این مقاله دربارهٔ قالب رسانه‌ای است. برای نرم‌افزار شرکت اپل را ببینید. برای نرم‌افزار شرکت گوگل را ببینید. (به : ) یا یا یا انتشار مجموعه‌ای از است که توزیع آن در با استفاده از صورت می‌گیرد، و توسط کاربران معمولاً بر روی یک پخش‌کنندهٔ موسیقی دیجیتال قابل دریافت و پخش است. این روش ارائهٔ محتوا، در سال محبوبیت و گسترش یافت؛ و گاه به آن گفته می‌شود.
 برای دریافت آن، معمولاً از برنامه‌های که از استفاده می‌کنند استفاده می‌شود و بر روی خانگی یا پخش‌کننده‌های موسیقی دیجیتال قابل پیاده‌سازی است. قابل ذکر است که عمل دریافت پادکست را (به : ) می‌گویند.
 پادکست از ترکیب دو واژه آی پاد و برادکستینگ ساخته شده‌است.
 واژهٔ از واژه‌های ( ) و (پخش گسترده) پدید آمده‌است. هر چند عده‌ای نیز پادکست را سرواژه کلمات (Personal On-Demand Narrowcasting)می‌دانند که واژه NarrowCasting به معنی ارسال محدود در مقابل به معنی ارسال به صورت کلان به کار رفته‌است. واژه‌نامهٔ جدید آمریکایی آکسفورد واژهٔ را برترین واژهٔ سال نامیده‌است. این لغتنامه تعریف لغوی این واژه را نیز بدین شکل آورده:
 
 
 پادکست راهی آسان برای دستیابی به برنامه‌های دیجیتالی موجود در اینترنت و پخش آن‌ها در زمان و مکان دلخواه است. پادکست در همه دستگاه‌های پخش موسیقی دیجیتال قابل شنیدن است و از آن تحت نام‌های «بلاگ کَست» و «آدیو بِلاگ» نیز یاد می‌شود.
 این روش با افزایش محبوبیت دستگاه پخش موسیقی دیجیتالی به عنوان روشی آسان برای به اشتراک گذاشتن محتویات صوتی از طریق اینترنت، به‌وجود آمد.
 اولین بار مفهوم <enclosure> در خوراک‌های در اکتبر سال ۲۰۰۰ توسط به صورت اولیه مطرح شد. بعد به صورتی متفاوت توسط یکی از نویسنده‌های فرمت اجرا شد؛ و در بحث با منجر به عامل enclosure یا ضمیمه شد. این عامل جدید در ۰٫۹۲ این امکان را می‌داد که نشانی پرونده‌های صوتی تصویری منتقل شود و گیرنده آن را درجا باز کند. مشتری این امکان جدید وبلاگ‌های صوتی بودند؛ ولی این امکان جدید به سرعت رواج پیدا نکرد. تا اینکه در سال ۲۰۰۱ این امکان در نرم‌افزار وبلاگ‌نویسی Radio Userland به عنوان یک مؤلفه ارسال و دریافت فایل‌ها اضافه شد و تنها چیزی که برای رسیدن به یک پادکست کم داشت خودکار کردن این عمل بود.
 این روش تا سال ۲۰۰۳ پیشرفت کرد و وبلاگ‌نویسی را به سمت جدیدی برد. نمونه‌ای تأثیرگذار استفاده از این فناوری در وبلاگ نویسنده سابق بود. در اکتبر سال ۲۰۰۳ بود که اولین بار از iTunes برای انتقال محتوای به استفاده شد. آدام کوری برنامه‌ای برای انتقال از به آی‌پاد ارائه کرد که iPodder نام داشت.
 در فوریه ۲۰۰۴ در روزنامه مقاله‌ای نوشت که در آن به کار لیدون اشاره می‌کرد برای شرح این کار کلمات مختلفی بکار برد که در بین آن پادکست هم به چشم می‌خورد. به این ترتیب اولین استفاده از این کلمه توسط بن همرسلی بود. کم‌کم تولید کدهایی مانند iPodder در بین برنامه نویسان با گسترش یافت. یافته‌های از عبارت Podcast در سال ۲۰۰۴ به سرعت زیاد شد. بعد از این وبسایت‌ها و ابزارهای مختلف با موضوع پادکست گسترش پیدا کرد.
 وبسایت‌های خبری مثل BBC، برنامه‌های رادیویی با کمک پادکست راه‌اندازی کردند؛ و شرکت اپل امکان دریافت پادکست را به نرم‌افزار iTunes افزود و در سال ۲۰۰۵ نسل جدیدی از آی‌پادها با قابلیت پخش فیلم به بازار ارائه شد. در اواخر سال ۲۰۰۵ دستگاه‌های بازی قابل حمل شرکت سونی هم از ۲٫۰ پشتیبانی می‌کرد.
 تعداد کمی از اپلیکیشن‌های پخش پادکست هستند که به‌صورت اختصاصی فقط برای فارسی‌زبان‌ها درست شده‌اند و تمرکز خود را فقط به پادکست‌های فارسی داده‌اند. که می‌توان فقط از آن اپلیکیشین‌ها به تمام پادکست‌های فارسی دسترسی پیدا کرد. اپلیکیشن‌های و شنوتو تنها اپلیکیشن‌های پخش پادکست فارسی هستند که تنها اپلیکیشنی است که در iOS و Android وجود دارد.
 در سال گسترش و محبوبیت این پدیده به حدی بوده‌است که حتی هم تعدادی از سخنرانی‌های را به صورت پادکست آماده کرده و بر روی وبگاه قرار داده‌است.
 از سوی دیگر با انتشار یک پروندهٔ آوایی بر روی وبگاه که در آن یکی از متخصصین - استیو رابینسون - حاضر در راجع به مأموریت این سفینه توضیح می‌داد ، رسانه‌ها با هیجان بسیار از «اولین پادکست ارسال شده از خارج از زمین» و «راهیابی پادپخش‌گری به منظومهٔ شمسی» نوشتند.
 پادکستینگ نیز مانند روش‌های دیگر ارائهٔ محتویات رسانه‌ای بر روی اینترنت (به‌عنوان مثال پخش رادیویی و Online Audio/Video streaming) از ارسال پرونده استفاده می‌کند. اما پادکستینگ دارای چند تفاوت عمده با این روش‌هاست:
{"title": "پادکست", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%BE%D8%A7%D8%AF%DA%A9%D8%B3%D8%AA&oldid=35024865", "language": "fa"}