(زادهٔ در -)، سیاست‌مدار - عضو حزب است که از ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۶ عضو بود. 
 او از سال ۲۰۰۷ مشاور ارشد در پروژه SEAL است. 
 کریمی پس از به پیوست. با سخت شدن شرایط در ایران برای گروه‌های مخالف او به مهاجرت کرد. مهاجرت بعدی او از به بود و او پس از اقامت در ، در مرکز مجاهدین خلق در به فعالیت پرداخت. ( :  ; متولد ۱۵ نوامبر ۱۹۶۰ در حسن‌آباد یاسوکند، گروس) - است. او بین سال‌های ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۶ عضو برای بود.
 کریمی متولد ایران است. و در سالهای ۱۳۴۵ تا ۱۳۵۷ در گذراند. در سال ۱۳۵۷ برای تحصیل در رشته به رفت. کریمی از پانزده سالگی به تفسیرهای مترقی از علاقه‌مند شد. کریمی از دوران جوانی در مقاومت علیه شرکت داشته و برای دموکراسی و حقوق بشر در ایران مبارزه کرده‌است. کریمی را لحظه ای برای عملی کردن شکلی از می‌دانست. در عوض انقلاب ایران یک دولت محافظه کار را به قدرت رساند. 
 کریمی در سال ۱۳۵۹ دانشگاه را ترک کرد و به ، جنبش مقاومت اسلامی چپ علیه پیوست. او برای مجاهدین خلق روی گوش دادن مخفیانه به ارتباطات کار می‌کرد. در سال ۱۹۸۳ از ایران به گریخت و در آنجا گرفت. کریمی بین سال‌های ۱۹۸۵ و ۱۹۸۶ برای مجاهدین خلق در کار می‌کرد و در آنجا داستان‌هایی را برای اعضای مقاومت ایران که به فرانسه پناه می‌بردند، ساخت. کریمی در سال ۱۳۶۵ از مجاهدین خلق جدا شد. کریمی در کتاب در سال ۲۰۰۵ به شرح تحولات سیاسی خود در جوانی، تجربیاتش با مجاهدین خلق و جدایی از سازمان می‌پردازد. مجاهدین خلق قبلاً توسط و یک محسوب می‌شد. کریمی در حال حاضر این سازمان را یک " " می‌داند. 
 کریمی در سال ۱۹۸۵ در آلمان در کالج دانشجویان خارجی تحصیل کرد. بین سالهای ۱۹۸۶ و ۱۹۸۸ و در . کریمی بین سال‌های ۱۹۸۳ و ۱۹۸۸ در گروه‌های مختلف پناهندگان در آلمان و فرانسه فعال بود. خواهرش فرزانه همچنان در سازمان مجاهدین خلق فعال بود که به قیمت جان او تمام شد. 
 کریمی در سال ۱۳۶۸ به همراه خانواده به هلند رفت. کریمی در در رشته روابط بین‌الملل و سازمان‌های بین‌المللی تحصیل کرد. او همچنین را به دست آورد.
 کریمی در سال ۱۳۷۲ در بخش نیمه دولتی شروع به کار کرد. بین سال‌های ۱۹۹۳ و ۱۹۹۴، او شروع به کار برای بنیاد پروب در کرد. از سال ۱۹۹۴، او به عنوان هماهنگ‌کننده برای آیسا، پروژه ای برای رهایی و حمایت از زنان سیاه‌پوست، مهاجر و پناهنده کار کرد. در سال ۱۹۹۷، او به عضویت GreenLeft درآمد. در آوریل ۱۹۹۸، او عضو هیئت مدیره چپ سبز شد. در سال ۱۹۹۸ او رهبر پروژه ملی از مؤسسه هلندی مراقبت و رفاه بود. کریمی در جامعه مدنی نیز فعال بود. بین سال‌های ۱۹۹۱ و ۲۰۰۱، او عضو هیئت مدیره بود.
 در کریمی از حزب چپ به انتخاب شد. زمانی که او در چپ سبز فعال شد، مشارکت گذشته خود را در فاش نکرد. او در مجلس نمایندگان در ، همکاری‌های توسعه، امور اروپا و شرکت داشت. به این ترتیب، او نایب رئیس کمیته دائمی امور اروپا بود. او همچنین عضو کمیته بود. در سال ۱۹۹۹ او یکی از دو نماینده پارلمان (یکی دیگر بود) بود که به پیشنهاد برای پایان دادن به که بخشی از رای مثبت دادند. 
