( : ‎؛ زادهٔ ۱۹۵۱ میلادی) و اهل است.
 او دختر (ریاضی‌دان) و رباب هشترودی (استاد ادبیات فارسی و علوم انسانی) است. آیت‌الله شیخ اسماعیل هشترودی (از روحانیان سرشناس دوران انقلاب مشروطیت) نیز پدربزرگش بود. 
 وی در سال ۱۹۶۳ میلادی به فرانسه رفت در رشتهٔ باستان‌شناسی تحصیل کرد و مدرک دکترای خود را در سال ۱۹۷۸ میلادی دریافت داشت. 
 فریبا هشترودی در سال‌های آغازین حرفهٔ روزنامه‌نگاری خود دربارهٔ ، مقالات و گزارش‌های خبری می‌نوشت. او همچنین پس از ، مطالب علیه و مقامات مذهبی ایرانی می‌نگاشت. 
 فریبا هشترودی مابین سال‌های ۱۹۸۱ تا ۱۹۸۳ میلادی، ساکن بود و در «دانشگاه کولومبو» تدریس می‌کرد. در سال ۱۹۸۵، به‌طور مخفیانه از مرز بلوچستان وارد ایران شد تا به تحقیق دربارهٔ اثرات انقلاب و جنگ ایران و عراق بر روی زندگی ایرانیان بپردازد. کتاب نخست او «تبعیدی» به تجربیات او در این مورد می‌پردازد. 
 از سال ۱۹۹۵ میلادی، فریبا هشترودی به هدایت و ادارهٔ «سازمان فرهنگی-بشری محسن هشترودی» (MoHa) مشغول بوده‌است که «جایزهٔ ادبی گیتانجالی» را اهدا می‌کند. 
 نخستین رمان فریبا هشترودی به نام «ایران، کرانه‌های خون» برندهٔ «جایزهٔ حقوق بشر جمهوری فرانسه» در سال ۲۰۰۱ شد.
{"title": "فریبا هشترودی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%81%D8%B1%DB%8C%D8%A8%D8%A7_%D9%87%D8%B4%D8%AA%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C&oldid=32904809", "language": "fa"}