(به : ) (زادهٔ -مرگ ) و بود. وی در زاده‌شد و در درگذشت. او ارلانگن بود و در زمینه‌های و و آثار ارزنده‌ای از او به جای مانده‌است. نام او در زمرهٔ نخستین خاورشناسانی شناخته می‌شود که در زمینهٔ پژوهش‌های زبان‌شناسی ایران پژوهش‌های مؤثری انجام داده‌اند.
 او در شهر دیده به جهان گشود، پس از گذران زندگی در ، و به تحصیل پرداخت. او سپس به مدت ۵ سال از تا که به سمت استادی دانشگاه در رشتهٔ زبان‌های شرقی در دانشگاه ارلانگتون نائل شد، در کتابخانه‌های شهرهای ، ، و همین‌طور مشغول پژوهش بوده‌است. پژوهش‌های آغازین او پیرامون و انتشار کمه‌واکیه (۱۸۴۱) و آنکدوتا پالیکا (۱۸۴۵) تبدیل به قدم‌های بزرگی در گردآوری دانش دربارهٔ شدند. این پژوهش‌ها و انتشارات به زودی با تحقیقات او پیرامون و ادامه یافت. انتشار نسخهٔ توسعه‌یافتهٔ کتاب اوستا، به همراه ترجمهٔ آن (خلال سال‌های ۱۸۵۳–۱۸۵۸)، با انتشار نسخهٔ آلمانی و متن ضمیمه‌ای بود که توسط یک مفسر یادداشت شده بود در سال‌های (۱۸۶۵–۱۸۶۹) همراه شد. او شماری از آثار ایرانی، همین‌طور فارسی‌قدیمی و زبان‌های باختر را به چاپ رساند. سپس نوبت به آثار باارزش و او با عنوان‌های زیر رسید: و بررسی دستور زبان و ساختار آن (۱۸۶۲)، ایران، سرزمینی که میان دو و ایندوس جای‌گرفته‌است. (برلین ۱۸۶۳)، مطالعات ؛ (لایپزیگ ۱۸۷۱–۱۸۷۸)، نوشته‌های باستانی ایرانی (لایپزیگ ۱۸۷۱–۷۸)، جایگاه دستوری زبان‌های ایرانی باستان (۱۸۸۲) و دورهٔ آریایی و وضعیت ایشان (۱۸۸۷).
{"title": "فریدریش فون اشپیگل", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%81%D8%B1%DB%8C%D8%AF%D8%B1%DB%8C%D8%B4_%D9%81%D9%88%D9%86_%D8%A7%D8%B4%D9%BE%DB%8C%DA%AF%D9%84&oldid=33668808", "language": "fa"}