মোৰ ৰোগীয়া প্ৰচাৰকে অপেক্ষা কৰিবলৈ ক্লান্ত হৈ পৰিছিল মোৰ বন্ধুসকলে মোৰ ওচৰত এইদৰে আশা ৰাখিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল যে মই কেতিয়াও নিজকে শেষ কৰিব নোৱাৰোঁ-মই প্ৰস্তুত আছিলোঁ, স্ব-সহায়ক সাহিত্যৰ পৰামৰ্শক হিচাপে, আগবাঢ়িবলৈ।
মই আগবাঢ়িব বিচাৰোঁ আৰু শেষ কৰিব বিচাৰোঁ কাৰণ মোৰ বাবে অপেক্ষা কৰি সকলোৱে ক্লান্ত হৈ পৰিছে।
তেওঁ ইয়াক ৰাছিয়ালৈ লৈ লৈ যায় আৰু ১৯৯৩ চনলৈকে লুকুৱাই ৰাখিছিল।