از یاران عمویش در بود که در سن سیزده سالگی پس از نبردی توسط کشته شد. قاسم پسر در عاشورا، نوجوانی ۱۳ یا ۱۶ ساله بود.
 در شب عاشورا بعد از اینکه حسین بن علی بن ابی طالب به یاران خود خبر داد که همه آنها در روز بعد کشته خواهند شد، قاسم بن حسن از عموی خویش سؤال کرد که آیا من هم فردا کشته خواهم شد؟ سپس حسین بن علی اینگونه پاسخ داد "فرزندم مرگ در نزد تو چگونه است؟" قاسم پاسخ داد که مرگ در نزد من از عسل شیرین‌تر است. در ادامه عمویش گفت: "آری، تو نیز فردا به شهادت خواهی رسید." 
 وی پس از عون بن عبدالله جعفر (پسر یا پسر همسرش) پیش حسین بن علی رفت و از او اجازه رفتن به میدان نبرد خواست؛ ولی به او اجازه نداد. وی پس از اصرار فراوان توانست از او اجازه گیرد.
نیز در حدیثی از علی بن حسین امام چهارم شیعیان آمده‌است که وی پس از به میدان رفت. 
 قاسم نوجوان سوار بر اسب شد، با جثه ریزی که داشت پایش به رکاب نمی‌رسید. یکی از خوارج به نام که از فرماندهان سپاه عمر بن سعد بود، مسئول کشتن قاسم شد. ازرق، چهار پسرش را تک تک به میدان فرستاد که خود ازرق با پسرانش توسط قاسم کشته شدند. بعد از این نبرد حیرت‌انگیز، سپاهیان عمر ابن سعد قاسم را دوره کرده، او را مجروح و از اسب پایین انداختند. قاسم از عمویش تقاضای کمک کرد، حسین به سرعت سمت قاسم تاخت و سواران دورش را کشت اما وقتی به بدن قاسم نگریست دید که بدنش با سم‌های اسب مچاله شده و قاسم کشته شد.
{"title": "قاسم بن حسن", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%82%D8%A7%D8%B3%D9%85_%D8%A8%D9%86_%D8%AD%D8%B3%D9%86&oldid=34938487", "language": "fa"}