Framkvæmdastjóri Landverndar segir ríkisstjórnina ekki hafa gripið til alvöru loftslagsaðgerða sem taki beint á losun gróðurhúsalofttegunda. Ísland sé langt frá því að vera í fararbroddi í loftslagsmálum. Þrenn umhverfisverndarsamtök skora á stjórnvöld að setja sér markmið um 70% samdrátt í losun fyrir árið 2030.
Landvernd, Náttúruverndarsamtök Íslands og Ungir umhverfissinnar skora á stjórnvöld að gera sitt ýtrasta til að stuðla að því að markmið Parísarsáttmálans um að takmarka hlýnun við eina og hálfa gráðu náist. Þetta sé brýnt til að hlífa lífríkinu og samfélögum manna við óafturkræfum skaða. Liður í því sé að lögfesta sjálfstætt markmið um 70% samdrátt í losun. Auður Önnu Magnúsdóttir, framkvæmdastjóri Landverndar, segir þetta bæði raunhæft og nauðsynlegt.
Ríkisstjórnin hefur ekki tekið alvöru aðgerðir sem taka beint á losuninni heldur farið í óbeinar aðgerðir eins og að fjölga rafbílum og byggja hleðslustöðvar, það eru góðar aðgerðir en þær taka ekki beint á losuninni.
Samtökin segja Ísland langt frá því að vera fremst ríkja í loftslagsmálum, hin Norðurlöndin hafi sett sér mun framsæknari markmið. Þannig ætli Danmörk að minnka losun um 70% fyrir árið 2030, Noregur stefni á 50-55% samdrátt og Svíþjóð á 63%. Þá hyggist Finnar ná kolefnishlutleysi árið 2035, fimm árum á undan Íslandi. Núverandi skuldbindingar Íslands upp á 29% samdrátt séu þannig alls ekki nóg og heldur ekki hlutdeild Íslands í sameiginlegu og nýuppfærðu markmiði með Evrópusambandsríkjunum og Noregi, en þar er gert ráð fyrir um 40% samdrætti hér fyrir árið 2030.
Í yfirlýsingunni segir að bráðnauðsynlegt sé að uppfæra aðgerðaáætlun í því skyni að ná fram raunverulegum samdrætti, forsendur hennar séu þegar brostnar. Þá vilji samtökin að stjórnvöld setji samdráttarkröfur á stórar atvinnugreinar svo sem ferðaþjónustu, landbúnað og sjávarútveg.
Það sem er hrópandi að vantar það eru raunhæfar kröfur á stóru atvinnuvegina.
Þá þurfi að hætta að gefa afslátt af losunarheimildum til stóriðju og setja skýrar kröfur á ferðaþjónustu, til dæmis í innflutningi á bílaleigubílum og losun frá skemmtiferðaskipum.
Þetta sé brýnt til að hlífa lífríkinu og samfélögum manna við óafturkræfum skaða. Í yfirlýsingunni segir að súrnun sjávar sé veruleg ógn við íslenskan sjávarútveg, aukin skriðuhætta sé áhyggjuefni og hækkun sjávarmáls eigi líklega eftir að hafa alvarleg áhrif á strandbýlt land eins og Ísland. Að auki beri Íslandi siðferðisleg skylda til að minnka losun, enda rík þjóð sem losi mikið miðað við höfðatölu.
Að mati samtakanna þriggja þarf Ísland að lögfesta sjálfstætt markmið um að minnka losun um 70%, miðað við losunina árið 2005, fyrir árið 2030. Núverandi skuldbindingar upp á 29% samdrátt séu alls ekki nóg, og heldur ekki hlutdeild Íslands í uppfærðu framlagi Evrópusambandsríkja og Noregs, en þar er gert ráð fyrir um 40% samdrætti hér.
Samtökin segja Ísland langt frá því að vera fremst ríkja í loftslagsmálum, hin Norðurlöndin hafi sett sér mun framsæknari markmið. Þannig ætli Danmörk að minnka losun um 70% fyrir árið 2030, Noregur stefni á 50-55% samdrátt og Svíþjóð á 63%. Þá hyggist Finnar ná kolefnishlutleysi árið 2035, fimm árum á undan Íslandi. Í yfirlýsingunni segir að bráðnauðsynlegt sé að uppfæra aðgerðaáætlun í samræmi við hið nýja markmið, hún þurfi að miða að því að ná raunverulegum samdrætti til dæmis með því að setja stífar kröfur um samdrátt í losun frá stórum atvinnuvegum á borð við sjávarútveg, ferðaþjónustu og landbúnað. Þá þurfi að hætta að gefa afslátt af losunarheimildum til stóriðju og setja skýrar kröfur á ferðaþjónustu, til dæmis í innflutningi á bílaleigubílum og losun frá skemmtiferðaskipum.
Því lengur sem við bíðum, því dýrari verða afleiðingarnar, ekki einungis í krónum talið heldur með eyðileggingu á vistkerfum, lífsgæðum manna og dýra og mannslífum, segir að lokum í yfirlýsingunni.
Ísland þarf að setja markmið um 70 prósenta samdrátt í losun fyrir 2030. Þetta eru skilaboð þrennra umhverfisverndarsamtaka til stjórnvalda í aðdraganda loftslagsráðstefnunnar í Glasgow. 