[वै]दत्ते ऽवकाशे पुरुषैर विस्मयॊत्फुल्ललॊचनैःविवेश  रङ्गं विस्तीर्णं कर्णः परपुरंजयःसहजं कवचं बिभ्रत  कुण्डलॊद्द्यॊतिताननःसधनुर बद्धनिस्त्रिंशः पादचारीव  पर्वतःकन्या गर्भः पृथु यशाः पृथायाः पृथुलॊचनःतीक् ष्णांशॊर भास्करस्यांशः कर्णॊ ऽरिगणसूदनःसिंहर्षभ गज ेन्द्राणां तुल्यवीर्यपराक्रमःदीप्तिकान्ति दयुतिगुण ैः सूर्येन्दु जवलनॊपमःपरांशुः कनकतालाभः सिंहसंहननॊ  युवाअसंख्येयगुणः शरीमान भास्करस्यात्मसंभवःस निरीक ्ष्य महाबाहुः सर्वतॊ रङ्ग मण्डलमपरणामं दरॊण कृपयॊर  नात्यादृतम इवाकरॊतस सामाज जनः सर्वॊ निश्चलः सथिरल ॊचनःकॊ ऽयम इत्य आगतक्षॊभः कौतूहलपरॊ ऽभवतसॊ ऽबरवीन  मेघधीरेण सवरेण वदतां वरःभराता भरातरम अज्ञातं सावित ्रः पाकशासनिमपार्थ यत ते कृतं कर्मविशेषवद अहं ततःक रिष्ये पश्यतां नॄणां मात्मना विस्मयं गमःअसमाप्ते त तस तस्य वचने वदतां वरयन्त्रॊत्क्षिप्त इव कषिप्रम उ त्तस्थौ सर्वतॊ जनःपरीतिश च पुरुषव्याघ्र दुर्यॊधनम  अथास्पृशतहरीश च करॊधश च बीभत्सुं कषणेनान्वविशच च ह ततॊ दरॊणाभ्यनुज्ञातः कर्णः परियरणः सदायत्कृतं तत्र  पार्थेन तच चकार महाबलःअथ दुर्यॊधनस तत्र भरातृभिः  सह भारतकर्णं परिष्वज्य मुदा ततॊ वचनम अब्रवीतसवागतं  ते महाबाहॊ दिष्ट्या पराप्तॊ ऽसि मानदअहं च कुरुराज ्यं च यथेष्टम उपभुज्यताम[कर्ण]कृतं सर्वेण मे ऽनयेन  सखित्वं च तवया वृणेदवन्द्वयुद्धां च पार्थेन कर्तु म इच्छामि भारत[दुर]भुङ्क्ष्व भॊगान मया सार्धं बन्ध ूनां परियकृद भवदुर्हृदां कुरु सर्वेषां मूर्ध्नि पा दम अरिंदम[वै]ततः कषिप्तम इवात्मानं मत्वा पार्थॊ ऽभ यभाषतकर्णं भरातृसमूहस्य मध्ये ऽचलम इव सथितमअनाहूतॊ पसृप्तानाम अनाहूतॊपजल्पिनामये लॊकास तान हतः कर्ण म या तवं परतिपत्स्यसे[कर्ण]रङ्गॊ ऽयं सर्वसामान्यः कि म अत्र तव फल्गुनवीर्यश्रेष्ठाश च राजन्या बलं धर्मॊ  ऽनुवर्ततेकिं कषेपैर दुर्बलाश्वासैः शरैः कथय भारतग ुरॊः समक्षं यावत ते हराम्य अद्य शिरः शरैः[वै]ततॊ द रॊणाभ्यनुज्ञातः पार्थः परपुरंजयःभरातृभिस तवरयाश्लि ष्टॊ रणायॊपजगाम तमततॊ दुर्यॊधनेनापि सभ्रात्रा समरॊ द्यतःपरिष्वक्तः सथितः कर्णः परगृह्य सशरं धनुःततः स विद्युत्स्तनितैः सेन्द्रायुध पुरॊ जवैःआवृतं गगनं म ेघैर बलाकापङ्क्तिहासिभिःततः सनेहाद धरि हयं दृष्ट्व ा रङ्गावलॊकिनमभास्कारॊ ऽपय अनयन नाशं समीपॊपगतान घन ानमेघच छायॊपगूढस तु ततॊ ऽदृश्यत पाण्डवःसूर्यातपपरि क्षिप्तः कर्णॊ ऽपि समदृश्यतधार्तराष्ट्रा यतः कर्णस  तस्मिन देशे वयवस्थिताःभारद्वाजः कृपॊ भीष्मॊ यतः प ार्थस ततॊ ऽभवनदविधा रङ्गः समभवत सत्रीणां दवैधम अजा यतकुन्तिभॊजसुता मॊहं विज्ञातार्था जगाम हतां तथा मॊ हसाम्पन्नां विदुरः सर्वधर्मवितकुन्तीम आश्वासयाम आस  परॊक्ष्याद्भिश चन्दनॊक्षितैःततः परत्यागतप्राणा ता व उभाव अपि दंशितौपुत्रौ दृष्ट्वा सुसंतप्ता नान्वपद ्यत किं चनताव उद्यतमहाचापौ कृपः शारद्वतॊ ऽबरवीतताव  उद्यतसमाचारे कुशलः सर्वधर्मवितअयं पृथायास तनयः कन ीयान पाण्डुनन्दनःकौरवॊ भवतां सार्धं दवन्द्वयुद्धं  करिष्यतितवम अप्य एवं महाबाहॊ मातरं पितरं कुलमकथयस् व नरेन्द्राणां येषां तवं कुलवर्धनःततॊ विदित्वा पार ्थस तवां परतियॊत्स्यति वा न वाएवम उक्तस्य कर्णस्य  वरीडावनतम आननमबभौ वर्षाम्बुभिः कलिन्नं पद्मम आगलित ं यथा[दुर]आचार्य तरिविधा यॊनी राज्ञां शास्त्रविनिश ्चयेतत कुलीनश च शूरश च सेनां यश च परकर्षतियद्य अयं  फल्गुनॊ युद्धे नाराज्ञा यॊद्धुम इच्छतितस्माद एषॊ  ऽङगविषये मया राज्ये ऽभिषिच्यते[वै]ततस तस्मिन कषणे  कर्णः सलाज कुसुमैर घटैःकाञ्चनैः काञ्चने पीठे मन्त् रविद्भिर महारथःअभिषिक्तॊ ऽङगराज्ये स शरिया युक्तॊ  महाबलःसच्छत्रवालव्यजनॊ जयशब्दान्तरेण चउवाच कौरवं र ाजा राजानं तं वृषस तदाअस्य राज्यप्रदानस्य सदृशं कि ं ददानि तेपरब्रूहि राजशार्दूल कर्ता हय अस्मि तथा न ृपअत्यन्तं सख्यम इच्छामीत्य आह तं स सुयॊधनःएवम उक् तस ततः कर्णस तथेति परत्यभाषतहर्षाच चॊभौ समाश्लिष्य  परां मुदम अवापतुः
mahabharata-ramayana_mbs01126dev.txt