نامی فارسی (پارسی) است.
این نام یکی از کهن‌ترین نام‌های پارسی و کوتاه شده فرشیدورد (فرَشاوَرت) به معنای گردونه‌سوار است. برخی فرشید را ترکیبی از دو بخش فر (شکوه و جلال) و شید (درخشنده) و به معنای دارندهٔ فرّ درخشنده دانسته‌اند. 
 در شاهنامه سه تن با نام فرشیدورد وجود دارد.
 در اوستا فرَشْ‌هَم‌وَرِتَ (fraš.hãm.vareta) و در پارسی میانه فرَشاوَرت (frašāvart) آمده است. در زبان پارسی دری به صورت‌های فرش‌آورد، فرشیدورت، فرشیدورد، فرشیدور و فرشید آمده است. جزء نخست؛ یعنی «فرَشَ (fraša)» به معنای «پیش؛ تازه، نو»، جزء دوم «هَم (hãm)» به معنای «با، همراه با» و جزء پایانی «وَرِتَ (vareta)» به معنای « ، » می‌باشد. می‌تواند بر روی هم معنای «پیشرونده با گردونه» (ارابه‌ران، گردونه‌سوار) بدهد. لازم است ذکر شود که در اشکال باستانی این واژه، نه واژهٔ خوَرِنَ (xwarena) معادل فر در پارسی دری، و نه واژهٔ خشَئیتَ (xšaēta) معادل شید (درخشنده) در پارسی دری آمده‌است. پس معنای «دارندهٔ فرّ درخشنده» درست نمی‌نماید.
 در شاهنامهٔ فردوسی نام سه تن فرشیدورد است:
 ۱. : برادر پیران ویسه، پهلوان تورانی که پس از جنگ یازده رخ به همراه برادرش؛ لَهّاک گریخت و به دست گستهم؛ پهلوان ایرانی کشته شد؛
 ۲. : برادر وفادار از پهلوانان ایرانی که در نبرد با ارجاسب؛ شاه توران کشته می‌شود. در دو مورد در شاهنامهٔ تصحیح‌شدهٔ دکتر جلال خالقی مطلق فرش‌آورد آمده است. این دو مورد در بخش سرودهٔ دقیقی توسی می‌باشد که حدود هزار بیت است و فردوسی آن را در شاهنامهٔ خود جای داده است. ؛
 ۳. فرشیدورد، دهقانی در زمان
{"title": "فرشید", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%81%D8%B1%D8%B4%DB%8C%D8%AF&oldid=33559995", "language": "fa"}