( ) که به (که یک مدار دیجیتال است)، یا دیگر دستگاه‌های شامل یک هسته پردازشی داده می‌شود. مقدار که CPU استفاده می‌کند که معادل است با مقدار گرمایی که تولید می‌کند، محصول این ولتاژ و که می‌کشد. در CPUهای مدرن، که هستند، جریان تقریباً متناسب با ، CPU تقریباً هیچ جریانی بین چرخه‌های ساعت نمی‌کشد. (اما .)
 برای صرفه جویی در مصرف برق و مدیریت گرما، بسیاری از پردازنده‌های و که نرم‌افزار (معمولاً ) می‌تواند از آن برای و .
 اغلب یک از ۵ ولت یا ۱۲ ولت یا برخی ولتاژهای دیگر به هر ولتاژ هسته CPU مورد نیاز CPU تبدیل می‌شود.
 روند به سمت ولتاژهای هسته پایین‌تر است که باعث صرفه جویی در مصرف انرژی می‌شود. این امر طراح CMOS را با چالشی روبرو می‌کند، زیرا در CMOS ولتاژها فقط به زمین می‌روند و ولتاژ منبع، دروازه و پایانه‌های تخلیه فقط ولتاژ تغذیه یا ولتاژ صفر را در سرتاسر خود دارند.
 فرمول می‌گوید که جریان عرضه شده توسط FET متناسب با ولتاژ منبع گیت است که با یک که به شکل هندسی کانال و گیت FET و خصوصیات فیزیکی آنها به ویژه بستگی دارد. برای کاهش (برای کاهش ولتاژ تغذیه و افزایش جریان ضروری است) باید ظرفیت خازن را افزایش داد. با این حال، باری که رانده می‌شود یک گیت FET دیگر است، بنابراین جریان مورد نیاز آن متناسب با ظرفیت است، که در نتیجه طراح را ملزم می‌کند که ظرفیت خازن را پایین نگه دارد.
 بنابراین، گرایش به سمت ولتاژ تغذیه پایین‌تر برخلاف هدف سرعت کلاک بالا عمل می‌کند. فقط بهبود در و کاهش ولتاژ آستانه به هر دو امکان می‌دهد یکباره بهبود پیدا کنند. فرمول نشان داده شده در بالا برای ماسفت‌های کانال طولانی است. با نصف شدن مساحت ماسفت‌ها هر ۱۸ تا ۲۴ ماه ( )، فاصله بین دو پایانه سوئیچ ماسفت که طول کانال نامیده می‌شود، کمتر و کوچکتر می‌شود. این امر ماهیت رابطه بین ولتاژ و جریان پایانه را تغییر می‌دهد.
 یک پردازنده سرعت کلاک آن را به قیمت ثبات سیستم افزایش می‌دهد. تحمل سرعت کلاک بالاتر اغلب به ولتاژ هسته بالاتر نیاز دارد که به قیمت مصرف انرژی و اتلاف گرما نیاز تمام می‌شود. به این حالت . Overvolting معمولاً شامل اجرای یک پردازنده بدون مشخصات آن است که ممکن است به آن آسیب برساند یا عمر CPU را کوتاه کند.
 یک از تا بتواند از ولتاژ پایین‌تری استفاده کند، در حالی که خارجی ( ) برای سازگاری با عقب در ۳٫۳ ولت باقی می‌مانند.
 یک از یک ولتاژ برق واحد در سراسر تراشه استفاده می‌کند که هم برق ورودی/خروجی و هم توان داخلی را تأمین می‌کند. طبق آمار سال ۲۰۰۲ ، اکثر CPUها CPUهای تک ولتاژی هستند. همه CPUهای قبل از Pentium MMX CPUهای تک ولتاژی هستند.
 CPUهای جفت ولتاژ برای افزایش کارایی زمانی که افزایش ظریف تر باعث تولید گرمای بیش از حد و نگرانی‌های منبع تغذیه می‌شد، به خصوص در مورد . با استفاده از یک ، سطوح ولتاژ ورودی/خروجی خارجی به ولتاژهای پایین‌تر تبدیل شد تا توان مصرفی کاهش یابد و در نتیجه گرمای کمتری برای توانایی کار در فرکانس‌های بالاتر ایجاد شود.
 یک ویژگی در قدیمی اینتل P5 که معمولاً برای استفاده در یک محیط تلفن همراه در نظر گرفته شده‌است. این به جدا کردن منبع ولتاژ هسته از ولتاژ I/O اشاره دارد. یک پردازنده VRT دارای ولتاژ هسته 3.3 VI/O و ۲٫۹ ولت است که در مقایسه با یک پردازنده پنتیوم معمولی با ولتاژ ورودی/خروجی و هسته ۳٫۳ ولت در مصرف انرژی صرفه جویی می‌کند. تمام پردازنده‌های Pentium MMX و بعد از آن از این منبع تغذیه به اصطلاح اسپلیت ریل استفاده کردند.
{"title": "ولتاژ هسته پردازنده", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%88%D9%84%D8%AA%D8%A7%DA%98_%D9%87%D8%B3%D8%AA%D9%87_%D9%BE%D8%B1%D8%AF%D8%A7%D8%B2%D9%86%D8%AF%D9%87&oldid=33885727", "language": "fa"}