سبکی از . مانند سایر نژادهای ، به نام قبیله ای از هاست که آن را پرورش داده‌اند، هم اسم اسب و هم نام قبیله ترکمن ممکن است از جهات مختلفی از جمله ایومود، ، و . اسب در ترکمنستان پرورش داده شده، به ویژه در ؛ در ؛ و در (هم‌اکنون بخشی از ازبکستان)، و به ویژه در منطقه ؛ و در عراق، ایران و ترکیه. و بر خلاف ، معمولاً در مناطق بیابانی یا نیمه بیابانی در گله‌ها نگهداری می‌شد. 
 مانند سایر نژادهای - از جمله ، ارساری، گوکلان، سالور و ساریک - نژاد ایومود برای قبیله ترکمن‌ها که آن را تشکیل داده‌اند، نام‌گذاری شده. مردم ایومود سواحل دریای کاسپین را که در آن اسب‌های ایومود زندگی می‌کنند اشغال می‌کنند. 
 تاریخ اولیه نژاد ایومود مانند تاریخ اسبهای ترکمن به‌طور کلی مشخص نیست. خصوصیات اسبهای ترکمن و تفاوت بین نژادهای مختلف توسط مسافران غربی این منطقه در قرن هجدهم و نوزدهم شناخته شده‌است. کلمنت آگوستوس دو بود که در سال ۱۸۴۸ نوشت که اسبهای تکو بهترین استقامت را داشتند و به اسب‌های عرب خالص ترجیح داده می‌شدند، در حالی که ایومود و گوکلان سریعتر و سبک‌تر شناخته می‌شدند. 
 اسب‌های ایومود تحمل قابل توجهی دارند. طبق اطلاعات محلی جمع‌آوری شده در سال ۱۹۳۷، آنها می‌توانند از تا طی هفت روز طی کنند. آنها می‌توانند بدون مشکل در زمین کوهستانی یا بیابانی حمل کنند.
{"title": "یومود", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%DB%8C%D9%88%D9%85%D9%88%D8%AF&oldid=30653837", "language": "fa"}