(one day in September) فیلمی مستند درباره حادثهٔ است.
 فیلم ابتدا شهر را نشان می‌دهد و تبلیغات توریستی این شهر. تیتراژ با صدای خبرنگارانی که این حادثه را گزارش کرده‌اند شروع می‌شود و صدای خبرنگاری که می‌گوید «این جیمز باند نیست، واقعی است».
ابتدا همسر یکی از شمشیربازان اسرائیلی (آندره اشپیتزر) و چگونگی آشنایی آن دو را با هم می‌بینیم و این که آندره مردی آرام و نرم خو بود. سپس تنها بازمانده این حادثه (گروگانگیر فلسطینی) جمال الغاشی را می‌بینیم با عینک آفتابی و چهره‌ای در تاریکی، که می‌گوید او و خانواده‌اش از جلیلیه در در سال پس از جنگ، آواره شده‌اند. پس از چندی آوارگی به اردوگاه در رفته‌اند. او می‌گوید در هنگام کودکی هیچ آینده‌ای را پیش روی خود نمی‌دیده، مگر بازگشت به و گرنه یک پناهنده محروم از حقوق انسانی باقی می‌مانده‌است. به همین دلیل به جنبش مقاومت می‌پیوندد و آموزش می‌بیند و بعد ادامه خاطرات همسر .
 آغاز می‌شود و اسرائیلی‌ها وارد می‌شوند با پرچم رژه می‌روند. جایی که ۳۶ سال پیش را برگزار کرده بود. با تفکرات نژادپرستانه و ضد .
 در بخش فرودگاه که دوربین برای فیلمبرداری و عکسبرداری نبوده، از نرم‌افزارهای رایانه‌ای برای شبیه‌سازی استفاده شده‌است. روی دی‌وی‌دی فیلم نوشته شده:
بازیهای سال . ۱۲۱ کشور ورزشکار، یک میلیارد بیننده و... یک گروه فلسطینی.
 
 dvd فیلم
 کتاب یک روز در سپتامبر 
dvd فیلم در آمازون 
 به فارسی
کشتار مونیخ به انگلیسی
{"title": "یک روز در سپتامبر", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%DB%8C%DA%A9_%D8%B1%D9%88%D8%B2_%D8%AF%D8%B1_%D8%B3%D9%BE%D8%AA%D8%A7%D9%85%D8%A8%D8%B1&oldid=30702279", "language": "fa"}