 रुन्द्धि मे सर्वान्‌ दुहर्दि रन्द्धिमे मणे ॥३॥ मृ ण दुर्भ सपत्नान्‌ मे मृण मे युलनायतः । मृण मे सर्व ान्‌ दुहर्दि मृण मे मणे ॥४॥ मन्थ दर्भ सपत्नान्‌ मे  मन्थ मे ध । मन्थ मे सर्वान्‌ दुहर्द मन्थ मे मणे ॥ ५॥ पिण्डि दर्भ सपत्नान्‌ मे पिण्डि मे वा । पिण्डि  मे सर्वान्‌ दर्द पिष्डिमे मणे ॥६॥ ओष दर्भ सपत्नान् ‌ मे ओष मे 1 । ओष मे सर्वान्‌ दुहर्दं ओष मे मणे ॥७ ॥ दह दर्भ सपत्नान्‌ मे दह मे पृतनायतः । दह॒ मे सर् वान्‌ दुहर्द दह मे द्विषतो मणे ॥८॥ जहि दर्भं सपत्न ान्‌ मे जहि मे नातः । जहि मे सर्वान्‌ दुहोरदो जहि  मे मणे ॥९॥ 19. 36 यत्ते दर्भ जरामृत्यु शतं वर्मसु  वर्म ते । तेनेमं वर्मिणं कृत्वा सपत्नां जहि वीर्यै ः ॥१॥ शतं ते दर्भ वर्माणि सहस्रं वीर्याणि ते । तमस ्मै विश्वै त्वां देवा जरसे भर्तवा अदुः ॥२॥ त्वामाह ुर्देववर्म त्वां दर्भ ब्रह्मणस्पतिम्‌ । त्वामिन्द् रस्याहूर्वर्म त्वं राषट्टाणि रक्षसि ॥३॥ सपत्नक्षयण ं दर्भ द्विषतस्तपनं हृदः । मणिं क्षत्रस्य 1 कृणोमि  ते ॥४॥ यत्समुद्रो अ विद्युता सह । ततो हिरन्ययो बि न्दुस्ततो दर्भो अजायत ॥५॥ 19.31 ओदुम्बरेण मणिना पु ष्टिकामाय वेधसा । पशूणां सर्वेषां स्फाति गोष्ठे मे  सविता करत्‌॥१॥ यो नो अननिर्गर्हिपत्यः पशूनामधिपा  असत्‌। ओदुम्बरो वृषा मणिः सं मा सृजतु पुष्ट्या ॥२॥  करीषिणीं फलवतीं स्वधामिरां च नो प । तेजसा धाता पु ष्टं दधातु मे ॥३॥ वि चतुष्पाच्च यान्यन्नानि ये रसा ः । गृह्णऽहं त्वेषां भूमानं बिभ्रदौदुम्बरं मणिम्‌  ॥४॥ पुष्टं पशूनां परि जग्रभाहं चतुष्पदां द्विपदां  यच्च धान्यम्‌ । पयः पशूनां रसमोषधीनां बृहस्पतिः सव िता मे नि यछछात्‌॥५॥ अहं पशूनामधिपा असानि मयि पुष् टं पुष्टपतिर्दधातु । मह्यमौदुम्बरो मणिर्द्रविणानि  नि यच्छतु ॥६॥ उप र म्बरो मणिः प्रजया च धनेन च । इन ्द्रेण मणिरा मागन्त्सह वर्चसा ॥७॥ देवो मणिः सपत्नह ा धनसा धनसातये । पशोरन्नस्य भूमानं गवां स्फातिं नि  यच्छतु ॥८॥ यथाग्रे त्वं ध सह जजिषे । एवा धनस्य मे  दधातु सरस्वती ॥९॥ आ मे धनं सरस्वती पयस्फाति च धान ्यम्‌ । सिनीवाल्युपा वहादयं चौदुम्बरो मणिः ॥१०॥ त् वं मणीणामधिपा वृषासि त्वयि पुष्टं पुष्टपतिर्जजान ।  त्वयीमे वाजा द्रविणानि च स त्वमस्मत्सहस्वारादाराद रातिममतिं क्षुधं च ॥