 पिबात्सोमं ममददेनमिष्टे परिज्मा चित्क्रमते अस्य ध र्मणि ॥४॥ 7.15 तां सवितः सत्यसवां सुचित्रामाहं वृण े सुमतिं विश्ववाराम्‌ । यामस्य कण्वो अदुहत्प्रपीना ं सहस्रधारां महिषो भगाय ॥१॥ 7.16 बृहस्पते सवितर्वर ्धवैनं ज्योतयैनं महते सौभगाय । संशितं चित्संतरं सं  शिशाधि विश्च एनमनु मदन्तु देवाः ॥१॥ 7 धाता दधातु  नो रयिमीशानो जगतस्पतिः । सनः यच्छतु ॥१॥ धाता दधातु  ५५ प्राचीं जीवातुम्षिताम्‌ । वयं देवस्य सुमति विश ्चराधसः ॥२॥ धाता विश्वा वार्या दधातु प्रजाकामाय दा शुषे दुरोणे । तस्मै देवा अमृतं सं व्ययन्तु विश्च द ेवा अदितिः सजोषाः ॥३॥ धाता रातिः सवितेदं जुषन्तां  प्रजापतिर्निधिपतिर्नो अग्निः । त्वष्टा विष्णुः प्र जया संरराणो यजमानाय द्रविणं दधातु ॥४॥ 7.18 प्र नभस ्व पृथिवि भिन्द्धीदं दिव्यं नभः । उद्नो दिव्यस्य न ो धातरीशानो वि ष्या दृतिम्‌ ॥१॥ न प्र॑स्तताप न हिम ो जघान प्र नभतां पृथिवी जीरदानुः । आपश्चिदस्मै घृत मित्क्षरन्ति यत्र सोमः सदमित्तत्र भद्रम्‌ ॥२॥ 7.19  प्रजापतिर्जनयति प्रजा इमा धाता दधातु सुमनस्यमानः  । संजानानाः संमनसः सयोनयो मयि पुष्टं पुष्टपतिर्दधा तु ॥१॥ 7.20 अन्वद्य नोऽनुमतिर्यज्ञं देवेषु मन्यताम ्‌ । अग्निश्च हव्यवाहनो भवतां दाशुषे मम ॥१॥ अन्विद नुमते त्वं मंससे शं च नस्कृधि । जुषस्व हव्यमाहुतं  प्रजां देवि ररास्व नः ॥२॥ अनु 1 : प्रजावन्तं रयिमक ्षीयमाणम्‌ । तस्य वयं हंसि मापि भूम सुमृडीके अस्य  सुमतौ स्याम ॥३॥ यत्ते नाम १४. ऽनुमते अनुमतं सद्‌ ।  तेना नो यज्ञ विश्रुवारे रयि नो धह सुभगे सुवीरम्‌  ॥४॥ एमं यज्ञमनुमतिर्जगाम सुद्षेत्रतायै सुवीरतायै स ुजातम्‌ । भद्रा ह्यस्याः प्रमतिर्बभूव सेमं देवगोपा  ॥५॥ अनुमतिः सर्वमिदं बभूव यत्तिष्ठति यदु च विश्चम ेजति । तस्यास्ते देवि सुमतौ स्यामानुमते अनु हि मंस से नः ॥६॥ १:९2 समेत विश्च वचसा पति दिव एको विभूरति धिर्जनानाम्‌ । स पूर्व्यो नूतनमाविवासत्तं वर्तनिरन ु वावृत एकमित्पुरु ॥१॥ 722 अयं सहस्रमा नो दृशे कवी नां मति्ज्योतिर्विधर्मणि ॥१॥ ब्रध्नः समीचीरुषसः सम ैरयन्‌ । अरेपसः सचेतसः स्वसरे मन्युमत्तमाश्चिते गो ः ॥२॥ 7.23 दौष्वप्यं दौर्जीवित्यं रक्षो अभ्वमराय्य ः । दुर्णाम्नीः सर्वा दुर्वाचिस्ता अस्मन्‌ नाशयामस ि ॥१॥ 7.24 यन्‌ न इन्द्रो अखनद्यदगमिर्विश्व देवा म रुतो यत्स्वर्काः । तदस्मभ्यं सविता सत्यधर्मा प्रजा पतिरनुमतिर्नि यछछात्‌॥१॥ 7.25 ययोरोजसा स्कभिता रजा ंसि यौ वीर्ै्वीरतमा शविष्ठा । यौ पत्येते अप्रतीतौ  सहोभिर्विष्णुमगन्‌ व य ॥१॥ यस्येदं प्रदिशि यद्विरो चते प्र चानति वि च चष्टे शचीभिः । पुरा देवस्य धर्म णा सहोभिर्विष्णुमगन्‌ वरुणं पूर्वहूतिः ॥२॥ 7.26 वि ष्णोर्नु कं प्रा वोचं वीर्याणि यः पार्थिवानि विममे  रजांसि । यो अस्कभायदुत्तरं सधस्थं विचक्रमाणस्त्रै धोरुगायः ॥१॥ प्र तद्विष्णु स्तवते वीर्याणि मृगो न  भीमः कुचरो गिरिष्ठाः । परावत आ जगम्यात्परस्याः ॥२॥  यस्योरुषु ध विक्रमनेष्वधिक्षियन्ति भुवनानि विश्वा  । उरु विष्णो वि क्रमस्वोरु क्षयाय नस्कृधि । घृतं  घृतयोने पिब प्रप्र यज्ञपति तिर ॥३॥ इदं विष्णुर्वि  चक्रमे त्रेधा नि दधे पदा । व पंसुरे ॥४॥ पदा वि चक् रमे विष्णुर्गोपा अदाभ्यः । इतो धर्माणि धारयन्‌ ॥५॥  विष्णोः कर्माणि पश्यत यतो व्रतानि पस्पशे । इन्द्र स्य युज्यः सखा ॥६॥ तद्विष्णोः परमं पदं सदा पश्यन्त ि सूरयः । दिवीव चक्षुराततम्‌ ॥७॥ दिवो विष्ण व महो  विष्ण _उरोरन्तरिक्षात्‌। हस्तौ पृणस्व दक्षिणादोत स व्यात्‌॥८॥ च. इडैवास्मामनु वस्तां व्रतेन यस्याः पद े पुनते देवयन्तः । घृतपदी शक्वरी सोमपृष्ठोप यज्ञमस ्थित वैश्चदेवी ॥१॥ 7.28 वेदः : स्वस्तिः परशर्वेदिः  परशुर्नः स्वस्ति । हविष्कृतो यज्ञकामास्ते देवासो  यज्ञमिमं जुषन्ताम्‌ ॥१॥ 7.29 अग्नाविष्णू महि तद्धा ं महित्वं पाथो क गुह्यस्य नाम । दमेदमे सप्त रत्ना  दधानौ प्रति वां घृतमा चरण्यात्‌॥१॥ अग्नाविष्णू महि  धाम प्रियं वां वीथो घृतस्य गुह्या जुषाणौ । दमेदमे  सुष्टुत्या वावृधानौ प्रति वां जिह्वा घृतमुच्चरण्य ात्‌॥२॥ 7.3९ स्वाक्तं मै द्यावापृथिवी स्वाक्तं मित ्रो अकरयम्‌ । स्वाक्तं मे ब्रह्मणस्पतिः स्वाक्तं स विता करत्‌॥१॥ 31 इन्द्रोतिभिर्बहुलाभिर्नो अद्य 1 न ्‌ र जिन्व । यो नो दवेष्ठ्यधर सस्पदीष्ट यमु जहातु  ॥१॥ 7.32 उप प्रियं पनिप्रतं युवानमाहुतीवृधम्‌ । अग न्म बिभ्रतो नमौ दीर्धमायुः कृणोतु मे ॥१॥ 7३३ संमा  ध मरुतः सं पूषा सं बृहस्पतिः । सं मायमग्निः सिञ्चत ु प्रजया च धनेन च दीर्घमायुः कृणोतु मे ॥१॥ 7.34 अग ्ने जातान्‌ प्र दा मे सपत्नान्‌ प्रत्यजातान्‌ जातव ेदो नुदस्व । अधस्पदं कृणुष्व ये पृतन्यवोऽनागसस्ते  वयमदितये स्याम ॥१॥ १५.38 प्रान्यान्त्सपत्नान्त्सहस ा सहस्व प्रत्यजातान्‌ जातवेदो नुदस्व । इदं राष्ट्र ं पिपृहि सौभगाय विश्च एनमनु मदन्तु देवाः ॥१॥ इमा य ास्ते शतं हिराः सहस्रं धमनीरुत । तासां ते सर्वासाम हमश्मना बिलमप्यधाम्‌ ॥२॥ परं योनेरवरं ते कृणोमि मा  त्वा प्रजाभि भून्‌ मोत सूतुः । अस्वं त्वाप्रजसं क ृणोम्यश्मानं ते अपिधानं कृणोमि ॥३॥ 7.36 अक्ष्यौ नौ  मधुसंकाशे अनीकं नौ समञ्जनम्‌ । अन्तः कृष्णुष्व मा ं हृदि मन इन्‌ नौ सहासति ॥१॥ 37 अभि त्वा मनुजातेन.  दधामि मम वाससा । याथाऽसो मम केवलो नान्यासां कीर्त याश्चन ॥१॥ 7. 38 इदं खनामि भेषजं मांपश्यमभिरोरुदम् ‌ । परायतो निवर्तनमायतः प्रतिनन्दनम्‌ ॥१॥ येना निच क्र_ आसुरीन्दरं देवेभ्यस्परि । तेना नि कुर्वे त्वा महं यथा तेऽसानि सुप्रिया ॥२॥ प्रतीची सोममसि प्रतीच ी उत सूर्यम्‌ । प्रतीची विश्चान्‌ देवान्‌ तां त्वा छावदामसि ॥३॥ अहं वदामि नेत्वं सभायामह त्वं वद । मम ेदसस्त्वं केवलो नान्यासां कीर्तयाश्चन ॥५४॥ यदि वास ि तिरोजनं यदि वा नद्यस्तिरःटि । इयं ह मह्यं त्वामो षधिर्बद्ध्वेव न्यानयत्‌॥५॥ 7.39 ४ पयसं 1 गर्भ वृषभ मोषधीनाम्‌ । वृष्ट्या नो गोष्ठे रयिष्ठां स्थापयाति  ॥१॥ 7.4९ यस्य व्रतं पशवौ य॒न्ति सर्वँ यस्य व्रत उ पतिष्ठन्त॒ आपः । यस्य व्रते पुष्टपतिर्निविष्टस्तं  सरस्वन्तमवसे हवामहे ॥१॥ आ प्रत्यञ्चं दाशुषे दाश्चं सं सरस्वन्तं रयिष्ठाम्‌ । रायस्पोषं श्रवस्युं वसान ा इह सदनं ॥२॥ 2.44 अति धन्वान्यत्यपस्ततर्द श्येनो  नृचक्षा अवसानदर्शः । तरन्‌ विश्चान्यवरा रजंसीन्द्र ेण सख्या शिव आ जगम्यात्‌॥१॥ श्येनो ता दिव्यः सुपर् णः सहस्रपाच्छतयोनिर्वयोधाः । यचछछाद्धसु यत्पराभृतम स्माकमस्तु पिवृषु स्वधावत्‌॥२॥ सोमारुद्रा (4 विषूच ीममीवा या नो गयमाविवेश । बाधेथां दूरं पराचैः कृतं  चिदेनः प्र मुमुक्तमस्मत्‌॥१॥ सोमारुद्रा युवमेतान्य स्मद्विश्चा तनूषु भेषजानि धत्तम्‌ । अव स्यतं मुञ्च तं यन्‌ नो असत्तनूषु बद्धं कृतमेनो अस्मत्‌॥२॥ 7.43  शिवास्त एका अशिवास्त एकाः सर्वा बिभर्षि सुमनस्यमा नः । तिस्रो वाचो निहिता अन्तरस्मिन्‌ तासामेका वि प पातानु घोषम्‌ ॥१॥ उभा (० न परा जयेथे न परा जिग्ये  कतरश्चनैनयोः । इन्द्रश्च यदपस्पृधेथां त्रेधा सहस्र ं वि तदैरयेथाम्‌ ॥१॥ 7. 45 1 भृतम्‌ । टूरात्त्वा म ्य स्म नाम भेषजम्‌ ॥१॥ अग्नेरिवास्य दावस्य दहतः पृ थक्‌। एतामेतस्येष्यमिद्राग्निमिव शमय ॥१॥ सिनीवालि  पृथुष्टुके या देवानामसि स्वसा । जुषस्व हव्यमाहुतं  प्रजां देवि दिदिडि नः ॥१॥ या सुबाहुः स्वङ्करि सुषू मा बहुसूवरी बहुसूवरी । तस्यै विश्पत्न्यै जुहोतन ॥२ ॥ या विश्पत्नीनद्रमसि प्रतीची सहस्रस्तुकाभियन्ती द ेवी । विष्णोः पत्नि तुभ्यं राता हवींषि पतिं देवि र ाधसे चोदयस्व ॥३॥ 0.9 कुहं देवीं सकृत विद्मनापसमस्म िन्‌ यज्ञे सुहवा जोहवीमि । सा नो रयि विश्ववारं नि  यछाददातु वीरं शतदायमुक्थ्यम्‌ ॥१॥ कुहूर्देवानाममृत स्य पत्नी हव्या नो अस्य हविषो जुषेत । शृणोतु यज्ञम ुशती नो अद्य रायस्पोषं चिकितुषी दधातु ॥२॥ 7.48 राक ामहं 0 हवे शृणोतु नः सुभगा बोधतु त्मना । सीव्यत्वप ः व शतदायमुक्थ्यम्‌ ॥