नारायणगिरिं ते तु गर्जन्तॊ राक्षसाम्बुदाः अवर्षन्न  इषुवर्षेण वर्षेणाद्रिम इवाम्बुदाःशयामावदातस तैर व िष्णुर नीलैर नक्तंचरॊत्तमैः वृतॊ ऽञजनगिरीवासीद वर् षमाणैः पयॊधरैःशलभा इव केदारं मशका इव पर्वतम यथामृत घटं जीवा मकरा इव चार्णवमतथा रक्षॊधनुर मुक्ता वज्रा निलमनॊजवाः हरिं विशन्ति सम शरा लॊकास्तम इव पर्ययेस यन्दनैः सयन्दनगता गजैश च गजधूर गताः अश्वारॊहाः सदश ्वैश च पादाताश चाम्बरे चराःराक्षसेन्द्रा गिरिनिभाः  शरशक्त्यृष्टितॊमरैः निरुच्छ्वासं हरिं चक्रुः पराण ायाम इव दविजमनिशाचरैस तुद्यमानॊ मीनैर इव महातिमिः  शार्ङ्गम आयम्य गात्राणि राक्षसानां महाहवेशरैः पूर् णायतॊत्सृष्टैर वज्रवक्त्रैर मनॊजवैः चिच्छेद तिलशॊ  विष्णुः शतशॊ ऽथ सहस्रशःविद्राव्य शरवर्षं तं वर्षं  वायुर इवॊत्थितम पाञ्चजन्यं महाशङ्खं परदध्मौ पुरुषॊ त्तमःसॊ ऽमबुजॊ हरिणा धमातः सर्वप्राणेन शङ्खराट ररा स भीमनिह्रादॊ युगान्ते जलदॊ यथाशङ्खराजवचः सॊ ऽथ तर ासयाम आस राक्षसान मृगराज इवारण्ये समदान इव कुञ्जरा नन शेकुर अश्वाः संस्थातुं विमदाः कुञ्जराभवन सयन्दन ेभ्यश चयुता यॊधाः शङ्खरावितदुर्बलाःशार्ङ्गचापविनिर ्मुक्ता वज्रतुल्याननाः शराः विदार्य तानि रक्षांसि  सुपुङ्खा विविशुः कषितिमभिद्यमानाः शरैश चान्ये नारा यणधनुश्च्युतैः निपेतू राक्षसा भीमाः शैला वज्रहता इ ववरणैर वरणकरारीणाम अधॊक्षजशरॊद्भवैः असृक कषरन्ति ध ाराभिः सवर्णधाराम इवाचलाःशङ्खराजरवश चापि शार्ङ्गचा परवस तथा राक्षसानां रवांश चापि गरसते वैष्णवॊ रवःसू र्याद इव करा घॊरा ऊर्मयः सागराद इव पर्वताद इव नागे न्द्रा वार्यॊघा इव चाम्बुदाततथा बाणा विनिर्मुक्ताः  शार्ङ्गान नरायणेरिताः निर्धावन्तीषवस तूर्णं शतशॊ  ऽथ सहस्रशःशरभेण यथा सिंहाः सिंहेन दविरदा यथा दविरद ेन यथा वयाघ्रा वयाघ्रेण दवीपिनॊ यथादवीपिना च यथा श वानः शुना मार्जरका यथा मार्जारेण यथा सर्पाः सर्पेण  च यथाखवःतथा ते राक्षसा युद्धे विष्णुना परभविष्णुन ा दरवन्ति दराविताश चैव शायिताश च महीतलेराक्षसानां  सहस्राणि निहत्य मधुसूदनः वारिजं नादयाम आस तॊयदं सु रराड इवनारायणशरग्रस्तं शङ्खनादसुविह्वलम ययौ लङ्काम  अभिमुखं परभग्नं राक्षसं बलमपरभग्ने राक्षसबले नारा यणशराहते सुमाली शरवर्षेण आववार रणे हरिमउत्क्षिप्य  हेमाभरणं करं करम इव दविपः ररास राक्षसॊ हर्षात सतडि त तॊयदॊ यथासुमालेर नर्दतस तस्य शिरॊ जवलितकुण्डलम च िच्छेद यन्तुर अश्वाश च भरान्तास तस्य तु रक्षसःतैर  अश्वैर भराम्यते भरान्तैः सुमाली राक्षसेश्वरः