Senaryosu, hikâyesini de Peter Morgan ile birlikte yazan Anthony McCarten’a ait olan “Bohemian Rhapsody”, yönetmen koltuğunda Bryan Singer’ın oturduğu biyografik ve otobiyografik ögeler de taşıyan müzikal bir drama… 55 milyon dolarlık bir bütçeyle çekilen ve prömiyeri, 23 Ekim 2018’de The SSE (Wembley) Arena da yapıldıktan sonra 2 Kasım 2018 tarihinde vizyona giren filmin gişe hasılatı, 21 Ocak 2019 itibarıyla 802,5 milyon dolar… Şu ana kadar 2 Golden Globes ödülü alıp, 5 kategoride Academy, 7 kategoride de BAFTA ödülüne aday olan bu filmin, 8.3/10 (196.068 oy) ve 4.4/5 (17.265 oy) olan IMDB ve Rotten Tomatoes izleyici puanı ortalamalarıyla 6.1/10 (341 yorum) ve 49/100 (50 yorum) olan Rotten Tomatoes ve Metacritic yorum ortalamalarının ortaya koyduğu tablo oldukça ilginç… Zira ilk değerlendirmemizi, bu sonuçları dikkate alarak yapacak olursak; karşımızdakinin, sıradan sinema izleyicisi ile profesyonel film eleştirmenlerini beğeni konusunda karpuz gibi ortadan ikiye bölen bir film olduğu yargısına varabiliriz… O nedenle gelin isterseniz, her zamanki gibi önceliği yine oyuncu kadrosuna vermek suretiyle bu filmi bir de biz mercek altına alarak incelemeye ve ardından da puanlamaya çalışalım… Ancak oyunculara ve özellikle de herkesin ayılıp bayıldığı Rami Malek’e geçmeden filmde anlatılan hikâyeye ilişkin birkaç şey söyleyelim… Bunun için de ilk olarak filmin senaristi Anthony McCarten’ın 17 Kasım 2018 tarihli New Zealand Listener’da yayınlanan bir söyleşi de, “Brian (May) ve Roger (Taylor), burada bir belgesel değil de bir film yaptığımızı anladılar ve o yüzden de dramatik bir etki yaratmak için bazı olayların tarihsel sıralamasını değiştirmemize izin verdiler” dediği bilgisini paylaşalım… Bu bir… Freddy gerçekte, (kadın arkadaşı) Mary Austin (Lucy Boynton) ile gruba katıldığı ilk gece tanışmadığı gibi (erkek arkadaşı) Jim Hutton’da (Aaron McCusker) kesinlikle filmde anlatıldığı şekilde onun evindeki bir partide hizmetçi / garson olarak çalışmamıştı… Savoy Hotel’de kuaförlük yapan Jim Hutton ile Freddy Mercury ilk kez bir gece kulübünde karşılaşmışlardı… Bu da iki olsun… Üçüncü ve son (daha varda uzatmamak için son dedik) olarak da… Freddy Mercury’nin bizzat kendisi, HIV virüsü taşıdığını filmde anlatıldığı şekilde 1985’deki “Live Aid” konseri öncesinde değil de 1986 – 1987 yılları arasındaki bir tarihte öğrenmiş, grubun diğer üyeleri de 1989’a kadar bu hastalığın farkına varamamışlardı… Şimdi gelelim filmin kendisine ve Rami Malek’in performansına… Evet, iyi oynamış… Oynarken de, Freddy’nin seslendirdiği şarkılara güzel ayak uydurmuş… Ancak, müzikleriyle King Crimson, CCR, ELP, Moody Blues, Deep Purple, Led Zeppelin, The Who, Yes, Pink Floyd, Jethro Tull, Santana, Black Sabbath ve Uriah Heep gibi efsane toplulukları dinlerken tanıştığımız ve neredeyse bütün albümlerini babamızdan aldığımız harçlıklar ile vinyl 33’lük LP plak olarak arşivime kattığımız Queen ve Freddy Mercury kesinlikle bu değildi… Peki, neydi? Bunu anlayabilmek için, özellikle de Rami Malek’in filmdeki sahne performansına bayılanların, öncelikle içinde filmdeki “Live Aid” konseri mizanseninde de icra edilen “Bohemian Rhapsody”, “Radio Gaga” ve “Hammer To Fall” gibi parçalarında yer aldığı “Queen: Rock Montreal Live Aid” (2007) ile “Queen Hungarian Rhapsody - Live in Budapest '86” (2012) konserlerinin kayıtlarını dikkatle izlemelerini öneririz… Elbette bulabilirseniz Queen’in diğer konser kayıtlarını da izleyin… Fakat bilhassa bu iki konserde (aslında tabii ki Londra, Montreal ve Budapeşte olmak üzere üç) ısrarcı olmamızın en önemli nedeni, bu konserlerin görüntülerinin 1080p formatında ve kolaylıkla temin edile biliniyor olmasından dolayı… Eğer Queen’in bu ve buna benzer konser kayıtlarını filmden önce izlemiş olsaydınız, Freddy'nin piyanosunun üstündeki Heineken bira şişesini ve piyano başındaki sahne mikrofonu alışverişlerini önceden görmüş ve biliyor olduğunuz için bu filmin öyle çok da ayılıp ayılıp bayılınılacak bir şey olmadığını hemen fark edecektiniz zaten… Nasıl mı? İzleyin, göreceksiniz… Bütün bu yazdıklarımızdan sonra, kimilerinin; “Ne yani şimdi sen, gişeye 800 küsur milyon dolar gömenlerle bu filme bir çuval dolusu ödül verenlerden daha mı iyi biliyorsun bu işleri?” dediklerini duyar gibi oluyoruz… Elbette ki, hayır… Biz hiçbir zaman her şeyin en iyisini bildiğimizi iddia etmedik… Bu filmi de, yine her zamanki gibi kendi dağarcığımızdaki bilgiler ile harmanlayarak yorumlamaya çalıştık… Bunu da sırf, bu filmi Freddy Mercury’nin gerçek yaşam öyküsü zannedenler ile filmdeki sahne şovlarını gerçek Queen konserlerinden bihaber bir biçimde baygınlık geçirerek izleyen kitleyi uyarmak (ve uyudukları derin uykudan uyandırmak) amacıyla yaptık… Umarız bir gün, tek derdi (bu filmde olduğu gibi hikâyesi ve senaryosu ciddi yanlışlarla dolu olup) Freddy’i sömürerek sırtından çuvallar dolusu para kazanmak değil de, yaşanan olayları gerçekte yaşandığı gibi anlatmak isteyen biri de çıkar da, biz de adam gibi bir Freddy Mercury biyografisi izleriz… Sonuç olarak, 134 dakikalık süresine rağmen sıkılmadan izlediğimiz bu film için puanımız 3 önerimiz ise, bol kepçe puan ve yorumların gazı nedeniyle büyük beklentilere girmeden “bir şans verip izleyin” şeklinde olacak… Keyifli seyirler, Son bir not: Tüm hakları bize ait olan bu yorumun orijinali; bir başka mecrada tarafımızca, 24 Ocak 2019 günü saat 01.14’de yazılarak paylaşılmıştır... Halbuki 72. BAFTA Ödülleri 10 Şubat 2019, 91. Academy Ödüllerini kazananlar ise, 24 Şubat 2019 akşamı belirlenmiştir... Lütfen bu bilgileri dikkate alarak okuyunuz yorumumuzu...


Oyunculuklarıyla,görsel şöleniyle,film müzikleriyle Tarantinonnun yüz akıdır Kill Bill.Bu kadar basit konulu bir film,Bir yönetmenin elinde ancak bu kadar sihirli olabilirdi.


Süper görsel efektler, mükemmel ses.. Tadına doyamamış Sinemada 2 defa izlemiştim. Bir an sıkmayan maceradan maceraya koşan bir senaryo. Mutlaka izleyin.


TEK KELİME İLE BİR BAŞYAPIT 10 ÜZERİNDEN 10 Film Çekoslavakya' dan Amerikaya gelmiş fabrika işçisi Selma'nın öyküsü. Selma ırsi bir hastalık yüzünden çok kısa bir zaman sonra kör olacaktır. İşin daha da kötü tarafı aynı hastalık küçük oğlunda da vardır. Bu yüzden tüm kazandığı parasını oğlunu ameliyat ettirebilmek için biriktirmektedir. Bu şekilde başlayan film, daha sonraları farklı sulara yelken açıyor ve hayat üzerine bir bildiriye dönüşüyor. Van Trier, filmin ilk birkaç dakikasını karanlık perde üzerine müzik ile açıyor. Belli ki seyirciyi Selam'nın ileride tamamen kararacak dünyası ile tanıştırmak istiyor. Film ilerledikçe ve tabii buna paralel olarak Selma'nın körlüğü artıkça, filmin o karamsar havası daha da yoğunlaşmaya başlıyor. Selma'nın bir diğer özelliğiyse müzikallere olan düşkünlüğü... Öyle ki, gerçek hayattan soyutlandığı ve gerçek anlamda mutlu olduğu zamanlar da, filmde müzikal olarak anlatılmış. Ancak Van Trier'in anlatımından, yönetmenin müzikalleri pek de anlamlı bulmadığı hatta saçma bulduğu sonucunu çıkarmak sanırım pek de yanlış olmaz. Klasik Van Trier üslubu olan hareketli el kamerları, doğal ışıklar; müzikal sahnelerde yerlerini daha klasik ve daha sinemasal anlatımlara bırakıyorlar. Yani müzikallerin asla gerçek yaşam gibi olamayacağını sanki birer düş olduklarını anlatmak ister gibi yönetmen... Zaten tüm müzikal sahneler aslında gerçekleşmiyor, sadece Selma'nın gündüz düşlerini, onun gerçek hayattan koptuğu anları bunşekilde izliyoruz. Filmin gerçek hayatla koşut olarak müzikalleştiği tek sahne ise o etkileyici final sahnesi. Yönetmenin politik görüşünün de içten içe filme sızdığı bu sahne sanırım idam karşıtı filmler arasında kendine özel bir yer bulacak. Oyunculuğa gelince söylenebilecek ilk şey, Björk'ün inanılmaz performansı. Öyle iyi bir kompozisyon çiziyor ki, Björk'ün neden daha önce film çevirmediğine şaşıyor insan. Tüm oyuncular harika olsa da bir başka parlayan yıldızsa Peter Stormare. Zaten her filminde ayrıksı ve sapkın karakterleri başarı ile oynayan Stormare bu kez ayrıksı ama iyi bir karakterle karşımızda. Uzun lafı kısası, bir Lars Van Trier hayranı olarak beni hiç de şaşırtmayan, yönetmenin 'Breaking The Waves'den sonra bekleni verdiği ancak söz konusu filmin ötesine geçemediği modern bir başyapıt var önümüzde. Her ne kadar hazmı biraz zor olsa da... Dogville (2003), Manderlay (2005), Antichrist (2009) ve Melancholia (2011) gibi adından söz ettiren filmlere imza atan Lars von Trier, son dönem sinema tarihinin en saygın yönetmenlerinden birisi diyebiliriz. “Nymphomaniac” ile beklentileri karşılayamasa da yönettiği bir çok film özgün çizgisi ile günlerce tartışılmıştı. “Dancer in the Dark” yönetmenin en çok akılda kalan filmi dersek yanılmış olmayız. Uçak korkusundan dolayı Amerika’ya gitmeyen yönetmen filmi İsveç’te çekti. Minimalist ve Doğma sinemanın temellerinin atılmasında büyük payı olan Trier, Karanlıkda Dans filmin deaynı yapıyı sürdürüyor. Görüntüler oldukça gerçekçi. Oyuncular tamamen kendisini oynuyor ve film yapmacık sahneler içermiyor. 1940’ların Amerikasında geçen hikaye salt cinayet ve idam üzerine oturulması kanımca yanlış olacaktır. Film başlı başına “insanın suçlarını” ele alıyor. Doğville filmi ile de anti-hümanistlikle suçlanan Trier, aslıda insanın doğasında varolan her türlü pisliği ortaya çıkartıyor. Yalan, iftira, şiddet, acizlik, eziklik ve yoksunluk gibi insana ait olan fakat çoğu kişi tarafından hali altına süpürülen duygular tokat gibi yüzümüze çarpılıyor. Filmin masalsı bir anlatımı var çünkü Trier hikayeleri bu şekilde analtmayı seviyor. Doğville ve Manderlay filmlerinde bunu açıkça ortaya koymuştu. Selma’nın karanlık bir ortamda kurduğu “gündüz düşleri” muhteşem şarkı ve dans eşliğinde izleyiciye aktarılmış. Bu şekilde bir nevi masal kahramanı yaratılmış. Pamuk Prenses ya da Kül Kedisi gibi Selma’da Karanlıkda Dans’ın prensesi olarak karşımıza çıkıyor. Selma’ya o kadar alışıyoruz ki; kimseler dokunmasın istiyoruz. İnsanlığın her türlü pisliğinden arınmış henüz masumiyetini kaybetmemiş birisi olarak onu korumak istiyoruz. Trier işte bu noktada araya giriyor ve insanin doğasında varolan küstahliği ortaya çıkartıyor ve bir prensesi işlemediği suçtan dolayı mahkum ettiriyor. Film oldukça rahatsız edici çünkü Trier’in dünyasında iyilik sadece ilizyondan ibarettir. Kötülük ve gerçeklik ise sabit kalan kavramlardır. Filmin amacı da zaten seyirciyi rahatsız etmektir. Haneke’nin Benny's Video (1992) adli filminde de benzer konuya değinilmişti. Bu tür filmlerde insanlığın acizliği ve çaresizliği açık bir şekilde ortaya koyulurken, elden bir şey gelinmemesi ve kötülüğün ortamın geneline hakim olması bilerek gözler önüne seriliyor. Hayatın pembe masallardan ibaret olmadığını, acının, şiddetin, kötülüğün ve isdirabin insanın doğasında bulunduğunu ve bu duygulardan hiçbir şekilde arındırılamayacağımızı artık anlamamız gerektiği savunuluyor. İnsanlık, bir nevi kendisi ile ıslah edilmeye çalışılıyor. Selma’nın idamını, insanlığın ölümüne benzetebiliriz. Karranlıkta Dans, hazmı zor ve izlemesi kolay olmayan filmlerdendir. Kan ve şiddet olmadığı halde manevi açıdan bir insanı oldukça rahatsız edecek görüntüler içeriyor. Dişlerimizi sıkmamıza sebebiyet veren bazı sahneler o kadar acı verici ki; insanlığın iyilik meleği olmadığını görmemizi sağlıyor. Lars von Trier karakter olarak da hayata pek olumlu bakmayan birisi. Hem nihilist hem de psikoljik sorunlar yaşayan birisi olarak bu tarz filmleri çekmesini doğal karşılıyorum. Filmlerinde insanlığa ve hayata dair pek olumlu mesajlar bulamazssiniz çünkü, kendi savunduğu düşüncede aynı bu şekildedir. Filmlerinde, hayatın sevimli bir top yumağı olmadığını bizlere gösteriyor.


şu ana kadar bu filmi izlemediyseniz,şu andan sonra fazla vakit kaybetmeyin.


bu film tek değil de iki kelimeyle;çok kötü.


Bir yere kadar iyi gidiyor,sonra saçmalıyor...Kızın kendi organlarını vermek istememesi harika bir konu aslında.Fakat sonra filmde bunun gerçek nedenini öğreniyorsunuz ve film sıradan bir kanserli öyküsüne dönüşüyor.Zaten bu yönetmenin işi sıradanlık gibi ?7/10


ne mükemmel denilebilir ne de bir başyapıt normal bir film olmuş,Bruno Ganz iyi oynamış benden 10/6 alır


Müzik haricinde her dalda Benjamin Buttonın Tuhaf Hikayesi nden daha zayıf olmasına rağmen oscarları toplaması ilginç olan film belkide bu başarısını dünyanın yükselen devletlerinden biri olan Hindistana getirdiği sert eleştirilere borçludur.Ama film bize hatırlattığı şeyler açısından çok da önemlidir.Filmde oynayan çocuklar ve onlar gibi niceleri hala fakir,hala eğitimsiz,hala gerektiğinde bir lağım çukuruna atlamaya hazır.Dünyanın pek çok yerinde yaşayan ve kişisel servetleri Afrikadaki bazı devletlerin gelirlerine eşdeğerde olan pek çok insan!! uzak doğuya seyahatlerde bulunuyor.Oraya gidiş amaçları ordaki sefaleti biraz bile olsun hafifletmek için değil.Ne için olduğunu buraya yazamıyorum çünkü midem kaldırmıyor ve aklım almıyor..İnsanlık kesinlikle kıyameti hakediyor!!


