(به : ) یک آزمایشی از شرکت بود که برای نیروی زمینی ارتش ایالات متحده آمریکا طراحی شد. پروژه در سال ۱۹۵۳ در دفتر مطالعات پژوهشی آغاز شد و در سال ۱۹۵۵ تکمیل گشت و با موفقیت پرواز کرد. این بالگرد با تیغه‌های ثابت به شیوه ملخ هواپیماها ساخته شد که توانایی بلند کردن وزن یک خلبان را داشت. از آنجایی که ملخ ثابت بود، بالگرد به وسیله وزن خلبان تغییر جهت می‌داد. این بالگرد از دو ملخ مجزای آلومینیمی خلاف‌گرد برای خنثی‌سازی گشتاور بهره می‌برده‌است که هر کدام از ملخ‌ها دو تیغه داشتند. یک ملخ چپ‌گرد و دیگری راست‌گرد بود. 
 طرح اصلی این بالگرد به دست در واپسین سالهای دهه ۱۹۴۰ میلادی ارائه شد ولی طرح‌ها به دلیل عقب بودن فناوری نسبت به انتظارات آن زمان به سرانجام نرسیدند. سرانجام بالگرد در سال ۱۹۵۵ پرواز کرد که از سه هریک به قدرت ۴۴ درمجموع ۱۳۲ اسب بخار برخوردار بود. در روز آزمایش در سال ۱۹۵۵ با وجود اینکه موقعیت خلبان بسیار بالاتر از ملخ بود، ولی بالگرد از کنترل خوبی برخوردار بود ولی ارتش که تأمین کننده بودجه این پروژه بود، این وسیله را یک ابزار بی‌کاربرد در میدان نبرد اعلام کرد زیرا این بالگرد بسیار کوچک بوده و از سرعت پایینی برخوردار بود و همچنین تنها چند متر از سطح زمین بلند می‌شد. بنابراین تنها ۶ فروند تولید شد که ۴ فروند نابود شده و تنها ۲ فروند باقی ماند که در موزه به سر می‌برند. 
 
 
 National Air and Space Museum and Hall-Scott Motor Company
{"title": "هیلر وی‌زی۱", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%87%DB%8C%D9%84%D8%B1_%D9%88%DB%8C%E2%80%8C%D8%B2%DB%8C%DB%B1&oldid=34684222", "language": "fa"}