( : ) کوچکی است که در شمال شرقی و زمستان‌ها در زادآوری می‌کند. این گونه به شدت در معرض تهدید است و گفته می‌شود که از دهه ۱۹۷۰ جمعیت زادآور آن به میزان قابل توجهی کاهش یافته‌است. تا سال ۲۰۰۰، جمعیت تخمینی زادآوری این گونه ۳۵۰ تا ۵۰۰ فرد بود.
 Platalea pygmea بود که توسط در سال ۱۷۵۸ پیشنهاد شد. در سال ۱۸۲۱ نام گونه توسط به Eurynorhynchus تغییر کرد. این گونه در حال حاضر در طبقه‌بندی می‌شود.
 بارزترین ویژگی این گونه نوک قاشق‌مانند آن است. طول پرنده بالغ ۱۴ تا ۱۶ سانتی‌متر است و سر، گردن و سینه آن قرمز مایل به قهوه‌ای با رگه‌های قهوه‌ای تیره است. این پرنده دارای روتنه مایل به سیاه و خاکستری است. موارد بالغ غیرزادآور بدون رنگ مایل به قرمز هستند، اما دارای روتنه قهوه‌ای مایل به خاکستری کم‌رنگ با حاشیه‌های سفید تا پوشپرهای بال هستند. زیرتنه آن سفید و پاها سیاه است. اندازه‌گیری‌های بدن پرنده عبارتند از: طول بال ۹۸–۱۰۶ میلی‌متر، طول نوک ۱۹–۲۴ میلی‌متر، پهنای سر نوک ۱۰–۱۲ میلی‌متر و طول دم ۳۷–۳۹ میلی‌متر.
 زیستگاه زادآوری آبچلیک نوک‌قاشقی سواحل دریایی و مناطق حاشیۀ آن در و از سمت جنوب در امتداد است و از طریق ، کره شمالی و به ساحل مهاجرت می‌کند و از مناطق اصلی ژاپن، و چین به مناطق اصلی زمستان‌گذرانی آن در جنوب می‌رود. در ، در ، ، ، ، ، ، در ، شبه جزیره و ثبت شده است.
 شیوه تغذیه آن شامل یک حرکت پهلو به پهلو جانبی است که پرنده با سر افتاده به جلو گام بر می‌دارد. این گونه در ماه ژوئن تا ژوئیه در مناطق ساحلی در توندرا آشیانه می‌سازد و مکان‌هایی را با چمن نزدیک به برکه‌ها و دریاچه‌های آب شیرین انتخاب می‌کند. آبچلیک نوک‌قاشقی از خزه در توندراها و همچنین گونه‌های جانوری کوچک‌تر مانند پشه، مگس، سوسک و عنکبوت تغذیه می‌کنند. آن‌ها در زمان‌های خاص، از مهره‌داران دریایی مانند میگو و کرم نیز تغذیه می‌نمایند.
 این پرنده شدیداً در معرض خطر است و جمعیت کنونی آن کمتر از ۲۵۰۰ فرد و احتمالاً کمتر از ۱۰۰۰ فرد بالغ می‌باشد. مطالعه‌ای در سال ۲۰۱۰ نشان می‌دهد که شکار در توسط شکارچیان سنتی پرنده یکی از دلایل اصلی این کاهش است. تحقیقات اخیر که قبلاً توسط به عنوان گونه‌های در حال انقراض طبقه‌بندی می‌شد، نشان می‌دهد که تعداد آنها با سرعت بیشتری در حال کاهش است و در آستانه انقراض هستند. در نتیجه، این پرنده در سال ۲۰۰۸ به ردۀ در بحران انقراض طبقه‌بندی شد. جمعیت این پرنده در سال‌های ۲۰۰۹–۲۰۱۰ تنها ۱۲۰ تا ۲۰۰ جفت تخمین زده شده‌است که شاید نشان‌دهندۀ کاهش ۸۸ درصدی از سال ۲۰۰۲ می‌باشد که معادل نرخ کاهش سالانه ۲۶ درصد آن است. محل استقرار و شکار در مناطق مهم زمستانی در برمه به عنوان یک تهدید جدی نمایان شده‌است. این گونه ممکن است طی ۱۰ تا ۲۰ سال آینده منقرض شود.
{"title": "آبچلیک نوک‌قاشقی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%A2%D8%A8%DA%86%D9%84%DB%8C%DA%A9_%D9%86%D9%88%DA%A9%E2%80%8C%D9%82%D8%A7%D8%B4%D9%82%DB%8C&oldid=33944427", "language": "fa"}