SON 10 YİLİN EN İYİ 20 ROMANTİK FİLMLERİNDEN BİRİ..mutlaka zlenmeye değer bir film aşk duygularinizi kabartacak derecede etkili


hala izlemediyseniz çok şey kaçırdınız demektir


Bence bundan yüksek puan alan birçok filmden daha iyi kesinlikle animasyon dalında bence ilk 10 da olması gereken bi film.. en azında 8,5 ten düşük olmamalıydı diye düşünüyorum.


Şahane bir yeniden çevrim...


Ortaçağ konulu filmleri hep sevmişimdir, kudüs konulu olması ise özellikle ilgimi çekti. Hikayeyi tarafsız açıdan ele almışlar, ne müslümanları ne de diğer tarafları haklı veya haksız göstermeye çalışmamışlar. Gayet başarılı bir film olmuş. Tavsiye ederim, özellikle de age of empires'daki savaş aletlerini gerçek aksiyonda görmek hoş. (8/10)


abartılacak kadar degıl ama cok saglam fılm degısık konusu, o aradaki gecıslerıı cok ıyı olmus fınalıyle ıyı fılm tavsıye ederım


Hiç hayal kırıklığına uğramadığım bir film. Kendi hayal gücüme yakın insanlar olduğunu bilmek ne güzel ;) 10/10


Polisiye gerilim filmleri aslında hiç ilgimi çekmezdi.Brad Pitt hayranlığımdan dolayı filmi izledim ve türüne göre mükemmel bir senaryosu olduğunu gördüm.Eh birde küçük bir mesajı var.Şaşırtıcı bir kurgu beklenmemeli.9/10


İlk filmden ayırt edilemeyecek derecede başarılı bir devam filmi..10/8


Cem Yılmaz'ın ilk filmi ve ilk filmi olmasına rağmen gayet başarılı.Film ilk başlarda sıkıcı gelmişti bana ama sonradan hareketli ve heyecanlı bi hal aldı ve sonu güzel bitti.Tabii Mazhar Alanson'da rolünün hakkını vermiş.bu ikili Hokkabaz filmindede harikaydı.sonuç olarak güzel bi film.


Aldığı tüm ödüllere layık bir film. Müziğiyle kurgusuyla anlatımıyla ve masalsı hikayesiyle bir solukta izlenebilen mükemmel bir film. Çocukluk günlerinin anlaımındaki realite tüm takdirlere şayan. Dikkatle izlendiğinde büyüsüne kapılmaktan kendinizi alamayacağınız bir başyapıt.


Katilin amaci gunahkarlara gunahlarini odetmek toplumu seytanlardan temizlemekti ki son sahneye kadar tum goruslerim degisti katilin bir amaci amac hristiyan inancina gore 7 buyuk gunahi isliyenleri temizlemekti gunahlarini odetmek degil 6 buyuk gunah isleyenleri oldurdu 1 buyuk gunah kaldi kiskanclik kendisi kiskacin onde gideniydi Dedektiv Davidin hayatini kiskandi bunun icin rahminde bebegini tasiyan dedektifin karisini merhamet etmeden basini kesti boglelikle kiskanclik gunahi yuzunden David tarafindan oldurulecek ve projesi if David adina cok uzuldum ailesini ve gelecegini kaybetti bu dunyada haklanamasada obur tarafta namus sebebiyle adam oldurmekten haklanir. Filme gelince cok basarili suc filmi olmus harcadiginin 10 katini kazanmis sonuna kadar hak etmis


Tüketen, tüketim topluluğuna ve sisteme, tarihin ortanca çocuklarından yumruk!


Al Pacino nun oyunculuk dersi verdiği, harika, başarılı bir film.


uğur tazegül......................tolga_taze24@hotmail.comfilm hakkındaki yorumumTakip edenler bilir, ?Son Samuray? ABD'de ve Japonya'da geçtiğimiz Aralık ayında oldukça şaşalı bir şekilde ve büyük beklentilerle vizyona girdi. Ancak 100 milyon doların üzerinde bir bütçeyle çekilen film başarı beklediği tüm kalelerde birer birer bozguna uğramaktan kurtulamadı. Önce açılış haftasında 24 milyon dolar gibi oldukça vasat bir hasılat elde eden, aradan iki aydan fazla zaman geçmesine rağmen bütçesini ancak çıkaran bir gelire ulaşan film, ödül açısından da beklentilerin oldukça altında kaldı. Önce üç dalda aday olduğu Altın Küre'den eli boş döndü, hemen ardından Oscar'a üçü pek de önemsenmeyen dört dalda aday olmakla yetinmek zorunda kaldı (En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu, En İyi Sanat Yönetmeni, En İyi Kostüm, En İyi Ses). Tüm bunlara rağmen, filmin özellikle ABD'deki eleştirmenler tarafından oldukça olumlu karşılandığını söylememiz gerekiyor. Genelde eleştirmenler, ?Son Samuray? gibi, yıldız bir oyuncunun karizmasından medet uman büyük yapımların ilk kaybettikleri kaledir; ancak ?Son Samuray? özelinde bu durumun tam tersi şekilde tezahür ettiğini belirtmemiz gerekiyor. Gelenekle modernliğin amansız savaşı Filmi beğenen eleştirmenlerin hemen hemen tamamının ilk olarak vurguladığı nokta, ?Son Samuray'ın başta aksiyon ve savaş sahneleri olmak üzere, genel olarak set ve kostüm tasarımı gibi alanlarda oldukça başarılı olduğu ve dönemin ruhunu hakkıyla yansıtabildiği. Ancak ?Son Samuray'ın, Hollywood'daki büyük prodüksiyonların genelde altından kalkabildiği bu alanlardaki başarısıyla yetinmediği konusunda hakkını teslim etmek lazım. Zaten filmin bu yapım başarılarını övenler de hemen ardından, filmin iki farklı kültürü aynı potada, birini öne çıkarmadan, Amerikan propagandası yapmadan, siyaseten doğru bir biçimde buluşturabilmesi gibi daha çok senaryonun yapısıyla ilgili olan yanlarını öne çıkarıyorlar. Aslında filmin yapım öyküsüne şöyle bir bakınca ?Son Samuray'ın bu konulardaki başarısının o kadar da şaşırtıcı olmadığını görmek mümkün. Filmin çekimleri resmi olarak 2002 Ekim'inde başlamış olsa da, başta başrolde yer alan ve filmin yapımcı ortaklarından biri olan Tom Cruise olmak üzere, ekipte yer alan pek çok kişi, aylar öncesinden çalışmalara başlamıştı. Zaten filmin Japon kültürü ve filmlerine uzun zamandır hayranlık duyan yönetmeni Edward Zwick, gençlik günlerinden beri ?Son Samuray? gibi bu kültüre olan hayranlığını ifade edebileceği bir film çekmeyi hayal ediyordu. Akira Kurosawa'nın ?Yedi Samuray? (?Seven Samurai?) filmini 17 yaşındayken izlemiş olmasının sinemacı olmasında çok önemli rolü olduğunu kaydeden Zwick, Kurosawa filmlerini keşfetmesinin Japon kültürüne duyduğu ilgiyi farklı bir boyuta taşıdığını da itiraf ediyor. Uzun süredir Japon tarihini araştıran Zwick, Japon tarihinde Meiji Restorasyon dönemi olarak bilinen dönemi özellikle dikkat çekici buluyor. Zaten, yaşlı Shogunate'in hükümdarlığının sona ermesiyle, 200 yıllık bir soyutlanma döneminden sonra, Japonya'nın Batı'yla ilk önemli buluşmasının gerçekleştiği bu dönem ?Son Samuray? filminin de çıkış noktası: ?Her şeyden önce bir geçiş dönemiydi. Her kültürde, antikten moderne geçiş anı sancılı ve dramatiktir. Aynı zamanda fevkalâde görseldir. Her bir görüntü, her bir yer, her bir oda, eskiyle yeninin bir arada bulunuşunu yansıtan bir hikâye nlatır. Melon şapkalı bir adam,kimono giyen bir kadının yanında yürür. Tüfekle birbiri ardına atış yapan bir adam,kılıç sallayan bir düşmanla karşı karşıyadır? diyen Zwick, filminin atmosferini de modernle gelenekselin bu amansız çatışmasını yansıtacak şekilde kurmaya özen göstermiş. Aslında, En İyi Film Oscar'lı ?Aşık Shakespeare? (?Shakespeare in Love?) filminin yapımcısı olan Zwick'in, ?Glory? ve ?Legends of the Fall? gibi 19. yüzyılın sonlarında geçen filmlerin yönetmeni olduğunu da göz önünde tutarsak, 19. yüzyıl hikâyeleri anlatmaya karşı özel bir tutkusu olduğunu söyleyebiliriz. Zaten yönetmenin kendi sözleri de bunu açıkça ortaya koyuyor: ?Tekrar tekrar o tarihi döneme çekiliyorum. Belli bir zamanda kişisel bir değişimden geçen bir karakteri gözlemlemenin dokunaklı, adeta hipnotize edici bir yanı var; özellikle de çevresindeki kültür büyük bir girdabın içindeyken?. Cruise kendisinin dublörü Bir çok kez Oscar adayı olan ve filmde Yüzbaşı Algren rolüyle karşımıza çıkan Tom Cruise da, Zwick'in Japonya'nın özellikle de samurayların değerler sistemine duyduğu ilgi ve hayranlığı aynen paylaşıyor. O da Zwick gibi, Kurosawa ve Japon yapımlarını genç yaşlarda keşfettiğini ve ?Japon kültürü ve insanlarına, özellikle de samurayların zarafet ve güzelliğinin yanı sıra, güç, merhamet, müthiş bir sadakat, sözlerinin arkasında durma ve doğru olduğunu bildikleri şey için hayatlarını verme kavramlarını öğreten Bushido ruhuna derin bir saygı ve güçlü duygular beslediğini? ifade ediyor. Aktör, sözlerini şöyle sürdürüyor: ?Temel olarak bu, sonucu ne olursa olsun, yaptığın ve söylediğin şeylerin sorumluluğunu üstlenme anlayışı. Bushido, samuraylar için bir kural kitapçığı olmanın ötesinde, yaşamlarını sürdürmenin, ya da herhangi bir yaşamı sürdürmenin güçlü bir yolu. Cazibesine dayanamadığım bir şeydi. Ed ilk kez oturup benimle bu film konusunda konuştuğunda, bu filmi yapmam gerektiğini daha o an biliyordum. Temasına ve hikâyesindeki karakterlere çok güçlü bir bağ hissettim?. Tabii ki aktörlük, lafla olan bir şey değil. Cruise da bu daha akademik düzeydeki ilgiyle yetinmeyip fiziksel becerilerini geliştirme konusuna da özel önem vermiş. Hazırlıklara diğer oyunculardan çok daha önce başlayan Cruise, ilerleme kaydetmek için her gün ekibin diğer üyelerinden iki saat önce sete gelmiş. Bu azmin semeresi olarak aktörün tüm sahnelerde kendi dublörlüğünü kendisinin yapması gibi ilginç bir durum ortaya çıkmış. Bu sahnelerin arasında geceler boyu çok sayıda düşmana karşı çift kılıçla dövüşmek, beş gün ve bir gece içeri sızmaya çalışan Ninja'ları uzaklaştırmak, Japon meslektaşlarıyla iki hafta boyunca dövüş sanatı antrenmanları yapmak ve nihayet, iki ay boyunca acımasız bir savaşta dövüşmek gibi oldukça zorlayıcı ve genelde gerçek silahlar kullanıldığı düşünüldüğünde oldukça da tehlikeli olan sahneler de bulunuyordu. Savaşçının Yolu: Bushido Cruise'un yanı sıra, başta performansıyla En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu dalında Oscar'a aday olan Ken Watanabe olmak üzere, tüm yardımcı oyuncuların, rollerini fazlasıyla ciddiye aldığını ve uzun bir hazırlık döneminden sonra kamera karşısına geçtiğini belirtelim. Oyuncuların bu performanslarında, hazırlık süreçleri kadar, filmin Samuray öğretisi olan ?Bushido'dan kaynaklanan dingin atmosferinin de etkisi olmuş. Watabe, yönetmenin karakterlerin iç dramlarını deşmek için ?Bushido'dan nasıl yararlandığını anlatmak için şu örneği veriyor: ?Çekime başlamadan önce, Ed bana, ?Her şeyi hissetmek zorundasın, kamp ateşini, bir böceğin sesini, rüzgarı, sıcaklığı. Soğuk bir gece. Atların kıpırdandığını duyuyorsun. Tom nefes alıp veriyor?. Ve tüm bunlar repliğimin olmadığı bir sahne içindi. Bir bakıma, rol yapmaktan çok yaşamla ilgili bir yönlendirmeydi, ki bu Bushido ruhuna güzel bir örnek. Bushido nefes almak gibidir, doğayla ve her şeyle bağımızın farkında olmaktır. Samuraylar bu konuda konuşmazlar, onu yaşarlar sadece?. Filmin anlatımının yanı sıra set ekibinin üzerinde de büyük bir etki bırakan ?Bushido?, Japonya'da Heian ve Tokugawa dönemleri arasında geliştirilen (9-12. yüzyıllar) ve Samurayların yaşamlarını düzenleyen bir dizi etik kodun adı. Sen ve Konfüçyüs felsefesinden özellikle etkilenen ?Bushido'yu, sadaket, kendini feda etme, adalet, utanç, saflık, mütevazılık, savaşçı ruh ve de onuru öne çıkaran bir yaşam felsefesi olarak da görmek mümkün. ?Bushido'nun temel ilkeleri: Gi (Dürüstlük ve Adalet): Tüm insanlarla ilişkilerinde son derece dürüst ol. Adalete inan; sadece başka insanlardan gelene değil, kendinden gelene de. Gerçek bir samuray için, dürüstlük ve adalet konularında grinin tonları yoktur. Tek bir doğru ve tek bir yanlış vardır. Rei (Kibarlık-Nezaket): Samurayların acımasız olmak için nedenleri yoktur. Güçlerini kanıtlamaya ihtiyaçları yoktur. Bir samuray düşmanına karşı bile saygılıdır. Saygının bu dışavurumu olmadığında, hayvanlardan farkımız yoktur. Bir samuray sadece dövüşteki gücü yüzünden saygı görmez, diğer erkeklere davranış biçimiyle de saygı görür. Samurayın gerçek içsel gücü zor zamanlarda belli olur. Yu (Kahramansı Cesaret): Harekete geçmekten korkan insan kitlelerinin üzerine çık. Bir kaplumbağa gibi kabuğuna saklanmak hiç yaşamamak gibidir. Samurayda bir kahramanın cesareti olmalıdır. Samuraylık kesinlikle risklidir. Tehlikelidir. Hayatı tam olarak, dolu dolu ve harika bir biçimde yaşamaktır. Kahramansı cesaret, gözü karalık değildir. Zeka ve güçtür. Korkunun yerini saygı ve temkinle doldur. Meiyo (Şeref): Samurayın onurunun tek yargıcı vardır, o da kendisidir. Verdiğin kararlar ve bu kararların nasıl uygulandığı gerçekte kim olduğunun bir yansımasıdır. Kendinden saklanamazsın. Jin (Merhamet): Yoğun bir eğitim sonucunda samuray hızlı ve güçlü olur. Diğer insanlar gibi değildir. Herkesin yararına kullanılması gereken bir güç geliştirir. Şefkatlidir. Diğer insanlara her fırsatta yardım eder. Eğer fırsat çıkmazsa, fırsatı bulmak için yollara düşer. Makoto (Katıksız İçtenlik): Samuray bir şeyi yapacağını söylemişse, o şey yapılmış demektir. Yapacağını söylediği şeyi tamamlamasına hiçbir şey engel olamaz. ?Vaat'te bulunması gerekmez. ?Söz vermesi? gerekmez. Sözlü olarak söylemesi bile o şeyin yapılmasının başlangıcını oluşturur. Söylemek ile yapmak aynı şeydir. Chu (Görev ve Sadakat): Samuray için, bir ?şey'i yapmak ya da bir ?şey'i söylemek, o ?şey'e sahip olması demektir. Bundan ve bunun ardından gelecek tüm sonuçlardan sorumludur. Bir samuray kendi koruması atındakilere müthiş sadıktır. Sorumlusu olduğu kişilere karşı, son derece hakikatlidir.Beğendiklerime Ekle


o kadar oscari haketmeyen ortalamanin biraz ustu bir film!!!!


