در مواجهه با یک شیء دو معنا از آن می‌توان برداشت کرد: اینکه آن شیء هست و اینکه آن شیء چیست. در فلسفهٔ اسلامی به معنای اول و به معنای دوم گفته می‌شود. این تمایز را می‌توان تا دنبال کرد اما برای اولین بار آن را به صراحت ذکر کرده است. 
 در فلسفه متأخر اسلامی این مسئله مطرح شده است که وجود شیء اصیل است یا ماهیت آن. به عبارت دیگر چیزی که جهان خارج را پر کرده و منشأ اثر است وجود است یا ماهیت. این مسئله را به این شکل برای اولین بار مطرح کرده است اما برخی مناقشه بر سر وجود در خارج را صورت اولیهٔ آن دانسته‌اند. میرداماد خود به اصالت ماهیت قائل بوده است اما و تابعان او قائل به اصالت وجوداند. 
 فیاضی، غلامرضا (۱۳۸۸). . قم: پژوهشگاه حوزه و دانشگاه.
 عبودیت، عبدالرسول (۱۳۸۹). . جلد اول. تهران: سمت.
{"title": "وجود و ماهیت", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%88%D8%AC%D9%88%D8%AF_%D9%88_%D9%85%D8%A7%D9%87%DB%8C%D8%AA&oldid=33927122", "language": "fa"}