तच छरुत्वा राक्षसेन्द्रस्य वाक्यं वाक्यविशारदः परत ्युवाच महाप्राज्ञॊ मारीचॊ राक्षसेश्वरमसुलभाः पुरुष ा राजन सततं परियवादिनः अप्रियस्य च पथ्यस्य वक्ता श रॊता च दुर्लभःन नूनं बुध्यसे रामं महावीर्यं गुणॊन् नतम अयुक्तचारश चपलॊ महेन्द्रवरुणॊपममअपि सवस्ति भवे त तात सर्वेषां भुवि रक्षसाम अपि रामॊ न संक्रुद्धः  कुर्याल लॊकम अराक्षसंअपि ते जीवितान्ताय नॊत्पन्ना  जनकात्मजा अपि सीता निमित्तं च न भवेद वयसनं महतअपि  तवाम ईश्वरं पराप्य कामवृत्तं निरङ्कुशम न विनश्येत  पुरी लङ्का तवया सह सराक्षसातवद्विधः कामवृत्तॊ हि द ुःशीलः पापमन्त्रितः आत्मानं सवजनं राष्ट्रं स राजा  हन्ति दुर्मतिःन च पित्रा परित्यक्तॊ नामर्यादः कथं  चन न लुब्धॊ न च दुःशीलॊ न च कषत्रियपांसनःन च धर्मग ुणैर हीनैः कौसल्यानन्दवर्धनः न च तीक्ष्णॊ हि भूतान ां सर्वेषां च हिते रतःवञ्चितं पितरं दृष्ट्वा कैकेय ्या सत्यवादिनम करिष्यामीति धर्मात्मा ततः परव्रजितॊ  वनमकैकेय्याः परियकामार्थं पितुर दशरथस्य च हित्वा  राज्यं च भॊगांश च परविष्टॊ दण्डकावनमन रामः कर्कशस  तात नाविद्वान नाजितेन्द्रियः अनृतं न शरुतं चैव नैव  तवं वक्तुम अर्हसिरामॊ विग्रहवान धर्मः साधुः सत्यप राक्रमः राजा सर्वस्य लॊकस्य देवानाम इव वासवःकथं तव ं तस्य वैदेहीं रक्षितां सवेन तेजसा इच्छसि परसभं हर ्तुं परभाम इव विवस्वतःशरार्चिषम अनाधृष्यं चापखड्गे न्धनं रणे रामाग्निं सहसा दीप्तं न परवेष्टुं तवम अर ्हसिधनुर्व्यादितदीप्तास्यं शरार्चिषम अमर्षणम चापबा णधरं वीरं शत्रुसेनापहारिणमराज्यं सुखं च संत्यज्य ज ीवितं चेष्टम आत्मनः नात्यासादयितुं तात रामान्तकम इ हार्हसिअप्रमेयं हि तत तेजॊ यस्य सा जनकात्मजा न तवं  समर्थस तां हर्तुं रामचापाश्रयां वनेपराणेभ्यॊ ऽपि  परियतरा भार्या नित्यम अनुव्रता दीप्तस्येव हुताशस्य  शिखा सीता सुमध्यमाकिम उद्यमं वयर्थम इमं कृत्वा ते  राक्षसाधिप दृष्टश चेत तवं रणे तेन तद अन्तं तव जीव ितम जीवितं च सुखं चैव राज्यं चैव सुदुर्लभमस सर्वैः  सचिवैः सार्धं विभीषणपुरस्कृतैः मन्त्रयित्वा तु धर ्मिष्ठैः कृत्वा निश्चयम आत्मनःदॊषाणां च गुणानां च  संप्रधार्य बलाबलम आत्मनश च बलं जञात्वा राघवस्य च त त्त्वतः हितं हि तव निश्चित्य कषमं तवं कर्तुम अर्हस िअहं तु मन्ये तव न कषमं रणे; समागमं कॊसलराजसूनुना  इदं हि भूयः शृणु वाक्यम उत्तमं; कषमं च युक्तं च नि शाचराधिप
mahabharata-ramayana_rys3035_dev.txt