ततः पक्षिनिनादेन वृक्षभङ्गस्वनेन च बभूवुस तराससंभ् रान्ताः सर्वे लङ्कानिवासिनःविद्रुताश च भयत्रस्ता व िनेदुर मृगपक्षुणः रक्षसां च निमित्तानि करूराणि परत िपेदिरेततॊ गतायां निद्रायां राक्षस्यॊ विकृताननाः त द वनं ददृशुर भग्नं तं च वीरं महाकपिमस ता दृष्ट्व म हाबाहुर महासत्त्वॊ महाबलः चकार सुमहद रूपं राक्षसीन ां भयावहमततस तं गिरिसंकाशम अतिकायं महाबलम राक्षस्य ॊ वानरं दृष्ट्वा पप्रच्छुर जनकात्मजामकॊ ऽयं कस्य क ुतॊ वायं किंनिमित्तम इहागतः कथं तवया सहानेन संवादः  कृत इत्य उतआचक्ष्व नॊ विशालाक्षि मा भूत ते सुभगे  भयम संवादम असितापाङ्गे तवया किं कृतवान अयमअथाब्रवी त तदा साध्वी सीता सर्वाङ्गशॊभना रक्षसां कामरूपाणां  विज्ञाने मम का गतिःयूयम एवास्य जानीत यॊ ऽयं यद वा  करिष्यति अहिर एव अहेः पादान विजानाति न संशयःअहम अ प्य अस्य भीतास्मि नैनं जानामि कॊ ऽनवयम वेद्मि राक् षसम एवैनं कामरूपिणम आगतमवैदेह्या वचनं शरुत्वा राक् षस्यॊ विद्रुता दरुतम सथिताः काश चिद गताः काश चिद र ावणाय निवेदितुमरावणस्य समीपे तु राक्षस्यॊ विकृतानन ाः विरूपं वानरं भीमम आख्यतुम उपचक्रमुःअशॊकवनिका मध ्ये राजन भीमवपुः कपिः सीतया कृतसंवादस तिष्ठत्य अमि तविक्रमःन च तं जानकी सीता हरिं हरिणलॊचणा अस्माभिर  बहुधा पृष्टा निवेदयितुम इच्छतिवासवस्य भवेद दूतॊ दू तॊ वैश्रवणस्य वा परेषितॊ वापि रामेण सीतान्वेषणकाङ् क्षयातेन तवद्भूतरूपेण यत तत तव मनॊहरम नानामृगगणाकी र्णं परमृष्टं परमदावनमन तत्र कश चिद उद्देशॊ यस तेन  न विनाशितः यत्र सा जानकी सीता स तेन न विनाशितःजान कीरक्षणार्थं वा शरमाद वा नॊपलभ्यते अथ वा कः शरमस त स्य सैव तेनाभिरक्षिताचारुपल्लवपत्राढ्यं यं सीता सव यम आस्थिता परवृद्धः शिंशपावृक्षः स च तेनाभिरक्षितः तस्यॊग्ररूपस्यॊग्रं तवं दण्डम आज्ञातुम अर्हसि सीता  संभाषिता येन तद वनं च विनाशितममनःपरिगृहीतां तां त व रक्षॊगणेश्वर कः सीताम अभिभाषेत यॊ न सयात तयक्तजी वितःराक्षसीनां वचः शरुत्वा रावणॊ राक्षसेश्वरः हुता गिर इव जज्वाल कॊपसंवर्तितेक्षणःआत्मनः सदृशाञ शूरान  किंकरान नाम राक्षसान वयादिदेश महातेजा निग्रहार्थं  हनूमतःतेषाम अशीतिसाहस्रं किंकराणां तरस्विनाम निर् ययुर भवनात तस्मात कूटमुद्गरपाणयःमहॊदरा महादंष्ट्रा  घॊररूपा महाबलाः युद्धाभिमनसः सर्वे हनूमद्ग्रहणॊन् मुखाःते कपिं तं समासाद्य तॊरणस्थम अवस्थितम अभिपेतु र महावेगाः पतङ्गा इव पावकमते गदाभिर विचित्राभिः पर िघैः काञ्चनाङ्गदैः आजघ्नुर वानरश्रेष्ठं शरैर आदित् यसंनिभैःहनूमान अपि तेजस्वी शरीमान पर्वतसंनिभः कषित ाव आविध्य लाङ्गूलं ननाद च महास्वनमतस्य संनादशब्देन  ते ऽभवन भयशङ्किताः ददृशुश च हनूमन्तं संध्यामेघम इ वॊन्नतमसवामिसंदेशनिःशङ्कास ततस ते राक्षसाः कपिम चि त्रैः परहरणैर भीमैर अभिपेतुस ततस ततःस तैः परिवृतः  शूरैः सर्वतः स महाबलः आससादायसं भीमं परिघं तॊरणाश् रितमस तं परिघम आदाय जघान रजनीचरानस पन्नगम इवादाय स फुरन्तं विनतासुतः विचचाराम्बरे वीरः परिगृह्य च मार ुतिःस हत्वा राक्षसान वीरः किंकरान मारुतात्मजः युद् धाकाङ्क्षी पुनर वीरस तॊरणं समुपस्थितःततस तस्माद भय ान मुक्ताः कति चित तत्र राक्षसाः निहतान किंकरान सर ्वान रावणाय नयवेदयनस राक्षसानां निहतं महाबलं; निशम ्य राजा परिवृत्तलॊचनः समादिदेशाप्रतिमं पराक्रमे; प रहस्तपुत्रं समरे सुदुर्जयम
mahabharata-ramayana_rys5040_dev.txt