[वा]न बाह्यं दरव्यम उत्सृज्य सिद्धिर भवति भारतशारी रं दरव्यम उत्सृज्य सिद्धिर भवति वा न वाबाह्यद्रव्य विमुक्तस्य शारीरेषु च गृध्यतःयॊ धर्मॊ यत सुखं चैव  दविषताम अस्तु तत तथादव्यक्षरस तु भवेन मृत्युस तर्य क्षरं बरह्म शाश्वतमममेति दव्यक्षरॊ मृत्युर न ममेति  च शाश्वतमबरह्म मृत्युश च तौ राजन्न आत्मन्य एव वयव स्थितौअदृश्यमानौ भूतानि यॊधयेताम असंशयमअविनाशॊ ऽसय  सत्त्वस्य नियतॊ यदि भारतभित्त्वा शरीरं भूतानाम अह िंसा परतिपद्यतेलब्ध्वापि पृथिवीं सर्वां सहस्थावरजङ ्गमामममत्वं यस्य नैव सयात किं तया स करिष्यतिअथ वा  वसतः पार्थ वने वन्येन जीवतःममता यस्य दरव्येषु मृत् यॊर आस्ये स वर्ततेबाह्यान्तराणां शत्रूणां सवभावं प श्य भारतयन न पश्यति तद भूतं मुच्यते स महाभयातकामात ्मानं न परशंसन्ति लॊके; न चाकामात का चिद अस्ति परव ृत्तिःदानं हि वेदाध्ययनं तपश च; कामेन कर्माणि च वै दिकानिवरतं यज्ञान नियमान धयानयॊगान; कामेन यॊ नारभत े विदित्वायद यद धययं कामयते स धर्मॊ; न यॊ धर्मॊ नि यमस तस्य मूलमअत्र गाथाः कामगीताः कीर्तयन्ति पुरा व िदःशृणु संकीर्त्यमानास ता निखिलेन युधिष्ठिरनाहं शक ्यॊ ऽनुपायेन हन्तुं भूतेन केन चितयॊ मां परयतते हन् तुं जञात्वा परहरणे बलमतस्य तस्मिन परहरणे पुनः पराद ुर्भवाम्य अहमयॊ मां परयतते हन्तुं यज्ञैर विविधदक्ष िणैःजङ्गमेष्व इव कर्मात्मा पुनः परादुर्भवाम्य अहमय ॊ मां परयतते हन्तुं वेदैर वेदान्तसाधनैःसथावरेष्व इ व शान्तात्मा तस्य परादुर्भवाम्य अहमयॊ मां परयतते ह न्तुं धृत्या सत्यपराक्रमःभावॊ भवामि तस्याहं स च मा ं नावबुध्यतेयॊ मां परयतते हन्तुं तपसा संशितव्रतःतत स तपसि तस्याथ पुनः परादुर्भवाम्य अहमयॊ मां परयतते  हन्तुं मॊक्षम आस्थाय पण्डितःतस्य मॊक्षरतिस्थस्य नृ त्यामि च हसामि चअवध्यः सर्वभूतानाम अहम एकः सनातनःत स्मात तवम अपि तं कामं यज्ञैर विविधदक्षिणैःधर्मं कु रु महाराज तत्र ते स भविष्यतियजस्व वाजिमेधेन विधिवद  दक्षिणावताअन्यैश च विविधैर यज्ञैः समृद्धैर आप्तदक ्षिणैःमा ते वयथास्तु निहतान बन्धून वीक्ष्य पुनः पु नःन शक्यास ते पुनर दरष्टुं ये हतास्मिन रणाजिरेस तव म इष्ट्वा महायज्ञैः समृद्धैर आप्तदक्षिणैःलॊके कीर् तिं परां पराप्य गतिम अग्र्यां गमिष्यसि
mahabharata-ramayana_mbs14013dev.txt