तद वचः पथ्यम अक्लीबं सारणेनाभिभाषितम निशम्य रावणॊ  राजा परत्यभाषत सारणमयदि माम अभियुञ्जीरन देवगन्धर्व दानवाः नैव सीतां परदास्यामि सर्वलॊकभयाद अपितवं तु  सौम्य परित्रस्तॊ हरिभिर निर्जितॊ भृशम परतिप्रदानम  अद्यैव सीतायाः साधु मन्यसे कॊ हि नाम सपत्नॊ मां सम रे जेतुम अर्हतिइत्य उक्त्वा परुषं वाक्यं रावणॊ राक ्षसाधिपः आरुरॊह ततः शरीमान परासादं हिमपाण्डुरम बहु तालसमुत्सेधं रावणॊ ऽथ दिदृक्षयाताभ्यां चराभ्यां सह ितॊ रावणः करॊधमूर्छितः पश्यमानः समुद्रं च पर्वतांश  च वनानि च ददर्श पृथिवीदेशं सुसंपूर्णं पलवंगमैःतद  अपारम असंख्येयं वानराणां महद बलम आलॊक्य रावणॊ राजा  परिपप्रच्छ सारणमएषां वानरमुख्यानां के शूराः के मह ाबलाः के पूर्वम अभिवर्तन्ते महॊत्साहाः समन्ततःकेषा ं शृणॊति सुग्रीवः के वा यूथपयूथपाः सारणाचक्ष्व मे  सर्वं के परधानाः पलवंगमाःसारणॊ राक्षसेन्द्रस्य वचन ं परिपृच्छतः आचचक्षे ऽथ मुख्यज्ञॊ मुख्यांस तांस तु  वनौकसःएष यॊ ऽभिमुखॊ लङ्कां नर्दंस तिष्ठति वानरः य ूथपानां सहस्राणां शतेन परिवारितःयस्य घॊषेण महता सप ्राकारा सतॊरणा लङ्का परवेपते सर्वा सशैलवनकाननासर्व शाखामृगेन्द्रस्य सुग्रीवस्य महात्मनः बलाग्रे तिष्ठ ते वीरॊ नीलॊ नामैष यूथपःबाहू परगृह्य यः पद्भ्यां म हीं गच्छति वीर्यवान लङ्काम अभिमुखः कॊपाद अभीक्ष्णं  च विजृम्भतेगिरिशृङ्गप्रतीकाशः पद्मकिञ्जल्कसंनिभः  सफॊटयत्य अभिसंरब्धॊ लाङ्गूलं च पुनः पुनःयस्य लाङ्ग ूलशब्देन सवनन्तीव दिशॊ दश एष वानरराजेन सुर्ग्रीवेण ाभिषेचितः यौवराज्ये ऽङगदॊ नाम तवाम आह्वयति संयुगेय े तु विष्टभ्य गात्राणि कष्वेडयन्ति नदन्ति च उत्थाय  च विजृम्भन्ते करॊधेन हरिपुंगवाःएते दुष्प्रसहा घॊर ाश चण्डाश चण्डपराक्रमाः अष्टौ शतसहस्राणि दशकॊटिशता नि चय एनम अनुगच्छन्ति वीराश चन्दनवासिनः एष आशंसते  लङ्कां सवेनानीकेन मर्दितुमशवेतॊ रजतसंकाशः सबलॊ भीम विक्रमः बुद्धिमान वानरः शूरस तरिषु लॊकेषु विश्रुतः तूर्णं सुग्रीवम आगम्य पुनर गच्छति वानरः विभजन वानर ीं सेनाम अनीकानि परहर्षयनयः पुरा गॊमतीतीरे रम्यं प र्येति पर्वतम नाम्ना संकॊचनॊ नाम नानानगयुतॊ गिरिःत त्र राज्यं परशास्त्य एष कुमुदॊ नाम यूथपः यॊ ऽसौ शत सहस्राणां सहस्रं परिकर्षतियस्य वाला बहुव्यामा दीर् घलाङ्गूलम आश्रिताः ताम्राः पीताः सिताः शवेताः परकी र्णा घॊरकर्मणःअदीनॊ रॊषणश चण्डः संग्रामम अभिकाङ्क् षति एषैवाशंसते लङ्कां सवेनानीकेन मर्दितुमयस तव एष  सिंहसंकाशः कपिलॊ दीर्घकेसरः निभृतः परेक्षते लङ्कां  दिधक्षन्न इव चक्षुषाविन्ध्यं कृष्णगिरिं सह्यं पर् वतं च सुदर्शनम राजन सततम अध्यास्ते रम्भॊ नामैष यूथ पःशतं शतसहस्राणां तरिंशच च हरियूथपाः परिवार्यानुगच ्छन्ति लङ्कां मर्दितुम ओजसायस तु कर्णौ विवृणुते जृ म्भते च पुनः पुनः न च संविजते मृत्यॊर न च यूथाद वि धावतिमहाबलॊ वीतभयॊ रम्यं साल्वेय पर्वतम राजन सततम  अध्यास्ते शरभॊ नाम यूथपःएतस्य बलिनः सर्वे विहारा न ाम यूथपाः राजञ शतसहस्राणि चत्वारिंशत तथैव चयस तु म ेघ इवाकाशं महान आवृत्य तिष्ठति मध्ये वानरवीराणां स ुराणाम इव वासवःभेरीणाम इव संनादॊ यस्यैष शरूयते महा न घॊरः शाखामृगेन्द्राणां संग्रामम अभिकाङ्क्षतामएष  पर्वतम अध्यास्ते पारियात्रम अनुत्तमम युद्धे दुष्प् रसहॊ नित्यं पनसॊ नाम यूथपःएनं शतसहस्राणां शतार्धं  पर्युपासते यूथपा यूथपश्रेष्ठं येषां यूथानि भागशःयस  तु भीमां परवल्गन्तीं चमूं तिष्ठति शॊभयन सथितां ती रे समुद्रस्य दवितीय इव सागरःएष दर्दरसंकाशॊ विनतॊ न ाम यूथपः पिबंश चरति पर्णाशां नदीनाम उत्तमां नदीमषष ्टिः शतसहस्राणि बलम अस्य पलवंगमाः तवाम आह्वयति युद ्धाय करथनॊ नाम यूथपःयस तु गैरिकवर्णाभं वपुः पुष्यत ि वानरः गवयॊ नाम तेजस्वी तवां करॊधाद अभिवर्ततेएनं  शतसहस्राणि सप्ततिः पर्युपासते एष आशंसते लङ्कां सवे नानीकेन मर्दितुमएते दुष्प्रसहा घॊरा बलिनः कामरूपिण ः यूथपा यूथपश्रेष्ठा येषां संख्या न विद्यते
mahabharata-ramayana_rys6017_dev.txt