ৰোগীসকলৰ সৈতে থেৰাপিষ্টসকলৰ সংগ্ৰাম, সন্তানৰ সৈতে পিতৃ-মাতৃৰ সংগ্ৰাম, নাগৰিকসকলৰ সৈতে জনসাধাৰণৰ সংগ্ৰাম আৰু নিজৰ সৈতে স্ব-সংগ্ৰামৰ অন্তৰ্নিহিত অসুবিধা আৰু সম্ভাৱনীয়তাৰ বিষয়ে তেওঁৰ মানৱতাবাদী আন্তৰিক বুজাবুজি সম্ভৱতঃ গভীৰভাৱে মৌলিক নাছিল।
জীৱনৰ সংগ্ৰামৰ প্ৰত্যাহ্বানসমূহৰ প্ৰতি তেওঁৰ অন্তৰ্দৃষ্টি অন্য কিছুমানৰ দ্বাৰা প্ৰেৰিত হৈছিল।
সেই স্তম্ভবোৰৰ ওপৰত এটা বৃহৎ শুঁয়োপোকা ওলাই আহিল।