(به : ) شرکت آمریکایی بود، که پس از خریداری ۱۰۰٪ درصد از سهام توسط شرکت ، در تاریخ ۲۷ ژانویه ۲۰۱۴ در شهر ، تأسیس شد. 
 دفتر مرکزی شرکت فیات کرایسلر اتومبیلز در شهر ، قرار داشت و بخشی از سهام آن در بازارهای و مبادله می‌شد. در ساختار گروه جدید، به ترکیب هیچکدام از دو شرکت و ساختار سازمانی آن‌ها، تغییری ایجاد نشد و بخش فیات، با مرکزیت ، و بخش کرایسلر نیز به مرکزیت به فعالیت خود ادامه می‌دادند.
 شرکت خودروسازی فیات کرایسلر مدیریت بر چندین خودروساز مشهور را بر عهده داشت، این شرکت‌ها عبارت بودند از: ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، و ، همچنین و .
 در آغاز سال ۲۰۲۱ این شرکت با ادغام شد و از این ادغام ابرشرکت متولد گشت.
 شرکت فیات در سال ۱۸۹۹ راه‌اندازی شد. در آن زمان به همراه چند سرمایه‌گذار دیگر، شرکتی را تأسیس کردند و آن را نام نهادند. در سال ۱۹۰۶ نام شرکت به (حروف ابتدایی نام اصلی) تغییر پیدا کرد، که مختصر شده نام نخست شرکت بود. شرکت فیات با مدیریت آنیلی کار خود را آغاز کرد و پس از تأسیس اولین خود در ایتالیا، آغاز به تولید کرد و هشت نمونه از اولین خودروهای خود که از یک مدل خودرو ، الهام گرفته شده بود را ساخت.
 اولین فیات در سال ۱۹۰۳ عرضه شد. در سال ۱۹۰۸ اولین خودروی فیات به صادر شد، که آغازی برای گسترش فعالیت‌های شرکت بود. همچنین در همان زمان، اولین این شرکت نیز ساخته شد، در طول سال‌های بعد، تاکسی‌های فیات در به راه افتادند.
 در اواخر دهه ۱۹۱۰ ، با ملاقات نمود و در پی آن، از کارخانه در بازدید کرد و بسیار تحت تأثیر قرار گرفت. او تصمیم گرفت به سبک آمریکایی را در شرکت خود استفاده کند، سپس کارخانه لینگوتو را راه‌اندازی کرد، که در آن زمان بزرگترین کارخانه در اروپا بود. این کارخانه سریعاً به نماد صنعت ایتالیا تبدیل شد. تولید به سرعت افزایش یافت و به ساخت دومین کارخانه در تورین منجر شد. پیش از آغاز ، فیات ۵۰٫۰۰۰ را در استخدام داشت و به عنوان انگیزه‌ای در اقتصاد کشور ایتالیا محسوب می‌شد.
 در سال ۱۹۱۰ کارخانه فیات در تأسیس شد، که تولید آن با آغاز در سال ۱۹۱۷ متوقف شد. در سال ۱۹۲۸ مدل تولید گردید. در ۱۹۳۰ فیات دو خودرو کم‌مصرف را عرضه کرد، که با استقبال خوبی مواجه شدند. با آغاز ، شرکت فیات دچار رکود شد و جووانی آنیلی نیز در سال ۱۹۴۵ درگذشت. در همین زمان، شرکت مجبور به تولید خودروهای نظامی برای ارتش ایتالیا شد و حتی سی‌آر.۴۲ را نیز عرضه کرد.
 پس از آنیلی، ریاست فیات به ویتوریو والتا رسید. نخستین خودروی تولید شده پس از ریاست وی، بود. این مدل نیز از خودروهای طراحی شده توسط ، ساخته شد. پس از پایان جنگ، فیات با مدیریت ویتوریو والتا کار خود را ادامه داد و همچنین آغاز به پژوهش برای استراتژی‌های جدید نمود. در سال‌های بعد نیز با تولیدات جدید خود بسیار مشهور گردید و به قطب صنعتی و اقتصادی در ایتالیا تبدیل شد. 
 شرکت فیات در دهه ۱۹۶۰ به دنبال موفقیت‌های مکرر، مدل‌های ، و را نیز عرضه کرد و با صادرات محصولاتش، به بازارهای جهانی راه یافت. از آنجا که شرکت فیات از ابتدا به صورت خانوادگی اداره می‌شد، در سال ۱۹۶۶ نوه جووانی به ریاست شرکت برگزیده شد و راه پدربزرگش را ادامه داد. این شرکت طی چند سال یک مجموعه از خودروهای اقتصادی موفق مانند نوا ۵۰۰ و ۶۰۰ عرضه کرد. در طول یک دهه موفق، بین سال‌های ۱۹۵۹ تا ۱۹۶۹، تولید این شرکت از ۴۲۵٫۰۰۰ دستگاه، به ۱٫۷۵۱٫۴۰۰ خودرو افزایش یافت. در سال ۱۹۷۲ نیز با تولید خودرو مدل به شهرت زیادی رسید.
