(به : )، (به : ) یک لهستانی متولد پروس و فرمانده پس از بود که به تشکیل این نیرو کمک بسیار کرد. او در هنگام آغاز فرمانده نیروی دریای لهستان بود که به اسارت نیروهای آلمانی درآمد و علی‌رغم درخواست‌های متعدد ایشان به نیروهای آلمانی نپیوست. او به همین واسطه تمام طول جنگ را در اردوگاه‌های متعدد از جمله گذراند.
 پس از پایان جنگ او در تبعید ماند و مدتی را در ، و گذراند که در همین کشور نیز درگذشت. در سال ۲۰۱۸ رئیس جمهور لهستان به صورت نمادین بالاترین درجه نیروی دریایی این کشور را به یوزف اونروگ اهدا کرد و باقی مانده جنازه او به همراه همسرش پس از ۴۵ سال به لهستان بازگشت تا در دفن شود.
 یوزف اونروگ از یک خانواده لهستانی آلمانی‌تبار متولد شد. پدر او نظامی بود و خودش نیز به پیوست. در طول او فرماندهی چند زیردریایی را به عهده داشت.
 پس از پایان جنگ جهانی اول اونروگ در سال ۱۹۱۹ آلمان را ترک کرد و به صورت داوطلبانه به نیروهای مسلح کشور تازه تأسیس لهستان پیوست. مدت کوتاهی پس از آن او به نیروی دریایی منتقل شد و ابتدا به عنوان رئیس بخش آب‌نگاری و سپس فرمانده ناوگان زیر سطحی منصوب شد. اونروگ که یکی از فرماندهان توانا نیروی دریایی لهستان بود، را به خوبی فرا گرفت و به سرعت ارتقا پیدا کرد تا در سال ۱۹۲۵ میلادی به فرماندهی ناوگان نیروی دریایی لهستان رسید.
 در سال ۱۹۳۹ اونروگ که فرمانده نیروی دریایی لهستان بود تحت قسمتی از ناوگان این کشور را به بریتانیا فرستاد. او همچنین به ۵ زیردریایی لهستان دستور داد تا ضمن اقدام به مین گذاری کنند. او علاوه بر فرماندهی نیرو دریای فرماندهی واحدهای نظامی که وظیفه دفاع از را داشتند به عهده داشت. در روز ۱ اکتبر و پس از تسلیم و شهر ، اونروگ نیز به همراه واحدهای تحت امرش تسلیم نیروهای آلمانی گشت.
 او بلندپایه‌ترین نظامی لهستانی در اسارت نیروهای آلمانی بود و تمام طول باقی مانده دوران جنگ را در اردوگاه‌های مختلف گذراند. رفتار آلمانی‌ها با اونروگ بسیار خوب بود زیرا او سابقاً یک افسر نیروی دریایی آلمان بود. در طول دوره اسارت دوستان سابق او از نیروی دریایی آلمان به دیدنش می‌آمدند تا او را مجاب کنند به آن‌ها بپیوندد، اما اونروگ حتی از صحبت کردن به امتناع می‌کرد و می‌گفت از سپتامبر ۱۹۳۹ (هنگام تهاجم آلمان به لهستان) این زبان را از یاد برده‌است. برای رنجش آلمانی‌ها او همواره اصرار داشت تا یک مترجم برای صحبت با ایشان حضور داشته باشد یا آنکه به یک زبان سوم مانند فرانسه صحبت شود، این روحیه و نگرش تزلزل ناپذیر اونروگ همواره الهام بخش باقی زندانیان بود.
 پس از پایان لهستان در منطقه تحت نفوذ باقی ماند و اونروگ مجبور شد به برود. او در آنجا جزئی از شد و پس از انحلال این نیرو و عدم شناسایی در باقی ماند، سپس به رفت تا آنکه در ۲۸ فوریه ۱۹۷۳ در این کشور درگذشت. او وصیت کرده بود تا هنگامی که بقایای تمامی افسران و سربازان تحت فرمان او از دست دشمن خارج نشوند در خاک لهستان دفن نشود.
{"title": "یوزف اونروگ", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%DB%8C%D9%88%D8%B2%D9%81_%D8%A7%D9%88%D9%86%D8%B1%D9%88%DA%AF&oldid=34318889", "language": "fa"}