(تولد؟-مرگ ۷۴۶ هجری قمری) نویسنده شرحی است بر کتاب در اثر ، که به معروف است.
 در برخی منابع او را «ابوالمکارم فخرالدین احمدبن الحسن بن یوسف جاربردی» نامیده‌اند. «جاربردی» در نام او معرب «چارپردی» یعنی منسوب به است. در عین نا معلوم دانستن جای دقیق چاربرد آن را در ناحیه می‌داند.پرد درفرهنگ معین لای میباشد و چار همان چهار است پس چار احتمالا همان چهار لای میشود .
 وی ساکن تبریز بوده و در همان شهر درگذشته‌است. نزد صاحب تفسیر معروف تلمذ کرده است و با مباحثات طولانی داشته که بعد از فوت وی پسرش ابراهیم بن احمد جاربردی نیز آن بحث‌ها را ادامه داده و متن آنها در سبکی (ج ۶ صص ۱۲۳-۱۸۰) در شرح حال قاضی عضدالدین ایجی آمده است.
 وی در تصوف و عرفان مقام شامخی داشته و مرد باوقار و باحقیقتی بوده است.
{"title": "فخرالدین احمد چارپردی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%81%D8%AE%D8%B1%D8%A7%D9%84%D8%AF%DB%8C%D9%86_%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF_%DA%86%D8%A7%D8%B1%D9%BE%D8%B1%D8%AF%DB%8C&oldid=32889420", "language": "fa"}