( : ) یک در مرکز نروژ است که توسط دولت در ۲۲ دسامبر ۲۰۰۶ تأسیس شد. این پارک در شهرداری‌های هول (شهرستان ویکن)، اولویک و آرلند (هر دو در بخش وست لند) واقع شده‌است. به‌طور دقیق‌تر، این پارک شامل فلات هالینگزکارف و مناطق کوهستانی بلند در غرب آن است. این پارک شامل وارگبرین و همچنین دره ساتدالن، لنججالن، ینگلشدالن و بخش‌هایی از راگستاییندالن است.
 پارک ملی هالینگسکاروت ۴۵۰ کیلومتر مربع (۱۷۰ مایل مربع) وسعت دارد و شامل دامنه کوه هالینگاسکار و میزبان انبوهی از است که عامل مهمی در ایجاد این پارک است. بالاترین نقطه پارک قله فولارکاردنتون است که از ارتفاعی به اندازه ۱٬۹۳۳ متر (۶٬۳۴۲ فوت) بالاتر از سطح دریا می‌باشد.
 منظره هالینگسکاروت در دوران شکل گرفته‌است. این پارک تاریخ و ارتباط بین این تاریخ و تغییر در گونه‌های ساکن در آن را نشان می‌دهد. این مناطق دارای ارزش ویژه ای است که در معرض گونه‌های تهدیدآمیز یا آسیب‌پذیر نظیر (چمنزار سفید) و (گندم برگ برگ لنس) قرار دارد.
 بزرگراه برگن در امتداد مرز جنوبی پارک قرار دارد. دسترسی جاده ای به ضلع جنوبی پارک وجود ندارد، بنابراین ایستگاه فاین، خط راه‌آهن، از معدود راه‌هایی است که افراد می‌توانند به این قسمت از پارک دسترسی پیدا کنند. جاده ۵۰ نروژی کانتی در نزدیکی مرز شمالی پارک واقع شده‌است
 
		 
		 
		 
		 
 هدف اصلی ایجاد این پارک ملی، حفاظت از یک منطقه بزرگ، منحصر به فرد و تا حد زیادی دست نخورده به منظور محافظت از چشم‌انداز و با ، و جمعیت‌های آن از جمله گوزن‌های وحشی است؛ و برای محافظت از یک عنصر مشخص مورد نیاز برای درک تاریخ چشم‌انداز نروژ و همچنین برای محافظت از عناصر با ارزش طراحی شده‌است.
{"title": "پارک ملی هالینگسکاروت", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%BE%D8%A7%D8%B1%DA%A9_%D9%85%D9%84%DB%8C_%D9%87%D8%A7%D9%84%DB%8C%D9%86%DA%AF%D8%B3%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D9%88%D8%AA&oldid=35160602", "language": "fa"}