[व]इत्य उक्तवति वाक्यं तु कृष्णे देवकिनन्दनेभीष्मं  शांतनवं भूयः पर्यपृच्छद युधिष्ठिरःनिर्णये वा महाब ुद्धे सर्वधर्मभृतां वरपरत्यक्षम आगमॊ वेति किं तयॊः  कारणं भवेत[भ]नास्त्य अत्र संशयः कश चिद इति मे वर् तते मतिःशृणु वक्ष्यामि ते पराज्ञ सम्यक तवम अनुपृच् छसिसंशयः सुगमॊ राजन निर्णयस तव अत्र दुर्गमःदृष्टं  शरुतम अनन्तं हि यत्र संशय दर्शनमपरत्यक्षं कारणं दृ ष्टं हेतुकाः पराज्ञमानिनःनास्तीत्य एवं वयवस्यन्ति  सत्यं संशयम एव चतद अयुक्तं वयवस्यन्ति बालाः पण्डित मानिनःअथ चेन मन्यसे चैकं कारणं किं भवेद इतिशक्यं द ीर्घेण कालेन युक्तेनातन्द्रितेन चपराणयात्राम अनेका ं च कल्पयानेन भारततत्परेणैव नान्येन शक्यं हय एतत त ु कारणमहेतूनाम अन्तम आसाद्य विपुलं जञानम उत्तममजयॊ तिः सर्वस्य लॊकस्य विपुलं परतिपद्यतेतत्त्वेनागमनं  राजन हेत्वन्तगममं तथाअग्राह्यम अनिबद्धं च वाचः संप रिवर्जनम[य]परत्यक्षं लॊकतः सिद्धं लॊकाश चागम पूर्व काःशिष्टाचारॊ बहुविधॊ बरूहि तन मे पितामह[भ]धर्मस्य  हरियमाणस्य बलवद्भिर दुरात्मभिःसंस्था यत्नैर अपि क ृता कालेन परिभिद्यतेअधर्मा धर्मरूपेण तेणैः कूपा इव ावृताःततस तैर भिद्यते वृत्तं शृणु चैव युधिष्ठिरअवृ त्त्या ये च भिन्दन्ति शरुतत्यागपरायणाःधर्मविद्वेषि णॊ मन्दा इत्य उक्तास ते न संशयःअतृप्यन्तस तु साधून ां य एवागम बुद्धयःपरम इत्य एव संतुष्टास तान उपास्स ्व च पृच्छ चकामार्थौ पृष्ठतः कृत्वा लॊभमॊहानुसारिण ौधर्म इत्य एव संबुद्धास तान उपास्स्व च पृच्छ चन ते षां भिद्यते वृत्तं यज्ञस्वाध्यायकर्मभिःआचारः कारणं  चैव धर्मश चैव तरयं पुनः[य]पुनर एवेह मे बुद्धिः सं शये परिमुह्यतेअपारे मार्गमाणस्य परं तीरम अपश्यतःवे दाः परत्यक्षम आचारः परमाणं तत तरयं यदिपृथक्त्वं लभ ्यते चैषां धर्मश चैकस तरयं कथम[भ]धर्मस्य हरियमाणस् य बलवद्भिर दुरात्मभिःयद्य एवं मन्यसे राजंस तरिधा ध र्मविचारणाएक एवेति जानीहि तरिधा तस्य परदर्शनमपृथक् त्वे चैव मे बुद्धिस तरयाणाम अपि वै तथाउक्तॊ मार्गस  तरयाणां च तत तथैव समाचरजिज्ञासा तु न कर्तव्या धर् मस्य परितर्कणातसदैव भरतश्रेष्ठ मा ते भूद अत्र संशय ःअन्धॊ जड इवाशङ्कॊ यद बरवीमि तद आचरअहिंसा सत्यम अक ्रॊधॊ दानम एतच चतुष्टयमअजातशत्रॊ सवस्व धर्म एष सना तनःबराह्मणेषु च वृत्तिर या पितृपैतामहॊचिताताम अन्व ेहि महाबाहॊ सवर्गस्यैते हि देशिकाःपरमाणम अप्रमाणं  वै यः कुर्याद अबुधॊ नरःन स परमाणताम अर्हॊ विवाद जन नॊ हि सःबराह्मणान एव सेवस्व सत्कृत्य बहु मन्य चएते ष्व एव तव इमे लॊकाः कृत्स्ना इति निबॊध तान
mahabharata-ramayana_mbs13147dev.txt