सचन्द्रकुमुदं रम्यं सार्ककारण्डवं शुभम तिष्यश्रवणक दम्बम अभ्रशैवलशाद्वलमपुनर्वसु महामीनं लॊहिताङ्गमहा ग्रहम ऐरावतमहाद्वीपं सवातीहंसविलॊडितमवातसंघातजातॊर ्मिं चन्द्रांशुशिशिराम्बुमत भुजंगयक्षगन्धर्वप्रबुद ्धकमलॊत्पलमगरसमान इवाकाशं ताराधिपम इवालिखन हरन्न इ व सनक्षत्रं गगनं सार्कमण्डलममारुतस्यालयं शरीमान कप िर वयॊमचरॊ महान हनूमान मेघजालानि विकर्षन्न इव गच्छ तिपाण्डुरारुणवर्णानि नीलमाञ्जिष्ठकानि च हरितारुणवर ्णानि महाभ्राणि चकाशिरेपरविशन्न अभ्रजालानि निष्क्र मंश च पुनः पुनः परच्छन्नश च परकाशश च चन्द्रमा इव ल क्ष्यतेनदन नादेन महता मेघस्वनमहास्वनः आजगाम महातेज ाः पुनर मध्येन सागरमपर्वतेन्द्रं सुनाभं च समुपस्पृ श्य वीर्यवान जयामुक्त इव नाराचॊ महावेगॊ ऽभयुपागतःस  किं चिद अनुसंप्राप्तः समालॊक्य महागिरिम महेन्द्रम ेघसंकाशं ननाद हरिपुंगवःनिशम्य नदतॊ नादं वानरास ते  समन्ततः बभूवुर उत्सुकाः सर्वे सुहृद्दर्शनकाङ्क्षिण ःजाम्बवान स हरिश्रेष्ठः परीतिसंहृष्टमानसः उपामन्त् र्य हरीन सर्वान इदं वचनम अब्रवीतसर्वथा कृतकार्यॊ ऽ सौ हनूमान नात्र संशयः न हय अस्याकृतकार्यस्य नाद एव ंविधॊ भवेततस्या बाहूरुवेगं च निनादं च महात्मनः निश म्य हरयॊ हृष्टाः समुत्पेतुस ततस ततःते नगाग्रान नगा ग्राणि शिखराच छिखराणि च परहृष्टाः समपद्यन्त हनूमन् तं दिदृक्षवःते परीताः पादपाग्रेषु गृह्य शाखाः सुपु ष्पिताः वासांसीव परकाशानि समाविध्यन्त वानराःतम अभ् रघनसंकाशम आपतन्तं महाकपिम दृष्ट्वा ते वानराः सर्वे  तस्थुः पराञ्जलयस तदाततस तु वेगवांस तस्य गिरेर गिर िनिभः कपिः निपपात महेन्द्रस्य शिखरे पादपाकुलेततस त े परीतमनसः सर्वे वानरपुंगवाः हनूमन्तं महात्मानं पर िवार्यॊपतस्थिरेपरिवार्य च ते सर्वे परां परीतिम उपा गताः परहृष्टवदनाः सर्वे तम अरॊगम उपागतमउपायनानि चा दाय मूलानि च फलानि च परत्यर्चयन हरिश्रेष्ठं हरयॊ म ारुतात्मजमविनेदुर मुदिताः के चिच चक्रुः किल किलां  तथा हृष्टाः पादपशाखाश च आनिन्युर वानरर्षभाःहनूमांस  तु गुरून वृद्धाञ जाम्बवत परमुखांस तदा कुमारम अङ्ग दं चैव सॊ ऽवन्दत महाकपिःस ताभ्यां पूजितः पूज्यः कप िभिश च परसादितः दृष्टा देवीति विक्रान्तः संक्षेपेण  नयवेदयतनिषसाद च हस्तेन गृहीत्वा वालिनः सुतम रमणीय े वनॊद्देशे महेन्द्रस्य गिरेस तदाहनूमान अब्रवीद धृ ष्टस तदा तान वानरर्षभान अशॊकवनिकासंस्था दृष्टा सा  जनकात्मजारक्ष्यमाणा सुघॊराभी राक्षसीभिर अनिन्दिता  एकवेणीधरा बाला रामदर्शनलालसा उपवासपरिश्रान्ता मलिन ा जटिला कृशाततॊ दृष्टेति वचनं महार्थम अमृतॊपमम निश म्य मारुतेः सर्वे मुदिता वानरा भवनकष्वेडन्त्य अन्य े नदन्त्य अन्ये गर्जन्त्य अन्ये महाबलाः चक्रुः किल  किलाम अन्ये परतिगर्जन्ति चापरेके चिद उच्छ्रितलाङ् गूलाः परहृष्टाः कपिकुञ्जराः अञ्चितायतदीर्घाणि लाङ् गूलानि परविव्यधुःअपरे तु हनूमन्तं वानरा वारणॊपमम आ प्लुत्य गिरिशृङ्गेभ्यः संस्पृशन्ति सम हर्षिताःउक्त वाक्यं हनूमन्तम अङ्गदस तु तदाब्रवीत सर्वेषां हरिवी राणां मध्ये वाचम अनुत्तमामसत्त्वे वीर्ये न ते कश च ित समॊ वानरविद्यते यद अवप्लुत्य विस्तीर्णं सागरं प ुनर आगतःदिष्ट्या दृष्टा तवया देवी रामपत्नी यशस्विन ी दिष्ट्या तयक्ष्यति काकुत्स्थः शॊकं सीता वियॊगजमत तॊ ऽङगदं हनूमन्तं जाम्बवन्तं च वानराः परिवार्य परम ुदिता भेजिरे विपुलाः शिलाःशरॊतुकामाः समुद्रस्य लङ् घनं वानरॊत्तमाः दर्शनं चापि लङ्कायाः सीताया रावणस् य च तस्थुः पराञ्जलयः सर्वे हनूमद वदनॊन्मुखाःतस्थौ  तत्राङ्गदः शरीमान वानरैर बहुभिर वृतः उपास्यमानॊ वि बुधैर दिवि देवपतिर यथाहनूमता कीर्तिमता यशस्विना; त थाङ्गदेनाङ्गदबद्धबाहुना मुदा तदाध्यासितम उन्नतं मह न; महीधराग्रं जवलितं शरियाभवत
mahabharata-ramayana_rys5055_dev.txt