As regards, last, the Commission’s previous practice, and in particular the fact that in certain cases it increased the starting amount of the fine only from the second year, it must be borne in mind that that practice does not in itself serve as a legal framework for fines in competition matters, since that framework is defined solely in Regulation No 17 and in the Guidelines (see Michelin v Commission, paragraph 339 above, paragraph 292 and the caselaw cited) and that, furthermore, operators cannot have a legitimate expectation in the maintenance of an existing situation that might be modified by the Commission in the exercise of its discretion (see Delacre and Others v Commission, paragraph 372 above, paragraph 33 and the caselaw cited, and Dansk Rørindustri and Others v Commission, paragraph 344 above, paragraph 171).
Όσον αφορά, τέλος, την προγενέστερη πρακτική της Επιτροπής και ιδίως το ότι, σε ορισμένες περιπτώσεις, είχε αυξήσει το αρχικό ποσό του προστίμου μόνον από το δεύτερο έτος, πρέπει να υπομνησθεί ότι η πρακτική αυτή δεν αποτελεί καθαυτή το νομικό πλαίσιο των προστίμων στον τομέα του ανταγωνισμού, δεδομένου ότι αυτό διέπεται αποκλειστικά από τον κανονισμό 17 και τις κατευθυντήριες γραμμές (βλ. απόφαση Michelin κατά Επιτροπής, σκέψη 339 ανωτέρω, σκέψη 292 και την εκεί παρατιθέμενη νομολογία), και ότι, εξάλλου, οι επιχειρηματίες δεν μπορούν δικαιολογημένα να τρέφουν προσδοκίες για τη διατήρηση μιας υφισταμένης καταστάσεως, την οποία μπορεί να μεταβάλει η Επιτροπή στο πλαίσιο της εξουσίας εκτιμήσεως που έχει (βλ. αποφάσεις Delacre κ.λπ. κατά Επιτροπής, σκέψη 372 ανωτέρω, σκέψη 33 και την εκεί παρατιθέμενη νομολογία, και Dansk Rørindustri κ.λπ. κατά Επιτροπής, σκέψη 344 ανωτέρω, σκέψη 171).