با اشتباه نشود. «انگلیس» به اینجا تغییرمسیر دارد. برای دیگر کاربردها را ببینید. (به : ) یکی از چهار کشور تشکیل‌دهندهٔ و پراهمیت‌ترین بخش آن است که نیمه جنوبی را تشکیل می‌دهد. انگلستان وسیع‌ترین، پرجمعیت‌ترین و ثروتمندترین کشور می‌باشد و پایتخت آن شهر است.
 این کشور از شمال با و از غرب با هم‌مرز است. مرزهای آبی این کشور در شمال غرب ، در جنوب غرب و در شرق است و در جنوب نیز آن را از و کشور جدا می‌کند.
 انگلستان دارای بیش از یکصد جزیره کوچک و بزرگ است که از جمله آن‌ها می‌توان به و اشاره کرد. شهر پایتخت انگلستان و در عین حال پایتخت است. پرآب‌ترین رود انگلستان، است که از میان شهر لندن می‌گذرد و به دریای شمال می‌ریزد.
 پادشاهی‌های مستقل انگلستان و اسکاتلند در سال ۱۷۰۷ تصمیم گرفتند که به واسطه یک قرارداد سیاسی میان دو مجلس اسکاتلند و انگلستان، « (Kingdom of Great Britain)» را با یکدیگر تشکیل دهند. در سال ۱۸۰۱ با اتحاد بریتانیای کبیر با پادشاهی ایرلند ، پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند تا سال ۱۹۲۲ وجود داشت . در این اتحاد، امروزه انگلستان به همراه با اسکاتلند، ولز و ایرلند شمالی، پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند شمالی را تشکیل می دهند . 
 مساحت این کشور ۱۳۰٬۳۹۵ کیلومتر مربع و جمعیت آن تا واپسین سرشماری در سال ۲۰۱۴ میلادی ۵۴٬۳۱۶٬۶۰۰ نفر بوده‌است. 
 مقالهٔ اصلی: به دوران پیش از رومیان، عهد رومیان، ، یورش نورمان‌ها، ، ، انگلستان در سده هفدهم، هجدهم و نوزدهم و انگلستان معاصر تقسیم‌بندی می‌شود.
 قدیمی‌ترین نشان وجود انسان در انگلیس کنونی به حدود ۷۸۰ هزار سال پیش برمی‌گردد که در آن می‌زیسته‌است. قدیمی‌ترین استخوان که در انگلستان کشف شده ۵۰۰ هزار سال قدمت دارد. گرچه انسان مدرن در سومین (آخرین) بخش دوره در این منطقه می‌زیسته، اما بشر تنها در طول ۶۰۰۰ سال گذشته در این منطقه به‌طور دائم ساکن شده‌است. پس از آخرین فقط پستانداران بزرگ مانند ، و در این جزیره حضور داشتند و احتمالاً ۱۱ هزار سال پیش وارد بریتانیا شد. تحقیقات ژنتیک نشان می‌دهد که آن‌ها از بخش شمالی به این سرزمین آمدند. در آن زمان انگلیس با ایرلند و خاک اصلی اروپا متصل بود و با آب شدن یخ‌ها و بالا آمدن آب دریاها حدود ده هزار سال پیش از ایرلند و حدود دو هزار سال بعد از اروپای قاره‌ای جدا شد.
 ورود فرهنگ بیکر (اروپای غربی پیش از تاریخ تا ) به این سرزمین در حدود ۲۵۰۰ سال قبل از میلاد، ظروف غذایی و آشامیدنی ساخته شده از خاک رس و همچنین ظروفی را که در پالایش سنگ معدن گداخته مس استفاده می‌شود به ساکنان آن معرفی کرد. بناهای بزرگ مانند و در این زمان ساخته شد. مردم فرهنگ بیکر را از حرارت دادن توأم قلع و مس، که در این منطقه به وفور یافت می‌شد، تولید کرده و بعدها آهن را از سنگ معدن آهن به دست آوردند. توسعه باعث ساخت گاوآهن‌های بهتر، ایجاد کشاورزی نوین (به عنوان مثال، ) و همچنین تولید سلاح‌های مؤثرتر شد.
