امپراتوری نیرومندی در از ۷۵۰ تا ۱۱۷۴ میلادی بود. دودمانی از ناحیه در شرق بر این امپراتوری فرمان می راند؛ به همین دلیل، تمامی شاهان این امپراتوری پسوند (পাল) را - که مخصوص زبان بنگالی بوده و به معنای نگهبان می‌باشد - در پایان اسامی خود استفاده می‌کردند. پالاها (فرمانروایان امپراتوری پالا) از سوی دشمنان خود به اربابان مشهور بودند. پالاها همگی پیروان مکاتب بودایی و بودند. نخستین شاه این سلسله بود که در سال ۷۵۰ میلادی با به قدرت رسید. این انتخابات به عنوان اولین انتخابات دموکراتیک در پس از دوره شناخته می‌شود. گوپالا از ۷۵۰ تا ۷۷۰ میلادی حکومت کرد و موقعیت خود را - با گسترش قلمروش در سراسر بنگال - مستحکم نمود. عمر این دودمان بودایی تا چهار قرن بعد به طول انجامید و دوره‌ای ثبات داخلی و شکوفایی را در بنگال به ارمغان آورد. آنان معابد بسیاری بنا کردند و خلق آثار هنری در هند را به مرحله بالایی از زیبایی و شکوه رساندند.
 این امپراتوری در دوران حکومت و به اوج قدرت خود رسید. دارماپالا قلمرو امپراتوری را به داخل شمال گسترش بخشید. دواپالا، جانشین دارماپالا، قلمرو و حیطه قدرت خود را به بخش بزرگی از گستراند. وسعت امپراتوری او از شرق به ، از شمال غربی به ( امروزی) و در جنوب رسید.
 با مرگ دواپالا دوره تسلط و تفوق امپراتوری پالا به پایان رسید و چندین دودمان مستقل در هند روی کار آمدند اگرچه دوباره قدرت و برتری پالاها را احیا کرد. او بار دیگر کنترل تمامی بنگال را بدست گرفت و امپراتوری را گسترش داد. او همچنین در برابر حملات مقاومت کرد. با مرگ ماهیپالا، دوباره امپراتوری وارد دوره ضعف و سقوط شد تا این که راماپالا، آخرین امپراتور قدرتمند پالا، لشکرش را به سوی و هدایت کرد و تا حدی قدرت دودمان پالا را احیا نمود.
 امپراتوری پالا به نوعی عصر طلایی تاریخ بنگال به حساب می‌آید. مردم بنگال هیچ گاه در طول تاریخ تا این اندازه به قدرت، جلال و شکوه نرسیدند. پالاها مکتب بودایی را به مردم ، و معرفی کردند. پالاها نفوذ زیادی نیز در داشتند. عاقبت در قرن ۱۲ میلادی، دولت پالا آن قدر ضعیف شد که با یورش و لشکریان مسلمان از میان رفت.
{"title": "امپراتوری پالا", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%A7%D9%85%D9%BE%D8%B1%D8%A7%D8%AA%D9%88%D8%B1%DB%8C_%D9%BE%D8%A7%D9%84%D8%A7&oldid=28354224", "language": "fa"}