अभिवाद्य तु कौसल्यां रामः संप्रस्थितॊ वनम कृतस्वस् त्ययनॊ मात्रा धर्मिष्ठे वर्त्मनि सथितःविराजयन राजस ुतॊ राजमार्गं नरैर वृतम हृदयान्य आममन्थेव जनस्य गु णवत्तयावैदेही चापि तत सर्वं न शुश्राव तपस्विनी तद  एव हृदि तस्याश च यौवराज्याभिषेचनमदेवकार्यं सम सा क ृत्वा कृतज्ञा हृष्टचेतना अभिज्ञा राजधर्माणां राजपु त्रं परतीक्षतेपरविवेशाथ रामस तु सववेश्म सुविभूषितम  परहृष्टजनसंपूर्णं हरिया किं चिद अवाङ्मुखःअथ सीता  समुत्पत्य वेपमाना च तं पतिम अपश्यच छॊकसंतप्तं चिन् ताव्याकुलिलेन्द्रियमविवर्णवदनं दृष्ट्वा तं परस्विन ्नम अमर्षणम आह दुःखाभिसंतप्ता किम इदानीम इदं परभॊअ द्य बार्हस्पतः शरीमान युक्तः पुष्यॊ न राघव परॊच्यत े बराह्मणैः पराज्ञैः केन तवम असि दुर्मनाःन ते शतशल ाकेन जलफेननिभेन च आवृतं वदनं वल्गु छत्रेणाभिविराजत ेवयजनाभ्यां च मुख्याभ्यां शतपत्रनिभेक्षणम चन्द्रहं सप्रकाशाभ्यां वीज्यते न तवाननमवाग्मिनॊ बन्दिनश चाप ि परहृष्टास तवं नरर्षभ सतुवन्तॊ नाद्य दृश्यन्ते मङ ्गलैः सूतमागधाःन ते कषौद्रं च दधि च बराह्मणा वेदपा रगाः मूर्ध्नि मूर्धावसिक्तस्य दधति सम विधानतःन तवा ं परकृतयः सर्वा शरेणीमुख्याश च भूषिताः अनुव्रजितुम  इच्छन्ति पौरजापपदास तथाचतुर्भिर वेगसंपन्नैर हयैः  काञ्चनभूषणैः मुख्यः पुष्यरथॊ युक्तः किं न गच्छति त े ऽगरतःन हस्ती चाग्रतः शरीमांस तव लक्षणपूजितः परया णे लक्ष्यते वीर कृष्णमेघगिरि परभःन च काञ्चनचित्रं  ते पश्यामि परियदर्शन भद्रासनं पुरस्कृत्य यान्तं वी रपुरःसरमअभिषेकॊ यदा सज्जः किम इदानीम इदं तव अपूर्व ॊ मुखवर्णश च न परहर्षश च लक्ष्यतेइतीव विलपन्तीं ता ं परॊवाच रघुनन्दनः सीते तत्रभवांस तात परव्राजयति म ां वनमकुले महति संभूते धर्मज्ञे धर्मचारिणि शृणु जा नकि येनेदं करमेणाभ्यागतं ममराज्ञा सत्यप्रतिज्ञेन प ित्रा दशरथेन मे कैकेय्यै परीतमनसा पुरा दत्तौ महावर ौतयाद्य मम सज्जे ऽसमिन्न अभिषेके नृपॊद्यते परचॊदित ः स समयॊ धर्मेण परतिनिर्जितःचतुर्दश हि वर्षाणि वस् तव्यं दण्डके मया पित्रा मे भरतश चापि यौवराज्ये निय ॊजितः सॊ ऽहं तवाम आगतॊ दरष्टुं परस्थितॊ विजनं वनमभ रतस्य समीपे ते नाहं कथ्यः कदा चन ऋद्धियुक्ता हि पु रुषा न सहन्ते परस्तवम तस्मान न ते गुणाः कथ्या भरतस ्याग्रतॊ ममनापि तवं तेन भर्तव्या विशेषेण कदा चन अन ुकूलतया शक्यं समीपे तस्य वर्तितुमअहं चापि परतिज्ञा ं तां गुरॊः समनुपालयन वनम अद्यैव यास्यामि सथिरा भव  मनस्विनियाते च मयि कल्याणि वनं मुनिनिषेवितम वरतॊप वासरतया भवितव्यं तवयानघेकाल्यम उत्थाय देवानां कृत् वा पूजां यथाविधि वन्दितव्यॊ दशरथः पिता मम नरेश्वरः माता च मम कौसल्या वृद्धा संतापकर्शिता धर्मम एवाग्र तः कृत्वा तवत्तः संमानम अर्हतिवन्दितव्याश च ते नित ्यं याः शेषा मम मातरः सनेहप्रणयसंभॊगैः समा हि मम म ातरःभरातृपुत्रसमौ चापि दरष्टव्यौ च विशेषतः तवया लक ्ष्मणशत्रुघ्नौ पराणैः परियतरौ ममविप्रियं न च कर्तव ्यं भरतस्य कदा चन स हि राजा परभुश चैव देशस्य च कुल स्य चआराधिता हि शीलेन परयत्नैश चॊपसेविताः राजानः स ंप्रसीदन्ति परकुप्यन्ति विपर्ययेऔरसान अपि पुत्रान  हि तयजन्त्य अहितकारिणः समर्थान संप्रगृह्णन्ति जनान  अपि नराधिपाःअहं गमिष्यामि महावनं परिये; तवया हि व स्तव्यम इहैव भामिनि यथा वयलीकं कुरुषे न कस्य चित;  तथा तवया कार्यम इदं वचॊ मम
mahabharata-ramayana_rys2023_dev.txt