Sýknuð af nauðgun í annað sinn
Kona, sem ákærð var fyrir kynferðisbrot gegn annarri konu, hefur verið sýknuð í Héraðsdómi Suðurlands í annað sinn. Konan hafði verið ákærð fyrir nauðgun, með því að hafa haft munnmök við aðra konu þar sem hún lá sofandi í rúmi sínu, og gert að sök að hafa notfært sér það að konan hafi ekki getað spornað við kynferðismökum sökum ölvunar og svefndrunga.
Verulegir annmarkar á dómi héraðsdóms
Málið var upphaflega dæmt í desember árið 2015 í Héraðsdómi Suðurlands þar sem konan var sýknuð af öllum kröfum ákæruvaldsins. Ríkissaksóknari áfrýjaði dómnum til Hæstaréttar í janúar 2016. Hæstiréttur kvað upp dóm í október sama ár og var niðurstaðan sú að þar sem Hæstiréttur taldi verulega annmarka vera á samningu dómsins að ekki yrði hjá því komist að hann yrði ómerktur og vísað aftur heim í hérað til frekari meðferðar.
"Við meðferð málsins í héraði neitaði ákærða sök. Héraðsdómur mat framburð ákærðu og brotaþola svo, að brotaþoli væri trúverðug og vitnisburður hennar fengi stuðning í framburði tilgreindra vitna. Á hinn bóginn væri framburður ákærðu fyrir dómi ekki að öllu leyti í samræmi við framburð hennar hjá lögreglu og rýrði það trúverðugleika hennar. Taldi dómurinn að sannað væri að ákærða hefði haft munnmök við brotaþola umrætt sinn," sagði m.a. í dómi Hæstaréttar.
Málið var því tekið fyrir að nýju í héraði og dómur kveðinn upp á föstudaginn í síðustu viku þar sem konan var aftur sýknuð af öllum kröfum, þar á meðal einkaréttarkröfu hinnar konunnar um skaðabætur að upphæð 1,5 milljónum króna.
Vaknaði með höfuðið milli fóta brotþola
Í niðurstöðum seinni dóms héraðsdóms segir að ákærða neiti sök en kannast þó við "að hafa vaknað með höfuðið milli fóta brotaþola." Þá segir enn fremur að fyrir dómi hafi ákærða neitað því að hafa sleikt kynfæri brotaþola og telji hún höfuð sitt ekki hafa verið nálægt kynfærum hennar.
Í ákærunni er háttsemi ákærðu lýst svo að brotaþoli hefði ekki getað spornað við kynmökunum sökum ölvunar og svefndrunga. "Ekkert liggi hins vegar fyrir um það að ölvunarástand brotaþola hafi verið með þeim hætti að hún hafi ekki getað spornað við kynferðismökunum af þeim sökum, enda hafi hún sagt að hún hafi "aðeins drukkið nokkra bjóra."
Vafi hvort um ásetning var að ræða
Segist brotaþoli hafa vaknað um morguninn við það að hafa ekki verið í neinu að neðan og að ákærða hafi verið að sleikja á henni kynfærin en við það hafi hún "sparkað henni af sér og rokið út." Fram kemur m.a. í niðurstöðunum að það sé mat dómsins að þessi viðbrögð brotaþola bendi ekki til þess að hún hafi verið haldin svefndrunga.
Af framangreindu auk annarra þátta er það niðurstaða dómsins að mikill vafi leiki á því að ásetningur ákærðu hafi staðið til þess að fremja kynferðisbrot gagnvart brotaþola. Að mati dómsins þykir því ósannað að ákærða hafi gerst sek um þá háttsemi sem henni var gefin að sök og hún því sýknuð.
Kona, sem ákærð var fyrir kynferðisbrot gegn annarri konu, hefur verið sýknuð í Héraðsdómi Suðurlands í annað sinn.
Konan hafði verið ákærð fyrir nauðgun, með því að hafa haft munnmök við aðra konu þar sem hún lá sofandi í rúmi sínu, og gert að sök að hafa notfært sér það að konan hafi ekki getað spornað við kynferðismökum sökum ölvunar og svefndrunga.
Í niðurstöðum seinni dóms héraðsdóms segir að ákærða neiti sök en kannast þó við "að hafa vaknað með höfuðið milli fóta brotaþola."
Segist brotaþoli hafa vaknað um morguninn við það að hafa ekki verið í neinu að neðan og að ákærða hafi verið að sleikja á henni kynfærin en við það hafi hún "sparkað henni af sér og rokið út."
Fram kemur m.a. í niðurstöðunum að það sé mat dómsins að þessi viðbrögð brotaþola bendi ekki til þess að hún hafi verið haldin svefndrunga.
Af framangreindu auk annarra þátta er það niðurstaða dómsins að mikill vafi leiki á því að ásetningur ákærðu hafi staðið til þess að fremja kynferðisbrot gagnvart brotaþola.