یا یا (به : ) اصلی در است که فیزیک‌دان / در سال بیان کرد. 
 اصل طرد پاولی بیان می‌کند که هیچ دو ، یا به طور کلی هیچ دو فرمیون مشابهی، نمی‌توانند یکسانی داشته باشند؛ (مثلا به طور هم‌زمان در یک مکان باشند). این اصل برای درک پدیده‌های مختلف، از گرفته تا ساختار ستاره‌ها، نقش اساسی ایفا می‌کند. اصلی هست که بنا به آن، هیچ دو الکترونی در اتم وجود ندارد که مجموعه آنها مشابه باشد.
 در سال 1924، ادموند استونر برای اتم‌ها مدلی پیشنهاد کرد که با تجربیات و سازگار بود و در آن، هر الکترون اتمی سه ، به‌ترتیب متناظر با اعداد کوانتومی و مداری بود. n و l و عدد کوانتومی داخلی، J+1/2 داشت و تعداد الکترون‌ها در هر پوستهٔ الکترونی برابر با (2S+1) یا دو برابر عدد کوانتومی داخلی بود.
 در سال 1935 نشان داد که ساختار پوسته‌ای کامل را می‌توان با تخصیص یک چهارم، به الکترون ، mj ، که مقادیر مجاز j- و j+1- و ... و j-1 و j را اختیار می‌کند، توضیح داد؛ اما به شرطی که از اصل طرد جدید پیروی شود. هیچ دو الکترونی نمی‌توانند چهار عدد کوانتومی (mj , j , l , n) یکسان داشته باشند. عدد کوانتومی چهارم به تکانه زاویه‌ای ذاتی ( ) الکترون نسبت داده می‌شود که نخستین بار توسط و مطرح شد.
 وقتی که با موفقیت ارائه و پذیرفته شد، این پرسش مطرح شد که الکترون‌ها در سیستم سنگین چگونه سازمان پیدا می‌کنند؟ هیچگونه جواب قانع کننده ای برای این پرسش نداشت. چون مطابق این معادله اگر دمای یک سیستم را به دمای نزدیک به دمای صفر مطلق نزدیک کنیم، آنگاه انتظار می‌رود که تمام الکترون‌های یک اتم به پایین‌ترین سطح انرژی (n=1) منتقل شوند، اما نتایج تجربی را نمی‌توان با این فرض توضیح داد. تا این که فردی به نام ولفگانگ پاولی توانست این معما را حل کند. وی نظریه‌ای پیشنهاد داد که امروزه این نظریه به معروف است.
 مطابق این اصل در یک اتم در ، هیچ دو الکترونی را نمی‌توان یافت که هر چهار آنها یکسان باشد. اعداد کوانتومی الکترون‌ها عبارتند از:
 _ که با n نشان داده می‌شود.
 _ که با L نشان داده می‌شود.
 _ که با m نشان داده می‌شود.
 _ که با s نشان داده می‌شود.
 بین هر جفت الکترون، حداقل یکی از این اعداد متفاوت از دیگری هست، این بیان اصل طرد پاولی در مدل اتمی بوهر است.
 در پی ظهور مکانیک موجی در 1926، و مستقل از او، نشان دادند که اگر سیستم‌های باشد، یعنی اگر بر اثر تعویض تمام مختصات هر زوج الکترونی از جمله اسپین آنها تابع موج تغییر علامت بدهد، خود به خود برقرار خواهد شد. به عبارت کلّی‌تر، تابع موج هر سیستمی از ذرات یکسان باید بر اثر تعویض تمام مختصات هر دو ذره‌ای یا بدون تغییر بماند که در این صورت ذرات نامیده می‌شوند.
 اسپین مضرب درستی از ħ/2 است. در صورتی که اسپین مضرب فردی از (ħ/2 و1/2 ħ/2 , 3/2 ħ/2 …) است. فقط فرمیون‌ها از اصل طرد پاولی پیروی می‌کنند. در نظریه، این وابستگی بین اسپین و آمار ذرات را یک واقعیت تجربی تلقی می‌کنند؛ در صورتی که در نیستند، همان طور که پاولی در سال 1940 در اثر معروف خود نشان داد و این وابستگی یک پیامد کلی علیتی به حساب می‌آید.
 
اصل طرد برخی از بنیادی‌ترین ویژگی‌های ماده را در تمامی اشکالش توصیف می‌کند. اگر به خاطر اصل طرد پاولی نبود، تمام اتم‌ها در اصل ساختار الکترونی یکسانی می‌داشتند و این ساختار به صورت پوسته‌ای از الکترون‌ها در اطراف هسته در می‌آمد. و در واقع یک پوسته دارند، اما برای که سه الکترون دارد، وضعیت فرق می‌کند. دو الکترون اول، (یا ) یکسانی را با اسپین‌های متقابل اشغال می‌کنند. اما به ‌علت ، الکترون سوم باید به اوربیتال جدیدی برود که به طور متوسط از دورتر است. به این ترتیب، بر خلاف هلیوم، لیتیوم به راحتی می‌شود و در شرکت می‌کند. 
