आश्रमं परति याते तु खरे खरपराक्रमे तान एवौत्पातिका न रामः सह भरात्रा ददर्श हतान उत्पातान महाघॊरान उत् थितान रॊमहर्षणान परजानाम अहितान दृष्ट्वा वाक्यं लक ्ष्मणम अब्रवीतइमान पश्य महाबाहॊ सर्वभूतापहारिणः सम ुत्थितान महॊत्पातान संहर्तुं सर्वराक्षसानअमी रुधिर धारास तु विसृजन्तः खरस्वनान वयॊम्नि मेघा विवर्तन्त े परुषा गर्दभारुणाःसधूमाश च शराः सर्वे मम युद्धाभि नन्दिनः रुक्मपृष्ठानि चापानि विवेष्टन्ते च लक्ष्मण यादृशा इह कूजन्ति पक्षिणॊ वनचारिणः अग्रतॊ नॊ भयं प राप्तं संशयॊ जीवितस्य चसंप्रहारस तु सुमहान भविष्यत ि न संशयः अयम आख्याति मे बाहुः सफुरमाणॊ मुहुर मुहु ःसंनिकर्षे तु नः शूर जयं शत्रॊः पराजयम सुप्रभं च प रसन्नं च तव वक्त्रं हि लक्ष्यतेउद्यतानां हि युद्धा र्थं येषां भवति लक्ष्मणः निष्प्रभं वदनं तेषां भवत् य आयुः परिक्षयःअनागतविधानं तु कर्तव्यं शुभम इच्छता  आपदं शङ्कमानेन पुरुषेण विपश्चितातस्माद गृहीत्वा व ैदेहीं शरपाणिर धनुर्धरः गुहाम आश्रयशैलस्य दुर्गां  पादपसंकुलामपरतिकूलितुम इच्छामि न हि वाक्यम इदं तवय ा शापितॊ मम पादाभ्यां गम्यतां वत्स माचिरमएवम उक्तस  तु रामेण लक्ष्मणः सह सीतया शरान आदाय चापं च गुहां  दुर्गां समाश्रयततस्मिन परविष्टे तु गुहां लक्ष्मणे  सह सीतया हन्त निर्युक्तम इत्य उक्त्वा रामः कवचम आ विशतसा तेनाग्निनिकाशेन कवचेन विभूषितः बभूव रामस ति मिरे विधूमॊ ऽगनिर इवॊत्थितःस चापम उद्यम्य महच छरान  आदाय वीर्यवान बभूवावस्थितस तत्र जयास्वनैः पूरयन द िशःततॊ देवाः सगन्धर्वाः सिद्धाश च सह चारणैः ऊचुः प रमसंत्रस्ता गुह्यकाश च परस्परमचतुर्दश सहस्राणि रक् षसां भीमकर्मणाम एकश च रामॊ धर्मात्मा कथं युद्धं भव िष्यतिततॊ गम्भीरनिर्ह्रादं घॊरवर्मायुधध्वजम अनीकं  यातुधानानां समन्तात परत्यदृश्यतसिंहनादं विसृजताम अ न्यॊन्यम अभिगर्जताम चापानि विस्फरयतां जृम्भतां चाप ्य अभीक्ष्णशःविप्रघुष्टस्वनानां च दुन्दुभींश चापि  निघ्नताम तेषां सुतुमुलः शब्दः पूरयाम आस तद वनमतेन  शब्देन वित्रस्ताः शवापदा वनचारिणः दुद्रुवुर यत्र न िःशब्दं पृष्ठतॊ नावलॊकयनतत तव अनीकं महावेगं रामं स मुपसर्पत घृतनानाप्रहरणं गम्भीरं सागरॊपममरामॊ ऽपि च ारयंश चक्षुः सर्वतॊ रणपण्डितः ददर्श खरसैन्यं तद यु द्धाभिमुखम उद्यतमवितत्य च धनुर भीमं तूण्याश चॊद्धृ त्य सायकान करॊधम आहारयत तीव्रं वधार्थं सर्वरक्षसाम दुष्प्रेक्ष्यः सॊ ऽभवत करुद्धॊ युगान्ताग्निर इव जव लन तं दृष्ट्वा तेजसाविष्टं पराव्यथन वनदेवताःतस्य क रुद्धस्य रूपं तु रामस्य ददृशे तदा दक्षस्येव करतुं  हन्तुम उद्यतस्य पिनाकिनः
mahabharata-ramayana_rys3023_dev.txt