دارای ۲ بخش (مرکزی، ) در است که در سال ۱۳۸۹ به‌طور رسمی شد. 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 فراهان یکی از شهرستان‌های و پاره‌ای از سرزمین تاریخی فراهان بزرگ است که منطقهٔ وسیعی از شمالِ شهر تا مناطقی از شهرستان های و را در بر می‌گرفت و روستای خوش آب و هوای کسرآصف در آن قرار دارد.
 بیش از دویست روستای کوچک و بزرگ در وجود دارد که در دشت فراهان و کوه‌های اطراف پراکنده‌اند. شهر کوچک در مرکز فراهان و در سه - - قرار گرفته‌است و یک شهرک صنعتی در شهر نیز دارد.
 دهستانهای و بخش‌های شهرستان فراهان:
 بخش مرکزی
 
 نقطه شهری: 
 بخش 
 
 نقطه شهری: 
 لغت شناسان فراهان را فشرده واژه فرا هامون می‌دانند، سرزمینی که از یکسر به خورهه و از سویی به تفرش و از سوی دیگر به کمیجان کشیده شده بود فرا هامون نامیده می‌شد. یونانیان آن را مدیا می‌نامیدند برخی گفته‌اند فراهان را بنا کرد و دارالملک آن را ساروق کرد. ابن مقنع می‌گوید (ولاشگرد را بلاش پسر پیروز و بورقان را پوران دختر خسرو ساخته‌است) فراهان شامل ناحیهٔ پهناوری میان شهرستان‌های اراک و کمیجان و تفرش و آشتیان است. 
 در نزهت القلوب می‌نویسد: . 
 نام یکی از شهرهای بخش مرکزی شهرستان فراهان، فرمهین است. این شهر در شمال شهر اراک و واقع است. هوای آن سرد و سالم و آب کلیه روستاهای آن از قنوات است که طول اکثر آن‌ها به ۶هزار گز می‌رسد. فراهان از سه قسمت به نام بالا و پائین و سادات تشکیل می‌گردد. جمع روستاهای دهستان فراهان ۱۲۹ قریه و دارای ۶۱ هزار تن سکنه‌است. محصولاتش غلات، بنشن و میوه جات است. گله داری یکی از کارهای عمده سکنه بخش و پوست بره این حدود به خوبی معروف است و خریدار زیاد دارد. صنایع دستی زنان این دهستان قالی و قالیچه بافی با نقشه‌است.
 دیگر از روستاهای قدیمی فراهان زلف آباد است که روزگاری روستایی مهم و پرجمعیتی بوده‌است.
 شهر در مرکز بخش مرکزی شهرستان فراهان واقع و مرکز شهرستان است. روستاها مهم دیگر فراهان عبارتند از روستای خوش آب و هوای غیاث آباد، کسرآصف، دستجان، خوشدون، عباس اباد وخلج آباد ،نظام آباد، تلخ آب، فشک، ماستر، شتریه، مشهدزلف آباد، فارسیجان، مشهدالکوبه واشقان.روستاهای نزدیک به کویر به واسطه مجاورت با کویر دارای هوای ناسالم و آب شورند. 
 
 
 
 
 بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش مرکزی شهرستان فراهان در سال ۱۳۹۵ برابر با ۲۸٬۹۹۴ نفر بوده‌است. 
 کشاورزی و دامداری کار اصلی مردم فراهان است. آب قنات یکی از منابع اصلی آبیاری به‌شمار می‌آید. کشت غلات بخصوص گندم و نیز باغداری (از جمله انگور، بادام و گردو) در فراهان رواج دارد. فرش مهمترین صنایع دستی این شهرستان است.
 در بیشتر مناطق فراهان به صحبت می‌شود. در روستاها فارسی با لهجه‌های خاصی وجود دارد. از دیگر زبانهای فراهان است و در تلخاب و خلجستان صحبت می‌شود. و در مناطق شمال غربی مانند ، شهر و به زبان صحبت می کنند. 
جشن تیرگان از رسوم قدیمی و کهن ایرانیان است که قدمتی برابر با دوران ساسانیان داشته‌است.
ایرانیان باستان برای هر روز از سال اسم خاصی برگزیده بودند که هر گاه اسم روز اول ماه با اسم ماه هم نام بود آن روز را گرامی داشته جشن می‌گرفتند که از این بین جشن تیرگان (تیر اسم روز اول ماه تیر) و جشن مهرگان (مهر اسم روز اول ماه مهر) معروف تر است.
جشن تیرگان امروزه با گذشت حدود ۱۶۰۰ سال هنوز در دشت فراهان استان مرکزی برگزار می‌شود
فراهانی‌ها همه ساله در اولین روز از فصل گرم سال با حضور در کنار امامزاده ذلف آباد شهر فرمهین این روز را گرامی داشته جشن می‌گیرند. 
 مردم دشت فراهان در این روز از گوشه و کنار مرز پر گهر به منطقه زادگاه خود برگشته روز را تا شب در دامان طبیعت می‌گذرانند وبا طبخ غذاهای محلی مثل دلمه و آش‌های محلی در کنار اقوام روز خاطره انگیزی را سپری می‌کنند.
 در منطقه فراهان به این جشن عید صغری ویا جشن آب پاشان هم می‌گویند.
 برگزاری بازی‌های محلی-پاشیدن آب به همدیگر و برگزاری مجالس پرده خوانی و شبیه خوانی از دیگر رسوم این روز است.
{"title": "شهرستان فراهان", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B4%D9%87%D8%B1%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86_%D9%81%D8%B1%D8%A7%D9%87%D8%A7%D9%86&oldid=35010110", "language": "fa"}