(۱۲۷۱–۱۳۲۲ ه‍.ق) شاهزادهٔ و از دولتمردان دوران و بود. او در دوران مظفرالدین‌شاه و فرمانده کل ارتش ایران بود. 
 در سال ۱۲۷۱ ه‍.ق زاده شد. در دوران ناصرالدین‌شاه شجاعت بسیاری در سرکوب ترکمن‌هایی که به غارت کاروان‌های زوار امام رضا می‌پرداختند نشان داد که باعث ترقی‌های آینده او شد. اعتماد السلطنه در کتاب خاطرات خود می نویسد که وجیه الله میرزا در جنگ با تراکمه در استراباد شکست خورد اما رتبه یافت [*]در دوران مظفرالدین‌شاه چندین بار مأمور سرکوب شورش‌ها در شهرهای مختلف ایران شد و چندی نیز به حکومت و برقرار گشت. از ماموریت‌های خارجی او، شرکت در مراسم تشییع تزار روسیه و تهنیت به جانشین او و مأمور شرکت در مراسم شصتمین سالگرد سلطنت بود. در سال ۱۳۱۵ قمری وزیر جنگ شد. در سال ۱۳۱۷ قمری ملقب به سپهسالار گشت و به فرماندهی کل قشون ایران رسید و اختیار عزل و نصب تمام رؤسای نظام به عهده او گذاشته شد. او در سال ۱۳۲۲ قمری در پنجاه و یک سالگی درگذشت و در به خاک سپرده شد. پس از درگذشت او سپهسالار جدیدی تعیین نشد و مظفرالدین‌شاه برای قشون دوازده سردار تعیین کرد که عبارت بودند از: ، ، ، ، محمدصادق‌خان امیرتوپخانه قجر، ، وزیرنظام، ظفرالدوله، ، (آصف‌الدوله)، و . 
 وجیه‌الله میرزا ثروت هنگفتی از خود برجای گذاشت. بیمارستان هاجر کنونی (۵۰۱ سابق ارتش) واقع در جنوب توسط او احداث و وقف شده است. 
 از القاب او سپهسالار، سیف‌الملک، سردار معظم و امیرخان سردار بوده‌است. وجیه‌الله میرزا با علاءالحاجیه دختر ازدواج کرد. فرزند او بود.
 
 *روزنامه خاطرات ، اعتماد السلطنه ،ص667-8
{"title": "وجیه‌الله میرزا", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%88%D8%AC%DB%8C%D9%87%E2%80%8C%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87_%D9%85%DB%8C%D8%B1%D8%B2%D8%A7&oldid=34623232", "language": "fa"}