 ५ । त्नान्‌ अधरांश्च कृण्वदा मा महते सौभगाय ॥१४॥  5.29 पुरस्ताद्युक्तो वह जातवेदोऽग्ने विद्धि क्रियम ाणं यथेदम्‌ । त्वं भिषग्भेषजस्यासि कर्ता त्वया गाम श्वं पुरुषं सनेम ॥१॥ तथा तदग्ने कृणु जातवेदो विश्व ैभिर्देवैः सह संविदानः । यो नो दिदेव यतमो जघास यथा  सो अस्य परिधिष्पताति ॥२॥ यथा सो अस्य परिधिष्पताति  तथा तदग्ने कृणु जातवेदः । विश्चेभिर्दवैर्सह संविद ानः ॥३॥ अक्ष्यौ नि विध्य हद्यं नि विध्य जिह्वां नि  तृन्द्धि प्र दतो मृणीहि । पिशाचो अस्य यतमो जघासाग ्ने यविष्ठ प्रति शृणीहि ॥४॥ यदस्य हृतं विहृतं यत्प राभृतमात्मनो जग्धं यतमव्पिशाचैः । तदग्ने विद्धान्‌  पुनरा भर त्वं शरीरे 1 : ॥५॥ आमे सुपक्वे शबले विपक ्वे यो मा पिशाचौ अशने ददम्भ । तदात्मना प्रजया पिशा चा वि यातयन्तामगदोऽयमस्तु ॥६॥ क्षीरे मा मन्थे यतमो  ददम्भाकृष्टपच्ये अशने धान्ये यः । तदात्मना प्रजया  पिशाचा वि यातयन्तामगदोऽयमस्तु ॥७॥ अपां मा पाने यत मो ददम्भ क्रव्याद्यातूनां शयने शयानम्‌ । तदात्मना  प्रजया पिशाचा वि यातयन्तामगदोऽयमस्तु ॥८॥ दिवा मा न क्तं यतमो ददम्भ क्रव्याद्यातूनां शयने शयानम्‌ । तद ात्मना प्रजया पिशाचा वि यातयन्तामगदोऽयमस्तु ॥९॥ क् रव्यादमग्ने रुधिरं पिशाचं मनोहनं जहि जातवेदः । तमि न्द्रो वाजी वरेण हन्तु छिनत्तु सोमः शिरो अस्य धृष् णुः ॥१०॥ सनादग्ने मृणसि यातुधानान्‌ न त्वा रक्षांस ि पृतनासु जिग्युः । सहमूरान्‌ क्रव्यादो मा ते हेत् या मुक्षत दैव्यायाः ॥११॥ समाहर तिवो  यत्पराभृतम्‌  । गात्राण्यस्य वरथनतामंशिवा प्यायतामयम्‌ ॥१२॥ सोमस ्येव जातवेदो अंशुरा प्यायतामयम्‌ । अग्ने विरष्शिनं  मेध्यमयक्ष्मं कृणु जीवतु ॥१३॥ एतास्ते अग्ने त स त  जुषस्व प्रति चैना गृहाण जातवेदः ॥१४॥ त समिधः प्रत ि गृह्णाह्यर्चिषा । जहातु क्रव्याद्रूपं यो अस्य मा ंसं जिहीर्षति ॥१५॥ 5. 30 आवतस्त आवतः परावतस्त आवतः  । इहैव भव मानुगामा पूर्वान्‌ अनु गाः पितृन्‌ असुं  बध्नामि ते दृढम्‌ ॥१॥ वा : स्वो यदरणौ जनः । न उभे  वाचा वदामि ते ॥२॥ यदुद्रोहिथ शेपिषे स्त्रियै पुंस े अचित्त्या । उन्मोचनप्रमोचने उभे वाचा वदामि ते ॥३ ॥ स मातृकृतच्छेषे पितृकृताच्च यत्‌। न उभे वाचा वदा मि ते ॥४॥ यत्ते माता यत्ते पिता जमिर्रता च सर्जतः  । प्रत्यक्सेवस्व भेषजं जरदष्टिं कृणोमि त्वा ॥५॥ इह ैधि पुरुष सर्वेण मनसा सह । दूतौ यमस्य मानु गा अधि  जीवपुरा इहि ॥६॥ 0 पुनरेहि विद्धान्‌ उदयनं पथः ।  ज ीवतोजीवतोऽयनम्‌ ॥७॥ मा बिभेर्न मरिष्यसि जरदष्टिं क ृणोमि त्वा । निरवोचमहं यक्ष्ममङ्घेभ्यो अङ्खज्वरं त व ॥८॥ अङ्खगभेदो अङ्घज्वरो यश्च ते हदयामयः । यक्ष्म ः श्येन इव प्रापप्तद्वुचा साढः परस्तराम्‌ ॥