( - ؟) دوران و از فعالان بود. وی مادر ، اولین وزیر زن ایرانی در کابینهٔ بود.
 او که مدیر مسئول بود، نخستین زن روزنامه‌نگار در تاریخ ایران است که شده‌است. او دو سال در تبعید به سر برد و در بازگشت به عضویت درآمد.
 مجله « » ابتدا در سال ۱۲۹۹ با هدف «تفهیم لزوم تعلیم و تعلم » و «آشنا کردن آنان به حقوقشان» توسط فرخ‌دین پارسا و همسرش فخرآفاق پارسا در منتشر شد. 
 این که ابتدا هر دو هفته یک بار منتشر می‌شد به موضوعات مربوط به به سبک اروپایی و تساوی حقوق می‌پرداخت. 
 نخستین شمارهٔ این که با فخرآفاق پارسا منتشر شد، لحنی میانه و معتدل در مورد تحصیل زنان و ضرورت آن‌ها داشت اما پس از انتشار سرمقاله‌ای در مورد حقوق مساوی زنان و مردان، تعدادی به ضدیت با او برخاستند. برخی اراذل و اوباش هم به حمایت کسانی که او را به ضدیت با دین محکوم کرده بودند، خانه‌اش را غارت کردند. 
 فخرآفاق پارسا، در چهارمین شماره از انتشار نشریه «جهان زنان» دو نوشت که برایش مشکلات و دردسرهای بسیار ایجاد کرد. این دو مقاله با عنوان ضرورت تحصیل ، آلام روحی زنان و ضرورت بازنگری در قانون ازدواج، خشم را برانگیخت و موجب و مشکلات بسیاری برای او و خانواده‌اش شد. 
 پس از انتشار مقالات دردسرساز در مشهد، پنجمین شمارهٔ مجله «جهان زنان» در منتشر شد. انتشار مقاله‌ای با عنوان «از حالا» در این شماره با مضمون دعوت زنان برای همکاری با چنان غوغایی بر پا کرد که مدیر و مجله (فرخ‌دین و فخرآفاق پارسا) را به اتهام مخالفت با دین به کردند. 
 پس از تبعید، روحانیون اراک وی را دشمن معرفی کردند و فخر آفاق با شنیدن خبر چند نفر به خاطر پاک‌سازی در اراک، همراه با خانواده‌اش به گریخت و توانست با هماهنگی با مقامات دولتی، دوران تبعید را در قم بگذراند.
{"title": "فخرآفاق پارسا", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%81%D8%AE%D8%B1%D8%A2%D9%81%D8%A7%D9%82_%D9%BE%D8%A7%D8%B1%D8%B3%D8%A7&oldid=31178086", "language": "fa"}