“Ad Astra”, senaryosunu da Ethan Gross ile birlikte yazan James Gray’in yönetmen koltuğunda oturduğu “değişik” bir drama… Dünya prömiyeri, 29 Ağustos 2019’da Altın Aslan ödülü için yarıştığı Venedik Film Festivalinde yapılan ve 20 Eylül 2019 tarihinde Amerika’da vizyona giren filmin, 6.5/10 (200.676 oy) ve 2.9/5 (10.000 üzeri oy) olan IMDB ve Rotten Tomatoes izleyici puanı ortalamalarıyla 7.5/10 (383 yorum) ve 80/100 (56 yorum) olan Rotten Tomatoes ve Metacritic yorum ortalamaları, orta karar ile iyi arası bir filmle karşı karşıya olduğumuzu söylüyor gibi… Ama biz yine de insana, 2010 yılında Discovery Channel'a konuşan Stephen Hawking’in, o ünlü: • Eğer uzaylılar bizi ziyaret ederse Kristof Kolomb'un Amerika'ya ayak basması gibi olacaktır. Bu yerli Amerikalılar için hiç iyi olmamıştı. “ • Akıllı varlıkların tanışmak istemeyeceğimiz türden şeylere nasıl dönüşebileceğini görmek için kendimize bakmamız yeterli.& Biçimindeki uyarı amaçlı sözlerini de anımsatan bu filmi, her zamanki gibi önceliği oyuncu kadrosuna vermek suretiyle bizzat kendimiz mercek altına alarak incelemeye ardından da puanlamaya çalışacağız… Bunun içinde, 100 milyon dolarlık oldukça sağlam bir bütçeyle çekilen ve takılıp kaldığı 127,4 milyon dolarlık hasılat rakamıyla da umduğunu pek de bulamamış olan filme ilişkin ilk tespitimizi, sonrasında da naçizane ilk önerimizi paylaşalım istiyoruz… Bu bağlamda da işe; karşımızdakinin, Brad Pitt’in başrolü Moving Picture Company, Method Studios, Mr. X, Weta Digital, Brainstorm Digital ve Capital T gibi görsel efekt firmalarının teknisyenleri ile paylaştığı teknoloji ürünü bir film olduğunu söyleyerek başlayabiliriz… Elbette filmde anlatılan pek çok şeyin bilimsel gerçeklerle örtüşür hiçbir tarafı yok… Hani neredeyse senaristler, o an akıllarına ilginç olabileceğini düşündükleri ne geldiyse tıkmışlar hikâyenin içine… Fakat yine de yorumumuzda, “Anlatılanların ayakları yere basıyor muydu yahut da mantık hatası var mıydı?” tarzındaki soruların yanıtlarına hiç girmeyeceğiz… Zira izlediğiniz, bir bilim – kurgu filmi ise, yapmanız gereken tek şey, bu tür soruları kafaya takmadan koltuğunuza kurulup size sunulanların tadını çıkartmaya çalışmak olmalı… (Yeter ki içinde, aşağıda kısaca değineceğimiz türde gerçekleşmesi “imkânsıza yakın” bir absürtlük bulunmasın…) Doğrusunu isterseniz bu kez bizde öyle yaptık ve (iki) sonraki paragrafta değineceğimiz “o absürtlük” dışında bakın filmde nasıl bir hoş sürprizle de karşılaştık: Tabii ki de o, kısa bir rolde de olsa, “Space Cowboys” (2000) filminin yıldızlarından Academy ödüllü Tommy Lee Jones ile Golden Globes ödüllü Donald Sutherland’ın ikisini birden benzer temalı bir filmde, yeniden birlikte görmek oldu… Bunun bizi, yeniden o yıllara geri götürdüğü harika bir duygu olduğunu belirtmek isteriz… Tabii (2017 yılında çekilen filmde, biri 71 diğeri de 82 yaşında olan) bu oyuncuların her ikisi de o günlerde, bu kadar bitkin ve harap bir görüntü de sergilemiyorlardı… Filmde fazlasıyla eğlenmemize neden olan “o absürt” sahne ise, Brad Pitt’in, “Yetersiz Bakiye” muhabbetine muhatap olmamak için belediye otobüslerine orta kapıdan dalanlar (veya bir başka ülkeye iltica etmek amacıyla uzun yol gemilerine gizlice binenler) gibi Mars’tan Neptün’e giden Cepheus isimli uzay aracına, (hem de roketler tam da ateşlenmişken) fırlatma rampasına tırmanarak kapıyı açıp rahatça binmesi oldu… İnanın işte o an, resmen koptuk ve bir yerde de filmin bizim açımızdan, “The Jetsons / Jetgiller” (1962 – 1963) (1985 – 1987) isimli ve Hanna-Barbera Productions markalı çizgi dizisinden pek de bir farkı kalmamaya başladı… Hele de Metacritic’deki elli altı yorumdan dokuzunun oylarının 100 üzerinden 100, ikisinin 91, beşinin 90, diğer beşinin 88, ikisinin 83, dokuzunun 80 ve on üçünün de 70 – 75 aralığında olduğunu görünce, (daha sonra sizlerle paylaşmak üzere) filme dair notlar almayı da bırakıp “kuzu kuzu” izlemeye koyulduk… Peki, tek eğlenceli sahne bu muydu filmde? Olur, mu öyle şey… 100 milyon dolarlık bütçeyi de arkalarına alan (biri de yönetmenin bizzat kendisi olan) senaristlerin yazdığı hikâyenin de gazıyla, hiçbir fedakârlıktan kaçınılmadan daha neler yapılmış neler filmde… Ancak geriye kalan o “acayiplikleri” keşfetme işini, yorumumuz sonrasında meraka kapılarak filmi izlemeye karar verenlere bırakalım istedik… Belki biraz tarzımızın dışında olacak ama tek bir “spoiler vermeden” buraya kadar yazdıklarımızın tamamı, zımnen de olsa ikisini de içerdiği için filme ilişkin hem ilk tespitimiz hem de ilk önerimiz olsun… Artık ayrımı gönlünüze göre siz kendiniz yaparsınız… Sonuç olarak, kendi değerlendirme sistemimiz içinde (2’yi az az 2,5’i de fazla bulmamıza rağmen) puan olarak da 2,5 verdiğimiz bu film için önerimiz de, “siz bilirsiniz” şeklinde olacak… Bütün bu uyarılarımıza karşın, izleyeceklere de keyifli seyirler…


Omamış hacılar. İzlemeyin zaman kaybı. İlla da izleyeceğim diyorsanız, Allah sabır versin. Dikkat : Orijinal seriyi izleyenler, Light ile L karakterlerini görünce küfür etmeyin.


fragmanında 10 un üzerinde küfür saydım herhalde bizi yine küfürle güldürü tarzı bir film bekliyor


Benim anlamadığım bunlar rus hava sahasına elini kolunu sallayarak nasıl girdiler? Dıger bi sacmalıkda rus askerlerine güvenip ateş açmaması:) Fılmi izlemeden zaten amerikanin baskanı kurtarıp savasi durdurcağıni biliyosunuz efekleri haric bes para etmez bir film


İzlemenizi önermem. Bir film çekilmiş belki iyi bir senaryoya sahip bir filmdi, fakat ne montaj yapılmış ne sahne geçişlerin de özverili çalışılmamış. Çekelim bitsin dercesine film bitirilmiş. Oyunculara da, çekene de, izleyene de yazık. Zaman kaybı.


film maymunlar cehenneminden çok maymunlar cennetiydi


Sıradan bir hikaye olsa da usta oyunculukların olduğu, o eski dönemin başyapıtı olan siyah beyaz yapıtları anımsatan güzel bir filmdi. Oyunculuklar olağanüstü bol ödüllü bu filmi izlemelisiniz.10/7


Film komedi korku olmak ile ciddi-kötü olmak arasında kalıyor. Ben iyi niyetli yaklaşıp, yönetmenin korku filmlerindeki bütün klişeleri yüzümüze vurduğunu düşünmekteyim lakin o zaman infosunda, tanıtımında bir sorun var. İnsan gayet ciddi korku filmi izleyeceğiz diye gidip bu tarz nüanslarla karşılaşınca hangi kategoriye koyacağını bilemiyor. En azından ben bu sorunu yaşadım kendisini izlerken ve salonca baya kahkaha attık.


Film keyifli bir filmdi. Son zamanlarda Türk sinemasının komedi filmi anlayışına bakıldığında çılgınca küfretmeden de espri yapılabileceğinin kanıtı olarak çekilmiş :) sinemada keyifli zaman geçirmek ve gülmek için gidilebilir ;)


Reha Erdem bence film çekmemiş, senfonik bir film bestelemiş. İşte ya özlediğimiz bir film, sinema nedir, sanat nedir sorusunun cevabıdır bu film. Çerez film ekolünden gelmiyorsanız bu film tam size göre...


Abi sen nasıl bir üstadsın ya. Şimdinin kafasıyla o dönemi eleştirenleri bir kenera koyarsak ne büyük bir iş kotarılmış görüyorsunuz. Charlie Chaplinin dünyada sinema alanında en iyi üç beş kişiden biri olduğunu düşünüyorum. Her filmi keyifli her filmi izlenir. Sessiz sinemanın sesidir. Bu filmiylede gene üstad çok iyi bir iş çıkarmış. Yönetmenin tüm filmlerini izlemiş biri olarak listemde orta sıralarda da olsa bu film yönetmenin emeği, dönemin zorluğunuda dikkate alırsak kusursuza yakın bir film olmuş. İzleyin, izlettirin gelecek nesiller kaçırmasın


Hakkında genelde kötü eleştiriler okuduğum için beklentimi düşürerek izledim ve genel olarak filmi beğendim. Aksiyon sahneleri ve espriler güzel dengelenmişti. Flash'ı yadırgayacağımı düşünmüştüm ama hiç öyle olmadı, aksine Ezra Miller'ı daha çok yakıştırdım Barry'e. Yine hiç beklemediğim şekilde birbirinden alakasız karakterlerin bir araya getirilip takım ruhu yakalanmasını ve müzikleri de başarılı buldum. Hepsini izledim ve genelde sevdim ama Marvel filmlerinin bazen çok şişirildiğini, DC'nin de acımasızca eleştirildiğini düşünüyorum. Kusurlara çok takılmadan izlenirse gayet keyifli bir film bana göre. Hatta Amazonlar, Atlantisliler ve modern dünya atmosferi düşünülünce bana en çizgi roman gelen film oldu. Black Panther'dan çok Aquaman'in filmini merak ediyorum şu an. ^^


bir yandan kahkahalar atıp diğer yandan da gözlerinizden yaşların süzülmesine engel olamadığınız türden, çok özel bir film... tamam bir başyapıt değil belki ama çok çok özel bir film


Başlarda amerikalı bir yönetmenin ülkesinin dış politikalarını eleştirmesini şaşkınlıkla izlerken, sonrasında sisteme dokunmadan, asıl eleştirideki hedefinin bir avuç beceriksiz amerikan görevliler olduğunu anlayınca şaşkınlığımızın geçtiği sözde amerikan karşıtı film. "Ben ülkemi en az senin kadar seviyorum. Biz örnek bir ülke olmamız gerekirken yaptığımız şeylere bakın."


adamınn falına bakarken fincanı kendine doğru çeviriyodu orası olmamış


Cok degisik bi film olmus. Cok begendim sahsen. Turk korkularinda goruntu kalitesi cok dusuk oluyo, bu filmde goruntuler cok basariliydi.


çok eğlenceli zevkli bir filmdi


Girişteki soykırım sahnesiyle insanı derinden etkileyen, günümüz sistemindeki duyarsız,''koyunlaşmış'' insanımızın tepkisizliği ile bağ kurar ki benim için anlaşılması halen güçtür.


