Other than fear, rage, and shame, my constant companion was the abiding fantasy that someday, somehow, my mother would do what she needed to do to rescue me from the hell I was in.
Εκτός από τον φόβο, την οργή, και την ντροπή, μόνιμος σύντροφός μου ήταν η σταθερή φαντασίωση ότι κάποια μέρα, με κάποιον τρόπο, η μητέρα μου θα έκανε ό,τι χρειαζόταν για να με σώσει από την κόλαση που ζούσα. Δεν το έκανε ποτέ.