(به : ) یا فیلم گویا، فیلمی است که در آن یا صدا شده باشد، و یا تصویر و صدا با بهره از فناوری جفت شده باشند، که در مقابل قرار می‌گیرد. نخستین نمایش عمومی معلوم از یک فیلم صدادار پروژکت‌شده، در سال ۱۹۰۰ در پاریس انجام شد، ولی دهه‌ها گذشت تا فیلم‌های صدادار به‌صورت تجاری‌سازی‌شده عملی شوند. رسیدن به هم‌گام‌سازی اتکاپذیر و قابل اتکا با سامانه‌های اولیه دشوار بود، و تقویت و کیفیت ضبط نیز نابسنده بود. نوآوری‌ها در ، زمینه‌ساز نخستین اکران تجاری‌سازی‌شدهٔ با استفاده از فناوری شد، که در سال ۱۹۲۳ انجام پذیرفت. نخستین گام‌ها برای تجاری‌سازی سینمای صدادار در میانه‌های دههٔ ۱۹۲۰ تا پایان آن انجام پذیرفت. نخستین اکران تجاری فیلم‌ها با صدای کاملاً هم‌گام‌سازی‌شده در شهر در آوریل ۱۹۲۳ انجام شد. 
 مقالهٔ اصلی: فیلم ناطق اصطلاحی است برای فیلم‌هایی که از گفتگوی صوتی هم‌گام‌سازی‌شده بهره می‌گیرند، تا لوح‌های (صفحه‌های) متن خوان. در ابتدا، فیلم‌های صدادار که دربردارندهٔ گفتگوی هم‌گام‌سازی‌شده بودند، و تحت «عکس‌های گوینده»، یا « » (به : ) شناخته می‌شوند، مشخصاً کوتاه بودند. از اوایل (سال به بعد) تلاش‌هایی دربارهٔ ایجاد فیلم ناطق انجام شده بود، اما برای به وجود آمدن اولین ناطق ۳۲ سال زمان لازم بود. در سال به عنوان اولین فیلم بلند ناطق به روی پرده رفت.
فیلم‌های ناطق در دوران بعد از دهه ۲۰ میلادی به عنوان یک پدیده جهانی شناخته شدند. در آمریکا، فیلم‌های ناطق، را به عنوان یکی از مطمئن‌ترین نظام‌های تبلیغاتی/فرهنگی معرفی کردند.
 (۱۳۱۲خ/۱۹۳۳م) نخستین فیلم ناطق ایرانی است. این فیلم در سال ۱۳۱۲ توسط در ساخته شد و در در سینما مایاک به روی پرده رفت. 
 
 مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. « ». در ، بازبینی‌شده در ۲۴ مارس ۲۰۱۹.
{"title": "فیلم صدادار", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%81%DB%8C%D9%84%D9%85_%D8%B5%D8%AF%D8%A7%D8%AF%D8%A7%D8%B1&oldid=33676577", "language": "fa"}