(به : ) یک ( ) در است که در آن یک ترکیب مزدوج با یک ترکیب واکنش داده و ایجاد یک ( ) می‌کند. برخی از واکنش‌های دیلز-آلدر برگشت پذیر هستند. به واکنشی که طی آن منجر به تولید یک دی‌ان و یک آلکن می‌شود و در نقطه مقابل واکنش دیلز-آلدر قرار دارد، اصطلاحا گفته می‌شود. این واکنش همچنین محدود به ساختارهای تمام کربنی نیست و میٔتواند ترکیبات حاوی اتم‌های غیرکربنی را نیز شامل شود که در این صورت به این واکنش‌ها، واکنش هترودیلز-آلدر گفته می‌شود.
واکنش دیلز-آلدر از این جهت دارای اهمیت است که در آن یک ترکیب حلقوی از واکنش دو ترکیب غیر حلقوی حاصل می‌شود. از لحاظ تاریخ این واکنش برای اولین بار توسط دو آلمانی به نام‌های و در سال ۱۹۲۸ کشف و توصیف گردید. این فرد برای این کشف موفق به دریافت در در سال ۱۹۵۰ شدند.
 واکنش توسط یک که حجم کمتری نسبت به محصولات و واکنش دهنده‌ها دارد انجام می‌شود.واکنش دیلز-آلدر مثالی از واکنش‌هایی است که در مرحله حالت‌گذار دارای هندسه حلقوی است.
همهٔ واکنش‌های دیلز-آلدر چهار مشخصه رایج دارند:
 
 
 
 ترکیب "دی‌ان" در واکنش دیلز-آلدر می‌تواند حلقوی یا شاخه‌های باز باشد و شاخه‌های متفاوتی نیز می‌تواند داشته باشد. تنها محدودیت این است که باید آرایش فضایی ترکیب باید به فرم اس-سیس (s-cis) باشد.
 معمولاً در واکنش دیلز-آلدر دی‌ان دوست یک گروه الکترون کشنده متصل به آلکن دارد. دی‌ان دوست می‌تواند توسط یک مانند فعال شود.
{"title": "واکنش دیلز–آلدر", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%88%D8%A7%DA%A9%D9%86%D8%B4_%D8%AF%DB%8C%D9%84%D8%B2%E2%80%93%D8%A2%D9%84%D8%AF%D8%B1&oldid=34533540", "language": "fa"}