 स्तरैषूयमन्यत्र दधत्पुमांसमु दः ॥३॥ 6.12 परि द्या मिव सूर्योऽहीनां जनिमागमम्‌ । रात्री जगदिवान्यद्धस ात्तेना ते वारये विषम्‌ ॥१॥ व । यद्भूतं भव्यमासन्व त्तेना ते विषम्‌ ॥२॥ मध्वा पृञ्चे नद्यः पर्वता गिर यो मधु । मधु परुष्णी शीपाला शमास्ने अस्तु शं हृदे  ॥३॥ 6.13 नमो देववधेभ्यो नमो राजवधेभ्यः । अथो ये वि शयानां वधास्तेभ्यो मृत्य नमोऽस्तु ते ॥१॥ नमस्ते अध िवाकाय परावाकाय ते नमः । सुमत्यै मृत्यो ते नमो दुर ्मत्यै ते इदं नमः ॥२॥ नमस्ते ५ नमस्ते भेषजेभ्यः ।  नमस्ते मूलेभ्यो ब्राह्मणेभ्य इदं नमः ॥३॥ 6 . 14 अस ्थिसंसं परुखंसमास्थितं हदयामयम्‌ । बलासं सर्वं नाश याङ्खष्ठा यश्च पर्वसु ॥१॥ निर्बलासं बलासिनः क्षिणो मि मुष्करं यथा । किनदम्यस्य बन्धनं मूलमुर्वार्वा इ व ॥२॥ निर्बलासेतः प्र शिशुको यथा । अथो इत इव ऽप द् राह्मवीरहा ॥३॥ 6.15 उत्तमो अस्योषधीनां तव वृक्षा उ पस्तयः । उपस्तिरस्तु सोऽस्माकं यो अस्मामभिदासति ॥१ ॥ सबन्धुश्चासबन्धुश्च यो अस्मामभिदासति । तेषां सा  (4 : ॥२॥ यथा सोम ओष हविषां कृतः । तलाशा वृक्षाणामि वाहं भूयासमुत्तमः ॥३॥ 6 . 16 आवयो अनाबयो रसस्त उग् र आवयो । आ ते करम्भमद्मसि ॥१॥ विहह्लो नाम ते पिता  मदावती नाम ते माता । स हिन त्वमसि यस्त्वमात्मानमाव यः ॥२॥ तौविलिकेऽवेलयावायमैलब एेलयीत्‌। 1 निराल ॥३॥  पूर्वं सिलाञ्जालास्युत्तरा । नीलागलसाल ॥४॥ 6.17 य थेयं पृथिवी मही भूतानां गर्भमादधे । एवा ते ध्रियता ं गर्भो अनु सूतुं सवितवे ॥१॥ यथेयं पृथिवी मही दाधा रेमान्‌ वनस्पतीन्‌ । एवा ते ध्रियतां गर्भो अनु सूत ुं त ॥२॥ यथेयं पृथिवी मही दाधार गिरीन्‌ । एवा ते ध ्रियतां गर्भो अनु सूतुं सवितवे ॥३॥ यथेयं पृथिवी मह ी दाधार विधित जगत्‌। एवा ते ध्रियतां गर्भो अनु सूत ुं सवितवे ॥४॥ 6.18 ईर्ष्यया ध्राजिं प्रथमां प्रथमस ्या उतापराम्‌ । अग्निं (त शोकं तं ते निर्वापयामसि  ॥१॥ यथा भूमिर्मृतमना नागृठमनसतर तमनस्तरा । यथोत मम ुषो मन ं मनः ॥२॥ अदो यत्ते हृदि श्रितं मनस्कं निकम ्‌  । ततस्त ईर्ष्या मुञ्चामि निरूष्माणं दुतोरव ॥३॥  6.19 पुनन्तु मा देवजनाः पुनन्तु मनवो धिया । पुनन् तु विश्वा भूतानि पवमानः ९ ॥१॥ पवमानः पुनातु मा क्र त्वे दक्षाय । अथो अरिष्टतातये ॥२॥ उभाभ्यां देव सवि तः पवित्रेण सवेन च । अस्मान्‌ पुनीहि चक्षसे ॥३॥ 6. 