یا (Neo-Sogdian) است که ساکن در در سرزمین میان کوه‌های زرافشان و حصار، بدان سخن می‌رانند. وضعیت خاص جغرافیائی یغناب و حصار کوهستانی اطراف آن سبب شده است تا این مردمان سنت های قدیمی و زبان شان را از تغییر حفظ کنند و قدمت زبان آنها به دوهزار سال پیش یعنی زمان می رسد. از اینرو می توان گفت این مردمان به زبان اشکانیان سخن می‌گویند. این زبان الفبا ندارد و بصورت شفاهی و سینه به سینه آموخته می شود و فرهنگ مکتوب ندارند. این زبان بازماندهٔ باستان است. زبان یغنابی از شاخهٔ شمال‌شرقی است و با زبان‌های و و نزدیکی‌هایی دارد. این زبان به لحاظ قدمت و ملاحظات زبان‌شناختی با اهمیت می‌باشد. آمارها نشان می دهد در حدود ده هزار تن به زبان یغنابی صحبت می کنند و این زبان در شمار زبان های رو به نابودی است. 
 هم‌اکنون زبان یغنابی با همان که نوع تغییر یافته است، نوشته می‌شود.
 
 
 
 
 
 
 برای نمونه فعل به این صورت صرف می‌شود
 
 
 یغنابی تنها بازمانده زنده‌ای است که از به جای مانده و در آن مانند زبان سغدی هنوز می‌توان بن ماضی را از بن مضارع بنا کرد و علامت جمع نیز در آن t-است. از این رو با که علامت جمع در آن tA است شبیه‌است.
{"title": "زبان یغنابی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%B2%D8%A8%D8%A7%D9%86_%DB%8C%D8%BA%D9%86%D8%A7%D8%A8%DB%8C&oldid=34318684", "language": "fa"}