برای دیگر کاربردها را ببینید. (به : ) که به‌اختصار (به : ) (به : ) یا (به : ) خوانده می‌شود، است که در شمال غربی واقع شده‌است. بریتانیا یکی از مهم‌ترین بازیگران عرصهٔ و است و یکی از بزرگ‌ترین اقتصادهای جهان را داراست. پادشاهی متحد از چهار کشور تشکیل شده‌است: سه کشورِ ، و روی هم را تشکیل می‌دهند. چهارمین کشور، نام دارد که در شمال شرقی واقع شده‌است. و بزرگ‌ترین شهر بریتانیا و نیز است. بریتانیا را از و ، در ، در و در احاطه کرده‌است. پادشاهی متحد یکی از می‌باشد و دارای است.
 پادشاهی بریتانیای کبیر با اتحاد دو پادشاهی مستقل به نام‌های اسکاتلند و انگلستان شکل گرفته‌است. در سال ۱۷۰۷ دو مجلس مستقل پادشاهی‌های اسکاتلند و انگلستان بر اساس یک قرارداد سیاسی با نام « » تصمیم گرفتند که «پادشاهی بریتانیای کبیر(Kingdom of Great Britain)» شکل دهند. در سال ۱۸۰۰ نیز مجلس پادشاهی ایرلند با با متحد شد و پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند (United Kingdom) را تشکیل داد. نظام سیاسی بریتانیا بر پایه است که مبتنی بر به مرکزیت اداره می‌شود. بریتانیا دارای شش نوع است که طی آن‌ها اعضای ، ، ، نمایندگان بریتانیا در اتحادیه اروپا، ، و پلیس انتخاب می‌شوند. سه کشور ، و دارای دولت‌های محلی هستند که با حدود مختلف در چهار پایتخت به نام‌های ، و اداره می‌شوند. هر چند جزایر ، و هستند ولی جزء آن به‌شمار نمی‌روند.
 بریتانیا دارای ۱۴ و ۵۳ است. این سرزمین‌ها بقایای هستند. این امپراتوری که به‌شمار می‌رود، در اوج خود در و تقریباً به یک چهارم خشکی‌های حکومت می‌راند. تأثیر را می‌توان در ، و سابق این امپراتوری مشاهده کرد.
 بریتانیا کشوری است و دارای بر اساس و بر پایهٔ است. پادشاهی متحد نخستین کشور دنیا و در طول سده ۱۹ و اوایل سده ۲۰ بی‌همتا در سطح به‌شمار می‌رفت. بریتانیا هنوز هم در عرصه‌های ، ، ، و دارای قدرت گسترده بین‌المللی است و جزء معدود اعضای ثابت دارای در از زمان پیدایش آن در سال است. بریتانیا یکی از دارای در است و از لحاظ را دارد.
 بریتانیا عضو سابق و پیش از آن عضو جامعهٔ اقتصادی اروپا از زمان پیدایش آن در سال بوده‌است. همچنین بریتانیا، عضو ، ، ، ، و می‌باشد. بریتانیا در سال ۱۹۷۳ به اتحادیه اروپا پیوسته بود اما در ۲۴ ژوئن ۲۰۱۶ به جدایی از اتحادیه اروپا رأی موافق دادند؛ و سرانجام بریتانیا در تاریخ جمعه ۳۱ ژانویه سال ۲۰۲۰ در ساعت ۱۱ شب به وقت محلی از جدا شد.
 مقالهٔ اصلی: تاریخ بریتانیا با عبور نخستین مهاجران از و ورود آن‌ها به در هزاران سال پیش آغاز می‌گردد. با کشف تعدادی ابزار سنگی و ردپا در هَپیس‌برگ در نورفولک، معلوم شده‌است که از بیش از در سرزمینی که اکنون به آن، می‌گویند زندگی می‌کرده‌اند. قدیمی‌ترین مدرکی که از حضور در شمال غرب در دست است، استخوان آرواره‌ای است که در سال ۱۹۲۷ در کِنتزکاورن در ناحیهٔ کشف شد. عمر این استخوان آرواره را در سال ۲۰۱۱ دوباره تخمین زدند و سن آن را حدود ۴۱۰۰۰ تا ۴۴۰۰۰ سال برآورد کردند.
