(به : ) با نام رسمی (به : ) و در و با در است. ونزوئلا با ۲۸ نفر ، و با ۹۱۶٬۴۴۵ ، در میان است. و بزرگترین شهر آن است.
 ونزوئلا از با (۷۸۹ کیلومتر)، از با (۲٬۱۳۷ کیلومتر) و از با (۲٬۳۴۱ کیلومتر) مشترک دارد. در ونزوئلا قرار گرفته که در آن قرار گرفته‌اند. ونزوئلا همچنین جزیره‌هایی در دارد که کشوری واقع در آمریکای جنوبی و مرکزی محسوب می‌شود. طول خطوط ساحلی این کشور ۲٬۸۰۰ کیلومتر است. ونزوئلا در میان کشورهای قرار دارد و با توجه به قرارگیری در این ناحیه؛ آن تحت تأثیر قرار گرفته و بدین ترتیب آن است. کاشف ، به عنوان کاشف مأموریت گرفته از امپراتوری اسپانیا، وقتی در سال به شرقی این کشور رسید، به قدری مجذوب منطقه شد که آن را «سرزمین زیبایی» (Tierra de Gracia) نامید که از آن زمان تاکنون این کشور بوده‌است. 
 ونزوئلا کشوری سرسبز در ، دارای است. ونزوئلا همچنین دارای فراوان است و میان قرار دارد. ونزوئلا بعدها به‌طور کامل مستعمره شد، امّا در ۵ ژوئیه یک حکومت مستقل شد و در حال حاضر یک است. در طول ، ونزوئلا با بر سر درگیری و داشته‌است که عمدتاً مربوط به منطقه اسکیبو می‌شود و همچنین با کلمبیا بر سر و همکاری با ایران درگیری داشته‌است. ونزوئلا امروزه در بعد وسیع به خاطر ، و آن شهرت یافته‌است.
 ونزوئلا بزرگترین در و را داراست امّا در رتبه ۷۵ام در رده قرار دارد. بعد از روی کار آمدن و ایجاد و به‌خصوص، ونزوئلا با داشتن ذخایر فراوان دچار مشکلات اقتصادی شدید شد. این مشکلات اغلب به‌خاطر سیاست‌های چاوز در برابر و است. ، ونزوئلا بی‌ارزشترین واحدپولی در جهان است. هوگو چاوز چندین بار با ، و ، برای مقابله با ، همکاری داشته‌است. 
 ونزوئلا همچنین رتبه ۱۷۳ام را در داشتن ، میان کشورهای جهان دارد. 
 فساد که به‌شدت در تمام سطوح دولت ونزوئلا ریشه دوانده، این کشور را به یغما برده و مشکلات دیگر را تشدید کرده و چشم‌انداز غلبه بر مشکلات را برای مدت زمانی طولانی تیره و تار ساخته‌است. پس از ، رئیس‌جمهور موقت ونزوئلا شد. در ریاست‌جمهوری ونزوئلا در سال‌های و مسائل مناقشات انتخاباتی و ناهماهنگی مجلس و عدم توانایی مجلس ملی برای برگزاری شد. که این مانع از مشارکت احزاب سیاسی مخالف و نبود زمان برای ثبت‌نام برای انتخابات عمومی بود که موجب ریاست دوباره مادورو شد. در ، نتیجه ، که منجر به پیروزی شد را نامعتبر اعلام کرد. پس از آن مجموعه‌ای از علیه مادورو و حکومت حاکم، مجموعه‌ای از اعتراضات که از ۱۱ ژانویه در یک تلاش هماهنگ برای حذف از ریاست‌جمهوری که به‌طور گسترده مورد دومین دوره ریاست جمهوری‌اش قرار گرفت به در این کشور منجر شد که آن را می‌گویند. مجلس ملی ونزوئلا، را به عنوان معرفی کرد. این آرمان‌های و رفع مشکلات اقتصادی را می‌پیماید. پس حمایت مجلس ونزوئلا، و از و حمایت ، ، و کشورهای « ، ، و » از ؛ دودستگی سیاسی میان شرق و بر سر سیاست درونزوئلا شکل گرفت. هم‌اکنون دربرابر افزایش یافته و کمک‌های ایران در قالب ، ، ، ، و انواع آن هم در شرایطی که این کشور بحران‌زده مدت‌هاست با روبه‌رو شده و حالا هم با افت شدید و روبرو شده‌است. 
 مقالهٔ اصلی: بر این است که ونزوئلا از نام یک « » که به همراه « » در سال به سواحل شمال غربی سفر کرد، گرفته شده باشد. گروه به محض رسیدن به شبه جزیره ، روستاهای پایه بلند متمایزی «پالافیتوها» را مشاهده کردند که آن بر روی ساخته بودند. دیدن این مناظر، صحنه شهر در را در وسپوچی زنده کرد و در نتیجه نام ونیسیلا به منطقه داده شد. برخی بر این باورند که این واژه معنای «ونیز کوچک» داشته و بعدها پس از تغییراتی به ونزوئلا تبدیل شده‌است. دیگر «مخصوصاً فرانسیسکو هرا لوک» خاطر نشان می‌سازند که پسوند اسپانیایی " دارای بار منفی و است، از این رو آن‌ها معتقدند که نام انتخاب شده بیشتر معنای «ونیز درجه دوم» را القا می‌کند.