 در طول ، فرهنگ که برآمده از و بود، از مرکز اروپا وارد انگلستان شد. زبان گفتاری در طول این زمان بود. با استناد به جامعه قبیله‌ای بود و در حدود ۲۰ قبیله در منطقه وجود داشت. دسته‌بندی‌های اولیه این قبایل ناشناخته مانده‌اند چراکه بریتانیایی‌ها در آن زمان خواندن و نوشتن نمی‌دانستند. آن‌ها همانند سایر همسایگان امپراتوری روم مدت‌ها از پیوندهای تجاری با رومیان بهره‌مند بودند. فرمانروای در سال ۵۵ پیش از میلاد دو بار به بریتانیا حمله کرد و اگرچه عمدتاً ناموفق ماند اما توانست پادشاه را مطیع خود سازد.
 رومی‌ها در سال ۴۳ میلادی در زمان سلطنت امپراتور به بریتانیا حمله کردند و به دنبال آن بیشتر مناطق بریتانیا را تصرف و آن را به نام به امپراتوری روم الحاق کردند. مشهورترین قبیله بومی که تلاش کردند در برابر رومیان مقاومت کنند به فرماندهی بودند. پس از آن، قیام به رهبری ، ملکه ، با خودکشی او پس از شکست در به پایان رسید. این دوران شاهد غلبه و آشنایی با ، ، سیستم‌های فاضلاب، بسیاری از اقلام کشاورزی و ابریشم بود. در قرن سوم میلادی، امپراتور در ( امروزی) درگذشت و در پی آن امپراتور بعدی اعلام شد.
 اگرچه دقیقاً مشخص نیست مسیحیت اولین بار چه زمانی وارد انگلستان شد، اما یقیناً پیش از قرن چهارم میلادی و احتمالاً خیلی زودتر از آن بوده‌است. به اعتقاد ، مبلغانی را از رم و به درخواست لوسیوس فرمانروای بریتانیا در سال ۱۸۰ میلادی به آنجا فرستاد تا اختلافاتی را که در برگزاری مراسم مذهبی به روش شرقی و غربی وجود داشت و مایه دردسر کلیسا شده بود حل و فصل کنند. روایات مرتبط به گلاستونبری مدعی معرفی مسیحیت طریق است اما دیگران به رواج آن از سوی لوسیوس معتقدند. تا سال ۴۱۰ میلادی و در دوران افول امپراتوری روم، بریتانیا با پایان حکومت روم در این کشور و خروج یگان‌های ارتش روم، برای دفاع از مرزها در قاره اروپا و شرکت در جنگ‌های داخلی مواجه شد. جنبش‌ها و مبلغان سلتیک مسیحی و رهبانی مانند پاتریک (قرن ۵ - ایرلند) و در قرن ششم برندان در کلونفرت، کومگال در بنگور، دیوید در ولز، آیدن در لیندیسفرن کلوکبا درآیونا رونق گرفتند. این دوره از مسیحیت در احساسات، سیاست، اعمال و الهیات از فرهنگ باستانی سلتیک تأثیر گرفت. «جماعت» های محلی در جامعه رهبانی محوریت یافتند و رهبران رهبانی بیشتر شبیه سران قبیله، و برعکس سیستم سلسله مراتبی کلیسای تحت سلطه روم، در مرتبه یکسانی قرار می‌گرفتند (نگاه کنید به مسیحیت اولیه، برندان لهان، چاپ لندن، ۱۹۶۸). 
 خروج ارتش روم بریتانیا را در معرض هجوم جنگجویان دریانورد بی‌دین اروپای شمال غربی، عمدتاً ، و قرار داد که مدت‌های طولانی سواحل استان رومی انگلیس را مورد تهاجم قرار داده و شروع به سکونت در آن (در ابتدا در بخش شرقی کشور) کرده بودند. پیشروی آن‌ها پس از پیروزی انگلیسی‌ها در نبرد کوه بادون برای چند دهه متوقف، اما مجدداً از سر گرفته شد. آن‌ها ابتدا زمین‌های مسطح و حاصلخیز را تسخیر کردند و تا پایان قرن ششم، نواحی تحت کنترل به یک سری مناطق محصور جداگانه در اراضی ناهموار و سنگلاخ غرب کشور محدود شد. متون متعلق به این دوره اندک است و توصیف کمی از آن به دست می‌دهد و بعضاً به همین دلیل دوران تاریک نامیده می‌شود. اختلاف نظرها دربارهٔ ماهیت و گسترش سکونت آنگلوساکسون‌ها در بریتانیا نیز به همین دلیل است. مسیحیت تحت سلطه روم در سرزمین‌های تسخیر شده عمدتاً از بین رفت اما از سال ۵۹۷ میلادی و توسط مبلغانی از رم و به رهبری مجدداً آغاز شد. اخلافات بین مسیحیت رومی و سلتی در سال ۶۶۴ با پیروزی سنت رومی در به پایان رسید. این شورا در گر چه در ظاهر در مورد نحوه کوتاه کردن مو و تاریخ عید پاک بود، اما مهم‌تر از آن تفاوت‌های مسیحیت رومی و سلتیک دربارهٔ قدرت، کلام و عمل را در نظر داشت.
