این مقاله دربارهٔ the genus of wild cat است. برای other uses را ببینید. Genus of mammals (medium-sized wild cats) 
 یا لینکس (به : Lynx) سرده‌ای از است که شامل چهار گونهٔ ، ، و است. این گربه‌سانان متعلق به زیرخانواده هستند. 
 زیستگاه وشق، جنگل‌های کوهستانی با تراکم بالای بته و درختچه و علف است. وشق‌ها، گربه‌سانانی با رنگ خاکستری و خال‌های سیاه هستند و شباهت زیادی به گربه‌سانان دیگری به‌نام دارند که در سردهٔ دیگری قرار دارند.
 در ادبیات کهن به این جانور وَشَق گفته می‌شد که این نام از پارسی میانه vaχşak و پارسی باستانی vaχş گرفته شده و در متن‌های کلاسیک فارسی وشق نامیده می‌شده که به ترکی و عربی هم راه یافته‌است. در منابع جدید فارسی به آن سیاه‌گوش می‌گویند. در مقاله «سیاه‌گوش» در معتقد است که شباهت جانورشناختی و داشتن طره موی سیاه‌رنگ بر روی گوش می‌تواند توجیه‌گر نام (وشق - Lynx) باشد که برخی نویسندگان مدرن به اشتباه برای این حیوان در نظر گرفته‌اند. اما در کتاب این حیوان را سیاهگوش نامیده‌است. همچنین در که توسط منتشر شده، نام حیوان، سیاهگوش آمده و تقریباً در تمامی کتاب‌های علمی در حوزه و حیات‌وحش به این گربه‌سان سیاهگوش اطلاق شده‌است. 
سیاهگوش در مقام مقایسه با کاراکال اندازه‌ای بزرگتر و بدنی تنومندتر و پُرتر دارد و برخلاف کاراکال که در مناطق گرمسیری و بیابانی زندگی می‌کند، باشنده مناطق سردسیر کوهستانی و جنگلی است. 
 به نوشته لغت‌نامه دهخدا در تنکابن به این حیوان پلنگمول هم گفته می‌شود. 
 وشق‌ها کوتاه دارند و معمولاً بر روی نوک گوششان کاکُلچه‌ای سیاه‌رنگ از مو روئیده است که علت نام‌گذاری آن‌ها هم به‌خاطر همین کاکل است. در زیر گردن وشق‌ها یالی پشمی می‌روید که نواره‌های سیاه‌رنگی دارد و در کل ظاهری شبیه به دارد که البته همیشه قابل مشاهده نیست. وشق‌ها همچنین دارای (سبیلک) بلندی هستند.
 وشق‌ها پنجه‌های بزرگی دارند که بالشتکی برای راه رفتن بر روی برف زیر پنجه‌ها را پوشانده. صورت ایشان هم پوشیده از موهای بلند است.
رنگ بدنشان از قهوه‌ای روشن تا خاکستری متغیر است و گاه خال‌های قهوه‌ای تیره روی بدنشان دیده می‌شود به‌ویژه بر روی دست‌ها و پاها.
 در سیاهگوش‌ها چهار گونه وجود دارد:
 
 
 
 از آنجا که سیاه گوش، پوستی با مویی پرپشت دارد؛ از پوست آن می‌ساخته‌اند. پوستین درست شده از پوست سیاهگوش آنچنان نامدار بوده‌است که گاه از خود واژه وشق به تنهایی برای اشاره به پوستین بهره برده می‌شده‌است؛ برای نمونه بدین بیت شعر می‌توان اشاره کرد: «تا گریزی از وشق هم از حریر زو پناه آری بسوی ». معروف بوده که بر تن کردن این پوستین، پیشگیرنده عارضه است. در کتاب نامور طب سنتی، ، پوشیدن پوستین وشق، «معین (= نیروی جنسی و ) و مقوی کمر» دانسته شده و همچنین موی سوختهٔ این جانور، بهر زخمهای ، سودمند معرفی گشته‌است.
همچون دیگر جانوران با مرغوب، مانند روباه و سمور و…، وشق هم محبوب بوده‌است. نیفه، پوست و پوستین ساخته شده از پوشش تن جانور در زیر شکم و حوالی است که از دیگر جاها نرمتر و لطیفتر است.
{"title": "وشق", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%88%D8%B4%D9%82&oldid=34775149", "language": "fa"}