तम आपतन्तं सहसा सवनवन्तं महाध्वजम रथं राक्षसराजस्य  नरराजॊ ददर्श हकृष्णवाजिसमायुक्तं युक्तं रौद्रेण व र्चसा तडित्पताकागहनं दर्शितेन्द्रायुधायुधम शरधारा  विमुञ्चन्तं धारासारम इवान्बुदमतं दृष्ट्वा मेघसंकाश म आपतन्तं रथं रिपॊः गिरेर वज्राभिमृष्टस्य दीर्यतः  सदृशस्वनम उवाच मातलिं रामः सहस्राक्षस्य सारथिममातल े पश्य संरब्धम आपतन्तं रथं रिपॊः यथापसव्यं पतता वे गेन महता पुनः समरे हन्तुम आत्मानं तथानेन कृता मतिः तद अप्रमादम आतिष्ठ परत्युद्गच्छ रथं रिपॊः विध्वंसय ितुम इच्छामि वायुर मेघम इवॊत्थितमअविक्लवम असंभ्रान ्तम अव्यग्रहृदयेक्षणम रश्मिसंचारनियतं परचॊदय रथं द रुतमकामं न तवं समाधेयः पुरंदररथॊचितः युयुत्सुर अहम  एकाग्रः समारये तवां न शिक्षयेपरितुष्टः स रामस्य त ेन वाक्येन मातलिः परचॊदयाम आस रथं सुरसारथिसत्तमःअप सव्यं ततः कुर्वन रावणस्य महारथम चक्रॊत्क्षिप्तेन र जसा रावणं वयवधूनयतततः करुद्धॊ दशग्रीवस ताम्रविस्फा रितेक्षणः रथप्रतिमुखं रामं सायकैर अवधूनयतधर्षणामर् षितॊ रामॊ धैर्यं रॊषेण लङ्घयन जग्राह सुमहावेगम ऐन् द्रं युधि शरासनम शरांश च सुमहातेजाः सूर्यरश्मिसमप् रभानतद उपॊढं महद युद्धम अन्यॊन्यवधकाङ्क्षिणॊः परस् पराभिमुखयॊर दृप्तयॊर इव सिंहयॊःततॊ देवाः सगन्धर्वा ः सिद्धाश च परमर्षयः समीयुर दवैरथं दरष्टुं रावणक्ष यकाङ्क्षिणःसमुत्पेतुर अथॊत्पाता दारुणा लॊमहर्षणाः  रावणस्य विनाशाय राघवस्य जयाय चववर्ष रुधिरं देवॊ रा वणस्य रथॊपरि वाता मण्डलिनस तीव्रा अपसव्यं परचक्रमु ःमहद गृध्रकुलं चास्य भरममाणं नभस्तले येन येन रथॊ य ाति तेन तेन परधावतिसंध्यया चावृता लङ्का जपापुष्पनि काशया दृश्यते संप्रदीतेव दिवसे ऽपि वसुंधरासनिर्घात ा महॊल्काश च संप्रचेतुर महास्वनाः विषादयन्त्यॊ रक् षांसि रावणस्य तदाहिताःरावणश च यतस तत्र परचचाल वसुं धरा रक्षसां च परहरतां गृहीता इव बाहवःताम्राः पीताः  सिताः शवेताः पतिताः सूर्यरश्मयः दृश्यन्ते रावणस्य ाङ्गे पर्वतस्येव धातवःगृध्रैर अनुगताश चास्य वमन्त् यॊ जवलनं मुखैः परणेदुर मुखम ईक्षन्त्यः संरब्धम अशि वं शिवाःपरतिकूलं ववौ वायू रणे पांसून समुत्किरन तस् य राक्षसराजस्य कुर्वन दृष्टिविलॊपनमनिपेतुर इन्द्रा शनयः सैन्ये चास्य समन्ततः दुर्विषह्य सवना घॊरा विन ा जलधरस्वनमदिशश च परदिशः सर्वा बभूवुस तिमिरावृताः  पांसुवर्षेण महता दुर्दर्शं च नभॊ ऽभवतकुर्वन्त्यः क लहं घॊरं सारिकास तद्रथं परति निपेतुः शतशस तत्र दार ुणा दारुणस्वनाःजघनेभ्यः सफुलिङ्गांश च नेत्रेभ्यॊ ऽ शरूणि संततम मुमुचुस तस्य तुरगास तुल्यम अग्निं च वा रि चएवं परकारा बहवः समुत्पाता भयावहाः रावणस्य विना शाय दारुणाः संप्रजज्ञिरेरामस्यापि निमित्तानि सौम्य ानि च शिवानि च बभूवुर जयशंसीनि परादुर्भूतानि सर्वश ःततॊ निरीक्ष्यात्मगतानि राघवॊ; रणे निमित्तानि निमि त्तकॊविदः जगाम हर्षं च परां च निर्वृतिं; चकार युद् धे ऽभयधिकं च विक्रमम
mahabharata-ramayana_rys6094_dev.txt