 به نظر می‌رسد که در طول دوره اسکان تازه واردان، زمین‌های تحت تصرف به صورت مناطق متعدد تکه‌تکه در مالکیت قبایل مختلف بوده‌است، اما در قرن هفتم میلادی، یعنی زمانی که مجدداً شواهد قابل توجهی از اوضاع آن در دسترس است، کشور تقریباً مرکب از یک دوجین پادشاهی شامل ، ، ، ، ، و بوده‌است. پس از آن در طول چند قرن متمادی این روند یکپارچگی و ثبات سیاسی ادامه یافت. قرن هفتم شاهد مبارزه برای بین نورثامبریا و مرسیا بود که در قرن هشتم منجر به برتری مرسیا شد. در اوایل قرن ۹ مرسیا جای خود به عنوان قدرت برتر را به وسکس واگذار کرد. بعدها در همان قرن افزایش حملات به اوج خود رسید و منجر به فتح شمال و شرق انگلستان و سرنگونی ، مرسیا و آنگلیای شرقی گردید. وسکس تحت فرمانروایی به عنوان تنها پادشاهی انگلیسی باقی‌مانده بود و جانشینان او به تدریج قلمرو خود را در نواحی تحت تصرف دانمارکی‌ها گسترش دادند. این وقایع موجبات اولیه اتحاد سیاسی انگلستان را ابتدا در سال ۹۲۷ در زمان فراهم کرد و پس از آن و بعد از درگیری‌های بیشتر در سال ۹۵۳ در زمان این اتحاد مستحکم تر گردید. موج تازه حملات اسکاندیناوی در اواخر قرن دهم با فتح کامل انگلستان توسط در سال ۱۰۱۳ و مجدداً توسط پسرش در ۱۰۱۶ به پایان رسید. آن‌ها انگلستان را تبدیل به مرکز یک امپراتوری کوتاه مدت در دریای شمال کردند که شامل و نیز می‌شد. اما در سال ۱۰۴۲ سلسله سلطنتی بومی دوباره به دست بازسازی شد.
 اختلاف بر سر جانشینی ادوارد منجر به پیروزی بر انگلستان به دست ارتش تحت فرمان در سال ۱۰۶۶ گردید. نورمن‌ها خود اصلاً از بودند و در اواخر قرن ۹ و اوایل قرن ۱۰ در ساکن شده بودند. این پیروزی تقریباً به سلب کامل مالکیت از نخبگان انگلیسی و جایگزینی آن با یک اشرافیت جدید فرانسوی زبان منجر شد که کلامشان باعث تأثیری عمیق و دائمی در زبان انگلیسی گردید.
 به دنبال این وقایع از آنژو تاج و تخت انگلستان زمان هنری دوم را به ارث بردند. آن‌ها انگلستان را ضمیمه شامل که در فرانسه به ارث برده بودند ساختند. آن‌ها به مدت سه قرن در انگلستان سلطنت کردند. برخی از پادشاهان مشهور آن ریچارد، ادوارد، ادوارد سوم و هنری بودند. این دوران شاهد تغییراتی در تجارت و قانون، از جمله امضای ، منشور حقوقی انگلیس برای محدود کردن قدرت سلطان توسط قانون و حفاظت از امتیازات افراد آزاد (غیر برده) بود. همچنین کاتولیک رونق گرفت، فلاسفه ظهور کردند، و دانشگاه‌های آکسفورد و کمبریج با حمایت دربار تأسیس شد. امیرنشین ولز در طول قرن ۱۳ تیول پلانتاژنه شد و فرمانداری ایرلند توسط پاپ به دربار انگلیس داده شد.
