 इमा ब्रह्म बृहद्दिवः 1 श महो गोत्रस्य क्षयति स्वर ाजा श्वमर्णवत्तपस्वान्‌ ॥८॥ एवा व अथवविोचत्स्वां त न्वमिन्द्रमेव । स्वसारौ भ्वरी अरिप्रे हिन्वन्ति चै ने शवसा वर्धयन्ति च ॥९॥ 5.3 ममाग्ने वर्चो विहवेष्व स्तु वयं त्वेन्धानास्तन्वं पुषेम । मह्यं नमन्तां प ्रदिशश्चतखस्त्वयाध्यक्षेण पृतना जयेम ॥१॥ अग्ने मन् युं 2 परेषां त्वं नो गोपाः परि पाहि विश्वतः । अपाञ ्चो यन्तु दुरस्यवोऽमैषां चित्तं मु वि नेशत्‌॥२॥ मम  देवा विहवे सन्तु सर्व इन्द्रवन्तो मरुतो ५५ ममान्त रि 1 वातः पवतां कामायास्मै ॥३॥ महयं यजन्तां मम : स त्या मनसो मे अस्तु । एनो मा नि गां कतमच्चनाहं विश् च देवा अभि रक्षन्तु मेह ॥४॥ मयि देवा द्रविणमा यजन् तां मयि आशीरस्तु मयि देवहूतिः । दैवाः होतारः सनिषन ्‌ न एतदरिष्टाः स्याम तन्वा सुवीराः ॥५॥ दैवीः २. ् वीररु नः 1 विश्च देवास इह मादयध्वम्‌ । मानो भा मौ  अशस्तिर्मा नो विदद्वुजिना द्वेष्या या ॥६॥ तिस्रो द ेवीर्महि नः शर्म यच्छत प्रजायै नस्तन्वे यच्च पुष्ट म्‌ । मा हास्महि प्रजया मा तनूभिर्मा रधाम द्विषते  सोम राजन्‌ ॥७॥ उरुव्यचा नो महिषः शर्म यच्छत्वस्मिन ्‌ हवे पुरुहूतः पुरुक्षु । स नः प्रजायै हर्यश्च मृ डन््र मा नो रीरिषो मा परा दाः ॥८॥ धाता विधाता भुवन स्य यस्पतिर्देवः सविताभिमातिषाहः । आदित्या रुद्रा  अश्चिनोभा देवाः पान्तु यजमानं निर्थात्‌॥९॥ ये नः स पत्ना अप ते भवन्त्विन्द्राग्निभ्यामव बाधामह एनान्‌  । आदित्या रुद्रा उपरिस्पृशो नो उग्रं चेत्तारमधिरा जमक्रत ॥१०॥ अर्वाज्चमिन्द्रममुतो हवामहे यो गोजिद्ध नजिदश्वजिद्यः । इमं नो यज्ञं विहवे शृणोत्वस्माकमभू र्हर्यश्च मेदी ॥११॥ 5.4 यो गिरिष्वजायथा वीरुधां बल वत्तमः । कुष्ठेहि तक्मनाशन तक्मानं नाशयन्न्‌ इतः ॥ १॥ सुपर्णसुवने गिरौ जातं हिमवतस्परि । धनैरभि 1 विद ुर्हि तक्मनाशनम्‌ ॥२॥ अश्वत्थो दिवि । तत्रामृतस्य  चक्षणं देवाः कुष्ठमवन्वत ॥३॥ हिरण्ययी नौरचरदधिरण्य बन्धना दिवि । तत्रामृतस्य पुष्पं देवाः कुष्ठमवन्वत  ॥४॥ हिरण्ययाः पन्थान आसन्न्‌ अरित्राणि हिरण्यया ।  नावो हिरण्ययीरासन्‌ याभिः कुष्ठं निरावहन्‌ ॥५॥ इम ं मे कुष्ठ॒ पूरुषं तमा वह तं निष्कुरु । तमु मे अगद ं कृधि ॥६॥ देवेभ्यो अधि जातोऽसि सोमस्यासि सखा हितः  । स प्राणाय व्यानाय चक्षुषे मे अस्मै मृड ॥७॥ उदङ् जातो हिमवतः स प्राच्यां नीयसे जनम्‌ । तत्र कुष्ठस् य नामान्युत्तमानि वि भेजिरे ॥८॥ उत्तमो नाम कुष्ठस् युत्तमो नाम ते पिता । यक्ष्मं च सर्व नाशय तक्मानं  चारसं कृधि ॥