یا یک و نوری است که در آن یک ماده بر اثر جذب ، مانند ، نور ، نور یا ، هدایت الکتریکی بیشتری از خود نمایش می‌دهد.
 هنگامی که نور با ماده‌ای مانند جذب می‌شود، شمار الکترون‌های آزاد و آن تغییر می‌کند و هدایت الکتریکی آن افزایش می‌یابد.
 از فتورسانندگی به صورت گسترده برای تشخیص نور و اندازه‌گیری شدت آن در ابزارهای حساس به نور استفاده می‌شود. برخی از نیمه‌رساناهای کریستالی مانند ، ، ، سولفید ، و شبه‌فلز مرتبط به شدت فوتورسانا هستند. به طور معمول فتورساناها ضعیفی هستند زیرا تنها تعداد کمی دارند. بیشتر الکترون‌های فوتورساناها در آن قرار دارند اما اگر انرژی بیرونی به آن‌ها برسد می‌توانند به بیایند و به هدایت الکتریکی کمک کنند. فوتورسانش هنگامی رخ می‌دهد که ماده با فوتون‌های دارای انرژی کافی بمباران می‌شود و الکترون‌ها از عبور می‌کنند و به لایهٔ رسانش می‌رسند. در سولفید کادیم انرژی مورد نیاز برای این کار ۲٫۴۲ است که معادل فوتونی با ۵۱۲ (نور سبز مرئی) خواهد بود. در سولفید سرب انرژی لازم برای عبور از لایهٔ ممنوعه ۰٫۴۱ الکترون-ولت است و بنابراین این ماده به نور حساس خواهد بود. با توجه به اینکه فوتورسانش پس از قطع‌شدن نور متوقف می‌شود، از این پدیده در کلیدهای حساس به نور استفاده می‌کنند. همچنین از مواد فوتورسانا در تشخیص تابش فروسرخ و برای هدایت موشک‌هایی که اهدافشان گرما تولید می‌کنند استفاده می‌شود. فوتورسانندگی کاربرد گسترده‌ای در و دارد که در ابتدا در آن‌ها از سلنیم استفاده می‌شد ولی امروزه این عنصر جای خود را به فوتورسانا داده‌است.
{"title": "فوتورسانندگی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%81%D9%88%D8%AA%D9%88%D8%B1%D8%B3%D8%A7%D9%86%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C&oldid=34950892", "language": "fa"}