 در طول قرن چهاردهم، پلانتاژنه و هر دو خود را مدعیان مشروع و به تبع آن فرانسه خواندند؛ و درگیر شدند. اپیدمی در ۱۳۴۸ میلادی به انگلستان رسید و در مجموع تا نیمی از ساکنان انگلستان را کشت. در فاصله سال‌های ۱۴۵۳ تا ۱۴۸۷ جنگ داخلی میان دو شاخه از خانواده سلطنتی، و ، رخ داد. این جنگ که به نام است در نهایت باعث شد یورک‌ها تاج و تخت را به‌طور کامل به یک خانواده نجیب‌زاده ویلزی به نام ، شاخه‌ای از خاندان لنکستر به رهبری واگذار کند. با پیروزی در به سلطنت رسید و پادشاه یورک در همین جنگ کشته شد. 
 در طول دوره تودور، از طریق درباریان ایتالیایی به انگلستان رسید و مباحث هنری، آموزشی و علمی از دوران کلاسیک باستان را دوباره معرفی کرد. انگلستان شروع به توسعه مهارت‌های نیروی دریایی کرد و اکتشاف به سمت مغرب زمین گسترش یافت.
 بر سر مسائل مربوط به طلاق خود از همسرش در سال ۱۵۳۴ و با اعلان لایحه استیلا، که پادشاه را رئیس می‌دانست، از کلیسای کاتولیک جدا شد. برعکس بیشتر موارد پروتستانیسم در اروپا، ریشه‌های این جدایی بیشتر سیاسی بود تا عقیدتی. او همچنین سرزمین اجدادی خود ولز را تحت لوایح ۱۵۳۵ تا ۱۵۴۲ رسماً به پادشاهی انگلستان الحاق گردانید. در طول سلطنت دختران هنری و درگیری‌های داخلی مذهبی به وجود آمد. ماری اول کشور را به مذهب کاتولیک برگرداند اما الیزابت دوباره از کلیسای کاتولیک جدا شد و با زور برتری را به کلیسای انگلستان بازگرداند.
 اولین مستعمره انگلیس در قاره آمریکا به نام در سال ۱۵۸۵ و در رقابت با اسپانیا توسط کاشف در تشکیل شد. مستعمره رونوک پس از آنکه یک کشتی تدارکاتی با تأخیر به آنجا رسید و آنجا را متروکه یافت به مستعمره‌ای نافرجام تبدیل شد. انگلستان هم‌زمان از طریق با هلند و فرانسه در رقابت بود. در سال ۱۵۸۸، در دوره الیزابت، یک ناوگان انگلیسی به فرماندهی ناوگان مهاجم اسپانیا را شکست داد. در سال ۱۶۰۳ و در زمانی که شاه اسکاتلند، کشوری که رقیب قدیمی منافع انگلستان بود، تاج و تخت انگلستان را با عنوان به ارث برد، ساختار سیاسی این جزیره تغییر کرد و نوعی ایجاد شد. او خود را پادشاه بریتانیای کبیر نامید، اگر چه این عنوان هیچ پایه و اساسی در قوانین انگلستان نداشت. تحت نظارت «شاه جیمز یکم و ششم» کتاب مقدس در سال ۱۶۱۱ منتشر شد. این نسخه نه تنها در زمره بزرگ‌ترین شاهکارهای ادبی در زبان انگلیسی و هم رتبه آثار است بلکه به مدت چهارصد سال نسخه استاندارد کتاب مقدس برای بیشتر مسیحیان پروتستان بود، یعنی تا زمانی که نسخه‌های مدرن در قرن بیستم منتشر شد. 
 مواضع متضاد سیاسی، مذهبی و اجتماعی منجر به بین طرفداران و حامیان شاه ، که در زبان محاوره به ترتیب به عنوان کله گِرد (Roundhead)ها و شناخته می‌شدند گردید. این جنگ در واقع بخشی از ملغمه‌ای از یک جنگ گسترده‌تر چند وجهی درون که شامل و نیز می‌شد بود. در نهایت پارلمانی‌ها پیروز شدند، چارلز اول اعدام شد و پادشاهی جای خود را به داد. ، رهبر نیروهای پارلمان، در سال ۱۶۵۳ خود را نامید؛ و پس از آن دوره‌ای از آغاز شد. پس از مرگ کرامول و استعفای پسرش از عنوان فرمانروای محافظ، در سال ۱۶۶۰ از دعوت شد تا به عنوان پادشاه به قدرت بازگردد. این واقعه به نام مشهور شد. پس از انقلاب موسوم به در سال ۱۶۶۸، از طریق در قانون اساسی ذکر شد که شاه و مجلس باید با هم حکومت کنند، هرچند قدرت واقعی در اختیار مجلس قرار گرفت. یکی از موارد تغییر در قوانین این بود که فقط پارلمان اختیار وضع قانون را داشت و شاه نمی‌توانست مصوبات پارلمان را لغو کند. همچنین شاه نمی‌توانست مالیات وضع کند یا بدون تصویب مجلس به سربازگیری برای ارتش مبادرت کند. همچنین از آن زمان، هیچ‌یک از پادشاهان بریتانیا در زمان جلوس وارد نشده‌است. این مراسمی است که همه ساله و در یادبود روزی که در مجلس در مقابل فرستاده پادشاه محکم بسته شد و سپس شخص وی در را گشود برگزار می‌شود و نمادی از حقوق پارلمان و استقلال آن از سلطنت است. از سال ۱۶۶۰ و با تأسیس علم و دانش به شدت حمایت شد.
