( : ) یک دانشمند در زمینه اهل است. او استاد «روش‌های نوآورانه درمانی» در دانشکدهٔ پزشکی است. تمرکز پژوهشی او بیشتر بر روی است.
 او که زادهٔ و دانش آموختهٔ رشتهٔ در و است، در دوران دانشجویی مقاله‌ای نوشت که در آن برای نخستین بار یاخته‌های بنیادی به‌دست آمده از اپی‌بلاست را شرح داد که نوعی (چندقُوه‌زا) است و بابت این کشف مهم، برندهٔ «نشان بدینگتون» از و جایزهٔ در شد. 
 وی توانست روش‌هایی ابداع کند که بتوان با آنها رشد و بازسازی و سلول‌های پیش‌ساز (OPCs) را از و سلول‌های پوست آغاز کرد. او همچنین موفق‌شده نوعی مینیاتوری و ساده موسوم به «نیمکُره‌های اُلیگوکورتیکال» بسازد که حاوی باشد. وی توانست داروهایی بیابد که قادرند بازسازی میلین را تحریک کرده و روند فلج‌شدگی در موش‌های مبتلا به را معکوس سازند. علاوه بر اینها، وی با استفاده از و درمان‌های آنتی‌سنس ، میلین‌سازی را در موش‌های آزمایشگاهی مبتلا به بازگرداند و طول عمر آنها را افزایش دهد.
{"title": "پال جی. تسار", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%BE%D8%A7%D9%84_%D8%AC%DB%8C._%D8%AA%D8%B3%D8%A7%D8%B1&oldid=35160603", "language": "fa"}