[य]अस्मान अभिगतांस तात भयार्ताञ शरणैषिणःकौरवान विष मप्राप्तान कथं बरूयास तम ईदृशमभवन्ति भेदा जञातीनां  कलहाश च वृकॊदरपरसक्तानि च वैराणि जञातिधर्मॊ न नश् यतियदा तु कश चिज जञातीनां बाह्यः परार्थयते कुलमन म र्षयन्ति तत सन्तॊ बाह्येनाभिप्रमर्षणमजानाति हय एष  दुर्बुद्धिर अस्मान इह चिरॊषितानस एष परिभूयास्मान अ कार्षीद इदम अप्रियमदुर्यॊधनस्य गरहणाद गन्धर्वेण बल ाद रणेसत्रीणां बाह्याभिमर्शाच च हतं भवति नः कुलमशर णं च परपन्नानां तराणार्थं च कुलस्य नःउत्तिष्ठध्वं  नरव्याघ्राः सज्जीभवत माचिरमअर्जुनश च यमौ चैव तवं च  भीमापराजितःमॊक्षयध्वं धार्तराष्ट्रं हरियमाणं सुयॊ धनमएते रथा नरव्याघ्राः सर्वशस्त्रसमन्विताःइन्द्रसे नादिभिः सूतैः संयताः कनकध्वजाःएतान आस्थाय वै तात ग न्धर्वान यॊद्धुम आहवेसुयॊधनस्य मॊक्षाय परयतध्वम अत न्द्रिताःय एव कश चिद राजन्यः शरणार्थम इहागतमपरं शक ्त्याभिरक्षेत किं पुनस तवं वृकॊदरक इहान्यॊ भवेत तर ाणम अभिधावेति चॊदितःपराञ्जलिं शरणापन्नं दृष्ट्वा श त्रुम अपि धरुवमवरप्रदानं राज्यं च पुत्र जन्म च पाण ्डवशत्रॊश च मॊक्षणं कलेशात तरीणि चैकं च तत सममकिं  हय अभ्यधिकम एतस्माद यद आपन्नः सुयॊधनःतवद बाहुबलम आ श्रित्य जीवितं परिमार्गतिसवयम एव परधावेयं यदि न सय ाद वृकॊदरविततॊ ऽयं करतुर वीर न हि मे ऽतर विचारणासा म्नैव तु यथा भीम मॊक्षयेथाः सुयॊधनमतथा सर्वैर उपाय ैस तवं यतेथाः कुरुनन्दनन साम्ना परतिपद्येत यदि गन् धर्वराड असौपराक्रमेण मृदुना मॊक्षयेथाः सुयॊधनमअथास ौ मृदु युद्धेन न मुञ्चेद भीमकौरवानसर्वॊपायैर विमॊच ्यास ते निगृह्य परिपन्थिनःएतावद धि मया शक्यं संदेष ्टुं वै वृकॊदरवैताने कर्मणि तते वर्तमाने च भारत[वै ]अजातशत्रॊर वचनं तच छरुत्वा तु धनंजयःपरतिजज्ञे गुर ॊर वाक्यं कौरवाणां विमॊक्षणम[अर्ज]यदि साम्ना न मॊक ्ष्यन्ति गन्धवा धृतराष्ट्रजानअद्य गन्धर्वराजस्य भू मिः पास्यति शॊणितम[वै]अर्जुनस्य तु तां शरुत्वा परत िज्ञां सत्यवादिनःकौरवाणां तदा राजन पुनः परत्यागतं  मनः
mahabharata-ramayana_mbs03232dev.txt