[य]साम्ना वापि परदाने वा जयायः किं भवतॊ मतमपरब्रूह ि भरतश्रेष्ठ यद अत्र वयतिरिच्यते[भ]साम्ना परसाद्यत े कश चिद दानेन च तथापरःपुरुषः परकृतिं जञात्वा तयॊर  एकतरं भजेतगुणांस तु शृणु मे राजन सान्त्वस्य भरतर् षभदारुणान्य अपि भूतानि सान्त्वेनाराधयेद यथाअत्राप् य उदाहरन्तीमम इतिहासं पुरातनमगृहीत्वा रक्षसा मुक्त ॊ दविजातिः कानने यथाकश चित तु बुद्धिसंपन्नॊ बराह्म णॊ विजने वनेगृहीतः कृच्छ्रम आपन्नॊ रक्षसा भक्षयिष् यतास बुद्धिश्रुत संपन्नस तं दृष्ट्वातीव भीषणमसामैव ास्मिन परयुयुजे न मुमॊह न विव्यथेरक्षस तु वाचा संप ूज्य परश्नं पप्रच्छ तं दविजममॊक्ष्यसे बरूहि मे परश ्नं केनास्मि हरिणः कृशःमुहूर्तम अथ संचिन्त्य बराह् मणस तस्य रक्षसःआभिर गाथाभिर अव्यग्रः परश्नं परतिजग ाद हविदेशस्थॊ विलॊकस्थॊ विना नूनं सुहृज्जनैःविषयान  अतुलान भुङ्क्षे तेनासि हरिणः कृशःनूनं मित्राणि ते  रक्षः साधूपचरितान्य अपिसवदॊषाद अपरज्यन्ते तेनासि  हरिणः कृशःधनैश्वर्याधिकाः सतब्धास तवद गुणैः परमावर ाःअवजानन्ति नूनं तवां तेनासि हरिणः कृशःगुणवान विगु णान अन्यान नूनं पश्यसि सत्कृतानपराज्ञॊ ऽपराज्ञान व िनीतात्मा तेनासि हरिणः कृशःअवृत्त्या कलिश्यमानॊ ऽप ि वृत्त्युपायान विहर्हयनमाहात्म्याद वयथसे नूनं तेन ासि हरिणः कृशःसंपीड्यात्मानम आर्यत्वात तवया कश चिद  उपस्कृतःजितं तवां मन्यते साधॊ तेनासि हरिणः कृशःकल िश्यमानान विमार्गेषु कामक्रॊधावृतात्मनःमन्ये नु धय ायसि जनांस तेनासि हरिणः कृशःपराज्ञैः संभावितॊ नूनं  न पराज्ञैर उपसंहितःहरीमान अमर्षी दुर्वृत्तैस तेना सि हरिणः कृशःनूनं मित्र मुखः शत्रुः कश चिद आर्यवद  आचरनवञ्चयित्वा गतस तवां वै तेनासि हरिणः कृशःपरकाशा र्थ गतिर नूनं रहस्यकुशलः कृतीतज्ज्ञैर न पूज्यसे नू नं तेनासि हरिणः कृशःअसत्स्व अभिनिविष्टेषु बरुवतॊ म ुक्तसंशयमगुणास ते न विराजन्ते तेनासि हरिणः कृशःधनब ुद्धिश्रुतैर हीनः केवलं तेनसान्वितःमहत परार्थयसे न ूनं तेनासि हरिणः कृशःतपः परणिहितात्मानं मन्ये तवार ण्य काङ्क्षिणमबन्धुवर्गॊ न गृह्णाति तेनासि हरिणः क ृशःनूनम अर्थवतां मध्ये तव वाक्यम अनुत्तममन भाति का ले ऽभिहितं तेनासि हरिणः कृशःदृढपूर्वश्रुतं मूर्खं  कुपितं हृदयप्रियमअनुनेतुं न शक्नॊषि तेनासि हरिणः क ृशःनूनम आसंजयित्वा ते कृत्ये कस्मिंश चिद ईप्सितेकश  चिद अर्थयते ऽतयर्थं तेनासि हरिणः कृशःनूनं तवा सवग ुणापेक्षं पूजयानं सुहृद धरुवममयार्थ इति जानाति तेन ासि हरिणः कृशःअन्तर्गतम अभिप्रायं न नूनं लज्जयेच्छ सिविवक्तुं पराप्ति शैथिल्यात तेनासि हरिणः कृशःनाना  बुद्धिरुचीँल लॊके मनुष्यान नूनम इच्छसिगरहीतुं सवग ुणैः सर्वांस तेनासि हरिणः कृशःअविद्वान भीरुर अल्पा र्थॊ विद्या विक्रमदानजमयशः परार्थयसे नूनं तेनासि ह रिणः कृशःचिराभिलषितं किं चित फलम अप्राप्तम एव तेकृ तम अन्यैर अपहृतं तेनासि हरिणः कृशःनूनम आत्मकृतं दॊ षम अपश्यन किं चिद आत्मनिअकारणे ऽभिशस्तॊ ऽसि तेनासि  हरिणः कृशःसुहृदाम अप्रमत्तानाम अप्रमॊक्ष्यार्थ हा निजमदुःखम अर्थगुणैर हीनं तेनासि हरिणः कृशःसाधून गृ हस्थान दृष्ट्वा च तथासाधून वनेचरानमुक्तांश चावसथे  सक्तांस तेनासि हरिणः कृशःधर्म्यम अर्थं च काले च दे शे चाभिहितं वचःन परतिष्ठति ते नूनं तेनासि हरिणः कृ शःदत्तान अकुशलैर अर्थान मनीषी संजिजीविषुःपराप्य वर ्तयसे नूनं तेनासि हरिणः कृशःपापान विवर्धतॊ देष्ट्व ा कल्याणांश चावसीदतःधरुवं मृगयसे यॊग्यं तेनासि हरि णः कृशःपरस्परविरुद्धानां परियं नूनं चिकीर्षसिसुहृद ाम अविरॊधेन तेनासि हरिणः कृशःशरॊत्रियांश च विकर्मस ्थान पराज्ञांश चाप्य अजितेन्द्रियानमन्ये ऽनुध्यायस ि जनांस तेनासि हरिणः कृशःएवं संपूजितं रक्षॊविप्रं  तं परत्यपूजयतसखायम अकरॊच चैनं संयॊज्यार्थैर मुमॊच  ह
mahabharata-ramayana_mbs13125dev.txt