یا یکی از اسپهبدان در بود. وی در سال ۱۶۸ هجری با ایجاد اتحادی میان خود و دیگر فرمانروایان تبرستان، را رهبری کرد. ونداد هرمزد در چندین نبرد عمال خلیفه را شکست داد ولی در دوره زمامت شکست خورد و متعهد شد که باج بپردازد.
 در سال که پدر ونداد هرمز فرمانروای بود، به رهبری در برابر کردند. شکست خورد و به گریخت و از آنجا حملهٔ متقابل به را آغاز کرد ولی دگربار شکست خورد و پس از آنکه از اسارات خانواده اش به دست آگاه شد زهر خورد و خود را کشت. بدین گونه فرمانروایی پایان یافت ولی دیگر فرمانروایی‌های محلی مانند ، و زرمهری که تا پیش از آن تابع بودند به حیات خود ادامه دادند و با پرداخت باج سالانه به بر بخشهایی از فرمان راندند.
 در سال ۷۶۵ ونداد هرمز فرمانروای تبرستان شد. در ۷۷۲ والی در ، منطقه را ترک گفت. اندکی پس از رفتن ، ونداد نامه ای به نوشت و او را به شورش علیه فراخواند. پذیرفت و در کنار ونداد و حاکم زرمهری تبرستان در شورش شرکت کرد. آنها شروع به نابودی شهرهایی کردند که توسط مسلمانان ساخته شده بودند و در سال ۷۸۲ در کنار ونداد هرمز را از مسلمانان پاکسازی کرد. در همین دوران ونداد هرمز به لقب دابویی گیلگیلان و شروین به لقب پشتخوارگرشاه ناموَر شد. هنگامی که خبر بپاخاستن به رسید یکی از برجسته‌ترین فرماندهان خود به نام سلیم فرغانی را به رویارویی شورشیان فرستاد ولی ونداد به کمک برادرش وندامید توانست سلیم را شکست دهد و بکشد. سپس فرشا را فرستاد که او هم توسط ونداد هرمز مغلوب، دستگیر و کشته شد.
 ونداد تا سال ۷۸۵ به دفع شورشهای پی در پی اعراب ادامه داد در این سال او و دیگر حکام محلی از عربها شکست خوردند و بار دیگر پذیرفتند که به خلیفه باج سالانه دهند.
 در سال ۸۰۵ به ری رفت و در آنجا با و دیدار کرد. آندو فرمانبری از و پرداخت باج سالانه به او را تعهد کردند. برای تضمین فرمانروایی آندو، نوهٔ شروین و پسر را با خود به عنوان گروگان به بغداد برد. این دو شاهزاده پس از ۴ سال که مرد توانستند به تبرستان بازگردند. ونداد در سال ۸۰۹ درگذشت و پسرش قارن جانشینش شد.
{"title": "ونداد هرمزد", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%88%D9%86%D8%AF%D8%A7%D8%AF_%D9%87%D8%B1%D9%85%D8%B2%D8%AF&oldid=33313351", "language": "fa"}