সংগঠনসমূহে বিপদৰ মূল্যায়নক সুযোগ হিচাপে দৃষ্টি কৰিছিল, আৰু চিনাক্ত কৰা বিপদৰ ক্ষেত্ৰবোৰ সমগ্ৰ সংগঠনত প্ৰচাৰ কৰা হৈছিল।
বিপদৰ মূল্যায়নসমূহক সুযোগ হিচাপে দৃষ্টি কৰা হৈছিল আৰু সংগঠনটোত সম্পূৰ্ণ যোগাযোগ কৰা হৈছিল।
চতুৰ্থ ছেটে এনে শৰ্তসমূহ প্ৰদান কৰে যিবোৰ সেৱাই বহু বছৰ পৰীক্ষাৰ সময়কালৰ ব্যৱহাৰ কৰি দেখুৱাব নোৱাৰে যে প্ৰস্তাৱিত সেৱাই সময়ৰ লগে লগে ক্ষতিপূৰণ কৰিব।