 अस्मे रयिः पप्रथे वृष्ण्यं शवोऽस्मे सुवानास इन्दव ः ॥२॥ 20 . 120 यदिन्द्र 1 नृभिः । सिमा सुरू रभू तो  ऽसि प्रशर्ध तुर्वशे ॥१॥ यद्धा रुशमे श्यावके कृप इ न्द्र॒ मादयसे सचा । कण्वासस्त्वा ब्रह्मभि स्तोमवाह स इन्द्रा यच्छन्त्या गहि ॥२॥ 20. 121 अभि त्वा शूर  नोनुमोऽदुग्धा इव धेनवः । ईशानमस्य जगतः स्वर्दशमीशा नमिन्द्र स पुषः ॥१॥ न त्वावामन्यो दिव्यो न पार्थिव ो न न जनिष्यते । अश्वायन्तो मघवन्न्‌ इन्द्र॒ वाजिन ो गव्यन्तस्त्वा हवामहे ॥२॥ 20 . 122 रेवतीर्नः सधमा द इन्द्रे सन्तु तुविवाजाः । क्षुमन्तो याभिर्मदेम ॥ १॥ आ घ त्वावान्‌ त्मनाप्त स्तोतृभ्यो धृष्णवियानः ।  ऋणोरक्षं न चक्रयोः ॥२॥ आ यदुः शतक्रतवा कामं जरिवृ णाम्‌ । ऋणोरक्षं न शचीभिः ॥३॥ 26 . 123 तत्सूर्यस्य  देवत्वं तन्‌ महित्वं मध्या कर्तोर्विततं सं जभार ।  स सधस्थादाद्रात्री वासस्तनुते सिमस्मै ॥१॥ तन्‌ वर ुणस्याभिचक्षे सूर्यो रूपं कृणुते द्योरुपस्थे । अनन ्तमन्यद्रुशदस्य प्राजः कृष्णमन्यद्धरितः सं भरन्ति  ॥२॥ 26 . 124 कया नश्चित्र आ भुवदूती सदावृधः सखा ।  कया शचिष्ठया वृता ॥१॥ कस्त्वा सत्यो मदानां मंहिष्ठ ो मत्सदन्धसः । दृल्हा चिदारुजे वसु ॥२॥ अभी षु नः स खीनामविता जरिवृणाम्‌ । शतं भवास्यूतिभिः ॥३॥ इमा नु  कं भुवना सीषधामेन्द्रश्च विश्व च देवाः । यज्ञं चं  नस्तन्वं च प्रजां चादित्यैरिन्द्रः सह चीकरुपाति ॥ ४॥ आदित्यैरिन्द्रः सगणो मरुद्भिरस्माकं भूत्वविता त नूनाम्‌ । हत्वाय देवा असुरान्‌ यदायन्‌ देवा देवत्व मभिरक्षमाणाः ॥५॥ प्रत्यञ्चमर्कमनयं छचौभिरादित्स्वध ामिषिरां पर्यपश्यन्‌ । अया वाजं देवहितं सनेम मदेम  शतहिमाः सुवीराः ॥६॥ 20 . 125 अपेन्द्र प्राचो मघवन् न्‌ अमित्रान्‌ अपापाचो अभिभूते नुदस्व । अपोदीचो अप  शूराधराच उरौ यथा तव शर्मन्‌ मदेम ॥१॥ कुविद ङ्घ यव मन्तो यवं चिद्यथा दान्त्यनुपूर्वं वियूय । इहेहैषां  भोजनानि ये बर्हिषो नमोवुक्ति न जग्मुः ॥२॥ नहि स 1  यातमस्ति नोत श्रवो विविदे संगमेषु । गव्यन्त इन्द् रं सख्याय विप्रा अश्वायन्तो वृषणं वाजयन्तः ॥३॥ सुर ाममश्विना नमुचावासुरे सचा । शुभस्पती इन्द्रं कर्मस ्वावतम्‌ ॥४॥ पुत्रमिव पितरावश्चिनोभेन्द्रावथुः काव ्यैर्दसनाभिः । यत्सुरामं व्यपिबः शचीभिः सरस्वती त् वा मघवन्न्‌ अभिष्णक्‌॥५॥ इन्द्रः सुत्रामा 1 भवतु व िश्ववेदाः । बाधतां द्वेषो अभयं नः न स्याम ॥६॥ स सु त्रामा स्ववामिन्द्रो अस्मदाराच्चिद्‌वेषः सनुतर्युय ोतु । तस्य वयं सुमतौ यज्ञियस्यापि भद्र स्याम ॥७॥ 2 0 . 126 वि हि सोतोरसृक्षत नेन्द्रं देवममंसत । यत्र ामददृषाकपिरर्यः पुष्टेषु मत्सखा विश्वस्मादिन्द्र उ त्तरः ॥१॥ परा हीन्द्र धावसि वृषाकपेरति व्यथिः । नो  अह प्र विन्दस्यन्यत्र सोमपीतये विश्वस्मादिन्द्र उ त्तरः ॥२॥ किमयं स श्चकार हरितो मृगः । यस्मा न्वर्य ो वा विश्चस्मादिन्द्र उत्तरः ॥३॥ यमिमं त्वं वृषाकप िं 
NLP-research-sans_AtharvaVedam_Shaunaka_djvu.txt