 रणाय ॥४॥ इन्द्रस्य नु प्र वोचं यानि चकार प्रथमानि  वज्री । अहन्न्‌ अहिमनु अपस्ततर्द प्र वक्षणा अभिनत ्पर्वतानाम्‌ ॥५॥ अहन्न्‌ अहिं पर्वते शिश्रियाणं त् वष्टास्मै वचं स्वर्यं ततक्ष । वाश्रा इव धेनवः स्यन ्दमाना अञ्जः समुद्रमव जग्मुरापः ॥६॥ वृषायमाणो अवृण ीत सोमं त्रिकद्रुकेषु अपिबत्सुतस्य । आ सायकं मघवाद त्त वज्रमहन््‌ एनं प्रथमजामहीनाम्‌ ॥७॥ 2.6 समास्त् वाग्न ऋतवो वर्धयन्तु संवत्सरा ऋषयो यानि सत्या । सं  दिव्येन दीदिहि रोचनेन विश्वा आ माहि प्रदिशश्चतस्र ः ॥१॥ सं चेध्यस्वाग्ने प्र च वर्धयेममुच्च तिष्ठ॒ म हते सौभगाय । मा ते रिषन्न्‌ उपसत्तारो अग्ने ब्रह्म णस्ते यशसः सन्तु मान्ये ॥२॥ क णते ब्राह्मणा इमे शि वौ अग्ने संवरणे भवा नः । तपल अभिमातिजिद्धव स्वे गय े जागृह्यप्रयुच्छन्‌ ॥३॥ क्षत्रेणाग्ने स्वेन सं रभ स्व मित्रेणाग्ने मित्रधा यतस्व । सजातानां मध्यमेष् ठा राज्ञामग्ने विहव्यो दीदिहीह ॥४॥ अति निहो अति सृ धोऽत्यचित्तीरति द्विषः । विश्वा ह्यग्ने दुरिता तर  त्वमथास्मभ्यं सहवीरं रयि दाः ॥५॥ 0. अघदविष्टा देवज ाता वीरुच्छपथयोपनी । आपो मलमिव प्राणैक्षीत्सर्वान् ‌ मच्छपथामधि ॥१॥ यश्च सापत्नः शपथो जाम्याः शपथश्च  यः । ब्रह्मा यन्‌ मन्युतः शपात्सर्व तन्‌ नो अधस्पद म्‌ ॥२॥ दिवो मूलमवततं पृथिव्या अध्युत्ततम्‌ । तेन  सहस्रकाण्डेन परि णः पाहि विश्वतः ॥३॥ परि मां परि म े प्रजां परि णः पाहि यद्धनम्‌ । अरातिर्नो मा तारीन ्‌ मा नस्तारिशुरभिमातयः ॥४॥ शप्तारमेतु शपथो यः सुह ार्तेन नः सह । चक्षु्मन्त्रस्य दुरहर्दिः पृष्टीरपि  शृणीमसि ॥५॥ 2:8 उदगातां भगवती विचृतौ नाम तारके ।  वि 1 मुञ्चतामधमं पाश  ॥१॥ अपेयं न 1 वीरुत्कषत्रियन ाशन्यप 4 च्छतु ॥२॥ व यवस्य ते पलाल्या तिलस्य तिलपि ञ्ज्या । वीरुत शन्यप क्षेत्रियमुच्छतु ॥३॥ नमस्ते ल ाङ्गलेभ्यो नम ईषायुगेभ्यः । वीरुत्कषत्रियनाशन्यप श ि ॥४॥ नमः सनिसखसाक्षेभ्यो नमः संदेश्येभ्यः । नमः क ्षत्रस्य पतये वीरुत्क्षेत्रियनाशन्यप क्षेत्रियमुच् छतु ॥५॥ 2.9 दशवृक्ष मुञ्चेमं रक्षसो ग्राह्या अधि य ैनं जग्राह पर्वसु । अथो एनं वनस्पते जीवानां लोकमुन ्‌ नय ॥१॥ आगादुदगादयं जीवानां व्रातमप्यगात्‌। अ यु ता पिता नृणां च भगवत्तमः ॥२॥ अधीतीरध्यगादयमधि जीवप ुरा अगान्‌ । शतं ह्यस्य भिषजः सहस्रमुत वीरुधः ॥३॥  देवास्ते चीतिमविदन्‌ ब्रह्माण उत वीरुधः । चीतिं ते  विश्च देवा अविदन्‌ ॥