و به عنوان دو واژگان بسیاری از به ارث برده‌اند. بسیاری از این واژگانِ همانند شکل مشابه ای نیز دارند. ولی موضوع این مقاله تنها وام‌واژه‌هایی است که از فارسی به انگلیسی وارد شده‌اند. چه به گونه مستقیم و چه از راه یک یا چند زبان واسط.
 بسیاری از واژه‌های با ریشهٔ فارسی از راه‌های گوناگونی به انگلیسی راه پیدا کرده‌اند. برخی از آن‌ها مانند پردیس (paradise) در دوران پیوندهای فرهنگی میان ایرانیان و یونیان و رومیان باستان به زبان‌های و راه یافته و راه خود را تا انگلیسی ادامه داده‌اند. فارسی به عنوان زبان دوم بسیاری از زبان‌های دنیای مسلمان‌نشین را تحت تأثیر خود قرار داده و واژه‌های آن وارد جهان اسلام شده‌اند.
 تا تا اندازه زیادی برای جهانگردان انگلیسی‌زبان کشف نشده مانده بود. جاده‌های زمینی بازرگانی که ایران و اروپا را بهم پیوند می‌داد از سرزمین‌هایی نامهربان با بیگانگان می‌گذشت و این نکته ایران را از اروپا جدا نگاه می‌داشت. همچنین بازرگانی در بندرهای ایرانی نیز در اختیار محلی‌ها بود. در مقابل فعالیت بازرگانان متهور انگلیسی در بنادر شرق مدیترانه موجب شد تا برخی واژه‌های پیوسته با فرهنگ عثمانی راه خود را به زبان انگلیسی باز کنند. از همین رو بسیاری از واژه‌های این فهرست هرچند در اصل از فارسی‌اند ولی از راه زبان واسط به انگلیسی راه یافتند.
 بسیاری از واژه‌های فارسی-عربی هم به واسطهٔ در دوران در هند وارد انگلیسی شدند؛ زیرا فارسی زبان بین‌المللی هندوستان (پاکستان امروزین و شمال غربی هند امروزین) پیش از حکومت انگلیسی‌ها بود.
 برخی نیز در دوران پیوندهای فرهنگی مورها و مسیحیان در در درون (و در برخی موارد زبان انگلیسی) شدند و به همین چرایی از به عنوان زبان واسط عبور کرده‌اند.
 جهت اطمینان و مطالعه می‌توانید به مراجعه کنید.
 _in_/im و _a_/ab:
 از آ/اَ/ان
 توضیح: این پیشوند برای نفی به کار رفته، همراه با اسم و فعل استفاده می‌شود.
 ریشه: در زبان فارسیِ باستان، فارسی میانه و اوستایی به صورت a/an می‌باشد.
 نمونه: آکندن، اَنیران (غیر ایرانی)، آوردن، اَمُرداد (نامردنی، جاودان)
 _a_/ab:
 از اَبی
 توضیح: این پیشوند دیسهٔ کهن‌تر «بی» بوده که کاربردی نیز مانند آن دارد و به معنی «بدونِ» می‌باشد.
 ریشه: در زبان فارسیِ میانه، به‌صورت abi، در زبان فارسی باستان به صورت apaiy و در اوستایی به صورت
 apa می‌باشد.
 _apo:
 از اَپا
 توضیح: این پیشوند به معنی دور، دور از، بیرون از و از می‌باشد.
 ریشه: در زبان فارسی باستان و اوستایی به صورت apâ است.
 _api_/ apiy:
 از اَپی
 توضیح :این پیشوند به معنی روی، در، کنار، افزون بر و به سوی می‌باشد.
 ریشه :در زبان فارسی باستان و اوستایی به صورت
 api/apiyمی‌باشد.
 _ortho:
 از ارتا/اردا/ارد
 توضیح :این پیشوند به معنی راست، درست و مستقیم می‌باشد.
 ریشه :در زبان فارسی اوستایی به صورتǝrǝdua
می‌باشد.
 نمونه :اردیبهشت، اردستان، اردبیل، اردکان.
 _ex:
 شاید از اس/سُ/زُ
 توضیح :این پیشوند به معنی» بیرون «،» بیرون از «و
» از «می‌باشد.
 ریشه :در زبان فارسی میانه به صورت -us-, uz و
فارسی باستان به صورت ud می‌باشد و در فارسی نو
به صورت ه، ز ا، ز ز به جای مانده‌است.
 نمونه :زدودن، آزمایی، هزینه.
 _up_/above:
 از اَف
 توضیح :این پیشوند به معنی بر، بالا و روی می‌باشد.
 ریشه :در زبان فارسی اوستایی به صورت aiwi و
فارسی باستان به صورت abiy می‌باشد.
 نمونه :افسر (چیزی که بر سر می‌نهند)، افراشتن،
افزودن.
 _inter:
 از اندر
 توضیح :دیسه‌ای دیگر از《در》بوده و به معنی در،
بین، درون است ولی امروز به چم در میان یا بین به
کار می‌رود.
 ریشه :در زبان فارسی اوستایی به صورت antare و
فارسی باستان به صورت antar می‌باشد.
 _ambi:
 شاید از اوبا
 توضیح :این پیشوند به معنی هرد، و باهردو و…
می‌باشد.
 ریشه :در زبان فارسی باستان و اوستایی به صورت
 ubâ می‌باشد.
 _hypo:
 از اوپا
 توضیح :این پیشوند به معنی زیر و با می‌باشد.
 ریشه :در زبان فارسی باستان و اوستایی به صورت
 upāمی‌باشد.
 _Poly:
 از بُل
 توضیح :این پیشوند معنی پر و بسیار داد، ه ظاهراً
دیسه‌ای دیگر از پر می‌باشد.
 ریشه :در زبان فارسی میانه به صورتpurr، زبان
فارسی باستان به صورت paru و اوستایی به صورت
 parav/porou/pauruمی‌باشد.
 _Pre:
 از پار/پری/پیرار
 این پیشوند به معنی قبل و پیش در زمان را می‌دهد.
 مانند پارسال، پیرارسال، پریروز
 _Para:
 از پارا/پرا
 این پیشوند از زبان اوستایی گرفته شده.
مانند پاراهور، پراسو، پرآسه
 Post:
 از پَسا
 این پیشوند به معنی بعد (بعد از چیزی)
است.
 _Peri:
 از پیرا/پر
 توضیح :این پیشوند به معنی پیرامون (پیرامون
چیزی) است.
 ریشه :در زبان فارسی میانه به صورتpêrâ، زبان
فارسی باستان به صورت pariy و فارسی نو به
صورت -par-, pirâ می‌باشد.
 trans:
 از تَرا
 این پیشوند به معنی سرتاسر و از ورا (ورای چیزی) است و از زبان اوستایی گرفته شده‌است.
 homo:
 از هم/هن/ان
 ین پیشوند هم‌معنی، syn
 com, co, col, conدر زبان انگلیسی است.
 دیس کهنتر هم هن/ان می‌باشد. مانند (هم):همایش
هماور، د همنشی، ن همزما، ن همبس، ت همراه. مانند
(هن) :هنداختن هندسه مانند(ان) :اندازه، انباشتن
اندوختن.
 ic_وics_:
 از ایک
 این پسوند دیسه کهن تر از پسوند» ای «است.
مانند تاریک، نزدیک.
 
 == 
 ==
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 Babouche
 ریشه‌شناسی: از فارسی «پاپوش».
 Babul
 ریشه‌شناسی: فارسی گیاه «بابُل»، هم‌ریشه با سنسکریت babbula, babbla (درخت صمغ عربی). این درخت احتمالاً بومی سودان است اما از تا آسیا و هند گسترده شده.
 Badian
 ریشه‌شناسی: فرانسوی badiane، از فارسی گیاه «بادیان».
 Baghdad
 از فارسی میانه «بغداد»Bhagadad به معنای "هدیهٔ خداً.
 Bakhtiar
 ریشه‌شناسی: فارسی «بختیار» Bakhtyr، شاید از «بخت یار» به معنای «خوشبخت». عضوی از .
