[य]कर्माण्य उक्तानि युष्माभिर यानि तानि करिष्यथमम  चापि यथाबुद्धिरुचितानि विनिश्चयातपुरॊहितॊ ऽयम अस्म ाकम अग्निहॊत्राणि रक्षतुसूदपौरॊगवैः सार्धं दरुपदस् य निवेशनेइन्द्रसेन मुखाश चेमे रथान आदाय केवलानयान् तु दवारवतीं शीघ्रम इति मे वर्तते मतिःइमाश च नार्यॊ  दरौपद्याः सर्वशः परिचारिकाःपाञ्चालान एव गच्छन्तु  सूदपौरॊगवैः सहसर्वैर अपि च वक्तव्यं न परज्ञायन्त प ाण्डवाःगता हय अस्मान अपाकीर्य सर्वे दवैतवनाद इतिवि दिते चापि वक्तव्यं सुहृद्भिर अनुरागतःअतॊ ऽहम अपि व क्ष्यामि हेतुमात्रं निबॊधतहन्तेमां राजवसतिं राजपुत ्रा बरवीमि वःयथा राजकुलं पराप्य चरन परेष्यॊ न रिष् यतिदुर्वसं तव एव कौरव्या जानता राजवेश्मनिअमानितैः  सुमानार्हा अज्ञातैः परिवत्सरमदिष्ट दवारॊ लभेद दवार ं न च राजसु विश्वसेततद एवासनम अन्विच्छेद यत्र नाभि षजेत परःनास्य यानं न पर्यङ्कं न पीठं न जगं रथमआरॊह ेत संमतॊ ऽसमीति स राजवसतिं वसेतअथ यत्रैनम आसीनं शङ ्केरन दुष्टचारिणःन तत्रॊपविशेज जातु स राजवसतिं वसे तन चानुशिष्येद राजानम अपृच्छन्तं कदा चनतूष्णीं तव  एनम उपासीत काले समभिपूजयनअसूयन्ति हि राजानॊ जनान अ नृतवादिनःतथैव चावमन्यन्ते मन्त्रिणं वादिनं मृषानैष ां दारेषु कुर्वीत मैत्रीं पराज्ञः कथं चनअन्तःपुर च रा ये च दवेष्टि यानहिताश च येविदिते चास्य कुर्वीत  कर्याणि सुलघून्य अपिएवं विचरतॊ राज्ञॊ न कषतिर जायत े कव चितयत्नाच चॊपचरेद एनम अग्निवद देववच च हअनृतेन ॊपचीर्णॊ हि हिंस्याद एनम असंशयमयच च भर्तानुयुञ्जीत  तद एवाभ्यनुवर्तयेतपरमादम अवलेहां च कॊपं च परिवर्ज येतसमर्थनासु सर्वासु हितं च परियम एव चसंवर्णयेत तद  एवास्य परियाद अपि हितं वदेतअनुकूलॊ भवेच चास्य सर् वार्थेषु कथासु चअप्रियं चाहितं यत सयात तद अस्मै ना नुवर्णयेतनाहम अस्य परियॊ ऽसमीति मत्वा सेवेत पण्डित ःअप्रमत्तश च यत्तश च हितं कुर्यात परियं च यतनास्या निष्टानि सेवेत नाहितैः सह संवसेतसवस्थानान न विकम्प ेत स राजवसतिं वसेतदक्षिणं वाथ वामं वा पार्श्वम आसी त पण्डितःरक्षिणां हय आत्तशस्त्राणां सथानं पश्चाद व िधीयतेनित्यं विप्रतिषिद्धं तु पुरस्ताद आसनं महतन च  संदर्शने किं चित परवृद्धम अपि संजपेतअपि हय एतद दर िद्राणां वयलीक सथानम उत्तममन मृषाभिहितं राज्ञॊ मनु ष्येषु परकाशयेतयं चासूयन्ति राजानः पुरुषं न वदेच च  तमशूरॊ ऽसमीति न दृप्तः सयाद बुद्धिमान इति वा पुनः परियम