[भी]एतच छरुत्वा गुरॊर वाक्यं वयास शिष्या महौजसःअन् यॊन्यं हृष्टमनसः परिषस्वजिरे तदाउक्ताः समॊ यद भगवत ा तदात्वायति संहितमतन नॊ मनसि संरूढं करिष्यामस तथा  च ततअन्यॊन्यं च सभाज्यैवं सुप्रीतमनसः पुनःविज्ञाप यन्ति सम गुरुं पुनर वाक्यविशारदाःशैलाद अस्मान महीं  गन्तुं काङ्क्षितं नॊ महामुनौवेदान अनेकधा कर्तुं य दि ते रुचितं विभॊशिष्याणां वचनं शरुत्वा पराशर सुतः  परभुःपरत्युवाच ततॊ वाक्यं धर्मार्थसहितं हितमकषिति ं वा देवलॊकं वा गम्यतां यदि रॊचतेअप्रमादश च वः कार ्यॊ बरह्म हि परचुरछलमते ऽनुज्ञातास ततः सर्वे गुरुण ा सत्यवादिनाजग्मुः परदक्षिणं कृत्वा वयासं मूर्ध्ना भिवाद्य चअवतीर्य महीं ते ऽथ चातुर्हॊत्रम अकल्पयनसं याजयन्तॊ विप्रांश च राजन्यांश च विशस तथापूज्यमाना  दविजैर नित्यं मॊदमाना गृहे रताःयाजनाध्यापन रताः शर ीमन्तॊ लॊकविश्रुताःअवतीर्णेषु शिष्येषु वयासः पुत्र सहायवानतूस्नीं धयानपरॊ धीमान एकान्ते समुपाविशततं द दर्शाश्रमपदे नारदः सुमहातपःअथैनम अब्रवीत काले मधुर ाक्षरया गिराभॊ भॊ महर्षे वासिष्ठ बरह्मघॊषॊ न वर्तत ेएकॊ धयानपरस तूस्नीं किम आस्से चिन्तयन्न इवबरह्मघॊ षैर विरहितः पर्वतॊ ऽयं न शॊभतेरजसा तमसा चैव सॊमः स ॊपप्लवॊ यथान भराजते यथा पूर्वं निषादानाम इवालयःदेव र्षिगणजुष्टॊ ऽपि वेदध्वनिनिराकृतःऋषयश च हि देवाश च  गन्धर्वाश च महौजसःविमुक्ता बरह्मघॊषेण न भराजन्ते  यथा पुरानारदस्य वचः शरुत्वा कृष्णद्वैपायनॊ ऽबरवीतम हर्षे यत तवया परॊक्तं वेदवादविचक्षणएतन मनॊ ऽनुकूलं  मे भवान अर्हति भासितुमसर्वज्ञः सर्वदर्शी च सर्वत् र च कुतूहलीतरिषु लॊकेषु यद्वृत्तं सर्वं तव मते सथि तमतद आज्ञापय विप्रर्षे बरूहि किं करवाणि तेयन मया स मनुष्ठेयं बरह्मर्षे तद उदाहरवियुक्तस्येह शिष्यैर म े नातिहृष्टम इदं मनः[नारद]अनाम्नाय मला वेदा बराह्म णस्याव्रतं मलममलं पृथिव्या वाहीकाः सत्रीणां कौतूहल ं मलमअधीयतां भवान वेदान सार्धं पुत्रेण धीमताविधुन् वन बरह्मघॊषेण रक्षॊभयकृतं तमः[भी]नारदस्य वचः शरुत् वा वयासः परमधर्मविततथेत्य उवाच संहृष्टॊ वेदाभ्यासे  दृध वरतःशुकेन सह पुत्रेण वेदाभ्यासम अथाकरॊतसवरेणॊ च्चैः स शैक्षेण लॊकान आपूरयन्न इवतयॊर अभ्यसतॊर एवं  नानाधर्मप्रवादिनॊःवातॊ ऽतिमात्रं परववौ समुद्रानिल  वेजितःततॊ ऽनध्याय इति तं वयासः पुत्रम अवारयतशुकॊ  वारित मात्रस तु कौतूहलसमन्वितःअपृच्छत पितरं बरह्मन  कुतॊ वायुर अभूद अयमआख्यातुम अर्हति भवान वायॊः सर् वं विचेष्टितमशुकस्यैतद वचः शरुत्वा वयासः परमविस्मि तःअनध्याय निमित्ते ऽसमिन्न इदं वचनम अब्रवीतदिव्यं  ते चक्षुर उत्पन्नं सवस्थं ते निर्मलं मनःतमसा रजसा  चापि तयक्तः सत्त्वे वयवस्थितःआदर्शे सवाम इव छायां  पश्यस्य आत्मानम आत्मनानयस्यात्मनि