যোৱা ৰাতিত আমি বাহিৰলৈ গৈছিলোঁ আৰু তেওঁৰ সৈতে থকা লোকসকলৰ ফজিতা আছিল আৰু তেওঁৰ থালীত এই পিপাৰ আছিল আৰু হয়তো তেওঁ ভাবিছিল এইটো এটা মিঠা পিপাৰ আছিল কিন্তু ই খাই নাছিল আৰু মই আচৰিত হৈছিলোঁ যে তেওঁৰ চকুবোৰ কিয় পানী পৰিছে
তেতিয়া তেওঁৰ চকুত পানী আহিবলৈ ধৰিলে।
কেৱল একমাত্ৰ এটাহে মনোবৃত্তি আছে যিটোৱে এক শোচনীয় অৱহেলা আৰু হাইপোকনড্ৰিয়ালৈ পৰিচালিত কৰে।