 तस्य । तस्य देवस्य य एवं विद्वांसं ब्राह्मणं जिना ति । यत्ते चन्द्रं कश्यप रोचनावद्यत्संहितं पुष्कलं  चित्रभानु यस्मिन्त्सूर्या आर्पिताः सप्त साकम्‌ ।  तस्य देवस्य क्रुद्धस्यैतदागो य एवं विद्वांसं ब्राह ्मणं जिनाति । उद्वेपय रोहित प्र क्षिणीहि ब्रह्मज्य स्य प्रति मुञ्च पाशान्‌ ॥१०॥ {१२} बृहदेनमनु वस्ते  पुरस्ताद्रथंतरं प्रति गृह्णाति पश्चात्‌। ज्योतिर्व साने सदमप्रमादम्‌ । तस्य देवस्य क्रुद्धस्यैतदागो य  एवं विद्वांसं ब्राह्मणं जिनाति । बृहदन्यतः पक्ष आ सीद्रथंतरमन्यतः सबले सध्रीची । यद्रोहितमजनयन्त देव ाः । तस्य देवस्य क्रुद्धस्यैतदागो य एवं विद्वांसं  ब्राह्मणं जिनाति । स वरुणः सायमग्निर्भवति स मित्रो  भवति प्रातरुद्यन्‌ । स सविता भूत्वान्तरिक्षेण यात ि स इन्द्रो भूत्वा तपति मध्यतो दिवम्‌ । तस्य देवस् य क्रुद्धस्यैतदागो य एवं विद्वांसं ब्राह्मणं जिनात ि । सहस्राह्ण्यं वियतावस्य पक्षौ हरेर्हसस्य पततः स ्वर्गम्‌ । स देवान्त्सर्वान्‌ उरस्युपदद्य संपश्यन् ‌ याति भुवनानि विश्वा । तस्य देवस्य क्रुद्धस्यैतदा गो य एवं विद्वांसं ब्राह्मणं जिनाति । अयं स देवो अ प्स्वन्तः सहस्रमूलः परुशाको अत्त्रिः । य इदं विश्व ं भुवनं जजान । तस्य देवस्य क्रुद्धस्यैतदागो य एवं  विद्वांसं ब्राह्मणं जिनाति । शुक्रं वहन्ति हरयो रघ ुष्यदो देवं दिवि वर्चसा भ्राजमानम्‌ । यस्योर्ध्वा  दिवं तन्वस्तपन्त्यर्वाङ्सुवर्णैः पटरैर्विं भाति ।  तस्य देवस्य 1 य एवं विद्वांसं ब्राह्मणं जिनाति । य ेनादित्यान्‌ : सम्बहन्ति येन यज्ञेन बहवो यन्ति प्र जानन्तः । यदेकं ज्योतिर्बहुधा विभाति । तस्य देवस्य  क्रुद्धस्यैतदागो य॒ एवं विद्वांसं ब्राह्मणं जिनात ि । सप्त युञ्जन्ति रथमेकचक्रमेको अश्वो वहति सप्तना मा । त्रिनाभि चक्रमजरमनर्वं यत्रेमा विश्वा भुवनाधि  तस्थुः । तस्य देवस्य क्रुद्धस्यैतदागो य एवं विद्व ांसं ब्राह्मणं जिनाति । अष्टधा युक्तो वहति वह्धिरु ग्रः पिता देवानां जनिता मतीनाम्‌ । ऋतस्य तन्तुं मन सा मिमानः सर्वा दिशः पवते मातरिश्वा । तस्य देवस्य  क्रुद्धस्यैतदागो य एवं विद्वांसं ब्राह्मणं जिनाति  । संयञ्चं तन्तुं प्रदिशोऽनु सर्वा अन्तग्यत्रयाममृत स्य गर्भ । तस्य देवस्य क्रुद्धस्यैतदागो य एवं विद् वांसं ब्राह्मणं जिनाति । उद्वेपय रोहित प्र क्षिणीह ि ब्रह्मज्यस्य प्रति मुञ्च पाशान्‌ ॥२०॥ {१३} निम्र ुचस्तिसरो व्युषो ह तिसखरस्त्रीणि रजांसि दिवो अङ्ग  तिखः । विद्या ते अग्ने त्रेधा जनित्रं त्रेधा देवान ां जनिमानि विद्म । तस्य देवस्य क्रुद्धस्यैतदागो य  एवं विद्वांसं ब्राह्मणं जिनाति । वि य ओर्णत्पृथिवी ं जायमान आ समुद्रमदधातन्तरिक्ष । तस्य देवस्य क्रुद ्धस्यैतदागो य एवं विद्धांसं ब्राह्मणं जिनाति । उद् वेपय रोहित प्र क्षिणीहि ब्रह्मज्यस्य ञ्च पाशान्‌ ॥ २२॥ त्वमग्ने क्रतुभिः केतुभिर्हितोऽर्कः समिद्ध था  दिवि । किमभ्यार्चन्‌ मरुतः पृश्चिमातरो यद्रोहितमजन यन्त देवाः । तस्य देवस्य क्रुद्धस्यैतदागो य एवं वि द्धांसं ब्राह्मणं जिनाति । य आत्मदा बलदा यस्य विश् च उपासते प्रशिषं यस्य देवाः । योऽस्येशे द्विपदो यश ्चतुष्पदः । तस्य देवस्य क्रुद्धस्यैतदागो य एवं विद ्ांसं ब्राह्मणं जिनाति । एकपाद्विपदो भूयो वि चक्रम े द्विपात्त्रिपादमभ्येति पश्वात्‌। चतुष्पाच्चक्रे  द्विपदामभिस्वरे संपश्यन्‌ पङ्क्तिमुपतिष्ठमानः । तस ्य देवस्य क्रुद्धस्यैतदागो य एवं विद्वांसं ब्राह्म णं जिनाति । कृष्णायः पुत्रो न नो रात्र्या वत्सोऽजा यत । स ह द्यामधि रुहो रुरोह रोहितः ॥२६॥ {१४} 13.4  स एति सविता स्वर्दिवस्पृष्ठेऽवचाकशत्‌॥१॥ रस्मिभिर् नभ आभृतं महेन्द्र एत्यावृतः ॥२॥ स धाता स विधर्ता स  वायुर्नभ उच्छितम्‌ ॥३॥ सोऽर्यमा स वरुणः स रुद्रः  स महादेवः ॥४॥ सो अग्निः स उ सूर्यः स उ एव महायमः ॥ ५॥ तं वत्सा उप तिष्ठन्त्येकशीर्षाणो पुता दश ॥६॥ पश ्चात्प्राञ्च आ तन्वन्ति यदुदेति वि भासति ॥७॥ तस्यै ष मारुतो गणः स एति शिक्याकृतः ॥८॥ रश्मिभिर्नभ आभृत ं महेन्द्र एत्यावृतः ॥९॥ तस्येमे नव कोशा विष्टम्भा  नवधा हिताः ॥१०॥ स प्रजाभ्यो वि पश्यति यच्च प्राणत ि यच्च न ॥११॥ तमिदं निगतं सहः स एष एक एकवृदेक एव ॥ १२॥ एते अस्मिन्‌ देवा एकवृतो भवन्ति ॥१३॥ {१५} 13.5  कीर्तिश्च यशश्चाम्भश्च नभश्च ब्राह्मणवर्चसं चान्न ं चान्नाद्यं च ॥१४॥ य एतं देवमेकवृतं वेद ॥१५॥ न द् वितीयो न तृतीयश्चतुर्थो नाप्युच्यते ॥१६॥ न पञ्चमो  न षष्ठः 1 नाप्युच्यते ॥१७॥ नाष्टमो न नवमो दशमो ॥१८ ॥ स सर्वस्यै वि पश्यति यच्च प्राणति यच्च न ॥१९॥ तम िदं निगतं सहः स एष एक एकवृदेक एव ॥२०॥ सर्वे अस्मिन ्‌ देवा एकवृतो भवन्ति ॥२१॥ {१६} 13.6 ब्रह्म च तपश् च कीर्तिश्च यशश्चाम्भश्च नभश्च ब्राह्मणवर्चसं चात् र चान्नाद्यं च ॥२२॥ भूतं च भव्यं च श्रद्धा च रुचिश ्च स्वर्गश्च स्वधा च ॥२३॥ य एतं १ १ वेद ॥२४॥ स एव  प ऽमृतं सोऽभ्वं स रक्षः ॥२५॥ स रुद्रो नमोवाके वषट् कारोऽनु संहितः ॥