[वै]उत्तरं सारथिं कृत्वा शमीं कृत्वा परदक्षिणमआयुध ं सर्वम आदाय ततः परायाद धनंजयःधवजं सिंहं रथात तस्म ाद अपनीय महारथःपरणिधाय शमी मूले परायाद उत्तरसारथिः दैवीं मायां रथे युक्त्वा विहितां विश्वकर्मणाकाञ्चन ं सिंहलाङ्गूलं धवजं वानरलक्षणममनसा चिन्तयाम आस परस ादं पावकस्य चस च तच चिन्तितं जञात्वा धवजे भूतान्य  अचॊदयतस पताकं विचित्राङ्गं सॊपासङ्गं महारथःरथम आस् थाय बीभत्सुः कौन्तेयः शवेतवाहनःबधासिः स तनुत्राणः  परगृहीतशरासनःततः परायाद उदीचीं स कपिप्रवर केतनःसवन वन्तं महाशङ्खं बलवान अरिमर्दनःपराधमद बलम आस्थाय दव िषतां लॊमहर्षणमतत ते जवना धुर्या जानुभ्याम अगमन मह ीमउत्तरश चापि संत्रस्तॊ रथॊपस्थ उपाविशतसंस्थाप्य च ाश्वान कौन्तेयः समुद्यम्य च रश्मिभिःउत्तरं च परिष् वज्य समाश्वासयद अर्जुनःमा भैस तवं राजपुत्राग्र्य क षत्रियॊ ऽसि परंतपकथं पुरुषशार्दूल शत्रुमध्ये विषीद सिशरुतास ते शङ्खशब्दाश च भेरीशब्दाश च पुष्कलाःकुञ् जराणां च नदतां वयूढानीकेषु तिष्ठतामस तवं कथम इहाने न शङ्खशब्देन भीषितःविषण्णरूपॊ वित्रस्तः पुरुषः परा कृतॊ यथा[उत्तर]शरुता मे शङ्खशब्दाश च भेरीशब्दाश च  पुष्कलाःकुञ्जराणां च निनदा वयूढानीकेषु तिष्ठतामनैव ंविधः शङ्खशब्दः पुरा जातु मया शरुतःधवजस्य चापि रूप ं मे दृष्टपूर्वं न हीदृशमधनुर अश चैव निर्घॊषः शरुत पूर्वॊ न मे कव चितअस्य शङ्खस्य शब्देन धनुषॊ निस्वन ेन चरथस्य च निनादेन मनॊ मुह्यति मे भृशमवयाकुलाश च  दिशः सर्वा हृदयं वयथतीव मेधवजेन पिहिताः सर्वा दिशॊ  न परतिभान्ति मेगाण्डीवस्य च शब्देन कौणौ मे बधिरी  कृतौ[अर्ज]एकान्ते रथम आस्थाय पद्भ्यां तवम अवपीडयदृ ढं च रश्मीन संयच्छ शङ्खं धमास्याम्य अहं पुनः[वै]तस ्य शङ्खस्य शब्देन रथनेमि सवनेन चगाण्डीवस्य च घॊषेण  पृथिवीसमकम्पत[दरॊण]यथा रथस्य निर्घॊषॊ यथा शङ्ख उद ीर्यतेकम्पते च यथा भूमिर नैषॊ ऽनयः सव्यसाचिनःशस्त् राणि न परकाशन्ते न परहृष्यन्ति वाजिनःअग्नयश च न भा सन्ते समिद्धास तन न शॊभनमपरत्य आदित्यं च नः सर्वे  मृगा घॊरप्रवादिनःधवजेषु च निलीयन्ते वायसास तन न शॊ भनमशकुनाश चापसव्या नॊ वेदयन्ति महद भयमगॊमायुर एष स ेनाया रुवन मध्ये ऽनुधावतिअनाहतश च निष्क्रान्तॊ महद  वेदयते भयमभवतां रॊमकूपाणि परहृष्टान्य उपलक्षयेपरा भूता च वः सेना न कश चिद यॊद्धुम इच्छतिविवर्णमुख भू यिष्ठाः सर्वे यॊघा विचेतसःगाः संप्रस्थाप्य तिष्ठाम ॊ वयूढानीकाः परहारिणः
mahabharata-ramayana_mbs04041dev.txt