عکاسی نیز همچون دیگر و علوم، نیاز به ابزار و تجهیزات خاص خود دارد. برخی از ابزارها در ایجاد نقش اساسی دارند و نبود آن‌ها فرایند را ناممکن می‌سازد و بعضی دیگر به کمک می‌کنند تا علاوه بر سرعت عمل و صرفه‌جویی در زمان، بهتری را نیز ثبت کند.
 مقالهٔ اصلی: طی سالیان طولانی از وضعیت ابتدایی خود که همان بود، تکمیل و به حالت فعلی درآمده‌است. اولین دوربین‌ها فاقد و بودند. آن دوربین‌ها کاملاً ابتدایی، و انحراف خطی شدید و سایه یا تاریکی در گوشه‌ها داشتند. لزوم مسدودکننده از زمانی احساس گردید که سرعت مواد حساس عکاسی (نورگیری) افزایش یافت و زمان به کسری از ثانیه رسید. مسدودکننده‌ها در انواع مختلفی تولید شده و برای کارهای متعدد مورد استفاده قرار گرفتند. در تمامی سرعت‌های کارایی داشتند، ولی سرعت آن‌ها کم بود. هم با وجود سرعت بالا، در از سوژه‌های متحرک، بسته به جهت حرکت پره‌ها (افقی یا عمودی) تصویر را دچار اعوجاج می‌کردند. با ورود عکاسی به جامعه و دنیای خبر و ورزش، طلب برای سرعت‌های بالای مسدودکننده، برای ثبت وقایع سریع افزایش یافت. سرانجام کارخانه در سال دوربین ماکسیوم ۹ خود را با سرعت مسدودکننده ۱/۱۲۰۰۰ ثانیه به جهان معرفی کرد، که خود انقلابی در این زمینه محسوب می‌شود. مسابقهٔ دیگر سازندگان تجهیزات عکاسی در بحث درگرفت. لنزهای سریع برای کارهای خبری و ورزشی عالی بودند. بعضاً نیز بسته‌تر بودن روزنه، برای بدست وضوح در عمق میدان کمک زیادی می‌کرد. سریع‌ترین لنزهای جهان را، فعلاً با f/1:0.7 کارخانه به سفارش سازمان برای کارهای فضایی، مخصوص دوربین‌های ۳۵ میلی‌متری و کارخانه برای دوربین‌های مدار بسته تولید کرده‌است.
 مقالهٔ اصلی: که عمده مربوط به پیدایش و تکامل آن است، یک سطح حساس عکاسی است که از شیشه‌های کلودیونِ تر شروع و تا ورق شفاف پلاستیکی که از جنس پلی‌استر یا نیترو سلولوز یا سلولوز استات است ادامه پیدا کرده‌است. این ورق با یکی از که اکثراً و یک ماده که برای چسباندن نمک مورد نظر بر سطح ورقه پلاستیکی ساخته شده، به وجود می‌آید. دارای انواع گوناگونی است. از فیلم‌های عادی نور روز تا ریورسال‌های نور شب.
 مقالهٔ اصلی: یک دستگاه الکترونیکی است که برای گرفتن ذخیرهٔ آن، به‌جای از معمولاً از (CCD) یا (CMOS) استفاده می‌کند و گرفته شده توسط ، طی چند مرحله برای استفاده به حافظهٔ فرستاده می‌شود.
 از لحاظ عملکرد کلی، بسیار شبیه به می‌باشند. این دوربین‌ها همانند دوربین‌های آنالوگ دارای یک ، برای کانونی کردن تصویر بر روی یک وسیله حساس به ، وسیله‌ای برای نگهداری و انتقال چند تصویر گرفته شده در دوربین و یک جعبه در بر گیرنده تمام این تجهیزات است. در یک ، حساس به ، تصویر را ذخیره می‌سازد و بعد از عملیات شیمیایی برای نگهداری تصویر از آن استفاده می‌شود. در حالی که در این کار با استفاده از تصویر در حافظه انجام می‌گیرد و اجازه می‌دهد که تصاویر در شکل دیجیتال ذخیره شوند و به سرعت بدون نیاز به عملیات خاصی (نظیر عملیات شیمیایی بر روی فیلم) در دسترس باشند.
