[धृ]सुभाषितैर महाप्राज्ञ शॊकॊ ऽयं विगतॊ ममभुय एव त ु वाक्यानि शरॊतुम इच्छामि तत्त्वतःअनिष्टानां च संस र्गाद इष्टानां च विवर्जनातकथं हि मानसैर दुःखैः परम ुच्यन्ते ऽतर पण्डिताः[विदुर]यतॊ यतॊ मनॊदुःखात सुखा द वापि परमुच्यतेततस ततः शमं लब्ध्वा सुगतिं विन्दते  बुधःअशाश्वतम इदं सर्वं चिन्त्यमानं नरर्षभकदली संन िभॊ लॊकः सारॊ हय अस्य न विद्यतेगृहाण्य एव हि मर्त् यानाम आहुर देहानि पण्डिताःकालेन विनियुज्यन्ते सत्त ्वम एकं तु शॊभनमयथा जीर्णम अजीर्णं वा वस्त्रं तयक् त्वा तु वै नरःअन्यद रॊचयते वस्त्रम एवं देहाः शरीरि णामवैचित्र वीर्यवासं हि दुःखं वायदि वा सुखमपराप्नु वन्तीह भूतानि सवकृतेनैव कर्मणाकर्मणा पराप्यते सवर् गं सुखं दुःखं च भारतततॊ वहति तं भारम अवशः सववशॊ ऽप ि वायथा च मृन मयं भाण्डं चक्रारूढं विपद्यतेकिं चित  परकिर्यमाणं वा कृतमात्रम अथापि वाछिन्नं वाप्य अवर ॊप्यन्तम अवतीर्णम अथापि वाआर्द्रं वाप्य अथ वा शुष् कं पच्यमानम अथापि वाअवतार्यमाणम आपाकाद उद्धृतं वाप ि भारतअथ वा परिभुज्यन्तम एवं देहाः शरीरिणामगर्भस्थ ॊ वा परसूतॊ वाप्य अथ वा दिवसान्तरःअर्धमास गतॊ वापि  मासमात्रगतॊ ऽपि वासंवत्सरगतॊ वापि दविसंवत्सर एव व ायौवनस्थॊ ऽपि मध्यस्थॊ वृद्धॊ वापि विपद्यतेपराक कर ्मभिस तु भूतानि भवन्ति न भवन्ति चएवं सांसिद्धिके ल ॊके किमर्थम अनुतप्यसेयथा च सलिले राजन करीडार्थम अन ुसंचरनउन्मज्जेच च निमज्जेच च किं चित सत्त्वं नराधि पएवं संसारगहनाद उन्मज्जन निमज्जनातकर्म भॊगेन बध्यन ्तः कलिश्यन्ते ये ऽलपबुद्धयःये तु पराज्ञाः सथिताः  सत्ये संसारान्त गवेषिणःसमागमज्ञा भूतानां ते यान्ति  परमां गतिम
mahabharata-ramayana_mbs11003dev.txt