، (به : ) یا غده‌ای پهن و دراز است که در قسمت فوقانی شکم و پشت قرار گرفته‌است. لوزالمعده متشکل از سه قسمت سر، تنه و دم است. قسمت سر آن در مجاورت قسمت دوم ( ) قرار گرفته‌است در واقع قسمت سر آن مجاورت داخلی قسمت دوم دوئودنوم محسوب می‌شود. تنه لوزالمعده در پشت معده قرار دارد و دم آن تا نزدیک امتداد دارد. در انسان سالم و بالغ وزن پانکرِاس حدود صد گرم است.
 لوزالمعده هم یک (غده‌ای که ترشحات آن با نام وارد جریان خون می‌شوند) و هم یک (غده‌ای که ترشحات خود را از طریق مجرایی به سطح یا حفرات بدن می‌ریزد) است که و مواد دیگری ترشح می‌کند که مستقیماً وارد محیط روده شده و به گوارش ، و کمک می‌کنند.نگه دارنده شیره پانکراس است.
 مجرای لوزالمعده اغلب با اتصال به مجرای صفراوی، از طریق مجرای مشترک صفرا (CBD) صفرا و شیرهٔ پانکراس را به درون قسمت (قسمت ابتدایی روده باریک) تخلیه می‌کند. ترشح ترشحات برون ریز لوزالمعده توسط دستگاه خودگردان پاراسمپاتیک (شاخه‌ای از ) که به سلولهای ترشحی ختم می‌گردند و همچنین هورمون و هورمون کنترل می‌گردد. این هورمونها پس از ترشح کیموس معدی به دوازدهه از سلولهای انترو اندوکرین اپیتلیوم دوازدهه ترشح می‌شوند.
 آنزیمهای لوزالمعده مانند ، ، ، و (مانند تریپسینوژن، کیموتریپسینوژن و کربوکسی پپتیداز) و الاستاز به تجزیه شیمیایی غذا کمک می‌کنند. 
 پروتئازهای لوزالمعده، به صورت غیرفعال و داخل کیسه‌هایی میکروسکوپی ( ) در سلولهای آسینار لوزالمعده ذخیره شده‌اند که پس از خوردن غذا با تحریک عصبی و شیمیایی به داخل می‌ریزند. سپس در آنجا به وسیله آنزیمهای که از سلولهای آزاد می‌شوند در محیط قلیایی که به وسیله ترشحات مجاری پانکراس ایجاد می‌شود، به صورت فعال ( ) درآمده سایر پروتئازها را فعال می‌کند؛ و آنها شروع به گوارش مواد غذایی می‌کنند. البته آمیلاز و لیپاز از ابتدا فعال هستند.
 اگر این آنزیم‌ها به جای دوازدهه، در داخل بافت پانکراس فعال شوند، شروع به از بین بردن و گوارش بافت خود پانکراس کرده که به اصطلاح یا «التهاب لوزالمعده» نامیده می‌شود
 سلولهای جزیره‌ای که نامیده می‌شود تولید و آزاد سازی هورمون‌های درون ریز را انجام می‌دهند. این سلولها فقط ۲٪ لوزالمعده را تشکیل می‌دهند. مهمترین هورمون لوزالمعده است ولی ، و نیز از این جزایر آزاد می‌شوند.
 پائین بودن غلظت گلوکز در خون، اسیدهای آمینه، کاتکول آمینه‌ها، تحریک عصبی سمپاتیک و کوله‌سیستوکینین همگی باعث آزاد شدن گلوکاگون می‌شوند هیپرگلیسمی و انسولین آن را مهار می‌کنند.
 مهم‌ترین عملکرد انسولین این است که واکنش‌های آنابولیک بر روی کربوهیدرات‌ها، چربی‌ها، پروتئین‌ها، واسیدهای نوکلئیک را تحریک می‌کند.
{"title": "لوزالمعده", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%84%D9%88%D8%B2%D8%A7%D9%84%D9%85%D8%B9%D8%AF%D9%87&oldid=34725795", "language": "fa"}