It already made clear in its WestLB decision of 1999 that a comparison between the Wfa assets, which were also recognised as core capital, and equity instruments that were recognised only as additional capital, such as profit participation certificates and non-voting preference shares, cannot serve as a basis for determining the appropriate remuneration for the transferred capital (Decision 2000/392/EC, paragraph 199).
Ήδη στην απόφασή της στην υπόθεση WestLB, το 1999, είχε καταστήσει σαφές ότι η σύγκριση των περιουσιακών στοιχείων της Wfa, τα οποία αναγνωρίσθηκαν ως πρωτογενές κεφάλαιο, με άλλα κεφαλαιακά μέσα τα οποία μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν μόνο ως συμπληρωματικά, όπως πιστοποιητικά συμμετοχής στα κέρδη ή προνομιούχες μετοχές χωρίς ψήφο, δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως βάση για τον προσδιορισμό της ενδεδειγμένης ανταμοιβής για τα μεταβιβασθέντα κεφάλαια (απόφαση 2000/392/EΚ, σκέψη 199).