...stone slabs, over which I advanced once again... through the corridors, salons, galleries... the structure of this mournful mansion from another age... this huge and luxurious mansion... where corridors without end follow upon corridors... silent, deserted... encrusted with cold, heavy ornamentation... paneling, stucco, moldings, marble... black mirrors, shadowy paintings, pillars...
...πέτρινες πλάκες, που προχωρούσα άλλη μια φορά... μέσα από τους διαδρόμους, σαλόνια, γκαλλερί... η δομή αυτής της πένθιμης έπαυλης από μιαν άλλη εποχή... αυτή η τεράστια και πολυτελής έπαυλη... που διάδρομοι χωρίς τέλος διαδέχονται διαδρόμους... σιωπηλούς, εγκαταλελειμένους... επενδυμένοι με ψυχρή, βαριά διακόσμηση... πλαίσια, στόκος, αυλάκια, μάρμαρο... μαύροι καθρέφτες, σκιώδεις πίνακες, κολώνες...