(زاده ۱۹۴۴) مورخ معماری و اهل آلمان است. در زمینهٔ تاریخ متأخر معماری و هنر به پژوهش اشتغال دارد و زمینه‌های اصلی پژوهشی او عبارت‌اند از معماری عهد باستان و اصالت تاریخ، آلمان سدهٔ ۱۹ و ۲۰، تاریخ جنبش‌های مدرن معماری، تاریخ بازسازی آلمان و تاریخ معماری اروپا در سده‌های ۱۹ و ۲۰.
 او استاد تاریخ معماری و طراحی در بود و مدیریت بخش را در آکادمی هنرهای زیبای بایرن نیز بر عهده داشت. نردینگر از اعضای اصلی اتحادیهٔ معماران آلمان است و تا ماه سپتامبر ۲۰۱۲ ریاست موزهٔ معماری دانشگاه فنی مونیخ را نیز عهده‌دار بود. از اکتبر ۲۰۱۲ نیز مدیریت تأسیس مرکز مستندنگاری ناسیونال سوسیالیسم(BDA) را در شهر مونیخ بر عهده دارد. 
 این دانشور در یک خانوادهٔ سیاسی به دنیا آمد و پدرش اویگن نردینگر از اعضای گروه مقاومتی بود که علیه فعالیت و این نبرد را در فعالیت‌های گرافیکی خود منعکس می‌کرد. وینفرید نردینگر در سال ۱۹۷۱ مهندس معمار شد و در سال ۱۹۷۹ در رشتهٔ رسالهٔ دکتری خود را با عنوان «رودولف بلینگ و جریان‌های هنری در برلین ۱۹۱۹–۱۹۲۳» تحریر کرد و به دلیل برجستگی پژوهشش جایزهٔ پژوهشگران دوره دکتری دانشگاه مونیخ را بدست آورد. او از سال ۱۹۸۶ استاد تاریخ معماری در دانشگاه مونیخ است و سال‌هایی را نیز به عنوان استاد مدعو در و و مونترآل تدریس کرد، در سال ۲۰۱۲ بازنشسته شد اما کماکان در دانشگاه مونیخ اشتغال دارد. 
 
او طی ۳۷ سال فعالیت آکادمیک مهم‌ترین آرشیو پژوهشی تخصصی در زمینهٔ معماری در آلمان را جمع‌آوری و تأسیس کرده‌است. نردینگر با تألیف آثار و برگزاری نمایشگاه‌های متنوع سهمی بسیار تعیین‌کننده در پژوهش‌های تاریخ هنر و معماری دارد و نقشی بزرگ در خصوص توجه دادن خودآگاهی عمومی به اهمیت معماری ایفا کرده‌است. مهم‌ترین آثار او عبارت‌اند از: 
 -تاریخ معماری می‌سازد (۲۰۱۲) 
 -معماری خاطره می‌سازد ۱۹۸۴–۲۰۰۴ (۲۰۰۴) 
 -مدرسهٔ معماری مونیخ ۱۹۶۸–۱۹۹۳ (۱۹۹۳)
 -رودولف بلینگ و جریان‌های هنری برلین ۱۹۱۸–۱۹۲۵ (۱۹۸۱)
 نردینگر تا کنون حدود ۳۰۰ اثر دانشگاهی منتشر کرده که به ۱۴ زبان ترجمه شده‌است.
{"title": "وینفرید نردینگر", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%88%DB%8C%D9%86%D9%81%D8%B1%DB%8C%D8%AF_%D9%86%D8%B1%D8%AF%DB%8C%D9%86%DA%AF%D8%B1&oldid=23220600", "language": "fa"}