بررسی از جستارهای مهم در زمینه واکاوی این زبان است. یا در یا زبان پهلوی یکی از بخش‌های جمله شمرده شده و همانند به گونه‌های ، ، (یا همبند) و بخشبندی می‌شود. دانش امروزی پیرامون فعل‌های این زبان وابسته به ، سکه‌ها و می‌باشد. کارهای درخور و ارزشمندی پیرامون شناسایی، واکاوی و فعل‌های این زبان صورت گرفته‌است. برای نمونه می‌توان کتابهای یدالله منصوری و نیز کتاب ریشه شناسی افعال ایرانی را نامبرد.
 ساختن کارواژه در زبان پارسی میانه تقریبا بدون محدودیتی انجام می گرفته است. به دیگر سخن، از روی اسم، صفت، پی‌واژه ( )، پیشوند و برواژه( ) فعل برساخته می شده است . جدول زیر نمونه ای از این دستگاه فعل-سازی را می نمایاند.
 جدول زیر نیز روشهای برساختن فعل مجهول، ساده و گذرا را برای سوم شخص در زمان گذشته و حال می نمایاند.
 شیوه دیگری نیز برای ساخت فعل گذرا از ناگذر بوده است که در واقع از برمانده بوده است. در این شیوه از روی ریشه قوی، صورت ساخته می شده است. به جدول زیر نگاه کنید.
 این شیوه گذراسازی در زبان فارسی در دِگَراندن کاواژه های برگشتن، نشستن، شکفتن، کفتن به برگاشتن، نشاستن، شکافتن و کافتن به کاربرده شده است.
 در زیر پاره ای از پیشوندها و پسوندهای فعلی در این زبان آورده شده‌است. 
 
 در فهرست زیر کوشش شده‌است تا فهرستی از فعل‌های که ناآشنا می‌نمایند، آورده شود. توضیح اینکه از واج [ؽ] برای نشان دادن یاء مجهول و از واج [ۉ] برای نشان دادن اُی کشیده در زبان پهلوی استفاده شده است.
{"title": "فعل در زبان پارسی میانه", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%81%D8%B9%D9%84_%D8%AF%D8%B1_%D8%B2%D8%A8%D8%A7%D9%86_%D9%BE%D8%A7%D8%B1%D8%B3%DB%8C_%D9%85%DB%8C%D8%A7%D9%86%D9%87&oldid=35080222", "language": "fa"}