इत्य उक्ताः सीतया घॊरं राक्षस्यः करॊधमूर्छिताः काश  चिज जग्मुस तद आख्यातुं रावणस्य तरस्विनःततः सीताम  उपागम्य राक्षस्यॊ घॊरदर्शनाः पुनः परुषम एकार्थम अन र्थार्थम अथाब्रुवनहन्तेदानीं तवानार्ये सीते पापविन िश्चये राक्षस्यॊ भक्षयिष्यन्ति मांसम एतद यथासुखमसी तां ताभिर अनार्याभिर दृष्ट्वा संतर्जितां तदा राक्ष सी तरिजटावृद्धा शयाना वाक्यम अब्रवीतआत्मानं खादतान ार्या न सीतां भक्षयिष्यथ जनकस्य सुताम इष्टां सनुषा ं दशरथस्य चसवप्नॊ हय अद्य मया दृष्टॊ दारुणॊ रॊमहर् षणः राक्षसानाम अभावाय भर्तुर अस्या भवाय चएवम उक्ता स तरिजटया राक्षस्यः करॊधमूर्छिताः सर्वा एवाब्रुवन  भीतास तरिजटां ताम इदं वचःकथयस्व तवया दृष्टः सवप्ने  ऽयं कीदृशॊ निशितासां शरुत्वा तु वचनं राक्षसीनां म ुखॊद्गतम उवाच वचनं काले तरिजटास्वप्नसंश्रितमगजदन्त मयीं दिव्यां शिबिकाम अन्तरिक्षगाम युक्तां वाजिसहस् रेण सवयम आस्थाय राघवःसवप्ने चाद्य मया दृष्टा सीता  शुक्लाम्बरावृता सागरेण परिक्षिप्तं शवेतपर्वतम आस्थ िता रामेण संगता सीता भास्करेण परभा यथाराघवश च मया  दृष्टश चतुर्दन्तं महागजम आरूढः शैलसंकाशं चचार सहलक ्ष्मणःततस तौ नरशार्दूलौ दीप्यमानौ सवतेजसा शुक्लमाल ्याम्बरधरौ जानकीं पर्युपस्थितौततस तस्य नगस्याग्रे  आकाशस्थस्य दन्तिनः भर्त्रा परिगृहीतस्य जानकी सकन्ध म आश्रिताभर्तुर अङ्कात समुत्पत्य ततः कमललॊचना चन्द ्रसूर्यौ मया दृष्टा पाणिभ्यां परिमार्जतीततस ताभ्या ं कुमाराभ्याम आस्थितः स गजॊत्तमः सीतया च विशालाक्ष ्या लङ्काया उपरि सथितःपाण्डुरर्षभयुक्तेन रथेनाष्टय ुजा सवयम शुक्लमाल्याम्बरधरॊ लक्ष्मणेन समागतः लक्ष् मणेन सह भरात्रा सीतया सह भार्ययाविमानात पुष्पकाद अ द्य रावणः पतितॊ भुवि कृष्यपाणः सत्रिया दृष्टॊ मुण् डः कृष्णाम्बरः पुनःरथेन खरयुक्तेन रक्तमाल्यानुलेपन ः परयातॊ दक्षिणाम आशां परविष्टः कर्दमं हरदमकण्ठे ब द्ध्वा दशग्रीवं परमदा रक्तवासिनी काली कर्दमलिप्ताङ ्गी दिशं याम्यां परकर्षतिवराहेण दशग्रीवः शिंशुमारे ण चेन्द्रजित उष्ट्रेण कुम्भकर्णश च परयातॊ दक्षिणां  दिशमसमाजश च महान वृत्तॊ गीतवादित्रनिःस्वनः पिबतां  रक्तमाल्यानां रक्षसां रक्तवाससामलङ्का चेयं पुरी र म्या सवाजिरथसंकुला सागरे पतिता दृष्टा भग्नगॊपुरतॊर णापीत्व तैलं परनृत्ताश च परहसन्त्यॊ महास्वनाः लङ्क ायां भस्मरूक्षायां सर्वा राक्षसयॊषितःकुम्भकर्णादयश  चेमे सर्वे राक्षसपुंगवाः रक्तं निवसनं गृह्य परविष ्टा गॊमयह्रदेअपगच्छत नश्यध्वं सीताम आप्नॊति राघवः  घातयेत परमामर्षी सर्वैः सार्धं हि राक्षसैःपरियां ब हुमतां भार्यां वनवासम अनुव्रताम भर्त्सितां तर्जिता ं वापि नानुमंस्यति राघवःतद अलं करूरवाक्यैर वः सान् त्वम एवाभिधीयताम अभियाचाम वैदेहीम एतद धि मम रॊचतेय स्या हय एवं विधः सवप्नॊ दुःखितायाः परदृश्यते सा दु ःखैर बहुभिर मुक्ता परियं पराप्नॊत्य अनुत्तममभर्त्स िताम अपि याचध्वं राक्षस्यः किं विवक्षया राघवाद धि  भयं घॊरं राक्षसानाम उपस्थितमपरणिपात परसन्ना हि मैथ िली जनकात्मजा अलम एषा परित्रातुं राक्षस्यॊ महतॊ भय ातअपि चास्या विशालाक्ष्या न किं चिद उपलक्षये विरुद ्धम अपि चाङ्गेषु सुसूक्ष्मम अपि लक्ष्मणमछाया वैगुण ्य मात्रं तु शङ्के दुःखम उपस्थितम अदुःखार्हाम इमां  देवीं वैहायसम उपस्थितामअर्थसिद्धिं तु वैदेह्याः प श्याम्य अहम उपस्थिताम राक्षसेन्द्रविनाशं च विजयं र ाघवस्य चनिमित्तभूतम एतत तु शरॊतुम अस्या महत परियम  दृश्यते च सफुरच चक्षुः पद्मपत्रम इवायतमईषच च हृषित ॊ वास्या दक्षिणाया हय अदक्षिणः अकस्माद एव वैदेह्या  बाहुर एकः परकम्पतेकरेणुहस्तप्रतिमः सव्यश चॊरुर अन ुत्तमः वेपन सूचयतीवास्या राघवं पुरतः सथितमपक्षी च  शाखा निलयं परविष्टः; पुनः पुनश चॊत्तमसान्त्ववादी स ुखागतां वाचम उदीरयाणः; पुनः पुनश चॊदयतीव हृष्टः
mahabharata-ramayana_rys5025_dev.txt