به طور گسترده‌ای پذیرفته شده و چنین فرضیه‌ای در فهم مدل‌های عصبی پردازش و همچنین تأثیرگذار بوده است. این فرضیه، در مقاله‌ای توسط دیوید میلنر و در سال ۱۹۹۲ آمده است که استدلال می‌کند که انسان دارای دو مسیر متمایز برای سیستم بینایی است. همچنین اخیراً به طور مشابه برای سیستم شنوایی هم شواهدی مبنی بر وجود چنین مسیرهایی در یافته شده است. وقتی اطلاعات بینایی از خارج می‌شوند و زمانی که اطلاعات شنوایی شبکهٔ phonological را ترک می‌کند دو مسیر اصلی را در مغز دنبال می‌کند. مسیر ventral (که به آن مسیر "چه؟" هم می‌گویند) مسیری است که به شناسایی اجسام و شناسایی بصری مربوط است. مسیر پشتی (که به عنوان مسیر "کجا؟" هم شناخته می‌شود) مسیری استکه با پردازش فضایی اجسام و مکان یابی آنها نسبت به بیننده و همچنین به تکرار درسخن مربوط می‌شود. مدل دیگری نیز برای برداشت ادراکی/مفهومی کورتکس بینایی توسط Raftopoulos مورد مطالعه قرار گرفته است. در، نوروسایکولوژی روسی مدل دیگری توسط برای رویگرد قدامی/خلفی برای فهم کورتکس بینایی مورد بحث قرار گرفته است.
{"title": "فرضیه مسیر دوگانه بینایی و شنوایی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%81%D8%B1%D8%B6%DB%8C%D9%87_%D9%85%D8%B3%DB%8C%D8%B1_%D8%AF%D9%88%DA%AF%D8%A7%D9%86%D9%87_%D8%A8%DB%8C%D9%86%D8%A7%DB%8C%DB%8C_%D9%88_%D8%B4%D9%86%D9%88%D8%A7%DB%8C%DB%8C&oldid=24635168", "language": "fa"}