तत परयातं बलं घॊरम अशिवं शॊणितॊदकम अभ्यवर्षन महामे घस तुमुलॊ गर्दभारुणःनिपेतुस तुरगास तस्य रथयुक्ता म हाजवाः समे पुष्पचिते देशे राजमार्गे यदृच्छयाशयामं  रुधिरपर्यन्तं बभूव परिवेषणम अलातचक्रप्रतिमं परतिगृ ह्य दिवाकरमततॊ धवजम उपागम्य हेमदण्डं समुच्छ्रितम स माक्रम्य महाकायस तस्थौ गृध्रः सुदारुणःजनस्थानसमीपे  च समाक्रम्य खरस्वनाः विस्वरान विविधांश चक्रुर मां सादा मृगपक्षिणःवयाजह्रुश च पदीप्तायां दिशि वै भैरव स्वनम अशिवा यातु दाहानां शिवा घॊरा महास्वनाःपरभिन् नगिरिसंकाशास तॊयशॊषितधारिणः आकाशं तद अनाकाशं चक्रु र भीमा बलाहकाःबभूव तिमिरं घॊरम उद्धतं रॊमहर्षणम दि शॊ वा विदिशॊ वापि सुव्यक्तं न चकाशिरेकषतजार्द्रसवर ्णाभा संध्याकालं विना बभौ खरस्याभिमुखं नेदुस तदा घ ॊरा मृगाः खगाःनित्याशिवकरा युद्धे शिवा घॊरनिदर्शना ः नेदुर बलस्याभिमुखं जवालॊद्गारिभिर आननैःकबन्धः पर िघाभासॊ दृश्यते भास्करान्तिके जग्राह सूर्यं सवर्भा नुर अपर्वणि महाग्रहःपरवाति मारुतः शीघ्रं निष्प्रभॊ  ऽभूद दिवाकरः उत्पेतुश च विना रात्रिं ताराः खद्यॊत सप्रभाःसंलीनमीनविहगा नलिन्यः पुष्पपङ्कजाः तस्मिन क षणे बभूवुश च विना पुष्पफलैर दरुमाःउद्धूतश च विना व ातं रेणुर जलधरारुणः वीचीकूचीति वाश्यन्तॊ बभूवुस तत ्र सारिकाःउल्काश चापि सनिर्घॊषा निपेतुर घॊरदर्शनाः  परचचाल मही चापि सशैलवनकाननाखरस्य च रथस्थस्य नर्दम ानस्य धीमतः पराकम्पत भुजः सव्यः खरश चास्यावसज्जतसा स्रा संपद्यते दृष्टिः पश्यमानस्य सर्वतः ललाटे च रु जा जाता न च मॊहान नयवर्तततान समीक्ष्य महॊत्पातान उ त्थितान रॊमहर्षणान अब्रवीद राक्षसान सर्वान परहसन स  खरस तदामहॊत्पातान इमान सर्वान उत्थितान घॊरदर्शनान  न चिन्तयाम्य अहं वीर्याद बलवान दुर्बलान इवतारा अप ि शरैस तीक्ष्णैः पातयेयं नभस्तलात मृत्युं मरणधर्मे ण संक्रुद्धॊ यॊजयाम्य अहमराघवं तं बलॊत्सिक्तं भरात रं चापि लक्ष्मणम अहत्वा सायकैस तीक्ष्णैर नॊपावर्ति तुम उत्सहेसकामा भगिनी मे ऽसतु पीत्वा तु रुधिरं तयॊ ः यन्निमित्तं तु रामस्य लक्ष्मणस्य विपर्ययःन कव चि त पराप्तपूर्वॊ मे संयुगेषु पराजयः युष्माकम एतत परत ्यक्षं नानृतं कथयाम्य अहमदेवराजम अपि करुद्धॊ मत्तै रावतयायिनम वज्रहस्तं रणे हन्यां किं पुनस तौ च मानु षौसा तस्य गर्जितं शरुत्वा राक्षसस्य महाचमूः परहर्ष म अतुलं लेभे मृत्युपाशावपाशितासमेयुश च महात्मानॊ य ुद्धदर्शनकाङ्क्षिणः ऋषयॊ देवगन्धर्वाः सिद्धाश च सह  चारणैःसमेत्य चॊरुः सहितास ते ऽनयायं पुण्यकर्मणः स वस्ति गॊब्राह्मणेभ्यॊ ऽसतु लॊकानां ये च संमताःजयता ं राघवॊ युद्धे पौलस्त्यान रजनीचरान चक्रा हस्तॊ यथा  युद्धे सर्वान असुरपुंगवानएतच चान्यच च बहुशॊ बरुवा णाः परमर्षयः ददृशुर वाहिनीं तेषां राक्षसानां गतायु षामरथेन तु खरॊ वेगात सैन्यस्याग्राद विनिःसृतः तं द ृष्ट्वा राक्षसं भूयॊ राक्षसाश च विनिःसृताःशयेन गाम ी पृथुग्रीवॊ यज्ञशत्रुर विहंगमः दुर्जयः करवीराक्षः  परुषः कालकार्मुकःमेघमाली महामाली सर्पास्यॊ रुधिरा शनः दवादशैते महावीर्याः परतस्थुर अभितः खरममहाकपालः  सथूलाक्षः परमाथी तरिशिरास तथा चत्वार एते सेनाग्र् या दूषणं पृष्ठतॊ ऽनवयुःसा भीमवेगा समराभिकामा; सुदा रुणा राक्षसवीर सेना तौ राजपुत्रौ सहसाभ्युपेता; माल ाग्रहाणाम इव चन्द्रसूर्यौ
mahabharata-ramayana_rys3022_dev.txt