(به ایتالیایی: Pagliacci؛ به معنی «دلقک‌ها») یک است که در یک پیش گفتار و با دو عمل با موسیقی و لیبرتویی از اجرا می‌شود. این تنها اپرای این است که هنوز هم به‌طور گسترده اجرا می‌شود. شرکت‌های اپرایی غالباً را با توسط به روی صحنه برده‌اند.
 برای نخستین بار در در میلان در ۲۱ مه ۱۸۹۲ به سرپرستی ، با حضور در نقش ندا، در نقش کانیو، در نقش تونیو و در نقش سیلویو به نمایش درآمد. بلافاصله پس از اکران ایتالیایی در سال ۱۸۹۳ در نقش ندا را بازی کرد و در ۱۵ ژوئن ۱۸۹۳ نیز با بازی در نقش کانیو در نیویورک ارائه شد.
 در حدود سال ۱۸۹۰، هنگامی که نمایش پیترو ماسکانی برای اولین بار به نمایش درآمد، لئونکاوالو آهنگساز کمترشناخته‌شده‌ای بود. او پس از دیدن موفقیت ماسکانی، تصمیم گرفت که در پاسخ اپرا بنویسد: یک عمل ساخته شده در سبک .
 لئونکاوالو نوشت که داستان را بر اساس یک حادثه از کودکی خود بنا نهاد: قتلی در سال ۱۸۶۵، قربانی آن خدمتکار خانواده لئونکاوالو به نام گائتانو اسکاولو بود. قاتل گائتانو دالساندرو با همدستی برادرش لوئیجی بود. این حادثه ناشی از مجموعه‌ای از عقده‌های عاشقانه شامل اسکاورلو، لوئیجی دالساندرو و یک دختر روستایی بود که هر دو مرد شیفته او بودند. پدر لئونکاوالو، قاضی و رئیس دادگاه تحقیقات جنایی بود.
 نویسنده فرانسوی، ، با اطلاع از طرح لیبرتو لئونکاوالو در ترجمه فرانسوی آن در سال ۱۸۹۴، فکر کرد که این با بازی درون نمایشنامه و دلقک قاتل همسرش شبیه نمایشنامه در سال ۱۸۸۷ است. مندس از لئونکاوالو به جرم شکایت کرد. آهنگساز نسبت به بازی مندس اظهار بی اطلاعی کرد. بعداً برخلاف اتهاماتی وارد شد که نمایش مندس شبیه بازی (۱۸۶۷) است. مندس دادخواست خود را رد کرد. با این حال، محقق گفته‌است که، چون لئونکاوالو دانشجوی برجسته فرهنگ فرانسه بود و از ۱۸۸۲ تا ۱۸۸۸ در زندگی می‌کرد، فرصت کافی برای مواجهه با آثار هنری و موسیقی جدید فرانسه را داشت. این شامل بازی مندس، نسخه دیگری از همسر تابارین ساخته پاول فریر، و تابارین، اپرایی ساخته امیل پسارد که براساس بازی فری ساخته شده بود. سانسون در مورد بسیاری از موارد تشابه بین نسخه‌های مندس، فریر و پسارد از داستان تابارین و پالیاچی توضیحاتی داده‌است و خاطرنشان کرد که لئونکاوالو عمداً هر نوع ارتباط بین اپرای خود و این آثار قبلی فرانسه را به حداقل می‌رساند.
 لئونکاوالو در اصل عنوان داستان خود را (دلقک) عنوان کرد. باریتون، ویکتور مورل، که به عنوان اولین تونیو انتخاب شد، از لئونکاوالو درخواست کرد عنوان را از حالت مفرد به جمع تغییر دهد.
{"title": "پالیاچی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%BE%D8%A7%D9%84%DB%8C%D8%A7%DA%86%DB%8C&oldid=34590269", "language": "fa"}