(Ebers Papyrus) یک پزشکی مصری مبتنی بر دانش است که قدمت آن به حدود ۱۵۵۰ سال پیش از میلاد می‌رسد (اواخر یا اوایل ). این پاپیروس، به‌عنوان یکی از قدیمی‌ترین و مهم‌ترین پاپیروس‌های پزشکی ، در زمستان ۱۸۷۳–۱۸۷۴ در توسط خریداری شد. پاپیروس ایبرس، اکنون در کتابخانهٔ در نگهداری می‌شود.
 این پاپیروس در حدود ۱۵۰۰ سال پیش از میلاد نوشته شده اما اعتقاد بر این است که از متون پیشین، رونویسی شده‌است. پاپیروس ایبرس یک ۱۱۰ صفحه‌ای است که حدود ۲۰ متر طول دارد. 
 پاپیروس ایبرس، همراه با (حدود ۱۸۰۰ پیش از میلاد)، (حدود ۱۶۰۰ پیش از میلاد)، (حدود ۱۶۰۰ پیش از میلاد)، (حدود ۱۳۰۰ پیش از میلاد) و (حدود ۱۳۰۰ پیش از میلاد)، از قدیمی‌ترین اسناد پزشکی حفظ‌شده در تاریخ است. پاپیروس بروگش و پاپیروس پزشکی لندن در برخی از اطلاعات، با پاپیروس ایبرس، مشترک هستند. 
 سند دیگری موسوم به ، با پاپیروس ایبرس یکسان است، اما منبع اولیهٔ اطلاعات آن‌ها، نامعلوم است. 
 پاپیروس ایبرس با خط مصری هیراتیک نوشته شده و گسترده‌ترین و بهترین سند شناخته‌شده از روش‌های درمانی در مصر باستان است. 
 این ، حاوی حدود ۷۰۰ فرمول جادویی و داروهای عامیانه است که شامل بسیاری است که با تصور دور کردن شیاطین بیماری‌زا به‌کار می‌رود و همچنین شواهدی از سنت در آن وجود دارد. 
 این پاپیروس حاوی « در مورد » است که در آن، اشاره می‌شود که قلب، مرکز تأمین است و آن، به هر بدن متصل است.
 به‌نظر می‌رسد که باستان، اطلاعات کمی در مورد داشته‌اند و قلب را محل پیوستن تعدادی از رگ‌ها دانسته‌اند که تمام از جمله ، ، و را منتقل می‌کنند.
 در فصلی از این پاپیروس به‌نام «کتاب قلب‌ها»، به تفصیل آمده و در آن اختلالاتی مانند و پوشش داده می‌شود.
 پاپیروس ایبرس شامل فصل‌هایی در مورد ، تشخیص و مواردی دیگر در رابطه با ، بیماری‌های و ، مشکلات و ، ، درمان و ، و است.
 نمونه‌هایی از روش‌های درمانی ذکر شده در پاپیروس ایبرس عبارت‌اند از:
 
 
 یکی از رایج‌ترین داروهایی که در پاپیروس ایبرس توضیح داده شده، یا دارویی است که برای مشکلات و تجویز می‌شود. اخرای زرد نیز به‌عنوان درمانی برای مشکلات توصیف شده‌است. 
 استفاده از ترکیبات دافع مشتق‌شده از و دیگر در طبیعت از زمان پاپیروس ایبرس، شناخته‌شده‌است. چندین نمونه از این مواد دافع را می‌توان در متن پاپیروس ایبرس یافت. 
 مانند ، پاپیروس ایبرس در سال ۱۸۶۲ در اختیار قرار گرفت.
 منبع این پاپیروس، ناشناخته است، اما گفته می‌شود که بین پاهای یک در منطقهٔ اساسیف در پیدا شده‌است. این پاپیروس حداقل تا سال ۱۸۶۹ در کلکسیون ادوین اسمیت بود و در سال ۱۸۷۲ توسط و ، ، خریداری شد و به‌نام او نیز نامگذاری شده‌است. 
 پس از بازنشستگی ایبرس از کرسی مصرشناسی خود در ، پاپیروس او در باقی ماند. ترجمهٔ پاپیروس توسط منتشر شد و توسط محققان دیگر، به زبان‌های دیگر ترجمه و منتشر شده‌است.
{"title": "پاپیروس ایبرس", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%BE%D8%A7%D9%BE%DB%8C%D8%B1%D9%88%D8%B3_%D8%A7%DB%8C%D8%A8%D8%B1%D8%B3&oldid=34786843", "language": "fa"}