Film başladığında beni en çok etkileyen ve sevindiren hatta şaşırtan filmin müzikleri oldu özellikle filmde bir tema gibi kullanılan A Silver Mt. Ziona ait Sit In the Middle of Three Galloping Dogs parçası o kadar enfes ve lezzetli olmuşki hani derlerya cuk oturmuş işte aynen öyle. Reha ErdemİN altıncı filmi olan Kosmos sinema severlerin unutamayacağı Türkiyede çok nadir insana hitap edeceği aşikar Kosmos,herkezin izleyip beğeneceği tarzda bir yapım değil. Bir çok filmede gönderme yapan (Luis Bunuel ve Salvador Dali Un Chien Andalou,Alan Parker Birdy,Richard Kelly Donnie Darko,Michael Haneke Cache) Reha Erdem filmografisinde A Aydan sonra en aykırı filmi olmuş. Filmin beşinci dakikasında boğulan çocuğun maket olduğu ve ortalarında Kosmosun parasını çalan çocuğun Kosmosa attığı kaya sünger olduğu bariz belirgin olsada görmezden geliniyor. Filmin her sekansında Reha Erdem seyirciyi şaşırtıyor ve meraklandırıyor.Filmde öyle bir sahne varki (Kosmosla Neptunun birbirlerine olan sevgi gösterisi) takdire şayan nitelikte ve sinema dünyasında başka bir örneği olmayan görsel ve işitsel bir şölen. Reha Erdem filmde insanların hayvanlardan farksız olduğunu hatta insanların hayvanlardan daha acımasız olduğunu filmin hemen hemen her sekansında gösteriyor ve kendimizle yüzleşmemizi istiyor. Artık bizimde alıştığımız hemen hemen her filminde kullandığı doğa seslerinden vazgeçmemiş ve Kosmosda da bolca mevcut. Reha Erdemİ tanımayanlara tavsiye edeceğim bir film değil zaten gösterimde de fazla kalmaz onun için Reha Erdemİ tanıyanlar ise film gösterimden kalkmadan seyredin derim Türkiyede yapılmış belkide en Avrupai yapım.


Fransz yapm Le Petit Nicolas(ptrck)n amerikan versiyonu gibi grnyor.O film benim ok houma gitmiti.birde amerikan versiyonunu seyredelim bakalm...


Filim çok güzeldi, lakin ana karakteri oynayan maymunumuzun animasyon yapımı olduğu çok aşikardı, daha güzel animasyon yapılabilirdi. Kesinlikle izlenmesi gereken bir yapım.


tam anlamıyla vakit kaybı. aşırı boş vakti olanlara..


Daha önce hiç bu kadar ilginç bir senaryosu olan bir film izlememiştim. Meryl streep gene harika. Chris Cooper her ne kadar bu rolüyle en iyi yardımcı erkek oyuncu oscar ödülünü almış olsada pek beğendiğimi söyleyemem. Ama bütünü ile baktığımızda oldukça etkileyici bir film. Kesinlikle izlenmeli...


Sırf çocukluğumun hatrına izliyorum bazen Chucky serisini, her ne kadar saçma olsa da...


Sana bir hikaye anlatayımmı abicim Müstehcenmi Müstehcen Ozaman anlatma:)


nefes kesen bir belgesel. onlar susayınca siz de susuyorsunuz. onlar acı cwktikçe sizde çekiyorsunuz ve bunun benzerleri..


Mantık işlenişine takılmazsanız film izleniyor ama normal birçok animasyonlara göre biraz geride kalan bir senaryoya sahip ne yazık ki. Başlardan beri olan bu eksiklik ne yazık ki beni filmden uzaklaştırdı. Ha canlı renkler animasyon ya da atmosfer arayan için yeterli bir film. Disney'in neden bu kadar başarılı olduğunu da yine anladım. Beklentiyi düşürüp öyle başlayın derim. Bu şekilde beklenileni bulabilirsiniz. İyi seyirler. Saygılar.


Mel i çok seviyorum yaa. Süper oyuncu süper bir film.


ben baya begendim tabi bi tanrı kent degil ama genede etkileyici sert bi film olmus


Psikoz ile ilişkilendirildiğinde, oyuncunun performansı muhteşem.. Film sakin, dokunaklı ve hüzünlü hayatın içinden. Çocukların spermden meydana geldiğini bilen ve daima sperm olarak görmeye devam eden duyarsız babalardan, böyle güzel evlatlar da doğar.


Filmi yeni bitirdim hakkında yazılanları okudum filimadamı puanımı verdim değerlendirmemi yaptım ve yatmaya gidiyorum. İyi geceler. Çok mucuk bir film olmuş. Çok öptü gece gece beni. Kimse film hakkında bir şeyler söylememiş olsa, birazdan bi alt paragrafa yazdığım kısacık şey için pişman olurdum. Ama canlarım her şeyleri söylemiş. Güzel film, izleyin.


JAMES WAN 'DAN BİR GERİLİM BAŞYAPITI Nick Hume (Kevin Bacon) istikrarlı, rahat bir yaşamı olan sade bir vatandaştır. Bir sigorta şirketindeki orta kademe yöneticiliği yapmakta, güzel eşi Helen ve ergenlik çağındaki iki oğlu Brendan ve Lucas ile ilgilenmektedir. Hume ailesi banliyö mutluluğunun somut bir örneği olan orta sınıf bir ailedir. Bir gece Brendan’ın hokey maçından dönen baba oğul, durdukları bir benzin istasyonunda saldırıya uğrarlar. Brendan’ı vahşice öldüren serseriyi kendi çetesi bırakıp kaçar. Yakalanan katilin 2 veya 3 yıl ile kurtulacağını öğrenen Nick, mahkemede katil aleyhinde tanıklık yapmaktan son anda cayar. Çünkü katil ve onun bağlı olduğu çete ile ilgili başka planları vardır. Death Sentence, Brian Garfield’in aynı adlı romanından uyarlanmış bir intikam hikayesi. O Garfield, 1974 yılında yazdığı bir başka romanından uyarlanan Death Wish filminde de benzer bir temayı işlemiş, Charles Bronson’un canlandırdığı sade Amerikan vatandaşı Paul Kersey’in sokak serserileri tarafından öldürülen karısının intikamı için New York sokaklarında insan avına çıkmasını konu edinmişti. Daha sonra bu kez Garfield’ın sadece karakterlerini tasarladığı 4 adet Death Wish devam filmi daha çekildi. Bu temayı çok sevdiği belli olan Garfield’ın 2000’li yıllara kadar uzanmış geleneğinde değişen pek bir şey olmadığını Death Sentence ile görebiliriz. 70’li yıllardan günümüze kadar gelmiş, geleceğe de uzanacağını tahmin etmek için kahin olmaya gerek olmayan bu intikam temasının haliyle artık çok fazla klişe olduğu tartışılmaz. Ama bu tür filmlerin hala belli bir izleyici kitlesini peşinden koşturmasına, yeni hayranlar edinmesine şaşmamak gerek. Çünkü özellikle metropol veya banliyö hayatının mutlu aile atmosferini parçalayan bir trajedinin telafi edilme şekli ile, ya da tamamen intikama olan bakış açımız göz önüne alındığında karakterlerle özdeşlik kurmak iyi bir aksiyon/gerilim filmi bünyesinde çoğu kez kolay olmuştur. Temelde formül çok basit: Orta sınıfa mensup sade bir vatandaşın sevdiği insanı veya insanları kötülüğe kurban vermesinin ardından içine düştüğü ikilem sonucu değişim geçirmesi, adaleti ödeşmede araması. Sağlıklı olsun veya olmasın, adaletin istediği biçimde tecelli etmemesini hazmedemeyen bireyin, kendi içinde o zamana dek fark edemediği yabancının ortaya çıkması ile öldürmeye başlaması. Tabi arada ufak tefek yan dramlar da olsa fena olmaz. Mesela Death Sentence’da olduğu gibi, ailenin altın çocuğu, elini attığı alanlarda bir numara olmuş Brendan’ın gölgesinde kalan küçük kardeş Lucas tarafından kıskanılması. Yine de bunların öykünün iç dinamiğine pek katkısı yoktur. Bu basitliğin zamanla kısır döngüne, vasatlığa, kalitesizliğe yol açması şaşırtmamalıdır. Nihayetinde defalarca elden geçirilmiş bu tip intikam teması etrafında dönen bir konudan bahsediyoruz. Tam bu noktada devreye anlatım biçimi giriyor. Yönetmen seçimini yapmak zorunda. Klasik anlayışa uygun bir hava mı sergileyecek, türler arası bir stil arayışına mı girecek, yoksa kendi tarzını oluşturma yolunda özgün olma çabasıyla radikal çözümler mi üretecek. İşte Garfield’in klasik anlayışa meyilli romanını uyarlama görevi, son yılların en stilize, en zeki gerilimlerinden biri olan ve ikinci sınıf devam filmleriyle istismar edilen ilk Saw filmini Leigh Whannell ile yazıp kendi tarzına göre yöneten genç James Wan’a düşmüş. Bir David Lynch ve Dario Argento hayranı olan James Wan’ın üçüncü uzun metrajı olarak Death Sentence, bir başka korku-gerilim bekleyen kesim için sürpriz sayılabilir. Çünkü sözünü ettiğimiz 70’lerden gelen klasik intikam maceralarının günümüz normlarına uyarlanması sonucu ortaya çıkan, başı sonu belli bir aksiyon-macera için James Wan ismi ilk akla gelenlerden olmasa gerek. Peki sonuç? Aynen bir önceki cümlede belirtilen bir aksiyon-macera. Ve bu eski hikaye klasik anlamda günümüze nasıl uyarlanmalı ise aynen öyle. Bu klasik tabirinin tipik Hollywood klasikliğine yaslandığı yerler, hızlı kurgunun getirdiği kendi iç mantığına sırtını döndüğü anlar, yukarıda sözünü ettiğimiz başarılı ağabey gölgesinde kalmış küçük kardeş benzeri basit iliştirmeler, hatta John Goodman’ın filmden tamamen çıkarılsa bile hiçbir şey fark etmeyecek gereksiz tiplemesi gibi tasarımlar bulunmakta. Yine de Wan’ın ellerinde gayet akıcı, sürükleyici ve vasatın üzerinde bir aksiyon disiplini olan bir film görünümünde. Katlı otoparkta sonlanan alabildiğine hoyrat takip sahnesinin dinamizmi tuhaf bir coşku yaratıyor örneğin. Bazı çevrelerce Neil Marshall, Alexandre Aja, Eli Roth, Rob Zombie, Darren Lynn Bousman gibi son dönemlerde ivme kazanan gore meraklısı yeni nesil yönetmenlerin de içinde bulunduğu bir güruha dahil edilen James Wan, bu hamlesiyle belki bu yaftanın üzerine yapışmasından endişe eder bir tavır mı alıyor bilinmez. Ama yaratıksız, seri katilsiz, bilmece, bulmacasız, sürprizsiz tipik bir intikam hikayesine adını yazdırmakla kendi limitlerini veya limitsizliğini test ediyor sanki. Sade bir vatandaşın patlamaya hazır bir bombaya dönüşümünü ele almak çoğu zaman inandırıcılıkla boğuşmak anlamına gelir. Mülayim bir insanın bir anda gözükara bir katile, ya da yine bu senenin bir başka benzer temaya sahip Neil Jordan yapımı The Brave One’daki Erica Bain’in bünyesinde canlandırılmak istenen sokakların kurtarıcısına uzanan süreci dikenlerle doludur. Bir kurban verilmiştir ve hayat devam etmektedir. Serserilerin katlettiği Erica Bain’in sevgilisi gibi Nick Hume’un oğlu Brendan da yok yere öldürülmüştür. Adalet yerini bulmadığında ise seçilen yol her iki karakter için aynı olsa da, ödenen bedeller söz konusu olduğunda Nick’in hasarı daha fazladır. Bu ve diğer başka sebepler yüzünden sanki Nick’in intikamı, Erica’nın intikamından daha sağlam gerekçelere dayalı. Mesele sevgili veya evlat ayırımı değil. Mesele her iki film izlendiğinde daha iyi idrak edilecek başka bir şey. Birbirine çok yakın duran bu iki film ve iki karakter, kağıt üzerinde büyük şehir paranoyasının doğurduğu bir çıkış arayışından besleniyorlar. Erica’nın biraz da şiirselliğe meyleden şiddet yorumları akla yatkın olsa da, Nick’in ödeşme manasına gelen eşitlik kavramının sebebiyet verdiği kaos vurgusu çok daha gerçekçi. İşte tam da bu yüzden Nick Hume, Erica Bain’den ziyade Tom Stall’a daha yakın sanki. David Cronenberg’in A History Of Violence filminde sıradan bir aile babası olarak tanıştığımız Tom, karanlık geçmişiyle yüzleşmek, hatta ödeşmek için kaosu göze almış bir karakter olarak bu bağlamda Nick ile aynı kaldırımda yürüyor. Sonuç olarak bir Haneke gerçekliği izlemiyoruz ve aile kurumunun üzerine kabus gibi çöken belanın kendi belasını bulmasından haz alıyoruz. Bu belanın başına bela olan kişinin kolaylıkla özdeşlik kurabileceğimiz orta sınıf bir aile babası olması ve o bela ile aynı dilden konuşmaya başlaması yüreğimizi soğutuyor. Yani Erica Bain’in deyimiyle içimizdeki yabancıyı uyandırıyoruz. Ve tuhaf biçimde eşitliğin getirdiği kaos, bizi o karaktere yabancılaştırmıyor, yaklaştırıyor. Brian Garfield’in intikam mekanizmasından ötürü karşılaştırma durumunda bırakılan Charles Bronson-Kevin Bacon benzemezliği elbet göze batacaktır. Ama o kadar alakasız bir benzetme ki bu, her ikisi de kendi çöplüğünde devleşen kurmacalar olduğundan, geçirdikleri değişimin kabul edilirliği üzerinde fazla durmak da gereksizleşiyor. Bir kere Kevin Bacon filmin kendi doğal klişesi içinde üzerine düşeni kusursuz yerine getiriyor. Geçirdiği insani/fiziki değişim üzerinde ne tür tartışmalar dönerse dönsün, hastaneden kaçtıktan sonraki Nick Hume’a baktıktan sonra gerisi pek önem arzetmiyor. Çok fazla ses getirmiş yapımda oynamamış olmasına rağmen, onun bir nesil sonrasının Christian Bale olduğunu söylemek doğru bir tespit olacaktır düşüncesindeyim. Sleepers’da canlandırdığı pedofil gardiyan tiplemesi bile tek başına onun oyun gücü hakkında bir fikir verebilir. Nick Hume’ün öncesini ve sonrasını çok iyi yansıttığı gibi, başrol tarafından bir film nasıl taşınır sorusunun yanıtını cebinde taşıyor. Yine klişelere sadık kalan bir yorumla Nick Hume’ün bu hayranlık verici dönüşümünü en iyi özetleyen filmin baş kötüsü oluyor. Final ise, Dead Man's Shoes kadar sıra dışı bir intikam finali olmasa da, sanki 70’lerin alaycı kara finallerine bir gönderme gibi duruyor. Sonuç olarak modern bir metropol westerni olma yolunda sağlam adımları olan, şahsi yorumlara binaen bu adımların bir kısmını özgün olma iddiası taşımadan, türünün klasiklerine saygılı bir üslupla atan bir aksiyon gerilim ile karşı karşıyayız. Klişeler zaten böyle filmlerin olmazsa olmazlarıdır. Mühim olan onların küllerinden bir şeyler çıkarabilmek. Kim ne derse desin, bence Peckinpah bu ufak tefek Malezyalı’yı görseydi belli sebeplerden onunla gurur duyardı.


