[वै]ततः कतिपयाहस्य तस्मिन रैवतके गिरौवृष्ण्यन्धकान ाम अभवत सुमहान उत्सवॊ नृपतत्र दानं ददुर वीरा बराह् मणानां सहस्रशःभॊजवृष्ण्यन्धकाश चैव महे तस्य गिरेस  तदापरसादै रत्नचित्रैश च गिरेस तस्य समन्ततःस देशः श ॊभितॊ राजन दीपवृक्षैश च सर्वशःवादित्राणि च तत्र सम  वादकाः समवादयनननृतुर नर्तकाश चैव जगुर गानानि गायन ाःअलंकृताः कुमाराश च वृष्णीनां सुमहौजसःयानैर हाटकच ित्राङ्गैश चञ्चूर्यन्ते सम सर्वशःपौराश च पादचारेण  यानैर उच्चावचैस तथासदाराः सानुयात्राश च शतशॊ ऽथ सह स्रशःततॊ हलधरः कषीबॊ रेवती सहितः परभुःअनुगम्यमानॊ  गन्धर्वैर अचरत तत्र भारततथैव राजा वृष्णीनाम उग्रसे नः परतापवानउपगीयमानॊ गन्धर्वैः सत्रीसहस्रसहायवानरौ क्मिणेयश च साम्बश च कषीबौ समरदुर्मदौदिव्यमाल्याम्ब रधरौ विजह्राते ऽमराव इवअक्रूरः सारणश चैव गदॊ भानुर  विडूरथःनिशठश चारु देष्णश च पृथुर विपृथुर एव चसत्य कः सात्यकिश चैव भङ्गकारसहाचरौहार्दिक्यः कृतवर्मा च  ये चान्ये नानुकीर्तिताःएते परिवृताः सत्रीभिर गन्ध र्वैश च पृथक पृथकतम उत्सवं रैवतके शॊभयां चक्रिरे त दातदा कॊलाहले तस्मिन वर्तमाने महाशुभेवासुदेवश च पा र्थश च सहितौ परिजग्मतुःतत्र चङ्क्रम्यमाणौ तौ वासुद ेव सुतां शुभामअलंकृतां सखीमध्ये भद्रां ददृशतुस तदा दृष्ट्वैव ताम अर्जुनस्य कन्दर्पः समजायततं तथैकाग्र  मनसं कृष्णः पार्थम अलक्षयतअथाब्रवीत पुष्कराक्षः प रहसन्न इव भारतवनेचरस्य किम इदं कामेनालॊड्यते मनःमम ैषा भगिनी पार्थ सारणस्य सहॊदरायदि ते वर्तते बुद्धि र वक्ष्यामि पितरं सवयम[आर्ज]दुहिता वसुदेवस्य वसुदे वस्य च सवसारूपेण चैव संपन्ना कम इवैषा न मॊहयेतकृतम  एव तु कल्याणं सर्वं मम भवेद धरुवमयदि सयान मम वार् ष्णेयी महिषीयं सवसा तवपराप्तौ तु क उपायः सयात तद ब रवीहि जनार्दनआस्थास्यामि तथा सर्वं यदि शक्यं नरेण  तत[वासु]सवयंवरः कषत्रियाणां विवाहः पुरुषर्षभस च सं शयितः पार्थ सवभावस्यानिमित्ततःपरसह्य हरणं चापि कषत ्रियाणां परशस्यतेविवाह हेतॊः शूराणाम इति धर्मविदॊ  विदुःस तवम अर्जुन कल्याणीं परसह्य भगिनीं ममहर सवयं वरे हय अस्याः कॊ वै वेद चिकीर्षितम[वै]ततॊ ऽरजुनश च  कृष्णश च विनिश्चित्येतिकृत्यतामशीघ्रगान पुरुषान र ाज्ञ परेषयाम आसतुस तदाधर्मराजाय तत सर्वम इन्द्रप्र स्थगताय वैशरुत्वैव च महाबाहुर अनुजज्ञे स पाण्डवः
mahabharata-ramayana_mbs01211dev.txt