Sundgarpurinn Sigurgeir Svanbergsson kom á Landeyjasanda laust fyrir miðnætti í gærkvöldi eftir um tólf kílómetra langt sund frá Vestmannaeyjum. Hann segir sundið hafa gengið vel en að hann sé stífur, teygður og togaður eftir ferðina.
Þetta gekk bara mjög vel myndi ég segja. Við héldum að föllin ætluðu að stríða okkur eitthvað en þau gerðu ekkert mikið af því, allavega ekkert sem við fundum fyrir. Þetta var bara flott.
segir Sigurgeir Svanbergsson. Veðrið var fínt meðan hann synti þessa löngu leið og sjórinn vann með honum. Ferðin tók örlítið lengri tíma en áætlað var en það skipti hann engu máli. Allt hafi gengið vel fyrir sig.
Já, svona að mestu leyti. Það var eiginlega ótrúlegt. Við lögðum reyndar af stað klukkutíma á eftir áætlun en ég held að það hafi ekki haft nein brjálæðisleg áhrif.
Sigurgeir synti til styrktar Barnaheilla og með sérstaka áherslu á stuðning við börn í Úkraínu. Hann synti álíka langa leið þegar hann fór yfir Kollafjörðinn og segir Sigurgeir sundið frá Eyjum erfiðara.
Ef maður horfir á sundið sem slíkt þá var það erfiðara. En þetta er allt öðruvísi af því í fyrra var svo mikið vesen. Báturinn var að bila og straumarnir annað hvort í bakið eða bringuna á manni. Þetta var öðruvísi. Það var meira afl í kringum mann núna á milli eyja og lands. Maður finnur það alveg.
Sundkappinn Sigurgeir Svanbergsson synti frá Vestmannaeyjum til Landeyjasanda í gærkvöldi. Hann segist teygður og togaður eftir erfitt sund, sem gekk þó að óskum.