तपॊबलहतान कृत्वा वासिष्ठान समहॊदयान ऋषिमध्ये महाते जा विश्वामित्रॊ ऽभयभाषतअयम इक्ष्वाकुदायादस तरिशङ्क ुर इति विश्रुतः धर्मिष्ठश च वदान्यश च मां चैव शरणं  गतः सवेनानेन शरीरेण देवलॊकजिगीषयायथायं सवशरीरेण द ेवलॊकं गमिष्यति तथा परवर्त्यतां यज्ञॊ भवद्भिश च मय ा सहविश्वामित्रवचः शरुत्वा सर्व एव महर्षयः ऊचुः सम ेत्य सहिता धर्मज्ञा धर्मसंहितमअयं कुशिकदायादॊ मुनि ः परमकॊपनः यद आह वचनं सम्यग एतत कार्यं न संशयःअग्न िकल्पॊ हि भगवाञ शापं दास्यति रॊषितः तस्मात परवर्त् यतां यज्ञः सशरीरॊ यथा दिवम गच्छेद इक्ष्वाकुदायादॊ  विश्वामित्रस्य तेजसाततः परवर्त्यतां यज्ञः सर्वे सम धितिष्ठतेएवम उक्त्वा महर्षयः संजह्रुस ताः करियास त दा याजकाश च महातेजा विश्वामित्रॊ ऽभवत करतौऋत्विजश  चानुपूर्व्येण मन्त्रवन मन्त्रकॊविदाः चक्रुः सर्वाण ि कर्माणि यथाकल्पं यथाविधिततः कालेन महता विश्वामित ्रॊ महातपाः चकारावाहनं तत्र भागार्थं सर्वदेवताःनाह ्यागमंस तदाहूता भागार्थं सर्वदेवताः ततः करॊधसमाविष ्टॊ विश्वमित्रॊ महामुनिःसरुवम उद्यम्य सक्रॊधस तरिश ङ्कुम इदम अब्रवीत पश्य मे तपसॊ वीर्यं सवार्जितस्य  नरेश्वरएष तवां सवशरीरेण नयामि सवर्गम ओजसा दुष्प्रा पं सवशरीरेण दिवं गच्छ नराधिपसवार्जितं किं चिद अप्य  अस्ति मया हि तपसः फलम राजंस तवं तेजसा तस्य सशरीरॊ  दिवं वरजउक्तवाक्ये मुनौ तस्मिन सशरीरॊ नरेश्वरः दि वं जगाम काकुत्स्थ मुनीनां पश्यतां तदादेवलॊकगतं दृष ्ट्वा तरिशङ्कुं पाकशासनः सह सर्वैः सुरगणैर इदं वचन म अब्रवीततरिशङ्कॊ गच्छ भूयस तवं नासि सवर्गकृतालयः  गुरुशापहतॊ मूढ पत भूमिम अवाक्शिराःएवम उक्तॊ महेन्द ्रेण तरिशङ्कुर अपतत पुनः विक्रॊशमानस तराहीति विश्व ामित्रं तपॊधनमतच छरुत्वा वचनं तस्य करॊशमानस्य कौशि कः रॊषम आहारयत तीव्रं तिष्ठ तिष्ठेति चाब्रवीतऋषिमध ्ये स तेजस्वी परजापतिर इवापरः सृजन दक्षिणमार्गस्था न सप्तर्षीन अपरान पुनःनक्षत्रमालाम अपराम असृजत करॊ धमूर्छितः दक्षिणां दिशम आस्थाय मुनिमध्ये महायशाःसृ ष्ट्वा नक्षत्रवंशं च करॊधेन कलुषीकृतः अन्यम इन्द्र ं करिष्यामि लॊकॊ वा सयाद अनिन्द्रकः दैवतान्य अपि स  करॊधात सरष्टुं समुपचक्रमेततः परमसंभ्रान्ताः सर्षि संघाः सुरर्षभाः विश्वामित्रं महात्मानम ऊचुः सानुनय ं वचःअयं राजा महाभाग गुरुशापपरिक्षतः सशरीरॊ दिवं य ातुं नार्हत्य एव तपॊधनतेषां तद्वचनं शरुत्वा देवाना ं मुनिपुंगवः अब्रवीत सुमहद वाक्यं कौशिकः सर्वदेवता ःसशरीरस्य भद्रं वस तरिशङ्कॊर अस्य भूपतेः आरॊहणं पर तिज्ञाय नानृतं कर्तुम उत्सहेसर्गॊ ऽसतु सशरीरस्य तर िशङ्कॊर अस्य शाश्वतः नक्षत्राणि च सर्वाणि मामकानि  धरुवाण्य अथयावल लॊका धरिष्यन्ति तिष्ठन्त्व एतानि स र्वशः मत्कृतानि सुराः सर्वे तद अनुज्ञातुम अर्हथएवम  उक्ताः सुराः सर्वे परत्यूचुर मुनिपुंगवमएवं भवतु भ द्रं ते तिष्ठन्त्व एतानि सर्वशः गगने तान्य अनेकानि  वैश्वानरपथाद बहिःनक्षत्राणि मुनिश्रेष्ठ तेषु जयॊत िःषु जाज्वलन अवाक्शिरास तरिशङ्कुश च तिष्ठत्व अमरसं निभःविश्वामित्रस तु धर्मात्मा सर्वदेवैर अभिष्टुतः  ऋषिभिश च महातेजा बाढम इत्य आह देवताःततॊ देवा महात् मानॊ मुनयश च तपॊधनाः जग्मुर यथागतं सर्वे यज्ञस्यान ्ते नरॊत्तम
mahabharata-ramayana_rys1059_dev.txt