German artist (به : )، (۲۰ آوریل ۱۸۰۵–۸ ژوئیه ۱۸۷۳) یک نقاش و آلمانی بود، که به خاطر پرتره‌های متملق سلطنت و جامعه طبقات بالا در اواسط قرن ۱۹ شناخته می‌شود. نام او با دربار همراه شده‌است. از مشهورترین آثار وی می‌توان به احاطه شده توسط بانوان در انتظار (۱۸۵۵) و پرتره‌هایی که وی از امپراتور الیزابت اتریشی (۱۸۶۵) ایجاد کرد، اشاره نمود.
 فرانتس ژاور وینترهالتر در ۲۰ آوریل ۱۸۰۵ در دهکده کوچک منزنشواند، (بخشی از )، در آلمان در انتخاب کنندگان بادن به دنیا آمد. وی ششمین فرزند فیدل وینترهالتر (۱۷۶۳–۱۸۶۳)، کشاورز و تولیدکننده صمغ در روستا و همسرش اوا مایر (۱۷۶۵–۱۸۳۸)، یکی از اعضای خانواده منزنشواند بود. پدرش از نژاد دهقانان بود و در زندگی او تأثیر مهمی داشت. از هشت خواهر و برادر، فقط چهار نفر از دوران نوزادی زنده ماندند. فرانتس ژاور در طول زندگی خود به خانواده خود، به ویژه با برادرش هرمان (۱۸۹۱–۱۸۸۰)، که او نیز یک نقاش بود، بسیار نزدیک بود.
 پس از تحصیل در مدرسه صومعه در سنت بلازین، در سال ۱۸۱۸ در سن ۱۳ سالگی از منزنشواند خارج شد و به تحصیل در زمینه طراحی و حکاکی پرداخت. وی به عنوان طراح و لیتوگراف در کارگاه کارل لودویگ شولر (۱۷۸۵–۱۸۵۲) در فرایبورگ ایم بریسگاو آموزش دید. در سال ۱۸۲۳، در سن ۱۸ سالگی، با حمایت مالی بارون فون ایختال (۱۷۷۵–۱۸۵۰)، به مونیخ رفت. در سال ۱۸۲۵، توسط لودویگ اول، دوک بزرگ بادن (۱۷۳۰–۱۸۳۰) کمک هزینه ای به وی اعطا شد و دوره تحصیل را در آکادمی هنر در مونیخ نزد پیتر فون کورنلیوس (۱۷۸۳–۱۸۶۷) آغاز کرد، که روشهای آکادمیک باعث ناراحتی وی. وینترهالتر در پرتره گرای شیک جوزف کارل استیلر (۱۷۸۱–۱۸۵۸) یک مربی همزادتر یافت. در این مدت، او خود را به عنوان لیتوگرافی کار می‌کرد.
وینترهالتر هنگامی وارد حلقه‌های دربار شد که در سال ۱۸۲۸ استاد نقاشی سوفی مارگراوین از بادن، در گردید. فرصت وی برای استقرار در خارج از جنوب آلمان در سال ۱۸۳۲ هنگامی که توانست با حمایت دوک بزرگ بادن به ایتالیا سفر کند، ۱۸۳۳–۱۸۳۴. در رم او صحنه‌های ژانر عاشقانه را به شیوه لوئیز لئوپولد رابرت ساخت و خود به حلقه مدیر آکادمی فرانسه، پیوست. در بازگشت به ، او پرتره‌هایی از دوک بزرگ لئوپولد بادن و همسرش را نقاشی کرد و به عنوان نقاش دربار بزرگ شاه نشین منصوب شد.
 بااین وجود، او بادن را ترک کرد و به فرانسه رفت جایی که صحنه سبک ایتالیایی اش در سالن ۱۸۳۶ مورد توجه قرار گرفت. ایل دکامرون یک سال بعد نیز مورد تمجید قرار گرفت. هر دو نقاشی ساخته‌های دانشگاهی به سبک رافائل هستند. وی در سالن ۱۸۳۸ پرتره ای از شاهزاده واگرا را به همراه دختر خردسال خود به نمایش گذاشت. کار او به عنوان یک نقاش پرتره خیلی زود زمانی تضمین شد که در همان سال او لوئیز ماری از اورلئان، ملکه بلژیکی‌ها و پسرش را نقاشی کرد. احتمالاً از طریق همین نقاشی بود که وینترهالتر مورد توجه ماریا آمالیا از دو سیسیل، ملکه فرانسوی‌ها، مادر ملکه بلژیکی‌ها قرار گرفت.
{"title": "فرانتس ژاور وینترهالتر", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%81%D8%B1%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B3_%DA%98%D8%A7%D9%88%D8%B1_%D9%88%DB%8C%D9%86%D8%AA%D8%B1%D9%87%D8%A7%D9%84%D8%AA%D8%B1&oldid=33052620", "language": "fa"}