 Baksheesh
 از فارسی «بخشش» از فعل «بخشیدن». در انگلیسی به معنای انعام.
 Balaghat
 ریشه‌شناسی: شاید از هندی، از فارسی «بالاً (از فارسی میانه) + هندی gaht» گذشتن". فلات برفراز کوه‌ها.
 Baluchi
 ریشه‌شناسی: فارسی «بلوچ»، «بلوچی». از اقوام هندوایرانی که در ناحیهٔ بلوچستان زندگی می‌کنند.
 Baluchistan
 ریشه‌شناسی: ناحیه‌ای در آسیای غربی، از فارسی «بلوچستان». قالیچه‌ای با رنگ‌های تیره که توسط چادرنشینان بلوچی و سیستانی بافته می‌شود.
 Ban (title)
 فرماندار کرواسی، از صربو-کرواتی. «ارباب، فرماندار، حکمران»، از فارسی «بان».
 Bank
 ریشه‌شناسی:از بانک و هم‌معنی دیگر در فارسی بایگ.
 Barbican
 ممکن است از فارسی «خانه» یا «برج و بارو» باشد.
 Barsom
 ریشه‌شناسی: فارسی «بَرسم»، از فارسی میانه bursam، از اوستایی barsman. چوبی مقدس در آیین زرتشتی.
 Bas
 ریشه‌شناسی: هندی bas، از فارسی «بس» به معنای «کافی و اندازه».
 Bazaar
 از فارسی «بازار»، از فارسی میانه bahâ-zâr به معنای «جای قیمت».
 Bazigar
 ریشه‌شناسی: هندی bazigar، از فارسی «بازیگر». برای نامیدن چادرنشینان دوره‌گرد مسلمان در هند به کار می‌رود.
 Bedeguar
 ریشه‌شناسی: فرانسوی میانه bedegard، از فارسی «باداورد». نوعی گیاه.
 Begar
 ریشه‌شناسی: هندی begaar، از فارسی «بیکار».
 Begari
 بنگرید به بالا.
 Beige
 ریشه‌شناسی: فرانسوی، شاید از ایتالیایی پنبه bambagia، از لاتین میانه bambac-,bambax، از یونانی میانه bambak-,bambax، احتمالاً از واژه‌ای ترکی که اکنون پنبه pamuk می‌خوانند و احتمالاً با منشأ فارسی «پنبه». پارچه ساخته شده با پنبه با رنگ قهوه‌ای مایل به زرد خاکستری.
این واژه شاید هم از cam byses گرفته شده باشد (یونانی byssos لباس فاخر، bysses یا byses به نخ درجه یک می‌گفتند که لباس شاهزادگان پارسی بود) فارسی «کمبوجیه»، بابلی kam buzi، نام شاه ایران که به لباسش تعمیم داده شده.
 Belleric
 ریشه‌شناسی: فرانسوی، از عربی «بَلیلَج»، از فارسی گیاه « ». میوه‌ای از خانوادهٔ .
 Bellum
 ریشه‌شناسی: از فارسی «بَلَم»، قایق هشت‌نفره.
 Benami
 ریشه‌شناسی: هندی benaam، از فارسی «به نام» + «ـ ی».
 Bezoar
 از «پادزهر». که بیشتر در پزشکی و رنگ‌سازی شرقی کاربرد دارد.
 Bheesty
 ریشه‌شناسی: از فارسی «بهشتی». در هند: حمل‌کنندهٔ مخصوص آب برای خانه یا هنگ.
 Bhumidar
 ریشه‌شناسی: هندی bhumidar، از «بوم» زمین (از سنسکریت و ایرانی Bumi و فارسی باستان Bum) + «دار» (پسوند فارسی). در هند: زمیندار بزرگ.
 Bibi
ریشه‌شناسی: هندی bibi، از فارسی.
 Bildar
 ریشه‌شناسی: هندی beldar، از فارسی «بیل دار». در کاربرد حفار و حفرکننده.
 Biryani
 ریشه‌شناسی: هندی و اردو biryaan، از فارسی «بِریان». غذایی هندی مخلوطی از:گوشت یا ماهی، سبزیجات، برنج همراه با زعفران و زردچوبه.
 Bobachee
 ریشه‌شناسی: هندی babarchi، از فارسی «باورچی» آشپز مرد.
 Bombast
 ریشه‌شناسی:از فرانسوی میانه bombace، از لاتین میانه bombac-، از لاتین bombyc-، ابریشم و ، از یونانی bombyk-، ابریشم و جامهٔ ابریشمین؛ احتمالاً از ریشهٔ فارسی «پنبه».
 Borax
 ریشه‌شناسی: از فارسی «بوره».sodium borate.
 Bostanji
 ترکی bostanci، به معنای باغبان. از bostan از فارسی «بوستان»: «بو» عطر + «ستان» جایگاه. شغلی درباری در باغ‌های سلطنتی عثمانی.
 Bronze
 ریشه‌شناسی: شاید از فارسی فلز «برنج».
 Brinjal
 ریشه‌شناسی: از فارسی «بادنجان»، احتمالاً از سنسکریت vaatingana.
 Buckshee
 ریشه‌شناسی: هندی bakhsis، از فارسی «بخشش».
 Budmash
 ریشه‌شناسی: فارسی «بدمعاش»، «بد» (از فارسی میانه vat) + معاش (عربی). در هند به شخص بدسیرت و هرزه گویند.
 Bukshi
 ریشه‌شناسی: فارسی «بخشی» (بخشنده). در هند: مأمور پرداخت.
 Bulbul
 ریشه‌شناسی: از ریشهٔ ایرانی و گرفته‌شده از عربی. فارسی «بلبل».
 Bund
 ریشه‌شناسی: هندی band، از فارسی «بند». درهند: سدی برای جلوگیری از نفوذ آب.
 Bunder Boat
 ریشه‌شناسی: هندی bandar، از فارسی «بندر». قایق ساحلی در .
 Bundobust
 ریشه‌شناسی: هندی band-o-bast، از فارسی «بند و بست». در هند: مرتب یا تسویه کردن جزئیات.
 Burka
 ریشه‌شناسی: روسی، احتمالاً از buryi «قهوه‌ای تیره» (اسب). احتمالاً از ریشهٔ ترکی burقرمز روباهی؛ این واژه احتمالاً از فارسی گرفته شده «بور» (قهوه‌ای مایل به سرخ).
 Burkundaz
 ریشه‌شناسی: هندی barqandz، از فارسی «برق انداز». «برق» (عربی) + «انداز». یا پلیس هند در سدهٔ ۱۸ و ۱۹ میلادی.
 Buzkashi
 از فارسی «بز کشی».
 Caftan
 ریشه‌شناسی: روسی kaftan، از ترکی، از فارسی «خفتان». ردایی نظامی، تا و آستین‌های بسیار بلند و پرشده از پنبه یا ابریشم و یراق کمربندی رایج در اسلام.
 Cake
 از کاک(kaak) در پارسی باستان.
 Calabash
 احتمالاً از فارسی «خربزه».
 Calean
 ریشه‌شناسی: از فارسی «قلیان».
 Calender
 ریشه‌شناسی: فارسی «قلندر»، از عربی، از فارسی kalandar(کلندر؟) انسان ژولیده، یکی از فرقه‌های صوفیه که درویشانه زندگی می‌کردند.
 Camaca
 ریشه‌شناسی: انگلیسی میانه، از فرانسوی میانه camocas یا لاتین میانه camoca، از عربی «کمخا، از فارسی» کَمخا پارچه‌ای منقش از ابریشم یا موی شتر.
 Cambodia
 فارسی باستان Kabujia. فارسی «کمبوجیه». نام کشور کامبوج بنگرید به Kamboh.
 Candy
 از عربی «قندی»، از فارسی «قند».
 Carafe
 از عربی «قرافه»، «پاشیدن»، از فارسی «قرابه».
 Caravan
 ریشه‌شناسی: ایتالیایی caravana, carovana، از فارسی «کاروان».
 Caravansary
 ریشه‌شناسی: فارسی "کاروانسراً.
