विसृज्य च महाबाहुर ऋक्षवानरराक्षसान भरातृभिः सहितॊ  रामः परमुमॊद सुखी सुखमअथापराह्णसमये भरातृभिः सह र ाघवः शुश्राव मधुरां वाणीम अन्तरिक्षात परभाषितामसौम ्य राम निरीक्षस्व सौम्येन वदनेन माम कैलासशिखरात पर ाप्तं विद्धि मां पुष्करं परभॊतव शासनम आज्ञाय गतॊ ऽ समि धनदं परति उपस्थातुं नरश्रेष्ठ स च मां परत्यभाष तनिर्जितस तवं नरेन्द्रेण राघवेण महात्मना निहत्य यु धि दुर्धर्षं रावणं राक्षसाधिपमममापि परमा परीतिर हत े तस्मिन दुरात्मनि रावणे सगणे सौम्य सपुत्रामात्यबा न्धवेस तवं रामेण लङ्कायां निर्जितः परमात्मना वह सौ म्य तम एव तवम अहम आज्ञापयामि तेएष मे परमः कामॊ यत  तवं राघवनन्दनम वहेर लॊकस्य संयानं गच्छस्व विगतज्वर ःतच्छासनम अहं जञात्वा धनदस्य महात्मनः तवत्सकाशं पु नः पराप्तः स एवं परतिगृह्ण मामबाढम इत्य एव काकुत्स ्थः पुष्पकं समपूजयत लाजाक्षतैश च पुष्पैश च गन्धैश  च सुसुगन्धिभिःगम्यतां च यथाकामम आगच्छेस तवं यदा सम रे एवम अस्त्व इति रामेण विसृष्टः पुष्पकः पुनः अभिप ्रेतां दिशं परायात पुष्पकः पुष्पभूषितःएवम अन्तर्हि ते तस्मिन पुष्पके विविधात्मनि भरतः पराञ्जलिर वाक्य म उवाच रघुनन्दनमअत्यद्भुतानि दृश्यन्ते तवयि राज्यं  परशासति अमानुषाणां सत्त्वानां वयाहृतानि मुहुर मुह ुःअनामयाच च मर्त्यानां साग्रॊ मासॊ गतॊ हय अयम जीर् णानाम अपि सत्त्वानां मृत्युर नायाति राघवपुत्रान ना र्यः परसूयन्ते वपुष्मन्तश च मानवाः हर्षश चाभ्यधिकॊ  राजञ जनस्य पुरवासिनःकाले च वासवॊ वर्षं पातयत्य अम ृतॊपमम वायवश चापि वायन्ते सपर्शवन्तः सुखप्रदाःईदृश ॊ नश चिरं राजा भवत्व इति नरेश्वर कथयन्ति पुरे पौरा  जना जनपदेषु चएता वाचः सुमधुरा भरतेन समीरिताः शरुत ्वा रामॊ मुदा युक्तः परमुमॊद सुखी सुखम
mahabharata-ramayana_rys7040_dev.txt