Grænmetisframleiðsla hefur ekki aukist síðustu ár og hlutfall íslensks grænmetis er lægra en það var tvö þúsund og tíu. Formaður garðyrkjudeildar Bændasamtakanna segir að það skorti pólitískan vilja til að efla útiræktun á Íslandi.
Í leiðara Bændablaðsins kemur fram að umfang garðyrkjuframleiðslu hefur ekki aukist síðusta áratug, hefur jafnvel minnkað.
2010 voru íslenskir framleiðendur að rækta um 67% í landsmenn en í dag erum við eingöngu að ná um 43%.
Segir Axel Sæland, formaður garðyrkjudeildar Bændasamtaka Íslands. Ylrækt hafi verið í talsverðri sókn. Nánast allar gúrkur og stór hluti tómata í búðum landsins er íslensk framleiðsla. Það sem skýri lægra hlutfall innlendrar framleiðslu sé minni útiræktun.
Hann segir þörf á nýliðun í greininni. Byrjað var að veita nýliðunarstyrki 2016 og þeir hafa verið óbreyttir síðan.
Fjármagnið þar inni myndi ég telja að sé langt frá því að vera nóg til þess að það gangi upp fyrir nýja aðila að ganga í að kaupa jarðar. Því að í útirækt ertu að kaupa jarðir.
Áhugi á garðyrkju hefur aukist og fleiri fara í garðyrkjunám. Axel segir að það taki tíma að komast inn í greinina og mikið fjármagn þurfi til að koma sér upp jörð. Greinin sé líka áhættusöm.
Sérstaklega í útiræktinni sem hefur verið svona letjandi í þetta af því að tryggingavernd útiræktar er engin. Það eru engar tryggingar fyrir því ef þú verður fyrir uppskerutjóni.
Spretthópurinn hefur lagt til aukinn stuðning til útiræktar og því fagna garðyrkjubændur.
Við höfum allt hérna til þess að gera vel. Orkan er hérna, við höfum vatnið og við höfum landið. Og gæðin í jarðveginum þannig að það er allt til alls. Það vantar svolítið meira pólitískan vilja, það verður bara að viðurkennast.
Hlutfall íslensks grænmetis í matvörubúðum hefur minnkað um rúm tuttugu prósent frá árinu tvöþúsund og tíu. Ástæðan er mun minni útiræktun en áður. 