دولتی کوتاه مدت بود که به جز ایران، هیچ دولتی آن را به رسمیت نمی‌شناخت و پس از فروپاشی در شهر در پایتخت آن برپا شد. منطقه رسماً تحت صلاحیت بود.
 در جریان امپراتوری عثمانی، کردهای عراق تلاش کردند یک کشور مستقل از مردم عرب و ترک ایجاد کنند. آنها حداقل در یک فرصت موفق شدند و به رهبری ، کشور پادشاهی کردستان را تشکیل دادند که از سپتامبر ۱۹۲۲ تا ژوئیه ۱۹۲۴ ادامه داشت. 
 در ۱۰ اکتبر ۱۹۲۱، بیانیه ای در سلیمانیه، پایتخت پادشاهی کردستان، برای تأسیس دولت پادشاهی کردی صادر شد. خود را به عنوان پادشاه کردستان اعلام کرد. 
 پس از که برخی مناطق را آباد کرد، سلیمانیه همچنان تحت کنترل مستقیم کمیساریای عالی انگلیس باقی ماند. پس از نفوذ بعدی گروه «اوزدمیر» ترک به منطقه، انگلیسی‌ها سعی کردند با تعیین مجدد فرمانداری شاه محمود، در سپتامبر ۱۹۲۲، مقابله کنند. شاه محمود دوباره قیام کرد و در ماه نوامبر خود را پادشاه کردستان اعلام کرد. اعضای کابینه وی شامل: 
 
 
 
 
 
 
 
 شاه محمود در ژوئیه ۱۹۲۴ از انگلیس شکست خورد و در ژانویه ۱۹۲۶، با پیش‌بینی حقوق ویژه کردها، این قلمرو را به بازگرداند. در سال‌های ۱۹۳۰–۱۹۳۱، شاه محمود برزنجی آخرین تلاش ناموفق خود را انجام داد. 
 انگلیس در عراق به نمایندگی از دولت عراق در نقش مهمی در پایان دادن به پادشاهی کردستان داشت.
{"title": "پادشاهی کردستان", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%BE%D8%A7%D8%AF%D8%B4%D8%A7%D9%87%DB%8C_%DA%A9%D8%B1%D8%AF%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86&oldid=34836579", "language": "fa"}