، (به : )، زاده ۲۵ ژوئیه ۱۹۲۱ در شهر ، درگذشته ۳۱ مارس ۲۰۰۷ میلادی در واقع در ، ، محقق و دانشمند در رشته‌های ، ، و بود. وی پس از اتمام دوره دبیرستان در سال ۱۹۳۹ در فیلاخ به تحصیل در رشته‌های و در دانشگاه پرداخت. واتسلاویک مدرک دکترای خود را در رشته فلسفه در سال ۱۹۴۹ دریافت کرد. از سال ۱۹۵۱ تا ۱۹۵۴ در رشته روان درمانی به تحصیل اشتغال داشت و در این رشته نیز پایان‌نامه دریافت کرد. او در سال ۱۹۵۷ کرسی روان درمانی دانشگاه در شهر را بدست گرفت که تا سال ۱۹۶۰ در اختیار داشت. واتسلاویک از مهم‌ترین محققین «تئوری » محسوب می‌شود. او بیشترین تجربیات خود را در این مورد از طریق بیماران مبتلا به کسب کرد. واتسلاویک در سال ۱۹۶۰ به مهاجرت کرد و به محققین «گروه پالو آلتو» در کالیفرنیا پیوست و از سال ۱۹۶۷ استاد رشته شد.
 واتسلاویک نویسنده ماهری بود و چندین کتاب به رشته تحریر درآورده. برخی از این کتابها، از جمله: «واقعیت تا چه حد واقعیست»، بی معنایی معنا و معنای بی معنایی، «اگر تو واقعاً عاشق منی پس حتماً حاضری هم بخوری» و «راهنمای بدبخت بودن»، نام نسخه انگلیسی: "Ultra-Solutions: How to Fail Most Successfully" است که معروفیت جهانی کسب کردند.
 پاول واتسلاویک در کتاب «راهنمای بدبخت بودن» که او را در جهان معروف کرد، روش بسیار جالبی اتخاذ کرده وبا حکایت‌های بسیار کوتاه و شیرین آیینه را جلوی صورت خواننده می‌گیرد تا خودش را بشناسد. از جمله حکایت زیر که هنوز بین اهل فن در سر زبانها است و در دروس دانشگاه‌ها تدریس می‌شود.
{"title": "پاول واتسلاویک", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%BE%D8%A7%D9%88%D9%84_%D9%88%D8%A7%D8%AA%D8%B3%D9%84%D8%A7%D9%88%DB%8C%DA%A9&oldid=32127654", "language": "fa"}