، فهرستی از مراکز و کشور در سراسر جهان است.
 یک شبکه بزرگ از روابط در جهان دارد و دارای ارتباطات اقتصادی، تجاری، سیاسی، فرهنگی و نظامی با بیشتر کشورهای پنج قاره می‌باشد.
 تا قبل از سال ۱۹۷۰ بسیاری از کشورهای جهان، را بیشتر از به رسمیت می‌شناختند؛ این در حالی است که جمهوری خلق چین، تایوان را
به رسمیت نمی‌شناسد و این کشور را جزئی از خود می‌داند و به همین دلیل تا به امروز به جای در عضویت دارد. با این حال روابط چین و تایوان از زمان به قدرت رسیدن در سال ۲۰۰۸ بهبود یافته‌است. در سال ۲۰۰۹ مااینگ جیو و رهبر چین پس از ۶۰ سال مستقیماً پیام‌هایی (در قالب وظایف حزبی و نه در نقش رهبر) مبادله کردند. یک سال بعد دو کشور یک پیمان تجاری تاریخی امضا کردند. در پی این بهبود روابط، رؤسای این کشورها در نوامبر ۲۰۱۵ پس از ۶۶ سال در با یکدیگر ملاقات حضوری داشتند. اما نگرانی فزاینده نسبت به نفوذ چین باعث نارضایتی گسترده در تایوان از گسترش روابط شده‌است. 
 می‌گوید رابطه با چین اهمیت زیادی دارد و ما همکاری متعددی با چین داریم و این کشور آماده سرمایه‌گذاری در بخش‌های مختلف کشور ماست و یکی از طرح‌هایی که در هیئت به تصویب رسید دربارهٔ بحث بهره‌برداری از حساب‌هایی است که از فروش نفت در خارج از کشور از جمله چین داریم. 
کشور چین بدهکارترین کشور به ایران است. این کشور در طول این سال‌ها سعی کرده تا با صادرات کالا بدهی خود را تسویه کند. 
 در دوره سید ابراهیم رئیسی ، روابط دو کشور رشد چشمگیری داشته به طوری که اصلی ترین منبع واردات واکسن کرونا برای ایران چین محسوب میشود.
 که بیشتر به عنوان روابط چین و آمریکا شناخته می‌شود، بین و است. شراکت بین چین و آمریکا، که در آن هر کشور دیگری را دشمنی احتمالی و در عین حال شریکی استراتژیک می‌داند، از سوی رهبران و اقتصاد دانان جهان به عنوان مهم‌ترین رابطهٔ دوجانبهٔ جهان در این قرن توصیف شده‌است. تا تاریخ ۲۰۱۴ ، آمریکا و چین هستند.
 و هر کدام جمعیتی بیشتر از یک میلیارد و دویست میلیون نفر دارند. جمعیت هند بزودی با چین برابر و بر آن فزونی خواهد گرفت. هر دو کشور جزو سریعترین اقتصادهای دنیا هستند اما بطور کلی هند در ۳۰ سال گذشته از چین عقب افتاده است. چین در همه شاخصها از هند سبقت گرفته‌است؛ و این امر موجب نگرانی و شده‌است.
روابط بین این دو عمیقاً متحول شده‌است. نه تنها مذاکراتی در رابطه با مسائل مرزی آغاز گشته، بلکه قراردادهایی عمومی برای «همکاری استراتژیک» نیز در ۲۰۰۵ به امضا رسیده‌است. چند ماه قبل از این تاریخ، در نوامبر ۲۰۰۴، بیش از ۱۵۰۰ نفر از نیروی دریایی دو کشور مانور امنیتی مشترکی در چارچوب امنیت منطقه انجام دادند. از سوی دیگر دو کشور در اواخر سال ۲۰۰۷ اولین مانور مشترک نظامی خود را برگزار کردند. امری که تا ۳ سال قبل غیرقابل تصور بود. روابط چین و هند هم‌اکنون در همه جهات کاملاً صلح‌آمیز است.
 چین هم‌اکنون دربردارنده ۳۷۰ مأموریت دیپلماتیک در ۱۷۰ کشور جهان است.
سیاست خارجی مدرن چین تا حد زیادی برگرفته از نظریات نخست‌وزیر سابق است که به «پنج اصل » و «هماهنگی بدون همسانی» شهرت دارد و برقراری روابط دیپلماتیک بین کشورهایی با ایدئولوژی‌های متفاوت را تشویق می‌کند. همین سیاست موجب شده تا چین از دولت‌هایی که از نظر دولت‌های غربی خطرناک یا سرکوبگر محسوب می‌شوند همچون ، و حمایت کند. چین همچنین روابط اقتصادی و نظامی نزدیکی با دارد و دو کشور معمولاً در رأی مشابهی می‌دهند.
{"title": "فهرست وابسته‌های دیپلماتیک چین", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%81%D9%87%D8%B1%D8%B3%D8%AA_%D9%88%D8%A7%D8%A8%D8%B3%D8%AA%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C_%D8%AF%DB%8C%D9%BE%D9%84%D9%85%D8%A7%D8%AA%DB%8C%DA%A9_%DA%86%DB%8C%D9%86&oldid=34730775", "language": "fa"}