( : ؛ ۲۴ مارس ۱۱۰۳ – ۲۷ ژانویهٔ ۱۱۴۲ ) که با نام « » هم شناخته می‌شود، یک ارتشبد و فرماندهٔ نظامی در دوران حکومت جنوبی بود.
 شهرت او به‌سبب فرماندهی نیروهای نظامیِ در خلال جنگ‌های سدهٔ دوازدهم مابین « » و نیروهای از در شمال چین بود. وی در سال ۱۱۴۲ با دسیسهٔ دولت‌مردانِ فاسد در دربار (از ) کشته شد. چندین سال پس از مرگش و در سال ۱۱۶۹، به او « » (武穆）را اعطا کرد و حتی بعدها در سال ۱۲۱۱، « » (鄂王)، توسط به او تعلق گرفت.
 یوئه فی در سرتاسر چین به عنوان یک نماد مین‌پرستی و همچنین قهرمان ملی-میهنی شناخته می‌شود و از زمان مرگش تا کنون، او را یک نمونهٔ مثال‌زدنی و کامل از «وفاداری» به حساب می‌آورند.
{"title": "یوئه فی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%DB%8C%D9%88%D8%A6%D9%87_%D9%81%DB%8C&oldid=34246553", "language": "fa"}