شامل و می‌باشد که در مجاورت از توابع استان قرار دارد. این منطقه دارای مساحتی به وسعت حدود ۲۷هزار هکتار می‌باشد که حدود ۲۱٬۶۰۰ هکتار آن منطقهٔ حفاظت‌شده و ۵٬۴۰۰ هکتار آن پارک ملی است. تنگ صیاد بر اساس ثبت جهانی، سیزدهمین منطقه حفاظت شده یونسکو می‌باشد . تنگ صیاد به‌واسطه دارا بودن تعداد زیادی تپه‌ماهور، زیستگاه مناسبی برای گونه قوچ و میش وحشی است. کوهستان‌های جنوبی منطقه دارای صخره‌های سخت‌گذر است که زیستگاه پلنگ، آهو و قوچ با جمعیتی قابل توجه ‌است.
 منطقه تنگ صیاد، ناحیه کوهستانی با وسعت حدود ۲۷ هزار هکتار در است که بیشتر وسعت آن در شهرستان و مابقی در شهرستان های و واقع شده‌است. این منطقه در سال ۱۳۴۹ از طرف شورای‌عالی شکاربانی و نظارت بر صید به عنوان منطقه شکار و تیراندازی ممنوع اعلام شد و در سال ۱۳۵۲ با تصویب به عنوان اعلام و در سال ۱۳۷۴ نیز حدود ۵ هزار و ۴۰۰ هکتار از قسمت میانی آن تبدیل به شد. به این ترتیب تنگ صیاد شامل پارک ملی، در قسمت میانی و منطقه حفاظت شده در پیرامون آن است.
 تنگ صیاد در موقعیت جغرافیائی ۵۰ درجه و ۵۹ دقیقه تا ۵۱ درجه و ۹ دقیقه طول شرقی و ۳۲ درجه و ۳ دقیقه تا ۳۲ درجه و ۱۷ دقیقه عرض شمالی واقع شده‌است. از نظر آب‌وهوایی به سه اقلیمِ خشک و سرد، نیمه خشک و سرد، و نیمه‌مرطوب و سرد تقسیم می‌شود.
 از دیگر جانوران منطقه می‌توان ، ، ، و پرندگانی همچون ، کبک چیل، و را نام برد.
 قله جیلون در محدوده کوه‌های فرخشهر با ۳ هزار و ۱۴۱ متر ارتفاع از سطح دریا، بلندترین نقطه این منطقه است.
 پوشش گیاهی: انواع گندمیان، گون، دم اسبیان، کنگر، ، ، ، ، ، ، خاکشیر، ، ، ، مو وحشی، و .
{"title": "تنگ صیاد", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AA%D9%86%DA%AF_%D8%B5%DB%8C%D8%A7%D8%AF&oldid=34845570", "language": "fa"}