अथाङ्गदस तदा सर्वान वानरान इदम अब्रवीतपरिश्रान्तॊ  महाप्राज्ञः समाश्वास्य शनैर वचः वनानि गिरयॊ नद्यॊ  दुर्गाणि गहनानि चदर्यॊ गिरिगुहाश चैव विचिता नः समन ्ततः तत्र तत्र सहास्माभिर जानकी न च दृश्यते तद वा  रक्षॊ हृता येन सीता सुरसुतॊपमाकालश च नॊ महान यातः  सुग्रीवश चॊग्रशासनः तस्माद भवन्तः सहिता विचिन्वन्त ु समन्ततःविहाय तन्द्रीं शॊकं च निद्रां चैव समुत्थि ताम विचिनुध्वं यथा सीतां पश्यामॊ जनकात्मजामअनिर्वे दं च दाक्ष्यं च मनसश चापराजयम कार्यसिद्धिकराण्य आह ुस तस्माद एतद बरवीम्य अहमअद्यापीदं वनं दुर्गं विचि न्वन्तु वनौकसः खेदं तयक्त्वा पुनः सर्वं वनम एतद वि चीयतामअवश्यं करियमाणस्य दृश्यते कर्मणः फलम अलं निर ्वेदम आगम्य न हि नॊ मलिनं कषममसुग्रीवः करॊधनॊ राजा  तीक्ष्णदण्डश च वानराः भेतव्यं तस्य सततं रामस्य च  महात्मनःहितार्थम एतद उक्तं वः करियतां यदि रॊचते उच ्यतां वा कषमं यन नः सर्वेषाम एव वानराःअङ्गदस्य वचः  शरुत्वा वचनं गन्धमादनः उवाचाव्यक्तया वाचा पिपासा  शरमखिन्नयासदृशं खलु वॊ वाक्यम अङ्गदॊ यद उवाच ह हित ं चैवानुकूलं च करियताम अस्य भाषितमपुनर मार्गामहे श ैलान कन्दरांश च दरीस तथा काननानि च शून्यानि गिरिप् रस्रवणानि चयथॊद्दिष्ठानि सर्वाणि सुग्रीवेण महात्मन ा विचिन्वन्तु वनं सर्वे गिरिदुर्गाणि सर्वशःततः समु त्थाय पुनर वानरास ते महाबलाः विन्ध्यकाननसंकीर्णां  विचेरुर दक्षिणां दिशमते शारदाभ्रप्रतिमं शरीमद्रजतप र्वतम शृङ्गवन्तं दरीवन्तम अधिरुह्य च वानराःतत्र लॊ ध्रवनं रम्यं सप्तपर्णवनानि च विचिन्वन्तॊ हरिवराः स ीतादर्शनकाङ्क्षिणःतस्याग्रम अधिरूढास ते शरान्ता वि पुलविक्रमाः न पश्यन्ति सम वैदेहीं रामस्य महिषीं पर ियामते तु दृष्टिगतं कृत्वा तं शैलं बहुकन्दरम अवारॊ हन्त हरयॊ वीक्षमाणाः समन्ततःअवरुह्य ततॊ भूमिं शरान ्ता विगतचेतसः सथित्वा मुहूर्तं तत्राथ वृक्षमूलम उप ाश्रिताःते मुहूर्तं समाश्वस्ताः किं चिद भग्नपरिश्र माः पुनर एवॊद्यताः कृत्स्नां मार्गितुं दक्षिणां दि शमहनुमत्प्रमुखास ते तु परस्थिताः पलवगर्षभाः विन्ध् यम एवादितस तावद विचेरुस ते समन्ततः
mahabharata-ramayana_rys4048_dev.txt