[वै]वनं गते कौरवेन्द्रे दुःखशॊकसमाहताःबभूवुः पाण्ड वा राजन मातृशॊकेन चार्दिताःतथा पौरजनः सर्वः शॊचन्न  आस्ते जनाधिपमकुर्वाणाश च कथास तत्र बराह्मणा नृपति ं परतिकथं नु राजा वृद्धः स वने वसति निर्जनेगान्धार ी च महाभागा सा च कुन्ती पृथा कथमसुखार्हः स हि राजर ्षिर न सुखं तन महावनमकिम अवस्थः समासाद्य परज्ञा चक ्षुर हतात्मजःसुदुष्करं कृतवती कुन्तीपुत्रान अपश्यत ीराज्यश्रियं परित्यज्य वनवासम अरॊचयतविदुरः किम अवस ्थश च भरातुः शुश्रूषुर आत्मवानस च गावल्गणिर धीमान  भर्तृपिण्डानुपालकःआकुमारं च पौरास ते चिन्ताशॊकसमाह ताःतत्र तत्र कथाश चक्रुः समासाद्य परस्परमपाण्डवाश  चैव ते सर्वे भृशं शॊकपरायणाःशॊचन्तॊ मातरं वृद्धाम  ऊषुर नातिचिरं पुरेतथैव पितरं वृद्धं हतपुत्रं जनेश् वरमगान्धारीं च महाभागां विदुरं च महामतिमनैषां बभूव  संप्रीतिस तान विचिन्तयतां तदान राज्ये न च नारीषु  न वेदाध्ययने तथापरं निर्वेदम अगमंश चिन्तयन्तॊ नराध िपमतच च जञातिवधं घॊरं संस्मरन्तः पुनः पुनःअभिमन्यॊ श च बालस्य विनाशं रणमूर्धनिकर्णस्य च महाबाहॊः संग् रामेष्व अपलायिनःतथैव दरौपदेयानाम अन्येषां सुहृदाम  अपिवधं संस्मृत्य ते वीरा नातिप्रमनसॊ ऽभवनहतप्रवीरा ं पृथिवीं हतरत्नां च भारतसदैव चिन्तयन्तस ते न निद् राम उपलेभिरेदरौपदी हतपुत्रा च सुभद्रा चैव भामिनीना तिप्रीति युते देव्यौ तदास्ताम अप्रहृष्टवतवैराट्यास  तु सुतं दृष्ट्वा पितरं ते परिक्षितमधारयन्ति सम ते  पराणांस तव पूर्वपितामहा
mahabharata-ramayana_mbs15028dev.txt