اندیشه‌ای است که هدفش ، ، در میان است که با نام شناخته می‌شوند. یوگسلاویسم در طول تاریخ این موضوع را رواج داده‌است که اسلاوهای جنوبی باید با هم متحد شده و کشور قدرتمندی ایجاد کنند. یوگسلاویسم اندیشه‌ای است که خواستار همبستگی دوبارهٔ مناطق ، ، ، ، ، ، و جمهوری مورد مناقشهٔ است. البته شمار اندکی از هواداران این اندیشه، همانند مجسمه‌ساز معروف «ایوان مستروویچ» بر این باورند که بخشی از شرق بلغارستان نیز جزء خاک یوگسلاوی است. این اندیشه پس از به دست به سرعت در دوران همه‌گیر شد و با حملهٔ به کشور شدت بیشتری نیز یافت. زیرا اتریشی‌ها از نظر نژادی هستند و پس از این یورش، بقیهٔ اسلاوهای جنوبی وظیفهٔ خود دانستند که به صربستان که هم‌نژادشان است کمک برسانند. از این رو، انجمنی از مردان میهن‌پرست متشکل از ۱۲ ، ۳ و ۱ شکل گرفت که با نام شناخته می‌شد. انجمن تصمیم گرفتند که از صربستان دربرابر یورش اتریش-مجارستان که از قدرت نظامی بالایی برخوردار بود حفاظت کنند و پس از پیروزی در برابر اتریش-مجارستان، کشوری قدرتمند برپایهٔ نژاد اسلاوی با نام ایجاد کنند تا در برابر هجوم دشمن، قدرت نظامی کافی را در اختیار داشته باشند. 
۲۰ روز پس از پایان جنگ جهانی یکم، در تاریخ ۱ دسامبر ۱۹۱۸ پادشاه پیتر صربستان موجودیت کشور را اعلام کرد که کشوری متشکل از ، و بود. در طول دوران بقای کشور یوگسلاوی، هویت اسلاوی و ضرورت کشور اسلاوی به‌صورت پیاپی تبلیغ رسانه‌ای می‌شد.
 در قرن ۱۹ میلادی و پیش از آغاز ، مواردی همچون در اروپا، ملی‌گرایی در ، و رویدادهای برجسته‌ای بودند که موجب قدرت گرفتن آن کشورها از نظر سیاسی، نظامی و اقتصادی شده بود. به‌طور مشابه، که از نظر نژادی و زبانی و فرهنگی به یکدیگر شباهتهای زیادی دارند نیز وجود یک اتحاد را برای بقا دربرابر آلمان و ایتالیا و اتریش-مجارستان و عثمانی ضروری دیدند. این اتحاد نه در راستای مسائل نژادپرستی، بلکه یک محسوب می‌شد و دلیل آن ترس از و بود؛ بنابراین به تقلید از آلمان و ایتالیا، یک هم‌افزایی و همبستگی میان اسلاوها ایجاد شد تا درصورت بروز جنگ، توانایی دفاع از خود را داشته باشند؛ گرچه درهرصورت هرگز امکان نداشت که با وجود و ، رؤیای یوگسلاوی محقق شود. زیرا این دو قدرت بزرگ از ایجاد یک قدرت که آنها را به چالش بکشد، بیم داشتند و با سنگ‌اندازی در راه اسلاوها، از تشکیل اتحاد یوگسلاوی جلوگیری می‌کردند. این رؤیای داشتن یوگسلاوی تنها در دورهٔ پس از محقق شد. زیرا در پایان این جنگ و با نابودی و و ، بخشهای اسلاونشین کرواسی و اسلوونی که هردو از نژاد اسلاوی هستند از زیر نفوذ دولت آلمان و اتریش خارج شدند و رونق اقتصادی بدست آوردند. در اسلوونی، صربستان و کرواسی شکل گرفت و همگی به‌طور یکصدا فریاد یوگسلاوی سر دادند و دیدگاه‌های ضد عثمانی، ایتالیا و اتریش را رواج بخشیدند. 
علاوه بر این موضوع، گفتمان یوگسلاوی در میان نیز از محبوبیت خاصی برخوردار بود که نیز یکی از آن افراد بود. البته با تصرف کردن ناحیهٔ ، را بشدت خشمگین کرد. زیرا بلغارستان به این ناحیه چشم داشت و آن را بخشی از فرض کرده بود؛ بنابراین بلغارستان صلاح دید تا جنبش در صربستان را محکوم کند. در این میان به بلغارستان وعده دادند که درصورت اتحاد بلغارستان با قدرتهای مرکز، هنگامی‌که جنگ جهانی یکم به پایان برسد نه‌تنها به خاک بلغارستان چشم نداشته باشند بلکه منطقهٔ را نیز بخشی قانونی از خاک بلغارستان بشناسند. بلغارستان نیز با پذیرش این پیشنهاد به «قدرتهای مرکز» پیوست و با صربستان وارد جنگ شد. ولی اوضاع برای بلغارستان به‌درستی پیش نرفت و با وقوع کودتای ۱۹۳۴ در بلغارستان، یک دولت هوادار اندیشهٔ یوگسلاویسم به قدرت رسید؛ بنابراین دولت جدید اتحاد با را برهم زد و خواستار ایجاد یک اتحادیه بزرگ شامل کل نواحی اسلاوی و بلغارستان تحت عنوان یوگسلاوی شد که آن جنبش نیز شکست خورد و هرگز به سرانجام نرسید. 
 برخی از طرفداران یوگسلاویسم بر این باورند که اختلافهای قومی، برجسته‌شدن تفاوتهای جزئی و درگیری‌های میان اسلاوها بخاطر شرارتهای در ناحیهٔ بوده‌است. از آنجایی که ادیان گوناگون در بین مردم اسلاو تفرقه انداخته بودند، اندیشهٔ یوگسلاویسم تصمیم گرفت تا گفتمان دینی را کنار بگذارد و با تکیه بر ، بحث نژادی و ملی‌گرایی را مطرح کند. از این رو چنین افکاری در که جماعت مسلمان در این ناحیه بودند، از محبوبیت چندانی برخوردار نبود و شدت گرفت. سرانجام یوگسلاوی در سال ۲۰۰۶ رسماً کرد و از نقشهٔ جهان زدوده شد.
{"title": "یوگسلاویسم", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%DB%8C%D9%88%DA%AF%D8%B3%D9%84%D8%A7%D9%88%DB%8C%D8%B3%D9%85&oldid=33440121", "language": "fa"}