(به : )، زبانی ساختگی بر پایه چهار زبان کردی ، ، و می باشد که توسط (تخلص: ) در سال ۱۳۶۱ در کتابی با همین عنوان ارائه گردید. 
 انگیزه اولیه طرح فراگویش کار اگرچه تسهیل تفاهم میان اقوام کردی زبان بوده است، با این حال این زبان به گونه ای طراحی شده است که برای همگان قابل استفاده باشد. 
 سجادی بنیان این زبان را بر اساس دستگاه دستوری و قاعده مند زبان (که خود زبانی ساختگی در جهت ارتباط در عرصه بین الملل می باشد) پی ریخته است. وی آشنایی با اسپرانتو را مقدمه لازم برا فراگیری فراگویش کار بر می شمارد. 
 فراگویش کار، صرف نظر از انتقاداتی که به رویه آن رفته است، بابی تازه در آوندشناسی گویش های کردی فرا می گشاید، چه آنکه سجادی در جهت طرح زبانی جامع و رسا، به استخراج بیش از شصت کردی همت گمارده است. 
 نحوه پیدایش فراگویش کار، قرابت ویژه ای با زبان پیشنهادی در جهت برقراری ارتباط بین الملل (با عنوان ) دارد. هر دو زبان مزبور، بر پایه الگوی قاعده مند زبان اسپرانتو پی ریزی شده اند.
{"title": "فراگویش کار", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%81%D8%B1%D8%A7%DA%AF%D9%88%DB%8C%D8%B4_%DA%A9%D8%A7%D8%B1&oldid=11915052", "language": "fa"}