Verkfræðingur telur að víða um land eigi enn eftir að virkja jarðhita sem nýta mætti til hitaveituvæðingar. Íslendingar séu aftarlega á merinni að nýta varmadælur og virkja þannig lághita sem geti skilað miklum verðmætum.
Jarðhiti er vannýttur á Íslandi að mati verkfræðings sem lengi hefur unnið við jarðhitaleit. Góð von sé um heitt vatn fyrir Ísafjörð, Bolungarvík, Djúpavog, Seyðisfjörð, Bakkafjörð og fleiri staði. Íslendingar séu of fljótir að gefast upp og aftarlega á merinni að nýta jarðhita með varmadælum.
Friðfinnur K. Daníelsson verkfræðingur stýrir borþjónustunni Alvarr og hefur lengi verið einn helsti jarðhita- og vatnsleitarmaður Íslands. Hann telur að víða um land hafi fundist von um jarðhita sem gæti nýst til að hitaveituvæða heilu þorpin sem ekki veiti af nú þegar orkuskortur er til vandræða.
Íslendingar eru ekki að standa sig nógu vel í jarðhitaleit eða nýtingu jarðhita. Hvorugt. Það er jarðhiti við útidyrnar hjá Ísfirðingum, það er jarðhiti inni í Syðri-dal fyrir innan Bolungarvík, það er jarðhiti á Djúpavogi. Þetta er allt saman þekkt.
Þar til viðbótar nefnir hann Bakkafjörð og jafnvel Seyðisfjörð þar sem finna mætti volgt vatn til að knýja varmadælur, en þær þjappa saman hita og gera hann nýtilegan.
Á meðan Norðmenn og Svíar geysast áfram með alls konar lausnir í sínum köldu löndum þá erum við eiginlega bara mjög aftarlega á merinni að hugsa eitthvað út fyrir þetta. Ef það er ekki 70 stiga og bara mjög nálægt byggðakjarnanum sem á að hita upp, þá er allt ómögulegt, engir peningar og allir labba í burtu. Og það er hvergi nokkurs staðar lítið sveitarfélag sem hefur þekkingu eða mannskap að standa í einhverju svona og áhættunni. Hvert á það að leita?
Hann telur að fyrirkomulagið í kringum Orkusjóð, sem á að styðja jarðhitaleit, hafi ekki reynst nógu vel. Lítið sé í sjóðnum, og sveitarfélögin illa í stakk búin til að vinna þá vinnu sem þarf til að fá peninga þaðan. Heppilegra væri ef Landsvirkjun eða RARIK væri falið að halda utan um orkuöflun með jarðhita þar sem engar orkuveitur eru fyrir.
En samt sem áður þá eru menn alltaf að vinna með verklag númer eitt frá 1950. Og þegar okkar ágætu jarðfræðingar komu einhvers staðar að og fundu ekki vatn í fyrsta skoti þá er bara gefist upp og hætt. Það var ekki nógu heitt, engar lausnir, engar tilraunir til eins eða neins. Við sitjum enn þá þarna.

Verkfræðingur telur að víða um land eigi enn eftir að virkja jarðhita sem nýta mætti til hitaveituvæðingar. Íslendingar séu aftarlega á merinni að nýta varmadælur og virkja þannig lághita sem geti skilað miklum verðmætum. 