एवम उक्त्वा तु परुषं मारीचॊ रावणॊ ततः गच्छावेत्य अ ब्रवीद दीनॊ भयाद रात्रिंचरप्रभॊःदृष्टाश चाहं पुनस  तेन शरचापासिधारिणा मद्विधॊद्यतशस्त्रेण विनष्टं जीव ितं च मेकिं तु कर्तुं मया शक्यम एवं तवयि दुरात्मनि  एष गच्छाम्य अहं तात सवस्ति ते ऽसतु निशाचरःपरहृष्ट स तव अभवत तेन वचनेन स राक्षसः परिष्वज्य सुसंश्लिष् टम इदं वचनम अब्रवीतएतच छौण्डीर्ययुक्तं ते मच्छब्दा द इव भाषितम इदानीम असि मारीचः पूर्वम अन्यॊ निशाचरः आरुह्यताम अयं शीघ्रं खगॊ रत्नविभूषितः मया सह रथॊ य ुक्तः पिशाचवदनैः खरैःततॊ रावणमारीचौ विमानम इव तं र थम आरुह्य ययतुः शीघ्रं तस्माद आश्रममण्डलाततथैव तत् र पश्यन्तौ पत्तनानि वनानि च गिरींश च सरितः सर्वा र ाष्ट्राणि नगराणि चसमेत्य दण्डकारण्यं राघवस्याश्रमं  ततः ददर्श सहमरीचॊ रावणॊ राक्षसाधिपःअवतीर्य रथात त स्मात ततः काञ्चनभूषणात हस्ते गृहीत्वा मारीचं रावणॊ  वाक्यम अब्रवीतएतद रामाश्रमपदं दृश्यते कदलीवृतम कर ियतां तत सखे शीघ्रं यदर्थं वयम आगताःस रावणवचः शरुत ्वा मारीचॊ राक्षसस तदा मृगॊ भूत्वाश्रमद्वारि रामस् य विचचार हमणिप्रवरशृङ्गाग्रः सितासितमुखाकृतिः रक्त पद्मॊत्पलमुख इन्द्रनीलॊत्पलश्रवाःकिं चिद अभ्युन्नत  गरीव इन्द्रनीलनिभॊदरः मधूकनिभपार्श्वश च कञ्जकिञ्ज ल्कसंनिभःवैदूर्यसंकाशखुरस तनुजङ्घः सुसंहतः इन्द्रा युधसवर्णेन पुच्छेनॊर्ध्वं विराजितःमनॊहरस्निग्धवर्ण ॊ रत्नैर नानाविधैर वृतः कषणेन राक्षसॊ जातॊ मृगः पर मशॊभनःवनं परज्वलयन रम्यं रामाश्रमपदं च तत मनॊहरं द र्शनीयं रूपं कृत्वा स राक्षसःपरलॊभनार्थं वैदेह्या  नानाधातुविचित्रितम विचरन गच्छते सम्यक शाद्वलानि सम न्ततःरूप्यबिन्दुशतैश चित्रॊ भूत्वा च परियदर्शनः वि टपीनां किसलयान भङ्क्त्वादन विचचार हकदलीगृहकं गत्वा  कर्णिकारान इतस ततः समाश्रयन मन्दगतिः सीतासंदर्शनं  तदाराजीवचित्रपृष्ठः स विरराज महामृगः रामाश्रमपदाभ ्याशे विचचार यथासुखमपुनर गत्वा निवृत्तश च विचचार म ृगॊत्तमः गत्वा मुहूर्तं तवरया पुनः परतिनिवर्ततेविक ्रीडंश च पुनर भूमौ पुनर एव निषीदति आश्रमद्वारम आगम ्य मृगयूथानि गच्छतिमृगयूथैर अनुगतः पुनर एव निवर्तत े सीतादर्शनम आकाङ्क्षन राक्षसॊ मृगतां गतःपरिभ्रमति  चित्राणि मण्डलानि विनिष्पतन समुद्वीक्ष्य च सर्वे  तं मृगा ये ऽनये वनेचराःउपगम्य समाघ्राय विद्रवन्ति  दिशॊ दश राक्षसः सॊ ऽपि तान वन्यान मृगान मृगवधे रतः परच्छादनार्थं भावस्य न भक्षयति संस्पृशन तस्मिन्न ए व ततः काले वैदेही शुभलॊचनाकुसुमापचये वयग्रा पादपान  अत्यवर्तत कर्णिकारान अशॊकांश च चूटांश च मदिरेक्षण ाकुसुमान्य अपचिन्वन्ती चचार रुचिरानना अनर्हारण्यवा सस्य सा तं रत्नमयं मृगम मुक्तामणिविचित्राङ्गं ददर् श परमाङ्गनातं वै रुचिरदण्तौष्ठं रूप्यधातुतनूरुहम व िस्मयॊत्फुल्लनयना सस्नेहं समुदैक्षतस च तां राम दयि तां पश्यन मायामयॊ मृगः विचचार ततस तत्र दीपयन्न इव  तद वनमअदृष्टपूर्वं दृष्ट्वा तं नानारत्नमयं मृगम वि स्मयं परमं सीता जगाम जनकात्मजा
mahabharata-ramayana_rys3040_dev.txt