परतिप्रयाते काकुत्स्थे महेन्द्रः पाकशासनः अब्रवीत  परमप्रीतॊ राघवं पराञ्जलिं सथितमअमॊघं दर्शनं राम तव ास्माकं परंतप परीतियुक्तॊ ऽसमि तेन तवं बरूहि यन मन सेच्छसिएवम उक्तस तु काकुत्स्थः परत्युवाच कृताञ्जलि ः लक्ष्मणेन सह भरात्रा सीतया चापि भार्ययायदि परीति ः समुत्पन्ना मयि सर्वसुरेश्वर वक्ष्यामि कुरु मे सत ्यं वचनं वदतां वरमम हेतॊः पराक्रान्ता ये गता यमसाद नम ते सर्वे जीवितं पराप्य समुत्तिष्ठन्तु वानराःमत् प्रियेष्व अभिरक्ताश च न मृत्युं गणयन्ति च तवत्प्रस ादात समेयुस ते वरम एतद अहं वृणेनीरुजान निर्व्रणांश  चैव संपन्नबलपौरुषान गॊलाङ्गूलांस तथैवर्क्षान दरष् टुम इच्छामि मानदअकाले चापि मुख्यानि मूलानि च फलानि  च नद्यश च विमलास तत्र तिष्ठेयुर यत्र वानराःशरुत्व ा तु वचनं तस्य राघवस्य महात्मनः महेन्द्रः परत्युवा चेदं वचनं परीतिलक्षणममहान अयं वरस तात तवयॊक्तॊ रघु नन्दन समुत्थास्यन्ति हरयः सुप्ता निद्राक्षये यथासु हृद्भिर बान्धवैश चैव जञातिभिः सवजनेन च सर्व एव समे ष्यन्ति संयुक्ताः परया मुदाअकाले पुष्पशबलाः फलवन्त श च पादपाः भविष्यन्ति महेष्वास नद्यश च सलिलायुताःस व्रणैः परथमं गात्रैः संवृतैर निव्रणैः पुनः बभूवुर  वानराः सर्वे किम एतद इति विस्मितःकाकुत्स्थं परिपूर ्णार्थं दृष्ट्वा सर्वे सुरॊत्तमाः ऊचुस ते परथमं सत ुत्वा सतवार्हं सहलक्ष्मणमगच्छायॊध्याम इतॊ वीर विसर ्जय च वानरान मैथिलीं सान्त्वयस्वैनाम अनुरक्तां तपस ्विनीमभरातरं पश्य भरतं तवच्छॊकाद वरतचारिणम अभिषेचय  चात्मानं पौरान गत्वा परहर्षयएवम उक्त्वा तम आमन्त् र्य रामं सौमित्रिणा सह विमानैः सूर्यसंकाशैर हृष्टा  जग्मुः सुरा दिवमअभिवाद्य च काकुत्स्थः सर्वांस तां स तरिदशॊत्तमान लक्ष्मणेन सह भरात्रा वासम आज्ञापयत  तदाततस तु सा लक्ष्मणरामपालिता; महाचमूर हृष्टजना यश स्विनी शरिया जवलन्ती विरराज सर्वतॊ; निशाप्रणीतेव ह ि शीतरश्मिना
mahabharata-ramayana_rys6108_dev.txt