، رمانی‌ست نوشته و . این کتاب در سال ۱۹۴۵ نوشته شد، یعنی یک دهه قبل از این که این دو نویسنده به عنوان چهره‌های اصلی ، اسم و رسمی پیدا کنند و تا سال ۲۰۰۸ منتشر نشد.
 هر یک از دو نویسنده، به تناوب یک فصل کتاب را از زبان یک شخصیت نوشته‌اند. باروز، با نام ویلیام لی (بعداً اولین کتاب خود، را با همین نام مستعار منتشر کرد) شخصیت «ویل دنیسون» را نوشت، کرواک، با نام جان کرواک، شخصیت «مایک ریکو» را به دست گرفت. 
 براساس کتاب نوشته بیل مورگان، این رمان با الهام از ماجرای قتل دیوید کمرر به دست نوشته شده‌است. کار، در حال مستی، دیوید کمرر را با ضربات چاقو به قتل رساند و جسدش را به انداخت. برخی این قتل را دفاع از خود دانسته‌اند. کار، ابتدا نزد باروز و سپس کرواک، به قتل اعتراف کرد اما هیچ‌کدام آن را به پلیس گزارش ندادند. وقتی سرانجام لوسین کار خود را به پلیس تسلیم کرد، باروز و کرواک هم دستگیر شدند. کرواک مدتی را در زندان به سر برد زیرا پدرش حاضر به پرداخت وثیقه او نشده بود، باروز با وثیقه خانواده‌اش به سرعت آزاد شد. (خانواده ، دوست دختر کرواک، به شرط آن که کرواک و پارکر با هم ازدواج کنند، حاضر به پرداخت وثیقه شدند. کرواک در زندان ازدواج کرد) 
 گفته می‌شود عنوان این کتاب از یک خبر گرفته شده‌است. باروز، خبر آتش‌سوزی در یک سیرک را می‌شنود (به احتمال زیاد آتش‌سوزی سیرک هارتفورد، که در ۶ ژوئیه ۱۹۴۴ رخ داد) و حالت هیستریک گوینده، موقع خواندن خبر توجه او را به خود جلب می‌کند.
 کرواک در مصاحبه با ، در سال ۱۹۶۷ اصل داستان را تأیید کرد اما ادعا کرد آتش‌سوزی مورد نظر در باغ وحش لندن بوده‌است.
 جیمز گراورهولز در یادداشتی که بر چاپ ۲۰۰۸ کتاب نوشت اظهار داشت که منشأ این عنوان تأیید نشده و محتمل است مربوط به حادثه‌ای در باغ وحشی در یا آتش‌سوزی در یک سیرک باشد.
 کرواک اغلب شخصیت‌های داستانی خود را بر اساس دوستان و خانواده می‌نوشت. 
 باروز هرگز خیال انتشار را نداشت. به نظر او این رمان «نه خوب نوشته شده بود و نه جالب بود». در فیلم مستند (۱۹۸۶) هم بار دیگر تایید کرد که از نظر او کتاب قابل توجهی نیست.
 به گفتهٔ جیمز گراورهولز، علی‌رغم تلاش‌های فراوان کرواک و دیگران، سه مانع بر سر راه انتشار این کتاب وجود داشت: یکی این که تقاضایی برای چاپ آن در بازار کتاب وجود نداشت، دوم، مخالفت سفت و سخت لوسین کار با تلطیف «اتفاق تراژیکی که جوانی او را نابود کرد» و دلیل سوم، طرح شکایت از سوی باروز بود. پس از انتشار بخش‌هایی از کتاب در مجلهٔ در سال ۱۹۷۶ باروز دادخواستی مبنی بر نقض حق تکثیر، افترا و تجاوز به حریم خصوصی تنظیم کرد. این دادخواست، در دههٔ ۱۹۸۰ حل و فصل شد. 
 پس از مرگ باروز در سال ۱۹۹۷، مسئولیت رتق و فتق املاک و انتشار آثار چاپ نشدهٔ او به گراورهولز سپرده شد. در کتاب مجموعه آثار باروز، به نام که پس از مرگ نویسنده، توسط گراورهولز منتشر شد گزیده‌ای از گنجانده شد (باروز قبل از مرگ اجازه انتشار آن را داده بود). اما گراورهولز به دلیل رفاقتش با لوسین کار موافقت کرد کتاب کامل را در زمان حیات او منتشر نکند. درگذشت کار در سال ۲۰۰۵، راه را برای انتشار نسخهٔ کامل کتاب هموار کرد. 
 این کتاب، عاقبت در نوامبر ۲۰۰۸ از سوی انتشارات منتشر شد. نسخه آمریکایی توسط گروو پرس منتشر شد.
 یان پیندار در نوشت که با نظر باروز در مورد این کتاب موافق است، اما این نکته را هم اضافه کرد که: «نه باروز و نه کرواک در اوج توانایی خود نیستند، اما ، به عنوان گواهی بر استعداد نهفتهٔ آنان، واجد ارزش است.»
 نوشت کتاب «بی‌قوام» است، «تکرار مکررات» است و «ناشیانه» نوشته شده. در این نقد آمده: «بهترین چیزی که از همکاری جک کرواک و ویلیام اس. باروز درآمده، عنوان ترسناک و خنده‌دار کتاب است.» «شخصیت‌های تک‌بعدی داستان ذره‌ای جذابیت ندارند و اگر یک دلیل برای خواندن این کتاب نامهم وجود داشته باشد این است که خواننده از روزگار کرواک و باروز در نیویورک سال‌های جنگ باخبر می‌شود.» 
 نقد مثبتی بر کتاب منتشر کرد: «این رمان ادعایی در فتح قله‌های ادبی ندارد، اما خواندنش خالی از لطف نیست». 
 فیلم سینمایی وقایع منجر به قتل کمرر می‌پردازد که الهام بخش این کتاب بود.
{"title": "و اسب آبی‌ها در محفظه‌هایشان جوشانده شدند", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%88_%D8%A7%D8%B3%D8%A8_%D8%A2%D8%A8%DB%8C%E2%80%8C%D9%87%D8%A7_%D8%AF%D8%B1_%D9%85%D8%AD%D9%81%D8%B8%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C%D8%B4%D8%A7%D9%86_%D8%AC%D9%88%D8%B4%D8%A7%D9%86%D8%AF%D9%87_%D8%B4%D8%AF%D9%86%D8%AF&oldid=33732325", "language": "fa"}