तं समीक्ष्य महासत्त्वं सत्त्ववान हरिसत्तमः वाक्यम  अर्थवद अव्यग्रस तम उवाच दशाननमअहं सुग्रीवसंदेशाद इ ह पराप्तस तवालयम राक्षसेन्द्र हरीशस तवां भराता कुश लम अब्रवीतभरातुः शृणु समादेशं सुग्रीवस्य महात्मनः  धर्मार्थॊपहितं वाक्यम इह चामुत्र च कषममराजा दशरथॊ  नाम रथकुञ्जरवाजिमान पितेव बन्धुर लॊकस्य सुरेश्वरसम द्युतिःजयेष्ठस तस्य महाबाहुः पुत्रः परियकरः परभुः  पितुर निदेशान निष्क्रान्तः परविष्टॊ दण्डकावनमलक्ष् मणेन सह भरात्रा सीतया चापि भार्यया रामॊ नाम महातेज ा धर्म्यं पन्थानम आश्रितःतस्य भार्या वने नष्टा सीत ा पतिम अनुव्रता वैदेहस्य सुता राज्ञॊ जनकस्य महात्म नःस मार्गमाणस तां देवीं राजपुत्रः सहानुजः ऋश्यमूकम  अनुप्राप्तः सुग्रीवेण च संगतःतस्य तेन परतिज्ञातं  सीतायाः परिमार्गणम सुग्रीवस्यापि रामेण हरिराज्यं न िवेदितमततस तेन मृधे हत्वा राजपुत्रेण वालिनम सुग्री वः सथापितॊ राज्ये हर्यृक्षाणां गणेश्वरःस सीतामार्ग णे वयग्रः सुग्रीवः सत्यसंगरः हरीन संप्रेषयाम आस दि शः सर्वा हरीश्वरःतां हरीणां सहस्राणि शतानि नियुतान ि च दिक्षु सर्वासु मार्गन्ते अधश चॊपरि चाम्बरेवैनत ेय समाः के चित के चित तत्रानिलॊपमाः असंगगतयः शीघ्र ा हरिवीरा महाबलाःअहं तु हनुमान नाम मारुतस्यौरसः सु तः सीतायास तु कृते तूर्णं शतयॊजनम आयतम समुद्रं लङ् घयित्वैव तां दिदृक्षुर इहागतःतद भवान दृष्टधर्मार्थ स तपः कृतपरिग्रहः परदारान महाप्राज्ञ नॊपरॊद्धुं तव म अर्हसिन हि धर्मविरुद्धेषु बह्व अपायेषु कर्मसु मू लघातिषु सज्जन्ते बुद्धिमन्तॊ भवद्विधाःकश च लक्ष्मण मुक्तानां रामकॊपानुवर्तिनाम शराणाम अग्रतः सथातुं श क्तॊ देवासुरेष्व अपिन चापि तरिषु लॊकेषु राजन विद्य ेत कश चन राघवस्य वयलीकं यः कृत्वा सुखम अवाप्नुयातत त तरिकालहितं वाक्यं धर्म्यम अर्थानुबन्धि च मन्यस्व  नरदेवाय जानकी परतिदीयतामदृष्टा हीयं मया देवी लब्ध ं यद इह दुर्लभम उत्तरं कर्म यच छेषं निमित्तं तत्र  राघवःलक्षितेयं मया सीता तथा शॊकपरायणा गृह्य यां ना भिजानासि पञ्चास्याम इव पन्नगीमनेयं जरयितुं शक्या स ासुरैर अमरैर अपि विषसंसृष्टम अत्यर्थं भुक्तम अन्नम  इवौजसातपःसंतापलब्धस ते यॊ ऽयं धर्मपरिग्रहः न स ना शयितुं नयाय्य आत्मप्राणपरिग्रहःअवध्यतां तपॊभिर यां  भवान समनुपश्यति आत्मनः सासुरैर देवैर हेतुस तत्राप ्य अयं महानसुग्रीवॊ न हि देवॊ ऽयं नासुरॊ न च मानुष ः न राक्षसॊ न गन्धर्वॊ न यक्षॊ न च पन्नगःमानुषॊ रा घवॊ राजन सुग्रीवश च हरीश्वरः तस्मात पराणपरित्राणं  कथं राजन करिष्यसिन तु धर्मॊपसंहारम अधर्मफलसंहितम त द एव फलम अन्वेति धर्मश चाधर्मनाशनःपराप्तं धर्मफलं  तावद भवता नात्र संशयः फलम अस्याप्य अधर्मस्य कषिप्र म एव परपत्स्यसेजनस्थानवधं बुद्ध्वा बुद्ध्वा वालिवध ं तथा रामसुग्रीवसख्यं च बुध्यस्व हितम आत्मनःकामं ख ल्व अहम अप्य एकः सवाजिरथकुञ्जराम लङ्कां नाशयितुं श क्तस तस्यैष तु विनिश्चयःरामेण हि परतिज्ञातं हर्यृक ्षगणसंनिधौ उत्सादनम अमित्राणां सीता यैस तु परधर्षि ताअपकुर्वन हि रामस्य साक्षाद अपि पुरंदरः न सुखं पर ाप्नुयाद अन्यः किं पुनस तवद्विधॊ जनःयां सीतेत्य अभ िजानासि येयं तिष्ठति ते वशे कालरात्रीति तां विद्धि  सर्वलङ्काविनाशिनीमतद अलं कालपाशेन सीता विग्रहरूपि णा सवयं सकन्धावसक्तेन कषमम आत्मनि चिन्त्यतामसीताया स तेजसा दग्धां रामकॊपप्रपीडिताम दह्यमनाम इमां पश्य  पुरीं साट्टप्रतॊलिकामस सौष्ठवॊपेतम अदीनवादिनः; कप ेर निशम्याप्रतिमॊ ऽपरियं वचः दशाननः कॊपविवृत्तलॊचन ः; समादिशत तस्य वधं महाकपेः
mahabharata-ramayana_rys5049_dev.txt