 आ रोहत सवितुर्नावमेतां षड्भिरु्वीभिरमोतिं तरेम ॥४ ८॥ अहोरात्रे अन्वेषि बिभ्रत््षेम्यस्तिष्ठन्‌ प्रतर णः सुवीरः । त न बिभ्रज्ज्योगेव नः पुरुषगन्धिरेधि ॥ ४९॥ ते देवेभ्य आ वृश्चन्ते पापं जीवन्ति सर्वदा । क ्रव्याद्यान्‌ अग्निरन्तिकादश्च इवानुवपते नडम्‌ ॥५० ॥ {११} येऽश्रद्धा धनकाम्या क्रव्यादा समासते । ते व ा अन्येषां कुम्भीं पर्यादधति सर्वदा ॥५१॥ प्रेव पिप तिषति मनसा मुहुरा वर्तते पुनः । क्रव्याद्यान्‌ अग् निरन्तिकादनुविद्धान्‌ वितावति ॥५२॥ अविः 4 भागधेयं  पशूनां सीसं क्रव्यादपि चन्द्रं त आहुः । माषाः भागध ेयं ते हव्यमरण्यान्या गह्वरं सचस्व ॥५३॥ इषीकां जरत ीमिष्ट्वा तिल्पिञ्जं दण्डनं नडम्‌ । तमिन्द्र इध्मं  कृत्वा यमस्याग्निं निरादधौ ॥५४॥ प्रत्यञ्चमर्कं प् रत्यर्पयित्वा प्रविद्धान्‌ पन्थां वि ह्याविवेश । प रामीषामसून्‌ दिदेश दीर्घेणायुषा समिमान्त्सृजामि ॥५ ५॥ {१२} 1.2 पुमान्‌ पुंसोऽधि तिष्ठ चर्मेहि तत्र ह् वयस्व यतमा प्रिया ते । यावन्तावग्रे प्रथमं समेयथुस ्तद्ां वयो यमराज्ये समानम्‌ ॥१॥ तावद्धां चक्षुस्तत ि वीर्याणि तावत्तेजस्ततिधा वाजिनानि । अग्निः शरीरं  सचते यदैधोऽधा पक्वान्‌ मिथुना सं भवाथः ॥२॥ समस्मि ल्लोके समु देवयाने सं स्मा समेतं यमराज्येषु । पूतौ  पवित्रैरुप तद्ध्वयेथां यद्यद्रेतो अधि वां संबभूव  ॥३॥ आपस्पुत्रासो अभि सं विशध्वमिमं जीवं जीवधन्याः  समेत्य । तासां भजध्वममृतं यमाहुरोदनं पचति वां जनित ्री ॥४॥ यं वां पिता पचति यं च माता रिप्रान्‌ निर्म ुक्त्यै शमलाच्च वाचः । स_ ओदनः शतधारः स्वर्ग उभे व ्याप नभसी महित्वा ॥५॥ उभे नभसी उभयांश्च लोकान्‌ ये  यज्वनामभिजिताः स्वर्गाः । तेषां ज्योतिष्मान्‌ मधु मान्‌ यो अग्रे तस्मिन्‌ पुत्रैर्जरसि सं श्रयेथाम्‌  ॥६॥ प्राचीप्राचीं प्रदिशमा रभेथामेतं लोकं श्रहधान ाः सचन्ते । यद्वां पक्वं परिविष्टमग्नौ तस्य दपती स ं श्रयेथाम्‌ ॥७॥ दक्षिणां दिशमभि नक्षमाणौ न पात्रम ेतत्‌। तस्मिन्‌ वां यमः पितृभिः संविदानः पक्वाय शर ्म बहुलं नि यकछछात्‌॥८॥ प्रतीची दिशामियमिद्धरं यस् यां सोमो अधिपा मृडिता च । तस्यां श्रयेथां सुकृतः स चेथामधा पक्वान्‌ मिथुना सं भवाथः ॥९॥ उत्तरं राष्ट  प्रजयोत्तरावददिशामुदीची कृणवन्‌ नो अग्रम्‌ । पाङ्क ्तं छन्दः पवा बभूत बभूव विश्चर्विश्चाङ्गैः सह सं भ वेम ॥१०॥ {१३} ध्रुवेयं विराण्नमो शिवा पुत्रेभ्य उत  मह्यमस्तु । सा नो देव्यदिते विश्ववार दर्यं इव गोप ा अभि रक्ष पक्वम्‌ ॥११॥ पितेव पुत्रान्‌ अभि सं स्व जस्व नः शिवा नो वाता इह वान्तु भूमौ । यमोदनं पचतो  देवते इह तं नस्तप उत सत्यं च वेत्तु ॥१२॥ यद्यदकृष् णः शकुन एह गत्वा त्सरन्‌ विषक्तं बिल आससाद । यद्वा  दास्या्दरहस्ता समङ्क्त उलूखलं मुसलं शुम्भतापः ॥१३ ॥ अयं ध वयोधाः पूतः पवित्रैरप हन्तु रक्षः । आ रोह  महि शर्म यच्छ मा दंपती पौत्रमघं नि गाताम्‌ ॥१४॥ वन स्पतिः सह देवैर्न आगन्‌ रक्षः पिशाचामपबाधमानः । स  = यातै प्र वदाति वाचं तेन लोकामभि सर्वान्‌ जयेम ॥१ ५॥ सप्त पशवः पर्यगृह्णन्‌ य एषां ज्योतिष्मँ उत यश् चकर्श । त्रयस्तरंशदेवतास्तान्त्सचन्ते स नः स्वर्गम भि नेष लोकम्‌ ॥१६॥ स्वर्ग लोकमभि नो नयासि सं जायया  (स य : स्याम । गृह्णामि मैत्वत्र मा नस्तारीन्‌ अर ातिः ॥१७॥ ग्राहिं तामयाम तमो व्यस्य प्र वदासि वल्ग ु । वानस्पत्य उद्यतो व जिहिंसीर्मा † वि शरीर्देवयन ्तम्‌ ॥१८॥ विश्वव्यचा घृतपृष्ठो न याह्येतम्‌ । वर् षवृद्धमुप यच्छ शूर्पं तुषं पलावान्‌ अप तद्विनक्तु  ॥१९॥ त्रयो व र ब्राह्मणेन द्यौरेवासौ ४0. । ५ पि त् वान्वारभेथामा = 
NLP-research-sans_AtharvaVedam_Shaunaka_djvu.txt