(به : ) (زاده ۱۲ مارس ۱۸۷۷ – درگذشته ۱۶ اکتبر ۱۹۴۶) یکی از اعضای برجسته و از ۳۰ ژانویه ۱۹۳۳ تا ۲۰ اوت ۱۹۴۳ وزیر کشور بود.
 ویلهلم فریک پیش از به قدرت رسیدن بین سال‌های تا وزیر ایالت بود، اما پس از به قدرت رسیدن در وی در ماه ۱۹۳۳ توسط به سمت وزیر کشور برگزیده شد.
 وی پس از شکست در توسط در محاکمه و شد.
 وی در در به دنیا آمد. وی آخرین فرزند از چهار خانواده بود. پدرش یک معلم پروتستان بود که در سال ۱۹۱۸ درگذشت. فریک در خواند. اما پس از مدتی رشته‌اش را به حقوق تغییر داد و در و ادامه تحصیل داد و مدرک دکترای حقوق خود را در سال ۱۹۰۱ دریافت کرد. برای مدتی در ارتش و پلیس خدمت کرد اما در به جبهه فرستاده نشد.
 فریک در سال ۱۹۱۰ با الیزابت امیلی ناگل ازدواج کرد که حاصل این ازدواج دو پسر و یک دختر بود. آن دو در سال ۱۹۳۴ از هم جدا شدند. چند هفته پس از آن فریک با مارگارته شولتزه-ناومبورگ (همسر سابق نماینده ) ازدواج کرد که حاصل این ازدواج نیز یک دحتر و یک پسر بود.
 وی در شاهد پایان جنگ جهانی اول و انقلاب ۱۹۱۸–۱۹۱۹ آلمان بود. وی در آن زمان با شبه‌نظامیان همدل بود که علیه دولت در باواریا می‌جنگیدند. برای اولین بار رئیس پلیس مونیخ وی را به معرفی کرد.
 وی و پونر در شرکت داشتند. فریک تلاش داشت تا حملات متقابل پلیس باواریا برای شکست کودتا را سرکوب کند. اما کودتا شکست خورد، فریک دستگیر شد و به زندان افتاد. وی در دادگاه خلق باواریا به تلاش و مشارکت در متهم و به ۱۵ ماه زندان محکوم و از تیروی پلیس اخراج شد. اما اخراج او غیرمنصفانه خوانده شد و لغو شد زیرا خیانت او اثبات نشد. وی پس از آزادی از زندان در اداره مونیخ مشغول به کار شد.
 وی در انتخابات مجلس آلمان در می ۱۹۲۴ به عنوان نماینده مردم به راه یافت. وی در جریان احیای حزب نازی در ۱ سپتامبر ۱۹۲۵ شرکت داشت. وی خود را با رادیکال همراه کرد و با سخنرانی‌های ضد دموکراسی و یهودستیزانه خود به شهرت رسید، به طوری که در سال ۱۹۲۸ رهبر گروه شبه‌نظامیان حزب نازی شد.
 در سال ۱۹۲۹ و در جریان تشکیل در ایالت ، حزب نازی برای انتخاب وزیر داخله و وزیر آموزش سهم داشت. فریک این پست‌ها را برعهده گرفت و اولین نازی شد که تا آن زمان مقام وزارتی را عهده‌دار بوده‌است. وی از این مقام برای اخراج مقامات طرفدار و از دولت استفاده کرد و اعضای حزب نازی را جایگزین آنان کرد. هم‌چنین در زمان وزارت وی در تورینگن تعدادی از روزنامه‌ها و فیلم‌های صلح‌طلب و ضد جنگ نظیر ممنوع اعلام شدند. وی در ۱ آوریل ۱۹۳۱ از سمت‌های خود برکنار شد.
 وی در پی تشکیل در ۳۰ ژانویه ۱۹۳۳ به عنوان وزیر داخله منصوب شد. البته او قدرتی کم‌تر از یک وزیر کشور در اروپا داشت. در واقع، دلیل اصلی این که و با اعطای پست وزارت داخله به نازی‌ها موافقت نمودند همین بود که وزیر کشور قدرت زیادی نداشت.
 با این حال قدرت فریک در پی و ماجراهای پس از آن به‌تدریج افزایش یافت. در می ۱۹۳۴ وزیر شد و کنترل پلیس پروس را به دست گرفت. وی تا سال ۱۹۳۵ کنترل تقریباً تمامی دولت‌های محلی در آلمان را به دست گرفت. وی اختیار عزل و نصب شهرداران شهرداری‌های با جمعیت بالاتر از ۱۰۰٬۰۰۰ نفر را داشت (به جز دولت‌شهرهای و که هیتلر شهرداران آن‌ها را خود انتخاب می‌کرد). البته شهرداران شهرهای کوچک‌تر توسط فرمانداران ایالت‌ها انتخاب می‌شد که آن‌ها نیز به او پاسخ‌گو بودند.
 وی در سیاست‌های نژادی آلمان نازی نقشی مهم داشت و پیش‌نویس بسیاری از قوانین نژادپرستانه همچون را تهیه کرد. وی هم‌چنین در اجرای قوانین مربوط به نقش داشت و این عملیات زیر نظر وزارت وی انجام می‌پذیرفت.
 از اواسط تا اواخر دهه ۱۹۳۰ فریک در پی تلاش برای کاستن از درگیری‌های درون‌دولتی، ارزش و اعتبار خود را در حزب به‌طور غیرقابل‌بازگشتی از دست داد. در ژوئن ۱۹۳۶ قدرت فریک پس از آن که هیتلر، را به عنوان رئیس پلیس کل آلمان منصوب کرد، به شکل قابل ملاحظه‌ای کاهش یافت. بر روی کاغذ فریک در جایگاهی بالاتر از هیملر قرار داشت اما در واقع او دیگر هیچ قدرتی بر اداره پلیس نداشت. کشمکش طولانی قدرت میان فریک و هیملر سبب شد تا در ۲۴ اوت ۱۹۴۳ هیملر جای او را در وزارت کشور بگیرد. با این حال او به عنوان وزیر فاقد مقام در کابینه هیتلر باقی ماند. او و تنها کسانی بودند که از زمان رسیدن هیتلر به مقام صدراعظمی تا در کابینه او باقی ماندند.
 رفتن فریک از وزارت کشور درگیری‌های میان حزب و سازمان‌های دولتی را کاهش نداد. وی به عنوان حاکم و نماینده شخصی آدولف هیتلر در سرزمین‌های چک منصوب شد. پایتخت این سرزمین که فریک در آن اقامت داشت، یکی از آخرین شهرهای نیروهای محور بود که در سقوط کرد.
 فریک دستگیر و در محاکمه شد. وی و تنها کسانی بودند که حاضر به شهادت در دادگاه نشدند. وی در ۱ اکتبر ۱۹۴۶ به جرم برنامه‌ریزی و آغاز جنگ تجاوزگرانه، ، و نقشش در تنظیم به اعدام محکوم شد.
 وی در ۱۶ اکتبر ۱۹۴۶ اعدام شد. جوزف کینگزبری-اسمیت روزنامه‌نگار دربارهٔ او نوشته:
 جنازه وی و نه فرد اعدام‌شده دیگر در کنار جنازه که پیش از اعدام خودکشی کرده بود، به فرستاده شد و در آن‌جا بدن‌ها سوزانده شد و خاکستر آن‌ها به رود ریخته شد.
{"title": "ویلهلم فریک", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%88%DB%8C%D9%84%D9%87%D9%84%D9%85_%D9%81%D8%B1%DB%8C%DA%A9&oldid=33663750", "language": "fa"}