(به : ) پدیده‌ای است که اغلب در مشاهده می‌شود و طی آن جریان‌هایی از ماده در راستای محور چرخش یک جسم فشرده به فضا پاشیده می‌شوند. این پدیده اغلب بر اثر برهمکنش‌های دینامیک در درون یک به وجود می‌آید. وقتی که ماده در این فواره‌ها با سرعتی نزدیک به در فضا پخش می‌شود، به آن می‌گویند. بزرگترین فواره‌های قطبی در مانند دیده می‌شوند. دیگر سامانه‌هایی که اغلب دارای فواره‌های قطبی هستند عبارتند از : ، و . از برهمکنش فواره‌های قطبی با منجر به پیدایش می‌شود.
 گرچه هنوز چگونگی شکل‌گیری و انرژی فواره‌های قطبی تا حدود زیادی ناشناخته مانده‌است، اما دو پندار غالب در مورد منشا این فواره‌ها جسم مرکزی (مانند ) و قرص برافزایشی هستند.فواره های قطبی نزدیکترین سازه به کرمچاله ها هستند که توسط انیشتین پیش بینی شده بود ، به نظر میرسد در فواره های قطبی به جای جذب به سمت سیاهچاله ، عمل دفع با سرعت زیاد در حال وقوع است و اگر شما به طور اتفاقی با یک فضاپیمای محکم در آنجا قرار بگیرید میتوانید در زمانی بسیار کم به نقاط دور دست سفر کنید ، این شبیه موج سواری خواهد بود
 فواره‌های نسبیتی (به : ) فواره‌های بسیار قدرتمندی از هستند که از جرم‌های سنگینی که گمان می‌رود در مراکز همچون و وجود داشته باشند، فوران می‌کنند. طول آن‌ها ممکن است به چندین هزار یا حتی چند صد هزار سال نوری برسد. 
فرضیه موجود این است که پیچش میدان‌های مغناطیسی در سرریز مواد را به موازات محور چرخش مرکزی جسم در می‌آورد . هنگامی که شرایط مناسب باشد، از هر طرف قرص برافزایشی فواره‌ای سر می زند. مکانیک ایجاد فواره ها و ترکیبات آن‌ها هنوز در جوامع علمی محل بحث و تردید است.
{"title": "فواره قطبی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%81%D9%88%D8%A7%D8%B1%D9%87_%D9%82%D8%B7%D8%A8%DB%8C&oldid=34842358", "language": "fa"}