निदर्शयित्वा रामाय सीतायाः परतिपादने वाक्यम अन्वर् थम अर्थज्ञः कबन्धः पुनर अब्रवीतएष राम शिवः पन्था य त्रैते पुष्पिता दरुमाः परतीचीं दिशम आश्रित्य परकाश न्ते मनॊरमाःजम्बूप्रियालपनसाः पलक्षन्यग्रॊधतिन्दुक ाः अश्वत्थाः कर्णिकाराश च चूताश चान्ये च पादपाःतान  आरुह्याथवा भूमौ पातयित्वा च तान बलात फलान्य अमृतक ल्पानि भक्षयन्तौ गमिष्यथःचङ्क्रमन्तौ वरान देशाञ शै लाच छैलं वनाद वनम ततः पुष्करिणीं वीरौ पम्पां नाम ग मिष्यथःअशर्कराम अविभ्रंशां समतीर्थम अशैवलाम राम सं जातवालूकां कमलॊत्पलशॊभितामतत्र हंसाः पलवाः करौञ्चा ः कुरराश चैव राघव वल्गुस्वरा निकूजन्ति पम्पासलिलगॊ चराःनॊद्विजन्ते नरान दृष्ट्वा वधस्याकॊविदाः शुभाः  घृतपिण्डॊपमान सथूलांस तान दविजान भक्षयिष्यथःरॊहिता न वक्रतुण्डांश च नलमीनांश च राघव पम्पायाम इषुभिर म त्स्यांस तत्र राम वरान हताननिस्त्वक्पक्षान अयस्तप् तान अकृशान एककण्टकान तव भक्त्या समायुक्तॊ लक्ष्मणः  संप्रदास्यतिभृशं ते खादतॊ मत्स्यान पम्पायाः पुष्प संचये पद्मगन्धि शिवं वारि सुखशीतम अनामयमउद्धृत्य स  तदाक्लिष्टं रूप्यस्फटिकसंनिभम अथ पुष्करपर्णेन लक् ष्मणः पाययिष्यतिसथूलान गिरिगुहाशय्यान वराहान वनचार िणः अपां लॊभाद उपावृत्तान वृषभान इव नर्दतः रूपान्व ितांश च पम्पायां दरक्ष्यसि तवं नरॊत्तमसायाह्ने विच रन राम विटपी माल्यधारिणः शीतॊदकं च पम्पायां दृष्ट् वा शॊकं विहास्यसिसुमनॊभिश चितांस तत्र तिलकान नक्तम ालकान उत्पलानि च फुल्लानि पङ्कजानि च राघवन तानि कश  चिन माल्यानि तत्रारॊपयिता नरः मतङ्गशिष्यास तत्रास न्न ऋषयः सुसमाहितःतेषां भाराभितप्तानां वन्यम आहरता ं गुरॊः ये परपेतुर महीं तूर्णं शरीरात सवेदबिन्दवःत ानि माल्यानि जातानि मुनीनां तपसा तदा सवेदबिन्दुसमु त्थानि न विनश्यन्ति राघवतेषाम अद्यापि तत्रैव दृश्य ते परिचारिणी शरमणी शबरी नाम काकुत्स्थ चिरजीविनीतवा ं तु धर्मे सथिता नित्यं सर्वभूतनमस्कृतम दृष्ट्वा द ेवॊपमं राम सवर्गलॊकं गमिष्यतिततस तद राम पम्पायास त ीरम आश्रित्य पश्चिमम आश्रमस्थानम अतुलं गुह्यं काकु त्स्थ पश्यसिन तत्राक्रमितुं नागाः शक्नुवन्ति तम आश ्रमम ऋषेस तस्य मतङ्गस्य विधानात तच च काननमतस्मिन न न्दनसंकाशे देवारण्यॊपमे वने नानाविहगसंकीर्णे रंस्य से राम निर्वृतःऋष्यमूकस तु पम्पायाः पुरस्तात पुष्प ितद्रुमः सुदुःखारॊहणॊ नाम शिशुनागाभिरक्षितः उदारॊ  बरह्मणा चैव पूर्वकाले विनिर्मितःशयानः पुरुषॊ राम त स्य शैलस्य मूर्धनि यत सवप्ने लभते वित्तं तत परबुद् धॊ ऽधिगच्छतिन तव एनं विषमाचारः पापकर्माधिरॊहति तत् रैव परहरन्त्य एनं सुप्तम आदाय राक्षसाःततॊ ऽपि शिशु नागानाम आक्रन्दः शरूयते महान करीडतां राम पम्पायां  मतङ्गारण्यवासिनामसिक्ता रुधिरधाराभिः संहत्य परमद्व िपाः परचरन्ति पृथक कीर्णा मेघवर्णास तरस्विनःते तत् र पीत्वा पानीयं विमलं शीतम अव्ययम निवृत्ताः संविगा हन्ते वनानि वनगॊचराःराम तस्य तु शैलस्य महती शॊभते  गुहा शिलापिधाना काकुत्स्थ दुःखं चास्याः परवेशनमतस् या गुहायाः पराग्द्वारे महाञ शीतॊदकॊ हरदः बहुमूलफलॊ  रम्यॊ नानानगसमावृतःतस्यां वसति सुग्रीवश चतुर्भिः  सह वानरैः कदा चिच छिखरे तस्य पर्वतस्यावतिष्ठतेकबन् धस तव अनुशास्यैवं ताव उभौ रामलक्ष्मणौ सरग्वी भास्क रवर्णाभः खे वयरॊचत वीर्यवानतं तु खस्थं महाभागं कबन ्धं रामलक्ष्मणौ परस्थितौ तवं वरजस्वेति वाक्यम ऊचतु र अन्तिकातगम्यतां कार्यसिद्ध्यर्थम इति ताव अब्रवीच  च सः सुप्रीतौ ताव अनुज्ञाप्य कबन्धः परस्थितस तदास  तत कबन्धः परतिपद्य रूपं; वृतः शरिया भास्करतुल्यदे हः निदर्शयन रामम अवेक्ष्य खस्थः; सख्यं कुरुष्वेति  तदाभ्युवाच
mahabharata-ramayana_rys3069_dev.txt