محمد جواد علیرضایی 
 یا «نام محاوره‌ای:ینگه مام» یکی از روستاهای کهن شهرستان است که امامزاده، کاروانسرا و تپه‌ای تاریخی را در خود جای داده‌است. در ابتدا نام ینگی امام به و سپس به و تپه و هم‌اکنون به همه این روستا اطلاق می‌شود.
 «ینگی» در لهجه ترکی ساوجبلاغ به معنای «تازه» و «نو» است. میرزا حسین فراهانی در سفرنامه‌اش می‌نویسد: «در ینگی امام بقعه‌ای است که از قدیم گنبدی ساخته بودند و گویند دو نفر از اولاد حضرت موسی بن جعفر [هادی و علی النقی] در اینجا مدفونند و در آن زمان که این امامزاده‌ها در اینجا ظاهر شدند؛ چون تازگی داشتند؛ ینگی امام گفتند و این مکان به همین اسم موسوم گشت. این بقعه هم خراب شده بود، مرحوم تعمیر کرد و صحن کوچکی در آنجا ساخت و گنبدش را کاشی نمود».
در حال حاضر ینگی امام به شهر هشتگرد اضافه شده‌است، و اکنون ینگی امام ابتدای شهر هشتگرد از جاده قدیم کرج به سمت قزوین می‌باشد، میدان ابتدای شهر هشتگرد میدان مجید مجاهدیان است که ورودی ینگی امام محسوب می‌شود.
این شهرک پذیرای تعداد زیادی از مهاجران افغانستانی نیز می‌باشد. دولت ایران این شهرک تقریباً کوچک را برای یک جا جمع کردن مهاجران افغانستانی در نظر گرفته‌است که کنترل مستقیم بر روی اعمال آنها داشته باشد.
 مردم این روستا به و زبان محلی کوهپایه که بمانند زبان کرج قدیم می‌باشد سخن می‌گویند. زبان پیشینه مردم این روستا کابلی لیبی لونا بوده‌است که در چند دهه اخیر تغییر کرده‌است. 
 بنای امامزاده مربوط به دوره تا است که در خرداد ۱۳۸۱ از سوی در قرار گرفت. ورودی امامزاده در جهت شمال و مقابل روستا است و از جاده - تنها نمای پشت یا جنوبی آن مشاهده می‌شود. روی یکی از چند کاشی که داخل محراب کار گذاشته شده، چنین آمده‌است: «یادگاری استاد مرتضی ولد استاد محمدباقر امین ۱۳۱۱». مرقد امامزاده به صورت سکوی بلندی با کاشی‌های عادی فیروزه‌ای پوشیده شده و در بدنه شمالی آن چهار کاشی بر جسته ستاره‌ای شکل آبی رنگ دوره قاجاریه قرار دارد. ضریح چوبی روی مرقد بسیار ساده ساخته شده و تاریخ آن، سال ۱۳۵۴هجری قمری است. در پاشنه ورودی بنا، سنگ قبری قرار دارد که متعلق به تاریخ ۱۰۷۲ است. این بنا که از آثار دوره است، گذشته از تعمیرات دوره ، در سال شمسی نیز از سوی ایران تعمیر شده‌است. گنبد بنا به صورت هرم ۱۲ ترکی بوده و در رأس آن تزییناتی به شکل زیگزاگ‌های سیاه رنگ و در قسمت‌های دیگر قاب‌سازی با طرح هندسی دیده می‌شود. در مجموع، بنای امامزاده آجری چهار گوش است که از دو قسمت ایوان شمالی در جلو و حرم اصلی در پشت تشکیل می‌شود. مدخل شمالی ورودی اصلی به امامزاده نیز آجری و در هر دو طرف دو طاقنمای جانبی دارد.