४॥ यश्चकार स निष्करत्स एव = स  एव तुभ्यं भेषजानि कृणवद्धिषजा शुचिः ॥५॥ 2 . 10 षत ्रियातत्वा निर्ऋत्या १ मुञ्चामि वरुणस्य पाशात्‌। अ नागसं ब्रह्मणा त्वा कृणोमि शिवे ते वा थिवी उभे स्त ाम्‌ ॥१॥ शं ते अग्निः 1 सोमः सहौषधीभिः । एवाहं त्व ां क्षेत्रियान्‌ जामिशंसादद्रूहो मुञ्चामि वरुणस्य  पाशात्‌। अनागसं ब्रह्मणा त्वा कृणोमि शिवे ते द्याव ापृथिवी उभे स्ताम्‌ ॥२॥ शं ते वातो अन्तरिक्षे वयो  धाच्छं ते प्रदिशश्च॒तसखः । एवाहं त्वां क्षेत्रियान ्‌ नित्या ध ञ्चामि वरुणस्य पाशात्‌। अनागसं ब्रह्मण ा त्वा कृणोमि शिवे ते उभे स्ताम्‌ ॥३॥ इमा या देवीः  प्रदिशश्चतस्रो वातपत्नीरभि विचष्टे । एवाहं त्वां  क्षेत्रियान्‌ नि्ऋत्या जामिशं मुञ्चामि वरुणस्य पाश ात्‌। अनागसं ब्रह्मणा 9५९ शिवे ते द्यावापृथिवी उभे  स्ताम्‌ ॥४॥ तासु त्वान्तर्जरस्या द प्र यक्ष्म एतु  निरतिः पराचैः । एवाहं त्वां क्षेत्रियान्‌ नित्या  (८. ञ्चामि वरुणस्य पाशात्‌। अनागसं ब्रह्मणा त्वा क ृणोमि शिवे ते उभे स्ताम्‌ ॥५॥ अमुक्था यक्ष्माहुरित ादवद्याददरहः पाशादग्राह्याश्चोदमुक्थाः । एवाहं त्व ां क्षेत्रियान्‌ निर्ऋत्या जामिशंसादद्रूहो मुञ्चाम ि वरुणस्य पाशात्‌। अनागसं ब्रह्मणा त्वा कृणोमि शिव े ते द्यावापृथिवी उभे स्ताम्‌ ॥६॥ अहा अरातिमविदः स ्योनमप्यभूरभद्र सुकृतस्य लोके । एवाहं त्वां क्षेत् रियान्‌ नित्या (1. ञ्चामि वरुणस्य पाशात्‌। अनागसं  ब्रह्मणा त्वा कृणोमि शिवे ते उभे स्ताम्‌ ॥७॥ सूर्य मृतं तमसो ग्राह्या अधि देवा मुञ्चन्तो असृजन्‌ निरे नसः । एवाहं त्वां क्षेत्रियान्‌ नित्या 1 ञ्चामि वर ुणस्य पाशात्‌। अनागसं ब्रह्मणा त्वा कृणोमि शिवे ते  उभे स्ताम्‌ ॥८॥ 2.11 दूष्या दूषिरसि हेत्या हेतिरस ि मेन्या मेनिरसि । आघ्ुहि श्रेयांसमति समं क्राम ॥१ ॥ सरक्त्योऽसि प्रतिसरोऽसि प्रत्यभिचरणोऽसि । आप्रुह ि श्रेयांसमति समं क्राम ॥२॥ प्रति तमभि चर योऽस्मान ्‌ दवेष्टि यं वयं द्विष्मः । आप्रुहि श्रेयांसमति स मं क्राम ॥३॥ सूरिरसि वर्चोधा असि तनूपानोऽसि । ८ हि  श्रेयांसमति समं क्राम ॥४॥ शुक्रोऽसि भ्राजोऽसि स्व रसि ज्योतिरसि । आघ्रुहि श्रेयांसमति समं क्राम ॥५॥  2५12 द्यावापृथिवी उर्वन्तरिक्षं क्षेत्रस्य पल्नयुर ुगायोऽद्धूतः । उतान्तरिक्षमुरु वातगोपं त इह तप्यन् तां मयि तप्यमाने ॥१॥ इदं देवाः शृणुत ये यज्ञिया स् थ भरद्वाजो मह्यमुक्थानि शंसति । पाशे स बद्धो दुरित े नि युज्यतां यो अस्माकं मन इदं हिनस्ति ॥२॥ इदमिन् द्र शृणुहि सोमप यत्त्वा हदा शोचता जोहवीमि । वृश्चा मि तं कुलिशेनेव वृक्षं यो अस्माकं मन इदं हिनस्ति ॥ ३॥ अशीतिभिस्तिसृभिः सामगेभिरादित्येभिर्वसुभिरङ्किर ोभिः । इष्टापूर्तमवतु नः पितृणामामुं ददे हरसा दैव् येन ॥४॥ द्यावापृथिवी अनु मा दीधीथां विश्च देवासो अ नु मा रभध्वम्‌ । अङ्िरसः पितरः सोम्यासः पापमारछत्व पकामस्य कर्ता ॥५॥ अतीव यो मरुतो मन्यते नो ब्रह्म व ा यो निन्दिषत्क्रियमाणम्‌ । तपूंषि तस्मै वृजिनानि  सन्तु ब्रह्मद्विषं द्यौरभिसंतपाति ॥६॥ सप्त प्राणान ्‌ अष्टौ 1 वृश्चामि ब्रह्मणा । अया यमस्य सादनमग्नि दू ० ॥७॥ आ दधामि ते पदं समिद्ध त अग्निः शरीरं वेवे ष्टवसुं वागपि गच्छतु ॥८॥ 2.14 आयुर्दा अग्ने जरसं व ृणानो घृतप्रतीको भत ष्ठो अग्ने । घृतं पीत्वा मधु च ारु गव्यं पितेव पुत्रान्‌ अभि रक्षतादिमम्‌ ॥१॥ परि  धत्त धत्त नो वर्चसेमं जरामृत्युं कृणुत दीर्घमायुः  । बृहस्पतिः प्रायच्छद्वास एतत्सोमाय राज्ञे परिधात वा उ ॥२॥ परीदं वासो अधिथाः स्वस्तयेऽभूर्गृष्टीनामभ िशस्तिपा उ । शतं च जीव शरदः पुरूची रायश्च पोषमुपसं व्ययस्व ॥३॥ एह्यश्मानमा तिष्ठाश्मा भवतु ते तनूः ।  कृण्वत विश्च देवा आयुष्टे शरदः शतम्‌ ॥४॥ यस्य ते व ासः प्रथमवास्यं हरामस्तं त्वा विश्चैऽवन्तु देवाः ।  तं त्वा भ्रातरः सुवृधा वर्धमानमनु जायन्तां बहवः स ुजातम्‌ ॥५॥ 2.24 निःसालां धृष्णुं धिषणमेकवाद्यां ज िघत्स्वम्‌ । सवरश्चिण्डस्य नप्त्यो नाशयामः सदान्वा ः ॥१॥ निर्वो गोष्ठादजामसि निरक्षान्‌ निरुपानशात्‌।  निर्वो मगुन्द्या दुहितरो गृहेभ्यश्चातयामहे ॥२॥ अस ौ यो अधराद्ृहस्तत्र सन्त्वराय्यः । तत्र सेदिर्न्यु च्यतु सर्वाश्च यातुधान्यः ॥३॥ भूतपतिर्निरजविविन्द् रश्चेतः सदान्वाः । गृहस्य बुध्न _आसीनास्ता इन्द्रो  वल्रेणाधि तिष्ठतु ॥४॥ यदि स्थ क्षत्रियाणां यदि वा  1 । यदि स्थ दस्युभ्यो जाता नश्यतैतः सदान्वाः ॥५॥  परि धामान्यासामाशुगष्ठामिवासरम्‌ । अजैषं सर्वान्‌  आजीन्‌ वो नश्यतेतः सदान्वाः ॥६॥ 2.15 यथा द्यौश्च प ृथिवी च न बिभीतो न रिष्यतः । एवा मे प्राण मा बिभेः  ॥१॥ यथाहश्च रत्री च न बिभीतो न रिष्यतः । एवा मे प ्राण मा बिभेः ॥२॥ यथा सूर्यश्च चन्द्रश्च न बिभीतो  न रिष्यतः । एवा मे प्राण मा बिभेः ॥३॥ यथा ब्रह्म च ्षत्रं च न बिभीतो न रिष्यतः । एवा मे प्राण मा बिभे ः ॥४॥ यथा सत्यं चानृतं च न बिभीतो न रिष्यतः । एवा  मे प्राण मा बिभेः ॥५॥ यथा भूतं च भव्यं च न बिभीतो  न रिष्यतः । एवा मे प्राण मा बिभेः ॥६॥ 2 . 16 प्राण ापानौ मृत्योर्मा पातं स्वाहा ॥१॥ द्यावापृथिवी उपश् रुत्या मा पातं स्वाहा ॥२॥ सूर्य चक्षुषा मा पाहि स् वाहा ॥३॥ अग्ने वैश्वानर विचर्मा देवैः पाहि स्वाहा  ॥४॥ विश्वम्भर विश्वेन मा भरसा पाहि स्वाहा ॥५॥ 91 ओ जोऽस्योजो मे दाः स्वाहा ।१॥ सहोऽसि सहो मे दाः स्वा हा ॥२॥ बलमसि बलं दाः स्वाहा ॥३॥ आयुरस्यायुर्मे दाः  स्वाह ॥४॥ श्रोत्रमसि श्रोत्रं मे दाः स्वाह ॥५॥ चक ्षुरसि चक्षुर्मे दाः स्वाह ॥६॥ परिपाणमसि परिपाणं म े दाः स्वाह ॥७॥ 2 . 18 भ्रातृव्यक्षयणमसि भ्रातृव्य चातनं मे दाः स्वाह ॥१॥ सपत्नक्षयणमसि सपत्नचातनं मे  दाः स्वाह ॥२॥ अरायक्षयणमस्यरायचातनं मे दाः स्वाह  ॥३॥ पिशाचक्षयणमसि पिशाचचातनं मे दाः स्वाह ॥४॥ सदान ्वाक्षयणमसि सदान्वाचातनं मे दाः स्वाह ॥५॥ 2 . 19 अ ग्ने यत्ते तपस्तेन तं प्रति तप योऽस्मान्‌ द्वेष्टि  यं वयं द्विष्मः ॥१॥ अग्ने यत्ते हरस्तेन तं प्रति  हर योऽस्मान्‌ देष्टि यं वयं द्विष्मः ॥२॥ अग्ने यत् तेऽर्चिस्तेन तं प्रत्यर्च योऽस्मान्‌ द्वेष्टि यं व यं द्विष्मः ॥३॥ अग्ने यत्ते शोचिस्तेन तं प्रति शोच  योऽस्मान्‌ दवेष्टि यं वयं द्विष्मः ॥४॥ अग्ने यत्त े तेजस्तेन तमतेजसं कृणु योऽस्मान्‌ द्वेष्टि यं वयं  द्विष्मः ॥५॥ 2.20 वायो यत्ते तपस्तेन तं प्रति तप  योऽस्मान्‌ देष्टि यं वयं द्विष्मः ॥१॥ वायो यत्ते ह रस्तेन तं प्रति हर योऽस्मान्‌ दवेष्टि यं वयं द्विष ्मः ॥२॥ वायो यत्तेऽर्चिस्तेन तं प्रत्यर्च योऽस्मान ्‌ द्वेष्टि य॑ वयं द्विष्मः ॥३॥ वायो यत्ते शोचिस्त ेन तं प्रति शोच योऽस्मान्‌ द्वेष्टि यं वयं द्विष्म ः ॥४॥ वायो यत्ते तेजस्तेन तमतेजसं कृणु योऽस्मान्‌  द्ेष्टि यं वयं द्विष्मः ॥५॥ 2.21 सूर्य यत्ते तपस्त ेन तं प्रति तप योऽस्मान्‌ देष्टि यं वयं द्विष्मः ॥ १॥ सूर्य यत्ते हरस्तेन तं प्रति हर योऽस्मान्‌ देष् टि यं वयं द्विष्मः ॥२॥ सूर्य यत्तेऽर्चिस्तेन तं प् रत्यर्च योऽस्मान्‌ दवेष्टि यं वयं द्विष्मः ॥३॥ सूर ्य यत्ते शोचिस्तेन तं प्रति शोच योऽस्मान्‌ दवेष्टि  यं वयं द्विष्मः ॥४॥ सूर्य यत्ते तेजस्तेन तमतेजसं  कृणु योऽस्मान्‌ द्वेष्टि यं वयं द्विष्मः ॥५॥ 