[य]सर्वेषाम एव वर्णानां मलेच्छानां च पितामहउपवासे  मतिर इयं कारणं च न विद्महेबरह्मक्षत्रेण नियमाश चर् तव्या इति नः शरुतमउपवासे कथं तेषां कृत्यम अस्ति पि तामहनियमं चॊपवासानां सर्वेषां बरूहि पार्थिवअवाप्नॊ ति गतिं कां च उपवासपरायणःउपवासः परं पुण्यम उपवासः  परायणमउपॊष्येह नरश्रेष्ठ किं फलं परतिपद्यतेअधर्मान  मुच्यते केन धर्मम आप्नॊति वै कथमसवर्गं पुण्यं च ल भते कथं भरतसत्तमउपॊष्य चापि किं तेन परदेयं सयान नर ाधिपधर्मेण च सुखान अर्थाँल लभेद येन बरवीहि तम[व]एव ं बरुवाणं कौन्तेयं धर्मज्ञं धर्मतत्त्ववितधर्मपुत्र म इदं वाक्यं भीष्मः शांतनवॊ ऽबरवीतइदं खलु महाराज श रुतम आसीत पुरातनमउपवासविधौ शरेष्ठा ये गुणा भरतर्षभ पराजापत्यं हय अङ्गिरसं पृष्टवान अस्मि भारतयथा मां  तवं तथैवाहं पृष्टवांस तं तपॊधनमपरश्नम एतं मया पृष् टॊ भगवान अग्निसंभवःउपवासविधिं पुण्यम आचष्ट भरतर्षभ [अन्गिरस]बरह्मक्षत्रे तरिरात्रं तु विहितं कुरुनन्द नदविस तरिरात्रम अथैवात्र निर्दिष्टं पुरुषर्षभवैश्य शूद्रौ तु यौ मॊहाद उपवासं परकुर्वतेतरिरात्रं दविस  तरिरात्रं वा तयॊः पुष्टिर न विद्यतेचतुर्थ भक्त कषप णं वैश्यशूद्रे विधीयतेतरिरात्रं न तु धर्मज्ञैर विह ितं बरह्मवादिभिःपञ्चम्यां चैव षष्ठ्यां च पौर्णमास् यां च भारतकषमावान रूपसंपन्नः शरुतवांश चैव जायतेनान पत्यॊ भवेत पराज्ञॊ दरिद्रॊ वा कदा चनयजिष्णुः पञ्चम ीं षष्ठीं कषपेद यॊ भॊजयेद दविजानअष्टमीम अथ कौन्तेय  शुक्लपक्षे चतुर्दषीमउपॊष्य वयाधिरहितॊ वीर्यवान अभ िजायतेमार्गशीर्षं तु यॊ मामम एकभक्तेन संक्षिपेतभॊज येच च दविजान भक्त्या स मुच्येद वयाधिकिल्बिषैःसर्वक ल्याण संपूर्णः सर्वौषधिसमन्वितःकृषिभागी बहुधनॊ बहु पुत्राश च जायतेपौष मासं तु कौन्तेय भक्तेनैकेन यः क षपेतसुभगॊ दर्शनीयश च यशॊभागी च याजतेपितृभक्तॊ माघम ासम एकभक्तेन यः कषपेतशरीमत कुले जञातिमध्ये स महत्त ्वं परपद्यतेभग दैवं तु यॊ मासम एकभक्तेन यः कषपेतसत ्रीषु वल्लभतां याति वाश्याश चास्य भवन्ति ताःचैत्रं  तु नियतॊ मासम एकभक्तेन यः कषपेतसुवर्णमणिमुक्ताढ्य े कुले महति जायतेनिस्तरेद एकभक्तेन वैशाखं यॊ जितेन ्द्रियःनरॊ वा यदि वा नारी जञातीनां शरेष्ठतां वरजेत जयेष्ठा मूलं तु यॊ मासम