«حق وتو» به اینجا تغییرمسیر دارد. برای حق وتو در شورای امنیت را ببینید. (به : ) از و به معنای «من منع می‌کنم» است. این واژه نخست در مجلس‌های دورهٔ به‌کار می‌رفت. 
 اگر در یک نظام نظر مخالف یک یا چند رای‌دهنده، فارغ از نتیجه شمارش آرا، بتواند نتیجه را ملغی کند، می‌گویند: «رای وتو شده‌است». این حالت به‌ویژه وقتی پیش می‌آید که بر پایهٔ آیین‌نامهٔ رای‌گیری نیاز به «توافق به اتفاق آرا» باشد. در این حالت هر یک از رای‌دهندگان حق وتو دارند؛ چون اگر رای مخالف دهند اتفاق آرا حاصل نمی‌شود و پیشنهاد به تصویب نمی‌رسد.
 از مشهورترین موارد وتو در دوران معاصر استفاده از است.
کشورهایی که حق وتو دارند عبارت‌اند از: ، ، ، و .
بر اساس منشور اساس سازمان ملل متحد، شورای امنیت دارای ۱۰ عضو غیر دائم و پنج عضو دائم است. دارای حق «وتو» هستند. از ابتدای تأسیس سازمان تا کنون، نسبت به این حق، نظریات متفاوتی اظهار شده و بیش تر این نظریات، مخالف این حق بوده‌اند. اکنون، که این مخالفت‌ها شدت یافته، برخی از کشورها مدعی استحقاق برخورداری از حق وتو هستند. 
 حق وتو ناشی از بند ۳ ماده ۲۷ است که می‌گوید:
 در تعریف «حق وتو» گفته شده‌است:
 
 در تاریخ ۲۰۲۲/۲/۲۶ روسیه قطعنامه شواری امنیت سازمان ملل متحد دربارهٔ خروج فوری و کامل از خاک اوکراین را وتو کرد.
{"title": "وتو", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%88%D8%AA%D9%88&oldid=35102879", "language": "fa"}