धृतराष्ट्र उवाचधर्मक्षेत्रे कुरुक्षेत्रे समवेता यु युत्सवःमामकाः पाण्डवाश चैव किम अकुर्वत संजयसंजय उव ाचदृष्ट्वा तु पाण्डवानीकं वयूढं दुर्यॊधनस तदाआचार् यम उपसंगम्य राजा वचनम अब्रवीतपश्यैतां पाण्डुपुत्रा णाम आचार्य महतीं चमूमवयूढां दरुपदपुत्रेण तव शिष्ये ण धीमताअत्र शूरा महेष्वासा भीमार्जुनसमा युधियुयुधा नॊ विराटश च दरुपदश च महारथःधृष्टकेतुश चेकितानः काश िराजश च वीर्यवानपुरुजित कुन्तिभॊजश च शैब्यश च नरपु ंगवःयुधामन्युश च विक्रान्त उत्तमौजाश च वीर्यवानसौभ द्रॊ दरौपदेयाश च सर्व एव महारथाःअस्माकं तु विशिष्ट ा ये तान निबॊध दविजॊत्तमनायका मम सैन्यस्य संज्ञार् थं तान बरवीमि तेभवान भीष्मश च कर्णश च कृपश च समिति ंजयःअश्वत्थामा विकर्णश च सौमदत्तिर जयद्रथःअन्ये च  बहवः शूरा मदर्थे तयक्तजीविताःनानाशस्त्रप्रहरणाः सर ्वे युद्धविशारदाःअपर्याप्तं तद अस्माकं बलं भीष्माभ िरक्षितमपर्याप्तं तव इदम एतेषां बलं भीमाभिरक्षितमअ यनेषु च सर्वेषु यथाभागम अवस्थिताःभीष्मम एवाभिरक्षन ्तु भवन्तः सर्व एव हितस्य संजनयन हर्षं कुरुवृद्धः  पितामहःसिंहनादं विनद्यॊच्चैः शङ्खं दध्मौ परतापवानत तः शङ्खाश च भेर्यश च पणवानकगॊमुखाःसहसैवाभ्यहन्यन्त  स शब्दस तुमुलॊ ऽभवतततः शवेतैर हयैर युक्ते महति सय न्दने सथितौमाधवः पाण्डवश चैव दिव्यौ शङ्खौ परदध्मतु ःपाञ्चजन्यं हृषीकेशॊ देवदत्तं धनंजयःपौण्ड्रं दध्मौ  महाशङ्खं भीमकर्मा वृकॊदरःअनन्तविजयं राजा कुन्तीपु त्रॊ युधिष्ठिरःनकुलः सहदेवश च सुघॊषमणिपुष्पकौकाश्य श च परमेष्वासः शिखण्डी च महारथःधृष्टद्युम्नॊ विराट श च सात्यकिश चापराजितःदरुपदॊ दरौपदेयाश च सर्वशः पृ थिवीपतेसौभद्रश च महाबाहुः शङ्खान दध्मुः पृथक पृथकस  घॊषॊ धार्तराष्ट्राणां हृदयानि वयदारयतनभश च पृथिवी ं चैव तुमुलॊ वयनुनादयनअथ वयवस्थितान दृष्ट्वा धार्त राष्ट्रान कपिध्वजःपरवृत्ते शस्त्रसंपाते धनुर उद्यम ्य पाण्डवःहृषीकेशं तदा वाक्यम इदम आह महीपतेसेनयॊर  उभयॊर मध्ये रथं सथापय मे ऽचयुतयावद एतान निरीक्षे ऽ हं यॊद्धुकामान अवस्थितानकैर मया सह यॊद्धव्यम अस्मि न रणसमुद्यमेयॊत्स्यमानान अवेक्षे ऽहं य एते ऽतर समा गताःधार्तराष्ट्रस्य दुर्बुद्धेर युद्धे परियचिकीर्ष वःएवम उक्तॊ हृषीकेशॊ गुडाकेशेन भारतसेनयॊर उभयॊर मध ्ये सथापयित्वा