उक्तवाक्यं तु राजानं कृपया कुशिकात्मजः अब्रवीन मधु रं वाक्यं साक्षाच चण्डालरूपिणमइक्ष्वाकॊ सवागतं वत् स जानामि तवां सुधार्मिकम शरणं ते भविष्यामि मा भैषी र नृपपुंगवअहम आमन्त्रये सर्वान महर्षीन पुण्यकर्मणः  यज्ञसाह्यकरान राजंस ततॊ यक्ष्यसि निर्वृतःगुरुशापक ृतं रूपं यद इदं तवयि वर्तते अनेन सह रूपेण सशरीरॊ ग मिष्यसिहस्तप्राप्तम अहं मन्ये सवर्गं तव नरेश्वर यस  तवं कौशिकम आगम्य शरण्यं शरणं गतःएवम उक्त्वा महाते जाः पुत्रान परमधार्मिकान वयादिदेश महाप्राज्ञान यज् ञसंभारकारणातसर्वाञ शिष्यान समाहूय वाक्यम एतद उवाच  हसर्वान ऋषिवरान वत्सा आनयध्वं ममाज्ञया सशिष्यान सु हृदश चैव सर्त्विजः सुबहुश्रुतानयद अन्यॊ वचनं बरूया न मद्वाक्यबलचॊदितः तत सर्वम अखिलेनॊक्तं ममाख्येयम  अनादृतमतस्य तद्वचनं शरुत्वा दिशॊ जग्मुस तदाज्ञया आ जग्मुर अथ देशेभ्यः सर्वेभ्यॊ बरह्मवादिनःते च शिष्य ाः समागम्य मुनिं जवलिततेजसं ऊचुश च वचनं सर्वे सर्व ेषां बरह्मवादिनामशरुत्वा ते वचनं सर्वे समायान्ति द विजातयः सर्वदेशेषु चागच्छन वर्जयित्वा महॊदयमवासिष् ठं तच छतं सर्वं करॊधपर्याकुलाक्षरम यद आह वचनं सर्व ं शृणु तवं मुनिपुंगवकषत्रियॊ याजकॊ यस्य चण्डालस्य  विशेषतः कथं सदसि भॊक्तारॊ हविस तस्य सुरर्षयःबराह्म णा वा महात्मानॊ भुक्त्वा चण्डालभॊजनम कथं सवर्गं गम िष्यन्ति विश्वामित्रेण पालिताःएतद वचनं नैष्ठुर्यम  ऊचुः संरक्तलॊचनाः वासिष्ठा मुनिशार्दूल सर्वे ते सम हॊदयाःतेषां तद्वचनं शरुत्वा सर्वेषां मुनिपुंगवः कर ॊधसंरक्तनयनः सरॊषम इदम अब्रवीतयद दूषयन्त्य अदुष्टं  मां तप उग्रं समास्थितम भस्मीभूता दुरात्मानॊ भविष् यन्ति न संशयःअद्य ते कालपाशेन नीता वैवस्वतक्षयम सप ्तजातिशतान्य एव मृतपाः सन्तु सर्वशःशवमांसनियताहारा  मुष्टिका नाम निर्घृणाः विकृताश च विरूपाश च लॊकान  अनुचरन्त्व इमानमहॊदयश च दुर्बुद्धिर माम अदूष्यं हय  अदूषयत दूषिटः सर्वलॊकेषु निषादत्वं गमिष्यतिपराणात िपातनिरतॊ निरनुक्रॊशतां गतः दीर्घकालं मम करॊधाद दु र्गतिं वर्तयिष्यतिएतावद उक्त्वा वचनं विश्वामित्रॊ  महातपाः विरराम महातेजा ऋषिमध्ये महामुनिः
mahabharata-ramayana_rys1058_dev.txt