یا عبارت است از مجموعه روش‌هایی که جهت کمک به پاکسازی راه‌های هوایی و افزایش عملکرد در ارتباط با یک یا چند بیماری تنفسی انجام می‌گیرد. گاهی این روش درمانی ممکن است با هدف تصحیح یا پیشگیری از اختلالات وضعیتی (پوسچرال) در یک بیماری که فاقد مشکل تنفسی است نیز صورت گیرد (مثلاً در موارد و مراحل پیشرفت بیماری ).
 انجام تنفسی معمولاً بلافاصله باعث افزایش حجم خلط تخلیه شده در بیماران دارای مشکل ریوی می‌گردد، ولی با این حال دلیلی مبنی بر اینکه فیزیوتراپی قادر به ایجاد اثری بر روند طبیعی بیماری داشته باشد، وجود ندارد. 
 اهداف تنفسی عبارتنداز:
 
 
 
 
 
 
 
 
 تنفسی دارای اصول و روش‌های خاصی است و با توجه به شرایط بیمار به کار می‌رود که شامل یک یا ترکیبی از موارد زیر است:
 
 
 
 
 قفسه سینه در محیط‌های مختلفی انجام می‌گیرد که می‌توان به موارد زیر اشاره کرد: 
 
 
 
 
 تجویز یا عدم انجام آن باید بر اساس ارزیابی و همکاری پزشک بیمار صورت گیرد. گاهی قفسه سینه نباید انجام شود (مثلاً در مرحله استراحت ) و در مواردی چون ممکن است با احتیاطات خاصی انجام شود. به عنوان مثال، دم عمیق در آبسه ریوی به علت افزایش فشار منفی توصیه نمی‌گردد، چون احتمال انتقال چرک به بافت ریوی سالم وجود دارد. ریوی در آمبولی ریه ممنوع است. چنانچه بیمار مشکل انعقادی شدید داشته باشد ریه ممنوع است. در سرطان ریه با احتمال متاستاز ریه ممنوع است.
 براساس آزمایش‌های بالینی، عملیات در فیزیوتراپی ریه دارای ارزشهای متفاوتی از لحاظ EBM می‌باشند. تمرینات فعال ریوی و سرفه در صدر این گروه قرار دارند و ساکشن در مرحله بعدی است. تمرینات پسیو نیز به و عملیات قلبی و ریوی کمک می‌کند و در آخر این گروه مانوال تراپی با انواع تکنیکها دارای رتبه پایین‌تری در EBM هستند.
{"title": "فیزیوتراپی قفسه سینه", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%81%DB%8C%D8%B2%DB%8C%D9%88%D8%AA%D8%B1%D8%A7%D9%BE%DB%8C_%D9%82%D9%81%D8%B3%D9%87_%D8%B3%DB%8C%D9%86%D9%87&oldid=24948914", "language": "fa"}