(همچنین و ) واپسین پادشاه بود. نام قاعا «آنکه دست‌هایش گشوده است»، معنا می‌دهد.
 آرامگاه قاعا در به نسبت بزرگ است. این می‌تواند نشان از دوران طولانی پادشاهی او داشته باشد، چیزی که در نوشته‌های خود ۲۶ سال ذکر می‌کند.
 در دهه ۱۹۹۰ میلادی و در طی کاوش‌هایی توسط بنیاد باستان‌شناسی آلمان، یک مهر ختم در نزدیکی ورودی آرامگاه قاعا پیدا شد که نام بر آن نقش بسته بود. پیدا شدن این مهر گواهی بر نوشته‌های است که هوتپ سخموی را پادشاه پس از قاعا و آغازگر معرفی می‌کند.
 گور یکی از مسوولان حکومت قاعا در سقاره به نام «سرکا» دارای سنگ یادبودی با نام‌ها و عنوان‌های بسیار بود. این سنگ یادبود نشان می‌دهد که دو در دوران قاعا برپا شد؛ چیزی که به همراه تعداد زیادی سنگ‌های یادبود سالم با نشان پادشاه از آن دوران، نشان از پایداری و آرامش در فرمانروایی او می‌دهد.
 گمان بر این می‌رود که قاعا در نزدیکی ۲۹۱۶ پیش از میلاد فرمانروایی می‌کرده است. ظرفی با نام و نشان قاعا در گور (گور P در پتری) یافت شده است.
{"title": "قاعا", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%82%D8%A7%D8%B9%D8%A7&oldid=23056714", "language": "fa"}