با اشتباه نشود. ، نام قدیمی و هم‌اکنون نام روستایی در است.
 زاوه، نام کهن شهر ، احتمالاً تا پیش از قرن نهم هجری بوده‌است، و از آن زمان به نام به تدریج تربت قطب‌الدین حیدر و بعدها تربت حیدری نام گرفت و سرانجام، به معروف شد. 
 بر پایه در جمعیت این روستا ۱٬۸۰۹ نفر (در ۵۱۹ خانوار) بوده‌است. 
 تنوع آب و هوایی روستای زاوه متنوع است به نحوی که آب و هوای تابستانی آن تحت تأثیر اقلیم گرم و خشک کویری و آب و هوای زمستان آن تأثیر گرفته از سیکلون‌های هوای سرد است. 
 اقتصاد روستای زاوه بر مبنای کشاورزی و دامپروری است. مجصولات اصلی این روستا و است. 
آب این روستا در قدیم از قناتی به نام تأمین می‌شده‌است. 
همچنین و پیشه اکثر زنان این روستا بوده‌است که البته امروزه کمتر نشانی از این پیشه‌ها در روستای زاوه یافت می‌شود. 
 بر اساس باورهای افسانه‌ای ایرانیان بنای زاوه یا زو که نام امروزی آن می‌باشد در دوره فردوسی وجود داشته و در آن زمان در این دیار پادشاه زو یا با تورانیان مبارزه کرد. 
 
بر اساس مطالعات تاریخی، اولین نشانه‌های زیست انسانی در زاوه به دوران بازمی‌گردد. پس از آن نیز زاوه یکی از آبادی‌های پر رونق در قلمرو پارتیان بوده‌است. در صحت این ادعا می‌توان گفت که بر اساس تواریخ، زاوه یکی از مناطقی بوده‌است که مورد لشکر کشی اعراب قرار گرفته‌است، که این خود دلیل خوبی بر قدمت و وجوداین شهر پیش از اسلام است. پس از حمله مغول، این منطقه نیز از تاخت و تاز مغولان مستثنی نشد. اما به روایت آثار تاریخی، مردم این ناحیه مقاومت بسیاری در مقابل مغولان داشته‌اند. قتل‌عام مردم زاوه از اولین قتل‌عام‌های مغول در ایران بوده‌است و مردمان شجاع زاوه اولین کسانی بودند که در علیه مغولان ایستادند. تحت تأثیر این واقعه بود که و از وزرای خراسانی که خود از برخاستگان همین منطقه بودند که پس از حمله مغولان و شکست از آنها همانند دیگر شهرهای ایران تسلیم شدند. در کتابی به نام تصویری از زاوه در این دوران را اینچنین به دست داده‌است: طبق گفتهٔ یا همان زاوه یکی از آبادی‌های بوده که از ۲۲۰ روستا تشکیل شده بود، زاوه را پیش از اینگونه توصیف کرده‌است: و نیز در کتبی مانند ، ، ، از این ولایت به آبادانی و رونق یاده شده و در تمامی این کتب بر ویران ساختن آن به دست مغول مطالبی موجود است. همچنین در سال ۷۴۳ هجری در این منطقه جنگی میان دولت سربداران و دولت آل کورت درگرفت. این نبرد از آن رو که تأثیر سیاسی و ایدئولوژیکی گسترده‌ای در منطقه شرق کشور داشته‌است از اهمیت خاصی برخوردار است. جرقه جنگ زاوه قتل بود. از آثار تاریخی زاوه می‌توان به خانه اشاره کرد. 
 همچنین بر اساس آمار ۱۳ تن از اهالی روستای زاوه در کشته شده‌اند. 
 وجه تسمیه زاوه نامعلوم است. زاوه را به نام شهر زو نیز نامیده‌اند. برخی از زاوه ای‌ها اعتقاد دارند زاوه همان سبای بلقیس است و اعتقاد به این دارند که سلیمان بن داوود تخت ملکه را از این منطقه به سرزمین برده‌است. احتمال دارد دلیل این اعتقاد افسانه‌ای این باشد که زاوه را زوه نیز می‌توان خواند که آهنگی نزدیک به سبا دارد. اما در اینکه زاوه را در دوره‌ای شهر زو می‌نامیده‌اند تردیدی نیست. 
 
بیهقی در خصوص نام زاوه گفته‌است: 
زاوه را در زمانی زاوه سنجان نیز می‌گفته‌اند. چنین است که در جایی از کتابش گفته‌است:
{"title": "زاوه", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B2%D8%A7%D9%88%D9%87&oldid=34519516", "language": "fa"}