(زادهٔ ۱۲۸۸ شمسی در – درگذشته ۲ فروردین ۱۳۶۹ در ) و معاصر ایران بود. شهرت وی بیشتر مرهون غزلیات اوست. از جمله کارهای او به نظم درآوردن مثل‌ها و حکایت‌های اقوام مختلف دنیا و چاپ آنها در مجلهٔ گوهر بین سال‌های ۱۳۵۲ تا ۱۳۵۷ بود. 
 پارسا علوم ابتدایی و متوسطه را در شهرهای تویسرکان، و تهران به پایان رساند و از مرکزی فارغ‌التحصیل شد. پس از پایان تحصیلات، در دبیرستان‌های تهران و به معلمی پرداخت. او همچنین در دولت مشاور مطبوعاتی نخست‌وزیر بود؛ اما عمده فعالیت وی در مطبوعات و سردبیری مجله‌ها و روزنامه‌هایی چون معارف و نیز خلاصه می‌شد.
 او از جوانی به سرودن شعر پرداخت. شمار ابیات او را بیش از پنج‌هزار دانسته‌اند. قالب‌های مورد علاقهٔ او نیز ، ، و بود. هر چند دیوان اشعار او هنوز به چاپ نرسیده‌است؛ اما بیشتر شعرهای او در مجله‌های ارمغان، وحید، گوهر و مجله‌های کشورهای و منتشر شد. برخی از اشعار او را پروفسور ایلسکی به و پروفسور مولوی به ترجمه کرده‌اند.
{"title": "پارسا تویسرکانی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%BE%D8%A7%D8%B1%D8%B3%D8%A7_%D8%AA%D9%88%DB%8C%D8%B3%D8%B1%DA%A9%D8%A7%D9%86%DB%8C&oldid=32017477", "language": "fa"}