रथॊत्तममभीष्मद्रॊणप्रमुखतः सर्वेषां  च महीक्षितामउवाच पार्थ पश्यैतान समवेतान कुरून इति तत्रापश्यत सथितान पार्थः पितॄन अथ पितामहानआचार्यान  मातुलान भरातॄन पुत्रान पौत्रान सखींस तथाशवशुरान स ुहृदश चैव सेनयॊर उभयॊर अपितान समीक्ष्य स कौन्तेयः  सर्वान बन्धून अवस्थितानकृपया परयाविष्टॊ विषीदन्न इ दम अब्रवीतदृष्ट्वेमं सवजनं कृष्ण युयुत्सुं समुपस्थ ितमसीदन्ति मम गात्राणि मुखं च परिशुष्यतिवेपथुश च श रीरे मे रॊमहर्षश च जायतेगाण्डीवं सरंसते हस्तात तवक  चैव परिदह्यतेन च शक्नॊम्य अवस्थातुं भरमतीव च मे म नःनिमित्तानि च पश्यामि विपरीतानि केशवन च शरेयॊ ऽनु पश्यामि हत्वा सवजनम आहवेन काङ्क्षे विजयं कृष्ण न च  राज्यं सुखानि चकिं नॊ राज्येन गॊविन्द किं भॊगैर ज ीवितेन वायेषाम अर्थे काङ्क्षितं नॊ राज्यं भॊगाः सु खानि चत इमे ऽवस्थिता युद्धे पराणांस तयक्त्वा धनानि  चआचार्याः पितरः पुत्रास तथैव च पितामहाःमातुलाः शव शुराः पौत्राः शयालाः संबन्धिनस तथाएतान न हन्तुम इच ्छामि घनतॊ ऽपि मधुसूदनअपि तरैलॊक्यराज्यस्य हेतॊः क िं नु महीकृतेनिहत्य धार्तराष्ट्रान नः का परीतिः सय ाज जनार्दनपापम एवाश्रयेद अस्मान हत्वैतान आततायिनःत स्मान नार्हा वयं हन्तुं धार्तराष्ट्रान सवबान्धवानस वजनं हि कथं हत्वा सुखिनः सयाम माधवयद्य अप्य एते न  पश्यन्ति लॊभॊपहतचेतसःकुलक्षयकृतं दॊषं मित्रद्रॊहे  च पातकमकथं न जञेयम अस्माभिः पापाद अस्मान निवर्तितु मकुलक्षयकृतं दॊषं परपश्यद्भिर जनार्दनकुलक्षये परणश ्यन्ति कुलधर्माः सनातनाःधर्मे नष्टे कुलं कृत्स्नम  अधर्मॊ ऽभिभवत्य उतअधर्माभिभवात कृष्ण परदुष्यन्ति क ुलस्त्रियःसत्रीषु दुष्टासु वार्ष्णेय जायते वर्णसंक रःसंकरॊ नरकायैव कुलघ्नानां कुलस्य चपतन्ति पितरॊ हय  एषां लुप्तपिण्डॊदकक्रियाःदॊषैर एतैः कुलघ्नानां वर ्णसंकरकारकैःउत्साद्यन्ते जातिधर्माः कुलधर्माश च शा श्वताःउत्सन्नकुलधर्माणां मनुष्याणां जनार्दननरके नि यतं वासॊ भवतीत्य अनुशुश्रुमअहॊ बत महत पापं कर्तुं  वयवसिता वयमयद राज्यसुखलॊभेन हन्तुं सवजनम उद्यताःयद ि माम अप्रतीकारम अशस्त्रं शस्त्रपाणयःधार्तराष्ट्रा  रणे हन्युस तन मे कषेमतरं भवेतएवम उक्त्वार्जुनः सं ख्ये रथॊपस्थ उपाविशतविसृज्य सशरं चापं शॊकसंविग्नमा नसः
mahabharata-ramayana_mbs06023dev.txt