[य]अधर्मस्य गतिर बरह्मन कथिता मे तवयानघधर्मस्य तु  गतिं शरॊतुम इच्छामि वदतां वरकृत्वा कर्माणि पापानि  कथं यान्ति शुभां गतिम[बृहस्पति]कृत्वा पापानि कर्मा णि अधर्मवशम आगतःमनसा विपरीतेन निरयं परतिपद्यतेमॊहा द अधर्मं यः कृत्वा पुनः समनुतप्यतेमनः समाधिसंयुक्त ॊ न स सेवेत दुष्कृतमयथा यथा नरः सम्यग अधर्मम अनुभा षतेसमाहितेन मनसा विमुच्यति तथा तथाभुजंग इति निर्मॊ कात पूर्वभुक्ताज जरान्वितातअदत्त्वापि परदानानि विव िधानि समाहितःमनः समाधिसंयुक्तः सुगतिं परतिपद्यतेपर दानानि तु वक्ष्यामि यानि दत्त्वा युधिष्ठिरनरः कृत् वाप्य अकार्याणि तदा धर्मेण युज्यतेसर्वेषाम एव दाना नाम अन्नं शरेष्ठम उदाहृतमपूर्वम अन्नं परदातव्यम ऋज ुना धर्मम इच्छतापराणा हय अन्नं मनुष्याणां तस्माज ज न्तुश च जायतेअन्ने परतिष्ठिता लॊकास तस्माद अन्नं प रकाशतेअन्नम एव परशंसन्ति देवर्षिपितृमानवाःअन्नस्य  हि परदानेन सवर्गम आप्नॊति कौशिकःनयायलब्धं परदातव्य ं दविजेभ्यॊ हय अन्नम उत्तममसवाध्यायसमुपेतेभ्यः परह ृष्टेनान्तरात्मनायस्य हय अन्नम उपाश्नन्ति बराह्मणा नां शता दशहृष्टेन मनसा दत्तं न स तिर्यग्गतिर भवेतब राह्मणानां सहस्राणि दश भॊज्यनरर्षभनरॊ ऽधर्मात परमु च्येत पपेष्व अभिरतः सदाभैक्षेणान्नं समाहृत्य विप्र ॊ वेद पुरस्कृतःसवाध्यायनिरते विप्रे दत्त्वेह सुखम  एधतेअहिंसन बराह्मणं नित्यं नयायेन परिपाल्य चकषत्रि यस तरसा पराप्तम अन्नं यॊ वै परयच्छतिदविजेभ्यॊ वेदव ृद्धेभ्यः परयतः सुसमाहितःतेनापॊहति धर्मात्मा दुष्क ृतं कर्म पाण्डवषड्भागपरिशुद्धं च कृषेर भागम उपार्ज ितमवैश्यॊ ददद दविजातिभ्यः पापेभ्यः परिमुच्यतेअवाप् य पराणसंदेहं कार्कश्येन समार्जितमअन्नं दत्त्व दविज ातिभ्यः शूद्रः पापात परमुच्यतेऔरसेन बलेनान्नम अर्ज यित्वाविहिंसकःयः परयच्छति विप्रेभ्यॊ न स दुर्गाणि  सेवतेनयायेनावाप्तम अन्नं तु नरॊ लॊभविवर्जितःदविजेभ ्यॊ वेद वृद्धेभ्यॊ दत्त्व पापात परमुच्यतेअन्नम ऊर् जः करं लॊके दत्त्वॊर्जस्वी भवेन नरःसतां पन्थानम आश ्रित्य सर्वपापात परमुच्यतेदानकृद्भिः कृतः पन्था ये न यान्ति मनीषिणःते सम पराणस्य दातारस तेभ्यॊ धर्मः  सनातनःसर्वावस्थ मनुष्येण नयायेनान्नम उपार्जितमकार् यं पात्रगतं नित्यम अन्नं हि परमा गतिःअन्नस्य हि पर दानेन नरॊ दुर्गं न सेवतेतस्माद अन्नं परदातव्यम अन् याय परिवर्जितमयतेद बराह्मण पूर्वं हि भॊक्तुम अन्नं  गृही सदाअवन्ध्यं दिवसं कुर्याद अन्नदानेन मानवःभॊज यित्वा दशशतं नरॊ वेद विदां नृपनयायविद धर्मविदुषाम  इतिहासविदां तथान याति नरकं घॊरं संसारांश च न सेवते सर्वकामसमायुक्तः परेत्य चाप्य अश्नुते फलमएवं सुखसम ायुक्तॊ रमते विगतज्वरःरूपवान कीर्तिमांश चैव धनवांश  चॊपपद्यतेएतत ते सर्वम आख्यातम अन्नदानफलं महतमूलम  एतद धि धर्माणां परदानस्य च भारत
mahabharata-ramayana_mbs13113dev.txt