(زادهٔ ۳۰ دسامبر ۱۹۳۲ – درگذشته ۳ ژوئیه ۲۰۱۷) ، ، و بود. وی بیش‌تر برای آثاری هم‌چون پروفسور کرانز، جیاندومنیکا فراچیای ترسو و حسابدار افتاده و چاپلوس، هوگو فانتوزی شناخته می‌شود. او هم‌چنین چندین کتاب اغلب با درون‌مایهٔ طنز نوشته و در فیلم‌های متعددی نیز بازی کرده‌است.
 پائولو ویلاجیو در همراه با برادر دوقلویش «پیرو» زاده شد. پدو او «اتور ویلاجیو» (۱۹۰۵ - ۱۹۹۲) یک نقشه‌بردار و اصالتاً اهل و «ماریا» مادرش نیز یک آموزگار زبان و بود.
 او تحصیلاتش را در «لیزو جیناسیو آندریا دوریا» به پایان برد و به‌طور مقدماتی به تحصیل در رشتهٔ پرداخت اما آن را نیمه‌کاره رها کرد. او یک کارمند در صنایع فولاد بود که شخصیت «هوگو فانتوزی» نیز برگرفته از همین شغل وی است. استعداد بازیگری پائولو را کشف کرد و در ۱۹۶۷ از وی خواست که در یک در رم بازی کند. از آن‌جا وی برای بازی در برنامهٔ تلویزیونی «کوئلی دلا دومنیکا» (پسران یک‌شنبه) انتخاب شد. برنامه‌ای که شخصیت فانتوزی برای نخستین بار در آن ظاهر گشت و شخصیت تهاجمی پروفسور کرانز و شخصیت ریاکار جیاندومنیکا فراچیا در آن پرداخته شد.
 پس از این تجربهٔ تلویزیونی، ولیاجیو نویسندگی را برای مجله‌های «اسپرسو» و «اروپا» آغاز کرد. داستان‌هایی کوتاه که نقش اصلی آن فانتوزی بود، مردی با شخصیت ضعیف و البته سرسخت نسبت به بدبختی و «مگا مدیر» رئیس «مگا شرکت» جایی که او کار می‌کرد. در سال ۱۹۷۱ انتشارات «ریزولی» کتاب‌های فانتوزی را منتشر کرد مجموعه‌ای از این داستان‌ها که میلیون‌ها نسخه از آن به فروش رفت. کتاب نخست جایزهٔ را در مسکو از آن خود کرد که در سال ۱۹۷۵ منجر به حضور فانتوزی در فیلمی به کارگردانی شد.
 ویلاجیو در کمدی‌های بسیاری ایفای نقش کرده‌است. او با کارگردان‌هایی از قبیل (صدای ماه، ۱۹۹۰، به همراه )، (امیدوارم منظم شوم، ۱۹۹۲)، (راز چوب کهنه، ۱۹۹۳)، (دوستان عزیز لعنتی، ۱۹۹۴) و (دندان، ۲۰۰۰) کار کرده‌است.
 او جوایز متعددی گرفته‌است که شامل (۱۹۹۰)، (۱۹۹۲) و شیر طلایی (۱۹۹۶) برای یک عمر فعالیت هنری می‌شود.
 ویلاجیو نویسندگی را همگام با بازی در فیلم‌ها ادامه داد. در سال ۱۹۹۴ به انتشارات «موندادوری» رفت و کتاب‌های «فانتوزی بدرود می‌گوید و می‌رود» (۱۹۹۴-۱۹۹۵)، «زندگی، مرگ و معجزات یک تکه گُه» (۲۰۰۲)، «۷ گرم در ۷۰ سال» (۲۰۰۳) و آخرین کتابش «من یک هیولای دیوانهٔ لعنتی هستم» را در سال ۲۰۰۴ منتشر کرد.
 وی هم‌چنین در نمایش‌های صحنه‌ای بازی کرده‌است. او هم‌چنین در سال ۱۹۹۶ به همراه تهیهٔ مجلهٔ اخبار طنز (پخش در کانال ۵) را بر عهده داشت.
 اخیراً هم او در سریال تلویزیونی کارابینیری در نقش جیووانی، ولگردی ظاهر شد که اغلب به پلیس برای حل مسایل جنایی کمک می‌کرد. این سریال در نیز با نام از شبکه دو به نمایش درآمد.
 ویلاجیو هم‌چنین دو آهنگ به نام‌های «بازگشت چارلز مارتل از نبر پویتیرز» و «درمانده» نوشته است.
{"title": "پائولو ویلاجیو", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%BE%D8%A7%D8%A6%D9%88%D9%84%D9%88_%D9%88%DB%8C%D9%84%D8%A7%D8%AC%DB%8C%D9%88&oldid=34096224", "language": "fa"}