[वै]नारदस्य तु तद वाक्यं परशशंसुर दविजॊत्तमाःशतयूप स तु राजर्षिर नारदं वाक्यम अब्रवीतअहॊ भगवता शरद्धा  कुरुराजस्य वर्धितासर्वस्या च जनस्यास्य मम चैव महा द्युतेअस्ति का चिद विवक्षा तु मम तां गदतः शृणुधृतर ाष्ट्रं परति नृपं देवर्षे लॊकपूजितसर्ववृत्तान्ततत् त्वज्ञॊ भवान दिव्येन चक्षुषायुक्तः पश्यसि देवर्षे  गतीर वै विविधा नृणामउक्तवान नृपतीनां तवं महेन्द्रस ्य सलॊकतामन तव अस्य नृपतेर लॊकाः कथितास ते महामुने सथानम अस्य कषितिपतेः शरॊतुम इच्छाम्य अहं विभॊतवत्त ः कीदृक कदा वेति तन ममाचक्ष्व पृच्छतःइत्य उक्तॊ ना रदस तेन वाक्यं सार्व मनॊऽनुगमवयाजहार सतां मध्ये दि व्यदर्शी महातपाःयदृच्छया शक्र सदॊ गत्वा शक्रं शचीप तिमदृष्टवान अस्मि राजर्षे तत्र पाण्डुं नराधिपमतत्र ेयं धृतराष्ट्रस्य कथा समभवन नृपतपसॊ दुश्चरस्यास्य  यद अयं तप्यते नृपःतत्राहम इदम अश्रौषं शक्रस्य वदतॊ  नृपवर्षाणि तरीणि शिष्टानि राज्ञॊ ऽसय परमायुषःततः  कुबेरभवनं गान्धारी साहितॊ नृपःविहर्ता धृतराष्ट्रॊ  ऽयं राजराजाभिपूजितःकामगेन विमानेन दिव्याभरणभूषितःऋ षिपुत्रॊ महाभागस तपसा दग्धकिल्बिषःसंचरिष्यति लॊकां श च देवगन्धर्वरक्षसामसवच्छन्देनेति धर्मात्मा यन मा ं तवं परिपृच्छसिदेव गुह्यम इदां परीत्या मया वः कथि तं महतभवन्तॊ हि शरुतधनास तपसा दग्धकिल्बिषाःइति ते  तस्य तच छरुत्वा देवर्षेर मधुरं वचःसर्वे सुमनसः परी ता बभूवुः स च पार्थिवःएवं कथाभिर अन्वास्य धृतराष्ट ्रं मनीषिणःविप्रजग्मुर यथाकामं ते सिद्धगतिम आस्थित ाः
mahabharata-ramayana_mbs15027dev.txt