(۱۸۸۹ - ۱۹۸۹) بازیگر ، کمدین و فیلمساز انگلیسی بود که کارش از سال ۱۹۱۴ تا ۱۹۶۷ به طول انجامید. در سالهای ابتدایی خود به خاطر شخصیت مشهور شد. در دهه ۱۹۱۰ و ۱۹۲۰ او مشهورترین فرد روی کره زمین محسوب می شد. 
 چاپلین در لندن متولد شد و از سن نه سالگی شروع به بازی در صحنه کرد. [2] در سال 1913 ، هنگامی که با گروه طنز فرد کارنو در تور ایالات متحده بود ، قرارداد کار در شرکت فیلم سازی کیستون ماک سنت را پذیرفت. در مدت حضور خود در کیستون ، شروع به نوشتن و کارگردانی برخی از فیلم هایی که در آنها بازی کرده است ، کرد. چاپلین در سال 1915 و یک سال بعد با شرکت فیلم سازی متقابل با شرکت تولید کننده فیلم Essanay قرارداد امضا کرد. در سال 1918 ، چاپلین تولید فیلم های خود را آغاز كرد ، و در ابتدا آنها را از طریق First National و سپس از طریق United Artists منتشر كرد ، شرکتی كه با مری پیكفورد ، داگلاس فیربانكز و D. W. Griffith تاسیس كرد. [3] در اواخر دهه 40 و اوایل دهه 1950 ، چاپلین به هواداری کمونیست متهم شد ، که وی آن را انکار کرد. [4] وی همچنان یک سوژه انگلیسی بود و در حالی که در سال 1952 برای شرکت در اکران فیلم خود با نام Limelight به انگلیس سفر می کرد ، اجازه ورود مجدد وی به آمریکا لغو شد. چاپلین سرانجام در سوئیس اقامت گزید و تا آخر عمر در آنجا ماند. او دو فیلم آخر خود را در انگلیس ساخت.
 در طول زندگی خود ، چاپلین سه جایزه از آکادمی علوم و هنرهای سینمایی دریافت کرد. در اولین مراسم اهدای جوایز اسکار ، که در 16 مه 1929 برگزار شد ، وی در ابتدا برای فیلم سیرک (1928) نامزد بهترین بازیگر و بهترین کارگردان شد. آکادمی دو نامزدی خود را رد کرد و وی برای نویسندگی ، کارگردانی ، تهیه کنندگی و بازیگری جایزه افتخاری گرفت. [6] [7] در سال 1972 ، او پس از نزدیک به دو دهه به ایالات متحده بازگشت تا یک بار دیگر جایزه افتخاری را دریافت کند ، این بار به دلیل موفقیت های کلی در سینما. سال بعد ، امتیاز چاپلین برای Limelight جایزه اسکار بهترین موسیقی را دریافت کرد. اگرچه در این زمان 20 ساله بود ، لیم لایت تا سال 1972 در منطقه لس آنجلس آزاد نشده بود و قبل از آن واجد شرایط دریافت جایزه اسکار نبود. [7] چاپلین همچنین نامزد دریافت جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد و بهترین فیلمنامه اصلی را برای دیکتاتور بزرگ دریافت کرد. در سال 1942 ، چاپلین نسخه جدیدی از The Gold Rush را منتشر کرد ، فیلم اصلی ساکت 1925 را گرفت و آهنگسازی و آهنگسازی موسیقی را انجام داد که در سال 1925 منتشر نشد. Gold Rush نامزد بهترین موسیقی (امتیازدهی یک تصویر دراماتیک یا کمدی) شد. . علیرغم نامزدی دیرهنگام Limelight ، آخرین نامزدی معاصر وی در سال 1947 برای فیلمنامه فیلم Monsieur Verdoux بود. [7]
 از سال 2020 ، هفت فیلم که چاپلین در آن بازی کرده به فهرست ثبت ملی فیلم های آمریکایی اضافه شده است: مسابقات اتومبیلرانی بچه ها در ونیز (1914) ، مهاجر (1917) ، بچه (1921) ، طلا راش (1925) ، شهر چراغ ها (1931) ، مدرن تایمز (1936) و دیکتاتور بزرگ (1940). همچنین Show People (1928) انتخاب شد که چاپلین را در ظاهری کاملاً بی نظیر نشان می دهد. [8] چاپلین برای کار در فیلم های سینمایی ستاره ای در پیاده روی مشاهیر هالیوود دارد. [9]
 چاپلین در ۱۵ فیلم برای کمپانی نوشت.
 چاپلین علاوه بر تولیدات خود از (1923) و (1967) ، مانند فیلم های زیر به نمایش درآمد.
{"title": "فیلم‌شناسی چارلی چاپلین", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%81%DB%8C%D9%84%D9%85%E2%80%8C%D8%B4%D9%86%D8%A7%D8%B3%DB%8C_%DA%86%D8%A7%D8%B1%D9%84%DB%8C_%DA%86%D8%A7%D9%BE%D9%84%DB%8C%D9%86&oldid=34720895", "language": "fa"}