কল্পনা কৰক যে ১৭৩৯ চনত নাদীৰ শ্বাহৰ ধ্বংসৰ পূৰ্বে এই মন্দিৰৰ সম্পূৰ্ণ মহিমা দেখিবলৈ পোৱা গৈছিল।
১৭৩৯ চনত এই সুন্দর মার্বেল স্তম্ভ আৰু খাঁজযুক্ত খিলানবোৰ অধিক মনোমুগ্ধকৰ আছিল।
এটা সমন্বয় কাৰক ব্যৱহাৰ কৰা হোৱা নাছিল।