(به : )‏(۲۷ مارس ۱۸۸۶–۱۷ اوت ۱۹۶۹) - ، و سومین مدیر از ۱۹۳۰ تا ۱۹۳۳ بود. همکاران و دانشجویان و دیگران معمولاً او را با نام خانوادگی او یعنی میس مورد خطاب قرار می‌دادند.
 از لودویگ میس ون در روهه، در کنار و به عنوان یکی از استادان پیشرو یاد می شود. میس مانند بسیاری از معاصران خود به دنبال بنا نهادن یک بود که نمایانگر عصری جدید باشد درست مانند کاری که سبک‌های و برای زمان خود انجام دادند. او یک سبک معماری قرن بیستمی تأثیرگذار را خلق کرد که دارای صراحت فراوان و سادگی بود. در ساختمان‌های کامل ساخته شده، او از مصالح جدیدی مانند فولاد صنعتی و صفحات شیشه‌ای برای تعریف فضاهای داخلی استفاده کرده‌است. او تلاش کرد که به سمت نوعی از معماری برود که دارای حداقل چارچوب ساختمانی باشد و دارای یک تعادل در مقابل آزادی ضمنی جریان آزاد فضاهای باز باشد. او ساختمان‌های خود را معماری «پوست و استخوان‌ها» می‌نامید. او در جستجوی یک روش منطقی بود که باعث هدایت فرایند خلاق طراحی معماری شود. او بخاطر استفاده از کلمات کوتاه « » و « » شهرت دارد.
 وی در و بخصوص در آمریکا آثار مهمی از خود بر جای گذاشت.
 میس پیش از شروع کار معماری در یک مغازهٔ بر روی سنگ و چندین شرکت محلی کار کرد و سپس به رفت و به دفتر طراح داخلی پیوست. او حرفه معماری خود را به عنوان یک کارآموز در کارگاه و در سال ۱۹۰۸ میلادی آغاز کرد. میس تا ۱۹۱۲ در آنجا ماند و در معرض نظریه‌های رایج معماری و فرهنگ مترقی آلمان قرار گرفت. او در کنار و کار می‌کرد و همچنین به عنوان سفارت در تحت نظر بود. استعداد او به سرعت شناخته شد و او با توجه به عدم تحصیلات رسمی دانشگاهی شروع به قرارداد بستن به صورت مستقل کرد. او کم گو، اهل مشاوره و از لحاظ جسمانی با ابهت بود. لودویگ میس برای بخشی از فرایند تبدیل سریع از پسر یک کاسب به یک معمار که با فرهنگ ممتاز کار می‌کند، نام خانوادگی خود را تغییر داد و نام خانوادگی مادر خود (ون در روهه) که تأثیرگذارتر بود را برگزید. او کار مستقل و حرفه‌ای خود را با طراحی ساختمان‌های طبقات مرفه جامعه با سبک سنتی محلی آلمانی شروع کرد. او نسبت گسترده، نظم عناصر موزون و توجه به رابطه سازه‌های ساخته شده توسط انسان با طبیعت و ترکیب‌های سادهٔ حجم‌های مکعبی متعلق به سبک معماری (Prussian Neo-Classical) در اوایل قرن ۱۹ را می‌پسندید، در صورتی که در آن دوره گلچین نبودن و درهم ریختگی سبک معماری کلاسیک به دلیل این که با عصر مدرن نامربوط است رایج بود.
 بعد از میس در حالی که هنوز کار طراحی خانه‌هایی با فرهنگ سنتی را انجام می‌داد، شروع به انجام به یک سری فعالیت‌های آزمایشی موازی در زمینه کرد و به همتایان پیش قراول خود در یک جستجوی طولانی ملحق شد تا یک سبک جدید را برای یک دموکراسی صنعتی جدید بیابد. نقاط ضعف سبک سنتی از اوایل قرن ۱۹ میلادی توسط تئوریسین‌ها مترقی مورد حمله قرار گرفته بود. بعد از جنگ جهانی اول انتقاد افزاینده آن‌ها از سبک‌های تاریخی اعتباری قابل توجه بدست آورد که بیشتر به عنوان شکست در سبک رهبری سلطنتی اروپا در نظر گرفته می‌شد.
 میس نه تنها برای ایجاد یک سبک معماری جدید بلکه برای ایجاد یک زبان معماری تازه که می‌توانست عصر جدید فناوری و تولید را به نمایش بگذارد یک مأموریت بی‌پایان و جاه طلبانه را دنبال می‌کرد. او درست مانند در عصر روح گرایی (spiritualism) نیاز به یک معماری پرمعنی را حس می‌کرد که هماهنگ با دوران او باشد. او یک فرایند طراحی منظم را با استفاده از اندیشه‌های منطقی برای رسیدن به اهداف معنوی خود به کار برد. او معتقد بود که پیکربندی و نظم هر جزء معماری باید به یک بیان پیوسته (unified expression) کمک کند. میس با دقت شروع به مطالعه فیلسوفان و اندیشمندان بزرگ گذشته و حال کرد تا بتواند درک خود را از کیفیت و طبیعت عصری که در آن زندگی می‌کند را افزایش دهد. میس احتمالاً بیشتر از هر پیشرو دیگری در زمینه (مدرنیسم) از فلسفه به عنوان پایهٔ کارهای خود استفاده کرده‌است. معماری میس با سطح بالایی از انتزاع ساخته می‌شد و توصیفات عمومی او از کارهایش فضای بیشتری را برای تفسیر باز می‌گذاشت. با این حال ساختمان‌های او ممکن است بسیار ساده و مستقیم به نظر آیند.
 موقعیت‌های کاری او پس از سال ۱۹۲۹ رو به کاهش نهاد، در اوایل دههٔ ۱۹۳۰ میس مدت کوتاهی را به درخواست همکار و رقیبش به عنوان آخرین مدیر که بی‌ثبات بود خدمت کرد. بعد از ۱۹۳۳ فشار سیاسی میس را مجبور کرد تا مدرسه را که با بودجه دولت اداره می‌شد ببندد. او در این سال‌ها ساختمان‌های بسیار کمی ساخت (یکی از کارهای او آپارتمان در نیویورک بود). سبک او از طرف نازی‌ها به این عنوان که «آلمانی» نیست، رد می‌شد. او ناامید و ناراحت و البته با بی‌میلی وطن خود را در سال ۱۹۳۷ ترک کرد زیرا می‌دید که فرصت‌های او برای ساختن ساختمان به صفر می‌رسند. او پروژه یک ساختمان مسکونی در را قبول کرد و بعد از آن پیشنهاد ریاست یک دانشکده معماری در ، را پذیرفت.
 میس در شیکاگو، ایلینوی ساکن شد جایی که او به عنوان رئیس دانشکده معماری دانشگاهی که بعدها به تغییر نام داد، انتخاب شده بود. یکی از فواید قبول کردن این موقعیت آن بود که او می‌توانست کار طراحی ساختمان‌های جدید و همچنین نقشه کلی (master plan) محوطه دانشگاه را انجام دهد. تمام ساختمان‌های او که در دانشگاه انجام شده‌اند هم‌اکنون نیز پابرجا هستند.
{"title": "لودویگ میس فن در روهه", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%84%D9%88%D8%AF%D9%88%DB%8C%DA%AF_%D9%85%DB%8C%D8%B3_%D9%81%D9%86_%D8%AF%D8%B1_%D8%B1%D9%88%D9%87%D9%87&oldid=34977503", "language": "fa"}