این است؛ که پادشاهان و رؤسای جمهوری را که بر کشور به مفهوم امروزی حکمرانی کرده‌اند، هستند. پیشگامان موارد زیر بودند:
 
 
 
 
 
 این دودمان‌ها در نهایت با ازدواج و پیوسته شدند. اگرچه پادشاهی‌هایشان به جداگانه‌بودن ادامه‌دادند، با آنها با یکدیگر به‌عنوان یک قلمرو فرمانروایی‌کردند. فردیناند همچنین بخش جنوبی را فتح‌نمود و با ضمیمه‌کردن آن به سرزمینش، اسپانیا را پدیدآورد. ایزابلا پادشاهی را برای دخترش به ارمغان نهاد. فردیناند به‌عنوان نایب‌السلطنهٔ وی در طول خدمت کرد؛ اگرچه اشراف‌زادگان و نجبای کاستیایی او را رد کرده و شوهر خوانا، را جایگزین او کردند، او نیابت سلطنتش را پس از مرگ فیلیپ از سر گرفت. در ۱۵۱۶، پس از مرگ فردیناند دوم، دخترش خوانا وارث شد، ولی به‌عنوان دیوانه در زندانی‌شد. به‌عنوان پسر خوانا، آینده ، نمی‌خواست که فقط یک نایب‌السلطنه بشود، او خود را به‌طور مشترک با مادرش در بروکسل پادشاه کاستیا و آراگون اعلام‌کرد. متعاقباً، کاستیایی و آراگونی به‌عنوان هم‌پادشاه با مادرش به‌او ادای سوگند کردند. پس از مرگ خوانا، کارل یگانه پادشاه کاستیا و آراگون شد، و بعد از آن تاج‌وتخت‌ها برای همیشه پیوسته شدند.
 اسپانیا در طی (۱۸۷۳–۱۸۷۴)، رؤسای کشوری با عنوان داشت. این فقط در طی (۱۹۳۱–۱۹۳۹) است، با این حال، که عنوان رسمی (یا ) وجود داشت. امروزه، اسپانیا یک است، و بدین‌ترتیب هیچ‌کس دارای عنوان نیست. با این وجود، نخست‌وزیر عنوان رسمی را دارا می‌باشد.
 تحت سلطهٔ کارل یکم، دو تاج‌وتخت کاستیا و آراگون در نهایت تحت فرمان یک فرمانروا درآمدند.
 مقالهٔ اصلی: در سال ۱۷۰۰ کارل دوم درگذشت. وصیت‌نامهٔ کارل نام ۱۶ ساله، نوهٔ خواهر کارل و پادشاه را به‌عنوان جانشینش برای حکمرانی بر تمام آورده‌بود. به‌محض هرگونه امتناع ممکن از متصرفات و اموال تقسیم‌نشدهٔ اسپانیا، تاج پادشاهی اسپانیا بر سر برادر کوچک‌تر فیلیپ، شارل، دوک بری، یا بعد از آن بر سر نهاده بشود.
 آرشیدوک کارل اتریش حقی قانونی بر تاج‌وتخت اسپانیا داشت که ناشی از این عمل بود که پدر کارل، ، پسر عمهٔ کارل ماریا آنای اتریش بود، ولی فیلیپ همچنان ادعای بهتری داشت چرا که پدربزرگ فیلیپ، پادشاه ، پسر عمهٔ کارل ، بزرگ‌ترین خواهر فیلیپ چهارم بود. با این حال، فیلیپ چهارم در وصیت‌نامهٔ کارل مشروط بر جانشینی‌اش بود که باید از مسیر هابسبورگ اتریش بگذرد، و شاخهٔ اتریشی همچنین ادعا کرد که ، مادربزرگ فیلیپ، از تاج‌وتخت اسپانیا برای خودش و نوادگانش به‌عنوان بخشی از پیمان ازدواج انصراف داد. این با ادعای فرانسوی‌ها مخالفت داشت که این بر اساس یک جهیزیه و مهریه بود که هرگز پرداخت نشد.
 بدین ترتیب، جنگ شروع شد و خود را با عنوان ، در مقابله با فیلیپ پنجم، پادشاه اسپانیا اعلام‌کرد. کارل از ادعاهایش بر تاج‌وتخت اسپانیا در سال ۱۷۱۴ انصراف داد، اما به‌طور مادام‌العمر مجاز به ادامهٔ استفاده از عناوین یک فرمانروای اسپانیایی برای خودش بود. فیلیپ و تاج‌وتخت اسپانیا جلوس‌کرد ولی برای همیشه از ادعا بر تاج‌وتخت فرانسه برای خودش و نوادگانش انصراف داد.
