 व । दधाना नाम [ ॥३॥ 26.41 इन्द्रो दधीचो अस्थ्िर्व त्राण्यप्रतिष्कुतः । जघान नवतीर्नव ॥१॥ इच्छन्‌ अश् वस्य यच्छिरः पर्वतेष्वपश्रितम्‌ । तदिदच्छर्यणावति  ॥२॥ अत्राह गोरमन्वत नाम त्वष्टुरपीच्यम्‌ । इत्था च न्द्रमसो गृहे ॥३॥ 28 . 42 वाचमष्टापदीमहं नवसक्तिमृ तस्पृशम्‌ । इन्द्रात्परि तन्वं ममे ॥१॥ अनु त्वा रो दसी उभे क्रक्षमाणमकृपेताम्‌ । इन्द्र स भवः ॥२॥ उत् तिष्ठन्न्‌ सह पीत्वी शिप्रे अवेपयः । सोममिन्द्र चम ू सुतम्‌ ॥३॥ 20. 43 भिन्धि विश्वा अप द्विषः बाधो ज ही मृधः । व तदा भर ॥१॥ गविने यत्स्थिरे यत्पशनि परा भृतम्‌ । वसु स्पार्हं तदा भर ॥२॥ यस्य ते विश्वमानु षो भूरेर्दत्तस्य वेदति । वसु स्पार्हं तदा भर ॥३॥ 2 8 . 44 प्र सम्राजं चर्षणीनामिन्द्रं स्तोता नव्यं ग ीर्भिः । नरं नृषाहं मंहिष्ठम्‌ ॥१॥ यस्मिन्न्‌ उक्थ ानि रण्यन्ति विश्वानि च श्रवस्य । अपामवो न समुद्रे  ॥२॥ तं सुष्टुत्या विवासे ज्येष्ठराजं भरे कृत्ुम्‌  । महो वाजिनं सनिभ्यः ॥३॥ 28 . 45 अयमु ते समतसि कप ोत इव गर्भधिम्‌ । वचस्तच्चिन्‌ न ओहसे ॥१॥ स्तोत्रं  राधानां पते गिर्वाहो वीर यस्य ते । वि सूनृता ॥२॥  वि न ऊतयेऽस्मिन्‌ वाजे शतक्रतो । समन्येषु ब्रवावहै  ॥३॥ 20 . 46 प्रणेतारं वस्यो अका कर्तारं ज्योतिः स मत्सु । सासह्वांसं युधामित्रान्‌ ॥१॥ स नः पप्रिः प ारयाति स्वस्ति नावा पुरुहूतः । इन्द्रो विश्वा अति  द्विषः ॥२॥ स त्वं न इन्द्र वाजोभिर्दशस्या च गातुया  च । अछा च नः सुम्नं नेषि ॥३॥ 26.47 तमिन्द्रं वाजय ामसि महे वृत्राय हन्तवे । स वृषा वृषभो भुवत्‌॥१॥ इ न्द्रः स दामने कृत ओजिष्ठः स मदे हितः । मनी श्लोकी  स सोम्यः ॥२॥ वज्रो न संभृतः सबलो अनपच्युतः । ववक् ष ऋष्वो अस रकि ॥३॥ इन्द्रमिद्राथिनो । इन्द्रं वाणी रनूषत ॥४॥ इन्द्र॒ इद्धर्योः सचा संमिश्ल आ वचोयुजा  । इन्द्रो वज्री हिरण्ययः ॥५॥ इन्द्रो दीर्घाय चक्षस  आ सूर्यं रोहयद्दिवि । वि गोभिरद्रिमैरयत्‌॥६॥ आ या हि सुना मा हि त इन्द्र सोमं पिबा इमम्‌ । एदं बर्हि ः मम ॥७॥ आ त्वा ब्रह्मयुजा हरी वहतामिन्द्र केशिना  । उप ब्रह्माणि नः शुणु ॥८॥ ब्रह्माणस्त्वा वयं युजा  सोमपामिन्द्र सोमिनः । सुतावन्तो हवामहे ॥९॥ स ब्रध ्नमरुषं चरन्तं परि तस्थुषः । रोचना दिवि ॥१०॥ युञ्ज न्त्यस्य काम्या हरी विपक्षसा रथे । शोणा धृष्णू नृव ाहसा ॥