मारीच शरूयतां तात वचनं मम भाषतः आर्तॊ ऽसमि मम चार् तस्य भवान हि परमा गतिःजानीषे तवं जनस्थानं भराता यत ्र खरॊ मम दूषणश च महाबाहुः सवसा शूर्पणखा च मेतरिशि राश च महातेजा राक्षसः पिशिताशनः अन्ये च बहवः शूरा  लब्धलक्षा निशाचराःवसन्ति मन्नियॊगेन अधिवासं च राक् षसः बाधमाना महारण्ये मुनीन ये धर्मचारिणःचतुर्दश सह स्राणि रक्षसां भीमकर्मणाम शूराणां लब्धलक्षाणां खरच ित्तानुवर्तिनामते तव इदानीं जनस्थाने वसमाना महाबला ः संगताः परम आयत्ता रामेण सह संयुगेतेन संजातरॊषेण  रामेण रणमूर्धनि अनुक्त्वा परुषं किं चिच छरैर वयापा रितं धनुःचतुर्दश सहस्राणि रक्षसां भीमकर्मणाम निहता नि शरैस तीक्ष्णैर मानुषेण पदातिनाखरश च निहतः संख्य े दूषणश च निपातितः हत्वा तरिशिरसं चापि निर्भया दण् डकाः कृताःपित्रा निरस्तः करुद्धेन सभार्यः कषीणजीवि तः स हन्ता तस्य सैन्यस्य रामः कषत्रियपांसनःअशीलः क र्कशस तीक्ष्णॊ मूर्खॊ लुब्धॊ ऽजितेन्द्रियः तयक्तधर ्मस तव अधर्मात्मा भूतानाम अहिते रतःयेन वैरं विनारण ्ये सत्त्वम आश्रित्य केवलम कर्णनासापहारेण भगिनी मे  विरूपितातस्य भार्यां जनस्थानात सीतां सुरसुतॊपमाम  आनयिष्यामि विक्रम्य सहायस तत्र मे भवतवया हय अहं सह ायेन पार्श्वस्थेन महाबल भरातृभिश च सुरान युद्धे सम ग्रान नाभिचिन्तयेतत सहायॊ भव तवं मे समर्थॊ हय असि  राक्षस वीर्ये युद्धे च दर्पे च न हय अस्ति सदृशस तव एतदर्थम अहं पराप्तस तवत्समीपं निशाचर शृणु तत कर्म  साहाय्ये यत कार्यं वचनान ममसौवर्णस तवं मृगॊ भूत्वा  चित्रॊ रजतबिन्दुभिः आश्रमे तस्य रामस्य सीतायाः पर मुखे चरतवां तु निःसंशयं सीता दृष्ट्वा तु मृगरूपिणम  गृह्यताम इति भर्तारं लक्ष्मणं चाभिधास्यतिततस तयॊर  अपाये तु शून्ये सीतां यथासुखम निराबाधॊ हरिष्यामि  राहुश चन्द्रप्रभाम इवततः पश्चात सुखं रामे भार्याहर णकर्शिते विस्रब्धं परहरिष्यामि कृतार्थेनान्तरात्मन ातस्य रामकथां शरुत्वा मारीचस्य महात्मनः शुष्कं समभ वद वक्त्रं परित्रस्तॊ बभूव चस रावणं तरस्तविषण्णचेत ा; महावने रामपराक्रमज्ञः कृताञ्जलिस तत्त्वम उवाच व ाक्यं; हितं च तस्मै हितम आत्मनश च
mahabharata-ramayana_rys3034_dev.txt