[य]इमे वै मानवा लॊके सत्रीषु सज्जन्त्य अभीक्ष्णशःम ॊहेन परम आविष्टा दैवादिष्टेन पार्थिवसत्रियश च पुरु षेष्व एव परत्यक्षं लॊकसाक्षिकमअत्र मे संशयस तीव्रॊ  हृदि संपरिवर्ततेकथम आसां नरा सङ्गं कुर्वते कुरुनन ्दनसत्रियॊ वा तेषु रज्यन्ते विरज्यन्ते ऽथ वा पुनःइ ति ताः पुरुषव्याघ्र कथं शक्याः सम रक्षितुमपरमदाः प ुरुषेणेह तन मे वयाख्यातुम अर्हसिएता हि मय मायाभिर  वञ्चयन्तीह मानवानन चासां मुच्यते कश चित पुरुषॊ हस् तम आगतःगावॊ नव तृणानीव गृह्णन्त्य एव नवान नवानशम्ब रस्य च या माया या माया नमुचेर अपिबलेः कुम्भीनसेश च ैव सर्वास ता यॊषितॊ विदुःहसन्तं परहसन्त्य एता रुदन ्तं पररुदन्ति चअप्रियं परियवाक्यैश च गृह्णते कालयॊ गतःउशना वेद यच छास्त्रं यच च वेद बृहस्पतिःसत्री बु द्ध्या न विशिष्य्येते ताः सम रक्ष्याः कथं नरैःअनृत ं सत्यम इत्य आहुः सत्यं चापि तथानृतमइति यास ताः कथ ं वीर संरक्ष्याः पुरुषैर इहसत्रीणां बुद्ध्युपनिष्क र्षाद अर्थशास्त्राणि शत्रुहनबृहस्पतिप्रभृतिभिर मन् ये सद्भिः कृतानि वैसंपूज्यमानः पुरुषैर विकुर्वन्ति  मनॊ नृषुअपास्ताश च तथा राजन विकुर्वन्ति मनः सत्रि यःकस ताः शक्तॊ रक्षितुं सयाद इति मे संशयॊ महानतन म े बरूहि महाबाहॊ कुरूणां वंशवर्धनयदि शक्या कुरुश्रे ष्ठ रक्षा तासां कथं चनकर्तुं वा कृतपूर्वा वा तन मे  वयाख्यातुम अर्हसि
mahabharata-ramayana_mbs13039dev.txt