[व]तं भुक्तवन्तम आश्वस्तं निशायां विदुरॊ ऽबरवीतनेद ं सम्यग वयवसितं केशवागमनं तवअर्धधर्मातिगॊ मूढः संर म्भी च जनार्दनमानघ्नॊ मानकामश च वृद्धानां शासनातिग ःधर्मशास्त्रातिगॊ मन्दॊ दुरात्मा परग्रहं गतःअनेयः  शरेयसां पापॊ धार्तराष्ट्रॊ जनार्दनकामात्मा पराज्ञम ानी च मित्रध्रुक सर्वशङ्कितःअकर्ता चाकृतज्ञश च तयक ्तधर्मः परियानृतःएतैश चान्यैश च बहुभिर दॊषैर एष सम न्वितःतवयॊच्यमानः शरेयॊ ऽपि संरम्भान न गरहीष्यतिसे ना समुदयं दृष्ट्वा पार्थिवं मधुसूदनकृतार्थं मन्यते  बाल आत्मानम अविचक्षणःएकः कर्णः पराञ जेतुं समर्थ इ ति निश्चितमधार्तराष्ट्रस्य दुर्बुद्धेः स शमं नॊपया स्यतिभीष्मे दरॊणे कृपे कर्णे दरॊणपुत्रे जयद्रथेभूय सीं वर्तते वृत्तिं न शमे कुरुते मनःनिश्चितं धार्तर ाष्ट्राणां सकर्णानां जनार्दनभीष्मद्रॊणकृपान पार्था  न शक्ताः परतिवीक्षितुमसंविच च धार्तराष्ट्राणां सर ्वेषाम एव केशवशमे परयतमानस्य तव सौभ्रात्र काङ्क्षि णःन पाण्डवानाम अस्माभिः परतिदेयं यथॊचितमइति वयवसित ास तेषु वचनं सयान निरर्थकमयत्र सूक्तं दुरुक्तं च स मं सयान मधुसूदनन तत्र परलपेत पराज्ञॊ बधिरेष्व इव ग ायनःअविजानत्सु मूढेषु निर्मर्यादेषु माधवन तवं वाक् यं बरुवन युक्तश चाण्डालेषु दविजॊ यथासॊ ऽयं बलस्थॊ  मूढश च न करिष्यति ते वचःतस्मिन निरर्थकं वाक्यम उक् तं संपत्स्यते तवतेषां समुपविष्टानां सर्वेषां पापचे तसामतव मध्यावतरणं मम कृष्ण न रॊचतेदुर्बुद्धीनाम अश िष्टानां बहूनां पापचेतसामपरतीपं वचनं मध्ये तव कृष् ण न रॊचतेअनुपासितवृद्धत्वाच छरिया मॊहाच च दर्पितःव यॊ दर्पाद अमर्षाच च न ते शरेयॊ गरहीष्यतिबलं बलवद अ प्य अस्य यदि वक्ष्यसि माधवतवय्य अस्य महती शङ्का न  करिष्यति ते वचःनेदम अद्य युधा शक्यम इन्द्रेणापि सह ामरैःइति वयवसिताः सर्वे धार्तराष्ट्रा जनार्दनतेष्व  एवम उपपन्नेषु कामक्रॊधानुवर्तिषुसमर्थम अपि ते वाक ्यम असमर्थं भविष्यतिमध्ये तिष्ठन हस्त्यनीकस्य मन्द ॊ; रथाश्वयुक्तस्य बलस्य मूढःदुर्यॊधनॊ मन्यते वीतमन ्युः; कृत्स्ना मयेयं पृथिवी जितेतिआशंसते धृतराष्ट् रस्य पुत्रॊ; महाराज्यम असपत्नं पृथिव्यामतस्मिञ शमः  केवलॊ नॊपलभ्यॊ; बद्धं सन्तम आगतं मन्यते ऽरथमपर्यस ्तेयं पृथिवी कालपक्वा; दुर्यॊधनार्थे पाण्डवान यॊद् धुकामाःसमागताः सर्वयॊधाः पृथिव्यां; राजानश च कषिति पालैः समेताःसर्वे चैते कृतवैराः पुरस्तात; तवया राज ानॊ हृतसाराश च कृष्णतवॊद्वेगात संश्रिता धार्तराष्ट ्रान; सुसंहताः सह कर्णेन वीराःतयक्तात्मानः सह दुर् यॊधनेन; सृष्टा यॊद्धुं पाण्डवान सर्वयॊधाःतेषां मध् ये परविशेथा यदि तवं; न तन मतं मम दाशार्ह वीरतेषां  समुपविष्टानां बहूनां दुष्टचेतसामकथं मध्यं परपद्येथ ाः शत्रूणां शत्रुकर्शनसर्वथा तवं महाबाहॊ देवैर अपि  दुरुत्सहःपरभावं पौरुषं बुद्धिं जानामि तव शत्रुहनय ा मे परीतिः पाण्डवेषु भूयः सा तवयि माधवपरेम्णा च ब हुमानाच च सौहृदाच च बरवीम्य अहम
mahabharata-ramayana_mbs05090dev.txt