(۱۲۹۹ - ۳۰ دی ۱۳۸۶ )، و نوازنده و خواننده و از ترک‌های شمال بود.
 حاج قربان در منطقه سرولایت و در روستای به دنیا آمد. او زیر نظر پدرش کربلایی رمضان، که خود از دوتارنوازان مشهور شمال خراسان بود، نواختن دوتار را آموخت و بعد از مرگ پدرش از بخشی‌های شمال خراسان همچون خان‌محمد، عِوَض (عیوض) و غلامحسین تعلیم گرفت.
 حاج قربان در کودکی به همراه پدر روستای خود را به دلیل شغل پدر که آرایشگر (سلمانی) بود به قصد شهر ترک کرد و در روستای علی‌آباد ساکن گردید؛ و به همین دلیل است که نام خانوادگی ایشان به دلیل شغل پدر سلیمانی نام گرفت. وی در سال ۱۳۴۵ به دلیل توصیهٔ یکی از متشرعین، دست از موسیقی کشید؛ ولی در سال ۱۳۶۲، دوباره نواختن را آغاز کرد. 
 حاج قربان در در ایران و خارج از ایران شرکت کرد و یک آلبوم از آثار او منتشر شد. وی همچنین به کشورهای بسیاری مانند پرو، هلند، تونس، ترکیه، بلژیک، انگلستان، سوئیس، کلمبیا، اکوادور، پاناما، فرانسه و چند شهر آمریکا نیز سفر کرد. 
 از جمله افتخارات وی می‌توان به کسب مقام اول جشنوارهٔ موسیقی فرانسه و همچنین احراز مقام اوینیون فرانسه اشاره کرد. وی ده‌ها اجرای دوتارنوازی در کنسرت‌های موسیقی کشورهای اروپایی، آسیایی و آمریکا داشت. 
 حاج قربان در داخل کشور هم مقام‌های برتر جشنوارهٔ موسیقی فجر ایران بین سال‌های ۶۹ تا ۷۱ را به دست آورد و دوازده دورهٔ متوالی داور ثابت جشنواره‌های کشور بود. همچنین وی را نیز از رئیس‌جمهور وقت، دریافت کرد. 
 او در آلبوم با همکاری کرد.
 حاج قربان در سال ۱۳۸۵، دوتار خود را به پسرش هدیه داده با موسیقی وداع گفت. وی یک سال بعد درگذشت و در به خاک سپرده شد.
{"title": "قربان سلیمانی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%82%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D9%86_%D8%B3%D9%84%DB%8C%D9%85%D8%A7%D9%86%DB%8C&oldid=33454353", "language": "fa"}