 از سوی دیگر، ، ، که یکی از اعضای همان بوده‌است، در اثر خود به نام " چنین می‌آورد که جمعیتی که قبلاً به آن اشاره شد، " خوانده می‌شدند و اینکه منطقه بر روی بزرگ صافی ساخته شده بود. بر اساس این نظریه " 
 با وجود این، نظریه اولی که مطرح شد، موافقان بیشتری دارد و به عنوان نسخه مورد قبولی که خاستگاه نام ونزوئلا را مشخص می‌سازد، مقبولیت یافته‌است. 
 لازم است ذکر شود که نام این کشور در ، « » گفته می‌شود. 
 مقالهٔ اصلی: ونزوئلا برای اولین بار در سال تحت با نام قرار گرفت. در واقع، اولین محل استقرار دائمی در در منطقه‌ای بود که امروزه نامیده می‌شود. « - »
 مقالهٔ اصلی: 
بعدها خانواده ولسر (Familia Welser) از اسپانیای نو یافتند. این از و ممتاز بودند. بعدها دوباره مورد استعمار اسپانیای نو قرار گرفتند. مقالهٔ اصلی: یا نام امروزی کشوری است که از تا بر شمال و جنوب و بخش‌هایی از جنوب حکومت داشته که امروزه بنام ، ونزوئلا، ، ، شمال ، غرب و شمال غربی و شناخته می‌شود. ، ونزوئلا، سه کشور جانشین، در خلال انحلال کلمبیای بزرگ بودند. اولین رئیس‌جمهور کلمبیای کبیر، بود.
 مقالهٔ اصلی: 
امپراتوری اسپانیا در سال منطقه وسیعی به نام « ، و و ونزوئلای امروزی» به‌صورت منطقه ای جداگانه زیرنظر خودش تشکیل داد. پس از چند شورش نافرجام، ونزوئلا تحت رهبری ، که یکی از فرماندهان بود، در ۵ ژوئیه ۱۸۱۱ استقلال خود را از اعلام کرد. با این حال، حکومت و تسلط کامل بر منطقه توسط داخلی‌ها، پس از پیروزی آزادی‌بخش در « » در ۲۴ ژوئن ۱۸۲۱، با کمک ژنرال خوزه آنتونیو پائس، و کمکهای ویژه فرمانده ارشد آنتونیو خوزه دی سوکره، که بولیوار طبق نقشه جنگ او عمل کرد و همچنین بعد از پیروزی خوزه پرودنسیو پادیلا در «جنگ دریایی دریاچه ماراکایبو» در ۲۴ ژولای ۱۸۲۳ به دست آمد. « - » دوره‌های تاریخی ونزوئلا پس از استقلال:
 
 
 
 با استقلال ونزوئلا از در سال ۱۸۳۰، «به :Estado de Venezuela» تأسیس شد و خوزه آنتونیو پائس اولین رئیس‌جمهور ونزوئلا شد. پس از پایان جنگ فدرال در سال ۱۸۶۴ و در زمان ریاست خوان فالکون، قانون اساسی ونزوئلا تغییر کرد و نام این کشور به «به :Estados Unidos de Venezuela» تغییر یافت. بی‌ثباتی سیاسی، درگیری‌های سیاسی و حاکمیت دیکتاتوری مشخصه اصلی تاریخ ونزوئلا در سالهای زیادی از دوره ایالات متحده ونزوئلا بوده‌است، به ویژه در سالهای ۱۹۰۸ تا ۱۹۳۵؛ یعنی دوره حکومت . پس از مرگ او در سال ۱۹۳۵، چندین نفر رئیس‌جمهور ونزوئلا شدند تا ریاست به یک فرمانده نظامی به نام مارکوس خیمنس رسید. او هم قانون اساسی ونزوئلا را تغییر داد و نام این کشور به «به :Repùblica de Venezuela» تغییر یافت؛ مبارزات دموکراتیک سرانجام در سال ۱۹۵۸ باعث شد از مداخله مستقیم در سیاست ملی خودداری کنند. از آن سال تاکنون، ونزوئلا به‌طور مدام از حاکمیت دموکراتیک غیرنظامی برخوردار بوده‌است که البته این روند نیز کاملاً خالی از درگیری و اختلاف نبوده‌است. در سال ۱۹۹۹ و در زمان ریاست ، قانون اساسی ونزوئلا باز هم تغییر کرد و نام این کشور به «به :Repùblica Bolivariana de Venezuela» تغییر یافت. ، پس از حمله به به یکی از منتقدان تند ، تبدیل شد. چاوز بلافاصله پس از به قدرت رسیدن در سال ۱۹۹۸، سیاست‌های عوام گرایانه اقتصادی را در کشور به اجرا گذاشت. ونزوئلا عضو آمریکای جنوبی (SACN) است. رئیس‌جمهور فعلی ونزوئلا می‌باشد، که پس از مرگ چاوز در سال ۲۰۱۳ به قدرت رسید.
