 वैवस्वतं संगमनं जनानां यमं राजानं हविषा सपर्यत ॥१ ३॥ परा यात पितर आ च यातायं वो यज्ञो समक्तः । दत्तो  अस्मभ्यं द्रविणेह भद्रं रयिं च नः सर्ववीरं दधात ॥ १४॥ कण्वः कक्षीवान्‌ पुरुमीढो अगस्त्यः श्यावाश्चः  सोभर्यर्चनानाः । विश्वामित्रोऽयं जमदग्निरत्रिरवन्त ु नः कश्यपो वामदेवः ॥१५॥ विश्वामित्र जमदग्ने वसिष् ठ भरद्वाज गोतम वामदेव । शर्दिर्नो अत्रिरग्रभीन्‌ न मोभिः सुसंशासः पितरो मृडता नः ॥१६॥ कस्ये मृजाना अत ि यन्ति रिप्रमायुर्दधानाः प्रतरं नवीयः । आप्यायमान ाः प्रजया धनेनाध स्याम सुरभयो गृहेषु ॥१७॥ अञ्जते व ्यञ्जते समञ्जते क्रतुं ५ मधुनाभ्यञ्जते । सिन्धोरुच ्छवासे पतयन्तमुक्षणं हिरण्यपावाः पशुमासु गृहते ॥१८ ॥ व पितरः सोम्यं च तेनो सचध्वं स्वयशसो हि भूत । ते  : कवय आ शृणोत सुविद्त्रा विदथे हूयमानाः ॥१९॥ ये अ त्रयो अङ्किरसो नवग्वा इष्टावन्तो रातिषाचो दधानाः ।  दक्षिणावन्तः ८० उ स्थासद्यास्मिन्‌ बर्हिषि मादयध् वम्‌ ॥२०॥ {१४} अधा यथा नः : परासः प्रत्नासो अग्न ऋ तमाशशानाः । शुचीदयन्‌ दीध्यत उक्थशसः क्षामा भिन्दन ्तो अरुणीरप व्रन्‌ ॥२१॥ सुकर्मानिः क देवयन्तो अयो  न देवा जनिमा धमन्तः । शुचन्तो अग्निं वावृधन्त इन्द ्रमुर्वी गव्यां परिषदं नो अक्रन्‌ ॥२२॥ आ यूथेव क्ष ुमति पश्वो अख्यहेवानां जनिमान्त्युग्रः । श वृधे चि दर्य उपरस्यायोः ॥२३॥ अकर्म ते अभूम ऋतमवस्रन्न्‌ उष सो विभातीः । विश्च तन्द्रं यदवन्ति बृहद्वदेम विदथे  सुवीराः ॥२४॥ इन्द्रो मा मरुत्वान्‌ प्राच्या दिशः  पातु बाहुच्युता पृथिवी द्यामिवोपरि । लोककृतः पथिकृ तो यजामहे ये देवानां हुतभागा इह स्थ ॥२५॥ धाता मा न िर््त्या दक्षिणाया दिशः पातु बाहुच्युता पृथिवी द्य ामिवोपरि । लोककृतः पथिकृतो यजामहे ये देवानां हुतभा गा इह स्थ _॥२६॥ अदितिर्मादित्यैः प्रतीच्या दिशः पा तु बाहुच्युता पृथिवी द्यामिवोपरि । लोककृतः वजा ये  देवानां हुतभागा इह स्थ ॥२७॥ सोमो मावि दिशः पातु बा हुच्युता पृथिवी द्यामिवोपरि । लोककृतः पथिकृतो यजाम हे ये देवानां हुतभागा इह स्थ ॥२८॥ धर्ता ह त्वा धरु णो धारयाता ऊर्ध्वं भानुं सविता द्यामिवोपरि । लोककृ तः पथिकृतो यजामहे ये देवानां हुतभागा इह स्थ ॥२९॥ प ्राच्यां त्वा दिशि त : स्वधायामा दधामि बाहुच्युता  पृथिवी द्यामिवोपरि । लोककृतः व तो ननः ये देवानां ह ुतभागा इह स्थ ॥३०॥ {१५} दक्षिणायां त्वा दिशि पुरा  5 : स्वधायामा दधामि बाहुच्युता पृथिवी द्यामिवोपरि  । लोककृतः अ यजामहे यं देवानां हुतभागा इह स्थ ॥३१॥  प्रतीच्यां त्वा दिशि पुरा संवृतः स्वधायामा दधामि ब ाहुच्युता पृथिवी द्यामिवोपरि । लोककृतः ध यजामहे ये  देवानां हुतभागा इह स्थ ॥३२॥ उदीच्यां त्वा दिशि पु रा सम्वृतः स्वधायामा दधामि बाहुच्युता पृथिवी द्याम िवोपरि । लोककृतः ८ तो यजामहे ये देवानां हुतभागा इह  स्थ ॥३३॥ त्वा दिशि 1 वृतः स्वधायामा दधामि बाहुच्य ुता पृथिवी द्यामिवोपरि । : पथिकृतो जो ये देवानां ह ुतभागा इह स्थ ॥३४॥ ऊर्ध्वायां त्वा दिशि पुरा सम्वृ तः स्वधायामा दधामि बाहुच्युता पृथिवी द्यामिवोपरि ।  लोककृतः शा यजामहे ये देवानां हुतभागा इह स्थ ॥३५॥  धर्तासि धरुनोऽसि वंसगोऽसि ॥३६॥ उदपूरसि मधुपूरसि वा तपूरसि ॥३७॥ इतश्च मामुतश्चावतां यमे इव यतमाने यदैत म्‌ । प्र वां भरन्‌ मानुषा देवयन्तो आ सीदतां स्वमु  लोकं विदाने ॥३८॥ स्वासस्थे भवतमिन्दवे नो युजे वां  ब्रह्म ध नमोभिः । वि श्लोक एति 1 : शृण्वन्तु विश् च अमृतास एतत्‌॥३९॥ त्रीणि पदानि रुपो च । अक्षरेण प ्रति मिमीते अर्कमृतस्य नाभावभि सं पुनाति ॥४०॥ {१६}  देवेभ्यः कमवृणीत मृ प्रजायै किममृतं वा णीत । बृहस ्पतिर्यज्ञमतनुत प्रियां यमस्तन्वमा ॥४१॥ त्वमग्न ईड ितो जातवेदोऽवाडव्यानि सुरभीणि कृत्वा । प्रादाः पित ृभ्यः स्वधया ते अक्षन्न्‌ त्वं देव प्रयता हवीषि ॥४ २॥ आसीनासो अरुणीनामुपस्थे रयिं धत्त दाशुषे मर्त्या य । पुत्रेभ्यः पितरस्तस्य वस्वः प्र यच्छत त इहोर्ज ं दधात ॥४३॥ अग्निष्वात्ताः पितर एह गच्छत सदःसदः सद त सुप्रणीतयः । अत्तो हवीषि प्रयतानि बर्हिषि रयिं च  नः सर्ववीरं दधात ॥४४॥ उपहूता नः पितरः सोम्यासो बर ्हिष्येषु निधिषु प्रियेषु । त॒ आ गमन्तु त इह 1 बरु वन्तु तेऽवन्त्वस्मान्‌ ॥४५॥ ये नः पितुः पितरो यै अ नूजहिरे सोमपीथं वसिष्ठाः । तेभिर्यमः सम्रराणो हवीष ्युशन्न्‌ उशद्भिः ८ ॥४६॥ ये तातृषुर्देवत्रा जेहमान ा होत्राविदः स्तोमतष्टासो अर्कः । आग्ने याहि सहस्र ं देववन्दैः सत्यैः कविभित्ऋषिभिर्घर्मसद्धिः ॥४७॥ य े सत्यासो हविरदो हविष्पा इण देवैः सरथं । आग्ने याह ि सुविदत्रेभिरर्वाङ्परैः : ॥४८॥ उप सर्पं मातरं भूम िमेतामुरुव्यचसं पृथिवीं सुशेवाम्‌ । ऊर्णम्रदाः पृथ िवी दक्षिणावत एषा त्वा पातु प्रपथे पुरस्तात्‌॥४९॥  उच्छवञ्चस्व पृथिवि मा नि बाधथाः सूपायनास्मै भव सूप सर्पणा । माता पुत्रं यथा सिचाभ्येनं भूम ऊर्णुहि ॥५ ०॥ {१७} उच्छवञ्चमाना पृथिवी सु तिष्ठतु सहस्रं मित  उप हि श्रयन्ताम्‌ । ते च शरुतः स्योना विश्वाहास्मै  शरणाः सन्त्वत्र ॥५१॥ उत्ते स्त पृथिवीं त्वत्परीमं  लोगं निदधन्‌ मो अहं रिषम्‌ । एतां स्थूणां पितरो ध ारयन्ति ते तत्र यमः सादना ते कृणोतु ॥५२॥ इममग्ने च मसं मा वि जिह्वरः प्रियो देवानामुत सोम्यानाम्‌ । अ यं यश्चमसो देवपानस्तस्मिन्‌ स मादयन्ताम्‌ ॥५३॥ अथर ्वा पर्णं चमसं यमिन्द्रायाबि । तस्मिन्‌ कृणोति सुक ृतस्य भक्षं तस्मिन्‌ इन्दुः पवते विश्वदानिम्‌ ॥५४॥  यत्ते कृष्णः शकुन आतुतोद पिपीलः सर्पं उत वा श्राप दः । अगनिष्टदविश्वादगद कृणोतु सोमश्च यो ब्राह्मणाम ाविवेश ॥५५॥ पयस्वतीरोषधयः पयस्वन्‌ मामकं पयः । अपा ं पयसो यत्पयस्तेन मा सह रि ॥५६॥ इमा नारीरविधवाः सु पत्नीराञ्जनेन सं स्पृशन्ताम्‌ । अनश्रवो अनमीवाः सु रत्ना आ रोहन्तु जनयो योनिमग्रे ॥५७॥ सं गच्छस्व पित ृभिः सं यमेनेष्टापूर्तेन परमे व्योमन्‌ । हित्वावद् यं पुनरस्तमेहि सं गच्छतां तन्वा सुवर्चाः ॥५८॥ नः प ितुः पितरो ये पितामहा य आविविशुरु्वन्तरिक्षम्‌ । त ेभ्यः स्वरादसुनीतिर्नो अद्य वथावशं तन्वः कल्पयाति  ॥५९॥ शं ते स शं ते प्ुष्वाव शीयताम्‌ । शीतिके श ह् लादिके ह्लादिकावति । मण्डूक्यप्सु शं भुव इमं स्वग् निं शमय ॥६०॥ {१८} विवस्वान्‌ नो अभयं व सुत्रामा जी रदानुः सुदानुः । इहेमे वीरा बहवो भवन्तु श्वन्‌ मय् यस्तु पुष्टम्‌ ॥६१॥ विवस्वान्‌ नो अमृतत्वे परैतु म ृत्युरमृतं न एतु इमान्‌ 1 रुषान्‌ आ स्वेषामसवो यमं  गुः ॥६२॥ क्षे न_मह्वा पितृणां कविः प्रमतिर्मतीनाम ्‌ । तमर्चत विश्॒मित्रा हविर्भिः स नौ यमः प्रतरं ज ीवसे धात्‌॥६३॥ आ ना मा बिभीतन । सोमपा इदं वः क्रिय ते हविरगन्म ज्योतिरुत्तमम्‌ ॥६४॥ प्र केतुना बृहता  भात्यग्निरा अ भो रोरवीति दिवश्चिदन्तादुपमामुदानडपा मुपस्थे ववर्ध ॥६५॥ नाके सुपर्णमुप यत्पतन्तं हदा वे नन्तो अभ्यचक्षत त्वा । हिरण्यपक्षं वरुणस्य दूतं यम स्य योनौ शकुनं भुरन्युम्‌ ॥६६॥ कु न आ भर पिता पुत् रेभ्यो यथा । शिक्षा णो अस्मिन्‌ पुरुहूत यामनि जीवा  ज्योतिरशीमहि ॥६७॥ पिता कुम्भान्‌ यांस्ते देवा अधा रयन्‌ । सन्तु स्वधावन्तो म घृतश्चुतः ॥६८॥ यास्ते ध ाना अनुकिरामि श्रा स्वधावतीः । तास्ते सन्तु विभ्वी ः प्रभ्वीस्तास्ते यमो राजानु मन्यताम्‌ ॥६९॥ पुनर्द ेहि वनस्पते य एष निहितस्त्वयि यथा यमस्य सादन आसातौ  विदथा वदन्‌ ॥७०॥ आ रभस्व जातवेदस्तेजस्वद्धरो अस्त ु ते शरीरमस्य सं दहाथैनं देहि सुकृताय लोके ॥७१॥ ये  ते पूर्वे परागता अपरे पितरश्च कुल्यैतु शतधारा व्य ुन्दती ॥७२॥ एतदा स वय उन्मृजानः स्वा इह बृहदु टदीद यन्ते । अभि प्रेहि मध्यतो माप हास्थाः पितृनां लोकं  प्रथमो यो अत्र ॥७३॥ {१९} 18 आ रोहत जनित्रीं जातवे दसः पितृयानैः सं व आ रोहयामि । अवाडव्येषितो हव्यवा ह ईजानं युक्ताः सुकृतां धत्त लोके ॥१॥ देवा यज्ञमृत वः कल्पयन्ति हविः पुरोडाश ता यज्ञायुधानि । तेभिर्य ाहि पथिभिर्देवयानैर्यैरीजानाः स्वर्ग लोकम्‌ ॥२॥ त् तस्य ६ पश्य साध्वङ्गिरसः सुकृतो येन यन्ति । तेभिर् याहि स्वर्ग यत्रादित्या मधु भक्षयन्ति तृतीये नाके  अधि वि श्रयस्व ॥३॥ त्रयः सुपर्णा उपरस्य मायू नाकस् य पृष्ठे अधि विष्टपि श्रिताः । स्वर्गा लोका अमृतेन  विष्ठा इषमूर्जं यजमानाय दुहाम्‌ ॥४॥ जुहूर्दाधार द ्यामुपभृदन्तरिक्षं धरुवा दाधार पृथिवीं प्रतिष्ठाम् ‌ । ध्रुव आ रोह पृथिवीं विश्चभोजसमन्तरिक्षमुपभृदा  क्रमस्व । प्रतीमां लोका ४ स्वर्गाः कामंकामं यजमाना य दुहाम्‌ ॥५॥ ध्रुव आ रोह  विश्चभोजसमन्तरिक्षमुपभृ दा क्रमस्व । व द्यां गच्छ यजमानेन साकं सवेण वत्सेन  दिशः प्रपीनाः सर्वा धुक्ष्वाहण्यमानः ॥६॥ प्रवतो म हीरिति यज्ञकृतः सुकृतो येन यन्ति अत्रादधुर्यजमानाय  लोकं दिशो भूतानि यदकल्पयन्त ॥७॥ अङ्धिरसामयनं पूर् वो अग्निरादित्यानामयनं गार्हपत्यो दक्षिणानामयनं दक ्षिणाग्निः । महिमानमगेर्विहितस्य ब्रह्मणा समङ्कः स र्व उप याहि शग्मः ॥८॥ पूर्वो अग्निष्ट्वा तपतु शं ध  पश्चात्तपतु गार्हपत्य दक्षिणाग्निष्टे तपतु शर्म॑  मध्यतो अन्तरिक्षादिशोदिशो अग्ने परि पाहि घोरात्‌॥९ ॥ यूयमग्ने ल भिरीजानमभि लोकं स्वर्गम्‌ । अश्वा भूत ्वा मृष वहाथ यत्र देवैः सधमादं मदन्ति ॥१०॥ {२०} शम ग्ने पश्चात्तप शं पुरस्ताच्छमुत्तराच्छमधरात्तपैनम् ‌ । एकस्त्रेधा विहितो जातवेदः सम्यगेनं धेहि सुकृता मु लोके ॥११॥ शमग्नयः समिद्धा आ रभन्तां प्राजापत्यं  मेध्यं जातवेदसः । शृतं कृण्वन्त इह माव चिक्षिपन्‌  ॥१२॥ यज्ञ एति विततः कल्पमान ईजानमभि लोकं स्वर्गम् ‌ । तमग्नयः सर्वहुतं जुषन्तां प्राजापत्यं मेध्यं ज ातवेदसः ॥१३॥ ईजानश्चितमारक्षदग्निं नाकस्य पुष्ठादि वमुत्पतिष्यन्‌ । तस्मै प्र भाति नभसो ज्योतिषीमान्त ्स्वर्गः पन्थाः सुकृते देवयानः ॥९१४॥ अननिर्होताध्व र्यषटे बृहस्पतिरिन्दरो ब्रह्मा दक्षिणतस्ते अस्तु ।  हतोऽयं संस्थितो यज्ञ एति यत्र पूर्वमयनं हतानाम्‌  ॥१५॥ अपूपवान्‌ क्षीरवांश्वरुरेह सीदतु । लोककृतः पथ िकृतो यजामहे ये देवानां हुतभागा इह स्थ ॥१६॥ अपूपवा न्‌ दधिवांश्चरुरेह सीदतु । लोककृतः पथिकृतो यजामहे  ये देवानां हुतभागा इह स्थ ॥१७॥ अपूपवान्‌ द्रप्सवां श्वरुरेह सीदतु । लोककृतः पथिकृतो. यजामहे ये देवाना ं हुतभागा इह स्थ ॥१८॥ अपूपवान्‌ घृतवांश्चरुरेह सीद तु । लोककृतः पथिकृतो यजामहे ये देवानां हुतभागा इह  स्थ ॥१९॥ अपूपवान्‌ मांसवांश्चररेह सीदतु । लोककृतः  पथिकृतो यजामहे ये देवानां हुतभागा इह स्थ ॥२०॥ {२१}  अपूपवान्‌ अन्नवांश्वरुरेह सीदतु । लोककृतः पथिकृतो  यजामहे ये देवानां हुतभागा इह स्थ ॥२१॥ अपूपवान्‌ स  श्वरुरेह सीदतु । लोककृतः पथिकनो यजामहे ये देवानां  हुतभागा इह स्थ ॥२२॥ अपूपवान्‌ रसवांश्चररेह सीदतु  । लोककृतः पथिकृतो यजामहे ये देवानां हुतभागा इह स्थ  ॥२३॥ अपूपवान्‌ अपवांश्चरुरेह सीदतु । लोककृतः पथिक ृतो यजामहे ये देवानां हुतभागा इह स्थ ॥२४॥ अपूपापिह ितान्‌ कुम्भान्‌ यांस्ते देवा अधारयन्‌ । ते ते सन् तु स्वधावन्तो म घृतश्चुतः ॥२५॥ यास्ते धाना अनुकिरा मि श्राः स्वधावतीः । तास्ते सन्तूद्भ्वीः प्रभ्वीस् तास्ते यमो राजानु मन्यताम्‌ ॥२६॥ अक्षिति भूयसीम्‌  ॥२७॥ द्रप्सश्चस्कन्द पृथिवीमनु द्यामिमं च_ योनिमनु  यश्च॒ पूर्वः । समानं योनिमनु संचरन्तं द्रप्सं जुह ोम्यनु सप्त होत्राः ॥२८॥ शतधारं वायुमर्कं स्वर्विद ं नृचक्षसस्ते अभि चक्षते रयिम्‌ । ये पृनन्ति प्र च  यच्छन्ति सर्वदा ते दुहते दक्षिणां सप्तमातरम्‌ ॥२९ ॥ कोशं दुहन्ति कलशं चु मधुमतीं स्वस्तये । ऊर्ज मदन ्तीमदिति जनेष्वग्ने मा हिंसीः परमे व्योमन्‌ ॥३०॥ { २२} एतत्ते देवः सविता वासो ददाति भर्ति । तत्त्वं य मस्य राज्ये वसानस्तार्प्य चर ॥३१॥ धाना धेनुरभवद्धत ्सो अस्यास्तिलोऽभवत्‌। तां वै यमस्य राज्ये अक्षिता मुप जीवति ॥३२॥ एतास्ते असौ धेनवः कामदुघा भवन्तु ।  एनीः श्येनी: सरूपा विरूपास्तिलवत्सा उप ॥३३॥ एनीर्ध ाना हरिणीः श्येनीरस्य कृष्णा धाना रोहिणी तिलवत्सा  + विश्वाहा सन्त्वनपस्फुरन्तीः ॥३४॥ वैश्वानरे हविरि दं साहस्रं शतधारमुत्सम्‌ । स बिभर्ति पितरं प्रपिता महान्‌ बिभर्ति पिन्वमानः ॥३५॥ सहस्रधारं शतधारमुत्स मक्षितं व्यच्यमानं सलिलस्य पृष्ठे । ऊर्ज व पितरः स ्वधाभिः ॥३६॥ इदं कसाम्बु चितं तत्सजाता अव पश्यतेत  । मर्त्योऽयममृतत्वमेति तस्मै गृहान्‌ कृणुत यावत्सब न्धु ॥३७॥ इहैवैधि धनसनिरिहचित्त इहक्रतुः । इहैधि व ीर्यवत्तरो वयोधा अपराहतः ॥३८॥ पुत्रं पौत्रमभितर्पय न्तीरापो मधुमतीरिमाः । स्वधां भ्यो अमृतं दुहाना आप ो देवीरुभयांस्तर्पयन्तु ॥३९॥ आपो अग्निं प्र हिणुत  (4 †रुपेमं यज्ञं पितरो मे जुषन्ताम्‌ । आसीनामूर्जम ुप ये सचन्ते ते नो रयि सर्ववीरं नि यकछछान्‌ ॥४०॥ { २३} समिन्धते अमर्त्य हव्यवाहं घृतप्रियम्‌ । स वेद  निहितान्‌ निधीन्‌ पितृन्‌ परावतो गतान्‌. ॥४१॥ यं त े मन्थं यमोदनं यन्‌ मांसं निपृणामि ते । ते ते सन्त ु स्वधावन्तो म घृतश्चुतः ॥४२॥ यास्ते धाना अनुकिराम ि श्राः स्वधावतीः । तास्ते सन्तूद्भ्वीः प्रभ्वीस्त ास्ते यमो राजानु मन्यताम्‌ ॥४३॥ इदं पूर्वमपरं निया नं येना ते पू पितरः परेताः । पुरोगवा ये अभिसाचो अस ्यते त्वा अ कृतामु लोकम्‌ ॥४४॥ सरस्वतीं देवयन्तो ह वन्ते सरस्वतीमध्वरे । सरस्वतीं सुकृतो हवन्ते सरस्व ती दाशुषे वार्य दात्‌॥४५॥ सरस्वतीं हवन्ते दक्षिणा  यज्ञमभिनक्षमाणाः । आसद्यास्मिन्‌ बर्हिषि मादयध्वमन मीवा इष आ धेह्यस्मे ॥४६॥ सरस्वति या सरथं ययाथोक्थै ः स्वधाभिर्देवि 11 भिर्मदन्ती । सहस्रार्घमिडो अत्र  भागं रायस्पोषं यजमानाय ॥४७॥ पृथिवीं ८ थिव्यामा वे शयामि देवौ नो धाता प्र तिरात्यायुः । परापरैता ५ अस ्त्वधा मृताः पितृषु सं भवन्तु ॥४८॥ आ प्र च्यवेधामप  तन्‌ मृजेथां यद्धामभिभा अत्रोचुः । अस्मादेतमघ्यौ  तद्धशीयो दातुः पितृष्विहभोजनौ मम ॥४९॥ एयमगन्‌ दक्ष िणा भद्रतो ना अनेन दत्ता सुदुघा वयोधाः । यौवने जीव ान्‌ उपपृञ्चती जरा ८ भ्य उपसंपराणयादिमान्‌ ॥५०॥ {२ ४} इदं पितृभ्यः प्र भरामि बर्हिर्जीवं देवेभ्य उत्त रं ४ तदा रोह पुरुष मेध्यो भवन्‌ प्रति त्वा जानन्तु  : परेतम्‌ ॥५१॥ एदं वबर्हिरसदो मेध्योऽभूः प्रति त् वा जानन्तु पितरः परेतम्‌ । यथापरु तन्वं सं भरस्व ग ात्राणि ते ब्रह्मणा कल्पयामि ॥५२॥ पर्णो राजापिधानं  चरूणामूर्जो बलं सह ओजो न आगन्‌ । व भ्यो विदधी्घाय ुत्वाय शतशारदाय ॥५३॥ भागो य इमं जजानाश्मान्नानामाध िपत्यं जगाम । तमर्चत विश्वमित्रा हविर्भिः स नो यमः  प्रतरं जीवसे धात्‌॥५४॥ यथा यमाय हर्म्यमवपन्‌ पञ्च  मानवाः । एवा वपामि हर्म्य यथा मे भूरयोऽसत ॥५५॥ इद ं हिरण्यं रिम यत्ते पिताबिभः पुरा । स्वर्ग यतः निम  दक्षिणम्‌ ॥५६॥ येच जीवाय च मृता यं जाता ये च यज्ञ ियाः । स स मधुधारा व्युन्दती ॥५७॥ वृषा पवते 0 शो अ ह्नां प्रतरीतोषसां दिवः । प्राणः सिन्धूनां कलश हार ्दिमाविशन्‌ मनीषया ॥५८॥ त्वेषस्ते 4 ऊर्णोतु दिवि ष ं छुक्र आततः । सूरो न ह ५1 कृपा पावक रोचसे ॥५९॥ प् रवा निष्कृतिं सखा सख्युर्न प्र मिनाति संगिरः । मर् य इव योषाः समर्षसे सोमः कलशे शतयामना पथा ॥६०॥ {२५}  अक्षन्न्‌ अमीमदन्त ह्यव प्रियामधूषत । अस्तोषत स्व भानवो विप्रा यविष्ठा ईमहे ॥६१॥ आ यात पितरः सोम्यास ो गम्भीरैः पथिभिः पितृयाणैः । आयुरस्मभ्यं दधतः प्र जां च रायश्च पोषैरभि नः सचध्वम्‌ ॥६२॥ परा ८ शा गम् भीरैः स पूर्याणैः । वीर अथा मासि पुनरा यात न हविरत ्तुं सुप्रजसः सुवीराः ॥६३॥ यद्धो अग्निरजहादेकमङ्   गमयं जातवेदाः । तद्ध एतत्पुनरा प्याययामि साङ्गाः स ्वर्गे पितरो मादयध्वम्‌ ॥