ক্লিমাশ্চেৱস্কি আৰু আন ৰোগীও কান্দিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে, আৰু যেতিয়া ৱাৰ্ডৰ মুৰব্বী আহি বুজি পালে কি হৈছিল, তেতিয়া তেওঁ অলপ আঙুলিৰে হাত নাপালে।
কি হৈছিল দেখিবলৈ পোৱাৰ লগে লগে ৰোগীসকলে কান্দিবলৈ ধৰিলে।
তেওঁ স্কুলত আৰু আমাৰ পৰা বহুতে দূৰত আছিল আৰু আমি তেওঁৰ পৰা মুক্তি পোৱাৰ বাবে স্বস্তি অনুভৱ কৰিছিলোঁ। "