රන් හිරු මඩලින් සිහිලස අයදිනවා පුන් සද පහනින් උණුසුම අයදිනවා ලෝකය බිහිවූ දා සිට අරුමෙකි මිනිසා ගිරිහිස ඉදුවර සොයමින් ලතැවෙනවා  සයුරේ පැන් තොට සොයමින් වැලපෙනවා කතරේ කෙම් බිම දකිමින් රැවටෙනවා ගිලිහෙන දියරැලි මාලා නෙත පුරවාගෙන නෙක මායා මිනිසුන් සැමදා සිහිනෙක සැතපෙනවා  #අමතකනොවනගී