(به : ) (زاده ۲ مارس ۱۸۷۶ – درگذشته ۹ اکتبر ۱۹۵۸) از ۱۹۳۹ تا ۱۹۵۸ میلادی بود. 
 یوجین پاچلی در رشته و درس خواند و در سال ۱۹۰۱ وارد شد. در سال ۱۹۱۷ یوجین پاچلی با سمت و سفیر واتیکان در آلمان وارد شد و تا سال ۱۹۲۹ در آنجا زندگی کرد. سپس از از سال ۱۹۳۰ تا ۱۹۳۹ وزیر امور خارجه واتیکان بود. پس از آن که در سال ۱۹۳۳ قدرت را در دست گرفت وی که در آن زمان کاردینال بود با نماینده هیتلر ملاقات کرد و با او توافق کرد که آنان در انجام کارهای خود آزاد باشند. به شرطی که قانون را رعایت کنند. 
 در سال ۱۹۳۹ و با مرگ ، کاردینال یوجین پاچلی به عنوان پاپ برگزیده شد. این در حالی بود که سخت‌گیری علیه آغاز شده بود. در همان دوران کلیسای کاتولیک برای نزدیک ۳۰۰۰ یهودی اروپایی ورود به را صادر کرد؛ به شرط آن که آن‌ها داده شده و شوند. نزدیک دو سوم از این گروه پس از ورود به برزیل دوباره به آئین یهودی بازگشتند و این رویداد، جنجال فراوانی بر پا کرد.
 در بهار سال ۱۹۴۰ اسحق هرزوق؛ اعظم یهودیان در نامه‌ای از پاپ پیوس خواست تا به پشتیبانی از یهودیان که به آلمان بازگردانده می‌شدند بپردازد. اما پاپ با استدلال این که در امور سیاسی دخالت نمی‌کند سکوت کرد. ربی اسحق چندبار دیگر درخواست خود را تکرار کرد اما هیچ پاسخی از واتیکان دریافت نکرد. پاپ همچنان در برابر درخواست در سال ۱۹۴۱ دربارهٔ محکوم کردن قساوت و بی‌رحمی موضعی مشابه گرفت که «بیطرفی ما اقتضا می‌کند که سکوت کنیم».
 در سال ۱۹۴۱ در پاسخ به پرسش مارشال فرانسوی که از او دربارهٔ قوانین ضد یهود پرسیده بود گفت: در کل محکوم است اما ما از قوانین سرپیچی نمی‌کنیم و آن را مطرود نمی‌شماریم.
 در اوت ۱۹۴۲ زمانی که بیش از ۲۰۰ هزار یهودی کشته شدند اسقف اعظم اوکراین نامه‌ای به پاپ پیوس نوشت و از او خواست که رژیم آلمان را محکوم کند. پاپ در پاسخ به او آیاتی از را نوشت و او را به صبر بر همراه با شکیبایی و طمانینه دعوت کرد. گروه‌ها و شخصیت‌های بسیاری از پاپ خواستند که خشونت نازی‌ها را محکوم کند اما او همچنان خودداری می‌کرد. تا آن که در در بیانیه‌ای، به‌طور کلی و را نفی کرد.
 زمانی که مخالفان، دلیل واضحی برای سکوت، از او خواستند سخنگویش اعلام کرد که چون نازی‌ها علیه می‌جنگند او مایل نیست که آشکارا به مخالفت با آنان برخیزد. پس از بالا گرفتن فشار افکار عمومی، پاپ در یک سخنرانی رادیویی به مناسبت ، مسئله خشونت به دلیل و را ناخوشایند دانست، اما حاضر نشد به شکل واضح نامی از یهودیان یا ببرد. بی‌تفاوتی پاپ نسبت به آزار یهودیان کاملاً آشکار بود.
 در ۸ سپتامبر ۱۹۴۳ زمانی که آلمان‌ها را به تصرف خود درآوردند واتیکان در شرایط تازه‌ای قرار گرفت. پس از این رویداد، سفیر ویژه آمریکا با پاپ پیوس دیدار کرد و به او گوشزد نمود که این سکوت می‌تواند به او خدشه وارد کند. پاپ می‌دانست که به زودی یهودیان از ایتالیا اخراج خواهند شد.
