तप्यमाने तपॊ देवे देवाः सर्षिगणाः पुरा सेनापतिम अभ ीप्सन्तः पितामहम उपागमनततॊ ऽबरुवन सुराः सर्वे भगवन ्तं पितामहम परणिपत्य शुभं वाक्यं सेन्द्राः साग्निप ुरॊगमाःयॊ नः सेनापतिर देव दत्तॊ भगवता पुरा स तपः प रम आस्थाय तप्यते सम सहॊमयायद अत्रानन्तरं कार्यं लॊ कानां हितकाम्यया संविधत्स्व विधानज्ञ तवं हि नः परम ा गतिःदेवतानां वचः शरुत्वा सर्वलॊकपितामहः सान्त्वय न मधुरैर वाक्यैस तरिदशान इदम अब्रवीतशैलपुत्र्या यद  उक्तं तन न परजास्यथ पत्निषु तस्या वचनम अक्लिष्टं  सत्यम एव न संशयःइयम आकाशगा गङ्गा यस्यां पुत्रं हुत ाशनः जनयिष्यति देवानां सेनापतिम अरिंदममजयेष्ठा शैल ेन्द्रदुहिता मानयिष्यति तं सुतम उमायास तद बहुमतं भ विष्यति न संशयःतच छरुत्वा वचनं तस्य कृतार्था रघुनन ्दन परणिपत्य सुराः सर्वे पितामहम अपूजयनते गत्वा पर ्वतं राम कैलासं धातुमण्डितम अग्निं नियॊजयाम आसुः प ुत्रार्थं सर्वदेवताःदेवकार्यम इदं देव समाधत्स्व हु ताशन शैलपुत्र्यां महातेजॊ गङ्गायां तेज उत्सृजदेवता नां परतिज्ञाय गङ्गाम अभ्येत्य पावकः गर्भं धारय वै  देवि देवतानाम इदं परियमइत्य एतद वचनं शरुत्वा दिव्य ं रूपम अधारयत स तस्या महिमां दृष्ट्वा समन्ताद अवकी र्यतसमन्ततस तदा देवीम अभ्यषिञ्चत पावकः सर्वस्रॊतां सि पूर्णानि गङ्गाया रघुनन्दनतम उवाच ततॊ गङ्गा सर्व देवपुरॊहितम अशक्ता धारणे देव तव तेजः समुद्धतम दह्य मानाग्निना तेन संप्रव्यथितचेतनाअथाब्रवीद इदं गङ्गा ं सर्वदेवहुताशनः इह हैमवते पादे गर्भॊ ऽयं संनिवेश् यतामशरुत्वा तव अग्निवचॊ गङ्गा तं गर्भम अतिभास्वरम  उत्ससर्ज महातेजाः सरॊतॊभ्यॊ हि तदानघयद अस्या निर्ग तं तस्मात तप्तजाम्बूनदप्रभम काञ्चनं धरणीं पराप्तं  हिरण्यम अमलं शुभमताम्रं कार्ष्णायसं चैव तैक्ष्ण्या द एवाभिजायत मलं तस्याभवत तत्र तरपुसीसकम एव चतद एतद  धरणीं पराप्य नानाधातुर अवर्धतनिक्षिप्तमात्रे गर्भ े तु तेजॊभिर अभिरञ्जितम सर्वं पर्वतसंनद्धं सौवर्णम  अभवद वनमजातरूपम इति खयातं तदा परभृति राघव सुवर्णं  पुरुषव्याघ्र हुताशनसमप्रभमतं कुमारं ततॊ जातं सेन् द्राः सहमरुद्गणाः कषीरसंभावनार्थाय कृत्तिकाः समयॊज यनताः कषीरं जातमात्रस्य कृत्वा समयम उत्तमम ददुः पु त्रॊ ऽयम अस्माकं सर्वासाम इति निश्चिताःततस तु देवत ाः सर्वाः कार्तिकेय इति बरुवन पुत्रस तरैलॊक्य विख् यातॊ भविष्यति न संशयःतेषां तद वचनं शरुत्वा सकन्नं  गर्भपरिस्रवे सनापयन परया लक्ष्म्या दीप्यमानम इवानल मसकन्द इत्य अब्रुवन देवाः सकन्नं गर्भपरिस्रवात कार ्तिकेयं महाभागं काकुत्स्थज्वलनॊपममपरादुर्भूतं ततः  कषीरं कृत्तिकानाम अनुत्तमम षण्णां षडाननॊ भूत्वा जग ्राह सतनजं पयःगृहीत्वा कषीरम एकाह्ना सुकुमार वपुस  तदा अजयत सवेन वीर्येण दैत्यसैन्यगणान विभुःसुरसेनाग णपतिं ततस तम अमलद्युतिम अभ्यषिञ्चन सुरगणाः समेत्या ग्निपुरॊगमाःएष ते राम गङ्गाया विस्तरॊ ऽभिहितॊ मया  कुमारसंभवश चैव धन्यः पुण्यस तथैव च
mahabharata-ramayana_rys1036_dev.txt