परशस्य तु परशस्तव्यां सीतां तां हरिपुंगवः गुणाभिरा मं रामं च पुनश चिन्तापरॊ ऽभवतस मुहूर्तम इव धयात्वा  बाष्पपर्याकुलेक्षणः सीताम आश्रित्य तेजस्वी हनुमान  विललाप हमान्या गुरुविनीतस्य लक्ष्मणस्य गुरुप्रिया  यदि सीतापि दुःखार्ता कालॊ हि दुरतिक्रमःरामस्य वयव सायज्ञा लक्ष्मणस्य च धीमतः नात्यर्थं कषुभ्यते देवी  गङ्गेव जलदागमेतुल्यशीलवयॊवृत्तां तुल्याभिजनलक्षणा म राघवॊ ऽरहति वैदेहीं तं चेयम असितेक्षणातां दृष्ट् वा नवहेमाभां लॊककान्ताम इव शरियम जगाम मनसा रामं वच नं चेदम अब्रवीतअस्या हेतॊर विशालाक्ष्या हतॊ वाली म हाबलः रावणप्रतिमॊ वीर्ये कबन्धश च निपातितःविराधश च  हतः संख्ये राक्षसॊ भीमविक्रमः वने रामेण विक्रम्य  महेन्द्रेणेव शम्बरःचतुर्दशसहस्राणि रक्षसां भीमकर्म णाम निहतानि जनस्थाने शरैर अग्निशिखॊपमैःखरश च निहतः  संख्ये तरिशिराश च निपातितः दूषणश च महातेजा रामेण  विदितात्मनाऐश्वर्यं वानराणां च दुर्लभं वालिपालितम  अस्या निमित्ते सुग्रीवः पराप्तवाँल लॊकसत्कृतमसागरश  च मया करान्तः शरीमान नदनदीपतिः अस्या हेतॊर विशाला क्ष्याः पुरी चेयं निरीक्षितायदि रामः समुद्रान्तां  मेदिनीं परिवर्तयेत अस्याः कृते जगच चापि युक्तम इत् य एव मे मतिःराज्यं वा तरिषु लॊकेषु सीता वा जनकात्म जा तरैलॊक्यराज्यं सकलं सीताया नाप्नुयात कलामइयं सा  धर्मशीलस्य मैथिलस्य महात्मनः सुता जनकराजस्य सीता  भर्तृदृढव्रताउत्थिता मेदिनीं भित्त्वा कषेत्रे हलमु खक्षते पद्मरेणुनिभैः कीर्णा शुभैः केदारपांसुभिःविक ्रान्तस्यार्यशीलस्य संयुगेष्व अनिवर्तिनः सनुषा दशर थस्यैषा जयेष्ठा राज्ञॊ यशस्विनीधर्मज्ञस्य कृतज्ञस् य रामस्य विदितात्मनः इयं सा दयिता भार्या राक्षसी व शम आगतासर्वान भॊगान परित्यज्य भर्तृस्नेहबलात कृता  अचिन्तयित्वा दुःखानि परविष्टा निर्जनं वनमसंतुष्टा  फलमूलेन भर्तृशुश्रूषणे रता या परां भजते परीतिं वने  ऽपि भवने यथासेयं कनकवर्णाङ्गी नित्यं सुस्मितभाषिण ी सहते यातनाम एताम अनर्थानाम अभागिनीइमां तु शीलसंप न्नां दरष्टुम इच्छति राघवः रावणेन परमथितां परपाम इ व पिपासितःअस्या नूनं पुनर लाभाद राघवः परीतिम एष्यत ि राजा राज्यपरिभ्रष्टः पुनः पराप्येव मेदिनीमकामभॊग ैः परित्यक्ता हीना बन्धुजनेन च धारयत्य आत्मनॊ देहं  तत्समागमकाङ्क्षिणीनैषा पश्यति राक्षस्यॊ नेमान पुष ्पफलद्रुमान एकस्थहृदया नूनं रामम एवानुपश्यतिभर्ता  नाम परं नार्या भूषणं भूषणाद अपि एषा हि रहिता तेन श ॊभनार्हा न शॊभतेदुष्करं कुरुते रामॊ हीनॊ यद अनया प रभुः धारयत्य आत्मनॊ देहं न दुःखेनावसीदतिइमाम असितक ेशान्तां शतपत्रनिभेक्षणाम सुखार्हां दुःखितां दृष्ट ्वा ममापि वयथितं मनःकषितिक्षमा पुष्करसंनिभाक्षी; य ा रक्षिता राघवलक्ष्मणाभ्याम सा राक्षसीभिर विकृतेक् षणाभिः; संरक्ष्यते संप्रति वृक्षमूलेहिमहतनलिनीव नष ्टशॊभा; वयसनपरम्परया निपीड्यमाना सहचररहितेव चक्रवा की; जनकसुता कृपणां दशां परपन्नाअस्या हि पुष्पावनता ग्रशाखाः; शॊकं दृढं वै जनयत्य अशॊकाः हिमव्यपायेन च  मन्दरश्मिर; अभ्युत्थितॊ नैकसहस्ररश्मिःइत्य एवम अर ्थं कपिर अन्ववेक्ष्य; सीतेयम इत्य एव निविष्टबुद्धि ः संश्रित्य तस्मिन निषसाद वृक्षे; बली हरीणाम ऋषभस  तरस्वी
mahabharata-ramayana_rys5014_dev.txt