 مقالهٔ اصلی: رئیس‌جمهور کلمبیا، مدعی شده برآوردهای نشان می‌دهد که دولت مادورو به دنبال خرید میان‌بُرد از ایران است. او همچنین مدعی شده دولت مادورو سلاح‌های روسی و بلاروسی را در اختیار شورشیان چپ‌گرای کلمبیایی قرار می‌دهد و ممکن است موشک‌های ایرانی را هم در اختیار شورشیان کلمبیایی قرار دهد. بلافاصله نخست‌وزیر ونزوئلا « » خرید موشک از ایران رد و آن را اتهام ایالات متحده و کلمبیا خواند. چند روز بعد مادورو دربارهٔ خرید موشک از ایران گفت: « با داشته باشیم تا ببینیم چه موشک‌های کوتاه‌برد، میان‌برد و دارند، به‌خصوص که روابط خیلی خوبی بین ما هست.» 
 نیکلاس مادورو: «مایه خوشحالی است که روسیه نخستین کشوری خواهد بود که جمعیت خود را واکسینه می‌کند. ما نیز زمانی همه واکسینه می‌شویم و من نخستین کسی هستم که این واکسن را دریافت می‌کنم. می‌خواهم الگویی در این زمینه باشم.» 
 مقالهٔ اصلی: ونزوئلا است در شمال و با تعداد زیادی در واقع در . این کشور از با ، از با و از با هم‌مرز است. بخشی از در غرب و در جنوب، جلوه زیبایی به این کشور بخشیده‌است. این کشور نزدیک به خط و دارای است. دوره از ماه تا بوده و به صورت درنظر گرفته می‌شود و بقیه سال را در نظر می‌گیرند. بیش از ۱۰۰۰ رودخانه در ونزوئلا جریان دارد که از این میان از همه مهم‌تر است؛ که طولی معادل ۲۵۰۰ کیلومتر دارد و از مرز برزیل (رشته کوه‌های مرتفع گایانا) سرچشمه می‌گیرد و به اقیانوس اطلس می‌ریزد.
 
 
 
 
 بیش از ۱۰۰۰ رودخانه در ونزوئلا جریان دارد که از این میان رودخانه اورینوکو از همه مهم‌تر است؛ که طولی معادل ۲۵۰۰ کیلومتر دارد و از مرز برزیل «رشته کوه‌های مرتفع گایانا» سرچشمه می‌گیردو به اقیانوس اطلس می‌ریزد.
 همچنین بزرگترین آبشار جهان، به ارتفاع ۹۷۹ متر در میان جنگل‌های دورافتاده در در جنوب شرقی کشور ونزوئلا جای دارد.
 این کشور را براساس ارتفاع به ۴ منطقه دمایی تقسیم می‌کنند:
 منطقه گرمسیری: شامل مناطق با ارتفاع کمتر از ۸۰۰ متر است. این مناطق گرم هستند و ۲۶–۲۸ درجه سیلسیوس متغیر است.
 مناطقی با ارتفاع ۲۰۰۰–۸۰۰ متر با درجه حرارت ۱۵–۱۲ درجه. بیشتر شهرهای ونزوئلا از جمله پایتخت آن در این منطقه آب و هوایی قرار می‌گیرند.
 مناطقی با ارتفاع ۳۰۰۰–۲۰۰۰ متر که درجه حرارتی بین ۱۱–۹ درجه دارند و جزو مناطق سرد محسوب می‌شوند.
 مناطق با ارتفاع بیش از ۳۰۰۰ متر که جزء مناطق برف خیز و سردسیر کشور هستند و دمایی کمتر از ۸ درجه دارند.
 
میزان بارش سالیانه در مناطق کم ارتفاع و دشت‌ها بین ۴۳۰ میلی‌متر و در غرب ساحل دریای کارائیب تا ۱۵۰۰ میلی‌متر در دلتای اورینوکو تغییر می‌کند. بخش اعظم این کشور در شهرهای شمالی و نزدیک پایتخت ونزوئلا زندگی می‌کنند. از شهرهای عمده این کشور می‌توان ، و را نام برد. همچنین کاراکاس نهمین شهر بزرگ است. ونزوئلا با جمعیتی بالغ بر ۲۶ میلیون نفر مساحتی بالغ بر ۸۸۱٫۰۵۰ دارد و در این کشور دارد. پایتخت این کشور که زبان‌های محلی فراوانی در آن وجود دارد، کاراکاس است.
