(به : ؛ ۹ اوت ۱۹۶۳ – ۱۱ فوریه ۲۰۱۲) خواننده و بازیگر آمریکایی بود. کتاب در سال ۲۰۰۹ رکورد «جایزه‌دارترین هنرمند زن تاریخ» را به نام ویتنی هیوستون ثبت کرد. او در طی بیش از سه دهه فعالیت هنری‌اش ۴۱۵ جایزه دریافت کرد و با فروش بیش از ۲۰۰ میلیون نسخه از آثارش در سراسر جهان، یکی از در تمام دوران هاست. هیوستون هفت و دو منتشر کرد که همهٔ آن‌ها دارای گواهی‌نامهٔ الماس، پلاتین، یا طلا توسط (RIAA) هستند. سبک آواز خواندن او که به شدت از الهام گرفته شده بود، تأثیری بدیع بر موسیقی عامه پسند داشت. 
 هیوستون از کودکی آواز خواندن را در کلیسا آغاز کرد و هنگامی که در دبیرستان بود، به عنوان خواننده پس زمینه فعالیت می‌کرد. با راهنمایی رئیس ، کلیو دیویس، وی در ۱۹ سالگی به این انتشارات پیوست. دو آلبوم اول وی، (۱۹۸۵) و (۱۹۸۷)، هر دو در جایگاه اول قرار گرفتند و در زمره قرار دارند. او تنها هنرمندی است که هفت تک‌آهنگ پیاپی‌اش در شماره یک جدول قرار گرفتند، از « » در سال ۱۹۸۵ تا « » در سال ۱۹۸۸.
 سومین آلبوم استودیویی هیوستون، (۱۹۹۰)، دارای دو شماره یک در هات ۱۰۰ می‌شد. هیوستون بازیگری را ابتدا در فیلم مهیج عاشقانه (۱۹۹۲) تجربه کرد. وی شش آهنگ برای ضبط کرد، از جمله « » که برنده و کل آلبوم برنده شد. موسیقی متن فیلم همچنان تمام ادوار است. بعد از موفقیت ، هیوستون در دو فیلم پر سر و صدای دیگر، (۱۹۹۵) و (۱۹۹۶)، ایفای نقش کرد.
 به دنبال موفقیت انتقادی و تجاری از آلبوم چهارمش، (۱۹۹۸)، هیوستون قرارداد خود را با اریستا به مبلغ ۱۰۰ میلیون دلار تمدید کرد. با این حال، مشکلات شخصی‌اش بر حرفه موسیقی‌اش سایه افکند و آلبوم (۲۰۰۲) با انتقادات مختلفی روبرو شد. مصرف مواد مخدر و ازدواج پر سر و صدا او با خواننده بازتاب گسترده‌ای در رسانه‌ها داشت. پس از شش سال وقفه در ضبط، هیوستون با آلبوم استودیویی نهایی خود، (۲۰۰۹) به صدر جدول ۲۰۰ بازگشت. در ۱۱ فوریه ۲۰۱۲، هیوستون را مرده در وان حمام اتاقش در واقع در پیدا کردند. گزارش پزشک قانونی نشان داد که وی به علت بیماری قلبی و مصرف کوکائین در وان از حال رفته و تصادفاً غرق شده‌است. خبر درگذشت وی همزمان با بود و به‌طور برجسته در رسانه‌های بین‌المللی پخش شد. در سال ۲۰۲۰، نام هیوستون به وارد شد.
 ویتنی الیزابت هیوستون در ۹ اوت ۱۹۶۳ در خانواده‌ای در متولد شد. او فرزند افسر بازنشسته ارتش، جان راسل هوستون جونیور و خواننده بود. والدین او هر دو بودند. مادرخوانده او و عمه افتخاری‌اش بود، که هیوستون او را اولین بار وقتی مادرش او را در سن هشت یا نه سالگی به استودیوی ضبط صدا برد، ملاقات کرد. هیوستون بزرگ شد، اما تحت تأثیر کلیسای نیز قرار گرفت.
