از صاحب‌نام سده هشتم هجری است. او از حلقه‌های مهم انتقال مرکز از به داخل به شمار می‌آید.
 پیریحیی جمالی صوفی از خوشنویسان دوران (۷۲۱−۷۵۸ ق/ ۱۳۵۷ ۱۳۲۱ م)، معروف به شیخ ابو اسحاق و شاه شیخ، مشهورترین و واپسین فرمانروای خاندان بود که در اواخر دوره بر و فرمان می‌راند. پیریحیی از هنرمندان و خطاطانی بود که بسیار مورد توجه ابواسحاق بود.
 پیریحیی جمالی را از شاگردان هفتگانه ، خوشنویس پرآوازه و کسی که و به‌ویژه را به اوج رساند می‌دانند. همچنین او را در شمار شاگردان دیگر شاگردان یاقوت چون احمد رومی و آورده‌اند. 
 سنگی شیراز که حاوی جملاتی به زبان در شان است به خط اوست. این کتیبه از نمونه‌های ارزنده هنر کتیبه‌نویسی به‌شمار می‌رود و بالای عمارت در چهار طرف را با آراسته که با روش سنگ اجرا شده است. 
 در شیراز قرآنی ۳۰ پاره نگهداری می‌شود که آن را پیر یحیی جمالی صوفی در ۷۴۶ق به خط زیبایی کتابت کرده و مادر شاه اسحاق اینجو پس از آنکه در سال ۷۴۵ ه‍.ق تعمیرات اساسی در انجام داد و بقعه، بارگاه، مدرسه عالی و مدفنی در جنوب آن برای خود ساخت آن را بر آستانهٔ شاه چراغ وقف کرده است. در نگاشتن این سی جزء قرآن از خط و هم استفاده شده و پیریحیی در ۷۴۵ و ۷۴۶ ه‍.ق/ ۱۳۴۴ و ۱۳۴۵ م به نام شیخ ابواسحاق کتابت کرده است.
{"title": "پیریحیی جمالی صوفی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%BE%DB%8C%D8%B1%DB%8C%D8%AD%DB%8C%DB%8C_%D8%AC%D9%85%D8%A7%D9%84%DB%8C_%D8%B5%D9%88%D9%81%DB%8C&oldid=30434947", "language": "fa"}