(به : ) ابزاری برای ایجاد در است. این واکنش به صورت مستقل توسط شیمیدان روسی در سال ۱۸۶۹ و شیمیدان فرانسوی در سال ۱۸۷۲ کشف شد. در این واکنش دو گروه با یکدیگر ترکیب می‌شوند (در آزمایشات اولیه از استفاده می‌شد) و ترکیب جدید β-هیدروکسی کربونیل به وجود می‌آید. این محصولات به عنوان شناخته می‌شوند، که از ترکیب کلمات آلدهید وکتون( ehyde + alk 
 واکنش آلدول دو نسبتاً ساده به یک پیچیده‌تر تبدیل می‌کند. افزایش پیچیدگی به این دلیل بوجود می‌آید که دو جدید (در ترکیب اضافی آلدول، که در طرح زیر با ستاره مشخص شده‌اند) تشکیل می‌شوند. روش مدرن نه تنها امکان انجام واکنش‌های آلدول با بالا را امکان‌پذیر می‌سازد، بلکه تنظیمات نسبی و این مرکزهای کایرال را نیز کنترل می‌کند. این توانایی در سنتز انتخابی خاص قابل توجه است زیرا استریوایزومرهای مختلف می‌توانند از نظر شیمیایی و زیستی بسیار متفاوت باشند.
 به عنوان مثال، واحدهای آلدول استریوژنیک به ویژه در ، دسته ای از متداول هستند. در طبیعت، پلی کتیدها توسط ساخته می که بر روی تراکم‌های تکراری اثر می‌کنند. سپس محصولات ۳٬۱-دی‌کربونیل این واکنش‌ها می‌توانند به طیف گسترده‌ای از ساختارهای جالب مشتق شوند. غالباً، چنین اشتقاق‌هایی شامل کاهش یکی از گروه‌های کربونیل، و تولید زیر واحد آلدولی است. برخی از این ساختارها دارای خواص بیولوژیکی قوی هستند: به عنوان مثال ، عامل یا . اگرچه سنتز بسیاری از این ترکیبات زمانی تقریباً غیرممکن تلقی می‌شد، روش آلدول در بسیاری از موارد امکان کارآمد آن‌ها را فراهم نموده‌است. 
 یک متداول و نوین آلدولی، که در بالا نشان داده شده‌است، ممکن است شامل یک به باشد. گاهی اوقات، پس از تشکیل، محصول آلدول می‌تواند و یک ایجاد کند. به این واکنش گفته می‌شود. انواع مختلفی از هسته‌دوست‌ها ممکن است در واکنش آلدول استفاده شوند، از جمله ، و انول کتون، آلدهیدها و بسیاری دیگر از ترکیبات . شریک معمولاً یک آلدهید یا کتون است (طیف گسترده‌ای دارد، مانند ). هنگامی که هسته‌دوست و الکترون‌دوست متفاوت باشند، واکنش را واکنش نامند. در اصطلاح، زمانی که هسته‌دوست و الکترون‌دوست یکسان هستند، واکنش، یک نامیده می‌شود.
{"title": "واکنش آلدول", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%88%D8%A7%DA%A9%D9%86%D8%B4_%D8%A2%D9%84%D8%AF%D9%88%D9%84&oldid=30858835", "language": "fa"}