Landris við Öskju er dæmigert einkenni kvikusöfnunar og eitt þeirra merkja sem notuð eru til að bera kennsl á þær eldstöðvar sem eru líklegar til að gjósa. Þetta segir Páll Einarsson jarðeðlisfræðingur. Landriss varð fyrst vart við Öskju í byrjun síðasta mánaðar en síðan þá hefur land risið um sex til sjö sentimetra, sem þykir nokkuð hratt. Páll segir að þáttaskil hafi orðið þegar landris hófst á svæðinu í fyrsta sinn í áratugi og Askja bætist þar í hóp með Grímsvötnum, Heklu og Bárðarbungu sem fylgst er grannt með. Síðast gaus í Öskju árið 1961.
Land við eldstöðina Öskju hefur risið um sex til sjö sentimetra. Jarðfræðingur segir landrisið marka þáttaskil og að Askja bætist nú í hóp þeirra eldstöðva sem fylgst er með.