মই ভাবিছিলোঁ যে মই কেৱল সেই মানুহবোৰ আছিলোঁ যিসকলে দুৱাৰ খুৱাই দিছিল আৰু মই এজন খ্ৰীষ্টান আৰু মই ভাবিছোঁ যে মই মানুহবোৰৰ বাবে অনুতাপ অনুভৱ কৰিছোঁ যিবোৰ কাম কৰিব লাগিব-মই জানো মই সদায় লোকসকলৰ বাবে প্ৰাৰ্থনা কৰিম, কিন্তু যেতিয়া মই মোৰ সোফালে বহি আছো আৰু এজন মানুহ কেৱল উঠিব আৰু মোৰ দুৱাৰবোৰত হাত ধৰিব।
তেওঁলোকৰ প্ৰতি মোৰ সহানুভূতি আছে।
সেইবোৰ যিমান ওচৰ-চুবুৰীয়াৰ কাষত থাকে, সিমান ভাল।