ततः कृतॊदकं सनातं तं गृध्रं हरियूथपाः उपविष्टा गिर ौ दुर्गे परिवार्य समन्ततःतम अङ्गदम उपासीनं तैः सर् वैर हरिभिर वृतम जनितप्रत्ययॊ हर्षात संपातिः पुनर अ ब्रवीतकृत्वा निःशब्दम एकाग्राः शृण्वन्तु हरयॊ मम त त्त्वं संकीर्तयिष्यामि यथा जानामि मैथिलीमअस्य विन् ध्यस्य शिखरे पतितॊ ऽसमि पुरा वने सूर्यातपपरीताङ्गॊ  निर्दग्धः सूर्यरश्मिभिःलब्धसंज्ञस तु षड्रात्राद व िवशॊ विह्वलन्न इव वीक्षमाणॊ दिशः सर्वा नाभिजानामि  किं चनततस तु सागराञ शैलान नदीः सर्वाः सरांसि च वना न्य अटविदेशांश च समीक्ष्य मतिर आगमतहृष्टपक्षिगणाकी र्णः कन्दरान्तरकूटवान दक्षिणस्यॊदधेस तीरे विन्ध्यॊ  ऽयम इति निश्चितःआसीच चात्राश्रमं पुण्यं सुरैर अपि  सुपूजितम ऋषिर निशाकरॊ नाम यस्मिन्न उग्रतपाभवतअष्ट ौ वर्षसहस्राणि तेनास्मिन्न ऋषिणा विना वसतॊ मम धर्म ज्ञाः सवर्गते तु निशाकरेअवतीर्य च विन्ध्याग्रात कृ च्छ्रेण विषमाच छनैः तीक्ष्णदर्भां वसुमतीं दुःखेन प ुनर आगतःतम ऋषिं दरष्टु कामॊ ऽसमि दुःखेनाभ्यागतॊ भृ शम जटायुषा मया चैव बहुशॊ ऽभिगतॊ हि सःतस्याश्रमपदाभ ्याशे ववुर वाताः सुगन्धिनः वृक्षॊ नापुष्पितः कश चि द अफलॊ वा न दृश्यतेउपेत्य चाश्रमं पुण्यं वृक्षमूलम  उपाश्रितः दरष्टुकामः परतीक्षे च भगवन्तं निशाकरमअथ ापश्यम अदूरस्थम ऋषिं जवलिततेजसं कृताभिषेकं दुर्धर् षम उपावृत्तम उदङ्मुखमतम ऋक्षाः सृमरा वयाघ्राः सिंह ा नागाः सरीसृपाः परिवार्यॊपगच्छन्ति दातारं पराणिनॊ  यथाततः पराप्तम ऋषिं जञात्वा तानि सत्त्वानि वै ययु ः परविष्टे राजनि यथा सर्वं सामात्यकं बलमऋषिस तु दृ ष्ट्वा मां तुष्टः परविष्टश चाश्रमं पुनः मुहूर्तमात ्रान निष्क्रम्य ततः कार्यम अपृच्छतसौम्य वैकल्यतां  दृष्ट्वा रॊंणां ते नावगम्यते अग्निदग्धाव इमौ पक्षौ  तवक चैव वरणिता तवदवौ गृध्रौ दृष्टपूर्वौ मे मातरिश ्वसमौ जवे गृध्राणां चैव राजानौ भरातरौ कामरूपिणौजये ष्ठस तवं तु च संपातिर जटायुर अनुजस तव मानुषं रूपम  आस्थाय गृह्णीतां चरणौ ममकिं ते वयाधिसमुत्थानं पक्ष यॊः पतनं कथम दण्डॊ वायं धृतः केन सर्वम आख्याहि पृच ्छतः
mahabharata-ramayana_rys4059_dev.txt