[स]ततॊ ऽरजुनस्य भवनं परविश्याप्रतिमं विभुःसपृष्ट्व ाम्भः पुण्डरीकाक्षः सथण्डिले शुभलक्षणेसंतस्तार शुभ ां शय्यां दर्भैर वैडूर्य संनिभैःततॊ माल्येन विधिवल  लाजैर गन्धैः सुमङ्गलैःअलंचकार तां शय्यां परिवार्य ायुधॊत्तमैःततः सपृष्टॊदकं पार्थं विनीताः परिचारकाः दर्शयां नैत्यकं चक्रुर नैशं तरैयम्बकं बलिमततः परीत मनाः पार्थॊ गन्धैर माल्यैश च माधवमअलंकृत्यॊपहारं त  नैशम अस्मै नयवेदयतसमयमानस तु गॊविन्दः फल्गुनं परत ्यभाषतसुप्यतां पार्थ भद्रं ते कल्याणाय वरजाम्य अहम सथापयित्वा ततॊ दवाःस्थान गॊप्तॄंश चात्तायुधान नरान दारुकानुगतः शरीमान विवेश शिबिरं सवकमशिश्ये च शयने  शुभ्रे बहु कृत्यं विचिन्तयनन पाण्डवानां शिबिरे कश  चित सुष्वाप तां निशामपरजागरः सर्वजनम आविवेश विशां  पतेपुत्रशॊकाभिभूतेन परतिज्ञातॊ महात्मनासहसा सिन्धु राजस्य वधॊ गाण्डीवधन्वनातत कथं नु महाबाहुर वासविः  परवीरहापरतिज्ञां सफलां कुर्याद इति ते समचिन्तयनकष् टं हीदं वयवसितं पाण्डवेन महामनापुत्रशॊकाभितप्तेन प रतिज्ञा महती कृताभरातरश चापि विक्रान्ता बहुलानि बल ानि चधृतराष्ट्रस्य पुत्रेण सर्वं तस्मै निवेदितमस ह त्वा सैन्धवं संख्ये पुनर एतु धनंजयःजित्वा रिपुगणां श चैव पारयत्व अर्जुनॊ वरतमअहत्वा सिन्धुराजं हि धूम केतुं परवेक्ष्यतिन हय एतद अनृतं कर्तुम अर्हः पार्थ ॊ धनंजयःधर्मपुत्रः कथं राजा भविष्यति मृते ऽरजुनेतस ्मिन हि विजयः कृत्स्नः पाण्डवेन समाहितःयदि नः सुकृ तं किं चिद यदि दत्तं हुतं यदिफलेन तस्य सर्वस्य सव् यसाची जयत्व अरीनएवं कथयतां तेषां जयम आशंसतां परभॊक ृच्छ्रेण महता राजन रजनी वयत्यवर्तततस्यां रजन्यां म ध्ये तु परतिबुद्धॊ जनार्दनःसमृत्वा परतिज्ञां पार्थ स्य दारुकं परत्यभाषतअर्जुनेन परतिज्ञातम आर्तेन हतब न्धुनाजयद्रथं हनिष्यामि शवॊभूत इति दारुकतत तु दरुय ॊधनः शरुत्वा मन्त्रिभिर मन्त्रयिष्यतियथा जयद्रथं प ार्थॊ न हन्याद इति संयुगेअक्षौहिण्यॊ हि ताः सर्वा  रक्षिष्यन्ति जयद्रथमदरॊणश च सह पुत्रेण सर्वास्त्रव िधिपारगःएकॊ वीरः सहस्राक्षॊ दैत्यदानव मर्दितासॊ ऽप ि तं नॊत्सहेताजौ हन्तुं दरॊणेन रक्षितमसॊ ऽहं शवस त त करिष्यामि यथा कुन्तीसुतॊ ऽरजुनःअप्राप्ते ऽसतं दि नकरे हनिष्यति जयद्रथमन हि दारा न मित्राणि जञातयॊ न  च बान्धवाःकश चिन नान्यः परियतरः कुन्तीपुत्रान ममा र्जुनातअनर्जुनम इमं लॊकं मुहूर्तम अपि दारुकउदीक्षि तुं न शक्तॊ ऽहं भविता न च तत तथाअहं धवजिन्यः शत्रू णां सहयाः स रथद्विपाःअर्जुनार्थे हनिष्यामि स कर्णा ः स सुयॊधनाःशवॊ निरीक्षन्तु मे वीर्यं तरयॊ लॊका मह ाहवेधनंजयार्थं समरे पराक्रान्तस्य दारुकशवॊ नरेन्द् र सहस्राणि राजपुत्र शतानिचसाश्वद्विप रथान्य आजौ वि द्रविष्यन्ति दारुकशवस तां चक्रप्रमथितां दरक्ष्यसे  नृप वाहिनीममया करुद्देन समरे पाण्डवार्थे निपातिताम शवः स देवाः स गन्धर्वाः पिशाचॊरगराक्षसाःजञास्यन्ति  लॊकाः सर्वे मां सुहृदं सव्यसाचिनःयस तं दवेष्टि स  मां दवेष्टि यस तम अनु स माम अनुइति संकल्प्यतां बुद ्ध्या शरीरार्धं ममार्जुनःयथा तवम अप्रभातायाम अस्या ं निशि रथॊत्तममकल्पयित्वा यथाशास्त्रम आदाय वरतसंयत ःगदां कौमॊदकीं दिव्यां शक्तिं चक्रं धनुः शरानआरॊप् य वै रथे सूत सर्वॊपकरणानि चसथानं हि कल्पयित्वा च र थॊपस्थे धवजस्य मेवैनतेयस्य वीरस्य समरे रथशॊभिनःछत् रं जाम्बूनदैर जालैर अर्कज्वलन संनिभैःविश्वकर्म कृत ैर दिव्यैर अश्वान अपि च भूषितानबलाहकं मेघपुष्पं सै न्यं सुग्रीवम एव चयुक्त्वा वाजिवरान यत्तः कवची तिष ्ठ दारुकपाञ्चजन्यस्य निर्घॊषम आर्षभेणैव पूरितमशरुत ्वा तु भैरवं नारद्म उपयाया जवेन मामएकाह्नाहम अमर्ष ं च सर्वदुःखानि चैव हभरातुः पितृष्वसेयस्य वयपनेष्य ामि दारुकसर्वॊपायैर यतिष्यामि यथा बीभत्सुर आहवेपश् यतां धार्तराष्ट्राणां हनिष्यति जयद्रथमयस्य यस्य च  बीभत्सुर वधे यत्नं करिष्यतिआशंसे सारथे तत्र भवितास ्य धरुवॊ जयः[दारुक]जय एव धरुवस तस्य कुत एव पराजयःय स्य तवं पुरुषव्याघ्र सारथ्यम उपजग्मिवानएवं चैतत कर िष्यामि यथा माम अनुशाससिसुप्रभाताम इमां रात्रिं जय ाय विजयस्य हि
mahabharata-ramayana_mbs07056dev.txt