(به : ) نامی است که معمولاً برای یک پایگاه و در ۱۸ کیلومتر (۱۱ مایل) جنوب باختر شهر در در کشور استرالیا بکار می‌رود که به صورت مشترک بین آمریکا و استرالیا اداره می‌شود. از سال تاکنون نام رسمی این پایگاه، (به : ) بوده است. تا پیش از آن برای گمراه کردن، (به : ) نامیده می‌شد. 
 بخشی از ایستگاه پاین گپ توسط (سیا)، ، و ، اداره می‌شود و یک پایگاه کلیدی برای آژانس امنیت ملی در تلاش برای رهگیری در برنامه است. دفتر ملی شناسایی، به پاین گپ، نام (به : ) و آژانس امنیت ملی، نام صوری طبقه‌بندی‌نشده (به : ) را به آن داده است. 
 مراکز موجود در پاین گپ، شامل مجتمع رایانه‌ای بزرگ با ۳۸ محافظ از و بیش از ۸۰۰ کارمند می‌شود. کارمند آژانس امنیت ملی، دیوید روزنبرگ گفته که هنگامی که در پایین گپ کار می‌کرده، رئیس این پایگاه، یک افسر ارشد آژانس اطلاعات مرکزی (سیا) بوده است. 
 موقعیت مکانی پاین گپ، اهمیت راهبردی دارد. زیرا آمریکایی که یک‌سوم از کره (شامل ، بخش‌های آسیایی ، و ) را پوشش می‌دهند کنترل می‌کند. علت انتخاب این بود که از دسترس رهگیر سیگنال‌ها در ، در امان بود. پاین گپ، در اقتصاد محلی آن منطقه، نقش کلیدی دارد. 
 در اواخر سال در بحران میان آمریکا و ، یک پیمان مشترک بین آمریکا و استرالیا خواستار ایجاد پایگاه نظارت ماهواره‌ای آمریکا در استرالیا به نام "مرکز پژوهش دفاع فضایی مشترک" شد. در آغاز، به مردم گفته شد که آرمان این مرکز، "پژوهش " است. پاین گپ کار خود را در سال آغاز کرد و نزدیک به ۴۰۰ خانواده آمریکایی به استرالیای مرکزی، کوچ کردند. 
 از هنگام پایان جنگ سرد در سال و ظهور در سال پاین گپ از صِرفِ نظارت بر پیمان‌های هسته‌ای و شناسایی پرتاب ، به یک پایگاه حیاتی برای تغییر کاربری داده است. در سال از ارائه جزئیات عهدنامه‌های مرتبط، به کمیته اطلاعاتی خودداری کرد. کارشناس ، از در خواست ارائه یک دید کلی از پاین گپ را داده بود. بر پایه دس بال از ۹ دسامبر ۱۹۶۶ که دولت‌های استرالیا و آمریکا پیمان پاین گپ را امضا کرده‌اند شمار موجود در پایگاه پاین گپ از ۲ آنتن، به ۱۸ آنتن در ۱۹۹۹ و ۳۸ آنتن در سال رسیده است. همچنین شمار کارکنان از ۴۰۰ تن در اوایل به ۶۰۰ تن در اوایل و ۸۰۰ تن در سال ۲۰۱۷ رسیده، که بیشترین رشد از هنگام پایان جنگ سرد است. 
 دس بال، پاین گپ را ایستگاه پردازش و کنترل زمینی دخیل در گردآوری سیگنال‌های اطلاعاتی می‌داند و می‌گوید که چهار دسته اطلاعات، گردآوری می‌شوند:
 
 
 
