Yapımı teknik konulardan ışık,çekim açıları ve oyuncu kadrosunun rollerinin hakkını vermek gibi konulardan eleştirmek kesinlikle imkansız fakat filmlerden kesin bir sonuç bekleyen, filmin finali itibariyle herşeyin yerli yerine oturduğu, hiçbir sorunun cevapsız kalmadığı hatta bir tık ileriye taşırsak 'Mutlu Son'lara alışan izleyici portföyümüz açısından bu tarz filmler amiyane tabirle hiç sarmıyor. Bu yapımı izlediğimiz zaman 'ulan bu ne şimdi böyle film bitti mi bitmemiştir canım bitse böyle mi biter' gibi izleyici replikleriyle karşılaşıyoruz. Kendi payıma da konuşuyorum belki aynı isimli romanını okuyup filmi bir kez daha izlemek gerekiyor.Bazı filmler vardır ki izler anlarsınız ama bazı filmler vardır ki izledikten sonra çeşitli yorumları okuyup o şekilde anlarsınız. Zaten bu tarz filmlerin biraz da amacı budur net, kesin ve mutlak bir mesaj verme iddiası yerine sizi düşündürebilmek adına birçok şeyi muğlak bırakır yani bir temeli atar gerisini hayal,hayat ve sanat gücünüze bırakır. 6/10


Russian Redin loving strangers ninnisi dışında filmin pek bi anlamlı kattığı bi şey yok,oyunculuk adına fena sayılmaz ama tema cok basit...4/10 derim,vizyon filmi olarak gösterilmesini anlamış değilim...


sitedeki yorumlara bakarsanız film süper gibi.fakat o kadar da büyütülecek bişe göremedim ben.bilim kurgu olsuğundan saçmalık da var tabi ama sonuçta orta yollu bir film


İki filmi de yakın zamanda izlemiş biri olarak olympus has fallen daha iyiydi diyebilirim farklı şeyler bekliyor artık sinema severler;90 lı yıllardaki patlamalı gürlemeli aksiyon filmlerinden bıktık amerikalıların kahramanlıklarını da öne çıkarmaları da cabası,sinemada izleseydim parama yazık oldu derdim,değişik bir şey yok hep aynı


izleme izlettirme bu ne yaww 38 milyon dolara ve benim 2 saatime yazık.berbat bir filmdi..........................


Kadın cinayetlerinin arttığı bu yıllarda kadınların mutlaka izlemesi gereken, birlik olması gerektiğini, korkmaması gerektiğini anlatan güzel bir film! Korkmayın, birlik olun!


mükemmel olamayacak kadar mütavazi, mütevazi olamayacak kadar mükemmel bir film.Hukuk sorununu bunu araştırarak yalan yanlış sunmaktansa (bknz.Can Dündar)bu sorunu bizzat yaşamış olanların sunması çok daha güzel.Burdaki Mahkumlar yanlış yaptıklarını kabulleniyorlar, ama tahliyelerinin de gecikmesinin yanlış olduğunu öyle güzel sunuyorlar ki, hayran kalmamak elde değil.Oyunculuklar gerçekten güzel.(en azından oyuncuyum diye dolanan bazı oyunculardan daha iyi)Özellikle Vural Çelik döktürmüş.Tek Kişilikli Hücrede kaldığı sahnede öyle güzel bir oyunculuk sergiliyor ki, sanki o hücrenin içinde biz de varız gibi geliyor insana.Çok komik bir film, komiklikten çok dramatik bir film.10/10.İzleyin, pişman olmassınız.Filmin çıktığı gün nasıl Recep İvediğe gittim diye hala kendime şaşıyorum.


Bana bir sinema filminden ziyade uzun bir x-files bölümü gibi geldi. Artık yeniden çevrimi yapılmasına pek de gerek olmayan bir filmin 3. yeniden çevrimi. Bu sefer uzaylı ırkı yerine istilacı bir virüs sözkonusu ve bu virüs bu filmde komünizm yerine insanın doğasıyla ilişkilendirilmiş. Film boyunca değişime uğramış insanların olduğu sahnelerde tvden barış ve huzur dolu dünya haberleri verilirken virüs bulaşmamış insanların olduğu sahnelerde ise tvlerden kanlı terör saldırılarıyla ilgili haberler akıp gidiyor. Film, sanki istilayı insanın evriminin bir üst aşaması gibi gösteriyor ve ?mükemmel , barış dolu bir dünyaya ulaşmak için bizi biz yapan özelliklerden vazgeçmeliyiz? diyor. Bu konuda bence insan olmak nedir sorusuna yanıt arayan ?otomatik portakal? filmine de selam duruyor...


fragmanını izlediğimde ağzım açık kaldı resmen... kim ne derse desin ben bu filmi izlerim arkadaş...hem 3D olması mükemmel olmuş desem yeridir. ama bir çekincem var; acaba film her yönüyle kötü de 3D ile mi arayı kapatmışlar bilemiyorum... ama ne olursa olsun izleyeceğim...


kitabını çok beğenmiştm ama filmi izleyince sanki eksik bişiler varmş gibi geldi aynı tadı alamadm idare ederr bi film olmş..


bende genel olarak arkadaşlara katılıyorum.filmin başı ve sonu çok iyiydi.yalnız ortalarında filmi biraz aşkla doldurmaya çalışmışlar bazı yerlerdede sıkıyor.Cate filmin ortalarında çıkıyor.yemekte söylediği şarkı çok güzeldi.macera-polisiye tarzında iyi bir seçenek.bruce willis ve billy bob thornton olmasa bu film vasat olurdu.soygun sahneleride süper.özellikle final çok etkileyiciydi.şoke oldum.boş vaktiniz varsa birde soygun filmlerini biraz olsun seviyorsanız.size göre 7/10 saygılar.


acaba devam halkası gelecekmı cok merak edıyorum ınsallah devam halkası gelır harıka bır fılmdı herkese onerırım sabırsızlıkla devam halkasının onay almasını beklıyorum


Birden çok kez izlemiş olmama rağmen Hızlı ve Öfkeliyi her izleyişimde ayrı bir tad alıyoum ve filmin başka beğendiğim bir yönünü daha keşfediyorum.Benim gibi sizde arabalara meraklıysanız kesinlikle izlemelisiniz ve film zaten gerek müzikler,gerek oyunculuklar,gerekse de yarışlar ve aksiyon sahneleri ile izleyenleri büyülüyor ve alkışı hak ediyor.Özellikle dediğim gibi arabalara biraz da olsa meraklıysanız mutlaka izleyin...


Maalesef yahudi hegemonyasındaki Holywood'un ikiyüzlü bakış açısını sergileyen ve satılık bir yönetmene çektirdiği sinemasal değeri olmayan bir yapım. 10 üzerinden 2 veriyorum. Bu 2 puan Oscarlık bir performans göstermesede yinede oyunculuğu ile filme etki eden Christoph Waltz için. Weinstein yapım, 75 milyon dolarlık bütçe ile 2.dünya savaşında başlarına gelen bu felaketten beyazperdeyi kültürel anlamda intikam alınabilecek bir platform olarak gördüğü aşikar. Holywood eleştirmenlerini takip ediyorsanız, kalemlerini nasıl 360 derece döndürdüklerini(rüşvet v.s.)görürsünüz. Tam anlamıyla balon gibi şişirilen bir film. Sözde ımdb ilk 500 kategorisinde olması yanıltmaca. Film gerçekten sıkıcı. Kadro çok iyi fakat kurmaca konusu ve mantalitesi siyonizm kokuyor. 21.yüzyılda yaptığı terörle gündemde olan bir milletin bu saatten sonra masum rolü oynaması hiç ama hiç inandırıcı değil. Zaman kaybı...


güzel bir kurguyla hazirlanmis iyi bir film. Nicolas Cage de bir o kadar iyi oynamis bence tekrar tekrar görülebilir


zeynep in 7 gününü büyük bir eziyet,sabır ve inatla izledikten sonra nasıl oluyorda böyle kopuk, sanat sanat içindir diyebilen, kafasının estiği şekilde film yapan yapımcılar ve yönetmenler var diye düşünüyorum .Bu insanlar nasıl kaynak buluyorlar?Ben yanlızlık psikolojisini anlatan,çok entel(!) bir film yaptım,kimse izlemesede ben izlerim.Olay bumu yani? .Bir sanat eseri hele de bir sinema filmi ise insanlar tarafından her düzeyden izlenebilir olması gerekmezmi ? Bana göre sinema; Sanatı, hayatı ve insanları birleştirebilmeli.Gişede rekor kıran içi boş ve absürt komedi,dram filmleri ile sanat sanat içindir diye ortaya çıkan filmleri birleştirirsek türk sineması bir yere gelebilir.


devamı gelsin eglenceliydi 10/8


Eğlenceli bir animasyon filmi. Seslendirme kısmında Will Smith güzel bir tercih olsa da daha iyi bir tercih yapılabilirdi. Hikaye eğlenceli ancak çocuklar için fazla bir hikaye. İçerdiği ögeler daha çok yetişkinlere hitap ediyor. Bu sebeple sinemalarda fazla tutunamasa da benim zevk alarak izlediğim bir yapım oldu. Ortalamanın üzerinde, güzel bir film.


