گونه‌ای است که در منطقه یافت و تولید می‌شده‌است. در دوره قاجار اراک یکی از مراکز مهم قالی بافی ایران بود. صنعت قالی در این منطقه از گذشته رواج داشته و ، و شهرت جهانی داشته‌اند.
 از سابقه قالی بافی قبل از ساخت شهر اراک اطلاعات کافی در دسترس نیست. اما به‌دلیل وجود مراکز فرشبافی در اطراف اراک مانند ، و نمی‌توان متصور شد که قالی بافی در منطقه اراک سابقه کمتری از آن مناطق داشته باشد. در تاریخ اشاره شده که هنگام عبور از در ساروق یک قالی به او هدیه داده شده‌است که مشخصاً نشان دهنده وجود قالیبافی در آن دوران در منطقه است. 
آنچه که مسلم است قالی بافی در گذشته در و رواج داشته‌است، زیرا بوته مال میر سرابند و قالیهای (مشک آباد) و از جمله قالی‌های معروف بوده‌اند. 
قبل از آغاز دوران طلایی بافت قالی در اراک، بیشتر بافته‌های منطقه به مصرف محلی می‌رسید. 
 روند تجاری شدن و صادر شدن قالی اراک از دوران قاجار و در فاصله بین حکومت فتحعلی شاه تا ناصرالدین شاه آغاز شد. 
در این دوره تقاضای ناگهانی اروپا برای قالی ایرانی را می‌توان نقطه عطفی برای صنعت قالی بافی به‌شمار آورد 
همزمان با آن اوج شکوفایی قالی بافی در اراک صورت گرفت و دلیل عمده آن را می‌توان به سعی و اهتمام تجار خارجی و تبریزی در پیشبرد این صنعت تعبیر کرد. 
تقاضای زیاد قالی ایران و رونق تجارت موفق آن باعث شد تا تعداد زیادی از شرکت‌های خارجی از کشورهای ، ، و به سرمایه‌گذاری و تولید انبوه آن ترغیب گردند. 
زمانی که شرکت سوئیس دفتر مرکزی خود را در تبریز و نمایندگی‌هایی در سایر شهرهای ایران داشت شرکت آلپیگر اقدام به تأسیس یک انبار بزرگ در سلطان آباد کرد. در سال ۱۲۷۳ خورشیدی ۱۲۰۰ فرشباف در شهر و ۱۵۰۰ فرشباف در روستاهای نزدیک فعال بودند. برخی دیگر از منابع تعداد فرشبافان در منطقه را ۵۰۰۰ تن برآورد می‌کنند. اراک به عنوان یکی از مهمترین مراکز صدور فرش به اروپا تا سال ۱۳۱۹ باقی ماند. 
 در سال ۱۳۱۴ خورشیدی با ملی شدن صنعت فرش تولید این کالا تقریباً در اختیار تجار ایرانی و قرار گرفت. 
متأسفانه صنعت قالیبافی در اراک امروزه با رکود شدید مواجه شده‌است به گونه‌ای که تولید قالی تنها ۵٪ کل تولید ۱۵ سال گذشته را به خود اختصاص داده‌است که از دلایل آن می‌توان به عدم حضور قدرتمند بازارهای خارجی، بالا رفتن قیمت، سوءاستفاده خارجی‌ها از طرح و نقشه قالی اراک، تولید نشدن مواد اولیه، بالا بودن هزینه تولید و سخت‌گیری‌های گمرکی در هنگام صدور قالی اشاره کرد. 
 در اراک به گفته سیسیل ادوارز زمانی از اهمیت و اعتبار و فراوانی برخوردار بود و رقیب بود. از جمله خصوصیات مهم قالی این است که بد بافی و گره تقلبی و در فرش‌های این ناحیه کمتر دیده می‌شود و از این رو کیفیت کار بالا می‌رود. 
 قالی اراک در زمره قالی‌های درشت بافت قرار می‌گیرد که رجشمار آن در بهترین حالت به ۴۰ و به ندرت ۵۰ می‌رسد. البته در این دسته قالی‌ها قالی‌های ریزبافت نیز وجود دارد که به سفارش مشتریان بافته می‌شود. 
در گذشته کار قالی بافی بر خلاف برخی از مناطق ایران که پسران خردسال نیز در بافت آن نقش داشتند کاری کاملاً زنانه بوده‌است. هر زن یا دختر باید یک سال به عنوان شاگرد پای دارقالی می‌نشست تا فنون کار را یاد بگیرد. 
