که با نام‌های ، نیز شناخته می‌شود، رشته‌کوهی است که از و بیرونی و درونی تشکیل شده‌است. این در شرق کوه‌های و موازی با آن قرار دارد و با امتداد شمال غربی-جنوب شرقی از در آذربایجان تا در بلوچستان در جنوب شرق کشیده شده‌است. این رشته‌کوه عمدتاً در فازهای آتشفشانی و دوره و فازهای و پولوتونیک دوره تشکیل شده‌است.
 کوه‌های مرکزی ایران قله‌های معروفی مانند در ، در ، ، و (لاله زار) در و در را در بر می‌گیرد.
 کوه‌های مرکزی ایران از شمال غرب و غرب به و از شمال به محدود است و در جنوب آن زمین‌های پست خشک واقع شده و در کرانه‌های شمالی و ارتفاع آن از سطح دریا به صفر می‌رسد. در مشرق آن دو کویر غیرقابل زیست واقع شده که در شمال و در جنوب واقع است، حاشیه این دو کویر از حوالی کاشان در جنوب تا منطقه در شمال را در بر
می‌گیرد. 
 کوه‌های مرکزی ایران در امتداد قطر شمال غربی به جنوب شرقی از جنوب استان آذربایجان شرقی شروع شده و تا دامنه‌های باختری ادامه می‌یابد و در آن‌جا به رشته‌کوه‌های شرقی ایران می‌پیوندد.
 طول رشته‌کوه‌های مرکزی ایران حدود ۱۴۶۰ کیلومتر است و عرض آن به‌طور متوسط ۸۰ کیلومتر می‌باشد که در بعضی مناطق گاه به ۴۳۰ کیلومتر (استان کرمان) افزایش می‌یابد و در برخی نواحی به ۳۵ کیلومتر کاهش می‌یابند و در مجموع پهنه‌ایی به وسعت ۱۴۳۰۰۰ کیلومتر مربع را زیر پوشش قرار داده‌است. 
 بلندترین بخش کوه‌های مرکزی ایران در قرار دارد و کوهستان‌های ، و در مرتبه بعدی قرار می‌گیرند.
مرتفع‌ترین قله فلات مرکزی ایران دارای ۴۵۰۰ متر ارتفاع است.
 فلات مرکزی ایران شامل ۳۴٪ از ، ۱۸٪ از ، ۱۵٪ ، ۹٪ ، ۶٪ ، ۵٪ ، ۵٪ ، ۳٪ ، ۲٪ و ۱٪ می‌شود، که جمعاً ۴۳۲۰۸۴ کیلومترمربع را تشکیل می‌دهد. 
 مقالهٔ اصلی: کوه‌های مرکزی ایران در زون ساختمانی قرار دارد. از دید و ، ایران مرکزی یکی از تقسیمات اصلی به‌شمار می‌رود و به شکل مثلثی است که از شرق به بلوک ، از شمال به رشته‌کوه‌های البرز و از جنوب به منطقه – محدود می‌شود. آذربایجان در شمال غرب ایران مرکزی قرار گرفته‌است. این واحد پیکره اصلی و میانی را پدیدآورده است. 
ایران مرکزی سرزمینی یک‌پارچه و همگن نیست، بلکه در نتیجه عملکرد به صورت قطعاتی جدا با ویژگی‌های زمین‌شناختی متفاوت است. در هر حال، دو ویژگی عمده در این پهنه حاکم است یکی ، دگرگونی و پلوتونیسم شدید ، و دوم، تکاپوی شدید . این دو ویژگی باعث تمایز مرکزی از صفحه شده‌است. 
 در مجله ساینس دیلی سال ۲۰۱۵، زمین شناسان به نازک شدن پوستهٔ فلات ایران در اثر تحولات اشاره کرده‌اند. نازک شدن ، باعث بالا آمدن داغ شده و سبب گسترش پوسته زمین می‌شود. 
 و در مرکز این فلات قرار دارند. مرکز و بخشی از مشرق فلات ایران پوشیده از صحرایی خشک و بی آب و علف است که از لحاظ شدت دما را به خاطر می‌آورد.
 وجود بیابان‌های نمکی یادگار در است. 
 در کتاب خود دربارهٔ ایران، موقعیت فلات ایران را در دوران بارانی ، و بعد از آن به ترتیب زیر خلاصه می‌کند:
 تحقیقات جدید زمین‌شناسی نشان داده‌است که در زمانی که قسمت اعظم سطح اروپا به وسیله
یخچال‌ها پوشیده شده بود، فلات ایران یک مرحله بارانی را داشته‌است که حتی دره‌های مرتفع نیز در زیر آب قرار داشته‌است. قسمت مرکزی فلات که امروزه یک و شوره‌زار بزرگ است، در آن زمان یک دریاچه وسیع ( ) یا یک دریای داخلی بوده‌است که رودخانه‌ها از کوه‌های مرتفع به آن می‌شده‌است. 
 کوه‌های مرکزی ایران به دو دسته تقسیم می‌شوند:
 
