(۷ دسامبر ۱۹۲۰–۱۹ اکتبر ۲۰۱۲) رکابزن بود که در رشتهٔ فعالیت می‌کرد. او توانست سه بار در سال‌های ۱۹۴۸، ۱۹۵۱ و ۱۹۵۵ برندهٔ شود.
 والدین فیورنتسو، جوسپه مانی و جولیا کاچولی بودند و او یک خواهر بزرگتر به نام فیورنتسا داشت. رقابت‌های دوچرخه‌سواری را در سال ۱۹۳۶ و پنهان از والدین خود آغاز کرد. پس از این که خبر موفقیت‌های اولیهٔ او به گوش نزدیکان و والدینش رسید، پدر و مادرش به او اجازه دادند که به حضور در مسابقات دوچرخه‌سواری ادامه دهد. مانی پس از مرگ پدرش در دسامبر ۱۹۳۷ مدرسه را ترک کرد تا شغل پدرش را ادامه دهد و درآمدی برای خانواده‌اش فراهم کند؛ در حالی که همچنان به دوچرخه‌سواری ادامه می‌داد. 
 در ۱۰ ژوئن ۱۹۴۰ مانی به یگان نوزدهم در فلورانس فراخوانده و به آفریقا اعزام شد؛ ولی کشتی که قرار بود او را منتقل کند، غرق شد و مانی به رم فرستاده شد. او تا سال ۱۹۴۳ در آنجا خدمت کرد و دوباره به فلورانس بازگشت. در سال بعد، وارد گروه شد. واحد او در یک درگیری با پارتیزان‌های وارد شد؛ ولی مانی هنگامی به محل درگیری رسید که نبرد خاتمه یافته‌بود. 
 در ۵ نوامبر ۱۹۴۷ مانی با لیلیانا کالو ازدواج کرد. آنان دو دختر به نام‌های تیتسیانا و بئاتریچه داشتند. در سال ۱۹۵۳ به فروش خودروهای مشغول شد. در سال ۱۹۸۰ معامله‌گر رسمی و چند شرکت آسیایی شد. در دههٔ ۱۹۸۰ درگیر تجارت محصولات نفتی با جورجو آلبانی شد. او در سال ۲۰۰۹ فعالیت‌های تجاری خود را متوقف کرد. مانی در ۱۹ اکتبر ۲۰۱۲ در (که از سال ۱۹۷۵ در آنجا زندگی می‌کرد) درگذشت. 
 در دوران جنگ، مانی در جاده و پیست فعالیت می‌کرد؛ ولی پس از آن تمرکز خود را بر مسابقات جاده گذاشت. او «نفر سوم» دوران طلایی دوچرخه‌سواری ایتالیا در دوران رقابت میان و بود. درخشان‌ترین عملکرد او، سه پیروزی در در سال‌های ۱۹۴۸، ۱۹۵۱ و ۱۹۵۵ و سه پیروزی متوالی در در سال‌های ۱۹۴۹ تا ۱۹۵۱ بود. 
 مانی در مسابقه دادن در شرایط هوایی خاص از جمله روزهای سرد، بادی، بارانی یا برفی مهارت داشت. هر سه پیروزی او در تور فلاندر در هوای سرد و نامساعد به دست آمد. او در سال‌های ۱۹۴۹ تا ۱۹۵۳ در شرکت کرد و در هر دوره، دست‌کم در یک مرحله پیروز شد. در مرحلهٔ دوازدهم ، هنگامی که مانی را بر تن داشت، او و سایر رکابزنان ایتالیایی توسط بارتالی وادار به کناره‌گیری شدند؛ زیرا بارتالی توسط چند هوادار فرانسوی تهدید شده‌بود. 
 در مرحلهٔ ۱۲ جیرو دیتالیای ۱۹۵۶ مانی شکست. ولی او با بستن شانه‌اش با یک باند پلاستیکی به مسابقه ادامه داد و جیرو را بر سکوی دوم به پایان رساند. برای جبران ناتوانی خود در وارد کردن نیرو به بازوی چپش، یک تیوپ لاستیکی را که به دستهٔ دوچرخه بسته شده‌بود، با دندان نگه می‌داشت. مانی که به دلیل مصدومیت نمی‌توانست با دست چپ خود ترمز کند و دوچرخه را هدایت کند، دوباره در یک سرپایینی در مرحلهٔ ۱۶ تصادف کرد. این تصادف منجر به شکستگی استخوان بازوی او شد. مانی از شدت درد، بی‌هوش شد و توسط آمبولانس در حال انتقال به بیمارستان بود؛ ولی هنگامی که به هوش آمد، آمبولانس را متوقف کرد و به مسابقه ادامه داد و توانست در گروه اصلی به خط پایان برسد.
{"title": "فیورنتسو مانی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%81%DB%8C%D9%88%D8%B1%D9%86%D8%AA%D8%B3%D9%88_%D9%85%D8%A7%D9%86%DB%8C&oldid=26766896", "language": "fa"}