 در دهه ۱۹۷۰ فیات به دلیل اعتصاب و چند طراحی ناموفق ضربه خورد. می‌توانست به این شرکت که دارای تخصص در تولید خودروهای کم‌مصرف بود، کمک کند، اما پیش از آن فیات مجموعه محصولات خود را در جهت خودروهای بزرگ همچون و ، با موتور توسعه داده بود. علاوه بر این اعتبار شرکت به دلیل استفاده از استیل زنگ زده روسیه و مسائل مربوط به کنترل کیفیت، خدشه دار شد. نه تنها فروش شرکت آسیب دید، بلکه مجبور شد از بازار نیز عقب نشینی کند.
 این شرکت در سال‌های ۱۹۷۸ تا ۱۹۹۰ پروژه‌های گوناگونی را اجرا و خودروهای متنوعی را عرضه کرد. فیات، را در سال ۱۹۷۸ جذب کرد و کنترل کامل را در سال ۱۹۸۶ در دست گرفت. زودتر از این در سال ۱۹۶۹ با بر سر خرید ۵۰٪ از سهامش در به توافق رسید تا این امکان برای انزو فراهم شود تا بدون نگرانی در خصوص موضوع مالی، بر مسابقات اتومبیلرانی متمرکز شود. در سال ۱۹۹۳ دی توماسو ۵۰٪ از سهام را به فیات فروخت. سهام باقی‌مانده در سال ۱۹۹۷ هنگامی که فیات از فراری درخواست کرد تا مازراتی را از طرف خودش بخرد و کنترل کند، حفظ شد.
 در دهه ۱۹۸۰ مدیرعامل جدید سزار رومیتی با معرفی خط‌های تولید اتوماتیک و استاندارد کردن اجزا (موتورهای گرمایی و جایگاه‌های نوع چهار)، باعث رونق فیات شد. این رونق در مقام مؤثرترین تولیدکننده اتومبیل، باعث اعتبار این شرکت شد. فیات با کمک مدل‌های و یونو (که هر دو توسط جورجتو جیجیارو طراحی شدند) خیلی زود به دوران شکوفایی خود بازگشت.
 خودرو که در فیات طراحی شده بود، توانست جایزه خودرو سال ۲۰۰۴ را از آن خود کند. پس از آن فیات به تولید خودروهای تمام الکتریکی پرداخت. این شرکت در جریان بحران مالی جهانی سال ۲۰۰۸ با مشکلات زیادی مواجه و آسیب زیادی به عملکرد اقتصادی آن وارد شد. رئیس شرکت فیات از دولت این کشور خواست تا طرحی مشابه طرح حمایت ایالات متحده آمریکا از در نظر بگیرد، تا از این طریق شرکت فیات نیز همچون دیگر شرکت‌های خودروسازی جهان تحت پوشش حمایت‌های مالی دولت قرار گیرد. در پی این بحران، نوه دختری جیانی آنیلی که هم‌اکنون و مالک انتخابی فیات می‌باشد، در آن روزها، در منصب رئیس شرکت خودروسازی فیات ایتالیا گفت: شرکت‌های خودروسازی در جهان برای غلبه بر پیامدهای بحران اقتصادی جهانی مجبور به ادغام شدن در یکدیگر خواهند شد. به طوری که همه این شرکت‌ها تحت پوشش شش شرکت بزرگ خودروسازی قرار خواهند گرفت. ، شرکت نیز معتقد است؛ فقط شرکت‌هایی در بخش خودروسازی قادر به ادامه حیات خواهند بود که بتوانند هر سال بیش از ۵٫۵ میلیون دستگاه خودرو تولید کنند.
 ، مدیرعامل شرکت فیات در سال ۲۰۰۹ اعلام کرد این شرکت تمایل دارد بخش اروپایی ، سومین غول خودروسازی جهان را خریداری کند. فیات که چندی پیش هم شرکت ورشکسته را تصاحب کرده بود، با این خرید قصد داشت یکی از بزرگ‌ترین شرکت‌های خودروسازی را ایجاد کند. در صورت تشکیل چنین شرکتی، میزان فروش آن به بیش از ۶ میلیون خودرو و درآمد آن نیز به بیش از ۱۰۰ میلیارد دلار در سال می‌رسید. در اوایل سال ۲۰۱۱ میلادی شرکت خودروسازی فیات اعلام کرد بیش از ۵۰۰ هزار دستگاه از خودروهای این شرکت را به علت نقص فنی از بازار اروپا جمع‌آوری خواهد کرد. این ۵۰۰ هزار دستگاه خودرو معیوب شامل مدل‌های و گراند پونتو آبراس بود که قرار شد از بازار ایتالیا و سایر کشورهای اروپایی جمع‌آوری شود.
