(به : Wilhelm Reich) متولد ۲۴ مارس سال ۱۸۹۷ (میلادی) در شهرستان واقع در منطقه مابین کشورهای امروزی بود. فعالیت شغلی وی در رشته‌های پزشکی، ، ، محقق در زمینه بیماری‌های و بود. به عنوان یک شهروند اتریشی تحقیقات گسترده‌ای در زمینه‌های فوق داشته و به یافته‌های نسبتاً ارزشمندی رسید.
 رایش موفق به کشف ارتباط مستقیم ما بین [گرفتگی‌های عضلانی] و [گرفتگی‌های روحی روانی] شد که از نظر وی نام لاک لاکپشت را گرفت. در این زمینه تحقیقات گسترده و راه کارها و تراپی‌های مخصوص با نام‌های Psychoanalyse , Charakteranalyse و Vegetotherapie را معرفی نمود.
 بعدها Vegetotherapie زمینه‌ساز علوم Körperpsychotherapie شد.
 در مجاورت یافته‌های نامبرده تحقیقات وی در زمینه Mikrobiologie وی را موفق به کشف Bione و سپس انرژی Orgon نمود. یک نوع انرژی ریشه‌ای Primordial که عمر وی در اثبات این انرژی کفاف نداده و در نتیجه این علم فقط در دایره شاگردان وی باقی ماند.
 رایش در می‌زیست و در سال ۱۹۳۴ پس از روی‌کار آمدن ناچار به مهاجرت به و بعد در سال ۱۹۳۹ به شد. او را می‌خواند.
 در آمریکا با انتشار مقالاتی به ترویج نظر خود دربارهٔ وجود نوعی انرژی کیهانی که او آن را « » می‌نامید، پرداخت. اداره داروها و مواد غذایی دولت آمریکا علیه او شکایت کرد. بسیاری از آثار او به عنوان دخالت در امور پزشکی به دستور دادگاه سوزانده شد. دادگاه حکم بازداشت او را صادر کرد.
 وی در تاریخ ۳ نوامبر سال ۱۹۵۷ در لویسبورگ ( ) پنسیلوانیا در آمریکا درگذشت.
 زندگی ویلهلم رایش، یکی از جنجالی‌ترین اندیشمندان دوران معاصر، به داستانی تراژیک می‌ماند. این زندگی اکنون بر جان گرفته‌است.
 رایش هرگز در برابر حاکمیت اقتدار سر تسلیم فرود نیاورد. همین ایستادگی انسانی هوشمند و فرهیخته در برابر نظامی قدرتمند و مجهز به تمام سلاح‌های مادی و تبلیغاتی است که از رایش شخصیتی گیرا و دلنشین می‌سازد، و درست همین نکته است که در فیلم « » مورد تأکید قرار می‌گیرد.
 در قرن بیستم کمتر اندیشمندی مانند ویلهلم رایش در معرض داوری‌های افراطی قرار گرفته‌است، از کسانی که او را به عنوان دانشمندی نابغه می‌ستایند تا کسانی که او را یک «دیوانه خطرناک» می‌دانند. امروزه بیش از اندیشه و کار علمی، شخصیت استوار ویلهلم رایش است که توجه و احترام همگان را جلب می‌کند.
 رایش در سال ۱۸۹۷ در اتریش به دنیا آمد. در وین پزشکی خواند و در ۲۳ سالگی در کلاس‌های درس « » حاضر شد.
 رایش به زودی تلاش کرد، آموزه‌های فروید را با نظریات اجتماعی پیوند بزند و به نوعی «روانکاوی اجتماعی» برسد. او در سال ۱۹۳۱ در برلین به عضویت « » درآمد، اما تنها چند سال بعد به خاطر مخالفت با ، حزب را ترک گفت.
 رایش پس از به قدرت رسیدن به رهبری در سال ۱۹۳۳ از گریخت و پس از چند سال آوارگی در اروپا، سرانجام در سال ۱۹۴۰ به مهاجرت کرد.
 رایش در مستقر شد و پژوهش‌های خود را در زمینه روانکاوی بالینی ادامه داد. روش‌های خاص و برخی نوآوری‌ها و «کشفیات علمی» او به زودی هم بدگمانی همکارانش را برانگیخت و هم مقامات را با او دشمن کرد.
 سردمداران که در فضای نفوذ به پیشینه « » رایش نیز نظر داشتند، برای درهم شکستن او کارزاری مخوف و بیرحمانه راه انداختند: او را در رسانه‌های جمعی به انواع ناهنجاری‌های اخلاقی و جنسی متهم کردند، درحالیکه بستگان و آشنایان رایش جز مهربانی و پاکدلی از او چیزی ندیده بودند.
 ویلهلم رایش از متخصصان گرایش بالینی در روانکاوی بود که افزون بر عارضه‌های روانی، به واکنش‌های جسمی نیز توجه دارد. او را معمولاً در کنار ، دوپایه‌گذار اصلی «فرویدیسم چپ» تلقی می‌کنند، زیرا کوشیدند نگره‌های روانکاوی فروید را با اندیشه کارل مارکس پیوند بزنند.
 ویلهلم رایش تقریباً تمامی وقت اقامت خود در یا را وقف تحقیقات در زمینه بییونها و انرژی و همچنین انرژی معکوس آن یعنی آرگون مرگبار (DOR=deadly orgone energy) نمود. با ساخت اکومولاتورهای آرگون آزمایش‌های زیادی جهت بهبود بیماری سرطان به انجام رسند ولی همین امر باعث تشکیل درگیری‌های حقوقی وی با سازمان دارو و تغذیه آمریکا گردید.
 اولین منتقد وی در زمینه انرژی بود که حتی افزایش دما در اکومولاتور آرگون را در تاریخ ۱۳ ژانویه ۱۹۴۱ اندازه‌گیری نمود ولی این افزایش دما را به پارامترهای دیگری وابسته دانست.
 به دلیل درگیری‌های حقوقی با سازمان دارو و تغذیه آمریکا و رفتن وی به زندان، رایش موفق به ادامه تحقیقات خود نشد.
 وی که نتایج تحقیقات خود را در کتابهای متعدد خود مکتوب کرده بود نتوانست در مقابل لابی نسبتاً قدرتمند سازندگان دارو و تغذیه در آمریکا ایستادگی کرده و در دادگستری آمریکا محکوم شد.
 اگر بتوان موردی از « » در آمریکای مدرن پیدا کرد، به کتاب‌های ویلهلم رایش مربوط می‌شود که در سال ۱۹۵۵ به فرمان دادگستری و به دست مأموران « » به کومه آتش افکنده شدند.
 رایش در دادگاه سرسختانه از باورهای خود دفاع کرد، اما به دو سال زندان محکوم شد. او در سوم مارس ۱۹۵۷ به زندان رفت و چندی بعد در ۱۲ نوامبر همان سال درگذشت.
 پلیس ایالات متحده مرگ رایش را در زندان، «طبیعی» و بر اثر « » گزارش داد، چیزی که دوستان و ستایشگران رایش تا امروز آن را مشکوک تلقی کرده‌اند.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 Im Verlag und Vertrieb erschienen 1995–1997 Reichs „Späte Schriften“ in deutscher Übersetzung in sechs Bänden: 1) ; 2) , 3) ; 4) ; 5) ; 6) 
 erschienen außerdem einige Bücher mit (auto-)biografischem Material:
 
 
 
 
 
 In:
{"title": "ویلهلم رایش", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%88%DB%8C%D9%84%D9%87%D9%84%D9%85_%D8%B1%D8%A7%DB%8C%D8%B4&oldid=34394597", "language": "fa"}