(به : ) (زاده ۱۸ فوریه ۱۸۴۴ در - درگذشته ۱۴ سپتامبر ۱۹۱۰ در ) اهل بود. 
 لوروت در آغاز به ستاره‌شناسی دلبسته بود و یکچند به کار در مانهایم پرداخت و سپس در سال ۱۸۶۲ در سرگرم تحصیل ستاره‌شناسی شد ولی به دلیل ضعف بینایی این رشته را ترک گفت. از سال ۱۸۶۳ به تحصیل ریاضیات در روی آورد و در سال ۱۸۶۵ تحت سرپرستی مدرک دکترای ریاضی را به دست آورد. سپس آموختن ریاضیات را در نزد و در نزد پی گرفت و در سال ۱۸۶۷ را در دانشگاه هایدلبرگ به دست آورد و در همانجا به کار مشغول شد. از ۱۸۶۸ در بود و در ۱۸۶۹ در همانجا به درجه استادی تمام رسید و از سال ۱۸۸۰ جانشین در شد. لوروت در پی یک ناگهانی در حالی که در تعطیلات به سر می برد در گذشت. 
 لوروت در زمینه‌های بسیاری در هندسه و کار کرد. به عنوان شاگرد کلبش و هسه او کارهای آنان در زمینه نظریه ناورداها را گسترش داد. او را که به نام خود او نامگذاری شده‌اند در جریان همین کارهایش در ادامه کارهای کلبش کشف نمود. کلبش به دنبال شرایطی بود که در صورت برقرار بودن آن‌ها یک خم درجه ۴ به صورت مجموع پنج جمله با توان ۴ قابل نمایش است. 
 او همچنین به دلیل قضیه مشهوری که به نام خود او نامیده شده‌است نامبردار است. این قضیه به زبان هندسی میگوید که هر خم هم-گویا یک خم گویا است. 
 لوروت همچنین به پرداخت و در تلاش اثبات این بود که بعد یک ناوردای توپولوژیک است. این قضیه اما نخستین بار به وسیله به اثبات رسید. 
 کتاب در آمدی بر مکانیک وی بنا بر گفته نخستین کتاب درسی است که از گونه نوشتاری برداری بهره میگیرد.
{"title": "یاکوب لوروت", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%DB%8C%D8%A7%DA%A9%D9%88%D8%A8_%D9%84%D9%88%D8%B1%D9%88%D8%AA&oldid=34923135", "language": "fa"}