به دسته‌ای از گفته می‌شود که در برابر و بسیار سرسخت‌اند. این عبارت بیشتر در زمینهٔ ، و بحث‌های کاربرد دارد. ویژگی‌های لازم برای پیوستن یک عنصر به این گروه متفاوت است اما طبق پذیرفته‌ترین تعریف، پنج عنصر از جدول تناوبی به عنوان فلز دیرگداز شناخته می‌شوند که دوتای آن‌ها عبارتند از و از و سه تای دیگر عبارتند از: ، و هرسه از . این پنج عنصر در برخی ویژگی‌ها یکسان اند برای نمونه همگی نقطهٔ ذوب بالای ۲۰۰۰ درجهٔ سانتیگراد دارند، سختی آن‌ها در بسیار بالا است و همگی چگالی نسبتاً بالایی دارند. داشتن نقطهٔ ذوب بالا در بحث ، یا انتخاب روش مناسب برای ساخت و تولید قطعات فلزی، بسیار با اهمیت است. برای نمونه در گزیدن جنس قالب، فلزهای کار در دمای بالا و قالب و فضای پیرامون با فلز بسیار اثرگذار است. معمولاً به دلیل دمای ذوب بالا، فلزهای دیرگداز، در برابر از خود پایداری نشان می‌دهند.
 کلیدی‌ترین ویژگی در تعریف فلزهای دیرگداز، داشتن دمای ذوب بسیار بالا است. یک تعریف دمای ذوب را در نظر گرفته و تعریفی دیگر که گسترهٔ بیشتری را دربر می‌گیرد، دمای ذوب را معیار دانسته است اما در هر دوی این معیارها، هر پنج عنصر ، ، ، و جای دارند. در تعریف دوم، ۹ عنصر دیگر ، ، ، ، ، ، و هم این معیار را پوشش می‌دهند. (عنصرهای بالای ) که همگی ناپایدارند و در به صورت طبیعی یافت نمی‌شوند و هرگز جزو دستهٔ فلزهای دیرگداز دانسته نمی‌شوند. 
 
 
 دمای ذوب فلزهای دیرگداز از همهٔ عنصرها به جز ، و بالاتر است. دمای ذوب این فلزها تعیین‌کننده اصلی کاربرد آن‌ها است. همهٔ این فلزها از برخوردارند به جز رنیم که دستگاه بلوری شش وجهی دارد. ویژگی‌های فیزیکی این عنصرها بسیار متفاوت است چون هر یک از آن یک گروه است. 
 سرسختی دربرابر خزش توانایی مهم فلزهای دیرگداز است. در فلزها، خزش با نقطهٔ ذوب مرتبط است برای نمونه در آلیاژهای خزش از دمای آغاز می‌شود درحالی که در فلزهای دیرگداز از دمای بالای خزش داریم. این پایداری آن‌ها در برابر تغییر شکل در دمای بالا باعث می‌شود تا در کاربردهایی که نیروهای بزرگ در دمای بالا وارد می‌شود مانند یا ابزارهای به کاررفته در مورد نیاز باشند. 
 ویژگی‌های شیمیایی این عنصرها گوناگون است چون آن‌ها در مجموع به سه گروه از جدول تعلق دارند اما همگی نسبتاً در برابر اسیدها پایدارند. این فلزها به آسانی اکسید می‌شوند اما این واکنش در یک حجم از فلز، با کاهش سرعت روبرو است چون پس از اکسیدشدن یک لایه از اکسید فلزی پایدار بر سطح فلز پدید می‌آید اما این در رنیوم چنین نیست چون اکسید این ماده، فرار است بنابراین در دمای بالا پایداری آن در برابر یورش خوب نیست چون لایهٔ اکسید فلزی خیلی زود از دست می‌رود و بخار می‌شود. 
 فلزهای دیرگداز در ، ابزارها، ، به عنوان در بدست آوردن نرخ در رآکتورها و به دلیل ویژگی‌های الکتریکی شان کاربرد دارند. ابزارهای این فلزها به دلیل نقطهٔ ذوب بالایشان هرگز به کمک قالب بندی و ذوب کردن ساخته نمی‌شوند بلکه در فرایند درست می‌شوند به این ترتیب که پودر خالص این ماده فشرده می‌شود و با کمک جریان برق به آن حرارت داده می‌شود سپس با نورد سرد به آن شکل داده می‌شود و به صورت ، ، و برگه در می‌آید.
{"title": "فلزهای دیرگداز", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%81%D9%84%D8%B2%D9%87%D8%A7%DB%8C_%D8%AF%DB%8C%D8%B1%DA%AF%D8%AF%D8%A7%D8%B2&oldid=33514249", "language": "fa"}