 شرکت خودروسازی فیات که در ایتالیا متولد شده و خودروهای معروفی را نیز به جهان عرضه کرده‌است، امروزه از بهترین خودروسازان جهان می‌باشد و با داشتن حدود ۲۱۴ هزار در سراسر جهان، درآمدی بالغ بر ۸۳ میلیارد یورو را در سال ۲۰۱۲ میلادی به دست آورده‌است.
 مقالهٔ اصلی: مؤسس شرکت خودروسازی ، در جوانی تجاربی در زمینه حمل‌ونقل ریلی و راه‌آهن آموخت و چندین سال در ایالت‌های غربی، برای راه‌آهن‌های مختلف، به عنوان مکانیک واگن، کار کرد و مهارت ویژه‌ای در تنظیمات دریچه سوخت داشت. اکثر جابه‌جایی‌های شغلی او، به دلیل کم‌خوابی و تندخویی بیش از حد او بود؛ ولی همین باعث می‌شد، که مهارت و تجربه او بیشتر و بیشتر شود...!
 دوران جدید زندگی والتر در سال ۱۹۱۱ و زمانی‌که با «جیمز استورا» مدیر بانک آلکو و عضو هیئت رییسه آشنا شد، آغاز گردید و او وارد عرصه صنعت خودروسازی شد. استورا از او خواست که پیشنهادهایی دربارهٔ تولیدات خودرو ارائه کند. سپس ملاقاتی ترتیب داد، که والتر با چارلز نش، رئیس شرکت ، که دنبال یک مدیر باهوش و قابل می‌گشت، دیدار کند.
 همین ملاقات، زمینه‌ای برای ورود ، به صنعت خودروسازی فراهم کرد و او با استفاده از تجربیاتی که در راه‌آهن اندوخته بود، توانست روش‌های زیادی برای کاهش هزینه‌های شرکت بیوک به کار گیرد. پس از ادغام بیوک توسط نیز او در این شرکت باقی ماند و حقوق بسیار بالایی از ویلیام دورانت دریافت می‌کرد.
 سپس در سال ۱۹۱۹ توسط شرکت ویلیس در استخدام شد و مدت ۲ سال در آنجا به کار مشغول بود. پس از تلاش ناموفقی برای به دست آوردن این شرکت، والتر با خرید اکثر سهام شرکت ، آن را تحت کنترل خود گرفت. 
 والتر در ۵ ژوئن ۱۹۲۵ میلادی، پس از تغییر ساختار شرکت مکس‌ول اتومبیل، شرکت خودروسازی کرایسلر را تأسیس کرد. اولین مدل کرایسلر با نام ، در سال ۱۹۲۸ میلادی به بازار عرضه شد. 
 این خودرو ارزان قیمت، که ۴ سیلندر داشت، در زمره محبوب‌ترین خودروهای آن زمان دنیا بود. خودروهای اولیه این شرکت، با عنوان خودروهای کلاس سی، به بازار عرضه شده بودند؛ ولی پس از محبوب شدن این تولیدات در میان مصرف‌کنندگان جهان، به تدریج نام برندها به عنوان شناسنامه این شرکت، عنوان می‌شد. شرکت کرایسلر در ابتدای کار خود، سه کلاس خودرو به بازار عرضه کرد، که در کلاس اول خودروهای ارزان قیمت قرار داشتند و در کلاس‌های بعدی خودروی با قیمت متوسط و سپس خودروهای گران قیمت بودند. 
 کرایسلر موفق شد، در سال‌های اولیه دهه ۱۹۶۰ میلادی وارد بازار شود. این شرکت تولیدات کلاس ارزان قیمت خود را، برای بازار اروپا استفاده نکرد و کلاس قیمت متوسط را وارد این بازار نمود. به هر حال، فناوری تولید خودرو در این شرکت بهبود پیدا کرد و با خرید برند جیپ به محبوبیت این شرکت اضافه شد. در سال ۱۹۸۷ کرایسلر شرکت را، با قیمت ۲ میلیارد دلار خریداری نمود و از آن پس، جیپ به عنوان یکی از برندهای شرکت کرایسلر، تولید و ارائه می‌شود. 
