( : ) یا به است از تیره بومی (به احتمال یا ) که از سده شانزدهم در کشت می‌شد. نوشته‌ها حاکی از آن است که پیش از میلاد مسیح در به عنوان دارو مصرف می‌شد. ریواس در صنعت رنگ‌سازی باعث تولید رنگ ریواسی می‌شود.
 نام اصلی آن ریواچ است و ریواس و رواش از آن ریشه می‌گیرد. در فلات شرقی ایران- فارسی زبانان آن را به نام رواش و ریواچ می‌شناسند امروزه در ادبیات کتابی آن را ریواس می‌گویند در افغانستان به آن رواش و چوکری می‌گویند. 
 ساقه ترش مزه و مفید ریواس خواصی جدا از برگ آن دارد و از آن در تهیه غذاهای گوناگون استفاده می‌شود. اگر چه می‌توان این ساقه را خام خواری کرد اما برگ‌های آن مسموم‌کننده هستند. دو ترکیب به نام و در برگ‌های ریواس یافت شده که به بدن آسیب می‌رسانند. 
 ریواس گیاهی است که به صورت طبیعی و دیمی رشد می‌کند و در مناطقی که گل لاله وجود دارد این گیاه نیز رشد می‌کند. بیشتر در مناطق کوهپایه و سردسیر رشد می‌کند و به آبیاری نیاز ندارد. فصل برداشت ریواس در بیشتر مناطق ایران فروردین ماه است. ریواس همچنین در دامنه کوهستان‌های و ، ارتفاعات لرستان و زاگرس و بلندی‌های در شمال تهران و در بخصوص ، و و که در بهار روییده و بومیان با چیدن سنگ دور آن را پرورانده و سبب بلندتر شدن ساقه‌اش می‌گردند. ریواس ساقه بلند و با ریواچ قاقوری که از ساقه آن شربت تهیه می‌کنند یک نوع ریواس است که در حاشیه در گناباد می‌روید. همچنین یکی از بهترین رویشگاه‌های ریواس، استان‌های ، و است. ریواس همچنین در استان کهگیلویه و بویراحمد،‌ مناطق سردسیری شهرستان چرام (کوه پهن، کوه چاسخار، کوه ساورز، منطقه سادات امامزاده علی(ع))، دیلگون و مناطق جلیل و بابکان و نرماب در بویراحمد به وفور یافت می‌شود. 
 فصل تهیه یا ساقه شربتی آن ۲۵ اسفند تا آخر فروردین است. مزه این نوع شربت مشابهه طعم انار شیرین است.
 مهم‌ترین نواحی رویش ریواس در ، دامنه‌های در شهرستان ، دشت ریواس با وسعت ۲۴۰۰ هکتار در پایین دست کوه‌های مسینان در فاصله ۲۰ کیلومتری به سمت میدوک در استان کرمان و دامنه کوه‌های البرز در شهرستان و و کوه‌های کردستان می‌باشد. 
 ریواس در فصل بهار به فراوانی در بازارهای محلی مناطق نیز یافت می‌شود که از دامنه‌های کوه‌های این مناطق توسط روستائیان برداشت می‌شود. در ایران ریواس چند گونه مختلف دارد و نوع ریواس شیرین که به آن قاقوری یا ریواچ می‌گویند که در دامنه کوه و می‌روید. این نوع ریواس را کشاورزان با ریختن خاک روی ساقه گاهی ساقه با ارتفاع یک متر و صخامت ۸ سانتیمتر بدست می‌آورند که بر خلاف ریواس‌های سایر مناطق طعم شیرین دارد و نه طعم ترش.
این گیاه در مناطق جنوبی استان فارس -کوه‌های اطراف شهر دبیران نیز یافت شده‌است.
ریواس در مناطق مختلف شهرستان شازند هم وجود دارد مخصوصاً در کوه راستوند و کوه شهباز.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 .
{"title": "ریواس", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B1%DB%8C%D9%88%D8%A7%D8%B3&oldid=35143332", "language": "fa"}