(به : ) شاخه‌های مختلف از فعالیت‌های خلاقانه انسان را گویند. به عبارت دیگر، فعالیت‌های هنری نشان‌دهنده روشی برای بیان هستند که معمولاً توسط فرهنگ تحت تأثیر قرار می‌گیرند و به نوبه خود به تغییر فرهنگ کمک می‌کنند. به این ترتیب، فعالیت‌های هنری نمود فیزیکی برانگیختگی خلاقانه درونی هستند.
اجزای اصلی فعالیت‌های هنری عبارتند از: که خود شامل ، ، و می‌شود؛ شامل ، و ؛ هنر مانند ، شکلات‌سازی و شراب‌سازی؛ هنرهای رسانه‌ای مانند و ؛ مانند ، ، و ؛ برخی گونه‌های هنری هم عناصر تجسمی را با نمایش درمی‌آمیزند (مانند ) و برخی با کلمات نوشته شده (مانند .)
 در حقیقت، از زمان تا فیلم‌های مدرن امروزی، فعالیت‌های هنری، چونان بستر و راهی برای داستان‌سُرایی و به تصویر کشیدن رابطه بشر با محیط و پیرامونش، عمل کرده است.
 در تعریف بسیار ساده و پایه‌ای، هنر بیانی مستند از جانب موجودی درک‌کننده و ذی‌شعور از طریق یا روی یک محیط واسط در دسترس است که هرکسی می‌تواند آن را ببیند، بشنود یا تجربه‌اش کند. اما خود فعل تولید یک بیان می‌تواند به هنری معین یا هنر در معنای عام آن، اشاره داشته باشد. 
 «خوب بودن» یا ارزش‌مند توصیف شدن این بیان یا عمل تولید آن، به کسانی بستگی دارد که آن را می‌پذیرند یا برای آن امتیاز قائل می‌شوند که این ارزش‌گذاری عمومی هم به عوامل ذهنی مختلفی مربوط است.
 فرهنگ انگلیسی کالینز، فعالیت‌های هنری را «در مجموع شاخه‌ای تخیلی، خلاقانه و غیرعلمی از دانش» در نظر گرفته که به صورت آکادمیک مطالعه می‌شود. مفهوم هنر به تنهایی، توسط دائرةالمعارف ایرلندی هنر چنین توصیف شده: «هنر هنگامی خلق می‌شود که هنرمندی، چیز زیبایی بسازد یا تجربه‌ای را چنان بازنمایی کند که از سوی مخاطبانش به خاطر داشتن سویه‌های هنرمندانه، پذیرفته شود.» همان منبع می‌گوید:
 مقالهٔ اصلی: در ، تمام هنرها و صنعت‌ها، هر دو با لغت «تخنه» یا تکنیک و فن خوانده می‌شدند؛ بنابراین تفاوتی میان فعالیت‌های هنری نبود. هنر یونان باستان، ستایش از اشکال حیوانی و توسعه مهارت‌هایی را به ارمغان آورد تا ساختمان عضلانی، وقار، زیبایی و آناتومی درست بدن انسان را نشان دهد. اما خدایان را به عنوان انسان‌های آرمانی به تصویر کشیده که با ویژگی‌های خاص نمایش داده می‌شدند ( ، .)
 هنر بیزانس و در هم به واسطه تسلط کلیسا، به جای بیان حقایق مادی، بر بیان حقایق اصرار می‌ورزیدند.
 هنر شرقی به صورت عمومی در سبکی شبیه سبک غربی قرون وسطایی دیده می‌شد. یعنی تمرکز بر الگودهی سطحی و رنگ‌آمیزی موضعی (به معنای رنگ‌آمیزی ساده یک چیز. مثلاً قرمز ساده برای پوششی قرمز. به جای استفاده از تلفیق آن رنگ به وسیله نور، سایه و انعکاس) یکی از مشخصه‌های این سبک این است که رنگ‌آمیزی موضعی، اغلب در یک طرح و زمینه کلی مشخص می‌شود (معادل امروزی آن کارتون است) این مسئله برای نمونه در ، تبت و آشکار است.
 دین اما شمایل‌نگاری را در ممنوع کرده و این هنر به جایش، مفاهیم دینی را از طریق هندسه به تصویر می‌کشد.
(در مذهب شیعه در مورد شمایل‌نگاری مقدسات چنین است و غیر از مقدسات منعی ندارد. در مورد مجسمه‌سازی البته علمای شیعه همه بر این نظر اتفاق ندارند و برخی ساخت نیم‌تنه موجودات دارای روح را مجاز دانسته و برخی آن را کلاً دارای اشکال می‌دانند. 
