[स]एवम उक्तॊ ऽतॊ राजा गौतमेन यशस्विनानिःश्वस्य दीर ्घम उष्णं च तूष्णीम आसीद विशां पतेततॊ मुहूर्तं स ध यात्वा धार्तराष्ट्रॊ महामनाःकृपं शारद्वतं वाक्यम इ त्य उवाच परंतपःयत किं चित सुहृदा वाच्यं तत सर्वं श रावितॊ हय अहमकृतं च भवता सर्वं पराणान संत्यज्य युध ्यतागाहमानम अनीकानि युध्यमानं महारथैःपाण्डवैर अतित ेजॊभिर लॊकस तवाम अनुदृष्टवानसुहृदा यद इदं वाच्यं भ वता शरावितॊ हय अहमन मां परीणाति तत सर्वं मुमूर्षॊर  इव भेषजमहेतुकारण संयुक्तं हितं वचनम उत्तममउच्यमान ं महाबाहॊ न मे विप्राग्र्य रॊच्चतेराज्याद विनिकृतॊ  ऽसमाभिः कथं सॊ ऽसमासु विश्वसेतअक्षद्यूते च नृपतिर  जितॊ ऽसमाभिर महाधनःस कथं मम वाक्यानि शरद्दध्याद भ ूय एव तुतथा दौत्येन संप्राप्तः कृष्णः पार्थ हिते र तःपरलब्धश च हृषीकेशस तच च कर्म विरॊधितमस च मे वचनं  बरह्मन कथम एवाभिमंस्यतेविललाप हि यत कृष्णा सभामध् ये समेयुषीन तन मर्षयते कृष्णॊ न राज्यहरणं तथाएकप्र ाणाव उभौ कृष्णाव अन्यॊन्यं परति संहतौपुरा यच छरुतम  एवासीद अद्य पश्यामितत परभॊसवस्रीयं च हतं शरुत्वा  दुःखस्वपिति केशवःकृतागसॊ वयं तस्य स मदर्थं कथं कषम ेतअभिमन्यॊर विनाशेन न शर्म लभते ऽरजुनःस कथं मद धित े यत्नं परकरिष्यति याचितःमध्यमः पाण्डवस तीक्ष्णॊ भ ीमसेनॊ महाबलःपरतिज्ञात्म च तेनॊग्रं स भाज्येत न सं नमेतउभौ तौ बद्धनिस्त्रिंशाव उभौ चाबद्ध कङ्कटौकृतवै राव उभौ वीरौ यमाव अपि यमॊपमौधृष्टद्युम्नः शिखण्डी  च कृतवैरौ मया सहतौ कथं मद धिते यत्नं परकुर्यातां द विजॊत्तमदुःशासनेन यत कृष्णा एकवस्त्रा रजस्वलापरिक् लिष्टा सभामध्ये सर्वलॊकस्य पश्यतःतथा विवसनां दीनां  समरन्त्य अद्यापि पाण्डवाःन निवारयितुं शक्याः संग् रामात ते परंतपाःयदा च दरौपदी कृष्णा मद विनाशाय दुः खिताउग्रं तेपे तपः कृष्णा भर्तॄणाम अर्थसिद्धयेसथण् डिले नित्यदा शेते यावद वैरस्य यातनानिक्षिप्य मानं  दर्पं च वासुदेव सहॊदराकृष्णायाः परेक्ष्यवद भूत्वा  शुश्रूषां कुरुते सदाइति सर्वं समुन्नद्धं न निर्वात ि कथं चनअभिमन्यॊर विनाशेन स संधेयः कथं मयाकथं च ना म भुक्त्वेमां पृथिवीं सागराम्बरामपाण्डवानां परसादे न भुञ्जीयां राज्यम अल्पकमउपर्य उपरि राज्ञां वै जवल ितॊ भास्करॊ यथायुधिष्ठिरं कथं पश्चाद अनुयास्यामि द ासवतकथं भुक्त्वा सवयं भॊगान दत्त्वा दायांश च पुष्क लानकृपणं वर्तयिष्यामि कृपणैः सह जीविकामनाभ्यसूयामि  ते वाक्यम उक्तं सनिग्धं हितं तवयान तु संधिम अहं म न्ये पराप्तकालं कथं चनसुनीतम अनुपश्यामि सुयुद्धेन  परंतपनायं कलीबयितुं कालः संयॊद्धुं काल