राज्ञा पुरॊहितः कार्यॊ भवेद विद्वान बहुश्रुतःउभौ स मीक्ष्य धर्मार्थाव अप्रमेयाव अनन्तरमधर्मात्मा धर्म विद येषां राज्ञां राजन पुरॊहितःराजा चैवं गुणॊ येषा ं कुशलं तेषु सर्वशःउभौ परजा वर्धयतॊ देवान पूर्वान  परान पितॄनयौ समेयास्थितौ धर्मे शरद्धेयौ सुतपस्विनौ परस्परस्य सुहृदौ संमतौ समचेतनौबरह्मक्षत्रस्य संमान ात परजाः सुखम अवाप्नुयुःविमाननात तयॊर एव परजा नश्य ेयुर एव हबरह्मक्षत्रं हि सर्वेषां धर्माणां मूलम उच ्यतेअत्राप्य उदाहरन्तीमम इतिहासं पुरातनमऐल कश्यप स ंवादं तं निबॊध युधिष्ठिरयदा हि बरह्म परजहाति कषत्र ं; कषत्रं यदा वा परजहाति बरह्मअन्वग बलं कतमे ऽसमिन  भजन्ते; तथाबल्यं कतमे ऽसमिन वियन्तिवयृद्धं राष्ट् रं भवति कषत्रियस्य; बरह्मक्षत्रं यत्र विरुध्यते हअ न्वग बलं दस्यवस तद भजन्ते; ऽबल्यं तथा तत्र वियन्ति  सन्तःनैषाम उक्षा वर्धते नॊत उस्रा; न गर्गरॊ मथ्यत े नॊ यजन्तेनैषां पुत्रा वेदम अधीयते च; यदा बरह्मक् षत्रियाः संत्यजन्तिनैषाम उक्षावर्धते जातु गेहे; ना धीयते स परजा नॊ यजन्तेअपध्वस्ता दस्यु भूता भवन्ति;  ये बराह्मणाः कषत्रियान संत्यजन्तिएतौ हि नित्यसंयु क्ताव इतरेतर धारणेकषत्रं हि बरह्मणॊ यॊनिर यॊनिः कष त्रस्य च दविजाःउभाव एतौ नित्यम अभिप्रपन्नौ; संप्रा पतुर महतीं शरीप्रतिष्ठामतयॊः संधिर भिद्यते चेत पुर ाणस; ततः सर्वं भवति हि संप्रमूढमनात्र पलवं लभते पा रगामी; महागाधे नौर इव संप्रणुन्नाचातुर्वर्ण्यं भवत ि च संप्रमूढं; ततः परजाः कषयसंस्था भवन्तिबरह्म वृक ्षॊ रक्ष्यमाणॊ मधु हेमच वर्षतिअरक्ष्यमाणः सततम अश् रुपापं च वर्षतिअब्रह्म चारी चरणाद अपेतॊ; यदा बरह्म ा बरह्मणि तराणम इच्छेतआश्चर्यशॊ वर्षति तत्र देवस;  तत्राभीक्ष्णं दुः सहाश चाविशन्तिसत्रियं हत्वा बराह ्मणं वापि पापः; सभायां यत्र लभते ऽनुवादमराज्ञः सका शे न बिभेति चापि; ततॊ भयं जायते कषत्रियस्यपापैः पा पे करियमाणे ऽतिवेलं; ततॊ रुद्रॊ जायते देव एषःपापैः  पापाः संजनयन्ति रुद्रं; ततः सर्वान साध्व असाधून ह िनस्तिकुतॊ रुद्रः कीदृशॊ वापि रुद्रः; सत्त्वैः सत् त्वं दृश्यते वध्यमानमएतद विद्वन कश्यप मे परचक्ष्व;  यतॊ रुद्रॊ जायते देव एषःआत्मा रुद्रॊ हृदये मानवान ां; सवं सवं देहं परदेहं च हन्तिवातॊत्पातैः सदृशं र ुद्रम आहुर; दावैर जीमूतैः सदृशं रूपम अस्यन वै वातं  परिवृनॊति कश चिन; न जीमूतॊ वर्षति नैव दावःतथायुक् तॊ दृश्यते मानवेषु; कामद्वेषाद बध्यते मुच्यते चयथै क गेहे जातवेदाः परदीप्तः; कृत्स्नं गरामं परदहेत स  तवरा वानविमॊहनं कुरुते देव एष; ततः सर्वं सपृश्यते  पुण्यपापैःयदि दण्डः सपृशते पुण्यभाजं; पापैः पापे क रियमाणे ऽविशेषातकस्य हेतॊः सुकृतं नाम कुर्याद; दुष ्कृतं वा कस्य हेतॊर न कुर्यातअसंत्यागात पापकृताम अ पापंस; तुल्यॊ दण्डः सपृश्यते मिश्रभावातशुष्केणार्द ्रं दह्यते मिश्रभावान; न मिश्रः सयात पापकृद्भिः कथ ं चितसाध्व असाधून धारयतीह भूमिः; साध्व असाधूंस ताप यतीह सूर्यःसाध्व असाधून वातयतीह वायुर; आपस तथा साध ्व असाधून वहन्तिएवम अस्मिन वर्तते लॊक एव; नामुत्रै वं वर्तते राजपुत्रपरेत्यैतयॊर अन्तरवान विशेषॊ; यॊ  वै पुण्यं चरते यश च पापमपुण्यस्य लॊकॊ मधुमान धृतार ्चिर; हिरण्यज्यॊतिर अमृतस्य नाभिःतत्र परेत्य मॊदते  बरह्मचारी; न तत्र मृत्युर न जरा नॊत दुःखमपापस्य ल ॊकॊ निरयॊ ऽपरकाशॊ; नित्यं दुःखः शॊकभूयिष्ठ एवतत्रा त्मानं शॊचते पापकर्मा; बह्वीः समाः परपतन्न अप्रतिष ्ठःमिथॊ भेदाद बराह्मणक्षत्रियाणां; परजा दुःखं दुः  सहं चाविशन्तिएवं जञात्वा कार्य एवेह विद्वान; पुरॊह ितॊ नैकविद्यॊ नृपेणतं चैवान्वभिषिच्येत तथा धर्मॊ व िधीयतेअग्र्यॊ हि बराह्मणः परॊक्तः सर्वस्यैवेह धर्म तःपूर्वं हि बराह्मणाः सृष्टा इति धर्मविदॊ विदुःजये ष्ठेनाभिजनेनास्य पराप्तं सर्वं यद उत्तरमतस्मान मान ्यश च पूज्यश च बराह्मणः परसृताग्र भुकसर्वं शरेष्ठं  वरिष्ठं च निवेद्यं तस्य धर्मतःअवश्यम एतत कर्तव्यं  राज्ञा बलवतापि हिबरह्म वर्धयति कषत्रं कषत्रतॊ बरह ्म वर्धते
mahabharata-ramayana_mbs12074dev.txt