(۱۳۶۰–۱۳۱۸)، معلم و عضو بود که در سال ۱۳۶۰ در اعدام شد. وی به سبب اعتصاب غذای طولانی اش در سال ۱۳۵۷ به همراه شناخته شده‌است.
 در سال ۱۳۱۸ در متولد شد. وی در سال ۵۰ در رابطه با ارتباطش با دستگیر و در زیر شکنجه‌های قرار گرفت. وی پس از مدتی آزاد و بار دیگر در سال ۵۲ دستگیرشده و مدت ۲ سال را در سلولهای انفرادی گذراند. مقاومت وی در و تحمل قریب به ۳ ماه «جیره شلاق» –هر بار ۵۰ ضربه– در میان زندانیان سیاسی زبانزد است. 
 در کتاب «من یک شورشی هستم» وی را اینگونه توصیف می‌کند:
 
سماکار می‌نویسد: 
 از دیگر خاطرات نقل شده از وی دفاع وی از دو زندانی سیاسی که ناراحتی روانی داشتند – یکی دانشجوی دارو سازی و دیگری معلم – در مقابل پلیس در سال ۱۳۵۵ است. وی در اجرای مراسم و گرامیداشت روز [سیاهکل] در زندان نقش فعالی داشت.
 وی در سال ۱۳۵۷ به همراه عباس سماکار در دست به اعتصاب غذایی طولانی مدت زدند. آن‌ها پس از ۸۰ روز تر، مدت ۶ روز نیز به اعتصاب غذای خشک دست زدند و دو بار رگ دستهایشان را زدند و سر انجام به خواسته‌هایشان ازجمله انتقال به زندان تهران دست یافتند. 
 وی در سال ۱۳۵۷ در انقلاب بهمن از زندان آزاد شد. پس از انقلاب نیز به فعالیت‌هایش با ادامه داد. پس از مدتی در خرداد سال ۶۰ دستگیر و ۲۱ تیر ۱۳۶۰ در تیرباران شد.
{"title": "یحیی رحیمی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%DB%8C%D8%AD%DB%8C%DB%8C_%D8%B1%D8%AD%DB%8C%D9%85%DB%8C&oldid=30871638", "language": "fa"}