مرحلهٔ قهرمانی (ان‌بی‌ای) در فصل ۷۷–۱۹۷۶ و رقابت پایانی بازی‌های دور حذفی این فصل بود. قهرمان ، ، در مقابل قهرمان ، قرار گرفت. چهار بازی آن‌ها در فصل عادی با دو برد برای هر یک همراه بود و هیچ‌کدام از دو تیم خارج از خانه پیروز نشدند. این سری با فرمت بهترین از هفت انجام شد.
 ان‌بی‌ای ۷۷–۱۹۷۶ با ادغام ای‌بی‌ای و ان‌بی‌ای آغاز شد. پورتلند نیز از درفت گسترش ای‌بی‌ای بهره برده و ترکیب تیم خود را تشکیل داد. آن‌ها سراغ مهاجم قدرتی تیم اسپریتز سنت لوئیس، مائوریس لوکاس رفتند تا در کنار زوج این تیم را تشکیل دهند و فیلادلفیا نیز با ، بازیکن آل-استار اتحادیهٔ بسکتبال آمریکا (ای‌بی‌ای) و ام‌وی‌پی سه‌بارهٔ ای‌بی‌ای که در فصل پیش را به قهرمانی ای‌بی‌ای رسانده بود قرارداد امضاء کرد. در فینال‌های ان‌بی‌ای ۱۹۷۷ پنج بازیکن از ده بازیکن شروع کننده سابقهٔ بازی در ABA را داشتند (جولیوس اروینگ، کالدول جونز، جرج مک‌گینیس، دیو تواردزیک و مائوریس لوکاس). 
 صعود فیلادلفیا به رقابت پایانی تعجبی نداشت، چرا که بهترین رکورد را در شرق به ثبت رسانده بودند (۵۰–۳۲، #۱)، اما حضور پورتلند در رقابت نهایی یک اتفاق شگفت‌انگیز و سورپرایز محسوب می‌شد. پورتلند، تیمی که تنها هفت سال از بنیان‌گذاری آن می‌گذشت، برای نخستین بار توانست در بازی‌های حذفی حاضر شود، در حالی که تعداد برد و باخت آن‌ها در فصل عادی برابر بود (۴۹–۴۹، #۳). این همچنین نخستین حضور آن‌ها در سری بازی‌های پایانی پس از جارو کردن تیم در فینال‌های کنفرانس غرب با نتیجهٔ ۴ بر ۰ بود.
 این سری با نتیجهٔ ۲ بر ۰ به سود فیلادلفیا شروع شد، اما در چهار بازی بعدی، پورتلند بازی مورد انتظاری را که از این تیم انتظار می‌رفت را انجام داد و توانست با برگشتی کم نظیر که به ندرت در ورزش‌های حرفه‌ای دیده می‌شود، این سری را از آن خود کند.
 از پورتلند نیز به عنوان این سری برگزیده شد.
 مقالهٔ اصلی: این دو تیم چهار بازی در فصل عادی انجام دادند، که با دو برد خانگی برای هر تیم همراه بود.
{"title": "فینال‌های ان‌بی‌ای ۱۹۷۷", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%81%DB%8C%D9%86%D8%A7%D9%84%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C_%D8%A7%D9%86%E2%80%8C%D8%A8%DB%8C%E2%80%8C%D8%A7%DB%8C_%DB%B1%DB%B9%DB%B7%DB%B7&oldid=30106727", "language": "fa"}