(به : ) ( : ; زاده ۶ اکتبر ۱۷۴۵–۱۸ سپتامبر ۱۸۰۷) طراح و نقاش بود. وی از نسل هنر لیتوانیایی در دوران مدرن محسوب می‌شود. او پیش از تاریخ گرایی در نقاشی لهستانی بود. وی همچنین بنیانگذار مکتب هنری ویلنیوس بود، برجسته‌ترین شاگردان وی یان روستم، یان کریستوف دامل، گاسپار بوروفسکی و جوزف اولشکیویچ بودند. پدرش لوکاس اسموگلویچ و برادرش آنتونی نیز نقاش بودند.
 فرزند لوکاس اسموگلویچ، که او نیز یک نقاش بود در متولد شد. مادر وی، رجینا اولسیسکا، خواهرزاده نقاش شمون چکوویچ بود. او اولین گام‌های خود را به عنوان یک نقاش در کارگاه مشترک پدر و چکوویچ در ورشو برداشت. در سال ۱۷۶۳ فرانچیشک به رم سفر کرد و در آنجا تحصیلات هنرهای زیبا را با مربیگری آغاز کرد. وی ۲۱ سال در رم ماند و در آنجا سبک را پذیرفت.
 در سال ۱۷۶۵ او از پادشاه لهستان بورس تحصیلی دریافت کرد و در آکادمی سنت لوکاس پذیرفته شد. وی به عنوان همکار در فهرست نویسی مصنوعات از Nero's Domus Aurea شرکت کرد. در سال ۱۷۸۴ به ورشو بازگشت و در آنجا مدرسه هنرهای زیبا، یکی از پیشینیان را تأسیس کرد.
 در سال ۱۷۹۷ به نقل مکان کرد و در آنجا بنیانگذار و اولین مؤسسه طرح و نقاشی در شد.
 وی در سال ۱۸۰۱ نقاشی‌های سقفی تمثیلی را برای تزار در کاخ شاهنشاهی جدید خود، قلعه میخائیلوفسکی، در نقاشی کرد که توسط برنا نیز طراحی شده‌است. 
 اسموگلویچ، مربی نسل نقاشان لهستانی-لیتوانیایی، در سال‌های آخر، زندگی خود را وقف نقاشی‌های تاریخی کرد. وی ایده‌ها و دیدگاه‌های کلاسیک مربوط به کلاسیسیسم روشن را به لیتوانی آورد. او زندگی روزمره و معماری ویلنیوس را به روشی واقع گرایانه نقاشی می‌کرد. آثار وی به بازسازی مداوم کاخ سلطنتی لیتوانی در ویلنیوس کمک کرد.
{"title": "فرانچیشک اسموگلویچ", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%81%D8%B1%D8%A7%D9%86%DA%86%DB%8C%D8%B4%DA%A9_%D8%A7%D8%B3%D9%85%D9%88%DA%AF%D9%84%D9%88%DB%8C%DA%86&oldid=32592976", "language": "fa"}