वैशंपायन उवाचएतच छरुत्वा तु कौन्तेयः सर्वान भरातॄन  उपह्वरेआहूय भरतश्रेष्ठ इदं वचनम अब्रवीतधार्तराष्ट ्रस्य सैन्येषु ये चारपुरुषा ममते परवृत्तिं परयच्छन ्ति ममेमां वयुषितां निशामदुर्यॊधनः किलापृच्छद आपगे यं महाव्रतमकेन कालेन पाण्डूनां हन्याः सैन्यम इति प रभॊमासेनेति च तेनॊक्तॊ धार्तराष्ट्रः सुदुर्मतिःताव ता चापि कालेन दरॊणॊ ऽपि परत्यजानतगौतमॊ दविगुणं काल म उक्तवान इति नः शरुतमदरौणिस तु दशरात्रेण परतिजज्ञ े महास्त्रविततथा दिव्यास्त्रवित कर्णः संपृष्टः कुर ुसंसदिपञ्चभिर दिवसैर हन्तुं स सैन्यं परतिजज्ञिवानत स्माद अहम अपीच्छामि शरॊतुम अर्जुन ते वचःकालेन कियत ा शत्रून कषपयेर इति संयुगेएवम उक्तॊ गुडाकेशः पार्थ िवेन धनंजयःवासुदेवम अवेक्ष्येदं वचनं परभ्यभाषतसर्व  एते महात्मानः कृतास्त्राश चित्रयॊधिनःअसंशयं महारा ज हन्युर एव बलं तवअपैतु ते मनस्तापॊ यथासत्यं बरवीम ्य अहमहन्याम एकरथेनाहं वासुदेवसहायवानसामरान अपि लॊ कांस तरीन सहस्थावरजङ्गमानभूतं भव्यं भविष्यच च निमे षाद इति मे मतिःयत तद घॊरं पशुपतिः परादाद अस्त्रं म हन ममकैराते दवन्द्वयुद्धे वै तद इदं मयि वर्ततेयद य ुगान्ते पशुपतिः सर्वभूतानि संहरनपरयुङ्क्ते पुरुषव् याघ्र तद इदं मयि वर्ततेतन न जानाति गाङ्गेयॊ न दरॊण ॊ न च गौतमःन च दरॊणसुतॊ राजन कुत एव तु सूतजःन तु य ुक्तं रणे हन्तुं दिव्यैर अस्त्रैः पृथग्जनमआर्जवेनै व युद्धेन विजेष्यामॊ वयं परानतथेमे पुरुषव्याघ्राः  सहायास तव पार्थिवसर्वे दिव्यास्त्रविदुषः सर्वे युद ्धाभिनन्दिनःवेदान्तावभृथस्नाताः सर्व एते ऽपराजिताः निहन्युः समरे सेनां देवानाम अपि पाण्डवशिखण्डी युयु धानश च धृष्टद्युम्नश च पार्षतःभीमसेनॊ यमौ चॊभौ युध ामन्यूत्तमौजसौविराटद्रुपदौ चॊभौ भीष्मद्रॊणसमौ युधि सवयं चापि समर्थॊ ऽसि तरैलॊक्यॊत्सादने अपिकरॊधाद यं  पुरुषं पश्येस तवं वासवसमद्युतेकषिप्रं न स भवेद वय क्तम इति तवां वेद्मि कौरव
mahabharata-ramayana_mbs05195dev.txt