[मनु]यथा वयक्तम इदं शेते सवप्ने चरति चेतनमजञानम इन ्द्रियसंयुक्तं तद्वत परेत्य भवाभवौयथाम्भसि परसन्ने  तु रूपं पश्यति चक्षुषातद्वत परसन्नेन्द्रियवाञ जञे यं जञानेन पश्यतिस एव लुलिते तस्मिन यथा रूपं न पश्य तितथेन्द्रियाकुली भावे जञेयं जञाने न पश्यतिअबुद्धि र अज्ञानकृता अबुद्ध्या दुष्यते मनःदुष्टस्य मनसः पञ ्च संप्रदुष्यन्ति मानसाःअज्ञानतृप्तॊ विषयेष्व अवगा धॊ न दृश्यतेअदृष्ट्वैव तु पूतात्मा विषयेभ्यॊ निवर् ततेतर्ष छेदॊ न भवति पुरुषस्येह कल्मसातनिवर्तते तथा  तर्षः पापम अन्तं गतं यथाविषयेषु च संसर्गाच छाश्वत स्य नसंश्रयातमनसा चान्यद आकाङ्क्षन परं न परतिपद्यत ेजञानम उत्पद्यते पुंसां कषयात पापस्य कर्मणःअथादर्श  तलप्रख्ये पश्यत्य आत्मानम आत्मनिपरसृतैर इन्द्रियै र दुःखी तैर एव नियतैः सुखीतस्माद इन्द्रियरूपेभ्यॊ  यच्छेद आत्मानम आत्मनाइन्द्रियेभ्यॊ मनः पूर्वं बुद् धिः परतरा ततःबुद्धेः परतरं जञानं जञानात परतरं परमअ व्यक्तात परसृतं जञानं ततॊ बुद्धिस ततॊ मनःमनः शरॊत् रादिभिर युक्तं शब्दादीन साधु पश्यतियस तांस तयजति श ब्दादीन सर्वाश च वयक्तयस तथाविमुञ्चत्य आकृति गरामा ंस तान मुक्त्वामृतम अश्नुतेउद्यन हि सविता यद्वज जृ जते रस्मि मन्दलमस एवास्तम उपागच्छंस तद एवात्मनि यच ्छतिअन्तरात्मा तथा देहम आविश्येन्द्रिय रश्मिभिःपरा प्येन्द्रिय गुणान पञ्च सॊ ऽसतम आवृत्य गच्छतिपरनीतं  कर्मणा मार्गं नीयमानः पुनः पुनःपराप्नॊत्य अयं कर् मफलं परवृद्धं धर्मम आत्मवानविषया विनिवर्तन्ते निरा हारस्य देहिनःरसवर्जं सरॊ ऽपय अस्य परं दृष्ट्वा निव र्ततेबुद्धिः कर्म गुणैर हीना यदा मनसि वर्ततेतदा सं पद्यते बरह्म तत्रैव परलयं गतमअस्पर्शनम अशृण्वानम अ नास्वादम अदर्शनमअघ्राणम अवितर्कं च सत्त्वं परविशते  परममनस्य आकृतयॊ मग्ना मनस तव अतिगतं मतिममतिस तव अ तिगता जञानं जञानं तव अभिगतं परमइन्द्रियैर मनसः सिद ्धिर न बुद्धिं बुध्यते मनःन बुद्धिर बुध्यते ऽवयक्त ं सूक्ष्मस तव एतानि पश्यति
mahabharata-ramayana_mbs12197dev.txt