Niðurstöður nýrrar skýrslu um brotthvarf úr skólum benda til þess að brotthvarf sé birtingarmynd ójafnra tækifæra í íslensku samfélagi. Börn einstæðra foreldra og öryrkja eru sögð líklegri til að hætta í skóla.
Tvær mælingar eru sagðar skipta máli hvað varðar brotthvarf, samkvæmt skýrslunni. Annars vegar er það menntun foreldra og hins vegar heildartekjur fjölskyldu. Þessir þættir eru sagðir tengjast lagskiptingu samfélagsins. Menntun foreldra hafi áhrif á störf fólks og tekjur.
Börn sem búa hjá einstæðu foreldri við sextán ára aldur, sem og börn öryrkja, eru í aukinni hættu á brotthvarfi. Þá eru líkur á að þau snúi aftur í nám einnig minni.
Skýrsluhöfundar leggja fram nokkrar tillögur til úrbóta fyrir bæði grunn- og framhaldsskólastig. Tillögurnar fyrir grunnskólastigið eru aukið samstarf á milli skóla og félagsþjónustu, til að greina þætti sem hamla námsgetu og við mótun úrræða ásamt því að koma á upplýsinga- og eftirfylgniskerfi til að fylgjast með afdrifum nemenda eftir grunnskóla, efla vitund og ábyrgð grunnskóla á brotthvarfi nemenda. Einnig mætti kanna hvort fýsilegt væri að útbúa forspárlíkan fyrir brotthvarf, byggt á námsárangri í 7.-8. bekk.
Á framhaldsskólastigi er lagt til að koma á skimunartólum svo framhaldsskólar geti unnið gegn hugsanlegu brotthvarfi nemenda og veitt þeim aðstoð. Einnig er lagt til að samstarf á milli skóla og félagsþjónustu verði aukið. Þannig megi greina þá beinu þætti sem tengjast félagslegri og efnahagslegri stöðu, sem auka líkur á brotthvarfi og við mótun og framkvæmd úrræða.

Börn öryrkja og einstæðra foreldra eru líklegri til að hætta í námi en önnur, segir í nýrri skýrslu um brotthvarf úr skólum. Niðurstöðurnar benda til þess að menntun foreldra hafi líka sitt að segja.