 Carcass
 ریشه‌شناسی: فرانسوی میانهcarcasse، از فرانسوی باستان carcois، شاید از carquois, carquais به معنای ، از تغییر tarquais، از لاتین میانه tarcasius، از عربی «ترکَش»، از فارسی «ترکش». از تیر (از فارسی باستان tigra «نوک‌تیز») + -کش (از «کشیدن»، از اوستایی karsh-).
 Carcoon
 ریشه‌شناسی: هندی kaarkun، از فارسی «کارکُن». در هند: دفتردار، منشی.
 Cash
 ریشه‌شناسی: از سنسکریت karsa، واحدی در وزن طلا و نقره، هم‌ریشه با فارسی باستان karsha-، هخامنشی.
 Cassock
 ریشه‌شناسی: فرانسوی میانه casaque، از فارسی «کژاکند» (قزاگند). «کژ» (کج) ابریشم کم بها + «آگند» (از آکندن: پر کردن). لباسی که درون آن را با ابریشم و پنبه پر می‌کردند.
 Caviar
 از فرانسوی caviar، از ایتالیایی یا ترکی وارد انگلیسی شده، از فارسی «چاو-دار» به معنی «تکه‌ای از قدرت». به دلیل اینکه ایرانیان باستان کاملاً از خواص مفید و نیروبخش آن آگاه بوده‌اند. 
 Ceterach
 لاتین میانه ceterah، از «شیطرگ»، فارسی «شاه تره». گیاهی از خانوادهٔ سرخس.
 Chador
 هندی caddar، از فارسی «چادر». پوشش رایج میان بانوان مسلمان و هندو، به ویژه در ایران و هند.
 Chakar
 هندی chakor، از فارسی «چاکِر». در هند: خادم و نوکر خانه و دفتر.
 Chakari
 «چاکری». در هند: خادم خانگی و عمومی.
 Chakdar
 از پنجابی chakdar، از chak(«حق تصدی» از سنسکریت cakra) + «دار». در هند: مالک دارای زمین‌های اجاره‌ای و برزگران.
 Chalaza
 اسلاوی باستان zledica «باران منجمد»، فارسی «ژاله» (در معنای تگرگ).
 Chappow
 فارسی «چپاو» یا «چپاول».
Charka
 هندی carkha، از فارسی «چرخه». چرخ (از فارسی میانه chark، اوستایی chaxra-، سنسکریت cakra). دستگاهی که در هند برای ریسیدن پنبه استفاده می‌کنند.
 Charpoy
 از فارسی «چارپای». رختخواب طنابی در هند.
 Chawbuck
 هندی cabuk، از فارسی «چابک». در هند: تازیانهٔ بزرگ.
 chemical
 از فارسی «کیمیا»
 Cheque
 از فارسی «چِک». ایرانیان برای نخستین بار چک را اختراع کردند. بانک‌ها در در سده نخست پ. م اوراق بهاداری را به کار می‌بردند به نام «چک». که پایهٔ چک‌های امروزی است.
 Check
 از فرانسوی باستان eschequier «جلوگیری کردن» (در شطرنج)، از eschec، از لاتین میانه scaccus، از فارسی «شاه» (در شطرنج). در سدهٔ هفده این کلمه معنای عمومی «ممانعت کردن از دزدی» را گرفت و سرانجام در ۱۷۹۸ نام نخستین چک‌های بانکی را به خود گرفت.
 Checkmate
 از فرانسوی میانه eschec mat، از فارسی «شاه‌مات» (شاه نمی‌تواند بگریزد)، شطرنج.
 Chess
 از روسی shach، از فارسی «شاه»، مختصر «شاه‌مات»، شطرنج.
 Cheyney
 ریشه‌شناسی: احتمالاً از فارسی «چینی». پارچه‌ای پشمی در سده‌های ۱۷ و ۱۸.
 Chick
 هندیciq، از فارسی chiq. پرده و محافظی برای ورودی ساختمان در هند و .
 Chillum
 ریشه‌شناسی:هندیcilam، از فارسی «چَلَم».
 Chilamchi
 ریشه‌شناسی:هندیcilamci، از فارسی «چَلَمچی». در هند:ظرف فلزی شستشو.
 China
 از فارسی «(ظرف) چینی»، از چینی.
 Chinar
 هندی chinar، از فارسی «چنار». گونه‌ای درخت آسیایی.
 Chobdar
 هندی cobdar، از فارسی «چوبدار». «چوب» (از فارسی میانه chup) + «دار».
 Cinnabar
 احتمالاً از عربی «زنجَفر»، از فارسی «شنگرف».
 Coomb
 combe، از cumb، مایعات؛ وابسته با آلمانی میانهٔ جنوبی kump قدح، کاسه و آلمانی میانهٔ شمالی kumpf، فارسی «گنبد».
 Come و comma
 از ریشه «گام» است که در پهلوی و اوستایی نیز موجود است. واژه گام به باور نگارنده حتی می‌تواند ریشه Go در زبان انگلیسی باشد.
 Culgee
 ریشه‌شناسی: هندیkalg، از فارسی «کلگی» پر تزیینی. پری که هندیان بر دستار سرخود ی زدند.
 Cummerbund
 هندی kamarband، از فارسی «کمربند».
 Cushy
 هندی khush، از فارسی «خوش».
 Daeva
 Daeva, deva از اوستایی daevo؛ فارسی «دیو». روح شیطانی در آیین زرتشتی.
 dafadar
 از فارسی «دفعه دار». «دفعه» (عربی)+ «دار».
 Daftar
 هندی daftar، از فارسی «دفتر»، از عربی «دِفتر»، از یونانی diphtheria(چرم، پارچه نوشتنی).
 Daftardar
 ریشه‌شناسی: هندی daftardar، از فارسی «دفتردار».
 Dakhma
 ریشه‌شناسی: فارسی «دخمه»، از فارسی میانه dakhmak، از اوستایی daxma-(مکان جنازه).
 Daroga
 ریشه‌شناسی:هندی daroga، از فارسی «داروغه». در هند: رئیس افسران.
 Darvesh
 از فارسی «درویش».
 Darzi
 هندی darzi، از فارسی «درزی». خیاط یا صنف خیاطان هندو در هند.
 Das
 سنسکریت dassa دشمن، بنده، احتمالاً وابسته با فارسی «داه» غلام، اوستایی dahyn-, dainhu-, danghu- سرزمین، فارسی باستان dahyn- سرزمین، ایالت، سنسکریت dasyu بیگانه. خادم هندویی در هند.
 Dastur
 هندی dastur سنت، از فارسی «دستور». هزینهٔ عمومی.
 Dastur
 از فارسی «دستور». در کیش زرتشتیان هند.
 Dasturi
 هندی dasturi، از فارسی «دستور». پاداش.
 Defterdar
 ترکی، از فارسی «دفتردار». در ترکیه: مأمور حساب‌های مالی.
 Dehwar
 فارسی «دِه وَر». ارباب دارای بنده و غلام.
 Del
 فارسی «دل».
 Dervish
 از فارسی «درویش»، از فارسی میانه darweesh.
 Dewan
 ریشه‌شناسی: هندی diwan، از فارسی «دیوان». کتاب محاسبات.
 Demitasse
 از فرانسوی «نیم فنجان» demi+tasse. فرانسوی باستان وام گرفته از عربی «تسَه» از فارسی «تشت».
 Div
 از فارسی «دیو».
 Divan
 از فارسی «دیوان»، از فارسی باستانdipi («نوشته»)+ vahanam(«خانه»).
 Doab
 ریشه‌شناسی: فارسی «دوآب». سرزمینی در میان دو رودخانه.
 Dogana
 ریشه‌شناسی: از فارسی «دوگانه»، دیوان محاسبه. گمرگ ایتالیایی.
 ریشه‌شناسی: از دامنه پارسی.
 Douane
 ریشه‌شناسی: از فارسی «دیوان». گمرک.
 Dubber
 ریشه‌شناسی: از فارسی «دبه». بطری چرمی در هند برای نگهداری روغن و مایعات.
