یا موجودی دیومانند و ترسناک و تخیلی در افسانه‌های شمالی به‌ویژه است که در شمال شرق ایالات متحده و شرق کانادا زندگی می‌کنند. داستان‌های مربوط به وندیگو برای نخستین بار در سال ۱۶۳۶ از طریق مبلغان که به رفته‌بودند به گوش مهاجران اروپایی‌تبار آمریکا رسید.
 در این افسانه‌ها آمده که انسان‌هایی که کنند تبدیل به وندیگو می‌شوند. آدم‌خواری از بسیار بزرگ در میان ها بود و مردم این قوم معتقد بودند که در فصل قحطی، خودکشی یا مردن از گرسنگی، بهتر است تا این‌که شخص به آدم‌خواری روی بیاورد.
 وندیگو در این داستان‌ها به شکل آدم‌هایی هستند که از قبر درآمده‌اند اما نمرده‌اند. سرعت حرکت آن‌ها بالا است، سیری‌ناپذیرند و همیشه دهانی خونین دارند. وندیگو با خوردن هر قربانی رشد بیشتری می‌کند و به این خاطر برخی وندیگوها بدنی غول‌پیکر و چندین بار بزرگ‌تر از بدن انسان معمولی دارند. وندیگوها همواره به دنبال قربانی‌های تازه می‌گردند و چون همیشه گرسنه‌اند اگر کسی را برای خوردن پیدا نکنند قسمتی از بدن خود را می‌خورند.
 در بعضی داستان‌های دیگر سرخ‌پوستان آمده که وندیگوها نیمه‌انسان و نیمه‌گوزن هستند و شاخ دارند. در داستان‌های دیگر گفته شده که آن‌ها توان تبدیل شدن که شکل‌های مختلف را داند و حتی به شکل ابر در می‌آیند. وندیگوها را تنها می‌توان با آتش کشت.
 از افسانه وندیگو در فیلم‌ها و و بازیهای ویدیویی نیز استفاده شده و از آن‌جمله می‌شود به سریال ، ، سریال و فیلم و فیلم و بازی ویدیویی اشاره کرد. در نیز گاه با وندیگو روبه‌رو می‌شویم.
 در روان‌شناسی به حالتی که شخص تمایل درونی به خوردن گوشت انسان داشته باشد «روان‌پریشی وندیگو» نیز گفته شده‌است.
{"title": "وندیگو", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%88%D9%86%D8%AF%DB%8C%DA%AF%D9%88&oldid=33366391", "language": "fa"}