 قالی از نظر کیفیت از نوع قالی‌های متوسط و مرغوب و از نظر قیمت جزو قالی‌های ارزان ایران است. یکی از دلایل ارزان بودن قالی درشت بافت بودن و سنگینی آن است. قالی‌های درشت بافت اغلب سنگین بوده و از آنجایی که در آن گره فارسی استفاده شده‌است برای سفت کردن گره‌ها شانه را محکمتر می‌کوبند تا چله قالی محکم شود. 
 صنعت قالی بافی از آغاز بنیان گذاشتن شهر توسط به عنوان عمده کالای صادراتی این شهر قرار گرفت. در سفر خود در سال ۱۲۸۷ از این شهر در خاطراتش می‌نویسد:تجّار آذربایجانی و عدّه‌ای در این شهر به تجارت قالی مشغول‌اند؛ هر ساله، قالی زیادی از اینجا به و حمل می‌شود. شاهزاده نیز که در میان سال‌های ۱۳۰۲ تا ۱۳۰۳ حاکم اراک بوده می‌گوید:شهر به واسط‍ة قالی‌بافی که رواجی کافی دارد فوق‌العاده متموّل و آباد شده. به‌طور یقین سالی یک میلیون تومان که دویست هزار باشد از خارج به واسط‍ة و سایر فرنگی‌ها پول داخل این مملکت شده و در عوض قالی می‌خرند. 
 ابزار قالی بافی در منطقه شامل ، ، یا چنگک، یا کرکیت، و شانه است.
بیشتر داراها عمودی هستند و به‌طور عمده به سه دسته تقسیم می‌شوند:
 
 ۳. دارقالی با تار بلند که متداول‌ترین نوع دار برای بافت قالی‌های بزرگ است. در این حالت امتداد تارها دور تیر افقی پیچیده نمی‌شوند بلکه به‌طور موقت بهم گره خورده و نگهداشته شده‌اند. 
 روش بافت قالی در اراک است که گره‌ها (بر خلاف که با قلاب انجام می‌شود) بیشتر به وسیله دست زده می‌شود. البته در برخی از مناطق استفاده از قلاب هم دیده شده‌است. 
 نبوغ ویژه در رنگرزی از نقاط قوت قالی اراک بوده‌است. استفاده از گیاهان طبیعی مانند استفاده از ، برگ مو، پوست ، پوست و و قرمزدانه برای رنگ آمیزی در گذشته‌ای نه چندان دور رایج بوده‌است. از جمله رنگ‌هایی که در قالی این منطقه استفاده می‌شود دوغی فراهان، ، ، شتری لاکی، ، ، سبز کمرنگ، کرم، ، مسی، حنایی، ، آبی گلناری، ماشی، و است. 
 
 
 بافندگان قالی اراک سالیان دراز از روی نقشه و طرح‌های خاص به قالی بافی مشغول هستند، اما نوعی یکنواختی در طرح قالی منطقه دیده می‌شود. 
 طرح‌های لچک و ترنج گلدار، هراتی، گل حنائی، مینا خانی و خرچنگی، انواع ماهی درهم (ماهی پیچ طرح هراتی، ماهی فراهان، ماهی خرده)، شاه عباسی، جوشقان، قاب قابی، افشان، جغرافیا، مستوفی از جمله طرح‌های استفاده شده در قالی اراک هستند.
 در گذشته تعداد طرح‌های نقشه‌ها به دلیل نبود وسایل ارتباط جمعی به چند طرح محدود ختم می‌شد. در نقشه‌های قالی اراک بیشتر از ۱۴ تا ۱۵ رنگ استفاده نمی‌شود، زیرا به واسطه طرح‌های قالی که همگی سنتی اند، رنگ‌ها به کار برده می‌شوند. رنگ‌های بکار رفته در نقشه قالی شامل سرمه‌ای، آبی سیر، آبی روشن یا آسمانی، سبز سنجدی، سبز سیر، سبز شویدی، موشی یا فیلی، شتری، گلنار، مسی، صورتی، عبایی، جفتی یا قهوه‌ای، سفید و کرم می‌شود. 
 به علت وجود قالی بافی در اراک حرفه‌های مرتبط با آن نظیر ، ، ، طراحی و قالی نیز در دو قرن اخیر از رونق نسبی برخوردار بوده‌اند. 
 هم‌اکنون قالی‌های بافت اراک به کشورهای ، و کشورهای حوزه صادر می‌شود. پیش از این بازارهای ، ، و از خریداران اصلی قالی اراک بودند.
{"title": "قالی اراک", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%82%D8%A7%D9%84%DB%8C_%D8%A7%D8%B1%D8%A7%DA%A9&oldid=33799621", "language": "fa"}