« » (به : ) که با عنوان‌های و هم شناخته می‌شود، ترانه‌ای از است. او این قطعه را اوایل دههٔ ۱۹۶۰ و زمانی که به‌خاطر نقض زندانی شده بود نوشت.
 چاک بری در این ترانه ازدواج یک زوج نوجوان و زندگی‌شان در آپارتمانی که آن پُر از غذاهای آمادهٔ منجمد و است را تعریف می‌کند. آن‌دو سالگرد ازدواج‌شان را با کرایه‌کردن یک قرمز گیلاسی تیون‌شدهٔ مدل ۱۹۵۳ در جشن می‌گیرند. 
 این ترانه اولین‌بار در آلبوم (۱۹۶۴) بِری منتشر شد. از مشخصه‌های نسخهٔ اصلی، پیانونوازی نمادین است. نکتهٔ قابل توجه این نسخه همین است که چاک بری به‌عنوان «اسطورهٔ گیتار راک» تقریباً در آن شنیده نمی‌شود و سولوی پیانو و ساکسوفون‌های ترانه را پُر می‌کنند. پس از چاک بری افراد دیگری هم‌چون ، ، ، ، و «هرگز نمی‌توانی بگویی» را بازخوانی کرده‌اند.
 در سال ۱۹۹۴ و پس از آن‌که «هرگز نمی‌توانی بگویی» در فیلم استفاده شد، دوباره مورد توجه قرار گرفت. ترانه در سکانسی پخش می‌شود که طی آن شخصیت‌های وینسنت وگا ( ) و میا والاس ( ) با هم مسابقهٔ می‌دهند. موسیقی آن سکانس یک عنصر صوتی خاطره‌انگیز را به داستان افزود؛ چیزی که از آن به‌عنوان «حس بی‌نظیر فضای رقص‌های » یاد کرده‌است. به نوشتهٔ به لطف مهارت‌های رقص تورمن و تراولتا، «هرگز نمی‌توانی بگویی» تبدیل به یکی از محبوب‌ترین آهنگ‌های چاک بِری شد. 
 در سال ۱۹۷۷ امیلو هریس نسخهٔ جدیدی از ترانه را با عنوان «زندگی همینه (هرگز نمی‌توانی بگویی)» اجرا کرد. این اجرا در آلبوم گنجانده شد، که پُرفروش‌ترین آلبوم انفرادی او تا به امروز است. نسخهٔ هریس در زمان انتشارش تا ردهٔ ششم چارت کانتری مجلهٔ بیلبورد صعود کرد و پنجمین تک‌آهنگ او بود که به‌صورت متوالی به جمع ۱۰تای برتر آن جدول راه می‌یافت. از این نسخه به‌عنوان یکی از دو قطعهٔ آن آلبوم یاد کرده که فراتر از آثار معمول هریس هستند.
{"title": "هرگز نمی‌توانی بگویی (ترانه)", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%87%D8%B1%DA%AF%D8%B2_%D9%86%D9%85%DB%8C%E2%80%8C%D8%AA%D9%88%D8%A7%D9%86%DB%8C_%D8%A8%DA%AF%D9%88%DB%8C%DB%8C_(%D8%AA%D8%B1%D8%A7%D9%86%D9%87)&oldid=35061475", "language": "fa"}