একমাত্ৰ পইৰটৰ মনত পৰিপূৰ্ণ স্বাচ্ছন্দ্য অনুভৱ হৈছিল আৰু তেওঁ কিতাপখনৰ এটা বিস্মৃত কোণত আৱদ্ধ হৈ পৰিছিল।
পইৰট শান্ত আৰু শান্ত যেন লাগিছে, আৰু ফাৰ্নিচাৰবোৰ ধুই পেলাইছে।
সৌভাগ্যক্ৰমে মন্দাবোৰ নিয়ন্ত্ৰণ কৰা হৈছে, সেয়েহে আমাক কোনো নতুন চিন্তাৰ প্ৰয়োজন নাই।