[व]ततः परहस्य दाशार्हः करॊधपर्याकुलेक्षणःदुर्यॊधनम  इदं वाक्यम अब्रवीत कुरुसंसदिलप्स्यसे वीरशयनं कामम  एतद अवाप्स्यसिसथिरॊ भव सहामात्यॊ विमर्दॊ भविता मह ानयच च वं मन्यसे मूढ न मे कश चिद वयतिक्रमःपाण्डवेष ्व इति तत सर्वं निबॊधत नराधिपाःशरिया संतप्यमानेन प ाण्डवानां महात्मनामतवया दुर्मन्त्रितं दयूतं सौबलेन  च भारतकथं च जञातयस तात शरेयांसः साधु संमताःतथान्य ाय्यम उपस्थातुं जिह्मेनाजिह्म चारिणःअक्षद्यूतं महा प्राज्ञ सताम अरति नाशनमअसतां तत्र जायन्ते भेदाश च  वयसनानि चतद इदं वयसनं घॊरं तवया दयूतमुखं कृतमअसमीक ्ष्य सद आचारैः सार्धं पापानुबन्धनैःकश चान्यॊ जञाति भार्यां वै विप्रकर्तुं तथार्हतिआनीय च सभां वक्तुं  यथॊक्ता दरौपदी तवयाकुलीना शीलसंपन्ना पराणेभ्यॊ ऽपि  गरीयसीमहिषी पाण्डुपुत्राणां तथा विनिकृता तवयाजानन ्ति कुरवः सर्वे यथॊक्ताः कुरुसंसदिदुःशासनेन कौन्ते याः परव्रजन्तः परंतपाःसम्यग्वृत्तेष्व अलुब्धेषु सत तं धर्मचारिषुसवेषु बन्धुषु कः साधुश चरेद एवम असांप ्रतमनृशंसानाम अनार्याणां परुषाणां च भाषणमकर्ण दुःश ासनाभ्यां च तवया च बहुशः कृतमसह मात्रा परदग्धुं ता न बालकान वारणावतेआस्थितः परमं यत्नं न समृद्धं च तत  तवऊषुश च सुचिरं कालं परच्छन्नाः पाण्डवास तदामात्र ा सहैक चक्रायां बराह्मणस्य निवेशनेविषेण सर्पबन्धैर ्श च यतिताः पाण्डवास तवयाःसर्वॊपायैर विनाशाय न समृ द्धं च तत तवएवं बुद्धिः पाण्डवेषु मिथ्यावृत्थिः सद ा भवानकथं ते नापराधॊ ऽसति पाण्डवेषु महात्मसुकृत्वा  बहून्य अकार्याणि पाण्डवेषु नृशंसवतमिथ्यावृत्तिर अ नार्यः सन्न अद्य विप्रतिपद्यसेमाता पितृभ्यां भीष्म ेण दरॊणेन विदुरेण चशाम्येति मुहुर उक्तॊ ऽसि न च शा म्यसि पार्थिवशमे हि सुमहान अर्थस तव पार्थस्य चॊभयॊ ःन च रॊचयसे राजन किम अन्यद बुद्धिलाभवातन शर्म पराप ्स्यसे राजन्न उत्क्रम्य सुहृदां वचःअधर्म्यम अयशस्य ं च करियते पार्थिव तवयाएवं बरुवति दाशार्हे दुर्यॊध नम अमर्षणमदुःशासन इदं वाक्यम अब्रवीत कुरुसंसदिन चे त संधास्यसे राजन सवेन कामेन पाण्डवैःबद्ध्वा किल तव ां दास्यन्ति कुन्तीपुत्राय कौरवाःवैकर्तनं तवां च म ां च तरीन एतान मनुजर्षभपाण्डवेभ्यः परदास्यन्ति भीष ्मॊ दरॊणः पिता च तेभरातुर एतद वचः शरुत्वा धार्तराष ्ट्रः सुयॊधनःकरुद्धः परातिष्ठतॊत्थाय महानाग इव शवस नविदुरं धृतराष्ट्रं च महाराजं च बाह्लिकमकृपं च सॊम दत्तं