[भी]अत्रैवॊदाहरन्तीमम इतिहासं पुरातनमशतक्रतॊश च सं वादं नमुचेश च युधिष्ठिरशरिया विहीनम आसीनम अक्षॊभ्य म इव सागरमभवाभवज्ञं भूतानाम इत्य उवाच पुरन्दरःबद्ध ः पाशैश चयुतः सथानाद दविषतां वशम आगतःशरिया विहीनॊ  नमुचे शॊचस्य आहॊ न शॊचसि[नमुचि]अनवाप्यं च शॊकेन शर ीरं चॊपतप्यतेअमित्राश च परहृष्यन्ति नास्ति शॊके सह ायतातस्माच छक्र न शॊचामि सर्वं हय एवेदम अन्तवतसंता पाद भरश्यते रूपं धर्मश चैव सुरेश्वरविनीय खलु तद्दु ःखम आगतां वैमनस्यजमधयातव्यं मनसा हृद्यं कल्यानं सं विजानतायथा यथा हि पुरुषः कल्याने कुरुते मनःतदैवास् य परसीदन्ति सर्वार्था नात्र संशयःएकः शास्ता न दवित ीयॊ ऽसति शास्ता; गर्भे शयानं पुरुषं शास्ति शास्तात ेनानुशिष्टः परवनाद इवॊदकं; यथा नियुक्तॊ ऽसमि तथा व हामिभावाभावाव अभिजानन गरीयॊ; जानामि शरेयॊ न तु तत  करॊमिआशासु धर्म्याः सुहृदां सुकुर्वन; यथा नियुक्तॊ  ऽसमि तथा वहामियथा यथास्य पराप्तव्यं पराप्नॊत्य एव  तथा तथाभवितव्यं यथा यच च भवत्य एव तथा तथायत्र यत् रैव संयुक्ते धाता गर्भं पुनः पुनःतत्र तत्रैव वसति  न यत्र सवयम इच्छतिभावॊ यॊ ऽयम अनुप्राप्तॊ भवितव्यम  इदं ममइति यस्य सदा भावॊ न स मुह्येत कदा चनपर्यायै र हन्यमानानाम अभियॊक्ता न विद्यतेदुःखम एतत तु यद द वेष्टा कर्ताहम इति मन्यतेऋषींश च देवांश च महासुरां श च; तरैविद्य वृद्धांश च वने मुनींश चकान नापदॊ नॊप नमन्ति लॊके; परावरज्ञास तु न संभ्रमन्तिन पण्डितः क रुध्यति नापि सज्जते; न चापि संसीदति न हृष्यतिन चार ्थकृच्छ्रव्यसनेषु शॊचति; सथितः परकृत्या हिमवान इवा चलःयम अर्थसिद्धिः परमा न हर्षयेत; तथैव काले वयसनं  न मॊहयेतसुखं च दुःखं च तथैव मध्यमं; निषेवते यः स ध ुरंधरॊ नरःयां याम अवस्थां पुरुषॊ ऽधिगच्छेत; तस्यां  रमेतापरितप्यमानःएवं परवृद्धं परनुदेन मनॊजं; संताप म आयास करं शरीराततत सदः स परिषत सभासदः; पराप्य यॊ  न कुरुते सभा भयमधर्मतत्त्वम अवगह्य बुद्धिमान; यॊ ऽ भयुपैति स पुमान धुरंधरःपराज्ञस्य कर्माणि दुरन्वयान ि; न वै पराज्ञॊ मुह्यति मॊहकालेसथनाच चयुतश चेन न म ुमॊह गौतमस; तावत कृच्छ्राम आपदं पराप्य वृद्धःन मन् त्रबलवीर्येण परज्ञया पौरुषेण वाअलभ्यं लभते मर्त्यस  तत्र का परिदेवनायद एवम अनुजातस्य धातारॊ विदधुः पु रातद एवानुभविष्यामि किं मे मृत्युः करिष्यतिलब्धव्य ान्य एव लभते गन्तव्यान्य एव गच्छतिपराप्तव्यान्य एव  पराप्नॊति दुःखानि च सुखानि चएतद विदित्वा कार्त्स् न्येन यॊ न मुह्यति मानवःकुशलः सुखदुःखेषु स वै सर्व धनेश्वरः
mahabharata-ramayana_mbs12219dev.txt