[धृ]दुर्यॊधन विजानीहि यत तवां वक्ष्यामि पुत्रकउत्प थं मन्यसे मार्गम अनभिज्ञ इवाध्वगःपञ्चानां पाण्डुपु त्राणां यत तेजः परमिमीषसिपञ्चानाम इव भूतानां महतां  सुमहात्मनामयुधिष्ठिरं हि कौन्तेयं परं धर्मम इहास् थितमपरां गतिम असंप्रेक्ष्य न तवं वेत्तुम इहार्हसिभ ीमसेनं च कौन्तेयं यस्य नास्ति समॊ बलेरणान्तकं तर्क यसे महावातम इव दरुमःसर्वशस्त्रभृतां शरेष्ठं मेरुं  शिखरिणाम इवयुधि गाण्डीवधन्वानं कॊ नु युध्येत बुद्ध िमानधृष्टद्युम्नश च पाञ्चाल्यः कम इवाद्य न शातयेतश त्रुमध्ये शरान मुञ्चन देवराड अशनीम इवसात्यकिश चापि  दुर्धर्षः संमतॊ ऽनधकवृष्णिषुधवंसयिष्यति ते सेनां  पाण्डवेय हिते रतःयः पुनः परतिमानेन तरीँल लॊकान अति रिच्यतेतं कृष्णं पुण्डरीकाक्षं कॊ नु युध्येत बुद्ध िमानएकतॊ हय अस्य दाराश च जञातयश च स बान्धवाःआत्मा  च पृथिवी चेयम एकतश च धनंजयःवासुदेवॊ ऽपि दुर्धर्षॊ  यतात्मा यत्र पाण्डवःअविषह्यं पृथिव्यापि तद बलं यत् र केशवःतिष्ठ तात सतां वाक्ये सुहृदाम अर्थवादिनामवृ द्धं शांतनवं भीष्मं तितिक्षस्व पितामहममां च बरुवाण ं शुश्रूष कुरूणाम अर्थवादिनमदरॊणं कृपं विकर्णं च म हाराजं च बाह्लिकमएते हय अपि यथैवाहं मन्तुम अर्हसि  तांस तथासर्वे धर्मविदॊ हय एते तुल्यस्नेहाश च भारतय त तद विराटनगरे सह भरातृभिर अग्रतःउत्सृज्य गाः सुसं त्रस्तं बलं ते समशीर्यतयच चैव तस्मिन नगरे शरूयते म हद अद्भुतमएकस्य च बहूनां च पर्याप्तं तन्निदर्शनमअर ्जुनस तत तथाकार्षीत किं पुनः सर्व एव तेस भरातॄन अभ िजानीहि वृत्त्या च परतिपादय
mahabharata-ramayana_mbs05063dev.txt