ततः शूर्पणखा वाक्यं तच छरुत्वा रॊमहर्षणम सचिवान अभ ्यनुज्ञाय कार्यं बुद्ध्वा जगाम हतत कार्यम अनुगम्या थ यथावद उपलभ्य च दॊषाणां च गुणानां च संप्रधार्य बल ाबलमइति कर्तव्यम इत्य एव कृत्वा निश्चयम आत्मनः सथि रबुद्धिस ततॊ रम्यां यानशालां जगाम हयानशालां ततॊ गत ्वा परच्छन्नं राक्षसाधिपः सूतं संचॊदयाम आस रथः संय ुज्यताम इतिएवम उक्तः कषणेनैव सारथिर लघुविक्रमः रथं  संयॊजयाम आस तस्याभिमतम उत्तममकाञ्चनं रथम आस्थाय क ामगं रत्नभूषितम पिशाचवदनैर युक्तं खरैः कनकभूषणैःमे घप्रतिमनादेन स तेन धनदानुजः राक्षसाधिपतिः शरीमान य यौ नदनदीपतिमस शवेतबालव्यसनः शवेतच्छत्रॊ दशाननः सनि ग्धवैदूर्यसंकाशस तप्तकाञ्चनभूषणःदशास्यॊ विंशतिभुजॊ  दर्शनीय परिच्छदः तरिदशारिर मुनीन्द्रघ्नॊ दशशीर्ष  इवाद्रिराटकामगं रथम आस्थाय शुशुभे राक्षसाधिपः विद् युन्मण्डलवान मेघः सबलाक इवाम्बरेसशैलं सागरानूपं वी र्यवान अवलॊकयन नानापुष्पफलैर वृक्षैर अनुकीर्णं सहस ्रशःशीतमङ्गलतॊयाभिः पद्मिनीभिः समन्ततः विशालैर आश् रमपदैर वेदिमद्भिः समावृतमकदल्य आढकिसंबाधं नालिकेरॊ पशॊभितम सालैस तालैस तमालैश च तरुभिश च सुपुष्पितैःअ त्यन्तनियताहारैः शॊभितं परमर्षिभिः नागैः सुपर्णैर  गन्धर्वैः किंनरैश च सहस्रशःजितकामैश च सिद्धैश च चा मणैश चॊपशॊभितम आजैर वैखानसैर माषैर वालखिल्यैर मरीच िपैःदिव्याभरणमाल्याभिर दिव्यरूपाभिर आवृतम करीडा रत िविधिज्ञाभिर अप्सरॊभिः सहस्रशःसेवितं देवपत्नीभिः श रीमतीभिः शरिया वृतम देवदानवसंघैश च चरितं तव अमृताश िभिःहंसक्रौञ्चप्लवाकीर्णं सारसैः संप्रणादितम वैदूर ्यप्रस्तरं रम्यं सनिग्धं सागरतेजसापाण्डुराणि विशाल ानि दिव्यमाल्ययुतानि च तूर्यगीताभिजुष्टानि विमानान ि समन्ततःतपसा जितलॊकानां कामगान्य अभिसंपतन गन्धर्व ाप्सरसश चैव ददर्श धनदानुजःनिर्यासरसमूलानां चन्दनान ां सहस्रशः वनानि पश्यन सौम्यानि घराणतृप्तिकराणि चअ गरूणां च मुख्यानां वनान्य उपवनानि च तक्कॊलानां च ज ात्यानां फलानां च सुगन्धिनामपुष्पाणि च तमालस्य गुल ्मानि मरिचस्य च मुक्तानां च समूहानि शुष्यमाणानि ती रतःशङ्खानां परस्तरं चैव परवालनिचयं तथा काञ्चनानि च  शैलानि राजतानि च सर्वशःपरस्रवाणि मनॊज्ञानि परसन्न ानि हरदानि च धनधान्यॊपपन्नानि सत्रीरत्नैर आवृतानि  चहस्त्यश्वरथगाढानि नगराण्य अवलॊकयन तं समं सर्वतः स निग्धं मृदुसंस्पर्शमारुतमअनूपं सिन्धुराजस्य ददर्श  तरिदिवॊपमम तत्रापश्यत स मेघाभं नयग्रॊधम ऋषिभिर वृत मसमन्ताद यस्य ताः शाखाः शतयॊजनम आयताः यस्य हस्तिनम  आदाय महाकायं च कच्चपम भक्षार्थं गरुडः शाखाम आजगाम  महाबलःतस्य तां सहसा शाखां भारेण पतगॊत्तमः सुपर्णः  पर्णबहुलां बभञ्जाथ महाबलःतत्र वैखानसा माषा वालखिल ्या मरीचिपाः अजा बभूवुर धूम्राश च संगताः परमर्षयःत ेषां दयार्थं गरुडस तां शाखां शतयॊजनाम जगामादाय वेग ेन तौ चॊभौ गजकच्छपौएकपादेन धर्मात्मा भक्षयित्वा तद  आमिषम निषादविषयं हत्वा शाखया पतगॊत्तमः परहर्षम अत ुलं लेभे मॊक्षयित्वा महामुनीनस तेनैव परहर्षेण दविग ुणीकृतविक्रमः अमृतानयनार्थं वै चकार मतिमान मतिमअयॊ जालानि निर्मथ्य भित्त्वा रत्नगृहं वरम महेन्द्रभवना द गुप्तम आजहारामृतं ततःतं महर्षिगणैर जुष्टं सुपर्ण कृतलक्षणम नाम्ना सुभद्रं नयग्रॊधं ददर्श धनदानुजःतं  तु गत्वा परं पारं समुद्रस्य नदीपतेः ददर्शाश्रमम ए कान्ते पुण्ये रम्ये वनान्तरेतत्र कृष्णाजिनधरं जटाव ल्कलधारिणम ददर्श नियताहारं मारीचं नाम राक्षसंस राव णः समागम्य विधिवत तेन रक्षसा ततः पश्चाद इदं वाक्यम  अब्रवीद वाक्यकॊविदः
mahabharata-ramayana_rys3033_dev.txt