اصطلاحاً به اردوگاه‌های در اطراف روستاها در بخش‌هایی از جنوب ایران می‌گویند. 
 واژه‌ای برگرفته از ترکی است که معنی چادر کوچ‌نشینی می‌دهد. 
یرد به جائی اطلاق می‌شود که نشینان و در آنجا خیمه می‌زنند و ساکن می‌شوند.
این را از درست می‌کنند که البته رنگ آنها سیاه است و شکل این خیمه‌ها مستطیل است و سقف و اطراف آن از موی ساخته می‌شود وطول هر خیمه از جهار تا پنج متر است. 
 
این خیمه‌ها روی چند پایه اساسی بالا برده می‌شود و هر خیمه با چند طناب در اطراف آن با میخ در زمین نصب می‌شود.
غالباً سوی خیمه رو به مشرق است بویژه در فصل برای دریافت آفتاب در درون . همچنین در فصلهای دیگر برای برپایی خیمه به عواملی چون جهت وزش باد، دمای هوا، موقعیت زمین و روشنی دقت کامل می‌شود. 
در فصل برای تهویه و ورود به درون خیمه اطراف خیمه را بالا می‌زنند، اما در زمستان اطراف (جوانب) خیمه را پائین می‌آورند و روی آن خاک می‌ریزند تا اینکه از ورود باد سرد و هوا و آب جلوگیری شود.
 
 از اردوگاههای صحرانشین در و مشهورترین یرد منطقه می‌توان از « » و « » نام برد که در (پس رود گپ) در جنوب غربی واقع هستند.
{"title": "یرد", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%DB%8C%D8%B1%D8%AF&oldid=29103970", "language": "fa"}