‘If a Member State wishes to word these entries in a national language other than one of the following languages: Bulgarian, Croatian, Czech, Danish, Dutch, English, Estonian, Finnish, French, German, Greek, Hungarian, Italian, Latvian, Lithuanian, Maltese, Polish, Portuguese, Romanian, Slovak, Slovenian, Spanish and Swedish, it shall draw up a bilingual version of the card using one of the abovementioned languages, without prejudice to the other provisions of this Annex.’.
«Όταν ένα κράτος μέλος επιθυμεί να αναγράψει τις ενδείξεις αυτές σε εθνική γλώσσα διαφορετική από τις ακόλουθες: αγγλική, βουλγαρική, γαλλική, γερμανική, δανική, ελληνική, εσθονική, ισπανική, ιταλική, κροατική, λετονική, λιθουανική, μαλτέζικη, ολλανδική, ουγγρική, πολωνική, πορτογαλική, ρουμανική, σλοβακική, σλοβενική, σουηδική, τσεχική και φινλανδική, συντάσσει δίγλωσση άδεια οδήγησης, στην οποία χρησιμοποιείται μία από τις ανωτέρω γλώσσες, υπό την επιφύλαξη των λοιπών διατάξεων του παρόντος παραρτήματος.».