 
با ونزوئلا توسط اسپانیا، به‌تدریج شاخه دین اکثریت مردم ونزوئلا شد. جوامع دروزی بسیاری هم در کشورهای اروپایی، انگلیسی‌زبان، لاتین‌زبان «ونزوئلا، کلمبیا و برزیل» و یافت می‌شود. رئیس‌جمهور ونزوئلا از طریق رای‌گیری انتخاب می‌شود و حق رای مستقیم برای عموم وجود دارد. رئیس‌جمهور پس از انتخاب شدن هم وظایف رئیس دولت و هم وظایف را به عهده دارد. مدت ریاست جمهوری شش سال است و هر فرد تنها برای دو بار متوالی می‌تواند به این سمت دست یابد. رئیس‌جمهور معاون خود را منصوب کرده و در مورد تعداد و ترکیب کابینه تصمیم‌گیری می‌کند و در نهایت با همکاری مجمع قانون‌گذاری اعضای کابینه را تعیین می‌کند. اگر رئیس‌جمهور تشخیص دهد که قسمتی از قانون قابل ایراد است می‌تواند از هیان مقننه بخواهد آن قسمت‌ها را مورد بازنگری قرار دهد، امّا اگر اکثریت اعضای مجلس با ایرادات مطرح شده از جانب رئیس‌جمهور مخالف باشند، ایرادات ملغی می‌شود.
 مجلس ونزوئلا تحت عنوان مجلس ملی ونزوئلا یا فعالیت می‌کند. ۱۶۷ نماینده مجلس که سه تن از آن‌ها از میان افراد بومی انتخاب می‌شوند، برای یک دوره پنج ساله انتخاب می‌شود و تنها امکان انتخاب آن‌ها برای سه دوره وجود دارد. نمایندگان از طریق آرای مردمی و درقالب احزاب ائتلافی یا کاندیداهای مستقل انتخاب می‌شوند. بالاترین مقام قضایی کشور «نظام قضایی عالی ونزوئلا» است که قضات آن توسط مجلس برای یک دوره ۱۲ ساله انتخاب می‌شوند. شورای ملی انتخابات ونزوئلا مسئولیت رسیدگی به فرایند انتخابات را به عهده دارد و متشکل از پنج مدیر است که مستقیماً توسط مجلس ملی انتخاب می‌شوند.
 در سال ۱۸۶۳ لغو شد و بدین ترتیب ونزوئلا اولین کشوری محسوب می‌شود که اعدام را غیرقانونی اعلام کرده‌است. 
 در سخنرانی‌اش در افتتاح سومین نشست وزیران مقابله با تروریسم در گفت: … ما همه می‌دانیم که حزب‌الله، اصلی‌ترین گروه نیابتی تروریست رژیم ایران، در ونزوئلا به رهبری مادورو لانه کرده‌است. این غیرقابل‌قبول است. 
 بنا به نتایج ارائه شده به وسیلهٔ لاتینو بارامترو (latino Barametro) - معیاری که هر سال برای تعیین میزان رضایت مردم از دموکراسی به کار می‌رود- در سال ۱۹۹۸، هنگامی که انتخاب شده، تنها ۳۷٪ مردم از سیستم دموکراتیک راضی بودند و در ونزوئلا این رقم کمتر یعنی ۳۵٪ بود تا سال ۲۰۰۷ حد متوسط رضایت‌مندی در همان رقم ۳۷ درصد در تمامی آمریکای لاتین باقی ماند، در حالی که میزان رضایت مندی مردم ونزوئلا از نظام دموکراتیک‌شان به ۵۹٪ افزایش یافته بود. طبق آمار مؤسسهٔ لاتینو بارومترو در حال حاضر میزان رضایت مندی مردم نسبت به دموکراسی در ونزوئلا به ۸۲٪ رسیده‌است. در ۲۷ سپتامبر ۲۰۱۸ قطعنامه ای علیه نقض در ونزوئلا صادر کرد. 
 کشور ونزوئلا هم‌اکنون در زمره ناامن‌ترین کشورهای آمریکای جنوبی به حساب می‌آید.
 مقالهٔ اصلی: (به : ) از احزاب سیاسی در ونزوئلاست که رهبری کنونی آن برعهده پدرو اورتگا است. این حزب در ۵ مارس ۱۹۳۱ و به عنوان سازمانی زیرزمینی تأسیس شد و نماینده ونزوئلا در بود.
 این حزب از و او حمایت می‌کند و عضوی از است. سازمان جوانان حزب «جوانان کمونیست ونزوئلا» ( ) است. حزب را منتشر می‌کند.
 در انتخابات مجلس ۲۰۰۵ حزب ۱۳۳ ۶۸۶ رأی (۸ کرسی) دریافت کرد.
 در سال ۱۹۹۸ چاوز به ریاست جمهوری رسید. در آوریل ۲۰۰۲ چاوز توسط یک کودتا برکنار شد امّا بعد از چند روز دوباره به سر کار بازگشت. 
 ونزوئلا به ۲۳ ایالت ( )، یک پایتخت به نام کاراکاس، سرزمین‌های فدرال تحت‌الحمایه و منطقه مورد مناقشه گیانانزوئلا تقسیم شده‌است. همچنین ونزوئلا از نگاهی دیگر به ۳۳۵ شهر و در نگاه خردتر به ۱۰۸۴ بخش تقسیم شده‌است.
