 ऽसि सृजारसोऽसि ॥१॥ यदि ऽसि सृजारसोऽसि ॥२॥ यदि त्र िवृ सोऽसि सृजारसोऽसि ॥३॥ यदि चतुर्वृषोऽसि सृजारसोऽ सि ॥४॥ यदि व ऽसि सृजारसोऽसि ॥५॥ यदि षड्वृषोऽसि सृज ारसोऽसि ॥६॥ यदि ऽसि सृजारसोऽसि ॥७॥ यद्यष्टवृषोऽसि  सृजारसोऽसि ॥८॥ यदि नववृषोऽसि सृजारसोऽसि ॥९॥ यदि दश वृषोऽसि सृजारसोऽसि ॥१०॥ यद्येकादशोऽसि सोऽपोदकोऽसि  ॥११॥ छ. तेऽवदन्‌ प्रथमा ब्रह्मकिल्विषेऽ कार सलिलो  मातरिश्वा । वीड्हरास्तप उग्रं मयोभूरापो देवीः प्रथ मजा ऋतस्य ॥१॥ सोमो राजा प्रथमो ८ : प्रायच्छदहणीयमा नः । अन्वर्तिता वरुणो मित्र आसीदिह हस्तगृह्या निना य ॥२॥ हस्तेनैव ग्राह्य आधिरस्या ब्रह्मजायेति चेदवो चत्‌। न दूताय प्रहेया तस्थ एषा तथा रष््ं गुपितं क् षत्रियस्य ॥३॥ यामाहुस्तारकैषा विकेशीति दुच्छुनां ग ्राममवपद्यमानाम्‌ । सा ब्रह्मजाया वि दुनोति रष्ट्ं  यत्र प्रापादि शश उल्कुषीमान्‌ ॥४॥ ब्रह्मचारी चरति  वेविषद्विषः स देवानां भवत्येकमङ्गम्‌ । तेन जायामन ्वविन्दद्ृहस्पतिः सोमेन नीतां जुह्वं न देवाः ॥५॥ द ेवा वा 9 सप्तऋषयस्तपसा ये निषेदुः । भीमा जाया दर्ध ा दधाति परमे व्योमन्‌ ॥६॥ ये गर्भा अवपद्यन्ते जगद् यच्चापलुप्यते । वीरा ये तृह्यन्ते मिथो ब्रह्मजाया  हिनस्ति तान्‌ ॥७॥ उत यत्पतयो दश स्त्रियाः पूर्वे अ ब्राह्मणाः । ब्रह्मा चेद्धस्तमग्रहीत्स एव पतिरेकधा  ॥८॥ ब्राह्मण एव पतिर्न राजन्यो न वैश्यः । # : प्र न्ुवन्न्‌ एति पञ्चभ्यो मानवेभ्यः ॥९॥ देवा अददुः पु नर्मनुष्या अददुः । राजानः सत्यं गृह्लाना 9 : ॥१०॥  पुनद्यि अ वि । ऊर्ज पृथिव्या ॥११॥ नास्य जाया शतवाह ी कल्याणी तल्पमा शये । यस्मिन्‌ राष्ट्रे निरुध्यते  ब्रह्मजायाचित्या ॥१२॥ न विकर्णः त वेश्मनि जायते ।  यस्मिन्‌ राष्ट्रे निरुध्यते ब्रह्मजायाचित्या ॥१३॥  नास्य क्षत्ता निष्कम्रीवः सूनानामेत्यग्रतः । यस्म िन्‌ राष्ट्रे निरुध्यते ब्रह्मजायाचित्या ॥१४॥ नास् य श्वेतः क धुरि युक्तो महीयते । यस्मिन्‌ राष्ट्रे  निरुध्यते ब्रह्मजायाचित्या ॥१५॥ नास्य क्षेत्रे पुष ्करिणी नाण्डीकं जायते बिसम्‌ । यस्मिन्‌ राष्ट्रे न िरुध्यते ब्रह्मजायाचित्या ॥१६॥ नास्मै पश्चि वि दुह न्ति येऽस्या दोहमुपासते । यस्मिन्‌ राष्ट्रे निरुध् यते ब्रह्मजायाचित्या ॥१७॥ नास्य धेनुः कल्याणी नानड ्वान्त्सहते धुरम्‌ । विजानिर्यत्र ब्रह्मणो रात्रिं  वसति पापया ॥१८॥ 5.18 नैतां ते देवा अददुस्तुभ्यं ९  । मा ब्राह्मणस्य राजन्य गां अनाद्याम्‌ ॥१॥ अक्षदर ग्धो राजन्यः पाप आत्मपराजितः । स ब्राह्मणस्य गामद् यादद्य जीवानि मा श्रः ॥२॥ आविष्टिताघविषा पृदाकूरिव  चर्मणा । सा ब्राह्मणस्य राजन्य वृष्टेषा गौरनाद्या  ॥३॥ निर्वै क्षत्रं नयति हन्ति वर्चोऽग्निरिवारब्धो  वि 3 । यो ब्राह्मणं मन्यते अन्नमेव स विषस्य पिबति  ॥४॥ य एनं. हन्ति मृदुं मन्यमानो देवपीयुर्धनकामो न  चित्तात्‌। सं तस्येन्द्रो ऽग्निमिन्धे उभे एनं द्व िष्टो नभसी चरन्तम्‌ ॥५॥ न ब्राह्मणो हिंसितव्योऽग्न िः प्रियतनोरिव । सोमो ह्यस्य दायाद इन्द्रो अस्याभि शस्तिपाः ॥६॥ शतापाष्ठां नि गिरति तां न शक्नोति निः खिदम्‌ । अत्रं यो ब्रह्मणां मल्वः स्वाद्वद्मीति मन ्यते ॥७॥ ग 0 ५ । ह्या विध्यति देवपीयून्‌ हद्धलै वज ूतैः ॥८॥ तीक्ष्णेषवो ब्राह्मणा हेतिमन्तो ति शरव्या ं न सा मृषा । अनुहाय तपसा मन्युना चोत दुरादव भिन्द न्त्येनम्‌ ॥९॥ ये सहस्रमराजन्न्‌ आसन्‌ दशशता उत ।  ते ब्राह्मणस्य गां जग्ध्वा वैतहव्याः पराभवन्‌ ॥१०॥  गौरेव तान्‌ हन्यमाना वैतहव्यामवातिरत्‌। ये केसरप् राबन्धायाश्चरमाजामपेचिरन्‌ ॥११॥ एकशतं ता जनता या भ ूमिर्व्यधूनुत । प्रजां हिंसित्वा ब्राह्मणीमसंभव्यं  पराभवन्‌ ॥१२॥ देवपीयुश्चरति मर्त्येषु गरगीर्णो भव त्यस्थिभूयान्‌ । यो ब्राह्मणं देवबन्धुं हिनस्ति न  स पितृयाणमप्येति लोकम्‌ ॥१३॥ अग्निर्वै नः पदवायः स ोमो दायाद उच्यते । हन्ताभिशस्तेन्द्रस्तथा तद्वेधसो  ति ॥१४॥ 1 दिग्धा पृदाकूरिव । सा तया विध्यति पीयतः  ॥१५॥ 5 . 19 अतिमात्रमवर्धन्त नोदिव दिवमस्पृशन्‌ ।  भृगुं = वैतहव्याः पराभवन्‌ ॥१॥ ये [ ब्राह्मणं जना ः । पेत्वस्तेषामुभयादमविस्तोकान्यावयत्‌॥२॥ ये ब्रा ह्मणं प्रत्यष्टीवन्‌ ये वास्मिञ्ज्कुल्कमीषिरे । अस ्नस्ते मध्ये कुल्यायाः केशान्‌ खादन्त आसते ॥३॥ ब्र ह्मगवी पच्यमाना यावत्साभि विजङ्गहे । तेजो रष्ट्स्य  निर्हन्ति न वीरो जायते वृषा ॥४॥ क्रूरमस्या आशसनं  तृष्टं पिशितमस्यते । क्षीरं यदस्याः पीयते तद्वै पि व किल्बिषम्‌ ॥५॥ उग्रो राजा मन्यमानो ब्राह्मणं यो  जिघत्सति । परा तत्सिच्यते राष्ट ब्राह्मणो यत्र जीय ते ॥६॥ अष्टापदी स चतुःश्रोत्रा चतुर्हनुः । द्व्यास ्या दजन भूत्वा सा राष्ट्रमव धूनुते ब्रह्मज्यस्य ॥७ ॥ तद्ध राष्ट्रमा खवति नावं भिन्नामिवोदकम्‌ । ब्रह् माणं यत्र हिसन्ति तद्राष्ट्रं हन्ति दुद्ुना ॥८॥ तं  वृक्षा अप सेधन्ति छायां नो मोप गा इति । यो ब्राह् मणस्य सद्धनमभि नारद मन्यते ॥९॥ विषमेतदेवकृतं राजा  वरुणोऽब्रवीत्‌। न ब्राह्मणस्य गां जग्ध्वा रस्त्रे  जागार कश्चन ॥१०॥ नवैव ता नवतयो या भूमिर्व्यधूनुत ।  प्रजां हिंसित्वा ब्राह्मणीमसंभव्यं पराभवन्‌ ॥११॥  यां मृतायानुबध्नन्ति कूद्यं पदयोपनीम्‌ । तद्वै ब्र ह्मज्य ते देवा उपस्तरणमब्रुवन्‌ ॥१२॥ ५ कृपमानस्य य ानि जीतस्य वावृतुः । तं वै ब्रह्मज्य ते देवा अपां  भागमधारयन्‌ ॥१३॥ येन मृतं स्नपयन्ति श्मश्रूणि येनो न्दते । तं वै ब्रह्मज्य ते देवा अपां भागमधारयन्‌ ॥ १४॥ न वर्ष मैत्रावरुणं ब्रह्मज्यमभि वर्षति । नास्म ै समितिः कल्पते न मित्रं नयते वशम्‌ ॥१५॥ 5. 20 उच् चैर्घोष दुन्दुभिः सत्वनायन्‌ वानस्पत्यः संभृत या ।  वाचं क्षुणुवानों दमयन्त्सपत्नान्त्सिंह इव जेष्यनर  तंस्तनीहि ॥१॥ सिंह इवास्तानीदूदरुवयो विबद्धोऽभिक् रन्दन्न्‌ ऋषभो वासितामिव । वृषा त्वं वध्रयस्ते सपत ्ना एनदरस्ते शुष्मो अभिमातिषाहः ॥२॥ वृषेव यूथे सहस ा विदानो _गव्यन्न्‌ अभि रुव संधनाजित्‌। शुचा विध्य  हृदयं परेषां हित्वा ग्रामान्‌ प्रच्युता यन्तु शत् रवः ॥३॥ संजयन्‌ पृतना रऊर्ध्वमायुर्गृह्या गृह्णानो  बहुधा वि चक्ष्व । दैवीं वाचं टुन्दुभ त वेधाः वा ण ामुप भरस्व वेदः ॥४॥ भेवचिं प्रयतां शृण्वती नाथिता  घोषबुद्धा । पुत्रं धावतु हस्तगृह्यामित्री भीता समर े वधानाम्‌ ॥५॥ स भे प्र वदासि वाचं भूम्याः पृष्ठे  वद रोचमानः । भानो दयुमदद दुन्दुभे सूनृतावत्‌॥६॥ अन ्तरेमे नभसी घोषो अस्तु ५ ध्वनयो यन्तु शीभम्‌ । ४ क ्रन्द स (1 मित्रतूर्याय ध ॥