[व]ततॊ ऽमृतसमैर वाक्यैर हलादयन पुरुषर्षभमवैचित्र व ीर्यं विदुरॊ यद उवाच निबॊध तत[विदुर]उत्तिष्ठ राजन  किं शेषे धारयात्मानम आत्मनासथिरजङ्गम मर्त्यानां सर ्वेषाम एष निर्णयःसर्वे कषयान्ता निचयाः पतनान्ताः स मुच्छ्रयाःसंयॊगा विप्रयॊगान्ता मरणान्तं हि जीवितमय दा शूरं च भीरुं च यमः कर्षति भारततत किं न यॊत्स्यन ्ति हि ते कषत्रियाः कषत्रियर्षभअयुध्यमानॊ मरियते य ुध्यमानश च जीवतिकालं पराप्य महाराज न कश चिद अतिवर् ततेन चाप्य एतान हतान युद्धे राजञ शॊचितुम अर्हसिपरम ाणं यदि शास्त्राणि गतास ते परमां गतिमसर्वे सवाध्या यवन्तॊ हि सर्वे च चरितव्रताःसर्वे चाभिमुखाः कषीणास  तत्र का परिदेवनाअदर्शनाद आपतिताः पुनश चादर्शनं गत ाःन ते तव न तेषां तवं तत्र का परिदेवनाहतॊ ऽपि लभते  सवर्गं हत्वा च लभते यशःउभयं नॊ बहुगुणं नास्ति निष ्फलता रणेतेषां कामदुघाँल लॊकान इन्द्रः संकल्पयिष्य तिइन्द्रस्यातिथयॊ हय एते भवन्ति पुरुषर्षभन यज्ञैर  दक्षिणावद्भिर न तपॊभिर न विद्ययासवर्गं यान्ति तथा  मर्त्या यथा शूरा रणे हताःमाता पितृसहस्राणि पुत्रदा रशतानि चसंसारेष्व अनुभूतानि कस्य ते कस्य वा वयमशॊक स्थान सहस्राणि भयस्थान शतानि चदिवसे दिवसे मूढम आवि शन्ति न पण्डितमन कालस्य परियः कश चिन न दवेष्यः कुर ुसत्तमन मध्यस्थः कव चित कालः सर्वं कालः परकर्षतिअन ित्यं जीवितं रूपं यौवनं दरव्यसंचयःआरॊग्यं परिय संव ासॊ गृध्येद एषु न पण्डितःन जानपदिकं दुःखम एकः शॊचि तुम अर्हसिअप्य अभावेन युज्येत तच चास्य न निवर्ततेअ शॊचन परतिकुर्वीत यदि पश्येत पराक्रममभैषज्यम एतद दु ःखस्य यद एतन नानुचिन्तयेतचिन्त्यमानं हि न वयेति भू यश चापि विवर्धतेअनिष्ट संप्रयॊगाच च विप्रयॊगात परि यस्य चमनुष्या मानसैर दुःखैर युज्यन्ते ये ऽलपबुद्धय ःनार्थॊ न धर्मॊ न सुखं यद एतद अनुशॊचसिन च नापैति क ार्यार्थात तरिवर्गाच चैव भरश्यतेअन्याम अन्यां धनाव स्थां पराप्य वैशेषिकीं नराःअसंतुष्टाः परमुह्यन्ति  संतॊषं यान्ति पण्डिताःपरज्ञया मानसं दुःखं हन्याच छ ारीरम औषधैःएतज जञानस्य सामर्थ्यं न बालैः समताम इया तशयानं चानुशयति तिष्ठन्तं चानुतिष्ठतिअनुधावति धावन ्तं कर्म पूर्वकृतं नरमयस्यां यस्याम अवस्थायां यत क रॊति शुभाशुभमतस्यां तस्याम अवस्थायां तत तत फलम उपा श्नुते
mahabharata-ramayana_mbs11002dev.txt