[य]इमे वै मानवा लॊके भृशं मांसस्य गृद्धिनःविसृज्य  भक्षान विविधान यथा रक्षॊगणास तथानापूपान विविधाकारा ञ शाकानि विविधानि चषाडवान रसयॊगांश च तथेच्छन्ति यथ ामिषमतत्र मे बुद्धिर अत्रैव विसर्गे परिमुह्यतेन मन ्ये रसतः किं चिन मांसतॊ ऽसतीह किं चनतद इच्छामि गुण ाञ शरॊतुं मांसस्याभक्षणे ऽपि वाभक्षणे चैव ये दॊषास  तांश चैव पुरुषर्षभसर्वं तत्त्वेन धर्मज्ञ यधावद इह  धर्मतःकिं वा भक्ष्यम अभक्ष्यं वा सर्वम एतद वदस्व  मे[भ]एवम एतन महाबाहॊ यथा वदसि भारतन मांसाद अरम अत् रान्यद रसतॊ विद्यते भुविकषतक्षीणाभितप्तानां गराम्य धर्मरताश च येअध्वना कर्शितानां च न मांसाद विद्यते  परमसद्यॊ वर्धयति पराणान पुष्टिम अग्र्यं ददाति चन भ क्षॊ ऽभयधिकः कश चिन मांसाद अस्ति परंतपविवर्जने तु  बहवॊ गुणाः कौरवनन्दनय भवन्ति मनुष्याणां तान मे निग दतः शृणुसवमांसं परमांसैर यॊ विवर्धयितुम इच्छतिनास् ति कषुद्रतरस तस्मान न नृशंसतरॊ नरःन हि पराणात परिय तरं लॊके किं चन विद्यतेतस्माद दयां नरः कुर्याद यथा त्मनि तथा परेशुक्राच च तात संभूतिर मांसस्येह न संश यःभक्षणे तु महान दॊषॊ वधेन सह कल्पतेअहिंसा लक्षणॊ  धर्म इति वेद विदॊ विदुःयद अहिंस्रं भवेत कर्म तत कु र्याद आत्मवान नरःपितृदैवतयज्ञेषु परॊक्षितं हविर उच ्यतेविधिना वेद दृष्टेन तद भुक्त्वेह न दुष्यतियज्ञा र्थे पशवः सृष्टा इत्य अपि शरूयते शरुतिःअतॊ ऽनयथा प रवृत्तानां राक्षसॊ विधिर उच्यतेकषत्रियाणां तु यॊ द ृष्टॊ विधिस तम अपि मे शृणुवीर्येणॊपार्जितं मांसं य था खादन न दुष्यतिआरण्याः सर्वदौवत्याः परॊक्षिताः स र्वशॊ मृगाःअगस्त्येन पुरा राजन मृगया येन पूज्यतेना त्मानम अपरित्यज्य मृगया नाम विद्यतेसमताम उपसंगम्य  रूपं हन्यान न वा नृपअतॊ राजर्षयः सर्वे मृगयां यान् ति भारतलिप्यन्ते न हि दॊषेण न चैतत पातकं विदुःन हि  तत्परमं किं चिद इह लॊके परत्र चयत सरेष्व इह लॊकेष ु दया कौरवनन्दनन भयं विद्यते जातु नरस्येह दयावतःदय ावताम इमे लॊकाः परे चापि तपस्विनामअभयं सर्वभूतेभ्य ॊ यॊ ददाति दयापरःअभयं तस्य भूतानि ददतीत्य अनुशुश्र ुमःकषतं च सखलितं चैव पतितं कलिष्टम आहतमसर्वभूतानि  रक्षन्ति समेषु विषमेषु चनैनं वयालमृगा घनन्ति न पिश ाचा न राक्षसाःमुच्यन्ते भयकालेषु मॊक्षयन्ति च ये प रानपराणदानात परं दानं न भूतं न भविष्यतिन हय आत्मनः  परियतरः कश चिद अस्तीति निश्चितमअनिष्टं सर्वभूताना ं मरणं नाम भारतमृत्युकाले हि भूतानां सद्यॊ जायति व ेपथुःजातिजन्म जरादुःखे नित्यं संसारसागरेजन्तवः परि वर्तन्ते मरणाद उद्विजन्ति चगर्भवासेषु पच्यन्ते कषा राम्ल कटुकै रसैःमूत्र शलेष्म पुरीषाणां सपर्शैश च भ ृशदारुणैःजाताश चाप्य अवशास तत्र भिद्यमानाः पुनः पु नःपाट्यमानाश च देश्यन्ते विवशा मांसगृद्धिनःकुम्भी  पाके च पच्यन्ते तां तां यॊनिम उपागताःआक्रम्य मार्य माणाश च भराम्यन्ते वै पुनः पुनःनात्मनॊ ऽसति परियतर ः पृथिव्याम अनुसृत्य हतस्मात पराणिषु सर्वेषु दयावा न आत्मवान भवेतसर्वमांसानि यॊ राजन यावज जीवं न भक्ष येतसवर्गे स विपुलं सथानं पराप्नुयान नात्र संशयःये  भक्षयन्ति मांसानि भूतानां जीवितैषिणामभक्ष्यन्ते ते  ऽपि तैर भूतैर इति मे नास्ति संशयःमां स भक्षयते यस ्माद भक्षयिष्ये तम अप्य अहमएतन मांसस्य मांसत्वम अत ॊ बुद्ध्यस्व भारतघातकॊ वध्यते नित्यं तथा वध्येत बन ्धकःआक्रॊष्टाक्रुश्यते राजन दवेष्टा दवेष्यत्वम आप् नुतेयेन येन शरीरेण यद यत कर्म करॊति यःतेन तेन शरीर ेण तत तत पलम उपाश्नुतेअहिंसा परमॊ धर्मस तथाहिंसा प रॊ दमःअहिंसा परमं दानम अहिंसा परमस तपःअहिंसा परमॊ  यज्ञस तथाहिस्मा परं बलमअहिंसा परमं मित्रम अहिंसा प रमं सुखमअहिंसा परमं सत्यम अहिंसा परमं शरुतमसर्वयज् ञेषु वा दानं सर्वतीर्थेषु चाप्लुतमसर्वदानफलं वापि  नैतत तुल्यम अहिंसयाअहिंस्रस्य तपॊ ऽकषय्यम अहिंस्रॊ  यजते सदाअहिंस्रः सर्वभूतानां यथा माता यथा पिताएतत  फलम अहिंसाया भूयश च कुरुपुंगवन हि शक्या गुणा वक्त ुम इह वर्षशतैर अपि
mahabharata-ramayana_mbs13117dev.txt