(زادهٔ ۲۲ شهریور ۱۳۵۱) بازیگر، کارگردان تئاتر و نمایش‌نامه‌نویس ایرانی است. او فعالیتش را در اوایل دههٔ ۱۳۷۰ با حضور در فیلم‌هایی مانند (۱۳۷۷) و (۱۳۷۸) آغاز کرد. او در سال ۱۳۸۲ نقش سربازی را در ایفا کرد و برای بازی در نقش یک معتاد در نامزد دریافت شد.
 پارسا پیروزفر در ۲۲ شهریور ۱۳۵۱ در متولد شد. او دارای مدرک کارشناسی نقاشی از و دانش‌آموخته رشته بازیگری از آکادمی هنرهای نمایشی است. علاقه‌مندی اش به نقاشی سبب شد تا در طی سال‌های ۱۳۶۳ تا ۱۳۶۹، هنگامی که او در مقطع تحصیلی دبیرستان و در رشته ریاضی و فیزیک مشغول به تحصیل بود، به خلق بپردازد. بعد از اتمام مقطع تحصیلی دبیرستان در رشته ریاضی و فیزیک در سال ۱۳۶۹، پارسا پیروزفر تحصیلات خود را در رشته نقاشی در ادامه داد، منزلی که اولین تجربه‌های بازیگری تئاتر خود را نیز از صحنه نمایش آنجا آغاز نمود. از دغدغه‌های او همچنین همواره صدا بوده‌است و زمانی را نیز از سال ۱۳۷۱ تا ۱۳۷۵ به پرداخته‌است. اولین حضور او در سینما در سال ۱۳۷۳ در نقشی کوتاه (شیخ سالک) در فیلم به کارگردانی بود. همان سال، همزمان به تحصیل در رشته نقاشی، متد را نزد ، کارگردان و مدرس تئاتر و مترجم آثار نمایشی آموخت؛ و در سال ۱۳۷۴ مشغول به آموختن بازیگری در نزد شد. اولین حضور رسمی اش در تئاتر در مقام بازیگر در سال ۱۳۷۴ در نقش ماریوس در نمایش اثر به کارگردانی بود. او در سال ۱۳۷۶ با اتمام رشته نقاشی در مقطع لیسانس از فارغ‌التحصیل شد. همان سال با بازی در نقش هیکارو در نمایش اثر به کارگردانی دومین حضور رسمی اش در تئاتر در مقام بازیگر رقم خورد. پیروزفر نمایشنامه اثر را در سال ۱۳۸۰ کارگردانی کرد و به روی صحنه برد. اولین کارگردانی او بود. در سال‌های ۱۳۸۴ و ۱۳۸۵ به تدریس بازیگری در و همچنین تدریس کلاس‌های فوق‌العاده بازیگری در پرداخت. او همچنین در سال‌های ۱۳۸۶، ۱۳۸۹ و ۱۳۹۰ در به تدریس بازیگری پرداخته‌است. از دیگر فعالیت‌های هنری وی پس از اتمام مقطع تحصیلی دبیرستان که در مقاطع زمانی متفاوتی به آنها پرداخته‌است می‌توان از فعالیت در زمینه ، ساختن و نام برد. در حال حاضر نیز او همزمان با پرداختن به بازیگری سینما و بازیگری و کارگردانی ، در مقاطع زمانی متفاوتی به نقاشی، آثار نمایشی اش و و لباس بعضی از این آثار نمایشی نیز می‌پردازد.
 پیروزفر در مقام بازیگر و کارگردان، نمایش‌های اثر به ترجمه امید روشن ضمیر را در سال ۱۳۹۰، نمایش نامه خوانی اثر را در سال ۱۳۹۱، نمایش اثر به ترجمه خود را در سال ۱۳۹۲، نمایش اثر را در سال ۱۳۹۳، نمایش به نویسندگی، کارگردانی و بازیگری خود را در سال‌های ۱۳۹۵ و ۱۳۹۶، نمایش اثر اسلاومیر مروژک به ترجمه خود و سپیده خسروجاه را در سال ۱۳۹۷ و نمایش به ترجمه و کارگردانی خود را زمستان ۱۳۹۷ و بهار ۱۳۹۸ به روی صحنه برده‌است. پارسا پیروزفر در نمایش نیز مانند خود طراح صحنه نمایشش بود.
 در سال ۱۳۹۴ پارسا پیروزفر نمایش ۸ اپیزودی را که خود بر اساس داستان‌های کوتاه ترجمه کرده و نوشته بود به صورت نمایش‌های کوتاه، مرتبط و به هم پیوند خورده به صورت تک نفره ( ) به اجرا درآورد. پنجمین کارگردانی او بود. کمدی درام‌هایی چند پرسوناژی که روی صحنه به صورت مونودرام به اجرا درمی‌آمدند. از نقاط قوت بازیگری پارسا پیروزفر می‌توان به اشاره کرد. دانش عمیق او در اجرای تک نفره و همچنین به او این قدرت شگفت را می‌دهد که کاملاً و همزمان چندین نقش را زیست کند و همه آن‌ها را به تنهایی به اجرا بگذارد. پیروزفر در اثر نمایشی خود به تنهایی ایفاگر بیش از ۳۰ نقش بود. او قبل تر نیز در سال ۱۳۹۲ در نمایش بالغ بر ۱۰ نقش را، در کنار ، خود به تنهایی اجرا کرده بود. مینیمالیستی صحنه با یک صندلی، یک میز و یک چراغ رومیزی آنتیک روسی و طراحی لباس این اثر نیز ایده خود او بود.
 به مدت دو سال در شهرهای مختلف و نظیر ، ، ، و اجرا شد و مورد استقبال کم‌نظیر تماشاچیان قرار گرفت؛ و پس از پشت سر گذاشتن اجراهای متعددی به دلیل استقبال کم‌نظیر تماشاگران در در شهر ، سرانجام در ۱۳۹۶ به پایان رسید. پارسا پیروزفر برای بازی در نمایش موفق به دریافت تندیس زرین بهترین بازیگر مرد در بخش بین‌الملل در سی و پنجمین در سال ۱۳۹۵ شد.
{"title": "پارسا پیروزفر", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%BE%D8%A7%D8%B1%D8%B3%D8%A7_%D9%BE%DB%8C%D8%B1%D9%88%D8%B2%D9%81%D8%B1&oldid=35136172", "language": "fa"}