[स]उदीर्यमाणं तद दृष्ट्वा पाण्डवानां महद बलमअविषह् यं च मन्वानः कर्णं दुर्यॊधनॊ ऽबरवीतअयं स कालः संप् राप्तॊ मित्राणां मित्रवत्सलतरायस्व समरे कर्ण सर्वा न यॊधान महाबलपाञ्चालैर मत्स्यकैकेयैः पाण्डवैश च मह ारथैःवृतान समन्तात संक्रुद्धैर निःश्वसद्भिर इवॊरगै ःएते नदन्ति संहृष्टाः पाण्डवा जितकाशिनःशक्रॊपमाश च  बहवः पाञ्चालानां रथव्रजाः[कर्ण]परित्रातुम इह पराप ्तॊ यदि पार्थ पुरंदरःतम अप्य आशु पराजित्य ततॊ हन्त ास्मि पाण्डवमसत्यं ते परतिजानामि समाश्वसिहि भारतहन ्तास्मि पाण्डुतनयान पाञ्चालांश च समागतानजयं ते परत िजानामि वासवस्येव पावकिःपरियं तव मया कार्यम इति जी वामि पार्थिवसर्वेषाम एव पार्थानां फल्गुनॊ बलवत्तरः तस्यामॊघां विमॊक्ष्यामि शक्तिं शक्र विनिर्मितामतस् मिन हते महेष्वासे भरातरस तस्य मानदतव वश्या भविष्यन ्ति वनं यास्यन्ति वा पुनःमयि जीवति कौरव्य विषादं म ा कृथाः कव चितअहं जेष्यामि समरे सहितान सर्वपाण्डवा नपाञ्चालान केकयांश चैव वृष्णींश चापि समागतानबाणौघै ः शकलीकृत्य तव दास्यामि मेदिनीम[स]एवं बरुवाणं कर्ण ं तु कृपः शारद्वतॊ ऽबरवीतसमयन्न इव महाबाहुः सुत पु त्रम इदं वचःशॊभनं शॊभनं कर्ण स नाथः कुरुपुंगवःतवया  नाथेन राधेय वचसा यदि सिध्यतिबहुशः कत्थसे कर्ण कौर व्यस्य समीपतःन तु ते विक्रमः कश चिद दृश्यते बलम एव  वासमागमः पाण्डुसुतैर दृष्टस ते बहुशॊ युधिसर्वत्र  निर्जितश चासि पाण्डवैः सूतनन्दनहरियमाणे तदा कर्ण ग न्धर्वैर धृतराष्ट्रजेतदायुध्यन्त सैन्यानि तवम एकस  तु पलायथाःविराटनगरे चापि समेताः सर्वकौरवाःपार्थेन  निर्जिता युद्धे तवं च कर्ण सहानुजःएकस्याप्य असमर्थ स तवं फल्गुनस्य रणाजिरेकथम उत्सहसे जेतुं सुकृष्णान  सर्वपाण्डवानअब्रुवन कर्ण युध्यस्व बहु कत्थसि सूतज अनुक्त्वा विक्रमेद यस तु तद वै सत्पुरुषव्रतमगर्जित ्वा सूतपुत्र तवं शारदाभ्रम इवाजलमनिष्फलॊ दृश्यसे क र्ण तच च राजा न बुध्यतेतावद गर्जसि राधेय यावत पार् थं न पश्यसिपुरा पार्थं हि ते दृष्ट्वा दुर्लभं गर्ज ितं भवेततवम अनासाद्य तान बाणान फल्गुनस्य विगर्जसिप ार्थ सायकविद्धस्य दुर्लभं गर्जितं भवेतबाहुभिः कषत् रियाः शूरा वाग्भिः शूरा दविजातयःधनुषा फल्गुनः शूरः  कर्णः शूरॊ मनॊरथैःएवं परुषितस तेन तदा शारद्वतेन स ःकर्णः परहरतां शरेष्ठः कृपं वाक्यम अथाब्रवीतशूरा ग र्जन्ति सततं परावृषीव बलाहकाःफलं चाशु परयच्छन्ति ब ीजम उप्तम ऋताव इवदॊषम अत्र न पश्यामि शूराणां रणमूर ्धनितत तद विकत्थमानानां भारं चॊद्वहतां मृधेयं भारं  पुरुषॊ वॊढुं मनसा हि वयवस्यतिदैवम अस्य धरुवं तत्र  साहाय्यायॊपपद्यतेवयवसायद्वितीयॊ ऽहं मनसा भारम उद् वहनगर्जामि यद्य अहं विप्र तव किं तत्र नश्यतिवृथा श ूरा न गर्जन्ति स जला इव तॊयदाःसामर्थ्यम आत्मनॊ जञा त्वा ततॊ गर्जन्ति पण्डिताःसॊ ऽहम अद्य रणे यत्तः सह ितौ कृष्ण पाण्डवौउत्सहे तरसा जेतुं ततॊ गर्जामि गौत मपश्य तवं गर्जितस्यास्य फलं मे विप्र सानुगःहत्वा प ाण्डुसुतान आजौ सह कृष्णान स सात्वतानदुर्यॊधनाय दास ्यामि पृथिवीं हतकण्टकाम[कृप]मनॊरथप्रलापॊ मे न गराह ्यस तव सूतजयदा कषिपसि वै कृष्णौ धर्मराजं च पाण्डवम धरुवस तत्र जयः कर्ण यत्र युद्धविशारदौदेवगन्धर्वयक् षाणां मनुष्यॊरगरक्षसामदंशितानाम अपि रणे अजेयौ कृष् ण पाण्डवौबरह्मण्यः सत्यवाग दान्तॊ गुरु दैवतपूजकःनि त्यं धर्मरतश