( : ) طبق گفته وزارت خانه مالزی بزرگترین جامعه دیاسپورای پاکستانی را در تشکیل می‌دهند و آن‌ها همچنین از ۳۰ ژوئن ۲۰۱۷ ششمین گروه بزرگ از کارگران/اتباع خارجی را در مالزی تشکیل می‌دهند.
 مالزیایی‌ها و پاکستانی‌ها از هویت قوی اسلامی برخوردار هستند. در زمان استقلال مالزی تحت قانون فدراسیون استقلال مالایا در سال ۱۹۵۷، بیش از دویست هزار پاکستانی ساکن در مالزی بودند، به جای تشکیل گروه جداگانه تحت سیستم طبقه‌بندی شده، به پیشنهاد خود مالزی، پاکستانی‌ها خود را در گروه مالایی ادغام کردند؛ بنابراین آن‌ها بخشی از نخبگان بومیپوترا شدند، که توسط روابط اجتماعی، ازدواج و آرزوهای مشترک اقتصادی و سیاسی با مردم بومی ادغام شده‌اند. آن‌ها همچنین در اداره خدمات ملکی موضع گرفتند و به تدریج به قسمت‌های بالای دولت رسیدند و در این مرحله با اکثریت مالایی مخلوط شدند. بسیاری از خانواده‌های نخبه مالایی حداقل یک پدربزرگ یا مادربزرگ دارند که پاکستانی بوده‌است. دیپلمات‌ها، قاضیان، قانون گذاران و دیگر کادرهای دولتی شامل افرادی هستند که دارای‌تبار شناخته شده پاکستان و مالایی هستند.
 تعداد واقعی مردم پاکستان در مالزی به‌طور کلی کم است، زیرا رقم ارائه شده توسط وزارت کار پاکستان فقط افرادی که تابعیت پاکستان را دارند را اعلام می‌کند. تعداد مطلق مردم پاکستانی و فرزندان آن‌ها از ۱۰۰٬۰۰۰ نفر فراتر خواهد رفت. مهاجران اولیه از راج (که شامل پاکستان امروزی است) در روزهای استعماری تابعیت مالزی را به دست آوردند. زبان‌های اصلی که پاکستانی‌ها در مالزی از آن صحبت می‌کنند اردو هستند، یک با ترکیبی از کلمات ترکی، فارسی و عربی و همچنین مالایی.
{"title": "پاکستانی‌ها در مالزی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%BE%D8%A7%DA%A9%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86%DB%8C%E2%80%8C%D9%87%D8%A7_%D8%AF%D8%B1_%D9%85%D8%A7%D9%84%D8%B2%DB%8C&oldid=34986783", "language": "fa"}