ततः परस्थाप्य सुग्रीवस तान हरीन दक्षिणां दिशम बुद् धिविक्रमसंपन्नान वायुवेगसमाञ्जवेअथाहूय महातेजाः सु षेणं नाम यूथपम तारायाः पितरं राजा शवशुरभीमविक्रममअ ब्रवीत पराञ्जलिर वाक्यम अभिगम्य परणम्य च साहाय्यं  कुरु रामस्य कृत्ये ऽसमिन समुपस्थितेवृतः शतसहस्रेण  वानराणां तरस्विनाम अभिगच्छ दिशं सौम्य पश्चिमां वार ुणीं परभॊसुराष्ट्रान सह बाह्लीकाञ शूराभीरांस तथैव  च सफीताञ्जनपदान रम्यान विपुलानि पुराणि चपुंनागगहनं  कुक्षिं बहुलॊद्दालकाकुलम तथा केतकषण्डांश च मार्गध ्वं हरियूथपाःपरत्यक सरॊतॊगमाश चैव नद्यः शीतजलाः शि वाः तापसानाम अरण्यानि कान्तारा गिरयश च येगिरिजालाव ृतां दुर्गां मार्गित्वा पश्चिमां दिशम ततः पश्चिमम  आसाद्य समुद्रं दरष्टुम अर्हथ तिमि नक्रायुत जलम अक् षॊभ्यम अथ वानरःततः केतकषण्डेषु तमालगहनेषु च कपयॊ व िहरिष्यन्ति नारिकेलवनेषु चतत्र सीतां च मार्गध्वं न िलयं रावणस्य च मरीचिपत्तनं चैव रम्यं चैव जटीपुरमअव न्तीम अङ्गलॊपां च तथा चालक्षितं वनम राष्ट्राणि च व िशालानि पत्तनानि ततस ततःसिन्धुसागरयॊश चैव संगमे तत ्र पर्वतः महान हेमगिरिर नाम शतशृङ्गॊ महाद्रुमःतस्य  परस्थेषु रम्येषु सिंहाः पक्षगमाः सथिताः तिमिमत्स् यगजांश चैव नीडान्य आरॊपयन्ति तेतानि नीडानि सिंहाना ं गिरिशृङ्गगताश च ये दृप्तास तृप्ताश च मातङ्गास तॊ यदस्वननिःस्वनाः विचरन्ति विशाले ऽसमिंस तॊयपूर्णे स मन्ततःतस्य शृङ्गं दिवस्पर्शं काञ्चनं चित्रपादपम सर ्वम आशु विचेतव्यं कपिभिः कामरूपिभिःकॊटिं तत्र समुद ्रे तु काञ्चनीं शतयॊजनम दुर्दर्शां परियात्रस्य गता  दरक्ष्यथ वानराःकॊट्यस तत्र चतुर्विंशद गन्धर्वाणां  तरस्विनाम वसन्त्य अग्निनिकाशानां घॊराणां कामरूपिण ामनात्यासादयितव्यास ते वानरैर भीमविक्रमैः नादेयं च  फलं तस्माद देशात किं चित पलवंगमैःदुरासदा हि ते वी राः सत्त्ववन्तॊ महाबलाः फलमूलानि ते तत्र रक्षन्ते  भीमविक्रमाःतत्र यत्नश च कर्तव्यॊ मार्गितव्या च जान की न हि तेभ्यॊ भयं किं चित कपित्वम अनुवर्ततामचतुर् भागे समुद्रस्य चक्रवान नाम पर्वतः तत्र चक्रं सहस्र ारं निर्मितं विश्वकर्मणातत्र पञ्चजनं हत्वा हयग्रीव ं च दानवम आजहार ततश चक्रं शङ्खं च पुरुषॊत्तमःतस्य  सानुषु चित्रेषु विशालासु गुहासु च रावणः सह वैदेह्य ा मार्गितव्यस ततस ततःयॊजनानि चतुःषष्टिर वराहॊ नाम  पर्वतः सुवर्णशृङ्गः सुश्रीमान अगाधे वरुणालयेतत्र प राग्ज्यॊतिषं नाम जातरूपमयं पुरम यस्मिन वस्ति दुष्ट ात्मा नरकॊ नाम गुहासु चतस्य सानुषु चित्रेषु विशाला सु गुहासु च रावणः सह वैदेह्या मार्गितव्यस ततस ततःत म