Bazıları film hakkında kötü yorumlar yapmış.Bende filme girmeden önce yorum okuduğum için biraz izlemekten vazgeçmeye düşündüm fakat çok istediğim için girdim.Filmin başlarından ortalarına kadar aksiyon yoktu .Olayın gelişmesini anlatıyordu.Ortalarından sonra gayet güzel bir hal almaya başladı.Şahsen filmin konusunu güzeldi.Gerçek hayatta böyle olaylarla karşılaşabiliyoruz.Kan efektleri ve yaralar gerçekçiydi.Bruce willis hakkında kötü yorumlar yapmışlar .Ben bunun yanlış olduğunu düşünüyorum çünkü adam yaşlanmış olabilir ama bu onun kaliteli oyunculuk yeteneği etkilemez.Ben filmi gayet beğendim.


Sabırla izlenmeli çok sıkıcı olmasa da temponun düştüğü sahnelerde film bırakılmamalı çünkü esas olaylar son yarım saatte başlıyor.Hayata dair yumruk gibi bir film tavsiye ediyorum 7.5/10


Etkiliyeyici bir görselligi olan filmde çok az diyalog var ama buna ragmen biraz kapali görünen mesajlarini da vermeyi basariyor. Kiyida kösede, gözden uzakta farkli hayatlar yasayan insanlarin dünyasini ancak bu türden filmlerle görebiliyoruz. Bu agirliktaki dram filmlerine kiyasla bence oldukça basarili.


&Erkek arkadaşından ayrıldığı için canı çok sıkılan Lisa, arkadaşı Kate ile Meksika'da tatil yapıyordur. Lisa'yı sevindirmeye çalışan Kate, partilerde dolaşıp çok içerler. Bu şekilde de iki adam ile tanışırlar. Bu iki adam, Lisa ve Kate'e köpekbalıklarını görmek için onları bir tekne gezisine davet eder. Daveti kabul eden Lisa ve Kate, tekne ile okyanusun ortasına geldiklerinde bir kafes ile suyun altına girerler. Fakat kafes tekneden kopar ve Lisa ile Kate okyanusun 47 metre altında mahsur kalırlar. Buradan kurtulmaya çalışan Kate ve Lisa, aynı zamanda etraftaki köpekbalıklarına da dikkat etmelidir.& 47 Meters Down, pek bir beklentim olmadan göz atmak istediğim bir filmdi. Çünkü köpekbalık konulu filmler açısından Jaws çok başarılıydı ve bunun son eğlenceli örneğini geçen yılki The Shallows'da görmüştük. Bu yüzden 47 Meters Down'dan da böyle bir film olmasını bekliyordum. Kısaca film nasıldı? Eğer köpekbalık filmlerindeki gerilimli atmosferi seviyorsanız, bu filmi izlerken fazlasıyla tatmin olacaksınız. Çünkü benim bile filmi izlerken gerildiğim anlar oldu. 47 Meters Down, bu açıdan klostrofobi etmenini çok iyi kullanmış. Bunun dışında filmin süresi de fazla uzun değil, sürekli tempolu bir şekilde ilerliyor. Ayrıca aksiyon sahnelerinde de karakterlerin yaşadığı acıyı hissedebiliyorsunuz. Son olarak yönetmenlik de fena değildi. Eğer bir köpekbalığı filmini izlerken sadece bunlara dikkat ediyorsanız, dediğim gibi bu film sizi tatmin edecek. Ama ben şahsen bu filmden biraz daha fazlasını beklerdim. Çünkü sadece bunları yapmaya çalışıp da başka bir şeyi denemeyen bir sürü köpekbalığı filmi gördük. 47 Meters Down, her ne kadar atmosferiyle bu zayıf filmlerin biraz önüne geçse de, karakterleri ve senaryosu yüzünden tıpkı bu filmlerden birisiymiş gibi hissettiriyor. Başrolde oynayan Mandy Moore ve Claire Holt, elinden gelenin en iyisini yapmışlar. Fakat onların karakterlerine bir türlü ısınamadım. Filmin bu karakterleri tanıtıp, Lisa'nın üzüntüsüne odaklanıp bütün bu köpekbalığı olayına gelmesi sadece 15 dakika sürüyor. Tamam, film sıkıcı olmamaya çalışıyor ama bu esnada da filmin bel kemiğini oluşturan karakterleri resmen es geçiyor. Bu yüzden filmi izlerken onlara bir şey olunca yaşadıkları acıyı hissediyorsunuz ama yine de karakterlerini umursamıyorsunuz. Eğer film karakterlerine çok az odaklanıyorsa o halde 47 Meters Down, köpekbalığına daha çok değiniyor, değil mi? Hayır. Köpekbalığı, sadece durduk yere &jumpscare& yapmak için geliyor, o kadar. Bunun dışında onun filme başka bir katkısı yok. Geçen yılki The Shallows filminde köpekbalığının ekranda olmadığı sahnelerde bile köpekbalığının Blake Lively'nin neredeyse dibinde olduğunu hissedebiliyordunuz. Bu filmdeyse köpekbalığı bir geliyor, bir gidiyor. Ayrıca filmin finalini spoiler vermek istemiyorum ama oldukça aptalca bir final olmuş. Sırf mantıklı bir şey yapmak için filmde yaşanan bütün olayları geçersiz kılmış bir final diyebilirim. Bu yüzden bütün filmde yaşananlar çok gereksiz hissettiriyor. Kısacası, 47 Meters Down rezalet bir film değil. Arkadaş ortamında üzerinde fazla düşünmeden izleyebileceğiniz bir köpekbalığı filmi. Fakat bunun dışında film, ne karakterlere ne de köpekbalığına doğru düzgün odaklanıyor, bu yüzden de kolayca unutulabilecek bir iş çıkıyor. Çok daha iyi olabilirdi. FİLMİN İYİ YANLARI: + Filmin acıyı çok gerçekçi yaşatması. + İki başrol oyuncusunun deniyor olması. FİLMİN KÖTÜ YANLARI: - Umursamayacağınız karakterler. - Köpekbalığının sadece &jumpscare& yapmak için gelmesi. - Mantıksız bir final. TOPLAM PUAN: 4.8/10


Çok eglenceli sıkılmayacaksınız garanti ...!!!


Mahsun yine dibine kadar dramın içine girip çaktırmadan devleti eleştirmeye çalışmış.Köyü boşlatan askerler ama nedense köyü boşlatılmasının temelinde yatan sorunlar gösterilmemiş. Askerler yüzünden yerlerinden olanlar, istanbulda dağılırken. Yasadışı yollarla ülkeden kaçanlar avrupada rahatlarına/güneşe kavuşuyorlar.İnanılmaz derecede tek taraflı anlatılmış bir film. Birde Nefesi izleyin derim.


Tarantino’nun en iyi yapımı diyemiyoruz belki ama kesinlikle hicbir zaman unutulmayacak bir başyapıt.Bunda Pam Grier in oyunculugunun katkısı oldukca fazla, tabi diger oyuncularında performansları harikaydı.Diyaloglar senaryo herseyiyle muhteşem bir film.


Boş ve saygısızca.


