[भृगु]सत्यं बरह्म तपः सत्यं सत्यं सृजति च परजाःसत् येन धार्यते लॊकः सवर्गं सत्येन गच्छतिअनृतं तमसॊ रू पं तमसा नीयते हय अधःतमॊ गरस्ता न पश्यन्ति परकाशं त मसावृतमसवर्गः परकाश इत्य आहुर नरकं तम एव चसत्यानृत ात तद उभयं पराप्यते जगतीचरैःतत्र तव एवंविधा वृत्ति र लॊके सत्यानृता भवेतधर्माधर्मौ परकाशश च तमॊ दुःखं  सुखं तथातत्र यत सत्यं स धर्मॊ यॊ धर्मः स परकाशॊ य ः परकाशस तत सुखम इतितत्र यद अनृतं सॊ ऽधर्मॊ यॊ ऽधर ्मस तत तमॊ यत तमस तद्दुःखम इतिअत्रॊच्यतेशारीरैर मा नसैर दुःखैः सुखैश चाप्य असुखॊदयैःलॊकसृष्टिं परपश्य न्तॊ न मुह्यन्ति विचक्षणाःतत्र दुःखविमॊक्षार्थं पर यतेत विचक्षणःसुखं हय अनित्यं भूतानाम इह लॊके परत्र  चराहुग्रस्तस्य सॊमस्य यथा जयॊत्स्ना न भासतेतथा तम ॊ ऽभिभूतानां भूतानां भरश्यते सुखमतत खलु दविविधं सु खम उच्यते शारीरं मानसं चइह खल्व अमुष्मिंश च लॊके स र्वारम्भप्रवृत्तयः सुखार्थाभिधीयन्तेन हय अतस तरिवर ्गफलं विशिष्टतरम अस्तिसैष काम्यॊ गुणविशेषॊ धर्मार् थयॊर आरम्भस तद धेतुर अस्यॊत्पत्तिः सुखप्रयॊजनाभरद् वाज उवाचयद एतद भवताभिहितं सुखानां परमाः सत्रिय इति  तन न गृह्नीमःन हय एषाम ऋषीणां महति सथितानाम अप्रा प्यैष गुणविशेषॊ न चैनम अभिलसन्तिशरूयते च भगवांस तर िलॊककृद बरह्मा परभ्व एकाकी तिष्ठतिबरह्मचारी न कामस ुखेष्व आत्मानम अवदधातिअपि च भगवान विश्वेश्वरॊमा पत िः कामम अभिवर्तमानम अनङ्गत्वेन शमम अनयततस्माद बरूम ॊ न महात्मभिर अयं परतिगृहीतॊ न तव एष तावद विशिष्टॊ  गुण इति नैतद भगवतः परत्येमिभगवता तूक्तं सुखानां प रमाः सत्रिय इतिलॊकप्रवादॊ ऽपि च भवति दविविधः फलॊदय ः सुकृतात सुखम अवाप्यते दुष्कृताद दुःखम इतिअत्रॊच् यतामभृगुर उवाचअनृतात खलु तमः परादुर्भूतं तमॊग्रस्त ा अधर्मम एवानुवर्तन्ते न धर्ममकरॊधलॊभ मॊहमानानृताद िभिर अवच्छन्ना न खल्व अस्मिँल लॊके न चामुत्र सुखम  आप्नुवन्तिविविधव्याधिगणॊपतापैर अवकीर्यन्तेवधबन्धरॊ ग परिक्लेशादिभिश च कषुत्पिपासा शरमकृतैर उपतापैर उप तप्यन्तेचण्ड वातात्युष्णातिशीत कृतैश च परतिभयैः शा रीरैर दुःखैर उपतप्यन्तेबन्धुधनविनाश विप्रयॊग कृतैश  च मानसैः शॊकैर अभिभूयन्ते जरामृत्युकृतैश चान्यैर  इतियस तव एतैः शारीरैर मानसैर दुःखैर न सपृश्यते स स ुखं वेदन चैते दॊषाः सवर्गे परादुर्भवन्तितत्र भवति  खलुसुसुखः पवनः सवर्गे गन्धश च सुरभिस तथाकषुत्पिपास ा शरमॊ नास्ति न जरा न च पापकमनित्यम एव सुखं सवर्गे  सुखं दुःखम इहॊभयमनरके दुःखम एवाहुः समं तु परमं पद मपृथिवी सर्वभूतानां जनित्री तविधाः सत्रियःपुमान पर जापतिस तत्र शुक्रं तेजॊमयं विदुःइत्य एतल लॊकनिर्मा नं बरह्मणा विहितं पुरापरजा विपरिवर्तन्ते सवैः सवैः  कर्मभिर आवृताः
mahabharata-ramayana_mbs12183dev.txt