[उ]किं शीलाः किं समाचाराः पुरुषाः कैश च कर्मभिःसवर ्गं समभिपद्यन्ते संप्रदानेन केन वा[म]दाता बराह्मण  सत्कर्ता दीनान्ध कृपणादिषुभक्ष्यभॊज्यान्न पानानां  वाससां च परदायकःपरतिश्रयान सभाः कूपान परपाः पुष्कर िणीस तथानैत्यकानि च सर्वाणि किम इच्छकम अतीव चआसनं  शयनं यानं धनं रत्नं गृहांस तथासस्यजातानि सर्वाणि ग ाः कषेत्राण्य अथ यॊषितःसुप्रतीतमना नित्यं यः परयच् छति मानवःएवं भूतॊ मृतॊ देवि देवलॊके ऽभिजायतेतत्रॊष ्य सुचिरं कालं भुक्त्वा भॊगान अनुत्तमानसहाप्सरॊभिर  मुदितॊ रमित्वा नन्दनादिषुतस्मात सवर्गाच चयुतॊ लॊक ान मानुषेषूपजायतेमहाभॊगे कुले देवि धनधान्य समाचिते तत्र कामगुणैः सर्वैः समुपेतॊ मुदा युतःमहाभॊगॊ महाक ॊशॊ धनी भवति मानवःएते देवि महाभॊगाः पराणिनॊ दानशील िनःबरह्मणा वै पुरा परॊक्ताः सर्वस्य परियदर्शनाःअपर े मानवा देवि परदानकृपणा दविजैःयाचिता न परयच्छन्ति  विद्यमाने ऽपय अबुद्धयःदीनान्ध कृपणान दृष्ट्वा भिक् षुकान अतिथीन अपियाच्यमाना निवर्तन्ते जिह्वा लॊभसमन ्विताःन धनानि न वासांसि न भॊगान न च काञ्चनमन गावॊ  नान्न विकृतिं परयच्छन्ति कदा चनअप्रवृत्तास तु ये ल ुब्धा नास्तिका दानवर्जिताःएवं भूता नरा देवि निरयं  यान्त्य अबुद्धयःते चेन मनुष्यतां यान्ति यदा कालस्य  पर्ययातधनरिक्ते कुले जन्म लभन्ते सवल्प बुद्धयःकषु त्पिपासापरीताश च सर्वभॊग बहिष्कृताःनिराशाः सर्वभॊग ेभ्यॊ जीवन्त्य अधम जीविकामअल्पभॊग कुले जाता अल्पभॊ ग रता नराःअनेन कर्मणा देवि भवन्त्य अधनिनॊ नराःअपरे  सतम्भितॊ नित्यं मानिनः पापतॊ रताःआसनार्हस्य ये पी ठं न परयच्छन्त्य अचेतसःमार्हार्हस्य च ये मार्गं न  यच्छन्त्य अल्पबुद्धयःपाद्यार्हस्य च ये पाद्यं न दद त्य अल्पबुद्धयःअर्घार्हान न च सत्कारैर अर्चयन्ति य थाविधिअर्घ्यम आचमनीयं वा न यच्छन्त्य अल्पबुद्धयःगु रुं चाभिगतं परेम्णा गुरुवन न बुभूषतेअभिमान परवृत्त ेन लॊभेन समवस्थिताःसंमान्यांश चावमन्यन्ते वृद्धान  परिभवन्ति चएवंविधा नरा देवि सर्वे निरयगामिनःते वै  यदि नरास तस्मान निरयाद उत्तरन्ति वैवर्षपूगैस ततॊ ज न्म लभन्ते कुत्सिते कुलेशवपाकपुल्कसादीनां कुत्सिता नाम अचेतसामकुलेषु तेषु जायन्ते गुरु वृद्धापचायिनःन  सतम्भी नच मानी यॊ देवता दविज पूजकःलॊकपूज्यॊ नमस्क र्ता परश्रितॊ मधुरं वदनसर्ववर्णप्रिय करः सर्वभूतहि तः सदाअद्वेषी सुमुखः शलक्ष्णः सनिग्धवाणी परदः सदास वागतेनैव सर्वेषां भूतानाम अविहिंसकःयथार्ह सत्क्रिय ा पूर्वम अर्चयन्न उपतिष्ठतिमार्गार्हाय ददन मार्गं  गुरुं गुरुवद अर्चयनअतिथिप्रग्रह रतस तथाभ्यागत पूजक ःएवं भूतॊ नरॊ देवि सवर्गतिं परतिपद्यतेततॊ मानुषतां  पराप्य विशिष्ट कुलजॊ भवेततत्रासौ विपुलैर भॊगैः सर ्वरत्नसमायुतःयथार्ह दाता चार्हेषु धर्मचर्या परॊ भव ेतसंमतः सर्वभूतानां सर्वलॊकनमस्कृतःसवकर्मफलम आप्नॊ ति सवयम एव नरः सदाउदात्त कुलजातीय उदात्ताभिजनः सदा एष धर्मॊ मया परॊक्तॊ विधात्रा सवयम ईरितःयस तु रौद् रसमाचारः सर्वसत्त्वभयंकरःहस्ताभ्यां यदि वा पद्भ्या ं रज्ज्वा दण्डेन वा पुनःलॊष्टैः सतम्भैर उपायैर वा  