، یا (به : ) یک ترکیب یا به عبارت بهتر است که در آن، در شبکهٔ گیر افتاده‌اند که حالت شبیه به دارد.
 تولید متان نیز مانند با تخریب بافت‌های آغاز می‌شود. متان تولیدی از میان خلل و فرج سنگ‌های به اعماق آن نفوذ می‌کند و در صورتی که شرایط مهیا باشد، به هیدرات متان تبدیل خواهد شد. این فرایند به نزدیک به صفر درجه سانتی‌گراد و حدود ۵۰ (۵۰ برابر فشار هوا در سطح دریا) نیاز دارد تا بلورهای یخ بتوانند متان تولیدشده را درون ساختار چند ضلعی‌شان حبس کنند. در عمل، این شرایط عمدتاً در میان و زیر لایه‌های یخ اعماق دریاها و منطقه و در عمق ۲۰۰ تا ۴۰۰ متری آب فراهم می‌شود.
 مهندسان همیشه به‌طور اتفاقی در حین ذخایر و گاز، آن‌هم به عنوان عامل ترکیدگی لوله‌ها یا انسداد خطوط با این ترکیب برخورد می‌کردند. دیدگاه‌ها زمانی تغییر کرد که مشاهدات نشان داد در اطراف بسیاری از سایت‌های رها شده، گاز متان فضای منافذ یخ را با حدود ۵۰ درصد یا بالاتر و ۱۶۰ برابر چگالی‌اش در دما و فشار روی زمین پوشانده است. این کشف، لایه‌های یخ را به معدنی طلایی برای کشورهای مختلف و شرکت‌های تبدیل کرد.
 فرمول بسته آذریخ، CH ) (H O) ) است. نسبت متان به آب برابر ۱ به ۵٬۷۵ است. یعنی به ازای هر ۴ مول متان ۲۳ مول آب مورد در آن ساختار وجود دارد. هرچند ساختار کامل آذریخ، با توجه به میزان متان گیرافتاده در شبکه بلوری مشخص می‌گردد، اما چگالی این ترکیب تقریباً ۰٬۹ گرم بر سانتیمتر مکعب است. که این نشان از آن دارد که آذریخ بر روی آب شناور می‌ماند. 
 تا به امروز دو روش برای استخراج متان به‌کارگرفته شده است:
 
 برآورد می‌شود، بین ۰٫۷ تا 5 هزار میلیارد مترمکعب هیدرات متان به تنهایی در منطقه وجود داشته باشد. این مقدار دست‌کم می‌تواند ۱۰۰ میلیون خانه را برای یک دهه گرم کند.
{"title": "آذریخ", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%A2%D8%B0%D8%B1%DB%8C%D8%AE&oldid=32857691", "language": "fa"}