نوعی است که در دیده می‌شود.
شایعترین محلی که توسط مبتلا می‌شوند پاها هستند. این بیماری در جوانی و میانسالی و در مردان بالغ بیشتر دیده می‌شود. همچنین درصد ابتلا در سنین قبل از بلوغ پایین است.
 پوشیدن طولانی مدت کفش و پوشیدن کفشهای نامناسب که باعث گرم شدن زیاد پا و پا می‌شوند باعث رشد در روی پوست پا می‌شوند. کف رختکن‌ها و حمام‌های عمومی دارای المان‌های قارچی است که موجب تماس مکرر پا با عامل آلوده‌کننده می‌گردند.
 ممکن است پا (Ringworm) را نشان دهد ولی در اغلب موارد در پره‌های بین انگشتان پا یا ایجاد می‌گردد. این بیماری دارای سه الگوی کلاسیک کلینیکی می‌باشد که عبارتند از:
 شایعترین مکان گرفتاری پره بین انگشت چهارم و پنجم است ولی می‌تواند تمام انگشتان پا را نیز درگیر کند. پوشیدن کفش تنگ با فشرده کردن انگشتان پا به هم و ایجاد یک محیط گرم و مرطوب، محیط مناسبی برای رشد فراهم می‌سازد. در این نوع درگیری پره‌های بین انگشتان پا دچار خشکی، پوسته ریزی، ترک دار و سفید رنگ می‌شوند و بعد از درآوردن کفش یا جوراب به شدت دچار می‌گردند. رشد بیش از حد در این محل می‌تواند باعث اضافه شدن به منطقه نیز گردد. گاهی درگیری پوست به خارج از پره‌های بین انگشت گسترش می‌بابد و با حاشیه پیشرونده و پوسته ریز یا بثورات پوستی حا د و ایجاد نماید.
 (Onycomycosis) ممکن است همراه با تینه آی پا رخ دهد.
 نام دیگر آن (moccasin) است. شکل مزمن تینه آ پدیس است که معمولاً به درمان مقاوم است. بیشتر اوقات تمام کف پای مبتلا با پوسته‌های سفید نقره‌ای پوشیده می‌شود. پوست مبتلا صورتی رنگ، ترکدار و خارشدار است. دست‌ها هم ممکن است گرفتار شوند.
 فرم شدید است که از عفونت مزمن بین انگشتان پا منشأ می‌گیرد. وزیکولهایی به سرعت بر روی کف پا یا پشت پا ایجاد می‌گردند. گاهی وزیکول‌ها به هم می‌پیوندند و به شکل تجمع مایع در زیر پوسته‌های ضخیم کف پا ایجاد می‌کنند. باکتریال ممکن است به این فرم اضافه شود.
 بروز ثانویه گروهی از وزیکولها در همان محل قبلی بیماری یا در سایر محلهای بدن است که به علت نسبت به قارچ به وقوع می‌پیوندد. وزیکولهای ایجاد شده در و هستند.
 عامل مساعدکننده در بروز و گسترش محیط گرم و مرطوب است. راه رفتن با پای برهنه بهترین راه برای مقابله با است. خشک نگهداشتن پا و استفاده نکردن از حوله مشترک نیز یکی از راه‌های جلوگیری از ابتلا است. استفاده از کفش و جوراب خشک و تمیز بهترین راه اجتناب از ابتلا به این بیماری است. همچنین شستشوی مرتب جورابها و خشک کردن آن‌ها نیز نقش زیادی در جلوگیری از دارد.
 برای جلوگیری از باید از کفشهای بزرگتر استفاده کرد. تکه‌ای پنبه یا بین انگشتان پا قرار بگیرد. رطوبت کفش استفاده گردند و جورابهای مرطوب تعویض شوند.
 برای اثبات وجود ، به کار برده می‌شود. به خاطر مشکل در استفاده از این روش برای ضایعات بین انگشتان پا می‌توان از برای قارچ استفاده کرد.
 تینه آ پدیس با ، موضعی و در قرار می‌گیرد.
 پس از ایجاد بیماری در فرد و گاهی پس از ، شخص به تبدیل می‌شود و احتمال بیماری در او بالا است. بیماران ، بیشتر به عفونتها ی یا با مبتلا می‌شوند.
 ۳۰ تا ۴۰ درصد موارد ابتلا بدون نیز بهبود می‌یابند.
 در درمان عفونتهای حاد و گسترده باید از ضد قارچهای همراه با ضد قارچهای استفاده کرد.
 ، و به صورت موضعی و روزانه دو مرتبه، به مدت دو تا چهار هفته استفاده می‌گردند. در درمان تینه آی حاد وزیکولی از با چند مرتبه در روز و هر بار ۳۰ دقیقه همراه با داروهای دیگر موضعی استفاده می‌گردد.
 به شکل ۲۵۰ میلیگرم در روز به مدت دو هفته استفاده می‌شود. ۲۰۰ میلی‌گرم دو بار در روز به مدت یک هفته یا ۱۵۰ میلی‌گرم یک بار در هفته هم به کار می‌روند.
 باید با آنتی‌بیوتیک مناسب خوراکی انجام گیرد و کشت نیز انجام شود.
 پانسمان سرد و مرطوب، موضعی گروه ۵ و درصورت نیاز یک دوره کوتاه مصرف . در درمان به‌طور همزمان از کرمهای موضعی هم استفاده می‌شود.
{"title": "پای ورزشکاران", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%BE%D8%A7%DB%8C_%D9%88%D8%B1%D8%B2%D8%B4%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D9%86&oldid=34969951", "language": "fa"}