[मन्दपाल]युष्माकं परिरक्षार्थं विज्ञप्तॊ जवलनॊ मया अग्निना च तथेत्य एवं पूर्वम एव परतिश्रुतमअग्नेर वच नम आज्ञाय मातुर धर्मज्ञतां च वःयुष्माकं च परं वीर् यं नाहं पूर्वम इहागतःन संतापॊ हि वः कार्यः पुत्रका  मरणं परतिऋषीन वेद हुताशॊ ऽपि बरह्म तद विदितं च वः [वै]एवम आश्वास्य पुत्रान स भर्यां चादाय भारतमन्दपा लस ततॊ देशाद अन्यं देशं जगाम हमघवान अपि तिग्मांशुः  समिद्धं खाण्डवं वनमददाह सह कृष्णाभ्यां जनयञ जगतॊ  ऽभयमवसा मेदॊ वहाः कुल्यास तत्र पीत्वा च पावकःअगच्छ त परमां तृप्तिं दर्शयाम आस चार्जुनमततॊ ऽनतरिक्षाद  भगवान अवतीर्य सुरेश्वरःमरुद्गणवृतः पार्थं माधवं चा ब्रवीद इदमकृतं युवाभ्यां कर्मेदम अमरैर अपि दुष्करम वरान वृणीतं तुष्टॊ ऽसमि दुर्लभान अप्य अमानुषानपार् थस तु वरयाम आस शक्राद अस्त्राणि सर्वशःगरहीतुं तच च  शक्रॊ ऽसय तदा कालं चकार हयदा परसन्नॊ भगवान महादेव ॊ भविष्यतितुभ्यं तदा परदास्यामि पाण्डवास्त्राणि सर ्वशःअहम एव च तं कालं वेत्स्यामि कुरुनन्दनतपसा महता  चापि दास्यामि तव तान्य अहमआग्नेयानि च सर्वाणि वाय व्यानि तथैव चमदीयानि च सर्वाणि गरहीष्यसि धनंजयवासु देवॊ ऽपि जग्राह परीतिं पार्थेन शाश्वतीमददौ च तस्मै  देवेन्द्रस तं वरं परीतिमांस तदादत्त्वा ताभ्यां वर ं परीतः सह देवैर मरुत्पतिःहुताशनम अनुज्ञाप्य जगाम  तरिदिवं पुनःपावकश चापि तं दावं दग्ध्वा समृगपक्षिणम अहानि पञ्च चैकं च विरराम सुतर्पितःजग्ध्वा मांसानि  पीत्वा च मेदांसि रुधिराणि चयुक्तः परमया परीत्या ता व उवाच विशां पतेयुवाभ्यां पुरुषाग्र्याभ्यां तर्पित ॊ ऽसमि यथासुखमअनुजानामि वां वीरौ चरतं यत्र वाञ्छित मएवं तौ समनुज्ञातौ पावकेन महात्मनाअर्जुनॊ वासुदेवश  च दानवश च मयस तथापरिक्रम्य ततः सर्वे तरयॊ ऽपि भरत र्षभरमणीये नदीकूले सहिताः समुपाविशन
mahabharata-ramayana_mbs01225dev.txt