 तस्मात्सहस्रवीर्य ध नः पसि : ॥८॥ यदापो अघ्न्या वर ुणेति यदूचिम । तस्मात्सहस्रवीर्य मुञ्च नः पर्यहसः  ॥९॥ मित्रश्च त्वा वरुणश्चानुप्रेयतुराञ्जन । तौ त्व ानुगत्य दूरं भोगाय पुनरोहतुः ॥१०॥ 19. 45 ऋणादृणमिव  सं नय कृत्यां कृत्याकृतो गृहम्‌ । चक्षु्मन्त्रस्य  दुरहर्दिः पृष्टीरपि शृणाञ्जन ॥१॥ यदस्मासु दुष्वघ् यं 1 नो गृहे । अनामगस्तं ५. : प्रियः प्रति मुञ्चता म्‌ ॥२॥ व रज वावृधानमग्नेर्जतिमधि जातवेदसः । र पर् वतीयं यदाञ्जनं दिशः प्रदिशः करदिच्छिवास्ते ॥३॥ चतु र्वीरं बध्यत आञ्जनं ते सर्वा दिशो अभयास्ते भवन्तु  । धरुवस्तिष्ठासि सवितेव चार्य इमा विशो अभि हरन्तु  ते बलिम्‌ ॥४॥ आक्षवैकं मणिमेकं श ष्व स्नाह्येकेना  पिबैकमेषाम्‌ । स नैऋतेभ्यश्चतुर्भ्यो ग्राह्या बन्ध ेभ्यः परि पात्वस्मान्‌ ॥५॥ प्राणायापानायायुषे वर्च स ओजसे । तेजसे स्वस्तये सुभूतये स्वाहा ॥६॥ इन्द्रो  मेन्दियेणावतु प्राणायापानायायुषे वर्चस ओजसे । तेज से स्वस्तये सुभूतये स्वाहा ॥७॥ सोमो मा सौम्येनावतु  प्राणायापानायायुषे वर्चस ओजसे । तेजसे स्वस्तये सु भूतये स्वाहा ॥८॥ भगो म भगेनावतु प्राणायापानायायुषे  वर्चस ओजसे । तेजसे स्वस्तये सुभूतये स्वाहा ॥९॥ मर ुतो मा गणैरवन्तु प्राणायापानायुषे वर्चस ओजसे तेजसे  । स्वस्तये सुभूतये स्वाहा ॥१०॥ 19 . 46 प्रजापतिष् ट्वा बध्नात्प्रथममस्तृतं वीर्याय कम्‌ । तत्ते बध्न ाम्यायुषे वर्चस ओजसे च बलाय चास्तृतस्त्वाभि रक्षतु  ॥१॥ ऊर्ध्वस्तिष्ठतु रक्षन्न्‌ अप्रमादमस्तृतेमं मा  त्वा दभन्‌ पणयो यातुधानाः । इन्द्र॒ इव दस्यून्‌ अ व धूनुष्व पृतन्यतः सर्वा छत्रून्‌ वि षहस्वास्तृतस् त्वाभि रक्षतु ॥२॥ शतं च न प्रहरन्तो निघ्नन्तो न तस ्तिरे । तस्मिन्न्‌ इन्द्रः पर्यदत्त चक्षुः प्राणमथ ो बलमस्तृतस्त्वाभि रक्षतु ॥३॥ इन्द्रस्य त्वा वर्मण ा परि धापयामो यो देवानामधिराजो बभूव । पुनस्त्वा दे वाः प्र णयन्तु सर्वेऽस्तृतस्त्वाभि र ॥ अस्मिन्‌ मण ावेकशतं वीर्याणि सहसरं प्राणा  अस्तृते । 6 शत्रून् ‌ अभि तिष्ठ सर्वान्‌ यस्त्वा पृतन्यादधरः सो अस्त्व स्तृतस्त्वाभि रक्षतु ॥५॥ म धान पयस्वान्त्सहस्रप्रा णः शतयोनिर्वयोधाः । शम्भूश्च मयोभूः श्च पयस्वांश्च ास्तृतस्त्वाभि रक्षतु ॥