این فهرستی از واژگان است که از و ریشه می‌گیرند. برای معدودی از این واژگان ممکن است ریشه‌شناسی دیگری هم قائل شده باشند و ممکن است در فهرست واژگان اسپانیایی که از زبانهای دیگر می‌آیند نیز دیده شوند.
 یا یا یا به معنی یا ، برگرفته از عربی «الزاج»، برگرفته از واژه فارسی «زاک». < 
 : به معنی یا همان سنجد تلخ و زهر زمین و زیتون تلخ است، برگرفته از فرانسه azédarac که خود برگرفته از واژه فارسی «آزاد درخت» است. 
 : به معنی برگرفته از عربی «الدیوان» که خود برگرفته از واژه فارسی دیوان است. 
 : به معنی ، برگرفته از عربی الشطرنج، برگرفته از فارسی «شترنگ»، با ریشه «چترنگ»، برگرفته از «چَتورَنگَ»، به معنی «دارای چهار لبه یا چهار حد». 
 : برگرفته از واژه عربی «القبه» که خود از واژه فارسی گنبد می‌آید. 
 : به معنی بازی . برگفته از واژه فارسی فرزین. 
 : به معنی در بازی شطرنج، برگرفته از واژه فیل یا پیل 
 یا یا و یا به معنی ، برگرفته از عربی «الفستق»، معرب واژه فارسی میانه «پستک». 
 : به معنی گیاه یا غلاف لوبیا. برگرفته از واژه فارسی خرنوب. 
 اشاره به نوعی پارچهٔ کتانی یا ابریشمی، یا به نوعی پیرهن و تونیک. برگرفته از عربی «الخام» به معنی «پارچه خام» یا «ابریشم خام»، برگرفته از واژه «خام» فارسی. 
 یا به معنی «آبکند» و «مسیل» و «دره باریک و کوچک»، برگرفته از عربی «الخندق»، معرب از فارسی میانه «کندک» یا «کنده». 
 یا به معنی مرداسنگ، برگرفته از عربی «المرتک» یا «المرتق»، برگرفته از واژه فارسی «مرده‌سنگ». 
 : به معنی شربت. برگرفته از می+بِه که از راه عربی به اسپانیایی رفته‌است. 
 : به معنی مُشک. برگرفته از معرب واژه مشک. 
 یا یا ، به معنی یا مرزنگوش، برگرفته از عربی «المردکوش»، برگرفته از وازه فارسی «مرده‌گوش». 
 : به معنی لوبیا، برگرفته از عربی‌شدهٔ واژه فارسی لوبیا.
 یا یا ، به معنی گیاه نیل ( ) و رنگ نیلی، بر گرفته از عربی «النیل»، برگرفته از واژه فارسی «نیل»، خود برگرفته از سانسکلیت «نیلـَه». 
 به معنی «درخت ارغوان»، برگرفته از عربی «ارجوان»، برگرفته از فارسی «ارغوان». 
 ، به معنی «چدن»، بر گرفته از عربی «الرَوی»، برگرفته از فارسی «روی». 
 یا به معنی «طبل کوچک»، برگرفته از عربی «الطبلک»، بر گرفته از فارسی «طبلک». 
 : به معنی یا شَبَق، برگرفته از واژه عربی الصبغ که خود از واژه فارسی شبق گرفته شده‌است. 
 به معنی و «رنگ نارنجی شدید» برگرفته از عربی «الزرقون»، برگرفته از واژه فارسی «زرگون». 
 به معنی ، برگرفته از عربی «السکر»، شاید برگرفته از یونانی σάκχαρη، شاید برگرفته از واژه فارسی «شکر، برگرفته از واژه سانسکریت «शर्करा» (شرَکـَرا). < 
 : به معنی یا زنبق و همچنین نامی برای دختران، برگرفته از واژه عربی «السوسنه» که خود از واژه سوسن گرفته شده‌است. 
 : به معنی ، برگرفته از یافته و معرب واژه فارسی لاژورد. 
