یا به بالاترین مقام در دوران ساسانی گفته می‌شود. احتمال می‌رود که نیز بوده باشد.
 هیربد یا هیربذ یکی از پیشوایان آئین است. در به صورت ائثَرپئتی به معنی آموزگار یا استاد یا آموزنده آمده و در ایرپت یا هیرپت و در فارسی هیربد گفته می‌شود. در نوشته‌های پهلوی از واژهٔ هیربد غیر از مفهوم آموزگار، پیشوای دینی نیز اراده می‌شود. آنچه دانسته می‌شود در روزگاران پیش کار آموزش با پیشوایان دینی بوده و هیربدان که یکی از طبقات روحانیان بوده‌اند، این وظیفه را به عهده داشته‌اند. پائین‌ترین طبقهٔ روحانیان را می نامیدند. پس از ایشان هیربدان و سپس بودند. در میانشان کسانی بودند که مأمور خواندن سرودها و نمازهای مذهبی بوده‌اند. آن‌ها را «زوت» می نامیدند و گروهی بودند که مأمور بودند که آتش را نگاه دارند و ایشان را «راسپی» می‌خواندند. 
 از هیربدان هیربد معروف می‌توان از نام برد که احتمالاً در زمان می‌زیسته‌است. «زروان داد» پسر از «خاندان سپندیاذ» نیز مقام هیربدان هیربد داشت.
{"title": "هیربدان هیربد", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%87%DB%8C%D8%B1%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%86_%D9%87%DB%8C%D8%B1%D8%A8%D8%AF&oldid=24769633", "language": "fa"}