«بشقاب‌پرنده» و «یوفو» به اینجا تغییر مسیر دارند. برای دیگر کاربردها، و را ببینید. (به : ) (مخفف: UFO | )، که در فارسی به آن هم گفته می‌شود، اصطلاح رایج برای هر پدیدهٔ هوایی است که علت آن نمی‌تواند به‌آسانی یا بلافاصله توسط ناظر شناخته شود. ، که در سال ۱۹۵۲ این اصطلاح را ابداع کرده‌است، در ابتدا اصطلاح «یوفو» را به اشیائی که پس از بررسی دقیق توسط محققان متخصص ناشناخته باقی می‌مانَد، اطلاق کرد؛ هر چند امروزه اصطلاح یوفو اغلب برای توصیف هر گونه منظرهٔ ناشناخته که توسط ناظر گزارش می‌شود، استفاده می‌شود.
 غالباً اصطلاح یوفو را به‌عنوان یک مترادف برای بیگانگان استفاده می‌کند. فرقه‌ها با یوفوها همراه شده، و و فرهنگ عامه پیرامون این پدیده تکامل یافته‌اند. برخی از محققان در حال حاضر ترجیح می‌دهند برای جلوگیری از سردرگمی و باورهای نادرستی که به‌دنبال اصطلاح یوفو می‌آید، از اصطلاح عام‌ترِ «پدیدهٔ ناشناس هوایی» (به : ) استفاده کنند. براساس مطالعات، اکثر یوفوهای مشاهده‌شده اجسام متداولی مانند ، یا اجسام نجومی ازقبیل یا سیارات درخشان هستند. همچنین درصد کمی از گزارش‌های مشاهدهٔ یوفوها جعلی است. تنها درصد کمی (بین ۵ تا ۲۰٪) از گزارش‌های مبنی بر رؤیت یوفوها را می‌توان به‌طور مشخص در طبقهٔ «اشیای ناشناس پرنده» به مفهوم دقیق آن قرار داد.
 مطالعات نشان داده‌است که اکثر مشاهدات بشقاب پرنده‌ها اجسام متعارف یا پدیده‌های طبیعی است که به اشتباه شناسایی شده‌اند - معمولاً ، از جمله آسمان، و اجرام نجومی مانند ، ستاره‌های درخشان و سیارات هستند و درصد کمی هم کلاهبرداری است. کمتر از ۱۰ درصد مشاهده‌ها پس از بررسی مناسب، بدون دلیل باقی می‌مانند و بنابراین می‌توان آنها را به معنای دقیق ناشناخته طبقه‌بندی کرد. در حالی که طرفداران فرضیه فرازمینی (ETH) بیان می‌کنند که این گزارش‌های غیرقابل توجیه مربوط به فضاپیماهای بیگانه است، نمی‌توان این فرضیه صفر را حذف کرد که این گزارش‌ها صرفاً پدیده‌های مثبت دیگری هستند که به دلیل کمبود اطلاعات کامل یا به دلیل ذهنی بودن لازم قابل شناسایی نیستند. گزارش‌ها علاقه مندان به بشقاب پرنده‌ها به جای پذیرفتن فرضیه صفر، با ارائه توضیحات عجیب و غریب و آزمایش نشده برای اعتبار ETH، تمایل به ادعای ویژه دارند. اینها را نقض می‌کنند.
 یوفولوژی به‌طور کلی در جریان اصلی علوم معتبر در نظر گرفته نمی‌شود. در گذشته، در جامعه علمی مباحثه ای پیرامون اینکه آیا تحقیق علمی در مورد مشاهدات بشقاب پرنده قابل تأمل است، وجود داشت، با این نتیجه‌گیری کلی که این پدیده به عنوان یک مصنوعات فرهنگی شایسته تحقیق جدی نبود. مورد تحقیق دولت‌های مختلفی قرار گرفته‌اند که سوابق گسترده‌ای در رابطه با این موضوع ارائه داده‌اند. پس از آنکه آژانس‌ها به این نتیجه رسیدند که ادامه تحقیق هیچ سودی ندارد، بسیاری از درگیرترین تحقیقات تحت حمایت دولت پایان یافت.
