(به : ) (زادهٔ ۲۲ اوت ۱۷۶۵ – درگذشتهٔ ۷ مهٔ ۱۸۴۷) و اهل و از دوستان دوران کودکیِ ، آهنگساز بزرگ بود.
 پسرش، یولیوس اشتفان وِگلِر ‏(۱۸۰۷–۱۸۸۳) تاریخ‌نگار بود.
 فرانتس گِرهارد وِگلِر تحصیلات دانشگاهی‌اش را در دانشگاه‌های و گذراند. پس از اتمام تحصیلاتش در اتریش، به بن بازگشت و از سال ۱۷۸۹ در آنجا به تدریس و اشتغال داشت. در سال ۱۷۹۴، در جریانِ ، از بن فرار کرد و به وین بازگردانده شد. در آنجا دوستی او با بتهوون ادامه یافت. وِگلِر، پس از گذراندن دو سال در وین، به‌عنوان مربی و پزشک عمومی به بن بازگشت.
 در سال ۱۸۰۷ به نقل‌مکان کرد و در آنجا به خدمات اجتماعیِ پیوست و چندین نشانِ معتبر هم به‌دست آورد.
 وِگلِر بود. بتهوون با او دربارهٔ موسیقیِ خود ارتباط برقرار کرد.
 دکتر وِگلِرِ باهوش، به خاطر زندگی‌نامه‌ای که در سال ۱۸۳۸، یعنی ۱۱ سال پس از درگذشتِ بتهوون، با همکاریِ منتشر کرد، در دنیای موسیقی‌شناسی نیز معروف است. تاریخ‌نگاران، این خاطرات را منبعی مهم و قابل اعتماد دربارهٔ زندگی آهنگساز بزرگ می‌دانند.
{"title": "فرانتس گرهارد وگلر", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%81%D8%B1%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B3_%DA%AF%D8%B1%D9%87%D8%A7%D8%B1%D8%AF_%D9%88%DA%AF%D9%84%D8%B1&oldid=30680988", "language": "fa"}