یا یا (به : ) (به : ) به معنی یا عملکرد فرد در است. این عملکردها و به طور خودکار نتایجی (انتقام کیهانی/الهی) را در این زندگی و زندگی بعد به دنبال دارند. بدین معنی که «هر چه کنی به خود کنی گر همه نیک و بد کنی».
 (karman) یکی از اعتقادهای دینی است که نخستین بار و به تفصیل در متون بیان شده است. کرمه به معنی عمل و در اصطلاح عبارت است از نتیجه اعمال که اگر خوب باشد موجب و اگر بد باشد موجب گرفتاری او می شود .
 
 در دین‌های و ، بر اثر کردارهای فرد (کارما) نیرویی ایجاد می‌شود که چگونگی زندگی آن فرد را در این زندگی و زندگی‌های بعدی‌اش مشخص می‌کند. اصل کارما می‌گوید که نتیجه هر آن‌چه انجام می‌دهیم به خودمان بازمی‌گردد. پیامد عملکرد فرد (Vipākap) نامیده می‌شود.
 بر اساس این اصل،کردارها ذاتاً پیامدهای خوب یا بد را همراه خود دارند. در ادیانی که به Saṃsāra باور دارند، مانند ، ، و ، نتایج کارما به زندگی‌های بعدی نیز کشیده می‌شود و در دوره‌های بعدی زندگی نیز به ظهور می‌رسد. بر این اساس، هر فرد، از طریق اعمالی که انجام می‌دهد باعث و بانی رنج و در زندگی (های) خود است.
 به باور این ادیان، زمانی که فرد به مرحله‌ای برسد که اعمالی را انجام دهد بدون این‌که کوچک‌ترین و به این اعمال داشته باشد، این عملکردها (کارماهای) او نتیجه و کار میوه‌ای به دنبال نخواهند داشت. بدین طریق کارماهای پیشین میوه‌های خود را به مرور به ظهور می‌رسانند، اما کار میوه‌های جدیدی به آن‌ها اضافه نمی‌شود. عدم دلبستگی و ناوابستگی به ، در تمامی جنبه‌های آن، به فرد کمک می‌کند تا چرخه تولدهای ادواری را شکسته و به «رهایی» برسد. هدف از این رهایی این است تا فرد دیگر نکشد.
 بودا در متنی معروف به aṅguttaranikāya (قسمت I.87f) در مورد کارما می‌گوید:
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. « ». در .
{"title": "کارما", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D9%85%D8%A7&oldid=33507426", "language": "fa"}