कषत्रधर्मान न पापीयान धर्मॊ ऽसति भरतर्षभअभियाने च  युद्धे च राजा हन्ति महाजनमअथ सम कर्मणा येन लॊकाञ ज यति पार्थिवःविद्वञ जिज्ञासमानाय परब्रूहि भरतर्षभनि ग्रहेण च पापानां साधूनां परग्रहेण चयज्ञैर दानैश च  राजानॊ भवन्ति शुचयॊ ऽमलाःउपरुन्धन्ति राजानॊ भूतानि  विजयार्थिनःत एव विजयं पराप्य वर्धयन्ति पुनः परजाः अपविध्यन्ति पापानि दानयज्ञतपॊ बलैःअनुग्रहेण भूताना ं पुण्यम एषां परवर्धतेयथैव कषेत्रनिर्दाता निर्दन व ै कषेत्रम एकदाहिनस्ति कक्षं धान्यं च न च धान्यं वि नश्यतिएवं शस्त्राणि मुञ्चन्तॊ घनन्ति वध्यान अथैक द ातस्यैषा निष्कृतिः कृत्स्ना भूतानां भावनं पुनःयॊ भ ूतानि धनज्यानाद वधात कलेशाच च रक्षतिदस्युभ्यः पराण दानात सधनदः सुखदॊ विराटस सर्वयज्ञैर ईजानॊ राजाथाभय  दक्षिणैःअनुभूयेह भद्राणि पराप्नॊद इन्द्र स लॊकताम बराह्मणार्थे समुत्पन्ने यॊ ऽभिनिःसृत्य युध्यतेआत्म ानं यूपम उच्छ्रित्य स यज्ञॊ ऽनन्त दक्षिणःअभीतॊ विक िरञ शत्रून परतिगृह्णञ शरांस तथान तस्मात तरिदशाः शर ेयॊ भुवि पश्यन्ति किं चनतस्य यावन्ति शस्त्राणि तवच ं भिन्दन्ति संयुगेतावतः सॊ ऽशनुते लॊकान सर्वकामदुह ॊ ऽकषयानन तस्य रुधिरं गात्राद आवेधेभ्यः परवर्ततेस  ह तेनैव रक्तेन सर्वपापैः परमुच्यतेयानि दुःखानि सहत े वरणानाम अभितापनेन ततॊ ऽसति तपॊ भूय इति धर्मविदॊ  विदुःपृष्ठतॊ भीरवः संख्ये वर्तन्ते ऽधम पूरुषाःशूरा च छरणम इच्छन्तः पर्जन्याद इव जीवनमयदि शूरस तथा कषे मे परतिरक्षेत तथा भयेपरतिरूपं जनाः कुर्युर न च तद  वर्तते तथायदि ते कृतम आज्ञाय नमः कुर्युः सदैव तमयु क्तं नयाय्यं च कुर्युस ते न च तद वर्तते तथापुरुषाण ां समानानां दृश्यते महद अन्तरमसंग्रामे ऽनीक वेलाया म उत्क्रुष्टे ऽभिपतत्सु चपतत्य अभिमुखः शूरः परान भ ीरुः पलायतेआस्थायास्वर्ग्यम अध्वानं सहायान विषमे त यजनमा सम तांस तादृशांस तात जनिष्ठाः पुरुषाधमानये स हायान रणे हित्वा सवस्ति मन्तॊ गृहान ययुःअस्वस्ति त ेभ्यः कुर्वन्ति देवा इन्द्रपुरॊगमाःतयागेन यः सहाया नां सवान पराणांस तरातुम इच्छतितं हन्युः काष्ठलॊष्ट ैर वा दयेयुर वा कटाग्निनापशुवन मारयेयुर वा कषत्रिय ा ये सयुर ईदृशाःअधर्मः कषत्रियस्यैष यच छय्या मरणं  भवेतविसृजञ शरेष्म पित्तानि कृपणं परिदेवयनअविक्षतेन  देहेन परलयं यॊ ऽधिगच्छतिकषत्रियॊ नास्य तत कर्म पर शंसन्ति पुरा विदःन गृहे मरणं तात कषत्रियाणां परशस् यतेशौटीराणाम अशौटीरम अधर्म्यं कृपणं च ततइदं दुःखम  अहॊ कष्टं पापीय इति निष्टननपरतिध्वस्त मुखः पूतिर अ मात्यान बहु शॊचयनअरॊगाणां सपृहयते मुहुर मृत्युम अप ीच्छतिवीरॊ दृप्तॊ ऽभिमानी च नेदृशं मृत्युम अर्हतिर णेषु कदनं कृत्वा जञातिभिः परिवारितःतीक्ष्णैः शस्त् रैः सुविक्लिष्टः कषत्रियॊ मृत्युम अर्हतिशूरॊ हि सत ्यमन्युभ्याम आविष्टॊ युध्यते भृशमकृत्यमानानि गात्र ाणि परैर नैवावबुध्यतेस संख्ये निधनं पराप्य परशस्तं  लॊकपूजितमसवधर्मं विपुलं पराप्य शक्रस्यैति स लॊकता मसर्वॊ यॊधः परं तयक्तुम आविष्टस तयक्तजीवितःपराप्नॊ तीन्द्रस्य सालॊक्यं शूरः पृष्ठम अदर्शयन
mahabharata-ramayana_mbs12098dev.txt