चैव कृतास्त्रश च विशेषतःधृतिमांश च कृ तज्ञश च धर्मपुत्रॊ युधिष्ठिरःभरातरश चास्य बलिनः सर ्वास्त्रेषु कृतश्रमाःगुरुवृत्ति रताः पराज्ञा धर्मन ित्या यशस्विनःसंबन्धिनश चेन्द्र वीर्याः सवनुरक्ताः  परहारिणःधृष्टद्युम्नः शिखण्डी च दौर्मुखिर जनमेजयः चन्द्र सेनॊ भद्र सेनः कीर्तिधर्मा धरुवॊ धरःवसु चन् द्रॊ दाम चन्द्रः सिंहचन्द्रः सुवेधनःदरुपदस्य तथा प ुत्रा दरुपदश च महास्त्रवितयेषाम अर्थाय संयत्तॊ मत् स्यराजः सहानुगःशतानीकः सुदशनः शरुतानीकः शरुतध्वजःब लानीकॊ जयानीकॊ जयाश्वॊ रथवाहनःचन्द्रॊदयः कामरथॊ वि राट भरातरः शुभाःयमौ च दरौपदेयाश च राक्षसश च घटॊत्क चःयेषाम अर्थाय युध्यन्ते न तेषां विद्यते कषयःकामं  खलु जगत सर्वं स देवासुरमानवमस यक्षराक्षस गणं स भूत भुजग दविपमनिःशेषम अस्त्रवीर्येण कुर्यातां भीम फल्ग ुनौयुधिष्ठिरश च पृथिवीं निर्दहेद घॊरचक्षुषाअप्रमेय बलः शौरिर येषाम अर्थे च दंशितःकथं तान संयुगे कर्ण  जेतुम उत्सहसे परानमहान अपनयस तव एष तव नित्यं हि सू तजयस तवम उत्सहसे यॊद्धुं समरे शौरिणा सह[स]एवम उक्त स तु राधेयः परहसन भरतर्षभअब्रवीच च तदा कर्णॊ गुरुं  शारद्वतं कृपमसत्यम उक्तं तवया बरह्मन पाण्डवान परत ि यद वचःएते चान्ये च बहवॊ गुणाः पाण्डुसुतेषु वैअजय ्याश च रणे पार्था देवैर अपि स वासवैःस दैत्य यक्षगन ्धर्वपिशाचॊरगराक्षसैःतथापि पार्थाञ जेष्यामि शक्त्य ा वासव दत्तयाममाप्य अमॊघा दत्तेयं शक्तिः शक्रेण वै  दविजएतया निहनिष्यामि सव्यसाचिनम आहवेहते तु पाण्डव े कृष्णॊ भरातरश चास्य सॊदराःअनर्जुना न शक्ष्यन्ति  महीं भॊक्तुं कथं चनतेषु नष्टेषु सर्वेषु पृथिवीयं स सागराअयत्नात कौरवेयस्य वशे सथास्यति गौतमसुनीतैर इह  सर्वार्थाः सिध्यन्ते नात्र संशयःएतम अर्थम अहं जञा त्वा ततॊ गर्जामि गौतमतवं तु वृद्धश च विप्रश च अशक् तश चापि संयुगेकृतस्नेहश च पार्थेषु मॊहान माम अवमन् यसेयद्य एवं वक्ष्यसे भूयॊ माम अप्रियम इह दविजततस त े खड्गम उद्यम्य जिह्वां छेत्स्यामि दुर्मतेयच चापि  पाण्डवान विप्र सतॊतुम इच्छसि संयुगेभीषयन सर्वसैन्य ानि कौरवेयाणि दुर्मतेअत्रापि शृणु मे वाक्यं यथावद  गदतॊ दविजदुर्यॊधनश च दरॊणश च शकुनिर दुर्मुखॊ जयःदु ःशासनॊ वृषसेनॊ मद्रराजस तवम एव चसॊमदत्तश च भूरिश च  तथा दरौणिर विविंशतिःतिष्ठेयुर दंशिता यत्र सर्वे य ुद्धविशारदाःजयेद एतान रणे कॊ नु शक्रतुल्यबलॊ ऽपय अ रिःशूराश च हि कृतास्त्राश च बलिनः सवर्गलिप्सवःधर्म ज्ञा युद्धकुशला हन्युर युद्धे सुरान अपिएते सथास्यन ्ति संग्रामे पाण्डवानां वधार्थिनःजयम आकाङ्क्षमाणा  हि कौरवेयस्य दंशिताःदैवायत्तम अहं मन्ये जयं सुबलिन ाम अपियत्र भीष्मॊ महाबाहुः शेते शरशताचितःविकर्णश च ित्रसेनश च बाह्लीकॊ ऽथ जयद्रथःभूरिश्रवा जयश चैव जल संधः सुदक्षिणःशलश च रथिनां शरेष्ठॊ भगदत्तश च वीर्य वानएते चान्ये च राजानॊ देवैर अपि सुदुर्जयाःनिहताः  समरे शूराः पाण्डवैर बलवत्तराःकिम अन्यद दैवसंयॊगान  मन्यसे पुरुषाधमयांश च तान सतौषि सततं दुर्यॊधन रिपू न दविजतेषाम अपि हताः शूराः शतशॊ ऽतः सहस्रशःकषीयन्त े सर्वसैन्यानि कुरूणां पाण्डवैः सहपरभावं नात्र पश् यामि पाण्डवानां कथं चनयांस तान बलवतॊ नित्यं मन्यसे  तवं दविजाधमयतिष्ये ऽहं यथाशक्ति यॊद्धुं तैः सह सं युगेदुर्यॊधनहितार्थाय जयॊ दैवे परतिष्ठितः
mahabharata-ramayana_mbs07133dev.txt