یک تکنیک (Additive Manufacturing) است که در آن با استفاده از یک به عنوان منبع انرژی مواد پودری (معمولاً / ) را و به هم متصل می کنند. این کار با هدف‌گیری نقاطی در فضا (که از یک مدل سه بعدی در رایانه بدست می آید) و اتصال آن‌ها به یکدیگر به منظور تولید یک ساختار صلب صورت می‌گیرد. این روش شبیه به (SLM) است؛ این دو روش در یک نگاه از یک مفهوم یکسان هستند اما در جزئیات فنی تفاوت دارند. روش ذوب لیزر انتخابی (SLM) شبیه به روش پخت لیزری انتخابی است، با این تفاوت که در SLM ماده به جای تف‌جوشی کاملاً ذوب می‌شود و خصوصیات متفاوتی نظیر ، و غیره ایجاد می‌کند. SLS (و همچنین سایر تکنیک‌های ذکر شده AM) یک فناوری نسبتاً جدید است که تاکنون عمدتاً برای و برای قطعات کاملاً مورد استفاده قرار گرفته‌است. با پیشرفت تجاری در فناوری AM، نقش تولید در حال گسترش است.
 تف‌جوشی لیزری انتخابی(SLS) توسط دکتر Carl Deckard و مشاور دانشگاهی، دکتر جو Beaman در در اواسط دهه ۱۹۸۰ تحت حمایت مالی . Deckard و بیمان نتیجتاً شرکت DTM را به منظور طراحی و ساخت ماشین آلات SLS تأسیس کردند. در سال ۲۰۰۱، 3D Systems، بزرگترین رقیب SLS و DTM، فناوری DTM را به دست آورد. جدیدترین اختراع ثبت شده در مورد فناوری SLS Deckard 28 ژانویه ۱۹۹۷ صادر شد و ۲۸ ژانویه ۲۰۱۴ منقضی شد. 
 فرایندی مشابه در سال ۱۹۷۹ توسط RF Housholder بدون آن که تجاری شود شد. 
 SLS نه به خاطر خطراتش بلکه به خاطر هزینهٔ بالای ناشی از کاربرد لیزرهای پرقدرت قابل استفاده در خانه نیست. هزینه و خطر احتمالی چاپ SLS بدان معنی است که بازار خانگی برای چاپ SLS به اندازه بازار سایر فناوری‌های تولید افزودنی مانند مدل‌سازی رسوب Fused Deposition (FDM) وجود ندارد.
 یک فناوری ساخت افزودنی لابه‌ای، SLS شامل استفاده از پرقدرت (به عنوان مثال، ) برای ذوب ذرات کوچک پودرهای ، ، یا به درون توده‌ای است که شکل سه بعدی دلخواه دارد. لیزر به‌طور انتخابی مواد پودر شده را با اسکن مقطع عرضی تولید شده توسط توصیف فضایی دیجیتالی (به عنوان مثال از یک فایل یا اسکن داده‌ها) فیوز می‌کند. بعد از اسکن هر سطح مقطع، یک لایه از ضخامت بستر پودری کم می‌شود و به جای آن یک لایهٔ جدید به بالا اضافه می‌شود و این روند تا زمان تکمیل قسمت تکرار می‌شود. 
 از آنجا که تراکم قسمت به پایان رسیده به اوج قدرت لیزر بستگی دارد و نه مدت زمان لیزر، یک دستگاه SLS به‌طور معمول از استفاده می‌کند. دستگاه SLS مواد پودر فله‌ای را در بستر پودر تا حدودی پایین‌تر از آن گرم می‌کند، تا بتواند کار لیزر برای ذوب را آسان کند. 
 در مقایسه با برخی دیگر از فرایندهای تولید افزودنی، مانند (SLA) و مدل‌سازی رسوب ذوب شده (FDM)، که اغلب به ساخت‌های پشتیبانی ویژه برای ساختن طرح‌های بزرگ احتیاج دارند، SLS نیازی به فیدر جداگانه‌ای برای مواد پشتیبانی ندارد زیرا بخشی که ساخته می‌شود، همیشه با پودر بدون موتور احاطه شده‌است. این امر اجازهٔ ساخت اشکالی را می‌دهد که در گذشته غیرممکن بوده‌است. همچنین از آنجا که محفظه دستگاه همیشه پر از مواد پودری است، ساخت قطعات مختلف تأثیر به مراتب کمتری بر سختی و قیمت کلی طرح دارد زیرا از طریق تکنیکی که با عنوان " Nesting " شناخته می‌شود می‌توان قسمت‌های مختلفی را برای قرار گرفتن در مرزها قرار داد. دستگاه یکی از جنبه‌های طراحی که باید رعایت شود این است که با SLS ساخت یک عنصر توخالی اما کاملاً محصور غیرممکن است. این امر به این دلیل است که پودر بدون هدف درون عنصر قابل تخلیه نیست.