Hayatımda izlediğim en berbat filmdi flash tv oyuncularıyla aynı belki onlar daha profesyoneldir yani onları izleseydim daha iyiydi iki kelimeyi bir araya getiremeyen oyuncular işi ustalarına bırakın bence ağzımızın tadıyla bi film izleyemedik giden vaktime ve parama çok üzüldüm


kısmen mutlu sonla bitip insanı kısmen mutlu eden kısmi güzel bir film 6/10


Farkli bir korku-gerilim filmi , filmin asil amaci vermek istedigi politik,idealist ve elestirisel bazi görüsler , dikkat çekmesi için biraz aksiyon ve bolca kan ile süslenmis. 10/6 10/6


Boykot ediyorum. J- Lo nun bundan sonraki tüm yapımları Türk insanı için gereksiz sayılmalı ve çöpe atılması gerektiğine inanıyorum


filmin sonunda ki ters köşe beni çok şaşırttı. ayrıca oyuncuların oyunculukları da inanılmazdı. gerçekten iyi ki izlemişim dediğim bir film.


Aksiyon özellikle ikinci bölümde gayet yerinde olmuş, bence güzeldi, Batman'e fln 10 basar o kesin!


beni ağlatan harika filmlerden biri mükemmel senaryo ve oyunculuk kesinlikle ama kesinlikle tavsiyemdir...


hayret ediyorum halle barry nasıl oskar almış bu filmde...


Harika olması ile birlikte Dünyayı çocukların gözünden görmemizi çok güzel bir şekilde gösteriyor izlenmesi güzel bir animasyon


Cem yılmazın neden her filmnde bi iyi bide kötü rolünde oynuyor anlamıs degilim arog da 2 rolde oynadı bu filmdede bu olay sıktı artık cok keyif alarak izledigim bir film degildi bazı sahneleri cok sacma geldi begenmedim bosyere gitmeyin derim bence


Yahu fragmanı izlemek istese idik zaten fragman yazardık kaldı ki beklediğimiz bir film neden fragman koyup başlık açarsınız ki anlamış değilim kapalı olan sinemalara gidemediğimize göre ekleyin bir zahmet yada başlık açmayın!!!


absürd ama ilginç bir zombi filmi. bu filmde zombiler bir hayli güçlü.


Umudu ve çaresizliği başarıyla yansıtan bir yol filmi. Afganistan’da ki insanların yaşadıkları dram filme çok iyi aktarılmış. Tavsiye ederim.


Guzel ve anlamli bir yapim. Birkac ufak tefek aksaklik olsa da goze batmiyor. Oyunculuklar da genel olarak cok iyi. Gisede gorunen dusuk rakamlar uzucu.Kesinlikle seyredilmeli.


yaa lütfen artık böyle sinemasal değeri olmayan para için yapıldığı aşikar olan iğrenç filmler yapmayın!!!


