तस्य तद्वचनं शरुत्वा राघवस्य महात्मनः कुम्भयॊनिर म हातेजा वाक्यम एतद उवाच हशृणु राजन यथावृत्तं यस्य त ेजॊबलं महत जघान च रिपून युद्धे यथावध्यश च शत्रुभिः अहं ते रावणस्येदं कुलं जन्म च राघव वरप्रदानं च तथा  तस्मै दत्तं बरवीमि तेपुरा कृतयुगे राम परजापतिसुतः  परभुः पुलस्त्यॊ नाम बरह्मर्षिः साक्षाद इव पितामहः नानुकीर्त्या गुणास तस्य धर्मतः शीलतस तथा परजापतेः  पुत्र इति वक्तुं शक्यं हि नामतःस तु धर्मप्रसङ्गेन  मेरॊः पार्श्वे महागिरेः तृणबिन्द्वाश्रमं गत्वा नयव सन मुनिपुंगवःतपस तेपे स धर्मात्मा सवाध्यायनियतेन्द ्रियः गत्वाश्रमपदं तस्य विघ्नं कुर्वन्ति कन्यकाःदे वपन्नगकन्याश च राजर्षितनयाश च याः करीडन्त्यॊ ऽपसरस श चैव तं देशम उपपेदिरेसर्वर्तुषूपभॊग्यत्वाद रम्यत् वात काननस्य च नित्यशस तास तु तं देशं गत्वा करीडन्त ि कन्यकाःअथ रुष्टॊ महातेजा वयाजहार महामुनिः या मे  दर्शनम आगच्छेत सा गर्भं धारयिष्यतितास तु सर्वाः पर तिगताः शरुत्वा वाक्यं महात्मनः बरह्मशापभयाद भीतास  तं देशं नॊपचक्रमुःतृणबिन्दॊस तु राजर्षेस तनया न शृ णॊति तत गत्वाश्रमपदं तस्य विचचार सुनिर्भयातस्मिन्न  एव तु काले स परजापत्यॊ महान ऋषिः सवाध्यायम अकरॊत  तत्र तपसा दयॊतितप्रभःसा तु वेदध्वनिं शरुत्वा दृष्ट ्वा चैव तपॊधनम अभवत पाण्डुदेहा सा सुव्यञ्जितशरीरजा दृष्ट्वा परमसंविग्ना सा तु तद्रूपम आत्मनः इदं मे क िं नव इति जञात्वा पितुर गत्वाग्रतः सथिताःतां तु दृ ष्ट्वा तथा भूतां तृणबिन्दुर अथाब्रवीत किं तम एतत त व असदृशं धारयस्य आत्मनॊ वपुःसा तु कृत्वाञ्जलिं दीन ा कन्यॊवाच तपॊधनम न जाने कारणं तात येन मे रूपम ईदृ शमकिं तु पूर्वं गतास्म्य एका महर्षेर भावितात्मनः प ुलस्त्यस्याश्रमं दिव्यम अन्वेष्टुं सवसखीजनमन च पश् याम्य अहं तत्र कां चिद अप्य आगतां सखीम रूपस्य तु व िपर्यासं दृष्ट्वा चाहम इहागतातृणबिन्दुस तु राजर्षि स तपसा दयॊतितप्रभः धयानं विवेश तच चापि अपश्यद ऋषिक र्मजमस तु विज्ञाय तं शापं महर्षेर भावितात्मनः गृही त्वा तनयां गत्वा पुलस्त्यम इदम अब्रवीतभगमंस तनयां  मे तवं गुणैः सवैर एव भूषिताम भिक्षां परतिगृहाणेमां  महर्षे सवयम उद्यतामतपश्चरणयुक्तस्य शराम्यमाणेन्द् रियस्य ते शुश्रूषा तत परा नित्यं भविष्यति न संशयःत ं बरुवाणं तु तद्वाक्यं राजर्षिं धार्मिकं तदा जिघृक ्षुर अब्ब्रवीत कन्यां बाढम इत्य एव स दविजःदत्त्वा  तु स गतॊ राजा सवम आश्रमपदं तदा सापि तत्रावसत कन्या  तॊषयन्ती पतिं गुणैः परीतः स तु महातेजा वाक्यम एतद  उवाच हपरितुष्टॊ ऽसमि भद्रं ते गुणानां संपदा भृशम  तस्मात ते विरमाम्य अद्य पुत्रम आत्मसमं गुणैः उभयॊर  वंशकर्तारं पौलस्त्य इति विश्रुतमयस्मात तु विश्रुत ॊ वेदस तवयेहाभ्यस्यतॊ मम तस्मात स विश्रवा नाम भविष ्यति न संशयःएवम उक्ता तु सा कन्या परहृष्टेनान्तरात ्मना अचिरेणैव कालेन सूता विश्रवसं सुतमस तु लॊकत्रय े खयातः शौचधर्मसमन्वितः पितेव तपसा युक्तॊ विश्रवा  मुनिपुंगवः
mahabharata-ramayana_rys7002_dev.txt