[सम्जय]कर्णस्य वचनं शरुत्वा केशवः परवीरहाउवाच परहस न वाक्यं समितपूर्वम इदं तदाअपि तवां न तपेत कर्ण रा ज्यलाभॊपपादनामया दत्तां हि पृथिवीं न परशासितुम इच् छसिधरुवॊ जयः पाण्डवानाम इतीदं; न संशयः कश चन विद्य ते ऽतरजय धवजॊ दृश्यते पाण्डवस्य; समुच्छ्रितॊ वानरर ाज उग्रःदिव्या मायाविहिता भौवनेन; समुच्छ्रिता इन्द ्रकेतुप्रकाशादिव्यानि भूतानि भयावहानि; दृश्यन्ति च ैवात्र भयानकानिन सज्जते शैलवनस्पतिभ्य; ऊर्ध्वं तिर ्यग यॊजनमात्ररूपःशरीमान धवजः कर्ण धनंजयस्य; समुच्छ ्रितः पावकतुल्यरूपःयदा दरक्ष्यसि संग्रामे शवेताश्व ं कृष्णसारथिमऐन्द्रम अस्त्रं विकुर्वाणम उभे चैवाग् निमारुतेगाण्डीवस्य च निर्घॊषं विस्फूर्जितम इवाशनेः न तदा भविता तरेता न कृतं दवापरं न चयदा दरक्ष्यसि स ंग्रामे कुन्तीपुत्रं युधिष्ठिरमजपहॊमसमायुक्तं सवां  रक्षन्तं महाचमूमआदित्यम इव दुर्धर्षं तपन्तं शत्रु वाहिनीमन तदा भविता तरेता न कृतं दवापरं न चयदा दरक् ष्यसि संग्रामे भीमसेनं महाबलमदुःशासनस्य रुधिरं पीत ्वा नृत्यन्तम आहवेपरभिन्नम इव मातङ्गं परतिद्विरदघा तिनमन तदा भविता तरेता न कृतं दवापरं न चयदा दरक्ष्य सि संग्रामे माद्रीपुत्रौ महारथौवाहिनीं धार्तराष्ट् राणां कषॊभयन्तौ गजाव इवविगाढे शस्त्रसंपाते परवीर र था रुजौन तदा भविता तरेता न कृतं दवापरं न चयदा दरक् ष्यसि संग्रामे दरॊणं शांतनवं कृपमसुयॊधनं च राजानं  सैन्धवं च जयद्रथमयुद्धायापततस तूर्णं वारितान सव्यस ाचिनान तदा भविता तरेता न कृतं दवापरं न चबरूयाः कर् ण इतॊ गत्वा दरॊणं शांतनवं कृपमसौम्यॊ ऽयं वर्तते मा सः सुप्राप यवसेन्धनःपक्वौषधि वनस्फीतः फलवान अल्पमक ्षिकःनिष्पङ्कॊ रसवत तॊयॊ नात्युष्ण शिशिरः सुखःसप्त माच चापि दिवसाद अमावास्या भविष्यतिसंग्रामं यॊजयेत  तत्र तां हय आहुः शक्र देवतामतथा राज्ञॊ वदेः सर्वान  ये युद्धायाभ्युपागताःयद वॊ मनीषितं तद वै सर्वं सं पादयामि वःराजानॊ राजपुत्राश च दुर्यॊधन वशानुगाःपरा प्य शस्त्रेण निधनं पराप्स्यन्ति गतिम उत्तमाम
mahabharata-ramayana_mbs05140dev.txt