تحلیل فرهنگی برای کشف تمدن‌های (فرهنگ‌های) معاصر و تاریخی به استفاده از روش‌های محاسباتی، تجسمی و بزرگ داده‌ای اشاره می‌کند. در حالی که بر روی متن داده‌ها متمرکز شده‌است، تحلیل فرهنگی توجه خاصی به داده‌های عظیم دارد که مجموعه ای از مطالب تصویری هستند و شامل مصنوعات تصویری دیجیتالی شده و رسانه‌های تعاملی و تصویری معاصر می‌باشند. محققان تجزیه و تحلیل فرهنگی با در نظر گرفتن چالشی برای چگونگی بهترین کاوش جهت جمع‌آوری محتوای عظیمی از فرهنگ‌های غنی، روش‌های جدید و تکنیک‌های تصویری شناختی را ایجاد کرده‌اند که به با وضوح بالا و متکی هستند. این روش‌ها برای عنوان کردن دو نوع پرسش تحقیقی موجود درمورد بشریت استفاده می‌شود: کشف سوالات جدید و گسترش مفاهیم تئوری جدید که متناسب با مقیاس میلیونی در اوایل قرن بیست و یکم است.
 واژهٔ تحلیل فرهنگی در سال ۲۰۰۷ توسط ابداع شد. پس از سال ۲۰۱۶ این اصطلاح بیشتر و بیشتر توسط دیگر محققان و بسیاری از برنامه‌های دانشگاهی مربوط به تحلیل فرهنگی که به تدریج دایر می‌شد، مورد استفاده قرار گرفت. مجلهٔ تحلیل فرهنگی در سال ۲۰۱۶ شروع به انتشار کرد. تک پژوهش تحلیل فرهنگی مانوویچ در پاییز سال ۲۰۲۰ توسط ام آی تی پرس منتشر شد.
 
تجزیه و تحلیل فرهنگی بسیاری از ایده‌ها و رویکردها را با ("علم استدلال تحلیلی که توسط رابط‌های تعاملی بصری تسهیل می‌شود") و بصری به اشتراک می‌گذارد: در حین افزایش توان محاسباتی و توسعهٔ فنی، تجسم تعاملی اکتشافات مجموعهٔ عظیمی از داده‌ها را خلق می‌کند که استفاده از نمایش‌های تصویری را امکان‌پذیر می‌سازد، به علاوه محرک فکری برای درک فرآیندهای اجتماعی و فرهنگی و تولید قبل از موعد مقرر در بسیاری از پیشرفت‌های محاسباتی را ممکن می‌کند.
 گرافیک متراکم معروف چارلز جوزف مینارد که نشان دهندهٔ رژهٔ ناپلئون در سال ۱۸۶۹ در مسکو است، نمونه ای از قرن نوزدهم را ارائه می‌دهد. برآورد تاریخی درمورد رویهٔ پراکندگی فرهنگی در رابطه با پاریسی‌های اواسط قرن، در سال ۱۹۷۹ منتشر شد، که مبنی بر مدرک بود، و پیش زمینهٔ مطالعهٔ فرهنگ و از طریق لنز (عدسی) مجموعه داده‌های عظیم محسوب می‌شد. اخیراً نمودارهای ، نقشه‌ها و درختان، مدل‌هایی انتزاعی برای تاریخ ادبی هستند _ منتشر شده در سال ۲۰۰۵ _ که همراه با بسیاری از پروژه‌های دیجیتالی بشریت، مزیت تجزیه و تحلیل مقیاس‌های گستردهٔ اصول فرهنگی را آشکار می‌کند.
 تا به امروز تکنیک‌های تجزیه و تحلیل فرهنگی به محتوای کاربری تولید شده، اعمال شده‌است که شامل فیلم ها، انیمیشن ها، بازی‌های ویدئویی، کمدی ها، مجلات، کتاب ها، آثار هنری، ها، و انواع دیگر محتوای رسانه ای می‌باشد.
 تکنولوژی‌هایی که برای تجزیه و تحلیل و بررسی طیف مجموعه‌های تصویری بزرگ استفاده می‌شود، برنامه‌های نرم‌افزاری آزادی را بکار می‌برند که بر روی رایانه‌های شخصی گرفته تا پردازش ابر رایانه‌ها و نمایشگرهای مقیاس بزرگ مانند هایپر اسپیس قابل اجرا می‌باشد.
 (۴۲۰۰۰×۸۰۰۰ پیکسل) 
 روش‌های به کار رفته در تحلیل‌های فرهنگی شامل (جستجوی داده) از مجموعهٔ بزرگ اطلاعات مرتبط با فرهنگ است. مانند مطالعهٔ کاتالوگ‌های کتابخانه، مجموعه تصاویر، پایگاه‌های شبکه‌های اجتماعی، ، و برنامه‌های . فیلم ثابت و متحرک، با شناسایی ویژگی‌ها و همچنین بیرون کشیدن اطلاعات تصویر، برای پشتیبانی (حمایت) از تحقیقات درمورد تغییرات فرهنگی و تاریخی به کار برده می‌شود. روش‌های تحلیل فرهنگی برای مطالعه و تفسیر بازی‌های ویدئویی و سایر انواع نرم‌افزارها چه در سطح پدیده‌شناسی ( ، بیرون کشیدن خصوصیات) و چه در سطح شیء (تجزیه و تحلیل ) به کار گرفته شده‌است.
 تحلیلگران فرهنگی عمدتاً به ابزارهای نرم‌افزاری متکی هستند و این حوزه مربوط به مطالعات نرم‌افزاری نوپا است. در حالی که ابزارهای رویکرد تحلیل فرهنگی اغلب نمایش دیجیتالی اثر است، به جای اثر در شکل اصلی آن، نیازی نیست که موارد مطالعه به خودی خود آثار دیجیتال باشند.
{"title": "فلسفه تجزیه و تحلیل فرهنگی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%81%D9%84%D8%B3%D9%81%D9%87_%D8%AA%D8%AC%D8%B2%DB%8C%D9%87_%D9%88_%D8%AA%D8%AD%D9%84%DB%8C%D9%84_%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF%DB%8C&oldid=33083083", "language": "fa"}