घॊरेण शरबन्धेन बद्धौ दशरथात्मजौ निश्वसन्तौ यथा नाग ौ शयानौ रुधिरॊक्षितौसर्वे ते वानरश्रेष्ठाः ससुग्री वा महाबलाः परिवार्य महात्मानौ तस्थुः शॊकपरिप्लुताः एतस्मिन्न अन्तेरे रामः परत्यबुध्यत वीर्यवान सथिरत् वात सत्त्वयॊगाच च शरैः संदानितॊ ऽपि सनततॊ दृष्ट्वा  सरुधिरं विषण्णं गाढम अर्पितम भरातरं दीनवदनं पर्यद ेवयद आतुरःकिं नु मे सीतया कार्यं किं कार्यं जीविते न वा शयानं यॊ ऽदय पश्यामि भरातरं युधि निर्जितमशक्य ा सीता समा नारी पराप्तुं लॊके विचिन्वता न लक्ष्मणस मॊ भराता सचिवः साम्परायिकःपरित्यक्ष्याम्य अहं पराण ान वानराणां तु पश्यताम यदि पञ्चत्वम आपन्नः सुमित्र ानन्दवर्धनःकिं नु वक्ष्यामि कौसल्यां मातरं किं नु  कैकयीम कथम अम्बां सुमित्रांच पुत्रदर्शनलालसामविवत् सां वेपमानां च करॊशन्तीं कुररीम इव कथम आश्वासयिष्य ामि यदि यास्यामि तं विनाकथं वक्ष्यामि शत्रुघ्नं भर तं च यशस्विनम मया सह वनं यातॊ विना तेनागतः पुनःउपा लम्भं न शक्ष्यामि सॊढुं बत सुमित्रया इहैव देहं तयक ्ष्यामि न हि जीवितुम उत्सहेधिङ मां दुष्कृतकर्माणम  अनार्यं यत्कृते हय असौ लक्ष्मणः पतितः शेते शरतल्पे  गतासुवततवं नित्यं सुविषण्णं माम आश्वासयसि लक्ष्मण  गतासुर नाद्य शक्नॊषि माम आर्तम अभिभाषितुमयेनाद्य  बहवॊ युद्धे राक्षसा निहताः कषितौ तस्याम एव कषितौ व ीरः स शेते निहतः परैःशयानः शरतल्पे ऽसमिन सवशॊणितपर िप्लुतः शरजालैश चितॊ भाति भास्करॊ ऽसतम इव वरजनबाणा भिहतमर्मत्वान न शक्नॊत्य अभिवीक्षितुम रुजा चाब्रुव तॊ हय अस्य दृष्टिरागेण सूच्यतेयथैव मां वनं यान्तम  अनुयातॊ महाद्युतिः अहम अप्य अनुयास्यामि तथैवैनं यम क्षयमइष्टबन्धुजनॊ नित्यं मां च नित्यम अनुव्रतः इमा म अद्य गतॊ ऽवस्थां ममानार्यस्य दुर्नयैःसुरुष्टेनाप ि वीरेण लक्ष्मणेना न संस्मरे परुषं विप्रियं वापि श रावितं न कदा चनविससर्जैकवेगेन पञ्चबाणशतानि यः इष्व स्त्रेष्व अधिकस तस्मात कार्तवीर्याच च लक्ष्मणःअस्त ्रैर अस्त्राणि यॊ हन्याच छक्रस्यापि महात्मनः सॊ ऽय म उर्व्यांहतः शेते महार्हशयनॊचितःतच च मिथ्या परलप् तं मां परधक्ष्यति न संशयः यन मया न कृतॊ राजा राक्ष सानां विभीषणःअस्मिन मुहूर्ते सुग्रीव परतियातुम इतॊ  ऽरहसि मत्वा हीनं मया राजन रावणॊ ऽभिद्रवेद बलीअङ्ग दं तु पुरस्कृत्य ससैन्यः ससुहृज्जनः सागरं तर सुग्र ीव पुनस तेनैव सेतुनाकृतं हनुमता कार्यं यद अन्यैर द ुष्करं रणे ऋक्षराजेन तुष्यामि गॊलाङ्गूलाधिपेन चअङ् गदेन कृतं कर्म मैन्देन दविविदेन च युद्धं केसरिणा स ंख्ये घॊरं संपातिना कृतमगवयेन गवाक्षेण शरभेण गजेन  च अन्यैश च हरिभिर युद्धं मदार्थे तयक्तजीवितैःन चात िक्रमितुं शक्यं दैवं सुग्रीव मानुषैः यत तु शक्यं व यस्येन सुहृदा वा परंतप कृतं सुग्रीव तत सर्वं भवताध र्मभीरुणामित्रकार्यं कृतम इदं भवद्भिर वानरर्षभाः अ नुज्ञाता मया सर्वे यथेष्टं गन्तुम अर्हथशुश्रुवुस त स्य ते सर्वे वानराः परिदेवितम वर्तयां चक्रुर अश्रू णि नेत्रैः कृष्णेतरेक्षणाःततः सर्वाण्य अनीकानि सथा पयित्वा विभीषणः आजगाम गदापाणिस तवरितॊ यत्र राघवःतं  दृष्ट्वा तवरितं यान्तं नीलाञ्जनचयॊपमम वानरा दुद्र ुवुः सर्वे मन्यमानास तु रावणिम
mahabharata-ramayana_rys6039_dev.txt