یا از مهمترین ویتامین‌های مورد نیاز برای حیات موجودات زنده است. این [ویتامین] برای تکثیر سلولی (خون‌سازی) و عملکرد از طریق ِ (Myelinogenesis) ضروری است. این ویتامین همراه با فولیک اسید و دیگر برای بارداری بسیار ضروری است. این ویتامین به مقدار کمی در موجود است. باکتری‌های تولیدکننده ب۱۲ در انسان، از دهان و و حلق تا روده بزرگ، زندگی می‌کنند اما قادر به تأمین کل نیاز بدن نیستند. این ویتامین در منابع حیوانی مانند ، ، و وجود دارد و دارای ۴ درصد است. کمبود آن منجر به بیماری و غیرطبیعی شدن کم شدن رشد بدن، مو و می‌شود. ویتامین ب۱۲ در غذاهای گیاهی موجود نمی‌باشد زیرا گیاهان هیچ گونه نیازی به این ویتامین نداشته و در نتیجه نه از محیط دریافت و ذخیره می‌کنند و نه خود تولید و انبار می‌کنند . و بهتر است گیاهخواران و ورزشکاران و کسانی که رژیم سخت می‌گیرند از مکمل‌های ویتامینی مانند مولتی ویتامین‌ها استفاده کنند. 
 این ویتامین در تولید یاخته‌های بدن نقش دارد و وظیفهٔ آن همانند ، شرکت در ژن‌های می‌باشد. تکثیر سلول‌ها در و دستگاه گوارش و به خاطر حضور این ویتامین می‌باشد.
 ویتامین ب۱۲ موجود در غذا پس از ورود به بدن، ابتدا با پروتئینی به نام «هاپتوکورین» Haptocorrin (فاکتور R یا ترانس کوبالامین یک) ترشح شده از پیوند می‌خورد. «هاپتوکورین» با درست‌کردن یک کمپلکس با این ویتامین از نابود شدن آن توسط جلوگیری می‌کند. سلول‌های جداری معده، پروتئینی به اسم «اینترینسیک فاکتور» یا را می‌سازند. وقتی که «هاپتوکورین~ویتامین ب۱۲» کمپلکس وارد روده باریک می‌شود، آنزیم پانکراس هاپتوکورین را حل می‌کند و ویتامین ب۱۲ را آزاد می‌کند. آنگاه ویتامین ب۱۲ با فاکتور داخلی پیوند شده و به بخش انتهایی روده باریک ( ) می‌روند. در قسمت انتهایی ایلئوم کمپلکس فاکتور داخلی + این ویتامین، با وارد سلول‌های جدار روده می‌شود. در داخل سلول‌ها، ویتامین ب۱۲ از فاکتور داخلی جدا شده و به پروتئین دیگری بنام (ترانس کوبالامین دو) متصل می‌شوند. ترکیب این دو از روده به کبد منتقل می‌شود.
 بر اساس کتاب فیزیولوژی شایع‌ترین علت کمبود ویتامین ب۱۲ در حقیقت نه کمبود آن در غذا بلکه اختلال در سنتز توسط است. ترکیب این فاکتور داخلی با ویتامین ب۱۲، باعث جذب آن در می‌شود. بیماری‌های مختلف معدی مانند مزمن (تورم مزمن معده) و آتروفیک ( )، اعمال جراحی برداشتن کامل یا بخشی از معده، باعث عدم ترشح فاکتور داخلی شده و کمبود ویتامین ب۱۲ را در بدن انسان به دنبال دارد. کمبود ویتامین ب۱۲ می‌تواند موجب ، احساس ضعف، ، زخم دهان و زبان، اختلالات روحی، کاهش حافظه، کاهش وزن، اختلال در راه رفتن و شود. 
 ویتامین ب۱۲ در « » ذخیره می‌شود و اگر فرد سال‌های طولانی از این ویتامین استفاده نکند کمبودی در بدنش ایجاد نمی‌شود. 
 افراد گیاه‌خوار در تأمین ویتامین ب۱۲ با مشکل مواجهند. افراد مسن با استفاده بیش از حد از ملین‌ها با کمبود این ویتامین در بدن‌شان روبه رو می‌شوند. وجود این ویتامین در بدن کودکان و سالمندان اهمیت زیادی دارد و ممکن است عدم وجود این ماده در بدن آن‌ها موجب عدم جذب مواد مغذی دیگر شود.
 این ویتامین را باید در آب حل کرد و سپس مورد استفاده قرار داد. کمبود این ویتامین در عملکرد تمامی اجزای بدن انسان تأثیر سوء می‌گذارد و انتقال اکسیژن را با کندی مواجه می‌کند و همچنین می‌تواند موجب تضعیف بدن انسان شود. کمبود آن به ویژه در سیستم عصبی و خون‌سازی مؤثر است. این ویتامین در چرخهٔ رشد سلولی نقش متفاوتی دارد و می‌تواند ایجاد انرژی و پروتئین کند. این ویتامین همچنین در تقسیم سلولی و روند رشد نیز تأثیرگذار است.
{"title": "ویتامین ب۱۲", "link": "https://fa.wikipedia.org//w/index.php?title=%D9%88%DB%8C%D8%AA%D8%A7%D9%85%DB%8C%D9%86_%D8%A8%DB%B1%DB%B2&oldid=34713301", "language": "fa"}