، نام آلبومی است با صدای و و نوازندگی ، که در و اجرا شد.
 
این آلبوم در سال ۱۳۹۴ به صورت رسمی و با کیفیت مناسب در خارج از ایران ارائه شد که شامل دو اجرای پاریس و گوتنبرگ است. از اجرای گوتنبرگ نسخه‌ای تا پیش از این‌جایی موجود نبود. در این اثر که آخرین همکاری مشترک شجریان و مشکاتیان بود، می‌زند.
 پس از انتشار آلبوم « » و واکنش‌ها به آن، هنگام انتشار آلبوم قاصدک در اوایل دهه هفتاد، بخش ممیزی ارشاد با دست گذاشتن روی بیتی از شعر سعدی به انتشار آلبوم مجوز نداد. آن بیت، این بود: «جماعتی که نظر را حرام می‌گویند/ نظر حرام بکردند و خون خلق حلال» این آلبوم البته به صورت زیرزمینی در سطحی وسیع توزیع شد. 
 این آلبوم در سال ۱۳۷۴ توسط مشکاتیان به همراه شجریان و همایون شجریان در کنسرت‌هایی با عنوان قاصدک در نقاط مختلف دنیا اجرا شد، ولی هنوز در ایران منتشر نشده است. از سویی به طور غیررسمی گفته می‌شد سخت‌گیری‌های دولت وقت (هاشمی رفسنجانی) مانع انتشار آلبوم شده‌است به رغم تلاش فراوان برای دریافت مجوز از ارشاد در دوره ریاست جمهوری محمد خاتمی، امکان پخش رسمی آن باز هم فراهم نشد. پس از این نیز، شجریان یکی از علت‌ها را تنش‌ها و اختلافاتش با مشکاتیان عنوان کرده بود . چنانکه پس از این آلبوم دیگر همکاری مشترکی از این دو هنرمند دیده نشد. دو سال بعد، شجریان یکی از آوازهای را در کنسرتی در امارات در خواند و البته این بار در قالب آلبوم منتشر شد. این آلبوم نهایتا در سال ۹۴ در خارج از کشور منتشر شد. 
 آواز ماهور، شعر از . 
 
جزای آن‍که نگف‍تی‍م؛ شکر روز وصال
 
جزای آنکه نگف‍تی‍م شکر روز وصال
 
دگر به گوش فراموش عهد سنگین دل
 
غزال اگ‍ر به کمند اوفت‍د عجب، ن‍ب‍ود 
غزال اگ‍ر به کمند اوفتد عجب ن‍ب‍ود
 
جماعتی که نظر را حرام میگوی‍ند
 
تو بر کنار فراتی، ندانی، این مع‍نی 
تو بر، کنار فراتی، ندانی این معنی
 
به خاک پای تو، دان‍م؛ که تا سرم ن‍رود
 
حدیث ع‍شق چه حاجت، که بر زبان آری
 
به ناله کار میسر نمی‌شود، سعدی
 به ناله کار، میسر نمی‌شود، سعدی
 
 ، برگرفته از کتاب هزار گلخانه آواز، نوشتهٔ حمید جواهریان.
{"title": "قاصدک", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%82%D8%A7%D8%B5%D8%AF%DA%A9_(%D8%A2%D9%84%D8%A8%D9%88%D9%85)&oldid=32647991", "language": "fa"}