( : ؛ زاده ۱۷۱۶ درگذشته ۲۵ دسامبر ۱۷۸۳) یک و نقاش اهل در بود. وی یکی از سه شاعر بزرگ دوره ادو محسوب می‌شود. در حدود ۲۰ سالگی، بوسون به ادو (در حال حاضر ) نقل مکان کرد و تحت آموزش استاد هایکای هایانو هاجین شعر را فراگرفت. پس از درگذشت حاجین، بوسون به شیموزا نقل مکان کرد. بوسون در مسیر سفر ، به در شمال رفت. این منطقه الهام بخش خاطرات سفر مشهور باشو بود که راه باریک به مناطق مرکزی نام گرفته‌است. وی یادداشت‌های خود را از این سفر در سال ۱۷۴۴ منتشر کرد.
پس از سفر به نقاط مختلف ژاپن، از جمله تانگو و سانوکی، بوسون در سن ۴۲ سالگی در شهر کیوتو مستقر شد. در این زمان است که وی شروع به کار و در نوشته‌هایش از نام یوسا که برگرفته از زادگاهش بود، استفاده کرد.
 بوسون در ۴۵ سالگی ازدواج کرد و یک دختر به نام کونو داشت. از این زمان به بعد، او در کیوتو باقیماند و در سومیه به نگارش و تدریس شعر پرداخت.
بوسون در سن ۶۸ سالگی درگذشت و در کنپوکو-جی در کیوتو دفن شد.
 نمونه‌هایی از وی:
 بر دستفروش دوره‌گرد. درختان هلو غرق شکوفه اند.
 در شبی که در هر شالیزار ماه ابرآلوده است.
 به زمستان صدای مفصل پیر آرنج مرا می‌دهد!
 نهال بید گریان را کاشتم.
وقتی که باران بند آمد.
{"title": "یوسا بوسون", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%DB%8C%D9%88%D8%B3%D8%A7_%D8%A8%D9%88%D8%B3%D9%88%D9%86&oldid=33763103", "language": "fa"}