[वै]अथ रात्र्यां वयतीतायाम अशॊषॊ नागरॊ जनःतत्राजगा म तवरितॊ दिदृक्षुः पाण्डुनन्दनाननिर्वापयन्तॊ जवलनं  ते जना ददृशुस ततःजातुषं तद्गृहं दग्धम अमात्यं च प ुरॊचनमनूनं दुर्यॊधनेनेदं विहितं पापकर्मणापाण्डवाना ं विनाशाय इत्य एवं चुक्रुषुर जनाःविदिते धृतराष्ट्र स्य धार्तराष्ट्रॊ न संशयःदग्धवान पाण्डुदायादान न ह य एनं परतिषिद्धवाननूनं शांतनवॊ भीष्मॊ न धर्मम अनुव र्ततेदरॊणश च विदुरश चैव कृपश चान्ये च कौरवाःते वयं  धृतराष्ट्रस्य परेषयामॊ दुरात्मनःसंवृत्तस ते परः क ामः पाण्डवान दग्धवान असिततॊ वयपॊहमानास ते पाण्डवार ्थे हुताशनमनिषादीं ददृशुर दग्धां पञ्च पुत्राम अनाग समखनकेन तु तेनैव वेश्म शॊधयता बिलमपांसुभिः परत्यपि हितं पुरुषैस तैर अलक्षितमततस ते परेषयाम आसुर धृतरा ष्ट्रस्य नागराःपाण्डवान अग्निना दग्धान अमात्यं च प ुरॊचनमशरुत्वा तु धृतराष्ट्रस तद राजा सुमहद अप्रियम विनाशं पाण्डुपुत्राणां विललाप सुदुःखितःअद्य पाण्डु र मृतॊ राजा भराता मम सुदुर्लभःतेषु वीरेषु दग्धेषु  मात्रा सह विशेषतःगच्छन्तु पुरुषाः शीघ्रं नगरं वारण ावतमसत्कारयन्तु तान वीरान कुन्ति राजसुतां च तामकार यन्तु च कुल्यानि शुभ्राणि च महान्ति चये च तत्र मृत ास तेषां सुहृदॊ ऽरचन्तु तान अपिएवंगते मया शक्यं यद  यत कारयितुं हितमपाण्डवानां च कुन्त्याश च तत सर्वं  करियतां धनैःएवम उक्त्वा ततश चक्रे जञातिभिः परिवार ितःउदकं पाण्डुपुत्राणां धृतराष्ट्रॊ ऽमबिका सुतःचुक ्रुशुः कौरवाः सर्वे भृशं शॊकपरायणाःविदुरस तव अल्पश श चक्रे शॊकं वेद परं हि सःपाण्डवाश चापि निर्गत्य न गराद वारणावतातजवेन परययू राजन दक्षिणां दिशम आश्रित ाःविज्ञाय निशि पन्थानं नक्षत्रैर दक्षिणामुखाःयतमान ा वनं राजन गहनं परतिपेदिरेततः शरान्ताः पिपासार्ता  निद्रान्धाः पाण्डुनन्दनाःपुनर ऊचुर महावीर्यं भीमसे नम इदं वचःइतः कष्टतरं किं नु यद वयं गहने वनेदिशश च  न परजानीमॊ गन्तुं चैव न शक्रुमःतं च पापं न जानीमॊ  यदि दग्धः पुरॊचनःकथं नु विप्रमुच्येम भयाद अस्माद  अलक्षिताःपुनर अस्मान उपादाय तथैव वरज भारततवं हि नॊ  बलवान एकॊ यथा सततगस तथाइत्य उक्तॊ धर्मराजेन भीमसे नॊ महाबलःआदाय कुन्तीं भरातॄंश च जगामाशु महाबलः
mahabharata-ramayana_mbs01137dev.txt