(به : ) نام یکی از ۳ باقی‌مانده در ناوگان شاتل در (ناسا) است که از سال ۱۹۹۲ تا ۲۰۱۱ در مأموریت‌های ارسال و قطعات فنی به را به عهده داشت. این فضاپیما به یاد اولین کشتی ، و و انگلیسی نامگذاری شده‌است. در سفرهای اولیهٔ جیمز کوک با اندور، او برای دیدن گذر از بین زمین و خورشید به جنوب رفت. عبور زهره بین زمین و خورشید این امکان را به ستاره‌شناسان می‌دهد که فاصلهٔ زمین تا خورشید را اندازه بگیرند و از این به عنوان واحدی برای اندازه‌گیری فضا استفاده کنند. در سال ، کوک اولین کسی بود که نقشهٔ را به‌طور کامل کشید و همچنین به سفر کرد.
 یک سال پس از فاجعه انهدام در سال ، کار ساخت فضاپیمایی برای جایگزینی چلنجر آغاز شد. برای اولین بار بود که برای نامگذاری یک وسیلهٔ فضایی در بین دبستان‌ها و دبیرستان‌های آمریکا مسابقه گذاشتند و در نهایت نام را در سال ۱۹۸۹ بر روی این فضاپیمای بازگشتی گذاشتند. ساخت این فضاپیما در سال به پایان رسید و سپس در همان سال، برای تحویل به ناسا به در منتقل شد. نخستین پرواز اندور در سال انجام شد که طی آن خدمه شاتل، ماهواره‌ای مخابراتی به نام Intelsat VI F-3 را در مدار تعمیر نمودند. در هفتم ماه مه ۱۹۹۲ زمانی‌که شاتل فضایی ایندیور برای نخستین بار راهی مدار زمین گردید کمی کمتر از دو سال از پرتاب ناموفق Intelsat VI F-3 می‌گذشت. موتور مرحله سوم این ماهواره روشن نشده بود و بنابراین ماهواره همچنان در خود در ارتفاع حدود ۳۰۰ کیلومتری به دور زمین می‌چرخید و نتوانسته بود خود را به در ۳۶۰۰۰ کیلومتری سطح زمین برساند. سه از هفت خدمه مأموریت STS49 به مدت ۸ ساعت و در قالب چندین موفق شدند موتور مرحله سوم این را تعویض و مجدداً آن را در مدار رها کنند تا راهی مقصد نهایی خود در مدار ژئوسنکرون شود. 
 اندور از نظر تجهیزات و وسایل مدرن‌ترین شاتل ناسا می‌باشد. البته در دوره بررسی دوبارهٔ شاتل این امکانات به دو فضاپیمای دیگر اضافه شد. کامپیوترهای قوی تر و همچنین سیستم پیشرانهٔ آن در نوع خود منحصر به فرد هستند. که مجهز به یک دوربین پیشرفته و لیزر است، شاتل را برای پیدا کردن هرگونه صدمه‌ای بر بال‌ها و دماغه شاتل بازرسی می‌کند. فضاپیمای اندور پس از بازسازی‌های مفصل، اکنون مجهز به ابزاری است که می‌تواند به شبکه برق متصل شده و امکان تمدید مأموریت خود از ۱۱ روز به ۲۸ روز را بیابد.
 شاتل فضایی اندور در دوران خدمت ۲۰ ساله خود و در طی بیست و پنج مأموریت فضایی این شاتل جمعاً ۱۴۸ فضانورد را به فضا برده‌است (برخی از فضانوردان چندین بار سفر با شاتل‌های فضایی را تجربه می‌کنند) و ۴۴۲۹ بار زمین را دور زده‌است و می‌توان گفت که حدود ۲۸۰ روز از این ۲۰ سال را در فضا سپری کرده‌است. اندور یک بار در کنار ایستگاه فضایی میر و ۱۰ بار در کنار ایستگاه فضایی بین‌المللی پهلو گرفته‌است و جمعاً سه ماهواره را در مدار رها کرده‌است. اندور همچنین در کارنامه خود یک مأموریت ویژه برای تعمیر را نیز دارد. 
 این فضاپیما برای آخرین بار در تاریخ ۱۶ مه ۲۰۱۱ برای مأموریتی ۱۶ روزه به فضا پرتاب شد. این پرواز قرار بود روز ۲۹ آوریل صورت گیرد اما تنها سه ونیم ساعت پیش از به پایان رسیدن شمارش معکوس، کارشناسان در یکی از سیستم‌های پیشران این فضاپیما نقصی فنی را تشخیص دادند و بدین صورت بود که اجازه پرواز این فضاپیما لغو شد. پنجره بعدی پرواز هم به دلیل ترافیکی که در برنامه دیگر به مقصد ایستگاه فضایی بین‌المللی بود از دست رفت و ایندیور تا دوشنبه بعد بر سکوی پرواز باقی ماند تا سرانجام راهی آخرین مأموریت خود شد. 
 شش فضانورد این شاتل فضایی عبارت بودند از:
{"title": "فضاپیمای اندور", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%81%D8%B6%D8%A7%D9%BE%DB%8C%D9%85%D8%A7%DB%8C_%D8%A7%D9%86%D8%AF%D9%88%D8%B1&oldid=34760184", "language": "fa"}