[व]वासुदेवस्य तद वाक्यम अनुस्मृत्य युधिष्ठिरःपुनः  पप्रच्छ वार्ष्णेयं कथं मन्दॊ ऽबरवीद इदमअस्मिन्न अभ ्यागते काले किं च नः कषमम अच्युतकथं च वर्तमाना वै  सवधर्मान न चयवेमहिदुर्यॊधनस्य कर्णस्य शकुनेः सौबलस ्य चवासुदेव मतज्ञॊ ऽसि मम सभ्रातृकस्य चविदुरस्यापि  ते वाक्यं शरुतं भीष्मस्य चॊभयॊःकुन्त्याश च विपुलप ्रज्ञ परज्ञा कार्त्स्न्येन ते शरुतासर्वम एतद अतिक् रम्य विचार्य च पुनः पुनःय नः कषमं महाबाहॊ तद बरवीह ्य अविचारयनशरुत्वैतद धर्मराजस्य धर्मार्थसहितं वचःम ेघदुन्दुभि निर्घॊषः कृष्णॊ वचनम अब्रवीतउक्तवान अस् मि यद वाक्यं धर्मार्थसहितं हितमन तु तन निकृतिप्रज् ञे कौरव्ये परतितिष्ठतिन च भीष्मस्य दुर्मेधाः शृणॊत ि विदुरस्य वामम वा भाषितं किं चित सर्वम एवातिवर्तत ेन स कामयते धर्मं न स कामयते यशःजितं स मन्यते सर्व ं दुरात्मा कर्णम आश्रितःबन्धम आज्ञापयाम आस मम चापि  सुयॊधनःन च तं लब्धवान कामं दुरात्मा शासनातिगःन च  भीष्मॊ न च दरॊणॊ युक्तं तत्राहतुर वचःसर्वे तम अनुव र्तन्ते ऋते विदुरम अच्युतशकुनिः सौबलश चैव कर्ण दुः शासनाव अपितवय्य अयुक्तान्य अभाषन्त मूढा मूढम अमर्ष णमकिं च तेन मयॊक्तेन यान्य अभाषन्त कौरवाःसंक्षेपेण  दुरात्मासौ न युक्तं तवयि वर्ततेन पार्थिवेषु सर्वे षु य इमे तव सैनिकाःयत पापं यन न कल्याणं सर्वं तस्म िन परतिष्ठितमन चापि वयम अत्यर्थं परित्यागेन कर्हि  चितकौरवैः शमम इच्छामस तत्र युद्धम अनन्तरमतच छरुत्व ा पार्थिवाः सर्वे वासुदेवस्य भाषितमअब्रुवन्तॊ मुखं  राज्ञः समुदैक्षन्त भारतयुधिष्ठिरस तव अभिप्रायम उप लभ्य महीक्षितामयॊगम आज्ञापयाम आस भीमार्जुनयमैः सहत तः किल किला भूतम अनीकं पाण्डवस्य हआज्ञापिते तदा यॊ गे समहृष्यन्त सैनिकाःअवध्यानां वधं पश्यन धर्मराजॊ  युधिष्ठिरःनिष्ठनन भीमसेनं च विजयं चेदम अब्रवीतयदर् थं वनवासश च पराप्तं दुःखं च यन मयासॊ ऽयम अस्मान उप ैत्य एव परॊ ऽनर्थः परयत्नतःयस्मिन यत्नः कृतॊ ऽसमाभ िः स नॊ हीनः परयत्नतःअकृते तु परयत्ने ऽसमान उपावृत ्तः कलिर महानकथं हय अवध्यैः संग्रामः कार्यः सह भवि ष्यतिकथं हत्वा गुरून वृद्धान विजयॊ नॊ भविष्यतितच छ ुत्वा धर्मराजस्य सव्यसाची परंतपःयद उक्तं वासुदेवेन  शरावयाम आस तद वचःउक्तवान देवकीपुत्रः कुन्त्याश च  विदुरस्य चवचनं त तवया राजन निखिलेनावधारितमन च तौ व क्ष्यतॊ ऽधर्मम इति मे नैष्ठिकी मतिःन चापि युक्तं क ौन्तेय निवर्तितुम अयुध्यतःतच छरुत्वा वासुदेवॊ ऽपि  सव्यसाचि वचस तदासमयमानॊ ऽबरवीत पार्थम एवम एतद इति  बरुवनततस ते धृतसंकल्पा युद्धाय सह सैनिकाःपाण्डवेया  महाराज तां रात्रिं सुखम आवसन
mahabharata-ramayana_mbs05151dev.txt