तथैव करॊशतस तस्य भरतस्य महात्मनः कौसल्या शब्दम आज् ञाय सुमित्राम इदम अब्रवीतआगतः करूरकार्यायाः कैकेय् या भरतः सुतः तम अहं दरष्टुम इच्छामि भरतं दीर्घदर्श िनमएवम उक्त्वा सुमित्रां सा विवर्णा मलिनाम्बरा परत स्थे भरतॊ यत्र वेपमाना विचेतनास तु रामानुजश चापि श त्रुघ्नसहितस तदा परतस्थे भरतॊ यत्र कौसल्याया निवेश नमततः शत्रुघ्न भरतौ कौसल्यां परेक्ष्य दुःखितौ पर्य ष्वजेतां दुःखार्तां पतितां नष्टचेतनामभरतं परत्युवा चेदं कौसल्या भृशदुःखिता इदं ते राज्यकामस्य राज्यं  पराप्तम अकण्टकम संप्राप्तं बत कैकेय्या शीघ्रं करूर ेण कर्मणापरस्थाप्य चीरवसनं पुत्रं मे वनवासिनम कैके यी कं गुणं तत्र पश्यति करूरदर्शिनीकषिप्रं माम अपि  कैकेयी परस्थापयितुम अर्हति हिरण्यनाभॊ यत्रास्ते सु तॊ मे सुमहायशाःअथ वा सवयम एवाहं सुमित्रानुचरा सुखम  अग्निहॊत्रं पुरस्कृत्य परस्थास्ये यत्र राघवःकामं  वा सवयम एवाद्य तत्र मां नेतुम अर्हसि यत्रासौ पुरुष व्याघ्रस तप्यते मे तपः सुतःइदं हि तव विस्तीर्णं धन धान्यसमाचितम हस्त्यश्वरथसंपूर्णं राज्यं निर्यातितं  तयाएवं विलपमानां तां भरतः पराञ्जलिस तदा कौसल्यां  परत्युवाचेदं शॊकैर बहुभिर आवृतामआर्ये कस्माद अजानन ्तं गर्हसे माम अकिल्बिषम विपुलां च मम परीतिं सथिरा ं जानासि राघवेकृता शास्त्रानुगा बुद्धिर मा भूत तस् य कदा चन सत्यसंधः सतां शरेष्ठॊ यस्यार्यॊ ऽनुमते गत ःपरैष्यं पापीयसां यातु सूर्यं च परति मेहतु हन्तु प ादेन गां सुप्तां यस्यार्यॊ ऽनुमते गतःकारयित्वा महत  कर्म भर्ता भृत्यम अनर्थकम अधर्मॊ यॊ ऽसय सॊ ऽसयास  तु यस्यार्यॊ ऽनुमते गतःपरिपालयमानस्य राज्ञॊ भूतानि  पुत्रवत ततस तु दरुह्यतां पापं यस्यार्यॊ ऽनुमते गत ःबलिषड्भागम उद्धृत्य नृपस्यारक्षतः परजाः अधर्मॊ यॊ  ऽसय सॊ ऽसयास्तु यस्यार्यॊ ऽनुमते गतःसंश्रुत्य च त पस्विभ्यः सत्रे वै यज्ञदक्षिणाम तां विप्रलपतां पाप ं यस्यार्यॊ ऽनुमते गतःहस्त्यश्वरथसंबाधे युद्धे शस् त्रसमाकुले मा सम कार्षीत सतां धर्मं यस्यार्यॊ ऽनुम ते गतःउपदिष्टं सुसूक्ष्मार्थं शास्त्रं यत्नेन धीमत ा स नाशयतु दुष्टात्मा यस्यार्यॊ ऽनुमते गतःपायसं कृ सरं छागं वृथा सॊ ऽशनातु निर्घृणः गुरूंश चाप्य अवजा नातु यस्यार्यॊ ऽनुमते गतःपुत्रैर दारैश च भृत्यैश च  सवगृहे परिवारितः स एकॊ मृष्टम अश्नातु यस्यार्यॊ ऽ नुमते गतःराजस्त्रीबालवृद्धानां वधे यत पापम उच्यते  भृत्यत्यागे च यत पापं तत पापं परतिपद्यतामउभे संध्य े शयानस्य यत पापं परिकल्प्यते तच च पापं भवेत तस्य  यस्यार्यॊ ऽनुमते गतःयद अग्निदायके पापं यत पापं गुर ुतल्पगे मित्रद्रॊहे च यत पापं तत पापं परतिपद्यतामद ेवतानां पितॄणां च माता पित्रॊस तथैव च मा सम कार्षी त स शुश्रूषां यस्यार्यॊ ऽनुमते गतःसतां लॊकात सतां  कीर्त्याः सज्जुष्टात कर्मणस तथा भरश्यतु कषिप्रम अद ्यैव यस्यार्यॊ ऽनुमते गतःविहीनां पतिपुत्राभ्यां कौ सल्यां पार्थिवात्मजः एवम आश्वसयन्न एव दुःखार्तॊ नि पपात हतथा तु शपथैः कष्टैः शपमानम अचेतनम भरतं शॊकसं तप्तं कौसल्या वाक्यम अब्रवीतमम दुःखम इदं पुत्र भूय ः समुपजायते शपथैः शपमानॊ हि पराणान उपरुणत्सि मेदिष ्ट्या न चलितॊ धर्माद आत्मा ते सहलक्ष्मणः वत्स सत्य प्रतिज्ञॊ मे सतां लॊकान अवाप्स्यसिएवं विलपमानस्य द ुःखार्तस्य महात्मनः मॊहाच च शॊकसंरॊधाद बभूव लुलितं  मनःलालप्यमानस्य विचेतनस्य; परनष्टबुद्धेः पतितस्य  भूमौ मुहुर मुहुर निःश्वसतश च दीर्घं; सा तस्य शॊकेन  जगाम रात्रिः
mahabharata-ramayana_rys2069_dev.txt