غلام بود که در قرن هفتم میلادی در می‌زیست. کنیهٔ وی را ابودُسمه گزارش کرده‌اند. وی حبشی‌الاصل بوده‌است. 
 وی یکی از اهالی مکه بود که در جنگ احد بر ضد مسلمانان شرکت کرد. وی در این جنگ توسط هند بن عتیبه گماشته شد تا حمزه – سردار اسلام و عموی محمد – را به قتل برساند. او نیز توانست با پرتاب نیزه‌ای از راه دور، حمزه را به قتل برساند. او پس از جنگ احد در مکه بود تا اینکه آزاد شد. در سال هشتم هجری قمری که مسلمانان مکه را فتح کردند، پیامبر اسلام فرمان عفو عمومی صادر کرد، وحشی نیز به طائف گریخت. دیری نگذشت تا مسلمانان طائف را نیز فتح کردند. وحشی راهی جز پذیرش اسلام نداشت و خود را به پیامبر اسلام رساند و شهادتین گفت، پس از گفتگویی بین محمد و او، محمد از کرده او در جنگ احد سخن گفت و به او سفارش کرد که دیگر تو را نبینم که دیدن تو مرا یاد حمزه می اندازد. این طرد وحشی، نشانه‌ای از نداشتن ایمان واقعی وحشی تلقی می‌شد. وی پس از مسلمان شدن به شراب و زنا روی آورد و همین امر سبب شد بارها حد بخورد. ابن حجر و ابن اثیر، دلیل مرگ وحشی را سوء مصرف شراب گزارش کرده‌اند. وی در اواخر عمر خود، که در عصر معاویه می گذشت، در مدح معاویه روایت‌هایی جعل کرد. 
 همچنین، در ، وحشی بن حرب پس از مبارزه طلبیدن، را که مدعی نبوت بود، کشت؛ و بعد از شکست دادن مُسیلمه، گروه‌های از اسلام برگشته یکی پس از دیگری از دست مسلمانان شکست خوردند تا به کلی این سرکوب شد و خود را برای یورش به ، و آماده کردند.
{"title": "وحشی بن حرب", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%88%D8%AD%D8%B4%DB%8C_%D8%A8%D9%86_%D8%AD%D8%B1%D8%A8&oldid=33451164", "language": "fa"}