[ज]अत्यद्भुतम इदं कर्म पार्थस्यामित तेजसःधृतराष्ट् रॊ महातेजाः शरुत्वा विप्र किम अब्रवीत[वै]शक्र लॊकग तं पार्थं शरुत्वा राजाम्बिका सुतःदवैपायनाद ऋषिश्रे ष्ठात संजयं वाक्यम अब्रवीतशरुतं मे सूत कार्त्स्न्य ेन कर्म पार्थस्य धीमतःकच चित तवापि विदितं यथातथ्ये न सारथेपरमत्तॊ गराम्यधर्मेषु मन्दात्मा पापनिश्चयःम म पुत्रः सुदुर्बुद्धिः पृथिवीं घातयिष्यतियस्य नित् यम ऋता वाचः सवैरेष्व अपि महात्मनःतरैलॊक्यम अपि तस् य सयाद यॊद्धा यस्य धनंजयःअस्यतः कर्णिनाराचांस तीक् ष्णाग्रांश च शिलाशितानकॊ ऽरजुनस्याग्रतस तिष्ठेद अप ि मृत्युर जरातिगःमम पुत्रा दुरात्मानः सर्वे मृत्यु वशं गताःयेषां युद्धं दुराधर्षैः पाण्डवैः परत्युपस् थितमतस्यैव च न पश्यामि युधि गाण्डीवधन्वनःअनिशं चिन ्तयानॊ ऽपि य एनम उदियाद रथीदरॊणकर्णौ परतीयातां यदि  भीष्मॊ ऽपि वा रणेमहान सयात संशयॊ लॊके न तु पश्याम ि नॊ जयमघृणी कर्णः परमादी च आचार्यः सथविरॊ गुरुःअम र्षी बलवान पार्थः संरम्भी दृढविक्रमःभवेत सुतुमुलं  युद्धं सर्वशॊ ऽपय अपराजितमसर्वे हय अस्त्रविदः शूरा ः सर्वे पराप्ता महद यशःअपि सर्वेश्वरत्वं हि न वाञ् छेरन पराजिताःवधे नूनं भवेच छान्तिस तेषां वा फल्गुन स्य वान तु हन्तार्जुनस्यास्ति जेता वास्य न विद्यते मन्युस तस्य कथं शाम्येन मन्दान परति समुत्थितःतरिदश ेश समॊ वीरः खाण्डवे ऽगनिम अतर्पयतजिगाय पार्थिवान स र्वान राजसूये महाक्रतौशेषं कुर्याद गिरेर वज्रं निप तन मूर्ध्नि संजयन तु कुर्युः शराः शेषम अस्तास तात  किरीटिनायथा हि किरणा भानॊस तपन्तीह चराचरमतथा पार्थ  भुजॊत्सृष्टाः शरास तप्स्यन्ति मे सुतानअपि वा रथघॊ षेण भयार्ता सव्यसाचिनःपरतिभाति विदीर्णेव सर्वतॊ भा रती चमूःयद उद्वपन परवपंश चैव बाणान; सथाताततायी समर े किरीटीसृष्टॊ ऽनतकः सर्वहरॊ विधात्रा; भवेद यथा तद ्वद अपारणीयः[स]यद एतत कथितं राजंस तवया दुर्यॊधनं प रतिसर्वम एतद यथात्थ तवं नैतन मिथ्या महीपतेमन्युना  हि समाविष्टाः पाण्डवास ते ऽमितौजसःदृष्ट्वा कृष्णां  सभां नीतां धर्मपत्नीं यशस्विनीमदुःशासनस्य ता वाचः  शरुत्वा ते दारुणॊदयाःकर्णस्य च महाराज न सवप्स्यन् तीति मे मतिःशरुतं हि ते महाराज यथा पार्थेन संयुगेए कादश तनुः सथाणुर धनुषा परितॊषितःकैरातं वेषम आस्थाय  यॊधयाम आस फल्गुनमजिज्ञासुः सर्वदेवेशः कपर्दी भगवा न सवयमतत्रैनं लॊकपालास ते दर्शयाम आसुर अर्जुनमअस्त ्रहेतॊः पराक्रान्तं तपसा कौरवर्षभमनैतद उत्सहते ऽनय ॊ हि लब्धुम अन्यत्र फल्गुनातसाक्षाद दर्शनम एतेषाम  ईश्वराणां नरॊ भुविमहेश्वरेण यॊ राजन न जीर्णॊ गरस्त मूर्तिमानकस तम उत्सहते वीरं युद्धे जरयितुं पुमानआस ादितम इदं घॊरं तुमुलं लॊमहर्षणमदरौपदीं परिकर्षद्भि ः कॊपयद्भिश च पाण्डवानयत्र विस्फुरमाणौष्ठॊ भीमः पर ाह वचॊ महतदृष्ट्वा दुर्यॊधनेनॊरू दरौपद्या दर्शिताव  उभौऊरू भेत्स्यामि ते पापगदया वज्रकल्पयातरयॊदशानां  वर्षाणाम अन्ते दुर्द्यूत देविनःसर्वे परहरतां शरेष ्ठाः सर्वे चामिततेजसःसर्वे सर्वास्त्रविद्वांसॊ देव ैर अपि सुदुर्जयाःमन्ये मन्युसमुद्धूताः पुत्राणां त व संयुगेअन्तं पार्थाः करिष्यन्ति वीर्यामर्ष समन्वि ताः[धृ]किं कृतं सूत कर्णेन वदता परुषं वचःपर्याप्तं  वैरम एतावद यत कृष्णा सा सभां गताअपीदानीं मम सुतास  तिष्ठेरन मन्दचेतसःयेषां भराता गुरुर जयेष्ठॊ विनये  नावतिष्ठतेममापि वचनं सूत न शुश्रूषति मन्दभाकदृष्ट ्वा मां चक्षुषा हीनं निर्विचेष्टम अचेतनमये चास्य स चिवा मन्दाः कर्ण सौबलकादयःते ऽपय अस्य भूयसॊ दॊषान  वर्धयन्ति विचेतसःसवैरम उक्ता अपि शराः पार्थेनामित  तेजसानिर्दहेयुर मम सुतान किं पुनर मन्युनेरिताःपार् थ बाहुबलॊत्सृष्टा महाचाप विनिःसृताःदिव्यास्त्रमन्त ्रमुदिताः सादयेयुः सुरान अपियस्य मन्त्री च गॊप्ता  च सुहृच चैव जनार्दनःहरिस तरैलॊक्यनाथः स किं नु तस् य न निर्जितमइदं च सुमहच चित्रम अर्जुनस्येह संजयमहा देवेन बाहुभ्यां यत समेत इति शरुतिःपरत्यक्षं सर्वलॊ कस्य खाण्डवे यत्कृतं पुराफल्गुनेन सहायार्थे वह्नेर  दामॊदरेण चसर्वथा नास्ति मे पुत्रः सामात्यः सह बान ्धवःकरुद्धे पार्थे च भीमे च वासुदेवे च सात्वते
mahabharata-ramayana_mbs03046dev.txt