 در یازده سالگی، هیوستون شروع به اجرا در گروه کر کلیسایی باپتیست در نیوآرک کرد، جایی که او نواختن پیانو را هم آموخت. 
در حالی که هیوستون هنوز در مدرسه بود، مادرش، سیسی، به او خواندن را آموزش می‌داد. سیسی یکی از اعضای یک بود که سابقه خواندن در پس‌زمینه برای را داشتند. هوستون قسمتی از نوجوانی خود را به گشت و گذار در کلوپ‌های شبانه‌ای که مادرش در آن مشغول اجرای برنامه بود، می‌گذراند و گاهی همراه او بر روی صحنه اجرا می‌کرد.
 در طی نوجوانی، هوستون با رابین کرافورد آشنا شد، که وی او را مانند «خواهر نداشته‌اش» توصیف می‌کرد. کرافورد بعدها به بهترین دوست، هم اتاقی و سپس دستیار اجرایی هیوستون تبدیل شد. پس از آنکه هیوستون به شهرت رسید، شایعه شد که او و کرافورد رابطه‌ای عاشقانه دارند، که هر دویشان آن را در سال ۱۹۸۷ انکار کردند. در سال ۲۰۱۹، چندین سال پس از مرگ هیوستون، کرافورد گفت که رابطه اولیه آنها شامل رابطه جنسی هم بوده‌است، اما هوستون از ترس واکنش دیگران به این کار پایان داد. 
 در اوایل دهه ۱۹۸۰، بعد از اینکه عکاسی او را در کلوپی در حال آواز خواندن با مادرش دید، هیوستون به عنوان یک شروع به کار کرد. او اولین زن رنگین‌پوستی شد که روی جلد ظاهر شد. وی همچنین در مجلات مشهوری مانند و حضور یافت و در یک تبلیغ تلویزیونی برای نوشیدنی بازی کرد. 
 در سال ۱۹۸۳، یک استعدادیاب برای شرکت انتشارات موسیقی ، هیوستون را حال اجرای برنامه با مادرش در دید. او ، رئیس اریستا را متقاعد کرد که وقت بگذارد تا عملکرد او را ببیند. دیویس بسیار تحت تأثیر قرار گرفت و بلافاصله پیشنهاد بک قرارداد کار جهانی را به هیوستون داد، که وی آن را امضا کرد. (شرکت‌های انتشار موسیقی دیگری نیز پیش از این به هیوستون پیشنهاد داده بودند - مایکل زاگر در ۱۹۸۰ و توسط در ۱۹۸۱ - اما مادرش آنها را رد کرد به این دلیل که ویتنی هنوز دبیرستان را تمام نکرده بود. )
 هیوستون اولین تک آهنگ خود برای انتشارات جدیدش، «مرا نگه‌دار»، را به همراه ضبط کرد. این تک آهنگ در سال ۱۹۸۴ منتشر شد و اولین طعم موفقیت را به هیوستون چشاند. این تک‌آهنگ همچنین در اولین آلبوم او در سال ۱۹۸۵ گنجانده شد. 
 اولین آلبوم هیوستون با نام کامل خودش در فوریه ۱۹۸۵ منتشر شد. مجله از هیوستون تعریف و تمجید کرد و او را «یکی از هیجان انگیزترین صداهای جدید پس از سال‌ها» خواند و این آلبوم را «ویترینی چشمگیر و محافظه کارانه موسیقی توسط یک استعداد استثنایی خوانندگی» توصیف کرد. 