DENZEL WASHİNGTON'DAN TEK KİŞİLİK GÖSTERİ 10/10 The Equalizer filmi,özellikle yaşadığımız dünyanın çirkinliklerini,kısa süreliğine de olsa unutturacak çok güzel ve anlamlı bir yapım.Filmi ilk izlediğimde yüzeysel bir yorum yapmak istemediğim için,üzerinde düşünerek bu filmin hakkını verecek cümlelerle,her zamanki gibi tüm detayları analiz ederek yapmak istedim.Öncelikle Denzel Washington ismi ile başlamak istiyorum.Filmdeki karakter ismiyle Robert McCall,büyüleyici bir karaktere kusursuz bir şekilde hayat vermiş.Onu izlerken başka bir isim olabilme ihtimali asla aklıma gelmedi,anlamlı bakışı,farklı yürüyüşü,birçok soruya cevap niteliğindeki gülüşü,hayatın bilincinde olma düşüncesi ve istikrarlı devam eden disiplini.Böyle bir projede yer alması oyunculuk nasıl olmalıdır sorusuna cevap olması için müthiş bir argüman!Bazı erkek ve kadın oyuncularımız,ne yazık ki güzel görünümlerinin bozulmaları adına,sahnede gereken duygu yoğunluğunu veremiyorlar!Oysa ki oyuncu olduğun zaman,tamamen senden bağımsız bir karaktere hayat veriyorsun,bu paketin içinde çirkinleşme ve hoş görünümün bozulma ihtimali gibi yüksek durumlar söz konusu olabiliyor,bu işe gönlünü,emeğini ve hayatını vermişsen bu detaylar anlamını yitirir ve tamamen farklı bir insan olursun!En önemlisi bunu her anlamıyla hakkını vererek yaparsın,bu yola tamamen bu bahsettiğim detayları göz ardı ederek devam eden oyuncu sayısı ise çok az,işte Denzel Washington onlardan biri..Denzel Washington'un birçok yapımını izlemiş biri olarak,şimdiye kadar en etkilendiğim,canlandırdığı karakter Robert McCall oldu.Robert McCall karakterinden tekrardan bahsetmek istiyorum...Bir adam düşünün,geçmişte gurur duyulacak işler yapmadığının bilincinde olan ve çok sevdiği insana bir daha o insan olmayacağına söz veren ve çok fazla derinliği olan bir adam,hayatın birçok karanlık yüzüne rağmen sözüne sadık kalmak kolay bir olay mıdır?Bu sözü hayatının her alanında uymak ve çizgini tüm kötü tehlikelere rağmen bozmamak,göze alınabilecek bir risk midir?Doğruyu aramak ve hep sorgulamak?Yanlış gelişen olaylara,dahil olmak ve tüm benliğinle yanlışın karşında durmak?Bir çıkarın olmadan,insanların yeni ve temiz bir hayata başlamalarına vesile olmak?Gelişen tüm karanlık ve komplike olaylardan cesur duruşunu hiç bozmadan,yüreğinin pusulasını dinlemek?Ardına dönüp baktığında ise temiz bir vicdanınla başını yastığa koymak?Sizce yaşadığımız bu dünyada bunları yapmaya kaç kişinin yüreği yeter?Oportünist insanların her gün ivme kazandığı bu kaotik dünyada kaç kişi başkalarının,gözyaşlarını ve bedenindeki darbeleri umursar?Hayatında olumsuzluklarını gördüğümüz kaç insana koşulsuzca yardım edebiliyoruz?Doğrunun ve yanlışın arasındaki büyük uçurumun analizini kaç kişi yapıyor?Kaç kişi materyalist kişiliğinden sıyrılıp sadece doğru olanı yapmak için mücadele ediyor? Dünyanın en masum canlılarına bile zarar veren haberleri içimiz acıyarak okumuyor muyuz?Masum ve çok güzel olan canlılara zarar verme potansiyeli olan insanlarla bile aynı havayı solumak rahatsızlık hissi vermiyor mu?Açıkçası insanlarla olan hiçbir korkunç haber artık beni şaşırtmıyor!Bahsettiğim detaylar ne yazık ki hayatın fazlasıyla acımasız durumlarının çarpıcı tablosu!Bu anlamda filmdeki Robert McCall karakteri her davranışıyla ve mimikleriyle büyüledi beni...Her hareketi ile iyiliğin sembolü olan,insan kalmadığı içindir belki de beni bu karakterin bu denli etkilemesi!Mikro ifadeleri uzmanı olarak Denzel Washington'u yürekten tebrik etmek isterdim,karakterinin her bir sahnesini natürel bir biçimde şekillendirdiği ve eleştirme hakkı tanımadığı için.Gerçekten son zamanlarda izlediğim filmlerin içindeki,yaşadığımız dünyada görmeyi en çok istediğim mükemmel bir karakteri canlandırmış.Denzel Washington'un özellikle kötü tanımına her anlamda uyan insanlarla karşılaştığında ve olay bitimindeki ruhsuz ve boş bakışını inanılmaz etkileyici buldum!Duygu değişikliği ancak bu kadar içselleştirilebilirdi.Filmde daha önce türüne rastlanan,sahneler görmek mümkün.Obsesif derecede detayları takılı olan bir insan olarak,daha önce hiç yapılmamış bir film,bu konuda ilk olarak yerini alan bir yapım demem,realist kişiliğime tamamen ters bir durum olur!Ama senaryodaki bazı detayları çok orjinal ve anlamlı buldum...Mesela başrol karakterimizin,milyarlık bir takım elbisesi yok,elit duran harika bir evi yok,kapısının önünde park halinde duran süper lüks arabası yok!Malzemesi harika olan bıçak koleksiyonu ya da donanımlı silah koleksiyonu da yok!Astronomik rakamlarla hayatını idame ettiren biri değil,aksine otobüsüne binen,bridge diner adlı mekanda çayını içen ve sakin bir şekilde kitabını okuyan,aynı zamanda dünyadaki sorunlara kulağını tıkamayan,son derece duyarlı,kibar bir o kadar da mütevazi bir adam var karşımızda...Robert Mccall's gözlerindeki hüzün ve korkusuz ifade ise ilgimi çeken başka anlamlı bir detay.Filmdeki evi,Coffee Shop'u ve hikayeye anlam katan yan karakterleri de çok içten buldum.Mesela;Teri ve Ralphie,senaryo da kilit isimler diyebiliriz.Robert Mccall's Teri ve Ralphie ile geçen konuşmaları oldukça anlam içerikliydi.Keza filmdeki diyaloglar ve repliklerde,oldukça akıcı ve akılda kalıcı idi.Bazı filmler vardır,kurgusunun yüzeyselliğinden,samimiyetini hissedemezsin ve yapay sahnelerle bütünleştirilmiş karelere anlam veremezsin,sonunun bir an önce gelmesini istersin!The Equalizer filmi ise,içtenliğini her bir sahneye doğru bir şekilde yansıtarak,seyirciyi yakalamayı çok iyi başaran bir ilerleyişe sahip.Antoine Fuqua ise birçok başarılı yapıma imza atmış,The Equalizer filminde de başarı grafiğini yakalamış iyi bir yönetmen.Müzik seçimleri de doğru sahnelerle bütünlenmiş ve bu tarz detaylara da dikkat eden insanlar için güzel ambiyans sağlanmış.Robert Mccall's karakteri bu işin algoritmasını gerçekten iyi biliyor,zamanlama planlamasını ve düzenli yaşantısını oldukça ilgi çekici buldum.Marton Csokas, Johnny Skourtis ve David Meunier isimlerini de karakterlerine çok yakıştırdım.Oyuncu listesinde ismi yer almıyor ama Johnny Skourtis gerçekten çok sempatik ve karakterine çok yakışan bir oyuncuydu.Aksiyon sahnelerinde gördüğümüz,tabanca kılıç ya da bıçak klişelerinden sıyrılıp daha kreatif malzemelere yer vermelerini ise oldukça ilginç buldum.The Equalizer filminin imdb puanı da bence daha yüksek olmalıydı!Sadece başrol karakterinin derinliği bile puana ivme kazandırmalıydı diye düşünüyorum.Son olarak The Equalizer filmi kesinlikle izlenmeyi hak ediyor,nedeni ise gayet açık Robert Mccall karakterinin büyüleyiciliğine şahit olmak ve Denzel Washington isminin övgüye değer performansını sıkılmadan izlemek için,bu yapım izlenmeli.Hayatında anlamlı değerleri korumayı,kendine misyon edinen Robert Mccall karakteri uzun bir süre hafızamda kalacak ve değer yargılarını önemseyerek farklı bakış açısını göz önünde bulundurduğum bir isim olarak kalbimde yer edinecek...


ilkokul okuma fişi gibi konuşmalar, şematik bir takım mahalleden insan manzaraları, dinamik kamera da kullanalım derken tutmayan manevralar ve en fenası da oto-oryantalist bir yapım ortaya çıkmış.. bu arada gün içinde kaç kere ezan okunuyor - endonezya'da?


SÜPER BİR AKSİYON HİKAYESİ İZLEYİN DERİM BİRÇOK AKSİYON OYUNCUSU BULUNDURUYOR HARİKA...


İlk izlediğim korku filmlerinden, küçüktüm bayağı ve etkisinden uzun süre kurtulamamıştım ama şimdi bakıyorum da korkulacak bir şeyi yokmuş. Sırada bir korku filmi daha. Gençlerin cin çağırmasına yol açtı o kadar. :)


inanılmaz bir film bitirdikten sonra gerçekten böyle bir olay yaşanma ihtimalini düşünmeden edemiyorsunuz.


Asterix Olimpiyat Oyunlarındayı izlemeden önce beklentim fazla olmasa da belki dedim sandığımdan daha komiktir. Ama öyle olmadı, sandığımdan daha komik olması bir yana, sandığım kadar da komik değildi...Asterixin daha önce de bazı maceralarını izlemiş ve Olimpiyat Oyunlarındadan daha fazla eğlenmiştim. Serinin bu filmindeki kadroya bakınca daha eğlenceli bir film beklentisi içine girmek çok garip olmasa gerek; üstelik Olimpiyat Oyunları da malzeme sunma açısından gayet iyi bir konu bana kalırsa. Tabi bunları yazarken asla 'kötü bir filmdi' gibi bir saptamam yok, sadece beklentimin altında olduğunu anlatmaya çalışıyorum...İzlemeyen arkadaşlar varsa hala, ne izleyin ne de izlemeyin diyebileceğim filmlerden biri...


Bazı filmler vardır ki senaryosundan, oyunculuklarından, teknik özelliklerinde ki başarıdan çok size hissetirdikleri önemlidir. Jane Austen Book Clup tamda bu tanımı karşılayan bir film. Filmdeki kitaplarla paralel hayatları izlerken sizde Jane Austen kitapları arasında kaybolup kendi hayatınızı sorgulayacaksınız. Austen severler mutlaka izlemeli.


Nietzschevari bir film olmuş. Filmdeki ortam insanlar yönetmen tarafından yerleştirilmiş gibi duruyor, Bela Tarr ı hatırlattı. Tabi bu iyi bi şey dramın içnde kaybolan fikirler yerine anlatmak istediğini merkeze koyarak anlatmış. Söylenecek çok şey var ama eksik olucak. İnsanların düşmanlarının, düzeninin yapay olduğunu Battalla anlıyoruz. Tam anlamıyla insan olan Battalın insanlar arasında barınamıyor. Halkı düşmandan koruyan askerler, terkedilmiş belediye binası, devletin terkettiği halkına iktidarını korumak için çıkarılan bir savaş gibi. Kimin için savaşıldığı belli değil, halk kahvehaneye sığınmış, orada anlatılanlar korkularını daha da arttırıyor, insanlar iyice eylemsizliğe gömülüyor. O küçük dünyada, kaba düzende bile mucizeler gösteren Battal insanların dertlerini çözemiyor. Sakatlıklarına bağımlı insanlar için özgürlük veren Battal dışlanıyor.


Karıştır da karıştır. Bitti mi şunu diyorsunuz neydi ya bu. Eee peki halla halla anlamadım. Bunu demek istemiyorsanız bir daha izleyin son sahneleri. Hikaye içinde hikaye ve onun içinde bir o kadar hikaye var. Bildik türev çalışıyorsunuz. Tabi böyle olunca kafa karışıyor ve bu karışıklıkla filmin de biraz tadı kaçıyor. Türüne özgü hoş dursa da bence tam anlamıyla arşive girecek kalitede olmamış. Bir yerde hata var gibi geliyor. Olanların heyecanında filmi beğeniyorsunuz; ama size şunu söyleyim abartmayın ve pek de kafa yormayın. İyi seyirler.


Daha iyi olmasını beklerdim,komik sahneler var ama vasata yakın diyebilirim


Kurbağalar a takılmayın, Exodus 8:2 ve Masonik semboller içeren ki Tom Cruise bunun kanıtıdır, güzel bir film. Kurbağalar Kur'an da da geçer, İncil ve Tevrat da da... Sonra bir ara gelin Gods and Kings ve Noah ı yorumlayın... American Beauty kadar akıcı olmasa da güzel bir insanlık dersi... Vesselam


Sarı Bıyık abimiz yine çok iyiydi.


lezzetli bir film. cennet ve cehennem tasvirleri oldukça etkileyici.


---spoiler olabilir--- adalet kavramını tekrar tekrar sorgulatan film. ---spoiler olabilir---


Kurdun Uyanışı, Ayı, Ateş Savaşı gibi filmlerin yönetmenine hiç yakıştıramadığım bir film. Neredeyse tüm filmlerini izledim, bu film yönetmenin en kötü filmi.


Mubi'nin çok güzel reklamını yaptığı boş bir film. Filmde çok fazla boşluk var altını doldurmakta zorlanıyorsun. Çünkü hikayeyi asla size tam olarak vermiyor. Filmi izlerken hem hikayeyi yazmak hem de karakterde bıraktığı etkiyi yakalamak zorundayız. Bu da filmi izleme isteğinizi bütünüyle yok ediyor. Bomboş bakan bir kadın başrolümüz var ve sadece bakıyor. O bakışlardan hayatın anlamını da sorgulayabilirsiniz, nasıl iyi dans ediliri de bilemezsin yani ya tutarsa. Ezcümle kötü bir film.


güzel eğleneli bir filmdi


Abartı. Denildiği gibi sinir bozucu bir film yok ortada. Hani korku gerilim tarzı filmler içinde sıradan bir film olarak girecek türden. Remake yapılmış olmasını da anlamış değilim. A Serbia Film'ini izlemeyen varsa onu izleyin derim ha bir de Salo ya da Sodom'un 120 Günü filmi tabi bu iki film de aşırı şiddet ve iğrençlik barındırıyor. Salo ya da Sodom'un 120 Günü biraz -bana göre berbat- gereksiz bir film ama A Serbia Film'i izlemeye değer bir yapım. Tabi bu film de sınırları zorluyor. Neyse bu Funny Game filmini pek beğenmedim. Sıkıcı yönü çok fazla. Hade geçsin yeter derken film bitiyor kısacası. İzlemesen de olur. P: 6


Tarantinovari birşeyler yapmaya kalkışmışlar ben beğenmedim açıkçası filmi bitiremedim


Tarık Akan'ın ekmeğini yiyelim mantığıyla yapılmış bir film gibi. Gereksiz diyaloglar mevcut. Bunca zaman sonra babasını arama merakının motivasyonu çok basit. Rehbere aşık oluyor olması ise çok sıradan. Sonunu zor getirebildiğim bir film oldu.


Aynı güzellikte bir de soundtrack albümü vardır bu güzide filmin. Müziklerini yapan kişi ise yönetmenin bizzat kendisi olan Dagur Gari..


Biraz önce metropt avm ye gittim otoparkta 3 saate kadar 3 tl deyince sinemaya gitmekten vazgeçtim. Sinema yetkilileri avm müşterilerini engelliyor. Böyle uglama olmaz. Ödeme merkezine sordum aynı hikaye 3 saate kadar koydunumzu aracınızı 3 tl alıyorlar. Müşteri sinemaya girdiyse onun biletine bakıp ücretsiz olması gerekir otoparkın. Metroport yönetimini kınıyorum


pskolojik gerilim evet ama belli bir noktadan sonra sıkıyor film.ama genel anlamda ıdare eder.


Senayrosundan başka hiçbirşeyi olmayan film.. Biraz düşününce senaryosu bile ilginç değil, birazcık övgüyü hak eden tek şey sadece senaryonun ilham aldığı o fikir. Filmde başka hiçbirşey yok, size farklı hiçbirşey sunmayacak..


doğru ruh halindeyken izlerseniz, hayatınızın anlamını irdeletecek derecede etkileyecektir sizi. zira bana öyle oldu. zach braff'in hayran bırakan yeteneği, çabası, muhteşem müzik zevki, yarattığı atmosferler insanı sarıp sarmalayıp filmin içine çekiyor. filmin müzikleri muhteşem olmakla birlikte, ingiliz rock ve elektronik altyapılı şarkıların en güzellerinden, en etkileyicilerinden oluşmakta. ian holm'un da oynaması ayrı bir tat vermiş filme. kesinlikle tavsiye edebileceğim, çok samimi ve çok kaliteli film. iyi seyirler şimdiden! :)


Bu tarz filmleri seviyorum. Beklentim zaten kan ve vahşet görmekti ve isteğimi gayet iyi bir şekilde karşıladı. Harika bir müzik seçimi ve bu tarz bir gerilim filmi için fena sayılmayacak oyunculuklar var. Kendince sürprizleri ve ilginç olaylarla gözüme girdi. Tek sorunu gereksiz bir yan olay olmasıydı. Bence gayet izlenilesi bir film.


Bir Bond filmi hep belli bir ortalamanın üzerinde olur.Yani kötü bir Bond filmi bile olsa izlediğimiz,genel olarak vasat bir filmdir.Quantum of Solace ın işi Casino Royale de seriye getirilen mükemmel yenilik nedeniyle daha zordu bence.Çünkü bir seriyi baştan yaratmak bunu aynı şekilde devam ettirmek kadar zor değildir.Ama Casino Royale i aşamasa da (bu bölüm için ihtimaller dahilinde bile değildi bence) Marc Forster ın işin altından kalktığını söyleyebiliriz.İnsancıl Bond bu sefer bir yandan intikam peşinde koşarken bir yandan da duygusal gel-gitler yaşıyor.Daniel Craig de yine çok iyi.


Absürt bir olayla başlamasına rağmen doğal ilerleyişiyle sıkmadan izletiyor. Ancak Roberto ve Jun arasında oluşan bağın duygusal tarafının daha kuvvetli olmasını bekledim. Roberto yalnızlığa alışmış, nispeten huysuz bir adam. Jun ile aynı dili konuşamamasına rağmen birbirleri arasında çok güzel bir bağ kuruluyor. İşte bunun altı biraz daha doldurulabilseydi belki daha güzel olabilirdi. Sonunda bağlanma şekli de "eh işte" dedirtti.


Gerilim sonuna kadar devam etti,kurgusunu beğendim;heyecanını yüksek tutuyor izleyicinin,yüksek beklentiniz yoksa bittikten sonra memnun kalacağınız bir film the call


Özellikle kaykaycı çocukları seven kızlar için izlenmesi gereken filmlerden biri;) bildiğimiz klasik tesadüfen karşılaşılan bir cinayet sonrası olayları anlatan aksiyon ve kovalamaca dolu bir film. son sahnelerini daha iyi çekebilirlermiş.6.5/10


vaktiniz ve paranizi bu film için bosa harcamayin derim.. büyük bir hayal kirikligi..bu hafta sonu sinemaseverler için oldukça seçeneksiz bir haftay, biz de Türk yapimi ve tolga çevik diye girdik filme.. tabiki gülmekten kiriliriz umuduyla..3-5 sahnede güldük o kadar.. geri kalaniyla vasat bir film..toprak sergenin oyunculugu güzeldi, arkasindan köksal engür... baska pek bisey yok zaten.. sinemaya gitmeye hiççç zahmet etmeyin. bi kaç aya kadar televizyona düser zaten.. umudumuz önüüzdeki hafta vizyona girecek fimlere artik..


