یا (به : ) به‌صورت کلی فراورده یا ماده‌ای است که از یک تولید یا از آن گرفته می‌شود و میکروارگانیسم‌های دیگر را از میان می‌برد یا مانع رشد آن‌ها می‌شود. آنتی‌بیوتیک یک است. اما در کاربرد معمول‌تر این تعریف شامل گونه‌های صناعی آنتی‌بیوتیک‌ها همچون و می‌شود. گونه‌های مختلف آنتی‌بیوتیک‌ها از لحاظ ویژگی‌های شیمیایی، فیزیکی، داروشناسی، دامنهٔ ضدمیکروبی و کارکرد با هم متفاوت هستند. 
 ، آن‌هایی هستند که در برابر گونه‌های مختلف فعال هستند. مانند که در برابر بسیاری از باکتری‌های گرم مثبت، ، و مؤثر است. آنتی‌بیوتیک‌های با دامنهٔ محدود، آن‌هایی هستند که تنها در برابر یک میکروب یا دامنهٔ بسیار محدودی از میکروب‌ها فعال هستند؛ مانند که بیشتر دربرابر کوکسی‌های مانند و مورد استفاده قرار می‌گیرد.
 آنتی‌بیوتیک‌ها، ترکیباتی شیمیایی هستند که از دو راه طبیعی و ساختگی به‌دست می‌آیند. آنتی‌بیوتیک‌های طبیعی از میکروارگانیسم‌هایی مانند و گرفته می‌شوند و گروه دیگر، با طی فرآیندهای شیمیایی و آزمایشگاهی تولید می‌شوند. آنتی‌بیوتیک‌ها به دو گروه عمده تقسیم می‌شوند:
 آنتی‌بیوتیک‌های ، که باعث کشتن سلول بیماری‌زا می‌شوند و آنتی‌بیوتیک‌های ، که باعث توقف رشد می‌شوند.
 مدت‌ها پیش از کشف بشر آموخته بود به‌طور تجربی برخی مواد خام را به عنوان عامل ضدمیکروب به‌کار گیرد. ۶۰۰–۵۰۰ سال پیش از میلاد، چینی‌ها شیره کپک زده لوبیای شور را برای درمان عفونت‌ها به‌کار می‌بردند. اصطلاح آنتی‌بیوز (Antibiosis) نخستین بار در سال ۱۸۸۹ به‌وسیلهٔ ویلمین برای توجیه ماهیت رقابتی جوامع زیست‌شناختی که در آن تنها قوی‌ترین و اصلح‌ترین زنده می‌ماند به‌کار برده شد و چند سال بعد این اصطلاح برای میکروارگانیسم‌ها نیز مورد استفاده قرار گرفت.
 کشف نخستین ماده آنتی‌بیوتیک به سال ۱۹۲۸ توسط صورت گرفت، او به‌طور اتفاقی متوجه اثر ضدباکتریایی مادهٔ مترشحه توسط قارچ شد. ، این ماده را تخلیص کرد و با تجویز آن، موفق به درمان به روش سیستمیک شد. پس از این یافته، دانشمندان، مواد طبیعی دیگری را هم به‌عنوان آنتی‌بیوتیک از جمله ، و به‌دست آوردند. پس از شناسایی ساختار این مواد توسط ، با ایجاد تغییرات در آن‌ها گونه‌های صناعی آنتی‌بیوتیک‌ها تولید شدند. در نهایت گونه‌های جدید کاملاً صناعی آنتی‌بیوتیک‌ها با اثربخشی بیشتر و ثبات شیمیایی بیشتر نیز تولید شدند. 
 آنتی‌بیوتیک‌ها معمولاً بر اساس ، یا طیف فعالیت، طبقه‌بندی می‌شوند.
 شامل گروه ( ، ، (مانند )، ، و ) می‌شود.
 این توسط برخی باکتری‌ها تولید شده و حلقهٔ آنتی‌باکتری‌ها را تخریب می‌کند.
 این آنتی‌بیوتیک‌ها شامل ، ، و می‌شود.
 این دسته با ایجاد تغییراتی در باعث افزایش نفوذپذیری و در نتیجه، تخریب غشای سلولی می‌شوند که شامل ، عوامل پلی‌ان ( و ) و .
 از دو مسیر ممکن می‌شود:
 الف) از طریق محدود کردن : شامل دستهٔ (مانند ) و دستهٔ می‌شود.
 ب) از طریق محدود کردن : شامل دستهٔ ، دستهٔ ، ، ، و می‌شود.
 شامل دستهٔ و می‌شود.
