، که با نام و نیز شناخته می‌شود، این سند، قانون اساسی تأسیس کننده جمهوری کلمبیا است (از نظر تاریخ‌شناسی به آن گفته می‌شود)، که را به عنوان اعضای یک فدراسیون متحد می‌کند. این قانون اساسی در ۳۰ اوت، ۱۸۲۱ و در به تصویب رسید. 
 بعد از در ۲۴ جوئن ۱۸۲۱ که باعث استقلال ونزوئلا شد، برگزار شد، دوباره در کوکوتا تأسیس شد. پس از آزادسازی ، ، و ، در ۱۸ ژوئیه، کنگره تلاش‌های خود برای تدوین قانون اساسی جدید، که مناطق آزاد شده را شامل می‌شد، از سر گرفت. پیش نویس نهایی در ۳۰ اوت ۱۸۲۱ تصویب شد و در ۱۲ ژوئیه ۱۸۲۲ تسریع شد. قانون اساسی در ۱۰ فصل و ۹۱ ماده تدوین شد. 
 سیمون بولیوار به عنوان رئیس‌جمهور و فرانسیسکو دو پائولا سانتاندر، به عنوان معاون رئیس‌جمهور انتخاب شدند. 
 این اولین قانون اساسی کلمبیا محسوب می‌شود و تا انحلال گران کلمبیا در سال ۱۸۳۱ ادامه داشت.
{"title": "قانون اساسی کلمبیا ۱۸۲۱ (میلادی)", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%88%D9%86_%D8%A7%D8%B3%D8%A7%D8%B3%DB%8C_%DA%A9%D9%84%D9%85%D8%A8%DB%8C%D8%A7_%DB%B1%DB%B8%DB%B2%DB%B1_(%D9%85%DB%8C%D9%84%D8%A7%D8%AF%DB%8C)&oldid=33151632", "language": "fa"}