(۲۲۷-۱۹۷ میلادی)، دهمین امپراتور ، شمالی‌ترین در میان ، بود. او سومین پسر هشتمین فرمانروا، ، و برادر کوچکتر نهمین فرمانروا، ، که بدون وارث فوت کرد، بود.
 به محض مرگ گگوکچئون، ملکه او، بانو "یو"، از ادعای سانسانگ برای رسیدن به پادشاهی حمایت کرد و او را بر تخت نشاند. پس از آن، او ملکه سانسانگ شد. این موضوع نمایان ساخت که سنت ازدواج مرد، با زن برادر متوفای خود در هنوز صورت می‌پذیرفت، اما گذشته از این، قدرت بانو"یو" را در دربار سلطنتی نشان داد.
 ، برادر بزرگتر سانسانگ، نیروهای شورشی را رهبری کرد و به پایتخت حمله کرد. سانسانگ، برادر کوچکتر خود، ، را برای مقابله با نیروهای شورشی فرستاد، و بالگی مجبور شد کند. پس از آن، سانسانگ به چین به دلیل همدستی آنها در این شورش حمله کرد. گفته شده است که او، در سال ۲۰۹ میلادی، پایتخت را به "Jain" منتقل کرد. گرچه بعضی از محققین در تاریخ آن تردید دارند. در سال ۲۱۷ میلادی، او به هزاران خانواده از منطقه " " پناهندگی داد و آنها را پذیرفت.
 در یازدهمین ماه از سال ۲۰۸ میلادی، پادشاه در هنگام شکار، گراز نری را تعقیب کرد تا اینکه به روستایی در منطقه "Jutongchon" رسید، او در آن مکان با زن جوانی ملاقات کرد و یک روز را با او گذراند. ملکه در مورد این موضوع شنید و سعی کرد تا او را بکشد، ولی موفق نشد. آن زن، پسری به دنیا آورد، و ملکه دوم شد. آن پسر در سال ۲۱۳ میلادی ولیعهد شد و بعداً" گردید.
 سانسانگ، پس از ۳۱ سال فرمانروایی در سال ۲۲۷ میلادی فوت کرد، او را در محلی به نام "سانسانگ-نئونگ" دفن کردند.
{"title": "سانسانگ", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B3%D8%A7%D9%86%D8%B3%D8%A7%D9%86%DA%AF&oldid=34883309", "language": "fa"}