Bıkmadılar kötü adamı değiştirip aynı filmi tekrar tekrar çekmeye.


Berbat ötesi bir film. Sinema salonu kıtlığı olan şehrimde bile boş salonda izledim. Gereksiz küfürler kurgu ve bağlantı kurmak diye bir şey yok. Film müzikleri anlamsız alakasız. Özetle izlemeyin.


İyi film dedikleri şey, doğayı aynen, olduğu gibi aktarmaksa eğer, bunu başarıyla yerine getirmiştir. Nuri Bilge nin Bir Zamanlar Anadolu 'da filminde olay yeri inceleme sırasında arabanın bagajına doldurulan kavunlar,"kola var mı" repliği neyi hissettirdiyse, seherin çalışma ortamındaki insanların tavrı da, doğum sahnesi de, otobüslerde geçen uzun, sıkıntılı saatler de onu hissettirdi. Kısaca 'HİSSETTİREN' duyuran bir filmdir. Rahatsızlık verir ama zorlama bir şekilde değil kendi ortamında yaşatarak, içine alarak rahatsız eder... Dramının kendisinden kaynaklanmadığını bilen, güçlü ama bir o kadar da çaresiz bir kadını ve topluma rağmen ona çare olmaya çalışan bir adamı olayın içindeymiş gibi izlediğim filmdir.


korku filmi degil oncelikle;ama kaliteli bir gerilim. uzun olmasina ragmen kendini izleten, bazi sahnelerin etkisinden çıkamayacaginiz yapıt. final sahnesi de filme uyan bir yelpazede esiyor.


Değişik konusu ile kendini izleten başarılı bir film...


Açıkçası epey bir hapishane filmi izlemişliğim var 'Terra Nova'dan sonra beni en çok etkileyen film olmuştur. Ayrıca insanın zor durumda kaldığında yapar mı?, yapmaz mı? sorusuna cevap aramaya gerek yok. Şartların değişilebilirliği aynı şekilde davranışları da etkilemiştir ve bunun aksi zaten insanın doğasına aykırıdır diye düşünmekteyim. Kesinlikle izlenmesi gereken bir film!!!


PErformanslarıyla etkileyici konusuyle etkilyeci,,, başarılı bir film,,,


konusu benzese de orphandan daha basarili..evet turun iyi ornegi sayilmaz belki ama insani gerdigi kesin


Chabrol'un bu filme ilişkin "son Marksist filmi çektim" demiş olması bizim de filme farklı gözle bakmamıza neden oluyor. Filmin sınıfsal patlamayı sembolize ettiği düşünülürse, keskin sınıfsal farkları koymak şöyle dursun yer yer masum, saygılı, anlayışlı bir burjuva aile yapısı çizilirken, iki kadının geçmişlerindeki olumsuzlukların nedenleri önemsenmediği için, film sınıfsal patlamadan öte ruhsal bozuklukları olan iki kişinin öfke patlamasına indirgenmiş. Ele alınan konu açısından, eşitsizlik üzerine kurulu hiçbir ilişkinin sağlıklı olması mümkün değil mantığıyla filmdeki dışa vurumu haklı çıkarmaya çalışmak ta çok sağlıklı değil. Isabelle Huppert'in abartılı oyunculuğu ve filmin tahmin edilebilir bir sona doğru ilerlemesinin yanında, Melinda'nın, 'okuma-yazma sorununu' birden bire kavrayıp deşifre etmesi ne kadar yapay olmuşsa, iki fişeklik tüfek ile sınırsız atış yapılması da o kadar anlamsız olmuş. Tüfeği görmezden mi gelelim yoksa vardır bunun da bir hikmeti mi diyelim? 5/10


İdeallere kendini fazla kaptırarak entelektüel, ama aynı zamanda ukala bir tavır sergileyen Before Midnight / Geceyarısından Önce&, ilk filmin samimiyetinden ve saflığından yoksun bir film. Buna rağmen modernite ve bireycilik kavramlarını muhteşem bir şekilde eleştirerek yılın başarılı filmleri arasına rahalıkla girmeyi başaran filmdeki otel odası sahnesi oldukça etkili.


BİLİNÇLİ VAHŞETİN YETKESİ Sevgi Ozan Bu satırlara başlayabilmek için türlü işkencelerden ve içsel sıkıntılar geçtim, hala da geçmekteyim. Yeryüzünde aykırı olguların ve kehanetlerin gerçekleştiği bir döneme bilincinde olmaksızın tanıklık ettiğimiz koşullardayız. Uzamından kaçılamayan, birbirinin hem devamı hem de yan yana dizilişinin ayrılığından kopan bu sahneler, anlatımın imgelerinde olduğu gibi uçurumlar yaratacak kadar bilinçli bir çılgınlık yolundan geçerler. Delilik ya da usluluk birbiriyle taban tabana zıt olarak tanımlanan birçok ifade gibi kullanımında erken davranılmış ve çoğu zamanda gelişi güzel uygulanmıştır. Bu konu üzerinde duruyor ve size kalbinizle gösterebileceğim ifadeler arıyorum. Ne yazık ki bulmakta çok zorlandığımı söylemeliyim. Sonunda uyuşukluk veren bu çelişkiden bir an sıyrılarak, her şeyin başladığı tarih evine (Kronos’un doğduğu yer)değil de; yeniden patlak verdiğine tanık olduğumuz, gerçekleşmesi hiç istenmeyen lakin artık tarihin izinde rastlayacağımız bir olguya değinmekte kendimi mecbur hissediyorum. Yaklaşık bir hafta önce anormal yaşamımı normalleştirerek karantina sürecimi ardı sıra okuduğum kitaplarımla saklanarak geçirirken, küresel ağımız ve kitle iletişim araçlarımız sayesinde yankı uyandıran bilinçli bir vahşettir ki, maalesef gerçekleşti. Bir ünlemle duraksayarak soluklar kesili halde hareketsiz kaldık şimdi! Vahşet denilince birçoğunuzun aklına sapkın ölümler, kesik uzuvlar ve kan donduran cinayetler gelecektir. Kimilerine göre (yerel yasalara) temiz(alışıldık ölüm) olan bu cinayet yaşam gereği zorunlu olan nefesin zorbalıkla geri alınması kadar normal bir öldürme (uygarlığın mezarlığında doğal bir ölüm kalmış gibi) eylemi olarak görülebilir. Keskin bıçak sırtı kadar demirlenmiş inançların geri dönülmezliği tartışmasız tümellikle katidir. Bende bu vb. tavırlara karşılık hükmü verenlere soru sormak ya da cevap almak niyetinde olmadım hiç. Anayasanın temelinde gerek vatandaşları gerekse toplum ve kamu düzenini koruma adına görevlendirdiği bir polis rastgele(izinli serbestlik) bir hükümle kara derili bir adamı soruşturulmamış bir benzerlikle cezasını kesebilir ardından suçluyu çar çabuk bir infazla ödüllendirebilir! Terazide vicdansızlıkla kızaran bir yüze rastlamamakta üstüne cabası! Kusurumu bağışlayın, birbiri ardına uygun görülmeyen lakin kabul edilebilir bu olguların altında yatan gizin açığa çıkmasını eminim ki en az benim kadar sizde dilersiniz. Uygarlığın inşa edildiği yeryüzünün her devletinde, bu örneğe benzer yerel polisin yasadaki yeri açıklanacak olunsaydı; sınırlandırılmamış görevin yükümlü olan tarafından tercih edildiğinde kişisel olmaktan çıkıp, hem kamu hem de yasa adına kendince ayrıcalıkların kontrollü kullanımından başka şey olmadığı görebiliyoruz. Özür dileyerek belirtmeliyim ki, tüm dünyanın nefret söylemleriyle ayaklandığı bu olgular tarihin evinde(zaman) yaşanırken bir defalığına mahsus olmayıp, şimdide olduğu gibi geçmiş ve gelecekteki olası tüm zamanlarda da geçerliliğini koruyacaktır. Bağlantıyı koparmaksızın konumuz üzerine tam da şu sıralarda elime geçen Arundhatı Roy’ un Küçük Şeylerin Tanrısı(1997)adlı yapıtın satırlarında, dünya yurttaşlığından pay alamamış kara(oldukça yanık) derili bir adamın kısa ve yitik öyküsüyle karşılaştım. Irkçılığın meşruluğunu eleştirmek adına yazılmış, okuyucuyu uyandırma arzusu güden tüm romanlarda olduğu gibi bu romanda yaşananlar da bizi şaşırtmaya yetmemiştir. Bu satırlarda aktarıldığı üzere, yanık derililerin kaderlerine işlenmiş sahneler hep aynı zalim sonla gözler önüne serilmiştir. Bundan çıkaracağımız ders şudur ki “ Kara derili bir adamın üzerinde kan hemen hemen hiç görünmez.” Sanki ne doğmuş ne de ölmüştür, fark edilmeksizin çiğnenmiş bir ottur bitmesi güç olan. Tarihin yardakçıları ve susamışları bu sahnelerde konuşturulur. Hala çözülmesine göz ardı edilen eşitsizlik ve özgürlük problemi edebi karakterlerin de baş edemediği bir durumdur. Bu hikâyelerdeki analizin şeffaflığı sorunun anlaşılması açısından ayrımsayamadığım karga seslerinin bulanıklığından biraz olsun kurtardı beni diyebilirim. Olgunun teorik ideolojisinin arkasında o görünmeyen (kötülük) yasa, insanlığın kendinden kopardığı doğaya ve doğanın yaşamlarıyla olan uyumu parçalayarak asli ereğinin peşinden koşuyor. Dehşeti onaylıyor! Gerçekleşmesi için tüm olanakları bir statü ile sağlıyor. Henüz itiraf edilmemiş iç kemiren korkularla, gücü pekiştirmek adına güçsüze duyulan nefretle yeni ezilenler yaratıyor. Düz çizginin ucunu bulana dek çizginin altındaki yaşamcıklara (yeryüzünde kısa kalması gerekenler) nefes aldırmaksızın boğuyor. Yanık ten, buğday ten, ara renklerin topraksı sıcağıyla sulanmış verimli toprakların kölesi olmayan efendi. Hem doğanın kölesi hem de onun efendisi. İnsanın yabancılaşmadan kalan Dionysosçu yanı. Henüz uygarlıkla beyazlatılmamış, güneşin kavurduğu büyüleyici yanıklar kadar berrak yaşam umudunuz yok olmasın hiç! Şu korkunç zamanlarda aynı ağızdan verili görevden kaynaklı suçun bireyselliğini haykıran dünyanın tümü, yine aldanıyorsunuz! Yetkenin tümelliğindeki us, kişisel çıkarlarla ve budala zorbalıklarla karıştırmamalıdır. Nefret kusan haykırışlar maalesef ki bir sonraki ölçülü şiddet ve ustaca yerine getirilen katlin sonucunda, yeniden vicdan sandıklarının çıkarılmasına kişisel olmayan şiddete yönelecek ve az bir zamanda sonra yine tükenecektir. Buradaki mevcut delilik, yasanın içinden adaleti kemiren kurdun beslediği solucan olacaktır. Sorumluluk ve görevini yerine getirmenin verdiği coşkuyla suçluluk hissedilmemesi gereken bir zaaftır. Asıl bundan sonrasında adil terazideki değerler gurur ve kibir gibi ölçeklerle yer değiştirecek. Uslamlama ve yasanın gri tarlasında sürülen, hasat meyvesini veren kaynağın gerçekte kontrollü zorbalık olduğu kim yüksek sesle söyleyebilir! Aklın ucundan geçmeyen, deliliğin kalbinde gizlidir. Bu olayların patlak vermesinden kısa zaman sonra izlemeye gerek duyduğum bir filmden örneklemelerde bulunacağım şimdi. Yeşil Yol(Yeşil Yol, 1999, Frank Darabont) adlı filmin kötü adamı olan Vahşi Bill’de delilikle gizlediğini sandığı vahşetin, ilahi dokunaçlar aracılığıyla su yüzüne çıkarıldığını görmekteyiz. Usun otoritesinden kurtulan insanın kalbinden saklayamadığı gizi bir anda gören, masumların acısını bedenindeki yeni yaralarla iyileştiren John Coffey gibi yüceliğini keşfetmiş biri gerçek hayatta bizim de karşımıza çıkacak mıdır? İmgelemlerin kopukluğunda bağlandığımız vahşete sevgi aracılığıyla izin verilmiştir. Vahşi Bill çocuk(kirlenmemiş-saf) kurbanlarını onların birbirlerine olan sevgileriyle öldürerek cehennemin dahi yakamayacağı bir suç işledi. “Ama maalesef bu durum tüm dünyada böyle… Değil mi” Vahşi Bill gibileri her zaman var olacak mı? Böyle kötü adamlar, hükümlü suçun infazına kadar pişmanlık duymaksızın saf kötülük uğruna eylemini gerçekleştirir. Çok yakın zamanda yaşanan polis cinayetinde olduğu gibi “Öfkenin olduğu yerde uçurum vardır. Yapılan bilinçli ve ısrarlı bir vahşettir. Bütün bunlar hesaplı yapılmıştır” amacı salt kötülük için olan. (Arundhatı Roy, Küçük Şeylerin Tanrısı, 1997) Bu satırlar bir nebzede olsa size bir bakıma duygudaşlık kazandırabilir. Bir başkasının acısını anlama, duyumsama vb. anlaşılmaya dair ezeli çabalar gibi… Fakat tarihte uygulanan ve yaşanılması dehşet veren anların tarifi edilmesi biçimce ne kadar kusursuz olursa olsun anlaşılması anlamca olanaksızdır. İçinde bulunduğu bu acılardan maddesel hasarın aksine, kalben yorulan vicdanının varlığından usanmış kişi için, uyku kaçırtan bu karabasanlar huzursuzluğun anlamını keşfetmek için vardır. Bize gerek olan bilinçli bir huzursuzluktur. John’un yazgısını kabul edişindeki cesarette böylesi bir açık yürekliliktedir(duygudaşlık). “Yoruldum, patron. Yollarda yağmurdaki bir serçe kadar Yalnız kalmaktan yoruldum Yanımda hiç arkadaş olmamasından bıktım, Nereye gideceğimizi, nereden geldiğimizi söyleyecek biri… İnsanların birbirine kötü davranmasındasın bıktım, Her gün dünyada hissettiğimi duyduğum acılardan Bıktım, Çok fazla var Sanki her an kafama cam parçaları batıyor Anlıyor musun?” (Yeşil Yol, 1999, Frank Darabont) Artık bizde dünyayı karşımıza alıp uygarlığın uyduruk düzenini sağlayan bu kötücül yaşam karşısında yorulduğumuzu söylemekten çekinmemeliyiz. Fakat avazımız çıktığı kadar kötülüğün zulmüne lanet okusak neye yarar? Damgalı suç ve nefret söylemlerimize uyum sağlayan nesnemizi yitirdiğimizde, kötülüğe karşı duyduğumuz o öfke içimizde yanan ateşi dindirecek ve bizi yeniden huzura kavuşturacak mı sanırsınız? Bu hayatta, yaşamın saçmalığı ve kötülüğün üzerine irdelemeksizin düşünmeyecek kadar kısa yaşayamayız. Biz, çilelerle dolu bir hayat süreriz… Şuanda hükmün kim ve hangi güç tarafından verildiğinin bir önemi kalmış mıdır? Suçluyu tıpkı onun kurbana yaptığı vahşetini yaşaması adına kat be kat fazla bedensel acı çekmesini isteyerek, adaletin bir yer değiş tokuşla kötülüğün kökünden kazındığını hiç sanmayalım. Bedensel acı bu dünyanın kısa vadeli acısıdır. Hesaplaşması bitimsiz süren ceza, ruhun ölümsüzlüğünde katlanılan kramplarda çekilir. İstenmesi gereken adil ceza ise ruha ıstırap veren vicdanın varlığını anımsatmak olmalıdır. Bu yanılgılardan kaçınılmazsa, yeşil yaratıklar gibi yüreğimizi zehirleyebilir. Haklı öfkemiz duygularımızdan sıyrılır ve kopar. Bizleri de tümel usun sloganlıyla yanıp tutuşan klavye gardiyanlarına dönüştürür. Uçurumumuzu hem daralttık hem de gitgide derinleştirdik. İnşa edilen ya da verili olan, birbirine zıt bu küçük olguların ürkütücü derinliği, sesimizdeki yankıları daha uzaklara ulaştırma arzusunu beraberinde taşır. Tek dileğimiz ıstırabın doğuşu olmaktan öteye gitmez.(Stalker, İz sürücü: Andrey Tarkovsy) Tüm bunların üzerine akılcılıkla buluşturulan tatmin ve yıkma arzusundaki çelişki ve imkânsızlık üzerine bir şeyler söylemenin vakti geldi de geçti neredeyse. Yeryüzü dünyasında yaşam süregeldiğinden bu yana bin bir çeşit insan, kadın, çocuk, yaşlı, genç, ergin olgunlaşmamış vb. yaşamlardaki (elbette çok şey sıralanabilir) karmaşıklığın büyüsüyle iç içe geçirdiğimiz halkları, tarihleri yazgıları ve savaşları hesaba kata kata gittik. Peki, ya ne bulmayı umduk? Artık basit konuşalım ki derinlerde yankısını bulduğumuz uçurumları aşabilelim… İnsan-doğa ilişkisi gittikçe tuhaflaşıyor doğrusu. Teoriyi sistematik ve güzel gösteren insan, uygarlığının doruklarında doğayla yeni biçim arayışlarına girmiştir. Bildiğiniz üzere de kendini ve doğayı alt ederek onu tahakkümü altına alan insan, ister yeryüzü ilişkileri olsun ister dünyevi olmayan ilahi ilişkiler olsun, tüm etkileşimlerinde yabancılaşarak tarihin yardakçı rolünün prototipini üstelenmiştir. Bu ele avuca sığmayan gözü pek alçaklık, mümkün dünyaların çığırtkanlığıyla çok aşağıları temsil ediyor. Yalnızlaşan bu insan, bir gün düştüğünün(ölüm-günü) farkına varabilecek mi dersiniz? Büyük laflar etmiş gibi görünmek gururu(benim dahi) çoğu kere okşayabilir(hatalı ve aşağılık bir davranış olsa da). Evrenin merkezine güneş yerine kendini koyan o ulu insan bildiği tüm kutsallıkları öldürdü nihayetinde. Durdurulmaksızın ilerleyen güç istenciyle yumurta akı kadar şeffaf olan modern derili yaratık, devlerin omuzlarında yükseldiğini sanır. Pigmentler ve renkli deri tonlarıyla doğa karşı uygar laboratuvarlarda insanlık vahşeti ve gerekçesi bir anda tarihteki kirli yüzünü gösteriyor. Her şeyin nedeni, nereye gideceğimizin hükmü, şeffaf uygarlığın gölgesinde yıldırımlar çarpan ruhları ağaçlar gibi kızartmakta. Artık o tanrı gibidir (gibisi fazla). Hikâye böyle devam edip gitmekteyse de bir engel var karşımızda. İşte durmakta! “ İnsan ne boyun eğebildiği nede tapabildiği şeyi tahrip etmek için duyduğu güdüyü dizginleyemedi. Erkliğin ve onun ihtiyaçları: doğanın gücüyle, kendi güç istencinin arasında aşılması güç bu derin uçurumdadır.” Yeşil Yol adlı filminin (Frank Darabont,1999) tinsel kahramanı olan John Coffey sessizce haykırdığında bedenindeki yaralı pullar gibi dökülmüştü bu sözler “Bu dünyada öyle şeyler oluyor ki tanrının bunlara nasıl izin verdiğini merak ediyorum. (gardiyan Paul’a söyleterek elbette)


