যেতিয়া মই সৰু আছিলোঁ তেতিয়া অৱসৰৰ কথা বিবেচনা কৰাটো কম গুৰুত্বপূৰ্ণ আছিল আৰু চিকিৎসাৰ সুবিধাৰ কথা বিবেচনা কৰাটো কম গুৰুত্বপূৰ্ণ আছিল, কিন্তু যেতিয়া মই বৃদ্ধ হৈছো আৰু মোৰ পৰিয়াল বৃদ্ধি পাইছে তেতিয়া চিকিৎসাৰ সুবিধাবোৰ অধিক গুৰুত্বপূৰ্ণ আৰু অৱসৰো অধিক গুৰুত্বপূৰ্ণ।
মই যেতিয়া বৃদ্ধ হৈছিলোঁ তেতিয়া চিকিৎসা আৰু অবসর গ্ৰহণৰ ক্ষেত্ৰতো বিবেচনা কৰা আৱশ্যক আছিল।
আমাৰ জেলবোৰ খালি, আমি অধিক অপৰাধীক গ্ৰেপ্তাৰ কৰিব লাগিব।