با نام کامل قاسم محمد امین ( : )؛(زاده: ۱ دسامبر ۱۸۶۳ – درگذشته: ۲۳ آوریل ۱۹۰۸) ، اصلاح طلب اجتماعی مصری و یکی از بنیان‌گذاران جنبش ملی در و است. او همچنین پیشگام جنبش آزادسازی زنان است.
 قاسم امین در شهرطره مصر و در سال ۱۸۶۳ از پدر و مادر مصری به دنیا آمد. تعلیمات ابتدائی‌اش را در مدرس طارق بن زیاد که در آن کودکان از طبقه اشرافیت تحصیل می‌کردند بود. با خانواده اش به منتقل شده و در محله اشرافی‌نشین الحملیة ساکن شدند. او مدرک متوسطه اش را نیز گرفت و به مدرسه حقوق و مدیریت رفت و و در سال ۱۸۸۱ لیسانش را گرفت، امین مدرسه حقوق را در ۱۷ سالگی تمام کرد. او اولین فارغ‌التحصیل بود که بمدت کوتاهی بعد از فارغ‌التحصیل شدنش به وکالت پرداخت وی یکی از ۳۷ نفری بود با که به وی تعلق گرفت به فرانسه رفته و در به تحصیل پرداخت. بعد از چهار سال تز قانونی اش را با موفقیت در سال ۱۸۸۵ به پایان برد. در خلال تحصیلش در روابطش را با جمال الدین افغانی و مدرسه‌اش که مترجم ویژه امام محمد عبده در پاریس بود را ایجاد کرد. 
 قاسم امین اینطور فکر می‌کرد که تربیت زنان پایه همه چیز است و راه به ایجاد یک جامعه سالم در مصر می‌برد که از زنان و مردان نسل‌های نکوکار به وجود می‌آیند. او برای آزادی زن تلاش کرد و شهرتش افزایش یافت ولی متقابلاً حملات زیادی علیه اش صورت گرفته و کسانی که به او تهاجم می‌کردند او را به فراخوان دادن به فروپاشی متهم می‌کردند.
او از زمان جوانی اش به اصلاح جامعه اهمیت می‌داد در سال ۱۸۹۸ کتاب «دلایل، نتایج و اخلاق و موضع‌ها» را نوشت و بدنبال آن نیز در سال ۱۸۹۹ کتاب «آزادی زن» را منتشر کرد. شیخ محمد عبده، او را در این کار یاری و حمایت کردند. احمد لطفی کتاب او را در زمانی که در مصر بود به انگلیسی ترجمه و آن را در و کشورهای اسلامی مستعمره منتشر کرد. او در این کتاب راجع به صحبت کرده و گفت که آنچه تحت عنوان رایج شده از اسلام نیست. او گفت که دعوت به آزادی زن به معنی خارج شدن از دین نیست. او همچنین راجع به مقوله چند همسری و طلاق صحبت کرده و گفت جدایی زن و مرد در واقع از پایه‌های شرع نیست و گفت که مردان به چند همسری و طلاق زنان محدود و مقید شوند. وی سپس به آزادی زنان برای بیرون رفتن در جامعه و برخورداری از امور زندگی اجتماعی فراخوان داد. او با این کتابش مصر را لرزاند و جنجال و توفانی از اعتراضات و انتقادات را علیه خودش برانگیخت. در همان سال مصطفی کامل رهبر حزب ملی به او حمله کرده و افکار او را به استعمار مرتبط دانست. همچنین طلعت حرب مصری نیز درکتابش به اسم «حرف آخر در رابطه با زن و حجاب» به وی پاسخ داده و به او گفت: برداشتن حجاب و ادغام زن ومرد در مسائل اجتماعی آرزوهای اروپایی هستند. اما علی‌رغم انتقادات قاسم امین کوتاه نیامد و به نوشتن کتاب و مقالات برای دو سال ادامه داد و با کتاب‌هایش به اسامی «زن نوین» که در سا ل ۱۹۰۱ نوشت به منتقدینش جواب داد. او خواستار آن شد که برای اعطا و حقوق سیاسی زنان قانونی وضع شود و آن را به دوستش سعد زغلول هدیه کرد. 
 او تحت تأثیر نظریه داروین عقیده داشت اگر مصریان همراه با اروپائیان مدرنیزه نشوند و اگر در تلاش برای بقا وارد یک رقابت موفق با آن‌ها نشوند، از صحنه حذف خواهند شد. به نقل از کتاب‌های و استدلال می‌کرد که از ضروریات تکامل اجتماعی از استبداد به است. او عقیده داشت که بالا بردن شرایط زندگی زنان در اصلاح وضع اجتماع خیلی تأثیر خواهد داشت. 
 قاسم امین قاضی، نویسنده، ادیب و یک بود او به رهبر جنبش مشهور شد کما اینکه به دفاعش از آزادی‌های اجتماعی شهرت داشت. او به دعوت برای محقق کردن عدالت و ساختن دانشگاهی مصری فرا خواند او همچنین به رها کردن از هر گونه تکلف فرا خواند اما کسی با او بر این که اعراب (حرکات در زبان عربی) را از زبان عربی بردارند موافق نبود لذا دعوتش برای اینکار درنطقه خفه شد.
 قاسم امین در ۲۳ آوریل ۱۹۰۸ در منزلش در قاهره بدرود حیات گفت درحالیکه فقط ۴۵ سال داشت. شعرا و شخصیتهایی مانند ابراهیم، خلیل مطران، علی الجارم، سعد زغلول و فتحی زغلول او را مورد تمجید قرار دادند
قاسم امین به کردار و عمل اهمیت می‌داد و توجه ای به اشکال نداشت کما اینکه در کتاب‌های متعدد راجع به زنان گفته‌است که مهم نیست که محجبه باشی اهمیت در عملکردها است. 
 تألیفات وی شامل موارد زیر هستند:
{"title": "قاسم امین", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%82%D8%A7%D8%B3%D9%85_%D8%A7%D9%85%DB%8C%D9%86&oldid=34941310", "language": "fa"}