( : Wiktor Thommée); (۳۰ دسامبر ۱۸۸۱ – ۱۲ سپتامبر ۱۹۶۲) از فرماندهان نظامی و کهنه سرباز و بود. شهرت او به خاطر فرماندهی واحد عملیاتی پیترکوف در طی در سال ۱۹۳۹ است.
 ویکتور تومه ۳۰ دسامبر ۱۸۸۱ در واقع در (امروزه در ) در خانواده‌ای لهستانی که اصالتی فرانسوی داشتند به دنیا آمد. پس از فارغ‌التحصیلی از مدرسه تجارت و او در سال ۱۹۰۱ به مدرسه افسری رفت و سه سال بعد با درجه از آن فارغ‌التحصیل گشت. طی سال‌های ۱۹۰۴–۱۹۰۵ در دو بار زخمی شد که به همین واسطه از خدمت معلق گشت و به عضویت مؤسسه تجاری درآمد. در سال ۱۹۱۲ بار دیگر به خدمت درآمد و تا سال ۱۹۱۴ در آموزشگاه ستاد کل واقع در سن پترزبورگ تحصیل نمود.
 با آغاز تومه به جبهه‌های نبرد فرستاده شد تا آنکه پس از وقوع به پیوست. از نوامبر ۱۹۱۸ تومه در عمل رئیس ستاد تحت امر بود که جزوی از و متحد ، ، و به حساب می‌آمدند. پس از بازگشت این یگان به لهستان، تومه به عنوان جزوی از تا اوت ۱۹۱۹ در شرکت نمود و از ماه اوت به فرماندهی یکی از واحدهای اطلاعاتی ارتش لهستان منصوب گشت. مدتی بعد و به درخواست خودش به خط مقدم برگردانده شد که تا پایان جنگ در همین موقعیت حضور داشت و در سال ۱۹۲۲ به درجه رسید.
 با انعقاد پیمان و پایان جنگ، تومه در عین فرماندهی واحدهای ارتش لهستان در وارد دانشگاه دفاع ملی ورشو گشت. در سال ۱۹۲۳ درجه به او اعطا و یک سال بعد فرماندهی به او سپرده شد. در سال ۱۹۲۶ او به واقع در پاریس فرستاده شد.
 با آغاز در ۱ سپتامبر ۱۹۳۹ تومه به فرماندهی واحد عملیاتی پیترکوف که یکی از یگان‌های محسوب می‌گشت انتخاب شد. واحد تحت امر تومه تنها قسمت سپاه ووچ بود که طی آسیب بزرگی ندید و پس از آنکه سپاهش را ترک نمود و به سمت ورشو حرکت کرد، تومه فرماندهی واحدهای باقی مانده از سپاه ووچ را به عهده گرفت و عقب‌نشینی را سازمان‌دهی نمود. او ۸ سپتامبر در توانست را شکست داده و واحدهای خود را در ۱۳ سپتامبر به برساند و در آنجا فرماندهی را به دست بگیرد. نیروهای تومه توانستند تا ۲۹ سپتامبر از دژ محاصره شده دفاع نمایند و پس از آن به دلیل کمبود و آذوقه، تومه مذاکرات دربارهٔ تسلیم واحدهای لهستانی را آغاز کرد که به موجب آن با لهستانی‌ها به عنوان اسیر جنگی رفتار شود و سپس آزاد شوند.
 هرچند که آلمانی‌ها در ابتدا به شروط وفادار بودند اما در ۷ نوامبر تومه به همراه بخش بزرگی از افسران ستادش دستگیر و به آلمان فرستاده شدند. تومه باقی دوران را در اردوگاه‌های اسرا آلمان نازی گذراند تا آنکه در سال ۱۹۴۵ آزاد شد و به رفت. در آنجا او به پیوست اما بر خلاف بسیاری از دوستانش در سال ۱۹۴۷ به لهستان تحت اشغال کمونیست‌ها بازگشت. در آنجا تومه به صورت رسمی در ارتش پذیرفته شد اما پس از مدتی بازنشست گشت و حقوق بازنشستگی او نیز قطع گردید. تومه زندگی فقیرانه‌ای در داشت و سرایداری می‌کرد. با مرگ و تغییرات سیاسی پس از آن حقوق بازنشستگی تومه دوباره برقرار گشت و او به نقل مکان نمود.
 ویکتور تومه در ۱۲ سپتامبر ۱۹۶۲ درگذشت و در دفن شد. دو سال پس از مرگش، در سال ۱۹۶۴ درجه به او داده شد.
{"title": "ویکتور تومه", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%88%DB%8C%DA%A9%D8%AA%D9%88%D8%B1_%D8%AA%D9%88%D9%85%D9%87&oldid=34621410", "language": "fa"}