«توللی» به اینجا تغییرمسیر دارد. برای دیگر کاربردها را ببینید. (۱۲۹۸، شیراز – ۹ خرداد ۱۳۶۴، تهران) ، فعال سیاسی و ایرانی بود.
 فریدون توللی در به دنیا آمد. والدینش از تیرهٔ توللی طایفه عملهٔ بودند.
پس از پایان دورهٔ آموزش‌های دبستانی و دبیرستانی در این شهر، وارد شد و در سال ۱۳۲۰ در رشتهٔ باستان‌شناسی این دانشگاه فارغ‌التحصیل گردید. سپس به کار باستان‌شناسی روی آورد و تا امرداد ۱۳۳۲ چندی رئیس ادارهٔ باستان‌شناسی بود. توللی، پس از شهریور ۱۳۲۰ وارد فعالیت‌های سیاسی شد و به نوشتن مقالات سیاسی در نشریات و مجموعهٔ سیاسی طنزآمیزی با نام «التفاصیل» پرداخت. توللی پس از کودتای ۲۸ امرداد از فعالیت‌های سیاسی دست شست و در کتابخانهٔ به کار مشغول شد. توللی بر اثر آشنایی با در شعر به‌شیوهً جدید گرایش یافت و به یکی از پیشروان آن تبدیل شد. دفترهای شعر «رها» و «نافه» او محصول همین دوران است. وی بعدها به مخالفت با فرم آزاد نیمایی پرداخت و مجموعه‌ای از غزل و قصیده به شیوهٔ قدیم را با نام «پویه» منتشر کرد.
 توللی با آشنایی داشت و اشعاری از شاعران فرانسه‌زبان را به فارسی برگردانده‌است. او سرانجام پس از سال‌ها بیماری قلبی در سال ۱۳۶۴ درگذشت. همسر وی بود که از آن‌ها سه فرزند به نام‌های نیما و فریبا و رها به‌جای مانده‌است. توللی به‌خاطر علاقهٔ زیادش به نیما نام او را بر نخستین دختر خود می‌گذارد.
ویژه‌نامهٔ توللی در شمارهٔ هشتاد و پنج با مقالاتی از ، ، ، و… در زمستان ۱۳۹۰ منتشر شده‌است.
 شعر توللی عمدتاً شعری عاشقانه، رمانتیک و احساساتی است: با تصاویر، واژه‌ها و ترکیب‌های فریبندهٔ خوشاهنگ، که با بیان شاعرانهٔ احساسات فردی، بیش از هر چیز از کامجویی‌های جسمانی سخن می‌گوید؛ و توفیق وی در شاعری، به‌سبب همین شعرهاست. توللی در سرودن شعر عاشقانه به شیوهٔ نو، روزگاری پیشرو و نظریه‌پرداز بوده‌است و در این زمینه سهم بزرگی دارد.
{"title": "فریدون توللی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%81%D8%B1%DB%8C%D8%AF%D9%88%D9%86_%D8%AA%D9%88%D9%84%D9%84%DB%8C&oldid=34029420", "language": "fa"}