(به : ) اصلی‌ترین فرایند در است که عنصری را از موجود در و در گازهایی که به عنوان فراورده‌های جانبی طی پالایش تولید می‌شوند استخراج می‌کند. در حال حاضر عمده گوگرد مورد نیاز صنایع جهان از این طریق به دست می‌آید و کمرنگ‌تر شده است. این فرایند توسط کارل فردریش کلاوس (Carl Friedrich Claus) شیمیدان آلمانی ساکن انگلیس اختراع و در سال ۱۸۸۳ ثبت شد. واکنش کلی فرایند چنین است:
 
 
 فرآیند کلاوس به دو مرحله حرارتی و کاتالیزوری تقسیم می‌شود.
 
 در مرحله حرارتی، گاز مملو از سولفید هیدروژن در دماهای بالاتر از 850 درجه سانتیگراد واکنش می‌دهد به طوری که گوگرد عنصری در خنک کننده گازی فرآیند پایین دست رسوب می‌کند.
 غلظت سولفید هیدروژن و غلظت سایر اجزای سوختنی (هیدروکربن‌ها و آمونیاک) محل سوختن خوراک را تعیین می‌کند. گاز‌های اسیدی به غیر از سولفید هیدروژن طی واکنش زیر سوزانده می‌شوند.
 2H S + 3 O → 2 SO + 2 H O       (Δ = -518 kJ mol ) 
 
 واکنش کلاوس در مرحله کاتالیزوری با اکسید آلومینیوم (III) یا تیتانیوم (IV) فعال شده ادامه می‌یابد و باعث افزایش بازده گوگرد می‌شود. این واکنش احتراق در کوره رخ می‌دهد و طی آن سولفید هیدروژن با گوگرد دی‌اکسید واکنش می دهد و منجر به تولید گوگرد گازی و عنصری می شود.
 2H S + SO → 3 S + 2 H O      (Δ = -1165.6 kJ mol )
{"title": "فرایند کلاوس", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%81%D8%B1%D8%A7%DB%8C%D9%86%D8%AF_%DA%A9%D9%84%D8%A7%D9%88%D8%B3&oldid=34731319", "language": "fa"}