Ekkert skipulagt eftirlit hefur verið með rafmagnshlaupahjólum sem komast yfir leyfilegan hámarkshraða á göngu- og hjólastígum. Guðbrandur Sigurðsson, aðstoðaryfirlögregluþjónn í umferðardeild, segir brýnt að lögregla fái einföld úrræði til þess að bregðast við rafhjólum sem skapi hættu á göngustígum.
Og ég tek undir það að við höfum verulegar áhyggjur af þessu í dag, svo ég tali nú ekki um skammdegið núna. Þar sem svart malbikið, og jafnvel blautt, virðist gleypa umhverfið. Og þegar við fáum þessi slys, þessi alvarlegu slys núna undanfarið þá er maður bara á nálum að dagurinn sleppi slysalaus eða slysalítill.
Lögum samkvæmt mega vélknúin tvíhjóla ökutæki með einum öxli ekki komast hraðar en 25 kílómetra á klukkustund. Mörgum slíkum hjólum er þó nokkuð auðvelt að breyta svo hámarkshraði verði allt að tvöfalt meiri. Tilkynningum til lögreglu þar sem vegfarendur lýsa áhyggjum af hjólahraða hefur fjölgað í takt við auknar vinsældir þessa ferðamáta.
Þannig að við skoðum, og sérstaklega þegar verða umferðarslys, að þá náttúrulega skoðum við þetta og málið er kannað, hvort þetta komist hraðar. Svo geta mál farið fyrir dóm mögulega, þá er það dómara að komast að því hvort sé einhver refsing í slíkum málum eða ekki, sem geta mögulega túlkað þetta fyrir okkur. En hins vegar er regluverkið óskýrt. Og við höfum verið í samstarfi við ákærusviðið hjá okkur og ákærusviðið okkar líka við ríkissaksóknara, og menn virðast vera sammála um að þarna sé þurfi að skýra, betri skýrleika til að ná utan um þetta. Og lögregla fái einföld úrræði til að fylgjast með og takast á við það.