اطلاعات بیشتر: که با نام اف‌ای کاپ نیز شناخته می‌شود از فصل آغاز شده است و از سری مسابقات حذفی در کشور است، که توسط (FA) برگزار و نامگذاری شده است و از قدیمی‌ترین مسابقات فوتبال موجود در جهان است. کلیه باشگاه‌های حاضر در ۱۰ سطح برتر مجاز به حضور در این رقابت‌ها هستند اگرچه استادیوم خانگی هر باشگاه باید شرایط لازم برای ورود به مسابقات را داشته باشد.
 اکثر قریب به اتفاق مسابقات فینال جام حذفی در لندن بوده است و بیشتر آنها در ورزشگاه اصلی برگزار شد که از سال ۱۹۲۳ تا زمان بستن ورزشگاه در سال ۲۰۰۰ مورد استفاده قرار می‌گرفت. از دیگر ورزشگاه‌های میزبان بازی نهایی قبل از سال ۱۹۲۳ ، ، و ، همگی در ، در و و اولدترافورد در بوده‌اند. در حالی که ورزشگاه جدید ومبلی در حال ساخت بود، در به مدت شش سال (۲۰۰۶–۲۰۰۱) به عنوان محل برگزاری فینال انتخاب شد. از سایر ورزشگاه‌ها برای بازی‌های تکرار فینال استفاده شده است؛ تا سال ۱۹۹۹ اگر مسابقه اولیه با تساوی به پایان می‌رسید، بازی تکراری انجام می‌شد. ومبلی جدید از سال ۲۰۰۷ محل دائمی برگزاری بازی نهایی است.
 
از سال ۲۰۲۰، رکورد بیشترین قهرمانی در اختیار آرسنال با ۱۴ قهرمانی است. ، ، و چهار تیمی هستند که بیش از یک بار در فینال‌های متوالی پیروز شده‌اند. این جام تنها یک بار توسط یک تیم غیر انگلیسی، ، در سال ۱۹۲۷ بدست آمده است. در حال حاضر آرسنال، که در فینال چلسی را شکست داد، عنوان قهرمانی را در اختیار دارد. اولین قهرمان این سری مسابقات ، تیمی از دانش آموزان برتر سابق ، مستقر در لندن بود که در هفت فصل نخست پنج بار قهرمان این رقابت‌ها شد. برندگان اولیه این مسابقات همگی از تیم‌های آماتور ثروتمند جنوب انگلستان بودند، اما در سال ۱۸۸۳، با شکست دادن ، اولین تیم شمالی شد که جام را به دست آورد. پس از بازگشت تیم به ، کاپیتان المپیک بلکبرن اعلام کرد: « از این جام به خوبی میزبانی می‌کند. اینجا خانه خوبی خواهد داشت و هرگز به لندن برنخواهد گشت.» 
 با شروع حرفه‌ای شدن در همان زمان، خیلی زود توان تیم‌های آماتور برای رقابت کم رنگ شد. باشگاه‌های سرآمد حرفه‌ای را در سال ۱۸۸۸ تشکیل دادند. از آن زمان، تنها یک تیم خارج از لیگ توانست جام را فتح کند. ، که در آن زمان در رقابت می‌کرد، را از لیگ فوتبال شکست داد و در فینال قهرمان شد. یک سال بعد شفیلد یونایتد به فینال بازگشت و جام را از آن خود کرد، و از آن زمان جام در دست باشگاه‌های شمالی و مرکزی باقی ماند تا اینکه تاتنهام در سال دوباره آن را فتح کرد. در سال ۱۹۲۷، ، که علی رغم استقرار در ولز، در نظام لیگ‌های فوتبال انگلیس بازی می‌کند، جام را به دست آورد و به تنها باشگاه غیر انگلیسی تبدیل شد که موفق به این کار شده است. باشگاه اسکاتلندی نیز در سال‌های ابتدایی توانست دو بار به فینال راه پیدا کند. 
 این سری مسابقات در طول و برگزار نشد، مگر در فصل ، که به پایان رسید و ، که در همان مراحل مقدماتی نیمه تمام ماند. 
 در دهه ۱۹۵۰، سلطه مختصری بر جام حذفی داشت و در طول ۵ سال سه بار جام را کسب کرد، و در دهه ۱۹۶۰، تاتنهام موفقیت مشابهی را با سه قهرمانی در هفت فصل داشت که این سرآغاز دوره‌ای موفقیت آمیز برای باشگاه‌های لندنی، با ۱۱ قهرمانی در ۲۲ فصل بود. تیم‌هایی از رده دوم فوتبال انگلیس که در آن زمان لیگ دسته دوم نامیده می‌شد، قهرمانی‌های بی سابقه‌ای را بین سالهای ۱۹۷۳ و ۱۹۸۰ تجربه کردند. در سال جام را به دست آورد، در این کار را تکرار کرد و در سال به پیروزی رسید که آخرین قهرمانی توسط تیمی خارج از لیگ برتر بود. 
 تا سال ۱۹۹۹، تساوی در فینال منجر به تکرار مجدد مسابقه در تاریخ بعدی می‌شد‌؛ پس از آن سال تکلیف قهرمان در همان بازی فینال و در صورت تساوی با ضربات مشخص می‌شود. تنها دو بار و در فینال‌های و ، کار به ضربات پنالتی کشیده شد. با کسب ۱۴ قهرمانی در جام حذفی، در این زمینه رکورددار است. 
 :
 تمامی تیم‌ها انگلیسی هستند، به جز بلوک هایی که با (اسکاتلند) یا (ولز) نشانه گذاری شده است.
 تیم‌هایی که ، دیگر وجود ندارند. بعلاوه، پس از قانونگذاری در سال ۱۸۸۷، دیگر واجد شرایط ورود به جام حذفی نبود.
 
 :
{"title": "فهرست قهرمانان جام حذفی فوتبال انگلستان", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%81%D9%87%D8%B1%D8%B3%D8%AA_%D9%82%D9%87%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86%D8%A7%D9%86_%D8%AC%D8%A7%D9%85_%D8%AD%D8%B0%D9%81%DB%8C_%D9%81%D9%88%D8%AA%D8%A8%D8%A7%D9%84_%D8%A7%D9%86%DA%AF%D9%84%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86&oldid=34758489", "language": "fa"}