[वै]एवम उक्ताः परयातास ते पाण्डवा जनमेजयराज्ञा दक् षिणपाञ्चालान दरुपदेनाभिरक्षितानततस ते तं महात्मानं  शुद्धात्मानम अकल्मषमददृशुः पाण्डवा राजन पथि दवैपा यनं तदातस्मै यथावत सत्कारं कृत्वा तेन च सान्त्विता ःकथान्ते चाभ्यनुज्ञाताः परययुर दरुपद कषयमपश्यन्तॊ  रमणीयानि वनानि च सरांसि चतत्र तत्र वसन्तश च शनैर ज ग्मुर महारथाःसवाध्यायवन्तः शुचयॊ मधुराः परियवादिनः आनुपूर्व्येण संप्राप्ताः पाञ्चालान कुरुनन्दनाःते त ु दृष्ट्वा पुरं तच च सकन्धावारं च पाण्डवाःकुम्भकार स्य शालायां निवेशं चक्रिरे तदातत्र भैक्षं समाजह्रु र बराह्मीं वृत्तिं समाश्रिताःतांश च पराप्तांस तदा  वीराञ जज्ञिरे न नराः कव चितयज्ञसेनस्य कामस तु पाण् डवाय किरीटिनेकृष्णां दद्याम इति सदा न चैतद विवृणॊत ि सःसॊ ऽनवेषमाणः कौन्तेयान पाञ्चाल्यॊ जनमेजयदृढं ध नुर अनायम्यं कारयाम आस भारतयन्त्रं वैहायसं चापि का रयाम आस कृत्रिममतेन यन्त्रेण सहितं राजा लक्ष्यं च  काञ्चनम[दरुपद]इदं सज्यं धनुः कृत्वा सज्येनानेन साय कैःअतीत्य लक्ष्यं यॊ वेद्धा स लब्धा मत सुताम इति[व ै]इति स दरुपदॊ राजा सर्वतः समघॊषयततच छरुत्वा पार्थ िवाः सर्वे समीयुस तत्र भारतऋषयश च महात्मानः सवयंवर दिदृक्षयादुर्यॊधन पुरॊगाश च सकर्णाः कुरवॊ नृपबराह् मणाश च महाभागा देशेभ्यः समुपागमनते ऽभयर्चिता राजगण ा दरुपदेन महात्मनाततः पौरजनाः सर्वे सागरॊद्धूत निः स्वनाःशिशुमार पुरं पराप्य नयविशंस ते च पार्थिवाःपर ागुत्तरेण नगराद भूमिभागे समे शुभेसमाजवाटः शुशुभे भ वनैः सर्वतॊवृतःपराकारपरिखॊपेतॊ दवारतॊरण मण्डितःवित ानेन विचित्रेण सर्वतः समवस्तृतःतूर्यौघशतसंकीर्णः प रार्ध्यागुरु धूपितःचन्दनॊदकसिक्तश च माल्यदामैश च श ॊभितःकैलासशिखरप्रख्यैर नभस्तलविलेखिभिःसर्वतः संवृत ैर नद्धः परासादैः सुकृतॊच्छ्रितैःसुवर्णजालसंवीतैर  मणिकुट्टिम भूषितैःसुखारॊहण सॊपानैर महासनपरिच्छदैःअ ग्राम्यसमवच्छन्नैर अगुरूत्तमवासितैःहंसाच्छ वर्णैर  बहुभिर आयॊजनसुगन्धिभिःअसंबाध शतद्वारैः शयनासनशॊभित ैःबहुधातुपिनद्धाङ्गैर हिमवच्छिखरैर इवतत्र नानाप्रक ारेषु विमानेषु सवलंकृताःसपर्धमानास तदान्यॊन्यं निष ेदुः सर्वपार्थिवाःतत्रॊपविष्टान ददृशुर महासत्त्वपर ाक्रमानराजसिंहान महाभागान कृष्णागुरु विभूषितानमहाप ्रसादान बरह्मण्यान सवराष्ट्र परिरक्षिणःपरियान सर्व स्य लॊकस्य सुकृतैः कर्मभिः शुभैःमञ्चेषु च परार्ध्य ेषु पौरजानपदा जनाःकृष्णा दर्शनतुष्ट्य अर्थं सर्वतः  समुपाविशनबराह्मणैस ते च सहिताः पाण्डवाः समुपाविशन ऋद्धिं पाञ्चालराजस्य पश्यन्तस ताम अनुत्तमामततः समा जॊ ववृधे स राजन दिवसान बहूनरत्नप्रदान बहुलः शॊभितॊ  नटनर्तकैःवर्तमाने समाजे तु रमणीये ऽहनि षॊडशेआप्लु ताङ्गी सुवसना सर्वाभरणभूषितावीर कांस्यम उपादाय काञ ्चनं समलंकृतमअवतीर्णा ततॊ रङ्गं दरौपदी भरतर्षभपुरॊ हितः सॊमकानां मन्त्रविद बराह्मणः शुचिःपरिस्तीर्य ज ुहावाग्निम आज्येन विधिना तदास तर्पयित्वा जवलनं बरा ह्मणान सवस्ति वाच्य चवारयाम आस सर्वाणि वादित्राणि  समन्ततःनिःशब्दे तु कृते तस्मिन धृष्टद्युम्नॊ विशां  पतेरङ्गमध्यगतस तत्र मेघगम्भीरया गिरावाक्यम उच्चैर  जगादेदं शलक्ष्णम अर्थवद उत्तममइदं धनुर लक्ष्यम इम े च बाणाः; शृण्वन्तु मे पार्थिवाः सर्व एवयन्त्रच छ िद्रेणाभ्यतिक्रम्य लक्ष्यं; समर्पयध्वं खगमैर दशार् धैःएतत कर्ता कर्म सुदुष्करं; यः कुलेन रूपेण बलेन य ुक्तःतस्याद्य भार्या भगिनी ममेयं; कृष्णा भवित्री न  मृषा बरवीमितान एवम उक्त्वा दरुपदस्य पुत्रः; पश्चा द इदं दरौपदीम अभ्युवाचनाम्ना च गॊत्रेण च कर्मणा च;  संकीर्तयंस तान नृपतीन समेतान
mahabharata-ramayana_mbs01176dev.txt