 در طول یک سال پس از انتشار اولیه، آلبوم به مدت ۱۴ هفته غیرمتوالی در صدر جدول قرار داشت. هیوستون در نمودارهای پایان سال بیلبورد در سال ۱۹۸۶ هنرمند شماره یک سال و آلبوم آلبوم شماره یک سال شدند. او اولین خواننده زنی شد که به این مهم دست می‌یافت. در آن زمان، این آلبوم تبدیل به پرفروش‌ترین آلبوم اول یک هنرمند انفرادی شد. سپس هوستون تور جهانی خود را با عنوان آغاز کرد. این آلبوم به یک موفقیت بین‌المللی تبدیل شد، فقط در ایالات متحده آمریکا دارای گواهینامه ۱۳ بار پلاتین (الماس) شده بود و تاکنون حدود ۲۲ میلیون نسخه در سراسر جهان فروخته‌است. 
 در ۱۹۸۶، هیوستون نامزد دریافت سه جایزه از جمله شد. او اولین جایزه گرمی خود را در دسته‌بندی بهترین اجرای پاپ زن برای تک‌آهنگ «تمام عشقم را برای تو نگه می‌دارم» به‌دست‌آورد. بعداً اجرای آهنگ توسط هیوستون در جریان پخش تلویزیونی گرمی باعث شد وی را هم برای اجرای برجسته فردی در یک برنامه تلویزیونی دریافت کند. 
 هیوستون در سال ۱۹۸۶ و ۱۹۸۷ در مجموع هفت و یک را از آن خود کرد. اولین آلبوم هیوستون به عنوان یکی از قرار گرفت. به دنبال موفقیت بزرگ هیوستون، درها برای دیگر زنان آفریقایی-آمریکایی مانند و برای موفقیت چشمگیر در موسیقی محبوب و باز شد. 
 آلبوم دوم هیوستون، ، در ژوئن ۱۹۸۷ منتشر شد. بسیاری از منتقدان اظهار داشتند که آلبوم بیش از حد به آلبوم قبلی او شباهت دارد. رولینگ استون نوشت: «ناامیدکننده است که این استعداد تنها در چنین کانال باریکی هدایت می‌شود». با این حال آلبوم از موفقیت تجاری بسیار خوبی برخوردار شد. آلبوم در شماره یک جدول جای گرفت. اولین تک آلبوم " " نیز با استقبال گسترده‌ای در سراسر جهان روبرو شد و در رتبه اول جدول قرار گرفت. سه تک‌آهنگ بعدی آلبوم، "آیا ما تقریباً همه‌اش را نداشتیم"، " " و "قلب‌های شکسته کجا می‌روند"، همگی در رتبه اول قرار گرفتند و هوستون با احتساب ۳ تک‌آهنگ شماره یک در آلبوم قبلی‌اش به رکورد ۷ تک‌آهنگ پیاپی در صدر ۱۰۰ تک آهنگ داغ بیلبورد دست یافت، که هنوز هم آن را در اختیار دارد. هوستون اولین زنی شد که از یک آلبوم چهار تک‌آهنگ شماره یک به‌دست‌آورد. آلبوم ویتنی برای فروش بیش از ده میلیون در ایالات متحده ۱۰ بار نسخه گواهی پلاتین در ایالات متحده دریافت کرده‌است و در کل حدود ۲۰ میلیون نسخه در سراسر جهان فروخته‌است. 
 پس از انتشار آلبوم، هیوستون را آغاز کرد که یکی از پردرآمدترین تورهای سال ۱۹۸۷ بود. موفقیت دو تور و دو آلبوم اول هیوستون در طی سالهای ۱۹۸۶ تا ۸۷، او را در رتبه هشتم پردرآمدترین سرگرم‌کنندگان جهان از نگاه مجله معتبر قرار داد. او در مجموع پردرآمدترین زن آفریقایی-آمریکایی و پس از و سومین آفریقایی-آمریکایی فهرست بود.
