विसृज्य तु सुहृद्वर्गं बुद्ध्या निश्चित्य राघवः सम ीपे दवाःस्थम आसीनम इदं वचनम अब्रवीतशीघ्रम आनय सौमि त्रिं लक्ष्मणं शुभलक्षणम भरतं च महाबाहुं शत्रुघ्नं  चापराजितमरामस्य भाषितं शरुत्वा दवाःस्थॊ मूर्ध्नि  कृताञ्जलिः लक्ष्मणस्य गृहं गत्व परविवेशानिवारितःउव ाच च तदा वाक्यं वर्धयित्वा कृताञ्जलिः दरष्टुम इच्छ सि राजा तवां गम्यतां तत्र माचिरमबाढम इत्य एव सौमित ्रिः शरुत्वा राघव शासनम पराद्रवद रथम आरुह्य राघवस् य निवेशनमपरयान्तं लक्ष्मणं दृष्ट्वा दवाःस्थॊ भरतम  अन्तिकात उवाच पराञ्जलिर वाक्यं राजा तवां दरष्टुम इ च्छतिभरतस तु वचः शरुत्वा दवाःस्थाद रामसमीरितम उत्प पातासनात तूर्णं पद्भ्याम एव ततॊ ऽगमतदृष्ट्वा परयान ्तं भरतं तवरमाणः कृताञ्जलिः शत्रुघ्नभवनं गत्वा ततॊ  वाक्यं जगाद हएह्य आगच्छ रघुश्रेष्ठ राजा तवां दरष् टुम इच्छति गतॊ हि लक्ष्मणः पूर्वं भरतश च महायशाःशर ुत्वा तु वचनं तस्य शत्रुघ्नॊ रामशासनम शिरसा वन्द्य  धरणीं परययौ यत्र राघवःकुमारान आगताञ शरुत्वा चिन्त ाव्याकुलितेन्द्रियः अवाक्शिरा दीनमना दवाःस्थं वचनम  अब्रवीतपरवेशय कुमारांस तवं मत्समीपं तवरान्वितः एत ेषु जीवितं मह्यम एते पराणा बहिश्चराःआज्ञप्तास तु न रेन्द्रेण कुमाराः शुक्लवाससः परह्वाः पराञ्जलयॊ भूत ्वा विविशुस ते समाहिताःते तु दृष्ट्वा मुखं तस्य सग ्रहं शशिनं यथा संध्यागतम इवादित्यं परभया परिवर्जित मबाष्पपूर्णे च नयने दृष्ट्व रामस्य धीमतः हतशॊभां य था पद्मं मुखं वीक्ष्य च तस्य तेततॊ ऽभिवाद्य तवरिता ः पादौ रामस्य मूर्धभिः तस्थुः समाहिताः सर्वे रामश  चाश्रूण्य अवर्तयततान परिष्वज्य बाहुभ्याम उत्थाप्य  च महाभुजः आसनेष्व आध्वम इत्य उक्त्वा ततॊ वाक्यं जग ाद हभवन्तॊ मम सर्वस्वं भवन्तॊ मम जीवितम भवद्भिश च  कृतं राज्यं पालयामि नरेश्वराःभवन्तः कृतशास्त्रार्थ ा बुद्धौ च परिनिष्ठिताः संभूय च मदर्थॊ ऽयम अन्वेष् टव्यॊ नरेश्वराः
mahabharata-ramayana_rys7043_dev.txt