वैशंपायन उवाचवनवासाय चक्रुस ते मतिं पार्थाः पराजित ाःअजिनान्य उत्तरीयाणि जगृहुश च यथाक्रममअजिनैः संवृ तान दृष्ट्वा हृतराज्यान अरिंदमानपरस्थितान वनवासाय  ततॊ दुःशासनॊ ऽबरवीतपरवृत्तं धार्तराष्ट्रस्य चक्रं  राज्ञॊ महात्मनःपराभूताः पाण्डुपुत्रा विपत्तिं परमा ं गताःअद्य देवाः संप्रयाताः समैर वर्त्मभिर अस्थलैः गुणज्येष्ठास तथा जयेष्ठा भूयांसॊ यद वयं परैःनरकं प ातिताः पार्था दीर्घकालम अनन्तकमसुखाच च हीना राज्या च च विनष्टाः शाश्वतीः समाःबलेन मत्ता ये ते सम धार् तराष्ट्रान परहासिषुःते निर्जिता हृतधना वनम एष्यन्त ि पाण्डवाःचित्रान संनाहान अवमुञ्चन्तु चैषां; वासां सि दिव्यानि च भानुमन्तिनिवास्यन्तां रुरुचर्माणि सर ्वे; यथा गलहं सौबलस्याभ्युपेताःन सन्ति लॊकेषु पुमा ंस ईदृशा; इत्य एव ये भावितबुद्धयः सदाजञास्यन्ति ते  तमानम इमे ऽदय पाण्डवा; विपर्यये षण्ढतिला इवाफलाःअ यं हि वासॊदय ईदृशानां; मनस्विनां कौरव मा भवेद वःअद ीक्षितानाम अजिनानि यद्वद; बलीयसां पश्यत पाण्डवानाम महाप्राज्ञः सॊमकॊ यज्ञसेनः; कन्यां पाञ्चालीं पाण्ड वेभ्यः परदायअकार्षीद वै दुष्कृतं नेह सन्ति; कलीबाः  पार्थाः पतयॊ याज्ञसेन्याःसूक्ष्मान परावारान अजिना नि चॊदितान; दृष्ट्वारण्ये निर्धनान अप्रतिष्ठानकां  तवं परीतिं लप्स्यसे याज्ञसेनि; पतिं वृणीष्व यम इहा न्यम इच्छसिएते हि सर्वे कुरवः समेताः; कषान्ता दान् ताः सुद्रविणॊपपन्नाःएषां वृणीष्वैकतमं पतित्वे; न त वां तपेत कालविपर्ययॊ ऽयमयथाफलाः षण्ढतिला यथा चर्मम या मृगाःतथैव पाण्डवाः सर्वे यथा काकयवा अपिकिं पाण् डवांस तवं पतितान उपास्से; मॊघः शरमः षण्ढतिलान उपास ्यएवं नृशंसः परुषाणि पार्थान; अश्रावयद धृतराष्ट्रस ्य पुत्रःतद वै शरुत्वा भीमसेनॊ ऽतयमर्षी; निर्भर्त् स्यॊच्चैस तं निगृह्यैव रॊषातउवाचेदं सहसैवॊपगम्य; स िंहॊ यथा हैमवतः शृगालमभीमसेन उवाचकरूर पापजनैर जुष् टम अकृतार्थं परभाषसेगान्धारविद्यया हि तवं राजमध्ये  विकत्थसेयथा तुदसि मर्माणि वाक्शरैर इह नॊ भृशमतथा  समारयिता ते ऽहं कृन्तन मर्माणि संयुगेये च तवाम अनु वर्तन्ते कामलॊभवशानुगाःगॊप्तारः सानुबन्धांस तान ने ष्यामि यमसादनमवैशंपायन उवाचएवं बरुवाणम अजिनैर विवा सितं; दुःखाभिभूतं परिनृत्यति सममध्ये कुरूणां धर्मन िबद्धमार्गं; गौर गौर इति समाह्वयन मुक्तलज्जःभीमसेन  उवाचनृशंसं परुषं करूरं शक्यं दुःशासन तवयानिकृत्या  हि धनं लब्ध्वा कॊ विकत्थितुम अर्हतिमा ह सम सुकृता ँल लॊकान गच्छेत पार्थॊ वृकॊदरःयदि वक्षसि भित्त्वा  ते न पिबेच छॊणितं रणेधार्तराष्ट्रान रणे हत्वा मिषत ां सर्वधन्विनामशमं