कदा चिद अप्य अहं वीर्यात पर्यटन पृथिवीम इमाम बलं न ागसहस्रस्य धारयन पर्वतॊपमःनीलजीमूतसंकाशस तप्तकाञ्च नकुण्डलः भयं लॊकस्य जनयन किरीटी परिघायुधः वयचरं दण ्डकारण्यम ऋषिमांसानि भक्षयनविश्वामित्रॊ ऽथ धर्मात् मा मद्वित्रस्तॊ महामुनिः सवयं गत्वा दशरथं नरेन्द्र म इदम अब्रवीतअयं रक्षतु मां रामः पर्वकाले समाहितः  मारीचान मे भयं घॊरं समुत्पन्नं नरेश्वरइत्य एवम उक् तॊ धर्मात्मा राजा दशरथस तदा परत्युवाच महाभागं विश् वामित्रं महामुनिमऊन षॊडश वर्षॊ ऽयम अकृतास्त्रश च र ाघवः कामं तु मम यत सैन्यं मया सह गमिष्यति बधिष्याम ि मुनिश्रेष्ठ शत्रुं तव यथेप्सितमइत्य एवम उक्तः स  मुनी राजानं पुनर अब्रवीत रामान नान्यद बलं लॊके पर् याप्तं तस्य रक्षसःबालॊ ऽपय एष महातेजाः समर्थस तस्य  निग्रहे गमिष्ये रामम आदाय सवस्ति ते ऽसतु परंतपःइत ्य एवम उक्त्वा स मुनिस तम आदाय नृपात्मजम जगाम परमप ्रीतॊ विश्वामित्रः सवम आश्रममतं तदा दण्डकारण्ये यज ्ञम उद्दिश्य दीक्षितम बभूवावस्थितॊ रामश चित्रं विस ्फारयन धनुःअजातव्यञ्जनः शरीमान बालः शयामः शुभेक्षण ः एकवस्त्रधरॊ धन्वी शिखी कनकमालयाशॊभयन दण्डकारण्यं  दीप्तेन सवेन तेजसा अदृश्यत तदा रामॊ बालचन्द्र इवॊ दितःततॊ ऽहं मेघसंकाशस तप्तकाञ्चनकुण्डलः बली दत्तवर ॊ दर्पाद आजगाम तदाश्रममतेन दृष्टः परविष्टॊ ऽहं सहस ैवॊद्यतायुधः मां तु दृष्ट्वा धनुः सज्यम असंभ्रान्त श चकार हअवजानन्न अहं मॊहाद बालॊ ऽयम इति राघवम विश् वामित्रस्य तां वेदिम अध्यधावं कृतत्वरःतेन मुक्तस त तॊ बाणः शितः शत्रुनिबर्हणः तेनाहं ताडितः कषिप्तः स मुद्रे शतयॊजनेरामस्य शरवेगेन निरस्तॊ भरान्तचेतनः प ातितॊ ऽहं तदा तेन गम्भीरे सागराम्भसि पराप्य संज्ञा ं चिरात तात लङ्कां परति गतः पुरीमएवम अस्मि तदा मुक ्तः सहायास ते निपातिताः अकृतास्त्रेण रामेण बालेनाक ्लिष्टकर्मणातन मया वार्यमाणस तवं यदि रामेण विग्रहम  करिष्यस्य आपदं घॊरां कषिप्रं पराप्य नशिष्यसिकरीडा  रतिविधिज्ञानां समाजॊत्सवशालिनाम रक्षसां चैव संताप म अनर्थं चाहरिष्यसिहर्म्यप्रासादसंबाधां नानारत्नवि भूुषिताम दरक्ष्यसि तवं पुरीं लङ्कां विनष्टां मैथिल ीकृतेअकुर्वन्तॊ ऽपि पापानि शुचयः पापसंश्रयात परपाप ैर विनश्यन्ति मत्स्या नागह्रदे यथादिव्यचन्दनदिग्धा ङ्गान दिव्याभरणभूषितान दरक्ष्यस्य अभिहतान भूमौ तव  दॊषात तु राक्षसानहृतदारान सदारांश च दशविद्रवतॊ दिश ः हतशेषान अशरणान दरक्ष्यसि तवं निशाचरानशरजालपरिक्ष िप्ताम अग्निज्वालासमावृताम परदग्धभवनां लङ्कां दरक् ष्यसि तवम असंशयमपरमदानां सहस्राणि तव राजन परिग्रहः  भव सवदारनिरतः सवकुलं रक्षराक्षसमानं वृद्धिं च राज ्यं च जीवितं चेष्टम इात्मनः यदीच्छसि चिरं भॊक्तुं  मा कृथा राम विप्रियमनिवार्यमाणः सुहृदा मया भृशं; प रसह्य सीतां यदि धर्षयिष्यसि गमिष्यसि कषीणबलः सबान् धवॊ; यमक्षयं रामशरात्तजीवितः
mahabharata-ramayana_rys3036_dev.txt