Yönetmen Darren Aronofsky, filmleriyle sinemanın sınırlarını zorlayan ve sürekli seyirciye hiç görmediği şeyleri sunan bir yönetmen. Her ne kadar Aronofsky'nin en büyük hayranlarından birisi olmasam da, onun bu yönünü oldukça takdir ediyorum. Bu yüzden mother! filme karşı büyük bir ilgim vardı. Filmi, Filmekimi festivali programının içerisinde izleyememiş olmama rağmen, festivalin olduğu haftanın ortasında sinemada izleme fırsatı bulmayı başardım. Ve neredeyse 2 hafta önce izlemiş olmama rağmen mother!, hala kafamın içinde dönmeye devam ediyor. Çünkü bu film bildiğin deli işi. Şimdi sıra geldi filmin konusuna. Size fragmanlardan anlaşıldığı kadarıyla bir özet geçmeye çalışacağım: &Jennifer Lawrence ve Javier Bardem, hiçliğin ortasında yaşayan evli bir çifti canlandırıyordur. Fakat evlerine Ed Harris'in karakteri bir ziyaretçi olarak kalmaya geldiğinde işler biraz karışmaya başlar. Derken Michelle Pfeifer'ın karakteri de eve gelir. Bundan sonra ev dolup taşmaya başlar ve Jennifer Lawrence'ın karakterinin başına büyük olaylar gelir.& Filmin bundan ibaret olmasa da konuyu en rahat böyle yazabildim. Bu arada unutmadan; her ne kadar mother!'ın fragmanı bir korku filmi gibi gözükse de, filmin bununla hiçbir alakası yok. Bu yüzden mother!'a korku filmi görmeye gidenler hayal kırıklığı ile ayrılacak. Aranızda bu filmin seyircileri ve eleştirmenleri ikiye ayırdığını duymayan yoktur herhalde. Her ne kadar eleştirmenler bu filmi iyi veya idare eder bir şekilde bulsa da, seyirciler bu filmden gerçekten nefret etti. Herkes bu filmin çok saçma ve anlaşılmaz olduğunu söylüyordu. Bu konuda seyircilere biraz hak verebilirim. Eğer filmi, hakkında hiçbir fikriniz olmadan izlediyseniz ve yapılan herhangi bir analizi okumadıysanız, büyük ihtimalle sonuçtan nefret edeceksiniz. Çünkü gittiğim sinemada yanımda ve önümde oturan çiftler hep film boyunca &Bu ne saçmalık& veya &İşte iyice abarttılar& gibi şeyler deyip durdu. Ben mi? Şahsen, mother! filmine bayıldım. Filmin dört dörtlük, kusursuz bir başyapıt olduğunu düşünmüyorum ama içeriğinin sırf insanları düşündürüyor olması bile filmi takdir etmek için yeterli bir sebep. Özellikle de günümüzde böyle dev bir stüdyonun, böyle büyük oyuncularla, böyle garip bir film yapıyor olması gerçekten de nadir görülüyor. Bu film hakkında en çok sevdiğim şey, hikayesinin karmaşık yapısıydı. Çünkü filmin gerçek anlamını bir yana koyarsak mother!, neredeyse her türlü düşünceye açık olan ve insanların üzerinde uzun bir süre düşüneceği bir iş. Çünkü mother!, şu ana kadar çekilmiş hiçbir şeye benzemiyor. Belki filmin posterinden ve fragmanından bir &Rosemary's Baby& havası sezebilirsiniz ama gerçekte filmin bununla hiç alakası yok. Darren Aronofsky, insanların üzerinde yıllar boyunca konuşacağı bir film hazırlamış. Filmdeki karakterlerin adlarından evin dekorasyonuna, sakin açılışından tek kelimeyle çılgınca olan finaline kadar mother!, sevseniz de sevmeseniz de sizi etkileyecek bir film. Aronofsky, bu filmde resmen ustalık eserini hazırlıyor gibiydi. Üstelik filmin senaryosunu sadece 5 günde yazdığını düşünürsek, çıkan sonuç gerçekten de &vay be& dedirtiyor. Bu yılın en özgün senaryosu bence. Ayrıca Darren Aronofsky'nin yönetmenliği de oldukça ilginçti. Çünkü filmin neredeyse tamamı Jennifer Lawrence'a odaklıydı. Kamera film boyunca ya onun yüzüne odaklıydı ya da onun omzunun arkasından yaşananları gösteriyordu. Bu yüzden gerçekte yaşananlar tam olarak net değildi. Bunun kasten yapılmış olduğunu biliyorum ama bir süreden sonra bunun çıldırtıcı bir hal aldığını da söylemeliyim. Bu yüzden bir süreden sonra geniş bir açı için yalvarır oldum. Bu konuda Aronofsky, filmi böyle yönetmeyi kasten seçmiş olmalı. Çünkü mother!, film boyunca bir sürü soruyor ve tıpkı ana karakter gibi neler olduğu hakkında en ufak bir fikriniz bile olmadığı için durum giderek çıldırtıcı bir hal alıyor. Bu yüzden Aronofsky'nin yönetmenliği böyle bir film için son derece uygun olmuş. Sizi çıldırmasına rağmen filmin içinde bulunduğu atmosfer bundan daha iyi bir şekilde yansıtılamazdı. Oyunculuklar ise başlı başına bir konuşma konusu. Çünkü filmdeki herkes o kadar başarılı ki, oyuncuları nasıl övebileceğim hakkında hiçbir fikrim yok. Bu yüzden olabildiğince özet geçeceğim. Jennifer Lawrence, bu filmde kariyerinin en iyi performansını sergilemiş. Özellikle de Lawrence'ın bu rol için oldukça karanlık yerlere gittiğini düşünürsek, ortaya çıkan sonuç gerçekten de göz kamaştırıcıydı. Eğer Akademi'nin Lawrence'a Joy filmindeki oyunculuğu için bir adaylık verdiğini düşünürsek, mother! için de kesinlikle aday olması gerekiyor. Bu yılın en iyi performanslarından birisiydi. Javier Bardem'e ayrıca bayıldım. Her ne kadar filmde oyunculuğuyla değil de karakteriyle ön plana çıkıyor olsa da Bardem, karakterini olabilecek en iyi şekilde canlandırmış. Ayrıca Ed Harris ve Michelle Pfeifer arasındaki rol değişimi de hoşuma gitti. Normalde Harris filmlerde oldukça sert kişileri ve Pfeiffer da cana yakın kişileri canlandırıyor iken, bu filmdeki karakterleri ise bunun tam tersiydi. Ayrıca Domhnall Gleeson filmdeki kısa rolüne rağmen son derecede etkiliydi. Bir de sürprizi bozmamak için adını vermeyeceğim bir oyuncu var. Çok sevdiğim bu oyuncunun filmde olduğuna dair hiçbir fikrim yoktu ve onu görünce çok şaşırdım. Filmle ilgili olumsuz yanlarıma gelecek olursak, mother!'ın kolayca yeniden izleyebileceğiniz bir film olmadığını ve filmde herkesin sevmeyeceği farklı bir şeyin olduğunu düşünüyorum. Mesela ilk yarının yavaş tonu ile ikinci yarının hızlı ve şok eden tonu arasındaki geçişin biraz hızlı yaşandığını düşünüyorum. Çünkü film asıl noktaya yavaş yavaş gelmeye çalışırken birdenbire bodoslama dalıyor. İki yarıyı da sevdim ama bu geçişin daha güçlü olabileceğini düşünüyorum. Yine de, bu son derece ufak bir sorun. Kısacası mother!, ya seveceğiniz ya da nefret edeceğiniz bir film. Ben şahsen filme bayıldım. mother! öyle garip ve sorgulayıcı bir film ki, izlerken sizi içine çekiyor ve süresi boyunca da bırakmıyor. Aronofsky'nin yönetmenliği ve senaryosu çok başarılıydı, oyunculuklar ise şahaneydi. Eğer daha önceden hiç eşi benzeri olmayan ve bittiğinde üzerinde düşünmeye devam edeceğiniz bir film arıyorsanız, mother!'ı mutlaka izleyin. Çıkan sonuç kusursuz değil belki ama filmin kendisi kesinlikle bir göz atılmayı ve üzerinde konuşulmayı hak ediyor. Kısa Bir Analiz: Eğer mother!'a hakkında hiçbir şey bilmeden izlemek istiyorsanız diye bu kısmı en sona sakladım çünkü burada filmin gerçek anlamından bahsedeceğim. En ufak detaylara kadar değil, sadece ana şeylerden. Bu yüzden yazının bu son paragrafı son derece spoiler içerir: [spoiler]mother!, gerek karakterleri, gerek senaryonun içeriği olsun, daha çok İncil ve dünyanın kendisi üzerinde duran bir film. Jennifer Lawrence'ın karakterinin Toprak Ana'yı, Javier Bardem'in ise Tanrı'yı temsil ettiğini düşünüyorum. Ve film de insanların dünyamıza nasıl kötü davrandığını ve Tanrı'nın da bütün bunlara rağmen insanları affetmeye çalışmasını anlatıyor aslında. Bunu yaparken de İncil'de yazan şeylere de değiniyor. Mesela Ed Harris ve Michelle Pfeiffer'ın karakterleri aslında ilk insanları, Adem ile Havva'yı temsil ediyor. Bundan sonra eve giren iki erkek ise onların oğulları, Habil ile Kabil'i. Sonraysa Kabil, Habil'i öldürüyor ve evden kaçıyor. Bundan sonra da Harris ve Pfeiffer, Lawrence ile Bardem'in yaşadıkları evin kalbi olan kalp şeklindeki kristale (yani yasaklı elma) dokunuyorlar ve her şey alt üst oluyor. Bu yüzden de Bardem, Harris ile Preiffer'ı evinden (yani cennetten) kovuyor. Bundan sonra ise film iyice çılgınlaşmaya başlıyor, özellikle de son 30 dakikasında. Gelen itibariyle; Lawrence ile Bardem'in evine tonlarca insan gelmeye başlıyor ve insanlar, Bardem'in yazdıklarından çok ilham aldıklarını söylüyor (yani İncil). Ve evin içine giren insanlar duvarları sökmeye, mobilyaları kırmaya, her türlü şeyi yapmaya başlıyor. Bu ev ile Lawrence'ın karakteri dünyamızı temsil ettiği için, eve yaşanan şeyler Lawrence'a da yaşanmış gibi oluyor. En sonunda da doğan bebek ise İsa'yı temsil ediyor. Film, genel anlamda böyle bir işlenişe sahip. Ama bunlara rağmen filmde hala anlamını bilmediğim şeyler de var. Mesela yerdeki kanın silinmesine rağmen iyice yeri delip bodrumdaki ampulü patlatması veya Lawrence'ın içtiği sarı sıvı gibi. Yine de bu film her türlü tartışmaya açık. Her ne kadar bütün bu anlattıklarım son derece gösterişçi ve sıkıcı gibi dursa da mother!'ı bu kadar etkileyici yapan şey, bunları anlatış şekliydi. Film bütün bunları olabilecek en gizli ve gösterişsiz şekilde işlemeyi başarmış. Üstelik konseptin yaratıcılığını da düşünürsek, ortaya böyle bir sonucun çıkmış olması bile inanılmaz doğrusu. Şahsen filmin bununla alakalı olduğunu düşünüyorum ama yine de mother!, her türlü tartışmaya açık bir iş.[/spoiler] FİLMİN İYİ YANLARI: + Aronofsky'nin yaratıcı senaryosu ve yönetmenliği. + Jennifer Lawrence başta olmak üzere bütün performanslar. + Sürükleyici bir işleniş ve çılgın bir son 30 dakika. FİLMİN KÖTÜ YANLARI: - İlk yarının sakinliği ve ikinci yarının hareketliliği arasındaki geçiş biraz hızlı olmuş. - Kolayca yeniden izlenebilecek bir film değil. TOPLAM PUAN: 8.5/10


Ahmet Uluçayın ölüm haberini aldığımda buraya yazasım geldi.Hoş,okuyan çıkar mı çıkmaz mı bilemem ama bu şaheser 'alınteri' 'sıcacık' 'Emek' gibi sözcükleri fazlasıyla hak edyor.Ahmet Uluçay , 'Karpuz Kabuğundan Gemiler Yapmak' filmiyle İstanbul Film Festivalinde ödül alıp ,ödül konuşmasının içinde eşinden özür diliyordu ; çünkü sinemaya o kadar bağlanmıştı ki hayatını bu uğurda heba etmiş ve ailesini sefalete sürüklemiş ve onlarla ilgilenememişti.****'-Karpuz kabuğundan gemiler yaparsan işte böyle batar'İnsanın umutlarını,hayallerini bu kadar kısa ve güzel özetleyen bir replik daha duymadım-İzlemedim.On numara Türk filmi.


Gerçekten çoooooookkkkkkk güzellllllll Hikaye çooooooookkkkk güzelllllllll Oyunculuk muhteşemmmmmmmm


korku dışında her şey vardı. Hayatımızdan 2,4 saat çalındı. Emeği geçen herkese teşekkürler. Bir daha film çekmeyin lütfen


Sadece karakterleri ve yaratılan atmosferi için bile tercih edilebilir. Bunun yanında sürükleyici hikayesi ve seyredenin &hoşuna giden& kamera hareketleri, yaratıcı çekim ve kurgu teknikleri de var. Wasikowska yer aldığı projeler ile çağımızın yükselen genç kadın oyuncuları arasındaki yerini git gide sağlamlaştırıyor. Kidman belki kendi kariyeri açısından çok büyük bir iz bırakmıyor ama filmi izledikten sonra Evelyn rolü için de onun yerine kimseyi düşünemiyorsunuz. Goode ise en az Wasikowksa kadar kilit bir rolde, kilit bir performans sergilemiş. India Stoker kendine has ve izleyenlerin bir süre unutamayacağı bir karakter. Rahatlıkla tercih edilebilecek, belki çok yeni şeyler sunmayan ama dediğim gibi başta atmosferi sayesinde göze girmeyi başarabilen bir yapım. Eğer izlediyseniz, Hitchcock'ın önemli eserlerinden &Shadow of a Doubt& aklınıza gelecek.