११॥ ग्रामणीरसि ग्रामणीरुत्थाय  ऽभि मा सिञ्च वर्चसा । तेजोऽसि तेजो मयि धारयाधि रयि रसि रयिं मे धेहि ॥१२॥ पुष्टिरसि पुष्ट्या मा समङ्ग् धि २ धी गृहपतिं मा कृणु । ओदुम्बरः स त्वमस्मासु धे हि रयि अयमौदुम्बरो मणिर्वीरो वीराय बध्यते । स नः स निं मधुमतीं कृणोतु रयि च नः सर्ववीरं नि यचछछात्‌॥१ ४॥ 19.32 शतकाण्डो दुश्च्यवनः सहस्रपर्ण उत्तिरः । द र्भो य उग्र ओषधिस्तं ते बध्नाम्यायुषे ॥१॥ नास्य के शान्‌ प्र वपन्ति नोरसि ताडमा घ्नते । यस्मा अच्िन्न पर्णेन दर्भन शर्म यच्छति ॥२॥ दिवि ते तूलमोषधे पृथि व्यामसि निष्ठितः । त्वया सहस्रकाण्डनायुः प्र वर्धय ामहे ॥३॥ तिस्रो दिवो अत्यतृणत्तिख इमाः पृथिवीरुत ।  त्वयाहं दुहर्द जिह्वां नि तृणद्ि वचांसि ॥४॥ त्वमस ि सहमानोऽहमस्मि सहस्वान्‌ । उभौ सहस्वन्तौ भूत्वा स पत्नान्‌ सहिषीवहि ॥५॥ सहस्व नो अभिमातिं सहस्व (५ ।  सहस्व सर्वान्‌ दुहर्दिः सुहार्दो ५) कृधि ॥६॥ दर्भ ेण देवजातेन दिवि टम्भेन शश्वदित्‌। ध जनामसनं सनवान ि च ॥७॥ 6 यंमा त ब्रह्मराजन्याभ्यां शूद्राय चार्या य च । यस्मै च काम्यम सर्वस्मै च विपश्यते ॥८॥ यो जा यमानः 11 हद्यो अस्तभ्नादन्तरिक्षं दिवं च । यं बिभ् रतं ननु पाप्मा स नोऽयं दर्भो वरुणो दिवा कः ॥९॥ सपत ्नहा शतकाण्डः सहस्वान्‌ ओषधीनां प्रथमः सं बभूव । स  नोऽयं दर्भः परि पातु विश्वतस्तेन साक्षीय पृतनाः प ृतन्यतः ॥१०॥ 19.33 सहस्रार्घः शतकाण्डः पयस्वान्‌ अ पामग्निर्वीरुधां राजसूयम्‌ । स नोऽयं दर्भः परि पात ु विश्वतो देवो मणिरायुषा सं सजाति नः ॥१॥ घृतादुल्ल ुप्तो मधुमान्‌ पयस्वान्‌ भूमिद॑होऽच्युतश््यावयिष्ण ुः । नुदन्त्सपत्नान्‌ अधरश्च कृण्वन्‌ दर्भा रोह मह तामिद्धियेण ॥२॥ त्वं भूमिमत्येष्योजसा त्वं वेद्यां  सीदसि चारुरध्वरे । त्वां पवित्रमृषयोऽभरन्त त्वं प ुनीहि दुरितान्यस्मत्‌॥३॥ तीक्ष्णो राजा विषासही रक् षोहा विश्वचर्षणिः । ओजो देवानां बलमुग्रमेतत्तं ते  बध्नामि जरसे स्वस्तये ॥४॥ दर्भण त्वं कृणवद्वीर्याण ि दर्भ बिभ्रदात्मना मा व्यथिष्ठाः । अतिष्ठाय वर्चस ाधान्यान्त्सूर्य इवा भाहि प्रदिशश्चतस्रः ॥५॥ 19. 3 4 जाङ्िडोऽसि जङ्गिडो रक्षितासि जङ्गिडः । द्विपाच्च तुष्पादस्माकं सर्व रक्षतु जङ्धिडः ॥१॥ या गृत्स्यस् तरिपञ्चाशीः शतं कृत्याकृतश्च ये । सर्वान्‌ विनक्तु  तेजसोऽरसां जङ्किडस्करत्‌॥२॥ अरसं कृत्रिमं नादमरसा ः सप्त विखसः । अपेतो जङ्किडामतिमिषुमस्तेव शातय ॥३॥  कृत्यादूषण एवायमथो अरातिदूषणः । अथो सहस्वाञ्जङ्धि ंडः प्र न आयूंषि तारिषत्‌॥४॥ स जङ्धिडस्य महिमा परि  णः पातु विश्वतः । विष्कन्धं येन सासह संस्कन्धमोज  ओजसा ॥५॥ रिष्ट्वा देवा अजनयन्‌ निष्ठितं द । तमु त् वाङ्गिरा इति ब्राह्मणाः विदुः ॥६॥ न त्वा पूर्वा ओष धयो न त्वा तरन्ति या नवाः । विबाध उग्रो जङ्धिंडः प रिपाणः सुमङ्गलः ॥७॥ अथोपदान भगवो जाङ्किडामितवीर्य  । पुरा त उग्रा ग्रसत उपेन्द्रौ वीर्यं ददौ ॥८॥ उग्र  इत्ते वनस्पत इन्द्र ओज्मानमा दधौ । अमीवाः सर्वाश् चातयं जहि रक्षांस्योषधे ॥९॥ आशरीकं विशरीकं बलासं प ृष्ट्यामयम्‌ । तक्मानं विश्चंशारदमरसां जङ्धिंडस्कर त्‌॥१०॥ 19.35 इन्द्रस्य नाम अ जङ्गिडं ददुः । देवा  यं चक्रु विष्कन्धदूषणम्‌ ॥१॥ च नः सर्ववीरं नि यच्छ  रायस्पोषाय प्रति मुञ्चे अहं त्वाम्‌ ॥१३॥ स नो रक् षतु जङ्धिडो धनपालो धनेव । देवा यं चक्ु्ब्रह्मणाः प रिपाणमरातिहम्‌ ॥२॥ दुर्दिः संघोरं चक्षुः धा  । तां स्त्वं सहस्रचक्षो प्रतीबोधेन नाशय परिपाणोऽसि जङ्धि डः ॥३॥ परि मा दिवः परि मा पृथिव्याः पर्यन्तरिक्षात ्परि मा वीरुद्भ्य: । परि मा भूतात्परि मोत भव्याहिश ोदिशो जङ्किडः पात्वस्मान्‌ ॥४॥ य ऋष्णवो देवकृता य॒  उतो ववृतेऽन्यः । सर्वास्तान्‌ विश्च॑भंषजोऽरसां जङ ्किडस्करत्‌॥५॥ 19.36 शतवारो अनीनशद्यक्ष्मान्‌ रक्ष ांसि तेजसा । आरोहन्‌ वर्चसा सह मणिर्ुर्णामचातनः ॥१ ॥ शृङ्गाभ्यां रक्षो नुदते त धान्यः । मध्येन यक्ष्म ं बाधते नैनं तत्रति ॥२॥ ये यक्ष्मासो अर्भका महान्त ो ये च शब्दिनः । सर्वा 1 मणिः शतवारो अनीनशत्‌॥३॥ श तं  अजनयच्छतं यक्ष्मान्‌ अपावपत्‌। (९ सर्वान्‌ हत् वाव रक्षांसि धूनुते ॥४॥ शङ्ख ऋषभः शातवारो अयं मणिः  । दुर्णाम्नः स्वस्तृध्वाव रक्षांस्यक्रमीत्‌॥५॥ शत महं दु्णाम्नीनां गन्धर्वाप्सरसां शतम्‌ । शतं शश्चन ्वतीनां शतवारेण वारये ॥६॥ 19.37 इदं वर्चो अग्निना  दत्तमागन्‌ भर्गो यशः सह ओजो वयो बलम्‌ । त्रयस्तरंश द्यानि च वीर्याणि तान्यग्निः प्र ददातु मे ॥१॥ वर्च  आ धेहि मे तन्वां सह ओजो वयो बलम्‌ । इन्द्रियाय त् वा कर्मणे वीर्याय प्रति गृह्णामि शतशारदाय ॥