'"Hér er allt á bullandi hreyfingu"'
"Hér er allt á bullandi hreyfingu, jaðarinn skríður fram um 10-20 metra á klukkustund og hefur framskriðið verið að aukast ef eitthvað er. Það er fögur sjón að sjá glóðina í hraunveggnum. Við sjáum nokkuð upp eftir fjallinu, það rýkur mjög úr því en þó er engan eld að sjá," sagði Hlynur Snæland í samtali við Fréttavef Morgunblaðsins um klukkan 15 í dag en hann var þá að snúa heim eftir að hafa verið í fjórar klukkustundir við jaðar hraunsins sem rennur til vesturs úr Heklu. "Við komum hingað að hrauninu um klukkan 11 og vorum með fyrstu bílum á vettvang en nú eru allt að hundrað jeppar hér og stöðugur straumur að. Við lentum í björgunarstörfum þegar við komum. Þar var þá fyrir Landcruiser-jeppi sem farið hafði mjög nálægt hraunjaðrinum og affelgað dekk þar. Eigandinn var í miklu uppnámi við að reyna að koma lofti í dekkið. Við komum honum til hjálpar og ekki mátti miklu muna því hálftíma eftir að við komum var staðurinn sem jeppinn stóð á kominn undir hraun," sagði Hlynur. Ef eitthvað væri sagði Hlynur að hraðinn á hrauninu hefði verið að aukast og hefði verið áberandi meiri á þriðja tímanum en þegar hann og félagar hans komu hingað um 11 í morgun," sagði Hlynur. "Hingað komast menn eingöngu á breyttum jeppum sem hægt er að hleypa loftinu eitthvað úr dekkjum. Það var mjög þungt að koma hingað, fyrstu bílarnir voru þá að búa til hjólför en færðin hefur batnað. Aðstæður eru mjög sérstakar hér á þessum slóðum. Það hefur greinilega verið mikið vikurgos hérna og er eins og maður sé að keyra að hausti til, rétt eins og smáföl sé á jörðu. Undir vikrinum er hins vegar hellings snjór og þungfært. Hraunið er mjög flott að sjá ef svo mætti að orði komast, skríður fram og er glóandi. Menn hafa veirð í eldamennsku við jaðarinn, fiktað við að grilla pylsur og þess háttar á glóandi hraunveggnum. Einn freistaði þess að rista brauð en var ekki nógu snöggur að taka það af glóandi hraunhellunni því það kviknaði í sneiðinni sem fuðraði strax upp," sagði Hlynur. -En er ekki fulldjarft að vera svona nálægt jaðrinum? "Nei, það er það ekki því hraunveggurinn mjakast ólseigur hægt og bítandi fram, svona 10-20 metra á klukkustund að því er mönnum hefur reiknst til. Veggurinn er 3-5 metra hár og molnar stöðugt úr honum og hrynur fram," sagði Hlynur. Hlynur ók inn Dómadalsleið og þaðan inn að Skjólkvíahrauni. Ók síðan utan í því og svo yfir að þeim stað sem hraunið kemur niður en það er á sama stað og það rann niður 1980, að hans sögn.
"Hér er allt á bullandi hreyfingu, jaðarinn skríður fram um 10-20 metra á klukkustund og hefur framskriðið verið að aukast ef eitthvað er. Við sjáum nokkuð upp eftir fjallinu, það rýkur mjög úr því en þó er engan eld að sjá," sagði Hlynur Snæland.
Hann var þá að snúa heim eftir að hafa verið í fjórar klukkustundir við jaðar hraunsins sem rennur til vesturs úr Heklu.
"Við komum hingað að hrauninu um klukkan 11 og vorum með fyrstu bílum á vettvang".
"Við lentum í björgunarstörfum þegar við komum".
"Nú eru allt að hundrað jeppar hér og stöðugur straumur að".
"Menn hafa verið í eldamennsku við jaðarinn, fiktað við að grilla pylsur og þess háttar á glóandi hraunveggnum".