 इहो सहस्रदक्षिणोपि पूषा नि ॥१२॥ नेमा इन्द्र गावो  रिषन्‌ मो आसां गोप रीरिषत्‌। मासाममित्रयुर्जन इन्द ्र मा स्तेन ईशत ॥१३॥ उप नौ न रमसि सूक्तेन वचसा वयं  भद्रेण वचसा वयम्‌ । वनादधिध्वनो गिरो न रिष्येम कद ा चन ॥१४॥ 20 . 128 यः सभेयो २ यज्वाथ पूरुषः । सूय  चामू रिशादसस्तदहैवाः प्रागकल्पयन्‌ ॥१॥ जाम्या अप्र थयस्तद्यत्सखायं दुधूर्षति । ज्येष्ठो 1 धरागिति ॥२॥  यद्धद्रस्य पुरुषस्य । भवति दाधृषिः । तदिप्रो 6 का म्यं वचः ॥३॥ यश्च पणि यश्च॒ देवामदाशुरिः । धीराणां  शश्च॒तामहं तदपागिति शुश्रुम ॥४॥ ये च देवा अयजन्ता थो ये च पराददिः । स दिवमिव गत्वाय मघवा नो वि रप्शत े ॥५॥ ऽनाक्ताक्षो अनभ्यक्तो अमणिवो अदहिरण्यवः । अब ्रह्मा ब्रह्मणः पुत्रस्तोता कल्पेषु संमिता ॥६॥ य आ क्ताक्षः सुभ्यक्तः सुमणिः सुहिरण्यवः । सुब्रह्मा ब ्रह्मणः पुत्रस्तोता कल्पेषु संमिता ॥७॥ प्रपाणा च व ेशन्ता रेवामप्रतिदिश्ययः । अयभ्या कन्या कल्याणी तो ता कल्पेषु संमिता ॥८॥ सुप्रपाणा च वेशन्ता रेवान्त् सुप्रतिदिश्ययः । सुयभ्या कन्या कल्याणी तोता कल्पेष ु संमिता ॥९॥ परिवृक्ता च महिषी स्वस्त्या ४. गमः ।  अनाशुरश्चायामी तोता कल्पेषु सं ॥१०॥ वावाता च महिषी  स्वस्त्या च युधिं गमः । श्वाशुरश्चायामी तोता कल्प ेषु संमिता ॥११॥ यदिन्द्रादो दाशराज्ञे मानुषं वि गा हथाः । विरूपः सर्वस्मा आसीत्सह यक्षाय कल्पते ॥१२॥  त्वं व मघवन्न्‌ अग्रं मर्याकरो रविः । त्वं  व्यास् यो वि वृत्रस्याभिनच्छिरः ॥१३॥ यः पर्वतान्‌ व्यदधाद ्यो अपो व्यगाहथाः । इन्द्रो यो वृत्रहान्महं तस्माद िन्द्र नमोऽस्तु ते ॥१४॥ पृष्ठं धावन्तं हर्योरौच्चै ः श्रवसमब्रुवन्‌ । स्वस्त्यश्च जैत्रायेन्द्रमा वह  सुखजम्‌ ॥१५॥ ये त्वा श्वेता अजैश्रवसो हार्यो युञ्ज न्ति दक्षिणम्‌ । पूर्वा नमस्य देवानां बिभ्रदिन्द्र  महीयते ॥१६॥ 20 . 129 एता अश्वा आ प्लवन्ते ॥१॥ प्र तीपं प्राति नम ॥२॥ तासामेका ॥३॥ हरिक्निके किमिच्ास ि ॥४॥ साधुं पुत्रं हिरण्ययम्‌ ॥५॥ क्वाहतं परास्यः  ॥६॥ यत्रामूस्तिसखः शिंशपाः ॥७॥ परि त्रयः ॥८॥ पृदाक वः ॥९॥ शृद्खं धमन्त आसते ॥१०॥ अयन्महा ते अर्वाहिः  ॥११॥ स इच्छकं सघाघते ॥१२॥ सघाघते गोमीद्या गोगतीरित ि ॥१३॥ पुमां कुस्ते निमिच्छसि ॥१४॥ पल्प बद्ध वयो इ ति ॥१५॥ बद्ध वो अघा इति ॥१६॥ अजागार केविका ॥१७॥ अश ्वस्य वारो गोशपद्यके ॥१८॥ श्येनीपती सा ॥१९॥ अनामयो पजिदधिका ॥२०॥ 20 . 130 को अर्य बहुलिमा इषूनि ॥१॥ क ो असिद्याः पयः ॥२॥ को अर्जुन्याः पयः ॥३॥ कः कार्ष् ्याः पयः ॥४॥ एतं पृच्छ कुहं पृच्छ ॥५॥ कुहाकं पक्वक ं पृच्छ ॥६॥ यवानो यतिष्वभिः कुभिः ॥७॥ अकुप्यन्तः क ुपायकुः ॥८॥ आमणको मणत्सकः ॥९॥ देव त्वप्रतिसूर्य ॥१ ०॥ एनश्चिपङ्क्तिका हविः ॥११॥ प्रदद्रूदो मघाप्रति ॥ १२॥ शृङ्ख उत्पन्न ॥१३॥ मा त्वाभि सखा नो विदन्‌ ॥९१ ४॥ वशायाः पुत्रमा यन्ति ॥१५॥ इरावेदुमयं दत ॥१६॥ अथ ो इयन्नियन्न्‌ इति ॥१७॥ अथो इयत्निति ॥१८॥ अथो श्रा  अस्थिरो भवन्‌ ॥१९॥ उयं यकांशलोकका ॥२०॥ 20 . 131 आ मिनोनिति भद्यते ॥१॥ तस्य अनु निभञ्जनम्‌ ॥२॥ वरुणो  याति वस्वभिः ॥३॥ शतं वा भारती शवः ॥४॥ शतमाश्चा हिर ण्ययाः । शतं रथ्या हिरण्ययाः । शतं कुथा हिरण्ययाः  । १ कुश वर्तक ॥६॥ ९ इव ओहते ॥७॥ आय वनेनती जनी ॥८॥  वनिष्ठा नाव गृह्यन्ति ॥९॥ इदं मह्यं मदूरिति ॥१०॥ त े वृक्षाः सह तिष्ठति ॥११॥ पाक बलिः ॥१२॥ शक बलिः ॥१ ३॥ अश्चत्थ खदिरो धवः ॥१४॥ अरदुपरम ॥१५॥ शयो हत इव ॥ १६॥ व्याप पूरुषः ॥१७॥ अदूहमित्यां पूषकम्‌ ॥१८॥ अत् यर्धर्च परस्वतः ॥१९॥ दौव हस्तिनो दृती ॥२०॥ 26 . 13 2 आदलाबुकमेककम्‌ ॥१॥ अलाबुकं निखातकम्‌ ॥२॥ कर्करिक ो निखातकः ॥३॥ तद्वात उन्मथायति ॥४॥ कुलायं कृणवादित ि ॥५॥ उग्रं वनिषदाततम्‌ ॥६॥ न वनिषदनाततम्‌ ॥७॥ क ए षां कर्करी लिखत्‌॥८॥ क एषां दुन्दुभिं हनत्‌॥९॥ यदी यं हनत्कथं हनत्‌॥१०॥ देवी हनत्कुहनत्‌॥११॥ पर्यागार ं पुनःपुनः ॥१२॥ त्रीण्युषटस्य नामानि ॥१३॥ हिरण्य इ त्येके अब्रवीत्‌॥१४॥ द्धौ वा ये शिशवः ॥१५॥ नीलशिखण ्डवाहनः ॥१६॥ 20 . 133 विततौ किरणौ द्वौ तावा पिनष्ट ि पूरुषः । न वै तत्तथा यथा कुमारि मन्यसे ॥१॥ व द्व ौ निवृत्तः पुरुषानृते । न वै कुमारि तत्तथा यथा कुम ारि मन्यसे ॥२॥ निगृह्य ह्य कर्णकौ द्धौ (1 त तत्तथा  यथा कुमारि मन्यसे ॥