१॥ यास्ते राके सुमतयः सुपेशसो  याभिर्ददासि र षे वसूनि । ताभिर्नो अद्य सुमना उपाग हि सहस्रापोषं सुभगे रराणा ॥२॥ 7.49 देवानां पत्नीरु शतीरवन्तु नः प्रावन्तु ६ जये वाजसातये । याः पार्थि वासो या अपामपि व्रते ता नो देवीः सुहवाः शर्म यच्छन ्तु ॥१॥ उत ग्ना व्यन्तु देवपत्नीरिनद्राण्यग्नाय्यश ्चिनी राट्‌। आ रोदसी वरुनानी शृणोतु व्यन्तु देवीर् य ऋतुर्जनीनाम्‌ ॥२॥ 7.50 यथा वृक्षमशनिर्विश्वाहा ह न्त्यप्रति । एवाहमद्य कितवान्‌ अक्षैर्बध्यासमप्रति  ॥१॥ तुराणामतुराणां विशामवर्जुषीणाम्‌ । समैतु विश् वतो भगो अन्तर्हस्तं कृतं मम ॥२॥ ईडे अग्निं स्वावसु ं नमोभिरिह प्रसक्तो वि चयत्कृतं नः । रथैरिव प्र भर े वाजयद्भिः प्रदक्षिणं मरुतां १ ध्याम्‌ ॥३॥ वयं जय ेम त्वया युजा वृतमस्माकमंशमुदव भरेभरं । अस्मभ्यमिन ्द्र वरीयः सुगं कृधि प्र शत्रूणां मघवन्‌ वृष्ण्या  रुज ॥४॥ अजैषं त्वा संलिखितमजैषमुत संरुधम्‌ । अवि व ृको यथा मथदेवा मथ्नामि व  ॥५॥ उत प्रहामतिदीवा जयति  कृतमिव वि चिनोति काले । १ द समित्तं रायः सति स्वध ाभिः ॥६॥ गोभिष्टरेमाम गा । वयं राजसु प्रथमा धनान्य रिष्टासो वृजनीभिर्जयेम ॥७॥ ग दक्षिणे हस्ते जयो मे  सव्य आहितः । श्वुजिद्धनंजयो हिरण्यजित्‌॥८॥ अक्षाः  फलवतीं द्युवं दत्त गां क्षीरिणीमिव । सं मा कृतस्य  धारया धनुः स्नाव्नेव नह्यत ॥९॥ 7.51 बृहस्पतिर्नः प रि पातु पश्चादुतोत्तरस्मादधरादघयोः । इन्द्रः पुरस् तादुत मध्यतो नः सखा सखिभ्यो वरीयः कृणोतु ॥१॥ 7.52  संज्ञानं नः स्वेभिः संज्ञानमरणेभिः । संज्ञानमश्विन ा युवमिहास्मासु नि यच्छतम्‌ ॥१॥ सं जानामहै मनसा सं  चिकित्वा मा युष्महि मनसा दैव्येन । मा घोषा उत्स्थ ुर्बहुले विनिर्हते मेषुः पप्तदिन्द्रस्याहन्यागते ॥ २॥ 7.53 अमुत्रभूयादधि य अभिशस्तेरमुञ्चः । प्रत्यौह तामश्चिना ग्ने भिषजा शचीभिः ॥१॥ सं क्रामतं मा १ शर ीरं प्राणापानौ ते सयुजाविह स्ताम्‌ । शतं जीव शरदो  वर्धमानोऽग्निष्टे गोपा अधिपा वसिष्ठः ॥२॥ 1 पराचैरप ानः प्राणः पुनरा ताविताम्‌ । त्मनि पुनरा वेशयामि त े ॥३॥ मेमं प्राणो हासीन्‌ मो अपानोऽवहाय परा गात्‌।  सप्तर्षिभ्य एनं परि ददामि ते एनं स्वस्ति जरसे वहन ्तु ॥४॥ प्र विषतं प्राणापानावनड्वाहाविव व्रजम्‌ ।  अयं जरिम्नः शेवधिररिष्ट इह वर्धताम्‌ ॥५॥ आ ते प्रा णं सुवामसि परा यक्ष्मं सुवामि ते । आयुर्नो विश्वतो  दधदयमग्निर्वरिण्यः ॥६॥ उद्वयं तमसस्परि रोहन्तो ना कमुत्तमम्‌ । देवं देवत्रा सूर्यमगन्म ज्योतिरुत्तमम ्‌ ॥७॥ 7.54 त्वं साम यजामहे याभ्यां कर्माणि कुर्वत े । एते सदसि राजतो यज्ञं देवेषु यच्छतः ॥१॥ ऋचं साम  यदप्राक्षं हविरोजो यजुर्बलम्‌ । एष मा तस्मान्‌ मा  हिंसीदधेदः पृष्टः शचीपते ॥१॥ 7.55 ये ते पन्थानोऽव  दिवो येभिर्विश्रमैरयः । तेभिः सुम्नया धेहि नो वसो  ॥२॥ 7.56 तिरश्चिराजेरसितात्पृदाकोः परि संभृतम्‌ ।  तत्कङ्कपर्वणो विषमियं वीरुदनीनशत्‌॥१॥ इयं वीरन्‌  ८ जाता मधुश्ुन्‌ मधुला मधूः । थो मेशकजम्भनी ॥२॥ यत ो दष्टं यतो धीतं ततस्ते निर्ह्यामसि । 1 (0 ५1; विष म्‌ ॥ नलिनी तीति अयं योव परु वक्रा वृजिना कृणोषि ।  तानि त्वं ब्रह्मणस्पते सं नमः ॥४॥ अरसस्य शर्कोटस् य नीचीनस्योपसर्पतः । विषं ह्यस्यादिष्यथो एनमजीजभम् ‌ ॥५॥ नते 1 न ध । अथ अ पु बिभर्ष्यर्भकम्‌ ॥६॥ त्वा  पिपीलिका वि श्रन्ति मयूर्यः । सर्वे भल ब्रवाथ शार ्कोटमरसं विषम्‌ ॥७॥ य उभाभ्यां प्रहरसि पुकेन चास्य ेन च । आस्ये न ते विषं किमु ते पुच्छधावसत्‌॥८॥ 7.5 7 यदाशसा वदतो मे विच यद्याचमानस्य चरतो जनामनु । यद ात्मनि तन्वौ मे सरस्वती तदा _पृणद्धृतेन ॥१॥ सप्त क ्षरन्ति सिशवे मरुत्वते (4 अप्यवीवृतन्न्‌ ऋतानि । उ भे इदस्योभे अस्य राजत उभे उभे अस्य पुष्यतः ॥२॥ 7.5 8 इन्द्रावरुणा सुतपाविमं सुतं सोमं पिबतं मद्यं धृत व्रतौ । युवो रथो अध्वरो देववीतये प्रति स्वसरमुप या तु पीतये ॥१॥ इन्द्रावरुणा मधुमत्तमस्य वृष्णः सोमस् य वृषणा वृषेथाम्‌ । इदं वामन्धः परिषिक्तमासद्यास्म िन्‌ बर्हिषि मादयेथाम्‌ ॥२॥ 7.59 यो नः शपादशपतः शप तो यश्च॒ नः शपात्‌। वृक्ष इव विद्युता हत आ मूलादनु  शुष्यतु ॥१॥ 7. 60 ऊर्ज बिभ्रद्धसुवनिः सुमेधा अघोर ेण चक्षुषा मित्रियेण । गृहान्‌ एमि सुमना वन्दमानो  रमध्वं मा बिभीत मत्‌॥१॥ इमे गृहा मयोभुव ऊर्जस्वन्त ः पयस्वन्तः । १ तिष्ठन्तस्ते नो जानन्त्वायतः ॥२॥ ध ्येति प्रवसन्‌ येषु सौमनसो बहू गृहान्‌ उप हवयामहे  ते नो जानन्त्वायतः ॥३॥ उपहूता भूरिधनाः सखायः स्वाद ुसंमुदः । अक्षुध्या अवृष्या स्त गृहा मास्मद्विभीतन  ॥४॥ अ इह गाव उपहूता अजावयः । अन्नस्य स उपहूतो गृह ेषु ॥५॥ सूनृतावन्तः सुभगा इरावन्तं हसामुदाः । अतृष ्या अक्षुध्या स्त गृहा मास्मद्विभीतन ॥६॥ इहैव स्त  मानु गात विश्वा रूपाणि पुष्यत । एष्यामि भद्रेणा सह  भूयांसो भवता मया ॥७॥ 7.61 यदग्ने तपसा तप उपतप्याम हे तपः । प्रियाः श्रुतस्य भूयास्मायुष्मन्तः सुमेधस ः ॥१॥ अग्ने तपस्तप्यामह उप तप्यामहे तपः । श्रुतानि  शृण्वन्तः वयमायुष्मन्तः सुमेधसः ॥२॥ 7.6 अयमग्नि +  द्धवृष्णो रथीव पत्तीन्‌ अजयत्पुरोहितः । नाभा पृथि व्यां दविद्युतदधस्पदं कृणुतां ये पृतन्यवः ॥१॥ 7.63  पृतनाजितं पा ध्यैर्हवामहे परमात्सधस्थात्‌। स नः प र्षदति दुर्गाणि विश्वा क्षामदेवोऽति दुरितान्यग्निः  ॥१॥ 7.64 इदं यत्कृष्णः शकुनिरभिनिष्पतन्न्‌ अपीपतत ्‌। आपो मा स ॥ ^ इदं यत्कृष्णः शकुिरामन रवामृक्षन् ‌ मुखेन । अग्निर्मा तस्मादेनसो : प्र मुञ्चतु ॥२॥ 7 .65 प्रतीचीनफलो हि त्वमपामार्ग रुरोहिथ । सर्वान्‌  मच्छपथामधि वरीयो यवया इतः ॥१॥ यदुष्कृतं यच्छमलं यद ्वा चेरिम पापया । त्वया 1 खापामार्गपि मृज्महे ॥२॥  श्यावदता बण्डेन यत्सहासिम । अपामार्ग त्वया वयं सर् वं तदप मृज्महे ॥३॥ 7. 66 यद्यन्तरिक्षे यदि वात आस  यदि वृक्षेषु यदि वोलपेषु । यदश्रवन्‌ पशव उद्यमान त द्ब्राह्मणं पुनरस्मान्‌ उपैतु ॥१॥ 7.67 पुनर्मविविद ्ियं पुनरात्मा द्रविणं ब्राह्मणं च । पुनरग्नयो धिष ्ण्या यथास्थाम कल्पयन्तामिहैव ॥१॥ 7.68 सरस्वति व्र तेषु ते 1 देवि धामसु । जुषस्व हव्यमाहुतं प्रजां रर ास्व नः ॥१॥ इदं ते हव्यं घृतवत्सरस्वतीदं पितृणां ह विरास्यं यत्‌। इमानि त उदिता शम्तमानि तेभिर्वयं मध ुमन्तः स्याम ॥२॥ शिवा नः शंतमा भव सुमृडीका सरस्वति  । माते युयोम संदृशः ॥१॥ 7.69 शं नो वातो वातु शं स  सूर्यः । अहानि शं भवन्तु नः शं प्रति धीयताम्‌ । श मुषा नो व्युच्छतु ॥१॥ 7. 70 यत्किं चासौ मनसा यच्च  वाचा यज्ञैर्जुहोति हविषा यजुषा । तन्‌ मृत्युना निर तिः संविदाना पुरा सत्यादाहुतिं हन्त्वस्य ॥१॥ यातुध ाना निऋतिरादु रक्षस्ते अस्य घ्नन्त्वनृतेन सत्यम्‌  । इन्द्रेषिता देवा आजमस्य मथ्नन्तु मा तत्सं पादि य दसौ जुहोति ॥२॥ अजिराधिराजौ श्येनौ संपातिनाविव । आज ्यं पृतन्यतो हतां यो नः कश्चाभ्यघायति ॥३॥ अपाञ्चौ  त उभौ बाहू अपि नह्याम्यास्यम्‌ । अग्नेर्देवस्य शा  तेन तेऽवधिषं हविः ॥४॥ अपि नह्यामि अपि नह्याम्यास्य म्‌ । अगनेर्घोरस्य का ऽवधिषं हविः ॥५॥ 7.71 परि 6 र ं वयं विप्रं सहस्य धीमहि । धृषद्वर्णं हन्तारं भङ्ग ुरावतः ॥१॥ 72 उत्तिष्ठताव पश्यतेन्द्रस्य भागमृत्वि यम्‌ । यदि श्रातं जुहोतन यद्यश्रातं ममत्तन ॥१॥ श्र ातं हविरो ष्विन्द्र प्र याहि जगाम सूरो अध्वनो वि म ध्यम्‌ । परि त्वासते निधिभिः सखायः कुलपा न व्राजपत िं चरन्तम्‌ ॥२॥ श्रातं मन्य ऊधनि श्रातमग्नौ सुशृतं  मन्ये तदृतं नवीयः । माध्यन्दिनस्य सवनस्य दध्नः पि बेन्द्र विन्‌ पुरुकृज्जुषाणः ॥१॥ 7. 73 समिद्धो अमन िर्वृषणा रथी दिवस्तप्तौ घर्मो दुह्यते वामिषे मधु ।  वयं हि वां पुरुदमासो अश्चिना हवामहे सधमादेषु कारव ः ॥१॥ समिद्धो अग्निरश्चिना तप्तो वां घर्म आ गतम्‌  । दुह्यन्ते नूनं वृषणेह धेनवो दस्रा मदन्ति वेधसः ॥ २॥ इवाहाकृतः शुचिर्देवेषु यज्ञो यो अश्चिनोश्चमसो द ेवपानः । तमु विश्व अमृतासो जुषाणा गन्धर्वस्य प्रत् यास्ना रिहन्ति ॥