The Court of First Instance stated for the first time that payment of State aid in the form of a tax concession could, by virtue of the rules applying to undertakings entrusted with public service obligations as provided in Article 90(2) of the Treaty, escape the prohibition of State aids referred to in Article 92 if two conditions were met: first, that the aid must be intended solely to offset the additional costs arising from the performance of the special tasks incumbent upon the undertaking entrusted with the oper­ation of services of general economic interest; and, second, that the aid must be necessary to enable the recipient undertaking to fulfil its pub­lic service obligations under conditions of eco­nomic equilibrium.
Με την απόφαση αυτή, το Πρωτοδικείο βεβαι­ώνει για πρώτη φορά ότι η καταβολή κρατικής ενίσχυσης με τη μορφή φορολογικών πλεονε­κτημάτων μπορεί —βάσει των κανόνων που εφαρμόζονται στις επιχειρήσεις που έχουν αποστολή δημοσίου συμφέροντος και οι οποίες προβλέπονται στο άρθρο 90, παράγραφος 2, της Συνθήκης— να διαφύγει την απαγόρευση των κρατικών ενισχύσεων που περιλαμβάνεται στο άρθρο 92 εάν πληρούνται δύο προϋποθέ­σεις.