[य]कथं स वै विपन्नश च कथं वै पातितॊ भुविकथं चानिन् द्रतां पराप्तस तद भवान वक्तुम अर्हति[भ]एवं तयॊः सं वदतॊः करियास तस्य महात्मनःसर्वा एवाभ्यवर्तन्त या द िव्या याश च मानुषाःतथैव दीपदानानि सर्वॊपकरणानि चबल िकर्म च यच चान्यद उत्सेकाश च पृथग्विधाःसर्वास तस्य  समुत्पन्ना देवराज्ञॊ महात्मनःदेवलॊके नृलॊके च सद  आचारा बुधैः समृताःते चेद भवन्ति राजेन्द्र ऋध्यन्ते  गृहमेधिनःधूपप्रदानैर दीपैश च नमः कारैस तथैव चयथा  सिद्धस्य चान्नस्य दविजायाग्रं परदीयतेबलयश च गृहॊद् देशे अतः परीयन्ति देवताःयथा च गृहिणस तॊषॊ भवेद वै  बलिकर्मणातथा शतगुणा परीतिर देवतानां सम जायतेएवं धू पप्रदानं च दीपदानं च साधवःपरशंसन्ति नमः कारैर युक् तम आत्मगुणावहमसनानेनाद्भिश च यत कर्म करियते वै विप श्चितानमः कारप्रयुक्तेन तेन परीयन्ति देवताःगृह्याश  च देवताः सर्वाः परीयन्ते विधिनार्चिताःइत्य एतां ब ुद्धिम आस्थाय नहुषः स नरेश्वरःसुरेन्द्रत्वं महत पर ाप्य कृतवान एतद अद्भुतमकस्य चित तव अथ कालस्य भाग्य क्षय उपस्थितेसर्वम एतद अवज्ञाय न चकारैतद ईदृशमततः  स परिहीणॊ ऽभूत सुरेन्द्रॊ बलिकर्मतःधूपदीपॊदक विधिं  न यथावच चकार हततॊ ऽसय यज्ञविषयॊ रक्षॊभिः पर्यबाध् यतअथागस्त्यम ऋषिश्रेष्ठं वाहनायाजुहाव हदरुतं सरस्व ती कूलात समयन्न इव महाबलःततॊ भृगुर महातेजा मैत्राव रुणिम अब्रवीतनिमीलयस्व नयने जटा यावद विशामि तेसथाण ुभूतस्य तस्याथ जटाः पराविशद अच्युतःभृगुः स सुमहाते जाः पातनाय नृपस्य हततः स देवराट पराप्तस तम ऋषिं वा हनाय वैततॊ ऽगस्त्यः सुरपतिं वाक्यम आह विशां पतेयॊज यस्वेन्द्र मां कषिप्रं कं च देशं वहामि तेयत्र वक्ष ्यसि तत्र तवां नयिष्यामि सुराधिपइत्य उक्तॊ नहुषस त ेन यॊजयाम आस तं मुनिमभृगुस तस्य जटा संस्थॊ बभूव हृ षितॊ भृशमन चापि दर्शनं तस्य चकार स भृगुस तदावरदानप ्रभावज्ञॊ नहुषस्य महात्मनःन चुकॊप स चागस्त्यॊ युक् तॊ ऽपि नहुषेण वैतं तु राजा परतॊदेन चॊदयाम आस भारतन  चुकॊप स धर्मात्मा ततः पादेन देवराटअगस्त्यस्य तदा  करुद्धॊ वामेनाभ्यहनच छिरःतस्मिञ शिरस्य अभिहते स जट ान्तर गतॊ भृगुःशशाप बलवत करुद्धॊ नहुषं पापचेतसम[भृ गु]यस्मात पदाहनः करॊधाच छिरसीमं महामुनिमतस्माद आशु  महीं गच्छ सर्पॊ भूत्वा सुदुर्मतेइत्य उक्तः स तदा  तेन सर्पॊ भूत्वा पपात हअदृष्टेनाथ भृगुणा भूतले भरत र्षभभृगुं हि यदि सॊ ऽदराक्षीन नहुषः पृथिवीपतेन स श क्तॊ ऽभविष्यद वै पातने तस्य तेजसास तु तैस तैः परदा नैश च तपॊभिर नियमैस तथापतितॊ ऽपि महाराज भूतले समृत िमान अभूतपरसादयाम आस भृगुं शापान्तॊ मे भवेद इतिततॊ  ऽगस्त्यः कृपाविष्टः परासादयत तं भृगुमशापान्तार्थं  महाराज स च परादात कृपान्वितः[भृगु]राजा युधिष्ठिरॊ  नाम भविष्यति कुरूद्वहःस तवां मॊक्षयिता शापाद इत्य  उक्त्वान्तरधीयतअगस्त्यॊ ऽपि महातेजाः कृत्वा कार्य ं शतक्रतॊःसवम आश्रमपदं परायात पूज्यमानॊ दविजातिभिः नहुषॊ ऽपि तवया राजंस तस्माच छापात समुद्धृतःजगाम बर ह्म सदनं पश्यतस ते जनाधिपतदा तु पातयित्वा तं नहुषं  भूतले भृगुःजगाम बरह्म सदनं बरह्मणे च नयवेदयतततः श क्रं समानाय्य देवान आह पितामहःवरदानान मम सुरा नहुष ॊ राज्यम आप्तवानस चागस्त्येन करुद्धेन भरंशितॊ भूतल ं गतःन च शक्यं विना राज्ञा सुरा वर्तयितुं कव चिततस ्माद अयं पुनः शक्रॊ देवराज्ये ऽभिषिच्यतामएवं संभाष माणं तु देवाः पार्थ पितामहमएवम अस्त्व इति संहृष्टा ः परत्यूचुस ते पितामहमसॊ ऽभिषिक्तॊ भगवता देवराज्ये न वासवःबरह्मणा राजशार्दूल यथापूर्वं वयरॊचतएवम एतत  पुरावृत्तं नहुषस्य वयतिक्रमातस च तैर एव संसिद्धॊ न हुषः कर्मभिः पुनःतस्माद दीपाः परदातव्याः सायं वै ग ृहमेधिभिःदिव्यं चक्षुर अवाप्नॊति परेत्य दीपप्रदायक ःपूर्णचन्द्र परतीकाशा दीपदाश च भवन्त्य उतयावद अक्ष िनिमेषाणि जवलते तावतीः समाःरूपवान धनवांश चापि नरॊ  भवति दीपदः
mahabharata-ramayana_mbs13103dev.txt