[वै]अदृष्ट्वा तु नृपः पुत्रान दर्शनं परतिलब्धवानऋष िप्रसादात पुत्राणां सवरूपाणां कुरूद्वहस राजा राजधर ्मांश च बरह्मॊपनिषदं तथाअवाप्तवान नरश्रेष्ठॊ बुद्ध िनिश्चयम एव चविदुरश च महाप्राज्ञॊ ययौ सिद्धिं तपॊब लातधृतराष्ट्रः समासाद्य वयासं चापि तपस्विनम[ज]ममाप ि वरदॊ वयासॊ दर्शयेत पितरं यदितद रूपवेष वयसं शरद्द ध्यां सर्वम एव तेपरियं मे सयात कृतार्थश च सयाम अहं  कृतनिश्चयःपरसादाद ऋषिपुत्रस्य मम कामः समृध्यताम[स ूत]इत्य उक्तवचने तस्मिन नृपे वयासः परतापवानपरसादम  अकरॊद धीमान आनयच च परिक्षितमततस तद रूपवयसम आगतं नृ पतिं दिवःशरीमन्तं पितरं राजा ददर्श जनमेजयःशमीकं च  महात्मानं पुत्रं तं चास्य शृङ्गिणमअमात्या ये बभूवु श च राज्ञस तांश च ददर्श हततः सॊ ऽवभृथे राजा मुदितॊ  जनमेजयःपितरं सनापयाम आस सवयं सस्नौ च पार्थिवःसनात ्वा च भरतश्रेष्ठः सॊ ऽऽसतीकम इदम अब्रवीतयायावर कुल ॊत्पन्नं जरत्कारु सुतं तदाआस्तीक विविधाश्चर्यॊ यज् ञॊ ऽयम इति मे मतिःयद अद्यायं पिता पराप्तॊ मम शॊकप् रणाशनः[आस्तीक]ऋषेर दवैपायनॊ यत्र पुराणस तपसॊ निधिः यज्ञे कुरु कुलश्रेष्ठ तस्य लॊकाव उभौ जितौशरुतं विच ित्रम आख्यानं तवया पाण्डवनन्दनसर्पाश च भस्मसान नीत ा गताश च पदवीं पितुःकथं चित तक्षकॊ मुक्तः सत्यत्वा त तव पार्थिवऋषयः पूजिताः सर्वे गतिं दृष्ट्वा महात् मनःपराप्तः सुविपुलॊ धर्मः शरुत्वा पापविनाशनमविमुक् तॊ हृदयग्रन्थिर उदारजनदर्शनातये च पक्षधरा धर्मे सद ्वृत्तरुचयश च येयान दृष्ट्वा हीयते पापं तेभ्यः कार ्या नमः करियाः[सूत]एतच छरुत्वा दविजश्रेष्ठात स राज ा जनमेजयःपूजयाम आस तम ऋषिम अनुमान्य पुनः पुनःपपृच् छ तम ऋषिं चापि वैशम्पायनम अच्युतमकथा विशेषं धर्मज् ञॊ वनवासस्य सत्तम
mahabharata-ramayana_mbs15043dev.txt