तेषां समुपविष्टानां सर्वेषां दीनचेतसाम उवाच वाक्यं  काकुत्स्थॊ मुखेन परिशुष्यतासर्वे शृणुत भद्रं वॊ म ा कुरुध्वं मनॊ ऽनयथा पौराणां मम सीतायां यादृशी वर् तते कथापौरापवादः सुमहांस तथा जनपदस्य च वर्तते मयि  बीभत्सः स मे मर्माणि कृन्ततिअहं किल कुले जत इक्ष्व ाकूणां महात्मनाम सीतां पापसमाचाराम आनयेयं कथं पुरे जानासि हि यथा सौम्य दण्डके विजने वने रावणेन हृता स ीता स च विध्वंसितॊ मयापरत्यक्षं तव सौमित्रे देवनां  हव्यवाहनः अपापां मैथिलीम आह वायुश चाकाशगॊचरःचन्द् रादित्यौ च शंसेते सुराणां संनिधौ पुरा ऋषीणां चैव स र्वेषाम अपापां जनकात्मजामएवं शुद्ध समाचारा देवगन्ध र्वसंनिधौ लङ्काद्वीपे महेन्द्रेण मम हस्ते निवेशिता अन्तरात्मा च मे वेत्ति सीतां शुद्धां यशस्विनीम ततॊ  गृहीत्वा वैदेहीम अयॊध्याम अहम आगतःअयं तु मे महान  वादः शॊकश च हृदि वर्तते पौरापवादः सुमहांस तथा जनपद स्य चअकीर्तिर यस्य गीयेत लॊके भूतस्य कस्य चित पतत् य एवाधमाँल लॊकान यावच छब्दः स कीर्त्यतेअकीर्तिर नि न्द्यते दैवैः कीर्तिर देवेषु पूज्यते कीर्त्यर्थं च  समारम्भः सर्व एव महात्मनामअप्य अहं जीवितं जह्यां  युष्मान वा पुरुषर्षभाः अपवादभयाद भीताः किं पुनर जन कात्मजामतस्माद भवन्तः पश्यन्तु पतितं शॊकसागरे न हि  पश्याम्य अहं भूयः किं चिद दुःखम अतॊ ऽधिकमशवस तवं  परभाते सौमित्रे सुमन्त्राधिष्ठितं रथम आरुह्य सीताम  आरॊप्य विषयान्ते समुत्सृजगङ्गायास तु परे पारे वाल ्मीकेः सुमहात्मनः आश्रमॊ दिव्यसंकाशस तमसातीरम आश्र ितःतत्रैनां विजने कक्षे विसृज्य रघुनन्दन शीघ्रम आग च्छ सौमित्रे कुरुष्व वचनं ममन चास्मि परतिवक्तव्यः  सीतां परति कथं चन अप्रीतिः परमा मह्यं भवेत तु परति वारितेशापिताश च मया यूयं भुजाभ्यां जीवितेन च ये मा ं वाक्यान्तरे बरूयुर अनुनेतुं कथं चनमानयन्तु भवन्त ॊ मां यदि मच्छासने सथिताः इतॊ ऽदय नीयतां सीता कुरु ष्व वचनं ममपूर्वम उक्तॊ ऽहम अनया गङ्गातीरे महाश्रम ान पश्येयम इति तस्याश च कामः संवर्त्यताम अयमएवम उक ्त्वा तु काकुत्स्थॊ बाष्पेण पिहितेक्षणः परविवेश स  धर्मात्मा भरातृभिः परिवारितः
mahabharata-ramayana_rys7044_dev.txt