[य]अविरॊधेन भूतानां तयागः षाद्गुण्यकारकःयः सयाद उभ य भाग्धर्मस तन मे बरूहि पितामहगार्हस्थ्यस्य च धर्म स्य तयागधर्मस्य चॊभयॊःअदूरसंप्रस्थितयॊः किं सविच छ रेयः पितामह[भी]उभौ धर्मौ महाभागाव उभौ परमदुश्चरौउभ ौ महाफलौ तात सद्भिर आचरिताव उभौअत्र ते वर्तयिष्याम ि परामान्यम उभयॊस तयॊःशृणुष्वैक मनाः पार्थ छिन्नधर ्मार्थसंशयमअत्राप्य उदाहरन्तीमम इतिहासं पुरातनमकपि लस्य गॊश च संवादं तन निबॊध युधिष्ठिरआम्नायम अनुपश् यन हि पुराणं शाश्वतं धरुवमनहुषः पूर्वम आलेभे तवस्त ुर गाम इतिनः शरुतमतां नियुक्ताम अदीनात्मा सत्त्वस् थः समये रतःजञानवान नियताहारॊ ददर्श पलिलस तदास बुद् धिम उत्तमां पराप्तॊ नैष्ठिकीम अकुतॊभयामसमरामि शिथि लं सत्यं वेदा इत्य अब्रवीत सकृततां गाम ऋषिः सयूम र श्मिः परविश्य यतिम अब्रवीतहंहॊ वेदा यदि मता धर्माः  केनापरे मताःतपस्विनॊ धृतिमतः शरुतिविज्ञानचक्षुषःस र्वम आर्षं हि मन्यन्ते वयाहृतं विदितात्मनःतस्यैवं  गततृष्णस्य विज्वरस्य निराशिषःका विवक्षास्ति वेदेषु  निरारम्भस्य सर्वशः[कपिल]नाहं वेदान विनिन्दामि न व िवक्षामि कर्हि चितपृथग आश्रमिणां कर्माण्य एकार्थान ीति नः शरुतमगच्छत्य एव परित्यागी वानप्रस्थश च गच्छ तिगृहस्थॊ बरह्मचारी च उभौ ताव अपि गच्छतःदेव याना ह ि पन्थानश चत्वारः शाश्वता मताःतेषां जयायः कनीयस्त् वं फलेषूक्तं बलाबलमएवं विदित्वा सर्वार्थान आरभेद इ ति वैदिकमनारभेद इति चान्यत्र नैष्ठिकी शरूयते शरुति ःअनारम्भे हय अदॊषः सयाद आरम्भे ऽदॊष उत्तमःएवं सथित स्य शास्त्रस्य दुर्विज्ञेयं बलाबलमयद्य अत्र किं चि त परत्यक्षम अहिंसायाः परं मतमऋते तव आगमशास्त्रेभ्य ॊ बरूहि तद यदि पश्यसि[सयूमरष्मि]सवर्गकामॊ यजेतेति  सततं शरूयते शरुतिःफलं परकल्प्य पूर्वं हि ततॊ यज्ञः  परतायतेअजश चाश्वश च मेषश च गौश च पक्षिगणाश च येगर ाम्यारण्या ओषधयः पराणस्यान्नम इति शरुतिःतथैवान्नं  हय अहर अहः सायं परातर्निरुप्यतेपशवश चाथ धान्यं च य ज्ञस्याङ्गम इति शरुतिःएतानि सहयज्ञेन परजापतिर अकल् पयततेन परजापतिर देवान यज्ञेनायजत परभुःते समान्यॊन् यं चराः सर्वे परानिनः सप्त सप्त चयज्ञेषूपाकृतं विश ्वं पराहुर उत्तमसंज्ञितमएतच चैवाभ्यनुज्ञातं पूर्वै ः पूर्वतरैस तथाकॊ जातु न विचिन्वीत विद्वान सवां शक ्तिम आत्मनःपशवश च मनुष्याश च दरुमाश चौषधिभिः सहसवर ्गम एवाभिकाङ्क्षन्ते न च सवर्गस तव ऋते मखमओषध्यः प शवॊ वृक्षा वीरुदाज्यं पयॊ दधिहविर भूमिर दिशः शरद्ध ा कालश चैतानि दवादशऋचॊ यजूंसि सामानि यजमानश च सॊदश ःअग्निर जञेयॊ गृहपतिः स सप्तदश उच्यतेअङ्गान्य एतान ि यज्ञस्य यज्ञॊ मूलम इति शरुतिःआज्येन पयसा दध्ना श कृद आमिक्षया तवचावालैः शृङ्गेन पादेन संभवत्य एव गौ र्मखमएवं परत्येकशः सर्वं यद यद अस्य विधीयतेयज्ञं व हन्ति संभूय सहर्त्विग्भिः सदक्षिणैःसंहत्यैतानि सर् वाणि यज्ञं निर्वर्तयन्त्य उतयज्ञार्थानि हि सृष्टान ि यथा वै शरूयते शरुतिःएवं पूर्वे पूर्वतराः परवृत्त ाश चैव मानवाःन हिनस्ति हय आरभते नाभिद्रुह्यति किं  चनयज्ञॊ यस्तव्य इत्य एव यॊ यजत्य अफलेप्सयायज्ञाङ्ग ान्य अपि चैतानि यथॊक्तानि न संशयःविधिना विधियुक्ता नि तारयन्ति परस्परमआम्नायम आर्षं पश्यामि यस्मिन वे दाः परतिष्ठिताःतं विद्वांसॊ ऽनुपश्यन्ति बराह्मणस्य ानुदर्शनातबराह्मण परभवॊ यज्ञॊ बराह्मणार्पण एव चअनु  यज्ञं जगत सर्वं यज्ञश चानु जगत सदाओम इति बरह्मणॊ  यॊनिर नमः सवाहा सवधा वसतयस्यैतानि परयुज्यन्ते यथाश क्ति कृतान्य अपिन तस्य तरिषु लॊकेषु परलॊकभयं विदुः इति वेदा वदन्तीह सिद्धाश च परमर्षयःरिचॊ यजूंसि साम ानि सतॊभाश च विधिचॊदिताःयस्मिन्न एतानि सर्वाणि बहि र एव स वै दविजःअग्न्याधेये यद भवति यच च सॊमे सुते  दविजयच चेतरैर महायज्ञैर्वेद तद भगवान सवतःतस्माद बर ह्मन यजेतैव याजयेच चाविचारयनयजतः सवर्गविधिना परेत् य सवर्गफलं महतनायं लॊकॊ ऽसत्य अयज्ञानां परश चेति व िनिश्चयःवेदवादविदश चैव परमानम उभयं तदा
mahabharata-ramayana_mbs12260dev.txt