[कर्ण]या नः शरुता मनुष्येषु सत्रियॊ रूपेण संमताःता साम एतादृशं कर्म न कस्यां चन शुश्रुमःकरॊधाविष्टेषु  पार्थेषु धार्तराष्ट्रेषु चाप्य अतिदरौपदी पाण्डुपु त्राणां कृष्णा शान्तिर इहाभवतअप्लवे ऽमभसि मग्नानाम  अप्रतिष्ठे निमज्जतामपाञ्चाली पाण्डुपुत्राणां नौर  एषा पारगाभवत[व]तद वै शरुत्वा भीमसेनः कुरुमध्ये ऽतय  अमर्षणःसत्री गतिः पाण्डुपुत्राणाम इत्य उवाच सुदुर ्मनाःतरीणि जयॊतींषि पुरुष इति वै देवलॊ ऽबरवीतअपत्य ं कर्म विद्या च यतः सृष्टाः परजास ततःअमेध्ये वै गत प्राणे शून्ये जञातिभिर उज्झितेदेहे तरितयम एवैतत पु रुषस्यॊपजायतेतन नॊ जयॊतिर अभिहतं दाराणाम अभिमर्शना तधनंजय कथंस्वित सयाद अपत्यम अभिमृष्टजम[अर]न चैवॊक् ता न चानुक्ता हीनतः परुषा गिरःभारताः परतिजल्पन्ति  सदा तूत्तम पूरुषाःसमरन्ति सुकृतान्य एव न वैराणि कृ तानि चसन्तः परतिविजानन्तॊ लब्ध्वा परत्ययम आत्मनः[भ ]इहैवैतांस तुरा सर्वान हन्मि शत्रून समागतानअथ निष् क्रम्य राजेन्द्र समूलान कृन्धि भारतकिं नॊ विवदितेन ेह किं नः कलेशेन भारतअद्यैवैतान निहन्मीह परशाधि वस ुधाम इमाम[व]इत्य उक्त्वा भीमसेनस तु कनिष्ठैर भरातृ भिर वृतःमृगमध्ये यथा सिंहॊ मुहुः परिघम ऐक्षतसान्त् व्यमानॊ वीज्यमानः पार्थेनाक्लिष्ट कर्मणासविद्यते च  महाबाहुर अन्तर्दाहेन वीर्यवानकरुद्धस्य तस्य सरॊतॊ भ्यॊ कर्णादिभ्यॊ नराधिपसधूमः सस्फुलिङ्गाच्रिः पावक ः समजायतभरुकुटी पुटदुष्प्रेक्ष्यम अभवत तस्य तन्मुख मयुगान्तकाले संप्राप्ते कृतान्तस्येव रूपिणःयुधिष्ठ िरस तम आवार्य बाहुना बाहुशालिनममैवम इत्य अब्रवीच च ैनं जॊषम आस्स्वेति भारतनिवार्य तं महाबाहुं कॊपसंरक ्त लॊचनमपितरं समुपातिष्ठद धृतराष्ट्रं कृताञ्जलिः
mahabharata-ramayana_mbs02064dev.txt