अतिक्रम्य शैलेन्द्रं काञ्चनान्तरनिर्दरः पर्वतः स र्वसौवर्णॊ धारा परस्रवणायुतःतं गजाश च वराहाश च सिं हा वयाघ्राश च सर्वतः अभिगर्जन्ति सततं तेन शब्देन द र्पिताःतस्मिन हरिहयः शरीमान महेन्द्रः पाकशासनः अभि षिक्तः सुरै राजा मेघवान नाम पर्वतःतम अतिक्रम्य शैल ेन्द्रं महेन्द्रपरिपालितम षष्टिं गिरिसहस्राणि काञ् चनानि गमिष्यथतरुणादित्यवर्णानि भराजमानानि सर्वतः ज ातरूपमयैर वृक्षैः शॊभितानि सुपुष्पितैःतेषां मध्ये  सथितॊ राजा मेरुर उत्तमपर्वतः आदित्येन परसन्नेन शैल ॊ दत्तवरः पुरातेनैवम उक्तः शैलेन्द्रः सर्व एव तवदा श्रयाः मत्प्रसादाद भविष्यन्ति दिवारात्रौ च काञ्चना ःतवयि ये चापि वत्स्यन्ति देवगन्धर्वदानवाः ते भविष् यन्ति रक्ताश च परभया काञ्चनप्रभाःआदित्या वसवॊ रुद् रा मरुतश च दिवौकसः आगम्य पश्चिमां संध्यां मेरुम उत ्तमपर्वतमआदित्यम उपतिष्ठन्ति तैश च सूर्यॊ ऽभिपूजित ः अदृश्यः सर्वभूतानाम अस्तं गच्छति पर्वतमयॊजनानां  सहस्राणि दशतानि दिवाकरः मुहूर्तार्धेन तं शीघ्रम अभ ियाति शिलॊच्चयमशृङ्गे तस्य महद दिव्यं भवनं सूर्यसं निभम परासादगुणसंबाधं विहितं विश्वकर्मणाशॊभितं तरुभ िश चित्रैर नानापक्षिसमाकुलैः निकेतं पाशहस्तस्य वरु णस्य महात्मनःअन्तरा मेरुम अस्तं च तालॊ दशशिरा महान  जातरूपमयः शरीमान भराजते चित्रवेदिकःतेषु सर्वेषु द ुर्गेषु सरःसु च सरित्सु च रावणः सह वैदेह्या मार्गि तव्यस ततस ततःयत्र तिष्ठति धर्मात्मा तपसा सवेन भावि तः मेरुसावर्णिर इत्य एव खयातॊ वै बरह्मणा समःपरष्टव ्यॊ मेरुसावर्णिर महर्षिः सूर्यसंनिभः परणम्य शिरसा  भूमौ परवृत्तिं मैथिलीं परतिएतावज जीवलॊकस्य भास्करॊ  रजनीक्षये कृत्वा वितिमिरं सर्वम अस्तं गच्छति पर्व तमएतावद वानरैः शक्यं गन्तुं वानरपुंगवाः अभास्करम अ मर्यादं न जानीमस ततः परमअधिगम्य तु वैदेहीं निलयं र ावणस्य च अस्तं पर्वतम आसाद्य पूर्णे मासे निवर्ततऊर ्ध्वं मासान न वस्तव्यं वसन वध्यॊ भवेन मम सहैव शूरॊ  युष्माभिः शवशुरॊ मे गमिष्यतिशरॊतव्यं सर्वम एतस्य  भवद्भिर दिष्ट कारिभिः गुरुर एष महाबाहुः शवशुरॊ मे  महाबलःभवन्तश चापि विक्रान्ताः परमाणं सर्वकर्मसु पर माणम एनं संस्थाप्य पश्यध्वं पश्चिमां दिशमदृष्टायां  तु नरेन्द्रस्या पत्न्याम अमिततेजसः कृतकृत्या भविष ्यामः कृतस्य परतिकर्मणाअतॊ ऽनयद अपि यत किं चित कार ्यस्यास्य हितं भवेत संप्रधार्य भवद्भिश च देशकालार् थसंहितमततः सुषेण परमुखाः पलवंगमाः; सुग्रीववाक्यं न िपुणं निशम्य आमन्त्र्य सर्वे पलवगाधिपं ते; जग्मुर  दिशं तां वरुणाभिगुप्ताम
mahabharata-ramayana_rys4041_dev.txt