با اشتباه نشود. 
 «گراس» به اینجا تغییرمسیر دارد. برای اسطوره‌ای با این نام را ببینید. «گرس» به اینجا تغییرمسیر دارد. برای شهری در فرانسه را ببینید. (به : ) که در با نام‌های ، یا نیز شناخته می‌شود، یک مادهٔ است که از آن برای اهداف تفریحی یا درمانی بهره می‌برند. ماری‌جوانا از و گیاه به دست می‌آید و همانند همهٔ فرآورده‌های گیاه شاه‌دانه، ترکیب مؤثر و عامل اصلی آثار سرخوشی‌آور آن است که تنها یکی از صدها ترکیب شناخته‌شدهٔ گیاه شاهدانه به شمار می‌رود.
 تمدد اعصاب، ، ، خنده زیاد و افزایش از مهم‌ترین آثار دلخواه ذهنی و جسمی ماری‌جوانا به‌شمار می‌رود که باعث استفاده تفریحی از آن شده‌است. از عوارض جانبی موقتی مصرف آن می‌توان به کاهش ، خشکی دهان، سرخیِ دیدگان، اختلال در و گاهی احساس و اشاره کرد. عوارض جانبی بلندمدت در برخی موارد شامل ، کاهش قوای ذهنی در افرادی که مصرف را از نوجوانی آغاز کرده‌اند، و مشکلات رفتاری در کودکانی است که مادرانشان هنگام ماری‌جوانا مصرف می‌کرده‌اند.
 ماری‌جوانا به‌عنوان یک مادهٔ تفریحی، داروی درمانی و در برخی مراسم‌های مذهبی مورد استفاده قرار می‌گیرد. استفاده از این ماده بیشتر به‌صورت تنفسِ دود حاصل از سوختن (تدخینی) و گاهی به صورت خوراکی است. اغلب در حالت تدخینی، گیاه خُرد شده را در کاغذ مخصوص پیچیده و به صورت آن را می‌کشند.
 اولین نشانه‌ها از مصرف ماری‌جوانا به یا ۵ هزار سال پیش از این مربوط می‌شود. از اوایل در اغلب کشورهای جهان، محدودیت‌هایی قانونی در مورد استفاده و فروش ماری‌جوانا و دیگر محصولاتِ گیاه شاهدانه وضع گردید، به گونه‌ای که حمل، مصرف و فروش آن در بیشتر کشورهای جهان غیرقانونی شد، اما اخیراً ممنوعیت‌های قانونی ماری‌جوانا در کشورهای ، ، و ۱۰ آزاد شده‌است. علاوه‌بر این، در تعدادی از کشورهای دیگر مانند ، ، ، و و همچنین در ۳۲ ایالت از کشور به‌عنوان یک درمانِ گیاهی با تجویز پزشکان مورد استفاده قرار می‌گیرد که به‌عنوان از آن یاد می‌شود.
 تاریخچه شاهدانه و استفاده از آن توسط انسان‌ها بنابر شواهد دست کم به در تاریخ کتبی و احتمالاً قبل‌تر از آن بازمی‌گردد. طی هزاران سال، اجزای مختلف این گیاه برای تهیه کلاف و طناب، و نیز به عنوان غذا و دارو کاربرد داشته و به دلیل خواص روانگردانی برای استفاده مذهبی و تفریحی ارزش داشته‌است. گیاه ماری‌جوانا بومی و است. گزارش‌ها تاریخی بیانگر استفاده دارویی و مذهبی ماریجوانا در مراسم‌های مختلف و رواج آن در فرقه‌های گوناگون سراسر جهان است؛ مانند بذرهای کشف شده توسط باستان شناسان در که استفاده از این گیاه در مراسم‌ها را توسط در طول قرن ۲ تا ۵ پیش از میلاد نشان می‌دهد و گزارش‌های را در این باره تأیید می‌کند. به نظر می‌رسد گیاه شاهدانه توسط مسافران هندی به معرفی و منتقل شده‌است. مصرف ماری‌جوانا به همراه از به میان ترویج یافت و به و (بنگ و چرس در فارسی) معروف شد. این مواد در میان و عرفای مسلمان نیز تا مدت‌ها رواج پیدا کرد. 
