[भगवान]एवम एतन महाबाहॊ यथा वदसि पाण्डवसर्वं तव इदं  समायत्तं बीभत्सॊ कर्मणॊर दवयॊःकषेत्रं हि रसवच छुद ्धं कर्षकेणॊपपादितमऋते वर्षं न कौन्तेय जातु निर्वर ्तयेत फलमतत्र वै पौरुषं बरूयुर आसेकं यत्नकारितमतत् र चापि धरुवं पश्येच छॊषणं दैवकारितमतद इदं निश्चितं  बुद्ध्या पूर्वैर अपि महात्मभिःदैवे च मानुषे चैव स ंयुक्तं लॊककारणमअहं हि तत करिष्यामि परं पुरुषकारतः दैवं तु न मया शक्यं कर्म कर्तुं कथं चनस हि धर्मं च  सत्यं च तयक्त्वा चरति दुर्मतिःन हि संतप्यते तेन त थारूपेण कर्मणातां चापि बुद्धिं पापिष्ठां वर्धयन्त् य अस्य मन्त्रिणःशकुनिः सूतपुत्रश च भराता दुःशासनस  तथास हि तयागेन राज्यस्य न शमं समुपेष्यतिअन्तरेण वध ात पार्थ सानुबन्धः सुयॊधनःन चापि परणिपातेन तयक्तुम  इच्छति धर्मराटयाच्यमानस तु राज्यं स न परदास्यति द ुर्मतिःन तु मन्ये स तद वाच्यॊ यद युधिष्ठिर शासनमउक ्तं परयॊजनं तत्र धर्मराजेन भारततथा पापस तु तत सर्व ं न करिष्यति कौरवःतस्मिंश चाक्रियमाणे ऽसौ लॊकवध्यॊ  भविष्यतिमम चापि स वध्यॊ वै जगतश चापि भारतयेन कौमा रके यूयं सर्वे विप्रकृतास तथाविप्रलुप्तं च वॊ राज् यं नृशंसेन दुरात्मनान चॊपशाम्यते पापः शरियं दृष्ट् वा युधिष्ठिरेअसकृच चाप्य अहं तेन तवत्कृते पार्थ भे दितःन मया तद्गृहीतं च पापं तस्य चिकीर्षितमजानासि ह ि महाबाहॊ तवम अप्य अस्य परं मतमपरियं चिकीर्षमाणं च  धर्मराजस्य माम अपिस जानंस तस्य चात्मानं मम चैव पर ं मतमअजानन्न इव चाकस्माद अर्जुनाद्याभिशङ्कसेयच चाप ि परमं दिव्यं तच चाप्य अवगतं तवयाविधानविहितं पार्थ  कथं शर्म भवेत परैःयत तु वाचा मया शक्यं कर्मणा चाप ि पाण्डवकरिष्ये तद अहं पार्थ न तव आशंसे शमं परैःकथ ं गॊहरणे बरूयाद इच्छञ शर्म तथाविधमयाच्यमानॊ ऽपि भी ष्मेण संवत्सरगते ऽधवनितदैव ते पराभूता यदा संकल्पित ास तवयालवशः कषणशश चापि न च तुष्टः सुयॊधनःसर्वथा तु  मया कार्यं धर्मराजस्य शासनमविभाव्यं तस्य भूयश च क र्म पापं दुरात्मनः
mahabharata-ramayana_mbs05077dev.txt