सुमालिनं हतं दृष्ट्वा वसुना भस्मसात्कृतम विद्रुतं  चापि सवं सैन्यं लक्षयित्वार्दितं शरैःततः स बलवान क रुद्धॊ रावणस्य सुतॊ युधि निवर्त्य राक्षसान सर्वान  मेघनादॊ वयतिष्ठतस रथेनाग्निवर्णेन कामगेन महारथः अभ िदुद्राव सेनां तां वनान्य अग्निर इव जवलनततः परविशत स तस्य विविधायुधधारिणः विदुद्रुवुर दिशः सर्वा देवा स तस्य च दर्शनातन तत्रावस्थितः कश चिद रणे तस्य युय ुत्सतः सर्वान आविध्य वित्रस्तान दृष्ट्वा शक्रॊ ऽभय भाषतन भेतव्यं न गन्तव्यं निवर्तध्वं रणं परति एष गच ्छति मे पुत्रॊ युद्धार्थम अपराजितःततः शक्रसुतॊ देव ॊ जयन्त इति विश्रुतः रथेनाद्भुतकल्पेन संग्रामम अभि वर्ततततस ते तरिदशाः सर्वे परिवार्य शचीसुतम रावणस्य  सुतं युद्धे समासाद्य वयवस्थितःतेषां युद्धं महद अभ ूत सदृशं देवराक्षसाम कृते महेन्द्रपुत्रस्य राक्षसे न्द्रसुतस्य चततॊ मातलिपुत्रे तु गॊमुखे राक्षसात्मज ः सारथौ पातयाम आस शरान काञ्चनभूषणानशचीसुतस तव अपि  तथा जयन्तस तस्य सारथिम तं चैव रावणिं करुद्धः परत्य विध्यद रणाजिरेततः करुद्धॊ महातेजा रक्षॊ विस्फारिते क्षणः रावणिः शक्रपुत्रं तं शरवर्षैर अवाकिरतततः परग ृह्य शस्त्राणि सारवन्ति महान्ति च शतघ्नीस तॊमरान प रासान गदाखड्गपरश्वधान सुमहान्त्य अद्रिशृङ्गाणि पात याम आस रावणिःततः परव्यथितॊ लॊकाः संजज्ञे च तमॊ महत  तस्य रावणपुत्रस्य तदा शत्रून अभिघ्नतःततस तद दैवतब लं समन्तात तं शचीसुतम बहुप्रकारम अस्वस्थं तत्र तत् र सम धावतिनाभ्यजानंस तदान्यॊन्यं शत्रून वा दैवतानि  वा तत्र तत्र विपर्यस्तं समन्तात परिधावितमएतस्मिन् न अन्तरे शूरः पुलॊमा नाम वीर्यवान दैतेयस तेन संगृह ्य शचीपुत्रॊ ऽपवाहितःगृहीत्वा तं तु नप्तारं परविष् टः स महॊदधिम मातामहॊ ऽरयकस तस्य पौलॊमी येन सा शचीप रणाशं दृश्य तु सुरा जयन्तस्यातिदारुणम वयथिताश चाप् रहृष्टाश च समन्ताद विप्रदुद्रुवुःरावणिस तव अथ संहृ ष्टॊ बलैः परिवृतः सवकैः अभ्यधावत देवांस तान मुमॊच  च महास्वनमदृष्ट्वा परणाशं पुत्रस्य रावणेश चापि विक ्रमम मातलिं पराह देवेन्द्रॊ रथः समुपनीयतामस तु दिव ्यॊ महाभीमः सज्ज एव महारथः उपस्थितॊ मातलिना वाह्यम ाना मनॊजवःततॊ मेघा रथे तस्मिंस तडिद्वन्तॊ महास्वना ः अग्रतॊ वायुचपाला गच्छन्तॊ वयनदंस तदानानावाद्यानि  वाद्यन्त सुतयश च समाहिताः ननृतुश चाप्सरःसंघाः परय ाते वासवे रणमरुद्रैर वसुभिर आदित्यैः साध्यैश च समर ुद्गणैः वृतॊ नानाप्रहरणैर निर्ययौ तरिदशाधिपःनिर्गच ्छतस तु शक्रस्य परुषं पवनॊ ववौ भास्करॊ निष्प्रभश च ासीन महॊल्काश च परपेदिरेएतस्मिन्न अन्तरे शूरॊ दशग् रीवः परतापवान आरुरॊह रथं दिव्यं निर्मितं विश्वकर्म णापन्नगैः सुमहाकायैर वेष्टितं लॊमहर्षणैः येषां निश ्वासवातेन परदीप्तम इव संयुगमदैत्यैर निशाचरैः शूरै  रथः संपरिवारितः समराभिमुखॊ दिव्यॊ महेन्द्रम अभिवर् ततपुत्रं तं वारयित्वासौ सवयम एव वयवस्थितः सॊ ऽपि य ुद्धाद विनिष्क्रम्य रावणिः समुपाविशतततॊ युद्धं परव ृत्तं तु सुराणां राक्षसैः सह शस्त्राभिवर्षणं घॊरं  मेघानाम इव संयुगेकुम्भकर्णस तु दुष्टात्मा नानाप्रह रणॊद्यतः नाज्ञायत तदा युद्धे सह केनाप्य अयुध्यतदन् तैर भुजाभ्यां पद्भ्यां च शक्तितॊमरसायकैः येन केनैव  संरब्धस ताडयाम आस वै सुरानततॊ रुद्रैर महाभागैः सह ादित्यैर निशाचरैः परयुद्धस तैश च संग्रामे कृत्तः श स्त्रैर निरन्तरमततस तद राक्षसं सैन्यं तरिदशैः समरु द्गणैः रणे विद्रावितं सर्वं नानाप्रहरणैः शितैःके च िद विनिहताः शस्त्रैर वेष्टन्ति सम महीतले वाहनेष्व  अवसक्ताश च सथिता एवापरे रणेरथान नागान खरान उष्ट्रा न पन्नगांस तुरगांस तथा शिंशुमारान वराहांश च पिशाचव दनांस तथातान समालिङ्ग्य बाहुभ्यां विष्टब्धाः के चि द उच्छ्रिताः देवैस तु शस्त्रसंविद्धा मम्रिरे च निश ाचराःचित्रकर्म इवाभाति स तेषां रणसंप्लवः निहतानां  परमत्तानां राक्षसानां महीतलेशॊणितॊदक निष्यन्दाकङ्क गृध्रसमाकुला परवृत्ता संयुगमुखे शस्त्रग्राहवती नदी एतस्मिन्न अन्तरे करुद्धॊ दशग्रीवः परतापवान निरीक्ष ्य तद बलं सर्वं दैवतैर विनिपातितमस तं परतिविगाह्या शु परवृद्धं सैन्यसागरम तरिदशान समरे निघ्नञ शक्रम ए वाभ्यवर्ततततः शक्रॊ महच चापं विस्फार्य सुमहास्वनम  यस्य विस्फारघॊषेण सवनन्ति सम दिशॊ दशतद विकृष्य महच  चापम इन्द्रॊ रावणमूर्धनि निपातयाम आस शरान पावकादि त्यवर्चसःतथैव च महाबाहुर दशग्रीवॊ वयवस्थितः शक्रं  कार्मुकविभ्रष्टैः शरवर्षैर अवाकिरतपरयुध्यतॊर अथ तय ॊर बाणवर्षैः समन्ततः नाज्ञायत तदा किं चित सर्वं हि  तमसा वृतम
mahabharata-ramayana_rys7028_dev.txt