 اولین محدودیت‌ها برای ماری‌جوانا، در اعمال شدند. در کشت و مصرف آن در کشورهای استعماری به دلیل آن که مصرف ماریجوانا تحت تأثیر فشارهای قومی و فرهنگی قرار داشت، محدود شد. تجارت بین‌المللی ماری‌جوانا و حشیش در سال ۱۹۲۵ تحت کنترل قرار گرفت. در اواخر دهه ۱۹۶۰ هماهنگی بین‌المللی در قبال کنترل مواد مخدر، موجب ممنوعیت‌های گسترده آن در سطح جهانی شد، اکثر کشورها محدودیت‌های و استفاده از ماریجوانا و حشیش را ایجاد کرده و مجازات‌های سنگین را برای تأمین، فروش یا عرضه غیرقانونی اعمال کردند. با این وجود مصرف ماری‌جوآنا همچنان در میان گروه‌های موسیقی و خوانندگان و و بعضی هنرمندان معمول بود. از دهه ۱۹۷۰، بعضی از کشورها و حوزه‌های قضایی، مجازات‌ها را برای داشتن مقادیر کم کاهش دادند. در هلند به عنوان اولین کشور در قرن حاضر ماریجوانا را آزاد کرد و در حال حاضر روند کاهش ممنوعیت‌های اعمال شده در دستور کار برخی و آمریکایی قرار گرفته‌است. 
 جسمی به ماری‌جوآنا اثبات نشده‌است با این وجود تخمین زده شده که ۹٪ استفاده‌کنندگان از ماری‌جوانا به آن وابستگی پیدا می‌کنند. برخی پژوهش‌ها حاکی از آن است که مصرف مداوم ماری‌جوانا در مقادیر بالا با علائم ترک جسمانی و روانیِ نسبتاً خفیفی همراه است. 
 مقالهٔ اصلی: پس از کشیدن ماری‌جوانا، اثرات کوتاه‌مدت پس از چند ثانیه آشکار می‌شود و تا چند دقیقه کاملاً قابل احساس و رؤیت هستند. این اثرات نوعاً به مدت ۲ تا ۳ ساعت دوام می‌آورند. اما عنصر اصلی آن (تی.اچ. سی) تا چندین روز در بدن باقی خواهد ماند.
 اثرات کوتاه‌مدت روان‌گردان ماری‌جوانا خاصیتی مرحله‌ای دارد و طی سه مرحله ظاهر می‌شود:
 
 
 جدا از تغییرات ذهنی در ادراک و به‌ویژه خلق‌وخو، شایع‌ترین عوارض جسمی و این ماده شامل افزایش ضربان قلب، کاهش ، اختلال در ، ، و اختلال در است.
 مقالهٔ اصلی: اثرات درازمدت مصرف ماری‌جوانا نسبتاً ناشناخته است. با توجه به محدودیت‌های پژوهش، همچنان بر سرِ امکان وابستگی به ماری‌جوانا، اثر آن بر هوش و حافظه، اثرش بر ، و رابطهٔ احتمالی‌اش با و روانی نظیر و ، ، و بین اثرات خوب و بد آن، در دانشمندان بحث و جدل وجود دارد. به همین شکل، هنوز چندان معلوم نیست که علت وجود همبستگی بالا بین مصرف مکرر ماری‌جوانا و مصرف طیفی از سایر مواد در بین جوانان برای مثال در دانشگاه‌ها چیست. 
