हनुमान अपि विक्रान्तः सर्वं शुश्राव तत्त्वतः सीताय ास तरिजटायाश च राक्षसीनां च तर्जनमअवेक्षमाणस तां द ेवीं देवताम इव नन्दने ततॊ बहुविधां चिन्तां चिन्तया म आस वानरःयां कपीनां सहस्राणि सुबहून्य अयुतानि च द िक्षु सर्वासु मार्गन्ते सेयम आसादिता मयाचारेण तु स ुयुक्तेन शत्रॊः शक्तिम अवेक्षिता गूढेन चरता तावद अ वेक्षितम इदं मयाराक्षसानां विशेषश च पुरी चेयम अवेक ्षिता राक्षसाधिपतेर अस्य परभावॊ रावणस्य चयुक्तं तस ्याप्रमेयस्य सर्वसत्त्वदयावतः समाश्वासयितुं भार्या ं पतिदर्शनकाङ्क्षिणीमअहम आश्वासयाम्य एनां पूर्णचन् द्रनिभाननाम अदृष्टदुःखां दुःखस्य न हय अन्तम अधिगच् छतीमयदि हय अहम इमां देवीं शॊकॊपहतचेतनाम अनाश्वास्य  गमिष्यामि दॊषवद गमनं भवेतगते हि मयि तत्रेयं राजपु त्री यशस्विनी परित्राणम अविन्दन्ती जानकी जीवितं तय जेतमया च स महाबाहुः पूर्णचन्द्रनिभाननः समाश्वासयित ुं नयाय्यः सीतादर्शनलालसःनिशाचरीणां परत्यक्षम अक्ष मं चाभिभाषणम कथं नु खलु कर्तव्यम इदं कृच्छ्र गतॊ ह य अहमअनेन रात्रिशेषेण यदि नाश्वास्यते मया सर्वथा न ास्ति संदेहः परित्यक्ष्यति जीवितमरामश च यदि पृच्छे न मां किं मां सीताब्रवीद वचः किम अहं तं परतिब्रूया म असंभाष्य सुमध्यमामसीतासंदेशरहितं माम इतस तवरया ग तम निर्दहेद अपि काकुत्स्थः करुद्धस तीव्रेण चक्षुषा यदि चेद यॊजयिष्यामि भर्तारं रामकारणात वयर्थम आगमनं  तस्य ससैन्यस्य भविष्यतिअन्तरं तव अहम आसाद्य राक्ष सीनाम इह सथितः शनैर आश्वासयिष्यामि संतापबहुलाम इमा मअहं हय अतितनुश चैव वनरश च विशेषतः वाचं चॊदाहरिष्य ामि मानुषीम इह संस्कृतामयदि वाचं परदास्यामि दविजात िर इव संस्कृताम रावणं मन्यमाना मां सीता भीता भविष् यतिअवश्यम एव वक्तव्यं मानुषं वाक्यम अर्थवत मया सान ्त्वयितुं शक्या नान्यथेयम अनिन्दितासेयम आलॊक्य मे  रूपं जानकी भाषितं तथा रक्षॊभिस तरासिता पूर्वं भूयस  तरासं गमिष्यतिततॊ जातपरित्रासा शब्दं कुर्यान मनस् विनी जानमाना विशालाक्षी रावणं कामरूपिणमसीतया च कृत े शब्दे सहसा राक्षसीगणः नानाप्रहरणॊ घॊरः समेयाद अन ्तकॊपमःततॊ मां संपरिक्षिप्य सर्वतॊ विकृताननाः वधे  च गरहणे चैव कुर्युर यत्नं यथाबलमतं मां शाखाः परशाख ाश च सकन्धांश चॊत्तमशाखिनाम दृष्ट्वा विपरिधावन्तं  भवेयुर भयशङ्किताःमम रूपं च संप्रेक्ष्य वनं विचरतॊ  महत राक्षस्यॊ भयवित्रस्ता भवेयुर विकृताननाःततः कुर ्युः समाह्वानं राक्षस्यॊ रक्षसाम अपि राक्षसेन्द्रन ियुक्तानां राक्षसेन्द्रनिवेशनेते शूलशरनिस्त्रिंश व िविधायुधपाणयः आपतेयुर विमर्दे ऽसमिन वेगेनॊद्विग्नक ारिणःसंक्रुद्धस तैस तु परितॊ विधमन रक्षसां बलम शक् नुयं न तु संप्राप्तुं परं पारं महॊदधेःमां वा गृह्ण ीयुर आप्लुत्य बहवः शीघ्रकारिणः सयाद इयं चागृहीतार् था मम च गरहणं भवेतहिंसाभिरुचयॊ हिंस्युर इमां वा जन कात्मजाम विपन्नं सयात ततः कार्यं रामसुग्रीवयॊर इदम उद्देशे नष्टमार्गे ऽसमिन राक्षसैः परिवारिते सागरेण  परिक्षिप्ते गुप्ते वसति जानकीविशस्ते वा गृहीते वा  रक्षॊभिर मयि संयुगे नान्यं पश्यामि रामस्य सहायं क ार्यसाधनेविमृशंश च न पश्यामि यॊ हते मयि वानरः शतयॊ जनविस्तीर्णं लङ्घयेत महॊदधिमकामं हन्तुं समर्थॊ ऽसम ि सहस्राण्य अपि रक्षसाम न तु शक्ष्यामि संप्राप्तुं  परं पारं महॊदधेःअसत्यानि च युद्धानि संशयॊ मे न रॊ चते कश च निःसंशयं कार्यं कुर्यात पराज्ञः ससंशयमएष  दॊषॊ महान हि सयान मम सीताभिभाषणे पराणत्यागश च वैदे ह्या भवेद अनभिभाषणेभूताश चार्था विनश्यन्ति देशकालव िरॊधिताः विक्लवं दूतम आसाद्य तमः सूर्यॊदये यथाअर्थ ानर्थान्तरे बुद्धिर निश्चितापि न शॊभते घातयन्ति हि  कार्याणि दूताः पण्डितमानिनःन विनश्येत कथं कार्यं  वैक्लव्यं न कथं भवेत लङ्घनं च समुद्रस्य कथं नु न व ृथा भवेतकथं नु खलु वाक्यं मे शृणुयान नॊद्विजेत च इ ति संचिन्त्य हनुमांश चकार मतिमान मतिमरामम अक्लिष्ट कर्माणं सवबन्धुम अनुकीर्तयन नैनाम उद्वेजयिष्यामि त द बन्धुगतमानसामइक्ष्वाकूणां वरिष्ठस्य रामस्य विदित ात्मनः शुभानि धर्मयुक्तानि वचनानि समर्पयनशरावयिष्य ामि सर्वाणि मधुरां परब्रुवन गिरम शरद्धास्यति यथा ह ीयं तथा सर्वं समादधेइति स बहुविधं महानुभावॊ; जगतिप तेः परमदाम अवेक्षमाणः मधुरम अवितथं जगाद वाक्यं; दर ुमविटपान्तरम आस्थितॊ हनूमान
mahabharata-ramayana_rys5028_dev.txt