یا (به : )، به گفته می‌شود که در آن، در راستای پاکسازی و پالایش و برگرداندن آن به شرایط نخستین، از ، یا و آنها بکار گرفته می‌شود. مانند پالایش با کمک باکتری‌ها. نمونه آشکار آن به کارگیری ریزاندامگان و باکتری‌ها در پاکسازی است.
 زیست‌پالایی یک تکنیک است و به استفاده از برای حذف یا خنثی کردن از یک وضعیت آلوده گفته می‌شود. بر طبق تعریف (US EPA)، زیست پالایی «فرایندی است که به‌طور طبیعی از موجودات زنده برای تجزیهٔ مواد خطرناک به مواد کمتر سمی یا غیر سمی استفاده می‌کند».
 به‌طور کلی، فناوری‌ها می‌توانند به دو بخش در محل (in situ) و خارج از محل (ex situ) تقسیم‌بندی شوند. زیست پالایی در محل، شامل عملیات بر روی مواد آلوده در همان محل است. در حالی که عملیات خارج از محل شامل عملیات حذف مواد آلوده در جایی دیگر است. برخی از نمونه فناوری‌های مرتبط با زیست پالایی شامل (phytoremediation)، تخلیه زیستی ( )، تصفیهٔ زیستی ( )، لندفارمینگ ( )، (bioreactor)، کردن ( )، تشدید زیستی ( )، ( ) و تحریک زیستی ( ) هستند.
 زیست‌پالایی ممکن است خودبه خودی رخ دهد (میرایی طبیعی یا زیست پالایی درونی) یا ممکن است به‌طور مؤثر تنها از طریق افزودن کودها، و غیره که به افزایش رشد میکروب‌های آلوده خوار در محیط کشت کمک می‌کند (biostimulation)، انجام شود.
 پژوهشگران نشان دادند که هوادهی خاک‌های آلوده به مواد نفتی با استفاده از تکنیک لندفارمینگ، زیست‌پالایی را افزایش می‌دهد. خاک فاقد می‌تواند از طریق تجزیهٔ بیولوژیکی برخی آلی نیتروژن‌دار، نیتروژن مورد نیاز را بدست آورد همچنین خاک دارای مواد با ظرفیت بالای جذب آلاینده‌ها، می‌تواند به علت اینکه دسترسی مواد شیمیایی به محدود است، ناچیزی داشته باشد. 
 پیشرفت‌های اخیر نیز توانایی تجزیهٔ آلاینده‌ها از طریق افزودن سویه‌های میکروبی برای افزایش جمعیت میکروبی را ثابت کرده‌اند. مورد استفاده برای انجام عمل زیست پالایی، پالایشگرهای زیستی (bioremediator) نامبده می‌شوند.
 با این حال، تمام آلاینده‌ها به راحتی توسط زیست پالایی با استفاده از میکروارگانیسم‌ها پردازش نمی‌شوند. برای مثال، مانند و به آسانی توسط میکروارگانیسم‌ها جذب یا به دام انداخته نمی‌شوند. با این حال، اخیراً آزمایشات نشان داده که استخوان‌های ماهی قادر به جذب از خاک آلوده هستند. خاکستر استخوان، زیست پالایی مقادیر کم کادمیوم، و را نشان داده‌است. از بین بردن آلاینده‌ها ( ، ، و ) از فاضلاب با استفاده از نیز در مطالعه دیگر پیشنهاد شده‌است. 
 از طرف دیگر ورود فلزات از قبیل به درون مشکلات را بیشتر می‌کند. گیاه پالایی در این شرایط مفید است زیرا گیاهان طبیعی یا قادر به جمع‌آوری این سموم در قسمت‌های فوقانی خاک هستند. قسمت فوقانی خاک بعداً به منظور جداسازی سموم می‌توانند برداشت شوند. 
 فلزات سنگین موجود در زیست‌توده برداشت شده، می‌توانند سوزانده شده یا حتی برای استفاده‌های صنعتی شوند. برخی از آثار هنری آسیب دیده در موزه‌ها حاوی میکروب‌هایی هستند که این میکروب‌ها می‌توانند به عنوان عوامل زیستی پالایشی شناخته شوند. در مقابل این وضعیت، آلاینده‌های دیگر، مانند هیدرو کربن‌های (حلقوی) که معمولاً در مواد نفتی هستند، اهداف نسبتاً ساده ای برای تجزیهٔ میکروبی محسوب می‌گردند. حتی برخی خاک‌ها تا حدودی ظرفیت خود پالایی دارند، که این به دلیل حضور جوامع میکروبی بومی است که قادرند این ترکیبات را تجزیه کنند. 
 از بین بردن طیف گسترده‌ای از آلاینده‌ها و مواد زائد از محیط زیست نیاز به افزایش درک ما از اهمیت مسیرهای مختلف و شبکه‌های تنظیمی در محیط‌های ویژه دارد که این نیز قطعاً باعث توسعهٔ فناوری‌های زیست‌پالایی و فرایندهای زیست‌تبدیلی می‌شود.
{"title": "زیست‌پالایی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B2%DB%8C%D8%B3%D8%AA%E2%80%8C%D9%BE%D8%A7%D9%84%D8%A7%DB%8C%DB%8C&oldid=35093976", "language": "fa"}