(به : ) (زادهٔ ۲۳ سپتامبر ۱۹۵۶ – درگذشتهٔ ۹ دسامبر ۲۰۲۰) ، ایتالیایی بود.
 روسی در نوجوانی توسط کشف شد اما به اجبار تا سال ۱۹۷۵ در در بازی کرد تا تجربه کافی به دست آورد. 
 در سال ۱۹۷۶ به تیم دسته دومی دیگری به نام منتقل شد. در آنجا بود که ، سرمربی او را برای بازی در تیم ملی انتخاب کرد. او در آن فصل لیگ دسته دوم شده و سهمی عمده در ویچنزا به سری آ باشگاه‌های ایتالیا داشت.
 اقبال روسی کوچک و ظریف اندام با گل‌های زیادی که در در به ثمر رساند درخشید. بازیکن ۲۱ ساله آن زمان که پیراهن شماره ۲۱ تیم ملی را بر تن داشت در نخستین بازی مرحله گروهی این جام، در مقابل گل تساوی تمیش را وارد دروازه تیم حریف کرد. ایتالیا در آن جام چهارم شد. در همان فصل، روسی با ویچنزا به نایب قهرمانی لیگ هم رسید و برای فصل تازه، راهی شد. اما این انتقال برای او خوش‌یمن نبود.
 در سال ۱۹۷۹ وی متهم به دست داشتن در رسوایی برای تغییر نتیجه یکی از بازی‌های لیگ (پروجا، آوه‌لینو ۲: ۲، در ۳۰ دسامبر ۱۹۷۸) شده و از سوی با سه سال محرومیت مواجه شد. البته خود وی همواره بر بی‌گناهی‌اش تأکید می‌کرد و دلیلش هم این بود که کل مبلغ رشوه (۴۰۰ ) برای بازیکنی مانند او مبلغ خنده‌داری است. به علاوه هر دو گل پروجا را هم، او به ثمر رسانده بود. مدتی بعد، محرومیت وی به دو سال کاهش پیدا کرد و از آوریل سال ۱۹۸۲ دوباره اجازه بازی پیدا کرد. پس از آن، با وجود بازی‌های کمی که انجام داده بود از سوی انزو بیرزوت، سرمربی آن زمان تیم ملی به این تیم فراخوانده شد. البته در سال‌های بعد مشخص شد در این ماجرا بیگناه بوده‌است.
 در ، روسی تبدیل به فوتبال ایتالیا شد. پس از بازی‌های ضعیف دور مقدماتی که در آن ایتالیا به سه تساوی رضایت داد روسی هم مورد انتقاد شدید محافل فوتبالی وقت ایتالیا قرار گرفت که چرا حتی یک گل هم نزده‌است. برخی از روزنامه‌های ایتالیا نیز رفتارهایی غیراخلاقی را به او و ، مدافع تیم نسبت می‌دادند که باعث تحریم مطبوعات از سوی تیم ملی شد. اما با نمایش درخشان وی در دیدار دوم مرحله دوم نهایی رقابت‌ها در مقابل ، شانس بزرگ قهرمانی جام، آغاز شد. روسی هر سه گل تیمش را که منجر به پیروزی ۳ بر ۲ بر برزیل شد وارد دروازه این تیم کرد. سپس ایتالیا را هم در نیمه نهایی با دو گل روسی شکست داد. در دیدار تیم‌های ایتالیا و برزیل در فینال این مسابقات در برابر ، روسی نخستین گل ایتالیا را زد. در پایان، ایتالیا با نتیجه ۳ بر ۱ پیروز شد و سومین قهرمانی جهان را به دست آورد و پائولو روسی هم با زدن ۶ گل، آقای گل جام و بهترین بازیکن جام جهانی اسپانیا لقب گرفت. به علاوه وی در همان سال، عنوان بهترین بازیکن فوتبال اروپا و جهان را هم از آن خودش کرد.
 روسی پس از محرومیتش، در سال ۱۹۸۲به تیم یوونتوس در بازگشت و پس از قهرمانی جهان، بزرگ‌ترین قهرمانی خود در رده باشگاهی را هم جشن گرفت. او به همراه و ، گلزن‌ترین خط حمله باشگاهی در لیگ ایتالیا را تشکیل دادند؛ و در سال ۱۹۸۳ قهرمانی جام حذفی ایتالیا، ۱۹۸۴ نخستین قهرمانی‌اش در لیگ، و نیز قهرمانی را کسب کرد. روسی در سال ۱۹۸۵ به همراه یوونتوس به فینال جام قهرمانان باشگاه‌های اروپا رسید که با یکی از بزرگ‌ترین فجایع تاریخ فوتبال پایان یافت. در آن مسابقه، هواداران آشوبگر تیم حریف ( ) موجب اغتشاش فراوان در ، پایتخت شده و باعث کشته شدن ده‌ها تن از تماشاگران این بازی شدند.
 روسی در فصل پس از آن (۱۹۸۶/۱۹۸۵) به پیوست. اما در آنجا نتوانست افتخاراتش به همراه یوونتوس را تکرار کند. با این وجود بازهم انزو بیرزوت او را به برد. ولی در آن رقابت‌ها از او استفاده نکرد. دوران بازی او در میلان و فصل ۸۷/۱۹۸۶ در باشگاه تحت تأثیر مصدومیت‌های پیاپی قرار گرفت. وی پس از آن در سال ۱۹۸۷ به بازی در عرصه فوتبال پایان داد و همه وقت خود را صرف زندگی خصوصی‌اش کرد.
 روسی در دوران فعالیتش به افتخارات زیادی دست یافت و تنها، و قهرمانی در را در کلکسیون افتخاراتش کم دارد. وی در ۴۸ بازی ملی برای ایتالیا ۲۰ گل، و در ۲۱۵ بازی در سری آ، ۸۲ گل به ثمر رساند. 
 رسی به همراه فرزندان و همسر معروفش فدریکا کاپلتی که نویسنده و است در در مزرعه‌ای در جنوب زندگی می‌کردند. او یک شرکت محصولات را اداره می‌کرد. 
 پائولو روسی در ۱۲ دسامبر ۲۰۲۰ بر اثر درگذشت. هنگامیکه برگزاری مراسم خاکسپاری او در شهر در جریان بود خانه شخصی او مورد دزدی قرار گرفت. و او نیز جزء اموال دزدیده شده هستند.
{"title": "پائولو روسی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%BE%D8%A7%D8%A6%D9%88%D9%84%D9%88_%D8%B1%D9%88%D8%B3%DB%8C&oldid=34698948", "language": "fa"}