६॥ यथा त्वमुत्तरोऽसो असपत्न ः सपत्नहा । सजातानामसद्वशी तथा त्वा सविता करदस्तृत स्त्वाभि रक्षतु ॥७॥ 19.47 आ रात्रि पार्थिवं रजः पि तुरप्रायि धामभिः । दिवः सदांसि बृहती वि तिष्ठस आ त ्वेषं वर्तते तमः ॥१॥ न यस्याः पारं ददृशे न _योयुवद ्विश्चमस्यां नि विशते यदेजति । अरिष्टासस्त उर्वि त मस्वति रात्रि पारमशीमहि भद्रे पारमशीमहि ॥२॥ ये ते  रात्रि नृचक्षसो द्रष्टारो नवतिर्नव । अशीतिः सन्त्य ष्टा उतो ते सप्त सप्ततिः ॥३॥ षष्टिश्च षट्च रेवति प ञ्चाशत्पञ्च सुम्नयि । चत्वारश्चत्वारिंशच्च त्रयस्त ्रिंशच्च वाजिनि ॥४॥ द्धौ च ते विंशतिश्च ते रात्रये कादशावमाः । तेभिर्नो अद्य पायुभिर्नु पाहि दुहितर्द िवः ॥५॥ रक्षा माकिर्नो अघशंस ईशत मा नो दुःशंस ईशत  । मा नो अद्य गवां स्तेनो मावीनां वृक ईशत ॥६॥ माश्च ानां भद्रे तस्करो मा नृणां यातुधान्यः । परमेभिः पथ िभि स्तेनो धावतु तस्करः । परेण दत्वती रज्जुः परेणा घायुरर्षतु ॥७॥ अध रात्रि वृष्टधूममशीर्षाणमहि कृणु  । ह व जम्भया स्तेनं द्रुपदे जहि ॥८॥ रात्रि वसामसि  स्वपिष्यामसि जागृहि । गोभ्यो नः शर्म यलछछाश्चैभ्यः  पुरुषेभ्यः ॥९॥ 19. 48 अथो यानि च यस्मा ह यानि चान ्तः परीणहि । तानि ते परि दद्मसि ॥१॥ रात्रि मातरुषस े नः परि देहि । उषा नो अह्वे परि ददात्वहस्तुभ्यं व िभावरि ॥२॥ यत्किं चेदं पतयति यत्किं चेदं सरीसृपम्‌  । यत्किं च पर्वतायासत्वं तस्मात्त्वं रात्रि पाहि  नः ॥३॥ सा पश्चात्पाहि सा पुरः सोत्तरादधरादुत । गोप ाय नो विभावरि स्तोतारस्त इह स्मसि ॥४॥ ये रात्रिमनु तिष्ठन्ति ये च भूतेषु जाग्रति । पशून्‌ ये सर्वान्‌  रक्षन्ति ते न आत्मसु जाग्रति ते नः पशुषु जाग्रति  ॥५॥ वेद वै रात्रि ते नाम घृताची नाम वा असि । तां त ्वां भरद्वाजो वेद सा नो वित्तेऽधि जाग्रति ॥६॥ 19 .  49 इषिरा योषा युवतिर्दमूना रात्री देवस्य सवितुर्भ गस्य । अश्चक्षभा सुहवा संभृतश्रीरा पप्रौ द्यावापृथ िवी महित्वा ॥१॥ अति विश्वान्यरुहद्रम्भिरो वर्षिष्ठ मरुहन्त श्रविष्ठाः । उशती रात्र्यनु सा भद्राभि तिष ्ठते मित्र इव स्वधाभिः ॥२॥ वर्ये वन्दे 1 आजगन्‌ रा त्रि सुमना इह स्याम्‌ । अस्मांस्त्रायस्व जाता अथो  यानि गव्यानि पुष्ट्या ॥