این مقاله دربارهٔ پوران خواننده ایرانی است. برای افراد دیگری با این نام را ببینید. با نام مستعار (زادهٔ ۱۵ بهمن ۱۳۱۲ در – درگذشتهٔ ۱۲ مهر ۱۳۶۹ در تهران) و بود.
 با نام اصلی « » متولد ۱۵ بهمن ۱۳۱۲، در دههٔ ۳۰ یکی از مشهورترین خوانندگان ایران بود و این شهرت خود را تا اواسط دههٔ ۵۰ همچنان حفظ کرد. او ابتدا با نام «بانوی ناشناس» و سپس «بانو شاپوری» (نام خانوادگی همسر اولش) و بعد از آن با نام مستعار «پوران» پا در وادی هنر گذاشت.
 پوران پس از اینکه تحصیلات متوسطه را در دبیرستان اسدی تهران به اتمام رساند، وارد هنرستان عالی موسیقی شد و از شاگردان (آهنگساز) گردید و در سال ۱۳۳۰ کار خوانندگی را با نام بانوی ناشناس آغاز کرد و در سال ۱۳۳۱ وارد رادیو ایران شد. او با نام بانوی ناشناس در صفحهٔ می‌خواند که پس از آشنایی و ازدواج با همسر اول خود نام خانوادگی او را به‌عنوان نام مستعار خود برگزید.
 پوران پس از ازدواجش با عباس شاپوری که ترانه‌ساز بسیاری از آفرینش‌های او بود، با نام بانو شاپوری شناخته‌شد و به فعالیت هنری خود ادامه داد. اما پس از جدایی از او، نام هنری پوران را برای خود برگزید. عباس شاپوری مدت هفت سال (از ۱۶ بهمن ۱۳۳۰ تا ۷ آبان ۱۳۳۷) پوران را تحت آموزش مستقیم خود قرار داد و حدود صد آهنگ برای وی ساخت و اجرا کرد.
 پوران سپس به همسری (مفسر ورزشی تلویزیون) درآمد که این ازدواج دوم نیز منجر به طلاق شد. یک فرزند به نام شهریار شاپوری و دو فرزند به نام‌های امید و آرزو روشن‌زاده از وی باقی مانده‌است. 
پوران پس از مدتی توانست وارد برنامهٔ « » شود، و فعالیت‌های او بیشتر ترانه‌خوانی بود. او در سال ۱۳۳۹ وارد کار سینما شد و در چندین فیلم بازی کرد. 
او سابقهٔ خوانندگی در برنامهٔ « » (به عنوان مثال برنامه‌های شمارهٔ ۳۲۶ و ۳۵۰ هر دو در دستگاه ماهور و برنامهٔ شمارهٔ ۴۴۴ در دستگاه همایون و برنامهٔ شمارهٔ ۵۲۲ در آواز ) را نیز به عنوان تصنیف‌خوان در کارنامهٔ خود دارد. او با برخی از خواننده‌ها از جمله ، ، و ترانه‌های دوصدایی اجرا کرده‌است.
 پوران بعد از به‌همراه فرزندانش به رفت و ساکن شد و در غربت فعالیت هنری کمی همچون ضبط چند ویدئو برای آهنگ‌های مشهور قدیمی‌اش داشت و سرانجام در اواخر دههٔ ۶۰ شمسی به بازگشت.
 پوران در اوایل سال‌های دههٔ ۶۰ دچار بیماری سرطان سینه و ناراحتی‌های کبدی شد. او که در اواخر دههٔ ۶۰ به ایران بازگشته‌بود، با اوج گرفتن بیماری‌اش دوباره قصد رفتن به آمریکا جهت معالجه را داشت اما ممنوع‌الخروج شده‌بود و بخشی از اموال و دارایی‌هایش توسط حکومت، توقیف و مصادره شده‌بود. او بر اثر بیماری در در تهران بستری شد. در روزهای بستری‌شدنش در بیمارستان، همسر سابقش در کنارش حضور داشت. پوران سرانجام در بیمارستان درگذشت و در به خاک سپرده‌شد. 
 از خویشاوندان سرشناس پوران می‌توان به (خاله)، (خواهر)، گیتی روحانی (خواهر)، (شوهرخواهر)، کارمن اسکویی (خواهرزاده) اشاره کرد. 
پوران خواهرزادهٔ ، دیگر خوانندهٔ ایرانی آن دوران است که به‌وسیله او جذب آوازخوانی شد. همچنین پوران خواهر همسر ، موسیقی‌دان و آهنگساز برجستهٔ ایرانی و خالهٔ از موسیقی‌دانان و آهنگسازان ایرانی است. 
 پس از مرگ پوران بسیاری از ترانه‌های او در خارج یا داخل ایران بازخوانی شدند، شامل ترانهٔ با صدای در سال ۱۳۶۹، ترانهٔ توسط در سال ۱۳۹۴، ترانهٔ خاطره‌ها با صدای که چهار آهنگ از پوران به نام‌های ویرون بشی ای دل، وای چه بلایی ای دل، ای هم‌صدای من، و جون منی با تنظیم را شامل می‌شد. ترانهٔ «من چه‌کنم» با صدای ، ترانهٔ «من چه‌کنم» با صدای افسانه و … و همچنین ترانه نیلوفر با صدای مارتیک
{"title": "پوران (خواننده)", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%BE%D9%88%D8%B1%D8%A7%D9%86_(%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%D9%86%D8%AF%D9%87)&oldid=35002229", "language": "fa"}