धृतराष्ट्र उवाचकथं शांतनवॊ भीष्मॊ दशमे ऽहनि संजयअय ुध्यत महावीर्यैः पाण्डवैः सहसृञ्जयैःकुरवश च कथं यु द्धे पाण्डवान परत्यवारयनआचक्ष्व मे महायुद्धं भीष्म स्याहवशॊभिनःसंजय उवाचकुरवः पाण्डवैः सार्धं यथायुध् यन्त भारतयथा च तद अभूद युद्धं तत ते वक्ष्यामि शृण् वतःपरेषिताः परलॊकाय परमास्त्रैः किरीटिनाअहन्य अहनि  संप्राप्तास तावकानां रथव्रजाःयथाप्रतिज्ञं कौरव्यः  स चापि समितिंजयःपार्थानाम अकरॊद भीष्मः सततं समिति क्षयमकुरुभिः सहितं भीष्मं युध्यमानं महारथमअर्जुनं  च सपाञ्चाल्यं दृष्ट्वा संशयिता जनाःदशमे ऽहनि तस्मि ंस तु भीष्मार्जुनसमागमेअवर्तत महारौद्रः सततं समिति क्षयःतस्मिन्न अयुतशॊ राजन भूयश च स परंतपःभीष्मः शा ंतनवॊ यॊधाञ जघान परमास्त्रवितयेषाम अज्ञातकल्पानि न ामगॊत्राणि पार्थिवते हतास तत्र भीष्मेण शूराः सर्वे  ऽनिवर्तिनःदशाहानि ततस तप्त्वा भीष्मः पाण्डववाहिनी मनिरविद्यत धर्मात्मा जीवितेन परंतपःस कषिप्रं वधम अ न्विच्छन्न आत्मनॊ ऽभिमुखं रणेन हन्यां मानवश्रेष्ठा न संग्रामे ऽभिमुखान इतिचिन्तयित्वा महाबाहुः पिता द ेवव्रतस तवअभ्याशस्थं महाराज पाण्डवं वाक्यम अब्रवीत युधिष्ठिर महाप्राज्ञ सर्वशास्त्रविशारदशृणु मे वचनं  तात धर्म्यं सवर्ग्यं च जल्पतःनिर्विण्णॊ ऽसमि भृशं  तात देहेनानेन भारतघनतश च मे गतः कालः सुबहून पराणि नॊ रणेतस्मात पार्थं पुरॊधाय पाञ्चालान सृञ्जयांस तथ ामद्वधे करियतां यत्नॊ मम चेद इच्छसि परियमतस्य तन म तम आज्ञाय पाण्डवः सत्यदर्शनःभीष्मं परतिययौ यत्तः स ंग्रामे सह सृञ्जयैःधृष्टद्युम्नस ततॊ राजन पाण्डवश  च युधिष्ठिरःशरुत्वा भीष्मस्य तां वाचं चॊदयाम आसतुर  बलमअभिद्रवत युध्यध्वं भीष्मं जयत संयुगेरक्षिताः स त्यसंधेन जिष्णुना रिपुजिष्णुनाअयं चापि महेष्वासः प ार्षतॊ वाहिनीपतिःभीमसेनश च समरे पालयिष्यति वॊ धरुव मन वै भीष्माद भयं किं चित कर्तव्यं युधि सृञ्जयाःधर ुवं भीष्मं विजेष्यामः पुरस्कृत्य शिखण्डिनमतथा तु स मयं कृत्वा दशमे ऽहनि पाण्डवाःबरह्मलॊकपरा भूत्वा सं जग्मुः करॊधमूर्छिताःशिखण्डिनं पुरस्कृत्य पाण्डवं च  धनंजयमभीष्मस्य पातने यत्नं परमं ते समास्थिताःततस  तव सुतादिष्टा नानाजनपदेश्वराःदरॊणेन सहपुत्रेण सहसे ना महाबलाःदुःशासनश च बलवान सह सर्वैः सहॊदरैःभीष्मं  समरमध्यस्थं पालयां चक्रिरे तदाततस तु तावकाः शूराः  पुरस्कृत्य यतव्रतमशिखण्डिप्रमुखान पार्थान यॊधयन्त ि सम संयुगेचेदिभिश च सपाञ्चालैः सहितॊ वानरध्वजःययौ  शांतनवं भीष्मं पुरस्कृत्य शिखण्डिनमदरॊणपुत्रं शिन ेर नप्ता धृष्टकेतुस तु पौरवमयुधामन्युः सहामात्यं द ुर्यॊधनम अयॊधयतविराटस तु सहानीकः सहसेनं जयद्रथमवृद ्धक्षत्रस्य दायादम आससाद परंतपःमद्रराजं महेष्वासं  सहसैन्यं युधिष्ठिरःभीमसेनाभिगुप्तश च नागानीकम उपाद ्रवतअप्रधृष्यम अनावार्यं सर्वशस्त्रभृतां वरमदरॊणं  परति ययौ यत्तः पाञ्चाल्यः सह सॊमकैःकर्णिकारध्वजं च ापि सिंहकेतुर अरिंदमःपरत्युज्जगाम सौभद्रं राजपुत्र ॊ बृहद्बलःशिखण्डिनं च पुत्रास ते पाण्डवं च धनंजयमर ाजभिः समरे सार्धम अभिपेतुर जिघांसवःतस्मिन्न अतिमहा भीमे सेनयॊर वै पराक्रमेसंप्रधावत्स्व अनीकेषु मेदिन ी समकम्पततान्य अनीकान्य अनीकेषु समसज्जन्त भारततावक ानां परेषां च दृष्ट्वा शांतनवं रणेततस तेषां परयतता म अन्यॊन्यम अभिधावतामपरादुरासीन महाञ शब्दॊ दिक्षु  सर्वासु भारतशङ्खदुन्दुभिघॊषैश च वारणानां च बृंहितै ःसिंहनादैश च सैन्यानां दारुणः समपद्यतसा च सर्वनरेन ्द्राणां चन्द्रार्कसदृशी परभावीराङ्गदकिरीटेषु निष् प्रभा समपद्यतरजॊमेघाश च संजज्ञुः शस्त्रविद्युद्भिर  आवृताःधनुषां चैव निर्घॊषॊ दारुणः समपद्यतबाणशङ्खप् रणादाश च भेरीणां च महास्वनाःरथगॊषश च संजग्मुः सेनय ॊर उभयॊर अपिपरासशक्त्यृष्टिसंघैश च बाणौघैश च समाकु लमनिष्प्रकाशम इवाकाशं सेनयॊः समपद्यतअन्यॊन्यं रथिन ः पेतुर वाजिनश च महाहवेकुञ्जराः कुञ्जराञ जघ्नुः पद ातींश च पदातयःतद आसीत सुमहद युद्धं कुरूणां पाण्डवै ः सहभीष्महेतॊर नरव्याघ्र शयेनयॊर आमिषे यथातयॊः समा गमॊ घॊरॊ बभूव युधि भारतअन्यॊन्यस्य वधार्थाय जिगीषू णां रणाजिरे
mahabharata-ramayana_mbs06111dev.txt