 گرچه اصول کلی شبیه به است، ولی نحوه کارکرد درون این دوربین‌ها کاملاً متفاوت است. در این دوربین‌ها تصویر توسط یک یا یک گرفته می‌شود. به صورت ردیف‌ها و ستون‌هایی از سنسورهای نقطه‌ای نور هستند که هر چه تعداد این نقاط بیشتر و فشرده تر باشد، تصویر دارای دقت بالاتری است) هر سنسور نور را به متناسب با درخشندگی نور تبدیل کرده و آن را به بخش تبدیل آنالوگ به دیجیتال ADC می‌فرستد که در آنجا نوسانات دریافتی از به (عددهای مبنای دو به صورت صفر و یک) تبدیل می‌شود. خروجی دیجیتال از به یک پردازندهٔ سیگنال‌های دیجیتال فرستاده می‌شود که و جزئیات تصویر در آن تنظیم می‌شود و قبل از فرستادن تصویر به حافظه برای ذخیرهٔ تصویر، اطلاعات را به یک فایل فشرده تبدیل می‌کند. هر چه نور درخشنده‌تر باشد، ولتاژ بالاتری تولید شده و در نتیجه رایانه‌ای روشن‌تری ایجاد می‌شود. هر چه تعداد این که به‌صورت نقطه هستند بیشتر باشد، وضوح تصویر به دست آمده بیشتر است و جزئیات بیشتری از تصویر گرفته می‌شود. 
همهٔ این فرایند، چرخه‌ای هماهنگ با است. سنسورهای یا در تمام مدت عمر دوربین در جای خود ثابت بوده و بدون نیاز به تعویض کار می‌کنند. ضمناً به علت عدم وجود قطعات متحرک، عمر دوربین نیز بیشتر می‌شود.
 مقالهٔ اصلی: استوانه‌ای حاوی مجموعه‌ای از است که را از خود عبور داده و به درون هدایت می‌کند و باعث می‌شود که به صورت واضح بر روی یا منعکس شود. کیفیت ، بیش‌تر به بستگی دارد تا . قابل تعویض نیستند، همچنین برخی دوربین‌های ارزان‌قیمت را نیز نمی‌توان جدا کرد، اما (SLR) قابل تعویض‌اند؛ حرفه‌ای معمولاً چند نوع دارند که در شرایط مختلف آن‌ها را تعویض می‌کنند. در با هربار عوض کردن ، مقداری غبار وارد بدنهٔ می‌شود و روی می‌نشیند. این مسئله در درازمدت کیفیت را کاهش می‌دهد، بنابراین در تعویض باید احتیاط کرد.
همچنین هر را نمی‌توان به هر وصل کرد، زیرا پایه‌های کنترلی که برای برقراری ارتباط با سیستم الکترونیکی بکار می‌روند و همچنین محل اتصال فیزیکی با ، در و مدل‌های مختلف تفاوت دارند. 
 قدرت و کیفیت به عوامل گوناگونی بستگی دارد که مهم‌ترین آن‌ها و است. برحسب است و معرف است. هرچه کمتر باشد، بازتری دارد و به اصطلاح است و هرچقدر بیش‌تر باشد کوتاه‌تر خواهد بود. برخی از ثابتی دارند و برخی دیگر متغیرند، که متغیر دارند انعطاف‌پذیری بیش‌تری دارند و راحت‌تر می‌تواند کند. در مقابل با ثابت، کیفیت بالاتری دارند. 
