Háskólamenntaðir sérfræðingar hjá sveitarfélögum fá 40 prósent lægri laun en sérfræðingar á almennum markaði samkvæmt greiningu BHM. Formaður bandalagsins segir muninn skelfilegan en 83 prósent háskólamenntaðra sérfræðinga hjá sveitarfélögunum eru konur.
Launamunur er líka á milli háskólamenntaðra sérfræðinga hjá ríkinu og á almennum markaði, þar mælist munurinn 25 prósent. Samkvæmt þessu er menntun síður metin til launa hjá bæði ríki og sveitarfélögum og fylgni virðist vera á milli lágs launastigs og stétta þar sem konur eru í miklum meirihluta. Má þar til dæmis nefna þroskaþjálfa, iðjuþjálfa, félagsráðgjafa og kennara. Friðriki Jónssyni, formanni Bandalags háskólamanna, þykir ganga hægt að ná fram breytingum.
Við munum leggja áherslu á þetta í komandi kjarasamningum en við erum líka að leggja áherslu á þetta í núverandi samtali um jöfnun launa á milli markaða. Það er samtal sem er búið að vera í gangi síðan, í rauninni 2016 og hefur ekki gengið sem skyldi.
Og hér erum við bara að sjá skýr dæmi sem tölfræðin er að sýna okkur að þessi munur er raunverulegur og hann er skelfilegur.
Friðrik segir að samfélagið þurfi að viðurkenna og sammælast um að laga þennan óréttláta launamun sem virðist fylgja kvennastörfum.
En ég held að kannski þurfum við að komast á stað eða stall þar sem við náum, stórt orð, einhvers konar þjóðarsátt að það þurfi að laga og leiðrétta þetta. við þurfum að ná sammæli um það að þessi störf sem að miklu leyti eru unnin af konum eru undirverðlögð og álagið þar er oft mjög mikið og við þurfum að ná að laga þetta. Og við þurfum að ná að gera það án þess að það leiði til það sem oft er kallað höfrungahlaup. Að við náum sérstakri sátt um það að laga þennan ójöfnuð.
Fjörutíu prósenta launamunur er milli háskólamenntaðra sérfræðinga hjá sveitarfélögum og á almennum vinnumarkaði. Formaður BHM segir að þetta bitni helst munurinn sé skelfilegur og bitni helst á konum. 