[सहदेव]न बाह्यं दरव्यम उत्सृज्य सिद्धिर भवति भारतश ारीरं दरव्यम उत्सृज्य सिद्धिर भवति वा न वाबाह्यद्र व्यविमुक्तस्य शरीरेषु च गृध्यतःयॊ धर्मॊ यत सुखं वा  सयाद दविषतां तत तथास्तु नःशारीरं दरव्यम उत्सृज्य  पृथिवीम अनुशासतःयॊ धर्मॊ यत सुखं वा सयात सुहृदां त त तथास्तु नःदव्यक्षरस तु भवेन मृत्युस तर्यक्षरं बर ह्म शाश्वतमममेति च भवेन मृत्युर न ममेति च शाश्वतमब रह्म मृत्यू च तौ राजन्न आत्मन्य एव समाश्रितौअदृश्य मानौ भूतानि यॊधयेताम असंशयमअविनाशॊ ऽसय सत्त्वस्य न ियतॊ यदि भारतभित्त्वा शरीरं भूतानां न हिंसा परतिपत ्स्यतेअथापि च सहॊत्पत्तिः सत्त्वस्य परलयस तथानष्टे  शरीरे नष्टं सयाद वृथा च सयात करिया पथःतस्माद एकान ्तम उत्सृज्य पूर्वैः पूर्वतरैश च यःपन्था निषेवितः  सद्भिः स निषेव्यॊ विजानतालब्ध्वापि पृथिवीं कृत्स्न ां सहस्थावरजङ्गमामन भुङ्क्ते यॊ नृपः सम्यङ निष्फलं  तस्य जीवितमअथ वा वसतॊ राजन वने वन्येन जीवतःदरव्ये षु यस्य ममता मृत्यॊर आस्ये स वर्ततेबाह्याभ्यन्तर भ ूतानां सवभावं पश्य भारतये तु पश्यन्ति तद्भावं मुच् यन्ते महतॊ भयातभवान पिता भवान माता भवान भराता भवान  गुरुःदुःखप्रलापान आर्तस्य तस्मान मे कषन्तुम अर्हस ितथ्यं वा यदि वातथ्यं यन मयैतत परभाषितमतद विद्धि प ृथिवीपाल भक्त्या भरतसत्तम
mahabharata-ramayana_mbs12013dev.txt