२६॥ तस्येमे सर्वे यातव उप प्रशिषमा सते ॥२७॥ तस्यामू सर्वा नक्षत्रा वशे चन्द्रमसा सह ॥ २८॥ {१७} 3.7 वा अह्लोऽजायत तस्मादहरजायत ॥२९॥ वै रा त्र्या अजायत तस्माद्रात्रिरजायत ॥३०॥ वा अन्तरिक्षा दजायत तस्मादन्तरिक्षमजायत ॥३१॥ वै वायोरजायत व म रज ायत ॥३२॥ वै दिवोऽजायत तसमोद्थरष अजायत ॥३३॥ वै दिग् भ्योऽजायत तस्मादिशोऽजायन्त ॥३४॥ वै भूमेरजायत तस्मा द्धूमिरजायत ॥३५॥ वा अग्नेरजायत तस्मादग्निरजायत ॥३६ ॥ वा अद्भ्योऽजायत तस्मादापोऽजायन्त ॥३७॥ वा ऋग्भ्यो ऽजायत तस्मादृचोऽजायन्त ॥३८॥ वै यज्ञादजायत तस्माद्य ज्ञोऽजायत ॥३९॥ यज्ञस्तस्य यज्ञः स यज्ञस्य शिरस्कृत म्‌ ॥४०॥ स्तनयति स वि द्योतते स उ अश्मानमस्यति ॥४१ ॥ पापाय वा भद्राय वा पुरुषायासुराय वा ॥४२॥ 91 धीर् यद्वा वर्षसि भद्रया यद्वा जन्यमवीवृधः ॥४३॥ स्तं मघ वन्‌ महिमोपो ते तन्वः शतम्‌ ॥४४॥ उपो ते बध्वे बद्ध ानि यदि वासि न्यर्बुदम्‌ ॥४५॥ {१८} 13.8 भूयान्‌ इन ्द्रो नमुराद्धूयान्‌ ध भ्यः ॥४६॥ भूयान्‌ अरात्या:  शच्याः पतिस्वमिनद्रसि विभूः प्रभूरिति त्वोपास्महे  वयम्‌ ॥४७॥ नमस्ते अस्तु पश्यत पश्य मा पश्यत ॥४८॥ अ त्राद्येन यशसा तेजसा ब्राह्मणवर्चसेन ॥४९॥ अम्भो अम ो महः सह इति त्वोपास्महे वयम्‌ ॥५०॥ अम्भो अरुणं रज तं रजः सह इति त्वोपास्महे वयम्‌ ॥५१॥ {१९} 13.9 उरु ः षु सुभ भुव इति त्वोपास्महे वयम्‌ ॥५२॥ प्रथो ४ ता  लोक इति त्वोपास्महे वयम्‌ ॥५३॥ भवद्वसुरिदद्वसुः स ंयद्वसुरायद्वसुरिति त्वोपास्महे वयम्‌ ॥५४॥ नमस्ते  अस्तु पश्यत पश्य मा पश्यत ॥५५॥ अत्राद्येन यशसा तेज सा ब्राह्मणवर्चसेन ॥५६॥ {२०} 4 4 4 44444444 44 14. 41 सत्येनोत्तभिता भूमिः सूर्येणोत्तभिता द्यौः । ऋत ेनादित्यास्तिष्ठन्ति दिवि सोमो अधि श्रितः ॥१॥ सोमे नादित्या बलिनः सोमेन पृथिवी मही । अथो नक्षत्राणामे षामुपस्थे सोम आहितः ॥२॥ सोमं मन्यते पपिवान्‌ यत्सं पिषन्त्योषधिम्‌ । सोमं य॑ ब्रह्माणो विदुर्न तस्याश ्नाति पाथिवः ॥३॥ यत्त्वा सोम प्रपिबन्ति तत आ प्याय से पुनः । वायुः सोमस्य रक्षिता समानां मास_ आकृतिः  ॥४॥ अच्छद्विधानैर्गुपितो बार्हतैः सोम रक्षितः । ग् रादणामिच्छण्वन्‌ तिष्ठसि न ते अश्नाति पार्थिवः ॥५॥  चित्तिरा उपबर्हणं चक्षुरा अभ्यञ्जनम्‌ । द्यौर्भूम िः कोश आसीद्यदयात्सूर्या पतिम्‌ ॥६॥ रेभ्यासीदनुदेय ी नाराशंसी न्योचनी । सूर्याया भद्रमिद्वासो गाथयैति  परिष्कृता ॥७॥ स्तोमा आसन्‌ प्रतिधयः कुरीरं छन्द ओ पशः । १५ अश्चिना वराग्निरासीत्पुरोगवः ॥