 भूं का को मित्र तदं होता ॥२१४-२२२॥ धर्मेण धार्यते  तोकः ॥ २२३ ॥ प्रेतमपि धरमाधपाबुगच्छतः ॥२३४॥ दया ध र्मस्य जपभृषिः ॥ २३१ ॥ ध्॑भूते सत्यदाने ॥ २३६ ॥ धर ्मेण जयति तोकाय ॥ २२७ ॥ मृष्युरपि धरं सपति ॥ २३८ ॥  धाह पं यख यत्र प्रसरयते तत्र धर्मावमति्हपी प्रसज् यते ॥ २३६ ॥ उपस्थतप्िनाशानां शकृता र्यर त्यते ॥ २४ ० ॥ श्रावितं शषयसयधरद्धिः ॥ २४१॥ पिुनवादिमो न रहस् यम्‌ ॥ २४२॥ एरहर्यं नैव भरोतव्यम्‌ ॥ २४२॥ बरहभर्य  कार्मुकम्‌ ॥ २४४ ॥ खमनेषयतिक्रमो न करंग्ः ॥२४५॥ मा ताऽपि दषा दयाज्यां ॥ २४६ ॥ खहस्तोपि मिपदिग्ेयः ॥ २ ४७॥ परोपि च हितो वधुः ॥ २४८ ॥ कवाद्योपधं गृषते॥ २४ ६ ॥ नासि बोरेषु विश्वासः ॥ २५० ॥ श्रपवकरेनादरी न क ाव्यः ॥ २५१॥ व्यपनं मनागि वाधते ॥ २५२॥ । 
NLP-research-sans_2015.344179.Kautilaya-Arthashastra_djvu.txt