ततः स मध्यं गतम अंशुमन्तं; जयॊत्स्नावितानं महद उद् वमन्तम ददर्श धीमान दिवि भानुमन्तं; गॊष्ठे वृषं मत् तम इव भरमन्तमलॊकस्य पापानि विनाशयन्तं; महॊदधिं चाप ि समेधयन्तम भूतानि सर्वाणि विराजयन्तं; ददर्श शीतां शुम अथाभियान्तमया भाति लक्ष्मीर भुवि मन्दरस्था; तथ ा परदॊषेषु च सागरस्था तथैव तॊयेषु च पुष्करस्था; रर ाज सा चारुनिशाकरस्थाहंसॊ यथा राजतपञ्जुरस्थः; सिंहॊ  यथा मन्दरकन्दरस्थः वीरॊ यथा गर्वितकुञ्जरस्थश; चन् द्रॊ ऽपि बभ्राज तथाम्बरस्थःसथितः ककुद्मान इव तीक्ष ्णशृङ्गॊ; महाचलः शवेत इवॊच्चशृङ्गः हस्तीव जाम्बूनद बद्धशृङ्गॊ; विभाति चन्द्रः परिपूर्णशृङ्गःपरकाशचन्द ्रॊदयनष्टदॊषः; परवृद्धरक्षः पिशिताशदॊषः रामाभिरामे रितचित्तदॊषः; सवर्गप्रकाशॊ भगवान परदॊषःतन्त्री सवन ाः कर्णसुखाः परवृत्ताः; सवपन्ति नार्यः पतिभिः सुवृ त्ताः नक्तंचराश चापि तथा परवृत्ता; विहर्तुम अत्यद् भुतरौद्रवृत्ताःमत्तप्रमत्तानि समाकुलानि; रथाश्वभद् रासनसंकुलानि वीरश्रिया चापि समाकुलानि; ददर्श धीमान  स कपिः कुलानिपरस्परं चाधिकम आक्षिपन्ति; भुजांश च  पीनान अधिविक्षिपन्ति मत्तप्रलापान अधिविक्षिपन्ति;  मत्तानि चान्यॊन्यम अधिक्षिपन्तिरक्षांसि वक्षांसि च  विक्षिपन्ति; गात्राणि कान्तासु च विक्षिपन्ति ददर् श कान्ताश च समालपन्ति; तथापरास तत्र पुनः सवपन्तिमह ागजैश चापि तथा नदद्भिः; सूपूजितैश चापि तथा सुसद्भि ः रराज वीरैश च विनिःश्वसद्भिर; हरदॊ भुजङ्गैर इव नि ःश्वसद्भिःबुद्धिप्रधानान रुचिराभिधानान; संश्रद्दधा नाञ जगतः परधानान नानाविधानान रुचिराभिधानान; ददर्श  तस्यां पुरि यातुधानानननन्द दृष्ट्वा स च तान सुरूपा न; नानागुणान आत्मगुणानुरूपान विद्यॊतमानान स च तान  सुरूपान; ददर्श कांश चिच च पुनर विरूपानततॊ वरार्हाः  सुविशुद्धभावास; तेषां सत्रियस तत्र महानुभावाः परि येषु पानेषु च सक्तभावा; ददर्श तारा इव सुप्रभावाःशर िया जवलन्तीस तरपयॊपगूढा; निशीथकाले रमणॊपगूढाः ददर् श काश चित परमदॊपगूढा; यथा विहंगाः कुसुमॊपगूडाःअन्य ाः पुनर हर्म्यतलॊपविष्टास; तत्र परियाङ्केषु सुखॊपव िष्टाः भर्तुः परिया धर्मपरा निविष्टा; ददर्श धीमान  मनदाभिविष्टाःअप्रावृताः काञ्चनराजिवर्णाः; काश चित  परार्ध्यास तपनीयवर्णाः पुनश च काश चिच छशलक्ष्मवर्ण ाः; कान्तप्रहीणा रुचिराङ्गवर्णाःततः परियान पराप्य  मनॊऽभिरामान; सुप्रीतियुक्ताः परसमीक्ष्य रामाः गृहे षु हृष्टाः परमाभिरामा; हरिप्रवीरः स ददर्श रामाःचन् द्रप्रकाशाश च हि वक्त्रमाला; वक्राक्षिपक्ष्माश च स ुनेत्रमालाः विभूषणानां च ददर्श मालाः; शतह्रदानाम इ व चारुमालाःन तव एव सीतां परमाभिजातां; पथि सथिते रा जकुले परजाताम लतां परफुल्लाम इव साधुजातां; ददर्श त न्वीं मनसाभिजातामसनातने वर्त्मनि संनिविष्टां; रामे क्षणीं तां मदनाभिविष्टाम भर्तुर मनः शरीमद अनुप्रवि ष्टां; सत्रीभ्यॊ वराभ्यश च सदा विशिष्टामउष्णार्दित ां सानुसृतास्रकण्ठीं; पुरा वरार्हॊत्तमनिष्ककण्ठीम  सुजातपक्ष्माम अभिरक्तकण्ठीं; वने परवृत्ताम इव नीलक ण्ठीमअव्यक्तलेखाम इव चन्द्रलेखां; पांसुप्रदिग्धाम  इव हेमलेखाम कषतप्ररूढाम इव बाणलेखां; वायुप्रभिन्ना म इव मेघलेखामसीताम अपश्यन मनुजेश्वरस्य; रामस्य पत् नीं वदतां वरस्य बभूव दुःखाभिहतश चिरस्य; पलवंगमॊ मन ्द इवाचिरस्य
mahabharata-ramayana_rys5004_dev.txt