است، که ظرفیت پالایش آن ۲۳۵ هزار بشکه در روز می‌باشد. این پالایشگاه در سال ۱۳۴٦ تأسیس شد و اکنون مشتمل بر دو پالایشگاه جنوبی و شمالی است، که تأسیسات آن در جنوب مستقر می‌باشد. 
 مورد نیاز پالایشگاه تهران به‌طور روزانه توسط و از طریق دو خط لوله ۲۴ و ۲۶ اینچ، از و ، واقع ، تأمین می‌شود. پالایشگاه تهران در حدود ۱۵٪ از ظرفیت پالایشگاهی کشور را تشکیل می‌دهد و محصولات تولیدی آن شامل؛ ۱٪ ، ۱۶٪ گازوئیل، ۳۰٪ نفت گاز، ۲۱٪ نفت کوره و ۵٪ دیگر فرآورده‌های نفتی می‌باشد. 
 پروژه احداث پالایشگاه تهران، از سال ۱۳۴۴ توسط آغاز گردید و این پالایشگاه در سال ۱۳۴٦ تکمیل و راه‌اندازی شد. ظرفیت اسمی پالایشگاه تهران در سال‌های نخست، معادل ۸۵ هزار بشکه در روز بود، که طی اصلاحات فرآیندی انجام شده در سال ١٣۵۵ ظرفیت تولید فرآورده‌های نفتی آن به ۱۲۰ هزار بشکه در روز افزایش یافت. روند روبه رشد مصرف فرآورده‌های نفتی در کشور و تأمین سوخت بازار داخلی، ساخت و راه اندازی پالایشگاه دوم با ظرفیت اسمی ۱۰۰ هزار بشکه در روز را ایجاب کرد، که در پی آن در سال ۱۳۸۲ با انجام برخی تغییرات، ظرفیت اسمی این پالایشگاه نیز به ۱۱۰ هزار بشکه در روز افزایش یافت.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 پالایشگاه تندگویان در جنوب تهران بعد از ظهر روز چهارشنبه ۱۲ خرداد ۱۴۰۰ دچار آتش‌سوزی شد و ستون بزرگی از دود آسمان مناطق اطراف آن را در بر گرفت. این آتش‌سوزی ساعاتی بعد از اعلام خبر غرق شدن یک (خارک) در اثر آتش‌سوزی در آب‌های دریای عمان رخ داده‌است.
{"title": "پالایشگاه نفت تهران", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%BE%D8%A7%D9%84%D8%A7%DB%8C%D8%B4%DA%AF%D8%A7%D9%87_%D9%86%D9%81%D8%AA_%D8%AA%D9%87%D8%B1%D8%A7%D9%86&oldid=32454083", "language": "fa"}