«چرچیل» به اینجا تغییرمسیر دارد. برای دیگر کاربردها را ببینید. ( : ؛ ۳۰ نوامبر ۱۸۷۴ – ۲۴ ژانویهٔ ۱۹۶۵) سیاست‌مدار، افسر ارتش و یک بود. وی طی سال‌های ۱۹۴۰ تا ۱۹۴۵، یعنی در طول ، و بار دیگر بین سال‌های ۱۹۵۱ تا ۱۹۵۵ بود. جز دو سال ۱۹۲۲ تا ۱۹۲۴، چرچیل از ۱۹۰۰ تا ۱۹۶۴ نماینده پارلمان بود. به عنوان یک معتقد به و ، بیشتر عمرش را در عضو بود که از سال ۱۹۴۰ تا ۱۹۵۵ رهبریش را نیز بر عهده داشت. او از سال ۱۹۰۴ تا ۱۹۲۴ عضو بود.
 چرچیل از پدر و مادری بریتانیایی و در آکسفوردشایر در خانواده‌ای ثروتمند و آریستوکرات متولد شد. در سال ۱۸۹۵ عضو ارتش شد و در ، و شرکت کرد، به عنوان یک شهرت یافت و به نوشتن کتاب دربارهٔ مشاهداتش پرداخت. در سال ۱۹۰۰ به عنوان عضو حزب محافظه‌کار وارد مجلس عوام شد و مدتی بعد به عضویت حزب لیبرال در آمد. در دولت لیبرال به عنوان وزیر تجارت، وزیر کشور و نماینده دولت در خدمت کرد. طی جنگ جهانی اول، در فرماندهی حضور داشت و پس از آشکار شدن ابعاد فاجعه آمیز آن، از دولت استعفا داد و در هنگ تفنگداران اسکاتلندی در جبههٔ غربی جنگ جهانی اول خدمت کرد. دلیل شکست در نبرد را فرماندهی چرچیل می‌دانستند. در سال ۱۹۱۷ به دولت تحت ریاست بازگشت و به ترتیب در وزارت تدارکات، وزارت جنگ، وزارت نیروی هوایی و وزارت مستعمرات به فعالیت پرداخت و بر عهدنامه انگلستان-ایرلند و سیاست خارجی بریتانیا در خاورمیانه نظارت داشت.
 در دهه ۱۹۳۰ خارج از دولت، خواهان تجدید قوای نظامی بریتانیا در مقابل خطر رو به گسترش شد. در آغاز جنگ جهانی دوم مجدداً به عنوان نماینده دولت در نیروی دریایی انتخاب شد و سال ۱۹۴۰، به سمت نخست‌وزیری برگزیده و جانشین شد. چرچیل رهبری بریتانیا در جنگ جهانی دوم علیه متحدین را بر عهده داشت که در نهایت به پیروزی در سال ۱۹۴۵ انجامید. پس از شکست محافظه‌کاران در انتخابات ۱۹۴۵ را بر عهده گرفت. در هنگامهٔ آغازین نسبت به خطر نفوذ در اروپا و ایجاد هشدار داد و خواهان اتحاد اروپا شد. با انتخاب مجددش به عنوان نخست‌وزیر در ۱۹۵۱، درگیر مسائل خارجی متعددی از جمله روابط انگلستان-آمریکا و حفظ پادشاهی بریتانیا در عین استعمارزدایی آن زمان شد. در داخل، دولتش به افزایش مسکن و ساخت بمب هسته‌ای پرداخت. با زوال سلامتیش، در سال ۱۹۵۵ از نخست‌وزیری استعفا کرد، هرچند تا ۱۹۶۴ در مجلس باقی ماند. مرگش در سال ۱۹۶۵ با یک تشییع ملی همراه شد.
 چرچیل را در سال ۱۹۵۳ به‌خاطر نوشته‌هایش دریافت کرد. 
چرچیل یکی از سیاست مداران بزرگ و تأثیر گذار قرن بیستم است. در سال ۱۹۴۹ وینستون چرچیل را به‌عنوان «مرد نیمهٔ اول قرن بیستم» انتخاب کرد. چرچیل در میان عامهٔ مردم مظهر زیرکی است. 
چرچیل سال ۱۹۴۰ نیز به‌عنوان انتخاب شده بود. 
 چرچیل در ۳۰ نوامبر ۱۸۷۴ در در در خانوادهٔ معروفِ «اسپنسر» به دنیا آمد. پدرش لرد راندولف چرچیل سیاست‌مدار و مادرش دختر یک میلیونر آمریکایی بود. او همچنین برادری به نام جان استرنج اسپنسر چرچیل داشت. 
 چرچیل ابتدا به مدرسهٔ «هارو» و پس از آن به « » ملحق شد.
 وی برای قبولی در دانشگاه سه بار کنکور داد و بار سوم قبول شد.
 در سال ۱۸۹۵ به پیوست و در ۱۸۹۸ به‌عنوان افسر ارتش در جنگی در شرکت کرد. در سال ۱۸۹۹ ارتش را به قصد انجام فعالیت‌های سیاسی ترک کرد ولی قبل از آن به‌عنوان به که در آن « » در جریان بود رفت. در آنجا توسط بوئرها به‌عنوان اسیر جنگی دستگیر و زندانی شد، ولی چرچیل توانست از آنجا فرار کند. 
