Ekkert verður af stjórnarskrárbreytingum á þessu kjörtímabili. Katrín Jakobsdóttir varð í vetur þriðji forsætisráðherrann til að leggja fram stjórnarskrárfrumvarp í eigin nafni. Afdrifin urðu þau sömu og áður þegar forverar hennar hafa farið þessa leið.
Endurskoðun stjórnarskrárinnar er einn af föstunum í íslenskum stjórnmálum á lýðveldistímanum. Stefnt var að endurskoðun hennar við stofnun lýðveldis og sú er enn raunin tæpum áttatíu árum síðar. Þegar Katrín Jakobsdóttir forsætisráðherra lagði fram stjórnarskrárfrumvarp í eigin nafni í ársbyrjun sagðist hún bjartsýn á að Alþingi afgreiddi frumvarpið fyrir þinglok. Þess í stað gerðist það sama og í fyrri skipti sem forsætisráðherrar hafa lagt fram stjórnarskrárfrumvarp í eigin nafni: Stjórnarskráin stóð óhögguð.
Gunnar Thoroddsen var fyrsti forsætisráðherrann til að leggja fram stjórnarskrárfrumvarp í eigin nafni, árið 1983, eftir að fimm ára starf stjórnarskrárnefndar skilaði ekki sameiginlegri niðurstöðu. Forsætisráðherrann mælti fyrir frumvarpi sínu en ekkert meira gerðist. Tæpum aldarfjórðungi síðar fór Sigurður Ingi Jóhannsson sömu leið, árið 2016 eftir að stjórnarskrárvinna á kjörtímabilinu hafði ekki leitt til niðurstöðu. Frumvarpið var tekið til fyrstu umræðu og vísað til nefndar og dó þar. Sama niðurstaða varð með frumvarp Katrínar Jakobsdóttur sem hún lagði fram í janúar.
Forsætisráðherrar eru þó ekki þeir einu sem hafa lent í þessu. Þingmenn hafa hundrað sinnum lagt til breytingar á stjórnarskrá á lýðveldistímanum sem hafa ekki náð fram að ganga.