یکی از دستورات دین است که دقیقاً در مقابل قرار داد. قرض از واژۀ عربی مقراض گرفته شده‌ است که به معنی است. در اصطلاح، قرض‌الحسنه یعنی مقداری از مال خود را جدا (قیچی کرده) و با احسان و روی خوش و بدون چشم داشت به دیگران دادن است. در قرض‌الحسنه هر گونه زیادی بر قرض موجب ربوی شدن آن می‌شود.
 در کریم و احادیث و ائمه بر اهمیت و ضرورت آن بسیار تأکید شده‌است و یکی از اقدامات در تعدیل اقتصادی و کمک به نیازمندان در جامعه اسلامی است.
 نوعی است که در آن در کار نباشد. در تعریف دیگر است که به موجب آن (به عنوان قرض‌دهنده) مبلغ معینی را طبق ضوابط مقرر در دستورالعمل ذی‌ربط به اشخاص اعم از حقیقی یا حقوقی (به عنوان قرض گیرنده) به قرض واگذار می‌کنند.
 
 
 
 
 
 عبارت در وارد شده‌است و در مورد قرض‌دادن به است که قرآن آن را در مورد به‌کار برده‌است و منظور از آن قرضی است که چند برابر خود نزد خدا ثواب دارد. اما معنای رایجی که اکنون در آن به‌کار برده‌می‌شود قرض بدون است و در قرآن به‌کار نرفته‌است.
 در حقیقت عملیات قرض الحسنه میان قرض دهنده و قرض گیرنده اتفاق می‌افتد. اما با گسترش جوامع انسانی و تخصصی‌تر شدن کارها، برای اجرای قرض‌الحسنه نیز سازمان‌هایی تشکیل شده‌است. این سازمان‌ها که به صندوق قرض‌الحسنه معرف هستند نقش واسطه‌گری میان قرض دهنده و قرض گیرنده را بر عهده دارد.
 در ایران تاریخ مشخصی برای راه‌اندازی اولین صندوق قرض‌الحسنه بدست نیامده است. اما برآوردهایی از سابقه حدود ۷۰ سال فعالیت صندوق‌های قرض الحسنه در ایران حکایت دارد. بعد از پیروزی انقلاب اسلامی ایران این سنت نبوی در ایران گسترش یافت به نحوی که حدود ۵۰۰۰ صندوق قرض‌الحسنه در کشور فعالیت‌دارند.
 در کشورهای غربی تأمین مالی خرد که در واقع همان وظایف صندوق‌های قرض‌الحسنه است بر عهده بانکها کوچک می‌باشد.
 در ایران نیز برخی بانکها به عملیات قرض الحسنه اشتغال‌دارند.
{"title": "قرض‌الحسنه", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%82%D8%B1%D8%B6%E2%80%8C%D8%A7%D9%84%D8%AD%D8%B3%D9%86%D9%87&oldid=34986687", "language": "fa"}