به عنوان یک رویداد فرهنگی خارجی مورد توجه بوده‌است. اگرچه ریشه‌ای دارد، اما در دهه‌های گذشته در بیشتر کشورها، از جمله ، گسترش یافته‌است. بر اساس قانون این کشور، فروش کالاهای مربوط به ولنتاین در روز مربوطه، ممنوع است. با این حال گزارش‌هایی از عدم جدیت در برخورد با فروشگاه‌های متخلف وجود دارد. این روز در میان و روحانیون نیز محبوب بوده‌است و گزارش‌هایی دربارهٔ استقبال آنان از ولنتاین وجود دارد. در این روز افزون‌بر فروشگاه‌ها، رستوران‌ها و کافه‌های ایران نیز برنامه‌های ویژه دارند و گاه فضای مناسبتی در آنان برقرار می‌شود. 
 به گزارش ، مقام‌های جمهوری اسلامی ایران در سال‌های گذشته تلاش کردند تا با صدور بخشنامه و وضع محدودیت‌های جدید از محبوبیت این روز جلوگیری کنند که در این کار موفق چندانی نداشته‌اند. به گزارش ، این روز در میان دختران و پسران ایرانی هوادار دارد و در بسیاری موارد، آقایان «به توصیهٔ عشق‌شان وارد بازار خرید شدند». 
 عباس تراب‌زاده، مردم‌شناس ایرانی، گفته‌است که پیشینهٔ جشن به دوران برمی‌گردد و در مسافرتی که به کشورهای اروپایی داشته، همسر خود را همراه خود نمی‌برد و در جشن ولنتاین از راه دور یک کارت تبریک برای همسرش می‌فرستد. این کارت تبریک در موزه‌های ایران موجود است. در سال‌های اخیر برخی پژوهشگران فرهنگی ایرانی اعلام کردند که میان «ولنتاین» و «سپندارمذگان» ارتباط تاریخی وجود دارد و این احتمال وجود دارد که این رسم به وسیلهٔ مردم ایرانی و مهریان به اروپا رفته باشد و پس از تغییر شکل، خودش را به شکل جشن ولنتاین نشان داده باشد. 
 ، که در روز ۵ اسفند برگزار می‌شود و روز گرامی‌داشت زن و عشاق دانسته می‌شود، به عنوان یک جشن ایرانی و غیرخارجی در برابر ولنتاین پیشنهاد شده‌است.
{"title": "ولنتاین در ایران", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%88%D9%84%D9%86%D8%AA%D8%A7%DB%8C%D9%86_%D8%AF%D8%B1_%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86&oldid=34323368", "language": "fa"}