 = सोऽधारयत ॥७॥ म यत्रैष वह आहितः । एतावदस्य प्राच ीनं यावान्‌ प्रत्यङ्समाहितः ॥८॥ यो वेदानडहो दोहान् त्सप्तानुपदस्वतः । प्रजां च लोकं चाप्रोति तथा सप्त ऋषयो विदुः ॥९॥ पद्भिः सेदिमवक्रामन्न्‌ इरां जङ्घाभ िरुत्यिदन्‌ । श्रमेणानङ्वान्‌ कीलालं कीनाशश्चाभि ग च्छतः ॥१०॥ द्वादश वा एता रात्रीर््रत्या आहुः प्रजा पतेः । तत्रोप ब्रह्म यो वेद तद्वा अनडहो व्रतम्‌ ॥१ १॥ 1 दुहे ८ हे मध्यंदिनं परि । ये अस्य सं तान्‌ वि द्मानुपदस्वतः ॥१२॥ 4. 12 रोहण्यसि रोहण्यस्थ्नश्छिन ्नस्य रोहणी । रोहयेदमरुन्धति ॥१॥ यत्ते रिष्टं यत्त े द्युत्तमस्ति पेषं त आत्मनि । धाता तद्धद्रया पुनः  सं दधत्परुषा परुः ॥२॥ सं ते मज्जा मज्ज्ञा भवत्‌ स  ते परुषा परुः । सं ते मांसस्य विस्रस्तं रोहतु ॥३॥  मज्जा मज्ञा सं धीयतां चर्मणा चर्म रोहतु । असूक्ते  अस्थि रोहतु मांसं मांसेन रोहतु ॥४॥ लोम लोम्ना सं  कल्पया त्वचा सं कल्पया त्वचम्‌ । असृक्ते अस्थि रोह तु छिन्नं सं धेह्योषधे ॥५॥ स उत्तिष्ठ प्रेहि प्र द ्रव रथः सुचक्रः । सुपविः सुनाभिः प्रति तिष्ठर्ध्वः  ॥६॥ यदि कर्तं पतित्वा संशश्रे यदि वाश्मा प्रहुतो  जघान । ऋभू रथस्येवाङ्गानि सं दधत्परुषा परुः ॥७॥ 4.  13 उत देवा अवहितं देवा उन्‌ नयथा पुनः । उतागश्चक् रुषं देवा देवा जीवयथा पुनः ॥१॥ द्वाविमौ वातौ वात आ  सिन्धोरा परावतः । दक्षं ते अन्य आवातु व्यन्यो वात ु यद्रपः ॥२॥ आ वात वाहि भैषजं वि वात वाहि यद्रपः ।  त्वं हि विश्वभेषज देवानां दूत ईयसे ॥३॥ त्रायन्ताम िमं देवास्त्रायन्तां मरुतां गणाः । त्रायन्तां विश् वा यथायमरपा असत्‌॥४॥ आ त्वागमं (8 थो अरिष्टतातिभिः  । दक्षं त उग्रमाभारिषं परा यक्ष्मं सुवामि ते ॥५॥  अयं मे हस्तो भगवान्‌ अयं मे भगवत्तरः । अयं मे विश् वभेषजोऽयं शिवाभिमर्शनः ॥६॥ हस्ताभ्यां दशशाखाभ्यां  जिह्वा वाचः पुरोगवी । अनामयित्नुभ्यां हस्ताभ्यां त ाभ्यां त्वाभि मृशामसि ॥७॥ 4.14 अजो ह्यग्नेरजनिष्ट  शोकात्सो अपश्यज्जनितारमग्रे । तेन देवा देवतामग्रा  आयन्‌ तेन रोहान्‌ ररुहुर्मेध्यासः ॥१॥ क्रमध्वमग्नि ना नाकमुख्यान्‌ हस्तेषु बिभ्रतः । दिवस्पृष्ठं स्वर ्गत्वा मिश्रा देवेभिराध्वम्‌ ॥२॥ 1 अहमन्तरिक्षमारु हमन्तरिक्षादिवमारुहम्‌ । नाकस्य पृष्ठात्स्वर्ज्योत िरगामहम्‌ ॥३॥ स्वर्यन्तो नापेक्षन्त आ द्यां रोहन्त ि रोदसी । यज्ञं ये विश्वतोधारं सुविद्वांसो वितेनिर े ॥४॥ अग्ने प्रेहि प्रथमो देवतानां चक्ुर्देवानामुत  मानुषानाम्‌ । इयक्षमाणा भृगुभिः सजोषाः स्वर्यन्तु  यजमानाः स्वस्ति ॥५॥ अजमनचज्मि पयसा घृतेन दिव्यं स ुपर्ण पयसं बृहन्तम्‌ । तेन गेष्म सुकृतस्य लोकं स्व रारोहन्तो अभि नाकमुत्तमम्‌ ॥६॥ पञ्चौदनं पञ्चभिरङ्घ ुलिभिर्दर्व्योद्धर पञ्चधैतमोदनम्‌ । प्राच्यां दिशि  शिरो अजस्य धेहि दक्षिणायां दिशि दक्षिणं धेहि पार् श्म्‌ ॥५७॥ प्रतीच्यां दिशि भसदमस्य धेहयुत्तरस्यां  दिश्युत्तरं धेहि पार्श्वम्‌ । ऊर्ध्वायां वा # धेहि  दिशि ध्रुवायां धेहि पाजस्यमन्तरिक्षे मध्यतो मध्यम स्य ॥८॥ शृतमजं शृतया त्वचा सर्वैरङ्कैः संभृतं विश् वरूपम्‌ । स उत्तिस्ठेतो अभि नाकमुत्तमं पद्धिश्चतुर ्भिः प्रति तिष्ठ दिक्षु ॥९॥ 4.15 समुत्पतन्तु प्रदि शो नभस्वतीः समभ्राणि क तानि यन्तु । महऋषभस्य नदतो  नभस्वतो वाश्रा आपः ॥ तर्पयन्तु ॥१॥ समीक्षयन्तु तवि षाः सुदानवोऽपां रसा ओषधीभिः सचन्ताम्‌ । वर्षस्य सर ्गा महयन्तु भूमिं पृथग्जायन्तामोषधयो विश्वरूपाः ॥२ ॥ समीक्षयस्व गायतो नभांस्यपां वेगासः प  । वर्षस्य  सर्गा महयन्तु भूमिं पृथग्जायन्तां वीरुधो विश्वरूपा ः ॥३॥ गणास्त्वोप गाव मारुताः पर्जन्य घोषिणः पृथक्‌ । सर्गा वर्षस्य व ॥४॥ उदीरयत मरुतः अर्को नभ उत्पात याथ । महऋषभस्य नदतो नभस्वतो वाश्रा आपः पृथिवीं तर् पयन्तु ॥५॥ अभि क्रन्द स्तनयार्दयोदधिं भूमि पर्जन्य  पयसा समङ्धि । त्वया सृष्टं बहुलमैतु वर्षमाश कृशगु रेत्वस्तम्‌ ॥६॥ सं वोऽवन्तु सुदानव उत्सा अजगरा उत  । मरद्धिः 
NLP-research-sans_AtharvaVedam_Shaunaka_djvu.txt