(به : ) (زاده ۱۵ ژوئن ۱۸۹۵ _ مرگ ۸ می ۱۹۴۵)یک حقوقدان آلمانی و از ۲۹ آوریل ۱۹۴۵ تا ۶ می ۱۹۴۵ وزیر کشور بود.
 وی در بیشتر به‌دلیل سخنانش علیه حق آموزش عالی برای زنان و هم‌چنین تحریک دانش‌آموزان و دانشجویان در جریان سخنرانی‌هایش معروف بود. وی هم‌چنین جنبش مقاومت را سرکوب کرد. از وی در وصیت‌نامه به عنوان وزیر کشور آینده نام برده شده است. هر چند که او هیچ‌گاه این پست را دریافت نکرد.
 بر اساس گزارشات نیروهای آمریکایی، گیزلر در جریان کشتار زندانیان در مارس ۱۹۴۵ نقش داشته است. بر اساس شهادت کارل فریدریش فرایهر فون ابرشتاین در در اوت ۱۹۴۶، قرار بود با پیشروی نیروهای آمریکایی ۲۵٬۰۰۰ زندانی در داخائو کشته شوند. اگر چنین اتفاقی میسر نشد، گیزلر به عنوان کمیسار وزارت دفاع دستور بمباران اردوگاه را به می‌داد. ابرشتاین از اجرای دستور امتناع و بیان داشت که پیدا کردن یک فرمانده در نیروی هوایی برای چنین کاری غیرممکن است. سپس گیزلر دستور داد که زندانیان را مسموم کنند. گیزلر در نهایت ابرشتاین را در ۲۰ آوریل اخراج کرد.
 سرانجام در ۸ می ۱۹۴۵ یعنی روز تسلیم آلمان به ، گیزلر و همسرش در حال فرار از خودکشی کردند.
 
 مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. « ». در ، بازبینی‌شده در ۴ ژانویه ۲۰۱۴.
{"title": "پاول گیزلر", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%BE%D8%A7%D9%88%D9%84_%DA%AF%DB%8C%D8%B2%D9%84%D8%B1&oldid=33615318", "language": "fa"}