[नकुल]उक्तं बहुविधं वाक्यं धर्मराजेन माधवधर्मज्ञेन  वदान्येन धर्मयुक्तं च तत्त्वतःमतम आज्ञाय राज्ञश च  भीमसेनेन माधवसंशमॊ बाहुवीर्यं च खयापितं माधवात्मन ःतथैव फल्गुनेनापि यद उक्तं तत तवया शरुतमआत्मनश च म तं वीर कथितं भवतासकृतसर्वम एतद अतिक्रम्य शरुत्वा प रमतं भवानयत पराप्तकालं मन्येथास तत कुर्याः पुरुषॊत ्तमतस्मिंस तस्मिन निमित्ते हि मतं भवति केशवपराप्तक ालं मनुष्येण सवयं कार्यम अरिंदमअन्यथा चिन्तितॊ हय  अर्थः पुनर भवति सॊ ऽनयथाअनित्य मतयॊ लॊके नराः पुरु षसत्तमअन्यथा बुद्धयॊ हय आसन्न अस्मासु वनवासिषुअदृश ्येष्व अन्यथा कृष्ण दृश्येषु पुनर अन्यथाअस्माकम अप ि वार्ष्णेय वने विचरतां तदान तथा परणयॊ राज्ये यथा  संप्रति वर्ततेनिवृत्तवनवासान नः शरुत्वा वीर समागता ःअक्षौहिण्यॊ हि सप्तेमास तवत्प्रसादाज जनार्दनइमान  हि पुरुषव्याघ्रान अचिन्त्यबलपौरुषानआत्तशस्त्रान रण े दृष्ट्वा न वयथेद इह कः पुमानस भवान कुरुमध्ये तं  सान्त्वपूर्वं भयान्वितमबरूयाद वाक्यं यथा मन्दॊ न व यथेत सुयॊधनःयुधिष्ठिरं भीमसेनं बीभत्सुं चापराजितमस हदेवं च मां चैव तवां च रामं च केशवसात्यकिं च महावी र्यं विराटं च सहात्मजमदरुपदं च सहामात्यं धृष्टद्यु म्नं च पार्षतमकाशिराजं च विक्रान्तं धृष्टकेतुं च च ेदिपममांसशॊणितभृन मर्त्यः परतियुध्येत कॊ युधिस भवा न गमनाद एव साधयिष्यत्य असंशयमइष्टम अर्थं महाबाहॊ ध र्मराजस्य केवलमविदुरश चैव भीष्मश च दरॊणश च सह बाह् लिकःशरेयः समर्था विज्ञातुम उच्यमानं तवयानघते चैनम  अनुनेष्यन्ति धृतराष्ट्रं जनाधिपमतं च पापसमाचारं सह ामात्यं सुयॊधनमशरॊता चार्थस्य विदुरस तवं च वक्ता ज नार्दनकम इवार्थं विवर्तन्तं सथापयेतां न वर्त्मनि
mahabharata-ramayana_mbs05078dev.txt