: (به : )؛ ۲۴ سپتامبر ۱۵۶۴ – ۱۶ مهٔ ۱۶۲۰) یک ، ، و اهل بود. او به عنوان اولین انگلیسی شناخته می‌شود که در سال ۱۶۰۰ توانست با کشتی به پا بگذارد. او برای کار می‌کرد. او همچنین به عنوان اولین از شناخته می‌شود. ویلیام آدامز کمی بعد از ورود به ژاپن به عنوان مشاور به خدمت درآمد.
 از آغاز قرن نوزدهم، رمان‌های متعددی بر اساس زندگی ویلیام آدامز نوشته شده‌است. او مدل برای شخصیت در رمان پرفروش (۱۹۷۵) نوشتهٔ است همچنین در ۱۹۸۰ از این رمان یک تلویزیونی به نام نیز اقتباس شده‌است.
 آدامز در ، انگلستان متولد شد. در هنگام درگذشت پدرش دوازده سال داشت، آدامز شاگرد صاحب یک استاد کشتی‌سازی در در شرق برای یادگیری دریانوردی شد. او دوازده سال بعد را صرف یادگیری ، ، و کرد و سپس به وارد شد.
 در ، آدامز در نیروی دریایی سلطنتی به عنوان زیردست خدمت می‌کرد. در سال ۱۵۸۸ علیه خدمت کرد. سپس به عنوان ناخدا به وارد شد. پس از آن جذب و تجارت با شد.
 در سن ۳۴ سالگی و در سال ۱۵۹۸ ۵ کشتی متعلق به شد که از بطرف شرق آسیا حرکت می‌کرد. برادر او «توماس» نیز در این سفر با او همراه بود. در این زمان هلند متحد انگلستان علیه اسپانیا بود. از طرف دیگر هلند به طرفداری از نیز در شورشی که به نام معروف است در حال نبرد با اسپانیا بود.
 مأموریت اصلی این ناوگان رسیدن به سواحل غرب بود، جایی که قرار بود آن‌ها محموله خود را برای خرید به فروش برسانند، و قرار بود تنها در صورتی که اولین مأموریت شکست بخورد، راهی شوند. در این صورت، آن‌ها قرار بود نقره را در ژاپن که به داشتن نقره شهرت داشت، به دست آورده و قبل از بازگشت به اروپا نقره را برای خرید ادویه‌جات در (جزایر ادویه) به کار ببرند.
 کشتی‌ها از ۷۵ تا ۲۵۰ تن داشتند و مردان ملوان زیادی داخل آن‌ها بودند، وقتی کشتی‌ها به سواحل در غرب آفریقا رسیدند مردان ماجراجوی کشتی به (در کنونی) برای تأمین آذوقه حمله کردند. سپس سفرشان را در غرب و به طرف ادامه دادند. به علت نامساعد بودن آب و هوا و پس از چند بلایای در اقیانوس اطلس جنوبی، تنها سه کشتی از پنج کشتی موفق شدند از تنگه ماژلان بگذرند. (یکی از کشتی‌ها بعد از اینکه در آب و هوای بد سرگردان شد و توسط یک کشتی اسپانیایی دستگیر شد. یک کشتی دیگر در ژوئیه ۱۶۰۰ با ۳۶ مرد بازمانده از ۱۰۹ خدمه اصلی، به روتردام بازگشت)
 در طول سفر، آدامز تام کشتی را به تغییر داد. کشتی لیفده برای ملحق شدن کشتی‌های دیگر در در پهلو گرفت. با این حال، تنها یک کشتی به نام هوپ در بهار سال ۱۵۹۹ به آن‌ها ملحق شد. ناخدایان هر دو کشتی، همراه با برادر آدامز، توماس و بیست نفر ملوان دیگر که به این منطقه دیگر وارد شده بود، جان خود را در یک برخورد خشونت‌آمیز با بومیان از دست دادند. یکی دیگر از کشتی‌ها به نام تراو که در حین سفر جدا شده بود به رسید. خدمه این کشتی توسط پرتغالی‌ها در ژانویه ۱۶۰۱ کشته شدند.
