(به : ) یک نقاشی تاریخی بزرگ اثر است که در سال ۱۸۳۳–۱۸۳۰ با موضوع کشیده شده‌است. این اثر به دلیل قرار گرفتن بین ، سبک غالب در آن زمان در روسیه و در فرانسه که به‌طور فزاینده ای عملی شده، قابل توجه است. این نقاشی تقریباً مورد تحسین جهانی قرار گرفت و باعث شد بریولوف اولین نقاش روسی باشد که اعتبار بین‌المللی کسب می‌کند. این نکته در روسیه به اثبات رسید که هنر روسیه به همان خوبی هنر در بقیه اروپا است. منتقدان فرانسه و روسیه هر دو خاطر نشان کردند که به نظر می‌رسد که بدن‌ها مطابق با مدل کلاسیک از رعب و وحشت ناامید کننده درآمده اند و و مضمون کلی نقاشی که یکی از قدرت‌های والای طبیعت برای از بین بردن خلقت‌های انسان بوده، است.
 شهر رومی ، جنوب ، در اوایل قرن نوزدهم تحت حفاری فعالی بود که در اواسط قرن گذشته کارهایی در این شهر و همسایه آن آغاز شد. هنرمندان به خوبی از پتانسیل‌های آن به عنوان یک موضوع آگاه بودند. در سال ۱۸۲۲ ویرانی و را نقاشی کرده بود و برخی دیگر حکاکی‌های این محل را ترسیم و تولید کرده بودند. 
 در سال ۱۸۲۳، به همراه برادرش الکساندر از طریق و به رسید. الکساندر در مطالعه علمی و مرمت حمام‌های پمپئی در سال‌های ۱۸۲۵ و ۱۸۲۶ شرکت کرد و ممکن است کارل در سال ۱۸۲۴ از بازدید کرده باشد.
 در سال ۱۸۳۴، دمیدوف این نقاشی را که برای آن ۲۵۰۰۰ پرداخت کرده بود، به در تلاش برای جلب نفع خود تقدیم کرد. این اثر نخستین بار در به نمایش گذاشته شد، اما در سال ۱۸۳۶ نیکلا آن را به اهدا کرد و در آنجا ماند تا اینکه به عنوان مرکز نمایش نقاشی روسی در جدید در سال ۱۸۵۱ نصب شود. هم‌اکنون بخشی از مجموعه در است.
 
		 
		 
		 
		 
		 
		 
		 
 
 پرونده‌های رسانه‌ای مربوط به در ویکی‌انبار
{"title": "واپسین روز پمپئی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%88%D8%A7%D9%BE%D8%B3%DB%8C%D9%86_%D8%B1%D9%88%D8%B2_%D9%BE%D9%85%D9%BE%D8%A6%DB%8C&oldid=34521086", "language": "fa"}