 انسان‌ها تا حدود ۱۲۰۰۰ سال پیش، یعنی تا انتهای ، به‌طور پیوسته در این سرزمین سکونت داشته‌اند. در این ناحیه بقایای متعددی از دوران ، ، و وجود دارد، از جمله و اِیوبری. ساکنین انگلستان در ، همچون دیگر نواحی بریتانیا که در جنوب هستند، بودند. این سلت‌ها به نام بریتون مشهور هستند. البته در جنوب شرق انگلستان قبایل نیز سکونت داشتند. در سال ۴۳ پیش از میلاد به دست آغاز شد.
بریتانیا گرچه تا پیش از حمله به چندان شناخته شده نبود، ولی صدها سال پیش از آن توسط ملوانان و کشف شده بود.
یکی از نخستین کاشفانی که سواحل بریتانیا و ایرلند را کشف کرد جهانگردی به نام بود.
پایتیاس اهل جزیره یا همان جزیره امروزی بود که در آن زمان کلونی‌های یونانی در آن سکونت داشتند. رومیان تا قرن پنجم پس از میلاد کنترل را حفظ کردند. 
 با پایان دوران حکمرانی رومیان بر بریتانیا، توانستند در آن جا اسکان بیابند. معمولاً اسکان آنگلوساکسون‌ها را سرآغاز کشور انگلستان و نژاد انگلیسی می‌دانند. آنگلوساکسون‌ها که مجموعه‌ای از مردم بودند، پادشاهی‌های متعددی را بنا گذشتند. این پادشاهی‌ها نخستین قدرت‌های انگلستان و بخش‌هایی از جنوب بودند. آن‌ها با خود را آوردند. این زبان جایگزین زبان قبلی که بود شد. آنگلوساکسون‌ها با اخلاف دولت‌های بریتانیایی در ، ، و هن‌اوگ‌لد (شمال قدیم؛ بخش شمال انگلستان و جنوب اسکاتلند) و همچنین با یکدیگر می‌جنگیدند.
 از حدود ۸۰۰ پس از میلاد یورش‌های پی‌درپی آغاز شد. اسکاندیناویایی‌ها برای نخستین بار در سال ۸۵۱ میلادی در خاک انگلستان اقامتگاه دائمی بر پا کردند. این قوم کنترل قسمت‌های پهناوری از این سرزمین را در دست گرفتند. تنها پادشاهی که بر تمامی جنوب انگلستان سلطه داشت موفق شد کاملاً مستقل باقی بماند. در طول این دوره حاکمان زیادی تلاش کردند تا پادشاهی‌های گوناگون آنگلوساکسون را که گاهی به یکدیگر نزدیک می‌شدند و گاهی تشدد بین آن‌ها حاکم می‌شد، با هم متحد کنند. این تلاش‌ها در قرن دهم میلادی منجر به ظهور شد.
 با توجه به نابسامانی‌های موجود در اراضی تحت کنترل دانمارکی‌ها، پادشاهان وسکس به عنوان تنها حاکمان محلی، از سال ۸۹۹ میلادی شروع باز پس‌گیری انگلستان کردند. این فرایند در سال ۹۵۴ میلادی با سلطه بر تمامی سرزمین‌هایی که تحت حاکمیت دشمن بودند و با به رسمیت شناخته شدن حاکمیت پادشاه وسکس بر تمامی انگلستان، با توفیق به پایان رسید. البته این موضوع به معنای خارج شدن اسکاندیناویایی‌ها از این سرزمین نبود. بلکه با وجود رخت بربستن عده قلیلی، حاکمان کوچک‌تر دانمارکی با حفظ رده‌ها و زمین‌هایشان سر جای پیشین خود باقی ماندند ولی وادار به تبعیت از پادشاهان انگلستان شدند. 
 در این مورد تعاریف متفاوتی وجود دارد. احتمالاً این نام ریشه در زبان اولین ساکنین جزیره دارد. نام لاتین Britannia از کلمه brith از زبان مشتق شده و به معنای رنگارنگ یا لکه دار است. از قرار معلوم رنگ کردن بدن در آن دوران رایج بوده. 
 براساس برخی منابع دیگر نام بریتانیا برگرفته از نام قدیم این ناحیه در زمان به همراه شمایلی شده در ظاهر یک بانو از الهه‌ای فنیقیه‌ای می‌باشد.
اگر به سکه‌های ۵۰ پنی و دو پوندی نگاهٔ کنید، تصویر هک شده زنی مسلح با نیزه سه‌شاخه و کلاهخود و سپر را خواهید دید؛ و این زن الهه‌ای است که تجسم ملی بریتانیا است و نامش را به آن سرزمین داده.
