[य]मुह्यामीव निशम्याद्य चिन्तयानः पुनः पुनःहीनां प ार्थिव संघातैः शरीमद्भिः पृथिवीम इमामपराप्य राज्या नि शतशॊ महीं जित्वापि भारतकॊटिशः पुरुषान हत्वा परि तप्ये पितामहका नु तासां वरस्त्रीणाम अवस्थाद्य भविष ्यतिया हीनाः पतिभिः पुत्रैर मातुलैर भरातृभिस तथावय ं हि तान गुरुन हत्वा जञातींश च सुहृदॊ ऽपि चअवा कशी र्षाः पतिष्यामॊ नरके नात्र संशयःशरीरं यॊक्तुम इच्छ ामि तपसॊग्रेण भारतउपदिष्टम इहेच्छामि तत्त्वतॊ ऽहं  विशां पते[व]युधिष्ठिरस्य तद वाक्यं शरुत्वा भीष्मॊ  महामनाःपरीक्ष्य निपुणं बुद्ध्या युधिष्ठिरम अभाषतरह स्यम अद्भुतं चैव शृणु वक्ष्यामियत तवयिया गतिः पराप ्यते येन परेत्य भावेषु भारततपसा पराप्यते सवर्गस तप सा पराप्यते यशःआयुः परकर्षॊ भॊगाश च लभ्यन्ते तपसा  विभॊजञानं विज्ञानम आरॊग्यं रूपं संपत तथैव चसौभाग्य ं चैव तपसा पराप्यते भरतर्षभधनं पराप्नॊति तपसा मौनं  जञानं परयच्छतिउपभॊगांस तु दानेन बरह्मचर्येण जीवित मअहिंसायाः फलं रूपं दीक्षाया जन्म वै कुलेफलमूलाशिन ां राज्यं सवर्गं पर्णाशिनां भवेतपयॊ भक्षॊ दिवं यात ि सनानेन दरविणाधिकःगुरुशुश्रूषया विद्या नित्यश्राद ्धेन संततिःगवाढ्यः शाकदीक्षाभिः सवर्गम आहुस तृणाशन ातसत्रियस तरिषवण सनानाद वायुं पीत्वा करतुं लभेतनित ्यस्नायी भवेद दक्षः संध्ये तु दवे जपन दविजःमरुं सा धयतॊ राज्यं नाकपृष्ठम अनाशकेसथण्डिले शयमानानां गृह ाणि शयनानि चचीरवल्कल वासॊभिर वासांस्य आभरणानि चशय् यासनानि यानानि यॊगयुक्ते तपॊधनेअग्निप्रवेशे नियतं  बरह्मलॊकॊ विधीयतेरसानां परतिसंहारात सौभाग्यम इह वि न्दतिआमिष परतिसंहारात परजास्यायुष मती भवेतउदवासं व सेद यस तु स नराधिपतिर भवेतसत्यवादी नरश्रेष्ठ दैवतै ः सह मॊदतेकीर्तिर भवति दानेन तथारॊग्यम अहिंसयादविज  शुश्रूषया राज्यं दविजत्वं वापु पुष्कलमपानीयस्य पर दानेन कीर्तिर भवति शाश्वतीअन्नपानप्रदानेन तृप्यते  कामभॊगतःसान्त्वदः सर्वभूतानां सर्वशॊकैर विमुच्यतेद ेव शुश्रूषया राज्यं दिव्यं रूपं नियच्छतिदीपालॊक पर दानेन चक्षुष्मान भवते नरःपरेक्षणीय परदानेन समृतिं  मेधां च विन्दतिगन्धमाल्यनिवृत्त्या तु कीर्तिर भवति  पुष्कलाकेशश्मश्रून धारयताम अग्र्या भवति संततिःउपव ासं च दीक्षां च अभिषेकं च पार्थिवकृत्वा दवादश वर्ष ाणि वीर सथानाद विशिष्यतेदासीदासम अलंकारान कषेत्राण ि च गृहाणि चबरह्म देयां सुतां दत्त्वा पराप्नॊति मन