৫৮৬ চনত নবূখদ্নেচৰৰ দ্বাৰা ধ্বংস কৰা হৈছিল আৰু ৫২৫-৫২০ চনত দ্বিতীয় মন্দিৰ স্থাপন কৰা হৈছিল।
দ্বিতীয় মন্দিৰটো নবূখদ্নেচৰৰ ধ্বংসৰ পিছত প্ৰায় ৫২৫ খ্রিস্টপূর্বাব্দত স্থাপন কৰা হৈছিল।
সমস্যা সৃষ্টিকাৰীসকলক তেওঁৰ বৃদ্ধাঙ্গুষ্ঠৰ তলত ৰাখিবলৈ সৰ্বোত্তম উপায় আছিল তেওঁলোকক ভেৰ্চাইৰ বাহিৰত ৰখা।