 جیپ‌های تولید کرایسلر، تقریباً در تمامی کشورهای دنیا دیده می‌شد و به دلیل قدرت بالای آن در شرایط متفاوتی از آن‌ها استفاده می‌گردید. در سال ۱۹۹۸ شرکت کرایسلر با شرکت آلمانی دایملر-بنز ادغام شد و شرکت جدید، دایملرکرایسلر نام گرفت. در پی خریداری شرکت کرایسلر در سال ۲۰۰۷ توسط شرکت مدیریت سرمایه سربروس، نام شرکت به کرایسلر ال‌ال‌سی تغییر پیدا کرد.
 در سال ۲۰۰۹ در پی شرکت کرایسلر برای مدتی منحل شد. سپس در تاریخ ۱۰ ژوئن ۲۰۰۹ شرکت ایتالیایی ، اکثریت سهام کرایسلر را خریداری کرد. هم‌اکنون شرکت کرایسلر تحت مدیریت فیات، نه تنها در ایالات متحده، بلکه در و نیز کارخانه تولیدی دارد. کارخانه‌های مونتاژ این شرکت نیز در بیشتر کشورهای صنعتی اروپایی دیده می‌شود، که دلیل آن استقبال زیاد از تولیدات این شرکت است.
 
 
 
 
 مهم‌ترین تحول در گروه خودروسازی کرایسلر را می‌توان ادغام این شرکت، با دانست. این ادغام در سال ۱۹۹۸ میلادی انجام شد و در آغاز گفته می‌شد، که سهم آن دو شرکت، در سهام شرکت جدید دایملر-کرایسلر مساوی است، ولی به تدریج مشخص شد، که سهم کرایسلر در این مشارکت، بسیار کم و سهم دایملر بسیار زیاد است. 
 این شرکت در فاصله سال‌های ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۷ میلادی در مالکیت شرکت دایملر بود. در جریان این مشارکت، خودروهایی نیز به بازار عرضه شد، که از جمله مهم‌ترین آن‌ها می‌توان به خودرو مدل اشاره کرد.
این خودرو با فناوری شرکت دایملر یا شرکت ساخته شد و به دلیل قابلیت‌های متفاوت آن در مقایسه با دیگر تولیدات کرایسلر رکورد فروش این شرکت را شکست.
 پس از مطرح شدن مسئله تولید خودروهای الکتریکی، این شرکت نیز اقدام به سرمایه‌گذاری در تولید خودروهای الکتریکی کرد. از جمله مدل‌های هیبریدی و الکتریکی تولید شده از سوی کرایسلر در فاصله ۱۰ سال گذشته، می‌توان به خودرو اشاره کرد.
 این خودرو کاملاً الکتریکی بوده و در کلاس خودروهای قرار گرفته‌است. این خودرو می‌تواند با سرعت بین ۱۵۰ تا ۲۰۰ مایل در ساعت حرکت کند. یکی دیگر از خودروهای الکتریکی تولید شده به وسیله این شرکت خودروسازی ، ، که می‌تواند با قدرت ذخیره شده در باتری خود، تا ۶۴ کیلومتر بدون وقفه، حرکت کند. نیز در سال ۲۰۰۸ اقدام به عرضه یک مدل خودرو هیبریدی کرد، که با عنوان جیپ ای‌وی به بازار عرضه شده‌است.
 با کرایسلر در سال ۲۰۰۹، این شرکت منحل و به خریداران متعددی تعلق یافت. کرایسلر ( و ) تا پیش از سال ۲۰۰۹ تحت مالکیت مشترک شرکت (۲۰٪)، اتحادیه کارگران خودرو (۶۷٫۶۹٪)، (۹٫۸۵٪) و (۲٫۴۶٪) بود. در تاریخ ۱۰ ژوئن ۲۰۰۹ شرکت فیات، اکثریت سهام گروه کرایسلر را خریداری کرد و هم‌اکنون مالک اصلی این شرکت می‌باشد.
 شرکت کرایسلر اکنون بیش از ۶۵ هزار در سراسر دنیا داشته و دفتر مرکزی آن در ، ایالات متحده آمریکا واقع شده‌است. میزان این شرکت در سال ۲۰۱۲ معادل ۶۵٫۷۸ میلیارد دلار بوده و سود خالصی برابر ۱٫۶۶ میلیارد دلار را عاید کرایسلر نمود و از لحاظ تولید، خودروساز بزرگ جهان، محسوب می‌شود. 
 مقالهٔ اصلی: شرکت خودروسازی ایتالیایی است، که در سال ۱۹۲۹ توسط راه‌اندازی شد. این شرکت در سال‌های نخست فعالیتش به‌عنوان راننده‌ها و در زمینه طراحی و ساخت خودروهای مسابقه‌ای متمرکز بود و از سال ۱۹۴۷ تولید خودروهای جاده‌ای را با برند فراری آغاز نمود و امروزه در حوزه طراحی و تولید فعالیت می‌نماید.