 هیوستون از طرفداران و جنبش ضد آپارتاید بود. در روزهای کارش در حرفه مدلینگ، او از همکاری با آژانس‌هایی که در آن زمان با آپارتاید تجارت می‌کردند خودداری می‌کرد. در ۱۱ ژوئن ۱۹۸۸، هیوستون به سایر خوانندگان در لندن پیوست تا مجموعه‌ای را به مناسبت هفتادمین سالگرد تولد نلسون ماندلا، که در آن زمان در زندان بود اجرا کنند. بیش از ۷۲۰۰۰ نفر در استادیوم ومبلی حضور یافتند و بیش از یک میلیارد نفر در سراسر جهان اجراها را از تلویزیون تماشا کردند. بیش از یک میلیون دلار برای خیریه‌هایی که درمورد آگاهی رسانی می‌کردد، جمع شد. 
او برای تک‌آهنگ را خواند و در سال ۱۹۸۹ بنیاد خیریه خود را تأسیس کرد.
 هیوستون با سومین آلبوم استودیویی خود، ، که در نوامبر ۱۹۹۰ منتشر شد، سبک‌های جدیدی به خود گرفت. همکاری او با خوانندگانی همچون ، و در این آلبوم نشان داد که هیوستون قابلیت خواندن در سبک‌های جدیدی از شیارهای ریتمیک سخت، تصنیف‌های روح‌انگیز و آهنگ‌های رقص با سرعت بالا را دارد. بررسی‌ها از آلبوم متفاوت بود. احساس کرد که «بهترین و یکپارچه‌ترین آلبوم» وی است. در حالی که هفته‌نامه ، در آن زمان تصور نوشت که این تغییر جهت او «سطحی» است. این آلبوم در در جایگاه سوم قرار گرفت و با حدود ۱۰ میلیون نسخه فروش جهانی، به گواهینامه ۴ بار پلاتین در ایالات متحده رسید. 
 در میانه ، در ۲۷ ژانویه ۱۹۹۱، هوستون « »، سرود ملی را در اجرا کرد. صدای آواز هوستون از قبل ضبط شده بود و این، انتقاداتی را برایش به دنبال داشت. کمی بعدتر در همان سال، هیوستون کنسرتی را برای سربازان جنگ خلیج فارس و خانواده‌هایشان، برگزار کرد. این کنسرت رایگان در ایستگاه نیروی دریایی در و در حضور ۳۵۰۰ نظامی مرد و زن برگزار شد. 
 هیوستون در سال ۱۹۸۹ با بابی براون خواننده سبک آشنا شد. پس از سه سال رابطه، این دو در ۱۸ ژوئیه ۱۹۹۲ با هم ازدواج کردند. در ۴ مارس ۱۹۹۳، هیوستون دخترش، بابی کریستینا براون را به دنیا آورد. 
 با موفقیت گسترده تجاری وی در موسیقی، پیشنهادهایی برای بازی در فیلم از جمله برای همکاری با ، و به او داده شد، اما هیوستون احساس کرد که آماده کار در چنین سطحی نیست. اولین نقش سینمایی او در فیلم بود که در سال ۱۹۹۲ اکران شد و در آن با هیوستون هم بازی بود. هیوستون در نقش راشل مارون بازی کرد، ستاره‌ای که یک هوادار دیوانه او را تعقیب می‌کند و برای محافظت از خود یک بادیگارد استخدام می‌کند. هیوستون برای بازی در این فیلم نامزد دریافت برای شد. علی‌رغم بررسی‌های فنی متفاوت بر فیلم، فروش گیشه فیلم بسیار موفق بود و بیش از ۱۲۱ میلیون دلار در آمریکا و ۴۱۰ میلیون دلار در سراسر جهان فروش داشت و در زمان اکران به یکی از ۱۰۰ تبدیل شد؛ هرچند اکنون دیگر جزو آن‌ها نیست. 
