(به : ) آهنگساز، خواننده و نوازندهٔ پیانوی اهل است. او یکی از خواننده/ترانه‌سرایان محبوب و نامدار ایتالیایی در چند دههٔ گذشته‌است.
 موسیقی کونته آمیزه‌ای است از آمریکای شمالی، آمریکای جنوبی، فرانسوی و موسیقی کاباره‌ای آلمانی؛ سبکی که منحصر به خود اوست. این موسیقی با اشعاری همدلانه که نگاهی طنزآمیز به نقاط ضعف بشر دارند همراهی می‌شود. 
 پائولو کونته زادهٔ شهر در ناحیهٔ ایتالیاست. او پسر ارشد یک دفترخانه‌دار است که یک پیانیست آماتور هم بود. پدر و مادرش هر دو علاقهٔ زیادی به موسیقی جاز آمریکایی داشتند. به گفتهٔ کونته در زمان کودکیش آن‌ها تعدادی از پیانوی را در خانه داشتند که خیلی ارزشمند به‌شمار می‌آمدند، چون آن سال‌ها موسیقی آمریکایی را ممنوع کرده بودند و چنین آثاری فقط در یافت می‌شد. او از سن طفولیت به همراه برادر کوچک‌ترش جورجو (که بعدها به‌نوبهٔ خودش ترانه‌سرای مشهوری شد) نواختن پیانو را آغاز کرد. پیرو پیشهٔ موروثی خانوادگی‌شان در دانشگاه خواند و تا ۳۰ سالگی به وکالت اشتغال داشت. 
کونته که در همان سال‌ها برای چند گروه جاز محلی می‌نواخت، به‌مرور و با همکاری جورجو شروع به نوشتن ترانه‌های خودش کرد. با تلاش بسیار سروده‌هایش را برای یک ناشر موسیقی در فرستاد و به گفتهٔ خودش آن‌ها «به‌شکل معجزه‌آسایی» ترانه‌هایش را خریدند. 
 پس از حدود یک دهه ترانه‌سرایی برای خوانندگانی مثل ، و در سال ۱۹۷۴ اولین آلبوم کونته با نام منتشر شد. ترانه‌های کونته در فضایی مرموز (چند پاره و امپرسیونیستی) سیر می‌کردند، گویی موسیقی‌اش از یک مکان قدیمی نیمه‌آشنا می‌آمد و شعرهایش یادآور اتفاقات تقریباً فراموش شده یا خیالی بودند. خیلی زود آثار او در گوشه و کنار ایتالیا شنیده شدند و هوادارانی پیدا کرد. « » (۱۹۸۱) یکی از آثار مشهور او و یکی از پرفروش‌ترین ترانه‌های ایتالیاست که بعداً در هم با استقبال فراوان مواجه شد. این یکی از قطعه‌های چهارمین آلبوم استودیویی کونته با نام است که تعدادی از ترانه‌های کلاسیک او را شامل می‌شود، از جمله قطعهٔ «دست و پنجه نرم کردن با یک میلونگای سبز» که ادای احترامیست به موسیقی‌دان آرژانتینی. 
 در سال ۱۹۸۴ ششمین آلبوم استودیویی و سومین آلبوم معروف کونته با نام منتشر شد. این آلبوم شامل ۱۰ قطعهٔ جاز مبتنی بر پیانوست و برای توصیف تیپ موسیقی او در این آلبوم، می‌توان به ترانه‌های «حریف مُشت‌زنی» و «کُمِدی» (که با نسبتاً زیاد همراهی می‌شوند) اشاره کرد. 
 معتقد است در موسیقی کونته سنت و مدرنیته در آزادی بی‌قید و شرط حاصل از آواز او بدون هیچ‌گونه تظاهری در هم آمیخته‌اند. به باور روسلینی در آثار کونته نوعی سادگی وجود دارد که دستیابی به آن بسیار دشوار است. 
 (موسیقی‌نویس گاردین) پائولو کونته را نسخهٔ ایتالیایی مجموعهٔ ، و دانسته‌است.
{"title": "پائولو کونته", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%BE%D8%A7%D8%A6%D9%88%D9%84%D9%88_%DA%A9%D9%88%D9%86%D8%AA%D9%87&oldid=33535108", "language": "fa"}