बृहदश्व उवाचअथ काले शुभे पराप्ते तिथौ पुण्ये कषणे  तथाआजुहाव महीपालान भीमॊ राजा सवयंवरेतच छरुत्वा पृथ िवीपालाः सर्वे हृच्छयपीडिताःतवरिताः समुपाजग्मुर दम यन्तीम अभीप्सवःकनकस्तम्भरुचिरं तॊरणेन विराजितमविवि शुस ते महारङ्गं नृपाः सिंहा इवाचलमतत्रासनेषु विविध ेष्व आसीनाः पृथिवीक्षितःसुरभिस्रग्धराः सर्वे सुमृष ्टमणिकुण्डलाःतां राजसमितिं पूर्णां नागैर भॊगवतीम इ वसंपूर्णां पुरुषव्याघ्रैर वयाघ्रैर गिरिगुहाम इवतत् र सम पीना दृश्यन्ते बाहवः परिघॊपमाःआकारवन्तः सुश्ल क्ष्णाः पञ्चशीर्षा इवॊरगाःसुकेशान्तानि चारूणि सुना सानि शुभानि चमुखानि राज्ञां शॊभन्ते नक्षत्राणि यथा  दिविदमयन्ती ततॊ रङ्गं परविवेश शुभाननामुष्णन्ती पर भया राज्ञां चक्षूंसि च मनांसि चतस्या गात्रेषु पतित ा तेषां दृष्टिर महात्मनामतत्र तत्रैव सक्ताभून न चच ाल च पश्यतामततः संकीर्त्यमानेषु राज्ञां नामसु भारत ददर्श भैमी पुरुषान पञ्च तुल्याकृतीन इवतान समीक्ष्य  ततः सर्वान निर्विशेषाकृतीन सथितानसंदेशाद अथ वैधर् भी नाभ्यजानान नलं नृपमयं यं हि ददृशे तेषां तं तं म ेने नलं नृपमसा चिन्तयन्ती बुद्ध्याथ तर्कयाम आस भाम िनीकथं नु देवाञ जानीयां कथं विद्यां नलं नृपमएवं सं चिन्तयन्ती सा वैदर्भी भृशदुःखिताशरुतानि देवलिङ्गान ि चिन्तयाम आस भारतदेवानां यानि लिङ्गानि सथविरेभ्यः  शरुतानि मेतानीह तिष्ठतां भूमाव एकस्यापि न लक्षयेस ा विनिश्चित्य बहुधा विचार्य च पुनः पुनःशरणं परति द ेवानां पराप्तकालम अमन्यतवाचा च मनसा चैव नमः कारं प रयुज्य सादेवेभ्यः पराञ्जलिर भूत्वा वेपमानेदम अब्रव ीतहंसानां वचनं शरुत्वा यथा मे नैषधॊ वृतःपतित्वे ते न सत्येन देवास तं परदिशन्तु मेवाचा च मनसा चैव यथा  नाभिचराम्य अहमतेन सत्येन विबुधास तम एव परदिशन्तु म ेयथा देवैः स मे भर्ता विहितॊ निषधाधिपःतेन सत्येन म े देवास तम एव परदिशन्तु मेसवं चैव रूपं पुष्यन्तु ल ॊकपालाः सहेश्वराःयथाहम अभिजानीयां पुण्यश्लॊकं नराध िपमनिशम्य दमयन्त्यास तत करुणं परिदेवितमनिश्चयं परम ं तथ्यम अनुरागं च नैषधेमनॊविशुद्धिं बुद्धिं च भक्त िं रागं च भारतयथॊक्तं चक्रिरे देवाः सामर्थ्यं लिङ् गधारणेसापश्यद विबुधान सर्वान अस्वेदान सतब्धलॊचनानह ृषितस्रग रजॊहीनान सथितान अस्पृशतः कषितिमछायाद्विती यॊ मलानस्रग रजःस्वेदसमन्वितःभूमिष्ठॊ नैषधश चैव निम ेषेण च सूचितःसा समीक्ष्य ततॊ देवान पुण्यश्लॊकं च भ ारतनैषधं वरयाम आस भैमी धर्मेण भारतविलज्जमाना वस्त् रान्ते जग्राहायतलॊचनासकन्धदेशे ऽसृजच चास्य सरजं पर मशॊभनामवरयाम आस चैवैनं पतित्वे वरवर्णिनीततॊ हा हेत ि सहसा शब्दॊ मुक्तॊ नराधिपैःदेवैर महर्षिभिश चैव सा धु साध्व इति भारतविस्मितैर ईरितः शब्दः परशंसद्भिर  नलं नृपमवृते तु नैषधे भैम्या लॊकपाला महौजसापरहृष्ट मनसः सर्वे नलायाष्टौ वरान ददुःपरत्यक्षदर्शनं यज्ञे  गतिं चानुत्तमां शुभामनैषधाय ददौ शक्रः परीयमाणः शच ीपतिःअग्निर आत्मभवं परादाद यत्र वाञ्छति नैषधःलॊकान  आत्मप्रभांश चैव ददौ तस्मै हुताशनःयमस तव अन्नरसं प रादाद धर्मे च परमां सथितिमअपां पतिर अपां भावं यत्र  वाञ्छति नैषधःसरजं चॊत्तमगन्धाढ्यां सर्वे च मिथुनं  ददुःवरान एवं परदायास्य देवास ते तरिदिवं गताःपार्थ िवाश चानुभूयास्य विवाहं विस्मयान्विताःदमयन्त्याः प रमुदिताः परतिजग्मुर यथागतमअवाप्य नारीरत्नं तत पुण् यश्लॊकॊ ऽपि पार्थिवःरेमे सह तया राजा शच्येव बलवृत् रहाअतीव मुदितॊ राजा भराजमानॊ ऽंशुमान इवअरञ्जयत परज ा वीरॊ धर्मेण परिपालयनईजे चाप्य अश्वमेधेन ययातिर इ व नाहुषःअन्यैश च करतुभिर धीमान बहुभिश चाप्तदक्षिणै ःपुनश च रमणीयेषु वनेषूपवनेषु चदमयन्त्या सह नलॊ विज हारामरॊपमःएवं स यजमानश च विहरंश च नराधिपःररक्ष वसु संपूर्णां वसुधां वसुधाधिपः
mahabharata-ramayana_mbs03054dev.txt