(به : ) یا یکی از سبک‌های است که از استان سرچشمه گرفته‌ است. 
 آنرا بیشتر به خاطر رقص پای گسترده، ضربات آکروباتیک، حالت‌های ایستادن پایین و پهن و نیز روش یکتای نگه‌داشتن مشت (که در آن انگشت شست را برخلاف دیگر به موازات دیگر انگشتان بر رویشان خم کنند.) می‌شناسند. برطبق گفته‌های اساتید شائولین،این هنر رزمی تنها سبک کاملاً بیرونی در هنرهای رزمی است که هرچه هنرآموز بیشتر در آن تمرین کند بیشتر از نیروهای درونی فاصله می‌گیرد. از این لحاظ بسیار شبیه است. 
 ابتدای خط دودمان سنتی این هنر به استاد در ابتدای قرن نوزدهم می‌رسد اما در اصل این سبک پیش از رسیدن به دست وانگ در در پدید آمده‌ است. این هنر پس از به ، سپس به و سپس به (به :Souw Hok Gwan) رسید. امروز این سبک در برخی کشورهای دیگر همچون و نیز آموزش داده می‌شود.
{"title": "هی هو چوان", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%87%DB%8C_%D9%87%D9%88_%DA%86%D9%88%D8%A7%D9%86&oldid=34483604", "language": "fa"}