گروهی از شیعیان بودند که یکی از فرزندان جعفر صادق، یعنی را که پس از مرگ ، فرزند ارشد صادق به حساب می آمد، را به عنوان امام پذیرفتند اما عبدالله افطح هفتاد روز پس از مرگ پدرش بدون فرزند از دنیا رفت. فطحیه یا پیروان عبدالله افطح، تا اواخر قرن سوم هجری در میان شیعیان وجود داشتند. فرق آنها با جریان اصلی شیعه در این بود که آنها عبدالله افطح را به عنوان امام در بین جعفر صادق و موسی کاظم می گنجاندند. 
 بنا به روایت دیگری عبدالله افطح در نزد پدر محبوبیتی نداشت و متمایل به «حشویه» و «مرجئه» بود. او بعد از پدرش به جای او نشست و به اتکای این حدیث از پدر که (امامت در بهترین فرزندان امام است) به جمع‌آوری پیروان پدرش پرداخت واین گروه را به نام عبدالله بن فطح یا عبدالله بن افطح نامی که از پیشوایان ایشان واهل کوفه بوده نامیده شدند.
{"title": "فطحیه", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%81%D8%B7%D8%AD%DB%8C%D9%87&oldid=33970478", "language": "fa"}