(زادهٔ ۱۲۱۳ در  – درگذشتهٔ ۲۵ محرم ۱۲۷۴ در ) از بود. او شاعر معاصر سه تن از پادشاهان قاجار بود: از زمان نامور گشت، و در دوره‌های و به کار خویش ادامه داد. 
 از آن جهت که وی از دودمان معیرالممالک بوده نسب وی به روستای ابرسج شهرستان شاهرود میرسد اما از آن جهت که شهر بزرگ در آن زمان بسطام بوده وی به بسطامی خوانده شد. 
 فرزند آقا موسی بسطامی فرزند ، معروف به با ، در سال ، حین سفر خانواده‌اش به ، در اندرات زاده شد. پس از چندی به همراه خانواده‌اش در اقامت گزید. او پس از مدتی به آمد. او در نوجوانی در زمان ، مدتی را در شهر به سر برد؛ وزهمان‌روی به منتسب گشت. او چندی را نیز در شهر ، در خدمت گذراند که در همان دوران، بنا به درخواست ، تخلص خود را به نام فرزند او «فروغ‌الدوله»، نهاد. فروغی بسطامی تا پیش از آن در شعرهایش، تخلص را به‌کارمی‌برد. 
 عموی او، ، بود. فروغی بسطامی پس از یک سال کسالت شدید در روز در درگذشت.
 بیشترین و برجسته‌ترین شعرهایش در قالب است. فروغی بسطامی از جرگهٔ شاعران بود. او در بهترین لطافت و شیرینی را با رسایی و سادگی واژگان، به‌هم می‌سرشت. 
 هرچند که گفته می‌شود فروغی بسطامی، حدود بیست‌هزار شعر داشته‌است، اما آنچه از او برجا مانده‌است و در زمان خود او هم به صورت پیوست دیوان به چاپ رسید، چیزی در حدود پنج‌هزار بیت است.
{"title": "فروغی بسطامی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%81%D8%B1%D9%88%D8%BA%DB%8C_%D8%A8%D8%B3%D8%B7%D8%A7%D9%85%DB%8C&oldid=34864943", "language": "fa"}