३॥ शयानायै तिष्ठन्ती वाव गूहसि  । न वै कुमारि तत्तथा यथा कुमारि मन्यसे ॥४॥ श्लक्ष ्णायां श्लस्िकायां श्लक्ष्णमेवाव गूहसि । न वै कुमा रि तत्तथा यथा कुमारि मन्यसे ॥५॥ अवश्लक्ष्णमिव भ्रं शदन्तर्लोममति हृदे । न वै कुमारि तत्तथा यथा कुमारि  मन्यसे ॥६॥ 28 . 134 इहेत्थ प्रागपागुदगधरागरालागुद भर्त्सथ ॥१॥ इहेत्थ प्रागपागुदगधराग्वत्साः पुरुषन्त  आसते ॥२॥ इहेत्थ प्रागपागुदगधराक्स्थालीपाको वि लीय ते ॥३॥ इहेत्थ प्रागपागुदगधराक्स वै ष लीयते ॥४॥ इहे त्थ प्रागपागुदगधरागास्ते लीशाथी ॥५॥ इहेत्थ प्रागपा गुदगधरागक््लिली पुकिलीयते ॥६॥ 20 . 135 भुगित्यभिगत ः शलित्यपक्रान्तः फलित्यभिष्ठितः । टुन्दुभिमाहननाभ ्यां जरितरोथामो दैव ॥१॥ कोशबिले रजनि ग्रन्थेर्धानम ुपानहि पादम्‌ । उत्तमां जनिमां जन्यानुत्तमां जनीन् ‌ वर्त्मन्यात्‌॥२॥ 4 श्वसो व त्स्वापर्णशफो गोशफो ज रितरोथामो दैव ॥३॥ वीमे देवा अक्रसताध्वर्यो क्षिप्र ं प्रचर । सुसत्यमिद्रवामस्यसि प्रखुदसि ॥४॥ पत्नी य दृश्यते पत्नी यक््यमाणा जरितरोथामो दैव । होता विष् टीमेन जरितरोथामो दैव ॥५॥ आदित्या ह जरितरङ्धिरोभ्यो  दक्षिणामनयन्‌ । तां ह जरितः प्रत्यायंस्तामु ह जरि तः प्रत्यायन्‌ ॥६॥ तां ह जरितर्नः प्रत्यगृभ्णंस्ता मु ह जरितर्नः 1 । अहानेतरसं न वि चेतनानि यज्ञान्‌  एतरसं न पुरोंगवामः ॥७॥ उत श्रेत आशुपत्वा उतो पद्या भिय॑विष्ठः । उतेमाशु मानं पिपर्ति ॥८॥ आदित्या रुद् रा वसवस्त्वेनु त इदं राधः प्रति गृभ्णीह्यङ्किरः ।  इदं राधो विभु प्रभु इदं राधो बृहत्पृथु ॥९॥ ० देवा  ददत्वासुरं तद्वो अस्तु सुचेतनम्‌ । युष्मामस्तु दिव ेदिवे प्रत्येव गृभायत्‌॥१०॥ त्वमिन्द्र शर्मरिणा हव ्यं पारावतेभ्यः । विप्राय स्तुवते वसुवनिं दुरश्रवस े वह ॥११॥ त्वमिन्द्र कपोताय छिन्नपक्षाय वञ्चते । श ्यामाकं पक्वं पीलु च वारस्मा अकृणोर्बहुः ॥१२॥ अरंग रो वावदीति त्रेधा बद्धो वरत्रया । इरामह प्रशंसत्यन िरामप सेधति ॥१३॥ 28 . 136 यदस्या अंहुभेद्याः कृधु  स्थूलमुपातसत्‌। ॥ एजतो 1 क ॥१॥ यदा स्थूलेन पससाण स
NLP-research-sans_AtharvaVedam_Shaunaka_djvu.txt