 سال ۱۹۶۹ فیات، اقدام به خریداری ۵۰٪ درصد از سهام شرکت فراری نمود، که در سال ۲۰۰۸ به ۸۵٪ درصد افزایش پیدا کرد. هم‌اکنون شرکت فیات با در اختیار داشتن ۹۰٪ درصد از سهام فراری، مالک اصلی آن به‌شمار می‌آید. (فرزند انزو) نیز ۱۰٪ درصد از سهام فراری را در اختیار دارد.
 مقالهٔ اصلی: توسط به نام‌های آلفری، بیندو، کارلو و اتوره تأسیس شد. سال ۱۹۹۳ فیات با سرمایه‌گذاری در مازراتی هدایت آن را به دست گرفت. در سال ۱۹۹۷ فیات ۵۰٪ درصد سهام مازراتی را به شرکت فروخت، هر چند که بخشی از سهام فراری نیز در اختیار فیات بود. از آن پس شرکت مازراتی دست به تولیدات محبوب‌تر و موفق‌تری زد و در حال حاضر به عنوان یکی از شرکت‌های تحت کنترل فیات به تولید خودرو مشغول است و تولید فیات را بر عهده دارد.
 مقالهٔ اصلی: شرکت در سال ۱۹۱۰ در شهر ، ایتالیا بنیان‌گذارده شد. نام اولیه این شرکت آلفا بود که از عبارت (به : ) به معنای کارخانه خودروسازی لومباردا گرفته شده؛ سپس در سال ۱۹۱۸ که تمام کارخانه توسط مهندسی به نام مالک گروه صنعتی “نیکولا رومئو شرکت”، خریداری شد، نام شرکت به تغییر یافت. از سال ۱۹۸۶ تا به امروز این شرکت توسط فیات اداره می‌شود.
 مقالهٔ اصلی: ، کارخانه تولید خودرو ایتالیایی است، که پس از تجدید ساختار این گروه صنعتی، به‌عنوان بخش تولید خودروهای سواری فیات، تأسیس گردید. هم‌اکنون بزرگترین تولیدکننده خودرو در ایتالیا می‌باشد و دفتر مرکزی آن در شهر تورین قرار دارد.
 مقالهٔ اصلی: ، شرکت خودروسازی آمریکایی است، که از می‌باشد، که خود از شرکت خودروسازی فیات به‌شمار می‌آید. از ژانویه ۲۰۱۴ در پی راه‌اندازی گروه ، جیپ نیز به‌عنوان زیرمجموعه‌ای از این گروه خودروسازی، فعالیت می‌نماید.
 نام جیپ از کلمه (به : ) به معنای چندمنظوره که به اختصار به (به : ) و در اثر تلفظ زیاد، به (به : ) بدل شد، گرفته شده. شرکت ویلیز، جو فریزر، از اوایل سال ۱۹۳۹ بدنبال ساخت خودرویی سبک برای اهداف شناسایی-نظامی بود، با آغاز در سوم سپتامبر همان سال در ، و پیش‌بینی درگیری در این بحران، او پیگیری بیشتری نشان داد. حاصل مذاکرات او و افسران تدارکات ارتش برای ساخت خودرویی که در میدان ها جنگ قابل استفاده باشد، آن بود که قرار شد شرکت ویلیز نمونه اولیه را جهت بررسی آماده نماید.
 مقالهٔ اصلی: ، شرکت خودروسازی آمریکایی است، که در سال ۱۹۰۰ توسط برادران دوج تأسیس شد. این شرکت امروزه از زیرمجموعه‌های شرکت خودروسازی به‌شمار می‌آید. شرکت دوج هم‌اکنون تولیدکننده خودروهای و است. دفتر مرکزی این شرکت در شهر آبرن هیلز، قرار دارد. پس از خریداری شرکت ، توسط شرکت فیات، دوج نیز به فیات واگذار گردید و در حال حاضر توسط این شرکت مدیریت می‌شود.
 مقالهٔ اصلی: شرکت خودروسازی ، در سال ۱۹۰۶ توسط پایه‌گذاری شد و بعدها در سال ۱۹۶۹ توسط شرکت فیات خریداری گردید. شرکت لانچیا به‌خاطر تولید خودروهای ممتاز و نیز خودروهای مخصوص رالی شناخته شده‌است. محصولات لانچیا معمولاً به‌عنوان خودروهای لوکس و گران‌قیمت شناخته می‌شوند.
