فناوری‌های فرهنگی آن دسته از هستند که زمینه تولید و پخش آثار فرهنگی و هنری را فراهم می‌کنند. مفهوم فناوری فرهنگی اولین بار در مطرح شده‌است. این لفظ را لی سومن مؤسس موسیقی کره‌ای به کار برد. مراد او از این لفظ فرایند سه مرحله‌ای ارائهٔ اثر موسیقی جهانی بود. 
 اهمیت این دسته از به جهت نقش کلیدی آن‌ها در آفرینش و عرضه آثار فرهنگی و هنری، و و می‌باشد. به همین جهت در نقشه جامع علمی ایران، توجه به این جزء اولویت الف (بالاترین اولویت) قرار گرفته‌است. همچنین ستاد توسعه فناوری‌های نرم و هویت‌ساز معاونت علمی و فناوری برای توسعه این تشکیل شده‌است. 
 پیشینه این مفهوم به و خصوصاً کره باز می‌گردد. بنا بر اعلام حکومت ، فناوری‌های فرهنگی جزء ۶ پیشران (بقیه فناوری‌ها: ، ، ، فناوری‌های محیط زیستی/ انرژی و ) در این کشور، می‌باشند. بر اساس این سیاست، موج کره‌ای توانسته‌است به موفقیت‌های چشم‌گیر جهانی دست بیابد.
 پس از مشاهده نتایج توجه به فناوری‌های فرهنگی در جنوبی و توسعه در این کشور و کشورهایی چون انگلستان، ترکیه و استرالیا سیاست‌گذاران و متخصصین این حوزه در ایران به اهمیت این پی بردند. به همین جهت در تدوین نقشه جامع علمی کشور که مشخص‌کننده سیاست‌های کلان و می‌باشد، این جزء با اولویت الف (بالاترین اولویت) توسعه انتخاب شدند. پس از این امر ستاد توسعه فناوری‌های نرم و هویت‌ساز با کار ویژه توسعه این دست از در معاونت علمی و فناوری ریاست جمهوری تأسیس گردید. اخیراً با شناسایی شرکت‌های این حوزه به عنوان شرکت دانش‌بنیان و تأسیس ، و مراکز شکوفایی، زمینه‌های حمایتی این حوزه فراهم شده‌است.
{"title": "فناوری فرهنگی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%81%D9%86%D8%A7%D9%88%D8%B1%DB%8C_%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF%DB%8C&oldid=33008624", "language": "fa"}