 به علت ترس از اسپانیایی‌ها فرمانده دو کشتی و هوپ تصمیم گرفتند زودتر اکوادور را ترک کرده و از راه به ژاپن برسند. در فوریه ۱۶۰۰ کشتی هوپ که دچار طوفان شده بود غرق شد.
 در آوریل ۱۶۰۰، پس از بیش از نوزده ماه سفر در دریا، تنها در حدود بیست مرد بیمار و در حال مرگ (از ۱۰۰ خدمه در آغاز سفر) با کشتی به در ژاپن رسیدند.
 محموله این کشتی شامل کالاهای تجاری: پارچه‌های پشمی، دانه‌های شیشه‌ای، آینه، ابزارهای فلزی و سلاح: چکش، ۱۹ توپ برنزی، ۵۰۰۰ گلولهٔ توپ، ۵۰۰ تفنگ، ۳۰۰ و سه بود.
 وقتی نه خدمه بازمانده به اندازه کافی قوی شدند تا بتوانند روی پای خود بایستند، آن‌ها در ۱۹ آوریل از کشتی روانه ساحل شده و پا بر خشکی گذاشتند (در ، امروزی). آن‌ها با مردم محلی ژاپنی و همچنین پرتغالی مواجه شدند. کشیش مسیحی ادعا می‌کرد که کشتی آدامز، یک کشتی است و خدمه باید به عنوان دزدان دریایی اعدام شوند. کشتی ضبط و مصادره شد و به دستور ، و آینده خدمه بیمار کشتی در زندانی شدند. بر اساس گفته اسپانیایی‌ها، ۱۹ توپ برنزی از داخل کشتی تخلیه شده و چند ماه بعد در در ۲۱ اکتبر ۱۶۰۰ به نفع سپاه شرقی و ایه‌یاسو از آن‌ها استفاده شد.
 ایه‌یاسو در اوساکا بین ماه مه و ژوئن ۱۶۰۰ سه بار با ویلیام آدامز ملاقات کرد و او را مورد سؤال قرار داد. همچنین نماینده پسرِ که به تازگی درگذشته بود، او را بازپرسی کرد. دانش آدامز در مورد کشتی، کشتی‌سازی و ریاضیات موجب شد که ایه‌یاسو در مورد حکم اعدام او تجدید نظر کند.
 در سال ۱۶۰۴، توکوگاوا به آدامز و همراهانش دستور داد تا با ، که فرمانده نیروی دریایی در ، اولین کشتی به سبک غربی را در ژاپن بسازند. در بندر در سواحل شرقی ، با استفاده از نجاران محلی یک کشتی ۸۰ تنی ساخته شد و جهت بررسی در سواحل ژاپن مورد استفاده قرار گرفت. شوگون دستور داد یک کشتی بزرگتر ۱۲۰ تنی در سال بعد ساخته شود. این کشتی جدید کمی کوچکتر از لیفده بود که ۱۵۰ تنی بود. با توجه به گفته آدامز، توکوگاوا برای نظاره کشتی جدید آمد و بسیار از حاصل کار راضی و خشنود بود. در سال ۱۶۱۰، این کشتی ۱۲۰ تنی (بعدها به نام ) به ملوانان اسپانیایی قرض داده شد. آن‌ها با این کشتی به همراه بیست و دو ژاپنی که جهت انجام مأموریت زیر نظر بودند، عازم شدند. پس از ساخت این دو کشتی ایه‌یاسو از او دعوت کرد که هر زمان که مایل باشد برای دیدار او به محل اقامتش بیاید.
 یه بازماندگان دیگر کشتی لیفده نیز اجازه داده شد تا آزادانه به تجارت خارجی بپردازند. در ۱۶۰۵ بسیاری از بازماندگان کشتی لیفده ژاپن را با کمک از ترک کردند. اگرچه آدامز اجازه خروج از ژاپن را تا ۱۶۱۳ دریافت نکرد، همراهان او و درگیر تجارت بین ژاپن و آسیای جنوب شرقی شدند و ثروت بسیاری از این راه به دست آوردند. در اوایل ۱۶۱۳ هر دوی آن‌ها به عنوان تجار هلندی به رفتند و در آنجا محموله‌ای پرب‌ها را در یک کشتی بار کردند.