 : به معنی کفش یا دمپایی، برگرفته از واژه پاپوش 
 ، به معنی ( )، برگرفته از فرانسه یا ایتالیایی badian، برگرفته از فارسی «بادیان». < 
 : به معنی بازار
 : یه معنی پادزهر و برگرفته از واژه پادزهر 
 : به معنی شغال، برگرفته از واژه ترکی cakal که خود برگرفته از واژه فارسی شغال است. 
 : به معنی رنگ خاکی 
 : به معنی کاروان و همچنین خودرو مسافرتی بزرگی که جای خواب هم داشته باشد. 
 : به معنی ترکش کمانداری یا تیرکش، برگرفته از واژه ترکَش یا تیرکش 
 : به معنی سرخ‌رنگ. برگرفته از معرب واژه فارسی قرمز. این باور نیز وجود دارد که واژه قرمز ریشه سانسکریست دارد. 
 : به معنی بالاپوش یا کاپشن، احتمالاً برگرفته از واژه قزاقی
 : به معنی شال 
 : مصغر واژه شال، به معنی شال کوچک
 :ـ 
 : به معنی سرباز، برگرفته از واژه فارسی سپاهی. 
 : به معنی مبل یا کاناپه و همچنین دیوان، برگرفته از واژه دیوان 
 : به معنی اسفناج. برگرفته از واژه فارسی اسفناج یا اسپاناخ. 
 : نوعی غذای اسپانیایی به‌ویژه است. از واژه عربی سکباج که خود از واژه‌های فارسی سرکه+با (به معنی آش) گرفته شده‌است. 
 :ـ 
 : به معنی پارچه ابریشمی
 : به معنی در بازی شطرنج، تبدیل یافته معرب واژه 
 : به معنی یاسمن. برگرفته از واژه پهلوی یاسمن. 
 : به معنی مُغ و همچنین جادوگر. برگرفته از واژه فارسی مُغ. 
 :ـ 
 : مات، اصطلاحی در شطرنج 
 : به معنی وصله، یا تکه، برگرفته از واژه پارچه
 : به معنی پردیس یا بهشت. برگرفته از واژه فارسی پردیس. 
 : از واژه پرگاله 
 : به معنی پارسی، فارسی، ایرانی
 : به معنی پرده کرکره، پنجره پوش، برگرفته از پنجره پوش‌های سبک ایرانی یا پارسی که اولین بار در به ونیز برده شدند. 
 
 : به معنی پیژامه، از واژه پای‌جامه 
 : به معنی سرخ شرابی یا قرمز. 
 : به معنی . برگرفته از واژه کوشک فارسی و پهلوی. 
 : به معنی مهره رخ شطرنج 
 : به معنی ساتراپ یا استان. برگرفته از واژه ساتراپ. 
 : به معنی شبستان، برگرفته از واژه سرای 
 : به معنی چهارپایه، برگرفته از واژه عربی تنبور که خود از واژه پارسی تبیر گرفته شده 
 : به معنی نوعی پارچه ابریشمی تافته، برگرفته از واژه تافته 
 : به معنی سنگ تالک، برگرفته از واژه تالک 
 : به معنی ببر، برگرفته از واژه لاتین tigris که خود احتمالاً ریشهٔ ایرانی دارد 
 : به معنی لاله، برگرفته از واژه دلبند 
 : به معنی فنجان، برگرفته از واژه عربی طسّة که خود برگرفته از واژه تشت فارسی است. 
 : به معنی دستار یا عمامه، برگرفته از واژه دلبند 
 : به معنی گام بلند، برگرفته از واژه لاتین zanca، که خود بر گرفته از واژه زنگه‌است. (که به معنی نوعی پای‌افزار بوده‌است). 
 : به معنی زنانه یا بخش زنانه
{"title": "فهرست واژگان اسپانیایی با ریشه ایرانی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%81%D9%87%D8%B1%D8%B3%D8%AA_%D9%88%D8%A7%DA%98%DA%AF%D8%A7%D9%86_%D8%A7%D8%B3%D9%BE%D8%A7%D9%86%DB%8C%D8%A7%DB%8C%DB%8C_%D8%A8%D8%A7_%D8%B1%DB%8C%D8%B4%D9%87_%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C&oldid=31849370", "language": "fa"}