نخستین اژدر خودکار در سال ۱۸۶۶ میلادی فرآوری گردید و نخستین کشتی اژدراندز اندکی بعد ساخته شد. در سال ۱۸۹۸ در هنگامه جنگ امریکا- اسپانیا در دریای کارائیب و اقیانوس اطلس، معاون وزیر در نیروی دریایی نوشت که تنها تهدید برای نیروی‌های دریایی آمریکا ناوشکن‌های اژدرانداز اسپانیایی است و درخواست شناورهای مشابه را داشت. در ۴ می ۱۸۹۸ کنگره آمریکا، نیروی دریایی را مجاز به داشتن ۱۶ قایق اژدرانداز و ۱۲ کشتی اژدرانداز دانست.
 در ۱۸۹۸ کنگره مجوز ۱۶ قایق اژدرانداز را صادر کرد که تا ۱۹۰۳ باید این قایق‌ها به ناوگان دریایی می‌پیوستند. نخستین ناوشکن اژدرانداز کلاس بنبرایج دارای دو اژدر و دو توپ ۷۶ میلی‌متری بود.
 پیش از ورود ایلات متحده آمریکا به در سال ۱۹۱۷، به تولید ناوشکن با طراحی جدید با عرشه مسطح(به : ) پرداخته بود.
 پس از پایان جنگ جهانی نیاز اندکی برای ناوشکن‌ها موجود احساس می‌شد بنابراین بسیاری از آن‌ها بازنشسته شدند و اژدرهای ۱۴ فروند کشتی پیاده شده و تبدیل به مین‌روب شد. در ۸ سپتامبر ۱۹۲۳، هفت از کشتی‌ها به در سواحل کالیفرنیا به گل نشسته و بزرگترین فاجعه نیروی دریایی در زمان صلح را رقم زدند.
 در ۷ دسامبر ۱۹۴۱ روزی که ایالات متحده وارد جنگ جهانی دوم شد نیروی دریایی این کشور دارای ۱۰۰ ناوشکن با عمر هفت سال یا کمتر بود. از این تعداد ۲۷ فروند و بوده، ولی هیچ‌یک دارای اژدری قابل مقایسه با اژدر تیپ ۹۳ نبود که اژدر نیروی دریایی امپراتوری ژاپن بوده.
{"title": "فهرست کلاس‌های ناوشکن نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%81%D9%87%D8%B1%D8%B3%D8%AA_%DA%A9%D9%84%D8%A7%D8%B3%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C_%D9%86%D8%A7%D9%88%D8%B4%DA%A9%D9%86_%D9%86%DB%8C%D8%B1%D9%88%DB%8C_%D8%AF%D8%B1%DB%8C%D8%A7%DB%8C%DB%8C_%D8%A7%DB%8C%D8%A7%D9%84%D8%A7%D8%AA_%D9%85%D8%AA%D8%AD%D8%AF%D9%87_%D8%A2%D9%85%D8%B1%DB%8C%DA%A9%D8%A7&oldid=33506962", "language": "fa"}