( پیشین) ملّی و بزرگترین ورزشگاه است. این ورزشگاه برای میزبانی که در برگزار می‌شد، ساخته شد. این ورزشگاه در واقع بخشی از است؛ که بازی‌های خانگی و همچنین دو تیم بزرگ پایتخت‌نشین و در این ورزشگاه برگزار می‌شود.
 طبق گزارشی که در مهرماه سال ۱۳۹۲ در منتشر شد، ورزشگاه آزادی در میان ۲۰ ورزشگاه برتر جهان جای گرفت. همچنین این ورزشگاه برای مدت زیادی در رسانه‌های مطرح جهان از جمله به‌عنوان یکی از بزرگ‌ترین ورزشگاه‌های جهان مطرح بود. 
 ورزشگاه آزادی تهران از نظر استانداردها و ضوابط دارای نمره A- است. 
 ورزشگاه آریامهر (آزادی)، با بالاترین معیارهای بین‌المللی دوران خود و برای با مساحت ۱۴۱٬۰۰۰ در ساخته شد. طراحی و ساخت این ورزشگاه را به عهده گرفت و در تاریخ ۲۵ مهر ۱۳۵۰ گشایش یافت. و در ۱۰ شهریور ۱۳۵۳ و همزمان با رسماً بازگشایی شد. 
 این ورزشگاه تا سال ۱۳۵۷، آریامهر خوانده می‌شد که با رخ دادن و در پی تغییرنام‌های گسترده در کشور، «آزادی» نام گرفت. 
 در سال ۲۰۱۸ میلادی، فرهاد نیکوخصال، مدیر ورزشگاه آزادی اعلام داشت که بیشترین کار بازسازی ورزشگاه آزادی در بخش وی‌آی‌پی، اصلاحاتی در معابر، جایگزینی صندلی‌های قدیمی، اصلاح اتاق داوران، دبیرخانه کنفدراسیون آسیا، اتاق ناظرین، اتاق بررسی دوپینگ، کنفرانس خبری و محوطه میکسدزون و اصلاح پشت دروازه‌ها بوده‌است. همچنین پس از راه‌یابی به فینال ، دروازه‌های کنترل ورود تماشاگران در ورزشگاه نصب شدند تا استانداردهای بین‌المللی رعایت شود. 
 در همین سال ۲۰۱۸، شماری دستشویی جدید هم در ورزشگاه آزادی کشف شدند؛ که بنابر گزارش‌ها، پشت یک دیوار مخفی بودند. 
 در سال ۲۰۲۰ میلادی، گزارشی منتشر شد که نشان می‌داد بخش‌های اطراف ورزشگاه آزادی به زباله‌دانی و محل تخلیه پسماندهای فلزی تبدیل شده‌بودند. همچنین بخش‌های قابل توجهی از زمین‌های اطراف ورزشگاه که در اختیار مجموعه بوده و به عنوان پارکینگ ثبت شده بودند، مورد ساخت و ساز قرار گرفتند و در گزارشی، به تقسیم اراضی مجموعه ورزشی آزادی پرداخته شد. 
 مقالهٔ اصلی: ورزشگاه آزادی، بخشی از مجموعه ورزشی آزادی است. این مجموعه ورزشی هم‌اکنون با دارا بودن سالن‌های چند منظوره، سالن دوازده هزار نفری و دریاچه مصنوعی یکی از بی‌نظیرترین مجموعه‌های ورزشی خاورمیانه و آسیا می‌باشد. این مجموعه در آغاز با نام جهت برگزاری (سال ) ساخته شد و در دهم شهریور همان سال گشایش یافت. پس از در سال ۱۳۵۷ خورشیدی، به مجموعه ورزشی آزادی تهران تغییر نام داد.
 این ورزشگاه در روز ۲۵ مهر ۱۳۵۰ و یک روز پس از افتتاح افتتاح شد. مراسم افتتاح این ورزشگاه در واقع پایان رسمی بود که به مدت ۵ روز در ایران برگزار شده بود. با این حال نخستین مسابقه فوتبال که در این ورزشگاه برگزار شد، بازی دوستانه بین دو تیم و در تاریخ ۲۷ اسفند بود که با پیروزی چهار بر دو کروزیرو به پایان رسید. نخستین گلزن و نخستین گلزن ایرانی این ورزشگاه بود. در بین دو نیمه مسابقه به اجرای برنامه پرداخت. 
