( : ، ‏ ۲۲ دسامبر ۱۸۷۴ – ۱۱ فوریهٔ ۱۹۳۹) ، مدرس موسیقی، ، و و اهل بود.
 مادرش اولین معلم موسیقی و پیانوی او بود که آثار پیانویی و اُرگی را به‌طور اصولی به او آموخت. وی بعدها به رفت و برای مدت کوتاهی از شاگردان و بود. او دوستی صمیمانه‌ای با داشت و تا سال ۱۹۱۴ در «ارکستر اپرای درباری وین» تحت رهبری می‌نواخت. وقتی از پرسیدند که بزرگترین نوازندهٔ پیانوی زنده در جهان کیست، پاسخ داد: «آن دیگری، فرانتس اشمیت است».
 آثار پیانویی او ادامه سنت رومانتیک-کلاسیک وینی بود که از ، و به ارث برده بود. او همچنین ادامه‌دهندهٔ سبک غریب «کولی‌گونه» و بود.
 علیرغم موفقیت‌های چشمگیر او در حرفهٔ موسیقی، زندگی شخصی‌اش سرشار از سختی و تراژدی بود. همسرش «کارولین پرسین» (زادهٔ حوالی ۱۸۸۰ -درگذشته در ۱۹۴۳) از حوالی سن ۴۰ سالگی و به مدت ۲۴ سال در بیمارستان روانی نگهداری می‌شد تا آنکه ۳ سال پس از مرگِ فرانتس اشمیت طی به قتل رسید. دخترش «اِما اشمیت» پس از به‌دنیا آوردنِ اولین نوزادش به‌طور ناگهانی درگذشت و این موضوع تأثیر تخریبی عمیقی بر جسم و روان فرانتس اشمیت گذاشت. 
 فرانتس اشمیت در سن ۶۴ سالگی در درگذشت.
{"title": "فرانتس اشمیت", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%81%D8%B1%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B3_%D8%A7%D8%B4%D9%85%DB%8C%D8%AA&oldid=34969594", "language": "fa"}