[य]न बिभेति कथं सा सत्री शापस्य परमद्युतेःकथं निवृ त्तॊ भगवांस तद भवान परब्रवीतु मे[भ]अष्टावक्रॊ ऽनवप ृच्छत तां रूपं विकुरुषे कथमन चानृतं ते वक्तव्यं बर ूहि बराह्मण काम्यया[सत्री]दयावापृथिवी मात्रैषा काम ्या बराह्मणसत्तमशृणुष्वावहितः सर्वं यद इदं सत्यविक ्रमउत्तरां मां दिशं विद्धि दृष्टं सत्रीचापलं च तेअ व्युत्थानेन ते लॊका जिताः सत्यपराक्रमजिज्ञासेयं पर युक्ता मे सथिरी कर्तुं तवानघसथविराणाम अपि सत्रीणां  बाधते मैथुन जवरःतुष्टः पिता महस ते ऽदय तथा देवाः  स वासवाःस तव येन च कार्येण संप्राप्तॊ भगवान इहपरेष ितस तेन विप्रेण कन्यापित्रा दविजर्षभतवॊपदेशं कर्तु ं वै तच च सर्वं कृतं मयाकषेमी गमिष्यसि गृहाञ शरमश  च न भविष्यतिकन्यां पराप्स्यसि तां विप्र पुत्रिणी च  भविष्यतिकाम्यया पृष्टवांस तवं मां ततॊ वयाहृतम उत् तरमअनतिक्रमणीयैषा कृत्स्नैर लॊकैस तरिभिः सदागच्छस् व सुकृतं कृत्वा किं वान्यच छरॊतुम इच्छसियावद बरवीम ि विप्रर्षे अष्टावक्र यथातथमऋषिणा परसादिता चास्मि  तव हेतॊर दविजर्षभतस्य संमाननार्थं मे तवयि वाक्यं प रभाषितमशरुत्वा तु वचनं तस्याः स विप्रः पराञ्जलिः स थितःअनुज्ञातस तया चापि सवगृहं पुनर आव्रजतगृहम आगम् य विश्रान्तः सवजनं परतिपूज्य चअभ्यगच्छत तं विप्रं  नयायतः कुरुनन्दनपृष्टश च तेन विप्रेण दृष्टं तव एतन  निदर्शनमपराह विप्रं तदा विप्रः सुप्रीतेनान्तर आत् मनाभवताहम अनुज्ञातः परथितॊ गन्धमादनमतस्य चॊत्तरतॊ  देशे दृष्टं तद दैवतं महततया चाहम अनुज्ञातॊ भवांश च ापि परकीर्तितःशरावितश चापि तद वाक्यं गृहम अभ्यागतः  परभॊतम उवाच ततॊ विप्रः परतिगृह्णीष्व मे सुतामनक्ष त्रतिथि संयॊगे पात्रं हि मरमं भवान[भ]अष्टावक्रस तथ ेत्य उक्त्वा परतिगृह्य च तां परभॊकन्यां परमधर्मात् मा परीतिमांश चाभवत तदाकन्यां तां परतिगृह्यैव भार्य ां परमशॊभनामउवास मुदितस तत्र आश्रमे सवे गतज्वरः
mahabharata-ramayana_mbs13022dev.txt