Medical condition (به : ) وضعیت نادر و کشنده‌ای است که در برخی از افراد پس از تماس با داروهای بیهوشی بروز می‌کند.
 این بیماری بیشتر در اثر مانند و شل کننده‌های عضلانی مانند روی می‌دهد. این افراد یک زمینه ارثی برای این بیماری دارند.
 
 . ،که به دو حالت (ورزش در رطوبت و یا حرارت بیش از حد طبیعی) و (آنتی کولینرژیک، از جمله آنتی‌هیستامین‌ها، داروهای ضد پارکینسون، دیورتیک‌ها، فنوتیازین‌ها)
 آمفتامین‌ها، کوکائین، فنی‌سیکلیدین(PCP)، سالیسیلات‌ها، لیتیوم، آنتی‌کولینرژیک‌ها، سمپاتومیمتیک‌ها.
 سفتی عضلانی، اسیدوز، افزایش دمای بدن (۱درجه سانتیگراد در هر۱۵ دقیقه) و حالت هیپرمتابولیک از علایم آن می‌باشد.
 درمان انتخابی عبارت است از تجویز وریدی ۱۰mg/kg .به محض اینکه به این سندرم مشکوک شدید داروهای بیهوشی یا شل‌کننده دپولاریزان باید قطع شود و فشار مثبت اکسیژن شروع شود.
خنک کردن بیمار و تجویز از دیگر اقدامات درمانی است.
 تست انقباض در اثر کافئین - هالوتان، که غلظت کافئین لازم برای ایجاد انقباض در را اندازه‌گیری می‌کند، تست استاندارد برای تشخیص استعداد ابتلاء به هیپرترمی بدخیم است. بیماران نیازمند بیهوشی که مستعد ابتلاء به هیپرترمی بدخیم می‌باشند، باید قبلاً با روزی ۵mg/kg دانترولن خوراکی در چهار دوز مجزاء، به مدت ۳-۱ روز درمان شده، از تجویز داروهای قادر به ایجاد این سندرم در هنگام بیهوشی به این بیماران خودداری گردد. در این بیماران استفاده از هیچکدام از روشهای بیهوشی کاملاً بی‌خطر نمی‌باشد، اگرچه داروهائی که معمولاً تجویز می‌شوند عبارتند از نارکوتیک‌ها، باربیتورات‌ها، نیتروزاکسید و بی‌حس‌کننده‌های موضعی.
{"title": "هیپرترمی بدخیم", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%87%DB%8C%D9%BE%D8%B1%D8%AA%D8%B1%D9%85%DB%8C_%D8%A8%D8%AF%D8%AE%DB%8C%D9%85&oldid=34314363", "language": "fa"}