Það er ekki einsdæmi að fólki sé haldið föngnu hér á landi og það látið vinna fyrir lítið kaup eða kauplaust. Þetta segir framkvæmdastjóri Mannréttindaskrifstofu Íslands. Algengt er að fórnarlömb mansals vilji sem minnst afskipti lögreglu af sínum málum.
Margrét Steinarsdóttir framkvæmdastjóri Mannréttindaskrifstofu Íslands segir að birtingarmyndir mansals séu ýmsar. Í gær var greint frá því í fréttum RÚV að erlendum karlmanni hefði verið haldið föngnum í marga mánuði á veitingastað í Reykjavík í fyrra.
Því miður er þetta ekki einsdæmi, en þetta er - eins og dæmið um manninn sem var haldið föngnum. Ég hef ekki séð mörg slík tilvik. Þetta hefur gerst hér áður og örugglega fleiri tilvik en við þekkjum.
Margrét segir að það sé algengt meðal fórnarlamba mansals að þau vilji hafa sem minnst samskipti við lögreglu. Ástæðurnar fyrir því geti verið ýmsar, til dæmis tengsl við þá sem reyna að hagnýta sér fólkið eða að því hafi verið hótað.
Ég vil líka meina það að ekki svo mörg mál hafi í rauninni komið inn á borð lögreglu. Fólk er yfirleitt hikandi og það tekur langan tíma að byggja upp traust líka.
Þetta er mjög langur prósess og erfið mál í rannsókn.
Dæmi eru um að fólk hafi reynt að nýta sér fjölskyldusameiningu til að smygla fólki til landsins. Margrét segir að heimild sé fyrir því í útlendingalögum að gera DNA-rannsóknir til að staðfesta skyldleika fólks, en hún sé ekki mikið nýtt.
Ég veit um tilvik um það þar sem fólk hefur komið á fölsuðum skjölum og eru jafnvel ekki börn þeirra sem eru að fá þau hingað vegna fjölskyldusameiningar eða eitthvað annað þvíumlíkt.
Framkvæmdastjóri Mannréttindaskrifstofu Íslands segir að það sé því miður ekki einsdæmi að fólki sé haldið föngnu hér á landi eða að reynt sé að nýta fjölskyldusameiningu til að smygla fólki hingað. Algengt er að fórnarlömb mansals vilji sem minnst afskipti lögreglu af sínum málum. 