(به : ) (زاده ۶ ژوئن ۱۸۷۵ در – درگذشته ۱۲ اوت ۱۹۵۵ در ) بود که در سال ۱۹۲۹ برنده شد.
 توماس مان در روز ۶ ژوئن ۱۸۷۵ در شهر زاده شد. پدر او، بود که بعدها به مقام شهر رسید. مادر مان برزیلی با نسب پرتغالی و آلمانی بود. او تحصیلاتش را تا ۱۹ سالگی در لوبک گذراند و پس از مرگ پدرش همراه خانواده‌اش راهی شد. در آنجا وارد یک شرکت شد و توانست نخستین اثر خود، ، را به پایان برساند. در همان زمان وارد شد و رشته‌های و و را دنبال کرد.
 توماس مان در سال ۱۸۹۷ همراه برادرش به رفت و در همان سال، نگارش کتاب را آغاز کرد که در سال ۱۹۰۱ آن را چاپ رساند و شهرت زیادی بدست آورد. توماس در سال ۱۹۰۵ با دختر یکی از استادان دانشگاه مونیخ ازدواج کرد.
 در این مدت چند اثر دیگر از او، مانند ، ، ، ، ، ، ، و انتشار یافتند. در سال ۱۹۲۴ کتاب را منتشر کرد که باعث شد آوازه او دو چندان شود. توماس مان در فاصله سال‌های ۱۹۲۲ تا ۱۹۲۶ کتاب‌های ، ، ، را نوشت. در سال ۱۹۲۹ جایزه نوبل ادبیات به او اهدا شد. توماس مان سومین آلمانی بود که این جایزه را به دست آورد. 
 توماس مان از نخستین روشنفکران آلمانی بود که پس از روی کار آمدن ، نسبت به فجایع احتمالی توسط هشدار داد. او در یک در سالن بتهوون در در سال ۱۹۳۰ که در تاریخ آلمان با عنوان «خطابهٔ آلمانی» ثبت شد طرفداران را « » خطاب کرد و از مواضع ضد انسانی و حزب نازی انتقاد کرد. به دنبال این سخنرانی، نام توماس مان در فهرست سیاه سرویس‌های امنیتی رایش سوم قرار گرفته بود. 
 هنگامیکه حزب نازی در ۱۹۳۲ به قدرت رسید توماس مان در سفری برای اجرای سخنرانی‌های ادبی در دانشگاه‌های گوناگون بود. توماس مان برای اینکه بتواند دوباره به خانه خود در مونیخ بازگردد و برای حفظ شرایط مالی، مجبور شد جانب احتیاط را بگیرد و لحن جستارهای خود را ملایم‌تر کرد. این سیاست، مورد انتقاد اطرافیان و حتی خانواده خود او قرار گرفت. در سال ۱۹۳۳ رایش سوم، توماس مان را مورد تعقیب قرار داد و ناچار از آلمان به رفت. توماس مان در سال ۱۹۳۵ با وجود مخالفت دوستانش تلاش کرد به آلمان بازگردد. اما به دلیل خواست دو فرزندش و از این تصمیم منصرف شد. سرانجام توماس مان، با پافشاری دخترش، اریکا سکوت و تردید را کنار گذاشت و در ۳ فوریه ۱۹۳۶ به انتقاد صریح از حزب نازی پرداخت. در واکنش، حزب نازی، او را لغو کرد؛ بنابراین توماس مان مجبور به مهاجرت شد. 
 توماس مان در فاصله سال‌های ۱۹۴۰ تا ۱۹۴۴ در رادیو برنامه اجرا می‌کرد. در سال ۱۹۵۲ به دنبال کارزار سیاسی در دوران ، به دفاع از متهم و ناچار به ترک شد و به سوئیس رفت. توماس مان در سال ۱۹۵۲ در روستای کوچک در نزدیکی شهر ساکن شد و تا پایان عمر را در همان‌جا گذراند.
او در سال ۱۹۴۹ در جشن ۲۰۰ سالگی پس از ۱۵ سال تبعید به آلمان بازگشت. در همان سال دولت را به توماس مان اهدا کرد و را بدست آورد. در ۱۹۵۳ دولت فرانسه نشان افتخار صلیب را به او هدیه داد و نیز افتخاری به او اعطا کرد.
 توماس مان سرانجام در روز ۱۲ اوت در پایان یک بیماری چندروزه و بر اثر بیماری قلبی در بیمارستان شهر زوریخ در میان جمعی از نزدیکانش درگذشت. دو ماه پیش از آن هشتادمین سال تولدش را جشن گرفته بود و سراسر با این مناسبت از او قدردانی کردند.
{"title": "توماس مان", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AA%D9%88%D9%85%D8%A7%D8%B3_%D9%85%D8%A7%D9%86&oldid=34977480", "language": "fa"}