Evet en güzel film buydu seride. Mükemmeldi her şey :( Kazaları nasıl tasarlamışlar öyle, tüylerim diken diken oluyor izlediğimde !!!10 / 10


haklar ayrıcalık değildir. http://youtu.be/BbjSOt7NxIY filmin sonunda çalan, filme cuk oturan şarkı da bu:http://youtu.be/1VGkmPF1CNo


Kate Hudson, Anne Hathaway mükemmel oyunculuk sergilemişler beklediğim gibi.Konu değişikti.Hoş bi yapım.Boş bir günde alıp izleyebilrsinz ;)


Bu filmi annenizi , babanızı yanınıza alıp hep birlikte izleyin. Zaten uzunca bir süredir birlikte film izlememiştiniz . Bu film komedi türünde yapılmış filmlerle karşılaştırıldığında &şahan gökbakar , şafak sezer , cem yılmaz serilerinden sonra günümüz şartlarında kendini ön sıralarda bulabilecek özgün bir komedi filmi . Yer yer tebessüm ettiren sahnelerin yanında yok artık bu kadar abartı ve tesadüf olamaz diyeceğiniz sahnelerde bolca var. Hoş , izlenilesi bir film. 8/10 hakeder. (708)


Fragmanı güzel ve gerçekçi film olduğunu gösteriyor.Kanlar ve silah tepmesi felan izlenebilir 4 alır benden.


Kimseye aldırış etmeden izleyin filmin konusu on numara güzel eğlenceli olmuş beğenmeyen çizgi film izlesin


Hem Guy Ritchie'den beklenenleri veren hem de genel tarzının çok dışında bir film. Diyaloglar, görsellik, müzikler, oyuncular her şey gayet tatmin edici. Sherlock Holmes karakteri cidden çok eğlenceli olmuş, Robert Downey Jr da tam böyle rollerin adamı zaten. Filmin sonlarında bazı bölümlerin kesilmiş olabileceğini düşünüyorum, directors cut dvd'sini bekleyeceğim.


İzlediğim en iyi filmlerden biriydi. Filmin ilk yarısı biraz sıkıcıydı ama son sahnelere bayıldım. göz benim en değerli varlığım. belki de bu yüzden bu kadar etkilenmişimdir. Gerçekten hayran kaldım. Herkese öneririm.


Hilary Swank oyunculuğun dibine vurmuş resmen. İzlediğim en iyi performanslardan biriydi. Film izlemesi zor bir film bence. En azından bende öyle bir etki bıraktı. Çünkü filmin başlarında o kasabadan ve insanlardan nefret ettim. O boğucu havası beni çok sıktı kasabanın. Filmin diğer yarısıda malum sinir hastası etti insanı. Filmin bu atmosferi bu kadar iyi yansıtması ve ayrıca hikayeninde gerçek bir olaya dayanıyor olması filmi çok daha etkileyici yapıyor bence.


paranın insanların gözünü nasıl kör ettiğini emperyalizmin halkın kanına nasıl girdiğini çok güzel anlatıyor. senarist zaten müjdat gezen daha söz söylemeye gerek yok. dıraş oluyodum evladım dıraş mister dörtnala:)


Helalinden bi 4 buçuk verdim.


Senin bir güvercin olduğunu, benden daha iyi kim bilebilirdi ? Aşk.. utanmaktı.. Belli etmeden gözlerimle sevmekti, o benliğin sırrına sabretmekti için için.. Saygı, dirençsizliğe direnme ve özgürlük.. bütün bir Aşk. Haneke'yi nedensizce sevdiğim huzur bulduğum kusursuz bir film..


Film genel olarak ortalama bir film. Fakat bazı yanlarını eleştirmeden geçemeyeceğim.Oyunculara diyecek lafım yok; ama bence Nurgül Yeşilçay filmde asıl performansının altında bir performans göstermiş. Dikkatimi çeken başka bir husussa, senaryonun bazı sahnelerde gerçekten çok özensiz yazılmış olmasıydı. Müzikleri filme uyum sağlamış, Zülfü Livaneli zaten; ama belki bazı yerlerde daha vurucu ve sert müzikler olabilirdi. Onun dışında kamera kullanımı, mekanlar, tipler ve verdiği mesaj açısından ortalama bir film diyebilirim, özellikle kurgusu etkileyiciydi. 6/10


Bu filmi izledim diyen 41 kişi var ben bunların yüzde seksenine yakınının belki tamamının The Elephant Man (1980) i izlediğini ve yanlışlıkla bunu işaretlediğini düşünüyorum. İzlediğini belirtip de bu yorumu okuyanlar lütfen bir kontrol etsinler.


Tek kelime ile mükemmel bir film Michael Clarke Duncan oyunculuğu ile tom hanksi resmen gölgede bırakmış, şu geçen 12 yılda Michael Clarke Duncanın yıldızlaşdığını görmemek çok üzücü...


hala şaşkınım :)


Derdi nedir anlaşılamayan zengin züppe bir genç. Onun bu hallerini yansıtmaktan uzak bir oyuncu. Karşısında hoş ama dokunulduğu her anda orgazm oluyormuş gibi kıvranıp ses çıkaran bir kadın. Yapaylıklarla dolu bomboş bir senaryo içinde gezinip durdular... 20/100


Filmi ne yazık ki Netflix'e gelince izleme fırsatı bulabildim. Açıkcası Ali Atalay'dan Ölümlü Dünya'yı daha izlemiş ve çok sevmiştim. O yüzden kendimi sürekli karşılaştırma yaparken buldum. Ben çok eğlendim filmi izlerken. İlk başta akmıyor gibi geldi ve biraz karakterlerin replikleri tekrara düşmüş gibi hissettirdi fakat ilk yarım saatten sonra nasıl bitti anlamadım. Baya güldüm. Dizdar, Asuman, Salih, Emin, Alaattin hepsinin arasında dönen geyikler, absürt konuşmalarla eğlendim ben. Fakat en çok sonu beni etkiledi. Cidden böyle bir şey beklemiyordum. Kafamda tabloları birleştirince ağzım açık kaldı. Beğendim.


Filmi keşke Spike Lee yönetmeseymiş! Irkçılık üzerine yaptığı filmlerle tanınan siyah yönetmen yine kendini tutamamış ve aksiyon macera tadında eğlencelik bir filmde bile araya gereksiz politik ve ırkçılım karşıtı msglar sıkıştırmış( örneğin çocuğun playstationdaki zencilerle ilgili oynadığı o oyun ve soyguncun ona verdiği nasihatler, genç polise Denzel`in ırkçılık karşıtı sözleri, filmin sonundaki yahudi soykırımı ile ilgili gereksiz detaylar vs vs) ....Yani özellikle soygun bittikten sonraki yarım saat niye çekilmiş anlamadım, başka bir filmi sanki filmin sonuna montajlanmış gibiydi...Ayrıca soygun ne maksatla gerçekleşmiş biraz daha detaylı anlatılabilirdi bence üzerinde biraz daha durulsa iyi olurdu.... Filmin ilk 90 dakikasına 8 puan veriyorum ama son yarım saat için özellikle 3 puan.....Spike Lee bir daha mümkünse aksiyon filmi yönetmesin, güzelim filmi mahvetmiş....


...Arka planda olan biten korkunç eylemlerin flu kalışı beklenenin aksine daha sarsıcı bir etki yaratır ve film; Saul’un halet-i ruhiyesini bire bir sunarken, olan biten bu insanlık dışı durumun gerçek olamayacak kadar korkunç olduğunu ve sürreal yönünü vurgular. Bir kaos ortamında insanın gerçeklere, etrafındakilere tam anlamıyla odaklanamayışını, zihinsel olarak normal düşünce ve algı sürecinden kopuşunu görsel olarak en ve tek doğru yöntemle anlatmayı başarmıştır yönetmen Laszlo Nemes. Haliyle, bir film karakteriyle duygudaşlık (ve korkudaşlık) kurma pek az filmde eşine rastlanır biçimde kolaydır Nemes’in filminde...


Eskiden çok sayıda western filmi çekilirken günümüzde az sayıda ama çok kaliteli western filmleri çekiliyor. Öyle ki 2007 yılının 2 westerni 3:10 to yuma ve jesse james suikasti filmleri yılın en iyileri arasında yer alıyor. Benim gibi çocukluğunda her Pazar western filmi seyredip de nefret eden bir insanı bile cezbedecek kadar kaliteli filmler bunlar. Klasik western filmi kalıplarının dışında iyi ile kötünün karıştığı dur durak bilmeyen bir western filmi 3:10 to yuma. Türü sevmeyenler bile bir şans vermeli...


Filmi izleyebilmek için ciddi bir sabır göstermem gerekti. Oyunculuklarda konuda oldukça durağan ilerliyor. Zengin bir geçmişe sahip olan bir karakter bir intikam hikayesinde harcanmıştır. Malesef yarıda bırakmak zorunda kaldım.


Eğer konu aşksa duyguyu seyirciye iyi yansıtmak gerekiyor ki böyle dramatik finallerin etkisi daha yoğun hissedilsin.Ama Sinan ve Olcay arasındaki ilişki çok oldu bittiye gelmiş diye düşünüyorum.Tanışma,evlilik,çocuk derken ne olduğunu anlamadım.Zaten senaryo ve kurgunun özgün olmadığı da her halinden belli oluyor ama hikaye çok güzel dramatize edilmiş hakkını vermeliyim.Mert Fırat'ın oyunculuğunu beğenirim burda da iyi iş çıkarmış ama yan roller çok zayıf.Belki daha iyi bir kadroyla daha çok ses getirebilirdi...6/10


konu çok fazla klasik.. Bildiğimiz saplantılı aşık filmlerinden biri… en başından gelişme ve sonuç herşey belli ediyor kendini.. Onun dışında sürükleyicilik seyredilebilirlik iyi.. Oyunculuklarda fena değil esasında.. 10 / 6,5


Film o kadar da kötü bir film değil klişelik var ama seneryo iyi diyebilirim gerilim bakımındada sarmıyor değil bazı sahneler gereğinden fazla uzatılması biraz kötü ama gerilim film olduğu konusunda bence baya iyi P:7


film zombilerle alakası yok onun da otesinde film insanken bile insanlıktan cıkılabilecegini gostermistir bizlere.. filmin acılıs sahnesi fazlasıyla etkileyici.. kendi turunun en iyilerinden..


orta şekerli bir film anne kızın kopuk ilişkisi daha güzel anlatılaiblirdi ama yinede fena degildi izlenilir


Nerede Kemal Sunal filmleri...Çok basit bir konusu var ama yinede bir kez seyredilse bişey kaybetmezsiniz...


mükemmel bir fim olmus , emeği gecen herkese buradan teşükkür ediyoruz.İçinde komediyi,aşkı,anlamlı mesajları barındıran harika bir film.Herkes seyretsin =)))


İkinci dünya savaşını anlatan filmlerden çok büyük bir farkı olmasada hayatım boyunca beni en çok etkileyen yapımlardan biridir. Hele son sahnesini unutmak mümkün değil. Acımasızca öldürülen bir ırkın masum bir çoçuğun hayatına etkisi ancak bu kadar sarsıcı olabilir.


Dökümanter tadında, çekim teknikleri estetik ve oldukça düşündürücü izlenmesi gereken bir film. Otoriteye itaat ederken, yaptığımız hata ya da yanlışlardan dolayı kendimizi hiç sorgulamama ve sorumlu hissetmeme fikri daha doğrusu gerçeği tokat gibi çarpıyor suratımıza. Kötü olmak kolay ve aslında fazlaca insani.


İspanyolların özgün senaryolarına alıştık ama senaryo bir filmi değerlendirme aşamasında tek başına yetmez. Bence gerçekçi bir anlatımdan uzak biraz yapay bir atmosfer vardı filmde ısınamadım.


