۱۹۸۸ آلبوم استودیویی از متالیکا (به : )‏ ۴اُمین آلبوم استودیویی گروه است. این آلبوم در ۲۵ اوت ۱۹۸۸ و با لیبل منتشر شد. پس از مرگ ، اولین آلبوم متالیکا بود که به عنوان باسیست، گروه را همراهی می‌کرد. آلبوم تا ۹ ژوئن ۲۰۰۳، موفق شد گواهینامهٔ ۸ پلاتین از دریافت کند.
 متن ترانه‌ها در فضایی تاریک سیر می‌کند و سرتاسر به مفاهیم و بی‌عدالتی‌های قانونی و موضوع‌هایی هم‌چون منشور جنگ، سانسور و به‌کارگیری سیاست‌های فاجعه‌آمیز برای جهانیان (به منظور منفعت‌جویی از جانب قدرت‌های سیاسی) می‌پردازد. از نظر موسیقی، پیچیده‌ترین ساختار را درمیان تمام آلبوم‌های متالیکا دارد. قطعه‌ها به‌ویژه برای یک آلبوم پیچیده به نظر می‌رسند، تا حدی که از این لحاظ بی‌شباهت به نیستند. صدای بسیار پایین -که تقریباً شنیده نمی‌شود - و وجود نقص‌هایی در مرحلهٔ تولید و ضبط، از نکات قابل ذکر این آلبوم هستند و به همین دلیل از آن با عنوان «شاهکار کمی ناقص سال‌های ترقی متالیکا» یاد کرده‌است. در روی جلد آلبوم تصویر ترک‌خوردهٔ به‌چشم می‌خورد در حالی که به بند کشیده شده و سینه‌های‌اش عریان هستند و هردو کفهٔ با پر شده‌اند. جملهٔ با فونتی شبیه به آثار در گوشهٔ پایین و سمت راست جلد درج شده‌ است. طراحی جلد را استفان گُرمِن بر مبنای ایدهٔ پیشنهادی و انجام داده‌است.
 
 مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. « ». در ، بازبینی‌شده در ۲۴ اکتبر ۲۰۱۰.
{"title": "... و عدالت برای همه", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=..._%D9%88_%D8%B9%D8%AF%D8%A7%D9%84%D8%AA_%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C_%D9%87%D9%85%D9%87_(%D8%A2%D9%84%D8%A8%D9%88%D9%85)&oldid=29527624", "language": "fa"}