ریشه‌های مدتها قبل از مدرن در سال ۱۹۴۸ شکل گرفت و آثار آن به (به ۱۰۰۰ قبل از میلاد) بازمی‌گردد. این نشان دهنده فرهنگ یهود، در دیاسپورا، جنبش است که در اواخر قرن نوزدهم شکل‌گرفت، و همچنین تاریخ و سنت‌های جمعیت و اقلیت‌های قومی که در اسرائیل زندگی می‌کنند، از جمله آنها ، چریکها. ارمنی‌ها و موارد دیگر را می‌توان نام‌برد.
 اسرائیل زادگاه فرهنگ یهود است و فرهنگ آن شامل بسیاری از خصوصیات فرهنگی یهود، از جمله ، ادبیات، شعر، هنر، اساطیر، فولکلور، عرفان و است؛ و همچنین ، که برای ایجاد و نیز اساسی بود. 
 و اصلی‌ترین قطب‌های فرهنگی اسرائیل به حساب می‌آیند. تل آویو را به عنوان «پایتخت آرام مدیترانه ای» توصیف کرده‌است، آن را به عنوان ده شهر برتر برای زندگی شبانه قرار داد، و آن را به عنوان یکی از ده شهر برتر ساحلی معرفی کرده‌است. 
 اسرائیل با بیش از ۲۰۰ موزه، بیشترین تعداد سرانه موزه‌ها را در جهان دارد و سالانه میلیون‌ها بازدیدکننده داشته‌است. موزه‌های هنری بزرگ در ، ، و ، و همچنین در بسیاری از شهرها و فعالیت می‌کنند. ارکستر فیلارمونیک اسرائیل در سالن‌هایی در سراسر کشور و خارج از کشور برنامه اجرا می‌کند و تقریباً هر شهر ارکستر مخصوص به خود را دارد که بسیاری از موسیقی دانان از سابق فعالیت می‌کنند. رقص عامه در اسرائیل محبوب است و شرکتهای اسرائیلی جمله شرکت رقص باتسوا در دنیای رقص بسیار مورد تحسین قرار می‌گیرند. تئاتر ملی، حبیما در سال ۱۹۱۷ تأسیس شده‌است. و بازیگران در سال‌های اخیر جوایز جشنواره‌های بین‌المللی فیلم را کسب کرده‌اند. از دهه ۱۹۸۰، به‌طور گسترده ترجمه شده‌است، و چندین نویسنده اسرائیلی به شناخت بین‌المللی دست‌یافته‌اند. 
 با جمعیت متنوع مهاجران از پنج قاره و بیش از ۱۰۰ کشور، و خرده فرهنگ‌های قابل توجهی مانند ، ، ، ، و ، هر کدام با شبکه‌های فرهنگی خود، فرهنگ اسرائیل را بسیار متنوع می‌سازند. این روندها و تغییرات فرهنگی را در سراسر جهان دنبال می‌کند و همچنین بیانگر روحیه ای بی نظیر از خودش است. در عین حال، اسرائیل یک جامعه خانواده محور و دارای یک جامعه قوی است. 
 اسرائیل باستان، به عنوان یک تمدن از شرق باستان نزدیک، تا حدودی تحت تأثیر دیگر فرهنگ‌های منطقه بوده‌است. از اقتباس شده‌است و مشتق است. اعتقاد بر این است که تأثیر خود را در داشته و اساطیر یهود شباهت‌هایی با اساطیر بین‌النهرین مانند و یا و روایت سیل جنسیس دارد.
 ، ریشه در اسرائیل باستان، پایه و اساس اخلاق غربی است. غرب کنونی از بسیاری جهات از فرهنگ اسرائیل باستان تأثیر پذیرفته‌است، از اخلاق آن گرفته تا آداب توحید. تمام مزایای آن تا حد زیادی از طریق بر جهان تأثیر گذاشت. ، تألیف شده توسط در از قرن ۸ تا ۲ قبل از میلاد، سنگ گوشه ای از تمدن غربی است. در حدود سال ۶۳ قبل از میلاد، بخشی از شد. در حدود ۶ سال قبل از میلاد در خانواده ای یهودی در شهر به دنیا آمد و چند دهه بعد در زمان شد. پیروان او بعداً اعتقاد داشتند که او در قیامت حضور پیدا خواهد کرد و به آنها الهام می‌بخشد تا یهودیت را در سراسر جهان گسترش دهند. مسیحیت نیز در جهان و روم گسترش یافت. بعداً این امر منجر به ایجاد خود غرب خواهدشد. 
 مسیحیت، دین غرب و دین اساسی جهان غرب، از یهودیت و به عنوان یک فرقه یهودای معبد دوم از اواسط قرن اول آغاز شد. ، تألیف شده توسط یهودیان قرن اول، یکی از متون اصلی تمدن غربی است. 
 اسلام از دیدگاه بنیادی و مذهبی، ساختار، فقه و عملکرد خود به شدت تحت تأثیر یهودیت قرارگرفت. اسلام ایده‌های خود را از متن مقدس ، سرانجام از یهودیت، مشتق‌می‌کند و حاوی اشاراتی به بیش از پنجاه نفر و رویدادهایی است که در کتاب مقدس یهودیت نیز آمده‌است از جمله ، ، ، پیدایش. روایت سیل نوح، ، ، و خروج، و پیامبران یهودی. عهد جدید که توسط یهودیان در روم یهودا تألیف شده‌است، همچنین بر اسلام تأثیر گذاشته‌است و قرآن از چهره‌هایی همچون عیسی، و نیز یاد می‌کند. کدهای رژیمی و حقوقی اسلام، طراحی اساسی مسجد، عبادتگاه اسلامی و نماز جمعی اسلام از جمله روالهای فداکارانه آنها ناشی از یهودیت است. 