 در (دوربین‌های ۳۵ میلی‌متری) به دلیل آنکه اندازهٔ ثابت است، رابطهٔ بین و نیز مشخص است؛ ولی در با توجه به اینکه ابعاد ، را تحت تأثیر قرار می‌دهد و هر نوع ابعاد ویژهٔ خود را دارد، یک براساس اینکه این روی چه با چه ابعاد بسته باشد، می‌تواند تغییر کند. 
 براساس کارکرد و ساختارشان، انواع مختلفی دارند و در شرایط گوناگونی مورد استفاده قرار می‌گیرند.
 
 
{ مقالهٔ اصلی: به گفته می‌شود که آن‌ها از عرض سطح حساس عکاسی ( یا ) کوتاه‌تر باشد. از این نوع جهت و استفاده می‌شود.
 مقالهٔ اصلی: به گفته می‌شود که آن‌ها از عرض سطح حساس عکاسی ( یا ) کوتاهتر باشد. این ، محدودهٔ زیادی را در اختیار قرار می‌دهند و برای و استفاده می‌شود. 
 مقالهٔ اصلی: به گفته می‌شود که آن‌ها ۳۵ تا ۷۰ میلی‌متر یا تقریباً به اندازهٔ عرض سطح حساس عکاسی ( یا ) باشد. اما اصولاً مترادف با ۵۰ میلی‌متر است. تصویری که ایجاد می‌کند، تقریباً همان چیزی است که انسان می‌بیند، بنابراین از این جنبه هم تصویر آن نرمال است. 
 مقالهٔ اصلی: به گفته می‌شود که آن‌ها در محدودهٔ ۸۵ تا ۲۵۰ میلی‌متر (در لنزهای تله کوتاه) و ۳۰۰ تا ۱۰۰۰ میلی‌متر (در لنزهای تله بلند) باشد. هر دو گروه این در و کاربرد دارند. در این ، زیاد و اندک است.
 مقالهٔ اصلی: به گفته می‌شود که دارای متغیر باشند. به عنوان مثال از ۲۴ تا ۱۲۰ میلی‌متر یا ۸۰ تا ۲۰۰ میلی‌متر. تنظیم مقدار زوم از طریق حلقه‌ای که بر روی استوانهٔ قرار دارد انجام می‌شود که با چرخاندن آن هم تغییر می‌کند. 
 افزون بر متداولی که نام برده شد، دیگری نیز وجود دارد که کاربردهای ویژه و خاصی دارند:
 
 
{ مقالهٔ اصلی: به گفته می‌شود که علاوه‌برداشتن همهٔ مشخصات معمولی، امکان کردن در فاصله‌های کم و قابلیت بزرگنمایی اشیاء که برای لازم است را نیز دارند. 
 مقالهٔ اصلی: ( فیش آی Fish eye ) به گفته می‌شود که زیادی را عرضه می‌کند و در برخی از آن‌ها، ۱۸۰ است. معمولاً آن‌ها بین ۶ تا ۱۶ میلی‌متر است و دلیل نام‌گذاری این نوع ، شباهت آن‌ها به چشم و محدب بودن بیرونی است. عکس حاصل از این به شکل دایره وار است و جهت ایجاد جلوه‌های ویژه تصویری، از آن استفاده می‌شود.
 مقالهٔ اصلی: یا به گفته می‌شود که خطاهای را اصلاح می‌کنند و در کاربرد دارند.
 نمایی که از آثار عکسبرداری می‌شود معمولاً با مرکز اثر دارد و به همین خاطر ایجاد می‌شود که مطلوب نیست. این قابلیت چرخش به جوانب یا بالا و پایین یا هردو را دارند. 
 مقالهٔ اصلی: در دوربین‌های غیر ، نمی‌توان را عوض کرد و در نتیجه، بزرگنمایی محدود به بزرگنمایی اولیهٔ خواهد بود. در امکان تعویض وجود دارد ولی هزینهٔ آن زیاد است. روش دیگر این است که برای تغییر محدودهٔ بزرگنمایی و از استفاده کرد؛ مبدل‌ها انواع مختلف و کارکردهای گوناگونی دارند. 
