کتابی است شامل یادداشت‌های دوران بیماری ، که توسط یوهان خوک زبانشناس هلند جمع‌آوری شده و در سال ۱۹۹۸ زیر عنوان «من مرده‌ام چون احمقم» به چاپ رسیده است. نویسندهٔ اصلی عنوان «یادداشت‌های بیماری» را بر اثر خود گذارده که مترجم فارسی بنا بر ذوق خود عنوان «واپسین شطحیات» را برای آن برگزیده است. در واقع این نوشته تنها اثری از نیچه است که توسط او بین سال‌های ۱۸۸۹ تا ۱۸۹۷، یعنی دوران کسوف معنوی‌اش، به تحریر در آمده و می‌توان آن را به نوعی واپسین نوشته‌های او دانست. 
 بنا بر پژوهش‌های اخیر معلوم شده که شماری از نوشته‌های برادرش را که به نظرِ او «ناپسند» یا «غیراخلاقی» می‌آمده، «اصلاح» کرده یا از بین برده است. طی سال‌های ۱۹۳۵-۱۸۹۷ الیزابت مسئولیت را در وایمار بر عهده گرفت و کوشید نظریاتِ شخصی خود را به مدیران و همکاران بایگانیِ نیچه تحمیل کند. بخصوص از سال ۱۹۲۰ به بعد، الیزابتِ قدرت‌طلب گرایش‌های فاشیستی پیدا کرد و به دست‌کاری و سانسور برخی آثار پرداخت و مقداری از نسخه‌ها و دست‌نوشته‌های نیچه «ناپدید» شد. متن حاضر جزو اسناد ناپدیدشدهٔ آن دوران است که به دست یکی از همکاران یوهان خوک افتاد.
{"title": "واپسین شطحیات", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%88%D8%A7%D9%BE%D8%B3%DB%8C%D9%86_%D8%B4%D8%B7%D8%AD%DB%8C%D8%A7%D8%AA&oldid=29822498", "language": "fa"}