Bilmeyene tamam da bilene de işkence bu matematik


Jaws heyecanına yeni bir bakış açısı vermiş. Bilindik gerizekalı ve sadece kana gelen köpekbelığı hikayesinden de uzak durulmuş. Buna son derece başarılı oyunculuk ve de efektler eklenince film iyi olmuş bence.


.Yonetmen Dean Parisot son derece hos bir girisle Harper ailesini bize tanitiyor ancak film geneline bakildiginda barindirdigi komedi potansiyelini -ustelik Jim Carrey faktorune ragmen- yeterince degerlendiremiyor. Carrey ve Leoni#39;nin dengeli bir oyunculukla ortaya koyduklari abartidan uzak performanslariyla bir derece eglenmek mumkun, ancak genelde tatmin edici olmaktan uzak Fun with Dick and Jane. Bu arada Carrey#39;nin de yaslandigini ortaya koyan ilk film olmasi acisindan da ozel bir yani oldugu soylenebilir.(5/10)


film yalnızca Al Pacino'nun son sahnedeki tiradı ve ardındaki kötü adam gülüşü için bile izlenebilir.


Manolya çiçeğinin bol katmanlı yapısını kendine örnek alan Paul Thomas Anderson öyle bir film yapmışki 3 saatin nasıl geçtiğini anlamıyorsunuz bile.8-10 karakter ve olay etrafırda tesadüfler boyunca dönüp dolaşan film sinema tarihinin en ilginç ve önemli sahnelerinden birini de içinde barındırıyor(kurbağa sahnesi).Bu kadar fazla karakteri ve olayı eline yüzüne bulaştırmadan anlatabilen Anderson'a ne desek boş...


Sürükleyici. Tavsiye ederim. Zamanın nasıl geçtiğini anlamadım. Sanal dünya hakkında bir ders niteliğindeydi.


gereğinden fazla uzun süren film. bir şeyler olucak şimdi olucak, şimdi bomba patlayacak derken film bitti zaten. izleyecek başka film bulamıyorsanız öylemesine takılın, alternarif varsa elinizede gidin onu izleyin bi zahmet.


Sinema aşığı her insanın izlemesi gereken bir başyapıt. 8.5/10


&meleğin düşüşü& beni çok sıkmıştı.günümüzde sanat filmi tabir edilen filmlere o filmle birlikte bayağı bir soğumuştum.dakikalarca izlediğimiz gereksiz yemek yeme sahneleri,belli başlı bir konu işlemeyen,pat diye anlamsızca biten finaller vs. vs. bilirsiniz işte sanat filmlerinin özelliklerini.fakat geçenlerde semih kaplanoğlu'nun bu çok ses getirmiş yusuf üçlemesi&ni ne pahasına olursa olsun görmem gerektiğini düşündüm ve yumurta ile başladım.inanın çok beğendim.yani az önce bahsettiğim karakteristiklerin hemen hemen hepsi yine mevcut,ancak bu sefer belki de konunun benim açımdan daha ilgi çekici oluşuydu filmi beğenmeme sebep olan.benim açımdan ilgi çekici derken,yetişkin bir insanın uzun süre sonra yurduna dönmesi ve değişik duygular,özlemler içine girmesi her zaman ilgimi çekmişti.buna en güzel örnek olarak cinema paradiso&yu verebilirim.onu da mutlaka izlemenizi öneririm hatta.yusuf karakterine ısınmamın bir diğer nedeni de nejat işler'in rolüne oturması diyebilirim.saadet ışıl aksoy da öyle.oyuncuların filmi beğenmemdeki etkisi büyük.beni sinemada en fazla etkileyen şeylerden biri de metaforlar.yönetmen filminde ara sıra bu yönteme başvuruyor (açılış sahnesinden başlayarak).beğenmediğim veya kendimce eksik gördüğüm şeyler de var aslında filmle ilgili.ancak beğendiklerim kesinlikle çok daha fazla.üçlemenin geri kalanını büyük bir merakla izleyeceğim.eğer sanat filmi çekilecekse işte böyle çekilsin.


babasının adını temizlemek isteyen komutanın kölesiyle britanya yolculuğu. Orijinal konulu, hafiften savaş sahneleride barındırıan güzel ve sürükleyici macera filmi


Rezalet. 8 yaş ve altı sevebilir .tam bir trt çocuk filmi


Hababam efsanesinin ikinci filmi.. Selma Hoca ile İnek Şaban'ın dillere destan aşkını unutmak mümkün değil:).. Yıllar geçse de eskimeyen, televizyonda görünce değiştiremediğimiz ve değiştiremeyeceğimiz filmlerden biri..


Yarıda bıraktım. İlk yarısı güzeldi tamam ama ee?


Bütün sorunlarına rağmen orijinal Mumya serisi hakkında eğlenceli anılarım var. Özellikle de Brendan Fraser ve yaratıcı aksiyon sahneleri serinin en sevdiğim yanlarıydı. Bu yüzden Universal'ın Mumya'yı yeniden çevirip Dark Universe evrenine dahil edeceğini duyunca projeye pek ilgi duymadım. Ama filmin başrollerinde Tom Cruise ile Sofia Boutella ve yönetmeninin Alex Kurtzman olduğunu öğrenince ne yalan söyleyeyim, film dikkatimi çekmeyi başardı. Ve filmin aldığı onlarca kötü yoruma rağmen izlemeye karar verdim. Tarihi eşyaları bulup satarak para kazanan Nick ve Chris, gittikleri düşman topraklarında başları derde girer ve şans eseri olarak kocaman bir mumya mezarı keşfederler. Araştırma ekibiyle oradaki mumyayı dışarı çıkardıktan sonra Nick, mumya tarafından lanetlenir. Bu sayede serbest kalan mumya, dünyaya hükmedip yarım kalan işlerini bitirmeye çalışır.& Mumya'nın fragmanları çok ortalama olduğu için filmin kendisinden ne bekleyeceğimi bilemiyordum. Çünkü mesela Tom Cruise'un Edge Of Tomorrow filminin fragmanları da zayıftı ama filmin kendisi müthişti, Jack Reacher 2'ninse hem fragmanı hem de filmi kötüydü. Bu yüzden filmi olabildiğince düşük beklentilerle izlemeye çalıştım. Sonuç olarak filmi idare eder buldum. Ne kötü, ne iyi, sadece ortalama bir iş. Ve açıkçası, Mumya gibi bir filmin sadece ortalama olması kötü çünkü bu filme çok emek verilmiş. Aksiyon sahnelerine verilen önem ve senaryodaki bazı yaratıcı şeyler hemen fark ediliyor. Peki Mumya ile ters giden şey neydi? Bu filmin en büyük sorununu rahatça tahmin edebilirsiniz aslında. Evet bildiniz, sorun senaryoda. Bu filmin senaryosu 6 kişi tarafından yazılmış ve filmin yönetmeni Alex Kurtzman da Hollywood'un blockbuster filmlerinin çoğunun senaristi aynı zamanda. Ve buradan çıkan sonuç kendini rahatça gösteriyor. Mumya, tek bir hikayeye sahip bir film gibi değil de, bir anda birden fazla şey olmaya çalışan bir işmiş gibi duruyor. Gerek Dark Universe evrenini kurmak olsun, gerek Mumya'nın ve ana karakterlerin kökenine inmek olsun, sonuç kayda değer olsa da ortaya çıkan şey kocaman bir dağınıklık oluyor. Normalde böyle büyük bir canavar filminde senaryoya pek dikkat etmemeye çalışırım çünkü filmin amacı başından belli zaten; bir canavar filmi yapmak. Ama dediğim gibi, bu film sadece canavara odaklanmak yerine o kadar çok şeye odaklanmış ki, sonuç olarak vermek istediği şeyi tam olarak verememiş. Ana karakterler de öyleydi mesela. Bu filmdeki kimseyi umursamadım. Özellikle de Jake Johnson'ın karakterinin sırf konuyu ilerletmek için yazılmış birisi olduğunu düşünüyorum ve Annabelle Wallis'in karakteri de sürekli kurtarılmaya muhtaç olan, zayıf bir kadın karakterdi (Wonder Woman'ın vizyona girmesinden 1 hafta sonra böyle bir kadın karakterin çıkması çok manidar olmuş). Ve bütün bu dağınıklık yüzünden film canavar sahnelerine gelince de hayal kırıklığı yarattı bende. Özellikle de zombi olayını çok gereksiz buldum (bu arada, zombilerin yürüyüş tarzını Michael Jackson'ın Thriller videosuna benzeten bir ben miyim?). Ama filmin üzerine çok fazla gitmek de istemiyorum. Mumya, herkesin dediği kadar kötü bir film değildi, sadece büyük bir hayal kırıklığıydı. Bu yüzden biraz da iyi şeylerden konuşalım. Öncelikle Tom Cruise'a bayıldım. Jack Reacher 2'deki karizma eksikliğinden sonra Cruise, bu filmde kendisini toparlamayı başarmış. Aksiyon sahnelerindeki kararlılığı ve genel anlamda bu filmde yapmaya çalıştığı şey çok havalıydı. Neredeyse 55 yaşında olmasına rağmen Cruise'un böyle filmler yapabilmesi çok etkileyici. Ayrıca Sofia Boutella, Mumya rolüne cuk oturmuş. Zaten onun şu ana kadar kötü bir performansını görmedim, bu filmde de yüzümü kara çıkartmadı. Bu arada, Russell Crowe'un gizli rolü de çok zekiceydi. Karakterinin adını söylemek istemiyorum ama bu filme güzel bir katkı olmuş. Bunun dışında Mumya, her ne zaman senaryodan uzaklaşıp bir aksiyon sahnesine geçtiği zaman eğlenceli bir hal aldı. Eğer gürültülü ve büyük bir aksiyon filmi arıyorsanız, sırf bu yüzden Mumya'yı size tavsiye edebilirim. Kısacası, Mumya'nın karmakarışık bir senaryosu ve zayıf karakterleri olsa da ne zaman bir aksiyon sahnesine geçse eğlenceli bir deneyime dönüşüyor. Ayrıca Tom Cruise, Russell Crowe ve Sofia Boutella'nın performansları başarılıydı. Mükemmel bir film olmasa da sinemada 2 saatinizi harcayacağınız gürültülü bir aksiyon filmi arıyorsanız, Mumya'ya bir göz atmanızı öneririm. Eksikliklerine rağmen eğlenceli yanlar da vardı bu filmde. FİLMİN İYİ YANLARI: + Tom Cruise ve Sofia Boutella. + Etkileyici ve eğlenceli aksiyon sahneleri. + Yaratıcı sahneler. FİLMİN KÖTÜ YANLARI: - Annabelle Wallis ve Jake Johnson'ın zayıf karakterleri. - Aşırı karışık bir senaryo. - Karakterlerin hiçbirini umursamamanız. TOPLAM PUAN: 6.1/10


Film, John Lennon'un ergenlik döneminden çok amcasını kaybettiği gün ile ilk turneleri olan Hamburg'a gidiş arasındaki zamanı konu almış. Sevdiğim grupların veya insanların biyografilerini izlemeyi pek sevmem ama The Beatles' in nasıl kurulduğunu, daha doğrusu bu kadar mükemmel müzik yapan yeteneklerin nasılbir araya geldiğini, John Lennon'ın kardeşinin anlatımı ile görmek için gittim filme. Amacıma da ulaştım Ringo Starr'ı saymazsak. Özellikle Paul McCartney'in grubun olgunlaşmasındaki etkisinin, daha ilk tanışmadan itibaren başlamış olduğunu görmek inanılmazdı. Neyse grup ile ilgili kısımlar inanılmaz zevk verdi bana. Çok da eğlenceliydi. Filmin John Lennon'ın yaşadıklarını anlattığı bölümlerden ise kassan çok sağlam bir dram çıkabilirdi ama yönetmen abimiz bu kısımları çok fazla seyircinin gözüne sokmadan filmin tadını bozmamış, yüzümde bir gülümseme ile filmden ayrılmamı sağlamıştır.


vasat, amaçsız, nedensiz, sonuçsuz boş bir film.. hayatımda şimdiye kadar izlediğim en boş film en boş.. anırmaktan, böğürmekten başka yaptıkları bir şey yok filmde.. normalde hiç bir filme 1 puan vermemişimdir hep emeğe saygı diye düşünüp düşünüp puanlarımı mümkün olduğunca yüksek veririm.. ama üzgünüm ki bu film gerçekten ama gerçekten rezalet ötesi.. filme verdiğim puan : 10 üzerinden 1


Yüksel Aksu samimi filmlerine devam ediyor. Sımsıcak hikayesi, altmetni, karakterleri yerli yerinde bir film. Mizahı, oyunculukları güzel. Asıl olayı ise kavram kargaşalığına, çıkara, topluma getirdiği bakış açısı. Filmin sonunda da belirtildiği gibi asıl derdi "hoşgörüsüzlük" asıl amacaı "hoşgörü". Aralarda geçen şarkıların sözleri ise gerçekten manidar. Ege öyküleri sinemada yoluna tüm hızla devam ediyor. Gerçekliği, samimiyeti, dokusu ile.


Klasik klişelerle dolu bir korku filmi gibi duruyor ama hala çözemediğim bazı etkileri var ilk defa bir film yüzünden gece uyuyamadım belki de film sonrası yaptığım araştırmalardandır gerçek olması, müzenin resimleri, videolar falan filan tırsınç


Zoe Kravitz'in oyunculuğu filmin psikolojik gerilim tarafını taşıyan en önemli unsur olmuş. Filmin sonunda Angela'nın Kevin'e sarıldığını görsem çok daha memnun olurdum.


Ticari amaçlı devam filmi.Özellikle bazı sahneleri ilk filmden kopyala yapıştır gibiydi.Sharon yine güzelliğiyle zehirli sarmaşık rolünde.Senaryo fena değil,kurgu kötüydü.İzlemek için izlenir.10/6,5


Eğelnceli buldum. Dwayne Johnson role baya bi gitmiş. Birkaç kurgusal sıkıntı yanında fena bir yapım olmamış. Puanının bu olmadığı da muhakkak.


Türk sinemasının bir daha asla çekilemeyecek yegane filmi olabilir.


Kafa dağıtmalık, eğlenceli, çerezlik film arayanlar için harika bir seçim. Bazı yerlerinde kahkahaya boğuldum


Çok beğendiğim bir seriydi hep devamı gelse dediklerimdendi ama ilk 3 filmi tek geçerim ne kadar güzel bir film olsada yeter artık sonu gelmeli de dediğim oldu ama gene sıkılmadan seriyi izleyebileceğim filmlerden


Eğlendiriken öğreten öğretirken eğlendiren bir filmdi. Şöyle ki: Wolverine, çocukken çok sevimli bir sıpaymış Wolverine-Sabretooth, aslında Hasiple Nasip gibiymiş, sonradan araya hatun girmiş. Wolverine'in göbek adı Kuekuatshe imiş. Kısaca Keko diyebilirmişiz. Wolverine'in kaygan bedeninde giysi durmuyormuş. Wolverine, epilasyon çektirmiş. Ondan olabilirmiş. Wolverine'e durum komedisi hiç yakışmıyormuş. Wolverine de severmiş o da sevilirmiş. Bloob, fast-food kurbanıymış. Bilmezmişiz. Gambit, bildiğin "mal"mış. Aynı zamanda helikoptermiş. Emma Frost'un göğüsleri eskiden 5 beden küçükmüş. Sabretooth, sonradan sararmış. Eskiden karaymış. Lost'un Charlie'si aslında ölmemiş, Wolverine'e kadar gitmiş. Charles Xavier, eskiden de kelmiş. Strayker, Demirelciymiş. Yollar yürümekle tükenmezmiş. "Magneto, Mıknatısların Yükselişi" isimli yapımda görüşmek dileğiyle. Marvel,10 Holywood 11 yaşındaki çocuklarca idare ediliyor, şüphem kalmadı.


stop nicki arkadaşımıza kesinlikle katılıyorum. dram dedinmi en iyisini asyalılar yapıyor. filmi çok beğendim oyuncular ne kadar genç ama sergiledikleri performansa bakılırsa çok olgun yaklaşmışlar konuya. film bittiğinde ayakta alkışaldım, insanı düşündürüyor bu tarz filmlere hayranım 10/9


Şu yorumu yazmaktan bile utanıyorum. Spielberg ve Lucas'ın yaptıkları resmen kandırmaca. 70 yaşındaki adamla aksiyon filmi çekmeye çalışmak bir yana, kötü senaryo bir yana, o nasıl kötü oyuncu seçimleriydi. Shia Labeouf ve Cate Blanchett'ı izlemek gözlerimi acıttı resmen. eski filmlerin komedi unsurlarından uzak, aşırı gereksiz bir film olmuş ne yazık ki. bir de beşincisi gelecekmiş ilerleyen dönemlerde. Artık Indiana Jones kamçı yerine bastonunu kullanır, biz de eski filmlerin hatrına izleriz.


