এই পৰিপ্ৰেক্ষিতত, ১৯৯৮ চনৰ বাবে একেই মানদণ্ডৰ প্ৰয়োজন বা কোনো পৰিৱৰ্তনৰ প্ৰয়োজন হোৱাৰ ইতিহাসৰ প্ৰসংগ হয়তো এই অনুমানৰ ওপৰত আধাৰিত যে যিকোনো পৰিৱৰ্তনৰ ফলাফল মানদণ্ডৰ বৃদ্ধি হ 'ব।
অনুমান কৰা হৈছিল যে সকলো পৰিৱৰ্তনে মানকৰ বৃদ্ধিৰ কাৰণ হ 'ব।
সামাজিক সুৰক্ষা ব্যৱস্থাত সংস্কাৰৰ প্ৰয়োজন নাই আৰু এই নতুন প্ৰস্তাৱসমূহ কৰদাতাসকলৰ সময় আৰু ধনৰ অপচয়।