एव नःइष्टं  मे बहुभिर यज्ञैर दत्ता विप्रेषु दक्ष्णिणाःपराप्ताः  करमश्रुता वेदाः शत्रूणां मूर्ध्नि च सथितमभृत्यमे  सुभृतास तात दीनश चाभ्युद्धृतॊ जनःयातानि परराष्ट्रा णि सवराष्ट्रम अनुपालितमभुक्ताश च विविधा भॊगास तरिव र्गः सेवितॊ मयापितॄणां गतम आनृण्यं कषत्रधर्मस्य चॊ भयॊःन धरुवं सुखम अस्तीह कुतॊ राज्यं कुतॊ यशःइह कीर ्तिर विधातव्या सा च युद्धेन नान्यथागृहे यत कषत्रिय स्यापि निधनं तद विगर्हितमअधर्मः सुमहान एष यच छय्या  मरणं गृहेअरण्ये यॊ विमुञ्चेत संग्रामे वा तनुं नरः करतून आहृत्य महतॊ महिमानं स गच्छतिकृपणं विपलन्न आर ्तॊ जरयाभिपरिप्लुतःमरियते रुदतां मध्ये जञातीनां न  स पूरुषःतयक्त्वा तु विविधान भॊगान पराप्तानां मरमां  गतिमअपीदानीं सुयुद्धेन गच्छेयं सत सलॊकतामशूराणाम  आर्य वृत्तानां संग्रमेष्व अनिवर्तिनामधीमतां सत्यसं धानां सर्वेषां करतुयाजिनामशस्त्रावभृथम आप्तानां धर ुवं वासस तरिविष्टपेमुदा नूनं परपश्यन्ति शुभ्रा हय  अप्सरसां गणाःपश्यन्ति नूनं पितरः पूजिताञ शक्र संसद िअप्सरॊभिः परिवृतान मॊदमानांस तरिविष्टपेपन्थानम अम रैर यातं शूरैश चैवानिवर्तिभिःअपि तैः संगतं मार्गं  वयम अप्य आरुहेमहिपितामहेन वृद्धेन तथाचर्येण धीमताज यद्रथेन कर्णेन तथा दुःशासनेन चघटमाना मदर्थे ऽसमिन  हताः शूरा जनाधिपाःशेरते लॊहिताक्ताङ्गाः पृथिव्यां  शरविक्षताःउत्तमास्त्रविदः शूरा यथॊक्तक्रतुयाजिनःतय क्त्वा पराणान यथान्यायम इन्द्र सद्मसु धिष्ठिताःतैस  तव अयं रचितः पन्था दुर्गमॊ हि पुनर भवेतसंपतद्भिर  महावेगैर इतॊ याद्भिश च सद गतिमये मदर्थे हताः शूरास  तेषां कृतम अनुस्मरनऋणं तत परतिमुञ्चानॊ न राज्ये म न आदधेपातयित्वा वयस्यांश च भरातॄन अथ पितामहानजीवित ं यदि रक्षेयं लॊकॊ मां गर्हयेद धरुवमकीदृशं च भवेद  राज्यं मम हीनस्य बन्धुभिःसखिभिश च सुहृद्भिश च परणि पत्य च पाण्डवमसॊ ऽहम एतादृशं कृत्वा जगतॊ ऽसय पराभव मसुयुद्धेन ततः सवर्गं पराप्स्यामि न तद अन्यथाएवं द ुर्यॊधनेनॊक्तं सर्वे संपूज्य तद वचःसाधु साध्व इति  राजानं कषत्रियाः संबभाषिरेपराजयम अशॊचन्तः कृतचित्त ाश च विक्रमेसर्वे सुनिश्चिता यॊद्धुम उदग्रमनसॊ ऽभव नततॊ वाहान समाश्वास्य सर्वे युद्धाभिनन्दिनःऊने दवि यॊजने गत्वा परत्यतिष्ठन्त कौरवाःआकाशे विद्रुमे पुण ्ये परस्थे हिमवतः शुभेअरुणां सरस्वतीं पराप्य पपुः  सस्नुश च तज जलमतव पुत्राः कृतॊत्साहाः पर्यवर्तन्त  ते ततःपर्यवस्थाप्य चात्मानम अन्यॊन्येन पुनस तदासर् वे राजन नयवर्तन्त कषत्रियाः कालचॊदिताः
mahabharata-ramayana_mbs09004dev.txt