वसतस तस्य तु मुखं राघवस्य महात्मनः शरद्व्यपाये हेम न्त ऋतुर इष्टः परवर्ततेस कदा चित परभातायां शर्वर्य ां रघुनन्दनः परययाव अभिषेकार्थं रम्यं गॊदावरीं नदी मपरह्वः कलशहस्तस तं सीतया सह वीर्यवान पृष्ठतॊ ऽनुव ्रजन भराता सौमित्रिर इदम अब्रवीतअयं स कालः संप्राप ्तः परियॊ यस ते परियंवद अलंकृत इवाभाति येन संवत्सर ः शुभःनीहारपरुषॊ लॊकः पृष्हिवी सस्यमालिनी जलान्य अ नुपभॊग्यानि सुभगॊ हव्यवाहनःनवाग्रयण पूजाभिर अभ्यर् च्य पितृदेवताः कृताग्रयणकाः काले सन्तॊ विगतकल्मषाः पराज्यकामा जनपदाः संपन्नतरगॊरसाः विचरन्ति महीपाला  यात्रार्थं विजिगीषवःसेवमाने दृढं सूर्ये दिशम अन्तक सेविताम विहीनतिलकेव सत्री नॊत्तरा दिक परकाशतेपरकृत ्या हिमकॊशाढ्यॊ दूरसूर्यश च साम्प्रतम यथार्थनामा स ुव्यक्तं हिमवान हिमवान गिरिःअत्यन्तसुखसंचारा मध्या ह्ने सपर्शतः सुखाः दिवसाः सुभगादित्याश छायासलिलदुर ्भगाःमृदुसूर्याः सनीहाराः पटुशीताः समारुताः शून्या रण्या हिमध्वस्ता दिवसा भान्ति साम्प्रतमनिवृत्ताकाश शयनाः पुष्यनीता हिमारुणाः शीता वृद्धतरायामास तरिया मा यान्ति साम्प्रतमरविसंक्रान्तसौभाब्यस तुषारारुणम ण्डलः निःश्वासान्ध इवादर्शश चन्द्रमा न परकाशतेजयॊत ्स्ना तुषारमलिना पौर्णमास्यां न राजते सीतेव चातप श यामा लक्ष्यते न तु शॊभतेपरकृत्या शीतलस्पर्शॊ हिमवि द्धश च साम्प्रतम परवाति पश्चिमॊ वायुः काले दविगुणश ीतलःबाष्पच्छन्नान अरण्यानि यवगॊधूमवन्ति च शॊभन्ते  ऽभयुदिते सूर्ये नदद्भिः करौञ्चसारसैःखर्जूरपुष्पाकृ तिभिः शिरॊभिः पूर्णतण्डुलैः शॊभन्ते किं चिदालम्बाः  शालयः कनकप्रभाःमयूखैर उपसर्पद्भिर हिमनीहारसंवृतैः  दूरम अभ्युदितः सूर्यः शशाङ्क इव लक्ष्यतेअग्राह्यव ीर्यः पूर्वाह्णे मध्याह्ने सपर्शतः सुखः संरक्तः कि ं चिद आपाण्डुर आतपः शॊभते कषितौअवश्यायनिपातेन किं  चित परक्लिन्नशाद्वला वनानां शॊभते भूमिर निविष्टतरु णातपाअवश्यायतमॊनद्धा नीहारतमसावृताः परसुप्ता इव लक ्ष्यन्ते विपुष्पा वनराजयःबाष्पसंछन्नसलिला रुतविज्ञ ेयसारसाः हिमार्द्रवालुकैस तीरैः सरितॊ भान्ति साम्प ्रतमतुषारपतनाच चैव मृदुत्वाद भास्करस्य च शैत्याद अ गाग्रस्थम अपि परायेण रसवज जलमजराजर्जरितैः पर्णैः श ीर्णकेसरकर्णिकैः नालशेषा हिमध्वस्ता न भान्ति कमलाक राःअस्मिंस तु पुरुषव्याघ्र काले दुःखसमन्वितः तपश च रति धर्मात्मा तवद्भक्त्या भरतः पुरेतयक्त्वा राज्यं  च मानं च भॊगांश च विविधान बहून तपस्वी नियताहारः श ेते शीते महीतलेसॊ ऽपि वेलाम इमां नूनम अभिषेकार्थम  उद्यतः वृतः परकृतिभिर नित्यं परयाति सरयूं नदीमअत्य न्तसुखसंवृद्धः सुकुमारॊ हिमार्दितः कथं तव अपररात्र ेषु सरयूम अवगाहतेपद्मपत्रेक्षणः शयामः शरीमान निरुद रॊ महान धर्मज्ञः सत्यवादी च हरी निषेधॊ जितेन्द्रिय ःपरियाभिभाषी मधुरॊ दीर्घबाहुर अरिंदमः संत्यज्य विव िधान सौख्यान आर्यं सर्वात्मनाश्रितःजितः सवर्गस तव  भरात्रा भरतेन महात्मना वनस्थम अपि तापस्ये यस तवाम  अनुविधीयतेन पित्र्यम अनुवर्न्तन्ते मातृकं दविपदा इ ति खयातॊ लॊकप्रवादॊ ऽयं भरतेनान्यथाकृतःभर्ता दशरथॊ  यस्याः साधुश च भरतः सुतः कथं नु साम्बा कैकेयी ताद ृशी करूरदर्शिनीइत्य एवं लक्ष्मणे वाक्यं सनेहाद बरु वति धर्मिके परिवादं जनन्यास तम असहन राघवॊ ऽबरवीतन  ते ऽमबा मध्यमा तात गर्हितव्या कथं चन ताम एवेक्ष्वा कुनाथस्य भरतस्य कथां कुरुनिश्चितापि हि मे बुद्धिर  वनवासे दृढव्रता भरतस्नेहसंतप्ता बालिशी करियते पुनः इत्य एवं विलपंस तत्र पराप्य गॊदावरीं नदीम चक्रे ऽभ िषेकं काकुत्स्थः सानुजः सह सीतयातर्पयित्वाथ सलिलैस  ते पितॄन दैवतानि च सतुवन्ति समॊदितं सूर्यं देवताश  च समाहिताःकृताभिषेकः स रराज रामः; सीताद्वितीयः सह  लक्ष्मणेन कृताभिषेकस तव अगराजपुत्र्या; रुद्रः सनन ्दिर भगवान इवेशः
mahabharata-ramayana_rys3015_dev.txt