 तेना ते तन्वे शं करं पृथिव्यां ते निषेचनं बहिष्टे  अस्तु बालिति ॥१॥ विद्या शरस्य पितरं मित्रं शतवृष् ण्यम्‌ । तेना ते तन्वे शं करं पृथिव्यां ते निषेचनं  बहिष्टे अस्तु बालिति ॥२॥ विद्या शरस्य पितरं वरुणं  र । तेना ते तन्वे शं करं पृथिव्यां ते निषेचनं बहि ष्टे अस्तु बालिति ॥३॥ विद्या शरस्य पितरं चन्द्रं श तवृष्ण्यम्‌ । तेना ते तन्वे शं करं क ते निषेचनं बह िष्टे अस्तु बालिति ॥४॥ विद्या शरस्य पितरं सूर्यं श तवृष्ण्यम्‌ । तेना ते तन्वे शं करं पृथिव्यां ते नि षेचनं बहिष्टे अस्तु बालिति ॥५॥ यदान्त्रेषु गवीन्यो र्यद्दस्तावधि सं्रितम्‌ । एवा ते मूत्र मुच्यतां बह िर्बालिति सर्वकम्‌ ॥६॥ प्रते ५ मेहनं व वेशन्त्या क  । एवा ५ बहिब सर्वकम्‌ ॥७॥ विषितं ते व । एवा ते मू त्रं मुच्यतां सर्वकम्‌ ॥८॥ यथेषुका परापतदवसृष्टाधि  धन्वनः । एवा ते मूत्रं मुच्यतां बहिर्बालिति सर्वक म्‌ ॥९॥ १; अम्बयो यन्त्यध्वभिरजामयो अध्वरीयताम्‌ ।  पृञ्चतीर्मधुना पयः ॥१॥ अमूर्या उप सूर्ये याभिर्वा  सूर्यः सह । ता नो हिन्वन्त्वध्वरम्‌ ॥२॥ अपो देवीर ुप ह्वये यत्र गावः पिबन्ति नः । सिन्धुभ्यः कर्त्वं  हविः ॥३॥ अप्स्वन्तरमृतमप्सु भेषजम्‌ । अपामुत प्रश स्तिभिरश्चा भवथ वाजिनो गावो भवथ वाजिनीः ॥४॥ प आपो  हि टा मयोभुवस्ता न ऊर्ज दधातन । महे रणाय चक्षसे ॥१ ॥ यो वः शिवतमो रसस्तस्य भाजयतेह नः । उशतीरिव मातरः  ॥२॥ तस्मा अरं गमाम वो यस्य क्षयाय जिन्वथ । आपो जन यथा च नः ॥३॥ ईशाना वार्याणां क्षयन्तीश्चर्षणीनाम्‌  । अपो याचामि भेषजम्‌ ॥४॥ 1.6 शं नो देवीरभिष्टय आप ो भवन्तु पीतये । शं योरभि सरवन्तु नः ॥१॥ अप्सु मे  सोमो अब्रवीदन्तर्विश्चानि भेषजा । अर्मिं च विश्वशं भुवम्‌ ॥२॥ आपः पृणीत भेषजं वरूथं तन्वे मम । ज्योक् च सूर्य दृशे ॥३॥ शं न आपो धन्वन्याः शमु सन्त्वनूप् याः । शं नः खनित्रिमा आपः शमु याः कुम्भ आभृताः । श िवा नः सन्तु वार्षिकीः ॥४॥ 1:27 स्तुवानमग्न आ वह य ातुधानं किमीदिनम्‌ । त्वं हि देव वन्दितो हन्ता दस् योर्बभूविथ ॥१॥ आज्यस्य परमेष्ठिन्‌ जातवेदस्तनूवशिन ्‌ । अग्ने तौलस्य प्राशान यातुधानान्‌ वि लापय ॥२॥  वि लपन्तु यातुधाना अत्त्रिणो ये किमीदिनः । अथेदमग् ने नो हविरिन्द्रश्च प्रति हर्यतम्‌ ॥३॥ अग्निः पूर् वं आ रभतां प्रद्र नुदतु बाहुमान्‌ । ब्रवीतु सर्वो  यातुमान्‌ अयमस्मीत्येत्य ॥४॥ पश्याम ते वीर्यं जातव ेदः प्र णो ब्रूहि यातुधानान्‌ नृचक्षः । त्वया सर्व े परितप्ताः पुरस्तात्त आ यन्तु प्रब्रुवाणा उपेदम्‌  ॥५॥ आ रभस्व जातवेदोऽस्माकार्थाय जज्ञिषे । दूतो नो  अग्ने भूत्वा यातुधानान्‌ वि लापय ॥६॥ त्वमग्ने यात ुधानान्‌ उपबद्धामिहा वह । अथैषामिन्द्रौ वज्रेणापि  शीर्षाणि वृश्चतु ॥७॥ ¶:8 इदं हविर्यातुधानान्‌ नदी  फेनमिवा वहत्‌। य इदं स्त्री पुमान्‌ अकरिह स स्तुवत ां जनः ॥१॥ अयं स्तुवान आगमदिमं स्म प्रति हर्यत । ब ृहस्पते वशे लब्ध्वाग्नीषोमा वि विध्यतम्‌ ॥२॥ यातुध ानस्य सोमप जहि प्रजां नयस्व च । नि स्तुवानस्य पातय  परमक्ष्युतावरम्‌ ॥३॥ यत्रैषामग्ने जनिमानि वेत्थ स तामत्त्रिणां जातवेदः । तांस्त्वं ब्रह्मणा वावृधानो  जषा शततर्हमग्ने ॥४॥ 1.9 अस्मिन्‌ वसु वसवो धारयन्त ्विन्द्रः पूषा वरुणो मित्रो अग्निः । इममादित्या उत  विश्व च देवा उत्तरस्मिन्‌ ज्योतिषि धारयन्तु ॥१॥ अ स्य देवाः प्रदिशि ज्योतिरस्तु सूर्यो अग्निरुत वा ह िरण्यम्‌ । सपत्ना अस्मदधरे भवन्तूत्तमं नाकमधि रोहय ेमम्‌ ॥२॥ येनेन्द्राय समभरः पयांस्युत्तमेन ब्रह्मण ा जातवेदः । तेन त्वमग्न इह वर्धयेमं सजातानां श्रैष ्ठ्य आ धेह्येनम्‌ ॥३॥ एषां यज्ञमुत वर्चो ददेऽहं ध  त चित्तान्यग्ने । सपत्ना अस्मदधरे भवन्तूत्तमं नाकम धि रोहयेमम्‌ ॥४॥ 1.10 अयं देवानामसुरो वि राजति वशा  हि सत्या वरुणस्य राज्ञः । ततस्परि ब्रह्मणा शाशदान  उग्रस्य मन्योरुदिमं नयामि ॥१॥ नमस्ते रजन्‌ मन्यवे  विश्च १ दरग्धम्‌ । सहस्रमन्यान्‌ प्र साकं शतं शरद स्तवायम्‌ ॥२॥ यदुवक्थानृतं जिह्वया वृजिनं बहू । रा ज्ञस्त्वा सत्यधर्मणो मुञ्चामि वरुणादहम्‌ ॥३॥ मुञ्च ामि त्वा वैश्वानरादर्णवान्‌ महतस्परि । सजातान्‌ उग ्रेहा वद ब्रह्म॒ चाप चिकीहि नः ॥४॥ 1.11 वषट्ते पूष न्‌ 0 तावर्यमा होता कृणोतु वेधाः । सिखतां नार्युतप ्रजाता वि पर्वाणि जिहतां सूतवा उ ॥१॥ चतस्रो दिवः प ्रदिशश्चतस्रो भूम्या उत । देवा गर्भं समैरयन्‌ तं व ्यूर्णुवन्तु सूतवे ॥२॥ सूषा ८ वि योनिं हापयामसि ।  श्रथया त्वमव त्वं बिष्कले सृज ॥३॥ नेव मांसे न पीवस ि नेव मज्जस्वाहतम्‌ । अवैतु पश्चि शेवलं शुने जराय् वत्तवेऽव जरायु पद्यताम्‌ ॥