این زن نماد غرور، قدرت و اتحاد ملی مردم بریتانیا برای صدها سال بوده و همچنین در گذشتهٔ به شکل به خصوصی با قدرت دریایی آن کشور ارتباط داشتهٔ.
او الهه‌ای بود که با فتوحات رومی‌ها به جزایر بریتانیا برده شد و بعدها نامش توسط به تمامی آن سرزمین داده شد.
این الههٔ بر اساس یک الههٔ دیگر رومی به نام بنا شده که حامی هنر و تجارت و خرد بود. گرچه مینروا درحقیقت خودش نسخه رومی و تخصیص شده آن الههٔ بود و خود آتنا نیز برگرفته از یک الهه فنیقی به نام بوده که به عنوان الهه آب‌ها و دریاها شناخته می‌شد.
پس از آنکه آخرین سرباز رومی در سال ۴۰۷ میلادی انگلستان را ترک کرد آن سرزمین بزودی تحت تازش اقوام آنگلوساکسون قرار گرفت و سلت‌های ساکن آنجا به مناطقی همچون اسکاتلند، ولز، ایرلند و شمال فرانسه عقب‌نشینی کردند و نام بریتانیا را با خود به آن مناطق بردند.
در قرن ۱۶ و ۱۷ و در زمان حکمرانی انگلیسی‌ها موفق شدند که یک تهاجم بزرگ دریایی اسپانیا را با موفقیت دفع کنند و این پیروزی دریایی که در زمان رهبری یک حکمران زن بدست آمده بود زمینه بازگشت اسطوره بریتانیا را فراهم آورد و تبدیل به نماد قدرت ملی انگلستان شد.
همچنین این نماد باری دیگر در زمان شکل‌گیری بریتانیا از اتحاد انگلستان و اسکاتلند و ولز مورد توجه قرار گرفت و تبدیل به نمادی برای اتحاد این چهار سرزمین شد و نام خودش را به این پادشاهی متحد داد؛ و در نهایت این نماد باری دیگر در زمان حکمرانی و پدیده و پیشرفت قدرت اقتصادی و نظامی بریتانیا باری دیگر مورد توجه قرار گرفت و پس از آن تبدیل به یک نماد و تجسم ملی برجسته در بریتانیا شد. 
 بریتانیا در سواحل شمال غربی اروپا واقع شده‌است و توسط از و ، و توسط از جدا می‌گردد. این کشور از دو اصلی تشکیل شده‌است؛ جزیره اصلی و بزرگ‌تر «بریتانیای کبیر» نامیده می‌شود و شامل اسکاتلند، ولز و انگلستان است. جزیرهٔ دیگر، جزیره ایرلند است که توسط دریای ایرلند از بریتانیای کبیر جدا می‌شود و شامل ایرلند شمالی (در شمال) و (در جنوب) می‌باشد. جمهوری ایرلند (ایرلند جنوبی) یک کشور مستقل و عضوی از اتحادیه اروپا است و بخشی از کشور بریتانیا محسوب نمی‌شود.
 آب و هوای بریتانیا، مرطوب و معتدل بوده و میانگین دما در بین ۱۷ تا ۱۳ درجه و در بین ۷ تا ۵ درجه سانتی گراد متغیر است. میزان بارندگی سالانه در نوسان بوده و در اطراف «منطقه دریاچه» (Lake District) بالاترین میزان را دارد.
 بریتانیا در در سه سال پیاپی، سریع‌ترین رشد اقتصادی را به خود اختصاص داده‌است.
 صنعت خودرو سازی در بریتانیا از اهمیت ویژه ای برخوردار است. از جمله برندهای معروف انگلیسی می‌توان به ، ، ، ، و اشاره کرد.
 ۷۶ درصد زمین‌های بریتانیا زیر کشت هستند و اگرچه عدهٔ کمی از جمعیت این کشور به کشاورزی مشغول هستند اما تولیدات آنها، علاوه بر تأمین نیازهای داخلی به خارج نیز صادر می‌شوند. محصولات مهم کشاورزی بریتانیا عبارت‌اند از: – – – – و . این کشور دارای دائمی زیادی است که در آن‌ها ، ، و پرورش می‌یابد. در اقتصاد بریتانیا، و جایگاه ویژه‌ای دارد. ذخایر معدنی آن شامل: که در تولید بکار می‌رود؛ و که در مراکز صنعتی، تجاری و مسکونی به مصرف می‌رسند و ، – و است. صادرات این کشور که شامل: – – کالاهای الکترونیکی - ماشین آلات صنعتی - - – قطعات و - – و می‌باشد. بریتانیا از خدمات یک شبکهٔ بسیار گسترده بهره‌مند است.
