یا ، مطالعهٔ ماهیت (سرشت)، اهداف، و روش‌های فلسفه است.
 در پیرامون ماهیت فلسفه می‌نویسد: «ممکن است ما به جنبهٔ مشخصی از فلسفه توجه کنیم. اگر کسی بپرسد ریاضیات چیست، می‌توانیم به او تعریفی از یک فرهنگ واژه ارائه کنیم، برای مثال علم اعداد. این تا هر جا که باشد، توضیحی غیر بحث‌انگیز است… بدین طریق می‌توان به هر حوزه‌ای که در آن بدنه‌ای از دانش مُعَین وجود دارد، تعریفی اختصاص داد. اما فلسفه را نمی‌توان بدین شکل تعریف کرد. هر تعریفی بحث‌انگیز خواهد بود و خود مظهر نگرشی فلسفی خواهد بود. تنها راه دریافت اینکه فلسفه چیست، این است که فلسفه کنیم.»
 کاربرد و معنای واژهٔ «فلسفه» در طول تاریخ تغییر یافته‌است: در دوران باستان تقریباً هر جستاری را در بر می‌گرفت؛ آن را به ملکهٔ علوم تعبیر می‌کرد، نوعی توجیه نهایی؛ در زمان به دشواری می‌شد « » و « » را به عنوان تعبیر کرد؛ و معاصر که می‌خواهد تقریباً خود را به جستار مفاهیم تعریف کند. برخی نویسندگان می‌گویند فلسفه اساساً دربارهٔ است تا باورهای مفروض ما را بیازماید. می‌نویسد: «در فلسفهٔ انگلیسی‌زبان (و بخش بزرگی از ) شما یادمی‌گیرید که چیزی را از روی اعتماد نپذیرید، به‌ویژه اگر واضح و تردیدناپذیر به نظر آید.»
{"title": "فرافلسفه", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%81%D8%B1%D8%A7%D9%81%D9%84%D8%B3%D9%81%D9%87&oldid=33096768", "language": "fa"}