(به : ) (زاده ۲۵ فروردین ۱۳۰۰ در – درگذشته ۲ اسفند ۱۳۶۹ در )، به هژار (به : )، ، ، ، ، ، ، ، ، و بود.
 از کارهای برجستهٔ او می‌توان به ترجمهٔ کتاب از به ، ترجمهٔ منظوم از به و اشاره کرد. وی در سرودن شعر، تحت تأثیر شاعران برجستهٔ کرد مانند ، ، و بود.
 هژار در به‌همراه به‌عنوان برگزیده شد. وی همچنین در جنبش آزادی‌خواهی به رهبری نیز مشارکت داشت. عبدالرحمن شرفکندی برادر بزرگ‌تر سیاستمدار است که در طی ماجرای ترور شد.
 عبدالرحمن شرفکندی در ۶ شعبان ۱۳۳۹ (برابر با ۲۵ فروردین ۱۳۰۰ / ۱۴ آوریل ۱۹۲۱) در متولد شد. عبدالرحمن دوساله بود که دامان محبت مادرش را از دست داد و از همان اوان کودکی، سختی و تلخی زندگی را تجربه کرد. پدر او به این دلیل که شخصی مذهبی بود و علاقه‌ای که به داشت، نام او را «عبدالرحمان» گذاشت. وی فرزند ملا محمد بور بود. برخی از منابع، همانند کتاب ساوجبلاغ مکری - مهاباد در آیینه اسناد تاریخی، محل تولد شرفکندی را روستای شرفکند بوکان ذکر کرده‌اند. 
 دوران کودکی و نوجوانی را در حوزه‌های دینی و علمی در زادگاهش سپری کرد و در اوایل جوانی به‌همراه خانواده‌اش به روستای ، از توابع ، اقامت گزیدند. او مدتی نزد سیدمحمد، که طلبهٔ جوانی بود، فرهنگ لغات عربی، و را فراگفت و با اشعار ، شاعر کرد، آشنا شد. 
 در مسجد بازار مهاباد، نزد ملاحسین مجدی قصیدهٔ و را آموخت. سپس به خانقاه شیخ برهان بازگشت و تا هفده‌سالگی برای فراگیری دانش به اکثر روستاها و شهرهای حوالی بوکان سفر کرد. او از آنجایی که به شعر علاقه داشت، دیوان شاعران زیادی را خواند و اشعار فراوانی از حفظ داشت. 
 با مرگ پدر در سال ۱۳۱۷ خورشیدی، عهده‌دار مسئولیت خانواده شد. تحصیل را رها کرد، به کسب‌وکار روی آورد و به شهر نقل مکان کرد. مدتی در ادارهٔ دخانیاتِ بوکان به کار پرداخت. ازآنجاکه اهل شعر بود، در آن ایام به سرودن شعر روی آورد و اشعار انتقادیِ طنزی در باب مسائل غیراخلاقیِ رایج در ادارات آن زمان سرود. او در شعر، «هژار» (به : ) (به‌معنی بینوا، بیچاره، ندار) را به‌عنوان تخلص برای خود برگزید. نخستین دیوان اشعارش را با نام در ۱۳۲۵ خورشیدی در منتشر کرد. 
 هژار، به‌دلیل مسائل سیاسی، مدت دو ماه در شهر به زندان افتاد، ولی هنگام انتقال به مهاباد، گریخت و به رفت. در آنجا به‌علت کار زیاد سخت بیمار شد و به بیمارستانی در انتقال یافت. او مدت دو سال در به مطالعه پرداخت و اطلاعات خود را در زمینهٔ و تکمیل کرد. با بازگشت به ، به عضویت مجمع علمی آن کشور درآمد و به مطالعه و تحقیق پرداخت و برخی اشعار و مقالاتش را منتشر کرد. هژار سه سال نیز در اقامت گزید و عاقبت، بعد از هفده سال، به بازگشت و در اقامت گزید. 
 با بازگشت به ، در ، ترجمهٔ کتاب ، تألیف را از عربی به فارسی به او پیشنهاد داد. در ازای دستمزد مختصری، و با ترجمهٔ اولین کتاب (مجلد) از این اثر، در محافل علمی و ادبی راه پیدا کرد و به عضویت درآمد. 
 با تلاش سخت و خستگی‌ناپذیر، بیشتر ساعات شبانه‌روز را به تحقیق و تألیف و ترجمه مشغول بود و در سایهٔ این کار، آثاری را در زمینه‌های مختلف علمی و ادبی و فرهنگی نوشت، که از آن جمله‌اند: (معروف به ملای جزیری) 
 هژار، سرانجام بر اثر بیماری در روز پنج‌شنبه دوم اسفندماه ۱۳۶۹ در درگذشت. پیکر او را به منتقل کردند و در حالی‌که شهر در ماتم نشسته‌بود و جمعیت انبوهی از دور و نزدیک برای وداع با وی گرد آمده‌بودند، با تجلیل بسیار، که حتی ، وقت نیز حضور داشت، تا گورستان بداق سلطان برده شد و در کنار و (از مشاهیر کرد) به خاک سپرده شد. 
 هژار در طول زندگی‌اش خدمات فرهنگی و علمی زیادی انجام داده که می‌توان به برخی از آن‌ها اشاره کرد:
{"title": "عبدالرحمان شرفکندی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D8%B1%D8%AD%D9%85%D8%A7%D9%86_%D8%B4%D8%B1%D9%81%DA%A9%D9%86%D8%AF%DB%8C&oldid=34771448", "language": "fa"}