ुजर्षभकरतुभिश चॊपवासैश च तरिदिवं याति भारतलभते च च िरं सथानं बलिपुष्पप्रदॊ नरःसुवर्णशृङ्गैस तु विभूषि तानां; गवां सहस्रस्य नरः परदातापराप्नॊति पुण्यं दि वि देवलॊकम; इत्य एवम आहुर मुनिदेव संघाःपरयच्छते यः  कपिलां स चैलां; कांस्यॊपदॊहां कनकाग्र शृङ्गीमतैस  तैर गुणैः कामदुघास्य भूत्वा; नरं परदातारम उपैति सा  गौःयावन्ति लॊमानि भवन्ति धेन्वास; तावत फलं पराप्न ुते गॊप्रदातापुत्रांश च पौत्रांश च कुलं च सर्वम; आ  सप्तमं तारयते परत्रस दक्षिणां काञ्चनचारु शृङ्गीं;  कांस्यॊपदॊहां दरविणॊत्तरीयामधेनुं तिलानां ददतॊ दव िजाय; लॊका वसूनां सुलभा भवन्तिसवकर्मभिर मानवं संनि बद्धं; तीव्रान्ध करे नरके पतन्तममहार्णवे नौर इव वा युयुक्ता; दानं गवां तारयते परत्रयॊ बरह्म देयां तु  ददाति कन्यां; भूमिप्रदानं च करॊति विप्रेददाति चान् नं विधिवच च यश च; स लॊकम आप्नॊति पुरंदरस्यनैवेशिकं  सर्वगुणॊपपन्नं; ददाति वै यस तु नरॊ दविजायसवाध्याय चारित्रगुणान्विताय; तस्यापि लॊकाः कुरुषूत्तरेषुधुर ्यप्रदानेन गवां तथाश्वैर; लॊकान अवाप्नॊति नरॊ वसून ामसवर्गाय चाहुर हि हिरण्यदानं; ततॊ विशिष्टं कनकप्र दानमछत्रप्रदानेन गृहं वरिष्ठं; यानं तथॊपानह संप्रद ानेवस्त्रप्रदानेन फलं सुरूपं; गन्धप्रदाने सुरभिर न रः सयातपुष्पॊपगं वाथ फलॊपगं वा; यः पादपं सपर्शयते  दविजायस सत्री समृद्धां बहुरत्नपूर्णं; लभत्य अयत्रॊ पगतं गृहं वैभक्षान्न पानीय रसप्रदाता; सर्वान अवाप् नॊति रसान परकाममपरतिश्रयाच्छादन संप्रदाता; पराप्नॊ ति तान एव न संशयॊ ऽतरसरग धूपगन्धान्य अनुलेपनानि; स नानानि माल्यानि च मानवॊ यःदद्याद दविजेभ्यः स भवेद  अरॊगस; तथाभिरूपश च नरेन्द्र लॊकेबीजैर अशून्यं शयनै र उपेतं; दद्याद गृहं यः पुरुषॊ दविजायपुण्याभिरामं  बहुरत्नपूर्णं; लभत्य अधिष्ठान वरं स राजनसुगन्धचित् रास्त्ररणॊपपन्नं; दद्यान नरॊ यः शयनं दविजायरूपान्व ितां पक्षवतीं मनॊज्ञां; भार्याम अयत्नॊपगतां लभेत स ःपितामहस्यानुचरॊ वीर शायी भवेन नरःनाधिकं विद्यते त स्माद इत्य आहुः परमर्षयः[व]तस्य तद वचनं शरुत्वा पर ीतात्मा कुरुनन्दनःनाश्रमे ऽरॊचयद वासं वीरमार्गाभिक ाङ्क्षयाततॊ युधिष्ठिरः पराह पाण्डवान भरतर्षभपितामह स्य यद वाक्यं तद वॊ रॊचत्व इति परभुःततस तु पाण्डवा ः सर्वे दरौपदी च यशस्विनीयुधिष्ठिरस्य तद वाक्यं बा ढम इत्य अभ्यपूजयन
mahabharata-ramayana_mbs13057dev.txt