 ایالات ونزوئلا (و مراکز آن‌ها که در دو کمان آورده شده) شامل موارد زیر است:
 توجه: سرزمین‌های فدرال تحت‌الحمایه ونزوئلا در حقیقت ایالت نیستند، بلکه زیر بخش‌های منطقه‌ای ویژه هستند.
 مقالهٔ اصلی: ایالتهای ونزوئلا به نه مجموعه اجرایی تقسیم‌بندی می‌شوند که با حکم ریاست جمهوری تشکیل می‌شوند. مناطق به همراه ایالات مربوطه در فهرست زیر آورده شده‌اند:
 آندیان: باریناس، مریدا، تاچیرا، تروجیلو، شهر پائس آپور
 مرکز: می‌راندا، وارگاس، کاراکاس پایتخت ونزوئلا
 مرکزی: آراگوآ، کارابوبو، کوجدیس
 مرکز غربی: فالکون، لارا، پورچوگیسا، یاراکوی
 گویان: بولیوار، آمازون، دلتا آماکورو
 جزیره‌ای: نووا اسپارتا، سرزمین‌های فدرال تحت‌الحمایه
 لیانوس: آپور، به استثنای شهر پائس، گوآریکو
 شمال شرقی: آنزئاتگوئی، موناگاس، سوکر
 زولیان: زولیا
 مقالهٔ اصلی: این جمهوری مساحتی در حدود ۹۱۶٬۴۴۵ دارد. اگرچه کاملاً جزو مناطق گرمسیری است امّا آب و هوای آن از گرم و مرطوب تا سردسیری آلپی تغییر می‌کند که بستگی به توپوگرافی، ارتفاع، جهت و شدت بادهای منطقه‌ای دارد. دراکثر مناطق کشور دوره باران مشخصی وجود دارد. دوره باران از ماه مه تا نوامبر بوده و به صورت زمستان در نظر گرفته می‌شود و بقیه سال را تابستان در نظر می‌گیرند.
 این کشور را براساس ارتفاع به ۴ منطقه دمایی تقسیم می‌کنند:
 
 
 
 میزان بارش سالیانه در مناطق کم ارتفاع و دشت‌ها بین ۴۳۰ میلی‌متر و در غرب ساحل تا ۱۵۰۰ میلی‌متر در تغییر می‌کند.
 بیش از ۱۰۰۰ رودخانه در ونزوئلا جریان دارد که از این میان از همه مهم‌تر است؛ که طولی معادل ۲۵۰۰ کیلومتر دارد و از مرز (رشته کوه‌های مرتفع )سرچشمه می‌گیردو به می‌ریزد.
 مقالهٔ اصلی: این کشور که در شمال قرار دارد جزو کشورهای غنی از لحاظ معدن و مواد معدنی می‌باشد. حدود ۷۰ درصد درآمد این کشور از نفت حاصل می‌شود؛ و از بزرگ‌ترین کشورهای صادرکننده می‌باشند. این کشور در دهه ۱۹۹۰ یکی از مهم‌ترین کشورهای تولیدکننده ، ، ، ، و دیگر گردید.
 در اواخر دهه ۱۹۸۰ صنایع کمتر از ۱ درصد را در اختیار خود داشتند که این مقدار کمتر از یک درصد بوده‌است.
 به‌طور کلی اقتصاد این کشور متکی به و است. این کشور پنجمین صادرکننده نفت خام، سومین تولیدکننده و از نظر میزان ذخایر گاز رتبه هشتم را در جهان داراست.
 به‌طور کلی ذخائر معدنی غنی از آهن، بوکسیت، طلا و را دارا می‌باشد و همچنین از مهم‌ترین صادر کنندگان در منطقه (۱۱۵ میلیون دلار) هستند. تولید ناخالص ملی این کشوردر سال ۲۰۰۳ معادل ۲۰۸٫۳ میلیارد دلاراست.
 تورم این کشور در اثنای سال‌های ۲۰۱۸ و ۱۹ به حدی بالارفت که محاسبه دقیق آن ناممکن شد. کارشناسان رقم تورم را ۸۰ هزار درصد اعلام کردند. این مسئله که ناشی از سیاستگذاری‌های غلط و بدون برنامه در این کشور است واحد پول این کشور که است را نیز فاقد هرگونه ارزشی کرده. 
 مقالهٔ اصلی: در پی اجرای کنترل قیمت‌ها و دیگر خط مشی‌ها در دولت شایع بوده‌اند. در دولت به دلیل خط مشی دولت ونزوئلا در خصوص ندادن دلار به واردکنندگان به وسیلهٔ کنترل قیمت‌ها کمبودهای شدیدتری رخ داد. کمبودها در خصوص محصولات تنظیم شده نظیر شیر، انواع گوناگون گوشت، مرغ، قهوه، برنج، روغن، آرد از قبل پخته، کره و نیز نیازمندی‌های اولیه چون کاغذ توالت، محصولات نظافتی اولیه، دارو و حتی ایمپلنت‌های سینه رخ می‌دهند. به دلیل این کمبودها ونزوئلایی‌ها باید دنبال غذا بگردند، ساعت‌ها در صف غذا بایستند و گاهی بدون داشتن برخی محصولات، سر کنند. 
