قصر حاکم در سال ۱۹۱۷ در زمینی با زیربنای ۷۸۸ متر مربع در کنار نهر فیلیه ساخته شد. این ساختمان تاریخی، ۹۲ سال پیش توسط حاکم وقت (در دوره و عشایر عرب ساخته شد و از جمله ساختمان‌های باشکوه دوران خود و شاهد حوادث زیادی بوده‌است. 
این بنا در گذشته جزء تفریحگاه‌های مردم بود که روزانه از آن بازدید می‌شد، این ساختمان یکی از بناهای زیبای دورهٔ به حساب می‌آمد، ساختمانی که بزرگی بر سردر آن بوده که امروز دیگر نه اثری از و نه از آن می‌توان یافت.
 ب‍رای س‍اخ‍ت ای‍ن از م‍ص‍ال‍ح‍ی ه‍م‍چ‍ون آج‍ر و گ‍چ اس‍ت‍ف‍اده ش‍ده اس‍ت. ب‍ن‍ای م‍ذک‍ور در س‍ال ۱۳۵۵ م‍رم‍ت ش‍د و ب‍ع‍ده‍ا م‍ورد اس‍ت‍ف‍اده دری‍ای‍ی ای‍ن ش‍ه‍ر ق‍رار گ‍رف‍ت.
 ق‍س‍م‍ت‌ه‍ای‍ی از ب‍ن‍ای ت‍اری‍خ‍ی قصر در اث‍ر ج‍ن‍گ ت‍ح‍م‍ی‍ل‍ی و ع‍وام‍ل ج‍وی ت‍خ‍ری‍ب ش‍د ول‍ی پ‍س از پ‍ای‍ان ج‍ن‍گ ت‍ح‍م‍ی‍ل‍ی ب‍ار دی‍گ‍ر م‍رم‍ت شد. شیخ خزعل پ‍س‍ر ح‍اج ج‍اب‍ر ن‍ص‍رت م‍ل‍ک م‍ت‍ول‍د ۱۲۳۸ ه‍ج‍ری ق‍م‍ری ی‍ک‍ی از وال‍ی‍ان ب‍ود ک‍ه ب‍ه م‍دت ۲۹ س‍ال ب‍ر ای‍ن م‍ن‍طق‍ه ح‍ک‍م‍ران‍ی ک‍رد. 
 فیلیه در قرار داشت اما آئینه‌ای از و هنرمندان بود. آجر کاری‌های زیبا و درب و پنجره‌های آن از چوب ساج و آبنوس ساخته شده و از آئینه کاری‌های سقف، داخل اتاق‌ها، طارم و ایوان‌هایی با تمثال پادشاهان برخوردار بود. 
 فیلیه در س‍ال ۱۳۵۵ م‍رم‍ت ش‍د و ب‍ع‍ده‍ا م‍ورد اس‍ت‍ف‍اده دان‍ش‍ک‍ده دری‍ای‍ی ای‍ن ش‍ه‍ر ق‍رار گ‍رف‍ت. ق‍س‍م‍ت ه‍ای‍ی از ب‍ن‍ای ت‍اری‍خ‍ی در اث‍ر ج‍ن‍گ و و ع‍وام‍ل ج‍وی ت‍خ‍ری‍ب ش‍د ول‍ی پ‍س از پ‍ای‍ان ب‍ار دی‍گ‍ر م‍رم‍ت شد. با توجه به نزدیکی این بنا به مرز و پیش‌بینی می‌شد تا این بنا در مدت جنگ از بین برود اما این بنای تاریخی نه در جنگ بلکه در شرایط صلح با نیت نامشخص تخریب شد. فیلیه در سال ۱۳۷۹ به شماره ۲۸۴۵ در فهرست آثار ملی ثبت شده بود و تخریب آن در حالی صورت گرفت که بر خلاف گفته‌های مدیران میراث فرهنگی مرمت بخشی از این بنا از دو سال قبل آغاز شده بود. این بنا در تاریخ ۱۶ آبان ۱۳۸۹ تخریب شد. 
 میراث فرهنگی بانیان تخریب فیلیه را یک نهاد نظامی دانسته. تخریب این بنا با بازتاب وسیع خبری در سایت‌های خبری و خارج مواجه شد. 
 در این راستا نمایندهٔ مجلس مردم به معاون وقت و رئیس سازمان میراث فرهنگی و گردشگری که در عین حال رئیس مرکز امور مناطق آزاد است صحبت و نامه‌نگاری کرده و خواهان رسیدگی به این موضوع و برخورد با متخلفان بر حسب حیطه قانونی آن شد. وی پیشنهاد داد که حتماً بنایی به آن سبک و سیاق ساخته و شرایط معماری و مهندسی سابق را بازسازی کنند. 
 جدای از مطالب اعتراضی که در سایت‌های خبری منجمله العربیه فارسی و و دیگر و داخلی و خارجی و همچنین پی‌گیری‌های نمایندگان وقت در مجلس صورت گرفت، بعد از تخریب فیلیه دو نهاد برای رسیدگی به این اتفاق اقدام به شکایت رسمی‌کردند، نهاد اول سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری بود که از نهاد نظامی تخریب‌کننده «کاخ » شکایت کرده و موضوع را به اعلام کرد. نهاد دوم که کانون مبارزه با و عرب‌ستیزی در است نیز با صدور بیانیه‌ای اعتراض خود را اعلام کرد. 
 در روز ۱۳ آذرماه (۱۳۰۳ش) به رفت و در فیلیه سکونت کرد. بر اساس توافق حاصله بین و به اجازه ماندن در داده شد، مشروط بر آن که دستورهای خود را از حاکم بگیرد و از قشون ایرانی در ایالت بماند و در مقابل دستور داد که مالیکت را بر املاک و دارایی‌هایش محترم شمارد و مراقبت کند تا و خانوادهاش مورد آزار و اذیت قرار نگیرد 
 تعدادی از نویسندگان، و فعالان و خارجی در نامه‌ای به خانم ایرنا بوکووا دبیرکل سازمان به تخریب در در اعتراض کردند و از وی خواستند برای محافظت از آثار تاریخی در تلاش کند. به عقیده امضا کنندگان «تخریب یادشده نشانگر تخریب بخش مهمی از وهویت قومیت و در چهار چوب فرایند قوم ستیزی منطقه‌ای صورت گرفته‌است.» 
 امضاکنندگان از سازمان خواستند «تخریب را محکوم کند و تضمین نماید تا این گونه تخریب‌ها دربارهٔ هیچ‌یک از آثار ملی و تاریخی، که برای مردم اهمیت دارند، تکرار نشود.» 
 برخی از امضاکنندگان نامه عبارتند از: ، و رمان‌نویس. یوسف عزیزی، دبیر کانون مبارزه با و ستیزی در . کریم عبدیان، دبیر اجرایی سازمان حقوق بشر اهواز. علی الطائی، استاد دانشگاه شاو . ضیاء صدر الاشرافی، رضا هیئت، سردبیر مجله وارلیق . علیرضا اصغرزاده . حسین بر فعال بلوچ. منصور راجح، یمنی، . یوهان ولدستاو، نروژی.
{"title": "کاخ فیلیه", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%DA%A9%D8%A7%D8%AE_%D9%81%DB%8C%D9%84%DB%8C%D9%87&oldid=32784019", "language": "fa"}