فیلم‌های سینمایی ساخته‌شده در ایران، به دلایل متعددی ممکن است هرگز به اکران عمومی نرسند. به دلیل کمبود سالن‌های سینمایی در ایران، بسیاری از فیلم‌هایی که ساخته می‌شوند، به اکران نمی‌رسند، یا چندین سال پس از ساخته‌شدن به نمایش عمومی در می‌آیند. ممکن است فیلم‌های ساخته‌شده (با وجود داشتن ) موفق به دریافت پروانه نمایش نشوند.
 نزدیک به تمام فیلم‌های پیش از انقلاب ایران، به دلایلی چون عدم وجود پوشش حجاب، رقص و آواز، پس از انقلاب غیرقابل پخش تشخیص داده شده‌اند. از این میان می‌توان به چند استثنا مثل فیلم به‌کارگردانی اشاره کرد که در سال ۱۳۸۲ در سینما سپیده اکران محدودی داشت
همچنین فیلم ساخته و ساخته که از صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران پخش شدند. فیلم محصول ١٣۵۵ به‌کارگردانی نیز در آبان ١۴٠٠ با حذف بخش‌های زیادی از شبکهٔ چهار سیما پخش شد. 
 اولین قانون مدون نظارت آثار سینمایی در ایران به سال ۱۳۰۹ و لایحه نمایش‌ها و سینماها بازمی‌گردد:
 «هر سینما مکلف است مدیر مسئول تعیین و کتباً به شعبه معارف بلدیه معرفی کند … هر قسمت از فیلم را که بلدیه منافی اخلاق و عفت بداند قطع نموده، با حضور مدیر سینما در قوطی گذارده، لاک و مهر کرده، در مقابل رسید کتبی تحویل و تسلیم مشارٌ‌الیه خواهد شد.» 
 در سال ۱۳۴۷ قاعده جدیدی با عنوان آیین‌نامه نظارت بر نمایش فیلم و اسلاید تدوین می‌شود که شورایی مرکب از کارشناسان سیاسی و هنری بر آن نظارت می‌کنند. برخی موارد این آیین‌نامه به این ممنوعیت‌ها اشاره دارد:
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 چه در دوران پیش از انقلاب ایران، چه در دوران پس از آن قوانین سخت‌گیرانه‌ای بر سینمای ایران وضع شده‌است و بسیاری از آثار سینمایی با توجه به این قوانین یا توقیف می‌شوند یا با تغییراتی به نمایش درمی‌آیند.
 مهرجویی چند سال در توقیف باقی می‌ماند و در سال ۱۳۵۶ با بازتر شدن فضای سیاسی، با حذف و ممیزی زیاد اجازه اکران می‌یابد. اثر پس از چهار سال توقیف در سال ۱۳۵۲ بعد از حذف حدود بخش‌هایی از فیلم بر پرده می‌رود.
 مهرجویی به دلیل دیدگاه خاصش نسبت به طبقه محروم پس از چند سال توقیف در سال ۱۳۷۰ به نمایش درآمد. در سال ۱۳۶۵به کارگردانی و بازیگری و ساخته می‌شود، اما به دلیل آنکه مضمونش ضد جنگ تشخیص داده می‌شود تا سال ۱۳۶۸ فرصت نمایش پیدا نمی‌کند.
 اما فیلم‌هایی چون اثر ، اثر ، اثر و «مه بانو» به کارگردانی مجید بهشتی، نوشته علیمحمد افغانی، به دلیل خودداری کارگردانانشان از دادن تغییرات در فیلم، هرگز به نمایش عمومی درنیامدند.
 از جمله‌بندهای قوانین نظارت در نیمه دوم دهه ۱۳۶۰ می‌توان به موارد ممنوعه زیر اشاره کرد: 
 
 
 
 
 
 
 
 
   از کتاب تاریخ سینمای ایران ـ مسعود مهرابی
{"title": "فهرست فیلم‌های توقیف‌شده یا اکران‌نشده سینمای ایران", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%81%D9%87%D8%B1%D8%B3%D8%AA_%D9%81%DB%8C%D9%84%D9%85%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C_%D8%AA%D9%88%D9%82%DB%8C%D9%81%E2%80%8C%D8%B4%D8%AF%D9%87_%DB%8C%D8%A7_%D8%A7%DA%A9%D8%B1%D8%A7%D9%86%E2%80%8C%D9%86%D8%B4%D8%AF%D9%87_%D8%B3%DB%8C%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C_%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86&oldid=35159892", "language": "fa"}