دارای ارزش بالایی در تاریخ این است. هنر فلزکاری در این دوره به شکوفایی می‌رسد آثار زیبایی از فلزکاری‌های دورهٔ صفوی به جای مانده است. فلزکاری یکی از شاخه‌های مهم است.
 فلزکاری دورهٔ صفوی سه ویژگی مهم دارد: نخست اینکه فلزکاری این دوره، دنبالهٔ هنر فلزکاری در دورهٔ به‌ویژه مکتب خراسانی است؛ دوم در زمان دو مکتب فلزکاری در ایران وجود داشت: یکی در و دیگری در ؛ سوم آنکه مکتب خراسانی تأثیر زیادی بر مکتب سنتی ایران گذاشت، بدون اینکه این تأثیر آشکار باشد.
 از نوآوری‌های دورهٔ صفوی، مجموعهٔ ظروفی است که ظاهراً برای درباریان ساخته شده است و در نهایت زیبایی و ظرافت است. نمونه‌ای باقیمانده از این ظروف در ترکیه وجود دارد که پس از و در حین غارت به یغما رفته است.
 ا. س. ملکیان شیروانی طی بررسی‌اش تا زمان حاضر، به سه نتیجه‌گیری عمده در مورد فلزکاری صفویه رسیده است: «نخست آن که فلزکاری صفویه دنبالهٔ میراث عصر تیموری به ویژه خراسانی است؛ دوم آن که در زمان دو مکتب مشخص فلزکاری در ایران وجود داشت، یکی در و دیگری در ؛ سوم آن که می‌توان هم تمایلات و هم تمایلات را در کارهای دورهٔ صفویه پیدا کرد و مکتب خراسان بی آن که آشکار کند تأثیر عظیمی بر مکتب کلاسیک غرب ایران گذاشت. 
 نوآوری های صفویه در زمینهٔ فلزکاری، شامل استفاده از نوعی شمعدان هشت‌گوشه با پایهٔ گرد، که از چینیان اقتباس شده بود در زمینهٔ طرح‌ها نیز، استفاده از طرح‌های و گلدار با اشعار فارسی بود.
{"title": "فلزکاری دوره صفوی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%81%D9%84%D8%B2%DA%A9%D8%A7%D8%B1%DB%8C_%D8%AF%D9%88%D8%B1%D9%87_%D8%B5%D9%81%D9%88%DB%8C&oldid=27586244", "language": "fa"}