ইয়াৰ ফলত দক্ষিণ-পূব তুৰ্কীৰ অধিকাংশ অঞ্চলত ২, ৫০০ কুৰ্দিশ গাওঁ ধ্বংস কৰা হৈছে আৰু হাজাৰ হাজাৰ কুৰ্দিক পশ্চিম তুৰ্কীৰ চহৰবোৰলৈ স্থানান্তৰ কৰিবলৈ বাধ্য কৰা হৈছে।
ইয়াৰ ফলত দক্ষিণ-পূব তুৰ্কীৰ পৰা কুৰ্দিশ প্ৰভাৱ আৰু লোকসকলক বলপূৰ্বক উচ্ছেদ কৰা হৈছে আৰু তেওঁলোকক দেশৰ পশ্চিমাঞ্চলৰ চহৰখনলৈ প্ৰৱেশ কৰিবলৈ বাধ্য কৰা হৈছে।
ইয়াৰ অৰ্থ এইটো আছিল যে তেওঁলোকৰ মাজৰ লোকসকলৰ মাজত শান্তি বজাই ৰখাটো অতি আৱশ্যক আছিল।