सुतीक्ष्णेनाभ्यनुज्ञातं परस्थितं रघुनन्दनम वैदेही  सनिग्धया वाचा भर्तारम इदम अब्रवीतअयं धर्मः सुसूक्ष ्मेण विधिना पराप्यते महान निवृत्तेन च शक्यॊ ऽयं वय सनात कामजाद इहतरीण्य एव वयसनान्य अत्र कामजानि भवन् त्य उत मिथ्या वाक्यं परमकं तस्माद गुरुतराव उभौ परद ाराभिगमनं विना वैरं च रौद्रतामिथ्यावाक्यं न ते भूत ं न भविष्यति राघव कुतॊ ऽभिलषणं सत्रीणां परेषां धर् मनाशनमतच च सर्वं महाबाहॊ शक्यं वॊढुं जितेन्द्रियैः  तव वश्येन्द्रियत्वं च जानामि शुभदर्शनतृतीयं यद इद ं रौद्रं परप्राणाभिहिंसनम निर्वैरं करियते मॊहात तच  च ते समुपस्थितमपरतिज्ञातस तवया वीर दण्डकारण्यवासि नाम ऋषीणां रक्षणार्थाय वधः संयति रक्षसामएतन्निमित् तं च वनं दण्डका इति विश्रुतम परस्थितस तवं सह भरात् रा धृतबाणशरासनःततस तवां परस्थितं दृष्ट्वा मम चिन्त ाकुलं मनः तवद वृत्तं चिन्तयन्त्या वै भवेन निःश्रेय सं हितमन हि मे रॊचते वीर गमनं दण्डकान परति कारणं त त्र वक्ष्यामि वदन्त्याः शरूयतां ममतवं हि बाणधनुष्प ाणिर भरात्रा सह वनं गतः दृष्ट्वा वनचरान सर्वान कच  चित कुर्याः शरव्ययमकषत्रियाणाम इह धनुर हुताशस्येन् धनानि च समीपतः सथितं तेजॊबलम उच्छ्रयते भृशमपुरा कि ल महाबाहॊ तपस्वी सत्यवाक शुचिः कस्मिंश चिद अभवत पु ण्ये वने रतमृगद्विजेतस्यैव तपसॊ विघ्नं कर्तुम इन्द ्रः शचीपतिः खड्गपाणिर अथागच्छद आश्रमं भट रूपधृकतस् मिंस तद आश्रमपदे निहितः खड्ग उत्तमः स नयासविधिना द त्तः पुण्ये तपसि तिष्ठतःस तच छस्त्रम अनुप्राप्य नय ासरक्षणतत्परः वने तु विचरत्य एव रक्षन परत्ययम आत्म नःयत्र गच्छत्य उपादातुं मूलानि च फलानि च न विना या ति तं खड्गं नयासरक्षणतत्परःनित्यं शस्त्रं परिवहन क रमेण स तपॊधनः चकार रौद्रीं सवां बुद्धिं तयक्त्वा त पसि निश्चयमततः स रौद्राभिरतः परमत्तॊ ऽधर्मकर्षितः  तस्य शस्त्रस्य संवासाज जगाम नरकं मुनिःसनेहाच च बहु मानाच च समारये तवां न शिक्षये न कथं चन सा कार्या ह ृहीतधनुषा तवयाबुद्धिर वैरं विना हन्तुं राक्षसान दण ्डकाश्रितान अपराधं विना हन्तुं लॊकान वीर न कामयेकष त्रियाणां तु वीराणां वनेषु नियतात्मनाम धनुषा कार्य म एतावद आर्तानाम अभिरक्षणमकव च शस्त्रं कव च वनं कव  च कषात्रं तपः कव च वयाविद्धम इदम अस्माभिर देशधर्म स तु पूज्यतामतद आर्यकलुषा बुद्धिर जायते शस्त्रसेवन ात पुनर गत्वा तव अयॊध्यायां कषत्रधर्मं चरिष्यसिअक् षया तु भवेत परीतिः शवश्रू शवशुरयॊर मम यदि राज्यं ह ि संन्यस्य भवेस तवं निरतॊ मुनिःधर्माद अर्थः परभवति  धर्मात परभवते सुखम धर्मेण लभते सर्वं धर्मसारम इदं  जगतआत्मानं नियमैस तैस तैः कर्षयित्वा परयत्नतः परा प्यते निपुणैर धर्मॊ न सुखाल लभ्यते सुखमनित्यं शुचि मतिः सौम्य चर धर्मं तपॊवने सर्वं हि विदितं तुभ्यं  तरैलॊक्यम अपि तत्त्वतःसत्रीचापलाद एतद उदाहृतं मे;  धर्मं च वक्तुं तव कः समर्थः विचार्य बुद्ध्या तु सह ानुजेन; यद रॊचते तत कुरु माचिरेण
mahabharata-ramayana_rys3008_dev.txt