(۱۲۸۲ – ۱۳۴۴ ) از بنیانگذاران ارتباطات بی‌سیم در ایران و فن‌سالاران دوره پهلوی بود. او چهل و سومین در کابینه‌های و بود. 
 در مدارس و تهران درس خواند و در وزارت پست و تلگراف استخدام شد. جزو دومین سری دانشجویان اعزامی به اروپا در سال ۱۳۰۸ خورشیدی به فرانسه رفت و در رشته مهندسی بی‌سیم تحصیل کرد. پس از کارآموزی در فرانسه و آلمان به ایران بازگشت و در مشغول به کار شد. 
 سمیعی مدتی معاون و در سال ۱۳۲۰ سرپرست و در سال ۱۳۲۱ رئیس بی‌سیم پهلوی و سپس مدیرکل فنی وزارت پست و تلگراف شد. در سال ۱۳۲۹ که در کابینه وزیر پست و تلگراف شد، سمیعی را معاون خود کرد. در سال ۱۳۳۴ نیز که اشراقی بار دیگر وزیر پست و تلگراف شد (دولت ) سمیعی را معاون خود کرد. 
 هوشنگ سمیعی در سال ۱۳۴۰ در دولت به وزارت پست و تلگراف و تلفن رسید. در دولت که پس از امینی روی کارآمد نیز در همین سمت بود و در دولت بعدی که تشکیل داد، کنار رفت و بازنشسته شد.
{"title": "هوشنگ سمیعی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%87%D9%88%D8%B4%D9%86%DA%AF_%D8%B3%D9%85%DB%8C%D8%B9%DB%8C&oldid=35157021", "language": "fa"}