परतिगृह्य च तत सर्वम उपानयम उपाहृतम वानरान सान्त्व यित्वा च सर्वान एव वयसर्जयतविसर्जयित्वा स हरीञ शूर ांस तान कृतकर्मणः मेने कृतार्थम आत्मानं राघवं च मह ाबलमस लक्ष्मणॊ भीमबलं सर्ववानरसत्तमम अब्रवीत परश्र ितं वाक्यं सुग्रीवं संप्रहर्षयन किष्किन्धाया विनिष ्क्राम यदि ते सौम्य रॊचतेतस्य तद्वचनं शरुत्वा लक्ष ्मणस्य सुभाषितम सुग्रीवः परमप्रीतॊ वाक्यम एतद उवाच  हएवं भवतु गच्छामः सथेयं तवच्छासने मया तम एवम उक्त ्वा सुग्रीवॊ लक्ष्मणं शुभलक्ष्मणमविसर्जयाम आस तदा  ताराम अन्याश च यॊषितः एतेत्य उच्चैर हरिवरान सुग्री वः समुदाहरततस्य तद्वचनं शरुत्वा हरयः शीघ्रम आययुः  बद्धाञ्जलिपुटाः सर्वे ये सयुः सत्रीदर्शनक्षमाःतान  उवाच ततः पराप्तान राजार्कसदृशप्रभः उपस्थापयत कषिप् रं शिबिकां मम वानराःशरुत्वा तु वचनं तस्य हरयः शीघ् रविक्रमाः समुपस्थापयाम आसुः शिबिकां परियदर्शनामताम  उपस्थापितां दृष्ट्वा शिबिकां वानराधिपः लक्ष्मणारु ह्यतां शीघ्रम इति सौमित्रिम अब्रवीतइत्य उक्त्वा का ञ्चनं यानं सुग्रीवः सूर्यसंनिभम बृहद्भिर हरिभिर यु क्तम आरुरॊह सलक्ष्मणःपाण्डुरेणातपत्रेण धरियमाणेन म ूर्धनि शुक्लैश च बालव्यजनैर धूयमानैः समन्ततःशङ्खभे रीनिनादैश च बन्दिभिश चाभिवन्दितः निर्ययौ पराप्य सु ग्रीवॊ राज्यश्रियम अनुत्तमामस वानरशतैस तीष्क्णैर ब हुभिः शस्त्रपाणिभिः परिकीर्णॊ ययौ तत्र यत्र रामॊ व यवस्थितःस तं देशम अनुप्राप्य शरेष्ठं रामनिषेवितम अ वातरन महातेजाः शिबिकायाः सलक्ष्मणःआसाद्य च ततॊ राम ं कृताञ्जलिपुटॊ ऽभवत कृताञ्जलौ सथिते तस्मिन वानराश  चभवंस तथातटाकम इव तद दृष्ट्वा रामः कुड्मलपङ्कजम व ानराणां महत सैन्यं सुग्रीवे परीतिमान अभूतपादयॊः पत ितं मूर्ध्ना तम उत्थाप्य हरीश्वरम परेंणा च बहुमाना च च राघवः परिषस्वजेपरिष्वज्य च धर्मात्मा निषीदेति  ततॊ ऽबरवीत तं निषण्णं ततॊ दृष्ट्वा कषितौ रामॊ ऽबरव ीद वचःधर्मम अर्थं च कामं च काले यस तु निषेवते विभज ्य सततं वीर स राजा हरिसत्तमहित्वा धर्मं तथार्थं च  कामं यस तु निषेवते स वृक्षाग्रे यथा सुप्तः पतितः प रतिबुध्यतेअमित्राणां वधे युक्तॊ मित्राणां संग्रहे  रतः तरिवर्गफलभॊक्ता तु राजा धर्मेण युज्यतेउद्यॊगसम यस तव एष पराप्तः शत्रुविनाशन संचिन्त्यतां हि पिङ्ग ेश हरिभिः सह मन्त्रिभिःएवम उक्तस तु सुग्रीवॊ रामं  वचनम अब्रवीतपरनष्टा शरीश च कीर्तिश च कपिराज्यं च श ाश्वतम तवत्प्रसादान महाबाहॊ पुनः पराप्तम इदं मयातव  देवप्रसदाच च भरातुश च जयतां वर कृतं न परतिकुर्याद  यः पुरुषाणां स दूषकःएते वानरमुख्याश च शतशः शत्रुस ूदन पराप्ताश चादाय बलिनः पृथिव्यां सर्ववानरानऋक्षा श चावहिताः शूरा गॊलाङ्गूलाश च राघव कान्तार वनदुर्ग ाणाम अभिज्ञा घॊरदर्शनाःदेवगन्धर्वपुत्राश च वानराः  कामरूपिणः सवैः सवैः परिवृताः सैन्यैर वर्तन्ते पथि  राघवशतैः शतसहस्रैश च कॊटिभिश च पलवंगमाः अयुतैश चाव ृता वीरा शङ्कुभिश च परंतपअर्बुदैर अर्बुदशतैर मध्यै श चान्तैश च वानराः समुद्रैश च परार्धैश च हरयॊ हरिय ूथपाःआगमिष्यन्ति ते राजन महेन्द्रसमविक्रमाः मेरुमन ्दरसंकाशा विन्ध्यमेरुकृतालयाःते तवाम अभिगमिष्यन्ति  राक्षसं ये सबान्धवम निहत्य रावणं संख्ये हय आनयिष् यन्ति मैथिलीमततस तम उद्यॊगम अवेक्ष्य बुद्धिमान; हर िप्रवीरस्य निदेशवर्तिनः बभूव हर्षाद वसुधाधिपात्मजः ; परबुद्धनीलॊत्पलतुल्यदर्शनः
mahabharata-ramayana_rys4037_dev.txt