स तां परिवृतां दीनां निरानन्दां तपस्विनीम साकारैर  मधुरैर वाक्यैर नयदर्शयत रावणःमां दृष्ट्वा नागनासॊर ुगूहमाना सतनॊदरम अदर्शनम इवात्मानं भयान नेतुं तवम  इच्छसिकामये तवां विशालाक्षि बहुमन्यस्व मां परिये स र्वाङ्गगुणसंपन्ने सर्वलॊकमनॊहरेनेह के चिन मनुष्या  वा राक्षसाः कामरूपिणः वयपसर्पतु ते सीते भयं मत्तः  समुत्थितमसवधर्मे रक्षसां भीरु सर्वथैष न संशयः गमनं  वा परस्त्रीणां हरणं संप्रमथ्य वाएवं चैतद अकामां च  न तवां सप्रक्ष्यामि मैथिलि कामं कामः शरीरे मे यथा कामं परवर्ततामदेवि नेह भयं कार्यं मयि विश्वसिहि पर िये परणयस्व च तत्त्वेन मैवं भूः शॊकलालसाएकवेणी धरा शय्या धयानं मलिनम अम्बरम अस्थाने ऽपय उपवासश च नैता न्य औपयिकानि तेविचित्राणि च माल्यानि चन्दनान्य अगर ूणि च विविधानि च वासांसि दिव्यान्य आभरणानि चमहार्ह ाणि च पानानि यानानि शयनानि च गीतं नृत्तं च वाद्यं  च लभ मां पराप्य मैथिलिसत्रीरत्नम असि मैवं भूः कुरु  गात्रेषु भूषणम मां पराप्य तु कथं हि सयास तवम अनर् हा सुविग्रहेइदं ते चारुसंजातं यौवनं वयतिवर्तते यद  अतीतं पुनर नैति सरॊतः शीघ्रम अपाम इवतवां कृत्वॊपरत ॊ मन्ये रूपकर्ता स विश्वकृत न हि रूपॊपमा तव अन्या  तवास्ति शुभदर्शनेतवां समासाद्य वैदेहि रूपयौवनशालिन ीम कः पुमान अतिवर्तेत साक्षाद अपि पितामहःयद यत पश् यामि ते गात्रं शीतांशुसदृशानने तस्मिंस तस्मिन पृथु श्रॊणि चक्षुर मम निबध्यतेभव मैथिलि भार्या मे मॊहम  एनं विसर्जय बह्वीनाम उत्तमस्त्रीणां ममाग्रमहिषी भव लॊकेभ्यॊ यानि रत्नानि संप्रमथ्याहृतानि मे तानि ते  भीरु सर्वाणि राज्यं चैतद अहं च तेविजित्य पृथिवीं स र्वां नानानगरमालिनीम जनकाय परदास्यामि तव हेतॊर विल ासिनिनेह पश्यामि लॊके ऽनयं यॊ मे परतिबलॊ भवेत पश्य  मे सुमहद वीर्यम अप्रतिद्वन्द्वम आहवेअसकृत संयुगे  भग्ना मया विमृदितध्वजाः अशक्ताः परत्यनीकेषु सथातुं  मम सुरासुराःइच्छ मां करियताम अद्य परतिकर्म तवॊत्त मम सप्रभाण्य अवसज्जन्तां तवाङ्गे भूषणानि च साधु पश ्यामि ते रूपं संयुक्तं परतिकर्मणापरतिकर्माभिसंयुक् ता दाक्षिण्येन वरानने भुङ्क्ष्व भॊगान यथाकामं पिब  भीरु रमस्व च यथेष्टं च परयच्छ तवं पृथिवीं वा धनानि  चललस्व मयि विस्रब्धा धृष्टम आज्ञापयस्व च मत्प्रभा वाल ललन्त्याश च ललन्तां बान्धवास तवऋद्धिं ममानुपश् य तवं शरियं भद्रे यशश च मे किं करिष्यसि रामेण सुभग े चीरवाससानिक्षिप्तविजयॊ रामॊ गतश्रीर वनगॊचरः वरती  सथण्डिलशायी च शङ्के जीवति वा न वान हि वैदेहि रामस  तवां दरष्टुं वाप्य उपलप्स्यते पुरॊ बलाकैर असितैर  मेघैर जयॊत्स्नाम इवावृतामन चापि मम हस्तात तवां परा प्तुम अर्हति राघवः हिरण्यकशिपुः कीर्तिम इन्द्रहस्त गताम इवचारुस्मिते चारुदति चारुनेत्रे विलासिनि मनॊ  हरसि मे भीरु सुपर्णः पन्नगं यथाकलिष्टकौशेयवसनां तन ्वीम अप्य अनलंकृताम तां दृष्ट्वा सवेषु दारेषु रतिं  नॊपलभाम्य अहमअन्तःपुरनिवासिन्यः सत्रियः सर्वगुणान ्विताः यावन्त्यॊ मम सर्वासाम ऐश्वर्यं कुरु जानकिमम  हय असितकेशान्ते तरैलॊक्यप्रवराः सत्रियः तास तवां  परिचरिष्यन्ति शरियम अप्सरसॊ यथायानि वैश्रवणे सुभ्र ु रत्नानि च धनानि च तानि लॊकांश च सुश्रॊणि मां च भ ुङ्क्ष्व यथासुखमन रामस तपसा देवि न बलेन न विक्रमैः  न धनेन मया तुल्यस तेजसा यशसापि वापिब विहर रमस्व भ ुङ्क्ष्व भॊगान; धननिचयं परदिशामि मेदिनीं च मयि लल  ललने यथासुखं तवं; तवयि च समेत्य ललन्तु बान्धवास ते कुसुमिततरुजालसंततानि; भरमरयुतानि समुद्रतीरजानि कनक विमलहारभूषिताङ्गी; विहर मया सह भीरु काननानि
mahabharata-ramayana_rys5018_dev.txt