و (به : ) یا (به : ) با نام‌های تجاری و از هیجانی و عصبی، عدم تعادلات روانی و ضد صرع یا تشنج و جهت کنترل است. این دارو بیشتر برای پیشگیری از تشنج ناشی از قطع مصرف داروهای اعصاب تجویز می‌شود. والپروات سدیم اثرات آرام بخشی نیز دارد و گاهی اوقات برای درمان اختلال هراس تجویز می‌شود. برای جلوگیری از نیز مورد استفاده قرار می‌گیرد. 
 والپروئیک اسید برای درمان ساده و مرکب تجویز می‌شود. در این نوع صرع، بیمار به‌طور ناگهانی دچار از دست دادن هوشیاری می‌شود به‌طوری که چهره‌اش بی‌حالت شده، بی‌حرکت باقی می‌ماند. والپروئیک اسید کمک می‌کند تا دفعات بروز این صرع کمتر گردد و به عنوان یک درمان خط دوم برای و استفاده می‌شود. همچنین برای کنترل بیماری صرع به صورت استفاده می‌شود. 
والپروئیک اسید برای تثبیت خلق در اپیزودهای مانیا و مختلط (افسردگی-مانیا) و پیشگیری از هم به کار می‌رود. این دارو به دلیل در درمان و آزمایش شده است. 
 هرچند مکانیسم دقیق عملکرد این دارو روشن نیست اما احتمالاً جلوگیری از کاهش فسفاتیدیل اینوزیتول (۳٬۴٬۵) تری فسفات یا PIP3 موجب اثر کاهش تشنجی آن است. این دارو همچنین کانال‌های وابسته به ولتاژ سدیم غشا را بلوک می‌کند و سطح GABA مغزی را افزایش می‌دهد.
 گیجی، تغییرات خلقی یا رفتاری، تاری دید، حرکت‌های غیرعادی چشم‌ها به عقب و جلو، دوبینی، مشاهده لکه در میدان بینایی، افزایش دفعات صرع،هایپوگلایسمی، کبودی یا خونریزی غیرعادی، لرزش در بدن (به خصوص دست ها و چانه)، راه رفتن (نه به این معنا که بیمار پارکینسون دارد)، بی‌اشتهایی، و ، شدید، خستگی و ضعف، زردی پوست یا چشم‌ها، یا یبوست، سرگیجه یا خواب‌آلودگی خفیف، سوءهاضمه، سردرد، بی‌قراری، مشکل در به خواب رفتن، ریزش مو، تغییرات دوره ماهانه، بثورات جلدی، افت مهارت‌های حرکتی بدنی، کاهش یا افزایش وزن غیرعادی و همچنین قرمز شدن چشم‌ها. اسید والپروئیک هشدار جعبه سیاه برای سمیت کبدی، پانکراتیت و نقص های جنینی دارد. شواهدی وجود دارد که والپروئیک اسید ممکن است باعث رشد زودرس و استخوانی شدن صفحات رشد استخوانی در کودک و نوجوان و در نتیجه کوتاهی قد شود. اسید والپروئیک همچنین می‌تواند باعث مردمکها شود. شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد اسید والپروئیک ممکن است احتمال بروز (PCOS) در زنان مبتلا به صرع یا اختلال دو قطبی را افزایش دهد. مطالعات نشان داده‌اند که این خطر ابتلا به PCOS در زنان مبتلا به صرع در مقایسه با افراد دارای اختلال دو قطبی بیشتر است. افزایش وزن نیز ممکن است رخ بدهد. 
 والپروات باعث نقص هنگام تولد می‌شود. قرار گرفتن در معرض دارو در طول باعث افزایش سه برابری اختلالات عمده به خصوص می‌شود که این احتمال به قدرت دارو و استفاده از بیش از یک دارو مرتبط است. به ندرت با چندین نقص دیگر از جمله "سندرم والپروات" همراه است. ویژگی های سندرم والپروات شامل ویژگی های صورت که تمایل به تکامل با افزایش سن دارند، از جمله ، پیشانی بلند با تنگی bifrontal، ، نقص داخلی ابرو، پل مسطح بینی، پهن، nares anteverted، فیلتروم باریک، لب های بالایی بلند و نازک ، لب پایینی ضخیم و دهان کوچک است. در حالی که در رشد معمولاً با خصوصیات بدنی تغییر یافته همراه است، همیشه اینگونه نیست. 
 کودکان مادرانی که در دوران بارداری والپروات مصرف می‌کنند در معرض خطر پایین هستند. مصرف والپروات مادر در دوران بارداری با احتمال ابتلا به در فرزندان همراه بوده است. یک مطالعه در سال ۲۰۰۵ نشان داد که میزان اوتیسم در کودکانی که در معرض سدیم والپروات قبل از تولد در گروه مورد مطالعه قرار داشتند ۸.۹٪ بود. میزان عادی بیماری اوتیسم در جمعیت عمومی کمتر از یک درصد تخمین زده می‌شود. یک مطالعه در سال ۲۰۰۹ نشان داد که کودکان ۳ ساله از زنان باردار که والپروات مصرف می‌کنند از نظر ضریب هوشی ۹ امتیاز پایین تر از گروه کنترل خوب داشتند. با این حال تحقیقات بیشتر در کودکان بزرگتر و بزرگسالان مورد نیاز است. 
زنانی که قصد باردار شدن دارند باید در صورت امکان داروی دیگری مصرف کنند یا دوز والپروات را کاهش دهند. به زنانی که در هنگام مصرف والپروات باردار می‌شوند باید هشدار داده شود که این امر باعث ایجاد نقص هنگام تولد و اختلال شناختی در نوزاد به ویژه در دوزهای زیاد می‌شود (اگرچه والپروات گاهی تنها دارویی است که می‌تواند تشنج را کنترل کند و تشنج در بارداری می‌تواند عواقب بدتری نیز داشته باشد). مطالعات نشان داده اند که مصرف می‌تواند خطر ابتلا به نقص مادرزادی را کاهش دهد. استفاده از والپروات برای میگرن یا اختلال دو قطبی در دوران بارداری در اتحادیه اروپا منع مصرف دارد و این دارو برای صرع در دوران بارداری توصیه نمی‌شود مگر اینکه روش درمانی مؤثر دیگری وجود نداشته باشد. 
 والپروات در سالمندان مبتلا به باعث افزایش خواب آلودگی می‌شود. به همین دلیل افراد بیشتری مصرف دارو را متوقف کردند. عوارض جانبی اضافی همچون کاهش وزن و کاهش مصرف مواد غذایی نیز در نیمی از افرادی که خواب آلودگی دارند همراه بود.
 
 
 
 
 
 
 والپروات ، و را مهار می‌کند و اتصال به پروتئین بالا دارد و از این رو ممکن است با داروهایی که بسترهای مربوط به هر یک از این آنزیم ها هستند و یا کاملاً پروتئینی هستند، در تداخل باشد. همچنین ممکن است اثرات مهار کننده CNS الکل را تقویت کند. این دارو به دلیل احتمال کم کردن کلیرانس سایر ضد تشنج ها (از جمله ، ، و ) نباید همراه با سایر ضد صرع ها مصرف شود. همچنین ممکن است با برخی داروهای دیگر در تداخل باشد:
{"title": "والپروات", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%88%D8%A7%D9%84%D9%BE%D8%B1%D9%88%D8%A7%D8%AA&oldid=34787914", "language": "fa"}