برای وحدت آلمان غربی و شرقی پس از جنگ سرد را ببینید. مجموعه‌ای از رویدادها در قرن ۱۹ میلادی بود که به یکپارچگی و اعلام تأسیس در ۱۸ ژانویه ۱۸۷۱ میلادی در در انجامید و تمامی دولت‌های آلمانی، شاه را پس از پیروزی در ، به عنوان امپراتور آلمان شناختند. در واقع این وقایع باعث تشکیل دولتی در آلمان گشت؛ زیرا، این کشور دارای نژادها و زبان‌های مختلفی بود.
 پس از آنکه امپراتور تاج امپراتوری را در بحبوحه کنار گذاشت، که از ۳۵۰ دولت جدا از هم تشکیل شده بود، در ۶ اوت ۱۸۰۶ میلادی به‌طور کامل منحل شد. با این وجود، عقاید انقلابی ملت آلمان که از نشات گرفته بود و طی گسترش یافته بود، آن‌ها را به سوی هدف یکپارچگی آلمان به پیش برد.
 بعد از در ۱۸۱۵ میلادی، سرزمین‌های آلمانی در قالب به رهبری قرار گرفتند اما اتریشی‌ها به قدرت گرفتن تدریجی دقت نکردند و این موضوع باعث سر برآوردن این قدرت در میان دولت‌های آلمانی شد و به ایجاد کینه و دشمنی میان این دو سرزمین انجامید.
 تاریخدانان شک دارند که آیا ، صدراعظم پروس، از ابتدا قصد تشکیل کشوری واحد و یگانگی آلمان را داشت یا این که فقط به افزایش قدرت می‌اندیشید. در هرحال، آنان بر این موضوع نظر واحدی دارند که بیسمارک کوشید تا ملی‌گرایی آلمانی‌ها را به اوج برساند تا از این طریق، برای افزایش قلمرو و غلبه بر همسایگان آلمان ( ، ، ) استفاده کند.
 مقالهٔ اصلی: پس از حمله در ۱۸۰۶ و شکست امپراتور در و اعلام انصراف او از تاج و تخت، عنوان امپراتوری مقدس روم از بین رفت و به تغییر نام یافت.
 مقالهٔ اصلی: در ۱۸۱۵ با تأکید بر اصل مشروعیت، راه را برای بازگشت خاندان سلطنتی به شهریارنشین‌های آلمانی هموار کرد، ولی به جای ۳۵۰ شهریارنشین تنها ۳۸ شهریارنشین خودمختار در یک به رهبری اتریش گردهم آمدند. ازین پس یا مجلس نمایندگان این کنفدراسیون در فرانکفورت محلی برای رقابت دو کشور اصلی آن، یعنی اتریش و پروس، برای افزایش نفوذ سیاسی و اقتصادی خود و همچنین سرکوب جنبش‌های انقلابی شد. 
 از ۱۸۱۸ جنبش‌های در بین دانشجویانی که در علیه فرانسه شرکت کرده بودند بروز کرد ولی تا ۱۸۳۰ مجالی برای مخالفت با استبداد سلطنتی پیدا نکردند. سوء قصد به جان شهریار ناسو بهانه لازم را به دست داد تا طی در ۱۸۱۹ و وین در ۱۸۲۰ مجوز لازم برای سرکوب جنبش و لغو قانون اساسی ایالات جنوبی را به دست آورد.
 انقلاب‌های ۱۸۳۰ در فرانسه ( ) و دیگر کشورها آزادی‌خواهان آلمانی را به جنبش درآورد تا اینکه شهریارنشین‌های آلمانی نیز مجبور به اعطای قانون اساسی و پاره‌ای از آزادی‌ها شدند. شکست با این که به برکناری انجامید، موضوع وحدت آلمان را به تعویق انداخت.
 که در ۱۸۶۱ به پادشاهی رسید دو اقدام مهم انجام داد:
 
 مجلس ایالتی پروس (لندتاگ) زیر فشار با افزایش مالیات‌ها به منظور تقویت ارتش مخالفت می‌کرد و تنها کسی بود که از عهده حل این معضل برمی‌آمد. 
 بیسمارک وحدت سیاسی آلمان را با سه جنگ تحقق بخشید.
 مقالهٔ اصلی: دولت دو ایالت آلمانی و را در تصرف خود داشت و پروس بارها به این مسئله اعتراض کرده بود. در ۱۸۶۴، بیسمارک به اتفاق اتریش جنگ با دانمارک را شروع کرد. پس از تصرف شلزویگ و هلشتاین، در مورد چگونگی اداره این دو ایالت بین پروس و اتریش اختلاف افتاد. با امضای در ۱۸۶۵، این مسئله با سپردن اداره هلشتاین به اتریش و شلزویگ به پروس به شکل موقت حل شد.
 مقالهٔ اصلی: بیسمارک یک سال پیش از آغاز جنگ با اتریش، از بی‌طرفی امپراتور دوم فرانسه، موضع دوستانه دربار ، و همکاری با پروس اطمینان پیدا کرده بود. علاوه بر این، بسیاری از شهریارنشین‌های آلمانی نیز به پروس پیوسته بودند.
 اتریش پس از شکست سریع در در ۱۸۶۶ راضی به پذیرش شرایط بیسمارک شد. آثار این شکست عبارت بود از:
 
