ताम आर्यगणसंपूर्णां भरतः परग्रहां सभाम ददर्श बुद्ध िसंपन्नः पूर्णचन्द्रां निशाम इवआसनानि यथान्यायम आर ्याणां विशतां तदा अदृश्यत घनापाये पूर्णचन्द्रेव शर ्वरीराज्ञस तु परकृतीः सर्वाः समग्राः परेक्ष्य धर्म वित इदं पुरॊहितॊ वाक्यं भरतं मृदु चाब्रवीततात राजा  दशरथः सवर्गतॊ धर्मम आचरन धन धान्यवतीं सफीतां परदा य पृथिवीं तवरामस तथा सत्यधृतिः सतां धर्मम अनुस्मरन  नाजहात पितुर आदेशं शशी जयॊत्स्नाम इवॊदितःपित्रा भ रात्रा च ते दत्तं राज्यं निहतकण्टकम तद भुङ्क्ष्व म ुदितामात्यः कषिप्रम एवाभिषेचयउदीच्याश च परतीच्याश  च दाक्षिणात्याश च केवलाः कॊट्यापरान्ताः सामुद्रा र त्नान्य अभिहरन्तु तेतच छरुत्वा भरतॊ वाक्यं शॊकेनाभ िपरिप्लुतः जगाम मनसा रामं धर्मज्ञॊ धर्मकाङ्क्षयास  बाष्पकलया वाचा कलहंसस्वरॊ युवा विललाप सभामध्ये जगर ्हे च पुरॊहितमचरितब्रह्मचर्यस्य विद्या सनातस्य धीम तः धर्मे परयतमानस्य कॊ राज्यं मद्विधॊ हरेतकथं दशरथ ाज जातॊ भवेद राज्यापहारकः राज्यं चाहं च रामस्य धर् मं वक्तुम इहार्हसिजयेष्ठः शरेष्ठश च धर्मात्मा दिली पनहुषॊपमः लब्धुम अर्हति काकुत्स्थॊ राज्यं दशरथॊ यथ ाअनार्यजुष्टम अस्वर्ग्यं कुर्यां पापम अहं यदि इक्ष ्वाकूणाम अहं लॊके भवेयं कुलपांसनःयद धि मात्रा कृतं  पापं नाहं तद अभिरॊचये इहस्थॊ वनदुर्गस्थं नमस्यामि  कृताञ्जलिःरामम एवानुगच्छामि स राजा दविपदां वरः तर याणाम अपि लॊकानां राघवॊ राज्यम अर्हतितद वाक्यं धर् मसंयुक्तं शरुत्वा सर्वे सभासदः हर्षान मुमुचुर अश्र ूणि रामे निहितचेतसःयदि तव आर्यं न शक्ष्यामि विनिवर ्तयितुं वनात वने तत्रैव वत्स्यामि यथार्यॊ लक्ष्मणस  तथासर्वॊपायं तु वर्तिष्ये विनिवर्तयितुं बलात समक् षम आर्य मिश्राणां साधूनां गुणवर्तिनामएवम उक्त्वा त ु धर्मात्मा भरतॊ भरातृवत्सलः समीपस्थम उवाचेदं सुमन ्त्रं मन्त्रकॊविदमतूर्णम उत्थाय गच्छ तवं सुमन्त्र  मम शासनात यात्राम आज्ञापय कषिप्रं बलं चैव समानयएवम  उक्तः सुमन्त्रस तु भरतेन महात्मना परहृष्टः सॊ ऽदि शत सर्वं यथा संदिष्टम इष्टवतताः परहृष्टाः परकृतयॊ  बलाध्यक्षा बलस्य च शरुत्वा यात्रां समाज्ञप्तां राघ वस्य निवर्तनेततॊ यॊधाङ्गनाः सर्वा भर्तॄन सर्वान गृ हेगृहे यात्रा गमनम आज्ञाय तवरयन्ति सम हर्षिताःते ह यैर गॊरथैः शीघ्रैः सयन्दनैश च मनॊजवैः सह यॊधैर बला ध्यक्षा बलं सर्वम अचॊदयनसज्जं तु तद बलं दृष्ट्वा भ रतॊ गुरुसंनिधौ रथं मे तवरयस्वेति सुमन्त्रं पार्श्व तॊ ऽबरवीतभरतस्य तु तस्याज्ञां परतिगृह्य परहर्षितः  रथं गृहीत्वा परययौ युक्तं परमवाजिभिःस राघवः सत्यधृ तिः परतापवान; बरुवन सुयुक्तं दृढसत्यविक्रमः गुरुं  महारण्यगतं यशस्विनं; परसादयिष्यन भरतॊ ऽबरवीत तदातू ण समुत्थाय सुमन्त्र गच्छ; बलस्य यॊगाय बलप्रधानान आ नेतुम इच्छामि हि तं वनस्थं; परसाद्य रामं जगतॊ हिता यस सूतपुत्रॊ भरतेन सम्यग; आज्ञापितः संपरिपूर्णकामः  शशास सर्वान परकृतिप्रधानान; बलस्य मुख्यांश च सुहृ ज्जनं चततः समुत्थाय कुले कुले ते; राजन्यवैश्या वृष लाश च विप्राः अयूयुजन्न उष्ट्ररथान खरांश च; नागान  हयांश चैव कुलप्रसूतान
mahabharata-ramayana_rys2076_dev.txt