इत्य उक्त्वा मैथिलीं राजा रावणः शत्रुरावणः संदिश्य  च ततः सर्वा राक्षसीर निर्जगाम हनिष्क्रान्ते राक्ष सेन्द्रे तु पुनर अन्तःपुरं गते राक्षस्यॊ भीमरूपास  ताः सीतां समभिदुद्रुवुःततः सीताम उपागम्य राक्षस्यः  करॊधमूर्छिताः परं परुषया वाचा वैदेहीम इदम अब्रुवन पौलस्त्यस्य वरिष्ठस्य रावणस्य महात्मनः दशग्रीवस्य  भार्यात्वं सीते न बहु मन्यसेततस तव एकजटा नाम राक्ष सी वाक्यम अब्रवीत आमन्त्र्य करॊधताम्राक्षी सीतां क रतलॊदरीमपरजापतीनां षण्णां तु चतुर्थॊ यः परजापतिः म ानसॊ बरह्मणः पुत्रः पुलस्त्य इति विश्रुतःपुलस्त्यस ्य तु तेजस्वी महर्षिर मानसः सुतः नाम्ना स विश्रवा  नाम परजापतिसमप्रभःतस्य पुत्रॊ विशालाक्षि रावणः शत् रुरावणः तस्य तवं राक्षसेन्द्रस्य भार्या भवितुम अर् हसि मयॊक्तं चारुसर्वाङ्गि वाक्यं किं नानुमन्यसेततॊ  हरिजटा नाम राक्षसी वाक्यम अब्रवीत विवृत्य नयने कॊ पान मार्जारसदृशेक्षणायेन देवास तरयस्त्रिंशद देवराज श च निर्जितः तस्य तवं राक्षसेन्द्रस्य भार्या भवितु म अर्हसिवीर्यॊत्सिक्तस्य शूरस्य संग्रामेष्व अनिवर् तिनः बलिनॊ वीर्ययुक्तस्या भार्यात्वं किं न लप्स्यस ेपरियां बहुमतां भार्यां तयक्त्वा राजा महाबलः सर्वा सां च महाभागां तवाम उपैष्यति रावणःसमृद्धं सत्रीसहस ्रेण नानारत्नॊपशॊभितम अन्तःपुरं समुत्सृज्य तवाम उप ैष्यति रावणःअसकृद देवता युद्धे नागगन्धर्वदानवाः नि र्जिताः समरे येन स ते पार्श्वम उपागतःतस्य सर्वसमृद ्धस्या रावणस्य महात्मनः किमर्थं राक्षसेन्द्रस्य भा र्यात्वं नेच्छसे ऽधमेयस्य सूर्यॊ न तपति भीतॊ यस्य  च मारुतः न वाति समायतापाङ्गे किं तवं तस्य न तिष्ठस िपुष्पवृष्टिं च तरवॊ मुमुचुर यस्य वै भयात शैलाश च  सुभ्रु पानीयं जलदाश च यदेच्छतितस्य नैरृतराजस्य राज राजस्य भामिनि किं तवं न कुरुषे बुद्धिं भार्यार्थे  रावणस्य हिसाधु ते तत्त्वतॊ देवि कथितं साधु भामिनि  गृहाण सुस्मिते वाक्यम अन्यथा न भविष्यसि
mahabharata-ramayana_rys5021_dev.txt