तच छरुत्वा भाषितं तस्य रामस्याक्लिष्टकर्मणः दवाःस् थः कुमाराव आहूय राघवाय नयवेदयतदृष्ट्वा तु राघवः पर ाप्तौ परियौ भरतलक्ष्मणौ परिष्वज्य ततॊ रामॊ वाक्यम  एतद उवाच हकृतं मया यथातथ्यं दविजकार्यम अनुत्तमम धर ्मसेतुमतॊ भूयः कर्तुम इच्छामि राघवौयुवाभ्याम आत्मभ ूताभ्यां राजसूयम अनुत्तमम सहितॊ यष्टुम इच्छामि तत् र धर्मॊ हि शाश्वतःइष्ट्वा तु राजसूयेन मित्रः शत्रु निबर्हणः सुहुतेन सुयज्ञेन वरुणत्वम उपागमतसॊमश च रा जसूयेन इष्ट्वा धर्मेण धर्मवित पराप्तश च सर्वलॊकाना ं कीर्तिं सथानं च शाश्वतमअस्मिन्न अहनि यच छरेयश चि न्त्यतां तन मया सह हितं चायति युक्तं च परयतौ वक्तु म अर्हथशरुता तु राघवस्यैतद वाक्यं वाक्यविशारदः भरत ः पराञ्जलिर भूत्वा वाक्यम एतद उवाच हतवयि धर्मः परः  साधॊ तवयि सर्वा वसुंधरा परतिष्ठिता महाबाहॊ यशश चा मितविक्रममहीपालाश च सर्वे तवां परजापतिम इवामराः नि रीक्षन्ते महात्मानॊ लॊकनाथं यथा वयमपरजाश च पितृवद  राजन पश्यन्ति तवां महाबल पृथिव्यां गतिभूतॊ ऽसि परा णिनाम अपि राघवस तवम एवंविधं यज्ञम आहर्तासि कथं नृप  पृथिव्यां राजवंशानां विनाशॊ यत्र दृश्यतेपृथिव्यां  ये च पुरुषा राजन पौरुषम आगताः सर्वेषां भविता तत्र  कषयः सर्वान्तकॊपमःस तवं पुरुषशार्दूल गुणैर अतुलवि क्रम पृथिवीं नार्हसे हन्तुं वशे हि तव वर्ततेभरतस्य  तु तद वाक्यं शरुत्वामृतमयं यथा परहर्षम अतुलं लेभे  रामः सत्यपराक्रमःउवाच च शुभां वाणीं कैकेय्या नन्द िवर्धनम परीतॊ ऽसमि परितुष्टॊ ऽसमि तवाद्य वचनेन हिइ दं वचनम अक्लीबं तवया धर्मसमाहितम वयाहृतं पुरुषव्या घ्र पृथिव्याः परिपालनमएष तस्माद अभिप्रायाद राजसूया त करतूत्तमान निवर्तयामि धर्मज्ञ तव सुव्याहृतेन वैप रजानां पालनं धर्मॊ राज्ञां यज्ञेन संमितः तस्माच छृ णॊमि ते वाक्यं साधूक्तं सुसमाहितम
mahabharata-ramayana_rys7074_dev.txt