یا است که به دارنده آن اجازه می‌دهد از راه هوا، دریا یا زمین وارد کشورهای عضو شود.
 قرارداد شینگن Schengen نام خود را از دهکده‌ای به همین نام در گرفته است جایی که مرز این کشور با آلمان و فرانسه تلاقی می‌کند،معاهده شینگن یک قرارداد است که در ۱۴ ژوئن سال ۱۹۸۵ در کشور لوکزامبورگ مابین ۵ کشور ( هلند،آلمان،لوکزامبورگ،فرانسه و بلژیک ) امضا شد، با این معاهده، تردد ساکنین این کشورها بدون ویزا در این منطقه آزاد شد تا مشکلات رفت و آمد بین مرزی برای آن‌ها کم شود.بعد از گذشت ۵ سال و در ۲۷ نوامبر ۱۹۹۰ ایتالیا، ۲۵ ژوئن ۱۹۹۱ پرتغال، و اسپانیا ،و در ۶ نوامبر ۱۹۹۲ یونان به این معاهده پیوستند و جزو منطقه شینگن شدند اما در حال حاضر ۲۶ کشور عضو پیمان شینگن می باشند.
 در واقع  اسم صحیح این منطقه شنگن یا در اصطلاح انگلیسی  schengen  است که در میان ما ایرانی ها به شینگن معروف است و ویزای که برای این منطقه صادر میشود، ویزای شنگن نام دارد.
 به قوانینی گفته می‌شود که توسط تعیین و در حوزه شنگن و دیگر اعضای اتحادیه اروپا به اجرا در می‌آید. این قوانین می‌گوید اگر فردی غیر اروپایی بخواهد به کشورهای عضو اتحادیه اروپا، حوزه اقتصادی اروپا، سوئیس، کرواسی، بلغارستان، قبرس یا رومانی شود باید ویزای شنگن دریافت کند.
 حوزه شنگن شامل ۲۲ کشور عضو اتحادیه اروپا و چهار کشور غیر عضو ، ، و می‌شود. بلغارستان، کرواسی، قبرس و رومانی هنوز عضوی از شنگن نیستند اما قوانین ویزای آنها بر اساس قوانین ویزای شنگن بنا شده‌است. با در نظر گرفتن اهداف سفر، ویزای عادی شینگن به هفت نوع C, B، A , ویزای ملی ,ویزای دوبار ورود , ویزای یک بار ورود و ویزای چندبار ورود تقسیم می‌شود. 
 منطقه شنگن ۲۶ کشور را شامل می‌شود. این کشورها عبارتند از: اتریش، بلژیک، جمهوری چک، دانمارک، استونی، فنلاند، فرانسه، آلمان، یونان، مجارستان، ایسلند، ایتالیا، لتونی، لیختن اشتاین، لیتوانی، لوکزامبورگ، مالت، هلند، نروژ، لهستان، پرتغال، اسلواکی، اسلوونی، اسپانیا، سوئد و سوئیس.
{"title": "ویزای شنگن", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%88%DB%8C%D8%B2%D8%A7%DB%8C_%D8%B4%D9%86%DA%AF%D9%86&oldid=33997651", "language": "fa"}