 Duftery
 ریشه‌شناسی: از «دفتر» + «ـ ی». پسر پادو در ادارات و دفاتر.
 Dumba
 ریشه‌شناسی: فارسی «دُمب». گوسفند دُم‌پهن بخارایی و قرقیزی.
 Durbar
 ریشه‌شناسی: از فارسی «دربار». حضار در برابر شاه.
 Durwan
 ریشه‌شناسی: از فارسی «دربان». «در» (از فارسی میانهdar، از فارسی باستان duvar-)+ «بان».
 Dustuck
 ریشه‌شناسی: هندی dastak، از فارسی «دستک/دسته». (دستگیره)
 Emblic
 لاتین نوemblica، از عربی «اَملَج»، از فارسی «آمُله». درختی از خانوادهٔ Phyllanthus emblica.
 Enamdar
 هندی in'aamdaar، از فارسی «انعام دار».
 Euphrates
 از فارسی باستان Ufratu «شایسته برای عبور».
 Farsakh
 عربی «فرسخ»، از فارسی «فرسنگ». واح در حدود ۱۰ کیلومتر.
 Farsi
 نامی برای در عربی. در عربی «پ» وجود ندارد و این نام پس از به جای «پارسی» در ایران رایج شد. 
 Fallow
 از واژه پَیرو در زبان فارسی آمده‌است.
 Faujdar
 هندی fawjdaar، از فارسی «فوج دار». «فوج» (عربی)+ «دار». افسر جزء در هند.
 Faujdari
 از فارسی «فوج‌داری». دادگاه جنایی در هند.
Ferghan
 از فارسی «فرغانه». منطقه‌ای در آسیای مرکزی. نوعی قالیچهٔ ایرانی که با پنبه بافته می‌شود. با زمینهٔ آبی یا قرمز تیره و با گل حنا می‌شود و بسیار نفیس است.
 Feringhee
 از فارسی «فرنگی»، از فرانسوی. Frankish. شخص اروپایی؛ زیرا اولین برخورد مسلمانان با اروپاییان به‌خصوص اروپاییان غربی در زمان «شارلمانی» پادشاه فرانک‌ها رخ داد. عربی «فرنجی» و در عثمانی با تلفظ feringhee.
 Fers
 انگلیس میانه، از فرانسوی میانه fierce، از عربی «فَرزَن»، از فارسی «فرزین». وزیر شطرنج.
 Fida'i
 عربی «فِداء + ـ ی». فداییان و پیروان اسماعیلیه و حَشّاشین.
 Firman
 از فارسی «فرمان»، از فارسی باستان framânâ.
 Far
 از واژه فرای فارسی، به معنی دور، در سانسکریت و کُردی پَر، هم ریشه با پرت (به معنای دور انداختن)
 Gatch
 از فارسی «گچ».
 Ghee
 از فارسی «گَردان». آمیختن.
 Galingale
 از فارسی «خَلَنجان». گونه‌ای گیاه.
 Gazelle
از فارسی غزال یا آهو
 Gherkin
 احتمالاً از فارسی میانه angArah «هندوانه». خیار ریز هندی که در خیارترشی استفاده می‌شود.
 Ghorkhar
 از فارسی «گوره خر». در هند :خرهای وحشی در شمال هند.
 Giaour
 از فارسی «گَئُر/گَبر». (آتش‌پرست).
 Gigerium
 از لاتین gigeria امحا پرنده، شاید از فارسی «جگر».
 Gizzard
 نزدیک یهgysard، تحول یافته یgysar، از انگلیسی میانه giser, gyser، از فرانسوی باستان شمالی guisier «جگر» (مخصوصا برای پرندگان)، از لاتین gigeria، شاید از فارسی که با «جگر» پیوند دارد.
 Gul
 ریشه‌شناسی: فارسی «گل». گل سرخ.
 Gulhinnai
 ریشه‌شناسی: «گل» +"حِنّاء (عربی). نوعی قالیچهٔ ایرانی.
 Gulmohar
 ریشه‌شناسی: هندی gulmohur، از فارسی «گُل‌مُهر». سکهٔ طلا.
 Gunge
 ریشه‌شناسی: هندی gãj، از ریشهٔ ایرانی. فارسی «گنج».
 Gymkhana
 ریشه‌شناسی: احتمالاً تغییریافتهٔ (متأثر در واژهٔ gymnasium) هندی gend-khana «جای شلوغ». از فارسی «خانه».
 Halalcor
 هندیhalalkhor، از فارسی «حلال خور».
 Havildar
 هندی hawaldar، «حواله» (عربی)+ «دار». افسر وظیفه و مأمور اجرایی در .
 Hyleg
 از فارسی «هیلاج». وضعیت ستارگان در نجوم برای تخمین زمان تولد.
 Hindi
 از فارسی «هندی». زبانی بومی در مناطق شمالی هند و رسمی در سراسر هند.
 Hindu
 از فارسی میانه «هندو»، از اوستایی hendava، از سنسکریت saindhava «هندی».
 Hindustan
 هندی Hindustan، از فارسی «هندوستان» (سرزمین هندوها).
Hindustan is Persian, in Hindu language, the country is called Bharat.
 Hircarrah
 فارسی «هرکاره». «هر» (از فارسی باستان haruva-)+ «کار» (از فارسی میانه، از فارسی باستان kar-)
 Homa
 hom از فارسی «هوم»، از اوستایی haoma. درختی مقدس برای زرتشتیان و در میانرودان بود.
 India
 از فارسی «هند».
 Iran
 از فارسی میانه Iran = Aryan
 Ispaghol
 گیاه «اسبغول». در لغت به معنای «گوشِ اسب». asp(فارسی میانه:اسب)+ «غول»(:گوش).
 Jolt
 از فارسی دری و لهجهٔ مشهدی به معنای تکان خوردن می‌باشد. در لهجه مشهدی جل جل کردن رواج بسیار دارد.
 Jackal
 از فارسی «شَغال»، گونه‌ای سگسان از خانوادهٔ سگ‌سانان در آفریقا و .
 Jagir
 از فارسی «جاگیر». عوارض مالیاتی شخصی در شمال هند و پاکستان برای ادارهٔ بخش.
 Jama
 از فارسی «جامه». لباس بلندی که هندی‌ها و پاکستانی‌ها می‌پوشند.
 Jasmine
 از فارسی «یاسمن». گونه‌ای یاس بالا روندهٔ خوشبو.
 Jemadar
 هندی jama'dar/jam'dar. «جمع/جمعیت» (عربی)+ «دار». ستوان در ارتش هند.
 Jezail
 فارسی «جزایر/جزایل». نوعی تفنگ بزرگ پایه دار.
 Jujube
 یونانی zizyphon، از فارسی «زیزفون». گونه‌ای گیاه.
 Julep
 از فارسی «گل آب». شربت طبی. امروزه در آمریکا به آن ویسکی یا ودکا با نعنا گفته می‌شود از 
 Jungle
 از فارسی «جنگل»
 Kabob
 احتمالاً از فارسیِ «کباب»، یا از عربی‌شده یا اردوشدهٔ نام فارسی آن.
 Kabuli
 فارسی «کابُلی»، وابسته به کابل.
 Kaftan
 از فارسی «خفتان».
 Kajawah
 از فارسی «کجاوه». نشیمنی بر دو شتر برای در هند.
 Kala-Azar
 از هندی kala(سیاه)+ «آزار». بیماری واگیردار عفونی سخت آسیایی ناشی از کمخونی.
 Kamarband
 In English it refers to the wide belt made of a wide band of silk or shiny cloth worn by men around the waiste as part of a Black Tie suit. It entered the English language in India from the colonial times. But it is a Persian word, Kamar = waiste and Band = band, binder meaning Belt.
 Kamboh
 ریشه‌شناسی: در فرهنگ وبستر: «اعضای طبقهٔ پایین در پنجاب که به‌خصوص در کشاورزی گماشته شده‌اند». این تعریف در فرهنگ وبستر از ریشهٔ عنوانی فارسی آمده که ظاهراً در حال به افراد شرور افغانی و کشمیری می‌گویند. این عنوان کاربردی بسیار عمومی دارد که در دورهٔ پادشاهی مغولان در هند مخصوصاً اکبر و جهانگیر رایج شد.
