(۱۰ سپتامبر ۱۸۹۳ – ۱۳ دسامبر ۱۹۴۵) اهل بود که از سال ۱۹۳۸ به بعد در چندین کار می‌کرد و پس از محاکمه در دادگاه در سال ۱۹۴۵ به عنوان در ، ، آلمان اعدام شد.
 بورمان در جلسه دادگاهی خود گفت که در سال ۱۹۳۸ «برای به دست آوردن درآمد بیشتر» به نیروهای کمکی پیوست. او نخست در در تحت فرماندهی با ۴۹ زن دیگر از نیروهای اس‌اس خدمت کرد. 
 در سال ۱۹۳۹، او به عنوان ناظر بر خدمه کار در اردوگاه تازه‌تاسیس زنان در نزدیکی برلین گماشته شد. در مارس ۱۹۴۲، بورمان یکی از معدود زنانی بود که برای نگهبانی در در گزیده شد. وی قد کوتاهی داشت و به بی‌رحمی شهرت داشت. قربانیان او را «ویزل» (راسو) و «زن همراه با سگان» می‌نامیدند. در اکتبر ۱۹۴۲، بورمان به عنوان آوفزرین ( : زندانبان ارشد) به رفت. سرپرستان وی شامل ، و بودند. بورمان سرانجام به بودی منتقل شد که اردوگاهی جانبی بود و در آن وی به رفتار بد خود با زندانیان ادامه داد. 
 در ۱۹۴۴، با افزایش تلفات آلمان، بورمان به اردوگاهی جانبی در هیندنبورگ (امروز ، لهستان) در منتقل شد. در ژانویه ۱۹۴۵، او به راونسبروک بازگشت. در ماه مارس، او به آخرین پست خود، ، نزدیک رسید، جایی که زیر نظر ، ایرما گرزه و (که پیشتر همه با او در برکناو خدمت کرده بودند) خدمت کرد. در ۱۵ آوریل ۱۹۴۵، برگن-بلزن را با بیش از ۱۰ هزار جسد و ۶۰ هزار زندانی پیدا کرد. آزادکنندگان تمام خدمه اس‌اس را ناچار کردند که کشته‌ها را دفن کنند. 
 بورمان بعدها زندانی و توسط ارتش بریتانیا بازجویی شد. وی سپس در ، که از ۱۷ سپتامبر ۱۹۴۵ تا ۱۷ نوامبر ۱۹۴۵ به طول انجامید، دادگاهی شد. دادگاه شهادت‌های مربوط به قتل‌هایی را که وی در آشویتس و بلزن مرتکب شده بود، شنید؛ از جمله توصیف هنگامه‌هایی که وی «بد و بزرگ» خود را به جان زندانیان می‌انداخت. او مجرم شناخته شد و در ۱۳ دسامبر ۱۹۴۵ به همراه گرزه و فولکنرات به دار مجازات آویخته شد. اعدام‌گر وی، آلبرت پیرپوینت، بعدها گفت:
{"title": "یوآنا بورمان", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%DB%8C%D9%88%D8%A2%D9%86%D8%A7_%D8%A8%D9%88%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86&oldid=32968164", "language": "fa"}