गतासुं वालिनं दृष्ट्वा राघवस तदनन्तरम अब्रवीत परश् रितं वाक्यं सुग्रीवं शत्रुतापनःन शॊकपरितापेन शरेयस ा युज्यते मृतः यद अत्रानन्तरं कार्यं तत समाधातुम अ र्हथलॊकवृत्तम अनुष्ठेयं कृतं वॊ बाष्पमॊक्षणम न काल ाद उत्तरं किं चित कर्म शक्यम उपासितुमनियतः कारणं ल ॊके नियतिः कर्मसाधनम नियतिः सर्वभूतानां नियॊगेष्व  इह कारणमन कर्ता कस्य चित कश चिन नियॊगे चापि नेश्वर ः सवभावे वर्तते लॊकस तस्य कालः परायणमन कालः कालम अ त्येति न कालः परिहीयते सवभावं वा समासाद्य न कश चिद  अतिवर्ततेन कालस्यास्ति बन्धुत्वं न हेतुर न पराक्र मः न मित्रज्ञातिसंबन्धः कारणं नात्मनॊ वशःकिं तु का ल परीणामॊ दरष्टव्यः साधु पश्यता धर्मश चार्थश च काम श च कालक्रमसमाहिताःइतः सवां परकृतिं वाली गतः पराप् तः करियाफलम धर्मार्थकामसंयॊगैः पवित्रं पलवगेश्वरसव धर्मस्य च संयॊगाज जितस तेन महात्मना सवर्गः परिगृही तश च पराणान अपरिरक्षताएषा वै नियतिः शरेष्ठा यां गत ॊ हरियूथपः तद अलं परितापेन पराप्तकालम उपास्यतामवचन ान्ते तु रामस्य लक्ष्मणः परवीरहा अवदत परश्रितं वाक ्यं सुग्रीवं गतचेतसंकुरु तवम अस्य सुग्रीव परेतकार् यम अनन्तरम ताराङ्गदाभ्यां सहितॊ वालिनॊ दहनं परतिसम ाज्ञापय काष्ठानि शुष्काणि च बहूनि च चन्दनानि च दिव ्यानि वालिसंस्कारकारणातसमाश्वासय चैनं तवम अङ्गदं द ीनचेतसं मा भूर बालिशबुद्धिस तवं तवदधीनम इदं पुरमअङ ्गदस तव आनयेन माल्यं वस्त्राणि विविधानि च घृतं तैल म अथॊ गन्धान यच चात्र समनन्तरमतवं तार शिबिकां शीघ् रम आदायागच्छ संभ्रमात तवरा गुणवती युक्ता हय अस्मिन  काले विशेषतःसज्जीभवन्तु पलवगाः शिबिकावाहनॊचिताः स मर्था बलिनश चैव निर्हरिष्यन्ति वालिनमएवम उक्त्वा त ु सुग्रीवं सुमित्रानन्दवर्धनः तस्थौ भरातृसमीपस्थॊ  लक्ष्मणः परवीरहालक्ष्मणस्य वचः शरुत्वा तारः संभ्रा न्तमानसः परविवेश गुहां शीघ्रं शिबिकासक्तमानसःआदाय  शिबिकां तारः स तु पर्यापयत पुनः वानरैर उह्यमानां त ां शूरैर उद्वहनॊचितैःततॊ वालिनम उद्यम्य सुग्रीवः श िबिकां तदा आरॊपयत विक्रॊशन्न अङ्गदेन सहैव तुआरॊप्य  शिबिकां चैव वालिनं गतजीवितम अलंकारैश च विविधैर मा ल्यैर वस्त्रैश च भूषितमआज्ञापयत तदा राजा सुग्रीवः  पलवगेश्वरः और्ध्वदेहिकम आर्यस्य करियताम अनुरूपतःवि श्राणयन्तॊ रत्नानि विविधानि बहूनि च अग्रतः पलवगा य ान्तु शिबिका तदनन्तरमराज्ञाम ऋद्धिविशेषा हि दृश्यन ्ते भुवि यादृशाः तादृशं वालिनः कषिप्रं पराकुर्वन्न  और्ध्वदेहिकमअङ्गदम अप्रिगृह्याशु तारप्रभृतयस तथा  करॊशन्तः परययुः सर्वे वानरा हतबान्धवाःताराप्रभृतयः  सर्वा वानर्यॊ हतयूथपाः अनुजग्मुर हि भर्तारं करॊशन ्त्यः करुणस्वनाःतासां रुदितशब्देन वानरीणां वनान्तर े वनानि गिरयः सर्वे विक्रॊशन्तीव सर्वतःपुलिने गिरि नद्यास तु विविक्ते जलसंवृते चितां चक्रुः सुबहवॊ वा नरा वनचारिणःअवरॊप्य ततः सकन्धाच छिबिकां वहनॊचिताः  तस्थुर एकान्तम आश्रित्य सर्वे शॊकसमन्विताःततस तारा  पतिं दृष्ट्वा शिबिकातलशायिनम आरॊप्याङ्के शिरस तस् य विललाप सुदुःखिताजनं च पश्यसीमं तवं कस्माच छॊकाभि पीडितम परहृष्टम इव ते वक्त्रं गतासॊर अपि मानद अस्त ार्कसमवर्णं च लक्ष्यते जीवतॊ यथाएष तवां रामरूपेण क ालः कर्षति वानर येन सम विधवाः सर्वाः कृता एकेषुणा  रणेइमास तास तव राजेन्द्रवानर्यॊ वल्लभाः सदा पादैर  विकृष्टम अध्वानम आगताः किं न बुध्यसेतवेष्टा ननु ना मैता भार्याश चन्द्रनिभाननाः इदानीं नेक्षसे कस्मात  सुग्रीवं पलवगेश्वरमएते हि सचिवा राजंस तारप्रभृतयस  तव पुरवासिजनश चायं परिवार्यासते ऽनघविसर्जयैनान परव लान यथॊचितम अरिंदम ततः करीडामहे सर्वा वनेषु मदिरॊत ्कटाःएवं विलपतीं तारां पतिशॊकपरिप्लुताम उत्थापयन्त ि सम तदा वानर्यः शॊककर्शिताःसुग्रीवेण ततः सार्धम अ ङ्गदः पितरं रुदन चिताम आरॊपयाम आस शॊकेनाभिहतेन्द्र ियःततॊ ऽगनिं विधिवद दत्त्वा सॊ ऽपसव्यं चकार ह पितर ं दीर्घम अध्वानं परस्थितं वयाकुलेन्द्रियःसंस्कृत्य  वालिनं ते तु विधिपूर्वं पलवंगमाः आजग्मुर उदकं कर् तुं नदीं शीतजलां शुभामततस ते सहितास तत्र अङ्गदं सथ ाप्य चाग्रतः सुग्रीवतारासहिताः सिषिचुर वालिने जलमस ुग्रीवेणैव दीनेन दीनॊ भूत्वा महाबलः समानशॊकः काकुत ्स्थः परेतकार्याण्य अकारयत
mahabharata-ramayana_rys4024_dev.txt