( - ) سردار روسی و فرمانده بود که به واسطه پیروزی‌ در سال ۱۸۲۸ به لقب کنت ایروان و در سال ۱۸۳۱ به عنوان نائب السلطنه پادشاهی لهستان مزین شد. پاسکویچ در ارتش‌های روسیه تزاری، و لقب دریافت کرده بود.
 پاسکویچ در در از خاندان با نژاد کازاک‌های زاپاروژی زاده شد. به ارتش پیوست و در سال ۱۸۰۰ جزو نیروهای محافظ شخصی تزار شد. اولین تجربه جنگ او در ۱۸۰۵ در بود که نیروهای روس برای کمک به ارتش اتریش رفته بودند و از شکست خوردند. از ۱۸۰۷ تا ۱۸۱۲ در جنگ روسیه و عثمانی حضور داشت و از خود هوش و شجاعت زیادی را نشان داد که به همین دلیل در سی سالگی‌اش به مقام ژنرالی رسید. در سال‌های ۱۸۱۲ تا ۱۸۱۴ در جنگ با حضور داشت و به مقام رسید. 
 با شروع در سال ۱۸۲۶ از سوی فرماندهی بخشی از سپاهیان این کشور را در تازش به عهده‌دار بود. در سال ۱۸۲۶ در نزدیکی شکست سختی به نیروهای زیر فرماندهی وارد کرد. در همان سال عباس میرزا را تا عقب راند و خود تا آذربایجان پیشروی کرد و از رود گذشت. در ۱۸۲۷ امپراتور روسیه، یرمولف را برکنار نمود و اختیارات وی را در فرماندهی نیروها به پاسکویچ سپرد.
 در پاییز ۱۸۲۷ پاسکویچ توانست را بگشاید. در پی این پیروزی امپراتور روسیه بدو نشان سن‌گئورگ و لقب را اعطا نمود. پاسکویچ سپس را گشود و در اکتبر همان سال را فتح کرد. پس از آن در با عباس میرزا مذاکره کرد که بی‌نتیجه ماند. در ۱۸۲۸ را گشود، در جریان این فتح کتاب‌های نفیس را به فرستاد. سرانجام با میانجی‌گری وزیرمختار دو طرف در قریهٔ قرارداد صلح بستند. 
 در غائلهٔ کشتن پاسکویچ که خویشاوندی هم با کشته‌شده داشت کوشش‌هایی برای ختم داستان نمود. 
 پس از ترکمنچای پاسکویچ متوجه جنگ با عثمانی شد و دژ نستوه را گشود. سپس سراسر پاشانشین بایزید را تسخیر نمود. در دسامبر ۱۸۲۹ او را نیز تصرف کرد. جنگ‌های روس و عثمانی در این مقطع با قرارداد آدریانوپول به پایان‌رسید و ایوان پاسکویچ به پاس پیروزی‌های به دست آمده در سن ۴۷ سالگی به درجهٔ رسید. پس از آن در سال ۱۸۳۰ او درگیر گشت و با کمک یک روحانی شیعه ایرانی به نام توانست نفوذ و اقتدار امپراتوری روسیه را در نواحی تازه تصرف شده برقرار کند و تا سال‌ها نواحی مسلمان نشین قفقاز را تابع و آرام نگاه دارد.
 مدتی بعد پاسکویچ به گسیل شد تا شورش لهستانی‌ها را بخواباند که او پس از ده ماه با پیروزی در نبرد ورشو در این راه کامیاب شد و لقب را دریافت نمود. در ۱۸۳۲ او نایب‌السلطنه لهستان شد و تا ۱۸۵۶ با این لقب بر لهستان فرمانروایی می‌کرد که در میان لهستانی‌ها به شب پاسکویچ معروف است و در آن سرکوب شدیدی بر اقتصاد و سیاست لهستان جهت اجرا سیاست‌های اعمال شد. 
 میان سال‌های ۱۸۴۸-۱۸۴۹ پاسکویچ فرماندهی نیروهای کمکی روس به در فروخواباندن را به عهده داشت و در سال ۱۸۵۴ فرماندهی ارتش در مراحل اولیه را بر دوش داشت که در ۹ ژوئن مجروح شد و به خاک روسیه بازگشت که در ۱۸۵۶ در شهر درگذشت.
 پانزده روز پس از صدور حکم جهاد و آغاز جنگ از طرف مجتهدین نجف و ایران، لشکر روسیه تزاری به فرماندهی ژنرال پاسکویچ وارد تبریز شد، به همراه جمع بزرگی از مردم شهر به پیشباز لشکر اشغالگر شتافت. وی حتی برای یاری رساندن بیشتر به روس‌ها، مردم را بر ضد شوراند؛ کار تا جایی پیش رفت که مقلدینش کاخ عباس میرزا را غارت کردند و انبارهای ، اسلحه‌خانه‌ها و زرادخانه‌ها (به ویژه کارخانه توپ‌ریزی) را دست‌نخورده تحویل سپاهیان دادند. 
 در سال ۱۸۲۸ م، پس از پیروزی روسیه در جنگ دوم روسیه و ایران (۱۸۲۶-۱۸۲۸) و واگذاری سرزمین های نهایی ایران در منطقه بزرگ قفقاز پاسکوویچ که فرماندار کل وقت در مناطق تازه فتح شده بود نامه ای به روسیه نوشت و پیشنهاد کرد که ، به ریاست علمای مسلمان قفقاز برگزیده شود. روسیه قبلاً در سال ۱۷۹۴ مجمعی را در کریمه ایجاد کرده بود تا دولت را با اتباع مسلمان خود پیوند دهد و رفتار آنها تغییر کند. پاسکویچ امیدوار بود که با کمک میرفتاخ بتواند سهم ارزشمندی در تحکیم قدرت روسیه در قفقاز داشته باشد. میرفتاح شیعه بود و اکثریت مسلمانان قفقاز سنی بودند و دولت روسیه متوجه شد که فقط شخصیت‌های مذهبی از قفقاز می‌توانند نفوذ قابل توجهی در منطقه داشته باشند.
 با این وجود، میر فتاح به ریاست این مجلس روحانی در سراسر قفقاز منصوب شد و ساکن در شد و تا دهسال نیز بر اساس نظریات خود بر دولت اثر داشت. او با ساکت نگه داشتن جمعیت شیعه در ۱۸۲۹ در قفقاز شمالی، ارزش خود را برای روسها ثابت کرد، حتی بسیاری را متقاعد کرد که در میان صفوف روسیه بجنگند.
{"title": "ایوان پاسکویچ", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%A7%DB%8C%D9%88%D8%A7%D9%86_%D9%BE%D8%A7%D8%B3%DA%A9%D9%88%DB%8C%DA%86&oldid=35003906", "language": "fa"}