८॥ व वरा ।  सूर्या शंसन्तीं मनसा सविताददात्‌॥९॥ मनो अस्या अन आ सीद्यौरासीदुत च्छदिः । शुक्रावनड्वाहावास्तां यदयात ्सूर्या पतिम्‌ ॥१०॥ {१} ऋव्सामाभ्यामभिहितौ गावौ ते  सामनावैताम्‌ । श्रोत्रे ते चक्रे आस्तां दिवि पन्थ ाश्चराचरः ॥११॥ शुची ते चक्रे यात्या व्यानो अक्ष आह तः । अनो मनस्मयं सूर्यारोहत्प्रयती पतिम्‌ ॥१२॥ सूर ्याया र प्रागात्सविता यमवासृजत्‌। मघासु ह्यत गावः  प नीषु व्युद्यते ॥१३॥ यदश्चिना पृच्छमानावयातं वहतु ं सूर्यायाः । क्वैकं चक्रं वामासीत्क्व दष्टाय तस्थ थुः ॥१४॥ यदयातं शुभस्पती वरेयं सूर्यामुप । विश्च द ेवा तद्वामजानन्‌ पुत्रः पितरमवृणीत पूषा ॥१५॥ द्र १  चक्रे ब्रह्माण व । अथैकं स तदद्धातय इद्विदुः ॥१६॥  अर्यमणं मह्‌ सुवन पतिवेदनम्‌ । उर्वारुकमिव बन्धना त्प्रेतो मुञ्चामि नामुतः ॥१७॥ प्रेतो मुञ्चामि नामु तः सुबद्धाममुतस्करम्‌ । यथेयमिन्द्र मीढ्वः सुपुत्र ा सुभगासति ॥१८॥ प्र त्वा मुञ्चामि वरुणस्य पाशाद्ये न त्वाबध्नात्सविता सुशेवाः । ऋतस्य योनौ सुकृतस्य ल ोके स्योनं ते अस्तु सहसंभलायै ॥१९॥ भगस्त्वेतो नयतु  हस्तगृह्याश्चिना त्वा प्र वहतां रथेन । गृहान्‌ व  यथासो वशिनी त्वं विदथमा वदासि ॥२०॥ {२} इह प्रियं त े समृध्यतामस्मिन्‌ गृहे गार्हपत्याय जागृहि । एना प त्या तन्वं सं स्पृशस्वाथ जिर्विर्विदथमा वदासि ॥२१॥  इहैव स्तं मावि यौष्टं (6  । क्रीडन्तौ पुत्रर्नप्त ृभिर्मोदमानौ ॥२२॥ (1 चरतो मायैतौ शिशू क्रीडन्तौ पर ि यातोऽर्णवम्‌ । श्वान्यो भुवना विचष्ट ऋतूरन्यो वि दधज्जायसे नवः ॥२३॥ नवोनवो भवसि जायमानोऽह्नां केतुर ुषसामेष्यग्रम्‌ । भागं देवेभ्यो वि दधास्यायन्‌ प्र  चन्द्रमस्तिरसे दीर्घमायुः ॥२४॥ परा देहि शामुल्यं  ब्रह्मभ्यो वि भजा वसु । ८ भूत्वा जाया विशते पतिम्‌  ॥२५॥ भवति कृत्यासक्तिर्व्यज्यते । एधन्ते अस्या ज् ञातयः पतिर्बन्धेषु बध्यते ॥२६॥ व रुशती पापयामुया ।  पतिर्यद्वध्वो वाससः ॥२७॥ आशसनं विशसनमथो  । सूर्या याः पश्य रूपाणि तानि ब्रह्मोत्‌ शुम्भति ॥२८॥ तृष्ट मेतत्कटुकमपाष्ठवद्विषवन्‌ नैतदत्तवे । सूर्या यो ब् रह्मा वेद स इद्वाधूयमर्हति ॥२९॥ स इत्तत्स्योनं हरत ि ब्रह्मा वासः सुमङ्गलम्‌ । प्रायश्चित्तिं यो अध्य ेति येन जाया न रिष्यति ॥३०॥ {3} युवं भगं सं भरतं स मृद्धमृतं वदन्तावृतोद्येषु । ब्रह्मणस्पते पतिमस्यै  रोचय चारु संभलो वदतु वाचमेताम्‌ ॥३१॥ इहेदसाथ न पर ो गमाथेमं गावः प्रजया वर्धयाथ । शुभं यतीरुस्रियाः  सोमवर्चसो विश्वौ देवाः क्रन्न्‌ इह वो मनांसि ॥३२॥  इमं गावः प्रजया सं विशाथायं देवानां न मिनाति भागम् ‌ । अस्मै वः पूषा मरुतश्च सर्वे अस्मै वो धाता सवित ा सुवाति ॥३३॥ अनृक्षरा ऋजवः सन्तु पन्थनो येभिः सखा यो यन्ति नौ वरेयम्‌ । सं भगेन समर्यम्णा सं धाता सृ जतु वर्चसा ॥३४॥ यच्च वर्चो अक्षेषु सुरायां च यदाहि तम्‌ । यद्रोष्वश्चिना वर्चस्तेनेमां वर्चसावतम्‌ ॥३ ५॥ येन महानघ्या जघनमश्चिना येन वा सुरा । येनाक्षा  अभ्यषिच्यन्त तेनेमां वर्चसावतम्‌ ॥३६॥ यो अनिध्मो द ीदयद्प्स्वन्तर्य विप्रास ईडते अध्वरेषु । अपां नपान ्‌ मधुमतीरपो दा याभिरिन्द्रो वावृधे वीर्यावान्‌ ॥३ ७॥ इदमहं 1 ग्राभं तनूदूषिमपोहामि । यो भद्रो रोचनस् तमुदचा् ॥३८॥ आस्यै ब्राह्मणाः स्नपनीर्हरन्त्ववीरघ् नीरुदजन्त्वापः । अर्यम्णो अग्निं पर्येतु पूषन्‌ प् रतीक्षन्ते श्वशुरो देवरश्च ॥३९॥ शं ते हिरण्यं शमु  सन्त्वापः शं मेधिर्भवतु शं युगस्य तर्य । शं त आपः  शतपवित्रा भवन्तु शमु पत्या तन्वं सं स्पृशस्व ॥४०॥  {४} खे रथस्य 1 खे शतक्रतो । अपालामिन्द्र : सूर्यत् वचम्‌ ॥४१॥ आशासाना सौमनसं प्रजां सौभाग्यं रयेम्‌ ।  01 7 सं नह्यस्वामृताय कम्‌ ॥४२॥ यथा सिन साम्राज्य ं सुषुवे वृषा । एवा त्वं सम्राज्येधि पत्युरस्तं पर ेत्य ॥४३॥ सम्राज्येधि 1 सम्राज्युत देवृषु । ननान्द ुः सम्राञ्युत श्श्वाः ॥४४॥ या अकृन्तन्न्‌ अवयन्‌ य ाश्च तत्निरे या देवीरन्तामभितोऽददन्त । तास्त्वा जर से सं व्ययन्त्वायुष्मतीदं परि धत्स्व वासः ॥४५॥ जीव ं रुदन्ति वि नयन्त्यध्वरं दीर्घामनु प्रसिति दीध्यु र्नरः । वामं पितृभ्यो य इदं समीरिरे मयः पतिभ्यो जन ये परिष्वजे ॥४६॥ स्योनं धुवं प्रजायै धारयामि तेऽश् मानं देव्याः पृथिव्या उपस्थे । तमा तिष्ठानुमाद्या  सुवर्चा दीर्घं त आयुः सविता कृणोतु ॥४७॥ येनाग्निरस ्या भूम्या हस्तं जग्राह दक्षिणम्‌ । तेन गृह्णामि त े हस्तं मा व्यथिष्ठा मया सह प्रजया च धनेन च ॥४८॥ द ेवस्ते सविता हस्तं गृह्णातु सोमो 1 १ कृणोतु । अग्न िः जतवेदाः पत्ये पत्नीं (५ ॥४९॥ गृह्णामि तं सौभगत् वाय हस्तं मया पत्या थासः । भगो अर्यमा सविता पुरंधि र्मह्यं त्वादुर्गर्हिपत्याय देवाः ॥५०॥ {५} भगस्ते  हस्तमग्रहीत्सविता हस्तमग्रहीत्‌। पत्नी त्वमसि धर्म णाहं गृहपतिस्तव ॥५१॥ ममेयमस्तु पोष्या मह्यं त्वादा दरृहस्पतिः । मया पत्या प्रजावति सं जीव शरदः शतम्‌  ॥५२॥ त्वष्टा वासो व्यदधाच्छुभे कं बृहस्पतेः प्रशिष ा कवीनाम्‌ । तेनेमां नारीं सविता भगश्च सूर्यमिव पर ि धत्तां प्रजया ॥५३॥ इन्द्राग्नी द्यावापृथिवी मातर िश्वा मित्रावरुणा भगो अश्चिनोभा । बृहस्पतिर्मरुतो  ब्रह्म सोम इमां नारिं प्रजया वर्धयन्तु ॥५४॥ 1 सूर् यायाः शीर्षे केशामकल्पयत्‌। नारीं पत्ये सं शोभयामस ि ॥५५॥ व त यदवस्त योषा जायां जिज्ञासे मनसा चरन्तीम ्‌ । सखिभिर्नवग्वैः क इमान्‌ विद्धान्‌ वि चचर्त पा शान्‌ ॥५६॥ अहं वि ष्यामि मयि रूपमस्या वेददित्पश्यन ्‌ मनसः कुलायम्‌ । न स्तेयमद्धि मनसोदमुच्ये स्वयं  श्रध्नानो वरुणस्य पाशान्‌ ॥५७॥ प्र त्वा मुञ्चामि व रुणस्य पाशाद्येन त्वाबध्नात्सविता सुशेवाः । उरुं ल ोकं सुगमत्र पन्थां कृणोमि तुभ्यं सहपत्न्यै वधु ॥५८ ॥ उद्यच्छध्वमप रक्षो हनाथेमं नारीं सुकृते दधात । ध ाता विपश्चित्पतिमस्यै विवेद भगो 1) प्रजानन्‌ ॥५९॥  भगस्ततक्ष चतुरः पादान्‌ भगस्ततक्ष । त्वष्टा पिपेश  मध्यतोऽनु वर्रन्त्सा नो अस्तु सुमङ्गली ॥६०॥ सुकिंश ुकं वहतुं विश्वरूपं हिरण्यवर्णं सुवृ सुचक्रम्‌ । आ  रोह ५ अमृतस्य ४ लोकं स्योनं पतिभ्यो वहतुं कृणु त् वम्‌ ॥६१॥ अभ्रातृघ्नीं वरुणापशुष्नीं बृहस्पते ।  प ुत्रिणीमास्मभ्यं सवितर्वह ॥६२॥ मा हिंसिष्टं कुमार् य स्थूणे देवकृते पथि । शालाया देव्या द्वारं स्योनं  कृण्मो वधूपथम्‌ ॥६३॥ ब्रह्मापरं युज्यतां ब्रह्म प ूर्व ब्रह्मान्ततो मध्यतो ब्रह्म॒ सर्वतः । अनाव्याध ां देवपुरां प्रपद्य शिवा स्योना पतिलोके वि राज ॥६४ ॥ {६} 14.2 तुभ्यमग्रे पर्यवहन्त्सूर्या वहतुना सह ।  स नः पतिभ्यो जायां दा अग्ने प्रजया सह ॥१॥ 0 0 षा  सह वर्चसा । यः पतिजौवाति शरदः शतम्‌ ॥२॥ सोमस्य जाय ा प्रथमं गन्धर्वस्तेऽपरः पतिः । श अग्निष्टे पतिस्त ुरीयस्ते मनुष्यजाः ॥३॥ ददद्रन्धर्वाय गन्धर्वो दददग ्नये । रयि च पुत्रांस्वादादम्निर्मह्यमथो इमाम्‌ ॥४ ॥ आ वामगन्त्सुमतिर्वाजिनीवसू न्यश्विना हत्सु कामा  अरंसत । अभूतं गोपा मिथुना व भस्पती प्रिया अर्यम्णो  दुर्यामशीमहि ॥५॥ सा 1) मनसा र 4 धेहि व वम । सुगं  ५ शुभस्प पथिष्ठामप हतम्‌ ॥६॥ या ओषधयो या न यानि या  वना । तास्त्वा वधु प्रजावतीं पत्ये रक्षन्तु रक्षस ः ॥७॥ एमं पन्थामरुक्षाम सुगं स्वस्तिवाहनम्‌ । यस्म िन्‌ वीरो न रिष्यत्यन्येषां विन्दते वसु ॥८॥ इदं सु मे नरः शृणुत ययाशिषा दंपती वाममश्चुतः । ये गन्धर्व ा अप्सरसश्च देवीरेषु व तस्थुः । स्योनास्ते अस्यै व ध्वै भवन्तु मा हिं  ॥९॥ ये वध्वश्चन्द्रं वहतुं यक् ष्मा यन्ति जनामनु । पुनस्तान्‌ यज्ञिया देवा नयन्तु  यत आगताः ॥१०॥ {७} मा विदन्‌ परिपन्थिनो य आसीदन्ति  दंपती । सुगेन दुर्गमतीतामप द्रान्त्वरातयः ॥११॥ सं  काशयामि वहतुं ४ चक्षुषा मित्रियेण । पर्याणद्धं वि श्वरूपं यदस्ति स्योनं पतिभ्यः सविता तत्कृणोतु ॥१२॥  शिवा नारीयमस्तमागन्नू इमं धाता लोकमस्यै दिदेश । त ामर्यमा भगो अश्चिनोभा प्रजापतिः प्रजया वर्धयन्तु ॥ १३॥ आत्मन्वत्युर्वरा नारीयमागन्‌ तस्यां नरो वपत बी जमस्याम्‌ । सा वः प्रजां जनयद्वक्षणाभ्यो बिभ्रती द ुग्धमृषभस्य रेतः ॥१४॥ प्रति तिष्ठ विराडसि विष्णुरि वेह सरस्वति । सिनीवालि प्र जायतां भगस्य सुमतावसत्‌ ॥१५॥ उद्व ऊर्मिः शम्या हन्त्वापो योक्त्राणि मुञ्चत  । मा कृत व्येनसावघ्यावशुनमारताम्‌ ॥१६॥ ्ुरपतिघ्नी  स्योना शग्मा सुशेवा सुयमा गृहेभ्यः । वीरसूर्देवृक ामा सं त्वयैधिषीमहि सुमस्यमाना ॥१७॥ अदेवृघ्यपतिघ्न ीहैधि शिवा पशुभ्यः सुयमा सुवर्चाः । प्रजावती वीरसू र्देवृकामा स्योनेममर्ग्निं गार्हपत्यं सपर्य ॥१८॥ उ त्तिष्ठेत: किमिच्छन्तीदमागा अहं. त्वेडे अभिभूः स्व ाद्रूहात्‌। शून्यैषी निऋते याजगन्थोत्तिष्ठाराते प् र पत मेह रंस्थाः ॥१९॥ यदा 1 1  वधूरियम्‌ । अधा सरस ्वत्यै नारि पितृभ्यश्च नमस्कुरु ॥२०॥ {८} शर्म वर्म तदा हरास्यै उपस्तिरे । सिनीवालि प्र जायतां भगस्य स ुमतावसत्‌॥२१॥ यं बल्बजं न्यस्यथ चर्म 1 थन । तदा रो हतु सुप्रजा या कन्या पतिम्‌ ॥२२॥ उप स्तृणीहि बल्बज मधि चर्मणि रोहिते । ४. ५ प्रजा इममग्निं सपर्यतु ॥२ ३॥ आ रोह सीदाग्निमेष देवो हन्ति रक्षांसि सर्वा । इ ह प्रजां जनय पत्ये अस्मै सुज्यैष्ठ्यो भवत्पुत्रस्त  एषः ॥२४॥ वि तिष्ठन्तां मातुरस्या उपस्थान्‌ नानारू पाः पशवो जायमानाः । सुमङ्गल्युप सीदेममग्निं संपत्न ी प्रति भूषेह देवान्‌ ॥२५॥ सुमङ्गली प्रतरणी गृहाणा ं क पत्ये श्वशुराय शंभूः । स्योना श्रश्वै प्र गृहा न्‌ विशेमान्‌ ॥२६॥ स्योना १ श्रशुरेभ्यः स्योना पत् ये गृहेभ्यः । स्योनास्यै विशे स्योना पुष्टायैषां भ व ॥२७॥ स वधूरिमां समेत पश्यत । भाग्यमस्यै दत्त्वा  दौभग्यिर्विपरेतन ॥२८॥ या दुहर्दि युवतयो याश्चह जरत ीरपि । वर्चो न्वस्यै सं दत्ताथास्तं विपरेतन ॥२९॥ र ुक्मप्रस्तरणं वह्यं विश्वा रूपाणि बिभ्रतम्‌ । आरोह त्सूर्या सावित्री बृहते सौभगाय कम्‌ ॥३०॥ {९} आ रोह  तल्पं सुमनस्यमानेह प्रजां जनय पत्ये अस्मै । इन्द् राणीव सुबुधा बुध्यमाना ज्योतिरग्रा उषसः प्रति जागर ासि ॥