در ، ، نسخه ابعاد بالاتر خم های مدولار (پیمانه ای) است که به صورت واریته خارج قسمتی از یک فضای متقارن هرمیتی بر روی یک زیرگروه همنهشتی از یک گروه جبری کاهشی تعریف شده بر روی ظهور پیدا می کند. واریته های شیمورا، نیستند، بلکه خانواده هایی از واریته های جبری اند. به واریته های شیمورای یک بعدی، گویند. رویه های مدولار هیلبرت و واریته های مدولار شیگل از شناخته شده ترین دسته از واریته های شیمورا می باشند.
 در ابتدا مثال های خاصی از واریته های شیمورا را در خلال فرایند تعمیم نظریه ضرب مختلط خود معرفی نمود. شیمورا نشان داد که این واریته ها در حالی که به صورت تحلیلی تعریف شده اند اما در حقیقت اشیائی حسابی اند، به گونه ای که می توان مدل هایی از یک میدان عددی یا را بر رویشان تعریف نمود. در دهه ۱۹۷۰ میلادی، چارچوبی اصول موضوعه ای برای کار شیمورا فراهم نمود. در ۱۹۷۹ بیان نمود که واریته های شیمورا قلمرویی طبیعی از مثال ها را تولید می کنند که در آن ها هم ارزی بین -توابع اتومورف و موتیویک که در پیش بینی شده اند را می توان به محک آزمون گذاشت. فرمهای اتومورفیکی که در یک واریته شیمورا پیاده سازی شده اند، قابلیت مطالعه بیشتری نسب به فرم های اتومورفیک عمومی تر دارند؛ به‌خصوص که برایشان ساختار نمایش های گالوای متناظری نیز وجود دارد.
{"title": "واریته شیمورا", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%88%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AA%D9%87_%D8%B4%DB%8C%D9%85%D9%88%D8%B1%D8%A7&oldid=32161837", "language": "fa"}