Place شهر و مرکز ولایت در شمال غربی است. که در فاصله تقریباً ۴۰۰ کیلومتری شمال غربی ، پایتخت کشور واقع شده‌است. این شهر را با ۱۹۴٬۴۷۳ نفر جمعیت در سال ۲۰۲۰، از بزرگترین شهرهای شمال غربی افغانستان می‌باشد. 
 این شهر دارای ریشه باستانی است. قدمت ارگ میمنه به اوایل برمی گردد و موجودیت مواد سرامیکی غار بیلچیراغ که در مجاورت میمنه قرار دارد، مربوط به و اواخر و است.
 پس از اسلام در قرون اول و دوم هجری میمنه محل اقامت مالک گوزگانان، آخرین بازماندگان بود که پس از آن تحت کنترل سلسله بومی درآمد. از قرن سوم تا پنجم میلادی این منطقه توسط چندین دودمان ازجمله ، ، ، و قرار داشت. در قرن ششم و هفتم این منطقه توسط مهاجم ویران شد. مدتها طول کشید تا این منطقه، از خساراتی که خارجیان کوچ نشین و مهاجمان ترک-مغول از شمال متحمل شده بودند، رونق یابد. جمعیت این منطقه کم شده و تجارت آن بسیار ضعیف گردید اما برای بازماندگان به اندازه کافی زمین کشاورزی بود.
 در قرن شانزدهم، نفوذ ترکان ازبک با حمله به و با تصرف میمنه آغاز شد. اوضاع میمنه دوباره پیچیده شد. با این حال، از شکست خوردند اما عناصر ازبک از آن زمان تا به امروز هنوز در منطقه مسلط اند. میمنه برای اولین بار به مرکز مهم تجارت تبدیل شد و همچنین دروازه ای برای ورود به ترکستان از هرات و ایران بود. این شهر به عنوان مرکز فرهنگی و بازرگانی مهم برای کل منطقه خدمت می‌کرد و برای برقراری ارتباط بین ایالت‌ها و مردمان مختلف عمل می‌کرد. اوج رشد و پیشرفت میمنه تحت حاکمیت صورت گرفت و میمنه به یکبارگی نوزایی ناگهانی را تجربه کرد.
 در ۱۸۷۶، تحت سلطنت این شهر به دست افتاد و به سختی ویران شد. در نتیجه، تنها ده درصد از جمعیت زنده مانده بودند در حالی که بخش عمده ای یا کشته شدند یا پس از کشتار هولناک شهر را به مناطق دیگر ترک کردند.
 در قرن بیستم، شهر یک بار دیگر با دیوارها و برجهای ضخیم به شدت محصور شد و توسط خندق احاطه گردید. در سال ۱۹۳۴، بازسازی شهر آغاز شد و در سال ۱۹۴۹ قسمت‌های شمالی شهر قدیمی تجدید شد، ارگ شهر قدیمی به پارک تغییر یافت. میمنه تا زمان تجزیه ولایت مرکز اداری ولایت میمنه بود.
 به عنوان بخشی از عملیات نیروهای کمک بین‌المللی امنیت در افغانستان، یک تیم بازسازی ولایتی به سرپرستی نروژ قبلاً در این ولایت فعالیت می‌کرد. در این تیم سربازان لتونی نیز حضور داشتند.
 در آن را یهودان و می‌گفتند و غالباً مرکز شمرده می‌شد. یاقوت که آن را یهودان بزرگ نامیده‌است، مؤلف شهرهای آریانا می‌نویسد: «میمنه بار اول از طرف اسرائیلی‌هایی که (بخت النصر) فرستاده بود، آباد گردید. ولی بعداً مسلمانان به فال نیک گرفته، میمنه گفتند که معنی شهر ‹خجسته› را می‌رساند.» 
 اطلاعات بیشتر: میمنه از حیث موقعیت جغرافیایی در۳۶ درجهٔ عرض البلد شمالی و در ۶۵ درجهٔ طول البلدشرقی قرار دارد.
 از محله‌های این شهر می‌توان به چهارسماور، کوهی‌خانه، سمنت کوبریک، عرب‌خانه و دروازهٔ هرات اشاره کرد. 
 ، جمعه بازار، ترخچی و غارتپه از دیگر اماکن این شهر است.
 از بزرگان آن می‌توان دانشمند ، شاعر، نقاش، رئیس قوانین و بررسی پیشین، والی، فرماندهٔ پولیس قیصار، استاد دانشگاه را نام برد. از شهیدان شهر میمنه می‌توان به شهید عبدالوحید خاکسار، شهید غلام حیدر رئیسی ملقب به داملا نام برد. 
 در سال ۱۳۸۵ خورشیدی پروژهٔ برق فاریاب به کمک مالی جمهوری به راه افتاد و اکنون ۴۵ هزار تن از باشندگان شهر میمنه از آن بهره می‌گیرند. برق این پروژه از کشور تأمین می‌شود. 
 این شهر یک باند خاکی برای فرود نیز دارد. 
 گروه بازسازی نروژی از سوی در میمنه مستقر است.
{"title": "میمنه", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%85%DB%8C%D9%85%D9%86%D9%87&oldid=35086096", "language": "fa"}