কল্পনা কৰক যে ১৭৩৯ চনত নাদীৰ শ্বাহৰ ধ্বংসৰ পূৰ্বে এই মন্দিৰৰ সম্পূৰ্ণ মহিমা দেখিবলৈ পোৱা গৈছিল।
১৭৩৯ চনত এই সুন্দর মার্বেল স্তম্ভ আৰু খাঁজযুক্ত খিলানবোৰ অধিক মনোমুগ্ধকৰ আছিল।
অন্য ৰাজ্যসমূহে আমাৰ আৱৰ্জনা তেওঁলোকৰ আৱৰ্জনাৰ স্থানত পেলাবলৈ দিবলৈ আনন্দিত হৈছে।