४॥ वि ते भिनद्धि मेहनं व ि योनिं वि गवीनिके । वि मातरं च पुत्रं च वि कुमारं  जरायुणाव जरायु पद्यताम्‌ ॥५॥ यथा वातो यथा मनो यथा  पतन्ति पक्षिणः । एवा त्वं दशमास्य साकं जरायुणा पत ाव जरायु पद्यताम्‌ ॥६॥ 1.12 श : प्रथम उस्रियो वृषा  वाताभ्रजा स्तनयन्न्‌ एति वृष्ट्या । स नो मृडाति त न्व ऋजुगो रुजन्‌ य एकमोजत्रेधा विचक्रमे ॥१॥ अङ्गेअ ङ्गे शोचिषा शिश्रियाणं नमस्यन्तस्त्वा हविषा विधेम  । अङ्कान्त्समङ्कान्‌ हविषा विधेम यो अग्रभीत्पर्वास ्या ग्रभीता ॥२॥ मुव शीर्षक्त्या उत कास एनं परुष्पर ुराविवेशा यो अस्य । अभ्रजा वातजा यश्च शुष्मो वनस्प तीन्त्सचतां पर्वतांश्च ॥३॥ शं मे परस्मै गात्राय शम स्त्ववराय मे । शं मे चतुर्भ्यो अङ्घेभ्यः शमस्तु तन ्वे मम ॥४॥ 1.13 नमस्ते अस्तु विद्युते नमस्ते स्तनय ित्नवे । नमस्ते अस्त्वश्मने येना दूडाशे अस्यसि ॥१॥  नमस्ते प्रवतो नपाद्यतस्तपः समूहसि । मृडया नस्तनूभ ्यो मयस्तोकेभ्यस्कृधि ॥२॥ प्रवतो नपान्‌ नम एवास्तु  तुभ्यं नमस्ते हेतये तपुषे च कृण्मः । विद्य ते धाम  परमं गुहा यत्समुद्र अन्तर्निहितासि नाभिः ॥३॥ यां  त्वा देवा व जन्त विश्च इषुं कृण्वाना असनाय धृष्णुम ्‌ । सा नो मृड विदथं गृणाना तस्यै ते नमो अस्तु देव ि ॥४॥ 1.14 भगमस्या वर्च आदिष्यधि वृक्षादिव स्रजम्‌  । महाबुध्न इव पर्वतो ज्योक्यितृष्वास्ताम्‌ ॥१॥ एष ा ते राजन्‌ कन्या वधूर्नि ता यम । सा मातुर्बध्यतां  गृहेऽथो श्रातुरथो पितुः ॥२॥ एषा ते कुलपा राजन्‌ त ामु ते परि दद्मसि । ज्योक्पितृष्वासाता आ शीर्ष्णः  शमोप्यात्‌॥३॥ असितस्य ते ब्रह्मणा कश्यपस्य गयस्य च  । अन्तःकोशमिव जामयोऽपि नह्यामि ते भगम्‌ ॥४ ॥ 1.18  संसं सिन्धवः सं वाताः सं पतत्रिणः । दमं यज प्रदिव ो मे जुषन्तां संस्राव्येण हविषा जुहोमि ॥१॥ इहैव हव मा यात म इह संस्रावणा उतेमं वर्धयता गिरः । इहैतु स र्वो यः पशुरस्मिन्‌ तिष्ठतु या रयिः ॥२॥ ये नदीनां  संखवन्त्युत्सासः सदमक्षिताः । तेभिर्मे सर्वैः संसख रवैर्धनं सं स्रावयामसि ॥३॥ ये सर्पिषः संसवन्ति क्ष ीरस्य चोदकस्य च तेभिर्मे सर्वैः संसखरवैर्धनं सं स् रावयामसि ॥४॥ 1.16 येऽमावास्यां रात्रिमुदस्थुर्रजमत ्त्रिणः । अग्निस्तुरीयो यातुहा सो अस्मभ्यमधि ब्रवत ्‌॥