উদাহৰণস্বৰূপে, ১৯৯৮ চনত অৱসৰপ্ৰাপ্ত হোৱা লোকসকলৰ প্ৰায় ৪৮ শতাংশ লোকৰ পেঞ্চন আৰ্জন বা বাৰ্ষিকৰ অভাৱ আছিল আৰু প্ৰায় ৫৩ শতাংশ লোকৰ পেঞ্চন আঁচনি নাছিল।
১৯৯৮ চনত অৱসৰপ্ৰাপ্ত আৰু কৰ্মচাৰীসকলৰ যথাক্ৰমে পেন্সন আয় আৰু পেন্সন পৰিকল্পনাৰ অভাৱ দেখা গৈছিল।
ওয়াশিংটনবাসীয়ে বিশ্ববিদ্যালয়খনক তেওঁলোকৰ চুবুৰীয়াৰ পৰা আঁতৰি থাকিবলৈ বহুমূলীয়া সুযোগ প্ৰদান কৰে।