 در ساختار پوسته‌ای هسته‌ها هم با وضعیت مشابهی روبرو می‌شویم. چون و می‌توانند از طریق به یکدیگر تبدیل شوند و در همان حال هر دو تحت تأثیر نیروهای هسته‌ای مشابهی قرار دارند به بقیه است که آنها را به عنوان دو حالت از یک که از لحاظ مختصه ذاتی یا عدد کوانتومی دیگری به نام اسپین ( ) با یکدیگر تفاوت دارند، در نظر بگیریم.
 در این صورت ایجاب می‌کند که هیچ دو نوکلئونی در یک حالت که با اعداد کوانتومی فضایی و اسپینی و ایزوسپینی یکسان مشخص می‌شود، نباشند. از اصل پاولی می‌توان حتی پیامدهای بنیادی‌تری در سطح زیر هسته‌ای به دست آورد.
 به عنوان مثال ، متشکل از سه هستند و نتایج آزمایشی حاکی از آن است که آنها دارند که نسبت به تعویض اعداد کوانتومی فضایی اسپینی و طعم دو کوارک متقارن‌اند. این امر ظاهرا به دلیل آنکه کوارک‌ها هستند، با اصل پاولی در تناقض است. اعتقاد راسخ فیزیکدانان به اعتبار عام اصل طرد پاولی، به فرض و متعاقبا به تأیید یک عدد کوانتومی کوارکی جدید، به نام رنگ انجامیده است. به این ترتیب، هیچ دو کوارکی نمی‌توانند حالت‌هایی را که از نظر فضای اسپینی، طعم و رنگ یکسان باشند، اشغال کنند.
 مجموعه‌ تمام حالت‌های اشغال شده در هر سیستم بس‌الکترونی را دریای فرمی، و بالاترین تراز اشغال شده در مطلق را می‌نامند. در نظریه فلزات که انرژی‌های فرمی نوعا از مرتبه چند ، یعنی خیلی بیشتر از انرژی میانگین KT = 0.02 ev برای در دمای معمولی هستند، از همین تصویر استفاده می‌شود.
 چون اصل طرد مانع می‌شود که تمام الکترون‌ها در پایین‌ترین حالت انرژی تجمع کنند، بعضی از آنها حتی در دماهای بسیار پایین انرژی‌هایی نزدیک به انرژی فرمی، یعنی انرژی‌های متناظر با دماهای چند هزار درجه دارند. بنابراین گرم کردن از T = 0 تا دمای معمولی تأثیر کمی روی توزیع انرژی الکترون‌ها، تأثیر ناچیزی روی گرمای ویژه فلزات دارند و همچنین چرا فلزات نوعا باید تا حد گداختگی داغ باشند تا الکترون‌ها بتوانند از آنها خارج شوند.
 اصل طرد، همراه با این نکته که ترازهای جامدات در نوارهای انرژی مشخصی توزیع شده‌اند، مبنای نظریه و بسیاری از جنبه‌های فناوری جدید است. جامدی که بالاترین نوار اشغال شده آن - طبق اصل طرد - کاملا پر شده باشد، یک است. الکترون‌های آن بر اثر نمی‌توانند آزادانه جریان پیدا کنند. به زبان ساده، به‌علت اصل پاولی جایی برای رفتن ندارند.
 از طرف دیگر، اگر فقط قسمتی از بالاترین نوار اشغال شده پر باشد، جسم جامد خوبی برای الکتریسیته است. در ها گاز بین نوار کاملا پر شده و نوار رسانش مجاز بعدی کوچک، نوعا در حدود 2ev یا کمتر است. در دمای صفر است که در دمای معمولی بعضی از الکترون‌ها می‌توانند از آن عبور کنند و بخشی از را پر کنند در نتیجه رسانندگی الکتریکی با افزایش دما افزایش می‌یابد.
 الکترون‌ها می‌توانند با جذب تابش به نوار رسانش نیم‌رسانا صعود کنند. البته با این شرط که انرژی فرودی از بیشتر باشد. این ، مبنای خیلی از کاربردها از قبیل در بازکن‌های خودکار است که در آنها با تابش نور کنترل می‌شوند. وقتی که یک الکترون وارد نوار رسانش می‌شود، در دریای فرمی یک جای خالی یا حفره باقی می‌ماند که اشغال آن از نظر اصل پاولی مجاز است.
 یک الکترون نوار رسانش می‌تواند به چنین حفره‌ای منتقل شود و با این کار طی فرآیندی که مشابه فوتون به هنگام پرش الکترون اتمی به حالتی با انرژی پایین‌تر است، نور تابش می‌شود. این فرآیند تابشی الکترون و حفره اساس کار گسیل (LED) است. در این فرآیند وقتی که به جای خود به خودی بودن از نوع تحریکی باشد، اساس کار نیم‌رسانا است. طرز کار ، پیوندگاه‌های دیودی را هم می‌توان با ملاحظات مشابهی، بر مبنای تولید الکترون‌های رسانش در پی آلاییدگی نیم‌رساناها توضیح داد.
 ویلیام اچ. کراپر، 
 
سوندراوارما،
{"title": "اصل طرد پاولی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%A7%D8%B5%D9%84_%D8%B7%D8%B1%D8%AF_%D9%BE%D8%A7%D9%88%D9%84%DB%8C&oldid=34773710", "language": "fa"}