(Faik Ali Ozansoy؛ ‏۱۰ مارس ۱۸۷۶ – ۱ اکتبر ۱۹۵۰) ، ، و ترک و بود. او برادر کوچکتر ، و عضو برجسته و از نویسندگان روزنامه
 و فکر آتی 
و همچنین، بود و نام وی، در کنار نام برادرش، برای نجات جان هزاران ارمنی در وقایع شناخته شده‌است. 
 فایک اوزنسوی با توجه به حفاظت از زندگی مسیحیان ارمنی، توسط معاصرانش، به عنوان «فرماندار کافران» شناخته شد. 
او در طول بعنوان ، و در مقاطع مختلف زمانی، در مشاغلی همچون استان ، شهرهای و ، معاون و معاون نیز فعالیت کرد.
 اوزنسوی در روز ۲۴ آوریل ۲۰۱۳، روز یادبود ، در یک مراسم رسمی، به اتفاق شخصیت‌های برجسته مختلف از هر دو جامعه ترک و ارمنی در ترکیه در مقابل مقبره قربانیان نسل‌کشی، ادای احترام کرد. 
 فایک علی اوزنسوی در اکتبر ۱۹۵۰ درگذشت و در دفن شد. 
 ، که در کودکی به نام شناخته می‌شد، در تاریخ ۱۰ مارس ۱۸۷۶ در خانواده ای که اهل شعر و ادب بودند، در شهر ، ، متولد شد.
پدرش، سعید پاشا، یکی از و بود.
مادرش عایشه هانی، دختر یکی از اعضای برجسته ایل بود. 
اوزنسوی به غیر از ، و مشهور ترک که برادر بزرگترش بود، دو خواهر نیز داشت. 
 اوزنسوی پس از پایان و با تشکیل ، همچنان به عنوان یک به کارش ادامه داد و سپس به رفت و بعنوان در و در کار کرد. 
 او در دوران حکومت ، به عنوان معاون منصوب شد. 
اوزنسوی در ماه مارس ۱۹۱۹ نیز بمدت چند ماه به عنوان استان ، و پس از آن دوباره به برگشت و اینبار، بعنوان در مدرسه ملک مکتب فعالیت کرد. 
 اوزنسوی از سال ۱۹۳۰ تا ۱۹۳۲ به عنوان معاون منصوب شد. 
 او در اکتبر ۱۹۵۰ درگذشت و در دفن شد. 
 اوزنسوی در دوران به عنوان فرماندار مشغول به کار بود. هنگامی که دستور اخراج و تبعید ارld به اوزنسوی رسید، او از اجرای این دستور سرپیچی کرد. 
 برادر بزرگترش در نامه ای به او تأکید کرد که «در این رویداد شرکت نمی‌کند، و بهتر است که به اتفاق یکدیگر، مراقب افتخار خانوادگی باشند و با شرکت در این جنایت نام خانواده را لکه دار نکنند.» 
 در همین زمان، در حالی که بسیاری از ارمنی‌های تبعید شده از طریق به مقصد شهرهای دیگر، و در حال جابجایی بودند، اوزنسوی در برابر قتل و کشتار، از آنها محافظت کرد و برای آنها پناهگاهی را فراهم نمود.
او سپس توسط مقامت بالاتر، به احضار شد تا در رابطه با اقدامات خود را نسبت به ارامنه و اجرا نکردن دستورهای حکومتی توضیح دهد. ، در خاطرات خود در رابطه با می‌گوید:
 
 
 
 در حالی که اوزنسوی در در حال مذاکره با بود، کمال بی، رئیس ، از عدم حضور اوزنسوی بهره برد و بسیاری از را در این مجبور به گرویدن به کرد. 
در نتیجه، بسیاری از از تبعید اجباری و کشتار نجات یافتند.
پس از بازگشت به ، اوزنسوی در جریان این تغییر مذهب اجباری قرارگرفت و بسیار ناراحت شد.
او بلافاصله کمال بی را از پست خود برکنار کرد.
 او اوضاع را دوباره ارزیابی نمود و از پرسید که آیا آنها میل دارند که باشند یا نه. 
همه، به استثنای یک نفر، تصمیم گرفتند بمانند. 
 در نتیجه حوادث مربوط به ، اوزنسوی، برای هدیه ۵۰۰ قطعه طلا، از ارمنی‌ها، تشکر کرد و آن طلاها را صرف تلاش‌های امداد پناهندگان ارمنی نمود. 
 مابقی این بودجه برای تأسیس یک مدرسه و ایجاد یک آشپزخانه مجهز استفاده شد. 
 فایک علی اوزنسوی، را به عنوان اولین و این منتصب کرد. 
 برخی از اشعار قابل توجه اوزنسوی عبارتند از:
{"title": "فایک علی اوزنسوی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%81%D8%A7%DB%8C%DA%A9_%D8%B9%D9%84%DB%8C_%D8%A7%D9%88%D8%B2%D9%86%D8%B3%D9%88%DB%8C&oldid=35120604", "language": "fa"}