(به : ) (زاده ۷ آوریل ۱۹۳۰ - درگذشته ۱۸ ژوئن ۲۰۰۷) انقلابی و بود. اسپین مهندس شیمی بود. وی با رئیس‌جمهور سابق کوبا ازدواج کرد که خود برادر رئیس‌جمهور پیشین کوبا، بود. از ویلما اسپین غالباً به عنوان «بانوی نخست کوبا» یاد می‌شد. 
 او در تأمین و برگزاری جنبش ۶ ژوئیه به عنوان یک جاسوس مخفی کمک کرد و از بدو تا زمان مرگ در بسیاری قسمت‌های دولت کوبا نقش فعال داشت. 
 به‌عنوان یک سرسخت اسپین فدراسیون زنان کوبا را تأسیس کرد و به ترغیب حقوق مساوی برای زنان درهمه پهنه‌ها پرداخت. 
 ویلما اسپین چهار فرزند به نام‌های دبورا، ماریلا، نیلسا و آلخاندرو داشت که از این میان دبورا با لوئیس آلبرتو رودریگوئز لوپز-کالخا ازدواج نمود. وی همچنین هفت نوه داشت. دختر وی، ماریلا کاسترو رئیس مرکز ملی آموزش‌های جنسی کوبا است و پسر وی، آلخاندرو کاسترو اسپین با درجه سرهنگی در وزارت کشور کار می‌کند.
 ویلما اسپین دختر یک زوج اهل ، به نام‌های خوزه اسپین و مارگاریتا گیلوا بود. پدرش وکیل و از خانواده باکاردی بود. او چهار برادر و خواهر به نام‌های نیلسا، ایوان، سونیا و خوزه داشت. اسپین در دانشگاه اورینته در شهر سانتیاگو در کوبا تحصیلات را گذراند. او یکی از اولین زنان کوبایی بود که در این رشته تحصیل می‌کرد. در سال ۱۹۵۰ پیش از آنکه رهبر انقلابی، را در ملاقات کند، در دانشگاه در مشغول تحصیل در رشته مهندسی شیمی بود. اما ملاقات وی با پایز، اسپین را به سمتی جهت داد که در نهایت وی را به رهبر جنبش انقلابی در استان شرقی تبدیل کرد. در پایان تحصیلاتش در در راه بازگشت به کوبا در به پیوست.
 اسپین به مثابه پیام‌آوری مابین این جنبش و جنبش ۲۶ ژوئیه فیدل کاسترو عمل کرد که برای حملات آتی به تغییر مکان داده بود. اسپین در مکزیکو با رائول کاسترو ملاقات کرد. وی پس از آنکه جنبش ۲۶ ژوئیه با به کوبا بازگشت، در کوهستان یاور انقلابیون بود. وی در ژانویه ۱۹۵۹ با رائول کاسترو ازدواج کرد. 
 تسلط وی به دو و انگلیسی به او امکان ارائه جنبش کوبا در سطح جهانی داد. در سال ۱۹۵۷، پاپین بوش، یک مدیر در شرکت باکاردی ـ که اسپین قبلاً آنجا کار می کردـ ملاقاتی بین ژنرال لایمن کرک پاتریک از سیا و نمایندگانی از جنبش ۲۶ ژوئیه را ترتیب داد. او همچنین، در سال ،۱۹۵۷ به عنوان مترجم در مصاحبه هربرت ماتیوز، خبرنگار و عمل کرد. این فعالیت وی استفاده‌ای دوگانه داشت. هم اخبار انقلاب را می‌رساند و هم به مردم کوبا و جامعه بین‌الملل می‌رساند که ادعای مبنی بر مرگ کاسترو دروغ است. 
 ویلما اسپین حامی صریح در کوبا بود. فعالیت وی در انقلاب به تغییر نقش زنان در کوبا کمک کرد و در سال ۱۹۶۰ اسپین رئیس فدراسیون زنان کوبا شد و تا زمان مرگش در سال ۲۰۰۷ در این مقام باقی ماند. اهداف اصلی این فدراسیون، آموزش زنان، دادن مهارت‌های لازم به آنها برای دستیابی به مشاغل سودمند؛ و مهمتر از همه ترغیب آنها به مشارکت در سیاست و حمایت از دولت انقلابی بود. در ۱۹۶۰ کمی قبل از حمله ، هنگامی که کارخانه‌های قند و مزارع نیشکر در سراسر کوبا مورد حمله قرار گرفتند، فدراسیون زنان کوبا برای بسیج زنان در مقابل ضدانقلاب، تیپ‌های واکنش پزشکی اضطراری را ایجاد کرد. دولت و فدراسیون زنان را ترغیب به پیوستن به کردند و تا آنجا پیش رفتند که در سال ۱۹۷۵ قانون خانواده کوبایی تصویب شد، قانونی که به موجب آن مردان می‌باید به و کمک کنند تا فشار کار روی مادران شاغل سبک شود. 
