हते तु लवणे देवाः सेन्द्राः साग्निपुरॊगमाः ऊचुः सु मधुरां वाणीं शत्रुघ्नां शत्रुतापनमदिष्ट्या ते विजय ॊ वत्स दिष्ट्य लवणराक्षसः हतः पुरुषशार्दूलवरं वरय  राघववरदाः सम महाबाहॊ सर्व एव समागताः विजयाकाङ्क्षि णस तुभ्यम अमॊघं दर्शनं हि नःदेवानां भाषितं शरुत्वा  शूरॊ मूर्ध्नि कृताञ्जलिः परत्युवाच महाबाहुः शत्रु घ्नः परयतात्मवानइमां मधुपुरीं रम्यां मधुरां देव नि र्मिताम निवेशं परप्नुयां शीघ्रम एष मे ऽसतु वरॊ मतः तं देवाः परीतमनसॊ बाढम इत्य एव राघवम भविष्यति पुरी  रम्या शूरसेना न संशयःते तथॊक्त्वा महात्मानॊ दिवम  आरुरुहुस तदा शत्रुघ्नॊ ऽपि महातेजास तां सेनां समुप ानयतसा सेन शीघ्रम आगच्छच छरुत्वा शत्रुघ्नशासनम निव ेशनं च शत्रुघ्नः शासनेन समारभतसा पुरी दिव्यसंकाशा  वर्षे दवादशमे शुभा निविष्टा शूरसेनानां विषयश चाकुत ॊभयःकषेत्राणि सस्य युक्तानि काले वर्षति वासवः अरॊग ा वीरपुरुषा शत्रुघ्नभुजपालिताअर्धचन्द्रप्रतीकाशा य मुनातीरशॊभिता शॊभिता गृहमुख्यैश च शॊभिता चत्वरापणै ःयच च तेन महच छून्यं लवणेन कृतं पुरा शॊभयाम आस तद  वीरॊ नानापण्यसमृद्धिभिःतां समृद्धां समृद्धार्थः शत ्रुघ्नॊ भरतानुजः निरीक्ष्य परमप्रीतः परं हर्षम उपा गमततस्य बुद्धिः समुत्पन्ना निवेश्य मधुरां पुरीम रा मपादौ निरीक्षेयं वर्षे दवादशमे शुभे
mahabharata-ramayana_rys7062_dev.txt