 در جریان ، چرچیل برای مدتی به عنوان برگزیده شد. او در این جایگاه «گزافه‌گو، تندخو، نامتعادل و بی‌تدبیر» توصیف شده‌است. تصمیمات او تاثیر زیادی در شکست فاجعه‌بار بریتانیا در داشت. 
 وینستون چرچیل در سال ۱۹۰۰ به‌عنوان عضو حزب محافظه کار وارد پارلمان اولدهام شد ولی بعد از مدتی از حزب جدا شد و در سال ۱۹۰۴ به حزب لیبرال پیوست. 
چرچیل از مخالفان سیاست‌های خلع سلاح داوطلبانه بود و همچنین از سیاست و در مقابل زیاده خواهی‌های انتقاد می‌کرد. با شکست سیاست مماشات، زیر پا گذاشته شدن ، شروع جنگ جهانی دوم و حمله به و و ، در ۱۹۴۰ از سمت نخست‌وزیری کناره گرفت و وینستون چرچیل در ۶۵سالگی در جای او به‌عنوان نخست‌وزیر و وزیر دفاع قرار گرفت. در زمان همزمان با ، در دست وینستون چرچیل بود. چرچیل در طول به برقراری روابط قوی با ، پرداخت. 
 چرچیل قدرت را در انتخابات بعد از جنگ در سال ۱۹۴۵ از دست داد، با این حال باقی ماند. در مقابل زیاده خواهی استالین پس از جنگ جهانی دوم (به‌عنوان مثال الحاق و و و شرق لهستان به خاک شوروی) و و تشکیل دولت‌های استبدادی دست نشانده شوروی در اروپای شرقی، چرچیل و را به اتحاد در مقابل تشویق کرد. اصطلاح « » نیز توسط او رواج داده شد. 
 چرچیل دوباره در سال ۱۹۵۱ به‌عنوان نخست‌وزیر انتخاب شد و در سال ۱۹۵۵ برکنار شد. با این حال تا اواخر عمر عضو باقی ماند؛ و همچنین عنوان را در اختیار داشت.
از گرایش‌های سیاسی او می‌توان به مخالفت او با اعطای اشاره کرد. چرچیل در دنیای سیاست نقش بزرگی به عهده داشت، چراکه نقش و دخالت را در سیاست بریتانیا به تدریج تقلیل داد و تأثیرات این عملکرد از دوران تا به چشم می‌خورد.
 وینستون چرچیل در آغاز سال ۱۹۶۵ سرما خورد و بستری شد. در دچار خونریزی مغزی شد، کرد و به کما رفت. در صبح یکشنبه ۲۴ ژانویهٔ ۱۹۶۵ بعد از ۱۰ روز نگرانی عمومی از وضعیت سلامتی‌اش، بر اثر در ۹۰ سالگی در منطقه هایدپارک گیت در شهر درگذشت. به دستور ، جسد او برای سه روز در دید عموم گذاشته شد و سپس مراسم تشییع رسمی در برگزار شد. این نخستین مراسم رسمی از سال ۱۹۱۴ در بود که برای فردی خارج از خاندان سلطنتی انجام می‌شد.
این مراسم همچنین بزرگ‌ترین مراسم از این دست در بریتانیا بود، به‌طوری‌که افرادی از بیش از صد کشور جهان، شامل افرادی چون رئیس‌جمهور ، ، و ، ، در آن حضور یافتند. چرچیل پس از تشییع رسمی در یکی از گورستان‌های وابسته به کلیسای «بلادون» در « » که پدر و مادرش در آنجا دفن بودند، کنار به خاک سپرده شد. 
 وینستون در ماه سپتامبر در سال ۱۹۰۸ با کلمنتین هوزیر ازدواج کرد. آن دو به مدت ۵۷ سال با هم زندگی کردند. اولین فرزند چرچیل، با نام دایانا، در ژوئیهٔ ۱۹۰۹ میلادی چشم به جهان گشود. دومین فرزند، راندولف، در مه ۱۹۱۱ به دنیا آمد. سومین فرزندشان، سارا، در اکتبر ۱۹۱۴، و چهارمین آنها، به نام ماریگولد، در نوامبر ۱۹۱۸ به دنیا آمد. ماریگولد در اوت ۱۹۲۱ بر اثر سپسیس درگذشت. او در گورستان سبز کنسال به خاک سپرده شد. در ۱۵ سپتامبر ۱۹۲۲، آخرین فرزند چرچیل، مری، به دنیا آمد. به گفتهٔ جنکینز، چرچیل یک «پدر مشتاق و دوست داشتنی» بود اما از فرزندانش انتظار زیادی داشت. 
 چرچیل نویسنده‌ای سخت‌کوش بوده و به‌نوعی از نویسندگی امرار معاش می‌کرده‌است. وی در طول جنگ جهانی دوم روزی ۵۰۰۰ کلمه می‌نوشت. از تألیفات او می‌توان به موارد زیر اشاره کرد: 
 
