अथ हैमवतीं राम दिशं तयक्त्वा महामुनिः पूर्वां दिशम  अनुप्राप्य तपस तेपे सुदारुणममौनं वर्षसहस्रस्य कृत ्वा वरतम अनुत्तमम चकाराप्रतिमं राम तपः परमदुष्करमप ूर्णे वर्षसहस्रे तु काष्ठभूतं महामुनिम विघ्नैर बहु भिर आधूतं करॊधॊ नान्तरम आविशतततॊ देवाः सगन्धर्वाः  पन्नगासुरराक्षसाः मॊहितास तेजसा तस्य तपसा मन्दरश्म यः कश्मलॊपहताः सर्वे पितामहम अथाब्रुवनबहुभिः कारणै र देव विश्वामित्रॊ महामुनिः लॊभितः करॊधितश चैव तपस ा चाभिवर्धतेन हय अस्य वृजिनं किं चिद दृश्यते सूक्ष ्मम अप्य अथ न दीयते यदि तव अस्य मनसा यद अभीप्सितम  विनाशयति तरैलॊक्यं तपसा सचराचरम वयाकुलाश च दिशः सर ्वा न च किं चित परकाशतेसागराः कषुभिताः सर्वे विशीर ्यन्ते च पर्वताः परकम्पते च पृथिवी वायुर वाति भृशा कुलःबुद्धिं न कुरुते यावन नाशे देव महामुनिः तावत प रसाद्यॊ भगवान अग्निरूपॊ महाद्युतिःकालाग्निना यथा प ूर्वं तरैलॊक्यं दह्यते ऽखिलम देवराज्ये चिकीर्षेत द ीयताम अस्य यन मतमततः सुरगणाः सर्वे पितामहपुरॊगमाः  विश्वामित्रं महात्मानं वाक्यं मधुरम अब्रुवनबरह्मर् षे सवागतं ते ऽसतु तपसा सम सुतॊषिताः बराह्मण्यं तपस ॊग्रेण पराप्तवान असि कौशिकदीर्घम आयुश च ते बरह्मन  ददामि समरुद्गणः सवस्ति पराप्नुहि भद्रं ते गच्छ सौम ्य यथासुखमपितामहवचः शरुत्वा सर्वेषां च दिवौकसाम कृ त्वा परणामं मुदितॊ वयाजहार महामुनिःबराह्मण्यं यदि  मे पराप्तं दीर्घम आयुस तथैव च ओंकारॊ ऽथ वषट्कारॊ व ेदाश च वरयन्तु मामकषत्रवेदविदां शरेष्ठॊ बरह्मवेदवि दाम अपि बरह्मपुत्रॊ वसिष्ठॊ माम एवं वदतु देवताः यद ्य अयं परमः कामः कृतॊ यान्तु सुरर्षभाःततः परसादितॊ  देवैर वसिष्ठॊ जपतां वरः सख्यं चकार बरह्मर्षिर एवम  अस्त्व इति चाब्रवीतबरह्मर्षित्वं न संदेहः सर्वं स ंपत्स्यते तव इत्य उक्त्वा देवताश चापि सर्वा जग्मुर  यथागतमविश्वामित्रॊ ऽपि धर्मात्मा लब्ध्वा बराह्मण् यम उत्तमम पूजयाम आस बरह्मर्षिं वसिष्ठं जपतां वरमकृ तकामॊ महीं सर्वां चचार तपसि सथितः एवं तव अनेन बराह ्मण्यं पराप्तं राम महात्मनाएष राम मुनिश्रेष्ठ एष व िग्रहवांस तपः एष धर्मः परॊ नित्यं वीर्यस्यैष परायण मशतानन्दवचः शरुत्वा रामलक्ष्मणसंनिधौ जनकः पराञ्जलि र वाक्यम उवाच कुशिकात्मजमधन्यॊ ऽसम्य अनुगृहीतॊ ऽसम ि यस्य मे मुनिपुंगव यज्ञं काकुत्स्थ सहितः पराप्तवा न असि धार्मिकपावितॊ ऽहं तवया बरह्मन दर्शनेन महामुन े गुणा बहुविधाः पराप्तास तव संदर्शनान मयाविस्तरेण  च ते बरह्मन कीर्त्यमानं महत तपः शरुतं मया महातेजॊ  रामेण च महात्मनासदस्यैः पराप्य च सदः शरुतास ते बहव ॊ गुणाःअप्रमेयं तपस तुभ्यम अप्रमेयं च ते बलम अप्रम ेया गुणाश चैव नित्यं ते कुशिकात्मजतृप्तिर आश्चर्यभ ूतानां कथानां नास्ति मे विभॊ कर्मकालॊ मुनिश्रेष्ठ  लम्बते रविमण्डलमशवः परभाते महातेजॊ दरष्टुम अर्हसि  मां पुनः सवागतं तपसां शरेष्ठ माम अनुज्ञातुम अर्हसि एवम उक्त्वा मुनिश्रेष्ठं वैदेहॊ मिथिलाधिपः परदक्षि णं चकाराशु सॊपाध्यायः सबान्धवःविश्वामित्रॊ ऽपि धर् मात्मा सहरामः सलक्ष्मणः सवं वाटम अभिचक्राम पूज्यमा नॊ महर्षिभिः
mahabharata-ramayana_rys1064_dev.txt