 موفقیت اصلی برای هیوستون اما در موسیقی متن فیلم بود. او را تهیه و شش آهنگ را برای آلبوم ضبط کرد. تک آهنگ اصلی آلبوم « »، که توسط در سال ۱۹۷۴ نوشته و ضبط شده بود. نسخه هیوستون از آهنگ مورد تحسین منتقدان قرار گرفت و اغلب به عنوان «آهنگ شاخص» هیوستون شناخته می‌شود. این تک‌آهنگ برای ۱۴ هفته در صدر جدول قرار داشت که در آن زمان رکوردی محسوب می‌شد. این ترانه با موفقیت جهانی روبرو شد، تقریباً در همه کشورها در صدر جداول قرار گرفت و با حدود ۲۰ میلیون نسخه فروش، پرفروش‌ترین تک‌آهنگ یک خواننده زن در تمام دوران‌ها شد و هنوز هم کسی این رکورد را نشکسته‌است. این آهنگ همچنین در سال ۱۹۹۴ را هم برای هیوستون به ارمغان آورد. 
 علاوه بر موفقیت تک‌آهنگ « »؛ کل آلبوم موسیقی متن نیز در صدر جدول قرار گرفت و به مدت ۲۰ هفته غیرمتوالی در آنجا بود. این آلبوم از ۱۸ بار گواهینامه پلاتین در ایالات متحده برخوردار شد و[۱۳۴] با فروش جهانی حدود ۴۵ میلیون نسخه به تبدیل شد و هنوز هم این رکورد را در اختیار دارد. در گرمی ۱۹۹۴ آلبوم هم برنده شد. 
 به دنبال موفقیت بادیگارد، هیوستون در طی سالهای ۱۹۹۳–۹۴ تور جهانی گسترده دیگری را برگزار کرد ( ). با درآمد حاصل از تور، آلبوم و فیلم در سال‌های ۱۹۹۳ و ۱۹۹۴ هیوستون پس از و در فهرست مجله به عنوان سومین زن سرگرم‌کننده جهان با بیشترین درآمد قرار گرفت. 
 در سال ۱۹۹۵، هیوستون در کنار ، و در فیلم دوم خود با عنوان « » ، بازی کرد. داستان فیلم در مورد چهار زن بود که درگیر روابط عاشقانه‌شان هستند. بررسی‌ها عمدتاً برای بازیگران گروه مثبت بود.
 موسیقی متن فیلم، توسط نوشته و تنظیم شد. اگرچه او در اصل می‌خواست هیوستون کل آلبوم را ضبط کند، اما او قبول نکرد. به جای آن، در این آلبوم طیف وسیعی از هنرمندان زن سبک مانند ، ، ، و به همراه هیوستون در موسیقی متن فیلم حضور داشتند. آلبوم توسط منتقدین قوی توصیف شد و موفق به دریافت گواهینامه ۷ بار پلاتین در ایالات متحده شد؛ نشان دهنده فروش هفت میلیون نسخه در این کشور. 
 یک سال بعد، در سال ۱۹۹۶، هیوستون در فیلم کمدی ، با هم‌بازی شد. او نقش خواننده یک کلیسا را بازی می‌کند که همسر کشیش آن کلیسا نیز هست. هیوستون برای این نقش ۱۰ میلیون دلار درآمد کسب کرد و این رقم او را به یکی از پردرآمدترین بازیگران زن آن زمان هالیوود و پردرآمدترین بازیگر زن آفریقایی-آمریکایی در هالیوود تبدیل کرد. این فیلم که تمام بازیگران اصلی‌اش آفریقایی-آمریکایی بودند، با موفقیت متوسطی روبرو شد و تقریباً ۵۰ میلیون دلار در گیشه‌های ایالات متحده فروخت. در میان تمامی فیلم‌های هیوستون، بازی او در این فیلم توسط منتقدین مطلوب‌تر توصیف شد. 
 در دسامبر ۱۹۹۶، یک سخنگوی به نمایندگی از هیوستون تأیید کرد که وی یک سقط جنین ناخواسته را تجربه کرده‌است. 
