( : ) است که در با F و ۹ یافت می‌شود.فلوئور یک عنصر یک ظرفیتی، هالوژن و زرد رنگ (زرد کم رنگ) است و از تمامی عناصر، تر و واکنش‌پذیر تر است. نوع خالص آن بسیار خطرناک است و درصورت تماس با پوست، شدید ایجاد می‌کند.
 فلوئور خالص (گاز) زردرنگ و فرسایشگری است که عامل قوی می‌باشد. این گاز از تمامی عناصر الکترونگاتیوتر (الکترون دوست) و واکنش پذیرتر است و با بیشتر عناصر دیگر از جمله ، و تولید ترکیب ایجاد می‌کند. فلوئور حتی در تاریکی و شرایط سرد با به صورت انفجاری واکنش می‌کند. در فوران گاز فلوئور، ، ، و مواد دیگر به صورت شعله‌های درخشان می‌سوزند. این گاز همیشه به صورت ترکیب وجود داشته و چنین تمایلی را با سایر عناصر مخصوصاً دارد که نه می‌توان آن را در ظروف شیشه‌ای تهیه و نه در آن‌ها نگهداری کرد.
فلوئور در محلولهای آبی عموماً به شکل یون F- دیده می‌شود. حالتهای دیگر آن فلوئور، مانند -[FeF۴] یا +H2F هستند.
 ترکیباتی هستند که در آن‌ها فلوئور با بعضی از بقایای مثبت بار شده، ترکیب می‌شود و اغلب آن‌ها می‌باشند.
 فلوئور در تولید کم اصطکاک از قبیل و نیز در مانند کاربرد دارد. سایر کاربردهای آن عبارت‌اند از:
 
 
 
 (Chlorofluorocarbons) در این موارد ممنوع شده چون آن‌ها مشکوک به بزرگ کردن می‌باشند. 
(Sulfurhexafluoride) گازی بسیار راکد و غیر سمی است. این گروه از ترکیبات قوی هستند.
 
 
 بعضی از محققین امکان استفاده از گاز فلوئور خالص را به‌عنوان بررسی کرده‌اند، چون این گاز دارای بالائی می‌باشد.
 در سال۱۵۲۹ فلوئور را (از واژه به معنی روانی و شارش یا دگرگونی پیاپی) به شکل و به خاطر کاربرد آن به‌عنوان یک گدازآور (ماده‌ای که برای بهبود جوشکاری یا بکار می‌رود) شناسایی کرد. در سال ۱۶۷۰ متوجه شد سطح شیشه در صورتی‌که در معرض فلورسپار همراه با قرار گیرد نقشهایی حک می‌گردد.. و بسیاری از محققان بعد از او از جمله ، ، و همگی با اسید هیدروفلوئوریک به آزمایش پرداختند. (بعضی از آزمایشها به یک فاجعه ختم شد).
 این عنصر سالهای زیادی بعد از آن بدست نیامد چون هنگامیکه آن را از یکی از ترکیباتش جدا می‌کردند، فوراً به مواد باقی‌مانده آن ترکیب حمله می‌کرد. سرانجام بعد از تقریباً ۷۴ سال تلاش مداوم، در سال ۱۸۸۶ موفق به تهیه فلورین شد.
 اولین تولید تجاری فلوئور در پروژه در بود که از ترکیب (UF۶) برای جداسازی استفاده شد. از این فرایند هنوز هم در تجهیزات کاربرد دارد.
 فلوئور اغلب می‌تواند در ترکیبات آلی جایگزین شود. با این مکانیسم فلوئور می‌تواند بسیار زیادی داشته باشد. ترکیبات فلوئور که شامل گازهای نادر هستند با فلوئوریدهای و تأیید شده‌اند. این عنصر از 
 ، و بازیافت می‌شود.
 به هم مراجعه شود.
 با فلوئور و HF باید با دقت زیادی رفتار شود و از هرگونه تماس آن‌ها با و جداً اجتناب گردد. 
یونهای فلوئوراید و فلوئور خالص هردو بسیار سمی هستند. فلوئور وقتی عنصر آزاد است دارای بوی تندی است که با غلظتی به کمی ۲۰ppM قابل شناسائی می‌باشد. بیشینه غلظت مجاز برای تماس ۸ ساعته روزانه با آن ۱ پیشنهاد می‌شود (کمتر از مثلاً اسید پروسیک).
 با این‌همه، روش‌های ایمن جابجایی این عنصر امکان فلوئور مایع را به صورت مقادیر تنی امکان‌پذیر می‌کند.
{"title": "فلوئور", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%81%D9%84%D9%88%D8%A6%D9%88%D8%B1&oldid=34235217", "language": "fa"}