یکی از صفات است؛ و یکی از نام‌های او است. برای قدرت چند تعریف وجود دارد که یکی به این صورت است: «فاعلی که کار خود را با اراده و اختیار انجام می‌دهد، می‌گویند او در کار خود قدرت دارد. قادر به این معنا در برابر فاعل مجبور و به اصطلاح فاعل موجب است؛ مانند آتشی که مبدأ عمل است؛ اما عمل حرارت و سوزاندن از سر اختیار و اراده از آن صورت نمی‌گیرد.»
تعریف دیگر قدرت: «قدرت آن است که اگر قادر بخواهد، فعل را انجام دهد و اگر نخواهد، انجام ندهد.» 
 بر وجود صفت قدرت الهی دلایلی وجود دارد:
 برخی مخلوقات ، از جمله ، متصف به صفت قدرت هستند و از این طریق می‌توانند مصنوعاتی پدیدآورند؛ حال آنکه انسان با تمامی اوصافش مخلوق و خداست؛ بنابراین، خدا خود باید متصف به صفت قدرت باشد تا بتواند قدرت را در مخلوقات ایجاد کند. نیز به این دلیل اشاره کرده: «و نیروی هر ناتوانی است.» 
 می‌تواند هم دلیل علم باشد و هم دلیل قدرت الهی؛ زیرا اگر خدا قدرت نداشت، نمی‌توانست چنین موجودات منظم شگفت‌انگیزی را با کیفیت و کمیت بسیار دقیق بیافریند. علی بن ابی‌طالب در سخنان خویش بدین موضوع نیز اشاره کرده است: «خدا با قدرت خود مخلوقات را آفرید.» یا «آیات و مخلوقات او شاهد و نشانه قدرت اویند.» 
 گستره قدرت الهی، عام و مطلق و نامحدود است. آیات نیز بر عمومیت قدرت خدا اشاره کرده‌اند؛ مانند این آیه: «خدا بر هر چیزی تواناست.» البته، روشن است که قدرت خدا، به اموری تعلّق می‌گیرد که امکان تحقّق دارند. از این رو، آنچه ذاتاً ممتنع یا مستلزم امتناع و محال است، متعلق قدرت نخواهد بود.
{"title": "قدرت الهی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%82%D8%AF%D8%B1%D8%AA_%D8%A7%D9%84%D9%87%DB%8C&oldid=29705015", "language": "fa"}