উদাহৰণস্বৰূপে, গীতমালাৰ লিখকে এইদৰে কৈছিলঃ "হে যিহোৱা, মোৰ ঈশ্বৰ, মোৰ ঈশ্বৰ, মোৰ ঈশ্বৰ, মোৰ ঈশ্বৰ, মোৰ ঈশ্বৰ, মোৰ ঈশ্বৰ, মোৰ ঈশ্বৰ, মোৰ ঈশ্বৰ, মোৰ ঈশ্বৰ, মোৰ ঈশ্বৰ, মোৰ ঈশ্বৰ, মোৰ ঈশ্বৰ, মোৰ ঈশ্বৰ, মোৰ ঈশ্বৰ, মোৰ ঈশ্বৰ, মোৰ ঈশ্বৰ।"
ডিউকৰ সমাধিৰ কাষত শোককাৰীসকলৰ প্ৰতিমূৰ্তি খোদাই কৰা হৈছিল।
এই অংশীদাৰিত্ব বেছিভাগেই মধ্য-পৰ্যায়ৰ ব্যৱস্থাপনাৰ স্তৰত অনুষ্ঠিত হৈছিল।