७॥ : कृतः प्र वदा वाचम  य॒ सत्वनामायु । इन्द्रमेदी सत्वनो नि ह्वयस्व जङ्घन ीहि ॥८॥ संक्रन्दनः प्रवदो ‡ मदु द्रहधा ग्रामघोषी ।  त्रियो वि ८ बहुभ्यो वि हर द्विराजे ॥९॥ श्रेयःकेतो  ं शितो ब्रह्मणासि । अंशून्‌ इव ग्रावाधिषवणे अद्वि र्गव्यन्‌ दुन्दुभेऽधि नृत्य वेदः ॥१०॥ शत्रूषाण्नीष ादभिमातिषाहो गवेषणः सहमान उद्धित्‌। वाग्वीव मन्त्र ं प्र भरस्व वाचं साग्रामजित्यायेषमुद्धदेह ॥११॥ अच् युतच्युत्समदो 4 मृधो जेता ध्यः । इन्द्रेण गुप्तो व िदथा द्विषतां याहि शीभम्‌ ॥१२॥ 5.21 विहूदयं वैमनस् यं वदामित्रेषु ङु । विद्वेषं कश्मशं भयममित्रेषु नि  दध्मस्यव एनान्‌ दुन्दुभे जहि ॥१॥ उद्वेपमाना मनसा  चक्षुषा हृदयेन च । धावन्तु बिभ्यतोऽमित्राः प्रत्रा सेनाज्ये हुते ॥२॥ वानस्पत्यः संभृत उस्ियाभिर्विश्च गोत्र्यः । प्रत्रासममित्रेभ्यो वदाज्येनाभिघारितः ॥ ३॥ यथा मृगाः संविजन्त आरण्याः पुरुषादधि । एव त्वं  दुन्दुभेऽमित्रान्‌ अभि क्रन्द प्र त्रासयाथो चित्ता नि मोहय ॥४॥ यथा वृकादजावयो धावन्ति बहु बिभ्यतीः ।  एव त्वं दुन्दुभेऽमित्रान्‌ अभि क्रन्द प्र त्रासयाथ ो चित्तानि मोहय ॥५॥ यथा श्येनात्पतत्रिणः संविजन्ते  अहर्दिवि सिंहस्य स्तनथोर्यथा । एव त्वं दुन्दुभेऽम ित्रान्‌ अभि क्रन्द प्र त्रासयाथो चित्तानि मोहय ॥६ ॥ परामित्रान्‌ दुन्दुभिना हरिणस्याजिनेन च । सर्वे  देवा अतित्रसन्‌ ये संग्रामस्येषते ॥७॥ यैरिन्द्रः प ्रक्रीडते पद्धोषैश्छायया सह । तैरमित्रास्त्रसन्तु  नोऽमी ये यन्त्यनीकशः ॥८॥ त क्रोशन्तु या दिशः । सेन ाः यतीरमित्राणामनीकशः ॥९॥ आदित्य चक्षुरा दत्स्व 3  धावत । पत्सङ्िनीरा न विगते ॥१०॥ मग स इन्द्रेण युजा  व शत्रून्‌ । राजा राजा महादेव उत : ॥११॥ एता देवसे नाः सूर्यकेतवः सचेतसः । अमित्रान्‌ नो जयन्तु स्वाह ा ॥१२॥ 822 अग्निस्तक्मानमप बाधतामितः सोमो ग्रावा व रुणः पूतदक्षाः । वेदिर्बर्हिः समिधः शोशुचाना अप द् वेषांस्यमुया भवन्तु ॥१॥ अयं यो विश्वान्‌ हरितान्‌  कृणोष्युच्छोचयन्न्‌ अग्निरिवाभिदुन्वन्‌ । अधा हि त क्मन्न्‌ अरसो हिं भूया अधा न्यङ्ङधरान्‌ वा परेहि ॥ २॥ यः परुषः पारुषेयोऽवध्वंस इवारुणः । तक्मानं विश् चधावीर्याधराञ्चं परा सुवा ॥३॥ अधराञ्चं प्र हिणोमि  नमः कृत्वा तक्मने । शकम्भरस्य मुष्टिहा 1 महावृषान् ‌ ॥४॥ ओको अस्य मूजवन्त अस्य महावृषाः । यावज्जातस्त क्मंस्तावान्‌ असि बल्हिकेषु न्योचरः ॥५॥ तक्मन्‌ व् याल वि गद व्यङ्ग भूरि यावय । दासीं निष्टक्वरीमिच्छ  तां वज्रेण समर्पय ॥६॥ तक्मन्‌ मूजवतो गच्छ बल्हिका न्‌ वा परस्तराम्‌ । शूद्रामिच्छ प्रफर्व्यं तां तक् मन्‌ वीव धूनुहि ॥७॥ ध मूजवतो बन्ध्वद्धि परेत्य । 1  मो अन्यक्ेत्राणि वा इमा ॥८॥ अन्यक्षेत्रे न वशी सन ्‌ मृडयासि नः । अभूदु प्रार्थस्तक्मा स गमिष्यति बल ्हिकान्‌ ॥९॥ यत्त्वं शीतोऽथो रूरः सह कासावेपयः । भ ीमास्ते तक्मन्‌ हेतयस्ताभिः स्म परि वृङ्ग्धि नः ॥१ ०॥ मा स्मैतान्त्सखीन्‌ कुरुथा बलासं कासमुद्युगम्‌  । मा स्मातोऽवङिः पुनस्तत्त्वा तक्मन्न्‌ उप ब्नुवे  ॥११॥ तक्मन्‌ भ्रात्रा बलासेन स्वस्रा कासिकया सह ।  पाप्मा भ्रातृव्येण सह ग्छामुमरणं जनम्‌ ॥१२॥ तृतीयक ं वितृतीयं सदन्दिमुत शारदम्‌ । तक्मानं शीतं रूरं ग ्रैष्मं नाशय वाकम्‌ ॥१३॥ गन्धारिभ्यो मूजवदभ्योऽङ्घ ेभ्यो मगधेभ्यः । प्रैष्यन्‌ जनमिव शेवधिं तक्मानं प रि दद्मसि ॥१४॥ 623 ओते मे द्यावापृथिवी ओता देवी सर स्वती । ओतौ म इन्द्रश्चाग्निश्च क्रिमिं जम्भयतामित ि ॥१॥ अस्येन्द्र॒ कुमारस्य क्रिमीन्‌ धनपते जहि । ह ता विश्वा अरातय उग्रेण वचसा मम ॥२॥ यो अक्ष्यौ परिस र्पति यो नासे परिसर्पति । दतां यो मध्यं गच्छति तं  क्रिमिं जम्भयामसि ॥३॥ सरूपौ द्वौ विरूपौ द्वौ ४ द्ध ौ रोहितौ दौ । बभ्रुश्च बभ्रुकर्णश्च गृध्रः श्च ते  हताः ॥४॥ ये क्रिमयः शितिकक्षा ये कृष्णाः शितिबाहवः  । ये के च विश्वरूपास्तान्‌ क्रिमीन्‌ जम्भयामसि ॥५ ॥ उत्पुरस्तात्सूर्य एति विश्वदृष्टो अदृष्टहा । क घ ्नन्‌ अदृष्टाश्च सर्वाश्च प्रमृणन्‌ क्रिमीन्‌ ॥६॥  : कष्कषास एजत्काः शिपवित्नुकाः । दृष्टश्च हन्यतां  क्रिमिरुतादृष्टश्च हन्यताम्‌ ॥७॥ हतो येवाषः क्रिमी णां हतो नदनिमोत । सर्वान्‌ नि 1 षदा खल्वामिव ॥८॥ त ्रिशीर्षाणं त्रिककुदं क्रिमिं सारङ्गमर्जुनम्‌ । शृ णाम्यस्य पृष्टीरपि लानि यच्छिरः ॥