( : ) (با عنوان کامل: کنوانسیون مربوط به و ورود به با استفاده از سلاح گرم، مهمات و مشروبات الکلی) یک مجموعه اقدامات ضد بود که در روز ۲ ژوئیه سال ۱۸۹۰ در تصویب شد.
 قانون کنفرانس ۱۸۹۰ بروکسل از روز ۳۱ اوت ۱۸۹۱ اجرائی گردید. قانون می‌گوید «به تجارت برده چه از طریق زمین و چه از راه‌های دریائی خاتمه دهید، و شرایط مادی و معنوی نژادهای بومی را بهبود بخشید.» مذاکرات این قانون از کنفرانس ضد برده‌داری بروکسل سالهای ۱۸۸۹ تا ۱۸۹۰ بیرون آمد. این قانون خصوصاً رو به دولتهایی که در کنگو نفوذ یا حاکمیت داشتند، رو به امپراتوری و دیگر قدرتهایی بود که در تجارت برده در سواحل شرقی آفریقا، و سایر نقاط دست داشتند. برای مثال ماده ۲۱ این قانون می‌گوید مناطقی که باید تحت نظر گرفته شوند، عبارتند از: سواحل اقیانوس هند (ازجمله و )، تا (در ) … و . 
 قانون کنفرانس ۱۸۹۰ بروکسل برای تأسیس شعبه دفتر بین‌المللی در تدوین شد. در ماده ۶۸ می‌گوید: دولتها ارزش والای قانون ممنوعیت قاچاق را درک می‌کنند، این قانون در تاریخ ۴ تا ۱۶ دسامبر ۱۸۸۹ توسط امپراتور عثمانی صادر شد، و مقامات حکومت عثمانی برای حسن اجرای آن سیستمهای نظارتی برقرار کردند، مخصوصاً غرب و سایر راه‌های ارتباطی که این سواحل را به سایر نقاط تحت سیطره این امپراتوری در وصل می‌کند تحت کنترل گرفتند. از شاه ایران و سلطان زنگبار درخواست شد تا همینگونه اقدامات را در حوزه حکمرانی خود انجام دهند. (ماده ۶۸و ۷۰) شرکت کنندگان در این کمپین موافقت کردند تا جلو فروش تفنگ و سایر انواع تسلیحات را به آفریقاییان بگیرند. امضا کنندگان این موافقتنامه عبارت بودند از: ، ، ، ، دولت آزاد کنگو، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، دولت عثمانی، زنگبار و ایران. قانون بروکسل توسط معاهده سن ژرمن ان‌لاو که دولتهای درگیر در جنگ جهانی اول در روز ۱۰ سپتامبر ۱۹۱۹ امضا کردند تکمیل و اصلاح شد.
{"title": "قانون کنفرانس ۱۸۹۰ بروکسل", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%88%D9%86_%DA%A9%D9%86%D9%81%D8%B1%D8%A7%D9%86%D8%B3_%DB%B1%DB%B8%DB%B9%DB%B0_%D8%A8%D8%B1%D9%88%DA%A9%D8%B3%D9%84&oldid=34614178", "language": "fa"}