(به : ) (متولد ۱۳۱۹ در ) تاریخ‌نگار است. وی آثار قابل توجهی دربارهٔ نگاشته که کتاب از پرآوازه‌ترین آنها است. در دهه هفتاد میلادی، آبراهامیان از فعالان و اعضای بود که با حکومت محمدرضا پهلوی مخالف بودند. او همچنین در سال ۱۳۵۴ (۱۹۷۶) در نیویورک نایب رئیس «کمیته برای آزادی هنر و اندیشه در ایران (CAIFI)» به عنوان بخشی از «حزب کارگران سوسیالیست» بود. 
 یرواند آبراهامیان تا کلاس سوم در مدرسه ای در ایران تحصیل کرد، سپس پدر و مادرش او را در سال ۱۳۲۹ برای ادامه تحصیل در مدرسه ای شبانه‌روزی، به فرستادند و به سال ۱۳۴۲ درجهٔ کارشناسی و کارشناسی ارشد خود را در رشته تاریخ اروپا از دریافت کرد. آبراهامیان پس از به آمریکا موفق به گرفتن دکترای خود، در سال ۱۳۴۸ از شد. 
 در دهه هفتاد میلادی، آبراهامیان از فعالان و اعضای بود که با حکومت محمدرضا پهلوی مخالف بودند. در نیویورک و در سال ۱۳۵۴ (۱۹۷۶) او نایب رئیس «کمیته برای آزادی هنر و اندیشه در ایران (CAIFI)» به عنوان بخشی از «حزب کارگران سوسیالیست»، حزبی تحت تاثیر از بود. کمیته مربوطه که از سال ۱۳۵۱ ریاست و را داشت، توانسته بود در خارج از ایران مجموعه‌ای از تأثیرگذارترین و مهم‌ترین بیانیه‌های نهادهای حقوق بشری را با امضای چهره‌های مهم بین‌المللی برای فشاری بی‌سابقه به حکومت پهلوی صادر کند. 
 علایق آکادمیک آبراهامیان عموما تحت تاثیر نگاه و فعالیت‌های سیاسی او بوده است. وی در دانشگاه‌های و آکسفورد به تدریس « » پرداخت و هم‌اکنون در کالج باروک دانشگاه (CUNY) به تدریس تاریخ جهان و خاورمیانه مشغول است. به گفته ناشر یکی از کتاب‌های آبراهامیان یعنی «تاریخ ایران مدرن»، او در مبحث «تاریخ ایران معاصر» از برجسته‌ترین تاریخ‌نگاران محسوب می‌شود. به شکل عمومی او دیدگاهی همدلانه نسبت به حزب توده دارد. 
 آبراهامیان خودش را در زمینه سیاسی یک می‌داند و در آثارش نیز به دنبال یک تفسیر نئومارکسیستی و طبقاتی از ایران است.
{"title": "یرواند آبراهامیان", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%DB%8C%D8%B1%D9%88%D8%A7%D9%86%D8%AF_%D8%A2%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%87%D8%A7%D9%85%DB%8C%D8%A7%D9%86&oldid=34528725", "language": "fa"}