तथा संचॊदितः सूतॊ लक्ष्मणेन महात्मना तद वाक्यम ऋषि णा परॊक्तं वयाहर्तुम उपचक्रमेपुरा नाम्ना हि दुर्वा सा अत्रेः पुत्रॊ महामुनिः वसिष्ठस्याश्रमे पुण्ये स  वार्षिक्यम उवास हतम आश्रमं महातेजाः पिता ते सुमहा यशाः पुरॊधसं महात्मानं दिदृक्षुर अगमत सवयमस दृष्ट् वा सूर्यसंकाशं जवलन्तम इव तेजसा उपविष्टं वसिष्ठस्य  सव्ये पार्श्वे महामुनिम तौ मुनी तापस शरेष्ठौ विनी तस तव अभ्यवादयतस ताभ्यां पूजितॊ राजा सवागतेनासनेन  च पाद्येन फलमूलैश च सॊ ऽपय आस्ते मुनिभिः सहतेषां त त्रॊपविष्टानां तास ताः सुमधुराः कथाः बभूवुः परमर्ष ीणां मध्यादित्यगते ऽहनिततः कथायां कस्यां चित पराञ् जलिः परग्रहॊ नृपः उवाच तं महात्मानम अत्रेः पुत्रं  तपॊधनमभगवन किं परमाणेन मम वंशॊ भविष्यति किमायुश च  हि मे रामः पुत्राश चान्ये किमायुषःरामस्य च सुता ये  सयुस तेषाम आयुः कियद भवेत काम्यया भगवन बरूहि वंशस ्यास्य गतिं ममतच छरुत्वा वयाहृतं वाक्यं राज्ञॊ दशर थस्य तु दुर्वासाः सुमहातेजा वयाहर्तुम उपचक्रमेअयॊध ्यायाः पती रामॊ दीर्घकालं भविष्यति सुखिनश च समृद्ध ाश च भविष्यन्त्य अस्य चानुजाःकस्मिंश चित करणे तवां  च मैथिलीं च यशस्विनीम संत्यजिष्यति धर्मात्मा काले न महता किलदशवर्षसहस्रणि दशवर्षशतानि च रामॊ राज्यम  उपासित्वा बरह्मलॊकं गमिष्यतिसमृद्धैर हयमेधैश च इष् ट्वा परपुरंजयः राजवंशांश च काकुत्स्थॊ बहून संस्थाप यिष्यतिस सर्वम अखिलं राज्ञॊ वंशस्यास्य गतागतम आख्य ाय सुमहातेजास तूष्णीम आसीन महाद्युतिःतूष्णींभूते म ुनौ तस्मिन राजा दशरथस तदा अभिवाद्य महात्मानौ पुनर  आयात पुरॊत्तममएतद वचॊ मया तत्र मुनिना वयाहृतं पुरा  शरुतं हृदि च निक्षिप्तं नान्यथा तद भविष्यतिएवंगते  न संतापं गन्तुम अर्हसि राघव सीतार्थे राघवार्थे वा  दृढॊ भव नरॊत्तमतच छरुत्वा वयाहृतं वाक्यं सूतस्य प रमाद्भुतम परहर्षम अतुलं लेभे साधु साध्व इति चाब्रव ीततयॊः संवदतॊर एवं सूतलक्ष्मणयॊः पथि अस्तम अर्कॊ ग तॊ वासं गॊमत्यां ताव अथॊषतुः
mahabharata-ramayana_rys7050_dev.txt