یا ، متکلم و شیعه بود. وی از اصحاب ، و بود. برخی از محدثین وی را از اصحاب ، امام هشتم شیعیان دانسته‌اند. وی ۱۸۰ جلد کتاب در دفاع از نوشته که یکی از آن‌ها کتاب پیرامون است. از دیگر آثار او می توان به کتاب فی الجبر و التشبیه، کتاب المسائل الاربع فی الامامه اشاره کرد. فضل بن شاذان عمری دراز یافت و در سال هجری قمری درگذشت. آرامگاه وی در و هم‌جوار است. گورستان عمومی نیشابور به دلیل وجود آرامگاه فضل بن شاذان، نام گرفته است. بنابر برخی تحقیقات، فضل بن شاذان، همان فضل بن سنان مورد اشاره شیخ طوسی در رجال است که یکی از وکلای علی بن موسی الرضا دانسته شده است.
 فضل بن شاذان از اصحاب جواد است که دو امام بعدی شیعه یعنی هادی و عسکری را هم درک کرده است. بیش از صد عنوان کتاب در زمینه فقه و حدیث تالیف کرده و بر فرقه های ضالّه ردّیه نوشته است. سی عنوان آن را شیخ طوسی نام برده‌است. کتاب فی الجبر و التشبیه، کتاب المسائل الاربع فی الامامه از جلمه این آثار است.از تالیفات او جز اندکی باقی نمانده است.
 نسب ابومحمد فضل بن شاذان به قبیله عرب اَزْد می‌رسید. پدر فضل، شاذان بن خلیل از اصحاب بود. 
 در مورد زندگی فضل بن شاذان اطلاعات دقیقی به دست نرسیده و رفع تناقض بین اطلاعات پراکنده موجود نیز تاحدی مشکل است. ظاهراً او در نیشابور متولد شده است. 
عطاردی، حدیث‌شناس شیعه در کتاب گزارش می‌کند که فضل از جمله افرادی بود که با مخالفان به مناظره می‌نشست که مناظرات و احتجاجات وی از راه بیان و قلم معروف می‌باشد. به گفته رجال‌شناس شیعه، فضل یکی از فقیهان و متکلمان می‌باشد. نجاشی یکی دیگر از رجال‌شناسان شیعه، وی را به عنوان فردی ثقه معرفی می‌کند که در میان اصحاب حدیثی شناخته شده است. فضل در اواخر عمر خود در روستایی در حوالی بیهق ساکن شده بود و در همان روستا درگذشت. 
 به گفته نجاشی رجال‌شناس شیعه، حدود ۱۸۰ کتاب توسط فضل بن شاذان تألیف شده است. در این میان طوسی در الفهرست و نجاشی در کتاب رجال برخی آثار او را آورده‌اند، از جمله: .
{"title": "فضل بن شاذان", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%81%D8%B6%D9%84_%D8%A8%D9%86_%D8%B4%D8%A7%D8%B0%D8%A7%D9%86&oldid=35069723", "language": "fa"}