یا موسیقی‌دان پرآوازهٔ اهل افغانستان است و در سال ۱۳۰۳ هجری خورشیدی (۱۹۲۴ میلادی) در این متن مغایرت دارند در کوچهٔ خواجه خُردک یا تولد گردید. پدر او استاد ستارجو یکی از موسیقی‌دانان ایالت بود. استاد ستارجو نوازندهٔ دربار بود. استاد قاسم در سیزده‌سالگی به هنر موسیقی روی آورده و از همین سن در دربار راه یافت. او به اساس امر امیر غزلی را از کتاب کمپوز نموده در دربار خواند. و این یکمین آهنگ او در دربار بود که مورد تشویق قرار گرفت. استاد کتاب و حافظ را می‌خواند و از آن غزل آهنگ می‌ساخت علاوه بر آن خود شعر می‌سرود و در سرودن شعر مشهور بود. استاد در دربار مقام والایی داشت. او مدتی معلم موسیقی در بود. قاسم افغان مفتخر به ۳ نشان با نام‌های مسرت، یادگار استقلال، و مطلا گردیده است. در زمان امیر ، نماینده و سفیر انگلیس در افغانستان بود. استاد روزی به دابس چنین شعری را سرود.
 و یا شعر دیگر:
 استاد از موجودیت ناراضی بود و در دربار حبیب‌الله نیز شعرهای کنایه می‌خواند. هاشم خان عموی ظاهر شاه از کنایه گفتن شهرهای استاد به‌ تنگ آمده و به وی چندین بار اخطار داده که از امان‌الله در سرودن اشعار خود یاد نکند. از اینکه استاد شاه امان‌الله را خیلی دوست داشت از گفتن شعر کنایه دست بر نداشت. استاد در مدت ۵۰ سال عمرش ۱۰۰ شاگرد تربیت نمود، از جمله استاد نتو استاد، استاد رحیم بخش، استادمیرزاحسین، و سه پسر او یقوب قاسمی یوسف قاسمی و آصف قاسمی می‌توان نام برد که همهٔ این‌ها با رادیو افغانستان همکاری داشته و آهنگ‌های زیاد از خود بجا گذاشته‌اند. وحید قاسمی هنرمند مشهور نواسهٔ استاد می‌باشد. مرحوم استاد قاسم در ۲۲سنبلهٔ ۱۳۵۲ ه‍.ش در شهر کابل وفات یافت و پیکرش در مقبرهٔ به خاک سپرده شد.
 
 نوشته عبدال وفا در ارشیف خاوران.
{"title": "قاسم افغان", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%82%D8%A7%D8%B3%D9%85_%D8%A7%D9%81%D8%BA%D8%A7%D9%86&oldid=34813078", "language": "fa"}