در ژوئیه ۱۹۷۲، ، وزیر امور خارجهٔ دولت و در ، به کلیه زندانیانی که در به دلیل جرایم مرتبط با مجازاتشان را می‌گذرانند، (SCS) اعطا کرد. این یکی از شروط تعیین شده توسط (IRA) هنگام مذاکره در مورد توافق با دولت برای آتش‌بس بود. 
 وضعیت ویژه (یا "سیاسی") وضعیت به دستگیرشدگان می‌بخشید و برخی از امتیازات مانند امتیازات مشخص شده در را برای آن‌ها فراهم می‌کرد. این بدان معنی بود که زندانیان مجبور به پوشیدن لباس زندان نبودند، در گروه‌های خود اسکان داده می‌شدند و اجازه ملاقات‌های اضافی و بسته‌های غذایی داشتند. 
 دولت در ۱ مارس ۱۹۷۶ به وسیله جدید از مرلین ریز، اعلام کرد که تدریجاً از SCS خارج می‌شود. با هر کسی که به جرم برنامه‌ریزی برای خرابکاری، بعد از مارس ۱۹۷۶ محکوم شود، به عنوان یک جنایتکار و بزهکار معمولی رفتار می‌شود و مجبور به پوشیدن لباس زندان، کار در زندان و اجرای حکم در زندان جدید مِیز می‌باشد. پاسخ برخی از زندانیان به این رفتار خشونت‌آمیز بود و شش کارمند زندان در سال‌های ۱۹۷۶ و ۱۹۷۷ کشته شدند. 
 در اواخر سال ۱۹۷۶، محل اسکان جدید اسیران که توسط گاردینر توصیه شده بود، آماده پذیرش اولین زندانیان خود بود. در هفته‌هایی که سمت مرلین را به عنوان وزیر امور خارجه عهده‌دار شد، اولین زندانی محکوم شده طبق این سیاست جدید وارد مِیز شد و به او دستور داده شد که لباس زندان را بپوشد. این زندانی اولی عضو IRA بود و برای دزدیدن یک اتوبوس محکوم شده بود. نوگنت از پوشیدن لباس فرم خودداری کرد و گفت که او یک مجرم نیست بلکه یک است. بدین شکل در سلول‌های زندان آغاز شد و او پتوی زندان را دور خود پیچید تا لخت نماند. این همان اقدامی بود که زندانیان قدیمی ارتش جمهوری ایرلند در دهه ۱۹۴۰ در جنوب انجام دادند. تا سال ۱۹۷۸، نزدیک به ۳۰۰ زندانی از پوشیدن لباس فرم زندان خودداری کردند.
 به دنبال این اعتراضات، انجام شد که طی آن ده زندانی جمهوری‌خواه در میز از گرسنگی مُردند. پس از آن، با تقاضای اصلی زندانیان معترض در اوایل سال ۱۹۸۳، این قانون به تدریج از بین رفت.
{"title": "وضعیت طبقه‌بندی ویژه", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%88%D8%B6%D8%B9%DB%8C%D8%AA_%D8%B7%D8%A8%D9%82%D9%87%E2%80%8C%D8%A8%D9%86%D8%AF%DB%8C_%D9%88%DB%8C%DA%98%D9%87&oldid=34140426", "language": "fa"}