 कुत्सेन रथो यो असत्ससवान्‌ ॥२॥ कस्ते मद इन्द्र रन ्त्यो गिरो अभ्युग्रो वि धाव । कद्वाहो अर्वागुप मा  आत्वा १ राधो अचरैः ॥३॥ कद दयुम्नमिन्द्र त्वावतो नृ न्‌ कया धिया कन्‌ न आगन्‌ । न सत्य उरुगाय ४. अनरे  समस्य यदसन्‌ मनीषाः ॥४॥ प्रेरय सुर अर्थ न पारं ये  अस्य कामं जनिधा इव ग्मन्‌ । गिरश्च ये ते तुविजात प ूर्वीर्नर इन्द्र प्रतिशिक्षन्त्यत्रैः ॥५॥ मात्रे न ु ते सुमिते इन्द्र पूर्वी द्यौर्मज्मना पृथिवी काव् येन । वराय ते घृतवन्त इ स्वादनन्‌ भवन्तु पीतये मधू नि ॥६॥ आ मध्वो अस्मा अमत्रमिन्द्राय पूर्णं स हि सत ्यराधाः । स वावृधे वरिमन्न्‌ आ अ अभि क्रत्वा नर्यः  पौस्यैश्च ॥७॥ व्यानव्ट्‌ इन्द्रः पृतना आस्मै यतन् ते सख्याय पूर्वीः । आ स्मा रथं न पृतनासु तिष्ठ यं  भद्रया सुमत्या चोदयासे ॥८॥ 26.77 आ सत्यो यातु मघवा मृजीषी द्रवन्त्वस्य हरय उप नः । तस्मा इदन्ध वमा ९  क्षमिहाभिपित्वं करते गृणानः ॥१॥ अव स्य शूरा ऽस्मिन ्‌ नो अद्य सवने मन्दध्यै । शंसात्युक्थमुशनेव वेधाश ्चिकितुषे असुर्याय मन्म ॥२॥ कविर्न निण्यं विदथानि  साधन्‌ वृषा यत्सेकं विपिपानो अर्चात्‌। दिव इत्था ज ीजनत्सप्त कारून्‌ अला (2 गृणन्तः ॥३॥ स ज्योती रुरु चुर्यद्ध अन्धा दुधिता विचक्षे 1 तमो अभिष्टौ ॥४॥ वव क्ष इन्द्रो ४. भे आ पप्रौ महित्वा । अतश्चिदस्य महि मा वि रेच्यभि यो विश्चा १ बभूव ॥५॥ विश्वानि शक्रो  नर्याणि विद्धान्‌ अपो रिरेच अश्मानं चिद्य बिभिदुर् वचोभिर््रजं गोमन्तमुशिजो वि वद्रुः ॥६॥ अपो वुत्रं  वव्रिवांसं पराहन्‌ प्रावत्ते व्रं पृथिवी सचेताः ।  ्रार्णासि समुद्रियाण्यैनोः पतिर्भवं छवसा धृष्णो ॥७ ॥ अपो यदद्रिं पुरुहूत दर्दरावि 1 क स नो नेता वाजमा  दर्षि भूरिं गोत्रा रुजन्न्‌ अङ्धिरोभिर्गृणानः ॥८॥  28 . 78 तद्धो गाय सुते सचा पुरुहूताय सत्वने । शं  यद्रवे न शाकिने ॥१॥ न घा वसुर्नि यमते दानं वाजस्य  गोमतः । यत्सीमुप श्रवद्विरः ॥२॥ कुवित्सस्य प्र हि  व्रजं गोमन्तं दस्युहा गमत्‌। शचीभिरप नो वरत्‌॥३॥ 2 8 . 79 क । न आ भर पिता पुत्रेभ्यो यथा । शिक्षा णो  अस्मिन्‌ पुरुहूत यामनि जीवा ज्योतिरशीमहि ॥१॥ मा नो  अज्ञाता वृजना दुराध्यो माशिवासो अव क्रमुः । त्वया  वयं प्रवतः शश्वतीरपोऽति शूर तरामसि ॥२॥ 28.80 इन्द ्र॒ ज्येष्ठं न आ भरमोजिष्ठं रि श्रवः । येनेमे चित् र वज्रहस्त रोदसी ओभे सुशिप्र प्राः ॥१॥ त्वामुग्रमव से चर्षणीसहं राजन्‌ देवेषु हूमहे विश्वा सु नो विथु रा पिब्दना वसोऽमित्रान्‌ सुषहान्‌ कृथि ॥२॥ 20.81 य द्याव इन्द्र ते शतं शतं भूमिरुत स्युः । न त्वा वजि न्त्सहस्रं सूर्या अनु न जातमष्ट रोदसी ॥१॥ आ पप्राथ  महिना कृष्ण्या विश्वा शविष्ठ॒ शवसा । अस्मामव मघवन ्‌ गोमति वजि चित्राभिरूतिभिः ॥२॥ 20 . 82 यदिन्द्र  यावतस्त्वमेतावदहमीशीय । स्तोतारमिदिधिषेय रदावसो न  पापत्वाय रासीय ॥१॥ शिक्षेयमिन्‌ महयते दिवेदिवे राय  आ कुहचिद्विदे । नहि त्वदन्यन्‌ मघवन्‌ न आप्यं वस् यो अस्ति पिता चन ॥२॥ 28.83 इन्द्र त्रिधातु शरणं त् रिवरूथं स्वस्तिमत्‌ छर्दिर्यच्छ मघवद्भ्यश्च मह्यं  च यावया दिद्युमेभ्यः ॥१॥ ये गव्यता मनसा शत्रुमादभु रभिप्रघ्नन्ति धृष्णुया । अघ स्मा नो मघवन्न्‌ इन्द् र गिर्वणस्तनूपा अन्तमो भव ॥२॥ 20.84 इन्द्रा याहि च ित्रभानो सुता इमे त्वायवः । अण्वीभिस्तना पूतासः ॥१ ॥ इन्द्रा याहि धियेषितो विप्रजुतः सुतावतः । उप ब्र ह्माणि वाघतः ॥२॥ इन्द्रा याहि तूतुजान उप ब्रह्माणि  हरिवः । सुते दधिष्व नश्चनः ॥३॥ 28.85 मा चिदन्यद्व ि शंसत सखायो मा रिषण्यत । इन्द्रमित्स्तोता वृषणं स चा सुते मुहुरुक्था च शंसत ॥१॥ अवक्रक्षिणं वृषभं यथ ाजुरं गां न चर्षणीसहम्‌ । विद्वेषणं संवननोभयंकरं म ंहिष्ठमुभयाविनम्‌ ॥२॥ यच्चिद्धि त्वा जना इमे नाना  हवन्त ऊतये । अस्माकं ब्रह्मेदमिन्द्र भूतु तेऽहा वि श्वा च वर्धनम्‌ ॥३॥ वि तर्तूर्यन्ते मघवन्‌ विपश्चि तोऽर्यो विपो जनानाम्‌ । उप क्रमस्व पुरुरूपमा भर वा जं नेदिष्ठमूतये ॥४॥ 28.86 ब्रह्मणा ते जा हरी सखाया  सधमाद । स्थिरं रथं प्रजानन्‌ विद्धामुप याहि  ॥१॥  20.87 क दुग्धमंशुं 1 नि क्षितीनाम्‌ । तीति श्वाहेद ्या  ॥१॥ यदहधिषे प्रदिवि चार्वन्नं दिवेदिवे पीतिमि दस्य वक्षि । उत हृदोत मनसा जुषाण उशन्न्‌ इन्द्र प् रस्थितान्‌ पाहि सोमान्‌ ॥२॥ जज्ञानः सोमं सहसे पपाथ  प्र ते माता महिमानमुवाच । एन्द्र पप्राथोर्वन्तरिक ्षं युधा देवेभ्यो वरिवश्चकर्थ ॥३॥ यद्योधया महतो मन ्यमानान्‌ साक्षाम तान्‌ बाहुभिः शाशदानान्‌ । यद्वा  नृभिर्वृत इन्द्राभियुध्यास्तं त्वयाजिं सौश्रवसं ज येम ॥४॥ ्रनद्रस्य वोचं प्रथमा कृतानि प्र नूतना मघव ा या चकार । यदेददेवीरसहिष्ट माया अथाभवत्केवलः सोमो  अस्य ॥५॥ तवेदं विश्वमभितः पशव्यं यत्पश्यसि चक्षसा  सूर्यस्य । गवामसि गोपतिरेक इन्द्र॒ भक्षीमहि ते प् रयतस्य वस्वः ॥६॥ बृहस्पते युवमिन्द्रश्च वस्वो दिव् यस्येशाथे उत पार्थिवस्य । धत्तं रयिं स्तुवते कीरये  चिद्यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥७॥ 28 . 88 यस्तस् तम्भ सहसा वि ज्मो अन्तान्‌ बृहस्पतिस्तरिषधस्थो रवे ण । तं प्रत्नास ऋषयो दीध्यानाः पुरो विप्रा दधिरे म न्द्रजिह्वम्‌ ॥१॥ धुनेतयः सुप्रकेतं मदन्तो बृहस्पत े अभि ये नस्ततस्रे । पृषन्तं सृप्रमदब्धमूर्वं बृहस ्पते रक्षतादस्य योनिम्‌ ॥२॥ बृहस्पते या परमा परावद त आ ते ऋतस्पृशो नि षेदुः । तुभ्यं खाता अवता अद्िदु ग्धा मध्व श्चोतन्त्यभितो विरप्शम्‌ ॥३॥ बृहस्पतिः प ्रथमं जायमानो महो ज्योतिषः परमे व्योमन्‌ । सप्तास् यस्तुविजातो रवेण वि सप्तरश्मिरधमत्तमांसि ॥४॥ सासा  भा स ऋक्वता गणेन वलं रुरोज फलिगं रवेण । हव्यसूदः क निक्रदद्वावशतीरुदाजत्‌॥५॥ एवा पित्रे विश्वदेवाय वृ ष्णे यज्ञैर्विधेम नमसा हविर्भिः । बृहस्पते सुप्रजा  वीरवन्तो वयं स्याम पतयो रयीणाम्‌ ॥६॥ 26. 89 अस्ते व सु प्रतरं लायमस्यन्‌ भूषन्न इव प्र भरा स्तोममस्म ै । वाचा विप्रास्तरत वाचमर्यो नि रामय जरितः सोम इन ्द्रम्‌ ॥१॥ दोहेन गामुप शिक्षा सखायं प्र बोधय जरित र्जारमिन्दरम्‌ । कोशं न पर्ण वसुना न्यृष्टमा च्याव य मघदेयाय शूरम्‌ ॥२॥ किमङ्ख त्वा मघवन्‌ भोजमाहुः श िशीहि मा शिशयं त्वा शृणोमि । अप्रस्वती मम धीरस्तु  शक्र वसुविदं भगमिन्द्रा भरा नः ॥३॥ त्वां जना ममसत् येष्विन्द्र संतस्थाना वि ह्वयन्ते समीके । अत्रा यु जं कृणुते यो हविष्मान्‌ नासुन्वता सख्यं वष्टि शूरः  ॥४॥ धनं न स्यन्द्रं बहुलं यो अस्मै तीत्रान्त्सोमा मासुनोति प्रयस्वान्‌ । तस्मै शत्रन्त्सुतुकान्‌ प्र ातरह्वो नि स्वष्टरान्‌ युवति हन्ति वृत्रम्‌ ॥५॥ यस ्मिन्‌ वयं दधिमा शंसमिन्द्रे यः शिश्राय मघवा काममस ्मे । आराच्चित्सन्‌ भयतामस्य शत्न््यस्मै द्युम्ना  जन्या नमन्ताम्‌ ॥६॥ ठ मप बाधस्व दूरमुग्रो यः शम्बः  पुरुहूत तेन । अस्मे यवमद्रोमदिन्द्र कृधी धियं जरि त्रे वाजरत्नाम्‌ ॥७॥ प्र यमन्तर्वृषसवासो अज्मन्‌ त ीव्राः सोमा बहुलान्तास इन्द्रम्‌ । नाह दामानं मघवा  नि यंसन्‌ नि सुन्वते वहति भूरि वामम्‌ ॥८॥ उत प्रह ामतिदीवा जयति कृतमिव श्रष्नी वि चिनोति काले । यो द ेवकामो न धनं रुणद्धि समित्तं रायः सृजति स्वधाभिः ॥ ९॥ गोभिष्टरेमामतिं दुरेवां यवेन वा 6 विश्वौ । वयं  राजसु प्रथमा धनान्यरिष्टासो ॥१०॥ बृहस्पतिर्नः परि  पातु पश्वादुतोत्तरस्मादधरादघयोः । इन्द्रः पुरस्ताद ुत मध्यतो नः सखा सखिभ्यो वरीयः कृणोतु ॥११॥ 26 . 90  यो अद्रिभित्प्रथमजा ऋतावा बृहस्पतिराङ्गिरसो हविष् मान्‌ । द्विबर्हज्मा प्राघर्मसत्पिता न आ रोदसी वृष भो रोरवीति ॥१॥ जनाय न पर 1 चकार । घ्नन्‌ वृत्राणि  वि पुरो द जयं द रमित्रान्‌ पृत्सु साहन्‌ ॥२॥ : समज यद्वसूनि महो व्रजान्‌ पित देव एषः । अपः सिषासन्त्स ्वरप्रतीतो बृहस्पतिर्हन्त्यमित्रमर्कैः ॥३॥ 20.91 इ मां धियं सप्तशीर्ष्णीं पिता न ऋतप्रजातां बृहतीमविन ्दत्‌। तुरीयं स्विज्जनयद्विश्वजन्योऽयास्य उक्थमिन् द्राय शंसन्‌ ॥१॥ तऋतं शंसन्त ऋजु दीध्याना दिवस्पुत ्रासो असुरस्य वीराः । विप्रं पदमङ्किरसो दधाना यज्ञ स्य धाम प्रथमं मनन्त ॥२॥ हंसैरिव सखिभिर्वावदद्धिरश ्मन्मयानि नहना व्यस्यन्‌ । बृहस्पतिरभिकनिक्रदद्रा  उत प्रास्तौदुच्च विद्धामगायत्‌॥३॥ अवो द्वाभ्यां पर  एकया गा गुहा व तस्य सेतौ । 0 1 हि तिसखर आवः ॥४॥ द िभिचा पुरं शयथेमपाचीं साकमुदधेरकृन्तत्‌। बृहस्पतिर ुषसं सूर्य गामर्कं॑विवेद स्तनयन्न्‌ इव द्यौः ॥५॥ इ न्द्रो वलं रक्षितारं दुघानां करेणेव वि चकर्ता रवेण  । स्वेदाज्जिभिराशिरमिच्छमानोऽरोदयत्पणिमा गा य ६॥  सा ई सत्येभिः सखिभिः ९ धायसं वि 
NLP-research-sans_AtharvaVedam_Shaunaka_djvu.txt