[दूृ]एहि कषत्तर दरौपदीम आनयस्व; परियां भार्यां संम तां पाण्डवानामसंमार्जतां वेश्म परैतु शीघ्रम; आनन्द ॊ नः सह दासीभिर अस्तु[व]दुर्विभाव्यं भवति तवादृशेन ; न मन्दसंबुध्यसि पाशबद्धःपरपाते तवं लम्बमानॊ न वे त्सि; वयाघ्रान मृगः कॊपयसे ऽतिबाल्यातआशीविषाः शिरस ि ते पूर्णकॊशा महाविषाःमा कॊपिष्ठाः सुमन्दात्मन मा  गमस तवं यमक्षयमन हि दासीत्वम आपन्ना कृष्णा भवति भ ारतअनीशेन हि राज्ञैषा पणे नयस्तेति मे मतिःअयं धत्त े वेणुर इवात्मघाती; फलं राजा धृतराष्ट्रस्य पुत्रःद यूतं हि वैराय महाभयाय; पक्वॊ न बुध्यत्य अयम अन्तका लेनारुं तुदः सयान न नृशंसवादी; न हीनतः परम अभ्यादद ीतययास्य वाचा पर उद्विजेत; न तां वदेद रुशतीं पापलॊ क्यामसमुच्चरन्त्य अतिवादा हि वक्त्राद; यैर आहतः शॊ चति रात्र्यहानिपरस्य नामर्मसु ते पतन्ति; तान पण्डि तॊ नावसृजेत परेषामअजॊ हि शस्त्रम अखनत किलैकः; शस्त ्रे विपन्ने पद्भिर अपास्य भूमिमनिकृन्तनं सवस्य कण् ठस्य घॊरं; तद्वद वैरं मा खनीः पाण्डुपुत्रैःन किं च िद ईड्यं परवदन्ति पापं; वनेचरं वा गृहमेधिनं वातपस् विनं संपरिपूर्ण विद्यं; भषन्ति हैवं शवनराः सदैवदवा रं सुघॊरं नरकस्य जिह्मं; न बुध्यसे धृतराष्ट्रस्य प ुत्रतवाम अन्वेतारॊ बहवः कुरूणां; दयूतॊदये सह दुःशा सनेनमज्जन्त्य अलाबूनि शिलाः पलवन्ते; मुह्यन्ति नाव ॊ ऽमभसि शश्वद एवमूढॊ राजा धृतराष्ट्रस्य पुत्रॊ; न  मे वाचः पथ्यरूपाः शृणॊतिअन्तॊ नूनं भवितायं कुरूणां ; सुदारुणः सर्वहरॊ विनाशःवाचः काव्याः सुहृदां पथ्य रूपा; न शरूयन्ते वर्धते लॊभ एव
mahabharata-ramayana_mbs02059dev.txt