[वयास]गन्धान रसान नानुरुन्ध्यात सुखं वा; नालंकारां श चाप्नुयात तस्य तस्यमानं च कीर्तिं च यशश च नेच्छे त; स वै परचारः पश्यतॊ बराह्मणस्यसर्वान वेदान अधीयी त शुश्रूसुर बरह्मचर्यवानऋचॊ यजूंसि सामानि न तेन न  स बराह्मणःजञातिवत सर्वभूतानां सर्ववित सर्ववेदवितना कामॊ मरियते जातु न तेन न च बराह्मणःइष्टीश च विविधा ः पराप्य करतूंश चैवाप्तदक्षिणाननैव पराप्नॊति बराह् मण्यम अभिध्यानात कथं चनयदा चायं न बिभेति यदा चास्म ान न बिभ्यतियदा नेच्छति न दवेष्टि बरह्म संपद्यते त दायदा न कुरुते भावं सर्वभूतेषु पापकमकर्मणा मनसा वा चा बरह्म संपद्यते तदाकामबन्धनम एवैकं नान्यद अस्तीह  बन्धनमकामबन्धन मुक्तॊ हि बरह्मभूयाय कल्पतेकामतॊ म ुच्यमानस तु धूम्राभ्राद इव चन्द्रमःविरजाः कामम आका ङ्क्षन धीरॊ धैर्येण वर्ततेआपूर्यमाणम अचलप्रतिष्ठं;  समुद्रम आपः परविशन्ति यद्वतस कामकान्तॊ न तु कामका मः; स वै लॊकात सवर्गम उपैति देहीवेदस्यॊपनिषत सत्यं  सत्यस्यॊपनिषद दमःदमस्यॊपनिषद दानं दानस्यॊपनिषत तप ःतपसॊपनिषत तयागस तयागस्यॊपनिषत सुखमसुखस्यॊपनिषत सव र्गः सवर्गस्यॊपनिषच छमःकलेदनं शॊकमनसॊः संतापं तृष् णया सहसत्त्वम इच्छसि संतॊषाच छान्ति लक्षणम उत्तममव िशॊकॊ निर्ममः शान्तः परसन्नात्मात्मवित्तमःसॊ भिर ल क्षणवान एतैः समग्रः पुनर एष्यतिसॊ भिः सत्त्वगुणॊपे तैः पराज्ञैर अधिकमन्त्रिभिःये विदुः परेत्य चात्मान म इहस्थांस तांस तथा विदुःअकृत्रिमम असंहार्यं पराकृ तं निरुपस्कृतमअध्यात्मं सुकृतप्रज्ञः सुखम अव्ययम अ श्नुतेनिष्प्रचारं मनः कृत्वा परतिष्ठाप्य च सर्वतःय ाम अयं लभते तुष्टिं सा न शक्यम अतॊ ऽनयथायेन तृप्यत ्य अभुञ्जानॊ येन तुष्यत्य अवित्तवानयेनास्नेहॊ बलं  धत्ते यस तं वेद स वेदवितसंगॊप्य हय आत्मनॊ दवाराण्य  अपिधाय विचिन्तयनयॊ हय आस्ते बराह्मणः शिष्टः स आत् मरतिर उच्यतेसमाहितं परे तत्त्वे कषीणकामम अवस्थितमस र्वतः सुखम अन्वेति वपुश चान्द्रमसं यथासविशेषाणि भू तानि गुणांश चाभजतॊ मुनेःसुखेनापॊह्यते दुःखं भास्कर ेण तमॊ यथातम अतिक्रान्त कर्माणम अतिक्रान्त गुणक्षय मबराह्मणं विषयाश्लिष्टं जरामृत्यू न विन्दतःस यदा स र्वतॊ मुक्तः समः पर्यवतिष्ठतेइन्द्रियाणीन्द्रियार् थांश च शरीरस्थॊ ऽतिवर्ततेकारणं परमं पराप्य अतिक्रा न्तस्य कार्यतामपुनरावर्तनं नास्ति संप्राप्तस्य परा त परम
mahabharata-ramayana_mbs12243dev.txt