یا به یا خوراکی و دوساله از خانواده است. هویج معمولاً به رنگ نارنجی،زرد یا سفید، یا مخلوطی از قرمز و سفید است و تازهٔ آن بافتی خشک و ترد دارد.
نوع زرد آن را هویج قمی می‌نامند.
 هویج یک ریشه‌دار یا غده ای خوراکی است که می‌توان آن را خام یا خردشده یا رنده‌شده در خورد و بیشتر در پخت سوپ‌ها و کاربرد دارد. بتاکاروتن، دوپاری از ، در هویج به فراوانی یافت می‌شود و رنگ نارنجی خاصّ این سبزی نیز به همین خاطر است. به‌علاوه هویج منبعی غنی از فیبر خوراکی، و به‌شمار می‌رود. هویج می‌تواند به‌طور مصنوعی در رنگ‌های گوناگونی به عمل بیاید.
 تاریخ نوشتاری و پژوهش‌های هردو نشان می‌دهند که خاستگاه واحد هویج اهلی است. نیاکان وحشی هویج احتمالاً از کنونی) منشأ گرفته‌است که همچنان مرکز تنوع هویج وحشی است. احتمالاً در طول قرن‌ها تلخی یک طبیعی تولید شده از هویج وحشی با کاهش و شیرینی‌اش افزایش یافت و چوبی بودن هسته اش به حداقل رسید؛ و در این مرحله هویج آشنای اهلی تولید شد. 
اولین بار هویج نه به خاطر ریشه‌اش بلکه به خاطر برگ‌های معطر و دانه‌هایش کاشته شد. دانه‌های هویج در و یافته شده‌اند که به ۲۰۰۰ الی ۳۰۰۰ قبل از میلاد مربوط می‌شوند. هنوز هم تعدادی از خویشاوندان نزدیک هویج مثل ، ، ، و به خاطر برگ و دانهٔ آن‌ها کشت می‌شوند. اولین مطلب در مورد استفاده از ریشهٔ گیاهان در منابع کلاسیک مربوط به قرن اول است. رومی‌ها ریشهٔ گیاهی به نام pastinaca را می‌خوردند. که شاید هویج یا گیاه نزدیک به آن باشد. 
 این گیاه در در نسخه‌ای قرن ششم میلادی از دائرةالمعارف -در مورد علف‌ها و - نوشته پزشک یونانی رسم و توصیف شده‌است. سه نوع هویج مختلف رسم شده و در متن نوشته شده‌است: «می‌توان ریشه را پخته و خورد.» 
 گیاه در قرن هشتم توسط به معرفی شد. 
در قرن دهم ریشه‌هایی که در غرب آسیا، و اروپا می‌روییدند به رنگ بنفش بودند. در همان زمان‌ها هویج‌های مدرن در افغانستان رشد کرده بودند. ، پژوهشگر قرن یازدهم 
مانند کشاورز عرب- قرن دوازدهم هم هویج قرمز و هم زرد را توصیف کرده‌است. 
هویج اهلی در قرن ۱۴ در چین و در قرن ۱۸ در ظاهر شد. 
 هویج نارنجی رنگ در قرن هفدهم در ظاهر شد، که مربوط به این واقعیت است که پرچم هلند در آن زمان به رنگ نارنجی بود. این هویج‌های جدید را اینگونه توصیف کرده‌است: «هویج برای اولین بار در بکینگتون در کاشته شد. بعضی از افراد بسیار پیر آنجا[در ۱۶۶۸] اولین باری را که هویج به آنجا آورده شد را به یاد می‌آورند.» مهاجران اروپایی هویج را در قرن هفدهم به معرفی کردند. 
هویجی که بیرونش بنفش و درونش به رنگ نارنجی است از سال ۲۰۰۲ در مغازه‌های به فروش می‌رسد. 
 هویج است. در سال اول، مقدار زیادی تولید می‌کنند، که در آن ذخیره می‌شود تا برای گل دادن گیاه در سال دوم انرژی لازم را فراهم کند.
 بلافاصله پس از ، نهال هویج نشان می‌دهد که تمایز مشخصی بین ریشه عمودی و ساقه نشان می‌دهد: ساقه ضخیم‌تر و فاقد ریشه‌های جانبی است؛ و در بخش بالایی انتهای ساقه قرار دارند. اولین در حدود ۱۰ الی ۱۵ روز پس از جوانه زدن ظاهر می‌شود.
 در ، و بعد از اختراع توسط ارتش انگلستان، نیروی هوایی سلطنتی انگلستان برای گمراه ساختن ارتش این شایعه را رواج داد که خلبانانشان به این دلیل در شب خوب می‌بینند که هویج مصرف می‌کنند این در صورتی است که موجود در هویج سبب بهبود بینایی نمی‌شود. 
 هویج دارای ویتامین‌های ، و آلفا و (ماده‌ای که موجب شدن آن می‌شود) و مواد معدنی مختلف است. هویج پخته بیشتر از هویج خام دارد.
 طبق آمار ، در سال ۲۰۰۵، بزرگ‌ترین تولیدکنندهٔ هویج و بود. دست‌کم یک‌سوم از تولید جهانی این محصولات را برعهده دارد و پس از این کشور، و قرار دارند.
 مقدار مواد مغذی در ۱۰۰ گرم هویج
 انرژی ۴۳ کالری، ۱ گرم، ۱۰ گرم، ۳ گرم، گرم، گرم، ۳۵ میلی‌گرم، ۲۷ میلی‌گرم، ۱ میلی‌گرم، ۹ میلی‌گرم، ۲۸۱۲۹ واحد بین‌المللی
{"title": "هویج", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%87%D9%88%DB%8C%D8%AC&oldid=34824659", "language": "fa"}