[ज]कथितं वै समासेन तवया सर्वं दविजॊत्तममहाभारतम आख ्यानं कुरूणां चरितं महतकथां तव अनघ चित्रार्थाम इमा ं कथयति तवयिविस्तर शरवणे जातं कौतूहलम अतीव मेस भवा न विस्तरेणेमां पुनर आख्यातुम अर्हतिन हि तृप्यामि प ूर्वेषां शृण्वानश चरितं महतन तत कारणम अल्पं हि धर् मज्ञा यत्र पाण्डवाःअवध्यान सर्वशॊ जघ्नुः परशस्यन्त े च मानवैःकिमर्थं ते नरव्याघ्राः शक्ताः सन्तॊ हय अ नागसःपरयुज्यमानान संक्लेशान कषान्तवन्तॊ दुरात्मनाम कथं नागायुत पराणॊ बाहुशाली वृकॊदरःपरिक्लिश्यन्न अप ि करॊधं धृतवान वै दविजॊत्तमकथं सा दरौपदी कृष्णा कल िश्यमाना दुरात्मभिःशक्ता सती धार्तराष्ट्रान नादहद  घॊरचक्षुषाकथं वयतिक्रमन दयूते पार्थौ माद्री सुतौ त थाअनुव्रजन नरव्याघ्रं वञ्च्यमानं दुरात्मभिःकथं धर् मभृतां शरेष्ठः सुतॊ धर्मस्य धर्मवितअनर्हः परमं कले शं सॊढवान स युधिष्ठिरःकथं च बहुलाः सेनाः पाण्डवः क ृष्णसारथिःअस्यन्न एकॊ ऽनयत सर्वाः पितृलॊकं धनंजयःए तद आचक्ष्व मे सर्वं यथावृत्तं तपॊधनयद यच च कृतवन्त स ते तत्र तत्र महारथाः[व]महर्षेः सर्वलॊकेषु पूजितस ्य महात्मनःपरवक्ष्यामि मतं कृत्स्नं वयासस्यामित ते जसःइदं शतसहस्रं हि शलॊकानां पुण्यकर्मणामसत्यवत्य आ त्मजेनेह वयाख्यातम अमितौजसाय इदं शरावयेद विद्वान य श चेदं शृणुयान नरःते बरह्मणः सथानम एत्य पराप्नुयुर  देवतुल्यतामइदं हि वेदैः समितं पवित्रम अपि चॊत्तमम शराव्याणाम उत्तमं चेदं पुराणम ऋषिसंस्तुतमअस्मिन्न  अर्थश च धर्मश च निखिलेनॊपदिश्यतेइतिहासे महापुण्ये  बुद्धिश च परिनैष्ठिकीअक्षुद्रान दानशीलांश च सत्यशी लान अनास्तिकानकार्ष्णं वेदम इदं विद्वाञ शरावयित्वा र्थम अश्नुतेभरूण हत्या कृतं चापि पापं जह्याद असंशय मइतिहासम इमं शरुत्वा पुरुषॊ ऽपि सुदारुणःजयॊ नामेति हासॊ ऽयं शरॊतव्यॊ विजिगीषुणामहीं विजयते सर्वां शत् रूंश चापि पराजयेतइदं पुंसवनं शरेष्ठम इदं सवस्त्य अ यनं महतमहिषी युवराजाभ्यां शरॊतव्यं बहुशस तथाअर्थशा स्त्रम इदं पुण्यं धर्मशास्त्रम इदं परममॊक्षशास्त्र म इदं परॊक्तं वयासेनामित बुद्धिनासंप्रत्याचक्षते च ैव आख्यास्यन्ति तथापरेपुत्राः शुश्रूषवः सन्ति परेष ्याश च परियकारिणःशरीरेण कृतं पापं वाचा च मनसैव चसर ्वं तत तयजति कषिप्रम इदं शृण्वन नरः सदाभारतानां मह ज जन्म शृण्वताम अनसूयतामनास्ति वयाधिभयं तेषां परलॊ कभयं कुतःधन्यं यशस्यम आयुष्यं सवर्ग्यं पुण्यं तथैव  चकृष्णद्वैपायनेनेदं कृतं पुण्यचिकीर्षुणाकीर्तिं प रथयता लॊके पाण्डवानां महात्मनामअन्येषां कषत्रियाणा ं च भूरि दरविण तेजसामयथा समुद्रॊ भगवान यथा च हिमवा न गिरिःखयाताव उभौ रत्ननिधी तथा भारतम उच्यतेय इदं श रावयेद विद्वान बराह्मणान इह पर्वसुधूतपाप्मा जितस्व र्गॊ बरह्मभूयं स गच्छतियश चेदं शरावयेच छराद्धे बरा ह्मणान पादम अन्ततःअक्षय्यं तस्य तच छराद्धम उपतिष्ठ ेत पितॄन अपिअह्ना यद एनश चाज्ञानात परकरॊति नरश चरन तन महाभारताख्यानं शरुत्वैव परविलीयतेभारतानां महज ज न्म महाभारतम उच्यतेनिरुक्तम अस्य यॊ वेद सर्वपापैर  परमुच्यतेतरिभिर वर्षैः सदॊत्थायी कृष्णद्वैपायनॊ मु निःमहाभारतम आख्यानं कृतवान इदम उत्तममधर्मे चार्थे  च कामे च मॊक्षे च भरतर्षभयद इहास्ति तद अन्यत्र यन  नेहास्ति न तत कव चित
mahabharata-ramayana_mbs01056dev.txt