[व]अथाब्रवीन मयः पार्थम अर्जुनं जयतां वरमआपृच्छे त वां गमिष्यामि कषिप्रम एष्यामि चाप्य अहमउत्तरेण तु  कैलासं मैनाकं पर्वतं परतियक्ष्यमाणेषु सर्वेषु दानव ेषु तदा मयाकृतं मणिमयं भाण्डं रम्यं बिन्दुसरः परति सभायां सत्यसंधस्य यद आसीद वृषपर्वणःआगमिष्यामि तद्ग ृह्य यदि तिष्ठति भारतततः सभां करिष्यामि पाण्डवाय य शॊ विनेमनः परह्लादिनीं चित्रां सर्वरत्र विभूषितामअ स्ति बिन्दुसरस्य एव गदा शरेष्ठा कुरूद्वहनिहिता यौव नाश्वेन राज्ञा हत्वा रणे रिपूनसुवर्णबिन्दुभिश चित् रा गुर्वी भारसहा दृढासा वै शतसहस्रस्य संमिता सर्वघ ातिनीअनुरूपा च भीमस्य गाण्डीवं भवतॊ यथावारुणश च मह ाशङ्खॊ देवदत्तः सुघॊषवानसर्वम एतत परदास्यामि भवते  नात्र संशयःइत्य उक्त्वा सॊ ऽसुरः पार्थं पराग उदीची म अगाद दिशमउत्तरेण तु कैलासं मैनाकं पर्वतं परतिहिर ण्यशृङ्गॊ भगवान महामणिमयॊ गिरिःरम्यं बिन्दुसरॊ नाम  यत्र राजा भगीरथःदृष्ट्वा भागीरथीं गङ्गाम उवास बहु लाः समाःयत्रेष्ट्वा सर्वभूतानाम ईश्वरेण महात्मनाआह ृताः करतवॊ मुख्याः शतं भरतसत्तमयत्र यूपा मणिमयाश च ित्याश चापि हिरन मयाःशॊभार्थं विहितास तत्र न तु दृ ष्टान्ततः कृताःयत्रेष्ट्वा स गतः सिद्धिं सहस्राक्ष ः शचीपतिःयत्र भूतपतिः सृष्ट्वा सर्वलॊकान सनातनःउपा स्यते तिग्मतेजा वृतॊ भूतैः सहस्रशःनरनारायणौ बरह्मा  यमः सथाणुश च पञ्चमःउपासते यत्र सत्रं सहस्रयुगपर्य येयत्रेष्टं वासुदेवेन सर्वैर वर्षसहस्रकैःशरद्दधाने न सततं शिष्टसंप्रतिपत्तयेसुवर्णमालिनॊ यूपाश चित्या श चाप्य अति भास्वराःददौ यत्र सहस्राणि परयुतानि च क ेशवःतत्र गत्वा स जग्राह गदां शङ्खं च भारतसफाटिकं च  सभा दरव्यं यद आसीद वृषपर्वणःकिंकरैः सह रक्षॊभिर अ गृह्णात सर्वम एव तततद आहृत्य तु तां चक्रे सॊ ऽसुरॊ  ऽपरतिमां सभामविश्रुतां तरिषु लॊकेषु दिव्यां मणिमय ीं शुभामगदां च भीमसेनाय परवरां परददौ तदादेवदत्तं च  पार्थाय ददौ शङ्खम अनुत्तममसभा तु सा महाराज शातकुम ्भमय दरुमादश किष्कु सहस्राणि समन्ताद आयताभवतयथा वह ्नेर यथार्कस्य सॊमस्य च यथैव साभराजमाना तथा दिव्या  बभार परमं वपुःपरतिघ्नतीव परभया परभाम अर्कस्य भास् वरामपरबभौ जवलमानेव दिव्या दिव्येन वर्चसानगमेघप्रती काशा दिवम आवृत्य विष्ठिताआयता विपुला शलक्ष्णा विपा प्मा विगतक्लमाउत्तमद्रव्यसंपन्ना मणिप्राकारमालिनीब हुरत्ना बहुधना सुकृता विश्वकर्मणान दाशार्ही सुधर्म ा वा बरह्मणॊ वापि तादृशीआसीद रूपेण संपन्ना यां चक् रे ऽपरतिमां मयःतां सम तत्र मयेनॊक्ता रक्षन्ति च वह न्ति चसभाम अष्टौ सहस्राणि किंकरा नाम राक्षसाःअन्तर िक्षचरा घॊरा महाकाया महाबलाःरक्ताक्षाः पिङ्गलाक्षा श च शुक्तिकर्णाः परहारिणःतस्यां सभायां नलिनीं चकार ाप्रतिमां मयःवैडूर्य पत्रविततां मणिनाल मयाम्बुजामप द्मसौगन्धिक वतीं नानाद्विज गणायुतामपुष्पितैः पङ्कज ैश चित्रां कूर्ममत्स्यैश च शॊभितामसूपतीर्थाम अकलुष ां सर्वर्तुसलिलां शुभाममारुतेनैव चॊद्धूतैर मुक्ता  बिन्दुभिर आचिताममणिरत्नचितां तां तु के चिद अभ्येत् य पार्थिवाःदृष्ट्वापि नाभ्यजानन्त ते ऽजञानात परपतन ्त्य उततां सभाम अभितॊ नित्यं पुष्पवन्तॊ महाद्रुमाः आसन नानाविधा नीलाः शीतच छाया मनॊरमाःकाननानि सुगन्ध ीनि पुष्करिण्यश च सर्वशःहंसकारण्डव युताश चक्रवाकॊप शॊभिताःजलजानां च माल्यानां सथलजानां च सर्वशःमारुतॊ  गन्धम आदाय पाण्डवान सम निषेवतेईदृशीं तां सभां कृत ्वा मासैः परि चतुर्दशैःनिष्ठितां धर्मराजाय मयॊ राज ्ञे नयवेदयत
mahabharata-ramayana_mbs02003dev.txt