 در سال ۱۶۶۶ شهر لندن را سوزاند اما شهر پس از مدت کوتاهی بازسازی شد و بسیاری از ساختمان‌های مهم آن توسط طراحی گشت. در مجلس دو جناح به وجود آمده بود - و . گرچه محافظه کاران در ابتدا حامی پادشاه کاتولیک بودند، اما برخی از آنها، به همراه حزب ویگ، او را در انقلاب ۱۶۸۸ سرنگون کرده و از شاهزاده هلندی ویلیام نارنجی دعوت کردند تا به عنوان پادشاه بر تخت نشیند. برخی از مردم انگلیس، به ویژه در شمال، بودند و به حمایت از جیمز و پسران او ادامه دادند. پس از توافق بین پارلمان‌های انگلستان و اسکاتلند، دو کشور در سال ۱۷۰۷ یک برای ایجاد تشکیل دادند. برای پابرجا ماندن اتحاد، نهادهایی چون قانون و کلیساهای ملی جداگانه باقی ماند. 
 تحت پادشاهی تازه تشکیل شده بریتانیای کبیر، دستاوردهای انجمن سلطنتی و دیگر دست یافته‌های انگلیسی همراه با اسکاتلندی به ایجاد نوآوری در علوم و مهندسی منجر شد و هم‌زمان رشد شدید که توسط حفاظت می‌شد راه را برای تشکیل هموار کرد و در داخل کشور را پدیدآورد، که دوره‌ای از تغییرات عمیق در شرایط و فرهنگی انگلستان بود و در نتیجه آن کشاورزی صنعتی، تولید، مهندسی و استخراج معادن به وجود آمد و جاده‌های جدید، راه‌آهن و شبکه‌های جدید آب برای امکان و تسهیل استفاده از آن‌ها گسترش یافت. افتتاح در شمال غربی انگلستان در سال ۱۷۶۱ طلیعه در بریتانیا شد. در سال ۱۸۲۵ اولین راه‌آهن دائم لوکوموتیو بخار مسافربری جهان - - به روی عموم مردم باز شد.
 در طول انقلاب صنعتی، بسیاری از کارگران در انگلستان از روستاها به مناطق جدید و در حال گسترش صنعتی شهرها نقل مکان کردند تا در کارخانه‌ها کار کنند، مثلاً و به ترتیب به «انبار شهر» و «کارگاه جهان» ملقب شدند. انگلستان در طول دوره از نوعی ثبات نسبی برخوردار بود. در دوره سلطنت نخست‌وزیر بریتانیا بود. در زمان ، برای برنامه‌ریزی کرد اما طرحش موفق نشد و نیروهایش دریا از و در خشکی از فرماندهان ارتش بریتانیا شکست خوردند. جنگ‌های ناپلئون باعث تقویت مفهوم و ملیت واحد بریتانیا به همراه اسکاتلندی‌ها و ولزی‌ها شد.
