یا یک تکنیک موسیقایی مبتنی بر استفاده از در مقابل بدون در نظر گرفتن محدودیت‌های ناشی از و درک رایج ما از کارکرد « » و مناسبات میان آن‌هاست.
 اصطلاح پاندیاتونیک‌گرایی توسط در ویرایش دوم کتاب «موسیقی از ۱۹۰۰تاکنون»، برای توصیف ساختارهای آکوردی مشتق شده از هفت استفاده شد که «آزادانه و در اعتدالی دموکراتیک به کار رفته‌اند».
 بکارگیری آکوردهای « » به همراه ، یا «آکورد نه» که به ساختار آنها پیوسته‌اند (در قالب «آکورد با نت اضافه» )، رایج‌ترین روش در پاندیاتونیک‌گرایی است. در حالیکه منطبق بر تعریف «سولونیمسکی»، بنیادی‌ترین فرم آن وجود یک « » است.
 آثار موسیقی زیر شامل مکتب پاندیاتونیک‌گرایی می‌شوند:
{"title": "پاندیاتونیک‌گرایی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%BE%D8%A7%D9%86%D8%AF%DB%8C%D8%A7%D8%AA%D9%88%D9%86%DB%8C%DA%A9%E2%80%8C%DA%AF%D8%B1%D8%A7%DB%8C%DB%8C&oldid=33923544", "language": "fa"}