یکی از قبایل بودند که مناطق ، اراضی و (غزنه، بنبان و کرمان) را تحت کنترل خود داشتند و یک سلسله و قلمرو مسلمان امیر نشین را برای مدت کوتاه از ۱۲۲۴ تا ۱۲۲۶ میلادی تأسیس نمودند. قرلوغ‌ها ( ) از سمت شمال آمدند تا همراه با ارتش‌های که پادشاه خوارزم بود در مناطق ساکن شدند.
 پادشاهی قرلوغ در طول حیات خود به عنوان یک میان دو همسایه قدرت‌مند خود عمل نمود، در شرق و جنوب و در شمال و غرب. قرلوغ‌ها با داشتن یک مَلِک در تخت پادشاهی، همواره وفاداری خود را نسبت به همسایگان قدرت‌مند تغییر می‌دادند و با به‌کارگیری یک سیاست متوازن توانستند به یک رابطه مهم تجاری میان و اراضی مبدل شوند. یکی از شواهد مبنی بر شکوفایی قرلوغ‌ها عبارت از ضرب سکه‌های قابل-توجه منتسب به دودمان آن‌ها است، که یافت شده‌اند. 
 تأسیس پادشاهی قرلوغ ناشی از مشکلات متلاطم قدرت در دهه دوازدهم و سیزدهم میلادی در خراسان بزرگ بود، که در نتیجه آن امپراطوری غوری به سلطنت دهلی و مغول راه داده بودند. مناطق پیشاور و دره کرم به سرعت تحت حاکمیت معزالدین محمد غوری، تاج الدین ییلدز، ناصرالدین قباچه، ایلتتمش، چنگیزخان، جلال الدین خوارزم شاه و سپس دوباره التتمش دست به دست شده و در نهایت التتمش آن را به بخشی از سلطنت دهلی ضمیمه کرد. سلطان دهلی که رضیه سلطانه نام داشت سیف الدین الحسن قرلوغ را به عنوان حاکم غزنی انتخاب کرد، اما وی در ۱۲۳۸ میلادی از سلطنت دهلی جدا شد و استقلال پادشاهی قرلوغ که بر غزنی، بامیان و کرمان حکومت می‌کرد، را اعلام نمود.
 مردمان قرلوغ پس از یورش مغول‌ها و در نتیجه خلأ قدرت دهه قبل به سرعت دوباره رشد نمودند. آن‌ها مناطق به خاک یک‌سان شده را دوباره پُر از جمعیت نمودند و بازسازی و اداره کردند، به‌ویژه شهر بامیان را که در اثر محاصره ۱۲۲۱ بامیان توسط چنگیزخان کاملاً ویران شده بود، دوباره بازسازی نموده و آن را به یک دژ مستحکم مبدل کردند.
{"title": "قرلوغ‌ها", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%82%D8%B1%D9%84%D9%88%D8%BA%E2%80%8C%D9%87%D8%A7&oldid=33727664", "language": "fa"}