Ünlü Fizik Profesörü Stephan Hawking’in kara delikler hakkındaki teorisini bulmasıyla süregelen, daha çok özel hayatını anlatan The Theory of Everything, Eddie Redmayne’ın Stephan Hawking’e çok benzemesi ve iyi rol kesmesi dışında beni fazla tatmin etmedi açıkçası. Oscar’da en iyi film adayı olması ve IMDB’ye yüksek puan ile giriş yapması, bir Akıl Oyunları (Beautiful Mind) beklentisi yarattı bende. Ama film vasatı aşmıyor ne yazıkki. 2 saatlik filmde teoriyi bulma süreci, Hawking’in teorileri ve ALS hastalığı ile ilgili bölümler çok yumuşak ve üzerinde durulmadan basitçe geçilmiş. Bunda filmin Stephan Hawking’in ilk eşi Jane Hawking’in kitap uyarlamasından senaryolaştırılmasının da etkisi büyük tabi. Film tek bir bakış açısından anlatılmasa da ex yengemiz Jane daha çok kendi hal ve durumunu ortaya koymuş. Ama bu haleti ruhiyenin de içine giremiyoruz. Yani ALS hastası bir adamla evli olan bir kadının zorluğu ve ruh hali gözler önüne serilmek istense de sanırım Stephan Hawking’in yaşamını devam ettirmesinden mütevellit fazla ayrıntıya girilmemiş üstün körü anlatılmış her şey. Bir de sürekli çocuklar oluyor. Yenge getirip Hawking’in kucağına veriyor. Bir buseli sahne görsekte, bunların Stephan’dan mı yoksa leyleklerden mi geldiğini anlayabilseydik. Bazen kitap uyarlamaları senaryoya çevrildiğinde 2 saatlik filme her şey sığdırılamıyor, bu da çekilmek için çekilmiş bir biografi filmi ortaya koyuyor. Ne de olsa merak edilen ünlülerin biografileri sinema seyircisi ve sevenleri tarafından mutlaka izlenir. Bu arada Eddi Redmayne’in Oscar ödüllerinden Yılın En İyi Aktörü adayı olması bu filmi izlenilmesi gereken filmlerden kılıyor. Gerçekten bu hastalığı yaşamanın ne kadar zor olduğu bir gerçek, sağlıklı bir birey olarak bu hastalığın canlandırmasını yapmanın bile ne kadar zor olduğu, Eddie Redmayne’ın ne kadar büyük bir yükün altından başarıyla kalktığını görüyoruz. Bu yüzden en iyi aktör adaylığının en büyük favorisi bence. Kadın oyuncumuz Felicity Jones’da ne yazık ki güzelliği dışında duygusunu algılayamadığımız bir performans sergilemiş. (Bu arada filmi izlerken; “Olum bu kız çok güzel gerçek yengemiz de bu kadar tatlı mı ?” diye baktım Google’dan) Ex yengemiz filmin senaristi olduğu için kendini güzel bir aktiristin oynamasını istemiş sanırım. Spoiler: Bu arada filmin son sahnesinde çocuklar boyuna gelmiş artık. Yenge’de herhangi bir yaşlılık belirtisi yok. Koskoca Hollywood yapımı bari Flash Tv yaşlandırma tekniği ile eskitseydiniz Jane Hawking’i. Bence bunda da yengenin parmağı var.


Flim g0zeldi ama diyaloglar hiç çocuklara göre değil kesinlikle çok argo ayrıca sürekli kadir çöpdemir rol arkadaşına salak süzme salak gerizekalı diye hitap ediyo çocuklarımı bu flime götürdüğüme çok pişman oldum


Tolkien evreninin beyazperde macerası, üzerine çok fazla konuşulabilecek bir konu. Hele bir de önceden edebiyattaki Orta Dünya'nın takipçisiyseniz, ver elini karşılaştırmalar, ver elini uzun sohbetler. Hobbit'in de kaderi, Yüzüklerin Efendisi'nden pek de farklı olmadı doğal olarak. Halihazırda yaklaşık 13 yıla yayılmış bu uzun maceradan bahsedecek halimiz yok tabii ki, sene 2014 olmuş. Son kısma gelelim en iyisi. Önce del Toro anonsuyla heyecanlanan, daha sonra Peter Jackson'ın (efsanenin) geri dönüşüyle daha da heyecanlanan Orta Dünya hayranlarıydık biz. Hobbit'in üçleme olarak çekilecek olmasının gerekliliği sorgulandı önceleri. Daha sonra klasik olarak kitaba ne kadar bağlı kalınacağı vs. Ortak görüş ise Jackson'ın böyle bir film söz konusu olduğunda olaya en hakim yönetmen olduğuydu. İlk iki filmi izledikten sonra bunu kabul etmemek elde değil, evet. Ancak bu uyarlamalar 2000lerin başındaki o şaheserlere ne kadar yaklaşabilmiş bu her zaman tartışılacak. Bu ikinci filmde ilkine nazaran daha fazla hareket, daha fazla aksiyon var. Zaten benim ilk bakışta fark ettiğim Yüzüklerin Efendisi ile Hobbit serilerini birbirinden ayıran temel farklardan biri, bu hareket-aksiyon oranları. Şöyle ki, Yüzüklerin Efendisi'nin üç filminde de (aralarda ufak tefek hareketler olmasına rağmen) film her zaman final sahnesinde kopardı. Örneği Miğfer Dibi savunması, veya tabii ki Pelennor Çayırları Savaşı...Ancak bu ikinci filme baktığımızda filmin başında, ortasında, sonunda uzun süren aksiyon sahneleri mevcut. Bu durumun en büyük dezavantajı ortaya &ağır& bir film çıkmasını önlemesi. Sürekli bir &Steven Spielberg& veya bir &Indiana Jones& hareketliliği var. Tek bir kitabın bu şekilde yayılarak üçlemeye döndürülmesine getirilen temel eleştirilerden biri de bu zaten. Eklenen karakterler, şaşırtıcı ve Orta Dünya'da pek alışık olmadığımız ilişkiler, kalabalık ancak fazla derinleştirilememiş bir kadro. Konusuyla, çekimiyle o Lord of the Rings oturaklılığını yakalayamıyor benim gözümde Hobbit. Ancak sonuna kadar izlenesi, sonuna kadar sürükleyici tabii ki. Çok yüksek beklentiler ve içgüdüsel olarak hissettiğiniz o Lord of the Rings karşılaştırmasını bir kenara bırakırsanız, göz açıp kapayana dek biter ikinci halka. &Fıçı& sahnesi ise uzun süre unutulmayacak cinsten.


Halen bile, bir bilimkurgu filminde bu derece zekice düşünülmüş özgün efektler ve bu derece bir yaratıcılık yok. Sıvı metal olayı izleyici için bir daha görülmeyecek bir görsel şölendir bence. Bu film gelmiş geçmiş en iyi bilimkurgu, belki de en iyi bilimkurgu filmidir kanımca. Üstelik verdiği insanlık dersleri takdire şayan. Son sahnedeki 'şimdi neden ağladığınızı anlayabiliyorum' repliği hakkında ansiklopediler dolusu yazı yazılacak kadar anlamlı ve dopdolu bir mesajdır. İzlemeyen varsa mutlaka izlesin... Saygılarımla.


walla... ben ayılara bayılıyorum..o yüzden mutlaka izleyeceğim...film iyi veya kötü olsun farketmez. hep ilgimi çeker ayılar.. o yüzden bu filme entel dantel kaygılarla değil, bu sevimli hayvanların nasıl olup ta insancıklara örnek olduğunu ve iki ayaklı ardıllarını ortaya çıkardığını çözmeye gideceğim... siz de benim gibi yapın ey millet...!!!


sıkıcı bir film. komedi kesinlikle değil eğlenceli bir film denilebilir ama filmin ilk 45 - 50 dk ları sok sıkıcı ilerliyor. ve klasik bir şekilde son buluyor. 10/6


bence film güzeldi.gerçeği çok iyi yansıtmışlar.aynı kıyamet gibiydi.pierce fena değildi.ama biraz filmde çok soğukkanlıydı.bu biraz abartı gibi geldi bana.insan öyle birhalde böyle soğukkanlı olması çok garip.ama gene de ii di.izleyen pişman olmaz..


Çok içi boş bir film, senaryosundan mıdır yoksa perdeye yansıtılışındanmıdır bilmem fakat balon gibi fazlasıyla şişirilmiş gerçekte fazlasıyla hafif kalan bir yapım, Amerikalılar sektörde hep alıştıkları üzere kolay para kazanmak için yapımlardaki derinliğe gittikçe daha az önem vermeye başlıyorlar, oyuncular oyuncu değil ( ne yaptıkları ne hissettikleri ve neden konuştukları belirsiz canlılar ! ) konu konu değil ( kendi içinde tutarsızlıkları olan saçmalıklar ) sadece görsel efektlerle film yapma mantığı! fakat düşünen aklı başında insanların beğenemiyeceği geçici gün kurtarıcı filmlerden ibaret filmler, komik olan şey ne kadar beğenmesek hatta yüzeyselliğine kızsak da sonuçta yapımcılar izlediğimiz her filmin gişesinden alacağını almış oluyorlar, sonra tekrar fazlasıyla şişirilen fakat gerçekte sahtelikten ibaret anlamsız başka filmler yaparlar ve yine kazanırlar, ta ki artık kimse bu amerikan zırvalıklarını yutmayıp &orda durun bakalım yeterince saçmaladınız& diyerek hiç para vermeyene kadar! bu yüzden fransız, japon, italyan, ispanyol filmlerinin daha fazla ön plana çıkarılması taraftarıyım, hatta Amerikan taklitçiliğini bırakıp rezil şeyler yapmak yerine güzel film yapmayı öğrendiğimiz zaman kendi filmlerimiz bile bu zırvalıklardan daha değerli olacaktır bundan eminim, bu yüzden ne kadar reklamı yapılmış olursa olsun Kaptan Amerika ya ben gitmeyeceğim ve artık saçmalıklara prim kazandırmak istemeyen herkesin de gitmemesini tavsiye ediyorum, sizin biletinizin ücreti ufaktır diye düşünmeyin, çünkü zaten o ufak biletlerden aldıkları güçle bu kadar saçma filmler yapıp yine de sektöre hakim kalabiliyorlar!


[spoiler]Sarisin kiz olduruluyor. Olduren adam 6 ay sonra baska bi cinayeti islerken basrolumuz katili taniyor. Katilin hayatini ogrendiler. Kim oldugu biliniyor. Buradan sonra birine daha zarar verebiliyorsa ve bulunamiyorsa yemisim teknolojiyi diye dusunuyorum. Filmin sonunu da yazicam gece gec saate gorup merak edenler icin: katilin kirmizi evinin altina inen dehliz var. bizim 911 deki basrol bir demir sesinden gidip buluyor burayi ama yine bir sacmalik polis orayi iyi arastirmamis. sonunda merdivenden dusuyor 911 aramiyorlar bence burasi aptalca. adami sandalyeye baglayip asagiya iniyorlar. onu orada oylece biraktilar baglayip. oyle bir son. [/spoiler] Guzel bi gerilim filmi ama cok sacmalamislar.


çok duygulu ve içimi ısıtan bir filmdi, hala severek izleyebileceğim bir film. Vizyon tarihi 2011 olmasına rağmen benim içimde özel bir yeri var :)


ÇAĞAN IRMAK TEKRARA DÜŞÜYOR Hayatımızda çoğu kişinin iklilemini yaşadığı kariyer ve aile arasında kalma olgusunun beyazperdeye aktarılmış halinin seyirciye sunuyor Çağan Irmak.. Evet çekimleri, senaryosu, kurgusu ve oyunculuklarıyla etkileyici bir film . Ama klasikleşen bir hikaye ve diğer filmleriyle benzer müzikler.. Dram öğelerini etkileyici bir müzikle tavana çıkarıp seyirciyi ağlatma çabası Mahsun Kırmızıgül filmlerinde abartılı şekilde kullanıldığı gibi Çağan Irmak filmlerinde de kullanılmaya devam ediyor malesef.. Çağan Irmak, artık seyirciyi şaşırtmalı ve kendisine yakışan yeni bir beyaz sayfa açmalıdır. Film kusursuz ve mükemmel değil ama başarılı, izlenmeye değer..


Sınırlarını zorlayan, aklınızın almadığı olayların yaşandığı gerçekten sin city e hitap eden bir film. kan,aşk,intikam,yaşam mücadelesi hepsi mevcut bu filmde. 10/9


sıcacık bir film.karlı havalarda gidip sinemada izleyeceksinizaynı the holiday,the family stone kıvamında.zaten hugh grant'i çok zeverim.bu filmde bahane oldu işte=)


ne anlatıyor neyi anlatıyor belli değil biraz müzikal biraz mafya hesaplaşması tarzı gibi sürekli anlamsız silah sahneleri flaan sardırarak izledim izlenmez bana uymadı hiçbir şekilde


Hilimde tekbir anlamadığım şey vardı oda oyuncuların hiç ellemeden eşyaları çalmaları onun dışında filim çok iyidi


Jack Jack Roussea kesinlikle katılıyorum. Film yüzünüzde tebessüm bırakacak yer yer kahkaha attıracak tarzda eğlenceli bir film. bu düşük puanı haketmiyor.


Biraz ağır akan bir filmdi ama böyle olmasının sebebi de filmin temasından kaynaklanan bir durum. Kışın yoğun ve uzun olduğu bir bölge de geçen hikayeyi anlatıyor. Muhteşem olmasa da vakit geçirmek için izlenecek bir film. Olayları,gelişmeleri kişileri çabucak tahmin edebiliyorsunuz.Gerilim olarak adlandıramayacağım bence hiç gerilim yoktu ama dram var diyebiliriz.


Nekadar da bir zamanların gençliği.. bir dönemin genç beyinleri böyle bitip yitip gitmişti. Şuan varmıdır yokmudur bilmiyorum. Ama filmi acı bir şekilde yaşamış biri görmüş şahit olmuş biri olarak söylüyorum böyle yaşamlar böyle gençler hiç az değil. Bu yüzden büyümüş ve bir evlat sahibi olabilmişsem ölmeden yokolmadan bu döneme gelebilmişsem bu sadece ve sadece kendi gücüm iradem sayesinde. Bu güç ve iradeyi çocuğuma aşılamak için de elimden geleni yapacağım. Biz yalnız kalanlardık ailesizlerdik .. evlatlarınıza dört elle sarılın lütfen.


Finali klişeye yakın dursa da, benim sevdiğim bir intikam öyküsü olmuş film... Bu arada, final jeriğinde, çalan parçayı bilen arkadaşlar var ise, bana mesaj atabilir mi özelden?


Öncelikle şunu belirtmeliyimki şehrin ortasındaki kovalamaca harikaydı..Kesinlikle sinemada izlenilmesi gereken filmlerden..Gidin derim,kaçırmayın..(Filmin sonunda başbakana dikkat!)Devamını bekliyoruz..


İlk izlemede anlayamadığım 2. filmdi her halde 'Baba' dan sonra. Matematiği çok sevmeme ve takip etmeme rağmen. Ama anlasam her halde güzel bir filmdir.


Sadece boş vaktiniz varsa izleyin derim..Çünkü bu tarz filmler sıkça yapılıyor Hollywood’da..Sürekli belden aşağı espiriler ama eğlenceli..Sadece bana süresi fazla uzun geldi.Yer yer sıkılıp kapatmak istedim ama yinede direnip izledim.Komik olmak adına çok abartılı işlenmiş konu..Bir tek kızla doktora gittikleri sahne eğlendirdi beni:)


Güle güle öldüm.


Bence aldığı puandan fazlasını hak ediyor tamam bir başyapıt tabiki değil ama aldığı puan düşük ve izleyecek olan insanları yanıltabilir.Film bence ikincisine göre çok daha başarılı olmuş yeni aydaki sıkıcılık ve kısır döngü bunda yerini heyecana ve aksiyona bırakmış diyebiliriz.Kristen Stewart bence üç film içindeki en iyi performansını göstermiş ve özellikle edward ile jacob arasındaki diyaloglar bir hayli ilgi çekiciydi.Sonuç olarak serinin hayranları bu filmi beğeneceklerdir en azından bu puandan fazlasını hak ediyor diye düşünüyorum.7/10


Senaryonun şahane oluşu ve oyuncuların performansı filmi götüren ana nedenlerdi.


