[य]दुर्वाससः परसादात ते यत तदा मधुसूदनअवाप्तम इह व िज्ञानं तन मे वयाख्यातुम अर्हसिमहाभाग्यं च यत तस्य  नामानि च महात्मनःतत्त्वतॊ जञातुम इच्छामि सर्वं मत िमतां वर[वा]हन्त ते कथयिष्यामि नमस्कृत्वा कपर्दिने यद अवाप्तं महाराज शरेयॊ यच चार्जितं यशःपरयतः परातर  उत्थाय यद अधीये विशां पतेपराञ्जलिः शतरुद्रीयं तन  मे निगदतः शृणुपरजापतिस तत ससृजे तपसॊ ऽनते महातपाःश ंकरस तव असृजत तात परजाः सथावरजङ्गमाःनास्ति किं चित  परं भूतं महादेवाद विशां पतेइह तरिष्व अपि लॊकेषु भ ूतानां परभवॊ हि सःन चैवॊत्सहते सथातुं कश चिद अग्रे  महात्मनःन हि भूतं समं तेन तरिषु लॊकेषु विद्यतेगन् धेनापि हि संग्रामे तस्य करुद्धस्य शत्रवःविसंज्ञा ह तभूयिष्ठा वेपन्ति च पतन्ति चघॊरं च निनदं तस्य पर्ज न्यनिनदॊपममशरुत्वा विदीर्येद धृदयं देवानाम अपि संय ुगेयांश च घॊरेण रूपेण पश्येत करुद्धः पिनाक धृकन सु रा नासुरा लॊके न गन्धर्वा न पन्नगाःकुपिते सुखम एधन ्ते तस्मिन्न अपि गुहा गताःपरजापतेश च दक्षस्य यजतॊ  वितते करतौविव्याध कुपितॊ यज्ञं निर्भयस तु भवस तदाध नुषा बाणम उत्सृज्य स घॊषं विननाद चते न शर्म कुतः श ान्तिं विषादं लेभिरे सुराःविद्रुते सहसा यज्ञे कुपि ते च महेश्वरेतेन जयातलघॊषेण सर्वे लॊकाः समाकुलाःबभ ूवुर अवशाः पार्थ विषेदुश च सुरासुराःआपश चुक्षुभिरे  चैव चकम्पे च वसुंधरावयद्रवन गिरयश चापि दयौः पफाल  च सर्वशःअन्धेन तमसा लॊकाः परावृता न चकाशिरेपरनष्टा  जयॊतिषां भाश च सह सूर्येण भारतभृशं भीतास ततः शान् तिं चक्रुः सवस्त्य अयनानि चऋषयः सर्वभूतानाम आत्मनश  च हितैषिणःततः सॊ ऽभयद्रवद देवान करुद्धॊ रौद्रपराक ्रमःभगस्य नयने करुद्धः परहारेण वयशातयतपूषाणं चाभिद ुद्राव परेण वपुषान्वितःपुरॊडाशं भक्षयतॊ दशनान वै व यशातयतततः परणेमुर देवास ते वेपमानाः सम शंकरमपुनश च  संदधे रुद्रॊ दीप्तं सुनिशितं शरमरुद्रस्य विक्रमं  दृष्ट्वा भीता देवाः सहर्षिभिःततः परसादयाम आसुः शर् वं ते विबुधॊत्तमाःजेपुश च शतरुद्रीयं देवाः कृत्वाञ ्जलिं ततःसंस्तूयमानस तरिदशैः परससाद महेश्वरःरुद्रस ्य भागं यज्ञे च विशिष्टं ते तव अकल्पयनभयेन तरिदशा  राजञ शरणं च परपेदिरेतेन चैवातिकॊपेन स यज्ञः संधितॊ  ऽभवतयद यच चापि हतं तत्र तत तथैव परदीयतेअसुराणां प ुराण्य आसंस तरीणि वीर्यवतां दिविआयसं राजतं चैव सौव र्णम अपरं तथानाशकत तानि मघवा भेत्तुं सर्वायुधैर अप िअथ सर्वे ऽमरा रुद्रं जग्मुः शरण मर्दिताःतत ऊचुर म हात्मानॊ देवाः सर्वे समागताःरुद्र रौद्रा भविष्यन्त ि पशवः सर्वकर्मसुजहि दैत्यान सह पुरैर लॊकांस तरायस ्व मानदस तथॊक्तस तथेत्य उक्त्वा विष्णुं कृत्वा शरॊ त्तममशल्यम अग्निं तथा कृत्वा पुङ्खं वैवस्वतं यममवे दान कृत्वा धनुः सर्वाञ जयां च सावित्रिम उत्तमामदेव ान रथरवं कृत्वा विनियुज्य च सर्वशःतरिपर्वणा तरिशल् येन तेन तानि बिभेद सःशरेणादित्य वर्णेन कालाग्निसमत ेजसाते ऽसुराः स पुरास तत्र दग्धा रुद्रेण भारततं चै वाङ्क गतं दृष्ट्वा बालं पञ्च शिखं पुनःउमा जिज्ञासम ाना वै कॊ ऽयम इत्य अब्रवीत तदाअसूयतश च शक्रस्य वज् रेण परहरिष्यतःसवज्रं सतम्भयाम आस तं बाहुं परिघॊपमम न संबुबुधिरे चैनं देवास तं भुवनेश्वरमस परजापतयः सर ्वे तस्मिन मुमुहुर ईश्वरेततॊ धयात्वाथ भगवान बरह्मा  तम अमितौजसमअयं शरेष्ठ इति जञात्वा ववन्दे तम उमापत िमततः परसादयाम आसुर उमां रुद्रं च ते सुराःबभूव स त दा बाहुर बलहन्तुर यथा पुरास चापि बराह्मणॊ भूत्वा द ुर्वासा नाम वीर्यवानदवारवत्यां मम गृहे चिरं कालम उ पावसतविप्रकारान परयुङ्क्ते सम सुबहून मम वेश्मनितान  उदारतया चाहम अक्षमं तस्य दुःसहमस देवेन्द्रश च वाय ुश च सॊ ऽशविनौ स च विद्युतःस चन्द्रमाः स चेशानः स  सूर्यॊ वरुणश च सःस कालः सॊ ऽनतकॊ मृत्युः स तमॊ रात ्र्यहानि चमासार्ध मासा ऋतवः संध्ये संवत्सरश च सःस  धाता स विधाता च विश्वकर्मा स सर्ववितनक्षत्राणि दिश श चैव परदिशॊ ऽथ गरहास तथाविश्वमूर्तिर अमेयात्मा भग वान अमितद्युतिःएकधा च दविधा चैव बहुधा च स एव चशतधा  सहस्रधा चैव तथा शतसहस्रधाईदृशः स महादेवॊ भूयश च भ गवान अतःन हि शक्या गुणा वक्तुम अपि वर्षशतैर अपि
mahabharata-ramayana_mbs13145dev.txt