در سال ۱۹۹۲ (نخستین پس از ) اعلام کرد که کشورش یک مستقل خواهد بود. در همان سال، آخرین افراد خاک این کشور را ترک کردند. این کار باعث تغییر وضعیت به حالت شد.
 ابتکار عمل اصلی برای تبدیل مغولستان به یک منطقه بدون جنگ‌افزار هسته‌ای از سوی همسایگان آن یعنی و (که هر دو از هستند) و همچنین بود. این موضوع تا حدودی غیرمعمول بود. زیرا در گذشته، کشورها به صورت گروهی، عضو چنین پیمان‌هایی می‌شدند. اگرچه انجام چنین کاری از مدت‌ها پیش به رسمیت شناخته شده بود. قطع‌نامه ۳۲۶۱F در ۹ دسامبر ۱۹۷۴ بیان می‌کند که: . 
 حرکت مغولستان برای به رسمیت شناختن در جامعه بین‌المللی طی قطع‌نامه ۵۳/۷۷D مجمع عمومی سازمان ملل که در تاریخ ۴ دسامبر ۱۹۹۸ تصویب شد نتیجه داد که از هدف مغولستان استقبال کرده و آن را در دستور کار جلسه بعدی قرار داد.
 در ۲۸ فوریه ۲۰۰۰، سفیر مغولستان در سازمان ملل، طی نامه‌ای به شماره A/55/56 S/2000/160 ، شرح قانون مغولستان را ارائه داد. در این مرحله، مشخصا به رسمیت شناختن بین‌المللی از وضعیت مغولستان عاری از سلاح‌های هسته‌ای کامل شد.
 در طول دو نشست در ماه‌های فوریه و ژوئیه ۲۰۰۶، توجه خاصی به آسیب‌پذیری اقتصاد و و همچنین امنیت این کشور شد و اجرای قطعنامه ۵۹/۷۳ مجمع عمومی سازمان ملل شده‌است.
{"title": "وضعیت عاری از سلاح‌های هسته‌ای مغولستان", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%88%D8%B6%D8%B9%DB%8C%D8%AA_%D8%B9%D8%A7%D8%B1%DB%8C_%D8%A7%D8%B2_%D8%B3%D9%84%D8%A7%D8%AD%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C_%D9%87%D8%B3%D8%AA%D9%87%E2%80%8C%D8%A7%DB%8C_%D9%85%D8%BA%D9%88%D9%84%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86&oldid=32323059", "language": "fa"}