برای دیگر کاربردها را ببینید. یا نوعی تقسیم است که در آن، شمار به نصف کاهش می‌یابد.
 تقسیم باعث تولید هایی می‌شود که کاملاً همانند سلول مادر می‌باشند. در نتیجه، این تقسیم نمی‌تواند به تنهایی پاسخگوی گوناگونی موجود در دنیای زنده باشد. ایجاد گوناگونی در دنیای زنده، مدیون این گونهٔ است که میوز نام دارد.
 بسیاری از به منظور ، (سلول جنسی) تولید می‌کنند و امکان ترکیب آن‌ها را با یکدیگر فراهم می‌سازند. گامت‌ها هستند. اگر سلول‌های جنسی نبودند، شمار کروموزوم‌ها در هر نسل، دو برابر نسل قبل می‌شد و حیات جانداران عملاً به خطر می‌افتد. طی میوز، از یک سلول ، چهار سلول پدید می‌آید.
 میوز، نوعی تقسیم می‌باشد که در آن تعداد نصف می‌شود و سلول‌های تخصص‌یافته‌ای که مسئول تولیدمثل هستند (گامت در و بعضی از دیگر جانداران یا در بعضی از دیگر جانداران) تولید می‌شود. تقسیم میوز برای ضروری است و در همهٔ (همچنین ) که تولیدمثل جنسی انجام می‌دهند، رخ می‌دهد. میوز در آرکی‌باکترها ( ) و روی نمی‌دهد؛ زیرا تولیدمثل آن‌ها از راه‌های دیگری همچون می‌باشد.
 یاخته پیش از آغاز میوز، مرحله‌های را، دقیقاً مانند اینترفاز سپری می‌کند. در این مرحله‌ها، مولکول‌های می‌کنند (در مرحلهٔ از ) و سلول برای تقسیم شدن آماده می‌شود.
 میوز از دو تقسیم پی در پی، به نام میوز ۱ و میوز ۲ تشکیل شده‌است که هر کدام خود مراحل ، ، و را دارند.
میوز ۲ بسیار شبیه است. طولانی‌ترین مرحلهٔ میوز، است. باید توجه داشت که میوز یک چرخه نیست.
 در پروفاز ۱، که نخستین مرحلهٔ میوز ۱ است، کروموزوم‌های مضاعف‌شده همچون در فشرده و قابل دیدن می‌شوند و غشای هسته تجزیه می‌شود. آن‌گاه که هر کدام دو خواهری دارند، از درازایشان در کنار یکدیگر قرار گرفته و یک به وجود می‌آورند. پس از پروفاز ۱، یاخته وارد مرحلهٔ متافاز ۱ می‌شود.
 مرحله پروفاز ۱ روند پیچیده‌ای است که بسیار کندتر از میتوز صورت می‌گیرد و شامل پنج مرحله است:
 آغاز پروفاز با افزایش حجم هسته‌ای مشخص می‌شود. کروموزوم‌ها به صورت تخم‌های دراز، نازک و تاب خورده به شکل دانه‌های تسبیح به نام کرومومر ظاهر می‌شوند. این ریز مرحله را لپتوتن گویند. کروموزوم‌ها منفرد به نظر می‌رسند، در حالی که بیشتر مولکول‌های یاخته قبلاً دو برابر شده‌اند و کروموزوم‌ها دارای دو کروماتید هستند. بر اساس گفته «براون»، ساخت دی‌ان‌ای تا مرحله لپتوتن ادامه دارد و قسمت G را تشکیل می‌دهد.
 در این مرحله، کروموزم‌های همتا به ترتیب ویژه‌ای جفت می‌شوند. نیرویی که دو جفت کروموزم همتا را به سوی یکدیگر می‌کشد، هنوز مشخص نشده‌است. این روند را سیناپس می‌گویند و جفت کروموزوم‌های همتا را در طی فرایند سیناپس، بی‌والانت ( ) می‌گویند.
 در این مرحله، از نظر اندازه رشد می‌کند و کروموزوم‌ها کوتاه‌تر و ضخیم‌تر می‌شوند. حال هر کدام یک تتراد هستند که از دو کروموزوم همتا یا ۴ تشکیل شده‌اند. هر از یک تتراد، به دور خواهری خود می‌پیچد و کوتاه‌تر و ضخیم‌تر می‌شود. هر کروموزوم همتا، سانترومر مستقل دارد؛ بنابراین هر ، سانترومر خاص خود را دارا می‌باشد.
