 मन्थस्त इन्द्र शं हृदे यं ते सुनोति भावयुर्विश्वस ्मादिन्द्र उत्तरः ॥१५॥ न सेशे यस्य रम्बतेऽन्तरा सक ्थ्या कपृत्‌। सेदीशे यस्य रोमशं निषेदुषो विजृम्भते  विश्वस्मादिन्द्र उत्तरः ॥१६॥ न सेशे यस्य रोमशं नि षेदुषो विजृम्भते । सेदीशे यस्य रम्बतेऽन्तरा सक्थ्य ा कपृव्विश्वस्मादिन्द्र उत्तरः ॥१७॥ अयमिन्द्र वृषा कपिः परस्वन्तं हतं विदत्‌। असिं सूनां नवं चरुमादेध स्यान आचितं विश्वस्मादिन्द्र उत्तरः ॥१८॥ अयमेमि वि चाकशद्विचिन्वन्‌ दासमार्यम्‌ । पिबामि पाकसुत्वनोऽभ ि धीरमचाकशं विश्वस्मादिन्द्र उत्तरः ॥१९॥ धन्व च यत ्कृन्तत्रं च कति स्वित्ता वि योजना । नेदीयसो वृषाक पेऽस्तमेहि गृहामुप विश्वस्मादिन्द्र उत्तरः ॥२०॥ पु नरेहि वृषाकपे सुविता कल्पयावहै । य एष स्वप्ननंशनोऽ स्तमेषि पथा पुनर्विश्चस्मादिन्द्र॒ उत्तरः ॥२१॥ यदु दञ्चो वृषाकपे गृहमिन्द्राजगन्तन । क्व स्य पुल्वघो  मृगः कमगं जनयोपनो विश्वस्मादिन्द्र उत्तरः ॥२२॥ परश ुर्हिं नाम मानवी साकं ससूव विंशतिम्‌ । भद्र भल त्य स्या अभूद्यस्या उदरमामयद्विश्चस्मादिन्द्र उत्तरः ॥ २३॥ 28 . 127 इद्‌ ६ जना उप छ नराशंस स्तविष्यते । ष ष्टि सहस्रा च कौरम आ रुशमेषु दद्महे ॥१॥ उष्ट्रा यस ्य प्रवाहणो वधूमन्तो द्विर्दश । वर्ष्मा रथस्य नि ज िहीडते दिव ईषमाणा उपस्पृशः ॥२॥ एष इषाय मामहे शतं न िष्कान्‌ दश स्रजः । त्रीणि शतान्यर्वतां सहस्रा दश  गोनाम्‌ ॥३॥ वच्यस्व रेभ वच्यस्व वृक्षे न पक्वे शकु नः । नष्टे जिह्वा चर्चरीति क्षुरो न ध ॥४॥ प्र रेभा सो मनीषा वृषा गाव हवरो । अमोतपुत्रका एषाममोत गा इव ासते ॥५॥ प्र रेभ धीं भरस्व गोविदं वसुविदम्‌ । देवत ्रेमां वाचं सखीणीहीषुन्विीरस्तारम्‌ ॥६॥ राज्ञो विश ्चजनीनस्य यो देवोमर्त्यामति । वैश्वानरस्य सुष्टुति मा सुनोता परिक्षितः ॥७॥ परिछिन्न क्षेममकरोत्तम आसन माचरन्‌ । कुलायन्‌ कृण्वन्‌ कौरव्यः पतिर्वदति जायय ा ॥८॥ कतरत्त आ हराणि दधि मन्थां परि पम्‌ । जायाः प तिं वि छि राष्ट राज्ञः : ॥९॥ अभीवस्वः प्र यवः पक्व ः पथो बिलम्‌ । जनः स भद्रमेधति रष््े राज्ञः परिक्ष ितः ॥१०॥ इन्द्रः ध धटुत्तिष्ठ वि चरा जनम्‌ । ममेदु ग्रस्य सर्व इत्ते पृणादरिः ॥११॥ इह गावः प्र जायध्व मिहाश्चा व 
NLP-research-sans_AtharvaVedam_Shaunaka_djvu.txt