११॥ अ अकेतवे पेशो मर्या अपेशसे । थाः ॥१२॥ उ  त्यं जातवेदसं देवं वहन्ति केतवः । दृः 1  ॥१३॥ अपत् ये यथा नक्षत्रा यन्त्यक्तुभिः । सूराय विश्वचक्षसे  ॥१४॥ अदृश्रन्न्‌ अस्य केतवो वि रश्मयो जनामनु । भ्र ाजन्तौ अग्नयो यथा ॥१५॥ तरणिर्विश्वदर्शतो ज्योतिष्क ृदसि सूर्य । विश्वमा भासि रोचन ॥१६॥ प्रत्यङ्देवाना ं विशः प्रत्यङ्ङ्देषि मानुषीः । प्रत्यङ्विश्वं स्व र्दृशे ॥१७॥ येना पावक चक्षसा भुरण्यन्तं जनामनु । त ्वं वरुण पश्यसि ॥१८॥ वि द्यामेषि रजस्पृथ्वहर्मिमान ो अक्तुभिः । पश्यं जन्मानि सूर्य ॥१९॥ सप्त त्वा हर ितो रथे वहन्ति देव सूर्य । शोचिष्केशं विचक्षणम्‌ ॥ २०॥ २ य : सूरो रथस्य नप्त्यः । : ॥२१॥ 26 . 48 अभि  त्वा वर्चसा गिरः सिञ्चन्त्या चरण्युवः । अभि वत्सं  न धेनवः ॥१॥ ता अर्षन्ति शु्रियः पृञ्चतीर्वर्चसा पय ः । जातं जनिर्यथा हृदा ॥२॥ वच्रापवसाध्यः कीरतिर्िय माणमावहन्‌ । महयाम पयः ॥३॥ आयं गौः पृश्रिरक्रमीदसद न्‌ मातरं पुरः । पितरं च प्रयन्त्स्वः ॥४॥ अन्तश्चर ति रोचना अस्य प्राणादपानतः । व्यख्यन्‌ महिषः स्वः  ॥५॥ त्रिंशद्धामा वि राजति वाक्पतङ्गो अशिश्रियत्‌।  प्रति वस्तोरहर्युभिः ॥६॥ 28 . 49 यच्छक्रा वाचमारुह न्न्‌ अन्तरिक्षं सिषासथः । सं देवा अमदन्‌ वृषा ॥१॥  शक्रो वाचमधृष्टायोरुवाचो अधृष्णुहि । मंहिष्ठ आ मद र्दिवि ॥२॥ शक्रो वाचमधृष्णुहि धामधर्मन्‌ वि राजति  । विमदन्‌ बर्हिरासरन्‌ ॥३॥ तं वो दस्ममृतीषहं वसोर् मन्दानमन्धसः । अभि वत्सं ८.1 १ गीर्भिर्नवामहे ॥४॥  दयुक्षं सुदानुं त रावृतं न पुरुभोजसम्‌ । क्षुमन्तं  वाजं शतिनं मक्ष गोमन्तमीमहे ॥५॥ तत्त्वा यामि सुवी र्यं तह पूर्वचित्तये । हिते येन प्रस्कण्वमाविथ ॥६॥  येना स येना महीरपस्तदिन्द्र वृष्णि ते शवः । सद्यः  सो अस्य महिमा न संनशे य॑ क्षोणीरनुचक्रदे ॥७॥ 20 .  506 कन्‌ नव्यो व गृणीत मर्त्यः । नही न्वस्य मि स  न्त आनशुः ॥९॥ कदु स्तुवन्त ऋतयन्त देवत को विप्र ओह ते । कदा हवं मघवन्न्‌ इन्द्र सुन्वतः कदु स्तुवत आ  गमः ॥२॥ 20.51 अभि प्र वः सुराधसमिन्द्रमर्च यथा विद े । यो जरितृभ्यो मघवा पुरूवसुः सहस्रेणेव शिक्षति ॥ १॥ शतानीकेव प्र जिगाति धुष्णुया हन्ति वृत्राणि दाश ुषे । गिरेरिव प्र रसा अस्य पिन्विरे दत्राणि पुरुभो जसः ॥२॥ प्र सु श्रुतं सुराधसमर्चा शक्रमभिष्टये । य  स्तुवते काम्यं वसु सहस्रेणेव मंहते ॥३॥ श हेतयो अस ्य दुष्टरा इन्द्रस्य समिषो महीः । गिरिर्न भुज्मा म घत्सु पिन्वते यदीं सुता अमन्दिषुः ॥४॥ 20.52 वयं घ  त्वा सुतावन्त आपो न वृक्तबर्हिषः । पवित्रस्य व परि  स्तोतार आसते ॥१॥ स्वरन्ति त्वा सुते निरेक उक्थिनः  । कदा सुतं तृषाण ओक आ गम इन्द्र स्वब्दीव वंसगः ॥२ ॥ कण्वेभिर्धृष्णवा धृसद्वाजं दर्षि सहस्रिणम्‌ । पि शङ्खरूपं मघवन्‌ विचर्षणे मक्षू गोमन्तमीमहे ॥३॥ 28  .53 क ई वेद सुते सचा पिबन्तं कद्वयो दधे । अयं यः प ुरौ विभिनत्त्योजसा मन्दानः. शिप्यन्धसः ॥१॥ दाना मृ गो न वारण चरथं दधे । नकिष्ट्वा नि यमदा स महाश्चरस् योजसा ॥२॥ उग्रः सन्न्‌ अनिष्टत स्थिरो रणाय संस्कृत ः । यदि स्तोतुर्मघवा शृणवद्धवं नेन्द्रो योषत्या गम त्‌॥३॥ 28.54 विश्वाः ता 1 नरं ्षुरिन्दरं जजनुश्च र ाजसे । क्रत्वा वर तवसं तरस्विनम्‌ ॥१॥ समीं रेभासो  अस्वरन्न्‌ इन्द्रं सोमस्य पीतये । स्वर्पतिं यदीं व ृधे धृतव्रतो ह्योजसा समूतिभिः ॥२॥ नेमिं नमन्ति चक् षसा मेषं विप्रा अभिस्वरा । सुदीतयो वो अद्रुहोऽपि क र्णे तरस्विनः समृक्वभिः ॥३॥ 28.55 तमिन्द्रं जोहवीम ि मघवानमुग्रं सत्रा दधानमप्रतिष्कुतं शवांसि । मंहि ष्ठो गीर्भिरा च यज्ञियो ववर्तद्राये नो विश्वा सुपथ ा कृणोतु वज्री ॥१॥ या इन्द्र भुज आभरः स्वर्वामसुरे भ्यः । स्तोतारमिन्‌ मघवन्न्‌ अस्य वर्धय ये च त्वे  वृक्तबर्हिषः ॥२॥ यमिन्द्र दधिषे त्वमश्चं गां भागमव ्ययम्‌ । यजमाने सुन्वति दक्षिणावति तस्मिन्‌ तं धेह ि मा पणौ ॥३॥ 26.56 इन्द्रो मदाय वावृधे शवसे वृत्रह ा नृभिः । तमिन्‌ महत्स्वाजिषूतेमर्भे हवामहे स॒ वाज ेषु प्र नोऽविषत्‌॥१॥ असि हि वीर सेन्योऽसि भूरि परा ददिः । असि दभ्रस्य चिदृधो यजमानाय शिक्षसि सुन्वते  भूरि ते वसु ॥२॥ यदुदीरत आजयो धुष्णवे धीयते धना । य ुक्ष्वा मदच्युता हरी कं हनः कं वसौ दधोऽस्मामिन्द्र  वसौ दधः ॥३॥ मदेमदे हि नो ददिर्यूथा गवामृजुक्रतुः  । सं गृभाय शतोभयाहस्त्या वसु शिशीहि राय आ भर ॥४॥ म ादयस्व सचा शवसे शूर राधसे । विद्या हि त्वा पुरूवसु म कामान्त्ससृज्महेऽथा नोऽविता भव ॥५॥ एते त इन्द्र  जन्तवो विश्च व वार्यम्‌ । अन्तर्हि ख्यो जनानामर्यो  अदाशुषां तेषां नो वेद आ भर ॥६॥ 26.57 0. त्नुमूतये  सुदुघामिव गोदुहे । दविदयवि ॥