از نظر تاریخی، مشارکت در مسابقات بین‌المللی ورزشی مانع شده‌است. تا دهه ۱۹۹۰، کره شمالی هر ساله ۱۴ رویداد بین‌المللی را میزبانی می‌کرد، 
 از دهه ۲۰۰۰، کره شمالی هم در مسابقات بین‌المللی شرکت می‌کند و هم میزبان آنها یافته‌است. در سال‌های اخیر، همکاری در ورزش بهتر شده‌است. از اوایل دهه ۲۰۰۰، ورزشکاران کره شمالی به‌طور آشکار از تجهیزات ورزشی با نشان‌های خارجی روی خود استفاده می‌کردند. در سال ۲۰۱۷، کره شمالی به انجمن‌های مختلف ورزشی بین‌المللی شکایت کرد که اعمال شده توسط طور ناعادلانه از خرید تجهیزات ورزشی حرفه ای جلوگیری می‌کند. 
 دوومیدانی در در کره شمالی به‌طور جدی از سال ۱۹۷۵ آغاز شد، زمانی که برنده ماراتن صلح کره در شد و در آن زمان بزرگترین ورزشکار کره شمالی شد. از آوریل ۱۹۸۱ با برخی وقفه‌ها در آوریل برگزار می‌شود. کره شمالی در مسابقات بین‌المللی در ماراتن زنان شرکت کننده بیشتری داشته‌است. نشان طلای همچنان تنها نشان دو و میدانی این کشور در یک رقابت بزرگ است. 
 در سال ۱۹۶۵، به که در برگزار شد، صعود کرد. پس از انصراف شانزده تیم از راهیابی به مرحله انتخابی در منطقه آسیا / آفریقا، تیم کره شمالی یک سری بازی دوتایی مقابل در انجام داد. کره شمالی در هر دو بازی پیروز شد و به جام جهانی راه یافت.
 کره شمالی پس از شکست۳–۰ مقابل و تساوی با ، را با نتیجه ۱–۰ شکست داد. گل پیروزی توسط به ثمر رسید.
 در مرحله یک چهارم پایانی، کره شمالی به مصاف رفت. کره شمالی‌ها در ۲۴ دقیقه اول سه گل متوالی به ثمر رساندند. پرتغال به تلاش چهار گل برای پیروزی ۵–۳ نیاز داشت.
 تیم کره شمالی نتوانست از مرحله گروهی عبور کند و در رده آخر گروه قرار گرفت و در هر سه مسابقه شکست خورد. 
 کره شمالی لیگ‌های زنانه و مردانه دارد و همه بازی‌ها در در برگزار می‌شود. به‌طور سنتی تیم‌های بزرگ لیگ مردان شامل ، و هستند.
 در سپتامبر ۲۰۱۰، نخستین رسمی بین یک تیم فوتبال داخلی و یک باشگاه خارجی در ورزشگاه کیم ایل سونگ برگزار شد. در این دو مسابقه منتخب آلمان (GAS) مستقر در سنگاپور دو دیدار برابر تیم ۲ و ۳ پیونگ یانگ انجام داد. این دیدارها به ترتیب ۴–۰ برای تیم کره ای ۱–۰ پایان یافت. هافبک GAS، ماتیاس برتل، نخستین فوتبالیست آلمانی است که در DPRK یک گل به ثمر رسانده و همچنین نخستین نفری است که دو گل به ثمر رسانده‌است. رکورد اولین بار توسط رنه شیبر با اولین شوت دروازه یک فوتبالیست آلمانی ثبت شد و هندریک بوهن اولین فوتبالیستی بود که یک بازیکن DPRK را در طول یک مسابقه رسمی کرد. به عنوان بخشی از تیم، سیمونه مگنانی اولین ایتالیایی شد که در DPRK دوستانه بازی کرد. تیم توسط فلوریان اشمیت به عنوان کاپیتان بازی افتتاحیه هدایت می‌شد و علاوه بر بازیکنان قبلی، از استفن شاکر، اینگو هارتمن، یورگ بوانزل، دکتر هرمان برگمان، دنیس مکلنبورگ، فیلیپ فون پین، هلگه مونکل و توماس برنر تشکیل می‌شد. .
 از سال ۱۹۹۳، در صحنه بین‌المللی موفقیت بیشتری نسبت به مردان داشته‌است و به ، ، و راه یافته‌است. در سال ۱۹۹۹، این تیم را در مرحله گروهی شکست داد، و در سال ۲۰۰۳ قهرمان آفریقا را شکست داد.
