[स]ततः कर्णॊ रणे दृष्ट्वा पार्षतं परवीरहाआजघानॊरसि  शरैर दशभिर मर्मभेदिभिःपरतिविव्याध तं तूर्णं धृष्ट द्युम्नॊ ऽपि मारिषपञ्चभिः सायकैर हृष्टस तिष्ठ तिष् ठेति चाब्रवीतताव अन्यॊन्यं शरैः संख्ये संछाद्य सुम हारथौपुनः पूर्णायतॊत्सृष्टैर विव्यधाते परस्परमततः  पाञ्चाल मुख्यस्य धृष्टद्युम्नस्य संयुगेसारथिं चतुर श चाश्वान कर्णॊ विव्याध सायकैःकार्मुकप्रवरं चास्य  परचिच्छेद शितैः शरैःसारथिं चास्य भल्लेन रथनीडाद अप ातयतधृष्टद्युम्नस तु विरथॊ हताश्वॊ हतसारथिःगृहीत्व ा परिघं घॊरं कर्णस्याश्वान अपीपिषतविद्धश च बहुभिस  तेन शरैर आशीविषॊपमैःततॊ युधिष्ठिरानीकं पद्भ्याम एव ान्ववर्ततआरुरॊह रथं चापि सहदेवस्य मारिषकर्णस्यापि  रथे वाहान अन्यान सूतॊ नययॊजयतशङ्खवर्णान महावेगान स ैन्धवान साधु वाहिनःलब्धलक्ष्यस तु राधेयः पाञ्चालान ां महारथानअभ्यपीडयद आयस्तः शरैर मेघ इवाचलानसा पीड् यमाना कर्णेन पाञ्चालानां महाचमूःसंप्राद्रवत सुसंत् रस्ता सिंहेनेवार्दिता मृगीपतितास तुरगेभ्यश च गजेभ् यश च महीतलेरथेभ्यश च नरास तूर्णम अदृश्यन्त ततस ततः धावमानस्य यॊधस्य कषुरप्रैः स महामृधेबाहू चिच्छेद व ै कर्णः शिरश चैव सकुण्डलमऊरू चिच्छेद चान्यस्य गजस् थस्य विशां पतेवाजिपृष्ठ गतस्यापि भूमिष्ठस्य च मारि षनाज्ञासिषुर धावमाना बहवश च महारथाःसंछिन्नान्य आत् मगात्राणि वाहनानि च संयुगेते वध्यमानाः समरे पाञ्चा लाः सृञ्जयैः सहतृणप्रस्पन्दनाच चापि सूतपुत्रं सम म ेनिरेअपि सवं समरे यॊधं धावमानं विचेतसःकर्णम एवाभ्य मन्यन्त ततॊ भीता दरवन्ति तेतान्य अनीकानि भग्नानि द रवमाणानि भारतअभ्यद्रवद दरुतं कर्णः पृष्ठतॊ विकिरञ  शरानअवेक्षमाणास ते ऽनयॊन्यं सुसंमूढा विचेतसःनाशक्न ुवन्न अवस्थातुं काल्यमाना महात्मनाकर्णेनाभ्याहता र ाजन पाञ्चालाः परमेषुभिःदरॊणेन च दिशः सर्वा वीक्षमा णाः परदुद्रुवुःततॊ युधिष्ठिरॊ राजा सवसैन्यं परेक्ष ्य विद्रुतमअपयाने मतिं कृत्वा फल्गुनं वाक्यम अब्रव ीतपश्य कर्णं महेष्वासं धनुष्पाणिम अवस्थितमनिशीथे द ारुणे काले तपन्तम इव भास्करमकर्ण सायकनुन्नानां करॊ शताम एष निस्वनःअनिशं शरूयते पार्थ तवद्बन्धूनाम अना थवतयथा विसृजतश चास्य संदधानस्य चाशुगानपश्यामि जय व िक्रान्तं कषपयिष्यति नॊ धरुवमयद अत्रानन्तरं कार्यं  पराप्तकालं परपश्यसिकर्णस्य वधसंयुक्तं तत कुरुष्व  धनंजयएवम उक्तॊ महाबाहुः पार्थः कृष्णम अथाब्रवीतभीत ः कुन्तीसुतॊ राजा राधेयस्यातिविक्रमातएवंगते पराप्त कालं कर्णानीके पुनः पुनःभवान वयवस्यतां कषिप्रं दरव ते हि वरूथिनीदरॊण सायकनुन्नानां भग्नानां मधुसूदनकर ्णेन तरास्यमानानाम अवस्थानं न विद्यतेपश्यामि च तथा  कर्णं विचरन्तम अभीतवतदरवमाणान रथॊदारान किरन्तं वि शिखैः शितैःनैतद अस्यॊत्सहे सॊढुं चरितं रणमूर्धनिपर त्यक्षं वृष्णिशार्दूल पादस्पर्शम इवॊरगःस भवान अत्र  यात्वाशु यत्र कर्णॊ महारथःअहम एनं वधिष्यामि मां व ैष मधुसूदन[वासु]पश्यामि कर्णं कौन्तेय देवराजम इवाह वेविचरन्तं नरव्याघ्रम अतिमानुष विक्रममनैतस्यान्यॊ  ऽसमि समरे परत्युद्यात धनंजयऋते तवां