१॥ उप नः सवना गहि सोम स्य सोमपाः पिब । गोदा इद्रेवतो मदः ॥२॥ अथा ते अन्त मानां विद्याम सुमतीनाम्‌ । मानो अति ख्य आ गहि ॥३॥  शुष्मिन्तमं न ऊतये द्युम्निनं पाहि जागृविम्‌ । इन् द्र॒ सोमं शतक्रतो ॥४॥ इन्द्रियाणि शतक्रतो या ते जन ेषु पञ्चसु । इन्द्र तानि त आ वृणे ॥५॥ अगन्न्‌ इन्द ्र श्रवो बृहदयुम्नं दधिष्व दुष्टरम्‌ । उत्ते शुष्म ं तिरामसि ॥६॥ अर्वावतो न आ गह्यथो शक्र परावतः । उ  लोको यस्ते अद्रिव इन्द्रेह तत आ गहि ॥७॥ इन्द्रो अङ ्ग महद्भयमभी षदप चुच्यवत्‌। स हि स्थिरो विचर्षनिः  ॥८॥ इन्द्रश्च मृलयाति नो न नः पश्चादघं नशत्‌। भद्र  भवाति नः पुरः ॥९॥ इन्द्र॒ आशाभ्यस्परि सर्वाभ्यो अ भयं करत्‌। जेता शत्रून्‌ विचर्षणिः ॥१०॥ क ई वेद सु ते सचा पिबन्तं कद्वयो दधे । अयं यः पुरौ विभिनत्त्य ोजसा मन्दानः शिप्यन्धसः ॥११॥ दाना मृगो न वारणः चरथ ं दधे । नकिष्ट्वा नि यमदा व महांश्चरस्योजसा ॥१२॥ य  उग्रः सन्न्‌ अनिष्टूत स्थिरो रणाय संस्कृतः । यदि  स्तोतुर्मघवा शृणवद्धवं नेन्द्रो योषत्या गमत्‌॥१३॥  वयं घ त्वा सुतावन्त आपो न वृक्तबर्हिषः । पवित्रस्य  ४ परि स्तोतार आसते ॥१४॥ स्वरन्ति त्वा सुते नरां व सो निरेक उक्थिनः । कदा सुतं तृषाण ओक आ गम इन्द्र स ्वब्दीव वंसगः ॥१५॥ कण्वेभिर्धृष्णवा धृषद्वाजं दर्ष ि सहस्रिणम्‌ । पिशङ्खरूपं मघवन्‌ विचर्षणे मक्षू गो मन्तमीमहे ॥१६॥ 28.58 श्रायन्त इव सूर्य विश्वेदिन्द ्रस्य भक्षत । वसूनि जाते जनमान ओजसा प्रति भागं न द ीधिम ॥१॥ अनर्शराति वसुदामुप प स्तुहि भद्रा इन्द्रस ्य रातयः । सो अस्य कामं विधतो न रोषति मनो दानाय चो दयन्‌ ॥२॥ बण्महामसि सूर्य बडादित्य महामसि । महस्ते  सतो महिमा पनस्यतेऽद्धा देव महामसि ॥३॥ बट्‌सूर्य श ्रवसा महामसि सत्रा देव महामसि । महवा देवानामसुर्यः  पुरोहितो विभु ज्योतिरदाभ्यम्‌ ॥४॥ 28 . 59 उदु त्य े मधु मत्तमा गिर स्तोमास ईरते । सत्राजितो धनसा अक् षितोतयो वाजयन्तो रथा इव ॥१॥ कण्वा इव भृगवः सूर्य इ व विश्चमिद्धीतमानशुः । इन्द्रं स्तोमेभिर्महयन्त आय वः प्रियमेधासो अस्वरन्‌ ॥२॥ उदिन्‌ न्वस्य रिच्यतेऽ शो धनं न जिग्युसः । य इन्द्रो क न दभन्ति तं व दधात ि सोमिनि ॥३॥ न सुधितं सुपेशसं दधात यज्ञियेष्वा । प ूर्वीश्चन 
NLP-research-sans_AtharvaVedam_Shaunaka_djvu.txt