इत्य उक्तः करुणं वाक्यं वानरैस तयक्तजीवितैः सबाष्प ॊ वानरान गृध्रः परत्युवाच महास्वनःयवीयान मम स भरात ा जटायुर नाम वानराः यमाख्यात हतं युद्धे रावणेन बली यसावृद्धभावाद अपक्षत्वाच छृण्वंस तद अपि मर्षये न ह ि मे शक्तिर अद्यास्ति भरातुर वैरविमॊक्षणेपुरा वृत् रवधे वृत्ते स चाहं च जयैषिणौ आदित्यम उपयातौ सवॊ जव लन्तं रश्मिमालिनमआवृत्याकाशमार्गेण जवेन सम गतौ भृश म मध्यं पराप्ते च सूर्ये च जटायुर अवसीदतितम अहं भर ातरं दृष्ट्वा सूर्यरश्मिभिर अर्दितम पक्षाभ्यं छादय ाम आस सनेहात परमविह्वलमनिर्दग्धपक्षः पतितॊ विन्ध्य े ऽहं वानरॊत्तमाः अहम अस्मिन वसन भरातुः परवृत्तिं  नॊपलक्षयेजटायुषस तव एवम उक्तॊ भरात्रा संपातिना तदा  युवराजॊ महाप्राज्ञः परत्युवाचाङ्गदस तदाजटायुषॊ यद ि भराता शरुतं ते गदितं मया आख्याहि यदि जानासि निलय ं तस्य रक्षसःअदीर्घदर्शिनं तं वा रावणं राक्षसाधिपम  अन्तिके यदि वा दूरे यदि जानासि शंस नःततॊ ऽबरवीन म हातेजा जयेष्ठॊ भराता जटायुषः आत्मानुरूपं वचनं वानर ान संप्रहर्षयननिर्दग्धपक्षॊ गृध्रॊ ऽहं गतवीर्यः पल वंगमाः वाङ्मात्रेण तु रामस्य करिष्ये साह्यम उत्तमम जानामि वारुणाल लॊकान विष्णॊस तरैविक्रमान अपि देवास ुरविमर्दांश च अमृतस्य च मन्थनमरामस्य यद इदं कार्यं  कर्तव्यं परथमं मया जरया च हृतं तेजः पराणाश च शिथि ला ममतरुणी रूपसंपन्ना सर्वाभरणभूषिता हरियमाणा मया  दृष्टा रावणेन दुरात्मनाकरॊशन्ती राम रामेति लक्ष्मण ेति च भामिनी भूषणान्य अपविध्यन्ती गात्राणि च विधुन ्वतीसूर्यप्रभेव शैलाग्रे तस्याः कौशेयम उत्तमम असित े राक्षसे भाति यथा वा तडिदम्बुदेतां तु सीताम अहं म न्ये रामस्य परिकीर्तनात शरूयतां मे कथयतॊ निलयं तस् य रक्षसःपुत्रॊ विश्रवसः साक्षाद भराता वैश्रवणस्य च  अध्यास्ते नगरीं लङ्कां रावणॊ नाम राकसःइतॊ दवीपे स मुद्रस्य संपूर्णे शतयॊजने तस्मिँल लङ्का पुरी रम्या  निर्मिता विश्वकर्मणातस्यां वसति वैदेही दीना कौशेय वासिनी रावणान्तःपुरे रुद्धा राक्षसीभिः सुरक्षिताजन कस्यात्मजां राज्ञस तस्यां दरक्ष्यथ मैथिलीम लङ्काया म अथ गुप्तायां सागरेण समन्ततःसंप्राप्य सागरस्यान्त ं संपूर्णं शतयॊजनम आसाद्य दक्षिणं कूलं ततॊ दरक्ष्य थ रावणमतत्रैव तवरिताः कषिप्रं विक्रमध्वं पलवंगमाः  जञानेन खलु पश्यामि दृष्ट्वा परत्यागमिष्यथआद्यः पन् थाः कुलिङ्गानां ये चान्ये धान्यजीविनः दवितीयॊ बलिभ ॊजानां ये च वृक्षफलाशिनःभासास तृतीयं गच्छन्ति करौञ ्चाश च कुररैः सह शयेनाश चतुर्थं गच्छन्ति गृध्रा गच ्छन्ति पञ्चममबलवीर्यॊपपन्नानां रूपयौवनशालिनाम षष्ठ स तु पन्था हंसानां वैनतेयगतिः परा वैनतेयाच च नॊ जन ्म सर्वेषां वानरर्षभाःगर्हितं तु कृतं कर्म येन सम  पिशिताशनाः इहस्थॊ ऽहं परपश्यामि रावणं जानकीं तथाअस ्माकम अपि सौवर्णं दिव्यं चक्षुर्बलं तथा तस्माद आहा रवीर्येण निसर्गेण च वानराः आयॊजनशतात साग्राद वयं प श्याम नित्यशःअस्माकं विहिता वृत्तिर निसार्गेण च दू रतः विहिता पादमूले तु वृत्तिश चरणयॊधिनामउपायॊ दृश् यतां कश चिल लङ्घने लवणाम्भसः अभिगम्य तु वैदेहीं सम ृद्धार्था गमिष्यथसमुद्रं नेतुम इच्छामि भवद्भिर वरु णालयम परदास्याम्य उदकं भरातुः सवर्गतस्य महात्मनःतत ॊ नीत्वा तु तं देशं तीरे नदनदीपतेः निर्दग्धपक्षं स ंपातिं वानराः सुमहौजसःपुनः परत्यानयित्वा वै तं देश ं पतगेश्वरम बभूवुर वानरा हृष्टाः परवृत्तिम उपलभ्य  ते
mahabharata-ramayana_rys4057_dev.txt