६४॥ अभूटूतः प्रहितो जातवे दाः सायं न्यह्न्‌_ उपवन्द्यो नृभिः । प्रादाः पितृभ ्यः स्वधया ते अक्षन्न्‌ अद्धि त्वं देव प्रयता हवीं षि ॥६५॥ असौ हा इह ते मनः ककुत्सलमिव जामयः । अभ्येन ं भूम ऊर्णुहि ॥६६॥ शुम्भन्तां लोकाः पितृषदनाः पितृ षदने त्वा लोक आ सादयामि ॥६७॥ ये अस्माकं पितरस्तेषा ं बर्हिरसि ॥६८॥ उदुत्तमं वरुण पाशमस्मदवाधमं श्रथाय  । अधा वयमादित्य व्रते तवानागसो अदितये स्याम ॥६९॥  प्रास्मत्पाशान्‌ वरुण मुञ्च सर्वान्‌ यैः समामे बध् यते यैव्यमि । अधा जीवेम शरदं शतानि त्वया राजन्‌ गु पिता रक्षमाणाः ॥७०॥ {२६} अग्नये कव्यवाहनाय स्वधा न मः ॥७१॥ सोमाय पितृमते स्वधा नमः ॥७२॥ पितृभ्यः सोमव द्भ्यः स्वधा नमः ॥७३॥ यमाय पितृमते स्वधा नमः ॥७४॥  एतत्ते प्रततामह स्वधा ये च त्वामनु ॥७५॥ एतत्ते तता मह स्वधा ये च त्वामनु ॥७६॥ एतत्ते तत स्वधा ॥७७॥ स् वधा पितृभ्यः पृथिविषदभ्यः ॥७८॥ स्वधा पितृभ्यो अन्त रिक्षसदभ्यः ॥७९॥ स्वधा दिविषद्भ्यः ॥८०॥ {२७} नमो व ः ऊर्ज नमो वः पितरो रसाय ॥८१॥ नमो वः पितरो भामाय न मो वः पितरो मन्यवे ॥८२॥ नमो वः पितरो यद्धोरं तस्मै  नमो वः पितरो यत्करूरं तस्मै ॥८३॥ नमो वः पितरो यच् छिवं तस्मै नमो वः पितरो यत्स्योनं तस्मै ॥८४॥ नमो व ः पितरः स्वधा वः पितरः ॥८५॥ येऽत्र पितरः पितरो येऽ त्र यूयं स्थ युष्मांस्तेऽनु यूयं तेषां श्रेष्ठा भू यास्थ ॥८६॥ य इह पितरो जीवा इह वयं स्मः । अस्मांस्त ेऽनु वयं तेषां श्रेष्ठा भूयास्म ॥८७॥ आ त्वाग्न इधी महि द्युमन्तं देवाजरम्‌ । यद्ध सा ते पनीयसी समिहीद यति द्यवि । इषं स्तोतृभ्य आ भर ॥८८॥ चन्द्रमा अप्स् वन्तरा सुपर्णो धावते दिवि । न वो हिरण्यनेमयः पदं व िन्दन्ति विद्युतो वित्तं मे अस्य रोदसी ॥८९॥ {२८} 1 9.1 संसं स्रवन्तु नद्यः सं वाताः सं पतत्रिणः । यज् ञमिमं वर्धयता गिरः संस्राव्येण हविषा जुहोमि ॥१॥ इम ं होमा यज्ञमवतेमं संस्रावणा उत यज्ञमिमं वर्धयता गि रः संस्राव्येण हविषा जुहोमि ॥२॥ रूपंरूपं वयोवयः सं रभ्यैनं परि ष्वजे । यज्ञमिमं चतसः प्रदिशो वर्धयन्त ु संस्राव्येण हविषा जुहोमि ॥३॥ 19.2 शं त आपो हैमवत ीः शमु ते सन्तूत्स्याः । शं ते सनिष्यदा आपः 8 ते स न्तु वर्ष्याः ॥१॥ शं त आपो धन्वन्याः शं ध : । शं त े खनित्रिमा आपः शं याः कुम्भेभिराभृताः ॥२॥ अनभ्रयः  खनमाना विप्रा गम्भीरे अपसः । भिषग्भ्यो भिषक्तरा आ पो अछा वदामसि ॥३॥ अपामह दिव्यानामपां सरोतस्यानाम्‌  । अपामह प्रणेजनेऽश्चा भवथ वाजिनः ॥४॥ ता अपः शिवा  अपोऽयक्ष्मकरणीरपः । यथैव तृप्यते मयस्तास्त आ दत्त  भेसजीः ॥५॥ 19.3 दिवस्पृथिव्याः पर्यन्तरिक्षाद्नस्प तिभ्यो अध्योषधीभ्यः । यत्रयत्र विभृतो जातवेदास्तत  स्तुतो जुषमाणो न एहि ॥१॥ यस्ते स यो वनेषु य ओषधीषु  पशुष्वप्स्वन्तः । अग्ने : सं रभस्व ताभिर्न एहि द् रविणोदा अजसः ॥२॥ यस्ते देवेषु महिमा स्वर्गो या ते  तनुः पितृष्वाविवेश । पुष्ट्या ते त तया रयिमस्मासु  धेहि ॥३॥ श्रुत्कर्णाय कवये वचोभिवकिरुप यामि रातिम् ‌ । यतो भयमभयं तन्‌ नो अस्त्वव देवानां यज हेडो अग् ने ॥४॥ 19.4 यामाहतिं प्रथमामथर्वा या जाता या हव्यम कृणोज्जातवेदाः । तां त एतां प्रथमो जोहवीमि ताभिष्ट ुप्तौ वहतु हव्यमग्निरग्नये स्वाह ॥१॥ आकूति देवीं स ुभगां पुरो दधे चित्तस्य माता सुहवा नौ अस्तु । यामा शामेमि केवली सा मे अस्तु विदेयमेनां मनसि प्रविष्टा म्‌ ॥२॥ 1 त्या नो बसत आकूत्या न उपा गहि । अथो भगस् य नो धेह्यथो नः सुहव भव ॥३॥ बृहस्पतिर्म आक्रूतिमाङ ्किरसः जानातु वाचमेताम्‌ । यस्य देवा देवताः संबभूव ुः स सुप्रणीताः कामो अन्वेत्वस्मान्‌ ॥४॥ 19.5 इन्द ्रो राजा जगतश्चर्षणीनामधि क्षमि विषुरूपं यदस्ति ।  ततो ददाति दाशुषे वसूनि चोदद्राध उपस्तुतश्चिदर्वाक् ‌॥१॥ 19.6 सहस्रबाहुः पुरुषः सहस्राक्षः सहस्रपात्‌।  