[ज]धर्मागतेन तयागेन भगवन सर्वम अस्ति चेतएतन मे सर् वम आचक्ष्व कुशलॊ हय असि भाषितुमततॊञ्छवृत्तेर यद्वृ त्तं सक्तु दाने फलं महतकथितं मे महद बरह्मंस तथ्यम  एतद असंशयमकथं हि सर्वयज्ञेषु निश्चयः परमॊ भवेतएतद  अर्हसि मे वक्तुं निखिलेन दविजर्षभअत्राप्य उदाहरन्त ीमम इतिहासं पुरातनमअगस्त्यस्य मया यज्ञे पुरावृत्तम  अरिंदमपुरागस्त्यॊ महातेजा दीक्षां दवादश वार्षिकीम परविवेश महाराज सर्वभूतहिते रतःतत्राग्निकल्पा हॊतार  आसन सत्रे महात्मनःमूलाहारा निराहाराः साश्म कुट्टा  मरीचिपाःपरिघृष्टिका वैघसिकाः संप्रक्षालास तथैव चय तयॊ भिक्षवश चात्र बभूवुः पर्यवस्थिताःसर्वे परत्यक् षधर्माणॊ जितक्रॊधा जितेन्द्रियाःदमे सथिताश च ते सर ्वे दम्भमॊहविवर्जिताःवृत्ते शुद्धे सथिता नित्यम इन ्द्रियैश चाप्य अवाहिताःउपासते सम तं यज्ञं भुञ्जाना स ते महर्षयःयथाशक्त्या भगवता तदन्नं समुपार्जितमतस् मिन सत्रे तु यत किं चिद अयॊग्यं तत्र नाभवततथा हय अ नेकैर मुनिभिर महान्तः करतवः कृताःएवंविधेस तव अगस्त ्यस्य वर्तमाने महाध्वरेन ववर्ष सहस्राक्षस तदा भरतस त्तमततः कर्मान्तरे राजन्न अगस्त्यस्य महात्मनःकथेयम  अभिनिर्वृत्ता मुनीनां भावितात्मनामअगस्त्यॊ यजमानॊ  ऽसौ ददात्य अन्नं विमत्सरःन च वर्षति पर्जन्यः कथम  अन्नं भविष्यतिसत्रं चेदं महद विप्रा मुनेर दवादश वा र्षिकमन वर्षिष्यति देवश च वर्षाण्य एतानि दवादशएतद  भवन्तः संचिन्त्य महर्षेर अस्य धीमतःअगस्त्यस्यातितप सः कर्तुम अर्हन्त्य अनुग्रहमइत्य एवम उक्ते वचने तत ॊ ऽगस्त्यः परतापवानपरॊवाचेदं वचॊ वाग्मी परसाद्य शि रसा मुनीनयदि दवादश वर्षाणि न वर्षिष्यति वासवःचिन्त ा यज्ञं करिष्यामि विधिर एष सनातनःयदि दवादश वर्षाणि  न वर्षिष्यति वासवःवयायामेनाहरिष्यामि यज्ञान अन्या न अतिव्रतानबीजयज्ञॊ मयायं वै बहुवर्षसमाचितःबीजैः क ृतैः करिष्ये च नात्र विघ्नॊ भविष्यतिनेदं शक्यं वृथ ा कर्तुं मम सत्रं कथं चनवर्षिष्यतीह वा देवॊ न वा द ेवॊ भविष्यतिअथ वाभ्यर्थनाम इन्द्रः कुर्यान न तव इह  कामतःसवयम इन्द्रॊ भविष्यामि जीवयिष्यामि च परजाःयॊ  यद आहारजातश च स तथैव भविष्यतिविशेषं चैव कर्तास्मि  पुनः पुनर अतीव हिअद्येह सवर्णम अभ्येतु यच चान्यद  वसु दुर्लभमतरिषु लॊकेषु यच चास्ति तद इहागच्छतां सव यमदिव्याश चाप्सरसां संघाः स गन्धर्वाः स किंनराःविश ्वावसुश च ये चान्ये ते ऽपय उपासन्तु वः सदाउत्तरेभ् यः कुरुभ्यश च यत किं चिद वसु विद्यतेसर्वं तद इह यज ्ञे मे सवयम एवॊपतिष्ठतुसवर्गं सवर्गसदश चैव धर्मश च  सवयम एव तुइत्य उक्ते सर्वम एवैतद अभवत तस्य धीमतःत तस ते मुनयॊ दृष्ट्वा मुनेस तस्य तपॊबलमविस्मिता वचन ं पराहुर इदं सर्वे महार्थवतपरीताः सम तव वाक्येन न  तव इच्छामस तपॊ वययमसवैर एव यज्ञैस तुष्टाः समॊ नयाय ेनेच्छामहे वयमयज्ञान दीक्षास तथा हॊमान यच चान्यन म ृगयामहेतन नॊ ऽसतु सवकृतैर यज्ञैर नान्यतॊ मृगयामहेन यायेनॊपार्जिताहाराः सवकर्मनिरता वयमवेदाश च बरह्मचर ्येण नयायतः परार्थयामहेनयायेनॊत्तर कालं च गृहेभ्यॊ  निःसृता वयमधर्मदृष्टैर विधिद वारैस तपस तप्स्यामहे  वयमभवतः सम्यग एषा हि बुद्धिर हिंसा विवर्जिताएवाम  अहिंसां यज्ञेषु बरूयास तवं सततं परभॊपरीतास ततॊ भवि ष्यामॊ वयं दविज वरॊत्तमविसर्जिताः समाप्तौ च सत्राद  अस्माद वरजामहे[व]तथा कथयताम एव देवराजः पुरंदरःववर ्ष सुमहातेजा दृष्ट्वा तस्य तपॊबलमअसमाप्तौ च यज्ञस् य तस्यामित पराक्रमःनिकामवर्षी देवेन्द्रॊ बभूव जनमे जयपरसादयाम आस च तम अगस्त्यं तरिदशेश्वरःसवयम अभ्येत ्य राजर्षे पुरस्कृत्य बृहस्पतिमततॊ यज्ञसमाप्तौ तान  विससर्ज महामुनीनअगस्त्यः परमप्रीतः पूजयित्वा यथाव िधि
mahabharata-ramayana_mbs14095dev.txt