بنابر سیدها (منظور گدایان است) و کامبوها افراد پستی بودند که در زمان در هند زندگی می‌کردند.
این واژه صورت کنونی واژهٔ Kambojas است. خاندان معروف جنگاور هندوایرانی؛ که در نوشته‌های سنسکریت و پالی در زمان امپراتوری آشوکا ثبت شده؛ و با نام کامبیز/کمبوجیه در فارسی باستان وابستگی دارد.
بنابر متون ودایی مانند از کشاترا (جنگاور)های اصیل بودند. این‌ها مانند سکاها و پهلوها جنگاورانی اصیل و خارجی بودند (هندی نبودند) و چون با و برهمنی مخالفت داشتند و بیشتر بودایی بودند به‌مرور در هند به زوال کشانده شدند. البته کامبوها یا کامبُجاها در بنگال، سریلانکا و کامبوج نیز حکومت می‌کردند.
 Karez
 ریشه‌شناسی:فارسی «کاریز». قنات.
 Kemancha
 ریشه‌شناسی: از فارسی «کمانچه». رایج در خاورمیانه، قفقاز و آسیای میانه.
 Kerana
 ریشه‌شناسی:از فارسی «کَرنای».
 Kenaf
 ریشه‌شناسی:فارسی «کنف». گیاهی از خانوادهٔ Hibiscus cannabinus.
 Khaki
 فارسی «خاکی».
 Khakhsar
 ریشه‌شناسی:هندیkhâksâr، از فارسی «خاکسار». گروهی مسلمان ناسیونالیست در هند.
 Khan
 عربی «خان»، از فارسی (نباید با واژهٔ آلتایی «خان» اشتباه گرفت). کاروانسرا در برخی کشورهای آسیایی.
 Khankah
 ریشه‌شناسی:هندی khânaqâh، از فارسی «خانقاه». «خانه» + «گاه».
 Khidmatgar
 «خدمﺔ» (عربی)+ «گر». در هند: نوکر.
 Khoja
 ریشه‌شناسی:از فارسی «خواجه». عنوانی احترام آمیز.
 Khuskhus
 ریشه‌شناسی:هندی khaskhas، از فارسی «خس‌خس». گیاه معطر هندی.
 Kincob
 ریشه‌شناسی:هندیkimkhab, kamkhwab، از فارسی «کم خاب». پارچی زربفت.
 Kiosk
 از فارسی «کوشک»، یا از فارسی میانه gōšak «گوشه».
 Koftgari
 هندیkoftgar، از فارسی «کوفتگر». زرکار/فلزکار هندی.
 Koh-i-noor
 از فارسی «کوه نور». الماسی معروف که در سال ۱۸۴۹ به دست انگلیس افتاد.
 Kotwal
 هندیkotwal، از فارسی «کوتوال». رئیس پلیس در هند.
 Kotwalee
 هندیkotwalee، از فارسی «کوتوالی». ادارهی پلیس در هند.
 Kran
 فارسی «قِران». سکهٔ نقره ایران از ۱۸۲۶ تا ۱۹۳۲، سکهٔ نقره.
 Kurta
 هندی و اردوkurta، از فارسی «کُرته». پیراهن بی یقهٔ نازک.
 Kusti
 فارسی «کُستی/کُشنی»، از فارسی میانه kust, kustak «کمر». ریسمانی مقدس که زرتشتیان به کمر می‌بندند.
 Lac
 هندیlakh، از فارسی «لاک». مانند لاک انگشت.
 Lamasery
 فرانسوی lamaserie، از lama+serie(از فارسی "سَراً)
 Larin
 ریشه‌شناسی:فارسی «لاری». نوعی پول نقره در بخش‌هایی از آسیا.
 Lascar
 اردو lashkarī، از فارسی «لشکری». توپخانه در هند و انگلیس.
 Lasque
 ریشه‌شناسی: احتمالاً از فارسی «لَشک/لاشک» (قطعه). قطعه الماس نامرغوب در هند.
 Leucothoe
 شاهزادهٔ افسانه‌ای ایرانی که گمان می‌رود آپولو را به توت‌فرنگی شیرین مسخ کرد. گونهٔ این گیاه در آسیا و آمریکا.
 Lemon
 از انگلیسی میانه limon، از فرانسوی باستان limon، از ایتالیایی limone، از لاتین میانه līmōnium، از عربی «لَیمون»، از فارسی «لیمون/لیمو». این میوه در سده ۱۵ م. به انگلستان برده شد.
 Lilac
 از فارسی «لیلکی»، از «نیلک» (نیلی).
 Lungī
 هندیlungī، از فارسی «لُنگی». لنگی که در هند، پاکستان و برمه مردان استفاده می‌کنند.
 Laari
 ریشه‌شناسی: احتمالاً از دیوهی (زبان مالدیو)، از «لاری». پول مالدیو.
 Leg
 از فارسی لنگ با کسره
 Magic
 انگلیسی میانهmagik، از فرانسوی میانه magique، از لاتینmagicus، از یونانیmagikos، ازmagos, magus جادوگر (از ریشهٔ ایرانی، فارسی باستان magu- «مغ»).
 Magus, magi
 از magus، از فارسی باستان magu- «شخص مقتدر»، فارسی «مغ». روحانی زرتشتی. در عهد جدید از سه مغ نام برده شده که از شرق می‌آیند و بشارت میلاد عیسی را می‌دهند.
 Malguzar
 هندیmalguzar، از «مال» (عربی)+ «گذار». در هند:مالک.
 Manichean
 لاتینManichaeus مانوی، از یونانی Manichaios، فارسی «مانوی». پیرو در سده ۳ م.
 Manticore
 از فارسی باستان «آدمخوار». martiya-(آدم)+ khvar-(خوردن). موجودی افسانه‌ای با سر انسان و شاخ، بدن شیر و دم اژدها یا عقرب.
 Markhor
 فارسی «مارخور» (خورندهٔ گاو). بزی کوهی در افغانستان و هند.
 Mazdak
 فارسی «مزدک». اصلاحگر زرتشتی در در سده ۵ م. از Mazda.
 Mazdakite
 فارسی «مزدکی». پیرو اصلاحات مزدک.
 Mazdoor
 هندیmazdur، از فارسی «مُزدور». کارگر هندی.
 Mehmandar
 فارسی «مهماندار».
 Mehtar
 فارسی «مهتر». «مه» (از فارسی میانهmeh, mas)+ «تر» (از فارسی میانه، از فارسی باستان-tara-)
 Mesua
 لاتین نو، از نام دانشمند ایرانی مسیحی و طبیعت‌شناس یوحنا ابن مساویه (Johannes Mesue) متوفی به سال ۲۳۶ هـ. ش نوعی درخت آسیایی.
 Mezereon
 انگلیسی میانه mezerion، از لاتین میانه mezereon، از عربی «مازریون»، از فارسی. گیاه مازریون.
 Mirza
 فارسی «میرزا».
 Mithra
 ایزد ایرانی «میترا».
 Mithraeum
 ایزد ایرانی «میترا».
 Mithraism
 آیین «مهرپرستی». ایزد ایرانی «میترا».
 Mobed
 فارسی «موبد». روحانی زرتشتی.
 Mogul
 فارسی «مغول».
 Mohur
 هندی muhur/muhr، از فارسی «مُهر». سکهٔ طلا در زمان بر هند، تبت و نپال.
 Mummy
 انگلیسی میانه mummi، از فرانسوی میانه momie، از لاتین میانه mumia، از عربی «مومیاء» (مومیایی)، از فارسی «موم».
 Murra
 ریشه‌شناسی: لاتین، احتمالاً از ریشهٔ ایرانی مانند یونانی morrhia/murra؛ وابسته با فارسی «مُر/مور» گلوله شیشه‌ای کوچک. مادهٔ پرسلین برای ساختن ظروف چینی در روم.