en sonunda izleyebildim genel anlamda kaliteli bir yapim;;oyuncular kusursuz ama son zamanlarda sihirbazliklar ilgili filmler cogaldi galiba ondan sonunda dugum cozulecek hesabi karma karisik yapilmis gbime geldi mesela sihirbaz filminin sonu sanki daha iyiydi burda durmadan yeni suprizler cikiyor ama genelde iyidi filmde sanki hic muzik yoktu:)


Son Die Hard filmini bu seriden daha önce izlemiş biri olarak Len Wiseman ın böyle bir film çekmesine çok şaşırdım açıkçası.Bu bölüm zaten sıradan olan birincisi kadar bile olamıyor.Böylelikle Wiseman ın Live Die Hard ın koltuğuna bu iki filmdeki başarısından değil ya tutarsa hesabı oturtulduğunu anladım.Senaryo yine kötü bu sefer ama yönetmenlik de çok dağınık.İzlemeden önce en azından eli yüzü düzgün,ortalamanın üstünde bir ikileme beklerken serinin beklentilerimin yakınından bile geçemediğini söylemeliyim.


bence bu puanı haketmiyor filim hoşuma gitmedi açıkçası jim carrey olmasına rağmen çok beğenmedim açıkçası


hababam sınıfından bile daha derin bir kadro türk sinemasının üstatları tarık akan kemal sunal halit akçetepe münir özkul adile naşit zeki alasya metin akpınar emel sayın tek eksik şener şen oda olsa en büyük türk sineması olurdu ban göre


Siyah - beyaz görüntü ne kadar çok yakışmış filmin konusuna ve çekim açılarına :D Birbiriyle alakalı geçişler ve karakter anlatımları karikaydı :))Kesinlikle tavsiye ederim 10 / 10


iyi bir başlangıç, etkileyici scoring kullanımı filmin hemen ilk dakikalarında göze çarpıyor. ilk yarı biterken vay be hoş konu bakalım nasıl gelişecek diye merak ettiriyor film. ikinci yarıya müthiş bir başlangıç yapıyor, metafizik öğelerle bezenmiş, geçmiş ve gelecek arasında konuya harika uyan fantastik bir bağ kuruyor. vayyyy, film ne kadar orjinal, kurgu ve konu ne kadar da iyi derken birden bire film tepetaklak gidiyor. izlerken aman hayır olmasın bunlar, film kendi kalitesine ihanet etmesin derken battıkça batıyor ve hayalkırıklıkları içerisinde terk ettiriyor bana sinema salonunu. çok yazık olmuş bu filme, muhteşem bir film olabilirdi, ama maalesef kendi yarattığı dünyaya ihanet etmiş, olmamış.


Irkçılık pek bize hitap eden bir konu değil aslında. Çünkü Türkiyede ırkçılık yok. O anlamda konu olarak çok çekici gelmeyebilir. Ben filmi beğendim ama herkese göre olmayabilir.


Konusu ve senaryosuyla klasik filmlerden ayrılıyor başından zaten.Gerçekten ilginç bir senaryosu var,ben çok fazla etkilenmedim bir türlü içine giremedim filmin ama kötü,berbat diye de eleştirmicem kesinlikle çünkü gerçekten değişik bir film ve bazı şarkılar nasıldır hani ilk dinlediğinizde kötü gelir sonradan alışır ve bayılırsınız bu da öyle bişiy ama ilkinde bana etkisiz geldi biraz sıkıldım doğrusu..7/10


sıkılmayacağınız vasati bir film 5/10


verilen puan yüksek olduğu için ortalama puanı düşürme amaçlı en düşük puanı verdim..Tamam oyunculuklar iyi ama özgün bir senaryo seyirciyi ekrana bağlayacak bir heyecanı yok sayılacak kadar da duygu yüklü değil.Dövüş sahneleri de sıradan sahneler gibi geldi bana..


izlerken cok bunaldım sıkıcı hiç iz bırakan bir film olmamış


1. filmi beğenmiştim bu filmde güzelmiş.fazla söze gerek yok harika bir bilimkurgu...


Ben beğenmedim.Senaryo basit.Dövüş sahneleri abartılı.Çok kanlı.Sadece müzikleri güzel.Bu film güzelse , Cüneyt Arkın filmleri mükemmel!Ayrıca karıştırmamak gerekir,bu bir Uzakdoğu filmi değil,bir Holivud filmi.Yabancılar abartınca 'ooo,müthiş,mükemmel' deniyor , aynı şeyi biz yapınca 'hadi ordan,kimi kandırıyorsunuz' deniyor!


Şimdi öncelikle bu filmin yönetmeni ve yazarı Christopher Nolan'ı çoğumuz tanıyoruz değil mi? Bu yönetmen ilk önce adını Batman Başlıyor ve Prestij gibi beklenmedik başarılar gösteren filmler ile adını duyurdu. Ardından yönetmenlik camiasında Kara Şövalye ile müthiş bir yükseliş yaparak gönüllerimize taht kurdu. Ve bunu da ayrıca 2010'da vizyona giren yeni filmi Başlangıç ile de yeniden kanıtlamış oldu. 2012'de ise Kara Şövalye Yükseliyor ile karşımıza çıktı bu yönetmen ve karışık eleştiriler aldı. Ama genelde iyiydi. Şimdi kısaca bu yönetmenin her filminde çıtasını, yapabileceklerini bir tık hep daha ileriye atarak ortaya bir şaheser çıkarıyor. Peki bu şaheserleri de bir tık ötesine gidilebilir mi? İşte cevabı Nolan'ın son filmi Yıldızlararası'nda ve şunu rahatlıkla söyleyebilirim ki ortaya tam bir şaheser çıkmış. Ayrıca büyük bir ihtimalle de bu yılın en iyi filmi. Aslında bu eleştiriyi ayrıntılı yazmak isterdim ama film hakkında bir sürü spoiler (sürpriz bozan) var. Bu yüzden öncelikle bu film hakkında bildiklerimizden gidelim. &Dünya'da artık yiyecek kaynakları tükenmiştir ve tozlar daha da artmıştır. Yani Dünya yavaş yavaş yaşanamaz bir hale gelmiştir. Bu sırada Cooper (Matthew McConaughey) şans eseri dünyayı kurtarmak amaçlı bir göreve seçilir ve bu iş uzayda, yeni ve yaşanabilir bir gezegen bulmak amaçlıdır. Ama bu yolda onu, ailesi ve aynı görevde olan diğerleri için zorlu bir yolculuk olacaktır.& Tamam, tamam. Bence film hakkında bu kadar ana bilgi yeter de artar bile. Gerisini izleyip kendiniz görün bence, kesinlikle buna değecek. Şimdi filmin başarılarına gelelim; Görsel efektler, son zamanlardaki en yaratıcı ve en başarılı örneklerinden birisi adeta. Oyunculuklar, oldukça başarılıydı. McConaughey ve Anne Hathaway bunlardan bazıları. Bu arada filmdeki Matt Damon ise başka bir sürprizdi. Senaryo oldukça yaratıcı ve son zamanlardaki diğer Hollywood filmlerinden daha iyi. Yani diğer filmlerde efekt oldu mu patlatalım düşüncesi varken bu filmde ise bu şeyleri bilim için kullanıyor. Ya da mesela filmdeki robotlar cool dursun diye değil de o dünyanın gereksinimlerinden biri de oldukça normal bir şeymiş gibi gözüküyor. Ayrıca filmin 169 dakikalık bir süresi de var ama lütfen ön yargılı olmayın bu konuda çünkü filmi izlerken zamanın nasıl geçtiğini anlamıyorsunuz. Bunun dışında ekibin keşfettiği yerler bile çok yaratıcıydı. Dağ boyutunda dalgaların olduğu, bulutların bile donmuş olduğu bambaşka gezegenler veya solucan delikleri ile karadelikleri keşfetmek gibi. Yani onlar keşfederken sanki biz de oradaymışız hissini çok iyi veriyorlar. Aslında film bizi olayların en başından bizi bir amaç için kullanıyor ama filmin sonlarına doğru niçin kullandığını müthiş bir derecede açıklıyor. Bu son kısmı çok yaratıcıydı. Film, kısaca Nolan'ın yeni bir şaheseri ve üstelik çıta olabildiğinden daha yüksekte. (acaba Nolan'ın sonrakı filmi nasıl olacak?) Film bir yandan gelecekte bu tür olayların gerçekten de olabileceğini gösterirken bir yandan da Nolan'ın yaratıcı hayal gücüne tanık oluyoruz. Bunun dışında filmin sonu elbette bir yere varıyor ve bu vardığı yer kimilerine saçma, kimilerine başarısız vb. gelebilir. Ama beni tatmin etti ve bence herkes de bunu başarılı bulacaktır. Bu filmi kısaca mutlaka sinemada, mümkünse IMAX'de izlemeniz gereken, bu yılın en iyi filmi olmuş diyebilirim rahatça. Nolan, oyuncular ve filmin kendisi adeta bir başyapıt. Mutlaka izleyin! 5/5


böyle bir hayat yok inanılmaz bir başarı öyküsü gerçek bir hayat hikayesi olması önemli... ne hayatlar ne zorluklar var herkes şanslı doğmuyor kimsenin hayatı öyle tozpembe değil ..gerçekten izlenmesi gereken bir başyapıt


2. Dünya savaşı filmleri arasında en fazla bütçeyle yapılan film ve bunu gerçekten hissettiriyor. Ara ara sıksa da izlediğim en iyi savaş filmlerinden biri. Özellikle filmin 30 dakikalık Normandiya çıkarması sahnesi çok etkileyiciydi. Kesinlikle izlenmesi gereken bir yapım. Nokta


Bu kadarmı güzel olur bir film.İnanılmaz derecede zevk aldım filmi izlerken.Adam Sandler’ın en inanılmaz filmi.


bu filmi bi kaç kere seyredenler varmış gerçekten sabırlarından dolayı tebrik ederim başından sonuna kadar nerde bi olay olcak diye bekledim son sahnede biraz bişey oldu dedim heralde süper bitcek bi baktım saçma sapan bi bitiş Bu Puanı Kesinlikle Haketmiyor


Bence karayip korsanları serisi çekilebilecek bir kurguya en başından beri sahip değil , oldukca zorlama olmuş.Genede kalite.10/8


Öncelikle filmin sinemada izlenmesi gerektiğini belirtmek istiyorum çünkü bu filmi 3 boyutlu izlemek gerçekten önemli.Filme gelirsek her yönüyle mükemmel bir film var karşımızda,bir kusuru ya da eksiği yok.Ne ararsanız var;aksiyon,dram,bilim-kurgu.Diyebileceğim tek şey muhteşem olduğu ve kesinlikle sinemada izlenmesi gerektiği.James Cameronada tekrar teşekkür etmek istiyorum bize böyle filmler izleme olanağı sunduğu için,o harika bir yönetmen.


Oyunculuklarıyla,görsel şöleniyle,film müzikleriyle Tarantinonnun yüz akıdır Kill Bill.Bu kadar basit konulu bir film,Bir yönetmenin elinde ancak bu kadar sihirli olabilirdi.


Hınç, kin, öfke. İnsana neler yaptırıyor gördüğünüz üzere.. Taa kaç sene yaşanmış bir olayı unutmayıp hatta aklında tutup kimlerin yaptığını ve de kinini çıkarmak.. Hayat dersi olacak bir filmdi..


Bir gerilim türü filmden ne bekleniyorsa hemen hepsinin mevcut olduğu, dahice bir senaryoya sahip efsane film. Birden fazla kere izlediğim bir kaç filmden biri. Bu kadar az sayıda kişinin izlemiş olmasına içerledim hani : ) 10/10


HEPİMİZ ASLINDA BİRER ŞAMPİYONUZ Ben sinema eleştirmeni değilim; kötü film izlesem, açıkçası bu filmi beğenmedim diye yorum yapmayı kendi adıma doğru bulmuyorum, nedeni ise ortada çok ciddi bir emek olduğunu biliyorum. Çocukluğumdan beri her fırsatta sinema filmi izlerim ve ölene kadar izleyeceğim. İlk defa bir film için yazma gereği duydum, ilk defa yazdıklarımın beğenilmemesinden korkmuyorum. Şampiyon filminin bende bıraktığı etkilerin startı bu aslında. Çünkü bu film; Türk Sinemasının nasıl bir güce, Türk Halkının istediğinde nasıl kenetlenebileceğine, tek yürek tek yumruk olabileceğine ve hatta olması gerektiğine eskiden annelerimizin ördüğü nakışlar gibi ruhumuza ilmek ilmek işlemesini başarıyor. En kötü, en karamsar olduğumuz zamanlarda bile ulaşmak istediğimiz hedef için sevgi ve inançla yaptığımızda bizleri nasıl mucizelerin beklediğini, “tamamen yaşanmış bir hayattan yola çıkarak” , KIRAÇ topraklar gibi çatırdayan ruhumuzun özüne bir damlacık umudu bırakıveriyor. Bence izlenmesi gereken bir film değil, YAŞANMASI gereken bir film, bence kendinize ve sevenlerinize bir iyilik yapın, ŞAMPİYON a 1 bilet alın. Sonrası zaten sessizlik, sonrası zaten şşşşşşşttttt. İyi seyirler. Mesut AŞUT


İyi bir macera filmi. Senaryo çok sürükleyici


Southpark'ın Inception bölümü bile daha başarılıydı.


Kesinlikle izlenmeyi hak eden çok başarılı bir yapım. Hem güldürmeyi hem de duygulandırmayı başaran ender yapımlardan. Romantik komedi türündeki en iyi filmlerden biri kesinlikle. Sandler ve Barrymore da müthiş bir ikili oluşturmuşlar. Mutlaka izlenmeli. 8/10


Kanımca en iyi Gangster filmlerinden...Kaldıki gangster filmlerinden hiç hoşlanmama rağmen beni ekrana kitleyen bir yapımdı.Oyunculuklar,müzikler,sahnelerin gidişatı gerçekten kusursuz.Gereksiz hiç bir ayrıntıya yer verilmemiş,türünün diğer örnekleri gibi amerikan artistik anlatımı yok,aksine sade ve son derece heyecanlı bir anlatım hakim. Hikaye size biraz tanıdık gelsede,roman uyarlamasını olduğunu hatırlamak gerek.Belirli sahnelerde yağan aşırı yağmur,sahnelerin etkileyiciliğine çok fazla katkı sağlamış.Her ne kadar bunu bir çok filmde görsekde,görüntü yönetmenliğine bir alkış gerekli.Şiddet şiddeti doğuruyor...9/10


Yıllar önce izlemiştim ama hatırladığım filmin çok durgun olduğu. Sadece kadrosi ile konuşulabilecek bir film olarak düşünüyorum. Ama haksızlık da yapmayalım ortamın mistikliği güzeldi ve sanırım filmde bir de küçük kız vardı onu da beğenmiştim, tabi bir de ayinleri. Ama bunlar filmi kurtaramamıştı. 6/10


polis teşkilatı ve dışındaki iki köstebeğin maceraları… sürükleyiicilik harika.. Kadro ve oyunculuklar muhyeşem.. İyi film


giriş etnik müziğiyle insanı etkileyen. oyunculukları ve senaryosuyla keyif veren bir film 3,5/5


Filmden bekleneni alıyorsanız film başarılı demektir.Ben de filme gülmek ve kafa dağıtmak için gittim,çok gülmesem de eğlendim.Demek ki film oldukça başarılı.7/10


efsane filmler arasında kendine yer edinmiş harika bir film 10/10


son derece başarılı bir devam filmi açıkçası 3.sünü beklemekteyim sabırsızlıkla...!!


