[बर]गन्धान न जिघ्रामि रसान न वेद्मि; रूपं न पश्याम ि न च सपृशामिन चापि शब्दान विविधाञ शृणॊमि; न चापि  संकल्पम उपैमि किं चितअर्थान इष्टान कामयते सवभावः;  सर्वान दवेष्यान परद्विषते सवभावःकामद्वेषाव उद्भवतः  सवभावात; पराणापानौ जन्तु देहान निवेश्यतेभ्यश चान् यांस तेष्व अनित्यांश च भावान; भूतात्मानं लक्षयेयं  शरीरेतस्मिंस तिष्ठन नास्मि शक्यः कथं चित; कामक्रॊध ाभ्यां जरया मृत्युना चअकामयानस्य च सर्वकामान; अविद ्विषाणस्य च सर्वदॊषानन मे सवभावेषु भवन्ति लेपास; त ॊयस्य बिन्दॊर इव पुष्करेषुनित्यस्य चैतस्य भवन्ति न ित्या; निरीक्षमाणस्य बहून सवभावानन सज्जते कर्मसु भ ॊगजालं; दिवीव सूर्यस्य मयूखजालमअत्राप्य उदाहरन्तीम म इतिहासं पुरातनमअध्वर्यु यति संवादं तं निबॊध यशस् विनिपरॊक्ष्यमाणं पशुं दृष्ट्वा यज्ञकर्मण्य अथाब्रव ीतयतिर अध्वर्युम आसीनॊ हिंसेयम इति कुत्सयनतम अध्वर ्युः परत्युवाच नायं छागॊ विनश्यतिशरेयसा यॊक्ष्यते  जन्तुर यदि शरुतिर इयं तथायॊ हय अस्य पार्थिवॊ भागः  पृथिवीं स गमिष्यतियद अस्य वारिजं किं चिद अपस तत पर तिपद्यतेसूर्यं चक्षुर दिशः शरॊत्रे पराणॊ ऽसय दिवम  एव चआगमे वर्तमानस्य न मे दॊषॊ ऽसति कश चन[यति]पराणै र वियॊगे छागस्य यदि शरेयः परपश्यसिछागार्थे वर्तते  यज्ञॊ भवतः किं परयॊजनमअनु तवा मन्यतां माता पिता भर ाता सखापि चमन्त्रयस्वैनम उन्नीय परवन्तं विशेषतःय ए वम अनुमन्येरंस तान भवान परष्टुम अर्हतितेषाम अनुमतं  शरुत्वा शक्या कर्तुं विचारणापराणा अप्य अस्य छागस् य परापितास ते सवयॊनिषुशरीरं केवलं शिष्टं निश्चेष्ट म इति मे मतिःइन्धनस्य तु तुल्येन शरीरेण विचेतसाहिं सा निर्वेष्टु कामानाम इन्धनं पशुसंज्ञितमअहिंसा सर् वधर्माणाम इति वृद्धानुशासनमयद अहिंस्रं भवेत कर्म त त कार्यम इति विद्महेअहिंसेति परतिज्ञेयं यदि वक्ष्य ाम्य अतः परमशक्यं बहुविधं वक्तुं भवतः कार्यदूषणमअह िंसा सर्वभूतानां नित्यम अस्मासु रॊचतेपरत्यक्षतः सा धयामॊ न परॊक्षम उपास्महे[अ]भूमेर गन्धगुणान भुङ्क्ष ्व पिबस्य आपॊमयान रसानजयॊतिषां पश्यसे रूपं सपृशस्य  अनिलजान गुणानशृणॊष्य आकाशजं शब्दं मनसा मन्यसे मति मसर्वाण्य एतानि भूतानि पराणा इति च मन्यसेपराणादाने  च नित्यॊ ऽसि हिंसायां वर्तते भवाननास्ति चेष्टा वि ना हिंसां किं वा तवं मन्यसे दविज[य]अक्षरं च कषरं च ैव दवैधी भावॊ ऽयम आत्मनःअक्षरं तत्र सद्भावः सवभावः  कषर उच्यतेपराणॊ जिह्वा मनः सत्त्वं सवभावॊ रजसा सह भावैर एतैर विमुक्तस्य निर्द्वंद्वस्य निराशिषःसमस्य  सर्वभूतेषु निर्ममस्य जितात्मनःसमन्तात परिमुक्तस्य  न भयं विद्यते कव चित[अ]सद्भिर एवेह संवासः कार्यॊ  मतिमतां वरभवतॊ हि मतं शरुत्वा परतिभाति मतिर ममभगवन  भगवद बुद्ध्या परतिबुद्धॊ बरवीम्य अहममतं मन्तुं कर तुं कर्तुं नापराधॊ ऽसति मे दविज[बर]उपपत्त्या यतिस  तूष्णीं वर्तमानस ततः परमअध्वर्युर अपि निर्मॊहः परच चार महामखेएवम एतादृशं मॊक्षं सुसूक्ष्मं बराह्मणा व िदुःविदित्वा चानुतिष्ठन्ति कषेत्रज्ञेनानुदर्शिना
mahabharata-ramayana_mbs14028dev.txt