(به : ) آبنمایی ست در منطقه تروی در . ارتفاع این فواره ۲۶ متر و عرض آن ۲۰ متر است. تروی بزرگترین فواره دوران در رم و یکی از معروف‌ترین آبنماهای جهان است.
 این آبنما که در محل تقاطع یک سه راه ( ) واقع شده، نقطه پایانی امروزی ست. خود حاصل احیای (یکی از قنات‌های باستانی رم) است که وظیفه تأمین آب روم را بر عهده داشت. در سال ۱۹ پیش از میلاد مسیح و با کمک یک (گفته می‌شود) ، متخصصان رومی منبع آبی پاکیزه را در ۱۳ کیلومتری شهر رم شناسایی کردند. این صحنه در نمای امروزی آبنما به تصویر کشیده شده‌است. گرچه راه پایانی که به آن چشمه کشیده شد، به دلیل غیر مستقیم بودن، ۲۲ کیلومتر طول دارد. آب را به حمام‌های می‌رساند و تا چهارصد سال در خدمت روم بود. در زمان و برای از بین بردن زندگی شهری درآن، قنات‌ها تخریب می‌شدند و رومیان برای تأمین آب، ناچار به آب کشیدن از چاه‌های آلوده و رودخانه روی آوردند.
 
 در سال ۱۶۲۹، که چشمه قبلی را به اندازه کافی هیجان انگیز نمی دید از می‌خواهد تا طراحی نوسازی‌های ممکن را انجام دهد. اما با درگذشت پاپ، این پروژه رها شد. گرچه پروژه برنینی هرگز ساخته نشد اما تأثیر بسیار وی بر روی آبنما هنوز قابل مشاهده است. یک طرح اولیه تأثیرگذار و جالب از در موزه در نگهداری می‌شود. همچنین طرح‌هایی از اوایل قرن هجدهم میلادی وجود دارند که بیشتر بدون امضا هستند.
 در دوران باروک، رقابت برای طراحی ساختمان ها، آبنماها و حتی بالا می گریرد. در سال ۱۷۳۰، پاپ مسابقه‌ای ترتیب داد که در آن به می بازد اما واکنش به پیروزی یک نفر از باعث شد تا سالوی برای انجام کار آبنما گمارده شود. کار در سال ۱۷۳۲ آغاز شد و در سال ۱۷۶۲ سال‌ها پس از مرگ سالوی تکمیل شد و نیز (خدای تمامی آب ها) را در مرکز طاقچه آبنما قرار داد.
 پیش از مرگ سالوی در سال ۱۷۵۱، وی اطمینان حاصل می‌کند که نشان بی قواره یک لجوج، مجموعه را ضایع نمی‌کند. به همین دلیل او آن نشان را پشت ( ) پنهان کرد.
 آبنمای تروی در سال ۱۷۶۲ بدست تکمیل شد. او نشانه‌های کنونی را به جای مجسمه‌های آگریپا و (باکره رومی) که قبلاً در نظر گرفته شده بودند قرار می‌دهد.
 در سال ۱۹۹۸، سنگکاری‌ها جلا داده شدند و تمامی ترک‌ها و قسمت‌های فرسوده، بدست هنرمندان چیره دست مرمت شد و آبنما به پمپ‌های گردش آب مجهز شد.
 در ژانویه ۲۰۱۳ اعلام شد که شرکت ایتالیایی ، پشتیبانی مالی ۲.۲ میلیون یورویی برای بزرگترین مرمت در تاریخ آبنما را بر عهده گرفته‌است. 
 زمینه فواره را تشکیل می دهد و با ستون‌های ، دو طبقه اصلی بنا به هم پیوند خورده‌اند. درونمایه پیش آمدگی سترگی ست که در آن آب و سنگکاری ذر هم آمیخته‌اند و میدان کوچک را پر کرده‌اند. در حال رام کردن ، صدف را هدایت می‌کند.
در طاقچه سمت راست اوکئانوس، از کوزه اش آب می پاشد و در سمت چپ، جامی در دست دارد که ماری از آن می نوشد.
 بر اساس یک داستان سنتی، اگر یک بازدیدکننده سکه‌ای داخل آب فواره پرتاب کند، روزی به رم بازخواهد گشت. برآورد می‌شود که روزانه ۳۰۰۰ یورو در فواره ریخته می‌شود. این پول برای سوپرمارکتی برای نیازمندان رم مورد استفاده قرار می‌گیرد و البته هر از گاهی تلاش‌هایی برای سرقت این سکه‌ها از درون آب صورت می‌گیرد. 
 این آبنما در فیلم‌های ماندگاری همچون به کارگردانی و با هنرپیشه گی و و به کارگردانی و با هنرپیشه گی و به تصویر کشیده شده.
{"title": "فواره تروی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%81%D9%88%D8%A7%D8%B1%D9%87_%D8%AA%D8%B1%D9%88%DB%8C&oldid=32275474", "language": "fa"}