[भी]पुनर एव तु पप्रच्छ जनकॊ मिथिलाधिपःपराशरं महात् मानं धर्मे परमनिश्चयमकिं शरेयः का गतिर बरह्मन किं  कृतं न विनश्यतिकव गतॊ न निवर्तेत तन मे बरूहि महामु ने[परा]असङ्गः शरेयसॊ मूलं जञानं जञानगतिः पराचीर्णं  तपॊ न परनश्येद वापः कषेत्रे न नश्यतिछित्त्वाधर्मम यं पाशं यदा धर्मे ऽभिरज्यतेदत्त्वाभय कृतं दानं तदा  सिद्धिम अवाप्नुयातयॊ ददाति सहस्राणि गवाम अश्वशतान ि चअभयं सर्वभूतेभ्यस तद दानम अतिवर्ततेवसन विषयमध्य े ऽपि न वसत्य एव बुद्धिमानसंवसत्य एव दुर्बुद्धिर अ सत्सु विषयेष्व अपिनाधर्मः शलिष्यते पराज्ञम आपः पुष ्कर पर्णवतअप्राज्ञम अधिकं पापं शलिष्यते जतु काष्ठव तनाधर्मः कारणापेक्षी कर्तारम अभिमुञ्चतिकर्ता खलु य थाकालं तत सर्वम अभिपद्यतेन भिद्यन्ते कृतात्मान आत् मप्रत्यय दर्शिनःबुद्धिकर्मेन्द्रियाणां हि परमत्तॊ  यॊ न बुध्यतेशुभाशुभेषु सक्तात्मा पराप्नॊति सुमहद भ यमवीतरागॊ जितक्रॊधः सम्यग भवति यः सदाविषये वर्तमान ॊ ऽपि न स पापेन युज्यतेमर्यादायां धर्मसेतुर निबद्ध ॊ नैव सीदतिपुष्टस्रॊत इवायत्तः सफीतॊ भवति संचयःयथा  भानुगतं तेजॊ मनिः शुद्धः समाधिनाआदत्ते राजशार्दूल  तथा यॊगः परवर्ततेयथा तिलानाम इह पुष्पसंश्रयात; पृ थक्पृथग यानि गुणॊ ऽतिसौम्यतामतथा नराणां भुवि भावित ात्मनां; यथाश्रयं सत्त्वगुणः परवर्ततेजहाति दारान इ हते न संपदः; सदश्वयानं विविधाश च याः करियाःतरिविष् टपे जातमतिर यदा नरस; तदास्य बुद्धिर विषयेषु भिद्यत ेपरसक्तबुद्धिर विषयेषु यॊ नरॊ; यॊ बुध्यते हय आत्मह ितं कदा चनस सर्वभावानुगतेन चेतसा; नृपामिषेणेव झषॊ  विकृष्यतेसंघातवान मर्त्यलॊकः परस्परम अपाश्रितःकदली  गर्भनिःसारॊ नौर इवाप्सु निमज्जतिन धर्मकालः पुरुषस ्य निश्चितॊ; नापि मृत्युः पुरुषं परतीक्षतेकरिया हि  धर्मस्य सदैव शॊभना; यदा नरॊ मृत्युमुखे ऽभिवर्ततेय थान्धः सवगृहे युक्तॊ हय अभ्यासाद एव गच्छतितथायुक्त ेन मनसा पराज्ञॊ गच्छति तां गतिममरणं जन्मनि परॊक्तं  जन्म वै मरणाश्रितमअविद्वान मॊक्षधर्मेषु बद्धॊभ्रम ति चक्रवतयथा मृणालॊ ऽनुगतम आशु मुञ्चति कर्दममतथात् मा पुरुषस्येह मनसा परिमुच्यतेमनः परनयते ऽऽतमानं स  एनम अभियुञ्जतिपरार्थे वर्तमानस तु सवकार्यं यॊ ऽभिम न्यतेइन्द्रियार्थेषु सक्तः सन सवकार्यात परिहीयतेअध स तिर्यग्गतिं चैव सवर्गे चैव परां गतिमपराप्नॊति सव कृतैर आत्मा पराज्ञस्येहेतरस्य चमृन मये भाजने पक्वे  यथा वै नयस्यते दरवःतथा