(به : ) (زادهٔ ۲۱ دسامبر ۱۹۴۷ – درگذشتهٔ ۲۵ فوریهٔ ۲۰۱۴)، با نام اصلیِ (به اسپانیایی: Francisco Sánchez Gómez) و اهل بود. او پیشرو سبک و از معدود نوازندگان گیتاری بود که توانسته بود به سبک‌های دیگر نیز وارد شود و توانسته بود با هنرمندان بزرگی چون همکاری کند. پاکو د لوسیا برندهٔ جوایز متعدد هنری شده بود.
 پاکو در واقع در اسپانیا متولد شد و چهار برادر بزرگ‌تر از خود داشت. همچنان‌که در آلخسیراس مرسوم است او و برادرش (که خواننده و فلامنکو است) نام خانوادگی خود را برای احترام به مادرشان «لوسیا گومز» (به : ) به «د لوسیا» تغییر دادند.
 پاکو د لوسیا پنج ساله بود که پدرش اولین گیتار را به او هدیه داد. خودش هم به او نوازندگی گیتار را آموخت و پاکو را به دنیای فلامنکو وارد کرد. پاکو د لوسیا در همان دوران کودکی روزی ده ساعت تمرین می‌کرد و جای تعجب نیست که اولین کنسرتش را در سن یازده سالگی اجرا کرد. اما چهره برجسته در آموزش او پدرش بود. نویسنده بیوگرافی پاکو می‌گوید:
آنتونیو برای آنکه از پسرش بهترین گیتاریست فلامنکو تاریخ را بسازد یک طرح استادانه پی ریزی کرد.
پاکو پس از یک دوره آموزشی (۸–۱۹۵۲) اولین برنامه عمومی خود را در یک ایستگاه رادیویی در سال ۱۹۵۸ اجرا کرد؛ و در سال ۱۹۵۹ جایزه ویژه فستیوال بین‌المللی فلامنکو را بدست آورد. در سال ۱۹۶۲ با همراهی صدای برادر خود جایزه دیگری (در خرز) کسب نمود.
 پاکو د لوسیا در سال ۱۹۶۳ گروه رقص و آواز خوزه گره کو را در خارج همراهی کرد. در نیویورک با سابیکاس و ماریو اسکودرو دیدار کرد اما قصد آن داشت که بخشی از مکتب گیتار نوازی نینو ریکاردو محسوب شود. پاکو به همراهی خانواده در سال ۱۹۶۴ به رفت. او در سال ۱۹۶۵ دو آلبوم با ریکاردو مودرگو- با تم‌های مشهوری از (شاعر بزرگ اسپانیایی)- وسه آلبوم نیز با برادر خود ضبط کرد.
 پدرش یک کلوب فلامنکو تأسیس کرد. در آنجا پاکو فرصت کرد تا صدای فوق‌العاده‌ترین خوانندگان فلامنکو رو بشنود. سپس با همراهی صدای آلبوم ضبط نمود و بعد با پدر (ساکسفون نواز جاز) آلبوم دیگری را ارائه نمود.
 پاکو در سال ۱۹۶۷ به سفری هنری رفت و در همان سال اولین آلبوم سولوی خود را ضبط کرد که در آن تأثیراتی از ، سابیکاس و مشاهده می‌شود. که در سال ۱۹۶۹ ضبط گردید آغاز گر یک دوران پیروزمند و پر موفقیت برای پاکو بود و از آن پس انبوهی از رسیتالها و آلبوم‌های پر موفقیت یکی پس از دیگری ارائه شد.
 نام او با قطعه ( ) بر سر زبان‌ها افتاد. یکی دیگر از اجراهای معروف پاکو د لوسیا «کنسرت آرانخوئز»، اثر است که برای و گیتار ساخته شده‌است. پاکو در این اجرا با بداهه‌نوازی‌هایی شنیدنی رنگ و بویی تازه به این اثر مهم بخشید. پاکو د لوسیا در طی چندین دهه فعالیت هنری‌اش موفق شد، موسیقی فلامنکو و نوای را در سراسر دنیا به شهرت برساند و همچنین الهام‌بخش و تأثیرگذار چندین نسل از نوازندگان جوان گیتار فلامنکو باشد. او از سال ۱۹۶۵ که نخستین آلبومش را منتشر ساخت تا سال ۲۰۱۲ بیش از سی آلبوم به انتشار رساند.
 پاکو تا سال قادر به خواندن نبود و چنان‌که در فیلم زندگی‌نامه‌اش گفته، به عنوان یک نوازندهٔ گیتار فلامنکو همیشه به ریتم در موسیقی‌اش اهمیت بیشتری می‌داده تا به درست به صدا درآوردن نت‌ها (چیزی که در نواختن بیشتر مورد توجه است).
 پاکو در سال ۱۹۹۱ اثر را اجرا کرد که یکی از بهترین اجراهای این اثر بود.
 پاکو در ۲۰۱۴ در در حالی که تعطیلات خود را با خانواده‌اش می‌گذراند، بر اثر در سن ۶۶ سالگی درگذشت.
خبر درگذشت او روز چهارشنبه (۲۶ فوریه/ ۷ اسفند) اعلام و توسط رامون سانچز، از اعضای نزدیک خانواده این نوازنده تأیید شد. خبرگزاری اسپانیایی EFE گزارش داد که پاکو د لوسیا به هنگامی که در ساحل مشغول بازی با فرزندانش بود ناگهان دچار حمله قلبی شد. 
 
		 
 پاکو د لوسیا موفق به دریافت جوایز بسیاری شده‌است، که از آن جمله می‌توان به دریافت دکترای افتخاری از دانشگاه پلی‌فونیک شهر آلخسیراس. و دریافت دکترای افتخاری از در سال ۲۰۱۰ اشاره کرد.
{"title": "پاکو د لوسیا", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%BE%D8%A7%DA%A9%D9%88_%D8%AF_%D9%84%D9%88%D8%B3%DB%8C%D8%A7&oldid=33488658", "language": "fa"}