Yıllardır toplumun bir kesimi tarafından hor ve hakir görülen Protest müzik dünyasının en büyük sesi Ahmet Kaya’nın dram ve taravma dolu hayatını beyaz perdeye aktarmaya çalışmak öncelikle büyük bir cesaret ister bunu belirtelim. Fragmandan anladığım kadarıyla bu film çocukluk ve gençlik travmalarını şarkı söyleyerek içinden atan ve kendisi gibi zor bir hayat geçirmiş olan toplumun başka bir kesiminin hislerine tercüman olan Ahmet Kaya’nın MGD gecesinde yaşadıklarını el almaktadır. Bana göre bir İki Gözüm filminin iyi olma kıstası şudur: Bu filme para verilip tekrar izlenir mi? Değer mi? Üstad Gani Şavata’ya sevgilerle👋


Çok enteresan ve komik olan, maceralı bir film. Çok eğlenceli bir filmdi. Bence izleyin derim. 3.5/5


Diğer yorum yazan arkadaşlara katılıyorum diğerlerinden hiçbir farkı olmayan hatta bence onlar daha iyiydi bir film olmuş.Allahtan evde izledim,sinemada para verseydim üzülürdüm.Özellikle öldürme sahneleri fazla kanlı olmuş birde leatherface in o hali nedir ya!korkutmaktan çok güldürdü,o kilolu hali,yürüyemiyor testereyle falan,senarisler hiç mi diğer filmleri izlememişler!Neticede ne eksik ne fazla var vasat yani


Filmin başlaması uzun sürüyor , hikaye bir süre dümdüz gidiyor . Yoksa karakterler gayet iyi


kapitalizmin insan ruhunda ve karakterinde ne denli hastalıklar oluşturduğunu çok bariz bir şekilde dile getiriyordu bu film. para hırsı, aç gözlülük,tamahsızlık...daniel day lewisin inanılmaz oyunculuğuyla renklenen film,yer yer minimal bir havaya bürünürken aniden yaşanan gelişmelerle sürpriz yapmaktan da geri durmuyor. başarılı bir film olmuş,tavsiye edebileceklerim listesine ekliyorum;)8/10


Film gerçekten çok etkileyiciydi. Ama sahnelerin çoğu mahkemede geçtiği için korkutucu yanı azalmış filmin. ama kesinlikle izlenilmeye değer


Film bana her nedense halkayı hatırlattı. ama sanki ondan daha kaliteli işlenmiş bir film. başlarda neler olduğunu anlamaya çalıştıkça film sonlara doğru yavaş yavaş oturuyor kafanızda. bir kaç sahnesi sadece gerdi ama korkutmak için yetmedi. gizemli bir atmosfer ve ilginç bir son. ancak korku filmi değil. izlemeye değer ilginç bir film.


Guillermo del Toro’nun yazıp yönettiği gotik romantik türündeki Kızıl Tepe filmi yarın vizyona giriyor. UIP Türkiye basın gösterimi olanağı ile izlediğim film, korku unsurları ile besleniyor ve del Toro’nun eşsiz hayal dünyasının kapılarını bir kere daha aralıyor. Guillermo del Toro’nun benzersiz ve yaratıcı bakış açısı ile bende özel bir yeri olduğunu belirtmem lazım. Onun dokunuşuyla izlediklerim hep eşsiz olmuş ve detayları ile hep şaşırtmıştır. Bu bağlamda Kızıl Tepe, bana Pan’ın Labirenti filmini hatırlattı.


Babası bitiyor boks oyunu saltanatı oğluna geçiyor…herhalde bu gidişle toruna,torundan toruna amerika-rus soğuk savaşı devam edecek…tabii,bizim yaşımız buna el vermeyecek…filmin dövüş sahneleri o kadar yapmacık olmuş ki,1985 yapımı rocky 2’yi bile saçmalamakta 3’e 5’e katlamış…dövüşenler,güreşenler,boks yapanlar vs. ıyi bilir..Ne böyle bir dövüş,ne de böyle bir gidişat görülmüş şey değil!..Abartı olur da bu kadar mı olur ?.Hiçbir profesyonel boks maçında baştan sona bu kadar açık net,savunmasız vuruş olmaz…enayiler ve de cahilleri ayakta uyutalım hesabı göstere göstere vuruşlar yapılıp ,efektlenmiş ve öyle montaja verilmiş..Hem bu kadar açık net,peş peşe etkili sürekli vuruşlar olacak,hem kaburga kafa göz dağılacak ,hem defalarca düşüp kalkacaklar ve de aynı kondisyonla dövüşe de boksa da devam edecekler..?Yok böyle bir saçmalık..!Her zamanki gibi baştan sona amerikan propagandası üzerine inşa edilmiş filmin en temel mesajı:”hey dostum..!Dünyada bize rakip olacak bir tek rus’un ayı gücü var,ona 1 kez yenilsek de 2.Sinde ölümüne savaşır,hatta öldüğümüz yerden dirilir yine de o ayıyı devirmesini biliriz…dünyanın en güçlüsü de,en iyisi de her zamanki gibi biz emerikanlilarız,dünyada tüm ringlerin de tüm meydanların da hakimi biziz…”…gel de fıttırma..!


Bu kadar iyi oyuncu nasıl böyle bir filmde oynamış hayret. Çok kötü bir filmdi. Acaba bu kadar oyuncunun olduğu bir filmi ben mi anlamadım diye kendime de sormuyor değilim. Ama benim açımdan berbat bi filmdi diyebilirim.