 پس از صرف بیشتر اوایل و اواسط دهه ۱۹۹۰ برای کار بر روی فیلم‌های سینمایی و آلبوم‌های موسیقی متن آن‌ها، هیوستون اولین آلبوم خود پس از هشت سال را در میان تحسین منتقدان با نام در نوامبر ۱۹۹۸ منتشر کرد. آلبوم فقط در شش هفته ضبط و میکس شد در جدول در اوج خود جایگاه سیزدهم قرار گرفت. 
 از اواخر سال ۱۹۹۸ تا اوایل سال ۲۰۰۰، آلبوم چندین تک‌آهنگ موفق از آلبوم بدست آمد: « » همکاری هیوستون با که برای آلبوم موسیقی متن انیمیشن ضبط شد و بعدتر در آلبوم هم قرار داده شد، به یک موفقیت بین‌المللی تبدیل و برنده شد؛ هیوستون با ترانه « » ( ) ششمین جایزه گرمی خود به دست آورد.[۱۸۴] این آلبوم در آمریکا چهار میلیون نسخه فروخت و گواهینامه ۴ بار پلاتین و مجموعاً یازده میلیون نسخه فروش در سراسر جهان بدست آورد. 
 این آلبوم هیوستون برخی از بهترین نظرات منتقدین را برایش به همراه داشت و از نظر کیفی عالی توصیف شد. در سال ۱۹۹۹، هیوستون برنامه چهارمین تور جهانی‌اش، را که شامل ۷۰ کنسرت در سراسر دنیا می‌شد را اعلام کرد. در حالی که تور در اروپا کامل برگزار شد، اما هیوستون ادامه کنسرت‌های [در طول] تابستان را به دلیل آنچه مشکلات گلو و «وضعیت » اعلام شد، لغو کرد. در انتهای سال ۱۹۹۹، هیوستون را با فروش معتبر ۵۱ میلیون نسخه در آن زمان در ایالات متحده به عنوان پرفروش‌ترین هنرمند زن سبک قرن و را به عنوان پرفروش‌ترین آلبوم موسیقی متن قرن معرفی کرد. 
 در مه ۲۰۰۰، در سراسر جهان منتشر شد. این مجموعه شامل بهترین و موفق‌ترین ترانه‌های هیوستون و چند از آن‌ها بود. چهار آهنگ جدید هم در این آلبوم وجود داشت؛ که شامل همکاری با ، و بود. همراه با آلبوم، یک و شامل آهنگ‌های آلبوم و چندین ویدئو از اجراهای زنده هیوستون منتشر شد. آلبوم حدود ۳ میلیون نسخه در ایالات متحده و ۱۰ میلیون نسخه در سراسر جهان فروخت. 
 اگرچه هوستون در دهه ۱۹۸۰ و اوایل دهه ۱۹۹۰ به عنوان «دختری خوب» با چهره ای عالی دیده می‌شد، اما رفتار او تا سال ۱۹۹۹ و ۲۰۰۰ تغییر کرد. او اغلب ساعت‌ها برای مصاحبه‌ها، عکسبرداری‌ها و تمرینات تأخیر داشت، کنسرت‌ها و برنامه‌های گفتگو را لغو می‌کرد ظواهر، و گزارش‌هایی از رفتار غیرمعمول او منتشر شد. 
اجراهای لغو شده و کاهش وزن باعث پخش شایعاتی در مورد مصرف مواد مخدر توسط هیوستون و همسرش شد. در مارس ۲۰۰۰، که به وارد شد، قرار بود هیوستون در مراسم او به اجرای برنامه بپردازد، اما او حضور نیافت. 
 اندکی پس از آن، هیوستون قرار بود در اجرا کند، اما توسط مدیر برنامه از اجرا در این مراسم اخراج شد. بعدها هیوستون خود اعتراف کرد که اخراج شده‌است. در آوریل ۲۰۰۰، داستانی را منتشر کرد که بیان داشت مادر هیوستون و دیگران مداخله‌ای در ژوئیه ۱۹۹۹ انجام داده‌اند که تا ویتنی را ترغیب کنند که تحت درمان قرار گیرد، اما این مداخله ناموفق بوده‌است. 
