[य]ये च धर्मम असूयन्ति ये चैनं पर्युपासतेबरवीतु भग वान एतत कव ते गच्छन्ति तादृशाः[भ]रजसा तमसा चैव समव स्तीर्ण चेतसःनरकं परतिपद्यन्ते धर्मविद्वेषिणॊ नराः ये तु धर्मं महाराज सततं पर्युपासतेसत्यार्जव पराः स न्तस ते वै सवर्गभुजॊ नराःधर्म एव रतिस तेषाम आचार्य ॊपासनाद भवेतदेवलॊकं परपद्यन्ते ये धर्मं पर्युपासते मनुष्या यदि वा देवाः शरीरम उपताप्य वैधर्मिणः सुखम  एधन्ते लॊभद्वेषविवर्जिताःपरथमं बरह्मणः पुत्रं धर्म म आहुर मनीषिणःधर्मिणः पर्युपासन्ते फलं पक्वम इवाशय ः[य]असितां कीदृशं रूपं साधवः किं च कुर्वतेबरवीतु म े भवान एतत सन्तॊ ऽसन्तश च कीदृशाः[भ]दुराचाराश च दु र्धर्षा दुर्मुखाश चाप्य असाधवःसाधवः शीलसंपन्नाः शि ष्टाचारस्य लक्षणमराजमार्गे गवां मध्ये गॊष्ठमध्ये च  धर्मिणःनॊपसेवन्ति राजेन्द्र सर्गं मूत्र पुरीषयॊःप ञ्चानाम अशनं दत्त्वा शेषम अश्नन्ति साधवःन जल्पन्ति  च भुञ्जाना न निद्रान्त्य आर्द्र पाणयःचित्रभानुम अ नड्वाहं देवं गॊष्ठं चतुष्पथमबराह्मणं धार्मिकं चैत् यं ते कुर्वन्ति परदक्षिणमवृद्धानां भारतप्तानां सत् रीणां बालातुरस्य चबराह्मणानां गवां राज्ञां पन्थानं  ददते च तेअतिथीनां च सर्वेषां परेष्याणां सवजनस्य च तथा शरण कामानां गॊप्ता सत्यात सवागत परदःसायंप्रातर  मनुष्याणाम अशनं देवनिर्मितमनान्तरा भॊजनं दृष्टम उ पवासविधिर हि सःलॊम काले यथा वह्निः कालम एव परतीक्ष तेऋतुकाले तथा नारी ऋतम एव परतीक्षतेन चान्यां गच्छत े यस तु बरह्मचर्यं हि तत समृतमअमृतं बराह्मणा गाव इ त्य एतत तरयम एकतःतस्माद गॊब्राह्मणं नित्यम अर्चयेत  यथाविधियजुषा संस्कृतं मांसम उपभुञ्जन न दुष्यतिपृष ्ठमांसं वृथा मांसं पुत्रमांसं च तत सममसवदेशे परदेश े वाप्य अतिथिं नॊपवासयेतकर्म वै सफलं कृत्वा गुरूणा ं परतिपादयेतगुरुभ्य आसनं देयम अभिवाद्याभिपूज्य चगु रून अभ्यर्च्य वर्धन्ते आयुषा यशसा शरियावृद्धान नात िवदेज जातु न च संप्रेषयेद अपिनासीनः सयात सथितेष्व  एवम आयुर अस्य न रिष्यतेन नग्नाम ईक्षते नारीं न विद ्वान पुरुषान अपिमैथुनं सततं गुप्तम आहारं च समाचरेत तीर्थानां गुररस तीर्थं शुचीनां हृदयं शुचिदर्शनानां  परं जञानं संतॊषः परमं सुखमसायंप्रातश च वृद्धानां  शृणुयात पुष्कला गिरःशरुतम आप्नॊति हि नरः सततं वृद् धसेवयासवाध्याये भॊजने चैव दक्षिणं पाणिम उद्धरेतयच् छेद वान मनसी नित्यम इन्द्रियाणां च विभ्रममसंस्कृतं  पायसं नित्यं यवागूं कृसरं हविःअष्टकाः पितृदैवत्या  वृद्धानाम अभिपूजनमशमश्रुकर्मणि मङ्गल्यं कषुतानाम  अभिनन्दनमवयाधितानां च सर्वेषाम आयुषः परतिनन्दनमन ज ातु तवम इति बरूयाद आपन्नॊ ऽपि महत्तरमतवं कारॊ वा व धॊ वेति विद्वत्सु न विशिष्यतेअवराणां समानानां शिष् याणां च समाचरेतपापम आचक्षते नित्यं हृदयं पापकर्मिण ामजञानपूर्वं विनश्यन्ति गूहमाना महाजनेजञानपूर्वं क ृतं कर्मच छादयन्ते हय असाधवःन मां मनुष्याः पश्यन्त ि न मां पश्यन्ति देवताःपापेनाभिहतः पापः पापम एवाभि जायतेयथा वार्धुषिकॊ वृद्धिं देहभेदे परतीक्षतेधर्मे णापिहितं पापं धर्मम एवाभिवर्धयेतयथा लवणम अम्भॊभिर  आप्लुतं परविलीयतेपरायश्चित्त हतं पापं तथा सद्यः पर णश्यतितस्मात पापं न गूहेत गूहमानं विवर्धतेकृत्वा त ु साधुष्व आख्येयं ते तत परशमयन्त्य उतआशया संचितं द रव्यं यत काले नॊपभुज्यतेअन्ये चैतत परपद्यन्ते वियॊ गे तस्य देहिनःमानसं सर्वभूतानां धर्मम आहुर मनीषिणः तस्मात सर्वाणि भूतानि धर्मम एव समासतेएक एव चरेद धर ्मं न धर्मध्वजिकॊ भवेतधर्मवाणिजका हय एते ये धर्मम  उपभुञ्जतेअर्चेद देवान अदम्भेन सेवेतामायया गुरूननिध िं निदध्यात पारत्र्यं यात्रार्थं दानशब्दितम
mahabharata-ramayana_mbs13148dev.txt