معروف به ، یکی از زیر نظر است.
 این تأسیسات، شامل ۶۰ واحد تولیدی است که کلیه تجهیزات آن حدود ۱۵۰۰۰ دستگاه است و در زمینی به مساحت ۶۰ هکتار بنا شده‌است. این سایت در مرکزیت چرخه قرار دارد. 
 پس از استخراج از معدن، با اسید آن را می‌شویند و محصول بدست آمده که نام دارد را به کارخانه می‌آورند تا آن را برای آماده کنند.
 تبدیل به ترکیبات دیگر اورانیوم یعنی و و مهم‌ترین فعالیتی است که در این کارخانه انجام می‌شود و غنی‌سازی اورانیوم جزو وظایف کارخانه نیست. تولید از نیز در این کارخانه صورت می‌گیرد. این گاز به عنوان یک ماده اصلی در صنایع شیمیایی کاربرد دارد.
 سپس را به می‌برند و در آن‌جا با عمل آن را غنی می‌کنند. را نیز به بخش دیگری از تأسیسات اصفهان می‌آورند و برای استفاده در برای تولید انرژی آماده می‌کنند.
 همچنین این کارخانه، قابلیت تولید دارد. از دیگر محصولات تأسیسات است. فلز زیرکونیوم علاوه بر کاربرد امور هسته‌ای، در مواردی چون ساخت وسایل جراحی و هواپیماسازی نیز کاربرد دارد. در طبیعت همواره در کنار زیرکونیوم، نیز وجود دارد که مزاحم انجام فعالیت‌هاست؛ از دیگر اقدامات مهم این بخش جداسازی این دو از یکدیگر است.
 طبق اعلام سازمان انرژی اتمی ایران در سال ۱۳۹۰:
 کار ساخت کارخانه اصفهان در سال ۱۳۷۲–۱۳۷۱ برای اجرای یکی از پروژه‌ها با انعقاد قراردادی با شرکت چینی آغاز شد. در طول مدت ۵ سال چینی‌ها ۱۰ درصد کار را انجام دادند و بعد از قطع یک جانبه قرارداد از سوی چین، در سال ۱۳۷۷ مقدمات انجام کار توسط ایران فراهم شد و از سال ۱۳۷۹ رسماً شروع به کار کرد.
{"title": "تأسیسات فرآوری اورانیوم اصفهان", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AA%D8%A3%D8%B3%DB%8C%D8%B3%D8%A7%D8%AA_%D9%81%D8%B1%D8%A2%D9%88%D8%B1%DB%8C_%D8%A7%D9%88%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C%D9%88%D9%85_%D8%A7%D8%B5%D9%81%D9%87%D8%A7%D9%86&oldid=31784137", "language": "fa"}