( ) (زادهٔ ۱۸۸۰ میلادی – درگذشتهٔ ۱۹۳۸ میلادی) ، ، ، ، آماتور، ، و بود. او به دلیل تغییر اساسی مسیر رقص اوکراینی با ابداع روشی برای رقص بر روی کاغذ، ضبط رقص‌های سنتی از روستاهای متعدد، برپایی رقص‌ بر روی ، و پرورش نسل‌هایی از محققان و تمرین‌کنندگان رقص اوکراینی اعتبار دارد. او همچنین بنیانگذار سه بخشی مدرن بود. 
 واسیل ورخوینتس با نام اصلی «واسیل کوستیو» ( ) در میزون در ۵ ژانویه ۱۸۸۰ میلادی به دنیا آمد. کارهای اولیهٔ ورخوینتس مستلزم گردآوری رفتارهای روستایی معتبر در سراسر اوکراین مرکزی و ساخت رقص‌هایی بود که را با دقت بیشتری نشان می‌داد. با این حال، پیشرفت او نشان داد که رقص صحنه‌ای اوکراینی می‌تواند به عنوان یک هنر نمایشی متمایز، در قالب رقص کنسرت وجود داشته باشد. او و شاگردش شروع به اجرای نمایش‌هایی در سراسر غرب اوکراین کردند و گروه‌هایی از رقصندگان را در روستاهای دیگر تشکیل دادند.
 در بهار ۱۹۳۵ میلادی، سازمان اتحاد-تام روابط فرهنگی با کشورهای خارجی موافقت کرد که هیأتی را به اولین جشنوارهٔ بین‌المللی رقص محلی در بفرستد. ورخوینتس با لئونید ژوکوف از و رقصندگان حرفه‌ای از خانه‌های اُپرای کی‌یف و خارکیف در ساخت سوئیتی به نمایندگی از کار کردند. ورخوینتس به نوبهٔ خود رقصی را طراحی کرد که به «هوپاک لندن» معروف شد (به : лондонський гопак): این یک رقص ۳ بخشی بود که بخش اول از یک رقص مردانه تشکیل شده بود (مثل رقص اصلی کوزاک)؛ بخش دوم، بخش آهسته‌تری که فقط توسط زنان رقصیده می‌شد؛ و در نهایت بخش سوم یک پایان هیجان‌انگیز با رقصنده‌های زن و مرد که صحنه را به اشتراک می‌گذاردند. این رقص همراه با اضافه شدن ژوکوف، در آن تابستان جایزهٔ اول جشنواره را از آن خود کرد. هوپاک ۳ بخشی بعداً در سپتامبر در به عنوان بخشی از اُپرای زاپوروژیان آن‌سوی دانوب تکرار شد. قالب ۳ بخشی هوپاک متعاقباً توسط بسیاری از گروه‌های رقص محلی حرفه‌ای که در طول سال‌ها رقص خود را از طراحی کرده بودند، پذیرفته و مورد استقبال قرار گرفت.
 ورخوینتس سطح حرفه‌ای آموزش در هنر را به عنوان عضوی از گروه تئاتر کسب کرده بود، که خود سطح برجسته‌ای از رقص محلی را در تولید درام‌های خود بر اساس مضامین عامیانهٔ اوکراینی گنجانده بود. در حین سفر با گروه تئاتر در اوکراین مرکزی، ورخوینتس هر زمان که می‌توانست، از روستاهای اطراف شهرهایی که در آن‌ها اجرا داشتند، بازدید می‌کرد تا در مورد رقص‌های سنتی روستاها یاد بگیرد و آثار آن‌ها را ضبط کند. کتاب برجستهٔ او که بر اساس این تحقیق استوار است، ( ) (۱۹۱۹ میلادی)، برای اولین بار مراحل و اصطلاحات مختلف را که اکنون توسط همهٔ دانشجویان معاصر رقص اوکراینی به رسمیت شناخته شده‌است، گردآوری کرد. همچنین ماهیت رقص محلی اوکراین را با برپایی رقص روی (با نشستن تماشاگران در جلو، دو بال و یک پس‌زمینه) تغییر داد و روشی برای رقص‌های محلی ارائه کرد که بعداً در سراسر جهان مورد استفاده قرار گرفت. کتاب او که بعدها در سراسر مورد استفاده قرار گرفت؛ از آن زمان تاکنون پنج بار تجدید چاپ شده‌است (آخرین بار در سال ۱۹۹۰ میلادی) و به عنوان یک متن آموزشی پایه برای باقی‌مانده‌است.
 تاریخچهٔ در این مرحله از حرفهٔ واسیل ورخوینتس متفاوت است. به دلیل عواقب پس از ، به‌طور همزمان هم در اوکراین و هم در خارج از برای بیش از ۴۰ سال توسعه یافت. در اوکراین، ورخوینتس همچنان درگیر آموزش نسل بعدی رقصندگان بود، در حالی که در خارج از اوکراین ، بر اساس آثار ورخوینتس، شکلی هنری را در توسعه می‌داد.
{"title": "واسیل ورخوینتس", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%88%D8%A7%D8%B3%DB%8C%D9%84_%D9%88%D8%B1%D8%AE%D9%88%DB%8C%D9%86%D8%AA%D8%B3&oldid=34683538", "language": "fa"}