[य]अहिंसा वैदिकं कर्म धयानम इन्द्रियसंयमःतपॊ ऽथ गु रुशुश्रूषा किं शरेयः पुरषं परति[ब]सर्वाण्य एतानि ध र्मस्य पृथग दवाराणि सर्वशःशृणु संकीर्त्यमानानि षड  एव भरतर्षभहन्त निःश्रेयसं जन्तॊर अहं वक्ष्याम्य अन ुत्तममअहिंसापाश्रयं धर्मं यः साधयति वै नरःतरीन दॊष ान सर्वभूतेषु निधाय पुरुषः सदाकामक्रॊधौ च संयम्य त तः सिद्धिम अवाप्नुतेअहिंसकानि भूतानि दण्डेन विनिहन ्ति यःआत्मनः सुखम अन्विच्छन न स परेत्य सुभी भवेतआत ्मॊपमश च भूतेषु यॊ वै भवति पूरुषःनयस्तदण्डॊ जितक्र ॊधः स परेत्य सुखम एधतेसर्वभूतात्मभूतस्य सर्वभूतानि  पश्यतःदेवापि मार्गे मुह्यन्ति अपदस्य पदैषिणःन तत् परस्य संदद्यात परतिकूलं यद आत्मनःएष संक्षेपतॊ धर्म ः कामाद अन्यः परवर्ततेपरत्याख्याने च दाने च सुखदुः खे परियाप्रियेआत्मौपम्येन पुरुषः समाधिम अधिगच्छतिय था परः परक्रमते ऽपरेषु; तथापरः परक्रमते परस्मिनएषै व ते ऽसतूपमा जीवलॊके; यथा धर्मॊ नैपुणेनॊपदिष्टः[व] इत्य उक्त्वा तं सुरगुरुर धर्मराजं युधिष्ठिरमदिवम आ चक्रमे धीमान पश्यताम एव नस तदा
mahabharata-ramayana_mbs13114dev.txt