United States Army post in Washington, D.C. (به : ) یک پایگاه است که در نوک گرین لیف پوینت ، واقع در محل تلاقی و در واقع شده‌است. این پایگاه در غرب شبه جزیره قرار دارد و در ضلع جنوبی آن قرار دارد. در اصل «واشینگتن آرسنال» نام گذاری شده بود و بیش از ۲۰۰ سال یک پایگاه ارتش بود. 
 پایگاه به افتخار «ژنرال لسلی جی مک نایر» نامگذاری شده که در کشته شد.
 در مارس ۲۰۲۱ گزارش داد که مقام‌های رده بالا از جهت انتقام ترور راضی نبودند و در ژانویه ۲۰۲۱ (دی ۱۳۹۹) برای حمله به پایگاه نظامی «فورت مک‌نایر» در خاک آمریکا به سبک و قتل ژنرال بحث کردند. این گفتگو توسط شنود شد. پس از شنود، تدابیر امنیتی در اطرف پایگاه تشدید شد. 
 در ژانویه ۲۰۲۱ پس از شنود این گفتگو، ژنرال عمر جونز، فرمانده نیروهای نظامی در ایالت واشینگتن گفت که «تهدیدهای معتبر و ویژه» علیه پایگاه وجود دارد و یک نفر با شنا کردن در عرض «واشینگتن چنل» خود را به پایگاه نظامی رسانده بود. 
 پایگاه نظامی در سال ۱۷۹۱ تأسیس شد، در حدود ۱۱۰۰۰۰ متر مربع در نوک Greenleaf Point. وجود پایگاه را به عنوان یک سایت مهم جهت دفاع از پایتخت (واشینگتن، دی. سی) گنجانده‌است. در سال ۱۷۹۵، این سایت به یکی از دو اول ایالات متحده تبدیل شد. 
 ابتدا یک سایت را اشغال کرد و وسایل دفاعی پایگاه در سال ۱۷۹۴ ساخته شد. با این حال، پایگاه نتوانست را متوقف کند و بدین ترتیب در طول بسیاری از ساختمان‌های دولتی در واشینگتن دی سی سوزانده شد.
 سربازان باقیمانده ساختمان‌های زرادخانه را تخریب کردند اما امکانات از ۱۸۱۵ تا ۱۸۲۱ بازسازی شد، با هشت ساختمان در اطراف یک چهار ضلعی مرتب شده و پایگاه «واشینگتن آرسنال» نامگذاری شد. در اوایل دهه ۱۸۳۰، چهار هکتار از زمین‌های باتلاقی احیا و به زرادخانه اضافه شد و یک دیوار دریایی و ساختمان‌های اضافی ساخته شد. بین سال‌های ۱۸۲۵ و ۱۸۳۱، یک در زرادخانه با سه طبقه سلول، ساختمانهای اداری و یک کارخانه تولید کفش برای آموزش تجارت به زندانیان ساخته شد. در سال ۱۸۵۷، دولت فدرال زمین اضافی را برای این سایت خریداری کرد. 
 در طول جنگ داخلی، زنان در یک کارخانه مهمات سازی در آرسنال واشینگتن کار می‌کردند. بسیاری از زنان طبقه پایین - از جمله مهاجران ایرلندی - به ویژه پس از مرگ خویشاوندان مرد به دستمزد نیاز داشتند.
 در ۱۷ ژوئن ۱۸۶۴، کارتریج آتش بازی‌های بیرون از اتاق که زیر آفتاب مانده بود، روشن شد و منجر به کشته شدن بیست و یک زن شد، بسیاری از آنها با دامن‌های قابل احتراق سوختند. وزارت جنگ هزینه تشییع جنازه آنها را پرداخت کرد و رئیس‌جمهور وقت در مراسم تشییع جنازه شرکت کرد. بنای یادبودی در قبرستان کنگره یادبود این زنان است. به یاد بسیاری از قربانیان ایرلندی، وزیر امور خارجه ایرلند در مراسم گرامیداشت ۱۵۰ سالگرد در سال ۲۰۱۴، یک گل تاج گل به یادبود قبرستان کنگره گذاشت. 
 حدود ۹۰٪ از ساختمان‌های موجود تا سال ۱۹۰۸ ساخته یا بازسازی شده‌اند. در سال ۱۹۰۱، با ایجاد دانشکده جنگ ارتش، این پایگاه که اکنون پادگان واشینگتن نامیده می‌شود، به مرکز آموزش و آموزش افسران ارشد ارتش برای هدایت تعداد زیادی از نیروها تبدیل شد. اولین کلاسهای آن در سال ۱۹۰۴ در سالن روزولت انجام شد. 
 این پایگاه در ۱۹۴۸ به افتخار سرلشکر لزلی جی مک نایر، فرمانده نیروی زمینی ارتش در زمان که در طی عملیات کبرا در حوالی سن لوی فرانسه، در ۲۵ ژوئیه ۱۹۴۴ کشته شد، تغییر نام یافت. . فورت مک نایر از سال ۱۹۶۶ دفتر مرکزی منطقه نظامی واشینگتن است. 
 فورت مک نایر، بخشی از سالن مشترک پایگاه مایر – هندرسون، مقر فرماندهی ارتش در منطقه واشینگتن و خانه دانشگاه دفاع ملی و همچنین محل اقامت رسمی معاون ستاد ارتش ایالات متحده است.
{"title": "فورت مک‌نایر", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%81%D9%88%D8%B1%D8%AA_%D9%85%DA%A9%E2%80%8C%D9%86%D8%A7%DB%8C%D8%B1&oldid=32690677", "language": "fa"}