 
 
 مقالهٔ اصلی: بی‌طرفی ناپلئون سوم در به این جهت بود که گمان می‌کرد این جنگ طولانی خواهد شد و هر دو کشور را تضعیف می‌کند. بیسمارک که در جنگ با اتریش به سرعت دست این کشور را از سرزمین‌های آلمانی کوتاه کرده بود و نمی‌خواست موجب نگرانی شود، پیشنهاد اتریش در مورد وساطت ناپلئون سوم را پذیرفت. عقد میان اتریش و پروس و پیروزی بیسمارک موجب موجی از نگرانی و مخالفت با ناپلئون سوم در فرانسه شد، ولی لوئی ناپلئون که در آن زمان بیمار بود علاقه‌ای به جنگ نداشت.
 در در پی انقلابیان را از پادشاهی فروگرفتند و خواستار پادشاهی لئوپولد از شدند. ناپلئون سوم که از اتحاد پروس و اسپانیا می‌ترسید از پادشاه پروس ویلهلم اول درخواست کرد که از پادشاهی لئوپولد حمایت نکند. ویلهلم که در تعطیلات در بود پیامی به بیسمارک فرستاد که به مشهور است. بیسمارک با تحریف پیام ویلهلم و بیان آن در جراید، کاری کرد که خودداری پادشاه پروس از پاسخ به ناپلئون سوم، به گونه‌ای که در مطبوعات اروپا بازتاب یافت برای فرانسه توهین‌آمیز تلقی شود. در نتیجه فرانسه در ژوئیه ۱۸۷۰ روابط خود را با پروس قطع کرد و به این کشور داد. 
 شهریار نشین‌های شمالی آلمان به سرعت نیروهای خود را در کنار پروس بسیج کردند. از آنجا که جنگ از سوی فرانسه آغاز شده بود، بیسمارک به آسانی توانست شهریار نشین‌های جنوبی آلمان را هم با خود همراه سازد.
 در صحنه بین‌الملل نیز بیسمارک توانست بی‌طرفی اتریش-مجارستان (که به حمایت پروس در برابر روسیه نیازمند بود)، ایتالیا (که از پشتیبانی ناپلئون سوم از کاتولیک‌ها در نبرد ۱۸۶۸ رم دلخور بود) و روسیه (که هنوز از آثار بهبود نیافته بود) تضمین کند. نیز به خاطر در سال‌ها ۱۸۶۲ تا ۱۸۶۸، ادعای او در مورد و پرستیژی که پس از جنگ کریمه به عنوان ناجی ملت‌های ضعیف به دست آورده بود با گوشمالی فرانسه مخالفتی نداشت. 
 به این ترتیب در حالی‌که فرانسه در انزوای کامل سیاسی قرار داشت جنگ میان دو کشور در اوت ۱۸۷۰ رخ داد. نیروهای پروس از نظر تعداد، تجهیزات و فرماندهی به مراتب سرآمد تر از نیروهای فرانسوی بودند، به طوری‌که در کمتر از یک ماه آثار شکست در ارتش فرانسه پدیدار شد. در اول سپتامبر ۱۸۷۰، ناپلئون سوم که در منطقه در شمال فرانسه محاصره شده بود بدون قید و بند تسلیم و خواستار آتش‌بس شد. با رسیدن خبر اسارت امپراتور به پاریس، مردم این شهر شورش کرده و با برانداختن ، را تشکیل دادند.
 ارتش پروس و متحدان پیشروی خود را تا ادامه دادند و را به مقر فرماندهی ارتش تبدیل کردند. در روز ۱۸ ژانویه ۱۸۷۱ شهریاران آلمانی که در در کاخ ورسای جمع شده بودند، تاج خود را تقدیم ویلهلم اول کردند و امپراتوری آلمان که به آلمانی دوشس رایش گفته می‌شود اعلام موجودیت کرد.
 پیش‌نویس قرارداد صلحی که در ۲۷ فوریه آماده شده بود در ۱۰ می ۱۸۷۱ به امضای نهایی رسید که به مشهور است و طبق آن مقرر شد:
 
 
 
 
 <link rel="mw:PageProp/Category" href=". /رده:درگیری‌ها_در_۱۸۶۶_(میلادی)"/>
<link rel="mw:PageProp/Category" href=". /رده:درگیری‌ها_در_۱۸۷۱_(میلادی)"/>
{"title": "وحدت آلمان", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%88%D8%AD%D8%AF%D8%AA_%D8%A2%D9%84%D9%85%D8%A7%D9%86&oldid=33682326", "language": "fa"}