Fall í afurðarverði kindakjöts þýðir um tveimur milljörðum króna minni tekjur fyrir sauðfjárbændur í heild á ári. Dósent við Landbúnaðarháskólann segir það afleitt. Samdráttur í sauðfjárrækt í landinu sé áhyggjuefni fyrir landsbyggðina.
Jóhannes Sveinbjörnsson, dósent við Landbúnaðarháskóla Íslands, kynnti landbúnaðarráðherra í morgun nýja skýrslu um afkomu sauðfjárbænda og leiðir til að bæta hana.
Jóhannes segir að meginvandi sauðfjárbænda sé lágt afurðaverð. Hrun varð í afurðarverði á árunum 2016 til 17 sem hefur ekki náðst til baka.
Þetta fall í afurðarverði þýðir tveggja milljarða minni tekjur fyrir greinina í heild á ári sem sagt, sem er auðvitað afleitt. Og það er auðvitað engum í hag hvorki neytendum né bændum að verðið sé svona óstöðugt.
Jóhannes segir að í sauðfjárrækt séu ákvarðanir um framleiðslu teknar langt fram í tímann og því þurfi að byggja upp kerfi sem stuðlar að stöðugleika. Hægt væri að koma á markaðsstöðugleikasjóði með hvötum til að ná góðum árangri í útflutningi.
Það þarf að reyna að vera með markvissara sölustarf, ekki síst í útflutningi. Þegar illa gengur í útflutningi verður mikil sölupressa á innanlandsmarkað. Sem veldur því að verðin sem fást á innanlandsmarkaði eru of lág. Það þarf að koma á fyrirkomulagi sem stýrir þessu betur.
Ekki hefur verið færra fé í landinu í 160 ár eða allt frá fjárkláðaniðurskurði árið 1860. Jóhannes telur samt ekki að það sé flótti úr greininni, fækkunin hafi orðið jafnt og þétt. Enn sé hægt að snúa þeirri þróun við.
Það hefur orðið töluverð fækkun núna í kjölfar þessa hruns. Það er það sem er áhyggjuefni fyrir ekki bara þessa búgrein heldur líka fyrir landsbyggðina alla. Og úrvinnslugreinarnar. Afurðarstöðvarnar, alla sem tengjsast sauðfjárræktinni.
Fé hefur ekki verið færra í landinu í 160 ár. Dósent í landbúnaðaháskólanum segir það áhyggjuefni fyrir landsbyggðina alla.