(به : )‏ (۱۹ اکتبر ۱۹۱۳ — ۱۲ ژانویه ۱۹۹۱) و نویسندهٔ داستان کوتاه اهل بود که به‌ویژه برای تصویر کردن زندگی فقرای در دورهٔ شناخته می‌شود. او چهره‌ای برجسته در ایتالیایی دانسته می‌شود. 
 پراتولینی در فلورانس و در خانواده‌ای فقیر بزرگ شد. او به شغل‌های گوناگونی پرداخت تا اینکه با از دست دادن سلامتیش در آسایشگاه بستری شد (۱۹۳۵ تا ۱۹۳۷). او هیچ سابقهٔ تحصیلی رسمی نداشت اما به‌طور پیوسته مطالعه می‌کرد و در دوران آسایشگاه به نوشتن پرداخت. پس از آن به رم رفت و را ملاقات کرد که دوست نزدیکش گردید و او را به حلقهٔ ادبی معرفی نمود.
 پراتولینی نخستین رمانش «خیابان‌های برهنه» را در سال ۱۹۴۴ منتشر کرد. «داستان خانوادگی» در ۱۹۴۷ منتشر شد که داستان آن دربارهٔ برادر درگذشتهٔ خودش بود. «داستان عشاق فقیر» (۱۹۴۷) یکی از بهترین نمونه‌های نئورئالیسم ایتالیایی نامیده شده است این کتاب به فروش بالایی دست یافت و دو بین‌المللی دریافت کرد. پراتولینی که خود بود در «قهرمان زمان ما» (۱۹۴۹) به فاشیسم حمله برد. وی بین سال‌های ۱۹۵۵ تا ۱۹۶۶ سه کتاب را در یک مجموعه به نام «داستان ایتالیایی» منتشر کرد که وقایع آن بین سال‌های ۱۸۷۵ تا ۱۹۴۵ به وقوع می‌پیوندد. 
 برخی از رمان‌های مهم او عبارتند از:
{"title": "واسکو پراتولینی", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%88%D8%A7%D8%B3%DA%A9%D9%88_%D9%BE%D8%B1%D8%A7%D8%AA%D9%88%D9%84%DB%8C%D9%86%DB%8C&oldid=34564717", "language": "fa"}