সুলতান আব্দুল মেচিটে (শাসনকাল ১৮৩৯-১৮৬১), তেওঁৰ পিতৃ দ্বিতীয় মাহমুতে আৰম্ভ কৰা সংস্কাৰ কাৰ্যসূচী অব্যাহত ৰাখি সিদ্ধান্ত লৈছিল যে টপকাপে পেলেচ তেওঁৰ দৰে পশ্চিমীয়া শাসকৰ বাবে অতি পুৰণি আছিল।
সুলতান আব্দুল মেচিটে ভাবিছিল যে তোপকাপে পেলেচ তেওঁৰ বাবে অতি পুৰনি ধৰণৰ।
জামাইকাৰ পূৰ্বাঞ্চলক সকলোৱে দ্বীপখনৰ সৰ্বনিম্ন সুন্দৰ অংশ হিচাপে বিবেচনা কৰে।