(به : ) (به : ) (زادهٔ ، درگذشت ) شیمیدان و از ساکنان آلمانی کناره‌های شرقی است که در سال ۱۹۰۹ برای کارهایش بر روی ، و سرعت واکنش، موفق به دریافت شد. از اوستوالد، و به عنوان پایه‌گذاران تخصص یاد می‌شود.
 اوستوالد به صورت موروثی به عنوان یک شناخته می‌شود. او در در خانوادهٔ یک چلیک ساز به دنیا آمد، پدرش گاتفرید اوستوالد (۱۹۰۳–۱۸۲۴) و مادرش الیزابت لوکل (۱۹۰۳–۱۸۲۴) نام داشت. دو برادر دیگر او اگن (۱۹۳۲–۱۸۵۱) و گاتفرید (۱۹۱۸–۱۸۵۵) نام داشتند. او در سال ۱۸۷۵ از در فارغ‌التحصیل شد و مدرک دکتری خود را نیز در سال ۱۸۷۸ از همان دانشگاه زیر نظر گرفت. همچنین اوستوالد از سال ۱۸۷۵ تا ۱۸۸۱ در دانشگاه ترتو و از سال ۱۸۸۱ تا ۱۸۸۷ در به تدریس پرداخت.
 اعتبار ویلهلم اوستوالد به دلیل ایجاد (ثبت در سال ۱۹۰۲) است. از این فرایند در ساخت استفاده می‌شود. البته پایهٔ شیمیایی آن ۶۴ سال پیش توسط کولمن ( ) ثبت شده بود. این دست‌آورد در آن دوران فقط از نگاه علمی مورد توجه قرار گرفت و احتمالاً به دلیل نداشتن منابع بود که بیش از آن پیش رفت نکرد. کشف اوستوالد نیز به عنوان یک کشف علمی باقی‌ماند تا اینکه تلاش‌های و در زمینهٔ فرایند تثبیت نیتروژن به نتیجه رسید (کامل شده در سال ۱۹۱۱ یا ۱۹۱۳) تا سال ۱۹۰۸ (شش سال پس از ثبت) اوستوالد مشغول گسترش فرایند خود و تجاری کردن آن بود البته در آن دوران شش سال برای کارهای اداری زمان لازم بود تا بتوان برای یک طرح ثبت شده کمک هزینه دریافت کرد.
 ترکیب این دو رویداد باعث شد تا طرح او تجاری شود و به تولید انبوه و که در آن دوران به دلیل به شدت مورد نیاز آلمان بود، برسد. همچنین اوستوالد در زمینهٔ نظریهٔ رقیق سازینیز فعالیت کرد که به کشف که به نام خودش ثبت شده، منجر شد. در رابطه با عملکرد پلی‌مورف‌ها است. گفته می‌شود نخستین بار واژهٔ در سال ۱۹۰۰ از سوی اوستوالد به دنیای شیمی معرفی شده‌است. او یک مول را برابر با وزن مولکولی یک ماده بر حسب گرم تعریف کرد، که طبق نظر اوستوالد این مفهوم به گازهای ایدآل مربوط می‌شود.
 ویلهلم اوستوالد عضو کمیتهٔ بین‌المللی وزن اتمی نیز بود اما در پی آمد این عضویت در سال ۱۹۱۷ پایان یافت و پس از جنگ نیز بازگشتی نداشت. کمیته در گزارش هر سالهٔ خود، در سال ۱۹۱۷ از عبارت‌های غیرمعمولی استفاده کرد:
 اوستوالد علاوه بر کار در زمینهٔ شیمی به بسیاری زمینه‌های دیگر نیز علاقه داشت و در آن‌ها کار مفید می‌کرد، میزان نوشته‌هایی که او از خود برجای گذاشته‌است به حدود چهل هزار صفحه می‌رسد که بخش زیادی از آن‌ها در زمینهٔ فلسفه‌است. همچنین او با جنبش صلح نیز همکاری می‌کرد.
 وی در کنار شیمی به نقاشی نیز علاقه داشت، او رنگ‌هایش را خودش درست می‌کرد و در دهه‌های بعدی زندگی خود در زمینهٔ نیز کار کرد او چندین مقاله در این زمینه منتشر کرد که دو مورد از آن‌ها عبارتند از: در سال ۱۹۰۴ (به : ) و در سال ۱۹۱۶ (به : ). کارهای او در زمینهٔ نظریهٔ رنگ‌ها تأثیرگرفته از بود و او نیز به نوبهٔ خود بر و اعضای مانند تأثیر گذاشت. همچنین او به جنبش نیز علاقه داشت، برای همین نخست، و بعدها را فرا گرفت. 
 همچنین او یکی از سرپرستان مؤسسهٔ (به معنای پُل) (به : ) نیز بود که بیشتر هزینه‌های این مؤسسه از پول جایزهٔ نوبل اوستوالد تأمین می‌شد. 
 اوستوالد در ۲۴ آوریل ۱۸۸۰ با هلن فون ریهر (۱۹۴۶–۱۸۵۴) ازدواج کرد آن‌ها از این ازدواج صاحب پنج فرزند شدند:
 
 
 
 
 اوستوالد در سال ۱۸۸۷ به رفت و تا پایان عمر همان‌جا کار کرد. از شاگردان او می‌توان به ، و اشاره کرد. اوستوالد در ۲۴ آوریل ۱۹۳۲ در بیمارستانی در لایپزیگ درگذشت و در خانهٔ خود در در نزدیکی و پس از آن در به خاک سپرده شد.
 در سال ۲۰۱۰ رمانی با عنوان یا نوشت و در آن شخصیت از ویلهلم اوستوالد استفاده کرد.
{"title": "ویلهلم اوستوالد", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%88%DB%8C%D9%84%D9%87%D9%84%D9%85_%D8%A7%D9%88%D8%B3%D8%AA%D9%88%D8%A7%D9%84%D8%AF&oldid=33012592", "language": "fa"}