[मार्क]ततश चॊरक्षयं कृत्वा दविजेभ्यः पृथिवीम इमामव ाजिमेधे महायज्ञे विधिवत कल्पयिष्यतिसथापयित्वा स मर ्यादाः सवयम्भुविहिताः शुभाःवनं पुण्ययशः कर्मा जराव ान संश्रयिष्यतितच छीलम अनुवर्त्स्यन्ते मनुष्या लॊक वासिनःविप्रैश चॊरक्शये चैव कृते कषेमं भविश्यतेकृष् णाजिनानि शक्तीश च तरिशूलान्य आयुधानि चसथापयन विप्र  शार्दूलॊ देशेषु विजितेषु चसंस्तूयमानॊ विप्रेन्द्र ैर मानयानॊ दविजॊत्तमानकल्किश चरिष्यति महीं सदा दस् यु वधे रतःहा तात हा सुतेत्य एवं तास ता वाचः सुदारु णाःविक्रॊशमानान सुभृशं दस्यून नेष्यति संशयमततॊ ऽधर ्मविनाशॊ वै धर्मवृद्धिश च भारतभविष्यति कृते पराप्त े करियावांश च जनस तथाआरामाश चैव चैत्याश च तटाकान्य  अवटास तथायज्ञक्रियाश च विविधा भविष्यन्ति कृते युग ेबराह्मणाः साधवश चैव मुनयश च तपस्विनःआश्रमाः सह पा षण्डाः सथिताः सत्ये जनाः परजाःजास्यन्ति सर्वबीजानि  उप्यमानानि चैव हसर्वेष्व ऋतुषु राजेन्द्र सर्वं सस ्यं भविष्यतिनरा दानेषु निरता वरतेषु नियमेषु चजपयज् ञपरा विप्रा धर्मकामा मुदा युताःपालयिष्यन्ति राजानॊ  धर्मेणेमां वसुंधरामवयवहार रता वैश्या भविष्यन्ति क ृते युगेषष कर्मनिरता विप्राः कषत्रिया रक्षणे रताःश ुश्रूषायां रताः शूद्रास तथा वर्णत्रयस्य चएष धर्मः  कृतयुगे तरेतायां दवापरे तथापश्चिमे युगकाले च यः स  ते संप्रकीर्तितःसर्वलॊकस्य विदिता युगसंख्या च पाण् डवएतत ते सर्वम आख्यातम अतीतानागतं मयावायुप्रॊक्तम  अनुस्मृत्य पुराणम ऋषिसंस्तुतमएवं संसारमार्गा मे बह ुशश चिरजीविनादृष्टाश चैवानुभूताश च तांस ते कथितवान  अहमइदं चैवापरं भूयॊ सह भरातृभिर अच्युतधर्मसंशय मॊ क्षार्थं निबॊध वचनं ममधर्मे तवयात्मा संयॊज्यॊ नित् यं धर्मभृतां वरधर्मात्मा हि सुखं राजा परेत्य चेह च  नन्दतिनिबॊध च शुभां वाणीं यां परवक्ष्यामि ते ऽनघन  बराह्मणे परिभवः कर्तव्यस ते कदा चनबराह्मणॊ रुषितॊ  हन्याद अपि लॊकान परतिज्ञया[वै]मार्कण्डेय वचॊ शरुत ्वा कुरूणां परवरॊ नृपःउवाच वचनं धीमान परमं परमद्यु तिःकस्मिन धर्मे मया सथेयं परजाः संरक्षता मुनेकथं च  वर्तमानॊ वै न चयवेयं सवधर्मतः[मार्क]दयावान सर्वभू तेषु हितॊ रक्तॊ ऽनसूयकःअपत्यानाम इव सवेषां परजानां  रक्षणे रतःचर धर्मं तयजाधर्मं पितॄन देवांश च पूजयप रमादाद यत्कृतं ते ऽभूत संयद दानेन तज जयअलं ते मानम  आश्रित्य सततं परवान भवविजित्य पृथिवीं सर्वां मॊदम ानः सुखी भवएष भूतॊ भविष्यश च धर्मस ते समुदीरितःन त े ऽसत्य अविदितं किं चिद अतीतानागतं भुवितस्माद इमं  परिक्लेशं तवं तात हृदि मा कृथाःएष कालॊ महाबाहॊ अपि  सर्वदिवौकसाममुह्यन्ति हि परजास तात कालेनाभिप्रचॊद िताःमा च ते ऽतर विचारॊ भूद यन मयॊक्तं तवानघअतिशङ्क ्य वचॊ हय एतद धर्मलॊपॊ भवेत तवजातासि परथिते वंशे क ुरूणां भरतर्षभकर्मणा मनसा वाचा सर्वम एतत समाचर[य]य त तवयॊक्तं दविजश्रेष्ठ वाक्यं शरुतिमनॊहरमतथा करिष् ये यत्नेन भवतः शासनं विभॊन मे लॊभॊ ऽसति विप्रेन्द् र न भयं न च मत्सरःकरिष्यामि हि तत सर्वम उक्तं यत त े मयि परभॊ[वै]शरुत्वा तु वचनं तस्य पाण्डवस्य महात् मनःपरहृष्टाः पाण्डवा राजन सहिताः शार्ङ्गधन्वनातथा  कथां शुभां शरुत्वा मार्कण्डेयस्य धीमतःविस्मिताः सम पद्यन्त पुराणस्य निवेदनात
mahabharata-ramayana_mbs03189dev.txt