(به : ) اصطلاحی خاص است، که عمدتاً در به عنوان نامگذاری برای آن دسته از که سعی دارند مرزهای سنتی اساسی را پشت سر بگذارند، به منظور ایجاد یک ملی «بالاتر» به کار می‌رود. پان‌ناسیونالیسم می‌تواند به عنوان یک نوع خاص از همه اشکال رایج ناسیونالیسم (ملی‌گرایی) رخ دهد. در رابطه با کلاسیک، پان ناسیونالیسم از طریق جنبش‌های مختلف سیاسی که طرفدار ایجاد اشکال «بالاتر» (پان ملی) هویت سیاسی هستند، بر اساس یک گروه منطقه ای یا قاره ای از دولت‌های ملی (به عنوان مثال: ، ، ، ). از نظر ، پان ملی‌گرایی همچنین می‌تواند خود را از طریق جنبش‌های قومی خاص که طرفدار ایجاد اشکال «بالاتر» (پان ملی) هویت مشترک است که مبتنی بر بندی قومی است، نشان دهد (به عنوان مثال: یا ) اشکال دیگر از ملی‌گرایی نیز انواع را دارند.
 برخی از اشکال پان ناسیونالیسم، مانند ، در دو سطح آشکار می‌شوند: گسترده‌تر - مربوط به وحدت همه - و باریک‌تر - مربوط به وحدت همه قومی، همچنین (در هر یک از این دو) سطح) آلمانی زبان و آلمانی زبان، بسیاری از آنها ممکن است به عنوان «آلمانی» دقیق شناخته نشوند، در حالی که هنوز به خانواده گسترده مردمان آلمانی تعلق دارند. مثال دیگر است؛ که باعث تحقیر عمیق و همچنین اقدامات نژادپرستی علیه مردم و موجب جدا شدن هویت ملی یا قومی ، عمدتاً علیه یونانی‌ها، ارمنی‌ها، آشوری‌ها و کردها می‌شود. 
 پان‌ناسیونالیسم از ملی‌گرایی قرن نوزدهم اروپا ظهور کرد و این جنبش با آغاز شد، جنبشی که در میان ملتهای مختلف اسلاو در و گسترش یافت. در قلب این تحول جان کولار قرار داشت، که معتقد بود اسلاوها به عنوان یک مرد اساساً مجرد، دارای میراث فرهنگی مشابه هستند. بعداً این تفکر پان آلمانی دنبال شد، که با نگاهی تقریباً مشابه، با هدف اتحاد آلمان در جایی که می‌توان آلمان بزرگتری را ایجاد کرد، از جمله اتریشی‌ها و دیگر آلمانی زبانان، در نظر گرفت. این جنبش‌های پان ملی‌گرایی گفتمان‌های روشنفکری اروپا راجع به نژاد به ویژه مباحث مربوط به حفظ واحد نژادی را پذیرفتند. این به این مفهوم گواهی ماندگاری داد زیرا یک اتصال بیولوژیکی را می‌خواست که «فولک» را به هم متصل می‌کرد.
 پان ناسیونالیسم به این معنی است که گروه ملی در چندین ایالت موجود پراکنده شده‌است. این ادعا با یکسان نیست - ادعاهای ملی گرایان در سرزمینهای مجاور به این دلیل که آنها بخشی از میهن ملی را تشکیل می‌دهند. مقیاس در اینجا عاملی است. ، حتی در بزرگترین نسخه، همچنان کشوری کوچک خواهد بود. یک آلمان بزرگ غیرمعمول، حتی اگر به مناطق مجاور آلمانی زبان محدود شود، حدود ۱۰۰ میلیون نفر ساکن خواهد بود. پان ناسیونالیسم همان ناسیونالیسم دیاسپورا، مانند نیست که متضمن تمرکز یک گروه پراکنده در یک سرزمین اجدادی است. (غیر از مستعمرات مهاجران) در اکثر تعاریف مربوط به یک ملت قرار نمی‌گیرند، زیرا هم استعمارگر و هم مستعمره تشخیص می‌دهند که هیچ نژاد، فرهنگ و زبانی ندارند.
 جنبش‌های ملی‌گرایی در ملت‌های بزرگ، مانند ملت‌های آلمان و روسیه، از جنبش‌های پان ناسیونالیستی دشوار است، و اغلب عناصر آشکارا پان ملی‌گرایی وجود دارد. جدا از این موارد، اکثر جنبش‌های پان ناسیونالیست با شکست روبرو شدند. به‌طور خاص کشورهای سراسری نادر هستند. تلاش کرد تا دسته ای از اسلاوهای جنوبی را متحد کند، پیشوند یوگو "jugo" به معنی "جنوب" است. پس از سال ۱۹۴۵، این کشورها ملت‌های جداگانه داخلی را با دولت‌های خاص خود به رسمیت شناختند.
