، (به : )، (۲۵ مه ۱۸۱۸ تا ۸ اوت ۱۸۹۷) تاریخ‌نگار و و یک چهرهٔ تأثیرگذار در هر دو زمینه بود. او به عنوان یکی از بنیانگذاران اصلی شناخته شده‌است. زیگفرید گیدیون دستاورد بورکهارت را این‌گونه توصیف می‌کند: "کاشف بزرگِ عصرِ ، او برای اولین بار نشان داد که چگونه یک دوره باید در تمامیت آن ارزیابی و بررسی شود، نه تنها با نظر به نقاشی، مجسمه‌سازی و معماری آن، بلکه همچنین از منظر بنیادهای اجتماعیِ زندگی روزمرۀ آن." شناخته‌شده‌ترین اثرِ او (۱۸۶۰) است.
 بورکهارت پسر یک بود که در ، جایی که به تحصیل در به امید کسب جایگاه‌های دینی «نظام مقدس» ( ، یا شماس، ، و ) پرداخت، به دنیا آمد و درگذشت. با این حال، تحت تأثیر ویلهلم مارتین لبرشت د وتِ از روحانی شدن منصرف شد. او درجهٔ تحصیلی خود را در سال ۱۸۳۹ به پایان رساند و به رفت و به مطالعهٔ تاریخ، به ویژه پرداخت؛ که در آن زمان یک رشتهٔ نوبنیاد بود. در برلین، در سخنرانی‌های ، بنیانگذار تاریخ به عنوان یک رشته دانشگاهی بر اساس منابع و مدارک، به جای نظرات شخصی، شرکت کرد. او بخشی از سال ۱۸۴۱ را در ، به مطالعه زیر نظر تاریخنگارِ هنر ، کسی که اولین کتاب خود ، را به او تقدیم کرد، پرداخت. او ازسال ۱۸۴۳ تا ۱۸۵۵ در ، و پس از آن در مدرسهٔ تدریس کرد. در سال ۱۸۵۸، او به بازل برگشت و تا سال ۱۸۹۳، زمان بازنشستگی، عهده‌دار مقام استادی بود.
{"title": "یاکوب بورکهارت", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%DB%8C%D8%A7%DA%A9%D9%88%D8%A8_%D8%A8%D9%88%D8%B1%DA%A9%D9%87%D8%A7%D8%B1%D8%AA&oldid=20261056", "language": "fa"}