[बराह्मण]अतिभारॊद्यतस्यैव भारापनयनं महतपराश्वास कर ं वाक्यम इदं मे भवतः शरुतमअध्वक्लान्तस्य शयनं सथान क्लान्तस्य चासनमतृषितस्य च पानीयं कषुधार्तस्य च भॊ जनमईप्सितस्येव संप्राप्तिर अन्नस्य समये ऽतिथेःएषित स्यात्मनः काले वृद्धस्येव सुतॊ यथामनसा चिन्तितस्ये व परीतिस्निग्धस्य दर्शनमपरह्लादयति मां वाक्यं भवता  यद उदीरितमदत्तचक्षुर इवाकाशे पश्यामि विमृशामि चपर ज्ञान वचनाद यॊ ऽयम उपदेशॊ हि मे कृतःबाधम एवं करिष् यामि यथा मां भासते भवानइहेमां रजनीं साधॊ निवसस्व म या सहपरभाते यास्यति भवान पर्याश्वस्तः सुखॊषितःअसौ  हि भगवान सूर्यॊ मन्दरश्मिर अवाङ मुखः[भीस्म]ततस तेन  कृतातिथ्यः सॊ ऽतिथिः शत्रुसूदनउवास किल तां रात्रि ं सह तेन दविजेन वैतत तच च धर्मसंयुक्तं तयॊः कथयतॊस  तदावयतीता सा निशा कृत्स्नासुखेन दिवसॊपमाततः परभात समये सॊ ऽतिथिस तेन पूजितःबराह्मणेन यथाशक्त्या सवका र्यम अभिकाङ्क्षताततः स विप्रः कृतधर्मनिश्चयः; कृता भ्यनुज्ञः सवजनेन धर्मवितयथॊपदिष्टं भुजगेन्द्रसंश्र यं; जगाम काले सुकृतैक निश्चयः
mahabharata-ramayana_mbs12344dev.txt