( : ) منتقد ادبی٬فیلسوف و شهیر روس بود.
 ویساریون در سوومنلینایِ فنلاند در خانواده یک پزشک ارتش متولد شد.او سال‌های ۱۸۲۹ تا ۱۸۳۲ را در تحصیل کرد که نهایتاً به بهانه «بی‌استعداد بودن» مجبور به ترک آنجا شد٬ دلیل اصلی اما داستان عاشقانه‌ای بود که وی در نقد نوشته بود. 
 وی سپس در مجله تلسکوپِ مسکو شروع به فعالیت کرد. مجله‌ای که در سال ۱۸۳۶ به علت انتشار مقاله‌ای فلسفی از پیوتر چادایف بسته و سردبیر آن تبعید شد٬ بلینسکی نیز برای بازپرسی احضار شد. 
 در سال ۱۸۳۷ در که به منظور درمان به آنجا رفته بود با آشنا شد و با او کتاب شعری را منتشر کرد. در سال ۱۸۴۲ او علیه سانسور دولت امپراتوری و ممنوعیت از حمایت کرد. در همین سال نیز با واسلیفنا اورلوا ازدواج کرد که حاصل آن سه فرزند بود.
 بلینسکی که اوایل دهه ۴۰ شناخته‌شده‌ترین منتقد روسیه شده بود به تمجید از آثار پرداخت و بر این نویسنده تأثیر زیادی گذاشت. 
 در سال ۱۸۴۷ به قصد تحصیل و درمان بیماری به برلین و سپس رفت و یک سال بعد در آنجا پس از تحمل یک دوره طولانی درگذشت و در قبرستان ولکوو به خاک سپرده شد. ذکر نام بلینسکی در مطبوعات روسیه تا سال ۱۸۵۶ ممنوع بود.
 در ۱۸۴۷ گوگول، که بلینسکی نبوغش را ستوده بود، جزوه‌ای منتشرکرد سخت ضد لیبرال و ضدغربی، و خواهان بازگشت به شیوه‌های کهن جامعهٔ پدرسری و تجدید حیات معنوی سرزمین سرف‌ها و زمین داران و تزار شد. کاسهٔ صبر بلینسکی لبریز شد، و درآخرین مراحل بیماری جان‌کاهش از خارج نامه‌ای نوشت و گوگول را متهم کرد که به روشنایی خیانت کرده‌است. 
 بلینسکی این نامه را درپاریس برای دوستانش خواند. هرتسن آهسته به آننکوف، که خاطرهٔ آن صحنه را ثبت کرده‌است، گفت: این نوشتهٔ یک نابغه است، و خیال می‌کنم آخرین وصیتش.
 از بلینسکی تعداد زیادی نقد و مقاله به‌جا مانده‌است.
 بعضی از آثار او عبارتند از:
{"title": "ویساریون بلینسکی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%88%DB%8C%D8%B3%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D9%88%D9%86_%D8%A8%D9%84%DB%8C%D9%86%D8%B3%DA%A9%DB%8C&oldid=31398395", "language": "fa"}