 دس بال، محوطه عملیاتی پاین گپ را به سه بخش ۱) بخش نگهداری ایستگاه ماهواره‌ای ۲) بخش سیگنال و ۳) بخش واکاوی سیگنال تقسیم می‌کند که تا سال ورود استرالیایی‌ها به آن، ممنوع بود. امروز، رسماً ورود استرالیایی‌ها تنها به اتاق ملی ، ممنوع است (همانگونه که ورود آمریکایی‌ها به اتاق رمزنگاری استرالیایی‌ها ممنوع است). هر روز صبح، کمیته مشترک برنامه شناسایی تشکیل می‌شود تا تعیین کنند در ۲۴ ساعت آینده، کدام ماهواره‌ها عملیات نظارت را انجام خواهند داد.
 با بستن (به : ) در سال ۱۹۹۹ جایی در پاین گپ برای ایستگاه کنترل ماهواره‌های ساخته شد که با شناسایی پخش شده از موشک‌ها نخستین هشدار درباره پرتاب موشک‌های بالستیک را می‌دهد. در سال یک سامانه ماهواره‌ای تازه به نام در پاین گپ راه‌اندازی شد که عنصری حیاتی در است. 
 از هنگام پایان جنگ سرد، از پاین گپ، عمدتاً برای رهگیری و ثبت و سیگنال‌های ارتباطی کشورهای آسیایی، مانند چین و استفاده شده است. از این پایگاه برای پشتیبانی در ، ، ، و هر جنگ دیگری استفاده شده که آمریکا پس از در آن درگیر بوده است. 
 از در که آژانس امنیت اداره می‌کند نیز به عنوان ایستگاه زمینی برای این ماموریت‌های ماهواره‌ای استفاده می‌شود. 
 یکی از کارکردهای اصلی پاین گپ، مکانیابی سیگنال‌های رادیویی در با اطلاعات گردآوری شده‌ای است که به برنامه آمریکا داده می‌شود. این موضوع، نخستین‌بار در یک سند فاش شده آژانس امنیت ملی در سال آشکار شد که می‌گفت پاین گپ در فراهم‌آوری با هدف اطلاعاتی، و همینطور نظامی (شامل ) نقش کلیدی دارد. 
 در ۱۱ ژوئیه ۲۰۱۳ اسنادی که فاش کردند نشان دادند که پاین گپ به همراه سه محل دیگر در استرالیا و در برنامه رهگیری جهانی و گردآوری و آژانس امنیت ملی، دخیل هستند که سامانه‌هایی مانند را نیز دربرمی‌گیرد. ، برایان توهی (به : ) می‌گوید که پاین گپ، در نتیجه فناوری‌ای که استفاده می‌کند ارتباطات شهروندان استرالیا، شامل ، ، و را رهگیری می‌کند. 
 بر پایه اسنادی که در اوت ۲۰۱۷ منتشر شدند از پاین گپ به عنوان یک ایستگاه زمینی برای جاسوسی ماهواره‌ای در دو ماموریت پنهانی استفاده می‌شود: 
 
 در ۱۱ نوامبر ۱۹۸۳ چند زن به همراه ۷۰۰ زن دیگر به جلوی دروازه‌های ورودی پاین گپ رفتند و به نشانه و ورود موشک‌های در در بریتانیا ۱۱ دقیقه سکوت کردند. این آغاز یک اردوی صلح دو هفته‌ای بود که تنها، زنان در آن شرکت می‌کردند و توسط "زنان برای بقا" برگزار می‌شد. این گردهمایی، بدون خشونت بود ولی در روز ۱۱۱ام چندیدن زن، بدون اجازه وارد پایگاه شدند. آنها پس از دستگیری، خود را معرفی کردند. کارن سیلک‌وود یک کارمند صنعت هسته‌ای در آمریکا بود که به دنبال تلاش برای درگذشت. ادعاهایی مبنی بر خشونت پلیس و زخمی شدن یک عضو وجود دارند. 
 در شش عضو گروه اعتراضی را بیرون از پاین گپ ترتیب دادند. پس از آن، چهار تن از آنان، بدون اجازه وارد پایگاه شده و دستگیر شدند. دادگاه آنها در ۳ اکتبر ۲۰۰۶ برگزار شد. این، نخستین‌باری بود که از استفاده می شد. آن چهار نفر درخواست بازنگری و لغو محکومیت‌های خود را کردند. در درخواست تجدیدنظر این چهار تن پذیرفته شد و از اتهام‌های وارده تبرئه شدند.
{"title": "پاین گپ", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%BE%D8%A7%DB%8C%D9%86_%DA%AF%D9%BE&oldid=35164574", "language": "fa"}