Come, thick night, pall thee in the dunnest smoke of hell that my keen knife see not the wound it makes nor heaven peep through the dark to cry, "Hold!"
Եկ, իմ թանձր գիշեր... Ու ողջն այնպես պարուրիր գեհենի մթնաժոռ ծխով, որ հատու շեղբը սրիս` իր հասցնելիք վերքը չտեսնի, ... ոչ էլ երկինքը` խավարի քողը պատռելով կանչի. "Կանգ առ"