 مطالعه‌ای که اخیراً بر روی گروه‌های نژادی انجام شده بیانگر آن است که ۶۰٪ جمعیت ونزوئلا (نژاد مختلطی از سفیدپوستها، سیاه‌پوستها و سرخ‌پوستها)، ۲۹٪ «سفیدپوست» (عمدتاً اسپانیایی، ایتالیایی، آلمانی و )، ۸٪ آفریقایی، ۱٪ آمریکایی ، و ۲٪ آسیایی (چینی، ژاپنی، کره‌ای و نژادهای کشورهای ) هستند. مردم ونزوئلا ترکیبی از میراثهای گوناگون هستند. در جریان موج مهاجرتهایی که در قرن بیستم رخ داد، سرخ‌پوستانی که در طول تاریخ در ونزوئلا بوده‌اند، استعمارگران اسپانیایی و برده‌های آفریقایی وارده از کشورهای دیگر و نیز افرادی که اهل کشورهای همجوار آمریکای جنوبی بودند به جماعتهای اروپایی تحت حمایت پیوستند. همچنین جوامعی مختلفی از ، مانند ، لهستان، رومانی، اوکراین، لیتوانی، لتونی، بلغارستان، و مجارستان به چشم می‌خورد. حدود ۸۵٪ مردم ونزوئلا در مناطق شهری در قسمت شمالی کشور زندگی می‌کنند. درحالی که تقریباً نیمی از خاک ونزوئلا در جنوب قرار گرفته، این منطقه تنها ۵٪ از مردم کشور را در خود جای داده‌است.
 زبان رسمی و ملی ونزوئلا اسپانیایی است، امّا در کنار آن ۳۱ زبان بومی دیگر مورد استفاده مردم قرار می‌گیرد، (وای یو، پمون، واراو، کارینا، یانومامی، گوآجیبو و غیره)، که البته باید زبانهایی را که توسط مهاجران به کشور آورده می‌شود را نیز به فهرست زبانهای مورد استفاده در ونزوئلا افزود. ۹۶٪ از مردم این کشور حداقل به ظاهر پیرو روم هستند. قریب به ۴٪ از مردم پیرو آیین و ادیان دیگر هستند.
 آژانس مهاجرت می‌گوید از سال ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۸ بیش از ۶/۱ میلیون ونزوئلایی کشور خود را ترک کرده‌اند. آژانس هشدار می‌دهد که این مهاجرت جمعی ممکن است مانند پناهندگان مدیترانه به یک «بحران لحظه ای» تبدیل شود. 
 در ونزوئلا ۴۵/۲۱ نفر در ازای ۱۰۰۰ نفر است که در مقایسه با میزان مرگ و میر در ونزوئلا هشت برابر بیشتر است. کودکان (کودکان زیر ۵ سال) در ونزوئلا ۱۷٪ است که به دو دسته کودکان مریض و کودکانی که در وضعیت خطرناکی قرار دارند تقسیم‌بندی می‌شوند. این دسته‌بندی، دسته‌بندی رسمی مورد استفاده سازمان ملل در خصوص سوء تغذیه‌است. مناطقی که مشکلات مزبور ناشی از سوء تغذیه دامنگیر آن‌ها می‌شود مناطقی هستند که فقیرترین مردم در آن ساکن هستند. ایالت دلتای آماکورو (۳۰٪) و ایالت آمازون (۲۴٪) بدترین وضعیت را دارا هستند
٪). 
 بنا به اعلام سازمان ملل، میزان افرادی که از تأسیسات بهداشتی مناسب محروم هستنند، ۳۲٪ است که اکثریت آن‌ها ساکنان مناطق روستایی هستند که وسائل اولیه بهداشتی را نیز ندارند.
 به افرادی که به ونزوئلا سفر می‌کنند توصیه می‌شود به علت شیوع بیماری‌های زیاد در این کشور، از جمله حصبه، تب زرد، وبا، هپاتیت آ، هپاتیت ب و هپاتیت د، حتماً به خود واکسن بزنند. 
 هنگامی که بیماری وبا در عصر کنونی در دلتای اوریناکو شیوع پیدا کرد، رهبران سیاسی ونزوئلا به پرونده‌سازی نژادی ضد مردم بومی متهم شدند. اتهام مطرح شده این بود که رجال سیاسی می‌خواستند با پرونده‌سازی تقصیر را از گردن موسسات و نهادهای وابسته به خود بردارند که این امر در نهایت منجر به هر چه وخیم تر شدن بیماری همه گیر شد. . 