 Musk
 از فارسی میانه musk، از سنسکریت muska «تخم» کوچک‌شدهٔ mus «موش». مُشک.
 Musth
 هندی mast، از فارسی «مست». هم‌ریشه با سنسکریت madati «او خوشی می‌کند». ماده‌ای بدبو که فیل در زمان در حالت شهوانی از بالای گوش‌های خود تراوش می‌کند.
 Mussulman
 از فارسی «مسلمان». «مسلم» (عربی)+ «- ان».
 Nakhuda
 ریشه‌شناسی:فارسی «ناخدا» ناو «+» خدا (از فارسی میانه khutāi).
 ☆Name بسیار مهم
ریشه‌شناسی: همان نام است
 Namaz
 ریشه‌شناسی:فارسی «نماز». هم‌ریشه با سنسکریت namas «کرنش و احترام».
 Naphtha
 از لاتین، از یونانی، از منشأ ایرانی. اوستایی napta «نمناک»، فارسی «نفت». شاید هم‌ریشه با یونانی nephos «تاریک».
 Nargil
 ترکی nargile، فارسی «نارگیلِه» از «نارگیل».
 Nauruz
 فارسی «نوروز».
 Nay
 ریشه‌شناسی:فارسی «نای». آلتی موسیقی.
 Neftgil
 ریشه‌شناسی:آلمانی، از فارسی «نفتاگِل».
 New
 از نو، نوین، نوآیین
 Noوnot
 نه، نا (گویش طبری و اوستایی)
 Now
 از نُون (فرهنگ پهلوی)، نوُ (افغانی). همین‌طور در اکنون گا نون را می‌بینیم اکنون (اک+نون)
 Numdah
 ریشه‌شناسی: هندی namda، از فارسی «نَمَد»، از فارسی میانه namat، اوستایی namata. زیراندازی که در هند و ایران با پوست بز درست می‌شود.
 Naan
 ریشه‌شناسی:هندی و اردو nan، از فارسی «نان»، بلوچی nayan، سغدی nyny. نان هندی.
 Nuristani
 ریشه‌شناسی:فارسی «نورستانی». «نور» + «-ستان». ناحیه‌ای در شمال افغانستان.
 orange
 از میلانی narans، از عربی «نارنج»، از فارسی «نارنگ»، از سنسکریت nāraṅga، از مانند تامیلی و مالایالام.
 Padishah
 از فارسی «پادشاه»، از فارسی میانه pādishah، از فارسی باستان pati+xshay-. شاه در ایران، سلطان در ترکیه و حاکم انگلیسی در هند.
 Pahlavi
 ریشه‌شناسی:فارسی میانه «پهلوی». زبان فارسی در زمان ساسانیان.
 Pajama
 از هندیpaajaama، از فارسی «پای جامه».
 Paneer
 هندی/اردوpanir، از فارسی «پنیر». پنیر نرم هندی.
 Papoosh
 از papouch، از فرانسوی، از فارسی «پاپوش». بنگرید به babouche.
 Para
 ریشه‌شناسی: ترکی، از فارسی «پاره». واحد پولی در ترکیه.
 Paradise
 از یونانی paradeisos(باغ چینه بسته)، از فارسی باستان paradaida «دورتادور دیواربندی شده».
 Parasang
 لاتین parasanga، از یونانی parasanges، از ریشهٔ ایرانی، فارسی «فرسنگ». واحدی به درازای ۶ ک‌م.
 Pargana
 ریشه‌شناسی: هندی pargana، از فارسی (پرکاله؟). مجموعه شهرک‌های اجرایی در هند.
 Parsee
 ریشه‌شناسی: از فارسی باستان parsi «پارسی». زرتشتیان هند که در سدهٔ ۷ م پس از ، به هند مهاجرت کردند.
 Parthia
 از لاتین، از فارسی باستان parthava- «پارت». در ریشه با «پارس» هم‌معنی است.
 Parthian
 بنگرید به Parthia.
 Parting Shot
 از Parthian Shot، تاکتیک پارتیان برای پرتاب تیرهای آتشین به سوی دشمن حتی هنگام عقب‌نشینی.
 Pasar
 مالایی، از فارسی «بازار». بازار عمومی در اندونزی.
 Pasha
 ترکی paşa، احتمالاً از فارسی «پادشاه».
 Pashm
 ریشه‌شناسی: از فارسی «پشم»؛ پشمینه در کشمیر و پنجاب برای بافت قالیچه و شال که از محصولات صادراتی این مناطق است.
 Pashmina
 از فارسی «پشمینه». پارچهٔ پشمی محصول شمال هند.
 Pashto
 فارسی «پشتو»، از افغانی. بنا بر نظر Morgenstein این نام با پارت و پهلو هم‌ریشه است.
 Peach
 از واژهٔ لاتین Persicum «پارسی»، هلو در روم به نام‌های malum Persicum(سیب پارسی)، prunum Persicum(آلوی پارسی) یا مختصراً persicum, persici نامیده می‌شد.
 Percale
 فارسی «پرگال/پرگاله». پارچهٔ چیت در صنایع پارچه بافی، ملافه و غیره کاربرد دارد.
 Percaline
 فرانسوی، از فارسی «پرگاله».
 Peri
 فارسی «پری»، از فارسی میانهٔ parik.
 Persepolis
 از فارسی باستان pârsa+ یونانی polis «شهر».
 Persia
 از فارسی باستان pârsa.
 Persis
 از فارسی باستان pârsa.
 Peshwa
 هندی و مرآتی pesva، از فارسی "پیشواً. نخست‌وزیر شاهزادهٔ Maratha.
 Physic
 ریشه: از پارسی باستان گیتیک (گیتی+ایک) بمعنی طبیعی و راه‌یافته به یونایی و رومی.
 Pilaf
 ترکیpilâv، از فارسی «پلو». غذایی در که از برنج، روغن و گوشت درست می‌شود.
 Pir
 ریشه‌شناسی: فارسی «پیر». آموزگار در آیین‌های عرفانی.
 Pistachio
 از لاتینpistâcium، از یونانی (pistàkion) πιστάκιον، از فارسی «پسته».
 Post
 از پُست هخامنشی. اولین سیستم پستی جهان در زمان هخامنشیان و به فرمان کوروش بزرگ ساخته شد.
 Posteen
 فارسی «پوستین». پوشش پوستین.
 Popinjay
 از فرانسوی باستان papegai، از اسپانیایی papagayo، از عربی «بَبَغاء»، از فارسی "ببغاً) طوطی).
 Prophet Flower
 برگردان واژهٔ فارسی «گلِ پیغمبر». گلی در هند شرقی با گلبرگ‌های زرد و پنج خال که پس از ساعتی پژمرده می‌شود.
 Punjab
 از هندی Panjab، از فارسی «پنج آب» (پنجاب).
 Purwannah
 هندی parvana، از فارسی «پروانه». اجازهٔ ثبت و نوشتن.
 Pyke
 هندیpâyik, pâyak، از فارسی «پیک» فرستاده.
 roc
 از فارسی «رُخ» (پرنده‌ای افسانه‌ای).
 rook
 از انگلیسی میانهrok، از فرانسوی میانهroc، از عربی «رخّ»، از فارسی «رخ».
 rose
 از لاتینrosa، احتمالاً از rhodon، از فارسی باستانvarda-. فارسی «وَرد».
 roxanne
 نامی زنانه، از فرانسوی، از لاتینRoxane، از یونانیRhoxane، از ریشه ایرانی، اوستایی raoxšna- «روشن، درخشان».
 sun=ریشه‌شناسی فارسی به معنی خورشید
 Sabzi
 ریشه‌شناسی:هندیsabz، از فارسی «سبزی» (سبزیجات خوردنی).
 Saffian
 ریشه‌شناسی: روسی saf'yan، از ترکی sahtiyan، از فارسی «سختیان» پوست بز دباغی شده.
 Samosa
 ریشه‌شناسی:هندیsamosa، از فارسی «سمبوسه».
