یا ، نخستین نظریه کلاسیک در دانشگاهی می‌باشد که در قرن نوزده و تا اوایل قرن بیستم میلادی، نظریه مسلط در به‌طور عام و در انسان‌شناسی به‌طور خاص به‌شمار می‌رفت. 
 این نظریه سرچشمه خود را از از یک سو و از از سوی دیگر می‌گرفت. 
 محور اساسی تکامل‌گرایی بر این اصل استوار است که هر پدیده فرهنگی را باید حاصل زنجیره‌ای طولانی از تغییرات آن در طول یک خط زمانی و مکانی در نظر گرفت. این تغییرات به باور ، عمدتاً به دلیل نیاز به انطباق پدیده با محیط برای بقاء انجام می‌پذیرد و هر پدیده یا موجودی که بهتر بتواند این انطباق را انجام دهد، از شانس بقای بیشتری برخوردار خواهد بود. 
 نظریه اصالت تطوّر Evolutionnism (تطورگرائی) یکی از نظریات فلسفی باستانی است که قدمت آن به ( و ) و فلسفه دوره اسلامی ( و ) می‌رسد و در دوران‌های اخیر به عنوان یک نظریه علمی مطرح شده‌است.
اخیراً نشو و نمای را با توسل به قانون تنازع بقا و قانون ( ) توجیه و تعلیل کرده‌اند، یا تغییرات تدریجی و آرام آرام حیوانات را به تأثیر محیط و ( ) نسبت داده‌اند. یا قانون تطور را قانونی عام و کلی و محیط بر تمام موجودات از و گرفته تا و ، و از انواع موجودات شیمیائی گرفته تا انواع موجودات ، و از اعضای بدن گرفته تا صفات و و مؤسسات ( )، می‌دانند. بنا بر این تطور در نظر این دانشمندان به معنی تنوع توأم با است. 
 امروزه هر چند تطورگرائی در قالب و حفظ شده‌است اما تغییراتی اساسی در رویکرد آن مشاهده می‌شود که مهم‌ترین آن‌ها پرهیز از و اجتماعی، اهمیت دادن هر چه بیشتر به فرایندهای مبادله با محیط، چند خطی دیدن و لحاظ نمودن ساختارهای ژنتیک و بسیار خرد از یک سو و و ساختارهای کلان از دیگر سو می‌باشد. 
 مهم‌ترین نمایندگان تاریخی فرگشت‌گرایی پس از در حوزه ، در انسان‌شناسی و در بریتانیا و و در فرانسه می‌باشند. در آمریکا این مکتب ابتدا با آثار پدیدار گشت.
{"title": "فرگشت‌گرایی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%81%D8%B1%DA%AF%D8%B4%D8%AA%E2%80%8C%DA%AF%D8%B1%D8%A7%DB%8C%DB%8C&oldid=33058572", "language": "fa"}