(به : Валерий Алексеевич Легасов) (زاده ۱ سپتامبر ۱۹۳۶–درگذشته۲۷ آوریل ۱۹۸۸) ، و اولین نایب‌رئیس مؤسسهٔ انرژی بود. عمدهٔ شهرت او به دلیل خدماتش در جریان در سال ۱۹۸۶ است. 
 لگاسف دانشمند انرژی اتمی نبود و تخصصی در رآکتورهای اتمی نداشت، بلکه یک متخصص پرتو-شیمی بود. 
 لگاسف در زمان وقوع در ۲۶ آوریل ۱۹۸۶، معاون اول مؤسسهٔ بود. والری لُگاسف در به همراه یکی از مقام‌های به نام ، رئیس اداره کل سوخت و انرژی و مسئول کنترل شرایط و پیامدهای بعد از انفجار بود. خدمات ارزندهٔ او در پی بود که باعث شد این فاجعه سرانجام کنترل شود. هر چند در آخر هر دوی آنها تحت تأثیر مبتلا به شدند.
 او همواره در مورد پیامدهای حادثه به مطبوعات و مردم گوشزد می‌کرد و خواستار تخلیه شهرهای نزدیک نیروگاه و پاکسازی و زمین اطراف بود. او هم‌چنین مطالعه‌های فراوانی در مورد چگونگی دفع انجام داد.
 به او بعد از پی بردن به نواقص که با راکتور ار.بی.ام.کی. کار می‌کردند و سایر اطلاعات در مورد فاجعهٔ چرنوبیل اجازه صحبت کردن (مخصوصاً در ) داده نشد تا اعتبار و قدرت به خطر نیفتد. لُگاسف نیز بعد از ۲ سال ذخیره این اطلاعات، اعترافاتش را به‌صورت نوار ضبط و در خارج از خانه مخفی کرد و سپس خود را به .
 
والری لگاسف در مصاحبه‌ای طولانی با «یوری شرباک» (Iurii Shcherbak) نویسندهٔ اوکراینی، با لحنی که آشکارا لحن یک نیروی عمیقاً مخلص شوروی است می‌گوید: او در ساعت ۱:۲۳:۴۵ روز ۲۷ آوریل سال ۱۹۸۸ یعنی دقیقاً دو سال بعد از انفجار در ۲۶ آوریل ۱۹۸۶ (ساعت ۱:۲۳:۴۵) در خانه‌اش کرد.
 اگر او با خودکشی خود حقایق را به دست مردم جهان نرسانده بود، مقامات هرگز به ایرادهای راکتورهای ار.بی.ام. کی (RBMK) اعتراف نمی‌کردند و اصلاح و تعمیر نمی‌شدند.
 وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون ، ، ، و شده‌است.
 در مینی‌سریال که در سال ۲۰۱۹ از شبکه پخش شد، در نقش لگاسف ظاهر شد.
 مینی‌سریال در به تصویر کشیدن واقعه چرنوبیل و به ویژه پردازش شخصیت والری لگاسف تفاوت‌های مهمی با واقعیت رقم زده‌است. برخلاف ادعای کلیدی به هیچ وجه یک دانشمند منزوی و غیرسیاسی نبود و در پایان به خاطر بیداری سیاسی دست به نزد. او در واقع یکی از مخلص‌ترین چهره‌های دم‌ودستگاه علمی-فنی شوروی از لحاظ ایدئولوژیک به حساب می‌آمد و قائم‌مقام انستیتو کرچاتف (نهاد سازندهٔ رآکتور آر.بی.ام. کی) بود، که نه تنها محال بود هوای قهرمان‌بازی در سرش بیفتد بلکه در کل ماجرای مسئولیت سازمانی داشت و باید پاسخ‌گویی می‌کرد. او برخلاف ادعای هیچ تخصصی در نداشت و اصلاً دانشمند اتمی نبود، بلکه متخصص پرتو-شیمی بود. لگاسف یک نیروی ایدئولوژیک و متعهد به آرمان‌های بود و در واقعیت نه هیچ‌گاه بازداشت شد و نه اصولاً در هیچ‌یک از جلسات دادگاه چرنوبیل شرکت کرد. چرنوبیل او را به عنوان یک فیزیکدان تهی‌دست و بی‌خانواده در آپارتمانی کوچک و رقت‌انگیز به نمایش می‌کشد، در حالی‌که او به خاطر جایگاه مهم سیاسی-علمی‌اش یک زندگی بسیار سطح بالا داشت و همراه با همسرش و دخترش در زندگی خوشی را می‌گذراند. اصولاً کسی نمی‌توانست فکر تهدید لگاسف را به ذهن خود خطور دهد. او چنان در مورد حفظ وجههٔ حکومت شوروی و برنامهٔ هسته‌ای آن احساس مسئولیت می‌کرد که خودش برای ارائهٔ گزارش در وین داوطلب شد و این مأموریت را با بهترین نتیجه به سرانجام رساند: «اکتبر ۱۹۸۶ که به مسکو بازگشت مستقیم به انستیتو کرچاتف رفت، در طبقهٔ سوم به یکی از دوستانش برخورد و از شادی فریاد زد: "پیروزی! "».
{"title": "والری لگاسف", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%88%D8%A7%D9%84%D8%B1%DB%8C_%D9%84%DA%AF%D8%A7%D8%B3%D9%81&oldid=34004316", "language": "fa"}