( : ) آخرین پیشنهاد تحویل داده شده قبل از و اعلامیه جنگ ژاپن توسط به بود. این یادداشت در ۲۶ نوامبر ۱۹۴۱ تحویل داده شد و آن را امضا کرده‌است. این یادداشت اوج مجموعه ای از شد. این یادداشت درخواست‌های قبلی آمریکا برای خروج ژاپن از را تکرار می‌کند. قبل از حمله به پرل هاربر دیگر هیچ پیشنهاد دیگری توسط آمریکایی ارائه نشد، زیرا دولت ایالات متحده اطلاعاتی مبنی بر آماده‌سازی حمله ژاپن به را دریافت کرده بود.
 ایالات متحده به و اشغال بخشی از توسط نیروهای ژاپنی اعتراض کرد. در پی این اعتراض، ایالات متحده از دولت ناسیونالیست حمایت کرد. در ژوئیه ۱۹۴۱، واحدهای نظامی ژاپن هندوچین جنوبی فرانسه را اشغال کردند و را نقض کردند. بمب افکن‌های ژاپنی به سرعت به پایگاه‌هایی در سایگون و کامبوج نقل مکان کردند، و از آنجا می‌توانستند به حمله کنند. در نتیجه، بلافاصله پس از اشغال‌های نظامی توسط ژاپن، دولت ایالات متحده را اعمال کرد، از جمله مسدود کردن دارایی‌های ژاپن در ایالات متحده و تحریم صادرات نفت به ژاپن. ، یک مقام ارشد وزارت امور خارجه، تصمیم گیرنده اصلی بود. وی سیاست آمریکا را از محدودیت‌های صادراتی و «جنگ مالی کامل علیه ژاپن» تغییر داد.
 نتیجه پیش‌بینی شده بود، که عضو آن را «ویرانگرترین اقدام آمریکا علیه ژاپن» توصیف کرد.
 در ۵ نوامبر ۱۹۴۱، امپراتور در یک ، نقشه حمله به پرل هاربر را تصویب کرد. در همان زمان، دولت وی آخرین تلاش خود را برای دستیابی به راه حل دیپلماتیک اختلافات با ایالات متحده انجام داد. سفیر دو پیشنهاد به دولت آمریکا ارائه داد.
 پیشنهاد اول، پیشنهادی A، توسط وی در ۶ نوامبر ۱۹۴۱ ارائه شد. این پیشنهاد برای حل و فصل نهایی جنگ چین و ژاپن با عقب‌نشینی نسبی نیروهای ژاپنی بود. اطلاعات نظامی ایالات متحده برخی از کدهای دیپلماتیک ژاپن را رمزگشایی کرده بود، بنابراین آنها می‌دانستند که در صورت عدم موفقیت پیشنهاد دیگری وجود دارد. دولت ایالات متحده متوقف شد و سپس آن را در ۱۴ نوامبر ۱۹۴۱ رد کرد.
 در ۲۰ نوامبر ۱۹۴۱، نامورا پیشنهاد B را ارائه داد که پیشنهاد می‌کرد در صورت موافقت ایالات متحده برای پایان دادن به کمک به چینی‌های ملی‌گرا، مسدود کردن استقرار نظامی در (بجز تقویت ژاپن در شمال هندوچین)، فروش «مقدار لازم نفت» به ژاپن و یاری کردن ژاپن در تهیه مواد اولیه از ، نیروهای ژاپنی را از جنوب هندوچین بیرون بکشد. ایالات متحده در شرف ساختن طرح پیشنهادی مخالف این طرح بود که شامل تأمین سوخت ماهانه برای استفاده غیرنظامی بود. با این وجود، درز برنامه‌های جنگی ژاپن و اخباری مبنی بر اینکه سربازان ژاپنی در حال عزیمت به هندوچین هستند را دریافت کرد. وی سپس دریافت که ژاپنی‌ها در مذاکرات خود صادقانه نیستند و به دستور داد که طرح پیشنهادی برای ژاپن را کنار بگذارد.
 در تاریخ ۲۶ نوامبر، مقامات ارشد آمریکایی در کاخ سفید، ایالت، نیروی دریایی و ادارات جنگ می‌دانستند که ژاپن در حال انتقال نیروهای حمله به سمت است. آنها همچنین می‌دانستند که وزارت خارجه ژاپن مهلت مطلق مذاکرات در تاریخ ۲۹ نوامبر را تعیین کرده‌است زیرا «پس از آن اتفاقات به‌طور خودکار اتفاق می‌افتد.» آمریکایی‌ها متقاعد شده بودند که جنگ در چند روز آغاز خواهد شد، احتمالاً با حملهٔ غافلگیرانه ژاپن.
 یادداشت هال از دو بخش تشکیل شده‌است: بخش اول «پیش نویس اعلامیه سیاست متقابل» با بیان این اصول است:
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 در تاریخ ۲۶ نوامبر ۱۹۴۱، هال، یادداشت هال را به سفیر ژاپن داد، که به عنوان یکی از شرایط آن، خواستار خروج کامل همه نیروهای ژاپنی از و چین بود. به کابینه خود گفت که «این یک اولتیماتوم» است.
 در در تاریخ ۱ دسامبر، امپراتور هیروهیتو حملات علیه ایالات متحده، امپراتوری انگلیس و امپراتوری استعمار هلند را تصویب کرد. در ۴ دسامبر، یادداشت ۲۶ صفحه ای ONI به رئیس‌جمهور روزولت هشدار داده شد که ژاپنی‌ها علاقه خاصی به ساحل غربی (آمریکا)، و نشان می‌دهند. در ۷ و ۸ دسامبر ژاپنی‌ها حملات علیه ، ، ، ، ، و را آغاز کردند.
 در سال ۱۹۴۸، مورخ استدلال کرد که این یادداشت یک اولتیماتوم است که معنای یک جنگ غیرضروری را می‌دهد. وی پیشنهاد داد که در زمان تحویل یادداشت، روزولت و مشاورانش به‌طور فعال برای جنگ برنامه‌ریزی می‌کردند و می‌خواستند ژاپنی‌ها را برای حمله تحریک کنند.
 برخی از مفسران مدرن ژاپنی می‌گویند که این یادداشت برای جلب ژاپن به جنگ طراحی شده‌است به گونه ای که اجازه دهد ژاپن به عنوان کشور متجاوز معرفی شود. ، که رئیس ستاد بود، به دلیل چنین اظهاراتی توسط دولت ژاپن در سال ۲۰۰۸ به زور بازنشسته شد.
{"title": "یادداشت هال", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%DB%8C%D8%A7%D8%AF%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA_%D9%87%D8%A7%D9%84&oldid=35057689", "language": "fa"}