(۲۰ سپتامبر ۱۹۲۲–۲۹ اکتبر ۱۹۵۳) آمریکایی و هنرمند فعال ضبط موسیقی بود که در سن ۳۱ سالگی در سقوط هواپیمای مسافربری تجاری که از تور کنسرت در بازمی‌گشت کشته شد.
 ویلیام کپل در ۲۰ سپتامبر ۱۹۲۲ در شهر نیویورک متولد شد و در محله شرقی ، جایی که والدینش صاحب کتابفروشی بودند، بزرگ شد. پدرش از نژاد یهودی اسپانیایی-روسی و مادرش لهستانی‌تبار بود. دوراتی آندرسون لا فولت (Dorothea Anderson La Follette)، همسر ، با کپل در آشنا شد و معلم او شد و هفته ای چندین بار در استودیوی خود در خیابان ۶۴ غربی به او درس می‌داد. کپل بعداً نزد ، همسر سابق رهبر ارکستر ، در تحصیل کرد.
 کپل در ده سالگی در اولین مسابقه خود پیروز شد و یک شام بوقلمون با پیانیست به عنوان جایزه دریافت کرد. در سال ۱۹۴۱، وی برنده مسابقات جوانان و همچنین جایزه معتبر نامبر گشت. سال بعد، از این پیانیست ۱۹ ساله در نیویورک حمایت مالی کرد، یک مراسم که به او ) را برای کنسرت برجسته سال توسط یک نوازنده زیر ۳۰ سال اهدا کرد. او بلافاصله با ) قرارداد انحصاری ضبط صدا منعقد کرد. 
 کپل در حالی که در اوایل بیست سالگی بود، به شهرت رسید، بخشی از آن به دلیل اجرای بود. ضبط اولین قطعه جهانی او در سال ۱۹۴۶ با حضور و به یک فروش گسترده رسید. سرانجام، او چنان با این کار ارتباط برقرار کرد که در برخی محافل از او با عنوان «خاچاتوریان کپل» (Khachaturian Kapell) نام برده شد. علاوه بر پیانونوازی و هدایای فنی فوق‌العاده اش ظاهر جذاب و موهای مشکی کپل، باعث محبوبیت بیشتر او در بین عموم شد. 
 در اواخر دهه ۱۹۴۰، کپل با تحسین فوق‌العاده در ایالات متحده، کانادا، اروپا و استرالیا گشت و گذار کرد و به عنوان گسترده‌ترین و درخشان‌ترین و جسورترین نسل خود از پیانیست‌های جوان آمریکایی شناخته شد. در ۱۸ مه ۱۹۴۸، با ، که دارای دو فرزند بود، ازدواج کرد. او خود پیانیست خوبی بود و شاگرد ، معلم بود.
 اوایل، تمایل کپل به عنوان نوازنده ، ابه قطعات دشوار بود. در عین حال که تکنیک او استثنایی بود، او یک نوازنده عمیق و همه‌کاره هم بود و رپرتوار شخصی وی بسیار متنوع بود و شامل آثاری از تا بود، وی چنان تحسین اجرای کپل در سوناتای پیانوی خود را تحسین می‌کرد که در زمان مرگ پیانیست اثر جدیدی را برای او می‌نوشت. کپل روزانه تا هشت ساعت تمرین می‌کرد و جلسات خود را با یک دفترچه یادداشت و ساعت پیگیری می‌کرد. او همچنین زمانی را از برنامه شلوغ کنسرت خود اختصاص داد تا با موسیقی دانانی که بیشتر او را تحسین می‌کنند، از جمله ، و کار کند. کپل همچنین برای درس به و (خانه خیابان ۹۴ که به صورت مورب در آن طرف خیابان آپارتمان کپل قرار داشت) رفت، اما آنها تحمل نکردند. بعداً اظهار نظر کرد که هیچ چیزی نبود که بتواند به کپل آموزش دهد.
 از آگوست تا اکتبر ۱۹۵۳، کپل تور استرالیا را برگزار کرد و در مدت ۱۴ هفته ۳۷ کنسرت اجرا کرد و در ، ، ، ، ، ، و سرانجام در ظاهر شد.