९॥ अत्रिवद्वः क्र िमयो हन्मि कण्ववज्जमदग्निवत्‌। अगस्त्यस्य ब्रह्मणा  सं पिनष्म्यहं क्रिमीन्‌ ॥१०॥ हतो राजा (4 स्थपतिर् हतः । हतो हतमाता भ्राता हतस्वसा ॥११॥ हतासो अस्य वे शसो हतासः परिवेशसः । अथो ये ध सर्वे ते क्रिमयो हता ः ॥१२॥ सर्वेषां च सर्वासां च क्रिमीनाम्‌ । भिनद्म् यश्मना शिरो दहाम्यग्निना मुखम्‌ ॥१३॥ 5.24 सविता प् रसवानामधिपतिः स मावतु । अस्मिन्‌ ब्रह्मण्यस्मिन्‌  कर्मण्यस्यां पुरोधायामस्यां प्रतिष्ठायामस्याम्‌ चि त्त्यामस्यामाकूत्यामस्यामाशिष्यस्यां देवहूत्यां स् वाहा ॥१॥ अग्निर्वनस्पतीनामधिपतिः स मावतु । अस्मिन् ‌ ब्रह्मण्यस्मिन्‌ कर्मण्यस्यां पुरोधायामस्यां प्र तिष्ठायामस्याम्‌ चित्त्यामस्यामाकूत्यामस्यामाशिष्य स्यां देवहूत्यां स्वाहा ॥२॥ स : स मावतु । अस्मिन्‌  कर्मण्यस्यां पुरोधायामस्यां प्रतिष्ठायामस्याम्‌ च ित्त्यामस्यामाकूत्यामस्यामाशिष्यस्यां देवहूत्यां स ्वाहा ॥३॥ वरुणोऽपामधिपतिः स मावतु । अस्मिन्‌ ब्रह् मण्यस्मिन्‌ कर्मण्यस्यां पुरोधायामस्यां प्रतिष्ठाय ामस्याम्‌ चित्त्यामस्यामाकूत्यामस्यामाशिष्यस्यां द ेवहूत्यां स्वाहा ॥४॥ मित्रावरुणौ वृष्ट्याधिपती तौ  मावताम्‌ । अस्मिन्‌ ब्रह्मण्यस्मिन्‌ कर्मण्यस्यां  पुरोधायामस्यां प्रतिष्ठायामस्याम्‌ चित्त्यामस्यामा कूत्यामस्यामाशिष्यस्यां देवहूत्यां स्वाहा ॥५॥ मरुत ः पर्वतानामधिपतयस्ते मावन्तु । अस्मिन्‌ ब्रह्मण्यस ्मिन्‌ कर्मण्यस्यां पुरोधायामस्यां प्रतिष्ठायामस्य ाम्‌ ६ शेष्यस्यां देवहूत्यां स्वाहा ॥६॥ सोमो वीरुध ामधिपतिः स मावतु । अस्मिन्‌ ब्रह्मण्यस्मिन्‌ कर्मण ्यस्यां पुरोधायामस्यां प्रतिष्ठायामस्याम्‌ चित्त्य ामस्यामाकूत्यामस्यामाशिष्यस्यां देवहूत्यां स्वाहा  ॥७॥ व स मावतु । [ ब्रह्मण्यस्मिन्‌ कर्मण्यस्यां पु रोधायामस्यां प्रतिष्ठायामस्याम्‌ चित्त्यामस्यामाकू त्यामस्यामाशिष्यस्यां देवहूत्यां स्वाहा ॥८॥ सूर्यश ्चक्षुषामधिपतिः स मावतु । अस्मिन्‌ ब्रह्मण्यस्मिन् ‌ कर्मण्यस्यां पुरोधायामस्यां प्रतिष्ठायामस्याम्‌  चित्त्यामस्यामाकूत्यामस्यामाशिष्यस्यां देवहूत्यां  स्वाहा ॥