 ता मेघा वर्षन्तु पृथिवीमनु ॥७॥ आशामाशां वि द्योतत ां वाता 6 । मरुद्भिः प्रच्युता मेघाः सं यन्तु ॥८॥  आपो विद्युदभ्रं वर्ष सं वोऽवन्तु सुदानव उत्सा अजगर ा उत । मरुद्भिः प्रच्युता मेघाः प्रावन्तु पृथिवीमन ु ॥९॥ अपाममग्निस्तनूभिः संविदानो य ओषधीनामधिपा बभू व । स नो वर्ष वनुतां जातवेदाः प्राणं प्रजाभ्यो अमृ तं दिवस्परि ॥९१०॥ प्रजापतिः सलिलादा समुद्रादाप ईरय न्न्‌ उदधिमर्दयाति । प्र प्यायतां वृष्णो अश्वस्य र ेतोऽर्वान्‌ एतेन स्तनयित्नुनेहि ॥११॥ अपो निषिञ्चन् न्‌ असुरः पिता नः श्सन्तु गर्गरा अपां वरुणाव नीचीर पः सृज । वदन्तु पृश्चिबाहवो मण्डूका इरिणानु ॥१२॥ स ंवत्सरं शशयाना ब्राह्मणा व्रतचारिणः । वाचं पर्जन्य जिन्वितां प्र मण्डूका अवादिषुः ॥१३॥ उपप्रवद मण्डूक ि वर्षमा वद तादुरि । मध्ये हदस्य प्लवस्व विग ह्य च तुरः पदः ॥१४॥ खण्वखा३ खैमखा३ मध्यै तदुरि । वर्ष वन ुध्वं पितरो मरुतां मन इच्छत ॥१५॥ महान्तं कोशमुदचाभ ि षिञ्च सविद्युतं भवतु वातु वातः । तन्वतां यज्ञं ब हुधा विसृष्टा आनन्दिनीरोषधयो भवन्तु ॥१६॥ 4. 16 बृह न्न्‌ एषामधिष्ठाता अन्तिकादिव पश्यति । य स्तायन्‌  मन्यते चरन्त्सर्व देवा इदं विदुः ॥१॥ यस्तिष्ठति चर ति यश्च॒ वञ्चति यो निलायं चरति यः प्रतङ्कम्‌ । द्व ौ संनिषद्य यन्‌ मन्त्रयेते राजा तद्वेद वरुणस्तृतीय ः ॥२॥ उतेयं भूमिर्वरुणस्य राज्ञ उतासौ द्यौर्बृहती  दूरेअन्ता । उतो समुद्रौ वरुणस्य कुक्षी उतास्मिन्न् ‌ अल्प उदके निलीनः ॥३॥ उत यो द्यामतिस्पत्पिरस्तान् ‌ न स मुच्यातै वरुणस्य राज्ञः । दिव स्पशः प्र चरन् तीदमस्य सहस्राक्षा अति पश्यन्ति भूमिम्‌ ॥४॥ सर्वं  तद्राजा वरुणो वि चष्टे यदन्तरा रोदसी यत्परस्तात्‌।  संख्याता अस्य निमिषो जनानामक्षान्‌ इव श्वघ्नी नि  मिनोति तानि ॥५॥ ये ते पाशा वरुण सप्तसप्त त्रेधा ति ष्ठन्ति विषिता रुषन्तः । सर्वे र वदन्तं यः सत्यवाद ्यति तं सृजन्तु ॥६॥ शतेन पाशैरभि ह वरुणैनं मा ते ( 1 
NLP-research-sans_AtharvaVedam_Shaunaka_djvu.txt