یا (۲۳۳–۳۰۴م) (به یونانیِ باستان Πορφύριος) از فیلسوفانِ مکتبِ اسکندریه و شاگردِ (پلوتن). از نام‌دارترین حکیمانِ نوافلاطونی است. نامِ وی در زبانِ سریانی ملک بوده‌است. در ۲۳۳میلادی در شهر صور زاده شد و در آتن از لونژَن (لونگنیوس) (هم‌آن‌کس که به وی لقبِ پروفریوس، به معنی «ارغوانی‌پوش» داد) ادبیات و علومِ بلاغی را آموخت و نزدِ فلوطین به تحصیلِ فلسفه مشغول شد. او به استادِ خویش علاقهٔ بسیار می‌ورزید و او را شاگردی همواره همراه بود و پس از مرگِ وی، جانشینِ او شد. وی نیز همچون معلمِ خود، پاره‌ای افکارِ صوفیانه داشت و توحید و مراقبه را شرطِ وصول به حقیقت و نیل به مراتبِ کمال می‌دانست.
او مقدمه‌ای بر ارغنونِ ارسطو نوشت و دربارهٔ کاطقوریای او نظرهایی ارزنده ابراز داشت. رساله‌ای نیز در ردِّ باورهای ترسایان نوشته‌است که بعدها تئودوسِ دوم نُسخِ آن را گردآوری کرد و خواست تا همه را بسوزد، لیکن نسخه‌هایی از این کتاب ماند و بعدها چاپ شد. او در کتابِ پرهیز از گوشت‌خواری، آدمیان را به ریاضتِ نفس توصیه می‌کند. از دیگر آثارِ او نامه‌ای است که خطاب به همسرِ خود -مارسلا- نوشته و در آن مطالبی خواندنی در بابِ حیاتِ فلسفه و عروجِ خدایان عرضه داشته‌است. وی به سالِ میلادی در روم درگذشت.
{"title": "پورفیری (فیلسوف)", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%BE%D9%88%D8%B1%D9%81%DB%8C%D8%B1%DB%8C_(%D9%81%DB%8C%D9%84%D8%B3%D9%88%D9%81)&oldid=33883219", "language": "fa"}