[सूत]शप्तस तु भृगुणा वह्निः करुद्धॊ वाक्यम अथाब्रव ीतकिम इदं साहसं बरह्मन कृतवान असि सांप्रतमधर्मे पर यतमानस्य सत्यं च वदतः सममपृष्टॊ यद अब्रुवं सत्यं व यभिचारॊ ऽतर कॊ ममपृष्टॊ हि साक्षी यः साक्ष्यं जानम ानॊ ऽनयथा वदेतस पूर्वान आत्मनः सप्त कुले हन्यात तथ ा परानयश च कार्यार्थतत्त्वज्ञॊ जानमानॊ न भाषतेसॊ ऽ पि तेनैव पापेन लिप्यते नात्र संशयःशक्तॊ ऽहम अपि शप ्तुं तवां मान्यास तु बराह्मणा ममजानतॊ ऽपि च ते वयक ्तं कथयिष्ये निबॊध ततयॊगेन बहुधात्मानं कृत्वा तिष् ठामि मूर्तिषुअग्निहॊत्रेषु सत्रेषु करियास्व अथ मखे षु चवेदॊक्तेन विधानेन मयि यद धूयते हविःदेवताः पितर श चैव तेन तृप्ता भवन्ति वैआपॊ देवगणाः सर्वे आपः पि तृगणास तथादर्शश च पौर्णमासश च देवानां पितृभिः सहदे वताः पितरस तस्मात पितरश चापि देवताःएकीभूताश च पूज् यन्ते पृथक्त्वेन च पर्वसुदेवताः पितरश चैव जुह्वते  मयि यत सदातरिदशानां पितॄणां च मुखम एवम अहं समृतःअम ावास्यां च पितरः पौर्णमास्यां च देवताःमन मुखेनैव ह ूयन्ते भुञ्जते च हुतं हविःसर्वभक्षः कथं तेषां भविष ्यामि मुखं तव अहमचिन्तयित्वा ततॊ वह्निश चक्रे संहा रम आत्मनःदविजानाम अग्निहॊत्रेषु यज्ञसत्र करियासु च निरॊं कारवषट्काराः सवधा सवाहा विवर्जिताःविनाङ्गिना  परजाः सर्वास तत आसन सुदुःखिताःअथर्षयः समुद्विग्ना  देवान गत्वाब्रुवन वचःअग्निनाशात करिया भरंशाद भरान ्ता लॊकास तरयॊ ऽनघाःविधध्वम अत्र यत कार्यं न सयात  कालात्ययॊ यथाअथर्षयश च देवाश च बराह्मणम उपगम्य तुअ ग्नेर आवेदयञ शापं करिया संहारम एव चभृगुणा वै महाभा ग शप्तॊ ऽगनिः कारणान्तरेकथं देव मुखॊ भूत्वा यज्ञभा गाग्र भुक तथाहुतभुक सर्वलॊकेषु सर्वभक्षत्वम एष्यति शरुत्वा तु तद वचस तेषाम अग्निम आहूय लॊककृतउवाच वचन ं शलक्ष्णं भूतभावनम अव्ययमलॊकानाम इह सर्वेषां तवं  कर्ता चान्त एव चतवं धारयसि लॊकांस तरीन करियाणां च  परवर्तकःस तथा कुरु लॊकेश नॊच्छिद्येरन करिया यथाकस् माद एवं विमूढस तवम ईश्वरः सन हुताशनःतवं पवित्रं यद ा लॊके सर्वभूतगतश च हन तवं सर्वशरीरेण सर्वभक्षत्वम  एष्यसिउपादाने ऽरचिषॊ यास ते सर्वं धक्ष्यन्ति ताः  शिखिनयथा सूर्यांशुभिः सपृष्टं सर्वं शुचि विभाव्यते तथा तवद अर्चिर निर्दग्धं सर्वं शुचि भविष्यतितद अग् ने तवं महत तेजः सवप्रभावाद विनिर्गतमसवतेजसैव तं शा पं कुरु सत्यम ऋषेर विभॊदेवानां चात्मनॊ भागं गृहाण  तवं मुखे हुतमएवम अस्त्व इति तं वह्निः परत्युवाच पि तामहमजगाम शासनं कर्तुं देवस्य परमेष्ठिनःदेवर्षयश च  मुदितास ततॊ जग्मौर यथागतमऋषयश च यथापूर्वं करियाः  सर्वाः परचक्रिरेदिवि देवा मुमुदिरे भूतसंघाश च लौकि काःअग्निश च परमां परीतिम अवाप हतकल्मषःएवम एष पुराव ृत्त इतिहासॊ ऽगनिशापजःपुलॊमस्य विनाशश च चयवनस्य च  संभवः
mahabharata-ramayana_mbs01007dev.txt