( : ) یا « » « » در «سپاه اعزامی به جنوب» در « » بود. این واحد در سال ۱۹۴۲ و برای پشتیبانی قشون ژاپن در تأسیس شد و از دو واحد مجزا تشکیل شده بود: «واحد اومه‌اوکا» که تخصصش در زمینه بود و «واحد کُنو» که تخصصش در زمینهٔ بود. بیشتر فعالیت این واحدها، پیشگیری از گسترش بیماری در سنگاپور بود. 
 فرماندهٔ این واحد نظامی سپهبد «کیتاگاوا ماساتاکا» بود و مقر اصلی‌اش در «بیمارستان پرمائی» در «تامپوئی» در ، در جنوبی‌ترین بخش (۱۳ کیلومتری شمال‌شرقی شهر و ) واقع شده بود. مستنداتی در دست است که این واحد، زیرمجموعه‌هایی هم در داشت و بر روی بیماری‌های ناشناخته‌ای کار می‌کردند. این واحد به دلیل تحقیق بر روی ، در زمینه جمع‌آوری هم فعالیت داشت.
 بنا به اعترافات «عثمان ووک» سیاستمدار سنگاپوری، کشور هم یکی از اماکن مهم سلاح‌های بیولوژیک بود و تنها پس از چند روز از اشغال آن توسط ارتش ژاپن، یک آزمایشگاه تحقیقاتی در آنجا برپا و مبدل به یکی از بزرگترین مراکز تسلیحات بیولوژیک در خارج خاک شد.
 واحد ۹۴۲۰ در آغاز تحتِ فرمانِ «هاره‌یاما یوشیو» بود، اما در سال ۱۹۴۲ میلادی، سرهنگ‌دوم «نائیتو ریوایچی»، یکی از قابل‌اعتمادترین همکاران « » مسئولیت این مرکز را برای چند سالی به عهده گرفت. این واحد ۱۵۰ پزشک و دانشمند داشت و سالیانه مقادیر قابل توجهی عامل بیماری‌زا تولید می‌کرد. نائیتو و پرسنلش بیشتر بر روی ، و آفت‌کش‌ها کار می‌کردند. مشخص نیست که آیا سنگاپور یک مرکز تحقیقاتی بود یا آنکه تنها یک آزمایشگاه تولیدِ عوامل بیماری‌زا برای استفاده در مراکز دیگر محسوب می‌شد.
{"title": "واحد ۹۴۲۰", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%88%D8%A7%D8%AD%D8%AF_%DB%B9%DB%B4%DB%B2%DB%B0&oldid=33554377", "language": "fa"}