(زاده ۲۴ دسامبر ۱۸۹۴ – درگذشته ۳ ژوئیه ۱۹۸۵) افسر بود. او به دلیل خدمات خود در ورماخت را دریافت نمود. روگه اولین فرمانده پس از جنگ جهانی دوم بود
 فریدریش روگه در لایپزیش متولد شد. او در ۱۴ مارس ۱۹۱۴ وارد دانشکده افسری شد و سپس به پیوست. او طی سال‌های ۱۹۱۴، ۱۹۱۵ و ۱۹۱۶ در چند عملیات در دریای بالتیک شرکت داشت. در سال‌های ۱۹۱۷ و ۱۹۱۸ نیز با خدمت در نیروی دریایی آلمان در چند حمله در و حضور داشت.
 پس از آتش‌بس، روگه افسر ناوشکن شده و در ژوئن ۱۹۱۹ وارد اسکاپا فلو شد و در عقب‌نشینی ناوگان آلمان از آن‌جا نقش ایفا کرد.
 پس از بازگشت به آلمان برای ادامه کار در نیروی دریایی آلمان، به خدمت درآمد و برای دو دهه پس از آن، بر روی مین و جنگ‌افزارهای مرتبط با آن متمرکز شد. روگه از سال ۱۹۲۱ تا ۱۹۲۳ فرماندهی یک مین روب را برعهده داشت. او در طول دهه ۱۹۳۰ طی یک مسابقه قایق‌رانی در بریتانیا، با یک ملوان سابق نیروی دریایی بریتانیا به نام ستوان اوبری گری برخورد کرد. ستوان گری در سال ۱۹۱۷ درکشتی HMS Partridge خدمت می‌کرد که توسط کشتی ، که روگه در آن خدمت می‌کرد؛ غرق شده بود. درواقع کشتی ای بود که گری را پس از غرق شدن از آب نجات داد. این دو نفر پس از ملاقات با یکدیگر دوست شدند، دوستی آنها با آغاز جنگ جهانی دوم قطع شد. روگه پس از تحصیل در ، افسر ارشد یک ناوگروه مین روب شد و در سال ۱۹۳۷ به مقام برتر در آن بخش دست یافت.
 در جنگ جهانی دوم، او بخشی از در سال ۱۹۳۹ بود و همچنین در سال ۱۹۴۰ در چند عملیات نیروی دریایی آلمان نازی در دریای شمال-کانال مانش حاضر بود. از سال ۱۹۴۰ تا ۱۹۴۳، او در فرانسه مستقر شد و در سال ۱۹۴۳ به درجه دریاسالاری دست یافت. او در سال ۱۹۴۳ به ایتالیا فرستاده شد و تا اواسط تابستان به عنوان افسر ارشد نیروی دریایی آلمان خدمت کرد. او در نوامبر ۱۹۴۳ به عنوان مشاور نیروی دریایی فیلد مارشال منصوب شد تا بر دفاع از شمال فرانسه در برابر تهاجم پیش‌بینی شده متفقین نظارت کند. او به مین‌های زمینی و گلوله‌های توپخانه‌ای زیر آب اعتقادی نداشت، اما مین‌های دریایی که او می‌خواست در دسترس نبود. او در آگوست ۱۹۴۴، مدیر کشتی‌سازی کریگزمارین شد و تا پایان جنگ جهانی دوم در آن شرکت مشغول به کار بود.
 در پایان جنگ جهانی دوم، روگه به اسارت گرفته شد. در سال ۱۹۴۶، او زندگی جدیدی را به عنوان مترجم، نویسنده و مربی در آغاز کرد. او یکی از چهار افسر پرچم بود که تیم تاریخی نیروی دریایی در بریمرهافن را تشکیل می‌داد. این تیم توسط نیروی دریایی ایالات متحده حمایت می‌شد و برای ارزیابی مجدد نبردهای نیروی دریایی آلمان نازی با نیروهای متفقین طی جنگ جهانی دوم از دیدگاه افسران آلمانی تشکیل شده بود. او به عنوان یک نماینده مستقل سیاسی به شورای شهر کوکسهافن راه یافت و بدین طریق وارد دنیای سیاست شد.
 در سال ۱۹۵۰، روگه بخشی از یک گروه منتخب از افسران عالی‌رتبه سابق ورماخت بود که توسط صدراعظم برای شرکت در کنفرانسی برای بحث در مورد تسلیح مجدد آلمان غربی دعوت شده بودند. نتیجه این کنفرانس تفاهم‌نامه هیمه‌رود بود که به ایجاد اسطوره " ورماخت پاک " کمک کرد. 
 در اوایل دهه ۱۹۵۰، او توصیه کرد که چگونه نیروی دریایی می‌تواند در . روگه که پس از عضویت آلمان در ناتو از بازنشستگی فراخوانده شد و به عنوان فرمانده نیروی دریایی جدید آلمان منصوب شد. او تا سال ۱۹۶۱ در این سمت مشغول به کار بود.
 پس از آن، او به عضویت هیئت علمی درآمد و در ۲۱ ژوئیه ۱۹۶۷ به عنوان دانشیاری دست یافت. از سوی بسیاری از دانشگاه‌ها، از جمله در نیوپورت، جهت انجام سخنرانی دعوت شد.
 دریاسالار روگه در سال ۱۹۸۵ درگذشت.
 روگه نویسنده چندین کتاب از جمله ، نوشته شده برای مؤسسه دریایی آناپولیس در سال ۱۹۷۹، و ، نوشته شده در سال ۱۹۵۹ بود.
 دریاسالار فریدریش روگه در فیلم (۱۹۶۲) نقش خودش را بازی کرد و همچنین مشاور فیلم بود.
{"title": "فریدریش روگه", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%81%D8%B1%DB%8C%D8%AF%D8%B1%DB%8C%D8%B4_%D8%B1%D9%88%DA%AF%D9%87&oldid=33751387", "language": "fa"}