 ماریجوانا دارای ۴۸۳ ترکیب شیمیایی است که عمدهٔ اثرات حاصل از مصرف ماریجوانا و به‌طور کلی همه محصولات گیاه شاهدانه به ۶۴ نوع موجود در این گیاه بازمی‌گردد. در این میان کانابینوئیدهای و سی‌بی‌دی ( ) مهم‌ترین نقش را در ایجاد اثرات آن ایفا می‌کنند. تی‌اچ‌سی عامل اصلی اثرات و ماریجوانا و سی‌بی‌دی باعث اثرات آن است. درحالی‌که اکثر ترکیبات در یکی از دسته‌های ، ، یا قرار می‌گیرند، ماری‌جوانا در بین این دسته‌ها قرار می‌گیرد و اثراتِ میانی از خود نشان می‌دهد. یک مطالعهٔ علمی که در سال ۲۰۰۰ در «نشریهٔ علوم جنایی» منتشر شد، حاکی از این بود که مقدار تی‌اچ‌سی شاه‌دانه در کشور آمریکا از حدود ۳٫۳٪ در سال ۱۹۸۳ و ۱۹۸۴ به ۴٫۴۷٪ در سال ۱۹۹۷ افزایش یافته‌است. این مطالعه همچنین این‌گونه نتیجه گرفته‌است که در رابطه با قدرت سایر کانابینوئیدهای اصلی در ماری‌جوانا، تغییری طی سال‌های اخیر مشاهده نشده‌است. طی تحقیقات بیشتری که در تحت پروژهٔ بررسی قدرت ماری‌جوانا صورت گرفت، معلوم شد که میزان متوسط در نمونه‌های ماری‌جوانا بین سال‌های ۱۹۷۵ و ۲۰۰۷ از ۴٪ در سال ۱۹۸۳ به ۹٫۶٪ در سال ۲۰۰۷ افزایش یافته‌است. 
 
 
 اکثر کانابینوییدها محلول در چربی هستند و به راحتی در چربی ذخیره می‌شوند. از این‌رو دارای نسبتاً طولانی در مقایسه با سایر مواد مخدر هستند. طبق گزارش آزمایشگاه‌های «رِدوود»، تی.اچ. سی و مؤلفه‌های مرتبط با آن، معمولاً در تست‌های مواد مخدر از روز سوم تا دهم قابل شناسایی هستند؛ نتیجهٔ آزمایش مصرف‌کنندگان حرفه‌ایِ ماری‌جوانا می‌تواند تا سه ماه پس از مصرف ماری‌جوانا همچنان مثبت باشد. مدت این زمان تا حد زیادی بسته به ، مقدار مصرف، و تعداد دفعات مصرف، متغیر است. 
 مکانیسم اثر ماریجوانا به عملکرد و تأثیرات آن بر گیرنده‌های مختلف عصبی مربوط است، به صورت شماره یک و دو (CB و CB ) عمل می‌کند که عامل اصلی تأثیرات روانی ماری‌جوآنا است، بر گیرنده‌های مخدری (دلتا و مو اپیوئیدی) نیز برهم کنش دارد. 
 تاکنون هیچ گزارشی از مرگ بزرگسالان و نوجوانانی که تنها بر اثر ماریجوانا بمیرند در دست نیست، بلکه اغلب عوارض روانی گزارش شده‌است. همچنین دوزهای بالای مصرف ماری‌جوانا به خودی خود خطرناک نیست، بلکه اثرات به وجود آمده در فرد مصرف‌کننده می‌تواند خطرناک باشد؛ به عنوان مثال فردی که دوز بالایی را مصرف کرده ممکن است در اثر بی‌اطلاعی از محیط، از ارتفاع سقوط کند. مرگ‌ومیر ثبت‌شده بر اثر زیاده‌روی در ماری‌جوانا در نیز به شدت نادر است. عموماً تنها پس از روغن حشیش امکان مرگ وجود دارد. 
 به گفته مصرف ماری‌جوانا در برخی موارد ممکن است اضطراب و در افراد را افزایش دهد و منجر به سردرگمی و حتی توهم شود. 
