با نام رسمی (به : )، نخستین موافقتنامه بین حکومت و (ساف) بود که در سال ۱۹۹۳ به امضای دو طرف رسید. پیمان اسلو تلاشی برای تعیین یک چارچوب مشخص بود که به حل‌وفصل کامل منازعه اسرائیل و فلسطین بینجامد.
 مذاکراتی که منجر به امضای این پیمان شد به طور مخفیانه در پایتخت نروژ انجام شده و در ۲۰ اوت ۱۹۹۳ به پایان رسید و این پیمان به طور رسمی در ۱۳ سپتامبر ۹۳ در واشینگتن دی‌سی با حضور ، و به امضا رسید.
 این پیمان تشکیل را به عنوان یک نهاد اداری موقت مقرر کرد. قرار بر این بود که پیمان اسلو فقط برای یک دوره پنج ساله اعتبار داشته باشد و سپس جای خود را به یک توافق دائمی بدهد. مسائلی چون وضعیت (بیت‌المقدس)، آوارگان فلسطینی، ، مسائل امنیتی و تعیین مرزها بایستی در توافق دائمی حل‌وفصل می‌شدند.
 ساف در پیمان اسلو دولت اسرائیل را به رسمیت شناخته و کاربرد خشونت را محکوم کرد. اسرائیل نیز ساف را به عنوان نماینده قانونی مردم فلسطینی به رسمیت شناخت و یاسر عرفات اجازه یافت تا به فلسطین بازگردد.
 امضای این پیمان موجب شد تا ۱۹۹۴ به طور مشترک به یاسر عرفات، اسحاق رابین و تعلق گیرد.
 در سال ۱۹۹۵ پیمان دیگری با نام «موافقتنامه موقت در مورد کرانه باختری و نواز غزه» معروف به به امضای دو طرف رسید. این دو پیمان با نام شناخته می‌شوند.
{"title": "پیمان اسلو", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%BE%DB%8C%D9%85%D8%A7%D9%86_%D8%A7%D8%B3%D9%84%D9%88&oldid=32194291", "language": "fa"}