মই ইয়াক কোনো ক্ষতিকাৰক (এই প্ৰবন্ধত প্ৰতি বাক্যত ১৭ টা শব্দ অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে) বুলি বিবেচনা নকৰোঁ, কিন্তু ইয়াত দৰ্শকৰ আকাৰ আৰু চরিত্রৰ পৰিৱৰ্তন আৰু যোগাযোগৰ উপায়ত হোৱা পৰিৱৰ্তন প্ৰকাশ পাইছে।
প্ৰবন্ধসমূহৰ আকাৰ আৰু বৈশিষ্ট্যবোৰ সলনি হৈছে, কিন্তু লেখকজনে ইয়াক অৱনতি বুলি নাভাবিব।
সেই সময়ছোৱা আৰু আমাৰ সময়ছোৱাত কোনো সমান্তৰালতা নাই।