(William Beverley) (۱۶۹۶ – ۱۷۵۶ میلادی)، ، کارمند دولت، و زمین‌دار در بود. بورلی که متولد ویرجینیا بود –پسر مزرعه‌دار و مورخ رابرت بورلی جونیور (حدود ۱۶۶۷ – ۱۷۲۲ میلادی) و همسرش ارسولا بایرد بورلی (۱۶۸۱–۱۶۹۸)– از نظر قرابت خونی به دو خانواده مهم نسبت داشت. او برادرزاده پیتر بورلی (۱۶۶۸ – ۱۷۲۸ میلادی)، رئیس مجلس ایالتی ویرجینیا و نوه مزرعه‌دار ثروتمند ویرجینیا ویلیام بایرد یکم (۱۶۵۲ – ۱۷۰۴ میلادی) از مزرعه وستور بود. مادر بورلی مدت کوتاهی قبل از ۱۷امین زاد روز خود (زمانی که بورلی کودک نوپا بود) وفات کرد و بورلی به انگلستان فرستاده شد.
 پس از اتمام تحصیلات خود در انگلستان، وی حرفه عمومی خود را به عنوان منشی دادگاه (۱۷۱۶ – ۱۷۴۵ میلادی) آغاز نموده و همچنین از (۱۷۳۶ – ۱۷۳۸ میلادی) و شهرستان اسکس (۱۷۴۲ – ۱۷۴۹ میلادی) در مجلس ایالتی ویرجینیا [پیش از انقلاب] نمایندگی کرد. بورلی در ۱۷۵۰ میلادی در شورای فرماندار ویرجینیا نیز خدمت کرد.
 پس از مرگ پدرش در ۱۷۲۲ میلادی، او میراث هنگفتی در سراسر ویرجینیا به ارث برد و از آنها درآمدهای چون عایدات تولید و کرایه ۱۱۹ مستأجر به‌دست می‌آورد. مجتمعی که وی در مساحت ۱۱۸٬۹۴۱ آکر (۴۸۱٫۳۴ کیلومتر مربع) به‌نام بورلی مانور تراکت در شهرستان امروزی داشت، دیگران را نیز تشویق نمود تا زیستگاه‌ها را بیشتر به سمت غرب در توسعه دهند. توماس فیرفاکس، ششمین لرد فیرفاکس کامرون به بورلی مأموریت سپرد تا در یک سفر اکتشافی با پیتر جفرسون برود و خط فیرفاکس را در گردنه شمالی مستعمره (Northern Neck Proprietary) ایجاد نماید.
 بورلی در ۱۶۹۶ میلادی متولد شد و تنها فرزند رابرت بورلی جونیور (حدود ۱۶۶۷ – ۱۷۲۲ میلادی) و همسرش ارسولا بایرد بورلی (۱۶۸۱ – ۱۶۹۸ میلادی) بود. رابرت بورلی جونیور از مزرعه بورلی پارک در ، یک مزرعه‌دار ثروتمند بود که در سفر اکتشافی «شوالیه‌های دارای اسب‌های نعل-طلایی» شرکت داشت و نخستین مورخ ویرجینیای استعماری بود که در ویرجینیا به‌دنیا آمده بود؛ او کتاب تاریخ ایالت فعلی ویرجینیا را در ۱۷۰۵ میلادی نوشت که نخستین کتاب تاریخ ویرجینیا دانسته می‌شود. عمومی ویلیام بورلی، پیتر (۱۶۶۸ – ۱۷۲۸ میلادی) رئیس مجلس ایالتی ویرجینیا بود. مادر وی که دختر ویلیام بایرد یکم (۱۶۵۲ – ۱۷۰۴ میلادی) و مری هورسماندن بایرد اهل مزرعه وستور بود، از روی محبت توسط خانواده‌اش به‌نام «دیوانه کوچک» یاد می‌شد. مادر وی مدت کوتاهی قبل از ۱۷امین زاد روز خود در ۳۱ اکتبر ۱۶۹۸ وفات کرد و در جیمزتاون به خاک سپرده شد. از طریق مادربزرگ پدری خود مارگارت بوید بورلی، ویلیام بورلی فرزند نوه نجیب‌زاده اسکاتلندی جیمز بوید، لرد بوید نهم بود (متوفی ۱۶۵۴). پس از مرگ مادرش، بورلی به انگلستان فرستاده شد و در آنجا آموزش دید.
