Ministers could take action through their planning direction powers to ‘call-in’ applications which do not consider strategic place making - powers that would be used sparingly.
Gallai Gweinidogion weithredu drwy ddefnyddio eu pwerau cyfeirio cynllunio i alw ceisiadau i mewn nad ydynt yn creu lleoedd yn strategol – byddai’r pwerau’n cael eu defnyddio’n gynnil.