[य]बराह्मणानां तु ये लॊके परतिश्रुत्य पितामहन परयच ्छन्ति मॊहात ते के भवन्ति महामतेएतन मे तत्त्वतॊ बर ूहि धर्मं धर्मभृतां वरपरतिश्रुत्य दुरात्मानॊ न परय च्छन्ति ये नराः[भ]यॊ न दद्यात परतिश्रुत्य सवल्पं व ा यदि वा बहुआशास तस्य हताः सर्वाः कलीबस्येव परजा फ लमयां रात्रिं जायते पापॊ यां च रात्रिं विनश्यतिएतस ्मिन्न अन्तरे यद यत सुकृतं तस्य भारतयच च तस्य हुतं  किं चित सर्वं तस्यॊपहन्यतेअत्रैतद वचनं पराहुर धर् मशास्त्रविदॊ जनाःनिशम्य भरतश्रेष्ठ बुद्ध्या परमयुक ्तयाअपि चॊदाहरन्तीमं धर्मशास्त्रविदॊ जनाःअश्वानां  शयाम कर्णानां सहस्रेण स मुच्यतेअत्रैवॊदाहरन्तीमम इ तिहासं पुरातनमसृगालस्य च संवादं वानरस्य च भारततौ स खायौ पुरा हय आस्तां मानुषत्वे परंतपअन्यां यॊनिं सम ापन्नौ सार्गालीं वानरीं तथाततः परासून खादन्तं सृगा लं वानरॊ ऽबरवीतशमशानमध्ये संप्रेक्ष्य पूर्वजातिम अ नुस्मरनकिं तवया पापकं कर्मकृतं पूर्वं सुदारुणमयस त वं शमशाने कृतकान पूतिकान अत्सि कुत्सितानएवम उक्तः  परत्युवाच सृगालॊ वानरं तदाबराह्मणस्य परतिश्रुत्य न  मया तद उपाकृतमतत कृते पापिकां यॊनिम आपन्नॊ ऽसमि प लवंगमतस्माद एवंविधं भक्ष्यं भक्षयामि बुभुक्षितःइत् य एतद बरुवतॊ राजन बराह्मणस्य मया शरुतमकथां कथयतः प ुण्यां धर्मज्ञस्य पुरातनीमशरुतं चापि मया भूयः कृष् णस्यापि विशां पतेकथां कथयतः पूर्वं बराह्मणं परति प ाण्डवएवम एव च मां नित्यं बराह्मणाः संदिशन्ति वैपरत िश्रुत्य भवेद देयं नाशा कार्या हि बराह्मणैःबराह्मण ॊ हय आशया पूर्वं कृतया पृथिवीपतेसुसमिद्धॊ यथा दीप् तः पावकस तद्विधः समृतःयं निरीक्षेत संक्रुद्ध आशया  पूर्वजातयापरदहेत हि तं राजन कक्षम अक्षय्य भुग यथास  एव हि यदा तुष्टॊ वचसा परतिनन्दतिभवत्य अगद संकाशॊ  विषये तस्य भारतपुत्रान पौत्रान पशूंश चैव बान्धवान  सचिवांस तथापुरं जनपदं चैव शान्तिर इष्टेव पुष्यतिएत द धि परमं तेजॊ बराह्मणस्येह दृश्यतेसहस्रकिरणस्येव  सवितुर धरणीतलेतस्माद दातव्यम एवेह परतिश्रुत्य युधि ष्ठिरयदीच्छेच छॊभनां जातिं पराप्तुं भरतसत्तमबराह्म णस्य हि दत्तेन धरुवं सवर्गॊ हय अनुत्तमःशक्यम्प्राप ्तुं विशेषेण दानं हि महती करियाइतॊ दत्तेन जीवन्ति  देवताः पितरस तथातस्माद आनानि देयानि बराह्मणेभ्यॊ व िजानतामहद धि भरतश्रेष्ठ बराह्मणस तीर्थम उच्यतेवेला यां न तु कस्यां चिद गच्छेद विप्रॊ हय अपूजितः
mahabharata-ramayana_mbs13009dev.txt