 آدامز در سال ۱۶۰۸ به نمایندگی از با ، تماس گرفت، و خواستار برقراری تجارت مستقیم با شد. نامه‌های دوستانه، بین این دو رد و بدل شد و رسماً روابط بین ژاپن و اسپانیای نو شروع شد.
 در اثر علاقه‌ای که ایه‌یاسو به آدامز پیدا کرده بود، او به عنوان مشاور دیپلماتیک و تجاری ایه‌یاسو منصوب شد و امتیازات بسیاری به او اهدا شد. در نهایت، آدامز مشاور شخصی ایه‌یاسو در مورد تمام موضوعات مربوط به قدرت و تمدن غربی شد. همراه با یادگیری زبان ژاپنی پس از چند سال، آدامز به عنوان مترجم رسمی شوگان جایگزین کشیش شد.
 همسر و فرزندان آدامز در انگلستان بودند، اما ایه‌یاسو او را از ترک ژاپن منع کرده بود. او اجازه یافت دو شمشیر به نمایندگی از قدرت یک سامورایی حمل کند. شوگون سپس اعلام کرد که ویلیام آدامز مرده است و به جای او میئورا آنجینٍ سامورایی، متولد شده‌است. در اثر این اقدام شوگون، آدامز آزاد شد تا به‌طور دائم در خدمت ایه‌یاسو باشد، همچنین همسر آدامز در انگلستان به صورت یک بیوه درآمد. (پس از ۱۶۱۳ آدامز از طریق شرکت‌های انگلیسی و هلندی موفق شد به‌طور منظم به همسرش در انگلستان پول بفرستد) آدامز نیز عنوان را که مقامی برجسته بود را دریافت کرد.
 موقعیت آدامز این امکان را به او داد تا با یک زن ژاپنی به نام «اویوکی» (お 雪) ازدواج کند، پدر اویوکی هرچند مقام بالایی داشت اما جزو طبقه اشراف ژاپن نبود. آدامز احتمالاً از روی محبت به جای به دلایل اجتماعی، ازدواج کرده‌است. آدامز و اویوکی صاحب یک پسر به نام جوزف و یک دختر به نام سوزانا شدند. آدامز به‌طور مداوم برای کار در حرکت بود.
 در سال ۱۶۰۴ ایه‌یاسو و را به در جنوب شرقی آسیا فرستاد. او به آن‌ها دستور داد در آنجا با کارخانه کمپانی هند شرقی هلند که بتازگی در سال ۱۶۰۲ تأسیس شده بود، به منظور گسترش تجارت غرب با ژاپن و شکستن انحصار تجاری پرتغالی‌ها وارد گفتگو شوند. در سال ۱۶۰۵، آدامز از ایه‌یاسو سندی گرفت که به‌طور رسمی جهت تجارت با ژاپن از هلند دعوت می‌شد.
 در ۱۶۰۹، پس از به دست آوردن حق تجارت از طریق فرمانی از توکوگاوا ایه‌یاسو، هلند یک دفتر بازرگانی در احداث کرد.
 در ۱۶۱۱، آدامز با انگلیسی‌های مقیم در ، نامه‌نگاری کرد. او نوشت: درخواست کرد اخبار مربوط به او را به خانواده و دوستانش در انگلستان برسانند. همچنین از آن‌ها دعوت کرد به تجارت با ژاپن بپردازند.
 در ۱۶۱۳، با کشتی‌ای به نام «میخک»، وارد شد. قصد او ایجاد یک دفتر تجاری برای در بود.
 پس از تأسیس دفتر تجاری آدامز پذیرفت با حقوق و دستمزد سالانه ۱۰۰ پوند انگلیسی، برای این شرکت کار کند. امضای قرارداد در ۲۴ نوامبر ۱۶۱۳، انجام گرفت. این بیش از دو برابر حقوق و دستمزد به‌طور میانگین ۴۰ پوند به دست آمده توسط عوامل و کارمندان دیگر در هیرادو بود. آدامز و نقش رهبری، این سازمان را بر عهده داشتند. همراه با آنان شش هموطن دیگر انگلیسی در سازماندهی این شعبه جدید انگلیسی فعالیت داشتند.
