[वैषम्पायन]अर्जुनस्य वचॊ शरुत्वा भीमसेनॊ ऽतय अमर्ष णःधैर्यम आस्थाय तेजस्वी जयेष्ठं भरातरम अब्रवीतराजन  विदितधर्मॊ ऽसि न ते ऽसत्य अविदितं भुविउपशिक्षाम त े वृत्तं सदैव न च शक्नुमःन वक्ष्यामि न वक्ष्यामीत् य एवं मे मनसि सथितमअति दुःखात तु वक्ष्यामि तन निबॊ ध जनाधिपभवतस तु परमॊहेन सर्वं संशयितं कृतमविक्लवत् वं च नः पराप्तम अबलत्वं तथैव चकथं हि राजा लॊकस्य स र्वशास्त्रविशारदःमॊहम आपद्यते दैन्याद यथा कु पुरुष स तथाआगतिश च गतिश चैव लॊकस्य विदिता तवआयत्यां च तद ात्वे च न ते ऽसत्य अविदितं परभॊएवंगते महाराज राज्य ं परति जनाधिपहेतुम अत्र परवक्ष्यामि तद इहैकमनाः शृ णुदविदिधॊ जायते वयाधिः शारीरॊ मानसस तथापरस्परं तयॊ र जन्म निर्द्वंद्वं नॊपलभ्यतेशारीराज जायते वयाधिर  मानसॊ नात्र संशयःमानसाज जायते वयाधिः शारीर इति निश ्चयःशारीर मानसे दुःखे यॊ ऽतीते अनुशॊचतिदुःखेन लभते  दुःखं दवाव अनर्थौ परपद्यतेशीतॊष्णे चैव वायुश च तर यः शारीर जा गुणाःतेषां गुणानां साम्यं च तद आहुः सव स्थलक्षणमतेषाम अन्यतमॊत्सेके विधानम उपदिष्यतेउष्णे न बाध्यते शीतं शीतेनॊष्णं परबाध्यतेसत्त्वं रजॊ तमॊ  चैव मानसाः सयुस तरयॊ गुणाःहर्षेण बाध्यते शॊकॊ हर् षः शॊकेन बाध्यतेकश चित सुखे वर्तमानॊ दुःखस्य समर्त ुम इच्छतिकश चिद दुःखे वर्तमानः सुखस्य समर्तुम इच्छ तिस तवं न दुःखी दुःखस्य न सुखी च सुखस्य चन दुःखी स ुखजातस्य न सुखी दुःखजस्य वासमर्तुम अर्हसि कौरव्य द िष्टं तु बलवत्तरमअथ वा ते सवभावॊ ऽयं येन पार्थिव क ृष्यसेदृष्ट्वा सभा गतां कृष्णाम एकवस्त्रां रजस्वला ममिषतां पाण्डुपुत्राणां न तस्य समर्तुम अर्हसिपरव्र ाजनं च नगराद अजिनैश च निवासनममहारण्यनिवासश च न तस् य समर्तुम अर्हसिजटासुरात परिक्लेशं चित्रसेनेन चाहव मसैन्धवाच च परिक्लेशं कथं विस्मृतवान असिपुनर अज्ञा तचर्यायां कीचकेन पदा वधमयच च ते दरॊण भीष्माभ्यां य ुद्धम आसीद अरिंदममनसैकेन ते युद्धम इदं घॊरम उपस्थि तमयत्र नास्ति शरैः कार्यं न मित्रैर न च बन्धुभिःआत ्मनैकेन यॊद्धव्यं तत ते युद्धम उपस्थितमतस्मिन्न अन िर्जिते युद्धे परणान यदि ह मॊक्ष्यसेअन्यं देहं समा स्थाय पुनस तेनैव यॊत्स्यसेतस्माद अद्यैव गन्तव्यं य ुद्धस्य भरतर्षभएतज जित्वा महाराज कृतकृत्यॊ भविष्यस िएतां बुद्धिं विनिश्चित्य भूतानाम आगतिं गतिमपितृपै तामहे वृत्ते शाधि राज्यं यथॊचितमदिष्ट्या दुर्यॊधनः  पापॊ निहतः सानुगॊ युधिदरौपद्याः केशपक्षस्य दिष्ट् या तवं पदवीं गतःयजस्व वाजिमेधेन विधिवद दक्षिणावताव यं ते किंकराः पार्थ वासुदेवश च वीर्यवान
mahabharata-ramayana_mbs12016dev.txt