(زاده ۱۳۱۴- درگذشته ۱۳۹۵) از تروریست های بنام ایرانی بود که از کوبا و نزوئلا تا لیبی آموزش های تروریستی دیده بود. وی سال‌های ۱۳۵۱ تا ۱۳۵۷ را در زندان سپری کرد. حاجبی در سال ۱۳۵۶ از سوی سازمان به عنوان «زندانی سال» شناخته شد. وی از با نفوذترین زنان در جهان بود که با هم روابط نزدیکی داشت و حتی در با او دیدار کرد. حاجبی در اواخر عمر در یک مصاحبه ی تلویزیونی در به شرح سرگذشت زندگی اش پرداخت. 
 ویدا حاجبی تبریزی در سال ۱۳۱۴ در چشم به جهان گشود. وی در سال ۱۳۳۵ تحصیلات آکادمیک خود را در مدرسه عالی معماری پاریس به پایان رساند. در این مدرسه او همکلاسی بود. 
 در اردیبهشت ۱۳۹۴ ویدا حاجبی تنها فرزندش رامین را (در سن ۵۴ سالگی) بر اثر بیماری مزمن از دست داد. این اتفاق تأثیر شدیدی در زندگی او گذاشت. آنچنان که عنوان اصلی وب سایت شخصی اش با این عبارت آغاز می‌شد: «با یاد پسرم، روشنایی زندگیم. خاموشی‌اش تاریکترین اندوه روزگارم…» 
 ویدا حاجبی در ۱۳ مارس ۲۰۱۷ در هشتاد و یک سالگی در پاریس بر اثر درگذشت. 
 ویدا حاجبی با آشنایی با اندیشه‌های جنبش چریکی در در سال‌های ۱۳۴۰ جذب اندیشه‌های آنها شد. او فعالیت‌های سیاسی را در در آغاز کرد. بعدها به و رفت و در فعالیت‌های چریک‌های چپ گرا در این کشورها شرکت داشت. در ایران او در به فعالیت پرداخت. وی از سال ۱۳۵۱ تا ۱۳۵۷ به مدت ۶ سال زندانی بود. او از نخستین زنان در ایران بود. 
 پس از ، در سال ۱۳۵۸ از سازمان چریک‌های فدایی خلق ایران جدا شد و گروهی به نام «جناح چپ» را با همکاری ناصر مهاجر پایه‌گذاری کرد. 
 او پس از خروج از ایران به مدت ده سال در مجله «آغازی نو» را به همراه تعدادی از دوستانش منتشر می‌کرد. مهمترین اثر او است که به گردآوری خاطرات ۳۷ زن زندانی سیاسی در زندان می‌پردازد. این کتاب برنده جوایزی همچون جایزه شده است. او نقدی بر مستند «از تهران تا قاهره» نگاشته است. دیگر کتاب او «یادها» منتشر شده در سال ۱۳۸۹ است که در آن با بیان خاطرات سیاسی به بازنگری در فعالیت‌های سیاسی می‌پردازد.
{"title": "ویدا حاجبی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%88%DB%8C%D8%AF%D8%A7_%D8%AD%D8%A7%D8%AC%D8%A8%DB%8C&oldid=35157467", "language": "fa"}