( : ‎؛ زاده ۲۴ ژوئن ۱۵۴۲ درگذشته ۱۴ دسامبر ۱۵۹۱) چهرهٔ برجسته‌ای از ، صوفی و نویسندهٔ اسپانیایی، کاتولیکِ رومی، کارملی (Carmelite) و کشیشی که در به دنیا آمد.
 یوهانِ صلیبی بخاطر نوشته‌هایش شناخته شده‌است. وی در هر دو عرصهٔ شعر و مطالعاتش در رابطه با تکاملِ به عنوان اوج ادبیات عرفانی در اسپانیا ملاحظه شده و از قله‌های رفیع در همهٔ ادبیات اسپانیا محسوب می‌شود. وی در سال 1726 بوسیلهٔ پاپ به عنوان به درآمد. او یکی از سی و شش است.
 
 یوهان در خاندانی متولد شد که در زمرهٔ یهودیان بوده و در اسپانیا و پرتغال به پیوستند. پدرش گونزالو، حسابدار بستگان ثروتمندی بود که به تجارت ابریشم مشغول بودند. با این حال وقتی در سال 1529 با کاتالینا (مادر یوهان) ازدواج کرد فرد یتیم و سطح پایینی به‌شمار میرفت. پدر در سال 1545 از میان رفت در حالیکه یوهان هنوز سه سال بیشتر نداشت. دو سال بعد برادر بزرگ ترش لوئیس از دنیا رفت. مرگی که احتمالاً به دلیل تغذیهٔ ناکافی ناشی از فقرخانوادهٔ یوهان شکل گرفت. پس از آن بود که مادرش به قصد یافتن کار، همراه او و فرانسیسکو تنها برادر باقی ماندهٔ یوهان به شهرهای دیگری نقل مکان کرد. تا اینکه در سال 1551 توانست در شهر به کار بافندگی مشغول شود.
 یوهان در شهر مدینا به مدرسه‌ای با 160 کودک فقیر وارد شد. کودکانی که اغلب یتیم بوده و به یادگیری مفاهیم پایه، به ویژه در حکمت و معارف میپرداختند. مدرسه‌ای که به آن‌ها غذا، پوشاک و خوابگاه هم میداد. یوهان حین تحصیل در آنجا برای خدمت به عنوان نزد راهبه‌های صومعهٔ انتخاب شد. سال‌ها بعد او در بیمارستانی به کار مشغول شد و از 1559 تا 1563 در مکتب به مطالعهٔ پرداخت. در آن زمان سازمانی نوپا بود که فقط چند سالی از تأسیس آن توسط یِ اسپانیایی میگذشت. در 1563 یوهان وارد نظام شده و نام را برگزید.
 در سال بعد او به همهٔ تعهدات و خود به عنوان یک کارملی عمل کرده بود و بدین ترتیب عازم شد. مکانی که او به تحصیل فلسفه و الهیات در کالج دی سان آندرس و دانشگاه معتبر آنجا پرداخت. (دانشگاه سالامانکا در آن زمان در کنار پاریس، آکسفورد و یکی از چهار دانشگاه بزرگ اروپا بود). برخی از نویسندگان جدید ادعا می‌کنند که این سفر و اقامت بر همهٔ نوشته‌های بعدی یوهان تأثیر گذاشت. بخصوص آموزه‌های در باب شناخت (شرح و تفسیر و آموزش و ) در این دانشگاه. لئون یکی از زبده‌ترین متخصصین در مطالعات کتاب مقدس بود و ترجمهٔ مهم و بحث انگیزی به از متن به انجام رسانده بود. (آن زمان اجازه نمی‌دادند که در اسپانیا کتاب مقدس به زبان بومی ترجمه شود چراکه ترجمه از زبان لاتین به اسپانیایی امکان فهم و تعبیرات غلط ایجاد کرده و باعث سردرگمی میشد).
 در سال 1567 تقدیر یوهان به عنوان یک رقم خورد و عزم خود را برای پیوستن به نظام سختگیرانهٔ نشان داد. این نظام برای او جذابیت داشت چراکه به تشویقِ سکوت و خلوت گزینی و تعمق درونی میپرداخت. ظاهراً در سپتامبر 1567 سفری از سالامانکا به مدینا او را تغییر داد. او در مدینا راهبهٔ پر جذبه و کاریزماتیکِ کارملی، یعنی را ملاقات نمود. سانتا در مدینا به دنبال دومین صومعهٔ خود برای زنان میگشت و در این ملاقات بلافاصله با یوهان در ارتباط با طرح‌های اصلاحی خود برای نظام جاریِ مسیحیت وارد بحث شد. او در جستجوی بازیابیِ خلوص و پاکی در نظام کارملی بود. امری که مستلزم آغاز رسوم و مقررات "قانون نخستین" سال 1209 بود. اجرای این مقررات بوسیلهٔ در سال 1432 رها شده بود.
