریب داور در محوطهٔ جریمه (هر چند تمام کارشناسان رأی بر اشتباه داور و پنالتی دادند) از زمین بازی اخراج شد تا ایتالیا از دور رقابت‌ها کنار رود.
 در هم شانس با توتی یار نبود چون از سوی کمیته داوران از انجام بازی تا مرحلهٔ نیمه نهایی برای ایتالیا محروم شد (به دلیل پرتاب تف بر صورت دانمارک، هر چند این تصویر هم توسط تلویزیون دانمارک تسلیم شد و در آن حرکت قبلی بازیکنان سانسور شده بود).
 بعد از مصدومیت شدید توتی از ناحیهٔ مچ پا حضور او در در هاله‌ای از ابهام قرار داشت ولی وی سرانجام با کمک پزشکان به این تورنومنت بزرگ رسید. پزشکان در درون مچ پای وی پلاتین کار گذاشته بودند تا وی بتواند بازی خود را انجام دهد. در بازی برابر استرالیا وی تک گل بازی را در آخرین دقیقهٔ بازی از روی نقطهٔ پنالتی برای ایتالیا به ثمر رساند. در برد ۳ بر ۰ برابر اوکراین توتی پاس گل اول را به زامبروتا به زیبایی داد. 
 در بازی برابر آلمان در نیمه نهایی هم توتی به میدان رفت. وی همچنین در بازی فینال هم از ابتدا به میدان رفت ولی در دقیقهٔ ۶۱ جای خود را به هم باشگاهی اش یعنی داد و وی همراه تیم جام طلایی را بالای سر برد و در پایان مسابقات در بین ۲۳ نفر برتر تورنومنت قرار گرفت. وی در تمامی بازی های این تورنمنت در برای تیم ملی کشورش به میدان رفت و نقش مهمی در قهرمانی کشورش در داشت.
 فرانچسکو توتی در نهایت در جریان آخرین بازی رم در فصل ۲۰۱۶/۱۷که بین رم - جنوا انجام شد و منجر به پیروزی ۳–۲ و نایب قهرمانی تیم رم شد برای همیشه از دنیای فوتبال خداحافظی کرد. 
 فرانچسکو توتی در ۱۹ ژوئن ۲۰۰۵ با ، یکی از مجریان سرشناس شبکه‌های ایتالیایی زبان، ازدواج کرد. ازدواج آن‌ها در تالار بزرگ کلیسای انجام شد. مراسم ازدواج و پذیرایی برای ۴۰۰ مهمان در قلعه تورچریزنس انجام شد. همچنین ، شهردار وقت رم، در این مراسم حضور داشت، سخنرانی کرد و متن ازدواج را برای فرانچسکو و ایلاری خواند. شبکه اسکای پوششی ۴ ساعته از این مراسم پر هزینه را برای هواداران تهیه کرد. هزینه‌های حاصل از مراسم نیز به خیریه اهدا شد. 
 چند ماه پس از ازدواج آن‌ها کریستین در ۶ نوامبر ۲۰۰۵ متولد شد. دومین فرزند این زوج، دختری که شنل نام گرفت، ۱۳ می ۲۰۰۷ چشم به جهان گشود. سومین فرزند فرانچسکو توتی و همسرش ایلاری بلازی نیز، ایزابلا، در ۱۰ مارس ۲۰۱۶ به دنیا آمد. 
 ، برادر بزرگ‌تر فرانچسکو توتی، که به گفته خود فرانچسکو در کودکی بازیکن بهتری از او بوده است به عنوان فرانچسکو فعالیت می‌کند. 
 انزو توتی، پدر فرانچسکو، معروف به ، ۱۲ اکتبر ۲۰۲۰ در سن ۷۶ سالگی به علت ابتلا به درگذشت. 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 : شوالیه / پنجمین رده: ۲۰۰۰ 
 کمیته ملی المپیک ایتالیا: ۲۰۰۶ 
 : افسر / چهارمین رده: ۲۰۰۶
{"title": "فرانچسکو توتی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%81%D8%B1%D8%A7%D9%86%DA%86%D8%B3%DA%A9%D9%88_%D8%AA%D9%88%D8%AA%DB%8C&oldid=34639742", "language": "fa"}