कस्य चित तव अथ कालस्य युधाजित केकयॊ नृपः सवगुरुं प रेषयाम आस राघवाय महात्मनेगार्ग्यम अङ्गिरसः पुत्रं  बरह्मर्षिम अमितप्रभम दश चाश्वसहस्राणि परीतिदानम अन ुत्तममकम्बलानि च रत्नानि चित्रवस्त्रम अथॊत्तमम राम ाय परददौ राजा बहून्य आभरणानि चशरुत्वा तु राघवॊ गार ्ग्यं महर्षिं समुपागतम मातुलस्याश्वपतिनः परियं दूत म उपागतमपरत्युद्गम्य च काकुत्स्थः करॊशमात्रं सहानु गः गार्ग्यं संपूजयाम आस धनं तत परतिगृह्य चपृष्ट्वा  च परीतिदं सर्वं कुशलं मातुलस्य च उपविष्टं महाभागं  रामः परष्टुं परचक्रमेकिम आह मतुलॊ वाक्यं यदर्थं भ गवान इह पराप्तॊ वाक्यविदां शरेष्ठ साक्षाद इव बृहस् पतिःरामस्य भाषितं शरुत्वा बरह्मर्षिः कार्यविस्तरम  वक्तुम अद्भुतसंकाशं राघवायॊपचक्रमेमातुलस ते महाबाह ॊ वाक्यम आह नरर्षभ युधाजित परीतिसंयुक्तं शरूयतां य दि रॊचतेअयं गन्धर्वविषयः फलमूलॊपशॊभितः सिन्धॊर उभय तः पार्श्वे देशः परमशॊभनःतं च रक्षन्ति गन्धर्वाः स ायुधा युद्धकॊविदाः शैलूषस्य सुता वीरास तिस्रः कॊट् यॊ महाबलाःतान विनिर्जित्य काकुत्स्थ गन्धर्वविषयं श ुभम निवेशय महाबाहॊ दवे पुरे सुसमाहितःअन्यस्य न गति स तत्र देशश चायं सुशॊभनः रॊचतां ते महाबाहॊ नाहं तव ाम अनृतं वदेतच छरुत्वा राघवः परीतॊ मरर्षिर मातुलस् य च उवाच बाढम इत्य एवं भरतं चान्ववैक्षतसॊ ऽबरवीद र ाघवः परीतः पराञ्जलिप्रग्रहॊ दविजम इमौ कुमारौ तं दे शं बरह्मर्षे विजयिष्यतःभरतस्यात्मजौ वीरौ तक्षः पुष ्कल एव च मातुलेन सुगुप्तौ तौ धर्मेण च समाहितौभरतं  चाग्रतः कृत्वा कुमारौ सबलानुगौ निहत्य गन्धर्वसुतान  दवे पुरे विभजिष्यतःनिवेश्य ते पुरवरे आत्माजौ संनि वेश्य च आगमिष्यति मे भूयः सकाशम अतिधार्मिकःबरह्मर् षिम एवम उक्त्वा तु भरतं सबलानुगम आज्ञापयाम आस तदा  कुमारौ चाभ्यषेचयतनक्षत्रेण च सौम्येन पुरस्कृत्याङ् गिरः सुतम भरतः सह सैन्येन कुमाराभ्यां च निर्ययौसा  सेना शक्रयुक्तेव नरगान निर्ययाव अथ राघवानुगता दूरं  दुराधर्षा सुरासुरैःमांसाशीनि च सत्त्वानि रक्षांसि  सुमहान्ति च अनुजग्मुश च भरतं रुधिरस्य पिपासयाभूतग ्रामाश च बहवॊ मांसभक्षाः सुदारुणाः गन्धर्वपुत्रमां सानि भॊक्तुकामाः सहस्रशःसिंहव्याघ्रसृगालानां खेचरा णां च पक्षिणाम बहूनि वै सहस्राणि सेनाया ययुर अग्रत ःअध्यर्धमासम उषिता पथि सेना निरामया हृष्टपुष्टजनाक ीर्णा केकयं समुपागमत
mahabharata-ramayana_rys7090_dev.txt