KALBİ OLAN BU FİLME GİTMESİN... TÜRÜNÜN EN İYİLERİNDEN Aman Allah ım bu nasıl bir filmdi böyle ? Kesinlikle yaş sınırı falan getirilmeli. Eski filmin efsane olduğunu tüm sinemaseverler çok iyi biliyor ve eski filmlerin yaratıcısı, Örümcek adam serisinin Mimarı Sam Raimi yönetmenlik koltuğunda olmasa da senaryosunu yazmış ve Yapımcılığını üstlenmiş. Zaten filmin kamera çekimleri, Kamera açıları Sam Raimiyi akla getiriyor direk. O kadar iyi seçimler yapmış ki. Filmin görüntüsü, Ses efectleri muazzam. Mantık arayacaksanız boşuna izlemeyin ama gerçekten Korkmak istiyorsanız bu filmden daha iyi bir seçim yok. Arnold Scwardzeneger in The Last Stand isimli filmine gitmeyi düşünüyordum fakat bir arkadaşımın şiddetle önerisi üzerine bu filme gittim. Şu ana kadar izlediğiniz ve izleyeceğiniz Tüm korku filmlerini alın ve gördüğünüz en büyük çöp tenekesine atın. İzlediğim en iyi Korku filmlerinden biri. Filmin Atmosferi psikolojik olarak etkisi altına alıyor. Filmde sınırsız şiddet, Bol kan ve vahşeti dehşet sahneler var. Bu tip sahneleri 80 yapımında bile yoktu ama düşünün 80 yapımı bazı ülkelerde yasaklanmıştı. Yeniden çevrim filmler genelde hayal kırıklığı yaşatırdı ama bu film değil. Bana göre Tüm zamanların en iyi korku filmlerinden biri de budur. Gerçekten bir filmde bu kadar ürperdiğimi hissettim. Korku filmleri beni korkutmaz ama severim bu film ise çok başkaydı. Bu arada Şeytanın Ölüsü filmin orjinal adı.Fakat Kötü Ruh diye çevrilmiş. Sam Raimi imzalı 1981 yapımı The Evil Dead’in Güney Amerikalı yönetmen Fede Alvarez tarafından yeniden çevrimi olan Kötü Ruh, bundan 30 yıl kadar önce yönetmenine ne yaptıysa Alvarez’e de aynı şeyi yapmaya hazırlanan bir ilk film. Bu filmin yapımcıları arasında da yer alan Raimi’yi sektöre kazandıran ve artık kült korku yapımları arasında kendine sabit bir yer edinen The Evil Dead’in söz konusu yeni uyarlaması, ilk uzun metraj deneyimini yaşayan Alvarez’i de üne kavuşturacak kadar iddialı ve başarılı. Korku filmi klişelerini sonuna kadar içinde barındıran fakat günümüz korku sinemasının “korkularından” biri olan komedi unsurlarından fazlasıyla kaçınan Kötü Ruh, türünün olmazsa olmazlarından biriyle; geçmişte yapılan ürkütücü bir şeytan çıkarma ayini ile başlayıp bir diğer klişe olan ormanın ortasındaki kulübeye giden bir grup gencin yaşama sevinciyle devam ediyor. Uyuşturucu bağımlısı olan Mia, iki arkadaşı ile ailesinin eski kulübesine doğru yola çıkar. Uzun zaman önce onları terk eden ve bir süredir görüşmediği abisi David ve onun sevgilisi Natalie de bu üçlüye katılır. Kulübede buluşmaktaki amaç Mia’ya bir nevi rehabilitasyon yapmaktır fakat bodrum katta keşfedilen esrarengiz bir kitap, bu rehabilitasyona engel teşkil etmek için “fazla” çabuk keşfedilecektir. Oldukça hızlı başlayan Kötü Ruh, daha ilk dakikalarından kendine has bir uyarlama olacağının sinyallerini veriyor aslında. Yönetmenin kendi stilini oluşturma çabasının bir sonucu mudur bilinmez fakat ışığın ilk dakikalardaki kullanımı ve müziğin rahatlatıcı etkisinin ürpertici yönüyle harmanlanması, seyirciye bir yandan huzur verirken öte yandan şiddet, kan ve gerilim dolu dakikalara hazırlık amacı güdüyor. İlerleyen dakikalarda da yönetmen bu teknikleri kullanarak seyircisine yalnızca kesici aletler, silahlar, ayna açıları, kendiliğinden kapanan kapılar, birden ekranda beliren ölüler vermekle yetinmiyor. Tüm bunlar da Kötü Ruh’u daha izlenebilir ve heyecanla takip edilebilir bir uyarlama yapmaya yetiyor. Filmin amacı da aslında bu; yalnızca izlenebilir ve adrenalin seviyesini arttırabilir kılmak. Aslında her korku-gerilim yapımında altta yatan sebep bu olsa da türün örneklerine bakıldığında çoğu filmde hikayenin altının doldurulmaması ve karakterlerin havada kalması, yan öykülerin eksikliği gibi mevzular seyir zevkini kolayca olumsuz yönde etkiliyor. Kötü Ruh’ta bunların var olduğunu söylemek doğru olmaz lakin Alvarez’in taktiği, seyircinin tüm bu ögeleri aramasının önüne geçmekte oldukça başarılı olmuş gözüküyor. Filmin içinde mantık aramak için yanıp tutuşan tuhaf beyinler dahi Kötü Ruh’u seyrederken zaman zaman yerlerinden zıplayan fakat rahatça arkasına yaslanıp doksan dakikanın zevkini çıkaran beyinler haline gelecektir. Yine de 81 versiyonunun kültleşmesine yardımcı olan o mizah unsurlarının görülmüyor oluşu filmin eksikliğini hissettiren yanlarından. Sonuç olarak Kötü Ruh, Alvarez gibi ilk uzun metraj filmini yapacak bir yönetmen için oldukça iddialı ve risk alınmış bir yapım olarak yönetmenini bu zorlu sınavdan kolaylıkla geçirebilecek kadar başarılı diyebiliriz. Türün sevenleri için bu sezondan kaçırılmayacak bir fırsat, sinemasever her birey içinse gözleri kısıp biraz titremek için fazlasıyla ideal.


1 kere ızlenıp bır daha yuzune bakılmayacak çocuksu fantastik bır fılm.emma thompsondan daha kalıtelı senaryo beklerdim.dadı guzellesmeden fılm bıttı.cocukların onu sevmesı bırakmaması gerekırdı ama dadı tam guzellesmeden fılm bıttı.sonra cocuklar 2 hareketle hemen uysallastı.fılmde sıhır gorsel teknık yoktu.bence 6...


Yüzümde tatlı bir tebessümle bitirdiğim film sanırım. Gerçekten çok güzeldi, iki insanın birbirlerine karşı olan hislerini, izleyiciye bu şekilde hissettirmekte önemli bir iş. Bu konuda Will Gluck'ı tebrik ederim. Mila Kunis ve Justin Timberlake ikilisi harikaydı. İkisi de samimiyetini ve sempatikliğini, izleyiciye hissettirebiliyor. Bizim kültürümüz konusuna gelmeyeceğim çünkü &Bizim kültürümüz& diye ayırdığımız şeyi sevmiyorum. Her neyse bu tarz şeylere girmeden, filme devam etmek istiyorum. L.A. ve New York çok güzel işlenmiş. İzlerken şehirlerin güzellikleriyle birlikte bende büyülendim. Denize sıfır bir ev, New York'ta lüks bir apartman dairesi. Her şey, oyuncular da dahil. Tüm içtenliğiyle bizlere sunulmuş gibiydi. Daha fazla da söyleyecek bir şey yok. Kafa dağıtmak için ve tatlı bir tebessüm için, kesinlikle izleyin.


mükemmel film olmuş oyunculuk gayet yerinde ve duyguyu yaşatıyor heyecan duygu aynı anda yaşatabiliyor çok beğendim


serinin en iyi filmlerinden biri olmuş. özellikle beşinci filmden sonra iyi oldu, bumblebee ve kız arasındaki dostluk ilişkisi güzel olmuş


Şahan Gökbakar'a yakışmayan,konuşma ve boş küfürlerden oluşan Recep İvedik serisinin yerini asla tutamayan saçma bir film.Yapılan esprilerden hiçbirine gülmedik.Paramıza yazık oldu.


Gerilim filmlerinden hoşlanıyorsanız sizi tatmin edebilecek düzeyde. Vasatın üzerinde.


Kesinlikle vakit kaybı. Böyle filimler çektiğimiz sürece Türk sineması ilerlemez. Nasıl ödül alıyor şaşıyorum...


eğlenceli bir film üç güzel kadının aşk maceralarını izlemek gerçekten güzeldi tavsiye ederim ...


iki farklı alt tür olarak kabul edilebilecek 2. Dünya Savaşı-Denizaltı filmleri ile Hayalet filmlerinin bir karışımı. Çok özel bir film sayılamazsa da gayet başarılı bence. Özellikle Olivia Williams ve Matt Davis için, ilgilenenlere tavsiye edilebilir.


Huzurlu burjuva yaşamını rahatsız eden bir olay yaşanır ve Heneke filmi başlar. Bu film de vicdan üzerine düşünmeye sürüklüyor seyirciyi. Çocukluğumuz da yaptığımız bir hatayı vicdanımız yüzünden mi saklıyoruz yoksa vicdan dediğimiz sadece ayıplanma korkusu mu ?


Kayıp Nişanlı, bugüne kadar 2.dünya savaşı kadar ilgi görmemiş olan 1.dünya savaşı atmosferini kendine fon olarak kullanıyor.ilk başta bir fransız filmi olduğu için biraz ürktüm.onların anlamsız, yapmacık, absürd, sıkıcı filmlerinden biri olması ihtimali beni korkuttu. ama neyse ki bu film öyle değil.bir hollywood filminden hiçbir eksiği yok, aksine birçok artısı var.hikayeyi aksiyon ve efektlere yüklemeden senaryo ve duygusallık üstünden anlatıyor.bu artılara ek olarak sanat ve görüntü yönetmenliği muhteşem.dönem ayrıntıları titizlikle hazırlanmış.üstelik film, sürekli bir gizem taşıdığı için filmden sıkılmak imkansız.mutlaka görülmesi gereken ve aşkın gücünü en yiy anlatan filmlerden biri...


ikinci film ile beraber izlenmesi gereken film. satiraralarinda, mesrine nin, ruh halini gorebiliyorsunuz, dikkatli okuyunca. public enemy deki dilinger ile cok benzerlik tasiyor, mesrine. aksiyon ve macera dolu bir dram olmus gercekten. ikinci film daha basarili kanaatimce.


N. Cage’in izlediğim en kötü filmi idi.. Kendisi için değil yani oyunculuğu yine çok mükemmel ama böyle bir filmi nasıl kabul etmiş hala anlayamadımm.. Sonu acayip çok kötü... Bence değmez ama N. Caegi görmek için izlenir sadece bu başka artısı yok.. 10/4


Yorum yapmak istemiyorum..


