یا ، (به : ) فیلمی صامت و سیاه‌سفید محصول ( ) در است، که از نخستین فیلم‌های مردم‌نگارانه به‌شمار می‌آید. این فیلم که توسط و کارگردانی شده، به طایفه (بختیاری‌ها بامدی گویند) از طوایف می‌پردازد و دوربین همراه با از گذرگاه‌ها و ارتفاعات سخت‌گذر عبور کرده، تا از سردسیر، در ، برای دستیابی به چراگاه، به گرمسیر این طایفه، در ، منتقل شوند.
 فیلم ۷۱ دقیقه‌ای علف، برای نخستین بار در تاریخ ۲۰ مارس ۱۹۲۵ توسط تولید شد و و ارنست بی. شودزاک نیز تهیه‌کنندگان علف محسوب می‌شدند.
 حیدرخان و فرزند ۹ ساله‌اش، لطفعلی که لطفی نامیده می‌شود به همراه ۵۰ هزار زن و مرد و کودک به همراه نیم میلیون ، ، و گاو از رودخانه‌های خروشان و کوه‌های پوشیده از برف عبور می‌کنند.
 عبور افراد و گذراندن از که شش روز به طول می انجامد، یکی از جذاب‌ترین صحنه‌های فیلم است. این فیلم بدون هیچ پژوهش مردم‌شناسانه‌ای تهیه شده‌است. سخن معروفی دربارهٔ این فیلم وجود دارد که سازندگان آن حتی نمی‌دانستند، از کوچی فیلم می‌سازند، که هر ساله و به صورت متناوب صورت می‌پذیرد.
 معتقد است همین عدم اشراف بر موضوع پژوهشی‌ای که در علف مطرح است، در سایر فیلم‌های مردم‌شناختی دربارهٔ ایران که بعدها ساخته شد نیز مشهود است. آنچنانکه در ابتدای فیلم، تصویر نامه‌ای ظاهر می‌شود از امیر جنگ که ، کنسول‌یار آمریکا نیز آن را تأیید کرده‌است. متن این تأییدیه بدین قرار است:
 موفقیت و استقبال جهانی از علف، کوپر را بر آن داشت که فیلم دیگری دربارهٔ بختیاری‌ها بسازد. این‌بار اما دستیارش را برای این مقصود فرستاد. چند روزی فیلم‌برداری انجام شد، اما نهایتاً نیمه‌کاره ماند. ظاهراً آن‌ها این بار قصد داشتند تا مرکز توجه‌شان را به یک خانواده متمرکز کنند. چیزی که موفق به انجام آن نشدند.
 فیلم علف به سبب حس همدلی‌اش با مردم ایل و شخص حیدرخان و ناهمخوانی‌اش با سیاست‌های که مسألۀ خلع سلاح قبایل و عشایر را پیگیرانه دنبال می‌کرد، در آن سال‌ها در ایران اجازۀ نمایش نگرفت و ۴۲ سال بعد، در سال در به نمایش درآمد. هنوز نام این فیلم جزو فیلم‌های مطرح مستند و مردم‌نگارانه است.
{"title": "علف", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B9%D9%84%D9%81_(%D9%81%DB%8C%D9%84%D9%85_%DB%B1%DB%B9%DB%B2%DB%B5)&oldid=34927518", "language": "fa"}