(به : ) فهرستی متشکل از کشورهایی است که فاقد نیروی مسلح هستند. اصطلاح در اینجا به معنای است و منظور، (مانند ، ، ) نیست که دفاع از آنها برعهده کشوری دیگر یا ارتشی جایگزین است. اصطلاح به هرگونه دفاع با پشتیبانی دولتی، برای پیشبرد سیاست‌های داخلی و دولت مورد نظر اشاره دارد. برخی از کشورهایی که اشاره شده‌اند، مانند و ، فاقد هستند با این‌حال دارای یک نوع غیرانتظامی هستند. 
 بسیاری از بیست و یک کشور اشاره شده در اینجا، معمولاً با یکی از کشورهایی که در گذشته آنها را اشغال کرده بوده‌است، توافقی دیرینه داشته‌اند. به‌عنوان یک مثال، و که دارای توافقی هستند که حداقل ۳۰۰ سال از عمر آن می‌گذرد. کشورهایی مانند ، و برای دفاع از خود، با کمک به ایالات متحده تکیه می‌کنند. این پیمان به این کشورها اطمینان می‌دهد که از طریق جلسات سالانه کمیته مشترک برای بحث دربارهٔ مسائل دفاعی با ، مسائل مربوط به آنها مورد بررسی قرار می‌گیرد. ارتش کوچکی دارد، با این‌حال در صورت لزوم می‌تواند درخواست کمک‌های دفاعی بدهد. در این میان، کشور با توافق‌نامه‌ای امضا کرده بود که این توافق تا سال ۲۰۰۶ ادامه داشت و برمبنای آن قرار بود که در صورت لزوم دفاع، امنیت کشور ایسلند توسط ایالات متحده آمریکا تأمین شود. 
سایر کشورهای باقی‌مانده مسئولیت دفاع از خود را خود بر عهده دارند و این کار را یا بدون یا با نیروهای مسلح محدود انجام می‌دهند. برخی از کشورها مانند و فرایندی موسوم به را آغاز کرده‌اند. برخی از کشورها مانند ، از آغاز بدون نیروهای مسلح تشکیل شده‌اند. علت اصلی این موضوع این است که آنها در زمان استقلال خود تحت حمایت یک کشور دیگر بوده‌اند و این حمایت هنوز هم ممکن است وجود داشته باشد.
{"title": "فهرست کشورهای بدون نیروهای مسلح", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%81%D9%87%D8%B1%D8%B3%D8%AA_%DA%A9%D8%B4%D9%88%D8%B1%D9%87%D8%A7%DB%8C_%D8%A8%D8%AF%D9%88%D9%86_%D9%86%DB%8C%D8%B1%D9%88%D9%87%D8%A7%DB%8C_%D9%85%D8%B3%D9%84%D8%AD&oldid=33262080", "language": "fa"}