، (به : )، واژه‌ای است در که به در بین اشاره دارد. در بین بسیاری بودند که (منشی‌های مرد) را شریک جنسی ( ) خود قرار می‌دادند.
 در (۷۹۴ تا ۱۱۸۵ میلادی) در منطقه‌هایی که اجرا می‌شد بسیاری از راهبان و (دارای منصب اشرافی) از طریق استفاده از رابطهٔ مافوقی و زیردستی یا از طریق نیازهای جنسی خود را از طریق مردان برطرف می‌کردند. از و (۱۳۳۶ تا ۱۵۷۳ میلادی) به بعد در منطقه‌های جنگی رابطه جنسی بین سامورایی‌های با (نوجوانان کی در خدمت سامورایی‌ها بودند) نیز رواج پیدا کرد. از طرف دیگر نوجوانان زیادی نیز بودند که رابطه جنسی با مافوقشان را به عنوان ابزاری برای پیشرفت بکار می‌بردند و به عنوان پله ای برای ترقی تلقی می‌کردند.
 رواج و روی آوردن بخشی از اشراف به نوجوانان خوش چهره از روی تفنن بود اما رواج واکاشودو در بین سامورایی‌ها از آنجا آغاز شد که آنان منشی‌های نوجوان را با خود به منطقه‌های جنگی می‌بردند و به علت شروع دست‌درازی به نوجوانان زیبارو کردند و بسیاری از آنان به نوجوانان به عنوان جانشینی برای زنان نگاه می‌کردند. (۱۹۰۰–۱۹۴۵) نوشته‌است که این نوع روابط از قبل از (دوره جنگ‌های داخلی) نیز در بین سامورایی‌ها سابقه داشته‌است اما در دوره سنگوکو به دو دلیل بسیار رواج پیدا کرد. دلیل نخست این بود که بر طبق قوانین سامورایی‌ها نزدیک شدن به زنان از ۳–۷ روز قبل از از عزیمت به جنگ ممنوع بود و گفته می‌شد حتی یک انگشت زن نباید به مردی که لباس رزم بر تن پوشیده بخورد. دلیل دوم بعد از عزیمت بود در دوران جنگ‌های داخلی یک جنگ ممکن بود چندین ماه یا حتی یک سال به طول بیانجامد و جنگجویان حق برگشتن نزد خانواده خود را نداشتند و در این مدت تنها در دنیایی مردانه زندگی می‌کردند.
 یکی از نمونه‌های «شودو» در ارتباط بین یکی از ( ) و است. روابط بین این دو در سال ۱۵۴۳ به عنوان یک رابطه عاشقانه ( ) آغاز شد. در آن زمان شینگن ۲۲ و ماسانوبو ۱۶ سال داشت. نامهٔ عاشقانه امضا شده توسط تاکدا شینگن، امروزه در بایگانی تاریخی نگهداری می‌شود، شینگن در این نامه قسم می‌خورد که به وی خیانت نکرده و متعد می‌شود که قصد ورود به یک رابطه جنسی با یک ملازم دیگری که از آن نام می‌برد را ندارد و ادعا می‌کند که از آنجایی که من می‌خواهم با تو صمیمی باشم به تو آزار نخواهم رساند و از خدایان می‌خواهد که گواه و ضامن وی باشند.
 همچنین نیز بخاطر رابطه با شهرت دارد. بنا بر فرضیه‌ها جنگ سالار مشهور که در تمام عمر مجرد بود و هیچ فرزندی از خود نداشت نیز به واکاشودو تمایل داشته‌است. (۱۵۳۶ – ۷ ژوئن، ۱۶۱۲) یکی از اشراف که با کنشین آشنایی داشته ذکر کرده‌است که وی به واکاشودو و علاقه داشته‌است.
 در (۱۶۰۳ تا ۱۸۶۸ میلادی) در شهرهایی که با کمبود جمعیت زنان مواجه بودند به علت گرانی روسپیان زن استفاده از روسپی مرد رواج داشت. در شهر ( کنونی) تعداد مردان بسیار بیشتر از تعداد زنان بود و بسیاری از مردان مجرد بودند توانایی پیدا کردن همسری برای خود را از این شهر نداشتند. در سال ۱۷۲۱ میلادی به غیر از سامورایی‌ها، شهر ۵۰۰ هزار نفر جمعیت داشت که ۳۲۰ نفر آن را مردان و ۱۸۰ هزار نفر آن را زنان تشکیل می‌دادند.
 بتدریج در مناطقی در کشور تمایل به منع واکاشودو پیدا شد. (۱۶۰۹ – ۱۶۸۲) که دایمیوی بود. وی روابط بین سامورایی‌ها را بشدت منع کرده و خاطیان را مجازات کرد. از نیمه دوم واکاشودو کم‌کم به علت مشکلاتی که در نظام سامورایی‌ها به وجود آورد منسوخ شد.
{"title": "واکاشودو", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%88%D8%A7%DA%A9%D8%A7%D8%B4%D9%88%D8%AF%D9%88&oldid=32074758", "language": "fa"}