(۱۲۸۷ در – ۲۴ تیر ۱۳۷۹ در تهران) استاد فلسفه و از اولین مترجمان آثار فلسفی به زبان فارسی بود.
 یحیی مهدوی، فرزند و نوهٔ حاج محمدحسن امین‌الضرب در خورشیدی در تهران به دنیا آمد. تحصیلات مقدماتی را در خانه با معلم‌های متعدد گذراند و قرائت قرآن و متون فارسی و سایر درس‌های ابتدایی و متوسطه را آموخت. سپس وارد شد و دو سال آخر را در یک سال گذراند و در سال ۱۳۰۷ فارغ‌التحصیل شد. استادان او در دارالفنون، ، ، و , بعدها در همکاران او شدند. یحیی مهدوی تحصیلات خود را در ادامه داد و جزو اولین گروه دانشجویانی بود که دورهٔ لیسانس را در آن مؤسسه به پایان رساند. در سال ۱۳۱۰ با بورس دولتی برای ادامهٔ تحصیل به رفت، و دورهٔ دکتری فلسفه را تحت نظر آندره لالاند و در سال به پایان رساند. عنوان رسالهٔ اصلی دکتری او «شناسایی در نزد فلاسفهٔ نخستین اسلام» و رسالهٔ دوم با عنوان «فهرست مصنفات » بود.
 یحیی مهدوی در سال ۱۳۱۷ به ایران بازگشت و پس از انجام خدمت نظام، به استخدام دانشکدهٔ ادبیات دانشگاه تهران درآمد. دوران تدریس رسمی او از سال ۱۳۲۰ با سمت دانشیار آغاز شد و تا زمان بازنشستگی او در سال ادامه یافت. از آن سال به‌عنوان استاد ممتاز دانشگاه تهران به تدریس در دورهٔ دکتری فلسفه ادامه می‌داد. دورهٔ دکتری فلسفه به همت او در دانشگاه تهران بنیان نهاده شد، آقای مهدوی به واسطهٔ علاقهٔ مفرطی که به فلسفه و تدریس آن داشت حقوق ماهانهٔ خود را جهت چاپ و انتشار رسالات فلسفی و اعطای جوایز به دانشجویان رشتهٔ فلسفه اهدا کرده بود.
{"title": "یحیی مهدوی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%DB%8C%D8%AD%DB%8C%DB%8C_%D9%85%D9%87%D8%AF%D9%88%DB%8C&oldid=34947134", "language": "fa"}