هدف اصلی دین بهائی است. جمیع تعالیمی که در دین بهائی آمده‌است حول این محور یعنی وحدت عالم انسانی می‌گردد. 
 وحدت عالم انسانی در دین بهائی، به معنی اتحاد واقعی و تساوی انسان‌ها از نظر حقوق روحانی، اجتماعی، فردی و مدنی است. 
 فرزند ارشد (شارع دین بهائی) و مبین در پاسخ به سؤال یکی از فلاسفه بزرگ فرانسه که از وی سؤال کرده بود که، هدف دین بهائی چیست که برای پیشرفت آن به سرزمین غرب آمده‌اید. گفت: هر چند می‌توان هدف این آئین را در سه کلمه خلاصه کرد ولی در بیش از صد کتاب از آثار و نوشته‌ها و گفته‌های بسیاری از و چگونگی وحدت عالم انسانی شرح داده شده است و روش آن بیان شده‌است. 
 به اعتقاد بهائیان وحدت عالم انسانی، نیاز بارز زمانی است که در حال حاضر جهان در آن وجود دارد. وحدت خانواده، وحدت قبیله، وحدت حکومت شهری و وحدت ملی ایجاد شده است و اکنون هدفی که دنیا برای رسیدن به آن تلاش می‌کند وحدت عالم انسانی است. مرحلهٔ ایجاد کشورها به پایان رسیده‌است. آشوب ناشی از برخورد قدرت‌های ملی به نهایت خود می‌رسد و دنیا که در جهت کمال پیش می‌رود باید وحدت و تمامیت روابط انسانی را بشناسد. 
 بهائیان برای رسیدن به وحدت عالم انسانی به یک رشته تعالیم اجتماعی و روحانی اعتقاد دارند و انجام آن را شرط لازم و کافی برای رسیدن به آن می‌دانند. 
 امروز خدمتی بزرگ‌تر از ترویج وحدت عالم انسانی و صلح عمومی نیست. تا افراد از تعصبات و آزاد شوند. به اعتقاد بهائیان تا این تعصبات باقی است آسایش و سعادت در جهان به وجود نمی‌آید. 
 بهائیان معتقدند وحدت عالم انسانی بدون ممکن نیست.
 عبدالبهاء در این رابطه چنین می‌گوید:
{"title": "وحدت عالم انسانی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%88%D8%AD%D8%AF%D8%AA_%D8%B9%D8%A7%D9%84%D9%85_%D8%A7%D9%86%D8%B3%D8%A7%D9%86%DB%8C&oldid=35141772", "language": "fa"}