स भूमिं विश्वतो वृत्वात्यतिष्ठदशाङ्कुलम्‌ ॥१॥ त्र िभिः पद्धिर््यामरोहत्पादस्येहाभवत्पुनः । तथा व्यक् रामद्विष्वङशनानशने अनु ॥२॥ तावन्तो अस्य महिमानस्तत ो ज्यायांश्च षः पादोऽस्य विश्वा भूतानि त्रिपादस्या मृतं ॥३॥ पुरुष एवेदं सर्व यद्भूतं यच्च भाव्यम्‌ ।  उतामृतत्वस्येश्चरो भवत्सह ॥४॥ यत्पुरुषं व्यदधुः कत िधा व्यकल्पयन्‌ । मुखं किमस्य कि बाहू किमूरू पादा  उच्यते ॥५॥ ब्राह्मणोऽस्य मुखमासीद्धाहू राजन्योऽभवत ्‌। मध्यं तदस्य यद्वैश्यः मा श्रौ अजायत ॥६॥ चन्द्र मा मनसो जातश्चक्षोः अजायत । मुखादिन्द्रश्चाननिश्च  व रजायत ॥७॥ नाभ्या आसीदन्तरिक्षं २ द्यौः समवर्तत ।  पद्भ्यां भूमिर्दिशः श्रोत्रात्तथा लोकामकल्पयन्‌ ॥ ८॥ विराडग्रे समभवद्विराजो अधि पूरुषः । स जातो अत्य रिच्यत पश्चाद्भूमिमथो पुरः ॥९॥ यत्पुरुषेण हविषा दे वा यज्ञमतन्वत । वसन्तो अस्यासीदाज्यं ग्रीष्म इध्मः  शरद्धविः ॥१०॥ तं यज्ञं प्रावृषा प्रौक्षन्‌ पुरुषं  जातममग्रशः । तेन देवा अयजन्त साध्या वसवश्च ये ॥११ ॥ तस्मादश्वा अजायन्त ये च के चोभयादतः । गावो ह जजि रे तस्मात्तस्माज्जाता अजावयः ॥१२॥ 3 त ऋचः सामानि ज ज्ञिरे । छन्दो ह तस्माद्यजुस्तस्मादजायत ॥१३॥ तस्मा द्यज्ञात्सर्वहुतः संभृतं पृषदाज्यम्‌ । पशूस्तांश्च क्रे वायव्यान्‌ आरण्या ग्राम्याश्च ये ॥१४॥ सप्तास् यासन्‌ परिधयस्त्रिः सप्त समिधः कृताः । देवा यद्यज् ञं तन्वाना अबध्नन्‌ पुरुषं पशुम्‌ ॥१५॥ मूर्ध्नो दे वस्य बृहतो अंशवः सप्त सप्ततीः । राज्ञः सोमस्याजायन ्त जातस्य पुरुषादधि ॥१६॥ 19.7 चित्राणि साकं दिवि र ोचनानि ध भुवने जवानि । तुर्मिशं सुमतिमिच्छमानो अहा नि : सपर्यामि नाकम्‌ ॥१॥ सुहवमग्ने कृत्तिका रोहिणी  चास्तु भद्रं मृगशिरः शमार्द्रा । पुनर्वसू स चारु  पुष्यो 1 अयनं मघा मे ॥२॥ पुण्यं (1 फल्गुन्यौ चात्र  इ शिवा स्वाति सुखो मे अस्तु । राधे विशाखे सुहवानु राधा ज्येष्ठा सुनक्षत्रमरिष्ट मूलम्‌ ॥३॥ 1 रासतां  मे अषाढा ऊर्ज देव्युत्तरा आ वहन्तु । 1 मे रासतां श ्रवणः श्रविष्ठाः कुर्वतां सुपुष्टिम्‌ ॥४॥ आमे आ मे  द्वया प्रोष्ठपदा सुशर्म । आ रेवती चाश्वयुजौ भगं म  आ मे रयि भरण्य आ वहन्तु ॥५॥ 19.8 यानि नक्षत्राणि  दिव्यन्तरिक्षे अप्सु भूमौ यानि नगेषु दिक्षु । प्रक ल्पयंश्चन्द्रमा यान्येति सर्वाणि ममैतानि शिवानि सन ्तु ॥१॥ अष्टाविंशानि शिवानि शग्मानि सह योगं भजन्तु  मे । ९८७६ ध क्षेमं च क्षेमं प्र पि योगं च 0 ॥२॥ स ्वस्तितं मे सुप्रातः सुसायं व वं सुशकुनं मे अस्तु  । सुहवमग्ने स्वस्त्यमर्त्य गत्वा  ॥३॥ अ परिहवं परि वादं परिक्षवम्‌ । 1 भान्‌ परा तान्त्सवितः सुव ॥४॥  अपपापं भक्षीमहि क्षवम्‌ । शिवा ते पाप ं पुण्यगश्चा भि मेहताम्‌ ॥५॥ इमा या ब्रह्मणस्पते विषुचीर्वात ईर ते । सध्रीचीरिन्द्र ताः कृत्वा मह्यं शिवतमास्कृधि  ॥६॥ स्वस्ति नो अस्त्वभयं नो अस्तु नमोऽहोरत्राभ्याम स्तु ॥७॥ 19.9 शान्ता द्यौः शान्ता पृथिवी वा क्षम्‌  । शान्ता उदन्वतीरापः शान्ता नः सन्त्वोषधीः ॥१॥ शा न्तानि पूर्वरूपाणि शान्तं नो अस्तु कृताकृतम्‌ । शा न्तं भूतं च भव्यं च सर्वमेव शमस्तु नः ॥२॥ इयं या प रमेष्ठिनी वाग्देवी ब्रह्मसंशिता । ययैव ससृजे घोरं  तयैव शान्तिरस्तु नः ॥३॥ इदं यत्परमेष्ठिनं मनो वां  ब्रह्मसंशितम्‌ । येनैव ससृजे घोरं तेनैव शान्तिरस्त ु नः ॥४॥ इमानि यानि पञ्चेद्दरियानि मनःषष्ठानि मे ह ृदि ब्रह्मणा संशितानि । यैरेव ससृजे घोरं तैरेव शान ्तिरस्तु नः ॥५॥ शं नो मित्रः शं वरुणः शं विष्णुः श ं प्रजापतिः । शं न इन्द्रो बृहस्पतिः शं नो भवत्वर् यमा ॥६॥ शं नो मित्रः शं वरुणः शं विवस्वां छमन्तकः  । उत्पाताः पार्थिवान्तरिक्षाः शं नो दिविचरा ग्रहाः  ॥७॥ शं नो भूमिर्वेप्यमाना शमुल्का निर्हतं च यत्‌।  शं गावो लोहितक्षीराः शं भूमिरव तीर्यतीः ॥८॥ नक्षत ्रमुल्काभिहतं शमस्तु नः शं नोऽभिचाराः शमु सन्तु कृ त्याः । शं नो निखाता वल्गाः न देशोपसर्गाः शमु नो भ वन्तु ॥९॥ शं नो ग्रहाश्चान्द्रमसाः ९ श्च राहुणा ।  शं नो मृत्युर्धूमकेतुः शं रुद्रास्तिग्मतेजसः ॥१०॥  शं रुद्राः शं वसवः शमादित्याः शमग्नयः । शं नो महर् षयो देवाः शं देवाः शं बृहस्पतिः ॥११॥ ब्रह्म प्रजाप तिर्धाता लोका वेदाः सप्तऋषयोऽग्नयः । तैर्मे त स्वस ्त्ययनमिन्द्रो मे शर्म यच्छतु ब्रह्मा मे शर्म यच्छ तु । विश्वौ मे देवाः शर्म यच्छन्तु सर्वे मे देवाः  शर्म यच्छन्तु ॥१२॥ यानि कानि चिच्छान्तानि लोके सप् तऋषयो विदुः । सर्वाणि ० मे शं मे अस्त्वभयं मे र ॥  पृथिवी श क्षं शान्तिर्द्यौः शान्तिरापः २ धयः शान्त िर्वनस्पतयः शान्तिर्विश्वे मे देवाः शान्तिः सर्वे  मे देवाः शान्तिः शान्तिः शान्तिः शान्तिभिः । यदिह  घोरं यदिह क्रूरं यदिह पापं तच्छान्तं तच्छिवं सर्वम ेव शमस्तु नः ॥१४॥ 19 . 10 शं न इन्द्राग्नी भवतामवो भिः शं न इन्द्रावरुणा रातहव्या । शमिन्द्रासोमा सुव िताय शं योः शं न इन्द्रापूषणा वाजसातौ ॥१॥ शं नो भग ः शमु नः शंसो अस्तु शं नः पुरंधिः शमु सन्तु रायः ।  शं नः सत्यस्य सुयमस्य शंसः शं नो अर्यमा पुरुजातो  अस्तु ॥२॥ शं नो धाता शमु धर्ता नो अस्तु शं न उरूची  स्वधाभिः । शं रोदसी बृहती शं नो अद्रिः शं नो देवा नां सन्तु ॥३॥ शं नो अग्निरज्योतिरनीको अस्तु शं नो  मित्रावरुणावश्चिना शम्‌ । नः सुकृतां सुकृतानि सन्त ु शं न इषिरो अभि वातु वातः ॥४॥ नो द्यावापृथिवी पूर ्वहूतौ शमन्तरिक्षं दृशये नो अस्तु । न ओषधीर्वनिनो  भवन्तु शं नो रजसस्पतिरस्तु जिष्णुः ॥५॥ शं न इन्द्र ो वसुभिर्देवो अस्तु शमादित्येभिर्वरुणः सुशंसः । नो  रुद्रो रुद्रेभिर्जलाषः शं नस्त्वष्टा ग्नाभिरिह शृ णोतु ॥६॥ नः सोमो भवतु ब्रह्म शं नः शं नो ग्रावाणः  शमु सन्तु यज्ञाः । शं नः स्वरूनां मितयो भवन्तु शं  नः प्रस्वः शं वस्तु वेदिः ॥७॥ शं नः सूर्य उरुचक्षा  उदेतु शं नो भवन्तु प्रदिशश्चतस्रः । शं नः पर्वता  भवन्तु शं नः सिन्धवः शमु सन्त्वापः ॥८॥ शं नो अदिति  व्रतेभिः शं नो भवन्तु मरुतः स्वर्काः । शं नो विष् णुः शमु पूषा नो अस्तु शं नौ भवित्रं शं वस्तु वायुः  ॥९॥ शं नो देवः सविता त्रायमाणः शं नो भवन्तूषसो वि भातीः । शं नः पर्जन्यो भवतु प्रजाभ्यः शं नः क्षत्र स्य पतिरस्तु शंभुः ॥१०॥ 19. 11 शं नः सत्यस्य पतयो  भवन्तु शं नो अर्वन्तः शमु गावः । शं न ऋभवः सुकृतः  सुहस्ताः शं नो भवतु पितरो हु ॥१॥ शं नो देवा विश्वद ेवा भवन्तु शं सरस्वती सह धीभिरस्तु । शमभिषाचः शमु  रातिषाचः शं नो दिव्याः पार्थिवाः शं नो अप्याः ॥२॥  शं नो अज एकपादैवो अस्तु ध्यः शं 1 शं नो अपां नपात् पेरुरस्तु शं नः भवतु ॥३॥ आदित्या रद्रा वसवो 1 ं॑ब् रह्म क्रियमाणं नवीयः । सुण्वन्तु नो दिव्याः गोजाता  उत ये यज्ञियासः ॥४॥ ये देवानामृत्विजो यज्ञियासो 1  ऋतज्ञाः । ते नो रासन्तामुरुगायमद्य यूयं पात : सदा  नः ॥५॥ तदस्तु मित्रावरुणा तदग्ने शं योरस्मभ्यमिदम स्तु शस्तम्‌ । अशीमहि गाधमुत प्रतिष्ठां नमो दिवे ब ृहते सादनाय ॥६॥ 19. 12 उषा अप स्वसुस्तमः सं वर्तयत ि वर्तनिं सुजातता । अया वाजं देवहितं सनेम मदेम शतह िमाः सुवीराः ॥१॥ 19.13 इन्द्रस्य बाहू स्थविरौ वृषा णौ चित्रा इमा वृषभौ पारयिष्ण्‌ । तौ योक्षे प्रथमो  योग आगते याभ्यां ८ † स्वर्यत्‌॥१॥ आशुः शिशानो वृषभ ो न भीमो घनाघनः क्षोभणश्चर्षणीनाम्‌ । संक्रन्दनोऽन िमिष एकवीरः शतं सेना अजयत्साकमिन्द्रः ॥२॥ संक्रन्द नेनानिमिषेण जिष्णुनायोध्येन दुश्च्यवनेन धृष्णुना ।  तदिन्द्रेण जयत तत्सहध्वं युधो नर इषुहस्तेन वृष्णा  ॥३॥ स इषुहस्तैः स निषङ्धिभिर्वशी संस्रष्टा स युध  इन्द्रौ गणेन । संसृष्टजित्सोमपा बाहुशरध्युग्रधन्वा  प्रतिहिताभिरस्ता ॥४॥ बलविज्ञायः स्थविरः प्रवीरः स हस्वान्‌ वाजी सहमान उग्रः । अभिवीरो अभिषत्वा सहोजि ज्जैत्रमिन्द्र रथमा तिष्ठ॒ गोविदम्‌ ॥