३॥ सिंहस्य रात्रयुशती पीषस् य व्याघ्रस्य द्वीपिनो वर्च आ ददे । अश्वस्य ब्रध्नं  पुरुषस्य मायुं पुरु रूपाणि कृणुषे विभाती ॥४॥ शिवा ं रत्रिमनुसूर्यं च हिमस्य माता सुहवा नो अस्तु । अस ्य स्तोमस्य सुभगे नि बोध येन त्वा वन्दे विश्वासु द िक्षु ॥५॥ स्तोमस्य नो विभावरि रात्रि राजेव जोषसे ।  असाम सर्ववीरा भवाम सर्ववेदसो व ॥६॥ शम्या ह नाम दध िषे मम दिप्सन्ति ये धना । रात्रीहि तान्‌ असुतपा य  स्तेनो न विद्यते यत्पुनर्न विद्यते ॥७॥ भद्रासि रात ्रि चमसो न विष्टो विष्वङ्खोरूपं युवतिर्बिभर्षि । च क्षुष्मती मे उशती वपूम्बि प्रति त्वं दिव्या न क्षा ममुक्थाः ॥८॥ यो अद्य स्तेन आयत्यघायुर्मर्त्यो रिपु ः । रात्री तस्य प्रतीत्य प्र ग्रीवाः प्र शिरो हनत् ‌॥९॥ प्र पादौ न यथायति प्र हस्तौ न यथाशिषत्‌। यो म लिम्लुरुपायति स संपिष्टो अपायति । अपायति स्वपायति  शुष्के स्थाणावपायति ॥१०॥ 19 . 50 अध रात्रि तृष्ट १  कृणु । अक्षौ वृकस्य नर्जह्यसतेन तं द्रुपदे जहि ॥१ ॥ ये ते रात्र्यनङ्वाहस्तीक्ष्णशृङ्खाः स्वाशवः । ते भिर्नो अद्य पारयाति दुर्गाणि विश्वहा ॥२॥ रात्रिरात ्रिमरिष्यन्तस्तरेम तन्वा वयम्‌ । गम्भीरमप्लवा इव न  तरेयुररातयः ॥३॥ यथा शाम्याकः प्रपतन्न्‌ अपवान्‌ न ानुविद्यते । एवा रात्रि प्र पातय यो अस्मामभ्यघायति  ॥४॥ अप स्तेनं वासयो गोअजमुत तस्करम्‌ । अथो यो अर् वतः शिरोऽभिधाय निनीषते ॥५॥ यदद्य रात्रि सुभगे विभज न्त्ययो वसु । यदेतदस्मान्‌ भोजय यथेदन्यान्‌ उपायसि  ॥६॥ उषसे नः परि देहि सर्वान्‌ रात्र्यनागसः । उषा  नो अह्वे आ भजादहस्तुभ्यं विभावरि ॥७॥ 19.51 अयुतोऽह मयुतो म॒ आत्मायुतं मे चक्षुरयुतं मे श्रोत्रम्‌ । अ युतो मे प्राणोऽयुतो मेऽपानोऽयुतो मे व्यानोऽयुतोऽहं  सर्वः ॥१॥ देवस्य त्वा सवितुः प्रसवेऽश्चिनोर्बह्भ् यां पूष्णो हस्ताभ्यां प्रसूत आ रभे ॥२॥ 19.52 कामस् तदग्रे समवर्तत मनसो रेतः प्रथमं यदासीत्‌। स काम का मेन बृहता सयोनी रायस्पोषं यजमानाय धेहि ॥१॥ त्वं का म सहसासि प्रतिष्ठितो विभूर्विभावा सख आ सखीयते । त् वमुग्रः पृतनासु ससहिः सह ओजो यजमानाय धेहि ॥२॥ दूरा च्चकमानाय प्रतिपाणायाक्षये । आस्मा अशृण्वन्न्‌ आशा ः कामेनाजनयन्त्स्वः ॥