তেতিয়া তাই নিজৰ মূর্খতাৰ প্ৰতি হেৰুৱাই আৰম্ভ কৰি চাবলৈ ধৰিলে যে ছাৰ জেমচে তাইক চোৱা-চিতা কৰিছে।
তেখেতে নিজৰ মূর্খতাৰ বাবে স্মিত কৰিলে আৰু চাৰ জেমচে তাইক চোৱা-চিতা কৰা দেখিছিল।
কবিতা পাঠ কেতিয়াও কেন্দ্ৰত উপস্থাপন কৰা নহয়।