ततः पञ्चवटीं गत्वा नानाव्यालमृगायुताम उवाच भरातरं  रामॊ लक्ष्मणं दीप्ततेजसंआगताः सम यथॊद्दिष्टम अमुं  देशं महर्षिणा अयं पञ्चवटी देशः सौम्य पुष्पितकाननःस र्वतश चार्यतां दृष्टिः कानने निपुणॊ हय असि आश्रमः  कतरस्मिन नॊ देशे भवति संमतःरमते यत्र वैदेही तवम अह ं चैव लक्ष्मण तादृशॊ दृश्यतां देशः संनिकृष्टजलाशयः वनरामण्यकं यत्र जलरामण्यकं तथा संनिकृष्टं च यत्र स यात समित्पुष्पकुशॊदकमएवम उक्तस तु रामेण लक्मणः संय ताञ्जलिः सीता समक्षं काकुत्स्थम इदं वचनम अब्रवीतपर वान अस्मि काकुत्स्थ तवयि वर्षशतं सथिते सवयं तु रुच िरे देशे करियताम इति मां वदसुप्रीतस तेन वाक्येन लक ्ष्मणस्य महाद्युतिः विमृशन रॊचयाम आस देशं सर्वगुणा न्वितमस तं रुचिरम आक्रम्य देशम आश्रमकर्मणि हस्ते ग ृहीत्वा हस्तेन रामः सौमित्रिम अब्रवीतअयं देशः समः  शरीमान पुष्पितैर तरुभिर वृतः इहाश्रमपदं सौम्य यथाव त कर्तुम अर्हसिइयम आदित्यसंकाशैः पद्मैः सुरभिगन्धि भिः अदूरे दृश्यते रम्या पद्मिनी पद्मशॊभितायथाख्यात म अगस्त्येन मुनिना भावितात्मना इयं गॊदावरी रम्या प ुष्पितैस तरुभिर वृताहंसकारण्डवाकीर्णा चक्रवाकॊपशॊभ िता नातिदूरे न चासन्ने मृगयूथनिपीडितामयूरनादिता रम ्याः परांशवॊ बहुकन्दराः दृश्यन्ते गिरयः सौम्य फुल् लैस तरुभिर आवृताःसौवर्णे राजतैस ताम्रैर देशे देशे  च धातुभिः गवाक्षिता इवाभान्ति गजाः परमभक्तिभिःसालै स तालैस तमालैश च खर्जूरैः पनसाम्रकैः नीवारैस तिमिश ैश चैव पुंनागैश चॊपशॊभिताःचूतैर अशॊकैस तिलकैश चम्प कैः केतकैर अपि पुष्पगुल्मलतॊपेतैस तैस तैस तरुभिर आ वृताःचन्दनैः सयन्दनैर नीपैः पनसैर लकुचैर अपि धवाश् वकर्णखदिरैः शमीकिंशुकपाटलैःइदं पुण्यम इदं मेध्यम इ दं बहुमृगद्विजम इह वत्स्याम सौमित्रे सार्धम एतेन प क्षिणाएवम उक्तस तु रामेण लक्ष्मणः परवीरहा अचिरेणाश ्रमं भरातुश चकार सुमहाबलःपर्णशालां सुविपुलां तत्र  संघातमृत्तिकाम सुस्तम्भां मस्करैर दीर्घैः कृतवंशां  सुशॊभनामस गत्वा लक्ष्मणः शरीमान नदीं गॊदावरीं तदा  सनात्वा पद्मानि चादाय सफलः पुनर आगतःततः पुष्पबलिं  कृत्वा शान्तिं च स यथाविधि दर्शयाम आस रामाय तद आश ्रमपदं कृतमस तं दृष्ट्वा कृतं सौम्यम आश्रमं सह सीत या राघवः पर्णशालायां हर्षम आहारयत परमसुसंहृष्टः पर िष्वज्य बाहुभ्यां लक्ष्मणं तदा अतिस्निग्धं च गाढं  च वचनं चेदम अब्रवीतपरीतॊ ऽसमि ते महत कर्म तवया कृत म इदं परभॊ परदेयॊ यन्निमित्तं ते परिष्वङ्गॊ मया कृ तःभावज्ञेन कृतज्ञेन धर्मज्ञेन च लक्ष्मण तवया पुत्र ेण धर्मात्मा न संवृत्तः पिता ममएवं लक्ष्मणम उक्त्व ा तु राघवॊ लक्ष्मिवर्धनः तस्मिन देशे बहुफले नयवसत  स सुखं वशीकं चित कालं स धर्मात्मा सीतया लक्ष्मणेन  च अन्वास्यमानॊ नयवसत सवर्गलॊके यथामरः
mahabharata-ramayana_rys3014_dev.txt