یک با گفته می‌شود که در آن شخص تا زمان حکومت کرده و بعد از خودش انتخاب می‌کند و هیچ گونه حقی برای اشخاص دیگر و قائل نیست. پادشاهی مطلقه گونه‌ای از انواع حکومت‌های است.
 یا سلطنت نامشروط گونه‌ای از حکومت است که در آن پادشاه مطلق سیاسی را در میان مردم خود در دست دارد. در این گونه از حکومت‌ها قدرت سیاسی سلطان خودکامه که بر خود نامحدود است پاسخگوی کسی یا قانونی نیست. سلطنت خودکامه است ولی دیگر اهرم‌های انتقال قدرت هم به گونه‌ای در کار است. سلطنت نامشروط به روشنی از ، که در آن قدرت سیاسی شاه محدود یا مهار شده متفاوت است. 
 در تئوری، چنین پادشاهی در اعمال قدرت کامل بر سرزمین زیر فرمانش دارای اختیار و توان مطلق است، اما در عمل سلطنت خودکامه را گروه‌های سیاسی، اجتماعی و اقتصادی موجود در قلمرو، مانند اشراف، روحانیون، و طبقات متوسط و پایین‌تر مهار کرده و شکل می‌دهند.
 برخی از این پادشاهی‌ها دارای نهادها و قانونگذاران ضعیف یا نمادینی هستند که شاه هر لحظه می‌تواند آن را تغییر دهد یا منحل کند.
 پادشاهی مطلقه را به ترجیح می‌داد. او معتقد بود: «یا باید فیلسوف شاه شود یا اینکه شاه باید فیلسوف شود.» 
 بروز تغییرات عمده در نیروهای مسلح از میانه سده شانزدهم تا میانه سده هفدهم که ، تاریخدان بریتانیایی آن را « » می‌خواند، در کنار سایر تأثیرات، موجب افزایش چند برابری شمار قوای کشورهای متعدد اروپایی شد. این ارتش‌ها به عنوان نیرویی مؤثر در کشورداری، با تغییر توازن قدرت نظامی داخلی به نفع سلاطین، موجب پدید آمدن در سده‌های هفدهم و هجدهم در شدند. 
 کشورهایی که در آن پادشاه قدرت مطلق را هنوز هم حفظ کرده ، ، ، ، ، و هستند.
{"title": "پادشاهی مطلقه", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%BE%D8%A7%D8%AF%D8%B4%D8%A7%D9%87%DB%8C_%D9%85%D8%B7%D9%84%D9%82%D9%87&oldid=35029098", "language": "fa"}