१॥ सीसायाध्याह वरुणः सीसायाग्निरुपावति । सीसं म  इन्द्रः प्रायच्छत्तदद्ध यातुचातनम्‌ ॥२॥ इदं विष्क न्धं सहत इदं बाधते अत्रिणः । अनेन विश्वा ससहे या ज ातानि पिशाच्याः ॥३॥ यदि नो गां हंसि यद्यश्चं यदि र ुषम्‌ । तं त्वा सीसेन विध्यामो यथा नौऽसो अवीरहा ॥४ ॥ 17 अमूर्या यन्ति योषितो हिरा लोहितवाससः । अभ्रात र इव जामयस्तिष्ठन्तु हतवर्चसः ॥१॥ तिष्ठावरे तिष्ठ  पर उत त्वं तिष्ठ मध्यमे । कनिष्ठिका च तिष्ठति तिष् ठादिद्धमनिर्मही ॥२॥ शतस्य धमनीनां सहस्रस्य हिराणाम ्‌ । अस्थुरिन्‌ मध्यमा इमाः साकमन्ता अरंसत ॥३॥ परि  वः सिकतावती धनूर्बृहत्यक्रमीत्‌। तिष्ठतेलयता सु क म्‌ ॥४॥ 1.18 निर्लक्ष्यं ललाम्यं निररातिं सुवामसि  । अथ या भद्रा तानि नः प्रजाया अराति नयामसि ॥१॥ निर रणि सविता साविषक्पदोर्नर्हिस्तयोर्वरुणो मित्रो अर् यमा । ( मती रराणा प्रेमां देवा असाविषुः सौभगाय ॥२॥  यत्त आत्मनि तन्वां घोरमस्ति यद्वा केशेषु प्रतिचक् षणे वा । सर्वं तद्वाचाप हन्मो वयं देवस्त्वा सविता  सूदयतु ॥३॥ रिश्यपदीं वृषदतीं गोषेधां विधमामुत । वि लीठ्यं ललाम्यं ता अस्मन्‌ नाशयामसि ॥४॥ 1.19 मा नो  विदन्‌ विव्याधिनो मो अभिव्याधिनो विदन्‌ । आराच्छरव ्या अस्मद्विषूचीरिन्द्र पातय ॥१॥ विष्वञ्चो अस्मच्छ रवः व ये अस्ता ये चास्याः । दैवीर्मनुष्येसवो ममामि त्रान्‌ वि विध्यत ॥२॥ यो नः स्वो यो अरणः सजात उत न िष्ट्यो यो अस्मामभिदासति । रुद्रः शरव्ययैतान्‌ ममा मित्रान्‌ वि विध्यतु ॥३॥ यः सपत्नो योऽसपत्नो यश्च  द्विषन्‌ छपाति नः । देवास्तं सर्वे धूर्वन्तु ब्रह् म वर्म ममान्तरम्‌ ॥४॥ 1.20 अदारसुद्धवतु देव सोमास् मिन्‌ यज्ञे मरुतो मृडता नः । मा नो विददभिभा मो अशस ्तिर्मा नो विदद्वृजिना द्वेष्या या ॥१॥ यो अद्य सेन ्यो वधोऽघायूनामुदीरते । युवं तं मित्रावरुणावस्मद्य ावयतं परि ॥२॥ इतश्च यदमुतश्च यद्धं वरुण यावय । वि  महच्छर्म यच्छ वरीयो यावया वधम्‌ ॥३॥ शास इत्था महाम स्यमित्रसाहो अस्तृतः । न यस्य हन्यते सखा न जीयते क दा चन ॥४॥ 4१.21 स्वस्तिदा विशां पतिर्वृत्रहा विमृध ो वशी । ध पुर एतु नः सोमपा अभयंकरः ॥१॥ न इन्द्र मृ धो जहि २ यच्छ 
NLP-research-sans_AtharvaVedam_Shaunaka_djvu.txt