 بریتانیا و هند دارای سرمایه‌گذاری‌های وسیع و رو به رشدی در کشورهای یکدیگر هستند و گرایشی قابل توجه به گسترش این سرمایه‌گذاری در هر دو طرف وجود دارد. از لحاظ میزان سرمایه‌گذاری خارجی در هند، بریتانیا در ردهٔ سوم قرار می‌گیرد و سرمایه‌گذاران هندی نیز از لحاظ تعداد طرح‌های اجرا شده در بریتانیا رده سوم را پس از سرمایه‌گذاران آمریکایی و فرانسوی به خود اختصاص داده‌اند. به عنوان مثال، با نیروی کاری حدود ۶۵ هزار نفر، بزرگترین کارفرمای در بخش صنایع تولیدی بریتانیاست. 
 در بریتانیا، مقام سلطنت جنبه تشریفاتی و نمادین دارد و اگرچه بسیاری از نهادهای حکومتی به نام پادشاه یا ملکه این پادشاهی فعالیت می‌کنند، اما او عملاً دارای اختیارات اجرایی و در نتیجه، مسئولیت سیاسی نیست و تصمیمات حکومتی، حتی در مورد بسیاری از موضوع‌های مربوط به خاندان سلطنتی و نهاد سلطنت، به نام پادشاه یا اما توسط دولت، پارلمان و دیگر نهادها گرفته و اجرا می‌شوند. 
هم‌اکنون رئیس دولت در بریتانیا و چهارده کشور دیگری است که وی بر آن‌ها سلطنت می‌کند. 
 بریتانیا نظام حقوقی واحدی ندارد بلکه دارای ۳ نظام حقوقی مجزا است. نظام محدود به انگلستان و ولز است. که محدود به ایرلند شمالی است و که در اسکاتلند اجرا می‌شود. نظام حقوقی انگلستان و ایرلند هر دو بر اساس اصول تنظیم شده‌اند. کامن لا به‌طور خلاصه به این معنی است که توسط قضات دادگاه‌ها با در نظر گرفتن قوانین، سابقه قضایی و عقل سلیم ساخته می‌شود. نظام حقوقی اسکاتلند هم ترکیبی از کامن لا و نظام حقوق مدون است. بین پادشاهی‌های اسکاتلند و انگلستان که منجر به تشکیل بریتانیای کبیر شد، استقلال نظام قضایی اسکاتلند از بقیه بریتانیا را تضمین می‌کند.
 بریتانیا یکی از پنج عضو دائم شورای امنیت ، گروه هشت، گروه ۲۰، سازمان جهانی تجارت و پیمان دفاعی آتلانتیک شمالی ( ) است. بریتانیا از اعضای سابق اتحادیه اروپا به‌شمار می‌رفت که نهایتاً در تاریخ ۳۱ ژانویه سال ۲۰۲۰ میلادی از این اتحادیه جدا شد.
 واحد پول بریتانیا (به : ) است که با نماد شناخته می‌شود و قدیمی‌ترین واحد پولی در حال استفاده در جهان می‌باشد. پول مسکوک در تمامی بریتانیا یکی است و توسط (به : ) تولید و توزیع می‌شود. اما بانک‌های اسکاتلند و ایرلند شمالی مجاز هستند اسکناس‌های خود را چاپ و توزیع کنند. تمامی این اسکناس‌ها علی‌رغم تفاوت ظاهری «پوند استرلینگ» هستند و از نظر ارزش برابرند (هرچند که در بازارهای غیررسمی ارز ایرلند با قیمت‌های متفاوت عرضه می‌شوند ).
 اکنون پوند به یکصد پنی تقسیم می‌شود اما تا سال ۱۹۷۰ پوند تقسیمات گوناگونی داشت. یک پوند برابر با ۲۰ شیلینگ بود. هر ۲ شیلینگ واحد دیگری به نام فلورین را تشکیل می‌داد؛ بنابراین هر ۱۰ فلورین یک پوند می‌شد. هر شیلینگ برابر با ۱۲ پنی بود در نتیجه یک پوند ۲۴۰ پنی می‌شد. تقسیمات واحد پول بریتانیا به این موارد محدود نبود. هر پنج شیلینگ مساوی با یک کرون بود و هر پوند به ۴ کرون تقسیم می‌شد. بین سال‌های ۱۹۶۷ تا ۱۹۷۰ این تقسیمات پیچیده حذف شدند و پوند بریتانیا به صورت ساده برابر با یکصد پنی شد.
