یک بزرگ است که همراه با سه از ، تنها گونه‌های زنده از راستهٔ هستند. فیل دریایی همچنین، پس از در قرن ۱۸، تنها گونهٔ زنده از خانوادهٔ است. فیل دریایی عمر درازی دارد و قدیمی‌ترین نمونه ثبت شده به سن ۷۳ سالگی رسیده‌است. آن‌ها به‌طور طبیعی شکارچی هستند و شکارچیان طبیعی کمی دارند، اگرچه حیواناتی مانند ، و تهدیدی برای بچه‌های فیل دریایی به‌شمار می‌آیند. همچنین دیده شده‌است که فیل دریایی در اثر نیش کشته شده‌است.
 فیل‌های دریایی در طول تاریخ اهداف آسانی برای شکارچیان بوده‌اند که آن‌ها را برای ، روغن، پوست و استخوان‌هایشان می‌کشتند. صنعت رو به رشد با محور بازدید از فیل‌های دریایی در برخی کشورها سود اقتصادی داشته‌است.
 تعداد زیادی از عفونت‌ها و فیل‌های دریایی را تحت تأثیر قرار می‌دهند. شناسایی شده شامل ، ، انواع مختلف عفونت‌های باکتریایی و سایر ناشناس هستند. تصور می‌شود ۳۰ درصد از مرگ و میر فیل‌های دریایی در استرالیا از سال ۱۹۹۶ به دلیل بیماری باشد.
 فیل دریایی در امتداد سواحل ، و غرب یافت می‌شود. می‌توان آن‌ها را در امتداد سواحل از تا و یافت. در ، و سواحل از تا ، و از اوکیناوای به سمت جنوب از و تا و دیواره مرجانی بسیار رایج است. در سال ۲۰۰۲ در سواحل جنوبی خلیج فارس، جمعیت بزرگی از فیل‌های دریایی شامل ۵٬۸۰۰ تا ۷٬۳۰۰ فرد از آن‌ها زندگی می‌کردند که تعداد آن‌ها در حال کاهش است. 
 فیل‌های دریایی به‌طور متوسط ۲٫۵ تا ۴ متر طول دارند. وزن آن‌ها ۲۵۰ تا ۳۰۰ کیلوگرم است. فیل دریایی پوزه‌ای رو به پایین، دمی پهن و چنگال‌دار، شبیه به دلفین، و بدنی اژدرمانند دارد که کناره‌های آن در جلو تخت و صاف شده‌است. نر این جاندار دارای یک جفت عاج کوچک است. پاهای جلویی به باله تبدیل شده‌است. سوراخ‌های بالای بینی آن می‌تواند با استفاده از دریچه‌هایی بسته شود.
 فیل دریایی گیاه‌خوار است. برگ و ریشه گیاهان آبزی را می‌خورد. گاهی اوقات را نیز می‌خورد. این حیوان روزها بیدار است اما در مناطق پرآشوب دریایی شب‌ها هم فعال است. برای غذا خوردن تا عمق دوازده متری شیرجه می‌زند اما می‌توانند تا عمق حداکثر ۳۹ متر شیرجه بزنند. قیل دریایی معمولاً حدود یک دقیقه در زیر آب می‌ماند، اما می‌تواند تا هشت دقیقه هم در زیر آب بماند.
 بچه‌های فیل‌های دریایی پس از یک دوره بارداری ۱۳ تا ۱۴ ماهه در مکانی کم‌عمق در کنار ساحل به دنیا می‌آیند و هنگام زایش ۱۲۰ سانتی‌متر طول و ۳۵ کیلوگرم وزن دارند. مادر با فشار دادن نوزاد به سینه به او شیر می‌دهد. بچه‌ها بعد از هجده ماهگی از شیر گرفته می‌شوند. بچه‌ها تا زمانی که بچه‌های بعدی به دنیا بیایند با مادر می‌مانند.
 فیل‌های دریایی به صورت گروهی در یک زیستگاه ثابت چهار تا یازده کیلومتر مربعی زندگی می‌کنند. اگرچه فیل‌های دریایی حیواناتی اجتماعی هستند، اما به دلیل ناتوانی بسترهای علف‌های دریایی برای نگهداری از جمعیت‌های بزرگ، معمولاً منفرد یا به صورت جفت یافت می‌شوند. گرد هم آمدن صدها فیل دریایی گاهی اوقات اتفاق می‌افتد، اما فقط برای مدت کوتاهی دوام می‌آورد. از آنجایی که فیل‌های دریایی خجالتی هستند و به انسان نزدیک نمی‌شوند، اطلاعات کمی در مورد رفتار آن‌ها وجود دارد.
 فیل‌های دریایی می‌توانند شش دقیقه بدون نفس کشیدن زنده بمانند (اگرچه حدود دو دقیقه و نیم معمول‌تر است). آن‌ها روی دم خود می‌ایستند تا بتوانند با سرشان بالای آب نفس بکشند.
