(به : Енисе́й) یا رودی در که از شمال سرچشمه می‌گیرد با گذر از (در ) به می‌ریزد. ینی‌سئی، با طول ۵۵۳۸ کیلومتر، پنجمین رود جهان از نظر درازی است. آب ینی‌سی از دو شاخهٔ اصلی می‌آید که شاخهٔ غربی (معروف به ینی‌سئی بزرگ یا بیی‌خِم) از شرق کوه‌های سایان سرچشمه می‌گیرد شاخهٔ شرقی (معروف به ینی‌سئی کوچک یا کائاخِم) از در شمال مغولستان می‌آید.
 کتیبه‌های ترکی ینی سئی به سال ۱۷۲۱ در زمان در نواحی اطراف رود ینی سئی کشف شد. این کتیبه‌ها مربوط به امپراتوری که از قرن ۶ تا ۸ میلادی در آسیای مرکزی حاکمیت داشتند. گرچه تعیین تاریخ دقیق کتابت آن غیرممکن است اما بر اساس جزئیات نگارشی این کتیبه، احتمال می‌رود قبل از پدید آمده باشد و می‌توان آن را متعلق به حدود قرن هفتم میلادی دانست. در متن این کتیبه‌ها اشاره‌ای به تاریخ کتابت آن‌ها نشده‌ است، با این همه به استناد منابع چینی، در آن زمان ، در ناحیه علیای دره ینی سئی می‌زیسته‌اند بنابراین حکاکی کتیبه‌ها را می‌توان مربوط به آن‌ها دانست.
{"title": "رود ینی‌سئی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B1%D9%88%D8%AF_%DB%8C%D9%86%DB%8C%E2%80%8C%D8%B3%D8%A6%DB%8C&oldid=34759376", "language": "fa"}