( : ؛ ‏ ۲۹ ژوئیهٔ ۱۸۱۷ – ۲۶ اکتبر ۱۸۶۸) ، و اهل بود. او در سال ۱۸۴۵، درسنامه جامع و مشهور خود را به نام «آسیب‌شناسی و درمان بیماری‌های روانی» (Die Pathologie und Therapie der psychischen Krankheiten) منتشر کرد. 
 ویلهلم از شاگردان در بود. او در دههٔ ۱۸۵۰ به رفت و در آنجا رئیس دانشگاه پزشکی و پزشک شخصی شد. وی در سال ۱۸۵۴ به آلمان بازگشت و استاد رشتهٔ پزشکی در شد. ویلهلم سپس در سال ۱۸۶۵ به رفت و جانشین به‌عنوان رئیس شد. در سال ۱۸۶۸ او را به‌عنوان یکی از اعضای خارجی خود پذیرفت.
 «نشانهٔ گریزینگر» در پزشکی نامش را از این پزشک آلمانی می‌گیرد که به و به علت عفونی «سیاه‌رگ بیرون‌دهندهٔ ماستوئید» و سینوس سیگموئید گفته می‌شود.
{"title": "ویلهلم گریزینگر", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%88%DB%8C%D9%84%D9%87%D9%84%D9%85_%DA%AF%D8%B1%DB%8C%D8%B2%DB%8C%D9%86%DA%AF%D8%B1&oldid=34047771", "language": "fa"}