উদাহৰণস্বৰূপে, গীতমালাৰ লিখকে এইদৰে কৈছিলঃ "হে যিহোৱা, মোৰ ঈশ্বৰ, মোৰ ঈশ্বৰ, মোৰ ঈশ্বৰ, মোৰ ঈশ্বৰ, মোৰ ঈশ্বৰ, মোৰ ঈশ্বৰ, মোৰ ঈশ্বৰ, মোৰ ঈশ্বৰ, মোৰ ঈশ্বৰ, মোৰ ঈশ্বৰ, মোৰ ঈশ্বৰ, মোৰ ঈশ্বৰ, মোৰ ঈশ্বৰ, মোৰ ঈশ্বৰ, মোৰ ঈশ্বৰ, মোৰ ঈশ্বৰ।"
ডিউকৰ সমাধিৰ কাষত শোককাৰীসকলৰ প্ৰতিমূৰ্তি খোদাই কৰা হৈছিল।
সকলোৰে দিনবোৰ ফলদায়ক আছিল আৰু তেওঁলোকে ধন উপার্জন কৰিছিল।