نقاش هندی در دوران بود. او نقاش پرکاری از طبقه متوسط بود که در بیشتر نسخه‌های خطی تذهیب‌کاری شده همکاری داشت. شروع کار او از و در زمان امپراتوری بوده‌است. سبک شخصی او را می‌توان در برگ‌های خاصی از مشاهده کرد. به نظر می‌رسد او شاگرد (چلا در زبان هندیان) و مرید بوده‌است. او گاهی اوقات از لقب هم استفاده کرده تا تفاوتش را با ، دیگر نقاش همنام و معاصرش، مشهود نماید.
 مانند دیگر نقاشان دربار اکبر، فرخ چلا هنگام ورود به کارگاره نقاشی شاهنشاهی باید کاملاً به سبک معینی آموزش دیده باشد، با این وجود سبک شخصی (شاید سنتی) او را که در نقاشی‌هایش به خوبی می‌توان دید. یک نقاشی یک دست در داراب‌نامه سبک کشیدن ابر در نقاشی‌های هندی را به ذهن متبادر می‌سازد. برخی از خصوصیات وی عبارتند از: معماری کامل با مدل‌سازی خشک. منظره‌های عمیق با چشم‌اندازهای صخره‌ای، معمولاً از تخته سنگ‌هایی که با گیاهان یا بوته‌های مویی پوشیده می‌شوند و در مراحل بعدی یک نوار آبی عمیق به عنوان آسمان، رنگ‌های دیگر از قرمز آجری گرفته تا بنفش کم رنگ هستند. فضا به صورت فلات‌های افقی مانند پله‌هایی تقسیم می‌شود، گاهی اوقات با قطره‌های عمود و سایه‌های عمودی، منظم و پانل مانند. چهره‌های انسانی او فاقد نشاط و شادابی بودند و گاهی توسط نقاشان مشهوری مانند ، و نقاشی‌اش را به پایان می‌رساندند. از طرف دیگر، شکل حیوانات او کاملاً متحرک است، همان‌طور که در تصویری از شیر دربار از نشاط بی‌سابقه‌ای برخوردار است. صحنه‌ای از هم تقریباً شامل همان گروه حیوانات است اما شکل‌ها ملایم‌ترند. احتمالاً هنرمند از نظر ریتم پیشرفت کرده‌است، یا ممکن است توسط یک هنرمند برتر به او کمک شده باشد. چشم‌انداز صخره‌ای او در صفحه‌ای از که یک چوپان پیر را با گله‌اش نشان می‌دهد، ویرانی از لکه‌های قهوه‌ای خشک است که در آن مرد و حیواناتش مانند تکه‌های لعابی در یک موزاییک کشیده شده‌اند. فرخ چلا چندین پی‌رنگ و صحنه از هم طراحی کرد، از جمله یک دو صفحه‌ای از که نشان می‌دهد اکبر روی فیلش نشسته.
 او طراح برگ‌های مصور و اکبرنامه بود؛ جایی که نقاشان کم‌نظیر ، و به او کمک می‌کردند. او خود به موکوند در یک برگ مصور از کمک کرده‌است. گاهی تأثیر و در کارهای او مشهود است.
{"title": "فرخ چلا", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%81%D8%B1%D8%AE_%DA%86%D9%84%D8%A7&oldid=32176445", "language": "fa"}