 در طول ، لندن بزرگترین و پرجمعیت‌ترین منطقه شهری در جهان شد و تجارت در درون امپراتوری بریتانیا و همچنین جایگاه ارتش و نیروی دریایی بریتانیا بر دیگران برتری چشمگیری پیدا کرد. آشفتگی‌های سیاسی در داخل کشور نظیر رادیکال‌هایی مانند و جنبش برای زنان (suffragettes) باعث اصلاحات قانونی و اعطای حق رأی همگانی شد. انتقال قدرت در شرق اروپای مرکزی منجر به شد. صدها هزار نفر از سربازان انگلیسی برای انگلستان به عنوان بخشی از نیروهای کشته شدند. دو دهه بعد، در ، بریتانیا دوباره در جبهه متفقین قرار گرفت. در پایان ، نخست‌وزیر زمان جنگ شد. توسعه فناوری‌های نظامی باعث آسیب دیدن بسیاری از شهرها در حملات هوایی رعد آسا موسوم به گردید. پس از جنگ، امپراتوری بریتانیا شاهد سریعی شد و نوآوری‌های تکنولوژیک در کشور شتاب گرفت. خودرو ابزار اصلی حمل و نقل شد و پیشرفت توسط را گسترش داد. موتوری و همچنین ایجاد (NHS) در سال ۱۹۴۸ الگوهای سکونت را در انگلستان تغییر داد. خدمات بهداشت ملی بریتانیا مراقبت‌های بهداشتی با استفاده از را به همه ساکنان دائمی کشور در زمان نیاز به رایگان ارائه می‌کند. هزینه این سرویس از مالیات‌های عمومی پرداخت می‌شود. ترکیب مجموعه‌ای از این تغییرات منجر به اصلاحات در اواسط قرن بیستم شد.
 از قرن بیستم جابجایی قابل توجهی در جمعیت انگلستان روی داد که عمدتاً شامل مهاجرت از بخش‌های دیگر و نیز از ، به ویژه بود. از دهه هفتاد میلادی به این سو حرکت بزرگی در جهت دور شدن از بخش و گسترش شدید انجام گرفت. انگلستان به عنوان بخشی از ممالک متحد بریتانیا وارد یک نوپا به نام که بعدها به تبدیل شد پیوست. از اواخر قرن بیستم به سمت نوعی در اسکاتلند، ولز و ایرلند شمالی حرکت کرد. انگلستان و ولز همچنان در یک حوزه واحد قضایی هستند. انتقال قدرت موجب برانگیخته شدن بیشتر یک نوع هویت و میهن‌پرستی خاص انگلیسی شده‌است. انگلستان دولت تفویضی ندارد اما تلاش برای ایجاد یک سیستم مشابه به صورت منطقه‌ای در یک همه‌پرسی رد شد. 
 نظام سیاسی در انگلستان به عنوان بخشی از پادشاهی متحده بریتانیا، و است. از سال ۱۷۰۷ به بعد یعنی زمانی که موجب اجرایی شدن مفاد پیمان اتحادیه شد و انگلستان و اسکاتلند را به شکل با یکدیگر متحد کرد چیزی به نام وجود نداشته‌است. قبل از این اتحاد، انگلستان توسط و اداره می‌شد. امروزه انگلستان به‌طور مستقیم توسط اداره می‌شود، اگر چه دیگر کشورهای اتحادیه بریتانیا را دارند. در که پارلمان بریتانیا مستقر در است ۵۳۲ عضو از مجموع ۶۵۰ عضو پارلمان متعلق به حوزه‌های انتخابیه انگلستان هستند.
 در ، اکثریت مطلق را در میان ۶۵۰ کرسی مورد رقابت کسب کرد و موفق شد ۱۰ کرسی بیش از مجموع همه احزاب دیگر به دست آورد ( به عنوان عضو محافظه کار شمرده نمی‌شود). حزب محافظه کار، به ریاست نخست‌وزیر ، ۹۸ کرسی بیشتر از کسب کرد و که رهبر حزب کارگر متعاقباً از ریاست حزب استعفا داد. (اسکاتلند تنها) ۵۶ کرسی از ۵۹ در مجلس را به دست آورد و جایگزین به عنوان سومین حزب بزرگ در مجلس عوام شد.
 انگلستان به عنوان بخشی از ، عضو اتحادیه اروپا بود اما در نهایت در جریان عضویت پادشاهی متحد در اتحادیه اروپا ، اکثر انگلیسی ها در کنار ولزی ها رای به خروج بریتانیا دادند و در نهایت در دسامبر ۲۰۲۰ بریتانیا از اتحادیه اروپا خارج شد. در انگلستان انتخابات منطقه‌ای برای فرستادن برگزار می‌شود. در سال ۲۰۰۹ پارلمان اروپا مناطق انگلستان شاهد انتخاب نمایندگان پارلمان اروپا به این ترتیب بود: ۲۳ محافظه کار، ده نفر از حزب کارگر، نه نفر از (UKIP)، نه لیبرال دموکرات، دو نفر از و دو نفر از (BNP).
