شاهزاده ایرانی و شاهدخت در سال ۱۳۱۷ با هم ازدواج کردند که این ازدواج در نهایت در سال ۱۳۲۴ (پس از به سلطنت رسیدن محمدرضا پهلوی) به طلاق انجامید.
 مقالهٔ اصلی: در سال ۱۳۱۷ مسئله ازدواج و بنت فؤاد مطرح گردید. او زیبایی چشمگیری داشت که حتی نظر را نیز به خود جلب کرده بود. خانواده اش ترکیبی از نژادهای ، و بود . فوزیه و محمدرضا سه سال قبل ملاقاتی کاملاً تصادفی و بسیار کوتاه در داشتند. 
 بزرگترین مشکل برای این ازدواج، اصل سی و هفتم متمم ایران بود که بر اساس آن مادر ولیعهد الزاماً باید می‌بود. مجلس در اقدامی بی‌سابقه نه تنها به فوزیه تابعیت ایران داد، بلکه او را ایرانی‌تبار نامید. 
 مراسم خواستگاری بلافاصله توسط نمایندگان ویژه پیگیری شد و محمدرضا پهلوی برای اجرای مراسم عقد کنان به رفت. عقد در تاریخ ۲۴ اسفند ۱۳۱۷ در قاهره انجام شد. برای اقامت او و همراهان در نظر گرفته شد. محمدرضا به همراه فوزیه، (مادرزنش) و هیئت همراه در فروردین ۱۳۱۸ به بازگشت. اقامت کوتاه خانواده فوزیه در موجب بروز چالشهایی با رضاشاه شد. پس از بازگشت به تهران و میهمانی رسمی در سفارت مصر با حضور رضاشاه، جشن عروسی با حضور سران و فرستادگان کشورهای خارجی برگزار شد.
 پس از ازدواج، رابطه با عروسش بسیار خوب بود. به‌طوری‌که به جز در سفر، هیچگاه بدون حضور وی نهار خانوادگی نخورد. نیز زیاد مراعات را می‌کرد؛ ولی رابطه با عروس جدید چندان دوستانه نبود. 
 تمبر ازدواج محمدرضاشاه و فوزیه، تمبری است از نوع یادبود که به مناسبت ازدواج و و در سال ۱۳۱۸ خورشیدی، در ۵ سری چاپ گردید. این تمبر توسط پست ایران منتشر گردید.
 ۶ سال پس از این وصلت روزنامه اطلاعات روز ۲۵ اسفند ۱۳۱۷ را «آئین عقد و کابین دو کوکب فروزنده شرق» خواند، بنابر دلایل گوناگون، از جمله اتهام هرزگی به فوزیه از سوی اشرف پهلوی و نبود پایبندی به پیوند زناشویی و ایراد اتهام خیانت از سوی دو طرف به یکدیگر، سرانجام جدایی دو کوکب فروزنده شرق را رقم زد. فوزیه فؤاد که در سال ۱۳۲۳، همسر و دختر خود شهناز را ترک گفته و به مصر بازگشته بود، در سال ۱۳۲۴ با ارسال نامه‌ای به دربار، از مقام شهبانویی ایران کناره گرفت.
 فوزیه به فعالیت‌های اجتماعی چندان علاقه‌ای نداشت. روابط او نیز منحصر به میهمانی‌های پر تکلف درباری بود. تنها میهمانانی که مرتباً به دعوت فوزیه به کاخ می‌آمدند، سفیر مصر و همسرش بودند. اولین فرزند آنان برخلاف توقعات، دختر شد و نام او را گذاشتند. 
 با درگذشت رضاشاه در ، جسد وی از مسیر مصر به تهران آمد. جنازه برای مدتی (تا زمان آماده شدن آرامگاه ) در به امانت گذاشته شد. در این مدت شمشیر جواهر نشان و مدال‌های وی به سرقت رفت. همه مطلع بودند که ملک فاروق به چنین چیزهایی برای تکمیل کلکسیون‌های شخصی‌اش نیاز و علاقهٔ فراوانی دارد. این ماجرا و رابطه عاشقانه اشرف پهلوی با یکی از مخالفان رژیم مصر، نقطه آغاز درگیری‌های لفظی، توهین‌ها و تحقیرها به فوزیه بود. فوزیه ظاهراً برای استراحت و تمدد اعصاب به مصر رفت و دیگر هیچگاه بازنگشت. محمدرضا به‌طور غیابی وی را طلاق داد. 
 همسر عزیزم
 از عالیجناب سفیر مصر در ایران شنیدم که شما مایل هستید مستقیماً از طرف من بشنوید که مایل به پایان دادن به زندگی زناشوئی خود هستم… در حقیقت من چنین تصمیمی را گرفته‌ام و به سفیر شما در مصر اطلاع داده‌ام و این یادداشت تأکیدی است بر این تصمیم نهایی من…
 ازدواج ما، برای اعلیحضرت و من، آن سعادتی را که حق هر دوی ماست، به ارمغان نیاورد و بعد از تفکر زیاد به این نتیجه رسیدم که تنها طلاق است که می‌تواند سعادت ما را به صورت جداگانه تأمین کند. از شما درخواست می‌کنم موافقت کنید نقطه پایانی را به این وضع که ادامه بیشتر آن امکان ندارد، بگذاریم. من می‌دانم که طلاق برای هر دوی ما دردآور است ولی ما باید در راه کشورهای خود فداکاری کنیم. محمدرضا پهلوی می‌توانند همیشه در انتظار دوستی صادقانه اینجانب باشند. از درگاه خداوند خواهان سعادت آن شاه و رفاه کشورتان هستم. 
امضاء: فوزیه احمد فواد 
 متن اعلام طلاق از دربار ایران که محمدرضا خود شخصاً از رادیو برای ملتش خواند:
{"title": "ازدواج فوزیه و محمدرضا پهلوی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%A7%D8%B2%D8%AF%D9%88%D8%A7%D8%AC_%D9%81%D9%88%D8%B2%DB%8C%D9%87_%D9%88_%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF%D8%B1%D8%B6%D8%A7_%D9%BE%D9%87%D9%84%D9%88%DB%8C&oldid=34962202", "language": "fa"}