یا غازیاغی ( : ) که اکثراً در متون طب سنتی با نام آطریلال آمده‌است نام یک از گیاهان مرتعی، یکساله و پایا از است. غازیاغی یا قازیاغی واژه‌ای ترکی و به همان معنای پای است. برگ‌های این گیاه شکلی مانند پای غاز درست می‌کنند.
 گیاه پاغازه دارای اثرات درمانی مناسبی در درمان و است. عصاره این گیاه نیز التیام‌دهنده زخم پوستی است و اثرات محافظتی آن از مخاط معده در برابر مواد شیمیایی ایجادکننده زخم‌های گوارشی به اثبات رسیده‌است. مطالعات انجام شده همچنین اثرات تقویت کننده قلب و گشادکننده عروق قلب را نیز از عصاره این گیاه تأیید کرده‌اند. بر اساس متون سنتی این گیاه به صورت موضعی در دردها و التهابات مفاصل و نیز زخم‌های پوستی نیز اثرات درمانی دارد. به صورت محلی جوشانده پاغازه به صورت خوراکی به منظور درمان التهاب روده و زخم معده و نیز التهابات گوارشی و روده مصرف می‌شود. براساس متون سنتی این‌گیاه در دوره بارداری منع مصرف دارد. در برای درمان و بعنوان مدر برای بیماری بکار برده می‌شود. 
به صورت محلی در غرب ایران به ویژه استان کرمانشاه از این گیاه غذاهای مختلفی تهیه می‌شود که از آن‌جمله است . 
 توالی بنیان‌گذاری اندام‌های گل پاغازه از ترتیب راس‌گرایی پیروی می‌کند و تشکیل پرچم و مادگی با فاصله زمانی اندکی رخ می‌دهد. ساختار گل شامل پنج کاسبرگ، پنج گلبرگ سفید جدا، پنج پرچم، تخمدان دو برچه‌ای، دوخانه‌ای و زیرین است. ریزهاگ‌زایی آن از نوع هم‌زمان و بساک از نوع چهارکیسه‌ای است. دانه گرده‌اش، دوسلولی و سه‌شیاری است. تخمک آن از نوع واژگون، تک‌پوسته‌ای و کم‌خورش است. نمو کیسi رویانی براساس الگوی تک‌هاگی و نوع چندبَر انجام می‌شود.
{"title": "پاغازه", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%BE%D8%A7%D8%BA%D8%A7%D8%B2%D9%87&oldid=28853318", "language": "fa"}