[वय]धृतराष्ट्र महाप्राज्ञ निबॊध वचनं ममवक्ष्यामि त वा कौरवाणां सर्वेषां हितम उत्तममन मे परियं महाबाहॊ  यद गताः पाण्डवा वनमनिकृत्या निर्जिताश चैव दुर्यॊध न वशानुगैःते समरन्तः परिक्लेशान वर्षे पूर्णे तरयॊद शेविमॊक्ष्यन्ति विषं करुद्धाः करवेयेषु भारततद अयं  किं नु पापात्मा तव पुत्रः सुमन्दधीःपाण्डवान नित्यस ंक्रुद्धॊ राज्यहेतॊर जिघांसतिवार्यतां साध्व अयं मू ढः शमं गच्छतु ते सुतःवनस्थांस तान अयं हन्तुम इच्छन  पराणैर विमॊक्ष्यतेयथाह विदुरः पराज्ञॊ यथा भीष्मॊ  यथा वयमयथा कृपश च दरॊणश च तथा साधु विधीयतामविग्रहॊ  हि महाप्राज्ञ सवजनेन विगर्हितःअधार्म्यम अयशस्यं च  मा राजन परतिपद्यथाःसमीक्षा यादृशी हय अस्य पाण्डवा न परति भारतउपेक्ष्यमाणा सा राजन हमान्तम अनयं सपृशे तअथ वायं सुमन्दात्मा वनं गच्छतु ते सुतःपाण्डवैः सह ितॊ राजन्न एक एवासहाय वानततः संसर्गजः सनेहः पुत्रस ्य तव पाण्डवैःयदि सयात कृतकार्यॊ ऽदय भवेस तवं मनुज ेश्वरअथ वा जायमानस्य यच छीलम अनुजायतेशरूयते तन महा राज नामृतस्य अपसर्पतिकथं वा मन्यते भीष्मॊ दरॊणॊ वा  विदुरॊ ऽपि वाभवान वात्र कषमं कार्यं पुरा चार्थॊ ऽ तिवर्तते
mahabharata-ramayana_mbs03009dev.txt