منطقه‌ای در ۲۹ کیلومتری شمال شرق ساری است. پیش از ، این منطقه که جزء زمین‌های ماترک بود، توسط توسعه یافت و در آن ، کشاورزی مکانیزه و پناهگاه حیات وحش احداث گردید.
 مقالهٔ اصلی: فرودگاه دشت ناز به عنوان یک فرودگاه بین‌المللی شناخته می‌شود. 
 این منطقه حدود ۵۵ هکتار وسعت دارد و مرکز اصلی تکثیر در اسارت زیرگونهٔ در آستانهٔ انقراض است. 
پناهگاه دشت ناز در فضایی از جنگل‌های جلگه‌ای قرار گرفته‌است در سال ۱۳۴۶ تحت حفاظت قرار گرفت و در سال ۱۳۵۴ به عنوان پناهگاه حیات وحش نامیده شد. 
در این پناه‌گاه ضمن حفاظت و نگهداری گوزن زرد ایرانی که تعلیف آن‌ها دستی انجام می‌پذیرد، همه ساله تعدادی از گوزن‌های تولید شده را به زیست‌گاه‌های اصلی، یعنی حواشی رودخانهٔ و منتقل می‌کنند. تعدادی از گوزن‌های این پناه‌گاه به در نیز انتقال داده شده‌اند. 
 دشت ناز برای علاقمندان به‌طبیعت و حیات وحش منطقه‌ای جذاب و دیدنی است و گردشگران، با مجوز از سازمان محیط زیست می‌توانند از این منطقه دیدن نمایند و از تماشای گوزن زرد، قرقاول و کبوتر لذت ببرند و همچنین پیرامون این پناهگاه حصارکشی شده‌است و گوزن‌ها را از پشت دیوارهای سیمی می‌توان مشاهده کرد. 
 این منطقه کوهستانی و پوشیده از جنگلهای هیرکانی می‌باشد و از منحصر بفردترین اکوسیستم‌های طبیعی کشور برخوردار است و همچنین وجود بیش از۴۴۷ گونه گیاهی از جمله ممرز؛ راش؛ توسکا؛ انجیلی و لیلکی، بیان‌کننده این مطلب است.
گونه‌های گیاهی غالب درخت آزاد و بلوط می‌باشد و همچنین دارای توسعهٔ گردشگری است.
 گونه‌های مهم جانوری منطقه شامل گوزن زرد؛ مرال؛ شوکا؛ گربه جنگلی و قرقاول است.
 فشار ناشی از نگهداری و تکثیر گوزن زرد طی بیش از ۵ دهه و تخریب پوشش جنگلی و عدم رویش و جایگزینی درختچه‌های جدید مهمترین عوامل تأثیرگذار و مخرب بر پناهگاه دشت ناز می‌باشند.
{"title": "دشت ناز", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AF%D8%B4%D8%AA_%D9%86%D8%A7%D8%B2&oldid=30627905", "language": "fa"}