(یادآوری) {(به : )
 (یادآوری) {(به : )
 (یادآوری) {(به : )
 (یادآوری) {(به : )
 یاد (اِ) حافظه، ، بیداری، اندیشه، ، خاطر.
 یادآوری (وَ) (حامص) تذکر (تَ ذَ کُّ) [ع .] (مص ل) ۱ - به یاد آمدن، یادآور شدن. 
 کلمه یاد به حالات گذشته‌ای که در ذهن می‌گذرد اطلاق می‌شود.
 این حالات، چه حرکت باشد و چه صور ذهنی، آوردن آنها در ذهن یا خودبخودی است و اسم ذکر بر آنها اطلاق می‌شود، یا ارادی است و اسم تذکر بر آنها اطلاق می‌شود.
 ذکر هم در وجود دارد هم در . اما تذکر که عبارت است از کوشش در بازگرداندن آنچه گذشته‌است، فقط در انسان وجود دارد.
 یاد توأم با ( ) است، یعنی با علم ما به اینکه این حالت جزئی از زندگی گذشته ماست. 
 تذکّر یا یادآوری در ، عبارت است از روش وصول به حقیقی. زیرا به نظر افلاطون، نفس (پیش از در )، به همه چیز داشته‌است و هنگامی که به این فرود آمده آنچه را می‌دانسته فراموش کرده‌است.
 پس به معنی تذکر، و به معنی است.
 در نظر ، یادآوری یا تذکر عبارت است از کاربرد اراده و کوشش فکری برای بازگرداندن آنچه فراموش شده‌است و فقط در انسان وجود دارد.
 در این مورد است که گفته‌است: تذکر، کوشش برای بازگرداندن امور فراموش شده‌است که فقط در انسان یافت می‌شود. 
 «تذکر» در آثار تفسیری عبارت اند از: «به یاد آوردن». 
 تذکر، روشی برگرفته از است تا نسبت به آنچه از یاد انسان رفته، آگاه سازد.
{"title": "یاد و یادآوری", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%DB%8C%D8%A7%D8%AF_%D9%88_%DB%8C%D8%A7%D8%AF%D8%A2%D9%88%D8%B1%DB%8C&oldid=34430378", "language": "fa"}