[अर्ज]ततॊ माम अभिविश्वस्तं संरूढशरविक्षतमदेवराजॊ ऽ नुगृह्येदं काले वचनम अब्रवीतदिव्यान्य अस्त्राणि सर ्वाणि तवयि तिष्ठन्ति भारतन तवाभिभवितुं शक्तॊ मानुष ॊ भुवि कश चनभीष्मॊ दरॊणः कृपः कर्णः शकुनिः सह राजभ िःसंग्रामस्थस्य ते पुत्र कलां नार्हन्ति षॊडशीमइदं  च मे तनुत्राणं परायच्छन मघवान परभुःअभेद्यं कवचं दि व्यं सरजं चैव हिरण्मयीमदेवदत्तं च मे शङ्खं देवः पर ादान महारवमदिव्यं चेदं किरीटं मे सवयम इन्द्रॊ युयॊ ज हततॊ दिव्यानि वस्त्राणि दिव्यान्य आभरणानि चपरादा च छक्रॊ ममैतानि रुचिराणि बृहन्ति चएवं संपूजितस तत् र सुखम अस्म्य उषितॊ नृपइन्द्रस्य भवने पुण्ये गन्धर ्वशिशुभिः सहततॊ माम अब्रवीच छक्रः परीतिमान अमरैः स हसमयॊ ऽरजुन गन्तुं ते भरातरॊ हि समरन्ति तेएवम इन्द ्रस्य भवने पञ्चवर्षाणि भारतउषितानि मया राजन समरता  दयूतजं कलिमततॊ भवन्तम अद्राक्षं भरातृभिः परिवारितम गन्धमादनम आसाद्य पर्वतस्यास्य मूर्धनि[य]दिष्ट्या ध नंजयास्त्राणि तवया पराप्तानि भारतदिष्ट्या चाराधितॊ  राजा देवानाम ईश्वरः परभुःदिष्ट्या च भगवान सथाणुर  देव्या सह परंतपसाक्षाद दृष्टः सुयुद्धेन तॊषितश च त वयानघदिष्ट्या च लॊकपालैस तवं समेतस्ल भरतर्षभदिष्ट् या वर्धामहे सर्वे दिष्ट्यासि पुनरागतःअद्य कृत्स्ना म इमां देवीं विजितां पुरमालिनीममन्ये च धृतराष्ट्रस ्य पुत्रान अपि वशीकृतानतानि तव इच्छामि ते दरष्टुं  दिव्यान्य अस्त्राणि भारतयैस तथा वीर्यवन्तस ते निवा तकवचा हता[अर्ज]शवःप्रभाते भवान दरष्टा दिव्यान्य अस ्त्राणि सर्वशःनिवातकवचा घॊरा यैर मया विनिपातिताः[व ै]एवम आगमनं तत्र कथयित्वा धनंजयःभरातृभिः सहितः सर् वै रजनीं ताम उवास ह
mahabharata-ramayana_mbs03171dev.txt