( : Páirc an Fhionnuisce) یک بزرگ در ، ایرلند است که در ۲ تا ۴ کیلومتری غرب مرکز شهر و شمال . دور آن را دیواری به طول ۱۱ کیلومتر در بر می‌گیرد و فضای تفریحی آن ۷۰۷ هکتار (۱٬۷۵۰ جریب فرنگی) می‌باشد. این منطقه شامل مناطق وسیعی از چمنزارها و خیابان‌های پر درخت است و از قرن هفدهم محل زندگی گله‌ای از آهوهای وحشی بوده‌است. دولت ایرلند در حال لابی کردن برای ثبت این پارک به عنوان میراث جهانی است. 
 نام این پارک از واژه ایرلندی به معنای آب شفاف یا ساکن گرفته شده‌است. 
 پس از تسخیر نورمن‌ها دوبلین و سرزمین‌های آن در قرن دوازدهم، هیو تایرل، اولین بارون کستلکناک، زمین وسیعی از جمله پارک فونیکس را به اعطا کرد. آنها یک صومعه را در کیلمینهام در مکانی که اکنون توسط بیمارستان سلطنتی کیلمینهام اشغال شده‌است، تأسیس کردند. شوالیه‌ها زمین‌های خود را در سال ۱۵۳۷ به دنبال انحلال صومعه‌ها در زمان انگلستان از دست دادند. هشتاد سال بعد این اراضی به مالکیت نمایندگان پادشاه در ایرلند بازگشت.
 در جریان بازسازی پارک، دوک اورموند نایب السلطنه ، در دوبلین، یک پارک شکار سلطنتی را در ۲٬۰۰۰ جریب فرنگی (۸۱۰ هکتار) در سال ۱۶۶۲ ساخت این پارک حاوی قرقاول و گوزن وحشی بود و لازم بود کل منطقه را با دیوار محصور کنند. هزینه ساخت پارک تا سال ۱۶۶۹ به ۳۱۰۰۰ پوند رسیده بود.
{"title": "پارک فونیکس", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%BE%D8%A7%D8%B1%DA%A9_%D9%81%D9%88%D9%86%DB%8C%DA%A9%D8%B3&oldid=34227221", "language": "fa"}