 اسپین از زمان تأسیس در سال ۱۹۶۰ تا پایان عمرش رئیس آن بود. این فدراسیون سازمانی غیردولتی بود که ادعا می‌شد سه و نیم میلیون زن کوبایی در آن عضویت دارند و به عنوان نیمه خودمختار و سازمان مردم‌نهاد دولت سازمان به رسمیت شناخته شده بود. اسپین علاوه بر این از ۱۹۸۰ تا ۱۹۹۱ عضو شورای حکومتی کوبا و همچنین عضو کمیته مرکزی و دایره سیاسی بود. اسپین رئیس نمایندگی کوبا در نخستین کنگره زنان و کودکان در سپتامبر ۱۹۵۹ در بود. وی همچنین رئیس نمایندگان کوبا در کنفرانس زنان در مکزیک، ، و بود. 
 اسپین از سال ۱۹۶۵ تا ۱۹۸۹ به‌عنوان عضو کمیته مرکزی خدمت کرد وی همچنین نقش‌های بسیاری در دولت کوبا داشت، از جمله رئیس کمیسیون پیشگیری اجتماعی از سال ۱۹۶۷ تا ۱۹۷۱مدیر توسعه صنعتی وزارت غذا در سال ۱۹۶۹، رئیس مؤسسه مراقبت از کودک در ۱۹۷۱ و عضو شورای ایالتی کوبا در ۱۸۷۶. علاوه بر نقش‌های خود در کوبا، اسپین به عنوان نماینده کوبا در نیز فعالیت داشت. 
 اسپین ۴۵ سال نقش کوبا را به عهده داشت. وی در سال ۲۰۰۶ وقتی شوهرش، ، به ریاست جمهوری رسید رسماً بانوی اول شد. 
 اسپن در سپتامبر سال ۱۹۵۹ رئیس هیئت کوبا در کنگره فدراسیون بین‌المللی زنان در بود. وی همچنین سرپرستی هیئت‌های کوبا را به کنفرانس‌های بعدی در مورد زنان، و قدردانی از آنها به عنوان «ارزشمند برای زنان در » دانست. 
 در واقع ، كوبا پس از سال ۱۹۵۹ هرگز رسماً بانوی اول نداشت. ویلما اسپین به طور رسمی در چندین کنفرانس جهانی مربوط به زنان به نمایندگی از دولت کوبا بود، اما او هرگز به طور رسمی بانوی اول نبوده است، و زمانی از او به این نام یاد نشده است شوهرش رائول کاسترو به عنوان معاون اول رئیس شوراهای ایالتی و وزیران تصدی کرد،در ۳۱ ژوئیه ۲۰۰۶ رهبری ملت در برابر بیماری ناگهانی فیدل کاسترو، بالاترین رئیس جمهور کوبا قرار گرفت. در ساختارهای دولت کوبا این موقعیت از سال ۱۹۵۹ تاکنون وجود نداشته است. 
 اسپین با رائول کاسترو، دبیر اول فعلی حزب کمونیست کوبا ازدواج کرده بود، که برادر دبیر اول سابق فیدل کاسترو است. مراسم ازدواج آن‌ها در سال ۱۹۵۹ برگزار شد، این تنها چند هفته پس از  آن بود که جنبش ۲۶ ژوئیه با موفقیت دیکتاتور فولگنسیو باتیستا را سرنگون کرد. 
 
او چهار فرزند داشت (دبورا ، ماریلا ، نیلسا و آلخاندرو کاسترو اسپین). دخترش، ماریلا کاسترو، در حال حاضر رئیس مرکز ملی کوبا برای آموزش جنسی است، و پسرش، الخاندرو کاسترو اسپین، یک سرهنگ در وزارت کشور است. ویلما اسپین در ساعت ۴:۱۴ بعدازظهر روز ۱۸ ژوئن ۲۰۰۷ به دنبال یک بیماری طولانی درگذشت. از ساعت ۸ بعدازظهر همان روز تا ساعت ۱۰ بعدازظهر روز بعد عزای عمومی اعلام شد. پیکر وی سوزانده شد و بقایای آن در آرامگاه «جبهه دوم فرانک پایز» دفن شد. 
 یک مراسم تشییع جنازه در تئاتر در هاوانا یک روز پس از مرگ وی برگزار شد و دولت کوبا بیانیه‌ای را منتشر کرد که از او به عنوان یکی از مهمترین مبارزان برای رهایی زنان در کشور و جهان تمجید می‌کند. جسد او سوزانده شد و خاکسترش در آرامگاه فرانک پایز نگهداری می‌شود.
{"title": "ویلما اسپین", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%88%DB%8C%D9%84%D9%85%D8%A7_%D8%A7%D8%B3%D9%BE%DB%8C%D9%86&oldid=35139614", "language": "fa"}