برای فرمانده سپاه ایران را ببینید. متخلص به فرزند از و قصیده‌سرایان بزرگ دربار ، و آغاز پادشاهی قاجار بود.
 قاآنی در ۱۲۲۳ قمری در و در خانواده‌ای با ریشه کرمانشاه، چشم به جهان گشود. در هفت سالگی یتیم گردید و تحصیلات مقدماتی را در همان فرا گرفت و در اوایل جوانی عازم شد تا در آنجا به ادامه تحصیل بپردازد و میدان تازه‌ای برای کسب معاش پیدا کند. پدر قاآنی، گلشن کرمانشاهی است و برادرزاده‌اش هم مشهور به است. پسر قاآنی نیز شاعری با «سامانی» بوده که در ۱۲۸۵ ق از دنیا رفته است.
 قاآنی در عرب و فارسی مهارت کافی یافت و به نیز علاقه سرشاری داشت و می‌توان گفت شهرت شاعری او لطمه به شهرت او به عنوان یک حکیم دانشمند زده‌است. در حکمت او را همپایه و و در شرعیات شمرده‌اند. از این رو او را « » لقب داد و نیز قاآنی را « » می‌خواند، زیرا آنچنان در سرایی توانایی داشت که مایهٔ شگفتی خوانندگان بود.
 قاآنی شاید نخستین شاعر ایرانی است که به زبان تسلط داشت. همچنین در کلام و نیز استادی مسلم به شمار می‌رفت، اما برای مضامین اشعارش از آن همه علم و اطلاعات وسیع استفاده کافی نکرد و شعر را وسیله‌ای برای ارتزاق و تفنن می‌دانست نه .
 اشعار قاآنی از دیدگاه لفّاظی، به‌کاربردن آرایه‌های شعری و ابتکار در قوافی بی‌همتاست. قاآنی علاوه بر دیوان اشعارش که در حدود هفده هزار بیت است؛ کتابی به نام به سبک نگاشته که افزون بر تحمیدیه‌ها، هزلیات و حکایاتی پندآموز و تمثیل‌وار و گاهی با واژه‌های رکیک را دربردارد. وی در سال ۱۲۷۰ در تهران بدرود زندگانی گفت و در در به خاک سپرده شد.
 
 شعر زیر از تفنن‌های بسیار زیبای قاآنی در مکالمه یک پیرمرد و یک کودک است که هر دو لکنت زبان دارند.
برای خواندن این قطعه باید ظرافتی خاص به کار برد.
{"title": "قاآنی شیرازی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%82%D8%A7%D8%A2%D9%86%DB%8C_%D8%B4%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D8%B2%DB%8C&oldid=34864447", "language": "fa"}