یا ( : ) حقوق زیست محیطی یا قانون محیط زیست و ، یک اصطلاح جمعی برای توصیف مجموعه‌ای از ، ، و عرفی است، که به اثرات فعالیت‌های انسانی در اشاره دارد. رژیم‌های اصلی در قوانین و حقوق زیست محیطی، اغلب محیط زیست را شامل می‌شوند. یک مجموعه مرتبط اما متمایز از رژیم‌های نظارتی که در حال حاضر به شدت تحت تأثیر اصول و قوانین قرار دارند، تمرکز بر مدیریت خاص نظیر و می‌باشد. سایر حوزه‌ها، مانند ارزیابی تأثیرات زیست محیطی، نیز ممکن است به‌طور منظم به هر یک از این دسته‌ها مرتبط نباشند، با این حال بعنوان بخش مهمی از قوانین زیست محیطی بشمار می‌آیند.
 در طول تاریخ، نمونه‌های اولیه مصوبات قانونی که برای حفاظت آگاهانه از محیط زیست انسان طراحی شده‌اند، یافت شده‌است. همچنین مربوط به آسیب به محیط زیست، فقط در موارد حریم شخصی یا به دلیل احکام قضایی مجاز گشته‌است، اما در موارد عمومی مانند جلوگیری از بوی ناشی از محل نگهداری خوک‌ها، ریختن زباله یا خسارت ناشی از انفجار برای سدها مسئولیت مبرم عمومی محسوب می‌گردید. با این حال برای مقابله با تهدیدهای جدی زیست محیطی مداخله نیروی انتظامی مجاز شمرده شده‌است. در سال ۱۸۵۸بوی زیاد ناشی از ریختن فاضلاب در باعث شد مجلس اجباراً محل خود را تخلیه کند. قانون فاضلاب کلان‌شهر در سال ۱۸۴۸ به کمیسیون فاضلاب اجازه داده بود تا در تلاش برای پاکسازی رودخانه‌ها مسیر گودالهای اطراف شهر را ببندد، اما این امر باعث شد مردم رودخانه را نیز آلوده کنند. متعاقباً پارلمان ۱۹روز بعد، قانون دیگری را برای ساخت سیستم فاضلاب لندن تصویب کرد. لندن همچنین از آلودگی وحشتناک هوا رنج می‌برد، دود زیاد ناشی از سوختن زغال سنگ در سال ۱۹۸۲به اوج خود رسید، در حالیکه در سال ۱۹۵۶ قانون «هوای پاک» به تصویب رسیده بود.
 قوانین کیفیت هوا انتشار را در رصد می‌کند. یک زیر مجموعه تخصصی از قوانین کیفیت هوا، را تنظیم می‌کند. قوانین کیفیت هوا معمولاً بطور خاص برای محافظت از سلامت انسان با محدود کردن یا از بین بردن ی موجود طراحی شده‌اند. طرح‌های دیگر برای رفع مشکلات گسترده‌تر طراحی شده‌اند که از جمله برای موارد زیر می‌باشند:
 محدودیت‌های مؤثر بر ، برنامه‌های برای رفع یا . 
 تلاشهای نظارتی شامل شناسایی و طبقه‌بندی ، تعیین محدودیت در میزان قابل قبول انتشار، و دیکته کردن های کاهش یا ضروری یا مناسب. 
 قوانین دولتی مربوط به کیفیت آب، انتشار آلاینده‌ها به داخل منابع آب، ازجمله آبهای سطحی، آبهای زیر زمینی و ذخیره شده را کنترل می‌کند. برخی از قوانین مربوط به کیفیت آب، مانند مقررات مربوط به آب آشامیدنی، ممکن است فقط با توجه به سلامت انسان طراحی شده باشد. در بسیاری از موارد دیگر، از جمله محدودیت در تغییر ویژگی‌های شیمیایی، فیزیکی، و نیز ممکن است منعکس کننده تلاش برای محافظت از به‌طور گسترده‌تر باشند. اقدامات نظارتی ممکن است شامل شناسایی و طبقه‌بندی آلاینده‌های آب، تعیین غلظت‌های قابل قبول آلاینده در منابع آب و محدود کردن تخلیه آلاینده‌ها از منابع پساب باشند. مناطقی که باید مورد نظارت قرارگیرند، شامل تصفیه و دفع فاضلاب، مدیریت صنعتی و و کنترل آب روان سطحی از سایت‌های ساختمانی و محیط‌های شهری است.
{"title": "حقوق محیط زیست", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AD%D9%82%D9%88%D9%82_%D9%85%D8%AD%DB%8C%D8%B7_%D8%B2%DB%8C%D8%B3%D8%AA&oldid=34850433", "language": "fa"}