[वै]ततः संवादिते तस्मिन्न अनुज्ञातॊ धनंजयःगतां रैव तके कन्यां विदित्वा जनमेजयवासुदेवाभ्यनुज्ञातः कथयि त्वेतिकृत्यतामकृष्णस्य मतम आज्ञाय परययौ भरतर्षभःरथ ेन काञ्चनाङ्गेन कल्पितेन यथाविधिसैन्यसुग्रीव युक्त ेन किङ्किणीजालमालिनासर्वशस्त्रॊपपन्नेन जीमूतरवनादि नाजवलिताग्निप्रकाशेन दविषतां हर्षघातिनासंनद्धः कवच ी खड्गी बद्धगॊधाङ्गुलित्रवानमृगया वयपदेशेन यौगपद्य ेन भारतसुभद्रा तव अथ शैलेन्द्रम अभ्यर्च्य सह रैवतम दैवतानि च सर्वाणि बराह्मणान सवस्ति वाच्य चपरदक्षिण ं गिरिं कृत्वा परययौ दवारकां परतिताम अभिद्रुत्य कौ न्तेयः परसह्यारॊपयद रथमततः स पुरुषव्याघ्रस ताम आदा य शुचिस्मितामरथेनाकाशगेनैव परययौ सवपुरं परतिहरियमा णां तु तां दृष्ट्वा सुभद्रां सैनिकॊ जनःविक्रॊशन पर ाद्रवत सर्वॊ दवारकाम अभितः पुरीमते समासाद्य सहिताः  सुधर्माम अभितः सभामसभा पालस्य तत सर्वम आचख्युः पा र्थ विक्रममतेषां शरुत्वा सभा पालॊ भेरीं साम्नाहिकी ं ततःसमाजघ्ने महाघॊषां जाम्बूनदपरिष्कृतामकषुब्धास  तेनाथ शब्देन भॊजवृष्ण्यन्धकास तदाअन्नपानम अपास्याथ  समापेतुः सभां ततःततॊ जाम्बूनदाङ्गानि सपर्ध्यास्तर णवन्ति चमणिविद्रुम चित्राणि जवलिताग्निप्रभाणि चभेज िरे पुरुषव्याघ्रा वृष्ण्यन्धकमहारथाःसिंहासनानि शतश ॊ धिष्ण्यानीव हुताशनाःतेषां समुपविष्टानां देवानाम  इव संनयेआचख्यौ चेष्टितं जिष्णॊः सभा पालः सहानुगःतच  छरुत्वा वृष्णिवीरास ते मदरक्तान्त लॊचनाःअमृष्यमाण ाः पार्थस्य समुत्पेतुर अहं कृताःयॊजयध्वं रथान आशु  परासान आहरतेति चधनूंषि च महार्हाणि कवचानि बृहन्ति  चसूतान उच्चुक्रुशुः केच चिद रथान यॊजयतेति चसवयं च  तुरगान के चिन निन्युर हेमविभूषितानरथेष्व आनीयमानेष ु कवचेषु धवजेषु चअभिक्रन्दे नृवीराणां तदासीत संकुल ं महतवनमाली ततः कषीबः कैलासशिखरॊपमःनीलवासा मदॊत्सि क्त इदं वचनम अब्रवीतकिम इदं कुरुथाप्रज्ञास तूष्णीं भूते जनार्दनेअस्य भावम अविज्ञाय संक्रुद्धा मॊघगर्ज िताःएष तावद अभिप्रायम आख्यातु सवं महामतिःयद अस्य र ुचितं कर्तुं तत कुरुध्वम अतन्द्रिताःततस ते तद वचः  शरुत्वा गराह्य रूपं हलायुधाततूष्णींभूतास ततः सर्वे  साधु साध्व इति चाब्रुवनसमं वचॊ निशम्येति बलदेवस्य  धीमतःपुनर एव सभामध्ये सर्वे तु समुपाविशनततॊ ऽबरवी त कामपालॊ वासुदेवं परंतपमकिम अवाग उपविष्टॊ ऽसि परे क्षमाणॊ जनार्दनसत्कृतस तवत्कृते पार्तः सर्वैर अस्म ाभिर अच्युतन च सॊ ऽरहति तां पूजां दुर्बुद्धिः कुलप ांसनःकॊ हि तत्रैव भुक्त्वान्नं भाजनं भेत्तुम अर्हत िमन्यमानः कुले जातम आत्मानं पुरुषः कव चितईप्समानश  च संबन्धं कृप पूर्वं च मानयनकॊ हि नाम भवेनार्थी सा हसेन समाचरेतसॊ ऽवमन्य च नामास्मान अनादृत्य च केशवम परसह्य हृतवान अद्य सुभद्रां मृत्युम आत्मनःकथं हि श िरसॊ मध्ये पदं तेन कृतं मममर्षयिष्यामि गॊविन्द पाद स्पर्शम इवॊरगःअद्य निष्कौरवाम एकः करिष्यामि वसुंधर ामन हि मे मर्षणीयॊ ऽयम अर्जुनस्य वयतिक्रमःतं तथा ग र्जमानं तु मेघदुन्दुभि निःस्वनमअन्वपद्यन्त ते सर्व े भॊजवृष्ण्यन्धकास तदा
mahabharata-ramayana_mbs01212dev.txt