[ल]तं दृष्ट्वा घॊरवदनं मदं देवः शतक्रतुःआयान्तं भक ्षयिष्यन्तं वयात्ताननम इवान्तकमभयात संस्तम्भित भुज ः सृक्किणी लेलिहन मुहुःततॊ ऽबरवीद देवराजश चयवनं भय पीडितःसॊमार्हाव अश्विनाव एताव अद्य परभृति भार्गवभव िष्यतः सत्यम एतद वचॊ बरह्मन बरवीमि तेन ते मिथ्या स मारम्भॊ भवत्व एष परॊ विधिःजानामि चाहं विप्रर्षे न  मिथ्या तवं करिष्यसिसॊमार्हाव अश्विनाव एतौ यथैवाद्य  कृतौ तवयाभूय एव तु ते वीर्यं परकाशेद इति भार्गवसु कन्यायाः पितुश चास्य लॊके कीर्तिः परथेद इतिअतॊ मयै तद विहितं तव वीर्यप्रकाशनमतस्मात परसादं कुरु मे भव त्व एतद यथेच्छसिएवम उक्तस्य शक्रेण चयवनस्य महात्मन ःस मन्युर वयगमच छीघ्रं मुमॊच च पुरंदरममदं च वयभजद  राजन पाने सत्रीषु च वीर्यवानअक्षेषु मृगयायां च पूर ्वसृष्टं पुनः पुनःतथा मदं विनिष्क्षिप्य शक्रं संतर ्प्य चेन्दुनाअश्विभ्यां सहितान देवान याजयित्वा च त ं नृपमविख्याप्य वीर्यं सर्वेषु लॊकेषु वदतां वरःसुक न्यया सहारण्ये विजहारानुरक्तयातस्यैतद दविजसंघुष्टं  सरॊ राजन परकाशतेअत्र तवं सह सॊदर्यैः पितॄन देवांश  च तर्पयएतद दृष्ट्वा महीपाल सिकताक्षं च भारतसैन्धव ारण्यम आसाद्य कुल्यानां कुरु दर्शनमपुष्करेषु महारा ज सर्वेषु च जलं सपृशआर्चीक पर्वतश चैव निवासॊ वै मन ीषिणामसदा फलः सदा सरॊतॊ मरुतां सथानम उत्तममचैत्याश  चैते बहुशतास तरिदशानां युधिष्ठिरएतच चन्द्रमसस तीर ्थम ऋषयः पर्युपासतेवैखानसाश च ऋषयॊ वालखिल्यास तथैव  चशृङ्गाणि तरीणि पुण्याणि तरीणि परस्रवणानि चसर्वाण ्य अनुपरिक्रम्य यथाकामम उपस्पृशशंतनुश चात्र कौन्ते य शुनकश च नराधिपनरनारायणौ चॊभौ सथानं पराप्ताः सनात नमइह नित्यशया देवाः पितरश च महर्षिभिःआर्चीक पर्वते  तेपुस तान यजस्व युधिष्ठिरइह ते वै चरून पराश्नन्न  ऋषयश च विशां पतेयमुना चाक्षयस्रॊताः कृष्णश चेह तपॊ  रतःयमौ च भीमसेनश च कृष्णा चामित्रकर्शनसर्वे चात्र  गमिष्यामः सुकृशाः सुतपॊ विनःएतत परस्रवणं पुण्यम इ न्द्रस्य मनुजाधिपयत्र धाता विधाता च वरुणश चॊर्ध्वम  आगताःइह ते नयवसन राजन कषान्ताः परमधर्मिणःमैत्राणा म ऋजु बुद्धीनाम अयं गिरिवरः शुभःएषा सा यमुना राजन  राजर्षिगणसेवितानाना यज्ञचिता राजन पुण्या पापभयापहा अत्र राजा महेष्वासॊ मान्धातायजत सवयमसहदेवश च कौन्त ेय सॊमकॊ ददतां वरः
mahabharata-ramayana_mbs03125dev.txt