তাই পুৰণি আৰু নতুন আনুগত্যৰ মাজত দুৰ্বল হৈ পৰে।
(১ পিতৰ ২: ১-৩) তাই নিজকে বৃদ্ধ আৰু শেহতীয়াকৈ আনুগত্য বজাই ৰখাৰ মাজত দুৰ্ব্বল বুলি অনুভৱ কৰিছিল।
হাম্পটী ডাম্পটীয়ে তেওঁৰ জীৱনত কেতিয়াও প্ৰশ্ন কৰা নাছিল।