[जनम]शत्रुभिर जितबद्धस्य पाण्डवैश च महात्मभिःमॊक्ष ितस्य युधा पश्चान मानस्थस्य दुरात्मनःकत्थनस्यावलिप ्तस्य गर्वितस्य च नित्यशःसदा च पौरुषाद आर्यैः पाण् डवान अवमन्यतःदुर्यॊधनस्य पापस्य नित्याहंकार वादिनः परवेशॊ हास्तिनपुरे दुष्करः परतिभाति मेतस्य लज्जान् वितस्यैव शॊकव्याकुल चेतसःपरवेशं विस्तरेण तवं वैशम् पायन कीर्तय[वै]धर्मराज निसृष्टस तु धार्तराष्ट्रः स ुयॊधनःलज्जयाधॊमुखः सीदन्न उपासर्पत सुदुःखितःसवपुरं  परययौ राजा चतुरङ्ग बलानुगःशॊकॊपहतया बुद्ध्या चिन् तयानः पराभवमविचुम्य पथि यानानि देशे सुयवसॊदकेसंनिव िष्टः शुभे रम्ये भूमिभागे यथेप्सितमहस्त्यश्वरथपाता तं यथास्थानं नयवेशयतअथॊपविष्टं राजानं पर्यङ्के जवल नप्रभेउपप्लुतं यथा सॊमं राहुणा रात्रिसंक्षयेउपगम्य ाब्रवीत कर्णॊ दुर्यॊधनम इदं तदादिष्ट्या जीवसि गान् धारे दिष्ट्या नः संगमः पुनःदिष्ट्या तवया जिताश चैव  गन्धर्वाः कामरूपिणःदिष्ट्या समग्रान पश्यामि भरातॄ ंस ते कुरुनन्दनविजिगीषून रणान मुक्तान निर्जितारीन  महारथानअहं तव अभिद्रुतः सर्वैर गन्धर्वैः पश्यतस तव नाशक्नुवं सथापयितुं दीर्यमाणां सववाहिनीमशरक्षताङ्ग श च भृशं वयपयातॊ ऽभिपीडितःइदं तव अत्यद्भुतं मन्ये  यद युष्मान इह भारतअरिष्टान अक्षतांश चापि सदार धनवा हनानविमुक्तान संप्रपश्यामि तस्माद युद्धाद अमानुषात नैतस्य कर्ता लॊके ऽसमिन पुमान विद्येत भारतयत्कृतं  ते महाराज सह भरातृभिर आहवेएवम उक्तस तु कर्णेन राजा  दुर्यॊधनस तदाउवाचावाक शिरा राजन बाष्पगद्गदया गिरा
mahabharata-ramayana_mbs03236dev.txt