(به : ) ( ، - ، ) و بود.
 وی در سال در کالج موسیقی به نام «آسف زینال لی» فارغ‌التحصیل و وارد شده‌است. هنگام تحصیل در این آکادمی، وی با اجرای کنسرت‌های کوچک و حضور در کلوب‌ها اولین قدم‌هایش را در راستای یافتن شهرت برداشته‌است. در کلوبها، وی عمدتاً کلاسیک، و آهنگ‌های شاد می‌خواند.
 وی از سال ، رهبر گروه هم‌نوازی «اُرِرو»، گروه جازی سه‌نفره « »، گروه‌های زنانه «لیلی» و «سویل» شده‌است. واقف مصطفی‌زاده برندهٔ برخی جشنواره‌ها و مسابقات موسیقی نیز شده‌است.
 در سال ، در « » فستیوالی با شرایط غیرعادی برگزار شد. بر پایهٔ شروط آن، نام مؤلف و خواننده اثر و نیز کشور متبوع آن اثر پنهان نگه داشته می‌شد. در میان صدها آوازخوان، از واقف مصطفی‌زاده نام برده شد و وی برندهٔ این جشنواره گردید.
 وی مؤلف کنسرت برای پیانو و ک، سمفونی تصنیف (ناتمام)، چند قطعه هنری جاز، نواخت می‌باشد. واقف مصطفی‌زاده بنیان‌گذار موسیقی جاز و آرم جدید جاز در به‌شمار می‌رود. وی تلفیق موسیقی سنتی آذربایجانی- «مقام» از موسیقی جاز را به وجود آورده‌است. آرم جدید وی «جاز- مقام» نام دارد.
 در سال ، وی نشان «هنرمند افتخار جمهوری سوسیالیستی آذربایجان شوروی» دریافت نموده‌است. 
در سال پس از فوتش، جایزه دولتی آذربایجان به نزدیکان وی اهدا شده‌است.
وی در سال ، در شهر ، هنگام اجرای کنسرت بر اثر ستکهٔ قلبی درگذشته است. 
 واقف مصطفی‌زاده بنیان‌گذار موسیقی جاز و آرم جدید جاز در آذربایجان تلقی می‌شود. وی موسیقی سنتی آذربایجان- «مقام» را با موسیقی جاز آمریکا ترکیب و سبک جدیدی ایجاد نموده است. آرم جدید وی «جاز- مقام» نامیده می‌شود. «الیزا مصطفی‌زاده»، همسر وی اولین زنی در آذربایجان است که، در سبک حرفه‌ای «مقام- جاز» آوازخوانی کرده است.
 در سال ، گروه آوازخوانی سه نفره به نام «قفقاز» در فیلارمونیک دولتی تأسیس کرده است.
در سال ، گروه وکالی چهار نفری به نام «لیلی» را دایر نموده است.
فی‌مابین سالهای تا رهبر گروه وکالی- نوازندگی «سویل» بوده‌است.
مابین سال‌های ۱۹۷۷ الی با بر عهده گرفتن تصدی گروه نوازندگی «مقام»، برنده جوایز «تالین ۶۶» و « ۷۸» ("Tallin- və "Tbilisi-78" 66") شده‌است.
در سال در هشتمین جشنواره بین‌المللی جاز در موناکو، برای موسیقی «منتظر عزیزه‌ام» (به ترکی آذربایجانی- Əzizəni gözləyirəm) حائز رتبه اول و برندهٔ جایزه گشته است.
در سال ۱۹۷۹، وی نشان «خادم هنر افتخاری» دریافت نموده است.
در سال پس از فوتش، جایزه دولتی آذربایجان وی اهدا و به به بستگانش تقدیم شده‌است. وی نه تنها مولف کنسرت پیانو، بلکه مولف سمفونی «مقام» و دیگر سرآمدهای پیانو نیز می‌باشد.
 در سال ۱۹۸۹، موزه خانگی واقف مصطفی‌زاده با ابتکار و اهتمام وزیر فرهنگ وقت جمهوری آذربایجان گشایش یافت. اولین رئیس موزه خانم «زیور»، مادر این پرآوازه شد. مدتی قبل از مرگش، خانم زیور اجرای سمت تصدی این موزه را به «آفاق علی اوا»، برادرزادهٔ خود وصیت کرد که، از سال وی عهده‌دار رهبری این پست می‌باشد. در سال با ابتکار «آفاق علی اوا»، خود موزه و اشیاء نمایشی موجود در داخل آن تحت بازسازی و مرمت اساسی قرار گرفتند. از همان سال، موزه به عنوان موزه دولتی تحت وزارت فرهنگ جمهوری آذربایجان شروع به فعالیت کر.
{"title": "واقف مصطفی‌زاده", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%88%D8%A7%D9%82%D9%81_%D9%85%D8%B5%D8%B7%D9%81%DB%8C%E2%80%8C%D8%B2%D8%A7%D8%AF%D9%87&oldid=34408557", "language": "fa"}