 در اوت ۲۰۰۱، هیوستون با انتشارات اریستا / بی‌ام‌جی یکی از بزرگترین قراردادهای تاریخ موسیقی را امضا کرد. وی قرارداد خود را با صد میلیون دلار برای انتشار شش آلبوم جدید تمدید کرد. او ماه بعد در مراسم حضور پیدا کرد. او قرار بود در شب دوم مراسم اجرا داشته باشد، اما آن را لغو کرد. چند روز بعد، پس از اجرای هیوستون از سرود ملی آمریکا با عنوان « » مجدداً منتشر شد و درآمد حاصل از آن به صندوق نجات و پلیس نیویورک اهدا شد. 
 در سال ۲۰۰۲، هیوستون برای تبلیغ آلبوم آینده خود مصاحبه‌ای را با انجام داد. در طول مصاحبه، هیوستون در مورد درمورد مصرف مواد مخدر و ازدواجش اظهار نظر کرد. وی خطاب به شایعات مداوم مربوط به مواد مخدر اظهار داشت که مصرف نمی‌کند. با این حال، اعتراف کرد که از الکل، ماری جوانا، کوکائین و قرص استفاده کرده‌است. او همچنین تأیید کرد که مادرش او را ترغیب کرده‌است تا در مورد مصرف مواد مخدر تجدید نظر کند. هوستون همچنین اختلال در غذا خوردن و کاهش وزنش را به استفاده از مواد مخدر مرتبط دانست. 
 در دسامبر ۲۰۰۲، هیوستون پنجمین آلبوم استودیویی خود به نام را منتشر کرد. فقط ویتنی پس از انتشار، انتقادات متفاوتی دریافت کرد. این آلبوم در اوج خود در شماره ۹ جدول قرار گرفت. چهار تک‌آهنگ منتشر شده از آلبوم در اصلاً موفق عمل نکردند. در مجموع در سراسر جهان فقط حدود ۲ میلیون نسخه فروخت، با اختلاف، کمتر از هر آلبوم دیگر هیوستون. 
 در دسامبر ۲۰۰۳، براون به دنبال مشاجره‌ای که شامل تهدید به ضرب و شتم هیوستون بود، بازداشت شد. پلیس گزارش داد که هیوستون از ناحیه صورت آسیب دیده‌است. پس از سالها جنجال و آشوب، هیوستون در سپتامبر ۲۰۰۶ از بابی براون جدا شد و ماه بعد تقاضای طلاق کرد. طلاق در ۲۴ آوریل ۲۰۰۷ نهایی شد و حضانت دختر این زوج به هیوستون اعطا شد. 
 هیوستون در سپتامبر ۲۰۰۹، اولین مصاحبه خود را پس از هفت سال را انجام داد و در برنامه حضور یافت. ویتنی در این برنامه اعتراف کرد که در طول ازدواج با بابی براون شوهر سابق خود مواد مخدر مصرف کرده‌است. او به اپرا گفت که قبل از بازی در بادیگارد مصرف مواد مخدر او کم بود ولی او پس از موفقیت فیلم و تولد دخترش با شدت بیشتری مواد مخدر استفاده کرد و تا سال ۱۹۹۶ استفاده از مواد مخدر برایش تبدیل به یک کار روزمره شده بود. هیوستون به اپرا گفت که او در یک برنامه توان بخشی ۳۰ روزه شرکت کرده‌است. وقتی وینفری از او پرسید که آیا از مواد مخدر پاک شده، هیوستون پاسخ داد: «بله خانم. [اما] منظورم این است که می‌دانید، فکر نکنید که من تمایلی به آن ندارم.» 
 هوستون آلبوم جدید خود، ، را در اوت ۲۰۰۹ منتشر کرد. این آلبوم پس از حدود ۱۶ سال پس از انتشار آلبوم موسیقی متن بادیگارد، هیوستون را به صدر جدول بازگرداند. او همچنین در همان ماه به عنوان داور مهمان در فصل ششم مسابقه ظاهر شد.