 مقالهٔ اصلی: ، ابزاری است نورشناختی، که مابین و بدنهٔ قرار گرفته و باعث افزایش می‌شود.
 مبدل‌های تله، تقریباً برای تمامی دوربین‌ها وجود دارند. این نوع مبدل هم برای دوربین‌های با قابلیت تعویض وجود دارد و هم مخصوص دوربین‌هایی که لنز آن‌ها از بدنه دوربین جدا نمی‌شود، طراحی و ساخته شده‌اند که در این مورد، مبدل به جلوی بسته می‌شود.
 مقالهٔ اصلی: لوله‌ای است که به‌منظور مابین و قرار می‌گیرد. معمولاً این وسیله در سه اندازه و به صورت پکیج ارائه می‌شود. این لوله‌ها حاوی هیچ نوع عنصر نورشناختنی ( ) نیستند. تنها کار این حلقه‌ها ایجاد فاصله بین و است. با استفاده از این حلقه‌ها، زمان طولانی‌تر خواهد شد و از سوژه‌های متحرک بخاطر طولانی و خروج سوژه از وضوح که در این حالت بشدت کاهش می‌یابد، مشکل است.
 مقالهٔ اصلی: ، یک سادهٔ ثانویه‌است که را، بدون نیاز به ، ممکن می‌سازد. در هنگام استفاده از آن‌ها، کاهش می‌یابد.
 فیلترهای کلوزآپ، نمونه‌های مدرنی از این نوع مبدل‌ها هستند که آن‌ها را با شماره‌های ۱ تا ۴ مشخص می‌کنند که هر شماره برای فاصلهٔ معینی بکار می‌رود:
 شمارهٔ ۱ برای در فاصلهٔ ۵۰ تا ۱۰۰ سانتی‌متر، شمارهٔ ۲ برای فاصلهٔ ۳۳٫۵ تا ۵۰ سانتی‌متر، شمارهٔ ۳ برای فاصلهٔ ۲۵ تا ۳۳٫۵ سانتی‌متر شمارهٔ ۴ جهت در فاصلهٔ ۱۹ تا ۲۵ بکار می‌روند.
 مقالهٔ اصلی: وسیله‌ای است که جهت نورپردازی صحنه‌های تاریک و کم نور و نقاطی که از شرایط نوری نامطلوبی برخوردارند، از آن استفاده می‌شود. یک منبع نور کوچک است که می‌تواند نوری قوی برای یک چندم ثانیه از خود بیرون دهد. فلاش‌ها معمولاً از طریق یک بار مصرف یا قابل شارژ تغذیه می‌شوند ولی بعضی از آن‌ها را می‌توان از طریق یک آداپتور به شهر نیز وصل نمود. فلاش‌ها در حالت کلی، دو نوع کاربر دارند؛ یک کاربرد آن افزایش محیط در زمانی که نور اصلی برای کافی نیست یا شرایط را سخت می‌کند، است و کاربرد دیگر آن، اصلاح نور محیط در زمانی که نور اصلی کافی است، ولی ترکیب خوبی به وجود نمی‌آورد است. 
 مقالهٔ اصلی: در عکاسی، صفحاتی از جنس ، یا با قاب فلزی یا بدون قاب و به صورت ورقی هستند، که در جلوی دهانهٔ یا منبع قرار داده می‌شوند. انتهای ، است و می‌شود فیلتر را به آن پیچ نمود. 
 انواع مختلفی دارند و هرکدام در شرایط خاصی مورد استفاده قرار می‌گیرد:
 فیلتر UV یا ، شفاف است که پرتوهای را جذب می‌کند و مانع ورود آن‌ها به می‌شود. در واقع این فیلتر نقش محافظت از و را دارد.
 علاوه بر این، این فیلتر به علت قیمت ارزانش، نقش محافظ فیزیکی را نیز برعهده دارد؛ به‌این ترتیب که اگر با جایی برخورد کند، به جای شکستن و آسیب رسیدن به گران‌قیمت، از بین می‌رود.