 آدامز به جای انتخاب که هم شهر کوچکی بود و هم دور از بازارهای عمده در اوساکا و ادو به ساریس توصیه کرده بود؛ که را که در نزدیکی ادو بود را برای بازکردن دفتر انتخاب کند، اما ساریس می‌خواست از نزدیک فعالیت‌های هلندی‌ها را در هیرادو تحت نظر داشته باشد.
 در پی گشایش دفتر تجاری در هیرادو، در طی ده سال (۱۶۱۳ و ۱۶۲۳)، به غیر از اولین کشتی، تنها سه کشتی انگلیسی دیگر به‌طور مستقیم از لندن به ژاپن حمل و نقل کالا را انجام دادند. بار این کشتی‌ها همواره حاوی کالاهای کم ارزش در بازار ژاپن توصیف شده‌است. تنها تجارتی که سودی عاید دفتر تجاری کمپانی هند شرقی بریتانیا می‌کرد، تجارت بین ژاپن و نواحی جنوب شرقی آسیا بود. آدامز عمدتاً کالاهای چینی را در قبال نقره ژاپنی مبادله می‌کرد:
 «امیدی به تجارت با چین، یا تهیه برخی از کالاهای سودآور از ، و نیست. (خاطرات ، ۱۶۱۷)»
 پرتغالی‌ها و دیگر دسته‌های مذهب در ژاپن، به آدامز مذهب به عنوان یک رقیب نگاه می‌کردند. پس از اینکه قدرت آدامز رو به رشد گذاشت، یسوعیان سعی کردند او را به کیش خود دربیاورند، و سپس به او پیشنهاد کردند که مخفیانه او را با یک کشتی پرتغالی از ژاپن خارج کنند. تمایل به نافرمانی از دستور ایه‌یاسو از منع آدامز از ترک ژاپن نشان می‌داد که آن‌ها از نفوذ رو به رشد آدامز واهمه داشتند. کشیش‌های کاتولیک اظهار می‌کردند که آدامز در تلاش است تا آن‌ها را بی‌اعتبار کند. در سال ۱۶۱۴، در نامه سالانه خود را به پاپ، ضمن شکایت از آدامز و تجار دیگر نوشت: «بخاطر تهمت‌های نادرستی که [آدامز و دیگران] مطرح کرده‌اند واعظان ما مورد سوء ظن قرار گرفته‌اند. او [ایه‌یاسو] از ما واهمه پیدا کرده و به راحتی بر این باور است که واعظان ما بیش از ایمان مقدس در پی جاسوسی در کشور او هستند.»
 در ۱۶۱۴ ایه‌یاسو، تحت تأثیر مشاوره آدامز و آشفتگی‌هایی ناشی از تغییر کیش و گرویدن ژاپنی‌ها به کاتولیک، دستور اخراج پرتغالی از ژاپن را صادر کرد. او همچنین خواست که کاتولیک‌های ژاپنی ایمان خود را به این مذهب رها کنند. همچنین آدامز ظاهراً به ایه‌یاسو در مورد روش‌های نفوذ اسپانیایی‌ها هشدار داده بود.
 در سال بعد، آدامز که برای کمپانی هند شرقی بریتانیا کار می‌کرد. چند سفر تجاری به (سیام) در ۱۶۱۶ و در ۱۶۱۷ و ۱۶۱۸ انجام داد، این سفرها گاهی اوقات برای کمپانی هند شرقی بریتانیا و گاهی اوقات برای شخص خود او بود.
 آدامز در شهر ، در شمال ناگازاکی در ۱۶ مه ۱۶۲۰ در سن ۵۵ سالگی درگذشت.
 رئیس کمپانی هند شرقی بریتانیا در ژاپن نوشته است: «بخاطر از دست دادن چنین مردی، بینهایت متأسفم. او چنان مورد علاقه دو سلطان ژاپن (ایه‌یاسو و پسرش هیده‌تادا) بود که هیچ مسیحی دیگری در این قسمت از جهان به پای او نمی‌رسد.»
{"title": "ویلیام آدامز (ملوان)", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%88%DB%8C%D9%84%DB%8C%D8%A7%D9%85_%D8%A2%D8%AF%D8%A7%D9%85%D8%B2_(%D9%85%D9%84%D9%88%D8%A7%D9%86)&oldid=32536206", "language": "fa"}