तेषां तद्वचनं शरुत्वा वसिष्ठः परत्युवाच ह मित्रामा त्यगणान सर्वान बराह्मणांस तान इदं वचःयद असौ मातुलक ुले पुरे राजगृहे सुखी भरतॊ वसति भरात्रा शत्रुघ्नेन  समन्वितःतच छीघ्रं जवना दूता गच्छन्तु तवरितैर हयैः  आनेतुं भरातरौ वीरौ किं समीक्षामहे वयमगच्छन्त्व इत ि ततः सर्वे वसिष्ठं वाक्यम अब्रुवन तेषां तद्वचनं श रुत्वा वसिष्ठॊ वाक्यम अब्रवीतएहि सिद्धार्थ विजय जय न्ताशॊकनन्दन शरूयताम इतिकर्तव्यं सर्वान एव बरवीमि  वःपुरं राजगृहं गत्वा शीघ्रं शीघ्रजवैर हयैः तयक्तशॊ कैर इदं वाच्यः शासनाद भरतॊ ममपुरॊहितस तवां कुशलं प राह सर्वे च मन्त्रिणः तवरमाणश च निर्याहि कृत्यम आत ्ययिकं तवयामा चास्मै परॊषितं रामं मा चास्मै पितरं  मृतम भवन्तः शंसिषुर गत्वा राघवाणाम इमं कषयमकौशेयान ि च वस्त्राणि भूषणानि वराणि च कषिप्रम आदाय राज्ञश  च भरतस्य च गच्छत वसिष्ठेनाभ्यनुज्ञाता दूताः संत्वर िता ययुःते हस्तिन पुरे गङ्गां तीर्त्वा परत्यङ्मुखा  ययुः पाञ्चालदेशम आसाद्य मध्येन कुरुजाङ्गलमते परसन ्नॊदकां दिव्यां नानाविहगसेविताम उपातिजग्मुर वेगेन  शरदण्डां जनाकुलामनिकूलवृक्षम आसाद्य दिव्यं सत्यॊपय ाचनम अभिगम्याभिवाद्यं तं कुलिङ्गां पराविशन पुरीमअभ िकालं ततः पराप्य तेजॊऽभिभवनाच चयुताः ययुर मध्येन ब ाह्लीकान सुदामानं च पर्वतम विष्णॊः पदं परेक्षमाणा  विपाशां चापि शाल्मलीमते शरान्तवाहना दूता विकृष्टेन  सता पथा गिरि वरजं पुर वरं शीघ्रम आसेदुर अञ्जसाभर् तुः परियार्थं कुलरक्षणार्थं; भर्तुश च वंशस्य परिग् रहार्थम अहेडमानास तवरया सम दूता; रात्र्यां तु ते त त पुरम एव याताः
mahabharata-ramayana_rys2062_dev.txt