«یوهان اشتراوس» به اینجا تغییرمسیر دارد. برای دیگر کاربردها را ببینید. (به : ) همچنین با نام‌های ، ، ، (به : ) شناخته می‌شود، بود. او به خاطر تصنیف موسیقی برای رقص اتریشی و (اپرای کوچک) شهرت یافت. او بیش از ۵۰۰ ، ، ، و انواع دیگر موسیقی رقص، و همچنین چندین اپرت و یک باله ساخت و به همین دلیل «پادشاه والس» لقب گرفت که تا حد زیادی دلیل محبوبیت در در قرن نوزدهم بود. از کودکی زیر نظر پدر با موسیقی آشنا شد. او بر خلاف میل پدر برای خود ارکستری مستقل تشکیل داد و به‌زودی کنسرت‌های پدر را از رونق انداخت. او موفق شد والس را از شکل ابتدایی خود خارج کند و شکل به آن بدهد. اشتراوس بیش از ۴۰۰ والس ساخت. برخی از مشهورترین آثار یوهان اشتراوس عبارتند از: « »، « » (والس امپراتور)، « »، « » و « ». در میان اپرت‌های او، و شناخته شده‌ترین کارهایش هستند. در یکی از سفرهای به ، اشتراوس به نام ساخت که امروزه از آثار معروف وی به‌شمار می‌رود. 
 اگرچه نام اشتراوس را می‌توان در کتاب‌های مرجع اغلب با حرف" " (به صورت Strauß) یافت، اما خود اشتراوس نام خود را با یک و یک "s" گرد (به صورت Strauſs) نوشت که جایگزینی برای ß بود که در دست نوشته‌های باستانی استفاده می‌شود. خانواده‌اش او را «Schani» (جانی) می‌خواندند، که از « » ایتالیایی گرفته شده‌است، تبدیل شده «جیوانی»، معادل ایتالیایی «یوهان» (یا «جان»).
 اشتراوس در در خانواده ای کاتولیک در سنت اولریش در نزدیکی وین (بخشی از کنونی) اتریش در خانواده آهنگساز و همسر اولش ماریا آنا استریم متولد شد. پدربزرگ پدری او یک یهودی مجارستانی بود. و نازی‌هایی که موسیقی اشتراوس را «خیلی آلمانی» می‌گفتند سعی در پنهان کردن این واقعیت داشتند. پدرش می‌خواست او یک بانکدار شود نه یک موسیقی‌دان. با این وجود، اشتراوس جونیور در کودکی به‌طور مخفیانه نزد اولین نوازنده ویولن ارکستر پدرش، ، ویولن را آموخت. یک روز که پدرش متوجه شد که پسرش مخفیانه با ویولن تمرین می‌کند، او را به شدت با تازیانه تنبیه کرد و گفت که قصد دارد با این کار موسیقی را از پسربچه اش جدا کند. به نظر می‌رسد که اشتراوس بزرگ قصد جلوگیری از تلاش اشتراوس را نداشت، و فقط می‌خواست پسرش را از سختی‌های زندگی یک موسیقیدان رها کند. تنها در زمانی که پدرش خانواده را به خاطر معشوقه ای به نام رها کرد، پسر توانست با حمایت مادرش به‌طور کامل روی حرفه آهنگسازی تمرکز کند. 
 نفوذ یوهان اشتراوس پدر بر مؤسسات سرگرمی محلی به این معنا بود که بسیاری از آنها از ترس عصبانی شدن پدر، در دادن پیشنهاد قرارداد به اشتراوس پسر محتاط بودند. اشتراوس جونیور توانست کازینوی دومایر در در حومه وین را متقاعد کند که به او اجازه اجرای برنامه بدهد. اشتراوس پدر، به دلیل خشم ناشی از نافرمانی پسرش و نافرمانی مالک کازینو، از بازی مجدد در کازینو دومایر که محل بسیاری از پیروزی‌های قبلی او بود امتناع کرد. 
