، راهی برای کشف دوباره مانند را ایجاد کرده‌است. این زنان نوعی از معماری را متصور می‌شدند که شیوه زندگی خانواده سنتی را به چالش می‌کشد. آنها معماری را با آنچه تئوری‌ها یا رویکردهای فمینیستی می‌دانستند، عملی می‌کردند. کشف مجدد معماری از طریق تئوری فمینیستی محدود به معماران زن نیست. معمارانی مانند و نیز معماری خود را از طریق تئوری فمینیستی مجدداً بررسی می‌کردند.
 
در کتاب " اثر دلرس هایدن، نویسنده توضیح می‌دهد که از چه راه‌هایی «سنت زنانه از دست رفته» منجر به «تعریف مجدد کارِ خانه و نیازهای مسکن زنان و خانواده‌های آنها، معماران و برنامه‌ریزان شهری را مجبور به تجدید نظر تأثیرات طراحی بر زندگی خانوادگی [می]کرد». این ایده در مورد نیازهای تغییر کرده خانواده را می‌توان در خانه تروس شرودر، آیلین گری و ویلا اشتین دو مونزی اثر لوکوربوزیه مشاهده کرد. نمونه‌ای عالی از روشی است که زندگی «مدرن» خانواده خواستار معماری جدیدی بود. دیوارها پارتیشن‌ها قابل جا به جایی حس آگاهی و حس کلی را همراه دارد که معماری برای هدفی بزرگ‌تر ایجاد شده‌است. این واقعیت که باورهای تروس شرودر در خانواده و نقش خانه در خانواده؛ خانه را تقریباً عضوی خانواده کرده‌است. بر اساس اهداف او برای خانه‌اش، بر می‌آید که تروس شرودر بسیار به تفکر فمینیستی هلندی و اروپایی قرن بیستم در ارتباط است.
 بنای اثر آیلین گری نمونه دیگری از به کار بستن تئوری فمینیستی در مورد معماری است.
 تقریباً مانند شرودر، گری معماری‌ای را طراحی کرد که نیازهای سرنشینان و واحد جدید خانواده را برطرف کند. گری در قالب مدل معماری مدرن کار می‌کرد، شاهد آن به عنوان مثال «۵ اصل معماری جدید» لو کوربوزیه و همچنین تعریف او از خانه و ساختمان به عنوان یک تجربه، است. 
 مانند ای-۱۰۲۷ و خانه شرودر، ویلا اشتاین دو مونزی با نظریه فمینیستی دوباره کشف شد. معروف است که چگونه این خانه با رابطه بین جنس‌ها و نحوه بحث در مورد روابط زن و مرد را به روش جدیدی برخورد کرده‌است.
{"title": "فمینیسم و معماری مدرن", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%81%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C%D8%B3%D9%85_%D9%88_%D9%85%D8%B9%D9%85%D8%A7%D8%B1%DB%8C_%D9%85%D8%AF%D8%B1%D9%86&oldid=28256868", "language": "fa"}