[स]वाक्शल्यैस तव पुत्रेण सॊ ऽतिविद्धः पितामहःदुःखे न महताविष्टॊ नॊवाचाप्रियम अण्व अपिस धयात्वा सुचिरं  कालं दुःखरॊषसमन्वितःशवसमानॊ यथा नागः परणुन्नॊ वै  शलाकयाउद्वृत्य चक्षुषी कॊपान निर्दहन्न इव भारतस दे वासुरगन्धर्वं लॊकं लॊकविदां वरःअब्रवीत तव पुत्रं त ु सामपूर्वम इदं वचःकिं नु दुर्यॊधनैवं मां वाक्शल्य ैर उपविध्यसिघटमानं यथाशक्ति कुर्वाणं च तव परियमजुह ्वानं समरे पराणांस तवैव हितकाम्ययायदा तु पाण्डवः श ूरः खाण्डवे ऽगनिम अतर्पयतपराजित्य रणे शक्रं पर्याप ्तं तन्निदर्शनमयदा च तवां महाबाहॊ गन्धर्वैर हृतम ओ जसाअमॊचयत पाण्डुसुतः पर्याप्तं तन्निदर्शनमदरवमाणेष ु शूरेषु सॊदरेषु तथाभिभॊसूतपुत्रे च राधेये पर्याप् तं तन्निदर्शनमयच च नः सहितान सर्वान विराटनगरे तदाए क एव समुद्यातः पर्याप्तं तन्निदर्शनमदरॊणं च युधि स ंरब्धं मां च निर्जित्य संयुगेकर्णं च तवां च दरौणिं  च कृपं च सुमहारथमवासांसि स समादत्त पर्याप्तं तन्न िदर्शनमनिवातकवचान युद्धे वासवेनापि दुर्जयानजितवान  समरे पार्थः पर्याप्तं तन्निदर्शनमकॊ हि शक्तॊ रणे ज ेतुं पाण्डवं रभसं रणेतवं तु मॊहान न जानीषे वाच्याव ाच्यं सुयॊधनमुमूर्षुर हि नरः सर्वान वृक्षान पश्यति  काञ्चनानतथा तवम अपि गान्धारे विपरीतानि पश्यसिसवयं  वैरं महत कृत्वा पाण्डवैः सह सृञ्जयैःयुध्यस्व तान  अद्य रणे पश्यामः पुरुषॊ भवअहं तु सॊमकान सर्वान सपा ञ्चालान समागताननिहनिष्ये नरव्याघ्र वर्जयित्वा शिखण ्डिनमतैर वाहं निहतः संख्ये गमिष्ये यमसादनमतान वा न िहत्य संग्रामे परीतिं दास्यामि वै तवपूर्वं हि सत्र ी समुत्पन्ना शिखण्डी राजवेश्मनिवरदानात पुमाञ जातः  सैषा वै सत्री शिखण्डिनीताम अहं न हनिष्यामि पराणत्य ागे ऽपि भारतयासौ पराङ निर्मिता धात्रा सैषा वै सत्र ी शिखण्डिनीसुखं सवपिहि गान्धारे शवॊ ऽसमि कर्ता महा रणमयज जनाः कथयिष्यन्ति यावत सथास्यति मेदिनीएवम उक् तस तव सुतॊ निर्जगाम जनेश्वरअभिवाद्य गुरुं मूर्ध्ना  परययौ सवं निवेशनमआगम्य तु ततॊ राजा विसृज्य च महाज नमपरविवेश ततस तूर्णं कषयं शत्रुक्षयं करःपरविष्टः स  निशां तां च गमयाम आस पार्थिवः
mahabharata-ramayana_mbs06094dev.txt