 اشتراوس در اکتبر ۱۸۴۴ اولین کار خود را در دومایر انجام داد، و برخی از اولین آثار خود مانند « » ۱، « » اپوس ۴ و ی « » اپوس ۳ را نیز در آن مکان اجرا کرد. منتقدان و مطبوعات در ستایش موسیقی اشتراوس اتفاق نظر داشتند. یکی از منتقدان اثر (به : ) اظهار داشتند که «نام اشتراوس به شایستگی با پسرش ماندگار خواهد شد. کودکان و فرزندان کودکان (نوه‌ها) او می‌توانند به آینده نگاه کنند و در سه ربع زمان (۲۵٪ سریعتر) پا جای پای او بگذارند.» 
 علیرغم هیاهوی اولیه، اشتراوس سال‌های اولیه حرفه ای اش را به عنوان آهنگساز به سختی گذراند، اما پس از پذیرفتن سفارش‌هایی برای اجرای دور از محل زندگی اش، به سرعت نظر تماشاگران را جلب کرد. اولین منصب بزرگ این آهنگساز جوان، مقام افتخاری «کاپل مایستر هنگ دوم شهروند وین» بود که پس از مرگ دو سال قبل خالی مانده بود. 
 وین توسط ویران شد و رقابت شدید بین پدر و پسر بسیار آشکارتر شد. پسر تصمیم گرفت در کنار انقلابیون باشد. این تصمیمی بود که از نظر حرفه‌ای زیان‌بار بود، زیرا خانواده سلطنتی اتریش دو بار او را از موقعیت بسیار ارزنده (به : ) که برای اولین بار به‌طور ویژه برای یوهان اول به خاطر مشارکت‌های موسیقایی‌اش تعیین شد، محروم کردند. علاوه بر این، مقامات وین اشتراوس جوان به خاطر اجرای علنی « » دستگیر کردند که بعداً تبرئه شد. اشتراوس بزرگ به سلطنت وفادار ماند و اپوس ۲۲۸ خود را ساخت و به سپهبدِ هابسبورگ، تقدیم کرد که یکی از شناخته شده‌ترین آثار او شد. 
 هنگامی که اشتراوس بزرگ در سال ۱۸۴۹ بر اثر در وین درگذشت، اشتراوس جوان هر دو ارکسترهای خود را ادغام کرد و مشغول اجرای تورهای بعدی اش شد. بعدها، او تعدادی مارش میهن پرستانه ساخت و آنها را به امپراتور کرد. از میان آنها می‌توان به «مارش نجات و سلامتی امپراتور فرانتس یوزف» اپوس ۶۷ و «مارش امپراتور فرانتس یوزف» اپوس ۱۲۶ اشاره کرد. احتمالاً این کار را برای نزدیک کردن خود به پادشاه جدید، که پس از انقلاب ۱۸۴۸ بر تخت سلطنت اتریش نشسته بود، انجام داده‌است. 
 
استراوس جونیور در نهایت به شهرتی بیش از پدرش دست یافت و به یکی از محبوب‌ترین آهنگسازان والس در دوران خود تبدیل شد و با ارکستر خود تورهای گسترده‌ای در اتریش، لهستان و آلمان برگزار کرد. او درخواست سمت را داد، که سرانجام در سال ۱۸۶۳ به آن دست یافت. 
 در سال ۱۸۵۳، اشتراوس به دلیل سرمایه‌گذاری روحی و جسمی مداوم در کار حرفه ای ش، دچار حمله عصبی شد. او در تابستان همان سال به توصیه پزشکان یک تعطیلات هفت هفته ای را در روستا گذراند. برادر کوچکتر یوهان، ، توسط خانواده اش متقاعد شد که حرفه خود را به عنوان یک مهندس رها کند و در آن زمان، فرماندهی ارکستر یوهان را بر عهده بگیرد. 
 در سال ۱۸۵۵، اشتراوس دعوت مدیریت را برای اجرای موسیقی در سالن واکسول روسیه در (نزدیک ) در سال ۱۸۵۶ را پذیرفت. او تا سال ۱۸۶۵ هر سال برای اجرا به روسیه سفر می‌کرد. 
