[य]उक्ताः पितामहेनेह सुवर्णस्य विधानतःविस्तरेण परद ानस्य ये गुणाः शरुतिलक्षणाःयत तु कारणम उत्पत्तेः स ुवर्णस्येह कीर्तितमस कथं तारकः पराप्तॊ निधनं तद बर वीहि मेउक्तः स देवतानां हि अवध्य इति पार्थिवन च तस ्येह ते मृत्युर विस्तरेण परकीर्तितःएतद इच्छाम्य अह ं शरॊतुं तवत्तः कुरुकुलॊद्वहकार्त्स्न्येन तारक वधं  परं पौतूहलं हि मे[भ]विपन्नकृत्या राजेन्द्र देवता  ऋषयस तथाकृत्तिकाश चॊचयाम आसुर अपत्यभरणाय वैन देवता नां काचिद धि समर्था जातवेदसःएकापि शक्ता तं गर्भं स ंधारयितुम ओजसाषण्णां तासां ततः परीतः पावकॊ गर्भधार णातसवेन तेजॊ विसर्गेण वीर्येण परमेण चतास तु षट कृत ्तिका गर्भं पुपुषुर जातवेदसःषट्सु वर्त्मसु तेजॊ ऽग नेः सकलं निहितं परभॊततस ता वर्धमानस्य कुमारस्य महा त्मनःतेजसाभिपरीताङ्ग्यॊ न कव चिच छर्म लेभिरेततस ते जः परीताङ्ग्यः सर्वाः काल उपस्थितेसमं गर्भं सुषुवि रे कृत्तिकास ता नरर्षभततस तं षड अधिष्ठानं गर्भम एक त्वम आगतमपृथिवी परतिजग्राह कान्ती पुरसमीपतःस गर्भॊ  दिव्यसंस्थानॊ दीप्तिमान पावकप्रभःदिव्यं शरवणं परा प्य ववृधे परियदर्शनःददृशुः कृत्तिकास तं तु बालं वह ्नि समद्युतिमजातस्नेहाश च सौहार्दात पुपुषुः सतन्य  विस्रवैःअभवत कार्त्तिकेयः स तरैलॊक्ये स चराचरेसकन् नत्वात सकन्दतां चापगुहावासाद गुहॊ ऽभवतततॊ देवास तर यस्त्रिंशद दिशश च स दिग ईश्वराःरुद्रॊ धाता च विष्ण ुश च यज्ञः पूषार्यमा भगःअंशॊ मित्रश च साध्याश च वस वॊ वासवॊ ऽशविनौआपॊ वायुर नभश चन्द्रॊ नक्षत्राणि गर हा रविःपृथग भूतानि चान्यानि यानि देवार्पणानि वैआजग ्मुस तत्र तं दरष्टुं कुमारं जवलनात्मजमऋषयस तुष्टुव ुश चैव गन्धर्वाश च जगुस तथाषडाननं कुमारं तं दविषड  अक्षं दविज परियमपीनांसं दवादश भुजं पावकादित्यवर्चस मशयानं शरगुल्मस्थं दृष्ट्वा देवाः सहर्षिभिःलेभिरे  परमं हर्षं मेनिरे चासुरं हतमततॊ देवाः परियाण्य अस् य सर्व एव समाचरनकरीडतः करीडनीयानि ददुः पक्षिगणांश  च हसुपर्णॊ ऽसय ददौ पत्रं मयूरं चित्रबर्हिणमराक्षसा श च ददुस तस्मै वराहमहिषाव उभौकुक्कुटं चाग्निसंकाशं  परददौ वरुणः सवयमचन्द्रमाः परददौ मेषम आदित्यॊ रुचि रां परभामगवां माता च गा देवी ददौ शतसहस्रशःछागम अग् निर गुणॊपेतम इला पुष्पफलं बहुसुधन्वा शकटं चैव रथं  चामितकूबरमवरुणॊ वारुणान दिव्यान भुजंगान परददौ शुभा नसिंहान सुरेन्द्रॊ वयाघ्रांश च दवीपिनॊ ऽनयांश च दं ष्ट्रिणःशवापदांश च बहून घॊरांश छत्राणि विविधानि चर ाक्षसासुरसंघाश च ये ऽनुजग्मुस तम ईश्वरमवर्धमानं तु  तं दृष्ट्वा परार्थयाम आस तारकःउपायैर बहुभिर हन्तु ं नाशकच चापि तं विभुमसेनापत्येन तं देवाः पूजयित्वा  गुहालयमशशंसुर विप्रकारं तंतस्मै तारक कारितमस विवृ द्धॊ महावीर्यॊ देव सेनापतिः परभुःजघानामॊघया शक्त्य ा दानवं तारकं गुहःतेन तस्मिन कुमारेण करीडता निहते  ऽसुरेसुरेन्द्रः सथापितॊ राज्ये देवानां पुनर ईश्वरः स सेनापतिर एवाथ बभौ सकन्दः परतापवानईशॊ गॊप्ता च दे वानां परिय कृच छंकरस्य चहिरण्यमूर्तिर भगवान एष एव  च पावकिःसदा कुमारॊ देवानां सेनापत्यम अवाप्तवानतस्म ात सुवर्णं मङ्गल्यं रत्नम अक्षय्यम उत्तममसहजं कार् त्तिकेयस्य वह्नेस तेजः परं मतमएवं रामाय कौरव्य वसि ष्ठॊ ऽकथयत पुरातस्मात सुवर्णदानाय परयतस्व नराधिपरा मः सुवर्णं दत्त्वा हि विमुक्तः सर्वकिल्बिषैःतरिविष ्टपे महत सथानम अवापासुलभं नरैः
mahabharata-ramayana_mbs13086dev.txt