[ज]वनवासं गते विप्र धृतराष्ट्रे महीपतौसभार्ये नृपश ार्दूल वध्वा कुन्त्या समन्वितेविदुरे चापि संसिद्धे  धर्मराजं वयपाश्रितेवसत्सु पाण्डुपुत्रेषु सर्वेष्व  आश्रममण्डलेयत तद अश्चर्यम इति वै कारिष्यांमीत्य उ वाच हवयासः परमतेज्जस्वी महर्षिस तद वदस्व मेवनवासे  च कौरव्यः कियन्तं कालम अच्युतःयुधिष्ठिरॊ नरपतिर नय वसत साजनॊ दविजकिमाहाराश च ते तत्र ससैन्या नयवसन पर भॊसान्तःपुरा महात्मान इति तद बरूहि मे ऽनघ[वै]ते ऽन ुज्ञातास तदा राजन कुरुराजेन पाण्डवाःविविधान्य अन्न पानानि विश्राम्यानुभवन्ति तेमासम एकं विजह्रुस ते स सैन्यान्तःपुरा वनेअथ तत्रागमद वयासॊ यथॊक्तं ते मया नघतथा तु तेषां सर्वेषां कथाभिर नृपसंनिधौवयासम अन्व ासतां राजन्न आजग्मुर मुनयॊ ऽपरेनारदाः पर्वतश चैव द ेवलश च महातपाःविश्वावसुस तुम्बुरुश च चित्रसेनश च भ ारततेषाम अपि यथान्यायं पूजां चक्रे महामनाःधृतराष्ट ्राभ्यनुज्ञातः कुरुराजॊ युधिष्ठिरःनिषेदुस ते ततः स र्वे पूजां पराप्य युधिष्ठिरातआसनेष्व अथ पुण्येषु ब र्हिष्केषु वरेषु चतेषु तत्रॊपविष्टेषु स तु राजा मह ामतिःपाण्डुपुत्रैः परिवृतॊ निषसादा कुरूद्वहःगान्धा री चैव्व कुन्ती च दरौपदी सात्वती तथासत्रियश चान्या स तथान्याभिः सहॊपविविशुस ततःतेषां तत्र कथा दिव्या  धर्मिष्ठाश चाभवन नृपऋषीणां च पुराणानां देवासुरविमि श्रिताःततः कथान्ते वयासस तं परज्ञा चक्षुषम ईश्वरमप रॊवाच वदतां शरेष्ठः पुनर एव स तद वचःपरीयमाणॊ महाते जाः सर्ववेदविदां वरःविदितं मम राजेन्द्द्र यत ते हृ दि विवक्षितमदह्यमानस्य शॊकेन तव पुत्रकृतेन वैगान्ध ार्याश चैव यद दुःखं हृदि तिष्ठति पार्थिवकुन्त्याश  च यन महाराज दरौपद्याश च हृदि सथितमयच च धारयते तीव् रं दुःखं पुत्रा विनाशजामसुभद्रा कृष्ण भगिनी तच चाप ि विदितं ममशरुत्वा समागमम इमं सर्वेषां वस ततॊ नृपस ंशय छेदनायाहं पराप्तः कौरवनन्दनइमे च देवगन्धर्वाः  सर्वे चैव महर्षयःपश्यन्तु तपसॊ वीर्यम अद्य मे चिरस ंभृतमतद उच्यतां महाबाहॊ कं कामं परदिशामि तेपरवणॊ ऽ समि वरं दातुं पश्यं मे तपसॊ बलमएवम उक्तः स राजेन्द ्रॊ वयासेनामित बुद्धिनामुहूर्तम इव संच्चिन्त्य वचन ायॊपचक्रमेधन्यॊ ऽसम्य अनुगृहीतॊ ऽसमि सफलं जीवितं च  मेयन मे समगमॊ ऽदयेह भवद्भिः सह साधुभिअद्य चाप्य अ वगच्छामि गतिम इष्टाम इहात्मनःभवद्भिर बरह्मकल्पैर य त समेतॊ ऽहं तपॊधनाःदर्शनाद एव भवतां पूतॊऽहं नात्र  संशयःविद्यते न भयं चापि परलॊकान ममानघाःकिं तु तस्य  सुदुर्बुद्धेर मन्दस्यापनयैर भृषमदूयते मे मनॊ नित् यं समरतः पुत्रगृद्धिनःअपापाः पाण्डवा येन निकृताः प ापबुद्धिनाघातिता पृथिवी चेयं सहसा सनर दविपाराजानश  च महात्मानॊ नानाजनपदेश्वराःआगम्य मम पुत्रार्थे सर् वे मृत्युवशं गताःये ते पुत्रांश च दारांश च पराणांश  च मनसः परियानपरित्यज्य गताः शूराः परेतराजनिवेशनमक ा नु तेषां गतिर बरह्मन मित्रार्थे ये हता मृधेतथैव  पुत्रपौत्राणां मम ये निहता युधिदूयते मे मनॊ ऽभीक्ष ्णं घातयित्वा महाबलमभीष्मं शांतनवं वृद्धं दरॊणं च  दविजसत्तमममम पुत्रेण मूढेन पापेन सुहृद दविषाकषयं न ीतं कुलं दीप्तं पृथिवी राज्यम इच्छताएतत सर्वम अनुस ्मृत्य दह्यमानॊ दिवानिशमन शान्तिम अधिगच्छामि दुःखश ॊकसमाहतःइति मे चिन्तयानस्य पितः शर्म न विद्यते
mahabharata-ramayana_mbs15036dev.txt