 خلاء ناشی از عدم مطالعه علمی باعث ایجاد محققان مستقل و گروه‌های حاشیه ای شده‌است، از جمله کمیته تحقیقات ملی پدیده‌های هوایی (NICAP) در اواسط قرن ۲۰ و اخیراً شبکه بشقاب پرنده متقابل (MUFON) و مرکز مطالعات UFO (CUFOS). اصطلاح "Ufology" برای توصیف تلاش جمعی کسانی که گزارش‌ها و شواهد مرتبط با اشیا flying ناشناخته پرواز را مطالعه می‌کنند، استفاده می‌شود.
 بشقاب پرنده‌ها به موضوعی رایج در فرهنگ مدرن تبدیل شده‌اند و پدیده‌های اجتماعی موضوع تحقیقات دانشگاهی در جامعه‌شناسی و روانشناسی بوده‌اند.
 پرتاب‌شده توسط هواپیما، برخاسته از زمین، ، قطعات خردشده که با انعکاس روشن دیده می‌شوند، روشن شدن ابرهای ارتفاع‌پایین توسط خورشید، طبقات موشک‌های حامل، نورهای به رنگ‌های مختلفِ حاصل از سوختن ماهواره‌ها در جو، گلوله‌های منور نظامی، هواپیماهایی که فرود آمدنشان را علامت می‌دهند، بالون‌های آزمایش، کره‌های درخشان یا قرص‌های براق و روشن حاصل از انعکاس نور توسط سطوح خارجی هواپیماهای مدرن، دنبالهٔ بخار ، سطح آزمایشی و هر سطح صیقل‌داده‌شده، که در ارتفاعات خیلی بالا پرواز می‌کنند، ، هالهٔ نورانیِ اطراف خطوط سیم‌های انتقال برق بر اثر احاطه شدن با در زمستان، ، ، ، اعلانات نورانی بدنهٔ هواپیما، امواج انعکاس‌یافتهٔ دوربرد روی صفحهٔ رادار (بر اثر تغییرات محلیِ جو)، ، سراب نوریِ جو، سراب الکترونیکیِ ، سرگردان در هوا که بر اثر تابش نور خورشید درخشان دیده می‌شوند، حباب کف و غیره.
 مقاله‌های اصلی: و در دورهٔ جدید که موج رؤیت بشقاب‌پرنده‌ها به اوج رسید، نام نیز در بین کشورهایی قرار گرفت که نه‌تنها تعداد قابل‌توجهی گزارش از آن مخابره می‌شد، بلکه تعدادی از گزارش‌های مهم ازنظر طرفداران وجود بشقاب‌پرنده‌ها در ایران رخ داده‌بود. در این بین، یکی از گزارش‌ها اهمیت بیشتری داشت: شیء ناشناس پرنده که در بامداد روز ۱۹ سپتامبر سال (۲۸ شهریور ۱۳۵۵) در دیده شد. بر اساس گزارشی از این ماجرا، که در ۳۱ اگوست (۱۳۵۶) منتشر شد، ساعت ۱۲:۳۰ نیمه‌شب ۱۹ سپتامبر تلفن‌هایی از منطقهٔ به زده می‌شود و طی آن، گزارش رؤیت یک شیء پرندهٔ ناشناس در افق شمالی گزارش می‌شود. دقایقی بعد، حضور این جِرم را در رادار خود تأیید می‌کند و بلافاصله یک فروند به تعقیب آن برمی‌خیزد. داستان بشقاب‌پرنده‌ها در ایران برای چندین سال دوران آرامی را سپری کرد تا اینکه اوایل سال ۱۳۸۳ و با مشاهده اشیاء نورانی در برخی شهرها، بار دیگر داستان از نو آغاز شد. اولین گزارش‌ها از و سپس و آغاز شد؛ جایی که گوی‌های نورانی می‌توانست علاوه بر این‌که موجب وحشت اهالی شود، حتی خسارات زیادی به‌جای گذارد. این پدیده، که هم‌زمان در برخی از هم رؤیت شد، به‌سرعت مورد بررسی قرار گرفت و نتیجه به‌زودی مشخص شد. گلوله‌ای، که یک پدیدهٔ نادر ولی شناخته‌شده‌است. البته در مورد بابل، گونه‌ای از تخلیهٔ انرژی علت اصلی حادثه اعلام شد، اما مشکین‌شهر نه‌تنها پایان داستان آذرخش‌های گلوله‌ای را رقم زد، آغاز فصل جدید بشقاب‌های پرنده نیز از همان‌جا آغاز شد. 
