( : ) نام یک از خانواده است. این جنس یا سرده در ایران یک گونه چند ساله به نام پای خر ( : ) دارد که معمولاً در مناطق مرطوب کنار جاده‌ها و خاک‌های واریزه ای می‌روید.
 پای خر گیاهی پایا و دارای ریشه قوی، گوشتدار و به رنگ سفید مایل به قهوه‌ای است. در آغاز فصل و قبل از پیدایش برگ‌ها، ساقه کوچکی از گیاه رشد می‌کند که هر یک به کاپیتول منتهی می‌شود. رنگ برگ‌ها سبز اما سطح آن به علت پوشیده بودن از کرک‌های ظریف به مایل به سفید است.
 فرفره، فنجیون، حشیشةالسعال، سعالی، سعله، علف سرفه، منجون، فخریون، فرفر، فنجیوون و توسیلا‍ژ
 گل‌های این گیاه دارای تانن، فارادیول (faradiol)، اسیدهای مالیک، گانیک، ونیک و دو نوع فیتوسترین و همچنین دارای آلکالوئید پیرولیزیدین هست. در برگ‌های آن وجود دارد.
 از ریشه و برگ گیاه، برای بخور، رفع سکسکه، سرفه‌های خشک و درمان آبسه و له شده برگ‌ها با عسل به صورت ضماد برای مداوای باد سرخ استفاده می‌شود. همچنین صورت‌های دارویی دیگر پای خر برای حفاظت پوست استفاده می‌شود. این دارو خلط‌آور و آرام‌کننده نیز می‌باشد.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 غالب نواحی مانند و محل رویش این گیاه می‌باشد
 
		 
		 
		 
		 
 
 
 کتاب گیاهان دارویی جلد سوم – دکتر علی زرگری – ناشر مؤسسه انتشارات و چاپ تهران – چاپ ۱۳۷۱
{"title": "پای خر", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%BE%D8%A7%DB%8C_%D8%AE%D8%B1&oldid=35135302", "language": "fa"}