Laga helstið. Ekki hefur þurft að minnka sölu á skerðanlegri orku til álvera þar sem viðskiptin eru tryggð með langtímasamningum. Orkuskortinn má bæði rekja til lágrar vatnsstöðu í ákveðnum miðlunarlónum og til veikleika í flutningskerfi raforku.
Raforkuskortur og skerðingar hjá Landsvirkjun hafa lítil sem engin áhrif á rekstur álvera enn sem komið er. Álver Norðuráls á Grundartanga hefur ekki fengið allt það rafmagn sem það hefur óskað eftir, en það veldur litlum truflunum.
Landsvirkjun hefur þurft að hætta sölu á skerðanlegri raforku til ákveðinna stórnotenda svo sem fiskimjölsverksmiðja. Álverin í landinu eru líka með samninga um kaup á skerðanlegri orku. Samkvæmt upplýsingum frá Fjarðaáli á Reyðarfirði er fyrirtækið með langtímasamning um skerðanlega orku og ekki hefur enn komið til þess að orka, sem seld er samkvæmt slíkum samningum, sé skert. Sama gildir álver Norðuráls á Grundartanga. Fyrirtækið hefur reyndar keypt rafmagn aukalega sem nú er ekki í boði. Sólveig Bergmann er upplýsingafulltrúi Norðuráls.
Við höfum enn ekki séð skerðingar vegna vatnsskorts eða lágra vatnsstöðu enda eru þetta langtímasamningar með miklum kröfum á báða aðila. Við erum að vinna með orkufyrirtækjum að lausnum. Við höfum verið að kaupa aukreitis en þetta er ekkert sem að veldur okkur miklum truflunum.
Segja má að tvær ástæður séu fyrir raforkuskortinum nú. Í fyrsta lagi er léleg vatnsstaða í ákveðnum uppistöðulónum Landsvirkjunar. Síðasti vetur var þurr á Suðurlandi og sumarið kalt. Lítið hefur verið í Þórisvatni og á Þjórsársvæðinu var lítill vatnsforði fyrir veturinn. Í öðru lagi má kenna veiku flutningskerfi um. Hefði það verið sterkara hefði mátt auka framleiðslu í Kárahnjúkavirkjun og flytja meiri orku þaðan í aðra landshluta til að spara vatnið í öðrum uppistöðulónum.