(به : ) (ویلیام اوکامی، ویلیام اهل اوکام) و بود. او در سال در دهکده ، در در جنوب زاده شد. او به احتمال قوی شاگرد بود. اکام مدتی در به تدریس مشغول بود و در مبارزه‌ای که میان و در جریان بود، به طرفداری از برخاست و در نتیجه مغضوب کلیسا شد و ناچار شد، به حاکم پناه ببرد. در حقیقت دوره با اکام پایان می‌پذیرد.
 در آغاز دسامبر ، رهبر ، وارد شد؛ شهری که او را به آن جا احضار کرده بود تا در مورد حملات خود به تشکیلات پاپ در حمایت از فقر اهل پاسخ دهد. «به خواست چزنایی، اکام هم به بحث فقر علاقه نشان داد. در سال میکائیل چزنایی به همراه چندین نفر از جمله ویلیام اکام از آوینیون گریخت. در حالی که او و همراهانش به امپراتور پیوسته و به رفته بودند، پاپ این افراد را تکفیر کرد.»
 اکام از پیش‌گامان است. او حقیقت را در می‌دانست، نه در و علم را محصول و می‌دانست، نه تخیلات. اکام علم را یکسره از جدا کرد و کوشید علم را از چنگال کلیسا برهاند. مهم‌ترین أثر اکام در فرهنگ روشنفکری نوین به خاطر اصل ایجاز در توصیف و الگوسازی است.جمله معروف او (( احتمال صحیح بودن توضیح ساده تر ،بیشتر است )).این اصل با نام معروف است.
 ویلیام اُکام در سال ، که را فراگرفته بود، به علت بیماری درگذشت.
 
 ویلیام اوکام در سال 1287 در به دنیا آمد. اعتقاد بر این است که او سپس از سال 1309 تا 1321 در الهیات تحصیل کرد، اما در حالی که او تمام شرایط لازم برای مدرک کارشناسی ارشد در الهیات را تکمیل کرد، هرگز به مقام نائل نگردید. به همین دلیل، او عنوان افتخاری Venerabilis Inceptor یا «مبتدی ارجمند» را به دست آورد.
 در قرون وسطی، احکام الهیات پیتر لومبارد (1150) به یک اثر استاندارد الهیات تبدیل شده بود و بسیاری از علمای الهیات بلندپرواز، تفسیرهایی بر آن نوشتند. ویلیام اوکهام از جمله این مفسران علمی بود. با این حال، تفسیر ویلیام مورد استقبال همکارانش یا مقامات کلیسا قرار نگرفت. در سال 1324، تفسیر او توسط مجمع اسقف‌ها به‌عنوان غیرمتعارف محکوم شد، و او به آوینیون، فرانسه دستور داده شد تا در برابر دادگاه پاپ از خود دفاع کند. 
 دی دیدی دیگر، که اخیراً توسط ارائه شده است؛ اوکهام ابتدا در آوینیون به عنوان استاد فلسفه در مدرسه فرانسیسکن منصوب شد و مشکلات انضباطی او هنوز تا سال 1327 آغاز نشده بود. به طور کلی اعتقاد بر این است که این اتهامات توسط جان لوترل صدراعظم آکسفورد وضع شده است. وزیر کل فرانسیسکن، مایکل اف سزنا، به آوینیون احضار شده بود تا به اتهامات بدعت پاسخ دهد. از یک کمیسیون الهیات خواسته شده بود که تفاسیر او را بررسی کنند، و در همین حین بود که ویلیام اوکهام خود را درگیر بحث متفاوتی کرد. از ویلیام خواسته بود تا استدلال‌های پیرامون فقر حواری را بررسی کند. فرانسیسکن ها بر این باور بودند که عیسی و حواریونش هیچ ملکی به صورت فردی یا مشترک ندارند، و قانون فرانسیس قدیس به اعضای نظم دستور می داد که از این رویه پیروی کنند. این باعث شد که آنها با پاپ جان بیست و دوم درگیری داشته باشند.
 به دلیل حمله پاپ به حکومت فرانسیس قدیس، ویلیام اوکهام، مایکل اف سزنا و دیگر فرانسیسکن های برجسته در 26 مه 1328 از آوینیون گریختند و در نهایت به دربار امپراتور روم مقدس لویی چهارم باواریا پناه بردند. نتیجه آن شد که ایشان درگیر اختلاف با پاپ شدند و از ویلیام حمایت کردند. ویلیام پس از مطالعه آثار جان بیست و دوم و اظهارات قبلی پاپ، با وزیر کل موافقت کرد. ویلیام در ازای پشتیبانی و حمایت، رساله‌هایی نوشت که از امپراتور لوئیس برای داشتن کنترل عالی بر کلیسا و دولت در امپراتوری مقدس روم دفاع می‌کرد. «در 6 ژوئن 1328، ویلیام رسماً به دلیل ترک بدون اجازه آوینیون تکفیر شد. فلسفه ویلیام اوکام هرگز رسماً به عنوان بدعت محکوم نشد. 
 او بخش عمده ای از باقیمانده عمر خود را صرف نوشتن در مورد مسائل سیاسی، از جمله اختیارات نسبی و حقوق قدرت های معنوی و دنیوی کرد. پس از مرگ مایکل سزنا در سال 1342، ویلیام رهبر گروه کوچک معترضان فرانسیسکن شد که با لویی چهارم در تبعید زندگی می کردند. ویلیام اوکام (پیش از شیوع طاعون) در 9 آوریل 1347 درگذشت.
{"title": "ویلیام اکام", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%88%DB%8C%D9%84%DB%8C%D8%A7%D9%85_%D8%A7%DA%A9%D8%A7%D9%85&oldid=34297340", "language": "fa"}