তদুপৰি তেওঁলোকে কেৰিব ভাৰতীয়সকলক ভয় কৰিছিল, যিসকলে তেওঁলোকৰ দেশত ডাঙৰ-দীঘল আৰু বন্দী হোৱাৰ বাবে নিয়মিতৰূপে অভিযান চলাইছিল।
কেৰিব ভাৰতীয়সকলে তেওঁলোকৰ ভূমি সাধাৰণতে আক্ৰমণ কৰিছিল।
মিচৰীয়াসকলে তেওঁলোকৰ কাৰ্য্যবোৰ পেপাইৰাছৰ কাগজত লিপিবদ্ধ কৰিছিল যাতে তেওঁলোকে ১০০ মহলৰ এক পুথিভঁৰাল নিৰ্মাণ কৰিব পাৰে।