یک شعار و نیز برنامه مرتبط با است که طی چند دهه گذشته در ایران مورد توجه بوده است. این شعار ابتدا در به عنوان نخستین برنامه در رسانه‌ها تبلیغ شد. به دلیل ناپایداری‌های پس از و به ویژه طولانی شدن و نیاز به نیروی جوان و کارآمد، برنامه‌های تنظیم خانواده کنار گذاشته شد و در مواردی تشویق به ازدیاد جمعیت نیز صورت گرفت. در این دوره با نگاهی منفی به برنامه‌های کنترل جمعیت، سیاست‌های تشویقی و تبلیغاتی مختلفی از جمله اعطای وام و زمین مورد توجه قرار گرفت تا از جلوگیری شود. در نتیجه در یک دوره نسبتاً کوتاه، کشور به حدود چهار درصد رسید. این رشد سریع و جوان شدن جمعیت، هشدارهای کارشناسان را در خصوص معضلات اقتصادی و اجتماعی در آینده به دنبال داشت. به همین دلیل، با چرخش‌هایی که در سیاست‌های دولت ایجاد شد، برنامه‌های کنترل جمعیت با محوریت شعار «فرزند کمتر، زندگی بهتر» مجدداً احیا شد. نهایتا در اوایل دهه ۹۰ با نظر این شعار به کنار گذاشته شد و با موضع‌گیری‌های صریح رهبر ایران، به طور کلی از سیاست‌های نظام کنار گذاشته شد.
 مقالهٔ اصلی: با پایان گرفتن جنگ ایران و عراق و نیز انجام سرشماری در نیمه دهه شصت، مشخص شد که روند افزایش جمعیت کشور در کوتاه مدت، به خواهد انجامید. به دنبال هشدار کارشناسان، سیاست کنترل موالید بازهم مورد توجه قرار گرفت و در سال ۱۳۶۸، برنامه‌ای را با عنوان «تنظیم خانواده» ابلاغ نمود که بر اساس آن وزارتخانه‌های بهداشت، فرهنگ و ، و نیز مسئولیت اجرای برنامه‌های آموزشی و تبلیغاتی مختلفی را به منظور فرهنگ سازی برای کنترل جمعیت بر عهده گرفتند.
 در سال ۱۳۶۹ با تصویب دولت وقت، شورایی به عنوان «شورای تحدید موالید» به ریاست وزیر بهداشت، درمان و ایجاد شد و تشکیل شد و یک سال بعد، در سال ۱۳۷۰ «اداره کل جمعیت و تنظیم خانواده» در این وزارت خانه تشکیل شد. 
 در سال ۱۳۷۲، «قانون تنظیم خانواده» به تصویب رسید. در قانون تنظیم خانواده سیاست‌های تشویقی و تنبیهی برای کنترل جمعیت پیش بینی شد، از جمله عدم پرداخت به فرزندان چهارم به بعد هر خانواده. 
 برنامه‌های گسترده‌ای طی حدود دو دهه برای ترویج کنترل جمعیت در ایران با محوریت شعار «فرزند کمتر، زندگی بهتر صورت گرفت. برخی برنامه‌های اجرایی وزرات بهداشت در این خصوص، خانه‌های سلامت و بهداشت، آموزش‌های کنترل بارداری در زنان و حتی مردان بود که رایگان یکی از این اقدامات بود. علاوه بر فراهم سازی این تسهیلات در شهرها، در سطح روستاها نیز برنامه‌های متنوعی را برای کنترل جمعیت شروع کرد که از جمله ترویج انواع روش‌های از جمله کاندوم، و حتی وازکتومی قابل ذکر است. به رغم پائین بودن امکانات اولیه رفاهی و بهداشتی مانند آب بهداشتی و ، به رایگان در اختیار روستائیان قرار داشت. 
