[वर्ग]ततॊ वयं परव्यथिताः सर्वा भरतसत्तमआयाम शरणं व िप्रं तं तपॊधनम अच्युतमरूपेण वयसा चैव कन्दर्पेण च  दर्पिताःअयुक्तं कृतवत्यः सम कषन्तुम अर्हसि नॊ दविज एष एव वधॊ ऽसमाकं सुपर्याप्तस तपॊधनयद वयं संशितात्म ानं परलॊब्धुं तवाम इहागताःअवध्यास तु सत्रियः सृष्ट ा मन्यन्ते धर्मचिन्तकाःतस्माद धर्मेण धर्मज्ञ नास्म ान हिंसितुम अर्हसिसर्वभूतेषु धर्मज्ञ मैत्रॊ बराह्म ण उच्यतेसत्यॊ भवतु कल्याण एष वादॊ मनीषिणामशरणं च प रपन्नानां शिष्टाः कुर्वन्ति पालनमशरणं तवां परपन्ना ः सम तस्मात तवं कषन्तुम अर्हसि[वै]एवम उक्तस तु धर् मात्मा बराह्मणः शुभकर्मकृतपरसादं कृतवान वीर रविसॊम समप्रभः[बराह्मण]शतं सहस्रं विश्वं च सर्वम अक्षय वा चकमपरिमाणं शतं तव एतन नैतद अक्षय वाचकमयदा च वॊ गरा हभूता गृह्णन्तीः पुरुषाञ जलेउत्कर्षति जलात कश चित  सथलं पुरुषसत्तमःतदा यूयं पुनः सर्वाः सवरूपं परतिपत ्स्यथअनृतं नॊक्तपूर्वं मे हसतापि कदा चनतानि सर्वाण ि तीर्थानि इतः परभृति चैव हनारी तीर्थानि नाम्नेह ख यातिं यास्यन्ति सर्वशःपुण्यानि च भविष्यन्ति पावनान ि मनीषिणाम[वर्ग]ततॊ ऽभिवाद्य तं विप्रं कृत्वा चैव  परदक्षिणमअचिन्तयामॊपसृत्य तस्माद देशात सुदुःखिताःक व नु नाम वयं सर्वाः कालेनाल्पेन तं नरमसमागच्छेम यॊ  नस तद रूपम आपादयेत पुनःता वयं चिन्तयित्वैवं मुहूर ्ताद इव भारतदृष्टवत्यॊ महाभागं देवर्षिम उत नारदमसर ्वा हृष्टाः सम तं दृष्ट्वा देवर्षिम अमितद्युतिमअभि वाद्य च तं पार्थ सथिताः सम वयथिताननाःस नॊ ऽपृच्छद  दुःखमूलम उक्तवत्यॊ वयं च ततशरुत्वा तच च यथावृत्तम  इदं वचनम अब्रवीतदक्षिणे सागरानूपे पञ्च तीर्थानि सन ्ति वैपुण्यानि रमणीयानि तानि गच्छत माचिरमतत्राशु प ुरुषव्याघ्रः पाण्डवॊ वॊ धनंजयःमॊक्षयिष्यति शुद्धात ्मा दुःखाद अस्मान न संशयःतस्य सर्वा वयं वीर शरुत्व ा वाक्यम इहागताःतद इदं सत्यम एवाद्य मॊक्षिताहं तवय ानघएतास तु मम वै सख्यश चतस्रॊ ऽनया जले सथिताःकुरु  कर्म शुभं वीर एताः सर्वा विमॊक्षय[वै]ततस ताः पाण्ड वश्रेष्ठः सर्वा एव विशां पतेतस्माच छापाद अदीनात्मा  मॊक्षयाम आस वीर्यवानउत्थाय च जलात तस्मात परतिलभ्य  वपुः सवकमतास तदाप्सरसॊ राजन्न अदृश्यन्त यथा पुरात ीर्थानि शॊधयित्वा तु तथानुज्ञाय ताः परभुःचित्राङ्ग दां पुनर दरष्टुं मणलूर पुरं ययौतस्याम अजनयत पुत्रं  राजानं बभ्रु वाहनमतं दृष्ट्वा पाण्डवॊ राजन गॊकर्ण म अभितॊ ऽगमत
mahabharata-ramayana_mbs01209dev.txt