، گذر از به بریتانیای پس از روم بود. فرمانروایی روم در بخش‌های گوناگون بریتانیا در زمان‌های گوناگون و تحت شرایط گوناگون پایان یافت.
 در سال ۳۸۳، سربازان خود را از شمال و باختر بریتانیا بیرون کشید تا احتمالاً جنگ‌سارالان را در تحت نظارت خود داشته باشد.
 پیرامون ۴۱۰ میلادی، رومی-انگلیسی‌ها کلانترهای را بیرون کردند. پیشتر پادگان‌های رومی را در تهی کرده و سربازان آن را در پاسخ به «گذشتن دودمان‌های ژرمن از » در ماه‌های پایانی سال ۴۰۶ به فرستاد و اینگونه این جزیره را قربانی تاخت‌وتاز کرده‌بود.
 امپراتور روم، (دورهٔ امپراتوری:۳۹۳ تا ۴۲۳) به درخواست کمک پاسخ داد و به شهرهای رومی گفت که به دفاع از خود بپردازند (که این به‌گونه‌ای پذیرش ضمنی خودگردانی موقت بریتانیا بود) چراکه در در ایتالیا علیه تحت فرماندهی می‌جنگید و خود روم نیز در محاصره بود و نمی‌شد از هیچ نیرویی چشم پوشید و برای نگاهبانی از گسیل‌شان داشت. اگرچه چشم می‌داشت به زودی کنترل استان‌ها را دوباره به دست آورد، ولی در میانه‌های سدهٔ ششم دریافت که چیرگی روم بر کاملاً از دست رفته‌است.
{"title": "پایان فرمانروایی روم در بریتانیا", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%BE%D8%A7%DB%8C%D8%A7%D9%86_%D9%81%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%DB%8C_%D8%B1%D9%88%D9%85_%D8%AF%D8%B1_%D8%A8%D8%B1%DB%8C%D8%AA%D8%A7%D9%86%DB%8C%D8%A7&oldid=33220835", "language": "fa"}