परसक्ताश्रुमुखीत्य एवं बरुवन्ती जनकात्मजा अधॊमुखमु खी बाला विलप्तुम उपचक्रमेउन्मत्तेव परमत्तेव भरान्त चित्तेव शॊचती उपावृत्ता किशॊरीव विवेष्टन्ती महीतले राघवस्याप्रमत्तस्य रक्षसा कामरूपिणा रावणेन परमथ्या हम आनीता करॊशती बलातराक्षसी वशम आपन्ना भर्त्यमाना  सुदारुणम चिन्तयन्ती सुदुःखार्ता नाहं जीवितुम उत्सह ेन हि मे जीवितेनार्थॊ नैवार्थैर न च भूषणैः वसन्त्य ा राक्षसी मध्ये विना रामं महारथमधिङ माम अनार्याम अ सतीं याहं तेन विना कृता मुहूर्तम अपि रक्षामि जीवित ं पापजीविताका च मे जीविते शरद्धा सुखे वा तं परियं  विना भर्तारं सागरान्ताया वसुधायाः परियं वदमभिद्यता ं भक्ष्यतां वापि शरीरं विसृजाम्य अहम न चाप्य अहं च िरं दुःखं सहेयं परियवर्जिताचरणेनापि सव्येन न सपृशे यं निशाचरम रावणं किं पुनर अहं कामयेयं विगर्हितमपरत ्याख्यातं न जानाति नात्मानं नात्मनः कुलम यॊ नृशंस  सवभावेन मां परार्थयितुम इच्छतिछिन्ना भिन्ना विभक्त ा वा दीप्ते वाग्नौ परदीपिता रावणं नॊपतिष्ठेयं किं  परलापेन वश चिरमखयातः पराज्ञः कृतज्ञश च सानुक्रॊशश  च राघवः सद्वृत्तॊ निरनुक्रॊशः शङ्के मद्भाग्यसंक्षय ातराक्षसानां जनस्थाने सहस्राणि चतुर्दश येनैकेन निर स्तानि स मां किं नाभिपद्यतेनिरुद्धा रावणेनाहम अल्प वीर्येण रक्षसा समर्थः खलु मे भर्ता रावणं हन्तुम आह वेविराधॊ दण्डकारण्ये येन राक्षसपुंगवः रणे रामेण नि हतः स मां किं नाभिपद्यतेकामं मध्ये समुद्रस्य लङ्के यं दुष्प्रधर्षणा न तु राघवबाणानां गतिरॊधी ह विद्यत ेकिं नु तत कारणं येन रामॊ दृढपराक्रमः रक्षसापहृतां  भार्याम इष्टां नाभ्यवपद्यतेइहस्थां मां न जानीते श ङ्के लक्ष्मणपूर्वजः जानन्न अपि हि तेजस्वी धर्षणां  मर्षयिष्यतिहृतेति यॊ ऽधिगत्वा मां राघवाय निवेदयेत  गृध्रराजॊ ऽपि स रणे रावणेन निपातितःकृतं कर्म महत त ेन मां तदाभ्यवपद्यता तिष्ठता रावणद्वन्द्वे वृद्धेन ापि जटायुषायदि माम इह जानीयाद वर्तमानां स राघवः अद ्य बाणैर अभिक्रुद्धः कुर्याल लॊकम अराक्षसंविधमेच च  पुरीं लङ्कां शॊषयेच च महॊदधिम रावणस्य च नीचस्य की र्तिं नाम च नाशयेतततॊ निहतनथानां राक्षसीनां गृहे ग ृहे यथाहम एवं रुदती तथा भूयॊ न संशयः अन्विष्य रक्ष सां लङ्कां कुर्याद रामः सलक्ष्मणःन हि ताभ्यां रिपु र दृष्टॊ मुहूतम अपि जीवति चिता धूमाकुलपथा गृध्रमण् डलसंकुला अचिरेण तु लङ्केयं शमशानसदृशी भवेतअचिरेणैव  कालेन पराप्स्याम्य एव मनॊरथम