(۱۹۶۲–۱۹۲۶) بازیگر آمریکایی بود که بین سال‌های ۱۹۴۶ تا ۱۹۶۱ در ۲۹ فیلم ظاهر شد. او پس از فعالیت حرفه‌ای کوتاهی در زمینه مدلینگ، قراردادهای بازیگری کوتاه‌مدتی با و امضا کرد و در سال‌های اولیه فعالیتش در نقش‌های مختصر ظاهر شد. مونرو در سال ۱۹۵۰ در دو فیلم تحسین‌شده به نام‌های نقش‌هایی مختصر داشت. نوع نقش‌های او در این دو فیلم بر خلاف فیلم‌های آینده‌اش و « احمق» بود. مارگت هنریکسن، زندگی‌نامه نویس مونرو در می‌گوید این استریوتایپ «ناعادلانه» بود و مونرو را «در طول فعالیت حرفه‌ای خود آزار می‌داد.» 
 موفقیت عمده کاری مونرو در سال ۱۹۵۳ صورت گرفت؛ او در این سال در و کمدی‌های و بازی کرد. سارا چرچول، دیگر زندگی‌نامه نویس مونرو، می‌گوید: « بیشتر ناخودآگاه تا آگاهانه، به خصیصه اصلی مریلین پس از سال ۱۹۵۳ تبدیل شد.» این بازیگر پس از این اتفاق به یکی از شناخته‌شده‌ترین افراد در آمریکا تبدیل شد. مونرو در ۱۹۵۵ در فیلم خارش هفت‌ساله به کارگردانی بازی کرد. در این فیلم او نقش زنی را بازی می‌کرد که مورد فانتزی‌های جنسی همسایه‌اش قرار می‌گیرد. یکی از مشهورترین صحنه‌های فعالیت حرفه‌ای مونرو در این فیلم رخ می‌دهد. او در حالی‌که خود را بر تن دارد، روی هواکش مترو در خیابان می‌رود و باد دامن او را کنار می‌زند. 
 مونرو پس از حضور در فیلم (۱۹۵۶)، شرکت فیلمسازی خودش را تأسیس کرد. این شرکت مستقلاً فیلمی را به نام تولید کرد که در سال ۱۹۵۷ منتشر شد. او سپس در فیلم‌های (۱۹۵۹) و (۱۹۶۱) ظاهر شد. مونرو در ژوئن ۱۹۶۲ از بازی در فیلم تعلیق شد و این فیلم با مرگ او در اوت ۱۹۶۲ ناتمام ماند. مونرو اگرچه فقط برای یک‌دهه از بازیگران گران‌قیمت بود، فیلم‌هایش در مجموع بیش از ۲۰۰ میلیون دلار فروش کردند.
{"title": "آثار و جایزه‌های مریلین مونرو", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%A2%D8%AB%D8%A7%D8%B1_%D9%88_%D8%AC%D8%A7%DB%8C%D8%B2%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C_%D9%85%D8%B1%DB%8C%D9%84%DB%8C%D9%86_%D9%85%D9%88%D9%86%D8%B1%D9%88&oldid=35082398", "language": "fa"}