Yormayan, güldüren, basit ama eğlencesi bol film olmuş. Özellikle hapçıların evinde geçen bölümde çok güldüm. Keyiflenesi zaman ihtiyacında izlenilirse çok daha lezzetli olabilir. 6,5/10


aksiyon dozu çok yüksek, dış ses ve animasyonlarla desteklenmiş çerezlik bir film. bolca dövüş sahnesi izlemek isteyenler buyursun.


film izledigim en iyi türk filmleri içerinde kesinlikle ilk 10à girer...bu filmi bence daha fazla duyurmaliyiz..donnie darko gibi indie filmler dünya capinda olay oluyorsa en azindan bu filmin amerikada izlenmesini saglamaliyiz.. filmdeki iki loser insan1n hikayesinden cok etkilendim ve film icimde ne kadar olumsuz duygu varsa hepsini uyandirdi film boyunca..bu da filmin basarisini gösteriyor bence. cünkü filmde anlatilanlara kayitsiz kalmak imkansiz..filmi izleyip çiktigimda hala etkisindeydim


2000lerde böyle bir şey izleyebilecek miydik? benim pek umudum yoktu. 50 yıl sonrasının seyircisine de ancak böyle seslenilebilirdi. bela tarr'a teşekkür etmekten başka söyleyecek bir şeyim yok. son yıllarda sinema adına en büyük olaydır bu film. hiç sinema kültürü olmayan biri bile bu filmi izlerken "büyük" bir şey izlediğini hisseder. şimdiden kült. tarr ise şimdiden dünya mirası. şimdiden taklit ediliyor ve gelecekte daha çok taklit edilecek.


Film her ne kadar bir uyarlama olsa da orijinal bir yapım olmuş. Gotham şehrinin karakterlerini farklı bir mekan ve zamanda izleme olanağı sunuyor bize. Çizimleri ve müzikleri de çok başarılı buldum.


genel itibari ile durağan bir film.. son 15 dk ancak hareketlenebiliyor.. ama yinede güzel bir filmdi..


80-90 yılları arasında düzenlenmiş olan Drag Wigstock Müzik festivaline, filmin çekiminden önceki yıllarda ki hazırlanış ve festivalin gerçekleşme süreci arasında katılımcıların hayatlarından görüntüler izliyoruz.


Conjuring evreni içerisinde geçen ve boş vakti değerlendirmek için izlenebilecek ortalama bir korku filmi. Annabelle Creation ile fazlasıyla benziyor. Konusu her ne kadar zorlama olsa da kendi türünde senenin iyilerinden birisi olmuş. Korku ögeleri tahmin edebileceğiniz gibi fazlasıyla klişe.


Jim Carrey komik bir adam.. ama bazen o kadar kasıyor ki kendini, saçmalıyor..Bu film onun klasında olmuş.. İlk yarım saat hariç izlenebilir.. 10/7..


Sade bir timsah filmi .. zaman geçirmek için başka alternatif yoksa izleyin , izlenmeyecek bir film değil .. 10/5,5


Gerçekten kötü. Imdb'ye güvenimi sınayacak kadar kötü. Leonardo Dicaprio olmasa 10 üzerinden 4 falan olurdu sadece onun hatrına oylandığına inanmak istiyorum. Nasıl o puanı aldı hayret ediyorum.


Çok masalsı ve gerçek üstü bir ilişki var filmde, böyle mutluluktan, aşktan sevgiden cıvık cıvık olmuşlar:) Zaten kendini belli ediyor ardından hemen bir şer geleceği. Filmde başarılı ve zekice diyaloglar var, şiirler falan duygusallık şelale olmuş sanki, ama bu yapaylığı biraz bozan Mert Fırat'ın oyunculuğu, resmen hayran kaldım. Ama işte ince bir çizgi üstünde film keşke daha iyi işlenilse ya da aşk fazla abartılmamış olsa, çok güzel bir aşk filmi olabilirmiş Aşk yerine demans bozukluğu esnasında yaşananlar daha derin işlenebilirdi bence. Aljelika Akbar ın müzikleri güzel ama sanki montajı iyi olmamış, doğru noktalara konamamış. Aşırı dozaj duygusallıktan hoşlananlar mutlaka izlemeli bence.


Filmi dün gece izledim ancak otelin bazı noktaları renkleriyle, eşyalarıyla hala aklımda. Wes Anderson'ın görsel hayal gücü çok çocuksu ve bu iyi bir şey. Zihnini kısıtlayan kurallara, renk paletlerine takılmadan bir çocuk gibi hayal kurup bunu kameraya alıyor. Üstelik bunları klasik ve zorlu sinema yöntemleriyle yapması çok takdir edilesi. Setlerine bıraksanız 2-3 gün boyunca tüm detayları özümseyerek, müze gezer gibi gezerim.


Seneryosu sağlam bir film,oyuncular harika..ama konuşulduğu kadar mükemmel bir film değil bence..Tamam iyi film ama fazla abartılacak bir tarafı yok.


Serinin en sevdiğim bölümü. Başı özellikle harikaydı. Yelil yelil eşliğinde. :) Küfürlü izlemem diyenler de artık izleyebilirler, öyle küfür yoktu.


fena değil olayları değişik bir bakış açısıyla ele almış.


Hapishane mekanlı film ve dizi severlere kesinlikle tavsiye ederim. Clint Eastwood iyi, senaryo güzel. ayrıca prison break, ozz, esaretin bedeli gibi yapımları beyenenler bunu da beyenir diycem ama kardeşim o kadar saat o kadar bölüm izlemişsin zaten bu filmlerin ve dizilerin hepsinin benzerlikleri su götürmez bir gerçek. Sonuçta mekan aynı, karakterlerin amacı aynı. sana eski dostlarından bişeyler hatırlatacak, belki "hımm, bundan çalmışlar "fln diye düşüneceksin. Ekstradan iyi bir oyunculuk göreceksin. Yeni bişey yok zaten film de bütün o "eski dostlarından" daha eski. yine de söylim Beyeneceksin.:D.


Müzikleriyle ön plana çıkan bir film. Beklentimi karşıladığını söyleyemem. Zengin kadrosuna rağmen ortalama bir yapım.


John Woobu filmden sonra acayip şekilde yükselişe geçmişti. yüzyüze, görevimiz tehlike serisi, rüzgarla konuşanlar diye artarak yükselen cıtasını koruyamadı daha sonra..


3-2-1 MOTOR! 2019 Fransız yapımı, Nicolas Bedos’un yönetmenliğinde çekilen bir hikaye… Yok olmuş duyguları, içtenliği ve samimiyeti başa sarsak teknolojinin bizi sürüklediği bu yeni düzenden kurtulabilir miyiz? Ya da belki de geçmişten bir yudum alsak, bugünü güzelleştirebilir miyiz? “Yeni Baştan” filmi işte tam da bu iki soruya yanıt aramakta… Filmin 60’lı yaşlarındaki eski karikatürist kahramanı Victor yaşamında her şeyden soğumuştur. Bu soğukluk onunla eşi arasında, hatta kuşak çatışması adı altında oğlunun da ilişkilerine yansımıştır. Victor bu soğukluk nedeniyle bir gün kendisini kapı önünde bulur. Karısı ondan sıkılmış, aile dostlarıyla ilişkiye başlamıştır. Victor bu durumda bir girişimci ile tanışır ve yaşamının en mutlu, en verimli anlarına dönme fırsatını elde eder. Döner de… Film bize kurulan bir set ortamında para ile geçmişten bir tat almak isteyen Victor’u sunar. Victor burada herkesin rol yaptığını bilir, hatta ön metinleri de o vermiştir, ama yine de geçmişi görmek, tatmak onun için mutluluk haline gelir. Hatta bunun için daha evvel teknolojiyle arasındaki yapaylığı eleştirdiği oğlunun bile ofisine gidip işe girmek ister, çünkü para kazanmak ve tekrar eskiyi yad etmek artık onun için bir tutkudur. Filmin bu aşamasında gerçek şudur ki kapitalizm hayatın her alanını sömürmüş, geçmişe gitmeyi bile “para” endeksli yapmıştır. Bu bir eleştiri, belki de can yakıcı bir sahnedir. Film; dekor, makyaj ve absürd kurgusu ile aslında bizlere bugünün var olan duygu eksikliğini giderme adına bir proje sunmaktadır. Victor siluetinde yansıyan aslında bugünün geçmişe özlem duyan, farkındalığı yüksek insanıdır. Victor çizdiği karikatürlerle bugünü değerli kılarken, aslında çevresine de zamanı sömürmeme adına kocaman bir ders verir. İyi dersler…


Çocuksun. Ödevini yapmamışsın ve ödev kontrolünde sıra sana geliyor. Veya çocuksun. İzinsiz evden çıkıp gitmişsin, hava kararmış, endişen artıyor. Veya yine çocuksun; çocuk olduğun için kimse seni görmüyor, dinlemiyor ve sana inanmıyor hepsini tedirginlik içinde takip edebilirsiniz


polanski bu edebiyat klasiğini kendinden hiçbir yorum katmadan objektif olarak sinemaya aktarmış.yani filmi izledikten sonra 'bu bir polanski filmi' diyemiyorsunuz.bu imkanlarla ve ekiple her yönetmen bu şekilde bir oliver twist filmi çekerdi.yer yer tiyatro piyeslerini andıran sahneler ve geniş plan londra sahnelerinin azlığı filmin olumsuz yanları. iyi bir film, iyi bir uyarlama ancak the pianist gibi etkileyici bir film kesinlikle değil...


izlerken sıkılmadım... bazı sahneler izlerken acayip rahatsız etti. oyuncular muhteşem oynamış hele o sapık rolündeki adama bravo diyorum :D


Gianna Jun gerçekten inanılmaz tatlı bir kadın Bu filme de tüm enerjisini yansıtmış. Film eğlenceli olmasına eğlenceli ama fazla uzatılmış gibi geldi bana. Son anları filmi anlamlı kıldı benim için. My Sassy Girle gönderme yapmaları hoş olmuş. My Sassy Girl'ü izleyenler bu filmi de izleyebilirler..


Orta dünyanın tüm kitaplarını hatmettim, hala oturup evde sabaha kadar üç filmi birden izlerim ve bu filmi babam çekse bile severim diyordum ki yanılmışım. Çok sıkılarak izledim. Çok fazla sahne tekrarı var ve hatta neredeyse bazı sahneler yüzük kardeşliğindeki sahnelerle aynı bakınız: Arwen ve Aragorn sahneleri. Pekipis'e katılıyorum. Bu kadar çirkin ve eblek Arwen olmaz. Böyle elf olmaz yahu.


Beklenti Adriana Lima idi gerçek Aydemir akbaş :). çok büyük beklenti sonrası 10 dk lık film. kötüye kötü iyiye iyi diyelim. milleti gaza getirmeyin arkadaşlar .


Son derece başarılı buldum ve çok beğendim. Şiir gibi film demek yeterli olur sanırım.


Sanırım film sektörün de beni en rahatsız edecek konu "çocuk istismarı" ve bu konuyu ele alan, film bitimin de ise uzun süre etkisi altında bırakarak derinden sarsan bir film olarak kaydıma geçti bile... İzlerken hep aklıma yakın zamanda izlediğim "prisoners" filmini andırsada o filme göre kalitesi ve orjinalliği tartışılmaz. Özellikle başrol oyuncusu Geert Van Rampelberg in harika oyunculuğunun etkisi bu konuda çok büyük... İzlemeyenler izlemeli.


yok artık daha neler!8.6 puan da neyin nesi,abartmayın,ne klasikler,ne efsaneler alıyor o puanı,gelen geçen 9-10 vermiş.gerçi bu puanlamaları eleştirmeyi çok önceden bırakmıştım ama yine dayanamadım.hiç gerçekçi değiller maalesef.neyse,film fena değildi kesinlikle kötü berbat demiyorum ama baştan sonra klişe klişe klişe.zombi türüne ne yenilik getirmiş bana biri cevap versin peki'aksiyonu bol ve sürükleyici olabilir ama tam bir çerezlik film,izlemeden önce de adım gibi biliyordum tabii ki.bu filmi izleyip de bazı yerlerinde aaa inanmıyorum sahneye bak aaa mükemmel bir olay diyenler kusura bakmasın hayatlarında daha önce hiç film izlememiş demektir.salt aksiyon meraklıları ve sinemanın sadece teknoloji ve aksiyon oldukça sinema olduğunu savunanlar verdiler herhalde bu yüksek puanları.yoksa 7puan gayet makul resident evil için.kötü değil,sıkmıyor izlettiriyor kendini ama bir efsane olduğunu ve ileriki zamanlarda da olacağını hiç sanmıyorum,o kadar abartmaya gerek yok,şimdiye kadar çekilmiş zombi veya virüs filmlerinden bir farkı yok.sağlam kanıtlarınız varsa gerçekten bilmek isterim bu filmi diğerlerinden çok çok farklı ve mükemmel yapan şeyleri.


Arttık izlemeye korkuyorum bu filmi. İlk izlediğim zaman da çok etkilenmiştim, muhteşem bir yapım olduğunu anlamıştım. Daha sonra gittim oralara. Polonya'ya, Krakow'a, Schindler'in fabrikasına, Oswiecim'e. O acıyı yerinde gördüm, tecrübe ettim. Şimdi bazen müziklerini dinliyorum bu filmin ama ne zaman oturup yeniden ciddi bir şekilde izleyebilirim bilmiyorum. Bir sahnesini görmek bile alt üst ediyor artık beni. Schindler's List sanırım beni en çok üzen film olarak her zaman yerini koruyacak.


İlkinin yerini hiçbiri tutmuyor yaw!Ama yine de aksiyonu seyirlik tabi ki!Yalnız şunu da söylemeden geçemiycem,birinci filmden üçüncü filme kadar gittikçe bozulan bir film.Yani iyiden kötüye sıralanmış gibi.Aslında tam tersinin olması lazımdı,tıpkı Yüzüklerin Efendisi gibi.Neyse,herhalde en çok oyuncular sevinmiştir serinin bitişine çünkü harbi çok yorulmuş ve yıpranmışlar.İlk ikisini beğenmeyen hiç izlemesin bence,sıkılır ve yarısında bırakır.Ben ilk ikisini de bunu da beğendim.Dereceleri farklı ama.İlkine 10,ikincisine 9 vermişken buna sadece 7 verebiliyorum.Matrix fanları kızmasınlar.Yalnız felsefesi çok etkileyici,ilk ve tek bence!!!


Galiba yeniden çekmişler biri 1958 diğeri 1983. Ben 1983 yapımını izlemiştim. İnsanların yoksulluğu çok etkilemişti beni. Film öyle kötü şartlarda çekiliyor ki oyuncuları alkışlamak lazım. Bir an bu insanlar heralde oranın köylüleri demiştim. Yılanlarla beraber yaşıyolar, yiyecek için birbirlerini öldürüyorlar. Aslında dünyanın bir çok yerinde aynı sahneler görülüyor ancak bu küçük köyün insanlarına aşina olmadığımız için başka bir yoksullukmuş gibi geliyor insana.


fragmani izledim, merakla bekliyorum. 1 mayisi iple cekiyorum


Yılın sınıfı geçen animasyonlarından biri olan Rise of the Guardians (Efsane Beşli), renkli sanat yönetimi ve karakterlerine rağmen DreamWorks'un önceki filmlerine kıyasla zayıf bir film. Tamamen genç izleyici kitlesi için yapılmış olmasına rağmen yetişkinleri de yeri geldiğinde eğlendiren animasyonun amacı ise Noel Baba ve Paskalya Tavşanı gibi kültürel öğeleri çocuklara aşılamak. http://www.filmdoktoru.com/2012/12/rise-of-guardians-2012.html


hayret ediyorum halle barry nasıl oskar almış bu filmde...