İzlediğim en iyi dram filmlerinden biriydi. Uyarlama olsa da oyuncular mükemmel bir performans sergilemiş ve oyuncu kadrosu çok iyi olan bir film bunlar göz ardı edilmemeli. Ayrıca filmde kullanılan müziklerde film kadar güzeldi. Oyunculuk, müzikler herşey mükemmeldi onun için 5/5


Hakikaten arkadaşa bende katılıyorum ya bu adamın oynadığı kötü bir film bende izlemedim daha bugüne kadar.. Film gerçekten çok güzeldi.. Oyunculuklarıyla, konusunun orjinal oluşuyla gerçekten diğerlerinden bir adım öne geçmeyi başarabilen bir film.. Hala izlemediyseniz elinizi çabuk tutun derim..


Gerçekten bu kadar muhteşem bu kadar etkileyici bir film izlememiştim bu filmi izlemeyen bin pişman olur senaryo gerekse oyunculuk beni filme hayran etti bu filme herkesin gitmesini tavsiye ederim


Bu filmi sevmemenin imkanı yok sanırım.Apayrı bir tecrübe bence.Tam anlamıyla kusursuz bir performans, one man show,,, ne derseniz artık.Unutulmaz sahneleri beyninize kazıyan, hayatınızı anlık ya da değil sorgulamanıza sebebiyet verebilen, insana ait her türlü duyguyu fazlasıyla hissetiren unutulmaz bir film.9.5/10


bende geçen gün izledim filmi bana tawsiye ederken çok az bahsetmişlerdi filmden bende bi arkadaşımızın bahsettiği gibi ameliyat sırasında acı çekmesini we bununla ilgili şeyler izleceğimi bide ameliyat sahnelerinin çok olacağını düşünerek isteksizce başladım filmi izlemeye ama tamamen yanıldım :) hiç beklemiodum böle bi filmin karşıma çıkacağını şok üstüne şok yaşadım filmde:D gerçekten güzel değişik bi filmdi


günümüzde izlenilme durumunu devam ettiren bile nadir filmlerdendir.. mutlaka izleyin.. 10/10


And Oscar goes to... Bu bir uyarıdır: Eğer akademi bu sefer de DiCaprio'yu es geçerse, DiCaprio fanları ortalığı karıştıracaktır. Yoruma geçmeden önce şunu söylemek istiyorum. Bu film internete düşeli bir aydan fazla oldu. Ve bu kadar uzun süredir sabrettim ve izlemedim. Sonunda gidip sinemada izledim. İyi ki de sinemada izlemişim. Bu film sinemada izlenecek tarzda filmlerden. Evde heba etmeyin derim. Gerçi çok büyük bir kısım çoktan izledi bile. 2 hafta önce The Hateful Eight'i izlediğimde bol sohbet ve repliklerden bahsetmiştim. Bu film işte onun tam zıttı bir film. Aynı bunda da karlar ve soğuk var. Bunda da kan ve silah dolu ama bu film oldukça az konuşma içeriyor. Daha ağırlıklı olarak aksiyon sahneleri ve doğa sahneleri ile karşı karşıyayız. İnarritu genel olarak bu tarzı seven bir adam. Görsel ve manzara olarak aşırı doyurucu bir film. Çekim teknikleri, kamerayı kullanış biçimleri, sahne geçişleri her şeyiyle çok başarılı. İnarritu'nun izlediklerim arasında en iyisi diyebilirim. 4 tane filmi izledim, bu en beğendiğim ve en keyif aldığım oldu. Lakin şöyle bir şey var, ben filmi izlemeden önce en iyi filmi rahat alır diye düşünürken artık bu fikir biraz değişti. Evet film mükemmel bir görsel yönü var, oyunculuk anlamında zirvelerde, müzikler ve kostümler de çok iyi ama bu kadar şeyin içinde belkide en önemlisi senaryosu çok zayıf kalmış. Zaten senaryo dalında da adaylığı bulunmuyor. Yani anlayacağınız, senaryo dışında mükemmel bir film. Ama senaryonun da bir film için ne kadar çok şey ifade ettiğini söylemeye gerek yok herhalde. Oscar adaylıklarına gelince, DiCaprio belki kendi kariyerinin en iyi oyunculuğunu oynamadı ama o heykelciği sonuna kadar hak etmiştir. Başka birine vermeleri söz konusu olamaz. Ve bir diğer arkadaş Tom Hardy. Bu sene onun adına çok iyi gidiyor. Belki Mad Max'ten aday olur diyorduk, buradan yardımcı oyuncu adaylığını kaptı. Açıkçası bu dalda rakipleri çok güçlü. Ama şansı hiçte azımsanacak gibi değil. Filmde enteresandır, neredeyse hiç kadın oyuncu yok. Olanlarında çok kısa rolleri var. Ses ve kostüm dallarında da bir ihtimal kazanabilir. Orada en güçlü rakibi Mad Max olacak. Genel olarak senenin en çok beklediğim ikinci filmini beğendim ama en iyisi mi o soru işareti. En çok beklediğim The Hateful Eight'ti. İzlediklerim arasından en iyi beşli şimdilik şu şekilde; (The Hateful Eight, Mad Max: Fury Road, Inside Out, The Revenant, The Martian) Özellikle DiCaprio için bile izlenir. İyi seyirler... 8.1/10


Özgün ve güzel bir senaryo.Filmde beni kendine aşık eden bir Claire Forlani var ki,bence en iyi performansa sahip oyuncu.Pitt ve Hopkinsde çok iyi.Özellikle baba kız sevgisi mükemmel işleniyor, etkilenmemek elde değil.Filmin en köyü yanı bence sonu, Pitt niye geri geliyor herşeyi bozuyor.6 puan izlenmesi gereken bir film.


Aynı yıl vizyona giren the prestij filmiyle karşılaştırılması çok yapıldı ancak onunla kıyaslanamayacak kadar yanında zayıf kalan bir film. Kötü bir film değil, atmosfer, çekimler ?klasik sürpriz son? güzel ancak açıklanamayan, fantastik pek çok öğe var filmde. Her zaman the prestij filminin gölgesinde kalmaya mahkum bir film olacak...


harika harika harika en iyi kült filmerden birisi


Zaman zaman abartılı ve inandırıcılıktan uzak sahneler ile donatılmış olsada iyi film yalnızca Willisin oyunculuğunu çok fazla beğenmedim.10/7


Değeri bilinmemiş filmlerden...


TEK KELİME İLE BİR BAŞYAPIT 10 ÜZERİNDEN 10 Olayların birbirini takip etmesi ve de kaderin cilvesi diye buna derim işte.. Muhteşem bir senaryo.. Değişik konular işlenip olayların bir bütünlüğü sağlansa da yine burada esas olan nokta insanın; düşünce yapısı ve hayatında bununla orantılı olarak yaptıkları.. Bu film de oynayan bütün oyuncular başrol neredeyse.. Hepsinden bir parça alıyorsun gibi.. Başta olaya ırkçılık üzerinden dalıyoruz.. Bize ilk sunulan siyah ile beyaz arasında aslında hiçbir zaman olmayan ayrımcılık üzerinden birşeyler anlatılmaya çalışılıyor.. Başarılı kesitler, başarılı oyunculuklar.. Ama film ilerliyor, ilerliyor ve şöyle birşey düşünüyorsun.. Tamam ırkçılık bu filmde temel gibi duruyor ama bu film de izlemiş olsanda, fazla düşünmeyeceğin çok çok önemli konuların üzerinden de geçiliyor.. Peki nedir bunlar.. Benim dikkatimi kesinlikle ırkçılıktan sonra en baba sahnede, hiç beklemediğim bir zaman da insan kaçakçılığı, insan ticareti çekti.. O an boğazım düğümlendi diyebilirim.. Bu tek değil başka seçenekleri de belirtmek lazım aslında bizim gözümüze sokulmaya çalışılanlardan; olaylara karşı düzen koruyucuların dışında bireysel silahlanma ve de bunlarla beraber yine belki de en önemli nokta ÖN YARGI ! Evet; izlediklerimle ve de biraz da hayatımız da öz eleştri yaptığımız da böyle düşüncelerin olduğunu inkar edeceğimizi zannetmiyorum.. Biz ya da çevremizde ki insanlar da ön yargılı davranma belki de toplumların, toplumumuzun en başlıca hastalıklarından biri.. &At gözlükleri& misali diyebirim bu acayip derecede sorun teşkil eden günümüz konuyu fazla uzatmadan bu platformda.. Her bir olay domino taşı gibi birbirini belki de çekiyor bu filmde ve de bağlamalar yani sahneler arası geçişler olabildiğince iyi olmakla beraber her bir oyuncunun birer başrol oyuncusu olduğunu düşünerek Matt Dillon için ayrı bir parantez açmam gerekiyor.. Çoğu izleyen tarafından belki de canlandırdığı karakter yönünden ilk başta nefret kazandı ama oyunculuk yönünden duruşu, diyalogları ve de kötünün, iyi olması durumunu o kadar iyi sergiledi ki hayran kaldım diyebirim.. Haa sahneleri de o kadar çok değilde ama olabildiğince yeterliydi.. Crash filminin Oscar'ı kazandığını biliyordum fakat Matt Dillon'un en iyi yardımcı erkek oyuncu adaylığını öğrenince şaşırmadığımı ancak ödülü alamadığını görünce ise şaşırdığımı da belirtmek isterim.. Final de, başla ve sonla beni etkilediğini söyleyebilirim.. Unutmayan belki de basit bir &pelerin& gibi bazı şeyler hayatınızı etkileyebilir ve değiştirebilir. Paul Haggis'in yonetmenligini yaptigi 2004 yapimi; icinde bircok duygusal doruk barindiran, bu duygusal anlari harika muziklerle bezemis, &gercek hayattan gercek bir kesit’’ sunan başrolündeki 11 oyuncunun da çok ekonomik kullanıldığı, hiçbiri birbirinin önüne geçmediği kesişen hayatlar temasının güzel bir örneğİ CRASH. Abd’ de cekilen bu tarz filmler Amerikan Beauty ile baslamisti. Amerika artik toplum olma ozelligini yitirmis, ortak hedef ortak tarihe sahip olamayan bir insan toplulugu haline gelmis bu filmle de bunu itiraf ediyor ve en iyi film OSCAR ödülünü kesinlikle hakediyor. Filmde aslinda sadece’’ hayattan bir kesit’’ anlatiliyor ama icerdigi muthis orguyle hayran birakıyor. Filmin akisi esnasinda; birbirlerine acilan karakterler ve sahneler o kadar iyi verilmis ki hic yadirgamiyorsunuz... aksine; ardi ardina bir puzzlein parcalari gibi yerlerini bulan bu sahneler; hem sizi filme baglamis oluyor hem de hayatin gercekten de surprizler ve tesaduflerle dolu oldugunu size bir kez daha hatirlatiyor.... &DOKUNMA DUYGUSU! şehirde yürürsün, insanlara değerek geçersin, onlarda sana çarpar. L.angeles'ta ise kimse sana dokunmaz. metal bir camın arkasındayız. o dokunma hissini özlüyorum. bir şeyler hissedebilmek için birbirimize çarpmalıyız.& bu sözler filmin hemen başında bir çarpışma sonucunda arabasının içinde konuşan bir dedektifin ağzından dökülüyor ve tüm filmi özetliyor aslında..11 eylül günü ikiz kulelere çarpan uçakların sonucunda amerikan halkında oluşan korku hissi,yabancı düşmanlığı, tahammülsüzlük, ırkçılık gibi konuları irdeliyor bu film.&biz&'in nasılda bir anda &öteki& oluverdiğini gözler önüne seriyor.bir kaza sonucu bir zamanlar &melekler şehri& olarak adlandırılan L. angeles’ta o meleklerin çoktan şehri terkettiğini anlamamıza yardımcı olan çarpışık hayatları seyretmeye başlıyoruz filmde.Bir insanın tamamiyle kötü, veya tamamiyle iyi olamayacağının vurgulandığını göüyoruz , bir nevi `yin yang` in alegorik anlatımı gibi .İnsanların tüm eylemlerinin bir neden üzerine kurgulandığını ve herkesin kendi kurgusal mahkemelerinde nasıl yargılandığını gösteriyor, nefretin veya sevginin anlık birikimini, ve tahminsizliğin sınırlarını zorlayacak bir yerden nasıl fışkırdığını gösteriyor yani film kendinden olmayanı tanımayan, yok sayan, ondan korkan ve onu yok etmeye çalışan ABD nin resmini çiziyor….salt eğlendirmek değil düşündürmek, sorgulatmak, değiştirmek gibi bir misyona da sahip film. her şeye rağmen, filmde önyargıların ne tür işler açabileceğini izlerken bile önyargılı biçimde bir amerika propagandası arayıp duruyorsunuz. ve nihayet filmin sonunda &evet! bütün bunlar böyle çünkü burası amerika. burada her şey olur, insanlar yaşar, ölür ama amerika böyle. yaşatır da öldürür de&yi, eğlenceli bir müzik eşliğinde algılayabiliyorsunuz..Sonuç itibariyle çarpışan tüm bu hayatların sonucunda yönetmen Paul Higgis bu çarpışmanın fotografını çekerken ; diğer yandan da bu fotografın derinliklerini gösteriyor ve filmini bitiriken üzerimizdeki zırhı çıkarıp filmin hemen başındaki dedektifin repliğini hatırlatıyor... &DOKUNMA DUYGUSU! insanları birbirine bağlayacak ve koparmayacak şeyin bu olduğunu hissettirerek…


Kesinlikle güzel bi filmdi benmi bişeyleri kaçırdım bilmem ama bazı sahnelerin altı boş kalmış arkadaşın dediği gibi o görüntüler ve ağaç madem sihir yapmıyor sadece illüsyonist bunların açıklanması gerekirdi bence orda işin kolayına kaçmışlar ama konu olayların akışı ve filmin sonu itibariyle iyi bi filmdi.Presijle kıyaslanmalar yapılıyor bence prestij bu filmden en azından 1 puan önde o yüzden bu filme 8,5/10 prestije 9,5/10 diyorum


çok güzel bir filmdi.herkese tavsiye ediyorum.mutlaka izlenmesi gereken bir film selam bahara yolculuk inşallah devamı olur


Bu filmi dört gözle bekliyorum. Öncekileri gibi güzel bir film olduğunu düşünüyorum. KESİNLİKLE İZLENMESİ GEREKEN MÜTHİŞ BİR FİLM


Bir sabah aynaya baktığımızda bize ait olmayan karşılaşsaydık ne hissederdik! Kısaca izlemenizi tavsiye ederim .(9/10) Saygılarımla...


sürükleyici ve sonda beklenen bir final. izlenir


çok başarılı ve baştan sona kadar _bir animasyona göre uzun olmasına rağmen_sıkmadan izlenebilen bir film. hayao miyazaki’nin hayal gücüne ve estetik zekasına hayran kalmamak elde değil.çok gerçekçi aslında bir o kadar da hayal...duygu yüklü ve her ne şartlarda olursanız olun olaylarla kişilere olan iyimser bakış açınız size saima açık bir kapı bırakacağının ispatı...9/10


Bilim kurgu film sevenler için biçilmiş kaftan.. Senaryosu öylesine kuvvetli ki, uzun süresine rağmen, filmin akışına kendinizi kaptırıyorsunuz.. Robert De Niro, namı diyar Captain Shakespeare karakteri güldürüyor :) 8/10


Cem Yılmaz'ın ilk filmi ve ilk filmi olmasına rağmen gayet başarılı.Film ilk başlarda sıkıcı gelmişti bana ama sonradan hareketli ve heyecanlı bi hal aldı ve sonu güzel bitti.Tabii Mazhar Alanson'da rolünün hakkını vermiş.bu ikili Hokkabaz filmindede harikaydı.sonuç olarak güzel bi film.


