( ) (به : ) یک استاندارد برای اتصال تجهیزات صوتی و داده‌ای به سرویس ارائه شده توسط یک یا است. رابط‌های شناسه برای اولین بار در نظام‌نامه (USOC) در ایالات متحده برای انطباق با برنامه ثبت تجهیزات تلفن تهیه شده توسط مشتری که در دهه ۱۹۷۰ توسط مجاز شده بود، تعریف شد. آنها متعاقباً در عنوان ۴۷ قسمت ۶۸ اتصالدهنده‌های فیش ثبت‌شده پس از اختراع در سال ۱۹۷۳ توسط ، شروع به استفاده کردند. مشخصات شامل ساخت فیزیکی، سیم‌بندی و معنای علامت‌ها است. بر این اساس، فیش‌های ثبت‌شده اول از همه با حروف نامگذاری می‌شوند و به دنبال آنها دو رقم بیان می‌شود. پسوندهای حرف اضافی تغییرات جزئی را نشان می‌دهند. به عنوان مثال، ، و به ترتیب بیشترین رابط‌های مورد استفاده برای اتصالات تلفنی برای سرویس‌های یک، دو و سه خطی هستند. اگرچه این استانداردها در ایالات متحده تعاریف همه‌پذیر هستند، اما از برخی رابط‌ها در سراسر جهان استفاده می‌شود.
 بسیاری از نام‌های اصلی پسوندهایی دارند که نشانگر زیرگونه‌ها هستند:
 
 
 
 
 
 
 به عنوان مثال، آرجی۱۱ به دو صورت وجود دارد: آرجی۱۱دبلیو فیشی است که می‌توان تلفن دیواری را آویخت، در حالی که آرجی۱۱سی فیش ثبت‌شده‌ای است برای داشتن یک زه متصل شده به آن. زه را می‌توان به آرجی۱۱دبلیو نیز متصل کرد.
 آرجی۴۵اس، یک فیش استاندارد که فقط یکبار برای رابط‌های مودم یا داده‌ها تعیین شده‌است، از یک تغییر مکانیکی-ضامن‌دار بدنه ۸پی۸سی با یک زبانه اضافی استفاده می‌کند که از جفت شدن آن با سایر اتصالات جلوگیری می‌کند. تفاوت بصری با ۸پی۸سی شایع تر است. اتصال پودمانی آرجی۴۵اس ضامن‌دار ۸پی۲سی دارای پایه‌های ۵ و ۴ سیم‌دار برای نوک و حلقه یک و پایه‌های ۷ و ۸ دارای مقاومت برنامه‌نویسی بود، اما امروزه منسوخ شده‌است.
 
آرجی۶۱ یک رابط فیزیکی است که اغلب برای پایان‌دهی به کابل‌های نوع زوج به‌هم تابیده استفاده می‌شود.
{"title": "جک ثبت‌شده", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AC%DA%A9_%D8%AB%D8%A8%D8%AA%E2%80%8C%D8%B4%D8%AF%D9%87&oldid=32220233", "language": "fa"}