( : ) (زاده ۴ فروردین ۱۳۳۱ در ) ، و و است.
 وی در فاصلهٔ هجده سال از ورودِ عملی‌اش به سینما تا ساختنِ ، خودش به‌طور مستقل سه فیلم کوتاه ساخته‌است: (۱۳۵۴)، (۱۳۵۶) و (۱۳۵۹).
 فیلم برنده هشت سیمرغ بلورین از نهمین دورهٔ جشنوارهٔ فیلم فجر و فیلم تردید نیز نامزد یازده از بیست و هفتمین دوره و برگزیدهٔ بهترین فیلم‌نامهٔ اقتباسی و بهترین کارگردانی بخش نگاه اول بوده‌است.
 در ۴ فروردین ۱۳۳۱ خورشیدی برابر ۲۴ مارس ۱۹۵۲ میلادی در یک خانواده در شهر به دنیا آمد. در کنار دو خواهر و یک برادر دیگر، او بزرگ‌ترین فرزند خانواده بود. 
 پس از پایان تحصیلات متوسطه، در سال ۱۳۴۸ خورشیدی به و سپس در سال ۱۳۴۹ به آلمان می‌رود. در وی شروع به آموختن می‌کند تا بتواند وارد دانشکده پزشکی شود. آشنایی وی با یک بازیگر و در باشگاه ارمنیان ، مسیر زندگی او را تغییر داد. پس از مدتی مطالعه و تماشای فیلم در ۱۳۵۰ به ایران بازگشت. 
 از طریق یک دوست عکاس، با ، آشنا و از طریق او به ، کارگردان مطرح سینمای ایران معرفی می‌شود. واروژ کریم‌مسیحی روز ۱۴ فروردین ۱۳۵۰ را روز تولد سینمایی خود می‌داند. 
وی در ۱۳۵۱ به عنوان دستیار و منشی صحنه در فیلم به سینمای حرفه‌ای روی آورد. تا هنگام انقلاب در همه کارهای بیضایی دستیار او بود. در این مدت به عنوان دستیار کارگردانان همچون ( ، ۱۳۵۱)، ( ، ۱۳۵۲)، ( ، ۱۳۵۳) و ( ، ۱۳۵۳) نیز همکاری کرد. در ۱۳۵۱ در دانشکده هنرهای دراماتیک پذیرفته شد اما از تحصیل در این دانشکده صرف نظر کرد. در ۱۳۵۴ با کارگردانی فیلم کوتاه بر اساس طرحی از برای به فیلمسازی روی می‌آورد. پس از آن دو فیلم کوتاه دیگر با نام‌های و در سال‌های ۱۳۵۶ و ۱۳۵۹ کارگردانی می‌کند. وی فیلمنامه کوچ» را براساس تلفیقی از داستان «گیکور» نوشته و داستانی از می‌نویسد و کارگردانی می‌کند. فیلم کوتاه (با فیلم‌نامه‌ای از بیضایی) از فیلم‌های کوتاه متفاوت است. این فیلم کوتاه ۳۳ دقیقه‌ای که به طریقهٔ رنگی تصویربرداری شده‌است به همراهِ فیلمِ کوتاهِ ۳۷ دقیقه‌ای و سیاه و سفیدِ «فاخته» (۱۳۵۴)، از تولیدات تلویزیون ایران بود و در سال ۱۳۶۲ برای نمایش به «تلویزیون » فروخته شد. فیلم «فاخته» را در سال ۱۳۶۳، «رادیو تلویزیون » نیز برای نمایش خریداری کرد. 
 در دههٔ شصت، فیلم‌های و در چندین جشنوارهٔ بین‌المللی از جمله ، ، ، ، ، به نمایش درآمد. 
پس از سال‌ها تجربه، در ۱۳۶۹ پس از چند کوشش ناموفق در سال‌های پیش‌تر، وی موفق شد نخستین فیلم سینمایی‌اش را با نام کارگردانی کند. این فیلم یک اثر غافلگیرکنندهٔ دقیق با جزئیاتی پر وسواس بود که برای نخستین بار در نهمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم فجر به نمایش درآمد. این فیلم در شانزده رشته نامزد دریافت سیمرغ بلورین شد که در هشت رشته از جمله بهترین کارگردانی و بهترین تدوین موفق به دریافت آن شد. این فیلم پس از اکران با تحسین بسیاری از سوی مردم و منتقدین همراه شد و همواره نامش در میان چند فیلم برتر سینمای پس از انقلاب دیده می‌شود. اما متأسفانه طی سال‌ها نتوانست فیلم دیگری بسازد و بیش‌تر به عنوان تدوین‌گر فعالیت داشت.
 او پس از گذشت ۱۸ سال از ساخت نخستین فیلم‌اش ( )، در سال ۱۳۸۷، دومین فیلم بلند خود با نام را کارگردانی کرد. این فیلم برنده جایزه بهترین فیلم بیست و هفتمین شد. 
در سال ۱۳۹۰ در هشتمین دوره وی یکی از دوران جشنواره بود. 
 وی در ۱۳۶۰ ازدواج کرد و حاصل این ازدواج پسر و دختری است با نام‌های مهِر و مانیا. هر دو فرزند او اکنون در حال گذراندن تحصیلات دانشگاهی‌اند. 
 کریم‌مسیحی در بسیاری از فیلم‌های بهرام بیضایی دستیار کارگردان بوده و نزدیک‌ترین شاگرد سینمایی بیضایی به‌شمار می‌رود. از این رو در خردادماه ۱۳۹۳ در مراسم بزرگداشتی برای کریم‌مسیحی پیامی از بیضایی خوانده شد که از ایالات متحده آمریکا فرستاده بود: 
 
 
 مقالهٔ اصلی: در کارنامه هنری کریم‌مسیحی که با عنوان تدوینگر، فیلم‌نامه‌نویس و کارگردان شناخته می‌شود، تا سال ۱۳۹۰ کارگردانی ۲ فیلم بلند سینمایی به چشم می‌خورد.
{"title": "واروژ کریم‌مسیحی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%88%D8%A7%D8%B1%D9%88%DA%98_%DA%A9%D8%B1%DB%8C%D9%85%E2%80%8C%D9%85%D8%B3%DB%8C%D8%AD%DB%8C&oldid=35120568", "language": "fa"}