ततः शासनम आज्ञाय भरातुः शुभतरं परियम गत्वा स परविव ेशाशु सुयज्ञस्य निवेशनमतं विप्रम अग्न्यगारस्थं वन् दित्वा लक्ष्मणॊ ऽबरवीत सखे ऽभयागच्छ पश्य तवं वेश्म  दुष्करकारिणःततः संध्याम उपास्याशु गत्वा सौमित्रिण ा सह जुष्टं तत पराविशल लक्ष्म्या रम्यं रामनिवेशनमत म आगतं वेदविदं पराञ्जलिः सीतया सह सुयज्ञम अभिचक्रा म राघवॊ ऽगनिम इवार्चितमजातरूपमयैर मुख्यैर अङ्गदैः  कुण्डलैः शुभैः सहेम सूत्रैर मणिभिः केयूरैर वलयैर अ पिअन्यैश च रत्नैर बहुभिः काकुत्स्थः परत्यपूजयत सुय ज्ञं स तदॊवाच रामः सीताप्रचॊदितःहारं च हेमसूत्रं च  भार्यायै सौम्य हारय रशनां चाधुना सीता दातुम इच्छत ि ते सखेपर्यङ्कम अग्र्यास्तरणं नानारत्नविभूषितम तम  अपीच्छति वैदेही परतिष्ठापयितुं तवयिनागः शत्रुं जय ॊ नाम मातुलॊ यं ददौ मम तं ते गजसहस्रेण ददामि दविजप ुंगवइत्य उक्तः स हि रामेण सुयज्ञः परतिगृह्य तत राम लक्ष्मणसीतानां परयुयॊजाशिषः शिवाःअथ भरातरम अव्यग्र ं परियं रामः परियंवदः सौमित्रिं तम उवाचेदं बरह्मेव  तरिदशेश्वरमअगस्त्यं कौशिकं चैव ताव उभौ बराह्मणॊत् तमौ अर्चयाहूय सौमित्रे रत्नैः सस्यम इवाम्बुभिःकौसल ्यां च य आशीर्भिर भक्तः पर्युपतिष्ठति आचार्यस तैत् तिरीयाणाम अभिरूपश च वेदविततस्य यानं च दासीश च सौमि त्रे संप्रदापय कौशेयानि च वस्त्राणि यावत तुष्यति स  दविजःसूतश चित्ररथश चार्यः सचिवः सुचिरॊषितः तॊषयैन ं महार्हैश च रत्नैर वस्त्रैर धनैस तथाशालिवाहसहस्रं  च दवे शते भद्रकांस तथा वयञ्जनार्थं च सौमित्रे गॊस हस्रम उपाकुरुततः स पुरुषव्याघ्रस तद धनं लक्ष्मणः स वयम यथॊक्तं बराह्मणेन्द्राणाम अददाद धनदॊ यथाअथाब्र वीद बाष्पकलांस तिष्ठतश चॊपजीविनः संप्रदाय बहु दरव् यम एकैकस्यॊपजीविनःलक्ष्मणस्य च यद वेश्म गृहं च यद  इदं मम अशून्यं कार्यम एकैकं यावदागमनं ममइत्य उक्त् वा दुःखितं सर्वं जनं तम उपजीविनम उवाचेदं धनध्यक्षं  धनम आनीयताम इति ततॊ ऽसय धनम आजह्रुः सर्वम एवॊपजीव िनःततः स पुरुषव्याघ्रस तद धनं सहलक्ष्मणः दविजेभ्यॊ  बालवृद्धेभ्यः कृपणेभ्यॊ ऽभयदापयततत्रासीत पिङ्गलॊ  गार्ग्यस तरिजटॊ नाम वै दविजः आ पञ्चमायाः कक्ष्याया  नैनं कश चिद अवारयतस राजपुत्रम आसाद्य तरिजटॊ वाक्य म अब्रवीत निर्धनॊ बहुपुत्रॊ ऽसमि राजपुत्र महायशः उ ञ्छवृत्तिर वने नित्यं परत्यवेक्षस्व माम इतितम उवाच  ततॊ रामः परिहाससमन्वितम गवां सहस्रम अप्य एकं न तु  विश्राणितं मया परिक्षिपसि दण्डेन यावत तावद अवाप्स ्यसिस शाटीं तवरितः कट्यां संभ्रान्तः परिवेष्ट्य ता म आविध्य दण्डं चिक्षेप सर्वप्राणेन वेगितःउवाच च तत ॊ रामस तं गार्ग्यम अभिसान्त्वयन मन्युर न खलु कर्तव ्यः परिहासॊ हय अयं ममततः सभार्यस तरिजटॊ महामुनिर;  गवाम अनीकं परतिगृह्य मॊदितः यशॊबलप्रीतिसुखॊपबृंहिण ीस; तद आशिषः परत्यवदन महात्मनः
mahabharata-ramayana_rys2029_dev.txt