 مقالهٔ اصلی: یک نوع است که جهت تغییر در نور ورودی به و تأثیر بر رنگ‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرد. 
نور، خاصیتی به نام «پولاریته» (قطبیت) دارد که زاویهٔ محور موج الکتریکی نور را با محور مبنا مشخص می‌کند. در همهٔ جهات و زوایا حرکت و به سطح اشیاء برخورد می‌کند و سپس در همهٔ جهات ممکن، منعکس می‌شود. اما در سطوح غیرفلزی و مخصوصاً و ، امواج نوری پس از برخورد با سطح آن‌ها فقط در یک جهت انعکاس پیدا می‌کنند که اصطلاحاً می‌گویند، امواج پلاریزه یا قطبی شده‌اند.
 فیلتر پولارایزر که از دو صفحهٔ متحرک تشکیل شده‌است، مانع و سدی بر سر راه این امواج ایجاد و از ورود آن‌ها به جلوگیری می‌کند. در نتیجه می‌شود با استفاده از فیلتر پولارایزه انعکاس‌ها را حذف کرد.
 یکی دیگر از تأثیرات این فیلتر روی رنگ است که را افزایش می‌دهد. تصاویری که با این فیلتر گرفته می‌شوند، واضح تر و دارای غلظت بالاتری هستند.
 فیلترهای اسکای لایت عملکردی شبیه فیلتر دارند؛ در عکس‌هایی که قسمتی از آن را آسمان تشکیل داده، با کاهش تأثیر باعث وضوح بیشتر تصویر می‌شود. زمانی که از فیلتر اسکای لایت استفاده می‌شود، نیازی به فیلتر وجود ندارد، چون هر شیشه‌ای، حتی شیشه معمولی هم در صدی زیادی از اشعه فرابنفش را جذب می‌کند . این فیلتر یک تون کمرنگ در عکس ایجاد می‌کند ولی فیلتر تون کمرنگ در عکس پدیدمی‌آورد.
 مقالهٔ اصلی: کاملاً تیره‌است که پشت آن را نمی‌بیند، این مرئی را حذف می‌کند و فقط نور را از خود عبور می‌دهد. از این نوع فیلتر، جهت استفاده می‌شود. ضمناً این فیلتر در کمّیّت نور نیز تأثیر دارد و استفاده آن باعث گشادگی بیشتر یا کاهش سرعت (مسدودکننده) می‌گردد.
 مقالهٔ اصلی: فیلترهای ND یا کاهندهٔ نور، هستند که شدت را کم می‌کنند. این‌گونه زمانی کاربرد دارند که لازم باشد سرعت را بیشتر از آنچه اجازه می‌دهد کاهش داد یا را بیش‌تر از آنچه سرعت اجازه می‌دهد، باز کرد. فیلترهای کاهندهٔ نور، خاکستری رنگ هستند و غیراز کاهش ورودی، هیچ تأثیری بر تون رنگ‌ها ندارند. 
 از فیلترهای رنگی در جهت بهبود استفاده می‌شود. فیلترهایی به رنگ‌های ، و با تاریک کردن و حفظ روشنایی ، آسمان و ابر را افزایش می‌دهند.
 مقالهٔ اصلی: ، وسیله‌ای است که می‌توان را روی آن نصب کرد و به کمک آن عکس گرفت. یک استفادهٔ سه‌پایه، جلوگیری از لرزش در نوردهی‌های زیاد است. همچنین به‌وسیلهٔ سه‌پایه می‌توان از تار شدن که بر اثر تکان‌خوردن ایجاد می‌شود، جلوگیری کرد. 