3,0 20 Nisan 2020 tarihinde eklendi Türkiye'de ortaya çıkan korku filmleri cinlerden ve çığlıklardan öteye gidemeyince bu filmi izlemeyi çok istemiştim. Bugün izledim ve gerçekten dünya çapında yayınlanabilecek güzel bir gerilim-korku ve tanıdık ögelerin yer aldığı bir film ortaya çıkarıldığını söyleyebilirim. Ortalama bir film olsa da Azerbaycan Türkü kardeşlerimizden böyle bir film çıkması gurur verici. Kendi sitesinden 3 dolar karşılığı kiralanıp izlenebiliyor, parasına değiyor.


Film tek kelime ile mükemmel bir tarihi filmdi. Oyuncuların başarısı görsel efektler bu filmi harika kılmış.


İzlerken kızımla beraber izledim. İkimiz ayrı bir zevk aldık. Son zamanlarda izlediğim ve bazı ince esprileri üst nokktada olan filmlerden. 9/10


Serinin en beğendiğim filmi. Umarım son film olarak kalır. Filmin ilk yarısında filmin sonunu tahmin edebiliyorsunuz ancak yine de Pixar'ın yeteneğini konuşturduğu hissediliyor.


Beklentilerimin altında kaldı. Çocukken yapılmış çocukça bir hata insanın peşini ömrü boyunca bırakmaz mı?Düşündükçe kalbim acıyor.


Son dönemde Churchill ve Başbakanlık döneminin en önemli dönemeçlerinden Dunkirk tahliyesi ile ilgili filmler üst üste geldi. Hiç kuşkusuz 20. yüzyıl ve insanlık tarihi açısından son derece kritik olaylar. Churchill de aynı şekilde her açıdan tarihe geçmiş, tarihi etkilemiş kişiliklerden biri. Filme gelirsek, ben beklediğimi bulamadım. Film, zirvesini bitime yaklaşık yirmi dakika kala yapıyor. Sonrasında düşen bir tempo var. Oldman'ın oyunculuğu önemli tabii, ki büyük ihtimalle En İyi Erkek Oyuncu Akademi Ödülü'nü alacak, ilk 15 dakika o ağır makyaj altında, neredeyse hiçbir mimik, hiçbir ifade görmeden, hatta ödülü hak etmediğini düşünerek seyrettim kendisini. Sonradan gözüm daha bir alıştı, usta aktör o alışıldık performanslarından birine büründü. Fakat yine de ağır makyajın aktör/aktrisleri benim gözümde olumsuz yönde etkilediğini bir kez daha görmüş oldum. Adaylıkları ve tarihin önemli bir döneminden bahsetmesi, filmi tercih etmek için yeterli sebepler. Bir klasik beklemeyin derim.


10 ÜZERİNDEN 10 100 ÜZERİNDEN 100 ÖLMEDEN ÖNCE İZLENECEK NADİR FİLMLERDEN Sıradışı Fransız yönetmen Leos Carax’ın 13 yıllık aradan sonra çektiği, Cannes Film Festivali’nde çok konuşulan fakat ödülsüz dönen son filmi “Holy Motors”, sadece son 10 yılın, 50 yılın değil sinema tarihinin en özel işlerinden biri. Milyonda bir gelecek “sinefil” bir “sanat eseri”. Carax, “gizem”, “drama”, “bilimkurgu”, “müzikal”, “gerilim”, “kara mizah”, “fantazya” gibi geleneksel “tür filmi” kalıplarını kendine has neon ışıklarıyla bezeli deneysel atmosferinde aykırı bir şekilde işleyerek filmi sinemasal bir şölene dönüştürüyor. Bir limuzinin içerisinde Mr. Oscar (Denis Lavant) adında biriyle tanışıyoruz öncelikle. Mr. Oscar’ın, bir gün içerisinde gerçekleştirmesi gereken 9 görevi var. Bu görevler kendisine şoförü Celine (Edith Scob) tarafından söylenmekte. Mr. Oscar’ın gün içerisinde yorucu bu 9 görevi gerçekleştirmek için, 9 farklı insan kılığına bürünmesi gerekiyor. Gireceği kılıklar için gerekli olan tüm makyaj malzemeleri ise limuzinin içerisinde mevcut. Böylelikle Mr. Oscar, “dilenci kadın”, “canavar”, “aile babası”, “CGI modeli”, “suikastçi”, “ölüm döşeğinde bir ihtiyar”, “bankacı”, “katil,” “aşık” gibi farklı silüetlere bürüneceği 9 farklı “sürrealist yaşam” içerisinde bir yolculuğa çıkar. Holy Motors, Leos Carax’ın sadece sinema tarihindeki filmlere değil, kendi filmografisindeki filmlere de bolca gönderme yaptığı bir film. Özellikle 9 karakterden birinin Carax’ın, Michel Gondry ve Joon-ho Bong ile beraber kotardığı “Tokyo!” (2008) filmindeki “Merde” karakterinin aynısı olması izleyicinin Carax filmografisine de hakim olmasını gerektiriyor. Leos Carax’ın yer aldığı açılış sekansı ise sinema tarihine geçecek cinsten. Başlangıçta bir çocuk kadar zararsız olan Hollywood’un “sinemanın dijitalleşmesi”yle beraber hakikat duygusunu ele geçiren bir canavara dönüşmesini metaforik olarak çok güçlü bir sekansla anlatıyor Carax. Bu bağlamda Lavant’ın büründüğü “CGI modeli” karakterinin dans bölümü ise yine filmin sahteleşen Hollywood’a eleştiri oklarını yönelttiği güçlü sinemasal anlardan. Şimdiden dillere peleşenk olan “akordiyon sahnesi”nin ise defalarca kez izleneceği ve dinleneceği aşikar. “Hollywood eleştirisi” ve “kapitalizm eleştirisi” bağlamında filmde bolca bulunan “limuzinler”in, David Cronenberg’in “Cosmopolis” (2012)’ iyle bir bağ kurulmasına da olanak sağlıyor. Hatta Holy Motors’un oldukça sürrealist ve vurucu final sahnesini, Cosmopolis’in bir nevi devamı olarak okuma yapmak da mümkün. Filmi ayrıca konusal bazda Giorgos Lanthimos’un “Alpeis” (2011) iyle ilişkilendirmek de mümkün. Alpeis’de ölen insanların yerine belirli bir ücret karşılığında “yedek” olarak geçip “onlarmış” gibi davranarak “sahte yaşam” sürdüren bir şirketin yerini, Holy Motors’da yine belirli bir ücret karşılığında! “sahte yaşam” kılıklarına girip “şirket” tarafından kendisine verilen görevleri yerine getiren tek bir adam alıyor. Toplamda 11 farklı kılığa bürünüp hepsini nev-i şahsına münhasır kompozisyonuyla inanılmaz bir şekilde canlandıran Denis Lavant’ın performansına ise şapka çıkarmak gerek. The Master (2012) daki Joaquin Phoenix’in performansıyla beraber yılın en iyi performansı olduğuna şüphe yok. Lavant, canlandırdığı her karaktere farklı beden dilleri ve mimiklerle hayat vererek hayatının en zor işini çıkarıyor diyebiliriz. Eva Mendes ve Kylie Minogue’un “Bir Leos Carax Filmi”nde yer alacağı duyulduğunda oluşan şok etkisine ise Carax, yanlış gibi görünen kişileri bile doğru projede nasıl kullanacağını bildiği başarılı “oyuncu yönetimiyle” karşılık veriyor. Holy Motors, yıllar boyu beklediğimiz ama hayalini bile kuramayacağımız biçimde sürrealist, estetik ve sinefil bir şaheser. Leos Carax’ın sinemaya bir armağanı. Her bir sekansı sinema tarihine altın harflerle kazınacak, ileride sinema derslerinde tek tek izlettirilecek, sinefiller tarafından başucu eseri olacak kusursuz bir başyapıt. 10/10


Az önce çıktım muhteşemdi serdar akar harika yönetmiş tekrar izlerim tebrikler her vatanını seven izlemeli


İzleyerek vakit kaybetmeyin.Gerçekten zaman kaybı iyi filmlere yorum yapmıyorum kötülere insanlar vakit kaybetmesin diye yazıyorum


bu film çok güzel, burda açık olanı herkese belli eden durumlar yer alıyor. arkadaşlığın ne kadar önemi olduğu ve cahilliğin, cesaretliliğin ortaya çıkmasıdır. Hep derler &çok merak çok zarar& ..


Nesini yazayım bilemiyorum ama bütün klişeler toplandık toplandık toplandık diye bağıran bir film olmuş.Sonunu getirmek için çok zorladım kendimi ama final sahnesinde yıkılan binadan kaçmaları ve tabancayla helikopteri vurması ipi çekti.Ehhh yeter artık öl artık Bond! deyiverdim.Kesinlikle zaman kaybı.


eğlenceli bir film fakat fazla bel altı olmuş herkezin hoşuna gitmeyebilir yinede ben beğendim tavsiye ederim...


yugoslav göçmeni bir boşnak olarak kesinlikle kaçırmiyacağım bir film.


Steve Jobs hakkında çekilen ilk sinema filmi (Ashton Kutcher) çok fazla aceleye gelmiş görüntüsü veriyordu ve Ashton Kutcher daha hazır değil gibiydi. Senaryo ise çok dağınıktı. Burada ise senaryo, yönetmenlik, kurgu, oyunculuk her şey yerine oturmuş ve çok güzel bir kurguyla izleyicinin beğenisine sunulmuş. Ayrıca Steve Jobs daha olgun gösterilebilmiş. Ben kendi adıma beğendim ve öneririm ayrıca Kate Winslet Golden Globe bu oyunculukla fazlasıyla hakketmiş.


İzlediğimiz sayısız holokost filmi içinde bambaşka bir yerde duruyor &Saul Fia&. Teknik özellikleri çok başka öncelikle. Seyirciyi kalın bir çizgi ile ikiye bölmüş bir kamera tercihi var yönetmenin. Kimisi için baş döndürücü, göz yorucu. Benim dahil olduğum kesim için ise farklı, ilgi çekici ve filmin ruhuna çok uygun. Şimdiye dek izlediğimiz pek çok benzer filmde, &arka planda& yaşananlar sürekli gösterildi, vurgulandı bizlere. Bu görüntülerin, sahneler ile birlikte kullanılan müziklerin filmin çarpıcılığına etkisi çok büyüktü. &Saul Fia&da bunlar yok. Ancak kendine özgü, belki de daha etkileyici bir çarpıcılığı var. Kendileri de aslında birer mahkum olan ve vakti geldiğinde öldürülen Sonderkommando'lara odaklanan bir film ben hatırlamıyorum önceden. Vahşetin bir başka yüzü onların yaşadığı. Durgun atmosfer aslında son derece sürükleyici bir şekilde sizi finale taşıyor ve finale doğru ivme inanılmaz artıyor. Bunu yaparken de durgun atmosfer aynen devam ediyor. Akademi Ödülü dahil aldığı pek çok ödül ve adaylığı hak ediyor, diğer tüm adayları görmemiş olsam da bunu söyleyebiliyorum. İşin dikkat çekici bir başka boyutu da Nemes'in ilk uzun metraj filmi olması. Başrol oyuncusu Geza Röhrig profesyonel bir aktör olmamasına rağmen sinema tarihinde hatırlanacak bir performansa imza atmayı başarıyor.


Tüm serileri seyretmiş bir izleyici olarak en iyiden kötüye sıralamasını yapmam gerekirse: 1-2-4-5-3. Bu yapımda kadro çok iyiydi. Miles Fisher ve Emma Bell seçimleri gayet yerindeydi. Tony Todd'un bu bölümde arz-ı endam etmesi ve gizemli konuşmaları izleyici beklentilerini karşılar yöndeydi. Fakat senaryo sanki sığlaşmış biraz. Çünkü bazı ölüm sahnelerinde IQ kırıntısını dahi göremiyoruz. Mesela jimnastikçi kızın ölüm sahnesi hiç mi hiç inandırıcı değil. Tavandan vida ince çıta tahtasının üzerine düşüp orda diklemesine kalmaz. Ama bütün seriler dahil en iyi 3 ölüm sahnesinden biriside bu bölümdeki göz operasyonu sahnesiydi. Gerilim, iğrençlik ve mizah duygusu hepsi biraradaydı. Bu seride Saw gibi aldı başını gidiyor. Umarım tadında bırakırlar. İyi seyirler...


gerçek bir olaya dayanan bir dehanın ibret dolu hikayesi 8/10


Senaryosunu, Stephen King’in aynı isimli romanının (1983) ikinci sinema filmi uyarlaması olarak, bir başka Stephen King hikâyesinin anlatıldığı “1408” (2007) filminin de senaristlerinden olan Matt Greenberg’in yazdığı hikâye üzerinden Jeff Buhler’ın kaleme aldığı “Pet Sematary”, Kevin Kölsch ve Dennis Widmyer’in yönetmen koltuğunda oturdukları fantastik bir gerilim filmi… Prömiyeri, 16 Mart 2019’da South by Southwest festivalinde (SXSW) yapılan ve 5 Nisan 2019 tarihinde Amerika’da vizyona giren filmin, 5.7/10 (85.408 oy) ve 2.7/5 (2.500 üzeri oy) olan IMDB ve Rotten Tomatoes izleyici puanı ortalamalarıyla 5.9/10 (279 yorum) ve 57/100 (42 yorum) olan Rotten Tomatoes ve Metacritic yorum ortalamaları, her ne kadar oylamaya katılan sayıları çok yüksek olmasa da, pek iç açıcı durmuyor… Yine de isterseniz, 21 milyon dolarlık bir bütçeyle çekilen ve brüt 113,1 milyon dolar gibi hiç de fena olmayan bir gişe hasılatına imza atan bu filmi, her zamanki gibi önceliği oyuncu kadrosuna vermek suretiyle birde biz inceleyerek yorumlayalım, ardından da puanlamaya çalışalım… Ancak, artık neredeyse yorumlarımızda geleneksel bir özellik halini aldığı üzere ayrıntılı incelemeye geçmeden önce filme ilişkin ilk tespitimizi, sonrasında da naçizane ilk önerimizi paylaşalım istiyoruz… Bu bağlamda da işe; karşımızdakinin, 1989’ da çekilen ilk Stephen King uyarlamasından tamamen farklı bir uyarlama olduğunu söyleyerek başlayabiliriz… Ki bize göre bu durum, ilk filmi izlemiş olanlar için de, filmi hem daha bir ilgi çekici ve hem de merakla izlenilir kılmış… Zira anlatılan hikayeye ilişkin genel konsept de herhangi bir değişiklik olmamasına rağmen olayların akışında ciddi değişikliler var… Evet, bu filmde de Louis, Rachel, Jud, Ellie, Gage, Victor Pascow ve Church karakterleri aynen ilk filmdeki gibi hiçbir değişikliğe gidilmeden bire bir korunmuş… Farklı olan iki şeyden birincisi, ilk filmin tartışmasız yıldızı yaşlı komşu Jud karakterini oynayan Fred Gwynne iken, bu filmde Creed ailesinin babası Louis karakterini canlandıran Jason Clarke’ın açık ara öne geçmesi olmuş… Bir diğer önemli farklılık ise elbette ki, hikâyedeki değişikliğe bağlı olarak karakterlerin akıbetlerinde yaşanmış… Fakat “spoiler” vererek henüz filmi izlememiş olanların ağzının tadını kaçırmak istemediğimiz için bu konunun ayrıntısına girmiyoruz… Şimdi tam da bu noktada bize, “Her iki filmi de izleyen ve yorumlayan biri olarak bize hangi ‘Pet Sematary’ filmini önerirsiniz?” biçiminde bir soru yöneltecek olursanız, yanıtımız çok net olarak “İkisini de” olur… Neden mi? Çünkü “Stephen King's Pet Sematary” olarak da bilinen ilk filmin senaryosunu da bizzat Stephen King’in kendisi yazarken, ikinci filmin hikâye ve senaryosunda Matt Greenberg ve Jeff Buhler ikilisince yukarıda da belirttiğimiz gibi oldukça ciddi değişikliklere gidilmiş… Hal böyle olunca da ortaya, birbirine çok fazla benzemeyen iki farklı “Pet Sematary” çıkmış… Zaten o yüzden de, gönül rahatlığı ile “Her iki “Pet Sematary” filmini de izleme listenize almanızda hiçbir sakınca yoktur” diyebiliyoruz… Belki, yine klasik bir laf olacak ama diğer yorumlarımızda da olduğu gibi yazılmayanları yazmaya, anlatılmayanları anlatmaya, söylenilmeyenleri söylemeye çalıştığımız bu satırlar filme ilişkin ilk tespitimiz olsun… İlk önerimize gelince: O hakkımızı da bu kez; iyi film izlemeyi alışkanlık haline getirmiş olan sinemaseverlere, “Belki bulmak biraz zor olabilir… Ama siz yine de izleme listelerinizde, final sahnesindeki görüntülerden edindiğimiz izlenim ve hiç de fena olmayan hasılat nedeniyle bir devam filminin de yolda olduğunu düşündüğümüz bu türden ‘eli yüzü düzgün’ yeniden çekim filmlere de yer vermeyi ihmal etmeyin” diye seslenerek kullanmış olalım… Sonuç olarak, kendi değerlendirme sistemimiz içinde puan olarak 3 verdiğimiz bu film için önerimiz de, olumsuz puan ve yorumlara aldırmadan “bir şans da siz verin” şeklinde olacak… Keyifli seyirler, Son bir not: Bize göre, işi zaten hayatın olağan akışıyla yani gerçeklerle hiçbir şekilde örtüşmeyen bilim – kurgu ve doğaüstü olaylar üzerinden hikâye ve roman kurgulayarak yazmak olan Stephen King’in eserlerinde mantık hatası olduğunu söyleyebilmek ancak onu, işi bilim ve somut doğa olayları üzerinden bilimsel tezler sunarak insanlığa hizmet etmek olan Stephen Hawking gibi bir bilim insanı ile karıştırmakla mümkün olabilir…


