[षम्तनु]आपवॊ नाम कॊ नव एष वसूनां किं च दुष्कृतमयस् याभिशापात ते सर्वे मानुषीं तनुम आगताःअनेन च कुमारे ण गङ्गा दत्तेन किं कृतमयस्य चैव कृतेनायं मानुषेषु  निवत्स्यतिईशानाः सर्वलॊकस्य वसवस ते च वै कृतममानुष ेषूदपद्यन्त तन ममाचक्ष्व जाह्नवि[व]सैवम उक्ता ततॊ  गङ्गा राजानम इदम अब्रवीतभर्तारं जाह्नवी देवी शंतनु ं पुरुषर्षभमयं लेभे वरुणः पुत्रं पुरा भरतसत्तमवसिष ्ठॊ नाम स मुनिः खयात आपव इत्य उततस्याश्रमपदं पुण्य ं मृगपक्षिगणान्वितममेरॊः पार्श्वे नगेन्द्रस्य सर्व र्तुकुसुमावृतमस वारुणिस तपस तेपे तस्मिन भरतसत्तमवन े पुण्यकृतां शरेष्ठः सवादुमूलफलॊदकेदक्षस्य दुहिता  या तु सुरभीत्य अतिगर्वितागां परजाता तु सा देवी कश् यपाद भरतर्षभअनुग्रहार्थं जगतः सर्वकामदुघां वरामतां  लेभे गां तु धर्मात्मा हॊमधेनुं स वारुणिःसा तस्मिं स तापसारण्ये वसन्ती मुनिसेवितेचचार रम्ये धर्म्ये च  गौर अपेतभया तदाअथ तद वनम आजग्मुः कदा चिद भरतर्षभप ृथ्व आद्या वसवः सर्वे देवदेवर्षिसेवितमते सदारा वनं  तच च वयचरन्त समन्ततःरेमिरे रमणीयेषु पर्वतेषु वनेष ु चतत्रैकस्य तु भार्या वै वसॊर वासव विक्रमसा चरन्त ी वने तस्मिन गां ददर्श सुमध्यमाया सा वसिष्ठस्य मुन ेः सर्वकामधुग उत्तमासा विस्मयसमाविष्टा शीलद्रविण स ंपदादिवे वै दर्शयाम आस तां गां गॊवृषभेक्षणसवापीनां  च सुदॊग्ध्रीं च सुवालधि मुखां शुभामउपपन्नां गुणैः  सर्वैः शीलेनानुत्तमेन चएवंगुणसमायुक्तां वसवे वसु  नन्दिनीदर्शयाम आस राजेन्द्र पुरा पौरवनन्दनदयौस तदा  तां तु दृष्ट्वैव गां गजेन्द्रेन्द्र विक्रमउवाच रा जंस तां देवीं तस्या रूपगुणान वदनएषा गौर उत्तमा देव ि वारुणेर असितेक्षणेऋषेस तस्य वरारॊहे यस्येदं वनम  उत्तममअस्याः कषीरं पिबेन मर्त्यः सवादु यॊ वै सुमध् यमेदशवर्षसहस्राणि स जीवेत सथिरयौवनःएतच छरुत्वा तु  सा देवी नृपॊत्तम सुमध्यमातम उवाचानवद्याङ्गी भर्तार ं दीप्ततेजसमअस्ति मे मानुषे लॊके नरदेवात्मजा सखीना म्ना जिनवती नाम रूपयौवन शालिनीउशीनरस्य राजर्षेः सत ्यसंधस्य धीमतःदुहिता परथिता लॊके मानुषे रूपसंपदातस ्या हेतॊर महाभाग सवत्सां गां ममेप्सितामआनयस्वामर श रेष्ठ तवरितं पुण्यवर्धनयावद अस्याः पयः पीत्वा सा स खी मम मानदमानुषेषु भवत्व एका जरा रॊगविवर्जिताएतन म म महाभाग कर्तुम अर्हस्य अनिन्दितपरियं