 آن‌ها بیشتر عمر خود را در عمق کمتر از ۱۰ متر سپری می‌کنند. ارتباط بین افراد از طریق صدای جیر جیر، سوت، صدای پارس‌مانند و سایر صداهایی است که در زیر آب طنین‌انداز می‌شوند. صداهای مختلف با دامنه‌ها و بسامدهای مختلف شنیده شده‌است که دلالت بر اهداف متفاوتی دارد. ارتباط بصری به دلیل بینایی ضعیف محدود است و عمدتاً برای فعالیت‌هایی مانند استفاده می‌شود.
 مادران و بچه‌ها تقریباً در تماس فیزیکی دائمی هستند و بچه‌ها برای اطمینان خاطر، دست دراز کرده و با باله‌های خود به مادرشان دست می‌زنند. فیل‌های دریایی نیمه‌کوچ‌گرد هستند و اغلب مسافت‌های طولانی را در جستجوی غذا طی می‌کنند، اما تمام عمر خود را در محدوده خاصی می‌مانند. تعداد زیادی اغلب با هم از یک منطقه به منطقه دیگر حرکت می‌کنند. تصور می‌شود که این حرکات ناشی از تغییرات در دسترس بودن علف‌های دریایی است. حافظه آنها این امکان را به آن‌ها می‌دهد که پس از سفرهای طولانی به نقاط خاصی برگردند. حرکت روزانه تحت تأثیر جزر و مد است. در مناطقی که دامنه جزر و مد زیاد است، فیل‌های دریایی با جزر و مد حرکت می‌کنند تا به مناطق تغذیه کم عمق‌تر دسترسی پیدا کنند.
 در در ایپوه مالزی، یک نقاشی دیواری ۵۰۰۰ ساله از فیل دریایی وجود دارد که ظاهراً توسط مردمان دوران کشیده شده‌است. فیل‌های دریایی در فرهنگ عامه آسیای جنوب شرقی، به ویژه حضور دارند.
 داستان‌های زیادی در مورد فیل‌های دریایی وجود دارد. از داستان‌های رایج در ، و این است که خدایان برای مجازات برخی افراد آن‌ها را به فیل دریایی تبدیل کرده‌اند و در برخی موارد هم به خاطر نجات دادن آن‌ها از غرق شدن. همچنین گمان می‌رود که رویارو شدن این حیوانات و اساس داستان‌هایی در مورد و باشد.
 باور رایجی که در فیلیپین، مالزی، اندونزی و یافت می‌شود بر این اساس که فیل‌های دریایی در اصل انسان یا نیمه‌انسان (معمولاً زن) بوده‌اند و وقتی قصابی می‌شوند یا در ساحل به گِل می‌نشینند، گریه می‌کنند. به همین دلیل، اگر یک فیل دریایی در فیلیپین، برخی از بخش‌های ( )، و شمال و جزایر سوندا کوچک (اندونزی) کشته شود یا به‌طور تصادفی در تور ماهیگیری بمیرد، بد تلقی می‌شود.
 فیل‌های دریایی عمدتاً به‌طور سنتی برای غذا در این مناطق شکار نمی‌شوند و تا حدود دهه ۱۹۷۰ به وفور باقی ماندند. برعکس، «اشک فیل دریایی» در سایر نقاط اندونزی، سنگاپور، مالزی، ، تایلند، ویتنام و به عنوان داروی تقویت غریزه جنسی در نظر گرفته می‌شوند. گوشت فیل دریایی نیز به عنوان خوراکی ویژه در نظر گرفته می‌شود و همچنین اعتقاد بر این است که دارای خواص تقویت‌کننده جنسی است. فیل‌های دریایی در این مناطق بسیار شکار می‌شوند، در برخی از نقاط تا نزدیک به نقطه انقراض.
 در پالائو، فیل‌های دریایی به‌طور سنتی با نیزه‌های سنگین از درون قایق‌ها شکار می‌شدند. اگرچه این غیرقانونی است و مخالفت گسترده‌ای با کشتن فیل‌های دریایی وجود دارد، شکار غیرقانونی همچنان مشکل بزرگی است. فیل‌های دریایی همچنین به‌طور گسترده در پاپوآ گینه نو، ، و شکار می‌شوند و گوشت و زیورآلات ساخته شده از استخوان و آن‌ها در جشن‌ها و آیین‌های سنتی بسیار ارزشمند است. با این حال، شکار فیل دریایی در برخی از مناطق وانواتو در نظر گرفته می‌شود. گوشت و روغن فیل دریایی به‌طور سنتی از با ارزش‌ترین غذاهای و جزایر بوده‌است.
 مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. « ». در ، بازبینی‌شده در ۲۵ ژانویه ۲۰۱۲.
{"title": "فیل دریایی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%81%DB%8C%D9%84_%D8%AF%D8%B1%DB%8C%D8%A7%DB%8C%DB%8C&oldid=34531379", "language": "fa"}