 गोधा भवतु नीचायच्छशयुर्मृगः ॥६॥ यत्संयमो न वि यमो  वि यमो यन्‌ न संयमः । इन्द्रजाः सोमजा आथर्वणमसि व ्यापघ्रजम्भनम्‌ ॥७॥ 4.4 यां त्वा गन्धर्वो अखनद्वरु णाय मृतभ्रजे । तां त्वा वयं खनामस्योषधिं शेपहर्षणी म्‌ ॥१॥ उदु सूर्य उदिदं मामकं वचः । जतु प्रजापतिर् वृषा 1 वाजिना ॥२॥ यथा स्म ते विरोहतोऽ । ततस्ते शुष ्मवत्तरमियं कृणोत्वोषधिः ॥३॥ उच्छुष्मौषधीनां सारा  ऋषभाणाम्‌ । सं पुंसामिन्द्र वृष्ण्यमस्मिन्‌ धेहि त नूवशिन्‌ ॥४॥ अपां रसः प्रथमजोऽथो वनस्पतीनाम्‌ । उत  सोमस्य भ्रातास्युतार्शमसि वृष्ण्यम्‌ ॥५॥ अद्याग्न े अद्य सवितरद्य देवि सरस्वति । अद्यास्य ब्रह्मणस्प ते धनुरिवा तानया पसः ॥६॥ आहं तनोमि ते पसो अधि ज्या मिव धन्वनि । क्रमस्वर्श इव रोहितमनवग्लायता सदा ॥७॥  अश्वस्याश्चतरस्याजस्य पेत्वस्य च । अथ ऋषभस्य ये व ाजास्तान्‌ अस्मिन्‌ धेहि तनूवशिन्‌ ॥८॥ 4.5 सहस्रशृ ङ्गो वृषभो यः समुद्रादुदाचरत्‌। तेना सहस्येना वयं  नि जनान्स्वापयामसि ॥१॥ न भूमिं वातो अति वाति नाति  पश्यति कश्चन । स्त्रियश्च सर्वाः स्वापय शुनश्चन्द् रसखा चरन्‌ ॥२॥ प्रोष्ठेशयास्तल्पेशया नारीर्या वह्य शीवरीः । स्त्रियो याः पुण्यगन्धयस्ताः सर्वाः स्वाप यामसि ॥३॥ एजदेजदजग्रभं चक्षुः प्राणमजग्रभम्‌ । अङ् खान्यजग्रभं सर्वा रात्रीणामतिशर्वरे ॥४॥ य आस्ते यश ्चरति यश्च॒ तिष्ठन्‌ विपश्यति । तेषां सं दध्मो अक् षीणि यथेदं हर्म्यं तथा ॥५॥ स्वप्तु माता स्वप्तु (5  श्चा स्वप्तु विश्पतिः । स्वपन्त्वस्यै ज्ञातयः जनः  ॥६॥ स्वप्र स्वप्राभिकरणेन सर्वं नि स्वापया जनम्‌  । ओत्सूर्यमन्यान्त्स्वापयाव्युषं जागृतादहमिन्द्र इ वारिष्टो अक्षितः ॥७॥ 4.6 ब्राह्मणो जज्ञे प्रथमो दश शीर्षो दशास्यः । स सोमं प्रथमः पपौ स चकारारसं विषम ्‌ ॥१॥ यावती द्यावापृथिवी वरिम्णा यावत्सप्त सिन्धव ो वितष्ठिरे । वाचं विषस्य दूषणीं तामितो निरवादिषम् ‌ ॥२॥ सुपर्णस्त्वा गरुत्मान्‌ विष प्रथममावयत्‌। ना मीमदो नारूरुप उतास्मा अभवः पितुः ॥३॥ यस्त आस्यत्मञ ्चाङ्ुरिर्वक्राच्चिदधि धन्वनः । अपस्कम्भस्य शल्यान ्‌ निरवोचमहं विषम्‌ ॥४॥ शल्याद्विषं निरवोचं न अपाष ्ठच्छरङ्कात्कुल्मलान्‌ निरवोचमहं विषम्‌ ॥५॥ अरसस्त  इषो शल्योऽथो ते अरसं विषम्‌ । उतारसस्य वृक्षस्य ध नुष्टे अरसारसम्‌ ॥६॥ ये अपीषन्‌ ये अदिहन्‌ य आस्यन ्‌ ये अवासृजन्‌ । सर्वे ते १ वध्रिर्विषगिरिः कृतः  ॥७॥ वध्रयस्ते वध्चिस्त्वमस्योषधे । वध्रिः स पर्वतो  गिरिर्यतो जातमिदं विषम्‌ ॥८॥ 1; वारिदं वारयातै वर णावत्यामधि । तत्रामृतस्यासिक्तं तेना ते वारये विषम ्‌ ॥१॥ अरसं प्राच्यं विषमरसं यदुदीच्यम्‌ । अथेदमधर ाच्यं करम्भेण वि कल्पते ॥२॥ करम्भं कृत्वा तिर्य पी बस्पाकमुदारथिम्‌ । धा किल व जक्षिवान्त्स न रूरुपः  ॥३॥ ते मदं रमिव पातयामसि । प्र त्वा चरुमिव येषन्तं  वचसा स्थापयामसि ॥४॥ परि ग्राममिवाचितं वचसा स्थापय ामसि । तिष्ठा वृक्ष इव स्थाम्न्यभ्रिखाते न रूरुपः  ॥५॥ पवस्तैस्त्वा पर्यक्रीणन्‌ दूर्शेभिरजिनैरुत । प ्रक्रीरसि त्वमोषधेऽभ्रिखाते न रूरुपः ॥६॥ अनाप्ता य े वः प्रथमा यानि कर्माणि चक्रिरे । वीरान्‌ नो अत्र  मा दभन्‌ तद्ध एतत्पुरो दधे ॥७॥ 4.8 भूतो भूतेषु पय  आ दधाति स भूतानामधिपतिर्बभूव । तस्य मृत्युश्चरति  राजसूयं स राजा अनु मन्यतामिदम्‌ ॥१॥ अभि माप वेन उग ्रश्चेत्ता सपत्नहा । आ तिष्ठ मित्रवर्धन तुभ्यं देव ा अधि ब्रुवन्‌ ॥२॥ आतिष्ठन्तं परि विश्च अभूषं च्छि यं वसानश्चरति स्वरोचिः । महत्तदष्णो असुरस्य नामा व िश्वरूपो ४. तानि तस्थौ ॥३॥ व्याघ्रो अधि वैयाघ्रे व ि क्रमस्व दिशो महीः । विशस्त्वा सर्वा वाञ्छन्त्वाप ो दिव्याः पयस्वतीः ॥४॥ या आपो दिव्याः पयसा मदन्त्य न्तरिक्ष उत वा पृथिव्याम्‌ । तासां त्वा सर्वासामपा मभि षिञ्चामि वर्चसा ॥५॥ अभि त्वा वर्चसासिचन्न्‌ आप ो दिव्याः पयस्वतीः । यथासो मित्रवर्धनस्तथा त्वा सव िता करत्‌॥६॥ एना व्याघ्रं परिषस्वजानाः सिंहं हिन्व न्ति महते सौभगाय । समुद्रं न सुभुवस्तस्थिवांसं मर् मृज्यन्ते द्वीपिनमप्स्वन्तः ॥७॥ 4.9 एहि जीवं त्राय माणं पर्वतस्यास्यक्ष्यम्‌ । विश्चैभिर्ेवैर्द्तं पर िधिर्जीवनाय कम्‌ ॥१॥ व परिपाणं गवामसि । अश्चानामर् वतां परिपाणाय तस्थिषे ॥२॥ उतासि परिपाणं यातुजम्भनम ाञ्जन । उतामृतस्य त्वं वेत्थाथो असि जीवभोजनमथो हरि तभेषजम्‌ ॥३॥ यस्याञ्जन प्रसर्पस्यङ्गमङ्गं परुष्परु ः । ततो यक्ष्मं वि बाधस उग्रो मध्यमशीरिव ॥४॥ नैनं  प्राप्रोति शपथो न कृत्या नाभिशोचनम्‌ । नैनं विष्कन ्धमश्ुते यस्त्वा बिभर्त्याजञ्जिन ॥५॥ ^ ष्वप्याहुष् कृताच्छमलादुत । दुहर्दिश्चक्षुषों घोरात्तस्मान्‌ न ः पाह्याञ्जन ॥६॥ इदं विद्धान्‌ आञ्जन सत्यं वक्ष्या मि नानृतम्‌ । सनेयमश्वं गामहमात्मानं तव पूरुष ॥७॥  त्रयो दासा आञ्जनस्य तक्मा बलास आदहिः । वर्षिष्ठः प र्वतानां त्रिककुन्‌ नाम ते पिता ॥८॥ यदाञ्जनं त्रैक कुदं जातं हिमवतस्परि । यातूंश्च स्वज्जिम्भयत्सर्वश ्च यातुधान्यः ॥९॥ यदि वासि त्रैककुदं यदि यामुनमुच् यसे । उभे ते भद्रे नाम्नी ताभ्यां नः पाह्याञ्जन ॥१ ०॥ 4. 10 वाताज्जातौ अन्तरिक्षाद्विद्युतो ज्योतिषस् परि । स नो हिरण्यजाः 1 शनः पात्वंहसः ॥१॥ यो अग्रतो  रोचनानां समुददथि जज्ञिषे । शङ्खेन हत्वा रक्षांस्य त्त्रिणो वि षहामहे ॥२॥ शङ्खेनामीवाममतिं शङ्खेनोत स दान्वाः । शङ्खो नो विश्वभेषजः कृशनः पात्वंहसः ॥३॥  दिवि जातः समुद्रजः सिन्धुतस्पर्याभृतः । स नो हिरण् यजाः शङ्ख का ष्प्रतरणो मणिः ॥४॥ समुद्राज्जातो मणिर ्वृत्राज्जातो ६1 सो अस्मान्त्सर्वतः पातु हेत्या अ  भ्यः ॥५॥ हिरण्यानामेकोऽसि सोमातत्वमधि । रथे त्वमसि  दर्शत इषुधौ रोचनस्त्वं प्र ण आयूंषि तारिषत्‌॥६॥ द ेवानामस्थि कृशनं बभूव तदात्मन्वच्चरत्यप्स्वन्तः ।  तत्ते बध्नाम्यायुषे वर्चसे बलाय दीर्घायुत्वाय शतशा रदाय कार्शनस्त्वाभि रक्षतु ॥७॥ 4.1 अनड्वान्‌ दाधार  पृथिवीमुत द्यामनड्वान्‌ दाधारोर्वन्तरिक्षम्‌ । अन ड्वान्‌ दाधार प्रदिशः षडुर्वीरनड्वान्‌ विश्च भुवनम ा विवेश ॥१॥ अनड्वान्‌ इन्द्रः स पशुभ्यो वि चष्टे त ्रयां छक्रो वि मिमीते अध्वनः । भूतं भविष्यद्भुवना  दुहानः सर्वा देवानां चरति व्रतानि ॥२॥ इन्द्रो जातो  मनुष्येष्वन्तर्धर्मस्तप्तश्चरति शोशुचानः । सुप्रज ाः सन्त्स उदारे न सर्षद्यो नाश्रीयादनडुहो विजानन्‌  ॥३॥ अनड्वान्‌ दुहे सुकृतस्य लोक एनं प्याययति व 
NLP-research-sans_AtharvaVedam_Shaunaka_djvu.txt