एकभक्तेन संक्षपेतऐश्वर्यम  अतुलं शरेष्ठं पुमान सत्री वाभिजायतेआषाढम एकभक्तेन  सथित्वा मासम अतन्द्रितःबहु धान्यॊ बहुधनॊ बहुपुत्रश  च जायतेशरावणं नियतॊ मासम एकभक्तेन यः कषपेतयत्र तत ्राभिषेकेण युज्यते जञातिवर्धनःपरौष्ठ पदं तु यॊ मास म एकाहारॊ भवेन नरःधनाड्यं सफीतम अचलम ऐश्वर्यं परति पद्यतेतथैवाश्वयुजं मासम एकभक्तेन यः कषपेतपरजावान व ाहनाढ्यश च बहुपुत्रश च जायतेकार्त्तिकं तु नरॊ मासं  यः कुर्याद एकभॊजनमशूरश च बहुभार्यश च कीर्तिमांश च ैव जायतेइति मासा नरव्याघ्र कषपतां करिकीर्तिताःतिथी नां नियमा ये तु शृणु तान अपि पार्थिवपक्षे पक्षे गत े यस तु भक्तम अश्नाति भारतगवाढ्यॊ बहुपुत्रश च दीर् घायुश च स जायतेमासि मासि तरिरात्राणि कृत्वा वर्षाण ि दवादशगणाधिपत्यं पराप्नॊति निः सपत्नम अनाविलमएते  तु नियमाः सर्वे कर्तव्याः शरदॊ दशदवे चान्ये भरतश्र ेष्ठ परवृत्तिम अनुवर्ततायस तु परातस तथा सायं भुञ्ज ानॊ नान्तरा पिबेतअहिंसा निरतॊ नित्यं जुह्वानॊ जातव ेदसमषड्भिः स वर्षैर नृपते सिध्यते नात्र संशयःअग्नि ष्टॊमस्य यज्ञस्य फलं पराप्नॊति मानवःअधिवासे सॊ ऽपस रसां नृत्यगीतविनादितेतप्तकाञ्चनवर्णाभं विमानम अधिर ॊहतिपूर्णं वर्षसहस्रं तु बरह्मलॊके महीयतेतत कषयाद  इह चागम्य माहात्म्यं परतिपद्यतेयस तु संवत्सरं पूर् णम एकाहारॊ भवेन नरःअतिरात्रस्य यज्ञस्य सफलं समुपाश ्नुतेदशवर्षसहस्राणि सवर्गे च स महीयतेतत कषयाद इह च ागम्य माहात्म्यं परतिपद्यतेयस तु संवत्सरं पूर्णं च तुर्थं भक्तम अश्नुतेअहिंसा निरतॊ नित्यं सत्यवाङ नि यतेन्द्रियःवाजपेयस्य यज्ञस्य फलं वै समुपाश्नुतेतरि ंशद्वर्षसहस्राणि सवर्गे च स महीयतेषष्ठे काले तु कौ न्तेय नरः संवत्सरं कषपेतअश्वमेधस्य यज्ञस्य फलं परा प्नॊति मानवःचक्रवाक परयुक्तेन विमानेन स गच्छतिचत्व ारिंशत सहस्राणि वर्षाणां दिवि मॊदतेअष्टमेन तु भक्त ेन जीवन संवत्सरं नृपगवामयस्य यज्ञस्य फलं पराप्नॊति  मानवःहंससारसयुक्तेन विमानेन स गच्छतिपञ्चाशतं सहस् राणि वर्षाणां दिवि मॊदतेपक्षे पक्षे गते राजन यॊ ऽश नीयाद वर्षम एव तुषण मासानशनं तस्य भगवान अङ्गिराब्र वीतषष्टिं वर्षसहस्राणि दिवम आवसते च सःवीणानां वल्ल कीनां च वेणूनां च विशां पतेसुघॊषैर मधुरैः शब्दैः स