[भीम]पाण्डवॊ भीमसेनॊ ऽहं धर्मपुत्राद अनन्तरःविशाला ं बदरीं पराप्तॊ भरातृभिः सह राक्षसाःअपश्यत तत्र पञ ्चाली सौगन्धिकम अनुत्तममअनिलॊढम इतॊ नूनं सा बहूनि  परीप्सतितस्या मामानवद्याङ्ग्या धर्मपत्न्याः परिये  सथितमपुष्पाहारम इह पराप्तं निबॊधत निशाचराः[र-स]आक् रीडॊ ऽयं कुबेरस्य दयितः पुरुषर्षभनेह शक्यं मनुष्ये ण विहर्तुं मर्त्यधर्मिणादेवर्षयस तथा यक्षा देवाश च ात्र वृकॊदरआमन्त्र्य यक्षप्रवरं पिबन्ति विहरन्ति च गन्धर्वाप्सरसश चैव विहरन्त्य अत्र पाण्डवअन्यायेनेह  यः कश चिद अवमन्य धनेश्वरमविहर्तुम इच्छेद दुर्वृत् तः स विनश्येद असंशयमतम अनादृत्य पद्मानि जिहीर्षसि  बलाद इतःधर्मराजस्य चात्मानं बरवीषि भरातरं कथम[भीम] राक्षसास तं न पश्यामि धनेश्वरम इहान्तिकेदृष्ट्वापि  च महाराजं नाहं याचितुम उत्सहेन हि याचन्ति राजान ए ष धर्मः सनातनःन चाहं हातुम इच्छामि कषात्र धर्मं कथ ं चनइयं च नलिनी रम्या जता पर्वतनिर्झरेनेयं भवनम आस ाद्य कुबेरस्य महात्मनःतुल्या हि सर्वभूतानाम इयं वै श्रवणस्य चएवंगतेषु दरव्येषु कः कं याचितुम अर्हति[व ै]इत्य उक्त्वा राक्षसान सर्वान भीमसेनॊ वयगाहतततः स  राक्षसैर वाचा परतिषिद्धः परतापवानमा मैवम इति सक्र ॊधैर भर्त्सयद्भिः समन्ततःकदर्थी कृत्यतु स तान राक् षसान भीमविक्रमःवयगाहत महातेजास ते तं सर्वे नयवारयन गृह्णीत बध्नीत निकृन्ततेमं; पचाम खादाम च भीमसेनमकर ुद्धा बरुवन्तॊ ऽनुययुर दरुतं ते; शस्त्राणि चॊद्यम् य विवृत्तनेत्राःततः स गुर्वी यमदण्डकल्पां; महागदां  काञ्चनपट्टनद्धामपरगृह्य तान अभ्यपतत तरस्वी; ततॊ ऽ बरवीत तिष्ठत तिष्ठतेतिते तं तदा तॊमरपट्टिशाद यैर;  वयाविध्य शस्त्रैः सहसाभिपेतुःजिघांसवः करॊधवशाः सुभ ीमा; भीमं समन्तात परिवव्रुर उग्राःवातेन कुन्त्यां  बलवान स जातः; शूरस तरस्वी दविषतां निहन्तासत्ये च ध र्मे च रतः सदैव; पराक्रमे शत्रुभिर अप्रधृष्यःतेषां  स मार्गान विविधान महात्मा; निहत्य शस्त्राणि च शात ्रवाणामयथा परवीरान निजघान वीरः; परःशतान पुष्करिणी  समीपेते तस्य वीर्यं च बलं च दृष्ट्वा; विद्या बलं ब ाहुबलं तथैवअशक्नुवन्तः सहिताः समन्ताद; धतप्रवीराः  सहसा निवृत्ताःविदीर्यमाणास तत एव तूर्णम; आकाशम आस् थाय विमूढसंज्ञाःकैलासशृङ्गाण्य अभिदुद्रुवुस ते; भी मार्दिताः करॊधवशाः परभग्नाःस शक्रवद दानवदैत्य संघा न; विक्रम्य जित्वा च रणे ऽरिसंघानविगाह्य तां पुष्क रिणीं जितारिः; कामाय जग्राह ततॊ ऽमबुजानिततः स पीत् वामृत कल्पम अम्भॊ; भूयॊ बभूवॊत्तम वीर्यतेजाःउत्पाट ्य जग्राह ततॊ ऽमबुजानि; सौगन्धिकान्य उत्तमगन्धवन्त िततस तु ते करॊधवशाः समेत्य; धनेश्वरं भीमबलप्रणुन्न ाःभीमस्य वीर्यं च बलं च संख्ये; यथावद आचख्युर अतीव  दीनाःतेषां वचस तत तु निशम्य देवः; परहस्य रक्षांशि  ततॊ ऽभयुवाचगृह्णातु भीमॊ जलजानि कामं; कृष्णा निमि त्तं विदितं ममैततततॊ ऽभयनुज्ञाय धनेश्वरं ते; जग्मु ः कुरूणां परवरं विरॊषाःभीमं च तस्यां ददृशुर नलिन्य ां; यथॊपजॊषं विहरन्तम एकम
mahabharata-ramayana_mbs03152dev.txt