ततः शिरसि कृत्वा तु पादुके भरतस तदा आरुरॊह रथं हृष ्टः शत्रुघ्नेन समन्वितःवसिष्ठॊ वामदेवश च जाबालिश च  दृढव्रतः अग्रतः परययुः सर्वे मन्त्रिणॊ मन्त्रपूजि ताःमन्दाकिनीं नदीं रम्यां पराङ्मुखास ते ययुस तदा प रदक्षिणं च कुर्वाणाश चित्रकूटं महागिरिमपश्यन धातुस हस्राणि रम्याणि विविधानि च परययौ तस्य पार्श्वेन सस ैन्यॊ भरतस तदाअदूराच चित्रकूटस्य ददर्श भरतस तदा आश ्रमं यत्र स मुनिर भरद्वाजः कृतालयःस तम आश्रमम आगम् य भरद्वाजस्य बुद्धिमान अवतीर्य रथात पादौ ववन्दे कु लनन्दनःततॊ हृष्टॊ भरद्वाजॊ भरतं वाक्यम अब्रवीत अपि  कृत्यं कृतं तात रामेण च समागतमएवम उक्तस तु भरतॊ भ रद्वाजेन धीमता परत्युवाच भरद्वाजं भरतॊ धर्मवत्सलःस  याच्यमानॊ गुरुणा मया च दृढविक्रमः राघवः परमप्रीतॊ  वसिष्ठं वाक्यम अब्रवीतपितुः परतिज्ञां ताम एव पालय िष्यामि तत्त्वतः चतुर्दश हि वर्षाणि य परतिज्ञा पित ुर ममएवम उक्तॊ महाप्राज्ञॊ वसिष्ठः परत्युवाच ह वाक ्यज्ञॊ वाक्यकुशलं राघवं वचनं महतएते परयच्छ संहृष्ट ः पादुके हेमभूषिते अयॊध्यायां महाप्राज्ञ यॊगक्षेमक रे तवएवम उक्तॊ वसिष्ठेन राघवः पराङ्मुखः सथितः पादु के हेमविकृते मम राज्याय ते ददौनिवृत्तॊ ऽहम अनुज्ञा तॊ रामेण सुमहात्मना अयॊध्याम एव गच्छामि गृहीत्वा प ादुके शुभेएतच छरुत्वा शुभं वाक्यं भरतस्य महात्मनः  भरद्वाजः शुभतरं मुनिर वाक्यम उदाहरतनैतच चित्रं नरव ्याघ्र शीलवृत्तवतां वर यद आर्यं तवयि तिष्ठेत तु नि म्ने वृष्टिम इवॊदकमअमृतः स महाबाहुः पिता दशरथस तव  यस्य तवम ईदृशः पुत्रॊ धर्मात्मा धर्मवत्सलःतम ऋषिं  तु महात्मानम उक्तवाक्यं कृताञ्जलिः आमन्त्रयितुम आर ेभे चरणाव उपगृह्य चततः परदक्षिणं कृत्वा भरद्वाजं प ुनः पुनः भरतस तु ययौ शरीमान अयॊध्यां सह मन्त्रिभिः यानैश च शकटैश चैव हयैश नागैश च सा चमूः पुनर निवृत् ता विस्तीर्णा भरतस्यानुयायिनीततस ते यमुनां दिव्यां  नदीं तीर्त्वॊर्मिमालिनीम ददृशुस तां पुनः सर्वे गङ ्गां शिवजलां नदीमतां रम्यजलसंपूर्णां संतीर्य सह बा न्धवः शृङ्गवेरपुरं रम्यं परविवेश ससैनिकःशृङ्गवेरपु राद भूय अयॊध्यां संददर्श ह भरतॊ दुःखसंतप्तः सारथिं  चेदम अब्रवीतसारथे पश्य विध्वस्ता अयॊध्या न परकाशत े निराकारा निरानन्दा दीना परतिहतस्वना
mahabharata-ramayana_rys2105_dev.txt