ततॊ ऽङगदवचः शरुत्वा सर्वे ते वानरॊत्तमाः सवं सवं ग तौ समुत्साहम आहुस तत्र यथाक्रममगजॊ गवाक्षॊ गवयः शर भॊ गन्धमादनः मैन्दश च दविविदश चैव सुषेणॊ जाम्बवांस  तथाआबभाषे गजस तत्र पलवेयं दशयॊजनम गवाक्षॊ यॊजनान् य आह गमिष्यामीति विंशतिमगवयॊ वानरस तत्र वानरांस ता न उवाच ह तरिंशतं तु गमिष्यामि यॊजनानां पलवंगमाःशरभ ॊ वानरस तत्र वानरांस तान उवाच ह चत्वारिंशद गमिष्या मि यॊजनानां न संशयःवानरांस तु महातेजा अब्रवीद गन्ध मादनः यॊजनानां गमिष्यामि पञ्चाशत तु न संशयःमैन्दस  तु वानरस तत्र वानरांस तान उवाच ह यॊजनानां परं षष्ट िम अहं पलवितुम उत्सहेततस तत्र महातेजा दविविदः परत् यभाषत गमिष्यामि न संदेहः सप्ततिं यॊजनान्य अहमसुषेण स तु हरिश्रेष्ठः परॊक्तवान कपिसत्तमान अशीतिं यॊजना नां तु पलवेयं पलवगर्षभाःतेषां कथयतां तत्र सर्वांस  तान अनुमान्य च ततॊ वृद्धतमस तेषां जाम्बवान परत्यभा षतपूर्वम अस्माकम अप्य आसीत कश चिद गतिपराक्रमः ते व यं वयसः पारम अनुप्राप्ताः सम साम्प्रतमकिं तु नैवं  गते शक्यम इदं कार्यम उपेक्षितुम यद अर्थं कपिराजश च  रामश च कृतनिश्चयौसाम्प्रतं कालभेदेन या गतिस तां न िबॊधत नवतिं यॊजनानां तु गमिष्यामि न संशयःतांश च सर ्वान हरिश्रेष्ठाञ जाम्बवान पुनर अब्रवीत न खल्व एता वद एवासीद गमने मे पराक्रमःमया महाबलैश चैव यज्ञे वि ष्णुः सनातनः परदक्षिणीकृतः पूर्वं करममाणस तरिविक्र मःस इदानीम अहं वृद्धः पलवने मन्दविक्रमः यौवने च तद ासीन मे बलम अप्रतिमं परैःसंप्रत्य एतावतीं शक्तिं ग मने तर्कयाम्य अहम नैतावता च संसिद्धिः कार्यस्यास्य  भविष्यतिअथॊत्तरम उदारार्थम अब्रवीद अङ्गदस तदा अनु मान्य महाप्राज्ञॊ जाम्बवन्तं महाकपिमअहम एतद गमिष्य ामि यॊजनानां शतं महत निवर्तने तु मे शक्तिः सयान न  वेति न निश्चितमतम उवाच हरिश्रेष्ठॊ जाम्बवान वाक्यक ॊविदः जञायते गमने शक्तिस तव हर्यृक्षसत्तमकामं शतसह स्रं वा न हय एष विधिर उच्यते यॊजनानां भवाञ शक्तॊ ग न्तुं परतिनिवर्तितुमन हि परेषयिता तत सवामी परेष्यः  कथं चन भवतायं जनः सर्वः परेष्यः पलवगसत्तमभवान कलत ्रम अस्माकं सवामिभावे वयवस्थितः सवामी कलत्रं सैन्य स्य गतिर एषा परंतपतस्मात कलत्रवत तात परतिपाल्यः सद ा भवान अपि चैतस्य कार्यस्य भवान मूलम अरिंदममूलम अर ्थस्य संरक्ष्यम एष कार्यविदां नयः मूले हि सति सिध् यन्ति गुणाः पुष्पफलादयःतद भवान अस्या कार्यस्य साधन े सत्यविक्रमः बुद्धिविक्रमसंपन्नॊ हेतुर अत्र परंतप ःगुरुश च गुरुपुत्रश च तवं हि नः कपिसत्तम भवन्तम आश ्रित्य वयं समर्था हय अर्थसाधनेउक्तवाक्यं महाप्राज् ञं जाम्बवन्तं महाकपिः परत्युवाचॊत्तरं वाक्यं वालिस ूनुर अथाङ्गदःयदि नाहं गमिष्यामि नान्यॊ वानरपुंगवः  पुनः खल्व इदम अस्माभिः कार्यं परायॊपवेशनमन हय अकृत ्वा हरिपतेः संदेशं तस्य धीमतः तत्रापि गत्वा पराणान ां पश्यामि परिरक्षणमस हि परसादे चात्यर्थं कॊपे च ह रिर ईश्वरः अतीत्य तस्य संदेशं विनाशॊ गमने भवेततद य था हय अस्य कार्यस्य न भवत्य अन्यथा गतिः तद भवान एव  दृष्टार्थः संचिन्तयितुम अर्हतिसॊ ऽङगदेन तदा वीरः  परत्युक्तः पलवगर्षभः जाम्बवान उत्तरं वाक्यं परॊवाच ेदं ततॊ ऽङगदमअस्य ते वीर कार्यस्य न किं चित परिहीय ते एष संचॊदयाम्य एनं यः कार्यं साधयिष्यतिततः परतीत ं पलवतां वरिष्ठम; एकान्तम आश्रित्य सुखॊपविष्टम संच ॊदयाम आस हरिप्रवीरॊ; हरिप्रवीरं हनुमन्तम एव
mahabharata-ramayana_rys4064_dev.txt