তেওঁ কেনছিংটন গাৰ্ডেনলৈ গৈছিল আৰু তাৰ পিছত ধীরে-ধীরে নিজৰ পদক্ষেপত ঘূৰি আহিছিল, সতেজ বায়ু আৰু ব্যায়ামৰ বাবে বেছি ভাল অনুভৱ কৰিছিল।
বাহিৰৰ বায়ু আৰু পোহৰৰ গতিবিধি এক তাৎক্ষণিক মেজাজ উত্তোলন কৰিছিল।
পৰিৱৰ্তনৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা দুটা সঁজুলি অৰ্থহীন আছিল।