 یقین فیزیکی و منطقی موجود در اما با اواخر قرون هفدهم و هجدهم متلاشی شد؛ نه تنها با کشفیات جدید از جمله ، توسعه و روانشناسی توسط ، بلکه با پیشرفت بی‌سابقه . 
 تناقض در این‌جاست که تجلی فناوری‌های جدید، به شدت تحت تأثیر هنر قبیله‌ای باستانی آفریقا و اقیانوسیه بوده و می‌توان آن را از طریق آثار کسانی چون و ، و و همین‌طور مشاهده کرد. 
 در به عنوان بخشی از (Artes Liberales) یا علوم سبعه (هفتگانه) در دانشگاه‌ها تدریس می‌شد؛ این دوره که دوره اول علوم مقدماتی بود، شامل ، و می‌شد. همین‌طور به عنوان دوره دوم علوم مقدماتی و علوم ریاضیاتی شامل ، ، و تدریس می‌شد. 
 علوم مکانیکی (Artes Mechanicae) هم مانند «وستیاریا» - و ، «آگریکالتورا» - ، «آرچیتکتورا» - و ، «میلیتیا و وناتوریا» - ، و ، «مرکاتورا» - و ، «کوکویناریا» - و «متالاریا» - و (بر اساس تقسیم‌بندی در قرن نهم میلادی) در محیط‌های صنفی، تمرین و تقویت می‌شد. در حقیقت تقسیم‌بندی مدرن «هنری» و «غیرهنری» مهارت‌ها تا زمان توسعه نیافت.
 در مدرن، هنر زیرمجموعه قرار گرفت. دیگر موضوعات علوم انسانی عبارتند از: ، ، و . روزنامه‌ها نیز عموماً بخشی به عنوان هنر دارند.
به صورت سنتی، هنر به هفت دسته تقسیم می‌شود: ، ، ، ، ، و - به همراه ضمیمه‌های مدرن و . 
 مقاله‌های اصلی: و اطلاعات بیشتر: ، مقالهٔ اصلی: به معنای ایجاد یک با استفاده از هر ابزار و تکنیکی است. در معنای عام آن، علامت گذاشتن روی یک سطح به وسیله یک ابزار یا حرکت دادن آن روی سطح است. ابزارهای رایج برای این‌کار، ، و ، جوهری، ، پاستل مومی، ، و هستند. ابزارهای دیجیتالی هم که این کار را شبیه‌سازی می‌کنند هم مورد استفاده قرار می‌گیرند. تکنیک اصلی استفاده شده در رسم، کشیدن خط، سایه‌زنی، هاشورزنی، سایه‌زنی تصادفی و هستند. که در رسم تبحر دارد، طراح یا رسام خوانده می‌شود. رسم برای نمونه در و استفاده می‌شود.
 مقالهٔ اصلی: اطلاعات بیشتر: در حقیقت عمل منتقل کردن چسبیده به یا معلق در یک وسیله (واسطه) و چیزی برای پیوند آن (چسباننده) به یک (پشتیبان) مانند ، ، قاب چوبی یا دیوار است. با این‌همه، هنگامی که این عمل با حسی هنرمندانه انجام می‌شود، به این معناست که همراه با ، و دیگر ملاحظات زیباشناسانه برای انتقال و بیان منظور رسا، واضح و مفهومیِ نقاش، ترکیب شده است. از نقاشی برای بیان موتیف‌ها و مفاهیم معنوی و مذهبی هم استفاده می‌شود. 
این نوع از نقاشی‌ها، طیف وسیعی از آثار را از نقاشی‌های اساطیری بر سفال تا نقاشی‌های و نقاشی بدن خود انسان، دربرمی‌گیرد. 
 رنگ، سرشت و ذات نقاشی است چنان‌که آوا، برای موسیقی. رنگ به شدت ذهنی است اما اثرات روانی قابل‌مشاهده دارد که البته می‌تواند در فرهنگ‌های مختلف، متفاوت باشد؛ سیاه در غرب، قرین صبح است اما در جاهای دیگر، سفید این معنا را می‌دهد و برخی نقاشان، نظریه‌پردازان، نویسندگان و دانشمندها، شامل ، و ، خودشان را نوشته‌اند.
افزون بر این، استفاده از زبان در این مورد، تجریدی برای معادل آن است. برای نمونه کلمه ، می‌تواند شامل گستره وسیعی از تغییرات قرمز خالص در طیف رنگ قرمز شود. در حقیقت، ثبتی رسمی برای رنگ‌های مختلف، آن‌چنان‌که بر سر در موسیقی توافق وجود دارد، دیده نمی‌شود. اگرچه از سیستم به صورتی گسترده در نقاشی و صنایع مربوط به طراحی برای این مقصود استفاده می‌شود. 