Bu filmde her bir oyuncu üstüne düşen görevi hakkıyla yerine getirmiş. İzlerken sıradaki sahneleri merakla bekliyorsunuz. Russell Crowe'u ilk defa izlediğim film. 3-5 kez izledim muhtemelen.


Bu kadarını beklemiyordum gerçekten 3D türkce dublaj izledim ve çok çok beğendim harika nefes kesici bir film olmuş tam sevdiğim gibi.


meg ryan'ı böyle görmek istemezdim.bu filme kadar bizde uyandırdığı o peri kızı bu filmde uçup gidiyor.bence hiç gerek yoktu.sonuç; hayal kırıklığı...


Yılın en beklenilen filmlerinden biri Rooney Mara'ya yılın en beklenilmeyen Oscar adaylıklarından birini getirdi.Oscar'ı kazanabilir mi bilmiyorum ama daha şimdiden milyonların gönlünü kazanmış gibi duruyor.Daniel Craig filmi sırtlamıyor ama yinede iyi.Seven ya da Fight Club gibi filmlerin yaratıcısı David Fincher'in öze dönüş işaretlerini verdiği film hazır vizyondayken kaçırılmaması gereken yapımlardan.


Benim için, dış dünyadan kendisini mental olarak yarattığı -duvar- la ayırmaya çalışan ve bir yandan da sistemin ördüğü -duvar-ın içerisinde bir tuğla olmaktan fazlasını isteyen Pink'in hikayesi..


Dinsel bağnazlığa karşı barış ve itidal mesajları verme çabasında olmasına rağmen bunu pahalı bir prodüksiyonda ucuz bir senaryo ile yapmaya kalkınca sonuç kötü. Bir demircinin kaprisinin insanların felaketine neden oluşunun anlatıldığı filmde başrol oyuncusu filmin başından sonuna dek aynı yüz ifadesi ile sıradan bir oyun sergilerken filmden geriye Eva'nın gözleri ile güzel müzikler kalmış. Görülüyor ki süreyi uzun tutmak filmi destansı kılmıyor... 55/100


Frank Miller gibi usta bir çizgi roman yazarının eserinin sinemaya uyarlanması;bu da anlatımı klasik bir sinema yapımından farklı kılıyor. Robert Rodriguez bunu beyay perdeye oldukça güzel aktarmış. Ayrıca Tarantino da 10 dk'yı bulmasada bir bölümünü çekmiştir,"renk" katmıştır.9/10


Ne konuyu anlayabildim, ne karakterleri çözebildim, ne olayları anlayabildim, hiçbir şeye anlam yükleyemedim. Öküzün trene baktığı gibi ekrana baktım haliyle de sıkıldım. Dönemine göre görüntü kalitesi ve ses kalitesi kötüydü. Sessiz sinema olacakmış da vazgeçip ses de ekleyelim demişler gibiydi. Atmosfer ve çevre unsurlar harikuladeydi filmi sonuna kadar izlememin de tekkk amacı buydu, sanki başka diyarlara gitmiş gibiydim. İyi puan getirdi bu özelliği kendilerine. Senin kadar gerizekalı değiliz yaa filmdeki her şeye hakim de oluruz kavrarız da falan diyorsanız izlemeyi deneyebilirsiniz, hiçbir şey anlamazsanız da gelip bana kızmayın ona göre :)


Müthiş bir film olmuş.. Bakalım bu sene oscarlarda bu film nasıl değerlendirilecek.. Son yılların en önemli polisiye gerilim filmlerinden biri.. Film izlemeyi seven birisi, bu filmi muhakkak izlesin..10/8,5


“22 July”, yönetmen koltuğunda “The Bourne Supremacy” (2004), “United 93” (2006) “The Bourne Ultimatum” (2007), “Captain Phillips” (2013) ve “Jason Bourne” (2016) gibi filmlere de imza atmış olan 4 BAFTA ödüllü Paul Greengrass’ın oturduğu biyografik bir drama… Filmin senaryosunu da aslında bir savaş muhabiri olan Norveçli gazeteci ve yazar Åsne Seierstad’ın & One of Us: The Story of a Massacre in Norway — and Its Aftermath isimli, 22 Temmuz 2011 günü Norveç’te yaşanmış olan trajik bir terör saldırısının ve sonrasındaki mahkeme sürecinin anlatıldığı romanından (2013) uyarlamak suretiyle yine bizzat Paul Greengrass yazmış… Prömiyeri, 5 Eylül 2018 tarihinde Venedik Film Festivalinde yapılan ve 10 Ekim 2018 tarihinde Netflix tarafından yayın akışına dâhil edilerek vizyona sokulan filmin, 6.7/10 (1.893 oy) ve 4.2/5 (147 oy) olan IMDB ve Rotten Tomatoes izleyici puanı ortalamalarıyla 7.1/10 (68 yorum) ve 69/100 (26 yorum) olan Rotten Tomatoes ve Metacritic yorum ortalamaları, yetersiz miktardaki izleyici oyuna rağmen hiç de fena olmayan bir filmle karşı karşıya olduğumuzu söylüyor gibi… Gelin isterseniz, gerçekte ne olup bittiğini anlayabilmek için, 20 milyon dolarlık bir bütçeyle çekilmiş olan bu Netflix filmine, gelin isterseniz, her zamanki gibi önceliği yine oyuncu kadrosuna vermek suretiyle biraz daha yakından bakalım… Filmin oyuncu kadrosu denilince de bu hususta ilk dikkat çeken şey, kadrodaki oyuncuların tamamının Norveçli olması… Bize göre bu, yönetmen Paul Greengrass’ın film için aldığı en yerinde kararlardan biri olmuş… Zira böylelikle hem daha az maliyetli hem de ülke vatandaşı olmaları nedeniyle filmde anlatılan olayları zamanında bire bir yaşamış ve dolayısıyla canlandırdıkları karakterlerle empati de kurabilecek olan oyuncularla çalışılma fırsatı da elde edilmiş… Bu kadro için söylenilebilecek bir başka şey de kadrodaki oyuncuların büyük bir kısmının oldukça genç ve deneyimsiz olması… Evet, doğru… Ancak şunu da gönül rahatlığı ile söyleyebiliriz ki, bu durum film için kesinlikle bir handikap oluşturmadığı gibi tam tersine filmin yer yer bir belgesel havasına bürünmesine de neden olmuş… İşin teknik kısmına gelince… Greengrass burada da mümkün olduğunca uluslararası film projelerinde de görev almış yerel kaynaklardan yararlanmaya çalışmış… Örneğin filmografilerinde, “Downsizing” (2017) ve “The Snowman” (2017) bulunan görüntü yönetmeni Pål Ulvik Rokseth ile yine “The Snowman” (2017) bulunan prodüksiyon tasarımcısı Liv Ask ve “Harry Potter and the Half-Blood Prince” (2009), “Ex Machina” (2014) ve “Downsizing” (2017) bulunan prodüksiyon yönetmeni Per Henry Borch gibi… Ancak aynı Greengrass, “Argo” (2012) ve “The Imitation Game” (2014) gibi önemli filmlerde de editörlük yapan Academy ödüllü William Goldenberg ile “Everest” (2015), “Mission: Impossible - Rogue Nation” (2015), “Inferno” (2016) ve “Life” (2017) gibi filmlerinde sanal efektlerinde mührü bulunan Maxwell Alexander tarzındaki Hollywood stüdyolarının maharetli cambazlarını da yanından hiç eksik etmemiş… Filmin hikâyesine ve işlenme biçimine de şöyle kısaca bir bakacak olursak, neo – Nazi Anders Behring Breivik’in kişiliği ve gerçekleştirdiği kitlesel katliam özelinde, bütün dünyada tehlikeli bir biçimde yükselmekte olan ırkçılık ve milliyetçilik konularında son derece önemli mesajların verildiğini görürüz… Hikâyede, artık bir Norveç vatandaşı olan mülteci Lara Rachid karakterinin ön plana çıkartılması veya Anders Behring Breivik’in gelir dağılımındaki adaletsizliğin, işsizliğin ve diğer toplumsal problemlerin sorumluları olarak “seçkin” ve “Marxist” olarak nitelediği ancak aslında hepsi birer orta halli (ama eğitimli ve kültürel olarak da donanımlı) olan aileler ve çocukları ile onların mültecileri düşman olarak kabul etmeyen görüşleri de dâhil tüm düşüncelerini suçlaması hiç de tesadüfi değil… Yani bu film anlayana, sadece 22 Temmuz 2011’de Norveç’te yaşanan bir katliamı anlatmaz… Yapılmak istenen şey bizce, yaklaşmakta olan deprem ve sonrasında herkesi yutup yok edecek olan tsunamiye son bir kez daha dikkat çekmektir... Sonuç olarak, büyük bir ilgiyle izlediğimiz ders niteliğindeki bu film için puanımız 3,5 önerimiz ise “mutlaka izlenmeli” şeklinde olacak… İyi seyirler, Son bir not: Tüm hakları bize ait olan bu yorumun orijinali; bir başka mecrada tarafımızca, 12 Ekim 2018 günü saat 02.05’de yazılarak paylaşılmıştır...


Sayısal bilimlere ilgi duyanlar için bir nebze de olsa çekilebilir,merakla izlenebilir bir film.Fakat bu ilgi alanı dışında bir insanın bu filme tahammul edememesi gerçekten çok doğal.10/6


savruk bir film. kötü film denemez, ama zaten değinilmiş diğer yorumlarda, ne anlatacağına karar veremiyor film. bir de hızlı ilerliyor diyaloglar, bir es verilmesini bekledim açıkçası. yönetmenin izlediğim ilk filmi olduğundan diğer filmlerine şans vereceğim. ve charlotte gainsbourg çok tatlı diyorum :)


“Mudbound”; senaryosunu, Hillary Jordan’ın aynı isimli romanından uyarlayarak Virgil Williams ile birlikte yazan Dee Rees’in yönetmen koltuğunda oturduğu bir drama… Prömiyeri, 21 Ocak 2017’de Sundance Film Festivalinde yapılan ve 17 Kasım 2017 tarihinde Netflix platformunda yayın akışına dâhil edilerek vizyona sokulan filmin, 7.4/10 (44.592 oy) ve 4.0/5 (5.000 üzeri oy) olan IMDB ve Rotten Tomatoes izleyici puanı ortalamalarıyla 8.2/10 (199 yorum) ve 85/100 (44 yorum) olan Rotten Tomatoes ve “Mutlaka İzlenmeli” etiketine de sahip olan Metacritic yorum ortalamaları, her ne kadar oylamaya katılan sayıları çok yüksek olmasa da iyi bir filmle karşı karşıya olduğumuzu söylüyor gibi… Yine de isterseniz, 10 milyon dolarlık bir bütçeyle çekilen bu orijinal Netflix filmini, her zamanki gibi önceliği oyuncu kadrosuna vermek suretiyle birde biz inceleyerek yorumlayalım, ardından da puanlamaya çalışalım… Ancak, artık neredeyse yorumlarımızda geleneksel bir özellik halini aldığı üzere ayrıntılı incelemeye geçmeden önce filme ilişkin ilk tespitimizi, sonrasında da naçizane ilk önerimizi paylaşalım istiyoruz… Bu bağlamda da işe; karşımızdakinin, Nazım’ın “Saman Sarısı” şiirinde Abidin Dino’ya, “Sen mutluluğun resmini yapabilir misin Abidin? İşin kolayına kaçmadan ama” diye sorması gibi Dee Rees’in görüntü yönetmeni Rachel Morrison’dan, “Amerikan rüyası fikrine karşı Amerikan gerçekliğine” odaklanmasını istediği bir film olduğunu söyleyerek başlayabiliriz… Abidin’in Nazım’a yanıtını, bir resimle değil ama “İşte o zaman Nazım, Yapardım mutluluğun resmini, Buna da ne tuval yeterdi; ne boya…” mısralarıyla biten “Mutluluğun Resmi” şiiri ile verdiğini biliyoruz… Peki, Dee Rees’in talebi üzerine kendini döneme ilişkin kitap, makale ve resimleri araştırmaya veren Rachel Morrison ne yapmış bu filmde? Aslında bu soruya verilen en doğru yanıt da, Rachel Morrison ile film üzerine yaptığı mülakat, No Film School (NFS)’da 1 Aralık 2017 tarihinde yayınlayan Emily Buder’den gelmiş: “Bu filmde dönem bir karakter değildi… Çamur bir karakterdi, hava bir karakterdi, ev bir karakterdi…” Gerçekten de, 1940’ların Amerika’sında, hem de Mississippi gibi bir yerde, ırkçılık ve Ku Klux Klan çok şaşırtıcı şeyler değildi… O yüzden, filmde bunlara ilişkin sahneleri izlerken, insani bir tepki olarak irkiliyor fakat ”Bu da neydi?” moduna da girmiyorsunuz… Zira türünün en iyi örneklerinden biri olan “Mississippi Burning” (1988) den şerbetliyiz olan bitene… Fakat o, insanın üstüne yapışan kahverengi çamur ile iliklerine işler gibi dur durak bilmemecesine yağan yağmur ve dışarıdaki ahşap tuvaleti ve banyosu ile tamamlanan ev manzaralarının sergilendiği “iç karartıcı” Amerika atmosferi yok mu? İşte o, inanılmazdı… Böylelikle bir anlamda, Amerika’nın “yüz kızartıcı” ırkçılık yanı da tamamlanmış oluyordu… Elbette bu atmosferin yaratılmasında filmin dekor, kostüm, makyaj, mekân gibi unsurlarının seçim ve tasarımı ile uğraşan teknik ekibinde ciddi payı var… Ama dediğimiz gibi bunu, Dorothea Lange, Arthur Rothstein, Ben Shahn ve Walker Evans gibi filmde anlatılan dönemi çektikleri fotoğraflarla kayıt altına almış olan insanlarınkine benzer bir yorumla sunmak bambaşka bir beceriydi… Ki biz buna, işini zamanın ruhuna sadık kalarak yapmak da diyoruz… Bitirmeden filmin oyuncu kadrosuna ilişkin olarak da bir iki laf etmek gerekirse; Garrett Hedlund, Carey Mulligan, Jason Clarke, Jonathan Banks, Jason Mitchell, Mary J. Blige ve Rob Morgan gibi isimlerinde, birbirlerinden rol çalmadan filmin hakkını verdiklerini söylememiz yeterli olacaktır diye düşünüyoruz… Gerçekte adı “Savaştan Sonra” değil de, “Çamur Kaplı”, “Çamurla Çevrili” veya “Çamura Batmış” olarak Türkçeye tercüme edilmiş olsaydı hem daha doğru ve hem de daha anlamlı olacak olan “Mudbound” için şu ana kadar söylediklerimiz filme ilişkin ilk tespitimiz olsun… İlk önerimize gelince: O hakkımızı da bu kez; iyi film izlemeyi kendine tarz edinmiş sinemasever dostlara, “Buna benzer pek çok nitelikli filmi portföyüne dâhil etmiş olan Netflix platformunu daha sık yoklamakta yarar var” diye seslenerek kullanmak istiyoruz… Sonuç olarak, kendi değerlendirme sistemimiz içinde puan olarak 3,5 verdiğimiz destansı drama tadındaki bu çok özel film için önerimiz de, tek kelime ile “anlamadım” itirafında bulunmak biraz zor olduğu için daha kolay olan olumsuz yorum yazmayı ve düşük puan vermeyi seçenlerin bu tercihlerine aldırmadan “mutlaka bir şans da siz verin” şeklinde olacak… Keyifli seyirler,


Filmdeki şarkıların çoğunu Shakira seslendirmiş, oldukça da yakışmış. Görüntülerse benim için müzikten de güzeldi. Çok hoş renkler ve manzaralar seçilmiş, filmle çok uyumuluar. Kitabını henüz okumadım; ama filmi oldukça kaliteli buldum. Özellikle Bardem'in oyunculuğu çok iyi, oynadığı karaktere sevgiyle yaklaşıyor, bazense acıyor insan... EK: Kitabı okudum ve çoğu roman uyarlamasında olduğu gibi bunda da kitabı çok daha iyi buldum. Ne de olsa G. G. Marquez... Bu adamın hayalgücü, sinema perdesinde asla tam olarak yansıtılamayacak sanırım... Gerçi kitabı bire bir çekecek olsalardı herhalde film 4 saati bulurdu. Ama o duyguyu filmde veremezler bence. Ayrıca başroldeki kadını oyuncu olarak ne kadar beğensem de, Fermina Daza rolü için oldukça büyük olduğunu anladım. 5-6 yaş daha küçük biri daha uygun olurdu sanırım... Ve Javier Bardem de biraz daha zayıflasa tam olucakmış Florentino Ariza rolü için.


