بزرگترین فلات کشور است؛ که بخش عمده جنوب این کشور را شامل می‌شود. این فلات میان سه رشته کوه واقع شده و ۸ ایالت هند را دربر گرفته و خط ساحلی مثلث شکل را تشکیل می‌دهد. 
 در گذشته به بخش جنوبی «دکن» گفته می‌شد و این بخش سرزمینی مستقل به‌شمار می‌رفت. نام «هندوستان» در آن زمان در مقابل «دکن» استفاده می‌شد که به سایر سرزمین‌های شبه‌قاره اشاره داشت.
 به‌طور کلی به بخش جنوبی شبه قاره هند در جنوب رودخانه ، «دکن» گفته می‌شود. به معنای دقیق‌تر دکن فلاتی است محدود شده بین رودخانه‌های و ، شامل کل ایالت و بخش‌هایی از ایالت‌های ، ، ، و . ارتفاع متوسط آن در حدود ۲۰۰۰ فوت (۶۰۰ متر) می‌باشد. رودخانه‌های اصلی آن، ، ، و بوده و جریان رودها از شرق به غرب به سمت محدوده است. 
 ساکنان اولیه دکن، پیش از تهاجم آریایی‌ها در دومین هزاره پیش از میلاد، بودند. این سرزمین توسط سلسله‌های (سده‌های دوم تا چهارم پیش از میلاد) و (چهارم تا ششم میلادی) و چندین سلسله دیگر اداره می‌شد. دکن بارها مورد تهاجم و غارت سلطنت دهلی که مجموعه‌ای از سلسله‌های پادشاهی مسلمان بود قرار گرفت تا سرانجام کنترل این منطقه را بدست آورد. در سال ۱۳۴۷ میلادی سلسله که یک پادشاهی مستقل مسلمان بود در این منطقه تأسیس گشت که بعدها به پنج سلسله سلطنتی مسلمان تقسیم شد که شامل عادلشاهیان، قطب شاهیان، نظام شاهیان، عماد شاهیان و برید شاهیان است. بخش اعظم سرزمین دکن توسط دودمان درسده ۱۷ میلادی فتح شد. با تضعیف دولت مرکزی امپراتوری گورکانی، برای کنترل این منطقه مناقشهٔ سه جانبه‌ای بین خاندان هندوی ، و حکومت‌های مسلمان مستقل و برقرار بود. در قرن ۱۸ دکن صحنه رقابت بین و بود. رقابت سه خاندان یاد شده به تدریج موجب تسلط انگلستان بر منطقه شد. بیشتر دکن تا استقلال هند در سال ۱۹۴۷ تحت کنترل بریتانیا باقی‌ماند. در این سال خاندان نظام حیدرآباد ابتدا مقاومت کرد اما در سال ۱۹۴۸ به اتحادیه هند پیوست.
{"title": "دکن", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AF%DA%A9%D9%86&oldid=33128085", "language": "fa"}