[ज]सभायां वसतॊस तस्यां निहत्यारीन महात्मनॊःकेशवार् जुनयॊः का नु कथा समभवद दविज[व]कृष्णेन सहितः पार्थः  सवराज्यं पराप्य केवलमतस्यां सभायां रम्यायां विजहा र मुदा युतःततः कं चित सभॊद्देशं सवर्गॊद्देश समं नृ पयदृच्छया तौ मुदितौ जग्मतुः सवजनावृतौततः परतीतः कृ ष्णेन सहितः पाण्डवॊ ऽरजुनःनिरीक्ष्य तां सभां रम्या म इदं वचनम अब्रवीतविदितं ते महाबाहॊ संग्रामे समुपस ्थितेमाहात्म्यं देवकी मातस तच च ते रूपम ऐश्वरमयत त ु तद भवता परॊक्तं तदा केशव सौहृदाततत सर्वं पुरुषव् याघ्र नष्टं मे नष्टचेतसःमम कौतूहलं तव अस्ति तेष्व  अर्थेषु पुनः परभॊभवांश च दवारकां गन्ता नचिराद इव म ाधवएवम उक्तस ततः कृष्णः फल्गुनं परत्यभाषतपरिष्वज्य  महातेजा वचनं वदतां वरःशरावितस तवं मया गुह्यं जञाप ितश च सनातनमधर्मं सवरूपिणं पार्थ सर्वलॊकांश च शाश् वतानअबुद्ध्वा यन न गृह्णीथास तन मे सुमहद अप्रियमनू नम अश्रद्दधानॊ ऽसि दुर्मेधाश चासि पाण्डवस हि धर्मः  सुपर्याप्तॊ बरह्मणः पदवेदनेन शक्यं तन मया भूयस तथ ा वक्तुम अशेषतःपरं हि बरह्म कथितं यॊगयुक्तेन तन मय ाइतिहासं तु वक्ष्यामि तस्मिन्न अर्थे पुरातनमयथा ता ं बुद्धिम आस्थाय गतिम अग्र्यां गमिष्यसिशृणु धर्मभृ तां शरेष्ठ गदतः सर्वम एव मेआगच्छद बराह्मणः कश चित  सवर्गलॊकाद अरिंदमबरह्मलॊकाच च दुर्धर्षः सॊ ऽसमाभिः  पूजितॊ ऽभवतअस्माभिः परिपृष्टश च यद आह भरतर्षभदिव् येन विधिना पार्थ तच छृणुष्वाविचारयन[बर]मॊक्षधर्मं  समाश्रित्य कृष्ण यन मानुपृच्छसिभूतानाम अनुकम्पार्थ ं यन मॊहच छेदनं परभॊतत ते ऽहं संप्रवक्ष्यामि यथावन  मधुसूदनशृणुष्वावहितॊ भूत्वा गदतॊ मम माधवकश चिद वि प्रस तपॊ युक्तः काश्यपॊ धर्मवित्तमःआससाद दविजं कं  चिद धर्माणाम आगतागममगतागते सुबहुशॊ जञानविज्ञानपारग मलॊकतत्त्वार्थ कुशलं जञातारं सुखदुःखयॊःजाती मरणतत् त्वज्ञं कॊविदं पुण्यपापयॊःदरष्टारम उच्चनीचानां कर् मभिर देहिनां गतिमचरन्तं मुक्तवत सिद्धं परशान्तं सं यतेन्द्रियमदीप्यमानं शरिया बराह्म्या करममाणं च सर् वशःअन्तर्धानगतिज्ञं च शरुत्वा तत्त्वेन काश्यपःतथैव ान्तर्हितैः सिद्धैर यान्तं चक्रधरैः सहसंभाषमाणम एक ान्ते समासीनं च तैः सहयदृच्छया च गच्छन्तम असक्तं प वनं यथातं समासाद्य मेधावी स तदा दविजसत्तमःचरणौ धर् मकामॊ वै तपस्वी सुसमाहितःपरतिपेदे यथान्यायं भक्त्य ा परमया युतःविस्मितश चाद्भुतं दृष्ट्वा काश्यपस तं  दविजॊत्तममपरिचारेण महता गुरुं वैद्यम अतॊषयतपरीतात् मा चॊपपन्नश च शरुतचारित्य संयुतःभावेन तॊषयच चैनं ग ुरुवृत्त्या परंतपःतस्मै तुष्टः स शिष्याय परसन्नॊ ऽ थाब्रवीद गुरुःसिद्धिं पराम अभिप्रेक्ष्य शृणु तन मे  जनार्दनविविधैः कर्मभिस तात पुण्ययॊगैश च केवलैःगच् छन्तीह गतिं मर्त्या देवलॊके ऽपि च सथितिमन कव चित स ुखम अत्यन्तं न कव चिच छाश्वती सथितिःसथानाच च महतॊ  भरंशॊ दुःखलब्धात पुनः पुनःअशुभा गतयः पराप्ताः कष्ट ा मे पापसेवनातकाममन्युपरीतेन तृष्णया मॊहितेन चपुनः  पुनश च मरणं जन्म चैव पुनः पुनःआहारा विविधा भुक्ता ः पीता नानाविधाः सतनाःमातरॊ विविधा दृष्टाः पितरश च  पृथग्विधाःसुखानि च विचित्राणि दुःखानि च मयानघपरिय ैर विवासॊ बहुशः संवासश चाप्रियैः सहधननाशश च संप्रा प्तॊ लब्ध्वा दुःखेन तद धनमअवमानाः सुकष्टाश च परतः  सवजनात तथाशारीरा मानसाश चापि वेदना भृशदारुणाःपराप् ता विमाननाश चॊग्रा वधबन्धाश च दारुणाःपतनं निरये चै व यातनाश च यमक्षयेजरा रॊगाश च सततं वासनानि च भूरिश ःलॊके ऽसमिन्न अनुभूतानि दवंद्वजानि भृशं मयाततः कदा  चिन निर्वेदान निकारान निकृतेन चलॊकतन्त्रं परित्यक ्तं दुःखार्तेन भृशं मयाततः सिद्धिर इयं पराप्ता परस ादाद आत्मनॊ मयानाहं पुनर इहागन्ता लॊकान आलॊकयाम्य  अहमआ सिद्धेर आ परजा सर्गाद आत्मनॊ मे गतिः शुभाउपलब ्धा दविजश्रेष्ठ तथेयं सिद्धिर उत्तमाइतः परं गमिष्य ामि ततः परतरं पुनःबरह्मणः पदम अव्यग्रं मा ते ऽभूद  अत्र संशयःनाहं पुनर इहागन्ता मर्त्यलॊके परंतपपरीतॊ  ऽसमि ते महाप्राज्ञ बरूहि किं करवाणि तेयदीप्सुर उप पन्नस तवं तस्य कालॊ ऽयम आगतःअभिजाने च तद अहं यदर्थ ं मा तवम आगतःअचिरात तु गमिष्यामि येनाहं तवाम अचूचु दमभृशं परीतॊ ऽसमि भवतश चारित्रेण विचक्षणपरिपृच्छ य ावद भवते भाषेयं यत तवेप्सितमबहु मन्ये च ते बुद्धिं  भृशं संपूजयामि चयेनाहं भवता बुद्धॊ मेधावी हय असि  काश्यप
mahabharata-ramayana_mbs14016dev.txt