Keyifle izledim ve tavsiye ederim Hayatın içinden bir kesit sunuyor, iki güzel oyuncu ,güzel bir senaryo


Filme sakın ama sakın gitmeyin gram korkunç değil oyuncular amatör ve film 1 saat hayatımda izlediğim en berbat film


Bu Fransızlar Erotic bir sahne içermeyen bir film yaparlarsa kurban kesecem.Bu ne biçim bir film böyle ya....Şimdiden söylüyorum 16 yaşından ve hatta 20 yaşından küçükler izleyemez.izlese de bir şey anlayamaz.Zaten anlaşılacak bir şey de yok ortada.


izlenebilir bir komedi ve aksiyon filmi.Oyuncular zaten süper konuda gayet ilgi çekici şekilde işlenmiş.Hoş vakit geçirmek için iyi bir seçim.


kesinlikle şu an ki puanında daha fazlasını hak eden bir yapıt. Helen Mirrenin oyunculuğuna hayran kalmamak mümkün değil


Filme seks filmi yakıştırması ile haksızlık yapılmasın kesinlikle. Sürpriz ve gizemler içeren hikayesi, sağlam karakterleri ve oldukça iyi oyunculuklarla gerçekten başarılı bir film..


harikaydi ilk iki filmi de çok sevmis biri olarak çok fazla beklentiyle gittim ve beklentilerimin birçogu karsilandi


uzun yıllardır izlediğim ve de katıla katıla güldüğüm (ağda ve kondom sahnesi) filmdi, bence cok guzel olmuş...


Film tek kelimeyle mükemmel. Nereden bakarsanız bakın filmin çok güzel olduğunu görebiliyorsunuz. İlk filmin aksine sadece Erotiklik yok. Ciddi anlamda aşkı hissedebiliyorsunuz, duygusal sahneleri hissedebiliyorsunuz. Filmi beğenmeyenlerin neden beğenmediğini asla anlayamayacağım. Çünkü Türüne baktığında film her şeyi karşılıyor. Romantikliği çok üst düzey veriyor, Dramı hissettiriyor ve BDSM kültürünü köküne kadar hissettiriyor. O yüzden nereden bakarsanız bakın çok güzel diyorum. Bunların aksine eski itaatkarlar konuya ek olarak heyecan katmış. [spoiler]Son sahnede ise Grey'i fotoğraftan kaldırma kısmı gelecek film için heyecan uyandırıyor.[/spoiler] Filmi izlerken sıkılmayacağınıza eminim. Ön yargılı davranmayın ve saçma yorum yapan insanları dikkate almayın. Koltuğunuza rahatça yaslanın ve filmin keyfine bakın.


Korku filmimi çok komik olmuş her şeyi tahmin edebiliyorsunuz.çok basit bir korku filmi olmuş.İzlemezseniz de bir şey kaybetmezsiniz arkadaşlar...saygılarımla...


Bende inanamiyorum bu kadar dusuk puan almasina, her dakikasi gerilim dolu bir film 77 dk tirnak yedirtiyor, kesinlikle harika bir film......Gercek olaylara dayali olmasi ayri bir guzel


Mark Wahlberg varsa iş bitmiştir..Heyecanla beklediğim bir film ayrıca boks filmleride her zaman için etkileyici olur.


Keanu Reeves’i çok sevebilirsiniz ama bu filmden mümkünse uzak durun.


iyi filmde öyle illa izlenecek bi film değil


Bu film hakkında bir yorum yazmaktansa forumlarda görüşünü belirten 'kryptoNET' adlı kullanıcının yorumunu okumanızı tavsiye ediyorum. O görüşlere aynen bende katılıyorum.


İZLEYİCİNİN KIRILAN GERÇEKLİK ALGISI Bu filmde insanı en şaşırtan şey Antony Hopkins'in rolü, belki de. Ona bakarken daima Kuzuların Sessizliği aklınıza geliyorsa, sanki bir anda burada da değişecek, o aciz ve kırılgan rolden çıkacak, haşin biri olacak sanıyorsunuz, bekliyorsunuz; ama olmuyor. Film aslında bu unsurla da bizim gerçeklik algımızla oynamıyor mu? Bence oynuyor. Bize alıştığımız birini alışmadığımız bir şekilde sunuyor ve &buna inan& diyor. Biz inanıyor muyuz? Ben inanmış gibi yaptım, itiraf etmeliyim. Filmde beni tek rahatsız eden şey süre idi. İdeal olanı 60 dakikada anlatılacak bir senaryonun 98 dakika olması beni rahatsız etti.


JAMES WAN 'DAN BİR GERİLİM BAŞYAPITI Nick Hume (Kevin Bacon) istikrarlı, rahat bir yaşamı olan sade bir vatandaştır. Bir sigorta şirketindeki orta kademe yöneticiliği yapmakta, güzel eşi Helen ve ergenlik çağındaki iki oğlu Brendan ve Lucas ile ilgilenmektedir. Hume ailesi banliyö mutluluğunun somut bir örneği olan orta sınıf bir ailedir. Bir gece Brendan’ın hokey maçından dönen baba oğul, durdukları bir benzin istasyonunda saldırıya uğrarlar. Brendan’ı vahşice öldüren serseriyi kendi çetesi bırakıp kaçar. Yakalanan katilin 2 veya 3 yıl ile kurtulacağını öğrenen Nick, mahkemede katil aleyhinde tanıklık yapmaktan son anda cayar. Çünkü katil ve onun bağlı olduğu çete ile ilgili başka planları vardır. Death Sentence, Brian Garfield’in aynı adlı romanından uyarlanmış bir intikam hikayesi. O Garfield, 1974 yılında yazdığı bir başka romanından uyarlanan Death Wish filminde de benzer bir temayı işlemiş, Charles Bronson’un canlandırdığı sade Amerikan vatandaşı Paul Kersey’in sokak serserileri tarafından öldürülen karısının intikamı için New York sokaklarında insan avına çıkmasını konu edinmişti. Daha sonra bu kez Garfield’ın sadece karakterlerini tasarladığı 4 adet Death Wish devam filmi daha çekildi. Bu temayı çok sevdiği belli olan Garfield’ın 2000’li yıllara kadar uzanmış geleneğinde değişen pek bir şey olmadığını Death Sentence ile görebiliriz. 70’li yıllardan günümüze kadar gelmiş, geleceğe de uzanacağını tahmin etmek için kahin olmaya gerek olmayan bu intikam temasının haliyle artık çok fazla klişe olduğu tartışılmaz. Ama bu tür filmlerin hala belli bir izleyici kitlesini peşinden koşturmasına, yeni hayranlar edinmesine şaşmamak gerek. Çünkü özellikle metropol veya banliyö hayatının mutlu aile atmosferini parçalayan bir trajedinin telafi edilme şekli ile, ya da tamamen intikama olan bakış açımız göz önüne alındığında karakterlerle özdeşlik kurmak iyi bir aksiyon/gerilim filmi bünyesinde çoğu kez kolay olmuştur. Temelde formül çok basit: Orta sınıfa mensup sade bir vatandaşın sevdiği insanı veya insanları kötülüğe kurban vermesinin ardından içine düştüğü ikilem sonucu değişim geçirmesi, adaleti ödeşmede araması. Sağlıklı olsun veya olmasın, adaletin istediği biçimde tecelli etmemesini hazmedemeyen bireyin, kendi içinde o zamana dek fark edemediği yabancının ortaya çıkması ile öldürmeye başlaması. Tabi arada ufak tefek yan dramlar da olsa fena olmaz. Mesela Death Sentence’da olduğu gibi, ailenin altın çocuğu, elini attığı alanlarda bir numara olmuş Brendan’ın gölgesinde kalan küçük kardeş Lucas tarafından kıskanılması. Yine de bunların öykünün iç dinamiğine pek katkısı yoktur. Bu basitliğin zamanla kısır döngüne, vasatlığa, kalitesizliğe yol açması şaşırtmamalıdır. Nihayetinde defalarca elden geçirilmiş bu tip intikam teması etrafında dönen bir konudan bahsediyoruz. Tam bu noktada devreye anlatım biçimi giriyor. Yönetmen seçimini yapmak zorunda. Klasik anlayışa uygun bir hava mı sergileyecek, türler arası bir stil arayışına mı girecek, yoksa kendi tarzını oluşturma yolunda özgün olma çabasıyla radikal çözümler mi üretecek. İşte Garfield’in klasik anlayışa meyilli romanını uyarlama görevi, son yılların en stilize, en zeki gerilimlerinden biri olan ve ikinci sınıf devam filmleriyle istismar edilen ilk Saw filmini Leigh Whannell ile yazıp kendi tarzına göre yöneten genç James Wan’a düşmüş. Bir David Lynch ve Dario Argento hayranı olan James Wan’ın üçüncü uzun metrajı olarak Death Sentence, bir başka korku-gerilim bekleyen kesim için sürpriz sayılabilir. Çünkü sözünü ettiğimiz 70’lerden gelen klasik intikam maceralarının günümüz normlarına uyarlanması sonucu ortaya çıkan, başı sonu belli bir aksiyon-macera için James Wan ismi ilk akla gelenlerden olmasa gerek. Peki sonuç? Aynen bir önceki cümlede belirtilen bir aksiyon-macera. Ve bu eski hikaye klasik anlamda günümüze nasıl uyarlanmalı ise aynen öyle. Bu klasik tabirinin tipik Hollywood klasikliğine yaslandığı yerler, hızlı kurgunun getirdiği kendi iç mantığına sırtını döndüğü anlar, yukarıda sözünü ettiğimiz başarılı ağabey gölgesinde kalmış küçük kardeş benzeri basit iliştirmeler, hatta John Goodman’ın filmden tamamen çıkarılsa bile hiçbir şey fark etmeyecek gereksiz tiplemesi gibi tasarımlar bulunmakta. Yine de Wan’ın ellerinde gayet akıcı, sürükleyici ve vasatın üzerinde bir aksiyon disiplini olan bir film görünümünde. Katlı otoparkta sonlanan alabildiğine hoyrat takip sahnesinin dinamizmi tuhaf bir coşku yaratıyor örneğin. Bazı çevrelerce Neil Marshall, Alexandre Aja, Eli Roth, Rob Zombie, Darren Lynn Bousman gibi son dönemlerde ivme kazanan gore meraklısı yeni nesil yönetmenlerin de içinde bulunduğu bir güruha dahil edilen James Wan, bu hamlesiyle belki bu yaftanın üzerine yapışmasından endişe eder bir tavır mı alıyor bilinmez. Ama yaratıksız, seri katilsiz, bilmece, bulmacasız, sürprizsiz tipik bir intikam hikayesine adını yazdırmakla kendi limitlerini veya limitsizliğini test ediyor sanki. Sade bir vatandaşın patlamaya hazır bir bombaya dönüşümünü ele almak çoğu zaman inandırıcılıkla boğuşmak anlamına gelir. Mülayim bir insanın bir anda gözükara bir katile, ya da yine bu senenin bir başka benzer temaya sahip Neil Jordan yapımı The Brave One’daki Erica Bain’in bünyesinde canlandırılmak istenen sokakların kurtarıcısına uzanan süreci dikenlerle doludur. Bir kurban verilmiştir ve hayat devam etmektedir. Serserilerin katlettiği Erica Bain’in sevgilisi gibi Nick Hume’un oğlu Brendan da yok yere öldürülmüştür. Adalet yerini bulmadığında ise seçilen yol her iki karakter için aynı olsa da, ödenen bedeller söz konusu olduğunda Nick’in hasarı daha fazladır. Bu ve diğer başka sebepler yüzünden sanki Nick’in intikamı, Erica’nın intikamından daha sağlam gerekçelere dayalı. Mesele sevgili veya evlat ayırımı değil. Mesele her iki film izlendiğinde daha iyi idrak edilecek başka bir şey. Birbirine çok yakın duran bu iki film ve iki karakter, kağıt üzerinde büyük şehir paranoyasının doğurduğu bir çıkış arayışından besleniyorlar. Erica’nın biraz da şiirselliğe meyleden şiddet yorumları akla yatkın olsa da, Nick’in ödeşme manasına gelen eşitlik kavramının sebebiyet verdiği kaos vurgusu çok daha gerçekçi. İşte tam da bu yüzden Nick Hume, Erica Bain’den ziyade Tom Stall’a daha yakın sanki. David Cronenberg’in A History Of Violence filminde sıradan bir aile babası olarak tanıştığımız Tom, karanlık geçmişiyle yüzleşmek, hatta ödeşmek için kaosu göze almış bir karakter olarak bu bağlamda Nick ile aynı kaldırımda yürüyor. Sonuç olarak bir Haneke gerçekliği izlemiyoruz ve aile kurumunun üzerine kabus gibi çöken belanın kendi belasını bulmasından haz alıyoruz. Bu belanın başına bela olan kişinin kolaylıkla özdeşlik kurabileceğimiz orta sınıf bir aile babası olması ve o bela ile aynı dilden konuşmaya başlaması yüreğimizi soğutuyor. Yani Erica Bain’in deyimiyle içimizdeki yabancıyı uyandırıyoruz. Ve tuhaf biçimde eşitliğin getirdiği kaos, bizi o karaktere yabancılaştırmıyor, yaklaştırıyor. Brian Garfield’in intikam mekanizmasından ötürü karşılaştırma durumunda bırakılan Charles Bronson-Kevin Bacon benzemezliği elbet göze batacaktır. Ama o kadar alakasız bir benzetme ki bu, her ikisi de kendi çöplüğünde devleşen kurmacalar olduğundan, geçirdikleri değişimin kabul edilirliği üzerinde fazla durmak da gereksizleşiyor. Bir kere Kevin Bacon filmin kendi doğal klişesi içinde üzerine düşeni kusursuz yerine getiriyor. Geçirdiği insani/fiziki değişim üzerinde ne tür tartışmalar dönerse dönsün, hastaneden kaçtıktan sonraki Nick Hume’a baktıktan sonra gerisi pek önem arzetmiyor. Çok fazla ses getirmiş yapımda oynamamış olmasına rağmen, onun bir nesil sonrasının Christian Bale olduğunu söylemek doğru bir tespit olacaktır düşüncesindeyim. Sleepers’da canlandırdığı pedofil gardiyan tiplemesi bile tek başına onun oyun gücü hakkında bir fikir verebilir. Nick Hume’ün öncesini ve sonrasını çok iyi yansıttığı gibi, başrol tarafından bir film nasıl taşınır sorusunun yanıtını cebinde taşıyor. Yine klişelere sadık kalan bir yorumla Nick Hume’ün bu hayranlık verici dönüşümünü en iyi özetleyen filmin baş kötüsü oluyor. Final ise, Dead Man's Shoes kadar sıra dışı bir intikam finali olmasa da, sanki 70’lerin alaycı kara finallerine bir gönderme gibi duruyor. Sonuç olarak modern bir metropol westerni olma yolunda sağlam adımları olan, şahsi yorumlara binaen bu adımların bir kısmını özgün olma iddiası taşımadan, türünün klasiklerine saygılı bir üslupla atan bir aksiyon gerilim ile karşı karşıyayız. Klişeler zaten böyle filmlerin olmazsa olmazlarıdır. Mühim olan onların küllerinden bir şeyler çıkarabilmek. Kim ne derse desin, bence Peckinpah bu ufak tefek Malezyalı’yı görseydi belli sebeplerden onunla gurur duyardı.