کمی بعد هوستون تور جهانی جدیدش را تحت عنوان آغاز کرد. این اولین تور جهانی وی پس از حدود ده سال بود و به عنوان بازگشت پیروزمندانه اعلام شد. با این حال، برخی از انتقادهای فنی و برنامه‌ریزی مجدد کنسرت‌ها باعث جلب توجه منفی رسانه‌ها شد. هیوستون به دلایلی برخی از کنسرت‌ها را لغو کرد و از طرفداران ناامید شده از کیفیت صدا و عملکرد او، نظرات منفی گسترده‌ای دریافت کرد. 
 در مه ۲۰۱۱، هیوستون با توجه به مشکلات مواد مخدر و الکل، مجدداً در یک مرکز توان بخشی ثبت نام کرد. حدود ۴ ماه بعد در سپتامبر ۲۰۱۱، اعلام شد که هیوستون فیلم بازی خواهد کرد. در این فیلم، هیوستون نقش مادر شخصیت اصلی فیلم، را به تصویر می‌کشد. هیوستون همچنین جزو تهیه‌کنندگان این فیلم هم بود. در ۲۱ مه ۲۰۱۲، «جشن گرفتن»، آخرین آهنگ ضبط شده هیوستون به عنوان بخشی از آلبوم موسیقی متن فیلم منتشر شد. فیلم در ۱۷ آگوست ۲۰۱۲، در ایالات متحده اکران شد.
 ازدواج وی در سال ۱۹۹۲ با بابی براون، خواننده آمریکایی، نیز با اختلاف‌های بسیاری همراه بود. بابی براون در سال‌های زندگی مشترک اش باهیوستن بارها به دلیل خشونت خانگی، تخلفات رانندگی و مسائل دیگر بازداشت شد.
 ویتنی هیوستن در نهایت در سال ۲۰۰۷ به زندگی مشترک خود با بابی براون خاتمه داد؛ ازدواجی که ثمره آن یک دختر به نام بود که در ۴ مارس ۱۹۹۳ به دنیا آمد و در ۲۶ ژوئن ۲۰۱۵ در سن ۲۲ سالگی درگذشت. 
 به گفته پلیس آمریکا، ساعت ۱۵:۴۳ دقیقه روز شنبه مسئولان هتل هیلتون بورلی هیلز تماسی اضطراری گرفته و نسبت به وضعیت سلامتی ویتنی هیوستن ابراز نگرانی کردند و تا رسیدن پلیس نیز پزشکان حاضر در هتل در تلاش بودند تا وی را نجات دهند، اما در نهایت هیوستن روز شنبه ۱۱ فوریهٔ ۲۰۱۲ و در ساعت ۳:۵۵ بعدازظهر به وقت محلی در اتاق خود در طبقهٔ چهارم هتل هیلتون در در سن ۴۸ سالگی درگذشت. 
 علت مرگ هیوستون هنوز مشخص نیست، اما بنا به گفتهٔ ستوان مارک روزن از پلیس بورلی هیلز، در تحقیقات اولیه نشانی از جنایت پیدا نشد. تحقیقات در این زمینه هنوز ادامه دارد. 
 ، خواننده معروف و و مادرخوانده ویتنی هیوستن پس از شنیدن خبر مرگ وی در بیانیه‌ای گفت: «اکنون نمی‌توانم در این مورد صحبت کنم. بسیار تکان دهنده و باورنکردنی است. نمی‌توانم آنچه را روی صفحه تلویزیون می‌بینم باور کنم.»
{"title": "ویتنی هیوستون", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%88%DB%8C%D8%AA%D9%86%DB%8C_%D9%87%DB%8C%D9%88%D8%B3%D8%AA%D9%88%D9%86&oldid=35143378", "language": "fa"}