भीष्म उवाचततॊ ऽहं निशि राजेन्द्र परणम्य शिरसा तदाब रह्मणानां पितॄणां च देवतानां च सर्वशःनक्तंचराणां भ ूतानां रजन्याश च विशां पतेशयनं पराप्य रहिते मनसा स मचिन्तयमजामदग्न्येन मे युद्धम इदं परमदारुणमअहानि स ुबहून्य अद्य वर्तते सुमहात्ययमन च रामं महावीर्यं श क्नॊमि रणमूर्धनिविजेतुं समरे विप्रं जामदग्न्यं महा बलमयदि शक्यॊ मया जेतुं जामदग्न्यः परतापवानदैवतानि  परसन्नानि दर्शयन्तु निशां ममततॊ ऽहं निशि राजेन्द्र  परसुप्तः शरविक्षतःदक्षिणेनैव पार्श्वेन परभातसमये  इवततॊ ऽहं विप्रमुख्यैस तैर यैर अस्मि पतितॊ रथातउत् थापितॊ धृतश चैव मा भैर इति च सान्त्वितःत एव मां मह ाराज सवप्नदर्शनम एत्य वैपरिवार्याब्रुवन वाक्यं तन  निबॊध कुरूद्वहउत्तिष्ठ मा भैर गाङ्गेय भयं ते नास्त ि किं चनरक्षामहे नरव्याघ्र सवशरीरं हि नॊ भवानन तवा ं रामॊ रणे जेता जामदग्न्यः कथं चनतवम एव समरे रामं  विजेता भरतर्षभइदम अत्रं सुदयितं परत्यभिज्ञास्यते भ वानविदितं हि तवाप्य एतत पूर्वस्मिन देहधारणेपराजापत ्यं विश्वकृतं परस्वापं नाम भारतन हीदं वेद रामॊ ऽपि  पृथिव्यां वा पुमान कव चिततत समरस्व महाबाहॊ भृशं स ंयॊजयस्व चन च रामः कषयं गन्ता तेनास्त्रेण नराधिपएन सा च न यॊगं तवं पराप्स्यसे जातु मानदसवप्स्यते जामद ग्न्यॊ ऽसौ तवद्बाणबलपीडितःततॊ जित्वा तवम एवैनं पुन र उत्थापयिष्यसिअस्त्रेण दयितेनाजौ भीष्म संभॊधनेन व ैएवं कुरुष्व कौरव्य परभाते रथम आस्थितःपरसुप्तं वा  मृतं वापि तुल्यं मन्यामहे वयमन च रामेण मर्तव्यं कद ा चिद अपि पार्थिवततः समुत्पन्नम इदं परस्वापं युज्य ताम इतिइत्य उक्त्वान्तर्हिता राजन सर्व एव दविजॊत्त माःअष्टौ सदृशरूपास ते सर्वे भास्वरमूर्तयः
mahabharata-ramayana_mbs05184dev.txt