(به : ) واکنشی در است که طی آن با برای تولید رخ می‌دهد. این واکنش یکی از قدیمی‌ترین واکنش‌های گلیکوزیلی‌شدن است که به افتخار ویلهلم کونیگز (۱۸۵۱-۱۹۰۶)، شاگرد و همکار ، و ادوارد نور، شاگرد کونیگز، نامگذاری شده‌است.
 در شکل اصلی این واکنش، کونیگز و با الکل در حضور واکنش دادند. اندکی بعد، فیشر و آرمسترانگ یافته‌های بسیار مشابهی را گزارش کردند. 
 در مثال بالا، نتیجه شیمی فضایی با حضور گروه همسایه در C تعیین می‌شود که اثر ایجاد می‌کند، و منجر به تشکیل یک آرایش فضایی ۲٬۱-ترانس می‌شود. (به عنوان مثال ، ، ) به‌طور کلی اثر کمک گروه مجاور خوبی دارند، در حالی که (مثلاً ، و غیره) این کار را انجام نمی‌دهند، که منجر به تشکیل مخلوطی از ایزومرهای فضایی می‌شود.
 در مرحله اول این واکنش، گلیکوزیل برومید با واکنش داده و به وسیله حذف و آنیونِ نقره کربنات به یون اگزوکاربنیوم تبدیل می‌شود. از این ساختار یک حلقه دی‌اکسولانیوم تشکیل می‌شود که توسط متانول از طریق مکانیسم در اتم کربن کربونیل مورد حمله قرار می‌گیرد. این حمله منجر به وارونگی مرکز کایرال می‌شود. پس از پروتون‌زدایی از اکسونیومِ واسطه، گلیکوزیدِ محصول تشکیل می‌شود. 
 همچنین این واکنش می‌تواند برای کربوهیدرات‌ها با سایر گروه‌های محافظت‌کننده اعمال شود. در سنتز الیگوساکارید به جای متانول از کربوهیدرات‌های دیگری استفاده می‌شود که با گروه‌های محافظت‌کننده به گونه ای اصلاح شده‌اند که فقط یک گروه هیدروکسیل قابل دسترس است.
{"title": "واکنش کونیگز–نور", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%88%D8%A7%DA%A9%D9%86%D8%B4_%DA%A9%D9%88%D9%86%DB%8C%DA%AF%D8%B2%E2%80%93%D9%86%D9%88%D8%B1&oldid=33688886", "language": "fa"}