پوشنگ نام پیشین مرکز بوده‌است. 
 ( ، یا ) که در منابع عربی «فسانج» نیز خوانده شده، نام شهری باستانی در و است و درگذشته پایتخت و زادگاه بود. این شهر در باختر شهر و در در میانهٔ راه دو شهر و هرات جای دارد. در سدهٔ چهارم هجری گستردگی این شهر به اندازهٔ نیمی از آن زمان گزارش شده‌است. در این زمان این شهر سه دروازه داشته که یکی رو به ، یکی رو به و دیگری رو به گشوده می‌شده‌است.
 ساخت این شهر را از ، چهرهٔ اسطوره‌ای، می‌دانند. همچنین ساخت آن را از کارهای می‌دانند. در روزگار پوشنگ به همراه هرات و زیر فرمان یک شاه گردانده می‌شده‌است.
 در روزگار تازش — در زمان — تازیان پوشنگ را به مصالحه گشودند. در روزگار پوشنگ و شهرهای گرداگردش بر عرب‌ها شوریدند. از گزارش‌ها برمی‌آید که پوشنگ در این زمان زیست‌گاه بوده‌است. در پایان سدهٔ دوم بر این شهر دست یافته‌اند.
 در سدهٔ سوم هجری این شهر چندی میان و دست به دست شده و چندی هم پایتخت طاهریان بوده‌است. با برآمدن برادر به فرمانروایی پوشنگ رسید. یک چندی هم در سدهٔ ششم هجری پوشنگ زیر فرمان درآمد.
 در ۶۱۷ هجری پوشنگ را ویران نمودند و مردمانش را کشتار کردند. با برآمدن پوشنگ آبادی گذشتهٔ خود را بازیافت. در ۷۸۲ هجری پس از یک محاصرهٔ هفت‌روزه پوشنگ را گشود و آن را ویران نمود.
 در لشکرکشی خود به از پوشنگ گذر کرد. در ۱۲۳۵ش/۱۸۵۷م و پس از دستینه نهادن بر ، پوشنگ به عنوان جزئی از هرات، جزء قلمرو افغانستان شناخته شده و حکومت ایران، از ادعای ارضی بر هرات دست کشید و استقلال افغانستان را به رسمیت شناخت.
{"title": "پوشنگ", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%BE%D9%88%D8%B4%D9%86%DA%AF&oldid=33154861", "language": "fa"}