Gökten düşen ufak bir kar tanesi başkalarıyla birleşip yavaşça büyümektedir.Yuvarlanır yuvarlanır..yuvarlandıkça bir çığa dönüşür.İşte bu film çok durgun başlayıp giderek hız kazanan temposuyla çığ gibi kopup gidiyor.Esasında senaryosu çok farklı değil ancak benzerlerinden farklı olarak esas adamı bir melek yada kusursuz bir kahraman olarak sunmuyor bize.Esas adam kendi kızını kurtarabilmek için masumlara zarar vermekten çekinmiyor ve karşılaştığı diğer mağdurları kurtarmak için bir çaba sarfetmiyor bu durum kahramanımızı daha gerçekçi kılıyor.Bence izleyin.


Şimdi sinemadan çıktım ailecek göz yaşlarımızı hala tutamıyoruz. Sanki oradaymışım gibi yaşadım filmi resmen. Biz çok beğendik çok etkilendik. Rabbim tüm şehitlerimizin, Ferhat astsubay ve Eren kardeşimin makamını cenneti-alâ eylesin. Mazlumların ciğerlerini yakanlara dünyada ve ahirette gün yüzü göstermesin Amin


Gaza geldim yine... Kılıç alıyorum... Her sene böyle moralim çöküşe geçtiğinde mutlaka izlerim... Ki bir daha ayağa kalkabileyim..


Irlçılık üzerine yapılmış önemli filmlerden biri.Bu yönüyle (crash) isminin amerikan tolumuna atılan tokatın sesi olduğunu bile söyleyebiliriz. Bir insanın içinde iyi ve kötüyü bir arada barındırdığını pek çok yerde pekçok şekilde gözler önüne seriyor.


çok çok da beğenmedim , çok daha vurucu bir denaryo ve kurgu olabilirdi.. vasat üstü olmuş


Filme üyeler neden bu kadar yüksek puan verdi anlamadım genelde bu sitede üyelerle görüşlerimiz yakın olurdu bence dünyayı kurtaran adamın oğlu modeli bir film bazı sahneler güzel ama vakit ayırmaya değmez


george jung’ın yaşam hikayesi. bana cervantes’in 'ibret alınacak öyküler'ini hatırlattı bu cümle. gerilim yok, heyecan yok, sürpriz yok. bu bir biyografiye yayılmış büyük bir trajedi. güzel ingiliz aktris rachel griffiths 'dediğim dedik' anne rolünde. penelope cruz’un bu rolünden sonra hayran kitlesinde belirgin bir azalma olabilir. penelope ne yapsın, iğrenç mirtha’yı canlandırmış sadece. ünlü kolombiyalı kartel reisi pablo escobar’ın ibrahim tatlıses ile benzerliği inanılmaz, jonny depp e dogru yururken bir anda sabuha yi soyleyecek zannediyorsunuz... filmin başlarında 'bu ne biçim film, izleyenleri uyuşturucu kullanmasını geç bir de satıcılığına özendirecek' derken sonuna doğru gerçek bir hayattan alınmış olması ve kahramanın hızla dibe vurmasıyla 'evet evet böyle filmler gerekli' dedirten film. filmin sonunda kızının gerçek hayatta hala kendisini hapishanede ziyaret etmediğini belirten yazıyı okuyunca, hayatının zaten annesinin çocukluğundaki tavırlarıyla belirlendiğini ama herşeye rağmen, geçmişi kapatıp temiz bir hayat yaşamayı istemiş, kızına herşeyden çok değer vermiş ama bunu göstermeyi de bir türlü başaramamış bir baba olsa da 'belki böyle bir filmin yapıldığını gördükten sonra kızı ziyarete gider, bir kez olsun babasının tarafından görmeye çalışır' diye ümit ettiren film. '...uyuşturucu pazarını biz yaratmıştık.öyle ki 70’lerin sonunda ya da 80’lerin başında uyuşturucu kullandıysanız, %85 olasılıkla bizden almışsınızdır.'


Psikolojik - Gerilim türünde klasikleşmiş görünen hikayesinin kurgusu ile ters köşe bir seri katil filmidir.


Muhteşem atmosferi, kusursuz oyuncu performansları, zeki diyalogları dumur eden finaliyle türünün en iyi örneği ve büyük bir başyapıt. Özellikle hayletli filmler için altıncı histen öncesi ve sonrası olarak nitelendirmekde mümkün.Bu filmden sonra hiçbirşey aynı kalmadı.


konusu farklı oyunculuk ve görsel kalitesi çok üst seviyede olduğu sağlam bir film tavsiye ederim iyi seyirler...


filmin içine girmem bayağı bir vakit aldı.neyin ne olduğu,kimin kim olduğu ilk 100 dakika belli değil zaten.film bu açıdan sürekli bir merak duygusu uyandırıyor seyircide.ancak bunu yaparken,çoğu seyirci,bu garip belirsizliğin uzamasıyla birlikte sıkılabilir.bende de yer yer olmadı değil.ancak bu belirsizlikler finale doğru bir anda açığa çıkıyor ve film bittikten sonra da onu beğenmeden edemiyorsunuz.zaten önemli olan bir filmin ortalarında ne düşündüğünüz değil bittikten sonra ne düşündüğünüzdür.yani tavsiyem,seven pounds'u izlemekten bıkmamanız,sabır göstermeniz ve filmden kopmamanızdır.böyle yaparsanız büyük ihtimalle beğeneceksiniz.duygu yüklü bir konu ve duygu yüklü bir karakter.oyuncular oldukça başarılı.filmin elle tutulur bir sorunu yok.beğendim.


İyi bir filmdi ama denilen gibi 3. film için bir ön hazırlık yapmışlar ve de ondan dolayı biraz kötü sonlanmış onun dışında bayaa ii idi bence.. özellikle Johnny Depp’in kaçış ve de kovalama sahnelerinde.. izlenilmesi iyi olacak bir film..


? labirentin ortasına düşüyorsunuz, çıkış yolu kapalı ve kısılmış bir başına kaçıyorsunuz kendinizden, oysa kaçtığınız hep orda, varolan çoğulluğun gölgesi. İşte bu gölge, bu filmin baştan sona bize yaşattığı gerilimin öznesi. insan benliğini saran gizler yumağı çıkıyor karşımıza, yağmurlu bir gecede çöl ortasındaki motelde. Bir biri ardına geliyor misafirler ve hepside aynı beynin ürünü kişilikler. İçlerinden biri geri sayımı başlatıyor, 10 dan 1 e giden ve kimlikleri sıfıra indiren bir kıyım yaşanıyor. Bu kıyım her seferinde dahice planlanmış bir şekilde işliyor. Soru işaretleri her yana saçılmış,gözler güvensizliğin ve dehşetin rengiyle solmuş, çaresiz bakışların ardında kaybolmaya yüz tutmuş bir donuklukta. Arayışlar fayda etmiyor izbe motel odalarında. Her kurbanın kendine sakladığı sırları bulunmakta. Bu sırlar birbirlerine güvenmelerini olanaksız kılmakta. Bu güvensizlik onların yaşamlarını korumalarında kaygan bir zemin yaratmakta. 10 yabancı ve yanlarında getirdikleri gizler , havada ağır bir sis olup, tüm bilinmezliğiyle sarıyor zihinleri. Bağlarla birbirine ilintili bu kişilikler, ortak bir nokta buluyorlar, hastalıklı bir beynin yol göstermesiyle. Başka bir yerde ve bir masanın çevresinde, sorgulanan bir adam anlatıyor olanları o gece. Yüzü yüzüne dönüşüyor ve sözcükleri ona bölünüyor. On ayrı benliği içinde yaşatan ve bu benlikleri geçmişin ağır travmaları eşliğinde var eden bu beyin, tüm kapılarından içeri alıyor sorgulayan gözleri ve teker teker sonlandırıyor varolan nefesleri. Açığa çıkan dehşetin nefesi ölümün gövdesinde dirilerek yok ediyor sondan başa, ipucu vermeden kendi yarattığı benlikleri. Bu yok ediş, dahiyane metotlarla vücuda geliyor ve her bir ölüme götürüş zeka pırıltıları saçıyor etrafa. Yağmur yağıyor tüm ağırlığınca. Ve ölüm sonlandırmış çoğulluğu usulca. Zihinde yaratılan kişilikler yok oldukça, bedenlerde ortadan kaybolmakta. Aslında hiç varolmamışlardı, hepsi bir hayalin ,hastalıklı bir beynin yansımasıydı oysa ve bu beyin, kurbanlarını bu yansımaları yerine koyarak ortadan kaldırdıkça ,bir bakıma kendi beyninin ürünü olan bu yan karakterleri noktalamakta. Yola çıkılıyor, olacakları görmeden ve bu yolculuğun nasıl sonlanacağı bilinmeden. Başlıyor tekrar bedenden kopuş ve portakal ağaçlarının arasında, bir numara beliriyor. Bu numara sona kalan kişiliği ortaya koyuyor. Karşısındaysa hiç düşünülemeyecek biri ayakta duruyor. Ve ? fahişelere ikinci bir şans asla sunulmuyor ?.Yönetmen ? james mangold'un bu , insan beyninin sırlarıyla ve psikolojik vurgularla bizi sarmaladığı ve senaryosuyla ,hiç beklenmedik sonlanmasıyla, mekanların sunumunun kusursuzluğuyla, aralara serpiştirdiği flash-becklerlerin yadsınamaz katkısıyla, güçlü bir anlatımın dile gelmesini sağladığı filmi ; psikolojik çözümlemeler yaparak ve insana özgü farklı bir hastalığı konu babında öznesi olarak belirleyerek, hem filmin özgünleşmesini sağlıyor hem de karmaşık kurgulamasıyla izleyicinin, karelerden oluşan ve dağınık bir yapı arz eden olay örgüsünü, kendi içinde bütünleştirerek genele yayması ve birbirinden kopuk seyreder görünen bağlar arasında ortak bir nokta bulmasına yönlendirerek, izleyicinin filmin içine dahil edilmesinin amaçlanması, güçlü bir çekim etkisi ve filme karakter kazandırıyor.Sonuç itibariyle, benden size bu filme dahil olmanız tavsiye ediliyor.


Macera filmi kategorisinin iyileri arasına girebilecek bir film. Senaryo ve atmosfer biraz mumya serisini andırıyor. Bu arada Diane Kruger de güzel kızmış, izlerken sıkılmamak için bir sebep daha işte (7/10)


Film bir başyapıt. çok önemli bir mesaj içeren bu film, hayatın anlamını kavramayan insanlara boş gelebilir. Ancak ders çıkarmamız gereken çok şey var içinde. 10/9


zeta jones sadece 10 dakikalik bir rolde oynuyor, yani onun basrolde oynadigini dusunupte bosuna gaza gelmeyin:) yan rollerdeki elemanlar bile daha fazla gözüküyor....fakat adi oldugu icin ayni cukulata filminde johny deppe yapildigi gibi cok az gözükse de basrol oyuncusu gibi lanse ediliyor...


Filmin Fragmanı bile aslında herşeyi açıklamaya yetiyor.Vizyona girmesini sabırsızlıkla bekliyorum.Bu tür filmlerin aslında bazen bazı şeylere verilebilecek en güzel cevap olduğunu düşünüyorum.İnşallah gerçekten bahara yolculuğumuz olur.Hayırlara vesile olur inşallah.Emeği geçen herkesten de Allah razı olsun.Herkesin ailesiyle,eşiyle,dostuyla izleyebileceği yüksek kalitede,seviyeli bir film olduğunu düşünüyorum.Herkesin izlemesini şiddetle tavsiye ediyorum.


Sam Raiminin başarısına diyecek bir söz yok,ama filmden bir efekt şöleni olarak ifade etmek lazım bu tür yapımları.10/7


Genelde durgun giden, edward norton'un cast'e cuk diye oturduğu, ama prensin bıyığının gerçek olmadığının çok belli olduğu, geçtiği yılları bence başarılı bir anlatım ve işleyişle beyazperdeye taşımış seyredilmeye değer bir film.


fazla söze gerek yok zaten herkes izleyin demiş. kırmayın bizleri izleyin işte cnm :)10/9 brad pitt sadece yakışıklılığıyla işi götürmüyor arkadaşalr kariyerine bakın karakter oyuncusu olduğunu göreceksiniz.


İsmi gibi First Class olmuş...Özellikle 2. yarıdan itibaren görselliğe ve aksiyona doyacaksınız...Zaten tüm seriyi izleyenelerin muhakkak izlemesi gerekir..hikayenin başını ve ince detayları bu seride öğreniyorsunuz....Wolwerine de görme şansınız var ;)İyi Seyirler...


Izlemekte geç kaldigim bir basyapit. Aslinda filmde sistemi elestirmiyorlar, sistemin ta kendisini anlatiyorlar. Ruhunu kisiligini degistiren ve sisteme göre hareket eden bir toplumda yasadigimizi anlatiyor. Özellikle son sahnede ki yikilan binalar ikiz kuleleri animsatiyor. ne demek istedigimi bazilariniz anlar.


bufilmde insan var. Şerefiyle, şerefsizliğiyle,,aşkıyla,nefretiyle,acizliğiyle,gururuyla,saygısıyla,hatırlarıyla,korkusuyla,cesaretiyle...Ali Osman'ın;kaderciliği, kabullenişi,sevgisi,hastalığı,samsun 216'sı yani varlığı güzeldir,insandır kendisi,güzel insandır.Devran psikopatın önde gidenidir.Hayattan intikam alır hali vardır,başına gelmeyen kalmamıştır.Hayat onu alçak,namussuz ve katil yapmıştır.Ama aşıktır.komiktir.Devran ruletiyle mucittir,arlanmazdır, cehennemi hak etmiştir.Sürmeli;eşcinsel delikanlıdır(filmin en ağır topudur)samimidir, sadıktır,ayarcıdır,raconun anlamını değiştirendir,?Bu da mı gol değil be?? dedirtir...Şener şen'e geldiğim zaman söyleyecek söz bulmakta zorlanıyorum. Sezen Aksu'nun Eşkıya için söylediği ?Protoplazmama kadar sarsıldım? gibi akıllara ziyan sözünü Şener Şen'in oyunculuğu için kullanabilirim. Göze,ruha,akla,düşünceye,kulağa ziyafet çeken Şener Şen'in gürül gürül konuşan sesini hala duyuyorum ve hiçbir estetik kaygı gütmeden yüz hatlarını ve hatta çizgilerini ezberliyor gözlerim.Kenan İmirzalıoğlu; deliliğin,keşliğin,?seven adam? rolünün hakkını fazlasıyla vermiş,mükemmel bir oyunculuk sergilemiş,?Ben oyuncuyum arkadaş, piştimde haberiniz yok? demiştir.Rasim Öztekin'se;eşcinsel rolleri ?öyle oynanmaz böyle oynanır? diyerek silip süpürür filmi.Yolda görülse eli öpülür,mercimek çorbası falan ısmarlanır?


bu filme soylenecek birsey oldugunu sanmiyorum kusursuz siddetle tavsiye ediyorum 5/5


Animasyon pek sevmediim halde bu filmi beendim.. akc, elenceli ve zellikle finali hotu.. 7/10


Film bazı yerlerinde sıksada,sonunda güm diye tokatı yapıştırıyor resmen.Kill Bill filminde alınan intikam bu filmde alınan intikamın yanında devede kulak kalır.İzleyin ve görün derim.