 در همین رابطه ۴۷۷ یهودی در واتیکان و ۴۲۳۸ یهودی در پنهان شدند. او به صومعه‌ها و کلیساها دستور داد تا ساختمان خود را در اختیار یهودیان آواره بگذارند. حتی اگر این مسئله به بهای گزافی برای آنان تمام شود. بین ۴ تا ۷ هزار یهودی در ۱۸۰ مکان که تا به امروز شناخته شده‌اند اسکان داده شده یا تغییر لباس داده یا خوابیدند. شمار زیادی یهودی در که پاپ پیوس بود پذیرش و درمان شدند. همچنین پاپ شخصی خود را برای کمک به فرار یهودیان اختصاص داد. پیوس دوازدهم، تماس با نهضت مقاومت آلمان را تا پایان جنگ، نگه داشت. 
 اگر چه علی‌رغم این رفتار در ۱۶ اکتبر همان سال، ۱۰۰۷ یهودی ایتالیایی که بیشتر آن‌ها زن و کودک بودند در رم دستگیر و به فرستاده شدند.
 پاپ پیوس از دولت‌های خواست که چند هزار روادید فوری برای مهاجرت یهودیان اروپا صادر کنند. همچنین آن‌ها ۶ هزار کودک یهودی را به فرستادند. اگر چه پاپ در نامه‌ای که برای اعزام این گروه فرستاده بود یادآوری کرد که رفتار او هرگز به معنای پذیرفتن اندیشه نیست و بدین ترتیب او در آخرین سال‌های حکومت نازی‌ها به پشتیبانی از یهودیان پرداخت. اما رفتارش در طول سال‌های ۱۹۳۳ تا ۱۹۴۴ همواره یکی از بحث‌برانگیزترین مسائل در تاریخ واتیکان بوده‌است. 
 در سال ۱۹۶۵ پاپ روند پاپ پیوس را آغاز کرد. پاپ در سال ۱۹۹۰ او را « » نامید. این نخستین گام از چهار گام در کلیسای کاتولیک برای قدیس اعلام کردن است. در سال ۲۰۰۷ پاپ ؛ رهبر کلیسای کاتولیک، در که به مناسبت پنجاهمین سالگرد درگذشت پاپ پیوس دوازدهم ایراد کرد از قدیس‌شدن و پشتیبانی کرد. بندیکت شانزدهم گفت دعا می‌کند که روند تبرک و اعلام تقدس پاپ پیوس، به خوشی پیش رود. در سال ۲۰۰۹ بندیکت شانزدهم، پیوس دوازدهم را خواند. 
 تبرک و اعلام تقدس یک ، آخرین گام در رسیدن او به جایگاه در کلیسای کاتولیک است. این تبرک بسیار بحث‌انگیز بود. پاپ بندیکت شانزدهم گفت که پاپ پیوس دوازدهم بی‌صدا و پنهانی برای نجات جان یهودیان کار می‌کرد تا جلوی بدتر شدن وضع شود و شمار بیشتری از یهودیان را نجات دهد. در سال ۲۰۰۷ میلادی، ۱۵ و ۱۵ واتیکان با اکثریت آرا، رای به آمرزش پیوس دوازدهم دادند. 
 در موزه در که با هدف نگهداری یاد و آثار قربانیان جنایات آلمان نازی و حفظ اسناد و آثار فاجعه نسل‌کشی برپا شده‌است، در شرح عکسی از پاپ پیوس دوازدهم، از وی به عنوان فردی که «سکوت در برابر جنایات نازی‌ها علیه یهودیان کرده‌است»، یاد می‌شود. 
 میراث یوجین پاچلی در جایگاه پاپ پیوس دوازدهم همواره باعث تنش در بوده‌است.
{"title": "پیوس دوازدهم", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%BE%DB%8C%D9%88%D8%B3_%D8%AF%D9%88%D8%A7%D8%B2%D8%AF%D9%87%D9%85&oldid=33583696", "language": "fa"}