Tíu ára drengur, sem þarf á mikilli tal- og lestrarþjálfun að halda, var á biðlista í talþjálfun í tvö ár áður en kallið kom. Þegar á reyndi var hins vegar tveggja ára beiðni frá heimilslækni útrunnin og drengurinn missti af tímanum.
Elva Björk Ágústsdóttir, kennari og móðir drengsins, segir að þetta sé saga sonarins og foreldra hans í tíu ár. Hún segir að rót vandans felist í skorti á talmeinafræðingum. Ekki vanti áhugann hjá fólki, en flókið endurgreiðslu-, greiningar- og beiðnakerfi gangi alls ekki upp.
Já tíu ár og alltaf þurfum við nýja beiðni. Við þurfum nýjar greiningar stundum af því barnið þroskast og breytist. Vandinn breytist með auknum aldri. Við erum alltaf að byrja á núllpunkti, alltaf að bíða í tvö ár. En það er líka svolítið sérstakt og sýnir hversu kerfið er stórgallað að þú getur farið framhjá kerfinu. Þú getur farið og komist að hjá einhverjum sem er ekki kominn inn í niðurgreiðslu hjá Sjúkratryggingum og borgað fullt gjald. Og við gerðum það í síðustu viku, fórum þá í þrjá tíma hjá lestrarþjálfara og það kostaði okkur 30 þúsund krónur. Þetta geta ekkert allir gert og þetta á ekkert að vera svona á Íslandi. Það er auðvitað fullt af fólki sem vill læra talmeinafræði. Það er fólk sem kemst ekki inn í námið. Það komast aðeins 15 í námið annað hvert ár, sem er auðvitað bara brenglun. Við þurfum auðvitað miklu fleiri talmeinafræðinga því þeir eru ekki bara að vinna með litlum börnum. Talmeinafræðingar eru líka að vinna með fólki sem hefur fengið áverka á heila, með alzheimer sjúklingum o.sv.frv. Þetta er starfstétt sem er gríðarlega mikilvæg, en þegar kemur að börnunum er svo mikilvægt að grípa inn í strax. En við erum að bíða og bíða og bíða. Við erum að bíða í tvö ár og það er rosalega langur tími fyrir ltila krakka.