 । मधु प्रधावति तांश्चिदेवापि गच्छतात्‌॥१४॥ ये ऋतस ाता ऋतजाता ऋतावृधः । ऋषीन्‌ तपस्वतो यम तपोजामपि गच ्छतात्‌॥१५॥ तपसा ये अनाधृष्यास्तपसा ये स्वर्ययुः ।  तपो ये चक्रिरे महस्तांश्चिदेवापि गच्छतात्‌॥१६॥ ये  युध्यन्ते प्रधनेषु शूरासो ये स्वर्तनूत्यजः । ये व ा सहस्रदक्षिणास्तां चिदेवापि गच्छतात्‌॥१७॥ सहस्रणी थाः कवयो ये गोपायन्ति सूर्यम्‌ । ऋषीन्‌ तपस्वतो यम  तपोजामपि गच्छतात्‌॥१८॥ स्योनास्मै भव पृथिव्यनृक्ष रा निवेशनी । यकछछास्मै शर्म सप्रथाः ॥१९॥ असंबाधे प ृथिव्या उरौ लोके नि धीयस्व । स्वधा याश्चकृषे जीवन् ‌ तास्ते सन्तु मधुश्चुतः ॥२०॥ {८} ह्वयामि ते मनसा  मन इहेमान्‌ जुजुषाण एहि । सं गच्छस्व पितृभिः सं यम ेन वाता उप वान्तु शग्माः उत्त्वा वहन्तु मरुत उदवाह ा उदप्रुत: । ॥२१॥ अजेन कृण्वन्तः शीतं वर्षणोक्षन्त ु बालिति ॥२२॥ उदह्वमायुरायुषे क्रत्वे दक्षाय जीवसे  । स्वान्‌ गच्छतु ते मनो अधा पितृरुप द्रव ॥२३॥ मा  ते मनो मासोमद्खानां मा रसंस्य ते । मा ते हास्त तन् वः किं चनेह ॥२४॥ मात्वा वृक्षः सं बाधिष्ट मा देवी  पृथिवी मही । लोकं (वो यमराजसु ॥२५॥ यत्ते अङ्ग १ पर ाचैरपानः प्राणो यडउवा ते परेतः । तत्ते संगत्य पितर ः सनीडा घासाद्धासं पुनरा वेशयन्तु ॥२६॥ स क ५ ग्राम ादितः । मृत्युर्यमस्यासीदहूतः प्रचेता त तृभ्यो गमय ां चकार ॥२७॥ ये दस्यवः पु प्रविष्टा जञतिमुखा अहुता दश्चरन्ति । धा रो निपुरो ये भरन्त्यगनिष्टान्‌ अस्म ात्प्र धमाति यज्ञात्‌॥२८॥ सं विशन्त्विह पितरः स्वा  नः व : प्रतिरन्त आयुः । तेभ्यः शकेम हविषा नक्षमाण ा : शरदः पुरूचीः ॥२९॥ यां ते धेनुं निपृणामि यमु क् षीर ओदनम्‌ । तेना जनस्यासो भर्ता योऽत्रासदजीवनः ॥३ ०॥ {९} अश्वावतीं प्र तर या सुशेवा क्षकं वा प्रतरं  नवीयः । यस्त्वा जघान वध्यः सौ अस्तु मा सो अन्यद्वि दत भागधेयम्‌ ॥३१॥ यमः परोऽवरो विवस्वान्‌ ततः परं न ाति पश्यामि किं चन । यमे अध्वरो अधि मे निविष्टो भु वो विवस्वान्‌ अन्वाततान ॥३२॥ अपान अमृतां मर्त्येभ् यः कृत्वा सवर्णामदधुर्विवस्वते । भरद्यत्तदासीदजहाद ु द्वा मि ५. ॥३३॥ ये निखाता ये परोप्ता ये दग्धा ये  श सर्वास्तान्‌ अग्न. आ वह पितृन्‌ हविषे अत्तवे ॥३ ४॥ ये अग्निदग्धा ये अनग्निदग्धा मध्ये दिवः स्वधया  मादयन्ते । त्वं तान्‌ वेत्थ यदि ते जातवेदः स्वधया  यज्ञं स्वधितिं जुषन्ताम्‌ ॥३५॥ शं तप माति तपो अग्न े मा तन्वं तपः । वणेषु शुष्मो अस्तु ते पृथिव्यामस् तु यद्धरः ॥३६॥ ददाम्यस्मा अवसानमेतद्य एष आगन्‌ मम  चेदभूदिह । यमश्चिकित्वान्‌ प्रत्येतदाह ममैष राय उप  तिष्ठतामिह ॥३७॥ इमां मात्रां मिमीमहे यथापरं न मास ातै । शते शरत्सु नो पुरा ॥३८॥ प्रेमां मात्रां मिमी महे यथापरं न मासातै । शते शरत्सु नो ॥