Medical condition پالینوپسیا (به یونانی: به معنی «دوباره» و به معنی «دیدن») به عارضه‌ای گفته می‌شود که با دیدن مداوم یک تصویر پس از حذف آن از میدان بینایی همراه است. پالینوپسیا به تنهایی تشخیص یک بیماری نیست؛ بلکه شامل گروهی متنوع از با علل مختلف است. ماندگاری تصویر در میدان دید یک مترادف برای پالینوپسیا تلفی می‌شود.
 در سال ۲۰۱۴، Gersztenkorn و Lee به‌طور جامع همه موارد پالینوپسیا را بررسی کردند و آن را به دو گروه مرتبط بالینی تقسیم کردند: پالینوپسیا بصری و پالینوپسیا توهم‌زا. پالینوپسیا توهم‌آمیز، معمولاً به دلیل یا ، شامل پس‌تصویر طولانی مدت با وضوح بالا است. پالینوپسیا بصری معمولاً به دلیل ، ضربه به سر، ، یا (HPPD) ایجاد می‌شود که دارای پس تصویر تحت تأثیر نور و حرکت محیط است که بدون شکل، نامشخص یا با وضوح پایین است.
 افراد مبتلا به پالینوپسیا اغلب سایر توهمات و اختلالات بینایی مانند ، ، ، و غیره را گزارش می‌کنند. 
 ضایعات قشر مغزی شامل ( ، ، ، ، ناهنجاری شریانی وریدی، دیسپلازی قشر، ) و علل ( ، جهش ، ، تشنج و غیره) باعث بیش‌فعالی یا بیش تحریک‌پذیری قشر کانونی می‌شود که منجر به فعال سازی نامناسب و مداوم مدار حافظه دیداری می‌شود.
 پالینوپسیا بصری یک اختلال عملکرد ادراک بصری تلقی می‌شود که ناشی از تغییرات پراکنده و مداوم در تحریک‌پذیری عصبی است که بر مکانیسم‌های فیزیولوژیکی نور یا درک حرکت تأثیر می‌گذارند. پالینوپسیا بصری توسط ، ، ، و ضربه به سر ایجاد می‌شود یا ممکن است ایدیوپاتیک باشد. طبق گزارش‌ها، داروهای ، ، ، ، ، و باعث پالینوپسیا بصری می‌شوند. یک بیمار اغلب دارای چندین نوع پالینوپسیا بصری است که نشان دهنده اختلال در درک نور و حرکت است. نور و حرکت از طریق مسیرهای مختلف پردازش می‌شوند که نشان‌دهنده تغییرات تحریک‌پذیری پراکنده یا سراسری در مغز است. 
 پالینوپسیا یک علامت پاتولوژیک است و باید از که یک پدیده شایع و خوش‌خیم هستند، متمایز شود. پس‌تصاویر فیزیولوژیکی هنگام مشاهده یک محرک نورانی و تغییر تمرکز بینایی ظاهر می‌شوند. برای مثال، بعد از خیره شدن به صفحه کامپیوتر و نگاه کردن به سویی دیگر، یک پس‌تصویر مبهم از صفحه نمایش در میدان بینایی باقی می‌ماند. یک محرک به‌طور مداوم همان را ایجاد می‌کند که به و محرک، زمان تثبیت و وضعیت سازگاری بستگی دارد. پس تصویرهای فیزیولوژیک معمولاً دارای رنگ مکمل محرک اصلی هستند ( )؛ در حالی که پس تصویرهای پالینوپتیک معمولاً دارای همان رنگ محرک اصلی هستند. ( ) ابهاماتی بین پالینوپسیا بصری و وجود دارد زیرا معیارهای دقیقی وجود ندارد که مشخص کند آیا پس‌تصویر است یا خیر. 
 پالینوپسیا بصری ناشی از ناهنجاری در درک اولیه یک محرک است و شبیه یک توهم بینایی است که درکی تحریف شده از یک محرک خارجی را شامل می‌شود. پالینوپسیا توهم زا به دلیل یک ناهنجاری پس از کدگذاری یک محرک در حافظه دیداری بوده و شبیه به یک توهم بصری پیچیده‌است. این نوع از پالینوپسیا در واقع ایجاد یک تصویر بصری شکل‌گرفته در ذهن است که وجود خارجی ندارد. 
 شرایط خارجی مانند محرک، ، تثبیت و حرکت معمولاً بر ایجاد و شدت پالینوپسیا بصری تأثیرگذار است؛ اما پالینوپسیا توهم‌آمیز را تحت تأثیر قرار نمی‌دهد. پالینوپسیا بصری شامل پس‌تصاویری است که کوتاه‌مدت یا شکل‌نگرفته هستند، آن‌ها در همان محل در محرک اصلی رخ می‌دهند و پیوسته یا قابل پیش‌بینی هستند. پالینوپسیا توهم‌زا شامل پس‌تصویر و صحنه‌هایی است که به ظاهر واقعی بوده و با وضوح بالا و به صورت طولانی مدت رخ می‌دهند. آن‌ها در هر نقطه از ایجاد می‌شوند و غیرقابل پیش‌بینی هستند. پالینوپسیا بصری توسط آسیب‌شناسی عصبی پراکنده مانند تغییرات کلی در گیرنده‌های ایجاد می‌شود، در حالی که پالینوپسیا توهم‌آمیز معمولاً توسط آسیب‌شناسی کانونی قشر مغز ایجاد می‌شود. 
 همچنین علائم بالینی که پالینوپسیا بصری را از نوع توهم‌زا آن متمایز می‌کند به افتراق و ارزیابی خطر در توهمات بینایی کمک می‌کند. توهمات بصری پیچیده تشکیل شده نگران کننده‌تر از توهمات بصری ساده هستند. 
 باید تحقیقات بیشتری در خصوص تأثیر داروهای مختلف در درمان پالینوپسیا بصری انجام شود. هنوز مشخص نیست که آیا تاریخچه اصلی علائم و درمان آن تحت تأثیر علت ایجاد آن است یا خیر. همچنین مشخص نیست که آیا همپوشانی اثربخشی درمان برای پالینوپسیا بصری و سایر پدیده‌های مشابه مانند ، اسیلوپسی، و هاله‌ای دیدن منابع نور وجود دارد یا خیر. 
 پیشرفت‌های آینده در می‌تواند به میزان زیادی درک ما را از پالینوپسیا توهم‌آمیز و حافظه دیداری بیشتر کند. همچنین افزایش دقت در اف‌ام‌آرآی احتمالاً امکان مشاهده تغییرات کوچک یا پرفیوژن در پالینوپسیا بصری را بدون استفاده از پرتوهای یونیزان موجود در و فراهم کند. مطالعه ادراک نور و حرکت می‌تواند درک ما از پالینوپسیا بصری و بالعکس را افزایش دهد. به عنوان مثال، استفاده از بیمارانی که دنباله نور را مشاهده می‌کنند در مطالعات ادراک حرکتی می‌تواند درک ما را از مکانیسم‌های ثبات بینایی و سرکوب حرکت در طول حرکات چشم (مانند ) افزایش دهد.
{"title": "پالینوپسیا", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%BE%D8%A7%D9%84%DB%8C%D9%86%D9%88%D9%BE%D8%B3%DB%8C%D8%A7&oldid=34281450", "language": "fa"}