یک نوع است. این نمونه یک است که با استفاده از ، معمولاً یک تقویت کننده، پیاده‌سازی شده‌است. در طراحی فیلتر، تقویت کننده‌ها به منظور بهبود هزینه، عملکرد و پیش‌بینی پذیری فیلتر مورد استفاده قرار می‌گیرند. 
 یک تقویت کننده، از تأثیر امپدانس بار طبقه بعدی، روی مشخصه‌های فیلتر جلوگیری می‌کند. یک فیلتر فعال می‌تواند بدون استفاده از یک سلف بزرگ یا گران‌قیمت، قطب و صفرهای مختلط داشته باشد. غالباً می‌توان شکل پاسخ، Q ( )، و فرکانس تنظیم را با مقاومت‌های متغیر کم قیمت تنظیم‌کرد. در برخی از مدارهای فیلتر فعال می‌توان یک پارامتر را بدون تأثیر دیگر پارامترها تنظیم‌کرد. 
 استفاده از عناصر فعال دارای محدودیت‌هایی است. در معادلات پایه طراحی فیلتر، از محدودیت تقویت‌کننده‌ها صرفه نظر می‌شود. دستگاه‌های فعال موجود پهنای باند محدودی دارند، از این رو اغلب آنها در فرکانس‌های بالا غیرعملی هستند. تقویت‌کننده‌ها توان مصرف می‌کنند و نویز به سیستم تزریق می‌کنند. اگر هیچ مسیر (DC) برای جریان بایاس به عناصر نباشد، توپولوژی‌های خاص مدار ممکن است غیرعملی باشند. قابلیت کنترل توان توسط طبقات تقویت کننده محدود می‌شود. 
 پیکربندی مدار فیلتر فعال عبارتند از:
 
 
 
 
 
 
 فیلترهای فعال می‌توانند توابع انتقال مشابه فیلترهای پسیو داشته باشند. توابع انتقال مشترک عبارتند از:
 
 
 
 ترکیب آن‌ها امکان‌پذیر است، مانند notch و بالا گذر (در ، اکثر رامبل‌های مزاحم که باید حذف شوند از یک فرکانس خاص هستند). مثال دیگر یک فیلتر بیضوی است.
 خصوصیاتی که برای طراحی فیلترها، به معرفی نیازدارند عبارتند از:
{"title": "فیلتر فعال", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%81%DB%8C%D9%84%D8%AA%D8%B1_%D9%81%D8%B9%D8%A7%D9%84&oldid=27727199", "language": "fa"}