(۱۷ آوریل ۱۷۱۰ در -۱۰ سپتامبر ۱۷۵۹ در ) ، و که به عنوان یکی از بنیان‌گذاران شناخته می‌شود.
 او در سال ۱۷۱۰ در ویتنبرگ متولد شد و در همین شهر به تحصیل و تدریس فلسفه و الهیات مشغول شد به طوری که در سال ۱۷۴۲ توانست به درجهٔ استادی برسد. بعد از آن در شهر ارلانگن اقامت گزید و تا هنگام مرگ در ۱۷۵۹ در همین شهر ماند و تدریس کرد. کلادینیوس با وجود این‌که تنها ۴۹ سال زندگی کرد اما آثار مختلفی در حوزه‌های الهیات، تاریخ، فلسفه و از خود به جا گذاشت. آثاری که در شکل‌گیری و توسعهٔ هرمنوتیک روشنگری نقش اساسی داشتند و هرمنوتیک فلسفی آلمان را شکل برجسته‌تر بخشیدند. از جملهٔ این آثار کتاب (۱۷۵۲) و (۱۷۵۰) است. از کتاب (۱۷۴۲) هم به عنوان اولین اثر نظام‌مندی یاد شده که در فلسفهٔ تأویل در آلمان منتشر شده است.
 کلادینیوس مدعی بود که هرمنوتیک رشتهٔ فلسفی متمایزی است. او در هرمنوتیک خود به دنبال کشف نظام عقلانی قواعد حاکم بر تأویل بود. کلادینیوس می‌خواست را کشف کند که مجموعه قواعد عملی چگونگی تأویل را ارائه کند. او هرمنوتیک را فهم کامل گفتار یا نوشتار می‌دانست و برای رسیدن به «فهم کامل» معتقد بود که باید دو معیار «فهم نیت مؤلف» و «قواعد عقل و خرد» را در نظر داشت. از دید او، فهم مستلزم داشتن زبانی روشن و استدلالی عقلانی بود. تمام تلاش کلادینیوس برای رسیدن به قواعد عام و جهان‌شمول تأویل بود. هر چند بسیاری از اصول تأویلی او به طور کامل کنار گذاشته شدند.
{"title": "یوهان مارتین کلادینیوس", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%DB%8C%D9%88%D9%87%D8%A7%D9%86_%D9%85%D8%A7%D8%B1%D8%AA%DB%8C%D9%86_%DA%A9%D9%84%D8%A7%D8%AF%DB%8C%D9%86%DB%8C%D9%88%D8%B3&oldid=17990489", "language": "fa"}