আৰু যেতিয়া তেওঁ শেষবাৰৰ বাবে পিয়াষ্ট বিশ্ববিদ্যালয়ৰ মুখ্য প্লাজাৰ ভিতৰত হাঁহিছিল, পথৰ-স্মাৰ্টসমূহৰ ভালেছা স্কেলৰ অনুসৰি লোকসকলৰ সৈতে হোৱা অন্যায়ৰ বিষয়ে গভীৰভাৱে চিন্তা কৰিছিল, তেতিয়া তেওঁ গৰ্ভত পৰিল।
তেতিয়া তেওঁ চৰকাৰে চলি আছিল।
শত্ৰুসকলে একো বুজি পোৱা নাছিল তাৰ পিছত।