মই পুনৰাই সূৰ্য্যৰ তলত দেখিবলৈ পাইছিলোঁ যে, দ্ৰুত গতিত দৌৰা বা শক্তিৱান লোকৰ বাবে যুদ্ধ, জ্ঞানী লোকৰ বাবে আহাৰ, বুদ্ধিমানৰ বাবে ধন-সম্পত্তিৰ যোগান ধৰা বা নিপুণ লোকসকলৰ প্ৰতি অনুগ্ৰহ নোৱাৰে, কিন্তু সময় আৰু দৈব্যক্ৰম সকলোৰে বাবে ঘটে।
মই বুজি পাওঁ যে সময় আৰু সুযোগ সকলোৰে মাজত সাদৃশ্যতা, আন একোৱেই নহয়।
মই ইয়াৰ পৰা একো দেখিব নোৱাৰোঁ, বহুত দূৰ!