२॥ ऊर्ज  त्वा बलाय त्वौजसे सहसे त्वा । अभिभूयाय त्वा राष्ट भृत्याय पर्यूहामि शतशारदाय ॥३॥ र भ्यष्टवार्तवेभ्यो  माद्‌भ्यः संवत्सरेभ्यः । विधात्रे समृधे भूतस्य पत ये यजे ॥४॥ 19. 38 न तं यक्ष्मा अरुन्धते नैनं शपथो  अश्रुते । यं भेषजस्य गुल्गुलोः सुरभिर्गन्धो अश्रुत े ॥१॥ विष्वञ्चस्तस्माद्यक्ष्मा मृगा अश्वा इवेरते ।  यहुल्ाु सैन्धवं यद्वाप्यसि समुद्रियम्‌ ॥२॥ उ भं न ामास्मा अरिष्टतातये ॥३॥ 19.39 एतु देवस्त्रायमाणः क ुष्ठो हिमवतस्परि । तक्मानं सर्वं नाशय सर्वाश्च यात ुधान्यः ॥१॥ त्रीणि ते कुष्ठ॒ नामानि नद्यमारो नद्या रिषः । नद्यायं 4) यस्मै त्वा सायंप्रातरथो दिवा ॥२॥  जीवला नाम ते माता जीवन्तौ नाम ते पिता । नद्यायं क  यस्मै त्वा सायंप्रातरथो दिवा ॥३॥ उत्तमो अस्योषधीन ामनङ्वान्‌ जगतामिव व्याघ्रः श्रपदामिव । नद्यायं य  यस्मै त्वा सायंप्रातरथो दिवा ॥४॥ त्रिः ०८४६ भ्यो अ द्धिरेभ्यस्त्रिरादित्येभ्यस्परि । त्रिजतो विश्चदेव ेभ्यः । स कुष्ठो विश्वभेषजः साकं सोमेन तिष्ठति अश् वत्थो देवसदनस्तृतीयस्यामितो दिवि । तत्रामृतस्य चक् षणं ततः कुष्ठो अजायत । स कुष्ठो विश्वभेषजः साकं सो मेन तिष्ठति हिरण्ययी नौरचरद्धिरण्यबन्धना दिवि । तत ्रामृतस्य चक्षणं ततः कुष्ठो अजायत । स कुष्ठो विश्व भेषजः साकं सोमेन तिष्ठति यत्र नावप्रभ्रंशनं यत्र ह िमवतः शिरः । तत्रामृतस्य चक्षणं ततः कुष्ठो अजायत ।  स कुष्ठो विश्वभेषजः साकं सोमेन तिष्ठति यंत्वा वेद  पूर्वं इक्ष्वाको यंवा त्वा कुष्ठ काम्यः । यं वा व सो यमात्स्यस्तेनासि विश्वभेषजः ॥९॥ शीर्षशोकं तृतीय कं सरदंदिर्यश्च हायनः । तक्मानं विश्चधावीर्याधराञ् चं परा सुव ॥१०॥ 19 . 40 यन्‌ मे छिद्रं मनसो यच्च व ाचः सरस्वती मन्युमन्तं जगाम । विश्ैस्तदेवैः सह संव िदानः सं दधातु बृहस्पतिः ॥१॥ मान आपो मेधांमा ब्रह् म प्र मथिष्टन । सुष्यदा यूयं स्यन्दध्वमुपटहूतोऽहं  सुधा वर्चस्वी ॥२॥ मानो मेधांमा नो दीक्षां मा नो हि ंसिष्टं यत्तपः । शिवा नः शं सन्त्वायुषे शिवा भवन्त ु मातरः ॥३॥ या नः पीपरदश्चिना ज्योतिष्मती तमस्तिरः  । तामस्मे रासतामिषम्‌ ॥४॥ 19. 41 भद्रमिच्छन्त ऋषय ः स्वर्विदस्तपो दीक्षामुपनिषेदुरग्रे । ततो राष्ट्र ं बलमोजश्च जातं तदस्मै देवा उपसंनमन्तु ॥१॥ 19 . 