[व]परयान्तं देवकीपुत्रं परवीर रुजॊ दशमहारथा महाबाह ुम अन्वयुः शस्त्रपाणयःपदातीनां सहस्रं च सादिनां च  परंतपभॊज्यं च विपुलं राजन परेष्याश च शतशॊ ऽपरे[ज]क थं परयातॊ दाशार्हॊ महात्मा मधुसूदनःकानि वा वरजतस त स्य निमित्तानि महौजसः[व]तस्य परयाणे यान्य आसन्न अद ्भुतानि महात्मनःतानि मे शृणु दिव्यानि दैवान्य औत्प ातिकानि चअनभ्रे ऽशनिनिर्घॊषः सविद्युत्समजायतअन्वग  एव च पर्जन्यः परावर्षद विघने भृशमपरत्यग ऊहुर महानद ्यः पराङ्मुखाः सिन्धुसत्तमाःविपारीता दिशः सर्वा न  पराज्ञायत किं चनपराज्वलन्न अग्नयॊ राजन पृथिवीसमकम् पतउदपानाश च कुम्भाश च परासिञ्चञ शतशॊ जलमतमः संवृतम  अप्य आसीत सर्वं जगद इदं तदान दिशॊ नादिशॊ राजन परज ्ञायन्ते सम रेणुनापरादुरासीन महाञ शब्दः खे शरीरं न  दृश्यतेसर्वेषु राजन देशेषु तद अद्भुतम इवाभवतपरामथ ्नाद धास्तिन पुरं वातॊ दक्षिणपश्चिमःआरुजन गणशॊ वृक ्षान परुषॊ भीमनिस्वनःयत्र यत्र तु वार्ष्णेयॊ वर्तत े पथि भारततत्र तत्र सुखॊ वायुः सर्वं चासीत परदक्षि णमववर्ष पुष्पवर्षं च कमलानि च भूरिशःसमश च पन्था नि र्दुःखॊ वयपेतकुश कण्टकःस गच्छन बराह्मणै राजंस तत्र  तत्र महाभुजःअर्च्यते मधुपर्कैश च सुमनॊभिर वसु परद ःतं किरन्ति महात्मानं वन्यैः पुष्पैः सुगन्धिभिःसत् रियः पथि समागम्य सर्वभूतहिते रतमस शालिभवनं रम्यं स र्वसस्य समाचितमसुखं परमधर्मिष्ठम अत्यगाद भरतर्षभपश ्यन बहु पशून गरामान रम्यान हृदयतॊषणानपुराणि च वयति क्रामन राष्ट्राणि विविधानि चनित्यहृष्टाः सुमनसॊ भा रतैर अभिरक्षिताःनॊद्विग्नाः परचक्राणाम अनयानाम अकॊ विदाःउपप्लव्याद अथायान्तं जनाः पुरनिवासिनःपथ्य अति ष्ठन्त सहिता विष्वक्सेन दिदृक्षयाते तु सर्वे सुनाम ानम अग्निम इद्धम इव परभुमअर्चयाम आसुर अर्च्यं तं द ेशातिथिम उपस्थितमवृकस्थलं समासाद्य केशवः परवीरहापर कीर्णरश्माव आदित्ये विमले लॊहितायतिअवतीर्य रथात तू र्णं कृत्वा शौचं यथाविधिरथमॊचनम आदिश्य संध्याम उपव िवेश हदारुकॊ ऽपि हयान मुक्त्वा परिचर्य च शास्त्रतः मुमॊच सर्वं वर्माणि मुक्त्वा चैनान अवासृजतअभ्यतीत् य तु तत सर्वम उवाच मधुसूदनःयुधिष्ठिरस्य कार्यार्थम  इह वत्स्यामहे कषपामतस्य तन मतम आज्ञाय चक्रुर आवसथ ं नराःकषणेन चान्न पानानि गुणवन्ति समार्जयनतस्मिन ग रामे परधानास तु य आसन बराह्मणा नृपआर्याः कुलीना हर ीमन्तॊ बराह्मीं वृत्तिम अनुष्ठिताःते ऽभिगम्य महात् मानं हृषीकेशम अरिंदममपूजां चक्रुर यथान्यायम आशीर म ङ्गलसंयुतामते पूजयित्वा दाशार्हं सर्वलॊकेषु पूजितम नयवेदयन्त वेश्मानि रत्नवन्ति महात्मनेतान परभुः कृत म इत्य उक्त्वा सत्कृत्य च यथार्हतःअभ्येत्य तेषां व ेश्मानि पुनर आयात सहैव तैःसुमृष्टं भॊजयित्वा च बरा ह्मणांस तत्र केशवःभुक्त्वा च सह तैः सर्वैर अवसत ता ं कषपां सुखम
mahabharata-ramayana_mbs05082dev.txt