یا ((به : )، ، به معنای «روح‌کش»؛ (به : )) تغییر کاربردی‌ای بر وانت‌ها بود تا آن‌ها را تبدیل به سیار کنند. در طی ، آلمان نازی از وانت‌های گاز در ابعاد بزرگ به عنوان روشی برای گروه‌های مختلفی از مردم از جمله ، ، ازکارافتادگان، و در کشورهایی چون ، ، و بهره می‌گرفت. 
 بهره‌گیری آلمان نازی از وانت‌های گاز برای کشتار یهودیان و دیگر مردمان در طی ریشه در در ۱۹۳۹ داشت. به «مؤسسه صنعتی جرم‌یابی» ("Kriminaltechnisches Institut der Sicherheitspolizei"، به شکل کوتاه KTI) از دستور داده شده بود تا روشی مناسب برای کشتار پیدا کند و این مؤسسه نیز کشتن توسط گاز را پیشنهاد داد. در اکتبر ۱۹۳۹، نازی‌ها از این گاز برای کشتن زندانیان استفاده کرد؛ نخستیان قربانیان این روش یهودیان و لهستانی‌های آورده شده از مراکز مربوط به بیماران روانی بودند. به گفته شاهدان از دسامبر ۱۹۳۹ به بعد، اتاق‌های گاز متحرک برای کشتن زندانیان تیمارستان‌ها در ، ، و به کار گرفته می‌شدند. 
 در روش کشتار با وانت، زندانیان در محفظه ای در پشت وانت قرار می‌گرفتند. محفظه به خوبی عایق‌بندی شده بود تا گاز از آن بیرون نرود. سپس گازهای ناشی از توسط لوله ای از اگزوز به درون اتاقک هدایت می‌شدند تا قربانیان را خفه کنند. بیشترین استفاده از این وانت‌ها را تا پیش از ساخت اتاق‌های گاز داشت. 
 در آلمان نازی، این روش اما در نهایت جای خود را به دارای ظرفیت بالاتر داد. این تغییر رویکرد ۲ دلیل اصلی داشت:
{"title": "وانت گاز", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%88%D8%A7%D9%86%D8%AA_%DA%AF%D8%A7%D8%B2&oldid=29604786", "language": "fa"}