३॥ यदुखियास्वाहुतं घृतं पयोऽयं स॒  वामश्चिना भाग आ गतम्‌ । माध्वी धर्तारा विदथस्य सत् पती तप्तं घर्म पिबतं दिवः ॥४॥ तप्तो वां घर्मो नक्ष तु स्वहोता प्र वामध्वर्युश्चरतु पयस्वान्‌ । मधोर्द ुग्धस्याश्चिना तनाया वीतं पातं पयस उस्रियायाः ॥५॥  उप द्रव पयसा गोधुगोषमा घर्मे सिञ्च पय उस्रियायाः ।  वि नाकमख्यत्सविता वरेण्योऽनुप्रयाणमुषसो वि राजति  ॥६॥ उप ह्वये सुषा धेनुमेतां सुहस्तो गोधुगुत दोहदेन ाम्‌ । श्रेष्ठं सवं साविषन्‌ नोऽभीद्धो घर्मस्तदु ष ु प्र वोचत्‌॥७॥ हिङ्कृण्वती व वसूनां वत्समिच्छन्ती  मनसा न्यागन्‌ । दुहामश्चिभ्यां अघ्येयं सा वर्धतां  महते सौभगाय ॥८॥ जुष्टो दमूना अ रोण इमं नो यज्ञमुप  याहि विद्धान्‌ । विश्वा अग्ने विहत्य शत्रूयतामा भ रा भोजनानि ॥९॥ अग्ने शर्धं महते सौभगाय तव द्युम्ना न्युत्तमानि सन्तु । 1 जास्पत्यं कृणुष्व शत्रूयतामभ ि तिष्ठा महांसि ॥१०॥ हि भूया अधा वयं भगवन्तः स्याम  । अद्धि तृणमध्ये विश्वदानीं पिब शुद्धमुदकमाचरन्ती  ॥११॥ 74 अपचितां लोहिनीनां कृष्णा मातेति शुश्रुम ।  मूलेन सर्वा विध्यामि ता अहम्‌ ॥१॥ ध्याम्यासां प्र थमां विध्यामि उत मध्यमाम्‌ । इदं जघन्यामासामा छिनद ्धि स्तुकामिव ॥२॥ त्वाष्टेणाहं वचसा वि त ईष्यमिमीम दम्‌ । अथौ यो मन्युष्टे पते तमु ते शमयामसि ॥३॥ व्र तेन त्वं व्रतपते समक्तौ विश्वाहा सुमना दीदिहीह । त ं त्वा वयं जातवेदः समिद्धं प्रजावन्त उप सदेम सर्वे  ॥४॥ 7.75 प्रजावतीः सूयवसे रुशन्तीः शुद्धा अपः सुप ्रपाणे पिबन्तीः । मा व स्तेन ईशत माघशंसः परि वो रु द्रस्य हेतिर्वृणक्तु ॥१॥ पदज्ञा स्थ रमतयः संहिता व िश्वनाम्नीः । उप मा देवीर्देवेभिरेत । इमं गोष्ठमिद ं सदो घृतेनास्मान्त्समुक्षत ॥२॥ 7.76 आ सुखरसः सुखस ो असतीभ्यो असत्तराः । सेहोररसतरा हवणाद्िक्लेदीयसीः  ॥१॥ या ग्रैव्या अपचितोऽथो या उपपक्ष्याः । विजाम्न ि या अपचितः स्वयंस्रसः ॥२॥ यः कीकसाः प्रशृणाति तली द्यमवतिष्ठति । नि्हस्तिं सर्व जायान्यं यः कश्च 9 द ि श्रितः ॥३॥ पक्षी जायान्यः पतति स आ विशति पूरुषम् ‌ । तदक्षितस्य भेषजमुभयोः सुक्षतस्य च ॥४॥ विदय वै  ते जायान्य जानं यतो जायान्य जायसे । कथं ह तत्र त्व ं हनो यस्य कृण्मो हविर्गृहि ॥५॥ धृषत्पिब कलशे सोमम िन्द्र दह शूर शूर समरे वसूनाम्‌ । माध्यन्दिने सवन  आ वृषस्व र्नो रयिमस्मासु धेहि ॥६॥ 041 सांतपना इदं  हविर्मरुतस्तज्जुजुष्टन । अस्माकोती रिशादसः ॥१॥ यो  नो मर्तो मरुतो दुर्हृणायुस्तिरश्चित्तानि वसवो जिघा ंसति । द्रुहः पाशान्‌ प्रति मुञ्चतां सस्तपिष्ठेन त पसा हन्तना तम्‌ ॥२॥ सम्वत्सरीणा मरुतः स्वर्का उरुक ्षयाः सगणा मानुषासः । ते अस्मत्पाशान्‌ प्र मुञ्चन् त्वेनसस्सांतपना मत्सरा मादयिष्णवः ॥३॥ 7. 78 वि ते  मुञ्चामि रशनां वि योक्त्रं वि नियोजनम्‌ । इहैव त्व मजसख एध्यग्ने ॥१॥ अस्मै क्षत्राणि धारयन्तमग्ने युन ज्मि त्वा ब्रह्मणा दैव्येन । दीदिह्यस्मभ्यं द्रविण ेह भद्रं प्रेमं वोचो हविर्दां देवतासु ॥२॥ 7.79 यत् ते देवा अकृण्वन्‌ भागधेयममावास्ये संवसन्तो महित्वा  । तेना नो यज्ञं पिपृहि विश्ववारे रयि नो धेहि सुभग े सुवीरम्‌ ॥१॥ अहमेवास्म्यमावास्या मामा वसन्ति सुक ृतो मयीमे । मयि देवा उभये साद्याश्चन्द्रज्येष्ठाः  समगच्छन्त सर्वे ॥२॥ आगन्‌ रात्री सङ्मनी ध पुष्टं व स्वावेशयन्ती । अमावास्यायै हविष विधेमोर्ज दुहाना प यसा न आगन्‌ ॥३॥ अमावास्ये न त्वदेतान्यन्यो विश्वा  रूपाणि परिभूर्जजान । यत्कामास्ते जुहुमस्तन्‌ नो अस ्तु वयं स्याम पतयो रयिणाम्‌ ॥४॥ 7.86 पूर्णा पश्चाद ुत पूर्णा पुरस्तादुन्मध्यतः पौर्णमासी जिगाय । तस्य ां देवैः संवसन्तो महित्वा नाकस्य पृष्ठे समिषा मदेम  ॥१॥ वृषभं वाजिनं वयं पौर्णमासं यजामहे । स नो ददात ्वक्षितां 5  ॥२॥ प्रजापते न त्वदेतान्यन्यो विश्वा  रूपाणि परिभूर्जजान । यत्कामास्ते जुहुमस्तन्‌ नो अस ्तु वयं स्याम पतयो रयीणाम्‌ ॥