 دیگر ایالت‌های بزرگ طبقه‌بندی در سطح ملی دشوار است. در حدود سال ۱۹۴۲ مجموعه وسیعی از سرزمینهای الحاقی، نهادهای غیرنظامی تحت مدیریت آلمان، کشورهای دست نشانده، کشورهای همکاری گرایانه و مناطقی را که توسط ارتش اداره می‌شدند ، کنترل می‌کرد. این فتوحات تا حدی از ایده الهام گرفته شده‌است، اما این خود یک مفهوم پان ناسیونالیستی نیست. دارای هویت شوروی بود، اما هیچ قومیت، فرهنگ و زبان «شوروی» نداشت. این تحت تأثیر ایده‌های پان روسی بود، اما همچنین تحت تأثیر ایده‌های ژئوپلیتیک دیگری بود که به یک قلمرو وسیع دلالت می‌کرد. دارای سنتی دیرینه در وحدت فرهنگی و اداری است. (این واقعیت که چین و هند شده را لزوماً این کشور را دارای ویژگی سراسری نمی‌دانند)
 شکست کلی جنبش‌های پان ناسیونالیستی با چندین مثال نشان داده شده‌است که ایده روشنی از وضعیت ایده‌آل خود داشتند، اما هرگز به تحقق آن نرسیدند. مدرن منطقه اصلی سابق است. دولت فعلی از نزدیک به دولت کلاسیک ملت اروپا الگوبرداری شده‌است و یک گسست عمدی از آن امپراتوری بود. در کنار ملی‌گرایی بسیار قدرتمند ترک، سه ملی‌گرایی وجود دارد. به ترتیب صعودی مقیاس: ، یک ایدئولوژی پان ترکیک گاه متمایز با اشاره به ، و ، که بیشتر و حتی فنلاند و مجارستان را پوشش می‌دهد. همان‌طور که در ترکیه، جنبش‌های پان ملی‌گرایی اغلب در حاشیه جنبش محدودتر «ملی-استاندارد» در منطقه اصلی موجود ابر دولت بزرگ ادعا می‌کنند.
 نمونه قابل توجه دیگری از یک ایده‌آل تأثیرگذار است که هرگز به دولت بزرگ متناظر منجر نشد - اگر خاک روسیه در آن باشد، از بالتیک تا اقیانوس آرام (غرب به شرق) و تا آسیای میانه و قفقاز گسترش می‌یابد.
 به عنوان یک آرمان در حدود در تأثیرگذار بود. با این حال، به سرعت دولت‌های ملی جدید در سیاست‌ها و منافع خود دچار اختلاف شدند و هیچ فدراسیونی ظهور نکرد. این اصطلاح معنای دیگری به‌دست‌آورد، یعنی همکاری بین ایالات متحده جداگانه، با معنای آمریکا. به همین دلیل یک آمریکایی گرایی پان لاتین وجود دارد که پیشنهاد می‌دهد آمریکایی گرایی با باشد. نماینده مهم این فلسفه ویکتور رائول هایا دلا توره از پرو است، در حالی که نشان دهنده یک تنوع فعلی در موضوع است.
 از اتحاد کشورهای ، از تا . برخلاف اکثر جنبش‌های سنتی ملی گرایانه در ، این بر اساس نژاد و قومیت نیست زیرا این جنبش با احیای دین احیا شده‌است.
 توماس هگامر از مؤسسه تحقیقات دفاعی نروژ ظهور ملی‌گرایی کلان را در اواخر دوران جنگ سرد توصیف کرده‌است که تا زمان وضعیت نامناسبی داشت. هگامر ریشه‌های ملی‌گرایی کلان مدرن را هم در جنبش ضد جهاد غربی و هم در سازمان‌های تروریستی اسلامگرا مانند داند. پس از ، وی ایدئولوژی‌های ، عامل این جنایت را "متناسب با دسته‌های ثابت ایدئولوژی جناح راست، مانند طلبی سفیدپوستان، فوق ملی‌گرایی یا توصیف نکرد، اما بیشتر شبیه دکترین تمدن است. جنگی که نشان دهنده نزدیکترین چیز تاکنون به نسخه مسیحی القاعده است.
{"title": "پان‌ناسیونالیسم", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%BE%D8%A7%D9%86%E2%80%8C%D9%86%D8%A7%D8%B3%DB%8C%D9%88%D9%86%D8%A7%D9%84%DB%8C%D8%B3%D9%85&oldid=35091962", "language": "fa"}