Sala á þorrabjór hófst í Vínbúðunum á fimmtudag. Alls eru 13 tegundir í boði þetta árið og sumar hverjar ansi forvitnilegar. Venju samkvæmt sendir Borg brugghús frá sér spennandi Surta en þeir eru af Imperial Stout-gerð og innihalda annaðhvort áhugaverð hráefni eða hafa fengið að þroskast á tunnum sem gefa þeim sérstakt bragð. Nú eða hvort tveggja. Surtar hafa notið mikilla vinsælda meðal sístækkandi hóps bjóráhugafólks hér á landi.
Þrír Surtar eru fáanlegir þetta árið, númer 8.9 sem er þroskaður á mezcal-tunnum, númer 8.2 sem er þroskaður í Bourbon-tunnum frá Four Roses og Heaven Hill í Kentucky í Bandaríkjunum og númer 61 sem er kapítuli út af fyrir sig. Sá inniheldur hlynsíróp og sautján kíló af Gunnars kleinuhringjum og hefur fengið að þroskast á bourbon- og rúgviskítunnum. Vert er að geta þess að allir þrír eru Surtarnir afar bragðmiklir og alkóhólinnihald þeirra er frá 12,1% upp í 14,5%.
Núorðið þykir orðið sjálfsagt að notast við alls konar hráefni við bjórgerð. Amerískir kleinuhringir hafa einmitt verið vinsælir í bragðmikla Stout-bjóra en þetta er sennilegast í fyrsta skipti sem íslenski kleinuhringurinn er notaður í þessum tilgangi. Sturlaugur Jón Björnsson, bruggmeistari hjá Borg brugghúsi, segir að þetta samstarf hafi verið skrifað í skýin.
"Við erum miklir aðdáendur hins eiginlega íslenska kleinuhrings. Kleinuhringsins sem er í grunninn einhvers konar steikt kökudeig, alhjúpað hörðu súkkulaði, helst með aðeins of miklu súkkulaði sem situr fast við botninn. Sá íslenski er talsvert ólíkur hinum ameríska donut, án þess að maður hafi neitt á móti honum," segir Sturlaugur.
Hann segir að Surtur nr. 61 sé í grunninn í Imperial Stout-stílnum sem gjarnan passi vel með eftirréttum, ostum, súkkulaði og fleiru. "Gunnars kleinuhringir eru í sérstöku uppáhaldi og þess vegna settum við okkur í samband við Árna kleinuhringjafræðing. Þeir eiga einmitt uppruna sinn að rekja til Borgarness, sem dregur nafn sitt af Borg á Mýrum, sem brugghúsið okkar er nefnt eftir."
Áratuga saga kleinuhringja
En hvaða fyrirbæri er íslenski kleinuhringurinn? Hann virðist vera einhvers konar bræðingur ameríska kleinuhringsins og íslensku kleinunnar. Fyrirmyndin er í það minnsta amerísk, en sá siður að hjúpa hringinn stökku súkkulaði þekkist óvíða annars staðar.
Nanna Rögnvaldardóttir matargúru kveðst telja að amerískir kleinuhringir hafi verið framleiddir hér á landi á sjötta áratug síðustu aldar. Það hafi þó sennilega verið meira fyrir veitingastaði en bakarí. Fyrsta uppskriftin sem hún hefur fundið undir nafninu kleinuhringir er frá árinu 1951.
"Það eru þó lyftidufts-kleinuhringir, líklega svipaðir og kleinur, eins og algengast var. Það er hægt að finna fullt af slíkum uppskriftum frá sjöunda og áttunda áratugnum og þessir kleinuhringir voru líka seldir í búðum. Royal-lyftiduft var til dæmis oft auglýst með kleinuhringjauppskrift. Þannig að þetta var vel þekkt bakkelsi en þeir amerísku miklu síður," segir Nanna.
Viðtalið í heild má lesa í Morgunblaðinu sem kom út fimmtudaginn 24. janúar.
Sala á þorrabjór hófst í Vínbúðunum á fimmtudag.
Alls eru 13 tegundir í boði þetta árið og sumar hverjar ansi forvitnilegar.
Þrír Surtar eru fáanlegir þetta árið, númer 8.9 sem er þroskaður á mezcal-tunnum, númer 8.2 sem er þroskaður í Bourbon-tunnum frá Four Roses og Heaven Hill í Kentucky í Bandaríkjunum og númer 61 sem er kapítuli út af fyrir sig.
Sá inniheldur hlynsíróp og sautján kíló af Gunnars kleinuhringjum og hefur fengið að þroskast á bourbon- og rúgviskítunnum.
Núorðið þykir orðið sjálfsagt að notast við alls konar hráefni við bjórgerð.
Þetta er sennilegast í fyrsta skipti sem íslenski kleinuhringurinn er notaður í þessum tilgangi.
Sturlaugur Jón Björnsson, bruggmeistari hjá Borg brugghúsi, segir að þetta samstarf hafi verið skrifað í skýin.
Hann segir að Surtur nr. 61 sé í grunninn í Imperial Stout-stílnum sem gjarnan passi vel með eftirréttum, ostum, súkkulaði og fleiru.