Hugh Jackman Wolverine karakterine mükemmel bir şekilde veda etmiş. Aynı şekilde Profesörde öyleydi ikisinin oyunculuğu karakterlere yakışan, çok iyi performanslardı. Dafne Keen muhteşemdi gerçekten büyüledi, bu yaşta böyle bir performans inanılmaz. Oyunculuklar olarak çok iyi bir filmdi, duygusallığı çok iyi veren bir film olmuş. Fakat filmde eksik yerler var gibiydi, izlerken işte başlıyoruz dedim ve yine olmadı. O konuda biraz bana kendini sevdiremedi, tamamen duygusallığa ve karakter vedalarına odaklanmışlar. İzlerken sıkılmadım fakat büyük bir beklentiyle gittiğim için istediğimi de pek alamadım. Yine de öyle kötü veya ortalama bir film değil. İyi bir filmdi.


çok uzun bi film olsa da akıyo, izleniyo. sakin, güzel bi film.


Dikkat Şahan Çıkabilir'de ünlü olan Recep İvedik,ÖTV'nin tiplemesi Mazlum Kuzey,Oldu Teşekkürler'in Şevkat Yerimdar'ı... Yetti gari! Çok gördük biz bu filmi!


Sinemanın ilk yarısı resmen kahkaha attım ya, bence duyguyu verememışler, izlemeye başladığımda filmden baya umutluydum ama hayal kırıklığına uğradım bence abartılacak kadar güzel bir yanı yok


politize olmuş bir film olduğu için tarafsız olarak izlenmesi zor fakat siyasi olduğu kadar da içerisinde sosyolojik/psikolojik çarpıklıklara da değinen bir film.


Manyak bir film olmuş beeee


Ne uzun ne kısa... Tam kararında, gerilimi ve efektleri güzel, hikayenin gidişatını ve karakterlerini çok beğendiğim, türünün en iyi örneklerinden.


Film bittiğinde çalan müzik, filmden daha iyi değil mi:) Serinin en kötü filmi.. Vincent Cassel gibi olağanüstü bir oyuncunun filme dahil olmasıyla, filmin seviye atlaması lazımdı ama tam tersi olmuş.. Yönetmen sürekli kamerayı oynatıp durmuş.. Yahu, bir sakinleşte öyle çek filmi.. Aksiyon filmi çekeceğim diye her saniye kamera oynatılmaz ki..! Şimdi baktım da sanırım filmin neden olmadığını anladım.. Tony Gilroyadındaki senarist bu filmde yok.. Senaryodüzgün olmayınca, yönetmen de iyi de abartınca ortaya çerezlik bir film çıkmış.. Belki de benim filmle ilgili umudum fazlaydı..10/6


lale mansur süper bi seçim olmuş bu film için bundan eminim. merakla bekliyorum filmi.


fragmanı izlediğimde bu filmle ilgili düşüncem, "çok klasik bir gerilim filmi olacak" tadındaydı. gelin görün ki kazın ayağı öyle değilmiş! ilk yarısında sıkılıp da çıkıcam ben demeyin, ikinci yarıyı bekleyin. düğüm orada çözülüyor çünkü. !--SPOILER--!!--SPOILER--!!--SPOILER--! izlerken korkacağınızı düşünüyorsanız, bu korku insanların ne kadar "vahşi" olabileceğinin gözünüze gözünüze sokulmasındandır. her adımda şaşırtan, her adımda insanın sınırsızlığının nerelere uzanabileceğini gösteren bir filmdi ve ummadığınız, olmasını dilemediğiniz ne varsa olmuştu.. !--SPOILER--!!--SPOILER--!!--SPOILER--! ayrıca martin scorsese ile di caprio'nun yakaladığı uyum artık tartışılmaz bir hale gelmiş bence, bu son filmle birlikte bunu da gördük. ve kesinlikle ikinci defa izlenebilecek bir film olmuş bu, olmuş.


Sonu biraz basit olmuş ama filmden hiç bişey götürmemiş yine muhteşem hayal gücü ve etkili bir anime ben bayıldım şu miyazakinin animelerine bence kendi dalında dünyanın en iyisi miyazaki 10/10


Film tek kelimeyle mükemmel... Birçok değerini kaybetmiş William Wallace'ın özgürlüğünü kaybetmemek için verdiği mücadele kesinlikle izlenmeli. -Spoiler- Savaş öncesi konuşması yok mu beni benden alıyor vallahi... Bide "Freedom!" diye bağırması tüylerim diken diken olmuştur hep birçok kez gözyaşlarıma da hakim olamamışımdır... -Spoiler-


Romantik filmlerden hoşlananlar için çok ideal olmuş. Sevdim filmi ve seyrederken eğlendim de. Aamir Khan'ın yine iyi filmlerinden biri olmuş diyebilirim.3 saat su gibi akıp gidiyor. Hiç sıkmıyor. İzlenmeye değer bir film olduğunu düşünüyorum.


Film fena sayılmaz...sinemada izlenince tatmin edebilir ancak sizi..Yalnız öcülerin makyajları hiç güzel olmamıştı :))


" İyilik yap denize at, balık bilmezse Halik bilir"i zıtlayan, kiliseyi ve din olgusunu yerin dibine sokan, nihayetinde bir tane dünya var ve onu da biz bu hale getirdik diyen bir film. Bildiğim kadarıyla yönetmen efendi, farklı özneler üzerinden bu tip durdurun dünyayı kusacak var temalı filmler yapan birisi. Çıkışı, bireycilikte ve dünyevilik üzerinde gösteriyor sanırım. Bunun tam olarak mümkün olamayacağını ben de biliyorum ama başladığından beri süren düzenin sonucunda ortaya çıkan dünya işte bu diye ekosistem, burjuva, riyakarlık göndermeleri yaparak dile getiriyor. Fazla hamasi ve tek yönlü olmuş. Beğenmedim.


Oyuncu performansları açısından Uğur Polat ve Begüm Birgörenin Mehmet ve Zeynep karakterlerini (özellikle de Zeynepin 'iç dökme monoloğunda') karikatüre dönüştürdüğü, Serdar Orçin ve Ufuk Bayraktarın karşılıklı göründükleri bölümlerle çekiebilir olan ve derdini ortaya koymaya yak(ın)laşan bir 'tutukluk' hikayesi.


son yarım saatini izlemesi çok keyifliydi, ama öncesi pek olmamış gibi, ayrıca minik Bruce Lee'ye selam çaktık filmin sonunda.


Basitlestirilmis senaryosuna ragmen , cinayetlerin inandirici tarafiyla ayriliyor. Bu türün amatörleri için izlenebilecek bir film .


ben filmi çok beğendim ve bence serinin en iyisi izlediğim içinde en fazla aksiyon bulununan filmdir bu.bruce yine çok iyi bence çok güzeldi herkes izlesin.9/10


Filmin son sahnesinde gerçekten sinirlerim bozuldu :D bence güzel farklı izlenebilir bi film


Bazı bölümlerinde insanı delirten ciddi ciddi sinirlenmenize neden olabilecek muhteşem bir gerilim. Filmi izledikten sonra insanlık adına mutlu olamayacağınız, filmedeki deneylere benzer psikolojik deneylere merak saracağınız saatler sizi bekliyor. Bu da filmin gerçek bir sanat eseri olduğunun kanıtı


gerçekten çok güzel bir film...kral ve genç kadın arasında uzaktan uzaktan gelişen yakınlık o kadar güzel ve içtenki...ben şahsen izlerken çoook keyif aldım...


konu sıkıntısı çeken amerikan sinemasımna atılan bi gol gibiydi barfi hollywood out, Bollywood in 10 ÜZERİNDEN 10 Aşkın Dile İhtiyacı Yoktur Barfi:tek kelimeyle muhtşem bir hint filmi..bir sinema filminde olması gereken özellikler bu filimde mevcut.aşkın sadece aklı basında ve dille anlatımadığını ıspatlayan güzel izlenemsi gerekenhint yapımı bir film..filmde Priyanka Chopra hakkını ymemek lazım çok iyi bir otizm hastası rolü yapmış Daha filmin ilk dadikalarında Charlie Chaplin filmleri geldi aklıma. Konuşmaların hemen hemen olmadıgı o sahneler müzik eşliğinde eğlenceli bir şekilde ilerliyor ve senin duymak istediğin kelimeleri söyleyemez. Sen de ona duymak istediklerini duyuramazsın.Aşkın dili bazı zamanlar sessizlikten ibarettir..”Barfi!Barfi!Barfi!Ne desem neler yazsam senin için bilemiyorum..Öncelikle Barfi,seni izlemekten çok mutlu oldum bunu söylemeliyim…Barfi duyma ve konuşma özürlü olmasına rağmen hayat dolu,sevecen,neşeli,çok pozitif bir kişilik..Bu filme onu izlerken tüm negatiflik duygularınzı kayboluyor yerini pozitif duygular sarıyor resmen..Bunu yüreğinizin taa derinliklerine kadar hissedebiliyorsunuz..İşitmemesi veya konuşamaması onun hayatında çokda kısıtlayıcı bir hal almıyor ve kendince her şeyin üstesinden gelebilmesini çok iyi başarıyor..Bunda en büyük etken kalbinde taşaıdığı insan sevgisi,şefkati,merhameti ve zekası oluyor..Hint müziklerini izlediğim her filmde çok beğeniyorum bu filmde güzel bir müzik ve muhteşem manzara eşliğinde başlıyor..İlk başlardaki yaşanan kovalamacaların asıl sebeplerini filmin gidişatı esnasında anladığınız için o anlarda sadece izleyin ve o neşeli kovalamacanın tadını çıkarmaya bakın..:))Çok güzeldi polis şefi ile Barfi’nin karşı karşıya geldiği her sahne ve çok eğlence veriyor..Filmin başladığı andan itibaren size yansıttığı bir mutluluk duygusu var ki çok garip bir şekilde kendinizi mutlu hissetmeye başlıyorsunuz..Ama aynı zamanda bu mutluluğun yanında bir de hüzün varki onu da hissetmemeniz imkansız oluyor..Barfi ve Sengupta’nın aşkı çok doğal sunuluyor ve kesinlikle çok etkileniyorsunuz aşklarından..Keşke her şey böyle güzel gitse diye de içinizden temennileriniz geçiyor Barfi için en çokda tabikii. Sengupta’nın duru güzeliğine hayran oldum bunu belirteyim…Tek hatası bu hayatta her zaman insanın karşına çıkmayacak kadar güzel bir aşkı bulmuşken onun arkasında tüm cesaretiyle duramamış olmasıydı..Bazen ilk yapılması gerekeni en son yaptığımız zaman iş işten çoktan geçmiş olduğundan ne yaparsan yap bir faydasınıda görmeyeceğini bilmelisin..Aşk bazende kaybetmektir..Jhilmil’ gelince o da çok güzeldi onunda Barfi’ye olan masum,koşulsuz sevgisi önünde hangi engeller durabilirdiki? İzleyip bu anları görmelisiniz..Baba karakteri için yorum yapmayacağım baba demeye utanıyorum.Herkes izlediğinde kalbinden geçen en kötü cümleri onun için zaten sarf edecektir..Filmin her karesi farklı bir anlam ve güzellik barındırıyor..Renk kullanımı o kadar canlı ve doğru tutulmuş ki her renk gözünüze bu kadar mı güzeldi bu renk diye sorduyor..Barfi’nin dolaştığı her mekanı muazzam görüntüler eşliğinde izlemek filme farklılık vermiş..Ben bayıldım doğa manzaralarının her birine..”Bir insan 7’sinde neyse 70’inde de odur.”Barfi içinde çocuğa sağlık,sonlarına doğru hüzün girdabına sürüklesende, beni çok mutlu ettin bu filmle..En güzel sahne benim için Barfi’nin lamba oyunu sahnesiydi o da Jhilmil ile olandı tabii..Kim kaçarki gerçek aşktan…Film müziklerini beğendim,filmde birkaç beğemediğim kısım oldu bir kere bu kadar uzun değil biraz kısa olsa çok daha iyi olurdu diye düşünüyorum..Neyse hataları olsa da bu film kalbimde güzelliğiyle yer etmeyi başardı..Sonunda da zaten olan oldu. Bazen sahip çıkamadığımız sevgimize yapabileceğimiz bir tek şey kalıyor..Sevdiğimizin başkasıyla olan mutluluğuna yol açabilmek..”Eşittir Sengupta..”Ölmeden önce sana fotoğraflarımı göndereceğim..Sen çerçeveleri hazırla..”Şiddetle tavsiye ediyorum.Bu mutlu Barfi’yi herkes izlesin..İzleyen herkese mutluluk saçman dileğiyle…


Yıllar önce izlemiştim filmi. Bridget Jones serisinin ilk filmi. Çok komik bir film değil ama zaten filmin iddiası da bu değil. Romantik ve sevimli bir komedi filmi. Bu ilk filmi de serinin diğer filmini de rahatlıkla herkese tavsiye edebilirim. Gerçi film çekileli 7 yıl olmuş izlemeyen kalmıştır bilmem ama...


(...) Türk sinemasının yüzüncü yılında Yeşilçam'a saygı duruşunda bulunan, günümüzde eşine zor rastlanacak türden bir film Pek Yakında. Her ne kadar uzun süresini ve seyirci çekmek amaçlı klişelerini eleştirsek de baştan sona keyifle izleniyor. En önemlisi de, Recep İvedik'in gişe rekorları kırdığı bir zamanda sinema aşkından beslenerek izleyiciyi bu yönüyle cezbetmeyi başardığı için özel kılınmayı hak ediyor. Cem Yılmaz'ın, Yavuz Turgul imzalı Aşk Filmlerinin Unutulmaz Yönetmeni’nden ilham aldığını söylediği Pek Yakında, Wes Anderson tarzı capcanlı, rengarenk atmosferi, kalabalık oyuncu kadrosu, birbirinden leziz zekice esprileri ve fazlasıyla zengin öyküsüyle oldukça hoş ve naif bir aile filmi. Birkaç kusuru var, onları da affedin artık.


Ben de böyle bir yorum yapıldığı için bu filmi izlemekten vazgeçtim...


Yönetmenin eline sağlık mükemmel bir film Dün eşimle izledik


Beni ağlatabilen bir film.. Çok etkileyiciydi.


Türk sinemasının en şahane eseri olabilir.


İki iyi oyuncu,bir iyi film...İki dev oyuncu harika oyuncu performansları sergiliyor.Hayata ve dostluğa dair güzel mesajlar veren film sayesinde sizde kendi listenizi yapacaksınız.Filmden bir replik:-Dünyanın en güzel kızını öp mü'Bunu nasıl yapacaksın?-Niyet önemli..Ve benden bir tavsiye dünyanın en güzel kızını öptüğü sahneyi kaçırmayın.


Filmin özeti; bir çocuk, bir kaplan, bir sandal, hırlama ve su sesleri iyi seyirler.


Güzel, yer yer dramatik yer yer heyecanlı bir mafya filmi olmuş. Oyuncuların performansı iyi olunca kat be kat seyri güzel film çıkıyor ortaya.


