(به : ) یا (به : ) یک برآمدگی گرد در است که مجرای صفراوی مشترک و مجرای در آن تخلیه می‌شود. در بیشتر افراد، مکانیسم اصلی ترشح و سایر آنزیم‌هایی ست که هضم را تسهیل می‌کنند. 
 موقعیت مجرای پانکراتیک اصلی در مجاورت قسمت دوم ، ۷ تا ۱۰ سانتی‌متر از ، در سطح دوم یا سوم قرار دارد. توسط ، یک عضله دایره ای شکل، احاطه شده و مخلوطی از آنزیم‌های پانکراس و از دریافت می‌کند، که هر دو مجرای پانکراس و را تخلیه می‌کند.
 محل اتصال بین جلو و روده مستقیماً در زیر مجرای پانکراتیک اصلی رخ می‌دهد. دوازدهه کمتر از یک سانتیمتر وارد لومن دوازدهه می‌شود. به نظر گرد است و اغلب توسط چین در بالاترین قسمت پاپیلا پوشانده می‌شود؛ یعنی طرفی که محتویات را از معده دریافت می‌کند.
مجرای پانکراتیک اصلی از دوازدهه به صورت خوابیده در داخل چین مخاط دیده می‌شود. مجرای پانکراتیک فرعی در ۲ سانتی‌متر پروگزیمال واقع شده‌است. 
 مجرای پانکراتیک اصلی گاهی اوقات در محل اتصال بین قسمتهای نزولی و افقی دوازدهه یا در قسمت افقی اثنی عشر دیده می‌شود. یک مطالعه موردی بر روی ۱۰۰۰ نفر به ترتیب در ۱۲ و ۸٪ نشان داد. در قسمت سوم دوازدهه، سطح مهره‌ها ممکن است L2-3 باشد و در حدود ۱۰٪ افراد ممکن است صفرا دریافت نکند. بعلاوه در تعداد کمی از افراد، مجرای اصلی تخلیه پانکراس ممکن است در واقع مجرای جانبی پانکراس باشد. 
 و صفرا از دو مجرای پانکراس و سیستم صفراوی به دوازدهه تخلیه می‌شوند. این هضم غذا را تسهیل می‌کند. به ویژه پروتئین‌ها (آنزیم‌های پانکراس) و محلول در چربی (صفرا).
 مجرای کوچک را تخلیه می‌کند، از نظر موقعیت برتر نسبت به پاپیلای ماژور. در تفرقه پانکراس، که در آن پاپیلای جزیی قسمت عمده ترشحات پانکراس را تخلیه می‌کند و عمده ترشحات کمی را ترشح می‌کند (برعکس حالت طبیعی)، ممکن است یک ایجاد شود که منجر به انسداد ترشحات / و در نتیجه شود. 
 مجرای بزرگ دوازدهه اولین بار توسط Gottfreid Bidloo در سال ۱۶۸۵ به تصویر کشیده شد، اگرچه گاهی اوقات به نام پاپیلای واتر نامیده می‌شود.
{"title": "برآمدگی بزرگ دوازدهه", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%A8%D8%B1%D8%A2%D9%85%D8%AF%DA%AF%DB%8C_%D8%A8%D8%B2%D8%B1%DA%AF_%D8%AF%D9%88%D8%A7%D8%B2%D8%AF%D9%87%D9%87&oldid=34600862", "language": "fa"}