 
 
 
 
 
 
 وینستون چرچیل در طول مدت خدمت سیاسی و فعالیتش به‌عنوان نویسنده افتخارات زیادی کسب کرده‌است.
 او سال ۱۹۵۳ را به‌خاطر «چیره‌دستی‌اش در توصیف وقایع تاریخی و زندگی‌نامه‌ای و نیز فصاحت بیانش در دفاع از آرمان‌های والای انسانی» برد. 
 چرچیل در ۱۹۶۳ با درخواست ریاست جمهور آمریکا، ، و با تصویب به‌عنوان «اولین شهروند افتخاری ایالات متحده آمریکا» انتخاب شد؛ ولی به دلیل ناتوانی جسمی در مراسم حاضر نشد و پسر و نوهٔ او این افتخار را برای او دریافت کردند.
 مردم در رأی‌گیری ۲۰۰۲ ، سر وینستون چرچیل را به‌عنوان «بزرگ‌ترین بریتانیایی تمام تاریخ» انتخاب کردند. 
 در آوریل ۲۰۱۳، بانک مرکزی انگلستان اعلام کرد که از سال ۲۰۱۶ پشت اسکناس‌های ۵ تصویر وینستون چرچیل را به جای تصویر ، شخصیت خیّر بریتانیایی چاپ می‌کند. در اسکناس‌های جدید کنار تصویر چرچیل جمله مشهورش که «چیزی ندارم که تقدیم کنم مگر خون، رنج، اشک و عرق» نوشته شده‌است. او این جمله را به هنگام روی کار آمدنش در بیان کرد. در پس زمینه روی ساعت سه ایستاده که زمان تقریبی همان سخنرانی است. همچنین تصویری از ، که در سال ۱۹۵۳ به چرچیل رسید در طراحی ۵ پوندی جدید به چشم می‌خورد. هم‌اکنون تصویر ، از شخصیت‌های خَیِر که به‌ویژه به وضع زندانیان رسیدگی می‌کرد، پشت اسکناس ۵پوندی نقش بسته‌است. رئیس گفته که وینستون چرچیل به‌دلیل اهمیتی که به‌عنوان «قهرمان تمامی جهان آزاد» داشته به این منظور انتخاب شده‌است. 
 فیلم دربارهٔ قسمتی از زندگی وی ساخته شده‌است. 
 
 ۱۷. کتاب چرچیل، پاول ادیسون، ۱۳۹۸
{"title": "وینستون چرچیل", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%88%DB%8C%D9%86%D8%B3%D8%AA%D9%88%D9%86_%DA%86%D8%B1%DA%86%DB%8C%D9%84&oldid=35053839", "language": "fa"}