(به : ) یا مخلوطی ناهمگن و حالتی بین و است که ذرات حل‌شونده در آن بزرگتر از ذرات محلول‌ها هستند و نور را پخش می‌کند، اما در عین حال ریز تر از ذرات سوسپانسیون‌ها هستند و ته‌نشین نمی‌شوند. 
 را نیز می‌گویند. پراکندگی ذرات آن‌ها به صورت پراکندگی یونی و مولکولی نیست، بلکه به صورت مجموعه‌های مولکولی به نام می‌باشند که به راحتی از حلال، قابل تشخیص هستند، مانند ذرات گچ یا قطرات در آب، به‌طوری که محلول‌های غیر حقیقی یا همان محلول‌های کلوئیدی مخلوط یکنواخت نیستند. کلویید یک مخلوط است با ذراتی که اندازهٔ آن‌ها بزرگتر از اندازهٔ ذرات در محلول است. ذره‌ها در کلویید به صورت معلق و پراکنده هستند. کلوییدها دست‌کم از دو فاز تشکیل شده‌اند یکی فاز پراکنده شونده و دیگری فاز پراکنده‌کننده مانند مخلوط در آب که به عنوان محلول شناخته نمی‌شود.
 اندازه هر یک از اجزای کلوئید از ۱ تا ۱۰۰ نانومتر است. 
 هنگامی که شکر به آب افزوده می‌شود، در آن حل شده و نوعی به وجود می آورد. شما می‌توانید این محلول را ببینید. این محلول بدون تغییر از کاغذ صافی عبور می‌کند. 
 هنگامی که پودر گچ به آب افزوده شود، در آن حل نشده و به صورت معلق در می آید. که به آن می‌گویند. ذره‌های گچ در هنگام هم زدن، در آب پخش می‌شوند. این مخلوط، کدر است و هنگامی که به حال خود رها شود، گچ ته‌نشین می‌شود.
 چسب کاغذ دیواری از نشاسته درست شده‌است. هنگامی که با آب مخلوط می‌شود، در آن حل نشده و یا ته‌نشین هم نمی‌شود. بلکه در آب پخش شده و به صورت ماده ای ژله ای شکل در می آید که شکل خاصی از مخلوط است و نام دارد.
 کلوئید از دو ماده تشکیل شده‌است که با هم مخلوط شده ولی در هم حل نشده‌اند. کلوئید از ذره‌های ریز یک ماده که در مادهٔ دیگر پخش شده‌است، به وجود می آید.
 مثالی از یک کلوئید است. شیر شامل قطره‌های ریز چربی است که در آب پخش شده و چربی در آب نامیده می‌شوند. قطره‌های یک کلوئید بین ۰.۰۱ میلی‌متر تا ۰.۰۰۰۰۰۱ میلی‌متر قطر دارند. این قطره‌ها برای حل شدن خیلی بزرگ و برای ته‌نشین شدن خیلی کوچک هستند.
 گاهی اوقات، برخی مواد شیمیایی به کلوئید افزوده می‌شوند تا از جداشدن اجزای سازندهٔ کلوئید جلوگیری کنند. این مواد، نامیده می‌شوند. این گونه مواد در تهیهٔ مواد خوراکی کاربرد زیادی دارند. معمولاً می‌توان نام آن‌ها را بر روی بسته‌بندی مواد غذایی دید.
 واژه را در سال ۱۸۶۱ معرفی کرد و امروزه از دید علمی و فناوری اهمیت زیادی یافته‌است. رنگ‌های پوششی، ، ، ، و بسیاری دیگر از عوامل زندگی روزمره به شدت به وجود آن وابسته شده‌است.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 هیدروکلوئید به‌عنوان یک سیستم کلوئیدی تعریف می‌شود که در آن ذرات کلوئیدی، یا هیدروفیلی پراکنده در آب باشند. هیدروکلوئید دارای ذرات کلوئید پخش شده در سراسر آب موجود در آن، و بسته به مقدار آبی که در دسترس دارد، می‌تواند در حالتها مختلفی چون ژل، موس، آبکی یا جامد را بخود بگیرد.
 هیدروکلوئیدها می‌توانند به صورت برگشت‌ناپذیر (تک حالته) یا برگشت‌پذیر باشند. برای مثال ، هیدروکلوئیدی برگشت‌پذیر از عصاره است که می‌تواند در حالت‌های ژل و جامد وجود داشته و با افزودن یا حذف گرما، به‌طور متناوب بین دو حالت در نوسان باشد. بسیاری از هیدروکلوئیدها از منابع طبیعی مشتق شده‌اند. برای مثال و از گیاهان دریایی استخراج شده یا توسط هیدرولیز پروتئین تولید می‌شود و از پوست حاصل می‌آید.
 هیدروکلوئیدها در صنایع مواد غذایی و به‌طور عمده برای تأثیر بر محصولاتی چون بکار می‌روند. از دیگر کاربردهای هیدروکلوئیدها می‌توان به در درمان بر نام برد.
 مقالهٔ اصلی: یا یک آرایه بسیار منظم از ذرات است که می‌تواند به صورت یک رشته طولانی (به‌طور معمول در حدود چند میلی‌متر تا یک سانتی‌متر) تشکیل شده و مشابه همتای اتمی یا مولکولی آن‌ها بنظر می‌رسد. 
 کلوییدها و خواص آنهارا می‌توان در جدول زیر طبقه‌بندی کرد. 
 جزئی که مخلوط شونده را در بر می‌گیرد و معمولاً درصد بیشتری از مخلوط را تشکیل می‌دهد حامل است.
در مواد کلوئیدی، ماده‌ای که از ماده دیگر بیشتر است حامل و ماده دیگر معلق و قابل تشخیص است.
 در دانش پزشکی، محلول‌های کلوئیدی بکار رفته در متعلق به یک گروه بزرگ از بوده، و می‌تواند در تزریق درون رگ، به عنوان سرم‌درمانی استفاده شود. کلوئید توان ارائه و حفظ بالایی در خون را داراست.
{"title": "کلوئید", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%DA%A9%D9%84%D9%88%D8%A6%DB%8C%D8%AF&oldid=34563131", "language": "fa"}