Bana yüzeysel geldi bu film. Çocuk filmi gibi. Heyecan ve duygu yoğunluğu azdı. Bir şeyler havada kaldı. Kız bana güvenmiyor musun? deyince alfabetik sıraya mı yoksa numerolojik sıraya göre mi sayayım demesi çok komikti. 7/10


Al pacino ciddi anlamda harikaydı.. zaten filmin tek olumlu yanı bu bence.. ama sadece oyunculuk yeterli değil bir film için.. hiç etkilenmedim ben bu filmden ve baya sıkıldığımı hatırlıyorum.. mafya-aksiyon türü filmleri zaten hiç sevmem.. benim sinema zevkim en başta dram türü olmak üzere psikolojik gerilim, romantik, tarihi,fantastik ve zaman zaman komedi.. aksiyon,macera,mafya türü filmlerden hoşlanmam.. bu nedenle çok ağır eleştiriler yapmak istemiyorum.. ama şu bir gerçek ki filmden hiç etkilenmedim ve baya sıkıldım.. 4/10


serinin en heyecanlı en hızlı ve en güzel serisi kesinlikle 8/10


Bu filmi izlememiş bir sinemasever, 'oyunculuk' kavramının vücut bulmuş halini görmüş sayılmaz. Filmi izlediğinizde şahit olacağınız Al Pacino oyunculuğu sizi mest edecek... Zaman kaybetmeden izlemenizi tavsiye ediyorum. Orijinal dilinde.


'Böyle intikam mı olur?' diyeceğiniz bir film.


Bu film bana çok şey öğretti.. Hem filmi izledim hem kitabını okudum..Böyle şeylerin hala olması insanı üzüyor.. Film gerçekten çok çarpıcı. Paulun çabaları onca insanı kurtarmak için yaptıklarını izlemek çok etkileyici. Oyuncuların hepsi mükemmel Ama bizler unutmamalı ki bu film yaşanmış bir olay..Bu filmi izlemediyseniz mutlaka izleyin derim.


İnsan ırkının kıt zekası öyle 3 boyut 4 boyut anlayacak ve bunu filme dökecek kadar geniş değil ve izin de verilmez zaten. Filmde ki zaman olgusu mantıklı ama onun haricinde herşey kendi içinde çelişiyor. Hayal gücü kullanılarak yapılmış bir film. Dialoglar o kadar hızlı ki uzay kavramlarına yabancı olan herkes bu filmden sıkılır. Değişiklik yapalım demişler, olmuş ama mantık hataları filmi komik duruma düşürmüş. Çapında farklı bir film.


Bu kadar yüksek puanı kimler hangi kıstasa göre vermiş anlamış değilim... Bu filme kusursuz demek sanırım sinema tarihine girmiş filmlere dolaylı yoldan hakaret etmek olur... Sıradan alalade bir film... Abartılacak ne tek bir oyunculuk gördüm ne de bir çekim sahnesi... Sıradan senaryo, basit oyunculuklar bu kadar... 2/10 Ayhan Taş kurtaramamışsın filmi :))


Bu İsveç yapımı film, günümüzde bütçe rekoru kıran birçok filme taş çıkartacak cinsten..mükemmel..


Film psikolojik gerilim filmi gibi başlayıp ben de merak ve beklenti oluşturdu fakat daha sonra biraz fantastik biraz bilim kurgu tarzında gelişen olaylar ve bu şekilde bağlanan son benim hoşuma gitmedi vasat buldum


Zannetmiyorum ki en ilk kez izlendiğinde anlaşılabilsin. Ayrıca son sahnede erkek sağlık görevlisinin elinde tuttuğu metal demirler lobotomi için kullanılan ameliyat malzelemeleri. Doktor ortak diye yanına gittiğinde Leo’nun iyileşip iyileşmedini anlamaya çalışıyor. Sonra iyileşmediğini anlıyor. Asıl mesele Leo’nun bunu bilerek yapıp yapmaması . Çünkü aklı yerini geldiğinde gerçeklerle yüzleşmek zorunda kalıyor bence o sahnede de her şeyin farkındaydı ama son replikte bir canavar olarak mı ölmek daha iyi yoksa iyi bir insan olarak mı dedi. Yani her şey hatırlaması kendisine çok kötü hissettiriyordu ve akıl sağlığı yerinde ölmektense lobotomi yapılarak duygusuz ve hissiz ölmeyi hiç bir şey hatırlamamayı tercih ediyor.


ilginç ama gerçek bir öyküye dayana bir yapım 7/10


Teknolojiye yatirim yapinca üc saatten aza kiyamamaislar! Aman dorduncuden Tanri korusun!


Leon ile benzerlikler tasıyan Denzel ile tavan yapan cok iyi bir film. 10/8


Tekrar izlemek için sabırsızlandığım Avatar’ı herkese tavsiye ederim ama layık olduğu şekilde iyi bir salonda izleyiniz. Sinema tarihinde artık yeni bir sayfa açıldı, beklentilerimizi yüksek tutacağız ve zor beğeneceğiz Avatar’la karşılaştırdığımızda. Herhangi bir kategoriye sokamadığım, film bile diyemediğim Avatar, yedinci sanatı daha anlamlı kılan görsel bir şölen.


müthiş güzel bir filmdi.clint eastwood yine dokturmuş yaaa gercekten harika bir filme imza atmış ..angelina jolie işte budur sadece aksiyon kadını degıldır drama rollerindede kendini kanıtlamışdır.etkisinden kurtulamayacagınız bir film mutlaka seyredin...


10 tam puan. Son derece güzel. Bu güne kadar izlememiş olmanın hayıflanması. Adamlar yapıyor abi :)


Keşke devam filmi çekilse, sinemanın kültleri arasına girebilirdi bence, 10/9


yüksek puanına rağmen benim için hayal kırıklığı 2;5/5


Öncelikle filmin sinemada izlenmesi gerektiğini belirtmek istiyorum çünkü bu filmi 3 boyutlu izlemek gerçekten önemli.Filme gelirsek her yönüyle mükemmel bir film var karşımızda,bir kusuru ya da eksiği yok.Ne ararsanız var;aksiyon,dram,bilim-kurgu.Diyebileceğim tek şey muhteşem olduğu ve kesinlikle sinemada izlenmesi gerektiği.James Cameronada tekrar teşekkür etmek istiyorum bize böyle filmler izleme olanağı sunduğu için,o harika bir yönetmen.


Son yılların en orijinal senaryosu ve en çarpıcı finali. Artık bir Testere klasiği başladı. İzlemeyen kalmasın 10/10


Bardağın dolu tarafına baktığınızda bile Eşkiya ve Gönül yarası’nın gölgesinde kaldığını düşünüyorum.Şener Şen’e hepimiz gibi büyük saygı duyuyorum ancak bence filmde vasatı aşamamış.Kenan İmirzalıoğlu ise yeni kuşağın bir numarası olduğunu ispatlamış.Son yıllarda özellikle Deli Yürek ve Kurtlar Vadisi dizilerine gelen ’özendirici’ eleştirilerinden sakınmak için sanki karakterler biraz kartonlaştırılmış.Ama yinede izleyin eksiklerine rağmen sinemamızda birileri sadece para kazanmayı düşünmeden birşeyler yapmaya çalışıyorlar çünkü...


ben filmi çok beğendim hiç sıkılmadan insan 140 dakka geçiriyor inşallah devamıda gelir emeği geçenleri tebrik ediyorum bence filmin en önemli kusuru ise telefon,araba vs... lerin reklamının yapılmasıydı onun dışında bir kusuru yoktu.


Ne diyeyim her zaman derim renk-kek-zevk meselesi. SOn zamanlarda izleyip de 10 tam puan verdiğim nadir filmlerden. Kurgusu çok harika. Oyunculukları bilkeza öyle. Çakışma-ırk ayrımının, tesadüflerin bu şekilde örgülenmesi. Sıkıldıysanız açın biz dizi ne diyeyim. Kafayı dizler gömmekten sinemadan hepten koptunuz nasılsa. Bir daha izlenir 10/10


çok iyi bir film olduğu tartışmasız..savaş sahneleri muhteşem ..ama söz konusu olan amerikan askerleriyse,özellikle son yıllarda ırak ta yaptıkları ortadayken filme ve kahramanlarına bir yakınlık hissedemiyorum ..


Şahane bir işçilik ve sıkı bir senaryo...


Senaryonun derinliği ve mükemmel oyunculuklar bundan da öte harika bir son .... 9


Benim kanıma göre bir korku filmi olduğunu düşünmüyorum Van Helsing in.Van Helsing i süper kahraman kategorisine girebilecek bir yapım olarak düşünüyorum.Eğer kurt adam-vampir filmlerinden hoşlanıyorsanız kötü olmamakla beraber ortalamalarda (vasatta) giden bir yapım olduğunu söyleyebilirim.Bu filmde ortalamayı (vasatı) aşan taraf ise bol aksiyon içermesi ve size tam anlamıyla (efektleriyle tabii) görsel bir şölen sunması.Sonuç itibarıyla aksiyon ve görsel efekt kısmının vereceğim puanı arttırdığını söyleyerek ben bu yapıma 10 puan üzerinden 7.5 puan veriyorum.


Her şeyden önce senaryo ve bu senaryonun kurgulanması ve yönetmen üst derecede başarılı. Açıkçası filmi izlemeden önce insan duygusal bir dram-melankoli tarzı bişi bekliyor. Lakin film hele de son sahneleri nerdeyse insanı tamamen kendisine bağlayacak entrikalar içeriyor. Min-sik Choi ve Ji-tae Yu son derece harika bir ikili (zıt kutuplarda da olsalar) oluşturmuş. ji-tea YU son derece iyi bir oyunculukla. Uzun süredir izleyip de filmin sonunda afalladığım bir filme denk düşmemiştim. İzleyin derim. Hele de arşiv tutkunusanız DVD sini edinin . 9/10


Ufak Dakota ile tanıştığımız dram. Sean Penn in performansı harikaydı...


Defalarca izlenebilecek, çocuk-büyük her yaştan izleyicinin hoşuna gidecek ''tatlı ötesi'' film :) J.Depp'in en iyi performanlarından birisi herhalde bu filmdeki Willy Wonka rolü. Tim Burton bu kadar popüler bir kitabı sulandırmadan gayet güzel bir film çekmiş. İyi seyirler


