विश्वामित्रवचः शरुत्वा कथान्ते रघुनन्दन उवाच परमप् रीतॊ मुनिं दीप्तम इवानलमशरॊतुम इछामि भद्रं ते विस् तरेण कथाम इमाम पूर्वकॊ मे कथं बरह्मन यज्ञं वै समुप ाहरतविश्वामित्रस तु काकुत्स्थम उवाच परहसन्न इव शरू यतां विस्तरॊ राम सगरस्य महात्मनःशंकरश्वशुरॊ नाम हि मवान अचलॊत्तमः विन्ध्यपर्वतम आसाद्य निरीक्षेते परस ्परमतयॊर मध्ये परवृत्तॊ ऽभूद यज्ञः स पुरुषॊत्तम स  हि देशॊ नरव्याघ्र परशस्तॊ यज्ञकर्मणितस्याश्वचर्यां  काकुत्स्थ दृढधन्वा महारथः अंशुमान अकरॊत तात सगरस् य मते सथितःतस्य पर्वणि तं यज्ञं यजमानस्य वासवः राक ्षसीं तनुम आस्थाय यज्ञियाश्वम अपाहरतहरियमाणे तु का कुत्स्थ तस्मिन्न अश्वे महात्मनः उपाध्याय गणाः सर्व े यजमानम अथाब्रुवनअयं पर्वणि वेगेन यज्ञियाश्वॊ ऽपन ीयते हर्तारं जहि काकुत्स्थ हयश चैवॊपनीयतामयज्ञच छि द्रं भवत्य एतत सर्वेषाम अशिवाय नः तत तथा करियतां र ाजन यथाछिद्रः करतुर भवेतउपाध्याय वचः शरुत्वा तस्मि न सदसि पार्थिवः षष्टिं पुत्रसहस्राणि वाक्यम एतद उव ाच हगतिं पुत्रा न पश्यामि रक्षसां पुरुषर्षभाः मन्त ्रपूतैर महाभागैर आस्थितॊ हि महाक्रतुःतद गच्छत विचि न्वध्वं पुत्रका भद्रम अस्तु वः समुद्रमालिनीं सर्वा ं पृथिवीम अनुगच्छतएकैकं यॊजनं पुत्रा विस्तारम अभिग च्छतयावत तुरगसंदर्शस तावत खनत मेदिनीम तम एव हयहर्त ारं मार्गमाणा ममाज्ञयादीक्षितः पौत्रसहितः सॊपाध्या यगणॊ हय अहम इह सथास्यामि भद्रं वॊ यावत तुरगदर्शनमइ त्य उक्त्वा हृष्टमनसॊ राजपुत्रा महाबलाः जग्मुर मही तलं राम पितुर वचनयन्त्रिताःयॊजनायाम अविस्तारम एकैक ॊ धरणीतलम बिभिदुः पुरुषव्याघ्र वज्रस्पर्शसमैर भुजै ःशूलैर अशनिकल्पैश च हलैश चापि सुदारुणैः भिद्यमाना  वसुमती ननाद रघुनन्दननागानां वध्यमानानाम असुराणां च  राघव राक्षसानां च दुर्धर्षः सत्त्वानां निनदॊ ऽभवत यॊजनानां सहस्राणि षष्टिं तु रघुनन्दन बिभिदुर धरणीं  वीरा रसातलम अनुत्तममएवं पर्वतसंबाधं जम्बूद्वीपं न ृपात्मजाः खनन्तॊ नृपशार्दूल सर्वतः परिचक्रमुःततॊ द ेवाः सगन्धर्वाः सासुराः सहपन्नगाः संभ्रान्तमनसः सर ्वे पितामहम उपागमनते परसाद्य महात्मानं विषण्णवदनास  तदा ऊचुः परमसंत्रस्ताः पितामहम इदं वचःभगवन पृथिवी  सर्वा खन्यते सगरात्मजैः बहवश च महात्मानॊ वध्यन्ते  जलचारिणःअयं यज्ञहनॊ ऽसमाकम अनेनाश्वॊ ऽपनीयते इति  ते सर्वभूतानि निघ्नन्ति सगरात्मजः
mahabharata-ramayana_rys1038_dev.txt