به در اشاره دارد و قدمت آن به اواخر قرن نوزدهم می‌رسد. سینمای آلمان در دوره ۱۹۱۸-۱۹۳۳ تاثیرات برجسته‌ای هم از دید فنی و هم از دید هنری بر سینما داشته است. 
 بر خلاف سایر سینماهای ملی که در زمینه سیستم‌های سیاسی به نسبت پیوسته و پایداری رشد کرده‌اند، آلمان در قرن بیستم شاهد تغییرات فراوانی در هویتش بوده است. این تغییرات باعث به وجود آمدن دوره‌ها و جنبش‌های مختلفی در سینمای این کشور شدند. 
 در سینمای آلمان شروع کار فیلم سازی به به و پس از آن به نسبت داده می‌شود. از حدود ۱۸۹۶ در مونیخ کارآفرین‌های باواریایی دستگاه سینماتوگراف را وارد آلمان کردند و تنها ۵ سال پس از آن هنرمندان تئاتر نیز بیشترین اقبال را در بازی جلوی این دستگاه جدید از خود بروز دادند. 
 از ۱۹۰۵ تا ۱۹۲۱ اوج و شکوه سینمای واقعی آلمانی‌ها است و این روند به ۲ علت به وقوع پیوست: اول روح ماجراجوی صنعتگران و مخترعان آلمانی که مدام ابزار تازه برای دوریین ها می‌ساختند و استودیوها را مجهز می‌کردند و دیگری حضور کارگردانان بزرگ تئاتر که پیشینه گرانقدر خود را به سینمای نوظهور هدیه دادند. 
 سینمای آلمان در دوران رو به افول گذاشت. تبعات سیاسی و بین‌المللی و فرهنگی این جنگ برای آلمان‌ها چنان تحقیرآمیز بود که آنان را سخت در ناامیدی فرو برد، اما دریافت همین جامعه شناختی توسط سینماگران آلمانی سبب شد بهترین دوره سینمای آلمان در همین سال‌های پس از جنگ جهانی اول شکل بگیرد. 
 به تعبیری مهم‌ترین اتفاق سینمای آلمان در ابتدای دهه ۲۰، ظهور سبک انتزاعی بود که دریچه‌ای نو به لحاظ بصری به روی سینما باز کرد. فیلم‌هایی مانند ، و از مهم‌ترین آثار این دوره‌اند. 
 ، ، ، ، ، ، ، ، و از مهمترین افراد مربوط به بدنه سینمای اکسپرسیونیسم در این دوران هستند. 
 از ۱۹۲۵ به بعد اکسپرسیونیسم محبوبیت‌اش را از دست داد و در حدود سال ۱۹۲۵ رئالیسم نوین جایگزین آن شد. تاثیر جو اجتماعی در این دوره نیز بسیار قابل اعتنااست.  عمده آلمانی‌ها اعتقاد داشتند زمانه‌ی نا امیدی به سر رسیده و باید بدنبال احقاق گذشته خود باشند. 
 در ۱۹۳۳ با قدرت گرفتن ابزارهای فرهنگ و هنر آلمان کلا در اختیار قرار می‌گیرد. با حضور و قدرت یافتن هیتلر بسیاری از استعداد‌ها مانند ، و و دیگران مجبور به ترک آلمان شدند. 
 اما در این سال‌ها فیلم‌های تبلیغاتی موسوم به و معروف‌ترین کارهای آن دوران به شمار می‌آیند. 
 پس از ، مهاجرت هنرمندان تئاتر و سینما به غرب هنوز ادامه داشت. با تقسیم دو آلمان و ایجاد ، بین دو دهه ۱۹۵۰ تا ۱۹۷۰ سینمای هر دو آلمان در افول مطلق به سر ‌برد. اگرچه در دهه ۷۰ با ظهور بزرگانی مثل با فیلم‌های ، و و همچنین با فیلم‌های و دوباره جرقه‌هایی از استعداد در سینمای آلمان بروز و ظهور یافت. 
 از ۱۹۹۰ به بعد چندین شرکت فعال سینمایی مانند ، ، کنستانتین فیلم و در آلمان تولیدات سینمایی را انجام دادند. 
 فیلم‌هایی مانند از ، از ، از ، ساخته ، ساخته ، و از ، ساخته از شناخته شده‌ترین آثار سینمای مدرن آلمان برشمرده می‌شوند که بعضا جوایز سینمایی معتبری مانند را نیز بدست آوردند. 
 که از سال ۱۹۵۱ آغاز به کار کرد به محفلی برای ارتباط سینمای آلمان با دیگر کشورها تبدیل شد. جشنواره فیلم برلین در کنار و ، مهمترین رویداد سینمایی اروپا به‌شمار می‌رود. 
 این جشنواره هر ساله جایزه خرس طلایی و خرس نقره‌ای را به برگزیدگان بخش اصلی اهدا می‌کند. خرس به‌عنوان نمادی از شهر شناخته می‌شود. 
 در بخش‌های چندگانهٔ این فستیوال، مسابقه - پانوراما - فُروم - نسل - پرسپکتیو کینو آلمان - برلیناله کوتاه و چشم‌اندازی به گذشته، حدود ۴۰۰ فیلم به نمایش در می‌آیند. 
 در حال حاضر در آلمان بیش از ۴۸۰۰ سالن سینما موجود است و تولیدات سالیانه در این کشور ۱۲۸، ۸۰ و به ۶ عدد رسیده است. جمعیت سینماروی آلمان نیز حدود ۱۲۵ میلیون نفر گزارش شده است.
{"title": "سینمای آلمان", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B3%DB%8C%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C_%D8%A2%D9%84%D9%85%D8%A7%D9%86&oldid=34122176", "language": "fa"}