९॥ शीषमियमुपहत्यामक्ष्योस्तन्वो रपः ।  कुष्ठस्तत्सर्व निष्करहैवं समह वृष्ण्यम्‌ ॥१०॥ 5.5  रात्री माता नभः पितार्यमा ते पितामहः । सिलाची नाम  वा असि सा देवानामसि स्वसा ॥१॥ यस्त्वा पिबति जीवति  त्रायसे पुरुषं त्वम्‌ । भर्त्री हि शश्च॒तामसि जनान ां च न्यञ्चनी ॥२॥ 1 कन्यला । जयन्ती स्परणी नाम वा  असि ॥३॥ यदृण्डेन यदिष्वा यद्वारुर्हरसा कृतम्‌ । तस ्य त्वमसि निष्कृतिः सेमं निष्कृधि पूरुषम्‌ ॥४॥ भद् रात्प्लक्षान्‌ निस्तिष्ठस्यश्चत्थात्खदिराद्धवात्‌।  भद्रान्‌ न्यग्रोधात्पर्णात्सा न एह्यरुन्धति ॥५॥ ह िरण्यवर्णे सुभगे सूर्यवर्णे वपुष्टमे । रुतं गक्ासि  निष्कृतं प तिर्नाम वा असि ॥६॥ हिरण्यवर्णे सुभगे श ुष्मे लोमशवक्षने । अपामसि स्वसा लाक्षे वातो हात्मा  बभूव ते ॥७॥ सिलाची नाम कानीनोऽजबश्रु पिता तव । अश ्वौ यमस्य यः श्यावस्तस्य व ॥८॥ अश्चस्यास्नः संपतित ा सा वृक्षामभि । सरा पतत्रिणी भूत्वा सा न एह्यरुन् धति ॥९॥ 5.6 ब्रह्म जज्ञानं प्रथमं पुरस्ताद्वि सीमत ः १ आवः । स बुध्या उपमा अस्य विष्ठाः सतश्च श्च वि  वः ॥१॥ अनाप्ता ये वः प्रथमा यानि कर्माणि चक्रिरे ।  वीरान्‌ नो अत्र मा दभन्‌ तद्र एतत्पुरो दधे ॥२॥ सह स्रधार एव ते समस्वरन्‌ दिवौ नके मधुजिह्वा असश्चतः  । तस्य स्पशो न नि मिषन्ति भूर्णयः पदेपदे पाशिनः सन ्ति सेतवे ॥३॥ पर्यू षु प्र धन्वा वाजसातये परि वृत् राणि सक्षणिः । द्विषस्तदध्य्णविनेयसे सनिखसो नामासि  त्रयोदशो मास इन्द्रस्य गृहः ॥४॥ न्वेतेनारात्सीरसौ  स्वाहा । तिग्मायुधौ तिग्महेती सुशेवौ सोमारुद्रावि ह सु मृडतं नः ॥५॥ अवैतेनारात्सीरसौ स्वाहा । तिग्मा युधौ तिग्महेती सुशेवौ सोमारुद्राविह सु मृडतं नः ॥६ ॥ अपैतेनारात्सीरसौ स्वाहा । तिग्मायुधौ तिग्महेती स ुशेवौ सोमारुद्राविह सु मृडतं नः ॥७॥ मुमुक्तमस्मान् ‌ दुरितादवद्याज्जुषेथां यज्ञममृतमस्मासु धत्तम्‌ ॥८ ॥ चक्षुषो हेते मनसो हेते ब्रह्मणो हेते तपसश्च हेते  । मेन्या मेनिरस्यमेनयस्ते सन्तु येऽस्मामभ्यघायन्त ि ॥९॥ योऽस्मांश्वक्षुषा मनसा चित्त्याकूत्या च यो अ घायुरभिदासात्‌। त्वं तान्‌ अग्ने मेन्यामेनीन्‌ कृण ु स्वाहा ॥१०॥ इन्द्रस्य गृहोऽसि । तंत्वाप्रप्द्येत ं त्वा प्र विशामि सर्वगुः सर्वपूरुषः सर्वात्मा सर् वतनूः सह यन्‌ मेऽस्ति तेन ॥११॥ इन्द्रस्य शर्मासि ।  तंत्वाप्रपद्येतं त्वा प्र विशामि सर्वगुः सर्वपूरु षः सर्वात्मा सर्वतनूः सह यन्‌ मेऽस्ति तेन ॥१२॥ इन् द्रस्य वर्मासि । तंत्वाप्रप्दयेतं त्वा प्र विशामि  सर्वगुः सर्वपूरुषः सर्वात्मा सर्वतनूः सह यन्‌ मेऽस ्ति तेन ॥१३॥ इन्द्रस्य वरूथमसि । तंत्वाप्रप्दयेतं  त्वा प्र विशामि सर्वगुः सर्वपूरुषः सर्वात्मा सर्वत नूः सह यन्‌ मेऽस्ति तेन ॥१४॥ छ: आनो भरमा परिष्ठा अ राते मा नो रक्षीर्दक्षिणां नीयमानाम्‌ । नमो वीर्त् सया असमृद्धये नमो अस्त्वरातये ॥१॥ यमराते १ परिरापि णम्‌ । नमस्ते तस्मै मा वनिं व्यथयीर्मम ॥२॥ प्र णो  वनिर्द्वकृता दिवा नक्तं च कल्पताम्‌ । अरातिमनुप्रे मो वयं नमो अस्त्वरातये ॥३॥ सरस्वतीमनुमतिं भगं यन्त ो हवामहे । वाचं जुष्टां मधुमतीमवादिषं देवानां देवह ूतिषु ॥४॥ यं याचाम्यहं वाचा सरस्वत्या मनोयुजा । श् रद्धा तमद्य विन्दतु दत्ता सोमेन बभ्रुणा ॥५॥ मा वनि  मा वाचं नो वीर्त्सीरुभाविन्द्राग्नी आ भरतां नो वस ूनि । सर्वे नो अद्य दित्सन्तोऽरातिं प्रति हर्यत ॥६ ॥ परोऽ 1. ते हेतिं नयामसि । वेद त्वाहं निमीवन्तीं  नितुदन्तीमराते ॥७॥ उत नग्ना बो 1 सचसे जनम्‌ । अरात े चित्तं न पुरुषस्य च ॥८॥ या महती महोन्माना विश्वा  आशा व्यानशे । तस्यै हिरण्यकेश्यै नित्ऋऋत्या अकरं  नमः ॥९॥ हिरण्यवर्णा सुभगा हिरण्यकशिपुर्मही । तस्यै  हिरण्यद्रापयेऽरात्या अकरं नमः ॥१०॥ 5.8 वैकङ्कतेने ध्मेन देवेभ्य आज्यं वह । अग्ने तामिह मादय सर्व आ य न्तु मे हवम्‌ ॥१॥ इन्द्रा याहि मे हवमिदं करिष्यामि  तच्छ । ड्म एन्द्र अतिसरा त सं नमन्तु मे । तेभिः श केम वीर्य शेन्‌ ॥२॥ यदसावमुतो देवा अदेवः संश्चिकीर ्षति । मा तस्यानिनिर्हव्यं वाक्षीद्धवं देवा अस्य म ोप गुर्ममैव हवमेतन ॥३॥ अति धावतातिसरा इन्द्रस्य वच सा हत । अविं वृक इव मध्नीत स वो जीवन्‌ मा मोचि प्र ाणमस्यापि नह्यत ॥४॥ यममी पुरोदधिरे ब्रह्माणमपभूतये  । इन्द्र स ते अधस्पदं तं प्रत्यस्यामि मृत्यवे ॥५॥  यदि प्रेयर्देवपुरा ब्रह्म वर्माणि चक्रिरे । तनूपा नं परिपाणं कृण्वाना यदुपोचिरे सर्वं तदरसं कृधि ॥६॥  यान्‌ असावतिसरांश्चकार कृणवच्च यान्‌ । त्वं तान्‌  इन्द्र वृत्रहन्‌ प्रतीचः पुनरा कृधि यथामुं वृणहां  जनम्‌ ॥७॥ यथेन्द्र उद्धाचनं लब्ध्वा चक्रे अधस्पदम ्‌ । कृण्वेऽहमधरान्‌ तथा स ञछश्चुतीभ्यः समाभ्यः ॥८ ॥ अत्रैनान्‌ इन्द्र वृत्रहन्‌ मर्मणि विध्य । अत्रै वैनान्‌ अभि तिषठनद्र मेद्यहं तव । अनु त्वेन्द्रा र भामहे स्याम सुमतौ तव ॥९॥ 5.9 दिवे स्वाहा ॥१॥ पृथिव ्यै स्वाहा ॥२॥ अन्तरिक्षाय स्वाहा ॥३॥ अन्तरिक्षाय  स्वाहा ॥४॥ दिवे स्वाहा ॥५॥ पृथिव्यै स्वाहा ॥६॥ सूर ्यो मे चक्षुर्वातः प्राणोऽन्तरिक्षमात्मा पृथिवी शर ीरम्‌ । अस्तृतो नामाहमयमस्मि स आत्मानं नि दधे द्या वापृथिवीभ्यां गोपीथाय ॥७॥ उदायुरुद्लमुत्कृतमुत्कृत ्यामुन्‌ स  । आयुष्कृदायुष्पत्नी स्वधावन्तौ गोपा म े स्तं गोपायतं मा । आत्मसदौ मे स्तं मा मा हिंसिष्ट म्‌ ॥८॥ 5. 10 अश्मवर्म मेऽसि यो मा प्राच्या दिशोऽघ ायुरभिदासात्‌। एतत्स ऋात्‌॥१॥ अश्मवर्म मेऽसि यो मा  दक्षिणाया दिशोऽघायुरभिदासात्‌। एतत्स ऋात्‌॥२॥ अश् मवर्म मेऽसि यो मा प्रतीच्या दिशोऽघायुरभिदासात्‌। ए तत्स ऋात्‌॥३॥ अश्मवर्म मेऽसि यो मोदीच्या दिशोऽघायु रभिदासात्‌। एतत्स ऋात्‌॥४॥ अश्मवर्म मेऽसि यो मा ध् रुवाया दिशोऽघायुरभिदासात्‌। एतत्स ऋात्‌॥५॥ अश्मवर् म मेऽसि यो मोर्ध्वाया दिशोऽघायुरभिदासात्‌। एतत्स ऋ ात्‌॥६॥ अश्मवर्म मेऽसि यो मा दिशामन्तर्देशेभ्योऽघा युरभिदासात्‌। एतत्स ऋछात्‌॥७॥ बृहता मन उप ह्वये मा तरिश्वना प्राणापानौ । सूर्यच्चक्षुरन्तरिक्षच्छरोत् रं पृथिव्याः शरीरम्‌ । सरस्वत्या वाचमुप ह्वयामहे म नोयुजा ॥८॥ 5.11 कथं महे असुरायाब्रवीरिह कथं पित्रे  हरये (9 पृश्चिं वरुण दक्षिणां ददावान्‌ पुनर्मघ त् वं त्सः ॥१॥ न कामेन पुनर्मघो भवामि सं चक्षे कं पृश ्चिमेतामुपाजे । केन नु त्वमथर्वन्‌ काव्येन केन जात ेनासि जातवेदाः ॥२॥ सत्यमहं गभीरः काव्येन सत्यं जात ेनास्मि जातवेदाः । न मे दासो नार्यो महित्वा व्रतं  मीमाय यदहं धरिष्ये ॥३॥ न त्वदन्यः कवितरो न मेधया ध ीरतरो वरुण स्वधावन्‌ । त्वं ता विश्वा भुवनानि वेत् थ स चिन्‌ नु त्वज्जनो मायी बिभाय ॥४॥ त्वं ह्यङ्ग व रुण स्वधावन्‌ विश्वा वेत्थ जनिम सुप्रणीते । किं रज स एना परो अन्यदस्त्येना कि १ र ॥५॥ एकं रजस एना परो  अन्यदस्त्येना पर एकेन दुर्णशं चिदर्वाक्‌। तत्ते व िद्धान्‌ वरुण प्र ब्रवीम्यधोवचसः पणयो भवन्तु नीचैर ्दासा उप सर्पन्तु भूमिम्‌ ॥६॥ त्वं ह्यङ्ग वरुण ब्र वीषि पुनर्मघेष्ववद्यानि भूरि । मो षु पणीरभ्येतावतो  भून्‌ मा त्वा वोचन्न्‌ अराधसं जनासः ॥७॥ मा मा वोच न्न्‌ अराधसं जनासः पुनस्ते पश्चि जरितर्ददामि । स्त ोत्रं मे विश्वमा याहि शचीभिरन्तर्विश्चासु मानी दिक ्षु ॥८॥ आ ते स्तोत्राप्युद्यतानि यन्त्वन्तर्विश्वा सु मानुषीषु दि देहि नु मे यन्‌ मे अदत्तो असि मे सप ्तपदः सखासि ॥९॥ समा नौ बन्धुर्ेरुण समा_ जा वेदाहं  तद्यन्‌ नावेषा समा जा । ददामि तद्यत्ते अदत्तो अस्म ि 1 सप्तपदः सखास्मि ॥१०॥ देवो देवाय गृणते वयोधा वि प्राय स्तुवते सुमेधाः । अजीजनो हि वरुण स्वधावन्न्‌  अथर्वाणं पितरं देवबन्धुम्‌ । तस्मा उ राधः कृणुहि  सुप्रशस्तं सखा नो असि परमं च बन्धुः ॥११॥ 5 . 12 सम िद्धो अद्य ण च देवो देवान्‌ यजसि जातवेदः । आ च वह  वा त्वं दूतः कविरसि प्रचेताः ॥१॥ तनूनपात्पथ ऋतस्य  यानान्‌ मध्वा समञ्जन्त्स्वदया सुजिह्व । मन्मानि धी भिरुत यज्ञमृन्धन्‌ देवत्रा च कृणुह्यध्वरं नः ॥२॥ व  बन्द्यश्चा याह्यग्ने वसुभिः सजोषाः । यह्व होता स  एनान्‌ यक्षीषितो यजीयान्‌ ॥३॥ प्राचीनं बर्हिः प्रद िशा पृथिव्या वस्तोरस्या वृज्यते अग्रे अद्वाम्‌ । व ्यु प्रथते वितरं वरीयो देवेभ्यो अदितये स्योनम्‌ ॥४ ॥ व्यचस्वतीरु्विया वि श्रयन्तां पतिभ्यो न जनयः शुम ्भमानाः । देवीदरो बृहतीर्विश्चमिन्वा देवेभ्यो भवत  सुप्रायणाः ॥५॥ आ सुष्वयन्ती यजते उपाके उषासानक्ता  सदतां नि योनौ दिव्ये योषणे बृहती सुरुक्मे अधि श्रि यं शुक्रपिशं दधाने ॥६॥ दैव्या होतारा प्रथमा सुवाचा  मिमाना यज्ञं 1 षो यजध्यै । प्रचोदयन्ता व कारू प्र ाचीनं ज्योतिः प्रदिशा दिशन्ता ॥७॥ आ नो यज्ञं तूयमे त्विडा मनुष्वदिह चेतयन्ती तिस्रो देवीर्बर्हिरेदं स ्योनं सरस्वतीः स्वपसः सदन्ताम्‌ ॥८॥ य इमे द्यावापृ थिवी जनित्री व वनानि विश्वा । तमद्य होतरिषितो यजीय ान्‌ देवं न यक्षि विद्धान्‌ ॥९॥ = त्मन्या समञ्जन्‌  देवानां पाथ ऋतुथा हवींषि शमिता देवो अग्निः स्वदन् तु हव्यं मधुना घृतेन ॥१०॥ सद्यो जातौ व्यमिमीत यज्ञ मगिनिर्देवानाम । अस्य होतुः प्रशिष्यृतस्य वाचि 1 द ेवाः ॥११॥ &.1 ददिर्हि मह्यं वरुणो दिवः कविर्वचोभिस ुगरर्निं रिणामि ते विषम्‌ । खातमखातमुत सक्तमग्रभमि रेव धन्वन्‌ नि जजास ते विषम्‌ ॥१॥ यत्ते अपोदक विषं  तत्त एतास्वग्रभम्‌ । गृह्णामि ते मध्यममुत्तमं रसम ुतावमं भियसा नेशदादु ते ॥२॥ वृषा मे रवो नभसा न तन् यतुरुग्रेण ते वचसा बाध आदु ते । अहं तमस्य नृभिरग्र भं रसं तमस इव ज्योतिरुदेतु सूर्यः ॥३॥ चषा षा ते चक ्षर्हन्मि विषेण हन्मि ते विषम्‌ । प्रियस्व मा जीवी ः प्रत्यगभ्येतु त्वा विषम्‌ ॥४॥ कैरात पृश्र उपवृण् य बभ्र आ मे शृणुतासिता अलीकाः । मामे स स्तामानमपि  छठाताश्रावयन्तो नि विषे रमध्वम्‌ ॥५॥ असितस्य बभ्रो रपोदकस्य च । सात्रासाहस्याहं मन्योरव ज्यामिव धन्वन ो वि मुञ्चामि रथामिव ॥६॥ आलिगी च विलिगी च पिता च म ता च । विद्य वः सर्वतो बन्ध्वरसाः किं करिष्यथ ॥७॥  उरुगूलाया दुहिता जाता दास्यसिक्न्या । प्रतङ्कं दद् रुषीणां सर्वासामरसं विषम्‌ ॥८॥ कर्णा श्रावित्तदब्र वीद्विरेरवचरन्तिका । याः काश्चैमाः 0 विषम्‌ ॥