Óhætt er að fullyrða að sprenging hafi orðið í fjölgun rafknúinna heimilisbíla undanfarinn áratug. Íslendingar eru enn ofarlega á blaði yfir hlutfallslega mikla bílaeign.
Árið 2012 voru sex rafmagns- og raftengifjölskyldubílar skráðir á Íslandi en undir lok síðasta árs voru þeir rétt tæplega sautján þúsund. Fjöldi bensínknúinna fjölskyldubíla hefur hins vegar nánast staðið í stað í kring um 153 þúsund. Bifreiðum knúnum dísli og öðru eldsneyti hefur fjölgað jafnt og þétt frá árinu 2010.
Í árslok voru hér á landi 733 fólksbílar fyrir hverja þúsund íbúa, sem er svipað og ári fyrr en rúm 275 þúsund fólksbílar voru þá skráðir og hafði fjölgað um tvö af hundraði við árslok 2020. Ísland er um það bil í níunda sæti á lista yfir hlutfallslega mikla bílaeign. Hverjir þúsund Bandaríkjamenn eiga 890 bíla og Nýsjálendingar 884.
Íbúar örríkisins San Marínó sem telur 34 þúsund íbúa eiga að meðaltali 1,3 bíla en hafa ber í huga að ekki eru allir þeirra á götum landsins sem er 61,57 ferkílómetrar að stærð. Í öðru örríki, Mónakó eiga hverjir þúsund íbúar 910 bíla.
Fólk sem býr í Lýðstjórnarlýðveldinu Kongó á fáa bíla, en þeir teljast vera fjórir á hverja þúsund, í Pakistan um það bil tuttugu, og hverjir þúsund Víetnamar eiga tuttugu og fimm bíla.

Íslendingar eru ofarlega á lista yfir bílaeign í heiminum. Sprenging hefur orðið í rafbílaeign landsmanna á einum áratug. 