(به : ) (با نام اصلی ( : )) (۶ اوت ۱۹۲۸ – ۲۲ فوریه ۱۹۸۷) ، ، و ، از بنیان‌گذاران دههٔ ۱۹۵۰ در ایالات متحده بود. او شناخته‌شده‌ترین چهره هنر پاپ و دارای اندیشه‌های بسیار بود.
 هنر پاپ، هنری کمابیش یاغی و ضد ارزش‌های هنری علمی بود که در میانهٔ قرن بیستم پا گرفت. آثار اندی وارهال با وجود آنکه در زمان حیات او مخالفان بسیاری در میان منتقدان داشت محبوبیت عام زیادی کسب کرد و او را به یکی از جنجالی‌ترین شخصیت‌های هنری مبدل کرد. ، بزرگ‌ترین موزهٔ دنیا که به یک هنرمند اختصاص دارد، در است. 
 اندی وارهول در تاریخ ۶ اوت ۱۹۲۸ در به دنیا آمد. او فرزند سوم یک خانوادهٔ مهاجر اهل کشور اسلواکی بود. پدرش کارگر ساختمانی بود و مادرش کارهای گلدوزی انجام می‌داد.
 وارهول در سال‌های ۱۹۶۰ یک کارخانه کلاه سازی را در نیویورک اجاره و آن را تبدیل به استودیو کرد. این استودیو که مدت‌هاست دیگر وجود ندارد به نام مشهور بود. او با این کار ویژگی یکتایی و ناب بودن اثر هنری را از بین برده و شروع به تولید آثار هنری در مقیاس انبوه کرد. در همین دوره وارهول شروع به نقاشی از تولیدات معروف آمریکایی مانند سوپ کمپبل و بطری کوکاکولا نمود. یکی از شناخته‌شده‌ترین کارهای او، است که در سال ۱۹۶۲ میلادی ترسیم شده‌است.
 در ژوئن ۱۹۶۸ سه بار به وارهول شلیک کرد، تیرها به قفسه سینه او اصابت کرد، وارهال از مرگ گریخت، اما ترسیده بود و این آغاز انزوا و ترس از اجتماع بود که تا آخر عمر گریبان او را گرفت. والریا، اغلب اوقات برای وارهول کار می‌کرد و انجمنی تأسیس کرده بود به نام SCUM یا «انجمن تکه‌تکه کردن مردان» که خود، تنها عضو آن بود. هنگامی که والری دستگیر شد، دلیل خود را برای ترور وارهول چنین شرح داد: او کنترل زیادی روی زندگی من داشت. این تنها راه خلاص شدن من از دست او بود. 
 او در ۲۲ فوریه ۱۹۸۷ در درگذشت و به خاک سپرده شد.
 وارهول در کتاب «فلسفه اندی وارهول» نوشته‌است: «چیز شگفت‌انگیز دربارهٔ آمریکا این است که سنتی را آغاز کرده که در آن ثروتمندترین مشتریان دقیقاً همان چیزی را می‌خرند که فقیرترینشان می‌خرند. شما می‌توانید را در تلویزیون ببینید و می‌دانید که کوکاکولا می‌خورد، کوکاکولا می‌خورد، و فکر کنید، شما هم می‌توانید کوکاکولا بخورید. کوکا همان کوکاست و با هیچ مقداری از پول نمی‌توانید کوکایی بهتر از آنچه داشته باشید که یک ولگرد در گوشه‌ای می‌خورد. همهٔ کوکاها یکسان هستند و همهٔ آن‌ها خوب. این را الیزابت تایلور می‌داند، رئیس‌جمهور می‌داند، ولگرد می‌داند و شما هم می‌دانید.»
 از ویژه‌ترین شیوه‌های وارهول تکرار است، او با استفاده از برای تکرار مکانیکی موضوعاتش و حذف احساسات شخصی هنرمند از اثر، زندگی و تصویرهای زندگی انسان مدرن را به نمایش می‌گذارد. 
 اندی وارهول در سال ۱۹۷۷ میلادی، پرتره‌ای‌هایی از ، و خواهرش را کشیده‌است. پس از ، این پرتره‌ها و دیگر آثار مشابه در انبار ماند. 
 
نمایشگاه «پرسونا» با امیر راد با آثاری اندی وارهول از گنجینه موزه هنرهای معاصر تهران که بعضی از آن‌ها به صورت پورتفولیو و شامل چند اثر است، عصر سه‌شنبه ۲۵ خردادماه ۱۴۰۰ برگزار شد.
{"title": "اندی وارهول", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%A7%D9%86%D8%AF%DB%8C_%D9%88%D8%A7%D8%B1%D9%87%D9%88%D9%84&oldid=34778433", "language": "fa"}