तम उक्तवन्तं वैदेहं विश्वामित्रॊ महामुनिः उवाच वचन ं वीरं वसिष्ठसहितॊ नृपमअचिन्त्यान्य अप्रमेयानि कुल ानि नरपुंगव इक्ष्वाकूणां विदेहानां नैषां तुल्यॊ ऽस ति कश चनसदृशॊ धर्मसंबन्धः सदृशॊ रूपसंपदा रामलक्ष्म णयॊ राजन सीता चॊर्मिलया सहवक्तव्यं न नरश्रेष्ठ शरू यतां वचनं ममभराता यवीयान धर्मज्ञ एष राजा कुशध्वजः  अस्य धर्मात्मनॊ राजन रूपेणाप्रतिमं भुवि सुता दवयं  नरश्रेष्ठ पत्न्यर्थं वरयामहेभरतस्य कुमारस्य शत्रुघ ्नस्य च धीमतः वरयेम सुते राजंस तयॊर अर्थे महात्मनॊ ःपुत्रा दशरथस्येमे रूपयौवनशालिनः लॊकपालॊपमाः सर्वे  देवतुल्यपराक्रमाःउभयॊर अपि राजेन्द्र संबन्धेनानुब ध्यताम इक्ष्वाकुकुलम अव्यग्रं भवतः पुण्यकर्मणःविश् वामित्रवचः शरुत्वा वसिष्ठस्य मते तदा जनकः पराञ्जलि र वाक्यम उवाच मुनिपुंगवौसदृशं कुलसंबन्धं यद आज्ञाप यथः सवयम एवं भवतु भद्रं वः कुशध्वजसुते इमे पत्न्यौ  भजेतां सहितौ शत्रुघ्नभरताव उभौएकाह्ना राजपुत्रीणा ं चतसॄणां महामुने पाणीन गृह्णन्तु चत्वारॊ राजपुत्र ा महाबलाःउत्तरे दिवसे बरह्मन फल्गुनीभ्यां मनीषिणः  वैवाहिकं परशंसन्ति भगॊ यत्र परजापतिःएवम उक्त्वा वच ः सौम्यं परत्युत्थाय कृताञ्जलिः उभौ मुनिवरौ राजा ज नकॊ वाक्यम अब्रवीतपरॊ धर्मः कृतॊ मह्यं शिष्यॊ ऽसमि  भवतॊः सदा इमान्य आसनमुख्यानि आसेतां मुनिपुंगवौयथा  दशरथस्येयं तथायॊध्या पुरी मम परभुत्वे नासित संदेह ॊ यथार्हं कर्तुम अर्हथःतथा बरुवति वैदेहे जनके रघुन न्दनः राजा दशरथॊ हृष्टः परत्युवाच महीपतिमयुवाम असं ख्येय गुणौ भरातरौ मिथिलेश्वरौ ऋषयॊ राजसंघाश च भवद् भ्याम अभिपूजिताःसवस्ति पराप्नुहि भद्रं ते गमिष्याम ि सवम आलयम शराद्धकर्माणि सर्वाणि विधास्य इति चाब्र वीततम आपृष्ट्वा नरपतिं राजा दशरथस तदा मुनीन्द्रौ त ौ पुरस्कृत्य जगामाशु महायशाःस गत्वा निलयं राजा शरा द्धं कृत्वा विधानतः परभाते काल्यम उत्थाय चक्रे गॊद ानम उत्तममगवां शतसहस्राणि बराह्मणेभ्यॊ नराधिपः एकै कशॊ ददौ राजा पुत्रान उद्धिश्य धर्मतःसुवर्णशृङ्गाः  संपन्नाः सवत्साः कांस्यदॊहनाः गवां शतसहस्राणि चत्व ारि पुरुषर्षभःवित्तम अन्यच च सुबहु दविजेभ्यॊ रघुनन ्दनः ददौ गॊदानम उद्दिश्य पुत्राणां पुत्रवत्सलःस सु तैः कृतगॊदानैर वृतश च नृपतिस तदा लॊकपालैर इवाभाति  वृतः सौम्यः परजापतिः
mahabharata-ramayana_rys1071_dev.txt