स परविश्य सभां राजा दीनः परमदुःखितः निषसादासने मुख ्ये सिंहः करुद्ध इव शवसनअब्रवीच च तदा सर्वान बलमुख ्यान महाबलः रावणः पराञ्जलीन वाक्यं पुत्रव्यसनकर्शि तःसर्वे भवन्तः सर्वेण हस्त्यश्वेन समावृताः निर्यान ्तु रथसंघैश च पादातैश चॊपशॊभिताःएकं रामं परिक्षिप् य समरे हन्तुम अर्हथ परहृष्टा शरवर्षेण परावृट्काल इ वाम्बुदाःअथ वाहं शरैर तीष्क्णैर भिन्नगात्रं महारणे  भवद्भिः शवॊ निहन्तास्मि रामं लॊकस्य पश्यतःइत्य एव ं राक्षसेन्द्रस्य वाक्यम आदाय राक्षसाः निर्ययुस ते  रथैः शीघ्रं नागानीकैश च संवृताःस संग्रामॊ महाभीमः  सूर्यस्यॊदयनं परति रक्षसां वानराणां च तुमुलः समपद ्यतते गदाभिर विचित्राभिः परासैः खड्गैः परश्वधैः अन ्यॊन्यं समरे जघ्नुस तदा वानरराक्षसाःमातंगरथकूलस्य  वाजिमत्स्या धवजद्रुमाः शरीरसंघाटवहाः परसस्रुः शॊणि तापगाःधवजवर्मरथान अश्वान नानाप्रहरणानि च आप्लुत्या प्लुत्य समरे वानरेन्द्रा बभञ्जिरेकेशान कर्णललाटांश  च नासिकाश च पलवंगमाः रक्षसां दशनैस तीक्ष्णैर नखैश  चापि वयकर्तयनएकैकं राक्षसं संख्ये शतं वानरपुंगवाः  अभ्यधावन्त फलिनं वृक्षं शकुनयॊ यथातथा गदाभिर गुर् वीभिः परासैः खड्गैः परश्वधैः निर्जघ्नुर वानरान घॊर ान राक्षसाः पर्वतॊपमाःराक्षसैर वध्यमानानां वानराणा ं महाचमूः शरण्यं शरणं याता रामं दशरथात्मजमततॊ रामॊ  महातेजा धनुर आदाय वीर्यवान परविश्य राक्षसं सैन्यं  शरवर्षं ववर्ष हपरविष्टं तु तदा रामं मेघाः सूर्यम  इवाम्बरे नाभिजग्मुर महाघॊरं निर्दहन्तं शराग्निनाकृ तान्य एव सुघॊराणि रामेण रजनीचराः रणे रामस्य ददृशुः  कर्माण्य असुकराणि चचालयन्तं महानीकं विधमन्तं महार थान ददृशुस ते न वै रामं वातं वनगतं यथाछिन्नं भिन्न ं शरैर दग्धं परभग्नं शस्त्रपीडितम बलं रामेण ददृशुर  न रमं शीघ्रकारिणमपरहरन्तं शरीरेषु न ते पश्यन्ति र ाभवम इन्द्रियार्थेषु तिष्ठन्तं भूतात्मानम इव परजाः एष हन्ति गजानीकम एष हन्ति महारथान एष हन्ति शरैस ती क्ष्णैः पदातीन वाजिभिः सहइति ते राक्षसाः सर्वे राम स्य सदृशान रणे अन्यॊन्यकुपिता जघ्नुः सादृश्याद राघ वस्य तेन ते ददृशिरे रामं दहन्तम अरिवाहिनीम मॊहिताः  परमास्त्रेण गान्धर्वेण महात्मनाते तु राम सहस्राणि  रणे पश्यन्ति राक्षसाः पुनः पश्यन्ति काकुत्स्थम एक म एव महाहवेभरमन्तीं काञ्चनीं कॊटिं कार्मुकस्य महात ्मनः अलातचक्रप्रतिमां ददृशुस ते न राघवमशरीरनाभिसत् त्वार्चिः शरारं नेमिकार्मुकम जयाघॊषतलनिर्घॊषं तेजॊ बुद्धिगुणप्रभमदिव्यास्त्रगुणपर्यन्तं निघ्नन्तं युध ि राक्षसान ददृशू रामचक्रं तत कालचक्रम इव परजाःअनीक ं दशसाहस्रं रथानां वातरंहसाम अष्टादशसहस्राणि कुञ्ज राणां तरस्विनामचतुर्दशसहस्राणि सारॊहाणां च वाजिनाम  पूर्णे शतसहस्रे दवे राक्षसानां पदातिनामदिवसस्याष् टमे भागे शरैर अग्निशिखॊपमैः हतान्य एकेन रामेण रक्ष सां कामरूपिणामते हताश्वा हतरथाः शरान्ता विमथितध्वज ाः अभिपेतुः पुरीं लङ्कां हतशेषा निशाचराःहतैर गजपदा त्य अश्वैस तद बभूव रणाजिरम आक्रीडभूमी रुद्रस्य करु द्धस्येव पिनाकिनःततॊ देवाः सगन्धर्वाः सिद्धाश च पर मर्षयः साधु साध्व इति रामस्य तत कर्म समपूजयनअब्रवी च च तदा रामः सुग्रीवं परत्यनन्तरम एतद अस्त्रबलं दि व्यं मम वा तर्यम्बकस्य वानिहत्य तां राक्षसवाहिनीं  तु; रामस तदा शक्रसमॊ महात्मा अस्त्रेषु शस्त्रेषु ज ितक्लमश च; संस्तूयते देवगणैः परहृष्टैः
mahabharata-ramayana_rys6081_dev.txt