 مقالهٔ اصلی: ، که بخش تولید خودروهای سنگین گروه فیات، از قبیل انواع کامیون‌ها، ماشین‌آلات راه و ساختمان، و... را بر عهده دارد. سکان رهبری شرکت صنایع فیات، در دست است، که به عنوان رئیس هیئت مدیره این شرکت، فعالیت می‌کند.
 مقالهٔ اصلی: ، شرکت صنایع سنگین ایتالیایی است، که انواع ، و تولید می‌کند و کارخانه و دفتر مرکزی آن در شهر ایتالیا قرار دارد. این شرکت سالیانه حدود ۲۰۰٫۰۰۰ دستگاه خودروی تجاری و ۴۶۰٫۰۰۰ موتور دیزلی تولید می‌کند. تا پایان ۲۰۰۷ میلادی، این شرکت ۱۱٫۱۹۶ میلیون یورو از فروش محصولاتش بدست آورده بود. در حال حاضر ایوکو از شرکت‌های تابعه است، که خود زیرمجموعه‌ای از فیات محسوب می‌شود.
 مقالهٔ اصلی: ، که خلاصه‌شده (به : ) است، که در زمینه ساخت و تولید خودرو و ، برای گروه فیات و شرکت‌های زیرمجموعه آن و نیز شرکت ، همچنین تولید و فعالیت می‌نماید. 
 شرکت اف‌پی‌تی در سال ۲۰۰۵ از شرکت‌های فیات و راه‌اندازی شد و در سال ۲۰۱۱ کلیه سهام آن توسط فیات خریداری شد. این شرکت از سال ۲۰۱۲ به‌عنوان به فعالیت خود ادامه می‌دهد. شرکت اف‌پی‌تی هم‌اکنون دارای ۱۰ کارخانه در ۹ کشور اروپایی می‌باشد. دفتر مرکزی این شرکت نیز در شهر ، قرار دارد.
 مقالهٔ اصلی: ، شرکت خودروسازی آمریکایی است، که در زمینه تولید قطعات خودروهای شرکت‌های ، ، و فیات فعالیت می‌نماید. شرکت موپار در سال ۱۹۲۹ توسط شرکت راه‌اندازی شد و در پی خریداری گروه کرایسلر توسط شرکت ایتالیایی فیات، سپس ادغام دو شرکت، هم‌اکنون متعلق به می‌باشد.
 مقالهٔ اصلی: معروف به نام یک گروه زیرمجموعه از شرکت است. اس آر تی تولیدکننده خودروهای کورسی و گرانقیمت اسپرت اما در تیراژ کم است.
 مقالهٔ اصلی: ، شرکت خودروسازی و تجهیزات نظامی صربستانی است، که دفتر مرکزی آن، در شهر ، قرار دارد. معروف‌ترین خودروی تولیدی این شرکت، مدل می‌باشد، که از مدل توسعه یافته به‌شمار می‌رود. شرکت زاستاوا همچنین طیف گسترده‌ای از تجهیزات دفاعی و سلاح‌های نظامی را نیز تولید و عرضه می‌نمود، که در سال ۲۰۱۱ پس از خریداری بخش تولید خودروی زاستاوا توسط شرکت فیات، بخش تسلیحات آن، تفکیک شد. این شرکت در حال حاضر از زیرمجموعه‌های فیات به‌شمار می‌رود.
 مقالهٔ اصلی: ، شرکت خودروسازی ایتالیایی است، که در سال ۱۹۴۹ توسط در شهر راه‌اندازی شد و در حال حاضر متعلق به گروه خودروسازی فیات می‌باشد. از خودروهایی که توسط این شرکت طراحی و تولید شده، می‌توان به: ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، و اشاره نمود.
 مقالهٔ اصلی: ، شرکت صنایع سنگین آمریکایی است، که یکی از شاخه‌های گروه کرایسلر می‌باشد. این شرکت، وانت، کامیون و کامیون سبک تولید می‌کند. از تولیدات کنونی این شرکت می‌توان سری کامیون‌های سبک را نام برد.
 مقالهٔ اصلی: ، برند جدید شرکت در تولید چراغ مستقر در می‌باشد، که در آوریل ۲۰۰۷ فعالیتش را آغاز نمود. ریشه‌های تأسیس شرکت فیات پروفشنال به سال ۱۸۹۹ و راه‌اندازی شرکت فیات ویکولی کامرشیالی توسط باز می‌گردد.
 مقالهٔ اصلی: ، شرکت مهندسی ایتالیایی است، که در زمینه توسعه و ساخت سیستم‌ها، ماژول‌ها و قطعات با تکنولوژی بالا برای فعالیت می‌نماید. بخش عمده فعالیت‌های این شرکت بر روی ، خودروها، ، و تجهیزات و قطعات الکترونیکی مرتبط با خودروهای ، شامل ، گرند پریکس و متمرکز می‌باشد.