च भीष्मं दरॊणं जनार्दनमसर्वान एतान अनादृत्य  दुर्मतिर निरपत्रपःअशिष्टवद अमर्यादॊ मानी मान्यावमा नितातं परस्थितम अभिप्रेक्ष्य भरातरॊ मनुजर्षभमअनुजग ्मुः सहामात्या राजानश चापि सर्वशःसभायाम उत्थितं कर ुद्धं परस्थितं भरातृभिः सहदुर्यॊधनम अभिप्रेष्क्य भ ीष्मः शांतनवॊ ऽबरवीतधर्मार्थाव अभिसंत्यज्य संरम्भं  यॊ ऽनुमन्यतेहसन्ति वयसने तस्य दुर्हृदॊ नचिराद इवद ूरात्मा राजपुत्रायं धार्तराष्ट्रॊ नुपायवितमिथ्याभि मानी राज्यस्य करॊधलॊभ वशानुगःकालपक्वम इदं मन्ये सर ्वक्षत्रं जनार्दनसर्वे हय अनुसृता मॊहात पार्थिवाः  सह मन्त्रिभिःभीष्मस्याथवचः शरुत्वा दाशार्हः पुष्कर ेक्षणःभीष्मद्रॊणमुखान सर्वान अभ्यभाषत वीर्यवानसर्व ेषां कुरुवृद्धानां महान अयम अतिक्रमःपरसह्य मन्दम ऐ श्वर्ये न नियच्छत यन नृपमतत्र कार्यम अहं मन्ये परा प्तकालम अरिंदमाःकरियमाणे भवेच छरेयस तत सर्वं शृणुत ानघाःपरत्यक्षम एतद भवतां यद वक्ष्यामि हितं वचःभवता म आनुकूल्येन यदि रॊचेत भारताःभॊजराजस्य वृद्धस्य दु राचारॊ हय अनात्मवानजीवतः पितुर ऐश्वर्यं हृत्वा मन् युवशं गतःउग्रसेनसुतः कंसः परित्यक्तः स बान्धवैःजञा तीनां हितकामेन मया शस्तॊ महामृधेआहुकः पुनर अस्माभि र जञातिभिश चापि सत्कृतःउग्रसेनः कृतॊ राजा भॊजराजन् यवर्धनःकंसम एकं परित्यज्य कुलार्थे सर्वयादवाःसंभूय  सुखम एधन्ते भारतान्धकवृष्णयःअपि चाप्य अवदद राजन प रमेष्ठी परजापतिःवयूढे देवासुरे युद्धे ऽभयुद्यतेष्व  आयुधेषु चदवैधी भूतेषु लॊकेषु विनश्यत्सु च भारतअब् रवीत सृष्टिमान देवॊ भगवाँल लॊकभावनःपराभविष्यन्त्य  असुरा दैतेया दानवैः सहआदित्या वसवॊ रुद्रा भविष्यन् ति दिवौकसःदेवासुरमनुष्याश च गन्धर्वॊरगराक्षसाःअस्म िन युद्धे सुसंयत्ता हनिष्यन्ति परस्परमइति मत्वाब्र वीद धर्मं परमेष्ठी परजापतिःवरुणाय परयच्छैतान बद्ध् वा दैतेय दानवानएवम उक्तस ततॊ धर्मॊ नियॊगात परमेष्ठ िनःवरुणाय ददौ सर्वान बद्ध्वा दैत्येय दानवानतान बद् ध्वा धर्मपाशैश च सवैश च पाशैर जलेश्वरःवरुणः सागरे  यत्तॊ नित्यं रक्षति दानवानतथा दुर्यॊधनं कर्णं शकुन िं चापि सौबलमबद्ध्वा दुःशासनं चापि पाण्डवेभ्यः परय च्छततयजेत कुलार्थे पुरुषं गरामस्यार्थे कुलं तयजेतग रामं जनपदस्यार्थे आत्मार्थे पृथिवीं तयजेतराजन दुर् यॊधनं बद्ध्वा ततः संशाम्य पाण्डवैःतवत्कृते न विनश् येयुः कषत्रियाः कषत्रियर्षभ
mahabharata-ramayana_mbs05126dev.txt