نام یک از از تیره یا خانوادهٔ است که در ایران ۲۴ دارد. فصل گل دهی آن بهار است. در انگلیسی به آن علاوه بر نام پای شیر، بانو نیز می‌گویند. تقریباً در همه نواحی و مناطق قابل کشت است ولی سرزمین اصلی آن کوه‌های شرق است که توسط اقیانوسی هند و به سایر نقاط دنیا سفر کرده‌است.
نوعی از این گیاه به نام پای شیر زمخت دارای برگ‌هایی بزرگ‌تر بوده و در مناطق معتدل رشد می‌کند. از آنجایی که برگ‌های نرم دارد، در مناطق بارانی طرفداران زیادی پیدا کرده‌است زیرا برگ‌های آن ساعت‌ها پس از باران مانند جواهر درخشش دارند. تقریباً از اوایل تابستان تا اوایل پائیز دسته‌هایی از شاخه‌های گل زرد رنگ می‌آورد.
گونه‌های مختلف پای شیر، اغلب سالی دو بار گل می‌دهند. به‌طور شگفت‌انگیزی در زمین و خاک رس رشد کرده و زمین را پوشش می‌دهد. در فصل پائیز شاخه‌ها و سر گل‌ها با رنگ بسیار جالبی که ترکیبی از رنگ‌های و قرمز است، جلوه گری می‌کنند. تکثیر آن به وسیلهٔ انجام می‌شود. از پای شیر بیشتر در حاشیه و نیز پوشش زمین استفاده می‌شود. محل سایه آفتاب را بیشتر دوست دارد و قد آن تا حدود سی و پنج سانتی‌متر می‌رسد.
از لحاظ دارویی خواص فراوانی دارد به‌ویژه برای بیماران تصلب و التیام انواع زخم‌ها مانند زخم‌های مربوط به اندام‌های حساس بدن، زخم‌های چرکین، ، ، حساسیت‌ها و بیماری‌های عفونی دهان بسیار مؤثر است و به شکل انواع غرغره یا جوشانده و شربت مورد استفاده قرار می‌گیرد.
{"title": "پای شیر", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%BE%D8%A7%DB%8C_%D8%B4%DB%8C%D8%B1&oldid=31314184", "language": "fa"}