 Sandal
 عربی «صندل»، از فارسی «صندل»، درخت صندل/چندل.
 Saoshyat
 ریشه‌شناسی: «سوشیانت» نجات دهنده (از اوستایی). بنا بر آیین زرتشتی، یکی از سه ناجی که در ۳۰۰۰ سال پایان دنیا هر کدام در هر هزار سال ظهور می‌کنند و جهان را از بدی پاک می‌کنند.
 Sapindales
 از فارسی «اسپند».
 Sarangousty
 ریشه‌شناسی: فارسی «سر انگشتی». گچ ضدآب و ضد رطوبت.
 Sard
 از فارسی «زرد».
 Sarod
 ریشه‌شناسی: هندی sarod، از فارسی.
 Sarwan
 ریشه‌شناسی: فارسی «ساربان».
 Satrap
 از لاتین satrapes، از یونانی satrapes، از فارسی باستان xshathrapavan- «شهربان».
 scarlet
 از فارسی «سقرلات/سقرلاطون». پارچه و جامه‌ای به رنگ سرخ کبود.
 Scimtar
 ریشه‌شناسی: فرانسوی میانه cimeterre، از ایتالیایی باستان scimitarra، شاید از فارسی «شمشیر».
 Sebesten
 ریشه‌شناسی: انگلیسی میانه، از عربی «سبستن»، از فارسی «سپستان» گیاه سپستان.
 Seer
 ریشه‌شناسی: هندیser، شاید از فارسی «سیر». واحدی در وزن.
 Seerpaw
 ریشه‌شناسی: فارسی "سر، پاً. سر به پا.
 Seersucker
 از هندیsirsakar «پارچه راه راه»، از فارسی «شیر و شکر».
 Sepoy
 ریشه‌شناسی:از پرتغالیsipai, sipaio، از هندیsipah، از فارسی «سپاه». فردی هندی که برای نیروی ارتش انگلیس استخدام می‌شد.
 Serai
 ریشه‌شناسی: از فارسی «سَرای».
 Seraglio
 از فارسی «سَرای».
 Serang
 ریشه‌شناسی: از فارسی «سرهنگ». ناخدای لنج در هند.
 Serdab
 فارسی «سرد آب». اتاقی خنک و تابستانی در خانه‌های خاورمیانه.
 Serendipity
 از افسانهٔ پریان فارسی The Three Princes of Serendip «سه شاهزادهٔ سراندیپی». از فارسی «سراندیپ» (سریلانکا).
 Sesban
 ریشه‌شناسی: فرانسوی، از فارسی sisabaan. گیاه سِس.
 Setwall
 ریشه‌شناسی:از فارسی «زادوَر».
 Shabundar/Shabandar
 ریشه‌شناسی: از فارسی «شاه بندر».
 Shah
 ریشه‌شناسی: فارسی «شاه»، از فارسی باستان χšāyaþiya «شاه». به معنای «حکومت کردن».
 Shahi
 ریشه‌شناسی: فارسی «شاهی». واحدی در ایران به اندازهٔ ۲۰/۱ قران نقره.
 Shahidi
 ریشه‌شناسی: «شهید» (عربی)+ «-ی» (پسوند فارسی).
 Shahin
 ریشه‌شناسی: فارسی «شاهین». شاهین هندی.
 Shahzada
 ریشه‌شناسی: هندی shah-zada، از فارسی «شاهزاده».
 Shamiana
 ریشه‌شناسی: هندی shamiyana، از فارسی shamyanah. پارچهٔ سایبان.
 Shawl
 ریشه‌شناسی: از فارسی «شال».
 Sherristar
 ریشه‌شناسی:از هندیsarrishtadr، از فارسی «سررشته دار». ثبت‌کننده.
 Sherry
 بنابر نظریهٔ ت.ب. ایروینگ: از اسپانیایی Jerez، از فارسی «شیراز» در زمان امپراتور رستمیان در اسپانیا.
 Sherryvallies
 ریشه‌شناسی: از لهستانی szarawary، از روسی sharavary، از یونانی sarabara شلوار آزاد، احتمالاً از ریشهٔ ایرانی؛ فارسی «شلوار». شلواری برای .
 Shikar
 ریشه‌شناسی: هندی sikar، از فارسی «شکار»، فارسی میانه shkaar.
 Shikargah
 ریشه‌شناسی: هندی sikaargaah، از فارسی «شکارگاه».
 Shikari
 ریشه‌شناسی:از فارسی «شکاری». حیوان شکاری.
 Shikasta
 ریشه‌شناسی: فارسی «شکسته».
 Shikra
 ریشه‌شناسی: از فارسی «شکاره» . شاهین شکاری کوچک هندی.
 Simurgh
 ریشه‌شناسی: از فارسی «سیمرغ»، از پهلوی sinmurgh (شاهین+ پرنده)، اوستایی saeno merego «شاهین»، سکایی syenah «شاهین»، ارمنی cin «غلیواج».
 Sipahis
 بنگرید به Sepoy.
 Sircar
 ریشه‌شناسی: هندی sarkaar، از فارسی «سرکار». استاندار در دورهٔ در هند.
 Sitar
 ریشه‌شناسی: هندی sitar، از فارسی «ستار». «سه» (فارسی باستان thri-)+ «تار». عود هندوایرانی که در ایران، افغانستان و شبه قاره به کار می‌رود.
 Softa
 ریشه‌شناسی: ترکی، از فارسی «سوخته»، برافروخته (با عشق یا دانش).
 Sogdian
 ریشه‌شناسی: لاتین sogdianus، از فارسی باستان Sughudha، فارسی «سغد».
 Soorki
 ریشه‌شناسی: هندیsurkh، از فارسی «سرخ»، از فارسی میانه sukhr، اوستایی suXra- «درخشان»، سنسکریت sukra.
 Sowar
 ریشه‌شناسی:فارسی «سوار»، از فارسی میانه asbar, aspwar، از فارسی باستان asabra-.
 Spahi
 ریشه‌شناسی: فرانسوی میانه spahi، از ترکی sipahi، از فارسی «سپاه»، از پهلوی spāh، از فارسی باستان taxma spāda، از اوستایی spādha. سپاهی الجزایری در ارتش فرانسه و سپاهی در .
 Spinach
 ریشه‌شناسی: فرانسوی میانه espinache, espionage، از اسپانیایی باستان espinaca، از عربی «اسفناج/اسبناخ»، از فارسی «اَسپَناخ». 
 Squinch
 ریشه‌شناسی: از فارسی «سکنج» (=سه + کنج) معادل سکنج یا گوشه یا گوشواره یا فیلگوش در معماری.
 -Stan
 به معنای «جایگاه»، در نام‌های افغانستان، پاکستان و… از فارسی «-ستان»، از هندو ایرانی stanam «جایگاه»، «جای نشیمن».
 Star
 از اَستَر پارسی به معنی ستاره و هم آوای اَختَر (صورت فلکی)
 Subahdar
 ریشه‌شناسی: «صوب» (عربی: ناحیه)+ «دار». کاپیتان و والی در ارتش بریتانیایی هند.
 Sugar
 ریشه‌شناسی: واژه‌ای از سنسکریت از شاخهٔ هندوایرانی از زبان هندوآریایی؛ اما فارسی نقش پراکنده کردن آن را بازی کرد. انگلیسی میانه sugre, sucre، از آنگلو-فرانس sucre، از لاتین میانه saccharum، از ایتالیایی باستانzucchero، از عربی «سُکر»، از پهلوی shakar، سرانجام از سنسکریت sarkara.
 Suclat
 ریشه‌شناسی: هندی suqlaa، از فارسی «سقلات/سقلاطون». بنگرید به Scarlet.
 Surma
 ریشه‌شناسی:فارسی «سرمه». در هند و ایران استفاده می‌شود.
 Surnay
 ریشه‌شناسی: فارسی «سورنای». قره نی و خاورمیانه.
 syagush
 فارسی «سیاه گوش».
 Samosa
 ریشه‌شناسی: هندی samos و اردو samosa, sambas از فارسی «سمبوسه».
