[य]सवाध्यायकृतयत्नस्य बराह्मणस्य पितामहधर्मकामस्य  धर्मात्मन किं नु शरेय इहॊच्यतेबहुधा धर्शने लॊके शर ेयॊ यद इह मन्यसेअस्मिँल लॊके परे चैव तन मे बरूहि प ितामहमहान अयं धर्मपथॊ बहुशाखश च भारतकिं सविद एवेह  धर्माणाम अनुष्ठेयतमं मतमधर्मस्य महतॊ राजन बहुशाखस् य तत्त्वतःयन मूलं परमं तात तत सर्वं बरूह्य अतन्द्र ितः[भ]हन्त ते कथयिष्यामि येन शरेयः परपत्स्यसेपीत्व ामृतम इव पराज्ञॊ जञानतृप्तॊ भविष्यसिधर्मस्य विधयॊ  नैके ते ते परॊक्ता महर्षिभिःसवं सवं विज्ञानम आश्रि त्य दमस तेषां परायणमदमं निःश्रेयसं पराहुर वृद्धा न िश्चयदर्शिनःबराह्मणस्य विशेषेण दमॊ धर्मः सनातनःनाद ान्तस्य करिया सिद्धिर यथावद उपलभ्यतेदमॊ दानं तथा य ज्ञान अधीतं चातिवर्ततेदमस तेजॊ वर्धयति पवित्रं च द मः परमविपाप्मा तेजसा युक्तः पुरुषॊ विन्दते महतदमेन  सदृशं धर्मं नान्यं लॊकेषु शुश्रुमदमॊ हि परमॊ लॊके  परशस्तः सर्वधर्मिणामपरेत्य चापि मनुष्येन्द्र परमं  विन्दते सुखमदमेन हि समायुक्तॊ महान्तं धर्मम अश्नु तेसुखं दान्तः परस्वपिति सुखं च परतिबुध्यतेसुखं पर् येति लॊकांश च मनश चास्य परसीदतिअदान्तः पुरुषः कलेश म अभीक्ष्णं परतिपद्यतेअनर्थांश च बहून अन्यान परसृज त्य आत्मदॊषजानआश्रमेषु चतुर्ष्व आहुर दमम एवॊत्तमं  वरतमतस्य लिङ्गानि वक्ष्यामि येषां समुदयॊ दमःकषमा ध ृतिर अहिंसा च समता सत्यम आर्जवमइन्द्रियावजयॊ दाक्ष ्यं मार्दवं हरीर अचापलमअकार्पण्यम असंरम्भः संतॊषः  परियवादिताअविवित्सानसूया चाप्य एषां समुदयॊ दमःगुरु  पूजा च कौरव्य दया भूतेष्व अपैशुनमजनवादॊ ऽमृषा वाद ः सतुतिनिन्दा विवर्जनमकामः करॊधश च लॊभश च दर्पः सत म्भॊ विकत्थनममॊह ईर्ष्यावमानश चेत्य एतद दान्तॊ न स ेवतेअनिन्दितॊ हय अकामात्माथाल्पेच्छॊ ऽथानसूयकःसमुद ्रकल्पः स नरॊ न कदा चन पूर्यतेअहं तवयि मम तवं च मय ि ते तेषु चाप्य अहमपूर्वसंबन्धिसंयॊगान नैतद दान्तॊ  निषेवतेसर्वा गराम्यास तथारण्या याश च लॊके परवृत्त यःनिन्दां चैव परशंसां च यॊ नाश्रयति मुच्यतेमैत्रॊ  ऽथ शीलसंपन्नः सुसहाय परश च यःमुक्तश च विविधैः सङ्ग ैस तस्य परेत्य महत फलमसुवृत्तः शीलसंपन्नः परसन्नात ्मात्मविद बुधःपराप्येह लॊके सत्कारं सुगतिं परतिपद् यतेकर्म यच छुभम एवेह सद्भिर आचरितं च यततद एव जञानय ुक्तस्य मुनेर धर्मॊ न हीयतेनिष्क्रम्य वनम आस्थाय ज ञानयुक्तॊ जितेन्द्रियःकालाकाङ्क्षी चरन्न एवं बरह्म भूयाय कल्पतेअभयं यस्य भूतेभ्यॊ भूतानाम अभयं यतःतस् य देहाद विमुक्तस्य भयं नास्ति कुतश चनअवाचिनॊति कर् माणि न च संप्रचिनॊति हसमः सर्वेषु भूतेषु मैत्रायण  गतिश चरेतशकुनीनाम इवाकाशे जले वारि चरस्य वायथागतिर  न दृश्येत तथा तस्य न संशयःगृहान उत्सृज्य यॊ राजन  मॊक्षम एवाभिपद्यतेलॊकास तेजॊमयास तस्य कल्पन्ते शाश ्वतीः समाःसंन्यस्य सर्वकर्माणि संन्यस्य विधिवत तपः संन्यस्य विविधा विद्याः सर्वं संन्यस्य चैव हकामेषु  चाप्य अनावृत्तः परसन्नात्मात्मविच छुचिःपराप्येह ल ॊके सत्कारं सवर्गं समभिपद्यतेयच च पैतामहं सथानं बर ह्मराशि समुद्भवमगुहायां पिहितं नित्यं तद दमेनाभिपद ्यतेजञानारामस्य बुद्धस्य सर्वभूताविरॊधिनःनावृत्ति  भयम अस्तीह परलॊके भयं कुतःएक एव दमे दॊषॊ दवितीयॊ न ॊपपद्यतेयद एनं कषमया युक्तम अशक्तं मन्यते जनःएतस्य  तु महाप्राज्ञ दॊषस्य सुमहान गुणःकषमायां विपुला लॊ काः सुलभा हि सहिष्णुनादान्तस्य किम अरण्येन तथादान् तस्य भारतयत्रैव हि वसेद दान्तस तद अरण्यं स आश्रमः[ व]एतद भीष्मस्य वचनं शरुत्वा राजा युधिष्ठिरःअमृतेने व संतृप्तः परहृष्टः समपद्यतपुनश च परिपप्रच्छ भीष्म ं धर्मभृतां वरमतपः परति स चॊवाच तस्मै सर्वं कुरूद् वह
mahabharata-ramayana_mbs12154dev.txt