[वसिस्ठ]अपि चेदं पुरा राम शरुतं मे बरह्म दर्शनमपित ामहस्य यद्वृत्तं बरह्मणः परमात्मनःदेवस्य महतस तात  वारुणीं बिभ्रतस तनुमऐश्वर्ये वारुणे राम रुद्रस्येश स्य वै परभॊआजग्मुर मुनयः सर्वे देवाश चाग्निपुरॊगमा ःयज्ञाङ्गानि च सर्वाणि वषट्काराश च मूर्तिमानमूर्ति मन्ति च सामानि यजूंषि च सहस्रशःऋग्वेदश चागमत तत्र  पदक्रमविभूषितःलक्षणानि सवराः सतॊभा निरुक्तं सवरभक् तयःओंकारश चावसन नेत्रे निग्रहप्रग्रहौ तथावेदाश च स ॊपनिषदॊ विद्या सावित्र्य अथापि चभूतं भव्यं भविष्यच  च दधार भगवाञ शिवःजुह्वच चात्मन्य अथात्मानं सवयम ए व तदा परभॊदेवपत्न्यश च कन्याश च देवानां चैव मातरःआ जग्मुः सहितास तत्र तदा भृगुकुलॊद्वहयज्ञं पशुपतेः प रीता वरुणस्य महात्मनःसवयम्भुवस तु ता दृष्ट्वा रेतः  समपतद भुवितस्य शुक्रस्य निष्पन्दात पांसून संगृह्य  भूमितःपरास्यत पूषा कराभ्यां वै तस्मिन्न एव हुताशन ेततस तस्मिन संप्रवृत्ते सत्त्रे जवलितपावकेबरह्मणॊ  जुह्वतस तत्र परादुर्भावॊ बभूव हसकन्न मात्रं च तच छ ुक्रं सरुवेण परतिगृह्य सःआज्यवन मन्त्रवच चापि सॊ ऽ जुहॊद भृगुनन्दनततः संजनयाम आस भूतग्रामं स वीर्यवान ततस तु तेजसस तस्माज जज्ञे लॊकेषु तैजसमतमसस तामसा भ ावा वयापि सत्त्वं तथॊभयमस गुणस तेजसॊ नित्यं तमस्य  आकाशम एव चसर्वभूतेष्व अथ तथा सत्त्वं तेजस तथा तमःश ुक्रे हुते ऽगनौ तस्मिंस तु परादुरासंस तरयः परभॊपुर ुषा वपुषा युक्ता युक्ताः परसवजैर गुणैःभृग इत्य एव  भृगुः पूर्वम अङ्गारेभ्यॊ ऽङगिराभवतअङ्गारसंश्रयाच च ैव कविर इत्य अपरॊ ऽभवतसह जवालाभिर उत्पन्नॊ भृगुस त स्माद भृगुः समृतःमरीचिभ्यॊ मरीचिस तु मारीचः कश्यपॊ  हय अभूतअङ्गारेभ्यॊ ऽङगिरास तात वालखिल्याः शिलॊच्च यातअत्रैवात्रेति च विभॊ जातम अत्रिं वदन्त्य अपितथा  भस्म वयपॊहेभ्यॊ बरह्मर्षिगणसंमिताःवैखानसाः समुत्प न्नास तपः शरुतगुणेप्सवःअश्रुतॊ ऽसय समुत्पन्नाव अश् विनौ रूपसंमतौशेषाः परजानां पतयः सरॊतॊभ्यस तस्य जज् ञिरेऋषयॊ लॊककूपेभ्यः सवेदाच छन्दॊ मलात्मकमएतस्मात  कारणाद आहुर अग्निं सर्वास तु देवताःऋषयः शरुतसंम्पन ्ना वेद परामाण्य दर्शनातयानि दारूणि ते मासा निर्या साः पक्षसंज्ञिताःअहॊरात्रा मुहूर्तास तु पित्तं जयॊ तिश च वारुणमरौद्रं लॊहितम इत्य आहुर लॊहितात कनकं स मृतमतन मैत्रम इति विज्ञेयं धूमाच च वसवः समृताःअर्च िषॊ याश च ते रुद्रास तथादित्या महाप्रभाःउद्दिष्टास  