 आत्मनेऽनमित्रां व । सा माता पुत्राय मं पयः ॥१०॥ { १} गिरयस्ते पर्वता (हिनकतोररयं ते स्योनमस्तु । वी  कषणा) रोहिणीं विश्वरूपां ध्रुवां भूमिं पृथिवीमिन्द रगुप्ताम्‌ । ऽहतो _अक्षतोऽध्यष्ठां पृथिवीमहम्‌ ॥११ ॥ यत्ते मध्यं पृथिवि यच्च नभ्यं यास्त ऊर्जस्तन्वः  संब ध तासु नो धेह्यभि नः पवस्व माता भूमिः पुत्रो अ हं : पर्जन्यः पिता स उ नः पिपर्तु ॥१२॥ यस्यां वेदि  परिगृह्णन्ति ८ यज्ञं तन्वते विश्वकर्माणः । यस्यां  मीयन्ते स्वरव : शुक्रा आहुत्याः पुरस्तात्‌। सा नो  भूमिर्वर्धयद्वर्धमाना ॥१३॥ यो नो देषत्पृथिवि यः प ृतन्याद्योऽभिदासान्‌ मनसा यो वधेन । तं नो भूमे 1 ॥ १४॥ त्वज्जातास्त्वयि मत्यस्त्विं बिभर्षि द्विपदस्त ्वं चतुष्पदः । तवेमे पृथिवि पञ्च मानवा येभ्यो ज्यो तिरमृतं मर्त्येभ्य उद्यन्त्सूर्यो रश्मिभिरातनोति ॥ १५॥ तानः प्रजाः सं हता समग्रा वाचो_मधु पृथिवि धेहि  मह्यम्‌ ॥१६॥ विश्वस्वं मातरमोष ध्रुवां भूमिं पृथि वी धर्मणा धृताम्‌ । शिवां स्योनामनु चरेम विश्वहा ॥ १७॥ महत्सधस्थं महती बभूविथ महान्‌ वेग एजथुर्वेपथुष ्टे । महांस्त्वेन्द्रो रक्षत्यप्रमादम्‌ । सानो भूम े प्र रोचय हिरण्यस्येव संदृशि मा नो द्विक्षत कश्चन  ॥१८॥ अननिर्भूम्यामोषधीष्वग्निमापो बिभ्रत्यग्निरश् मसु । अग्निरन्तः पुरुषेषु गोष्वश्चैष्वग्नयः ॥१९॥ अ निर्दिव आ तपत्यग्नर्देवस्योर्वन्तरिक्षम्‌ । अग्निं  मर्तास इन्धते हव्यवाहं घृतप्रियम्‌ ॥२०॥ {२} अग्नि वासाः पृथिव्यसितज्गूस्त्विषीमन्तं संशितं मा कृणौतु  ॥२१॥ भूम्यां देवेभ्यो ददति यज्ञं हव्यमरंकृतम्‌ ।  भूम्यां मनुष्या जीवन्ति स्वधयान्नेन मर्त्याः । सा  नो भूमिः प्राणमायुर्दधातु जरदष्टिं मा 1 कृणोतु ॥२२ ॥ यस्ते गन्धः पृथिवि ५ यं बिभ्रत्योषधयो यमापः । यं  गन्धर्वा अप्सरसश्च तेन मा सुरभि कृणु मा नो द्विक् षत कश्चन ॥२३॥ यस्ते (8 श यं संजश्रुः सूर्याया विवा हे । अमर्त्याः गन्धमग्रे तेन मा सुरभि कृणु मा नो द ्विक्षत कश्चन ॥२४॥ यस्ते गन्धः व स्त्रीषु पुंसु भग ो रुचिः । यो अश्वेषु यो धूत श्तिष । कन्यायां वर्चो  यद्धूमे सं सृज मा नो द्विक्षत कश्चन ॥२५॥ शिला भूम िरश्मा ५ सा भूमिः संधृता धृता । तस्यै हिरण्यवक्षसे  अकरं नमः ॥२६॥ यस्यां वृक्षा वानस्पत्या ध्रुवास्ति ष्ठन्ति विश्वहा । पृथिवीं विश्वधायसं धृतामकछावदामस ि ॥२७॥ उदीराणा उतासीनास्तिष्ठन्तः प्रक्रामन्तः । प दभ्यां दक्षिणसव्याभ्यां मा व्यथिष्महि भूम्याम्‌ ॥२ ८॥ ५ व वदामि ०४ ब्रह्मणा वावृधानाम्‌ । पुष्टं बिभ् रतीमन्नभागं घृतं नि षीदेम भूमे ॥२९॥ शुद्धा न आपस्त न्वे क्षरन्तु यो नः सेदुरप्रिये तं नि दध्मः । ०५६.  थिवि मोत्पुनामि ॥३०॥ {३} यास्ते : प्रदिशो या उदीच ी्यस्ति भूमे अधराद्याश्च पश्चात्‌। स्योनास्ता मह्य ं चरते भवन्तु मा नि पप्तं भुवने शिश्रियाणः ॥३१॥ मा  नः पश्चान्‌ मा पुरस्तान्‌ नुदिष्ठा मोत्तरादधरादुत  । स्वस्ति भूमे नो भव मा विदन्‌ परिपन्थिनो वरीयो य ावया वधम्‌ ॥३२॥ यावत्तेऽभि विपश्यामि भूमे सूर्येण  मेदिना । तावन्‌ मे चक्र्मा मेष्टोत्तरामुत्तरां समा म्‌ ॥३३॥ यच्छयानः पर्यावर्ते दक्षिणं सख्यमभि पार्श ्मुत्तानास्त्वा प्रतीची यत्पृष्टीभिरधिशेमहे । मा ह िसीस्तत्र नो भूमे सर्वस्य प्रतिर ॥३४॥ यत्ते भूमे व िखनामि क्षिप्रं तदपि रोहतु । माते मर्म विमृग्वरि म ा ते हृदयमर्पिपम्‌ ॥३५॥ ग्रीष्मस्ते न शरद्धेमन्तः  शिशिरो वसन्तः । ऋतवस्ते हायनीरहोरात्रे पृथिवि नो द ुहाताम्‌ ॥३६॥ याप सर्पं विजमाना विमृग्वरी यस्यामास न्नू अग्नयो ये अप्स्वन्तः । परा दस्यून्‌ ददती देवप ीयून्‌ 6 पृथिवी न वृत्रं शक्राय दध्रे वृषभाय वृष्ण े ॥३७॥ । यस्यां । 1 यस्यां ब्रह्माणो न्त्युग्भिः स ाम्ना यजुर्विदः युज्यन्ते यस्यामृत्विजः सोममिन्द्र ाय पातवे ॥३८॥ यस्यां पूर्वे भूतकृत ऋषयो गा उदानृचु ः । सप्त सो वेधसो यज्ञेन तपसा सह ॥३९॥ सा नो भूमिरा  दिशतु यद्धनं कामयामहे । भगो (व एतु पुरोगवः ॥४०॥ { ४} यस्यां नृत्यन्ति भूम्यां मर्त्या व्यैलबाः । युध ्यन्ते यस्यामाक्रन्दो यस्यां वदति दुन्दुभिः । सा न ो भूमिः प्र णुदतां सपत्नान्‌ असपत्नं मा पृथिवी कृण ोतु ॥४१॥ यस्यामन्नं व्रीहियवौ यस्या इमाः पञ्च कृष् टयः । भूम्यै पर्जन्यपत्न्यै नमोऽस्तु वर्षमेदसे ॥४२ ॥ यस्याः पुरो देवकृताः क्षत्रे यस्या विकुर्वते । प ्रजापतिः विश्वगभमिाशामाशां रण्यां नः कृणोतु ॥४३॥ न िधिं बि व गुहा वसु मणि हिरण्यं पृथिवी ददातु मे । व सूनि नो वसुदा रासमाना दैवी दधातु सुमनस्यमाना ॥४४॥  जनं बिभ्रती च विवाचसं नाना रमण पृथिवी यथौकसम्‌ । स हस्रं धारा मे दुहां ध्रुवेव व रन्ती ॥४५॥ 1 सर्पो श ्मा हेमन्तजब्धो त गुहा शये । क्रिमिर्जिन्व यद्यदेज ति प्रावृषि तन्‌ नः सर्पन्‌ मोप सृपद्यच्छिवं तेन न ो मृड ॥४६॥ ये ते पन्थानो बहवो जनायना रथस्य वर्त्मा निसश्च यातवे । यैः ५ भये भद्रपापास्तं पन्थानं जयेम ानमित्रमतस्करं यच्छिवं तेन नो मृड ॥४७॥ मल्वं बि य  द्धद्रपापस्य निधनं तिति : । वराहेण पृथिवी सं सूकरा य वि मृगाय ॥४८॥ ये त आरण्याः ५८ वने हिताः सिंहा व् याघ्राः पुरुषादश्चरन्ति । उलं वृकं पृथिवि नोपित ऋक ्षीकां रक्षो अप बाधयास्मत्‌॥४९॥ ये गन्धर्वा अप्सरस ो ये चारायाः किमीदिनः । पिशाचान्त्सर्वा रक्षांसि त ान्‌ अस्मद्भूमे यावय ॥५०॥ {५} यां द्विपादः पक्षिणः  संपतन्ति हंसाः सुपर्णाः शकुना वयांसि । यस्यां वात ो मातरिश्वेयते रजांसि कृण्वंश््यावयंश्च वृक्षान्‌  । वातस्य प्रवामुपवामनु वात्यर्चिः ॥