موشک هوا به هوا ( : AA-X-13/AA-13 پیکان) یک برد بلند ساخت است. از این موشک با نام‌های R-VD, K-37, Izdeliye 610 و کد نیز نامبرده می‌شود.
 این موشک به منظور هدف قرار دادن هواپیماهای طراحی شده در حالی که هواپیمای شلیک‌کنندهٔ (پلتفرم پرتاب) در منطقه‌ای خارج از برد و تیررس محافظ هواپیمای هدف ( ) قرار داشته باشد. هر چند موشک مذکور اولین بار توسط هواپیمای مورد آزمایش قرار گرفت، اما در این جنگنده جایگزین موشک نشد، بلکه برای استفاده توسط هواپیماهای ، و سایر آینده در نظر گرفته شد. دورترین فاصله‌ای که این موشک پرتاب شده‌است فاصلهٔ ۳۰۰ کیلومتری و به‌سوی یک هواپیمای هدف آزمایشی بوده‌است.
 در هنگام پرتاب آر-۳۷ ابتدا موشک توسط هواپیمای پلتفرم شلیک می‌شود. سپس موشک رو به بالا اوج می‌گیرد و مسافت ۱۵۰ کیلومتر را به‌صورت مستقیم و با استفاده از پیشران خود رو به جلو حرکت می‌کند. پس از طی این مسافت، پیشران موشک خاموش می‌شود و باله‌چه‌های جانبی موشک باز می‌شوند. موشک با استفاده از ذخیره‌شده در آن ادامه مسیر را به سوی هدف گلاید می‌کند؛ بنابراین برد نهایی موشک بستگی به میزان اوجگیری اولیه و زاویهٔ پرتاب توسط هواپیمای پلتفرم بستگی دارد و بسته به ارتفاع اوجگیری موشک، بین ۲۰۰ تا ۴۰۰ کیلومتر متغیر است. این روش شلیک موشک علیه هواپیماهای کندپرواز و کم‌مانور مانند هواپیماهای آواکس یا تانکرهای و پرسرعت به مانند جت‌های جنگنده مؤثر است.
 مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. « ». در ، بازبینی‌شده در انگلیسی.
{"title": "ویمپل آر-۳۷", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%88%DB%8C%D9%85%D9%BE%D9%84_%D8%A2%D8%B1-%DB%B3%DB%B7&oldid=34841805", "language": "fa"}