[स]ततॊ ऽभरशिखराकारैर गिरिशृङ्गैर अलंकृतममन्दरं पर् वत वरं लता जालसमावृतमनानाविहगसंघुष्टं नाना दंष्ट्र ि समाकुलमकिंनरैर अप्सरॊभिश च देवैर अपि च सेवितमएका दश सहस्राणि यॊजनानां समुच्छ्रितमअधॊ भूमेः सहस्रेषु  तावत्स्व एव परतिष्ठितमतम उद्धर्तुं न शक्ता वै सर् वे देवगणास तदाविष्णुम आसीनम अभ्येत्य बरह्माणं चेदम  अब्रुवनभवन्ताव अत्र कुरुतां बुद्धिं नैःश्रेयसीं प राममन्दरॊद्धरणे यत्नः करियतां च हिताय नःतथेति चाब् रवीद विष्णुर बरह्मणा सह भार्गवततॊ ऽनन्तः समुत्थाय  बरह्मणा परिचॊदितःनारायणेन चाप्य उक्तस तस्मिन कर्मण ि वीर्यवानअथ पर्वतराजानं तम अनन्तॊ महाबलःउज्जहार ब लाद बरह्मन सवनं सवनौकसमततस तेन सुराः सार्धं समुद्र म उपतस्थिरेतम ऊचुर अमृतार्थाय निर्मथिष्यामहे जलमअप ां पतिर अथॊवाच ममाप्य अंशॊ भवेत ततःसॊढास्मि विपुलं  मर्दं मन्दरभ्रमणाद इतिऊचुश च कूर्मराजानम अकूपारं  सुरासुराःगिरेर अधिष्ठानम अस्य भवान भवितुम अर्हतिकू र्मेण तु तथेत्य उक्त्वा पृष्ठम अस्य समर्पितमतस्य श ैलस्य चाग्रं वै यन्त्रेणेन्द्रॊ ऽभयपीडयतमन्थानं मन ्दरं कृत्वा तथा नेत्रं च वासुकिमदेवा मथितुम आरब्धा ः समुद्रं निधिम अम्भसामअमृतार्थिनस ततॊ बरह्मन सहित ा दैत्यदानवाःएकम अन्तम उपाश्लिष्टा नागराज्ञॊ महासु राःविबुधाः सहिताः सर्वे यतः पुच्छं ततः सथिताःअनन्त ॊ भगवान देवॊ यतॊ नारायणस ततःशिर उद्यम्य नागस्य पुन ः पुनर अवाक्षिपतवासुकेर अथ नागस्य सहसाक्षिप्यतः सु रैःसधूमाः सार्चिषॊ वाता निष्पेतुर असकृन मुखातते धू मसंघाः संभूता मेघसंघाः सविद्युतःअभ्यवर्षन सुरगणाञ  शरमसंताप कर्शितानतस्माच च गिरिकूटाग्रात परच्युताः  पुष्पवृष्टयःसुरासुरगणान माल्यैः सर्वतः समवाकिरनबभू वात्र महाघॊषॊ महामेघरवॊपमःउदधेर मथ्यमानस्य मन्दरेण  सुरासुरैःतत्र नाना जलचरा विनिष्पिष्टा महाद्रिणावि लयं समुपाजग्मुः शतशॊ लवणाम्भसिवारुणानि च भूतानि वि विधानि महीधरःपातालतलवासीनि विलयं समुपानयततस्मिंश च  भराम्यमाणे ऽदरौ संघृष्यन्तः परस्परमनयपतन पतगॊपेता ः पर्वताग्रान महाद्रुमाःतेषां संघर्षजश चाग्निर अर् चिर्भिः परज्वलन मुहुःविद्युद्भिर इव नीलाभ्रम आवृणॊ न मन्दरं गिरिमददाह कुञ्जरांश चैव सिंहांश चैव विनिः सृतानविगतासूनि सर्वाणि सत्त्वानि विविधानि चतम अग्न िम अमर शरेष्ठः परदहन्तं ततस ततःवारिणा मेघजेनेन्द्र ः शमयाम आस सर्वतःततॊ नानाविधास तत्र सुस्रुवुः सागर ाम्भसिमहाद्रुमाणां निर्यासा बहवश चौषधी रसाःतेषाम अ मृतवीर्याणां रसानां पयसैव चअमरत्वं सुरा जग्मुः काञ ्चनस्य च निःस्रवातअथ तस्य समुद्रस्य तज जातम उदकं प यःरसॊत्तमैर विमिश्रं च ततः कषीराद अभूद घृतमततॊ बरह ्माणम आसीनं देवा वरदम अब्रुवनशरान्ताः सम सुभृशं बर ह्मन नॊद्भवत्य अमृतं च ततऋते नारायणं देवं दैत्या न ागॊत्तमास तथाचिरारब्धम इदं चापि सागरस्यापि मन्थनमत तॊ नारायणं देवं बरह्मा वचनम अब्रवीतविधत्स्वैषां बल ं विष्णॊ भवान अत्र परायणम[विस्णु]बलं ददामि सर्वेषा ं कर्मैतद ये समास्थिताःकषॊभ्यतां कलशः सर्वैर मन्दर ः परिवर्त्यताम[सूत]नारायण वचः शरुत्वा बलिनस ते महॊ दधेःतत पयः सहिता भूयश चक्रिरे भृशम आकुलमततः शतसहस् रांशुः समान इव सागरातपरसन्नभाः समुत्पन्नः सॊमः शीत ांशुर उज्ज्वलःशरीर अनन्तरम उत्पन्ना घृतात पाण्डुरव ासिनीसुरा देवी समुत्पन्ना तुरगः पाण्डुरस तथाकौस्तु भश च मणिर दिव्य उत्पन्नॊ ऽमृतसंभवःमरीचिविकचः शरीमा न नारायण उरॊगतःशरीः सुरा चैव सॊमश च तुरगश च मनॊजवः यतॊ देवास ततॊ जग्मुर आदित्यपथम आश्रिताःधन्वन्तरिस  ततॊ देवॊ वपुष्मान उदतिष्ठतशवेतं कमण्डलुं बिभ्रद अम ृतं यत्र तिष्ठतिएतद अत्यद्भुतं दृष्ट्वा दानवानां स मुत्थितःअमृतार्थे महान नादॊ ममेदम इति जल्पतामततॊ न ारायणॊ मायाम आस्थितॊ मॊहिनीं परभुःसत्री रूपम अद्भु तं कृत्वा दानवान अभिसंश्रितःततस तद अमृतं तस्यै ददु स ते मूढचेतसःसत्रियै दानव दैतेयाः सर्वे तद्गतमानसा ः
mahabharata-ramayana_mbs01016dev.txt