( : ) که ممکن است به نادرست، هم خوانده شود، است از تیره و که باشنده و بومی در جنوب است. زیستگاه این وشق، که زمانی پهناور بود، اینک به مناطقی چند در و محدود گشته است. هرچند، وشق ایبری خویشاوند نزدیک (همان وشق بومی ایران و آسیای میانه) است و در گذشته آن را از وشق اوراسیایی می‌دانستند، اما از نگر برخی از مشخصات ظاهری مانند پوشش تن و خال تفاوت‌هایی با وشق اوراسیایی دارد. وشق ایبری کوچک‌تر از وشق اوراسیایی است و موی کوتاه‌تری دارد. شکار اصلی آن است در حالیکه شکار اصلی وشق اوراسیایی گوزن‌های کوچک است.
 برنامه تکثیر در اسارت برای جلوگیری از انقراض وشق ایبری از سال ۲۰۰۲ با موفقیت انجام شد. در آن زمان کمتر از صد وشق باقی مانده بود که فقط شامل ۲۵ ماده بالغ می‌شد و جمعیت خرگوش غذای اصلی وشق به دلیل شیوع بیماری به شدت کاهش یافته بود. اولین بار در سال ۲۰۱۰ وشق‌ها در اسارت تولید مثل کردند و ۱۲۴ وشق در سال‌های ۲۰۱۴ و ۲۰۱۵ رها شدند. تعداد وشق‌ها تا پایان سال ۲۰۱۵ حدود ۴۰۰ قلاده برآورد شد که اکثراً در اندلس در جنوب اسپانیا و جمعیت‌های کوچک‌تری هم در اکسترامادورا و جنوب پرتغال شکل گرفتند.
{"title": "وشق ایبری", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%88%D8%B4%D9%82_%D8%A7%DB%8C%D8%A8%D8%B1%DB%8C&oldid=33577104", "language": "fa"}