[सूत]एतच छरुत्व नृपॊ विद्वान हृष्टॊ ऽभूज जनमेजयःपि तामहानां सर्वेषां गमनागमनं तदाअब्रवीच च मुदा युक्त ः पुनरागमनं परतिकथं नु तयक्तदेहानां पुनस तद रूपदर् शनमइत्य उक्तः स दविजश्रेष्ठॊ वयास शिष्यः परतापवानप रॊवाच वदतां शरेष्ठस तं नृपं जनमेजयमअविप्रणाशः सर्व ेषां कर्मणाम इति निश्चयःकर्मजानि शरीराणि तथैवाकृतय ॊ नृपमहाभूतानि नित्यानि भूताधिपति संश्रयाततेषां च  नित्यसंवासॊ न विनाशॊ वियुज्यतामअनाशाय कृतं कर्म तस ्य चेष्टः फलागमःआत्मा चैभिः समायुक्तः सुखदुःखम उपा श्नुतेअविनाशी तथा नित्यं कषेत्रज्ञ इति निश्चयःभूता नाम आत्मभावॊ यॊ धरुवॊ ऽसौ संविजानतामयावन न कषीयते  कर्म तावद अस्य सवरूपतासंक्षीण कर्मा पुरुषॊ रूपान्य त्वं नियच्छतिनानाभावास तथैकत्वं शरीरं पराप्य संहता ःभवन्ति ते तथा नित्याः पृथग्भावं विजानतामअश्वमेधे  शरुतिश चेयम अश्वसंज्ञपनं परतिलॊकान्तर गता नित्यं प राणा नित्या हि वाजिनःअहं हितं वदाम्य एतत परियं चेत  तव पार्थिवदेव याना हि पन्थानः शरुतास ते यज्ञसंस्त रेसुकृतॊ यत्र ते यज्ञस तत्र देवा हितास तवयदा समन्व िता देवाः पशूनां गमनेश्वराःगतिमन्तश च तेनेष्ट्वा न ान्ये नित्या भवन्ति तेनित्ये ऽसमिन पञ्चके वर्गे नि त्ये चात्मनि यॊ नरःअस्य नाना समायॊगं यः पश्यति वृथ ा मतिःवियॊगे शॊचते ऽतयर्थं स बाल इति मे मतिःवियॊगे  दॊषदर्शी यः संयॊगम इह वर्जयेतअसंगे संगमॊ नास्ति द ुःखं भुवि वियॊगजमपरापरज्ञस तु नरॊ नाभिमानाद उदीरित ःअपरज्ञः परां बुद्धिं सपृष्ट्वा मॊहाद विमुच्यतेअदर ्शनाद आपतितः पुनश चादर्शनं गतःनाहं तं वेद्मि नासौ  मां न च मे ऽसति विरागतायेन येन शरीरेण करॊत्य अयम अ नीश्वरःतेन तेन शरीरेण तद अवश्यम उपाश्नुतेमानसं मनस ाप्नॊति शारीरं च शरीरवान
mahabharata-ramayana_mbs15042dev.txt