[आ]यदावसॊ नन्दने कामरूपी; संवत्सराणाम अयुतं शतानाम किं कारणं कार्तयुगप्रधान; हित्वा तत्त्वं वसुधाम अन ्वपद्यः[य]जञातिः सुहृत सवजनॊ यॊ यथेह; कषीणे वित्ते  तयज्यते मानवैर हितथा तत्र कषीणपुण्यं मनुष्यं; तयज न्ति सद्यः सेश्वरा देवसंघाः[आ]कथं तस्मिन कषीणपुण्य ा भवन्ति; संमुह्यते मे ऽतर मनॊ ऽतिमात्रमकिं विशिष् टाः कस्य धामॊपयान्ति; तद वै बरूहि कषेत्रवित तवं मत ॊ मे[य]इमं भौमं नरकं ते पतन्ति; लालप्यमाना नरदेव स र्वेते कङ्कगॊमायु बलाशनार्थं; कषीणा विवृद्धिं बहुध ा वरजन्तितस्माद एतद वर्जनीयं नरेण; दुष्टं लॊके गर् हणीयं च कर्मआख्यातं ते पार्थिव सर्वम एतद; भूयश चेद ानीं वद किं ते वदामि[आ]यदा तु तान वितुदन्ते वयांसि ; तथा गृध्राः शितिकण्ठाः पतंगाःकथं भवन्ति कथम आभवन ्ति; न भौमम अन्यं नरकं शृणॊमि[य]ऊर्ध्वं देहात कर्म णॊ जृम्भमाणाद; वयक्तं पृथिव्याम अनुसंचरन्तिइमं भौम ं नरकं ते पतन्ति; नावेक्षन्ते वर्षपूगान अनेकानषष्ट िं सहस्राणि पतन्ति वयॊम्नि; तथा अशीतिं परिवत्सराणि तान वै तुदन्ति परपततः परपातं; भीमा भौमा राक्षसास त ीक्ष्णदंष्ट्राः[आ]यद एनसस ते पततस तुदन्ति; भीमा भौ मा राक्षसास तीक्ष्णदंष्ट्राःकथं भवन्ति कथम आभवन्ति ; कथं भूता गर्भभूता भवन्ति[य]अस्रं रेतः पुष्पफलानु पृक्तम; अन्वेति तद वै पुरुषेण सृष्टमस वै तस्या रज  आपद्यते वै; स गर्भभूतः समुपैति तत्रवनस्पतींश चौषधी श चाविशन्ति; अपॊ वायुं पृथिवीं चान्तरिक्षमचतुष्पदं  दविपदं चापि सर्वम; एवं भूता गर्भभूता भवन्ति[आ]अन् यद वपुर विदधातीह गर्भ; उताहॊ सवित सवेन कामेन यातिआ पद्यमानॊ नरयॊनिम एताम; आचक्ष्व मे संशयात परब्रवीमि शरीरदेहादि समुच्छ्रयं च; चक्षुः शरॊत्रे लभते केन स ंज्ञामएतत तत्त्वं सर्वम आचक्ष्व पृष्टः; कषेत्रज्ञं  तवां तात मन्याम सर्वे[य]वायुः समुत्कर्षति गर्भयॊन िम; ऋतौ रेतः पुष्परसानुपृक्तमस तत्र तन्मात्र कृताध िकारः; करमेण संवर्धयतीह गर्भमस जायमानॊ विगृहीत गात ्रः; षड जञाननिष्ठायतनॊ मनुष्यःस शरॊत्राभ्यां वेदयत ीह शब्दं; सर्वं रूपं पश्यति चक्षुषा चघराणेन गन्धं  जिह्वयाथॊ रसं च; तवचा सपर्शं मनसा वेद भावमइत्य अष् टकेहॊपचितिं च विद्धि; महात्मनः पराणभृतः शरीरे[आ]यः  संस्थितः पुरुषॊ दह्यते वा; निखन्यते वापि निघृष्यत े वाअभाव भूतः स विनाशम एत्य; केनात्मानं चेतयते पुर स्तात[य]हित्वा सॊ ऽसून सुप्तवन निष्ठनित्वा; पुरॊधा य सुकृतं दुष्कृतं चअन्यां यॊनिं पवनाग्रानुसारी; हि त्वा देहं भजते राजसिंहपुण्यां यॊनिं पुण्यकृतॊ वरजन ्ति; पापां यॊनिं पापकृतॊ वरजन्तिकीटाः पतंगाश च भवन ्ति पापा; न मे विवक्षास्ति महानुभावचतुष्पदा दविपदा ः षट्पदाश च; तथा भूता गर्भभूता भवन्तिआख्यातम एतन न िखिलेन सर्वं; भूयस तु किं पृच्छसि राजसिंह[आ]किंस्व ित कृत्वा लभते तात लॊकान; मर्त्यः शरेष्ठांस तपसा व िद्यया वातन मे पृष्टः शंस सर्वं यथावच; छुभाँल लॊका न येन गच्छेत करमेण[य]तपश च दानं च शमॊ दमश च; हरीर  आर्जवं सर्वभूतानुकम्पानश्यन्ति मानेन तमॊ ऽभिभूताः;  पुंसः सदैवेति वदन्ति सन्तःअधीयानः पण्डितं मन्यमान ॊ; यॊ विद्यया हन्ति यशः परेषामतस्यान्तवन्तश च भवन् ति लॊका; न चास्य तद बरह्म फलं ददातिचत्वारि कर्माण् य अभयंकराणि; भयं परयच्छन्त्य अयथा कृतानिमानाग्निहॊ त्रम उत मानमौनं; मानेनाधीतम उत मानयज्ञःन मान्यमानॊ  मुदम आददीत; न संतापं पराप्नुयाच चावमानातसन्तः सतः  पूजयन्तीह लॊके; नासाधवः साधुबुद्धिं लभन्तेइति दद् याद इति यजेद इत्य अधीयीत मे वरतमइत्य अस्मिन्न अभया न्य आहुस तानि वर्ज्यानि नित्यशःयेनाश्रयं वेदयन्ते  पुराणं; मनीषिणॊ मानसमानभक्तमतन निःश्रेयस तैजसं रूप म एत्य; परां शान्तिं पराप्नुयुः परेत्य चेह
mahabharata-ramayana_mbs01085dev.txt