(به : )؛ (زادۀ ۱۵ آوریل ۱۹۰۰ میلادی – درگذشتۀ ۲۸ مهٔ ۱۹۹۰ میلادی) یک مهم اهل و دانشجوی سابق مدرسهٔ هنر بود. او کارهای شیشه‌ای و فلزی را برای ینائر گلاس‌ورک اوند گن.، شیشه‌کاری لاوزیتستر متحد در ، ، و طراحی کرد. برخی از طرح‌های او هنوز هم تا به امروز تولید می‌شود. 
 واگنفلد از سال ۱۹۱۴ تا ۱۹۱۸ میلادی به عنوان یک طراح فنی صنعتی در کوخ و برگفلد، یک کارخانۀ ظروف نقرۀ ، کارآموزی کرد و از سال ۱۹۱۶ تا ۱۹۱۹ میلادی در برمن (مدرسه هنرهای کاربردی) حضور یافت. او برای تبدیل شدن به یک نقره‌ساز در آکادمی طراحی از سال ۱۹۱۹ تا ۱۹۲۲ میلادی آموزش دید. از ۱۹۲۳ تا ۱۹۲۵ در در تحصیل کرد. او یک دورهٔ مقدماتی را با در سال سوم خود گذراند و بعداً در کارگاه فلزی باوهاوس آموزش دید. در این مدت او برخی از آثار معروف خود را طراحی کرد، مانند باوهاوس دبلیوای۲۴ 'چراغ واگنفلد' در سال ۱۹۲۴ میلادی. 
 هنگامی که باوهاوس در وایمار در آوریل ۱۹۲۵ میلادی بسته شد، به منظور نقل مکان به ، او برای تکمیل تحصیلات خود با آن همراه نشد، بلکه در وایمار ماند. پس از اتمام امتحانات کارآموزی خود در نقره‌سازی به عضویت درآمد. او در ۱ آوریل ۱۹۲۶ میلادی سمت دستیار کارگاه فلزی را در (آکادمی دولتی صنایع دستی و معماری) گرفت و در ۱ آوریل ۱۹۲۸ میلادی رئیس بخش شد. مدرسه در ۱ آوریل ۱۹۳۰ میلادی به دلیل فشار تعطیل شد، اما واگنر و معلمان دیگر حقوق تمام طرح‌هایی را که در حین کار در مدرسه ایجاد کرده بودند، دریافت کردند. 
 از آن زمان به صورت آزاد شروع به کار کرد و کمیسیونی را برای وزارت اقتصاد تورینگن به عهده گرفت. در سال ۱۹۳۱ میلادی در آکادمی دولتی هنر در تدریس کرد. از سال ۱۹۳۵ تا ۱۹۴۷ میلادی او مدیر هنری (شیشه‌کاری لاوزیتستر متحد) در بود. آثار او در سال ۱۹۳۷ میلادی در (نمایشگاه بین‌المللی هنر و فن‌آوری در زندگی مدرن)، و همچنین در سال ۱۹۴۰ میلادی برندۀ جایزه شد. 
 واگنفلد از پیوستن به حزب امتناع ورزید و به عنوان تنبیه به عنوان یک «آفت سیاسی» برای خدمت در با سپاه پرواز فرستاده شد. او در سال ۱۹۴۵ میلادی اسیر شد و تا سپتامبر ۱۹۴۵ میلادی در اردوگاه اسرای جنگی روسی نگهداری شد و به ویسواسر بازگشت. 
 واگنفلد معتقد بود که اشیاء روزمرهٔ خانه باید «به اندازهٔ کافی ارزان برای کارگر و به اندازهٔ کافی برای ثروتمندان خوب باشد». 
 یکی از آثار کلاسیک او یک چراغ رومیزی است که با نام ، ۱۹۲۴ میلادی شناخته می‌شود، که او به همراه کارل جی. جاکر آن را طراحی کرد. سرویس چای معروف او که در سال ۱۹۳۸ میلادی طراحی شده بود، هنوز در حال تولید است. 
 ، در فاصلهٔ یک پیاده‌ روی کوتاه از ، موزه‌ای است که به کارهای طراح باوهاوس متولد اختصاص یافته‌ است. در ابتدا در سال ۱۸۲۸ میلادی به عنوان یک زندان نئوکلاسیک ساخته شد، که بعداً توسط برای بازجویی‌ها استفاده شد و تا دههٔ ۱۹۹۰ میلادی، به پناهجویان ناموفقی که در انتظار اخراج بودند، اقامتگاه‌های جمعی ارائه می‌داد. خانهٔ واگنفلد همچنین دارای مرکز طراحی است که از سمپوزیوم‌ها حمایت می‌کند و یک انجمن برای طراحان جوان فراهم می‌کند. 
 یک مدرسهٔ طراحی در برمن به نام وجود دارد.
 مالته واگنفلد، نوهٔ ویلهلم واگنفلد، مدرس ارشد و مدیر برنامهٔ طراحی صنعتی در در ملبورن، استرالیا است.
{"title": "ویلهلم واگنفلد", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%88%DB%8C%D9%84%D9%87%D9%84%D9%85_%D9%88%D8%A7%DA%AF%D9%86%D9%81%D9%84%D8%AF&oldid=35151968", "language": "fa"}