Bóndi í Skagafirði hefur gripið til þess ráðs að vökva hjá sér túnin til að koma af stað einhverri sprettu. Hann segir að túnin séu að skrælna af þurrki, áburðurinn liggi á þeim og engin rigning sé í kortunum.
Það hlýnaði snögglega á Norðurlandi eftir kalda daga og næturfrost síðustu vikur. Margir bændur hafa þegar borið á tún, bæði skít og tilbúinn áburð, en sprettan er lítil enda túnin þurr. Kristinn Sævarsson, bóndi á Hamri í Skagafirði, segir að túnin hafi þó grænkað eftir að það tók að hlýna.
Svo þegar maður fer að labba um túnin og horfir ofan í svörðinn, þá sér maður að áburðurinn sem við bárum á fyrir tveimur til þremur vikum, hann liggur bara ennþá. Af því að það vantar vætuna til að skola honum niður.
Og til að bæta úr því hefur hann nú gangsett vökvunarbúnað sem hann fjáfesti í fyrir tveimur árum, en hefur ekkert notað fyrr en nú.
Það verður bara vinnan næstu daga, það er að reyna að komast yfir eins mikið og við getum. Og þar sem við komumst í vatn og svoleiðis.
Landareignin á Hamri er tæpir eitt hundrað hektarar og Kristinn segir að þótt dælan afkasti um 60 tonnum á klukkustund náist ekki að vökva nema tvo til fjóra hektara á dag.
Það þyrfti náttúruleg að vökva allt.
Svona vökvunarbúnaður er almennt ekki til í íslenskum búskap, enda hafa bændur ekki talið réttlætanlegt að kaupa svo dýran búnað fyrir fá skipti. En vera má að það kunni að breytast miðað við hvernig staðan er núna. Því Kristinn segist strax sjá árangur þar sem búið er að vökva.
Maður sér að áburðinum hefur skolað niður og útlitið á grasinu er strax betra. Svo bara vonast maður til þess að það fari að spretta meira.
Víða um land eru tún að skrælna af þurrki og ekkert sprettur þó búið sé að bera á. Bóndi í Skagafirði hefur gripið til þess ráðs að vökva hjá sér túnin til að koma einhverri sprettu af stað.