یا ( : )، از در جانوران است. این به‌صورت یک خطی و تک‌رشته‌ای (ssDNA) است. پاروویروس‌ها در مقایسه با اکثر ویروس‌ها کوچک‌تر بوده و معادل ۲۳–۲۸ نانومتر دارند. این ویروس‌ها محصور در با آرایش است که دارای یک سطح بیرونی ناهموار است.
 پاروویروس‌های در ، نخستین بار در دههٔ ۱۹۶۰ کشف شدند. نخستین پاروویروس بیماری‌زا در ، با عنوان در سال ۱۹۷۴ کشف شد. در ابتدا در سال ۱۹۷۱، پاروویروس‌ها به‌عنوان یک طبقه‌بندی شدند اما آن‌ها در سال ۱۹۷۵، به یک ارتقا یافتند. پاروویروس‌ها نام خود را از کلمه parvum به‌معنای «کوچکـ» گرفته‌اند، که به کوچک بودن اندازهٔ این ویروس‌ها اشاره دارد.
 پاروویروس‌ها دارای ژنوم خطی، تک رشته‌ای هستند که طول آن حدود ۴–۶ هزار باز (kb) است. 
 قطر پاروویروس‌ها، ۲۳–۲۸ نانومتر است و از یک ژنوم محصور در داخل یک کپسید تشکیل شده‌است که یک با سطحی ناهموار است. کپسید از ۶۰ زنجیره ساخته شده‌است. 
 در انسان، برجسته‌ترین ویروس‌هایی که باعث بیماری می‌شوند، و ویروس است. عفونت بی۱۹ اغلب بدون علامت است اما می‌تواند به روش‌های مختلفی از جمله با بثورات پوستی در کودکان، مداوم در افراد مبتلا به و در افرادی که زمینه‌ای دارند، بیماری‌زا باشد. گذرا، در و ناشی از بوکاویروس انسانی شمارهٔ ۱، یکی از علل شایع است، به ویژه در کودکان خردسال، که خس‌خس یکی از علائم رایج این عفونت است. پاروویروس‌های دیگر مرتبط با بیماری‌های مختلف در انسان شامل و است. 
 پاروویروس‌های بیماری‌زا برای ر خلاف پاروویروس‌های انسانی، خطرناک و گاهی کشنده‌اند. باعث ایجاد بیماری شدید در می‌شود که شایع‌ترین علامت آن است، این بیماری در ۷۰٪ از توله سگ‌های مبتلا شده، باعث مرگ و میر می‌شود اما این بیماری معمولاً در کمتر از ۱٪ از سگ‌های بالغ مبتلا، کشنده است. ، یا پاروویروس گربه‌سانان ویروسی مشابه پاروویروس سگ است. این ویروس، باعث عوارض شدیدی در می‌شود. پاروویروس خوک‌ها، از دلایل اصلی در بوده و این ، اغلب منجر به مرگ می‌شود. 
 خانواده ویروسی پاروویریده، تنها خانواده در است و پیکوویرالس نیز تنها راسته در (Quintoviricetes) است. پاروویریده دارای سه ، ۲۶ و ۱۲۶ شناسایی شده تا سال ۲۰۲۰ است.
{"title": "پاروویریده", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%BE%D8%A7%D8%B1%D9%88%D9%88%DB%8C%D8%B1%DB%8C%D8%AF%D9%87&oldid=32227627", "language": "fa"}