 ۲۵ و ۲۶ فروردین ۱۳۸۳ خبرگزاری‌ها خبر مشاهده شیء ناشناس نورانی را در آسمان مشکین‌شهر و دادند، بلافاصله تصاویری که توسط یک دوربین آماتور (ساده) از این اجرام تهیه شده بود منتشر ساخت و بدین ترتیب موج جدید آغاز شد. در کمتر از ۷۲ ساعت بیش از ۶ خبر از رؤیت این اجرام در آسمان شهرهای مختلف ایران از مشکین‌شهر و اردبیل گرفته تا و و و و و… منتشر کرد.
 گزارش اول از دو شیء پرندهٔ ناشناس در آسمان سخن می‌گفت که تلألوئی با رنگ‌های مختلف داشتند و حرکت‌هایی نامشخص در آسمان انجام می‌دادند هنوز دربارهٔ این گزارش نمی‌توان اظهار نظر کرد، چرا که هیچ داده مشخصی از آن وجود ندارد. اما در بقیهٔ موارد با شیء درخشان در افق جنوب غرب یا شمال غرب مواجه شدیم که حتی از آن هم تصاویری تهیه و پخش شد. به غیر از گزارش اول که مانند رؤیت بسیاری از اجرام پرنده اطلاعات ناقص و نامشخصی دارد، برای بقیهٔ پاسخ قاطعی وجود دارد. چیزی که حتی باور آن نیز مشکل است که چطور چنین شمار زیادی از مردم و رسانه‌ها به آن بی‌توجه بوده‌اند.
 
گزارش ایرنا از دیده شدن این شیء در تبریز را مرور کنید: آذر ۱۳۹۵ شیء بزرگ از آسمان مازندران رد شد و به گفته شاهدان عینی بی‌سیم پلیس و آنتن تمام تلفن‌های خانگی و تلفن‌های همراه تا چند ساعت قطع بودند. اما صحت آن را تاکنون هیچ منبع رسمی اعلام نکرده‌است.
 مقالهٔ اصلی: 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 جان گرینوالد آمریکایی حدود دو دهه به‌طور مستمر از خواسته‌است تا اسناد طبقه‌بندی شده مربوط به اشیای ناشناس پرنده (بشقاب‌پرنده‌ها) را علنی کند. موارد زیر پنج نکته مهم از اسناد علنی شده که در دوران انجام این پژوهش‌ها به « » شهرت داشت. 
 الخاندرو روخاس پژوهشگر بشقاب‌پرنده‌ها به گفت که سابقه این مأموریت به برمی‌گردد. او که در حال حاضر سردبیر نشریه‌ای است به نام «ذهن باز»، می‌افزاید که در آن زمان یک تاجر و خلبان مورد احترام به نام کنت آرنولد در زمان پرواز بر فراز اشیای پرنده ناشناس و غیرقابل تشخیصی را مشاهده کرده بود.
 مدتی بعد کنت آرنولد در تشریح این اشیای ناشناس گفت که «مثل بشقاب‌های درحال دَوَران» حرکت می‌کردند. از آن زمان به‌بعد رسانه‌ها از واژهٔ بشقاب‌پرنده استفاده کردند.
 این حادثه به علاوه چند مورد خبرساز دیگر مثل گزارش‌هایی در مورد فرود آمدن یک شیء ناشناس پرنده در در همان سال، باعث شد که نهاد ویژه‌ای را مأمور تحقیقات در این زمینه کند. این مأموریت را «پروژه کتاب آبی» نامیدند و مرکز آن در پایگاه نیروی هوایی رایت - پاترسون در مستقر شد.
 در آغاز کار فقط چند نفر در این مأموریت مشغول به کار بودند. اما در طول دو دهه‌ای که فعالیت آن ادامه داشت این گروه بیش از ۱۲٬۶۰۰ مورد گزارش از رؤیت بشقاب‌پرنده‌ها را دریافت کرد و در مورد آن‌ها تحقیقاتی انجام داد.
 
 
 
 
 
 
 ۹. بری پارکر، (۱۹۹۸). زندگی بیگانه: جستجو برای خارج از کشور و فراتر از آن، ترجمه: مهدی محمدی عزیزآبادی، نشر هیرمند، تهران.
{"title": "شیء ناشناس پرنده", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B4%DB%8C%D8%A1_%D9%86%D8%A7%D8%B4%D9%86%D8%A7%D8%B3_%D9%BE%D8%B1%D9%86%D8%AF%D9%87&oldid=34742727", "language": "fa"}