(به آلمانی: der letzte Mensch) اصطلاحی است که از سوی در کتاب بیان شده‌است. مفهوم مورد نظر نیچه از «واپسین انسان»، خوارشمردنی‌ترین کسان است و کسانی که حقیر تر از هستند.
 در کتاب پس از آنکه در چهار بند آغازین پیشگفتار، رسالت مهم و خطیر را بیان می‌کند خیلی زود در بند پنجم، به این نتیجه می‌رسد که هنوز دهانی بهر این گوش‌ها نیست؛ هستند کسانی که هنوز او را در نمی‌یابند. اینجاست که او از خوار شمردنی‌ترین کسان و قابل تحقیر تر از انسان‌ها سخن به زبان می‌آورد: واپسین انسان 
 او در بخشی از نوشتار خود واپسین انسان را چنین توصیف می‌کند:
{"title": "واپسین انسان", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%88%D8%A7%D9%BE%D8%B3%DB%8C%D9%86_%D8%A7%D9%86%D8%B3%D8%A7%D9%86&oldid=33335956", "language": "fa"}