सारणस्य वचः शरुत्वा रावणं राक्षसाधिपम बलम आलॊकयन स र्वं शुकॊ वाक्यम अथाब्रवीतसथितान पश्यसि यान एतान म त्तान इव महाद्विपान नयग्रॊधान इव गाङ्गेयान सालान ह ैमवतीन इवएते दुष्प्रसहा राजन बलिनः कामरूपिणः दैत्य दानवसंकाशा युद्धे देवपराक्रमाःएषां कॊटिसहस्राणि नव  पञ्चच सप्त च तथा शङ्खसहस्राणि तथा वृन्दशतानि चएते  सुग्रीवसचिवाः किष्किन्धानिलयाः सदा हरयॊ देवगन्धर् वैर उत्पन्नाः कामरूपिणःयौ तौ पश्यसि तिष्ठन्तौ कुमा रौ देवरूपिणौ मैन्दश च दविविदश चॊभौ ताभ्यां नास्ति  समॊ युधिबरह्मणा समनुज्ञाताव अमृतप्राशिनाव उभौ आशंस ेते युधा लङ्काम एतौ मर्दितुम ओजसायाव एताव एतयॊः पा र्श्वे सथितौ पर्वतसंनिभौ सुमुखॊ विमुखश चैव मृत्युप ुत्रौ पितुः समौयं तु पश्यसि तिष्ठन्तं परभिन्नम इव  कुञ्जरम यॊ बलात कषॊभयेत करुद्धः समुद्रम अपि वानरःए षॊ ऽभिगन्ता लङ्काया वैदेह्यास तव च परभॊ एनं पश्य प ुरा दृष्टं वानरं पुनर आगतमजयेष्ठः केसरिणः पुत्रॊ व ातात्मज इति शरुतः हनूमान इति विख्यातॊ लङ्घितॊ येन  सागरःकामरूपी हरिश्रेष्ठॊ बलरूपसमन्वितः अनिवार्यगति श चैव यथा सततगः परभुःउद्यन्तं भास्करं दृष्ट्वा बाल ः किल पिपासितः तरियॊजनसहस्रं तु अध्वानम अवतीर्य हि आदित्यम आहरिष्यामि न मे कषुत परतियास्यति इति संचिन ्त्य मनसा पुरैष बलदर्पितःअनाधृष्यतमं देवम अपि देवर ्षिदानवैः अनासाद्यैव पतितॊ भास्करॊदयने गिरौपतितस्य  कपेर अस्य हनुर एका शिलातले किं चिद भिन्ना दृढहनॊर  हनूमान एष तेन वैसत्यम आगमयॊगेन ममैष विदितॊ हरिः न ास्य शक्यं बलं रूपं परभावॊ वानुभाषितुमएष आशंसते लङ ्काम एकॊ मर्दितुम ओजसा यश चैषॊ ऽनन्तरः शूरः शयामः  पद्मनिभेक्षणःइक्ष्वाकूणाम अतिरथॊ लॊके विख्यात पौरु षः यस्मिन न चलते धर्मॊ यॊ धर्मं नातिवर्ततेयॊ बराह् मम अस्त्रं वेदांश च वेद वेदविदां वरः यॊ भिन्द्याद  गगनं बाणैः पर्वतांश चापि दारयेतयस्य मृत्यॊर इव करॊ धः शक्रस्येव पराक्रमः स एष रामस तवां यॊद्धुं राजन  समभिवर्ततेयश चैष दक्षिणे पार्श्वे शुद्धजाम्बूनदप्र भः विशालवक्षास ताम्राक्षॊ नीलकुञ्चितमूर्धजःएषॊ ऽसय  लक्ष्मणॊ नाम भराता पराणसमः परियः नये युद्धे च कुश लः सर्वशास्त्रविशारदःअमर्षी दुर्जयॊ जेता विक्रान्त ॊ बुद्धिमान बली रामस्य दक्षिणॊ बाहुर नित्यं पराणॊ  बहिश्चरःन हय एष राघवस्यार्थे जीवितं परिरक्षति एषैव ाशंसते युद्धे निहन्तुं सर्वराक्षसानयस तु सव्यम असौ  पक्षं रामस्याश्रित्य तिष्ठति रक्षॊगणपरिक्षिप्तॊ र ाजा हय एष विभीषणःशरीमता राजराजेन लङ्कायाम अभिषेचित ः तवाम एव परतिसंरब्धॊ युद्धायैषॊ ऽभिवर्ततेयं तु पश ्यसि तिष्ठन्तं मध्ये गिरिम इवाचलम सर्वशाखामृगेन्द् राणां भर्तारम अपराजितमतेजसा यशसा बुद्ध्या जञानेनाभ िजनेन च यः कपीन अति बभ्राज हिमवान इव पर्वतानकिष्कि न्धां यः समध्यास्ते गुहां सगहनद्रुमाम दुर्गां पर्व तदुर्गस्थां परधानैः सह यूथपैःयस्यैषा काञ्चनी माला  शॊभते शतपुष्करा कान्ता देवमनुष्याणां यस्यां लक्ष्म ीः परतिष्ठिताएतां च मालां तारां च कपिराज्यं च शाश् वतम सुग्रीवॊ वालिनं हत्वा रामेण परतिपादितःएवं कॊटि सहस्रेण शङ्कूनां च शतेन च सुग्रीवॊ वानरेन्द्रस तवा ं युद्धार्थम अभिवर्ततेइमां महाराजसमीक्ष्य वाहिनीम;  उपस्थितां परज्वलितग्रहॊपमाम ततः परयत्नः परमॊ विधी यतां; यथा जयः सयान न परैः पराजयः
mahabharata-ramayana_rys6019_dev.txt