یک از و است که فرمول شیمیایی K O را دارا می‌باشد. پتاسیم را نمی‌توان آزاد یافت زیرا بسیار واکنش پذیر است. این ماده دارای ظرفیت +۱ است و به راحتی با اتم‌های اکسیژن ترکیب می‎­شود. K O، هنگام اکسید شدن پتاسیم به عنوان یک ماده کریستالی خاکستری مشاهده می‌شود. پتاسیم در اکسیژن اضافی سوخته و تشکیل اکسید پتاسیم می­دهد.
 ساده‌ترین اکسید پتاسیم یک ترکیب بسیار واکنش پذیر است که کمیاب می‎باشد. برخی از مواد تجاری مانند و با فرض درصد ترکیبی که معادل مخلوط ترکیب شیمیایی K O است در نظر گرفته می‌شود.
 نام های دیگر این ماده عبارتند از: مونوکسید پتاسیم، هیدروکسید دیپتاسیم و اکسید کالیوم.
 اکسید پتاسیم از واکنش اکسیژن و پتاسیم تولید می‌شود. این واکنش حاصل است.  عملیات بین پروکسید پتاسیم با پتاسیم منجر به تولید اکسید پتاسیم می شود .
 K O + 2K → 2 K O
 در روشی راحت تر و کاربردی تر اکسید پتاسیم با حرارت دادن با می شود.
 2KNO + 10 K → 6K O + N  
 روش دیگر گرمایش پروکسید پتاسیم در دمای ۱۵ درجه سانتی‌گراد است که در آن دما شده و اکسید پتاسیم خالص و اکسیژن را می‌دهد.
 2K O → 2K O + O 
 نمی‌تواند به اکسید شود. اما می‌تواند با پتاسیم مذاب واکنش داده و آن را تولید کند و هیدروژن را به عنوان محصول جانبی آزاد کند.
 2KOH + 2K → 2K O + H 
 اکسید پتاسیم یک قلیایی به شدت خورده است که در آب حل می‌شود.
 اکسید پتاسیم در ساختار متبلور می‎­شود. در این الگو، موقعیت و نسبت به موقعیت آن­ها در معکوس می‌­شود، با یون‌های پتاسیم که با 4 یون اکسید و یون های اکسید که با 8 پتاسیم همسایه است . اکسید پتاسیم یک اکسید بازی است و با آب به شدت واکنش می­‌دهد و هیدروکسید پتاسیم سوزآور تولید می‌کند. این ماده لطیف کننده است و با شروع این واکنش شدید، آب محیط را جذب می­‎کند.
 یک اکسید سنگین است و به‌طور کلی درخشان ترین رنگ ها را به جز سرب میزبانی می‌کند. برای لعاب‌های براق و درخشندگی بیشتر و حتی بیشتر از کربنات سدیم ترجیح داده می‌شود. پلاک های رنگی بسیار خوبی را می‌توان در فرمول های غالب K2O - PbO - SiO2 ساخت.
 اکسید پتاسیم یک شار کمکی مهم در لعاب‌های با درجه حرارت بالا است.
 به عنوان یک اکسید بسیار پایدار و قابل پیش بینی در نظر گرفته شده است.
 استنشاق ، بلع یا تماس پوست با مواد ممکن است باعث آسیب شدید یا مرگ شود. تماس با ماده مذاب ممکن است باعث سوختگی شدید پوست و چشم شود. از هرگونه تماس پوستی خودداری کنید. آثار تماس یا استنشاق ممکن است با تاخیر همراه باشند. آتش ممکن است گازهای تحریک کننده ، خورنده و / یا سمی تولید کند. رواناب حاصل از کنترل آتش یا رقت آب ممکن است خورنده و یا سمی باشد و باعث آلودگی شود.
 ماده غیر قابل احتراق به خودی خود نمی سوزد اما ممکن است هنگام گرم شدن تجزیه شود و بخارات خورنده و / یا سمی تولید کند. برخی از آنها اکسید کننده هستند و ممکن است مواد قابل احتراق (چوب ، کاغذ ، روغن ، لباس و غیره) را مشتعل کنند. تماس با فلزات ممکن است باعث ایجاد گاز هیدروژن قابل اشتعال شود. ظروف ممکن است هنگام گرم شدن منفجر شوند
 اطمینان حاصل کنید که پرسنل پزشکی از ماده مربوط آگاهی دارند و برای محافظت از خود اقدامات احتیاطی را انجام می‌دهند. حرکت مصدوم به هوای تازه انجام شود. با  فوریت های پزشکی تماس بگیرید. دادن تنفس مصنوعی اگر قربانی نفس نمی کشد. اگر قربانی ماده را بلعید یا استنشاق می کند از روش دهان به دهان استفاده نکنید. تنفس مصنوعی را با کمک ماسک جیبی مجهز به دریچه یک طرفه یا سایر تجهیزات پزشکی تنفسی مناسب انجام دهید. در صورت دشوار بودن تنفس اکسیژن مصرف کنید. کفش ها و لباس های آلوده را درآورید و قرنطینه کنید. در صورت تماس با ماده ، پوست یا چشم ها را بلافاصله حداقل 20 دقیقه با آب بشویید. برای تماس پوستی جزئی ، از پخش مواد روی قسمت پوست تمیز خودداری کنید. مصدوم را آرام و گرم نگه دارید.
