[न]अथाह गालवं दीनं सुपर्णः पततां वरःनिर्मितं वह्नि ना भूमौ वायुना वैधितं तथायस्माद धिरण्मयं सर्वं हिर ण्यं तेन चॊच्यतेधत्ते धारयते चेदम एतस्मात कारणाद ध नमतद एतत तरिषु लॊकेषु धनं तिष्ठति शाश्वतमनित्यं पर ॊष्ठपदाभ्यां च शुक्रे धनपतौ तथामनुष्येभ्यः समादत्त े शुक्रश चित्तार्जितं धनमअजैक पाद अहिर बुध्न्यै रक ्ष्यते धनदेन चएवं न शक्यते लब्धुम अलब्धव्यं दविजर् षभऋते च धनम अश्वानां नावाप्तिर विद्यते तवअर्थं याच ात्र राजानं कं चिद राजर्षिवंशजमअपीड्य राजा पौरान ह ि यॊ नौ कुर्यात कृताथिनौअस्ति सॊमान्ववाये मे जातः  कश चिन नृपः सखाअभिगच्छावहे तं वै तस्यास्ति विभवॊ भ ुविययातिर नाम राजर्षिर नाहुषः सत्यविक्रमःस दास्यति  मया चॊक्तॊ भवता चार्थितः सवयमविभवश चास्य सुमहान आ सीद धनपतेर इवएवं स तु धनं विद्वान दानेनैव वयशॊधयतत था तौ कथयन्तौ च चिन्तयन्तौ च यत कषममपरतिष्ठाने नरप तिं ययातिं परयुपस्थितौपरतिगृह्य च सत्कारम अर्घादिं  भॊजनं वरमपृष्टश चागमने हेतुम उवाच विनतासुतःअयं मे  नाहुष सखा गालवस तपसॊ निधिःविश्वामित्रस्य शिष्यॊ ऽ भूद वर्षाण्य अयुतशॊ नृपसॊ ऽयं तेनाभ्यनुज्ञात उपकार ेप्सया दविजःतम आह भगवान कां ते ददानि गुरु दक्षिणाम असकृत तेन चॊक्तेन किं चिद आगतमन्युनाअयम उक्तः परयच ्छेति जानता विभवं लघुएकतः शयाम कर्णानां शुभ्राणां  शुद्धजन्मनामअष्टौ शतानि मे देहि हयानां चन्द्र वर्च सामगुर्वर्थॊ दीयताम एष यदि गालव मन्यसेइत्य एवम आह  सक्रॊधॊ विश्वामित्रस तपॊधनःसॊ ऽयं शॊकेन महता तप्यम ानॊ दविजर्षभःअशक्तः परतिकर्तुं तद भवन्तं शरणं गतःप तिगृह्य नरव्याघ्र तवत्तॊ भिक्षां गतव्ययःकृत्वापवर् गं गुरवे चरिष्यति महत तपःतपसः संविभागेन भवन्तम अपि  यॊक्ष्यतेसवेन राजर्षितपसा पूर्णं तवां पूरयिष्यतिय ावन्ति रॊमाणि हये भवन्ति हि नरेश्वरतावतॊ वाजिदा लॊ कान पराप्नुवन्ति महीपतेपात्रं परतिग्रहस्यायं दातुं  पात्रं तथा भवानशङ्खे कषीरम इवासक्तं भवत्व एतत तथॊ पमम
mahabharata-ramayana_mbs05112dev.txt