یا (به Վարդավառ - به Vardavar)، (به ، پایتساراگربوتیون- Պայծառակերպություն)، یکی از جشن‌های مهم و از جشن‌های مشترک و است.
 یکی از کهن‌ترین جشنهای مشترک آشوریان و ارمنیان می‌باشد که آشوریان آنرا یا می‌گویند. بیشتر محققانی که اعیاد پیش از مسیحیت ارمنیان را بررسی کرده‌اند، جشن وارداوار را جشن مربوط به الهه می‌دانند.
 
«وارتاپت ملیک پاشایان» در «کتاب پرستش ایزد بانو آناهید، چاپ ایروان ۱۹۶۸ میلادی» می‌نویسد: 
«غوند آلیشان» واژه وارداوار را از ریشه می‌داند و با جشن آستقیک در پیوند می‌بیند. ارمنیان به هنگام برگزاری جشن آستقیک به آن ایزدبانو گل نثار می‌کردند. در روایتی گفته می‌شود که گل سرخ قبلاً به رنگ سفید بوده‌است، سپس روزی که خار گل سرخ پای آستقیک را زخمی کرد و خون او بر گل چکید، گل رنگ عوض کرد و دیگر همیشه به رنگ سرخ است. از پرندگان نیز کبوتر به او منسوب بوده چون بنابر روایات کتبی در روز برگزاری جشن وارداوار که مخصوص اوست، بنابر عادت کبوتر هوا می‌کردند. در آن روز به او گل سرخ هدیه می‌کردند، و در آن روز مردم به همدیگر آب می‌پاشیدند.
 باستان شناسان در حفاریهایی که در نقاط مختلف ارمنستان ( ، و ) به عمل آوردند، تندیسهای مار و ماهی کشف کردند. ارمنیان به این گونه تندیسها «ویشاب» می‌گویند. مار و ماهی در ارمنستان باستان سمبل آب بود.
 دگرگونی سیما (به ارمنی:آیلاگربوتیون) یا درخشندگی سیمای مسیح (به ارمنی:پایتساراگربوتیون)، یکی از جشن‌های مهم کلیسا است که (وارداوار) نیز می‌نامند و یکی از پنج جشن بزرگ کلیسای ارمنی است. فرمود که به جای این جشن بزرگ ، جشن درخشندگی سیمای مسیح بر فراز کوه طبریه را قرار دهند.
 
انجیل‌ها، دگرگونی سیمای عیسی را این گونه شرح می‌دهند: 
آواز دینی آن روز در ستایش دگرگونی سیمای مسیح بر فراز کوه است. این که این آواز دینی «قانون سال نخست وارداوار» نام دارد و به نام یکی از جشن‌های دوران باستان ارمنیان است. در آواز دینی آمده‌است:
{"title": "وارداوار", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%88%D8%A7%D8%B1%D8%AF%D8%A7%D9%88%D8%A7%D8%B1&oldid=30823537", "language": "fa"}