 مارتا دی فارتی از می‌گوید «شواهد قانع‌کننده‌ای» وجود دارد که مصرف منظم ماری‌جوانا خطر ابتلا به بیماری‌های روانی مثل را به خصوص در نوجوانان افزایش می‌دهد. مایکل بلومفیلد از دانشگاه کالج لندن هم می‌گوید تصور می‌شود نوجوانان به ویژه بیشتر آسیب‌پذیر هستند، به دلیل این که مغز آن‌ها هنوز در حال رشد است. تحقیقات همچنین خطر بالایی از ابتلا به را به نوعی از ماری‌جوانا مرتبط دانسته‌اند که میزان بیشتری از ماده روانگردان (THC) دارد. نتیجه پژوهشی نشان داد که خطر ابتلا به در افرادی که هر روز ماری‌جوانای قوی مصرف می‌کنند، پنج برابر بیشتر از کسانی است که از آن استفاده نمی‌کنند. ماری‌جوانا می‌تواند اعتیادآور باشد، به ویژه اگر مرتب مصرف شود. تخمین زده شده که حدود ۱۰ درصد از افرادی که مرتب این ماده را استفاده می‌کنند، به آن وابسته می‌شوند. به گفته کالج سلطنتی روانپزشکان، ترک اعتیاد به ماری‌جوانا ممکن است در برخی افراد باعث علائمی مثل ولع شدید، کم‌خوابی، نوسانات خلقی، زودرنجی و بی‌قراری شود. در حالی که ممکن است برخی از این اعتیادها روانشناختی باشد، به گفته دکتر بلومفیلد، ماده "THC" در ماری‌جوانا می‌تواند برای برخی افراد اعتیاد جسمی هم ایجاد کند. دکتر مورگن می‌گوید مصرف ماری‌جوانا در کوتاه مدت به حافظه و توانایی شناختی افراد آسیب می‌زند. به نظر می‌رسد برخی اثرات ضعیف و قابل برگشت آن تا بیست روز باقی بماند. 
پروفسور مورگن می‌گوید دربارهٔ این که مصرف ماری‌جوانا باعث می‌شود فرد به مواد مخدر قوی‌تری روی بیاورد، شواهد قوی وجود ندارد اما مصرف ماری‌جوانا ممکن است باعث شود که فرد به سیگار روی بیاورد و به گفته اداره خدمات ملی بهداشت بریتانیا، افرادی که به صورت منظم چه خالص چه با ، ماری‌جوانا می‌کشند، به احتمال زیاد ممکن است به بیماری (التهاب پوشش ریه‌ها) مبتلا شوند. 
 اطلاعات بیشتر: گزارش شده ماری‌جوانا می‌تواند موجب تحریک اشتها، کاهش علائم و نیز کاهش درد مزمن، اضطراب، تهوع و استفراغ به‌ویژه در جریان شود و شواهد متوسطی نیز وجود دارد که مصرف دارویی ماری‌جوانا می‌تواند به درمان اختلال خواب، بی‌اشتهایی، ، ، و کمک کند. مطالعات حیوانی اخیر نشان داده که عصارهٔ ماری‌جوانا ممکن است به کشتن سلول‌های خاصی از کمک کند. شواهد یک مطالعهٔ کشت سلولی از نشان می‌دهد، عصاره‌های پاک شده از گیاه ماری‌جوانا می‌تواند روند رشد را در یکی از جدی‌ترین انواع آهسته کند. 
 یک داروی مایع مبتنی بر کانابینوئید موجود در ماریجوانا به نام برای درمان دو نوع جدی در کودکی، به نام‌های و را تأیید کرده‌است. داروی نیز اولین فراورده دارویی ماریجوانا است که در بریتانیا مورد تأیید قرار گرفته و اثرات آن در درمان وابسته به بیماری و کاهش درد در این بیماری اثبات شده‌است. برای اثبات این اثرات، بر روی تأثیر ساتیوکس بر برخی از علائم مربوط به ام‌اس از جمله اسپاسم و ، مشکلات مثانه، لرزش و اختلالات خواب بررسی و تحقیق صورت گرفته‌است. این دارو با نام دیگر (nabiximols) در ، ، استرالیا، و تعدادی کشورهای دیگر در آسیا، خاورمیانه و آفریقا نیز عرضه شده‌است. 
 پژوهشگران معمولاً بر این باور بودند که مصرف ماریجوانا کیفیت و غلظت را در مردان کاهش می‌دهد و در نتیجه موجب عدم باروری می‌شود اما به تازگی مطالعه‌ای توسط در کلینیک باروری انجام گرفت و در ۵ فوریه ۲۰۱۹ منتشر شد؛ که بر خلاف تصورات قبلی نشان می‌دهد مردانی که در زندگی خود ماریجوانا مصرف کرده‌اند به‌طور غیرمنتظره‌ای نسبت به دیگر مردان، غلظت اسپرمشان بسیار بیشتر است. همچنین مشخص شد تفاوت معنی داری میان غلظت اسپرم در افرادی که این ماده را مصرف می‌کنند، وجود ندارد. 
