 य मघवन्‌ तुभ्यमाभृतस्त्वमस्य ब्राह्मणादा तृपत्पिब  ॥६॥ यमु वे तमिदं हवे सेदु हव्यो ददिर्यो नाम पत्यत े । अ : प्रस्थितं सोम्यं मधु पोत्रात्सोमं द्रविणोद ः पिब ऋतुभिः ॥७॥ 28 . 68 सत त्नुमूतये सुदुघामिव गो दुहे । रि ॥१॥ न उप नः सवना गहि सोमस्य सोमपाः पिब ।  गोदा इद्रेवतो मदः ॥२॥ अथा ते अन्तमानां विद्याम सु मतीनाम्‌ । मानो अति ख्य आ गहि ॥३॥ परेहि विग्रमस्तृ तमिन्दरं पृछा विपश्चितम्‌ । यस्ते सखिभ्य आ वरम्‌ ॥ ४॥ उत ब्बुवन्तु नो निदो निरन्यतश्चिदारत । दधाना इन ्द्र इहुवः ॥५॥ उत नः सुभगामरिववचियुर्दस्म कृष्टयः  । स्यामेदिन्द्रस्य शर्मणि ॥६॥ एमाशुमाशवे भर यज्ञश् रियं नृमादनम्‌ । पतयन्‌ मन्दयत्सखम्‌ ॥७॥ अस्य पीत् वा शतक्रतो घनो वृत्राणामभवः । प्रावो ‰ वाजिनम्‌ ॥८ ॥ तंत्वा वीज वाजिनं वाजयामः शतक्रतो । धनानामिन्द्र  सातये ॥९॥ यो रायोऽवनिर्महान्त्सुपारः सुन्वतः सखा  । तस्मा इन्द्राय गायत ॥१०॥ आ त्वेता नि षीदतेन्द्रम भि प्र गायत । सखाय स्तोमवाहसः ॥११॥ पुरूतमं पुरूणाम ीशानं वार्याणाम्‌ । इन्द्रं सोमे सचा सुते ॥१२॥ 28  . 69 सघानो योग आ भुवत्स राये स पुरंध्याम्‌ । गमद्व ाजेभिरा स नः ॥१॥ यस्य संस्थे न वृण्वते हरी समत्सु  शत्रवः । तस्मा इन्द्राय गायत ॥२॥ स सुता इमे शुचयो  यन्ति वीतये । दध्याशिरः ॥३॥ त्वं सुतस्य पीतये सद्य ो वृद्धो अजायथाः । इन्द्र॒ ज्यैष्ठ्याय सुक्रतो ॥४॥  आ त्वा विशन्त्वाशवः सोमास इन्द्र गिर्वणः । शं ते  सन्तु प्रचेतसे ॥५॥ त्वां स्तोमा अवीवृधन्‌ त्वामुक् था शतक्रतो । त्वां वर्धन्तु नो गिरः ॥६॥ अक्षितोतिः  सनेदिमं वाजमिन्द्रः सहस्रिणम्‌ । यस्मिन्‌ विश्वान ि पौँस्या ॥७॥ मा नो मर्ता अभि द्ूहन्‌ तनूनामिन्द्र  गिर्वणः । ईशानो यवया वधम्‌ ॥८॥ स ब्रध्नमरुषं चरन् तं परि तस्थुषः । रोचना दिवि ॥९॥ युञ्जन्त्यस्य काम् या हरी विपक्षसा रथे । शोणा धृष्णू नृवाहसा ॥१०॥ स अ केतवे पेशो मर्या अपेशसे । थाः ॥११॥ आदह स्व क । दधा ना नाम  ॥१२॥ 28 . 70 वीलु चिदारुजल्तुभिर्गुहा चिदि न्द्र वद्धिभिः । अविन्द उसिया अनु ॥१॥ देवयन्तो यथा  मतिमछा विदद्वसुं गिरः । महामनूषत श्रुतम्‌ ॥२॥ इन् द्रेण सं हि दुक्षसे संजग्मानो अबिभ्युषा । मन्दू सम ानवर्चसा ॥३॥ अनवद्यैरभिद्युभिर्मखः सहस्वदर्चति । ग णैरिन्द्रस्य काम्यैः ॥४॥ अतः परिज्मन्न्‌ आ गहि दिव ो वा रोचनादधि । समस्मिन्न्‌ ऋञ्जते गिरः ॥५॥ इतो वा _ सातिमीमहे दिवो वा पार्थिवादधि । इन्द्रं महो वा र जसः ॥६॥ इन्द्रमिद्रथिनो बृहदिन्द्रमरकेभिरर्किणः ।  इन्द्रं वाणीरनूषत ॥७॥ इन्द्र॒ इद्धर्योः सचा संमिश् ल आ वचोयुजा । इन्द्रो वज्री हिरण्ययः ॥८॥ इन्द्रो द ीर्घाय चक्षस आ सूर्यं रोहयद्दिवि । वि गोभिरिन्द्रम ैरयत्‌॥९॥ इन्द्र॒ वाजेषु नोऽव सहस्रप्रधनेषु च । उग ्र उग्राभिरूतिभिः ॥१०॥ इन्द्र॑ वयं महाधन इन्द्रमर् भ हवामहे । युजं वृत्रेषु वच्िणम्‌ ॥११॥ स नो वृषन्न ्‌ अमुं चरुं सत्रादावन्न्‌ अपा वृधि । अस्मभ्यमप्रत िष्कुतः ॥१२॥ तुञ्जेतुञ्जे य उत्तरे स्तोमा इन्द्रस् य विण: । न विन्धे अस्य सुष्टुतिम्‌ ॥१३॥ ष यूथेव वं सगः कृष्टीरियर्त्योजसा । शानो अप्रतिष्कुतः ॥१४॥ य  एकश्चर्षणीनां वसूनामिरज्यति । इन्द्रः पञ्च क्षितीन ाम्‌ ॥१५॥ इन्द्रं वो विश्वतस्परि हवामहे जनेभ्यः ।  अस्माकमस्तु केवलः ॥१६॥ एन्द्र सानसि रयि सजित्वानं  सदासहम्‌ । वर्षिष्ठमूतये भर ॥१७॥ नि येन मुष्टिहत्य या नि वृत्रा रुणधामहै । त्वोतासो न्यर्वता ॥१८॥ इन् द्र त्वोतासो आ वयं व्रं घना ददीमहि । जयेम सं युधि  स्पृधः ॥१९॥ वयं शूरेभिरस्तृभिसरिन्द्र त्वया युजा व यम्‌ । सासह्याम पृतन्यतः ॥२०॥ 20.71 महामिन्द्रः पर श्च नु महित्वमस्तु विणे । द्यौर्न प्रथिना शवः ॥१॥  समोहे वा य आशत नरस्तोकस्य सनितौ । विप्रासो वा धिया यवः ॥२॥ यः कुक्षिः सोमपातमः समुद्र इव पिन्वते । उर ्वीरापो न काकुदः ॥३॥ एवा ह्यस्य सूनृता विरप्शी गोम ती मही । पक्वा शाखा न दाशुषे ॥४॥ एवा हि ते विभूतय  ऊतय इन्द्र॒ मावते । सद्यश्चित्सन्ति दाशुषे ॥५॥ एवा  ह्यस्य काम्या स्तोम उक्थं च शंस्या । इन्द्राय सोम पीतये ॥६॥ इन्द्रेहि मत्स्यन्धसो विश्वेभिः सोमपर्वभ िः । महामभिष्टिरोजसा ॥७॥ एमेनं सृजता सुते मन्दिमिन ्द्राय मन्दिने । चक्रि विश्चानि चक्रये ॥८॥ मत्स्वा  सुशिप्र मन्दिभि स्तोमेभिर्विश्चचर्षणे । स ।९॥ ९ अ सूग्रमिन्द्र : प्रति त्वामुदहासत । अना वृषभं पतिम् ‌ ॥१०॥ सं चोदय चित्रमवग्राध इन्द्र॒ वरेण्यम्‌ । अस दित्ते विभु प्रभु ॥११॥ अस्मान्त्सु तत्र चोदयेन्द्र  राये रभस्वतः । 1 ॥१२॥ सं वाजवदस्मे पृथु श्रवो बृह त्‌। विश्वायुर्धेह्यक्षितम्‌ ॥१३॥ अस्मे धेहि श्रवो  बृहदयुम्नं सहस्रसातमम्‌ । इन्द्र॒ ता रथिनीरिषः ॥१ ४॥ वसोरिन्द्रं वसुपतिं गीर्भिर्गृणन्त ऋष्मियम्‌ ।  होम गन्तारमूतये ॥१५॥ सुतेसुते न्योकसे बृहद्वूहत एद रिः । इन्द्राय शूषमर्चति ॥१६॥ 28.72 विश्वेषु हि त् वा सवनेषु तुञ्जते समानमेकं वृषमण्यवः पृथक्स्वः सनि ष्यवः पृथक्‌। तंत्वा नावं न पर्षणिं त धीमहि । इन्द ्रं न यज्ञैश्च॒तयन्त आयव : ॥१॥ वि त्वा ततस्रे मिथु ना अवस्यवो व्रजस्य साता गव्यस्य निःसृजः सक्षन्त इन ्द्र निःसृजः । यद्रव्यन्ता द्वा जना स्वर्यन्ता । आ विष्करिक्रद्ृषणं सचाभुवं सचाभुवम्‌ ॥२॥ उतो नो अस्य ो उषसो जुषेत हार्कस्य बोधि हविषो हवीमभिः स्वर्षाता  हवीमभिः । यदिन्द्र हन्तवे मृघो वृषा वजि चिकेतसि ।  