: )، بدن لطیف کیهانی، زهدان طلایی. 
 بنا به رساله‌های براهمانا، مانو (Manu) در آغاز آب‌ها را آفرید، و روی آن دانه ای افشاند و دانه مبدل به بیضه ای زرین شد (hiraṇya garbha) و مانو به صورت در آن ظاهر گردید. و چون این هستهٔ جهان‌شناسی جامع جمیع امکانات آفرینش بوده، بی‌دلیل نیست که این تمثیل جهان‌شناسی به برهمن مربوط شده باشد، چه برهمن در آغاز اصل آفریننده و هستی بخش بوده‌است. 
 که به معنی رحم طلایی است به کلی (universal) همه فراگیر گفته می‌شود. شانکاراچاریا (shankarāchārya) در اظهاراتی که دربارهٔ بندهای (۱۳و۴و۲) نموده‌است، می‌گوید: پرانای الهی را که به صورت کلی و فردی، به عنوان هیرانیاگاربها گسترده‌است، به نام ویبهو(vibhoo) بیان می‌شود، یعنی است، و این پرانای فردی موجودات زنده نیست، بلکه آنها انو (anu)، یعنی اتمیک (atomic) می‌باشند.
{"title": "هیرانیاگاربها", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%87%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C%D8%A7%DA%AF%D8%A7%D8%B1%D8%A8%D9%87%D8%A7&oldid=34941867", "language": "fa"}