[वस]पृच्छामि तवां वसु मना रौशदश्विर; यद्य अस्ति लॊ कॊ दिवि मह्यं नरेन्द्रयद्य अन्तरिक्षे परथितॊ महात् मन; कषेत्रज्ञं तवां तस्य धर्मस्य मन्ये[य]यद अन्तरि क्षं पृथिवी दिशश च; यत तेजसा तपते भानुमांश चलॊकास  तावन्तॊ दिवि संस्थिता वै; ते नान्तवन्तः परतिपालयन् ति[वस]तांस ते ददामि पत मा परपातं; ये मे लॊकास तव त े वै भवन्तुकरीणीष्वैनांस तृणकेनापि राजन; परतिग्रहस  ते यदि सम्यक परदुष्टः[य]न मिथ्याहं विक्रयं वै समर ामि; वृथा गृहीतं शिशुकाच छङ्कमानःकुर्यां न चैवाकृत  पूर्वम अन्यैर; विवित्समानः किम उ तत्र साधु[वस]तां स तवं लॊकान परतिपद्यस्व राजन; मया दत्तान यदि नेष्ट ः करयस तेअहं न तान वै परतिगन्ता नरेन्द्र; सर्वे लॊ कास तव ते वै भवन्तु[षिबि]पृच्छामि तवां शिबिर औशीनर ॊ ऽहं; ममापि लॊका यदि सन्तीह तातयद्य अन्तरिक्षे यद ि वा दिवि शरिताः; कषेत्रज्ञं तवां तस्य धर्मस्य मन् ये[य]न तवं वाचा हृदयेनापि विद्वन; परीप्समानान नावम ंस्था नरेन्द्रतेनानन्ता दिवि लॊकाः शरितास ते; विद् युद्रूपाः सवनवन्तॊ महान्तः[ष]तांस तवं लॊकान परतिपद ्यस्व राजन; मया दत्तान यदि नेष्टः करयस तेन चाहं ता न परतिपत्स्येह दत्त्वा; यत्र गत्वा तवम उपास्से ह ल ॊकान[य]यथा तवम इन्द्र परतिमप्रभावस; ते चाप्य अनन्त ा नरदेव लॊकाःतथाद्य लॊके न रमे ऽनयदत्ते; तस्माच छि बे नाभिनन्दामि दायम[आ]न चेद एकैकशॊ राजँल लॊकान नः  परतिनन्दसिसर्वे परदाय भवते गन्तारॊ नरकं वयम[य]यद अ र्हाय ददध्वं तत सन्तः सत्यानृशंस्यतःअहं तु नाभिधृष ्णॊमि यत्कृतं न मया पुरा[आ]कस्यैते परतिदृश्यन्ते र थाः पञ्च हिरण्मयाःउच्चैः सन्तः परकाशन्ते जवलन्तॊ ऽ गनिशिखा इव[य]युष्मान एते हि वक्ष्यन्ति रथाः पञ्च ह िरण्मयाःउच्चैः सन्तः परकाशन्ते जवलन्तॊ ऽगनिशिखा इव [आ]आतिष्ठस्व रथं राजन विक्रमस्व विहायसावयम अप्य अन ुयास्यामॊ यदा कालॊ भविष्यति[य]सर्वैर इदानीं गन्तव् यं सहस्वर्गजितॊ वयमएष नॊ विरजाः पन्था दृश्यते देव  सद्मनः[व]ते ऽधिरुह्य रथान सर्वे परयाता नृपसत्तमाःआ क्रमन्तॊ दिवं भाभिर धर्मेणावृत्य रॊदसी[आ]अहं मन्ये  पूर्वम एकॊ ऽसमि गन्ता; सखा चेन्द्रः सर्वथा मे महा त्माकस्माद एवं शिबिर औशीनरॊ ऽयम; एकॊ ऽतयगात सर्ववे गेन वाहान[य]अददाद देव यानाय यावद वित्तम अविन्दतउशी नरस्य पुत्रॊ ऽयं तस्माच छरेष्ठॊ हि नः शिबिःदानं तप ः सत्यम अथापि धर्मॊ हरीः; शरीः कषमा सौम्य तथा तिति क्षाराजन्न एतान्य अप्रतिमस्य राज्ञः; शिबेः सथितान् य अनृशंसस्य बुद्ध्याएवंवृत्तॊ हरीनिषेधश च यस्मात;  तस्माच छिबिर अत्यगाद वै रथेन[व]अथाष्टकः पुनर एवान् वपृच्छन; मातामहं कौतुकाद इन्द्रकल्पमपृच्छामि तवां  नृपते बरूहि सत्यं; कुतश च कस्यासि सुतश च कस्यकृतं  तवया यद धि न तस्य कर्ता; लॊके तवदन्यः कषत्रियॊ बरा ह्मणॊ वा[य]ययातिर अस्मि नहुषस्य पुत्रः; पूरॊः पिता  सार्वभौमस तव इहासमगुह्यम अर्थं मामकेभ्यॊ बरवीमि;  मातामहॊ ऽहं भवतां परकाशःसर्वाम इमां पृथिवीं निर्जि गाय; परस्थे बद्ध्वा हय अददं बराह्मणेभ्यःमेध्यान अश ्वान एकशफान सुरूपांस; तदा देवाः पुण्यभाजॊ भवन्तिअद ाम अहं पृथिवीं बराह्मणेभ्यः; पूर्णाम इमाम अखिलां व ाहनस्यगॊभिः सुवर्णेन धनैश च मुख्यैस; तत्रासन गाः श तम अर्बुदानिसत्येन मे दयौश च वसुंधरा च; तथैवाग्निर  जवलते मानुषेषुन मे पृथा वयाहृतम एव वाक्यं; सत्यं  हि सन्तः परतिपूजयन्तिसर्वे च देवा मुनयश च लॊकाः; स त्येन पूज्या इति मे मनॊगतमयॊ नः सवर्गजितः सर्वान य थावृत्तं निवेदयेतअनसूयुर दविजाग्रेभ्यः स लभेन नः स लॊकताम[व]एवं राजा स महात्मा हय अतीव; सवैर दौहित्रै स तारितॊ ऽमित्रसाहःतयक्त्वा महीं परमॊदारकर्मा; सवर ्गं गतः कर्मभिर वयाप्य पृथ्वीम
mahabharata-ramayana_mbs01088dev.txt