३९॥ अपेमां मा त्रां यथापरं न मासातै । शते शरत्सु नो पुरा ॥४०॥ {१ ०} वीमां मात्रां मिमीमहे यथापरं न मासातै । शते शरत ्सु नो पुरा ॥४१॥ निरिमां मात्रां मिमीमहे यथापरं न  मासातै । शते शरत्सु नो ॥४२॥ उदिमां मात्रां यथापरं  न मासातै । शते शरत्सु नो पुरा ॥४३॥ समिमां मात्रां  मिमीमहे यथापरं न मासातै । शते शरत्सु नो पुरा ॥४४॥  अमासि मात्रां स्वरगामायुष्मान्‌ भूयासम्‌ । यथापरं  न मासातै शते शरत्सु नो पुरा ॥४५॥ प्राणो अपानो व्या न आयुश्चक्षरदृशये सूर्याय । अपरिपरेण पथा यमराज्ञः  पितृन्‌ गच्छ ॥४६॥ ये अग्रवः शशमानाः परेयुर्हित्वा  द्वेषांस्यनपत्यवन्तः । 1 द्यामुदित्याविदन्त लोकं न ाकस्य पृष्ठे अधि दीध्यानाः ॥४७॥ द्यौरवमा पीलुमतीति  मध्यमा । श ह प्रद्यौरिति यस्यां पितर आसते ॥४८॥ न  पितुः पितरो यै पितामहा य आविविशुरर्वन्तरिक्षम्‌ ।  य आक्षियन्ति पृथिवीमुत द्यां तेभ्यः पितृभ्यो नमसा  विधेम ॥४९॥ इदमिद्वा उ नापरं दिवि पश्यसि सूर्यम्‌ ।  माता पुत्रं यथा सिचाभ्येनं भूम ऊर्णुहि ॥५०॥ {११}  इदमिद्धा उ नापरं जरस्यन्यदितोऽपरम्‌ । जाया पतिमिव  ५ ऊर्णुहि ॥५१॥ अभि त्वोर्णोमि पृथिव्या भद्रया । जी वेषु भद्रं तन्‌ मयि स्वधा पितृषु षु सा त्वयि ॥५२॥  अग्नीषोमा पथिकृता स्योनं देवेभ्यो रलत्नं स लोकम्‌  । उप प्रेष्यन्तं पूषणं यो वहात्यञ्जोयानैः गच्छतम्‌  ॥५३॥ पूषा त्वेतश्च्यावयतु प्र विद्धान्‌ अनष्टपशुर ्भुवनस्य गोपाः । स त्वैतेभ्यः परि ददत्पितृभ्योऽगम् निरदेवेभ्यः सुविदत्रियेभ्यः ॥५४॥ आयुर्विश्वायुः पर ि पातु त्वा पूषा त्वा पातु प्रपथे पुरस्तात्‌। व यत ्र त ईयुस्तत्र त्वा देवः सविता दधातु ॥५५॥ इमौ युनज ्मि ते वल्ली असुनीताय वोढवे । ताभ्यां यमस्य सादनं  समितिश्चाव गच्छतात्‌॥५६॥ एतत्त्वा वासः प्रथमं न्वा गन्न्‌ अपैतदूह यदिहाबिभः पुरा । इष्टापूर्तमनुसंक्र ाम विद्धान्‌ यत्र ते दत्तं बहुधा विबन्धुषु ॥५७॥ अन नेर्वर्म परि गोभिर्व्ययस्व सं प्रोर्णुष्व मेदसा पी वसा च । नेत्त्वा धृष्णुर्हरसा जर्हृषाणो दधृष्विधक् षन्‌ परीङ्खयातै ॥५८॥ दण्डं हस्तादाददानो गतासोः सह  श्रोत्रेण वर्चसा बलेन । अत्रैव त्वमिह वयं सुवीरा व िश्वा मृधो अभिमातीर्जयेम ॥५९॥ धनुर्हस्तादाददानो स  सह क्षत्रेण वर्चसा बलेन । समागृभाय वसु पुष्टमर्वाङ ्त्वमेह्युप जीवलोकम्‌ ॥६०॥ {१२} 8; 11 नारी पतिलोकं  व 1 व ध प्रेतम्‌ । धर्म ॥ तस्यै प्रजां द्रविणं चे ह ॥१॥ जीवलोकं तासु एहि । हस्तग्राभस्य दधिषोस्तवेदं  सं बभूथ ॥२॥ अपश्यं युवतिं नीयमानां जीवां मृतेभ्यः  परिणीयमानाम्‌ । अन्धेन यत्तमसा प्रावृतासीत्प्राक् तो अपाचीमनयं तदेनाम्‌ ॥३॥ प्रजानत्यघ्ये जीवलोकं दे वानां ४० 
NLP-research-sans_AtharvaVedam_Shaunaka_djvu.txt