برای دیگر کاربردها را ببینید. «زمستون» به اینجا تغییرمسیر دارد. برای آلبومی با این نام را ببینید. چهارمین از فصل‌های و نخستین فصل است. این فصل سردترین فصل است.
زمستان در نیم کره شمالی بر اساس تقویم جلالی ماه‌های ، و است این در حالیست که در نیم کره جنوبی ماه‌های ، و زمستان است.
زمستان معمولاً سردترین سال است و در بعضی نواحی هوا به زیر صفر درجه سانتیگراد هم می‌رسد، مثلاً در کشوری مانند حتی تا -۵۱ هم می‌رسد. در زمستان بعضی حیوانات مانند خرس به خواب زمستانی می‌روند و در فصل دوباره زندگی را از سر می‌گیرند.
 زمستان با کوتاه و طولانی و است. میانگین دمای زمستان معمولاً در ماه به پایین‌ترین مقدار خود (در نیم‌کرهٔ شمالی) می‌رسد. ، ، ، معابر و ، و پوشیده شدن از برف از خصوصیات فصل زمستان است که اغلب هر کدام به تنهایی باعث اختلال در عبور و مرور می‌شوند. پدیدهٔ نادری در طول زمستان با نام رخ می‌دهد که متشکل از بلورهای معلق در است و تنها در دماهای بسیار پایین (زیر ۳۰- ) رخ می‌دهد.
 در ، به‌خاطر بیشتر بودن در مقایسه با و در عین حال کمتر بودن در پایین‌تر از ۴۰- درجه، زمستان خفیف‌تر و برف و یخ کمتر است. در این منطقه، بارش برف در نواحی مرتفع مانند ، کوه‌های و مناطق جنوب در رخ می‌دهد. در قطب جنوب، برف در طول سال می‌بارد.
فصل زمستان از لحاظ با نقطه که کوتاه‌ترین روز سال است آغاز شده و با نقطهٔ پایان می‌یابد.
 علت سرد شدن زمین در زمستان، نه دوری آن از است و نه کمتر شدن فعالیت خورشید. زاویهٔ نسبت به صفحهٔ مداری زمین دارای انحراف ۲۳٫۴۴ درجه‌ایست و همین انحراف نقش مهمی در تغییرات آب و هوایی زمین دارد. در زمستانِ نیم‌کرهٔ شمالی، خورشید بر این مناطق به صورت مورب می‌تابد و پرتوهای موازی تابشی از خورشید باید سطحی بیضی‌وار را گرم کنند. به علت کروی بودن زمین، این سطح بیضی‌وار کشیده‌تر نیز می‌شود و در نتیجه و کمتری به واحد سطح می‌رسد. ناظر زمینی، خورشید زمستانی را در ارتفاعی پایین‌تر از خورشید تابستانی می‌بیند. در مقایسه با این اثرات، تغییرات آب و هوایی در زیاد شدن فاصلهٔ زمین در مدار بیضوی‌اش با خورشید ناچیز است.
{"title": "زمستان", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B2%D9%85%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86&oldid=34891616", "language": "fa"}