[वै]एतच छरुत्वा तु कौन्तेयाः शल्यविद्धा इवाभवनसर्व े चास्वस्थ मनसॊ बभूवुस ते महारथाःततः कुन्तीसुतान द ृष्ट्वा विभ्रान्तान गतचेतसःयुधिष्ठिरम उवाचेदं वचनं  सत्यवादिनीचिररात्रॊषिताः समेह बराह्मणस्य निवेशनेर ममाणाः पुरे रम्ये लब्धभैक्षा युधिष्ठिरयानीह रमणीया नि वनान्य उपवनानि चसर्वाणि तानि दृष्टानि पुनः पुनर  अरिंदमपुनर दृष्टानि तान्य एव परीणयन्ति न नस तथाभै क्षं च न तथा वीर लभ्यते कुरुनन्दनते वयं साधु पाञ्च ालान गच्छाम यदि मन्यसेअपूर्व दर्शनं तात रमणीयं भवि ष्यतिसुभिक्षाश चैव पाञ्चालाः शरूयन्ते शत्रुकर्शनयज ्ञसेनश च राजासौ बरह्मण्य इति शुश्रुमःएकत्र चिरवासॊ  हि कषमॊ न च मतॊ ममते तत्र साधु गच्छामॊ यदि तवं पु त्र मन्यसे[य]भवत्या यन मतं कार्यं तद अस्माकं परं ह ितमअनुजांस तु न जानामि गच्छेयुर नेति वा पुनः[वै]तत ः कुन्ती भीमसेनम अर्जुनं यमजौ तथाउवाच गमनं ते च तथ ेत्य एवाब्रुवंस तदातत आमन्त्र्य तं विप्रं कुन्ती र ाजन सुतैः सहपरतस्थे नगरीं रम्यां दरुपदस्य महात्मनः
mahabharata-ramayana_mbs01156dev.txt