Snörp uppsveifla er hafin í rjúpnastofninum um land allt, ef frá er talið Austurland. Þar er vöxturinn ekki eins kraftmikill. Skotveiðimenn fagna og vonast til að veiðitímabil haustsins lengist.
Árleg rjúpnatalning leiðir í ljós að á Vesturlandi, Vestfjörðum og á Norðvesturlandi, er rjúpnastofninn nærri hámarki.
En þrátt fyrir þessar afgerandi vísbendingar um uppsveiflu, segir Ólafur Karl Nielsen fuglafræðingur hjá Náttúrufræðistofnun, að mikilvægt sé að bíða til hausts, með ákvarðanir um veiðiþol stofnsins.
Ólafur er við talningu óðalsfálka, norðan heiða.
Rjúpurnar voru í óvenjugóðu ásigkomulagi þegar við viktuðum nokkur hundruð fugla á veiðitíma í fyrrahaust.
Á landinu austanverðu vex stofninn þó ekki eins mikið, á milli ára.
Við teljum rjúpur á ákveðnum svæðum á hverju vori og þegar við tókum saman niðurstöðurnar í vor, þá var augljóst að það var hafin mjög snörp uppsveifla í rjúpnastofninum.
Hvað skýrir þessa uppsveiflu í stofninum? Rjúpnastofninn er sveiflóttur, það er aldrei nein kyrrstaða. Hann rís og hnígur og það getur verið allt upp í 5, 10, 15 jafnvel 20 faldur munur á örfáum árum á rjúpnafjölda. Í niðursveiflunni þá eru afföllin mjög há og stofninn fer mjög bratt niður, en svo snýst þetta við í uppsveiflunni, þá snarlega dregur úr afföllum og stofninn vex og hann vex mjög hratt.
Ólafur segir náttúrulega ferla ráða ferðinni, meðal annars samneyti rjúpunnar við fálkann.
Fálkinn, hann er helsti afræninginn á rjúpunni og fálkastofninn sveiflast eins og rjúpnastofninn. Þannig að rjúpnastofninn byrjar að vaxa og svo er komið mikið af rjúpu og á einhverjum tímapunkti þá er fálkastofninn orðinn líka mjög öflugur.
Aðrir þættir knýi einnig vöxtinn. Gróandi hafi verið stöðugur og sníkjudýr ekki náð að herja á rjúpuna í sama mæli og áður.
Við skulum bara bíða til haustsins. Við metum viðkomuna í lok júlí, byrjun ágúst og þá skilum við okkar niðurstöðum til umhverfisstofnunar og umhverfisráðuneytisins.