(به : ) دو مصوبهٔ پارلمانی بودند: مصوب ، و توسط ، که تصویب آن‌ها اعمال مفاد اتحاد با تأیید و تصویب دو پارلمان بود. آن‌ها شرایط را که در ۲۲ ژوئیه ۱۷۰۶ بر سر آن توافق شده بود، به دنبال مذاکرات بین کمیسیونرهایی به نمایندگی از پارلمان‌های دو کشور صورت گرفت، رسمیت دادند. بر اساس این دو تصویب، و که در آن زمان دولت‌های جداگانه با قانونگذاران جدا از هم، ولی در با یک پادشاه (همان پادشاه) بودند، به گونه‌ای که در انشای پیمان آمده: « » به صورت رسمی و قانونی یکی شدند. 
 این دو کشور از زمان در سال ۱۶۰۳ یک پادشاه مشترک داشتند، ولی از زمانی که تاج و تخت انگلستان را از خود به ارث برد دو بار حذف شده بود. هرچند که ، به عنوان یک اتحاد تاج توصیف شده، تا زمانی که ۱۷۰۷ فرا رسید در واقع دو تاج جداگانه بودند که هم‌زمان بر روی سری قرار گرفته بودند (وارونهٔ هدف ضمنی ایجاد یک تاج و تخت و یک پادشاه، همان که بعد در قالب بریتانیا شکل گرفت).
 برای چندین سده پیش از اتحاد نهایی انگلستان و اسکاتلند کشورهای جداگانه‌ای بودند، و تلاش‌های انگلیسی‌ها برای دسترسی به اسکاتلند با نیروی نظامی در اوایل سدهٔ سیزدهم و اواخر سدهٔ ۱۴ در نهایت ناموفق بودند: (جنگ استقلال اسکاتلند). اولین تلاش در زمینهٔ اتحاد در پیش‌بینی در نیاز به ایجاد خطوط سلطنتی اسکاتلند و انگلستان احاطه شده‌است. در پی جلوس به تاج و تخت اسکاتلند در دههٔ ۱۵۶۰، ، اسکاتلند خود را به یک اتحاد صلح‌آمیز بین دو پادشاهی متعهد دید.
{"title": "مصوبه‌های ۱۷۰۷ اتحاد انگلستان و اسکاتلند", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%85%D8%B5%D9%88%D8%A8%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C_%DB%B1%DB%B7%DB%B0%DB%B7_%D8%A7%D8%AA%D8%AD%D8%A7%D8%AF_%D8%A7%D9%86%DA%AF%D9%84%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86_%D9%88_%D8%A7%D8%B3%DA%A9%D8%A7%D8%AA%D9%84%D9%86%D8%AF&oldid=34940809", "language": "fa"}