(به : ) هستند که به صورت واسطه یک تولید می‌شوند. نوعی از آن را می‌توان در چرخه اسید سیتریک (چرخه TCA) مشاهده کرد. در عملکرد طبیعی این چرخه برای تنفس، میزان واسطه‌های TCA ثابت می‌ماند و بسیاری از واکنش‌های بیوشیمیایی از این مولکولها به عنوان سوبسترا استفاده می‌کنند. آناپلروتیک در واق عمل استفاده مجدد از واسطه‌های چرخه اسید سیتریک حاصل از ساختهای زیستی است که تحت عنوان واکنشهای آناپلروتیک خوانده می‌شوند.
چرخه TCA یک مرکز سوخت و ساز است که در تولید انرژی و بیوسنتز نقش مرکزی را بر عهده دارد؛ بنابراین تنظیم غلظت متابولیتهای چرخه TCA در میتوکندری از اهمیت ویژه ای برای سلول برخوردار است. جهت برقراری سوخت وساز سلول شار آناپلروتیک باید در تعادل با شار کاتاپلروتیک قرار گیرد. 
 ۴ گروه عمده تحت عنوان واکنش‌های آناپلروتیک دسته‌بندی می‌شوند که تولید اگزالواستات از پیروات مهمترین اهمیت فیزیولوژیکی را داراست.
 توسط PEP carboxylase و مالات دهیدروژناز در مالات در ماتریکس میتوکندری برای ساخت (توسط آنزیم مالیک کاتالیز می‌شود) یا مورد استفاده قرار می‌گیرد که هر دو می‌توانند وارد چرخه اسید سیتریک شوند.
 نیز می‌تواند برای تولید اگزالواستات توسط گلوتامینولیزیز در طی واکنش‌های آناپلروتیک در انواع مختلف سلول مورد استفاده قرار بکیرد که علاوه بر این در بسیاری از سلولهای ترانسفورم شده c-Myc نیز دیده می‌شود. 
 ارثی است که در آن آناپلروزیس تا حد زیادی کاهش می‌یابد. از دیگر سوستراهای آناپلروتیکی می‌توان از زوج کربنهای شامل تریگلیسرید نام برد که برای درمان این اختلال مصرف می‌شوند.
{"title": "واکنشهای آناپلروتیک", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%88%D8%A7%DA%A9%D9%86%D8%B4%D9%87%D8%A7%DB%8C_%D8%A2%D9%86%D8%A7%D9%BE%D9%84%D8%B1%D9%88%D8%AA%DB%8C%DA%A9&oldid=31649118", "language": "fa"}