( : ; : Βάραγγοι ، Βαριάγοι ) نامی است که توسط و به داده شد. این دسته از وایکینگ‌ها میان قرون ۹ تا ۱۱ میلادی حکومت را در میان رودخانه‌های سرزمین‌های امروزی اوکراین، بلاروس و روسیه تشکیل دادند. آن‌ها همچنین پایه‌گذاران در بودند. این مردمان تا قرن ۱۲ام در حکومت داشتند و با نام شناخته می‌شدند. آن‌ها پیش از فتح کییف در قرن هشتم میلادی در شهر تحت رهبری زندگی می‌کردند و تحت نام محسوب می‌شدند. بعدها دودمان رریک در کییف پا بر جا شد. 
 درگیر شدن در تجارت، دزدی و از فعالیت‌های وارنگیان در مسیر رودخانه و حوزه‌های آبریز بود. آن‌ها با کشتی‌های خود تجارت و غارت را توأمان در این مسیرها انجام می‌دادند. آن‌ها با تحت کنترل درآوردن (بین وارنگیان و ) و اتصال به و از سوی دیگر افتتاح (بین وارنگیان و یونانیان) که به دریای سیاه و می‌رسید، به رونق دست یافتند. راهی که آن‌ها گشودند اهمیتی فراوان در داشت و ثروت و توسعه و را به وارنگیان پیوند می‌داد.
 جذبهٔ ثروت قسطنطنیه باعث شد روس‌های وارنگی به دامن زنند که نهایتاً با پیمان‌نامه‌هایی پایان یافتند. حداقل از اوایل قرن ۱۰ بسیاری از وارنگیان به عنوان مزدور در تشکیل نخبگان گارد وارنگیان ( مختص ) را می‌دادند. در نهایت بسیاری از آن‌ها هم در استانبول و هم در شرق اروپا از به تغییر آیین دادند و این روند تا ۹۸۸ میلادی تکمیل شد. همزمان با افول مهاجرت و ارتباط به مملکت روس‌ها متوقف شد و وارنگیان به تدریج جذب اسلاوهای شرقی شدند و اواخر قرن ۱۱ میلادی در آن‌ها به اضمحلال رفتند.
 مردمی در شمال اروپا بودند که به تعبیر به صورت ناگهانی «مانند آتشفشانی» به سمت جنوب هجوم آوردند و به حملات شدیدی علیه ملل مختلف دست زدند. در حالی که عده‌ای از آن‌ها به غرب رفته و در و ساکن شدند و حتی به رسیدند، عدهٔ دیگری از آن‌ها به شرق آمده و تا دریای مازندران پیشروی کردند. در اوایل قرن نهم میلادی، ، که وایکینگ‌های به شرق آمده بودند، پس از عبور از و از راه به در جنوب وارد شده و شهر را در جزیرهٔ مناسبی ساختند. همچنین روس‌ها یک شهر به نام را بنا نهاده بودند، این شهر حدود ۹٫۷ کیلومتری جنوب رود وولخوف، در دهانهٔ ، بود. 
 این موقعیت جغرافیایی باعث می‌شد تا روس‌ها بتوانند از طریق به و از طریق به راه یابند. به قلمرو جنگجویان و منتهی شده و آنان را به مرزهای می‌رساند. روس‌ها نخستین‌بار، در مناطق مجاور دریای خزر، به عنوان معامله‌گر و بازرگان وارد شدند. آن‌ها در امتداد مسیر تجاری دنیپر شهرهایی ساختند و با تجارتشان را با آغاز کردند و با مسلمانان سرزمین‌های اطراف دریای خزر که در طول مسیر تجاری ولگا بودند، ارتباط یافتند. اواخر قرن نهم، از خرید و فروش روس‌ها با اجناس خزری در بازارهای پایین ولگا و بازارهای سراسر شهرهای پیرامون دریای خزر سخن به میان می‌آورد. این بازرگانان، پوست، عسل و برده می‌فروختند، حتی برخی از این تاجران، با در مسیر تجارت می‌کردند و بردگان اروپایی نیز کار را برایشان انجام می‌دادند. توماس سچاب نونان، مورخ و مردم‌شناس، معتقد است که روس‌ها در سال ۸۰۰ نیز به بغداد رفته‌اند، چون سکه‌های ، و متعلق به ۸۰۴–۸۰۵ در ، در نزدیکی ، یافته شده‌است. 
 روس‌ها مسیر دنیپر را به ولگا ترجیح می‌دادند. این مسیر از مسکن اقوام اسلاوی می‌گذشت که باج‌گزار بودند. این اسلاوی‌ها شامل قبایل «پولیانی‌ها در ، ویاتیچی‌ها در جنوب ، رادی‌میشچی در شرق دنیپر، سوریان در حاشیه و…» می‌شدند و اغلب به کشاورزی مشغول بوده و برخلاف آرامش‌طلب بودند، که باعث می‌شد «طعمهٔ طبیعی» روس‌های وارنگی به شمار آیند. بعدها روس‌ها این مناطق را باج‌گزار خود کردند و نهایتاً، شهر را فتح کرده و پایتخت قرار داد. تدریجاً فرهنگ روس‌ها تحت تأثیر اسلاوها قرار گرفت و در آن هضم شد و به صورت امروزی درآمد. مسیر دنیپر دارای هفت بود که کشتی‌های روس با گذشتن از آن نهایتاً می‌توانستند به (پایتخت بیزانس) برسند. از حدود ۸۶۰ میلادی (۲۲۶ قمری) تجاوز روسهای وارانگی از اسکاندیناوی به سرزمین خزران و آغاز گردید. 
 از سوی دیگر روس‌ها برای رسیدن به دریای خزر می‌بایست از مسیر ولگا به سمت جنوب می‌آمدند و از و پیچ و تاپ‌های رودخانهٔ ولگا می‌گذشتند. آن‌ها برای رسیدن به دریا مجبور بودند از شاخه‌های یک رودخانه کشتی را به خشکی برده و حمل کنند تا به شاخهٔ دیگری از رود برسند. و در این مسیر حضور داشتند.
{"title": "وارنگیان", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%88%D8%A7%D8%B1%D9%86%DA%AF%DB%8C%D8%A7%D9%86&oldid=35028582", "language": "fa"}