یحیی بی دوکاگجینی (به : ) (زاده ۱۴۹۸– مرگ ۱۵۹۸؛ که در زبان به یا و به زبان به شناخته می‌شد) شاعر و نظامی بود. وی یکی از مشهورترین شاعران قرن شانزدهم ترکیه است و به می‌نوشت.
 عثمانی‌ها او را در جوانی و از طریق نظام به استخدام خود درآوردند. وی علاوه بر شاعری، شخصیت مهم نظامی عثمانی، در دوران فراز و گسترش آن امپراتوری بود که به عنوان کاپیتان ارشد ( خدمت کرد و در در سال ۱۵۱۴، در سال ۱۵۱۵، در سال ۱۵۳۵، و محاصره سیگتوار در ۱۵۶۶ شرکت کرد. بعدها او به به دلیل مرثیه‌ای که در مورد ، پسر اول نوشت، از چشم، که وزیر اعظم بود، افتاد و به بالکان تبعید شد. او سال‌های انتهایی عمرش را در بالکان گذراند.
 به عنوان شاعر، دوکاگجینی به اصالت کار معروف است. او علی‌رغم استفاده از مضامین موجود در ، داستان‌هایی به سبک خود تعریف می‌کرد که از جمله آنها شعر است. اثر بعدی او، شامل پنج است که از سنت ادبیات فارسی وام گرفته‌است.
 
 
 
 دو شعر اضافی نیز وجود دارند که معمولاً به دوکاگجینی نسبت داده می‌شوند:
{"title": "یحیی بی دوکاگجینی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%DB%8C%D8%AD%DB%8C%DB%8C_%D8%A8%DB%8C_%D8%AF%D9%88%DA%A9%D8%A7%DA%AF%D8%AC%DB%8C%D9%86%DB%8C&oldid=28885811", "language": "fa"}