[वै]ततः शांतनवॊ भीष्मॊ भरतानां पितामहःशरुतवान देशक ालज्ञस तत्त्वज्ञः सर्वधर्मवितआचार्य वाक्यॊपरमे तद  वाक्यम अभिसंदधतहितार्थं स उवाचेमां भारतीं भारतान प रतियुधिष्ठिरे समासक्तां धर्मज्ञे धर्मसंश्रितामअसत् सु दुर्लभां नित्यं सतां चाभिमतां सदाभीष्मः समवदत त त्र गिरं साधुभिर अर्चितामयथैष बराह्मणः पराह दरॊणः  सर्वार्थवत्त्व वितसर्वलक्षणसंपन्ना नाशं नार्हन्ति  पाण्डवाःशरुतवृत्तॊपसंपन्ना साधुव्रतसमन्विताःवृद्धा नुशासने मग्नाः सत्यव्रतपरायणाःसमयं समयज्ञास ते पाल यन्तः शुचिव्रताःनावसीदितुम अर्हन्ति उद्वहन्तः सतां  धुरमधर्मतश चैव गुप्तास ते सववीर्येण च पाण्डवाःन न ाशम अधिगच्छेयुर इति मे धीयते मतिःतत्र बुद्धिं परणे ष्यामि पाण्डवान परति भारतन तु नीतिः सुनीतस्य शक्यत े ऽनवेषितुं परैःयत तु शक्यम इहास्माभिस तान वै संचि न्त्य पाण्डवानबुद्ध्या परवक्तुं न दरॊहात परवक्ष्या मि निबॊध ततसा तव इयं साधु वक्तव्या न तव अनीतः कथं  चनवृद्धानुशासने तात तिष्ठतः सत्यशीलिनःअवश्यं तव इह  धीरेण सतां मध्ये विवक्षतायथामतिविवक्तव्यं सर्वशॊ  धर्मलिप्सयातत्र नाहं तथा मन्ये यथायम इतरॊ जनःपुरे  जनपदे वापि यत्र राजा युधिष्ठिरःनासूयकॊ न चापीर्षुर  नातिवादी न मत्सरीभविष्यति जनस तत्र सवं सवं धर्मम  अनुव्रतःबरह्मघॊषाश च भूयांसः पूर्णाहुत्यस तथैव चकर तवश च भविष्यन्ति भूयांसॊ भूरिदक्षिणाःसदा च तत्र पर ्जन्यः सम्यग वर्षी न संशयःसंपन्नसस्या च मही निरीती का भविष्यतिरसवन्ति च धान्यानि गुणवन्ति फलानि चगन्ध वन्ति च माल्यानि शुभशब्दा च भारतीवायुश च सुखसंस्पर ्शॊ निस्प्रतीपं च दर्शनमभयं नाभ्याविशेत तत्र यत्र  राजा युधिष्ठिरःगावश च बहुलास तत्र न कृशा न च दुर्द ुहाःपयांसि दधि सर्पींषि रसवन्ति हितानि चगुणवन्ति च  पानानि भॊज्यानि रसवन्ति चतत्र देशे भविष्यन्ति यत् र राजा युधिष्ठिरःरसाः सपर्शाश च गन्धाश च शब्दाश चा पि गुणान्विताःदृश्यानि च परसन्नानि यत्र राजा युधिष ्ठिरःसवैर सवैर गुणैः सुसंयुक्तास तस्मिन वर्षे तरयॊ दशेदेशे तस्मिन भविष्यन्ति तात पाण्डव संयुतेसंप्रीत िमाञ जनस तत्र संतुष्टः शुचिर अव्ययःदेवतातिथिपूजासु  सर्वभूतानुरागवानइष्टदानॊ महॊत्साहः शश्वद धर्मपराय णःअशुभ दविच छुभप्रेप्सुर नित्ययज्ञः शुभव्रतःभविष्य ति जनस तत्र यत्र राजा युधिष्ठिरःतयक्तवाक्यानृतस ता त शुभकल्याण मङ्गलःशुभार्थेप्षुः शुभमतिर यत्र राजा  युधिष्ठिरःभविष्यति जनस तत्र नित्यं चेष्ट परियव्रतः धर्मात्मा स तदादृश्यः सॊ ऽपि तात दविजातिभिःकिं पुन ः पराकृतैः पार्थः शक्यॊ विज्ञातुम अन्ततःयस्मिन सत् यं धृतिर दानं परा शान्तिर धरुवा कषमाहरीः शरीः कीर् तिः परं तेज आनृशंस्यम अथार्जवमतस्मात तत्र निवासं त ु छन्नं सत्रेण धीमतःगतिं वा परमां तस्य नॊत्सहे वक् तुम अन्यथाएवम एतत तु संचिन्त्य यत्कृतं मन्यसे हितम तत कषिप्रं कुरु कौरव्य यद्य एवं शरद्दधासि मे
mahabharata-ramayana_mbs04027dev.txt