३१॥ देवा अग्रे न्यपद्यन्त पत्नीः समस्पृशन्त त न्वस्तनूभिः । सूर्येव नारि विश्वरूपा महित्वा प्रजा वती पत्या सं भवेह ॥३२॥ उत्तिष्ठेतो विश्वावसो नमसेड ामहे त्वा । जामिमिच्छ पितृषदं न्यक्तं स ते भागो जन ुषा तस्य विद्धि ॥३३॥ अप्सरसः सधमादं मदन्ति 1 [ च ।  तास्ते जनित्रमभि ताः परेहि नमस्ते गन कृणोमि ॥३४॥  नमो गन्धर्वस्य नमसे नमो भामाय चक्षुषे च कृण्मः । व िश्वावसो ब्रह्मणा ते नमोऽभि जाया अप्सरसः परेहि ॥३५ ॥ राया वयं सुमनसः स्यामोदितो गन्धर्वमावीवृताम । अग न्त्स देवः परमं सथस्थमगन्म यत्र प्रतिरन्त आयुः ॥३६ ॥ सं 1 त्विये सृजेथां माता पिता च रेतसो भवाथः । मर ्य इव रोहयैनां प्रजां कृण्वाथामिह पुष्यतं रयिम्‌ ॥ ३७॥ तां पूषं छिवतमामेरयस्व यस्यां बीजं मनुष्या वपन ्ति । या न ऊरू उशती विश्रयाति यस्यामुशन्तः प्रहरेम  शेपः ॥३८॥ आ रोहोरमुप धत्स्व हस्तं परि ष्वजस्व जाय ां सुमनस्यमानः । प्रजां कृण्वाथामिह मोदमानौ दीर्घं  वामायुः सविता कृणोतु ॥३९॥ आ वां प्रजां जनयतु प्रज ापतिरहोरात्राभ्यां समनक्त्वर्यमा । अदुर्मङ्गली पति लोकमा विशेमं शं नो भव द्विपदे शं चतुष्पदे ॥४०॥ {१० } देवैर्दत्तं मनुना शा वासो वध्वश्च वस्त्रम्‌ । यो  ब्रह्मणे चिकितुषे स इद्रक्षांसि तल्पानि हन्ति ॥४१ ॥ यं मे दत्तौ ब्रह्मभागं वधूयोर्वाधूयं वासो वध्वश् च वस्त्रम्‌ । युवं ब्रह्मणेऽनुमन्यमानौ बृहस्पते सा कमिनद्रश्च दत्तम्‌ ॥४२॥ स्योनाद्योनेरधि बध्यमानौ ह सामुदौ महसा मोदमानौ । सुग्‌ सुपुत्रौ सुगृहौ तराथो  जीवावुषसो विभातीः ॥४३॥ नवं वसानः सुरभिः धा उदागां  जीव उषसो विभातीः । वा क्षि विश्चस्मादेनसस्परि ॥४४॥  शुम्भनी द्यावापृथिवी 0 म्ने महिव्रते । आपः सप्त स वीस्ता वु्देवीस्ता नौ मुञ्चन्त्वंहसः ॥४५॥ सूयय देव ेभ्यो वरुणाय च । ये भूतस्य प्रचेतसस्तेभ्य इदमकरं न मः ॥४६॥ य ऋते चिदभिश्रिषः त भ्य आतृदः । संधाता संध िं मघवा सीह पुनः ॥४७॥ अपास्मत्तम उच्छतु नीलं पिशङ् खमुत  यत्‌। निर्दहनी या पृषातक्यस्मिन्‌ तां स्थाणा वध्या सजामि ॥४८॥ यावतीः कृत्या उपवासने यावन्तो राज ्ञो वरुणस्य पाशाः । व्यृद्धयो या असमृद्धयो या अस्म िन्‌ ता स्थाणावधि सादयामि ॥४९॥ यामे प्रियतमा तनूः  सामे बिभाय वाससः । तस्याग्रे त्वं वनस्पते नीविं का व ष्व मा वयं रिषाम ॥५०॥ {१९} ये अन्ता यावतीः सिचो  य ये च तन्तवः । वासो यत्पत्नीभिरुतं व न स ॥ उशतीः  कन्यला इमाः : 
NLP-research-sans_AtharvaVedam_Shaunaka_djvu.txt