یکی از در به مرکزیت شهر تیوره است. جمعیت آن در سال ٢۰٢۰ (میلادی) ١۰٣٬٣۶۴ نفر اعلام شده‌است. تیوره زمانی مرکز پیشین ولایت غور بود که بنام غور هم یاد می‌شد. مرکز این ولسوالی به نام قلعه غور یاد میشود، که سرحد مشرک با ولسوالی پُرچمن ولایت فراه دارد.
 کلمه تیوره در زبان مغولی به‌معنی منطقه تلاقی دو رودخانه است. 
 ساکنین اصلی این سرزمین را به ترتیب تاجیک‌ها، ایماق‌ها، و گروه کوچکی از پشتون‌‌ها و هزاره‌ها تشکیل می‌دهد.
 این ولسوالی دارای بیش از ۳۰۰ روستای کوچک و بزرگ می باشد و قرار ذیل است:
اسکوچه، اولاد محمدشاه، پاسک، پشت بره، پشت کُرون، تخت سفید، جر خرگوشی، جلی‌را، خلشکک، خواجه بور، خواجه روف، چهل دختران، دهن نو طویله، شخله‌ای، فرارود، گوره، پای حصار، خواجه امام، لرستان، بهرستان، هژده خان، سفیدارک، کیل‌گو، جبمیه، سرتنگی پای‌حصار، درزآب باغچه، پرجملان، دهن آب گرم، سرتنگی پائین تنگی، پشته قبرستان، دهن کیچک، دهن سرخک، کیل‌گوی سفلی، دهن چمبرک، سلیم، کیل‌گو یا سادات، کیل‌گو یا پشت قلعه، دهن غولغ، پشته غولغ، علم قل، سرخاج، جرغولغ، عباس سلطان، کوه شخک، کیچک، کیل سفید، پیرکشته، جرگه، زیر تنگی نورک، جر ترلز زیرتنگی نورک، دهن دوآب، دوسنگ، دهن سبد، تک سغیل، چشمه خونی، پشته تنگی سرپنگ، سرحوسنگ، چهل غار، قوچی، ره نو، سنگ میان آب، ده میان سور، پائین ده یا سور پائین، سور، سرسور، سرسور یا لجرسور، دیوارک سور، شاه بیدک، کُرو، سرجنگل، حوض سیاه، عاشقان چشمه بویه، کُشک اسپی، سیاه چوب عاشقان، نغزک، پشتایی، پشته جوغولک، اسفرمان، پلری، سیب تلخ یا سفیدارک، عاشقان، جیره‌گک، بینیه، چشمه میران، پشته دهتای، سرتای، تنگی علیا - یخن علیا، سموچک، سرپنک بایان، دهن کاکری، سرسبد، کویان، خواجه محمد گنجان، چهل منیٰ، سرپنک، سرپنک یا سم دراز، خم الماس، لطیفه‌های سموچک، پای لوکّه، دهن یخن علیا، جو سرخ، نرمی دهن یا نرمی، دهتایی، دهن لجوان، چشمه سفید، کلکان، دهتایی گدای بیگ، دوتایی زوار، اوتایی، دوکُشک، نوآباد دوکُشک، راغ مشت، تگاب واغمست، خُزبه‌گک، یورمه، لُرقه، ورجه، گرگ زار (زرگرگ)، علیشیرا، دهن ملاعلیٰ، زَی نوروز، شهر سوخته، سنگ لخش، مسجد جمال، پشته خارستان، گله چشمه، پس شهر، خیل بالا، خم زرد، ملنگان، باغ نوآب تمه‌ها، مسگران، مرکز تیوره، عالم شاه خواجه غار غوریان، کُرسی‌ها یا لعل سرخ، بایان‌ها، ورسمه، پای لاخ، یخن علیا، تنگی یخن، نیک، نیک حاجی بوجی وجی، قلعه یامان، یامان، شهرنو یامان، خیل کالی، سیبک، سرخ نو، دهن غارک، چشمه سفید ده خواجه، چشمه سفید، خطیب، جوز، خم ادریس، چشمه تره، پیشکران، پُشکدان، کُرو، خیرنگ، سرخیرنگ، سرتنگی چهاردره، جر قربان، تی‌کورت، آنه یا سرآنه، زَی نوروز یا شاه‌وعروس، ملاعلیٰ، خم پادشاه، عبیدک، دهن یخن سفلی، رخنه، پی‌تَو، مسجد لنگر، دیوارک بلند، تپه سبز، جر آزاد، قُبه، ورس، کروک ورس، پشته باغ، گِرد هُولنگ، برج یک، یگین، رنجی پائین ، رنجی بالابلند، پُشمغه، جوز، زردبید، خم زرد، خم قربان، دهن چال، خم اسفرمان، خال سنگ، باغک، مرغزار، دهن دوتایی، بنبست، سنگ نیک زرگرک، دهن آب، زردآلوگک، راغمست، سرده پائین ، سرده بالا، خربید، گنده بغل، ملاغره، اسفور، سر اسفور، گردنه اسفور، دلدار، خنجک مزار، سَین، خواجه زیارت، پای مزار، سیاه سنگک، هاکینی، سرخ چشمه، خالک، دیوار سفید، شیخ لایی، کهریز نو، اغنه یادروغی، گرآب سنگی، پنج چراغ، ورائین یا تائین، ورائین یا سرزآب، سر ورائین، غرغولق، کجی سفلی، کجی علیا، جوی فقیر، غار کوه جوز، شیخ لونگک، ورکش، تیلک، سرخ دیوار، پای چغه، پُشوره، پشته علی خردی‌ها خرادی‌ها، آخندزاده‌ها، خواجه‌ها، پُشوره دَم آب، ارپتو نیلی، راشک‌ها یا دُرمحمد، تخآبی راشک، ملامحمد ملنگ، ملنگ شهرنو، گُلدام، شاه ولایت، گله بید، سرمه‌زار نیلی، گله چشمه نیلی، نیازی نیلی، سرشار نیلی، کج جوی، ناحیه‌ای نیلی، استوان، خُرپران، سرخ و سنگ، شاه‌ولی‌ها، نوار، دیوارک، خیر مین، کالی، گدیوه، قلم چشمه، زغند، غار پلنگ، نوشیر، دهن اسفور، بآبی یا کنجی، تخآبی بآبی، سراکشیده بآبی، غارک پائین ، غارک بلکه‌ها، غارک سفلی، زرنی خان زارع، زرنی غیب علی، مزیکه زرنی، قشلاق مغول‌ها، زلرگک، نیلی یا سنگ لچ، زرنی کلان‌زی، نظرعلی زرنی، نیلی ملاها، درزآب نیلی، لکزی نیلی، اولیاء، گل بید، چشمه خوله سرخ و اولاد بادل.
{"title": "ولسوالی تیوره", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%88%D9%84%D8%B3%D9%88%D8%A7%D9%84%DB%8C_%D8%AA%DB%8C%D9%88%D8%B1%D9%87&oldid=34512090", "language": "fa"}