( : ؛ ‏ ۴ ژوئیهٔ ۱۹۲۶ – ۷ اوت ۱۹۸۲) ، و اهل بود.
 از فیلم‌های او می‌توان به و اشاره کرد.
 در طول دهه 1950، او در دانشگاه فلورانس در رشته معماری تحصیل کرد و پس از آن مستندهایی را برای سفرهای علمی اکتشافی تولید کرد و به عنوان پیشگام در فیلمبرداری زیر آب ظاهر شد (یکی از این سفرها سفر مهم 1951 به سیلان همراه با فرانکو پروسپری بود که توسط فرانکو پروسپری مستند شده بود. اخبار محلی، که تجربه Folco Quilici در قاره ششم را پیش بینی می کرد). بعد، کاوارا روی یک سری فیلم تلویزیونی ملی ایتالیا به رهبری جورجیو موزر کار کرد. او همچنین به عنوان دستیار کارگردان (تیمبوکتو و مایا برهنه، محصول 1958 هنری کوستر) کار کرد.
 در سال 1962، کاوارا با گوالتیرو جاکوپتی باردار شد و اولین فیلم شوکه کننده تاریخ را کارگردانی کرد: موندو کین، در حالی که پروسپری به عنوان کارگردان دوم شناخته شد. برای این فیلم، کاوارا به هر نقطه از جهان، از آفریقا تا آسیا، اروپا تا ژاپن سفر کرد و زندگی خود را به طور مداوم در خطر قرار داد. او بیشتر فیلم‌های فیلم را گرفت.[1][2] کاوارا در نهایت دوباره با جاکوپتی در لاس وگاس ملاقات کرد و هر دو در تصادف اتومبیلی که بلیندا لی ستاره ستاره بریتانیایی جان خود را از دست داد، درگیر شدند. این فیلم در جشنواره کن ارائه شد.
{"title": "پائولو کاوارا", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%BE%D8%A7%D8%A6%D9%88%D9%84%D9%88_%DA%A9%D8%A7%D9%88%D8%A7%D8%B1%D8%A7&oldid=34031268", "language": "fa"}