ुप्तः स परतिबॊध्यतेसंवत्सरम इहैकं तु मासि मासि पिब ेत पयःफलं विश्वजितस तात पराप्नॊति स नरॊ नृपसिंहव्य ाघ्र परयुक्तेन विमानेन स गच्छतिसप्ततिं च सहस्राणि  वर्षाणां दिवि मॊदतेमाहाद ऊर्ध्वं नरव्याघ्र नॊपवासॊ  विधीयतेविधिं तव अनशनस्याहुः पार्थ धर्मविदॊ जनाःअन ार्तॊ वयाधिरहितॊ गच्छेद अनशनं तु यःपदे पदे यज्ञफलं  स पराप्नॊति न संशयःदिवं हंसप्रयुक्तेन विमानेन स ग च्छतिशतं चाप्सरसः कन्या रमयन्त्य अपि तं नरमआर्तॊ व ा वयाधितॊ वापि गच्छेद अनशनं तु यःशतं वर्षसहस्राणां  मॊदते दिवि स परभॊकाञ्चीनूपुरशब्देन सुप्तश चैव परब ॊध्यतेसहस्रहंस संयुक्ते विमाने सॊमवर्चसिस गत्वा सत ्रीशताकीर्णे रमते भरतर्षभकषीणस्याप्यायनं दृष्टं कष तस्य कषतरॊहणमवयाधितस्यौषध गरामः करुद्धस्य च परसादन मदुःखितस्यार्थमानाभ्यां दरव्याणां परतिपादनमन चैते  सवर्गकामस्य रॊचन्ते सुखमेधसःअतः स कामसंयुक्तॊ विमा ने हेमसंनिभेरमते सत्री शताकीर्णे पुरुषॊ ऽलं कृतः श ुभेसवस्थः सफलसंकल्पः सुखी विगतकल्मषःअनश्नन देहम उत ्सृज्य फलं पराप्नॊति मानवःबालसूर्यप्रतीकाशे विमाने  हेमवर्चसिवैडूर्य मुक्ता खचिते वीणा मुरजनादितेपताक ा दीपिकाकीर्णे दिव्यघण्टा निनादितेसत्रीसहस्रानुचरि ते स नरः सुखम एधतेयावन्ति रॊमकूपाणि तस्य गात्रेषु  पाण्डवतावन्त्य एव सहस्राणि वर्षाणां दिवि मॊदतेनास् ति वेदात परं शास्त्रं नास्ति मातृसमॊ गुरुःन धर्मात  परमॊ लाभस तपॊ नानशनात परमबराह्मणेभ्यः परं नास्ति  पावनं दिवि चेह चउपवासैस तथा तुल्यं तपः कर्म न विद् यतेउपॊष्य विधिवद देवास तरिदिवं परतिपेदिरेऋषयश च पर ां सिद्धिम उपवासैर अवाप्नुवनदिव्यं वर्षसहस्रं हि व िश्वामित्रेण धीमताकषान्तम एकेन भक्तेन तेन विर्पत्व म आगतःचयवनॊ जमदग्निश च वसिष्ठॊ गौतमॊ भृगुःसर्व एव  दिवं पराप्ताः कषमावन्तॊ महर्षयःइदम अङ्गिरसा पूर्वं  महर्षिभ्यः परदर्शितमयः परदर्शयते नित्यं न स दुःखम  अवाप्नुतेइमं तु कौन्तेय यथाक्रमं विधिं; परवर्तितं  हय अङ्गिरसा महर्षिणापठेत यॊ वै शृणुयाच च नित्यदा;  न विद्यते तस्य नरस्य किल्बिषमविमुच्यते चापि स सर् वसंकरैर; न चास्य दॊषैर अभिभूयते मनःवियॊनिजानां च व िजानते रुतं; धरुवां च कीर्तिं लभते नरॊत्तमः
mahabharata-ramayana_mbs13109dev.txt