به معنی بررسی باور به زندگی بازپسین در میان است.این اتفاقات شامل بازگشتن یهودیان به ارض موعود، آمدن مسیح یهودیان، است.
 در یهودیت روزهای آخرالزمان معمولاً «آخرین روزها» نامیده می‌شوند (عبری: אחרית הימים) که این عبارت چندین بار در تنخ به کار رفته‌است. دوران مسیحایی دارای بخش مهمی در تفکر یهودی است و قسمتی از روزهای واپسین است.
 منبع اصلی برای باور به روزهای واپسین تنخ یا است. در پنج کتاب موسی که تورات نامیده می‌شود، به اینکه یهودیان قادر نخواهند بود قوانین موسی را حفظ کنند و از این رو از تبعید می‌شوند اشاره شده‌است. کتاب‌های پیامبران بنی اسرائیل نیز به مسئله روزهای واپسین اشاره کرده‌است.
 در منابع ربانی، ربی‌ها پیش‌بینی‌هایی را که از عهد عتیق در آمده بود به همراه قوانین شفاهی مخلوط کردند. مهمترین کتاب‌های عهد عتیق در مورد روزهای آخر کتب اشعیا، جرمیا و ازکیل هستند. 
بنا به آن‌ها:
 
 
 
 
 
 
 در این زمان تاریخ دنیا کامل شده و تمامی مردم به باز می‌گردند.
 واژهٔ عبری ماشیا به ایدهٔ مسیح در باور یهودیان اشاره دارد. مسیح به معنی کسی است که انتخاب شده باشد.
 مسیح یهودیان یک رهبر است که از نسل داوود بوده و بر یهودیان حکمرانی کرده و اسرائیل را متحد خواهد کرد و دوران مسیحایی را پدید خواهد آورد. در دیدگاه یهودیان مسیح مقدس نبوده و به‌طور قطع عیسی نیز نمی‌باشد و از این نظر در تقابل با مسیحیان هستند.
 بیشتر مسائل مربوط به مسیح در آمده‌است. این اتفاقات به شرح زیر هستند:
{"title": "فرجام‌شناسی یهودی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%81%D8%B1%D8%AC%D8%A7%D9%85%E2%80%8C%D8%B4%D9%86%D8%A7%D8%B3%DB%8C_%DB%8C%D9%87%D9%88%D8%AF%DB%8C&oldid=29808214", "language": "fa"}