Þurrt og kalt vor tefur sprettu á Suður- og Vesturlandi. Sauðfjárbóndi segir bændur þurfa að vera með nýbornar ærnar á fullri gjöf út maí. Grænmetisbændur eru tvístigandi.
Ekki þarf að leita lengra aftur en til ársins 2019 til að finna lengra þurrkatímabil en nú, fyrstu fjórir mánuðir ársins hafa þó verið þeir þurrustu frá árinu 1995.
Unnsteinn Snorri Snorrason, sauðfjárbóndi á Syðstu-Fossum í Andakíl í Borgarfirði, er með 120 vetrarfóðraðar ær, tíðarfarið undanfarið hefur haft áhrif á búskapinn.
Þurrkarnir og kuldinn er farinn að há sprettu verulega þannig að það þarf að gefa fénu vel með beitinni. Eiga bændur nóg af góðu heyi til að gefa ánum? Já almennt er það nú að bændur gera ráð fyrir að þurfa að gefa út maímánuð, það hefur kannski ekki verið raunin síðustu árin en sagan kennir okkur það að það getur þurft.
Bændum hefur í gegnum tíðina oft gengið erfiðlega að fá áheyrn veðurguða. Unnsteinn segir að nú láti rigningin bíða eftir sér, svo láti hún líklegast sjá sig í júní þegar bændur þurfi þurrkinn. Gunnar Þorgeirsson, garðyrkjubóndi og formaður Bændasamtakanna, segir næturfrostið hafa tafið fyrir útiræktun og ekki hægt að setja niður kartöflur nema undir hlífðarplasti. Bændur séu tvístígandi og bíði þess að jarðvegurinn hitni almennilega. Sáning á korni fer líka hægt af stað.
Túnin eru heldur gul núna, bara grashýjungur og lítil framför að sögn Unnsteins en það gæti breyst. Góð úrkoma myndi koma sprettunni af stað og leysa upp áburðinn.
En ef við fáum rigningu, góða rigningu á næstu dögum mun það breyta öllu og það er nú akkúrat núna svona smá úði hér í Borgarfirði allavega.