५१॥ यस्यां कृष् णमरुणं च संहिते अहोरात्रे विहिते भूम्यामधि । वर्षे ण भूमिः पृथिवी वृतावृता सा नो दधातु भद्रया प्रिये  धामनिधामनि ॥५२॥ द्यौश्च म इदं पृथिवी चान्तरिक्षं च  मे व्यचः । अग्निः सूर्य आपो मेधां विश्च देवाश्च स ं ददुः ॥५३॥ अहमस्मि सहमान उत्तरो नाम शम्‌ । अभीषाड स्मि विश्चाषाडाशामाशां : ॥५४॥ अदो यदहेवि प्रथमाना  पुरस्तादेवैरुक्ता व्यसर्पो महित्वम्‌ । आ त्वा सुभू तमविशत्तदानीमकल्पयथाः प्रदिशश्चतस्रः ॥५५॥ ये ग्राम ा यदरण्यं याः सभा अधि भूम्याम्‌ । ये संग्रामाः त च ारु वदेम ते ॥५६॥ अश्च इव रजो दुधुवे वि तान्‌ जनान् ‌ य आक्षियन्‌ पृथिवीं यादजायत । मन्द्रग्रत्वरी भुव नस्य गोपा वनस्पतीनां गृभिरोषधीनाम्‌ ॥५७॥ यद्वदामि  मधुमत्तद्वदामि यदीक्षे तद्धनन्ति मा । त्विषीमान्‌  1 अवान्यान्‌ हन्मि दोधतः ॥५८॥ शन्तिवा सुरभिः कीलाल ोध्नी पयस्वती । भूमिरधि ब्रवीतु मे पृथिवी पयसा सह  ॥५९॥ 11 14 प्रविष्टाम्‌ । भुजिष्यं पात्रं निहितं य दा अभवन्‌ मातृमद्भ्यः ॥६०॥ त्वमस्यावपनी व पप्रथाना  । यत्त ऊनं तत्त आ पूरयाति : प्रथमजा ऋतस्य ॥६१॥ उप स्थास्ते अनमीवा अयक्ष्मा अस्मभ्यं 1 प्रसूताः । दीर ्घं न आयुः प्रतिबुध्यमाना वयं तुभ्यं : स्याम ॥६२॥  भूमे मातर्न धेहि मा भद्रया सुप्रतिष्ठितम्‌ । संविद ाना दिवा कवे श्रियां मा धेहि भूत्याम्‌ ॥६३॥ {६} 2  नडमा रोह न ते अत्र लोक इदं सीसं भागधेयं त एहि । यो  गोषु यक्ष्मः (4 त्वं साकमधराङ्परेहि ॥१॥ अघशंसदुःश ंसाभ्यां च । यक्ष्मं च सर्व तेनेतो मत्युं (3 निरजा मसि ॥२॥ निरितो मृत्युं नि्ऋति । यो नो दवेष्टि तमद् धयग्ने अक्रव्याद्यमु ( ते प्र सुवामसि ॥३॥ यद्यग्नि ः क्रव्याद्यदि वा व्याघ्र इमं गोष्ठ शान्योकाः । तं  माषाज्यं कृत्वा प्र हिणोमि दूरं स गच्छत्वप्सुषदोऽ प्यग्नीन्‌ ॥४॥ यत्त्वा क्रुद्धाः 1 मृते । सुकल्पमग ्ने तत्त्वया ॥५॥ पुनस्त्वादित्या रुद्रा 1 वसुनीतिर ग्ने । ५ । ब्रह्मणस्पतिरा शतशारदाय ॥६॥ अग्निः क्रव ्यात्प्रविवेश नो गृहमिमं पश्यन्न्‌ इतरं जातवेदसम्‌  । तं हरामि पुनो रं स घर्ममिन्धां परमे सधस्थे ॥७॥  क्रव्यादमग्निं प्र दूरं यमराज्ञो गच्छतु रिप्रवाहः  । इहायमितरो जातवेदा देवो देवेभ्यो हव्यं वहतु प्रजा नन्‌ ॥८॥ क्रव्यादमग्निमिषितो हरामि जनान्‌ दहन्तं व ज्रेण मृत्युम्‌ । नि तं शास्मि गार्हपत्येन विद्धान ्‌ मा लोकेऽपि भागो अस्तु ॥९॥ क्रव्यादमग्निं शशमानम ुक्थ्यं प्र पथिभिः पितृयाणैः । मा देवयानैः पुनरा ग ा जत्रैवैधि पितृषु जागृहि त्वम्‌ ॥१०॥ {७} समिन्धते  संकसुकं स्वस्तये शुद्धा भवन्तः शुचयः पावकाः । जहा ति एति समिद्धो अग्निः सुपुना पुनाति ॥