Böyle bir kadrodan böyle beklenmedik bir film çıkması insanı şaşırtıyor. Türk komedisini özetlemek gerekirse gereksiz yere bağırmalar, küfür, bel atı espriler. Üzülerek belirtmek isterim ki bu iki etmen filmde fazlasıyla bulunmakta. Filmdeki karakterler çok karikatürize olmuş. Daha sıradan gerçek hayata uygun karakter olmuş olsaydı filmi izlerken bir nebze eğlenebilirdim. Böyle bir kadroyla senaryosu, karakterleri daha güçlü bir yapım izlemek isterdim açıkcası. İzleyecek olanlara nacizane tavsiyem beklenti seviyenizi çok aşağılara çekin ve öyle izleyin.


Bence bu puanı haketmeyen bir film. İzledim ve pişman oldum. 2 saatim boşa gitti çünkü bunun yerine başka film izlerdim. Bu film için ucuz korku tanımı yerinde olur ama aynı zamanda eksik kalır bu tanım. Çığlık atan teenager kızlarla bizleri germeye çalışıyor film. Sonunda da nereye bağlamaya çalışmışlar onu da anlamadım, doğum günü pastası ile ilgili bişeyler.. Zamanınıza yazık... (2/10)


Konu ve oyucuları ile sıradanlıktan kurtulan ailece seyredilebilecek sıcak bir film.Bruce'a bu rol çok yakışmış.


jack ryan, tom clancy tarafından yaratılmış bir roman karakteridir. rainbow six, ghost recon ve splinter cell oyunlarında adı geçen tom clancy oluyor kendisi. şimdiye kadar çekilmiş 5. jack ryan filmi. daha önce bu karakteri sırayla alec baldwin, harrison ford (2), ben affleck oynamış. son filmde oynayan chris pine, ben affleck ile başlayan karaktere sıçma işlemine sifonu çekerek son vermiştir.


Filmin sonlarına doğru hadi bit dedirten filmlerden :) Biraz komedi, Biraz Sıkıntı 10/7 ... Boş vakitlerinizde izleyebiliceğiniz bir film...


Stallonenin karısını yeni kaybetmiş oğlunun vekaleti için milyoner kayınpederiyle mücadele eden Tır şöförü ve bilek güreşçisi Lincoln Hawkın(Over the Top 1987) içine biraz rockylik biraz bilimkurgu havası katılmış Waltdisney tipi bir bakış açısıyla çekilmiş oldukça bağımsız uyarlaması olarak görülebilir.Başarılı oyuncu seçimi, eğlenceli anlatımıyla bir çok klişeyi tavanına kadar kullansada yinede eğlenceli bir aile filmi çıkmış ortaya. 10/6,5


Çok kötü ya. Söyleyecek bir şey yok yani; iç seslerden diyaloglara, oradan diyalog arası iç seslere... akış yok - bunun anlatılması lazım anlattık işte var sadece.


kısının herseyın farkında olması halınde nasıl bırısıne donusecıgını gosterıyo. ve farkında oldugu herseyı hıc de sakınmadan ızleyicinin tamda yuzune baka baka soyluyo. ''thıs ıs not a feel good movıe!! dıyerek de en basından rengını bellı edıyor kı bazıları bu fılmden sonra 'ya ıcım karardı keske baska bır filme gıtseydık ' demesın dıye.


Bence çok da olumsuz eleştirilecek bir film değil. Her ne kadar sonu belli olup klişe bir senaryo gibi görünse bile yine de içinde bir miktar özgünlük barındırıyor. 10/6 Saygılarımla Cüneyt.


Cok begendim


Dönem filmlerini sevmeye başlayan Tarantino, adeta Western filmlerine kendi bakışını ve anlatımını getirdi. “The Django”dan sonra şimdi de “The Hateful Eight” ile ikinci vahşi batı filmiyle karşımıza çıkıyor. Film genel hatlarıyla, çoban, kuzu ve kurt hikayesini andırıyor. Kimse kimseye güvenmiyor, isminden de anlaşıldığı üzere herkes birbirine nefretle bakıyor. Yine ırkçılık, filmin en büyük çeşnilerinden biri. Kan revan içinde, beyin parçacıklarının, fucking negro’ların havada uçuştuğu bir film izlemeye hazır olun. Zaten yönetmen ve senarist olarak Tarantino ismini duyunca, bazılarını rahatsız eden bu sahnelere ister istemez hazırlıklı oluyoruz. Tabiki bir de en çok sevdiğimiz Chapter’larla bölünmüş hikaye örgüsü. Tarantino’nun imzalarından biri olan uzun diyaloglar ise yine altından kalkabilecek usta oyuncular seçmesi sayesinde, filmi kalbur üstü filmlerden biri olarak akıllarımıza kazıyor. Samuel L.Jackson, Tim Roth, Michael Madson gibi Tarantino’un kemikleşmiş oyuncu kadrosunun yanı sıra bu filmde Kurt Russell, Jennifer Jason Leigh gibi oyuncular rollerinin hakkını verdikleri gibi olağanüstü performanslar sergiliyorlar. Özellikle şerif rolünü üstlenen Walton Goggins bu filmle yıldızını parlatacak oyunculardan. Channing Tatum da süprizli rolüyle, Tarantino kervanına katılan oyunculardan biri oluyor. Kamera açıları, kar fırtınası içindeki sahneler, Milinin Tuhafiye dükkanındaki açılar, Tarantino yine yapmış yapıcağını dedirtiyor. Hikaye örgüsü, film içindeki süprizler, sonunu kestirememiz, zamanı geri alan chapterlar, hem yönetmenlik hem senaryo açısından, hem de 2 saat 47 dakikalık bir filmin izlenebilirliği açısından benden yine geçer not aldı.


harika bir filmdi gözümü hiç ayırmadan izledim. hem güldürdü hem ince ince düşündürdü. yapanın düşünenin yazanın oynayanın yüreğine sağlık


Filmin süresi 7 saat ve süreyi yaklaşık 1,5 satten dört bölüme bölmüşler. İlk dönem fransız filmlerinin çoğunda bu dizi benzeri uygulama dikkat çekici. TV öncesi dizi uygulamaları denilebilir. Bunu yapabilmek içinde uzatılan sahneler olmuş mesela sondaki kış dansı gereksiz uzundu. Bu kadar uzun olması kurguyu da zorlamış hatta kurguda zaman kavramıyla da ilgili sorunlar olduğu hissediliyor. Senaryo da sessiz film olmasına rağmen çok fazla diyolog vardı. ince bir roman okumuş kadar oluyorsunuz. Oyunculuklar günün şartlarında iyi görünüyor, makyaj iyi. İç mekan çekimlerinde çatı olmadığı için oda içinde insanların gölgeleri görülüyor. Bunun gibi başka tezatlarda vardı dikkatimi çeken, iş yerinde raporcu, jurnalji vardı mesela herkesi izliyor ama bir gözü kör. Baş karakter iş ahlakı çok yüksek mesai saati gelince herşeyi bırakıp işine gidiyor ama sarhoşken uyuklarken makinistlik yapıyor. Çekildiği zamanlar için olmasa da bugün için izlemesi zor bir film.


olmamış.. senaryo yok, diyalog yok, monolog yok, kurgu yok, müzik zaten yok.. bi oyunculuk var film adına.. bana yediremezsiniz yok aşka bi de bu yönden bakın, içinde sex yok garip tanışma hikayesi yok falan ayaklarını.. ben bu fedakarlıklardan fazlasını ananemle dedem arasında gördüm. bunun için film izlememe gerek yoktu.. akademi hani ki siz anlamazsınız tadında en iyi filmi vermiş ama yemezler..


Durdular durdular bu filmle mi Leo'ya Oscar verdiler


Balalayka filminin bu filmden esinlenilerek yapıldığını düşünüyorum. Tıpa tıp aynı değil tabi ki bu film bir komedi filmi.


benim de bu tarzda izlediğim ve en çok etkilendiğim film bu. karanlık ve ürkütücü bir havası var.


Filmin ağır bir havası var. Marilyn'ın muhteşem güzeliği ve Clark Gable'ın muazzam performansı için bile izlenir. Not: Marilyn'in son filmidir.


berbat bir filmdi bir kere aşırı belden aşağı her zamanki Şahan Gökbakar filmi bir karakter sürekli başına kötü şeyler geliyor ne farkı var Recep İvedik'ten


Filler tepişti olan yine garibana oldu. Meksikalılar sağlam film yapmış. Rahatsız ediciliği ve gerçekçiliği ile geriyor. Yumruklarımı sıkıp durdum izlerken.


Tek kelime söylemek istiyorum " berbat "


Filmin her karesi adeta bir fotoğraf ve ben bu tarz romantik filmlere çok nadir rastladığımızı düşünüyorum. Yönetmen bir sanat eseri yaratmış. Konusu itibariylede aşk insana neler yaptırabilirin sorgusunu barındırıyor. Bu tarzı sevenler mutlaka izlemeli.


Nefret ettiğim bir şey varsa o da koşan zombilerdir.


Roma'dan halk tarafından tamamen haksız yere sürülen Coriolanus'un düşmanı Aufidius ile iş birliği yapmasına dayalı bir uyarlama izliyoruz. Sürgün edilmesinde annesinin payının büyük olduğunu düşünüyorum. Ve de Coriolanus'un annesine ve karısına olan zaafının. Filmin ağır işlemesinden dolayı filmden sıkılan, olumsuz yorum belirten olabilir. Beni ilk 10 dakikasından sonra kendine bağlamaya başladı. Shakespeare'in bu eserini okumadım ama filmdeki tiyatral diyaloglardan da anlaşılacağı üzere kitaba bağlı kalındığını sanıyorum.. Dolayısıyla filmin edebi yönden de bir önemi var. Ralph Fiennes ve Gerard Butler şahane oynamış fakat Fiennesin performansı bir başkaydı. Rolüne kendisini verebilmiş. Butler ilk yarım saatte başrolü paylaşıyor gibi görünse de sonra sonra 2. planda kalıyor maalesef. Böyle bir eseri çevirmek zor bir şey ve bunu başarabildiklerini düşünüyorum. Filmin genel olarak karanlık bir havası olduğundan o yönden biraz sıkıldım. Kısacası başarılı bir modern uyarlama.


Film güzel film. Beyinsiz sanat sevicilerine aldanmayın. Tarkovski'de Bergman'da Haneke'de şöyle bir köşede dursun. Logan güzel bir film.


film geçen gün televizyonda oynadı film başladıktan yarım saat sonrasından itibaren izledim yani ilk 30 dk sını falan izleyemedim.ben beğendim güzeldi sıkı bir aksiyon cameron diaz çok güzeldi.şimdi ikincisinide aldım izliycem.herkese tavsiye edilir.7/10


Bir Teen-slasher filmi izlerken birazcık germeyi başarıyor ve egzantrik ölüm şekilleri görebiliyorsak yetinmemiz lazım.''My Bloody Valentine'' senaryo açısından alabildiğine sığ belki ama yukardaki iki unsur dolayısıyla kendini izletmeyi başarıyor.


Bu filmin savaş sahnelerini ve müziğini al bir kenara koy gerisini izlemeye gerek yok. Luo Guangzhong'un ?Romance of the Three Kingdom'dan uyarlanan filmde, bir karede 20 yıl ileriye gidilmesi kurgusal bir hata olsa gerek. Bilmiyorum bu romanda da 20 yıl bir anda ileriye gidiliyor mu? Ama müziği gerçekten iyiydi.


Roberto Benigni kuşkusuz sinema için çok önemli bir şahsiyet. Tam bir sinema dahisi. Bu sebeple Kar ve Kaplan'ı büyük bir umutla seyretmeye başladım. Ama ne yazık ki beklediğim kadar iyi çıkmadı. Umut, aşk, savaş gibi kavramları mizahi bir dille, yani Benigni üslubuyla izledik yine. Ama sanki daha iyi ve etkileyici olabilirdi. Kısaca çok iyi bir yapım değil bence. Ama vasatın da üzerinde olduğu kesin. 7/10


Agnes Varda'nın 1975 yılında kamerasını Antenne 2 Tv kanalı için kadınlara yönlendirdiği bu kısa filmde, ataerkil toplumda kadın nedir sorusuna yanıt arıyor. Alınan yanıt yakın zamanda ülkemizde verilen yanıtı çağrıştırıyor "benim bedenim benim kararım" Anlatım şekli muhafazakar seyirciden tepki alıyor. Üzerinden 40 yıl geçmiş böyle bir çalışmanın benzerinin ülkemizde yapılabilmesi için bir 40 yıl belki de daha fazla beklemek gerekecek gibi görünüyor...


çok güzeldi.komikti.


Belli bir ilgiyle ve merakla izlenmesine rağmen sonunda beklenen vuruşu yapamıyor... (5/10)


Bana göre kesinlikle fiyasko bir film. Oyunculuklar olmasa 0 verirdim de Daniel Day Lewis ve Paul Dano olağanüstü oynamış. 3 yıldızı da ona verdim. Yoksa izlerken sıkıntıdan patlayacağınız ve ikide bir artık ne zaman bitecek diye söyleneceğiniz bir yapım. Çünkü film bomboş. BOM-BOŞ. Kısaca eğer uykunuz gelmiyorsa izleyebilirsiniz. Nokta


izlenmeli. youtube'da bulabilirsiniz.