به افرادی که به ونزوئلا سفر می‌کنند توصیه می‌شود به علت شیوع آلودگی آب نوشیدنی که آمیخته به فاضلاب تصفیه نشده‌است، صرفاً از آب‌های تهیه شده در بطری استفاده نمایند. تنها ۳٪ از فاضلاب کشور ونزوئلا تصفیه می‌شوند و هیچ‌یک از شهرهای مهمی که نامشان را در اینجا می‌آوریم، محلی برای تصفیه فاضلاب ندارند: کاراکاس، ماراکایبو و والنسیا. <۰ تقریباً ۵٬۰۰۰٬۰۰۰ نفر از مردمی که در ونزوئلا زندگی می‌کنند به آب نوشیدنی سالم دسترسی ندارند که این امر باعث شده مردم ونزوئلا در ردیف فقیرترین کشورهای آمریکای جنوبی قرار بگیرند. بر اساس برآوردهای به عمل آمده، از سال ۱۹۹۹ تاکنون قریب به ۱۱۰۰۰۰ نفر در ونزوئلا مبتلا به ایدز بوده‌اند.
 میراث، هنر و فرهنگ ونزوئلا تأثیراتی بسیار زیادی را از تکامل تاریخی میراث، فرهنگ و هنر آمریکای لاتین پذیرفته‌است. این تأثیرپذیری در بناهای تاریخی و معماری، مناظر، بناهای یادبود و نظایر آن نیز صورت گرفته‌است.
 فرهنگ ونزوئلا را مردم بومی منطقه با توجه به تأثیراتی که از اسپانیایی‌ها و آفریقایی‌ها از آغاز دوران استعمار گرفتند، شکل داده‌اند. قبل از این دوره، فرهنگ بومی منطقه در هنر ، صنایع دستی، معماری و سازمان‌های اجتماعی منعکس شده بود. فرهنگ بومی طی سالیانی تا حد بسیار زیادی جذب فرهنگ اسپانیایی شد. فرهنگ مختلط حاصله به منطقه از لحاظ فرهنگی تنوع بخشیده‌است.
 هنر ونزوئلایی در داخل و خارج به تدریج مورد توجه واقع شده‌است. این فرهنگ در ابتدا بیشتر ریشه در مذهب داشته‌است، در اواخر قرن ۱۹ در هیئت تاریخی و قهرمانی نمود پیدا کرد که این کار به رهبری مارتین تووار انجام شد. مدرنیسم در قرن بیستم بر کشور سلطه پیدا کرد. آرتور میشلان، کرستابول روجاس، آرماندو رورون، مانوئل کابر، جیزز-رافائل ساتو، کارلوس کروز- دی یز (که هر دو سهم عمده‌ای در زمینه تکامل هنر متحرک ایفا کردند) و یوسف مرهی از جمله هنرمندان به نام و شهیر ونزوئلایی هستند.
 پس از فتح ونزوئلا توسط اسپانیا، ادبیات ونزوئلا به تدریج شروع به رشد کرد و تفکر و فرهنگ اسپانیایی بر آن حاکم بود. به دنبال ظهور ادبیات سیاسی در خلال ونزوئلا، رومانتیسم در کشور جوانه زد. رومانتیسم اولین ژانر ادبی مهمی بود که در ونزوئلا ظهور کرد و نماینده آن «خوان ویسنته گونزالس» بود. اگرچه شعرای ونزوئلایی بیشتر قصه سرایی را مطمح نظر خود قرار داده‌اند، با این حال چهره‌های مهمی در میان شاعران به چشم می‌خورد که شهیرترین آنها «آندراس الوی بلنکو» است و پس از او «فرمین تورو» قرار دارد. از میان نویسندگان و رمان نویسان بزرگ این کشور می‌توان به «رامولو گالگوس»، «ترسا دی لا »، «آرتور آسلر پیتری»، «آدریانو گونزالس لئون»، «میگوئل آترو سیلوا» و «ماریانو پیکون سالاس» اشاره کرد. یک شاعر بزرگ دیگری به نام «آندراس بلو» هست که پیرو مکتب اصالت انسانی بود که علاوه بر شاعری مربی و روشنفکر نیز محسوب می‌شود. فلاسفه و روشنفکرانی نظیر «لاریانو والنیلا لانز» و «خوزه گیل فورتول» و بسیاری از نویسندگان ونزوئلایی معتقد به پوزیتیویسم ونزوئلایی بودند.
 بزرگترین آرشیتکت ونزوئلا در عصر جدید «کارلوس رائول ویلانووا» بوده‌است که را طراحی کرد. دانشگاه مرکزی ونزوئلا یکی از بناهای جهان است. . نمونه‌های بارز معماری ونزوئلا شامل «عمارت کنگره ونزوئلا»، «تماشاخانه بارالت»، «مجتمع فرهنگی ترسا کارینو» و «پل ژنرال رافائل اوردانتا» می‌باشند.
