عنوان در ایالات متحده به معنی است که توسط منصوب شده و به موجب عبارت انتخاب قضات در توسط تأیید شده است.
 علاوه بر که وجود و تغییر برخی از جنبه‌های صلاحیت آن فراتر از قدرت‌های منبعث از قانون اساسی کنگره است، کنگره ۱۳ (یا "دادگاه مدار ") با در مناطق گوناگون آمریکا، و ۹۴ تأسیس کرده است. هر قاضی که به چنان دادگاه‌هایی منصوب شود را می‌توان یک قاضی فدرال دانست. چنین مناصبی قاضی ارشد، قاضی دستیار دیوان عالی، قضات مدار دادگاه‌های استیناف، و قضات دادگاه‌های ناحیه‌ای را در بر می‌گیرد.
 این قضات را به دلیل این که قدرت قضایی واگذار شده به دولت فدرال در ماده سوم از قانون اساسی ایالات متحده را اعمال می‌کنند «قضات ماده سوم» می‌نامند. علاوه بر این قضات بر اساس ماده سوم به اعمال قدرت قضایی می‌پردازند. دیگر قضات مشغول به کار در دادگاه‌های فدرال را نیز گاهی قاضی فدرال می‌خوانند هر چند آنها را نه رئیس جمهور منصوب کرده نه سنا تأیید.
 قضات معمولاً تا زمانی که استعفا دهند، بمیرند یا از منصبشان برکنار شوند کرسیشان را حفظ می‌کنند. گرچه سنت قانونی این است که قضات را نمی‌توان جز به وسیلهٔ استیضاح از سوی مجلس نمایندگان و سپس محکومیت در سنا برکنار کرد، دانشوران حقوقی متعددی استدلال کرده‌اند، که می‌توان با شکایت به دادگاه فدرال نیز قضات را برکنار کرد.
{"title": "قاضی فدرال ایالات متحده", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%82%D8%A7%D8%B6%DB%8C_%D9%81%D8%AF%D8%B1%D8%A7%D9%84_%D8%A7%DB%8C%D8%A7%D9%84%D8%A7%D8%AA_%D9%85%D8%AA%D8%AD%D8%AF%D9%87&oldid=31836611", "language": "fa"}