مومی سخت و در عین حال شکننده و با نقطهٔ ذوب بالا است که در صنعت کاربرد دارد.
موم نخل از برگ درخت گرفته می‌شود و به نام‌های و (به : ) هم نامیده می‌شود.
موم نخل از اسیدهای چرب، الکل‌های چرب، اسید، و هیدروکربن‌های موجود در گیاه ساخته‌شده‌است. این که به صورت پولک‌های زرد-قهوه‌ای فروخته می‌شود خاصیت براق‌کنندگی خاصی دارد. موم نخل از سخت‌ترین موم‌ها و از گران‌قیمت‌ترین موم‌ها است.
 موم نخل در ساخت واکس چوب و پوشش‌های مات به کار می‌رود. موم نخل عامل صیقل‌دهنده و گران‌قیمتی برای چرم است و دوام آن را زیاد می‌کند. اثر انگشت و تاخوردگی روی آن باقی نمی‌ماند و رنگ آن در اثر تیره نمی‌گردد و چرم را نرم می‌کند. 
 این موم در برای روکش صیقلی محصولات بکار می‌رود. در به عنوان براق‌کننده مصرف می‌گردد و بدنه خودروها را در کارواش‌ها با براق‌کننده گرانقیمتی که حاوی موم نخل و الکل است تمیز و براق می‌کنند. این موم در واکس‌های خودرو کاربرد فراوانی دارد زیرا در برابر ، باران و برف مقاوم است.
در ترکیبی از سه موم را می‌توان یافت: موم ، موم گیاه کندلیلا و موم نخل. 
 از دیگر مزایای آن نفوذ در درزها و شیارها است که باعث می‌شود خط و خش‌های افتاده بر روی رنگ را از دید محو کند و باعث براقیت دو چندان رنگ بدنه شود. این موم باعث می‌شود مولکول‌های آب ریخته شده بر روی بدنه به هم بچسبند و باعث جاری شدن آب از روی رنگ می‌شود. این ماده به پوست آسیبی نمی‌رساند بنابراین در نیز از آن بهره برده می‌شود. 
از موم نخل برای سفت کردن سیال و روان نیز استفاده می‌شود. به خاطر غیر سمی بودن، از آن در قالب‌ها و به عنوان پوشش نخ دندان نیز استفاده می‌شود و حتی به عنوان یک پوشش برای جلوگیری از ذوب شکلات و آب نبات از موم نخل استفاده می‌شود.
{"title": "موم نخل", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%85%D9%88%D9%85_%D9%86%D8%AE%D9%84&oldid=32678071", "language": "fa"}