इन्द् रियाश्वैर यथा भरान्तैर धृतिहीनॊ यथा नरःमाली चाभ्यद ्रवद युद्धे परगृह्य सशरं धनुः मालेर धनुश्च्युता बा णाः कार्तस्वरविभूषिताः विविशुर हरिम आसाद्य करौञ्चं  पत्ररथा इवअर्द्यमानः शरैः सॊ ऽथ मालिमुक्तैः सहस्र शः चुक्षुभे न रणे विष्णुर जितेन्द्रिय इवाधिभिःअथ म ौर्वी सवनं कृत्वा भगवान भूतभावनः मालिनं परति बाणौघ ान ससर्जासिगदाधरःते मालिदेहम आसाद्य वज्रविद्युत्प् रभाः शराः पिबन्ति रुधिरं तस्य नागा इव पुरामृतममालि नं विमुखं कृत्वा मालिमौलिं हरिर बलात रथं च सध्वजं  चापं वाजिनश च नयपातयतविरथस तु गदां गृह्य माली नक्त ंचरॊत्तमः आपुप्लुवे गदापाणिर गिर्यग्राद इव केषरीस  तया गरुडं संख्ये ईशानम इव चान्तकः ललाटदेशे ऽभयहनद  वज्रेणेन्द्रॊ यथाचलमगदयाभिहतस तेन मालिना गरुडॊ भृश म रणात पराङ्मुखं देवं कृतवान वेदनातुरःपराङ्मुखे कृ ते देवे मालिना गरुडेन वै उदतिष्ठन महानादॊ रक्षसाम  अभिनर्दतामरक्षसां नदतां नादं शरुत्वा हरिहयानुजः पर ाङ्मुखॊ ऽपय उत्ससर्ज चक्रं मालिजिघांसयातत सूर्यमण् डलाभासं सवभासा भासयन नभः कालचक्रनिभं चक्रं मालेः श ीर्षम अपातयततच्छिरॊ राक्षसेन्द्रस्य चक्रॊत्कृत्तं  विभीषणम पपात रुधिरॊद्गारि पुरा राहुशिरॊ यथाततः सुर ैः सुसंहृष्टैः सर्वप्राणसमीरितः सिंहनादरवॊ मुक्तः  साधु देवेति वादिभिःमालिनं निहतं दृष्ट्वा सुमाली मल ्यवान अपि सबलौ शॊकसंतप्तौ लङ्कां परति विधावितौगरुण स तु समाश्वस्तः संनिवृत्य महामनाः राक्षसान दरावयाम  आस पक्षवातेन कॊपितःनारायणॊ ऽपीषुवराशनीभिर; विदारय ाम आस धनुःप्रमुक्तैः नक्तंचरान मुक्तविधूतकेशान; यथ ाशनीभिः सतडिन्महेन्द्रःभिन्नातपत्रं पतमानशस्त्रं;  शरैर अपध्वस्तविशीर्णदेहम विनिःसृतान्त्रं भयलॊलनेत् रं; बलं तद उन्मत्तनिभं बभूवसिंहार्दितानाम इव कुञ्ज राणां; निशाचराणां सह कुञ्जराणाम रवाश च वेगाश च समं  बभूवुः; पुराणसिंहेन विमर्दितानामसंछाद्यमाना हरिबा णजालैः; सवबाणजालानि समुत्सृजन्तः धावन्ति नक्तंचरका लमेघा; वायुप्रणुन्ना इव कालमेघाःचक्रप्रहारैर विनिक ृत्तशीर्षाः; संचूर्णिताङ्गाश च गदाप्रहारैः असिप्रह ारैर बहुधा विभक्ताः; पतन्ति शैला इव राक्षसेन्द्राः चक्रकृत्तास्यकमला गदासंचूर्णितॊरसः लाङ्गलग्लपितग्र ीवा मुसलैर भिन्नमस्तकाःके चिच चैवासिना छिन्नास तथा न्ये शरताडिताः निपेतुर अम्बरात तूर्णं राक्षसाः साग राम्भसितदाम्बरं विगलितहारकुण्डलैर; निशाचरैर नीलबला हकॊपमैः निपात्यमानैर ददृशे निरन्तरं; निपात्यमानैर  इव नीलपर्वतैः
mahabharata-ramayana_rys7007_dev.txt