(به : ) اولین فیلم بلند سینمایی فیلمی شاعرانه و ضد جنگ است که سال ۱۳۸۶ در ارتفاعات شهرستان ساری در شمال ایران (مازندران) در شرایط سخت برفی فیلمبرداری شده‌است. این فیلم اولین فیلم بلند سینمایی به زبان مازنی در تاریخ سینمای ایران است که در جشنواره بین‌المللی فیلم فجر ۱۳۸۷ به نمایش در آمده و جایزه بهترین فیلمبرداری را به دست آورده است و حضور بین‌المللی موفقی داشته و جوایز و افتخارات بسیاری همچون تندیس بهترین فیلم اول از جشنواره بین‌المللی فیلم مونترال کانادا را نصیب خود کرده‌است.
 شهربانو، زنی تنها در میان جنگل‌های شمال است که از پدر پیر و بیمار خود پرستاری می‌کند او کابوس‌ها، آرزوها و رویاهایش را بر دیوار خانه‌اش نقاشی می‌کند. در سالیانی دور او به همراه نامزدش شهرام در به عنوان پزشک حضور داشته‌اند. شهربانو پس از زخمی شدن به اسارت درآمده و تا گردن او را در گودالی دفن می‌کنند، موشهای صحرایی پای مجروح اش را می‌جوند. او رنج سال‌های اسارت را به عشق نامزدش شهرام تحمل کرده‌است اما بعد از آزادی از زندانهای عراق در برگشت به میهن متوجه می‌شود که شهرام با صمیمی‌ترین دوست زندگی اش ازدواج کرده‌است. او تصمیم می‌گیرد … 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 سرپرست هیئت داوران بخش مسابقه فیلم‌های اول بلند سینمایی مونترال گفت: وقتی لیموها زرد شدند … فیلمی شاعرانه و انسانی با تصاویر بسیار زیبا و شگفت‌انگیز است که با کارگردانی مسلط و دقیق و بازی‌های روان بازیگرانش، ما را وادار کرد تا جایزه بهترین فیلم را به این کارگردان خلاق ایرانی تقدیم کنیم. 
 هیئت داوران جشنواره بین‌المللی فیلم «تیرانا» در بیانیه خود اعلام کردند: «محمدرضا وطن دوست " کارگردان ایرانی بدون اینکه کنترل جزئی‌ترین چیزها را از دست بدهد، با ظرافت کامل ما را در طول داستانش هدایت می‌کند.»
{"title": "وقتی لیموها زرد شدند", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%88%D9%82%D8%AA%DB%8C_%D9%84%DB%8C%D9%85%D9%88%D9%87%D8%A7_%D8%B2%D8%B1%D8%AF_%D8%B4%D8%AF%D9%86%D8%AF&oldid=32860108", "language": "fa"}