 پس از اتمام تحصیلات در انگلستان، بورلی به ویرجینیا بازگشت نموده و حرفه عمومی خود را آغاز کرد. او برای ۲۹ سال (۱۷۱۶ – ۱۷۴۵ میلادی) منشی دادگاه شهرستان اسکس بود و در این زمان نخستین ساختمان دادگاه شهرستان اسکس در خانه بورلی به‌نام بلاندفیلد بود. بورلی همچنین از ۱۷۲۰ تا ۱۷۴۰ میلادی، قاضی شهرستان اسکس بود. او عضو مجلس ایالتی ویرجینیا در ویلیامزبرگ بود و از شهرستان اورنج (۱۷۳۶ – ۱۷۳۸ میلادی) و شهرستان اسکس (۱۷۴۲ – ۱۷۴۹ میلادی) نمایندگی می‌کرد. در جریان نخستین دوره خدمت به عنوان نماینده شهرستان اورنج، بورلی با رابرت گرین خدمت می‌کرد. او تا ۱۷۴۷ میلادی با جیمز گانیت از شهرستان اسکس نمایندگی می‌کرد و پس از آن تا ۱۷۴۹ میلادی با ویلیام دینجرفیلد خدمت کرد. انتصاب بورلی در ۱۷۴۱ میلادی به عنوان ستوان و مسئول شبه‌نظامیان شهرستان آگاستا، در ۳ نوامبر ۱۷۴۱ میلادی توسط دادگاه شهرستان اورنج تأیید شد. در ۱۷۵۰ میلادی، وی در شورای فرماندار ویرجینیا، شورای که به عنوان مجلس علیای قانون‌گذاری مستعمره ویرجینیا عمل می‌کرد، انتخاب گردیده و جایگزین جان کاستیس چهارم (پدر شوهر مارتا دندریج کاستیس) شد. انتصاب بورلی در شورای فرماندار، آرزوی را برآورده ساخت که پدرش نتوانسته بود به آن دست یابد.
 بورلی پس از مرگ پدر خود در ۱۷۲۲ میلادی، ملک بزرگی را به ارث برد و پس از آن به سفته‌بازی در زمین ادامه داد. او از تولید تنباکو و کرایه دهقانان اجاره‌ای درآمد به‌دست می‌آورد. هرچند تا ۱۷۴۵ میلادی، زمین‌های بورلی ۵۷ بشکه (حدود ۲۶٬۰۰۰ کیلوگرام) تنباکو تولید کرد، اما عاید ۱۱۹ دهقان اجاره‌ای وی در شهرستان‌های کارولین، کالپپر، اورنج و پادشاه و ملکه به مراتب سودآور تر بود. 
 بورلی پس از اینکه در حوالی ۱۷۲۵ میلادی با الیزابت بلاند ازدواج نمود در بلاندفیلد زندگی می‌کرد، قطعه زمینی به مساحت ۳٬۴۵۰ آکر (۱۴٫۰ کیلومتر مربع)، واقع در امتداد رودخانه راپاهانوک در حوزه اسقفی سنت آن در شهرستان اسکس که پس از نام خانوادگی همسرش آنرا نام‌گذاری نموده بود. بلاندفیلد به عنوان بخشی از قطعه زمین ۱۰۰٬۰۰۰ آکر (۴۰۰ کیلومتر مربع)، از طریق حق انحصاری به پدربزرگ وی رابرت بورلی سینیور در ۱۶۸۳ میلادی اعطاء گردیده بود. ساخت و ساز نخستین عمارت بورلی در بلاندفیلد که به سبک جورجیا بود (و حالا دیگر وجود ندارد) احتمالاً در حدود ۱۷۵۰ میلادی آغاز گردید. بلاندفیلد دارای اسکله‌های بود که روی رود راپاهانوک تأسیس شده بود و از آن برای حمل و نقل محموله تنباکوی مزرعه به سراسر اقیانوس‌اطلس استفاده می‌شد.
