«فخرالملوک» به اینجا تغییرمسیر دارد. برای دیگر کاربردها را ببینید. ( - ) ، ، و از پیشگامان بود. 
 او « » را در سال در سن ۱۸ سالگی تأسیس کرد و نشریه‌ای به نام « » را در با هدف آگاهی دادن به زنان در شیراز منتشر کرد. پس از چند سال به دلیل نامناسب بودن شرایط از شیراز به رفت و بدون داشتن امکانات مادی کافی در اتاقی اجاره کرد و انتشار نشریه دختران ایران را پی گرفت. 
شعرهای زندخت نمونه‌ای از گرایش‌های رادیکال در ایران بود. او علاوه بر نوشتن مقاله در ، در روزنامه‌هایی همچون نیز می‌نوشت. 
 متخلص به «زنددخت» در ۱۲۸۸ در خانواده‌ای از طبقات بالا در زاده شد. پدر او مردی تحصیل کرده از بازماندگان خاندان سلطنتی قدیمی بود و مادرش تحصیلات کمی داشت اما به دخترش در فعالیت‌هایش کمک می‌کرد. زندخت ابتدا در خانه آموزش دید و بعداً در تهران به مدرسه رفت. او در ۱۰ سالگی مجبور به شد که به انجامید. 
 زندخت در سال ۱۳۰۶ پس از پایان تحصیلات متوسطه، در سن ۱۸ سالگی را در بنیان نهاد که هدف‌های آن رهایی زنان، دستیابی به و رفع بود. دولت به زندخت فشار آورد که نام این انجمن را به «نهضت نسوان» تغییر دهد ولی با وجود این تغییر نام، انجمن پس از ۹ ماه توسط دولت غیرقانونی اعلام شد. 
 در سال‌های ۱۳۱۰–۱۳۱۱ زندخت شیرازی دست به انتشار نشریه زد. در این نشریه اخباری از فعالیت‌های فمینیستی سایر کشورهای دنیا، مطالب ادبی و سرمقاله‌هایی از زندخت چاپ می‌شد. او در مقالاتش نظریه‌های فرودستی بیولوژیک زنان را رد می‌کرد و همچنین زنان را تشویق می‌کرد خواسته‌ها و حقوق خود را با جسارت بیان و پی‌گیری کنند. این نشریه پس از ۷ ماه شد و حملات و نقدهای شدیدی بر زندخت شد. او به رفت و انتشار نشریه را از سر گرفت. 
 در همان زمان زنددخت به تدریس در مدرسه‌های دخترانه نیز مشغول بود و مدت کمی هم در وزارت فرهنگ وقت استخدام شد. 
 شعرهای زندخت نمونه‌ای از گرایش‌های در ایران بود که به طرز عجیبی در منابع فارسی نادیده گرفته شده و به ندرت به آنها اشاره شده‌است. به عنوان یک نمونه تیپیک می‌توان به شرح حال زندخت در کتاب «زنان سخنور» اشاره کرد که از وی به عنوان شاعری غیرسیاسی یاد شده‌است. استثنایی بر این امر، شرح حال وی نوشته است که بر شعر و نثر فمینیستی رادیکال زندخت تأکید کرده‌است. 
 او در یک غزل به اوضاع اجتماعی نامطلوب آن دوره اشاره کرده و از ضعف عمومی حاکم بر پیکر جامعه شکوه می‌کند و انتظار ظهور یک مصلح اجتماعی نیرومند را دارد تا مشکلات به نیروی او حل شود و آنگاه به مردان عتاب می‌کند که به جای سخن گفتن از ضعف زن، از مردی خود بگویند. در غزلی دیگر از عقب‌ماندگی زن روزگار خویش می‌نالد و از اینکه زنان هم‌دورهٔ او امکان عرضه هنرها و بروز استعدادهای انسانی و حضور زنده را در جامعه ندارند، زبان به گله و شکایت باز می‌کند. 
 مخالفت‌های شدیدی که علیه او می‌شد منجر به ناامیدی طولانی مدت وی شد و در کنار عوامل جسمی و مالی، موجب او شده بود که در نهایت به مرگ وی انجامید. زندخت شیرازی در سال ۱۳۳۱ در ۴۳ سالگی درگذشت. 
 کار تجارت از چه معنی کار زن نیست؟ 
کار صناعت با چه منطق کار من نیست؟ 
کفش زنان را از چه رو زن خود ندوزد؟ 
زن از چه جراح و طبیب جان و تن نیست؟ 
پس خواهرانم تا به کی بیکاره هستید؟ 
تنها برای تخم‌گیری خلق گشتید؟ 
تنها برای عشق مردان چیره دستید؟
{"title": "زندخت شیرازی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B2%D9%86%D8%AF%D8%AE%D8%AA_%D8%B4%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D8%B2%DB%8C&oldid=34458052", "language": "fa"}