[वै]सॊ ऽपरान्तेषु तीर्थानि पुण्यान्य आयतनानि चसर्व ाण्य एवानुपूर्व्येण जगामामित विक्रमःसमुद्रे पश्चिम े यानि तीर्थान्य आयतनानि चतानि सर्वाणि गत्वा स परभ ासम उपजग्मिवानपरभास देशं संप्राप्तं बीभत्सुम अपराज ितमतीर्थान्य अनुचरन्तं च शुश्राव मधुसूदनःततॊ ऽभयगच ्छत कौन्तेयम अज्ञातॊ नाम माधवःददृशाते तदान्यॊन्यं  परभासे कृष्ण पाण्डवौताव अन्यॊन्यं समाश्लिष्य पृष्ट ्वा च कुशलं वनेआस्तां परियसखायौ तौ नरनारायणाव ऋषीत तॊ ऽरजुनं वासुदेवस तां चर्यां पर्यपृच्छतकिमर्थं पा ण्डवेमानि तीर्थान्य अनुचरस्य उतततॊ ऽरजुनॊ यथावृत्त ं सर्वम आख्यातवांस तदाशरुत्वॊवाच च वार्षेण्य एवम ए तद इति परभुःतौ विहृत्य यथाकामं परभासे कृष्ण पाण्डव ौमहीधरं रैवतकं वासायैवाभिजग्मतुःपूर्वम एव तु कृष्ण स्य वचनात तं महीधरमपुरुषाः समलंचक्रुर उपजह्रुश च भ ॊजनमपरतिगृह्यार्जुनः सर्वम उपभुज्य च पाण्डवःसहैव व ासुदेवेन दृष्टवान नटनर्तकानअभ्यनुज्ञाप्य तान सर्वा न अर्चयित्वा च पाण्डवःसत्कृतं शयनं दिव्यम अभ्यगच्छ न महाद्युतिःतीर्थानां दर्शनं चैव पर्वतानां च भारतआ पगानां वनानां च कथयाम आस सात्वतेस कथाः कथयन्न एव न िद्रया जनमेजयकौन्तेयॊ ऽपहृतस तस्मिञ शयने सवर्गसंमि तेमधुरेण स गीतेन वीणा शब्देन चानघपरबॊध्यमानॊ बुबुध े सतुतिभिर मङ्गलैस तथास कृत्वावश्य कार्याणि वार्ष् णेयेनाभिनन्दितःरथेन काञ्चनाङ्गेन दवारकाम अभिजग्मिव ानअलंकृता दवारका तु बभूव जनमेजयकुन्तीसुतस्य पूजार् थम अपि निष्कुटकेष्व अपिदिदृक्षवश च कौन्तेयं दवारका वासिनॊ जनाःनरेन्द्रमार्गम आजग्मुस तूर्णं शतसहस्रशः अवलॊकेषु नारीणां सहस्राणि शतानि चभॊजवृष्ण्यन्धकाना ं च समवायॊ महान अभूतस तथा सत्कृतः सर्वैर भॊजवृष्ण् यन्धकात्मजैःअभिवाद्याभिवाद्यांश च सूर्यैश च परतिनन ्दितःकुमारैः सर्वशॊ वीरः सत्करेणाभिवादितःसमानवयसः  सर्वान आश्लिष्य स पुनः पुनःकृष्णस्य भवने रम्ये रत् नभॊज्य समावृतेउवास सह कृष्णेन बहुलास तत्र शर्वरीः
mahabharata-ramayana_mbs01210dev.txt