 در بیشتر مطالعات قبلی بر مدل‌های حیوانی یا مردان با سابقه مصرف متمرکز شده بودند اما در این پژوهش محققان ۱۱۴۳ نمونه اسپرم از ۶۶۲ مرد بین سال‌های ۲۰۰۰ تا ۲۰۱۷ جمع‌آوری کردند. میانگین سن تمام مردان در زمان جمع‌آوری نمونه ۳۶ سال بود و ۳۱۷ نفر از شرکت‌کنندگان نمونه‌های خون را که برای هورمون‌های مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته بودند، ارائه کردند. برای جمع‌آوری اطلاعات در مورد استفاده از ماری‌جوانا در میان شرکت‌کنندگان مطالعه، پژوهشگران گزارش داده‌اند که در پرسش‌نامه خود از مردان سوال‌هایی دربارهٔ استفاده آنان از این ماده پرسیدند. تجزیه و تحلیل نمونه‌های نشان داد مردانی که ماری‌جوانا استفاده می‌کنند، دارای میانگین غلظت ۶۲٫۷ میلیون اسپرم در هر میلی لیتر انزال بودند اما افرادی که هرگز ماریجوانا استفاده نکردند، میانگین غلظت ۴۵٫۴ میلیون اسپرم در هر میلی لیتر انزال داشتند. همچنین تنها ۵٪ از مصرف‌کنندگان ماریجوانا دارای غلظت اسپرم کمتر از ۱۵ میلیون بر میلی لیتر (آستانه تعیین شده برای سطح طبیعی اسپرم) بودند اما ۱۲٪ مردانی که هرگز از این ماده استفاده نکرده بودند، کمتر از این مقدار اسپرم را داشتند. 
 همچنین این مطالعه نشان داد که در میان افراد مصرف‌کننده این ماده، مصرف بیشتر با افزایش سطح همراه است. پژوهشگران تأکید دارند که هنوز نمی‌دانند که این یافته‌ها چه تأثیری بر مردان در جامعه می‌گذارند، زیرا جمعیت مطالعه شامل مردان نابارور در زوج‌هایی هستند که به دنبال درمان در مرکز باروری هستند. 
 دکتر فیبی ناسان نویسنده مطالعه می‌گوید. 
 در غرب محصولات گیاه شاهدانه پرمصرف‌ترین مادهٔ غیرقانونی است. همچنین، بر اساس گزارش ، ماری‌جوانا پرمصرف‌ترین مادهٔ غیرقانونی جهان است. در زمان حاضر، ماری‌جوانا بیشتر به دلایل تفریحی و اهداف درمانی و گاهی مذهبی و روحانی مورد استفاده قرار می‌گیرد.
 سازمان ملل برآورد کرده‌است که در سال ۲۰۰۴ حدود ۴٪ از جمعیت بزرگسال جهان (برابر با ۱۶۲ میلیون نفر) در سال، ماری‌جوانا مصرف می‌کنند؛ و تقریباً ۰٫۶ درصد جمعیت جهان (حدوداً ۲۲٫۵ میلیون نفر) به‌طور روزانه ماری‌جوانا مصرف می‌کنند. تخمین زده می‌شود تنها در بیش از ۱۰۰ میلیون نفر در زندگی‌شان ماری‌جوانا را تجربه کرده‌اند و ۲۵ میلیون نفر طی سال گذشته چنین تجربه‌ای داشته‌اند. 
