یک گروه قومی است که اکثریت جمعیت واقع در جنوب شرق را تشکیل می‌دهند. برخی از آن‌ها هم در در شمال شرق و در شمالغرب ، زندگی می‌کنند.
 پامیری‌ها به از خانوادهٔ صحبت می‌کنند و پیرو مذهب اند. پامیری‌ها در زبان پامیری خود را یا می‌نامند. اما در تاجیکستان بیشتر خود را و در افغانستان و چین خود را معرفی می‌کنند. در و سرود ملی این کشور نام پامیری به عنوان یکی از اقوام این کشور آورده شده‌است. دولت چین نیز آن‌ها را با عنوان « » به عنوان یکی از ۵۶ ملیت ساکن در چین به رسمیت می‌شناسد. پامیری‌های چین در در غرب واقع در مرز بدخشان تاجیکستان اکثریت جمعیت را تشکیل می‌دهند.
 پامیری‌ها جزو معدود مردمان ایرانی هستند که خلوص نژادی خود را تا حد زیادی حفظ کرده‌اند. طبق پروژهٔ نشنال جئوگرافی حدود ۲۲ درصد از تبار پامیری‌ها به می‌رسد. هرچند این میزان در بین آریاییان نخستین حدود ۴۰ تا ۶۰ درصد بوده‌است، اما پامیری‌ها در کنار کالاش‌ها و نورستانی‌ها شبیه‌ترین اقوام به آریایی‌ها هستند.
 پس از فروپاشی پامیری اوج گرفت و با به قدرت رسیدن «حزب لعل بدخشان» در در سال ۱۹۹۲ اعلام استقلال کرد. هرچند مدتی بعد این اعلامیه پس گرفته شد. ۱۹۹۲–۱۹۹۷ صحنه کشتار بسیاری از پامیری‌ها بود. در این جنگ پامیری‌ها عمدتاً پشتیبان بودند.
 پامیری‌ها عمدتاً پیرو شاخه نزاری مذهب و پیرو هستند. بنیاد آقاخان مهم‌ترین در کوهستان بدخشان است. همچنین اقلیتی از پامیری‌ها با گویش یزغلامی پیرو مذهب .
{"title": "پامیری", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%BE%D8%A7%D9%85%DB%8C%D8%B1%DB%8C&oldid=34993348", "language": "fa"}