با تخلص و شهرت (؟ - ۱۷ اوت ۱۶۱۶) شاعر و مقام‌دار دربار بود. 
 ابوتراب بن زین‌الدین علی انجدانی در سالی نامعلوم در روستای یا زاده شد. پدرش دبیر و مستوفی و دیوانی بود. ابوتراب اما در بزرگ شد. تخلصش نخست بود و سپس از در قطعه‌ای که به او فرستاد، تخلصی درخواست نمود، و او چهار تخلص پیشنهاد داد و ابوتراب از آن میان را برگزید. 
فرقتی بیشتر عمر خود در کاشان بود، جز دوره‌ای که در اردوی عباس یکم گذارند؛ از این رو به کاشانی نیز شهرت داشت. او در اردوی شاهی به وزارت (پیشکاری) ، ناظر بیوتات خاصهٔ شاهی خدمت می‌نمود اما در آن شغل دوام نیاورد و به شعرگویی گرایید. او همچنین در خوشنویسی به ویژه شکستهٔ نستعلیق، انشاء، حساب و سیاق ممتاز شد. 
فرقتی بر اثر زیاده‌روی در مصرف در شب ۴ شعبان ۱۰۲۵/ ۱۷ اوت ۱۶۱۶ درگذشت، «در حالی که هنوز جوان بود لیکن افیون کار او را ساخته و به یکبارگی‌اش از پای در افگنده بود.» در گورستان دشت‌افروز کاشان به خاک سپرده شد. 
 بنا به بررسی نسخه‌هایی از فرقتی در کتابخانه ملی پاریس برجاست، شامل قصیده، ترکیب، ترجیع، غزل، قطعه، رباعی و مثنوی که مجموعاً حدود دوهزار بیت است. 
 فرقی بر وزن است و آن را میان سال‌های ۱۰۰۵ق-۱۰۱۲ق در کاشان سرود. قصایدش در مدح امامان شیعه و عباس یکم، غزل‌هایش بی‌تخلص و بسیار کوتاه است. «شیوهٔ بیان فرقتی بسیار متمایل به روشی است که در آن به بیان مضمون‌ها و خیال‌های باریک و پردامنه در الفاظ کم، اهمیت داده می‌شد. وی ترکیب‌های تشبیهی و استعاری که بر بنیاد خیال‌های باریک استوار باشد، بسیار دارد و بر روی هم شاعری است مضمون‌آفرین و خیال‌پرداز بی‌آنکه رعایت جانب لفظ را فروگذارد و دچار زیاده‌روی‌هایی گردد.» 
 او مشهور است که آن را از ساقی‌نامه‌های ارزشمند در ادبیات فارسی می‌دانند آن در بحر متقارب سرود و ابیاتی از آن به صورت درآمده، «بجز رخ تو که تا صبح حشر نورانی است/چراغ هیچ‌کسی تا سحر نمی‌سوزد.»
{"title": "ابوتراب فرقتی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%A7%D8%A8%D9%88%D8%AA%D8%B1%D8%A7%D8%A8_%D9%81%D8%B1%D9%82%D8%AA%DB%8C&oldid=27429987", "language": "fa"}