आ मे अस्य वेधसो नवीयसो मन्म श्रुधि नवीयसः ॥३॥ 28. 73 तुभ्येदिमा सवना शूर विश्वा तुभ्यं ब्रह्माणि वर् धना कृणोमि । त्वं नृभिर्हव्यो विश्वधासि ॥१॥ नू चिन ्‌ नु ते मन्यमानस्य दस्मोदश्रुवन्ति महिमानमुग्र ।  न वीयीमेन््र ते न राधः ॥२॥ प्र वो महे महिवृधे भरध् वं प्रचेतसे प्र सुमतिं कृणुध्वम्‌ । विशः पूर्वीः प ्र चरा चर्षणिप्राः ॥३॥ यदा व्रं हिरण्यमिदथा रथं हर ी यमस्य वहतो वि सूरिभिः । आ तिष्ठति मघवा सनश्रुत इ न्द्रो वाजस्य दीर्घश्रवसस्पतिः ॥४॥ सो चिन्‌ नु वृष ्टिर्यूथ्या स्वा सचामिन्द्रः श्मश्रूणि हरिताभि प्ु ष्णुते । अव वेति सुक्षयं सुते मधूदिद्धूणोति वातौ य था वनम्‌ ॥५॥ यो वाचा विवाचौ मृध्रवाचः पुरू सहस्राश िवा जघान । तत्तदिदस्य पौँस्यं गृणीमसि पितेव यस्तवि षीं वावृधे शवः ॥६॥ 20.74 यच्चिद्धि सत्य सोमपा अनाश स्ता इव स्मसि । आ तू न इन्द्र शंसय गोष्वश्वेषु शुभ ्रिषु सहस्रेषु तुवीमघ ॥१॥ शिप्रिन्‌ वाजानां पते शच ीवस्तव दंसना । आ तू न इन्द्र शंसय गोष्वश्वेषु शुभ् रिषु सहस्रेषु तुवीमघ ॥२॥ नि ष्वापया मिथूदृशा सस्ता मबुध्यमाने । आ तू न इन्द्र शंसय गोष्वश्वेषु शुभ्रि षु सहस्रेषु तुवीमघ ॥३॥ ससन्तु त्या अरातयो बोधन्तु  शूर रातयः । आ तू न इन्द्र शंसय गोष्वश्वेषु शुभ्रिष ु सहस्रेषु तुवीमघ ॥४॥ समिन्द्र गर्दभं मृण नुवन्तं  पपयामुया । आ तू न इन्द्र शंसय गोष्वश्वेषु शुभ्रिषु  सहस्रेषु तुवीमघ ॥५॥ पताति कुण्डणाच्या दूरं वातो व नादधि । आ तू न इन्द्र शंसय गोष्वश्वेषु शुभ्रिषु सह स्रेषु तुवीमघ ॥६॥ सर्व परिक्रोशं जहि जम्भया कृकदाश ्वम्‌ । आ तू न इन्द्र शंसय गोष्वश्वेषु शुभ्रिषु सह स्रेषु तुवीमघ ॥७॥ 28 . 75 वि त्वा ततस्रे मिथुना अव स्यवो व्रजस्य साता गव्यस्य निःसृजः सक्षन्त इन्द्र  निःसृजः । यद्रव्यन्त द्वा जना स्वर्यन्ता समूहसि ।  आविष्करिक्रद्ृषणं सचाभुवं वज्रमिन्द्र सचाभुवम्‌ ॥१ ॥ विदुष्टे अस्य वीर्यस्य पूरवः पुरो यदिन्द्र शारदी रवातिरः सासहानो अवातिरः । शासस्तमिन्द्र मर्त्यमयजु ं शवसस्पते । महीममुष्णाः पृथिवीमिमा अपो मन्दसान इम ा अपः ॥२॥ आदित्ते अस्य वीर्यस्य चर्किरन्‌ मदेषु वृ षन्न्‌ उशिजो यदाविथ सखीयतो यदाविथ । चकर्थ कारमेभ्य ः पृतनासु प्रवन्तवे । ते अन्यामन्यां नद्यं सनिष्णत  श्रवस्यन्तः सनिष्णत ॥३॥ 28 . 76 वने न वा यो न्यधा यि चाक्र ह्ुचिर्वां स्तोमो भुरणावजीगः । यस्येदिन्द ्रः पुरुदिनेषु होता नृणां नर्व नृतमः क्षपावान्‌ ॥१ ॥ प्र ते अस्या उषसः प्रापरस्या नृतौ स्याम नृतमस्य  नृणाम्‌ । अनु त्रिशोकः 
NLP-research-sans_AtharvaVedam_Shaunaka_djvu.txt