o fedakar kahramanlar bilsinler ki hiç bir emekleri zayii olmamıştır ve dünya durdukça zayii olmayacaktır. Ne denilebilir ki bundan öte? Hangi cümleler anlatabilir hangi kameralar çekebilir böyle bir acıyı? Gerçek bir tarihsel olaydan yola çıkılarak bu film çekilen acıların ne kadarını yansıtabilir ki bize? 2 saatlik filmde gözlerimiz dolduktan sonra hayatımıza kaldığımız yerden devam ediyoruz oysa orda sadece 22 aile evladlarını görebildi yeniden.Emin olun abd yahut avrupa ülkelerinin böylsi bir kahramanlık öyküsü olsa yüzlerce kez sinema filmlriyle, dizi filmleriyle, kitaplarıyla ve belgeselleriyle bu olayı günümüze yansıtmıştı oysa biz böyle bir kahramanlık hikayesini bile 2007 yılında çekilen bir filmle öğreniyoruz. Özge özberk her zamanki gibi kalitesini belli etmiş ve oyunculuğunun hakkını vermiş. Kalitesi tartışılmaz bir isim. Filmin müziğiyse insana farklı duygular yaşatıyor. Konusyla, Müziğiyle ve oyuncularıyla harikulade bir film.


son derece kaliteli bir film oyunculuk ferformansları süper 10/9


Aşk, güven, iyilik, hirs, ihanet, kötülük, intikam, sevgi, dostluk. Gidecegim sinemada izlemedigim filmlerde daha iyisi yok diye gittim ama muhtesem bir fil izledim. Kimi sahneleri gozumu kirpmadan izledim. Verdigi mesajlar, senaryo, gorsel efektler gercekten de muhtesemdi. Orumcek adam 2 ve x men gecmis gunler gelecek filmlerinden almadigim tadi bu filmden aldim. Film cocuk filmi falan da degil. Yuzuklerin efendisi nasil fantastik bir filmse bu film de oyle. Ustelik insani degerlerin de sunuldugu fantastik bir film.


Romantik bilim kurgu aşuresi. Hem bilim kurgu severlerin hem de aksiyon tutkunlarının beklediği bir filmdi Oblivion. Yalnız aksiyon tutkunlarının beklentilerini pek karşılayacağını düşünmüyorum. Bunun yanında kaliteli bir bilim-kurgu izlemek için ümitlenenlerin de hayal kırıklığı yaşayacağı, sıkıcı ve romantik bir macera filmi. Eline son model silahları alıp milleti havaya uçurmayı en çok seven oyunculardan biri olan Tom Cruise, film içinde aksiyon sahnelerinin gelmesi için sabırsızlandığından hiç iyi bir oyunculuk çıkaramıyor. Daha önceden adını Tron Efsanesi filmi ile duyduğumuz Joseph Kosinski, yine eş değer kalitede ama biraz daha klişe bir işe imza atıyor. Gerçekçi bir bilim kurgu olarak başlayan film, ara sıra kafa patlatan, dramatik bir aşk hikayesine yöneliyor. Eğer romantizm ağırlıklı bir film yapılacaksa niye baş rol Tom Cruise'a veriliyor, anlamak zor. Yüzünden salaklık akan, kasıntı pozlar veren bir oyuncuyu 2 saat boyunca alık alık kameralara bakarken ve &Ne zaman birilerini/robotları öldürüp uçup kaçacağım?& diye içinden geçirirken izlemek bayağı acıklı oluyor. Zavallı adamcağızı aksiyon filmi diye kandırmışlar, hafif maceralı bir bilim kurgu-dram filminde oynatmışlar. Aslında suç Cruise'da değil Kosinski'de. Baştan sona, ortalığın havaya uçtuğu ve adamların -tek ya da milyonlarca- kurşun ile öldüğü aksiyon filmlerinin başrolü böyle bir filmde oynatılırsa, ortaya dayanılmaz sıkıntılar yaşatan bir film çıkar. Zaten filmde aksiyon sahnesi geldiğinde, Tom Cruise'u adeta bir çocuğa en çok seveceği hediye alındığındaki gibi sevinçten havalara uçarken görüyoruz. Eğer dertleri romantik ve dramatik bir film yapmak ise niye dünya kadar para harcıyorlar? Herhalde seyirciye &bakın birbirini çok seven iki çift dünyayı kurtarmak için nasıl fedakarlıklar yapıyorlar& gibi saçma sapan bir mesaj veriyorlar. Ayrıca filmde öyle bir konu ele alınmış ki, Dünya'ya yapılan böyle bir istilanın yaklaşık 60 yıl sonra olması bilimsel olarak çok çok düşük bir ihtimal. Bu bakımdan da biraz daha iyi bir araştırma yapılsaydı daha gerçekçi olurdu. Filmde kullanılan her şey &2001: Bir Uzay Macerası&ndan &Wall-e&ye kadar şimdiye kadar yapılmış en iyi bilim kurgulardan araklama. Amerikalılar paralarını bu tarz filmlere yatırmaya niye bu kadar meraklı? Çok daha yaratıcı ve kaliteli bilim kurgu yapabilecekken neden bunları yapıyorlar? Filmi biraz aşağıladıktan ve dalgamı geçtikten sonra güzel kısımlarına da elbette değineceğim. Bilim kurgu klasiklerinden araklama sahneler, bir kaç makyaj ile iyi bir şekilde sunuluyor. Ayrıca tabii ki tamamen romantik bir film değil çok iyi yapılmış aksiyon sahneleri de var... Bu kadar çok para harcanan bir filmde özel efektlerin ne kadar iyi olduğunu söylemesem de tahmin edersiniz herhalde. Ama filmin bu tırtıklama havası bariz bir şekilde belli olduğu için biraz rahatsız edici bir durum oluşuyor. Filmin gaza getiren, hoş müziği bile bende hırsızlamaymış gibi bir hissi yarattı. Süper kahraman filmlerinin müziğini andıran bir soundtrack'i var filmin. Sonuçta filmi evde izleyerek ne kadar doğru bir karar verdiğimi görmüş oldum. Bu film evden çıkıp sinemaya kadar gitmeye ve üstüne bilet parası vermeye değecek bir film değilmiş. Belki IMAX'de güzel olabilirdi ama şart da değil. Filmin sonu da kendisi gibi vasat. Kosinski kendine göre sürpriz bir son hazırlamış. Ama artık alıştık böyle sonlara; filmin kahramanları küçük fedakarlıklarla dünyayı (Amerika'yı) kurtarıyor. Fakat Kosinski böyle bir vasat son hazırladığını anlayınca filmi biraz daha uzatarak daha iyi bir sonla bitirmiş - yine de pek olmamış. Morgan Freeman'de bedeni yaşlanmış ama havası 80'lerden kalmış, komik görünen ciddi bir tipleme ile karşımızda. Ama buna rağmen kalitesini gösteriyor ve Tom Cruise'dan çok daha iyi bir oyunculuk sergiliyor. Film ailecek izlenecek olur ise belki daha fazla beğeni kazanabilir. Fakat illa ailecek bir bilim kurgu izleyecekseniz ve &Star Wars, Alien, Blade Runner, 2001& gibi klasiklerden sıkıldıysanız daha yakın zamanda yapılmış, yine bu filmin ilham aldığı &Moon, Wall-e, Prometheus& gibi filmlere yönelin. Sonuçta güzel yapılmış özel efektlerle baş ağrıtan, bilim kurgu havası katılmış, yüksek bütçeli bir aşk hikayesini, Cruise'un tüm alık pozlarına rağmen izlemek istiyorsanız izleyin. 7,3/10


Film ilk andan itibaren ne kadar büyük bir bütçeyle çekilmiş olduğunu izleyiciye hissettiriyor. Özellikle müzik konusunda büyük ustanın elinden çıkma olduğunu fark ediyoruz. Şunu söylemek istiyorum ki; başrol oyuncusu rolü çok iyi üstlenmiş, sırıtan bir tarafını ben göremedim. Keşke türk sinemasında da böyle filmler izlesek diyorum ama ne yazık ki böyle bir şey asla mümkün olmayacak... İlerleyen bölümlerini çok merak ediyorum. Sinema biletine verdiğim parayı fazlasıyla karşılayan bir yapıt. Gidilip, izlenilmeli...


Bilim kurgu adına ender filmlerden, dolayısıyla bu tür için en güzel örneklerden biri. Film biraz basit kurgulanmış olsa da farklı bir yapım olması ve Kurt Russellin baş röl olan karektere bu kadar uyumlu olması nedeniyle izlenilmesi gerek bir yapıt olma özelliği taşıyor.


Bir kaç yıl önce Slither diye bir korku filmi izlemiştim. Bundan daha kötü bir korku filmi olamaz demiştim. Yanılmışım. En az onun kadar kötü bir film. Korku filmi diye izlemeyin zaten. Bir çok arkadaşında dediği gibi komedi. Uzak durun.


Boşverin şehir yaşantısını, keşmekeşini, haydi kalkın ormana yerleşiyoruz,! Lanet olsun bu hayat, lanet olsun bu sevgi! (sen neden bena böyle yaptin?) Diyerek gaza getiren filmlerin aksine, Kaptan Fantastik bu seçimi tamamıyla seyirciye bırakıyor. Yönetmen siyah veya beyaz taraftan olmak yerine, tarafsızlığı ve bu iki fikir arasında farklı renkleri de bulabileceğinizi gösteriyor. Kapitalist dünyanın güçlü olduğu bu evrende, avcılık yaparak, bahçesinde sebze yetiştirerek organik bir hayat sürme gayesinin, gerçeklerle yüzleşmesini ve zorluğunu anlatıyor bir nevi. Ayrıca bir, baba, bir eş olarak ailesine kendisine has bir yaşam sunmak istese de günümüz sisteminde bunun imkansız hale geldiğini örneklendiriyor. Baba, çocuklarına kusursuz bir eğitim verdiğini düşünürken farkında olmadan dayatmacı bir hale dönüştüğünü, çocukların gerçek dünya ile tanışmasıyla en doğru bilgilerin bile yıkılacağına, çocuklarıyla birlikte şahit oluyor. Çok fantastik, nevi şahsına münasır bir adam olsa da Ben’in(Vigo Mortensen) de hayattan öğreneceği şeylerin bitmediğini görüyoruz. “Into The Wild” gibi doğal yaşama öykünmemizi sağlayacak bir film olmak yerine, fikirleri izleyiciye bırak bir film Kaptan Fantastik. Her ne kadar ismi Marvel karakterleri andırsa da, film fantastik öğeler içermez. İyi oyunculuklar ve hiç bir yerde göremeyeceğiniz doğruculukta ebeveyn ve çocuk diyaloglarına şahit olabileceksiniz. Oyuncu olarak bildiğimiz Matt Ross’u bu ikinci uzun metrajlı filminden sonra, yönetmen koltuğunda daha çok görebileceğimizi düşünüyorum. Fimde Vigo Mortensen’i izlerken aklıma hep “The Road” filmi geldi. Vigo Başkan yine bildiğiniz gibi fazla söze gerek yok.


Olabildiğince sıkıcı,asla ve asla beklenen düzeye ulaşamayan vasatın altında bir korku filmi.3/10


filmin geçtiği mekan, alıştığımızdan farklı. ki değişiklik hoş olmuş. film, eğitimsiz insalanları aşşağılamaktansa, direk olarak insan doğasını eleştiriyor. eleştirmekten de öteye gidip yerden yere vuruyor. özellikle de kendi dinamiğini oluşturmuş, ufak sosyal toplulukların kendi değer yargılarına ve keyiflerine göre davranmaları da işlenmiş...muthi$ti dedirten,insan hayvaninin tum pisliklerin tek sorumlusu oldugunukafaya darbeli matkap ekisiyle kaziyan,tekrar tekrar izlenilesi trier filmi...


Bence oldukça başarılı bi yapım tam bir Jodie Foster filmi yine oyunculuğuyla filmi taşıyor senaryo da ilgnç ve ilzenmeli bence


ellerine sağlık uğur abi,güzel film yapmışsın,duygulandırdın


film iyi değil.ama şu varki kötü de değil.en azından oyunculuklar çok kötü değil. bu tarz filmlerin en kötü yanı neden-sonuç ilişkisini kurmaması.sıkmayan temposuyla tipik bir basit gerilim örneği.5,5/10


Evet yıllardır insanların aklına bir şekilde öyküsü ve kurgusu ile kazınan eserleri yeni bir şeyler deneyeceğim diye berbat edilmesini çok kez gördük ama bu kadar özünden uzak ve alakasız bir eseri her zaman göremezseniz. Herhangi bir öykünün kahramanını veya bilinen bir kişiliği beyaz perdeye yansıtırken özünden çok kopmadan hem sadık takipçilerini hemde standart izleyiciyi hesaba katılmalıdır. Ama son 10 yıldır bunlar hiç göz önüne alınmadan bilgisayar teknolojilerinin de gelişmesi ile bol görsel efektli, genellikle de çocuk izleyiciyi hedef alan bir kaç örümcek adam ya da kaptan Amerika oyuncağı satacağım diye yapılan gelişi güzel filmler hem bu çizgi roman takipçisi kesimi hemde standart izleyiciyi pek tatmin edemez oldu. En azından benim etrafımdan ve internetten gözlemlediğim yorumlar bu şekilde. Bu filmde ise zaten bu durum çok açık ve net bir şekilde gözükmekte. Kahramanımız örümcek adam (Pardon çocuk) ve onun ergen döneminden yetişkinliğe doğru attığı ilk doğru adımları izliyoruz. Ama tam bir lise filmi kıvamında ilerleyen konuda örümcek adam ile alakalı görebileceğiniz tek şey kostümünü giydiğinde etrafa fırlattığı örümcek ağlarından fazlası değil. Çünkü kostümü bile Tony Stark abisi tarafından elden geçirilmiş ve de teknolojik bir zırha dönüştürülmüş resmen. Bir nevi demir olmayan İronman zırhı gibi bir çok özelliği var. Bu bir kere örümcek adam karakteri üzerinde çok iğreti durmuş. Tom Holland'ın oynadığı karaktere çok oturmaması nedeniyle midir yoksa daha ergen bir örümcek çocuk profili çizilen bir karakter olması nedeniyle midir bilemediğim bir olmamışlık hissi hakim filmde. Düşman olarak seçilen Vulture karakterini canlandıran Michael Keaton rolünün hakkını her türlü verirken yine de karaktere çizilen rol nedeniyle sönük kalmaktan kurtulamıyor. Filmin geri kalanında ise aksiyonu son dakikalara sığdırılmış bolca lise hayatı konulu hani içinde örümcek adam olmasa baya baya üçüncü sınıf bir gençlik filmi diyebileceğimiz bir yapım olmuş. Ne klasik düşmanlarından bir ses çıkan, ne Peter Parker karakterinin içi dolu halini görebildiğimiz, Ne yan karakterlerin orijinalinin yanından geçen hiç bir sahnesi yok yapımın. Sanki film Marvel'in bir sonraki büyük filmi için örümcek adamın arka plandaki hikayesini doldurmak ve Tony Stark ile olan ilişkisini daha anlaşılır bir hale getirmek için öylesine çekilmiş bi film gibi. Kısacası oturup izlediğinizde size örümcek adamla ilgili çok fazla bir şey sunmayan ama eğlenceli, görsel efektleri yerinde çıtır çerez kıvamında bir ergen örümcek çocuk filmi olmuş. İzlemek isteyenlerin çok fazla beklenti içine girmesine ve sinemada izleyemeyenler çok fazla üzülmesine de gerek yok. Ama 15-16 yaş aralığında ki arkadaşların çok hoşuna gidebileceğini düşündüğüm bir film olmuş. Benim puanım 5/3.


