My thought, whose murder yet is but fantastical shakes so my single state of man that function is smothered in surmise and nothing is but what is not.
Սպանությունը թեև պատրանք է մտքի, սակայն, այնպես է ինձ ցնցում, որ ես ես խոկում-կռահումի մեջ եմ սուզվում: Եվ մտածումներս միայն մի բանի մասին են. այն, որ դեռ չկա: