हालक्कि-ओक्कलिगजनाङ्गः
उत्तरकन्नडमण्डलस्य कारवार, अङ्कोला, कुमटा, होन्नावर  इत्यादिषु उपमण्डलेषु एते हालक्कि-ओक्कलिगजनाङ्गः   दृश्यन्ते ।  कृषिः एव एतेषां जीवनाधारः ।  एते  परिश्रमे समर्पिताः श्रमजीविनः ।

हालक्कि-ओक्कलिगजनाङ्गस्य उत्पत्तिविषयिक्यौ कथे
एतेषां विषये कल्पितकथा काचित् अस्ति ।  क्षेत्रे खननकार्यं कुर्वते शिवाय पार्वतीदेवी दुग्धम् अन्नं च नयन्ती आसीत् ।  मार्गे स्खलनेन सा पतिता ।  तदा दुग्धम् अन्नं च मृत्तिकायां सम्मिलितम् अभवत् ।  पार्वती तया मृत्तिकया पाञ्चालिकाद्वयं कृतवती ।  पार्वतीम् अन्विष्यन् आगतः शिवः  पाञ्चालिकाभ्यां जीवदानं कृतवान् ।    एवम् एते दुग्धस्य (प्रादेशिकभाषया दुग्धं=हालु) अन्नस्य(अक्कि=तण्डुलम्) च मेलनेन जन्म प्राप्तवन्तः इति कारणेन एतान् हालक्कि इति वदन्ति ।  
अन्या काचित् कथा एवम् अस्ति । एते बहु दरिद्राः आसन् ।तन्नाम व्रीहेः पूर्णपक्वभवनपर्यन्तमपि एते प्रतीक्षां कर्तुं न शक्नुवन्ति स्म ।  सस्यमञ्जर्यां इतोऽपि दुग्धसदृशं  यदा पूरितं भवति तदा एव एते कर्तयित्वा पायसं कृत्वा खादन्ति स्म ।  अतः एतेभ्यः ‘हालक्कि’ नाम आगतम् इति ।

हालक्किजनाङ्गस्य शरीररचना 
एतेषां शरीरवर्णः अपि दुग्धस्य (हालु) तण्डुलस्य (अक्कि) च वर्णयोः मिश्रणसदृशः इत्यनेन एते अन्येभ्यः सञ्चारिजनेभ्यः भिन्नाः सन्ति  इति सूचयितुम् एतान् ‘हालक्कि ओक्कलु’ इति आह्वयन्ति ।

हालक्किजनाङ्गस्य गृहाणि   
एतेषां कुटीराः क्षेत्रस्य समीपे समूहरूपेण भवन्ति ।  मृत्तिकायाः भित्तिः, तृणस्य छदिः च भवन्ति ।  एते प्रतिदिनं स्नानं न कुर्वन्ति ।  अङ्गणे व्रीहिकुट्टनार्थम् उलूखलं भवति ।  पूजार्थं गृहस्य पुरतः तुळसीसस्यं च भवति ।  एतेषां निवासस्थानं ‘कोप्पळ’ इति वदन्ति ।

हालक्किजनाङ्गस्य सामाजिकी व्यवस्था
हालक्कि-ओक्क्लिगजनेषु ४१ बळि सन्ति इति विविधाः विद्वांसाः निर्दिष्टवन्तः  सन्ति ।    स्वेषां बळि निमित्तम् एते वृक्षस्य, सस्यस्य, लतायाः, प्राणिनां च नामानि स्थापितवन्तः सन्ति ।  एते मांसाहारिणः चेदपि स्वेषां बळिनामसूचकस्य  प्राणिनः मांसं न खादन्ति, न मारयन्ति च  ।  एतेषु भिन्नगोत्राणां मध्ये विवाहसम्बन्धः भवति ।  विवाहे ब्राह्मणपुरोहितं न आह्वयन्ति ।  ग्रामस्य प्रमुखस्य नेतृत्वे कार्यक्रमः चलति ।  
प्रत्येकं कोप्प नाम कश्चन ग्रामः ।  तत्र ग्रामप्रमुखः, बुधवन्त, कोलकार इति अधिकारिणः भवन्ति ।  कोप्पस्य सम्बद्धविचाराणां चर्चा अत्र चलति ।   अनेकानि कोपाणि मिलित्वा ‘सीमे’ भवति ।  हालक्कि=ओक्कलिगानाम् एतादृशानां सप्ताष्ट सीमे सन्ति ।  सीमायाः सभां ‘सीमाकूट’ इति वदन्ति ।  समाजस्य नीतिनियमान् ये उल्लङ्घयन्ति “सीमाकूट” तेषां बहिष्कारं करोति ।  बहिष्काराय ‘जातिकट्टु’ इति वदन्ति ।

