Stefna stjórnvalda í heilbrigðismálum styrkir ráðherraræði frekar en sinna þörfum sjúklinga, segir framkvæmdastjóri Domus Medica. Fyrirtækið hættir rekstri í árslok.
Domus Medica var stofnað árið 1966 til að þjónusta lækna og sérfræðinga, og hefur gert allar götur síðan, en nú er komið að lokum starfseminnar, segir Jón Gauti Jónsson framkvæmdastjóri Domus Medica.
Það er vegna þess að menn treysta sér ekki til að ráðast í þau verkefni sem framundan eru í því umhverfi sem sjálfstætt starfandi sérfræðingum er gert að starfa. Og hefur í raun verið lengi og það er ekkert í kortunum sem bendir til að það breytist.
Þá segir Jón Gauti að samstarf milli eininga hafi lengi verið slæmt. Núverandi ríkisstjórn hafi rekið harða ríkisvæðingarstefnu og ekki gert mikið til að laga vandamálin sem eru í stjórnsýslunni og stýringu á þessum málaflokki. Hann gerir ráð fyrir að læknarnir færi sig annað.
Að öllum líkindum. Það eru náttúrlega 70 sérfræðingar sem starfa hér sjálfstætt, þannig að þeir að öllum líkindum fara og finna sér annan samastað til að sinna sinni þjónustu við sjúklinga, einhverjir hætta og einhverjir vinna saman. Ég í sjálfu sér veit ekki hvernig það verður, við erum bara að setja endapunktinn við 55 ára þjónustusögu við sérfræðinga núna um áramót. Hvað tekur við hjá þeim, það er ekki ljóst í mínum huga á þessari stundu.
Framundan eru viðgerðir og endurbætur á húsnæðinu við Egilsgötu í Reykjavík.
Þetta viðhald sem þarf að fara í á húsinu, er það það sem ræður þessar tímasetningunni núna frekar en samskiptin við heilbrigðisyfirvöld?
Nei, eins og ég segi þetta er sambland.
Jón Gauti segir að meðalaldur þeirra 360 lækna sem starfa á Íslandi fari hækkandi, nýliðun í stéttinni sé ónóg og nýting á stofunum ekki með besta móti. Þá sé þetta umtalsverð fjárfesting og sama hvernig dæmið hafi verið reiknað þá treysti menn sér ekki áfram í þeirri óvissu og glundroða sem ríki í stjórnun heilbrigðismála og hafi gert lengi. Hann kallar eftir heildstæðri stefnumótun sem geri öllum, sem innan geirans starfa, ljóst hver ábyrgð og hlutverk þeirra sé sem og skýr forgangsröðun sem væri rædd lýðræðislega á Alþingi á hverju ári.
Þessi stefna, sem ríkisstjórnin starfar eftir, er frekar rammi sem styrkir ráðherraræði heldur en að taka mið af raunverulegum þörfum sjúklinga á Íslandi.