 در حالی که زبانهای رسمی کشور اسرائیل است، بیش از ۸۳ زبان در این کشور صحبت‌می‌شود. 
 با ورود مهاجران جدید، آموزش زبان عبری مهم بود. ، که کمیته زبان عبری را تأسیس کرده‌است، هزاران کلمه و مفهوم جدید مبتنی بر منابع ، و منابع دیگر را برای مقابله با نیازها و خواسته‌های زندگی در قرن بیستم ابداع کرد. یادگیری زبان عبری با استفاده از شعار "یهودی، دوبر ایوویت" ("یهودی‌ها - به زبان عبری صحبت کنید") به یک هدف ملی تبدیل شد. مدارس ویژه یادگیری زبان عبری، ، در سراسر کشور تأسیس شده‌است. 
 بزرگ کردن نام خانوادگی در دوره قبل از دولت رایج بود و در دهه ۵۰ بیشتر رواج یافت. در سال‌های اولیه، جزوه ای در مورد نحوه انتخاب نام عبری منتشر شد. نخست‌وزیر، ، از مردم خواست تا نام خانوادگی عبری را اتخاذ کند. 
 در سال ۲۰۱۲، طبق گزارش (OECD) که با گزارشی از نگاه Glance ، منتشر شد، اسرائیل به عنوان دومین کشور از نظر تعداد تحصیل کرده‌ها در جهان شناخته شد. در این گزارش آمده‌است که ۷۸٪ از سرمایه‌گذاری شده در آموزش و پرورش از محل بودجه عمومی بوده و ۴۵٪ از مردم دارای مدرک دانشگاه یا کالج هستند. 
 عقاید و رویکردهای فلسفی اسرائیلی باستان را می‌توان در کتاب مقدس یافت. شامل دعوتهایی برای تحسین خرد خدا از طریق آثارش است. از این رو، برخی از محققان معتقدند، یهودیت از یک جریان فعلی فلسفی برخوردار است. اثر تفسیری مزمور ۱۳۲ میان و فلسفه کلامی قراردارد. 
 اغلب تنها اثر اصیل فلسفی در به حساب می‌آیند. نویسنده آن درصدد درک جایگاه انسان‌ها در جهان و معنای زندگی است. و از آثار مورد علاقه فیلسوفان قرون وسطایی بودند که آنها را به عنوان مباحث فلسفی در نظر داشتند که به مکاشفه تاریخی وابسته نیستند. کتاب جامعه تأثیر عمیقی بر ادبیات غربی داشته‌است که شامل چندین عبارت است که در فرهنگ انگلیس و آمریکا طنین انداز شده‌است، مانند "خوردن، آشامیدن و شاد بودن"، "هیچ چیز جدیدی در زیر آفتاب نیست"، "زمانی برای به دنیا آمدن و زمانی برای مردن" و "غرور و خودبینی؛ همه پوچی است. " 
 در کتابهای دیگر مانند یا و آخرالزمان یهود، اشاراتی به عنوان مفهوم خرد وجود دارد که برای تفکر یهود اهمیت اولیه داشت. 
 فلسفه مدرن اسرائیل تحت تأثیر تفکر سکولار و مذهبی یهود بوده‌است.
از فیلسوفان نام آشنایی یهودی می‌توان ، ، ، و را نام برد.
 قدیمی‌ترین کتیبه شناخته شده به زبان عبری، کتیبه است (قرن ۱۱ام - ۱۰ام قبل از میلاد)، تا کنون متنوع‌ترین، گسترده‌ترین و از لحاظ تاریخی مهمترین ادبیات که به کلاسیک قدیمی نوشته شده‌است، کتاب مقدس عبری است. کتاب مقدس یک قطعه ادبیات تک و یکپارچه نیست، زیرا هر یک از این سه بخش، به نوبه خود، حاوی کتاب‌هایی است که در زمان‌های مختلف توسط نویسندگان مختلف نوشته شده‌است، که از قرن ۸ تا ۲ قبل از میلاد نوشته نگارش شده‌اند که منابع اصلی اساطیر، ادبیات، فلسفه و شعر اسرائیلی باستان است. تمام کتاب‌های کتاب مقدس از نظر ماهیت کاملاً مذهبی نیستند. به عنوان مثال، اشعاری عاشقانه است و همراه با ، به صراحت از یاد نمی‌کنند. 
 اولین آثار ادبیات عبری در اسرائیل توسط نویسندگان مهاجر با ریشه‌های غیر اسرائیلی و سنن یهودیان اروپایی نوشته شده‌است. یوسف‌هایم برنر (۱۹۲۱–۱۸۸۱) و (۱۹۸۸–۱۸۸۸)، بسیاری از آنها به عنوان پدران ادبیات مدرن عبری بیاد می‌کنند. آگنون، معاصر برنر، دانش خود را دربارهٔ میراث یهودی با تأثیر ادبیات اروپایی سده ۱۹ و اوایل قرن ۲۰ آمیخت. وی داستانی را در رابطه با تجزیه شیوه‌های سنتی زندگی، از بین رفتن ایمان و از دست دادن هویت متعاقب خود تولید کرد. در سال ۱۹۶۶، آگونون موفق به دریافت گردید.
 
از دهه ۱۹۸۰ و اوایل دهه ۱۹۹۰، ادبیات اسرائیل به‌طور گسترده ترجمه شده‌است، و چندین نویسنده اسرائیلی به شهرت بین‌المللی دست یافته‌اند.
{"title": "فرهنگ در اسرائیل", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF_%D8%AF%D8%B1_%D8%A7%D8%B3%D8%B1%D8%A7%D8%A6%DB%8C%D9%84&oldid=34995717", "language": "fa"}