[जाजलि]यथा परवर्तितॊ धर्मस तुलां धारयता तवयासवर्गद ्वारं च वृत्तिं च भूतानाम अवरॊत्स्यतेकृष्या हय अन् नं परभवति ततस तवम अपि जीवसिपशुभिश चौषधीभिश च मर्त् या जीवन्ति वानिजयतॊ यज्ञः परभवति नास्तिक्यम अपि जल ्पसिन हि वर्तेद अयं लॊकॊ वार्ताम उत्सृज्य केवलम[तु ला]वक्ष्यामि जाजले वृत्तिं नास्मि बराह्मण नास्तिकः न च यज्ञं विनिन्दामि यज्ञवित तु सुदुर्लभःनमॊ बराह् मण यज्ञाय ये च यज्ञविदॊ जनाःसवयज्ञं बराह्मणा हित्व ा कषात्रं यज्ञम इहास्थिताःलुब्धैर वित्तपरैर बरह्मन  नास्तिकैः संप्रवर्तितमवेदवादान अविज्ञाय सत्याभासम  इवानृतमइदं देयम इदं देयम इति नान्तं चिकीर्षतिअतः  सतैन्यं परभवति विकर्माणि च जाजलेतद एव सुकृतं हव्यं  येन तुष्यन्ति देवताःनमः कारेण हविषा सवाध्यायैर औष धैस तथापूजा सयाद देवतानां हि यथाशास्त्रनिदर्शनमइष् टापूर्ताद असाधूनां विषमा जायते परजालुब्धेभ्यॊ जायत े लुब्धः समेभ्यॊ जायते समःयजमानॊ यथात्मानम ऋत्विजश  च तथा परजाःयज्ञात परजा परभवति नभसॊ ऽमभ इवामलमअग्न ौ परास्ताहुतिर बरह्मन्न आदित्यम उपतिष्ठतिआदित्याज  जायते वृष्टिर वृष्टेर अन्नं ततः परजाःतस्मात सवनुष् ठितात पूर्वे सर्वान कामांश च लेभिरेअकृष्टपच्या पृथ िविय आशिर्भिर वीरुधॊ भवनन ते यज्ञेष्व आत्मसु वा फल ं पश्यन्ति किं चनशङ्कमानाः फलं यज्ञे ये यजेरन कथं  चनजायन्ते ऽसाधवॊ धूर्ता लुब्धा वित्तप्रयॊजनाःस सम  पापकृतां लॊकान गच्छेद अशुभ कर्मणापरमानम अप्रमानेन  यः कुर्याद अशुभं नरःपापात्मा सॊ ऽकृतप्रज्ञः सदैवेह  दविजॊत्तमकर्तव्यम इति कर्तव्यं वेत्ति यॊ बराह्मणॊ भयमबरह्मैव वर्तते लॊके नैति कर्तव्यतां पुनःविगुणं  च पुनः कर्म जयाय इत्य अनुशुश्रुमसर्वभूतॊपघातश च फल भावे च संयमःसत्ययज्ञा दमयज्ञा अलुब्धाश चात्मतृप्तय ःउत्पन्न तयागिनः सर्वे जना आसन्न मत्सराःकषेत्रक्षे त्रज्ञतत्त्वज्ञाः सवयज्ञपरिनिष्ठिताःबराह्मं वेदम अ धीयन्तस तॊषयन्त्य अमरान अपिअखिलं दैवतं सर्वं बरह्म  बराह्मण संश्रितमतृप्यन्ति तृप्यतॊ देवास तृप्तास त ृप्तस्य जाजलेयथा सर्वरसैस तृप्तॊ नाभिनन्दन्ति किं  चनतथा परज्ञान तृप्तस्त्य नित्यं तृप्तिः सुखॊदयाधर् मारामा धर्मसुखाः कृत्स्नव्यवसितास तथाअस्ति नस तत्त ्वतॊ भूय इति परज्ञा गवेषिणःजञानविज्ञानिनः के चित प रं पारं तितीर्षवःअतीव तत सदा पुण्यं पुण्याभिजन संह ितमयत्र गत्वा न शॊचन्ति न चयवन्ति वयथन्ति चते तु त द बरह्मणः सथानं पराप्नुवन्तीह सात्त्विकाःनैव ते सव र्गम इच्छन्ति न यजन्ति यशॊ धनैःसतां वर्त्मानुवर्तन ्ते यथाबलम अहिंसयावनस्पतीन ओषधीश च फलमूलं च ते विद ुःन चैतान ऋत्विजॊ लुब्धा याजयन्ति धनार्थिनःसवम एव  चार्थं कुर्वाणा यज्ञं चक्रुः पुनर दविजाःपरिनिष्ठित  कर्माणः परजानुग्रह काम्ययापरापयेयुः परजाः सवर्गं  सवधर्मचरणेन वैइति मे वर्तते बुद्धिः समा सर्वत्र जा जलेपरयुञ्जते यानि यज्ञे सदा पराज्ञा दविजर्षभतेन ते  देव यानेन पथा यान्ति महामुनेआवृत्तिस तत्र चैकस्य  नास्त्य आवृत्तिर मनीसिनामउभौ तौ देव यानेन गच्छतॊ ज ाजले पथासवयं चैषाम अनदुहॊ युज्यन्ति च वहन्ति चसवयम  उस्राश च दुह्यन्ते मनःसंकल्पसिद्धिभिःसवयं यूपान उ पादाय यजन्ते सवाप्तदक्षिणैःयस तथा भावितात्मा सयात  स गाम आलब्धुम अर्हतिओषधीभिस तथा बरह्मन यजेरंस ते न  तादृशःबुद्धित्यागं पुरस्कृत्य तादृशं परब्रवीमि ते निराशिषम अनारम्भं निर्नमस्कारम अस्तुतिमअक्षीणं कषी णकर्माणं तं देवा बराह्मणं विदुःनाश्रावयन न च यजन न  ददद बराह्मणेषु चगराम्यां वृत्तिं लिप्समानः कां गत िं याति जाजलेइदं तु दैवतं कृत्वा यथा यज्ञम अवाप्नु यात[जा]न वै मुनीनां शृणुमः सम तत्त्वं; पृच्छामि तव ा वानिज कस्तम एततपूर्वे पूर्वे चास्य नावेक्षमाणा;  नातः परं तम ऋषयः सथापयन्तिअस्मिन्न एवात्म तीर्थे न  पशवः पराप्नुयुः सुखमअथ सवकर्मणा केन वाजिन पराप्नु यात सुखमशंस मे तन महाप्राज्ञ भृशं वै शरद्दधामि ते[ तुला]उत यज्ञा उतायज्ञा मखं नार्हन्ति ते कव चितआज्य ेन पयसा दध्ना पूर्णाहुत्या विशेषतःवालैः शृङ्गेन पा देन संभवत्य एव गौर्मखमपत्नीं चानेन विधिना परकरॊति  नियॊजयनपुरॊदाशॊ हि सर्वेषां पशूनां मेध्य उच्यतेसर् वा नद्यः सरस्वत्यः सर्वे पुण्याः शिलॊच्चयाःजाजले त ीर्थम आत्मैव मा सम देशातिथिर भवएतान ईदृशकान धर्मान  आचरन्न इह जाजलेकारणैर धर्मम अन्विच्छन्न न लॊकान आ प्नुते शुभान[भी]एतान ईदृशकान धर्मांस तुलाधारः परशं सतिउपपत्त्या हि संपन्नान नित्यं सद भिर निषेवितान
mahabharata-ramayana_mbs12255dev.txt