(به : ) مکتب گروهی از نقاشان فرانسوی بود که در آثار خود دورگیری‌های زمخت و رنگ‌های تند و نامتعارف و شکل‌های ساده‌شده به کار می‌بردند و از سه‌بعدنمایی و سایه‌روشن‌کاری پرهیز می‌کردند. 
 فوویسم از نخستین سبک‌های در پیشتاز بود که بین تا در پا گرفت و تا ادامه یافت.
 فوویسم نخستین جنبش مهم نقاشی در سده بیستم است.
نقاشان فوویست خواست‌های درونی خود را به بازتاب دادن واقعیت بیرونی ترجیح می‌دادند. آن‌ها آثار خود را با استفاده از رنگ‌های خالص و شفاف به گونه‌ای پرخاشگرانه، پرشور، غیرواقعی و زمخت خلق می‌کردند. عنصر رنگ در آثار فوویست بویی فردی و شخصی دارد. هنرمندان این مکتب با وجود این‌که در استفاده از رنگ قانون‌شکنی کرده‌اند، ولی در مورد شکل کلی و تناسبات اجزای تصویر همچنان به طبیعت وفادار مانده‌اند. 
 در نمایشگاه به سال سیزده فوویست یا «دَدگر» آثارشان را به‌طور رسمی در شهر به نمایش گذاشتند، که با واکنش تند بازدیدکنندگان روبه رو شد. ایشان با آثارشان به مقابله با سلیقهٔ عامهٔ مردم برخاستند لویی وسل روزنامه نگار و منتقد، پس از مشاهدهٔ آثار این گروه، به ایشان لقب فو (fauves) داد . این کلمهٔ فرانسوی به معنای <<دَد>> یا <<جانور وحشی>> است. ( در نمایشگاه مجسمه ای از وجود داشت و این روزنامه نگار در نقد خود برای تمسخر نوشت : دوناتلو در میان حیوانات وحشی... ).
این لقب همچنین به واسطهٔ برخورد زمخت و جسورانه با رنگ بر ایشان نهاده شد . به نظر بسیاری منتقدان جنبش فوویسم زمینه ساز اکسپرسیونیسم بوده است. 
 ، و هسته اصلی گروه فووها را تشکیل دادند.
 این گروه در شکل‌گیری (اکسپرسیونیسم) آلمانی تأثیر عمده‌ای داشت.
{"title": "فوویسم", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%81%D9%88%D9%88%DB%8C%D8%B3%D9%85&oldid=29329835", "language": "fa"}