(۴ ژانویه ۱۷۸۴ – ۳ نوامبر ۱۸۵۵) مجسمه ساز فرانسوی بود. او پدر خوانده پل کابت مجسمه ساز است.
او در به کار پدرش که اجاق سازی بود مشغول به کار شد ولی هم‌زمان از فرانسیس دوسگس نقاشی آموخت جاییکه او آموخت یک کانتور استوار ساده در هنر شکل‌دهی بسیار با ارزش است. در سال ۱۸۰۹ او از مدرسه هنر دیژون به پاریس رفت و به شاگردی پیر کاتلیر مشغول شد و برنده در سال ۱۸۱۲ شد. پس از دومین برپایی حکومت او خود را بازنشسته کرده و به رفت. او کارهایی را برای شارل واندر استراتن انجام داد که او را برای ساخت نه نقش برجسته در کاخ استخدام کرده بود که همه آن‌ها تخریب شده‌اند.
 رود در بروکسل با نقاشی بنام سوفی فرمن که دختر یک طرفدار بود و رود دیون زیاد بوی داشت ازدواج نمود. پدر سوفی خوشبختانه رود را آزاد گذاشت تا به پاریس برود، جاییکه در ۱۸۲۷ مجسمه مریم سنت گراویس او توجه زیادی جلب نمود.
 بزرگترین موفقیت او از ۱۸۳۳ هنگامی که نشان را برای پسر ماهیگیر ناپلی در حال بازی با لاک‌پشت خشکی دریافت نمود بود.
 از ساخته‌های مهم او می‌توان به بیداری جاودان ناپلئون ( ، پاریس)، مجسمه ریاضی‌دان (۱۸۴۸)، در باغ‌های بروکسل (۱۸۵۲)، کالوری برنزی (۱۸۵۵)، حبه (دختر زائوس) و عقاب (دیژون)، عشف و پیروزی و مسیح بر صلیب که همه آن‌ها در ۱۸۵۷ پس از مرگ وی نمایش داده شدند.
 یکی از شاگردان بسیار برجسته رود، ژان بابتیست کارپو بود. ژان نسخه خودش را از پسر ماهیگیر ناپلی ساخت (موضوعی که در زمان خود بسیار مشهور شده‌بود).
 موزه رود در دیژن در سال ۱۹۴۷ برای پوشش کارهای او که توسط شهر دیژن بین سال‌های ۱۸۸۷ و۱۹۱۰ خریداری شده بود افتتاح شد.
{"title": "فرانسیس رود", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%81%D8%B1%D8%A7%D9%86%D8%B3%DB%8C%D8%B3_%D8%B1%D9%88%D8%AF&oldid=29934392", "language": "fa"}