2.22  चन्द्र॒ यत्ते तपस्तेन तं प्रति तप योऽस्मान्‌ द्वेष ्टि यं वयं द्विष्मः ॥१॥ चन्द्र॒ यत्ते हरस्तेन तं प ्रति हर योऽस्मान्‌ देष्टि यं वयं द्विष्मः ॥२॥ चन्द ्र॒ यत्तेऽर्चिस्तेन तं प्रत्यर्च योऽस्मान्‌ द्वेष् टि यं वयं द्विष्मः ॥३॥ चन्द्र॒ यत्ते शोचिस्तेन तं  प्रति शोच योऽस्मान्‌ द्वेष्टि यं वयं द्विष्मः ॥४॥  चन्द्र॒ यत्ते तेजस्तेन तमतेजसं कृणु योऽस्मान्‌ द्व ेष्टि यं वयं द्विष्मः ॥५॥ 2.23 आपो यद्धस्तपस्तेन त ं प्रति तपत योऽस्मान्‌ द्वेष्टि यं वयं द्विष्मः ॥१ ॥ आपो यद्वस्हरस्तेन तं प्रति हरत योऽस्मान्‌ दष्ट य ं वयं द्विष्मः ॥२॥ आपो यद्वस्‌ऽर्चिस्तेन तं प्रति  अर्चत योऽस्मान्‌ द्वेष्टि यं वयं द्विष्मः ॥३॥ आपो  यद्वस्शोचिस्तेन तं प्रति शोचत योऽस्मान्‌ द्वेष्टि  यं वयं द्विष्मः ॥४॥ आपो यद्वस्तेजस्तेन तमतेजसं कृण ुत योऽस्मान्‌ द्वेष्टि यं वयं द्विष्मः ॥५॥ 2.24 शे रभक शेरभ पुनर्वो यन्तु यातवः पुनर्हेतिः किमीदिनः ।  यस्य स्थ तमत्त यो वो प्राहैत्तमत्त स्वा मांसान्यत ्त ॥१॥ शेवृधक शेवृध पुनर्वो यन्तु यातवः पुनर्हेतिः  किमीदिनः । यस्य स्थ तमत्त यो वो प्राहैत्तमत्त स्व ा मांसान्यत्त ॥२॥ ग्रोकानुग्रोक पुनर्वो यन्तु यातव ः पुनर्हेतिः किमीदिनः । यस्य स्थ तमत्त यो वौ प्राह ैत्तमत्त स्वा मांसान्यत्त ॥३॥ सर्पानुसर्प पुनर्वो  यन्तु यातवः पुनर्हेतिः किमीदिनः श स्थ व यो वो प्रा हैत्तमत्त 6 ॥४॥ जूर्णि पुनर्वो यन्तु यातवः नत : ।  यस्य स्थ तमत्त यो वो न स्वा मांसान्यत्त ॥५॥ उपब्दे  पुनर्वो यन्तु यातवः पुनर्हेतिः किमीदिनः । यस्य स् थ तमत्त यो वो प्राहैत्तमत्त स्वा मांसान्यत्त ॥६॥ अ र्जुनि पुनर्वो यन्तु यातवः पुनर्हेतिः किमीदिनः । य स्य स्थ तमत्त यो वो प्राहैत्तमत्त स्वा मांसान्यत्त  ॥७॥ भरूजि पुनर्वो नु यातवः पुनर्हेतिः किमीदिनः ।  यस्य स्थ तमत्त यों वो प्राहैत्तमत्त स्वा मांसान्यत ्त ॥८॥ 2.25 शं नो देवी पृश्चिपर्ण्यशं निरत्ऋत्या अ कः । उग्रा हि कण्वजम्भनी तामभक्षि सहस्वतीम्‌ ॥१॥ स हमानेयं प्रथमा व तयाहं दुर्णाम्नां शिरो वृश्चामि श कुनेरिव ॥२॥ अरायमसृक्पावानं यश्च स्फातिं जिहीर्षति  । गर्भादं कण्वं नाशय पुश्चिपर्णिं सहस्व च ॥३॥ गिर िमेनामा वेशय कण्वान्‌ जीवितयोपनान्‌ । तांस्त्वं दे वि पुश्चिपर्ण्यग्निरिवानुदहनन्‌ इहि ॥४॥ पराच एनान् ‌ 9 कण्वान्‌ जीवितयोपनान्‌ । तमांसि यत्र तत्क्रव्य ादो अजीगमम्‌ ॥