At least that is what Milosevic would have us believe, one of the many yarns that he spins us, given that every week he tells us he is withdrawing. Then, here, we have seen a few conversions on the road to Damascus: some who believed until ten days ago that it was possible to do business, to negotiate, with Milosevic, and who actually did negotiate with Milosevic, regarding him as a statesman who was vital to the balance of peace - peace, I repeat - in the Balkans; well, this morning I have heard them call with great conviction for military action, intervention and bombing.
Έπειτα εδώ, είδαμε μερικούς αλλαξοπιστήσαντες: πράγματι, όσοι μέχρι πριν από δέκα ημέρες σκέφτονταν ακόμα ότι θα μπορούσαν να γίνουν διαπραγματεύσεις με τον Milosevic ή πόσο μάλλον όσοι ήδη διαπραγματεύτηκαν με τον Milosevic, θεωρώντας τον ένα βασικό πολιτικό για τις ισορροπίες της ειρήνης - υπογραμμίζω της ειρήνης - στα Βαλκάνια, αυτούς λοιπόν σήμερα το πρωί τους άκουσα όλους να έχουν μεταβληθεί σε πεπεισμένους οπαδούς της ένοπλης λύσης, ένθερμους υποστηρικτές της επέμβασης, θιασώτες των βομβαρδισμών.