My group therefore supported his strategy to make the Council face up to its responsibilities: either we were to obtain the funding which would allow us to honour our political commitments or we would have recourse to Article 272 of the Treaty, which authorises us to determine non-compulsory expenditure ourselves, albeit within strict limits.
Η πολιτική μου ομάδα στήριξε επομένως τη στρατηγική του, στόχος της οποίας ήταν να θέσει το Συμβούλιο προ των ευθυνών του: ή θα εξασφαλίζαμε τους δημοσιονομικούς πόρους που θα μας επέτρεπαν να εκπληρώσουμε τις πολιτικές μας δεσμεύσεις ή θα προσφεύγαμε στο άρθρο 272 της Συνθήκης, που μας δίνει το δικαίωμα να καθορίζουμε οι ίδιοι - εντός αυστηρών βεβαίως ορίων - τις μη υποχρεωτικές δαπάνες.