[य]किं कुर्वन सुखम आप्नॊति किं कुर्वन दुःखम आप्नुत ेकिं कुर्वन निर्भयॊ लॊके सिद्धश चरति भारत[भी]दमम ए व परशंसन्ति वृद्धाः शरुतिसमाधयःसर्वेषाम एव वर्णाना ं बराह्मणस्य विशेषतःनादान्तस्य करिया सिद्धिर यथावद  उपलभ्यतेकरिया तपश च वेदाश च दमे सर्वं परतिष्ठितमद मस तेजॊ वर्धयति पवित्रं दम उच्यतेविपाप्मा निर्भयॊ  दान्तः पुरुषॊ विन्दते महतसुखं दान्तः परस्वपिति सुख ं च परतिबुध्यतेसुखं लॊके विपर्येति मनश चास्य परसीद तितेजॊ दमेन धरियते न तत तीक्ष्णॊ ऽधिगच्छतिअमित्रां श च बहून नित्यं पृथग आत्मनि पश्यतिकरव्याद्भ्य इव भ ूतानाम अदान्तेभ्यः सदा भयमतेषां विप्रतिषेधार्थं रा जा सृष्टः सवयम्भुवाआश्रमेषु च सर्वेषु दम एव विशिष् यतेयच च तेषु फलं धर्मे भूयॊ दान्ते तद उच्यतेतेषां  लिङ्गानि वक्ष्यामि येषां समुदयॊ दमःअकार्पण्यम असंर म्भः संतॊषः शरद्दधानताअक्रॊध आर्जवं नित्यं नातिवाद ॊ न मानितागुरु पूजानसूया च दया भूतेष्व अपैशुनमजनवा दमृषा वादस्तुति निन्दा विवर्जनमसाधु कामश चास्पृहयन ्न आयाति परत्ययं नृषुअवैरकृत सूपचारः समॊ निन्दा पर शंसयॊःसुवृत्तः शीलसंपन्नः परसन्नात्मात्मवान बुधःपर ाप्य लॊके च सत्कारं सवर्गं वै परेत्य गच्छतिसर्वभूत हिते युक्तॊ न समयाद दवेष्टि वै जनममहाह्रद इवाक्षॊभ ्य परज्ञा तृप्तः परसीदतिअभयं सर्वभूतेभ्यः सर्वेषाम  अभयं यतःनमस्यः सर्वभूतानां दान्तॊ भवति जञानवानन ह ृष्यति महत्य अर्थे वयसने च न शॊचतिस वै परिमित परज् ञः स दान्तॊ दविज उच्यतेकर्मभिः शरुतसंपन्नः सद्भिर  आचरितैः शुभैःसदैव दमसंयुक्तस तस्य भुङ्क्ते महत फलम अनसूया कषमा शान्तिः संतॊषः परियवादितासत्यं दानम अन ायासॊ नैष मार्गॊ दुरात्मनामकामक्रॊधौ वशे कृत्वा बर ह्मचारी जितेन्द्रियःविक्रम्य घॊरे तपसि बराह्मणः सं शितव्रतःकालाकाङ्क्षी चरेल लॊकान निरपाय इवात्मवान
mahabharata-ramayana_mbs12213dev.txt