نام او به معنی "زندگی طولانی است " بیستمین امپراتور شمالی‌ترین در میان سه امپراتوری کره بود.
 جانگسو در سال ۳۹۴ متولد شد و فرزند ارشد امپراتور گوآنگ گائتو بزرگ بود. او در ۴۰۸ میلادی ولیعهد شد، و بعد از مرگ پدرش در سال ۴۱۳، در سن ۱۹ سالگی به تخت نشست. در ابتدا، جانگسو خیلی از تلاش‌های خود را نسبت به ثبات در یک پادشاهی بزرگ اختصاص داد که، در نتیجه مستقیم فتوحات پدرش را تجربه کرده بود. بعضی از مورخان او را به عنوان مقتدرترین امپراتور گوگوریو پس از امپراتور جومونگ می‌دانند زیرا که در زمان او و پدرش فتوحات زیادی رخ داد و در زمان او گوگوریو به بیشترین حد وسعت خود رسید و تبدیل به بزرگترین و قدرتمندترین امپراتوری شرق آسیا شد. جانگسو یک مقبره با شکوه را برای پدر، ساخته بود. در سال ۴۲۷، او پایتخت را تغییر نداد بلکه تجارت را در شهر گوگنه گسترش داد او در سال ۴۹۱ میلادی و در سن ۹۶ سالگی و در حالتی عادی درگذشت و نوهٔ او به جای او به تخت نشت.
 
 سال 472، پادشاه گارو از باکجه نامه ای به امپراتور شمال وی فرستاد. او اظهار داشت که به دلیل مداخله مکرر گوگوریو در تعامل با وی با مشکل مواجه شده است، بنابراین خواستار اقدام نظامی علیه شد.
 پادشاه جانگسو به دنبال فرصتی برای حمله به پادشاهی های جنوبی کره، باکجه و سیلا بود، در حالی که پادشاهی چینی شمال وی و سلسله سونگ با یکدیگر می جنگیدند. در نتیجه، پادشاه جانگسو مخفیانه برنامه ریزی کرد تا به بکجه حمله کند، که علیرغم تلفاتش در برابر تهاجمات گوگوریو گوانگگاتو، همچنان پایگاه قدرت قابل توجهی در شبه جزیره داشت. برای خلع سلاح بکجه ، راهبی بودایی به نام دوریم را فرستاد . دوریم با هدف مخفیانه فساد کشور قبل از حمله به دربار پادشاه گائرو رفت . کینگ گارو شروع به طرفداری از دوریم کرد و بدوک بازی کرد(بازی رومیزی) هر روز با او همراه بود و او می‌توانست با گائرو صحبت کند که مبالغ هنگفتی را برای پروژه‌های ساختمانی خرج کند که خزانه ملی را تضعیف کرد. [1]
 در سال 475، پادشاه جانگسو یک تهاجم تمام عیار از زمین و دریا علیه پادشاهی بی ثبات کنونی باکجه آغاز کرد. دوریم در به دست آوردن اطلاعات در مورد باکجه [1] موفق بود و در نتیجه پادشاه گائرو اصلاً برای حمله ای که و شاه جانگسو فرموله شده بودند آماده نبود. جانگسو با حرکتی که اکنون به نفع خود بود، سپس به سمت پایتخت حرکت کرد و به راحتی شهر Wiryesong را تصرف کرد و پادشاه Gaero را کشت و دوریم به سلامت از شهر فرار کرد. اندکی پس از آن، پادشاه جانگسو پایتخت را به همراه چندین شهر که از باکجه فتح کرده بود، به آتش کشید (باکجه پایتخت خود را به Ungjin ( گونگجو کنونی ) منتقل کرد تا پادشاهی را زنده نگه دارد). جنگ به کم و بیش کنترل کامل رودخانه هان را داددره، منطقه ای که برای قدرت تجاری و نظامی در شبه جزیره کره ضروری است. باکجه توانست کشوری برتر در شبه جزیره باشد زیرا تقریباً 500 سال کنترل منطقه را در اختیار داشت، اما از زمانی که حاکم منطقه تغییر کرد، کنترل شبه جزیره را از دست داد.
 پس از پایان موفقیت آمیز لشکرکشی خود در باکجه، پادشاه سپس توجه خود را به دومین پادشاهی شبه جزیره سیلا معطوف کرد و با اضافه شدن آن، بنای سنگی را در چونجو امروزی برپا کرد و دستاوردهای پدرش و خودش را ستود. این بنای تاریخی مرز بین پادشاهی های جنوبی و را مشخص کرده و در همان مکان باقی مانده است.
{"title": "جانگسو", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D8%AC%D8%A7%D9%86%DA%AF%D8%B3%D9%88&oldid=34954957", "language": "fa"}