نام یکی از خاندان‌های آلمانی بود.
 در سدهٔ دوازدهم میلادی گروهی از نجیب‌زادگان به‌دنبال اسم خود، نام محل زاد و ولد خویش را نیز اضافه نموده و بدین ترتیب «اشتاوف» که بر روی ارتفاعات -در حوالی - قرار دارد منشأ ظهور این سلسله شد. مجبور شد با این گروه متحد شود و بالاجبار دختر خود را به‌همسری درآورد. این ازدواج به‌اهمیت و اعتبار «اشتاوفرها» افزود و چون پس از مرگ -برادر آگنس- که هیچ جانشین بلاواسطه‌ای از خود به جای نگذاشته بود، اختلاف بر سر تصاحب تاج و تخت شدت یافت. پس از درگیری یک سلسله جنگ‌های داخلی سرانجام در سال ( ) به‌سلطنت رسید. آخرین پادشاه این سلسله بود که در سال ( ) به‌تخت نشست و تا سال ( ) سلطنت کرد. اشتاوفرها بااستعدادترین و برجسته‌ترین سلاطین آلمان بودند و از تحولات فرهنگی زمان خود استقبال کردند. این دوران به‌عنوان دوره شکوفایی آلمان در ضبط شده و نام آن‌ها همواره مایه امیدواری مردم بوده‌است.
 مقالهٔ اصلی: پس از مرگ کنراد در سال ( )، ، معروف به به‌پادشاهی انتخاب شد. وی که از طرف مادری به نسبت می‌برد، در تحکیم روابط و اتحاد بین طوایف مدعی سلطنت در نقاط پراکنده آلمان، نقش عمده‌ای به عهده داشت. بارباروسا در سال ( ) نیز با که حاکم و بود، متحد شد و به‌طایفه مادری خود -ولف‌ها- سرزمین و موینسن.
 مقالهٔ اصلی: پسر ، پس از لشکرکشی پدرش به ایتالیا و تصرف بخشی از آن سرزمین، با دودمان پادشاهان متحد شد. در زمان قیصر هاینریش ششم دامنه امپراتوری او از و تا وسعت داشت.
 مقالهٔ اصلی: این پادشاه نابغه که از طرف مردم به لقب «اعجوبه زمان» ملقب شده بود، یکی از برگزیده‌ترین پادشاهان آلمانی-رومی قرون وسطا است. او تحصیلکرده‌ای بود دانشمند که به چندین زبان خارجی تسلط داشت. قیصر در تمام عمر علاقه و احترام خود را به دین آشکار می‌نمود در ضمن از تعقیب منافقان و مشرکان نیز کوتاهی نمی‌کرد.
 پس از مرگ فریدریش دوم، پایه‌های قدرت و شوکت سلطنت اشتاوفرها ابتدا در آلمان و سپس در ایتالیا درهم شکست. آخرین وارث بلاواسطه تاج و تخت این خاندان، در سال ( ) درگذشت.
{"title": "اشتاوفر", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%A7%D8%B4%D8%AA%D8%A7%D9%88%D9%81%D8%B1&oldid=34938342", "language": "fa"}