 سبکهای موسیقایی بومی منطقه بوته آزمایشی برای میراث فرهنگی ونزوئلا است و اغلب گروه‌هایی مانند «آن سولو پابلو» و «سرناتا گویانیسا» نماینده آن هستند. «کوآترو» ساز موسیقی ملی ونزوئلا است. خاص و ویژه این کشور عمدتاً از منطقه لانوس و مناطق اطراف آن، از قبیل «آلما لانرا» (توسط پدرو الیاس گوتیرز و رافائل بولیوار کورونادو)، «فلورنتینو ی ال دیابلو» (توسط آلبرتو آرولو تورآلبا، «کنسرتو ان لا لانورا» (توسط خوآن ویسنته تورآلبا) و «کابالو ویجو» (توسط سیمون دیاز) گرفته شده‌است. «گائیتا» نیز یکی دیگز از سبکهای مردم پسند در موسیقی است که معمولاً در جشن سال نو و به ویژه در منطقه زولیا نواخته می‌شود. «جاروپو» رقص ملی ونزوئلا محسوب می‌شود. ترسا کارنو ونزوئلایی یکی از استادان مسلم و شهیر پیانو در سطح جهانی در اواخر قرن ۱۹ بود.
 ونزوئلا همچنین به خاطر داشتن بازهایی که شهرت جهانی دارند مورد توجه بوده‌است. «لوئیز آپاریسیو» که در بیس بال کاپرستاون نیویورک (ایالات متحده) قرار دارد، «دیوید کانسپسیون» ‹اوسوالدو گوئیلن»، «آندراس گالاراگا»، «عمر ویزکوئل»، «لوئیز سوجو»، «بابی آبرو» و «خوان سانتانا» برنده جایزه Cy Young در سالهای ۲۰۰۴ و ۲۰۰۶ از جمله بیس بال بازان و معروف ونزوئلا هستند. اگرچه بیس بال از محبوبیت فوق‌العاده‌ای در ونزوئلا برخوردار است (و سرگرمی مردم محسوب می‌شود)، امّا با توجه به بازی‌های زیاد ، بر محبوبیت این ورزش نیز افزوده شده‌است.
 همچنین مراجعه شود به بخشهای: موسیقی ونزوئلا، آشپزی در ونزوئلا، اسپانیایی‌های ونزوئلایی‌تبار، فهرست مشاهیر ونزوئلایی، فهرست ورزشکاران ونزوئلایی حاضر در لیگ برتر بیس بال.
 مقالهٔ اصلی: برای اولین بار در به رسمیت شناخته شد. به عنوان و و و شناخته می‌شود و همچنین دارای تناسب ۲:۳ می‌باشد. این پرچم دارای سه نوار افقی زرد و آبی و قرمز است.
 پرچم کشورهای و نیز مشابه و برگرفته از است. این پرچم‌ها بر اساس طراحی ساخته شده‌اند. از جمله تفاوت‌های پرچم ونزوئلا با دو کشور کنونی دیگر، در اندازهٔ قسمت‌های مربوط به هر رنگ و علائم آن است. در پرچم ونزوئلا هر سه رنگ به یک اندازه هستند و در گوشهٔ چپ پرچم و هشت ستارهٔ سفید در وسط آن اضافه شده‌اند.
 گل ملی:ارکیده از نوع کاتلیا موزیا که همچنین به نام «گل ماه مه» معروف است. این گل برای اولین بار در سال ۱۸۳۹ در منطقه شمالی کشور کشف شد و در تاریخ ۲۳ مه سال ۱۹۵۱ به عنوان انتخاب شد.
 نمادهای ملی ونزوئلا شامل «پرچم ملی ونزوئلا»، «نشان ملی ونزوئلا» و «سرود ملی ونزوئلا» می‌شود.
 از آنجا که گیاهان و حیوانات نیز به وفور در منطقه یافت می‌شوند، دولت رسماً این دو را نیز به عنوان سمبولهای ونزوئلا انتخاب کرد. 
 درخت ملی ونزوئلا «تاب بویا آراگوآنی» نام دارد. کاریبها به این درخت «آراوانی» می‌گویند که تنها در مناطقی که دمای ملایم دارند رشد می‌کند. این درخت بین ۶ تا ۱۲ متر قد دارد. «تاب بویا آراگوآنی» در دوره‌ای پس از بارش باران و اغلب در ماه‌های اولیه سال می‌روید. «رامولو گالیگوس» این فصلها را «بهار طلایی» آراگوآنی‌ها می‌نامد. این درخت در ۲۹ ماه مه ۱۹۴۵ به عنوان درخت ملی ونزوئلا انتخاب شد.
 پرنده ملی این کشور تریپال «ایکتروس» نام دارد. تمام اعضای این پرنده بجز سر و بالهایش به رنگ زرد- پرتقالی است. سر و بال‌های آن سیاه بوده و مایه‌ای از سفیدی نیز در آن به چشم می‌خورد و در اطراف چشم‌های آن نیز دانه‌های آبی رنگی دیده می‌شود. این پرنده در جنگل‌های لانوس، مناطق جنگلی و در بخش‌های شمالی و جنوبی اوریناکو یافت می‌شود. ترپیال به خاطر صدای سحرآمیزش نزد مردم این کشور بسیار عزیز و دوست داشتنی است و در ۲۳ می۱۹۵۸ به عنوان پرنده ملی ونزوئلا انتخاب شد.
{"title": "ونزوئلا", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%88%D9%86%D8%B2%D9%88%D8%A6%D9%84%D8%A7&oldid=35079879", "language": "fa"}