Düşündürerek güldürmenin zor olduğunu bir kere daha gösterdiniz. Bu kadar argo kelimeye ve bel altına vurmaya ne gerek vardı bilemiyorum. Sinema ücretine acıdım. Keşke bu kadar sıkıcı bir film yapmasaydınız. Emeğinize de yazık olmuş...


Ben şahsen Brende Palmaya yakıştıramadım.Adamlar görev yapmaya gidene kadar bir sürü aksaklıkları gideriyorlar.Aksaklık Aksaklık ve Aksaklık. Bir kaç yer dışında görsel olarak fazla bişi sunumuyor.Bir maya ve mısır tarzımsı hava var.Hele sonunu bi bağlamılar tam rezillik.Pişmanımseyrettiğime.Nede olsa arkadaş tavsiyesi :))


hoş bir film.eksiği yok,ama tamamen de muhteşem değil.oyuncular bu roller için yaratılmışlar sanki,özellikle sarsgaard ve molinayı daha önce pek çok filmde farklı rollerde izlediysek de hiç göze batmıyorlar ve tam da üstlerine oturan bu rollerde de büyük başarı gösteriyorlar.dediğim gibi kusursuz bir film,ama bir süre sonra hala aklınızda ve önerebileceğiniz ilk filmler arasında olacağını hiç sanmıyorum.mulliganın da yardımıyla bir yere kadar tatlı,bir yerden sonra hüzünlü,yine tatlı bir film.aslında bilinmedik,bizi şaşırtan çok bir şey yok filmde.hatta hiçbir şey yok da diyebilirim açıkçası.daha önce özellikle ingiliz filmlerde gördüğümüz pek çok olay burada da mevcut.zaten aklınızda ayrı bir yer etmeyecek olması da bu gibi özellikleri yüzünden.bir süre senaryosu ve sanatsal,kaliteli diyalogları ile belki biraz farklı bir film olacağa benziyorsa da sonralara doğru bu senaryo da biraz seyrekleşiyor diyebiliriz.oscar konusuna gelince,sanırım alamayacak ama alırsa da kesinlikle üzülmem,sıcak bir filmdi an education.fakat çok şaşırırım orası da bir gerçek.


Sabırla izlencek bir film, yarısında asla çıkmayın salondan kabul ediyorum başları hatta ortaları sıkıcı ama son 20-30 dakika bizim sinamamızın alışık olmadığı tokatlar yiyeceğiniz bir film karşımıza çıkıyor sadece verilmek istenen mesaj için izlenebilecek bir yapıt.


Tolga Çevik hayatımıza Vizontele serisindeki “naber lan işe yaramaz” karakteriyle girdi. Daha sonra yine bir Yılmaz Erdoğan filmi “Organize İşler”le kendini sevdirdi ve TV Tiyatrosu “Arkadaşım Hoşgeldin” serüvenüyle ailemizin komediyeni oldu. Sanırım Arkadaşım tiplemesi de üzerine yapışıp kaldı. Her filminde de sanki bu sevilen karakteri izliyormuşuz gibi ortak bir kanıya kapılıyoruz. Bunda Tolga Çevik’in birbirine yakın oyunculuk performansları mı etkili oluyor, bilmiyoruz ama genelde ekranda şapşal, sakar ve bir o kadar da zeki, laf çakan ortalama bir karakteri izliyoruz hep. “Sen Kimsin?, Patron Mutlu Son İstiyor ve şimdi de Sen Benim HerŞeyimsin” bu filmleri ardarda izlediğiniz de başroldeki, başka isimlerde, hep aynı karakter diye hayıflanabilirsiniz. Tolga Çevik’in iyi bir oyuncu olduğuna hiç kimsenin bir şüphesi yok ama filmlerinde artık başka haleti ruhiyeler de başka renklerde görmek istiyoruz. (İyi bir oyuncu olduğuna en güzel örnek “Patron Mutlu Son İstiyor” filmindeki patron karakteri.) Bu filmde Cengiz Bozkurt ve Tuncay Beyazıt dışındaki oyunculuklar sınıfta kalmış. Melis Birkan’ın donuk anne rolü, filmin tırmanmasına ket vuran en büyük unsurlardan. Filmin en ilginç ayrıntılarından biri ise Tolga Çevik’in kendi çocukları Tuna Çevik ve çocukluğunu oynayan Tan Çevik’le kamera karşısına geçmesi olmuş. Kızı Tuna Çevik ile baş rolleri paylaşıyorlar. Uyarlama senaryoları son dönemde Özcan Deniz’den sıkça görürdük ama bu kez Tolga Örnek 2013 yapımı Meksika filmi “Instructions Not Included” filminden “Sen Benim HerŞeyimsin”i Türk Sineması’na kazandırmış. Fragman, mancılık ve peruk bile uyarlamasıyla aynı diyebilirim. Filmin hikayesi ilginç ters köşelerle dolu o yüzden filmin sonunda apışıp kalabilirsiniz. Bu da filmin en güzel yanı. Onun dışında vasat bir komedi-dram filmi izleyeceksiniz.


arkadaslar ınanılmaz bı fılm bence ozellıkle konusu geregı bıran bıle duragan sahnesı yok ozellıkle muzıklerı costurucu senaryo oyunculuk cok saglam beklentılerınızı rahatlıkla karsılayan zevk alarak ızlıyecegınız bıfılm sıddetle tavsıye edıyorum 10/9.5


Entrikalı senaryosu,güzel sonu ile izlemeye değer özgün bir slasher.10/8


Yapılan yorumları görünce alla alla diyesim geldi. Acaba aynı film değil mi :D


Her önüne gelen romatik film diyip izlemeyez. aaa çok konuşuyorlar demiş çoğu kişi ama ne koştuklarını hiç dinlememiş belli. İçi boş ve pahali yapımlara o kadar alışmışız ki yazık iki efsane oyuncu koca filmi dolduruyor başka karaktere gerek kalmıyor bile işlenen konu klişe olsada çağımızın sorunlarından boş boş anlamdan anlamsız şeylere gülmekten iyidir diye düşünüyorum.


Edward Norton'a iyi adam rolü yakismiyor... The Score ve Italian Job filmlerindeki gibi kotu adam rolü, aldatan, arkadasini sirtindan bicaklayan adam rolune ise cok uygun bir tip.. Film fena degildi, ama siradandi, hele o son... Her filmde ayni sey. Scream filmleri tarzi, basit bir son..


filme bak yaa... komedi olurda böyle olur. elması sakladığı yere bak tamda polis karakolu...


belki de sıkı bir meltem cumbul hayranı olduğumdan kaynaklanıyordur ama ben bu filmi çok beğendim...izlemeyen varsa bence izlesin...çok güzel


ilk saniyesinden itibaren kaliteli ve üst düzey bir film olacağının sinyalini veriyor ve sonuçta da öyle olmayı başarıyor.harika,inandırıcı,sade ama etkileyici oyunculuklarla,etkili kullanılabilen dış ses ile,hayatın içinden fakat yine de yeniymiş gibi duran çekimleriyle sizi yakalamayı başarıyor film.yönetmen todd fieldın üslubu gerçekten farkını belli ediyor.çok realistik karakterler,çok realistik olaylar var filmde.hepsi de gerçekten aramızda yaşayan tipler,ve çevremizde olan olaylar.tabii bunlar amerikan banliyösünün o ünlü karamsarlığıyla,uzaktan rüya gibi görünen iç karartıcı kabusuyla birleşip daha da etkileyici sunuluyor bizlere.genel olarak beğendim little childrenı.sadece finalindeki bir anahtar nokta bana pek inandırıcı gelmedi diyebilirim.bahsettiğim kısım daha içime sinmiş olsaydı,benim açımdan daha kusursuz bir film olacaktı kendisi.fakat o ayrıntı pek hoşuma gitmedi.güzel,boş olmayan bir film izlemek isteyenler tercih edebilir.


