برای دیگر کاربردها را ببینید. یا شهری در غرب و مرکز است. این شهر با دارا بودن جمعیتی برابر با ۲۶٬۹۱۸ نفر (۱۳۹۵)، سومین شهر پرجمعیت غرب به‌شمار می‌رود. شهر قائمیه در تقاطع محور مواصلاتی استان‌های ، ، و قرار گرفته‌است و ارتباط دهنده با و همچنین با به‌شمار می‌رود. 
 مردم این شهر عمدتاً و هستند و به زبان‌های ای(که برگرفته از پارسی میانه یا پهلوی ساسانی)است، لری، فارسی و سخن می‌گویند. این شهر با توجه به موقعیت استراتژیک خود پذیرای تعداد زیادی مهاجر از مناطق اطراف می‌باشد. قائمیه دارای طبیعتی سرسبز و آب‌وهوایی معتدل می‌باشد. اقتصاد قائمیه برپایهٔ و استوار است.
 با توجه به سنگ‌نوشته‌های قبور گذشتگان در نزدیکی بهشت زهرای کنونی شهر و آثار باقی مانده از ساسانیان در روستای ، می‌توان دریافت که قدمت قائمیه به دوران پیش از اسلام بازمی‌گردد. در نوشتهٔ مراکشی، یکی از علماء و فلاسفهٔ و جغرافی‌دان قرن ششم هجری قمری که یکی از قدیمی‌ترین منابع جغرافیایی است، از شاهیجان یا چنارشاهیجان نام برده شده‌است. در قرن دوازدهم هجری قمری در کتاب از چنارشاهیجان و گذر از این منطقه و سفر به سخن به میان آورده‌است، همچنین فسایی از نحوه شکل‌گیری و مهاجرت ساکنین اولیه چنارشاهیجان و دو طایفه میرزا علی و اردشیری که از به این منطقه نقل مکان نمودند نیز نام می‌برد. 
 در سال ۱۳۳۰ چنارشاهیجان روستایی از توابع بود. با تشکیل در سال ۱۳۴۰، چنارشاهیجان به پیوست. در سال ۱۳۷۱ چنارشاهیجان به شهر ارتقا یافت و یک سال بعد، در سال ۱۳۷۱، نام این شهر به قائمیه تغییر یافت. شهر قائمیه و روستاهای اطراف آن در سال ۱۳۸۴ از بخش مرکزی شهرستان کازرون منتزع و به ارتقا یافتند. 
 در ۱۰ مهر سال ۱۳۹۸ نیز دو بخش و که جزئی از بودند از این شهرستان انتزاع یافتند و را به مرکزیت شهر قائمیه تشکیل دادند. مردم کازرون در مخالفت با این جدایی پیش از این تاریخ را برپا کردند که به نتیجه نرسید. 
 قائمیه در غرب استان فارس در عرض جغرافیایی ۲۹ درجه و ۴۱ دقیقه شمالی و طول جغرافیایی ۵۱ درجه و ۵۳ دقیقه شرقی قرار گرفته‌است. قائمیه از شمال و غرب با ، از جنوب با و از غرب با همسایه است.
 قائمیه در تقاطع و و در محور مواصلاتی استان‌های ، ، و قرار گرفته‌است. محور اصلی به و از قائمیه گذر می‌کند. این شهر در تقاطع شهرهای ، ، ، و واقع شده‌است و ارتباط دهنده با و همچنین با به‌شمار می‌رود. 
 قائمیه آب و هوای معتدل و کوهپایه‌ای توأم با بارش در فصل زمستان و تابستان‌هایی گرم و خشک دارد. بارندگی زمستانه در تأمین منابع آب در قائمیه نقش اساسی را ایفا می‌نماید. متعددی قائمیه را در فصول مختلف سال تحت تأثیر قرار می‌دهند. توده‌های مدیترانه‌ای، سودانی و سیبری در فصل زمستان و توده هوایی حاره‌ای در فصل تابستان فعال هستند. میانگین رطوبت نسبی بلندمدت قائمیه، حدود ۴۰٪ است. 
 قائمیه دارای طبیعتی سرسبز می‌باشد. جنگل‌های اطراف قائمیه در بردارنده بلوط وحشی، بنه، زالزالک (کیالک)، بادام تلخ، انجیر وحشی، کلخنگ، چنار و کّنار (سدر) می‌باشد. در شمال شهر دشت بزرگی و تنگه عظیمی که به تنگه فراغ معروف است قرار دارد که از گونه‌های مختلف گیاهی از جمله بلوط پوشیده شده‌است. 
 
 
 
 
 جمعیت این شهر طی سرشماری سال ۱۳۹۵ برابر با ۲۶٬۹۱۸ تن (۷٬۲۹۸ خانوار) بوده‌است که قائمیه را به و سومین شهر پرجمعیت غرب استان تبدیل می‌کند. بر اساس این سرشماری، ۴۳٬۱۵۹ نفر و نیز ۵۴٬۸۷۶ نفر جمعیت داشته‌اند که به ترتیب و به‌شمار می‌روند. 
