فیلمی ایرانی به کارگردانی است که در سال ۱۳۸۹ به نمایش درآمد. از بازیگران این فیلم ، ، ، ، ، و هستند.
 محل فیلم‌برداری در شمال غرب تهران و یزد بوده‌است و اولین فیلم ایرانی بود که به‌صورت سوپر ۱۶ میلی‌متری فیلم‌برداری شد. آگهی‌های تلویزیونی این فیلم را و پیش پردهٔ سینمایی فیلم را ساختند. طراحی اعلان فیلم نیز اثر است. این فیلم در بهمن ۱۳۸۹ در به نمایش درآمد و در آن‌جا نامزد دریافت چهار جایزه از جمله بهترین بازیگر نقش مکمل زن برای ریما رامین‌فر شد. این فیلم نمایندهٔ ایران برای بخش بهترین فیلم خارجی‌زبان در بود اما برای نامزدی این جایزه انتخاب نشد. 
 سکوت خانه باغ قدیمی با ورود چهار خواهر و خانواده‌هایشان می‌شکند. آنها برای ازدواج خواهر کوچکشان پسندیده، با پسر یکی از خان‌های آنجا که در آمریکاست، به خانهٔ کودکیشان که در واقع خانهٔ داییشان است برگشته اند. ظاهراً همه از وصلتی که قرار است صورت بگیرد راضی هستند به جز دایی. صبح روز عقد، دایی در حال خوردن صبحانه با یک حبه قند خفه می‌شود و می‌میرد. عروسی تبدیل به عزا می‌شود و همه چیز به هم می‌ریزد. عصر آن روز با آمدن قاسم (که به نوعی فرزند خواندهٔ دایی است) همه چیز دوباره در هم می‌پیچد. ظاهراً پسند و قاسم عاشق یکدیگر هستند. در نهایت قاسم با دیدن وسایل عقد بدون خداحافظی می‌رود و پسند هم بعد از آن با پوشیدن لباس مشکی، به همه می‌فهماند که نمی‌خواهد با نامزدش ازدواج کند.
 رانی اسکیب از مجله در نقدش را «یک تابلوی متحرک نقاشی شده از آبرنگ. آبرنگ به این معنا که خاطرات، شیرینی‌های لحظه، لبخندها، صداقت‌ها، شفافیت‌ها، مهربانی‌ها، و آوازهای درونی و پنهان عاطفه سرشار خانواده را یادآور می‌شود» را توصیف و آن را با «آثار فرانسوی» مقایسه کرد. این فیلم را ضدملی و فریبندهٔ تماشاگر توصیف کرد و گفت فیلم «هیچ ربطی به ایرانی بودن ندارد … و سنت ما در آن به تمسخر گرفته شده‌است.» 
 در طی جلسه کمیته انتخاب نماینده سینمای ایران که در اول مهر ۱۳۹۱ به ریاست امیر اسفندیاری برگزار شد، این فیلم به عنوان نماینده سینمای ایران در اسکار معرفی شد. این فیلم در جریان این انتخاب رقیبانی از جمله ، ، را مغلوب کرد. هیئت انتخاب نماینده سینمای ایران در اسکار ۲۰۱۳، فیلم «یه حبه قند» را به عنوان نماینده سینمای ایران برای شرکت در هشتاد و پنجمین مراسم معرفی کرد. اما یک روز پس از معرفی نماینده رسمی ایران در این مراسم، ، رئیس سازمان سینمایی با انتشار نامه‌ای ضمن تبریک به اعضای هیئت انتخاب نماینده سینمای ایران در اسکار ۲۰۱۳ و دست‌اندرکاران فیلم «یه حبه قند»، خواستار تحریم اسکار شد و سر انجام وزیر ارشاد با این موضع یعنی تحریم اسکار و عدم ارائه یک حب قند جهت شرکت در مراسم اسکار موافقت نمود. 
 
بنابر گفته ، نام این فیلم بنابر شعری منتسب به انتخاب شده‌است: شعر مذکور در تبلیغات و آنونس‌های فیلم آورده و استفاده شده‌است. آنونس فیلم، که ساخته است، با چند خط شعر شروع می‌شود. روی تصویرِ شاخ و برگ درخت‌های سیب، نوری که از لابه لای شاخه‌ها به سمت ما می‌آید و دستی که به سمت سیب می‌رود، شعر خط به خط نقش می‌بندد. همزمان، شعر با صدای خودِ بنی‌اعتماد شنیده می‌شود. پس از این نام سهراب سپهری به عنوان سراینده شعر پای آن قطعه آورده می‌شود. 
 این همه در حالی ست که شعر منتسب به سهراب مشخصه‌ها و خصوصیات اشعار سهراب را دارا نیست. علاوه بر این، شعر یادشده در هیچ‌کدام از منابع و مجموعه آثار اشعار سهراب آورده نشده‌است ؛ ضمن این که کارگردان نیز منبع این شعر را «پیامکی از شعرهای چاپ نشده سهراب سپهری» ذکر کرده و منبع موثقی برای شعر نیاورده. از این رو انتساب این شعر به سهراب سپهری مشکوک است و احتمالاً متعلق به او نیست.
{"title": "یه حبه قند", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%DB%8C%D9%87_%D8%AD%D8%A8%D9%87_%D9%82%D9%86%D8%AF&oldid=35138303", "language": "fa"}