 تنها فرمانروای این دودمان بود، که از طرف برادرش بعد از کناره‌گیری‌های کارل چهارم و فردیناند هفتم به این سمت گماشته‌شد. عنوانی که ژوزف برای خودش استفاده می‌کرد بود. سپس همهٔ عناوین پادشاهان پیشین به وی داده‌شد. یک دولت در مخالفت با فرانسوی‌ها در در ۲۵ سپتامبر ۱۸۰۸ تشکیل‌شد، که به بازشناختن فردیناند هفتم زندانی به‌عنوان پادشاه ادامه‌داد. این دولت از نظر دیپلماتیک به‌عنوان دولت مشروع اسپانیا توسط و دیگر کشورهای در جنگ با فرانسه به‌رسمیت شناخته می‌شود.
 بزرگترین پسر کارل چهارم بر تاج‌وتخت بازگردانده‌شد. عنوان استفاده‌شده دوباره بود.
 پس از ایزابلای دوم خلع‌شد، یک دولت موقت و یک نیابت سلطنت تحت فرمان فرانسیسکو سرانو ای دومینگس ایجاد شد، که به‌عنوان رئیس کشور عمل می‌کرد، از ۸ اکتبر ۱۸۶۸ تا ۴ دسامبر ۱۸۷۰ هنگامی که از او برای عنوان فرمانروای جدید خواسته‌شد. آمادئوی یکم به‌عنوان پادشاه انتخاب‌شد و عنوان جدیدی که برایش استفاده می‌شد، بود.
 با کناره‌گیری آمادئوی یکم به‌عنوان پادشاه اسپانیا در ۱۰ فوریه ۱۸۷۳ به‌دنبال امور هیدالگو شروع‌شد، وقتی که دولت رادیکال از او خواسته بود تا حکمی در مخالفت با افسران توپخانه را امضا کند. فردای آن روز، ۱۱ فوریه، جمهوری توسط اکثریت مجلس ساخته‌شده با رادیکال‌ها، جمهوری‌خواهان، و دموکرات‌ها اعلام‌شد. این حکومت ۲۳ ماه به طول انجامید.
 بزرگترین پسر ایزابلای دوم به تاج‌وتخت اسپانیا بازگردانده‌شد. . میان درگذشت آلفونسوی دوازدهم و تولد آلفونسوی سیزدهم، یک دوران ۷ ماهه بود که ی باردار با لقب ی دخترش به‌عنوان رئیس کشور عمل‌کرد، که تا جنسیت هم‌نیای نوزادش معلوم بشود، «ملکه به‌نام» اعلام شده‌بود.
 سامانهٔ حکومت اسپانیا میان تواریخ ۱۴ آوریل ۱۹۳۱ وقتی که آلفونسوی سیزدهم به‌دنبال دوره‌ای از آشفتگی‌ها و ناآرامی‌های اجتماعی و دسته‌جمعی پس از فروپاشی دولت دیکتاتوری ژنرال در سال پیش از آن، و ۱ آوریل ۱۹۳۹ وقتی که آخرین از نیروهای تسلیم قواهای ناسیونالیست‌ها تحت رهبری ، در پایان شد.
 رؤسای جمهوری در تبعید
 در ۱ اکتبر ۱۹۳۶ اعلان شد که ژنرال در مناطقی از اسپانیا که تحت کنترل نیروهای ناسیونالیست‌ها هستند، پس از آغاز رئیس کشور است. پس از پایان‌یافتن جنگ در ۱ آوریل ۱۹۳۹ ژنرال فرانسیسکو فرانکو کنترل تمام اسپانیا را در دست گرفت. در ۱۹۴۷، فرانکو اعادهٔ سلطنت را اعلام‌کرد، اما به مدعی، ، اجازه نداد تا تاج‌وتخت را به‌دست بگیرد. در ۱۹۶۹، فرانکو اظهار کرد که ، نامیده‌شده با عنوان شاهزادهٔ اسپانیا، پسر کنت بارسلونا، جانشین وی خواهد بود. پس از درگذشت فرانکو در ۱۹۷۵، خوان کارلوس به‌عنوان پادشاه اسپانیا جانشین وی شد.
 ادعای آلفونسوی سیزدهم (به‌دلیل چشم‌پوشی دو پسر بزرگترش) به پسر سومش رسید، ، که به نفع پسر بزرگترش گذشت، که عنوانش شد. کنت بارسلونا از ادعاهایش در ۱۹۷۷، دو سال پس از درگذشت فرانکو و جلوس خوان کارلوس به نفع پسرش انصراف داد.
 خوان کارلوس به نفع پسرش که در ۱۹ ژوئن ۲۰۱۴ پادشاه شد، کناره‌گیری کرد، در پی بعد آن دختر بزرگتر فلیپه ششم در ردیف جانشینی است.
{"title": "فهرست رؤسای کشور اسپانیا", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%81%D9%87%D8%B1%D8%B3%D8%AA_%D8%B1%D8%A4%D8%B3%D8%A7%DB%8C_%DA%A9%D8%B4%D9%88%D8%B1_%D8%A7%D8%B3%D9%BE%D8%A7%D9%86%DB%8C%D8%A7&oldid=33907150", "language": "fa"}