از حاکمان محلی در شهر بود. او پس از مرگ آخرین اسپهبد ، ، شهر ساری که امارت او بود را مستقلاً اداره کرده و داعیه داشت. او از خاندان ، بود که یک خانواده بومی مازندران و صاحب نفوذ در دستگاه باوندیان بودند.
 در سال ۱۳۴۹ حسن دوم دستور اعدام یکی از قدرتمندترین مقاماتش، که از خانواده جلالی بود، را صادر کرد و در نتیجه ویشتاسب از دستگاه باوندی گریزان شد. اجرای این حکم منجر به شورش اشراف مازندران شد. حسن سپس تلاش کرد اشراف را راضی نگهدارد؛ ولی دو تن از فرزندان ، که رقیب جلالیان بودند، حسن دوم را به قتل رساندند. افراسیاب پس از آن کنترل پایتخت را به دست گرفت و را پایه‌گذاری کرد. او سپس به صلح با جلالیان که حال حکومت ساری را مستقلاً به دست گرفته بودند، تن داد. با این حال او از سوی مردم به عنوان غاصب شناخته می‌شد و نهایتاً در ۱۳۵۹ توسط به رهبری کشته شد.
 میربزرگ پس از رسیدن به قدرت علیه خانواده جلالی هم شورید و نبردی در مدت کوتاهی پس از حکومت میربزرگ میان سارویان و آملی‌ها رخ داد که میربزرگ در آن معرکه بر فخرالدین و ویشتاسپ جلالی پیروز شد. با کمک طرفداران سابق کیا افراسیاب ویشتاسپ یکی از پسران میربزرگ را کشت. در طول همان دوره فخر الدین جلالی و چهار پسرش در یک نبرد با میربزرگ کشته شدند و مرعشیه وارد ساری شدند. ویشتاسپ سپس از ساری فرار کرد و با خانواده اش در یک قلعه پناه گرفت. اما میربزرگ سریعاً به محاصره قلعه پرداخت و موفق به تصرف آن شد. او سپس ویشتاسپ را به همراه هفت پسرش اعدام کرد. یکی از پسران میربزرگ، به نام ، پس از آن با یکی از دختران ویشتاسپ ازدواج کرد.
{"title": "ویشتاسپ جلالی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%88%DB%8C%D8%B4%D8%AA%D8%A7%D8%B3%D9%BE_%D8%AC%D9%84%D8%A7%D9%84%DB%8C&oldid=28106073", "language": "fa"}