५॥ इमं ध सखाय ो अनु सं रभध्वम्‌ । ग्रामजितं वज्रबाहुं जयन्तमज्म  प्रमृणन्तमोजसा ॥६॥ अभि गोत्राणि सहसा गाहमानोऽदाय उ ग्रः शतमन्युरिन्द्रः । दुश्च्यवनः स सेना अवतु प्र  युत्सु ॥७॥ बृहस्पते दीया रथेन रक्षोहामित्रामपबाधमा नः । प्रभञ्जंछत्रून्‌ प्रमृणन्न्‌ अमित्रान्‌ अस्मा कमेध्यविता तनूनाम्‌ ॥८॥ इन्द्र॒ एषां नेता बृहस्पति र्दक्षिणा यज्ञः पुर एतु सोमः । देवसेनानामभिभज्जतीन ां जयन्तीनां मरुतो यन्तु मध्ये ॥९॥ इन्द्रस्य वृष्ण ो वरुणस्य राज्ञ आदित्यानां मरुतां शर्धं उग्रम्‌ ।  महामनसां भुवनच्यवानां घोषो देवानां जयतामुदस्थात्‌॥ १०॥ अस्माकमिन्द्रः समृतेषु ध्वजेष्वस्माकं या इषवस् ता जयन्तु । अस्माकं वीरा उत्तरे भवन्त्वस्मान्‌ देव ासोऽवता हवेषु ॥११॥ 19 . 14 इदमुच्छरेयोऽवसानमागां श िवे मे द्यावापृथिवी अभूताम्‌ । असपत्नाः प्रदिशो मे  भवन्तु न वै त्वा द्विष्मो अभयं नो अस्तु ॥१॥ 19.15  यत इन्द्र॒ भयामहे ततो नो अभयं कृधि । मघवंछग्ि तव  त्वं न ऊतिभिर्वि द्विषो वि मृधो जहि ॥१॥ इन्द्रं वय मनूराधं हवामहेऽनु राध्यास्म द्विपदा चतुष्पदा । मान ः सेना 1 गुर्विषूचिरिनद्र दरुहो वि नाशय ॥२॥ इन्द्र स्त्रातोत वृत्रहा वरेण्यः । स रक्षिता चरमतः स मध्य तः स पश्चात्स पुरस्तान्‌ नो अस्तु ॥३॥ उरु नो लोकमन ु नेषि विद्वान्त्स्वर्यज्ज्योतिरभयं स्वास्ति । उग् रा त इन्द्र स्थविरस्य बाहू उप क्षयेम शरणा ५ हन्ता  ॥४॥ अभयं नः करत्यन्तरिक्षमभयं वा । अभयं (1 रस्ता ध रादभयं नो अस्तु ॥५॥ अभयं मित्रादभयममित्रादभयं ज्ञा तादभयं पुरो यः । अभयं नक्तमभयं दिवा नः सर्वा आशा म म मित्रं भवन्तु ॥६॥ 19.16 असपत्नं पुरस्तात्पश्चान् ‌ नो अभयं कृतम्‌ । सविता मा दक्षिणत उत्तरान्‌ मा श चीपतिः ॥१॥ दिवौ मादित्या रक्षतु भूम्या रक्षन्त्व॒ग ्नयः । इन्द्राग्नी रक्षतां मा पुरस्तादश्चिनावभितः  शर्म यच्छताम्‌ । तिरश्चीन्‌ अघ्या रक्षतु जातवेदा भ ूतकृतो मे सर्वतः सन्तु वर्म ॥२॥ 19.17 अमिर्मा पातु  वसुभिः पुरस्तात्तस्मिन्‌ क्रमे तस्मिं छ्रये तां प ुरं प्रैमि । समार 0 मा गोपायतु तस्मा आत्मानं परि द दे स्वाहा ॥१॥ वायुर्मान्तरि दिशः पातु तस्मिन्‌ क्र मे क तां पुरं प्रैमि । समा रक्षतु स मा गोपायतु तस् मा आत्मानं परि ददे स्वाहा ॥२॥ सोमो मा रद्रर्दक्षिण ाया दिशः पातु तस्मिन्‌ क्रमे तस्मिं छ्रये तां पुरं  प्रैमि । समा रक्षतु स मा गोपायतु तस्मा आत्मानं पर ि ददे स्वाहा ॥३॥ वरुणो मादित्यैरेतस्या दिशः पातु त स्मिन्‌ क्रमे तस्मिं छ्रये तां पुरं प्रैमि । समारक ्षतुसमा व तस्मा आत्मानं परि ददे स्वाहा ॥४॥ सूर्यो  मा द्यावापृथिवीभ्यां दिशः पातु तस्मिन्‌ क्रमे तस्म िं छ्रये तां पुरं प्रैमि । समा 1 तस्मा आत्मानं परि  ददे स्वाहा ॥५॥ आपो मौष दिशः पान्तु तासु क्रमे तास ु श्रये तां पुरं प्रैमि । ता मा रक्षन्तु ता मा गोप ायन्तु ताभ्य आत्मानं परि ददे स्वाहा ॥६॥ विश्वकर्मा  मा सप्तऋषिभिरुदीच्या दिशः पातु तस्मिन्‌ क्रमे तस् मिं छ्रये तां पुरं प्रैमि । समा रक्षतुस मा क तस्मा  आत्मानं परि ददे स्वाहा ॥७॥ इन्द्रो मा मरुत्वान्‌  एतस्या दिशः पातु तस्मिन्‌ क्रमे तस्मिं छ्रये तां प ुरं प्रैमि । समा रक्षतु स मा गोपायतु तस्मा आत्मानं  परि ददे स्वाहा ॥८॥ प्रजापतिर्मा प्रजननवान्त्सह प् रतिष्ठया ध्रुवाया दिशः पातु तस्मिन्‌ क्रमे तस्मिं  छ्रये तां पुरं प्रैमि । समा रक्षतुसमा व तस्मा आत्म ानं परि ददे स्वाहा ॥९॥ बृहस्पतिर्मा वि्रर्देवैरूर् ध्वाया दिशः पातु तस्मिन्‌ क्रमे तस्मिं छ्रये तां प ुरं प्रैमि । समा रक्षतु स मा गोपायतु तस्मा आत्मानं  परि ददे स्वाहा ॥१०॥ 19 . 18 अग्निं ते वसुवन्तमृच् छन्तु । ये माघायवः प्राच्या दिशोऽभिदासान्‌ ॥१॥ वाय ुं १ 
NLP-research-sans_AtharvaVedam_Shaunaka_djvu.txt