বেন ব্ৰেন্টলীয়ে নিউইয়র্ক টাইমচত লিখিছে যে এই নাটকে "অন্ধকাৰময় আৰু প্ৰেচিয়েষ্ট সময়তো মনোৰঞ্জনৰ ব্যৱস্থা কৰে।"
বেন ব্ৰেন্টলীয়ে ভাবিছে যে এই নাটক মনোৰঞ্জক আৰু বিৰক্তিকৰ।
সন্ন্যাসীসকলৰ কোঠাত থকা দেৱালবোৰ সম্পূৰ্ণৰূপে সজোৱা আছিল।