[स]शिखण्डी सह मत्स्येन विराटेन विशां पतेभीष्मम आशु  महेष्वासम आससाद सुदुर्जयमदरॊणं कृपं विकर्णं च महे ष्वासान महाबलानराज्ञश चान्यान रणे शूरान बहून आर्छद  धनंजयःसैन्धवं च महेष्वासं सामात्यं सह बन्धुभिःपरा च्यांश च दाक्षिणात्यांश च भूमिपान भूमिपर्षभपुत्रं  च ते महेष्वासं दुर्यॊधनम अमर्षणमदुःसहं चैव समरे भी मसेनॊ ऽभयवर्ततसहदेवस तु शकुनिम उलूकं च महारथमपिता  पुत्रौ महेष्वासाव अभ्यवर्तत दुर्जयौयुधिष्ठिरॊ महार ाज गजानीकं महारथःसमवर्तत संग्रामे पुत्रेण निकृतस त वमाद्रीपुत्रस तु नकुलः शूरः संक्रन्दनॊ युधितरिगर्त ानां रथॊदारैः समसज्जत पाण्डवःअभ्यवर्तन्त दुर्धर्षा ः समरे शाल्व केकयानसात्यकिश चेकितानश च सौभद्रश च म हारथःधृष्टकेतुश च समरे राक्षसश च घटॊत्कचःपुत्राणां  ते रथानीकं परत्युद्याताः सुदुर्जयाःसेनापतिर अमेया त्मा धृष्टद्युम्नॊ महाबलःदरॊणेन समरे राजन समियायेन ्द्र कर्मणाएवम एते महेष्वासास तावकाः पाण्डवैः सहसम ेत्य समरे शूराः संप्रहारं परचक्रिरेमध्यंदिन गते सू र्ये नभस्य आकुलतां गतेकुरवः पाण्डवेयाश च निजघ्नुर  इतरेतरमधवजिनॊ हेमचित्राङ्गा विचरन्तॊ रणाजिरेस पताक ा रथा रेजुर वैयाघ्रपरिवारणाःसमेतानां च समरे जिगीषू णां परस्परमबभूव तुमुलः शब्दः सिंहानाम इव नर्दतामतत ्राद्भुतम अपश्याम संप्रहारं सुदारुणमयम अकुर्वन रणे  वीराः सृञ्जयाः कुरुभिः सहनैव खं न दिशॊ राजन न सूर ्यं शत्रुतापनविदिशॊ वाप्य अपश्याम शरैर मुक्तैः समन ्ततःशक्तीनां विमलाग्राणां तॊमराणां तथायतामनिस्त्रि ंशानां च पीतानां नीलॊत्पलनिभाः परभाःकवचानां विचित् राणां भूषणानां परभास तथाखं दिशः परदिशश चैव भासयाम  आसुर ओजसाविरराज तदा राजंस तत्र तत्र रणाङ्गणमरथसिंह ासन वयाघ्राः समायान्तश च संयुगेविरेजुः समरे राजन ग रहा इव नभस्तलेभीष्मस तु रथिनां शरेष्ठॊ भीमसेनं महा बलमअवारयत संक्रुद्धः सर्वसैन्यस्य पश्यतःततॊ भीष्म  विनिर्मुक्ता रुक्मपुङ्खाः शिलाशिताःअभ्यघ्नन समरे भ ीमं तैलधौताः सुतेजनाःतस्य शक्तिं महावेगां भीमसेनॊ  महाबलःकरुद्धाशीविषसंकाशां परेषयाम आस भारतताम आपतन् तीं सहसा रुक्मदण्डां दुरासदामचिच्छेद समरे भीष्मः श रैः संनतपर्वभिःततॊ ऽपरेण भल्लेन पीतेन निशितेन चकार ्मुकं भीमसेनस्य दविधा चिच्छेद भारतसात्यकिस तु ततस  तूर्णं भीष्मम आसाद्य संयुगेशरैर बहुभिर आनर्छत पितर ं ते जनेश्वरततः संधाय वै तीक्ष्णं शरं परमदारुणमवार ्ष्णेयस्य रथाद भीष्मः पातयाम आस सारथिमतस्याश्वाः प रद्रुता राजन निहते रथसारथौतेन तेनैव धावन्ति मनॊमार ुतरंहसःततः सर्वस्य सैन्यस्य निस्वनस तुमुलॊ ऽभवतहाह ाकारश च संजज्ञे पाण्डवानां महात्मनामअभिद्रवत गृह्ण ीत हयान यच्छत धावतइत्य आसीत तुमुलः शब्दॊ युयुधान र थं परतिएतस्मिन्न एव काले तु भीष्मः शांतनवः पुनःवयह नत पाण्डवीं सेनाम आसुरीम इव वृत्रहाते वध्यमाना भीष ्मेण पाञ्चालाः सॊमकैः सहआर्यां युद्धे मतिं कृत्वा  भीष्मम एवाभिदुद्रुवुःधृष्टद्युम्नमुखाश चापि पार्था ः शांतनवं रणेअभ्यधावञ जिगीषन्तस तव पुत्रस्य वाहिनी मतथैव तावका राजन भीष्मद्रॊणमुखाः परानअभ्यधावन्त वे गेन ततॊ युद्धम अवर्तत
mahabharata-ramayana_mbs06068dev.txt