(به : form) در ، اشاره به ساختار یک قطعهٔ دارد. واژهٔ «فرم» به معنی قالب یا شکل است. فرم در یک قطعه موسیقی سعی می‌کند که آن قطعه را با شکستن به اجزای مختلف، توصیف کند. به عبارت دیگر، فرم، ساختمان و نظم یک اثر موسیقایی است و مفاهیمی مشابه در تعریف ، ، و مانند آنها دارد.
 هر اثر هنری دارای طرح، قالب، یا الگویی است که محتوای کار را در درون آن جای می‌دهد. در واقع فرم در برابر محتوا قرار می‌گیرد و
هر اثر هنری در فرم، مجموعه‌ای است از اجزا که هر یک از آنها نسبت به کل، پیوند دارند. در بررسی شکل ظاهری یک اثر موسیقی می‌توان سه عنصر را تشخیص داد:
 
 
 وجود فرم در موسیقی بیانگر شکل ظاهری، نظم، آرایش، عدم یکنواختی و دورهٔ زمانی آن اثر می‌شود و در هر دوره معنای متفاوتی داشته‌است. 
 فرم سه‌تایی متداول‌ترین فرم در موسیقی است. علاوه بر آن، از شیوه‌های دیگری نیز استفاده می‌شود؛ مانند:
 
 
 گرایش به فرم در موسیقی به صورت‌های گوناگون و با رهیافت‌های متفاوت مورد توجه قرار گرفته‌است و دارای پیچیدگی‌های فراوان است. 
 نمودار فرم در دوره‌های :
 
 
 بعضی از فرم‌های موسیقایی، از جمله فرم‌های شکل گرفته با محوریت ، غالباً در موسیقی عامه مورد استفاده قرار می‌گیرند. فرم‌های مورد استفاده در موسیقی عامه اغلب از فرم‌های استروفیک (به : Strophic، با ساختار آهنگین AAA)، فرم‌های ۳۲ میزانی (با ساختار آهنگین AABA)، فرم‌های ترجیع‌بندی (با ساختار AB) و فرم‌های ۱۲ میزانی (با ساختار AAB) ساخته می‌شوند. 
 
 
 
 
 
 فرم‌های گسترده اصطلاحاً به فرم‌هایی گفته می‌شود که ریشه در یکی از فرم‌های مقطعی دارد، حال آنکه این فرم‌ها به واسطهٔ قطعاتی الحاقی گسترده شده‌اند. به‌عنوان مثال:
 
 این نوع از فرم‌های موسیقایی که به فرم‌های دوگانه (به : Hybrid) هم معروف هستند، نتیجهٔ ترکیب دو یا چند نوع از فرم‌های موسیقایی با یکدیگر است.
{"title": "فرم (موسیقی)", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%81%D8%B1%D9%85_(%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C)&oldid=34054098", "language": "fa"}