(۱۶۵–۱۴۶ میلادی)، هفتمین امپراتور ، شمالی‌ترین در میان ، بود.
 بر اساس کتاب ، او جوانترین برادر پادشاه سابق، تائجو بزرگ بود. گفته شده، او شجاع و ظالم بوده‌است.
 در طول حکومت برادرش، چادائه به‌طور موفقیت‌آمیزی حمله سلسله هان چین را دفع کرد و در دربار ، صاحب قدرت شد. او سرانجام پس از حذف مخالفان خود، شامل "U BO" و "Go Bok-jang"، تاج و تخت را از تائجو، که احتمالاً مجبور به کناره‌گیری شده بود، دریافت کرد.
 چادائه، حتی پس از رسیدن به حکومت به تثبیت قدرت خود ادامه داد. در سومین سال حکومتش، به دستور او دو پسر تائجو کشته شدند. او یکی از برادرانش را مجبور به خودکشی کرد و جوانترین برادرش، ( )، را اذیت و آزار می‌کرد.
 بر اساس کتاب ، پیروی چندین حادثه طبیعی و ناآرامی عمومی، او توسط وزیرش "Myeongnim Dap-bu" کشته شد. مطابق ، فرمانروای بعدی، ، تائجو و چادائه را به قتل رساند.
{"title": "چادائه", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%DA%86%D8%A7%D8%AF%D8%A7%D8%A6%D9%87&oldid=30669357", "language": "fa"}