तस्य रामस्य सुप्तस्य कुशास्तीर्णे महीतले नियमाद अप ्रमत्तस्य निशास तिस्रॊ ऽतिचक्रमुःन च दर्शयते मन्दस  तदा रामस्य सागरः परयतेनापि रामेण यथार्हम अभिपूजित ःसमुद्रस्य ततः करुद्धॊ रामॊ रक्तान्तलॊचनः समीपस्थम  उवाचेदं लक्ष्मणं शुभलक्ष्मणमपश्य तावद अनार्यस्य प ूज्यमानस्य लक्ष्मण अवलेपं समुद्रस्य न दर्शयति यत स वयमपरशमश च कषमा चैव आर्जवं परियवादिता असामर्थ्यं फ लन्त्य एते निर्गुणेषु सतां गुणाःआत्मप्रशंसिनं दुष् टं धृष्टं विपरिधावकम सर्वत्रॊत्सृष्टदण्डं च लॊकः स त्कुरुते नरमन साम्ना शक्यते कीर्तिर न साम्ना शक्यत े यशः पराप्तुं लक्ष्मण लॊके ऽसमिञ जयॊ वा रणमूधनिअद ्य मद्बाणनिर्भिन्नैर मकरैर मकरालयम निरुद्धतॊयं सौम ित्रे पलवद्भिः पश्य सर्वतःमहाभॊगानि मत्स्यानां करि णां च करान इह भॊगांश च पश्य नागानां मया भिन्नानि ल क्ष्मणसशङ्खशुक्तिका जालं समीनमकरं शरैः अद्य युद्धे न महता समुद्रं परिशॊषयेकषमया हि समायुक्तं माम अयं  मकरालयः असमर्थं विजानाति धिक कषमाम ईदृशे जनेचापम आ नय सौमित्रे शरांश चाशीविषॊपमान अद्याक्षॊभ्यम अपि क रुद्धः कषॊभयिष्यामि सागरमवेलासु कृतमर्यादं सहसॊर्म िसमाकुलम निर्मर्यादं करिष्यामि सायकैर वरुणालयमएवम  उक्त्वा धनुष्पाणिः करॊधविस्फारितेक्षणः बभूव रामॊ द ुर्धर्षॊ युगान्ताग्निर इव जवलनसंपीड्य च धनुर घॊरं  कम्पयित्वा शरैर जगत मुमॊच विशिखान उग्रान वज्राणीव  शतक्रतुःते जवलन्तॊ महावेगास तेजसा सायकॊत्तमाः परवि शन्ति समुद्रस्य सलिलं तरस्तपन्नगमततॊ वेगः समुद्रस् य सनक्रमकरॊ महान संबभूव महाघॊरः समारुतरवस तदामहॊर् मिमालाविततः शङ्खशुक्तिसमाकुलः सधूमपरिवृत्तॊर्मिः स हसाभून महॊदधिःवयथिताः पन्नगाश चासन दीप्तास्या दीप् तलॊचनाः दानवाश च महावीर्याः पातालतलवासिनःऊर्मयः सि न्धुराजस्य सनक्रमकरास तदा विन्ध्यमन्दरसंकाशाः समुत ्पेतुः सहस्रशःआघूर्णिततरङ्गौघः संभ्रान्तॊरगराक्षसः  उद्वर्तित महाग्राहः संवृत्तः सलिलाशयः
mahabharata-ramayana_rys6014_dev.txt