याम एव रात्रिं शत्रुघ्न पर्णशालां समाविशत ताम एव र ात्रिं सीतापि परसूता दारकद्वयमततॊ ऽरधरात्रसमये बाल का मुनिदारकाः वाल्मीकेः परियम आचख्युः सीतायाः परसव ं शुभम तस्य रक्षां महातेजः कुरु भूतविनाशिनीमतेषां  तद वचनं शरुत्वा मुनिर हर्षम उपागमत भूतघ्नीं चाकरॊत  ताभ्या रक्षां रक्षॊविनाशिनीमकुशमुष्टिम उपादाय लवं  चैव तु स दविजः वाल्मीकिः परददौ ताभ्यां रक्षां भूत विनाशिनीमयस तयॊः पूर्वजॊ जातः स कुशैर मन्त्रसंस्कृ तैः निर्मार्जनीयस तु भवेत कुश इत्य अस्य नामतःयश चा परॊ भवेत ताभ्यां लवेन सुसमाहितः निर्मार्जनीयॊ वृद् धाभिर लवश चेति स नामतःएवं कुशलवौ नाम्ना ताव उभौ यम जातकौ मत्कृतभ्यां च नमाभ्यां खयातियुक्तौ भविष्यतःत े रक्षां जगृहुस तां च मुनिहस्तात समाहिताः अकुर्वंश  च ततॊ रक्षां तयॊर विगतकल्मषाःतथा तां करियमाणां तु  रक्षां गॊत्रं च नाम च संकीर्तनं च रामस्य सीतायाः  परसवौ शुभौअर्धरात्रे तु शत्रुघ्नः शुश्राव सुमहत पर ियम पर्णशालां गतॊ रात्रौ दिष्ट्या दिष्ट्येति चाब्र वीततथ तस्य परहृष्टस्य शत्रुघ्नस्य महात्मनः वयतीता  वार्षिकी रात्रिः शरावणी लघुविक्रमापरभाते तु महावीर ्यः कृत्वा पौर्वाह्णिकं करमम मुनिं पराञ्जलिर आमन्त ्र्य परायात पश्चान्मुखः पुनःस गत्वा यमुनातीरं सप्त रात्रॊषितः पथि ऋषीणां पुण्यकीर्तीनाम आश्रमे वासम अ भ्ययातस तत्र मुनिभिः सार्धं भार्गवप्रमुखैर नृपः कथ ाभिर बहुरूपाभिर वासं चक्रे महायशाः
mahabharata-ramayana_rys7058_dev.txt