20 अग्नेरिवास्य दहत एति शुष्मिण उतेव मत्तो विलपन्न ्‌ अपायति । स कं चिदव्रतस्तपुर्वधाय नमो अस्तु तक्म ने ॥१॥ नमो रुद्राय तक्मने नमो राज्ञे वरुणाय त्विषी मते । नमो दिवे नमः नम ओषधीभ्यः ॥२॥ अयं यो अभिशोचयि ष्णुर्विश्चा रूपाणि हरिता कृणोषि । तस्मै तेऽरुणाय  बभ्रवे नमः कृणोमि वन्याय तक्मने ॥३॥ 6.21 इमा यास्त िखः पृथिवीस्तासां ह भूमिरुत्तमा । तासामधि त्वचो अह ं भेषजं समु जग्रभम्‌ ॥१॥ श्रेष्ठमसि भेषजानां वसिष् ठं वीरुधानाम्‌ । सोमो भग इव यामेषु देवेषु वरुणो यथ ा ॥२॥ रेवतीरना ४ सिषासवः सिषासथ । उत स्थ केशद्ृम्ह णीरथो ह केशवर्धनीः ॥३॥ 6.22 कृष्णं नियानं हरयः सुप र्णा अपो वसाना दिवमुत्पतन्ति । त आववृत्रन्त्सदनादृ तस्यादिद्धृतेन पृथिवीं व्यूदुः ॥१॥ पयस्वतीः कृणुथा प ओषधीः शिवा यदेजथा मरुतो रुक्मवक्षसः । ऊर्ज च तत् र सुमति च पिन्वत यत्रा नरो मरुतः सिञ्चथा मधु ॥२॥ उ दप्रुतो मरुतस्तामियर्त ५ विश्वा निवतस्पृणाति । एजा ति ग्लहा कन्येव तुननरं तुन्दाना पत्येव जाया ॥३॥ 6. 23 ससुषीस्तदपसो दिवा नक्तं च ससुषीः । वरेण्यक्रतुर हमपो देवीरुप ह्वये ॥१॥ ओता आपः कर्मण्या मुज्चन्त्व ितः प्रणीतये । सद्यः कृण्वन्त्वेतवे ॥२॥ देवस्य सवि तुः सवे कर्म कन्त मानुषाः । शं नो भवन्त्वप ओषधीः श िवाः ॥३॥ 6.24 हिमवतः प्र सरवन्ति सिन्धौ समह सङ्गमः  । आपो ह महं 1 हद्‌योतभेषजम्‌ ॥१॥ यन्‌ मे अक्ष्योर ादिद्योत : प्रपदोश्च यत्‌। आपस्तत्सर्व निष्करन्‌ भ िषजां सुभिषक्तमाः ॥२॥ सिन्धुपत्नीः सिन्धुराज्ञीः स र्वा या नद्य स्थन । दत्त नस्तस्य भेषजं तेना वो भुन जामहै ॥३॥ 6.25 पञ्च च याः पञ्चाशच्च संयन्ति मन्या  अभि । इतस्ताः सर्वा नश्यन्तु वाका अपचितामिव ॥१॥ सप ्त च याः सप्ततिश्च संयन्ति ग्रैव्या अभि । इतस्ताः  सर्वा नश्यन्तु वाका अपचितामिव ॥२॥ नव च या नवतिश्च  संयन्ति स्कन्ध्या अभि । इतस्ताः सर्वा नश्यन्तु वाक ा अपचितामिव ॥३॥ 6.26 अवमा 1 ज वशी सन्‌ मृदयासि नः  । आ मा भद्रस्य पाप्मन्‌ धेह्यविहुतम्‌ ॥१॥ यो नः पा प्मन्‌ न जहासि तमु त्वा जहिमो वयम्‌ । पथामनु व्याव र्तनेऽन्यं व पद्यताम्‌ ॥२॥ अन्यत्रास्मन्‌ न्युच्यत ु सहस्राक्षो अमर्त्यः । यं द्वेषाम तमृच्छतु यमु द् विष्मस्तमिज्जहि ॥३॥ 6.27 देवाः कपोत इषितो यदिच्छन् ‌ दूतो निर्ऋत्या इदमाजगाम । तस्मा अचमि ४ निष्कृतिं  शं नो अस्तु द्विपदे .शं चतुष्पदे ॥१॥ शिवः कपोत नो  अस्त्वनागा देवाः शकुनो गृहं नः । अनिनर्हि विप्रो  जुषतां हविर्नः परि हेतिः पक्षिणी नौ वृणक्तु ॥