Framkvæmdarstjóri lénaskráningarinnar ISNIC segir að það sé varasamt að nálgast viðkvæma þjónustu í gegnum leitarvélar. Fjársvik á netinu séu afar umfangsmikil og erfitt er að meta hvar ábyrgðin liggur.
Það sem gerist þegar fólk slær inn nafn á banka eða annarri mikilvægri þjónustu upp í leitarvél þá eru óprúttnir aðilar búnir að kaupa sér auglýsingu til að vera efstir, eins og í þessu tilfelli, og fólk sér bara orðið landsbanki í leitarvélinni og slær á hlekkinn en opnar lénið landbankl.is. Það er bara sjónarmunur á þessu þannig það er auðvelt að láta blekkjast. Þá er björninn unninn fyrir glæpamenn. Viðkomandi er kominn inn á vefinn hans en ekki landsbankans með því að nota leitarvél.
Segir Jens Pétur Jensen, framkvæmdarstjóri ISNIC. Oft er erfitt að meta hvar ábyrgðin liggur í málum sem þessum. Samkvæmt upplýsingum frá Landsbankanum bera viðskiptavinir tjónið sjálfir. Ný lög tóku gildi í nóvember þar sem kveðið er á um að ef greiðsluþjónustuveitandi krefjist ekki sterkrar sannvottunar skal greiðandi ekki bera tjónið. Enginn dómur hefur fallið í sambærilegum málum, og oft er það ekki þess virði fyrir brotaþola að leita réttar síns. Breki Karlsson er formaður neytendasamtakanna.
Ef við tölum um netsvik þá eru þetta mjög háar upphæðir. Um 300 milljónir sem talið er að netsvkiarar hafi af íslendingum á hvernu einasta ári. En þetta dreifist á svo marga. Þannig hver og einn á kannski litla hlutdeild í hverju tjóni. Þá stendur spurningin hver ber ábygðina. Það er mjög erfitt fyrir hvern og einn eisntakling að fara áfram og leita réttar sínst því það er svo dýrt.
Formaður Neytendasamtakanna segir það oft ekki vera þess virði fyrir fórnarlömb í netsvikamálum að leita réttar síns. Erfitt er að meta hvar ábyrgðin liggur í slíkum málum. 