स तु जित्वा दशग्रीवॊ यमं तरिदशपुंगवम रावणस तु जयश् लाघी सवसहायान ददर्श हजयेन वर्धयित्वा च मारीचप्रमुख ास ततः पुष्पकं भेजिरे सर्वे सान्त्विता रवणेन हततॊ  रसातलं हृष्टः परविष्टः पयसॊ निधिम दैत्यॊरग गणाध्यु ष्टं वरुणेन सुरक्षितमस तु भॊगवतीं गत्वा पुरीं वासु किपालिताम सथाप्य नागान वशे कृत्वा ययौ मणिमतीं पुरी मनिवातकवचास तत्र दैत्या लब्धवरा वसन राक्षसस तान सम ासाद्य युद्धेन समुपाह्वयतते तु सर्वे सुविक्रान्ता  दैतेया बलशालिनः नानाप्रहरणास तत्र परयुद्धा युद्धदु र्मदाःतेषां तु युध्यमानानां साग्रः संवत्सरॊ गतः न  चान्यतरयॊस तत्र विजयॊ वा कषयॊ ऽपि वाततः पितामहस तत ्र तरैलॊक्यगतिर अव्ययः आजगाम दरुतं देवॊ विमानवरम आ स्थितःनिवातकवचानां तु निवार्य रणकर्म तत वृद्धः पित ामहॊ वाक्यम उवाच विदितार्थवतन हय अयं रावणॊ युद्धे  शक्यॊ जेतुं सुरासुरैः न भवन्तः कषयं नेतुं शक्याः स ेन्द्रैः सुरासुरैःराक्षसस्य सखित्वं वै भवद्भिः सह  रॊचते अविभक्ता हि सर्वार्थाः सुहृदां नात्र संशयःतत ॊ ऽगनिसाक्षिकं सख्यं कृतवांस तत्र रावणः निवातकवचैः  सार्धं परीतिमान अभवत तदाअर्चितस तैर यथान्यायं संव त्सरसुखॊषितः सवपुरान निर्विशेषं च पूजां पराप्तॊ दश ाननःस तूपधार्य मायानां शतम एकॊनम आत्मवान सलिलेन्द् रपुरान्वेषी स बभ्राम रसातलमततॊ ऽशमनगरं नाम कालकेया भिरक्षितम तं विजित्य मुहूर्तेन जघ्ने दैत्यांश चतुः शतमततः पाण्डुरमेघाभं कैलासम इव संस्थितम वरुणस्यालय ं दिव्यम अपश्यद राक्षसाधिपःकषरन्तीं च पयॊ नित्यं स ुरभिं गाम अवस्थिताम यस्याः पयॊविनिष्यन्दात कषीरॊदॊ  नाम सागरःयस्माच चन्द्रः परभवति शीतरश्मिः परजाहितः  यं समासाद्य जीवन्ति फेनपाः परमर्षयः अमृतं यत्र चॊ त्पन्नं सुरा चापि सुराशिनामयां बरुवन्ति नरा लॊके स ुरभिं नाम नामतः परदक्षिणं तु तां कृत्वा रावणः परमा द्भुताम परविवेश महाघॊरं गुप्तं बहुविधैर बलैःततॊ धा राशताकीर्णं शारदाभ्रनिभं तदा नित्यप्रहृष्टं ददृशे  वरुणस्य गृहॊत्तममततॊ हत्वा बलाध्यक्षान समरे तैश च  ताडितः अब्रवीत कव गतॊ यॊ वॊ राजा शीघ्रं निवेद्यताम युद्धार्थी रावणः पराप्तस तस्य युद्धं परदीयताम वद व ा न भयं ते ऽसति निर्जितॊ ऽसमीति साञ्जलिःएतस्मिन्न  अन्तरे करुद्धा वरुणस्य महात्मनः पुत्राः पौत्राश च  निष्क्रामन गौश च पुष्कर एव चते तु वीर्यगुणॊपेता बल ैः परिवृताः सवकैः युक्त्वा रथान कामगमान उद्यद्भास् करवर्चसःततॊ युद्धं समभवद दारुणं लॊमहर्षणम सलिलेन्द ्रस्य पुत्राणां रावणस्य च रक्षसःअमात्यैस तु महावीर ्यैर दशग्रीवस्य रक्षसः वारुणं तद बलं कृत्स्नं कषणे न विनिपातितमसमीक्ष्य सवबलं संख्ये वरुणस्या सुतास त दा अर्दिताः शरजालेन निवृत्ता रणकर्मणःमहीतलगतास ते  तु रावणं दृश्य पुष्पके आकाशम आशु विविशुः सयन्दनैः  शीघ्रगामिभिःमहद आसीत ततस तेषां तुल्यं सथानम अवाप्य  तत आकाशयुद्धं तुमुलं देवदानवयॊर इवततस ते रावणं यु धे शरैः पावकसंनिभैः विमुखीकृत्य संहृष्टा विनेदुर व िविधान रवानततॊ महॊदरः करुद्धॊ राजानं दृश्य धर्षितम  तयक्त्वा मृत्युभयं वीरॊ युद्धकाङ्क्षी वयलॊकयततेन  तेषां हया ये च कामगाः पवनॊपमाः महॊदरेण गदया हतास त े परययुः कषितिमतेषां वरुणसूनूनां हत्वा यॊधान हयांश  च तान मुमॊचाशु महानादं विरथान परेक्ष्य तान सथितान ते तु तेषां रथाः साश्वाः सह सारथिभिर वरैः महॊदरेण  निहताः पतिताः पृथिवीतलेते तु तयक्त्वा रथान पुत्रा  वरुणस्य महात्मनः आकाशे विष्ठिताः शूराः सवप्रभावान  न विव्यथुःधनूंषि कृत्वा सज्यानि विनिर्भिद्य महॊदरम  रावणं समरे करुद्धाः सहिताः समभिद्रवनततः करुद्धॊ द शग्रीवः कालाग्निर इव विष्ठितः शरवर्षं महावेगं तेषा ं मर्मस्व अपातयतमुसलानि विचित्राणि ततॊ भल्लशतानि च  पट्टसांश चैव शक्तीश च शतघ्नीस तॊमरांस तथा पातयाम  आस दुर्धर्षस तेषाम उपरि विष्ठितःअथ विद्धास तु ते व ीरा विनिष्पेतुः पदातयःततॊ रक्षॊ महानादं मुक्त्वा ह न्ति सम वारुणान नानाप्रहरणैर घॊरैर धारापातैर इवाम् बुदःततस ते विमुखाः सर्वे पतिता धरणीतले रणात सवपुरु षैः शीघ्रं गृहाण्य एव परवेशिताःतान अब्रवीत ततॊ रक् षॊ वरुणाय निवेद्यताम रावणं चाब्रवीन मन्त्री परभासॊ  नाम वारुणःगतः खलु महातेजा बरह्मलॊकं जलेश्वरः गान् धर्वं वरुणः शरॊतुं यं तवम आह्वयसे युधितत किं तव वृ था वीर परिश्राम्य गते नृपे ये तु संनिहिता वीराः कु मारास ते पराजिताःराक्षसेन्द्रस तु तच छरुत्वा नाम व िश्राव्य चात्मनः हर्षान नादं विमुञ्चन वै निष्क्रान ्तॊ वरुणालयातआगतस तु पथा येन तेनैव विनिवृत्य सः लङ ्काम अभिमुखॊ रक्षॊ नभस्तलगतॊ ययौ
mahabharata-ramayana_rys7023_dev.txt