از احزاب سیاسی دوره مشروطهٔ ایران بود که به دست مشروطه‌خواهان تأسیس شد. 
 این حزب توسط بازماندگان مشروطه خواه در جریان انتخابات تأسیس شد. در جریان این انتخابات احزاب جدید دیگری نیز پا گرفتند. حزب دموکرات برنامه کار داشت و در مقابل حزب که به‌شمار می‌رفت قرار داشت.
 افکار و عقاید حزب دموکرات برگرفته از افکار سیاسی بود. ، ، ، ، ، ، ، و و رؤسای حزب دموکرات بودند.
 مرام حزب دموکرات:
انفکاک کامل قوای سیاسی از روحانیون. ایجاد نظم اجباری و جلوگیری از خان و رعیتی. تقسیم املاک بین رعایا. قانون منع احتکار و تعلیم اجباری و بانک فلاحتی. ترجیح مالیات مستقیم بر غیرمستقیم. مخالفت با مجلس اعیان (مجلس سنا) ضد کمونیست ضد نظام بود.حزب دموکرات مورد هجوم علما و گروه انبوهی از رعایا و توده قرار گرفت اما موفق شدند در مجلس ۲۸ نفری به وجود آورند.
 حزب دموکرات چند روزنامه به نام « » در « » در « » در منتشر می‌ساخت و مخالفین خود را به نام محافظه کار، ارتجاعی و آخوند و سرمایه‌دار و اشراف و اعیان به باد انتقاد می‌گرفت. اما برنامه حزب دموکرات با مخالفت ائتلافی از محافظه کاران به رهبری بهبهانی و روحانیون دیگر، اشراف زمیندار، سران عشایر و حتی بعضی از تاجران و اصناف مواجه شد.
انتخابات انجام شد و احزاب جدیدی پا گرفتند از جمله حزب دموکرات که برنامه کار سوسیال دموکراتیک داشت و حزب که محافظه کار به‌شمار می‌رفت.
 برنامه رادیکال حزب دموکرات برای ایجاد دگرگونیهای اجتماعی شامل تصویب علنی تفکیک دین از دولت، کاهش اقتدار محلی بعضی از سران عشایر و نیز تعریف جدیدی از ملیت بود که فراتر از وابستگیهای مذهبی و قومی بود.
 طبق نظر ، حزب دموکرات که برنامه سوسیال دموکراتیک داشت، به دلیل ترس از واکنش منفی مردم عنوان دموکرات را به جای سوسیال دموکرات برای خود انتخاب کرد. بیشتر دموکراتهای مجلس به عنوان منتقدان علنی حکومت در مشروطه اول شهرت داشتند.
 زمینه قومی نمایندگان در انتخابات آن‌ها تأثیر داشت. همه دموکراتها بجز یک نفر، از مناطق شمال، شمال غربی یا شمال شرقی بودند.
 که لیبرال و تحصیل کرده و عضو وابسته سفارت بود، عضو کمیته ملی انقلاب و نماینده مجلس اول نیز بود. بعد از کودتای ۱۹۰۸ (۱۲۸۷) نواب به صورت مشروطه خواه برجسته‌ای در تهران قد علم کرد.
 شاهزاده نوه نیز عضو و سر دبیر نشریه حقوق بود. او یکی از رادیکالترین دموکراتها به حساب می‌آمد و در تابستان ۱۹۱۰ (۱۲۸۹) رهبر حزب در مجلس شد.
 همکار نزدیک ، در کمبریج در نزد در رشته تاریخ و ادبیات انگلیس تحصیل کرده بود. شیبانی بعد از کودتای ۱۹۰۸ (۱۲۸۷) سلسله مقاله‌هایی در تایمز لندن نوشت. او و دو نفر از بهترین خطیبان مجلس بودند و بارها مانع اوجگیری قدرت شدند.
 نیز عضو و سردبیر نشریه بود که یکی از روزنامه‌های مهم رادیکال در مشروطه اول به‌شمار می‌آمد.
 حکیم الملک طبیب مخصوص ، حامی هنر بود و بعداً و را تأسیس کرد که پیشگام در تربیت انواع هنرمندان در رشته‌های مختلف شدند.
 حزب دموکرات چندین عضو برجسته مذهبی نیز داشت. هر چند که در برنامه حزبی تفکیک دین از دولت تأیید شده بود. از علمای مشروطه خواه نجف که در جنگ تبریز شرکت کرده بود، که پسر یکی از روحانیون برجسته بود، اما خودش محسوب می‌شد و عضو هم شده بود؛ زنجانی در محکمه ویژه‌ای که را محکوم کرد، مدعی العموم بود.
 شیخ که بیشتر به نفع دموکراتها رأی می‌داد، عضو بود. او روحانی خوشنام و از خطبای نیرومند آذربایجان بود که در زمان جنگ داخلی به صفوف رزمندگان مجاهدین پیوسته بود و می‌گفتند که عضو فرقه است. یک دهه بعد او رهبر نهضت ملی در آذربایجان شد که نام گرفت.
 برخی از اعضای حزب دموکرات بعداً و را تشکیل دادند. 
 قشقایی هم عضو این حزب بود هرچند در برنامه حزبی محدود کردن عشایر از اصول کار بود.
{"title": "فرقه دموکرات (ایران)", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%81%D8%B1%D9%82%D9%87_%D8%AF%D9%85%D9%88%DA%A9%D8%B1%D8%A7%D8%AA_(%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86)&oldid=34958166", "language": "fa"}