 هنرمندان مدرن، نقاشی را به شکل قابل‌توجهی گسترش دادند. طوری که امروزه شامل هم می‌شود. این اتفاق با آغاز شد که به معنای واقعی نقاشی نیست. برخی از نقاشان ، از مواد مختلفی مانند ، ، یا برای ایجاد در آثارشان استفاده کردند. برای نمونه می‌توان به و اشاره کرد. 
 هنر و ، از ارزش تاریخی فن نقاشی به نفع مفهوم، فاصله گرفته است. همین موضوع باعث شده تا عده‌ای نقاشی را به عنوان یک فرم هنری جدی، مرده تلقی کنند. گرچه این فکر باعث نشده بسیاری از هنرمندان، نقاشی را به عنوان تمام حرفه هنری خود یا بخشی از آن، کنار بگذارند. 
 مقالهٔ اصلی: هنری است که با استفاده از مواد سرامیکی ساخته می‌شود (شامل ) که می‌تواند شکل‌های مختلفی از جمله ، ، ، یا به خود بگیرد. با این‌حال، برخی از کارهای سرامیکی از هستند و برخی دیگر، از ، و به حساب می‌آیند. همین‌طور می‌توانند در باشند. هنر سرامیکی می‌تواند به دست یک تن یا به دست گروهی که در کارگاه یا سرامیک، طراحی، ساخت و تزیین آن را به عهده می‌گیرند، ساخته شود. سرامیک‌کاری هنر و علم تولید چیزها از مواد غیرآلی و غیرفلزی با استفاده از حرارت دادن است که شامل و شیشه‌ای هم می‌شود.
 مقاله‌های اصلی: و عکاسی به عنوان هنر، به عکس‌هایی برمی‌گردد که با دید خلاقانه و هنرمندانه عکاس گرفته می‌شوند. عکاسی هنری با ، که تصاویری از اتفاقات خبری تهیه می‌کند و همین‌طور با که روی تبلیغ محصول یا خدمات تمرکز دارد، در تضاد قرار دارد.
 مقالهٔ اصلی: معماری هنر و و است. واژه معماری از کلمه یونانی arkhitekton گرفته شده (αρχι- arkhi به معنای رئیس و ارشد و τεκτων- tekton به معنای سازنده و نجار) و به معنای استاد سازنده (معمار) و مدیر کارهاست. 
تعریف وسیع‌تر شامل طراحی محیط زیست ساخته شده از سطح کلان ، و است تا سطح خرد که ساخت را دربرمی‌گیرد. طراحی معماری اغلب باید هم امکان‌سنجی و را برای مشخص کند و هم کارایی و عوامل را برای .
 در دنیای مدرن، معماری، هنر و نظم و انضباط ایجاد طرح واقعی یا استنتاج طرح ضمنی یا آشکار هر یا چیز پیچیده است. این اصطلاح می‌تواند علاوه بر ساختمان‌ها، به معماری ضمنی چیزهایی مانند یا ، معماری ظاهری چیزهای طبیعی مانند شکل‌های یا ساختار سلول‌های زیستی، معماری طرح‌های آشکار ساخته دست بشر مانند ، ، و اشاره داشته باشد. در هر استفاده‌ای از این واژه، معماری می‌تواند نگاشتی ذهنی از دیدگاه بشر، به عناصر یا اجزای گونه‌ای یا باشد که روابط میان عناصر یا اجزایش را حفظ می‌کند. 
 معماری برنامه‌ریزی شده، در فضا، حجم، نور، سایه، بافت یا عناصر انتزاعی برای دستیابی به خوش‌آیند، دخالت می‌کند. این کار، این نوع معماری را از یا که بیشتر متوجه جنبه‌های کاربردی و امکانی طراحی ساختمان یا سازه است، متمایز می‌کند.
 در زمینه معماری ساختمانی، مهارت‌های خواسته شده از یک معمار، از آن‌ها که پیچیده‌ترند مانند یک یا ، تا آن‌ها که ساده‌تر به نظر می‌رسند، مانند طراحی ساختمان‌های مسکونی، تغییر می‌کند. بسیاری از آثار معماری می‌تواند نمادهای فرهنگی یا سیاسی باشند یا آثاری هنرمندانه، در نظر گرفته شوند. نقش معمار، هرچند در حال تغییر، در طراحی و اجرای موفق (و گاهی ناموفق) محیط‌های ساختمانی خوش‌آیند در جاهایی که مردم زندگی می‌کنند، محوری است.
 
 مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. « ». در ، بازبینی‌شده در ۷ ژانویه ۲۰۱۶.
{"title": "فعالیت‌های هنری", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%81%D8%B9%D8%A7%D9%84%DB%8C%D8%AA%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C_%D9%87%D9%86%D8%B1%DB%8C&oldid=30685504", "language": "fa"}