نام سی و چهارمین نامبر شده در و سیزدهمین شاه است. وی (پسر) شاپور بود و به همین دلیل یزدگرد شاپور خوانده می‌شد. وی همچنین پدر محسوب می‌شد.
 بر مبنای روایت شاهنامه، یزدگردشاپور و بزرگان ستمگر را از درگاه خویش راند. بزرگان برای آن که فرزند او، بهرام، که در این زمان نوزادی بیش نبود، خوی پدر را نپذیرد(یعنی اخلاقی شبیه یزدگردشاپور پیدا نکند)، او را به سپردند.
 در روایت شاهنامه همچنین مرگ (یزدگردشاپور) را، در دانستند. چندی پس از این پیش بینی، یزدگرد به خونریزی بینی ( ) دچار گردید و درمان این بیماری را آب چشمهٔ سو دانستند. یزدگرد به ناچار به چشمهٔ مذکور رفت، امّا پیکر بی جانش به بازگشت.
 موبدان مرگ یزدگرد را بر اثر لگد شده در میانهٔ چشمه بازگو نمودند. 
 بر اساس نوشتهٔ شاهنامه، یزدگرد مدت بیست و یک سال به عدل و دادگری فرمانروای ایران بود.
 در ابیات متعددی از یزدگرد نام برده‌است، که بیت زیر نمونه‌ای از آنهاست:
 از شواهد و قرائن بسیار چنین بر میاید، که این شخصیت شاهنامه را، می‌توان در واقعیت بر معروف به منطبق دانست.
{"title": "یزدگرد شاپور", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%DB%8C%D8%B2%D8%AF%DA%AF%D8%B1%D8%AF_%D8%B4%D8%A7%D9%BE%D9%88%D8%B1&oldid=29143979", "language": "fa"}