در نازل شده و دارای ۱۱ است. کلمه به معنی است.
 بعد از سوره ، در در اوائل نازل شده‌است.
 این سوره بطورکلی از و مقدمات آن سخن می‌گوید، و انسان‌ها را به دو گروه تقسیم می‌کند:
 
 یعنی کوبیدن چیزی بر چیزی
 یعنی سقوط
 یعنی شدت گرما 
 مبثوث یعنی ملخ‌های متفرق
 یعنی پشم رنگارنگ
 یعنی حلاجی شده یا زده شده (پشم زده شده) 
 در این سوره حتی به پیامبر می‌گوید تو نمی‌دانی ان حادثه کوینده (روز قیامت) چیست (به خاطر عظمت ان واقعه)
 مشخص نیست منظور از کوبنده بودن قیامت حوادث پایان دنیا است یا مرحله زنده شدن مردگان که ترس و وحشت باعث کوبیده شدن دلها می‌شود که هر دو البته وحشتناک است 
 از پیامبر نقل شده‌است وقتی روحح مؤمن از جسمش خارج می‌شود بندگان اهل رحمت الهی که قبل او مرده‌اند به دیدنش می ایند و بعد از خستگی در کردن می‌پرسند فلانی چی شد و فلانی آیا ازدواج کرد و احوالپرسی می‌کنند و وقتی حال شخصی را بپرسند و او بگوید فلانی خیلی وقته مرده می‌گویند انا لله و انا الیه راجعون او را به جهنم نزد مادرش هاویه بردند. 
 این معنا از انس بن مالک و از حسن و اشعث بن عبداللّه اعمی از روایت شده‌است.
{"title": "قارعه", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%82%D8%A7%D8%B1%D8%B9%D9%87&oldid=27480632", "language": "fa"}