فلوریان کایوری (به : )(زاده ۲۸ فوریه ۱۸۵۹ در - در گذشته ۱۵ اوت ۱۹۳۰ در ) تاریخنگار ریاضیات اهل بود.
 او فرزند یک مهندس راه بود و در زیلی و تحصیلات ابتدایی را انجام داد. در سن ۱۶ سالگی به آمریکا رفت و در آنجا در کالج وایتواتر تحصیل را پی گرفت. سپس یکچند در ویسکانسین معلم روستا بود و پس از آن به رفت. یک سال و نیم را در دانشگاه جانز هاپکینز گذارند و سپس فوق لیسانسش را در دانشگاه ویسکانسین دریافت کرد. در سال ۱۸۸۵ استادیار دانشگاه تولان در شد و از ۱۸۸۹ تا ۱۸۹۸ پروفسور فیزیک در کالج کلرادو و پس از آن به درجه پروفسور ریاضیات در این دانشگاه رسید. در سال ۱۸۹۴ استاد کرسی تاریخ ریاضی در دانشاه برکلی شد که اختصاصاً برای او در این دانشگاه برپا شده بود. او پیش از مرگ، مسئولیت ترجه نویی از را بعهده گرفت. کایوری در زمان خودش یکی از بالاترین تاریخدانان ریاضیات به شمار می‌آمد. او همچنین نخستین پروفسور تاریخ ریاضیات در آمریکا می‌باشد. او کتابی به نام «تاریخ ریاضیات ملتها» نگاشته است که تا امروز هم معروف می‌باشد. او در سال ۱۹۲۳ معاون رئیس انجمن امریکایی دانشهای پیشرفته بود. وی دارای سه دکترای افتخاری بود.
{"title": "فلوریان کایوری", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%81%D9%84%D9%88%D8%B1%DB%8C%D8%A7%D9%86_%DA%A9%D8%A7%DB%8C%D9%88%D8%B1%DB%8C&oldid=28488484", "language": "fa"}