از طبیعت ، منشأ شناخت، ارزش شناخت، و وسایل و حدود شناخت، بحث می‌کند.
 غیر از است که محدود به توصیف اعمال و تشخیص آنها از یکدیگر است، بدون اینکه در درستی و نادرستی آنها تحقیق کند.
 و نیز غیر از است که محدود است به قالب ریزی قواعد مربوط به کاربرد اصول کل شناسائی، بدون بحث در اصل و ارزش آنها.
 معرفت‌شناسی بخشی از است که نمی‌تواند از بی‌نیاز باشد زیرا مقصود آن تحقیق در اصولی است که فکر آنها را به نحو پیشینی فرض می‌کند.
 بنا بر این، معرفت‌شناسی عبارت است از بحث در مشکلات فلسفی ناشی از رابطه مُدرک و شیء مدرک یا رابطه .
 قدیم‌ترین صورت این نظریه عبارت است از بحث در حدود شباهت بین ذهنی و شیء خارجی به منظور شناخت مطابقت بین این دو.
 و جدیدترین صورت آن عبارت است از بحث و تحقیق در طبیعت ذهن مدرک، به منظور شناخت و تعیین حدود تأثیری که ذهن هنگام شناسائی در شیء مدرک به جا می‌گذارد. 
 ، با انکار ، را اضافه ای بین عالم و معلوم می‌داند؛ حال آنکه به وجود ذهنی قائل شده‌است. او در کتاب معیار العلم می‌گوید:
هستی شیء یا در عالم عین است یا در عالم ذهن. آنچه در عالم ذهن است مثال عالم عین است و در عین حال مطابق با آن. صورت و حقیقت شیء شبیه به حصول صورت شیء در آیینه است؛ با فرق اینکه در آیینه، فقط صور محسوسات است و در آیینه ذهن، صورت امر معقول هم هست. از زمان ، عموم معرفت را بر پایه تجربیات شخصی گذاشته‌اند.
{"title": "فلسفه معرفت‌شناسی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%81%D9%84%D8%B3%D9%81%D9%87_%D9%85%D8%B9%D8%B1%D9%81%D8%AA%E2%80%8C%D8%B4%D9%86%D8%A7%D8%B3%DB%8C&oldid=28504829", "language": "fa"}