जाबालेस तु वचः शरुत्वा रामः सत्यात्मनां वरः उवाच प रया युक्त्या सवबुद्ध्या चाविपन्नयाभवान मे परियकामा र्थं वचनं यद इहॊक्तवान अकार्यं कार्यसंकाशम अपथ्यं  पथ्यसंमितमनिर्मर्यादस तु पुरुषः पापाचारसमन्वितः मा नं न लभते सत्सु भिन्नचारित्रदर्शनःकुलीनम अकुलीनं व ा वीरं पुरुषमानिनम चारित्रम एव वयाख्याति शुचिं वा  यदि वाशुचिमअनारय्स तव आर्य संकाशः शौचाद धीनस तथा श ुचिः लक्षण्यवद अलक्षण्यॊ दुःशीलः शीलवान इवअधर्मं ध र्मवेषेण यदीमं लॊकसंकरम अभिपत्स्ये शुभं हित्वा करि याविधिविवर्जितमकश चेतयानः पुरुषः कार्याकार्यविचक्ष णः बहु मंस्यति मां लॊके दुर्वृत्तं लॊकदूषणमकस्य या स्याम्य अहं वृत्तं केन वा सवर्गम आप्नुयाम अनया वर् तमानॊ ऽहं वृत्त्या हीनप्रतिज्ञयाकामवृत्तस तव अयं ल ॊकः कृत्स्नः समुपवर्तते यद्वृत्ताः सन्ति राजानस तद ्वृत्ताः सन्ति हि परजाःसत्यम एवानृशंस्यं च राजवृत् तं सनातनम तस्मात सत्यात्मकं राज्यं सत्ये लॊकः परति ष्ठितःऋषयश चैव देवाश च सत्यम एव हि मेनिरे सत्यवादी  हि लॊके ऽसमिन परमं गच्छति कषयमउद्विजन्ते यथा सर्प ान नराद अनृतवादिनः धर्मः सत्यं परॊ लॊके मूलं सवर्ग स्य चॊच्यतेसत्यम एवेश्वरॊ लॊके सत्यं पद्मा समाश्रि ता सत्यमूलानि सर्वाणि सत्यान नास्ति परं पदमदत्तम इ ष्टं हुतं चैव तप्तानि च तपांसि च वेदाः सत्यप्रतिष् ठानास तस्मात सत्यपरॊ भवेतएकः पालयते लॊकम एकः पालयत े कुलम मज्जत्य एकॊ हि निरय एकः सवर्गे महीयतेसॊ ऽहं  पितुर निदेशं तु किमर्थं नानुपालये सत्यप्रतिश्रवः  सत्यं सत्येन समयीकृतःनैव लॊभान न मॊहाद वा न चाज्ञा नात तमॊऽनवितः सेतुं सत्यस्य भेत्स्यामि गुरॊः सत्यप ्रतिश्रवःअसत्यसंधस्य सतश चलस्यास्थिरचेतसः नैव देवा  न पितरः परतीच्छन्तीति नः शरुतमपरत्यगात्मम इमं धर् मं सत्यं पश्याम्य अहं सवयम भारः सत्पुरुषाचीर्णस तद  अर्थम अभिनन्द्यतेकषात्रं धर्मम अहं तयक्ष्ये हय अध र्मं धर्मसंहितम कषुद्रौर नृशंसैर लुब्धैश च सेवितं  पापकर्मभिःकायेन कुरुते पापं मनसा संप्रधार्य च अनृत ं जिह्वया चाह तरिविधं कर्म पातकमभूमिः कीर्तिर यशॊ  लक्ष्मीः पुरुषं परार्थयन्ति हि सवर्गस्थं चानुबध्नन ्ति सत्यम एव भजेत ततशरेष्ठं हय अनार्यम एव सयाद यद  भवान अवधार्य माम आह युक्तिकरैर वाक्यैर इदं भद्रं क ुरुष्व हकथं हय अहं परतिज्ञाय वनवासम इमं गुरॊः भरतस ्य करिष्यामि वचॊ हित्वा गुरॊर वचःसथिरा मया परतिज्ञ ाता परतिज्ञा गुरुसंनिधौ परहृष्टमानसा देवी कैकेयी च ाभवत तदावनवासं वसन्न एवं शुचिर नियतभॊजनः मूलैः पुष ्पैः फलैः पुण्यैः पितॄन देवांश च तर्पयनसंतुष्टपञ्च वर्गॊ ऽहं लॊकयात्रां परवर्तये अकुहः शरद्दधानः सन क ार्याकार्यविचक्षणःकर्मभूमिम इमां पराप्य कर्तव्यं क र्म यच छुभम अग्निर वायुश च सॊमश च कर्मणां फलभागिनः शतं करतूनाम आहृत्य देवराट तरिदिवं गतः तपांस्य उग्र ाणि चास्थाय दिवं याता महर्षयःसत्यं च धर्मं च पराक् रमं च; भूतानुकम्पां परियवादितां च दविजातिदेवातिथिप ूजनं च; पन्थानम आहुस तरिदिवस्य सन्तःधर्मे रताः सत् पुरुषैः समेतास; तेजस्विनॊ दानगुणप्रधानाः अहिंसका व ीतमलाश च लॊके; भवन्ति पूज्या मुनयः परधानाः
mahabharata-ramayana_rys2101_dev.txt