به مجموعه حروف یا که با کنار هم قرار گرفتن‌شان یک واحد یا تحلیل‌پذیر را پدیدار می‌سازند گفته می‌شود. در ، بیشتر واژه را در نُه گونه دسته‌بندی می‌کنند: ، ، ، ، ، ، ، ، .
 «واژه» کوچک‌ترین دسته‌ی معنادار از است اگر بتواند به تنهایی به‌کار رود. برای نمونه، «-انه» در واژه‌هایی مانند ، زنانه، مهربانانه، دارای معنی ویژهٔ خود است، ولی از آن جا که نمی‌توان آن را به‌ تنهایی به‌کار برد، واژه نامیده نمی‌شود. بسیاری از واژه‌ها به بخش‌های کوچک‌تری بخش‌پذیرند که به آن‌ها گفته می‌شود. تکواژ کوچکترین بخش واژه است که در بسیاری از نمونه‌ها یک واژه‌ی خودسالار شمرده شده و در برخی دیگر نیز واژه به‌شمار نمی‌آید.
 واژه، ریشه‌ی و کلمه ریشه‌ی دارد.
 بیشتر بر این باورند که بهترین روش برای واگران واژگان بر پایهٔ کالبد یا کالب‌هایی است که واژه‌ها از دیدگاه یا دستوری بهره می‌برند. پذیرفته‌ترین واگران گفته شده بر این پایه دربردارنده است از:
 «واژه، فرم آزادِ کمینه در یک زبان است.»
 فرم آزاد به بن‌پاره‌ای از زبان گفته می‌شود که بتواند به گونه تنها باشیدن داشته باشد و به جایگاه و ایستار یکسر پایدار و استوار و دگرناپذیری به پاره‌های زبانی زیستگاه پیرامون خود نیاز نداشته باشد. پیرو واگران بالا، «شکارچی» یک واژه است، چرا که، می‌تواند به‌تنهایی پدیدار شود و پدیداریِ آن در جاهای گوناگونی در درازنای جمله رخ دهد.
 مانندها:
 
 در جایگاه مقایسه یا سنجش یکاهای «چی» و «ان» (در شکارچیان) واژگان به‌شمار نمی‌آیند، زیرا نمی‌توانند که به دیسهٔ منزوی باشیدن پیدا کنند، ونکه، باید صددرصد جایگاهشان در برابر بخشهای زبانی کناری پایدار و استوار و دگرناپذیر برجای بماند.
 واژه روی هم رفته به هفت دسته‌ی ، ، ، ، ، و بخشبندی می‌شود. مانند یک نام و یک ویژگی است.
 مقالهٔ اصلی: 
 واژه‌های مورد مصرف انسان در زبان‌های طبیعی را می‌توان به دو دسته قسمت کرد:
 
 واژگان ساده آن‌هایی هستند، که نمی‌توانیم به یکاهای معنادار کوچک‌تر خردشان کنیم، درحالی‌که تکه‌های واژگان پیچیده را می‌توان
واکاوی کرد.
{"title": "واژه", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%88%D8%A7%DA%98%D9%87&oldid=35013077", "language": "fa"}