ملقب به مشهور به یا ، زادهٔ سوم شعبان در (۱۲۹۶–۱۳۵۱ قمری/ ۱۲۵۶–۱۳۱۰ خورشیدی)، فرزند میرزا محمدباقر واعظ اصطهباناتی، خطیب، ادیب و شاعر قرن سیزدهم، متخلص به که به و عرب اشراف داشته و بیشتر آثارش را به پیروی از سعدی سروده است. آثار او درون‌مایه عرفانی اخلاقی و حکمی دارد. وی در می‌زیسته و به زراعت اشتغال داشته و در بزرگترین مسجد شیراز (مسجد نو) به وعظ و خطابه می‌پرداخته است. 
 از خود وی چنین نقل شده است: اول شعری را که گفتم در سن پانزده سالگی در در شهر در مجمع جمعی از اهل ادب، رباعی معروف خوانده شد:
 
 
 
 فقیر را از مضمون آن خوش آمد. دوست داشتم جوابی گفته باشم، گفتم:
 
 
 
 
 دیوان اشعار اوست که در سال 1340 هجری قمری (1301 خورشیدی) در چاپخانه مظفری در شهر بمبئی چاپ شد .
{"title": "فقیر شیرازی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%81%D9%82%DB%8C%D8%B1_%D8%B4%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D8%B2%DB%8C&oldid=31618106", "language": "fa"}