( : ، متولد ۱۵ فوریهٔ ۱۹۴۷) یک مهندس هوافضای آمریکایی و روس‌تبار پیشین است که هنگام پرواز با یک فروند ( : "Foxbat") به فرار کرد و در فرود آمد. ، مدیر در آن زمان، فرصت بررسی این هواپیما را یک "نفوذ اطلاعاتی" برای غرب خواند. بلنکو بعدها در ، شد.
 بلنکو در ، ، در یک خانوادهٔ متولد شد. (در گذرنامهٔ او او، روس ذکر شده‌است). ستوان بلنکو خلبان نیروهای دفاع هوایی شوروی مستقر در ، بود. در ۶ سپتامبر ۱۹۷۶، او فرار کرد و خود را به ، ژاپن پرواز داد.
 این نخستین بار بود که اطلاعات نظامی غرب توانست از نزدیک، میگ-۲۵ و ویژگی‌های آن را بررسی کند و اسرار و شگفتی‌های بسیاری را فاش کرد. فرار او خسارت قابل‌توجهی به وارد کرد. به بلنکو داد و یک برای او ایجاد شد که زندگی بسیار راحتی را در سال‌های بعد برای او به ارمغان آورد. دولت ایالات متحده، چند سال پس از آن، وی را به‌عنوان مشاور، استخدام کرد. بلنکو با خود کتابچهٔ راهنمای خلبان میگ-۲۵ را آورده بود و انتظار داشت این کتابچه خلبانان آمریکایی را در ارزیابی و آزمایش هواپیما کمک کند. 
 بلنکو تنها خلبانی نبود که به این شکل از اتحاد جماهیر شوروی فرار کرد و همچنین نخستین خلبانی نبود که از یکی از کشورهای فرار کرد. او احتمالاً از سیاست دولت ایالات متحده در اعطای جوایز نقدی بزرگ به خلبانان فراری کشورهای آگاه بوده‌است . در ماه مارس و مه ۱۹۵۳، دو خلبان با جنگندهٔ به پرواز کردند. بعداً در سال ۱۹۵۳، خلبان اهل ، نو کوم سوک، میگ-۱۵ خود را به ایالات متحده در پرواز داد. آن میگ اکنون در مجموعهٔ دائمی است. سال‌ها بعد، خلبان اهل شوروی، الکساندر زویف در ۲۰ مه ۱۹۸۹ با خود به رفت. آن میگ-۲۹ به‌سرعت به شوروی بازگردانده شد. 
 ورود یک میگ-۲۵ به برای برنامه‌ریزان نظامی غربی یک هدیهٔ بادآورده بود. در ابتدا فقط به ایالات متحده اجازه داد که هواپیما را بررسی کند و آزمایش‌های زمینی و موتورها را انجام دهد، اما متعاقباً از ایالات متحده دعوت کرد تا هواپیما را به‌طور گسترده مورد بررسی قرار دهد. این هواپیما در ۲۵ سپتامبر توسط یک هواپیمای باری نیروی هوایی ایالات متحده از هاکوداته به منتقل شد و در این زمان بود که کارشناسان، تشخیص داده بودند که هواپیما یک است نه یک جنگنده . 
 دولت ژاپن در ۲ اکتبر ۱۹۷۶ طرحی را برای بازگرداندن هواپیما، از بندر ارائه کرد و ۴۰٬۰۰۰ دلار آمریکا برای خدمات حمل و نقل و آسیب به فرودگاه هاکوداته از شوروی مطالبه کرد. این هواپیما در ۱۱ نوامبر ۱۹۷۶ از هیاکوری به بندر هیتاچی منتقل شد. این محموله در ۱۵ نوامبر ۱۹۷۶ از ژاپن به‌سوی روسیه حرکت کرد و حدود سه روز بعد به رسید. 
 یک ارشد، مواضع شوروی را «در کل این ماجرا مبهم» توصیف کرد. 
 در سال ۱۹۸۰، کنگرهٔ ایالات متحده قانون S. 2961 را تصویب کرد و به بلنکو اجازهٔ داد. این قانون توسط رئیس‌جمهور در ۱۴ اکتبر ۱۹۸۰ با عنوان قانون خصوصی ۹۶–۶۲ امضا شد. 
 پس از فرار، بلنکو در سال ۱۹۸۰ با نام را به همراه جان بارون نویسندهٔ نوشت. 
 بلنکو در حالی که در ایالات متحده زندگی می‌کرد با یک معلم موسیقی از به‌نام کورال ازدواج کرد و صاحب دو پسر به نام‌های تام و پل شد. او بعداً طلاق گرفت. او همچنین از ازدواج اول خود یک پسر دارد. بلنکو هرگز همسر روسی خود را طلاق نداده‌است. پس از ، او در سال ۱۹۹۵ برای تجارت، از بازدید کرد. 
 بلنکو تقریباً هرگز در مصاحبه‌ها ظاهر نمی‌شود. با این‌حال، او در یک مصاحبهٔ کوتاه و غیررسمی در سال ۲۰۰۰ در پاسخ به سؤالات، گفت که در ایالات متحده، خوشحال است. 
 اتحاد جماهیر شوروی مکرراً داستان‌های دروغینی دربارهٔ کشته شدن بلنکو در یک تصادف رانندگی، بازگشت به روسیه، دستگیری و یا محاکمهٔ او، منتشر کرد.
{"title": "ویکتور بلنکو", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%88%DB%8C%DA%A9%D8%AA%D9%88%D8%B1_%D8%A8%D9%84%D9%86%DA%A9%D9%88&oldid=34912042", "language": "fa"}