( : ؛ یا ) یک دو رشته‌ای دی‌ان‌ای گونه‌ای از سردهٔ در تیرهٔ است. این ویروس یکی از ارتوپاکس‌های انسانی است که شامل ویروس‌های ، و می‌باشد. این ویروس پیشگونهٔ مستقیم ویروس واریولا، که باعث می‌شود، نیست. بیماری شبیه آبله را ایجاد می‌کند، اما با بثورات خفیف‌تر، میزان مرگ و میر کمتری دارد. 
 تنوع در حدت ویروس در جدایه‌هایی از آفریقای مرکزی مشاهده شده‌است که در آن سویه‌ها بدخیم‌تر از آنهایی هستند که از غرب آفریقا می‌آیند. این دو منطقه دارای کلادهای مجزای ویروس هستند که به آنها حوضه کنگو و غرب آفریقا گفته می‌شود.
 آبله‌میمون توسط حیواناتی از جمله پستانداران حمل می‌شود. اولین بار توسط در در سال ۱۹۵۸ در میمون که به عنوان استفاده می‌شدند، شناسایی شد. شیوع سال ۲۰۰۳ در ایالات متحده در که از یک موش کیسه ای وارداتی گامبیایی آلوده شده بودند ردیابی شد.
 باعث ایجاد این بیماری در و سایر می‌شود. این ویروس عمدتاً در و یافت می‌شود.
 این ویروس می‌تواند هم از حیوان به انسان و هم از انسان به انسان سرایت کند. عفونت از حیوان به انسان می‌تواند از طریق گاز گرفتن حیوان یا تماس مستقیم با مایعات بدن حیوان آلوده رخ دهد. ویروس می‌تواند از طریق تنفس قطرات و تماس با فومیت‌ها (سطوح قابل لمس) از مایعات بدن فرد آلوده از انسان به انسان دیگر سرایت کند. بین ۱۰ تا ۱۴ روز است. علائم پرودرومال شامل تورم ، درد عضلانی، سردرد، تب، قبل از ظهور بثورات است. 
 این ویروس عمدتاً در و یافت می‌شود. اولین بار در سال ۱۹۵۸ در میمون‌ها و در سال ۱۹۷۰ در انسان کشف شد. بین سالهای ۱۹۷۰ و ۱۹۸۶، بیش از ۴۰۰ مورد در انسان گزارش شده‌است. شیوع‌های ویروسی کوچک با نرخ مرگ و میر در محدوده ۱۰ درصد و میزان آلودگی ثانویه انسان به انسان تقریباً به همان میزان به‌طور معمول در مرکز و غرب آفریقای استوایی رخ می‌دهد. تصور می‌شود که راه اصلی عفونت تماس با حیوانات آلوده یا مایعات بدن آنها باشد. اولین شیوع گزارش شده در در سال ۲۰۰۳ در ، و ، با یک مورد در رخ داد و هیچ مرگ و میری گزارش نشد.
{"title": "ویروس آبله‌میمون", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%88%DB%8C%D8%B1%D9%88%D8%B3_%D8%A2%D8%A8%D9%84%D9%87%E2%80%8C%D9%85%DB%8C%D9%85%D9%88%D9%86&oldid=35166910", "language": "fa"}