 به فاصله کمی از آرامگاه امامزادگان هادی و علی‌النقی و حدود ۱۰۰متر از سمت جاده - ، کاروانسرای ینگی امام قرار دارد. طرح کلی کاروانسرا مستطیل شکل است. چنان‌که طول خارجی آن ۶۹متر و عرض آن ۶۰/۶۷متر است. متأسفانه هم‌اکنون فقط ضلع شرقی نمای خارجی آن همچون گذشته سلامت خود را حفظ کرده و نمای خارجی سه ضلع دیگر تغییرات کلی یافته‌است. از تغییرات ایجاد شده در این کاروانسرای زیبا که نوعی تخریب به‌شمار می‌رود، می‌توان به نصب درب و پنجره‌های جدید در نمای شمالی، مسدود شدن دو طاقنما و در ورودی ضلع جنوبی که دهانه قوس سر در آن ۴۰/۵ متر است، فروریختگی طاق در سردر ورودی ضلع جنوبی، ضمیمه شدن حجره‌های دو طرف ضلع شمالی داخل کاروانسرا به حجره‌های پشتی، تغییرات عمده در محوطه گوشه جنوب غربی و… اشاره کرد. اهمیت و زیبایی کاروانسرای ینگی امام به حدی است که وصف آن علاوه بر سفرنامه‌های ایرانی به سفرنامه‌های خارجی نیز سرایت کرده‌است. به عنوان نمونه نایب‌السلطنه در سفر خود طی سال‌های ۱۸۸۵و ۱۸۹۵میلادی و «یوشیدا ماساهارو» نخستین فرستاده دولت به ایران در عصر از تناسب و زیبایی تحسین‌برانگیز این کاروانسرا سخن به میان آورده‌اند. میرزا حسین فراهانی در سفرنامه خود ضمن شرح مسیر راه تا می‌نویسد: «کاروانسرای ینگی امام شش اتاق بزرگ و کوچک پاکیزه سفیدکاری شده دارد که همه را فرش کرده و مبل گذاشته‌اند و منزلگاه مسافران محترم است. جلوی این کاروانسرا باغ بزرگی ساخته شده که قریب به دوازده جریب است و صحن کاروانسرا مشتمل بر سه ایوان و بیست و چهار حجره‌است که همه حجره‌ها اتاق شده و بعضی اتاقها حصیر فرش و مبل مختصری دارد که منزلگاه مسافران است». همچنین ناصر خسرو قبادیانی در سفرنامه خود می‌نویسد:《... چنانچه به روستایی در میان جادهٔ قزوین وارد شدیم، که بخاطر مراتع سرسبز آن و دشت‌های بزرگ، محل خوبی برای استراحت دادن دام‌ها در مسیر کوه بود. مردمی دامدار و گوسپند چران از اهالی روستا در که کاروانسرای بزرگ روستا از ما پذیرایی می‌نمودند. و شب در بقعه دو امامزاده آن استراحت نمودیم… 》
 هم مرور زمان، هم بی تولیتی این مکان زیبای تاریخی و هم تغییراتی که در ساختمان آن از پیش از انقلاب به وجود آمده زنگ خطری است که هر چه زودتر باید مسوولان سازمان میراث فرهنگی و گردشگری برای حفاظت و مرمت آن اقدام نمایند. بهترین پیشنهاد آن است که کاروانسرا پس از ثبت به عنوان اثر ملی به مجتمع فرهنگی. سیاحتی یا موزه تبدیل شود.
 سومین اثر معروف ینگی امام، تپه‌ای تاریخی است که به فاصله کمی از امامزاده و کاروانسرا در حاشیه جاده - قرار دارد. سال‌های پیش، آثار و علایم معماری روی آن نمایان بوده که به مرور زمان از میان رفته‌است. دربارهٔ تاریخ‌نگاری تپه مزبور پیش از انجام حفاری‌های باستان‌شناختی سخنی نمی‌توان گفت؛ اما وجود تکه‌های فراوان سفال در سطح آن و کشف آثار به صورت تصادفی به هنگام تعریض جاده از تاریخی بودن تپه حکایت می‌کند.
{"title": "ینگی امام", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%DB%8C%D9%86%DA%AF%DB%8C_%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85&oldid=34811334", "language": "fa"}