एवम उक्तः शुभं वाक्यं तापस्या धर्मसंहितम उवाच हनुम ान वाक्यं ताम अनिन्दितचेष्टितामशरणं तवां परपन्नाः  समः सर्वे वै धर्मचारिणि यः कृतः समयॊ ऽसमाकं सुग्री वेण महात्मना स तु कालॊ वयतिक्रान्तॊ बिले च परिवर्त तामसा तवम अस्माद बिलाद घॊराद उत्तारयितुम अर्हसितस् मात सुग्रीववचनाद अतिक्रान्तान गतायुषः तरातुम अर्हस ि नः सर्वान सुग्रीवभयशङ्कितानमहच च कार्यम अस्माभिः  कर्तव्यं धर्मचारिणि तच चापि न कृतं कार्यम अस्माभि र इह वासिभिःएवम उक्ता हनुमता तापसी वाक्यम अब्रवीत  जीवता दुष्करं मन्ये परविष्टेन निवर्तितुमतपसस तु पर भावेन नियमॊपार्जितेन च सर्वान एव बिलाद अस्माद उद्ध रिष्यामि वानराननिमीलयत चक्षूंषि सर्वे वानरपुंगवाः  न हि निष्क्रमितुं शक्यम अनिमीलितलॊचनैःततः संमीलिता ः सर्वे सुकुमाराङ्गुलैः करैः सहसा पिदधुर दृष्टिं ह ृष्टा गमनकाङ्क्षिणःवानरास तु महात्मानॊ हस्तरुद्धमु खास तदा निमेषान्तरमात्रेण बिलाद उत्तारितास तयाततस  तान वानरान सर्वांस तापसी धर्मचारिणी निःसृतान विषमा त तस्मात समाश्वास्येदम अब्रवीतएष विन्ध्यॊ गिरिः शर ीमान नानाद्रुमलतायुतः एष परसवणः शैलः सागरॊ ऽयं महॊ दधिःसवस्ति वॊ ऽसतु गमिष्यामि भवनं वानरर्षभाः इत्य  उक्त्वा तद बिलं शरीमत परविवेश सवयंप्रभाततस ते ददृश ुर घॊरं सागरं वरुणालयम अपारम अभिगर्जन्तं घॊरैर ऊर् मिभिर आकुलममयस्य माया विहितं गिरिदुर्गं विचिन्वताम  तेषां मासॊ वयतिक्रान्तॊ यॊ राज्ञा समयः कृतःविन्ध् यस्य तु गिरेः पादे संप्रपुष्पितपादपे उपविश्य महाभा गाश चिन्ताम आपेदिरे तदाततः पुष्पातिभाराग्राँल लताश तसमावृतान दरुमान वासन्तिकान दृष्ट्वा बभूवुर भयशङ्क िताःते वसन्तम अनुप्राप्तं परतिवेद्य परस्परम नष्टसं देशकालार्था निपेतुर धरणीतलेस तु सिंहर्षभ सकन्धः पी नायतभुजः कपिः युवराजॊ महाप्राज्ञ अङ्गदॊ वाक्यम अब् रवीतशासनात कपिराजस्य वयं सर्वे विनिर्गताः मासः पूर ्णॊ बिलस्थानां हरयः किं न बुध्यतेतस्मिन्न अतीते का ले तु सुग्रीवेण कृते सवयम परायॊपवेशनं युक्तं सर्वे षां च वनौकसामतीक्ष्णः परकृत्या सुग्रीवः सवामिभावे  वयवस्थितः न कषमिष्यति नः सर्वान अपराधकृतॊ गतानअप्र वृत्तौ च सीतायाः पापम एव करिष्यति तस्मात कषमम इहाद ्यैव परायॊपविशनं हि नःतयक्त्वा पुत्रांश च दारांश च  धनानि च गृहाणि च यावन न घातयेद राजा सर्वान परतिगत ान इतः वधेनाप्रतिरूपेण शरेयान मृत्युर इहैव नःन चाह ं यौवराज्येन सुग्रीवेणाभिषेचितः नरेन्द्रेणाभिषिक्त ॊ ऽसमि रामेणाक्लिष्टकर्मणास पूर्वं बद्धवैरॊ मां रा जा दृष्ट्वा वयतिक्रमम घातयिष्यति दण्डेन तीक्ष्णेन  कृतनिश्चयःकिं मे सुहृद्भिर वयसनं पश्यद्भिर जीवितान ्तरे इहैव परायम आसिष्ये पुण्ये सागररॊधसिएतच छरुत्व ा कुमारेण युवराजेन भाषितम सर्वे ते वानरश्रेष्ठाः क रुणं वाक्यम अब्रुवनतीक्ष्णः परकृत्या सुग्रीवः परिय ासक्तश च राघवः अदृष्टायां च वैदेह्यां दृष्ट्वास्मा ंश च समागतानराघवप्रियकामार्थं घातयिष्यत्य असंशयम न  कषमं चापराद्धानां गमनं सवामिपार्श्वतःपलवंगमानां त ु भयार्दितानां; शरुत्वा वचस तार इदं बभाषे अलं विषा देन बिलं परविश्य; वसाम सर्वे यदि रॊचते वःइदं हि मा या विहितं सुदुर्गमं; परभूतवृक्षॊदकभॊज्यपेयम इहास्त ि नॊ नैव भयं पुरंदरान; न राघवाद वानरराजतॊ ऽपि वाशर ुत्वाङ्गदस्यापि वचॊ ऽनुकूलम; ऊचुश च सर्वे हरयः परत ीताः यथा न हन्येम तथाविधानम; असक्तम अद्यैव विधीयता ं नः
mahabharata-ramayana_rys4052_dev.txt