सवयं वेदान बुद्ध ्या समनुचिन्तयदेव यानचरॊ विष्णॊः पितृयानश च तामसःद वाव एतौ परेत्य पन्थानौ दिवं चाधश च गच्छतःपृथिव्याम  अन्तरिक्षे च यत्र संवान्ति वायवःसप्तैते वायुमार्ग ा वै तान निबॊधानुपूर्वशःतत्र देवगणाः साध्याः समभूव न महाबलाःतेषाम अप्य अभवत पुत्रः समानॊ नाम दुर्जयःउ दानस तस्य पुत्रॊ ऽभूद वयानस तस्याभवत सुतःअपानश च त तॊ जञेयः पराणश चापि ततः परमअनपत्यॊ ऽभवत परानॊ दुर् धर्षः शत्रुतापनःपृथक कर्माणि तेषां तु परवक्ष्यामि  यथातथमपरानिनां सर्वतॊ वायुश चेष्टा वर्तयते पृथकपरा णनाच चैव भूतानां पराण इत्य अभिधीयतेपरेरयत्य अभ्रसं घातान धूमजांश चॊस्मजांश च यःपरथमः परथमे मार्गे परव हॊ नाम सॊ ऽनिलःअम्बरे सनेहम अभ्रेभ्यस तदिद भयश चॊत ्तमद्युतिःआवहॊ नाम संवाति दवितीयः शवसनॊ नदनउदयं जय ॊतिषां शश्वत सॊमादीनां करॊति यःअन्तर्देहेषु चॊदानं  यं वदन्ति महर्षयःयश चतुर्भ्यः समुद्रेभ्यॊ वायुर ध ारयते जलमउद्धृत्याददते चापॊ जीमूतेभ्यॊ ऽमबरे ऽनिलः यॊ ऽदभिः संयॊज्य जीमूतान पर्जन्याय परयच्छतिउद्वहॊ  नाम वर्षिष्ठस तरितीयः स सदागतिःसमुह्यमाना बहुधा ये न नीलाः पृथग घनाःवर्षमॊक्षकृतारम्भास ते भवन्ति घना घनाःसंहता येन चाविद्धा भवन्ति नदतां नदाःरक्षणार्था य संभूता मेघत्वम उपयान्ति चयॊ ऽसौ वहति देवानां विम ानानि विहायसाचतुर्थः संवहॊ नाम वायुः स गिरिमर्दनःय ेन वेगवता रुग्णा रूक्षेणारुजता रसानवायुना विहिता म ेघा न भवन्ति बलाहकाःदारुणॊत्पात संचारॊ नभसः सतनयित ्नुमानपञ्चमः स महावेगॊ विवहॊ नाम मारुतःयस्मिन पारि प्लवे दिव्या वहन्त्य आपॊ विहायसापुण्यं चाकाशगङ्गाय ास तॊयं विष्टभ्य तिष्ठतिदूरात परतिहतॊ यस्मिन्न एकर श्मिर दिवाकरमयॊनिर अंशुसहस्रस्य येन भाति वसुंधरायस ्माद आप्यायते सॊमॊ निधिर दिव्यॊ ऽमृतस्य चसस्थः परि वहॊ नाम स वायुर जवतां वरःसर्वप्राण भृतां पराणान यॊ  ऽनतकाले निरस्यतियस्य वर्त्मानुवर्तेते मृत्युवैवस् वताव उभौसम्यग अन्वीक्षतां बुद्ध्या शान्तयाध्यात्म  नित्ययाधयानाभ्यासाभिरामाणां यॊ ऽमृतत्वाय कल्पतेयं  समासाद्य वेगेन दिशाम अन्तं परपेदिरेदक्षस्य दश पुत् राणां सहस्राणि परजापतेःयेन सृष्टः पराभूतॊ यात्य एव  न निवर्ततेपरावहॊ नाम परॊ वायुः स दुरतिक्रमःएवम एत े ऽदितेः पुत्रा मारुताः परमाद्भुताःअनारमन्तः संवान ्ति सर्वगाः सर्वधारिणःएतत तु महद आश्वर्यं यद अयं प र्वतॊत्तमःकम्पितः सहसा तेन वायुनाभिप्रवायताविष्णॊर  निःश्वासवातॊ ऽयं यदा वेगसमीरितःसहसॊदीर्यते तात जग त परव्यथते तदातस्माद बरह्मविदॊ बरह्म नाधीयन्ते ऽति वायतिवायॊर वायुभयं हय उक्तं बरह्म तत पीडितं भवेतएत ावद उक्त्वा वचनं पराशर सुतः परभुःउक्त्वा पुत्रम अध ीस्वेति वयॊम गङ्गाम अयात तदा
mahabharata-ramayana_mbs12315dev.txt