Oyundan sonra beklentilerimin çok altında.


yönetmen/yazar olarak ali atayın diğer iki filmini çok sevmiştim üzerine bir de iyi fragman ve iyi oyuncu kadrosu görünce beklentimi yüksek tutmuştum lakin bir parça hayal kırıklığı oldu. finali son noktayı koyuşu hoşuma gitti de o sona gelene kadar bende oluşan hissiyat; sanki bir maç izliyorum da çok iyi kadrosu olan takım sürekli müthiş pozisyonlara giriyor lakin her defasında harika getirdiği topu final vuruşunda rezalet kullanıp pozisyonu heba ediyor gibi bir his oluştu.. hemen hemen her sahnede.. bilemiyorum bende yavan bir tat bıraktı. beğenmedim


Harika film muhtesem performans. Bu filme gidilir.sada bakan ve murat boz un performanslari harika. Yardimci oyuncular da cuk otuurmus


gündüz izleyince pek bişi olmuo ama gece anlatamam..yani coq ürpertici:))


Filmde yaratıcı şeylere rastlamak güzeldi, sonu da farklı bir alternatif olmuş bence. Ama yine de izlerken çok sıkıldım, belki de bolca gülmeyi bekledigim içindi. İzlemeseniz pek bir kaybınız olmaz


Zamanlaması hatalı bir film. Zira artık ortada ne BBG konsepti ne de bu konsepte aşina bir gençlik mevcut. Reality şov ahlakı hala devam ediyor olsa da belirli bir kuşak için BBG evleri eski bir anı artık. Bunun ötesinde Deniz Celioğlu'nun görece kaliteli oyunculuğunun ötesinde yan rollerdeki bayanların tavırları ve mimikleri son derece abartılı. Eminim elimde silah o eve dalsaydım benim gibi masum bir kuzu bile çok daha kötü şeyler yapardı evdekilere. Senarist Türk toplumun pek meşhur "ahlak" anlayışını fazla zedelememeye dikkat etmiş. Belki de korkmuştur. Senaryodaki mantık hataları elbette olmazsa olmazlardan. Yani hatasız kul da film de olmuyor. Bu da bu güzel Ramazan gününe dair bir katılım olsun kuzudan. Yine de sinemamız için kuzuca, kalburüstü bir yapım gibi. Kuzuca tabi bu kritik. Diğer hayvanların görüşlerine de saygı duyuyorum.


şurdaki (https://eksisozluk.com/entry/45494864) yazıyı okusanız yeter bence, filmi izlemeye gerek yokmuş.


Rezalet değil rezalet ötesi bir film. Gene entel arkadaşlara gün doğmuş yardırın


Günümüze çok güzel atıfları var. Cast seçimleri başarılı yüksek beklentiye girmeden keyif alınacak bir film


Bolywood filmleri benim için her zaman abartıyı ifade etmiştir. Doğal olmayan, kendi kültüründen, kendi yaşantısından kopuk filmler üreten bir kurumdur kendileri. Bu filmde Amir Khan'a dikkat edin lütfen. Sonra bir de Paare Zamane Taar'ı izleyin, hatta arkasından da P. K. 'i izleyin. Ortak nokta çok açık; Amr Khan tüm filmlerde süper kahramanı oynuyor. Bu filmde de bazı diyaloglar dikkatinzi çekecek;siz benim kim olduğumu biliyor musunuz diye hocasına soru yönelttiği sahne herkesin bldiği bir fıkradan alıntı mesela. Oyunculuklar, özellikle dekanın oyunculuğu vasatın altı. Ben beğenmedim.


Kurgu olarak basit gibi gözükmesine karşın dar bir alanda dar bir konuyu olabilecek en akıcı şekilde işleyen yapıt. Ah keşke bir de film serisinin ilk filmiymişçesine bir finali olmasaydı.


Erkek başrol çok iyi oyuncu normalde ama bu kadar saçma bir flim daha görmedim ben ameliyat olmuş daha yeni uyanmış yataktan kalkıyor ve yumruklarıyla uyandırıyor senaryoyu güzel yazsaydılar ve kaliteli oyuncular olsaydı çok iyi sahneler cıkabilirdi ama tafsiye etmiyorum kimseye iğrenç tek kelimeyle


İzlemek istiyorum fragmana atıyor ya diziyi onceden izlemiştim ama şimdi izleyemiyorum o yüzden 4 yıldız -1 sebebi izleyemedim


İtalya'da Cinecitta'da çekilen bu Scorsese filminin yeri bende ayrıdır. Sadece senaryo, oyunculuk ve sinematografi olarak değil, makyaj, kostüm ve mekan olarak da son derece özenilmiş bir film. Bu filmde özellikle Daniel Day Lewis'in rolünü çok çok iyi oynadığını hatta seyirciyi filme bağlamada en fazla etkiyi onun rolünün oluşturduğunu düşünüyorum. Ayrıca hayatımda izlediğim en güzel finallerden birisine sahip bir film. U2'nin müziğinin orkestra versiyonunun kullanılması tam yerinde olmuş. İzlemenizi tavsiye ederim..


Eleştirilerden dolayı seriyi izlemeyi geciktirmiştim fakat bu 3. film gayet aksiyonu bol ve akıcı bir film :) tamam muhteşem değil belki ama berbat falan gelmedi bana :D bence serinin en iyi senaryo ve kurguya sahip filmi izlemeyi geciktirmeyin :) 7/10


karakterleri de savruk, genel olarak da derli toplu olmayan hikayesinin de pek bir cazibesi kalmayan orta halli bir film olmuş. 80lerde 90larda buna benzer yığınla film yapıldı, hikaye olarak da sıradan kalıyor artık bunlar. günün birinde tvde denk gelip de göz ucuyla bakılır, daha fazlasını malesef hak etmiyor -cast'a rağmen-


güzel başladı, güzel devam etti ama sonlara doğru pek umduğumu bulamadım. son bölümde terminator - spiderman ayarında bir şeye dönüştü mcavoy bey.


Filmi az önce izledim. Ani çıkışlarıya yerimden zıplamama neden oldu. Hiç sıkılmadan izlenebiliyor. Sonuda söylendiği gibi süprizdi gerçekten.. Son zamanlarda keyifle izlediğim bir Slasher örneği.. 10/8.5


Venus project bence sosyalismin teknoloji ile entegre olmuş hali gibi birşey. Teknoloji gereğinden fazla kaynak üretsin, insanlar ise fazla fazla bu kaynakları kullanacağı için ne suç işlesin, ne çalışsın, kendini sanata versin, v. s. Ee bir nebze doğru, ancak bunları belgeselin dediği gibi üretebiliyor muyuz ? Amerika'nın economic hitman'lari başlığı çok ilgimi çekti. Acaba Türkiye'nin kendisinden az gelişmiş, tahmin ettiğim gibiyse, yabancı ülkelerle yaptığı ticari anlaşmalar da mı bu biçimde oluyor ?


İzlemezseniz kesinlikle hiçbir şey kaybetmezsiniz emin olun.


Daha en başında yer alması ve bir süre boyunca böyle tekrar etmesi cinselliğin abartılı ve yer yer estetikten uzak kullanıldığı görüşünü hakim kılmıştı ki buna ben de katılıyorum.Özellikle Hanna'nın Michael'la yakınlaşması tamamen es geçilerek inandırıcılıktan uzak bir şekilde (havlu sahnesi) doğruca ilişkiye geçilmesi,politik yönü olan bir filme göre gerektiği kadar cesur olamayıp suya sabuna dokunmamayı tercih etmesi,gelişme ve sonuç bölümlerinde hissedilen kurgusal boşluklar gibi eksikleri olan bir drama.Ancak güçlü yönetmeni ve oyunculukları filmi belli bir yere taşıyor.İzledikten sonra darmadağın olanların sayısı da hiç az değil.


Jack Nicholson ve David Morse için izlenir, David abinin hoş zamanlarından


kolay kolay yıkılamayacak, sapasağlam bir türk sineması kültü. akımın devamı pek sürmedi ne yazık ki, bir umut bekliyoruz yine de.


Film o kadar sıkıcıydı ki tuvalete gidip işimi bitirip geldim. George Clooney daha fazla olabilirdi konuşmasıyla insanı rahatlatıyordu. Bu film ancak bilgisayarda ekran koruyucu olur.


Son zamanlarda izlediğim bilim-kurgu türündeki filmler arasındaki en iyilerinden birisi buydu diyebilirim.Bu tür filmlerden çok hoşlanmamama rağmen korku ve gerilim bu türe çok iyi harmanlanmış ve bütünleşmiş.


Film İstanbulda ve Rioda geçiyor. Enfes İstanbul manzaraları ve bazı güzel replikleri dışında aslında bir artısı yoktu filmin. Şu sahnesi etkiledi beni ; Rita, aşık olduğu adama sarılırken, adamın aklının başka bir kadında olduğunun farkındadır. Hüzünlü bir şekilde söyler adama "Söyle nasıl aşık etti seni kendine? Göster. Ellerim sanki onun elleriymiş gibi dokun, dudaklarım sanki onun dudaklarıymış gibi öp beni" "How can you run from a dead person unless you're dead yourself?"


Senaryosunu da, kendi hikayesinden uyarlayarak Boaz Yakin ile beraber yazmanın yanı sıra filmin yapımcılarından biri olup insana, Sergio Leone'nin efsanevi Dollars Trilogy / Dolar Üçlemesi&ni (1964 - 65 - 66) anımsatan müziklerini de itina ile besteleyen Jeymes Samuel'in, ilk uzun metrajlı (debut) sinema filmini çekmek üzere yönetmen koltuğunda oturduğu The Harder They Fall&, iç içe geçmiş destansı iki intikam öyküsünün anlatıldığı şahane bir western olarak geliyor karşımıza... Gelin isterseniz; dünya prömiyeri, 6 Ekim 2021 tarihinde BFI Londra Film Festivalinde yapılan ve Coen Biraderlerin No Country for Old Men&i (2007) ile Quentin Tarantino'nun Django Unchained&i (2012) kadar sert, kanlı ve Mihai Malaimare Jr.'ın kamerasından yansıyan, bir o kadar başarılı sahnelere de sahip olduğunu düşündüğümüz filmimize biraz daha yakından bakalım... Ancak başlamadan, 22 Ekim 2021 tarihinde ABD'de sınırlı bir salon gösterimi de yapılmış olan Netflix'in prestij filmlerinden biri olan The Harder They Fall un; çok ciddi bir aksaklık olmaması halinde, müzik zaten garanti de, diğer birkaç kategoride de yılın BAFTA, Golden Globe ve Academy ödüllerine damgasını vuracağını tahmin ettiğimizi belirtmiş olalım ve eğer hazırsanız, filmin hikayesi ile ana karakterlerinin tanıtımına başlayalım... Öğlen yemeğindeki Love ailesinin evi, Rufus Buck (Idris Elba) ve çetesince basılır ve alnına ustura ile haç kazınan küçük Nathaniel Nat in (Chase Dillon) gözleri önünde annesi Eleanor (DeWanda Wise) ile babası, canice öldürülür... Bir süre sonra: Salinas, Texas'taki Peder Esparza'nın (Manny Rubio) kilisesine haracını almaya gelen ve kolunda akrep dövmesi taşıyan, o çocukluk gününün asla unutamadığı katillerinden Jesus Cortez (Julio Cesar Cedillo), artık büyüyerek kendi çetesini de kurmuş olan Nat (Jonathan Majors) tarafından ortadan kaldırılır... Böylelikle zaten Rufus, Yuma'da ömür boyu hapse mahkum edilerek derin bir çukura yuvarlandığı için Nat kendince, ebeveynlerinin intikamını alarak tamamen rahatlamıştır... Fakat acaba vaziyet, gerçekten de bu biçimde midir? Elbette bunu anlamak için filmi izlemeye devam etmemiz gerekiyor... Bu arada Nat'in elemanlarından ülkede, hızlı silahşör olarak da nam salmış olan Jim Beckworth (RJ Cyler) ile Bill Pickett (Edi Gathegi), banka soyguncusu Clyde (Woody McClain) ve Monroe Grimes (Damon Wayans Jr.) kardeşlerin Kırmızı Başlıklılar çetesini tuzağa düşürerek, önce Clyde'ı öldürür ardından da banka soyarak çaldıkları 25 bin dolar civarındaki nakit paraya da el koyarlar... Aslında Monroe'ya göre o para, Yuma'dan çıkması neredeyse kesinleşmiş olan Rufus'a aittir... Diğer yandan Nat, Douglastown kasabasındaki Posta Arabası isimli, eski sevgilisi Mary Fields'ın (Zazie Beetz) salonuna gitmekte ve kapıda, konukların silahlarını toplayan barın, kısaca Cuffee adını kullanan fedaisi Cathay Williams (Danielle Deadwyler) tarafından karşılanmaktadır... Derken, Jim ve Bill'de yakalayarak ellerini bağladıkları Monroe ile beraber aynı salonun bitişiğindeki bir ahıra geliverirler... Rufus'un serbest kalacağına dair iddiaları, bir kez de bizzat kendi kulakları ile duyan Nat, Jim ve Bill'in şaşkın bakışları arasında, Monroe'yu öylesine serbest bırakır... Neyse... Şimdi de, Trudy Smith (Regina King) ile Cherokee Bill'in (LaKeith Stanfield) liderlik yaptıkları bir tren soygunundayız... Ki tek amaçları da, ne para ne de pul, doğrudan General Abbott (Dylan Kenin) ve kendisi gibi katliam suçuna karışmış askerlerinin korumasında, transfer işlemi gerçekleştirilmekte olan Rufus'u hücresinden kurtarmaktır... Ama o da ne? Aynı esnada, vakti zamanında Rufus'u da yakalayarak adalete teslim etmiş olan Şerif Bass Reeves (Delroy Lindo), Mary'nin salonun da, Nat'i tutuklamasın mı... Hem de, Kırmızı Başlıklılar çetesinin karıştığı banka soygunu suçundan... Zira o para artık Nat ve çetesinin elindedir... Üstelik Redwood City'deki bankada, bankanın müdürü Ben Hodges'tan (Kevin Phillips) bu gerçekleri Rufus, Trudy ve Cherokee'de, en ince ayrıntılarına kadar öğrenmiş olup sonrasında da Rufus, kasabaya el koymuş olan eski ortaklarından şerif Wiley Escoe'yi (Deon Cole) çok fena hırpalayarak kasabadan kovar ve onun yerine de kendisi çöreklenerek, tam bir haydut edasıyla ahaliyi haraca bağlar... Yalnız 52. dakika da bizim de öğrendiğimiz bomba sürpriz, birlikte Rufus'un peşine düşmüş olan Şerif Bass ile Nat'in, Mary'nin salonun da, bir tutuklama numarası gerçekleştirdikleri şeklinde olur... Yani ortada, gerçek anlamda bir tutuklama söz konusu olmayıp, tam tersine Şerif Bass ile Nat arasında, Rufus'a karşı bir işbirliği oluşturulmuştur... Ve... Bu kurgusal oyunu kolaylıkla fark eden Mary ile Jim, Bill ve Cuffee'de onlara katılırlar... Yolda da bu ekip, kasaba halkının gözleri önünde dayak yiyerek gururu da zedelenmiş olan Wiley Escoe'ye rastlayarak, Redwood ve Rufus hakkındaki mevcut son havadisi ondan alırlar... Dakika 60... Geride, tüm hasımlar kozlarını paylaşırken; özellikle de tehlikeli aksiyon sahnelerinde, dublör oyuncuların performanslarına da sıklıkla başvurulan 70 dakikalık bir bölüm daha sizleri bekliyor olacak... Keyifli seyirler,


Bilkent Tepe Cinemaxx#39;ta film afişinde 8 Ekim#39;de oynayacak diye yazıyordu...


Berbat. Korku desen değil kurgu var senaryo falan desen yok. Berbat bir yapım çıkmış ortaya. Klişe bile yok. Jeffrey Dean'sin arkadaş sen ya. Supernatural'ı mı özledin ne yaptın. İlk sezonlarındaki 1 bölümlük hikayeyi film diye sunmuşlar sanki. Hiç bulaşmayın derim. O kadar korku filmi izledim bu izlediğim kötülerden de kötü. İzleme.


Mükemmel bir animeydi; görsellik, diyaloglar, kurgu, senaryo her yönüyle sizi içine çeken bir yapım olmuş Tokyo Godfathers. Üç evsiz insanın Noel zamanı başlarına gelen olaylar silsilesi sonucu geçmişleriyle yüzleşmelerini ve aynı zamanda minik bir misafiri konu alan bu sıcacık filmi herkese tavsiye ederim.