Yönetmen Hayao Miyazaki'nin, ?Bir zamanlar 10 yaşında olmuş ve bir gün 10 yaşında olacaklar için? diyerek anlattığı ?Ruhların Kaçışı'nı serbest bir ?Alice Harikalar Diyarında? uyarlaması olarak düşünmek mümkün. Harika çizimlerle, uygun izlenimlerle düş gücünü beyazperdeye taşıyan Miyazaki, bize ilk olarak ailesi, sonra da kendisi için kurtulma fırsatı arayan 10 yaşındaki Chihiro nun yaşadığı bir olayı izletme fırsatı veriyor.Eski evlerinden uzakta yeni bir eve taşınmakta olan aile, bir yerde mola veriyor ve yedikleri şeyler yüzünden domuza dönüşüyor. Karanlık yavaş yavaş basıyor. Chihiro burada kimsenin olmadığını farkediyor; fakat biraz sonra kimsenin olmadığını düşündüğü bu yer, bir anda tuhaf bir karnavala dönüşüyor. Annesi ve babası domuza dönüştükleri için onlara yardım etmeye çalışıyor; lakin biraz sonra garip yaratıklardan ötürü, asıl kendine yardım etmesi gerektiğini farkediyor. Chihiro, korkuyla sarsılırken kolunu tutan gizemli bir yabancı, Haku, ona yardımcı olacağına söz veriyor ve öğütlerini dinlemesini istiyor.Chihiro, hayatta kalmak için kendisini bir çeşit Hayalet Dinlenme Tesisi olan bir otele kabul ettirmek zorunda kalıyor. Kendisini otele kabul ettirmeyi başarsa da, asıl macera bundan sonra başlıyor...


Bence hiç de izlenmeyecek bir film değil. Konu iyi. İşlenişi de merak uyandırıyor. Aslına bakarsanız sonu da fena değil. Ama elbette ki mantıksız. Yine de makuldu bence. Düşündürücü ve düşündürdükleri de gayet mantıklı. Gerçeklik payı da yok değil. Mesela Hindistan veya japonya gibi ülkelerde intihar sebeplerinin başında reankarnasyona inanmak geliyor. Daha iyi bir varoluş umuduyla ölümü bile göze almak insanın doğasında var. Oysa öldükten sonra ne olduğunu dini inançlar dışında hiç kimse açıklayamıyor. Film romantik bir şekilde bitiyor. Ama konuyu da bu romantizmin içinde öldürmemişler.


Bu kadar övülen bu film de nasıl birşeymiş diye merak ettiğim ardından bence tarzı olan diğer filmlerden abartı bir farkını göremediğim Brass filmi ..


Sinema son dönemlerde edebiyat dünyasını sıkça referans oluyor . Sonuçta genelde düşük tempolu ama sağlam senaryolu filmler ortaya çıkıyor . Capote sırf Hoffman'ın karikatürize olmaya çok müsait bıçak sırtı bir roldeki eşsiz performansı için bile izlenmeye değer.Harper Lee'nin arkadaşlığı ve To Kill A Mocking Bird 'ün yazılma süreci de filmi zenginleştiren diğer unsurlar


Filmde izlediğimiz bütün oyuncuları izleyerek büyümüş biriyim. O nedenle hepsini seviyorum bu oyuncuların. Ama film hakkında objektif olmak gerekirse maalesef iyi bir film değil. Amiyane tabirle çerezlik bir film. Boş zamanınızda öylesine takılmak için izleyebilirsiniz.


Eğer benim gibi önceden orjinalini izlemişseniz bunu boşuna izlemeyin birebir aynısını yapmış olmasına rağmen o duyguyu o yoğunluğu veremiyor. Ben a memento remember filmini izlediğimde ağlamaktan bi hâl olmuştum. Bunda bırakın ağlamayı duygulanmadım bile. Ama eğer orjinalini izlememişseniz ve ben türk sinemasını desteklemek istiyorum diyorsanız buyrun izleyin beğenebilirsiniz. Ama ben en iyisini izlemek istiyorum diyorsanız orjinaline yönelin. İyi seyirler...


Adi ile sergio leone'ye saygi durusunda bulunan filmin süresi de usta yönetmenin eserlerini hatirlatir nitelikte.Ancak bu kimseyi korkutmamalidir ki keza filmin ne zaman sonuna geldigini anlamadigim gibi bitmesini de istemedim demeliyim tüm samimiyetimle... 4 ay, 3 hafta, 2 gün de hayran kaldigim bir yemek sahnesi vardi. Ona benzer bir sahne ile açiliyor film; polislerin gayet günlük konusmalarini yaptigi arabada giderlerken zanli da aralarinda kelepçeli olarak oturuyor, sohbet olanca siradanliginda devam ederken nuri bilge ceylan in kamerasi zanlinin önce profiline ordan gözlerine odaklaniyor. Daha bastan yakaliyor resim tonundaki görsellikle yönetmen seyirciyi. Bunun gibi baya bi tablo sunuyor filmde yönetmen seyirciye, ancak üç maymundaki yagmur ve tren sesi efektlerinin yerini bu filmde rüzgar aliyor hemen her planda. Bazen yalnizca rüzgara odaklaniyor kamera bazen de sahnede bir tamamlayici unsur oluyor, karakterlere baska bir anlam yüklüyor hikayeye de-buna ne denir bilmem ama ben gotik bir hava sezdim kendimce-sanki ara ara derinlesiyor olagan replikler rüzgarin atmosferiyle, seyirci de oyuncular da film de söyle bi durup düsünüyor uzunca. bir derdim var demiyor film, aslinda sonuç da vaad etmiyor nasi bitecek bakalim diye merak da olmuyor insanin gözlerinde. yalnizca bakiyor seyre daliyorsunuz usta yönetmenin bu kez senaryo üzerine iyice kafa yordugu filme.evet öyle ''nuri bilge ceylan in içinde en cok konusma geçen filmi''. bence bu film bir kabullenmeyi anlatiyor. Anadolu da bu isler böyle olur kimse de yadirgamaz. O yüzden bunca cinayet yeri aramasi sirasinda, savci bir sonraki gün gidecegi Ankara seyahatinin, komiser bir an önce ölünün gömüldügü yeri bulup kendi sorumlulugunu devretmenin, muhtar köye yaptirmak istedigi morg projesinin, adli morg teknisyeni kullandigi malzemelerin demode olusunun derdindedir.Bu arada doktor ufak bir dokunus yapmak geregi hisseder rutin sona ki bunu da kimse yadirgamaz sonuçta ortada kalan küçük bir çocuk vardir. Bu filmi diger n.b.c filmlerinden ayiran en belirgin özellik ise, seyirci ile arasina mesafe koymamasidir yönetmenin. Son derece samimi, sicak bir ortam yakaliyor ercan kesal in basini çektigi senaryo metniyle. Son söz: 2000 li yillarin basinda daha ilk filmlerini çekerken Cannes tarafindan kesfedilen ve sonraki isleriyle de hep ödülllerle dönen dünya çapindaki lars von trier, kim ki duk, gus van sant, roman polanski, pedro almadovar gibi gediklilerle birlikte anilan usta yönetmenimize umarim gereken degeri verir de salonlari doldururuz.


Öncelikle film teknik olarak pekala başarılı.Gerilim ve heycan yaratabilmek için elde taşınabilir kameralar kullanılmış.Sürekli hareket eden kamera,zaman zaman da karekterlere yakın zoomlar yapıyor.Yönetmenlik gerçekten iyi film boyunca kendisini hissettiriyor.Ancak film her nekadar kurmaca da olsa bir belgesel film havası içinde.Zaten bir başrol oyuncusu,bir karekter gelişimi falan yok.Film anti-müslümancılık,-anti-islamcılık yapmakla meşgul bir de.Hollywood'dan da aksine beklemek aptallık olur zaten değil mi?Artık ellerinde böyle bir koz varken kullanır da kullanırlar


Film tek kelimeyle tam bir hayal kırıklığı ve rezalet.Asla Nazım ile bir ilgisi yok.Ve düşünebiliyormusunuz Ahmet Ümit’ten 30 yıl önce yaşamış Nazım filmde diyor ki aynı Ahmet Ümit’te benim gibi Modkovaya gitti:)))Ve film tamamiyle Ahmet Ümit’in megolamanlığınfan başka hiçbirşey düşündürmüyor.Nazım’dan bir tane şiir yok.Gündemde Mustafa Kenal Atatürk’ü eleştirmek moda haline gelmiş.Adam Kuvayi Milliye’ti yazmış Mustafa Kenal ile ilgili,Kurtuluş savaşıyla alakalı ufacık bir bölüm yok.Bırakın onu Nazım’dan bir şiir dahi yok.Yazık gerçekten çok yazık.Nazımı hiç tanımayan bir kişi gilmi izlese kafası karışır.Çok yazık.Hayal kırıklığı.Çok üzülerek seyrettim.Film beyle sona eriyor biliyormusunuz?Ahmet Ümit’in kitap fuarında ümza töreniyle:))))


Hayatta herkesin başına gelebilecek bir felaket bu kadar güzel doğaçlanabilirdi. Filmin bazı yerlerinde kendinizi karakterlerin tam odak noktasında buluyorsunuz. Bazı sahneleri o kadar acımasız ve rahatsız edici ki bakmamak için gözünüzu kapatabilirsiniz. Nefis bir yapım asla pişman olmazsınız. 'Doğa bizden intikamını böyle alıyor'.


orjinal konulu sürğkleyici heyecanlı netfix filmi.. Sonu daha güzel olabilirdi.. Birde oyunculuklar çok kötü ya.. Güzelim konu güme gitmiş


Hani Altıoklar'dan kötü bir gerilim filmi bekliyordum ama bu kadar kötüsünü beklemiyorudum açıkçası..


ilk izlemeye başladığım anlarda iyiki bu filme girmişim dedim sonlara doğru sanki saçmaladılar karmakarışık oldu.tabi türkleri bu kadar kötü göstermeleri ayrı bi konu. filmin ikinci yarısından sonra sabırsızlıkla bitmesini bekliyordum...çünkü sıkılmıştım.


Oldukca kötü ne senaryo ne oyunculuk ne film hepsi sınıfta kalmıs 3/10


niye hep türk koyuyolarki ismi başka isim yokmu..... neyse cevabı ben zaten biliyorum sinirlenmeyim şimdi...


Filmi başından sonuna kadar yüzümde tebessümle ve bazen heyecanlanarak izledim. Hikayesi ile çok heyecan verici olan ve oyunculukların gerçek hikaye ile tip yönünden neredeyse bire bir eşleştiği bir uyarlama olmuş. Uzun zaman sonra beni içine çekebilen filmlerden birisi oldu, çerezlik ve hoş bir film.


Senaryosunu da, Clive Barker ve Bernard Rose tarafından, &Michael Myers&, &Jason Voorhees& ve &Freddy Kruger& gibilerine alternatif olarak yaratılan &siyahi& karakterler üzerinden Jordan Peele ve Win Rosenfeld ile birlikte yazan Nia DaCosta'nın yönetmen koltuğunda oturduğu &Candyman&, aynen bize benzeyen 1980 ve 1990'lı yılların &slasherlarının& iflah olmaz hayranlarına, &Nerede kalmıştık?& ve hikayesi üzerinde biraz kafa da yorularak &İyi ki de yapılmış& dedirten bir korku - gerilim filmi olarak çıkıyor karşımıza... Gelin isterseniz, &Michael Myers fırtınası, hız kesmeden devam ettiği için darısı, Jason Voorhees ve Freddy Kruger'ın da başına& diyerek 1992 yılındaki artık bir külte dönüşmüş olan ilki ile aynı adı taşıyan filmimize biraz daha yakından bakalım... Chicago'nun Yakın Kuzey Yakasındaki Cabrini - Green'deyiz, tarihler 1977'yi gösterirken... Evdeki kirli çamaşırları kucaklayarak yıkanmak üzere götürdüğü çamaşırhane, küçük William &Billy& Burke'ün (Rodney L Jones III), kesilerek kopartılmış bir eli kancalı diğerinin içi de ikramlık şeker dolu, nam-ı diğer &Şeker Adam& olan Sherman Fields (Michael Hargrove) ile göz göze geldiği yerdir... Bu kısım aklınızın bir köşesinde dursun... Şimdi Cabrini - Green 2019'dayız ... Anthony McCoy (Yahya Abdul-Mateen II) ile kız arkadaşı Brianna &Bri& Cartwright (Teyonah Parris), Bri'nin kardeşi Troy Cartwright (Nathan Stewart-Jarrett) ve bir eşcinsel olan Troy'un erkek arkadaşı Grady Greenberg (Kyle Kaminsky) birliktelerken Troy, bir yüksek lisans öğrencisiyken Cabrini - Green'deki bir şehir efsanesi hakkında tez hazırlamakta olan Helene Lyle (Virginia Madsen) adındaki bir kadına ait olduğunu söylediği bir hikayeyi anlatmaya başlar... Troy'a göre Rottweiler cinsi bir köpeği öldürerek etkisiz hale getirme yetkinliğine de sahip olan bu Helen'in kendisi de cayır cayır yanarak ölmüştür... Neyse... İlk başta kimse ilgilenmese de, &spoiler& vermekten özenle kaçınmamız sebebiyle detaylarına özellikle girmediğimiz, pek de ipe sapa gelmeyen bu garip hikaye, Anthony'nin bayağı bir dikkatini çekmiş ve hatta dayanamayıp gizlice, tüm insani giriş ve çıkışlara kapalı tutulan Cabrini - Green'e gitmesine neden olmuştur... Bomboş durumdaki bölgede Anthony, kendisine çocuklara şeker dağıtan ve küçük beyaz bir kızın cadılar bayramı şekerinde traş bıçağı çıkması gerekçesiyle ırkçı polislerce vurularak öldürülen Şeker Adam Sherman Fields'tan söz edecek olan çamaşırhane işletmecisi William &Billy& Burke (Colman Domingo) ile karşılaşır... Yine aynı Billy'nin ifadesine göre işin üzücü tarafı, Sherman öldürüldükten sonra, şekerlerde daha fazla traş bıçağı çıkmasıdır... Ki, bu da aslında, Sherman'ın masum olduğu anlamına gelmektedir... Bu hikaye, bir görsel sanatlar tasarımcısı olan Anthony'i Şeker Adam ile daha yakından ilgilenmeye iter... Öyle ki, beraber yaşadığı Brianna'nın küratörlüğünü üstlendiği Clive Privler'ın (Brian King) galerisi için Şeker Adam temalı, efsaneye göre adı beş kez tekrarlandığında ortaya çıkarak kendisini çağıranı öldürececeği bir aynanın bulunduğu &Adımı Söyle& isimli, kendisi hakkında sürekli olumsuz yorumlar yapan sanat eleştirmeni Finley Stephens'ın (Rebecca Spence) dahi takdirini toplayan çok özel bir tablo tasarlar... Ve Clive ile kısa süren sürtüşmesinin ardından Anthony ile sevgilisi Brianna evlerine dönerlerken gecenin karanlığında galeriyi derleyip toparlamaya çalışan Clive ile Jerrica Cooper (Miriam Moss), Şeker Adam tarafından ziyaret edilerek oldukça vahşi bir biçimde ortadan kaldırılırlar... Ertesi sabah kanlar içinde yerde yatan cesetleri Brianna bulur... Dakika 36... Geride, 25 milyon dolarlık orta karar bir bütçe ile çekilen filmin, sürpriz bir final ve kanlı sahnelerle dolu 55 dakikalık bir bölümü daha mevcut... Bir başka devam filmine de açık kapı bırakılırken, 80'li ve 90'lı yılların ruhuna sadık kalınmak suretiyle görsel efektler de abartıya kaçılmayan bu filmin, slasher sever kitleyi fazlasıyla tatmin edeceğini düşünüyoruz... Keyifli seyirler,


muhteşem bir film o dönemin koşullarında mutlaka çok zor olmuştur.izlememek çok büyük kayıp bence