 در بریتانیا به تدریج و با تأسیس سرویس سلامت همگانی (ان‌اچ‌اس) در سال ( ) توسط ، وزیر بهداری در دولت کارگری گسترش خدمات رایگان پزشکی و بهداشتی آغاز شد. بودجهٔ سازمان مزبور که از محل شهروندان بریتانیایی تأمین می‌شود در طی پنج دهه گذشته همواره سنگین‌ترین بخش بودجه را به خود اختصاص داده‌است. سرویس سلامت همگانی (ان‌اچ‌اس) که هم‌اکنون در بریتانیا به عنوان یک میراث ملی محسوب می‌گردد منتقدانی نیز دارد. آنان معتقدند این سازمان در قرن ۲۱ پاسخگوی احتیاجات و انتظارات مردم نیست و تأمین هزینه‌های آن خارج از توانایی مالی دولت قرار دارد. 
 تقسیمات کشوری در بریتانیا دارای مراکز زیر هستند:
 
 
 
 شهر لندن پایتخت و پرجمعیت‌ترین شهر بریتانیا است. جدول زیر ده شهر پرجمعیت بریتانیا را به همراه «جمعیت » و «جمعیت منطقه کلان‌شهری» نشان می‌دهد:
 
 
 
 
 
 
 مقالهٔ اصلی: پادشاهی بریتانیا در سال ۱۷۰۷ میلادی در پی اتحاد پادشاهی انگلستان (شامل انگلستان و ولز) در جنوب و پادشاهی اسکاتلند در شمال بریتانیا به وجود آمد. پرچم مشهور بریتانیا از ترکیب پرچم‌های این دو پادشاهی و ایرلند شمالی ایجاد شده‌است: (اسکاتلند) دارای زمینه آبی با ضربدر سفید و (انگلستان) دارای زمینه سفید و صلیب سرخ، که دارای زمینه سفید با ضربدر سرخ است. بعداً به عنوان نماد ایرلند شمالی به پرچم اتحاد افزوده شد. این پرچم «پرچم اتحاد» نام دارد که به زبان انگلیسی Union Jack و Union Flag نامیده می‌شود.
 نقش پرچم بریتانیا در طول ۳۰۰ سال گذشته در پرچم‌های کشورهای بسیاری از جمله ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، و وجود داشته‌است. در سال پس از بازپس دادن به ، نقش پرچم بریتانیا از حذف شد.
 امروزه چهار کشور استرالیا، زلاندنو، و کماکان نقش پرچم بریتانیا را در پرچم ملی خود حفظ کرده‌اند. این نقش همچنان در پرچم برخی از استان‌های کانادا مانند ( ، و ) و پرچم ایالت در ایالات متحده آمریکا حضور دارد.
 مقالهٔ اصلی: بریتانیا در راس (مشترک‌المنافع) قرار دارد. ارگان کشورهای مشترک‌المنافع شامل ۵۳ کشور مستقل است که همه آن‌ها به جز و قبلاً امپراتوری بریتانیا بوده‌اند. چهارچوب همکاری کشورهای این ارگان بر اساس مصوب سال ۱۹۷۱ حول توسعه ارزش‌های مشترک مانند ، حکومت قانون، آزادی‌های فردی، مساوات، ، تجارت آزاد، و همکاری‌های چندجانبه‌است.
 درحال حاضر ملکه الیزابت دوم نماد همبستگی میان تمامی ۵۳ عضو ارگان کشورهای همسود است. عضویت در این ارگان به عنوان اتحاد سیاسی تلقی نمی‌شود و پذیرش ملکه الیزابت دوم به عنوان نماد ارگان به معنای پیروی سیاسی کشورهای عضو از بریتانیا نیست.
 در عین حال، بالاترین مقام تشریفاتی دربار بریتانیا (ملکه الیزابت دوم) عنوان «ریاست کشور» را در ۱۶ عضو کشورهای همسود دارا است. این کشورها به اصطلاح « » خوانده می‌شوند. مقام ریاست کشور مقامی تشریفاتی است و در عمل کارهای روزمره کشورهای قلمرو از طریق دولت انتخابی به ریاست نخست‌وزیر انجام می‌شود. این کشورها شامل ، ، ، ، تووالو در ، در ، در ، و ، ، ، ، ، ، ، در ( و ) هستند.