३॥ कामेन मा_ काम आगन्‌ हदयाद् धृदयं परि । यदमीषामदो मनस्तदैतूप मामिह ॥४॥ यत्काम  कामयमाना इदं कृण्मसि ते हविः । तन्‌ नः सर्वं समृध् यतामथैतस्य हविषो वीहि स्वाहा ॥५॥ 19.53 कालो अश्वो  वहति सप्तरश्मिः सहस्राक्षो अजरो भूरिरेताः । तमा रो हन्ति कवयो विपश्चितस्तस्य चक्रा भुवनानि विश्वा ॥१॥  सप्त चक्रान्‌ वहति काल एष सप्तास्य नाभीरमृतं न्वक ्षः । स इमा विश्वा भुवनान्यञ्जत्कालः स ईयते प्रथमो  नु देवः ॥२॥ पूर्णः कुम्भोऽधि काल आहितस्तं वै पश्य ामो बहुधा नु सन्तम्‌ । स इमा विश्वा भुवनानि प्रत्य ङ्कालं 3 व्योमन्‌ ॥३॥ स॒ एव सं भुवनान्याभरत्स एव स ं वनाति पर्यैत्‌। पिता सन्न्‌ अभवत्पुत्र एषां तस्म ाद्वै नान्यत्परमस्ति तेजः ॥४॥ कालोऽमूं दिवमजनयत्का ल इमाः पृथिवीरुत । काले ह भूतं भव्यं चेषितं ह वि त िष्ठते ॥५॥ कालो भूतिमसृजत काले तपति सूर्यः । काले  ह विश्वा भूतानि काले चक्षुर्वि पश्यति ॥६॥ काले मनः  काले प्राणः काले नाम समाहितम्‌ । कालेन सर्वा नन्द न्त्यागतेन प्रजा इमाः ॥७॥ काले तपः काले ज्येष्ठं क ाले ब्रह्म समाहितम्‌ । कालो ह सर्वस्येश्वरो यः पित ासीत्प्रजापतेः ॥८॥ तेनेषितं तेन जातं तदु तस्मिन्‌  प्रतिष्ठितम्‌ । कालो ह ब्रह्म भूत्वा बिभर्ति परमेष ्ठिनम्‌ ॥९॥ कालः प्रजा असृजत कालो अग्रे प्रजापतिम् ‌ । स्वयंभूः कश्यपः कालात्तपः कालादजायत ॥१०॥ 19.54  कालादापः समभवन्‌ हा ब्रह्म तपो दिशः । कालेनोदेति  सूर्यः काले नि विशते पुनः ॥१॥ कालेन वातः पवते काले न पृथिवी मही । द्यौर्मही काल आहिता ॥२॥ कालो ह भूतं  भव्यं च पुत्रो अजनयत्पुरा । कालादृचः समभवन्‌ यु :  कालादजायत ॥३॥ कालो यज्ञं समैरयदेवेभ्यां भागमक्षित म्‌ । काले गन्धर्वाप्सरसः काले लोकाः प्रतिष्ठिताः  ॥४॥ कालेऽयमङ्किरा देवोऽथर्वा चाधि तिष्ठतः । इमं च  लोकं परमं च लोकं पुण्यांश्च लोकान्‌ विधृतीश्च पुण् याः । सर्वाल्लोकान्‌ अभिजित्य ब्रह्मणा कालः स ईयते  परमो नु देवः ॥५॥ 19.55 रात्रिरात्रिमप्रयातं भरन्त ोऽश्वायेव तिष्ठते घासमस्मै । रायस्पोषेण समिषा मदन् तो मा ते अग्ने प्रतिवेशा रिषाम ॥१॥ या ते वसोर्वात  इषुः सात एषा तया १ 
NLP-research-sans_AtharvaVedam_Shaunaka_djvu.txt