مشهور به (زادهٔ ۲ اردیبهشت ۱۳۱۳ – درگذشتهٔ ۱۳ اسفند ۱۳۹۸) ، ، ، و اهل بود. او در طول عمر خود از اعضای هیئت مدیره انجمن‌های مختلف ادبی از جمله و دبیر انجمن ادبی حافظ بود. همچنین بعضی از اشعار او در رادیو خوانده شده‌است. او از معدود شاعران اهل همدان بود که به گویش همدانی شعر نیز سروده‌است. اشعار احمد نیک‌طلب را به سبک‌های و می‌دانستند. قالب بیشتر سروده‌های او غزل و ترانه و قصیده است که اغلب با مضامین عاطفی و اجتماعی به طبع رسیده‌است. نام دیوان اشعار او سایه سار الوند است. او کارشناس رشتهٔ روابط عمومی و روزنامه‌نگاری از بود. نخستین مقاله او در مجله ارمغان به چاپ رسید. 
 احمد نیک‌طلب فرزند علی متخلص به «یاور همدانی» ۲ اردیبهشت سال ۱۳۱۳ خورشیدی در همدان زاده شد. او تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در همدان گذراند. او آموزش عالی را در مقطع کارشناسی رشتهٔ روابط عمومی و روزنامه‌نگاری، در دانشکدهٔ علوم و ارتباطات اجتماعی تهران به پایان برد. نخستین مقاله او در مجله ارمغان به چاپ رسید. او مدتی در دبیرستان‌های همدان و تدریس کرده‌است. سپس، کارمند شد. کمتر از دو سال در آن جا به سر برد و بعد به رفت. پس از آن، از کارمندان شد. 
 او سیزده ساله بود که به سرودن اشعار پرداخت و در انجمن‌های ادبی همدان و تهران از جمله حضور فعال داشته و مدت چهار سال نیز دبیر انجمن ادبی بوده‌است. همچنین، او عضو هیئت رئیسه انجمن ادبی ایران و هند بوده‌است. 
 یاور همدانی همچنین از اعضای به حساب می‌آمد. ، ، ، ، ، ، گلشن کردستانی، حسین لاهوتی، و دیگر افراد سرشناس از آشنایان و همکاران او بودند. در سنین جوانی، شعر او مورد تشویق محمدحسین بهجت تبریزی ( ) قرار گرفت. 
او با این که شاعر کلاسیک سرایی به‌شمار می‌آمد اما در مجامع ادبی نیز حضور می‌جست. در این مجامع او با آشنا شد که خود از نقاشان برجسته زمانه خود بود. در طی این آشنایی، نیک‌طلب با خواهر او به نام فرخنده ازدواج کرد و حاصل آن چهار فرزند شد با نام‌های ، رامک، پوپک و سیامک. اشعار احمد نیک‌طلب را به سبک‌های هندی و عراقی می‌دانستند. 
 احمد نیک‌طلب نیز بود. از او به عنوان خوش‌خط‌ترین شاعر ایران یاد می‌کرد. به خاطر نزدیکی دفتر موسیقی وزارت ارشاد با (مرکز) در خیابان خارک (کنار ) او با استادان بزرگ خط در ارتباط بود. او به ویژه با علی راهجیری که از استادان قدیمی خط به حساب می‌آمد دوستی صمیمی داشت. به همین موضوع، او شعری از یاور را با در کتاب آموزش خوشنویسی خویش می‌نوشت. همچنین قصیده «ما سوا را تا فراسو یا علی» با خط نستعلیق توسط استادی دیگر درون همان انجمن نوشته شد. 
 احمد نیک‌طلب از دهه ۳۰ همکاری خود را با در کنار شخصیت‌هایی همچون آغاز کرد. که ترانه‌های بسیاری از او از آن زمان بر روی موسیقی خوانده شده‌است. جریان گویندگی او در ، از زمانی آغاز شد که روزی، در حالی که گویندهٔ دیگری به‌طور زنده در حال خواندن شعر فارسی بود دچار اشتباهات مختلفی در خوانش واژگان و برقراری اوزان عروضی شد. او این موضوع را هم‌زمان، به تهیه‌کننده گوشزد کرد. به همین سبب از او دعوت به عمل آمد. پس از یک هفته، به او برنامه‌ای در حدود یک ساعت در رادیو به‌طور مستقل، برای خواندن اشعار فارسی و بومی داده شد. این موضوع در همدان دهه ۳۰ با شهرت وی در همان شهر، همگام شد. او با به کار خود در و ادامه داد. بسیاری از ترانه‌های محلی همدانی وی ضمن پخش در برنامه‌های رادیو ایران، به زبان‌های بیگانه شرقی مانند چینی نیز ترجمه شده‌است. 
به گزارش خبرگزاری فارس؛ مدت‌های زیادی را در همسایگی با یاور همدانی زندگی می‌کرد. 
 همچنین در سفر دیگری در سال ۱۳۶۳ خورشیدی، به همراه گروه شاعران (شامل قدسی خراسانی، ، گلشن کردستانی، ، ، و ) به سفر کرد و آخرین دیدار او با (پیش از بستری شدن شهریار در بیمارستان) بود. 
 احمد نیک‌طلب با برخی نهادهای فرهنگی مانند حوزه هنری، شورای شعر و ادب ستاد اقامه نماز، شورای شعر دفتر موسیقی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و شورای شعر و ادب معاصر اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان تهران همکاری داشته‌است. 
 احمد نیک‌طلب در سحرگاه ۱۳ اسفند ۱۳۹۸ خورشیدی در سن ۸۵ سالگی بر اثر بیماری قلبی در بیمارستان رسالت درگذشت. او دو هفته پیش از این، در بیمارستان کسری بستری شده بود و پس از آن مدتی را در خانه به‌سر می‌برد. 
 به خاطر ورود به کشور و قانون ممنوعیت برگزاری تجمعات، مراسم بزرگداشت و یادبود یاور همدانی را به پس از عید سال ۱۳۹۹ موکول کردند. 
 بنا به گزارش‌های خبرنگاران حاضر، از جمله خبرنگار خبرگزاری ایسنا، زمان تشییع در تاریخ چهارشنبه ۱۴ اسفند ۱۳۹۸ خورشیدی بود که با وجود هماهنگی‌های لازم و تاییدیه از سوی و معاونت‌های فرهنگی و هنری مبنی بر خاکسپاری در آرامگاه فرهیختگان ادب و هنر شماره ۹۵۳ که با وصیت او نیز همراه بود، با ممانعت مسئول‌های مواجه شد. هرچند خبرگزاری‌های دیگر مانند برنا علت تأخیر یک روزه و انتقال آن به پنجشنبه و تغییر محل خاکسپاری را خلل در مدیریت سازمان بهشت زهرا به علت همه‌گیری ویروس کرونا روایت کرده‌است. در پنجشنبه ۱۵ اسفند ۱۳۹۸ خورشیدی، در ردیف ۱۴۴ شماره ۳۴ در ی تهران به خاک سپرده شد. 
 به منظور بزرگداشت چهلمین روز درگذشت احمد نیک‌طلب (معروف به یاور همدانی) جمعه ۲۲ فروردین‌ماه، ساعت ۲۱، برنامه مستقلی با عنوان شمع انجمن با حضور جمعی از شاعران و شخصیت‌های فرهنگی و دانشگاهی ایران، هند، پاکستان و افغانستان در فضای مجازی برگزار شد. 
 احمد نیک‌طلب در پنجاه و دومین عصرانه ادبی فارس در سال ۱۳۹۴ مورد تجلیل قرار گرفت. در این مراسم افرادی مانند ، سخنرانی کردند. 
 در آبان ۱۳۹۵ آیین بزرگداشت احمد نیک‌طلب در برگزار شد. 
 
