که در زبان ایتالیایی اصطلاحاً به آن گفته می‌شود، یک یورش در جریان علیه نیروهای ، و در بود. هدف ایتالیایی‌ها از آغاز این نبرد، گرفتن و پیشروی در ساحل‌های مصر از راه بود. پس از چندین بار تأخیر این نبرد به پیشروی تا و حمله به نیروهای بریتانیا پیش رفت.
 ارتش ایتالیا نزدیک به ۱۰۵ کیلومتر در خاک مصر پیشروی کرد اما تنها با نیروهای دیده‌بان بریتانیایی روبرو شد و نه با نیروهای اصلی ساکن در . در ۱۶ سپتامبر ۱۹۴۰، نیروهای ایتالیا حالت دفاعی به خود گرفتند تا یک کمپ ایجاد کنند و همزمان منتظر بودند تا مهندسان راه پیروزی ( ) را در امتداد ساحل بسازند.
 در ۸ دسامبر نیروهای ایتالیایی آماده بودند که پیشروی خود به سوی را ادامه دهند که نیروهای بریتانیایی را صورت دادند و با پنج روز حملهٔ پیاپی به نیروهای ایتالیایی آسبب زدند آن دسته از نیروهایی که باقی ماندند نیز به سرعت عقب‌نشینی کردند. نیروهای بریتانیا، نیروهای ایتالیا را در امتداد ساحل در ، ، ، ، و در دنبال کردند. در این عملیات بریتانیا، ۱۹۰۰ تن ازدست داد و در مقابل توانست ۱۳۳٬۲۹۸ تَن را از بریتانیا و لیبی زندانی کند و ۴۲۰ و بیش از ۸۴۵ اسلحه و تعدادی را از آنِ خود کند. بریتانیا نمی‌توانست نبرد را تا بیش از پیش برد چون تجهیزاتش دچار فرسایش شده بودند و بخشی از نیروهای اصلی خود را باید برای می‌فرستاد. 
 آمارهای متفاوتی از هزینه‌های انسانی این نبرد اعلام شده‌است برای نمونه در ۱۹۷۱ کنث مکزی نوشته‌است که ارتش ایتالیا ۱۲۰ کشته و ۴۱۰ زخمی داد و ارتش بریتانیا ۴۰ کشته داد و مقداری کمی از تجهیزاتش آسیب دید. اما در ۱۹۹۳ هارولد راف نوشته‌است که نزدیک به ۲۰۰۰ تن ایتالیایی آسیب دیدند (کشته و زخمی) در حالی که کمتر از ۵۰ بریتانیایی آسیب دیدند. جورجیو بوچا در ۱۹۹۷ نوشته‌است که نیروهای صحرایی غربی نزدیک به ۴۰ تن کشته دادند و ده تانک، یازده ماشین زرهی و چهار کامیون را از دست دادند.
{"title": "تهاجم ایتالیا به مصر", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AA%D9%87%D8%A7%D8%AC%D9%85_%D8%A7%DB%8C%D8%AA%D8%A7%D9%84%DB%8C%D8%A7_%D8%A8%D9%87_%D9%85%D8%B5%D8%B1&oldid=35022874", "language": "fa"}