(۱۰ اوت ۱۳۶۰ – ۲۶ سپتامبر ۱۴۱۷) (به : ) یکی از و متشرعان بود.
 او در زاده شد، در شهر فقه خواند و در در سال ۱۳۸۵ فارغ‌التحصیل شد. او سپس تا سال ۱۳۹۰ در فلورانس و سپس تا ۱۴۱۰ در پادووا به تحصیل در قانون شرع ادامه داد. او نایب اسقف آکیاجولی در فلورانس شد و به عنوان کشیش پیشوای کلیسای سنت مارتین در نزدیکی فلورانس برگزیده شد. در ۱۳۹۸ نمازگزار کاتادرال پادووا شد. حکومت پادووا از او در حدود سال ۱۴۰۴ به عنوان دیپلمات اعزامی به دربار در فرستاد تا علیه ونیزی‌های مهاجم درخواست یاری کند. زمانی که شهر پادووا در سال ۱۴۰۶ به تصرف ونیز درآمد، زابارلا از دولت ونیزیان دفاع نمود. در ۱۴۰۹ او بخشی از شورای پیزا بود و به عنوان نمایندهٔ ونیزی‌ها در آنجا حاضر شد. در ۱۸ ژوئیه ۱۴۱۰، به او مقام اسقفی فلورانس را بخشید و در ۶ ژوئن ۱۴۱۱ او را نامید.
{"title": "فرانسیسکو زابارلا", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%81%D8%B1%D8%A7%D9%86%D8%B3%DB%8C%D8%B3%DA%A9%D9%88_%D8%B2%D8%A7%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%84%D8%A7&oldid=34404484", "language": "fa"}