[वै]ततॊ दुर्यॊधनॊ राजा सर्वास ताः परकृतीः शनैःअर्थ मानप्रदानाभ्यां संजहार सहानुजःधृतराष्ट्र परयुक्तास  तु के चित कुशलमन्त्रिणःकथयां चक्रिरे रम्यं नगरं व ारणावतमअयं समाजः सुमहान रमणीयतमॊ भुविउपस्थितः पशुप तेर नगरे वारणावतेसर्वरत्नसमाकीर्णे पुंसां देशे मनॊ रमेइत्य एवं धृतराष्ट्रस्य वचनाच चक्रिरे कथाःकथ्यमा ने तथा रम्ये नगरे वारणावतेगमने पाण्डुपुत्राणां जज् ञे तत्र मतिर नृपयदा तव अमन्यत नृपॊ जातकौतूहला इतिउ वाचैनान अथ तदा पाण्डवान अम्बिका सुतःममेमे पुरुषा न ित्यं कथयन्ति पुनः पुनःरमणीयतरं लॊके नगरं वारणावतम ते तात यदि मन्यध्वम उत्सवं वारणावतेसगणाः सानुयात्र ाश च विहरध्वं यथामराःबराह्मणेभ्यश च रत्नानि गायनेभ ्यश च सर्वशःपरयच्छध्वं यथाकामं देवा इव सुवर्चसःकं  चित कालं विहृत्यैवम अनुभूय परां मुदमइदं वै हास्तिन पुरं सुखिनः पुनर एष्यथधृतराष्ट्रस्य तं कामम अनुबुद ्ध्वा युधिष्ठिरःआत्मनश चासहायत्वं तथेति परत्युवाच  तमततॊ भीष्मं महाप्राज्ञं विदुरं च महामतिमदरॊणं च ब ाह्लिकं चैव सॊमदत्तं च कौरवमकृपम आचार्य पुत्रं च ग ान्धारीं च यशस्विनीमयुधिष्ठिरः शनैर दीनम उवाचेदं व चस तदारमणीये जनाकीर्णे नगरे वारणावतेसगणास तात वत्स ्यामॊ धृतराष्ट्रस्य शासनातपरसन्नमनसः सर्वे पुण्या  वाचॊ विमुञ्चतआशीर्भिर वर्धितान अस्मान न पापं परसहि ष्यतिएवम उक्तास तु ते सर्वे पाण्डुपुत्रेण कौरवाःपर सन्नवदना भूत्वा ते ऽभयवर्तन्त पाण्डवानसवस्त्य अस्त ु वः पथि सदा भूतेभ्यश चैव सर्वशःमा च वॊ ऽसत्व अशुभ ं किं चित सर्वतः पाण्डुनन्दनाःततः कृतस्वस्त्य अयना  राज्यलाभाय पाण्डवाःकृत्वा सर्वाणि कार्याणि परययुर  वारणावतम
mahabharata-ramayana_mbs01131dev.txt