که سابقاً نامیده می‌شد، اولین زندان متمرکز شهر بود. این زندان هم اینک تعطیل شده و تحت عنوان باغ موزه قصر در ، خیابان پلیس قرار دارد. این بنا به عنوان یکی از مراکز فرهنگی، تاریخی و هنری کشور مورد بازدید عموم است.
در یازدهمین مراسم آیین انتخاب موزه‌های برتر و مراسم نکوداشت روز جهانی که ۳۱ اردیبهشت ۱۳۹۷ در برگزار شد، باغ موزه قصر در شاخص‌های گردآوری و توسعه مدیریت، موفق به کسب عنوان برتر سال در میان ۹۵ شرکت کننده شد. 
 همچنین ببینید: در زمان ریاست بر (نظمیه) تهران، زندان نظمیه در محل اداره شهربانی (بخشی از فعلی) در واقع بود. این زندان مرکب از دو یا سه اتاقک کوچک معروف به حبس نمره یک و چند اتاق و یک زیرزمین برای زندانیان عمومی بود. 
 با ایجاد حکومت ، محل قبلی تکافوی خیل عظیم زندانیان را نمی‌کرد؛ لذا ، رئیس نظمیه تقاضای یک محل وسیع برای ایجاد زندان تهران را نمود. محلی که برای این کار در نظر گرفته شد (حدفاصل سه راه زندان، ، و خیابان پلیس فعلی) بود که دارای ساختمان‌های قدیمی و وسیع و متروکه بود. این مجموعه که در سال ۱۱۶۸ خورشیدی ساخته شده بود، محل مناسبی برای ایجاد زندان تشخیص داده شد؛ و بین ارتش، مخابرات و زندان تقسیم گردید. 
 زندان قصر در تاریخ ۱۱ آذرماه ۱۳۰۸ به دست افتتاح گردید. فاز اولیه زندان که در آن زمان افتتاح شد ۱۹۲ اتاق بود با گنجایش ۸۰۰ زندانی. بعدها و تا زمان ساخت در دهه چهل، این زندان تنها زندان پایتخت بود. در این دوران زندان قصر توسعه زیادی پیدا کرد. پس از این زندان محل حبس زندانیان غیر سیاسی بود.
 در سال ۱۳۸۳ این زندان تعطیل شد و شهرداری شروع به تخریب بخش‌هایی از زندان نمود که با پی گیری کانون زندانیان سیاسی قبل از انقلاب با ثبت زندان به عنوان در از تخریب آن جلوگیری شد. البته در این میان تا قبل از ثبت محل، زندان زنان سیاسی تخریب شد. 
 نهایتاً در سال ۱۳۹۱ به وسیلهٔ شهرداری تهران براساس طرح معماری و ایده مفهومی تجربی معماری کلانشهر به باغ موزه تبدیل گردید و در تاریخ ۱۴ ۱۳۹۱ با حضور شهردار تهران و جمعی از هنرمندان برای بازدید عموم رسماً افتتاح گردید.
 اولین زندانی زندان قصر، سازنده آن یعنی بود. او تنها دو روز پس از همراهی رضا شاه در مراسم افتتاح زندان، در همان زندان محبوس گردید. ، ، ، ، ، ، ، و و همچنین برخی از زندانیان معروف این زندان هستند. 
 با اوج گرفتن اعتراضات مردمی به رژیم پهلوی نیز بسیاری از چهره‌های نام آشنای جمهوری اسلامی در سال‌های قیام، در زندان قصر محبوس بوده‌اند. ، مهدوی کنی، (پدر )، ، ، ، ، ، احمد احمد، و از این چهره‌ها هستند.
 از زندانیان معروف پس از انقلاب می‌توان به و اغلب اعدام شدگان رژیم پهلوی اشاره کرد. (تنها چند تن از آن‌ها پیش از افتتاح مجدد زندان قصر در اعدام شده بودند) از دیگر زندانیان این زندان را می‌توان ، ، و نام برد.
 تا پیش از ، بزرگترین و معروف‌ترین مورد فرار از زندان قصر، در زمان رضاشاه مربوط به سید فرهاد نامی از مخالفین رضا شاه بوده‌است. و در زمان نیز معروفترین فرار مربوط به از مبارزین مسلح می‌باشد. اندکی پیش از وقوع انقلاب اسلامی ایران، درهای زندان قصر باز و دیوار آن توسط زندانیان تخریب شد. در میان خلاص شدگان از زندان، دو متهم به اختلاس نیز حضور داشتند که ماجرای فرار آن‌ها توسط نویسنده آمریکایی نگاشته شد و فیلم نیز از روی آن ساخته شد. 
 
سید فرهاد از اهالی روستای سه (soh) از توابع نطنز بود. در مورد او و دو نفر دیگر کتابی به نام سه مرد عجیب نوشته شده‌است. یکی از بزرگترین فرارهای تاریخ (از لحاظ تعداد نفرات) از این زندان صورت گرفته‌است. در روز یکشنبه ۲۲ بهمن ۱۳۵۷ در میانه آشوب و به هم ریختگی ناشی از انقلاب، ۱۱۰۰۰ زندانی سیاسی و عادی و تعدادی اروپایی و آمریکایی از این زندان گریختند. در پی حمله مردم و حامیان مسلح به زندان، زندانبانان گریختند و راه برای آزادی محبوسان هموار شد. پس از فرار افراد دربند، تظاهرکنندگان به داخل زندان ریختند و وارد انبار مهمات شده و مقادیر زیادی سلاح به دست آوردند. 
 ، سیاسی و پرآوازه ، غزلی گفته با مطلع «ای دژ سنگدل قصر قجر قاجار» که مفقود شده‌است. همچنین نیز در آثار خود به این زندان و خاطرات خودش از آن اشاره نموده‌است.
{"title": "باغ‌موزه قصر", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%A8%D8%A7%D8%BA%E2%80%8C%D9%85%D9%88%D8%B2%D9%87_%D9%82%D8%B5%D8%B1&oldid=35139827", "language": "fa"}