در شاهنامه فرزند و نبیره است. وی پدر و سپهبد بود و در رایزنی برای نبرد با ایرانیان حضور داشت. او را به یاری به دنبال شبستان بسوی فرستاد.
 در بیتی از شاهنامه، از ویسه، چنین یاد کرده‌است:
 هنگامی که به فرمان پشنگ صادر شد، افراسیاب جوان سپهسالار توران به مرزهای یورش آورد و در نزدیکی محل استقرار نوذر و سپاه ایران سه جنگ بزرگ با لشکر نوذر در گرفت. در ابتدای نبرد نخست، بارمان پسر ویسه که پهلوانی بزرگ بود هماورد خواست و قباد برادر کهنسال قارن (کارن پسر کاوه آهنگر) سپهسالار سپاه نوذر و ایرانیان ، به رزم با او شتافت و بارمان بر او غلبه کرد و اورا کشت. پس از جدا شدن قارن از نوذر و رفتن قارن همراه با گروهی از لشکر ایران به سوی پارس برای دفاع از زنان و خانواده سربازان، در نزدیکی دژ سپید با بارمان روبرو می شود و در نبردی بارمان را می کشد. افراسیاب که از رفتن قارن خبردار می شود دستور می دهد که بارمان به دنبال قارن برود و جلوی اورا بگیرد. اما وقتی به او خبر می دهند که بارمان قبلن کشته شده، به ویسه میگوید که با لشکری جنگاور به سوی قارن برود و هم اورا شکست دهد و هم انتقام خون پسرش بارمان را بگیرد.
 ویسه به لشکر قارن می رسد و به کین فرزندش با نبرد نمود و قبل از نبرد خطاب به قارن گفت:
 پس از نبرد دو لشکر و کشته شدن بسیاری، ویسه شکست می خورد و از جنگ روی بر می گرداند و به نزد افراسیاب بر می گردد.
 ویسه، پدر پیران ویسه از شخصیت های بارز و خردمند شاهنامه است.
{"title": "ویسه", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%88%DB%8C%D8%B3%D9%87&oldid=34928031", "language": "fa"}