Erfiðlega gengur að finna leiguhúsnæði fyrir úkraínska flóttamenn hér á landi. Gylfi Þór Þorsteinsson, aðgerðastjóri hjá félags- og vinnumálaráðuneytinu segir að fólk hafi þurft að dvelja alltof lengi í skammtímahúsnæði.
við erum stöðugt að leita að húsnæði og þetta er vandinn sem virðist vera að vaxa því við vitum að þótt dragi aðeins úr komu flóttafólks yfir hásumarið vegna þess hversu dýrt er að fljúga þá eykst það aftur með haustinu, og þá má búast við að komi fleira fólk, frá og með byrjun ágúst, miðjum september.
1.289 manns hafa flúið til Íslands frá Úkraínu síðan Rússar réðust inn í landið í lok febrúar. Flestir dvelja fyrst í skammtímahúsnæði á vegum Útlendingastofnunar og áætlað var að fólk dveldi þar í um það bil tvær vikur og færi svo í svokölluð skjól á vegum sveitarfélaga, til dæmis á Bifröst og á Lindargötu í Reykjavík, þar til það fyndi leiguhúsnæði.
en fjöldinn er auðvitað það mikill að sveitarfélög hafa lent í vandræðum þrátt fyrir skjólin. Og þar af leiðandi hefur fólk þurft að dvelja í skammtímaúrræðum lengur en í tvær vikur, svo það er alltaf að lengjast dvölin þar líka. Þetta er eins og ég segi, ákveðinn fráflæðisvandi sem við erum að glíma við.
Gylfi segir að þótt leit að leiguhúsnæði taki langan tíma sé engum vísað burt úr skjóli án þess að hafa fundið húsnæði.
við hendum ekki fólki út á götuna, það er alls ekki þannig. Fólki stendur til boða, þegar það fer úr skammtímahúsnæði, að fara annað hvort í skjól eða beint yfir til sveitarfélags. Ef fólk þiggur ekki þá að stoð sem verið er að veita þá verður það svolítið á eigin vegum. En það er engum hent út á götu, það er ekki þannig.