پایگان یا پیایقان در ارتش متوسطی از طبقهٔ بود و به شکل می‌داد. از پایگان به عنوان سربازانی فدایی هم یاد می‌شود.
 بیشتر جمعیت پایگان‌ها دهقانان تشکیل می‌دادند. در زمان وسعت این نیرو به صد و بیست هزار نفر از صد و هشتاد و سه هزار نفر می‌رسید. با وجود این که سربازان فدایی نامیده می‌شدند، این پایگان‌ها بودند که اغلب برای محاصره و ایجاد صفحات دفاعی برای استفاده می‌شدند. این سربازان دارای کمترین روحیه بوده و معمولاً برای دفاع از یکدگیر در کنار هم (مثل یک خوشه) جمع می‌شدند. به گفته مورخان عرب در طول فرمانده پارسی حاضر به تأمین آب و غذای سربازان پایگان در شب قبل از جنگ نشد اما در کمپ اعراب همه سربازان با مواد غذایی تأمین شدند، این ممکن است دلیلی برای پیوستن نیروهای پایگان به سمت اعراب در قبل و بعد از جنگ باشد. 
 فرماندهی یگان پایگان توسط انجام می‌شد.
 این سربازان بسیار سبک بود و جنسی از تکه‌های چوب و کوتاه داشت. کلاه‌های چرمی بر سر می‌گذاشتند و نیزه حمل می‌کردند، البته برخی نیز سلاحهای خود را به همراه داشتند مانند ، و . این نیرو به علت نداشتن زره مناسب در مبارزهٔ نفر به نفر بسیار آسیب‌پذیر می‌شد. به دلیل آسیب‌پذیری این نیرو در مقابل سربازان ساسانی‌ها نیز به سمت ساختن نیروهای سنگین پیاده‌نظام خود روی آوردند.
{"title": "پایگان (پیاده نظام)", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%BE%D8%A7%DB%8C%DA%AF%D8%A7%D9%86_(%D9%BE%DB%8C%D8%A7%D8%AF%D9%87_%D9%86%D8%B8%D8%A7%D9%85)&oldid=34082030", "language": "fa"}