( ) یک نمایشی فناوری بود که در کنار یک و یک ستاره پرواز کرد. این بخشی از بود که به آزمایش فناوری‌های پیشرفته اختصاص داشت.
 فضاپیمای که در ۲۴ اکتبر ۱۹۹۸ به فضا پرتاب شد، از کنار سیارک عبور کرد که هدف علمی اولیه آن بود. این مأموریت دو بار تمدید شد تا شامل برخورد با دنباله دار 19P/Borrelly و آزمایش‌های مهندسی بیشتر شود. مشکلات در مراحل اولیه و ردیاب آن منجر به تغییرات مکرر در پیکربندی مأموریت شد. در حالی که پرواز سیارک با موفقیت جزئی همراه بود، مواجهه با این ستاره دنباله‌دار موجب بدست آوردن اطلاعات ارزشمندی گردید. سه فناوری از دوازده فناوری موجود در هواپیما باید در عرض چند دقیقه پس از جدا شدن از موشک حامل کار می‌کردند تا مأموریت ادامه یابد.
 مأموریت فضاپیمای دیپ‌اسپیس۱ توسط کاوشگر دیپ اسپیس۲ ادامه یافت که در ژانویه ۱۹۹۹ با پرتاب شدند و قصد داشتند به سطح مریخ برخورد کنند (اگرچه تماس قطع شد و مأموریت شکست خورد). فضاپیمای دیپ اسپیس ۱ اولین فضاپیمای ناسا بود که از به جای موشک‌های سنتی با استفاده کرد.
 هدف از توسعه فناوری و اعتبارسنجی برای ماموریت‌های آینده بود. ۱۲ فناوری مورد آزمایش قرار گرفتند:
{"title": "فضاپیمای دیپ اسپیس۱", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%81%D8%B6%D8%A7%D9%BE%DB%8C%D9%85%D8%A7%DB%8C_%D8%AF%DB%8C%D9%BE_%D8%A7%D8%B3%D9%BE%DB%8C%D8%B3%DB%B1&oldid=34635837", "language": "fa"}