गन्तास्मि नचिरात सत्यम एतद बरवी मि वःवैशंपायन उवाचतस्य राजा सिंहगतेः सखेलं; दुर्यॊ धनॊ भीमसेनस्य हर्षातगतिं सवगत्यानुचकार मन्दॊ; निर् गच्छतां पाण्डवानां सभायाःनैतावता कृतम इत्य अब्रवीत  तं; वृकॊदरः संनिवृत्तार्धकायःशीघ्रं हि तवा निहतं  सानुबन्धं; संस्मार्याहं परतिवक्ष्यामि मूढएतत समीक् ष्यात्मनि चावमानं; नियम्य मन्युं बलवान स मानीराजान ुगः संसदि कौरवाणां; विनिष्क्रमन वाक्यम उवाच भीमःअह ं दुर्यॊधनं हन्ता कर्णं हन्ता धनंजयःशकुनिं चाक्षकि तवं सहदेवॊ हनिष्यतिइदं च भूयॊ वक्ष्यामि सभामध्ये ब ृहद वचःसत्यं देवाः करिष्यन्ति यन नॊ युद्धं भविष्यत िसुयॊधनम इमं पापं हन्तास्मि गदया युधिशिरः पादेन चा स्याहम अधिष्ठास्यामि भूतलेवाक्यशूरस्य चैवास्य परुष स्य दुरात्मनःदुःशासनस्य रुधिरं पातास्मि मृगराड इवअ र्जुन उवाचनैव वाचा वयवसितं भीम विज्ञायते सतामइतश च तुर्दशे वर्षे दरष्टारॊ यद भविष्यतिदुर्यॊधनस्य कर्ण स्य शकुनेश च दुरात्मनःदुःशासनचतुर्थानां भूमिः पास् यति शॊणितमअसूयितारं वक्तारं परस्रष्टारं दुरात्मनाम भीमसेन नियॊगात ते हन्ताहं कर्णम आहवेअर्जुनः परतिजा नीते भीमस्य परियकाम्ययाकर्णं कर्णानुगांश चैव रणे ह न्तास्मि पत्रिभिःये चान्ये परतियॊत्स्यन्ति बुद्धिम ॊहेन मां नृपाःतांश च सर्वाञ शतैर बाणैर नेतास्मि यम सादनमचलेद धि हिमवान सथानान निष्प्रभः सयाद दिवाकरःश ैत्यं सॊमात परणश्येत मत्सत्यं विचलेद यदिन परदास्यत ि चेद राज्यम इतॊ वर्षे चतुर्दशेदुर्यॊधनॊ हि सत्कृत ्य सत्यम एतद भविष्यतिवैशंपायन उवाचइत्य उक्तवति पार ्थे तु शरीमान माद्रवतीसुतःपरगृह्य विपुलं बाहुं सहद ेवः परतापवानसौबलस्य वधं परेप्सुर इदं वचनम अब्रवीतक रॊधसंरक्तनयनॊ निःश्वसन्न इव पन्नगःअक्षान यान मन्यस े मूढ गान्धाराणां यशॊहरनैते ऽकषा निशिता बाणास तवयै ते समरे वृताःयथा चैवॊक्तवान भीमस तवाम उद्दिश्य सबा न्धवमकर्ताहं कर्मणस तस्य कुरु कार्याणि सर्वशःहन्ता स्मि तरसा युद्धे तवां विक्रम्य सबान्धवमयदि सथास्यस ि संग्रामे कषत्रधर्मेण सौबलसहदेववचः शरुत्वा नकुलॊ  ऽपि विशां पतेदर्शनीयतमॊ नॄणाम इदं वचनम अब्रवीतसुते यं यज्ञसेनस्य दयूते ऽसमिन धृतराष्ट्रजैःयैर वाचः शर ाविता रूक्षाः सथितैर दुर्यॊधनप्रियेतान धार्तराष्ट् रान दुर्वृत्तान मुमूर्षून कालचॊदितानदर्शयिष्यामि भ ूयिष्ठम अहं वैवस्वतक्षयमनिदेशाद धर्मराजस्य दरौपद्य ाः पदवीं चरननिर्धार्तराष्ट्रां पृथिवीं कर्तास्मि न चिराद इवएवं ते पुरुषव्याघ्राः सर्वे वयायतबाहवःपरति ज्ञा बहुलाः कृत्वा धृतराष्ट्रम उपागमन
mahabharata-ramayana_mbs02068dev.txt