 از زمان ، که در آن دیگر کشورهای بریتانیا یعنی اسکاتلند، ولز و هر کدام مجلس یا مجمع خود را برای تصمیم‌گیری در مورد مسائل محلی دارند، بحث در مورد چگونگی موازنه این امر برای انگلستان وجود داشته‌است. در ابتدا قرار بود که نیز دارای اختیارات مشابهی شوند، اما پس از رد این پیشنهاد توسط در یک همه‌پرسی، این برنامه منتفی شد.
 یکی از مسائل عمده است، به این معنی که نمایندگان اسکاتلند و ولز می‌توانند دربارهٔ قوانینی که صرفاً انگلستان را تحت تأثیر قرار می‌دهد رأی دهند، در حالی که نمایندگان انگلیسی مجلس چنین حقی دربارهٔ امور آن کشورها ندارند. این مسئله پس از آنکه انگلستان تنها کشوری در بریتانیا شد که درمان و داروی رایگان برای بیماران سرطانی و مراقبت در منزل برای افراد مسن ندارد و همچنین شهریه‌های دانشگاه در آن بالاتر است، منجر به افزایش مداوم شده‌است. برخی پیشنهاد کرده‌اند یک پارلمان تفویضی انگلیسی ایجاد شود ولی سایرین معتقد به روش ساده‌تر محدود کردن رای‌گیری صرف از نمایندگان انگلیسی دربارهٔ امور صرفاً مربوط به انگلستان می‌باشند. 
 نظام حقوقی قوانین انگلیسی که در طول قرن‌ها توسعه و تکامل یافته اساس سیستم‌های حقوقی است که در بیشتر کشورهای و همچنین ایالات متحده (به جز لوئیزیانا) مورد استفاده است. با وجود اینکه انگلستان و ولز در حال حاضر بخشی از پادشاهی متحده بریتانیا هستند اما تحت نظام حقوقی جداگانه‌ای از اسکاتلند دارند. جوهر کلی حقوق انگلیسی را قضات در ، با استفاده از حس و دانش خود از سابقه به حقایق ما سبق تعیین می‌کنند.
 که توسط محاکم ارشد انگلستان و ولز رهبری می‌شود، متشکل از ، برای پرونده‌های مدنی، و برای پرونده‌های جنایی است. بالاترین دادگاه برای پرونده‌های جنایی و مدنی در انگلستان و ولز است. این دیوان در سال ۲۰۰۹ پس از تغییر قانون اساسی ایجاد شد و که بر عهده مجلس اعیان بود در اختیار گرفت. تصمیمات دیوان عالی کشور در سلسله مراتب دادگاه‌ها الزام‌آور است و در هر دادگاه دیگر باید اجرا شود.
 جرم و جنایت بین سال‌های ۱۹۸۱ و ۱۹۹۵ افزایش یافت، اما در دوره ۱۹۹۵ تا ۲۰۰۶ به میزان ۴۲ درصد کاهش یافت. جمعیت زندانیان در همین دوره دو برابر شد و با رقم ۱۴۷ نفر در مقابل هر ۱۰۰۰۰۰ به در غرب اروپا رسید. که به گزارش می‌دهد، مدیریت اکثر زندان‌ها را که بیش از ۸۵۰۰۰ محکوم در آن‌ها سکونت دارند بر عهده دارد. 
 مقاله‌های اصلی: و انگلستان شامل چهار سطح مختلف است که از طریق نهادهای اداری مختلف ایجاد شده برای اهداف دولت‌های محلی اداره می‌شوند. بالاترین لایه از دولت‌های محلی در انگلستان نه منطقه بودند: ، ، ، ، ، ، ، و . این مناطق در سال ۱۹۹۴ به عنوان ادارات دولتی تشکیل شدند و دولت بریتانیا از طریق آن‌ها به ارائه طیف گسترده‌ای از سیاست‌ها و برنامه منطقه‌ای دست زد، اما اعضای این نهادها به جز لندن در هیچ‌یک از مناطق از طریق آرای عمومی انتخاب نمی‌شدند. در سال ۲۰۱۱ این ادارات دولتی منطقه‌ای ملغی شدند. امروزه مرزهای بین همان مناطق تعیین‌کننده حوزه‌های رای‌گیری یرای انتخاب اعضای پارلمان اروپا است.
