Líkamsleifar nokkurra þeirra tuga þúsunda sem féllu í orrustunni við Waterloo hafa nú fundist. Fundir sem þessir eru afar sjaldgæfir þrátt fyrir mikið mannfall í orrustunni árið 1815.
Orrustan við Waterloo er af mörgum sagnfræðingum talin einn af merkisviðburðum Evrópusögunnar. Og ekki bara vegna þess að bardagans er getið í samnenfndu lagi með hljómsveitinni ABBA.
Á vígvellinum í Waterloo, sem nú tilheyrir Belgíu, laut her Frakka, undir stjórn Napóleons, lægra haldi fyrir herdeildum Prússa og Breta, sem Wellington leiddi til sigurs. Þetta var árið 1815 og ósigurinn markaði endalok Napóleonstyrjaldanna. Talið er að um tuttugu þúsund hermenn hafi fallið í valinn á vígvellinum og þúsundir hrossa.
Þrátt fyrir gríðarlegt manntjón hafa fornleifafræðingar hingað til fundið sáralítið af jarðneskum leifum þeirra sem dóu drottni sínum í bardaganum.
Ein af ástæðum þess er talin sú að fólk í nágrenninu hafi í kjölfarið safnað saman beinum á svæðinu, mulið þau og nýtt eða selt í áburð.
Hlé var gert á fornleifagreftrinum í kórónuveirufaraldrinum en eftir að uppgröftur fór aftur af stað í ár bar vel í veiði. Meðal þess sem fornleifafræðingarnir hafa fundið eru beinagrindur af mönnum og hestum, auk beina úr fótleggjum og handleggjum sem höfðu verið aflimaðir. Þeir fundust á svæðinu þar sem sjúkratjald var á meðan á bardaganum stóð.
Fornleifafræðingurinn Tony Pollard er einn þeirra sem tekur þátt í verkefninu. Hann fagnaði fundinum og sagði að ekki væri hægt að komast mikið nær atburðunum í Waterloo en þetta.
Fornleifafræðingar hafa fundið líkamsleifar manna sem féllu í orrustunni við Waterloo árið 1815. Þrátt fyrir mikið mannfall í orrustunni eru fundir sem þessir afar sjaldgæfir. 