[भ]विमानस्थौ तु तौ राजँल लुब्धकॊ वै ददर्श हदृष्ट्व ा तौ दम्पती दुःखाद अचिन्तयत सद गतिमकीदृशेनेह तपसा  गच्छेयं परमां गतिमइति बुद्ध्या विनिश्चित्य गमनायॊप चक्रमेमहाप्रस्थानम आश्रित्य लुब्धकः पक्षिजीवनःनिश् चेष्टॊ मारुताहारॊ निर्ममः सवर्गकाङ्क्षयाततॊ ऽपश्यत  सुविस्तीर्णं हृद्यं पद्मविभूषितमनानाद्विज गणाकीर् णं सरः शीतजलं शुभमपिपासार्थॊ ऽपि तद दृष्ट्वा तृप्त ः सयान नात्र संशयःउपवासकृशॊ ऽतयर्थं स तु पार्थिव ल ुब्धकःउपसर्पत संहृष्टः शवापदाध्युषितं वनममहान्तं न िश्चयं कृत्वा लुब्धकः परविवेश हपरविशन्न एव च वनं न िगृहीतः स कण्टकैःस कण्टक विभुग्नाङ्गॊ लॊहितार्द्री कृतच्छविःबभ्राम तस्मिन विजने नानामृगसमाकुलेततॊ दरु माणां महतां पवनेन वने तदाउदतिष्ठत संघर्षात सुमहान  हव्यवाहनःतद वनं वृष्क संकीर्णं लता विटप संकुलमददाह  पावकः करुद्धॊ युगान्ताग्निसमप्रभःस जवालैः पवनॊद्ध ूतैर विस्फुलिङ्गैः समन्वितःददाह तद वनं घॊरं मृगपक् षिसमाकुलमततः स देहमॊक्षार्थं संप्रहृष्टेन चेतसाअभ् यधावत संवृद्धं पावकं लुब्धकस तदाततस तेनाग्निना दग् धॊ लुब्धकॊ नष्टकिल्बिषःजगाम परमां सिद्धिं तदा भरतस त्तमततः सवर्गस्थम आत्मानं सॊ ऽपश्यद विगतज्वरःयक्षग न्धर्वसिद्धानां मध्ये भराजन्तम इन्द्रवतएवं खलु कपॊ तश च कपॊती च पतिव्रतालुब्धकेन सह सवर्गं गताः पुण्य ेन कर्मणायापि चैवं विधा नारी भर्तारम अनुवर्ततेविरा जते हि सा कषिप्रं कपॊतीव दिवि सथिताःएवम एतत पुरावृ त्तं लुब्धकस्य महात्मनःकपॊतस्य च धर्मिष्ठा गतिः पु ण्येन कर्मणायश चेदं शृणुयान नित्यं यश चेदं परिकीर् तयेतनाशुभं विद्यते तस्य मनसापि परमाद्यतःयुधिष्ठिर  महान एष धर्मॊ धर्मभृतां वरगॊघ्नेष्व अपि भवेद अस्मि न निष्कृतिः पापकर्मणःनिष्कृतिर न भवेत तस्मिन यॊ हन ्याच छरणागतम
mahabharata-ramayana_mbs12145dev.txt