یک مأموریت اروپایی از بود. این فضاپیما برای مطالعه ستاره پرواز کرد و با این کار اولین فضاپیمایی شد که مشاهدات یک ستاره دنباله دار را از نزدیک رصد کرده‌است. در ۱۳ مارس ۱۹۸۶، این فضاپیما موفق شد در فاصله ۵۹۶ کیلومتری به هسته هالی نزدیک شود. نام این فضاپیما از اسم گرفته شده‌است. وی در سال ۱۳۰۱ ستاره دنباله دار هالی را مشاهده کرده بود و از آن الهام گرفته بود تا را در نقاشی خود در به تصویر بکشد.
 در ابتدا این کاوشگر بعنوان شریک ایالات متحده برنامه‌ریزی شده بود که همراهی می‌کرد، اما این امر به دلیل کاهش بودجه در به نتیجه نرسید. قرار بود در زمان پرواز تجهیزات رصد بر روی یک در مدار زمین ، اما آنها به نوبه خود با سقوط کردند.
 این طرح سپس به یک آرمادا تعاونی از پنج فضاپیما از جمله ، دو نفر از برنامه وگا و دو مورد از : کاوشگرهای ساکیگاک و فضاپیمای <i id="mwLw">سوئیس</i> . این ایده برای کاوشگرهای ژاپنی و کاوشگر قبلی آمریکا (International Commerce Explorer International) بود که مسافت‌های طولانی را انجام دادند و پس از آن وگاس روسی که هسته را پیدا کرد، و اطلاعات حاصل از ارسال به این وسیله به اجازه می‌داد تا دقیقاً بسیار نزدیک به هسته باشد. . از آنجا که جیوتو بسیار نزدیک به هسته ESA می‌گذرد، اکثراً متقاعد شده بود که به دلیل برخورد فضاپیما با سرعت بسیار زیاد با بسیاری از ذرات گرد و غبار موجود از ستاره دنباله دار، درگیری از بین نمی‌رود. گروه هماهنگ شده کاوشگرها به عنوان هالی آرمادا شناخته شدند.
 این فضاپیما از ماهواره تحقیقاتی GEOS ساخته شده توسط فضانوردی در فیلتون، بیرستول ساخته شده‌است و با افزودن یک سپر گرد و غبار (سپر ویپپل)، همان‌طور که توسط پیشنهاد شده‌است، اصلاح شده‌است.
 این مأموریت در سال ۱۹۸۰ توسط ESA تدارک دیده شد و در ۲ ژوئیه ۱۹۸۵ توسط موشک آریان ۱ (پرواز V14) از به فضا پرتاب شد. در ( ) در ابتدا در (GTO) و سپس در نزدیکی زمین (NEP) قبل از فاز طولانی مسافرت کنترل می‌شد. در حالی که در GTO تعدادی از کشت و چرخش مانور (تا ۹۰ ) در آماده‌سازی برای شلیک از تقویت اوج موتور (ABM)، انجام هر چند گردش دایره ای مدار شد از ABM برای جیوتو در اخراج شد تعیین و کنترل نگرش از داده‌های سنسور پالس خورشید و زمین در تله متر برای تعیین جهت‌گیری فضاپیما استفاده می‌کند.
 وگا ۱ در ۴ مارس ۱۹۸۶ شروع به ارسال تصاویر هالی و اولین هسته آن کرد، و در ۶ مارس پرواز خود را آغاز کرد، و پس از آن وگا ۲ پرواز خود را در ۹ مارس انجام داد. نزدیکترین رویکرد وگا ۱ به ستاره دنباله‌دار هالی ۸ کیلومتر و ۸۸۹ متر بود.
 در سال ۱۹۹۹ پرواز دیگری روی زمین انجام داد اما دوباره فعال نشد.
 تصاویر نشان داد که هسته هالی یک بدن تیره است، ۱۵ کیلومتر طول، ۷ کیلومتر تا ۱۰ کیلومتر عرض تنها ۱۰ درصد از سطح فعال بود و حداقل سه جت خروج گاز در سمت نور خورشید مشاهده شد. تجزیه و تحلیل نشان داد دنباله دار ۴٫۵ میلیارد سال پیش از مواد فرار (عمدتا یخ) که روی ذرات گرد و غبار بین ستاره ای متراکم شده بودند، شکل گرفت. از زمان شکل‌گیری آن تقریباً تغییر نکرده بود.
 حجم اندازه‌گیری شده مواد خارج شده توسط هالی:
 
 
 
 متوجه شد هسته هالی تاریک است، که نشان می‌دهد پوشش غلیظی از گرد و غبار است.
{"title": "فضاپیمای جیوتو", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%81%D8%B6%D8%A7%D9%BE%DB%8C%D9%85%D8%A7%DB%8C_%D8%AC%DB%8C%D9%88%D8%AA%D9%88&oldid=33768072", "language": "fa"}