نام فیلمی به کارگردانی و محصول سال ۱۳۹۲ می‌باشد. این فیلم داستان ۲ روز از زندگی طی را به تصویر می‌کشد. این فیلم برنده ۶ سیمرغ بلورین از شده‌است.
 فیلم‌نامه توسط نوشته شده است. تحقیق و پژوهش اثر برعهده‌ی و مشاور گروه نویسندگی بوده است.
موسیقی متن این فیلم ساخته می‌باشد. مدیر تولید در این فیلم و طراحی صحنه و لباس بر عهده بود. 
در سکانس پایانی این فیلم که در یکی از پادگان‌های نظامی تهران فیلمبرداری شد، به دلیل حضور نیافتن سر صحنه، کارگردان از یک بدل به جای وی استفاده نمود. 
 فیلم چ دارای ۵۲۰ پلان است و در مقایسه با فیلم‌های دیگر ژانر سینمای جنگی ایرانی، دارای جلوه‌های ویژه و صحنه آرایی‌های نظامی کم‌نظیری است. فیلمبرداری این فیلم ۵ ماه، صداگذاری ۶ ماه و مونتاژ ۴ ماه و همگی به صورت بی‌وقفه انجام شد. همچنین عملیات خلاقه ویژوال افکت ۱۶ ماه به صورت هم‌زمان با دیگر کارهای فیلمسازی به طول انجامید. 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 در اواخر مرداد سال ۱۳۵۸، (فریبرز عرب‌نیا) از طرف مأموریت پیدا می‌کند به برود و به‌وجودآمده در آنجا را خاتمه دهد. سه رأس درگیری موردنظر را مردم پاوه، پیشمرگه‌های و رزمندگان پاسدار تشکیل می‌دهند. چمران با تکیه بر نگاه عرفانی و بینش صلح‌جویانه‌اش، هم باید در برابر جسارت و میل به عدالت‌طلبی (بابک حمیدیان) به عنوان فرمانده پاسداران مستقر در پاوه مقاومت کند و هم عنایتی (مهدی سلطانی) به عنوان رئیس کردهای شورشی را قانع کند که دست از درگیری بردارد. 
 وصالی که جوانی پرشور است و روحیه‌ای انقلابی دارد صلح‌طلبی و میل چمران به جلوگیری از برخوردها و ملایمت او را به انفعال تعبیر می‌کند و مدام با او کشمکش دارد. (سعید راد) فرمانده هم در این میان نماینده نگرش دیگری به جنگ است و سعی می‌کند اوضاع را طبق تشخیص خود مدیریت کند. 
 چمران همه تلاش‌اش را می‌کند که گروه‌های فکری و عقیدتی مختلف را به وحدت و رفتار عاقلانه تشویق کند. اما برخلاف پیش‌بینی‌های او نه عنایتی که رفیق قدیمی او نیز هست پیشنهاد صلح را می‌پذیرد و نه وصالی و همسنگرانش حاضر می‌شوند دست از مقاومت بردارند. بدین ترتیب چمران که دردی عارفانه را در دل تحمل می‌کند، دو روز سخت و طاقت‌فرسا را پشت سر می‌گذارد، در حالی‌که نیروهای معارض در حال تسخیر شهر هستند. تا این که به فرمان مستقیم نیروهای رزمی کافی از مرکز به سرعت به محل اعزام می‌شوند و درگیری‌ها پایان می‌یابد. 
 
 
 در نشست خبری فیلم چ در پاسخ به پرسشی دربارهٔ خواندن تیتراژ توسط گفت: فیلم بسته شده بود و پس از آن، آقای چاوشی فیلم را دیدند. ایشان خیلی با چ ارتباط برقرار کرد و آن را دوست داشت و در نهایت هم قرار شد یک کار آزاد در این‌باره انجام دهد نه برای تیتراژ. پس از آن در صفحه شخصی خودش نوشت
 از برای بازی در فیلم دعوت شد که او به دلیل مشکلات شخصی که با تهیه‌کننده «چ» داشت حاضر به ایفای نقش در این فیلم نشد. 
 عده‌ای معتقدند نام فیلم، یادآور نام است و سازنده با این کار قصد داشته تا میان چمران و چه‌گوارا قیاس کند. 
 علی کشوری فرزند با اشاره به سخنان در نشست خبری فیلمش در ، به انتقاد از نحوه پرداختن به نقش شهیدان کشوری، ، و در این فیلم پرداخت: 
 همچنین اکران این فیلم موجب اعتراضاتی از سوی برخی شخصیت‌های فرهنگی و سیاسی ایران شد. 
 (معاونت فرهنگی ستاد کل نیروهای مسلح) و (فرمانده کل سپاه) از مدیر تولید این فیلم تقدیر کردند. همچنین فرمانده از و برای ساخت فیلم تقدیر کرد. 
 در در یک رشته تندیس خانه سینما به دست آورد. این تندیس به مدیر تولید فیلم تعلق گرفت. 
 ابراهیم حاتمی کیا، چ را به هفت پرده تقسیم کرد و برای لحظه به لحظه آن یک سیاهه وارسی تاریخ‌دار که شبیه یک جدول یا فرم خالی است، تهیه نمود. این چسیاهه وارسیها برای ارتباط با گروه جلوه‌های بصری تنظیم شد و حجم آن‌ها به تعداد هفت رسید. در سیاهه وارسیها توضیح هر پلان نوشته می‌شد. حاتمی کیا برای هر سیاهه وارسی تصویری می‌چسباند و در کنار هر عکسی با مداد شرح صحنه را می‌نوشت. وی همچنین انتظارات و خواسته‌هایش را از تیم طراحی در آن سیاهه وارسی یادداشت می‌نمود. گروه طراحی نیز نظر خود را در آن فرم ذکر می‌کردند.
{"title": "چ", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%DA%86_(%D9%81%DB%8C%D9%84%D9%85)&oldid=33524687", "language": "fa"}