जन्तून बाधति शॊभनेहिंसार्थं निकृतिप्रज्ञः परॊद्वेज यति चैव हउपक्रामति जन्तूंश च उद्वेग जननः सदाएवं शी लसमाचारॊ निरयं परतिपद्यतेस चेन मानुषतां गच्छेद यदि  कालस्य पर्ययातबह्व आबाध परिक्लिष्टे सॊ ऽधमे जायते  कुलेलॊकद्वेष्यॊ ऽधमः पुंसां सवयं कर्मकृतैः फलैःएष  देवि मनुष्येषु बॊद्धव्यॊ जञातिबन्धुषुअपरः सर्वभूत ानि दयावान अनुपश्यतिमैत्र दृष्टिः पितृसमॊ निर्वैरॊ  नियतेन्द्रियःनॊद्वेजयति भूतानि न विहिंसयते तथाहस् तपादैः सुनियतैर विश्वास्यः सर्वजन्तुषुन रज्ज्वा न  च दण्डेन न लॊष्टैर नायुधेन चउद्वेजयति भूतानि शलक्ष ्णकर्मा दयापरःएवं शीलसमाचारः सवर्गे समुपजायतेतत्रा सौ भवने दिव्ये मुदा वसति देववतस चेत कर्म कषयान मर् त्यॊ मनुष्येषूपजायतेअल्पाबाधॊ निरीतीकः स जातः सुखम  एधतेसुखभागी निरायासॊ निरुद्वेगः सदा नरःएष देवि सत ां मार्गॊ बाधा यत्र न विद्यतेइमे मनुष्या दृश्यन्ते  ऊहापॊह विशारदाःजञानविज्ञानसंपन्नाः परज्ञावन्तॊ ऽर थकॊविदाःदुष्प्रज्ञाश चापरे देव जञानविज्ञानवर्जिताः केन कर्म विपाकेन परज्ञावान पुरुषॊ भवेतअल्पप्रज्ञॊ  विरूपाक्षकथं भवति मानवःएतं मे संशयं छिन्द्धि सर्वध र्मविदां वरजात्यन्धाश चापरे देव रॊगार्ताश चापरे तथ ानराः कलीबाश च दृश्यन्ते कारणं बरूहि तत्र वै[म]बरा ह्मणान वेदविदुषः सिद्धान धर्मविदस तथापरिपृच्छन्त्य  अहर अहः कुशलाकुशलं तथावर्जयन्त्य अशुभं कर्म सेवमा नाः शुभं तथालभन्ते सवर्गतिं नित्यम इह लॊके सुखं तथ ास चेन मानुषतां याति मेधावी तत्र जायतेशरुतं परज्ञा नुगं चास्य कल्याणम उपजायतेपरदारेषु ये मूढाश चक्षुर  दुष्टं परयुञ्जतेतेन दुष्टस्वभावेन जात्यन्धास ते भ वन्ति हमनसा तु परदुष्टेन नग्नां पश्यन्ति ये सत्रिय मरॊगार्तास ते भवन्तीह नरा दुष्कृतकर्मिणःये तु मूढा  दुराचारा वियॊनौ मैथुने रताःपुरुषेषु सुदुष्प्रज्ञा ः कलीबत्वम उपयान्ति तेपशूंश च ये बन्धयन्ति ये चैव  गुरुतल्पगाःपरकीर्णमैथुना ये च कलीबा जायन्ति ते नरा ः[उ]सावद्यं किं नु वै कर्म निरवद्य तथैव चशरेयः कुर ्वन्न अवाप्नॊति मानवॊ देव सत्तम[म]शरेयांसं मार्गम  आतिष्ठन सदा यः पृच्छते दविजानधर्मान्वेषी गुणाकाङ्क ्षी सस्वर्गं समुपाश्नुतेयदि मानुषतां देवि कदा चित  स निगच्छतिमेधावी धारणा युक्तः पराज्ञस तत्राभिजायते एष देवि सतां धर्मॊ मन्तव्यॊ भूतिकारकःनृणां हितार्थ ाय तव मया वै समुदाहृतः[उ]अपरे सवल्पविज्ञाना धर्मवि द्वेषिणॊ नराःबराह्मणान वेदविदुषॊ नेच्छन्ति परिसर्प ितुमवरतवन्तॊ नराः के चिच छरद्धा दमपरायणाःअव्रता भर ष्टनियमास तथान्ये राक्षसॊपमाःयज्वानश च तथैवान्ये न िर्हॊमाश च तथापरेकेन कर्म विपाकेन भवन्तीह वदस्व मे [म]आगमाल लॊकधर्माणां मर्यादाः पूर्वनिर्मिताःपरामाण ्येनानुवर्तन्ते दृश्यन्ते हि दृढव्रताःअधर्मं धर्मम  इत्य आहुर ये च मॊहवशं गताःअव्रता नष्टमर्यादास ते  परॊक्ता बरह्मराक्षसाःते चेत कालकृतॊद्यॊगात संभवन्त ीह मानुषाःनिर्हॊमा निर्वषट्कारास ते भवन्ति नराधमाः एष देवि मया सर्वः संशयच छेदनाय तेकुशलाकुशलॊ नॄणां  वयाख्यातॊ धर्मसागरः
mahabharata-ramayana_mbs13133dev.txt