Bu ekibi cok seviyorum başarılı güzel film olmuş devamıda gelsin isteriz adamla çılgın emmi ya adanalı ess delli


Ben filmi begendim , heyecanli sürükleyici , eglenceli bir film


Sanat kokan film gerçekten, senaryosunun sadeliği, duruluğu insanı mest ediyor. Yılmaz Erdoğan kendi film tarzında resmen yepyeni bir perspektifle çığır açmış, uzun yılların emeği olduğu apaçık, Muzaffer'in sondaki ölüme doğru yürüyüşü, karanlıktan beyaz aydınlığa doğru süzülüp yok oluşu... son sahnede havada uçuşan pıtırcıklar.... her şey o kadar uyumlu ve şiirsel ki... Kıvanç'a ayrıca bir parantez açmalıyız ki tüm Aşk-ı Memnu'dan daha iyi bir performans sergilemiş, uzun zamandır böyle şiir kokan, roman okuyormuşum hissi veren bir film olmamıştır, Türk filmleri arasından muhakkak bir özel yere sahip olacaktır bu film... Belçim hakkında zaten yeterince söz söylenmiş daha fazla tekrara lüzum yok, belçime rağmen iyi film,


Adrenalin yüksek ve korku, dolu bir film izlemek isteyenler icin siddet ile tavsiye ederim. Grc kalmadan yerinizi alin[spoiler][/spoiler]


Gayet sıradan,izleyiciye hiç bir şey katmayan,uzun çekim planlarıyla sanat filmi kategorisine saklanıp bir türlü konuya giremeyen ve hikaye işlenişinde de seyirciye gereken cevapları vermeyen,finali filmi tamamlamayan film diye neden çekildiğini anlamadığım 1 saat 45dakika...4/10


Finali mükemmel olan Nicole Kidmanın en iyi filmi bence herkese tavsiye ederim sağlam bir gerilim filmi


artık bu kadar saçmalık yeter dediğiniz serinin 4. filmi 5/10


öncelikle madımak katliamının filmini çok daha önce çekmeliydi bu ülke, geç kalındı ama yine de çekilmesi iyi oldu.filmin oyunculuk senaryo eleştirisini yapmak olmamalı burda amaç.önemli olan yobaz kesimin bu ülkenin aydınlık insanlarına yaptıkları bu vahşeti gözler önüne sermekti.film farklı inançlara ve ya inançsızlıklara saygı duymamanın sonuçlarını gözler önüne seriyor .türkiye de son yıllarda çekilmiş en anlamlı filmdi.emeği geçen herkese teşekkürler.5/5


eğlencelik bir film değişik bir senaryosu var ancak bir süre sonra insanı sıkmaya başlıyor izlememek kayıp değil ama izlenebilir de


varsa yoksa oksijen - yönetmen buna kafayı takmış olsa ki biraz daha zorlasaymış filmin belkemiğini bu oluşturacakmış. ayrıca george clooney ve sandra bullock : bu iki sevimsiz oyuncunun aynı yapımda yer alması için yönetmen çok mu düşündü acaba ? efektlere çok önem verilmiş anlıyoruz ama saçma sapan bir senaryo ile yazılmış bu 3 boyutlu film bazılarımızı hiç ama hiç etkilemedi.


asghar farhadi'de sıklıkla gördüğümüz ve çok beğendiğim bir kurgu tekniği kullanılmış. Şöyle ki: Filmin başlarında bir önemli olay oluyor. Bu olayın öncesini ve sonrasını görüyoruz. Fakat hem olayın sonuçları hem de aslında ne olduğu zamanla çözümleniyor. Bir Ayrılık filmini ilk izlediğimde bu tekniğe dibim düşmüştü. Daha sonra forushande filmini de çok beğenmiştim. Onca zamandır bu teknikle çekilen izlediğim en iyi film Kurak Topraklar oldu.


Western sevenlerin izlemesi gereken bir film.Crown iyi oyuncu kalitesini gösteriyor.Bale i iyi bulmadım.Heyecan hiç azalmıyor,sonuna kadar izletmeyi başaran bir film.


çizgi filmleri sinema filmlerinden daha güzel oluor. bu yüzden scooby doo nun beyazperde uyarlamalarını pek beğenmiyorum.


başarılı bir film tavsiye ederim...


Bazı filimler sinemada izlenmelidir. Örneğin Dunkirk. Bazı filimler sinemaseverler tarafından muhakkak izlenmelidir. Örneğin Dunkirk. Bazı filimler kurgu nedir, kadraj nasıl oluşturulur, müzik nasıl yapılır hususları ile ilgili insanın ufkunu açmaktadır. Örneğin Dunkirk. Bazı filimlere yapılan bazı yorumlar toplum ve birey hakkında fikir verir. İnsan, kötü demeden önce, tam olarak kavrayıp kavrayamadığını düşünmelidir. İnsan düşünmelidir! Cehalet farkına varılırsa giderilebilir.


Öncelikle bu konu için süre çok uzun tutulmuş. Benzer "köstebek" yaşanmışlıklar var evet ama bu yaşanmışlıklardan birini anlatırken gerçeklik duygusunu zedeleyecek çokça olumsuz ayrıntı var. En başta geleni mezuranın gücü?! Makyajlar çok iyiydi... 65/100


güzel film. iki güzel oyuncu demet evgar ve engin günaydın'ın tadını çıkarın.


güsel bi aşk filmi.En azından aşkın neler yaptırdığını ii göstermiş.Kirsten dunst we jay hernandez de filmi ayrı bi güsel yapmış=)...


Tarantino döktürmüş. Kişisel olarak Tarantino filmleri tarz olarak çok hoşuma gitmez. Ancak bu film oldukça başarılı özellikle Django veDr. King Schultz karakterleri son derece iyi oturtulmuş. Olay kölelik Amerikasında kelle avcılığı yapan bir zenciyi konu alıyor. Arkadaşlıkları bir kelle avı sırasında oluşan Django ve doktor daha sonra birlikte ortak çıkarları için çalışıyorlar. Zaman içerisinde hikaye Django'nun geçmiş acı günlerinin peşinde, karısını kölelikten kurtarma yolunda bir olay örgüsüne bırakıyor kendini. İzlenmesi gereken bir film. Ben arşive ekledim bile.


gerçek bir hayat hikayesi, iyi niyet saflık falan ne arasan var. insana umut veren filmlerden birisi.


bu film bir dönemin ansiklopedik bilgiden çok daha öte bir yüzünü gösteriyor...bir günden diğerine perdenizin jaluzi, paranızın pul, bakalınızın market, kozmonotunuzun taksi şöförü oluşunu...lenin heykelinin vinçle sokaktan geçiş sahnesi tüylerimi diken diken etmiş yann tiersen in yaptığı müzikler herzamnki gibi beni coşturmuştu...


Canlı oldukları halde donmuş şekilde duran insanlar, yağmur altında olduğu yerde sayan adam, köpekle girilen diyalog gibi anlaşılması zor birçok sahne içeren filmde, müthiş kamera keşke daha dişe dokunur bir senaryo için kullanılsaydı... Ha, evet "bir varoluş sorgusu" kadar çarpıcı hangi konu olabilir denebilir tabi. İşte burada kullanılan anlatım yöntemi beğenip beğenmemek belirleyici... 55/100


oyuncuların başarısı, öyküyü derinleştiren ve bütünleyen müzik kullanımı veetkileyici replikleri ile varoluş sancısı üzerine en duru anlatıma sahip filmlerden biri...


Film görsel olarak harika. Eksik bulduğum noktalar bazı sorulara cevap vermemesi ve beklenen kapışma sahnelerinin olmaması. Yani bir Jedi Ustasından daha fazla aksiyon bekliyor insan.


Olmamis, gercekten guzel bir degil.Oyunculuklarida pek begenmedim.Zorla izliyorsunuz yani.


Tuhaf ama eksik. Genç yönetmen bir şeyler yapmaya çalışsa da filmin birçok açısı farklılık olsun diye yapılmış durumlarından fazlasını veremiyor ne yazık ki. Kötü değil ama iyi olduğunu da söyleyemeyeceğim. Oyuncuların birçok İspanyol filminde başarıyla oynadığını bilsem de senaryo kurguyu batırmış. Dikkat çeken tuhaflıklarla başlaması iyi olsa da bitişe kadar zor dayanabildim. Aslında sinemada farklılıkları düşünmek kolaydır, önemli olan onları sağlam bir senaryo ve kurgu ile birleştirip sunabilmektir. Bu film bunu başaramıyor. Vermek istediği mesajları çok da verememiş bir işleniş kısacası. Öyle abartılacak bir şey göremedim. Filmin ilgi görmemesine Eduardo Casanova sinirlense de çok ilgi görecek bir yapım yok ortada. İzlesen de olur izlemesen de. P: 5


10/6 izlemesende olur izlemesende


Bu bütçe ve oyuncu kitlesiyle çok daha iyi şeyler yapılabilirdi diye iç geçirmeden duramıyor insan, belki de ben beklentilerimi fazla yüksek tutmuşumdur. 10/4,5


Senaryosunu, Stan Lee ve Steve Ditko'nun orijinal hikayelerinden uyarlayarak Chris McKenna ile Erik Sommers'ın yazdıkları ve yönetmen koltuğunda Jon Watts'ın oturduğu “Spider-Man: No Way Home”; başrollerinde süper kahramanlar barındıran Marvel Sinematik Evreninin (Marvel Cinematic Universe)& 27. filmi olarak geliyor karşımıza... Gelin isterseniz, 200 milyon dolarlık bir bütçe ile çekilen ve 1,876 milyon dolarlık bir rakama ulaşarak 2021 yılının en yüksek, sinema tarihinin tüm zamanlarında da altıncı hasılat sırasında yer alan; üst seviyedeki yeşil perde ve görsel efekt teknolojileri ile zorluk derecesi yüksek aksiyon sahnelerinde, işinin profesyoneli dublör oyuncuların başarıyla kullanılarak kotarıldığını açıkça gördüğümüz bu filme biraz daha yakından bakalım... Namı diğer Mysterio olan Quentin Beck'i (Jake Gyllenhaal) öldürmekle itham edilen Örümcek Adam'ın gerçek kimliği, şehrin merkezindeki dev TV ekranlarından New Yorklulara hitaben seslenen J. Jonah Jameson (J.K. Simmons) aracılığıyla; 17 yaşındaki lise öğrencisi Peter Parker (Tom Holland) olarak duyurulmakta ardından da &#Bir Numaralı Halk Düşmanı& şeklinde ilan edilmektedir... Yetmez... Peter Parker ile sevgilisi Michelle Jones MJ - Watson (Zendaya) ve yakın dostu Ned Leeds (Jacob Batalon), Terör Üçlüsü& olarak da duyurulurlar... Bunun üzerine bu üçlü ile Peter'ın May halası (Marisa Tomei), Hasar Kontrol Departmanına bağlı Federal Ajanlarca (Arian Moayed, Tommy Campbell, Jwaundace Candece ve Gary Weeks) sorguya alınırlar... Derken... Avukat Matt Murdock (Charlie Cox) imdatlarına yetişir de, göz altına alınarak tutuklanmaktan kurtuluverirler... Bu arada Mysterio'yu Londra'daki terör girişiminde öldüren dronu üreten Stark Endüstrisi de muhtemel şüpheliler arasına eklenmiştir... Yani bu firmanın güvenlik sistemlerinin başındaki, aynı zamanda May halanın erkek arkadaşı da olan Harold Happy Hogan'ın da (Jon Favreau) yeterince iyi bir avukata gereksinimi bulunmaktadır... Ancak Peter açısından bardağı taşıran son damla, kendisi ile MJ ve Ned'in yaptıkları üniversite bursu başvurusunun, yaşanan son olaylar sebep gösterilerek MIT (Massachusetts Institute of Technology) tarafından reddedilmesidir... Bunun üzerine Peter soluğu, pek çok proje de birlikte çalıştığı Dr. Stephen Strange'in (Benedict Cumberbatch) yanında alarak ondan, zamanda geri gitmesini ve böylelikle de bu işten gereksiz yere olumsuz etkilenenleri kurtarmasını ister... Ama bu imkansızdır... Zira bu türden bir yolculuğun anahtarı olan Zaman Taşı (Time Stone)& artık Strange'in elinde değildir... Yalnız Wong'un (Benedict Wong) verdiği ilhamla Strange, bir büyü yaparak dünyadaki istisnasız tüm insanların; Peter'ın Örümcek Adam olduğunu unutmalarını sağlayabilecektir... Ancak Peter, bu işlem esnasında Strange'den, seansın akışını beş kez bölmek suretiyle; May halası, Happy, MJ ve Ned'in büyüden muaf tutulmalarını talep ettiği için büyü çalışmayacaktır... Sinirlenerek Peter'ı kapının önüne koyan Strange ona, MIT'yi telefonla arayarak ikna etmeye çalışmasını tembihler... Aldığı bu öğüt sonrasında MIT'ye girmeye hak kazanan Eugene Flash Thompson'ı (Tony Revolori) arayarak, yeni öğrenciler ile tanışarak ısınmak amacıyla Boston'dan şehirlerine gelmiş olan MIT yetkililerinin nerede olduklarını sorarak Rektör Yardımcısının (Paula Newsome) yerini öğrenir... Şimdi sırada, havaalanına doğru ilerlemekte olan bir SUV otomobilin içindeki o hanımefendiyle konuşmak vardır... Ve... Peter konuşur da... Fakat an itibarıyla, bir ahtapot olan Dr. Otto Octavius'un (Alfred Molina) köprü üzerindeki, dehşet saçan saldırıları başlar... Ki, Rektör Yardımcısı ile yaptığı kısa konuşma değilse de sırf Dr. Otto Octavius'a karşı verdiği mücadele; Peter'ın kendisine ve arkadaşlarına, yeniden MIT'inin kapılarını açabilecek cinstendir... Bu hengameyi savuşturur savuşturmaz Peter, Yeşil bir Cin (Goblin)& olan Norman Osborn'da (Willem Dafoe) devreye girer... Çünkü Peter'ın bozarak berbat ettiği büyü seansı, bırak herkesin kendisini unutmasını; diğer evrenlerdeki pek çok varlığı da dünyaya çekmeye başlamıştır... İşte o yüzden de Strange; Peter, MJ ve Ned ile elele vererek henüz yakalanamayan dünya dışı varlıkları tespit edecek sonra da Strange'in malikanesinin bodrum katındaki hücrelere hapsedilerek izole edilmelerini sağlayacaktır... Üstelik yıllar önce ölmüş olan Norman Osborn'un da kaçarak kayıplara karışmış olduğu bir ortamda... İşler iyi gidiyor ve tamamı yakalandılar derken Strange, yakalayarak hapsettikleri; Dr. Curt Connors / Kertenkele (Lizard)& (Rhys Ifans), Flint Marko / Kum Adam (Sandman)& (Thomas Haden Church), Max Dillon / Elektrik Adam (Electro)& (Jamie Foxx), Norman Osborn ve Dr. Otto Octavius isimli bu yaratıkları ölme tehlikesi bulunmasına rağmen kendi evrenlerine geri göndermeye kalkınca merhamet periliğini oynamaya kalkışan Peter ve arkadaşları, Strange'in karşı saflarındaki yerlerini alırlar... Artık mücadele Strange ile Peter arasında gibiymişçesine görünmektedir... Elbette meşhur TV programcısı J. Jonah Jameson'da Peter'ın peşini bırakmamıştır... Dakika 60... Geride sizleri, ters köşe sürprizler ile hüzünlü bir hikayeye de sahip olan 88 dakikalık bambaşka bir bölüm daha bekliyor olacak... Keyifli seyirler, Son bir not: Yaklaşık %90'lık bölümünün, bilgisayar başındaki post - prodüksiyon sürecinde üretildiği apaçık belli olan bu filmin finalinde yazılar akmaya başlar başlamaz, lütfen yerlerinizi terk etmeyin... Her ne kadar sanatsal olarak sinema, bu değilse de biraz sabredin... Neden mi? Sıradan bir sinemasever kitlesi hedef alınarak kurgulanmış, bir başka maddi Marvel tuzağı olan olası bir devam filminin işaret fişeklerini de içeren iki sahne daha mevcut devamında...


