Á meðan íslenskur lopi nýtur fádæma vinsælda og framleiðsla á handprjónabandi til útflutnings hefur stóraukist er annars flokks ull af tvílitu nær verðlaus. Sauðfjárbændur vona að markaður fyrir ullina fari að glæðast.
Eftir veturinn eru kindur rúnar, fyrir ullina borgar Ullarvinnslan Ístex, á bilinu 0-60 krónur á kíló. Svo bætist við ríkisstuðningur. Í fyrrahaust gerði áætlun atvinnuvega- og nýsköpunarráðuneytisins ráð fyrir að bændur fengju á bilinu 183 til 569 krónur fyrir kílóið af vetrarull sem er verðminni en haustullin. Lambsull og góð ull af hvítu, svörtu og mórauðu er nýtt til að framleiða handprjónaband í ullarvinnslu Ístex í Mosfellsbæ, Verðið á lopanum hækkaði fyrir nokkrum árum og hefur haldið verðgildi sínu. Öðru máli gegnir um lakari ull og ull af tvílitu sem erfiðara er að vinna hreina liti úr, sú ull er send úr landi og mikið nýtt í gólfteppaframleiðslu.
Segir Gunnar Þórarinsson, sauðfjárbóndi og stjórnarformaður Ístex. Bændur í Bretlandi brenndu ull og verksmiðjur stoppuðu.
Síðastliðin tvö ár hefur Ístex, sem er að mestu í eigu bænda, tapað yfir 130 milljónum, iðnaðarbandið sem notað var til að framleiða túristavarning seldist afar lítið í faraldrinum, salan minnkaði strax eftir fall WOW-air. Gunnar segir auknar vinsældir handprjónabandsins hafa glætt reksturinn og vonar að ferðaþjónustan taki við sér. Þróunarvinna síðustu ára miðar að því að skapa meiri verðmæti úr lakari ullinni, hún er meðal annars nýtt inn í sængur og kodda. Gunnar segir að það komi til með að taka tíma að hífa upp verðið.
Þó ullin af tvílitu hafi alltaf verið verðminni fjölgar tvílitum ám, magn ullar í þessum flokki hefur aukist. Það er eiginlega eina ullin sem við fáum meira magn af nú þegar fé er að fækka. Bændur virðast því ekki láta ullarverðið stýra ræktuninni og botnótt, blesótt og krúnuleistótt fé lifir enn góðu lífi.