 پس از آنکه در سایر نقاط بریتانیا آغاز شد بنا بر آن بود که برگزاری رفراندوم‌هایی منطقه‌ای در انگلستان برای انتخاب حقوق بیشتری را به این مناطق تفویض کند تا اعطای اختیارات در سایر نقاط بریتانیا عادلانه باشد. این رفراندوم در لندن در سال ۱۹۹۸ پذیرفته شد و دو سال بعد تشکیل شد. با این حال، زمانی که در سال ۲۰۰۴ در منطقه رد شد، روند همه‌پرسی متوقف گردید. مجامع منطقه‌ای در خارج از لندن در سال ۲۰۱۰ لغو شدند و مسئولیت‌های خود را به مربوط و یک نظام جدید منتقل کردند.
 در لایه بعد از تقسیمات منطقه‌ای، انگلستان به ۴۸ تقسیم شده‌است. این شهرستان‌ها که به تدریج و از قرون وسطی به این سو شکل گرفته‌اند در درجه اول به عنوان یک مرجع جغرافیایی استفاده می‌شوند. البته سابقه تشکیل بعضی از این شهرستان‌ها کمتر است و به سال ۱۹۷۴ میلادی هم می‌رسد. هر یک از آن‌ها یک و یک دارد. این دو مقام به مثابه نمایندگان محلی نهاد هستند. در خارج از و ، انگلستان همچنین به ۸۳ ناحیه شهری و غیر شهری تقسیم شده‌است که این تقسیم‌بندی برای اهداف دولت‌های محلی استفاده می‌شود. هر یک از آن‌ها ممکن است از داخل یک منطقه جغرافیایی باشد یا بین چند منطقه تقسیم شده باشد.
 کشور انگلستان از ۹ ناحیه، ۴۸ استان و ۳۲۶ شهرستان تشکیل شده‌است.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 کشوری غنی از جاذبه‌ها و مکان‌های فرهنگی، تاریخی، گردشگری می‌باشد. از قلعه لندن در شهر گرفته تا واقع در سومرست یا دوربین رادکلیف در همه و همه از جاهای دیدنی انگلستان محسوب می‌شوند.
 یکی از خارق‌العاده‌ترین آثار پیش‌ازتاریخ به‌حساب می‌آید. این بناهای سنگی بزرگ در شهرستان « » در ناحیه است واقع‌شده است. چیزی که امروز از قابل‌مشاهده است، باقی‌مانده نهایی آن به‌حساب می‌آید که حدود ۳۵۰۰ سال پیش درست‌شده‌اند.
 این جاذبه‌ی گردشگری نه فقط یک مکان گردشگری بلکه معمایی است که هنوز که هنوز است نتوانسته به آن پاسخ دهد. این بناهای سنگی با این عظمت و بزرگی چه طور و به چه وسیله‌ای وارد دشتی به این بزرگی شده‌اند. از زمان پیدایش تا الآن هیچ سند و مدرکی از خود به‌جای نگذاشته است و هیچ مورخ و کتاب تاریخی نتوانسته به این سؤال پاسخ دهد.
 جاذبه تاریخی ، دشت‌ها و فضاهای پیرامون آن، از سال ۱۹۸۶ در لیست قرار گرفتند. هنوز هم باوجود پیشرفت بشر در بسیاری از عجایب درباره نامشخص است و افسانه‌ها و داستان‌های بسیار مختلفی درباره‌ی این جاذبه گردشگری وجود دارند.
 از دیگر جاذبه‌های گردشگری کشور انگلستان می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 انگلستان دارای آب و هوایی نسبتاً معتدل می‌باشد که در زمستان از صفر درجه پایین‌تر و در تابستان از ۳۲ درجه بالاتر نمی‌رود. سردترین ماه سال و و گرم‌ترین ماه سال ماه است. 
 انگلستان پس از در بخش ورزش پیشرفت‌های بسیاری داشته‌است، ورزش‌هایی مانند ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، و از این کشور منشأ گرفته‌است. همچنین و مسابقات به وسیله انگلیسی‌ها پیشرفت‌های بسیاری کرده‌است.
 محبوب‌ترین ورزش در کشور انگلستان است. در و در قهرمان این مسابقات شده‌است.
 که در سال تأسیس شده، از سوی به عنوان قدیمی‌ترین باشگاه فوتبال معرفی شده‌است. باشگاه‌های ، ، و و قهرمان شده‌اند، همچنین تیم‌های و و و در فینال این مسابقات حضور داشته‌اند. همچنین باشگاه افتخاری در دارد.
{"title": "انگلستان", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%A7%D9%86%DA%AF%D9%84%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86&oldid=35094959", "language": "fa"}