 در ایران، جوانان ایرانی ماری‌جوانا را به عنوان با نام مصرف می‌کنند. مصرف ماری‌جوانا در بین دانش‌آموزان دبیرستانی و دانشجویان بسیار فراگیر است، به طوری که از سوی مسئولان هشدارهایی در مورد این گیاه داده شده‌است و آن را «نوظهور» می‌دانند. طبق گفته رئیس پلیس مبارزه با مواد مخدر تهران، ماری‌جوآنا و گل از جمله مواد مخدری هستند که اکنون در فضای مجازی بیشترین سهم را در خرید و فروش دارند. این درحالی است که در سال ۹۶، ماری‌جوانا و مشتقات آن با ۱۱٫۹ درصد مصرف پس از دومین مادهٔ پرمصرف در میان مصرف‌کنندگان مستمر مواد مخدر در کشور اعلام شده‌است. 
 بر اساس گزارش نشریهٔ پزشکیِ بریتانیایی «لانست»، ماری‌جوانا در مقایسه با و ، وابستگی کمتری ایجاد می‌کند. 
 یک پژوهش در سال ۲۰۰۶ به مقایسهٔ اثرات کشیدن سیگارِ تنباکو و ماری‌جوانا بر ریه‌ها پرداخت. نتیجهٔ این پژوهش نشان داد که «حتی در کسانی که به مقدار فراوان ماری‌جوانا می‌کشند، خطر ابتلا به افزایش نمی‌یابد.» درحالی‌که همین پژوهش نشان می‌داد که خطر ابتلا به سرطان ریه در کسانی که روزانه ۲ بسته یا بیشتر سیگار تنباکو می‌کشند، ۲۰ برابر بیشتر از سایرین است. نیکوتین موجود در سیگار ماده‌ای سرطان‌زا است، زیرا این ماده جلوی عملکرد طبیعی بدن به منظور دفع کردن سلول‌های آسیب دیده را که ممکن است در آینده شوند می‌گیرد اما تی.اچ. سی بر خلاف نیکوتین مرگ سلول‌های پیر را تقویت می‌کند و این احتمال را که آن‌ها به سلول‌های سرطانی تغییرشکل بدهند کاهش می‌دهد. همچنین مطالعات حاکی از سرطان‌زا بودن تعداد زیادی مواد شیمیایی دیگر موجود در سیگار است اما کانابینوییدهای ماریجوانا دارای ویژگی‌های ضد تومور سرطانی هستند. 
 البته سرطان‌زا بودن تمام اجزای کانابیس نسبت به جای بحث دارد. کسانی که سیگار و ماریجوانا را با هم تدخین می‌کنند، نسبت به افرادی که تنها سیگاری هستند بیشتر در معرض بیماری‌های ریوی هستند. علاوه بر این‌ها روش‌های تدخین ماریجوانا نیز تعیین‌کننده است، زیرا افرادی که ماریجوانا را تدخین می‌کنند، حجم بیشتری از دود را برای تأثیرگذاری بیشتر وارد ریه‌های خود کرده و آن را حبس می‌کنند. 
 ماری‌جوانا بیشتر به شکل سیگار در کاغذ مخصوصی به نام پیچیده شده و دود حاصل از سوختن آن کشیده می‌شود که در اصطلاح عامیانه به آن می‌گویند. سیگار ماری‌جوانا از گُل و گاهی مخلوط با برگ آن یا حشیش تهیه می‌شود. تأثیرات تدخینی این ماده تا حدود ۲ ساعت باقی می‌ماند. از جوز، ، ، ، و برای تدخین ماری‌جوانا استفاده می‌شود. راه دیگر تدخین این ماده، کشیدن بخار حاصل از گرم شدن اجزای این ماده است که برخلاف روش سوزاندن که ریه‌ها را با دود حاصل از سوختن اجزای فعال گیاه درگیر می‌کند، استنشاق بخار این ماده باعث تحریک گلو و ریه‌ها نمی‌شود. 
