[व]हतेषु सर्वसैन्येषु सौप्तिके तै रथैस तरिभिःशॊचन  युधिष्ठिरॊ राजा दाशार्हम इदम अब्रवीतकथं नु कृष्ण प ापेन कषुद्रेणाक्लिष्ट कर्मणादरौणिना निहताः सर्वे म म पुत्रा महारथाःतथा कृतास्त्रा विक्रान्ताः सहस्रशत यॊधिनःदरुपदस्यात्मजाश चैव दरॊणपुत्रेण पातिताःयस्य  दरॊणॊ महेष्वासॊ न परादाद आहवे मुखमतं जघ्ने रथिनां  शरेष्ठं धृष्टद्युम्नं कथं नु सःकिं नु तेन कृतं कर् म तथायुक्तं नरर्षभयद एकः शिबिरं सर्वम अवधीन नॊ गुर ॊः सुतः[वासुदेव]नूनं स देव देनानाम ईश्वरेश्वरम अव् ययमजगाम शरणं दरौणिर एकस तेनावधीद बहूनपरसन्नॊ हि मह ादेवॊ दद्याद अमरताम अपिवीर्यं च गिरिशॊ दद्याद येने न्द्रम अपि शातयेतवेदाहं हि महादेवं तत्त्वेन भरतर्ष भयानि चास्य पुराणानि कर्माणि विविधान्य उतआदिर एष ह ि भूतानां मध्यम अन्तश च भारतविचेष्टते जगच चेदं सर् वम अस्यैव कर्मणाएवं सिसृक्षुर भूतानि ददर्श परथमं व िभुःपिता महॊ ऽबरवीच चैनं भूतानि सृज माचिरमहरि केशस  तथेत्य उक्त्वा भूतानां दॊषदर्शिवानदीर्घकालं तपस त ेपे मग्नॊ ऽमभसि महातपाःसुमहान्तं ततः कालं परतीक्ष् यैनं पितामहःसरष्टारं सर्वभूतानां ससर्ज मनसापरमसॊ ऽ बरवीत पितरं दृष्ट्वा गिरिशं भग्नम अम्भसियदि मे नाग ्रजस तव अन्यस ततः सरक्ष्याम्य अहं परजाःतम अब्रवीत  पिता नास्ति तवदन्यः पुरुषॊ ऽगरजःसथाणुर एष जले मग्न ॊ विस्रब्धः कुरु वै कृतिमस भूतान्य असृजत सप्त दक्ष ादींस तु परजापतीनयैर इमं वयकरॊत सर्वं भूतग्रामं चत ुर्विधमताः सृष्ट मात्राः कषुधिताः परजाः सर्वाः परज ापतिमबिभक्षयिषवॊ राजन सहसा पराद्रवंस तदास भक्ष्यमा णस तराणार्थी पितामहम उपाद्रवतआभ्यॊ मां भगवान पातु  वृत्तिर आसां विधीयतामततस ताभ्यॊ ददाव अन्नम ओषधीः स थावराणि चजङ्गमानि च भूतानि दुर्बलानि बलीयसामविहिता न्नाः परजास तास तु जग्मुस तुष्टा यथागतमततॊ ववृधिरे  राजन परीतिमत्यः सवयॊनिषुभूतग्रामे विवृद्धे तु तुष ्टे लॊकगुराव अपिउदतिष्ठज जलाज जयेष्ठः परजाश चेमा द दर्श सःबहुरूपाः परजा दृष्ट्वा विवृद्धाः सवेन तेजसा चुक्रॊध भगवान रुद्रॊ लिङ्गं सवं चाप्य अविध्यततत पर विद्धं तदा भूमौ तथैव परत्यतिष्ठततम उवाचाव्ययॊ बरह् मा वचॊभिः शमयन्न इवकिं कृतं सलिले शर्व चिरकालं सथि तेन तेकिमर्थं चैतद उत्पाट्य भूमौ लिङ्गं परवेरितमसॊ  ऽबरवीज जातसंरम्भस तदा लॊकगुरुर गुरुमपरजाः सृष्टाः  परेणेमाः किं करिष्याम्य अनेन वैतपसाधिगतं चान्नं प रजार्थं मे पितामहओषध्यः परिवर्तेरन यथैव सततं परजाः एवम उक्त्वा तु संक्रुद्धॊ जगाम विमना भवःगिरेर मुञ् जवतः पादं तपस तप्तुं महातपाः
mahabharata-ramayana_mbs10017dev.txt