[ज]शरुत्वैतद वचनं बरह्मन वयासेनॊक्तं महात्मनाअश्वम ेधं परति तदा किं नृपः परचकार हरत्नं च यन मरुत्तेन  निहितं पृथिवीतलेतद अवाप कथं चेति तन मे बरूहि दविजॊ त्तम[व]शरुत्वा दवैपायन वचॊ धर्मराजॊ युधिष्ठिरःभरात ॄन सर्वान समानाय्य काले वचनम अब्रवीतअर्जुनं भीमसेन ं च माद्रीपुत्रौ यमाव अपिशरुतं वॊ वचनं वीराः सौहृद ाद यन महात्मनाकुरूणां हितकामेन परॊक्तं कृष्णेन धीम तातपॊवृद्धेन महता सुहृदां भूतिम इच्छतागुरुणा धर्मश ीलेन वयासेनाद्भुत कर्मणाभीष्मेण च महाप्राज्ञ गॊविन ्देन च धीमतासंस्मृत्य तद अहं सम्यक कर्तुम इच्छामि  पाण्डवाःआयत्यां च तदात्वे च सर्वेषां तद धि नॊ हितम अनुबन्धे च कल्याणं यद वचॊ बरह्मवादिनःइयं हि वसुधा  सर्वा कषीणरत्ना कुरूद्वहाःतच चाचष्ट बहु वयासॊ मरुत ्तस्य धनं नृपाःयद्य एतद वॊ बहुमतं मन्यध्वं वा कषमं  यदितद आनयामहे सर्वे कथं वा भीम मन्यसेइत्य उक्तवाक ्ये नृपतौ तदा कुरुकुलॊद्वहभीमसेनॊ नृपश्रेष्ठं पराञ ्जलिर वाक्यम अब्रवीतरॊचते मे महाबाहॊ यद इदं भाषितं  तवयावयासाख्यातस्य वित्तस्य समुपानयनं परतियदि तत प राप्नुयामेह धनम आविक्षितं परभॊकृतम एव महाराज भवेद  इति मतिर ममते वयं परणिपातेन गिरीशस्य महात्मनःतद आन याम भद्रं ते समभ्यर्च्य कपर्दिनमतं विभुं देवदेवेशं  तस्यैवानुचरांश च तानपरसाद्यार्थम अवाप्स्यामॊ नूनं  वाग्बुद्धिकर्मभिःरक्षन्ते ये च तद दरव्यं किंकरा र ौद्रदर्शनाःते च वश्या भविष्यन्ति परसन्ने वृषभध्वजे शरुत्वैवं वदतस तस्य वाक्यं भीमस्य भारतपरीतॊ धर्मात ्मजॊ राजा बभूवातीव भारतअर्जुन परमुखाश चापि तथेत्य  एवाब्रुवन मुदाकृत्वा तु पाण्डवाः सर्वे रत्नाहरण नि श्चयमसेनाम आज्ञापयाम आसुर नक्षत्रे ऽहनि च धरुवेततॊ  ययुः पाण्डुसुता बराह्मणान सवस्ति वाच्य चअर्चयित्व ा सुरश्रेष्ठं पूर्वम एव महेश्वरममॊदकैः पायसेनाथ मा ंसापूपैस तथैव चआशास्य च महात्मानं परययुर मुदिता भृ शमतेषां परयास्यतां तत्र मङ्गलानि शुभान्य अथपराहुः  परहृष्टमनसॊ दविजाग्र्या नागराश च तेततः परदक्षिणीकृ त्य शिरॊभिः परणिपत्य चबराह्मणान अग्निसहितान परययुः  पाण्डुनन्दनाःसमनुज्ञाप्य राजानं पुत्रशॊकसमाहतमधृत राष्ट्रं सभार्यं वै पृथां पृथुल लॊचनाममूले निक्षिप ्य कौरव्यम्युयुत्सुं धृतराष्ट्रजमसंपूज्यमानाः पौरै श च बराह्मणैश च मनीषिभिः
mahabharata-ramayana_mbs14062dev.txt