در نظریه ، یک هنگامی در (نامگذاری به خاطر ) است که تمام قوانین تولید آن با فرم زیر باشید:
 
 
 به طوریکه , و کاراکترهای غیرپایانه و یک کاراکتر پایانه (کاراکتری که یک مقدار ثابت را نشان می‌دهد)، کاراکتر شروع، و رشته تهی است. همچنین هیچ‌کدام از یا نمی‌توانند کاراکتر شروع باشند، و سومین قانون تولید فقط زمانی ظاهر می‌شود که در باشد، یعنی زبان توسط گرامر مستقل از متن ایجاد شده باشد.
هر گرامر در فرم نرمال چامسکی یک می‌باشد و برعکس، هر گرامر مستقل از متنی را می‌توان به فرم معادل نرمال چامسکی تبدیل کرد. چندین الگوریتم برای انجام چنین تبدیلی شناخته شده‌است. این تبدیل در بسیاری از در نظریه ماشین‌ها، مانند Hopcroft و Ullman، ۱۹۷۹ توصیف شده‌است. همان‌طور که توسط "Lange and Leiß" اشاره شده‌است، اشکال این تبدیل این است که می‌تواند به بزرگ شدن نامطلوب اندازه گرامر منجر شود. اندازه یک گرامر، مجموع اندازه‌های قانون‌های تولید آن است، که در آن سایز هر قانون طول سمت راست آن به علاوه یک می‌باشد. اندازه گرامر را نشان می‌دهد، این اندازه در بدترین حالت بین و و وابسته به الگوریتم تبدیل استفاده شده، می‌باشد.
 تعریف دیگر فرم نرمال چامسکی به صورت زیر است: (برای مثال Hopcroft و Ullman، ۱۹۷۸ و Hopcroft et al. 2006)
 
 
 به طوریکه , و کاراکترهای غیرپایانه و یک کاراکتر پایانه است. هنگام استفاده از این تعریف، یا می‌توانند کاراکتر شروع باشند. فقط آن گرامرهای مستقل از متنی که رشتهٔ تهی ایجاد نمی‌کنند می‌توانند به فرم کاهش یافتهٔ چامسکی تبدیل شوند.
{"title": "فرم نرمال چامسکی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%81%D8%B1%D9%85_%D9%86%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%84_%DA%86%D8%A7%D9%85%D8%B3%DA%A9%DB%8C&oldid=32364500", "language": "fa"}