در ، شخصی منفصل برای اول شخص جمع (متکلم مع‌الغیر) است. البته گاهی نیز در نقش مفرد و به جای ضمیر - به قصد افادهٔ تعظیم و تفخیم - به کار می‌رود.
 واژهٔ «ما» به هر دو صورت جمع و مفرد در متون فارسی آمده‌است.
 ترکیبی از ضمایر استعاری من و تو ست و در حالت جمع می‌تواند نشانه‌ای از اجماع دو جمع باشد که در بخش‌هایی با هم ترکیب و هم‌معنی شده‌اند، به‌طوری‌که در حالت ترکیب شده، دیگر نشانه‌ای از من و تو در دیده نمی‌شود.
 امروزه به شکل «ماها»، و در قدیم به شکل «مایان» جمع بسته می‌شد.
 برای اشاره در حالت‌های فاعلی، مفعولی، و اضافی به کار می‌رود:
{"title": "ما", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%85%D8%A7&oldid=34848392", "language": "fa"}