The application of the ’polluter pays’ principle within the meaning of the second sentence of the first subparagraph of Article 174(2) EC and Article 15 of Directive 75/442 on waste, as amended by Decision 96/350, would be frustrated if persons involved in causing waste, whether holders or former holders of the waste or even producers of the product from which the waste came, escaped their financial obligations as provided for by that directive, even though the origin of the hydrocarbons which were spilled at sea, albeit unintentionally, and caused
Η κατά το άρθρο 174, παράγραφος 2, πρώτο εδάφιο, δεύτερη περίοδος, ΕΚ και το άρθρο 15 της οδηγίας 75/442 περί των στερεών αποβλήτων, όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση 96/350, αρχή «ο ρυπαίνων πληρώνει» θα κινδύνευε να μην εφαρμοστεί αν τα εμπλεκόμενα στη γένεση αποβλήτων πρόσωπα απαλλάσσονταν των οικονομικών υποχρεώσεών τους, όπως οι προβλεπόμενες με την οδηγία, τη στιγμή μάλιστα κατά την οποία αποδεικνύεται σαφώς η προέλευση των υδρογονανθράκων που απορρίφθηκαν στη θάλασσα, αν και ακου-