[य]के पूज्याः के नमः कार्याः कान नमस्यसि भारतएतन म े सर्वम आचक्ष्व येषां सपृहयसे नृपउत्तमापद गतस्यापि  यत्र ते वर्तते मनःमनुष्यलॊके सर्वस्मिन यद अमुत्रे ह चाप्य उत[भ]सपृहयामि दविजातीनां येषां बरह्म परं ध नमयेषां सवप्रत्ययः सवर्गस तपःस्वाध्यायसाधनःयेषां व ृद्धाश च बालाश च पितृपैतामहीं धुरमउद्वहन्ति न सीदन ्ति तेषां वै सपृहयाम्य अहमविद्यास्व अभिविनीतानां द ान्तानां मृदुभाषिणामशरुतवृत्तॊपपन्नानां सदाक्षर वि दां सतामसंसत्सु वदतां येषां हंसानाम इव संघशःमङ्गल् य रूपा रुचिरा दिव्यजीमूतनिःस्वनाःसम्यग उच्चारिता व ाचः शरूयन्ते हि युधिष्ठिरशुश्रूषमाणे नृपतौ परेत्य  चेह सुखावहाःये चापि तेषां शरॊतारः सदा सदसि संमताःव िज्ञानगुणसंपन्नास तेषां च सपृहयाम्य अहमसुसंस्कृतान ि परयताः शुचीनि गुणवन्ति चददत्य अन्नानि तृप्त्यर्थ ं बराह्मणेभ्यॊ युधिष्ठिरये चापि सततं राजंस तेषां च  सपृहयाम्य अहमशक्यं हय एवाहवे यॊद्धुं न दातुम अनसू यितमशूरा वीराश च शतशः सन्ति लॊके युधिष्ठिरतेषां सं ख्यायमानानां दानशूरॊ विशिष्यतेधन्यः सयां यद्य अहं  भूयः सौम्य बराह्मणकॊ ऽपि वाकुले जातॊ धर्मगतिस तपॊ  विद्या परायणःन मे तवत्तः परियतरॊ लॊके ऽसमिन पाण्डु नन्दनतवत्तश च मे परियतरा बराह्मणा भरतर्षभयथा मम पर ियतरास तवत्तॊ विप्राः कुरूद्वहतेन सत्येन गच्छेयं ल ॊकान यत्र स शंतनुःन मे पिता परियतरॊ बराह्मणेभ्यस त थाभवतन मे पितुः पिता वापि ये चान्ये ऽपि सुहृज्जनाः न हि मे वृजिनं किं चिद विद्यते बराह्मणेष्व इहअणु व ा यदि वा सथूलं विदितं साधु कर्मभिःकर्मणा मनसा वापि  वाचा वापि परंतपयन मे कृतं बराह्मणेषु तेनाद्य न तप ाम्य अहमबरह्मण्य इति माम आहुस तया वाचास्मि तॊषितःए तद एव पवित्रेभ्यः सर्वेभ्यः परमं समृतमपश्यामि लॊका न अमलाञ शुचीन बराह्मण यायिनःतेषु मे तात गन्तव्यम अ ह्नाय च चिराय चयथा पत्याश्रयॊ धर्मः सत्रीणां लॊके  युधिष्ठिरस देवः सा गतिर नान्या कषत्रियस्य तथा दविज ाःकषत्रियः शतवर्षी च दशवर्षी च बराह्मणःपिता पुत्रौ  च विज्ञेयौ तयॊ हि बराह्मणः पितानारी तु पत्यभावे व ै देवरं कुरुते पतिमपृथिवी बराह्मणालाभे कषत्रियं कु रुते पतिमपुत्रवच च ततॊ रक्ष्या उपास्या गुरुवच च ते अग्निवच चॊपचर्या वै बराह्मणाः कुरुसत्तमऋजून सतः सत ्यशीलान सर्वभूतहिते रतानआशीविषान इव करुद्धान दविजा न उपचरेत सदातेजसस तपसश चैव नित्यं बिभ्येद युधिष्ठि रउभे चैते परित्याज्ये तेजश चैव तपस तथावयवसायस तयॊः  शीघ्रम उभयॊर एव विद्यतेहन्युः करुद्धा महाराज बराह ्मणा ये तपस्विनःभूयः सयाद उभयं दत्तं बराह्मणाद यद  अकॊपनातकुर्याद उभयतः शेषं दत्तशेषं न शेषयेतदण्डपाण िर यथा गॊषु पालॊ नित्यं सथिरॊ भवेतबराह्मणान बरह्म  च तथा कषत्रियः परिपालयेतपितेव पुत्रान रक्षेथा बराह ्मणान बरह्मतेजसःगृहे चैषाम अवेक्षेथाः कच चिद अस्ती ह जीवनम
mahabharata-ramayana_mbs13008dev.txt