(به : )
 رده درمانی: 
 اشکال دارویی: 
 و به بازار عرضه می شود) دارویی است. این ماده دارای ، ، ، و است و یک با طولانی ایجاد می کند که ممکن است روزها در جریان خون باقی بماند. فلورازپام در سال 1968 ثبت اختراع شد و در همان سال مورد استفاده پزشکی قرار گرفت. 
 رفع اضطراب شدید و آرامبخش عضلات اسکلتی استفاده می شود. 
فلورازپام برای بی خوابی خفیف تا متوسط و درمان کوتاه مدت بیماران با مشکل خوابیدن ، بیدار شدن مکرر ، بیدار شدن زودرس یا ترکیبی از هر یک استفاده می شود. فلورازپام یک بنزودیازپین با اثر طولانی مدت است و گاهی اوقات در بیمارانی که در حفظ خواب مشکل دارند استفاده می شود.
 مانند سایر بنزودیازپین‌ها گیرنده‌های بنزودیازپینی بوده که با اثر بر روی گیرنده‌های و در نهایت ورود یون به اثرات خود را اعمال می‌کند.
این دارو برخلاف دیگر بنزودیازپین ها یک آگونیست نسبی است.
 گیجی و خواب آلودگی، کاهش قوای فکری، سردرد و شایعترین عوارض جانبی سرگیجه، خواب آلودگی، سبکی سر و . فلورازپام پتانسیل سو مصرف دارد و هرگز نباید از آن با یا هر ماده دیگری که باعث خواب آلودگی می شود استفاده شود. ممکن است نتایج اعتیاد آور و احتمالاً کشنده ای ایجاد کند. مصرف کنندگان فلورازپام فقط باید طبق دستورالعمل این دارو را مصرف کنند و فقط باید شب هایی که فرد تصمیم دارد شب را کامل بخوابد مصرف شود. روز بعد خواب آلودگی شایع است و ممکن است در مرحله اولیه درمان افزایش یابد زیرا اثر تجمعی دارو تا زمان رسیدن به سطح پلاسمایی پایدار اتفاق می‌افتد.
 فلورازپام برای جلوگیری از عوارض مرتبط با مصرف طولانی‌مدت بهتر است برای مدت‌زمان کوتاه و در کمترین دوز ممکن استفاده شود.
فلورازپام دارای تحمل متقابل با باربیتورات‌ها است و به راحتی می‌توانند در افرادی که عادت به خوابیدن با باربیتورات دارند با فلورازپام جایگزین شوند. پس از قطع فلورازپام، ممکن است حدود چهار روز بعد، یا
{"title": "فلورازپام", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%81%D9%84%D9%88%D8%B1%D8%A7%D8%B2%D9%BE%D8%A7%D9%85&oldid=34782024", "language": "fa"}