MÜKEMMEL BİR BAŞYAPIT 10 ÜZERİNDEN 10 Özgürlük Rüzgarı;İrlanda asıllı İngiliz yönetmen Ken Loach'ın en iyi filmi.Bizi İra'nın ilk yıllarına,1920'lere götüren filmimiz,İrlanda sorununa dair yapılmış en başarılı yapımlardan da biridir aynı zamanda.Bugün Kuzey İrlanda,Birleşik krallığa bağlı bir özerk cumhuriyet.Özerk derken ne demek istiyorum;fiilen bağımsız,sadece şeklen İngiliz hükümetine bağlı,iç işlerinde tamamen serbest,başka bir deyişle yarı bağımsız bir yönetim veya idari bölge.Resmi adı Özgür İrlanda Cumhuriyeti olan Güney İrlanda ise tam anlamıyla bağımsız bir devlet.İrlanda sorunu neredeyse 100 yıldır devam eden kanlı bir mesele.Önceleri sadece özerk olarak idare edilmek isteyen İrlandalılar,sonraları İngiltere'den ayrılarak tamamen bağımsız-ayrı bir ülke olmayı kendilerine amaç edindiler.Bu uğurda öldüler,öldürdüler.İrlanda'nın kuzey-güney olarak bölündüklerine inanıyorlardı çünkü.Tabii buna Londra hükümetinin tepkisi çok sert oldu.Böylece İra sorunu bugünlere kadar geldi.Mesele çok tanıdık geliyor değil mi?Benzer bir sorun bizim ülkemizde de yaşanıyor ve bizde de kanlı bir terör olayına dönüşmüş durumda.Filmi izleyince Türkiye'deki Kürt isyancılardan oluşan malum terör örgütüyle, İra'nın faaliyetlerinin birebir aynı olduğunu net bir şekilde görüyorsunuz zaten.İngiltere'de çözüm önerisi olarak Kuzey İrlandalılar'a İngiliz egemenliğinde özerklik-otonomi gibi geniş imtiyazlar tanındı;ama bu bile ayrılıkçı terörü önlemedi;hatta önlemek şöyle dursun,terör ve şiddet olaylarının daha da artmasına neden oldu.Filmde İngiliz ordusunun İrlandalı köylülere,yerel halka yaptıkları İra'yı haklı çıkarmaya yetiyor.Aslında biz Türkler ile İrlandalılar'ın ortak bir noktası var.Her iki halkta aynı yıllarda(1920'lerde yani)İngiliz emperyalizmine,işgaline ve onların işbirlikçilerine karşı savaşarak onurlu bir mücadele verdi.Ama Türkler;Sevr'i yırtarak Lozanla kendi sınırlarını kendileri çizmiş ve bağımsız bir ülke olmuşlardı.Güney İrlandalılar'da bağımsızlıklarını kazandılar;ama kuzeydekiler özerk de olsa İngiliz egemenliğinde yaşamaya devam etti Açıkça görülüyorki bu filmde emperyalizm, sosyalizm, ve kapitalizm kavramları, o insanların bu kavramlara bakış açılarını çok açık ve net bir şekilde sergilenmiş. Filmin başında halkın kötü yaşamını iyileştirmek için yola çıkmışlardı. Önlerindeki engel İngiliz emperyalizmiydi. Filmin ortalarında bu emperyalizm belasını az da uzaklaştırdıklarını düşündüklerinde önlerine kapitalizm çıkıyor. İşte burada önceden yanyana olanlar iki gruba ayrılıyorlar. Kimisi kapitalizmle yanyana yürümek istiyor, o dönemin o şartlarında en iyi yöntem yani en faydalı yöntem olduğuna inanıyorlar... ama kimileride kapitalizmi bir engel olarak görüyor ve emperyalizmi besleyeninde kapitalizm olduğunu düşünüyor. Emperyalizme karşı olupta kapitalizme karşı olmayanların tutarsızlık içinde olduğunu ve asıl probleme çözüm üretmediklerini düşünüyorlar.. Asıl çözüm ise sosyalizm bu gruba göre. Öyle bir dünyada yaşıyoruz ki olan biteni görmemek için ya kör olmak lazım ya da kabullenmek hatta susarak ya da bağırarak alkışlamak... Bir başka yol ise devekuşu misali başını kumlar arasına gömmek. Görmemiş gibi yapmak, yok saymak... Görmeyince ya da yok sayınca ortaya çıkan sırça dünyada dertlerden, tasalardan uzak yaşar gibi yapmak... Etliye sütlüye dokunmamak, elini taşın altına sokmamak... Sana dokunmayan yılan varsın yaşasın bin yıl.Elbette görenler de var, görmenin yetmediğini bilenler de. Kimi kalemiyle, kimi yonttuğu heykellerle, kimi fırça darbeleriyle, kimi de Ken Loah gibi kamerasıyla...Elbette Damien gibiler de var. Gencecik yaşlarında vatanlarının tehlikede olduğunu görüp, yaşamın önlerine sunduğu bütün olanakları ellerinin tersiyle bir kenara iterek son çareye başvuranlar...Özgürlük Rüzgarı, 1920'lerin İrlandası'ndaki yurtsever gençlerin İngiliz emperyalizmine karşı mücadelesinden kesitler sunuyor. IRA'yı ve diğerlerini ortaya çıkaran somut koşulların hepsini sokuyor görmek isteyenlerin gözüne...İngiliz işgalcilerinin halka yaptığı vahşeti, yüzyıl boyunca başta ABD olmak üzere pek çok farklı öznenin pek çok farklı nesneye uyguladığını okuduk, gördük, biliyoruz. Vietnam'dan Irak'a, Afganistan'dan Afrika çöllerine dek sayısız yerde yaşandı benzer örnekler.Ken Loach işte bu muhteşem filmle İrlanda'dan yola çıkarak bütün bir dünyayı anlatıyor aslında. Okuduğunu anlayamayanlara, yanlış yoranlara, görmek istemeyenlere ya da bir biçimde görmezden gelenlere gösteriyor gerçek denen şeyin ne olduğunu.IRA'nın pek çok masum insanın canına mal olmuş eylemlerini savunmak elbette mümkün değil ama ona terörist diyenler İngiliz vahşetine en &terörist& ağırlığında bir sıfat kullanmıyorlarsa hangi maskeyi takmış olurlarsa olsunlar insanlıklarını sorgulamak zorundalar.


bu filmin ana düşüncesi...’’insanın başına ne gelirse ya meraktan, ya falan filan’’diye bilmem anlatabildim mi??izlemeyin bu filmii..filmin en iyi karakteri judith olup taktirimi kazanmıştır..:)))


Hayatım boyunca izlediğim en kötü film olabilir. Gerçekçi bir konu ancak çok sıkıcı işlenmiş. Filmin bütçesi 10 kuruş falan olabilir. tüm film bir pc başında geçiyor. sonunda kesik kesik sahneler . okadar sıkıcı ki sinemedan çıkıp gidecektim. 3 saat boşa gitti. neymiş te dedektifin oğlu kızı öldürmüş olayı o gizliyormuş. e olabilir. bunun nesine heyecan yapacağım. filmin 2 günde çekildiğini düşünüyorum. yazık oldu.


Daha iyisi mümkün müyüd, herseyin daha iyisi mümkün, ancak efektler, seslendirme, savas sahneeri oldukca inandirici ve gercekci, kadro iyi hal böyle iken milyon dolarlar ile dünya icin cekilmis prodiksionlar iye kiyaslayip olmamis demek cok acimasizca . 10 üzerinden 8 ve 5 üzerinden 4 verilecek oldukca iyi bir film. Ne yazik ki Amerikan Pastasi ve Amerikan Sapigi gibi sacma , Yüzüklerin Efendisi gibi hayal ürünü filimler bizde bir kesimin daha cok tercih ettigi filimler, eee ne de olsa Amerikan mensei hangisinde siz karar verin .


Daha iyi bir film bekliyordum açıkçası. Kafanızda bir soru işareti oluşuyor acaba bu yaratıklar denilen şey nasıl birşey diye ama, o soru işareti kalktıktan sonra filmde geriye pek birşey kalmıyor. Tabiki, gerçek yaşamın içinde barındırdığı şiddet, vahşet ve kötülükleri eleştirmesi ve insanların bu kötülüklerden uzak kalabilmek için hangi şartlarda yaşamaya razı olabileceğini göstermesi filmin artı özelliklerinden.


kanlı elmas tadında ırkçlığı konu almış ama tarantino efektleri ile süslenmiş harika ötesi bir film. son zamanlarda yapılan en iyi filmlerden biri. oyunculuk hat safhada. leonardo yine konuşturmuş döktürmüş. sırf leonardo için bile izlemeye değer.


Neden kötü yorum yapıldığını anlayamadım, iyi ki izlemişim, gerçekten çok etkileyici, inandırıcı ve şaşırtıcı kaliteli bir Türk filmi. Böyle güzel filmlerin devamını diliyoruz


Çok saçma ve iğrenç bir şey hiç bir anlamı yok sadece pislik içeren birsey bütün film boyunca salya sumuk ve balgam korku değil bence pislik


İzlemeden önce teknik anlamda kusurlu bir film bekliyordum,bu konuda şaşırtıcı derecede iyi bir çalışma Beyaz Melek.Ama Mahsun Kırmızıgülün sektöre yabancı olmasının etkisiyle birçok acemiliği de barındırıyor bünyesinde.Bu açıdan da hayli sorunlu bir film.İnanılmaz güzellikteki sahnelerinin yanısıra senaryonun derdini tam anlatamaması,ilk yarım saatinin gereksiz uzun oluşu,filmin zaman zaman akmaması ve duygu sömürüsüne kayması gibi kusurları var.Yine de iyi niyetli,naif bir ilk film olduğu kuşku götürmez.


Aynı gün izlediğim iki filmden ''The Notebook'' tan ''tekdüze'' olarak bahsetmiştim.Bu film tekdüzenin sözlükteki karşılığı olsa gerek.Kurgu çok başarısız,dramatik yapısı da oldukça zayıf.İzlemek için birazcık bile merak uyandıramıyor.Robert Schwentke'nin ''Dövme''sini henüz izlemedim ama ''Flightplan'' ve ''Red''ten sonra vasat altı bir yönetmen izlenimi yaratmıştı bende.Şimdi bu felaketten sonra bayağı kötü bir yönetmen olduğu kanaatindeyim.Ya da en azından Hollywood'taki bu yıldızlar sisteminde yapamıyor,kendi ülkesinde çalışması sinema için daha faydalı olabilir.


mütis bi komedi!!!sizcede bu film scream ve türevleri zaten komediydi resmen....bu dadece kendini acıkca belli ediyo serinin en iilerinden


Ya kimseyi bilmem ama ben bu tip filmleri çok sewiyorum belki asla gerçek olmayacak bi şeyi anlatıyo ama kurdukları dünya benim gerçekten hoşuma gidiyo ayrıca ben filmin birincisi kadar ikincisini de beğendim konuyu güzel belirlemişler bence çok tatlıydı!!


Bir hata ettim ve sitedeki puan tablosuna güvenip DVD’sini aldım,dün akşam izlerken ileri sarmamak için zor tuttum kendimi!Çok sıkıcı,saçma bir film olmuş bence.1000’e yakın insan oy vermiş ve 8 ortalamalı,hayret ediyorum,sorun bende sanırım! :) 4/10


Harika bir film.Özellikle küçükler için ama büyükleride etkileyecek kadar muhteşem.Tim Burton yine olağanüstü bir dünya yaratmış ve merkezine sıradışı rollerin kralı J.Depp i koymuş.Favorilerimden


zor bir film. surekli kutsal kitaptan alıntı yapıp onu dinleyen jack, gunah işlemeye bu kadar meyilli. evililik hayatı mutlu olmayan bir insanın, kendi iradesini kullanamayıp, bir işin içine girişi ,insanı uzuyor. kısa sureli bir hazzın, bir erkegin hayatını nasıl mahvettiğini izleyebilirsiniz. genel olarak ağır işleyen, anlaması guc bir film. yonetmen sanatsal acidan guzel seyler yapmaya calismis ama, çiğ kalmış sanki.


Kafanızı dağıtabileceğiniz ve eğlenebileceğiniz bir film. Çok fazla mantıksal bütünlük ve hikaye beklentisi ile izlemezseniz güzel bir film seçeneği olabilir.


bazen insan sevdiği tarafından terk edilince böyle listere hazırlamalı yanlışlık nerede diye john cusack bunu yapıyor ikili ilişkiler bazen anlaşılmaz hal alıyor bu film çok güzel anlatıyor eğlenceli ve güzel bir film


İsmine göre biraz yavaş kalmış olabilir ama sonuçta bu seri,gerçek fanatiklerini hiçbir zaman üzmedi bence.Ayrıca bir sonrakinin,serinin en iyisi olacağını düşünüyorum.


Mükemmel. Bunun üstünde bir kadın ajan filmi daha yok. Oyuncu kadrosuyla oyun içinde oyunlarla anlatım süper.


İzlemeden önce güzel olmayacağını bilerek izledim ama bu kadar kötüsünü de beklemiyordum bari vasat teen-slasher olabilseymiş o bile değil.Kötü oyunculuk,kötü senaryo,kötü çekimler,güzel amber heard.5/10


Kesinlikle harika bir film olmuş diyebilirim. Yine BKM oyunculuğu iş başında kadrodaki konuk oyuncularda çabası hepsinin emeğine saglik başta senarist olan Yılmaz Erdoğan elbette... hepinize kocaman yürek dolusu alkışlar....


fılm konusunu anlatıyor ama Fınalde aglaması bana degısık geldı..bellı bır bırıkımı vardı kadının ve patladı bence..ama rahıbın ve cocugun gay olusu dıyaloglardan anlasıyordu..ben begendım..hayretkı kılısedekı bu ahlaka olan saygı keske kendı yasamlarında da olsa...8 verdım


müthiş bi film güle güle bi hal oldum walla çocuklar benim güldüğüme gülmüyodu ama bi filmde bu kadar gönderme bulmak ve onları yakalamak çok hoştu.animasyonda yeni bi çığır ve bence antz'dan sonra izlediim en ii animasyon(nemo'yu izlemedim)


Cloverfield Yolu No: 10 2016 ‧ Dram/Gizem ‧ 1 saat 45 dakika dizi seri nin Canavar 2008 ‧ Bilim Kurgu/Gerilim ‧ 1 saat 30 dakika sineması ile ilgisi yok farklı konular farklı düşünceler birde uzaylı konusu var askeriye yok nerde askerler donanma piyadeler kara kuvvetleri hava kuvvetleri öldüler mi 50 devletli birleşikler de jj abrams ve Dan Trachtenberg kimlerden almışlar bu uzaylı fikrini bu yaratık okyanustan gelen canavarlaşmış bir solungaçlı hayvanımsı bir varlık sonuçta eleştiriye gerek yok yazılmış çizilmiş oynanmış çekilmiş 2016 dan bu yana tutulur mu bilmiyorum Cloverfield Paradoksu 2018 de çekilen başka versiyonu herkese evinde iyi izlemeler


Dönem dramlarından sıkılırım çoğu zaman ama bu filmden sıkılmadım. Julianne Moore un etkisi var biraz da bunda...


madem final sahnelerinde bir çok nokta açıklığa kavuşacaktı sihirbazın kaybolma sahnesi neden açıklanmadı? ilginç bir final yapma uğruna heba edilmiş bir kurgu buna rağmen 8 /10


Almanların kendi yakın tarihlerinin en kanlı-karanlık dönemine tarafsızca bakışlarını yansıtan bu filmi her düşündüğüm an, adeta içinde benim de bulunduğum travmatik bir tecrübeyi yaşamış gibi hissediyorum...Filmin böylesine etkileyiciliğini sağlayan en önemli şey; mükemmel oyunculuklar ve tabii ki de yönetmen...