५॥ 2.26 एह यन्तु पशवो ये अ वायुर्येष ां सहचारं जुजोष । त्वष्टा येषां रूपधेयानि तान्‌ गो ष्ठे सविता नि यच्छतु ॥१॥ इमं गोष्ठं पशवः सं सरवन्त ु बृहस्पतिरा नयतु प्रजानन्‌ । सिनीवाली नयत्वाग्रमे षामाजग्मुषो अनुमते नि यच्छ ॥२॥ सं सं खवन्तु पशवः स मश्वाः समु पूरुषाः । सं धान्यस्य या स्फातिः संस्रा व्येण हविषा जुहोमि ॥३॥ सं सिञ्चामि गवां क्षीरं समा ज्येन बलं रसम्‌ । संसिक्ता अस्माकं वीरा ध्रुवा गाव ो मयि गोपतौ ॥४॥ आ हरामि गवां क्षीरमाहार्ष धान्यं र सम्‌ । आहूता अस्माकं वीरा आ पत्नीरिदमस्तकम्‌ ॥५॥ 2 .27 नेच्छत्रुः प्राशं जयाति सहमानाभि रमि । प्राशं  प्रतिप्राशो जह्यरसान्‌ कृण्वोषधे ॥१॥ सुपर्णस्त्वान ्वविन्दत्सूकरस्त्वाखनन्‌ नसा । प्राशं प्रतिप्राशो  जह्यरसान्‌ कृण्वोषधे ॥२॥ इन्द्रो ह चक्रे त्वा बाहा वसुरेभ्य स्तरीतवे । प्राशं प्रतिप्राशो जह्यरसान्‌  कृण्वोषधे ॥३॥ पाटामिन्द्रो व्याश्रादसुरेभ्य स्तरीत वे । प्राशं प्रतिप्राशो जह्यरसान्‌ कृण्वोषधे ॥४॥ त याहं शद्रूनत्साक्ष इन्द्रः सालावृकामिव । प्राशं प् रतिप्राशो जह्यरसान्‌ कृण्वोषधे ॥५॥ रुद्र॒ जलाषभेषज  नीलशिखण्ड कर्मकृत्‌। प्राशं प्रतिप्राशो जह्यरसान् ‌ कृण्वोषधे ॥६॥ तस्य प्राशं त्वं जहि यो न इन्द्राभ िदासति । अधि नो ब्रूहि शक्तिभिः प्राशि मामुत्तरं क ृधि ॥७॥ 2.28 तुभ्यमेव जरिमन्‌ वर्धतामयं मेममन्ये म ृत्यवो हिंसिषुः शतं ये । मातेव पुत्रं प्रमना उपस्थ े मित्र एनं मित्रियात्पात्वंहसः ॥१॥ मित्र एनं वरुण ो वा रिशादा जरामृत्युं कृणुतां संविदानौ । तदननिर्ह ोता वयुनानि विद्धान्‌ विश्वा देवानां जनिमा विवक्ति  ॥२॥ त्वमीशिषे पशूनां पार्थिवानां ये जाता उत वा ये  जनित्राः । मेमं प्राणो हासीन्‌ मो अपानो मेमं मित् रा वधिषुर्मो अमित्राः ॥३॥ द्यीष्ट्वा पिता माता जरा मृत्युं कृणुतां संविदाने । यथा जीवा थे प्राणापानाभ ्यां गुपितः शतं हिमाः ॥४॥ इममग्ने आयुषे वर्चसे नय  प्रियं रेतो वरुण मित्र राजन्‌ । मातेवास्मा अदिते श र्म यच्छ विश्च देवा जरदष्टिर्यथासत्‌॥५॥ 2.29 पार्थ िवस्य रसे देवा भगस्य तन्वो बले । आयुष्यमस्मा अग्नि ः सूर्यो वर्च 1 : ॥१॥ आयुरस्मै धेहि जातवेदः प्रजां  धेहि अस्मै । रायस्पोषं सवितरा सुवास्मै शतं जीवाति  शरदस्तवायम्‌ ॥२॥ आशीर्ण ऊर्जमुत सौप्रजास्त्वं दक् ष धत्तं द्रविणं सचेतसौ । जयं क्षेत्राणि सहसायमिन्द ्र॒ कृण्वानो अन्यान्‌ अधरान्त्सपत्नान्‌ ॥