[देवदूत]महर्षे ऽकार्यबुद्धिस तवं यः सवर्गसुखम उत्त ममसंप्राप्तं बहु मन्तव्यं विमृशस्य अबुधॊ यथाउपरिष् टाद असौ लॊकॊ यॊ ऽयं सवर इति संज्ञितःऊर्ध्वगः सत्पथ ः शश्वद देव यानचरॊ मुनेनातप्त तपसः पुंसॊ नामहा यज् ञयाजिनःनानृता नास्तिकाश चैव तत्र गच्छन्ति मुद्गलधर ्मात्मानॊ जितात्मानः शान्ता दान्ता विमत्सराःदानधर् मरताः पुंसः शूराश चाहतलक्षणाःतत्र गच्छन्ति कर्माग् र्यं कृत्वा शम दमात्मकमलॊकान पुण्यकृतां बरह्मन सद् भिर आसेवितान नृभिःदेवाः साध्यास तथा विश्वे मरुतश च  महर्षिभिःयामा धामाश च मौद्गल्य गन्धर्वाप्सरसस तथा एषां देव निकायानां पृथक्पृथग अनेकशःभास्वन्तः कामसं पन्ना लॊकास तेजॊमयाः शुभाःतरयस तरिंशत सहस्राणि यॊज नानां हिरण्मयःमेरुः पर्वतराड यत्र देवॊद्यानानि मुद ्गलनन्दनादीनि पुण्यानि विहाराः पुण्यकर्मणामन कषुत् पिपासे न गलानिर न शीतॊष्णभयं तथाबीभत्सम अशुभं वापि  रॊगा वा तत्र के चनमनॊ जञाः सर्वतॊ गन्धाः सुखस्पर् शाश च सर्वशःशब्दाः शरुतिमनॊग्राह्याः सर्वतस तत्र व ै मुनेन शॊकॊ न जरा तत्र नायास परिदेवनेईदृशः स मुने  लॊकः सवकर्मफलहेतुकःसुकृतैस तत्र पुरुषाः संभवन्त्य  आत्मकर्मभिःतैजसानि शरीराणि भवन्त्य अत्रॊपपद्यतामक र्मजान्य एव मौद्गल्य न मातृपितृजान्य उतन च सवेदॊ न  दौर्गन्ध्यं पुरीषं मूत्रम एव चतेषां न च रजॊ वस्त् रं बाधते तत्र वै मुनेन मलायन्ति सरजस तेषां दिव्यगन ्धा मनॊरमाःपर्युह्यन्ते विमानैश च बरह्मन्न एवंविधा श च तेईर्ष्या शॊकक्लमापेता मॊहमात्सर्य वर्जिताःसुख ं सवर्गजितस तत्र वर्तयन्ति महामुनेतेषां तथाविधानां  तु लॊकानां मुनिपुंगवउपर्य उपरि शक्रस्य लॊका दिव्य गुणान्विताःपुरस्ताद बरह्मणस तत्र लॊकास तेजॊमयाः शु भाःयत्र यान्त्य ऋषयॊ बरह्मन पूताः सवैः कर्मभिः शुभ ैःऋभवॊ नाम तत्रान्ये देवानाम अपि देवताःतेषां लॊकाः  परतरे तान यजन्तीह देवताःसवयंप्रभास ते भास्वन्तॊ ल ॊकाः कामदुघाः परेन तेषां सत्रीकृतस तापॊ न लॊकैश्वर ्यमत्सरःन वर्तयन्त्य आहुतिभिस ते नाप्य अमृतभॊजनाःत था दिव्यशरीरास ते न च विग्रहमूर्तयःन शुखे सुखकामाश  च देवदेवाः सनातनाःन कल्पपरिवर्तेषु परिवर्तन्ति ते  तथाजरामृत्युः कुतस तेषां हर्षः परीतिः सुखं न चन द ुःखं न सुखं चापि रागद्वेषौ कुतॊ मुनेदेवानाम अपि मौ द्गल्य काङ्क्षिता सा गतिः परादुष्प्रापा