فارس دیرینگی بیشتری از چاپ و نشر دارد. ۴۳ سال قبل از انتشار مطبوعات در ایران و ۷۸ سال پیش از نشر (اولین روزنامهٔ فارس)، یک شیرازی، نخستین نشریهٔ ارمنی جهان را در منتشر کرد. بنا بر منابع ارمنی، (خبرنامه) که اولین شماره‌اش در ۱۶ اکتبر ۱۷۹۲ میلادی به وسیله انتشار یافت، نخستین نشریه جهان است. 
 مطبوعات در ایران نیز به وسیله دو برادر از اهالی فارس بنیاد گرفت، و . 
اگر میرزامحمدصالح شیرازی را مدیر نخستین نشریهٔ فارسی‌زبان جهان در دوران بدانیم، باید از میرزا محمدجعفر ادیب نیز به عنوان اولین سردبیر یا دست‌کم معاون سردبیر اولین نشریهٔ به زبان فارسی یاد کنیم. این دو نفر به همراه که او نیز زادهٔ فارس است، مثلث نشر روزنامه ، اولین نشریهٔ ادواری چاپی در ایران را تشکیل می‌دهند. 
 بنابراین نخستین مدیر روزنامه، نخستین سردبیر و نخستین چاپ‌کنندهٔ روزنامه در ایران هر سه از استان فارس بودند. این سه تن تا سال ۱۲۵۶ ه.قـ. به روزنامه‌نگاری اشتغال داشتند.
 بعد از انتشار روزنامه کاغذ اخبار، که به همت سه‌تن از اهالی استان فارس، به عنوان اولین روزنامه ایران به چاپ رسید؛ نخستین گام در انتشار در ایران برداشته شد.
 در سال ۱۲۵۶ ه.قـ. به همراه خانواده از راهی شد. وی که بنیان‌گذار و مدیر دانش نشریهٔ تهران است، از قدمای مطبوعات در ایران به‌شمار می‌رود. 
 در جدول‌های زیر، مطبوعات فارس بر پایهٔ تقدم تاریخی دسته‌بندی شده‌اند.
 دوران ، دوره تاریکی در تاریخ اجتماعی ایران است. رفت‌وآمدهای ایرانیان به غرب و آگاهی از شیوه زندگی در ، و باعث پیدایش روزنامه، ورود دستگاه‌های جدید نظیر و ، دستگاه و ترجمه کتاب‌هایی شد و در دوران قاجار، زمزمه‌های مساوات، آزادی و عدالت به‌گوش رسید و به ختم شد. 
 در این دوران روزنامه‌ها در خیزش عمومی مردم نقش مهمی داشتند. دو روزنامه‌نگار اهل شیراز، (معروف به میرزا جهانگیرخان صور اسرافیل) مدیر و مدیر از جمله پیش‌گامان این حرکت بودند.
 در دوره افت و خیزهای زیادی را پشت سر گذاشت، اما یکی از میراث‌های دوره قاجاریان، آشنایی مردم با دستاوردهای جدید غرب در گذار از سنت به توسعه سیاسی و اجتماعی مدرن بود.
برآمدن رضاشاه به‌دلیل همین زمینه‌سازی اجتماعی و خواست دولت بود؛ حتی انگلیس برای این مهم، حاضر به فدا کردن شد. با اخراج سید ضیاء، دست و بال برای قدرت‌نمایی بازتر شد. در دوران رضاشاه، بیشترین حمله به و صورت پذیرفت. بسیاری از روزنامه‌ها تعطیل شدند و هرآنچه باقی ماند یا به یکی از کشورهای خارجی وابسته بود یا عاملی برای تبلیغات رضاخان محسوب می‌شد. فارس نیز در این دوران تابع اتفاقات بود. 
