یا هشتمین دودمان در شاخهٔ کیوسیان بود. در ابتدا برادرش، ، وارث مقام اسپهبدی شد ولی ، از خاندان ، به کمک او را کشت و قلمرو باوندیان را غصب کرد. در این دوره قارن خواهان بازستانی قلمروش بود ولی توانایی این کار را نداشت و تنها نامه‌نگاری‌هایی با درگاه خلافت را غنیمت می‌شمرد.
 پس از شورش مازیار علیه دستگاه خلافت، قارن با سپاهیانی که برای سرکوب مازیار اعزام شدند پیمان بست و با نابودی دودمان کارنوندیان بر کوهستان‌های طبرستان مسلط شد و با کمک اعمال خلیفه بازمانده‌های مازیار را تصرف کرد و با گرایش به درگاه عباسی و اعلام مسلمانی از خلعت حکومتی دریافت کرد و شرق مازندران توسط به او سپرده شد.
 پس از مدتی (داعی کبیر) در غرب طبرستان را بنیان نهاد و تهدیدی برای قارن شد. قارن ابتدا از در صلح برآمد ولی در نبرد میان با علویان در جبههٔ طاهریان قرار گرفت. پس از شکست این جبهه، ، که حامی علویان بودند، کوهستان قارن را به آتش کشیدند و قارن به واسطهٔ مصمغان بار دیگر خواهان صلح با علویان شد و فرزندانش را به عنوان گروگان فرستاد. مدتی بعد در ۲۵۳ قمری (۸۶۷ میلادی) با مصمغان و متحد شد و علیه علویان شورید تا را فتح کند ولی بار دیگر از داعی شکست خورد و به پناه برد ولی داعی کبیر او را تعقیب و پناهگاهش را به آتش کشید. او باز هم گریخت و در متواری شده و همان‌جا درگذشت.
 
 ( )
{"title": "کارن یکم", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D9%86_%DB%8C%DA%A9%D9%85&oldid=33344821", "language": "fa"}