(به Երևանի բերդի գրավումը - به Capture of Yerevan) اشاره به رویدادی است که در طی صورت گرفت. در جنگ‌های ۱۸۲۶ میلادی، نیروهای در اکثر جبهه‌ها شکست خورد و وی مجبور به عقب‌نشینی شد. نیروهای روس به فرماندهی ، را محاصره کردند و در اکتبر ۱۸۲۷ میلادی، موفق به اشغال قلعه شدند. 
 در ۱۸۰۴ میلادی، برای جلب رضایت ، را فرمانده عملیات علیه نیروهای ایران کرد. سپاهیان سیسیانوف بدون هیچ گونه مقاومت جدی ای تا نزدیکی پیشروی کردند و در آنجا، با ارتش ایران روبه رو شدند. پس از درگیری ای خونین، بخشی از ارتش ایران در میان دیوارهای پناه گرفتند و بقیه به عقب‌نشینی کردند. 
 به دستور محمدقلی‌خان قاجار از هر ارمنی شهر یک نفر را گروگان به داخل قلعه آوردند تا مبادا ، گرجی‌ها را سرمشق خود قرار دهند. نیروهای سیسیانوف بعد از سه روز جنگ بی‌نتیجه با نیروهای ایرانی محصور در اچمیادزین به سمت حرکت و آن را محاصره کردند. آنان از مردم شهر خواستند تا با نیروهای روس همکاری کنند که در غیر این صورت آنان را تنبیه خواهند کرد. محاصره ایروان بی‌نتیجه بود. در نتیجه، نیروهای سیسیانوف پس از غارت اهالی بی دفاع شهر عقب‌نشینی و در سر راه خود، را نیز به تلافی شکست خود غارت کردند. خان نیز به نوبه خود تلافی شکست‌هایش را بر سر اهالی شهر درآورد و تعدادی از آنان را به جرم همکاری با نیروهای روس سربرید و تعدادی از خانوارها را نیز از شهر تبعید کرد. 
دربار ایران به علت نارضایتی از عملکرد خان ایروان در مقابل نیروهای روس به جای محمدقلی‌خان قاجار ابتدا مهدی‌قلی‌خان قاجار و سپس احمدخان مقدم مراغه‌ای را به سمت حاکم ایروان منصوب کرد. یک سال بعد نیز، ، را که از اقوام نزدیکش بود به حاکمیت ایروان برگزید و او نیز برادرش، حسن خان را معاون خود کرد.
 نیروهای روس در پاییز ۱۸۰۸ میلادی به فرماندهی از دو جبهه دست به حمله علیه ایران زدند. آنها در مناطق ، و به موفقیت‌هایی دست یافتند ولی نتوانستند با محاصره قلعه ایروان آن را فتح کنند. در نتیجه، پس از سه ماه مجبور به عقب‌نشینی شدند. این بار نیز سردار ایروانی همچون دفعه قبل تعدادی از ارمنی‌های شهر و همچنین را، برای نظارت و مهار ارمنی‌های مناطق دیگر، در قلعه گروگان گرفت که البته جاثلیق به علت بیماری در قلعه درگذشت. 
 حسینقلی خان، بدون توجه به وضعیت حساس منطقه، نارضایتی شدید اهالی و خطر روس‌ها، همچون خان‌های قبلی سعی در افزایش درآمد خود داشت. این امر باعث ستم به اهالی و بالا گرفتن نارضایتی آنان و به خصوص، نارضایتی از ستم‌هایی شد که برادر حسینقلی خان در حق اهالی روا می‌داشت. از این وضعیت روس‌ها به خوبی استفاده و خود را ارتش آزادی‌بخش ملل از ستم خان‌های محلی معرفی کردند. 
 در نیروهای در اکثر جبهه‌ها شکست خورد و وی مجبور به عقب‌نشینی شد. نیروهای روس به فرماندهی قلعه ایروان را محاصره کردند و در اکتبر ۱۸۲۷ میلادی، موفق به اشغال قلعه شدند که بر اثر آتش ممتد توپخانه تبدیل به تپه‌ای بزرگ از ویرانه‌ها شده بود. روس‌ها پس از اشغال ایروان به سمت جنوب حرکت کردند و پس از گذشتن از رود ، شهرهای و را تحت اشغال درآورند و سپس، آماده حرکت به سمت شدند. در این حین، مذاکرات صلح آغاز و طبق رود مرز تعیین شد. 
 در کتاب در این باره می‌نویسد:
{"title": "فتح ایروان", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%81%D8%AA%D8%AD_%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D9%88%D8%A7%D9%86&oldid=34992231", "language": "fa"}