 به منظور کنترل موالید در خانواده‌های کم بضاعت، مجموعه‌ای از برنامه‌های تشویقی را برای خانواده‌های تحت پوشش خود که سیاست تنظیم خانواده را پیاده می‌کردند در نظر گرفت. برای نمونه، مبلغ پنجاه هزار ریال به عنوان پاداش به افراد تحت پوششی که وازکتومی یا می‌کردند پرداخت می‌کرد و اولویت‌هایی برای دریافت تسهیلات مسکن، درمان و وام برای آنها در نظر می‌گرفت. این کمیته حتی از این نیز فراتر رفت و بعدها، یکی از شرط‌های اساسی تکفل خانواده‌ها و دریافت مساعدت کمیته‌های امداد را ارائه برگ تنظیم خانواده ذکر کرد. این کمیته در سوم بهمن ۱۳۷۲ تصریح کرد:
 رسانه‌های عمومی ایران نقش مهمی در ترویج شعار «فرزند کمتر، زندگی بهتر» ایفا کردند و به ویژه با ارائه برنامه‌های آموزشی و تولید و پخش تیزر و فیلم، نقش برجسته‌ای را در عمومیت بخشیدن به این شعار و تعمیم فرزند تک فرزندی در خانواده‌ها ایفا کرد. همچنین، واحد «تنظیم خانواده» در سرفصل تمام رشته‌های کارشناسی دانشگاه‌ها گنجانده شد تا به این وسیله شیوه‌های کنترل و پیشگیری از بارداری به جوانان دانشجو آموزش داده شود. آموزش و پرورش نیز از راه آموزش به دانش آموزان و ، شعار مذکور را در خانواده‌های ایرانی نفوذ داد. 
 با اجرای اجرای سیاست تنظیم خانواده و ترویج شعار «فرزند کمتر زندگی بهتر»، نرخ رشد انفجارآمیز جمعیت ایران به طور قابل ملاحظه‌ای کاهش یافت. و این روند در کاملاً آشکار شد. همچنین در آغاز دهه و با مشخص شدن نتایج عمومی ، مشخص شد که روند کاهش جمعیت حتی از پیش بینی‌ها هم بیشتر بود به گونه‌ای که رشد جمعیت ایران طی یک دوره پنج ساله به ۱٫۳ درصد کاهش یافت. 
 هرچند در ابتدا، هدف از طرح شعار «فرزند کمتر، زندگی بهتر» ایجاد یک سیاست برای کنترل جمعیت بیان شد اما در سال‌های بعد، این شعار در خانواده‌های ایرانی نهادینه شد و محبوبیت یافت . در حالی که (تعداد نفرات یک خانواده) در سالهای ۱۳۷۵ و ۱۳۸۵ به ترتیب ۴٫۴ و ۴ نفر محاسبه شده بود، این عدد در سال ۱۳۹۰ به ۳٫۶ نفر کاهش یافت. 
 کنترل جمعیت و به دنبال آن «فرزند کمتر، زندگی بهتر» مخالفانی داشته‌است که از جنبه‌های مختلف از جمله مذهب، سیاست و اقتصاد به این قضیه نگریسته‌اند. روایت‌های مذهبی مختلفی هم در خصوص ازدیاد فرزندان و هم کنترل و کم بودن زن و فرزند وجود دارد هرچند گویا ازدیاد فرزندان و وسعت خانواده بیشتر مورد تاکید قرار گرفته است. 
 از روحانیون معاصر در کتابی با عنوان «کاهش جمعیت؛ ضربه‌ای سهمگین بر پیکره مسلمین»، شعار کاهش جمعیت را شعاری استعماری به ویژه از سوی دولت انگلیس دانسته‌است و به مخالفت با آن پرداخته‌است. وی با اشاره به آسیب‌های اجتماعی و فردی کنترل بارداری، شعار «فرزند کمتر، زندگی بهتر» را از نظر اسلام باطل دانسته است. 
 آیت الله العظمی سید علی خامنه‌ای رهبر ایران، از اوایل دهه نود، به انتقاد از ادامه این رویه پرداختند و آن را اشتباه خواندند. 
 ایران، از نخستین سالهای ریاست خود، به انتقاد از سیاست‌های کنترل جمعیت پرداخت. وی در پائیز ۱۳۸۵ در جلسه مشترک و مجلس شورای اسلامی، مخالفت خود را با شعار «فرزند کمتر» اعلام کرد و بیان داشت که ایران ظرفیت یکصد و بیست میلیون نفر جمعیت را دارد. وی در این جلسه اظهار داشت:
 همچنین در فروردین ۱۳۸۹ مجدداً مخالفت خود را با شعار «دو بچه کافی است» بیان داشت و گفت:
 وی در این مصاحبه با مقایسه امکانات کنونی ایران در مقایسه با دهه‌های قبل، وضعیت فعلی را نشانه آمادگی کشور برای افزایش جمعیت دانست و از سکوت علما در این خصوص انتقاد کرد .
 وزیر سابق نیز از مخالفان شعار «فرزند کمتر، زندگی بهتر» بوده است.
{"title": "فرزند کمتر، زندگی بهتر", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%81%D8%B1%D8%B2%D9%86%D8%AF_%DA%A9%D9%85%D8%AA%D8%B1%D8%8C_%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C_%D8%A8%D9%87%D8%AA%D8%B1&oldid=33798811", "language": "fa"}