Romero nun ünlü serisinin en zayıf halkası maalesef.Diğer bölümlerle birlikte düşünülürse izlenebilir.Ama bir zombi filmi olarak türün en kötü örneklerinden biri ve bir zaman kaybı olur film bence.Romero önceki filmlerdeki akıcılığa heyecana ve gerekirse korkuya bu filmde asla yer vermemiş verememiş.Tek derdi filmin seyirciye mesaj vermek olmuş.Bir grup öğrenci ormanda film çekmektedir bu arada yine önceki bölümlerdeki gibi heryerde zombiler meydana çıkmış ve önüne kim gelirse kendilerine dönüştürmektedir.Bir süre sonra çektikleri korku filmi gerçeğe dönüşen öğrenciler ne yapacaklarını bilmez bir halde kaçmaya başlarlar.Bu süre içindeki kameralarıda asla kapatılmaz ve kendi biyografileride dahil herşeyi kayda almaya devam ederler.Aralarından birer birer arkadaşları kaybolsada onlar bu kayda geçirme işine öylesine kaptırırlarki kendilerini hayatları pahasına bu işe devam etmek zorunda hissederler.Sırayla uğradıkları kendi evlerindede tüm ailenin çoktan bir zombiye dönüştüğüne tanık olurlar.George romero önceki bölümlerdeki önüne gelen herşeyi büyük bir hızla üretime katkı yapmadan sadece tüketmek olan ve bu yüzden böyle bir lanete mahkum edilen bir insalık eleştirisine bu kez 21.y.y.ın karşı konulamaz yükseleni dijitalleşmeyi ilave etmek istemiş.Hayatımızın kendi doğasından çıkarak nasıl bir bilgisayar ekranına hapsolduğunu göstermiş ve buna günümüzde verilen önemi film çeken gençlerin çektikleri kayıtları ne pahasına olursa olsun devam etmek istemelerinde ortaya koymuş.Sonuç olarak filmin bütüne yayılan mesaj kaygısı sık.cılığı artırmış.Serinin sonu gelmişte geçmiş bile artık.


Çok başarılı bir film olmuş sıkı bir korku izleyicisi olarak son zamanlarda izlediğim en iyi hikaye ve derinlik bu filmde.


Aldatmak bile ne kadar asilce işlenmiş filmde.


Mantık hataları barındıran bir film. İlk akla gelenlerden biri; Kurban Bayramının yaza gelmesi ki, filmdeki ayrıntılardan anlatılan hikayenin 2000li yılların Türkiyesinde geçtiğini anlıyoruz. Öte yandan eksik senaryosuna rağmen, -dikkate değer yönler olarak- fotoğraf albümü tadında bir görüntü yönetimine ve başarılı oyuncu kompozisyonlarına sahip bir İzmir trajedisi...


tamamen isim kurbanı bir film.kim çeviriyo bu film isimlerini anlamıyorum:) özgün senaryo,şaşırtıcı bir son..sonu tahmin edilemeyen filmlerden hoşlananlar için birebir.şiddetle tavsiye ederim..


enteresan bir senaryo. güzel.


Filmin geçtiği mekan ile sirk hayatı çalışan ve hayvanların karşılaştıkları zorluk ve istismarlara değinmesi açısından konusu çok iyiydi. Bilindik bir aşk hikayesi ama sevgiyle cesaretin birlikte olması hayata anlam katıyor. İzlenebilecek bir film bence .


Eflak voyvodası ne kadar da masum anlatılmış!!!! Meğerse tek derdi osmanlıymış. Onun dışında bir melek zaten!! Hele Voyvoda'nın Fatih'i oldurmesi pes dedirtti!!! Osmanlı'nın yaptiklari iyi veya kötü tartışılır ama devsirme sistemi de ne kadar kötü anlatilmis.. O zamanlarda bir cok aile cocugunu osmanliya vererek sefaletten kurtarirmis. Ustelik devsirme olupta devletin basina gelen bir suru pasa ve bey var. Osmanlı bu kadar kotu anlatilmamaliydi...


Hal Hartley'den izlediğim ilk film olan Sıradan Erkekler, babalarının peşine düşen iki kardeş üzerinden keyifli bir yol hikayesi sunarken, tuhaf anlarıyla, uyumsuz karakterlerin aralarındaki kimi zaman felsefi boyutlara varan diyaloglarıyla zihin açıyor. Oyunculukların adeta, izlediğiniz kesinlikle bir film, diye bağırdığı, zaman zaman tiyatral bir havaya da bürünen filmin bana göre önemli artıları, kendini fazla önemsemeyen, güldürebilen bir ciddiyete sahip tonu ve yan karakterleri dahil tüm karakterlerinin özgünlüğü ile harika müzikleri.


rüya gibi bir film.siyah beyaz olması çok anlamlı.garip ama aynı oranda etkileyici bi anlatım.david lynch'in aldığı bursla çektiği ama inanılmaz bir olgunluk ve hayal gücü gerektiren bir rüya.sürekli rahatsız eden bir sesle diken üstünde umutsuz bir hikaye...bir bakıma david lynch'in kendisi...1-kendisi de filmdeki gibi endüstri bölgesinde büyümüş. 2-onun da o yıllarda saçları kabarıkmış. sinema tarihinin gölgede kalan cevherlerinden...izlemeyi sadece gerçek sinemaseverler hakediyor.onlar için eraserhead...


İzlediğim Tarantino filmlerini sıralasam Jackie Brown'u heralde en son sıraya koyardım fakat yine de başarılı sayılabilecek düzeyde bir film.Öncelikle Tarantino sinemasında alıştığımız bol şiddet,ilginç karakterler ve sağlam replikler bu filmde pek yok peki Tarantino sinemasına ait ne özellikler var bu filmde? Ne mi var bunlar var; sağlam müzikler,oyunculukların iyi olması ve kurgunun iyi olması fakat bu unsurlar da fazla tatmin edici değ bence gereğinden fazla uzatılmış yaklaşık ilk bir-bir buçuk saat zaman zaman sıkıldım fakat yaklaşık son bir saat kala film tedirgin edici ve sürükleyici bir Tarantino filmine dönüştü.Ayrıca Robert De Niro'nun oyunculuk kariyerinde canlandırdığı en pasif ve ezik karakter bu filmdedir heralde en azından ben Robert De Niro'yu hiç bu kadar pasif bir rolde izlememişğer Tarantino filmlerine oranla daha hafif bir film Jackie Brown fakat diğer filmlerden ne fazlası var derseniz bu filmde sanki diğer filmlerine göre daha fazla ve daha uzun tek plan sahneleri mevcut bu benim hoşuma gitti tabikide.Açıkası zaman zaman sıkan bir yapım dediğim gibi ilk bir-bir buçuk saat normal tempoda ilerlerken son 50 dakika-bir saat kala filmin temposu yükseliyor ve heyecanlandırmaya başlı olarak ben filmi beğendim diyebilirim ama diğer Tarantino filmleri yanında sönük kalan bir yapım Jackie Brown,Tarantino severlere tavsiye ederim fakat izlemeden önce çok fazla beklentiniz olmasın derim. 6.5/10


Michael Douglas ın bu kadar başarılı bir oyuncu olduğunu bu filmle daha yeni gördüm! Tamam iyi oyuncu, game vs ama böyle bir performans beklemiyordum. Robert Duvall her zaman ki gibi ama Baba filmlerinden sonra bu adamın yaşlanmasını hiç kabul edemedim, emekli bir polisi oynaması rol olsa da üzdü beni :) sonuç : oldukça etkileyici bir film


Valla bu filmi tek beğenmeyen insan ben miyim bilmiyorum ama hiçbir şey anlamadım filmden.Ayrıca bahsedildiği kadar da etkileyici falan değildi...6/10..


Müzikleriyle, hikayesiyle, diyaloglarıyla ve o muhteşem görüntüleriyle muazzam bir yerli belgesel...


Çok keyifli, hoş bir film. Severek izledim.


gerçek hikaye.. 13 yaşında öldürülün kızın peşindeki savcı dna raporlarıyla adamı mahkum ediyor.. Sürükleyicilik tempo kurgu gayet başarılı… oyunculuklarda kısmen kötü parformans vardı.. Onun dışında nadir iyi italyan filmlerinden


Sessiz, suskun, derin ve çok yalın bir film Sonbahar. Karadenizin muhtşem görüntüleri arasında kafanızı ve kendinizi dinlemek istiyorsanız bu filmi izleyin. Filmi kışın izlemenizi öneririm. Sonlara doğru olan iskele ve kızgın dalgalar sahnesine ve finaldeki vedayı dikkatle izleyin. Çok etkileneceksiniz.


Senaryosunu, Christopher Sparling'in yazdığı ve yönetmen koltuğunda Adam Salky'nin oturduğu “Intrusion”, kapalı tek mekanda yaşanan ters köşe olayların damgasını vurduğu bir film olarak geliyor karşımıza... Gelin isterseniz, oldukça düşük bir bütçeyle çekildiği her halinden belli olan bu Netflix filmine biraz daha yakından bakalım... Göğüs kanserini yenmesine karşın, aynı şüphe ile kendini sürekli olarak kontrol altında tutan Meera (Freida Pinto) ve mimar kocası Henry Parsons (Logan Marshall-Green), Boston'ın boğucu kalabalığından kaçmak bahanesi ile Corrales, New Mexico'da, bizzat Henry'nin tasarlayarak inşa ettiği herkesten uzak, ultra modern bir evde, yaklaşık iki aydır yaşamaktadırlar... Bir akşam, baş başa kalmayı planladıkları randevu gecesi için dışarıya çıkan çift evlerine geri döndüklerinde, eşyalarını parçalayarak ortalığa saçacak kadar hırçın tipte hırsızların içeriye girmiş olduğunu görürler... Çalınan şeyler ise, sadece çiftin evde bıraktıkları cep telefonları ile bir notebook'tur... Ziyaretlerine gelen Dedektif Steven Morse (Robert John Burke); Henry'e, eve bir güvenlik sistemi döşetmesi ve borulardan gelen anlamsız gürültü& için de bir tesisatçı bulması önerisinde bulunur... Lütfen şu, borulardan gelen ses hususunu aklınızın bir köşesine not edin... Bu arada mesleği terapistlik olan Meera, kanser testlerinin temiz çıkmasının verdiği huzurla evine dönerken dedektifin ilk önerisini ciddiye alan Henry de, eve bir güvenlik sistemi takmanın yanı sıra hırsızların tahrip ettiği pek çok eşyayı da onarmıştır... Yani şimdilik he rşey yolunda gibidir... Ancak gecenin bir yarısı uykusundan uyanan Meera, elektriklerin kesik olduğunu fark eder... Bu durumu bütün gece durmaksızın yağan yağmura bağlayan Henry, önce pek aldırmasa da, nihayet sıcak yatağından çıkarak dışarıdaki jeneratörü kontrol etmeye karar verir... Ki böylelikle, evin dışındaki Henry, jeneratörün kabloların kesilerek tahrip edilmiş olmasına ek olarak Meera'nın tek başına olduğu evde yabancıların el fenerleri ile dolaşmakta olduğunu da görünce, can havliyle eve doğru koşturur... İçeri girdiğinde de Meera'yı, elleri ve ayakları bağlanmış, ağzına da bant yapıştırılmış bir vaziyet de bulur... Karısını kurtardıktan ve güvenli bir biçimde balkondan aşağıya sarkıtarak indirdikten sonra Henry, evdeki saksılardan birine sakladığı silah sayesinde hırsızları bertaraf etmeyi başarır... Neyse... Dedektif Morse ve Teğmen Henderson (David DeLao) ile buluşmak üzere bir kafe de otururlarken Meera, evde kendisinden habersiz silah gizlediği için kocasına sitem etmektedir... Halbuki Henry'nin ifadesiyle, eğer o silah olmasaydı, muhtemelen şimdi kendileri hayat da olmayacaklardı... Derken, Dedektif ile Teğmen de geliverirler... Onlara göre suçlular, şehrin diğer ucunda yer alan Eagle Point'deki karavan parkında ikamet eden Dylan (Mark Sivertsen), Colby (Brandon Fierro) ve Paul Cobb (Antonio Valles) olup aralarından sadece Dylan yaşamaktadır... Ki, o da yoğun bakımdadır... Yalnız bu üçlünün karıştığı olaylar, Eyalet Polisine göre, Parsons'ların evine yapılan tecavüzle sınırlı değildir... İşin içinde bir aydır kayıp olan üniversite birinci sınıf öğrencisi Christine Cobb vakası da bulunmaktadır... Kim midir bu Christine? Elbette ki, Dylan Cobb'ın kızı... Tüm bu patırtıya ve kanseri atlatsa da Meera'nın, bu kez doğal olarak bir PTSD (post-traumatic stress disorder / travma sonrası stres bozukluğu) sendromları serisi yaşamasına rağmen Henry, yakın dostlarının davetli olduğu ev partisini iptal etmez... Zira bu, kendileri için sağlam bir moral olacaktır... O yüzden de Meera'yı yalnız bırakarak aniden akşam alışverişine çıkar... Fakat aceleden cüzdanını evde unutmuştur Henry... Her ne kadar Meera, telefon ile durumu Henry'e bildirmeye çalışsa da, telefonu kapalı olduğu için Meera, Henry'e ulaşamaz... O da, kendi aracına atlayarak, cüzdanını vermek amacıyla Henry'nin peşine düşer... Gider gitmesine de, kocasının market yerine hastane yoluna sapması üzerine şaşkınlığa kapılarak bir kazaya karışır... Aracı tamirhaneye çekildiği için eve Uber ile dönen Meera'ya Henry'nin cüzdan hususundaki yanıtı, market sahibinin ödemeyi haftaya yapmasını kabul ettiği şeklinde olur... Dakikalar 37'yi gösterirken hem Henry'nin çok önem verdiği ev partisini apar topar iptal ettiğini hem de durumu iyiye gitmekte olan yoğun bakımdaki Dylan Cobb'ın da hayatını kaybettiğini öğreniriz... Yani geride sorgulanacak hiç kimse kalmamıştır... Doğru... Ama ağızları açık bırakan performansları ile göz dolduran Freida Pinto ve Logan Marshall-Green'in şov yaptıkları, izleyeni şok edecek derecedeki şaşırtıcı sürprizlere de sahip olan 55 dakikalık bir bölüme daha hazırlıklı olmalısınız... Keyifli seyirler,


Fenomenlerden oluşan, oyunculuk ve senaryo namına yeni bir şey vaat etmeyen zaman kaybı bir film. Tavsiye etmem.


yazık...


Hani olmamış da diyemiyorsun öyle bir filmdi. Aceleye gelmiş gibi iş yapmışlar.


metin akpınar oldum olası bana kalırsa en iyi komedi oyuncularımızdan birisidir...bir şeye değinmek istiyorum..belki bu filmin sdenaryosu osuruktan..havadan eften püüften senaryo ama metin akpınar'ın kötü oynadığını kabul edemiyorum....ama bu film sonuçta komedi filmiyse izleyiciyi güldürebilmeli...ama bir değil iki sahne bile hatırlayamıyorum maalesef gülebildiğim yada tebessümle bakabildiğim..ondan sonra kenmdi sinemamıza nesnel gözle bakmıyosunuz diyolar...2000 senesini de geçtik....biz halen rus gelinlerle abuzer kadayıflarla uğraşıyoruz...sinamamızdan eşkıylara geçmedi mi masumiyetler geçmedimi yollar sürüler geçmedi mi?...sonra para yok deniyo.. eh sen bu kadar adam topla uydurma bi senaryo ile uydurma bi komedi filmi çek sonra beğenilmeyincede Türk sineması olduğu yerde duruyo de....biz daha papatya karabibere devam edelim vede halen 70lerden vede 80lerden kurtulamadığımızı belirtelim...4/10


jodie fosterden bence oscarlık bir performans.umarım akademi üyeleri bu performansı görmezden gelmez.filmden çıktığımda jodie foster oynamasa kim oyanabilirdi? dediğimde tek bir isim bile koyamadım onun yerine.filmde adeta bir monarşi kurmuş.oyunculuğunun zirvesine çıkmış.mutlaka görülmesi gereken bir film.iyi seyirler....


