Further, in line with case-law, even if it could be established that there had been such a change of practice, the argument that the tax measures are existing aid still could not be accepted, for it fails to show that any change in the criteria for ascertaining selectivity applied by either the Commission or the Authority is attributable to the ‘evolution of the European Economic Area’ within the meaning of Article 1(b)(v) of Part II of Protocol 3 [65].The Authority does not accept, therefore, that the measures can be defined as existing aid implemented prior to an evolution of the EEA Agreement.
Επίσης, σύμφωνα με τη νομολογία, ακόμη και αν μπορούσε να αποδειχθεί ότι υπήρξε πράγματι μια τέτοια αλλαγή στην πρακτική, το επιχείρημα ότι τα φορολογικά μέτρα είναι υφιστάμενη ενίσχυση δεν θα μπορούσε και πάλι να γίνει δεκτό, διότι δεν αποδεικνύει ότι η όποια αλλαγή στα κριτήρια της επιλεκτικότητας που εφαρμόζει είτε η Επιτροπή είτε η Αρχή μπορεί να αποδοθούν στην «εξέλιξη του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου» κατά την έννοια του άρθρου 1 στοιχείο β) περίπτωση v) του μέρους II του πρωτοκόλλου 3 [65]. Η Αρχή δεν αποδέχεται κατά συνέπεια ότι τα μέτρα μπορούν να χαρακτηριστούν υφιστάμενη ενίσχυση που τέθηκε σε ισχύ πριν από μια διαφορετική εξέλιξη της συμφωνίας για τον ΕΟΧ.