[वासु]एवम उक्ते तु गान्धार्या धृतराष्ट्रॊ जनेश्वरः दुर्यॊधनम उवाचेदं नृपमध्ये जनाधिपदुर्यॊधन निबॊधेदं  यद वां वक्ष्यामि पुत्रकतथा तत कुरु भद्रं ते यद्य  अस्ति पितृगौरवमसॊमः परजापतिः पूर्वं कुरूणां वंशवर् धनःसॊमाद बभूव षष्ठॊ वै ययातिर नहुषात्मजःतस्य पुत्र ा बभूवुश च पञ्च राजर्षिसत्तमाःतेषां यदुर महातेजा ज येष्ठः समभवत परभुःपूरुर यवीयांश च ततॊ यॊ ऽसमाकं वं शवर्धनःशर्मिष्ठायाः संप्रसूतॊ दुहितुर वृषपर्वणःयदु श च भरतश्रेष्ठ देव यान्याः सुतॊ ऽभवतदौहित्रस तात श ुक्रस्य काव्यस्यामित तेजसःयादवानां कुलकरॊ बलवान वी र्यसंमतःअवमेने स तु कषत्रं दर्पपूर्णः सुमन्दधीःन च ातिष्ठत पितुः शास्त्रे बलदर्प विमॊहितःअवमेने च पित रं भरातॄंश चाप्य अपराजितःपृथिव्यां चतुरन्तायां यदु र एवाभवद बलीवशे कृत्वा स नृपतीन अवसन नागसाह्वयेतं  पिता परमक्रुद्धॊ ययातिर नहुषात्मजःशशाप पुत्रं गान् धारे राज्या च वयपरॊपयतय चैनम अन्ववर्तन्त भरातरॊ बल दर्पितमशशाप तान अपि करुद्धॊ ययातिस तनयान अथयवीयांस ं ततः पूरुं पुत्रं सववशवर्तिनमराज्ये निवेशयाम आस व िधेयं नृपसत्तमःएवं जयेष्ठॊ ऽपय अथॊत्सिक्तॊ न राज्य म अभिजायतेयवीयांसॊ ऽभिजायन्ते राज्यं वृद्धॊपसेवयात थैव सर्वधर्मज्ञः पितुर मम पितामहःपरतीपः पृथिवीपालस  तरिषु लॊकेषु विश्रुतःतस्य पार्थिव सिंहस्य राज्यं  धर्मेण शासतःतरयः परजज्ञिरे पुत्रा देवकल्पा यशस्विन ःदेवापिर अभवज जयेष्ठॊ बाह्लीकस तदनन्तरमतृतीयः शंतन ुस तात धृतिमान मे पितामहःदेवापिस तु महातेजास तवग द ॊषी राजसत्तमःधार्मिकः सत्यवादी च पितुः शुश्रूषणे र तःपौरजानपदानां च संमतः साधु सत्कृतःसर्वेषां बालवृद ्धानां देवापिर हृदयंगमःपराज्ञश च सत्यसंधश च सर्वभू तहिते रतःवर्तमानः पितुः शास्त्रे बराह्मणानां तथैव  चबाह्लीकस्य परियॊ भराता शंतनॊश च महात्मनःसौभ्रात्र ं च परं तेषां सहितानां महात्मनामअथ कालस्य पर्याये  वृद्धॊ नृपतिसत्तमःसंभारान अभिषेकार्थं कारयाम आस शा स्त्रतःमङ्गलानि च सर्वाणि कारयाम आस चाभिभूःतं बराह ्मणाश च वृद्धाश च पौरजानपदैः सहसर्वे निवारयाम आसुर  देवापेर अभिषेचनमस तच छरुत्वा तु नृपतिर अभिषेकनिवा रणमअश्रुकण्ठॊ ऽभवद राजा पर्यशॊचत चात्मजमएवं वदान्य ॊ धर्मज्ञः सत्यसंधश च सॊ ऽभवतपरियः परजानाम अपि संस  तवग दॊषेण परदूषितःहीनाङ्गं पृथिवीपालं नाभिनन्दन्त ि देवताःइति कृत्वा नृपश्रेष्ठं परत्यषेधन दविजर्षभा ःततः परव्यथितात्मासौ पुत्रशॊकसमन्वितःममार तं मृतं  दृट्वा देवापिः संश्रितॊ वनमबाह्लीकॊ मातुलकुले तयक् त्वा राज्यं वयवस्थितःपितृभ्रातॄन परित्यज्य पराप्तव ान पुरम ऋद्धिमतबाह्लीकेन तव अनुज्ञातः शंतनुर लॊकवि श्रुतःपितर्य उपरते राजन राजा राज्यम अकारयततथैवाहं  मतिमता परिचिन्त्येह पाण्डुनाजयेष्ठः परभ्रंशितॊ राज ्याद धीनाङ्ग इति भारतपाण्डुस तु राज्यं संप्राप्तः  कनीयान अपि सन नृपःविनाशे तस्य पुत्राणाम इदं राज्यम  अरिंदममय्य अभागिनि राज्याय कथं तवं राज्यम इच्छसिय ुधिष्ठिरॊ राजपुत्रॊ महात्मा; नयायागतं राज्यम इदं च  तस्यस कौरवस्यास्य जनस्य भर्ता; परशासिता चैव महानु भावःस सत्यसंधः सतताप्रमत्तः; शास्त्रे सथितॊ बन्धुज नस्य साधुःपरियः परजानां सुहृद अनुकम्पी; जितेन्द्रि यः साधु जनस्य भर्ताकषमा तितिक्षा दम आर्जवं च; सत्य व्रतत्वं शरुतम अप्रमादःभूतानुकम्पा हय अनुशासनं च;  युधिष्ठिरे राजगुणाः समस्ताःअराज पुत्रस तवम अनार्य  वृत्तॊ; लुब्धस तथा बन्धुषु पापबुद्धिःकरमागतं राज्य म इदं परेषां; हर्तुं कथं शक्ष्यसि दुर्विनीतःपरयच्छ  राज्यार्थम अपेतमॊहः; सवाहनं तवं सपरिच्छदं चततॊ ऽव शेषं तव जीवितस्य; सहानुजस्यैव भवेन नरेन्द्र
mahabharata-ramayana_mbs05147dev.txt