( : ); ( : Juliusz Karol Wilhelm Józef Rómmel) (۳ ژوئن ۱۸۸۱ – ۸ سپتامبر ۱۹۶۷) از فرماندهان نظامی بود.
 او که تحصیلات نظامی خود را در به انجام رسانده بود در به عنوان افسر در خدمت نمود و در ۱۹۱۷ به پیوست. در او با یک پیروزی قاطع در که بزرگترین نبرد بین قوای سواره‌نظام در قرن بیستم میلادی بود شهرت بسیار به دست آورد. در سال ۱۹۳۹ و هنگام یولیوس رومل فرماندهی دو سپاه را در دست داشت و عملکردش از بحث‌انگیزترین عملکردها در این دوره است. او توسط نیروهای آلمانی و به اردوگاه منتقل شد. پس از آزادی به لهستان بازگشت و فرمانده کل قوا گشت. از سال ۱۹۵۶ رومل با انجمن مبارزان دموکراسی و آزادی همکاری می‌نمود.
 هرچند که خانواده رومل خود را لهستانی دانسته و به زبان لهستانی سخن می‌گفتند اما خاندان آن‌ها یکی از قدیمی‌ترین خانواده‌های آلمانی در اروپای مرکزی است که ریشه آن به ماتیاس هاینریش فریهر فون رومل می‌رسد. او جزوی از جامعه بود و در سال ۱۳۳۲ میلادی دژی در نزدیکی واقع در داشت که برای یاری در نبرد با اهالی کافر به مهاجرت نمود.
 یولیوس رومل سال ۱۹۰۳ از مدرسه نظامی فارغ‌التحصیل گشت و خدمت در را آغاز نمود. در سال‌های ۱۹۰۴ و ۱۹۰۵ او در حضور داشت.
 در همراه با ارتش روسیه در نبردها حضور داشت و دو بار نیز زخمی گشت. در سال ۱۹۱۶ درجه را دریافت کرد و یک سال بعد با وقوع رومل در فرماندهی و هدایت سربازان لهستانی مسئولیت‌های متعددی داشت تا آنکه سال ۱۹۱۸ در به خدمت درآمد که رهبری هر دو در دست مارشال قرار داشت.
 رومل از ۳ نوامبر ۱۹۱۸ با درجه سرهنگی به خدمت ارتش لهستان درآمد و نخستین وظیفه او نظارت بر خلع سلاح قوای در بود. پس از آن او با کمک تجهیزات باقی مانده در ورشو واحدهای توپخانه را منظم نمود. با آغاز رومل از سال ۱۹۱۹ تا ۱۹۲۰ در نبردهای اطراف و تهاجم به لتونی که منجر به تصرف شد شرکت داشت. در سال ۱۹۲۰ فرماندهی به او سپرده شد و رومل را نیز به وجود آورد که ۳۰ اوت ۱۹۲۰ به یاری آن توانست در شکست سختی را تحمیل کند و ۴ هزار سرباز روس را منهدم نماید. این پیروزی که در بزرگترین نبرد سواره‌نظام قرن ۲۰ به دست آمد شهرت بسیاری را برای رومل ارمغان داشت. در سپتامبر ۱۹۲۰ رومل همراه با و در حضور داشت.
 با پایان جنگ، یولیوس رومل که یک نویسنده مشتاق به مسائل سیاسی و نظامی بود چندین کتاب داستان به علاوه چند مقاله و کتاب در مورد اتفاقات و تجربیات خویش در جنگ منتشر نمود. رومل مسئولیت‌های متعددی مانند را به عهده داشت و در سال ۱۹۲۸ به درجه سرلشکری رسید.
 در مارس ۱۹۳۹ میلادی رومل فرماندهی را به عهده گرفت. این سپاه در میانه طرح دفاعی لهستان قرار داشت و میان واحدهای جنوبی و شمالی را پر می‌کرد. او واحدهای تحت امرش را در نزدیکی مرز آلمان قرار داد که با آغاز جنگ در ۱ سپتامبر مشخص شد حرکت مهلکی بوده‌است زیرا که نبود موانع طبیعی باعث شد تا سپاه ووچ به راحتی مغلوب گردد و واحدهای آلمانی پیش از آنکه سربازان لهستانی بتوانند نقشی ایفا نمایند آن‌ها را محاصره کرده و از باقی ارتش لهستان جدا نمایند. به دلایلی که هنوز هم مشخص نشده‌است رومل و ستادش از سپاه ووچ جدا شده و به سمت ورشو حرکت کردند. آن‌ها در شب ۷–۸ سپتامبر به پایتخت رسیدند که در آنجا فرمانده کل قوا به رومل فرماندهی آنچه که به عنوان شناخته می‌شد را اعطا نمود. این سپاه شامل نیروهای دفاعی ورشو تحت فرماندهی و نیروهای واقع در تحت فرمان می‌گشت.
ریدز-اشمیگوی در دستور خود به رومل نوشته بود: «تا آنجا که مهمات و آذوقه به شما اجازه می‌دهد از شهر دفاع نمایید و تا آنجا که می‌توانید نیروهای دشمن را به خود مشغول کنید…».
 پیش از تسلیم شهر، رومل به اجازه تشکیل را داد که نطفه مقاومت زیر زمینی در لهستان را ایجاد نمود و سپس در ۲۷ سپتامبر مذاکرات با نیروهای آلمانی جهت تسلیم شهر را آغاز نمود.
 با تسلیم شهر، رومل به عنوان ادامه جنگ را در اردوگاه‌های اسرا گذراند تا آنکه در آوریل ۱۹۴۵ توسط نیروهای آمریکایی آزاد گشت. او که در به استقبال مواجه نشده بود به لهستان بازگشت و دستگاه تبلیغاتی رژیم کمونیستی او را یک قهرمان معرفی نمودند و مدال فضیلت نظامی را نیز دریافت نمود.
 او در سال ۱۹۴۷ از ارتش بازنشست شد و باقی حیات خویش را به نوشتن کتاب گذراند. رومل در ۸ سپتامبر ۱۹۶۷ فوت کرد و در ورشو دفن شد. عملکرد در جنگ جهانی دوم هنوز هم مورد بحث‌های جدی قرار دارد.
{"title": "یولیوس رومل", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%DB%8C%D9%88%D9%84%DB%8C%D9%88%D8%B3_%D8%B1%D9%88%D9%85%D9%84&oldid=31266153", "language": "fa"}