 شامل می‌شود.
 شامل دستهٔ و می‌شود.
 شامل می‌شود.
 با پیشرفت‌های ، بیشتر مواد ضدباکتری مدرن، ترکیباتی نیمه‌مصنوعی از مواد طبیعی مختلف هستند. برای مثال، شامل (تولیدشده توسط قارچ‌های سرده )، و می‌شود. ترکیبات ضدباکتری که همچنان از تهیه می‌شوند، هستند. سایر ترکیبات ضدباکتری مانند ، و ، صرفاً از طریق تولید می‌شوند. بسیاری از ترکیبات ضدباکتری با کمتر از ۱۰۰۰ هستند. 
 یک آنتی‌بیوتیک وقتی می‌تواند برای درمان بیماری‌ها با موفقیت به‌کار رود که دارای ویژگی‌های زیر باشد.
 روی عامل بیماری اثر داشته باشد بدون اینکه آثار جانبی سمی قابل توجهی ایجاد نماید.
 باید به حد کافی پایدار باشد به‌طوری‌که بتوان آن را از محیط کشت جدا نمود و برای مدت معقولی ذخیره کرد بدون اینکه اثرش کاهش یابد.
 سرعت و دفع دارو از بدن به گونه‌ای باشد که غلظت کافی را برای مدت معینی در نگاه داشته و احتیاجی به دوزهای مکرر نباشد.
 دفع دارو به حد کافی سریع و کامل باشد و پس از قطع مصرف دارو به‌طور کامل دفع گردد.
 مقالهٔ اصلی: یعنی بیماری‌زا که برای مبارزه با آنان آنتی‌بیوتیک استفاده می‌شوند، با نسبت به این داروها مقاومت پیدا کنند و نسل‌های جدیدی به وجود بیایند که نتوان با آن‌ها مبارزه کرد. از مهم‌ترین عوامل این پدیده، مصرف خودسرانه یا بیش از حد آنتی‌بیوتیک‌ها است. 
این پدیده کل جامعه انسانی را به خطر می‌اندازد به‌طوری‌که خطر آن را به تشبیه کرده‌اند. 
 در هر یک میلیون یک را می‌توان یافت که به یک آنتی‌بیوتیک مقاوم باشد. هر گاه این در بیمار تحت درمان با آنتی‌بیوتیک رخ دهد، سلول جهش‌یافته، قدرت زنده ماندن بیشتری از سایر میکروارگانیسم‌های میزبان را دارا بوده و در مدت کوتاهی تعداد آن‌ها افزایش می‌یابد و از این رو، درمان با همان آنتی‌بیوتیک نتیجهٔ مطلوبی به دست نمی‌دهد؛ و باید آنتی‌بیوتیک دیگری جایگزین آن شود. 
 آنتی‌بیوتیک‌ها از شایع‌ترین داروهای مورد استفادهٔ نابه‌جا هستند. نتیجه کاربرد وسیع آنتی‌بیوتیک‌ها به وجود آمدن عوامل بیماری‌زای مقاوم بوده که خود نیاز به تولید همیشگی گونه‌های جدیدتر آنتی‌بیوتیک‌ها را ایجاد کرده. سرعت توسعهٔ داروهای جدیدتر، کاهش قابل‌توجهی یافته‌است؛ لذا لازم است در آینده از تجویز غیرضروری این داروها توسط پزشکان پرهیز شود. این تجویزها که به‌طور گسترده و معمولاً توسط درخواست شدید بیماران و کمبود وقت پزشکان در اقدامات تشخیصی صورت می‌گیرد لازم است به سمت تجویز محتاطانه و دقیق آنتی‌بیوتیک‌ها پیش برود. مطابق آمارهای ، مصرف آنتی‌بیوتیک در کشور روند بالایی یافته به‌طوری‌که در بیش از نیمی از نسخه‌های پزشکی که تجویز می‌شود حداقل یک آنتی‌بیوتیک وجود دارد. 
 برخی متخصصان، عوارض دیگری را نیز برای استفاده بیش از حد آنتی‌بیوتیک‌ها بر می‌شمرند. آن‌ها اعتقاد دارند که مصرف آنتی‌بیوتیک‌ها به عنوان یکی از دلایل معضل چاقی بشر است. 
 واژه‌های مصوب فرهنگستان زبان و ادب فارسی
{"title": "آنتی‌بیوتیک", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%A2%D9%86%D8%AA%DB%8C%E2%80%8C%D8%A8%DB%8C%D9%88%D8%AA%DB%8C%DA%A9&oldid=34722869", "language": "fa"}