पूर्णे वर्षसहस्रे तु वरतस्नातं महामुनिम अभ्यागच्छन  सुराः सर्वे तपःफलचिकीर्षवःअब्रवीत सुमहातेजा बरह्म ा सुरुचिरं वचः ऋषिस तवम असि भद्रं ते सवार्जितैः कर ्मभिः शुभैःतम एवम उक्त्वा देवेशस तरिदिवं पुनर अभ्य गात विश्वामित्रॊ महातेजा भूयस तेपे महत तपःततः काले न महता मेनका परमाप्सराः पुष्करेषु नरश्रेष्ठ सनातुं  समुपचक्रमेतां ददर्श महातेजा मेनकां कुशिकात्मजः रू पेणाप्रतिमां तत्र विद्युतं जलदे यथादृष्ट्वा कन्दर् पवशगॊ मुनिस ताम इदम अब्रवीत अप्सरः सवागतं ते ऽसतु  वस चेह ममाश्रमे अनुगृह्णीष्व भद्रं ते मदनेन सुमॊहि तमइत्य उक्ता सा वरारॊहा तत्रावासम अथाकरॊत तपसॊ हि  महाविघ्नॊ विश्वामित्रम उपागतःतस्यां वसन्त्यां वर्ष ाणि पञ्च पञ्च च राघव विश्वामित्राश्रमे सौम्य सुखेन  वयतिचक्रमुःअथ काले गते तस्मिन विश्वामित्रॊ महामुन िः सव्रीड इव संवृत्तश चिन्ताशॊकपरायणःबुद्धिर मुनेः  समुत्पन्ना सामर्षा रघुनन्दन सर्वं सुराणां कर्मैतत  तपॊऽपहरणं महतअहॊरात्रापदेशेन गताः संवत्सरा दश काम मॊहाभिभूतस्य विघ्नॊ ऽयं परत्युपस्थितःविनिःश्वसन मु निवरः पश्चात तापेन दुःखितःभीताम अप्सरसं दृष्ट्वा व ेपन्तीं पराञ्जलिं सथिताम मेनकां मधुरैर वाक्यैर विस ृज्य कुशिकात्मजः उत्तरं पर्वतं राम विश्वामित्रॊ जग ाम हस कृत्वा नैष्ठिकीं बुद्धिं जेतुकामॊ महायशाः कौ शिकीतीरम आसाद्य तपस तेपे सुदारुणमतस्य वर्षसहस्रं त ु घॊरं तप उपासतः उत्तरे पर्वते राम देवतानाम अभूद भ यमअमन्त्रयन समागम्य सर्वे सर्षिगणाः सुराः महर्षिशब ्दं लभतां साध्व अयं कुशिकात्मजःदेवतानां वचः शरुत्व ा सर्वलॊकपितामहः अब्रवीन मधुरं वाक्यं विश्वामित्रं  तपॊधनममहर्षे सवागतं वत्स तपसॊग्रेण तॊषितः महत्त्व म ऋषिमुख्यत्वं ददामि तव कौशिकबरह्मणः स वचः शरुत्वा  विश्वामित्रस तपॊधनः पराञ्जलिः परणतॊ भूत्वा परत्यु वाच पितामहमबरह्मर्षि शब्दम अतुलं सवार्जितैः कर्मभि ः शुभैः यदि मे भगवान आह ततॊ ऽहं विजितेन्द्रियःतम उ वाच ततॊ बरह्मा न तावत तवं जितेन्द्रियः यतस्व मुनिश ार्दूल इत्य उक्त्वा तरिदिवं गतःविप्रस्थितेषु देवेष ु विश्वामित्रॊ महामुनिः ऊर्ध्वबाहुर निरालम्बॊ वायु भक्षस तपश चरनधर्मे पञ्चतपा भूत्वा वर्षास्व आकाशसंश ्रयः शिशिरे सलिलस्थायी रात्र्यहानि तपॊधनःएवं वर्षस हस्रं हि तपॊ घॊरम उपागमत तस्मिन संतप्यमाने तु विश् वामित्रे महामुनौसंभ्रमः सुमहान आसीत सुराणां वासवस् य च रम्भाम अप्सरसं शक्रः सह सर्वैर मरुद्गणैःउवाचात ्महितं वाक्यम अहितं कौशिकस्य च
mahabharata-ramayana_rys1062_dev.txt