[वैषम्पायन]पुनर एव महर्षिस तं कृष्णद्वैपायनॊ ऽबरवी तअजातशत्रुं कौन्तेयम इदं वचनम अर्थवतअरण्ये वसतां त ात भरातॄणां ते तपस्विनाममनॊरथा महाराज ये तत्रासन य ुधिष्ठिरतान इमे भरतश्रेष्ठ पराप्नुवन्तु महारथाःपरश ाधि पृथिवीं पार्थ ययातिर इव नाहुषःअरण्ये दुःखवसतिर  अनुभूता तपस्विभिःदुःखस्यान्ते नरव्याघ्राः सुखं तव  अनुभवन्त्व इमेधर्मम अर्थं च कामं च भरातृभिः सह भा रतअनुभूय ततः पश्चात परस्थातासि विशां पतेअतिथीनां च  पितॄणां देवतानां च भारतआनृण्यं गच्छ कौन्तेय ततः स वर्गं गमिष्यसिसर्वमेधाश्वमेधाभ्यां यजस्व कुरुनन्दन ततः पश्चान महाराज गमिष्यसि परां गतिमभरातॄंश च सर्व ान करतुभिः संयॊज्य बहु दक्षिणैःसंप्राप्तः कीर्तिम  अतुलां पाण्डवेय भविष्यसिविद्म ते पुरुषव्याघ्र वचनं  कुरुनन्दनशृणु मच च यथा कुर्वन धर्मान न चयवते नृपः आददानस्य च धनं निग्रहं च युधिष्ठिरसमानं धर्मकुशलाः  सथापयन्ति नरेश्वरदेशकालप्रतीक्षे यॊ दस्यॊर दर्शयत े नृपःशास्त्रजां बुद्धिम आस्थाय नैनसा स हि युज्यते आदाय बलिषड भागं यॊ राष्ट्रं नाभिरक्षतिपरतिगृह्णाति  तत पापं चतुर्थांशेन पार्थिवःनिबॊध च यथातिष्ठन धर् मान न चयवते नृपःनिग्रहाद धर्मशास्त्राणाम अनुरुध्यन ्न अपेतभीःकामक्रॊधाव अनादृत्य पितेव समदर्शनःदैवेनॊ पहते राजा कर्मकाले महाद्युतेपरमादयति तत कर्म न तत् राहुर अति करममतरसा बुद्धिपूर्वं वा निग्राह्या एव श त्रवःपापैः सह न संदध्याद राष्ट्रं पण्यं न कारयेतशू राश चार्याश च सत्कार्या विद्वांसश च युधिष्ठिरगॊमतॊ  धनिनश चैव परिपाल्या विशेषतःवयवहारेषु धर्म्येषु नि यॊज्याश च बहुश्रुताःगुणयुक्ते ऽपि नैकस्मिन विश्वस् याच च विचक्षणःअरक्षिता दुर्विनीतॊ मानी सतब्धॊ ऽभयस ूयकःएनसा युज्यते राजा दुर्दान्त इति चॊच्यतेये ऽरक् ष्यमाणा हीयन्ते दैवेनॊपहते नृपेतस्करैश चापि हन्यन् ते सर्वं तद राजकिल्बिषमसुमन्त्रिते सुनीते च विधिवच  चॊपपादितेपौरुषे कर्मणि कृते नास्त्य अधर्मॊ युधिष् ठिरविपद्यन्ते समारम्भाः सिध्यन्त्य अपि च दैवतःकृते  पुरुषकारे तु नैनॊ सपृशति पार्थिवमअत्र ते राजशार्द ूल वर्तयिष्ये कथाम इमामयद्वृत्तं पूर्वराजर्षेर हयग ्रीवस्य पार्थिवशत्रून हत्वा हतस्याजौ शूरस्याक्लिष् ट कर्मणःअसहायस्य धीरस्य निर्जितस्य युधिष्ठिरयत कर् म वै निग्रहे शात्रवाणां; यॊगश चाग्र्यः पालने मानवा नामकृत्वा कर्म पराप्य कीर्तिं सुयुद्धे; वाजिग्रीवॊ  मॊदते देवलॊकेसंत्यक्तात्मा समरेष्व आततायी; शस्त्र ैश छिन्नॊ दस्युभिर अर्द्यमानःअश्वग्रीवः कर्म शीलॊ  महात्मा; संसिद्धात्मा मॊदते देवलॊकेधनुर यूपॊ रशना  जया शरः सरुक; सरुवः खङ्गॊ रुधिरं यत्र चाज्यमरथॊ वे दी कामगॊ युद्धम अग्निश; चातुर्हॊत्रं चतुरॊ वाजिमुख ्याःहुत्वा तस्मिन यज्ञवह्नाव अथारीन; पापान मुक्तॊ  राजसिंहस तरस्वीपराणान हुत्वा चावभृथे रणे स; वाजिग् रीवॊ मॊदते देवलॊकेराष्ट्रं रक्षन बुद्धिपूर्वं नयेन ; संत्यक्तात्मा यज्ञशीलॊ महात्मासर्वाँल लॊकान वयाप ्य कीर्त्या मनस्वी; वाजिग्रीवॊ मॊदते देवलॊकेदैवीं  सिद्धिं मानुषीं दण्डनीतिं; यॊगन्यायैः पालयित्वा मह ीं चतस्माद राजा धर्मशीलॊ महात्मा; हयग्रीवॊ मॊदते स वर्गलॊकेविद्वांस तयागी शरद्दधानः कृतज्ञस; तयक्त्वा  लॊकं मानुषं कर्मकृत्वामेधाविनां विदुषां संमतानां;  तनुत्यजां लॊकम आक्रम्य राजासम्यग वेदान पराप्य शास ्त्राण्य अधीत्य; सम्यग राष्ट्रं पालयित्वा महात्माच ातुर्वर्ण्यं सथापयित्वा सवधर्मे; वाजिग्रीवॊ मॊदते  देवलॊकेजित्वा संग्रामान पालयित्वा परजाश च; सॊमं पी त्वा तर्पयित्वा दविजाग्र्यानयुक्त्या दण्डं धारयित् वा परजानां; युद्धे कषीणॊ मॊदते देवलॊकेवृत्तं यस्य  शलाघनीयं मनुष्याः; सन्तॊ विद्वांसश चार्हयन्त्य अर् हणीयाःसवर्गं जित्वा वीरलॊकांश च गत्वा; सिद्धिं परा प्तः पुण्यकीर्तिर महात्मा
mahabharata-ramayana_mbs12025dev.txt