(به : ) (زادهٔ ۱۲ نوامبر ۱۸۱۸ در مورژینا، - درگذشتهٔ ۸ اکتبر ۱۸۹۱ در )، فرزند یک خانوادهٔ بسیار فقیر یهودی بود. او تحصیلات خود را در رشته‌های و در دانشگاه‌های و به پایان رساند و در رشتهٔ تخصص گرفت. پولاک به دعوت برای تدریس در همراه با شش استاد دیگرِ در سال ۱۲۳۰ ه‍. ش، پیش از گشایش دارالفنون به ایران آمدند. او با تربیت دانش‌آموزان دارالفنون و تألیف اولین کتب پزشکی مدرن، نقشی کلیدی در معرفی پزشکی نوین به ایران ایفا کرد. دکتر پولاک در سال ۱۲۳۴ ه‍. ق، پس از دکتر کلوله و قبل از استخدام ، پزشک مخصوص بود و پس از ۱۰ سال اقامت در ایران به وطن خود بازگشت. 
 پولاک در آغاز به تدریس می‌کرد، ولی ضعف ترجمه او را واداشت تا به آموختن بپردازد. او پس از شش ماه، درس پزشکی خود را به فارسی ارائه کرد. 
 پولاک، از پزشکانی است که گزارش کرده با شیوع بیماری وبا «شاه چادر خود را در دره لار واقع در دامنه دماوند» می‌زد تا خود و خانواده‌اش در امان باشند. پولاک همچنین از شیوع بیماری وبا در سال ۱۸۵۳ میلادی در تهران گزارش داده که مردم تهران به خاطر فرار شاه، هراسان شده و دسته‌دسته این شهر را ترک کردند.
 پولاک کتابی در تشریح نوشته و به کمک میرزامحمدحسین افشار، یکی از شاگردان خود، آن را به فارسی منتشر کرده‌است و منشأ بسیاری از اصطلاحات و الفاظی است که در تشریح به‌کار می‌روند. یک کتاب دیگر هم در اختصاصیِ چشم و یک راهنمای طب نظامی برای معالجهٔ شایع‌ترین بیماری‌های نظامیان ایرانی نوشت. کتاب را به فارسی ترجمه کرده و در چاپ شده‌است.
{"title": "یاکوب ادوارد پولاک", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%DB%8C%D8%A7%DA%A9%D9%88%D8%A8_%D8%A7%D8%AF%D9%88%D8%A7%D8%B1%D8%AF_%D9%BE%D9%88%D9%84%D8%A7%DA%A9&oldid=34964758", "language": "fa"}