(به : )؛ (۲۹ ژوئن ۱۸۸۶–۲۷ آوریل ۱۹۵۹) و بود که در زاده شد و در درگذشت. او همچنین و بود.
 آگبرن مدرک را از و و را از گرفت.
 آگبرن از سال ۱۹۱۹ تا ۱۹۲۷ استاد جامعه‌شناسی در دانشگاه کلمبیا بود و در این سال رئیس گروه جامعه‌شناسی شد. وی در سال ۱۹۲۹ به عنوان رئیس خدمت کرد. او از سال ۱۹۲۰ تا ۱۹۲۶ ویرایشگر مجله بود. در سال ۱۹۳۱، به عنوان رئیس انجمن آمار آمریکا و همچنین در سال ۱۹۲۰ به عنوان انتخاب شد.
 او همچنین به خاطر ایدهٔ در سازگاری جامعه با تغییرات تکنولوژیکی دیگر شهرت دارد. این مفهوم در کتاب ، توسط ذکر شده‌است. او در دورهٔ مدیریت پژوهشی خود در کمیته روندهای اجتماعی دوران رئیس‌جمهوری از ۱۹۳۰ تا ۱۹۳۳ نقش مهمی در ایجاد روندهای اجتماعی جدید داشت.
 آگبرن با ۱۷۵ مقاله، یکی از پرکارترین جامعه شناسان عصر خود بود.
 شاید ماندگارترین میراث فکری آگبرن نظریه باشد که در سال ۱۹۲۲ ارائه کرد. او پیشنهاد کرد فناوری موتور اصلی پیشرفت است ولی با واکنش‌های اجتماعی به آن تعدیل شده‌است؛ بنابراین، نظریه او اغلب تلقی می‌شود در حالی که واقعاً فراتر از این است. آگبرن چهار مرحله توسعه فنی را مطرح کرد: «اختراع»، «انباشت»، «انتشار» و «تعدیل».
{"title": "ویلیام آگبرن", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%88%DB%8C%D9%84%DB%8C%D8%A7%D9%85_%D8%A2%DA%AF%D8%A8%D8%B1%D9%86&oldid=34111668", "language": "fa"}