Wendy ve Andy ikiz kız çocukları olan bir ailenin ebeveynleridir. Bu ailedeki her karaktere uç özellikler eklenmiştir. Çocuklar mutsuz ebeveynler ise her durumda mutlu olabilmeyi yakalamayı başara bilmektedirler. Bu esnada bir iş yapma kararı alırlar ve restaurant açarlar. Bu süreçte başlarına gelen komik olayları konu alan bir filmdir. Aynı zamanda film bir çok konuya da göndermeler yapmaktadır. Fakat anlatım tarzı herkese hitab etmemektedir. Evet güldüğüm noktalar olduğu gibi çok sıkıldığım noktalarda oldu. Özellikle Wendy'in oyunculu çok başarılı.


sinema tarihinin en eğlenceli filmlerinden biri.


Güzel bir gençlik filmi; fakat daha güzel olan bir şey varsa o da Heath Ledger'in bu filmdeki varlığı..


oyunculuklar ve teknik açılardan biraz kurtarmış bir film.. fakat senaryo, klişe deryası! pavyondan kurtarılmayı bekleyen kadın mı istersiniz, emeklilikten önceki son görevi çok tehlikelerle dolu polis mi istersiniz.. ya "size baba diyebilir miyim?" lafını bile duyuyorsunuz ciddi ciddi.. sürpriz sonlu film işini de pek becerememişler gibi: !--SPOILER--!!--SPOILER--!!--SPOILER--! en başta gözümüze gözümüze sokulan ensar karakterinin de o cinayetleri işleyen kişi olacağını kimse düşünmemiştir herhalde? !--SPOILER--!!--SPOILER--!!--SPOILER--!


Türk sinemasının en iyilerinden biridir net! Bazı ufak çaplı tutarsızlıklar var yine de, mesela her tarafı korumalarla dolu olan eve girip, iş adamını öldürmesi ve üstelik elini kolunu sallayarak çıkması biraz saçmaydı


Türkiye' de çekilen bölümlerine bayıldım özellikle Salmanın Türkçe konuştuğu yerler harikaydı izlemenizi tavsiye ederim.


bence bu film kadar balon bir film yoktur...eric bana dışında oyuncular dökülüyo..brad pitt de çok abartmış....senaryo zaten sıfır...


vasat bir film senaryo açıklarla dolu filmin sonunda hiçbir şeyin cevabını alamıyorsun vakit kaybından başka bir şey değil. sırf heyecan olsun diye her tarafı tuzaklarla doldurulmuş bir ev psikopat katil imajı verilmiş bir iri kıyım katil ve vicdanının sesini bastıramayan sorunlu bir herif klişeleri bir araya getirip film yapmışlar


mükemmel bir romantik film arşivin en önemlilerinden biri


polis teşkilatı ve dışındaki iki köstebeğin maceraları… sürükleyiicilik harika.. Kadro ve oyunculuklar muhyeşem.. İyi film


bugün gülelim diye gittiğimiz film ama bir kaç hihi dışında hiç bişey veremedi ne yazıkki. konusu olmayan recep ivedik özentisi olmaya çalışan bir film gibi geldi bana. verdiğim paraya acıdım


Soul Kitchenı seyredip beğendikten sonra Kebap Connectionu da izleme fırsatım oldu(bu d çok eğlenceliydi),akabinde de Temmuzda yı izledim,çok beğendim.Tanıdık ortamlarda geçmesi filme ayrı 1 güzellik katıyor.Hollywood tarzı romantik komedi filmlerinden sıkıldıysanız bu tam size göre 1 film,beğeneceksiniz, 8/10


Edward Norton her zamanki gibi her turlu rolun altindan kalkabilecegini gosterdigi bir filmdir, sadece onu izlemek icin izlenebilir. Bunun disinda orta karar televizyon filmi seviyesini asmaz.


film etkıleycı ama cok uzun bır fılm.Filmi begendım ama eksık bı sey vardı sankı, tamam ok olmus bu film diyemedim acikcasi ama yinede gusel seyredilebilir


Spoiler olacak ama; Kristin Scott Thomas ın mağaradaRalph Fiennes i beklemesi içimi acıtmıştır. Film ile alakası yok ama ağlarım her defasında o hatırıma geldiği vakit... Ve Fiennesin Thoması mağaradan çıkarırken ki ağlaması hep yapmacık gelmiştir.


Birbirinden farklı karakterde iki üvey kardeşin, birbirinden zıt olaylarla yollarını kesişmesini anlatan güzel bir film. Adamım Moritz Bleibtreu yine rolün hakkını vermiş. Bu arada çok güzel bir afişi olduğunu düşünüyorum. Film pek çok açık sahneyle akılda kalacakken, sonunda kurtarmış ve sonuyla akılda kalmayı daha fazla haketmiş.


Bence abartılı bir notu var.Rahatlıkla yönetmenin bir çuval inciri mahvettiğini söyleyebilirim.Harika bir çağdaş masal ortaya çıkarabilecekken vasat bir seyirlik sunmuş bize..


Walter'ın sürekli nezaman normal biriolacağım ben demesini çok önemsiyorum, çünkü pedofilinin bir hastalık olduğunu açıkça gösteriyor. Bu insanlar bir kere bu işe kalkıştıklarında bir ömür gözetim altında tutulmalılar, kaldı ki Walter da buna bir kaç kez yelteniyor. Filmde zaten gözetim altında ama acaba bu tarz insanlar bizim ülkemizde bir ömür kontrol altında tutuluyorlar mı, merak ettim doğrusu! Konusu itibariyle rahatsız edici bir film, kendimi birden pedofili bir adama acırken buldum, bu açıdan film tartışılabilir.


İzlerken bir çoğumuz kendimizi Kaybedenler Kulübü üyesi hissetmişizdir.


aramızdaki samimiyete binaen :) yapma be cem abi dediğim, türkler uzayda, taş devrinde ve nihayetinde vahşi batıda üçlemesinin son halkası. çok ağır espiriler içeriyor film. genel kültürü çok iyi olmayan izleyici bu ne lan hiç gülmedik diyerek çıktı salonda. bu kadar ağır espiri olmasına rağmen anlayanlarda katıla katıla gülemedi yani. onca emepe yazık olmuş diyorum. dönem çok güzel yansıtılmış, dekordan kıyafetlere kadar herşey çok iyi lakin olmadımı olmuyor işte. cem yılmaz film yaparak güldüremiyor bizi.


jude lawı bu filme çok yakıştırdım güzel bir savaş filmiydi akıcı ve etkileyici iyi seyirler../8


Jack Nicholson ve Helen Huntın müthiş oyunculuklarıyla güzel bir iki saat geçireceğiniz film. Melvininin komşusuyla köpeğin en çok kimi sevdiği sahnedeki mimikleri oyunculukta gelinebilecek son nokta olsa gerek. melvin karakterinde yer yer kendimi gördüm diyebilirim. melvin sözleriyle insanları kıran biridir. ona göre normal olan sözler başkasına kırıcı, tuhaf, anormal gelebiliyor. oysa o düşünmeden konuşan biri de değildir. söylediğinin hakketen bu kadar tuhaf mı olduğunu anlamak için yer yer başkalarının düşüncelerine başvurmak zorunda dahi kalır. aynı beneskiden düşünmeden konuştuğumu zannederdim. sonra düşüneyim öyle konuşayım dedim sonuç aynı. aslında sorun insanların algı biçimleri.. Helen Hunt sen ne mükemmel oyuncusun öyle. kusurlu güzellik abidesi. daha çok filmini izlemeliyim.


Teknik açıdan kusursuzluğu,yer yer insanı kırıp geçen mizah anlayışı ve akıllarda yer edinecek sahneleriyle sinema tarihinin en iyi bilimkurgu filmlerinden ? ayrıca bana göre luc besson un en iyi filmi?Brus wilis ve garry oldman önderliğinde ki mükemmel oyuncu perfomanslarınıda unutmamak gerekir ? bütün oyuncular üzerine düşen görevi fazlasıyla yerine getirmiş?İzlenmesi gerektiğini düşünüyorum ? favori filmlerimden? 10/10


Bana güzel bir Cumartesi gecesi yaşatan filmdir. Sevdim, sıkılmadan izledim. Senaryo klişeleri barındırıyor, kabul. Ancak filmin atmosferi, oyuncu tercihleri çok başarılı. Bir aktör olsaydım kesinlikle bu filmde yer almak isterdim. Daha iyi olabilirdi, hatta kült bile olabilirdi; ama yine de "kötü" demek haksızlık olur düşüncesindeyim. Ryan Gosling yine beklentileri karşılamış, Sean Penn ise biraz kasıntı olmuş gibi geldi bana... Ha mafya havasını ve mafya filmi havasını aldım, o açıdan da tatmin ettiğini söyleyebilirim.


Mükemmel aynı zamanda çok özel bir film. Kalben isteyerek ve inanılarak yapılan hiçbir şey boş değildir. Filmi seyrederken bir yandan boğazınız düğümleniyor bir yandan da içinize mutluluk doluyor. İçinize sevginin sıcaklığını dolduracak çok hoş bir film. İzlenilmesi gerekli filmlerden, herkese tavsiye ederim.


Merak ettiğim filmler arasındaydı, çok ii diyemem ama umduğumu buldum..Ebru akel bir bbg sunucusundan beklenmeyecek bir performans sergilemiş beklediğimden çok daha iyiydi..Zaten filmi sırf onun için izledim.Senaryo gayet iyiydi, akıcıydı ve yağmur altındaki sahneler mükemmeldi, şakır şakır yağan yağmur sizi adeta filmin içine çekiyor..İzlemenizi tavsiye ederim10/7


olmamış bir film. hayranlarını hayal kırıklığına uğratacak...


song kangho nun oyuncu olması bile izlettirdi filmi. komedi sahnelerinide gayet samimi ve abartısız buldum.


Öldürmeyen Allah öldürmüyor. Açıkçası Oscar aldığı içinşişirilmiş film.


Tarkan'ın kendini geliştirememesi gibi Nolan'da da durum aynı. Büyük paralar, büyük prodüksiyonla göz boyamaca. Aşırı hızlı bir film her şey anlatılmış. Klasik kötü adam aynı takımdan filmi.


Filmin içerisinde Keanu Reeves'in olma sebebini sürekli sorguladığım ama bir türlü anlam veremediğim filimsi şey.


’un davetlisi olarak Salgın ( Contagion) filmini izledim. Yönetmenliğini Steven Soderbergh’in yaptığı film kısaca, gribe benzer mikrobun büyük bir salgına dönüşme sürecini anlatıyor fakat ne bir felaket filmi ne de belgesel. Karakterler ve öyküdeki yerleri son derece sıradan ve abartısız… Bu detay, temposu zaman zaman düşen filmi izlenir kılıyor. Kate Winslet, Matt Damon, Jude Law, Marion Cotillard, Gwyneth Paltrow ve Laurence Fishbourne’un oyunculukları gerçekten etkileyici.


Son ana kadar temposunu yitirmeyen, başrol oyuncularının performanslarından büyük ölçüde güç alan, kendi türünde şık bir film... (6/10)


Sanayi olarak oldukça tatmin edici çekim açılarından da oyunculardan da çok memnun kaldım Türk sinemasının klasik örnekleri arasına girmeyi hak eden bir film olmuş


Etkili bir film değil ama izlenebilir akıcı bir film.. oyuncular özellikle başarılı.. 7/10


İbret alınması gereken bir film. Filmi izlerken oyunculuğa müziklere değil de anlatılmak istenene bakılmalı sadece bunun için izlenmeli. İnsanlığımdan utanmama neden oldu maalesef. Böyle şeyler dünyanın her yerinde var ve bizler hep göz yumuyor, kafamızı çeviriyoruz.


Izledigim en iyi filmler arasına girdi! Kesinlikle izlenmeli! Hele ki ailevi degerlerinize hâlâ saygınız var ise mutlaka izleyin! Ayakta alkışlıyorum👏🏻👏🏻👏🏻👏🏻👏🏻👏🏻


süper bir flim..mutlaka izleyin...10-10


Serini tüm filmleri senaryonun kuvvetli olmasından çook güsel.. Ama bu film en az reytingi alandı ki doğaldır çünkü çok durağan bir sene Harry için.. Ama yine de değme filmlere taş çıkartır..


dram, mizah ve romantizm. film maalesef bu üç konuda da yeterli doyuruculuğa ulaşamasa da derli toplu denilebilir. türünün iyi orta arası filmlerinden.


Goon ilk bakışta klişe bir başarı hikayesi gibi gelebilir ama seyrederken öyle değil. Doug Glatt çok saf bir karakter. Filmin geçiş sahnelerinde kullanılan müzikler çok yerinde. Alison Pill çok güzel bir kadın oyuncu değil belki ama bu filmde Doug Glatt'ın karakterine yakışır, saf bir güzelliği var. Filmdeki herşeyi dört dörtlük anlamak için tabi Hokey bilgisi de gerekiyor. Ben bir tek bunun eksikliğini çektim. 7,5/10 veriyor, iyi ki keşfedilmişsin Seann William Scott diyorum.


Müthiş tema ve iyi oyunculuk, tam zıttı bir senaryo ve ondan daha da sıkıcı bir film. Ya inanın ki demiyorum size San Andreas ya da 2012 gibi apokaliptik filmler çekin diye, ama şimdi bir Sunshine, bir Pandorum var bu Hollywood dünyasında. Ya da ne bileyim The Road var, hatta Eli bile var. Hepsinde de o post-apocaliptic havayı aldık. Siz bunu yapmak için; o sıkıcı ve yanlız kalmış Dünya imajını vermek için, filmi de sıkıcı yapıp, yanlızlaştırmışsınız. Olmamış maalesef. Mantık kısmını geçtim, gerim gerim gerilmeyi beklerken, hiçbir yaratıcılık barındırmayan ve son derece de yavan bir finalle filme noktayı koymuşsunuz. Ben de koyarım noktayı o halde 40/100 Saygılar.


Gerçekten azıcık sinefilim diyen herkesin izlemesi gereken bir film ki yönetmenin röportajının olduğu dvdsinden izlerseniz, fimden sonra röportajı da dinlerseniz her şey yerli yerine oturur. Müthiş bir distopya ve güzel bir animasyon yöntemi.


2. Dünya savaşında İngilizler, hem Amerika'yı yanına çekmek, hemde halkın moralini yükseltmek için beyazperdeye başvurur. Bunu yaparken hem Hitlerin acizliğini gözler önüne sermek isterken, hem de bunu halkın hoşuna giden aşk konusunu da işler. Tabiki bunu yaparken sadece aşk değil, birde herkesin gözden kaçırdığı ve pek kimsenin dikkat etmediği ama konu işlendiği zaman da halkı hem duygulandıran hem de güldüren olaylara değinilir. Çok basit bir olay olan ve savaşın en sıcak yerinde kurşunların arasında bir köpek kurtarılması olayı halkı derinden etkiler. Ana temaya dönecek olursak, ikiz kız kardeşlerin olmayan bir olayın tam merkezinde olması ve bunlardan bir tanesinin kurtardıkları ve yaralı asker tarafından aşık olunması halkın moralinin tavan yapmasını sağlar. Bu kız kardeşlerden bir tanesinin denizin tam ortasında, tam da savaş uçaklarının kafalarında dolaşırken geminin bozulan motorunu tamir etmesi kadınların hem savaşa etkisini hem de kahramanlıklarını vurgulaması açısından dikkat çeken başka bir detay. Ama filmin içinde senaryo yazarının hayatı ve aşkı için yaptıklarına bakıncada ve yaşadığı hayal kırıklığı seyirciyi derinden etkiliyor. Aşkı için yaptıklarından sonra aldatılması ve yanı başında yer alan ve kendisini sevene gerekli değeri vermemesi, yanı başındakine olan sevgisinin farkına vardıktan sonra da geç kalması seyirciyi beklemeyen bir sona hazırlıyor. Oyunculuklar takdire şayan ve her yönü ile izlenmeyi hak eden bir film.


