ततॊ मूर्ध्ना निपतितं वानरं वानरर्षभः दृष्ट्वैवॊद्व िग्नहृदयॊ वाक्यम एतद उवाच हउत्तिष्ठॊत्तिष्ठ कस्मात  तवं पादयॊः पतितॊ मम अभयं ते भवेद वीर सत्यम एवाभिध ीयतामस तु विश्वासितस तेन सुग्रीवेण महात्मना उत्थाय  च महाप्राज्ञॊ वाक्यं दधिमुखॊ ऽबरवीतनैवर्क्षरजसा र ाजन न तवया नापि वालिना वनं निसृष्टपूर्वं हि भक्षित ं तत तु वानरैःएभिः परधर्षिताश चैव वारिता वनरक्षिभि ः मधून्य अचिन्तयित्वेमान भक्षयन्ति पिबन्ति चशिष्टम  अत्रापविध्यन्ति भक्षयन्ति तथापरे निवार्यमाणास ते  सर्वे भरुवौ वै दर्शयन्ति हिइमे हि संरब्धतरास तथा त ैः संप्रधर्षिताः वारयन्तॊ वनात तस्मात करुद्धैर वान रपुंगवैःततस तैर बहुभिर वीरैर वानरैर वानरर्षभाः संर क्तनयनैः करॊधाद धरयः संप्रचालिताःपाणिभिर निहताः के  चित के चिज जानुभिर आहताः परकृष्टाश च यथाकामं देवम ार्गं च दर्शिताःएवम एते हताः शूरास तवयि तिष्ठति भर ्तरि कृत्स्नं मधुवनं चैव परकामं तैः परभक्ष्यतेएवं  विज्ञाप्यमानं तु सुग्रीवं वानरर्षभम अपृच्छत तं महा प्राज्ञॊ लक्ष्मणः परवीरहाकिम अयं वानरॊ राजन वनपः प रत्युपस्थितः कं चार्थम अभिनिर्दिश्य दुःखितॊ वाक्यम  अब्रवीतएवम उक्तस तु सुग्रीवॊ लक्ष्मणेन महात्मना ल क्ष्मणं परत्युवाचेदं वाक्यं वाक्यविशारदःआर्य लक्ष् मण संप्राह वीरॊ दधिमुखः कपिः अङ्गदप्रमुखैर वीरैर भ क्षितं मधुवानरैःनैषाम अकृतकृत्यानाम ईदृशः सयाद उपक ्रमः वनं यथाभिपन्नं तैः साधितं कर्म वानरैःदृष्टा द ेवी न संदेहॊ न चान्येन हनूमता न हय अन्यः साधने हेत ुः कर्मणॊ ऽसय हनूमतःकार्यसिद्धिर हनुमति मतिश च हरि पुंगव वयवसायश च वीर्यं च शरुतं चापि परतिष्ठितमजाम् बवान यत्र नेता सयाद अङ्गदस्य बलेश्वरः हनूमांश चाप् य अधिष्ठाता न तस्य गतिर अन्यथाअङ्गदप्रमुखैर वीरैर  हतं मधुवनं किल विचिन्त्य दक्षिणाम आशाम आगतैर हरिपु ंगवैःआगतैश च परविष्टं तद यथा मधुवनं हि तैः धर्षितं  च वनं कृत्स्नम उपयुक्तं च वानरैः वारिताः सहिताः प ालास तथा जानुभिर आहताःएतदर्थम अयं पराप्तॊ वक्तुं म धुरवाग इह नाम्ना दधिमुखॊ नाम हरिः परख्यातविक्रमःदृ ष्टा सीता महाबाहॊ सौमित्रे पश्य तत्त्वतः अभिगम्य य था सर्वे पिबन्ति मधु वानराःन चाप्य अदृष्ट्वा वैदेह ीं विश्रुताः पुरुषर्षभ वनं दात्त वरं दिव्यं धर्षये युर वनौकसःततः परहृष्टॊ धर्मात्मा लक्ष्मणः सहराघवः  शरुत्वा कर्णसुखां वाणीं सुग्रीववदनाच चयुतामपराहृष् यत भृशं रामॊ लक्ष्मणश च महायशाः शरुत्वा दधिमुखस्ये दं सुग्रीवस तु परहृष्य च वनपालं पुनर वाक्यं सुग्री वः परत्यभाषतपरीतॊ ऽसमि सौम्य यद भुक्तं वनं तैः कृत कर्मभिः मर्षितं मर्षणीयं च चेष्टितं कृतकर्मणामइच्छ ामि शीघ्रं हनुमत्प्रधानान; शाखामृगांस तान मृगराजदर ्पान दरष्टुं कृतार्थान सह राघवाभ्यां; शरॊतुं च सीत ाधिगमे परयत्नम
mahabharata-ramayana_rys5061_dev.txt