(۳ آوریل ۱۹۲۱ – ۸ فوریهٔ ۲۰۰۴) و عضو اهل بود. وی نوه بود که پس از به همراه دیگر اعضای خانواده خود از به بریتانیا گریختند.
 فروید در سال ۱۹۲۱ در به دنیا آمد. او نخستین فرزند ژان-مارتن پسر ارشد ، که وکیل بود و همسرش اِرنِستین دراکِر بود. نام او با الهام از نام آنتون فون فروند (Anton von Freund)، همکار پدربزرگش نامگذاری شد.
 پس از ترک وین در مارس ۱۹۳۸، پدر و مادر فروید از هم جدا شدند و او و پدرش به بریتانیا رفتند در حالی که مادر و خواهرش سوفی پیش از مهاجرت به به رفتند. در هنگام دانشجویی در ، او و پدرش در ماه مه ۱۹۴۰ به عنوان خارجیان دشمن بازداشت شدند. او ابتدا در زندانی در و سپس در نگهداری شد. در ماه ژوئیه، او سوار بر به تبعید شد.
 پس از اصلاح سیاست بازداشت در بریتانیا، در اکتبر ۱۹۴۱ به او اجازه بازگشت به آن کشور داده شد. او سپس به سپاه پیشاهنگ سلطنتی پیوست و هجده ماه در آن کار کرد. سپس به او اجازه داده شود به «گروه اجرایی عملیات ویژه» در ۱۹۴۳ بپیوندد، چرا که وی تا حدی به زبان صحبت می‌کرد. در آوریل ۱۹۴۵ او با چتر نجات به در کوه‌های انداخته شد تا به پاگیری حضور بریتانیا پیش از نزدیک شدن کمک کند. اگرچه او از رفقای خود جدا افتاد، اما توانست راه خود را به پروازگاه استراتژیک زِلت‌وِگ برساند. او با ادعای اینکه نماینده در حال پیشروی بریتانیا بود، توانست فرمانده پروازگاه را متقاعد کرد که آن را به نیروهای متفق تسلیم سازد. 
 پس از جنگ او بازپرس واحد بررسی‌های جنایات جنگی بود. او نخستین فردی بود که از ، مالک شرکت ، بازجویی کرد؛ شرکتی که مسئول تأمین بسیاری از قرص‌های بود که در نازی‌ها در جریان استفاده می‌شدند. فروید همچنین در دادگاهی ، از که متهم به بهره‌گیری از بردگان برای کار بود، و نیز در بررسی‌های کشتن بیست کودک در زیرزمین مدرسه در مشارکت داشت. 
 پس از ترک وظیفه فعال در سپتامبر ۱۹۴۶ با درجه سرگرد، فروید با آنت کراروپ، کارمند دولتی دانمارکی که در تحقیقات کروپ در کپنهاگ ملاقات کرد، ازدواج کرد. پس از دریافت شهروندی بریتانیا در ژانویه ۱۹۴۷، فروید به لافبورو بازگشت و در آنجا در رشته دانش‌آموخته شد. او توسط استخدام شد، سپس برای کار در در رفت. وی در ۱۹۵۷ توسط شرکت بریتیش هایدروکاربنز مستقر در لندن استخدام شد، که پس از مجموعه‌ای از ادغام‌ها بخشی از BP Chemicals شد و در آنجا تا هنگام بازنشستگی در ۵۵ سالگی در سال ۱۹۷۷ باقی ماند. 
 در سال ۱۹۹۴، وی برای نخستین بار پس از تبعید اجباری به عنوان مهمان به وین بازگشت و آن‌ها موفقیت فروید در آزادسازی پروازگاه زلت‌وگ را با برپایی شامی افتخاری به نام وی بزرگ داشتند. واپسین اقامتگاه او در بریتانیا در ، بود. والتر فروید و همسرش در « » در گورستان گلدرز گرین در لندن به خاک سپرده شده‌اند. 
 او پدر ، بارون فروید است.
{"title": "والتر فروید", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%88%D8%A7%D9%84%D8%AA%D8%B1_%D9%81%D8%B1%D9%88%DB%8C%D8%AF&oldid=33034872", "language": "fa"}