संदीप्यमानां विध्वस्तां तरस्तरक्षॊ गणां पुरीम अवेक ्ष्य हानुमाँल लङ्कां चिन्तयाम आस वानरःतस्याभूत सुम हांस तरासः कुत्सा चात्मन्य अजायत लङ्कां परदहता कर् म किंस्वित कृतम इदं मयाधन्यास ते पुरुषश्रेष्ठ ये ब ुद्ध्या कॊपम उत्थितम निरुन्धन्ति महात्मानॊ दीप्तम  अग्निम इवाम्भसायदि दग्धा तव इयं लङ्का नूनम आर्यापि  जानकी दग्धा तेन मया भर्तुर हतं कार्यम अजानतायद अर ्थम अयम आरम्भस तत कार्यम अवसादितम मया हि दहता लङ्क ां न सीता परिरक्षिताईषत्कार्यम इदं कार्यं कृतम आसी न न संशयः तस्य करॊधाभिभूतेन मया मूलक्षयः कृतःविनष् टा जानकी वयक्तं न हय अदग्धः परदृश्यते लङ्कायाः कश  चिद उद्देशः सर्वा भस्मीकृता पुरीयदि तद विहतं कार्य ं मया परज्ञाविपर्ययात इहैव पराणसंन्यासॊ ममापि हय अ तिरॊचतेकिम अग्नौ निपताम्य अद्य आहॊस्विद वडवामुखे श रीरम आहॊ सत्त्वानां दद्मि सागरवासिनामकथं हि जीवता  शक्यॊ मया दरष्टुं हरीश्वरः तौ वा पुरुषशार्दूलौ कार ्यसर्वस्वघातिनामया खलु तद एवेदं रॊषदॊषात परदर्शितम  परथितं तरिषु लॊकेषु कपितम अनवस्थितमधिग अस्तु राजस ं भावम अनीशम अनवस्थितम ईश्वरेणापि यद रागान मया सीत ा न रक्षिताविनष्टायां तु सीतायां ताव उभौ विनशिष्यत ः तयॊर विनाशे सुग्रीवः सबन्धुर विनशिष्यतिएतद एव वच ः शरुत्वा भरतॊ भरातृवत्सलः धर्मात्मा सहशत्रुघ्नः क थं शक्ष्यति जीवितुमइक्ष्वाकुवंशे धर्मिष्ठे गते नाश म असंशयम भविष्यन्ति परजाः सर्वाः शॊकसंतापपीडिताःतद  अहं भाग्यरहितॊ लुप्तधर्मार्थसंग्रहः रॊषदॊषपरीतात् मा वयक्तं लॊकविनाशनःइति चिन्तयतस तस्य निमित्तान्य  उपपेदिरे पूरम अप्य उपलब्धानि साक्षात पुनर अचिन्तयत अथ वा चारुसर्वाङ्गी रक्षिता सवेन तेजसा न नशिष्यति  कल्याणी नाग्निर अग्नौ परवर्ततेन हि धर्मान मनस तस्य  भार्याम अमिततेजसः सवचारित्राभिगुप्तां तां सप्रष्ट ुम अर्हति पावकःनूनं रामप्रभावेन वैदेह्याः सुकृतेन  च यन मां दहनकर्मायं नादहद धव्यवाहनःतरयाणां भरतादीन ां भरातॄणां देवता च या रामस्य च मनःकान्ता सा कथं व िनशिष्यतियद वा दहनकर्मायं सर्वत्र परभुर अव्ययः न म े दहति लाङ्गूलं कथम आर्यां परधक्ष्यतितपसा सत्यवाक् येन अनन्यत्वाच च भर्तरि अपि सा निर्दहेद अग्निं न त ाम अग्निः परधक्ष्यतिस तथा चिन्तयंस तत्र देव्या धर् मपरिग्रहम शुश्राव हनुमान वाक्यं चारणानां महात्मनाम अहॊ खलु कृतं कर्म दुर्विषह्यं हनूमता अग्निं विसृजत ाभीक्ष्णं भीमं राक्षससद्मनिदग्धेयं नगरी लङ्का साट् टप्राकारतॊरणा जानकी न च दग्धेति विस्मयॊ ऽदभुत एव न ःस निमित्तैश च दृष्टार्थैः कारणैश च महागुणैः ऋषिवा क्यैश च हनुमान अभवत परीतमानसःततः कपिः पराप्तमनॊरथा र्थस; ताम अक्षतां राजसुतां विदित्वा परत्यक्षतस तां  पुनर एव दृष्ट्वा; परतिप्रयाणाय मतिं चकार
mahabharata-ramayana_rys5053_dev.txt