یا نام نخستین است، که بنابر روایت ، سی سال مانده به پایان سدهٔ دهم از هزارهٔ زردشت ظهور خواهد کرد، بدین ترتیب که دوشیزه‌ای پاکدامن، از تخمهٔ زردشت، که در دریاچه ( ) باقی مانده، بی‌آنکه به شوی رفته باشد، بار می‌گیرد و کودکی به نام هوشیدر از او زاده می‌شود. در سی سالگیِ او خورشید ده شبانه روز در اوج آسمان - در همان جایی که اول خلقت بود - می‌ایستد و در پایان این هزاره هوشیدر به پیامبری برانگیخته می‌شود. در عهد هوشیدر پادشاهی به نام سرکار است که ایران را نجات خواهد داد. همچنین در پاره‌ای از سرودهای زرتشت نام سه سوشیانت به‌طور پیوسته که پس از هر هزاره ظهور می‌کنند آمده‌است.
 در نوشته‌های از Uxshyat-ereta اوخش یَت اِرِتَه 
یاد می‌شود که نخستین است. 
در نوشته‌های نگارش این نام خورشیتدر یا اوشیتر است و امروزه به گونهٔ اوشیدر یا هوشیدر درآمده است که گاهی واژهٔ بامی به معنای درخشان به آن افزوده می‌شود. هوشیدربامی به معنای هوشیدر درخشان است. 
 در اوستا، در بندهای ۱۲۸ و ۱۲۹ چنین آمده‌است:
«به فروهر اوخشیت ارته مقدس درود می‌فرستیم»
 در ادبیات ، یکی از نامهای خداوند یکتا آمده است.
{"title": "هوشیدر", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%87%D9%88%D8%B4%DB%8C%D8%AF%D8%B1&oldid=31516563", "language": "fa"}