معروف به (۱۰۷۱–۱۰۱۲ خورشیدی) ، ، و قرن دوازدهم هجری بود. وی یکی از فیلسوفان مکتب است. 
 وی در زاده شد. پدر وی، محمد فقیه قمی، نیز حکیم بود. زمانی که قاضی جوان بود دوران اولیه تحصیل را در قم سپری کرد. وی در دوران صفوی زندگی می‌کرد و طبیب شخصی شاه عباس صفوی بود. وی با عنوان حکیم کوچک نامبردار است. از آن جا که در قم بعنوان قاضی کار می‌کرد به اسم قاضی مشهور شد. پدر وی به او طب و فلسفه یاد داد. 
 او شاگرد تعدادی از شاگردان بود. در حکمت شاگرد و در علوم دینی و حقیقی شاگرد بود. استاد دیگر وی بود. 
 مهم‌ترین اثر وی است. ، و از دیگر آثار اوست.
ترجمه کتاب فارسی (اثر ) که قاضی سعید قمی آن را با عنوان به عربی برگردانده است.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 او بین سال‌های ۱۱۰۰ تا ۱۱۰۷ قمری در درگذشت و قبرش در کنار در ابتدای (انقلاب) و نزدیک مزار قرار دارد. 
 ، ، جلد ۱۴، صفحهٔ ۵۷۵۳
{"title": "قاضی سعید قمی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%82%D8%A7%D8%B6%DB%8C_%D8%B3%D8%B9%DB%8C%D8%AF_%D9%82%D9%85%DB%8C&oldid=33932745", "language": "fa"}