(K) به گروهی از محلول در چربی گفته می‌شود که در نور خورشید است و در نقش دارند. نام ویتامین K از حرف نخست واژه Koagulation در یا Coagulation در زبان دانمارکی گرفته شده است. 
 در سال ۱۹۳۵ میلادی، دانشمندی بنام متوجه وجود ماده‌ای در بدن شد که باعث انعقاد خون می‌شد. وی این ماده را «ویتامین کا» نام‌گذاری کرد. 
 ویتامین K را که برای لخته‌شدن طبیعی خون لازم است فعال می‌کند. ویتامین کا مانند محلول در است و بدن برای جذب آن نیاز به دارد. این ویتامین در برابر ، پایدار است اما در مقابل و یخ زدگی از بین می‌رود. هر چه هوا گرمتر شود نیاز بدن به ویتامین K بیشتر می‌شود. 
 ویتامین K نامی عمومی برای دو گروه کوچک از ویتامین‌های کا۱ (فیلوکینون) و کا۲ (مناکینون) است که تفاوت اندکی در ساختار مولکولی با یکدیگر دارند. هر دو، کارکردی همانند دارند هر چند هنوز پژوهش‌های بسیاری لازم است تا تفاوت میان این دو به درستی دریافته شود. ویتامین کا۲ نسبت به کا۱ بهتر جذب می‌شود و مدت زمان طولانی‌تری در بدن ذخیره می‌ماند. بدن می‌تواند مقداری از ویتامین کا۱ را به کا۲ تبدیل کند. 
 مهمترین فایده این ویتامین K جلوگیری از خونریزی است. این ویتامین برای کنترل و درمان خون‌ریزی ناشی از بیماری‌های ، ، و سودمند است و همچنین خونریزی‌های ناشی از استفاده طولانی مدت از و را درمان می‌کند. به‌علاوه ویتامین K در درمان خون‌ریزی شدید در دوران و بهبود وضعیت استخوان‌ها و قلب مفید است. به نوزادان زودرس که امکان خون‌ریزی در آن‌ها زیاد است هم بعد از تولد ویتامین کا تزریق می‌کنند. همچنین این ویتامین در پیشگیری از ، ، و بیماری‌های کبدی سودمند است. نوع مصنوعی آن که محلول در آب است در درمان زخم‌های پوستی مفید است.
 فقر ویتامین K در انسان شایع نیست.معمولا مقادیر کافی آن از طریق رژیم غذایی تامین می شود. 
 با این حال کمبود ویتامین کا باعث خونریزی در گرما می‌شود. عواملی مانند عدم جذب چربی در روده، بیماری‌های کبد، و مصرف آنتی‌بیوتیک باعث از بین بردن باکتری‌های روده ممکن است باعث کمبود ویتامین کا در بدن شوند. باید به شیر نوزادانی که با شیر مصنوعی تغذیه می‌شوند، آب پرتقال، آب گوجه‌فرنگی و آب حبوبات سبز را (در صورتی که زیاد دچار خون‌ریزی می‌شوند) افزود. در نوزادانی که به وسیلهٔ تغذیه می‌شوند ویتامین کا به وسیلهٔ شیر مادر به آنان منتقل می‌شود. در کودکانی که فقط از شیر مادر تغذیه می‌کنند نیز احتمال کمبود ویتامین کا وجود دارد. پرتوزایی (مانند ) و همچنین آلودگی هوا این ویتامین را در بدن از بین می‌برند. 
 نیمی از ویتامین کا مورد نیاز بدن توسط باکتری‌ها در رودهٔ خود انسان ساخته می‌شود. افزون‌بر آن مواد غذایی شامل ، ، ، ، زردهٔ ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، و برگ سبز و پخته از منابع ویتامین کا هستند. در ، و میوه نیز به مقدار کم ویتامین کا وجود دارد. میزان نیاز روزانهٔ انسان به این ویتامین در مردان ۸۰ میکروگرم و در زنان ۶۵ میکروگرم است. مقداری از این ویتامین در ذخیره می‌شود که پاسخگوی نیاز یک هفتهٔ بدن انسان است. خوردن سبزی‌های پربرگ و تیره‌برگ برای دریافت این ویتامین سودمند است. همچنین چون این ویتامین محلول در چربی است، خوردن با سالاد باعث افزایش جذب این ویتامین می‌شود. 
 پنیر‌های پر‌چربی و کهنه میزان بیشتری ویتامین کا۲ دارند. پنیر ، و مقدار زیادی ویتامین کا۲ دارند. 
 در افرادی که از داروهای ضد انعقاد خون مانند که بیشتر برای بیماران قلبی-عروقی تجویز می‌شود، استفاده می‌کنند، مصرف زیاد غذاهای حاوی ویتامین کا می‌تواند تداخل ایجاد کند؛ بنابراین در این گونه افراد، مصرف غذاهای حاوی ویتامین کا باید متعادل و کم باشد و با مشورت پزشک معالج، میزان آن‌ها مشخص شود. 
 مقدار زیاد ویتامین کا به بدن آسیب می‌رساند. بنابراین در مصرف مکمل‌های غذایی ویتامین کا باید احتیاط کرد. 
 پژوهش‌های علمی نشان داده‌اند که افراد با کمبود ویتامین کا در برابر آسیب‌پذیرتر هستند. زیرا ویتامین کا از بافت‌های کشسان موجود در دارد که ویروس به آن حمله می‌کند، محافظت می‌کند. از سوی دیگر، ممکن است واکنش سیستم ایمنی بدن به کرونا چنان شدید باشد که باعث ایجاد لختهٔ خونی شود. از آنجا که ویتامین کا باعث ایجاد لخته می‌شود این ویتامین می‌تواند به بدن، آسیب برساند.
{"title": "ویتامین کا", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%88%DB%8C%D8%AA%D8%A7%D9%85%DB%8C%D9%86_%DA%A9%D8%A7&oldid=34008098", "language": "fa"}