(به : ) (۲۳ سپتامبر ۱۴۳۹–۲۹ نوامبر ۱۵۰۱) ، و اهل ، و دانش آموختهٔ بود. از دی جورجو به عنوان یکی از شناخته‌شده‌ترین مهندسان در قرن چهاردهم میلادی نام برده می‌شود. 
 در سپتامبر ۱۴۳۹ داده شد. اطلاعات زیادی در مورد دوران جوانی او در دست نیست، به جز اینکه به دلیل شباهت‌های سبک نقاشی، تصور می‌شود شاگرد -معروف به بانوی پیر- بوده‌است. اولین اثر او به عنوان یک هنرمند، مجسمهٔ بود که در ۲۵ سالگی آن را خلق و بابت آن ۱۲ لیره دستمزد دریافت کرد. 
 به گفتهٔ (به : ) او یکی از بهترین معماران سبک محسوب می‌شد و تقریباً هفتاد سازهٔ نظامی از جمله اولین استحکامات ستاره‌ای شکل را برای (بعدها ) ساخت.
 رسالهٔ معماری او با نام « که سومین رسالهٔ بعد از رساله‌های و بود، بعد از چندین دهه تلاش در سال ۱۴۸۲ به پایان رسید و در نسخهٔ خطی منتشر شد. 
 فرانچسکو دی جورجو کار خود را به عنوان معمار در به پایان رساند. از جمله آثار او در این کلیسا، فرشتگان برنزی نصب شده در محراب و همچنین طراحی قسمتی از موزائیک‌های کف کلیسا هستند. طراحی نیز به او نسبت داده شده‌است. 
 نقاشی دی جورجو از « هم‌اکنون در ، نگهداری می‌شود.
 او دو بار متوالی ازدواج کرد که همسر اولش، ، اندکی پس از ازدواج آن‌ها در سال ۱۴۶۷ درگذشت. سپس در ۲۶ ژانویه ۱۴۶۹ با ، دختر ازدواج کرد. 
 دی جورجو در سال‌هایی که به عنوان معمار و مهندس درگیر پروژه‌های مختلف بود، با هدف افزودن یک سوم آب بیشتر به منابع آب سیه‌نا، با یک مهندس دیگر قراردادی را برای کار بر روی و سیستم منعقد کرد. آن‌ها آب‌نمای را گسترش داده و ضمن پیشرفت‌های دیگر در اطراف شهر، توانستند پروژهٔ خود را با موفقیت در سال ۱۴۷۳ به پایان برسانند. 
 در اواسط دهه ۱۴۷۰، دی جورجو به خدمت ، درآمد. او علاوه بر خلق چند اثر هنری از جمله ، به عنوان معمار و مهندس نیز برای دوک در نبردی که بین ایتالیا رخ داد، استحکامات بزرگ نظامی ساخت. این فرصت شغلی برای دی جورجو، پس از مرگ با پسرش دوک جدید نیز ادامه یافت. 
 نامه‌های سال ۱۴۸۵ نشان می‌دهد که دولت سیه‌نا به فرانچسکو دی جورجو نامه نوشت تا از او بخواهد به شهر زادگاهش بازگردد و طراحی و ساخت ساختمان‌های عمومی را آغاز کند. او در سال ۱۴۸۶ به شهر بازگشت و با دریافت حقوق سالانه ۸۰۰ در سمت جدید خود به عنوان مهندس رسمی شهر شروع به کار کرد. او تمام پروژه‌های مهندسی در سراسر سیه‌نا را بازرسی کرد و همچنین پروژه‌های هنری شهر از جمله در محراب را به پایان رساند. 
 در سال ۱۴۹۰ از طرف دولت میلان مأمور شد تا مدلی برای گنبد طراحی کند. این پروژه، او را به سفر به سوق داد؛ جایی که با که او نیز برای مشاوره در مورد ساختمان کلیسا استخدام شده بود، ملاقات کرد. دی جورجو ظاهراً توصیه‌های مفیدی به سازندگان کلیسای جامع ارائه داد و برای زحماتش نیز ۱۰۰ دریافت کرد. 
 فرانچسکو دی جورجو در سال ۱۵۰۱ یا اوایل سال ۱۵۰۲ و در سن ۶۲ سالگی در خارج از سیه‌نا درگذشت.
{"title": "فرانچسکو دی جورجو", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%81%D8%B1%D8%A7%D9%86%DA%86%D8%B3%DA%A9%D9%88_%D8%AF%DB%8C_%D8%AC%D9%88%D8%B1%D8%AC%D9%88&oldid=34860759", "language": "fa"}