११॥ देवो अग्न िः संकसुको दिवस्पृष्ठान्यारुहत्‌। मुच्यमानो निरेणस ौऽमोगस्मामशस्त्याः ॥१२॥ अस्मिन्‌ वयं संकसुके अग्नौ  रिप्राणि मृज्महे । अभूम यज्ञियाः शुद्धाः प्र ण आय ूंषि तारिषत्‌॥१३॥ संकसुको विकसुको निर््थो यश्च निस ्वरः । ते ते यक्ष्म सवेद्सो इ शन्‌ ॥१४॥ यो नो अश्च ैषु वीरेषु यो नो गोष्वजाविषु । क्रव्यादं निर्णुदाम सि यो अग्निर्जनयोपनः ॥१५॥ अन्येभ्यस्त्वा पुरुषेभ्य ो गोभ्यो अश्रुभ्यस्त्वा । निः क्रव्यादं नुदामसि यो  अग्निर्जीवितयोपनः ॥१६॥ यस्मिन्‌ देवा अमृजत यस्मिन ्‌ मनुष्या उत । तस्मिन्‌ घृतस्तावो मृष्ट्वा त्वमग् ने दिवं रुह ॥१७॥ समिद्धो अग्न आहूत स नो माभ्यपक्रम ीः । अत्रैव दीदिहि द्यवि ज्योक्च सूर्य दृशे ॥१८॥ स ीसे मृड्ढवं नडे मृड्द्वमग्नौ संकसुके च यत्‌। अथो अ व्यां रामायां शीर्षक्तिमुपवर्हणे ॥१९॥ सीसे मलं साद यित्वा शीर्षक्तिमुपवर्हणे । अव्यामसिक्न्यां ४ शुद् धा भवत यज्ञियाः ॥२०॥ {८} परं मृत्यो अनु पन्थां यस् त एष इतरो देवयानात्‌। चक्षुष्मते शृण्वते ते ब्रवीम ीहेमे वीरा बहवो भवन्तु ॥२१॥ इमे जीवा वि मृतैराववृत ्रन्न्‌ अभूद्धद्रा देवहूतिर्नो अद्य । प्राञ्चो अगा म हसाय ५५ विदथमा वदेम ॥२२॥ इमं जीवेभ्यः ग दधामि मष ां नु गादपरो अर्थमेतम्‌ । शतं जीवन्तः शरदः पुरूचीस ्तिरो मृत्युं दधतां पर्वतेन ॥२३॥ आ व णाना अनुपूर्व ं यतमाना यति स्थ । तान्‌ वस्त्वष्टा जी सजोषाः 0 नय तु जीवनाय ॥२४॥ 1 { भवन्ति यथ रतव साकम्‌ । यथान जहा त्येवा धातरायूंषि कल्पयैषाम्‌ ॥२५॥ अश्मन्वती रीयते  सं रभध्वं वीरयध्वं प्र तरता सखायः । अत्रा जहीत ये  असन्‌ दुरेवा अनमीवान्‌ उत्तरेमाभि वाजान्‌ ॥२६॥ उत ्तिष्ठता प्र तरता सखायोऽश्मन्वती नदी स्यन्दत इयम्‌  । अत्रा जहीत ये असन्न्‌ अशिवाः शिवान्त्स्योनान्‌  उत्तरेमाभि वाजान्‌ ॥२७॥ वैश्वदेवीं वर्चसा आ रभध्वं  शुद्धा न शुचयः पावकाः । त पदानि शतं हिमाः मदेम ॥२ ८॥ उदीचीनैः ऽवरान्‌ परेभिः । त्रिः सप्त कृत्व ऋषयः  परेता मृत्युं प्रत्यौहन्‌ पदयोपनेन ॥२९॥ मृत्योः प दं योपयन्त एत द्राघीय आयुः प्रतरं दधानाः । त  नुदत ा सधस्थेऽथ जीवासो विदथमा वदेम ॥३०॥ {९} इमा धवाः सु पत्नीराञ्जनेन सर्पिषा सं स्पृशन्ताम्‌ । अनश्रवो ४  1 आ रोहन्तु जनयो योनिमग्रे ॥३१॥ व्याकरोमि तौ ब्रह् मणा व्यहं कल्पयामि । स्वधां ( अजरां कृणोमि दीर्घणा युषा समिमान्त्सृजामि ॥३२॥ योनो : पितरो हत्स्वन्तरा विवेशामृतो मर्त्येषु । मय्यहं तं परि गृह्णामि देवं  मा सो अस्मान्‌ द्विक्षत मा वयं तम्‌ ॥३३॥ शव व प्र ेत ५. । यं पितृभ्य आत व णुता  ॥३४॥ द्विभागधनमादाय  प्र क्षिणात्यवरत्यौ 
NLP-research-sans_AtharvaVedam_Shaunaka_djvu.txt