तस्मान्नार्हा वयं हन्तुं...


श्लोकः 

तस्मान्नार्हा वयं हन्तुं धार्तराष्ट्रान् स्वबान्धवान् ।
स्वजनं हि कथं हत्वा सुखिनः स्याम माधव ॥ ३७ ॥

अयं भगवद्गीतायाः प्रथमोध्यायस्य अर्जुनविषादयोगस्य सप्तत्रिंशत्तमः (३७) श्लोकः ।

पदच्छेदः
तस्मात्, न, अर्हाः, वयम्, हन्तुम्, धार्तराष्ट्रान्, स्वबान्धवान् ।  स्वजनम्, हि, कथम्, हत्वा, सुखिनः, स्याम, माधव ॥

अन्वयः
माधव ! तस्मात् वयं स्वबान्धवान् धार्तराष्ट्रान् हन्तुं न अर्हाः । स्वजनं हि हत्वा कथं सुखिनः स्याम ?

शब्दार्थः 
माधव      = हे रमापते !
तस्मात्    = तस्मात् कारणात्
स्वबान्धवान् = निजबन्धून्
धार्तराष्ट्रान्  = कौरवान्
वयम्        = वयम्
हन्तुम्       = विनाशयितुम्
न           = नहि
अर्हाः      = योग्याः
हि        = यस्मात्
स्वजनम्  = निजजनम्
हत्वा     = विनाश्य
कथम्    = केन प्रकारेण
सुखिनः  = सन्तुष्टाः
स्याम    = भवेम ।

अर्थः 
अतः स्वबान्धवान् धृतराष्ट्रपुत्रान् एतान् कौरवान् हन्तुं वयं न अर्हाः । स्वबान्धवान् एव हत्वा वयं कथं वा सुखिनः भवेम ?

बाह्यसम्पर्कतन्तुः
http://www.gitasupersite.iitk.ac.in

 37
शाङ्करभाष्यं योजनीयम्
रामानुजभाष्यं योजनीयम्
श्टब्स् संस्कृतसम्बद्धाः
श्रीमद्भगवद्गीतायाः श्लोकाः
सर्वे अपूर्णलेखाः
न प्राप्तः गीतासम्बद्धभाषानुबन्धः
सर्वे न प्राप्ताः भाषानुबन्धाः

सम्बद्धाः लेखाः 

 संस्कृतम्
 श्रीमद्भगवद्गीता
 शङ्कराचार्यः
 रामानुजाचार्यः