(به Armenian Oblast)، یک واحد اداری بود که بین سال‌های ۱۸۴۹ تا ۱۹۱۸ میلادی ایجاد شد. در سال ۱۸۴۰ میلادی به فرمان بر اساس اصلاحات ، به مرکزیت به عنوان یک واحد اداری جدید به نام تشکیل شد. واحد اداری فرمانداری ایمرتی-گرجستان در سال ۱۸۴۶ میلادی برچیده می‌شود و از ۱۸۴۹ میلادی یک واحد اداری جدیدی به نام فرمانداری ایروان تشکیل می‌شود.
 فرمانداری ایروان ۲۸۰۰۰ کیلومتر مربع با استانهای ( ، ، ، ، ، ، ، و ) تشکیل می‌شود.
 به فرمان نیکلای یکم در سال ۱۸۴۰ میلادی به دو ناحیه اداری تقسیم می‌شود؛ واحد اداری به مرکزیت و فرمانداری ایمرتی-گرجستان. بدون در نظر گرفتن هویت دینی، ملی مردم قفقاز این واحدهای اداری تشکیل شد و همین باعث ایجاد خشم و شورش‌های مردمی می‌شود تا اینکه در سال ۱۸۴۶ میلادی این واحدهای اداری برچیده می‌شود و به جای آن و ایجاد می‌شود و از ۱۸۴۹ میلادی یک واحد اداری جدیدی به نام فرمانداری ایروان تشکیل می‌شود.
 مقالهٔ اصلی: از آنجایی که فاقد امکانات شهری آن زمان بود احتیاج به تغییرات بسیاری داشت بنابراین در ۱۸۵۶ میلادی اولین طرح بازسازی شهر آماده شد و به اجرا درآمد. در ۱۸۶۰ میلادی، و کلیسای روسی با پنج گنبد به نام بنا شد و چون شهر امکانات فرهنگی نیز نداشت در ۱۸۷۹ میلادی اولین ساختمان تئاتر شهر ساخته شد.
 در پنجاه سال اول استقرار روس‌ها، وضعیت اقتصادی ایروان نسبت به سال‌های قبل بهبود یافت که رونق اقتصادی را در پی داشت. علت این امر امنیت کم و بیش بالای جاده‌های شمال رود بود که بازرگانان را ترغیب به گذر از این منطقه و طبق معمول داد و ستد در ایروان می‌کرد ولی از آنجایی که دولت روسیه ایروان را منطقه‌ای مرزی و در واقع، جبههٔ جنگ می‌دانست و نگران حملهٔ ایران یا عثمانی به این منطقه و همچنین شورش اهالی برای جدا شدن از خاک امپراتوری بود بنابراین برای وابسته کردن منطقه از نظر اقتصادی به روسیه می‌بایستی از رشد اقتصادی آن جلوگیری می‌کرد. به این منظور و برای به رکود کشاندن اقتصاد شهر عوارض سنگینی بر کالاهایی که از ایروان می‌گذشت بستند؛ این امر باعث شد بازرگانان کالاهای خود را بیشتر از طریق و ، که عوارض بسیار کمتری داشتند، عبور دهند. بدین ترتیب، ایروان با رکود اقتصادی گسترده‌ای روبه رو و عرصه برای بازرگانان روس باز شد تا کالاهای خود را به این شهر سرازیر کنند. تا ۱۸۹۶ میلادی، ایروان یازده مدرسه و دو مرکز تربیت معلم داشت؛ در این سال به فرمان تزار، برای دور کردن ارمنیان از فرهنگ و زبان خود، کلیهٔ مدارس ارمنیان را تعطیل و دانش آموزان را مجبور کردند تا از مدارس روس زبان دولتی استفاده کنند. 
 در اوایل سده بیستم، در شهر لوله کشی آب آشامیدنی و تراموا با اسب کشیده شد. در همین زمان، اولین نیروگاه برق بر روی آغاز به کار کرد که فقط برای تهیهٔ برق کارخانه متعلق به «شوستوف» بود. تا آغاز ، شهر دارای خط تلفن، مدرسهٔ دخترانه، راه آهن و غیره شد. 
 ترکیب جمعیتی منطقه فرمانداری ایروان در سال ۱۸۹۷ میلادی بر اساس منابع .
{"title": "فرمانداری ایروان", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%81%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86%D8%AF%D8%A7%D8%B1%DB%8C_%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D9%88%D8%A7%D9%86&oldid=31616835", "language": "fa"}