 ماریجوانا به صورت ، و کاربرد خوراکی دارد. اشکال مختلف ماریجوانا در آمریکا برای تهیه مواد خوراکی مانند پختن ، و تهیه و در رستوران‌ها و کافه‌ها استفاده می‌شود و محصولات مختلفی از این ماده همچون کیک، ، و تولید شده و در بازار آمریکا به فروش می‌رسد. وقتی که ماری‌جوانا به صورت خوراکی مصرف می‌شود، کیفیت اثرگذاری آن متفاوت است و اثرات روان‌گردانی آن معمولاً قوی‌تر از حد انتظار ظاهر می‌شوند. همچنین، زمان بیشتری طول می‌کشد تا اثرات روان‌گردانی آن ظاهر شود، زمان بیشتر نیز باقی می‌ماند و نوعاً بین ۴ تا ۱۰ ساعت پس از مصرف دوام می‌آورد. روش‌های خوراکی ماری‌جوانا نیاز به درون کشیدن مواد سوختنی ایجادشده در روش سیگاری ندارد و از این‌رو آسیب‌های تنفسی همراه با کشیدن ماری‌جوانا در این روش وجود ندارد. 
 برخی داروهای تولید شده از ماریجوانا مانند به صورت قرص زیر زبانی مصرف می‌شود. 
 تنها اقلیتی از مصرف‌کنندگانِ ماری‌جوانا به‌واسطهٔ وابستگی به این ماده به‌دنبال درمان و کمک‌های پزشکی می‌روند. همچنین، شواهد و مدارک نشان می‌دهد نیاز به کمک برای توقف مصرف ماری‌جوانا و نیز تقاضا برای درمان وابستگی به شاه‌دانه در سطح بین‌المللی در حال افزایش است. 
 در درمان اعتیاد به ماری‌جوانا، دیوید مک‌داول از ، دریافت که برای موفقیت در درمان باید بین سه گروه از کاربران، یعنی «کاربران گه‌گاهی»، «کاربران هرروزه» و نیز «کاربران مزمن» که چندین بار در روز از این ماده استفاده می‌کنند تمایز قائل شد. 
 مقاله‌های اصلی: و در سال ۲۰۱۳ نخستین کشوری بود که تولید و ماری‌جوانا را تصویب کرد. این ابتکار به‌وسیلهٔ ، رئیس‌جمهور ارائه شد و به تصویب این کشور رسید.
 اگرچه در هلند فروش ماری‌جوانا در پیش از این آزاد بود، اما برای نخستین بار، تمامی فعالیت‌های مرتبط، از کاشت تا خریدوفروش را قانونی کرده‌است. شهروندان مجازند سالانه شش نهال گیاه ماری‌جوانا را در خانه‌هایشان پرورش دهند. در هم، در برخی شهرها، کافی شاپ‌ها مجاز به ارائهٔ ماری‌جوانا به مشتریان خود هستند. با وجود مخالفت‌ها، دولت در سال ۲۰۱۲ قوانینی برای محدود کردن فروش به گردشگران تصویب کرده تا بدین وسیله تعداد آن دسته از گردشگرانی که تنها برای استعمال آزادانهٔ به این کشور سفر می‌کنند، کاهش یابد.
 برای نخستین بار در رأی‌دهندگان در و با شرکت در دو در ماه سال ۲۰۱۳ به آزادسازی مصرف ماری‌جوانا رأی دادند. تا ژوئیه ۲۰۱۸، در ۱۰ ایالت آمریکا از جمله پایتخت این کشور، به‌طور کلی مصرف این ماده برای افراد بالای ۲۱ سال آزاد است و در ۳۰ ایالت دیگر نیز استفاده از آن برای مصارف پزشکی قانونی شده‌است. 
 ۲۱ ژوئن ۲۰۱۸ در کشور لایحهٔ آزادسازی مصرف ماریجوانا با موافقت اکثریت نمایندگان و سناتورها همراه شد. براساس قوانین این لایحه شهروندان بزرگسال کانادایی می‌توانند تا ۳۰ گرم ماری‌جوانا را در مکان عمومی حمل و با دیگران تقسیم کنند. هم‌چنین اجازه کاشت ۴ بوته شاهدانه و تهیه مواد خوراکی از آن نیز شامل این قانون خواهد بود. 
 همچنین مصرف پزشکی ماریجوانا در کشورهای ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، و مجاز است. 
 مقالهٔ اصلی:
{"title": "ماری‌جوآنا", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%85%D8%A7%D8%B1%DB%8C%E2%80%8C%D8%AC%D9%88%D8%A2%D9%86%D8%A7&oldid=35029464", "language": "fa"}