(زاده ۱ آبان ۱۳۲۸ در روستای از توابع ) و عضو سابق است. وی در دوره و ریاست جمهوری و از سال ۱۳۶۸ تا ۱۳۷۶، را برعهده داشت.
 وی به دلیل طراحی ترور میکونوس تحت تعقیب اینترپل (پلیس بین‌الملل) قرار داشت. ۷ نوامبر ۲۰۰۷ اینترپل حکم جلب وی را به دلیل دست داشتن در انفجار مرکز همیاری یهودیان صادر کرده‌است. 
 در ۱۴ اردیبهشت ۱۳۸۷ وی را به «فساد اقتصادی»، «رانت خواری» و در برخی موارد به «فساد اخلاقی» متهم کرد.
 علی فلاحیان در سال ۱۳۸۰ در هشتمین دورهٔ انتخابات ریاست جمهوری اسلامی ایران نامزد شد و با کسب ۰/۱۹۶ درصد آراء نهمین رتبه در بین ده نامزد را به دست آورد. 
فلاحیان در در سال ۱۳۹۲ در یازدهمین دورهٔ انتخابات ریاست جمهوری اسلامی ایران نیز برای نامزدی ثبت نام کرد و پس از اعلام نتایج صلاحیت‌ها گفت: من رد صلاحیت نشدم. نام من را جزو انصرافی‌ها گذاشتند. به من گفتند که شما انصراف داده‌اید. 
 امیرحسین فلاحیان، فرزند آخر علی فلاحیان، متولد ۱۳۷۰ در تاریخ ۱۳۹۳/۱۲/۴ درگذشت. دفتر علی فلاحیان در اطلاعیه‌ای گفت： فرزندش از ۱ سالگی با عارضه عروقی مواجه بود که با تشدید بیماری در سال ۱۳۸۹ تحت عمل جراحی وریدی پای چپ قرار گرفت، لیکن به دنبال احساس ناراحتی در روز جمعه مورخه ۱۳۹۳/۱۲/۰۱ به توصیه پزشکان معالج در بیمارستان خاتم‌الانبیا بستری شد که پس از سه روز پیگیری و درمان دچار گردید و فوت کرد. 
 محسن فلاحیان، دیگر پسر وی، به جرم قتل و استفاده از اسلحه محاکمه شده‌است. پسر فلاحیان ضمن درگیری، با اسلحهٔ خود یک مأمور نیروی انتظامی را به قتل رسانده بود. 
 (پلیس بین‌الملل) در تاریخ به درخواست دادگستری مبنی بر دخالت داشتن وی در و در مقام رئیس وقت ، حکم جلب بین‌المللی وی را صادر کرده‌است. 
 وی همچنین به دلیل طراحی و محکومیت غیابی در دادگاه کشور ، از قبل تحت تعقیب (پلیس بین‌الملل) قرار داشت. نام وی به عنوان متهم فراری به جرم جنایت علیه جان و سلامت انسان‌ها، اوباشگری و خرابکاری با درج عکس و مشخصات ظاهری، وزن ۹۲/۵ کیلوگرم و چشم‌ها و موهای قهوه‌ای، در وبگاه اینترپل اعلان شده‌است. وی در مصاحبه‌ای با حسین دهباشی در مجموعه تاریخ شفاهی ایران، تأکید کرد که هیچ نقش و اطلاعی از موضوع و نداشته‌است. 
 دوره ریاست فلاحیان بر وزارت اطلاعات در کابینه ، یکی از پرتنش‌ترین و پرانتقادترین دوران فعالیت این وزارت‌خانه از سوی جریان‌های روشنفکری ارزیابی می‌شود. بسیاری از روزنامه‌نگاران و روشنفکران ایرانی همچون؛ معتقدند در این دوران و به دستور شخص او بسیاری از نویسندگان و روشنفکران به قتل رسیده‌اند. فلاحیان در خصوص ماجرای اتوبوس حامل نویسندگان که عازم ارمنستان بود، این را ساخته و پرداخته اذهان این نویسندگان دانسته و آن را برگرفته از یک رمان می‌داند. 
 می‌گوید: علی‌رغم اظهار نظرهایی که پیرامون فلاحیان در قضایایی چون ، حذف مخالفان و فعالیت‌های اقتصادی وزارت اطلاعات به گوش می‌رسد ولی همچنان به نظر بعضی او یکی از قوی‌ترین وزیران اطلاعات بوده‌است. وی در مصاحبه با همین خبرگزاری (متهم اول قتل‌های زنجیره‌ای) را یک نخبه امنیتی دانست و گفت: او بسیار آدم قوی‌ای بود و خیلی خدمت کرد. وی معتقد است سعید امامی خودش را نکشته‌است. 
 طی سخنرانی‌هایی در ۱۴ اردیبهشت ۱۳۸۷ در دانشگاه بوعلی همدان و ۷ خرداد همان سال در دانشکده حقوق دانشگاه شیراز، علی فلاحیان و دستکم ۵۰ تن از مقامات ارشد و روحانیان با نفوذ جمهوری اسلامی را با ذکر نام به «فساد اقتصادی»، «رانت خواری» و در برخی موارد به «فساد اخلاقی» متهم کرد. 
 بنا بر گفته ، علی فلاحیان در ویلایی مصادره شده از دوران پهلوی در منطقه تهران زندگی می‌کند. وی ادعا کرده که این ویلا غنیمت جنگی است.
{"title": "علی فلاحیان", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B9%D9%84%DB%8C_%D9%81%D9%84%D8%A7%D8%AD%DB%8C%D8%A7%D9%86&oldid=35071716", "language": "fa"}