 علاوه بر کشاورزی و اجاره زمین، بورلی درآمدهای دیگری از فروش زمین در ویرجینیای غربی نیز به‌دست می‌آورد. سهل شدن قوانین سختگیرانه زمین از سوی حکومت استعماری ویرجینیا، به وی این امکان را داد تا بنابر شرایط خود با کسانی که در زمین‌های او ساکن می‌شوند، قرارداد ببند و او در نخست فروش زمین‌های را در دره شناندوآه آغاز کرد. در ۶ سپتامبر ۱۷۳۶، بورلی، جان و ریچارد راندولف و جان رابنسون، از سوی تاج و تخت بریتانیا قطعه زمینی به مساحت ۱۱۸٬۹۴۱ (۴۸۱٫۳۴ کیلومتر مربع) در منطقه سرآب رودخانه ساوت فورک شناندوآه در شهرستان امروزی آگاستا، به‌طور انحصاری دریافت کردند. در ۱۶ سپتامبر، راندولف‌ها و رابنسون مالکیت کامل این قطعه زمین را به بورلی انتقال دادند و او برنامه نقشه‌برداری و فروش آنرا ترتیب داد؛ این قطعه زمین که به بورلی مانور معروف گردید، باعث شد تا توسعه مسکن به‌سوی غرب رشته‌کوه‌های بلو ریج تشویق گردد. او جیمز پاتون، ملوان یک کشتی از الوستر را موظف نمود تا مهاجرین ایرلندی و اسکاتلندی-ایرلندی را استخدام نماید تا آنها زمین‌های شهرستان آگاستای وی را خریداری نموده و در آنجا ساکن شوند. در ۸ اوت ۱۷۳۷، بورلی به پاتون نوشت، «من خیلی خرسند خواهم شد، اگر شما بتوانید تعداد کافی خانواده‌ها را وارد کنید تا این زمین‌ها را به قیمت مناسب از دست ما بگیرند، هرچند برخی‌ها خانواده‌های از پنسیلوانیا را ذکر می‌کنند، اما خانواده‌های از ایرلند هم عیبی ندارد». در ۱۷۳۸ میلادی، او به جان لوئیس اهل ایرلند شمالی، پدر توماس لوئیس، صلاحیت داد تا زمین وی در شهرستان آگاستا را نشان داده و به فروش برساند، وی همچنین ده سال بعد زمینی را در استنتون برای ساخت ساختمان شهرستان آگاستا اهدا کرد. 
 در ۱۷۴۳ میلادی، بورلی درخواست نمود تا یک قطعه زمین اعطایی به مساحت ۲۰٬۰۰۰ آکر (۸۱ کیلومتر مربع) واقع در گردنه شمالی مستعمره (Northern Neck Proprietary) در میان رودهای شناندوآه و ساوت برانچ پوتوماک، از توماس فیرفاکس، ششمین لرد فیرفاکس کامرون دریافت نماید، وی برنامه داشت تا در این زمین اسب و چهارپا پرورش داده و زمین واقع در گردنه شمالی را میان مستاجران توزیع نماید. او و دیگران از جمله جان رابنسون و پدر وی (که نیز، جان نام داشت) مقدار ۱۰۰٬۰۰۰ آکر (۴۰۰ کیلومتر مربع) زمین را در ۱۷۴۵ میلادی در رود گرینبرایر به هدف سفته‌بازی و مسکن سازی خریداری نمودند. فروشات زمین بورلی در ۱۷۴۴ میلادی به‌طور کل ۴۲٬۱۱۹ آکر (۱۷۰٫۴۵ کیلومتر مربع) زمین شده و در زمان مرگ خود در ۱۷۵۶ میلادی، او ۸۰٬۴۵۵ آکر (۳۲۵٫۵۹ کیلومتر مربع) زمین به فروش رسانده و ۲٬۶۴۷ پوند سود به‌دست آورده بود.
