یا (به : ) جزو شبکه سیاهرگی عمقی اندام فوقانی بوده و از به هم پیوستن (رادیال) و (اولنار) تشکیل می‌شود.
 پس از به هم پیوستن دو سیاهرگ زند زبرین و زیرین در (کوبیتال)، سیاهرگ بازویی شکل می‌گیرد و به سمت فوقانی بازو در کنار طی مسیر می‌کند و در سطح تحتاتی (ترس ماژور) به (آگزیلاری) تبدیل می‌شود.
 در طب قدیم، به سیاهرگ بازویی در فارسی، و می‌گفتند و چون خون این رگ به نسبت بیشتر بوده و رنگ آن سرمه‌ای (کحلی) است به آن اکحل هم گفته می‌شد. باور بر این بود که بریدن و گشودن (فصد) این رگ به منزله کل بدن بوده و در همه بیماری‌های فراگیر و غلبه خون سودمند است. 
 در این سیاهرگ، «رگ میانگی دست» توصیف شده و آمده‌است که به این سبب به این رگ هفت‌اندام می‌گویند «که به فصد آن خون سر و سینه و پشت و دست و پا خارج می‌شود.». 
نظامی گنجوی با اشاره به این رگ می‌گوید:
{"title": "سیاهرگ بازویی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D9%87%D8%B1%DA%AF_%D8%A8%D8%A7%D8%B2%D9%88%DB%8C%DB%8C&oldid=34822941", "language": "fa"}