با اشتباه نشود. (به : ) قراردادی است که با کشور ، میان نمایندگان و در ۱۹ ژانویه ۱۹۸۱ به امضا رسید و به پایان داد. 
 به موجب این بیانیه بسیاری از محدودیت‌های ایجاد شده از سوی آمریکا منتفی شد اما این امر شامل اعمال شده نظامی و ارسال تسلیحات به ایران نمی‌شد. این بیانیه‌ها در بر گیرندهٔ ۲ اعلامیه دولت که یکی مربوط به آزادی گروگان‌های آمریکایی در تهران و دیگری مربوط به حل و فصل این دو کشور از طریق ایجاد نهادی به نام ، می‌باشد. 
 بعد از تسخیر سفارت آمریکا در تهران به دست ، ایالات متحده آمریکا اقدام به قطع و اقتصادی با ایران نمود و اموال و دارایی‌های ایران را بلوکه کرد. همچنین کلیه محموله‌های تسلیحاتی خریداری شده توسط ایران که بهای آن‌ها نیز پرداخت شده بود و هنوز در آمریکا بودند را به ایران تحویل نداد.
 در مرحله بعد تصمیم گرفت مستقیماً وارد عمل شود و گروگان‌ها را آزاد نماید. اما با شکست این طرح نیز بی‌نتیجه ماند و آمریکا مجبور شد به توافقی سیاسی تن دهد که قرارداد الجزایر نام گرفت. 
 چند ماه بعد از افتتاح در خرداد ۱۳۵۹ طی نامه‌ای از سوی ، تصمیم‌گیری پیرامون گروگان‌های آمریکایی به مجلس شورای اسلامی سپرده شد. دولت پروسه اجرایی رسیدن به یک توافقنامه با ایالات متحده آمریکا را برعهده داشت. با توجه به قطع رابطه سیاسی بین دو کشور از سوی آمریکا، دولت الجزایر به عنوان حافظ منافع جمهوری اسلامی ایران واسطه رسیدن به تفاهم نهایی بود.
 معاون اجرایی مدیریت مذاکرات را برعهده داشت. 
 نمایندگان در این‌که نحوه تقابل و حل موضوع گروگان‌ها توسط مجلس در نتیجه تأثیر جدی دارد، اتفاق نظر داشتند اما در این‌که چگونه باید از این تأثیرگذاری استفاده کرد، به عبارت دیگر این‌که چه نتیجه‌ای در باید رقم بخورد، دو دیدگاه در مجلس وجود داشت:
 
 
 ، ، ، ، ، و (رئیس ) طرف‌دار نظر اول بودند. 
 روز پنجشنبه ۱۵ آبان ۱۳۵۹ آخرین جلسه علنی مجلس قبل از انتخابات ریاست‌جمهوری آمریکا که قرار بود در روز یکشنبه نهم نوامبر ۱۹۸۰ برگزار شود بود. همه شرایط برای تمام کردن موضوع فراهم شده بود. قرار غیررسمی آن بود که در روز پنجشنبه، بیانیه الجزایر به تصویب نمایندگان مجلس برسد و روز جمعه گروگان‌ها از تهران به پایگاه آمریکایی‌ها در منتقل شوند و همان روز یا حداکثر روز شنبه، کارتر از گروگان‌های آزاد شده در استقبال نماید و در حقیقت با این برگ برنده، پیروزی خویش بر رونالد ریگان را قطعی کند. ۲۷ نفر از نمایندگان فراکسیون نانوشته جوانان مجلس در یک هماهنگی، دقایقی قبل از رأی‌گیری، مجلس را ترک کردند. با این که برای نخستین بار واقع شد، مجلس از اکثریت افتاد.
 هنگام ظهر همان روز طبق آیین‌نامه ختم جلسه علنی اعلام و ادامه بررسی بیانیه الجزایر به جلسه علنی بعد در هفته آینده موکول شد. به‌این ترتیب، کارتر در شکست خورد و از معدود شد که تنها توانست برای یک دوره رئیس‌جمهور باشد. 
 به موجب بیانیه‌های الجزایر طرفین متعهد گردیدند که:
 
 
 
 
 
 مسؤول آمریکایی مذاکره‌کنندهٔ این قرارداد، ، و نمایندهٔ الجزایر برای ، ، وزیر خارجه الجزایر بود. ، و امضای این قرارداد نیز، در منزل ایالات متحده در الجزایر صورت پذیرفت.
{"title": "عهدنامه ۱۹۸۱ الجزایر", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B9%D9%87%D8%AF%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87_%DB%B1%DB%B9%DB%B8%DB%B1_%D8%A7%D9%84%D8%AC%D8%B2%D8%A7%DB%8C%D8%B1&oldid=33232497", "language": "fa"}