Canavarı sevenler bu filmi de beğeneceklerdir. Tek bir hareketli kamerayla çekim ve hiçbir müziğin kullanılmaması filmi son derece ilginç kılmış. Ayrıca gerilim dozu da oldukça yüksek. Tavsiye ederim. 8/10


Korku-gerilim türünde bir film olmasının yanında sinematografisi ile dikkatleri çeken &It Follows - Peşimdeki Şeytan&, farklı biçimi ve zengin altmetni ile türün meraklılarının kaçırmaması gereken bir yapım


...genc yonetmen Togan Gokbakarin filim, fazlasiyla Amerikan filmlerinden asirilmis trukleriyle yeni bir seyler sunmamasina ragmen saglam sinematografisiyle ilgiyle izlendigi soylenebilir. Film, dag basindaki hastanede islenen seri cinayetler konusunda katil kim? sorusunun cevabini pek doyurucu vermiyor gerci ancak beklenmeyen esas surpriz gelismeyle bu acigini da kapatiyor acikcasi. Herseye karsin Gen, Togan Gokbakar#39;in umit vaad eden genc bir yonetmen oldugunu gosteriyor bizlere... (5/10)


Son yıllarda çekilen ıssız adam,aşk tesadüfleri sever gibi gişede başarılı ama içi yapaylık kokan filmlere hiç benzemiyor incir reçeli.İçindeki saf aşk sizi sarıp büyülüyor.Son yıllarda çevrilen en iyi dram filmlerinden 8/10


çok kötü bi film bu kadar kötüsünü beklemiyodum


biz geceyarısı ekspresini izlerken tarafsız oluyoruz da amaerikalılar neden bu hikayeye tarafsız bakamıyor bence gayet hoş izlenesi bir animasyon


Sonlarına doğru giderken iyi olsada benim için finali tam bir fiyasko oldu.Göz çıkarma,tırnak çekme sahneleriyle baya rahatsızlık versede filmin sonu tam bir fiyaskoydu.


Senenin en iyi filmlerinden diye izledim. Bence biraz abartılmış. Standart'ın üzerinde bir film ama unutulmayacak bir iş değil. Gerçek bir olaydan uyarlanmış. Ana karakterin tutkularını ve bu tutkunun özel hayatını etkilemesini anlatıyor.


film bitmeden salonun yarısı boşaldı. ne dandik filmdi yaw. en sevmediğim durum ise benim bu kadar kötü filmde bile salondan çıkamamam. fakir olmak zor iş vesselam.


Mutlaka ama mutlaka izlenmesi gerekenn bir film.yeri geldiginizde gülmekten gizunuzden yas gelecek ,yeri geldiğinde de boğazınızda olusan dugumden kilitleneceksiniz.mesajlar zaten sizi sizden ediyor.


Genç victoria, En iyi kostüm dalında aldığı oscarı sonuna kadar hakediyor. Görüntüleri ve müzikleri ise ruhunuzu dinlendirecek türden adeta...


Aslında kendi içinde güzel bir film ancak beklentileri biraz fazlaca yükselttiğinden ve bu beklentileri de sonrasında karşılamakta zorlandığından istenen etkiyi yapamadı sanki. Türe yeni bir şeyler kattığından değil de görsel atmosfer ve Valak karakteri sayesinde izlenebilir.


Gülmekten agladıgımı hatırlıyorum kesinlikle gülmek için birebir :)


Film müthişti bana göre kusursuz bir film.izlemenizi tavsiye ederim birçok filmden daha güzeldi izlerken bir saniye olsun canım sıkılmadı


Şöyle söylim Hayatımdan 1 saat 30 dakika çaldılar haram olsun Flim ÇÖP Çöp Çöp Ço Çöp Çöp Çöp Çöp


Şu filme verdiğim 8 liraya yazık cidden. Ben yaptım siz yapmayın. Hayatımda bu kadar yapmacık bir film daha görmedim. Yaratıklar oyuncakçılarda bulabileceğiniz oyuncaklardan daha kötü. Evde daha iyisini siz yapabilirsiniz. Konu desen zaten öyle bişey mevcut değil. Ayrıca filmde sadece 4 tane müzik var ve tekrarlayıp duruyolar. Kendimi Oyunlar 1 de flash oyun oynuyomuş gibi hissediyorum. Sakın izlemek gibi bi hata yapmayın. Hayatımından 1,5 saat kaybettim


sıkılmadan sonuna kadar merakla izleyebileceğiniz etkileyici bir film belki sonu biraz daha merak uyandırıcı bitseydi daha iyi olurdu yinede çok başarılı tavsiye ederim...


Filmi izlemeden önce 1996'da yaşanmış bu trajik olayla ilgili detaylı bir bilgiye sahip değildim ve film vizyona girdiğinden beri birbirinden çok farklı görüşlerde yazılmış bir kaç eleştiri okudum. Dün merak içerisinde salona girerken acaba çıkışta hangi eleştiriye yakın olacağım diye geçirdim aklımdan. Öncelikle hiç yüksek bir dağa tırmanmadım, ölüm tehlikesi olan ekstrem sporlar yapmadım, Everest şanını bildiğim görkemli bir doğa harikasından ibaretti. Filmi okuduğum negatif eleştirilerde ( özellikle profesyonel bir sinema eleştirmeninin yapmış olduğu bir tanesinde ) değinilen konulara dikkat kesilerek izledim. Bu bile kendimi Everest'te hissetmeme engel olamadı. Başından itibaren bir çok karakteriyle bağ kurduğum, gerçek olan hikayesini ve karakterlerini felaket filmi klişelerinden uzakta yaratmayı seçmiş olan Everest'i sevdim ben. Belgeselvari havası, oyunculukları, yerinde ve gerçekçi görselliği ( ki 3D çok sevmesem dahi o bile rahatsız etmedi ) ile takdiri hak ediyor. 3D den beklentisi gözüne gözüne sokulan ani cisimler, perdeden fışkıran kar, çığ gibi rahatsız edici efektler olanlar, felaket filmi klişelerine tutkun, şiddet dozu yüksek çılgınca ölümlerden haz alan sinema izleyicileri bu filmi beğenmeyecekler ve eleştireceklerdir ki bu normaldir. Benim aklımın almadığı tek şey ise sinematografik açıdan çeşitli eleştiriler yapılabilecek olsa dahi bu filmi doğru okuyamamış, topyekün yerden yere vuran bir eleştiri yazan ve filmi premierini yaptığı Venedik film festivalinde izleme fırsatı bulabilecek kadar önemli görülen bir eleştirmenin filmin hikayesinin ve karakterlerinin tamamiyle gerçek, filmde geçen bir çok diyaloğun dahi 1996 yılında gerçek kişilerin ağızlarından çıkmış olduğunu göz ardı edebilmesi. Filme aktarılan facianın o gün kampta bulunan, tırmanışı gerçekleştirip sağ kurtulabilen kişilerle yapılmış röportajlara ve bunlardan derlenen bir kitaba dayanılarak yapıldığı belirtildiği halde bu eleştirmen tarafından herhangi bir araştırma yapılmadığı aşikar ve bir o kadar üzücü. Dün filmden çıkıp eve geldiğimde bu hikayenin beni derinden etkilemesi ve eleştirilere bir anlam verebilme iç güdüsüyle tüm gece internette araştırma yapıp 96 Everest faciası ve karakterler hakkında bir çok belge buldum. Bunlardan bir tanesi filmde çok fazla yer almayan fakat gerçek hayatta o tarihlerde çekilen IMAX takımında ve 10 mayıs günü 2. kampta bulunan ve Rob Hall ile daha önce tırmanış yapmış olan Ed Viesturs'un anılarını içeren National Geographic sitesinde bulunabilecek olan yazı. ( ilgilenenlere okumalarını şiddetle tavsiye ederim Filmi izlerken dramatik kurgu olduğunu düşündüğüm bir çok sekansın ( özellikle finale yakın dokunaklı veda bölümü ) gerçek olduğunu ve olabildiğince realist bir dille aktarıldığını görmek filmin etkisini saatler sonra dahi kat be kat arttırdı. Sonuç olarak Everest kendisi hakkında biraz araştırma yapılmasını hak eden ( ki sinema eleştirisini profesyonel olarak yapanların kesinlikle yapması gerektiğini düşündüğüm ) ve bu doğrultuda eleştirilmesi gerektiğine inandığım başarılı bir film olmuş. Aynı fikre sahip olduğum için değil sadece filmin malzemesini bilen ve ortaya çıkan işe doğru yerden bakan eleştirisinden dolayı Oktay Ege Kozak 'a da teşekkür etmek isterim.


Son yılların en iyi filmlerinden birisi olabilir. Çekim tekniği ve senaryosu mükemmel derecede özgün. Verdiği mesajlarla da çok tatlı bir dramın etkisine giriyorsunuz. Tek kelimeyle harika!


yılın en biyi filmi!!! Bu film bambaşka, oyunculuklar üst düzey, senaryo çok iyi ve ortaya çıkan is mükemmel. ölmeden önce izlenmesi gereken filmler arasında, ve oscar'ı hakeden film ama sanırım dirilişe kaptıracak.


Saw serisini izlemiş biri olarak film oyunculuk ve doğallık açısından beklenenin baya bir altında kalmış. Oyunlar çok basit ve ayrıntıdan uzak. Seriyi çok kez izlediğim için mi bilmiyorum ama kesme biçme sahneleride çok basit ve hızlı geldi böyle sindire sindire izleyemedim. Sanki sizin kolunuzu bacağınızı koparıyor kesiyor hissi varya işte o duyguyu yaşayamadım. Ama o efsane jeneriklik müziği duyunca insan ister istemez duygulanıyor.


Filme ilk çıktığı gün okuldan çıkar çıkmaz gittim.zaten ibrahim büyüak,onur buldu,doğu demirkol gibi başarılı isimlerin olduğu film kötü olamaz.film efsane tam bir stres armalık. Herkese tavsiye ederim


Ben kesinlikle tavsiye etmiyorum. Aslında hiç gitmeye niyetimiz yoktu ama istekler doğrultusunda gitmeye karar verdik. Gitmez olaydım bu nasıl sıkıcı bir filmdir ya Yılmaz Erdoğan ın en sıkıcı filmi bu sanırım. Sanırım Yılmaz Erdoğan Belçim Bilgin i öptürmemek için iki şairide verem yapmış diye düşünmeye başladım. Tabiki böyle birşey yok ama artık sıkıntıdan saçmalamaya başladım. Yazık diyorum.


Anne Hathaway (Emma) Kate Hudson (Liv) karakterlerine kendilerinden o kadar büyük parçalar katmışlar ki filmi izlerken her şey çok doğal saf ve etkileyici kılıyor kendini...Keyifli bir romantik komedi izlemek isterseniz eğer bride wars ideal bir seçim .


İlk başlarda ağır bir tempoda ilerleyen film daha sonra muhteşem oyunculuklarla bir anda hareket kazanıyor.her filmde kendini farklı bir kılığa sokan charlize theron çok başarılı..filmin sonu ise amerikanın kendini eleştirmesi adına çok anlamlı gerçekten..sabun köpüğü komedilerden ve abuk sabuk zombili korku filmlerinden sıkıldıysanız gerçek bir dram ve film izlemek istiyorsanız mutlaka seyredin..


Bazı sahnelerde mesajları güzel olsa da genel olarak sinemada izlenebillirniği konusunda eminde değilim. En azından sıcak bir film.


5 dk Netflix te bakayım dedim hemen kapattım. O ne pis küfürler,pislik ahlaksız iğrenç bir film. Yabancı filmlerde böyle ahlaksızlık yok. Birde son zamanlarda mezarlarda film çekiliyor. Ayıp günah değil mi? Kim çeker kim seyreder anlamadım bu filmi.


Türünün en iyi örneklerinden.


Sağlam senaryo ve işini iyi kurtarmış Susanne Bier. Anlatmak istediğini yerinde sahnelerle anlatan, başyapıt olmaya çalışmadan bitiren güzel bir Danimarka filmi. 8/10


Filmin atmosferi güzeldi.Hafiften yabancı film tadı var.Bunda en büyük rolde müzikler.Müzikler çok iyiydi.Film ilk olarak son sahneden başlıyor.biçok karışık konu var ama sonunda herşey netliğe kavuşuyor.konu ve işleyiş bakımından keyfli bir filmdi.İlkkez bir türk korku filminde hacı hoca görmedim.efektler biraz sönük kalmış.finali şaşırtıcıydı.Sonuç olarak örneklerine göre başarılı olmuş.


Öncelikle daha farklı bir film beklemiştim oyuncuları görünce ama filmi izledikten sonra açıkçası biraz hayal kırıklığına uğradım filmde bir kaç mantık hatası var.onun dışında 77 dakika sürüyor klasik bir şekilde ilerliyor ve bitiyor gerilim severlerin hoşuna gidecektir ama eğer bu tür filmleri izlemekten sıkıldıysanız uzak durun derim çünkü bilindik bir film.7/10


Gerçekten başarılı ve enteresan bir Türk filmi. Oyuncu performansları doyurucu. Özellikle İlker Aksum esrarengiz rolünün hakkını fazlasıyla vermiş. Senaryo olarak da oldukça ilginç bir film. Deprem sahneleri çok etkileyici. Hele sondaki enkaz manzaraları gerçekten müthiş. Her şeye rağmen filmin konusundaki kopukluklar, açıkta kalan öğeler de yok değil. İlgiyle, ancak çok şey beklemeden izlenebilecek bir seyirlik. 7/10


buyuk bır umutlu gıttım ama fılm kesınlıkle gerılım yok..bılım kurgu tamamen ..dunyanın sonu yaklasıyor mesajı verılıyor ama ne anlattıgı belırsız.80 lı 90 lı yılların cocuksu bılım kurgularını andırıyor..acıkcası hıc begenmedım..zaten ılk 30 dakka fılmde hıcbırsey yok..dayanabılen varsa gerısınıde ızlesın...4 verdım..oldum bıttım.


Benim için tam bir hayal kırıklığı oldu. Yönetmen değişik birşeyler yapayım derken iyice ölçüyü kaçırmış. Tabiki sevenleride olmuştur ama ben hoşlanmadım.


Çocukluk dönemimizin, karateci çocuk gibi bizi TV karşısına geçiren güzel filmlerden. 1985 yapımı olmasına rağmen zaman içinde yolculuk konusu üzerine yapılmış daha iyi bir film izlemedim (kelebek etkisi hariç) (9/10)


Oyunculuk çok kötüydü, ilk 15 dakikasında çıkmayı düşündüm ancak verdiğim paraya yazık olmasın diye sonuna kadar kaldım. Değmedi.


