(به :Pascual Orozco Vazquez) (زادروز ۲۸ ژانویه ۱۸۸۲ - مرگ ۳۰ اوت ۱۹۱۵ میلادی) رهبر انقلابی مکزیکی بود که پس از پیروزی ، علیه شورش کرد و کودتای و دولت تحمیلی او را به رسمیت شناخت. 
 اروسکو در تاریخ ۲۷ ژوئن ۱۹۱۵ میلادی وقتی با قطار از نیویورک به سفر می‌کرد، که احتمالاً برای کمک به ویکتوریانو اوارتا برای به دست آوردن مجدد قدرت و ریاست جمهوری از طریق در مکزیک بود، همراه در منطقه (۴۰ کیلومتری شهر ) به اتهام نقض قوانین بی‌طرفی بازداشت شد. او مدتی در بازداشت خانگی به‌سر برد.
 بعد از مدتی اروسکو موفق به فرار از بازداشت خانگی شد و به سوی حرکت کرد؛ و در نهایت در تاریخ ۳۰ اوت سال ۱۹۱۵ میلادی در حالی‌که در راه برگشت به مکزیک بود در کشته شد.
 در جریان کشته شدن او، ۴۰ آمریکایی در درگیری شرکت داشتند و داستان‌های متفاوتی وجود دارد. در نهایت در تاریخ ۷ اکتبر همان سال دادرسی محلی برای ۴۰ آمریکایی آغاز شد اما دادگاه همهٔ آنان را بیگناه از همهٔ اتهامات دانست.
 در ۳ سپتامبر ۱۹۱۵ میلادی اروسکو در ، ، به خواسته همسرش در به خاک سپرده شد. او با اونیفورم مکزیکی کامل ژنرالی خود و با بر رویی تابوت خود، در مقابل سه هزار نفر از پیروان خود به خاک سپرده شد. در سال ۱۹۲۳ میلادی تابوت او، به زادگاه خود در بازگردانده شدند.
 پاسکوال جونیور با رفوجیو فریاس ازدواج کرد و جوانی خود را وقف حمل و نقل فلزات گرانبها بین شرکت‌های معدنی این ایالت کرد. او همچنین عموی ماکسیمیانو مارکز اوروزکو بود، که به عنوان سرهنگ در ارتش ویلیستا در انقلاب مکزیک شرکت داشت. او در سالهای اولیه قرن بیستم جذب ایده‌های برادران فلورس مگون شد و در سال ۱۹۰۹ در مقابل وقوع قریب‌الوقوع . واردات از را آغاز کرد.
 در منطقه کوهستانی ، رهبر برجسته در سال‌های ۱۱–۱۹۱۰ پاسکوال اوروسکو بود، یک جوان قدبلند، قدرتمند و کم حرف. او پس از آنکه توسط فرماندار آبراهام گونزالس برای تحقق اهداف به خدمت گرفته شده بود به سرعت به شهرت رسید. اوروزکو یک مخالف خیلی سرسخت نبود، بلکه حریف مرد قدرتمند محلی خواکین چاوز بود که از شرکای اصلی کریل تزاراس، خانواده صاحب قدرت اصلی در چی‌واوا، بود. یکی از اقدامات اوروسکو غارت خانه چاوز بعد از یک نبرد اولیه بود. 
 در ۳۱ اکتبر همان سال، اوروزکو به فرماندهی نیروهای انقلابی در شهر منصوب شد. او نیروهای خود را به یک سری پیروزی در برابر وفاداران دیاز هدایت کرد، و تا پایان سال بیشتر کشور به دست انقلابیون افتاد. در این مرحله، اوروزکو در قهرمان شد، و بیش از ۳۰٫۰۰۰ نفر در بازگشت او در خیابان‌ها صف کشیدند. مادرو وی را به ارتقا داد، و در مارس ۱۹۱۱ به درجه رسید. این ارتقاء را او بدون هیچ نوع دانش نظامی یا آموزش نظامی بدست آورد. 
 در ۳۱ اکتبر ۱۹۱۰ وی به عنوان Jefe revolucionario (رهبر انقلابی) کسانی که ضد انتخاب مجدد در منطقه گریرو بودند انتخاب شد. یک هفته پس از آغاز جنگ، او اولین پیروزی خود را در برابر ژنرال خوان ناوارو بدست آورد. پس از کمین کردن نیروهای فدرال در کانون دل مال پاسو در ۲ ژانویه ۱۹۱۱، او دستور داد لباس سربازان مرده را از تن درآورند و لباس را با یادداشتی برای رئیس‌جمهور دیاز فرستادند "Ahí te van las hojas, mándame más tamales". («اینجا لفافه هست، آدم‌های بیشتری برای من بفرست.»)
{"title": "پاسکوال اروسکو", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%BE%D8%A7%D8%B3%DA%A9%D9%88%D8%A7%D9%84_%D8%A7%D8%B1%D9%88%D8%B3%DA%A9%D9%88&oldid=33739420", "language": "fa"}