(به : 盘古 ؛ به : 盘古 ؛ به : Pángǔ ؛ به : P'an ku) در ، نام نخستین موجود زنده و خالق و آفرینشگر تمامی اساطیر چین است.
 اسطوره آفرینش یا ، مفصلترین است که وجود دارد. این اسطوره را در کتاب‌هایی که در سال‌های ۲۰۰ تا ۵۰۰ پس از میلاد نوشته شده‌است، می‌توان یافت.
 درونمایهٔ اصلی این اسطوره، پیدایش نظم از بی‌نظمی و تداوم نظام است. پانگو به شکل کوتوله‌ای از زاده شد و چون تخم شکافت، بخش‌های سخت و مات آن به زمین و بخش‌های نرم آن به آسمان بدل شد. پانگو نخست ایستاد و آسمان و زمین را جدا از هم نگه داشت تا آنکه به شکل استوار امروز درآمدند و عالم را نظم بخشید. سپس بعد از گذشت سیزده هزار سال (در برخی روایات ۱۸٬۰۰۰ سال)، پانگو که از این کار خسته شده بود، دراز کشید و مرد. آنگاه هر پاره از جسدش به چیزی در طبیعت بدل شد: نفسش به باد و ابر؛ چشم‌هایش به خورشید و ماه؛ گیسوانش به ستاره‌ها؛ خونش به دریاها و رودها؛ عرقش به باران؛ صدایش به تندر؛ استخوان‌ها و دندان‌هایش به صخره‌ها و معادن تبدیل گشت و بدین‌گونه که بخش‌های مختلف زمین را با پدید آوردن کوه‌ها و جنگل‌ها و دریاها از هم متمایز ساخت. در نهایت حشرات زیادی که گرد جسد او پرسه می‌زدند، به آدمی بدل شدند. 
 بعدها که ناخواسته محیط زیست را تباه می‌سازد، مادر، ، نظم را به جهان بازمی گرداند.
 در آغاز، مجموعۀ عالم به تمامی درون جای داشت. داخل تخم، توده‌ای درهم ریخته و بی‌شکل بود. و هر دو یکی بودند و از آنجا که نه و نه وجود داشت، سرتاسر هستی یکسره در تاریکی محض به سر می‌برد.
 ناگهان از میان این تودۀ تاریک، ، نخستین موجود سر برآورد.
{"title": "پانگو", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%BE%D8%A7%D9%86%DA%AF%D9%88&oldid=31432881", "language": "fa"}