متغیرهای جایگاه یکسانی در دارند. در مقابل، از نمایش مکان تکانه استفاده می‌کند (فضای مکان و تکانه را ببینید). دو ویژگی کلیدی فرمول بندی فضای فاز آن است که یک، حالت کوانتومی با یک (به جای ، یا ) توصیف می‌شود و دوم اینکه ضرب اپراتورها با یک جایگزین می‌شود.
 این تئوری به‌طور کامل توسط در سال ۱۹۴۶ در پایان‌نامه دکترای خود و به‌طور مستقل توسط توسعه داده شد که هر دو این ایده‌ها بر اساس ایده‌های قبلی و ویگنر بنا شده بود.
 مزیت اصلی فرمولبندی فاز فضا این است که مکانیک کوانتوم را به همان اندازه ساده می‌کند و این کار را با پرهیز از فرمولیزم عملگری و متعاقباً خلاص شدن از کوانتیزیشن ملالت بار انجام می‌دهد. این فرمول به‌طور طبیعی آماریست و یک رابطه منطقی بین مکانیک کوانتومی و مکانیک آماری کلاسیک ارائه می‌دهد، که امکان مقایسه بین این دو را فراهم می‌سازد (limit classical را ببینید). مکانیک کوانتومی در فضای فاز اغلب در برخی کاربردهای (فضای فاز نوری را ببینید)، یا در مطالعه و طیف وسیعی از مسائل فنی و تخصصی مورد استفاده است، با این حال این فرمالیزم کمتر در موقعیت‌های عملی استفاده می‌شود. 
 توزیع فضای فاز یک حالت کوانتمی یک توزیع شبه احتمالی است. در فرمول بندی فضای فاز، توزیع فضای فاز ممکن است به صورت یک توصیف بنیادی و اولیه از سیستم کوانتومی در نظر گرفته شود بدون اینکه هیچ گونه اشاره ای به توابع موج یا ماتریس‌های چگالی شود.
{"title": "فرمول‌بندی فضای فاز", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%81%D8%B1%D9%85%D9%88%D9%84%E2%80%8C%D8%A8%D9%86%D8%AF%DB%8C_%D9%81%D8%B6%D8%A7%DB%8C_%D9%81%D8%A7%D8%B2&oldid=32345207", "language": "fa"}