Kariyerinde pek çok klasiğe imza atmış Woody Allen'ın çok kolay izlenebilen, ancak sinema otoriteleri tarafından pek de beğenilmeyen son filmi. Baş rollerde çok beğendiğim başarılı oyuncular Phoenix ve Stone var. Aslında yine tematik olarak önceki filmlerine benzer karakterler ve olaylar yaşanıyor. Bir felsefe profesörü Abe, Kant, Heidegger veya Kierkegaard gibi filozoflardan alıntıladığı pek çok aforizma eşliğinde varoluşsal bunalımların içinde yüzen, karizmatik, kasabaya yeni gelen, gizemli bir adam. Jill de onun hayranlarından biri, kendisinin de vakit geçirmekten en fazla zevk aldığı. Emma Stone bu tip rollere öteden beri oldukça yakışıyor zaten. İşlenen bir cinayetin ardından akış tamamen değişiyor haliyle. Filmin baştan itibaren tutturduğu komedi tonu ise hiç zedelenmeden devam ediyor. Cinayet veya diğer yaşananlara rağmen. Daha derinlikli, daha özenli olabilirdi gibi sanki &Irrational Man&. Ünlü yönetmenin kendini ciddiye almadığı, bilinçli olarak böyle hafif bir filme imza attığı, bunu yaparken de amacının keyifli vakit geçirmek olduğu hissi uyandı bende. Yani çok da kasmadığı ortada. 90 dakikalık kısa süresi sonucunda da keyifli, bir çırpıda izlenen, sürükleyici bir yapım çıkmış ortaya. Aslında film tüm bu hafifliğine rağmen çok önemli ve üzerine uzun uzadıya tartışılabilecek bazı sorular da bırakıyor seyirciye, onları düşünmeye ve içgüdüsel olarak bir karara varmaya iterek. Cinayetteki ahlaki kaygılar mesela, bunlardan en fazla göze çarpanı. Yönetmenin sinemasına aşina olanların rahatlıkla beğeneceği bir film. Beklentileri yüksek tutmadan izlemek kaydıyla.


insanların ego tatmini için neler yapabileceğini hayretler içinde bırakarak gösteren bir film..ama birde daha çarpıcı bir final olsaydı benden iyi bir puan alırdı:) ama yinede izleyin derim arkadaşlar...


ben seyrettim vasatı aşamayan bir film..


çok güzel bir film ben sadece sonunda kızın o kadar bıçak yemesine rağmen nasıl hayatta kaldığını çözemedim aman neyse o da önemli değil bütün serisi mükemmel kesinlikle izleyin pişman olmazsınız 10/10


zaten işin içine jakie chan girmişse iş bitmiştir. bu adamın bütün filmlerini izledim ve hiç pişman olmadım. bundan nasıl olayım ki????


Tek niyetim çocuklarımın mutlu olmasıydı ama ben daha çok eğlendim :-) her anı eğlenceli bir film...


dikkatli izlenip ve dikkatli değerlendirilirse çoğu insanın hayatını değiştirebilecek bir film.her zaman bulunduğumuz noktanın daha iyisine varabilmemiz mümkündür.evet arkadaşlar bu filme gittiğinizde kesinlikle piman olmayacaksınız. dakota faning daha ne yapmalıda aday olmalı. akademi inanıyorumki bu performansı es geçmeyecektir. bu filmi tavsiye edip gitmemde büyük rol oynayan beyazperde.com üyelerine çok teşekkür ediyorum.ve lütfen bu filme hakkettiği gişe başarısnı verin.


80 yapımının remake'i. Ancak başarılı olmuş. Müzikler ve oyunculuk süper olmuş. 80'ler bu tarz filmler ile ünlüdür. Ama bu yeniden çekilen film o yılları aratmamış.


Film harika emegine saglik herkesin Bu adama bu rol yakisiyor devamini dilerim Dizi tarzi cekimleride bekliyoruz


Filmin güzel bir konusu var. Ancak daha güzel işlenseydi,güzel bir film olabilirdi. Yaşamın renkleri olarak sunacağı çok daha iyi fikirler olabilirdi. Hep duygularının peşinden gitmek yaşamını ne kadar renkli kılabilir. Bence bu filmdeki aykırılık çok fazla. Ayrıca gereksiz uzun bu da onu sıkıcı yapıyor.


Açılış sahnesindeki, başarısız efektler dışında film harikaydı...


Kötü film olmasa da genel olarak seyircinin ''seveceği'' bir film değil ''The Social Network''.Her ne kadar İnternet'in en büyük icatlarından olsa da konu çok ilgi çekici durmuyor en başta.Buna senaryodaki çok fazla ve seri diyalogları da ekleyince özellikle filmi altyazılı izleyenler bittikten sonra sıkı bir maratondan çıkmış gibi hissedebilirler kendilerini.Bu özelliği filme konsantre olamamaya,filmin içine girememeye neden olmuş,oldukça yabancılaşıyoruz filme bu yüzden.Oyunculuklar üst düzeyde tabii,sonuçta bu bir David Fincher filmi ama bu seferki için ''tam olmamış'' desek derdimizi ifade etmiş oluruz sanırım.


Amerakna filmlerinden pek hazzetmem çünkü sürekli biribirini tekrarlayan konusuz boş filmler. Bu film de onlarnda biri olmasına rağmen farklı bir yapım olmuş. İnsanı ilk dakikadan itibaren film bitene kadar sarıyor. Hiç tereddütsüz son yıllarda izlediğim en iyi amerikan filmlerinde birisi. Her şeyiyle çok iyi, özellikle uçak ve metro kazası defalarca izlenecek kadar güzel ve ürperticiydi. Son olarak tüm filmde tek göz tırmalayan bölüm, filmin başında Nicolas Cagein şifreyi çözme şekli çok kolay olmuş. Biraz daha düşünseler,kahramanı uğraştırsalar ksursuz olacakmış...


çok saçma bir senaryoya sahip, olayları kabullenmek için kendimi çok zorladım ama olmadı. Bünye kabul etmedi bu kadar saçmalığı. Bu film Zeki insanlara göre diyen arkadaşın zekasından da şüphe ediyorum.


Film mükemmel olmuş Eddie brock-Venom ikilisi mükemmel bir ikili Tom Hardy gerçekten iyi bir oyuncu filmin çekimleri çok güzel olmuş aksiyon sahneleri iyiydi ve filmin müzikleri de cidden güzeldi ve ikinci film için merak uyandırdılar gerçekten harika olmuş 5/5


Sürekli aynı konuları işleyen bir senaryo, vasat oyunculuklar, kaçınılmaz son, başarısız bir film.


Bu film iyi arkadaşlar, bu film gerçekten iyi.


Stand by Me tarzına yakın, iyi bir dram...


Audrey Taotounun filmde yer alması filmi kendine çeken etken oldu. Her ne kadar kendisini çok görmesek de filmde ayrı bir yeri var. Film gençlik komedi ve romantizm tarzında gerçekten başarılı. Bu iki tür birbiriyle gerçekten iyi sentezlenmiş..


İyi diyebilmek tabii ki zor ama en azından o seviyeye gelebilmesi için üzerinde çalışıldığı belli.Sadece para kazanmak için ergenler izlesin diye yapılan baştan savma korku filmlerinden olmadığı muhakkak.


Film gerçekten başarılı. Oyuncu ve çıplak senaryosu ile insanlığın acı tarafını pat diye surata vuruyor. Cesaretli bir film olmuş. Bu filmde anlatılmak istenen şeyleri herkes anlamayabilir. Ancak inanılmaz dram taşıyor bünyesinde. Minoque'nin oyunculuğu oscarlık.


bok gibi izlemeyin hayatımdaki 2 saati geri versinler ben 2 saatte neler yapardım neslihan mal aq , yrrk gibi flm


Yüzüklerin efendisi gibi harika fantastik bir filim olacağa benziyor ırklar var keşke ejderhalarda olsa sanırım 2. Dilimde çıkacak


Sırf bu yorumu yazmak için bu sayfaya üye oldum ,Boşuna zamanınızı kaybetmeyin BERBAT ötesi bir film !!!!!!! Kesinlikle gitmeyin


Kaptan Amerika serisinin son filmi, bu yılın en çok beklediğim filmiydi açıkçası. Çünkü bu film, Marvel'ın daha önce hiç yapmadığı bir şeyi yapıyor ve konuyu daha gerçekçi, politik ve ciddi yapıyor. Her ne kadar tipik Marvel komedisi de işin içinde olsa da, bu film daha önce hiç yapılmamış bir şeyi daha yapıyor. O da birden fazla süper kahramanı aynı filme koyup hepsine eşit ağırlık verebilmesi. Normalde çoğu film, sadece ana karaktere odaklanıp yan karakterleri hep arka plana atarken bu film, kötü karakter bile dahil olmak üzere herkese odaklanıp onlara değer vermemizi sağlıyor. Konu şöyle: &Yenilmezler'in Sokovia'daki savaşından sonra bir sürü masum insanın ölmesi, hükümetler arasında yeni bir karara yol açar. Dünya, Yenilmezler'in devlete çalışmasını istiyordur. Tony Stark bu karara katılsa da Steve, bu fikre karşı çıkar. Bu yüzden de Yenilmezler takımı karşı karşıya gelir ve bir iç savaş başlar.& Bu film gerçekten de müthişti açıkçası, beklediğimden bile daha iyiydi. Yönetmen Russo kardeşlerin Kış Askeri filmindeki tekniği oldukça güzeldi ve bu filmde de tekniklerini geliştirmişler. Öncelikle oyunculuklar oldukça başarılıydı. Robert Downey Jr, daha dramatik performansıyla Marvel evreninde karakterini daha gerçekçi bir şekilde oynarken Chris Evans, serinin ilk iki filminden biraz daha iyi oynamış. Bir de Daniel Brühl'ün Zemo karakteri var (filmin kötü karakteri). Zemo'yu film o kadar sıradan ama bir o kadar da gerçekçi çizmiş ki, onun yaptığı şeyi neden yaptığını anlayabiliyorsunuz aslında. Aslında bütün oyunculuklar, senaryo sayesinde muazzamdı ama benim özellikle değinmek istediğim 2 kişi var. Chadwick Boseman'ın Black Panther'i ve Tom Holland'ın Spider-Man'i. Bu iki karakter MCU'ya (Marvel Sinematik Evreni) ilk defa katılıyor ve bu iki karakter oldukça başarılı anlatılmış. Gelecek yıllarda bu iki karakterin kendilerine ait filmleri gelecek olsa bile onların filmleri, Civil War'dan sonra kaldığı yerden devam ediyor. Başa dönmüyor yani. Boseman oldukça iyiydi, Black Panther'i hakkıyla oynamış, Holland ise Sam Raimi'nin Spider-Man 2 filminden beri gördüğüm en iyi Spider-Man'i canlandırmış. Karakteri çizgi romanlarındaki gibi beş parasız, komik ve genç yapmayı başarmışlar. Aksiyon sahneleri de mükemmeldi. İlk yarıdaki Crossbones ve Black Panther'li aksiyon sahneleri her ne kadar mükemmel olsa da, bu iki sahne daha çok senaryoyu hazırlamak için kullanılıyor. Crossbones ile olan sahne, her şeyin bir bedeli olduğu ve Yenilmezler'in de bunun sonuçlarına katlanacağını söylüyor. Black Panther'li sahne ise Bucky ile Steve arasındaki arkadaşlığa biraz daha odaklanmamızı sağlıyor. Bunların hepsinin sonucunda senaryo, 2. yarıda üstüne kurduğu olayları öyle bir bağlayıp seyirciye o kadar iyi anlar yaşatıyor ki, anlatamam. Filmin 2. yarısında ise iki tane aksiyon sahnesi daha var. Bunlardan bir tanesi, bir süper kahraman filminde izlediğim en iyi aksiyon sahnesi olan havalimanı sahnesiydi. Bu sahne o kadar mükemmeldi ki, hem aksiyon sahneleri ile görsel efektler mükemmel, hem de her karaktere odaklanmış bu 17 dakikalık enfes dövüş sahnesi. Ama bu sahneyi çalan asıl kişiyse kesinlikle Ant-Man'di. Seyirciye Ant-Man'in büyük bir sürprizi olacak bu filmde. Ayrıca, bu sahnenin tamamı IMAX'de çekildiği için, sırf bu sahneyi görmek için IMAX'e gitmeniz, bilet parasına değecek. Bucky, Kaptan Amerika ve Iron Man arasındaki son dövüş sahnesiyse, bu film için nefes kesici bir final olmuş. Bir de filmin sonlarına doğru Stan Lee'nin cameosu var. Bilmeyenlere şunu söyleyeyim, Civil War, Stan Lee'nin içinde olduğu son film. Çünkü Stan Lee artık 94 yaşına gelmiş olsa bile bu filmde bile kısa ama akılda kalır bir cameoya sahip. Daha da söyleyecek bir şeyim yok bu filmle ilgili açıkçası. Bir Marvel filminde bulacağınız etmenlerin dışında daha gerçekçi ve ciddi tonu, ilk yarısını acele etmeden karakterlere odaklanması ve havalimanı sahnesi, bu filmi Kara Şövalye'den beri izlediğim en iyi süper kahraman filmi yapıyor. Beklediğinizden daha fazlasını bulacaksınız bu filmde. Sakın kaçırmayın, pişman olabilirsiniz. Not: Bu arada, bu filmi yaklaşık 4 kere izlediğim için şunu söylemem lazım: İlk izleyişimde çok heyecanlıydım, filmden çok etkilenmiş olsam da 2. izleyişim daha da iyi bir etki yarattı, filmi daha iyi anlamamı sağladı. Sonraki izlediğim zamanlarda da hiç sıkılmadım, havalimanı sahnesi her izleyişte daha da güzel bir hale geldi. Dipot: Bu filmin 3D'si o kadar iyi değildi ama IMAX'i gerçekten de müthişti. Spider-Man'in tanıtımı, havalimanı sahnesi, sondaki dövüş sahnesi ve hatta en başındaki Suicide Squad fragmanı için bu filmi IMAX'de izlemelisiniz. Film bittikten sonra da sakın salondan ayrılmayın, 2 tane enfes son sahne var. SONUÇ: Kaptan Amerika serisinin son filmi, bir süper kahraman filminden istediğimiz her şeyin fazlasını da veriyor: Etkili ve anlaşılabilir bir kötü karakter, gerçekçi bir senaryo, bütün süper kahramanlara eşit dağılım yapan tekniği ve muazzam aksiyon sahneleri. Daha ne bekliyorsunuz? FİLMİN İYİ YANLARI: + Tom Holland'ın Spider-Man'i. + Chadwick Boseman'ın Black Panther'i. + Havalimanı sahnesi. + Muazzam senaryo sayesinde bütün karakterlerin anlaşılır olması. + Stan Lee'nin cameosu. + Vision, Scarlett Witch ve Kış Askeri karakterlerine daha da önem verilmesi. + Ant-Man. TOPLAM PUAN: 10/10


Film gayet akıcı. Başlarda zombilerin hareketleri komik geliyor ama sonra oturuyor rolleri. İki saat nasıl geçti anlamadım gayet iyi film.


Maalesef Beyazperde'nin 4 yildizina kanarak gittik, arada ciktik. Televizyon filmi kalitesinde bir senaryoyu &sinemalik& bir kac cekimle susleyip gorucuye cikarmislar. Sislerin icinden motosikletle gecilen sahnelerin cekimi hos, bir miktar atmosfer de katiyor, ama bir cogu filmin akisina hic bir sey katmiyor. Diyaloglar cok yavas, replikler cok beylik, Tugce Kazaz cok yanlis bir secim, Kenan Imirzalioglu da bahsedildigi kadar buyuk bir oyunculuk falan gostermiyor. Hele bir aglama sahnesi var ki uzun demek yeterli olmaz, daha, cok daha uzun. Bir bucuk yildizi neden verdim peki? - Kucuk cocuk cok basarili (1 yildiz) - ugrasilmis, iyice bir &mini dizi& celikmis. ().5 yildiz)


Bence kötü yorum ve oylamalara aldırmayın. Filmin vermek istediği mesaj ve bunu izleyiciye işleyişi çok güzel. İzlerken de düşündürüyor, bir anda kaç ihtimal vardır? :)


Sade,duru ve gayet başarılı bir film.Anlatmak istediklerini hiç dolandırmadan direk ve hayatın içinden anlatmış.Tüm ekibe tebrikler 7/10