तथा बरुवाणं सौमित्रिं परदीप्तम इव तेजसा अब्रवील लक ्ष्मणं तारा ताराधिपनिभाननानैवं लक्ष्मण वक्तव्यॊ ना यं परुषम अर्हति हरीणाम ईश्वरः शरॊतुं तव वक्त्राद व िशेषतःनैवाकृतज्ञः सुग्रीवॊ न शठॊ नापि दारुणः नैवान ृतकथॊ वीर न जिह्मश च कपीश्वरःउपकारं कृतं वीरॊ नाप् य अयं विस्मृतः कपिः रामेण वीर सुग्रीवॊ यद अन्यैर द ुष्करं रणेरामप्रसादात कीर्तिं च कपिराज्यं च शाश्वत म पराप्तवान इह सुग्रीवॊ रुमां मां च परंतपसुदुःखं श ायितः पूर्वं पराप्येदं सुखम उत्तमम पराप्तकालं न जा नीते विश्वामित्रॊ यथा मुनिःघृताच्यां किल संसक्तॊ द शवर्षाणि लक्ष्मण अहॊ ऽमन्यत धर्मात्मा विश्वामित्रॊ  महामुनिःस हि पराप्तं न जानीते कालं कालविदां वरः व िश्वामित्रॊ महातेजाः किं पुनर यः पृथग्जनःदेहधर्मं  गतस्यास्य परिश्रान्तस्य लक्ष्मण अवितृप्तस्य कामेषु  रामः कषन्तुम इहार्हतिन च रॊषवशं तात गन्तुम अर्हसि  लक्ष्मण निश्चयार्थम अविज्ञाय सहसा पराकृतॊ यथासत्त ्वयुक्ता हि पुरुषास तवद्विधाः पुरुषर्षभ अविमृश्य न  रॊषस्य सहसा यान्ति वश्यतामपरसादये तवां धर्मज्ञ सु ग्रीवार्थे समाहिता महान रॊषसमुत्पन्नः संरम्भस तयज् यताम अयमरुमां मां कपिराज्यं च धनधान्यवसूनि च रामप् रियार्थं सुग्रीवस तयजेद इति मतिर ममसमानेष्व्यति सु ग्रीवः सीतया सह राघवम शशाङ्कम इव रॊहिष्या निहत्वा  रावणं रणेशतकॊटिसहस्राणि लङ्कायां किल रक्षसाम अयुता नि च षट्त्रिंशत सहस्राणि शतानि चअहत्वा तांश च दुर् धर्षान राक्षसान कामरूपिणः न शक्यॊ रावणॊ हन्तुं येन  सा मैथिली हृताते न शक्या रणे हन्तुम असहायेन लक्ष् मण रावणः करूरकर्मा च सुग्रीवेण विशेषतःएवम आख्यातवा न वाली स हय अभिज्ञॊ हरीश्वरः आगमस तु न मे वयक्तः श रवात तस्य बरवीम्य अहमतवत्सहायनिमित्तं वै परेषिता ह रिपुंगवाः आनेतुं वानरान युद्धे सुबहून हरियूथपानतां श च परतीक्षमाणॊ ऽयं विक्रान्तान सुमहाबलान राघवस्या र्थसिद्ध्यर्थं न निर्याति हरीश्वरःकृता तु संस्था स ौमित्रे सुग्रीवेण यथापुरा अद्य तैर वानरैर सर्वैर आ गन्तव्यं महाबलैःऋक्षकॊटिसहस्राणि गॊलाङ्गूलशतानि च  अद्य तवाम उपयास्यन्ति जहि कॊपम अरिंदम कॊट्यॊ ऽनेका स तु काकुत्स्थ कपीनां दीप्ततेजसामतव हि मुखम इदं नि रीक्ष्य कॊपात; कषतजनिभे नयने निरीक्षमाणाः हरिवरवनि ता न यान्ति शान्तिं; परथमभयस्य हि शङ्किताः सम सर्व ाः
mahabharata-ramayana_rys4034_dev.txt