 طبق وصیت‌نامه ۱۷۵۶ وی، بورلی در شهرستان‌های اسکس، جزیره وایت، پادشاه و ملکه و پرنس ویلیام زمین داشت؛ ۱۴٬۱۷۴ آکر (۵۷٫۳۶ کیلومتر مربع) در شهرستان کارولین، از جمله مالکیت‌های پومازینو و بورلی چاس و قطعات زمین در پورت رویال؛ یک قطعه زمین به مساحت ۴٬۰۰۰ آکر (۱۶ کیلومتر مربع) که معروف به ایلکوود بود در شهرستان کالپپر و چندین قطعه زمین دیگر در شهرک‌های فالوث و فردریکزبرگ. طبق مورخ ترک مک‌کلسکی، زمین‌های بخششی به بورلی از طریق شورای فرماندار به نمایندگی از تاج و تخت بریتانیا، «بازتابی بود از اینکه شورای فرمانداری هم از ارتباطات وی با افراد نخبه و هم از توانایی‌های رهبری که از خود نشان داده بود، قدردانی نمود». 
 بورلی مالک میکده‌ای در ساختمان بخشداری شهرستان کارولین بود و آنرا مدیریت می‌کرد، او همچنین با هند غربی تجارت داشت. او در ۱۷۳۹ میلادی به یک بازرگان اهل باربادوس نوشت، «من در وضعیت خوبی قرار دارم و می‌توانم سیاه‌پوست، نوشیدنی رم، شکر و ملاس (شیره قند) بفروشم [همین‌طور نوشته شده‌است]». بورلی در ورجینیا نمک باربادوسی می‌فروخت و ذرت را از ویرجینیا به باربادوس می‌فرستاد. یک موجودی جزئی از ملک وی در ۱۷۴۵ میلادی شامل ۶۵ برده از چهار مزرعه، چهارپا، خوک، گوسفند و اسب بود. در ۱۷۶۳ میلادی، پسر بورلی به‌نام رابرت گزارش داد که ملک پدر وی «حدود ۱۸۰ پوند، پس از کسر تمامی هزینه‌های مزرعه» مفاد به‌دست‌آورد.
 در ۱۷۴۶ میلادی، به بورلی از سوی توماس فیرفاکس، لرد فیرفاکس ششم کامرون وظیفه سپرده شد تا به نمایندگی از وی در یک سفر اکتشافی با پیتر جفرسون (پدر توماس جفرسون) در ویرجینیای غربی شرکت نموده و خط فیرفاکس در گردنه شمالی مستعمره (Northern Neck Proprietary) را نشانی نماید، همچنین از کار جفرسون و دیگر نقشه‌برادرها نظارت به عمل آورد. سال بعدی، او و سایر شرکت‌کنندگان در سفر اکتشافی خط فیرفاکس دوباره در مزرعه توکاهوی جفرسون گردهم آمدند تا نقشه گردنه شمالی مستعمره را ترتیب دهند (نقشه‌ای که به نقشه فرای-جفرسون معروف شد). 
 بورلی در حدود ۱۷۲۵ میلادی با الیزابت بلاند (متولد ۲۶ مه ۱۷۰۶) ازدواج کرد. الیزابت دختر ریچارد بلاند و الیزابت راندولف بلاند اهل جوردون پاینت و خواهر دولت‌مرد ریچارد بلاند بود. بورلی و همسر وی چهار فرزند داشتند: یک پسر و چهار دختر – رابرد بورلی (۱۷۴۰ – ۱۸۰۰ میلادی)، الیزابت بورلی میلز، ارسولا بورلی فیتزهاگ و آن بورلی. بورلی به‌طور فعال در آموزش فرزندان خود سهم داشت و در ۱۷۵۰ میلادی به انگلستان سفر کرد تا پسر خود، خواهرزاده‌اش رابرت منفورد سوم و یک مرد جوان دیگر را در مدرسه دستور زبان ویکفیلد وارد نماید. 
 سه فرزند بورلی ازدواج کردند و همسران آنها از خانواده‌های مهم ویرجینیا بود. رابرت با ماریا کارتر، دختر لاندون کارتر و ماریا بیرد کارتر اهل سابین هال، شهرستان ریچموند، ازدواج کرد. الیزابت با جیمز میلز که در هابز هول تاجر بود و ارسولا با ویلیام فیتزهاگ ازدواج کردند. آن تا زمان مرگ بورلی در ۱۷۵۶ میلادی، هنوز ازدواج نکرده بود.
{"title": "ویلیام بورلی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%88%DB%8C%D9%84%DB%8C%D8%A7%D9%85_%D8%A8%D9%88%D8%B1%D9%84%DB%8C&oldid=34554986", "language": "fa"}