Bóndi nokkur í Belgíu færði óvart landamæri ríkisins að Frakklandi um rúma tvo metra. Steinn sem olli honum óþægindum við bústörfin reyndist marka landamæri ríkjanna.
Steininum var komið fyrir við bæinn Erquelinnes (Erkjúlíne) í Belgíu þegar landamærin að Frakklandi voru mörkuð eftir að Napóleón var sigraður við Waterloo árið 1819. Steinninn hafði verið færður um rúma tvo metra, svo bóndinn kæmist nú ferða sinna á dráttarvélinni. Þessi stutta tilfærsla stækkaði landsvæði Belgíu um nærri þúsund fermetra á kostnað Frakklands.
David Lavaux (Lavú), bæjarstjóri Erquelinnes, benti góðfúslega á að bóndanum beri lagaleg skylda til þess að koma steininum aftur fyrir á sínum fyrri stað. Kíminn sagðist bæjarstjórinn þó nokkuð sáttur við að bærinn hans hafi stækkað aðeins. Til þess að koma í veg fyrir landamæradeilur væri þó betra að að færa bæjarbúum í Bousignies-sur-Roc (Búsigní súr rokk) það sem þeim ber. Sjái bóndinn að sér leysist málið að sjálfu sér, sagði Lavaux með bros á vör.
Neiti bóndinn hins vegar að færa steininn aftur á sinn stað gæti málið endað á borði belgíska utanríkisráðuneytisins. Þar þyrfti að skipa nefnd um landamæri Belgíu og Frakklands, sem hefur ekki þurft að koma saman síðan 1930. Aurelie (Orelí) Welonek, bæjarstjóri Bousignies-sur-Roc, sagðist þó í viðtali við fjölmiðil í heimabænum að ekki séu líkur á að þessar landamæradeilur leiði til stríðs.