(به : ) (متولد ۱۶ می ۱۹۶۷ در ) کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس، فیلم‌ساز و هنرمند چندرسانه‌ای اتریشی است. شهرت او به خصوص به خاطر فیلم‌های کوتاه و آثار چندرسانه‌ای پرشمارش است.
 دوران کودکی‌اش را در خانه‌ای با عمری بیش از پانصد سال بر بالای مونش‌بِرگ در سالزبورگ گذراند و با هنرمندانی چون که در همسایگی آنها بود و که مکرر به دیدارشان می‌آمد، آشنا شد. در سیزده سالگی برای نخستین بار فیلم‌سازی را تجربه کرد؛ زمانی که اولین دوربین فیلمبرداری اش را، که یک سوپر هشت بود، به دست گرفت. در همان سال (۱۹۸۰) سه فیلم ساخت: «زندگی خانگی من»، «گوشتِ بوداده» و «سه بار اولف». او کارش را با انیمیشن «رنگ‌ها هم خواب می‌بینند» ادامه داد. در پانزده‌سالگی «هیولا در سالزبورگ» را با استفاده از تکنیک عکاسی استاپ موشن ساخت که در آن برای اولین بار با بازیگر کار کرد. در سال ۱۹۸۳ کار روی نخستین فیلم بلندش «روح زمان» را آغاز کرد. نمرات پایین مدرسه هم او را از اتمام آن بازنداشت، فیلمی که ساختش چهارده ماه به طول انجامید. در این مدت به عنوان سیاهی لشکر و مدیر غرفه در فستیوال سالزبورگ کار کرد تا هزینهٔ فیلم‌هایش را فراهم کند. در سال ۱۹۸۴ به کامپیوتر علاقه‌مند شد و برنامه‌نویسی چند بازی ساده را انجام داد.
 پس از اتمام تحصیلات در مدرسه، وارد آکادمی فیلم وین شد. اما پس از چند هفته آنجا را ترک کرد تا روی فیلم‌نامهٔ فیلم علمی تخیلی‌ای کار کند که در نهایت موفق به ساختش نشد. در سال ۱۹۸۷ به همراه دو شریک دیگر یک شرکت پخش فیلم تأسیس کرد که هدف آن بیشتر توزیع فیلم‌های هنری بود. مدتی بعد دستیار جان بِیلی - کارگردان و فیلم‌بردار آمریکایی - شد و در سال ۱۹۹۰ به هالیوود رفت تا با بِیلی روی یک کمدیِ علمی-تخیلی با عنوان «در جستجوی زندگی در کائنات» کار کند. پس از فروش شرکت پخش فیلمش در سال ۱۹۹۱، توجهش دوباره به سمت کام‍پیوتر و قابلیت‌های آن برای خلق اثر هنری جلب شد. پروژهٔ بزرگ بعدی او، که در آن به عنوان مدیر تولید کار می‌کرد، یک جشنواره فلیم تازه برای اتریش بود؛ که اولین بار در سال ۱۹۹۳ با عنوان « » برگزار شد.
 در سال ۱۹۹۷ بیشتر بر ساخت فیلم تمرکز کرد. تولید فیلم کوتاه «تی ایکس ترانسفورم» که موفقیت بزرگی در جشنواره کسب کرد، یکی از آن‌ها بود. او همچنین دوباره به کار بر روی فیلم‌نامهٔ «روشن‌تر از ماه» بازگشت که کار ساختش در سال ۱۹۹۹ انجام شد و در سال ۲۰۰۰ به نمایش درآمد. پروژه بعدی او « » موفق‌ترین ساختهٔ او تا به امروز بود. این فیلم، که در سال ۲۰۰۱ به نمایش درآمد، سی و پنج جایزه از آن خود کرد، نامزد شد و در بیش از دویست فستیوال فیلم به نمایش درآمد. فیلم کوتاه بعدی او با نام « » نیز سی‌وشش جایزهٔ بین‌المللی را برد و در بیش از سیصد فستیوال فیلم به نمایش درآمد. پروژه‌های متعدد او در زمینهٔ چند رسانه‌ای به تاًسیس شرکت چک پوینت مدیا در سال ۲۰۰۱ انجامید که هم‌اکنون مدیر ارشد اجرایی آن است. در همان سال او به همراه چند فلیم‌ساز دیگر یک شرکت تولید فیلم نیز بنیان گذاشت که بر کار با فیلم‌سازان جوان تمرکز دارد.
 ویرجیل ویدریش در سال ۲۰۰۴ عضو هیئت داوران آرس الکترونیکا و تا سال ۲۰۰۷ رئیس انجمن کارگردانان اتریش بود. او همچنین عضو آکادمی فیلم اتریش است. از سال ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۰ در دانشگاه هنرهای کاربردی وین به عنوان استاد دانشگاه در گروه دیجیتال آرت مشغول تدریس بود و از ۲۰۱۰ در همان دانشگاه مدیر گروه رشتهٔ « » در مقطع کارشناسی ارشد است.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 برای فیلم «کپی شاپ» (۲۰۰۱):
 
 
 
 
 
 
 برای «فیلم دور تند» (۲۰۰۳):
 
 
 
 
 برای فیلم «خط بازگشت» (۲۰۱۵):
 
 
 برای فیلم « » (۲۰۱۶):
 برای «گردش در وین روی یک میز» (۲۰۱۶):
 
 
 
 
 برای شرکت چک پوینت مدیا:
{"title": "ویرجیل ویدریش", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%88%DB%8C%D8%B1%D8%AC%DB%8C%D9%84_%D9%88%DB%8C%D8%AF%D8%B1%DB%8C%D8%B4&oldid=33839454", "language": "fa"}