 از زمان انقضای مجوزها، پرینترهای خانگی رواج یافتند اما تولید گرما هنوز یک مانع است. با مصرف بیش از پنج هزار و همچنان ثابت نگه‌داشتن دما بین دو درجه برای مراحل گرمادهی اولیه ذوب و ذخیره قبل از حذف صورت می‌گیرد.
 مواد تجاری موجود مورد استفاده در SLS به صورت پودر هستند و شامل، اما نه محدود به، مانند (PA)، (PS)، (TPE)، و polyaryletherketones (PAEK)می‌باشند. پلی آمیدها به دلیل رفتار پرکننده ایده‌آل به عنوان یک نیمه کریستالی، متداول‌ترین مواد SLS هستند و در نتیجه قطعات با مطلوب حاصل می‌شود. (PC) به دلیل استحکام بالا، پایداری حرارتی و مقاومت در برابر شعله، مورد علاقه SLS است. با این حال، چنین پلیمرهای پردازش شده توسط SLS تمایل به قطعات با خواص مکانیکی و دقت ابعادی کاهش یافته، دارند و بنابراین به کاربردهایی محدود می‌شوند که از اهمیت کم برخوردار هستند. از زمان توسعه ذوب لیزر انتخابی، مواد فلزی معمولاً در SLS استفاده نمی‌شوند.
 ذرات پودر به‌طور معمول توسط سنگ زا در در دمای بسیار پایین‌تر از از مواد تولید می‌شوند که با اجرای فرایند سنگ زنی با مواد کرایوژنیک اضافه شده مانند (سنگ زنی خشک) یا مخلوط‌های مایع به دست می‌آیند و (آسیاب مرطوب). این فرایند می‌تواند منجر به تولید ذرات کروی یا نامنظم به قطر پنج شود. توزیع اندازه ذرات پودر معمولاً و از ۱۵ تا ۱۰۰ میکرون قطر دارند، اگر چه این اندازه می‌تواند در فرایند تف‌جوشی قابل تعیین باشد. پوشش‌هایی با را می‌توان به سطوح پودر پس از روند اضافه کرد؛ این روکش‌ها در فرایند کمک می‌کنند و به خصوص برای تشکیل قطعات مواد کامپوزیت مانند ذرات که با پوشش داده می‌شوند، بسیار مفید هستند. 
 پخت در SLS در درجه اول در حالت مایع اتفاق می‌افتد که ذرات پودر یک لایه میکرو ذوب شده در سطح را تشکیل می‌دهند و در نتیجه باعث کاهش و تشکیل یک شعاع مقعر بین ذرات، معروف به گردنبند می‌شود. ای فرایند به دلیل پاسخ مواد برای کاهش آن است. در مورد پودرهای روکش شده، هدف از لیزر مذاب پوشش سطح است که به عنوان یک چسب عمل می‌کند. پخت پخت‌وپز حالت جامد نیز یک عامل کمک کننده است، اگرچه دارای تأثیر بسیار کاهش یافته‌ای است، و در دماهای زیر دمای ذوب ماده اتفاق می‌افتد. نیروی محرک اصلی فرایند، پاسخ مجدد ماده برای کاهش حالت انرژی آزاد آن و در نتیجه مولکول‌ها در ذرات است.
 فناوری SLS به دلیل توانایی آن در ساختن هندسه‌های پیچیده و هندسی با تلاش کمی برای تولید بیشتر، در بسیاری از صنایع در سراسر جهان مورد استفاده گسترده‌است. رایج‌ترین کاربرد آن در قطعات در اوایل چرخه طراحی از جمله برای الگوهای، سخت‌افزار خودرو، و مدل. SLS همچنین به‌طور فزاینده ای در با تولید مورد استفاده قرار می‌گیرد تا قطعات مورد استفاده نهایی برای سخت‌افزار هوافضا، نظامی، پزشکی و الکترونیکی استفاده شود. در بحث درآمدزایی، SLS می‌تواند برای تولید سریع ، و مورد استفاده قرار گیرد. از آنجا که این فرایند نیاز به استفاده از لیزر و سایر تجهیزات گران‌قیمت و سنگین دارد، برای مصارف شخصی یا مسکونی مناسب نیست؛ با این حال، این برنامه کاربردهایی در هنر پیدا کرده‌است [استناد هنرمند EOS با تصاویر].
{"title": "پخت لیزری انتخابی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%BE%D8%AE%D8%AA_%D9%84%DB%8C%D8%B2%D8%B1%DB%8C_%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%AE%D8%A7%D8%A8%DB%8C&oldid=33978041", "language": "fa"}