[य]विद्या तपश च दानं च किम एतेषां विशिष्यतेपृच्छाम ि तवा सतां शरेष्ठ तन मे बरूहि पितामह[भ]अत्राप्य उद ाहरन्तीमम इतिहासं पुरातनममैत्रेयस्य च संवादं कृष्ण द्वैपायनस्य चकृष्ण दवैपायनॊ राजन्न अज्ञाच चरितं चर नवाराणस्याम उपातिष्ठन मैत्रेयं सवैरिणी कुलेतम उपस् थितम आसीनं जञात्वा स मुनिसत्तममअर्चित्वा भॊजयाम आस  मैत्रेयॊ ऽशनम उत्तममतदन्नम उत्तमं भुक्त्वा गुणवत  सार्वकामिकमपरतिष्ठमानॊ ऽसमयत परीतः कृष्णॊ महामनाःत म उत्स्मयन्तं संप्रेक्ष्य मैत्रेयः कृष्णम अब्रवीतक ारणं बरूहि धर्मात्मन यॊ ऽसमयिष्ठाः कुतश च तेतपस्वि नॊ धृतिमतः परमॊदः समुपागतःएतत पृच्छामि ते विद्वन्न  अभिवाद्य परणम्य चआत्मनश च तपॊ भाग्यं महाभाग्यं तथ ैव चपृथग आचरतस तात पृथग आत्मनि चात्मनॊःअल्पान्तरम  अहं मन्ये विशिट्षम अपि वा तवया[व]अतिच्छेदातिवादाभ् यां समयॊ ऽयं समुपागतःअसत्यं वेद वचनं कस्माद वेदॊ ऽ नृतं वदेततरीण्य एव तु पदान्य आहुः पुरुषस्यॊत्तमं व रतमन दरुह्येच चैव दद्याच च सत्यं चैव परं वदेतइदानी ं चैव नः कृत्यं पुरस्ताच च परं समृतमअल्पॊ ऽपि तादृ शॊ दायॊ भवत्य उत महाफलःतृषिताय च यद दत्तं हृदयेनान सूयतातृषितस तृषिताय तवं दत्त्वैतद अशनं ममअजैषीर मह तॊ लॊकान महायज्ञैर इवाभिभॊअतॊ दानपवित्रेण परीतॊ ऽस मि तपसैव चपुण्यस्यैव हि ते गन्धः पुण्यस्यैव च दर्श नमपुण्यश च वाति गन्धस ते मन्ये कर्मविधानतःअधिकं मा र्जनात तात तथैवाप्य अनुलेपनातशुभं सर्वपवित्रेभ्यॊ  दानम एव परं भवेतयानीमान्य उत्तमानीह वेदॊक्तानि परश ंससितेषां शरेष्ठतमं दानम इति मे नास्ति संशयःदानकृद ्भिः कृतः पन्था येन यान्ति मनीषिणःते हि पराणस्य दा तारस तेषु धर्मः परतिष्ठितःयथा वेदाः सवधीताश च यथा  चेन्द्रियसंयमःसर्वत्यागॊ यथा चेह तथा दानम अनुत्तमम तवं हि तात सुखाद एव सुखम एष्यसि शॊभनमसुखात सुखतर प राप्तिम आप्नुते मतिमान नरःतन नः परत्यक्षम एवेदम उप लब्धम असंशयमशरीमन्तम आप्नुवन्त्य अर्था दानं यज्ञस  तथा सुखमसुखाद एव परं दुःखं दुःखाद अन्यत परं सुखमदृ श्यते हि महाप्राज्ञ नियतं वै सवभावतःतरिविधानीह वृत ्तानि नरस्याहुर मनीषिणःपुण्यम अन्यत पापम अन्यन न प ुण्यं न च पापकमन वृत्तं मन्यते ऽनयस्य मन्यते ऽनयस् य पापकमतथा सवकर्म निर्वृत्तं न पुण्यं न च पापकमरमस ्वैधस्व मॊदस्य देहि चैव यजस्व चन तवाम अभिभविष्यन्त ि वैद्या न च तपस्विनः
mahabharata-ramayana_mbs13121dev.txt