(به : ) (زاده ۲۱ ژانویه ۱۹۳۲ در — درگذشته ۱۰ سپتامبر ۱۹۸۴ در لنینگراد) ایران‌شناس، شرق‌شناس و تاریخدان اهل و شوروی بود. لوکونین مدتی ریاست بخش خاوری موزه آرمیتاژ را عهده‌دار بود.
 لوکنین در ۲۱ ژانویه ۱۹۳۲ میلادی در شهر متولد شد. در سال ۱۹۵۵ از گروه زبانشناسی ایران در دانشکده شرق‌شناسی فارغ‌التحصیل شد. از سال ۱۹۵۷ در بخش خاوری به گذراندن دورهٔ دکترا پرداخت و در سال ۱۹۶۱ از رسالهٔ علمی خود با عنوان «ایران در قرون ۳–۴، شکلگیری دولت ساسانی و تشکیل سبک رسمی در هنر» دفاع کرد؛ و از سال ۱۹۶۴ رئیس بخش خاوری شد. در سال ۱۹۷۲ رساله دکتری علوم تاریخ خود را با عنوان «ایران در اوایل قرون وسطی، برخی از مشکلات تاریخی و فرهنگی» دفاع کرد. لوکنین عضو انستیتو باستان‌شناسی آلمان، عضو کنگره‌های بین‌المللی و همچنین مؤلف آثار بسیاری در مورد تاریخ و هنر شرق باستان بود. وی نه تنها برخی نگرش‌ها را در خصوص تاریخ ایران مورد بررسی قرار داد، بلکه بسیاری از صفحات تاریخ و فرهنگ ایران را بازسازی کرد. لوکنین در ۱۰ سپتامبر ۱۹۸۴ در سن ۵۳ سالگی در زادگاهش درگذشت و در همان‌جا به خاک سپرده شد.
 لوکونین نویسندهٔ کتاب‌های بیشماری بود. وی بیش از ۷۰ اثر تألیف کرده که در بین آن‌ها بیش از ۱۰ عنوان کتاب در مورد به چشم می‌خورد که به زبان‌های بسیاری ترجمه شده‌است.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 لوکنین همچنین مؤلف فصل‌هایی از می‌باشد.
{"title": "ولادیمیر لوکونین", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%88%D9%84%D8%A7%D8%AF%DB%8C%D9%85%DB%8C%D8%B1_%D9%84%D9%88%DA%A9%D9%88%D9%86%DB%8C%D9%86&oldid=27374614", "language": "fa"}