بر دامنهٔ کوه جنوبی گذرگاه تنگاب، در مسیر جادهٔ باستانی است که به فرمان وزیر و به یادبود احداث پلی در این محل نگاشته شده‌است. کتیبه مهرنرسه در قرار دارد.
 سنگ‌نوشته بر سطحی به ابعاد ۸۰ در ۵۰ سانتیمتر و در هفت سطر درشت نوشته شده و در آن آثار فرسایش به ویژه در سطرهای اول، ششم و هفتم دیده می‌شود. هم کتیبه و هم بقایای پل مربوط به آن نزدیک قرار دارند.
 نخستین بار در گزارش سال ۱۹۲۴ خود به انجمن خاورشناسی آلمان از وجود این کتیبه خبر داد 
، اگر چه ندانسته آن را متعلق به وزیر دانست. در سال ۱۹۴۷ نسخه‌ای از کتیبه و برگردان فرانسوی آن را ارائه داد. او نیز مانند هرتسفلد معتقد بود که کتیبه به سفارش ابرسام نوشته شده‌است
. 
 که در درستی خوانش هرتسفلد و گیرشمن تردید داشت، ضمن سفری به ایران در سال ۱۹۵۰ فرصت یافت تا کتیبه را از نزدیک ببیند و یک قالب از آن بگیرد. با بررسی دقیق قالب، سرانجام هنینگ توانست نام واقعی صاحب کتیبه – مهر نرسه – را در میانه سطر اول و انتهای سطر چهارم بازشناسد.
 
 
 
 
 این پل به دستور مهرنرسه،
وزرگ فرمذار، برای شادی روان خویش
و با هزینهٔ خویش ساخته شد.
هر که به این راه بیاید، مهرنرسه
و فرزندانش را آفرین کند
زیرا که او این گذرگاه را در این‌جا بنا نهاد.
با کمک و لطف خداوند، نادرستی و فریب در آن‌جا نخواهد بود
{"title": "سنگ‌نوشته مهرنرسه", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B3%D9%86%DA%AF%E2%80%8C%D9%86%D9%88%D8%B4%D8%AA%D9%87_%D9%85%D9%87%D8%B1%D9%86%D8%B1%D8%B3%D9%87&oldid=34826916", "language": "fa"}