به (به : ) یا هگزوفسفات ترکیب آلی است که در بسیاری از مواد غذایی گیاهی یافت می‌شود، از جمله در ذرت، گندم، برنج، ، سویا و به مقدار زیاد در و بقولات.
 این ترکیب در سال ۱۹۰۳ کشف شد. این ترکیب ذخیرهٔ اصلی فسفر در گیاهان و به‌ویژه در بذرها و است.
 اسید فیتیک یک دی شش لایه (به‌طور خاص از ایزومر میو) است که به آن اینوزیتول هگزاکیس‌فسفات (IP6) یا پلی فسفات اینوزیتول نیز گفته می‌شود. در pH فیزیولوژیکی، فسفات‌ها تا حدی می‌شوند و در نتیجه فیتات ایجاد می‌شود.
 آنیون فیتات (میو) بی‌رنگ است که به عنوان شکل اصلی ذخیرهٔ در بسیاری از بافت‌های گیاهی، به ویژه سبوس و دانه‌ها، نقش غذایی قابل توجهی دارد. همچنین در بسیاری از و غلات وجود دارد. اسید فیتیک و فیتات میل ترکیبی زیادی به ، ، و دارند و مانع جذب آن‌ها می‌شوند. 
 پلی فسفات‌های اینوزیتول پایین، استرهای اینوزیتول با کمتر از شش فسفات مانند اینوزیتول پنتا- (IP5)، تترا- (IP4) و تری فسفات (IP3) هستند. این موارد در طبیعت به شکل اسید فیتیک اتفاق می‌افتد.
{"title": "فیتیک اسید", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%81%DB%8C%D8%AA%DB%8C%DA%A9_%D8%A7%D8%B3%DB%8C%D8%AF&oldid=34881756", "language": "fa"}