(میوسیت) نوعی موجود در است. یاخته‌های ماهیچه‌ای طی فرایندی به نام از یاخته‌هایی به نام (Myoblast) پدید می‌آیند. شکل‌های تخصص یافته‌ای از یاخته‌های ماهیچه‌ای وجود دارد: یاخته‌های ماهیچه‌ای قلبی، یاخته‌های ماهیچه‌ای اسکلتی، و یاخته‌های ماهیچه‌ای صاف. یاخته ماهیچه‌ای قلبی مسئول تولید تکانه‌های الکتریکی است که کنترل ضربان قلب و نیز اعمال دیگری را برعهده دارند. در یاخته‌های ماهیچه‌ای اسکلتی، هسته‌ها معمولاً در محیط یاخته قرار دارند، در حالی که در یاخته‌های ماهیچه‌ای قلبی هسته‌ها معمولاً در مرکز یاخته واقع شده‌اند. 
 هر ماهیچه‌ای توسط یک لایه از ویژه به نام فراگرفته شده‌است.
 در واقع یاخته‌های ماهیچه‌ای است. بخش بزرگی از سارکوپلاسم با ، که رشته‌های طویل پروتئینی متشکل از هستند پرشده‌است. سارکوپلاسم همچنین دارای است که انرژی یاخته را در طی فعالیت‌های شدید فراهم می‌کند. سارکوپلاسم حاوی نیز هست که اکسیژن را به منظور فعالیت‌های ماهیچه‌ای آتی ذخیره می‌کند.
 سه نوع وجود دارد: 
 رشته‌های ضخیم که از مولکول‌های پروتئینی به نام تشکیل شده‌اند. این رشته‌ها همان فیلامان‌های تیره‌ای هستند که نوار A را در دستجات ماهیچه‌ای تشکیل می‌دهند.
 رشته‌های نازک از مولکول‌های پروتئینی به نام تشکیل شده‌اند. این رشته‌ها همان فیلامان‌های روشنی هستند که نوار I را در دستجات عضلانی تشکیل می‌دهند.
 رشته‌های الاستیک از تیتین (Titin) که یک پروتئین بزرگ فنری است تشکیل شده‌اند. این رشته‌ها متصل‌کننده رشته‌های ضخیم به نوار Z هستند.
 (Sarcoplasmic Reticulum) که همچنین تحت عنوان شناخته می‌شود، به شکل یک شبکه در اطراف هر قرار گرفته‌است. شبکه سارکوپلاسمیک به عنوان مخزن یون‌های کلسیم عمل می‌کند. آزاد شدن کلسیم از خلال کانال‌های دریچه دار غشایی، باعث تحریک انقباض یاخته ماهیچه‌ای می‌شود.
 (sarcolemma) در واقع رشته‌های ماهیچه‌ای است. در رشته‌های ماهیچه‌ای، چندین هسته مسطح دیده می‌شود که به سارکولما محکم فشرده شده‌اند. در حقیقت هر فیبر ماهیچه‌ای حاصل جوش خوردن و ادغام چندین (Myoblast) است و هر هسته نمایانگر هسته یک است. 
 هر یاختهٔ ماهیچه‌ای دارای تارچه‌هایی است که زنجیره‌های بسیار طولانی از سارکومرهاهستند. سارکومرها واحدهای انقباضی یاخته می‌باشند. یک یاخته از ماهیچهٔ دو سر بازو، ۱۰۰،۰۰۰ دارد. تارچه‌های یاخته‌های ماهیچه‌ای صاف به شکل سارکومر سازماندهی نشده‌اند. سارکومرها از رشته‌های نازک و ضخیم تشکیل شده‌است. رشته‌های نازک از فیلامان‌های اکتین تشکیل شده‌اند، در حالی که رشته‌های ضخیم از پروتیین‌های میوزین ساخته شده‌اند. سارکومرها یا هسته ندارند. هر یاخته ماهیچه‌ای توسط احاطه شده‌است.
 یاختهٔ ماهیچه‌ای به وسیلهٔ (Perimysium) در کنار هم قرار گرفته و دستجات عضلانی (Fascicles) را می‌سازند. این دستجات نیز در کنار هم قرار گرفته و بافت عضلانی را می‌سازند. بافت ماهیچه‌ای به وسیلهٔ اپی میزیوم (Epimysium) احاطه می‌شود. در میان این دستجات عضلانی گیرنده‌های کشش به نام (Muscle spindle) توزیع شده و فیدبک‌های حسی را به انتقال می‌دهد.
 یک نوع از یاخته‌های پیش ساز جنینی است که تمایز یافته و یاخته‌های ماهیچه‌ای را به وجود می‌آورد. 
 رشته‌های ماهیچه‌ای از ادغام ساخته می‌شوند و بنابراین هر فیبر دارای هسته‌های متعددی است که هر هسته نشات گرفته از یک است. از تمایز یاخته‌های قلبی، یاخته‌های ماهیچه‌ای ساق یا یاخته‌های ماهیچه‌ای اسکلتی به وجود می‌آیند.
آن دسته از که به یاخته‌های ماهیچه‌ای تمایز نمی‌یابند، به (Myosatellite cells) تبدیل می‌شوند. در کنار رشته‌های ماهیچه‌ای، در حدفاصل سارکولما و اندومیزیوم قرار دارند.
{"title": "یاخته ماهیچه‌ای", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%DB%8C%D8%A7%D8%AE%D8%AA%D9%87_%D9%85%D8%A7%D9%87%DB%8C%DA%86%D9%87%E2%80%8C%D8%A7%DB%8C&oldid=31319150", "language": "fa"}