সেই সময়ৰ পৰা তেওঁ বহু দীৰ্ঘ সময় ধৰি বহু চিন্তাৰ পৰা শিক্ষা লাভ কৰিছিল।
কেন্টাকিয়ানে কিছু সময়ৰ আগতে শিকিছিল যে সময়বোৰে বহু দুশ্চিন্তাক দূৰ কৰিছে।
"তেওঁলোক দুৰ্বল। শক্তিহীন। তেওঁলোকে আমাক একো কৰিব নোৱাৰে। কেৱল তেওঁলোকক চাওক!" ""