Aşkı en iyi anlatan filmlerden birisi.. Meg Ryan her zamanki gibi bu filmde de çok sempatik güzel.. İzlemenizi öneririm..


mükemmel bir film bence gerçekten duygusal mantıklı ve etkileyici bir film


Çok iyi bir film.. Uzun bir film ama sürükleyiciliğinden hiçbirşey kaybetmedi başından sonuna kadar beni merakta tutmayı başardı.. Ama şunu da belirtmeliyim ki sadece Tim Robbinsin oyunculuğu için bile izlenir adam döktürmüş resmen bu filmde..


Güzel,eğlenceli olmuş bence.Zaman geçirmek için ideal çok şey beklemeden.7/10


Bu kadına gereğinden fazla anlam yükleyenlere acıyorum. Bu herhangi birinin hayatından kesit filmleri benim sinirimi zıplatmaya yetiyor. Kimsenin aradığının bu kadar basit olduğunu da düşünmüyorum. Hikayeyi derli toplu anlatmak başarı değildir, seyircinin hikayeyle kurduğu ilişki son derece soğuk ve mesafeli, bu durumun gerçekten bir yönetmenin tarzı olmasını isterdim açıkçası. ne yazık. hele o sıçık son sahne neydi peki öyle yaaa at ağazlı yönetmenimiz onu da açıklamak isterler mi acaba :) bu filmin o kadar çok benzeri var ki, o kadar klişe bir yerden alınmışki of of gerçekten. Tek sevindiğim an Benicio'nun görünüp kaybolması oldu. Evet birkaç saniyeliğine, o kadarcık... cık cık cık.


Küçük çaplı bir sistem eleştirisi de içeren absürd komediye yakın tarzda bir film. Norville'nin vasıfsız işçi olarak başvurduğu hudson endüstrisinin başkanı, mutsuz hayatından kurtulmak için intihar eder. Yönetim kurulu şirketin hisselerini kendi üzerlerine geçirebilmek için aptal birini başa geçirmek ve hisselerle oynamak ister. Bunun için Norville'yi başa getirir ama planlar pek istediği gibi gitmez. Norville'nin hayal ettiği bir ürün, şirket hisselerinin ikiye katlanmasını sağlar. Fena film değil, özellikle hulahopun ilk tanıtım sahnesi epeyi eğlenceli. İlk defa hulahop ile oynayan çocuk neredeyse olimpiyatlara katılacak kadar başarılıydı :) Filmin içeriğinde amy ile norville aşkı muhabbetine bu kadar yer verilmese belki nazarımda daha etkili bir film olarak sayılırdı. Bu ticaret dünyasındaki inişlerin çıkışların ne kadar ani olabileceği ve ahlak/güven konusunda kimseye güvenilemeyeceği gibi unsurlar başarılı eleştirilmiş.


Film bir Hollywood yapıtı havası veriyor ve özellikle görsel ve ses effektleri çok başarılı olmuş.


Imdb puanıyla ve konusuyla dikkatimi çeken yumuşak bir dille öfke, hırs ve intikamın anlatıldığı bir Fransız filmi... Filmin başından sonuna dek dingin bir hava mevcut. Alışık olmadığımız şekil de bir intikam filmi izledim ve ergenlik döneminde ki yapılacak hataların hiçte küçük olmayacağı... Yönetmen güzel işlemiş ve kesinlikle şans verilip izlenecek bir film.


Senaryosunu da, Stanislas Carré de Malberg ile birlikte yazan ve ilk uzun metrajlı (debut) sinema filmini de çeken Charles Van Tieghem'ın yönetmen koltuğunda oturduğu “Friendzone”, &çöpçatanlık hikayesinin anlatıldığı bir romantik komedi olarak geliyor karşımıza... Gelin isterseniz, içerdiği bazı unsurlar nedeniyle ailecek izlenmesi pek mümkün olmayan Fransız yapımı bu Netflix filmine biraz daha yakından bakalım... Arkadaşları Lulu (Fadily Camara), Alexandra Alex (Constance Arnoult) ve Maud (Manon Azem) ile turistik bir tesise, Alex'in bekarlığa veda partisi vesilesiyle giden Thibault Galland (Mickaël Lumière); akşam karanlığında anadan üryan bir vaziyette denize girdiğinde kafasında kulaklık bulunan ve dönüp bakmadığı için de kendisini fark etmeyen tesis çalışanlarından biri, tüm bağırmalarına karşın diğerleriyle beraber, Thibault'un şezlong üzerindeki havlusunu da toplar... Aynı esnada yürüyerek denize girmeye çalışan Rose'da (Eva Danino), kumun altına saklanmış olan bir Çarpan balığı ile temasa girince, acıyla çığlık atarak yeniden sahile döner... Zira zehirlenmiştir... Aslen bir hemşire olan ve bu zehirlenmenin tedavisini de bildiğini söyleyen Thibault, denizden çıktığı gibi hem de üzerine hiçbir şey giymeden; çapkın sevgilisi Bruno'dan (Maxime Gasteuil) yeni ayrılmış olan ve bir fuar sebebiyle aynı tesiste konaklayan Rose'u kucakladığı gibi oteldeki odasına götürür... Rose'a masaj da yapan Thibault, teklifini geri çeviremediği Rose ile birer içki de içer... Ertesi sabah, bu yaşananları duyan kız arkadaşları Thibault'yu tiye alırlarken yeniden Paris'e dönülür... Elbette Thibault'nun adresi, aynı evi paylaştığı kendisi gibi hemşire olan Lulu ile birlikte görev yaptığı hastanedir... Ters tarafından kalkmışçasına her şeye atarlanarak zıplayan çocuk hastalardan Alicia'nın (Nelia Da Costa) tansiyonunu ölçüp iğnesini yaparlarken, Thibault'nun telefonuna kendisiyle buluşmak isteyen Rose'dan bir mesaj gelir... Bu mesaj ve ardından yapılan buluşmalar, bir süre daha hız kesmeden devam eder.. Sonuncusuna, cebine attığı bir prezervatifle giden Thibault, Rose'dan duydukları karşısında büyük bir hayal kırıklığı yaşar... Resmen bunalıma girerek neredeyse hayata küsen Thibault'ya; kendisine sanki ablalarıymışçasına davranan &çöpçatan arkadaşları Lulu, Alexandra ve Maud, yardım etmeye karar verirler... Bir anlamda bu üçlü Thibault'yu, Rose'un ona aşık olmasını sağlayacak biçimde yeniden yaratacaklardır... Ve yaratırlar da... Ama Rose ile kendisinden özür dileyerek barışan Bruno, tekrar sevgili olmuşlardır... Dakika 35... Geride sizleri, satirik bir üslupla, Instagram fenomeni Jennifer (Eloïse Valli) karakteri üzerinden; sosyal medyanın da eleştiri bombardımanına tutulduğu sürprizlerle dolu 53 dakikalık bir bölüm daha bekliyor olacak... Keyifli seyirler,


Senaryosu, Eric Kripke tarafından John Bellairs’in aynı isimli 1973 tarihli romanından uyarlanarak yazılan “The House with a Clock in Its Walls”, “Cabin Fever” (2002), “Hostel” (2005), “Grindhouse” (2007) ve “Inglourious Basterds” (2009) gibi filmlerde de yönetmen olarak imzası bulunan Eli Roth tarafından çekilmiş fantastik bir çocuk filmi… 42 milyon dolar gibi hiç de azımsanmayacak bir bütçeye sahip olan ve 21 Eylül 2018’de ABD’de vizyona giren filmin şu ana kadar ki brüt gişesi yaklaşık 130,4 milyon dolar… 27 Kasım 2018’de dijital ortamda satışa sunulan ve 18 Aralık 2018 tarihinde de DVD, Blu-ray ve Ultra HD Blu-ray olarak raflardaki yerini alacak olan filmin, 6.1/10 (13.393 oy) ve 3.2/5 (2.497 oy) olan IMDB ve Rotten Tomatoes izleyici puanı ortalamalarıyla 6/10 (185 yorum) ve 57/100 (38 yorum) olan Rotten Tomatoes ve Metacritic yorum ortalamaları çokta iç açıcı sayılmaz… Gelin isterseniz, Tarantino’nun rahle-i tedrisinden geçmiş olan Eli Roth’un bu filmine, her zamanki gibi önceliği yine oyuncu kadrosuna vermek suretiyle biraz daha yakından bakalım… Hemen baştan söyleyelim… Belki yapılma amacı öyle olmayabilir… Ama bu film kesinlikle henüz bilgisayar ve akıllı telefonlara bulaşmamış / bulaştırılmamış 10 yaş ve altı çocuklar için yapılmış gibi duruyor… Emin olun filmde anlatılan hikâye ile karakterler, bu yaş grubu dışında kalan izleyici kitlesini, özellikle de zamane çocuklarını kesinlikle tatmin ve ikna etmez… Eğer o yaşta çocuklarınız varsa, ebeveynler olarak artık siz de mecburen katlanacaksınız bu filme… Aslında filmin, Jack Black, Cate Blanchett ve Owen Vaccaro’dan oluşan ana oyuncu kadrosu hiç de fena iş çıkartmamış… Aynen, böylesine bir fantastik film için gerekli olan atmosferin yaratılmasını sağlayan mekân, dekor, kostüm, makyaj ve özellikle de görsel efekt ekibinin başı çektiği teknik ekip gibi… Fakat ne yazık ki, filmin 1973 tarihli hikâyesi, zamana yenik düşmesinin ötesinde fazlasıyla zayıfta kalmış… Sonuç olarak, sadece 10 yaş ve altı çocukları memnun edebilecek bu film için puanımız 2,5 önerimiz ise, “bu yaş grubunda değilseniz kesinlikle uzak durun” şeklinde olacak… İzleyecek ana kuzularına ve ebeveynlerine keyifli seyirler, Son bir not: Tüm hakları bize ait olan bu yorumun orijinali; bir başka mecrada tarafımızca, 4 Aralık 2018 günü saat 00.09’da yazılarak paylaşılmıştır...


renkleri çok güzel bir film'di seyreden bir şey kaybetmez..


haneke çift aynayla iş görüyor ve bize- size ense traşımızı gösteriyor. görememekten iyidir. size rahatsız seyirler :)


Ben bu filmi izledim.Degişik bi filmdi.Annesi kızını para kazanmasi icin ekek kılıgına s.kuyo.Tabi erkek olunca kızı talibanlar egitmek icin diger erkek cocuklari icinde alip goturuyolar.cok acikli bi filmdi.Hele sonu accaip kotuydu.Ailesinden tamamen kopuyo ve başina cok kotu seyler geliyo.


Bu neden sizleri bu kadar rahatsız ediyor? Eseri eser olduğu için değerlendirmek varken, neden "aaa içinde eşcinsel var, 4 vereyim" demek zorunda hissediyorsunuz?


Steven Spielberg yaptı okey, Roman Polanski yaptı okey. Stefan Ruzowitzky sen niye taklitçilik yapıyorsun. Birde 2008 oscar törenlerinde en iyi yabancı film oscarı almış.Kesin jüridekiler nazi kamplarında esir düşenlerin torunlarıdır!!! Tamam film izlenilebilir kurgusal bir senaryo ile ilerliyor. Fakat oscarlık hiç değil. Bu arada Karl Markovıc filmde mükemmel oynamış. Daha önce bir Türk Alman yapımı olan Doğum yeri Absürdistan diye bir filmde Meltem Cumbul ile başrol oynamıştı. Yıl 2000 di galiba. Gerçekten Karl kusursuz oynamış. Simada zaten yahudi tipi var cuk oturmuş rol.. Hep yahudileri mazlum gösteriyorlar. Bence birazda Filistinin kanayan dramına ilişkin filmler çekilse örneğin Kurtlar Vadisi Filistin gibi...


İlk film güzeldi ama bu film gerçekten kötüydü bundan önceki yani serinin 2.filmide bunun kadar kötüydü


Bu sefer sanki Rocky serisi değil de ayrı bi film olmuş gibi. şöyle diğerleri rockydi buysa ayrı b film. mesela yaşlı aslan genç aslana karşı falan filan. Her neyse serinin dışında bir film olsada ben beğendim. Özellikle açın izleyin demem ama bu seriyi herkez mutlaka baştan sona izlemeli.


konusu ilgimi çekti izledim izleyince pekbise çıkmadığnı fark ettim. ama akonusu cidden küçük kızların en büyük hayalini anlatıyo. (e bunun içine bende girince)hoş film yaw 10/7


Hırsızlar şehri çok güzel bir film. Dram yönü bakımından çok etkileyiciydi. Ben affleck gerçekten büyük bir nimetsin.


Clint Eastwood hem oyuncu hem de yönetmen olarak sinema tarihine çok başarılı filmler armağan etmiş önemli bir sanatçı. Ve bu iki bambaşka kategoride aynı anda bu şekilde üst seviyelerde gezinebilen ender isimlerden. Hayranlarını yanıltmayan ve hayal kırıklığına uğratmayan bir işe imza atmış yine. Uzun süresi çok doyurucu. Bu film daha kısa çekilmiş olsa bir şeyler eksik kalırdı. Karakterlerini, onların gelişimlerini, yaşananları sakin sakin, acele etmeden, hakkını vererek, tarihi gerçeklere de yaslanarak aktarıyor sürükleyici bir biçimde. Aslında tarihi gerçeklere, yani gerçekten yaşanmış olan Winewille Cinayetleri, tam olarak yaslanmıyor. Bazı kısımlar değiştirilmiş. Yine de karakterler ve yaşadıkları pek çok olay aynen aktarılmış. Belli bir tarzı olan, her şeyiyle dolu dolu bir dönem filmi. Tabii ki Angelina Jolie tek başına taşıyor filmi. Ancak John Malkovich gibi bir ustadan ve diğer bazı yan rollerden de büyük destek aldığını söylemeliyiz. Başlarda fantastiklik derecesinde absürd görünüyor konu. Kendinizi Bu insanlar ne yapıyor? Yok artık!& gibi cümleler kurarken bulabilirsiniz. Ancak dakikalar ilerledikçe gerilimin seviyesi de yükseliyor. Filmde bana kalırsa başlıca üç tür gerilim var. Öz oğlu olduğu iddia edilen bir çocuk ile bir annenin arasındaki gerilim, yaşanmış olan cinayetlerin yarattığı gerilim ve sıradan bir vatandaşın kokuşmuş, yozlaşmış devlet ve polis teşkilatı& ile karşı karşıya kalması. Bir vatandaş kendi devletine ve polis teşkilatına da güvenemeyecek ise kime güvenecek değil mi? Son ana kadar kendisini merakla izleten bir film. Gayet başarılı buldum. Size bir şeyler hissettirmeyi başarıyor.


Kült film tamlamasının karşılığı olarak da gösterilebilir.Özellikle ikinci defa izlendiğinde kendine hayran bırakacak.Sonu şu an izlendiğinde pek fazla şaşırtmıyor ama insanın sinemaya bakışını etkileyecek kadar başarılı film.


onca birinci sınıf filmler vizyona girmiyorken 2004 yılından gelen ve de her hafta aynı örneklerinin vizyon bulduğu bu ikinci sınıf film nasıl olur da sinemalara gelir. az çok sinemayla ilgilenen herkes bu filmi zaten izlemiştir. peki o zaman bu filmin hedef kitlesi kim? anlaşılması o kadar güç ki!!!


ilk filmden çok daha iyi olan , oldukça başarılı bir devam filmi ? aksiyon sahneleri , efektleri ve yönetimi filmin en önemli artıları ? ben izlerken sıkılmadım , keyifle izledim ? 10/8 ?