نخستین اسپهبد دودمان بود که این دولت را در منطقه بنیان نهاد. او از ۴۰ تا ۷۵ هجری فرمانروایی نمود. 
 پادوسپان از برادر بزرگترش ، که بعدتر جانشین در حکومت شد، دوری می‌جست و دلیل آن تندخویی دابویه بود. ۹ سال پس از درگذشت و انقراض ، در سال ۴۰ هجری پادوسپان به حکم پدر به رویان رفت و فرمانروای آن ناحیه شد. پادوسپان پس از آن به مدت ۳۵ سال در رویان بود و در ۷۵ هجری درگذشت. حکومت او در رویان به دو دوره تقسیم می‌شود: دورهٔ نخست ۲۲ سال (از ۴۰ تا ۶۲ هجری)، که در زمان اسپهبدی پدرش، گیل گاوباره بود؛ و دوره‌ای ۱۳ ساله (از ۶۲ تا ۷۵ هجری) که هم‌عصر با دابویه، به صورت مستقل فرمانروایی داشت. 
 پادوسپان به دادگستری و خوش‌خویی شهره بوده‌است. دربارهٔ پادوسپان می‌گوید: «پادوسپان هر روز علی‌الدوام ششصد مرد را نان دادی و به روزی سه وقت خان نهادی، به هر وقتی دویست مرد نان خوردندی. بزرگی بود از اکابر طبرستان، نامش عبدالله فضلویه، از داعیان گریخته روی بدو نهاد. پادوسپان بجهت او، دویست هزار درم اجرا پدید کرد و خانه و سرای ملکیت بدو داد و چون او فرمان یافت همچنان بفرزندان او مقرر و مسلم داشت.»
{"title": "پادوسبان یکم", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%BE%D8%A7%D8%AF%D9%88%D8%B3%D8%A8%D8%A7%D9%86_%DB%8C%DA%A9%D9%85&oldid=32208926", "language": "fa"}