به معنای ماده و اصل و عنصر اشیاء امری مورد اختلاف نیست. 
 هیولی: عنصر. مایه. ماده، این لفظ یونانی است و به معنی اصل و ماده و در اصطلاح آن جوهری است در جسم که آنچه بر جسم عارض می‌شود از آن اتصال و انفصال می‌پذیرد و آن محل است برای صورت جسمی و صورت نوعی.
هیولی به نزد حکما چیزی است که صورت‌ها را به‌طور مطلق می‌پذیرد بدون تخصیص به صورتی معین و آن را ماده نیز گویند چنان‌که در بحرالجواهر بدان اشاره رفته‌است و در کشف اللغات گوید: هیولی چیزی است که صورت اسماء در آن ظاهر گردد و صوفیه آن را گویند و متکلمان حقایق اشیاء و حکما ماهیات اشیاء. 
ماده در لغت، مؤنث (ماد) بوده و به معنای مایه و اصل هر چیز است. 
 تا از آن جامد اثر گیرد ضمیر - حبذا نان بی هیولای خمیر. 
 اصطلاح هیولی (هیولا) هم به معنای (قوه) و هم به معنای (ماده) است. 
 هیولی (ماده اولی) جوهری که هیچ‌گونه فعلیتی ندارد، مگر بالقوه بودن، و پذیرای صورت‌های متعدد است، که از آن به «قوه محض» نیز تعبیر می‌شود. 
 ، بن مایه اصلی اشیاء و اصل بنیادین ( ) عالم را «هیولا» و «صورت» می‌داند. 
 مسلمانان، و حکمای مکتب از قول ارسطو پیروی کرده‌اند. 
 بنابراین صورت می‌پذیرد، هر یک از عناصر مرکب از اجزاء هیولی و قوه (هوله، چوب نتراشیده ). ی
{"title": "هیولی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%87%DB%8C%D9%88%D9%84%DB%8C&oldid=34994145", "language": "fa"}