۳۶، مجموعه ۱۴ قطعه کوتاه برای هستند که توسط بر روی تمی مشترک تصنیف شده‌اند. همسر و دوستان موضوع این هستند. در واقع هر واریاسیون مجسم کننده تصویری از رفتار و روحیات همسر، اطرافیان و خود آهنگساز است. الگار این واریاسیون‌ها را «چیستان» (به : ) نام نهاد. او هرگز منبع الهام تم مشترک آن‌ها را مشخص نکرد. وی تا زمان حیاتش هرگونه گمانی را در این مورد رد کرد و این مهم تاکنون مانند رازی باقی مانده است. 
 ایده تنظیم واریاسیون‌ها در اکتبر ۱۸۹۸ و زمانی شکل گرفت که الگار پس از یک روز تدریس به با پرداخت. در این زمان نغمه‌ای توجه همسرش، آلیس را جلب کرد. آلیس از او درخواست کرد که آن قطعه را دوباره بنوازد. الگار نیز برای آنکه همسرش را سرگرم کند به نواختن واریاسیون‌هایی بر روی تمی مشترک پرداخت. هر واریاسیون یکی از دوستان و اطرافیان آهنگساز بود. وی کمی بعد آن‌ها را برای ارکستر تنظیم نمود. الگار در آغاز هر واریاسیون حرف نخست نام کسی را که آن واریاسیون تصویرگرش بود و بر واژه انیگما (چیستان) را نوشت.
 الگار خود در نامه‌ای به دوستش آگوست ایگر چنین نوشت:
 واریاسیون‌های چیستان برای نخستین بار در ۱۹ ژوئن ۱۸۹۹ در اجرا شدند.
 
 اثر با تم «انیگما» آغاز می‌شود که موجز و فصیح بوده و از نتالیته به تعییر می‌یابد.
 
 تصویر ملیحی از کارولین آلیس الگار، همسر الگار را مجسم می‌سازد.
 
 این واریاسیون تصویرگر هیو دیوید استوارت پاول، نوازنده پیانو انگلیسی است که الگار با او و یکی دیگر از دوستان موسیقی‌دانش به اجرای موسیقی سه‌نفره می‌پرداخت.
 
 مجسم کننده ریچارد باکستر تاونزهد است. یکی از دوستان الگار که با صدای زیر که از حنجره یک مرد بعید بود آواز می‌خواند. الگار در این بخش از و استفاده کرده است.
 
 تصویرگر ویلیام میث بیکر است. که شخصی مصمم و قاطع بود. موسیقی در این بخش کیفیتی شتاب‌آمیز و پر حرارت دارد. این واریاسیون کوتاه‌ترین واریاسیون است.
 
 تصویرگر ریچارد پنراز آرنولد، پسر انگلیسی، است. ریچارد فردی متفکر و خوش‌برخورد بود. حالت خنده‌های او با نشان داده شده است.
 
 تصویرگر ایزابل فیتن، نوازنده آماتور ویولا و و شاگرد الگار است. ساز در این واریاسیون نقش چشمگیری دارد.
 
 تصویرگر آرتور ترویت گریفیث است که معمار و دوست الگار بود. ساز در این واریاسیون نقش ممتازی دارد. گویا الگار با استفاده از این قصد داشته روحیه اهل بحث و جدل بودن دوستش را مجسم سازد.
 
 تصویرگر وینیفرد ناربری است که شخصیتی آسان‌گیر داشت.
 
 شناخته شده‌ترین واریاسیون و تصویرگر دوست بسیار صمیمی الگار، آگوست یوهانس ییگر است. الگار در انتخاب نام این واریاسیون با واژه‌ها بازی کرده است. در کتاب‌های مقدس شکارچی ماهری است و ییگر (Jaeger) نیز در به معنای شکارچی است. این واریاسیون نشان دهنده رابطه گرم و صمیمانه الگار و ییگر و اینکه چگونه الگار از او تأثیر پذیرفته است.
 
 تصویرگر میس دورا پنی است. این واریاسیون شامل همراهی سازهای بادی و زهی است.
 
 مجسم کننده جرج رابرتسن سینکلر و سگ بولداگش است. صدای عوعوی سگ با کمک سازهای برنجی به خوبی شبیه‌سازی شده است.
 
 تصویرگر باسیل نوین‌سن است. نوازنده که در گروه سه‌نفره می‌نواخت (واریاسیون شماره ۲). نقش اصلی در این واریاسیون بر عهده ویولن‌سل است.
 
 تصویرگر لیدی مری لیگن است که دوست نزدیک الگار و همسرش بود. الگار در زمان خلق اثر به او نامه‌ای نوشت تا برای استفاده از نامش از او اجازه بگیرد اما نامه زمانی به دست لیدی مری رسید که او عازم سفر به بود. بنابراین امکان پاسخگویی وجود نداشت. الگار نیز از نشان سه ستاره استفاده کرد. در این واریاسیون تمی از اورتور به نام «دریای آرام و سفر دلپذیر و باشکوه با کشتی» را اجرا می‌کند.
 
 ای‌دی‌یو لقبی است که همسر الگار به او داده بود. این واریاسیون تصویرگر خود آهنگساز است و دارای تمی از واریاسیون‌های سی‌اِی‌ای و نمرود است که نشان دهنده تأثیری است که همسر و دوست نزدیک الگار بر او و زندگی هنریش گذارده‌اند.
{"title": "واریاسیون‌های چیستان", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%88%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%A7%D8%B3%DB%8C%D9%88%D9%86%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C_%DA%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86&oldid=33354929", "language": "fa"}