लक्ष्मणेन तु तद वाक्यम उक्तं शरुत्वा स राघवः रावणा य शरान घॊरान विससर्ज चमूमुखेदशग्रीवॊ रथस्थस तु राम ं वज्रॊपमैः शरैः आजघान महाघॊरैर धाराभिर इव तॊयदःदी प्तपावकसंकाशैः शरैः काञ्चनभूषणैः निर्बिभेद रणे राम ॊ दशग्रीवं समाहितःभूमिस्थितस्य रामस्य रथस्थस्य च र क्षसः न समं युद्धम इत्य आहुर देवगन्धर्वदानवाःततः क ाञ्चनचित्राङ्गः किंकिणीशतभूषितः तरुणादित्यसंकाशॊ व ैदूर्यमयकूबरःसदश्वैः काञ्चनापीडैर युक्तः शवेतप्रकी र्णकैः हरिभिः सूर्यसंकाशैर हेमजालविभूषितैःरुक्मवेण ुध्वजः शरीमान देवराजरथॊ वरः अभ्यवर्तत काकुत्स्थम अ वतीर्य तरिविष्टपातअब्रवीच च तदा रामं सप्रतॊदॊ रथे  सथितः पराञ्जलिर मातलिर वाक्यं सहस्राक्षस्य सारथिःस हस्राक्षेण काकुत्स्थ रथॊ ऽयं विजयाय ते दत्तस तव मह ासत्त्व शरीमाञ शत्रुनिबर्हणःइदम ऐन्द्रं महच्चापं क वचं चाग्निसंनिभम शराश चादित्यसंकाशाः शक्तिश च विमल ा शिताःआरुह्येमं रथं वीर राक्षसं जहि रावणम मया सार थिना राम महेन्द्र इव दानवानइत्य उक्तः स परिक्रम्य  रथं तम अभिवाद्य च आरुरॊह तदा रामॊ लॊकाँल लक्ष्म्या  विराजयनतद बभूवाद्भुतं युद्धं दवैरथं लॊमहर्षणम राम स्य च महाबाहॊ रावणस्य च रक्षसःस गान्धर्वेण गान्धर् वं दैवं दैवेन राघवः अस्त्रं राक्षसराजस्य जघान परमा स्त्रवितअस्त्रं तु परमं घॊरं राक्षसं राकसाधिप ससर् ज परमक्रुद्धः पुनर एव निशाचरःते रावणधनुर्मुक्ताः श राः काञ्चनभूषणाः अभ्यवर्तन्त काकुत्स्थं सर्पा भूत् वा महाविषाःते दीप्तवदना दीप्तं वमन्तॊ जवलनं मुखैः  रामम एवाभ्यवर्तन्त वयादितास्या भयानकाःतैर वासुकिसम स्पर्शैर दीप्तभॊगैर महाविषैः दिशश च संतताः सर्वाः  परदिशश च समावृताःतान दृष्ट्वा पन्नगान रामः समापतत  आहवे अस्त्रं गारुत्मतं घॊरं परादुश्चक्रे भयावहमते  राघवधनुर्मुक्ता रुक्मपुङ्खाः शिखिप्रभाः सुपर्णाः क ाञ्चना भूत्वा विचेरुः सर्पशत्रवःते तान सर्वाञ शराञ  जघ्नुः सर्परूपान महाजवान सुपर्णरूपा रामस्य विशिखा ः कामरूपिणःअस्त्रे परतिहते करुद्धॊ रावणॊ राक्षसाधि पः अभ्यवर्षत तदा रामं घॊराभिः शरवृष्टिभिःततः शरसहस ्रेण रामम अक्लिष्टकारिणम अर्दयित्वा शरौघेण मातलिं  परत्यविध्यतपातयित्वा रथॊपस्थे रथात केतुं च काञ्चनम  ऐन्द्रान अभिजघानाश्वाञ शरजालेन रावणःविषेदुर देवगन ्धर्वा दानवाश चारणैः सह रामम आर्तं तदा दृष्ट्वा सि द्धाश च परमर्षयःवयथिता वानरेन्द्राश च बभूवुः सविभी षणाः रामचन्द्रमसं दृष्ट्वा गरस्तं रावणराहुणापराजाप त्यं च नक्षत्रं रॊहिणीं शशिनः परियाम समाक्रम्य बुध स तस्थौ परजानाम अशुभावहःसधूमपरिवृत्तॊर्मिः परज्वलन ्न इव सागरः उत्पपात तदा करुद्धः सपृशन्न इव दिवाकरम शस्त्रवर्णः सुपरुषॊ मन्दरश्मिर दिवाकरः अदृश्यत कबन ्धाङ्गः संसक्तॊ धूमकेतुनाकॊसलानां च नक्षत्रं वयक्त म इन्द्राग्निदैवतम आक्रम्याङ्गारकस तस्थौ विशाखाम अ पि चाम्बरेदशास्यॊ विंशतिभुजः परगृहीतशरासनः अदृश्यत  दशग्रीवॊ मैनाक इव पर्वतःनिरस्यमानॊ रामस तु दशग्री वेण रक्षसा नाशकद अभिसंधातुं सायकान रणमूर्धनिस कृत् वा भरुकुटीं करुद्धः किं चित संरक्तलॊचनः जगाम सुमहा क्रॊधं निर्दहन्न इव चक्षुषा
mahabharata-ramayana_rys6090_dev.txt