[व]ततॊ दिवाकरः परीतॊ दर्शयाम आस पाण्डवमदीप्यमानः स ववपुषा जवलन्न इव हुताशनःयत ते ऽभिलषितं राजन सर्वम  एतद अवाप्स्यसिअहम अन्नं परदास्यामि सप्त पञ्च च ते  समाःफलमूलामिषं शाकं संस्कृतं यन महानसेचतुर्विधं तद न्नाद्यम अक्षय्यं ते भविष्यतिधनं च विविधं तुभ्यम इ त्य उक्त्वान्तरधीयतलब्ध्वा वरं तु कौन्तेयॊ जलाद उत ्तीर्य धर्मवितजग्राह पादौ धौम्यस्य भरातॄंश चास्वजत ाच्युतःदरौपद्या सह संगम्य पश्यमानॊ ऽभययात परभुःमहा नसे तदान्नं तु साधयाम आस पाण्डवःसंस्कृतं परसवं यात ि वन्यम अन्नं चतुर्विधमअक्षय्यं वर्धते चान्नं तेन  भॊजयते दविजानभुक्तवत्सु च विप्रेषु भॊजयित्वानुजान  अपिशेषं विघस संज्ञं तु पश्चाद भुङ्क्ते युधिष्ठिरःय ुधिष्ठिरं भॊजयित्वा शेषम अश्नाति पार्षतीएवं दिवाकर ात पराप्य दिवाकरसमद्युतिःकामान मनॊ ऽभिलषितान बराह् मणेभ्यॊ ददौ परभुःपुरॊहित पुरॊगाश च तिथि नक्षत्रपर् वसुयज्ञियार्थः परवर्तन्ते विधिमन्त्रप्रमाणतःततः कृ तस्वस्त्ययना धौम्येन सह पाण्डवाःदविजसंघैः परिवृताः  परययुः काम्यकं वनम
mahabharata-ramayana_mbs03004dev.txt