(زادهٔ ۱۲۸۷ در تبریز – درگذشتهٔ ۱۴ بهمن ۱۳۸۱ در تهران) ایرانی بود که وی را «پدر جراحی نوین و علم بی‌هوشی» می‌نامند. 
 یحیی عدل در سال ۱۲۸۷ در متولد شد. پدرش مدتی نایب‌الایاله بود. و شوهر خواهران عدل و ، بنیان‌گذار دادگستری نوین در ایران و ، وزیر کشاورزی و مؤسس دانشکده کشاورزی کرج، پسرعموهای او بودند.
 وی تحصیلات دبستان را در مدرسه حکمت تبریز به پایان برد و تحصیلات دبیرستان را به سبب انتصاب پدر به عنوان حاکم کرمانشاه در این شهر انجام داد. وی مدتی از تحصیل بازماند تا سرانجام پدرش به هزینه شخصی وی و برادرش را به فرانسه فرستاد. او در پاریس تحصیلات دوره متوسطه را در رشته‌های فلسفه و ریاضی به پایان رساند و پس از مدتی تحصیل در دانشکده ریاضی، به تشویق عمویش وارد دانشکده پزشکی پاریس شد. پس از پایان به مدت دو سال دستیار گرگوار و رئیس درمانگاه بود. در این مدت وی به رشته جراحی روی آورد. عدل چندین سال در رشته جراحی عمومی و اورولوژی مطالعه کرد. او در سال ۱۳۱۷ پایان‌نامه خود را دربارهٔ درمان از تصویب گذراند و موفق به دریافت مدال نقره از دانشکده پاریس شد. او پس از موفقیت در کسب درجه لوره آ در سال ۱۳۱۸ ش و درست یک ماه پیش از شروع به ایران بازگشت. 
 پس از بازگشت به ایران او در دانشکده پزشکی استخدام شد و استادی کرسی جراحی عمومی و ریاست بخش جراحی به وی واگذار شد. در آن زمان کمبود جراح در ایران باعث شده بود که وی حتی تا چندین جراحی در روز انجام دهد. 
 رفت‌وآمد عدل با مقامات بلند کشور و دربار او را تبدیل به شخصیتی سیاسی کرد و باعث شد تا بعد از کناره‌گیری به دبیرکلی منصوب شود. او همچنین در سال ۱۳۴۲ به سناتوری رسید و تا چهار دوره این مقام را حفظ کرد.
 دختر او، که با برادرزاده سپهبد کاشانی ازدواج کرده بود، به روی آورد و سرانجام در درگیری با ساواک در سوم اردیبهشت ۱۳۵۴ کشته شد. با این همه این واقعه هیچ تأثیری در روابط عدل با دربار نداشت و وی تا زمان انقلاب در زمره پزشکان معتمد دربار به‌شمار می‌آمد. 
 او مکتبی در ایران پایه‌گذاری کرد که به شهرت دارد. شاگردانش قبل از انقلاب مجله‌ای به نام به صاحب‌امتیازی و مدیرمسئولی محمد قاسمی منتشر می‌کردند که حاوی آخرین اطلاعات علمی در این رشته بود. 
 بزرگ‌ترین هنر عدل آن بود که ترس جراحان را از عمل جراحی از میان برد و به آنان اعتماد به نفسی داد که به جراحی روی آورند و موفق شوند. البته تکنیک‌های جدید و پیدایش نیز به موفقیت‌های جدید در جراحی و شهرت او کمک بسیاری کرد. 
 یحیی عدل در ۱۴ بهمن ۱۳۸۱ در سن ۹۴ سالگی درگذشت و در بهشت زهرای تهران آرامگاه شماره ۶۹۰ به خاک سپرده شد. به عنوان یکی از آثار ملی ثبت و بازسازی شده‌است.
{"title": "یحیی عدل", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%DB%8C%D8%AD%DB%8C%DB%8C_%D8%B9%D8%AF%D9%84&oldid=33871065", "language": "fa"}