देवतानां वचः शरुत्वा भगवान वै पितामहः परत्युवाच सु संत्रस्तान कृतान्तबलमॊहितानयस्येयं वसुधा कृत्स्ना  वासुदेवस्य धीमतः कापिलं रूपम आस्थाय धारयत्य अनिशं  धरामपृथिव्याश चापि निर्भेदॊ दृष्ट एव सनातनः सगरस्य  च पुत्राणां विनाशॊ ऽदीर्घजीविनामपितामहवचः शरुत्वा  तरयस तरिंशद अरिंदमः देवाः परमसंहृष्टाः पुनर जग्मु र यथागतमसगरस्य च पुत्राणां परादुर आसीन महात्मनाम प ृथिव्यां भिद्यमानायां निर्घात सम निःस्वनःततॊ भित्त ्वा महीं सर्वां कृत्वा चापि परदक्षिणम सहिताः सगराः  सर्वे पितरं वाक्यम अब्रुवनपरिक्रान्ता मही सर्वा स त्त्ववन्तश च सूदिताः देवदानवरक्षांसि पिशाचॊरगकिंनर ाःन च पश्यामहे ऽशवं तम अश्वहर्तारम एव च किं करिष्य ाम भद्रं ते बुद्धिर अत्र विचार्यतामतेषां तद वचनं श रुत्वा पुत्राणां राजसत्तमः समन्युर अब्रवीद वाक्यं  सगरॊ रघुनन्दनभूयः खनत भद्रं वॊ निर्भिद्य वसुधातलम  अश्वहर्तारम आसाद्य कृतार्थाश च निवर्तथपितुर वचनम आ स्थाय सगरस्य महात्मनः षष्टिः पुत्रसहस्राणि रसातलम  अभिद्रवनखन्यमाने ततस तस्मिन ददृशुः पर्वतॊपमम दिशाग जं विरूपाक्षं धारयन्तं महीतलमसपर्वतवनां कृत्स्नां  पृथिवीं रघुनन्दन शिरसा धारयाम आस विरूपाक्षॊ महागजः यदा पर्वणि काकुत्स्थ विश्रमार्थं महागजः खेदाच चालय ते शीर्षं भूमिकम्पस तधा भवेततं ते परदक्षिणं कृत्वा  दिशापालं महागजम मानयन्तॊ हि ते राम जग्मुर भित्त्व ा रसातलमततः पूर्वां दिशं भित्त्वा दक्षिणां बिभिदुः  पुनः दक्षिणस्याम अपि दिशि ददृशुस ते महागजममहापद्म ं महात्मानं सुमहापर्वतॊपमम शिरसा धारयन्तं ते विस्म यं जग्मुर उत्तममततः परदक्षिणं कृत्वा सगरस्य महात्म नः षष्टिः पुत्रसहस्राणि पश्चिमां बिभिदुर दिशमपश्चि मायाम अपि दिशि महान्तम अचलॊपमम दिशागजं सौमनसं ददृश ुस ते महाबलाःतं ते परदक्षिणं कृत्वा पृष्ट्वा चापि  निरामयम खनन्तः समुपक्रान्ता दिशं सॊमवतीं तदाउत्तरस ्यां रघुश्रेष्ठ ददृशुर हिमपाण्डुरम भद्रं भद्रेण वप ुषा धारयन्तं महीम इमामसमालभ्य ततः सर्वे कृत्वा चैन ं परदक्षिणम षष्टिः पुत्रसहस्राणि बिभिदुर वसुधातलमत तः परागुत्तरां गत्वा सागराः परथितां दिशम रॊषाद अभ् यखनन सर्वे पृथिवीं सगरात्मजाःददृशुः कपिलं तत्र वास ुदेवं सनातनम हयं च तस्य देवस्य चरन्तम अविदूरतःते त ं यज्ञहनं जञात्वा करॊधपर्याकुलेक्षणाः अभ्यधावन्त स ंक्रुद्धास तिष्ठ तिष्ठेति चाब्रुवनअस्माकं तवं हि त ुरगं यज्ञियं हृतवान असि दुर्मेधस तवं हि संप्राप्ता न विद्धि नः सगरात्मजानशरुत्वा तद वचनं तेषां कपिलॊ  रघुनन्दन रॊषेण महताविष्टॊ हुंकारम अकरॊत तदाततस तेन ाप्रमेयेन कपिलेन महात्मना भस्मराशीकृताः सर्वे काकु त्स्थ सगरात्मजाः
mahabharata-ramayana_rys1039_dev.txt