[य]कुतः सृष्टम इदं विश्वं जगत सथावरजङ्गममपरलये च क म अभ्येति तन मे बरूहि पितामहससागरः सगगनः सशैलः सबल ाहकःसभूमिः साग्निपवनॊ लॊकॊ ऽयं केन निर्मितःसथं सृष ्टानि भूतानि कथं वर्णविभक्तयःशौचाशौचं कथं तेषां धर ्माधर्माव अथॊ कथमकीदृशॊ जीवतां जीवः कव वा गच्छन्ति  ये मृताःअस्माल लॊकाद अमुं लॊकं सर्वं शंसतु नॊ भवा न[भस]अत्राप्य उदाहरन्तीमम इतिहासं पुरातनमभृगुणाभिह ितं शरेष्ठं भरद्वाजाय पृच्छतेकैलासशिखरे दृष्ट्वा द ीप्यमानम इवौजसाभृगुं महर्षिम आसीनं भरद्वाजॊ ऽनवपृच ्छतससागरः सगगनः सशैलः सबलाहकःसभूमिः साग्निपवनॊ लॊक ॊ ऽयं केन निर्मितःकथं सृष्टानि भूतानि कथं वर्णविभक ्तयःशौचाशौचं कथं तेषां धर्माधर्माव अथॊ कथमकीदृशॊ ज ीवतां जीवः कव वा गच्छन्ति ये मृताःपरलॊकम इमं चापि  सर्वं शंसतु नॊ भगानएवं स भगवान पृष्टॊ भरद्वाजेन सं शयममहर्षिर बरह्म संकाशः सर्वं तस्मै ततॊ ऽबरवीतमानस ॊ नाम विख्यातः शरुतपूर्वॊ महर्षिभिःअनादि निधनॊ देव स तथाभेद्यॊ ऽजरामरःअव्यक्त इति विख्यातः शाश्वतॊ ऽथ ाक्षरॊ ऽवययःयतः सृष्टानि भूतानि जायन्ते च मरियन्ति  चसॊ ऽसृजत परथमं देवॊ महान्तं नाम नामतःआकाशम इति व िख्यातं सर्वभूतधरः परभुःआकाशाद अभवद वारि सलिलाद अग ्निमारुतौअग्निमारुत संयॊगात ततः समभवन महीततस तेजॊम यं दिव्यं पद्मं सृष्टं सवयम्भुवातस्मात पद्मात समभव द बरह्मा वेदमयॊ निधिःअहंकार इति खयातः सर्वभूतात्मभ ूतकृतबरह्मा वै सुमहातेजा य एते पञ्च धातवःशैलास तस् यास्थि संज्ञास तु मेदॊ मांसं व मेदिनीसमुद्रास तस्य  रुधिरम आकाशम उदरं तथापवनश चैव निःश्वासस तेजॊ ऽगनि र निम्नगाः सिराःअग्नीसॊमौ तु चन्द्रार्कौ नयने तस्य  विश्रुतेनभश चॊर्ध्वं शिरस तस्य कषितिः पादौ दिशॊ भ ुजौदुर्विज्ञेयॊ हय अनन्तत्वात सिद्धैर अपि न संशयःस  एव भगवान विष्णुर अनन्त इति विश्रुतःसर्वभूतात्मभूत स्थॊ दुर्विज्ञेयॊ ऽकृतात्मभिःअहंकारस्य यः सरष्टा स र्वभूतभवाय वैयतः समभवद विश्वं पृष्टॊ ऽहं यद इह तवय ा[भरद्वाज]गगनस्य दिशां चैव भूतलस्यानिलस्य चकान्य अ त्र परिमानानि संशयं छिन्धि मे ऽरथतः[भृगु]अनन्तम एत द आकाशं सिद्धचारणसेवितमरम्यं नानाश्रयाकीर्णं यस्या न्तॊ नाधिगम्यतेऊर्ध्वं गतेर अधस्तात तु चन्द्रादित् यौ न दृश्यतःतत्र देवाः सवयं दीप्ता भास्वराश चाग्नि वर्चसःते चाप्य अन्तं न पश्यन्ति नभसः परथितौजसःदुर् गमत्वाद अनन्तत्वाद इति मे विद्धि मानदउपरिष्टॊपरिष् टात तु परज्वलद्भिः सवयंप्रभैःनिरुद्धम एतद आकाशम अप ्रमेयं सुरैर अपिपृथिव्य अन्ते समुद्रास तु समुद्रान ्ते तमः समृतमतमसॊ ऽनते जलं पराहुर जलस्यान्ते ऽगनिर  एव चरसातलान्ते सलिलं जलान्ते पन्नगाधिपःतद अन्ते प ुनर आकाशम आकाशान्ते पुनर जलमएवम अन्तं भगवतः परमानं  सलिलस्य चअग्निमारुत तॊयेभ्यॊ दुर्ज्ञेयं दैवतैर अप िअग्निमारुत तॊयानां वर्णाः कषितितलस्य चआकाशसदृशा ह य एते भिद्यन्ते तत्त्वदर्शनातपथन्ति चैव मुनयः शास् त्रेषु विविधेषु चतरैलॊक्ये सागरे चैव परमानं विहितं  यथाअदृश्याय तव अगम्याय कः परमानम उदाहरेतसिद्धानां  देवतानां च यदा परिमिता गतिःतदा गौनम अनन्तस्य नामा नन्तेति विश्रुतमनामधेयानुरूपस्य मानसस्य महात्मनःयद ा तु दिव्यं तद रूपं हरसते वर्धते पुनःकॊ ऽनयस तद वे दितुं शक्तॊ यॊ ऽपि सयात तद्विधॊ ऽपरःततः पुष्करतः स ृष्टः सर्वज्ञॊ मूर्तिमान परभुःबरह्मा धर्ममयः पूर्व ः परजापतिर अनुत्तमः[भ]पुष्कराद यदि संभूतॊ जयेष्ठं  भवति पुष्करमबरह्माणं पूर्वजं चाह भवान संदेह एव मे[ भ]मानसस्येह या मूर्तिर बरह्मत्वं समुपागतातस्यासन व िधानार्थं पृथिवी पद्मम उच्यतेकनिका तस्य पद्यस्य मे रुर गगनम उच्छ्रितःतस्य मध्ये सथितॊ लॊकान सृजते जगत ः परभुः
mahabharata-ramayana_mbs12175dev.txt