[isbrüker]، که نام کاملش ، و زمان تولد اسمش و پس از جنگ جهانی دوم نامش (بدون نقطه‌های بالای حرف U) (متولد ۲۲ سپتامبر ۱۸۸۷ در ، درگذشته در ۱۴ ژانویهٔ ۱۹۷۱) بود، یک هلندی، عضو افتخاری (UEA)، یکی از اعضای و ، رئیس در ، همسر معاون رئیس UEA آقای JRG Isbrücker بود. پس از ، این زوج نام خود را بدون نقطه نوشتند (به صورت ، ولی نحوهٔ تلفظ آن تغییری نکرد).
 ایسبروکر از سال زبان را فراگرفت و یک شد. به زودی با برادرش یک کتاب آموزشی خوب برای اسپرانتو نوشت. برای پیشرفت بیشتر جنبش، ابتکار خارق العادهٔ او دعوت از یازدهمن در به بود، یعنی زمانی که پس از ، یافتن یک شهر مناسب برای میزبانی یک کنگره جهانی بسیار مشکل بود.
 
او را در لاهه در سال سازماندهی کرد و همراه با Cseh را در سال ۱۹۳۰ (که بعداً به تبدیل شد) تأسیس کرد. در چارچوب آن، او دوره‌های آموزشی بی شماری، سمینارها، مجموعه سخنرانی‌های عصرانه، مسافرت‌ها و غیره را سازماندهی کرد. در شهردار (در ) یک خانهٔ بزرگ را بهمراه یک پارک، که در آن، این مؤسسه « » ی معروف را تأسیس کرد، در اختیار این مؤسسه قرار داد. به برکت استعداد سازمان دهی و نیروی کار خانم ایسبروکر، این مرکز تبدیل به یک مرکز اسپرانتوی بین‌المللی پر جنب و جوش شد که در آن به‌طور منظم برنامه‌های متنوعی مانند دوره‌های آموزشی، همایش‌ها، کنفرانس‌ها و غیره برگزار می‌شد که اغلب هم بین‌المللی بودند. در همین حال، خانم ایسبروکر عضو ، عضو (ICK)، رئیس باشگاه اسپرانتوی در حال شکوفائیِ « » (Fine Gxi Venkos) بود، دوره‌های آموزشی را برگزار می‌کرد و در محیط‌های غیراسپرانتوئی سخنرانی‌های گوناگونی در ارتباط با زبان اسپرانتو ایراد می‌نمود. در او دبیر « » شد که به تازگی تأسیس شده بود و اعضای آن ازجمله، شهردار لاهه و مدیران بانک‌ها، ادارهٔ گردشگری، ادارهٔ پست و تلگراف و تلفن، و شرکت‌های بزرگی مانند شرکت و شرکت هواپیمائی معروف هلند، KLM بودند.
 پس از جنگ، زمانی که این در تخریب شد، یولیا وقت و انرژی خود را به پروژهٔ جدیدی اختصاص داد. همراه با Cseh « » (Universala Ligo) را، که یک سازمان فدراتیو جهانی بر اساس کتابی از K. Streit بود، تأسیس کرد. زبان رسمی این اتحادیه اسپرانتو بود، اما غیراسپرانتیست‌ها نیز می‌توانستند به آن بپیوندند. از آن به بعد، او نماینده این اتحادیهٔ جهانی در همایش‌ها و کنفرانس‌های بین‌المللی جهان بود، و همیشه تأکید می‌کرد که یک فراملی نیاز به یک و دارد. وی از طریق استدلال‌های هوشمندانه و تاکتیکی خود نگرش مثبتی را نسبت به اسپرانتو در محیط هائی وسیع و رسانه هائی بزرگ ایجاد کرد.
 در همین حال او بسیار می‌نوشت و ترجمه می‌کرد، بیشتر از همه، برای نشریهٔ ، که از زمان تأسیس آن در سال ۱۹۳۲ با آن هم کاری داشت و به عنوان اُرگان رسمی نیز شناخته شد. او همچنین آثاری را به اسپرانتو ترجمه کرد، از جمله اثر Rico Bulthuis (پسر ، اسپرانتیست مشهور) تحت عنوان و اثر Martin Kojc یعنی را. وی در ترجمهٔ « » که نوشتهٔ نویسنده ای هلندی در سال ۱۸۷۲ بود، نیز همکاری داشت.
 Martin Kojc
{"title": "یولیا کاتارینا ایسبروکر", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%DB%8C%D9%88%D9%84%DB%8C%D8%A7_%DA%A9%D8%A7%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D9%86%D8%A7_%D8%A7%DB%8C%D8%B3%D8%A8%D8%B1%D9%88%DA%A9%D8%B1&oldid=33113779", "language": "fa"}