(همچنین ؛ درگذشته در ۱۰ دسامبر ۱۱۱۳) حاکم در بین سال‌های ۱۰۹۵ تا ۱۱۱۳ بوده‌است. وی پسر بود که در زمان حکومت برادرش، ، امارتی در سوریه تشکیل داد. پس از مرگ ملکشاه، تتش مدعی تاج و تخت سلاجقه شد اما در رقابت با شکست خورد و کشته شد. پس از مرگ وی، رضوان عازم حلب شد و خود را امیر آن شهر اعلام کرد.
 او پسر تتش یکم و برادر دقاق بود اما بوسیلهٔ اتابکش، ، پرورش یافت. هنگامی که تتش در سال ۱۰۹۶ مُرد، رضوان متصرفات او در سوریه را به ارث برد و شهر را مرکز حکومتش قرار داد، گرچه مسئولیت‌های حکومت برعهدهٔ جناح الدوله قرار داشت. پس از چندی علیه برادرش شورش کرد و کنترل بدست گرفت، که باعث به هرج و مرج و آشوب کشیدن تمام گردید. دقاق از سوی یاغی‌سیان حاکم انطاکیه که با جناح‌الدوله نزاع داشت و با خود رضوان اخلافی نداشت، پشتیبانی می‌شد؛ فرماندار اورشلیم نیز به و دقاق پیوست. رضوان با برادر إلغازی، متحد گشت.
{"title": "رضوان بن تتش", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B1%D8%B6%D9%88%D8%A7%D9%86_%D8%A8%D9%86_%D8%AA%D8%AA%D8%B4&oldid=34267000", "language": "fa"}