والا (ص ۱ - بلند مرتبه، شریف. ۲ - مقبول، شایسته. ۳ - مشهور. ۴ - برتر. ۵ - (اِ) قد، قامت. ۶ - ، . 
 (جلیل) (به : )، جلال به معنی عظمت، کبریاء، مجد، سناء و بهاء است. جلیل متصف به جلال است.
 برای این لفظ اوصاف مختلف آورده‌اند:
 جلیل، سامی و رائع است که دل ما را تسخیر می‌کند.
 جلیل، عظیم است که ما را مقهور می‌کند و به ناتوانی خود آگاه می‌گرداند و در دل ما و تولید می‌کند.
 جلیل، هائل است که ما را می‌ترساند و در ما احساس خطر و مقاومت تولید می‌کند.
 ، گوید: جلیل و جمیل در یک جنس مندرج‌اند. جز اینکه جمیل را متناهی و جلیل را نامتناهی توصیف می‌کند.
 و در حالی که ماهیت و طبیعت جمیل عبارت از انسجام است، طبیعت جلیل، عبارت است از مبارزه عقل و خیال.
 می‌توان گفت تصور ما از جلیل متضمن دو عنصر متضاد است: یکی عنصر که ما را به سوی خود می‌کشاند. دوم عنصر الم که ما را از خود می‌راند.
 جلیل بر دو قسم است: یکی جلیل که متصف به عظمت‌شان است. مانند که دارای برج‌هاست. دوم جلیل که متصف به نیروی است مانند تند. 
 امر «والا» (Das Erhabene) نه فقط در کانت ( ) دارای اهمیت فراوان است، بلکه پیشتر در حوزه ( ) است که مورد توجه او قرار می‌گیرد.
 رابطه والای زیباشناختی با والای اخلاقی رابطه‌ای متقابل است و والای زیبا شناختی نقش میانجی و واسطه میان محسوس و معقول را ایفا می‌کند.
 بدین ترتیب، برتری مطلق والای اخلاقی کانت نه فقط نسبت به والای زیباشناختی، بلکه نسبت به همه چیز، سوای بشریت، ثابت می‌شود.
{"title": "والا (فلسفه)", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%88%D8%A7%D9%84%D8%A7_(%D9%81%D9%84%D8%B3%D9%81%D9%87)&oldid=34244387", "language": "fa"}