১৯৯৮ চনত, ওয়াশিংটনৰ দ্বাৰা এক তৃতীয়াংশ বা ১২২ মিলিয়ন ডলাৰ দ্বাৰা আইনগত-সহায় পুঁজি হ্ৰাস কৰাৰ দুবছৰ পিছত-ৰাজ্য কাৰ্যসূচীসমূহে সেৱা অঞ্চলসমূহৰ অনুকূল সংৰূপ লাভ কৰাৰ লগতে নৱীকৰণৰ বাবে অধিক কঠোৰ প্ৰয়োজনীয়তাৰ সন্মুখীন হ 'বলৈ আৰম্ভ কৰিছিল।
ফেডাৰেল আইনী-সাহায্য পুঁজি হ্ৰাস কৰাৰ পিছত, অনুদান নৱীকৰণৰ সীমাবদ্ধতাৰ বাবে ৰাজ্য কাৰ্যসূচীৰ ওপৰত অধিক চাপ দিয়া হৈছিল।
তেওঁলোকে এইটো কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল, কিন্তু তেওঁলোক অসহায় হৈ পৰিছিল।