[य]पवित्राणां पवित्रं यच छरेष्ठं लॊके च यद भवेतपाव नं परमं चैव तन मे बरूहि पितामह[भ]गावॊ महार्थाः पुण ्याश च तारयन्ति च मानवानधारयन्ति परजाश चेमाः पयसा  हविषा तथान हि पुण्यतमं किं चिद गॊभ्यॊ भरतसत्तमएताः  पवित्राः पुण्याश च तरिषु लॊकेष्व अनुत्तमाःदेवानाम  उपरिष्टाच च गावः परतिवसन्ति वैदत्त्वा चैता नरपते  यान्ति सवर्गं मनीषिणःमान्धाता यौवनाश्वश च ययातिर न हुषस तथागावॊ ददन्तः सततं सहस्रशतसंमिताःगताः परमकं  सथानं देवैर अपि सुदुर्लभमअपि चात्र पुरावृत्तं कथयि ष्यामि ते ऽनघऋषीणाम उत्तमं धीमान कृष्णद्वैपायनं शु कःअभिवाद्याह्निकं कृत्वा शुचिः परयत मानसःपितरं परि पप्रच्छ दृष्टलॊकपरावरमकॊ यज्ञः सर्वयज्ञानां वरिष्ठ  उपलक्ष्यतेकिं च कृत्वा परं सवर्गं पराप्नुवन्ति मन ीषिणःकेन देवाः पवित्रेण सवर्गम अश्नन्ति वा विभॊकिं  च यज्ञ्टस्य यज्ञत्वं कव च यज्ञः परतिष्ठितःदानानाम  उत्तमं किं च किं च सत्रम अतः परमपवित्राणां पवित्र ंच यत तद बरूहि ममानघएतच छरुत्वा तु वचनं वयासः परमध र्मवितपुत्रायाकथयत सर्वं तत्त्वेन भरतर्षभ[व]गावः प रतिष्ठा भूतानां तथा गावः परायणमगावः पुण्याः पवित्र ाश च पावनं धर्म एव चपूर्वम आसन्न शृङ्गा वै गाव इत् य अनुशुश्रुमःशृङ्गार्थे समुपासन्त ताः किल परभुम अव ्ययमततॊ बरह्मा तु गाः परायम उपविष्टाः समीक्ष्य हईप ्सितं परददौ ताभ्यॊ गॊभ्य परत्येकशः परभुःतासं शृङ्ग ाण्य अजायन्त यस्या यादृङ मनॊगतमनानावर्णाः शृङ्गवन् त्यस ता वयरॊचन्त पुत्रकबरह्मणा वरदत्तास ता हव्यकव् य परदाः शुभाःपुण्याः पवित्राः सुभगा दिव्यसंस्थान ल क्षणाःगावस तेजॊ महद दिव्यं गवां दानं परशस्यतेये चै ताः संप्रयच्छन्ति साधवॊ वीतमत्सराःते वै सुकृतिनः प रॊक्ताः सर्वदानप्रदाश च तेगवां लॊकं यथा पुण्यम आप् नुवन्ति च ते ऽनघयत्र वृक्षा मधु फला दिव्यपुष्पफलॊप गाःपुष्पाणि च सुगन्धीनि दिव्यानि दविजसत्तमसर्वा मण िमयी भूमिः सूक्ष्मकाञ्चनवालुकासर्वत्र सुखसंस्पर्शा  निष्पङ्का नीरजा शुभारक्तॊत्पलवनैश चैव मणिदण्डैर ह िरण्मयैःतरुणादित्यसंकाशैर भान्ति तत्र जलाशयाःमहार् हामणि पत्रैश च काञ्चनप्रभ केसरैःनीलॊत्पलविमिश्रैश  च सरॊभिर बहु पङ्कजैःकरवीर वनैः फुल्लैः सहस्रावर्त  संवृतैःसंतानकवनैः फुल्लैर वृक्षैश च समलंकृताःनिर्म लाभिश च मुक्ताभिर मणिभिश च महाधनैःउद्धूत पुलिनास त त्र जातरूपैश च