 
 
 
 
 
 
 
 این کتاب شامل غزلیات، قصاید، مثنوی‌ها، دوبیتی، رباعی، ترانه‌ها و ترانه‌های محلی از احمد نیک‌طلب (یاور همدانی) است که با مقدمه (جذبه) در ۵۹۲ صفحه گرد آورده شده‌است. این کتاب در سال ۱۳۸۳ توسط نشر سوره مهر به چاپ رسیده‌است. این دیوان مشتمل بر سروده‌هایی است به سبک کلاسیک که اغلب با مضامین عاطفی و اجتماعی به طبع رسیده‌است. بنا به گفته خبرگزاری ایسنا پیش از انتشار این کتاب شعرهای شاعر را که به لهجهٔ همدانی گفته بود مورد استقبال (پژوهشگران ادبی و زبانشناسی) قرار گرفته بود که سبب انتشار این کتاب شد. گزیده اشعار برگرفته از این دیوان است. اغلب اشعار این مجموعه را مضامین آیینی و اجتماعی به خود اختصاص می‌دهند که در قالب کلاسیک غزل و قصیده سروده شده‌اند. 
 بنا به گفته ۱۷ آبان ۱۳۸۴؛ این دیوان دارای محتوایی با و انقلاب نیز هست و غزل‌های موجود در آن به سبک‌های و است. کتاب در کتابخانه ویدنر با کد "HXVHF۵" و به گفته پسر وی به عنوان تنها منبع گویش‌های همدانی نگهداری می‌شود. 
 که از سوی انتشارات درسلسله کتاب‌های پیشکسوتان ادبیات معاصر به چاپ رسیده‌است، شامل سروده‌های یاور همدانی در قالب‌های گوناگون غزل، قصیده، چهارپاره، مثنوی، ترکیب بند رباعی، دوبیتی و بومی سروده‌ها به است. 
 به گزارش آیین رونمایی مجموعه اشعار احمد نیک طلب (یاور همدانی) به همت دفتر شعر آفرینش‌های ادبی حوزه هنری و در سالن آموزش برگزار شد. به گفته پایگاه خبرگزاری حوزه هنری، در مراسم رونمایی از دیوان یاور همدانی، افرادی چون ، ، رضا اسماعیلی، رئیس انجمن ادبی باران، رئیس انجمن ادبی جامی، رئیس انجمن ادبی جامی، حامد عمادزاده، ، و تنی چند از شاعران و دوستان و آشنایان احمد نیک‌طلب در این مراسم سخنرانی کردند. 
 همچنین در آذر ۱۴۰۰؛ نشست رونمایی و معرفی دیوان یاور همدانی در جلسه‌ای با نام با حضور تعدادی از نویسندگان و شاعران استان همدان، خانواده و مقامات و اسناد غرب کشور در همدان برگزار شد. به گزارش و روزنامه هگمتانه، قرار است از طرف نهاد کتابخانه‌های عمومی کشور حداقل یک جلد از دیوان یاور همدانی به تمامی کتابخانه‌های عمومی استان همدان اهدا شود. 
 . 
 آخرین شعری است که او به آن را خوانده‌است. او همچنین این شعر را در برنامه در مصاحبه ای با در سال خوانده بود. این غزل در کتاب سایه سار الوند به چاپ رسیده‌است.
{"title": "یاور همدانی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%DB%8C%D8%A7%D9%88%D8%B1_%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86%DB%8C&oldid=35002572", "language": "fa"}