ساختار (Ceramic Structures) بر اساس نحوه چیدمان در کنار یکدیگر، است. در نحوه قرارگیری به شکلی است که نیروهای حداکثر و نیروهای دافعه حداقل باشند. پنج عمومی وجود دارد که ساختارهای را تفسیر می‌کنند. این قوانین پنج گانه، نام دارند. 
معروف‌ترین ساختارهای که بر استوار هستند.
 در هر ساختار، یک چند وجهی ی در اطراف هر ایجاد می‌شود. عدد هماهنگی یا همسایگی هر ، برابر با تعداد آنیون‌های احاطه‌کننده آن است و توسط نسبت کاتیون به مشخص می‌شود. اگر آنیون از یک مقدار مشخص بیشتر باشد، کاتیون مرکزی نمی‌تواند در تماس با تمام قرار بگیرد. بنابراین باید نسبت مشخصی بین شعاع آنیون و کاتیون وجود داشته باشد. از دیدگاه هندسی این ساختارها می‌توانند با عدد همسایگی کمتر نیز تشکیل شوند ولی پایدارترین ساختار، همیشه بیشترین عدد را دارد.
 این قانون مبنای ارزیابی خنثی بودن در ساختار است. قدرت پیوند کاتیون به آنیون برابر است با حاصل تقسیم ظرفیت کاتیون بر عدد همسایگی آن. در این حالت تفاوتی میان آنیون‌های متفاوت وجود ندارد. این قانون بیان می‌کند که در یک ساختار پایدار قدرت کل پیوندهایی که از کاتیون به یک آنیون می رسد باید برابر با ظرفیت آنیون باشد.
 این قانون نحوه اتصال چند وجهی‌های دربرگیرنده کاتیون‌ها را بیان می‌کند. در یک ساختار پایدار، چند وجهی‌ها تمایل دارند که از گوشه‌ها به یکدیگر متصل شوند.
 چند وجهی‌هایی که کاتیون مرکزی آن‌ها عدد همسایگی کوچک‌تر و بیشتر دارد، تمایل دارند تا از طریق به اشتراک گذاشتن گوشه‌ها به یکدیگر متصل شوند.
 تعداد اجزاء مختلف در یک ساختار تمایل دارد که کم باشد. واحدهای تکرار شونده در ساختار تمایل دارند که با یکدیگر مشابه باشند، زیرا هر در یک ساختار در یک محیط خاص بیشترین میزان پایداری را دارد.
{"title": "قوانین پائولینگ", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%82%D9%88%D8%A7%D9%86%DB%8C%D9%86_%D9%BE%D8%A7%D8%A6%D9%88%D9%84%DB%8C%D9%86%DA%AF&oldid=35068706", "language": "fa"}