एवाचरन राज्ञः परियॊ भवति भॊगवानऐश्वर्यं पराप ्य दुष्प्रापं परियं पराप्य च राजतःअप्रमत्तॊ भवेद र ाज्ञः परियेषु च हितेषु चयस्य कॊपॊ महाबाधः परसादश च  महाफलःकस तस्य मनसापीच्छेद अनर्थं पराज्ञसंमतःन चौष ्ठौ निर्भुजेज जातु न च वाक्यं समाक्षिपेतसदा कषुतं  च वातं च षठीवनं चाचरेच छनैःहास्यवस्तुषु चाप्य अस्य  वर्तमानेषु केषु चितनातिगाढं परहृष्येत न चाप्य उन् मत्तवद धसेतन चातिधैर्येण चरेद गुरुतां हि वरजेत तथा समितं तु मृदुपूर्वेण दर्शयेत परसादजमलाभे न हर्षयेद  यस तु न वयथेद यॊ ऽवमानितःअसंमूढश च यॊ नित्यं स रा जवसतिं वसेतराजानं राजपुत्रं वा संवर्तयति यः सदाअमा त्यः पण्डितॊ भूत्वा स चिरं तिष्ठति शरियमपरगृहीतश च  यॊ ऽमात्यॊ निगृहीतश च कारणैःन निर्बध्नाति राजानं  लभते परग्रहं पुनःपरत्यक्षं च परॊक्षं च गुणवादी विच क्षणःउपजीवी भवेद राज्ञॊ विषये चापि यॊ वसेतअमात्यॊ  हि बलाद भॊक्तुं राजानं परार्थयेत तु यःन स तिष्ठेच  चिरं सथानं गच्छेच च पराणसंशयमशरेयः सदात्मनॊ दृष्ट् वा परं राज्ञा न संवदेतविशेषयेन न राजानं यॊग्या भूम िषु सर्वदाअम्लानॊ बलवाञ शूरश छायेवानपगः सदासत्यवाद ी मृदुर दान्तः स राजवसतिं वसेतअन्यस्मिन परेष्यमाणे  तु पुरस्ताद यः समुत्पतेतअहं किं करवाणीति स राजवसत िं वसेतउष्णे वा यदि वा शीते रात्रौ वा यदि वा दिवाआ दिष्टॊ न विकल्पेत स राजवसतिं वसेतयॊ वै गृहेभ्यः पर वसन परियाणां नानुसंस्मरेतदुःखेन सुखम अन्विच्छेत स  राजवसतिं वसेतसमवेषं न कुर्वीत नात्युच्चैः संनिधौ ह सेतमन्त्रं न बहुधा कुर्याद एवं राज्ञः परियॊ भवेतन  कर्मणि नियुक्तः सन धनं किं चिद उपस्पृशेतपराप्नॊति  हि हरन दरव्यं बन्धनं यदि वा वधमयानं वस्त्रम अलंकार ं यच चान्यत संप्रयच्छतितद एव धारयेन नित्यम एवं परि यतरॊ भवेतसंवत्सरम इमं तात तथा शीला बुभूषवःअथ सवविष यं पराप्य यथाकामं चरिष्यथअनुशिष्टाः सम भद्रं ते नै तद वक्तास्ति कश चनकुन्तीम ऋते मातरं नॊ विदुरं च मह ामतिमयद एवानन्तरं कार्यं तद भवान कर्तुम अर्हतितारण ायास्य दुःखस्य परस्थानाय जयाय च[वै]एवम उक्तस ततॊ र ाज्ञा धौम्यॊ ऽथ दविजसत्तमःअकरॊद विधिवत सर्वं परस्थ ाने यद विधीयतेतेषां समिध्य तान अग्नीन मन्त्रवच च ज ुहाव सःसमृद्धि वृद्धिलाभाय पृथिवी विजयाय चअग्निं प रदक्षिणं कृत्वा बराह्मणांश च तपॊधनानयाज्ञसेनीं पुर स्कृत्य षड एवाथ परवव्रजुः
mahabharata-ramayana_mbs04004dev.txt