(به : ) نام یکی از بزرگترین شهرهای جهان باستان در روزگار و پس از آن‌ها بود. این شهر در در کرانهٔ باختری رود و روبه‌روی شهرک (و در آینده ) جای گرفته بود. پایه‌گذار این شهر بود که با برپایی این شهر در سال آن را به نام خود نامگذاری کرد و آن را نخستین تخت‌گاه نهاد.
 به نوشته یا ، شهری باستانی در سرزمین عراق کنونی، بر ساحل غربی در روبروی تیسفون و بوده است. به نوشته شهر «به اردشیر» را ساخت و آنرا «کوره» (مرکز استان) قرار داد و شهرهای بهرسیر، رومگان، نهر درقیت، کوثا و نهر گوبر را تحت نظر آن قرار داد. هر یک از این شهرها یک رستاک، در نظام تقسیم‌بندی کشوری بوده است. به عقیده این شهر را اردشیر ایجاد نکرد، بلکه در واقع همان شهر است که توسط بنا شده بود و وی آن را تجدید بنا کرده بود. بعدها بهرسیر و به‌اردشیر جای یکدیگر به کار برده شده‌اند. در دوره اسلامی بهرسیر و به اردشیر معادل هم شده‌اند. در این دوره بهرسیر همچون یکی از شهرهای تشکیل دهنده بوده‌است. 
 این شهر را در دوران ، می‌خواندند و عرب‌ها آن را ضبط کرده‌اند. این شهر یکی از هفت شهر تشکیل دهندهٔ محسوب می‌شد. در این دوران شهری نسبتاً بزرگ بود با کوچه‌های سنگفرش و بازار بزرگ. مخصوصاً عیسویان در آنجا فراوان بودند و سوداگران یهودی نیز بازار پر ازدحام آن را رونق می‌بخشیدند. 
 در سال ۱۴۱ پیش از میلاد وارد می‌گردد و شهر سلوکیه را آزاد می‌نماید.
{"title": "سلوکیه", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B3%D9%84%D9%88%DA%A9%DB%8C%D9%87&oldid=34050682", "language": "fa"}