بر حفاظت از منابع آب به جهت سلامت انسان و حاکم هستند. قوانین مربوط به کیفیت آب استانداردها یا الزامات قانونی حاکم بر هستند، یعنی غلظت در برخی از حجم‌های تنظیم شده آب را می‌سنجند. چنین استانداردهایی به‌طور کلی به صورت درصدی از آلاینده‌های خاص آب (اعم از شیمیایی، فیزیکی، بیولوژیکی یا رادیولوژیک) بیان می‌شوند که در حجم مشخص آب قابل قبول تلقی می‌شوند و اگر میزانشان بیش از حد معمول باشد - چه برای مصارف انسانی، صنعتی یا استفاده خانگی، تفریحی یا به عنوان زیستگاه آبزیان - مضر خواهند بود. علاوه بر این، این قوانین مقررات مربوط به تغییر در ویژگی‌های را نیز ارائه می‌کنند. اقدامات نظارتی ممکن است شامل شناسایی و طبقه‌بندی آلاینده‌های آب، تعیین غلظت‌های قابل قبول آلاینده در منابع آب و محدود کردن تخلیه آلاینده‌های منابع پساب در رودها و دریاها باشد. مناطق نظارتی شامل فاضلاب، مدیریت پساب صنعتی و کشاورزی و از سایت‌های ساختمانی و محیط‌های شهری است. قوانین مربوط به کیفیت آب، اساس مقررات مربوط به استانداردهای آب، نظارت، بازرسی‌ها و مجوزهای مورد نیاز و اعمال قانون را فراهم می‌کنند. این قوانین ممکن است برای رفع نیازها و اولویت‌های موقت اصلاح شوند. 
 و آلایندگی کشتی‌ها تهدیدهای جدی برای اقیانوس‌های جهان است.
 آیین‌نامه‌های مربوط به آلودگی دریایی را برای کشتی‌ها را تدوین کرده. 
 مروری کلی بر کیفیت آب، مناطق در معرض خطر و توصیه‌هایی برای رهنمودهای آینده برای کیفیت (GDWQ) را ارائه می‌دهد.
{"title": "قانون کیفیت آب", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%88%D9%86_%DA%A9%DB%8C%D9%81%DB%8C%D8%AA_%D8%A2%D8%A8&oldid=34635597", "language": "fa"}