، ("روزه روبه شمال") یا یا رسمی است میان که در آن فرد به قصد مردن، چیزی نمی‌خورد و آن قدر گرسنگی می‌کشد تا بمیرد. این رسم به ویژه در زمان دوره سانگام یا رواج بسیاری داشت. شاهان تامیلی به منظور حفظ آبرو و منش خود در زمان مرگشان به سمت شمال قرار می‌گرفتند ('واتاکیروتال') و هیچ‌گاه در زمان جنگ، رو برنمی‌گرداندند. این در حقیقت گونه‌ای "پیمان" در میان قوم تامیل به حساب می‌آمد. این کار، یا به تنهایی یا به همراه گروهی از پشتیبانان انجام می‌شد.
 برخی نمونه‌های واتاکیروتال به قصد دوستی:
 پس از مرگ شاه در یکی از جنگ‌ها، دوست شاعرش این رسم را در به انجام رساند. در یک مورد دیگر، شاه و دوست شاعرش پیسیرانتهایار با واتاکیروتال به زندگی خود پایان دادند.
{"title": "واتاکیروتال", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%88%D8%A7%D8%AA%D8%A7%DA%A9%DB%8C%D8%B1%D9%88%D8%AA%D8%A7%D9%84&oldid=29246222", "language": "fa"}