(গীতমালা ১১৯: ১০৫) তদুপৰি তেওঁ আমাক আশ্বাস দিছে যে সেই সকলোবোৰ ঘৃণাৰ কাৰ্য্য।
প্ৰথমে, তেওঁ আমাৰ সন্দেহতো কোনো গুৰুত্ব দিব নোৱাৰে আৰু তাৰ পিছত আমি তেওঁলোকৰ ঘৃণাৰ পাত্ৰ হোৱাৰ আশ্বাস দিব পাৰোঁ।
সেই নিষ্পাপ ব্যক্তিজনে কেতিয়াও কুকুৰ ব্যৱহাৰ নকৰিলে বা নিৰাপত্তাৰ ব্যৱস্থা নকৰিলে।