९॥ चन्द्रमा नक्षत्राणामधिपतिः स मावतु । अस ्मिन्‌ ब्रह्मण्यस्मिन्‌ कर्मण्यस्यां पुरोधायामस्या ं प्रतिष्ठायामस्याम्‌ चित्त्यामस्यामाकूत्यामस्यामा शिष्यस्यां देवहूत्यां स्वाहा ॥१०॥ इन्द्रो दिवोऽधिप तिः स मावतु । अस्मिन्‌ ब्रह्मण्यस्मिन्‌ कर्मण्यस्य ां पुरोधायामस्यां प्रतिष्ठायामस्याम्‌ चित्त्यामस्य ामाकूत्यामस्यामाशिष्यस्यां देवहूत्यां स्वाहा ॥११॥  मरुतां ( पश्‌ : स मावतु । अस्मिन्‌ कर्मण्यस्यां पु रोधायामस्यां प्रतिष्ठायामस्याम्‌ चित्त्यामस्यामाकू त्यामस्यामाशिष्यस्यां देवहूत्यां स्वाहा ॥१२॥ म । प ्रजानामधिपतिः स मावतु । [ ब्रह्मण्यस्मिन्‌ कर्मण्य स्यां पुरोधायामस्यां प्रतिष्ठायामस्याम्‌ 4 शेष्यस् यां देवहूत्यां स्वाहा ॥१३॥ यमः : स मावतु । अस्मिन् ‌ ब्रह्मण्यस्मिन्‌ कर्मण्यस्यां पुरोधायामस्यां प्र तिष्ठायामस्याम्‌ चित्त्यामस्यामाकूत्यामस्यामाशिष्य स्यां देवहूत्यां स्वाहा ॥१४॥ पितरः परे ते मावन्तु  । अस्मिन्‌ ब्रह्मण्यस्मिन्‌ कर्मण्यस्यां पुरोधायाम स्यां प्रतिष्ठायामस्याम्‌ चित्त्यामस्यामाकूत्यामस् यामाशिष्यस्यां देवहूत्यां स्वाहा ॥१५॥ तता अवरे ते  मावन्तु । अस्मिन्‌ ब्रह्मण्यस्मिन्‌ कर्मण्यस्यां प ुरोधायामस्यां प्रतिस्ठायामस्याम्‌ । चित्त्यामस्याम ाकूत्यामस्यामाशिष्यस्यां देवहूत्यां स्वाहा ॥१६॥ तत स्ततामहास्ते मावन्तु । अस्मिन्‌ ब्रह्मण्यस्मिन्‌ क र्मण्यस्यां पुरोधायामस्यां प्रतिष्ठायामस्याम्‌ । च ित्त्यामस्यामाकूत्यामस्यामाशिष्यस्यां देवहूत्यां स ्वाहा ॥१७॥ 5.25 पर्वतादिवो योनेरङ्गादङ्गात्समाभृतम ्‌ । शेपो गर्भस्य रेतोधाः सरौ पर्णमिवा दधत्‌॥१॥ यथ ेयं पृथिवी मही भूतानां गर्भमादधे । एवा दधामि ते गर ्भं तस्मै त्वामवसे हुवे ॥२॥ गर्भ धेहि सिनीवालि गर् भं धेहि सरस्वति । गर्भ ते अश्चिनोभा धत्तां पुष्करस ्रजा ॥३॥ गर्भ ते मित्रावरुणौ गर्भ देवो बृहस्पतिः ।  गर्भ त इन्द्रश्चाग्निश्च गर्भ धाता दधातु ते ॥४॥ त  ३ कल्पयतु त्वष्टा रूपाणि य । आ सिञ्चतु प्रजापतिर् धाता गर्भ ॥५॥ यद्वेद राजा वरुणो यद्धा देवी 
NLP-research-sans_AtharvaVedam_Shaunaka_djvu.txt