९॥ ऋषी  बोधप्रतीबोधावस्वप्रो यश्च जागृविः । तौ ते प्राणस्य  गोप्तारौ दिवा नक्तं च जागृताम्‌ ॥१०॥ अयमग्निरुपसद ्य इह सूर्य उदेतु ते । उदेहि मृत्योर्गम्भीरात्कृष् णाच्चित्तमसस्परि ॥११॥ नमो यमाय नमो अस्तु मृत्यवे न मः पितृभ्य उत ये नयन्ति । उत्पारणस्य यो वेद तमग्नि ं पुरो दधेऽस्मा अरिष्टतातये ॥१२॥ ५ एतु मन एतु चक्ष ुरथो बलम्‌ । श सं विदां तत्पद्भ्यां प्रति तिष्ठतु  ॥१३॥ व चक्षुषा सं सृजेमं ध तन्वा सं बलेन । त्थामृत स्य मा नु गान्‌ मानु भूमिगृ ॥१४॥ माते प्राण उप दसन ्‌ मो ऽपि धानि त । क त्योरुदायच्छतु रश्मिभिः ॥१५॥  इयमन्तर्वदति बद्धा पनिष्पदा । त्वया यक्ष्मं निरवोच ं शतं रोपीश्च तक्मनः ॥१६॥ अयं लोकः प्रियतमो देवाना मपराजितः । यस्मै त्वमिह मृत्यवे दिष्टः पुरुष जज्ञि षे । स च त्वानु ह्वयामसि मा पुरा जरसो मृथाः ॥१७॥ 6 .34 यांते अ पात्रे यां चक्रुर्मिश्रधान्ये । आमे 1  यां चक्रुः पुनः प्रति हरामि ताम्‌ ॥१॥ यांते चक्रुः  व वा यां कुरीरिणि । अव्यां ८ ं यां चक्रुः पुनः प् रति हरामि ताम्‌ ॥२॥ यांते शफे पशूनामुभयादति । गर्द भे कृत्यां यां चक्रुः पुनः प्रति हरामि ताम्‌ ॥३॥ य ां ते चक्रुरमूलायां वलगं वा नराच्याम्‌ । क्षेत्रे  ते कृत्यां यां चक्रुः पुनः प्रति हरामि ताम्‌ ॥४॥ य ां ते चक्रुगर्हिपत्ये पूर्वाग्नावुत दुश्चितः । शाल ायां कृत्यां यां चक्रुः पुनः प्रति हरामि ताम्‌ ॥५॥  यां ते चक्रुः सभायां यां चक्रुरधिदेवने । क कृत्या ं यां चक्रुः पुनः प्रति हरामि ताम्‌ ॥६॥ यां ते चक् रुः सेनायां यां चक्रुरिष्वायुधे । दुन्दुभौ कृत्यां  यां चक्रुः पुनः प्रति हरामि ताम्‌ ॥७॥ यां ते कृत् यां कूपेऽवदधुः श्मशाने वा निचख्नुः । सद्मनि कृत्या ं : पुनः प्रति हरामि ताम्‌ ॥८॥ यांते वत अग्नौ संकस ुके च याम्‌ । म्रोकं निर्व क्रव्यादं पुनः प्रति हर ामि ताम्‌ ॥९॥ अपथेना जभारैनां तां पथेतः प्र हिण्मस ि । अधीरो मर्यधीरेभ्यः सं जभाराचित््या ॥१०॥ यश्चका र न शशाक कर्तुं शश्रे पादमङ्कुरिम्‌ । चकार भद्रमस् मभ्यमभगों भगवद्‌भ्यः ॥११॥ कृत्याकृतं वलगिनं मूलिनं  शपथेय्यम्‌ । इन्द्रस्तं हन्तु महता वधेनागमिर्विध् यत्वस्तया ॥१२॥ आथर्वण सव सवितारम्‌ ॥१॥ तमु हि यो अ न्तः सिन्धौ सूनुः । सत्यस्य युवानमद्रोघवाचं सुशेवम ्‌ ॥२॥ सघा नो देवः सविता साविषदमृतानि भूरि । उभे स ुष्टुती सुगातवे ॥३॥ 6.1 दोषो गाय द्युमद्धेहि । 6.2  इन्द्राय सोममृत्विजः सुनोता च धावत । स्तोतुर्यो व चः शृणवद्धवं च मे ॥१॥ आ यं विशन्तीन्दवो वयो न वृक् षमन्धसः । विरण्िन्‌ वि मृधो जहि रक्षस्विनीः ॥२॥ सु नोता सोमपाव्ने सोममिन्द्राय विणे । युवा जेतेशानः स  पुरुष्टुतः ॥