 अयं सोमो मधुमान्‌ वाजिनीवसू येन वृत्रं चिकेतथः ॥४ ॥ यदप्सु यद्वनस्पतौ यदोषधीषु पुरुदंससा कृतम्‌ । ते न माविष्टमश्चिना ॥५॥ 20 . 1408 यन्‌ नासत्या भुरण्य थो यद्वा देव भिषज्यथः । अयं वां वत्सो मतिभिर्न विन ्धते हविष्मन्तं हि गच्छथः ॥१॥ क स्तोमं चिकेत वामया  । आ मधुमत्तमं घर्म सिञ्चादथर्वणि ॥२॥ आ नूनं ० रथं  तिष्ठाथो अश्चिना । आ वां इमे मम नभो न चुच्यवीरत ॥ ३॥ यदद्य वां नासत्योक्थैराचुच्युवीमहि । यद्धा वाणी भिरश्चिनेवेत्कण्वस्य बोधतम्‌ ॥४॥ यद्वां कक्षीवामुत  यद्व्यश्च॒ ऋषिर्यद्वां दीर्घतमा जुहाव । पृथी यद्व ां वैन्यः सादनेष्वेवेदतो अश्चिना चेतयेथाम्‌ ॥५॥ 26  . 141 यातं छर्दिष्पा उत परस्पा भूतं जगत्पा उत नस् तनूपा । वर्तिस्तोकाय तनयाय यातम्‌ ॥१॥ यदिन्द्रेण स रथं याथो अश्चिना यद्वा वायुना भवथः समोकसा । यदादित ्येभिऋभुभिः सजोषसा यद्वा विष्णोर्विक्रमणेषु तिष्ठथ ः ॥२॥ यदद्याश्चिनावहुं हुवेय वाजसातये । यत्पृत्सु  तुर्वणे सनस्तच्छष्ठमश्चिनोरवः ॥३॥ आ इ हव्यानि वां  हिता । इमे अधि तुर्वशे यदाविमे कण्वेषु वामथ ॥४॥ यन ्‌ नासत्या पराके अवकि अस्ति भेषजम्‌ । तेन नूनं विम दाय प्रचेतसा छर्दिर्वत्साय यच्छतम्‌ ॥५॥ 26 . 142 अ भुत्स्यु प्र देव्या साकं वाचाहमश्विनोः । व्यावर्दे व्या मति वि रातिं मर्त्येभ्यः ॥१॥ प्र बोधयोषो अश्च िना प्र देवि सूनृते महि । प्र यज्ञहोतरानुषक्प्र मद ाय श्रवो बृहत्‌॥२॥ यदुषो यासि भानुना सं सूर्येण रो चसे । आ हायमश्चिनो रथो वर्तिर्याति नृपाय्यम्‌ ॥३॥  यदापीतासो अंशवो गावो न दुह ऊधभिः । यद्धा वाणीरनुषत  प्र देवयन्तो अश्चिना ॥४॥ प्र द्युम्नाय प्र शवसे प ्र नृषाह्याय शर्मणे । प्र दक्षाय प्रचेतसा ॥५॥ यन्‌  नूनं धीभिरश्चिना पितुर्योना निषीदथः । यद्धा सुम्न ेभिरुक्थ्या ॥६॥ 20 . 143 तं वां रथं वयमद्या 1 थुजख ्रयमश्चिना संगति गोः । यः क पुरुतमं वसूयुम्‌ ॥१॥ य ुवं देवता तां दिवो नपाता वनथः शचीभिः । युवोर्वपुरभ ि पृक्षः सचन्ते वहन्ति यत्ककुहासो रथे वाम्‌ ॥२॥ को  वामद्या करते रातहव्य ऊतये वा सुतपेयाय वार्कैः । ऋ तस्य वा वनुषे 1 नमो येमानो अश्चिना ववर्तत्‌॥३॥ हिर ण्ययेन पुरुभू र यज्ञं नासत्योप यातम्‌ । पिबाथ इन्‌  म धुन सोम्यस्य दधथो रत्नं विधते जनाय ॥४॥ आ नो यात ं अच्छ पृथिव्या हिरण्ययेन सुवृता रथेन । मा वामन्ये  नि यमन्‌ देवयन्तः सं यदे १/९ वाम्‌ ॥५॥ नू नो रयिं  पुरुवीरं बृहन्तं दस्रा मिमाथामु । नरो यद्वामश्विन ा स्तोममावन्त्सधस्तुतिमाजमील्हासो अग्मन्‌ ॥६॥ इहेह  यद्धं समना पपृक्षे सेयमस्मे स उरुष्यतं जरितारं यु वं ह श्रितः नासत्या युवद्विक्‌ ॥७॥ मधुमतीरोषधीर््य ाव आपो मधुमन्‌ नो भवत्वन्तरिक्षम्‌ । क्षेत्रस्य पत िर्मधुमान्‌ नो अस्त्वरिष्यन्तो अन्वेनं चरेम ॥८॥ पन ाय्यं तदश्चिना ध वां वृषभो दिवो रजसः पृथिव्याः । स हस्रं शंसा उत ये गविष्टौ सर्वामित्तामुप याता पिबध् यै ॥९॥ 
NLP-research-sans_AtharvaVedam_Shaunaka_djvu.txt