، بیانگر تخلیه تدریجی استخر تخصیص نیافته‌است. در اواخر دهه ۱۹۸۰ میلادی، از آنجا که معماری اصلی کمتر از ۴/۳ آدرس در دسترس داشت در دورانی که شروع به رشد چشمگیر کرد، فرایند تخلیه آن پیش‌بینی شد. این کاهش یکی از دلایل توسعه و استقرار پروتکل جانشین آن، است. در حال حاضر IPv4 و IPv6 در اینترنت کنار هم به کار گرفته می‌شوند و دارای همزیستی هستند.
 در حالی که دلیل اصلی کمبود آدرس IPv4 ظرفیت کافی در طراحی زیرساخت اصلی اینترنت است، چندین عامل دیگر کاستی‌ها را تشدید کرده‌است. هر یک از آنها تقاضا برای عرضه آدرس‌ها را افزایش می‌دهند، کاستی‌هایی که در گذشته توسط طراحان اصلی شبکه پیش‌بینی نشده بود.
 
 
 
 
 
 
 تلاش ها برای تاخیر کمبود فضای ادرس در اوایل دهه 1990با تشخیص مشکل اغاز شد،و معرفی تعدادی اصلاحات stop-gap تا ساختا حاضر بهتر کار کند،مانند روش های CIDR و روش های تخصیص بر پایه کاربرد سخت گیرانه.
 نیروی ضربت مهندسی اینترنت(IETF)،گروه مسیریابی و ادرس دهی (ROAD) را در نوامبر 1991 تشکیل داد تا به مشکل مقیاس پذیری واکنش دهد که حاصل از سیستم تخصیص دهی classful network بود.
 IPv6،جانشین تکنولوژی IPv4،طراحی شد تا این مشکل را حل کند.IPv6 از 3.4×10 ادرس حمایت میکند.اگر چه از سال 2008 نقصان پیش بینی شده به مراحل پایانی خود میرسید،بیشتر ارائه دهنده های اینترنت و فروشندگان نرم افزار ها تازه در حال گسترش IPv6 بودند.
 بقیه ی تلاش ها برای کاهش و تکنولوژی ها شامل:
 
 
 
 در 31 ژانویه 2011، دو بلاک ادرس اخر رزرو نشده IANA/8 با توجه به درخواست های RIP به APNIC تخصیص داده شد.این کار 5 بلاک 8/ رزرو شده ولی تخصیص داده نشده باقی گذاشت.با توجه به سیاست های ICAAN،سازمان IANA اقدام کرد که یکی از ان 5 بلاک را به هر کدام از ان RIP ها تخصیص دهد.در یک مراسم و کنفرانس مطبوعاتی در 3 فوریه 2011.
 APNIC اولین دفتر محلی اینترنت بود که ادرس های IPv4 ان تمام شد در اپریل 2011.این تاریخ نقظه عطفی شد که نشان داد که هر کسی که یک IPv4 میخواهد نمیتوان به ان یکی تخصیص داد.
 هاست های IPv6 نمی توانند به صورت مستقیم با هاست های IPv4 ارتباط برقرار کنند و مجبورند از سرویس های gateway خاص برای تعامل استفاده کنند.که این به این معناست که کامپیوتر های عمومی هچنان باید به ادرس های IPv4 دسترسی داشته باشند.
 دراوایل 2011 تنها حدود 16 تا 26 درصد کامپیوتر ها قابلیت IPv6 داشتند که تنها 0.2 درصد از انها ادرس دهی IPv6 را ترحیج میدادند که بسیاری از انها رواش های انتقالی مانند Teredo tunneling را استفاده میکردند.
 تنها حدود 0.15 درصد از سایت های برجسته IPv6 دسترس بودند.
{"title": "فرسودگی آی پی نسخه چهار", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%81%D8%B1%D8%B3%D9%88%D8%AF%DA%AF%DB%8C_%D8%A2%DB%8C_%D9%BE%DB%8C_%D9%86%D8%B3%D8%AE%D9%87_%DA%86%D9%87%D8%A7%D8%B1&oldid=34285367", "language": "fa"}