یا متخلص به ، دربار و سرآمد شاعران دربار بوده‌است.
 پدر وی آقامحمدخان دنبلی ضرابی (بزرگ ) پسر امیرفاضل بیک پسر عباس منظور خان ضراب پسر امیر شریف بیک دنبلی بوده‌است.
 زادروز وی به‌درستی معلوم نیست و با استدلالی که در مقدمه خود بر کرده، در حدود سال ۱۱۷۹ هجری قمری در اتفاق افتاده است. صبا در سن ۵۹ یا ۶۰ سالگی به تاریخ ۱۲۳۸ هجری قمری در درگذشت.
 از او پسری به نام ماند که بعدها با تخلص در شعر و شاعری به شهرت رسید. نیز دو پسر به نام‌های (شاعر، خطاط، نقاش) و داشت. 
 فتحعلی خان ابتدا از مداحان بوده و گویا دیوانی هم در مدح وی داشته که پس از واقعه قتل برادر (میرزا محمدعلی متخلص به ناطق) از ترس جان آن را فروشسته است.
 و از خاندان وی بودند.
 فتحعلی خان صبا را باید حلقهٔ اتصال به عصر و شاخص‌ترین شاعر سبک بازگشت دانست. او در زادگاه خود کاشان با ارتباط نزدیک داشت و تحت تأثیر وی به تتبع از سبک قدما گرایش یافت. صبا مدتی را هم به سیاحت در و و سرگرم بود و به سال ۱۲۱۲ هنگام جلوس بر مسند فرمانروایی، عنوان ملک الشعرایی یافت. وی بعدها چندی هم حاکم قم و کاشان بود.
 صبا در و و دست داشت و در این قالب‌های شعری آثاری از خود به یادگار گذاشته است:
 
 
 
 
 فتحعلی خان صبا تربیت یافته مکتب و بود و در قصیده و غزل از شیوهٔ آن‌ها پیروی می‌کرد. شعرش هر چند از لحاظ لطافت بیان به پای اشعار آن دو نمی‌رسد، از لحاظ لفظ و عبارت از کلام آن‌ها استوارتر می‌نماید. در طرز مدیحه، شعر او گاهی سبک را به خاطر می‌آورد اما لطف کلام و روانی سخن مسعود در کلام صبا دیده نمی‌شود. طرز صبا به ویژه در قصیده سرایی، سرمشق بیشتر سخن سنجان روزگار وی بوده‌است؛ با این حال، در شعر او برخی مسامحه‌ها و ناپختگی‌های انشایی و دستوری و پاره‌ای سهل انگاری‌ها در استعمال الفاظ و ترکیبات به چشم می‌خورد. مضمون قصاید او عموماً مدح و وصف و اندکی هم مناجات و منقبت و محتوای غزلیاتش و هجران و سوز و گدازهای معمول در نزد عامهٔ شاعران است.
 بزرگترین مثنوی صبا است و به روال و به همان وزن سروده شده‌است.
 مثنوی در بیان پیغمبر و است.
 از جمله بهترین اشعار صبا است.
 از خانواده اسطوره‌های فرهنگی و ادبی‌ای مانند و رشد یافتند.
{"title": "فتح‌علی صبا", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%81%D8%AA%D8%AD%E2%80%8C%D8%B9%D9%84%DB%8C_%D8%B5%D8%A8%D8%A7&oldid=30923958", "language": "fa"}