(به : ) اصطلاحی در است که به فلزها یا شبه‌فلزهای دارای اثرات زیست‌محیطی اشاره دارد. خاستگاه این واژه، از خطرناکی و آسیب‌زایی فلزهای سنگین در برآمده است و منظور از آن بیشتر ، و بوده‌است (به دلیل چگالی بیشتر آن‌ها نسبت به )؛ با این‌حال، امروزه همه فلزها و شبه‌فلزهای آسیب‌رسان و سمی (فارغ از مقدار ) نظیر را در بر می‌گیرد.
 معیارهای مورد استفاده جهت تعریف فلزات سنگین عبارتند از چگالی، ، و جایگاه عنصر در . در حال حاضر هیچ معیاری که مورد پذیرش عموم باشد جهت تعریف فلزات سنگین وجود ندارد.
 فلزات سنگین به گروهی از فلزات سنگین اطلاق می‌گردد که دارای وزن مخصوص بیش از ۶ گرم بر سانتیمتر مکعب یا بیشتر از ۵۰ می‌باشند. فلزات سنگین تجزیه نمی‌شوند و به تدریج در بدن تجمع می‌یابند. در بافت‌های چربی، عضلات، استخوان‌ها و مفاصل انسان رسوب نموده و انباشته می‌گردند. ضعف عمومی در عضلات، کاهش اشتها، تهوع، التهاب غشاهای مخاطی چشم، بینی و حنجره و همچنین ضایعات پوستی مشکلات باروری، اختلالات روانی و عصبی و بیماری‌های قلبی از عوارض مواجهه با است. در اثر مواجهه مزمن با آرسنیک نیز تأیید شده‌است. افزایش خطر ابتلا به سرطان ریه نیز از اثرات استنشاق می‌باشد. از عوارض نامطلوب تمرکز بیش از حد کادمیم در بدن می‌توان به بروز ناراحتی‌هایی همچون خستگی، ، تخریب کلیه، و ، اسهال، شکستگی استخوان، ناباروری، آسیب به سیستم عصبی مرکزی، آسیب به سیستم ایمنی، ناهنجاری‌های روانی و آسیب احتمالی به و سرطان اشاره کرد. 
 باعث آسیب جدی مغزی مثل عقب‌ماندگی ذهنی، اختلالات رفتاری، مشکلات حافظه و تغییرات خلقی می‌شود. مهمترین اثر سرب اختلال در نمو عصبی کودکان می‌باشد. از دیگر عوارض سرب می‌توان به اختلال و کم‌خونی، سقط جنین و نارسی نوزاد اشاره کرد، همچنین در افراد بزرگسال نیز می‌تواند فشار خون را افزایش دهد. 
 در بدن انسان، در غلظت بالا، در پروستات، استخوان، عضله و گزارش شده است. بعضی از عوارض نامطلوب آن عبارتند از مسمومیت، تب، تهوع، استفراغ و اسهال متعاقب مصرف نوشیدنی‌های اسیدی یا غذاهایی که در ظروف تهیه و نگهداری می‌شوند. 
 فلزهای سنگین به‌شدت سمی هستند و از طریق عوامل وارد محیط زیست می‌شوند.
{"title": "فلز سنگین", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%81%D9%84%D8%B2_%D8%B3%D9%86%DA%AF%DB%8C%D9%86&oldid=34902109", "language": "fa"}