 کپل در ۲۲ اکتبر ۱۹۵۳ کنسرت آخر تور استرالیایی خود را در جیلانگ، ویکتوریا اجرا کرد، یک برنامه که شامل اجرای ("Funeral March" Sonata) بود. چند روز پس از کنسرت، او در پرواز برگشت به ایالات متحده به راه افتاد و به خبرنگاران در فرودگاه ماسکوت گفت که به دلیل اظهارات تند برخی منتقدان استرالیایی، هرگز به استرالیا برنخواهم گشت. وی در حال بود که صبح ۲۹ اکتبر ۱۹۵۳، هواپیما هنگام فرود در مه، به بالای کوه برخورد کرد و در ، جنوب فرودگاه سانفرانسیسکو سقوط کرد. همه سرنشینان مردند. دوست او، پخش کننده ، در ۳۰ اکتبر 1953 خبر مرگ کپل را منتشر کرد. در تاریخ ۲ نوامبر، مراسم خاکسپاری کپل در نیویورک برگزار شد. تدفین در در نزدیکی انجام شد. 
 مشهور صندوق یادبود ویلیام کپل را راه اندازی کرد تا نوازندگان برجسته ای را برای تجربه بیشتر به ایالات متحده بیاورد. ( )، ویولونیست استرالیایی، یکی از دوستان دیرینه استرن، دریافت کننده مراسم تحلیف در سال ۱۹۵۵ بود. 
 جذابیت اجرای کپل در دهه‌های پس از مرگ وی همچنان ادامه داشته‌است. پیانیست‌هایی از جمله ، ، و و بسیاری دیگر تأثیر کپل را تصدیق کرده‌اند. فلیشر اظهار داشت که کپل «بزرگترین استعداد پیانیستی است که این کشور تولید کرده‌است». همسر کپل، (۱۹۲۶–۲۰۱۲)، به عنوان یک متخصص در زمینه بی خانمانی در نیویورک فعالیت خود را آغاز کرد، بخشی از نتیجه تجربه خود از مادر شدن ناگهانی و بدون درآمد. وی تا آخر عمر تلاش کرد تا ضبط‌های شوهر فقید خود را در معرض دید عموم قرار دهد.
 در سال ۱۹۸۶، به افتخار کپل، به مسابقه بین‌المللی پیانوی ویلیام کپل تغییر نام داد. در سال ۱۹۹۸ چهار ساله شد و هم‌اکنون در برگزار می‌شود. 
 در سال ۱۹۴۴، کپل یک قرارداد ضبط انحصاری با امضا کرد. بسیاری از ضبط‌های وی در ابتدا به سوابق 78RPM صادر شده‌است. برخی از آنها از طریق ( ) منتشر شد، اما تا سال ۱۹۶۰، همه ضبط‌های تجاری کپل از چاپ خارج شدند. RCA Victor و را در اوایل دهه ۱۹۷۰ دوباره در LP منتشر کرد. برای دهه‌ها، کپی‌های ضبط شده از ضبط‌های تجاری و ضبط‌های بدون مجوز از نمایش‌های «زنده» در بین مجموعه داران پخش می‌شد.
 در دهه ۱۹۸۰، RCA Victor دو دیسک فشرده از ضبط‌های کپل، از جمله و ، و یک دیسک کامل مخصوص آثار شوپن منتشر کرد.
 یک تحقیق با نه سی دی منتشر شده توسط RCA Victor در سال ۱۹۹۸ شامل ضبط‌های کامل مجاز کپل، شامل اجرای و و همچنین از ، و . همچنین دارای موارد کمتری شناخته شده‌است، برخی از آنها اولین نسخه‌ها را شامل می‌شوند، از جمله پرلودهای ، سونات‌های سونات پیانوی کاپلند. این مجموعه فروش قابل توجهی در سراسر جهان داشت و مخاطبان جدیدی را برای آثار کپل به ارمغان آورد.
 VAI 1027 شامل ضبط‌های پخش شده از راخمانینوف و کنسرتوی پیانو خاچاتوریان است. Arbiter 108 بخشی از بتهوون و کنسرتو شماره ۱ شوستاکوویچ را شامل می‌شود و شامل که در مجموعه RCA Victor نیز ظاهر می‌شود و همچنین در VAI 1048، آخرین بخش از یک رسیتال استرالیایی در ۲۱ ژوئیه ۱۹۵۳.
 در سال ۲۰۰۴، تعدادی ضبط شده در آخرین تور استرالیایی ویلیام کپل به خانواده وی بازگردانده شد. اینها توسط RCA Victor در سال ۲۰۰۸ و با کشف دوباره کپل منتشر شد و شامل چندین نمایش ناشناخته از قبیل «خدا نگهدار ملکه باد»(God Save the Queen)، سوییت بارگامسک دباسی( Chopin's , Op. 60 و اسکرزو شماره یک در ۲۰ و سونات شماره ۲۰ پروکفیف اپوس ۸۳ بود.
{"title": "ویلیام کپل", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%88%DB%8C%D9%84%DB%8C%D8%A7%D9%85_%DA%A9%D9%BE%D9%84&oldid=34212352", "language": "fa"}