با نام علمی پرندهٔ بسیار کوچک آبچری از تیرهٔ یلوگان است که در اروپا به ویژه در نواحی شرقی و در زندگی می‌کند. این پرنده تا پیش از اواسط سدهٔ نوزدهم در نیز قابل مشاهده بود اما جمعیت آن در به‌دنبال خشکسالی به‌شدت کاهش یافت. یلوهٔ نوک‌سبز آشیانهٔ خود را در مکانی خشک در میان جگن‌های باتلاق می‌سازد و پس از جفتگیری بین۴ تا ۸ تخم می‌گذارد. این گونه مهاجر بوده و در زمستان به سوی و کوچ می‌کند. یلوه نوک‌سبز همواره در دوران زمستانگذرانیش در آفریقا و به زاد و ولد در این مناطق می‌پردازد.
 یلوهٔ نوک‌سبز بین ۱۶ تا ۱۸ سانتی‌متر طول دارد و از نظر ظاهری شبیه است که کمی از آن‌ها بزرگتر می‌باشد. نوک پرنده کوتاه و مستقیم است و رنگی زرد یا سبز داشته و از رنگ قرمز در محل رویش نوک در آن‌ها خبری نیست. پرندگان بالغ دارای پرهایی قهوه‌ای رنگ با نقوش سفیدی چند در قسمت فوقانی بدنشان هستند و صورت و بخش پایینی بدنشان آبی-خاکستری است. همچنین خطوطی سیاه و سفید در انتهای پهلوهایشان دیده می‌شود. پاهای پرنده سبزرنگ با چنگال‌هایی دراز است و دمی کوتاه با خطوطی در زیر آن دارد.
 پرندگان جوان به پرندهٔ بالغ شبیه هستند و تنها خطوط بیشتری در بخش پاینی تنه‌شان دارند. جوجه‌ها نیز همچون دیگر جوجه یلوه‌ها دارای کرکی سیاهرنگ می‌باشند.
 یلوهٔ نوک سبز به‌دنبال غذا یا با منقارش در گل و آب‌های کم‌عمق جستجو می‌کند یا در صورت مشاهدهٔ شکار آن را می‌گیرد. حشرات و جانوران آبزی غذای اصلی این پرنده را تشکیل می‌دهند.
 یلوهٔ نوک سبز نیز همچون دیگر یلوگان در فصل بسیار مخفی‌کار بوده و بیشتر صدایشان شنیده می‌شود تا آنکه خودشان دیده شوند. آن‌ها پرندگانی پر سروصدا بوده و آوایی شبیه صدای قورباغهٔ معمولی یا خوتکای ابروسفید دارند. این پرنده را در فصل مهاجرتش در زمستان راحت‌تر می‌توان مشاهده نمود.
{"title": "یلوه نوک‌سبز", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%DB%8C%D9%84%D9%88%D9%87_%D9%86%D9%88%DA%A9%E2%80%8C%D8%B3%D8%A8%D8%B2&oldid=33738264", "language": "fa"}