কাহিনীখন আত্ম-সচেতন, চিহ্নসমূহৰ জৰিয়তে অৰ্থৰ সংজ্ঞাত কঠোৰ, তাৰ চৰিত্ৰসমূহৰ সৈতে নহয়, কিন্তু নিজতকৈ ডাঙৰ হোৱাৰ উদ্দেশ্যৰে ব্যস্ত।
এই কাহিনীটোৱে এক প্ৰভাৱ পেলাবলৈ প্রতীকবাদ ব্যৱহাৰ কৰে।
মোৰ মতে সেয়া গুৰুত্বপূৰ্ণ নহয়।