(اشک یازدهم) یازدهمین شاهنشاه است (۶۹ پ.م – ۵۷ پ.م). او فرزند بود و پس از پدرش به شاهی رسید. در زمان او جنگ‌های دامنه‌دار ایران و آغاز شد. در دوران پادشاهی او سرزمین‌های زیادی را در غرب و همچنین در شرق از دست دادند.
 رومیان فرهاد را تحریک به لشکرکشی به کردند. در آن زمان که یکی از سران حکومت سه نفره روم بود، وارد شده بود. پومپه نیرومندی ارمنستان و شاه ارمنستان را جدی تلقی کرد، سفیری به ایران فرستاد و به فرهاد سوم پیشنهاد لشکرکشی به ارمنستان را داد. او تعهد داد که در صورت انجام این کار دو شهر و (این دو ولایت قسمتی از قدیم بودند) از آن ایران خواهند شد.
 فرهاد با سپاهی انبوه و به همراه پسر ارشد و شاهزاده‌های ارمنی که در دربار ایران بودند، به حمله برد، را محاصره نمود و تیگران به کوهستان‌های اطراف فرار کرد. شاه ایران پس از فرار تیگران و سپاه او، خود را پیروز دانست و بازگشت. تیگران پس از شنیدن خبر بازگشتن فرهاد، به کشورش ارمنستان بازگشت و سپاه ایران که محاصره ارمنستان را بر عهده داشت، پراکنده شد.
این پیشامدها و جنگ و گریزهای بین فرهاد و تیگران به پومپه فرصت داد تا ارمنستان را به تصرف درآورد، ولی او به پیمانی که با فرهاد بسته بود، عمل نکرد و افزون بر این فرهاد را شاهنشاه نیز نخواند. این کارهای او باعث تشدید خطر وقوع جنگ میان ایران و روم شد. پومپه که جنگ با ایرانیان را صلاح نمی‌دید، تا زمانی که در آسیا بود، با اشکانیان مدارا می‌کرد، ولی درخواست فرهاد از رومیان که رود را مرز میان ایران و روم بدانند، برآورده نشد. از سوی دیگر پومپه با ، و ارتباط برقرار کرد و دست به تحریکاتی علیه شاهنشاهی اشکانی زد.
 فرهاد سرانجام به دست دو پسر خود به نام‌های و مسموم شد.
{"title": "فرهاد سوم", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%81%D8%B1%D9%87%D8%A7%D8%AF_%D8%B3%D9%88%D9%85&oldid=34555833", "language": "fa"}