३॥ 6.3 पातं न इन्द्रापूषणादितिः पान्त ु मरुतः । अपां नपास्सिन्धवः सप्त पातन पातु नो विष् णुरुत द्यौः ॥१॥ पातां नो द्यावापृथिवी अभिष्टये पात ु ग्रावा पातु सोमो नो अंहसः । पातु नो देवी सुभगा स रस्वती पात्वग्निः शिवा ये अस्य पायवः ॥२॥ पातां नो  देवाश्चिना शुभस्पती उषासानक्तोत न उरुष्यताम्‌ । अप ां नपादभिहुती गयस्य चिहैव त्वष्टर्वर्धय सर्वतातये  ॥३॥ 6.4 त्वष्टा मे दैव्यं वचः पर्जन्यो ब्रह्मणस्पत िः । पुत्ररभ्रतृभिरदितिर्नु पातु नो दुष्टरं 1 सहः  ॥१॥ अंशो भगो वरुणो मित्रो व मरुतः । अप तस्य द्वेषो  गमेदभिहुतो  ॥२॥ धिये समश्चिना प्रावतं न उरुष्या ण  उरुज्मन्न्‌ अप्रयुच्छन्‌ । द्यौषपितर्यावय दुद्कुन ा या ॥३॥ 6.5 उदेनमुत्तरं नयाग्ने घृतेनाहुत । समेनं  वर्चसा प्रजया च बहुं कृधि ॥१॥ इन्दरेमं प्रतरं तिः  सजातानामसद्वशी । रायस्पोषेण सं सृज जीवातवे जरसे न य ॥२॥ यस्य ८ हविर्गृहे तमग्ने वर्धया त्वम्‌ । तस्म ै अधि ब्रवदयं च ब्रह्मणस्पतिः ॥३॥ 6.6 योऽस्मान्‌ ब ्रह्मणस्पतेऽदेवो अभिमन्यते । सर्वं तं रन्धयासि मे  यजमानाय ॥१॥ यो नः सोम सुशंसिनो दुःशंस वि । वज्रेणा स्य मुखे जहि स संपिष्टो अपायति ॥२॥ यो नः सोमाभिदास ति सनाभिर्यश्च निष्ट्यः । अप तस्य बलं तिर महीव द्य ौर्वधत्मना ॥३॥ 6.7 येन सोमादितिः पथा मित्रा वा यन् त्यद्रूहः । तेना नोऽवसा गहि ॥१॥ येन सोम साहन्त्यास ुरान्‌ रन्धयासि नः । तेना नो अधि वोचत ॥२॥ येन देवा  असुराणामोजांस्यवृणीध्वम्‌ । तेना नः शर्म यच्छत ॥३ ॥ 6.8 यथा वृक्षं लिबुजा समन्तं परिषस्वजे । एवा परि  ष्वजस्व मां यथा मां कामिन्यसो यथा मन्‌ नापगा असः  ॥१॥ यथा सुपर्णः प्रपतन्‌ पक्षौ निहन्ति न । एवा नि  हन्मि ते मनो यथा मां कवियसौ यथा मन्‌ नापगा असः ॥२॥  यथेमे १ सद्यः पर्येति स एवा पर्येमि ते मनो यथा मा ं यथा मन्‌ नापगा असः ॥३॥ 6.9 वाञ्छ मे तन्वं पादौ व ाञ्छाक्ष्यौ वाञ्छ सक्थ्यौ । अक्ष्यौ वृषण्यन्त्याः  केशा मां ते कामेन शुष्यन्तु ॥१॥ मम त्वा दोषणिश्रिष ं कृणोमि हदयभ्रिषम्‌ । यथा मम क्रतावसो मम चित्तमुप ायसि ॥२॥ यासां नाभिरारेहणं हदि संवननं कृतं गावो घृ तस्य मातरोऽमूं सं वानयन्तु मे ॥३॥ 6. 10 पृथिव्यै श ्रोत्राय वनस्पतिभ्योऽग्नयेऽधिपतये स्वाहा ॥१॥ प्राण ायान्तरिक्षाय वयोभ्यो वायवेऽधिपतये स्वाहा ॥२॥ दिवे  चक्षुषे नक्षत्रेभ्यः सूर्यायाधिपतये स्वाहा ॥३॥ 6  . 11 शमीमश्वत्थ आरूढस्तत्र पुंसुवनं कृतम्‌ । तद्वै  वेदनं तत्स्त्रीष्वा भरामसि ॥१॥ पुंसि वै रेतो भवति  तत्स््रियामनु षिच्यते । व वेदनं तत्प्रजापतिरत्रवी त्‌॥२॥ (4 
NLP-research-sans_AtharvaVedam_Shaunaka_djvu.txt