(مرگ در ۳۸ پ. م) یک شاهزاده اشکانی و پسر شاهنشاه اشکانی و شاهدخت بود. وی بر پدرش شورید و خود را شاهنشاه نامید اما مدتی بعد، احتمالاً یک سال، حاکمیت پدرش را پذیرفت.
 اولین بار از پاکور در ۵۱ پ. م به عنوان فرمانده سپاه اشکانی در هنگام حمله به یاد شده‌است. با این حال، به دلیل سن پایین پاکور، احتمالاً سپاه اشکانی توسط فرمانده اشکانی هدایت می‌شده‌است. به گفته ، مورخ رومی، سپاه اشکانی را محاصره کرد، اما آن‌ها نتوانستند شهر را تصرف کنند و عقب‌نشینی کردند. در جریان این رویداد، اوساکس طی یک ضد حمله رومی‌ها تحت فرماندهی ژنرال رومی کشته شد، و این باعث شد که نیروهای اشکانی تحت فرمان پاکور به سرزمین خود بازگردند.
 مدتی بعد، کنسول روم، ، به عنوان فرماندار سوریه منصوب شد و سعی کرد اشکانیان را علیه یکدیگر تحریک کند. او با یک که نسبت به پادشاه ارد دوم کینه داشت، دوستی نزدیک داشت. او با کمک ساتراپ شاهزاده جوان پاکور را فریب داده و او را بر ضد پدرش به شورش تحریک کردند و تحت نام پاکور بر علیه ارد لشکر کشی می‌کردند. حتی سکه‌هایی با تصویر پاکور برای مدت کوتاهی ضرب شد. با این حال، پاکور و پدرش با یکدیگر آشتی کردند و ضرب این سکه‌ها متوقف شد. ساتراپ اشکانی که پشت این توطئه بود احتمالاً بعد از این اتفاقات اعدام شد.
 مقالهٔ اصلی: در سال ۴۲ پ. م، ، شورشی رومی، خدمت به اشکانیان را آغاز کرد. بعداً در سال ۴۰ پ. م، اشکانیان تحت فرماندهی پاکور و لابیوس به سرزمین‌های روم حمله کردند. سپاه اشکانی از عبور کرده و به حمله کردند. حمله به آپامیا ناکام ماند اما لابینوس توانست پادگان‌های روم را در اطراف سوریه قانع کرده و آن‌ها را به نیروهای خود پیوند دهد تا به اهداف خود برسند. سپاه مشترک اشکانی - رومی سپس ، فرماندار ، را شکست داد و آپامیا را تصرف کرد. پس از شکست رومی‌ها در آپامیا، اشکانیان سپاه خود را تقسیم کردند. پاکور به جنوب رفته و را از سواحل تا تصرف کرد. لابینوس به شمال رفت تا به تعقیب ساکسا برود و او را در شکست داد و کشت. در ، معاون پاکور پادشاه را برکنار کرد و برادرزاده دوم را به جای او به پادشاهی منصوب کرد.
 در دوره پاکور و لابینوس، اشکانیان قلمرو خود را تقریباً در محدوده احیا کردند و به جز چند شهر، تمام را تحت کنترل خود درآوردند، اما موفقیت‌های اشکانیان طولانی نبود. در سال ۳۹ پ. م، یک ضد حمله رومی به فرماندهی در آسیای کوچک، لابینوس را شکست داد که متعاقباً دستگیر و اعدام شد.
 مقالهٔ اصلی: پس از تهاجم به آسیای کوچک اشکانیان حمله دیگری به سوریه در ۳۸ پ. م، به رهبری پاکور انجام دادند. ونتیدوس، برای به دست آوردن وقت، به پاکور نشان داد که او باید از در قالب معمول خود عبور کند. پاکور به این اطلاعات اعتماد نداشت و تصمیم گرفت از قسمتی از رودخانه که خیلی دورتر از پایین دست آن بود عبور کند. این همان چیزی بود که ونتیدیوس امیدوار بود اتفاق بیفتد و به او فرصت داد تا نیروهای خود را آماده کند. 
اشکانیان با بدون هیچ مقاومتی از سوی رومیان از رودخانه عبور کردند با این تصور که رومی‌ها ضعیف و ناتوان هستند و سپس به سمت شهر در پیش رفتند، چون که رومی‌ها هیچ تلاشی برای جلوگیری از عبور رودخانه نکردند.
 هنگامی که اشکانیان به این شهر رسیدند با لژیونهای رومی روبرو شدند لژیون‌ها به‌صورت منظم در دامنه تپه‌ها ایستاده بودند و برای اشکانیان کمین کرده بودند به اشکانیان حمله کردند ، ونتیدیوس به نیروهای خود که از مزیت زمین‌های مرتفع برخوردار بودند، دستور داد که به سواران کماندار که گیر افتاده بودند حمله کنند و از شیب پیشروی کنند. سواران کماندار که مجبور به جنگ از نزدیک بودن از چهار جهت مورد تهاجم لژیونرها قرار گرفتن و به خاطر آن تلفات بسیاری دادند، زیرا آنها برای چنین حالت جنگی ای آمادگی نداشتند. سواره نظام اشکانیان شکست خورد، سرانجام پاکور در این نبرد کشته شده و سپاه روم به پیروزی دست یافت. 
پدر پاکور یکم، ارد دوم که غرق در غم و اندوه شده بود، پس از آن بزرگترین پسر خود، را به عنوان جانشین خود برگزید.
 نویسنده مسلمان گفته‌است که پاکور یکم (به : ) را بازیابی کرد و به انتقام ، لشکرکشی‌ها را علیه سرزمین‌های رومی آغاز کرد.
{"title": "پاکور یکم", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%BE%D8%A7%DA%A9%D9%88%D8%B1_%DB%8C%DA%A9%D9%85&oldid=33867987", "language": "fa"}