शरीरं तपसा तप्तं विषयम अश् नुतेविषयान अश्नुते यस तु न स भॊक्ष्यत्य असंशयमयस त ु भॊगांस तयजेद आत्मा स वै भॊक्तुं वयवस्यतिनीहारेण  हि संवीतः शिश्नॊदर परायनःजात्यन्ध इव पन्थानम आवृता त्मा न बुध्यतेवणिग यथा समुद्राद वै यथार्थं लभते धन मतथा मर्त्यार्णवे जन्तॊः कर्म विज्ञानतॊ गतिःअहॊरात ्र मये लॊके जरा रूपेण संचरनमृत्युर गरसति भूतानि पव नं पन्नगॊ यथासवयं कृतानि कर्माणि जातॊ जन्तुः परपद् यतेनाकृतं लभते कश चित किं चिद अत्र परियाप्रियमशयान ं यान्तम आसीनं परवृत्तं विषयेषु चशुभाशुभानि कर्माण ि परपद्यन्ते नरं सदान हय अन्यत तीरम आसाद्य पुनस तर ्तुं वयवस्यतिदुर्लभॊ दृश्यते हय अस्य विनिपातॊ महार ्णवेयथा भारावसक्ता हि नौर महाम्भसि तन्तुनातथा मनॊ  ऽभियॊगाद वै शरीरं परतिकर्षतियथा समुद्रम अभितः संस् यूताः सरितॊ ऽपराःतथाद्या परकृतिर यॊगाद अभिसंस्यूयत े सदासनेहपाशैर बहुविभैर आसक्तमनसॊ नराःपरकृतिष्ठा व िषीदन्ति जले सैकत वेश्मवतशरीरगृह संस्थस्य शौचतीर्थ स्य देहिनःबुद्धिमार्ग परयातस्य सुखं तव इह परत्र चव िस्तराः कलेशसंयुक्ताः संक्षेपास तु सुखावहाःपरार्थं  विस्तराः सर्वे तयागम आत्महितं विदुःसंकल्पजॊ मित्र वर्गॊ जञातयः कारणात्मकाःभार्या दासाश च पुत्राश च स वम अर्थम अनुयुञ्जतेन माता न पिता किं चित कस्य चित  परतिपद्यतेदानपथ्यॊदनॊ जन्तुः सवकर्मफलम अश्नुतेमाता पुत्रः पिता भराता भार्या मित्र जनस तथाअष्टापद पदस् थाने तव अक्षमुद्रेव नयस्यतेसर्वाणि कर्माणि पुरा कृ तानि; शुभाशुभान्य आत्मनॊ यान्ति जन्तॊरउपस्थितं कर् मफलं विदित्वा; बुद्धिं तथा चॊदयते ऽनतरात्मावयवसायं  समाश्रित्य सहायान यॊ ऽधिगच्छतिन तस्य कश चिद आरम्भ ः कदा चिद अवसीदतिअद्वैध मनसं युक्तं शूरं धीरं विपश ्चितमन शरीः संत्यजते नित्यम आदित्यम इव रश्मयःआस्ति क्य वयवसायाभ्याम उपायाद विस्मयाद धियायम आरभत्य अनि न्द्यात्मा न सॊ ऽरथः परिषीदतिसर्वैः सवानि शुभाशुभा नि नियतं कर्माणि जन्तुः सवयं; गर्भात संप्प्रतिपद्य ते तद उभयं यत तेन पूर्वं कृतममृत्युश चापरिहारवान स मगतिः कालेन विच्छेदिता; दारॊश चूर्णम इवाश्मसारविहि तं कर्मान्तिकं परापयेतसवरूपताम आत्मकृतं च विस्तरं;  कुलान्वयं दरव्यसमृद्धि संचयमनरॊ हि सर्वॊ लभते यथा कृतं; शुभशुभेनात्म कृतेन कर्मणा[भी]इत्य उक्तॊ जनकॊ  राजन यथातथ्यं मनीसिनाशरुत्वा धर्मविदां शरेष्ठः पर ां मुदम अवाप ह
mahabharata-ramayana_mbs12287dev.txt