रामस तु सहसौमित्रिः सुतीक्ष्णेनाभिपूजितः परिणम्य न िशां तत्र परभाते परत्यबुध्यतउत्थाय तु यथाकालं राघव ः सह सीतया उपास्पृशत सुशीतेन जलेनॊत्पलगन्धिनाअथ ते  ऽगनिं सुरांश चैव वैदेही रामलक्ष्मणौ काल्यं विधिवद  अभ्यर्च्य तपस्विशरणे वनेउदयन्न्तं दिनकरं दृष्ट्वा  विगतकल्मषाः सुतीक्ष्णम अभिगम्येदं शलक्ष्णं वचनम अ ब्रुवनसुखॊषिताः सम भगवंस तवया पूज्येन पूजिताः आपृच ्छामः परयास्यामॊ मुनयस तवरयन्ति नःतवरामहे वयं दरष् टुं कृत्स्नम आश्रममण्डलम ऋषीणां पुण्यशीलानां दण्डक ारण्यवासिनामअभ्यनुज्ञातुम इच्छामः सहैभिर मुनिपुङ्ग वैः धर्मनित्यैस तपॊदान्तैर विशिखैर इव पावकैःअविषह् यातपॊ यावत सूर्यॊ नातिविराजिते अमार्गेणागतां लक्ष् मीं पराप्येवान्वयवर्जितःतावद इच्छामहे गन्तुम इत्य  उक्त्वा चरणौ मुनेः ववन्दे सहसौमित्रिः सीतया सह राघ वःतौ संस्पृशन्तौ चरणाव उत्थाप्य मुनिपुंगवः गाढम आल िङ्ग्य सस्नेहम इदं वचनम अब्रवीतअरिष्टं गच्छ पन्थान ं राम सौमित्रिणा सह सीतया चानया सार्धं छाययेवानुवृ त्तयापश्याश्रमपदं रम्यं दण्डकारण्यवासिनाम एषां तपस ्विनां वीर तपसा भावितात्मनामसुप्राज्यफलमूलानि पुष् पितानि वनानि च परशान्तमृगयूथानि शान्तपक्षिगणानि चफ ुल्लपङ्कजषडानि परसन्नसलिलानि च कारण्डवविकीर्णानि त टाकानि सरांसि चदरक्ष्यसे दृष्टिरम्याणि गिरिप्रस्रव णानि च रमणीयान्य अरण्यानि मयूराभिरुतानि चगम्यतां व त्स सौमित्रे भवान अपि च गच्छतु आगन्तव्यं च ते दृष् ट्वा पुनर एवाश्रमं ममएवम उक्तस तथेत्य उक्त्वा काकु त्स्थः सहलक्ष्मणः परदक्षिणं मुनिं कृता परस्थातुम उ पचक्रमेततः शुभतरे तूणी धनुषी चायतेक्षणा ददौ सीता त यॊर भरात्रॊः खड्गौ च विमलौ ततःआबध्य च शुभे तूणी चा पे चादाय सस्वने निष्क्रान्ताव आश्रमाद गन्तुम उभौ त ौ रामलक्ष्मणौ
mahabharata-ramayana_rys3007_dev.txt