در زبان‌های و به معنی بودائیان است. معنای اصلی این واژه "پناهگاه" یا "اقامتگاه" بوده همانند پناهگاه‌هایی که در بارانی توسط راهبان و دوره‌گرد استفاده می‌شده.
 در زمان ساسانیان که هم گسترش پیدا کرده بود در جایی در افغانستان امروزی صومعهٔ مهمی وجود داشت به نام نوا-ویهارا. به خاندان‌های مسئول هر ویهارا در سانسکریت اصطلاحاً پرموک (parmukh) گفته می‌شد. نام صومعه نوا-ویهارا در تلفظ فارسی به صورت درآمد و خاندان ایرانی مسئول آن با نام شناخته شدند.
{"title": "ویهارا", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%88%DB%8C%D9%87%D8%A7%D8%B1%D8%A7&oldid=34161527", "language": "fa"}