तानि नागसहस्राणि सारॊहाणां च वाजिनाम रथानां चाग्नि वर्णानां सध्वजानां सहस्रशःराक्षसानां सहस्राणि गदाप रिघयॊधिनाम काञ्चनध्वजचित्राणां शूराणां कामरूपिणामन िहतानि शरैस तीक्ष्णैस तप्तकाञ्चनभूषणैः रावणेन परयु क्तानि रामेणाक्लिष्टकर्मणादृष्ट्वा शरुत्वा च संभ्र ान्ता हतशेषा निशाचराः राक्षस्यश च समागम्य दीनाश चि न्तापरिप्लुताःविधवा हतपुत्राश च करॊशन्त्यॊ हतबान्ध वाः राक्षस्यः सह संगम्य दुःखार्ताः पर्यदेवयनकथं शू र्पणखा वृद्धा कराला निर्णतॊदरी आससाद वने रामं कन्द र्पम इव रूपिणमसुकुमारं महासत्त्वं सर्वभूतहिते रतम  तं दृष्ट्वा लॊकवध्या सा हीनरूपा परकामिताकथं सर्वगु णैर हीना गुणवन्तं महौजसं सुमुखं दुर्मुखी रामं कामय ाम आस राक्षसीजनस्यास्याल्पभाग्यत्वात पलिनी शवेतमूर ्धजा अकार्यम अपहास्यं च सर्वलॊकविगर्हितमराक्षसानां  विनाशाय दूषणस्य खरस्य च चकाराप्रतिरूपा सा राघवस्य  परधर्षणमतन निमित्तम इदं वैरं रावणेन कृतं महत वधाय  नीता सा सीता दशग्रीवेण रक्षसान च सीतां दशग्रीवः प राप्नॊति जनकात्मजाम बद्धं बलवता वैरम अक्षयं राघवेण  हवैदेहीं परार्थयानं तं विराधं परेक्ष्य राक्षसं हत म एकेन रामेण पर्याप्तं तन्निदर्शनमचतुर्दशसहस्राणि  रक्षसां भीमकर्मणाम निहतानि जनस्थाने शरैर अग्निशिखॊ पमैःखरश च निहतः संख्ये दूषणस तरिशिरास तथा शरैर आदि त्यसंकाशैः पर्याप्तं तन्निदर्शनमहतॊ यॊजनबाहुश च कब न्धॊ रुधिराशनः करॊधार्तॊ विनदन सॊ ऽथ पर्याप्तं तन् निदर्शनमजघान बलिनं रामः सहस्रनयनात्मजम बालिनं मेघस ंकाशं पर्याप्तं तन्निदर्शनमऋश्यमूके वसञ शैले दीनॊ  भग्नमनॊरथः सुग्रीवः सथापितॊ राज्ये पर्याप्तं तन्नि दर्शनमधर्मार्थसहितं वाक्यं सर्वेषां रक्षसां हितम य ुक्तं विभीषणेनॊक्तं मॊहात तस्य न रॊचतेविभीषणवचः कु र्याद यदि सम धनदानुजः शमशानभूता दुःखार्ता नेयं लङ् का पुरी भवेतकुम्भकर्णं हतं शरुत्वा राघवेण महाबलम प रियं चेन्द्रजितं पुत्रं रावणॊ नावबुध्यतेमम पुत्रॊ  मम भराता मम भर्ता रणे हतः इत्य एवं शरूयते शब्दॊ रा क्षसानां कुले कुलेरथाश चाश्वाश च नागाश च हताः शतसह स्रशः रणे रामेण शूरेण राक्षसाश च पदातयःरुद्रॊ वा य दि वा विष्णुर महेन्द्रॊ वा शतक्रतुः हन्ति नॊ रामरू पेण यदि वा सवयम अन्तकःहतप्रवीरा रामेण निराशा जीवित े वयम अपश्यन्त्यॊ भयस्यान्तम अनाथा विलपामहेरामहस्त ाद दशग्रीवः शूरॊ दत्तवरॊ युधि इदं भयं महाघॊरम उत्प न्नं नावबुध्यतेन देवा न च गन्धर्वा न पिशाचा न राकस ाः उपसृष्टं परित्रातुं शक्ता रामेण संयुगेउत्पाताश  चापि दृश्यन्ते रावणस्य रणे रणे कथयिष्यन्ति रामेण र ावणस्य निबर्हणमपितामहेन परीतेन देवदानवराक्षसैः राव णस्याभयं दत्तं मानुषेभ्यॊ न याचितमतद इदं मानुषान म न्ये पराप्तं निःसंशयं भयम जीवितान्तकरं घॊरं रक्षसा ं रावणस्य चपीड्यमानास तु बलिना वरदानेन रक्षसा दीप् तैस तपॊभिर विबुधाः पितामहम अपूजयनदेवतानां हितार्था य महात्मा वै पितामहः उवाच देवताः सर्वा इदं तुष्टॊ  महद वचःअद्य परभृति लॊकांस तरीन सर्वे दानवराक्षसाः  भयेन परावृता नित्यं विचरिष्यन्ति शाश्वतमदैवतैस तु  समागम्य सर्वैश चेन्द्रपुरॊगमैः वृषध्वजस तरिपुरहा म हादेवः परसादितःपरसन्नस तु महादेवॊ देवान एतद वचॊ ऽब रवीत उत्पत्स्यति हितार्थं वॊ नारी रक्षःक्षयावहाएषा  देवैः परयुक्ता तु कषुद यथा दानवान पुरा भक्षयिष्यत ि नः सीता राक्षसघ्नी सरावणानरावणस्यापनीतेन दुर्विन ीतस्य दुर्मतेः अयं निष्टानकॊ घॊरः शॊकेन समभिप्लुतः तं न पश्यामहे लॊके यॊ नः शरणदॊ भवेत राघवेणॊपसृष्टा नां कालेनेव युगक्षयेइतीव सर्वा रजनीचरस्त्रियः; परस ्परं संपरिरभ्य बाहुभिः विषेदुर आर्तातिभयाभिपीडिता;  विनेदुर उच्चैश च तदा सुदारुणम
mahabharata-ramayana_rys6082_dev.txt