Fyrrum formaður Sálfræðingafélag Íslands og kennari í faginu gagnrýnir aðgerðarleysi heilbrigðisráðuneytisins við að koma á fót starfsnámi svo nýútskrifaðir sálfræðingar fái starfsleyfi. Hann gagnrýnir einnig að aðrar stéttir eigi að ákveða hvernig starfsnáminu skuli hagað, en ekki fólk úr stéttinni.
Reglugerð um starfsleyfi sálfræðinga frá 2012 kveður á um verklega þjálfun meistaranema. Sú þjálfun er hins vegar hvergi í boði og nú fá nýútskrifaðir sálfræðingar ekki starfsleyfi en fram að þessu hefur verið veitt undanþága frá þessari kröfu. Í svari heilbrigðisráðuneytisins við spurningum fréttastofu segir að þar til lausn finnst á málinu sé fyrirhugað að fella umrætt skilyrði í reglugerðinni úr gildi, tímabundið. Pétur Tyrfingsson er sálfræðingur og kennari í sálfræði bæði við Háskóla Íslands og Háskóla Reykjavíkur. Pétur var einnig formaður Sálfræðingafélagsins þegar reglugerðin var sett.
Við erum á byrjunarreit þarna því heilbrigðisráðuneytið ákvað að vera fast á byrjunarreitnum því það ákvað að hlusta ekki á okkur sem vissum hvernig í málinu lægi, að það væri ekki hægt að setja inn þessa grein svona því þá þarf alltaf að fresta henni. Nema að þú setjir þessa reglugerðargrein og því fylgi svo fjármagn og leiðbeiningar til heilbrigðisstofnana um það að þjálfa sálfræðinga, það gerir heilbrigðisráðuneytið ekki og því er þetta á stöðugum byrjunarpunkti.
Pétur ítrekar að þetta sé ábyrgð og verkefni heilbrigðisráðuneytisins og fjárveitingavaldsins. Í svari frá heilbrigðisráðuneytinu kemur fram að til skoðunar sé að láta landsráð um mönnun og menntun í heilbrigðisþjónustu taka málið fyrir. Í ráðinu er enginn sálfræðingur, sem Pétur gagnrýnir.
Mér finnst að við eigum að fara mikið styttri leið. Það eru sálfræðingar hérna, við erum hérna nokkur í þessari stétt sem höfum tiltölulega skýrar hugmyndir um hvernig eigi að gera þetta.
Hann segir starfsmenntun sálfræðinga vera afskipta á meðan starfsmenntun til dæmis hjúkrunarfræðinga og lækna sé í föstum skorðum.
Sálfræðingar sjálfir eru aldrei spurðir um þetta. Sálfræðingar sjálfir eru aldrei beðnir um að koma með einhverjar stefnumarkandi skoðanir á slíkum málum. Það er alltaf verið að tala við eitthvað annað fólk.