निम्नगाःसर्वरत्नमयैर्श चित्रैर अवगा ढा नगॊत्तमैःजातरूपमयैश चान्यैर हुताशनसमप्रभैःसौवर् णगिरयस तत्र मणिरत्नशिलॊच्चयाःसर्वरत्नमयैर भान्ति श ृङ्गैश चारुभिर उच्छ्रितैःनित्यपुष्पफलास तत्र नगाः  पत्ररथाकुलाःदिव्यगन्धरसैः पुष्पैः फलैश च भरतर्षभरम न्ते पुण्यकर्माणस तत्र नित्यं युधिष्ठिरसर्वकामसमृद ्धार्था निःशॊका गतमन्यवःविमानेषु विचित्रेषु रमणीये षु भारतमॊदन्ते पुण्यकर्माणॊ विहरन्तॊ यशस्विनःउपक्र ीडन्ति तान राजञ शुभाश चाप्सरसां गणाःएलाँल लॊकान अव ाप्नॊति गां दत्त्वा वै युधिष्ठिरयासाम अधिपतिः पूषा  मारुतॊ बलवान बलीऐश्वर्ये वरुणॊ राजा ता मां पान्तु  युगंधराःसुरूपा बहुरूपाश च विश्वरूपाश च मातरःपराजा पत्या इति बरह्मञ जपेन नित्यं यतव्रतःगास तु शुश्रूष ते यश च समन्वेति च सर्वशःतस्मै तुष्टाः परयच्छन्ति  वरान अपि सुदुर्लभानन दरुह्येन मनसा चापि गॊषु ता हि  सुखप्रदाःअर्चयेत सदा चैव नमः कारैश च पूजयेतदान्तः  परीतमना नित्यं गवां वयुष्टिं तथाश्नुतेयेन देवाः प वित्रेण भुञ्जते लॊकम उत्तममयत पवित्रं पवित्राणां त द घृतं शिरसा वहेतघृतेन जुहुयाद अग्निं घृतेन सवस्ति  वाचयेतघृतं पराशेद घृतं दद्याद गवां वयुष्टिं तथाश् नुतेतर्यहम उष्णं पिबेन मूत्रं तर्यहम उष्णं पिबेत प यःगवाम उष्णं पयः पीत्वा तयहम उष्णं घृतं पिबेततर्यह म उष्णं घृतं पीत्वा वायुभक्षॊ भवेत तर्यहमनिर्हृतैश  च यवैर गॊभिर मासं परसृत यावकःबरह्महत्या समं पापं  सर्वम एतेन शुध्यतिपराभवार्थं दैत्यानां देवैः शौचम  इदं कृतमदेवत्वम अपि च पराप्ताः संसिद्धाश च महाबलाः गावः पवित्राः पुण्याश च पावनं परमं महतताश च दत्त्व ा दविजातिभ्यॊ नरः सवर्गम उपाश्नुतेगवां मध्ये शुचिर  भूत्वा गॊमतीं मनसा जपेतपूताभिर अद्भिर आचम्य शुचिर  भवति निर्मलःअग्निमध्ये गवां मध्ये बराह्मणानां च स ंसदिविद्या वेद वरतस्नाता बराह्मणाः पुण्यकर्मिणःअध् यापयेरञ शिष्यान वै गॊमतीं यज्ञसंमितामतरिरात्रॊपॊषि तः शरुत्वा गॊमतीं लभते वरमपुत्र कामश च लभते पुत्रं  धनम अथापि चपतिकामा च भर्तारं सर्वकामांश च मानवःगा वस तुष्टाः परयच्छन्ति सेविता वै न संशयःएवम एता महा भागा यज्ञियाः सर्वकामदाःरॊहिण्य इति जानीहि नैताभ्य ॊ विद्यते परमइत्य उक्तः स महातेजाः शुकः पित्रा महा त्मनापूजयाम आस गा नित्यं तस्यात तवम अपि पूजय
mahabharata-ramayana_mbs13080dev.txt