BİLİNÇLİ VAHŞETİN YETKESİ Sevgi Ozan Bu satırlara başlayabilmek için türlü işkencelerden ve içsel sıkıntılar geçtim, hala da geçmekteyim. Yeryüzünde aykırı olguların ve kehanetlerin gerçekleştiği bir döneme bilincinde olmaksızın tanıklık ettiğimiz koşullardayız. Uzamından kaçılamayan, birbirinin hem devamı hem de yan yana dizilişinin ayrılığından kopan bu sahneler, anlatımın imgelerinde olduğu gibi uçurumlar yaratacak kadar bilinçli bir çılgınlık yolundan geçerler. Delilik ya da usluluk birbiriyle taban tabana zıt olarak tanımlanan birçok ifade gibi kullanımında erken davranılmış ve çoğu zamanda gelişi güzel uygulanmıştır. Bu konu üzerinde duruyor ve size kalbinizle gösterebileceğim ifadeler arıyorum. Ne yazık ki bulmakta çok zorlandığımı söylemeliyim. Sonunda uyuşukluk veren bu çelişkiden bir an sıyrılarak, her şeyin başladığı tarih evine (Kronos’un doğduğu yer)değil de; yeniden patlak verdiğine tanık olduğumuz, gerçekleşmesi hiç istenmeyen lakin artık tarihin izinde rastlayacağımız bir olguya değinmekte kendimi mecbur hissediyorum. Yaklaşık bir hafta önce anormal yaşamımı normalleştirerek karantina sürecimi ardı sıra okuduğum kitaplarımla saklanarak geçirirken, küresel ağımız ve kitle iletişim araçlarımız sayesinde yankı uyandıran bilinçli bir vahşettir ki, maalesef gerçekleşti. Bir ünlemle duraksayarak soluklar kesili halde hareketsiz kaldık şimdi! Vahşet denilince birçoğunuzun aklına sapkın ölümler, kesik uzuvlar ve kan donduran cinayetler gelecektir. Kimilerine göre (yerel yasalara) temiz(alışıldık ölüm) olan bu cinayet yaşam gereği zorunlu olan nefesin zorbalıkla geri alınması kadar normal bir öldürme (uygarlığın mezarlığında doğal bir ölüm kalmış gibi) eylemi olarak görülebilir. Keskin bıçak sırtı kadar demirlenmiş inançların geri dönülmezliği tartışmasız tümellikle katidir. Bende bu vb. tavırlara karşılık hükmü verenlere soru sormak ya da cevap almak niyetinde olmadım hiç. Anayasanın temelinde gerek vatandaşları gerekse toplum ve kamu düzenini koruma adına görevlendirdiği bir polis rastgele(izinli serbestlik) bir hükümle kara derili bir adamı soruşturulmamış bir benzerlikle cezasını kesebilir ardından suçluyu çar çabuk bir infazla ödüllendirebilir! Terazide vicdansızlıkla kızaran bir yüze rastlamamakta üstüne cabası! Kusurumu bağışlayın, birbiri ardına uygun görülmeyen lakin kabul edilebilir bu olguların altında yatan gizin açığa çıkmasını eminim ki en az benim kadar sizde dilersiniz. Uygarlığın inşa edildiği yeryüzünün her devletinde, bu örneğe benzer yerel polisin yasadaki yeri açıklanacak olunsaydı; sınırlandırılmamış görevin yükümlü olan tarafından tercih edildiğinde kişisel olmaktan çıkıp, hem kamu hem de yasa adına kendince ayrıcalıkların kontrollü kullanımından başka şey olmadığı görebiliyoruz. Özür dileyerek belirtmeliyim ki, tüm dünyanın nefret söylemleriyle ayaklandığı bu olgular tarihin evinde(zaman) yaşanırken bir defalığına mahsus olmayıp, şimdide olduğu gibi geçmiş ve gelecekteki olası tüm zamanlarda da geçerliliğini koruyacaktır. Bağlantıyı koparmaksızın konumuz üzerine tam da şu sıralarda elime geçen Arundhatı Roy’ un Küçük Şeylerin Tanrısı(1997)adlı yapıtın satırlarında, dünya yurttaşlığından pay alamamış kara(oldukça yanık) derili bir adamın kısa ve yitik öyküsüyle karşılaştım. Irkçılığın meşruluğunu eleştirmek adına yazılmış, okuyucuyu uyandırma arzusu güden tüm romanlarda olduğu gibi bu romanda yaşananlar da bizi şaşırtmaya yetmemiştir. Bu satırlarda aktarıldığı üzere, yanık derililerin kaderlerine işlenmiş sahneler hep aynı zalim sonla gözler önüne serilmiştir. Bundan çıkaracağımız ders şudur ki “ Kara derili bir adamın üzerinde kan hemen hemen hiç görünmez.” Sanki ne doğmuş ne de ölmüştür, fark edilmeksizin çiğnenmiş bir ottur bitmesi güç olan. Tarihin yardakçıları ve susamışları bu sahnelerde konuşturulur. Hala çözülmesine göz ardı edilen eşitsizlik ve özgürlük problemi edebi karakterlerin de baş edemediği bir durumdur. Bu hikâyelerdeki analizin şeffaflığı sorunun anlaşılması açısından ayrımsayamadığım karga seslerinin bulanıklığından biraz olsun kurtardı beni diyebilirim. Olgunun teorik ideolojisinin arkasında o görünmeyen (kötülük) yasa, insanlığın kendinden kopardığı doğaya ve doğanın yaşamlarıyla olan uyumu parçalayarak asli ereğinin peşinden koşuyor. Dehşeti onaylıyor! Gerçekleşmesi için tüm olanakları bir statü ile sağlıyor. Henüz itiraf edilmemiş iç kemiren korkularla, gücü pekiştirmek adına güçsüze duyulan nefretle yeni ezilenler yaratıyor. Düz çizginin ucunu bulana dek çizginin altındaki yaşamcıklara (yeryüzünde kısa kalması gerekenler) nefes aldırmaksızın boğuyor. Yanık ten, buğday ten, ara renklerin topraksı sıcağıyla sulanmış verimli toprakların kölesi olmayan efendi. Hem doğanın kölesi hem de onun efendisi. İnsanın yabancılaşmadan kalan Dionysosçu yanı. Henüz uygarlıkla beyazlatılmamış, güneşin kavurduğu büyüleyici yanıklar kadar berrak yaşam umudunuz yok olmasın hiç! Şu korkunç zamanlarda aynı ağızdan verili görevden kaynaklı suçun bireyselliğini haykıran dünyanın tümü, yine aldanıyorsunuz! Yetkenin tümelliğindeki us, kişisel çıkarlarla ve budala zorbalıklarla karıştırmamalıdır. Nefret kusan haykırışlar maalesef ki bir sonraki ölçülü şiddet ve ustaca yerine getirilen katlin sonucunda, yeniden vicdan sandıklarının çıkarılmasına kişisel olmayan şiddete yönelecek ve az bir zamanda sonra yine tükenecektir. Buradaki mevcut delilik, yasanın içinden adaleti kemiren kurdun beslediği solucan olacaktır. Sorumluluk ve görevini yerine getirmenin verdiği coşkuyla suçluluk hissedilmemesi gereken bir zaaftır. Asıl bundan sonrasında adil terazideki değerler gurur ve kibir gibi ölçeklerle yer değiştirecek. Uslamlama ve yasanın gri tarlasında sürülen, hasat meyvesini veren kaynağın gerçekte kontrollü zorbalık olduğu kim yüksek sesle söyleyebilir! Aklın ucundan geçmeyen, deliliğin kalbinde gizlidir. Bu olayların patlak vermesinden kısa zaman sonra izlemeye gerek duyduğum bir filmden örneklemelerde bulunacağım şimdi. Yeşil Yol(Yeşil Yol, 1999, Frank Darabont) adlı filmin kötü adamı olan Vahşi Bill’de delilikle gizlediğini sandığı vahşetin, ilahi dokunaçlar aracılığıyla su yüzüne çıkarıldığını görmekteyiz. Usun otoritesinden kurtulan insanın kalbinden saklayamadığı gizi bir anda gören, masumların acısını bedenindeki yeni yaralarla iyileştiren John Coffey gibi yüceliğini keşfetmiş biri gerçek hayatta bizim de karşımıza çıkacak mıdır? İmgelemlerin kopukluğunda bağlandığımız vahşete sevgi aracılığıyla izin verilmiştir. Vahşi Bill çocuk(kirlenmemiş-saf) kurbanlarını onların birbirlerine olan sevgileriyle öldürerek cehennemin dahi yakamayacağı bir suç işledi. “Ama maalesef bu durum tüm dünyada böyle… Değil mi” Vahşi Bill gibileri her zaman var olacak mı? Böyle kötü adamlar, hükümlü suçun infazına kadar pişmanlık duymaksızın saf kötülük uğruna eylemini gerçekleştirir. Çok yakın zamanda yaşanan polis cinayetinde olduğu gibi “Öfkenin olduğu yerde uçurum vardır. Yapılan bilinçli ve ısrarlı bir vahşettir. Bütün bunlar hesaplı yapılmıştır” amacı salt kötülük için olan. (Arundhatı Roy, Küçük Şeylerin Tanrısı, 1997) Bu satırlar bir nebzede olsa size bir bakıma duygudaşlık kazandırabilir. Bir başkasının acısını anlama, duyumsama vb. anlaşılmaya dair ezeli çabalar gibi… Fakat tarihte uygulanan ve yaşanılması dehşet veren anların tarifi edilmesi biçimce ne kadar kusursuz olursa olsun anlaşılması anlamca olanaksızdır. İçinde bulunduğu bu acılardan maddesel hasarın aksine, kalben yorulan vicdanının varlığından usanmış kişi için, uyku kaçırtan bu karabasanlar huzursuzluğun anlamını keşfetmek için vardır. Bize gerek olan bilinçli bir huzursuzluktur. John’un yazgısını kabul edişindeki cesarette böylesi bir açık yürekliliktedir(duygudaşlık). “Yoruldum, patron. Yollarda yağmurdaki bir serçe kadar Yalnız kalmaktan yoruldum Yanımda hiç arkadaş olmamasından bıktım, Nereye gideceğimizi, nereden geldiğimizi söyleyecek biri… İnsanların birbirine kötü davranmasındasın bıktım, Her gün dünyada hissettiğimi duyduğum acılardan Bıktım, Çok fazla var Sanki her an kafama cam parçaları batıyor Anlıyor musun?” (Yeşil Yol, 1999, Frank Darabont) Artık bizde dünyayı karşımıza alıp uygarlığın uyduruk düzenini sağlayan bu kötücül yaşam karşısında yorulduğumuzu söylemekten çekinmemeliyiz. Fakat avazımız çıktığı kadar kötülüğün zulmüne lanet okusak neye yarar? Damgalı suç ve nefret söylemlerimize uyum sağlayan nesnemizi yitirdiğimizde, kötülüğe karşı duyduğumuz o öfke içimizde yanan ateşi dindirecek ve bizi yeniden huzura kavuşturacak mı sanırsınız? Bu hayatta, yaşamın saçmalığı ve kötülüğün üzerine irdelemeksizin düşünmeyecek kadar kısa yaşayamayız. Biz, çilelerle dolu bir hayat süreriz… Şuanda hükmün kim ve hangi güç tarafından verildiğinin bir önemi kalmış mıdır? Suçluyu tıpkı onun kurbana yaptığı vahşetini yaşaması adına kat be kat fazla bedensel acı çekmesini isteyerek, adaletin bir yer değiş tokuşla kötülüğün kökünden kazındığını hiç sanmayalım. Bedensel acı bu dünyanın kısa vadeli acısıdır. Hesaplaşması bitimsiz süren ceza, ruhun ölümsüzlüğünde katlanılan kramplarda çekilir. İstenmesi gereken adil ceza ise ruha ıstırap veren vicdanın varlığını anımsatmak olmalıdır. Bu yanılgılardan kaçınılmazsa, yeşil yaratıklar gibi yüreğimizi zehirleyebilir. Haklı öfkemiz duygularımızdan sıyrılır ve kopar. Bizleri de tümel usun sloganlıyla yanıp tutuşan klavye gardiyanlarına dönüştürür. Uçurumumuzu hem daralttık hem de gitgide derinleştirdik. İnşa edilen ya da verili olan, birbirine zıt bu küçük olguların ürkütücü derinliği, sesimizdeki yankıları daha uzaklara ulaştırma arzusunu beraberinde taşır. Tek dileğimiz ıstırabın doğuşu olmaktan öteye gitmez.(Stalker, İz sürücü: Andrey Tarkovsy) Tüm bunların üzerine akılcılıkla buluşturulan tatmin ve yıkma arzusundaki çelişki ve imkânsızlık üzerine bir şeyler söylemenin vakti geldi de geçti neredeyse. Yeryüzü dünyasında yaşam süregeldiğinden bu yana bin bir çeşit insan, kadın, çocuk, yaşlı, genç, ergin olgunlaşmamış vb. yaşamlardaki (elbette çok şey sıralanabilir) karmaşıklığın büyüsüyle iç içe geçirdiğimiz halkları, tarihleri yazgıları ve savaşları hesaba kata kata gittik. Peki, ya ne bulmayı umduk? Artık basit konuşalım ki derinlerde yankısını bulduğumuz uçurumları aşabilelim… İnsan-doğa ilişkisi gittikçe tuhaflaşıyor doğrusu. Teoriyi sistematik ve güzel gösteren insan, uygarlığının doruklarında doğayla yeni biçim arayışlarına girmiştir. Bildiğiniz üzere de kendini ve doğayı alt ederek onu tahakkümü altına alan insan, ister yeryüzü ilişkileri olsun ister dünyevi olmayan ilahi ilişkiler olsun, tüm etkileşimlerinde yabancılaşarak tarihin yardakçı rolünün prototipini üstelenmiştir. Bu ele avuca sığmayan gözü pek alçaklık, mümkün dünyaların çığırtkanlığıyla çok aşağıları temsil ediyor. Yalnızlaşan bu insan, bir gün düştüğünün(ölüm-günü) farkına varabilecek mi dersiniz? Büyük laflar etmiş gibi görünmek gururu(benim dahi) çoğu kere okşayabilir(hatalı ve aşağılık bir davranış olsa da). Evrenin merkezine güneş yerine kendini koyan o ulu insan bildiği tüm kutsallıkları öldürdü nihayetinde. Durdurulmaksızın ilerleyen güç istenciyle yumurta akı kadar şeffaf olan modern derili yaratık, devlerin omuzlarında yükseldiğini sanır. Pigmentler ve renkli deri tonlarıyla doğa karşı uygar laboratuvarlarda insanlık vahşeti ve gerekçesi bir anda tarihteki kirli yüzünü gösteriyor. Her şeyin nedeni, nereye gideceğimizin hükmü, şeffaf uygarlığın gölgesinde yıldırımlar çarpan ruhları ağaçlar gibi kızartmakta. Artık o tanrı gibidir (gibisi fazla). Hikâye böyle devam edip gitmekteyse de bir engel var karşımızda. İşte durmakta! “ İnsan ne boyun eğebildiği nede tapabildiği şeyi tahrip etmek için duyduğu güdüyü dizginleyemedi. Erkliğin ve onun ihtiyaçları: doğanın gücüyle, kendi güç istencinin arasında aşılması güç bu derin uçurumdadır.” Yeşil Yol adlı filminin (Frank Darabont,1999) tinsel kahramanı olan John Coffey sessizce haykırdığında bedenindeki yaralı pullar gibi dökülmüştü bu sözler “Bu dünyada öyle şeyler oluyor ki tanrının bunlara nasıl izin verdiğini merak ediyorum. (gardiyan Paul’a söyleterek elbette)


gayet güzel bir uyarlama olmuş her şeyiyle takdiri hakediyor ben ne zamandır böyle sağlam bir film izlememiştim.Kurguda çok güzeldi.İzlenmesi gereken filmlerden biri.8/10


Güney amerika sinemasından çıkan en önemli yapıtlardan biri.. Özellikle oyunculukları çok başarılı. Her yeni filmi, takip edilmeye değecek bir yönetmen, Alejandro González Iñárritu.. Amores Perros da onun en önemli eseri.. Mutlaka izleyin...


Bu filmi dört gözle bekliyorum. Öncekileri gibi güzel bir film olduğunu düşünüyorum. KESİNLİKLE İZLENMESİ GEREKEN MÜTHİŞ BİR FİLM


Cobb 'un fikir aşılamayı ilk olarak karısı Mal'un üzerinde deneyerek Mal'un ölümüne sebep olmuştur ve bundan dolayı vicdan azabı çekip sürekli karısı Mal ile karşılasıp karşılıklı dialoglara girmesi, Cobb'un tamamen kendisiyle yüzleşmesini gösteren dramatik bir sahnedir .bir diğer etkili sahne ise Saito, Cobb'a Amerikaya cocuklarına kavuşma sözünü vermesi ve garanti olarakta , fikir aşılama olayını uçakta gerçekleştirmesi, hayret verici bir sahnelerden biri olmustur. Cobb'un cocuklarına kavuşması ve Toteminin masada düşmeden dönmesi cobb'un hala rüyada mı acaba sorusunu akla getiriyor.


10 numara


Tarantino abimizin uçlarda dolaştığı bir kült daha.U.Thurman da oldukça çalışmış belli,bravo valla! Etkilendim.


Dünyanın en iyi hikayeci yönetmenlerinden biri olan guy ritchie bu filmde bence biraz standartlarının altında kalıyor.Bunda bence kimseyi çok fazla öne çıkarmadan rolleri dağıtarak hikayeyi zenginleştiren tarzından uzaklaşıp filmi-biraz da normal olarak-tek kişi üzerine kurgulaması etkili olmuş.yinede filmin ortalama üstü bir dedektiflik macerası olduğunu söyleyebiliriz.


Filim oyunculardan kurtarmış desem yeridir.Hoşuma gitmedi.


Ya Allah aşkına bakıyorum şöyle yorumlara insanlar ne demiş diye anlamadım gitti,öve öve bitiremiyorsunuz acaba ben mi yanlış filmi izledim diye şüpheye kapılacağım neredeyse.Arkadaşlar film çok sıradan ve vasattı,boris_pasternak ve topal ördek nick li arkadaşlara helal olsun gerçekten filmin hakettiği olumsuz eleştiriyi hakkını vererek yapmışlar.Onlara teşekkür ediyorum kendi adıma.Bence de film kötüydü ve bunu söylemek istemezdim ama malesef gerçekten kötü.Ben de diğer iki arkadaşa katılarak naçizane şu yorumu yapıyorum;filmin nasıl ilerlerip ve nasıl biteceği Şener Şen'in alnındaki izler kadar belliydi ve bu filmin en güzel yanı hiç şüphesiz bitmesiydi


Son zamanlarda izlediğim çok kaliteli filmlerden biridir, Truman Show... Jim Carrey varsa izlenir dersin ama bu film direkt izlenir zaten. Filmde beni en çok etkileyen yönetmenin Truman'a dışarda asla bulamayacağı temiz bir dünya yarattığını söylemesiydi. Doğruydu, o kadar saf ve temizi dışarda olamayacaktı ve dışarısı gerçekten kötü bir yerdi. Bir tarafta sahtelik bir tarafta pislik, gerçek ama kötülüklerle dolu bir dünya. Seçme şansımız olsaydı hangisini seçerdik acaba? ozman filmi izledikten sonra karar sizin iyi seyirler...


küçük mutluluklar peşinde koşarken büyük aşkını bulan bir kadının öyküsü ve müzikleriyle keyif veriyor fakat yine de 5/10


Çok keyif alarak izlediğim bir film. adam sandler gerçekten iyi bir oyuncu. filmden çok fazla ders çıkarılabilir. insanların geçen zamanılarının ne kadar önemli olduğunu ve onu iyi değerlendirmemiz gerektiğini anlatan çok tatlı bir film.


Nolan hep aynısını yapıyor kurgusuyla senaryosuyla bilinmeyenleriyle ve şaşırtıcı finaliyle yine farklı bir film 8/10


İyi bir spor filmi olmasının yanı sıra çokta iyi bir eleştiri filmi.Danzel washington un döktürdüğü bu filmi hala izlemeyen varsa hiç düşünmeden izlemelerini öneririrİm.Bir takım ya da bir spordan çok daha fazlası var filmin içinde


başlarda sıksa da ilerleyen bölümlerde biraz daha izlenebilir hale geliyor ama yine de hayal kırıklığı benim için 5/10


Siyah - beyaz görüntü ne kadar çok yakışmış filmin konusuna ve çekim açılarına :D Birbiriyle alakalı geçişler ve karakter anlatımları karikaydı :))Kesinlikle tavsiye ederim 10 / 10


Filmin Senaryosu, oyunculuğu özellikle kurgusu muhteşemdi. Filmde usta yönetmen Martin Scorsese ve muhteşem oyuncu kadrosu var. Filmin güzel olması muhtemeldi. Kesinlikle izlemeye değer MUHTEŞEM ÖTESİ bir film. 9.3/10


Politik yaklaşımları, verdiği mesajı, konusunun işlenmesi, oyunculuk, diyaloglar, aksiyon sahneleri... Yani kısaca filmin her yeri güzeldi. V'yi sadece milleti öldüren, bıçak savuran bir süper kahraman gibi görmeyin. Verdiği mesajlar çok önemli. Filmi de sadece dan dun ateş edilen, ortalığın havaya uçtuğu, kimsenin yaralanmadığı basit bir aksiyon filmiymiş gibi izlemeyin ve lütfen kafası çalışan insanlar izlesin filmi. Yoksa diğer tip seyirciler filmden biraz sıkılabilirler çünkü filmde ciddi mesajlar var. Sonuçta ben filmi beğendim ve izlemeyen varsa izlesin.


Bu kadar güleceğimi ve hüzünleneceğimi hiç düşünmemiştim bu animasyonda.Bekleneni fazlasıyla veriyor.


