एवं बरुवत्यां सीतायां संरब्धः परुषाक्षरम ललाटे भरु कुटीं कृत्वा रावणः परत्युवाच हभराता वैश्रवणस्याहं  सापत्न्यॊ वरवर्णिनि रावणॊ नाम भद्रं ते दशग्रीवः पर तापवानयस्य देवाः सगन्धर्वाः पिशाचपतगॊरगाः विद्रवन् ति भयाद भीता मृत्यॊर इव सदा परजाःयेन वैश्रवणॊ भरात ा वैमात्रः कारणान्तरे दवन्द्वम आसादितः करॊधाद रणे  विक्रम्य निर्जितःमद्भयार्तः परित्यज्य सवम अधिष्ठान म ऋद्धिमत कैलासं पर्वतश्रेष्ठम अध्यास्ते नरवाहनःयस ्य तत पुष्पकं नाम विमानं कामगं शुभम वीर्याद आवर्जि तं भद्रे येन यामि विहायसंमम संजातरॊषस्य मुखं दृष्ट ्वैव मैथिलि विद्रवन्ति परित्रस्ताः सुराः शक्रपुरॊग माःयत्र तिष्ठाम्य अहं तत्र मारुतॊ वाति शङ्कितः तीव ्रांशुः शिशिरांशुश च भयात संपद्यते रविःनिष्कम्पपत् रास तरवॊ नद्यश च सतिमितॊदकाः भवन्ति यत्र यत्राहं त िष्ठामि च चरामि चमम पारे समुद्रस्य लङ्का नाम पुरी  शुभा संपूर्णा राक्षसैर घॊरैर यथेन्द्रस्यामरावतीपरा कारेण परिक्षिप्ता पाण्डुरेण विराजिता हेमकक्ष्या पु री रम्या वैदूर्यमय तॊरणाहस्त्यश्वरथसंभाधा तूर्यनाद विनादिता सर्वकामफलैर वृक्षैः संकुलॊद्यानशॊभितातत्र  तवं वसती सीते राजपुत्रि मया सह न सरमिष्यसि नारीणा ं मानुषीणां मनस्विनिभुञ्जाना मानुषान भॊगान दिव्यां श च वरवर्णिनि न समरिष्यसि रामस्य मानुषस्य गतायुषःस थापयित्वा परियं पुत्रं राज्ञा दशरथेन यः मन्दवीर्यः  सुतॊ जयेष्ठस ततः परस्थापितॊ वनमतेन किं भरष्टराज्य ेन रामेण गतचेतसा करिष्यसि विशालाक्षि तापसेन तपस्वि नासर्वराक्षसभर्तारं कामात सवयम इहागतम न मन्मथशरावि ष्टं परत्याख्यातुं तवम अर्हसिपरत्याख्याय हि मां भी रु परितापं गमिष्यसि चरणेनाभिहत्येव पुरूरवसम उर्वशी एवम उक्ता तु वैदेही करुद्धा संरक्तलॊचना अब्रवीत पर ुषं वाक्यं रहिते राक्षसाधिपमकथं वैश्रवणं देवं सर्व भूतनमस्कृतम भरातरं वयपदिश्य तवम अशुभं कर्तुम इच्छस िअवश्यं विनशिष्यन्ति सर्वे रावण राक्षसाः येषां तवं  कर्कशॊ राजा दुर्बुद्धिर अजितेन्द्रियःअपहृत्य शचीं  भार्यां शक्यम इन्द्रस्य जीवितुम न तु रामस्य भार्य ां माम अपनीयास्ति जीवितमजीवेच चिरं वज्रधरस्य हस्ता च; छचीं परधृष्याप्रतिरूपरूपाम न मादृशीं राक्षसधर्ष यित्वा; पीतामृतस्यापि तवास्ति मॊक्षः
mahabharata-ramayana_rys3046_dev.txt