Calcium carbonate mineral یک ماده معدنی از ( این نام به افتخار کانی‌شناس آلمانی هاینریش واتر گرفته شده‌است. همچنین به عنوان (μ-CaCO ) شناخته می‌شود. Vaterite(واتریت) متعلق به است، در حالی که کلسیت و آراگونیت است.
 وترایت، مانند ، یک فاز کربنات کلسیم در شرایط محیطی در سطح کره زمین است. از آنجایی که واتریت نسبت به کلسیت یا آراگونیت پایداری کمتری دارد، بالاتری در مقایسه با هر کدام از این مواد دارد. در نتیجه، هنگامی که واتریت در معرض قرار می‌گیرد، تبدیل به (در دمای پایین) یا (در دمای بالا: ۶۰درجه سانتی گراد) می‌شود. برای مثال در ۳۷ درجه سانتیگراد یک انتقال فازی از واتریت به کلسیت رخ می‌دهد، وقتی که واتریت حل می‌شود و متعاقباً به عنوان کلسیت به کمک فرایند رسیدن می‌کند. این انتقال فازی گرماگیر بوده و دمای واکنش را کاهش می‌دهد. 
 با این حال، واتریت(vaterite) به‌طور طبیعی در ، بافت آلی، ، و گیاهان وجود دارد. در این شرایط، برخی از ناخالصی‌ها (یون یا مواد آلی) ممکن است واتریت(vaterite) تثبیت کرده و از تبدیل آن به کلسیت یا آراگونیت جلوگیری کند. واتریت(vaterite) معمولاً بی‌رنگ است.
 واتریت را می‌توان به عنوان اولین ذخایر معدنی برای ترمیم صدمات پوسته طبیعی یا تجربی در برخی از نرم تنان با پوسته آراگونیت (مانند گاستروپودها) برشمرد. رسوب پوسته بعدی به صورت آراگونیت رخ می‌دهد. در سال ۲۰۱۸، واتریت به عنوان یکی از اجزای تشکیل شده روی برگ‌های در این موضوع را دانشمندان شیمی در دانشگاه کمبریج پی بردند. 
 طبق تحقیقات جدیدی که در سایت منتشر شده است وترایت یک ترکیب ناپایدار است. که از غنی سازی مداوم آن همراه با کربن و اکسیژن مقدار کمی گوگرد هم به دست می آید که به دلیل کم بودن گوگرد در ترکیب می توان وترایت را خالص فرض کرد. که یرای مطالعه بیشتر می توانید به سایت « » مراجعه کنید.
 همانطور که گفته شد CaCO دارای سه پلی آمورف طبیعی به نام های آراگونیت و وترایت و کلسیت است که وترایت از دو کانی دیگر ناپایدار تر و مقدار آن در طبیعت کمتر است. عواملی که تعیین می کنند که CaCO به چه شکل باشد به شرح زیر است 
 
 
 
 واتریت در واقع از حداقل دو ساختار کریستالوگرافی مختلف تشکیل شده است که در داخل یک شبه تک بلور وجود دارند. ساختار اصلی (در واقع زیرساخت) تقارن شش ضلعی را نشان می دهد. ساختار فرعی که به صورت نانودامنه در ماتریس اصلی وجود دارد، هنوز ناشناخته است.
 با این حال، همانطور که توسط کریستی در سال 2017 در بررسی خود پیشنهاد شده است، قابل قبول ترین چند نوع برای توصیف ساختار، یعنی نمونه های 2M و 6H هستند، در واقع "در بیشترین شکل های تقارن خود رخ نمی دهند"، بلکه به ترتیب توسط گروه های فضایی C121 و P3221 توصیف می شوند.
 
 
 
 
 
 4.Zhou, Gen-Tao; Yao, Qi-Zhi; Fu, Sheng-Quan; Guan, Ye-Bin (2010).
{"title": "وترایت", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%88%D8%AA%D8%B1%D8%A7%DB%8C%D8%AA&oldid=33986472", "language": "fa"}