در چند دههٔ گذشته پس از ابداع ساخت فلومترهای الکترومغناطیسی، تکنولوژی‌های دیگری مانند فلومترهای اولتراسونیک Ultra sonic Flow meters، فلومترهای توربینی Turbine Flow meters و غیره نیز ابداع گردید. ولی هیچ یک از این تکنولوژی‌ها، تاکنون نتوانسته‌اند با دقت و قابل اعتماد بودن مقادیر قرائت شده فلومترهای مغناطیسی برابری کند. پر واضح است از آنجا که سرعت در نقاط مختلف لوله، متفاوت است (پروفیل سیال)، سرعت واقعی در هر سطح مقطع، میانگین سرعت کلیه نقاط آن است. علت دقت بالای کنتورهای مغناطیسی آن است که دبی لحظه‌ای اندازه‌گیری شده، میانگین دبی لحظه‌ای میلیون‌ها نقطه داخل استوانه است که دائماً در حال اندازه‌گیری می‌باشند. به عنوان نمونه در فلومترهای اولتراسونیک با دو ، دبی اندازه‌گیری شده همواره میانگین دبی نقاط مختلف در روی مسیر حرکت سیگنال بین دو سنسور است نه نقاط داخل کل حجم لوله. در نتیجه بهترین دقت فلومترهای اولتراسونیک با دو سنسور ۱ ± تا ۳ ± درصد حداکثر مقدار قابل قرائت فول اسکیل (FS: Full Scale) می‌باشد، در حالی که دقت فلومترهای الکترومغناطیسی ۱/. ± تا ۵/. ± درصد می‌باشد.
 اصول اندازه‌گیری فلومترهای الکترومغناطیسی بر طبق قانون فارادی در مورد القاء مغناطیسی می‌باشد.
در صورت اتصال برق به یک ، یک در اطراف آن ایجاد می‌گردد. با عبور یک مایع رسانا مانند آب از این میدان، خطوط مغناطیسی آن قطع و در نتیجه ولتاژ ضعیفی ایجاد می‌گردد، که مقدار آن متناسب با سرعت عبور آب از میدان خواهد بود. این جریان توسط دو الکترود میدان دریافت، تقویت و در نهایت سرعت مایع مشخص می‌گردد. با توجه به مشخص بودن قطر لوله، دبی میزان جریان مایع معین می‌گردد.
{"title": "جریان‌سنج الکترومغناطیسی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AC%D8%B1%DB%8C%D8%A7%D9%86%E2%80%8C%D8%B3%D9%86%D8%AC_%D8%A7%D9%84%DA%A9%D8%AA%D8%B1%D9%88%D9%85%D8%BA%D9%86%D8%A7%D8%B7%DB%8C%D8%B3%DB%8C&oldid=33381998", "language": "fa"}