[ज]एवं दयूतजिताः पार्थाः कॊपिताश च दुरात्मभिःधार्त राष्ट्रैः सहामात्यैर निकृत्या दविजसत्तमशराविताः पर ुषा वाचः सृजद्भिर वैरम उत्तममकिम अकुर्वन्त कौरव्या  मम पूर्वपितामहाःकथं चैश्वर्यविभ्रष्टाः सहसा दुःखम  एयुषःवने विजह्रिरे पार्थाः शक्र परतिमतेजसःके चैना न अन्ववर्तन्त पराप्तान वयसनम उत्तममकिमाहाराः किमाच ाराः कव च वासॊ महात्मनामकथं दवादश वर्षाणि वने तेषा ं महात्मनामवयतीयुर बराह्मणश्रेष्ठ शूराणाम अरिघातिन ामकथं च राजपुत्री सा परवरा सर्वयॊषितामपतिव्रता महा भागा सततं सत्यवादिनीवनवासम अदुःखार्हा दारुणं परत्य पद्यतएतद आचक्ष्व मे सर्वं विस्तरेण तपॊधनशरॊतुम इच् छामि चरितं भूरि दरविण तेजसामकथ्यमानं तवया विप्र पर ं कौतूहलं हि मे[व]एवं दयूतजिताः पार्थाः कॊपिताश च  दुरात्मभिःधार्तराष्ट्रैः सहामात्यैर निर्ययुर गजसाह ्वयातवर्धमानपुरद्वारेणाहिनिष्क्रम्य ते तदाउदङ्मुखः  शस्त्रभृतः परययुः सह कृष्णयाइन्द्रसेनादयश चैनान भ ृत्याः परिचतुर्दशरथैर अनुययुः शीघ्रैः सत्रिय आदाय  सर्वशःवरजतस तान विदित्वा तु पौराः शॊकाभिपीडिताःगर् हयन्तॊ ऽसकृद भीष्म विदुर दरॊण गौतमानऊचुर विगतसंत्र ासाः समागम्य परस्परमनेदम अस्ति कुलं सर्वं न वयं न  च नॊ गृहाःयत्र दुर्यॊधनः पापः सौबलेयेन पालिताःकर्ण  दुःखासनाभ्यां च राज्यम एतच चिकीर्षतिनॊ चेत कुलं न  चाचारॊ न धर्मॊ ऽरथः कुतः सुखमयत्र पापसहायॊ ऽयं पा पॊ राज्यं बुभूषतेदुर्यॊधनॊ गुरु दवेषी तयक्ताचार सु हृज्जनःअर्थलुब्धॊ ऽभिमानी च नीचः परकृतिनिर्घृणःनेय म अस्ति महीकृत्स्ना यत्र दुर्यॊधनॊ नृपःसाधु गच्छाम हे सर्वे यत्र गच्छन्ति पाण्डवाःसानुक्रॊशॊ महात्मान ॊ विजितेन्द्रिय शत्रवःहरीमन्तः कीर्तिमन्तश च धर्मा चार परायणाःएवम उक्त्वानुजग्मुस तान पाण्डवांस ते सम ेत्य चऊचुः पराञ्जलयः सर्वे तान कुन्ती माद्रिनन्दना नकव गमिष्यथ भद्रं वस तयक्त्वास्मान दुःखभागिनःवयम अ प्य अनुयास्यामॊ यत्र यूयं गमिष्यथअधर्मेण जिताञ शरु त्वा युष्मांस तयक्तघृषैः परैःउद्विग्नाः सम भृशं सर ्वे नास्मान हातुम इहार्हथभक्तानुरक्ताः सुहृदः सदा  परियहिते रतानकुराजाधिष्ठिते राज्ये न विनश्येम सर्व शःशरूयतां चाभिधास्यामॊ गुणदॊषान नरर्षभाःशुभाशुभाधि वासेन संसर्गं कुरुते यथावस्त्रम आपस तिलान भूमिं गन ्धॊ वासयते यथापुष्पाणाम अधिवासेन तथा संसर्गजा गुणा ःमॊहजालस्य यॊनिर हि मूढैर एव समागमःअहन्य अहनि धर्म स्य यॊनिः साधु समागमःतस्मात पराज्ञैश च वृद्धैश च स ुस्वभावैस तपस्विभिःसद्भिश च सह संसर्गः कार्यः शम प रायणैःयेषां तरीण्य अवदातानि यॊनिर विध्या च कर्म चत ान सेवेत तैः समास्या हि शास्त्रेभ्यॊ ऽपि गरीयसीनिर ारम्भा हय अपि वयं पुण्यशीलेषु साधुषुपुण्यम एवाप्नु यामेह पापं पापॊपसेवनातअसतां दर्शनात सपर्शात संजल्प न सहासनतधर्माचारः परहीयन्ते न च सिध्यन्ति मानवाःबु द्धिश च हीयते पुंसां नीचैः सह समागमातमध्यमैर मध्यत ां याति शरेष्ठतां याति चॊत्तमैःये गुणाः कीर्तिता ल ॊके धर्मकामार्थ संभवाःलॊकाचारात्म संभूता वेदॊक्ताः  शिष्टसंमताःते युष्मासु समस्ताश च वयस्ताश चैवेह सद ्गुणाःइच्छामॊ गुणवन मध्ये वस्तुं शरेयॊ ऽभिकाङ्क्षि णः[य]धन्या वयं यद अस्माकं सनेहकारुण्ययन्त्रिताःअसत ॊ ऽपि गुणान आहुर बराह्मण परमुखाः परजाःतद अहं भरातृ सहितः सर्वान विज्ञापयामि वःनान्यथा तद धि कर्तव्यम  अस्मत सनेहानुकम्पयाभीष्मः पितामहॊ राजा विदुरॊ जननी  च मेसुहृज्जनश च परायॊ मे नगरे नागसाह्वयेते तव अस् मद्धितकामार्थं पालनीयाः परयत्नतःयुष्माभिः सहितैः स र्वैः शॊकसंताप विह्वलाःनिवर्ततागता दूरं समागमन शाप िताःसवजने नयासभूते मे कार्या सनेहान्विता मतिःएतद ध ि मम कार्याणां परमं हृदि संस्थितमसुकृतानेन मे तुष् टिः सत्काराश च भविष्यति[व]तथानुमन्त्रितास तेन धर्म राजेन ताः परजाःचक्रुर आर्तस्वरं घॊरं हा राजन्न इति  दुःखिताःगुणान पार्थस्य संस्मृत्य दुःखार्ताः परमात ुराःअकामाः संन्यवर्तन्त समागम्याथ पाण्डवाननिवृत्ते षु तु पौरेषु रथान आस्थाय पाण्डवाःपरजग्मुर जाह्नवीत ीरे परमाणाख्यं महावटमतं ते दिवसशेषेण वटं गत्वा तु  पाण्डवाःऊषुस तां रजनीं वीराः संस्पृश्य सलिलं शुचिउ दकेनैव तां रात्रिम ऊषुस ते दुःखकर्शिताःअनुजग्मुश च  तत्रैतान सनेहात के चिद दविजातयःसग्नयॊ ऽनग्नयश चैव  सशिष्य गणबान्धवाःस तैः परिवृतॊ राजा शुशुभे बरह्मव ादिभिःतेषां परादुष्कृताग्नीनां मुहूर्ते रम्यदारुणे बरह्मघॊषपुरस्कारः संजल्पः समजायतराजानं तु कुरुश्रे ष्ठं ते हंसमधुरस्वराःआश्वासयन्तॊ विप्राग्र्याः कषप ां सर्वां वयनॊदयन
mahabharata-ramayana_mbs03001dev.txt