दुष्प्रस्थानॊ ऽयम आख ्याति सर्वेषां वॊ विपर्ययःयादृशानि तु दृश्यन्ते लङ ्कायाम अशुभानि तु अचिरेणैव कालेन भविष्यति हतप्रभान ूनं लङ्का हते पापे रावणे राक्षसाधिपे शॊषं यास्यति  दुर्धर्षा परमदा विधवा यथापुष्यॊत्सवसमृद्धा च नष्टभ र्त्री सराक्षसा भविष्यति पुरी लङ्का नष्टभर्त्री यथ ाङ्गनानूनं राक्षसकन्यानां रुदन्तीनां गृहे गृहे शरॊ ष्यामि नचिराद एव दुःखार्तानाम इह धवनिमसान्धकारा हत द्यॊता हतराक्षसपुंगवा भविष्यति पुरी लङ्का निर्दग्ध ा रामसायकैःयदि नाम स शूरॊ मां रामॊ रक्तान्तलॊचनः ज ानीयाद वर्तमानां हि रावणस्य निवेशनेअनेन तु नृशंसेन  रावणेनाधमेन मे समयॊ यस तु निर्दिष्टस तस्य कालॊ ऽय म आगतःअकार्यं ये न जानन्ति नैरृताः पापकारिणः अधर्म ात तु महॊत्पातॊ भविष्यति हि साम्प्रतमनैते धर्मं वि जानन्ति राक्षसाः पिशिताशनाः धरुवं मां परातराशार्थे  राक्षसः कल्पयिष्यतिसाहं कथं करिष्यामि तं विना परि यदर्शनम रामं रक्तान्तनयनम अपश्यन्ती सुदुःखितायदि क श चित परदाता मे विषस्याद्य भवेद इह कषिप्रं वैवस्वत ं देवं पश्येयं पतिना विनानाजानाज जीवतीं रामः स मां  लक्ष्मणपूर्वजः जानन्तौ तौ न कुर्यातां नॊर्व्यां ह ि मम मार्गणमनूनं ममैव शॊकेन स वीरॊ लक्ष्मणाग्रजः द ेवलॊकम इतॊ यातस तयक्त्वा देहं महीतलेधन्या देवाः सग न्धर्वाः सिद्धाश च परमर्षयः मम पश्यन्ति ये नाथं रा मं राजीवलॊचनमअथ वा न हि तस्यार्थे धर्मकामस्य धीमतः  मया रामस्य राजर्षेर भार्यया परमात्मनःदृश्यमाने भव ेत परीतः सौहृदं नास्त्य अपश्यतः नाशयन्ति कृतघ्रास  तु न रामॊ नाशयिष्यतिकिं नु मे न गुणाः के चित किं व ा भाग्य कषयॊ हि मे याहं सीता वरार्हेण हीना रामेण भ ामिनीशरेयॊ मे जीवितान मर्तुं विहीना या महात्मना रा माद अक्लिष्टचारित्राच छूराच छत्रुनिबर्हणातअथ वा नय स्तशस्त्रौ तौ वने मूलफलाशनौ भरातरौ हि नर शरेष्ठौ च रन्तौ वनगॊचरौअथ वा राक्षसेन्द्रेण रावणेन दुरात्मना  छद्मना घातितौ शूरौ भरातरौ रामलक्ष्मणौसाहम एवंगते  काले मर्तुम इच्छामि सर्वथा न च मे विहितॊ मृत्युर अ स्मिन दुःखे ऽपि वर्ततिधन्याः खलु महात्मानॊ मुनयः स त्यसंमताः जितात्मानॊ महाभागा येषां न सतः परियाप्रि येपरियान न संभवेद दुःखम अप्रियाद अधिकं भयम ताभ्यां  हि ये वियुज्यन्ते नमस तेषां महात्मनामसाहं तयक्ता  परियेणेह रामेण विदितात्मना पराणांस तयक्ष्यामि पापस ्य रावणस्य गता वशम
mahabharata-ramayana_rys5024_dev.txt