[लॊमष]एतच छरुत्वान्तरिक्षाच च स राजा राजसत्तमयथॊक् तं तच चकाराथ शरद्दधद भरतर्षभषष्टिः पुत्रसहस्राणि त स्याप्रतिम तेजसःरुद्र परसादाद राजर्षेः समजायन्त पा र्थिवते घॊराः करूरकर्माण आकाशपरिषर्पिणःबहुत्वाच चा वजानन्तः सर्वाँल लॊकान सहामरानतरिदशांश चाप्य अबाधन ्त तथा गन्धर्वराक्षसानसर्वाणि चैव भूतानि शूराः समर शालिनःवध्यमानास ततॊ लॊकाः सागरैर मन्दबुद्धिभिःबरह् माणं शरणं जग्मुः सहिताः सर्वदैवतैःतान उवाच महाभागः  सर्वलॊकपितामहःगच्छध्वं तरिदशाः सर्वे लॊकैः सार्धं  यथागतमनातिदीर्घेण कालेन सागराणां कषयॊ महानभविष्यत ि महाघॊरः सवकृतैः कर्मभिर सुराःएवम उक्तास ततॊ देवा  लॊकाश च मनुजेश्वरपितामहम अनुज्ञाप्य विप्रजग्मुर य थागतमततः काले बहुतिथे वयतीते भरतर्षभदीक्षितः सगरॊ  राजा हयमेधेन वीर्यवानतस्याश्वॊ वयचरद भूमिं पुत्रैः  सुपरिरक्षितःसमुद्रं स समासाद्य निस्तॊयं भीमदर्शनम रक्ष्यमाणः परयत्नेन तत्रैवान्तरधीयतततस ते सागरास त ात हृतं मत्वा हयॊत्तममआगम्य पितुर आचख्युर अदृश्यं  तुरगं हृतमतेनॊक्ता दिक्षु सर्वासु सर्वे मार्गत वाज िनमततस ते पितुर आज्ञाय दिक्षु सर्वासु तं हयमअमार्ग न्त महाराज सर्वं च पृथिवीतलमततस ते सागराः सर्वे सम ुपेत्य परस्परमनाध्यगच्छन्त तुरगम अश्वहर्तारम एव चआ गम्य पितरं चॊचुस ततः पराञ्जलयॊ ऽगरतःससमुद्र वनद्वी पा सनदी नदकन्दरासपर्वतवनॊद्देशा निखिलेन मही नृपअस् माभिर विचिता राजञ शासनात तव पार्थिवन चाश्वम अधिगच् छामॊ नाश्वहर्तारम एव चशरुत्वा तु वचनं तेषां स राजा  करॊधमूर्छितःउवाच वचनं सर्वांस तदा दैववशान नृपअनाग माय गच्छध्वं भूयॊ मार्गत वाजिनमयज्ञियं तं विना हय  अश्वं नागन्तव्यं हि पुत्रकाःपरतिगृह्य तु संदेशं तत स ते सगरात्मजाःभूय एव महीं कृत्स्नां विचेतुम उपचक् रमुःअथापश्यन्त ते वीराः पृथिवीम अवदारितामसमासाद्य  बिलं तच च खनन्तः सगरात्मजाःकुद्दालैर हरेषुकैश चैव  समुद्रम अखनंस तदास खन्यमानः सहितैः सागरैर वरुणालयः अगच्छत परमाम आर्तिं दार्यमाणः समन्ततःअसुरॊरग रक्षा ंसि सत्त्वानि विविधानि चआर्तनादम अकुर्वन्त वध्यमान ानि सागरैःछिन्नशीर्षा विदेहाश च भिन्नजान्व अस्थि म स्तकाःपराणिनः समदृश्यन्त शतशॊ ऽथ सहस्रशःएवं हि खनत ां तेषां समुद्रं मकरालयमवयतीतः सुमहान कालॊ न चाश्व ः समदृश्यतततः पूर्वॊत्तरे देशे समुद्रस्य महीपतेविद ार्य पातालम अथ संक्रुद्धाः सगरात्मजाःअपश्यन्त हयं  तत्र विचरन्तं महीतलेकपिलं च महात्मानं तेजॊराशिम अन ुत्तममतपसा दीप्यमानं तं जवालाभिर इव पावकम
mahabharata-ramayana_mbs03105dev.txt