 نخستین کارخانه شرکت مانیتی مارلی در سال ۱۹۱۹ با مشارکت شرکت فیات و ارکول مارلی در ، در نزدیکی شهر راه‌اندازی شد و در حال حاضر دارای ۸۳ تولیدی، ۱۲ مرکز و ۲۶ مرکز کاربردی، در ۱۸ کشور جهان می‌باشد. کارخانه اصلی و دفتر مرکزی این شرکت در ، قرار دارد و هم‌اکنون از شرکت‌های زیرمجموعه گروه فیات به‌شمار می‌آید.
 مقالهٔ اصلی: ، شرکت مهندسی ایتالیایی است، که در زمینه تولید ، ، و برای شرکت‌ها و برندهای زیرمجموعه گروه فعالیت می‌نماید. شرکت کوماو در سال ۱۹۷۳ راه‌اندازی شد و در حال حاضر دارای ۱۵ کارخانه تولیدی و ۳ مرکز پژوهش و توسعه در ۱۳ کشور می‌باشد. 
 مقالهٔ اصلی: ، شرکت خودروسازی ایتالیایی است، که با سرمایه‌گذاری و مشارکت شرکت‌های فیات، و در سال ۱۹۵۵ راه‌اندازی شد. این شرکت در زمان حیات خود، تنها خودروهای دست‌ساز تولید نمود، که به‌عنوان نمونه می‌توان به: ، ، ، و اشاره نمود. شرکت آتوبیانکی در سال ۱۹۹۵ در شرکت ، ادغام شد ولی کارخانه تولیدی آتوبیانکی همچنان برای شرکت فیات فعالیت می‌کند.
 مقالهٔ اصلی: شرکت خودروسازی ، از مشارکت گروه فیات و شرکت ترکیه‌ای راه‌اندازی شده‌است. در حال حاضر سهامداران اصلی شرکت توفاش عبارتند از: فیات با ۳۷٫۸٪ درصد، ۳۷٫۸٪ درصد. تاکنون خودروهایی نظیر و توسط توفاش در کشور تولید شده‌است.
 مقالهٔ اصلی: که به معنی چاپ است، یکی از معروف‌ترین و پرفروش‌ترین روزنامه‌های ایتالیایی می‌باشد. این روزنامه در سال ۱۸۶۷ میلادی با نام گاتزتا پیه‌مونتس بنیان نهاده شد. روزنامه لا استامپا که در شهر تورین به چاپ می‌رسد، در ایتالیا و دیگر کشورهای اروپایی منتشر می‌شود. در حال حاضر مالک کنونی روزنامه، گروه صنعتی فیات است.
 مقالهٔ اصلی: در ماه ژوئن سال ۲۰۰۸ شرکت فیات چندین قرارداد همکاری با شرکت روسی مالک شرکت خودروسازی به امضا رساند، که بر پایه آن، آغاز به تولید چندین مدل از خودروهای فیات و همچنین موتور خودرو نمود. در ماه ژوئن ۲۰۱۱ شرکت سولرس قرارداد منعقده را فسخ نمود، سپس با شرکت‌های و مشارکت خود را آغاز کرد...
 مقالهٔ اصلی: در سال ۱۹۶۶ شرکت فیات کمک‌های فراوانی در جهت ساخت یک کارخانه ساخت خودرو به نمود، تا اینکه سرانجام این فعالیت‌ها به تأسیس شرکت خودروسازی انجامید. نخستین خودرو تولید شده توسط این شرکت، مشابه مدل بود، که نام گرفت. در سال ۱۹۸۰ نیز توسط فیات طراحی و در کارخانجات تولید گردید.
 مقالهٔ اصلی: شرکت اسپانیایی در سال ۱۹۵۰ با مشارکت و شرکت فیات راه‌اندازی شد و تا سال ۱۹۸۱ شمار زیادی از مدل‌های فیات را با نام تجاری سیات به بازار خودروی اسپانیا عرضه نمود. در پی خروج فیات از این مشارکت، سیات قرارداد جدید خود را با منعقد کرد. در ۱۹۸۶ این خودروساز آلمانی اقدام به خریداری بخش اعظم سهام سیات کرد. از آن پس، سیات از زیرمجموعه‌های گروه فولکس‌واگن محسوب می‌شود. سیات تا سال ۱۹۹۸ همچنان به‌طور مقطعی با فیات مشارکت‌هایی در جهت طراحی و ساخت خودروهای نمود و آخرین همکاری دو شرکت، به تولید در ۱۹۹۸ بازمی‌گردد.
