[भी]इत्य उक्तः स तदा तेन तुलाधारेण धीमतापरॊवाच वचन ं धीमाञ जाजलिर जपतां वरःविक्रीणानः सर्वरसान सर्वगन ्धांश च वानिजवनस्पतीन ओषधीश च तेषां मूलफलानि चअध्य गा नैष्ठिकीं बुद्धिं कुतस तवाम इदम आगतमएतद आचक्ष्व  मे सर्वं निखिलेन महामतेएवम उक्तस तुलाधारॊ बराह्मण ेन यशस्विनाउवाच धर्मसूक्ष्माणि वैश्यॊ धर्मार्थतत्त ्ववितजाजलिं कस्त तपसं जञानतृप्तस तदा नृपवेदाहं जाज ले धर्मं सरहस्यं सनातनमसर्वभूतहितं मैत्रं पुराणं य ं जना विदुःअद्रॊहेणैव भूतानाम अल्पद्रॊहेण वा पुनःय ा वृत्तिः स परॊ धर्मस तेन जीवामि जाजलेपरिच्छिन्नैः  काष्ठ तृणैर मयेदं शरणं कृतमअलक्तं पद्मकं तुङ्गं ग न्धांश चॊच्चावचांस तथारसांश च तांस तान विप्रर्षे म द्य्य वर्जान अहं बहूनकरीत्वा वै परतिविक्रीणे परहस् ताद अमाययासर्वेषां यः सुहृन नित्यं सर्वेषां च हिते  रतःकर्मणा मनसा वाचा स धर्मं वेद जाजलेनाहं परेषां  कर्माणि परशंसामि शपामि वाआकाशस्येव विप्रर्षे पश्यँ ल लॊकस्य चित्रतामनानुरुध्ये विरुध्ये वा न दवेष्मि  न च कामयेसमॊ ऽसमि सर्वभूतेषु पश्य मे जाजले वरतमइष् टानिष्ट विमुक्तस्य परीतिरागबहिष्कृतःतुला मे सर्वभू तेषु समा तिष्ठति जाजलेइति मां तवं विजानीहि सर्वलॊक स्य जाजलेसमं मतिमतां शरेष्ठ समलॊष्टाश्म काञ्चनमयथा न्ध बधिरॊन्मत्ता उच्छ्वासपरमाः सदादेवैर अपिहित दवा राः सॊपमा पश्यतॊ ममयथा वृद्धातुर कृशा निःस्पृहा वि षयान परतितथार्थ कामभॊगेषु ममापि विगता सपृहायदा चाय ं न बिभेति यदा चास्मान न बिभ्यतियदा नेच्छति न दवेष ्टि तदा सिध्यति वै दविजःयदा न कुरुते भावं सर्वभूते षु पापकमकर्मणा मनसा वाचा बरह्म संपद्यते तदान भूतॊ  न भविष्यश च न च धर्मॊ ऽसति कश चनयॊ ऽभयः सर्वभूताना ं स पराप्नॊत्य अभयं पदमयस्माद उद्विजते लॊकः सर्वॊ  मृत्युमुखाद इववाक करूराद दण्ड पारुष्यात स पराप्नॊत ि महद भयमयथावद वर्तमानानां वृद्धानां पुत्रपौत्रिणा मअनुवर्तामहे वृत्तम अहिंस्राणां महात्मनामपरनस्तः श ाश्वतॊ धर्मः सद आचारेण मॊहितःतेन वैद्यस तपस्वी वा  बलवान वा विमॊह्यतेआचाराञ जाजले पराज्ञः कषिप्रं धर् मम अवाप्नुयातएवं यः साधुभिर दान्तश चरेद अद्रॊह चेत सानद्यां यथा चेह काष्ठम उह्यमानं यदृच्छयायदृच्छयैव  काष्ठेन संधिं गच्छेत केन चिततत्राप्ररानि दारूणि स ंसृज्यन्ते ततस ततःतृणकाष्ठ करीसानि कदाचिन्न असमीक् षयाएवम एवायम आचारः परादुर्भूतॊ यतस ततःयस्मान नॊद्व िजते भूतं जातु किं चित कथं चनअभयं सर्वभूतेभ्यः स प राप्नॊति सदा मुनेयस्माद उद्जिवते विद्वन सर्वलॊकॊ व ृकाद इवकरॊशतस तीरम आसाद्य यथा सर्वे जले चराःसहायवा न दरव्यवान यः सुभगॊ ऽनयॊ ऽपरस तथाततस तान एव कवयः श ास्त्रेषु परवदन्त्य उतकीर्त्यर्थम अल्पहृल्लेखाः पत तः