(نگارش و آوایش کهن: ) (۱۰۷۱-?) (نسب: حمده بنت واثق بن علی بن عبدالله) بانوی ، واعظ و عراقی در سدهٔ چهارم و اوایل پنجم هجری بود. از «ابوبکر بن بدران حلوانی» سماع حدیث داشت. حدیث و فقه را از فراگرفت. او در مدینه و بغداد (باب المراتب) اقامت گزید و مجالس وعظ و ارشاد برگزار می‌کرد. ذکر کرده که همراهش در مجالس ابوالقاسم سمرقندی شرکت می‌جسته چرا که در همسایگی‌اش در بغداد می‌زیسته است. تاریخ درگذشت او را منابع ذکر نکرده‌اند.
{"title": "حمده هیتی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AD%D9%85%D8%AF%D9%87_%D9%87%DB%8C%D8%AA%DB%8C&oldid=18487123", "language": "fa"}