[य]किं शीलः किं समाचारः किं विद्यः किं परायनःपराप् नॊति बरह्मणः सथानं यत परं परकृतेर धरुवम[भी]मॊक्षधर ्मेषु नियतॊ लघ्व आहारॊ जितेन्द्रियःपराप्नॊति बरह्म णः सथानं यत परं परकृतेर धरुवमअत्राप्य उदाहरन्तीमम  इतिहासं पुरातनमजैगीसव्यस्य संवादम असितस्य च भारतजै गीसव्यं महाप्राज्ञं धर्माणाम आगतागममअक्रुध्यन्तम अ हृष्यन्तम असितॊ देवलॊ ऽबरवीतन परीयसे वन्द्यमानॊ नि न्द्यमानॊ न कुप्यसिका ते परज्ञा कुतश चैषा किं चैतस ्याः परायनमइति तेनानुयुक्तः स तम उवाच महातपाःमहद व ाक्यम असंदिग्धं पुष्करार्थ पदं शुचिया गतिर या परा  निष्ठा या शान्तिः पुण्यकर्मणामतां ते ऽहं संप्रवक्ष ्यामि यन मां पृच्छसि वै दविजनिन्दत्सु च समॊ नित्यं  परशंसत्सु च देवलनिह्नुवन्ति च ये तेषां समयं सुकृत ं च येउक्ताश च न विवक्षन्ति वक्तारम अहिते रतमपरतिह न्तुं न चेच्छन्ति हन्तारं वै मनीषिणःनाप्राप्तम अनु शॊचन्ति पराप्तकालानि कुर्वतेन चातीतानि शॊचन्ति न च ैनान परतिजानतेसंप्राप्तानां च पूज्यानां कामाद अर्थ ेषु देवलयथॊपपत्तिं कुर्वन्ति शक्तिमन्तः कृतव्रताःप क्वविद्या महाप्राज्ञा जितक्रॊधा जितेन्द्रियाःमनसा  कर्मणा वाचा नापराध्यन्ति कस्य चितअनीर्षवॊ न चान्यॊ न्यं विहिंसन्ति कदा चनन च जातूपतप्यन्ते धीराः परसम ृद्धिभिःनिन्दा परशंसे चार्त्यर्थं न वदन्ति परस्य य ेन च निन्दा परशंसाभ्यां विक्रियन्ते कदा चनसर्वतश च  परशान्ता ये सर्वभूतहिते रताःन करुध्यन्ति न हृष्यन ्ति नापराध्यन्ति कस्य चितविमुच्य हृदयग्रन्थींश चङ् कम्यन्ते यथासुखमन येषां बान्धवाः सन्ति ये चान्येषा ं न बान्धवाःअमित्राश च न सन्त्य एषां ये चामित्रा न  कस्य चितय एवं कुर्वते मर्त्याः सुखं जीवन्ति सर्वद ाधर्मम एवानुवर्तन्ते धर्मज्ञा दविजसत्तमये हय अतॊ व िच्युता मार्गात ते हृष्यन्त्य उद्विजन्ति चआस्थितस  तम अहं मार्गम असूयिष्यामि कं कथमनिन्द्यमानः परशन्स ्तॊ वा हृष्येयं केन हेतुनायद यद इच्छन्ति तन मार्गम  अभिगच्छन्ति मानवाःन मे निन्दा परशंसाभ्यां हरास वृ द्धी भविष्यतःअमृतस्येव संतृप्येद अवमानस्य तत्त्ववि तविषस्येवॊद्विजेन नित्यं संमानस्य विचक्षणःअवज्ञातः  सुखं शेते इह चामुत्र चॊभयॊःविमुक्तः सर्वपापेभ्यॊ  यॊ ऽवमन्ता स बध्यतेपरां गतिं च ये के चित परार्थयन् ति मनीषिणःएतद वरतं समाश्रित्य सुखम एधन्ति ते जनाःस र्वतश च समाहृत्य करतून सर्वाञ जितेन्द्रियःपराप्नॊत ि बरह्मणः सथानं यत परं परकृतेर धरुवमनास्य देवा न ग न्धर्वा न पिशाचा न राक्षसाःपदम अन्ववरॊहन्ति पराप्त स्य परमां गतिम
mahabharata-ramayana_mbs12222dev.txt