भूय एव च राजेन्द्र शृणु मे वचनं हितम यथा स देवप्रव रः कथयाम आस बुद्धिमानइक्ष्वाकूणां कुले जातॊ भविष्य ति सुधार्मिकः राजा दशरथॊ नाम्ना शरीमान सत्यप्रतिश् रवःअङ्गराजेन सख्यं च तस्य राज्ञॊ भविष्यति कन्या चा स्य महाभागा शान्ता नाम भविष्यतिपुत्रस तव अङ्गस्य र ाज्ञस तु रॊमपाद इति शरुतः तं स राजा दशरथॊ गमिष्यति  महायशाःअनपत्यॊ ऽसमि धर्मात्मञ शान्ता भार्या मम कर तुम आहरेत तवयाज्ञप्तः संतानार्थं कुलस्य चशरुत्वा र ाज्ञॊ ऽथ तद वाक्यं मनसा स विचिन्त्य च परदास्यते पु त्रवन्तं शान्ता भर्तारम आत्मवानपरतिगृह्य च तं विप् रं स राजा विगतज्वरः आहरिष्यति तं यज्ञं परहृष्टेनान ्तरात्मनातं च राजा दशरथॊ यष्टुकामः कृताञ्जलिः ऋष्य शृङ्गं दविजश्रेष्ठं वरयिष्यति धर्मवितयज्ञार्थं परस वार्थं च सवर्गार्थं च नरेश्वरः लभते च स तं कामं दव िज मुख्याद विशां पतिःपुत्राश चास्य भविष्यन्ति चत्व ारॊ ऽमितविक्रमाः वंशप्रतिष्ठानकराः सर्वलॊकेषु विश् रुताःएवं स देवप्रवरः पूर्वं कथितवान कथाम सनत्कुमार ॊ भगवान पुरा देवयुगे परभुःस तवं पुरुषशार्दूल तम आन य सुसत्कृतम सवयम एव महाराज गत्वा सबलवाहनःअनुमान्य  वसिष्ठं च सूतवाक्यं निशम्य च सान्तःपुरः सहामात्यः  परययौ यत्र स दविजःवनानि सरितश चैव वयतिक्रम्य शनैः  शनैः अभिचक्राम तं देशं यत्र वै मुनिपुंगवःआसाद्य तं  दविजश्रेष्ठं रॊमपादसमीपगम ऋषिपुत्रं ददर्शादौ दीप् यमानम इवानलमततॊ राजा यथान्यायं पूजां चक्रे विशेषतः  सखित्वात तस्य वै राज्ञः परहृष्टेनान्तरात्मनारॊमपा देन चाख्यातम ऋषिपुत्राय धीमते सख्यं संबन्धकं चैव त दा तं परत्यपूजयतएवं सुसत्कृतस तेन सहॊषित्वा नरर्षभ ः सप्ताष्टदिवसान राजा राजानम इदम अब्रवीतशान्ता तव  सुता राजन सह भर्त्रा विशाम्पते मदीयं नगरं यातु कार ्यं हि महद उद्यतमतथेति राजा संश्रुत्य गमनं तस्य धी मतः उवाच वचनं विप्रं गच्छ तवं सह भार्ययाऋषिपुत्रः  परतिश्रुत्य तथेत्य आह नृपं तदा स नृपेणाभ्यनुज्ञातः  परययौ सह भार्ययाताव अन्यॊन्याञ्जलिं कृत्वा सनेहात  संश्लिष्य चॊरसा ननन्दतुर दशरथॊ रॊमपादश च वीर्यवान ततः सुहृदम आपृच्छ्य परस्थितॊ रघुनन्दनः पौरेभ्यः पर ेषयाम आस दूतान वै शीघ्रगामिनः करियतां नगरं सर्वं क षिप्रम एव सवलंकृतमततः परहृष्टाः पौरास ते शरुत्वा र ाजानम आगतम तथा परचक्रुस तत सर्वं राज्ञा यत परेषितं  तदाततः सवलंकृतं राजा नगरं परविवेश ह शङ्खदुन्दुभिन िर्घॊषैः पुरस्कृत्य दविजर्षभमततः परमुदिताः सर्वे द ृष्ट्वा वै नागरा दविजम परवेश्यमानं सत्कृत्य नरेन्द ्रेणेन्द्रकर्मणाअन्तःपुरं परवेश्यैनं पूजां कृत्वा  तु शास्त्रतः कृतकृत्यं तदात्मानं मेने तस्यॊपवाहनात अन्तःपुराणि सर्वाणि शान्तां दृष्ट्वा तथागताम सह भर ्त्रा विशालाक्षीं परीत्यानन्दम उपागमनपूज्यमाना च त ाभिः सा राज्ञा चैव विशेषतः उवास तत्र सुखिता कं चित  कालं सह दविजा
mahabharata-ramayana_rys1010_dev.txt