 محلول در آب. اکسیدهای پتاسیم با آب به شدت و افزایش حرارت و گرما واکنش نشان می دهند تا جایی که جوش و پاشیدن محلول گرم سوزان شود.
 فرمول شیمیایی K O (یا به سادگی "K") در چندین زمینه صنعتی استفاده می­شود: N-P-K برای کودها، فرمول­های سیمان و فرمول­‌های شیشه سازی.
 از اکسید پتاسیم اغلب به‌طور مستقیم در این محصولات استفاده نمی­‌شود، اما مقدار پتاسیم بر حسب معادل K O برای هر نوع پتاس مانند کربنات پتاسیم استفاده می­‌شود. به عنوان مثال‌، اکسید پتاسیم از نظر وزنی حدود 83٪ پتاسیم است در حالی که کلرید پتاسیم تنها دارای 52٪ است. کلرید پتاسیم، پتاسیم کمتری نسبت به مقدار مساوی در اکسید پتاسیم تأمین می‌کند. بنابراین، اگر کودی از نظر وزنی دارای 30٪ کلرید پتاسیم باشد، میزان استاندارد پتاسیم آن بر اساس اکسید پتاسیم، فقط 18.8٪ خواهد بود.
 اکسید پتاسیم همراه سدیم نیز زیاد استفاده می­شود، زیرا این دو تقریبا همیشه با هم اتفاق می‌افتند و خواص بسیار مشابه ای دارند. هنگامی که این دو با هم جمع می‌شوند اغلب برچسب KNaO دارند. اکسید پتاسیم به‌طور کلی ویسکوزیته ذوب بالاتری نسبت به Na2O ایجاد می‌کند.
 در صنایع مختلف دیگر کاربرد های گسترده ای دارد. از جمله:
 جاذب ها
 کاتالیزور
 سنگریزه و مواد بستر جاده
 واسطه ها
 تنظیم کننده های فرایند
 کمکهای فرایند و ...
 به غیر از اینکه در شیشه های صنعتی کاربرد دارد، در تولید شیشه سرامیک های دندانی لئوسایتی و در ساختار لئوسایت به عنوان ماده اصلی شناخنه میشود. که البته به خاطر کمیاب بودن اکسید پتاسیم خالص، در فرایندها از نیترات ها، کربنات ها و دیگر مشتقات آن استفاده میشود.
 در ابتدا در دمای بالای 1000 درجه سانتیگراد ذوب بچ انجام میگیرد، سپس با تعیین دمای کریستالیزاسیون برای متبلور شدن لئوسایت، عملیات حرارتی انجام میگردد که میزان اکسید پتاسیم در این مرحله مهم است.
 برای درمان گرانولوماتوز قارچی و عفونت های مرتبط با بیماری zygomycetes استفاده می‌شود.
 بیش از ۱۰۰ سال در درمان اکتینومایکوزیس و اکتینوباسیلوز در گاو استفاده می‌شود.
 همچنین در درمان اسم و بوتریومیکوز استفاده می‌شود.
 از آنجا که پتاسیم یکی از مهمترین عناصر مورد نیاز گیاهان است، عمده ترین مصرف پتاس در تهیه کود شیمیایی است. حدود 95% از تولید حهانی پتاس در صنایع کشاورزی به منظور تهیه کود مورد نیاز گیاه به کار می­رود. این کود پتاسیم نوعی با 50 تا 52 درصد K یا (60 تا 68 درصد)    است و رنگ آن از صورتی یا قرمز تا قهوه­ای یا سفید متغیر بوده، به‌طوری که رنگ آن وابسته به فرایند استخراج و بازیافت می­باشد.
{"title": "اکسید پتاسیم", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%A7%DA%A9%D8%B3%DB%8C%D8%AF_%D9%BE%D8%AA%D8%A7%D8%B3%DB%8C%D9%85&oldid=34510289", "language": "fa"}