(۱۸۴۶ در - ۱۵ ژوئیه ۱۹۳۲ در ) ملقب به و متولدشده با نام اصلی ، تنها دختر و و خواهر تنی بود. وی دارای مقام بسیار والایی در است و از بزرگ‌ترین زنان تاریخ بهائیت به‌شمار می‌رود. او طی سال‌های متمادی و در دعوای داخلی بین که منجر به طرد بسیاری از اعضای خانواده شد، به مراکز عهد وفادار ماند و از عبدالبهاء و پشتیبانی کرد. وی در زمان غیبت عبدالبهاء (بین سال‌های ۱۲۸۹ تا ۱۲۹۲) و (بین سال‌های ۱۳۰۱ تا ۱۳۰۳) سِمت آیین بهایی را برعهده داشت. 
 و از بهیه‌خانم، و به عنوان «سه زن مهم در آئین بهایی» یاد کرده‌اند. 
 بِهیّه‌خانم هیچ‌گاه ازدواج نکرد و زندگی‌اش را وقف خدمت به پدرش بهاءالله و برادرش عبدالبهاء کرد. او در ۲۴ تیر ۱۳۱۱ در درگذشت و در در دفن و آرامگاه و بنای یادبود او در ساخته شد.
{"title": "بهیه‌خانم", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%A8%D9%87%DB%8C%D9%87%E2%80%8C%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%85&oldid=30604968", "language": "fa"}