( : ‎ , : ) یک خانواده اصیل فرانسوی و شاخه فرعی از بود. اعضای خاندان به عنوان پادشاهان و همچنین چندین قلمرو دیگر خدمت می‌کردند.
 این خاندان در دهه ۱۳۵۰ تأسیس شد، زمانی که ، از خاندان که شاخه فرعی از بود، به قدرت رسید. مادربزرگ پدری او، کنتس مارگارت از آنژو و مین، یک شاهزاده‌خانم از یا سلسله بزرگ آنژوین بود. او دختر بزرگ بود و آنژو را به دومین پسر ژان دوم پادشاه فرانسه، سپرد.
 در عرض چند دهه، ملکه جوآن اول از ناپل، همچنین از نسل ، متوجه شد که بدون فرزند خواهد ماند. اگرچه وارثان باقی مانده از شاخه ارشد، به عنوان مثال، خانواده فرعی آنژو-دوراتزو وجود داشتند، او تصمیم گرفت که لوئی را به عنوان آخرین وارث خود بپذیرد.
 بنابراین، علاوه بر مبارزه آنژوین‌ها با در جنوب ایتالیا، دو خط آنژوین، ارشد و جوان، اکنون شروع به رقابت با یکدیگر برای تصاحب کردند.
 خط آنژو-دوراتزو در ابتدا در کنترل ناپل موفق بود، اما خاندان موفق شد را ایمن کند و به رقابت بر سر تاج و تخت ادامه داد، و در واقع کنترل شهر ناپل را از سال ۱۳۸۹ تا ۱۳۹۹ در دست داشت.
 انقراض خط خاندان آنژو-دوراتزو در سال ۱۴۳۵ به‌طور موقت ناپل را برای خاندان والوآ-آنژو تضمین کرد، اما آنها توسط آلفونسو پنجم آراگون در سال ۱۴۴۲ از ناپل رانده شدند.
 رنه، آخرین دوک این سومین نسل آنژوین، در سال ۱۴۸۰ درگذشت و آنژو به سلطنت فرانسه بازگشت. با مرگ برادرزاده‌اش کنت در سال ۱۴۸۱، تمام دارایی‌های آنژوین، از جمله ، به تاج پادشاهی بازگشت.
 ادعای آنژوین در ناپل به‌طور متناوب توسط که از نسل دختر بزرگ رنه، یولانده بود، ادامه یافت. شایان ذکر است، جنگ از ۱۵۵۱ تا ۱۵۵۹ شاهد بود که ، یکی از اعضای شاخه فرلی خاندان لورن، یک لشکرکشی ناموفق فرانسوی را علیه ناپل رهبری کرد.
{"title": "خاندان والوآ-آنژو", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AE%D8%A7%D9%86%D8%AF%D8%A7%D9%86_%D9%88%D8%A7%D9%84%D9%88%D8%A2-%D8%A2%D9%86%DA%98%D9%88&oldid=35159735", "language": "fa"}