(به : Wäinö Valdemar Aaltonen؛ ۸ مارس ۱۸۹۴–۳۰ مه ۱۹۶۶) یک هنرمند و اهل بود. دیکشنری بیوگرافی چمبرز او را به عنوان «یکی از مجسمه‌سازان پیشتاز فنلاند» توصیف می‌کند. وی بین سال‌های ۱۹۱۶ تا ۱۹۶۱ میلادی فعالیت می‌کرد.
 واینو در اواخر سده ۱۹ در ۸ مارس ۱۸۹۴ در دهکده فنلاند به‌دنیا آمد. وی پس از در کودکی به‌هنر علاقه‌مند شد و از ۱۶ سالگی یا به‌طور خاص بین سالهای ۱۹۱۰ تا ۱۹۱۵ در شرکت کرد. او چندین سال در این مدرسه برای تحصیل نقاشی گذراند، اما بیشتر در آنجا مجسمه‌سازی تدریس می‌شد. او تکنیک‌های مرمت را با کمک خویشاوند خود آره آلتونن و با کار کردن به عنوان کارآموز سنگ‌تراشی در هیرونسالو آموخت. مجسمه‌ساز برای یک فصل، معلم جایگزین در مدرسه هنر در بود و کار او الهام‌بخش آلتونن جوان شد. 
 پس از استقلال فنلاند در ۱۹۱۷ آلتونن یادمان‌هایی از پیکره‌ها و نیم‌تنه‌هایی از شهروندان فنلاند ساخت و از این راه شهرت زیادی به‌دست‌آورد.
 سفری که آلتونن در سال ۱۹۲۳ به انجام داد، چشمانش را به هنر و باز کرد. این عناصر را می‌توان در درجه اول در نقاشی‌های او مشاهده کرد.
 واینو آلتونن از میهن‌پرستان نام‌آور فنلاند بود. روحیه او با ظهور و متلاطم شد و یادبودهای جنگ را مجسم کرد. او به‌زودی به یک نماد و نمونه‌ای برای فنلاندی‌ها تبدیل شد و در سال ۱۹۲۷ نمایشگاهی در تأسیس کرد.
 از دیدگاهی مجسمه‌های آلتونن است و با چهره‌های تاریخی و که شهروندان فنلاند به تصویر کشیده از آن یاد می‌شود. آثار او گرچه عمدتاً طبیعت گرایانه است اما تأثیر کوبیستی نیز در آن‌ها حضور دارد. او یکی از پیشگامان اولیه قرن بیستم مستقیم بود.
 یادمان مفرغی دوندهٔ قهرمان فنلاندی در ۱۹۲۵ در ورزشگاه و نیم‌تنهٔ مشهور فنلاندی در ۱۹۲۸ ازجمله آثار مشهور اوست. اثر قابل توجه دیگر او سردیس در سال ۱۹۲۸ است. این دو اثر، مانند اغلب کارهای اصلی او است هرچند او کارهایی هم با سنگ و حتی شیشه انجام داده‌است.
 آلتونن در اوایل قرن ۲۰ از پیشگامان کنده‌کاریِ مستقیم بر روی بود؛ که مادهٔ دلخواه او بشمار می‌رود. بعدها شیوهٔ خشک‌تری از را در کارهایش پروراند که به فراخور سفارش‌هایی بود که از دولت دریافت می‌کرد؛ پیکره‌های تمثیلیِ موجود در بنای پارلمان فنلاند در در سال‌های ۱۹۳۰ تا ۱۹۳۲ از آن جمله‌اند.
 هنگامی که ساختمان جدید پارلمان فنلاند ساخته شد، معمار آن می‌خواست که بتواند مجسمه‌هایی را مستقیماً از آلتون خریداری کند. اما یک رقابت علنی اعلام شد با این وجود کار آلتونن به‌عنوان برنده انتخاب شد. مجموعه مجسمه‌های گچی و طلاکاری شده که آلتونن در سال ۱۹۳۲ به پایان رساند پس از مرگ وی با برنز اجرا شد. 
 آلتونن در طول زندگی‌اش چهار بار ازدواج کرد. پسرش متی آلتونن یک معمار شد که در را طراحی کرد. مجموعه بزرگی از آثار وی در نمایشگاه دائمی این موزه قرار دارد.
{"title": "واینو آلتونن", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%88%D8%A7%DB%8C%D9%86%D9%88_%D8%A2%D9%84%D8%AA%D9%88%D9%86%D9%86&oldid=33528132", "language": "fa"}