Çocukluğumda pistte gördüğüm atın ve jokeyin filmini görünce daha film başlamadan duygulanmıştım. Bold Pilot'dan böylesine bir hikaye çıkmasını, sıkı takip etmeme rağmen ben bile bilmiyordum. Hatta Halis Karataş, bana göre dünyanın en iyi jokeyi olmasına rağmen hayatını bir kez bile araştırmamıştım. Meğer hepsi, bu film içinmiş. Ancak Halis Karataş'ı canlandıran Ekin Koç'un boyuna bir baksalar, çok iyi olacakmış. Film biraz daha kısa olsa, tam tadında bitirilse gerçekten harika olabilirdi. Ancak gereksiz uzatma ve sanki bir süreye tamamlamaya çalışma, filmin temposunu belli bir noktadan sonra direkt en dibe çekiyor. Tüm bunlara rağmen bir atın bile profesyonel oyuncu, hatta mükemmel oyuncu olabileceğini görmemi sağlayan bir film oldu.


Bugüne kadar zamanda yolculuk konusunun en eğlenceli ve güzel şekilde anlatıldığı tek film budur. Seriyi bölmeden tek bir film gibi düşünmek bence çok daha doğru olur. Keşke devamı da çekilseydi...


yıllar önce dvdsini izleyip çok sıradışı ve şaşırtıcı olduğunu hatırladığım bir film....sinemalara gelmesi bir bakıma kötü oldu, sadece meraklılarına özel olarak kalmasi bence çok daha iyiydi:) şimdi laf olsun diye sinemaya gidip bu filmi anlamayanlar film hakkında haksız eleştiri yapacaklar ve filme ayip olacak:)


başarılı bi sihirbazlık filmi olmuş.edward norton rolünün hakkını vermiş.ama şu varki prestij filmi bundan daha etkileyici geldi bana.yinede güzel bi filmdi ayrıca sonu güzel bitti.10/8


Christopher Nolan son yıllarda Hollywooddan başımıza gelen en güzel şey.Batmani öyle bir yere taşıdı ki bundan sonra hiçbir yönetmen Joel Schumacher tarzı bir Batman filmi çekmeye cesaret edemez herhalde.The Dark Knightta Batman kendisiyle yüzleşiyor.Şehirdeki suçların kendi yüzünden arttığını buna ancak Harvey Dentin son verebileceğine inanıyor.Tabii bir yandan da kaybedecek bir şeyi olmayan Jokerle uğraşıyor.Bütün Christopher Nolan filmlerinde olduğu gibi The Dark Knight da her izlendiğinde farklı bir ayrıntının kaşfedileceği detaylarla dolu zekice bir çalışma.Bir bakıma çizgi roman uyarlamalarının Heati.Bir filmi izlerken alınan keyfin ve büyüleyiciliğin adresi.Oyunculuklara gelince; Maggie Gyllenhaal ve Aaron Eckhart hariç hepsi üst düzey.Jokeri iyi bir oyuncu oynarsa Batman gölgede kalır kuralı ikinci kez işliyor.Heath Ledger filmi sürükleyen etken.Ama ilginç bir şekilde filmi izlerken Ledgerın öldüğü aklımızın ucundan bile geçmiyor.Sadece film çıkışı hatırlayınca üzülüyoruz.Kim bilir daha ne roller oynyacaktı.


Yıllar sonra bir kez daha yorum yazmak geldi içimden..Çünkü gerçekten daha iyisi gelmedi aradan geçen seneler içerisinde..Wachowski kardeşler bu filmle beraber 'biz daha iyisini yapana kadar en iyisi bu' demiş resmen.x)


En iyi ırkçılık karşıtı filmlerden biri.Irkçılığı desteklediği gibi yanlış yorumlara maruz kalan bir yapım aynı zamanda.Bunun için çok dikkatli izlenmesi gerekiyor.İşlediği cinayetten sonra Nortonın bakışı sinema tarihinin en unutulmaz anlarından birisi.


Sürekleyici ve etkili bir bilimkurgu The İsland.Klonlama gerçeğini bize yeniden sorgulamamızı sağlayan bir yapım.Acaba ileride klonlama yapılacaksa yasal olacak mıdır ? Ya da klonlama ne kadar etiktir ? Bu gibi soruları bu yapımda daha çok sorguluyorsunuz.Ben The İsland a 10 puan üzerinden 8.5 puan veriyorum.İzlemeyenlere ise önerebileceğim bir yapım The İsland.


bu ne yaaa...hiç de abartıldığı gibi değil, ikincinin hele birincinin eline su dökemez...filmde elle tutulur bir aksiyon sahnesi dahi yok...bence puanı 8,9 değil 6,9 olmalı o da ilk iki filmin hatırına...


filmin konusu ilginç olsada kurgusu yeterince izleyiciye yansıtılmamış.örneğin insanlara virüsün nasıl bulaştığı ve insanların nasıl ölmeye başladığı ilk sahnelerde gösterilmeliydi.sonra will smith nasıl yalnız kaldı?bu konuda eski zamana ait bazı sahneler kesik kesik gösterilsede bence yeterli değil.biraz daha düşünülerek ve uygulamaya geçilerek daha güzel bir film olabilirdi.10/4


ya müthiş bir filmdi...daha önce izlemediğime bin pişmanım.özellikle dedektif süperdi.filmde ne ararsanız mevcut;aksiyon,macera,komedi.lanet olsun kelimesinin dublajlı söyleyişide mükemmeldi.keşke her yerde böyle 3 kişi olsada kötüleri temizlese...neyse eğer izlemediyseniz hemen izleyin derim.


madem final sahnelerinde bir çok nokta açıklığa kavuşacaktı sihirbazın kaybolma sahnesi neden açıklanmadı? ilginç bir final yapma uğruna heba edilmiş bir kurgu buna rağmen 8 /10


söylenebilecek fazla bişey yok filmi başlatın tabi sinema hastası olupta izlememişseniz gerilimin aksiyonun görsel şölenin oyunculuk kalitesinin keyfini çıkarın film bitincede arşivinizdeki ve hafızanınızın bi kenarında of be ne filmdi diyecek kıvama gelirecek şekilde kendinizi hazırlayın şiddetle tavsiye ediyorum çok pişman olursunuz iyi seyirler...


natalie portmanın oyunculuğu olsun (v karakteri)hugo weaving olsun hikayenin sürdürülüşü olsun hatta ve hatta yönetmelikleri su götürmez derecede muhteşem olan wachowski kardeşler bir arada olsun sonra film kötü olsun imkan var mı belki vardır ama bu filmde yok gerçekten muhteşem bir film insanı değiştirebilecek bir film yeni bir inanç katabileceğine inanıyorum çok az film bu kalite de olabilir uzun sözün kısası izlemek şart.


film ilk başlarda sıradan aksiyon filmleri gibi gözüksede izlendikçe değişiyor ve izleyiciye ayrı bir merak veriyor.filmi izlerken hep acaba ne olacak diye soruyosunuz kendinize.john travolta ve nicolas cagei bir arada görmek ve rollerini değiştirmek ayrı bir güzellik katmış filme.senaryo olarak da zamanına göre gayet güzel tasarlanmış bir film.filmi izlerken hem aksiyona hemde maceraya yeterince doyuyorsunuz gerilimi de cabası...sonuç olarak mükemmel bir film diyebilirim.10/9


Tekrar izlemek için sabırsızlandığım Avatar’ı herkese tavsiye ederim ama layık olduğu şekilde iyi bir salonda izleyiniz. Sinema tarihinde artık yeni bir sayfa açıldı, beklentilerimizi yüksek tutacağız ve zor beğeneceğiz Avatar’la karşılaştırdığımızda. Herhangi bir kategoriye sokamadığım, film bile diyemediğim Avatar, yedinci sanatı daha anlamlı kılan görsel bir şölen.


GERÇEKTEN MÜKEMMEL BİR FİLMDİ BRAT PİTT İN KARİZMASI OLAĞANÜSTÜYDÜ FİLMİ TEK BAŞINA SIRTLAMIŞ RESMAN...BENCE BU RÖLÜYLE BRATT PİTT SÜPER STARLAR ARASINA GİRDİ


Keyifli, sıcacık bir film. Bir şaheser değil tabiki. Sonuçta filmin türü romantik, yada romantik - komedi. İzleyicisini fazla yormayan, düşündürmeyen sadece keyiflendiren bir film. Yalnız filmin kurgusu öyle bir yapılmışki sanki iki ayrı film seyrediyorsunuz. Bir filmde C. Diaz ve J. Law, diğer filmde K. Winslet ve J. Black. Zaten son 1 dakika hariç ortak sahneleride yok. Zevkle izleyebileceğiniz sıcak bir film.


Müzikleri, sahneleri, kurgusu, vahşet anları ve filmin ortasında giren yaklaşık 10 dakika süren kısa anime bile mükemmel olan en sevdiğim filmlerden biri. Özellikle bu filmin bende yeri çok ayrı. Hep internetten sahnelerini açıp tekrar tekrar izlerim. Sadece biraz senaryosu ve konusu sıradan onu da dert etmiyorsunuz. Kesinlikle izlenmeli. Nokta


Birçok serinin aksine son filmde seriyi batırmayıp güzel bir şekilde nihayete ulaştıran ve tüm sırları döken bir film. Ve de serinin en sıkı ve heyecanlı filmi...


İzlediğim ve sonrasında hayal kırıklığına uğradığım Shrek teki gibi yine çok övgü ile bahsedilen bu filmde de aynı duyguları yaşamaktan korktum ilk başta. Ama filmin başındaki o sahneyi gördükten sonra bu filmde iş var dedim ve heyecanla izledim ve sonra kaç kere daha izledim hatırlamıyorum. Oscarı hakikaten hak ediyormuş.


Fazla söze ne gerek var. Tüm zamanların en müthiş savaş filmi. 10/10


kevin spacey deyince aklıma ilk olarak harika bir yeteneğin yanı sıra,filmlerindeki sürpriz finaller geliyor.aslında k-pax için bu tam olarak doğru olmasa da usual suspects ve american beautyde görebiliyoruz demek istediğimi.jeff bridges ile beraber etkileyici bir performans sergiliyorlar.film iki saat boyunca hiç sıkmıyor ve beğenmemek için bir sebep bulamıyorsunuz,ben bulmadım açıkçası.izlemenizi tavsiye ederim.


Bir dünya dışı canlıyla çocuğun dostluğunu sevgisini işleyen filmi ancak Spielberg işleyebilirdi.Konu olarak tam bir devrim bu film.Uzaylı dost;Nasa ve ordu görevlileri düşman.Bu bile bu filmi özel kılmaya yeterli.9/10


2 ayrı atmosfer. Eğlendirici. Kate Winsletten mükemmel oyunculuk. Uzun zamandır almadığım bir tatta film keyfi yaşamak. 10/9


Sonunda dedektif olayı çözmesi benden tam not aldı film bence prestij ayarında bir film tebrikler izlenmeli bir film


iyi oyunculuklarin gülümseten esprilerin oldugu ortalama bir komedi filmi 3/5


Nicole Kidmanın soğuk yüz ifadesi bu tür gerilim filmlere çok yakışıyor...


hiç beğenmedim sonu gelsin diye can çekiştim tamam sonu güsel ama ya bana çektirdiği o kadar sıkıntı ne olcak ben beğenmedim çok ama çok sıkıcı!


bu filme çok iyi diyenler ya iyi film izlememişler yada film izlemeyi ağlamak sanıyorlar... orta - vasat bir film. dahası da yok... 5 / 10


çok çok güzel bir film kesinlikle izleyin özellikle köpeklerin o yaşam mücadelesi ve sadakat ı inanılmaz güzel anlatılmış 8/10


sert ve iyi film


Harika kurgusu ve senaryosunun yanısıra müthiş oyunculukları ve seyircisini adeta nakavt eden sonu için değil sadece,bir fikrin sinemada ne kadar etkileyici bir biçimde savunulabileceğini gösterdiği için de izlenmeli.İşte biz sinemayı böyle filmler izleyebildiğimiz için seviyoruz.


Amaçlarını kumanda eden çok amaçlı bir uzaktan kumanda ve biz ...Hayatımızın ne kadar da değerli ve anlamlı olduğunu, hayatın her anını dolu dolu yaşamamız gerektiğini gösteren, bizleri hem güldüren hem düşündüren, hüzünlendiren, bizlere ders ve mesajlar veren çok güzel bir film ...Ailenin her şeyden önce geleceğine vurgu yapan, hayatımızda ailemize daha çok vakit ayırmamız gerektiğini anlatan çok güzel bir film ...Nasıl da herşeyin değeri kaybedilince anlaşılıyor değil mi? ... Bize de diğer tarafta geçmiş hayatımızı büyük bir ekranda seyrettirseler ve deseler ki: - İzle bir bak bakalım hayatına ... Dolu dolu mu yaşadın hayatı yoksa pişmanlıklar ve hatalarla dolu bir hayat mıydı seninki ?... Bizler de büyük ihtimal geçmişteki hata ve pişmanlıklarımızdan ders alıp keşke şu hayatı sıfırdan tekrar yaşama şansım olsaydı deriz ... SONUÇ: iyi seyirler...


serinin son filminde tüm performansıyla sean astin (sam) görüyoruz ne olurdu bu adama yardımcı erkek oyuncuı dalında adaylık verilseydi. tarihin tek 12 oscar lı filmi olurdu koyamazmıydılar bal gibide koyarlardı ama sebebini bilmiyoruz ama ben hala onu 11 oscar alan tek film olarak görüyorum. çünkü diğer 2 film biri 15 adaylık diğeri (titanic) 13 adaylık koydular ve 11 aldılar ama bizim filmimiz 11 de 11 yaptık. ne güzel dimi herkes yazarken bizim diye sahipleniyor filmi yapılan film böyle olmalı izleyen herkes sahip çıkmalı bunu başarıyorsan zaten başarı gelmiş demektir. örnek türkieydeki 'babam ve oğlum' filmi gibi. herkese yorum ve puanlamalar için teşekkür ediyorum. veee 'for frodo' diyorum :)


Teknolojiye yatirim yapinca üc saatten aza kiyamamaislar! Aman dorduncuden Tanri korusun!


de niro yine mükemmeldi... film etkileyiciydi özellikle denizin altında parçaları birleştirme sahnesi ve filmin sonundaki mahkeme sahnesi harikaydı...


sıkılmadan ızlıyebılecegınız saglam fılm bı an Jude Law ın yerınde olmak ısteyeceksınız :))erkek kıtlıgı varya :)))


Orta Dünyayı bilen ve seven insanlar ancak bu filmden etkilenebilir ve canı sıkılmadan koltuğunda üç saat oturabilir.


bir jane austen eseri daha.filmin austenin hayatını anlatan becoming jane ile çokça örtüşen tarafları olduğunu fark etmek hiç de zor değil.kimi zaman aynı sahneleri ve diyalogları önceden izlemiş hissini veriyor size.ve ayrıca bridget jonesun günlüğünde helen fieldingin de jane austendan ne kadar fazla etkilendiğini,hatta ana karakterlerden birinin ismini de,darcy,ünlü kadın yazardan aldığını rahatlıkla görüyoruz.pride and prejudiceta oyuncu seçimi tek kelimeyle mükemmel.ki romantik filmlerde oyuncuların uyumu ne kadar önemlidir bilirsiniz.knightley ve macfadyen ve paralel ilerleyen pike ve woods ilişkilerinde bu uyumu fark ediyoruz ve bu çiftlere sempati besleyerek onların mutlu olmasını istiyoruz.ve romantik filmlerde eğer bu hava yakalanmışsa zaten o film başarılı olmuş demektir.bunlar dışında kostümleri,mekanları,çekimleri ile kaliteli bir dönem filmi de izlemiş oluyoruz.iki büyük usta gıcık anne ve mantıklı baba rollerinde harikalar,kısacası eksiği olmayan ve puanını hak eden üst düzey kaliteli bir yapım.


Film biraz abartılmış. Ama bu tür romantik-komedilerin başına gelen hep bu. Kusursuz bir film değil fakat izleniyor bir şekilde. Sleepless In Seattle birlikteliğini buna tercih ederim en azından. 5/10


film cidden güseldi.. cuma günü ilk izleyen kişilerdenim.. çok güzel sahneler vardı kesinlikle.. kaçırmayın derimm. şimdiden ii seyirler