(به : به معنی ) (که هم خوانده می‌شود) نخستین بود که توانست به سفر و نیز را به‌طور مستقیم رصد کند. پایونیر۱۰ در ۱۵ ژوئیهٔ ۱۹۷۲ وارد شد، و همچنین در ۳ دسامبر ۱۹۷۳ نیز به مشتری رسید. این کاوشگر، در ساعت ۱:۴۹:۰۰ (به ) روز ۳ مارس ۱۹۷۲ از قسمت پرتاب ۳۶A ایستگاه کیپ کاناورال نیروی دریایی پرتاب شد. عکاسی از مشتری در سوم نوامبر ۱۹۷۳ از یک محدوده ۲۵٬۰۰۰٬۰۰۰ آغاز گشت و حدود ۵۰۰ قطعه عکس به زمین مخابره شد. پایونیر ۱۰ هم‌اکنون به سمت ستارهٔ واقع در در حال حرکت است. 
 پایونیر ۱۰ به بیانی، نخستین شیء مصنوعی ساخته بشر است که . اما به‌طور قطع، این کاوشگر اولین شیء ساخته بشر است که به قصد خارج شدن از منظومه خورشیدی ساخته شده‌است. با این حال این کاوشگر هنوز موفق به گذر از یا نشده‌است.
 مأموریت پایونیر ۱۰، مطالعه و ، ، ، مرحله گذر از ، فراوانی خالص، توزیع، اندازه، ، جریان و سرعت ذرات غبار معلق، و برخی از آن - به خصوص -، و همچنین تصویربرداری از و ماه‌های آن بود.
 در سال ۱۹۶۹، و کاوشگر همسانش طراحی شدند تا همانطور که نامگذاری شده بودند، نخستین کاوشگرهایی باشند که از کمربند سیارک‌ها و فضای مشتری اطلاعات جمع‌آوری و ارسال کنند. اینکه آن‌ها چقدر موفق شدند در فناوری و نقشۀ مشخص می‌شد.
 به عنوان بخشی از طراحی شد. جرم آن نسبتاً سبک بود: این کاوشگر در مجموع تنها ۲۶۰ جرم داشت، که شامل تجهیزات و سوخت آنکه به ترتیب ۳۰ و ۲۷ کیلوگرم جرم داشتند می‌شد. همانند ویجرها، توان پایونیر ۱۰ توسط (SNAP-19s) که شامل بود می‌شد و توانی در حدود ۱۵۵ برای لحظۀ پرتاب و ۱۴۰ وات برای کاوش مشتری فراهم می‌کرد. این ژنراتورها به قدر کافی دور از بدنۀ کاوشگر نصب شده بودند تا آن‌ها موجب اختلال در عملکرد تجهیزات دیگر نصب شده نشوند.
 پایونیر ۱۰ در برگیرندۀ بود که به عنوان پیامی برای هر بر آن نصب شده بود.
 یک نمونۀ مشابه از ، یعنی ، هم‌اکنون در نگهداری می‌شود. 
 پس از رسیدن به در دسامبر ۱۹۷۳، موفق شد نخستین فضاپیمایی باشد که به سیارۀ دست پیدا می‌کند. این فضاپیما پس از آن تا پایان مأموریتش در ۳۱ مارس ۱۹۹۷، موفق به کاوش‌های علمی ارزش‌مندی از مناطق بیرونی شد.
 تاریخ‌های مهم در مأموریت پایونیر۱۰ عبارت است از:
{"title": "پایونیر ۱۰", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%BE%D8%A7%DB%8C%D9%88%D9%86%DB%8C%D8%B1_%DB%B1%DB%B0&oldid=34530252", "language": "fa"}