Losun kolefnis frá landbúnaði á Íslandi hefur líklega verið stórlega ofmetin samkvæmt nýrri rannsókn. Margt bendir til að mýrar sem bændur þurrkuðu upp og breyttu í tún losi aðeins brot af því sem haldið hefur verið fram.
Bændur hafa í gegnum tíðina grafið skurði til að þurrka upp mýrar og rækta tún. Við þetta hætta mýrarnar að binda kolefni og í staðinn fer jarðvegurinn að losa kolefni í andrúmsloftið. Þessi losun hefur verið talin einn stærsti þátturinn í losun af mannavöldum á Íslandi. Hefur þá verið reiknað út frá alþjóðlegum staðli um losun frá framræstu mýrlendi; 20-30 tonn af koltvísýring á hektara.
Nýverið kynnti Landbúnaðarháskóli Íslands skýrslu sem byggir meðal annars á rannsóknum sem gerðar voru á Norðurlandi í fyrra og hitteðfyrra. Sú rannsókn bendir til að losunin hér á landi sé mun minni eða um 1-5 tonn á hektara - ekki 20-30. Hingað til hefur heildarlosun frá þurrkuðum mýrum á Íslandi verið áætluð um 8 milljónir tonna á ári en gæti samkvæmt þessu verið ein milljón tonn.
Þóróddur Sveinsson deildarforseti við Landbúnaðarháskólann stýrði skýrslugerðinni.
Það þarf náttúrulega að gera frekari rannsóknir á þessu til að staðfesta þessar tölur eða ekki. Að framræst ræktunarland losi svona lítið miðaða við það sem er gert ráð fyrir samkvæmt loftslagsbókhaldinu.
Hann segir að aðstæður á Íslandi séu gjörólíkar aðstæðum í þeim löndum sem viðmið um losun byggja á.
Við erum með mjög sérstakan jarðveg á Íslandi. Eldfjallajarðveg sem hefur allt aðra eiginleika heldur en annar jarðvegur. Svo er loftslagið hjá okkur talsvert frábrugðið því sem þekkist annars staðar þar sem þetta hefur verið mælt. Við erum með köld sumur og frekar lágan meðalhita og það hefur vissulega áhrif á alla losun.
Hvatt hefur verið til þess að hvert land komi sér upp eigin viðmiðum um losun frá framræstu mýrlendi og Þóroddur leggur til að það verði gert með frekari rannsóknum. Viðbúið er að hafi áhrif á umræðu um endurheimt votlendis til að minnka losun. Þóroddur segir að þrátt fyrir þetta megi finna staði þar sem losun er talsverð.
Ég held að það sem vantar er að leggja mat á það á hverjum stað hvað þessu losun er mikil áður en farið er í endurheimtur á votlendi. Þetta er örugglega mjög breytilegt eftir aldri ræktunarlandsins og öllu mögulegu öðru.

Ný rannsókn á losun frá framræstu mýrlendi hér á landi bendir sterklega til þess að losunin sé einungis brot af því sem talið hefur verið. 