( : ؛ ‏ ۲۹ ژوئن ۱۸۴۲ – ۲۶ آوریل ۱۹۲۴) ، ، نوازندهٔ و مربی موسیقی در پایان عصر بود.
 او در سن سه سالگی در اثر ابتلا به دچار شد. یوزف در به «مؤسسهٔ نابینایان» و همچنین «کنسرواتوار انجمن دوستداران موسیقی» رفت و آهنگسازی را زیر نظر « » (از استادان ) و نواختن پیانو را زیر نظر «ادوارد پیکرد» فرا گرفت.
 بعدها یوزف لابور به اجرای موسیقی در سرتاسر اروپا پرداخت و در جریان این اجراها، با که او هم نابینا بود، دوستی ماندگاری پیدا کرد.
 او شاگردان برجسته‌ای تربیت کرد که از آن میان می‌توان به (همسر )، و اشاره کرد. آلما مالر از سن ۱۴ سالگی، به مدت ۶ سال، شاگرد لابور بود و در دفتر خاطراتش، اشاراتی متعددی به استاد برجسته و محترم خود نموده‌است.
 یوزف لابور دوستی نزدیکی با خانوادهٔ داشت و در جلسات هنری و اجراهای خصوصی موسیقی‌دانان برجسته‌ای چون ، ، ، و در منزل این خانواده حضور می‌یافت.
 برادر ، فیلسوف نامدار اتریشی، همواره یوزف لابور را ستایش می‌کرد و او را یکی از «۶ آهنگساز جداً بزرگ موسیقی» و در کنار ، ، ، و قرار می‌داد.
{"title": "یوزف لابور", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%DB%8C%D9%88%D8%B2%D9%81_%D9%84%D8%A7%D8%A8%D9%88%D8%B1&oldid=30803779", "language": "fa"}