 از سال ۱۳۰۴ خورشیدی دوران تلخ محدودیت مطبوعات آغاز شد و تا سال ۱۳۲۰ نیز ادامه یافت، در این سال‌ها تسلط بر مطبوعات به گونه‌ای بود که هیچ روزنامه‌ای شهامت کوچکترین تخلفی از دستورهای شهربانی را نداشت و اگر خیالی غیر از آن در سر می‌پروراند می‌شد و چه بسیار اتفاق می‌افتاد که در زندان جان می‌داد. بر این قاعده در زمینه و مطبوعات به سکوت و ایستایی دل داده بود و والیان فارس جز تنی چند، تنها در اندیشه مال‌اندوزی و کسب قدرت بودند و مقابله آنان با جریان‌های فرهنگی، الگوپذیری از مرکزی بود.
چند تن از اصحاب مطبوعات که با به مقابله پرداخته بودند هم، نهایتاً از روزنامه‌نگاری دست شسته و سکوت اختیار کردند. 
 در دوره شانزده‌ساله حکومت رضاشاه پهلوی، ۲۵ روزنامه در فارس امتیاز انتشار دریافت کردند. بااین‌حال هفت روزنامه اصلاً منتشر نشدند و تنها ۱۸ از سال ۱۳۰۴ تا ۱۳۱۲ موفق به چاپ شدند و از سال ۱۳۱۲ تا ۱۳۲۰ هیچ کوششی در این زمینه در فارس صورت نپذیرفت و روزنامه‌ها یکی پس از دیگری تعطیل شدند و در سال‌های آخر دوران رضاشاه، تنها روزنامه (بازمانده از دوران قاجار) به‌چاپ می‌رسید. 
 در مقایسه زیر عدم تمایل اهالی مطبوعات در انتشار نشریه‌ها به وضوح مشخص است:
 دوران ۳۷ ساله حکومت از مقاطع پرفراز و نشیب مطبوعات است؛ گاهی آزادی باعث شکوفایی مطبوعات می‌شد و گاهی هم نفس‌ها در حبس می‌گردید.
 در سوم سال ۱۳۲۰، قوای انگلیس و از و ، وارد ایران شدند. رضاشاه ۲۲ روز دوام آورد و در روز ۲۵ شهریور ۱۳۲۰ متن استعفای وی در خوانده شد و محمدرضای جوان و تحصیل‌کرده خارج، رسماً ایران شد.
 فضای باز نشات گرفته از رفتن رضاشاه، تکاپو را به جامعه مطبوعات ایران بازگردانید.
 آمار منتشر شده برای مطبوعات ایران در سال‌های ۱۳۲۰ تا ۱۳۲۶ شهرهای بزرگ ایران، جایگاه شیراز را در روزنامه‌نگاری ایران مشخص می‌کند: 
 
 
 
 
 روزنامه‌نگاران تجربه‌ای صدساله را در فارس پشت سر داشتند. با اینکه تقریباً همه روزنامه‌های پیش از تعطیل شده بودند، در ۱۳۵۸ روزنامه شروع به کار کرد. اهمیت این روزنامه فقط به نخستین بودن بعد از انقلاب اسلامی نیست؛ بلکه این روزنامه به عنوان تنها روزنامه یومیه تا سال ۱۳۷۴ به تنهایی بار اطلاع‌رسانی در را به دوش می‌کشیده و از نظر مخاطب و پهلو به پهلوی روزنامه‌های مطرح آن زمان ( ، ، و غیره) می‌زده است. 
 هم اکنون و در سال ۱۳۹۵، با هشت روزنامه یومیه ( ، ، ، و و و و ) پس از بیشترین روزنامه‌های یومیه را دارد.
 در دوران جمهوری اسلامی، تمرکز از شیراز زدوده شده و در شهرستان‌ها نیز مطبوعاتی منتشر گردیده‌است.
{"title": "فهرست مطبوعات فارس", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%81%D9%87%D8%B1%D8%B3%D8%AA_%D9%85%D8%B7%D8%A8%D9%88%D8%B9%D8%A7%D8%AA_%D9%81%D8%A7%D8%B1%D8%B3&oldid=33929181", "language": "fa"}