(Walter Bruno Henning) (زادهٔ ۲۶ اوت ۱۹۰۸ در – درگذشتهٔ ۸ ژانویه ۱۹۶۷ در ، ) و و ، متخصص زبان‌های باستانی و پیشگام در پژوهش‌های بود.
 والتر برونو هنینگ در اوت ۱۹۰۸ در در متولد شد. تحصیلات دانشگاهی خود را در دانشگاه در رشتهٔ مطالعات ایرانی تحت نظر انجام داد و رسالهٔ دکتری خود را با موضوع بررسی فعل فارسی میانه در ۱۹۳۱ گذراند. در سال ۱۹۳۲ از طرف آکادمی پروس به سمت دبیری مجموعهٔ دست‌نوشته‌های منصوب شد. طی سال‌ها بعد سه مجموعه از دست‌نوشته‌های و و مجموعه‌ای از متون را در منتشر کرد.
 در سال ۱۹۳۶ به دعوت برای تصدی کرسی جامعهٔ پارسی برای مطالعات ایرانی در به لندن رفت و مطالعات خود را در مورد متون ادامه داد. در سال ۱۹۴۶ به عنوان استاد مدعو به در رفت و سال بعد به عنوان دانشیار مطالعات آسیای میانه در منصوب شد و در سال ۱۹۴۷ رتبهٔ استادی یافت. در سال ۱۹۴۹ خطابه‌های معروف خود را در ایراد کرد که به بررسی انتقادی آرای و در مورد می‌پرداخت. در سال ۱۹۵۰ به دعوت دولت ایران سفری به جنوب ایران کرد و تحقیقاتی بر کتیبه‌های ، و انجام داد.
 در سال ۱۹۵۴ به مدیریت شورای اجرایی مجموعهٔ کتیبه‌های ایرانی در منصوب شد و تا پایان عمر این مسئولیت را بر عهده داشت. از سال ۱۹۵۷ سرپرستی بخش زبان‌ها و فرهنگ‌های خاورمیانه و نزدیک را در در دانشگاه لندن به عهده گرفت. در سال ۱۹۶۱ پیشنهاد تصدی کرسی مطالعات ایرانی در را پذیرفت و طی سال‌های بعد مرکز جدیدی برای مطالعات ایرانی در آن دانشگاه ایجاد کرد.
 هنینگ بیش از هفتاد مقاله منتشر کرد که موضوعات گسترده‌ای را در بر می‌گرفت؛ بررسی متون مانوی به زبان‌های ، و ، زبان بلخی، تفسیر سنگ‌نبشته‌های از جمله کتیبهٔ سه‌زبانهٔ ، و مشکلات متون و . یک اثر منتشرنشدهٔ او تحت عنوان فرهنگ ریشه‌شناختی زبان فارسی به‌صورت مجموعه‌ای از برگه‌ها ناتمام باقی‌مانده‌است.
 هنینگ استاد راهنمای دورهٔ دکترای بوده‌است. موضوع رسالهٔ یارشاطر این بوده‌است که زبان مردم آذربایجان نه ترکی بلکه زبانی بنام تاتی بوده‌است.
{"title": "والتر هنینگ", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%88%D8%A7%D9%84%D8%AA%D8%B1_%D9%87%D9%86%DB%8C%D9%86%DA%AF&oldid=34575141", "language": "fa"}