( : ؛ ۱۹ مه ۱۸۱۸ – ۱۲ ژانویه ۱۹۰۸) یا افسر ارتش و بریتانیا بود که مأموریت‌های گوناگونی را برای دولت بریتانیا در به انجام رساند.
 او پس از خدمت نظامی در (۱۸۴۰)، و (۱۸۵۵)، که موجب تسلط وی بر چند زبان آسیایی شد، با برنامه بریتانیا برای اتصال شرق و غرب به‌وسیله در ۱۸۶۱ همکاری کرد. او پس از مذاکره در مورد تلگراف با سران هند، منطقه (امروزه مشترک بین ایران و پاکستان) و برای کسب موافقت آن‌ها، مسئول انتقال و اتصال تلگراف از اروپا به هند در ۱۸۶۴ شد و در ۱۸۶۵، ژنرال مدیر تلگراف هندواروپایی شد؛ پستی که تا ۱۸۷۰ در دست داشت. دانش او از زبان‌های آسیایی، او را قادر کرد تا مرزهای بین و بلوچستان را در ۱۸۷۱ و مرزهای ایران و را در ۱۸۷۲ تعیین کند. این اتفاق در ایران به یا حکمیت گلدسمید مشهور است. 
 او در ۱۸۷۱ مقام شوالیه را به دست آورد.
 او در ۱۸۶۵ به هندوستان بازگشت و به کارهای قضایی پرداخت و به دنبال آن، به تحقیق از سرزمین‌های بیگانه دست زد و به افراد بارتل فر پیوست و پس از آن، کمیسر ارشد شد. پس از فعالیت‌های زیاد و نشان دادن توانایی و انرژی فراوان از خود، برای ایجاد خطوط تلگراف از اروپا به ایران و بلوچستان و از آنجا به هند، انتخاب شد.
 او از ۱۸۶۵ تا ۱۸۷۰، مدیر کمپانی دولتی تلگراف هندواروپایی بود و در طول این شش سال، او به تنهایی، مدیریت نصب تیرک‌ها و کشیدن سیم‌ها را در سراسر قلمرو به‌عهده داشت. 
او به‌خاطر خدماتش در ۱۸۶۶ و پایان بخش اول کار، نشان افتخار و تشکر دولت هند را دریافت کرد و در ۱۸۷۱، وقتی کار تلگراف به پایان رسید، نشان شوالیه به او اهدا شد. در ۱۸۷۱ به عنوان کمیسر دولت بریتانیا، خطوط مرزی ایران و بلوچستان را تعیین کرد و در ۱۸۷۲، خطوط مرزی ایران و افغانستان را. راضی کردن هر دو طرف کار دشواری بود؛ آنچه او به ناصرالدین شاه وعده داده بود، شاه را راضی نمی‌کرد و در همین زمان، کارهای او، بی‌شک باعث رنجیدن شده بود.
{"title": "فردریک جان گلدسمید", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%81%D8%B1%D8%AF%D8%B1%DB%8C%DA%A9_%D8%AC%D8%A7%D9%86_%DA%AF%D9%84%D8%AF%D8%B3%D9%85%DB%8C%D8%AF&oldid=21623363", "language": "fa"}