 کره شمالی همچنین با در بسکتبال نیز فعال است.
 رهبران فعلی و قبلی کره به این رشته علاقه‌مندند. گفته می‌شود از هر بازی یک کتابخانه ویدیویی دارد و توپی در سال ۲۰۰۰ توسط با امضای جردن به او اهدا شد. سال بعد، اردن رسماً برای دیدار از کره شمالی دعوت کرد، که وی این درخواست را رد کرد. 
 در دسامبر سال ۲۰۱۳، بازیکن سابق بسکتبال آمریکا، پس از آنکه در نخستین سفر خود در فوریه ۲۰۱۳ با رئیس دوستی برقرار کرد، برای کمک به آموزش تیم ملی از کره شمالی بازدید کرد. چندین بار با پنج قهرمان و بازدید کرده‌است. 
 و از هستند که کره شمالی در آنها عملکرد خوبی دارد. عملکرد در همچنان متوسط است، که با توجه به کوهستانی کره شمالی «تعجب آور» توصیف می‌شود. 
 این رشته با بازدید از کارگران شوروی و چینی در دهه ۱۹۵۰ به کره شمالی معرفی شد. از آن زمان کره شمالی در مسابقات بین‌المللی شرکت می‌کند. هاکی یکی از سرگرمی‌های محبوب در این کشور است. 
 کره شمالی از یک زمین گلف استفاده می‌کند: . این مسیر ۲۰ مایل با پیونگ یانگ فاصله دارد. در سال ۲۰۱۱ نخستین مسابقه گلف آماتوری برگزار شد و اکنون یک رویداد سالانه است، برای ملیت‌های مختلف در سراسر جهان برگزار می‌شود.
 همچنین به عنوان بازی‌های جمعی آرینارگ، یا جشنواره آیرارنگ یک جشنواره و هنری شناخته می‌شود. در در ، برگزار می‌شود. این بازی‌ها معمولاً در ماه اوت یا سپتامبر برگزار می‌شوند.
 بیستمین دوره قهرمانی جهانی در سال ۲۰۱۷ در پیونگ یانگ برگزار شد. 
 مدیر ارشد اجرایی و ، قهرمان سابق جهان، از طریق به پیونگ یانگ رفتند تا در «جشنواره بین‌المللی صلح» شرکت کنند. ، که خودش نماد کشتی حرفه ای سابق بود و در این مراسم حضور داشتند.
 نخستین حضور کره شمالی در بازی‌های المپیک تابستانی به تنهایی در در بود بر می‌گردد که ۵ نشان از جمله یک طلا به خانه برد. چهار سال بعد، در ، آنها در یک طلا و یک نقره گرفتند و چهار سال پس از آن پنج نشان در بوکس، و در کسب کردند. در سال ۱۹۸۴، کره شمالی به در بازیهای پیوست و چهار سال بعد، بازیهایی را که در برگزار شد، به دلیل عدم مجوز به میزبانی این رویداد با کره شمالی، تحریم کرد. علی‌رغم تحریم کمونیستها که در ۱۹۸۴ بیشتر متحد بود، ، ، ، و در سال ۱۹۸۸ به تحریم کره شمالی پیوستند.
 این کشور در سال ۱۹۹۲ در بازی‌های به مسابقات المپیک بازگشت و ۹ نشان که بی‌سابقه بود در به دست آورد که چهار نشان آنها طلا بود.
 در ، و در چهار سال بعد، کره شمالی و جنوبی در مراسم افتتاحیه و اختتامیه تحت با هم راهپیمایی کردند، اما به‌طور جداگانه به رقابت پرداختند. کره شمالی در هر المپیک تابستانی که شرکت کرده‌است نشان گرفته‌است.
 کره شمالی از سال ۱۹۷۴ در شرکت کرده‌است. در سالهای ، ، و جزو پنج تیم برتر قرار گرفت. 
 دو انگلیسی زبان با تهیه کنندگی فیلمساز کره شمالی توسط فیلمساز انگلیسی ساخته شده‌است.
{"title": "ورزش در کره شمالی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%88%D8%B1%D8%B2%D8%B4_%D8%AF%D8%B1_%DA%A9%D8%B1%D9%87_%D8%B4%D9%85%D8%A7%D9%84%DB%8C&oldid=35166856", "language": "fa"}