42  ब्रह्म होता ब्रह्म यज्ञा ब्रह्मणा स्वरवो मिताः ।  अध्वर्युब्रह्मणो जातो ब्रह्मणोऽन्तर्हितं हविः ॥१॥  ब्रह्म सुचो घृतवतीर्ब्रह्मणा वेदिरुद्धिता । ब्रह्म  यज्ञस्य ततत्वं च ऋत्विजो ये हविष्कृतः । शमिताय स् वाहा ॥२॥ अंहोमुचे प्र भरे मनीषामा सुत्राव्णे सुमति मावृणानः । इममिन्द्र प्रति हव्यं गृभाय सत्याः सन्त ु यजमानस्य कामाः ॥३॥ अंहोमुचं व्रषभं यज्ञियानां वि राजन्तं प्रथममध्वराणम्‌ । अपां नपातमश्चिना हुवे धि य इन्द्रियेण त इन्द्रियं दत्तमोजः ॥४॥ 19.43 यत्र ब ्रह्मविदो यान्ति दीक्षया तपसा सह । अग्निर्मा तत्र  नयत्वमनिर्मेधा दधातु मे । अग्नये स्वाहा ॥१॥ यत्र ब ्रह्मविदो यान्ति दीक्षया तपसा सह । वायुर्मा तत्र न यतु ३ : प्रणान्‌ दधातु मे वायवे स्वाहा ॥२॥ यत्र ब् रह्मविदो यान्ति दीक्षया तपसा सह । सूर्यो मा तत्र न यतु चक्षुः सूर्यो दधातु मे । सूर्याय स्वाहा ॥३॥ यत ्र ब्रह्मविदो यान्ति दीक्षया तपसा सह । चन्द्रो मा  तत्र नयतु मनश्चन्द्रो दधातु मे । चन्द्राय स्वाहा ॥ ४॥ यत्र ब्रह्मविदो यान्ति दीक्षया तपसा सह । सोमो म ा तत्र नयतु पयः सोमो दधातु मे । सोमाय स्वाहा ॥५॥ य त्र ब्रह्मविदो यान्ति दीक्षया तपसा सह । इन्द्रो मा  तत्र नयतु बलमिन्द्रो दधातु मे । इन्द्राय स्वाहा ॥ ६॥ यत्र ब्रह्मविदो यान्ति दीक्षया तपसा सह । आपो मा  तत्र नयत्वमृतं मोप तिष्ठतु । अद्भ्यः स्वाहा ॥७॥ य त्र ब्रह्मविदो यान्ति दीक्षया तपसा सह । ब्रह्मा मा  तत्र नयतु ब्रह्मा ब्रह्म दधातु मे । ब्रह्मणे स्वा हा ॥८॥ 19.44 आयुषोऽसि प्रतरणं विप्रं भेषजमुच्यसे ।  तदाञ्जन त्वं शंताते शमापो अभयं कृतम्‌ ॥१॥ यो हरिम ा जायान्योऽङ्भेदो विषल्पकः । सर्वं ते यक्ष्ममङ्घेभ ्यो बहिर्नर्हन्त्वाञ्जनम्‌ ॥२॥ आञ्जनं पृथिव्यां जा तं भद्रं पुरुषजीवनम्‌ । त र  ॥३॥ प्राण प्राणं असवे  मृड । निरते निर्ऋऋत्या नः पाशेभ्यो मुञ्च ॥४॥ सिन् धोर्गर्भोऽसि विद्युतां पुष्पम्‌ । वातः प्राणः सूर् यश्चक्षुर्दिवस्पयः ॥५॥ देवाञ्जन त्रैककुद परि मा पा हि विश्वतः । न त्वा तरन्त्योषधयो बाह्याः पर्वतीया  उत ॥६॥ वीदं मध्यमवासृपद्रक्षोहामीवचातनः । अमीवाः स र्वश्चातयन्‌ नाशयदभिभा इतः ॥७॥ बह्धिदं राजन्‌ वरुण ानृतमाह 
NLP-research-sans_AtharvaVedam_Shaunaka_djvu.txt