हालक्किजनाङ्गस्य कुटुम्बव्यवस्था
कदाचित् ग्रामे एकस्मिन् दिने एव दशाधिकाः विवाहाः भवन्ति ।    विवाहपूर्वमेव बालिका यदि ऋतुमती भवति चेत् गृहजनाः एव ताम् अरण्यं नीत्वा नेत्रे बद्ध्वा त्यक्त्वा आगच्छन्ति स्म इति ।  इदानीम् एषा पद्धतिः नास्ति ।    महिलायाः प्रथमप्रसवः पत्युः गृहे एव भवेत् ।  नामकरणस्य दिने जन्मभूमेः कोप्पस्य जनाः सर्वे विविधानां खाद्यानां वितरणं कृत्वा सन्तोषम् अनुभवन्ति ।   
एते शवस्य दहनं कुर्वन्ति ।  बालानां सोड्ले( बालानां श्मशानं) पृथक् एव भवति ।  
एतेषां मनरञ्जनं नाम ’हगरण’, ’कोलाट’(यष्टिक्रीडा), ’सुग्गिकुणित’, ’गुमटेपाङ्गु’ च ।  एतेषु सुग्गिकुणित विशिष्टम्, आकर्षणीयं च अस्ति ।  वर्णमयं वस्त्रं धृत्वा वर्णमयकागदेन, निर्मितं सुन्दरपुष्पगुच्छं  शिरसि धृत्वा नृत्यन्ति ।  एतेन सर्वे आकृष्टाः भवन्ति ।  
देवेषु, पिशाचेषु एतेषाम् अपारः विश्वासः ।  एते तिरुपतितिम्मप्पस्य भक्ताः ।  मृताणाम् आत्मा एव देवाः भवन्ति इति एते विश्वसन्ति ।  कन्नेदैव, गण्डुगोरे, हेण्णुगोरे एते एतेषां सहायदेवाः सन्ति ।  
रागियवागूः  एतेषां विशिष्टः आहारः ।

हालक्किजनाङ्गस्य आहारः
तण्डुलं, रागिधान्यं, मीनः च एतेषां प्रमुखाः आहाराः ।   सरलवेषं धरन्ति=  कटिसूत्रं, कौपीनं, स्कन्धे कश्चन कम्बलः, शिरसि शिरस्त्रं, कार्यस्य लवित्रं, कवळिगेनामकः स्यूतः च ।   महिलाः जङ्घापर्यन्तम् ऊर्मिंरचनां  कृत्वा शाटिकां धरन्ति ।  चोलं न धरन्ति ।  कण्ठपूर्णं कृष्णमणिनां  मालाः धरन्ति ।  एकपत्नित्वपद्धतिः अस्ति चेदपि ‘सीरुडिके’ सम्प्रदायः इव बहुपत्नीत्वमपि चलति । विधवाः विधुरेण सह केवलं विवाहं कर्तुं शक्नुवन्ति ।  
हालक्कि-ओक्कलिगाः सस्यमूलैः औषधनिर्माणे बहु प्रसिद्धाः सन्ति । एतेषु अनेकेभ्यः  रोगेभ्यः औषधं दातुं सुप्रसिद्धाः  वैद्यकुटुम्बाः एव सन्ति । एतेषु वैद्यकीयम्  आनुवंशिकी वृत्तिः अस्ति ।  एतेषु जनपदसाहित्यमपि समृद्धमस्ति ।

कर्णाटकस्य आदिवासिनः
न प्राप्तः भाषानुबन्धः
सर्वे न प्राप्ताः भाषानुबन्धाः
चित्रं योजनीयम्
भाषानुबन्धरिहतपृष्ठेषु सामञ्जूषायोजनीया