[बराह्मण]न तद दुर्यॊधनकृतं न च तद भवता कृतमन कर्ण  सौबलाभ्यां च कुरवॊ यत कषयं गताःदैवं तत तु विजानीमॊ  यन न शक्यं परबाधितुमदैवं पुरुषकारेण न शक्यम अतिवर ्तितुमअक्षौहिण्यॊ महाराज दशाष्टौ च समागताःअष्टादशा हेन हता दशभिर यॊधपुंगवैःभीष्मद्रॊणकृपाद्यैश च कर्ण ेन च महात्मनायुयुधानेन वीरेण धृष्टद्युम्नेन चैव हच तुर्भिः पाण्डुपुत्रैश च भीमार्जुनयमैर नृपजनक्षयॊ ऽ यं नृपते कृतॊ दैवबलात्कृतैःअवश्यम एव संग्रामे कषत् रियेण विशेषतःकर्तव्यं निधनं लॊके शस्त्रेण कषत्रबन् धुनातैर इयं पुरुषव्याघ्रैर विद्या बाहुबलान्वितैःपृ थिवी निहता सर्वा सहया सरथ दविपान स राजापराध्नॊति प ुत्रस तव महामनाःन भवान न च ते भृत्या न कर्णॊ न च स ौबलःयद विनष्टाः कुरुश्रेष्ठा राजानश च सहस्रशःसर्वं  दैवकृतं तद वै कॊ ऽतर किं वक्तुम अर्हतिगुरुर मतॊ भ वान अस्य कृत्स्नस्य जगतः परभुःधर्मात्मानम अतस तुभ् यम अनुजानीमहे सुतमलभतां वीरलॊकान स ससहायॊ नराधिपःद विजाग्र्यैः समनुज्ञातस तरिदिवे मॊदतां सुखीपराप्स्य ते च भवान पुण्यं धर्मे च परमां सथितिमवेद पुण्यं च  कार्त्स्न्येन सम्यग भरतसत्तमदृष्टापदानाश चास्माभिः  पाण्डवाः पुरुषर्षभाःसमर्थास तरिदिवस्यापि पालने कि ं पुनः कषितेःअनुवत्स्यन्ति चापीमाः समेषु विषमेषु च परजाः कुरु कुलश्रेष्ठ पाण्डवाञ शीलभूषणानबरह्म देया ग्रहारांश च परिहारांश च पार्थिवपूर्वराजातिसर्गांश  च पालयत्य एव पाण्डवःदीर्घदर्शी कृतप्रज्ञः सदा वैश् रवणॊ यथाअक्षुद्र सच्चिवश चायं कुन्तीपुत्रॊ महामनाः अप्य अमित्रे दयावांश च शुचिश च भरतर्षभऋजु पश्यति म ेघावी पुत्रवत पाति नः सदाविप्रियं च जनस्यास्य संसर ्गाद धर्मजस्य वैन करिष्यन्ति राजर्षे तथा भीमार्जुन ादयःमन्दा मृदुषु कौरव्यास तीक्ष्णेष्व आशीविषॊपमाःव ीर्यवन्तॊ महात्मानॊ पौराणां च हिते रताःन कुन्ती न  च पाञ्चाली न चॊलूपी न सात्वतीअस्मिञ जने करिष्यन्ति  परतिकूलानि कर्हि चितभवत कृतम इमं सनेहं युधिष्ठिर  विवर्धितमन पृष्ठतः करिष्यन्ति पौरजानपदा जनाःअधर्मि ष्ठान अपि सतः कुन्तीपुत्रा महारथाःमानवान पालयिष्यन ्ति भूत्वा धर्मपरायणाःस राजन मानसं दुःखम अपनीय युध िष्ठिरातकुरु कार्याणि धर्म्याणि नमस ते भरतर्षभ[वै] तस्य तद वचनं धर्म्यम अनुबन्ध गुणॊत्तरमसाधु साध्व इ ति सर्वः सजनः परतिगृहीतवानधृतराष्ट्रश च तद वाक्यम  अभिपूज्य पुनः पुनःविसर्जयाम आस तदा सर्वास तु परकृत ीः शनैःस तैः संपूजितॊ राजा शिवेनावेक्षितस तदापराञ् जलिः पूजयाम आस सजनं भरतर्षभततॊ विवेश भुवनं गान्धार ्या सहितॊ नृपःवयुष्टायां चैव शर्वर्या यच चकार निबॊ ध तत
mahabharata-ramayana_mbs15016dev.txt