९॥ ता बुवं न व वं न घेत्त्वमसि ताबुवम्‌ । ताबुवेनारसं  ॥ १०॥ तस्तुवं न तस्तुवं न घेत्त्वमसि तस्तुवम्‌ । तस् तुवेनारसं विषम्‌ ॥११॥ 5.14 सुपर्णस्त्वान्वविन्दत्स ूकरस्त्वाखनन्‌ नसा । दिप्सौषधे त्वं दिप्सन्तमव कृत ्याकृतं जहि ॥१॥ अव जहि यातुधानान्‌ अव कृत्याकृतं ज हि । अथो यो अस्मान्‌ दिप्सति तमु त्वं जह्योषधे ॥२॥  रिश्यस्येव परीशासं परिकृत्य परि त्वचः । कृत्यां क ृत्याकृते देवा निष्कमिव प्रति मुञ्चत ॥३॥ पुनः कृत् यां यत ते हस्तगृह्य परा णय । समक्षमस्मा आ यथा कृत् याकृतं हनत्‌॥४॥ कृत्याः सन्तु कृत्याकृते शपथः शपथी यते । सुखो रथ इव वर्ततां कृत्या कृत्याकृतं पुनः ॥५ ॥ यदि स्त्री यदि वा पुमान्‌ कृत्यां चकार पाप्मने ।  तामु तस्मै नयामस्यश्चमिवाश्चाभिधान्या ॥६॥ यदि वास ि देवकृता यदि वा पुरुषैः कृता । तां त्वा पुनर्णयाम सीन्द्रेण सयुजा वयम्‌ ॥७॥ अग्ने पृतनाषाट्पृतनाः सह स्व । पुनः कृत्यां कृत्याकृते प्रतिहरणेन हरामसि ॥८ ॥ कृतव्यधनि विध्य तं यश्चकार तमिज्जहि । न व वयं वध ाय सं शिशीमहि ॥९॥ पुत्र इव पितरं गच्छ स्वज इवाभिष् ठितो दश । बन्धमिवावक्रामी गच्छ कृत्ये कृत्याकृतं प ुनः ॥१०॥ उदेणीव वारण्यभिस्कन्दं मृगीव । कृत्या कर् तारमृच्छतु ॥११॥ इष्वा (1. पततु द्यावापृथिवी तं प्र ति । सा तं मृगमिव गृह्नणातु कृत्या कृत्याकृतं पुनः  ॥१२॥ अग्निरिवैतु प्रतिकरूलमनुकूलमिवोदकम्‌ । सुखो  रथ इव वर्ततां कृत्या कृत्याकृतं पुनः ॥१३॥ 5.15 एका  चमे दश च मेऽपवक्तार ओषधे । ऋतजात ऋतावरि मधु मे मध ुला करः ॥१॥ दे च मे विंशतिश्च मेऽपवक्तार ओषधे । ऋत जात ऋतावरि मधु मे मधुला करः ॥२॥ तिसखश्च मे त्रिंशच ्च मेऽपवक्तार ओषधे । ऋतजात ऋतावरि मधु मे मधुला करः  ॥३॥ चतस्रश्च मे चत्वारिंशच्च मेऽपवक्तार ओषधे । ऋत जात ऋतावरि मधु मे मधुला करः ॥४॥ पञ्च च मे पञ्चाशच् च मेऽपवक्तार ओषधे । ऋतजात ऋतावरि मधु मे मधुला करः  ॥५॥ षट्च मे षष्टिश्च मेऽपवक्तार । ऋतजात ऋतावरि मधु  मे मधुला करः ॥६॥ सप्त च मे सप्ततिश्च मेऽपवक्तार ओ षधे । ऋतजात ऋतावरि मधु मे मधुला करः ॥७॥ अष्ट च मेऽ शीतिश्च मेऽपवक्तार ओषधे ऋतजात ऋतावरि मधु मे मधुला  करः ॥८॥ नव च मे नवतिश्च मेऽपवक्तार ओषधे ऋतजात ऋताव रि मधु मे मधुला करः ॥९॥ दश च मे शतं च मेऽपवक्तार ओ षधे ऋतजात ऋतावरि मधु मे मधुला करः ॥१०॥ शतं च मे सह स्रं चापवक्तार ओषधे । ऋतजात ऋतावरि मधु मे मधुला कर ः ॥११॥ 5. 16 ॥ 
NLP-research-sans_AtharvaVedam_Shaunaka_djvu.txt