به مطالعهٔ بنیادها، چرائی‌های فلسفی، ، و شیوه‌های علمی به کار رفته در علم می‌پردازد.
 فیزیک، علم اثبات هستی است. پس، فلسفه فیزیک، فلسفه‌ای است در جهت شناخت و تقابل آرای هستی‌شناسانه، از دیدگان علم، تجربه و آزمون.
 یکی پارادوکسهای جالب در مورد فضا_زمان:
با توجه به مسافتهای کهکشانیه بسیار دور (سال نوری) اگر ساکنین منظومه های دیگر این امکان را بیابند که زمین ما را ببیند چون نوری که به آنها میرسد بازتابی از از زمان حیات دایناسور هاست (یا دوران های دیگری پیش از حیات انسان) قادر به دیدن ما نخواهند بود/پس از دید آنان هم اکنون آن زمان وجود دارد!
 مقالهٔ اصلی: تقلیل‌گرایی و اصالت فروکاهی پدیده‌های پیچیده به محدودتر، ساده‌تر، و با کمتر از جملهٔ اصول اصلی پذیرفته شده در است.
 در سوی مقابل آن پدیده‌های مورد مطالعات امروزین علمی یا جامع‌نگری را به هنگام مدل‌سازی طلب می‌کند.
 مقالهٔ اصلی: مقالهٔ اصلی: تولد و ظهور در اواخر سده نوزدهم (م) بروز مباحثات، تناقضات، و پرسش‌های فراوانی را در بسیاری از زمینه‌های اساسی و بنیادین باعث گردیده‌است:
 مقالهٔ اصلی: مقالهٔ اصلی: رفتارهای عینی و آفاقی پدیده‌ها از جمله شالوده‌های اصلی است که قوانین علمی فیزیک و مکانیک کلاسیک بر آن‌ها بنا شده‌است.
 مقالهٔ اصلی: مقالهٔ اصلی: در حالت کلی تمام دیدگاهها و مقیاس‌های ما نسبی میباشد. یعنی یک اصل را نسبت به یک پارامتر خاص بیان یا مشاهده و عمل میکنیم. به عنوان مثال وقتی از یک سال نوری صحبت میکنیم، مقصود مقدار مسافتی است که فوتون‌های نور در یکسال شمسی آن مسافت را طی مینماید. و این یکسال در مقیاس اندازه‌گیری ما مدّت زمانی است که کرهٔ زمین یک دور کامل به دور خورشید چرخیده است.
امّا برای شخصی که در خارج از و یا در سیاره دیگر زندگی میکند، این مدّت زمان قابل تحلیل و اندازه‌گیری نخواهد بود.
پس از دیدگاه ما یکسال نوری نسبتی از حرکت نور و چرخش زمین به دور خورشید میباشد.
و این نسبی بودن همواره در تمامی واحدهای اندازه‌گیری مانند، ثانیه و ساعت، درجهٔ دما، سانتیمتر و متر و .... صادق است.
{"title": "فلسفه فیزیک", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%81%D9%84%D8%B3%D9%81%D9%87_%D9%81%DB%8C%D8%B2%DB%8C%DA%A9&oldid=32781932", "language": "fa"}