(۳۰۰-۲۹۲ میلادی)، چهاردهمین امپراتور ، شمالی‌ترین در میان ، بود.
 گفته شده‌است، که او از دوران جوانی آدم بسیار متکبر و فاسدی بوده، به دیگران اطمینان نداشته و بسیار حسود بوده‌است. به محض رسیدن به سلطنت، بنگسانگ عموی معروفش، « گودال گا » (پرنس آن-گوک)، را متهم به خیانت کرد و او را کشت. بر طبق کتاب ، خشونت او مردم را آشفته و ناراحت کرد.
 در هشتمین ماه از سال ۲۹۳ میلادی، قبیله ، به رهبری به حمله کرد و بنگسانگ به کوههای سین سونگ فرار کرد. از شمال سوهیونگ، شخصی به نام با هدایت ۵۰۰ سواره نظام به ملاقات رفت، و سپس برای مقابله با نیروهای رهسپار شد. پادشاه به "گو نو جا" لقب "دائي يونگ" را اعطا کرد، پنجمین رتبه در دربار، و "Gongnim" را به عنوان پاداش به او بخشید.
 در پیروی همان ماه، پادشاه از ترس اینکه برادر کوچکترش، ، نقشه خیانتی علیه او طرح ریزی کرده باشد، او را مجبور به خود کشی کرد. پسر گو دول گو، فرمانروای بعدی، ، فرار کرد و زندگی خود را نجات داد. در هشتمین ماه از سال ۲۹۶ میلادی، هوی مورونگ یک بار دیگر به حمله کرد، اما حمله او دفع گردید.
 پیروی همان ماه، یخبندان شدید و فر ریختن تگرگ سبب شد تا محصولات کشاورزی نابود گردد، اما پادشاه به بازسازی و تجدید بنای قصر ادامه داد، بطوریکه مردم به صورت بزرگ و عمده اعتراض کردند. پادشاه بنگسانگ، به توصیه وزیرانش گوش نداد، و به مردم توجه نکرد.
 در پایان، در طی کودتایی که وزیرانش در هشتمین ماه از سال ۳۰۰ انجام دادند، بنگسانگ و دو پسرش مجبور به خودکشی شدند. او در در "بنگسانگ-وون" دفن گردید.
 وزیرانش، پرنس فراری را پیدا کردند، و او را به عنوان به سلطنت رساندند.
{"title": "بنگسانگ", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%A8%D9%86%DA%AF%D8%B3%D8%A7%D9%86%DA%AF&oldid=28185513", "language": "fa"}