( : ؛ ۱ سپتامبر ۱۹۰۹ – ۱۷ مارس ۱۹۹۹) یک آلمانی‌تبار اهل بود.
 وی نخستین نظریه‌پرداز مهم پرستاری پس از است که آثارش به‌چاپ رسید. پپلاو نظریهٔ روابط بین‌فردی را در پرستاری مطرح نمود که انقلابی در آثار علمی این رشته محسوب می‌شود. وی یکی از مشارکت‌کنندگان اولیه در اصلاح قوانین مربوط به سلامت ذهن و روان بود که راه را برای درمان انسانی و متمدنانهٔ بیماران مبتلا به اختلالات شخصیت و رفتار هموار ساخت. 
 پپلاو لیسانس خود را در رشتهٔ «روان‌شناسی بین‌فردی» در سال ۱۹۴۳ میلادی از در دریافت داشت. از جمله استادان او در زمینهٔ روان‌شناسی می‌توان به ، و بود و پپلاو تا پایان عمر تلاش کرد نظریهٔ بین‌فردیِ سالیوان را برای استفاده در علم پرستاری گسترش دهد. او طی در واحد خدمت گرد و به انگلستان اعزام شد و در آنجا، با روان‌شناسان نامداری به همکاری پرداخت. وی سپس به «دانشکدهٔ تیچرز» در رفت و دورهٔ فوق‌لیسانس و دکترای خود را در آنجا گذراند. او برای مدتی طولانی مشاور و استاد پروازی بسیاری از دانشگاه‌های آفریقا، آمریکای لاتین، بلژیک و سرتاسر ایالات متحدهٔ آمریکا بود. وی همچنین مشاور ، نیروهای هوایی ارتش آمریکا و بود. پپلاو از سال ۱۹۷۰ تا ۱۹۷۲ میلادی، رئیس و از سال ۱۹۷۲ تا ۱۹۷۴، معاون آن بود. پپلاو همچنین به مدت بیست سال استاد دانشکدهٔ پرستاری بود و پس از بازنشستگی از آنجا، به مدت دو سال از ۱۹۷۵ تا ۱۹۷۶ میلادی، استاد شد.
{"title": "هیلدگارد پپلاو", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%87%DB%8C%D9%84%D8%AF%DA%AF%D8%A7%D8%B1%D8%AF_%D9%BE%D9%BE%D9%84%D8%A7%D9%88&oldid=34924275", "language": "fa"}