 سه‌پایه‌ها وزن‌های مختلفی دارند که علاوه بر اندازهٔ سه‌پایه، به جنس آن نیز بستگی دارد، سه‌پایه‌ها را معمولاً از فلزات سبک و بادوام همچون و و از ترکیبات کربنی می‌سازند که علاوه بر جلوگیری از زنگ زدن و افزایش استحکام، باعث و سبکی سه‌پایه نیز می‌شود.
زیاد بودن وزن سه‌پایه، تعادل آن را بیش‌تر می‌کند و در نتیجه برای عملکرد اصلی آن مناسب‌تر است. به همین دلیل بسیاری از سه‌پایه‌های سنگین را ترجیح می‌دهند.
 سه‌پایه‌ها ارتفاع‌های مختلفی دارند؛ از سه‌پایه‌های کوچکی که حدود ۱۰ سانتی‌متر ارتفاع دارند گرفته، تا سه‌پایه‌هایی که از قد نیز بلندترند.
معمولاً سه‌پایه‌ها هستند و می‌توان آن‌ها را جمع نمود. بودن پایه‌ها، دستگاه را هم افزایش می‌دهد، زیرا می‌توان پایه‌ها را به اندازه دلخواه باز کرد تا ارتفاع تنظیم شود. از آن گذشته می‌توان هر پایه را در ارتفاع خاصی قرار داد تا سه‌پایه بتواند در سطوح ناصاف نیز تعادل داشته باشد. 
 مقالهٔ اصلی: یکی از تجهیزات کمکی است که می‌توان آن را حد واسط و دانست، با این توضیح که این وسیله تنها دو عدد پایهٔ تلسکوپی دارد و می‌توان ارتفاع آن را تغییر داد. از به ندرت در یا استفاده می‌شود، زیرا می‌توان با باز کردن دوپایه از پایه‌های ، یک ساخت. 
 مقالهٔ اصلی: وسیله‌ای است که به آن متصل می‌شود و لرزش را تا حدی از بین می‌برد. ساختمان تک‌پایه، همانند ساختمان پایه در ، تلسکوپی است و ارتفاع را که توسط یک پیچ به متصل می‌شود نسبت به زمین افزایش یا کاهش می‌دهد. در قسمت سر آن در مدل‌های پیشرفته‌تر چندین بخش مفصلی متحرک وجود دارد.
یکی از استفاده‌های اصلی تک پایه‌ها، تحمل وزن و است. این مسئله زمانی کاربرد دارد که قرار باشد مدت طولانی شود و نیاز به تغییر دادن دائمی نیز وجود داشته باشد. 
از تک پایه‌ها در ، ، و هنگامی که چرخش سریع در جهت افقی برای عکاسی مورد نیاز است، مانند ثبت عکس‌های ، بیشتر استفاده می‌شود. 
به‌طور کلی می‌توان موارد زیر را به عنوان برتری آن‌ها نسبت به بیان نمود:
 
 
 
 البته برای ثبت عکس‌های با بیشترین کیفیت ممکن، یا عکاسی‌های نیازمند طولانی (عکاسی در نور کم)، یا برای ثبت عکس‌هایی با متفاوت از سوژه‌ای ثابت، بازهم بیشتر به سراغ می‌روند ولی لازم است ذکر شود که تک پایه‌ها را نیز مانند می‌توان ثابت بر روی زمین قرار داد، که این کار توسط قطعه‌ای جانبی با عنوان ثابت‌کننده انجام می‌شود.
 مقالهٔ اصلی: قطعه‌ای است که به عنوان رابط بین و یا بکار می‌رود؛ به این ترتیب که از طریق صفحه‌ای، به زیر پیچ می‌شود و با کمک یک گیره به یا متصل می‌شود. سرپایه‌ها به دو گونهٔ (Ball Head) و تقسیم می‌شوند. 
 وسه پایه‌های نور.
{"title": "تجهیزات عکاسی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AA%D8%AC%D9%87%DB%8C%D8%B2%D8%A7%D8%AA_%D8%B9%DA%A9%D8%A7%D8%B3%DB%8C&oldid=30226546", "language": "fa"}