یکی از نژادهای اصلی بودند که حاکم بر را پس از فتح و همراهی کردند.
در تمام طول تاریخ فرمانروایی گورکانی، تعدادی از فن سالاران، دیوانسالاران، بازرگانان، دانشمندان، معماران، آموزگاران، شاعران، هنرمندان، متکلمان و صوفیان ایرانی در جای‌جای هند سکنی گزیدند.
 نام (نام دیگری برای امپراتوری گورکانی) مشتق شده از نام اصلی سرزمین در های ( ) پس از فتح به دستِ است و از این رو به عنوان شناخته می‌شود. اگر چه در اوایل مغول‌ها به نیز صحبت می‌کردند و برخی از خود را حفظ کرده بودند ولی اساساـ شده بودند و زبان و ادب و را به جنوب آسیا منتقل کردند و در نتیجه پایگاهی برای و در آسیای جنوبی شد. 
 نوشته شاه نواز خان و پسرش، عبدالحی در سال ۱۷۸۰ میلادی است. این کتاب شامل شرح حال ۷۳۸ نفر از اشراف گورکانی است که حداقل ۱۹۸ یا ۲۶٫۸ درصد آن‌ها را تشکیل می‌دهند. 
 بسیاری از که تن به مهاجرت به جنوب آسیا می‌دادند به دنبال رشد و به دست آوردن موقعیت‌های بالا در دربار بودند. ایرانیان که احساس تبعیض در حکومت شیعی می‌کردند، بسیاری از آنها را تشکیل می‌دادند و امپراتوری عمدتاً سنی گورکانی را به عنوان هدف مهاجرت برمی‌گزیدند. علاوه بر آن‌ها شورشیان و درباریانی که از دربار طرد شده بودند هم به امپراتوری گورکانی روی می‌آوردند. گورکانیان همچنین ترجیح می‌دادند که مسلمانان خارجی را استخدام کنند، چرا که آن‌ها نفع محلی نداشتند و فقط به پادشاه گورکانی وفادار بودند.
 سربازان و مقامات در امروزی در زمان بازگشت از تبعید در ایران صفوی و بازسازی امپراتوری گورکانی، مستقر شدند. همایون شاه سرزمین‌های جنوب آسیایی را در جنگ با پشتون‌ها، ، از دست داده بود که با کمک ایرانیان بعد از ۱۵ سال در ۱۵۵۵ باز پس گرفت.
{"title": "ایرانیان در امپراتوری گورکانی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C%D8%A7%D9%86_%D8%AF%D8%B1_%D8%A7%D9%85%D9%BE%D8%B1%D8%A7%D8%AA%D9%88%D8%B1%DB%8C_%DA%AF%D9%88%D8%B1%DA%A9%D8%A7%D9%86%DB%8C&oldid=31215854", "language": "fa"}