 Sneeze
 به معنای عطسه از شنوسه در زبان پهلوی ساسانی
 Stable
 از واژه استوبار (استوار) در زبان پهلوی ساسانی
 Tabasheer
 ریشه‌شناسی: هندی tabshr، از فارسی «تباشیر». خیزران هندی که در پزشکی کاربرد دارد.
 Tabor
 ریشه‌شناسی: انگلیسی میانه tabur، از فرانسوی باستان، از «تنبور». بنگرید به tambour.
 Taffeta
 ریشه‌شناسی: از فارسی «تافته».
 Tahsildar
 ریشه‌شناسی: هندی tahsildar، از فارسی «تحصیلدار». «تحصیل» (عربی)+ «دار». مأمور درآمدی در هند.
 Taj
 ریشه‌شناسی:عربی «تاج»، از فارسی «تاج». کلاه در . مخصوصاً کلاه مخروطی درویشان.
 Taj Mahal
 از فارسی «تاج محل». «تاج» + «محل» (عربی).
 Tajikistan
 تاجیک+ -ستان (جایگاه). به معنای «سرزمین تاجیکان».
takht
به معنای که ریشه پارسی دارد
Talc
 از فارسی «تلک» (طلق).
 Tambour
 ریشه‌شناسی: فرانسوی، از فرانسوی میانه، از عربی «تنبور»، از فارسی «تبیره».
 Tambourine
 بنگرید به Tambour.
 Tanbur
 بنگرید به Tambour.
 Tangi
 ریشه‌شناسی:فارسی «تنگی». گلوگاه تنگ.
 Tandoori
 فارسی «تنوری».
 Tapestry
 احتمالاً از ریشه‌ای ایرانی (فارسی «تافتن/تابیدن»).
 Tar
 ریشه‌شناسی: فارسی «تار». عود شرقی.
 Tarazet
 از فارسی «شاهینِ ترازو».
 Tarragon
 گیاه ترخون (گیاهشناسی)،
 Tass
 ریشه‌شناسی: فرانسوی میانه tasse، از عربی «طاس»، از فارسی «تشت».
 Team
 «تیم» لغت فارسی اصیل (موجود در لغت‌نامهٔ اوستایی)
 Tebbad
 ریشه‌شناسی: شاید از فارسی «تب» + «باد» (از فارسی میانه vat، اوستایی vata-، سنسکریت vata)
 Temacha
 ریشه‌شناسی: فارسی «تَماخَره» شوخی و مسخره. نمایش خنده‌دار دوره‌گردان ایرانی.
 Thanadar
 ریشه‌شناسی: هندی thandar، از than+ «دار». رئیس پلیس خان‌ها.
 Tiara
 از لاتین tiara، از فارسی «تارَه»(tara).
 Timar
 ریشه‌شناسی: ترکی timar، از فارسی «تیمار». نظامی ترک تیماردار.
 Time
 از تُوم (فرهنگ کوچک)، تُومُن، تِمَن (گویش تبری). بسنجید با tepPus در لاتینی و temps در فرنگی. کلمه توم واژه اوستایی است.
 Tiger
 یونانی tigris، از ریشهٔ ایرانی. فارسی «تیز».
 Tigris
 از فارسی میانه Tigr «تیر»، از فارسی باستان Tigra «تیز نوک».
 Toque
 از فارسی باستان taqبه معنای «چادر، شال».
 Trabant
 ریشه‌شناسی: آلمانی trabant, drabant، از چکی drabant، از فارسی «دربان».
 Tranky
 ریشه‌شناسی: فارسی tranki. عرشهٔ کشتی که در خلیج فارس استفاده می‌شود.
 Trehala
 ریشه‌شناسی: احتمالاً از فرانسوی tréhala، از ترکی tgala، از فارسی «تیغال».
 Tulip
 ریشه‌شناسی: از فرانسوی tulipe، از فارسی «دُلبند/دولبند». (دولابند؟)
 Turan
 از فارسی «توران».
 Turanian
 ریشه‌شناسی: فارسی «توران» (ترکستان، سرزمینی در شمال سیحون)+ ian- (پسوند نسبت در انگلیسی). اقوام سکایی که آریایی‌های کوچ‌نشین بودند و بعداً سرزمینشان ترک‌نشین شد.
 Turanite
 ریشه‌شناسی: از فارسی «توران» + -it'/-ite (روسی). نام ماده‌ای شیمیایی از ترکیبات مس و وانادیوم.
 Turanose
 ریشه‌شناسی: آلمانی turanos، از فارسی «توران» +-os/-ose (آلمانی)؛ نام ماده‌ای شیمیایی.
 Turban
 از فارسی «دُلبند/دولبند». (دولابند؟).
 Turkmenistan
 ترکمن + -ستان (جایگاه). به معنای «سرزمین ترکمنان».
 Uzbekistan
 ازبک + -ستان (جایگاه). به معنای «سرزمین ازبکان».
 Vispered
 اوستایی vispa ratavo «همهٔ اربابان». فارسی «ویسپرد»، بخشی از اوستا.
 vizier
 ریشه‌شناسی: برخی گویند از عربی «وزیر»(:کسی که حمل می‌کند) از «وَزَرَ» (:حمل کردن)، اما به احتمال زیاد از عربی «وزیر»، که از فارسی میانه vichir، از اوستایی vicira (:میانجی، قاضی).
 Vice
به معنای گناه
این واژه از شکل دیرین واژه گناه در زبان پهلوی (ویناس) گرفته شده‌است.
 Xerxes
 یونانی از فارسی باستان Khshayarshan- «پهلوانی در میان شاهان».khshaya- (شاه) + arshan (پهلوان).
 Yarak
 ریشه‌شناسی: از فارسی «یارِگی» (:نیرو داشتن). اصطلاحی در شکار با .
 Yasht
 «یشت» از اوستایی yashtay «ستودن». بخشی از اوستا که به ستایش ایزدان می‌پردازد.
 Yuft
 ریشه‌شناسی: روسی yuft', yukht'، شاید از فارسی «جفت».
 Zamindar
 ریشه‌شناسی:هندی zamindar، از فارسی «زمیندار». حاکم مالیات جمع کن در زمان حکومت اسلامی هند.
 Zamindari
 ریشه‌شناسی: از فارسی «زمینداری».
 Zanza
 ریشه‌شناسی: از فارسی «سنج». آلت موسیقایی.
 Zarathushtra or Zarathustra
 فارسی پیامبر «زرتشت»
 Zedoary
 ریشه‌شناسی: انگلیسی میانه zeduarie، از لاتین میانه zeduria، از عربی «زادور»، از فارسی «زادُور». داروی تهییج‌کننده در هند شرقی.
 Zenana
 ریشه‌شناسی: از فارسی «زنانه». قسمتی از خانه که زن خانواده در آن گوشه‌نشینی می‌کند. در هندوایرانی.
 Zena
 جنس زن از فارسی «زن».
 Zerda
 ریشه‌شناسی: عربی «زِرداو»، از ریشهٔ ایرانی. گیاه رازیانه.
 Zircon
 از فارسی «زرگون» (به رنگ طلا).
 Zirconate
 Zircon + ate (پسوندی انگلیسی از لاتین –atus)
 Zirconia
 Zircon + ia (پسوندی از لاتین نو)
 Zirconium
 Zircon + -ium(پسوندی از لاتین نو)
 Zoroaster
 از اوستایی zarathushtra، فارسی «زرتشت».
 Zoroastrianism
 آیین و دین «زرتشتی»
 Zumbooruk
 از فارسی «زنبوره».
{"title": "فهرست واژگان انگلیسی با ریشه فارسی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%81%D9%87%D8%B1%D8%B3%D8%AA_%D9%88%D8%A7%DA%98%DA%AF%D8%A7%D9%86_%D8%A7%D9%86%DA%AF%D9%84%DB%8C%D8%B3%DB%8C_%D8%A8%D8%A7_%D8%B1%DB%8C%D8%B4%D9%87_%D9%81%D8%A7%D8%B1%D8%B3%DB%8C&oldid=34684178", "language": "fa"}