 مردم قائمیه و هستند. مردم قائمیه همانند سایر نقاط ایران در مناسبت‌های مذهبی، مراسم عزاداری را برپا می‌دارند. برگزاری مراسم و حسینی در قائمیه شیوهٔ منحصر به فردی دارد. در ، گرداگرد محوطهٔ هیئت مذهبی با شاخه‌ها و چوب نخل به صورت‌های هندسی محصور می‌شوند و در گوشه‌ای از فضای هیئت، خیمه‌ای برپا می‌شود. گهواره، مشک‌ها و کاسه‌های آب تزیینی، شمعدانی‌ها و فانوس‌ها، علم‌های تزیینی، پلاکارها و نوشته‌های عاشورایی در محل هیئت‌ها نصب می‌شود. در شب‌های پایانی خانواده‌ها به یاد مظلومیت طفلان حسینی، شیرخواره‌ها و کودکان خور را سبزپوش می‌کنند. هیئت‌های قائمیه و اکثر هیئت‌های بخش مرکزی در روز و به طرف بهشت زهرا و مزار شهدا و همچنین امامزاده‌های مجاور (امامزاده سید محمد محلهٔ الیاس آباد، شاهزاده علی و…) حرکت می‌کنند، یک دسته می‌شوند و به عزاداری می‌پردازند. 
 متشکل از اقوام ، ، و است که به گویش های ای ، ، ، سخن می‌گویند. همچنین زبان میانجی مردم است. 
 ساکنین اولیه قائمیه از طوایف ایل و بودند. امروزه با مهاجرت روزافزون به شهر قائمیه به دلایلی همچون موقعیت استراتژیک و آب‌وهوای معتدل، مردمانی از سایر طوایف و کوهمره ای و همچنین در این شهر ساکن هستند. 
 آثار باستانی و تاریخی مربوط به دوره امپراتوری ساسانیان در شمال شرقی شهر چنارشاهیجان در روستای واقع شده که شامل ، دو قبرستان بزرگ، مخروبه یک دژ، آسیاب‌های آبی، برکه و قنات‌های دشت گورک می‌باشد. نقش‌برجسته تنگ قندیل نقش‌برجسته‌ای مربوط به زمان در شمال شهر قائمیه و در روستای است. این نقش‌برجسته صحنه ازدواج امپراتور ساسانی با شهبانو (ملقب به شهبانوی شهبانوان) است. شاپور در وسط نقش، ملکه آذرآناهید در سمت چپ تصویر و در پشت سر شاپور (موبد موبدان) حجاری شده‌است. 
 تفرجگاه دشت گلگون، باغستان‌های مرکبات و انجیر، چشمه چنار در مرکز شهر، چشمه آبگرم سراب بهرام و همچنین جنگل‌های کوهپایه‌ای از جاذبه‌های طبیعی قائمیه هستند. غار کله‌کفتری در ارتفاعات جنوب شرقی قائمیه و مشرف به روستای واقع در کوهی به نام سیبکی با طولی نزدیک به ۸۰۰ متر و عمق ۸۰ متر به لحاظ فنی دومین غار عمودی استان فارس پس از غار انگره‌مینو می‌باشد. غار آبراهه نیز غار بزرگ و زیبا در ارتفاعات جنوب شرقی قائمیه و مشرف به روستای واقع در دامنه شمالی کوه سیبکی قرار گرفته‌است. این غار ۱۴۷ متر طول و ۲۰ متر عمق دارد. 
 از جمله مراکز زیارتی منطقه، امامزاده سید محمد واقع در روستای الیاس آباد، امامزاده سید علی و امامزادگان سید ابراهیم و سید اسماعیل در محله بنارمورد می‌باشد. 
 به دلیل وجود خاک حاصلخیز و آب کافی در این منطقه، از گذشته دور اکثر مردم به فعالیت‌های مشغول بودند. به‌طور سنتی کشت زمستانی در این ناحیه شامل و ، میوه‌های جالیزی چون ، ، و سبزیجاتی مانند ، و سبزی‌های خوردنی و همچنین کشت تابستانی شامل ، جالیزهای ، ، ، و حبوباتی مثل ، ، ، و است.
 نیز از مشاغل عمدهٔ مردم است و محصولات باغ‌ها، عمدتاً مرکباتی از قبیل ، ، ، ، و و همچنین است. از سوی دیگر به لحاظ این که ایلات و عشایر متعددی در منطقه قائمیه حضور دارند، و تولیدات دامی نیز رونق چشم‌گیری دارد. انواع فراورده‌های و و و از تولیدات دامی قائمیه است. ناحیه صنعتی چنارشاهیجان با ۲۰ هکتار مساحت از مراکز صنعتی این شهر است.
{"title": "قائمیه", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%82%D8%A7%D8%A6%D9%85%DB%8C%D9%87&oldid=34992255", "language": "fa"}