معروف به ، از شاعران ایرانی است.
 وی در سال ۷۵۷ هجری قمری در (از شهرهای استان ) به دنیا آمد. او از پیروان خاندان بود. معین‌الدین در شعر قاسمی یا قاسم تخلص میِکرد و یکی از پسران شیخ صفی‌الدین به اسم به او لقب را بخشید.
 دربارهٔ نحوه ورود او به حلقه اهل طریقت ابهامهایی وجود دارد. گزارش در ترجمه حال او از آن حکایت می‌کند که وی در اوایل به فرزند ارادت داشته و بعد از آن به صحبت - که وی از اصحاب بوده- رسیده‌است. 
 قاسم بعدها شاگردی سید را که از به آمده بود، نمود. سید قاسم بعد از آن‌که مدتی در بود، به اشارت صدرالدین به گیلان رفت و بعد از چندی اقامت در گیلان و قزوین عازم خراسان شد و در نیشابور با اعتراض علما و اهل ظاهر روبرو شد و به هرات رفت و در آن شهر اقامت گزید. در این شهر عده زیادی به حلقه تربیت وی درآمدند و در خراسان شهرتی فراگیر یافت. در میان شاگردان و پیروان وی شماری از امیرزادگان دربار هرات نیز وجود داشتند. شهرت قاسم انوار در هرات و افزایش روزافزون پیروان او موجب هراس صاحب منصبان این دیار خاصه شد. تا آن که در سال ۸۳۰ در حجرهٔ دیوان قاسم انوار یافت شد و به سبب تهمت ارتباط با ، قاتل ، مجبور به ترک هرات شد. 
 در این زمان سید قاسم در سکونت گزید و سپس به رفت. در جام، سید قاسم خانقاهی ترتیب داد. قاسم در سال ۸۳۷ هجری قمری در سن هشتاد سالگی درگذشت و در باغ خانقاهش در روستای به خاک سپرده شد. دستور داد بر قبر او بقعه‌ای بسازند؛ وی همچنین به مردم و به صوفیان اجازه داد که از قبر قاسم انوار دیدن کنند.
 اشعار قاسم انوار شامل بر تعدادی ، ، و چند . مثنوی‌های او و نام دارد که در بیان اصطلاحات و سروده شده‌اند. وی در شعر بیشتر قاسم و قاسمی و گاهی قاسم انوار تخلص کرده‌است. آثار نثر او به ساده تحریر شده‌اند؛ مهم‌ترین این آثار ، و است. وی به زبان‌های ، و شعر سروده‌است.
 - ؛ با مقابله بیش از هشت نسخه به تصحیح به انضمام کتاب از سوی منتشر گردیده‌است.
 - ؛ این مثنوی به انضمام پنج رساله انوار (حورائیه، مقامات العارفین، بیان علم، سؤال و جواب، بیان واقعه) به تصحیح و توضیح از سوی منتشر گردیده‌است.
 - ، ، ، ، . (این رساله‌ها به انضمام تصحیح و منتشر گردیده‌است)
 - در زیر نمونه ای از اشعار وی را مطالعه می‌فرمایید
 از هر طرفی چهره گشائی که منم // در هر صفتی جلوه گر آئی که منم
 با اینهمه گه گاه غلط می‌افتم// نادان کس و بله روستائی که منم
 ****************
 نمی‌توان خبری داد از حقیقت دوست ولی// بروی حقیقت حقیقت همه اوست
 ***************
 از مسجد و میخانه وز کعبه و بتخانه//مقصود خدا عشق است باقی همه افسانه
 * در ملک عاشقی که دو عالم طفیل اوست آن کس قدم نهاد که اول ز سر گذشت
 ***************
 قضا شخصی است پنج انگشت دارد// چو خواهد از کسی کامی برآرد
 دو بر چشمش نهد وآنگه دو بر گوش//یکی بر لب نهد گوید که خاموش
 ***************
 از افق مکرمت صبح سعادت دمید //محو مجازات شد شاه حقیقت رسید
 راه به وحدت نبرد هر که نشد در طلب// جمله ذرات را از دل و از جان برید
 **************
 در حرم وصل دوست زنده دلی راه یافت //کز همه خلق جهان بار ملامت کشید
 وصلت الله یافت قاسم و ناگاه یافت// زآنکه به شمشیر لا از همه عالم برید
{"title": "قاسم انوار", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%82%D8%A7%D8%B3%D9%85_%D8%A7%D9%86%D9%88%D8%A7%D8%B1&oldid=34720076", "language": "fa"}