(به: ) همچنین (به انگلیسی ) یا (به انگلیسی نام گذاری شده‌است. این نگرش فلسفی دیگر هستان‌های دنیای واقعی روزمره عادی (مثالها: اجسام پایدار فیزیکی، افکار) را به عنوان انتزاع یا وابسته هستی‌شناسانه از پویش‌ها تلقی می‌کند. فلسفه پویشی در تقابل با دیدگاه کلاسیک به تغییر به عنوان توهم (همان‌طور که استدلال کرد) یا اتفاقی (همان‌طور که استدلال می‌کند) قرار می‌گیرد. این نگرش مطرح می‌کند که یا تنها چیزهای اساسی دنیای واقعی معمولی روزمره هستند.
 از زمان و ، کلاسیک، واقعیت عادی جهان را متشکل از پایدار دانسته‌است که اگر فرآیندهای گذرا از نظر هستی‌شناسی نفی نشوند، حداقل تابع آن هستند. اگر تغییر کند، بیمار شود، سقراط همچنان یکسان است (جوهر و ذات سقراط یکسان است) و تغییر (بیماری او) فقط بر روی جوهر او می‌لغزد: تغییر اتفاقی است و فاقد واقعیت اولیه است، در حالی که جوهر و ذات ضروری است.
 ، ، ، ، ، ، ، ، توماس نایل، آلفرد کوریبسکی ، ، ، روبرتو مانگابیرا اونجر، ، آران گیر، ، ، تیم اینگولد، ، ویلیام ای. کانولی و از جمله فلاسفه‌ای هستند که به پویش به جای جوهر تمایل دارند. در فیزیک، بین «فیزیک بودن» و «فیزیک شدن» تمایز قائل می‌شود. فلسفه پویشی نه تنها شهودها و تجربیات علمی را در بر می‌گیرد، بلکه می‌تواند به عنوان یک پل مفهومی برای تسهیل بحث در بین دین، فلسفه و علم مورد استفاده قرار گیرد. 
 فلسفه پویشی گاهی به نزدیک تر از طبقه‌بندی می‌شود، زیرا معمولاً فقط در دانشکده‌های دارای گرایش قاره ای تدریس می‌شود. با این حال، منابع دیگر بیان می‌کنند که فلسفه پویشی باید در جایی در وسط بین قطب‌های روش تحلیلی در مقابل قاره ای در فلسفه معاصر قرار گیرد. 
 مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. در .
{"title": "فلسفه پویشی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%81%D9%84%D8%B3%D9%81%D9%87_%D9%BE%D9%88%DB%8C%D8%B4%DB%8C&oldid=35067520", "language": "fa"}