 در سال ۲۰۰۳، او به همراه از و درهام از , برای برگزاری در مورد . این پیشنهاد در سال ۲۰۰۵ به قانون تبدیل شد. او همچنین از وزیر در مورد که دولت آمریکا را موظف می‌کند شهروندان آمریکایی را که به در - حتی با استفاده از خشونت - آورده می‌شوند، و وزیر را آزاد کند، بازخواست کرد. در مورد حمایت هلند از وی همچنین برای حمایت از رسانه‌های آزاد ایرانی، و با ۱۵ میلیون یورو اقدام کرد. این امر توسط مجلس نمایندگان در پایان سال ۲۰۰۴ پذیرفته شد. کریمی در خود را به عنوان نامزد معرفی نکرد.
 کریمی تا سال ۲۰۱۸ مدیر اجرایی آکسفام نویب بود. او در سال‌های ۲۰۰۹ و ۲۰۱۰ ریاست SHO را بر عهده داشت، گروهی از سازمان‌های کمک‌های بشردوستانه. او همچنین یکی از اعضای هیئت مدیره پخش کننده VPRO و IDH (ابتکار تجارت پایدار هلند) است. او بین سال‌های ۲۰۰۶ و ۲۰۰۷ در هیئت نمایندگان پارلمان برای اقدام جهانی در نیویورک خدمت کرد. او در سال ۲۰۰۷ به تأسیس پارلمان افغانستان به عنوان مشاور با UNDP شعبه سازمان ملل کمک کرد. او به‌عنوان مدیر، در کنار پروژه‌های دیگر، با هیئت مشاوران مؤسسه بین‌المللی مطالعات اسلام در دنیای مدرن همکاری داشت.
 کریمی برای کارش سفرهای زیادی به مناطق درگیری داشت. در می ۲۰۰۵، او از دیدن کرد. او در فرودگاه تهران مورد بازجویی قرار گرفت و اطلاعات از دفتر خاطراتش کپی شد. این امر منجر به اعتراض رسمی وزیر بات به سفیر ایران شد. 
 موضوع اصلی کار او در مجلس نمایندگان در بود. او توجه ویژه ای به و تحولات افغانستان و ایران داشت. او در کتاب‌هایش «میدان جنگ افغانستان» و «راز آتش» در این باره نوشت.
 در اوایل سال ۲۰۰۷، کریمی برای کار کرد، جایی که او مشاور ارشد UNDP در برای پروژه SEAL (حمایت از تأسیس قانونگذار افغانستان) بود: او به تدریس و حمایت از کمیته‌های مختلف پرداخت. . در نوامبر ۲۰۰۷ او به عنوان مدیر کل منصوب شد. او جانشین شد.
 کریمی در جامعه مدنی نیز فعال است. او برای ، یک روزنامه آنلاین رایگان فارسی می‌نویسد. او از سال ۲۰۰۴ عضو هیئت مشاوره در بوده‌است. در سال ۲۰۰۶، او پل خلیجرا تأسیس کرد، که بنیادی برای در . بین سال‌های ۲۰۰۶ و ۲۰۰۷، او یکی از اعضای هیئت نمایندگان پارلمان برای اقدام جهانی در نیویورک بود. 
 کریمی دو بار ازدواج کرده‌است. همسر اول او نیز در نقش داشت. زمانی که در سال ۱۹۸۶ از سازمان جدا شد، از او نیز جدا شد. او از شوهر اولش یک پسر دارد که با فرار کریمی از ایران به دنیا آمد. در سال ۱۹۸۹ او دوباره ازدواج کرد. کریمی ، ، ، و صحبت می‌کند. 
 
 
 کریمی در راه‌اندازی نشریه اینترنتی و نقش داشته‌است. 
 او در ژوئن ۲۰۰۵ هنگام ورود به ایران در فرودگاه بازداشت شد که با اعتراض رسمی دولت هلند مواجه شد. در فروردین ۱۳۸۸ فرح کریمی را یکی از طراحان «پروژه هلندی» براندازی نظام معرفی کرد.
{"title": "فرح کریمی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%81%D8%B1%D8%AD_%DA%A9%D8%B1%DB%8C%D9%85%DB%8C&oldid=34433267", "language": "fa"}