३॥ पौर्णमासी प्रथमा य ज्ियासीदह्वां रात्रीणामतिशर्वरेषु । ये त्वां यज्ैर ्यज्िये अर्थयन्त्यमी ते नाके सुकृतः प्रविष्टाः ॥४॥  7.81 शा चरतो मययैतौ शिशू क्रीडन्तौ परि यातोऽर्णवम ्‌ । श्वान्यो भुवना विचष्ट ऋतूरन्यो विदधज्जायसे नव ः ॥१॥ नवोनवो भवसि जायमानोऽह्नां केतुरुषसामेष्यग्रम ्‌ । भागं देवेभ्यो वि दधास्यायन्‌ प्र चन्द्रमस्तिर से धीर्घमायुः ॥२॥ सोमस्याम्शो युधां पतेऽनूनो नाम व ा असि । दर्श मा श प्रजया च धनेन च ॥३॥ दर्शोऽसि दर् शतोऽसि समग्रोऽसि समन्तः । समग्रः समन्तो भूयासं गोभ िरश्चैः प्रजया पशुभिर्गृहैर्धनेन ॥४॥ योऽस्मान्‌ दव ेष्टि यं वयं द्विष्मस्तस्य त्वं प्राणेना प्यायस्व  । आ वयं प्यासिषीमहि गोभिरश्रैः प्रजया ६ धनिन ॥५॥ य ं देवा अंशुमाप्याययन्ति यमक्षितमक्षिता भ । तेनास्म ान्‌ इन्द्रो वरुणो बृहस्पतिरा प्याययन्तु भुवनस्य ग ोपाः ॥६॥ 7.82 अभ्यर्चत सुष्टुतिं गव्यमाजिमस्मासु भ द्रा द्रविणानि धत्त । इमं यज्ञं नयत देवता नो घृतस् य धारा मधुमत्पवन्ताम्‌ ॥१॥ मय्यग्रे अग्निं गृह्णाम ि सह क्षत्रेण वर्चसा बलेन । मयि प्रजां मय्यायुर्दध ामि स्वाहा मय्यग्निम्‌ ॥२॥ इहैवाग्ने अध््थारया रयि ं मात्वा नि क्रन्‌ पूर्वचित्ता निकारिणः । क्षत्रेण ाग्ने सुयममस्तु तुभ्यमुपसत्ता वर्धतां ते अनिष्टतः  ॥३॥ अन्वग्निरुषसामग्रमख्यदन्वहानि प्रथमो जातवेदाः  । अनु सूर्य उषसो अनु रश्मीन्‌ अनु द्यावापृथिवी आ व िवेश ॥४॥ प्रत्यग्निरुषसामग्रमख्यत्प्रति अहानि प्रथ मो जातवेदाः । प्रति सूर्यस्य ५ च रश्मीन्‌ प्रति द् यावापृथिवी आ ततान ॥५॥ घृतं ते अग्ने सधस्थे घृतेन त ्वां मनुरद्या समिन्धे । घृतं ते देवीर्नप्त्य आ वहन ्तु घृतं तुभ्यं दुहृतां गावो अग्ने ॥६॥ 7.83 अप्सु  ते राजन्‌ व गृहो हिरण्ययो मितः । ततो धृतव्रतो राजा  धामानि मुञ्चतु ॥१॥ दाम्नोदाम्नो राजन्न इतो वरुण म ुञ्च नः । यदापो अघ्या इति वरुणेति ५ ततो वरुण मुञ्च  नः ॥२॥ उदुत्तमं वरुण पाशमस्मदवाधमं वि मध्यमं श्रथ ाय । अधा वयमादित्य व्रते तवानागसो अदितये स्याम ॥३॥  प्रास्मत्पाशान्‌ वरुण मुञ्च सर्वान्‌ य उत्तमा अधम ा वारुणा ये । टुष्वप्यं दुरितं नि ष्वास्मदथ गचछम स ुकृतस्य लोकम्‌ ॥४॥ 7.84 अनाधृष्यो जातवेदा अमर्त्यो  विराडग्ने क्षत्रभृहीदिहीह । विश्वा अमीवाः प्रमुञ् चन्‌ मानुषीभिः शिवाभिरद्य परि पाहि नो गयम्‌ ॥१॥ इन ्द्र क्षत्रमभि वाममोजोऽजायथा वृषभ चर्षणीनाम्‌ । अप ानुदो व रं देवेभ्यो अकृणोरु लोकम्‌ ॥२॥ मृगो न भीमः  कुचरो : परावत आ जगम्यात्परस्याः । सृकं संशाय पविम िन्द्र तिग्मं वि शत्रून्‌ ताढि वि मृधो नुदस्व ॥३॥  7.85 त्यमू षु वाजिनं देवजूतं सहोवानं तरुतारं रथाना म्‌ । अरिष्टनेमिं पृतनाजिमाशुं स्वस्तये तार््यमिहा  हुवेम ॥१॥ 7.86 त्रातारमिन्द्रमवितारमिन्द्रं हवेहव े सुहवं ।  । हुवे नु शक्रं पुरुहूतमिन्द्रं स्वस्ति  न मघवान्‌ कृणोतु ॥१॥ 7.87 यो अग्नौ रुद्रो यो अप्स ्वन्तर्य ओषधीर्वीरुध आविवेश । य इमाविश्वा भुवनानि  चाक्रुपे तस्मै रुद्राय नमो अस्त्वग्नये ॥१॥ 7.88 अप ेह्यरिरस्यरिर्वा असि विषे विषमपृक्था विषमिद्धा अपृ क्थाः । अहिमेवाभ्यपेहि तं जहि ॥१॥ 7.89 अपो दिव्या  अचायिषं रसेन समपृक्ष्महि । पयस्वान्‌ अग्न आगमं तं  मा सं सृज वर्चसा ॥१॥ सं माग्ने वर्चसा सृज सं प्रजय ा ५ ५ षा । विद्युर्मे अस्य देवा इन्द्रो विद्यात्सह  ऋषिभि ॥२॥ इदमापः प्र वहतावद्यं च मलं च यत्‌। (6 य च्च शेपे अभीरुणम्‌ ॥३॥ एधोऽ समिदसि समेधिषीय । तेजो ऽसि तेजो मयि धेहि ॥४॥ 7. 90 अपि वृश्च पुराणवदव्रतत ेरिव गुष्पितम्‌ । ओजो दासस्य दम्भय ॥१॥ वयं तदस्य स म्भृतं वस्विन्द्रन वि भजामहे । म्लापयामि भ्रजः शिभ ्रं वरुणस्य व्रतेन ते ॥२॥ यथा शेपो अपायातै स्त्रीष ु चासदनावयाः । अवस्थस्य क्नदीवतः स रस्य नितोदिनः ।  यदाततमव तत्तनु यदुत्ततं नि तत्तनु ॥३॥ 7.91 इन्द्र ः सुत्रामा 1 भवतु विश्ववेदाः । बाधतां द्वेषो अभयं  नः सुवीर्यस्य पतयः स्याम ॥