با آهنگسازی و خوانندگی است که در سال ۱۳۷۳ منتشر شد. سبک این آلبوم و دارای ۵ قطعه است. چهارمین آلبوم مشترک مشکاتیان و بسطامی است این آلبوم به‌همراه معروفترين آلبوم‌های حاصل همکاری آن‌دو هستند. 
 نخستین قطعهٔ آلبوم وطن من، تصنیفی است همنام آلبوم، با شعری از ملک‌الشعرای بهار. بسطامی دو بیت آغازین این تصنیف را ابتدا پایین و غم‌آلود می‌خواند و بعد دوباره همان ابیات را در اوجی سوزناک اجرا می‌کند. مشکاتیان دربارهٔ آواز بسطامی در این قطعه گفته‌است: «ایرج قطعهٔ وطن من را به بهترین شکل خواند که از آن زیباتر نمی‌شد. چیزی که در نهان‌خانهٔ هر ایرانی است، ایران است که برایش اشک می‌ریزیم، شعر می‌گوییم، آهنگ می‌سازیم و … درک عظمت و شکوه یک مقوله است و اجرای آن مقوله‌ای دیگر و ایرج این قدرت را داشت.» 
 تصنیف سمن بویان (شعر از )
 سمن بویان غبار غم چو بنشینند بنشانند
 پری رویان قرار از دل چو بستیزند بستانند
 به فتراک جفا دل‌ها چو بربندند بربندند
 ز زلف عنبرین جان‌ها چو بگشایند بفشانند
 به عمری یک‌نفس با ما چو بنشینند برخیزند
 نهال شوق در خاطر چو برخیزند بنشانند
 چو منصور از مراد آنان که بردارند بر دارند
 بدین درگاه حافظ را چو می‌خوانند می‌رانند
 سرشک گوشه گیران را چو دریابند در یابند
 رخ مهر از سحرخیزان نگردانند اگر دانند
 در این حضرت چو مشتاقان نیاز آرند ناز آرند
 که با این درد اگر دربند درمانند درمانند
{"title": "وطن من", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%88%D8%B7%D9%86_%D9%85%D9%86_(%D8%A2%D9%84%D8%A8%D9%88%D9%85)&oldid=29235215", "language": "fa"}