Leonardo DiCaprio'nun varlığı bile kurtaramamış filmi. Süresinin çok uzun olmasından dolayı bitsin artık dediğim dakikalar oldu.2 saat ne zaman bitecek diye izledikten sonra direk sonuna sardırdım. IMDB puanını hiç haketmiyor. Aşırı çıplaklık ve argo da cabası.


Kesinlikle oldukça eğlenceli çok iyi vakit geçireceğiniz bir film..Bu filmi izleyen bir kişi hiç olmadı kıyısından köşesinden bir yerde mutlaka güler:))


Kesinlikle izleyin film çok güzel hiç sıkılmadan izleyebilirsiniz hikayesi seni çok derin etkiliyor ve müziklerde 👍izleyin arkadaşlar burada spoiler vermicem ama izlerseniz hiç bir şey kaybetmezsin aksine kazanırsınız bakış açınızı değiştirir


holywood bu filme de el atmıştır. yeniden çekip anlatımı gerizekalı seviyesine indirmiştir.


Yer yer sağanak yağışlı ama genelde parçalı bulutlu bir komedi.


İlk film gibi beğenilerek izlenecek bir film Robocop 2. Robocop asıl mücadelesini kendisinin ikinci versiyonu olarak üretilmiş başka bir makinaya karşı veriyor. Tabii olayları o noktaya getiren nuke adındaki uyuşturucu da mücadelesinin bir parçası.


Teaseri seyrettim... Farklı bir tarz hissettim... Tabii kısa olduğu için tam bir fikir edinemedim...Fragmanı bekliyorum...


Aslinda fantastik bilim-kurgu türünün bütün özelliklerine sahip olmasina ragmen 20 yas üstüne hitap etmiyor kanimca.Senaryo fazlaca baside indirgenmis,oldukça çocuksu.Belki çok uzun olmasindan belki de olacaklarin az çok tahmin edilebilir olmasindan olabilir,yer yer sikildigim,kapatmak istedigim anlar oldu ama yine de devam ettim.Türü sevenlerin hosuna gidebilir ama gisede 150 milyon dolar zarar ettigini unutmamak lazim.Öyle dolu dolu bir film beklemeyin...6/10


Melissa son dönem hollywood komedisinin bence 1 numaralı ismi... Eğer işini hakkıyla yaparsan süper sexy vücut hatlarına sahip olmana gerek yokun en büyük ıspatıdır.


film belki alışıldık bir şekilde konuyu işlemiş ancak bu filmin etkileyici olduğu gerçeğini değiştirmez. interneti gerçek yaşamlarımızdan kaçmak ya da belki onu daha heyecanlı hale getirmek için kullanmamızın bazı yan etkileri olduğu yadsınamaz, film de bize bunu göstermeyi başarıyor.


Arabalar 2 ve uçaklar animasyon filmlerinden hem konu ve senaryo olarak hem de görsel açıdan daha iyiydi. Çocuklar için hem eğlendirici hemde hayata bakış açısı konusunda pozitif yönlendirici temalar içeriyor.


Ben hayatımda böyle bir şey görmedim. Leonardo DiCaprio'nun daha iyi rollerini de izlemiştik bu filmde de başarılı.Oscar alır mı bilmem ama bence asıl ödülü filmin başında pipetle karadeliğe kokain üflerken kazandı. The Aviator ile Catch me if you can arası bir film olmuş.Sıkıcı değil ama bu kadar uzun olmasına gerek yoktu ıca Jonah Hill ve Matthew McConaughey rollerinde çok başarılı Margot Robbie ise çok güzeldi...özellikle de çıplakken.


San Francisco manzarası ve orta sınıf hayali bir ev, bunun için izlemeye değerdi, hikaye ise her zamanki gibi, sıradan.


Berbat.


Düşük bütçe ile güzel prodüksiyon yapılmış, seneryonun başlangıç fikri güzel fakat yavan kalmış, mesaj fikri ise zaten sosyal medyada yayınlanıyor sürekli gördüğümüz duyduğumuz şeyler, ikiye kesinlikle gerek yok izlemeyen bir şey kaçırmaz  zaten çekerlerse büyük ihtimal ülkeyi nasıl yönetecekleri konusunda bir film olur  bir bakmışız Mahsun yeni zelensky olmuş :D


Son derece başarılı bir Chaplin biyografisi. Tüm oyunculuklar oldukça başarılı, dönem sanat yönetimi tam yerinde olmuş. Chaplin'in ilk keşfedilişinden, ölümüne kadar ki sürecin anlatıldığı bu filmde, the great dictator filmini çekmeye sevk eden unsurları da görüyor olmamız harikaydı.


kötü bir film. bahsedilen kaza sahnesi mükemmel sizi koltuğunuzdan zıplatıyor ama bu anlık bir olay.sadece bu sahne için bu ızdıraba katlanmayın bence.


Çok eğlenceli ve güzel bir film.


Eğlenceli bir filmdir. kesinlikle hos vakit gecirisiniz izlerken.


Bizim yaşama sebebimiz olan her ne ise diğer insanların zerre umrunda olmadığı gerçeği. Tren rayları arasında yapayalnız, çaresiz lakin umutla bekleyiş... Ölümün hem bu kadar sıradan hem bukadar sarsıcı olduğu gerçeği. Düzenin adaletsizliğini tokat gibi yüzümüze vuruyor film.


ütü yaparken izlemelik filmlerden. eğlenceli ama boş. klişelerle dalga geçerken yeni bir söylem kuramıyor ama zaten politik bir film değil, bir tv filmi beklentisiyle izlemek lazım.


1960’ların başlarında, soğuk savaşın zirvesinin yaşandığı günlerde geçen “Kod Adı U.N.C.L.E./The Man from U.N.C.L.E.” 28 Ağustos’ta vizyona giriyor. Warner Bros Türkiye Basın gösterimi ile izlediğim film, uzun zamandır sesi soluğu çıkmayan Guy Ritchie’nin yönetiminde efsane olmaya aday bir yapım. Guy Ritchie’nin yönettiği ve senaryosunu Lionel Wigram ile birlikte yazdığı “Kod adı U.N.C.L.E.” iki zıt karakterin rekabeti ile renklenen, 60’lı yılların Avrupa’sı ve dönemin muhteşem müzikleri eşliğinde şekillenen, eğlenceli ve son derece keyif veren bir film olmuş.


8 dalda Oscar’a aday ama o kalitede bir film olduğunu düşünmüyorum. Genelde zenci ve eşcinsel öğeleri gibi hassas konular Amerikanya’da hatta tüm Dünya’da ilgi uyandırsa da bu iki öğeyi birlikte kullanarak Oscar’a Aday olan bu filmin En İyi Film dalında pek şansı olacağını düşünmüyorum. Ülkemizde Brokeback Mountain’ın “İbne Kovboylar” diye anıldığı korsan piyasasında bu filmin de “Zencili Gay” filmi gibi basitleştirileceğini, homofobik ortamlarda böyle anılacağına şüphemiz yok. Filmin afişi çok başarılı ve filmin akışını çok güzel bir şekilde özetliyor. Chiron’un büyümesini 3 aşama da anlatıyor. Ve bunu hikaye başlarında ki üç farklı renk ile temsil ediyor. Görüntü rengi ve kamera açıları oldukça başarılı. Hatta filmin Oscarlık iki performansı bunlar diyebilirim. Sahne geçişleri kusursuz, ama bunlara rağmen hikaye çok durağan gidiyor. 15 dakika da anlatılacak bir hikaye 1 saat 51 dakika gibi uzun bir süreye yayılmış. Filmin ana hikayesi Chiron’un kötü kaderi ve çevresi tarafından yanlız bırakılmaya zorlanmasından, iki erkek zencinin yarım kalan aşklarına kayıyor. Chiron’un uyuşturucu müptelası annesi Paula (Naomie Harris) ve Juan (Mahershala Ali) oyunculuklarıyla filmin en güzel unsurlarından. Film Oscar’lık bir film değil ama farklı anlatımıyla vasatın üstünde izlenilebilir filmlerden. Ama iki erkeğin öpüşmesine dayanamayanlardansanız hiç bulaşmayın derim.


aslına bakılırsada gayet güzel filmmiş yani bizde lansa edildiği gibi istanbulu kötü gösterdiği fikrinede katılımıyorum.....güzel...aksiyon vede yeri gheldiğinde komedi...:)))


Görselliği,muhteşem senaryosu,çarpıcı oyunculuk performansları,karakter çatışması,psikolojik altyapısı ve aksiyon sahneleriyle çekilmiş en derinlikli ve etkileyici çizgi roman uyarlamalarından biri.Bir defa hırslı ve şeytani bir bilim adamının bir babanın oğluna miras bıraktığı güç ve kötülük;geçmişini arayan bir bilim adamı,sevdiği kadın bilim adamı.İkisinin babalarıyla olan sorunlu ilişkileri.Bilimin insanlık yararına mı yoksa ordu ve hükümet çıkarlarına hizmet etmeli ikilemi'Ang Leenin üst düzey bir usta olduğunun çarpıcı bir örneği adeta.Hak ettiği değer verilmediği halde 30-40 yıl sonra klasikler arasında anılacak harikulade bir yapım.9/10


Bence vakit kaybılık film olmuş. Çocuk zekasıyla yazılmış gibi çok saçma sapan sahneler var hep. Tekrar kesinlikle izlemem. İzlenmesini de tavsiye etmiyorum. Sıktı.


Orta karar bir film diyebiliriz. Konu çok sıradan geldi bana. oyunculuklar ve teknik her zamanki gibi iyiydi Ama sahneler gereksiz uzatılmış. Ben eğer şehirde o an aranan iki kişiden biriysem ve benim için yolların tamamı polisler tarafından tutulmuşsa arabadan inipte uzun uzun çimlerde oturmam. 10 üzerinden 6,5 / 7 alabilecek bir film.


Olağanın üstünde bir film; bazı arkadaşlar gibi ağır dil finolojisi yapmıcam çünkü konu o kadar ağır ki böyle bir konuyu 2 saat 10 dakikaya sığdırmak bile inanılmaz. oyunculuklar gramı gramına çok iyi; yine IMDB deki ergenler sayesinde notu çok düşük kalmış. 2007 krizini ağız tadı ile anlamak isteyen herkes izlemeli mutlak-a!!!


bu testere filmlerinin ilkini cok sevmistim sonradan giderek baskalasti.en fazla 3. de bitmeliydi, bu kadar film bence gereksiz.bundan sonrasi sadece ticari oluyor,filmlerin kesinlikle komplike oldugu yok sadece daha kanli ve daha igrenclesiyor,bu sefer bu adam nasil olecek diye bakiyosunuz,hicbir amaci olmayan filmler adam olmus hala oyun baslasin diyo..adam kanser olecek hala ders verme derdin de onu gectim karisi da birsey demiyor, polis onun yerine geciyor, ne sacmalik 10/1


Bu tür filmlerden hoşlansam da, filmde yer yer sıkılmaktan kendimi alamadım. Yönetmen insanlığın el kitabı ya da insan hayatının 2 saatlik özeti gibi bir işe soyunmuş. Aslında insan ömrünün evrelerini yönetmenin gözlüğünden izliyorsunuz ama benim bu bakış açısında katılmadığım pek fazla nokta oldu. Aşk, şehvet, intihar ya da aşk cinayeti gibi kavramlardan ben filmde anlatılanları anlamıyorum. Ancak filmde bir ana fikir var ki, insanlığın kaderini anlatan pek çok sanat eserinde de anlatılır ve bence dünyanın sonuna kadar değişmeyecek bir gerçektir: hayat bir döngüden ibarettir, nesiller nesilleri takip eder ve aslında hep aynı kaderi yaşarlar. Bu kader değişmez. Bkz. Yüzyıllık yalnızlık.


Sıcak bir film. Altyazısı çıkmadı ama altyazıya pek de gerek olmayan bir filmmiş. Sanatsal nitelikli film sevmeyenler sıkılabilir.


Bu nasıl bir film ismi böyle. Zaman yolcusunun karısı. İnsan bi an kişilerin aktör ve aktrislerin hayatını canlandırdığı film içindeki film isimlerinden biri olduğunu düşünüyor. American Sweetheartsdaki film isimleri gibi bir şey. İsme niye bu kadar taktıysam.


konusu ve bu konuyu etkileyici hale getiren görüntüleriyle tam bir sanat filmi olmuş beğenilmese bile tarzına saygı duyulması gereken bir film


Filmin çekildiği yörenin görüntüleri çok iyi gerçekten izlerken doğaya hayran kalıyorsunuz fakat film ve Necmi hariç oyunculuklar için maalesef bunu diyemeyiz 1/10


Filmin gerek hissiyatı gerek işlediği konu sade olmasına rağmen son derece derinlikli. Hem teknik hem diğer yönleriyle beğendiğim bir filmdi. Yersiz yurtsuzlaşmayı göze alabilme, bir yere aidiyet, kayıp ve kaybın sonrası kısımları çok doğal işlenmiş. Zeki Demirkubuz neden tüm ödülleri bu filme veriyor eleştirisini yapanlar lütfen filmi tekrardan değerlendirsin. Ölmek öyle kolay mı zannediyorsun? Sen daha yaşarsın. Bu diyaloğun geçtiği kısım çok derinlikliydi.


Sakın kötü yorumlara aldanmayın. Filmi yerden yere vuruyor bazıları. Biri demiş ki & sinemada uykum geldi. Verdiğim paraya yazık film çok kötü &. demiş. Ya bu ne biçim yorum. Sinemada uyursan elbette filmden birşey anlayamazsın. Filmin bütün serisi harika. Hele 6. Bölüm bi başka gerçekten. Yalan yok şimdi 2.bölümü biraz basit kalmış. Sahneler orta kıvamda. Ama genel olarak 6 bölümde süper. Yorumlara kanmayın arkadaşlar. Film süper..


Fransız yeni dalgasını benimsemiş bir film. Ayrıca Fransızcayı başlangıç seviyesinde bilenler içinde oldukça verimli.


Yazıldığı yıllarada büyük tartışmalara neden olmuş olan Bekir Yıldız'ın romanı "Halkalı Köle" den uyarlanan film, evlilik kurumunun kendisini sorguluyor... 8/10


İnsan zamanla değişir. Kore komedi türlerini en iyi yapan ülke konumunda kuşkusuz. Bu yapımıyla da bunu bir kez daha gösteriyorlar. Tabi şu da kesin daha iyi Kore filmleri izledik. Hatta o kadar iyi filmler izledik ki bu yapım onların bir adım gerisinde kalıyor. Eee insanoğlu daha iyisini gördüğü an diğerinin değeri düşüyor işte. Bu yapım da bunun haksızlığına yenilmiş olabilir. İzlerken bir şey eksik diyoruz. Senaryodan çok yine içinde bizleri güldüren sahnelerin olması izlememizi kolaylaştıran etkenler arasında. Fazla bir şey beklemeden izleyin. Kendi halinde bir komedi Kore filmi. İyi seyirler.


Yetimlik deyince farklı bir algı oluşuyor insanlarda. Bu eksik algıyı ve yetimlerin etrafında örülen duvarları yıkmayı hedeflemiş bir film. Bu hedefine başarıyla ulaşmış. Filmde ajitasyon ve yapmacık tırmanışlar yok. Konu trajik olmasına rağmen. Duygularım ile oynanmamasına rağmen öyle çok etkilendim ki ilk kez abartısız ve ajitasyonsuz da seyircinin etkilendiğini gördüm. Yapımcısına ve yönetmenine minnetimi arz ederim...


Ron Perlman acaip derecede benim kayın pedere benziyor insan insana bu kadar benzer:) neyse filme değincek olursam fazla beklenti içinde olmadan izleyin derim orta halli bir aksiyon olmuş.