(زاده ۲۴ مارس ۱۷۷۵ – درگذشته ۱۵ مه ۱۸۳۵) یک و مربی هنری اهل بود که در پاریس نمایشگاه‌هایی داشت و مأمور ساخت نقاشی‌هایی از و همسرش شد.
 ژان ماری کاترین دزمارکت (که گاهی دسمارکوست نوشته می‌شد) در ۲۴ مارس ۱۷۷۵ در پاریس به دنیا آمد. در دسامبر ۱۷۹۳، او با چارلز ماری آئوزو (Charles-Marie Auzou) ازدواج کرد. از سال ۱۷۹۴، آنها دو پسر، دو دختر و یک فرزند داشتند. 
 او در ۱۵ مه ۱۸۳۵ در پاریس درگذشت 
 در اوایل اواخر قرن هجدهم، عموماً زنان از آموزش در آکادمی‌های هنر فرانسه منع می‌شدند، به‌ویژه اگر پول و ارتباطات نداشتند. اوزو در سال ۱۸۰۲ به همراه سوفی گیمار در آتلیه ژان باپتیست رنو حضور یافت. او تحت تأثیر زن هنرمند دیگری به نام و قرار گرفت. 
 اوزو در اوایل تحصیل و حرفه خود نقاشی‌هایی از چهره‌های افسانه ای یونانی می‌ساخت. برای آن زمان بسیار نارایج بود که زنان نقاش، نقاشی برهنه نقاشی کنند، آئوزو مطالعاتی روی زنان و مردان برهنه انجام داد. زنان نقاشی که ناهنجار تلقی می‌شدند، موفقیت بیشتری در خلق نقاشی‌هایی از زنان در محیط‌های خانگی، ساخت موسیقی یا خواندن پیدا کردند. 
 او یک هنرمند موفق، ابتدا یک بود که نقاشی‌های تاریخی، ژانر و پرتره، از جمله تصاویری از ساخت. او ۲۰۰۰ تا ۴۰۰۰ فرانک به عنوان کمک هزینه دریافت کرد، برای خلق نقاشی‌های اجباری دولت از رویدادهای معاصر، از جمله نقاشی‌های ساخته شده از و برای ناپلئون. ، سبکی بود که توسط هنرمندان مرد ساخته شد، اما هنرمندان متعددی مانند ، ، و لمیر وجود داشتند. که به و و دیگران رنگی زنانه اضافه کرد. 
 نمایشگاهی را برای آثار زنان در سال ۱۷۹۱ افتتاح کرد. آثار او در سالن پاریس به نمایش گذاشته شد. در سال ۱۷۹۳، و . او یک نقاشی از افسانه ای ساخت که در سالن ۱۷۹۵ به نمایش گذاشته شد. در سال ۱۸۰۴، در آنجا به نمایش گذاشته شد. او در سال ۱۸۰۶ مدال درجه یک را در سالن برای نقاشی خود از پایکارد الدردریافت کرد که در سال ۱۸۰۷ در نقاشی در سال ۱۸۰۸، به دلیل کارش، را دریافت کرد. در آن سال او در سالن به نمایش گذاشت.
 او نقاشی از ناپلئون و عروسش که در سالن ۱۸۱۰ نشان داده شده بود با عنوان ناپلئون تازه ازدواج کرده را به تصویر می‌کشد که با محبت به او نگاه می‌کند، و ثانیاً در حالی که ماری لوئیز با خانم‌های منتظرش ملاقات می‌کند. از دیگر نقاشی‌های آئوزو از این زوج می‌توان به نقاشی ماری لوئیز با خانواده‌اش، اشاره کرد. حرکت برای دوئل در سال ۱۸۰۶ نشان داده شد، درام خانوادگی را به تصویر می‌کشد که مردی قبل از رفتن برای دوئل به همسر و فرزند خود در خواب نگاه می‌کند. مانند دیگر زنان هنرمند این زمان، آزویو وقایع را در حالی که خانواده‌ها را تحت تأثیر قرار می‌دادند به تصویر می‌کشید. به گفته منتقد نری ، در این مورد، همسر «محکوم به اغوا و فرزند به فقر» بود. او تا سال 1817 به‌طور کلی تا سال ۱۸۲۰ در سالن پاریس به نمایش گذاشت.
 آزئو یک مدرسه هنری برای زنان جوان، مانند دیگر زنان هنرمند، لیزینکا دی میربل و ، و مردان افتتاح کرد. استودیو و مدرسه به مدت ۲۰ سال حفظ شد. کتاب او به نام (به انگلیسی:مطالعات سر) توسط انتشارات دیدوت در پاریس منتشر شد.
 نقاشی او در مجموعه ، منچستر، نیوهمپشایر، ایالات متحده است. دو تا از آثار او از ملکه ماری لوئیز در مجموعه‌های ، از جمله ، موجود است. آثار او توسط انجمن دوستان هنر، و دولت فرانسه جمع‌آوری شد. تعدادی از این آثار شدند، و همچنین نقاشی‌های ژانر دوره مانند کارهای حکاکی شده توسط ،
{"title": "پائولین اوزو", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%BE%D8%A7%D8%A6%D9%88%D9%84%DB%8C%D9%86_%D8%A7%D9%88%D8%B2%D9%88&oldid=35149409", "language": "fa"}