पुरुषव्याघ्र र ाक्षसाद वा घटॊत्कचातन तु तावद अहं मन्ये पराप्तकालं  तवानघसमागमं महाबाहॊ सूतपुत्रेण संयुगेदीप्यमाना मह ॊल्केव तिष्ठत्य अस्य हि वासवीतवदर्थं हि महाबाहॊ रौ द्ररूपं बिभर्ति चघटॊत्कचस तु राधेयं परत्युद्यातु म हाबलःस हि भीमेन बलिना जातः सुरपराक्रमःतस्मिन्न अस् त्राणि दिव्यानि राक्षसान्य असुराणि चसततं चानुरक्तॊ  वॊ हितैषी च घटॊत्कचःविजेष्यति रणे कर्णम इति मे ना त्र संशयः[वासु]एवम उक्त्वा महाबाहुः पार्थं पुष्कर  लॊचनःआजुहावाथ तद रक्षस तच चासीत परादुर अग्रतःकवची  स शरी खड्गी सधन्वा च विशां पतेअभिवाद्य ततः कृष्णं  पाण्डवं च धनंजयमअब्रवीत तं तदा हृष्टस तव अयम अस्म् य अनुशाधि मामततस तं मेघसंकाशं दीप्तास्यं दीप्तकुण् डलमअभ्यभाषत हैडिम्बं दाशार्हः परहसन्न इवघटॊत्कच वि जानीहि यत तवां वक्ष्यामि पुत्रकपराप्तॊ विक्रमकालॊ  ऽयं तव नान्यस्य कस्य चितस भवान मज्जमानानां बन्धूना ं तवं पलवॊ यथाविविधानि तवास्त्राणि सन्ति माया च रा क्षसीपश्य कर्णेन हैडिम्ब पाण्डवानाम अनीकिनीकाल्यमा ना यथा गावः पालेन रणमूर्धनिएष कर्णॊ महेष्वासॊ मतिम ान दृढविक्रमःपाण्डवानाम अनीकेषु निहन्ति कषत्रियर्ष भानकिरन्तः शरवर्षाणि महान्ति दृढधन्विनःन शक्नुवन्त ्य अवस्थातुं पीड्यमानाः शरार्चिषानिशीथे सूतपुत्रेण  शरवर्षेण पीडिताःएते दरवन्ति पाञ्चालाः सिंहस्येव भ यान मृगाःएतस्यैवं परवृद्धस्य सूतपुत्रस्य संयुगेनिष ेद्धा विद्यते नान्यस तवदृते भीमविक्रमस तवं कुरु मह ाबाहॊ कर्म युक्तम इहात्मनःमातुलानां पितॄणां च तेजस ॊ ऽसत्रबलस्य चएतदर्थं हि हैडिम्ब पुत्रान इच्छन्ति  मानवाःकथं नस तारयेद दुःखात स तवं तारय बान्धवानतव ह य अस्त्रबलं भीमं मायाश च तव दुस्तराःसंग्रामे युध्य मानस्य सततं भीमनन्दनपाण्डवानां परभग्नानां कर्णेन श ितसायकैःमज्जतां धार्तराष्ट्रेषु भव पारं परंतपरात्र ौ हि राक्षसा भूयॊ भवन्त्य अमितविक्रमाःबलवन्तः सुदु र्धर्षाः शूरा विक्रान्तचारिणःजहि कर्णं महेष्वासं न िशीथे मायया रणेपार्था दरॊणं वधिष्यन्ति धृष्टद्युम् नपुरॊगमाःकेशवस्य वचः शरुत्वा बीभत्सुर अपि राक्षसमअ भ्यभाषत कौरव्य घटॊत्कचम अरिंदममघटॊत्कच भवांश चैव द ीर्घबाहुश च सात्यकिःमतौ मे सर्वसैन्येषु भीमसेनश च  पाण्डवःस भवान यातु कर्णेन दवैरथं युध्यतां निशिसात् यकिः पृष्ठगॊपस ते भविष्यति महारथःजहि कर्णं रणे शूर ं सात्वतेन सहायवानयथेन्द्रस तारकं पूर्वं सकन्देन स ह जघ्निवान[घ]अलम एवास्मि कर्णाय दरॊणायालं च सत्तमअ न्येषां कषत्रियाणां च कृतास्त्राणां महात्मनामअद्य  दास्यामि संग्रामं सूतपुत्राय तं निशियं जनाः संप्रव क्ष्यन्ति यावद भूमिर धरिष्यतिन चात्र शूरान मॊक्ष्य ामि न भीतान न कृताञ्जलीनसर्वाम एव वधिष्यामि राक्षस ं धर्मम आस्थितः[घ]एवम उक्त्वा महाबाहुर हैडिम्बः पर वीरहाअभ्ययात तुमुले कर्णं तव सैन्यं विभीषयनतम आपतन ्तं संक्रुद्धं दीप्तास्यम इव पन्नगमअभ्यस्यन परमेष् वासः परतिजग्राह सूतजःतयॊः समभवद युद्धं कर्ण राक्षस यॊर निशिगर्जतॊ राजशार्दूल शक्र परह्रादयॊर इव
mahabharata-ramayana_mbs07148dev.txt