ডাচসকলে ১৮ শতিকাত পুনৰ জাভা আৰু মোলুক্কাৰ ওপৰত মনোযোগ নিদিছিল, বুগিসকলে পেৰাক আৰু কেডাহৰ ওপৰত আক্ৰমণ কৰি, চেলানগৰত তেওঁলোকৰ সেনাপতিসকলক প্ৰৱেশ কৰি আৰু জোহৰৰ সিংহাসনৰ পাছত শক্তি হৈ শূন্যতাৰ সুবিধা লৈছিল।
ডাচসকলে জাভাৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰাৰ লগে লগে বুগিচে পেরাক আক্ৰমণ কৰে আৰু কেদাহ জোহৰৰ সিংহাসনৰ পাছত শক্তি হৈ উঠে।
অধিক ভইচ-ওভাৰ বৰ্ণনা এক ভয়ানক অন্তৰ্ভূক্তি আছিল।