 १ प्राशिषं तेनैनमजीगमम्‌ । एष वा ओदनः स्वङ्गः सर् वपरुः सर्वतनूः । सर्वाङ्ग एव सर्वपरुः सर्वतनूः सं  भवति य एवं वेद ॥४१॥ [१०] ततश्चैनमन्येनोदरेण प्राशी र्येन चैतं पूर्वं ऋषयः प्राश्चन्‌ । उदरदारस्त्वा ह निष्यतीत्येनमाह । तं वा अहं नार्वाञ्चं न पराञ्चं न  प्रत्यञ्चम्‌ । सत्येनोदरेण । तेनैनं प्राशिषं तेनै नमजीगमम्‌ । एष वा ओदनः स्वङ्गः सर्वपरुः सर्वतनूः ।  सर्वाङ्ग एव सर्वपरुः सर्वतनूः सं भवति य एवं वेद ॥ ४२॥ [११] ततश्चैनमन्येन वस्तिना प्राशीर्येन चैतं पू र्वं ऋषयः प्राश्चन्‌ । अप्सु मरिष्यसीत्येनमाह । तं  वा अहं नार्वाञ्चं न पराञ्चं न प्रत्यञ्चम्‌ । समुद ्रेण वस्तिना । तेनैनं प्राशिषं तेनैनमजीगमम्‌ । एष  वा ओदनः स्वङ्गः सर्वपरुः सर्वतनूः । स्वङ्ग एव सर्व परुः 1 सं भवति य एवं वेद ॥४३॥ [१२] ततश्चैनमन्याभ्य ामूरुभ्यां प्राशीयभ्यां चैतं पूर्वं ऋषयः प्राश्रन् ‌ । ऊरू ते मरिष्यत इत्येनमाह । तं वा अहं नार्वाञ्च ं न पराञ्चं न प्रत्यञ्चम्‌ । मित्रावरुणयोरूरुभ्याम ्‌ । ताभ्यामेनं प्राशिषं ताभ्यामेनमजीगमम्‌ । एष वा  ओदनः स्वङ्गः सर्वपरुः सर्व॑तनूः सर्वाङ्ग एव सर्वप रुः सर्वतनूः सं भवति य एवं वेद ॥४४॥ [१३] ततश्चैनमन ्याभ्यामष्ठीवदभ्यां प्राशी्यभ्यां चैतं पूर्वं ऋषयः  प्राश्रन्‌ । सामो भविष्यसीत्येनमाह । तं वा अहं ना र्वाञ्चं न पराञ्चं न प्रत्यञ्चम्‌ । त्वष्टुरघ्ठीवद भ्याम्‌ । ताभ्यामेनं प्राशिषं ताभ्यामेनमजीगमम्‌ ।  एष वा ओदनः स्वङ्गः सर्वपरुः सर्व॑तनूः 
NLP-research-sans_AtharvaVedam_Shaunaka_djvu.txt