از شاعران سدهٔ دهم قمری است.
 وجیه‌الدین عبدالله بن محمد لسانی شیرازی در متولد شده و در و می‌زیسته و بدین جهت جمعی وی را تبریزی می‌دانند.
 لسانی یکی از شاعران بزرگ و صاحب‌سبک فارسی سدهٔ دهم بود. وی از نخستین شاعران سبک وقوع است. همچنین گفته می‌شود کامل‌ترین و زیباترین زبان فارسی را سروده‌است و در طرح دوباره این قالب نقش اساسی داشته طوری‌که سرودن ترکیب‌بند یا بندهای کوتاه را نخستین بار به او نسبت داده‌اند.
 تاریخ وفات او سال ۹۴۰ یا ۹۴۱ هجری قمری و محل دفن او است. 
 لسانی شیرازی از بزرگترین شاعران عصر خود و از شاعران سبک واسوخت است دیوان او به کوشش محمد حسین کرمی انتشار یافت . در و کتاب‌های تاریخ ادبیات نام این شاعر ذکر شده. از لسانی شیرازی به عنوان یکی از سردمداران یاد می‌شود. در غزلیات این شاعر می‌توان نشانه‌هایی از غزل‌های و را دید. البته لسانی بیشتر تحت تأثیر سعدی بوده‌است. 
 لسانی یکی از مفصل‌ترین و زیباترین « »‌های را سروده‌است. «شهر آشوب» به شعری گفته می‌شود که شغل‌ها و اصناف مختلف دست‌مایهٔ سرایش آن بوده‌اند. این نوع شعر، شعری وصفی و غنایی است. از آن‌جا که لسانی شیرازی بخش عمده‌ای از سال‌های زندگی‌اش را در گذرانده، بر همین اساس در «شهرآشوب» خود تمامی شغل‌های تبریز آن زمان را آورده‌است. 
 لسانی حدود هشت‌هزار بیت دارد که بیشتر این شعرها در قالب‌های ، ، و سروده شده‌اند که از این میان بیشتر شعرهای او در قالب غزل‌اند.
{"title": "لسانی شیرازی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%84%D8%B3%D8%A7%D9%86%DB%8C_%D8%B4%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D8%B2%DB%8C&oldid=33800711", "language": "fa"}