( ) که به عنوان نیز شناخته می‌شود، یک است که برای تبدیل مخلوطی از به به منظور مقادیر هر انانتیومر موجود در مخلوط استفاده می‌شود. تجزیه و تحلیل را می‌توان با طیف‌سنجی یا کروماتوگرافی انجام داد. استفاده از عوامل تفکیک‌کننده کایرال با رواج روش کاهش یافته‌است. علاوه بر تجزیه و تحلیل، عوامل تفکیک‌کننده کایرال برای ، جداسازیِ فیزیکیِ واقعیِ انانتیومرها نیز استفاده می‌شود.
 از زمانی که در دسترس شیمی‌دانان قرار گرفته‌است، مطالعات متعددی در مورد کاربردهای این تکنیک انجام شده‌است. یکی از این موارد تفاوت در (یعنی فاصله بین قله‌ها) دو دیاستریومر است. برعکس، دو ترکیب که انانتیومر هستند دارای خواص طیفی NMR یکسانی هستند. در نتیجه اینگونه استدلال شد که اگر بتوان ترکیبی از انانتیومرها را با پیوند دادن آن‌ها به یک ماده شیمیایی دیگر که خود کایرال است به ترکیبی از دیاستربومرها تبدیل کرد، می‌توان این مخلوط جدید را با استفاده از NMR تشخیص داد و بنابراین با مخلوط انانتیومری اصلی آشنا شد. اولین نمونه پر کاربرد از این تکنیک در سال ۱۹۶۹ توسط معرفی شد. عامل کایرال استفاده شده یکی از انانتیومرهای MTPA (α-متوکسی-α-(تری‌فلورومتیل)-فنیل‌استیک اسید) بود که به نیز معروف است. مربوطه نیز به نام و استرهای دیاستریومری حاصل به عنوان استرهای موشر شناخته می‌شوند. سیستم دیگر است که در سال ۱۹۷۷ توسعه یافت.
{"title": "عامل تفکیک‌کننده کایرال", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B9%D8%A7%D9%85%D9%84_%D8%AA%D9%81%DA%A9%DB%8C%DA%A9%E2%80%8C%DA%A9%D9%86%D9%86%D8%AF%D9%87_%DA%A9%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%84&oldid=32845520", "language": "fa"}