(به : ) امپراتور روم شرقی ( ) از ۷۱۱ تا ۷۱۳ بود.
 نام واقعی فیلیپیکوس، باردانس (به : ) و پدرش نیکِفُروس، نجیب‌زاده‌ای ارمنی‌تبار از اهالی بود.
 باردانس که از حمایت مونولیت‌ها (مذهبیون معتقد به تک‌ذاتی مسیح که تنها طبیعت الهی او را شامل می‌شود) برخوردار بود تلاش‌هایی را برای دستیابی به تاج و تخت امپراتوری در نخستین شورش‌های عظیم انجام گرفته علیه ژوستینیان دوم انجام داد. او در زمان به جزیرهٔ کفالونیا تبعید شد و پس از بازگشت مجدد ژوستینیان دوم به قدرت او را به تبعیدگاه جدیدش در کرسون فرستاد. باردانس در آنجا نام فیلیپیکوس را برگزیذ و با کمک توانست اهالی آنجا را به قیام علیه ژوستینیان وادارد. شورشیان با موفقیت قسطنطنیه را به تصرف خود درآوردند، ژوستینیان گریخت اما کشته شد و فیلیپیکوس با عنوان امپراتور جدید بیزانس بر تخت نشست.
 از نخستین اقدامات فیلیپیکوس پس از رسیدن به قدرت خلع سایروس، اسقف‌اعظم ارتودوکس قسطنطنیه و انتصاب از هم‌کیشان خود به‌جای او بود. او سپس با فراخوانی اسقف‌های کلیسای شرقی به لغو تصویب‌نامه‌های (مبنی بر دو ذاتی عیسی مسیح و داشتن دو طبیعت آسمانی و انسانی) فرمان داد. اما این کار او سبب شد تا در مقابل، کلیسای روم از به‌رسمیت شناختن او به عنوان امپراتور جدید و اسقف‌اعظم انتصابیش خودداری نماید.
 در ۷۱۲ ، فرمانروای به قسطنطنیه حمله کرد و به غارت آنجا پرداخت. فیلیپیکوس ارتشی را از اُپسیکون برای کنترل به آنجا فرستاد اما همزمان ، از خلفای قدرتمند با بهره‌برداری از ضعف استحکامات روم شرقی در آنجا را مورد تاخ و تاز خود قرار داد.
 لشکریان اُپسیکون در ۷۱۳ در سر به شورش برداشتند و در سوم ژوئن همان سال، گروهی از افسران که توانسته بودند وارد شهر شوند، فیلیپیکوس را در یکی از حمام‌های عمومی پیدا کرده و پس از کور کردنش او را از قدرت خلع و تبعیدش نمودند. پس از او آرتمیوس، از صاحب‌منصبان مهم فیلیپیکوس با عنوان آناستاسیوس دوم بر تخت امپراتوری نشست.
{"title": "فیلیپیکوس", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%81%DB%8C%D9%84%DB%8C%D9%BE%DB%8C%DA%A9%D9%88%D8%B3&oldid=29411806", "language": "fa"}