(به : ) (زادهٔ ۱۶ مارس ۱۸۶۲ - درگذشتهٔ ۱۷ مهٔ ۱۹۴۱)، که صدایش می‌کردند، جوان‌ترین خواهر هنرمند ، و ، دلال آثار هنری، بود. و از فمینیست‌های اولیه بود.
 در طول قسمت اول زندگی‌اش، با از بیماران، به خانواده‌اش و دیگران خدمت کرد. بعد از مرگ برادرانش در سال ۱۸۹۱، شغل متوسطی در بیمارستان به دست آورد. در سال ۱۸۹۸ در آنجا به کار سازمان‌دهی نمایشگاه ملی آثار زنان گماشته شد. (Nationale Tentoonstelling van Vrouwenarbeid) این بسیار موفقی بود و سرمایهٔ به‌دست‌آمده از نمایشگاه به ۲۰٫۰۰۰ گیلدر هلندی رسید که برای تأسیس نمایشگاه ملی آثار زنان هلندی استفاده شد.
 
هیچ منبعی ننوشته‌است چه اتفاقی افتاد، اما در چهارم دسامبر ۱۹۰۲ ویل ون گوگ حبس شد و بعدها به خانهٔ Veldwijk که مؤسسه‌ای روانی در شهر املو بود، منتقل شد. ناخوشیِ او را جنون تشخیص دادند که حبس او بر آن اساس بود و داشتن چنین بیماری‌ای در آن زمان معادل اعدام بود. بعدها در گزارش روانی آورده شد:'" 
 
 ویل ون گوگ قبل از مرگ تقریباً چهار دهه در بیمارستان شهر ارملو ماند.
 الآن اثبات بیمار بودن یا نبودن او سخت است. رناته برگر ادعا می‌کند که: «در آن زمان ویل ون گوگ در سرنوشت بسیاری از خواهران افراد معروف سهیم بود.»
{"title": "ویل ون گوگ", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%88%DB%8C%D9%84_%D9%88%D9%86_%DA%AF%D9%88%DA%AF&oldid=27173173", "language": "fa"}