Farga á allt að þremur milljónum tonna af koldíoxíð á ári í Straumsvík samkvæmt áformum dótturfélags Orkuveitu Reykjavíkur. Sigla á með koldíoxíð frá Norður-Evrópu og binda það í Straumsvík með íslenskri tækni.
Carbfix, sem er dótturfélag Orkuveitu Reykjavíkur, hyggst farga allt að þremur milljónum tonna af koldíoxíð á ári hverju til að vinna gegn loftslagsbreytingum. Áformin kosta allt að 35 milljarða og skapa um 600 bein og afleidd störf við uppbyggingu og rekstur.
Carbfix ætlar að byggja upp móttöku- og förgunarmiðstöð fyrir koldíoxíð í Straumsvík. Þar á að binda koldíoxíð varanlega með því að leysa það upp í vatni og dæla því djúpt í berglög.
Sandra Ósk Snæbjörnsdóttir, jarðfræðingur hjá Carbfix, segir þetta tilraun til að vinna gegn loftslagsbreytingum.
Við erum náttúrulega að spúa alveg gríðarlegu magni af koldíoxíði út í andrúmsloftið á hverju ári. Til að sporna við þessum miklu áhrifum sem við höfum nú þegar valdið þá þurfum við mjög stórtækar lausnir og vonandi mun þetta vera ein af þeim lausnum sem gagnast okkur.
Stöðin í Straumsvík verði sú fyrsta sinnar tegundar en Carbfix gæti reist fleiri hérlendis. Að auki sé hægt að nota tæknina í öllum heimsálfum til að farga koldíoxíði.
Hugmyndin er að sigla með koldíoxið frá Norður-Evrópu til Straumsvíkur þar sem því verður fargað.
Þetta hljómar þetta náttúrulega mjög framandi fyrir okkur til að byrja með. Ef við hugsum um allt það kerfi sem við rekum nú þegar í kringum olíu- og gasiðnaðinn, þar sem koldíoxíð er flutt í formi olíu og gass langar vegalengdir, þá er þetta kannski ekki svo framandi.
Kolefnissporið við flutningana á að vera þrjú til sex prósent af því koldíoxíði sem er fargað.
Skjálftavirkni hefur orðið vart þar sem vatni hefur verið dælt niður. Svo sem á Hellisheiði. Sú hætta á ekki að vera fyrir hendi í Straumsvík.
Niðurstöður benda til þess að hætta á finnanlegri skjálftavirkni í Straumsvík sé óveruleg.
Farga á allt að þremur milljónum tonna af koldíoxíð á ári í Straumsvík samkvæmt áformum dótturfélags Orkuveitu Reykjavíkur. Sigla á með koldíoxíð frá Norður-Evrópu og binda það í Straumsvík með íslenskri tækni.