ते तथाङ्गारा ये धिष्ण्येषु दिवि सथिताःआदि नाथश च  लॊकस्य तत्परं बरह्म तद धरुवमसर्वकामदम इत्य आहुस तत ्र हव्यम उदावहतततॊ ऽबरवीन महादेवॊ वरुणः परमात्मकःम म सत्रम इदं दिव्यम अहं गृहपतिस तव इहतरीणि पूर्वाण् य अपत्यानि मम तानि न संशयःइति जानीत खगमा मम यज्ञफल ं हि तत[अग्नि]मद अङ्गेभ्यः परसूतानि मदाश्रय कृतानि  चममैव तान्य अपत्यानि वरुणॊ हय अवशात्मकःअथाब्रवील  लॊकगुरुर बरह्मा लॊकपितामहःममैव तान्य अपत्यानि मम श ुक्रं हुतं हि ततअहं वक्ता च मन्त्रस्य हॊता शुक्रस् य चैव हयस्य बीजं फलं तस्य शुक्रं चेत कारणं मतमततॊ  ऽबरुवन देवगणाः पितामहम उपेत्य वैकृताञ्जलिपुटाः सर् वे शिरॊभिर अभिवन्द्य चवयं च भगवन सर्वे जगच च स चरा चरमतवैव परसवाः सर्वे तस्माद अग्निर विभावसुःवरुणश च ेश्वरॊ देवॊ लभतां कामम ईप्षितमनिसर्गाद वरुणश चापि  बरह्मणॊ यादसां पतिःजग्राह वै भृगुं पूर्वम अपत्यं स ूर्यवर्चसमईश्वरॊ ऽङगिरसं चाग्नेर अपत्यार्थे ऽभयकल् पयतपितामहस तव अपत्यं वै कविं जग्राह तत्त्वविततदा स  वारुणः खयातॊ भृगुः परसव कर्मकृतआग्नेयस तव अङ्गिरा ः शरीमान कविर बराह्मॊ महायशाःभार्गवाङ्गिरसौ लॊके ल ॊकसंतान लक्षणौएते विप्र वराः सर्वे परजानां पतयस तर यःसर्वं संतानम एतेषाम इदम इत्य उपधारयभृगॊस तु पुत् रास तत्रासन सप्त तुल्या भृगॊर गुणैःचयवनॊ वज्रशीर्ष श च शुचिर और्वस तथैव चशुक्रॊ वरेण्यश च विभुः सवनश  चेति सप्त तेभार्गवा वारुणाः सर्वे येषां वंशे भवान  अपिअष्टौ चाङ्गिरसः पुत्रा वारुणास ते ऽपय उदाहृताःब ृहस्पतिर उतथ्यश च वयस्यः शान्तिर एव चघॊरॊ विरूपः स ंवर्तः सुधन्वा चाष्टमः समृतःएताष्टाव अग्निजाः सर्व े जञाननिष्ठा निरामयाःबराह्मणस्य कवेः पुत्रा वारुणा स ते ऽपय उदाहृताःअष्टौ परसवजैर युक्ता गुणैर बरह्म  विदः शुभाःकविः काव्यश च विष्णुश च बुद्धिमान उशनास  तथाभृगुश च विरजाश चैव काशी चॊग्रश च धर्मवितअष्टौ क वि सुता हय एते सर्वम एभिर जगत ततमपरजापतय एते हि पर जानां यैर इमाः परजाःएवम अङ्गिरसश चैव कवेश च परसवान ्वयैःभृगॊश च भृगुशार्दूल वंशजैः सततं जगतवरुणश चादि तॊ विप्र जग्राह परभुर ईश्वरःकविं तात भृगुं चैव तस् मात तौ वारुणौ समृतौजग्राहाङ्गिरसं देवः शिखी तस्माद  धुताशनःतस्माद अङ्गिरसॊ जञेयाः सर्व एव तद अन्वयाःब रह्मा पितामहः पूर्वं देवताभिः परसादितःइमे नः संतरि ष्यन्ति परजाभिर जगद ईश्वराःसर्वे