 در سال ۱۸۶۲، ۲۷ ساله رسماً با سمت رهبر دوم به ارکستر اشتراوس پیوست و همراه برادرش یوزف تا سال ۱۸۷۰ ارکستر را رهبری می‌کردند. 
 در دهه ۱۸۷۰، اشتراوس و ارکسترش به دعوت ، مدیر جشنواره بوستون، به ایالات متحده سفر کردند تا قسمتی از اجراهای این جشنواره بشوند. پاتریک گیلمور رهبر ارکستر «کنسرت هیولا» با بیش از ۱۰۰۰ اجرا بود ( نگاه بیاندازید). اشتراوس به اجرای والس « » خود پرداخت و با تحسین بسیار همراه شد. 
 اشتراوس در سال ۱۸۶۲ با خواننده ازدواج کرد و تا زمان مرگ او در سال ۱۸۷۸ به زندگی مشترک ادامه دادند. شش هفته پس از مرگ او، اشتراوس با آنجلیکا دیتریچ هنرپیشه ازدواج کرد. دیتریچ از طرفداران پرشور موسیقی او نبود و اختلاف موقعیت و عقیده آنها و به خصوص بی احتیاطی او باعث شد که به دنبال طلاق باشد. 
 استراوس از سوی کلیسای کاتولیک روم « » دریافت نکرد، بنابراین مذهب و ملیت خود را تغییر داد و در ژانویه ۱۸۸۷ شهروند شد. اشتراوس پس از ازدواج با همسر سوم خود آدل دویچ در اوت ۱۸۸۷ با او ازدواج کرد به آرامش رسید. همسرش استعداد و خلاقیت‌های اشتراوس را تشویق می‌کرد و توانست توانایی‌های اشتراوس را در سال‌های آخر عمرش به جریان بیندازد، و در نتیجه آهنگ‌های معروف بسیاری مانند و (به : ) و والس‌های " " اپوس ۴۳۷، "سالگرد امپراتور" اپوس ۴۳۴، و "گرتل باهوش" اپوس ۴۶۲ را بسازد.
 اگرچه اشتراوس در نیمه دوم قرن نوزدهم محبوب‌ترین آهنگساز موسیقی رقص بود، و نیز رقابت سختی را با او داشتند. امیل در پاریس سمت رهبری داشت. همچنین زمانی که اشتراوس جوان برای اولین بار برای سمت درخواست داد، درخواستش را رد کرد. ، آهنگساز آلمانی اپرت، که نام خود را در پاریس بر سر زبان‌ها انداخته بود، در زمینه نیز چالشی برای اشتراوس ایجاد کرد. 
 اشتراوس توسط دیگر آهنگسازان برجسته مورد تحسین قرار گرفت: یک بار اعتراف کرد که والس " " اپوس ۳۳ را دوست دارد. (غیر مرتبط)، هنگام نوشتن والس‌های خود، با اشاره به یوهان اشتراوس گفت: "چگونه می‌توانم نبوغ خنده آور وین را فراموش کنم؟" 
 دوست شخصی اشتراوس بود. اشتراوس والس " " ("یکدیگر را در آغوش بگیرید، ای میلیون ها!") اپوس ۴۴۳، خود را به او تقدیم کرد. 
 معروف‌ترین اپرت‌های اشتراوس ، و هستند. قطعات رقص زیادی وجود دارد که از مضامین اپرت‌های او وام گرفته شده‌اند، مانند «والس کالیوسترو» اپوس ۳۷۰ (از )، والس «ای اردیبهشت زیبا» اپوس ۳۷۵ (از )، والس « » اپوس ۳۸۸ (از )، و « » اپوس ۴۰۰ (از )، که به شهرت رسیده‌اند در حالی که بسیار ناشناس بودند. به علاوه، اشتراوس یک اپرا به نام نوشت و در میانه آهنگسازی باله بود که در سال ۱۸۹۹ درگذشت. 
