یکی از است. براساس سرشماری نفوس سال ۲۰۱۱ نفوس این ولسوالی ۹۸٬۲۰۰ نفر است و ۱۸۹۱ کیلومتر مربع پهناوری دارد.
 نام پنجاب از یکجا شدن رودهای غرغری، تگاب برگ، نرگس، مهر و ترپس که در این ناحیه یکجا شده آب را می‌سازد، گرفته شده‌است. 
 پنجاب مرکز منطقهٔ دایزنگی قدیم است، اما براساس تقسیمات اداری سال ۱۳۴۳ جزئی از ولایت بامیان شد. مرکز این ولسوالی هم پنجاب نام دارد. شاهراه‌های کابل-هرات از راه هزاره‌جات و بلخ-قندهار از راه بامیان و دایکندی از پنجاب عبور می‌کنند.
 این ولسوالی در نقطه قرار دارد. پنجاب در ۱۳۵ کیلومتری جنوب غرب ولایت بامیان قرار دارد. از طرف شرق با ولسوالی حصه دوم بهسود و بخشی از بامیان، از طرف غرب با ولسوالی‌های اشترلی و ورس ولایت بامیان، از طرف شمال با ولسوالی یکاولنگ بامیان و لعل سرجنگل و از طرف جنوب با بامیان و ولسوالی حصه دوم بهسود ولایت میدان وردک هم سرحد است. 
 نظر به طبقه‌بندی ، پنجاب شامل با تابستان‌های خنک و زمستانهای سرد و برفی به دلیل ارتفاع زیاد خود از سطح بحر می‌شود. میزان بارش سالانه آن به‌طور میانگین ۳۰۵ میلی‌متر است. میزان خشک‌ترین ماه سال بدون هیچ بارندگی است، در حالی که آوریل با میزان بارش ۷۷ میلی‌متری مرطوب‌ترین ماه سال به‌شمار می‌رود.
 میانگین دما در در پنجاب ۳٫۴ است که اسد گرم‌ترین ماه سال با متوسط دمای آن ۱۷٫۱ درجه سانتی گراد و با متوسط دمای -۱۴٫۱ درجه سانتی گراد، سردترین ماه سال است.
 پنجاب در سال ۱۳۰۰ برای چهل سال مرکز حکومت کلان دیزنگی بود و حکومت‌های یکاولنگ، لعل و سرجنگل غور، دایکندی، و بهسود از ولایت میدان وردک از لحاظ تشکیلات اداری به پنجاب مربوط بوده‌است. در سال ۱۳۴۰ که بامیان از حکومت پروان جدا گریدی این ولسوالی تحت اداره ولایت بامیان قرار گرفت. 
 مهمترین قریه‌های پنجاب غرغری، پشته، تگاب برگ، ترپس، مهر، ترغی، مرکه بالا و پایین، درازقول، نیقول، نرگس، گهدر، گنداب، اخضرات، خارقول، کرمان و سنگریز می‌باشد.
 از این ولسوالی راهای مواصلاتی کابل دایکندی، بامیان دایکندی، بامیان غور می‌گذرد و این ولسوالی را با پایتخت و ولایت وصل می‌کند. قرار است سرک معروف گردن دیوار نیز از پنجاب رد شود. 
 اکثریت مردم ولسوالی پنجاب به سخن می‌گویند و یک تعداد اقلیت به زبان سخن می‌زنند. در جریان یک تعداد مردم از ولسوالی پنجاب به‌صوب مرکز کشور هجرت نمودند و سپس به کشور پاکستان پناهنده شدند، اما پس از رژیم طالبان دوباره به کشور برگشتند. فعلاً کوچی‌ها در سرزمین پنجاب رفت‌وآمد دارند.
 ولسوالی پنجاب با داشتن علفزارها و کوه‌های مرتفع و پوشیده از گیاه، مکان خوبی برای مالداری است. همچنین در این ولسوالی روغن زرد، قروت ودیگر فرآورده‌های حیوانی زیادی وجود دارد که به کابل نیز صادر می‌گردد. هرچند این ولسوالی سرد سیر است، اما زراعت نیز رشد خوبی دارد شغل اکثریت مردم آنرا مالداری و زراعت تشکیل می‌دهد. 
 پنجاب محل خوبی برای اسکی در زمستان است و هم ساله شماری از اسکی بازان ولسوالی پنجاب رفته و اسکی شان را اجرا می‌کنند.
{"title": "ولسوالی پنجاب", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%88%D9%84%D8%B3%D9%88%D8%A7%D9%84%DB%8C_%D9%BE%D9%86%D8%AC%D8%A7%D8%A8&oldid=34155932", "language": "fa"}