चातुराश्रम्य उक्तॊ ऽतर चातुर्वर्ण्यस तथैव चराष्ट्र स्य यत्कृत्य तमं तन मे बरूहि पिता महराष्ट्रस्यैतत  कृत्यतमं राज्ञ एवाभिषेचनमअनिन्द्रम अबलं राष्ट्रं द स्यवॊ ऽभिभवन्ति चअराजकेषु राष्ट्रेषु धर्मॊ न वयवति ष्ठतेपरस्परं च खादन्ति सर्वथा धिग अराजकमइन्द्रम एन ं परवृणुते यद राजानम इतिः शरुतिःयथैवेन्द्रस तथा रा जा संपूज्यॊ भूतिम इच्छतानाराजकेषु राष्ट्रेषु वस्तव ्यम इति वैदिकमनाराजकेषु राष्ट्रेषु हव्यम अग्निर वह त्य अपिअथ चेद अभिवर्तेत राज्यार्थी बलवत तरःअराजकान ि राष्ट्राणि हतराजानि वा पुनःपरत्युद्गम्याभिपूज्यः  सयाद एतद अत्र सुमन्त्रितमन हि पापात पापतरम अस्ति  किं चिद अराजकातस चेत समनुपश्येत समग्रं कुशलं भवेतब लवान हि परकुपितः कुर्यान निःशेषताम अपिभूयांसं लभते  कलेशं या गौर भवति दुर दुहासुदुहा या तु भवति नैव त ां कलेशयन्त्य उतयद अतप्तं परणमति न तत संतापयन्त्य  उतयच च सवयं नतं दारु न तत संनामयन्त्य अपिएतयॊपमया  धीरः संनमेत बलीयसेइन्द्राय स परणमते नमते यॊ बलीयसे तस्माद राजैव कर्तव्यः सततं भूतिम इच्छतान धनार्थॊ न  दारार्थस तेषां येषाम अराजकमपरीयते हि हरन पापः परव ित्तम अराजकेयदास्य उद्धरन्त्य अन्ये तदा राजानम इच् छतिपापा अपि तदा कषेमं न लभन्ते कदा चनएकस्य हि दवौ  हरतॊ दवयॊश च बहवॊ ऽपरेअदासः करियते दासॊ हरियन्ते च  बलात सत्रियःएतस्मात कारणाद देवाः परजा पालान परचक् रिरेराजा चेन न भवे लॊके पृथिव्यां दण्डधारकःशूले मत ्स्यान इवापक्ष्यन दुर बलान बलवत तराःअराजकाः परजाः  पूर्वं विनेशुर इति नः शरुतमपरस्परं भक्षयन्तॊ मत्स् या इव जले कृशानताः समेत्य ततश चक्रुः समयान इति नः  शरुतमवाक करूरॊ दण्डपुरुषॊ यश च सयात पारदारिकःयश च  न सवम अथादद्यात तयाज्या नस तादृशा इतिविश्वासनार्थं  वर्णानां सर्वेषाम अविशेषतःतास तथा समयं कृत्वा समय े नावतस्थिरेसहितास तास तदा जग्मुर असुखार्ताः पिता  महमअनीश्वरा विनश्यामॊ भगवन्न ईश्वरं दिशयं पूजयेम स ंभूय यश च नः परिपालयेतताभ्यॊ मनुं वयादिदेश मनुर ना भिननन्द ताःबिभेमि कर्मणः करूराद राज्यं हि भृशदुष्क रमविशेषतॊ मनुष्येषु मिथ्यावृत्तिषु नित्यदातम अब्रु वन परजा मा भैः कर्मणैनॊ गमिष्यतिपशूनाम अधिपञ्चा शद  धिरण्यस्य तथैव चधान्यस्य दशमं भागं दास्यामः कॊशवर ्धनममुख्येन शस्त्रपत्रेण ये मनुष्याः परधानतःभवन्तं  ते ऽनुयास्यन्ति महेन्द्रम इव देवताःस तवं जातबलॊ र ाजन दुष्प्रधर्षः परताप वानसुखे धास्यसि नः सर्वान क ुबेर इव नैरृतानयं च धर्मं चरिष्यन्ति परजा राज्ञा स ुरक्षिताःचतुर्थं तस्य धर्मस्य तवत संस्थं नॊ भविष्य तितेन धर्मेण महता सुखलब्धेन भावितःपाह्य अस्मान सर् वतॊ राजन देवान इव शतक्रतुःविजयायाशु निर्याहि परतपन  रश्मिमान इवमानं विधम शत्रूणां धर्मॊ जयतु नः सदास  निर्ययौ महातेजा बलेन महता वृतःमहाभिजन संपन्नस तेजस ा परज्वलन्न इवतस्य तां महिमां दृष्ट्वा महेन्द्रस्य ेव देवताःअपतत्रसिरे सर्वे सवधर्मे च दधुर मनःततॊ मह ीं परिययौ पर्जन्य इव वृष्टिमानशमयन सर्वतः पापान सव कर्मसु च यॊजयनएवं ये भूतिम इच्छेयुः पृथिव्यां मानव ाः कव चितकुर्यू राजानम एवाग्रे परजानुग्रह कारणातनम स्येयुश च तं भक्त्या शिष्या इव गुरुं सदादेवा इव सह स्राक्षं परजा राजानम अन्तिकेसत्कृतं सवजनेनेह परॊ ऽ पि बहु मन्यतेसवजनेन तव अवज्ञातं परे परिभवन्त्य उतर ाज्ञः परैः परिभवः सर्वेषाम असुखावहःतस्माच छत्रं च  पत्रं च वासांस्य आभरणानि चभॊजनान्य अथ पानानि राज्ञ े दद्युर गृहाणि चआसनानि च शय्याश च सर्वॊपकरणानि चग ुप्तात्मा सयाद दुर आधर्षः समितपूर्वाभिभाषिताआभाषित श च मधुरं परतिभाषेत मानवानकृतज्ञॊ दृढभक्तिः सयात स ंविभागी जितेन्द्रियःईक्षितः परतिवीक्षेत मृदु चर्जु  च वल्गु च
mahabharata-ramayana_mbs12067dev.txt