 بواسطهٔ این قوانین کشیشان باید بیشتر زمان روز و شب را به از بر خوانیِ ذکرهای پرداخته و به مطالعهٔ متون مذهبی میپرداختند. راهبه‌ها نیز بیشتر وقت خود را باید در پیرامون صومعه و نزد مردم به تبلیغ آیین و مکتب خود میگذراندند. انجام مجموعه‌ای از پرهیزات شامل عدم مصرف گوشت و طولانی که از (14 سپتامبر) تا طول میکشید. دوره‌های طولانی پیشه کردن سکوت، بخصوص بین دعای شب و دعای سحر گاهی و محدود نمودن عادات نیز شامل چنین پرهیزاتی میشد. آن‌ها طرفدار دستور منع پوشیدن کفش بودند. (که در 1432 حذف شده بود). بخاطر همین مقرره آخر بود که پیروان ترسا در میان کارملی‌ها به "پابرهنگان" مشهور شدند. صفتی که بواسطهٔ آن خود را از راهب‌ها و راهبه‌های غیر اصلاح گرا متمایز میساختند.
 یوهان یکسال پایانی تحصیلات خود درا سالامانکا را با سانتا ترسا گذراند و به پیشنهاد او از گرایش خود به نظام کارتزین‌ها کاسته و به مکتب ترسا گروید. در آگوست 1568 جان در همراهی با ترسا از مدینا به سفر کرد. سفری که به قصد یافتن صومعه‌هایی دیگر برای راهبه‌ها انجام گرفت و یوهان را بیشتر با شکل جدید زندگیِ کارملی آشنا ساخت. در اکتبر 1568 یوهان در همراهی با فریار آنتونیو، وایادولید را بقصد یافتن صومعهٔ جدیدی برای راهب‌ها ترک نمود. یعنی ابتدا برای مردانِ پیرو اصول ترسا به چنین اقدامی دست زدند. آن‌ها خانهٔ متروکه‌ای را یافتند که به ترسا بخشیده شده بود. در 28 نوامبر 1568 صومعه تأسیس گردید و در همین روز یوهان نام خود را به تغییر داد.
 بلافاصله پس از آن در سال 1570 راهب‌ها این صومعه را بیش از حد کوچک دیده و به شهر مجاور آن حرکت کردند. پس از حرکت این اجتماع از راهب ها، یوهان اجتماعی دیگر از راهبان را در شهر تشکیل داد که به نوعی خانهٔ مطالعات آکادمیک برای تربیت راهبان تبدیل گردید.
 یوهان در سال‌های بین 1574 تا 1577 در حالیکه به عبادت در صومعه‌ای در آویلا مشغول بود، در اتاق زیر شیروانی و مشرف به محراب صومعه در مکاشفه‌ای به رویت نایل شد. رویتی که او را به خلق نقاشی مشهورِ مسیح "از بالا" واداشت. این نقاشی در 1641 در صومعه قرار داشته و بعدها به آویلا برده شد. این نقاشی الهام بخش در خلق اثر گردید.
 در شب 2 دسامبر 1577 گروهی از کارملی‌های مخالف اصلاحات به سمت محل اقامت یوهان در آویلا یورش برده و وی را به اسارت گرفته و زندانی کردند.
 یوهان صلیبی به عنوان یکی از برجسته‌ترین شعرای زبان و ادب اسپانیایی شناخته شده‌است. هرچند که مجموعهٔ اشعار کامل وی کمتر از 2500 بیت است. دو مجموعه از این اشعار یعنی و بشکلی گسترده به عنوان شاهکاری از شعر و ادب اسپانیایی ملاحظه شده‌اند. هم بخاطر رسمی و هم برای و صنایع غنیِ ادبی که در این دو مجموعه بکار رفته‌است. کارهای مذهبی (وابسته به الهیات) یوهان اغلب عبارت از تفاسیری است که بر این اشعار نوشته است. همهٔ این آثار بین سال‌های 1578 و تا مرگ وی یعنی 1591 نگاشته شده‌اند که همین انسجام والایی را به نقطه نظرات موجود در آن‌ها بخشیده است.
{"title": "یوهان صلیبی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%DB%8C%D9%88%D9%87%D8%A7%D9%86_%D8%B5%D9%84%DB%8C%D8%A8%DB%8C&oldid=34935365", "language": "fa"}