वीक्षमाणस ततॊ लङ्कां कपिः कृतमनॊरथः वर्धमानसमुत्सा हः कार्यशेषम अचिन्तयतकिं नु खल्व अविशिष्टं मे कर्त व्यम इह साम्प्रतम यद एषां रक्षसां भूयः संतापजननं भ वेतवनं तावत परमथितं परकृष्टा राक्षसा हताः बलैकदेशः  कषपितः शेषं दुर्गविनाशनमदुर्गे विनाशिते कर्म भवेत  सुखपरिश्रमम अल्पयत्नेन कार्ये ऽसमिन मम सयात सफलः  शरमःयॊ हय अयं मम लाङ्गूले दीप्यते हव्यवाहनः अस्य स ंतर्पणं नयाय्यं कर्तुम एभिर गृहॊत्तमैःततः परदीप्तल ाङ्गूलः सविद्युद इव तॊयदः भवनाग्रेषु लङ्काया विचचा र महाकपिःमुमॊच हनुमान अग्निं कालानलशिखॊपममशवसनेन च  संयॊगाद अतिवेगॊ महाबलः कालाग्निर इव जज्वाल परावर् धत हुताशनःपरदीप्तम अग्निं पवनस तेषु वेश्मसु चारयतत ानि काञ्चनजालानि मुक्तामणिमयानि च भवनान्य अवशीर्यन ्त रत्नवन्ति महान्ति चतानि भग्नविमानानि निपेतुर वस ुधातले भवनानीव सिद्धानाम अम्बरात पुण्यसंक्षयेवज्रव िद्रुमवैदूर्यमुक्तारजतसंहितान विचित्रान भवनाद धातू न सयन्दमानान ददर्श सःनाग्निस तृप्यति काष्ठानां तृण ानां च यथा तथा हनूमान राक्षसेन्द्राणां वधे किं चिन  न तृप्यतिहुताशनज्वालसमावृता सा; हतप्रवीरा परिवृत् तयॊधा हनूमातः करॊधबलाभिभूता; बभूव शापॊपहतेव लङ्कास संभ्रमं तरस्तविषण्णराक्षसां; समुज्ज्वलज जवालहुताशन ाङ्किताम ददर्श लङ्कां हनुमान महामनाः; सवयम्भुकॊपॊप हताम इवावनिमस राक्षसांस तान सुबहूंश च हत्वा; वनं च  भङ्क्त्वा बहुपादपं तत विसृज्य रक्षॊ भवनेषु चाग्नि ं; जगाम रामं मनसा महात्मालङ्कां समस्तां संदीप्य ला ङ्गूलाग्निं महाकपिः निर्वापयाम आस तदा समुद्रे हरिस त्तमः
mahabharata-ramayana_rys5052_dev.txt