(Tuvalu) کشوری جزیره‌ای در است و پایتخت آن است. این جزیره که در گروه جزایر قرار دارد، سابقاً جزایر الیس نامیده می‌شده‌است.
 این کشور شامل سه جزیرهٔ صخره‌ای و شش است. از نزدیک‌ترین همسایگان این کشور می‌توان از ، ، و نام برد.
 تووالو ۱۱۱۹۲ نفر جمعیت دارد. مساحت جزایر تووالو ۲۶ کیلومتر مربع (۱۰ مایل) است.
 اولین ساکنان تووالو بودند. اعتقاد بر این است که از جزایر و به تووالو آمده‌اند.
 این کشور در قرن نوزدهم میلادی مستعمره شد و در سال ۱۹۷۸ این کشور استقلال خود را به دست آورد. در تووالو که به صورت پادشاهی اداره می‌شود، است و نمایندگی از او را یک حکمران در این کشور به عهده دارد.
 حکمران را ملکه انگلیس با پیشنهاد نخست‌وزیر تووالو انتخاب می‌کند.
 در این کشور نخست‌وزیر رئیس دولت است. او و معاونش با رأی اعضای مجلس و از میان آن‌ها انتخاب می‌شوند.
 مجلس نمایندگان این کشور ۱۵ کرسی دارد که نمایندگان آن با رأی مردم برای دوره‌ای چهار ساله انتخاب می‌شوند.
 مقالهٔ اصلی: این کشور در میانه راه جزایر و قرار دارد و با ، و همسایه است. از نظر مساحت پس از ، و ، کوچکترین کشور جهان است.
 تووالو که در شمال قرار دارد، از ۹ جزیرهٔ مرجانی در تشکیل شده‌است. آب و هوای آن، گرمسیری بوده و میزان بارش سالانه آن به ۳۰۰ سانتی‌متر می‌رسد. 
این کشور که تماماً مسطح است، هیچ نقطه‌ای با ارتفاعی بیش از ۴٫۵ متر ندارد. به همین دلیل مسئله گرم شدن جهانی به معضلی مهم برای این کشور تبدیل شده‌است. در این کشور هیچ رودخانه‌ای جریان ندارد، به همین دلیل زندگی مردم به باران بسیار وابسته‌است.
 منبع تغذیه اصلی مردم این کشور، می‌باشد. همچنین، میوه و در این کشور کشت می‌شود. به جز ماهی، صادرات دیگری ندارد و تقریباً کلیه کالاهای مصرفی را از کشورهای خارجی، خریداری می‌کند.
 
 
 تووالو تقریباً هیچ منبع طبیعی ندارد و شکل اصلی درآمد آن از کمک‌های خارجی است. تقریباً تنها مشاغل در جزایر که دستمزد یا حقوق ثابت می‌پردازند، مشاغل دولتی است. کشاورزی معیشتی و ماهیگیری همچنان فعالیت‌های اقتصادی اولیه هستند، به ویژه در جزیره پایتخت یعنی فونافوتی. درآمدهای دولت عمدتاً از فروش و ، مجوزهای ماهیگیری و حواله‌های کارگران حاصل می‌شود. 
 حدود ۸۰۰ تووالوایی قبلاً در نائورو در صنعت معدن فسفات یا در کشتی‌های خارجی به عنوان ملوان کار می‌کردند اما هنگامی که استخراج فسفات در نائورو متوقف شد، این افراد به تووالو بازگشتند.
 درآمد قابل توجهی سالانه از صندوق اعتماد تووالو دریافت می‌شود که در سال ۱۹۸۷ توسط استرالیا، نیوزلند و بریتانیا تأسیس شد و همچنین توسط ژاپن و کره جنوبی حمایت می‌شود. این صندوق از ۱۷ میلیون دلار اولیه به بیش از ۳۵ میلیون دلار در سال ۱۹۹۹ افزایش یافت. دولت ایالات متحده همچنین منبع درآمد عمده ای برای تووالو است، با پرداخت‌های سال ۱۹۹۹ از معاهده ۱۹۸۸ در مورد شیلات حدود ۹ میلیون دلار، که انتظار می‌رود کل آن سالانه افزایش یابد. در سال ۱۹۹۸، تووالو شروع به کسب درآمد از استفاده از کد منطقه خود برای خطوط "۹۰۰" و از فروش نام ".tv" خود کرد. در سال ۲۰۰۰، تووالو قراردادی را برای اجاره نام دامنه اینترنتی خود ".tv" به مبلغ ۵۰ میلیون دلار به عنوان حق امتیاز مذاکره کرد. به دلیل دورافتادگی کشور، گردشگری درآمد چندانی به همراه ندارد. تخمین زده می‌شود که سالانه صد گردشگر از تووالو بازدید کنند. تقریباً همه بازدیدکنندگان مقامات دولتی، امدادگران، مقامات سازمان‌های غیردولتی یا مشاوران هستند. 
 
 در این کشور ۱۴٫۹۴ میلیون دلار است. سه هزار و ۶۱۵ نفر نیروی کار این کشور را تشکیل می‌دهند. زندگی بخش زیادی از مردم آن با ماهی‌گیری یا پولی که افراد فامیل از خارج از کشور می‌فرستند تأمین می‌شود. نرخ تورم در آن در سال ۲۰۰۷ میلادی ۳٫۸ درصد بود.
 محصولات صادراتی این کشور شامل و است که به کشورهای (۶۰٫۵ درصد)، (۲۰٫۱ درصد) و (۲۰٫۱ درصد) صادر می‌شود. محصولات وارداتی این کشور شامل غذا، احشام، سوخت‌های فسیلی، ماشین‌آلات و کالاهای تولید شده‌است که از کشورهای (۴۶٫۱ درصد)، (۱۸٫۹ درصد)، (۱۸٫۲ درصد)، (۷٫۷ درصد) و (۴٫۱ درصد) وارد می‌گردد.
 جمعیت این کشور حدود ۱۲ هزار نفر با میانگین سنی ۲۵ سال است. برای زنان ۷۱ و برای مردان ۶۸ سال است. در این کشور زبان‌های تووالویی و انگلیسی رایج است.
 در این کشور ۹۰۰ خط تلفن ثابت و یک هزار و ۳۰۰ خط تلفن همراه وجود دارد. تووالو ۳۰ هزار و ۲۰۰ میزبان اینترنتی و یک هزار و ۳۰۰ کاربر اینترنت دارد.
{"title": "تووالو", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AA%D9%88%D9%88%D8%A7%D9%84%D9%88&oldid=34877848", "language": "fa"}