परियतरं हय अ स्मान नासि मे ऽनयत कथं चनएतच छरुत्वा वचस तस्या देव ्याः परियचिकीर्षयापृथ्व आद्यैर भरातृभिः सार्धं दयौ स तदा तां जहार गामतया कमलपत्राक्ष्या नियुक्तॊ दयौस  तदा नृपःऋषेस तस्य तपस तीव्रं न शशाक निरीक्षितुमहृ ता गौः सा तदा तेन परपातस तु न तर्कितःअथाश्रमपदं पर ाप्तः फलान्य आदाय वारुणिःन चापश्यत गां तत्र सवत्सा ं काननॊत्तमेततः स मृगयाम आस वने तस्मिंस तपॊधनःनाध् यगच्छच च मृगयंस तां गां मुनिर उदारधीःजञात्वा तथापन ीतां तां वसुभिर दिव्यदर्शनःययौ करॊधवशं सद्यः शशाप  च वसूंस तदायस्मान मे वसवॊ जह्रुर गां वै दॊग्ध्रीं  सुवालधिमतस्मात सर्वे जनिष्यन्ति मानुषेषु न संशयःएव ं शशाप भगवान वसूंस तान मुनिसत्तमःवशं कॊपस्य संप्रा प्त आपवॊ भरतर्षभशप्त्वा च तान महाभागस तपस्य एव मनॊ  दधेएवं स शप्तवान राजन वसून अष्टौ तपॊधनःमहाप्रभावॊ  बरह्मर्षिर देवान रॊषसमन्वितःअथाश्रमपदं पराप्य तं  सम भूयॊ महात्मनःशप्ताः सम इति जानन्त ऋषिं तम उपचक् रमुःपरसादयन्तस तम ऋषिं वसवः पार्थिवर्षभन लेभिरे च  तस्मात ते परसादम ऋषिसत्तमातआपवात पुरुषव्याघ्र सर्व धर्मविशारदातउवाच च स धर्मात्मा सप्त यूयं धरादयःअनु संवत्सराच छापमॊक्षं वै समवाप्स्यथअयं तु यत्कृते यू यं मया शप्ताः स वत्स्यतिदयौस तदा मानुषे लॊके दीर्घ कालं सवकर्मणानानृतं तच चिकीर्षामि युष्मान करुद्धॊ  यद अब्रुवमन परजास्यति चाप्य एष मानुषेषु महामनाःभवि ष्यति च धर्मात्मा सर्वशास्त्रविशारदःपितुः परियहिते  युक्तः सत्री भॊगान वर्जयिष्यतिएवम उक्त्वा वसून सर ्वाञ जगाम भगवान ऋषिःततॊ माम उपजग्मुस ते समस्ता वसव स तदाअयाचन्त च मां राजन वरं स च मया कृतःजाताञ जाता न परक्षिपास्मान सवयं गङ्गे तवम अम्भसिएवं तेषाम अहं  सम्यक शप्तानां राजसत्तममॊक्षार्थं मानुषाल लॊकाद य थावत कृतवत्य अहमअयं शापाद ऋषेस तस्य एक एव नृपॊत्तम दयौ राजन मानुषे लॊके चिरं वत्स्यति भारतएतद आख्याय  सा देवी तत्रैवान्तरधीयतआदाय च कुमारं तं जगामाथ यथे प्सितमस तु देवव्रतॊ नाम गाङ्गेय इति चाभवतदविनामा श ंतनॊः पुत्रः शंतनॊर अधिकॊ गुणैःशंतनुश चापि शॊकार्त ॊ जगाम सवपुरं ततःतस्याहं कीर्तयिष्यामि शंतनॊर अमित ान गुणानमहाभाग्यं च नृपतेर भारतस्य यशस्विनःयथेतिहा सॊ दयुतिमान महाभारतम उच्यते
mahabharata-ramayana_mbs01093dev.txt