با نام رسمی 
(به : ) آخرین و آخرین شاه بود که نزدیک به شصت سال بر اتیوپی حکمرانی کرد. وی توسط یک از برکنار و سیستم حکومتی اتیوپی به تبدیل شد.
 او در سال ۱۸۹۲ با نام تافاری ماکونن ولدمیکائل به دنیا آمد؛ نزد برخی صاحب «فره» و فیض الهی بود و مانند همه نامی قدسی بر خود نهاد که به معنای «قدرت ثلاثی» یا نیروی سه‌گانه است، با همان بار معنایی در مقدس آیین عیسی.
 وی که پیرو بود، خود را از اعقاب و ، بزرگ می‌دانست و بسیاری از زیردستانش او را به عنوان تجسم خداوند بر روی زمین می‌پرستیدند. تا امروز برخی از پیروان آیین « » در اتیوپی و ، او را همان «مسیح موعود» می‌دانند. 
 هایله سلاسی از سال ۱۹۱۶ اتیوپی بود و از سال ۱۹۳۰ بر نشست. در سال ۱۹۳۶، سه سال پیش از آغاز ، با حمله به اتیوپی، این سرزمین را اشغال کرد. هایله سلاسی کشور را به فاتحان سپرد و به فرار کرد.
 تهاجم در سال ۱۹۳۵ آغاز شد اما با کندی همراه پیش رفت. در جریان حمله نیروهای ایتالیایی کاملاً حالت تدافعی به خود گرفتند. به هر حال، در ۱۹۳۶ جلوی این حمله در جریان اولین "نبرد تمبین گرفته شد و نیروهای ایتالیا حالت تهاجمی گرفتند. ایتالیایی‌ها همچنین در نبرد امبا اردام و دومین نبرد تمبین و نبرد شیر اتیوپیایی‌ها را شکست دادند. در ۳۱ مارس ۱۹۳۶، امپراتور، ضد حمله‌ای را آغاز کرد اما بار دیگر در جریان نبرد مایچو شکست خورد و ناگزیر به عقب‌نشینی شد. در نهایت چون دیگر قابل دفاع به‌نظر نمی‌رسید، امپراتور به‌وسیله یک ناو بریتانیایی به همراه افراد خانواده سلطنتی عازم شد.
 پنجم مِی آدیس آبابا را فتح کرد و ، پادشاه را امپراتور اتیوپی خواند. 
 اشغال اتیوپی برای مردم این کشور فاجعه‌بار بود اما برای شخص او فایده زیادی داشت، زیرا پنج سال بعد توانست به کمک به عنوان «قهرمان و ناجی کشور» به تخت سلطنت برگردد.
 اوایل دهه ۱۹۶۰ میلادی که مردم ناراضی به ویژه دانشجویان با خواست و به میدان مبارزه آمدند، هایله سلاسی به بی‌رحمانه اعتراضات فرمان داد و در نطقی اعلام کرد تا زمانی که زنده است، «قادر متعال» زمام امور کشور را به دست او سپرده و پس از او نیز خداوند به مشیت خود عمل خواهد کرد.
 هایله سلاسی استبداد فردی را با شیوه‌های کهن قبیله‌سالاری آمیخته بود و از هرگونه اصلاح سیاسی یا مشارکت مردم در اداره جامعه به شدت جلوگیری کرد. اما در عین حال با نوسازی و پیشرفت کشور مخالفتی نداشت و برخی از مظاهر تجدد را وارد کشور کرد.
 اوایل دهه ۱۹۷۰ میلادی درحالی که گرانی، کمبود سوخت و مواد غذایی بیداد می‌کرد، وحشتناک و فراگیر هزاران نفر از مردم روستاها و صحرانشینان را به کام مرگ فرستاد. به ویژه مرگ و میر کودکان ابعادی مهیب پیدا کرد. بسیاری از مردم شخص امپراتور را مقصر می‌دانستند که راحت در کاخ خود نشسته بود یا به سفرهای خارجی می‌رفت؛ اما برخی از هواداران او، تقصیر را گردن اطرافیانی می‌انداختند که نمی‌گذاشتند او از واقعیات کشور باخبر شود.
 جنبش خلق‌گرایی با چاشنی مبارزه ضدامپریالیستی که اواخر دوران سراسر را درنوردیده بود، سرانجام به اتیوپی هم رسید.
 هایله سلاسی در فوریه سال ۱۹۷۴ برای مقابله با نارضایتی و بحران گسترده، قول رسیدگی به نابسامانی‌ها را داد و نخست‌وزیر تازه تعیین کرد تا به خواسته‌های معترضان رسیدگی کند. اما زمان چنین اصلاحاتی گذشته بود و امواج اعتراض و شورش که در همه بخش‌های جامعه به ویژه در ارتش گسترش یافته بود، اکنون خواهان کناره‌گیری خود او بود.
 در سپتامبر سال ۱۹۷۴ گروهی از افسران انقلابی هوادار به رهبری با حمله به کاخ سلطنتی، هایله سلاسی را دستگیر کردند و به حکومت دودمان پایان دادند. در درگیری‌های خونین عده بیشماری از نزدیکان و افسران وفادار به هایله سلاسی دستگیر و برخی از آن‌ها شدند، اما خود او تا یک سال در کاخی زندانی بود.
 در ۲۸ اوت سال ۱۹۷۵ دولت انقلابی به‌طور رسمی اعلام کرد که امپراتور پیشین درگذشته‌است. دربارهٔ چگونگی مرگ او تا امروز حرف و حدیث زیادی است. عده‌ای عقیده داشتند او را کشته اند و برخی گفتند پس از یک عمل ، از رسیدگی کافی محروم مانده و همین به مرگ او انجامیده‌است. زیردستانی که او را خدا می‌دانستند طبعاً عقیده داشتند که او نه دستگیر و نه اعدام شده و هنوز زنده است. 
 در سال ۱۹۹۲ ادعا شد که جسد او زیر یک دفن شده‌است و در سال ۲۰۰۰ و پس از گذشت ۲۵ سال از مرگش، این جسد را از گور بیرون آوردند و در در آدیس آبابا دفن کردند. 
 هایله سلاسی با روابط خوبی داشت. وی چندین‌بار به سفر کرد و از میهمانان بود. ماه مه سال ۱۹۶۸، پادشاه و از اتیوپی دیدار کردند و هایله سلاسی پادشاه و را با خود از آدیس آبابا به برد.
{"title": "هایله سلاسی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%87%D8%A7%DB%8C%D9%84%D9%87_%D8%B3%D9%84%D8%A7%D8%B3%DB%8C&oldid=34329758", "language": "fa"}