 مهم‌ترین رشته‌کوه‌ها و ارتفاعات پراکنده فلات مرکزی ایران عبارتند از:
 
 - رشته ارتفاعات بین و کرمان شامل:
 
 
 
 
 
 فعالیت آتشفشانی در ایران مرکزی به نام کمربند آتشفشانی ارومیه – دختر یا آتشفشان‌های سهند – بزمان به صورت رشته کوه‌هایی از ( و ) تا – در امتداد دارد. این کمربند همان‌طور که اشاره شد ۱۷۰۰ کیلومتر طول و با عرض ۱۰۰ کیلومتر به موازات منطقه رورانده زاگرس گسترش دارد. این کمربند جایگاه اصلی معادن کشور می‌باشد. 
 این کمربند دربرگیرنده رشته کوه‌هایی هستند که در امتداد قطر بزرگ کشور از شمال غرب به جنوب شرق کشیده شده‌اند. شکل‌گیری این کمربند مرتبط با تکوین کمربند زاگرس است. این کمربند در شمال به زاگرس متصل می‌شود و در جنوب به آتشفشان می‌پیوندد و از این طریق به پهنه و رشته کوه‌های شرق ایران متصل است.
 -۴۱۵۰ متر در استان کرمان
 - ۴۰۵۰ متر در استان یزد
 - ۳۸۸۶ متر در استان کرمان
 - ۳۸۷۰ متر در استان اصفهان
 - ۳۸۵۶ متر در استان کرمان
 - ۳۷۷۳ متر در استان کرمان
 - ۳۷۵۰ متر در استان کرمان
 - ۳۵۹۲ متر (منبع شماره ۶)
 کوه‌های مرکزی ایران نیز مانند کوه‌های شرقی، تقریباً بایرند. نواحی مرتفع این کوه‌ها به علت ارتفاع نسبتاً زیاد، دارای آب و هوای کوهستانی است. به علت اختلاف دما بین این کوهستان با دشت‌های مجاور، بادهای محلی مختلفی در نواحی مرکزی ایران تولید می‌شود. رطوبت اندکی که به دلیل ارتفاع زیاد، از جریان‌های غربی یا جنوبی دریافت می‌شود به اعتدال نسبی هوا در نواحی مرتفع و کوهپایه‌ها کمک می‌کند و موجب اسکان مردم و تشکیل روستاها و شهرهای مختلف در دامنه‌ها و کوهپایه‌های این کوه‌ها شده‌است. 
 معاون امور جنگل کشور در گفتگو با تأکید می‌کند: به دلیل گرم شدن هوا و جهان و همچنین حفر غیرکارشناسی تعداد زیادی در فلات مرکزی، اکولوژیک به و شمال اتفاق افتاده‌است و همین مسئله باعث شده که برای حفظ سطح ایستایی فعلی تلاش برای نگهداری پوشش زاگرس و بیشتر مورد توجه قرار بگیرد. با توجه به مشکلات داری که در کشور وجود دارد مردم در برخی شهرهای فلات مرکزی ایران در سال ۹۵ با کمبود آب مواجه بودند.
{"title": "کوه‌های مرکزی ایران", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%DA%A9%D9%88%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C_%D9%85%D8%B1%DA%A9%D8%B2%DB%8C_%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86&oldid=35129203", "language": "fa"}