[र]इहागतॊ जटिलॊ बरह्म चारी; न वै हरस्वॊ नातिदीर्घॊ  मनॊ वीसुवर्णवर्णः कमलायताक्षः; सुतः सुराणाम इव शॊ भमानःसमृद्धरूपः सवितेव दीप्तः; सुशुक्लकृष्णाक्ष तर श चकॊरैःनीलाः परसन्नाश च जटाः सुगन्धा; हिरण्यरज्जु  गरथिताः सुदीर्घाःआधार रूपा पुनर अस्य कण्ठे; विभ्र ाजते विद्युद इवान्तरिक्षेदवौ चास्य पिण्डाव अधरेण क ण्ठम; अजातरॊमौ सुमनॊहरौ चविलग्नमध्यश च स नाभिदेशे;  कतिश च तस्यातिकृत परमाणाअथास्य चीरान्तर इता परभात ि; हिरन मयी मेखला मे यथेयमअन्यच च तस्याद्भुत दर्शन ीयं; विकूजितं पादयॊः संप्रभातिपाण्यॊश च तद्वत सवनव न निबद्धौ; कलापकाव अक्षमाला यथेयमविचेष्टमानस्य च त स्य तानि; कूजन्ति हंसा सरसीव मत्ताःचीराणि तस्याद्भ ुत दर्शनानि; नेमानि तद्वन मम रूपवन्तिवक्त्रं च तस् याद्भुत दर्शनीयं; परव्याहृतं हलादयतीव चेतःपुंस्कॊक िलस्येव च तस्य वाणी; तां शृण्वतॊ मे वयथितॊ ऽनतरात् मायथा वनं माधव मासि मध्ये; समीरितं शवसनेनाभिवातितथ ा स वात्य उत्तमपुण्यगन्धी; निषेव्यमाणः पवनेन तातसु संयताश चापि जटा विभक्ता; दवैधी कृता भान्ति समा लला टेकर्णौ च चित्रैर इव चक्रवालैः; समावृतौ तस्य सुरूप वद्भिःतथा फलं वृत्तम अथॊ वि चित्रं; समाहनत पाणिना  दक्षिणेनतद भूमिम आसाद्य पुनः पुनश च; समुत्पतत्य अद ्भुतरूपम उच्चैःतच चापि हत्वा परिवर्तते ऽसौ; वातेरि तॊ वृक्ष इवावघूर्णःतं परेक्ष्य मे पुत्रम इवामराणां ; परीतिः परा तात रतिश च जातास मे समाश्लिष्य पुनः श रीरं; जटासु गृह्याभ्यवनाम्य वक्त्रमवक्त्रेण वक्त्र ं परणिधाय शब्दं; चकार तन मे ऽजनयत परहर्षमन चापि पा द्यं बहुमन्यते ऽसौ; फलानि चेमानि मयाहृतानिएवं वरतॊ  ऽसमीति च माम अवॊचत; फलानि चान्यानि नवान्य अदान मे मयॊपयुक्तानि फलानि तानि; नेमानि तुल्यानि रसेन तेषा मन चापि तेषां तवग इयं यथैषां; साराणि नैषाम इव सन्त ि तेषामतॊयानि चैवाति रसानि मह्यं; परादात स वै पातु म उदाररूपःपीत्वैव यान्य अभ्यधिकः परहर्षॊ; ममाभवद भ ूश चलितेव चासीतइमानि चित्राणि च गन्धवन्ति; माल्यान ि तस्यॊद्ग्रथितानि पट्टैःयानि परकीर्येह गतः सवम एव ; स आश्रमं तपसा दयॊतमानःगतेन तेनास्मि कृतॊ वि चेता ; गात्रं च मे संपरितप्यतीवइच्छामि तस्यान्तिकम आशु  गन्तुं; तं चेह नित्यं परिवर्तमानमगच्छामि तस्यान्ति कम एव तात; का नाम सा वरतचर्या च तस्यइच्छाम्य अहं च रितुं तेन सार्धं; यथा तपः स चरत्य उग्रकर्मा
mahabharata-ramayana_mbs03112dev.txt