एवम उक्ता वसिष्ठेन शबला शत्रुसूदन विदधे कामधुक काम ान यस्य यस्य यथेप्सितमइक्षून मधूंस तथा लाजान मैरेय ांश च वरासवान पानानि च महार्हाणि भक्ष्यांश चॊच्चाव चांस तथाउष्णाढ्यस्यौदनस्यापि राशयः पर्वतॊपमाः मृष् टान्नानि च सूपाश च दधिकुल्यास तथैव चनानास्वादुरसान ां च षाडवानां तथैव च भाजनानि सुपूर्णानि गौडानि च स हस्रशःसर्वम आसीत सुसंतुष्टं हृष्टपुष्टजनाकुलम विश् वामित्रबलं राम वसिष्ठेनाभितर्पितमविश्वामित्रॊ ऽपि  राजर्षिर हृष्टपुष्टस तदाभवत सान्तः पुरवरॊ राजा सब् राह्मणपुरॊहितःसामात्यॊ मन्त्रिसहितः सभृत्यः पूजितस  तदा युक्तः परेण हर्षेण वसिष्ठम इदम अब्रवीतपूजितॊ  ऽहं तवया बरह्मन पूजार्हेण सुसत्कृतः शरूयताम अभिधास ्यामि वाक्यं वाक्यविशारदगवां शतसहस्रेण दीयतां शबला  मम रत्नं हि भगवन्न एतद रत्नहारी च पार्थिवः तस्मान  मे शबलां देहि ममैषा धर्मतॊ दविजएवम उक्तस तु भगवान  वसिष्ठॊ मुनिसत्तमः विश्वामित्रेण धर्मात्मा परत्यु वाच महीपतिमनाहं शतसहस्रेण नापि कॊटिशतैर गवाम राजन  दास्यामि शबलां राशिभी रजतस्य वान परित्यागम अर्हेयं  मत्सकाशाद अरिंदम शाश्वती शबला मह्यं कीर्तिर आत्मव तॊ यथाअस्यां हव्यं च कव्यं च पराणयात्रा तथैव च आयत ्तम अग्निहॊत्रं च बलिर हॊमस तथैव चसवाहाकारवषट्कारौ  विद्याश च विविधास तथा आयत्तम अत्र राजर्षे सर्वम ए तन न संशयःसर्व सवम एतत सत्येन मम तुष्टिकरी सदा कार णैर बहुभी राजन न दास्ये शबलां तववसिष्ठेनैवम उक्तस  तु विश्वामित्रॊ ऽबरवीत ततः संरब्धतरम अत्यर्थं वाक् यं वाक्यविशारदःहैरण्यकक्ष्याग्रैवेयान सुवर्णाङ्कुश भूषितान ददामि कुञ्जराणां ते सहस्राणि चतुर्दशहैरण्य ानां रथानां च शवेताश्वानां चतुर्युजाम ददामि ते शता न्य अष्टौ किङ्किणीकविभूषितानहयानां देशजातानां कुलज ानां महौजसाम सहस्रम एकं दश च ददामि तव सुव्रतनानावर ्णविभक्तानां वयःस्थानां तथैव च ददाम्य एकां गवां कॊ टिं शबला दीयतां ममएवम उक्तस तु भगवान विश्वामित्रेण  धीमता न दास्यामीति शबलां पराह राजन कथं चनएतद एव ह ि मे रत्नम एतद एव हि मे धनम एतद एव हि सर्वस्वम एतद  एव हि जीवितमदर्शश च पूर्णमासश च यज्ञाश चैवाप्तदक् षिणाः एतद एव हि मे राजन विविधाश च करियास तथाअदॊमूल ाः करियाः सर्वा मम राजन न संशयः बहूनां किं परलापेन  न दास्ये कामदॊहिनीम
mahabharata-ramayana_rys1052_dev.txt