(به انگلیسی: Wilhelm Heinrich Walter Baade) (۲۴ مارس ۱۸۹۳–۲۵ ژوئن ۱۹۶۰) یک اخترشناس آلمانی بود که از ۱۹۳۱ تا ۱۹۵۹ در ایالات متحده کار کرده بود.
 پس از دریافت دکترای خود را در سال ۱۹۱۹، Baade در رصدخانه در Bergedorf از ۱۹۱۹ تا ۱۹۳۱ کار کرده‌است. در سال ۱۹۲۰ او 944 Hidalgo کشف کرد، که اولین کلاس سیاره‌های جزئی است که در حال حاضر به نام سنتاورها که از مدار سیارات غولپیکر عبور می‌کند.
 او در سال ۱۹۳۱ تا ۱۹۵۸ در کار کرده‌است. در طی جنگ جهانی دوم، او از شرایط خاموشی جنگی (که آلودگی نور را کاهش داد) برای اولین بار از ستاره‌ها در مرکز استفاده کرد. این مشاهدات او را به تعریف «جمعیت» برای ستارگان (جمعیت I و جمعیت II) تعمیم داد. مشاهدات مشابه به او نشان داد که دو نوع Cepheid وجود دارد. با استفاده از این کشف، او اندازه جهان شناخته شده را محاسبه کرد، که محاسبه قبلی را که توسط هابل در سال ۱۹۲۹ انجام شد، دو برابر می‌شود. او این یافته را به زحمت بسیار زیاد در جلسه ۱۹۵۲ اتحادیه بین‌المللی نجوم در رم اعلام کرد.
 همراه با فریتز زوکی، او ابرنواخترها را به عنوان یک رده جدید از اشیاء نجومی شناسایی کرد. Zwicky و او همچنین پیشنهاد وجود ستاره‌های نوترونی را پیشنهاد دادند و پیشنهاد کردند که ابرنواخترها می‌توانند ستاره‌های نوترونی ایجاد کنند.
 او در ابتدای سال ۱۹۵۲ و رودولف مینکوفسکی از همتایان نوری منابع مختلف رادیویی از جمله Cygnus A. شناسایی کرد. او ۱۰ سیارک را شناسایی کرد، از جمله ۹۴۴ هیدالگو (دوره مداری طولانی) و سیارک ۱۵۸۶ ایکاروس کلاس آپولو (که اطراف آن نزدیکتر از آن است از جیوه) و سیارک آمور 1036 Ganymed.
{"title": "والتر باده", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%88%D8%A7%D9%84%D8%AA%D8%B1_%D8%A8%D8%A7%D8%AF%D9%87&oldid=33713050", "language": "fa"}