Ernst&Young took the view that the value in the event of a fire sale was representative in the light of the possibility of using the evaluated assets for certain purposes and as part of certain production processes, the possibility of using them for alternative purposes and the nature of the contracts with which they were associated.
Η Ernst&Young υποστήριξε ότι η αξία σε περίπτωση πώλησης έκτακτης ανάγκης υπήρξε αντιπροσωπευτική λόγω της πιθανότητας να χρησιμοποιηθούν τα αποτιμηθέντα στοιχεία του ενεργητικού για ορισμένους σκοπούς και στο πλαίσιο ορισμένων παραγωγικών διαδικασιών, λόγω της πιθανότητας να χρησιμοποιηθούν για εναλλακτικούς σκοπούς και λόγω της φύσης των επαφών με τις οποίες συνδέονται.