 مقالهٔ اصلی: ، نوادگان می‌باشند، که کماکان مالکیت اکثریت سهام شرکت خودروسازی فیات را در اختیار دارند. شرکت فیات تنها بخشی از دارایی‌های این خانواده بشمار می‌آید. امروزه خانواده آنیلی از طریق شرکت هلدینگ ، مالکیت ، شرکت ، ، ، روزنامه را در اختیار دارند. خانواده آنیلی با در اختیار داشتن اکثریت سهام شرکت ؛ مالک شرکت‌های ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، و و می‌باشند.
 از اعضای شناخته شده خانواده آنیلی، می‌توان به افراد زیر اشاره کرد:
 
 
 
 مقالهٔ اصلی: که نوه و وارث انتخابی است، هم‌اکنون فیات را در اختیار دارد. وی از سال ۱۹۹۷ در حالیکه تنها ۲۱ سال داشت، از سوی آنیلی به‌عنوان یکی از اعضای هیئت مدیره فیات منصوب شد. در پی درگذشت جیانی آنیلی در سال ۲۰۰۳ نایب رئیس دوم هیئت مدیره شد و یک سال بعد در سال ۲۰۰۴ پس از درگذشت ادواردو آنیلی، به عنوان نایب رئیس هیئت مدیره این شرکت منصوب گردید. در ماه مه ۲۰۰۴ سرجیو مارکیونه با حمایت‌های او به مدیرعاملی فیات برگزیده شد. الکان سرانجام در سال ۲۰۱۰ از سوی هیئت مدیره گروه فیات، به عنوان رئیس هیئت مدیره این شرکت انتخاب شد و جایگزین (رییس هیئت مدیره کنونی ) گردید.
 جان الکان در ماه ژوئیه سال ۲۰۱۱ از سوی گروه فیات اقدام به خریداری شرکت نمود ، که در پی آن، شرکت‌های خودروسازی ، ، و را نیز، بدست آورد. جان الکان همچنین و رئیس هیئت مدیره شرکت می‌باشد. اکسور یک شرکت سرمایه‌گذاری، متعلق به است، که مالک ، کراشمن اند ویکفیلد و شرکت محسوب می‌شود. وی رئیس هیئت مدیره و عضو شرکت‌های و نیز می‌باشد.
 مقالهٔ اصلی: ، و - است، که در حال حاضر گروه فیات می‌باشد. او همچنین و شرکت خودروسازی است و به‌عنوان شرکت و مدیرعامل نیز فعالیت می‌نماید. 
 در پی نجات سریع شرکت ایتالیایی از ، سپس آغاز سودآوری، پس از گذشت تنها ۲ سال رهبری وی بر این شرکت، در سال ۲۰۰۶ مارکیونه به یکی از مشهورترین مدیران تبدیل شد. سپس در سال ۲۰۰۹ گروه خودروسازی آمریکایی نیز در آستانه ورشکستگی به مارکیونه واگذار گردید. با حمایت مالی و ، باز هم در کمتر از ۲ سال، نه تنها کرایسلر از رهایی یافت، بلکه تا پایان ماه مه ۲۰۱۱ کلیه گرفته شده از دولت‌های کانادا و ایالات متحده را نیز بازپس داد...!
 سرجیو مارکیونه در حال حاضر علاوه بر شرکت‌های خودروسازی زیرمجموعه گروه فیات، در چندین شرکت و سازمان معتبر نیز به‌عنوان فعالیت می‌کند، که از جمله آن‌ها می‌توان به: ریاست هیئت مدیره شرکت سوئیسی ، عضو شرکت و هیئت مدیره گروه بانکداری سوئیسی اشاره نمود.
 در دهه ۱۹۸۰ شرکت فیات نشان ابتدایی خود را کنار گذاشت و لوگوی جدید فیات توسط طراح ارشد این شرکت طراحی شد. مایو مایول، طراح ارشد شرکت فیات جدید فیات را به صورت اتفاقی، به هنگام آزمودن یکی از مدل‌های خودرو این شرکت، طراحی کرد. وی به هنگام آزمایش خودرو از برابر یکی از تابلوهای نئون تبلیغاتی فیات عبور کرد و نور این نئون که در سیاهی آسمان معوج به نظر می‌رسید، توجه وی را جلب کرد و به این طریق نشان چندساله فیات توسط وی طراحی شد.
{"title": "گروه فیات کرایسلر", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%DA%AF%D8%B1%D9%88%D9%87_%D9%81%DB%8C%D8%A7%D8%AA_%DA%A9%D8%B1%D8%A7%DB%8C%D8%B3%D9%84%D8%B1&oldid=34863160", "language": "fa"}