متخلص به ، (۷۴۰ قمری در و شهر گرگان امروزی - ۷۹۶ یا ۷۹۸ قمری در ) شاعر، عارف و صوفی نامدار و بنیانگذار جنبش 
او همچنین از نویسندگان و عارفان بزرگ بود و کتاب‌های ، و را نوشت. نعیمی در دین تجلی کامل حقیقت بوده و در متون اهل حق از وی با نام یا یاد شده‌است. 
 فضل‌الله نعیمی در ۷۴۰ قمری در دوران در ( ) به دنیا آمد. پدرش به نام ابومحمد عبدالرحمان جلال‌الدین قاضی‌القضات استرآباد بود. در جوانی از طریق دوختن نوعی کلاه به نام طاقیه امرار معاش می‌کرد. پس از مدتی به اصفهان مهاجرت کرد. سپس به تبریز رفت و در این سفرها با که در آن روزگار رایج بود آشنا شد و علم اعداد، جفر، علم اسماء و علم حروف را فراگرفت. 
 فضل‌الله نعیمی جنبش را بنیان گذاشت. از جمله یاران و شاگردان وی می‌توان به و شیخ اشاره کرد.
 هنگامی که کار جنبش بالا گرفت، فرزند که حاکم آذربایجان بود فضل‌الله نعیمی را از احضار کرده و وی را به قتل رساند. حتی پس از مرگ نیز در سال ۸۰۴ قمری سر و جسد وی سوزانده شد. 
 پیروان نعیمی اندیشه و مرام وی را در سراسر رواج دادند. به عنوان جانشینش پس از قتل نعیمی به گریخت و در آنجا به خانقاه بکتاشیان وارد شد و عقاید حروفی را به مذهب بکتاشیان وارد کرد. 
 از آثار مهم فضل‌الله نعیمی استرآبادی می‌توان به جاودان کبیر و جاودان صغیر اشاره کرد که تحت عنوان نیز از آن‌ها نام برده‌شده‌است که به نگاشته شده. البته این احتمال وجود دارد که این کتاب را عمادالدین نسیمی پس از مرگ وی نگاشته‌باشد. از دیگر آثار وی می‌توان به کتاب‌های زیر اشاره کرد:
 
 
 
 
 
 نعیمی در دین اهل‌حق تجلی کامل حقیقت بوده و در متون اهل‌حق از وی با نام یا یاد شده‌است. با این حال در این متون زمان و مکان زیست وی با توجه به رمزی بودن مت‌های اهل‌حق تغییر کرده‌است. وی را از اعاظم و باطن داران دانسته که در قرن سوم هجری در می‌زیسته، ذات مهمان بوده و از ، زکریا و ترک سربریده به عنوان یاران وی یاد کرده‌است. این احتمال وجود دارد که الهی وی را عمداً یا سهواً با که در قرن سوم هجری می‌زیست و از یاران عرب‌تبار امام هشتم شیعیان بود (و وی نیز در نیشابور به شاه فضل ملقب بود) اشتباه گرفته‌باشد.
 یکی از مهم‌ترین و معروف‌ترین اشعاری که از فضل‌الله نعیمی به جای مانده‌است است:
 این شعر با تغییراتی در سال ۱۳۷۸ توسط و با عنوان ترانهٔ ای کاروان خوانده شده‌است
 بخشی از ادبیات طبری را یا تشکیل می‌دهد که کتاب‌هایی مانند ، ، ، محرم نامه، و لغت نامه ای به نام لغت‌استرآبادی به این گویش نگاشته شده‌اند که از روی این متون واژه‌نامه گرگانی را تهیه کرد.
 (طبری امروزی:سبب چه بی‌یه که عیسی باته که با شِما هر چه باتمِه به اشاره باتمه/فارسی:سبب چه بود که عیسی گفت که با شما هر چه گفتم به اشاره گفتم)
 (طبری امروزی:باته که ونِه که تِنِ زمین سِرخ بوئه/فارسی:گفت که باید که زمینَت سرخ باشد)
 (طبری امروزی:اون که باته چون قیامت ورسه/فارسی:انکه گفت چون قیامت برسد)
{"title": "فضل‌الله نعیمی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%81%D8%B6%D9%84%E2%80%8C%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87_%D9%86%D8%B9%DB%8C%D9%85%DB%8C&oldid=35022572", "language": "fa"}