[य]नाभाग धेयः पराप्नॊति धनं सुबलवान अपिभागधेयान्वि तस तव अर्थान कृशॊ बालश च विन्दतिनालाभ काले लभते पर यत्ने ऽपि कृते सतिलाभकाले ऽपरयत्नेन लभते विपुलं धन मकृतयत्नाफलाश चैव दृश्यन्ते शतशॊ नराःयदि यत्नॊ भवे न मर्त्यः स सर्वं फलम आप्नुयातनालभ्यं चॊपलभ्येत नृ णां भरतसत्तमयदा परयत्नं कृतवान दृश्यते हय अफलॊ नरः मार्गन नयशतैर अर्थान अमार्गंश चापरः सुखीअकार्यम अस कृत कृत्वा दृश्यन्ते हय अधना नराःधनयुक्तास तव अधर् मस्था दृश्यन्ते चापरे जनाःअधीत्य नीतिं यस्माच च नी तियुक्तॊ न दृश्यतेअनभिज्ञश च साचिव्यं गमितः केन हे तुनाविद्या युक्तॊ हय अविद्यश च धनवान दुर्गतस तथायद ि विद्याम उपाश्रित्य नरः सुखम अवाप्नुयातन विद्वान  विद्यया हीनं वृत्त्यर्थम उपसंश्रयेतयथा पिपासां जयत ि पुरुषः पराप्य वै जलमदृष्टार्थॊ विद्ययाप्य एवम अव िद्यां परजहेन नरःनाप्राप्तकालॊ मरियते विद्धः शरशतै र अपितृणाग्रेणापि संस्पृष्टः पराप्तकालॊ न जीवति[भ] ईहमानः समारम्भान यदि नासादयेद धनमउग्रं तपः समारॊहे न न हय अनुप्तं पररॊहतिदानेन भॊगी भवति मेधावी वृद्ध सेवयाअहिंसया च दीर्घायुर इति पराहुर मनीषिणःतस्माद  दद्यान न याचेत पूजयेद धार्मिकान अपिसवाभाषी परिय कृ च छुद्धः सर्वसत्त्वाविहिंसकःयदा परमाण परभवः सवभावश  च सुखासुखेमश कीट पिपीलानां सथिरॊ भव युधिष्ठिर
mahabharata-ramayana_mbs13149dev.txt