 هر چهار سال یکبار در یکی از شهرهای اعضا برگزار می‌شود. این بزرگ‌ترین رویداد ورزشی بعد از و است. ایده برگزاری این بازی‌ها در سال ۱۸۹۱ مطرح شد، در سال ۱۹۱۱ به بهانه تاج‌گذاری پادشاه بریتانیا بین تیم‌های استرالیا، ، کانادا و بریتانیا انجام گرفت و از سال ۱۹۳۰ به همه اعضای کشورهای همسود تعمیم یافت.
 در دهه اخیر شهرهای در (۱۹۹۸)، منچستر در بریتانیا (۲۰۰۲) و در استرالیا (۲۰۰۶) میزبان این بازی‌ها بوده‌اند. میزبان بازی‌های سال ۲۰۱۰ و ۲۰۱۴ به ترتیب شهرهای در هند و گلاسگو در بریتانیا خواهند بود.
 در تمامی کشورهای همسود به استثنای کانادا رانندگی مانند بریتانیا از سمت چپ جاده انجام می‌شود و اتومبیل‌ها معمولاً فرمان راست هستند.
 ۵۳ عضو اتحادیه کشورهای همسود روی هم ۱٬۹ میلیارد نفر جمعیت دارند که تقریباً معادل ۳۰٪ جمعیت کره زمین است. تولید ناخالص ملی این گروه معادل ۷٬۸ ترلیون دلار معادل ۱۶ درصد اقتصاد جهانی است. مساحت کل کشورهای همسود ۳۱٬۵ میلیون کیلومتر مربع معادل یک سوم خشکی‌های زمین است. پهناورترین کشورهای عضو ارگان همسود کانادا (۹٬۸ میلیون کیلومتر مربع)، استرالیا (۷٬۷ میلیون کیلومتر مربع) و هند (۳٬۱ میلیون کیلومتر مربع) هستند.
 در یک نظرسنجی ۷۱٫۹٪ مردم بریتانیا اعتقاد خود را ، ۱۵/۲٪ ، ۲٫۳٪ ، ۱٪ ۰٫۶٪ ، ۰٫۵٪ ، ۰٫۳٪ و ۰٫۳٪ سایر مطرح کردند. امروزه حدود یک و نیم میلیون در بریتانیا زندگی می‌کنند. 
 مقالهٔ اصلی: در نقاط مختلف پادشاهی بریتانیا، مردم به لهجه‌های گوناگون تکلم می‌کنند و هر ناحیه خاص خود را دارد. در بریتانیا نسبت به کشورهای انگلیسی‌زبان دیگر مانند آمریکا، تنوع لهجه بیشتر است و مردم بریتانیا قادرند لهجه‌های مختلف را بهتر تشخیص دهند. لهجه و گویش یک شهروند علاوه بر زادگاه او، می‌تواند نشانگر طبقه اجتماعی او نیز محسوب شود. در برنامه‌های رادیویی و تلویزیونی سراسری بریتانیا، لهجه‌ای که مورد استفاده قرار می‌گیرد، لهجه مردم طبقه متوسط و تحصیلکرده جنوب بریتانیا است. در گذشته هنگامی که مردم در برنامه‌های رادیویی و تلویزیونی بی‌بی‌سی شرکت می‌کردند با این لهجه صحبت می‌کردند که به معروف بود اما امروزه لهجه‌های مناطق مختلف بریتانیا نیز شنیده می‌شود. به دلیل کاربرد زیاد لهجه رسمی لندن و جنوب انگلستان —که نیز نامیده می‌شود 
— سخن گفتن با این گویش در غرب و مرکز انگلستان نیز متداول شده‌است. 
 در حال حاضر، جمعیت هندی‌ها و هندی تباران ساکن بریتانیا به حدود ۱٫۴ میلیون نفر می‌رسد که بزرگترین اقلیت قومی ساکن بریتانیا را تشکیل می‌دهند و نقشی عمده در تحکیم روابط بین دو کشور ایفا می‌کنند.
{"title": "بریتانیا", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%A8%D8%B1%DB%8C%D8%AA%D8%A7%D9%86%DB%8C%D8%A7&oldid=35093205", "language": "fa"}