३॥ इन्द्र ेण दत्तो स व प्रहितो नो आगन्‌ । एष वां द्यावा उपस् थे मा क्षुधन्‌ मा तृषत्‌॥४॥ ऊर्जमस्मा अती धत्तं पय ो अस्मै पयस्वती धत्तम्‌ । ऊर्जमस्मै द्यावपृथिवी अध ातां विश्च देवा मरुत ऊर्जमापः ॥५॥ शिवाभिष्टे हृदयं  तर्पयाम्यनमीवो मोदिषीष्ठाः सुवर्चाः । सवासिनौ पिब तां मन्थमेतमश्चिनो रूपं परिधाय मायाम्‌ ॥६॥ इन्द्र॒  एतां ससृजे विद्धो अग्र ऊर्जा स्वधामजरां सा त एषा  । तया त्वं जीव शरदः सुवर्चा मा त आ सुसखरोद्धिषजस्त े अक्रन्‌ ॥७॥ 2 . 38 यथेदं भूम्या अधि तृणं वातो मथ ायति । एवा मथ्नामि ते यथा मां कामिन्यसो यथा मन्‌ न ापगा असः ॥१॥ सं चेन्‌ नयाथो अश्चिना कामिना सं च वक ्षथः । सं वां भगासो अग्मत सं चित्तानि समु व्रता ॥२ ॥ यत्सुपर्णा विवक्षवो अनमीवा विवक्षवः । तत्र मे गच ्छताद्धवं शल्य इव कुल्मलं यथा ॥३॥ यदन्तरं तद्वाह्य ं यद्वाह्यं तदन्तरम्‌ । कन्यानां (1 मनो गृभायौषधे  ॥४॥ एयमगन्‌ पतिकामा ऽहमागमम्‌ । अश्वः कनिक्रदद्यथा  भगेनाहं सहागमम्‌ ॥५॥ 2.31 इन्द्रस्य या मही (० तर् हणी । तया पिनप्मि सं दृषदा खल्वामिव ॥१॥ दृष्टमदृष् टमतृहमथो कुरूर । ध. 6 वचसा जम्भयामसि ॥२॥ अल्गण्डून ्‌ हन्मि महता वधेन दूना अदूना_अरसा 1 । शिष्टान्‌ अ शिष्टान्‌ नि तिरामि वाचा यथा क्रिमीणां नकिरुछिषाते  ॥३॥ अन्वान्त्र्य शीर्षण्यमथो पार्टयं क्रिमीन्‌ ।  अवस्कवं व्यध्वरं क्रिमीन्‌ वचसा जम्भयामसि ॥४॥ ये क ्रिमयः पर्वतेशु 1 पशुष्वप्स्वन्तः । ये अस्माकं तन् वमाविविशुः सर्वं तद्धन्मि जनिम क्रिमीणाम्‌ ॥५॥ 2 .  32 उद्यन्न्‌ आदित्यः क्रिमीन्‌ हन्तु निम्रोचन्‌ ह न्तु रश्मिभिः । ये अन्तः क्रिमयो गवि ॥१॥ विश्वरूपं  चतुरक्षं क्रिमिं सारङ्गमर्जुनम्‌ । शृणाम्यस्य पृष ्टीरपि 1 यच्छिरः ॥२॥ अत्रिवद्वः क्रिमयो हन्मि कण्व वज्जमदग्निवत्‌। अगस्त्यस्य ब्रह्मणा सं पिनष्म्यहं  क्रिमीन्‌ ॥३॥ हतो राजा र स्थपतिर्हतः । हतो हतमाता  भ्राता हतस्वसा ॥४॥ हतासो अस्य वेशसो हतासः परिवेशसः  । अथो ये क्षुल्लका इव सर्वे ते क्रिमयो हताः ॥५॥ प ्र ते शृणामि शृङ्के याभ्यां वितुदायसि । भिनाद्ि ते  कुषुम्भं यस्ते विषधानः ॥६॥ 2. 33 अक्षीभ्यां ते ना सिकाभ्यां कर्णाभ्यां छुबुकादधि । यक्ष्मं शीर्षण्यं  मस्तिष्काज्जिह्वाया वि वृहामि ते ॥१॥ ग्रीवाभ्यस्त  उष्णिहाभ्यः 1 अ 
NLP-research-sans_AtharvaVedam_Shaunaka_djvu.txt