Mjög skiptar skoðanir eru um drög að landsáætlun í skógrækt. Allmargar athugasemdir eru gerðar við áformin og í minnihlutaáliti segir margt benda til að óraunhæft sé að koma þeirri nytjaskógrækt sem stefnt sé að fyrir í landinu án verulega neikvæðra áhrifa á náttúruverðmæti. Í drögunum er lagt upp með að gróðursetja níu milljónir plantna á þrjú þúsund hekturum árlega næstu tvo áratugi.
Á vef skógræktarinnar segir að gróðursetja þurfi á sextíu þúsund hekturum lands næstu tuttugu ár til að ná markmiðum um  aukabindingu kolefnis með skógrækt fyrir 2040 ef miðað sé við að helmingur gróðursetningar sé birki á rýru landi.
Á fimmta tug umsagna hafa borist. Ljóst er að skoðanir eru mjög skipta. Allt frá því að lýst er yfir fullum stuðningi við drögin í það að segja skógræktaráform ógna lífríki fugla og koma með ágengar tegundir í miklum mæli inn í íslenskt lífríki.
Sérstaklega er vikið að fuglastofnum í sérálitinu segir þar að nokkrir afar stórir fuglastofnar meðal annars mófuglar, einkum vaðfuglar, sumir spörfuglar og rjúpa reiði sig á opið skóglaust land á láglendi. Flestir stofnanna séu ábyrgðartegundir Íslands þar sem stór hluti heimsstofns verpi á Íslandi. Dæmi þar um séu spói, heiðlóa, lóuþræll jaðrakan og stelkur. Fuglarnir séu friðaðir með lögum. Íslendingar hafi tekið á sig víðtækar alþjóðlegar skuldbindingar um vernd þeirra. Engin ástæða sé til þess að ganga gegn því að skógrækt nýtist í baráttu við loftslagsbreytingar eins og gert sé ráð fyrir í aðgerðaráætlun stjórnvalda í loftslagsmálum. Skógræktaráform gætu hins vegar haft mjög neikvæðar afleiðingar fyrir lífríki Íslands og kostnað. Mikilvægt sé að vanda betur til verka. Aðalsteinn Sigurgeirsson stjórnarmaður í Skógræktarfélagi Íslands segir Ísland skóglausasta land Evrópu að Vatikaninu undanskildu. Réttnefndur skógur þeki aðeins hálft prósent landsins.
Þegar maður les rökin fyrir minnihlutaálitinu þá er engu líkara en að það sé óbifanleg sannfæring minnihluta nefndarinnar að útlendingar séu vondir og skapi