[स]तद उद्यतं महाबाहुं दुःशासन रथं परतितवरितं तवरणी येषु धनंजय हितैषिणमतरिगर्तानां महेष्वासाः सुवर्णवि कृतध्वजाःसेना समुद्रम आविष्टम आनर्तं पर्यवारयनअथैन ं रथवंशेन सर्वतः संनिवार्य तेअवाकिरञ शरव्रातैः करु द्धाः परमधन्विनःअजयद राजपुत्रांस तान यतमानान महारण ेएकः पञ्चाशतं शत्रून सात्यकिः सत्यविक्रमःसंप्राप्य  भारतीमध्यं तलघॊषसमाकुलमअसि शक्तिगदा पूर्णम अप्लवं  सलिलं यथातत्राद्भुतम अपश्याम शैनेय चरितं रणेपरतीच ्यां दिशि तं दृष्ट्वा पराच्यां पश्याम लाघवातउदीचीं  दक्षिणां पराचीं परतीचीं परसृतस तथानृत्यन्न इवाचरच  छूरॊ यथा रथशतं तथातद दृष्ट्वा चरितं तस्य सिंहविक् रान्त गामिनःतरिगर्ताः संन्यवर्तन्त संतप्ताः सवजनं  परतितम अन्ये शूरसेनानां शूराः संख्ये नयवारयननियच्छ न्तः शरव्रातैर मत्तं दविपम इवाङ्कुशैःतन नयवारयद आय स्तान मुहूर्तम इव सात्यकिःततः कलिङ्गैर युयुधे सॊ ऽ चिन्त्यबलविक्रमःतां च सेनाम अतिक्रम्य कलिङ्गानां द ुरत्ययामअथ पार्थं महाबाहुर धनंजयम उपासदततरन्न इव ज ले शरान्तॊ यथा सथलम उपेयिवानतं दृष्ट्वा पुरुषव्याघ ्रं युयुधानः समाश्वसततम आयान्तम अभिप्रेक्ष्य केशवॊ  ऽरजुनम अब्रवीतअसाव आयाति शैनेयस तव पार्थ पदानुगःए ष शिष्यः सखा चैव तव सत्यपराक्रमःसर्वान यॊधांस तृणी  कृत्यविजिग्ये पुरुषर्षभःएष कौरव यॊधानां कृत्वा घॊ रम उपद्रवमतव पराणैः परियतरः किरीटिन नेति सात्यकिःए ष दरॊणं तथा भॊजं कृतवर्माणम एव चकदर्थी कृत्यविशिकै ः फल्गुनाभ्येति सात्यकिःधर्मराज परियान्वेषी हत्वा  यॊधान वरान वरानशूरश चैव कृतास्त्रश च फल्गुनाभ्येति  सात्यकिःकृत्वा सुदुष्करं कर्म सैन्यमध्ये महाबलःतव  दर्शनम अन्विच्छन पाण्डवाभ्येति सात्यकिःबहून एकरथे नाजौ यॊधयित्वा महारथानआचार्य परमुखान पार्थ आयात्य  एष हि सात्यकिःसवबाहुबलम आश्रित्य विदार्य च वरूथिनी मपरेषितॊ धर्मपुत्रेण पर्थैषॊ ऽभयेति सात्यकिःयस्य न ासित समॊ यॊधः कौरवेषु कथंचननसॊ ऽयम आयाति कौन्तेय स ात्यकिः सत्यविक्रमःकुरुसैन्याद विमुक्तॊ वै सिंहॊ म ध्याद गवाम इवनिहत्य बहुलाः सेनाः पार्थैषॊ ऽभयेति स ात्यकिःएष राजसहस्राणां वक्त्रैः पङ्कज संनिभैःआस्ती र्य वसुधां पार्थ कषिप्रम आयाति सात्यकिःएष दुर्यॊधन ं जित्वा भरातृभिः सहितं रणेनिहत्य जलसंधं च कषिप्रम  आयाति सात्यकिःरुधिरौघवतीं कृत्वा नदीं शॊणितकर्दमा मतृणवन नयस्य कौरव्यान एष आदाति सात्यकिःततॊ ऽपरहृष् टः कौन्तेयः केशवं वाक्यम अब्रवीतन मे परियं महाबाहॊ  यन माम अभ्येति सात्यकिःन हि जानामि वृत्तान्तं धर् मराजस्य केशवसात्वतेन विहीनः स यदि जीवति वान वाएतेन  हि महाबाहॊ रक्षितव्यः स पार्थिवःतम एष कथम उत्सृज् य मम कृष्ण पदानुगःराजा दरॊणाय चॊत्सृष्टः सैन्धवश च ानिपातितःपरत्युद्यातश च शैनेयम एष भूरिश्रवा रणेसॊ  ऽयं गुरुतरॊ भारः सैन्धवान मे समाहितःजञातव्यश च हि  मे राजा रक्षितव्यश च सात्यकिःजयद्रथश च हन्तव्यॊ लम ्बते च दिवाकरःशरान्तश चैष महाबाहुर अल्पप्राणश च सा ंप्रतमपरिश्रान्ता हयाश चास्य हययन्ता च माधवन च भूर िश्रवाः शरान्तः स सहायश च केशवअपीदानीं भवेद अस्य क षेमम अस्मिन समागमेकच चिन न सागरं तीर्त्वा सात्यकिः  सत्यविक्रमःगॊष्पदं पराप्य सीदेत महौजाः शिनिपुंगवः अपि कौरव मुख्येन कृतास्त्रेण महात्मनासमेत्य भूरिश् रवसा सवस्तिमान सात्यकिर भवेतवयतिक्रमम इमं मन्ये धर ्मराजस्य केशवआचार्याद भयम उत्सृज्य यः परेषयति सात् यकिमगरहणं धर्मराजस्य खगः शयेन इवामिषमनित्यम आशंसते  दरॊणः कच चित सयात कुशली नृपः
mahabharata-ramayana_mbs07116dev.txt