कृत्स्ननिर्नयाःतपॊ भॊर यज्ञदानैश च वाक्यैः परज् ञाश्रितैस तथापराप्नॊत्य अभयदानस्य यद यत फलम इहाश्न ुतेलॊके यः सर्वभूतेभ्यॊ ददात्य अभयदक्षिणामस सर्वयज ्ञैर ईजानः पराप्नॊत्य अभयदक्षिणामन भूतानाम अहिंसाय ा जयायान धर्मॊ ऽसति कश चनयस्मान नॊद्विजते भूतं जात ु किं चित कथं चनते ऽभयं सर्वभूतेभ्यः संप्राप्नॊति  महामुनेयस्माद उद्विजते लॊकः सर्पाद वेश्म गताद इवन  स धर्मम अवाप्नॊति इह लॊके परत्र चसर्वभूतात्मभूतस्य  सम्यग भूतानि पश्यतःदेवापि मार्गे मुह्यन्ति अपदस्य  पदैषिणःदानं भूताभयस्याहुः सर्वदानेभ्य उत्तममबरवीम ि ते सत्यम इदं शरद्दधस्व च जाजलेस एव सुभगॊ भूत्वा  पुनर भवति दुर्भगःवयापत्तिं कर्मणा दृष्ट्वा जुगुप्स न्ति जनाः सदाअकारणॊ हि नेहास्ति धर्मः सूक्ष्मॊ ऽपि  जाजलेभूतभव्यार्थम एवेह धर्मप्रवचनं कृतमसूक्ष्मत्व ान न स विज्ञातुं शक्यते बहु निह्नवःउपलभ्यान्तरा चा न्यान आचारान अवबुध्यतेये च छिन्दन्ति वृषणान ये च भ िन्दन्ति नस्तकानवहन्ति महतॊ भारान बध्नन्ति दमयन्ति  चहत्वा सत्त्वानि खादन्ति तान कथं न विगर्हसेमानुषा  मानुषान एव दासभॊगेन बुञ्जतेवधबन्धविरॊधेन कारयन्ति  दिवानिशमआत्मना चापि जानासि यद दुःखं वधतादनेपञ्चेन ्द्रियेषु भूतेषु सर्वं वसति दैवतमआदित्यश चन्द्रमा  वायुर बरह्मा पराणः करतुर यमःतानि जीवानि विक्रीय का  मृतेषु विचारणाका तैले का घृते बरह्मन मधुन्य अप्स् व औषधेषु वाअदंश मशके देशे सुखं संवर्थितान पशूनतांश  च मातुः परियाञ जानन्न आक्रम्य बहुधा नराःबहु दंश क ुशान देशान नयन्ति बहु कर्दमानवाहसंपीडिता धुर्याः स ीदन्त्य अविधिनापरेन मन्ये भरूण हत्यापि विशिष्टा ते न कर्मणाकृषिं साध्व इति मन्यन्ते सा च वृत्तिः सुदा रुणाभूमिं भूमिशयांश चैव हन्ति काष्ठम अयॊमुखमतथैवान दुहॊ युक्तान समवेक्षस्व जाजलेअघ्न्या इति गवां नाम  क एनान हन्तुम अर्हतिमहच चकाराकुशलं पृषध्रॊ गालभन्न  इवऋषयॊ यतयॊ हय एतन नहुषे परत्यवेदयनगां मातरं चाप् य अवधीर वृषभं च परजापतिमअकार्यं नहुषाकार्षीर लप्स् यामस तवत्कृते भयमशतं चैकं च रॊगाणां सर्वभूतेष्व अप ातयनऋषयस तु महाभागाः परजास्व एव हि जाजलेभरूणहं नहु षं तव आहुर न ते हॊष्यामहे हविःइत्य उक्त्वा ते महात ्मानः सर्वे तत्त्वार्थ दर्शिनःऋषयॊ यतयः शान्तास तर सा परत्यवेदयनईदृशान अशिवान घॊरान आचारान इह जाजलेके वलाचरितत्वात तु निपुनान नावबुध्यसेकारणाद धर्मम अन् विच्छेन न लॊकचरितं चरेतयॊ हन्याद यश च मां सतौति तत ्रापि शृणु जाजलेसमौ ताव अपि मे सयातां न हि मे सतः  परियाप्रियेएतद ईदृशकं धर्मं परशंसन्ति मनीषिणःउपपत् त्या हि संपन्नॊ यतिभिश चैव सेव्यतेसततं धर्मशीलैश च  नैपुण्येनॊपलक्षितः
mahabharata-ramayana_mbs12254dev.txt