( : ؛ (زاده:۱۸ژانویه ۱۸۲۶ – درگذشته:۴ آوریل ۱۹۱۳) اصلاح‌طلب اجتماعی و بود. وی اولین کسی بود که در بازار کار در و تحقیق کرد. کتاب‌های او جزو منابع مهم تدریس اعضای انجمن نوبنیاد آمریکا بود. پیش از ورود فعال به و شکل‌دادن آژانس استخدامی خود برای زنان، جزو اولین زنان پیشگام، رهبری جنبش را بر عهده داشت. 
 بزرگترین دختر راشل روبل و ویلیام پنی از شهر بود، ویرجینیا پنی در ۱۸ ژانویه ۱۸۲۶ در یک خانواده برده دار متولد شد. پدرش عضو شورای شهر لوییویل بود و همچنین بانک لوییویل را تأسیس کرد. حداقل سه نفر از چهار برادرش نقش مهمی در زندگی بعدیش ایفا کردند:
 
 
 پنی در سال ۱۸۴۵ از مدرسه علوم دینی استوبنویل زنان که توسط کلیسای پروتستان در اداره می‌شد فارغ‌التحصیل گردید. او در و تحصیل کرد؛ به عنوان مدیر بخش زنان در آکادمی فان رنسلائر در خدمت کرد. در اواخر دهه ۱۸۵۰، به چندین شهر بزرگ ایالات متحده سفر کرد تا مشاغل زنان را بررسی نماید و از کتابخانه‌ها برای پیدا کردن اطلاعات در مورد زنان اروپایی استفاده می‌کرد. او در سال ۱۸۵۹ تا ۱۸۶۱ در زندگی کرد تا تحقیقات خود را کامل نماید و اولین نشریه را برای اینکه چه شغلی به روی زنان گشوده‌است و چه دستمزدی عایدشان می‌شود را منتشر کرد. پنی از یک روش تحقیق سیستماتیک برای مصاحبه با هزاران نفر از کارگران و کارفرمایان استفاده می‌کرد. او از مصاحبه‌های شخصی و همچنین پرسشنامه‌های استفاده می‌کرد و ۵۳۳ فهرست را در اولین نسخه کتاب خود منتشر نمود. کمپانی واکر ویز در آمریکا اولین کتاب پنی را در سال ۱۸۶۳ با تیتر جدید «استخدام زنان، دائرةالمعارف کار زنان» منتشر کرد که به‌طور گسترده‌ای در تحقیقات علمی و همچنین آثار ادبی عمومی مورد استقبال قرار گرفت. در ماه مه سال ۱۸۶۷، پنی در دومین کنفرانس انجمن حقوق برابر آمریکا (AERA) حضور پیدا کرد و در آن به عنوان نماینده کنتاکی در بین معاونان رئیس‌جمهور انتخاب شد. شهرت او برای کار و ایده‌هایش در مورد تا آن زمان به‌طور جدی در جامعه نهادینه شد و به مرجعی در شبکه جهانی فعالان کارگری برای زنان و نیز حقوق برابر برای همه تبدیل شد. او در فعالیت‌های اتحادیه، از جمله انجمن کارگران زن در نیویورک شرکت داشت و اعتراضات را برای حقوق و دستمزد زنان و شرایط زندگی بهتر سازمان داد. او یک آژانس استخدامی برای زنان تأسیس کرد و سخنرانی‌های عمومی را برای تشویق زنان به منظور کشف زمینه‌های مختلفی که می‌توانند کار کرده و درآمد داشته باشند ارائه داد. برای مدتی هم وی در خدمت کرد. دومین پنی، «فکرکردن و عمل» مجموعه‌ای از مقالات مربوط به مردان و زنان، کار و حقوق و دستمزدها را در سال ۱۸۶۹ منتشر کرد. این کتاب مجموعه‌ای از سخنرانی‌ها و مقالات خود وی بود که تجزیه و تحلیل اقتصادی بیشتری را در مورد وضعیت کارگران زن انجام داد و در اینجا او راه حل‌های خود را ارائه می‌دهد که به عنوان مبانی آموزشی در مدرسه اقتصاد دانان و نظریه پردازان اجتماعی قرار گرفت و در دهه‌های بعد نیز دنبال شد. وی از حقوق مالکیت متاهلان حمایت کرد و از ارزش استفاده زنان در حوزه خانگی نوشت هنگامی که بسیاری از نویسندگان به‌طور عمده در مورد مسائل اخلاقی زندگی خانوادگی سخن می‌گفتند. او در تلاش بود تا کتابش برای اصلاح طلبان اجتماعی، از جمله افرادی که در معرض آسیب‌های اجتماعی قرار می‌گرفتند، و کسانی که برای ، قانونگذاران ایالتی و فدرال می‌کردند مورد استفاده قرار گیرد. در بخشی از زندگی اش، پنی مدیریت یک بنیاد کاریابی در انجمن آمریکایی خانه کتاب مقدس که در بین خیابان سوم و چهارم و شهر نیویورک قرار داشت، سامان داد. او به عنوان بخشی از خدماتش مجموعه‌ای از سخنرانی‌های خود را که مربوط به مشاغل موجود در شهر برای زنان بود را ارائه کرد.
 پنی که در سال‌های ۱۸۷۰ در زندگی می‌کرد نوشت: «سلامتم خوب نیست، و توانم محدود است. » مبارزه برادرانش در مورد خانوادگی شان منجر به سال ۱۸۷۴ شد که طی آن، به دلایلی نامعلوم و ناشناخته، حکمی را علیه خواست او صادر نمود و پنی را به شهر تبعید کرد، او در دهه ۱۸۸۰ دریک در نزدیکی شهر از صحنه فعالیت خارج شد، حق طبع و چاپ کتاب‌هایش را از دست داد، برادرش ویلیام، یک دکتر و استاد در ، وی را به نیویورک نقل مکان داد. ویلیام که در بروکلین نیویورک زندگی می‌کرد، یک عمومی برای پنی در باز کرد. پنی هم در ادامه به بیمارستان دولتی منهتن در جزیره واردز، متعهد شد، جایی که ۲۰ سال بعد نیز در آنجا درگذشت.
{"title": "ویرجینیا پنی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%88%DB%8C%D8%B1%D8%AC%DB%8C%D9%86%DB%8C%D8%A7_%D9%BE%D9%86%DB%8C&oldid=34937466", "language": "fa"}