( : ; ، زاده ۱۹۴۲ در )؛ و ارمنی‌تبار است.
 مهم‌ترین آثار جورجو آگامبن ، ، ، ، ، ، امر گشوده: انسان و حیوان و است.
 (به : ) اثر جورجو آگامبن در سال ۱۹۹۰ نوشته شد، و در سال ۱۹۹۳ توسط (به : ) به انگلیسی برگردانده شد.
 اجتماع آینده کتابی است دربارهٔ اجتماعی از موجوداتی که فارغ از هرگونه هویتی تنها توسط تجربه زبان در آن سهیم هستند. افراد این اجتماع را موجوداتی تشکیل می‌دهد که آگامبن به آن‌ها هرچه (به : ) (به : )می‌گوید. از نظر آگامبن، موجود هرچه، موجودی است که همیشه همان‌طور است که هست، و از این نظر، با مفهوم (به : ) ارتباط تنگاتنگی دارد. آگامبن اصطلاح تکینگی را بر اساس تفسیر هستی‌شناختی به کار می‌برد که عبارت است از «عناصری که در یک مجموعه یک شمرده می‌شوند، اما نمی‌توانند در مجموعه جدید بازشماری شوند.» «اجتماع تکینگی‌ها بدون هویت و این‌همانی در مکان خالی و نمونه، آشکارگی یک زندگانی زبانی است که از سویی، تعریف‌ناپذیر و از سوی دیگر، فارغ از هرگونه تعلق به طبقه‌ای خاص است.» آگامبن، بر اساس «نمونه» را ادغام حذفی تعریف می‌کند، یعنی موردی که به جهت تعلق کامل خود به یک از آن مجموعه حذف می‌شود. «از نظر توپولوژیکی، تکینگی، در حالی که نه درون و نه خارج از یک مقوله است، «مکان خالی» را نمونه‌وار می‌سازد که بیان‌گر گونهٔ «هستی ناب زبانی» است. آگامبن با توجه به ، هستی زبانی موجودات تکین را مجموعه‌ای پارادوکسیکال معرفی می‌کند که هم عضو خود است و هم عضو خود نیست.
 این کتاب شامل ۱۹ بخش است:هرچه، از لیمبو، نمونه‌ها، جای‌گرفتن، ، آسایش، حالت، اهریمنی، ، جبران‌ناپذیر، اخلاق، محصولات دیم، هاله، نام مستعار، طبقات، بیرون، هم‌نام، شخیناو تیانانمن است
 از این کتاب دو برگردان فارسی تحت عناوین «اجتماع آینده» ترجمه محمدرضا قربانی، انتشارات رخداد نو، و «همبودگی آینده» ترجمه فؤاد جراح‌باشی، نشر ققنوس منتشر شده‌است.
 (انگلیسی: Μeans without End) مجموعه مقالاتی است که جورجو آگامبن، در پنج سال اول دههٔ ۱۹۹۰ نوشته‌است. ترجمه انگلیسی این اثر توسط وینچستو بنیتی و چزاره کازارینو صورت گرفته‌است. ترجمه فارسی این اثر توسط و در سال ۱۳۸۶ انجام گرفته و توسط نشر چشمه منتشر شده‌است.
 موضوع اصلی این کتاب «سیاست» است که آگامبن حول محور آن به طرح موضوعاتی مانند قدرت، دولت، حاکمیت، الاهیات و ماتریالیسم در سنت غربی پرداخته‌است. آگامبن، درآغاز کتاب می‌کوشد تا با بررسی دو شکل حیات، یعنی (به : ) و حیات سیاسی بپردازد. آگامبن در تعریف شکل حیات می‌گوید: «منظور من از اصطلاح شکل ـ حیات، در مقابل حیاتی است که هرگز نمی‌تواند از شکلش جدا شود، حیاتی که در آن مجزا ساختن چیزی نظیر حیات برهنه به هیچ‌رو ممکن نیست». آگامبن در این کتاب می‌کوشد تا با تحقق یافتن حیات سیاسی انسان غربی که نتیجه حذف ادغامی حیات برهنه است، به بررسی سیاست بپردازد و بر اساس تز ، سیاست را به (به : ) تبدیل سازد.
 این کتاب به سه بخش اصلی تقسیم شده‌است که شامل: شکلحیات، فراسوی حقوق بشر، مردم چیست؟، اردوگاه چیست؟ یادداشت‌هایی در بارهٔ ژست، زبان‌ها و مردمان، یادداشت‌های حاشیه‌ای در باب شروحی بر ، چهره، پلیس در مقام حاکم، یادداشت‌هایی در باب سیاست و در این تبعید است.
{"title": "جورجو آگامبن", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AC%D9%88%D8%B1%D8%AC%D9%88_%D8%A2%DA%AF%D8%A7%D9%85%D8%A8%D9%86&oldid=33939826", "language": "fa"}