افسر نظامی ایران از در قرن شش میلادی بود که در زمان (پادشاهی از ۵۳۱–۵۷۹) خدمت کرد.
 او برادر ، دیپلمات و افسر ارتش بود. تاریخدان بیزانسی، آنها را بدین‌گونه توصیف کرده‌است: «هر دوی آنها مهمترین مناصب را دارند … و هر دو پست‌ترین ایرانیان به حساب آورده می‌شوند که به خاطر زیرکی و روش‌های خبیثانه شهرت دارند».
 در سال ۵۴۸ خسرو به فریبرز دستور داد تا زندانیان بیزانسی که در جنگ در حال جریان اسیر شده بودند را به ایران بیاورد تا در آنجا سکنی گزینند. مدتی بعد فریبرز به همراه یک لاز به نام که راهبری یک سپاه کوجک ۳۰۰ نفره را بر عهده داشتند، به طرف پیشروی کردند و نقشه داشتند که شاه لازستانی دست‌نشانده را به قتل برسانند. با این حال فرسانسی به ساسانیان خیانت کرده و نقشه را برای قباد لو داد و پس از آن هر دو به کمپ بیزانس پناهنده شدند.
 سپس فریبرز به سربازان پادگان ساسانی در پایتخت لازستان، پترا، گفت که خود را برای یک محاصره از طرف بیزانسی‌ها آماده کنند و خود به همراه نیروهایش به تیسپون پایتخت ساسانیان آمد. در سال ۵۴۹، ، فریبرز را به همراه سه فرمانده دیگر و یک لشکر متشکل از ۵٫۰۰۰ نفر، در پادگان پترا گماشت. با این حال، در یک حملهٔ غالف‌گیرانه، داگیستائوس افسر ارتش بیزانس و قباد موفق به شکست فریبرز شدند. فریبرز به همراه باقی زنده‌ماندگان از آنجا گریختند.
 در سال ۵۵۰ فریبرز شورش فرزند ارشد خسرو، را سرکوب کرد و سپس به همراه برادر خود ایزدگشنسب ایران را به مقصد به منظور یک مأموریت دیپلماتیک ترک کرد. چیز دیگری در مورد فریبرز دانسته نیست.
{"title": "فریبرز (ساسانی)", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%81%D8%B1%DB%8C%D8%A8%D8%B1%D8%B2_(%D8%B3%D8%A7%D8%B3%D8%A7%D9%86%DB%8C)&oldid=33481857", "language": "fa"}