१॥ 7.92 स सुत्रामा स्ववा मिन्द्रो व : सनुतर्युयोतु । तस्य वयं सुमतौ यज्ञियस ्यापि भद्र स्याम ॥१॥ 7.93 इन्द्रेण मन्युना वयमभि ष ्याम पृतन्यतः । घ्नन्तो वृत्राण्यप्रति ॥१॥ 7.94 धर ुवं धरुवेण हविषाव सोमं नयामसि । यथा न इन्द्रः केवल ीर्विंशः संमनसस्करत्‌॥१॥ 7.95 उदस्य ९. विथुरौ गृध् रौ द्यामिव पेततुः । उच्छोचनप्र हृदः ॥१॥ अहमेनावुदत िष्ठिपं गावौ श्रान्तसदाविव । कुर्कुराविव व ॥२॥ आतो दिनौ थो ध । अपि नह्याम्यस्य मद्रं य इतः स्त्री पुम ान्‌ जभार ॥३॥ 7.96 असदन्‌ गावः सदनेऽपप्तद्धसतिं वय ः । आस्थाने पर्वता अस्थुः स्थाम्नि वृक्कावतिष्ठिपम ्‌ ॥१॥ 7.97 यदद्य त्वा प्रयति यज्ञे अस्मिन्‌ होतश् चिकित्वन्न्‌ अवृणीमहीह । ध्ुवमयो वमुता शविदेप्रविद ्धान्‌ 1 सोमम्‌ ॥१॥ समिन्द्र नो मनसा नेष गोभिः सं  न्त्सं स्वस्त्या । सं ब्रह्मणा देवहितं यदस्ति सं द ेवानां सुमतौ यज्ञियानाम्‌ ॥२॥ यान्‌ आवह उशतो देव द ेवांस्तान्‌ प्रेय स्वे अग्ने सधस्थे । जक्षिवांसः प पिवांसो मधून्यस्मै धत्त वसवो ८ नि ॥३॥ सुगा वो देवा ः सदना अकर्म य आजग्म मा जुषाणाः । वहमाना भरमाणाः स ्वा वसूनि वसुं घर्म दिवमा रोहतानु ॥४॥ यज्ञ यज्ञं ग च्छ यज्ञपतिं गच्छ । स्वां योनिं गच्छ स्वाहा ॥५॥ एष  ते यज्ञो यज्ञपते सहसूक्तवाकः । सुवीर्यः स्वाहा ॥६ ॥ वषड्धुतेभ्यो वषडहूतेभ्यः । देवा गातुविदो गातुं व ित्वा गातुमित ॥७॥ मनसस्पत इमं नो दिवि देवेषु यज्ञम ्‌ । स्वाहा दिवि स्वाहा पृथिव्यां स्वाहान्तरिक्षे  स्वाहा वाते धां स्वाहा ॥८॥ 7.98 सं बर्हिरक्तं हविष ा घृतेन समिन्द्रेण वसुना सं मरुद्भिः । सं देवैर्वि श्वदेवेभिरक्तमिन्दरं गच्छतु हविः स्वाहा ॥१॥ 7. 99  परि स्तृणीहि परि धेहि वेदिं मा जामिं मोषीरमुया शया नाम्‌ । होतृषदनं हरितं हिरण्ययं निष्का एते यजमानस् य लोके ॥१॥ 7. 106 पर्यावर्ते दुष्वप्यात्पापात्स्वप ्यादभूत्याः । ब्रह्माहमन्तरं कृण्वे परा स्वप्रमुखा ः शुचः ॥१॥ 7 . 1681 यत्स्वप्ने अन्नमश्रामि न प्रात रधिगम्यते । सर्वं तदस्तु मे शिवं नहि तृष्यते दिवा  ॥१॥ 7. 1९82 नमस्कृत्य द्यावापृथिवीभ्यामन्तरिक्षाय  मृत्यवे । मेक्षाम्यूरध्वस्तिष्ठन्‌ मा मा हिंसिषुरी श्चराः ॥१॥ 7. 1९63 को अस्या नो द्रुहोऽवद्यवत्या उन ्‌ नेष्यति क्षत्रियो वस्य इच्छन्‌ । को यज्ञकामः क  उ पूर्तिकामः को देवेषु वनुते दीर्घमायुः ॥१॥ 7. 1९8 4 व धेनुं वरुणेन दत्तामथर्वने सुदुघां नित्यवत्साम् ‌ । सख्यं जुषणो यथावशं तन्वः कल्पयाति ॥१॥ 7. 1९65  अपक्रामन्‌ ९ दैव्यं वचः । प्रणीतीरभ्यावर्तस्व विश् चैभिः सखिभिः सह ॥१॥ 7. 186 यदस्मृति चकृम कि चिदग्न  उपारिम चरणे जातवेदः । ततः पाहि त्वं नः प्रचेतः शु भे सखिभ्यो अमृतत्वमस्तु नः ॥१॥ 7. 1९07 अव दिवस्तार यन्ति सप्त सूर्यस्य रश्मयः । आपः समुद्रिया धारास्त ास्शल्यमसिसखसन्‌ ॥१॥ 7. 1९68 यो न स्तायद्दिप्सति य ो न आविः स्वो विद्धान्‌ अरणो वा नो अग्ने । प्रतीच् येत्वरणी दत्वती तान्‌ मैषामग्ने वास्तु भून्‌ मो अप त्यम्‌ ॥१॥ यो नः सुप्तान्‌ जाग्रतो वाभिदासात्तिष्ठ तो वा चरतो जातवेदः । वैनरेण सयुजा सजोषास्तान्‌ प्र तीचो निर्दह जातवेदः ॥२॥ 7. 1९9 इदमुग्राय बभ्रवे नम ो यो अक्षेषु तनूवशी । घृतेन कलिं शिक्षामि स नो मृड ातीदृशे ॥१॥ घृतमप्सराभ्यो वह त्वमग्ने पांसून्‌ अक् षेभ्यः सिकता अपश्च । यथाभागं हव्यदातिं जुषाणा मदन् ति देवा उभयानि हव्या ॥२॥ अप्सरसः सधमादं मदन्ति हवि र्धानमन्तरा व । तामे हस्तौ सं सृजन्तु घृतेन सपत्नं  मे ं रन्धयन्तु ॥३॥ आदिनवं प्रतिदीव्ने घृतेनास्माम भि क्षर । व जहि यो अस्मान्‌ प्रतिदीव्यति ॥४॥ नो द् यवे धनमिदं चकार यो अक्षाणां ग्लहनं शेषणं च । स नो  देवो हविरिदं जुषाणो गन्धर्वेभिः सधमादं मदेम ॥५॥ सं वसव इति वो स राष्ट्रभृतो हयक्षाः । तेभ्यो व इन्दवो  हविषा विधेम वयं स्याम पतयो रयीणाम्‌ ॥६॥ देवान्‌ य न्‌ नाथितो हुवे ब्रह्मचर्य यदूषिम । अक्षान्‌ यद्भभ ्रून्‌ आलभे ते नो मृडन्त्वीदृशे ॥७॥ 7. 116 अग्न इन ्द्रश्च दाशुषे हतो वृत्राण्यप्रति । उभा हि वृत्रहन ्तमा ॥१॥ याभ्यामजयन्त्स्वरग्र एव यावातस्थतुर्भुवना नि विश्चा । प्र 1 षणा वज्रबाहू अग्निमिन्द्रं वृत्र हणा हुवेऽहम्‌ ॥२॥ उप त्वा अग्रमीच्चमसेन बृहस्पतिः  । इन्द्र॒ गीर्भिर्न आ विश यजमानाय सुन्वते ॥३॥ 7.18  इन्द्रस्य कुक्षिरसि सोमधान आत्मा देवानामुत मानुषा णाम्‌ । इह प्रजा जनय यास्त आसु या अन्यत्रेह तास्ते  रमन्ताम्‌ ॥१॥ 7112 शुम्भनी द्यावापृथिवी वा म्ने म हिव्रते । आपः सप्त सुखुवुर्देवीस्ता नो मुञ्चन्त्वं हसः ॥१॥ मुञ्चन्तु मा शपथ्यादथो त अथो यमस्य पड्वीशा द्वि ्‌॥२॥ 7113 तृष्टिके तृष्टवन्दन उदमूं छिन्धि व ृष्टिके । यथा कृतद्विष्टासोऽमुष्म शेप्यावते ॥१॥ तृ ष्टासि तृष्टिका विषा विषातक्यसि । परिवृक्ता यथासस् यृषभस्य वशेव ॥२॥ 7. 114 आ ते ददे वक्षणाभ्य आ तेऽहं  हृदयाहदे । आ ते मुखस्य सङ्काशात्सर्व ते वर्च आ दद े ॥१॥ प्रेतो यन्तु व्याध्यः व प्रो अशस्तयः । अग्नी  रक्षस्विनीर्हन्तु हन्तु दुरस्यतीः ॥२॥ 7. 115 प्र  पतेतः पापि लक्ष्मि नश्येतः प्रामुतः पत । अयस्मयेना ङ्केन द्विषते त्वा सजामसि ॥१॥ (1 मा लक्ष्मीः वन्दन ेव वृक्षम्‌ । धा हिरण्यहस्तो नो रराणः ॥२॥ एकशतं लक ्ष्म्यो मर्त्यस्य साकं तन्वा सततो जाताः । तासां पा पिष्ठा निरितः प्र हिण्मः शिवा अस्मभ्यं जातवेदो निय च्छ ॥३॥ एता एना व्याकरं खिले गा विष्ठिता इव । रमन् तां पुण्या लक्ष्मीर्याः पापीस्ता अनीनशम्‌ ॥४॥ 7. 1 16 नमो रूराय च्यवनाय नोदनाय धृष्णवे । नमः शीताय पू र्वकामकृत्वने ॥१॥ यो अन्येद्युरुभयद्युरभ्येतीमं मण ्डूकम्‌ । अभ्येत्वव्रतः ॥२॥ 117 आ मन्द्रैरिन्द्र ह रिभिर्याहि मयूररोमभिः । मात्वा के चिद्धि यमन्‌ वि  न पाशिनोऽति धन्वेव तामिहि ॥१॥ 7. 118 मर्माणि ते वर ्मणा छादयामि सोमस्त्वा राजामृतेनानु वस्ताम्‌ । उरो र्वरीयो वरुणस्ते कृणोतु जयन्तं त्वानु देवा मदन्तु  ॥१॥ 8.0 अन्तकाय मृत्यवे नमः प्राना अपाना इह ते रमन ्ताम्‌ । 5 पुरुषः सहासुना सूर्यस्य भागे अमृतस्य लो के ॥१॥ उदेनं अग्रभीदुदेनं सोमो अंशुमान्‌ । उदेनं म रुतो देवा उदिन्द्राग्नी स्वस्तये ॥२॥ इह तेऽसुरिह प ्राण इहायुरिह ते मनः । उत्त्वा नि्ऋत्याः पाशेभ्यो  दैव्या वचा भरामसि ॥३॥ उत्क्रामातः पुरुष माव पत्था  मृत्योः पड्वीषमवमुञ्चमानः । मा छित्था अस्माल्लोकाद ग्नेः सूर्यस्य संदृशः ॥४॥ तुभ्यं वातः पवतां मातरिश ्वा तुभ्यं वर्षन्त्वमृतान्यापः । सूर्यस्ते तन्वे श ं तपाति त्वां मृत्युर्दयतां मा प्र मेष्ठाः ॥५॥ उद् यानं ते पुरुष नावयानं जीवातुं ते दक्षतातिं कृनोमि  । आ हि रोहेमममृतं सुखं रथमथ जिर्विर्विदथमा वदासि ॥ ६॥ मा ते मनस्तत्र गान्‌ मा तिरो भून्‌ मा जीवेभ्यः  प्र मदो मानु गाः पितृन्‌ । विश्च देवा अभि रक्षन्तु  त्वेह ॥७॥ मा गतानामा दीधीथा ये नयन्ति परावतम्‌ ।  आ रोह तमसो ज्योतिरेह्या ते हस्तौ रभामहे ॥८॥ श्यामश ्च त्वा मा शबलश्च प्रेषितौ यमस्य यौ पथिरक्षी श्वान ौ । अवङिहि मा वि दीध्यो मात्र तिष्ठः पराङ्कनाः ॥९॥  मैतं पन्थामनु गा भीम एष येन पूर्वं नेयथ तं ब्रवीम ि । तम एतत्पुरुष मा प्र पत्था भयं परस्तादभयं ते अर ्वाक्‌॥१०॥ {१} रक्षन्तु त्वाग्नयो ये अप्स्वन्ता रक ्षतु त्वा मनुष्या यमिन्धते । वैश्वानरो रक्षतु जातव ेदा दिव्यस्त्वा मा प्र धाग्विद्युता सह ॥११॥ मा त्व ा क्रव्यादभि मंस्तारात्संकसुकाच्चर रक्षतु त्वा द्य ी रक्षतु । पृथिवी सूर्यश्च त्वा रक्षतां चन्द्रमाश् च । अन्तरिक्षं र ध ॥१२॥ बोधश्च त्वा धश्च रक्षतामस् वप्रश्च त्वानवद्राणश्च रक्षताम्‌ । गोपायंश्च त्वा  जागृविश्च रक्षताम्‌ ॥१३॥ ते त्वा रक्षन्तु ते त्वा  गोपायन्तु तेभ्यो नमस्तेभ्यः स्वाहा ॥१४॥ जीवेभ्यस्त ्वा समुदे वायुरिन्द्रो धाता दधातु सविता त्रायमाणः  । मात्वा प्राणो बलं 
NLP-research-sans_AtharvaVedam_Shaunaka_djvu.txt