 مهم‌ترین رویداد در زیرمرحله پاکی‌تن، تشکیل کیاسما به هنگامی است که دو خواهری از هر کروموزوم همتا، قطعاتی را بین خود مبادله می‌کنند. تبادل قطعات بین دو کروماتید از دو کروموزوم همتا را «تقاطع کروموزومی» گویند. زیرمرحله پاکی‌تن طولانی است. در پایان این زیرمرحله، نیرویی سبب جدا شدن از یکدیگر می‌شود.
 در این مرحله، کروموزوم‌ها جدا شدن از یکدیگر را آغاز می‌کنند، اما چون در بعضی نقاط تبادل صورت گرفته‌است، لذا در این نقاط متصل به یکدیگر باقی می‌مانند. این ریز مرحله حقیقتاً کیاسما نام دارد و از نظر ژنتیکی دارای اهمیت فراوانی است، زیرا تبادل بین ناخواهری در این زیرمرحله صورت می‌گیرد. تقاطع کروموزومی به تبادل ژن‌ها می‌انجامد و سبب تشکیل کروماتیدهای نوترکیب می‌شود. در ژنتیک مولکولی، تقاطع کروموزومی به عنوان وسیله تجربی برای نقشه‌برداری کروموزومی به کار می‌رود.
 در این مرحله، کروموزوم‌ها کوتاه‌تر و ضخیم‌تر شده و کیاسما ناپدید می‌شود. کروموزوم‌های همتا از دو سو به سمت محیط هسته کشیده می‌شوند، اما جدا شدن کامل صورت نمی‌گیرد. کروموزوم‌های همتا فقط در انتها ( ) متصل به یکدیگر باقی می‌مانند و ساختار حلقه مانند عریضی را تشکیل می‌دهند. همچنین، هستک و غشای هسته ناپدید می‌شوند و دوک به‌طور کامل تشکیل می‌گردد. کروموزوم‌های تتراد در صفحه متافاز (استوای سلول) قرار می‌گیرند.
 در ۱، که دومین مرحلهٔ میوز ۱ است، تترادها به وسیلهٔ رشته‌های دوک میتوزی (Mitotic Spindle) در سطح استوایی سلول ردیف می‌شوند.
 در ۱، که سومین مرحلهٔ میوز ۱ است، کروموزوم‌های همتا از یکدیگر جدا می‌شوند؛ اما دو خواهری هر کروموزوم، همچنان در محل به یکدیگر متصل هستند؛ بنابراین هر کروموزوم همچنان دو دارد.
 در ۱، که چهارمین مرحلهٔ میوز ۱ است، کروموزوم‌ها در دو قطب یاخته گرد هم می‌آیند. در بیشتر جانداران، در این مرحله نیز تقسیم می‌شود ( ) و دو یاختهٔ جدید پدید می‌آید. در هر یک از دو یاختهٔ پدیدآمده، یا در هر یک از دو قطب یاخته، فقط یکی از دو کروموزوم‌های همتا وجود دارد. پس از پایان نخستین، یاخته وارد میوز ۲ می‌شود، اما باید توجه داشت که کروموزوم‌ها در فاصلهٔ میان میوز اول و میوز دوم، همانندسازی نمی‌کنند.
 ۲ پس از ۱ رخ می‌دهد و آغاز میوز ۲ به‌شمار می‌آید. در پروفاز ۲، رشته‌های دوک میتوزی در پیرامون هر هستهٔ پدیدار می‌گردند.
 ۲ پس از ۲ رخ می‌دهد. در این مرحله، کروموزوم‌ها که هنوز مضاعف هستند، در صفحهٔ متافازی، ردیف می‌شوند و از طریق های خود، به دوک میتوزی متصل می‌شوند.
 ۲ پس از ۲ رخ می‌دهد. در این مرحله، خواهری از هم جدا می‌شوند و به سوی دو قطب یاخته می‌روند (همانند در ).
 ۲ پس از ۲ رخ می‌دهد. در این مرحله، پوشش پیرامون پدید می‌آید، دوک میتوزی از میان می‌رود و سپس (Cytokinesis) رخ می‌دهد.
 نتیجهٔ میوز، یک سلول ، چهار سلول است. این چهار سلول از لحاظ ژنتیکی از یکدیگر و والد خود متمایز هستند.
{"title": "میوز", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%85%DB%8C%D9%88%D8%B2&oldid=33948116", "language": "fa"}