[न]एवम उक्तस तदा तेन विश्वामित्रेण धीमतानास्ते न श ेते नाहारं कुरुते गालवस तदातवग अस्थि भूतॊ हरिणश चि न्ताशॊकपरायणःशॊचमानॊ ऽतिमात्रं स दह्यमानश च मन्युन ाकुतः पुष्टानि मित्राणि कुतॊ ऽरथाः संचयः कुतःहयाना ं चन्द्र शुभ्राणां शतान्य अष्टौ कुतॊ ममकुतॊ मे भॊज नश्रद्धा सुखश्रद्धा कुतश च मेशरद्धा मे जीवितस्यापि  छिन्ना किं जीवितेन मेअहं पारं समुद्रस्य पृथिव्या  वा परं परातगत्वात्मानं विमुञ्चामि किं फलं जीवितेन  मेअधनस्याकृतार्थस्य तयक्तस्य विविधैः फलैःऋणं धारयम ाणस्य कुतः सुखम अनीहयासुहृदां हि धनं भुक्त्वा कृत् वा परणयम ईप्सितमपरतिकर्तुम अशक्तस्य जीवितान मरणं व रमपरतिश्रुत्य करिष्येति कर्तव्यं तद अकुर्वतःमिथ्या वचनदग्धस्य इष्टापूर्तं परणश्यतिन रूपम अनृतस्यास्ति  नानृतस्यास्ति संततिःनानृतस्याधिपत्यं च कुत एव गति ः शुभाकुतः कृतघ्नस्य यशः कुतः सथानं कुतः सुखमअश्रद ्धेयः कृतघ्नॊ हि कृतघ्ने नास्ति निष्कृतिःन जीवत्य  अधनः पापः कुतः पापस्य तन्त्रणमपापॊ धरुवम अवाप्नॊति  विनाशं नाशयन कृतमसॊ ऽहं पापः कृतघ्नश च कृपणश चानृ तॊ ऽपि चगुरॊर यः कृतकार्यः संस तत करॊमि न भाषितमसॊ  ऽहं पराणान विमॊक्ष्यामि कृत्वा यत्नम अनुत्तममअर्थ ना च मया का चित कृतपूर्वा दिवौकसाममानयन्ति च मां स र्वे तरिदशा यज्ञसंस्तरेअहं तु विबुधश्रेष्ठं देवं त रिभुवनेश्वरमविष्णुं गच्छाम्य अहं कृष्णं गतिं गतिमत ां वरमभॊगा यस्मात परतिष्ठन्ते वयाप्य सर्वान सुरासु रानपरयतॊ दरष्टुम इच्छामि महायॊगिनम अव्ययमएवम उक्ते  सखा तस्य गरुडॊ विनतात्मजःदर्शयाम आस तं पराह संहृष ्टः परियकाम्ययासुहृद भवान मम मतः सुहृदां च मतः सुह ृतईप्सितेनाभिलाषेण यॊक्तव्यॊ विभवे सतिविभवश चास्ति  मे विप्र वासवावरजॊ दविजपूर्वम उक्तस तवदर्थं च कृत ः कामश च तेन मेस भवान एतु गच्छाव नयिष्ये तवां यथास ुखमदेशं पारं पृथिव्या वा गच्छ गालव माचिरम
mahabharata-ramayana_mbs05105dev.txt