सुग्रीवेणैवम उक्तस तु हृष्टॊ दधिमुखः कपिः राघवं लक ्ष्मणं चैव सुग्रीवं चाभ्यवादयतस परणम्य च सुग्रीवं  राघवौ च महाबलौ वानरैः सहितैः शूरैर दिवम एवॊत्पपात  हस यथैवागतः पूर्वं तथैव तवरितॊ गतः निपत्य गगनाद भू मौ तद वनं परविवेश हस परविष्टॊ मधुवनं ददर्श हरियूथप ान विमदान उद्धतान सर्वान मेहमानान मधूदकमस तान उपाग मद वीरॊ बद्ध्वा करपुटाञ्जलिम उवाच वचनं शलक्ष्णम इद ं हृष्टवद अङ्गदमसौम्य रॊषॊ न कर्तव्यॊ यद एभिर अभिव ारितः अज्ञानाद रक्षिभिः करॊधाद भवन्तः परतिषेधिताःय ुवराजस तवम ईशश च वनस्यास्य महाबल मौर्ख्यात पूर्वं  कृतॊ दॊषस तद भवान कषन्तुम अर्हतियथैव हि पिता ते ऽभ ूत पूर्वं हरिगणेश्वरः तथा तवम अपि सुग्रीवॊ नान्यस  तु हरिसत्तमआख्यातं हि मया गत्वा पितृव्यस्य तवानघ इ हॊपयानं सर्वेषाम एतेषां वनचारिणामस तवदागमनं शरुत्व ा सहैभिर हरियूथपैः परहृष्टॊ न तु रुष्टॊ ऽसौ वनं शर ुत्वा परधर्षितमपरहृष्टॊ मां पितृव्यस ते सुग्रीवॊ व ानरेश्वरः शीघ्रं परेषय सर्वांस तान इति हॊवाच पार्थ िवःशरुत्वा दधिमुखस्यैतद वचनं शलक्ष्णम अङ्गदः अब्रव ीत तान हरिश्रेष्ठॊ वाक्यं वाक्यविशारदःशङ्के शरुतॊ  ऽयं वृत्तान्तॊ रामेण हरियूथपाः तत कषमं नेह नः सथात ुं कृते कार्ये परंतपाःपीत्वा मधु यथाकामं विश्रान्त ा वनचारिणः किं शेषं गमनं तत्र सुग्रीवॊ यत्र मे गुर ुःसर्वे यथा मां वक्ष्यन्ति समेत्य हरियूथपाः तथास्म ि कर्ता कर्तव्ये भवद्भिः परवान अहमनाज्ञापयितुम ईशॊ  ऽहं युवराजॊ ऽसमि यद्य अपि अयुक्तं कृतकर्माणॊ यूयं  धर्षयितुं मयाबरुवतश चाङ्गदश चैवं शरुत्वा वचनम अव् ययम परहृष्टमनसॊ वाक्यम इदम ऊचुर वनौकसःएवं वक्ष्यति  कॊ राजन परभुः सन वानरर्षभ ऐश्वर्यमदमत्तॊ हि सर्वॊ  ऽहम इति मन्यतेतव चेदं सुसदृशं वाक्यं नान्यस्य कस् य चित संनतिर हि तवाख्याति भविष्यच छुभभाग्यतामसर्वे  वयम अपि पराप्तास तत्र गन्तुं कृतक्षणाः स यत्र हरि वीराणां सुग्रीवः पतिर अव्ययःतवया हय अनुक्तैर हरिभि र नैव शक्यं पदात पदम कव चिद गन्तुं हरिश्रेष्ठ बरूम ः सत्यम इदं तु तेएवं तु वदतां तेषाम अङ्गदः परत्यभा षत बाढं गच्छाम इत्य उक्त्वा उत्पपात महीतलातउत्पतन् तम अनूत्पेतुः सर्वे ते हरियूथपाः कृत्वाकाशं निराका शं यज्ञॊत्क्षिप्ता इवानलाःते ऽमबरं सहसॊत्पत्य वेगव न्तः पलवंगमाः विनदन्तॊ महानादं घना वातेरिता यथाअङ् गदे हय अननुप्राप्ते सुग्रीवॊ वानराधिपः उवाच शॊकॊपह तं रामं कमललॊचनमसमाश्वसिहि भद्रं ते दृष्टा देवी न  संशयः नागन्तुम इह शक्यं तैर अतीते समये हि नःन मत्स काशम आगच्छेत कृत्ये हि विनिपातिते युवराजॊ महाबाहुः  पलवतां परवरॊ ऽङगदःयद्य अप्य अकृतकृत्यानाम ईदृशः स याद उपक्रमः भवेत तु दीनवदनॊ भरान्तविप्लुतमानसःपितृ पैतामहं चैतत पूर्वकैर अभिरक्षितम न मे मधुवनं हन्या द अहृष्टः पलवगेश्वरःकौसल्या सुप्रजा राम समाश्वसिहि  सुव्रत दृष्टा देवी न संदेहॊ न चान्येन हनूमता न हय  अन्यः कर्मणॊ हेतुः साधने तद्विधॊ भवेतहनूमति हि सि द्धिश च मतिश च मतिसत्तम वयवसायश च वीर्यं च सूर्ये  तेज इव धरुवमजाम्बवान यत्र नेता सयाद अङ्गदश च बलेश् वरः हनूमांश चाप्य अधिष्ठाता न तस्य गतिर अन्यथामा भ ूश चिन्ता समायुक्तः संप्रत्य अमितविक्रमततः किल किल ा शब्दं शुश्रावासन्नम अम्बरे हनूमत कर्मदृप्तानां न र्दतां काननौकसाम किष्किन्धाम उपयातानां सिद्धिं कथय ताम इवततः शरुत्वा निनादं तं कपीनां कपिसत्तमः आयताञ ्चितलाङ्गूलः सॊ ऽभवद धृष्टमानसःआजग्मुस ते ऽपि हरयॊ  रामदर्शनकाङ्क्षिणः अङ्गदं पुरतः कृत्वा हनूमन्तं च  वानरमते ऽङगदप्रमुखा वीराः परहृष्टाश च मुदान्विताः  निपेतुर हरिराजस्य समीपे राघवस्य चहनूमांश च महाबहु ः परणम्य शिरसा ततः नियताम अक्षतां देवीं राघवाय नयव ेदयतनिश्चितार्थं ततस तस्मिन सुग्रीवं पवनात्मजे लक् ष्मणः परीतिमान परीतं बहुमानाद अवैक्षतपरीत्या च रमम ाणॊ ऽथ राघवः परवीरहा बहु मानेन महता हनूमन्तम अवैक् षत
mahabharata-ramayana_rys5062_dev.txt