 اشتراوس به مبتلا شد و در ۳ ژوئن ۱۸۹۹ در سن ۷۳ سالگی در وین درگذشت. او در به خاک سپرده شد. در زمان مرگ، او هنوز مشغول آهنگسازی باله بود. 
 در سال ۱۹۲۹ با تلاش‌های ، یک برنامه ویژه که تماماً به کارهای اشتراوس اختصاص داشت را در اجرا کرد، اکنون موسیقی اشتراوس به‌طور منظم در اجرا می‌شود. از مفسران برجسته اشتراوس می‌توان به ، که سنت رهبری با ویولن در دست، طبق رسم خانواده اشتراوس، را ادامه داد، اشاره کرد. از این دست افراد می‌توان به ، ، ، و اشاره کرد. علاوه بر این، ، که در سال ۱۹۶۶ تشکیل شد، به ارکسترهای توریستی که زمانی خانواده اشتراوس را بسیار مشهور کرده بودند، ادای احترام می‌کند. در سال ۱۹۸۷، ، نوازنده و رهبر ارکستر هلندی، را نیز ایجاد کرد.
 ادوارد اشتراوس در ۱۳ فوریه ۱۹۰۱ پس از اجرای کنسرت در ۸۴۰ شهر در سراسر جهان، به طرز شگفت‌انگیزی ارکستر اشتراوس را منحل کرد و سازها را رهن داد. آخرین ویولن‌های ارکستر در طوفان آتش جنگ جهانی دوم نابود شدند. 
 بسیاری از آثار اشتراوس که امروزه اجرا می‌شوند ممکن است زمانی به شکل کمی متفاوت وجود داشته باشند، زیرا ادوارد اشتراوس بسیاری از آرشیوهای اصلی ارکستر اشتراوس را در یک کارخانه کوره در منطقه وین در سال ۱۹۰۷ نابود کرد. ادوارد، که در آن زمان تنها بازمانده از بین برادران بود، پس از موافقت با پیمانی بین خود و برادرش یوزف، این حرکت افراطی را انجام داد که هرکس از دیگری زنده بماند، آثار آنها را نابود کند. این اقدام برای جلوگیری از ادعای آثار خانواده اشتراوس توسط آهنگساز دیگری انجام شد. همچنین ممکن است رقابت اشتراوس با یکی دیگر از آهنگسازان محبوب والس و مارش وین، ، به این موضوع دامن زده باشد. 
 دو موزه در وین به یوهان اشتراوس دوم اختصاص دارد. ، جایی که در دهه ۱۸۶۰ زندگی می‌کرد، اکنون بخشی از است. با تمرکز بر یوهان اشتراوس دوم و به کل خانواده اشتراوس تعلق دارد.
 زندگی اعضای خاندان اشتراوس موضوع چندین فیلم و فیلم تلویزیونی است، مانند (۱۹۳۸) که بازتولید شد. (۱۹۷۲)؛ (۱۹۹۱) و (۱۹۹۵). بسیاری از فیلم‌های دیگر از آثار و ملودی‌های او استفاده کردند.
 در سال ۱۹۳۴ یک فیلم زندگی‌نامه‌ای کم‌هزینه از اشتراوس به نام ساخت. پس از سفر به وین، برای ساخت چهار فیلم بلند از خانواده اشتراوس الهام گرفت. یکی از آن‌ها ، یک فیلم زندگینامه ای اقتباس شده از اشتراوس، بود که به عنوان بخشی از دنیای شگفت‌انگیز دیزنی در ایالات متحده در سال ۱۹۶۳ پخش شد.
 مقاله‌های اصلی: و
{"title": "یوهان اشتراوس (پسر)", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%DB%8C%D9%88%D9%87%D8%A7%D9%86_%D8%A7%D8%B4%D8%AA%D8%B1%D8%A7%D9%88%D8%B3_(%D9%BE%D8%B3%D8%B1)&oldid=34969644", "language": "fa"}