، معروف به و مشهور به «حاج آقا»، روحانی شیعه ایرانی، از پیشگامان آموزش نوین در ایران و از کشته‌شدگان ایران بود.
 او فرزند ملا تقی بود و در روستای قزوین به دنیا آمد. پس از تحصیلات ابتدایی به جامه روحانیت درآمد و بعد از قضات معتبر شد.
 در سال ۱۲۸۳ شمسی چند نفر از تجددخواهان به سرپرستی «میرزا صالح خان باغمیشه‌ای تبریزی»، فرماندار قزوین، انجمنی به نام «انجمن معارف» تشکیل دادند و مدرسه‌ای با نام «امید» بر پا کردند. این مدرسه اولین مدرسه به شیوه نوین در قزوین بود. مدرسه در شرق واقع بود و چهار کلاس داشت. قاضی ارداقی که خود از اعضای انجمن معارف بود به مدیریت مدرسه برگزیده شد. 
 او در جریان نخستین قزوین برای نقش فعالی داشت و شب‌نامه‌های انتشار می‌داد و در اجتماعات شرکت می‌کرد. پس از صدور به تهران رفت. در جریان درگیری مشروطه‌خواهان با ، در کنار ، و قرار گرفت.
 در دوره وی به همراه عده زیادی از آزادیخواهان و وکلای مجلس برای دفاع از مشروطه و مجلس در ساختمان مجلس تجمع کرده بودند. پس از آنکه مجلس توسط ، جمعی از آزادیخواهان دستگیر و در غل و زنجیر روانه باغ‌شاه شدند، وی در زمره دستگیرشدگان بود. قاضی صدای گرم و گیرایی داشت و شبی در حبس این شعر را می خواند:
 دو روز بعد از آن شب او را با مسموم کردند و با تشنج و زجر در زنجیر درگذشت. وی پس از و سومین فردی است که در سال ۱۲۸۷ هجری شمسی در ماجرای باغ‌شاه بعد از شکنجه کشته شد. 
 بعد از فتح تهران و پیروزی قوای مشروطه و تشکیل مجلس عالی، طی مراسمی در روز دوم رجب ۱۳۲۷ قمری آرامگاه شهدا که محل دفن قاضی قزوینی، ملک المتکلمین و صور اسرافیل بود در ضلع جنوبی باغ‌شاه افتتاح و هزاران نفر با آوردن گل و برپایی خیمه و خرگاه یاد جانبازی آنان را گرامی داشتند.
{"title": "قاضی ارداقی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%82%D8%A7%D8%B6%DB%8C_%D8%A7%D8%B1%D8%AF%D8%A7%D9%82%DB%8C&oldid=34778339", "language": "fa"}