गते पुरॊहिते रामः सनातॊ नियतमानसः सह पत्न्या विशाल ाक्ष्या नारायणम उपागमतपरगृह्य शिरसा पात्रीं हविषॊ  विधिवत तदा महते दैवतायाज्यं जुहाव जवलिते ऽनलेशेषं  च हविषस तस्य पराश्याशास्यात्मनः परियम धयायन नारायण ं देवं सवास्तीर्णे कुशसंस्तरेवाग्यतः सह वैदेह्या भ ूत्वा नियतमानसः शरीमत्य आयतने विष्णॊः शिश्ये नरवरा त्मजःएकयामावशिष्टायां रात्र्यां परतिविबुध्य सः अलं कारविधिं कृत्स्नं कारयाम आस वेश्मनःतत्र शृण्वन सुख ा वाचः सूतमागधबन्दिनाम पूर्वां संध्याम उपासीनॊ जजा प यतमानसःतुष्टाव परणतश चैव शिरसा मधुसूदनम विमलक्षौ मसंवीतॊ वाचयाम आस च दविजानतेषां पुण्याहघॊषॊ ऽथ गम् भीरमधुरस तदा अयॊध्यां पूरयाम आस तूर्यघॊषानुनादितःक ृतॊपवासं तु तदा वैदेह्या सह राघवम अयॊध्या निलयः शर ुत्वा सर्वः परमुदितॊ जनःततः पौरजनः सर्वः शरुत्वा र ामाभिषेचनम परभातां रजनीं दृष्ट्वा चक्रे शॊभां परां  पुनःसिताभ्रशिखराभेषु देवतायतनेषु च चतुष्पथेषु रथ् यासु चैत्येष्व अट्टालकेषु चनानापण्यसमृद्धेषु वणिजा म आपणेषु च कुटुम्बिनां समृद्धेषु शरीमत्सु भवनेषु च सभासु चैव सर्वासु वृक्षेष्व आलक्षितेषु च धवजाः समु च्छ्रिताश चित्राः पताकाश चाभवंस तदानटनर्तकसंघानां  गायकानां च गायताम मनःकर्णसुखा वाचः शुश्रुवुश च ततस  ततःरामाभिषेकयुक्ताश च कथाश चक्रुर मिथॊ जनाः रामाभ िषेके संप्राप्ते चत्वरेषु गृहेषु चबाला अपि करीडमान ा गृहद्वारेषु संघशः रामाभिषेकसंयुक्ताश चक्रुर एव म िथः कथाःकृतपुष्पॊपहारश च धूपगन्धाधिवासितः राजमार्ग ः कृतः शरीमान पौरै रामाभिषेचनेपरकाशीकरणार्थं च निश ागमनशङ्कया दीपवृक्षांस तथा चक्रुर अनु रथ्यासु सर्व शःअलंकारं पुरस्यैवं कृत्वा तत पुरवासिनः आकाङ्क्षमा णा रामस्य यौवराज्याभिषेचनमसमेत्य संघशः सर्वे चत्वर ेषु सभासु च कथयन्तॊ मिथस तत्र परशशंसुर जनाधिपमअहॊ  महात्मा राजायम इक्ष्वाकुकुलनन्दनः जञात्वा यॊ वृद्ध म आत्मानं रामं राज्ये ऽहबिषेक्ष्यतिसर्वे हय अनुगृह ीताः सम यन नॊ रामॊ महीपतिः चिराय भविता गॊप्ता दृष् टलॊकपरावरःअनुद्धतमना विद्वान धर्मात्मा भरातृवत्सलः  यथा च भरातृषु सनिग्धस तथास्मास्व अपि राघवःचिरं जी वतु धर्मात्मा राजा दशरथॊ ऽनघः यत्प्रसादेनाभिषिक्तं  रामं दरक्ष्यामहे वयमएवंविधं कथयतां पौराणां शुश्रु वुस तदा दिग्भ्यॊ ऽपि शरुतवृत्तान्ताः पराप्ता जानपद ा जनाःते तु दिग्भ्यः पुरीं पराप्ता दरष्टुं रामाभिष ेचनम रामस्य पूरयाम आसुः पुरीं जानपदा जनाःजनौघैस तै र विसर्पद्भिः शुश्रुवे तत्र निस्वनः पर्वसूदीर्णवेग स्य सागरस्येव निस्वनःततस तद इन्द्रक्षयसंनिभं पुरं;  दिदृक्षुभिर जानपदैर उपागतैः समन्ततः सस्वनम आकुलं  बभौ; समुद्रयादॊभिर इवार्णवॊदकम
mahabharata-ramayana_rys2006_dev.txt