آهنگر سفیدکار، فلزکاری است که کارهای اتمام کار بر روی آهن و فولاد مانند پر کردن، روکش کاری، سوختن یا پرداخت را انجام می‌دهد. این اصطلاح همچنین به شخصی گفته می‌شود که با فلزات «سفید» یا رنگ روشن کار می‌کند و گاهی اوقات به عنوان مترادف قلع ساز استفاده می‌شود. 
 
اولین توصیف شناخته شده از آهنگر سفیدکار مربوط به سال ۱۶۸۶ است: سفیدکار به عنوان یک تخصص آهنگری در دهه ۱۷۰۰، زمانی که وقت بیشتری برای پر کردن و پرداخت برخی محصولات اختصاص داده شده، توسعه یافت. در سال ۱۸۳۶ تجارت توسط ایزاک تیلور توصیف شد: تجارت آهنگری شامل دو شاخه آهنگر سفیدکار و آهنگر سیاه کار است. ابتدا وسایل بزرگ و درشتی مانند نعل اسب، ، زنجیر، درهای آهنی برای گاوصندوق و غیره به دست می‌آید. آهنگر سفیدکار بخش‌های ظریف تر مانند قفل، کلید، ابزار نجاری و غیره تولید می‌کند. آهنگر سیاه کار قبل از اینکه آهن را در آتش دان که از زمین به ارتفاع مناسبی بالاتر است گذاشته و آن را نرم کند با آهن خود کار کمی انجام می‌دهد. جریان شدید هوا به مرکز آتشدان وارد می‌گردد، جایی که یک آتش ساخته شده از کوچک یا زغال‌سنگ خیس شده‌است تا باعث شود آنها گرمای شدیدتری ایجاد شود. او آهن خود را به درون این آتش فرو برده و با کار کردن روی آن، آن را به یک گرمای سفید رسانده. در آن حالت آهن به قدری نرم است که آهنگر قادر است با چند ضربه چکش به آن شکل دلخواهش را بدهد. سفیدکار نیز یک آتشدان دارد. اما در طول کار کمتر به آن وابسته است. چیزهایی که وی تولید می‌کند بسیار زیاد است، به طوری که تقریباً هر یک از این کارها توسط فردی متمایز انجام می‌شود: یک دسته از آهنگران محدود به ساخت قفل و کلید، مجموعه دیگری برای تهیه سوهان و سمباده، دسته دیگر نیز ابزار نجاری می‌سازند و غیره.
 مهارت اصلی دستی سفیدکار در پر کردن و تراشکاری (استفاده از ماشین تراش) می‌باشد. با استفاده از سوهان‌های مقطعی، سفیدکار می‌تواند به یک محصول آهن یا فولادی مسطح و یکدست برسد و اینجاست که افراد کم مهارت فقط ممکن است یک اثر محدب داشته باشند. برای موارد بسیار بزرگ، سفیدکار حتی ممکن است با استفاده از یک سوهان شناور دو نفره که داغ است، سوهان کشی کند. 
 جیمز وات در دهه ۱۷۶۰ هنگام کار بر روی آزمایشی خود، یک سفیدکار را به کار گرفت. اولین سیلندر توسط این سفیدکار با استفاده از آهن و لحیم چکش ساخته شده‌است. اگرچه این تکنیک ناکافی بود، اما هنگامی که این سفیدکار خیلی زود درگذشت پس از آنکه وات به جان روبوک نوشت که از از دست دادن «آهنگر سفیدکار» خود بسیار متأثر می‌باشد. 
 با ، به همان روشی که بسیاری از آهنگران در ساخت نعل اسب تخصص یافتند، بسیاری از سفید کاران مانند آهنگران سیاه کار به آهنگران لوریمر که رکاب و سگک و این قبیل چیزها را می‌سازند، تبدیل شدند.
{"title": "وایت اسمیت", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA_%D8%A7%D8%B3%D9%85%DB%8C%D8%AA&oldid=32814899", "language": "fa"}