نخستین بازی دو تیم ایرانی در این ورزشگاه در تاریخ ۲۵ خرداد ۱۳۵۲ بین دو تیم تهرانی و از سری مسابقات چهار جانبهٔ برگزار شد که با دو گل و اکبر مالکی تیم این بازی را با برد پشت سر گذاشت. بعد از این بازی و در فینال بازی‌های جام اتحاد دو تیم و در همین ورزشگاه به مصاف هم رفتند که تاجی‌ها با گل دقیقه ۳ موفق به کسب برد در این بازی شدند. تیم با کسب این برد هم اولین دربی در ورزشگاه آزادی را با برد پشت سر گذاشتند و هم اولین تیمی شدند که قهرمانی را در این ورزشگاه جشن می‌گیرند. 
همچنین نخستین بازی در این ورزشگاه، دیدار مقابل در روز ۱۴ اردیبهشت ۱۳۵۲ و در چارچوب مسابقات مقدماتی بود که در نهایت با تساوی بدون گل خاتمه یافت. 
 زمین بازی ورزشگاه از و اطراف یک در هشت ردیف از جنس قرار دارد و در قسمت غربی ورزشگاه و ضلع جنوب جایگاه ویژه، جایگاه گزارشگران صدا و سیما و در جنب راست این محل جایگاه خبرنگاران با ظرفیت ۸۵ نفر ساخته شده‌است. 
 زمان تخلیه برای ورزشگاه ۱۱ دقیقه محاسبه شده‌است. تونل‌ها و راهروهای ورزشگاه به گونه‌ای پیش‌بینی شده‌اند که وسایل نقلیه مانند آتش‌نشانی، تمیزکاری و همچنین کانتینرهای مخصوص تلویزیون می‌توانند در هنگام لزوم تا نزدیک جایگاه بیایند. 
 گنجایش این ورزشگاه ۷۸٬۱۱۶ صندلی است. تا پیش از نصب صندلی در ورزشگاه، گنجایش این ورزشگاه ۱۰۰ هزار نفر بود؛ اما پس از نصب صندلی و اعلام تعداد دقیق صندلی‌ها، گنجایش اسمی ورزشگاه به ۷۸٬۱۱۶ نفر کاهش یافت. 
 معمار و طراح این ورزشگاه است، طرح وزشگاه براساس دید کامل برای همه تماشاچیان در نظر گرفته شده‌است بطوریکه بیشترین دید تماشاچی از مرکز زمین در شمال و جنوب ۱۳۶ متر و در شرق و غرب ۱۲۶ متر است. 
 در کنار ورزشگاه آزادی دو زمین چمن قرار دارند که با نام‌های زمین شماره ۲ و ۳ شناخته می‌شوند. این دو زمین چمن، مخصوصاً زمین شماره ۲ تا مدت‌ها محل تمرین تیم‌های ملی فوتبال ایران و تیم‌های باشگاهی از جمله استقلال و پرسپولیس بوده‌اند. 
 
 
 
 
 مهم‌ترین رویدادهای بین‌المللی برگزار شده در این ورزشگاه از هنگام ساخت تاکنون:
 
 
 
 
 روش‌های رفتن به استادیوم آزادی شامل ، و (یا وسیله نقلیه) شخصی می‌شود؛ که به نام همین ورزشگاه هم هست، یکی از ایستگاه‌های است. این ایستگاه در اتوبان تهران – کرج، جنب مجموعه ورزشی آزادی قرار دارد.
 این ایستگاه در سال ۱۳۸۶ تأسیس شد؛ ایستگاه متروی صادقیه یکی از راه‌های رفتن به این ایستگاه است. ایستگاه استادیوم آزادی پس از ارم سبز قرار دارد.
 همچنین در کنار ورزشگاه یک پایانه و نیز قرار دارد. این ورزشگاه محل پارک برای ۴۰۰ وسیله نقلیه به صورت سر پوشیده و ۷ هزار جای پارک در بیرون از ورزشگاه دارد.
{"title": "ورزشگاه آزادی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%88%D8%B1%D8%B2%D8%B4%DA%AF%D8%A7%D9%87_%D8%A2%D8%B2%D8%A7%D8%AF%DB%8C&oldid=34863553", "language": "fa"}