परजानां पतयः सर्व े चाति तपस्विनःतवत्प्रसादाद इमं लॊकं तारयिष्यन्ति  शाश्वतमतथैव वंशकर्तारस तव तेजॊ विवर्धनाःभवेयुर वेद विदुषः सर्वे वाक पतयस तथादेव पक्षधराः सौम्याः पराज ापत्या महर्षयःआप्नुवन्ति तपश चैव बरह्मचर्यं परं तथ ासर्वे हि वयम एते च तवैव परसवः परभॊदेवानां बराह्मण ानां च तवं हि कर्ता पितामहमरीचिम आदितः कृत्वा सर्व े चैवाथ भार्गवाःअपत्यानीति संप्रेक्ष्य कषमयाम पिता महते तव अनेनैव रूपेण परजनिष्यन्ति वै परजाःसथापयिष् यन्ति चात्मानं युगादि निधनं तथाएवम एतत पुरावृत्तं  तस्य यज्ञे महात्मनःदेव शरेष्ठस्य लॊकादौ वारुणीं बि भ्रतस तनुमअग्निर बरह्मा पशुपतिः शर्वॊ रुद्रः परजाप तिःअग्नेर अपत्यम एतद वै सुवर्णम इति धारणाअग्न्यभाव े च कुर्वन्ति वह्नि सथानेषु काञ्चनमजामदग्न्य परमाण ज्ञा वेदश्रुतिनिदर्शनातकुश सतम्बे जुहॊत्य अग्निं स ुवर्णं तत संस्थितमहुते परीतिकरीम ऋद्धिं भगवांस तत् र मन्यतेतस्माद अग्निपराः सर्वा देवता इति शुश्रुमबर ह्मणॊ हि परसूतॊ ऽगनिर अग्नेर अपि च काञ्चनमतस्माद य े वै परयच्छन्ति सुवर्णं धर्मदर्शिनःदेवतास ते परयच् छन्ति समस्ता इति नः शरुतमतस्य चातमसॊ लॊका गच्छतः प रमां गतिमसवर्लॊके राजराज्येन सॊ ऽभिषिच्येत भार्गवआ दित्यॊदयने पराप्ते विधिमन्त्रपुरस्कृतमददाति काञ्चन ं यॊ वै दुःस्वप्नं परतिहन्ति सःददात्य उदितमात्रे य स तस्य पाप्मा विधूयतेमध्याह्ने ददतॊ रुक्मं हन्ति प ापम अनागतमददाति पश्चिमां संध्यां यः सुवर्णं घृतव्र तःबरह्म वाय्वग्निसॊमानां सालॊक्यम उपयाति सःसेन्द्र ेषु चैव लॊकेषु परतिष्ठां पराप्नुते शुभामइह लॊके यश ः पराप्य शान्तपाप्मा परमॊदतेततः संपद्यते ऽनयेषु लॊ केष्व अप्रतिमः सदाअनावृत गतिश चैव कामचारी भवत्य उत न च कषरति तेभ्यः स शश्वच चैवाप्नुते महतसुवर्णम अक् षयं दत्त्वा लॊकान आप्नॊति पुष्कलानयस तु संजनयित्वा ग्निम आदित्यॊदयनं परतिदद्याद वै वरतम उद्दिश्य सर्व ान कामान समश्नुतेअग्निर इत्य एव तत पराहुः परदानं व ै सुखावहमयथेष्ट गुणसंपन्नं परवर्तकम इति समृतम[भ]इत ्य उक्तः स वसिष्ठेन जामदग्न्यः परतापवानददौ सुवर्णं  विप्रेभ्यॊ वयमुच्यत च किल्बिषातएतत ते सर्वम आख्या तं सुवर्णस्य महीपतेपरदानस्य फलं चैव जन्म चाग्न्यम  अनुत्तममतस्मात तवम अपि विप्रेभ्यः परयच्छ कनकं बहुद दत सुवर्णं नृपते किल्बिषाद विप्रमॊक्ष्यसि
mahabharata-ramayana_mbs13085dev.txt