[भी]इत्य उक्तॊ ऽभिप्रशस्यैतत परमर्षेस तु शासनममॊक् षधर्मार्थसंयुक्तम इदं परस्तुं परचक्रमे[षुक]परजावाञ  शरॊत्रियॊ यज्वा वृद्धः परज्ञॊ ऽनसूयकःअनागतम अनैति ह्यं कथं बरह्माधिगच्छतितपसा बरह्मचर्येण सर्वत्यागे न मेधयासांख्ये वा यदि वा यॊगे एतत पृष्टॊ ऽभिधत्स्व  मेमनसश चेन्द्रियाणां चाप्य ऐकाग्र्यं समवाप्यतेयेन ॊपायेन पुरुषैस तच च वयाख्यातुम अर्हसि[वयास]नान्यत् र विद्या तपसॊर नान्यत्रेन्द्रिय निग्रहातनान्यत्र स र्वसंत्यागात सिद्धिं विन्दति कश चनमहाभूतानि सर्वाण ि पूर्वसृष्टिः सवयम्भुवःभूयिष्ठं पराण भृद गरामे नि विष्टानि शरीरिषुभूमेर देहॊ जलात सारॊ जयॊतिषश चक्षु षी समृतेपराणापानाश्रयॊ वायुः खेष्व आकाशं शरीरिणामक रान्ते विष्णुर बले शक्रः कॊष्ठे ऽगनिर भुक्तम अर्छत िकर्णयॊः परदिशः शरॊत्रे जिह्वायां वाक सरस्वतीकर्णौ  तवक चक्षुषी जिह्वा नासिका चैव पञ्चमीदर्शनानीन्द्र ियॊक्तानि दवाराण्य आहारसिद्धयेशब्दं सपर्शं तथारूपं  रसं गन्धं च पञ्चममइन्द्रियाणि पृथक तव अर्थान मनसॊ  दर्शयन्त्य उतइन्द्रियाणि मनॊ युङ्क्ते वश्यान यन्त ेव वाजिनःमनश चापि सदा युङ्क्ते भूतात्मा हृदयाश्रित ःइन्द्रियाणां तथैवैषां सर्वेषाम ईश्वरं मनःनियमे च  विसर्गे च भूतात्मा मनसस तथाइन्द्रियाणीन्द्रियार्था श च सवभावश चेतना मनःपराणापानौ च जीवश च नित्यं देहे षु देहिनामआश्रयॊ नास्ति सत्त्वस्य गुणशब्दॊ न चेतना सत्त्वं हि तेजः सृजति न गुणान वै कदा चनएवं सप्त दश ं देहे वृतं सॊदशभिर गुणैःमनीसी मनसा विप्रः पश्यत्य  आत्मानम आत्मनिन हय अयं चक्षुषा दृश्यॊ न च सर्वैर  अपीन्द्रियैःमनसा संप्रदीप्तेन महान आत्मा परकाशतेअश ब्द सपर्शरूपं तद अरसागन्धम अव्ययमअशरीरं शरीरे सवे  निरीक्षेत निरिन्द्रियमअव्यक्तं वयक्तदेहेषु मर्त्ये ष्व अमरम आश्रितमयॊ ऽनुपश्यति स परेत्य कल्पते बरह्म भूयसेविद्याभिजन संपन्ने बराह्मणे गवि हस्तिनिशुनि च ैव शवपाके च पण्डिताः समदर्शिनःस हि सर्वेषु भूतेषु  जङ्गमेषु धरुवेषु चवसत्य एकॊ महान आत्मा येन सर्वम इ दं ततमसर्वभूतेषु चात्मानं सर्वभूतानि चात्मनियदा पश ्यति भूतात्मा बरह्म संपद्यते तदायावान आत्मनि वेदात ्मा तावान आत्मा परात्मनिय एवं सततं वेद सॊ ऽमृतत्वा य कल्पतेसर्वभूतात्म भूतस्य सर्वभूतहितस्य चदेवापि म ार्गे मुह्यन्ति अपदस्य पदैषिणःशकुनीनाम इवाकाशे जले  वारि चरस्य वायथागतिर न दृश्येत तथैव सुमहात्मनःकाल ः पचति भूतानि सर्वाण्य एवात्मनात्मनियस्मिंस तु पच् यते कालस तं न वेदेह कश्चननन तद ऊर्ध्वं न तिर्यक च  नाधॊ न च तिरः पुनःन मध्ये परतिगृह्णीते नैव कश चित  कुतश चनसर्वे ऽनतःस्था इमे लॊका बाह्यम एषां न किं च नयः सहस्रं समागच्छेद यथा बानॊ गुणच्युतःनैवान्तं का रणस्येयाद यद्य अपि सत्या मनॊजवःतस्मात सूक्ष्मात सू क्ष्मतरं नास्ति सथूलतरं ततःसर्वतः पनि पादान्तं सर् वतॊ ऽकषिशिरॊमुखमसर्वतः शरुतिमल लॊके सर्वम आवृत्य त िष्ठतितद एवानॊर अनुतरं तन महद भयॊ महत्तरमतद अन्तः  सर्वभूतानां धरुवं तिष्ठन न दृश्यतेअक्षरं च कषरं चै व दवैधी भावॊ ऽयम आत्मनःकषरः सर्वेषु भूतेषु दिव्यं  हय अमृतम अक्षरमनवद्वारं पुरं गत्व हंसॊ हि नियतॊ वश ीईशः सर्वस्य भूतस्य सथावरस्य चरस्य चहानि भङ्गविकल् पानां नवानां संश्रयेण चशरीराणाम अजस्याहुर हंसत्वं  पारदर्शिनःहंसॊक्तं चाक्षरं चैव कूतस्थं यत तद अक्षर मतद विद्वान अक्षरं पराप्य जहाति पराण जन्मनी
mahabharata-ramayana_mbs12231dev.txt