२॥ हे तिः पक्षिणी न दभात्यस्मान्‌ आष्ट पदं अग्निधाने । श िवो गोभ्य उत पुरुषेभ्यो नो अस्तु मा इह हिंसीत्कपोत  ॥३॥ 6.28 ऋचा कपोतं प्रणोदमिषं मदन्तः परि गां नयाम ः । संलोभयन्तो पदानि हित्वा न ऊर्ज प्र पदात्पथिष्ठ ः ॥१॥ परीमेऽग्निमर्षत परीमे गामनेषत । देवेष्वक्रत  श्रवः क इमामा दधर्षति ॥२॥ यः प्रथमः प्रवतमाससाद बह ुभ्यः पन्थामनुपस्पशानः । योऽस्येशे द्विपदो यश्चतुष ्पदस्तस्मै यमाय नमो अस्तु मृत्यवे ॥३॥ यद्धा कपोत प दमग्नौ ॥१॥ यौ ते दूतौ नित्त प्रहितौ वा गृहं नः । न  ॥२॥ अवैरहत्यायेदमा पपतयातसुपीरताया इदमा ससद्यात्‌ । पराङेव परा वद पराचीमनु संवतम्‌ । यथा यमस्य त्वा  गृहेऽरसं प्रतिचाकशान्‌ आभूकं प्रतिचाकशान्‌ ॥३॥ 6.2 9 अमून्‌ हेतिः पतत्रिणी न्येतु यदुलूको वदति मोघमेत त्‌। 6.30 देवा व मधुना संयुतं यवं सरस्वत्यामधि मणा वचर्कृषुः । इन्द्र : ९ 4 कीनाशा आसन्‌ मरुतः सुदानव ः ॥१॥ यस्ते मदोऽवकेशो विकेशो येनाभिहस्यं पुरुषं कृ णोषि । आरात्वदन्या वनानि वृक्षि त्वं शमि शतवल्शा व ि रोह ॥२॥ बृहत्पलाशे सुभगे वर द्ध ऋतावरि । मातेव प ुत्रेभ्यो मृड केशेभ्यः शमि ॥३॥ 6.31 आयं गौः पश्रिर क्रमीदसदन्‌ मातरं पुरः । पितरं च प्रयन्त्स्वः ॥१॥  अन्तश्चरति रोचना अस्य प्राणादपानतः । व्यख्यन्‌ महि षः स्वः ॥२॥ त्रिंशद्धामा वि राजति वाक्यतङ्को अशिश् रियत्‌। प्रति वस्तोरहर्युभिः ॥३॥ 6.32 अन्तदवि जुहु त स्वेतद्यातुधानक्षयणं घृतेन । आराद्रक्षांसि प्रति  दह त्वमग्ने न नो गहाणासुप तीतपासि ॥१॥ रुद्रो वो ग ्रीवा 1 शृणातु यातुधानाः । वीरुद्धो विश्व॒तोवीर्या  यमेन ॥२॥ अभयं (1. नोऽर्चिषात्त्रिणो नुदतं प्रतीचः  । मा ज्ञातारं मा प्रतिष्ठां धिवन्त मिथो विघ्नाना  उप यन्तु मृत्युम्‌ ॥३॥ 6.33 यस्येदमा रजो युजस्तुजे  जना नवं स्वः । इन्द्रस्य रन्त्यं बृहत्‌॥१॥ नाधृष  आ १ धृषाणो धृषितः शवः । पुरा यथा : श्रव इन्द्रस्य  नाधृषे शवः ॥२॥ सनो ददातु तां १ पिशङ्गसंदृशम्‌ । इन ्द्रः पतिस्तुविष्टमो ॥३॥ 6.34 प्राग्नये वाचमीरय वृ षभाय क्षितीनाम्‌ । स नः पर्षदति द्विषः ॥१॥ यो रक्ष ांसि निजुर्वत्यग्निस्तिग्मेन शोचिषा । स नः पर्षदति  द्विषः ॥२॥ यः परस्याः परावतस्तिरो धन्वातिरोचते ।  स नः पर्षदति द्विषः ॥३॥ यो विश्वाभि विपश्यति भुवना  सं च पश्यति । स नः पर्षदति द्विषः ॥४॥ यो अस्य पार े रजसः शुक्रो अग्निरजायत । स नः पर्षदति द्विषः ॥५॥  6.35 वैश्वानरो न ऊतय आ प्र यातु परावतः । अग्निर्न ः सुष्टुतीरुप ॥१॥ वैश्वानरो न आगमदिमं यज्ञं सजूरुप  । अग्निरुक्थेष्वंहसु ॥२॥ वैश्वानरोऽङ्िरसां स्तोमम ुक्थं च चाकरुपत्‌। एषु द्युम्नं स्वर्यमत्‌॥३॥ 6.36  ऋतावानं वैश्वानरमृतस्य ज्योतिषस्पतिम्‌ । अजसखं घर ्ममीमहे ॥१॥ स विश्वा प्रति चाक्रुप ऋपूरुत्सृजते वश ी । यज्ञस्य वय उत्तिरन्‌. ॥२॥ अग्निः व कामो भूतस्य  भव्यस्य । सम्रादेको चि राजि ॥३॥ 6.37 उप प्रागात्स हस्राक्षो युक्त्वा शपथो रथम्‌ । शप्तारमन्विच्छन्‌  मम वृक इवाविमतो गृहम्‌ ॥१॥ परि णो वृङ्ग्धि शपथ हदम ग्निरिवा दहन्‌ । शप्तारमत्र नो जहि दिवो वृक्षमिवाश निः ॥२॥ यो नः शपादशपतः शपतो यश्च॒ नः शपात्‌। शुने  पेषट्मिवावक्षामं तं प्रत्यस्यामि मृत्यवे ॥३॥ 6.38  सिंहे व्याघ्र उत या पृदाकौ त्विषिरग्नौ ब्राह्मणे स ूर्ये या । इन्द्रं या देवी सुभगा जजान सान एतु वर्च सा संविदाना ॥१॥ या हस्तिनि द्वीपिनि या हिरण्ये त्व िषिरप्सु गोषु या पुरुषेषु । इन्द्रं या देवी सुभगा  जजान सान एतु वर्चसा संविदाना ॥२॥ रथे अक्षेष्वृषभस् य वाजे वाते पर्जन्ये वरुणस्य शुष्मे । इन्द्रं या द ेवी सुभगा जजान सा न एतु वर्चसा संविदाना ॥३॥ राजन्य े टुन्दुभावायतायामश्वस्य वाजे पुरुषस्य मायौ । इन्द ्रं या देवी सुभगा जजान सा न एतु वर्चसा सम्विदाना ॥ ४॥ 6.39 यशो हविर्वर्धतामिन्द्रजूतं सहस्रवीर्यं सुभ ृतं सहस्कृतम्‌ । प्रसर्सख्णमनु दीर्घाय चक्षसे हविष ्मन्तं मा वर्धय ज्येष्ठतातये ॥१॥ अका न इन्द्रं यशस ं यशोभिर्यशस्विनं नमसाना विधेम । स नो रास्व राष्टम िन्द्रजूतं तस्य ते रातौ यशसः स्याम ॥२॥ यशा इन्द्रौ  यशा अग्निर्यशाः सोमो अजायत । यशा विश्वस्य भूतस्य  अहमस्मि यशस्तमः ॥३॥ 6.40 अभयं द्यावापृथिवी इहास्तु  नोऽभयं सोमः सविता नः कृणोतु । अभयं नोऽस्तूर्वन्तर िक्षं सप्तऋषीणां च हविषाभयं नो अस्तु ॥१॥ अस्मै ग्र ामाय प्रदिशश्चतसखर ऊर्ज सुभूतं स्वस्ति सविता नः कृ णोतु अशच्रविन्द्रो अभयं नः कृणोत्वन्यत्र राज्ञामभि  यातु मन्युः ॥२॥ अनमित्रं नो अधरादनमित्रं न उत्तरा त्‌। इन्द्रानमित्रं नः पश्चादनमित्रं पुरस्कृधि ॥३॥  6.41 मनसे चेतसे धिय आकूतय उत चित्तये । मत्यै श्रु ताय चक्षसे विधम हविषा वयम्‌ ॥१॥ अपानाय व्यानाय प्र ाणाय र 
NLP-research-sans_AtharvaVedam_Shaunaka_djvu.txt