(زاده ۱۲۱۱ - درگذشته ۱۲۷۵ قمری) ملقب به ، دختر ششم از زن چهلم او، به نام فاطمه خانم، مشهور به ، از اسرای کرمان بود. فخرالدوله از دختران بسیار متشخصه و با عرضهٔ فتحعلی‌شاه بود و اوست که را از کشته شدن به دست محمدشاه نجات داد.
 فخرالدوله را در جوانی به میرزا محمدخان پسر دادند، ولی اخلاق زن و شوهر سازگار نیامد و فخرالدوله پس از مدتی از میرزا محمدخان طلاق گرفت. پس از جدایی از شوهر، نخست در از بناهای سکونت گزید. پس از آن خانه‌های ارگ سلطنتی که در ابتدا منزلگاه فتحعلی‌شاه بود به او داده شد. دستگاه فخرالدوله از هرجهت کامل بود و فراشخانه و چادرخانه و اصطبل اختصاصی داشت. و در او بود و فتحعلی‌شاه را برای او بنیان گذاشت. در ابتدا همواره چندنفر از شاهزادگان در نیاوران در ندامت فخرالدوله به سر می‌بردند تا آنکه پس از سفرهای ییلاقی فتحعلی‌شاه به موقوف شد و بجای آن هر تابستان با عده زیادی از اهل اندرون و شاهزادگان در نیاوران مهمان فخرالدوله می‌شد. فخرالدوله دیگ و اسباب طباخی طلا داشت و در زمان اقامت پدرش خود برای او در دیگ طلا غذا می‌پخت. 
 پس از مرگ فتحعلی‌شاه در تهران ادعای سلطنت کرد و به نام علیشاه تاجگذاری نمود. پس از مدتی به تدبیر قائم‌مقام فراهانی تهران فتح و ظل‌السلطان مخذول شد و محمدشاه که وارث رسمی تاج و تخت بود، به نام محمدشاه تاجگذاری کرد. در این حال احتمال می‌رفت که شاه دستور کور کردن یا قتل ظل‌السلطان را صادر کند. به همین دلیل فخرالدوله بی‌درنگ ظل‌السلطان را با خود به نزد محمدشاه برد و شاه با احترام و وساطت او، از کور کردن یا کشتنش صرفنظر نمود. پس از این واقعه فخرالدوله به زیارت رفت و در بازگشت صد من تبریز خاک کربلا آورد که در آرامگاه فتحعلی‌شاه در قم ریختند و شاه را در آن دفن کردند. فخرالدوله سال‌ها با احترام تمام در تهران می‌زیست و منزل او محل اجتماع دختران و پسران فتحعلی‌شاه بود. او شاهزاده‌ای بذال و بخشنده بود و مهمانی‌هایی مفصل برگزار می‌کرد، به همین سبب در اواخر عمر مقروض بود. او در سال ۱۲۷۵ قمری در تهران بلااولاد درگذشت. 
 سپهر در دربارهٔ وی می‌نویسد:
{"title": "فخر جهان خانم", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%81%D8%AE%D8%B1_%D8%AC%D9%87%D8%A7%D9%86_%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%85&oldid=34940580", "language": "fa"}