متخلص به (به : هێمن Hêmin، به معنی متین) یا (زادهٔ بهار سال ۱۹۲۱ در ، درگذشته ۱۶ آوریل ۱۹۸۶ در ) شاعر، مترجم و نویسنده بود. 
 هیمن پس از یادگیری قرآن و کتب مقدماتی فارسی و عربی به مهاباد رفت و در مدت چهار سال در خانقاه و مدرسه جد مادریش شیخ یوسف برهان به عنوان طلبه علوم دینی تحصیلات خود را ادامه داد. هیمن تحت تأثیر معلم مدرسه‌ای در کلیجه در نزدیکی ده خود ( مهاباد) به نام ملااحمد فوزی (زاده سلیمانیه و درگذشته در مکری در ۱۹۴۳) از فارسی و سرودن شعر بدان روی گردانده و به شدت به و فولکلور آن علاقه‌مند شده و مروج زبان نوشتاری کردی شد. هیمن از فعالان در زمان اعلام استقلال کردستان در ۱۹۴۶ در ایران بود و سپس به رفت تا بعد از که به ایران بازگشت و در ارومیه درگذشت. 
 وی در روستای از توابع مهاباد در شمال‌غرب متولد شد. پس از به پایان رساندن آموختن در خانقاه شیخ برهان در ، هیمن در سال ۱۳۲۱ همراه با دوست خود، ، به (کومهڵهٔ ژیانه‌وهٔ کورد) پیوست. در (ژانویه تا دسامبر ۱۹۴۶/ زمستان ۱۳۲۴ تا پاییز ۱۳۲۵) به‌عنوان شاعر ملی ملقب شد و منشی ، نخست‌وزیر آن جمهوری، گشت.
 پس از سقوط جمهوری، هیمن به شهر در پناهنده شد و در آنجا اقامت گزید. در آنجا دستگیر شد، ولی مخفیانه به بازگشت.
پس از قرارداد آشتی ۱۱ مارس ۱۹۷۰ میان و حکومت عراق، هیمن به رفت و در آنجا اقامت گزید و عضو فعال شد.
 هیمن، پس از سرنگونی پادشاهی پهلوی (۱۳۵۷)، دوباره به کمیتهٔ مرکزی پیوست. پس از سال ۱۳۶۲ در یک انتشاراتی کردی به نام در شهر ارومیه برپا کرد. آن انتشاراتی از بهار ۱۳۶۴ یک فصلنامهٔ فرهنگی به نام (نسیم) به چاپ می‌رساند که هیمن تا زمان درگذشتش مسئول آن فصلنامه بود. او قبل از در سال ۱۳۵۷، در که در منتشر می‌شد، همکاری می‌کرد.
هیمن در روزنامه‌های ، (فریاد کرد)، (فریاد میهن)، (قیل‌وقال کودکان)، (آتش) و (لاله) نیز می‌نوشت.
 هیمن پس از ۶۵ سال زندگی، بر اثر سکتهٔ قلبی، در تاریخ جمعه ۲۹ فروردین سال ۱۳۶۵ خورشیدی (۱۴۰۶ ه‍.ق) درگذشت.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 هر سه به زبان کردی:
{"title": "هیمن موکریانی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%87%DB%8C%D9%85%D9%86_%D9%85%D9%88%DA%A9%D8%B1%DB%8C%D8%A7%D9%86%DB%8C&oldid=33700698", "language": "fa"}