I therefore propose that the Court’s reply to the first question, part (a), should be that Articles 56 EC and 58 EC must be interpreted as precluding legislation of a Member State, such as the Netherlands legislation at issue, which, in providing for the benefit of fiscal investment enterprises a concession intended to take account of tax levied at source by another Member State on the dividends paid to those enterprises, restricts that concession to the amount which a natural person resident in the territory of the Netherlands could have offset under a convention for the prevention of double taxation concluded with the other Member State.
Κατά συνέπεια, προτείνω στο Δικαστήριο να απαντήσει στο σημείο α) του πρώτου ερωτήματος ότι τα άρθρα 56 ΕΚ και 58 ΕΚ έχουν την έννοια ότι δεν επιτρέπουν την εφαρμογή νομοθετικής ρυθμίσεως κράτους μέλους, όπως η επίμαχη εν προκειμένω ολλανδική ρύθμιση, η οποία, ενώ προβλέπει υπέρ των οργανισμών συλλογικών επενδύσεων αντιστάθμιση σκοπούσα στον συνυπολογισμό των φόρων που καταβάλλονται με παρακράτηση στην πηγή σε άλλο κράτος μέλος επί των μερισμάτων που καταβάλλονται στους εν λόγω οργανισμούς, περιορίζει το σχετικό δικαίωμα στο ποσό που θα μπορούσε να εκπέσει ένα φυσικό πρόσωπο έχον την κατοικία του στο ολλανδικό έδαφος δυνάμει συμβάσεως για την αποφυγή της διπλής φορολογίας συναφθείσης με το άλλο κράτος μέλος.