(به Paul Eugen Bleuler) (زاده ۳۰ آوریل ۱۸۵۷ – درگذشته ۱۵ ژوئیه ۱۹۳۹) از مهمترین عصر خود بود. شهرتش بیشتر به دلیل نقش او در درک بیماریهای روانی و ابداع واژه‌های « »، « » و است. بلویلر برای مشاهدات بالینی و توانایی درک نشانه‌های بیماری و هم چنین مهارت‌های نوشتاری‌اش مشهور است.
 بلویلر در شهری کوچک در نزدیکی در زاده شد. او فرزند رودلف بلویلر کشاورزی ثروتمند و پولین بلویلر بود. در پزشکی خواند و پس از فارغ‌التحصیلی در سال ۱۸۸۱ در کلینیک روانپزشکی والدو در به عنوان دستیار گوتلیب بورکهاردت به کار پرداخت. در سال ۱۸۸۴ این شغل را ترک کرده یک سال را در سفرهای مطالعاتی پزشکی گذراند و نزد ژان ماری شارکو در ، برنارد فون گادن در و هم چنین به رفت. پس از آن به بازگشت و در بیمارستان دانشگاهی بورگ هولزلی به عنوان دستیار آغاز به کار کرد. 
در سال ۱۸۸۶ بلویلر مدیر کلینیک روانپزشکی شد که بیمارستانی واقع در یک صومعه قدیمی در جزیره‌ای در رود بود. این بیمارستان در زمان خود به عقب‌ماندگی مشهور بود. بلویلر تصمیم گرفت شرایط را برای بیماران این مرکز بهبود بخشد. در سال ۱۸۹۸ بلویلر به بورگ هولزلی بازگشت و به مدیریت این مرکز برگزیده شد.
 پس از علاقه به به ویژه هیپنوتیزم درونگرا، بلویلر به کارهای علاقه‌مند شد و کتاب «مطالعات » فروید و را نقد کرد. بلویلر هم‌چون معتقد بود که روندهای ذهنی پیچیده می‌توانند باشند و از کارکنان بیمارستان بورگ هولزلی می‌خواست پدیده‌های روانی و را مطالعه کنند. و فرانتز ریکلین نیز تحت تأثیر بلویلر از تکنیک تداعی واژه‌ها استفاده کردند تا تئوری واپس‌رانی را با یافته‌های تجربی روانشناختی آزمایش کنند. بر اساس‌نامه‌هایی که در سال ۲۰۰۳ به انگلیسی منتشر شدند، بلویلر از سال ۱۹۰۵ نزد فروید می‌شد. 
البته، بلویلر حرکتی را که پدیدآورده بود، بسیار متعصبانه می‌یافت و در سال ۱۹۱۱ از انجمن بین‌المللی روانکاوی استعفا داد و در نامه‌ای به فروید نوشت «این نگاه «همه یا هیچ» از نظر من شایسته انجمنهای مذهبی و احزاب سیاسی است و برای علم زیانبار است». 
اما او هم چنان به کار علاقه‌مند ماند و در کتاب مشهورش «رساله » (۱۹۱۶) به کرات به او ارجاع داده است. از سوی دیگر او در اواخر دهه ۲۰ از درخواست برای کسب حمایت کرد 
 بلویلر موفق شد واژه را
که از ترکیب دو واژهٔ یونانی shizein (دو نیم کردن، گسستن: σχίζειν) و phrenos (فکر، اندیشه: φρήν) وضع شده بود، جایگزین اصطلاح جنون زودرس کند که پیشتر توسط امیل کرپلین به کار رفته بود. 
او بر خلاف کرپلین معتقد بود که محصول یک اختلال جسمی نبوده و لزوماً غیرقابل درمان نیست. 
به عکس، او معتقد بود که ویژگیهای اصلی محصول روند دوپاره سازی کارکردهای عاطفی و عقلی است. بلویلر به ترخیص زودهنگام بیماران از بیمارستان جهت پیشگیری از نهادپذیری اهمیت می‌داد. 
اصطلاح اوتیسم اولین بار توسط بلویلر برای توصیف وضعیت بیماران اسکیزوفرنیک به کار برده شد. البته زمینه اوتیستیک به عنوان یک صفت شخصیتی ممکن است در افراد خجول و درونگرا و منزوی مشاهده شود. شدیدترین فرم آن هم یکی از علائم اولیه اسکیزوفرنی است که به‌وسیله بلویلر شرح داده شده‌است. 
بلویلر بر این باور بود فردی اسکیزوفرنی می‌گردد که تفکر اوتیستیک او غیرقابل کنترل گردد. او همچنین معتقد بود که تفکر اوتیستیک افراطی در اسکیزوفرنی تا حدودی نتیجه اختلال صوری است. هر چند هذیان‌های خیال‌پردازانه معدودی از بیماران اسکیزوفرنیک مزمن را می‌توان به عنوان نتیجه تفکر اوتیستیک توجیه کرد، اما این توضیح در تمام انواع اسکیزوفرنی صادق نیست. 
 بلویلر بیماری اسکیزوفرنی را با وجود ۴ علامت زیر که با حرف A آغاز می‌شوند، تعریف کرد: اختلالت تداعی (Association disturbance)، اوتیسم (Autism)، عاطفه سطحی (flat Affect) و (Ambivalence).
 بلویلر هم چنین به بررسی مفهوم حماقت اخلاقی و ارتباط بین و پرداخت. او نیز مانند معتقد بود جنسیت تأثیر شدیدی بر دارد و هم چون به بررسی ریشه‌های احساس گناه پرداخت و به مطالعه روندی که خود تغییر نامیده بود (برای مثال تغییر خلق از عشق به نفرت) دست زد.
{"title": "اویگن بلویلر", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%A7%D9%88%DB%8C%DA%AF%D9%86_%D8%A8%D9%84%D9%88%DB%8C%D9%84%D8%B1&oldid=35135389", "language": "fa"}