Verkefnastjóri hjá Þroskahjálp segir vel hægt að efla menntunar- og atvinnutækifæri fatlaðra ungmenna, kerfin séu stöðnuð en tækifærin til úrbóta víða.
Á hverju ári útskrifast hátt í 90 ungmenni af starfsbrautum framhaldsskólanna. Annað hvert ár komast 12 úr þessum hópi inn í tveggja ára diplómanám Háskóla Íslands og síðastliðin ár hafa 6 ungmenni getað sótt nám í Myndlistarskólanum í Reykjavík. Þetta dugar engan veginn að sögn Söru Daggar Svanhildardóttur, verkefnastjóra hjá Þroskahjálp.
Það vantar einhvern drifkraft, eitthvert hreyfiafl til að breyta því kerfin breyta sér ekki sjálfkrafa og þau eru bara því miður, eins og svo oft, svo stöðnuð. VIð erum enn að byggja á svo gamalli hugmyndafræði.
Sara segir atvinnuframboðið enn takmarkast að mestu við einhæfar vinnustofur. Hún vill efla Vinnumálastofnun í að styðja við þennan hóp og gera atvinnu með stuðningi almennari. Þá fagnar hún nýju samstarfi Þroskahjálpar við Samtök atvinnulífsins og auknu frumkvæði meðal atvinnurekenda.
Ég veit að sveitarfélögin eru líka stór aðili að þessu máli og manni fyndist að þar þyrfti að fara að taka aðeins til, það er rosalegt ábyrgðarleysi finnst mér að úthluta plássum í eitthvað sem þú veist að er ekki að fara að virka og er bara vonleysi. Þetta er rosalega brotið kerfi, en þegar maður horfir á þetta og kemur inn á þessa staði þá sér maður að það eru svo mörg tækifæri til að breyta þessu og það er hægt.