সময় অতিক্ৰম হোৱাৰ লগে লগে বিভিন্ন ধৰণৰ ভয়ঙ্কৰ পৰিৱৰ্তন, কাৰ্য্যক্ৰমৰ পৰিৱৰ্তন বা পৰিৱৰ্তনৰ পৰিৱৰ্তনৰ বাবে নীতি আৰু পদ্ধতিবোৰ অপর্যাপ্ত হৈ পৰিব পাৰে।
কাৰ্যকৰী পৰিৱৰ্তন, ধমক আৰু অনুসৰণ হ্ৰাস পোৱাৰ বাবে নীতি আৰু প্ৰক্ৰিয়াবোৰ অচল হৈ যাব পাৰে।
মস্তিষ্ক আৰ্থৰৰ কষ্টৰ সময়ত পিঠি আৰু নাটকীয় মন্তব্যবোৰ অব্যক্ত।