Krefst þess að gjöf nunnanna sé viðurkennd
Jón Steinar Gunnlaugsson, verjandi Samtaka um kvennaathvarf, segir að erfingjar Einars Sigurðssonar, útgerðarmanns í Vestmannaeyjum, hafi verið krafðir um greiðslu á þeim mun sem er á verði húss sem Samtök um kvennaathvarf keyptu undir starfsemi sína og markaðsverði hússins, en munurinn er 4,5 milljónir samkvæmt mati dómkvaddra matsmanna. Málið verði sótt fyrir dómi ef þess þurfi.
Erfingjarnir hafa krafist þess fyrir Héraðsdómi Reykjavíkur að Samtök um kvennaathvarf verði borin út úr húsinu, en erfingjarnir fengu í haust forkaupsrétt sinn að húsinu viðurkenndan í Hæstarétti.
Jón Steinar sagði að þetta mál snerist um hvað fælist í loforði erfingjanna um sanngjarnan frest til handa Samtökum um kvennaathvarf til þess að rýma húsið. Í dómsmálinu hefði m.a. verið tekist á um það fyrir hvorn aðilann væri bagalegra að þurfa að víkja vegna þess að það væri eitt af skilyrðunum í lögunum. Fram hefði m.a. komið að Samtök um kvennaathvarf hefðu lengi verið að leita að hentugu húsnæði og að það tæki samtökin mikinn tíma að finna nýtt húsnæði sem hentaði ef þau yrðu að fara úr húsnæðinu vegna þess að þarfir samtakanna væru sérstakar.
Deilt um "sanngjarnan frest" 
"Við þessar kringumstæður var loforðið gefið um sanngjarnan frest. Það á svo að "efna" það loforð með því að veita tveggja mánaða frest frá uppsögu dómsins. Auðvitað hlýtur sanngjarn frestur að teljast sá frestur sem ætla má að það taki Samtök um kvennaathvarf í fyrsta lagi að finna húsnæði sem uppfyllir þessar kröfur og í öðru lagi eðlilegur tími sem það tekur að fá slíkt húsnæði afhent.
Núna liggur fyrir að það er búið að gera kaupsamning um húsnæði sem tókst að finna á tiltölulega skömmum tíma. Samtökin komast inn í það á tíma sem telja má venjulegur og eðlilegur. Þetta fólk vill hins vegar samtökin út."
Í Morgunblaðinu í gær er birt yfirlýsing frá Auði Einarsdóttur og Árna B. Erlingssyni sem segjast áforma að búa í húsinu.
Jón Steinar sagði að í þessari yfirlýsingu væru Auður og Árni að ræða efnislega um málið sem dæmt var í Hæstarétti 20. september sl. og blanda efnisatriðum málsins við ágreining um afhendingu hússins.
"Þau eru í þessari yfirlýsingu að gefa í skyn að Samtök um kvennaathvarf hafi vitað um forkaupsréttinn þegar þau festu kaup á eigninni. Þetta er algjör fjarstæða og það liggur fyrir að dómurinn í málinu er byggður á því að samtökin vissu ekki um þetta. M.a. er það þannig að í samþykktu kauptilboði er reitur fyrir skjöl sem lágu frammi og þar er ekkert svona skjal nefnt. Fasteignasalan vissi ekkert um forkaupsréttinn heldur," sagði Jón Steinar.
"Dómsmálið snerist ekki bara um það hvor réttindin stæðu framar vegna ákvæðis 18. gr. þinglýsingarlaga, heldur snerist dómsmálið líka um það hvort forkaupsréttur hefði yfirleitt orðið virkur vegna þess að um örlætisgerning væri að ræða þegar St. Jósefssystur seldu samtökunum eignina á lægra verði en markaðsvirði. Sú regla gildir í lögfræði að þegar um gjöf er að ræða verður forkaupsréttur ekki virkur og það er álitamál hvenær örlætið er orðið það mikið að það valdi því að enginn forkaupsréttur verði virkur. Málið snerist ekki síður um þetta og þetta nefna þau ekki í yfirlýsingu sinni. Það er kannski vegna þess að þeim finnst eitthvað óþægilegt að upplýsa það, að það er ekki nóg með að þau hafi fengið að kaupa eignina heldur hafa þau fram að þessu ekki þurft að borga markaðsverð fyrir hana. Þau munu hins vegar verða sótt fyrir dómi um það sem á milli ber en það er samkvæmt mati dómkvaddra matsmanna 4,5 milljónir.
Samtök um kvennaathvarf voru þegar búin að selja eldri eign sína þegar þeim var kynntur forkaupsrétturinn og voru þess vegna búin að skuldbinda sig til að afhenda hina eignina þegar þeim var kunnugt um að forkaupsréttur var til staðar.
Í þessari furðulegu yfirlýsingu er þetta fólk að dylgja um efni samtala minna við umbjóðendur mína um ráðgjöf mína til þeirra. Ég hvorki get né vil skýra frá því hvað okkur fór á milli. Ég tel það hins vegar vera smekklaust að vera með dylgjur af þessu tagi. Það er eins og þetta fólk vilji með þessum hætti gera mig að andstæðingi sínum í málinu frekar en mannúðarsamtökin Samtök um kvennaathvarf," sagði Jón Steinar.
Morgunblaðið leitaði til Ágústs Einarssonar prófessors með spurningu um hvers vegna erfingjar Einars Sigurðssonar hefðu ekki gefið Samtökum um kvennaathvarf lengri frest til að rýma húsið. Hann vísaði öllum spurningum um málið til Auðar systur sinnar eða þess lögfræðings sem farið hefur með málið fyrir hönd erfingjanna.
Jón Steinar Gunnlaugsson, verjandi Samtaka um kvennaathvarf, segir að erfingjar Einars Sigurðssonar hafi verið krafðir um greiðslu á þeim mun sem er á verði húss sem Samtök um kvennaathvarf keyptu undir starfsemi sína og markaðsverði hússins.
Erfingjarnir hafa krafist þess að Samtök um kvennaathvarf verði borin út úr húsinu.
Erfingjarnir fengu í haust forkaupsrétt sinn að húsinu viðurkenndan í Hæstarétti.
Jón Steinar sagði að þetta mál snerist um hvað fælist í loforði erfingjanna um sanngjarnan frest til handa Samtökum um kvennaathvarf til þess að rýma húsið.
"Dómsmálið snerist ekki bara um það hvor réttindin stæðu framar vegna ákvæðis 18. gr. þinglýsingarlaga".
"Snerist dómsmálið líka um það hvort forkaupsréttur hefði yfirleitt orðið virkur vegna þess að um örlætisgerning væri að ræða þegar St. Jósefssystur seldu samtökunum eignina á lægra verði en markaðsvirði".
"Sú regla gildir í lögfræði að þegar um gjöf er að ræða verður forkaupsréttur ekki virkur".