برای دیگر کاربردها را ببینید. یا به معنی محدود کردن اجباری به منظور جلوگیری از فراگیر شدن بیماری یا عامل خطرساز است. قرنطینه به طور معمول در مورد انسان‌ها انجام می‌شود، ولی در پاره‌ای موارد برخی نیز قرنطینه می‌شوند.
 خاستگاه واژهٔ قرنطینه به بازمی‌گردد ریشۀ واژۀ قرنطینه از واژۀ یا گرفته شده و به معنی است. در قرنطینه از واژهٔ Quarantaine - که از همان ریشه است - وام گرفته شده ‌است.
 در میانۀ که به شهر (در کنونی) می‌رسیدند، به دلیل نگرانی از گسترش ، ناچار بودند چهل روز پیش از پهلو گرفتن در در جایی مشخص توقف کنند. 
 نخستین اشاره به قرنطینه، به کتاب مربوط به دوران است. 
 کنترل برخورد انسان‌ها برای جلوگیری از فراگیرشدن بیماری در جوامع بشری پیشینه‌ای کهن دارد. در اشاراتی به این کنش شده ‌است. 
 در کتاب درباره رعایت قرنطینه اختیاری در گذشته، نوشته: پس از آنکه اطلاع پیدا کرد که در آمده و تصمیم گرفته وارد شهر نشود به او اعتراض‌ کرد که: آیا می‌خواهی از قضا و قدر الهی فرار کنی: عمر پاسخ داد: کرد که از شنیده است‌ که اگر در شهری طاعون پیدا شد و شما در آن شهر بودید از آن شهر خارج‌ نشوید. ولی اگر در شهری پیدا شد و شما در خارج آن شهر بودید داخل آن‌ شهر نشوید. مطهری سپس توضیح داده که چون در آن هنگام، قرنطینه وجود نداشت برای جلوگیری از همه‌گیری بیماری طاعون ، مردم مبتلا به طاعون، رعایت حال مردم جاهای‌ دیگر را بکنند و از شهر خارج نشوند و به جای دیگر نروند. 
 قرنطینه، امروز نیز از مهمترین راه‌های پیشگیری از بیماری‌های واگیردار است. 
 مدت قرنطینه، به نوع ، ، و مدت زمانی که فرد آلوده یا مبتلا می‌تواند دیگران را مبتلا کند بستگی دارد. 
 ایزوله ( ) به معنای جداسازی مبتلایان قطعی به یک بیماری‌ عفونی از دیگر افراد است. اما قرنطینه به معنی محدودکردن رفت‌وآمد افرادی است که در معرض یا در تماس با مبتلایان بوده‌اند. افراد درون یک قرنطینه ممکن است سالم باشند یا خود ندانند که آلوده شده‌اند یا اینکه نشانه‌های نداشته باشند. 
 و در موارد همه‌گیری بیماری‌های عفونی از پیروی می‌کنند. این مقررات در سال ١٨٥١ در و به دنبال شکست کشورهای در مقابله با همه‌گیری وضع شد. در طول تاریخ، مقررات بین‌المللی بهداشت، همواره تغییر کرده است. بر پایه این مقررات، رفت‌وآمد مردم و از سبب همه‌گیری بیماری‌های واگیردار می‌شود و برای همین، کشورهای عضو سازمان جهانی بهداشت باید موارد همه‌گیری بیماری‌های عفونی را اعلام کنند. همچنین دیگر کشورها نیز اجازه دارند بیشترین ممنوعیت‌ و محدودیت را برای حفظت مردم خود از همه‌گیری بیماری، اعمال کنند. 
 مقررات بین‌المللی بهداشت می‌پذیرد که قرنطینه، مانعی برای است و از ملاحظات بهداشتی می‌توان برای محدودیت‌های استفاده نادرست کرد. قرنطینه همیشه بهانه‌ای برای نادیده گرفتن یا محدود کردن و بوده است. به همین دلیل، اصول سیرکیوزا تنظیم شده‌اند. این اصول، الزام‌آور نیستند اما سازمان ملل متحد آنرا پذیرفته است. 
 بر پایه اصول سیرکیوزا، قرنطینه باید بر پایه ضرورت مطلق و یک نیاز اجتماعی واقعی و با رعایت این ملاحظات انجام شود: 
 
 
 
 
 
 وظیفه دولت‌ها در صورت قرنطینه: 
 
 
 
 
 
 الگو خریدارِ بلا؛ مدلِ رفتاری مسلمانان شیعه دوازده امامی به خصوص علوی ها در طول نزدیک به پانزده قرنِ اخیر. حفظِ جان و جانان.
 This article incorporates text from a publication now in the :
{"title": "قرنطینه", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%82%D8%B1%D9%86%D8%B7%DB%8C%D9%86%D9%87&oldid=32161917", "language": "fa"}