به فرود یک یا قطعه‌ای از آن توسط بر روی آب دریا (به : ) گفته می‌شود.
فضاپیماهای سرنشین‌دار آمریکایی پیش از از این روش استفاده می‌کردند و سفینه‌های روسی و چینی نیز برای موارد اضطراری توان انجام آب‌فرود را دارند. تنها نمونه از آب‌فرود فضاپیماها در تاریخ شوروی که البته برنامه‌ریزی‌نشده بود مربوط است به فرود . این فضاپیما بر سطح یخ‌زده یک دریاچه فرود آمد و را با خطر مرگ روبه‌رو کرد.
 خاصیت نرم آب به گونه‌ای است که کپسول‌های فضایی در مرحله پایانی فرود نیازی به ندارند. روش فرود بر روی آب در برنامه‌های ، و (ازجمله که از کپسول‌های آپولو استفاده می‌کرد) به‌کار رفته‌است.
 در پروازهای اولیه مرکوری، یک کابلی را به کپسول فضانوردان متصل می‌کرد و با برداشتن این کپسول از آب، آن را به کشتی‌ای در نزدیکی محل می‌رساند. این روش پس از غرق شدن سفینه تغییر کرد. تمامی کپسول‌های مرکوری، جمینای و آپولو «دامن شنا» داشتند که لاستیک‌هایی بود که به شناور ماندنشان کمک می‌کرد. این کپسول‌های فضانوردی سپس به‌وسیله کشتی‌هایی بر روی آب یدک می‌شدند و با یک به عرشه کشتی آورده می‌شدند.
{"title": "آب‌فرود", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%A2%D8%A8%E2%80%8C%D9%81%D8%B1%D9%88%D8%AF&oldid=32602748", "language": "fa"}