परमा सिद्ध िर अगम्या कामगॊचरैःतरयस्त्रिंशद इमे लॊकाः शेषा लॊक ा मनीषिभिःगम्यन्ते नियमैः शरेष्ठैर दानैर वा विधिपू र्वकैःसेयं दानकृता वयुष्टिर अत्र पराप्ता सुखावहाता ं भुङ्क्ष्व सुकृतैर लब्धां तपसा दयॊतितप्रभःएतत सवर ्गसुखं विप्र लॊका नानाविधास तथागुणाः सवर्गस्य परॊक ्तास ते दॊषान अपि निबॊध मेकृतस्य कर्मणस तत्र भुज्य ते यत फलं दिविन चान्यत करियते कर्म मूलछेदेन भुज्यत ेसॊ ऽतर दॊषॊ मम मतस तस्यान्ते पतनं च यतसुखव्याप्त  मनस्कानां पतनं यच च मुद्गलअसंतॊषः परीतापॊ दृष्ट्वा  दीप्ततराः शरियःयद भवत्य अवरे सथाने सथितानां तच च  दुष्करमसंज्ञा मॊहश च पततां रजसा च परधर्षणमपरम्लाने षु च माल्येषु ततः पिपतिषॊर भयमआ बरह्मभवनाद एते दॊष ा मौद्गल्य दारुणाःनाकलॊके सुकृतिनां गुणास तव अयुतश ॊ नृणामअयं तव अन्यॊ गुनः शरेष्ठश चयुतानां सवर्गतॊ  मुनेशुभानुशय यॊगेन मनुष्येषूपजायतेतत्रापि सुमहाभाग ः सुखभाड अभिजायतेन चेत संबुध्यते तत्र गच्छत्य अधमत ां ततःइह यत करियते कर्म तत्परत्रॊपभुज्यतेकर्मभूमिर  इयं बरह्मन फलभूमिर असौ मताएतत ते सर्वम आख्यातं यन  मां पृच्छसि मुद्गलतवानुकम्पया साधॊ साधु गच्छाम मा चिरम[वयास]एतच छरुत्वा तु मौद्गल्यॊ वाक्यं विममृशे  धियाविमृश्य च मुनिश्रेष्ठॊ देवदूतम उवाच हदेवदूत नम स ते ऽसतु गच्छ तात यथासुखममहादॊषेण मे कार्यं न सवर ्गेण सुखेन वापतनं तन महद दुःखं परितापः सुदारुणःसवर ्गभाजश चयवन्तीह तस्मात सवर्गं न कामयेयत्र गत्वा न  शॊचन्ति न वयथन्ति चलन्ति वातद अहं सथानम अत्यन्तं म ार्गयिष्यामि केवलमइत्य उक्त्वा स मुनिर वाक्यं देवद ूतं विसृज्य तमशिलॊञ्छ वृत्तिम उत्सृज्य शमम आतिष्ठद  उत्तमामतुल्यनिन्दास्तुतिर भूत्वा समलॊष्टाश्मकाञ्च नःजञानयॊगेन शुद्धेन धयाननित्यॊ बभूव हधयानयॊगाद बलं  लब्ध्वा पराप्य चर्द्धिम अनुत्तमामजगाम शाश्वतीं सि द्धिं परां निर्वाणलक्षणामतस्मात तवम अपि कौन्तेय न  शॊकं कर्तुम अर्हसिराज्यात सफीतात परिभ्रष्टस तपसा त द अवाप्स्यसिसुखस्यानन्तरं दुःखं दुःखस्यानन्तरं सुख मपर्यायेणॊपवर्तन्ते नरं नेमिम अरा इवपितृपैतामहं रा ज्यं पराप्स्यस्य अमितविक्रमवर्षात तरयॊदशाद ऊर्ध्वं  वयेतु ते मानसॊ जवरः[वै]एवम उक्त्वा स भगवान वयासः  पाण्डवनन्दनमजगाम तपसे धीमान पुनर एवाश्रमं परति
mahabharata-ramayana_mbs03247dev.txt