: )، در عالم صغیر به شکل تعینات تجلی می‌کند.
 نامتناهی، بر اثر ، نسبیت می‌یابد و به چهار مرتبهٔ تنزل می‌کند:
 
 
 
 این تعینات در عالم صغیر به صورت تعینات پنج گانهٔ پانچ کوشا (Panch-kosa) یعنی قشر طعام، قشر نفس، قشر ذهن و قشر عقل و غیره جلوه می‌کنند. این تعینات حجاب و پرده ای ایجاد می‌کند و مانع آن می‌شود که ما نور باطن خویش را ببینیم.
 تخیل جهانی و عینی «مایا» و تخیل و شخصی «اویدا» (avidya) است. ، عجز و ناتوانی ما برای تشخیص و تفکیک (viveka) از غیر واقعیت است.
 «مایا» که قوهٔ متخیله است، آفرینش را بر اثر یک سلسه «برنهادن» غیر واقعیت به واقعیت ایجاد می‌کند.
 در رسالات ، را که از مایع نجومی (Astral Fluid) شکل گرفته‌است، پرانامایا کوشا (Prānamaya kosha) نام می‌نهند، و را اننامایا کوشا (Annamaya kosha) می‌خوانند، که به ترتیب به معنای پوشش‌های تشکیل شده از پرانا و خوراک می‌باشند. پوشش، یا جلد سومی، که دارای قدرت‌های روانی است، روحی یا مانومایا کوشا (Manamaya kosha) نام دارد.
 پرانا به عنوان اولین اصل خلقت، (ماهات) است که در همه چیز ساری است، و به‌طور فردی، پرانامایاکوشا (Pranamayakosha) را درست می‌کند، مایع نجومی؛ پرانامایاکوشا (Pranamaykosha)، اننامایاکوشا (Annanamaykosha)، و مانومایاکوشا (Manomayakosha) را به هم مرتبط می‌کند.
{"title": "پانچ کوشا", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%BE%D8%A7%D9%86%DA%86_%DA%A9%D9%88%D8%B4%D8%A7&oldid=34948773", "language": "fa"}