[युधिस्ठिर]कानि कृत्वेह कर्माणि परायश्चित्तीयते नर ःकिं कृत्वा चैव मुच्येत तन मे बरूहि पितामहः[वयास]अ कुर्वन विहितं कर्म परतिषिद्धानि चाचरनपरायश्चित्तीय ते हय एवं नरॊ मिथ्या च वर्तयनसूर्येणाभ्युदितॊ यश च  बरह्म चारी भवत्य उततथा सूर्याभिनिर्मुक्तः कुनखी श यावदन्न अपिपरिवित्तिः परिवेत्ता बरह्मॊज्झॊ यश च कु त्सकःदिधिषू पतिस तथा यः सयाद अग्रे दिधिषुर एव चअवक ीर्णी भवेद यश च दविजातिवधकस तथाअतीर्थे बरह्मणस तया गी तीर्थे चाप्रतिपादकःगरामयाजी च कौन्तेय राज्ञश च  परिविक्रयीशूद्र सत्रीवधकॊ यश च पूर्वः पूर्वस तु गर ्हितःवृथा पशुसमालम्भी वनदाहस्य कारकःअनृतेनॊपचर्ता  च परतिरॊद्धा गुरॊस तथायश चाग्नीन अपविध्येत तथैव बर ह्म विक्रयीएतान्य एनांसि सर्वाणि वयुत्क्रान्त समयश  च यःअकार्याण्य अपि वक्ष्यामि यानि तानि निबॊध मेलॊ कवेद विरुद्धानि तान्य एकाग्रमनाः शृणुसवधर्मस्य परि त्यागः परधर्मस्य च करियाअयाज्य याजनं चैव तथाभक्ष्य स्य भक्षणमशरणागत संत्यागॊ भृत्यस्याभरणं तथारसानां  विक्रयश चापि तिर्यग्यॊनिवधस तथाआधानादीनि कर्माणि श क्तिमान न करॊति यःअप्रयच्छंश च सर्वाणि नित्यं देया नि भारतदक्षिणानाम अदानं च बराह्मण सवाभिमर्शनमसर्वा ण्य एतान्य अकार्याणि पराहुर धर्मविदॊ जनाःपित्रा वि भजते पुत्रॊ यश च सयाद गुरु तल्प गःअप्रजायन्न अधर्म ेण भवत्य आधर्मिकॊ जनःउक्तान्य एतानि कर्माणि विस्तर ेणेतरेण चयानि कुर्वन्न अकुर्वंश च परायश्चित्तीयते  जनःएतान्य एव तु कर्माणि करियमाणानि मानवानयेषु येषु  निमित्तेषु न लिम्पन्त्य अथ तच छृणुपरगृह्य शस्त्रम  आयान्तम अपि वेदान्तगं रणेजिघांसन्तं निहत्याजौ न त ेन बरह्म हा भवेतअपि चाप्य अत्र कौन्तेय मन्त्रॊ वेद ेषु पठ्यतेवेद परमाण विहितं तं धर्मं परब्रवीमि तेअप ेतं बराह्मणं वृत्ताद यॊ हन्याद आततायिनमन तेन बरह्म  हा स सयान मन्युस तं मन्युम ऋच्छतिपराणात्यये तथाज् ञानाद आचरन मदिराम अपिअचॊदितॊ धर्मपरः पुनः संस्कारम  अर्हतिएतत ते सर्वम आख्यातं कौन्तेयाभक्ष्य भक्षणमप रायश्चीत विधानेन सर्वम एतेन शुध्यतिगुरु तल्पं हि ग ुर्वर्थे न दूषयति मानवमउद्दालकः शवेतकेतुं जनयाम आस  शिष्यतःसतेयं कुर्वंस तु गुर्वर्थम आपत्सु न निबध्य तेबहुशः कामकारेण न चेद यः संप्रवर्ततेअन्यत्र बराह् मण सवेभ्य आददानॊ न दुष्यतिसवयम अप्राशिता यश च न स  पापेन लिप्यतेपराणत्राणे ऽनृतं वाच्यम आत्मनॊ वा परस ्य वागुर्वर्थे सत्रीषु चैव सयाद विवाह करणेषु चनावर ्तते वरतं सवप्ने शुक्रमॊक्षे कथं चनआज्यहॊमः समिद्ध े ऽगनौ परायश्चित्तं विधीयतेपारिवित्त्यं च पतिते ना स्ति परव्रजिते तथाभिक्षिते पारदार्यं च न तद धर्मस् य दूषकमवृथा पशुसमालम्भं नैव कुर्यान न कारयेतअनुग्र हः पशूणां हि संस्कारॊ विधिचॊदितःअनर्हे बराह्मणे दत ्तम अज्ञानात तन न दूषकमस कारणं तथा तीर्थे ऽतीर्थे  वा परतिपादनमसत्रियस तथापचारिण्यॊ निष्कृतिः सयाद अद ूषिकाअपि सा पूयते तेन न तु भर्ता परदुष्यतेतत्त्वं  जञात्वा तु सॊमस्य विक्रयः सयाद अदूषकःअसमर्थस्य भृत ्यस्य विसर्गः सयाद अदॊषवानवनदाहॊ गवाम अर्थे करियमा णॊ न दूषकःउक्तान्य एतानि कर्माणि यानि कुर्वन न दुष ्यतिपरायश्चित्तानि वक्ष्यामि विस्तरेणैव भारत
mahabharata-ramayana_mbs12035dev.txt