[य]सत्रीणां सवभावम इच्छामि शरॊतुं भरतसत्तमसत्रियॊ  हि मूलं दॊषाणां लघु चित्ताः पितामह[भ]अत्राप्य उदाह रन्तीमम इतिहासं पुरातनमनारदस्य च संवादं पुंश्चल्या  पञ्च चूडयालॊकान अनुचरन धीमान देवर्षिर नारदः पुराद दर्शाप्सरसं बराह्मीं पञ्च दूडाम अनिन्दितामतां दृष् ट्वा चारुसर्वाङ्गीं पप्रच्छाप्सरसं मुनिःसंशयॊ हृदि  मे कश चित तन मे बरूहि सुमध्यमेएवम उक्ता तु सा विप ्रं परत्युवाचाथ नारदमविषये सति वक्ष्यामि समर्थां म न्यसे च माम[न]न तवाम अविषये भद्रे नियॊक्ष्यामि कथं  चनसत्रीणां सवभावम इच्छामि तवत्तः शरॊतुं वरानने[बः ]एतच छरुत्वा वचस तस्य देवर्षेर अप्सरॊत्तमापरत्युवा च न शक्ष्यामि सत्री सती निन्दितुं सत्रियःविदितास त े सत्रियॊ याश च यादृशाश च सवभावतःन माम अर्हसि देवर ्षे नियॊक्तुं परश्न ईदृशेताम उवाच स देवर्षिः सत्यं  वद सुमध्यमेमृषावादे भवेद दॊषः सत्ये दॊषॊ न विद्यत ेइत्य उक्ता सा कृतमतिर अभवच चारुहासिनीसत्री दॊषाञ  शाश्वतान सत्यान भाषितुं संप्रचक्रमे[प]कुलीना रूपवत ्यश च नाथवत्यश च यॊषितःमर्यादासु न तिष्ठन्ति स दॊष ः सत्रीषु नारदन सत्रीभ्यः किं चिद अन्यद वै पापीयस् तरम अस्ति वैसत्रियॊ हि मूलं दॊषाणां तथा तवम अपि वे त्थ हसमाज्ञातान ऋद्धिमतः परतिरूपान वशे सथितानपतीन  अन्तरम आसाद्य नालं नार्यः परतीक्षितुमअसद धर्मस तव  अयं सत्रीणाम अस्माकं भवति परभॊपापीयसॊ नरान यद वै ल ज्जां तयक्त्वा भजामहेसत्रियं हि यः परार्थयते संनिक र्षं च गच्छतिईषच च कुरुते सेवां तम एवेच्छन्ति यॊषि तःअनर्थित्वान मनुष्याणां भयात परिजनस्य चमर्यादायाम  अमर्यादाः सत्रियस तिष्ठन्ति भर्तृषुनासां कश चिद अ गम्यॊ ऽसति नासां वयसि संस्थितिःविरूपं रूपवन्तं वा  पुमान इत्य एव भुञ्जतेन भयान नाप्य अनुक्रॊशान नार्थ हेतॊः कथं चनन जञातिकुलसंबन्धात सत्रियस तिष्ठन्ति भ र्तृषुयौवने वर्तमानानां मृष्टाभरण वाससामनारीणां सव ैरवृत्तानां सपृहयन्ति कुलस्त्रियःयाश च शश्वद बहुमत ा रक्ष्यन्ते दयिताः सत्रियःअपि ताः संप्रसज्जन्ते क ुब्जान्ध जड वामनैःपङ्गुष्व अपि च देवर्षे ये चान्ये  कुत्सिता नराःसत्रीणाम अगम्यॊ लॊके ऽसमिन नास्ति कश  चिन महामुनेयदि पुंसां गतिर बरह्म कथं चिन नॊपपद्यत ेअप्य अन्यॊन्यं परवर्तन्ते न हि तिष्ठन्ति भर्तृषुअ लाभात पुरुषाणं हि भयात परिजनस्य चवधबन्धभयाच चापि स वयं गुप्ता भवन्ति ताःचल सवभावा दुःसेव्या दुर्ग्राह ्या भावतस तथापराज्ञस्य पुरुषस्येह यथा वाचस तथा सत् रियःनाग्निस तृप्यति काष्टाहां नापगानां महॊदधिःनान् तकः सर्वभूतानां न पुंसां वामलॊचनाःइदम अन्यच च देवर ्षे रहस्यं सर्वयॊषितामदृष्ट्वैव पुरुषं हृद्यं यॊनि ः परक्लिद्यते सत्रियःकामानाम अपि दातारं कर्तारं मा नसान्त्वयॊःरक्षितारं न मृष्यन्ति भर्तारं परमं सत्र ियःन कामभॊगान बहुलान नालंकारार्थ संचयानतथैव बहु मन ्यन्ते यथा रत्याम अनुग्रहमअन्तकः शमनॊ मृत्युः पाता लं वडवामुखमकषुर धारा विषं सर्पॊ वह्निर इत्य एकतः स त्रियःयतश च भूतानि महान्ति पञ्च; यतश च लॊका विहिता  विधात्रायतः पुमांसः परमदाश च निर्मितस; तदैव दॊषाः  परमदासु नारद
mahabharata-ramayana_mbs13038dev.txt