برای دیگر کاربردها را ببینید. (به : ) یا (به : ) یا (به : ) (به عنوان (به : ) یا (به : ) نیز شناخته می‌شود) برخی «آخرالزمان» را با یکی دانسته‌اند.
اعتقاد به منجی و آخرالزمان در فرهنگ بسیاری از ادیان بزرگ دنیا دیده می‌شود و دربارهٔ آن پیشگویی‌هایی نیز کرده‌اند.
 معمولاً «آخر زمان» در اصطلاح یعنی سالیان پایانی یک دوره از حیات بشری و سپس یک که او کشیده می‌شود تا تحولی همه‌جانبه در زندگی یک قوم یا تمام بشریت ایجاد کند و بشریت را وارد دوره جدیدی کند. در نیز انواع و باورهای مختلفی از پایان جهان وجود دارد.
 در تصور آخرالزمان به معنی پایان دوره جهان و پیوستن آن به کبری، از سده‌های دوم و سوم قبل از میلاد پیدا شده، پیش از این زمان که خود را قوم برگزیده خداوند می‌دانستند، در انتظار روزی بودند که در آن وعده الهی تحقق یابد و خداوند قوم برگزیده خود را در مستقر، و دشمنان آن را نابود کند، و عدل و احسان خود را بر سراسر جهان بگستراند. در دوره‌های بعد از حکومت و که این قوم از لحاظ دینی و اخلاقی گرفتار فساد و انحطاط شده و گرایش به و در میان آنان شدت گرفته بود، غایت این آرزو و انتظار بازگشت قدرت و وحدت و خلوص دوران گذشته بود و انتظار زمانی می‌رفت که خداوند بار دیگر پیشوائی بفرستد و قوم را از تیره بختی نجات دهد.
 مقالهٔ اصلی: در نظریاتی که دربارهٔ آخرالزمان در چهار آمده‌است یکسان نیست. ولی به‌طور کلی وقوع آخرالزمان به صورت‌های زیر بیان شده‌است:
 
 
 
 مقالهٔ اصلی: در (دین زرتشتی) در گاهان ( ) که سروده‌های خود زرتشت است و در آن‌ها می‌توان عقاید وی را یافت اشاره چندانی به پایان جهان نشده‌است، اما چنین می‌نماید که در بندی از گاهان ( ) سخن از مردی است که در آینده می‌آید و راه نجات را می‌یابد، همچنین در گاهان چند بار به واژه برمی‌خوریم که در ادبیات بعدی زرتشت به صورت درآمده و منجی نهائی زرتشتی به‌شمار می‌آید. علاوه بر این‌ها در گاهان زرتشت سخن از «داوری واپسین» برای درست کاران و بدکاران به میان می‌آید. در دین زرتشتی وقایع آخرالزمان را می‌گویند که به معنی بازسازی جهان است. در عقاید زرتشتی این پدیده به معنی پایان جهان نیست بلکه تسویه جهان از بدی و بازگشت به دوران پیش از آمیزش است. در روز رستاخیز روان درگذشتگان از عبور کرده و در آن‌سوی توسط ، و اعمالشان سنجیده می‌شود.
 همچنین ببینید: و در دیدگاه آخرالزمان دوره نبوت پیامبر اسلام تا ظهور است و شیعیان به‌خصوص دوران را آخرالزمان می‌خوانند. 
اعتقادات مربوط به منجی آخرالزمان از مواردی ست که کمترین اختلافات بین مذاهب مختلف اسلامی در مورد آن وجود دارد. 
 قسمت عمده روایات در مورد را «احمد حنبل» در کتاب «مسند» و «ترمذی» در «صحیح» خود و «ابن ماجه» در «سنن» و «مسلم» در «صحیح» و «ابن اثیر» در «نهایه» از عبدالله بن عمر و ابوسعید حذری و جابر ابن عبدالله انصاری نقل کرده‌اند.
 « » در زمان می‌زیسته و پیامبر او را از مصادیق دجال معرفی کرده‌است و چون بعداً وی از خروج دجال در آخرالزمان نیز خبر داده بعضی‌ها گمان کرده‌اند دجال موعود همان « » است و در نتیجه به زنده‌ماندن و طول عمر او قائل شدند.
 بعضی از نویسندگان اسلامی نیز با توجه به ریشه لغت «دجال» آن را منحصر به یک فرد به خصوص نمی‌دانند بلکه آن را عنوانی می‌دانند کلی برای افراد پرتزویر، حیله‌گر و حقه‌باز که برای فریب مردم از هر وسیله‌ای استفاده می‌کنند. دجال شخصی است که حق را با باطل آمیخته و از حق برای راهبرد اهداف شیطانی خود استفاده می‌کند.
 مقالهٔ اصلی: اگرچه اعتقاد به منجی در دیدگاه شیعه از اهمیّت بالایی برخوردار است؛ مثلاً یک جلد کامل از کتاب بحار الانوارش را به موضوع امامت اختصاص داده‌است.
اما جزو کم اختلاف‌ترین مسائل با مذاهب دیگر است. کتاب نجم الثاقب نوشتهٔ حاج میرزا حسن طبرسی نوری مرجع کاملی در مورد اختلاف آراء در میان فرق مختلف اسلامی در موضوع اعتقادات مربوط به ظهور و آخر الزّمان است. این کتاب همچنین به‌طور جدا در پایان هر مبحث در رد آراء دیگر و اثبات آراء شیعه سخن گفته‌است. کم بودن موارد اختلافی بین فرق اسلامی موضوع مهمی ست که این کتاب نشان داده‌است. همچنین شیعیان معتقدند که فردی از نسل ، یعنی نهمین نسل از به نام ( ) با پرچم ظهور می‌کند و همراه با ، را نابود می‌کند و دنیا را پر از عدل و داد می‌کند. 
 مقالهٔ اصلی: برخی اعتقاد داشتند که جهان در ۲۱ دسامبر ۲۰۱۲ پایان خواهد یافت یا پدیده‌ای بزرگ رخ خواهد داد. این تاریخی است که چرخه پنج هزار و ۱۲۵ ساله تقویم باستانی به پایان می‌رسید. 
 آخرالزمان به این معنی در داستان‌های تخیلی و بازی‌های رایانه‌ای نیز استفاده شده‌است:
{"title": "آخرالزمان", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%A2%D8%AE%D8%B1%D8%A7%D9%84%D8%B2%D9%85%D8%A7%D9%86&oldid=34428320", "language": "fa"}