[य]जैत्र्या वा कानि रूपाणि भवन्ति पुरुषर्षभपृतनाया ः परशस्तानि तानीहेच्छामि वेदितुम[भ]जैत्र्या वा यान ि रूपाणि भवन्ति पुरुषर्षभपृतनायाः परशस्तानि तानि व क्ष्यामि सर्वशःदैवं पूर्वं विकुरुते मानुषे कालचॊदि तेतद विद्वांसॊ ऽनुपश्यन्ति जञानदीर्घेण चक्षुषापराय श्चित्त विधिं चात्र जपहॊमांश च तद विदुःमङ्गलानि च  कुर्वन्तः शमयन्त्य अहितान्य अपिउदीर्णमनसॊ यॊधा वाह नानि च भारतयस्यां भवन्ति सेनायां धरुवं तस्यां जयं  वदेतअन्व एनां वायवॊ वान्ति तथैवेन्द्र धनूंषि चअनुप ्लवन्ते मेघाश च तथादित्यस्य रश्मयःगॊमायवश चानुलॊमा  वडा गृध्राश च सर्वशःआचरेयुर यदा सेनां तदा सिद्धिर  अनुत्तमापरसन्नभाः पावक ऊर्ध्वरश्मिः; परदक्षिणावर् तशिखॊ विधूमःपुण्या गन्धाश चाहुतीनां परवान्ति; जयस् यैतद भाविनॊ रूपम आहुःगम्भीरशब्दाश च महास्वनाश च; श ङ्खाश च भेर्यश च नदन्ति यत्रयुयुत्सवश चाप्रतीपा भव न्ति; जयस्यैतद भाविनॊ रूपम आहुःइष्टा मृगाः पृष्ठतॊ  वामतश च; संप्रस्थितानां च गमिष्यतां चजिघांसतां दक ्षिणाः सिद्धिम आहुर; ये तव अग्रतस ते परतिषेधयन्तिम ङ्गल्य शब्दाः शकुना वदन्ति; हंसाः करौञ्चाः शतपत्रा श च चाषाःहृष्टा यॊधाः सत्त्ववन्तॊ भवन्ति; जयस्यैतद  भाविनॊ रूपम आहुःशस्त्रैः पतैः कवचैर केतुभिश च; सु भानुभिर मुखवर्णैश च यूनामभराजिष्मती दुष्प्रतिप्रेक ्षणीया; येषां चमूस ते ऽभिभवन्ति शत्रूनशुश्रूषवश चा नभिमानिनश च; परस्परं सौहृदम आस्थिताश चयेषां यॊधाः  शौचम अनुष्ठिताश च; जयस्यैतद भाविनॊ रूपम आहुःशब्दाः  सपर्शास तथा गन्धा विचरन्ति मनःप्रियाःधैर्यं चाविश ते यॊधान विजयस्य मुखं तु ततइष्टॊ वामः परविष्टस्य द क्षिणः परविविक्षतःपश्चात संसाधयत्य अर्थं पुरस्तात  परतिषेधतिसंभृत्य महतीं सेनां चतुरङ्गां युधिष्ठिरसा म्नैवावर्तने पूर्वं परयतेथास तथॊ युधिजघन्य एष विजय ॊ यद युद्धं नाम भारतयादृच्छिकॊ युधि जयॊ दैवॊ वेति  विचारणमअपाम इव महावेगस तरस्ता मृगगणा इवदुर्निवार्य तमा चैव परभग्ना महती चमूःभग्ना इत्य एव भज्यन्ते वि द्वांसॊ ऽपि न कारणमउदारसारा महती रुरुसंघॊपमा चमूःप रस्परज्ञाः संहृष्टास तयक्तप्राणाः सुनिश्चिताःअपि प ञ्चाशतिः शूरा मृद्नन्ति परवाहिनीमअथ वा पञ्च षट सप् त सहिताः कृतनिश्चयाःकुलीनाः पूजिताः सम्यग विजयन्ती ह शात्रवानसंनिपातॊ न गन्तव्यः शक्ये सति कथं चनसान् त्वभेद परदानानां युद्धम उत्तरम उच्यतेसंसर्पणाद धि  सेनाया भयं भीरून परबाधतेवज्राद इव परज्वलिताद इयं क व नु पतिष्यतिअभिप्रयातां समितिं जञात्वा ये परतियान ्त्य अथतेषां सपन्दन्ति गात्राणि यॊधानां विषयस्य चव िषयॊ वयथते राजन सर्वः सस्थाणु जङ्गमःशस्त्रप्रताप त प्तानां मज्जा सीदति देहिनामतेषां सान्त्वं करूर मिश ्रं परणेतव्यं पुनः पुनःसंपीड्यमाना हि परे यॊगम आया न्ति सर्वशःअन्तराणां च भेदार्थं चारान अभ्यवचारयेतय श च तस्मात परॊ राजा तेन संधिः परशस्यतेन हि तस्यान् यथा पीडा शक्या कर्तुं तथाविधायथा सार्धम अमित्रेण स र्वतः परतिबाधनमकषमा वै साधु माया हि न हि साध्व अक् षमा सदाकषमायाश चाक्षमायाश च विद्धि पार्थ परयॊजनमवि जित्य कषममाणस्य यशॊ राज्ञॊ ऽभिवर्धतेमहापराधा हय अप ्य अस्मिन विश्वसन्ति हि शत्रवःमन्यते कर्शयित्वा तु  कषमा साध्व इति शम्बरःअसंतप्तं तु यद दारु परत्येति  परकृतिं पुनःनैतत परशंसन्त्य आचार्या न च साधु निदर ्शनमअक्लेशेनाविनाशेन नियन्तव्याः सवपुत्रवतदवेष्यॊ  भवति भूतानाम उग्रॊ राजा युधिष्ठिरमृदुम अप्य अवमन्य न्ते तस्माद उभय भाग भवेतपरहरिष्यन परियं बरूयात परह रन्न अपि भारतपरहृत्य च कृपायेत शॊचन्न इव रुदन्न इव न मे परियं यत स हतः संप्राहैवं पुरॊ वचःन चकर्थ च म े वाक्यम उच्यमानः पुनः पुनःअहॊ जीवितम आकाङ्क्षे ने दृशॊ वधम अर्हतिसुदुर्लभाः सुपुरुषाः संग्रामेष्व अप लायिनःकृतं ममाप्रियं तेन येनायं निहतॊ मृधेइति वाचा  वदन हन्तॄन पूजयेत रहॊगतःहन्तॄणां चाहतानां च यत कु र्युर अपराधिनःकरॊशेद बाहुं परगृह्यापि चिकीर्षञ जनस ंग्रहमएवं सर्वास्व अवस्थासु सान्त्वपूर्वं समाचरनपर ियॊ भवति भूतानां धर्मज्ञॊ वीतभीर नृपःविश्वासं चात् र गच्छन्ति सर्वभूतानि भारतविश्वस्तः शक्यते भॊक्तुं  यथाकामम उपस्थितःतस्माद विश्वासयेद राजा सर्वभूतान् य अमाययासर्वतः परिरक्षेच च यॊ महीं भॊक्तुम इच्छति
mahabharata-ramayana_mbs12103dev.txt