अथ तस्याम अवस्थायां लक्ष्मणं रावणानुजः परेषाम अहित ं वाक्यम अर्थसाधकम अब्रवीतअस्यानीकस्य महतॊ भेदने य तलक्ष्मण राक्षसेन्द्रसुतॊ ऽपय अत्र भिन्ने दृश्यॊ भ विष्यतिस तवम इन्द्राशनिप्रख्यैः शरैर अवकिरन परान अ भिद्रवाशु यावद वै नैतत कर्म समाप्यतेजहि वीरदुरात्म ानं मायापरम अधार्मिकम रावणिं करूरकर्माणं सर्वलॊकभय ावहमविभीषणवचः शरुत्वा लक्ष्मणः शुभलक्षणः ववर्ष शरव र्षाणि राक्षसेन्द्रसुतं परतिऋक्षाः शाखामृगाश चैव द रुमाद्रिवरयॊधिनः अभ्यधावन्त सहितास तद अनीकम अवस्थि तमराक्षसाश च शितैर बाणैर असिभिः शक्तितॊमरैः उद्यतै ः समवर्तन्त कपिसैन्यजिघांसवःस संप्रहारस तुमुलः संज ज्ञे कपिरक्षसाम शब्देन महता लङ्कां नादयन वै समन्तत ःशस्त्रैर बहुविधाकारैः शितैर बाणैश च पादपैः उद्यतै र गिरिशृङ्गैश च घॊरैर आकाशम आवृतमते राक्षसा वानरेष ु विकृताननबाहवः निवेशयन्तः शस्त्राणि चक्रुस ते सुम हद भयमतथैव सकलैर वृक्षैर गिरिशृङ्गैश च वानराः अभिज घ्नुर निजघ्नुश च समरे राक्षसर्षभानऋक्षवानरमुख्यैश  च महाकायैर महाबलैः रक्षसां वध्यमानानां महद भयम अजा यतसवम अनीकं विषण्णं तु शरुत्वा शत्रुभिर अर्दितम उद तिष्ठत दुर्धर्षस तत कर्मण्य अननुष्ठितेवृक्षान्धकार ान निष्क्रम्य जातक्रॊधः स रावणिः आरुरॊह रथं सज्जं  पूर्वयुक्तं स राक्षसःस भीमकार्मुकशरः कृष्णाञ्जनचयॊ पमः रक्तास्यनयनः करूरॊ बभौ मृत्युर इवान्तकःदृष्ट्व ैव तु रथस्थं तं पर्यवर्तत तद बलम रक्षसां भीमवेगाना ं लक्ष्मणेन युयुत्सतामतस्मिन काले तु हनुमान उद्यम् य सुदुरासदम धरणीधरसंकाशी महावृक्षम अरिंदमःस राक्षस ानां तत सैन्यं कालाग्निर इव निर्दहन चकार बहुभिर वृ क्षैर निःसंज्ञं युधि वानरःविध्वंसयन्तं तरसा दृष्ट् वैव पवनात्मजम राक्षसानां सहस्राणि हनूमन्तम अवाकिरन शितशूलधराः शूलैर असिभिश चासिपाणयः शक्तिभिः शक्तिहस ्ताश च पट्टसैः पट्टसायुधाःपरिघैश च गदाभिश च कुन्तै श च शुभदर्शनैः शतशश च शतघ्नीभिर आयसैर अपि मुद्गरैः घॊरैः परशुभिश चैव भिण्डिपालैश च राक्षसाः मुष्टिभिर  वज्रवेगैश च तलैर अशनिसंनिभैःअभिजघ्नुः समासाद्य सम न्तात पर्वतॊपमम तेषाम अपि च संक्रुद्धश चकार कदनं म हतस ददर्श कपिश्रेष्ठम अचलॊपमम इन्द्रजित सूदयानम अम ित्रघ्नम अमित्रान पवनात्मजमस सारथिम उवाचेदं याहि य त्रैष वानरः कषयम एव हि नः कुर्याद राक्षसानाम उपेक् षितःइत्य उक्तः सारथिस तेन ययौ यत्र स मारुतिः वहन प रमदुर्धर्षं सथितम इन्द्रजितं रथेसॊ ऽभयुपेत्य शरान  खड्गान पट्टसासिपरश्वधान अभ्यवर्षत दुर्धर्षः कपिमूर ्ध्नि स राक्षसःतानि शस्त्राणि घॊराणि परतिगृह्य स म ारुतिः रॊषेण महताविषॊ वाक्यं चेदम उवाच हयुध्यस्व य दि शूरॊ ऽसि रावणात्मज दुर्मते वायुपुत्रं समासाद्य  न जीवन परतियास्यसिबाहुभ्यां संप्रयुध्यस्व यदि मे द वन्द्वम आहवे वेगं सहस्व दुर्बुद्धे ततस तवं रक्षसां  वरःहनूमन्तं जिघांसन्तं समुद्यतशरासनम रावणात्मजम आ चष्टे लक्ष्मणाय विभीषणःयस तु वासवनिर्जेता रावणस्या त्मसंभवः स एष रथम आस्थाय हनूमन्तं जिघांसतितम अप्रत िमसंस्थानैः शरैः शत्रुविदारणैः जीवितान्तकरैर घॊरैः  सौमित्रे रावणिं जहिइत्य एवम उक्तस तु तदा महात्मा;  विभीषणेनारिविभीषणेन ददर्श तं पर्वतसंनिकाशं; रथस्थ ितं भीमबलं दुरासदम
mahabharata-ramayana_rys6073_dev.txt