Oyunu hiç oynamadığım için bu filme kadar hikayeye diyecek bişey bulamıyordum. Çünkü film benim için, oyun uyarlaması değil normal bir senaryo idi...Ancak bu filmde ilerleyen bir hikaye bulamadım. Diyaloglar sürenin dolması için yapılan, hikayeyi ileri götürmeyen yapıda idi. 3. filmin sonuna yarım saat daha ekleseler yarım saat boyunca kesintisiz aksiyon izleyeceğimiz anlamına gelirdi ve bu da yeterli olurdu di mi? Zaten 3 boyutlu olmasaydı sinemaya gidip izlemezdim.Neyse, evde değil sinemada 3 boyutlu izlenecek bir filmdi. Çünkü aksiyon sahneleri harikaydı.


histerik bir kadının halleri.bir arkadaş yazmış bunuelin gündüz güzeline benziyor diye.bu filmi ya bunuel gibi bir yönetmene çektirirsin; 45 sene hatırlanır, yada catherine breillata verirsin festivalleri ayağa kaldırır.ama böyle 'ne İsaya ne Musaya' diye çekersen eline yüzüne bulaştırırsın.3,5/10


Bu film gercektende oscarlik harika bayildim muhtesem bir filmdi herkese tavsiye ediyorum eger izlemediyseniz mutlaka izleyin


Zevkine güvendiğim bazı arkadaşların yorumu üzerine izlediğim ama gayet başarısız bulduğum bir film.Hiçbir yenilik yok ertesi gün hatırlamazsınız 3/10


mükemmel bence izlemenizi tavsiye ederim spoiler yok random osdhvf9uhsdofuıbvhsdobouıdsbnfoıjdnbsndoıjn


benim gözümde puanını haketmeyen filmlerden bir tanesi;'kaçın kaçın soğuk geliyor'dan başka bir şey yok


Senaryosunu da, A. S. Byatt'ın &The Djinn in the Nightingale's Eye& (1994) isimli beş mitolojik kısa hikayesinin oluşturduğu bir kitaptan uyarlayarak Augusta Gore ile birlikte kaleme alan, efsanevi “Mad Max” film serisinden de tanıdığımız Avustralyalı sinemacı George Miller'ın yönetmen koltuğunda oturduğu “Three Thousand Years of Longing”; fantastik bir drama olarak geliyor karşımıza... Gelin isterseniz; 60 milyon dolarlık bir bütçeyle, görsel efekt ve yeşil perde teknolojilerinden etkili bir tarzda yararlanılarak çekilen ve 20 Mayıs 2022 tarihindeki dünya prömiyeri de, görkemli bir biçimde Cannes Film Festivalinde yapılmasına karşın 15.5 milyon dolarlık bir hasılat rakamıyla da gişeye çakılmış olan bu filme biraz daha yakından bakalım... *** İngiliz asıllı bir edebiyat akademisyeni olan Dr. Alithea Binnie (Tilda Swinton), insanlığın tüm hikayelerinde ortak olan gerçekleri bulmaya çalışan bir anlatı bilimcidir... Bu amaçla da, yılda bir veya iki kez Çin'e, Güney Denizlerine ve Doğu Akdeniz'in eskimeyen şehirlerine kadar uzanan yabancı diyarlara gitmeye cesaret etmektedir... Şimdiki durağı da, İstanbul olan Alithea'yı havalimanında önce, bagajına yapışarak çekiştirmesine rağmen kısa sürede ortadan yok olacak olan bir Cin (Sarah Houbolt) karşılar; ardından da, gerçek karşılayıcıları Profesör Günhan (Erdil Yaşaroğlu), İngiliz Konseyinden Amina (Sabrina Dhowre Elba) ve şoförlüklerini yapan Semih (Berk Öztürk) zuhur ediverirler... *** Minibüs ile oteline götürülürken Alithea, havalimanında bagajına yapışan kısa boylu ve saçsız tipten şaşkınlıkla söz edince: Aracı kullanan Semih, onun sıklıkla ortaya çıkan korsan taksicilerden biri olabileceğini ima etse de; şaka yollu da olsa Günhan, cin, hayalet veya uzaylı yaratık olabileceği fikrini ortaya atar ve topluca da gülüşülür... *** Önemli bir sürprize imza atılmak suretiyle Pera Palas Otel'de, Alithea için zamanında Agatha Christie'nin kaldığı ve &Şark Ekspresi'nde Cinayet& (1934) romanını yazdığı oda ayrılmıştır... Odaya yerleşme faslı da tamamlanır tamamlanmaz, Günhan ile Alithea'nın sunumlar yaptıkları; &Adventures in Narratology / Anlatı Bilimde Maceralar& konulu, mitoloji ile bilim arasındaki karşılaştırmanın yapıldığı uluslararası konferansa geçilir... Konuşmacılardan Alithea'ya göre er veya geç, yaratılış hikayelerinin yerini; özenli bilimin anlatacakları alacak ve tüm tanrılar ile canavarlar, metaforlara indirgenecektir... Bu lafları sıralar sıralamaz, kendilerini izlemekte olan bir Cin (Seyithan Özdemir) tarafından çarpılan Alithea; sahnede fenalaşarak yere yığılıverir... *** Ertesi gün... Sahnede yaşadıkları sebebiyle, çocukluk yapmak yerine bir doktora görünmesini öneren Günhan'a Alithea bu hususu; hayal gücünün kendisine oynadığı oyunlardan biri olarak açıklar... Ve... Alışveriş için gittikleri Kapalı Çarşı'daki bir dükkândan Alithea; tam emin olmamasına rağmen satıcının (Berk Öztürk) Çeşm-i Bülbül / Bülbülün Gözü& olarak tanımladığı, 1845 İncirköy camcılarının yapımı bir şişeyi satın alır... *** Duşunu alıp bornozunu giyinmiş ve sabah kahvaltısının siparişini de vermiş olan Alithea, otel odasındaki banyonun lavabosunda; satın aldığı şişeyi, elektrikli diş fırçasıyla temizlemeye kalkıştığı an, şişenin kapağı açılıverir... Evet... Kolaylıkla tahmin edilebileceği bir şekilde, şişenin içindeki Cin (Idris Elba) serbest kalmış ve şimdi de; özgürlüğünü borçlu olduğunu düşündüğü Alithea'dan, sonsuz yaşam veya işlenen günahların affı yahut da tüm acılara son verilmesi hususları hariç üç dilekte bulunmasını istemektedir... *** Derken... Devasa boyutlardaki Cin'e geçmişinden söz eden Alithea, flashback aracılığıyla kız okulunda okuduğu çocukluk günlerine geri döndüğünde; en yalnız zamanlarında yanında olan Enzo (Abel Bond) adındaki, kendi yarattığı ve ona ithafen günlük olarak tuttuğu defteri de, okulun fırınında yaktığı hayali bir çocuktan bahseder... Elbette sıra, üçüncü kez bir şişeye hapsedilen ve yavaş yavaş küçülerek insani bir görünüm almaya başlamış olan Cin'in kendi hayat hikayesine de gelir... Ama biz; &spoiler& vererek filmi henüz izlememiş olanların ağızlarının tadını kaçırmak istemememiz nedeniyle, anlatımı burada noktalıyoruz... Dakika 20... Geride sizleri, ilgiyle izleyeceğinizi umduğumuz, 88 dakikalık eğlenceli bir bölüm daha bekliyor olacak... Yeter ki, abartılı yorumlara aldanarak çok da büyük beklentilere girmeyin... Keyifli seyirler,


çok eğlenceli bir film.. mutlak izlenmeli


Duragan ilerleyen bir film olmasina ragmen, sikilmadan izleniyor. Bunda oyunculuklarin payi büyük. Film, dram ve psikiloji türlerini içinde barindiriyor. Ilginç bir film, tavsiye ederim. Ayrica filmin If Istanbul Film Festivali'nde de gösterilecegini belirteyim.


Çok güzel film 1rinci güzeldi ama 2 biraz kötü ama çok güzel film di ❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤


tek kelimeyle berbat işlenmiş bi film..konusu ve merak ettiren fragmanıyla izleyenleri çekmeyi başardığı söylenebilir ama izlediğinizde vaktinizi boşa harcadığını görüceksiniz..açık oyum : 3


Başları falan gereksiz derecede sıkıcıydı ben son 10-15 dakkasını ürkütücü buldum özellikle sonu gerçekten iyiydi tüyleri diken diken ediyor yani.Ama onun dışında mükemmel bir film diyemem kesinlikle.7/10


Gitmeyin diyim özet olarak. Trailerındaki görüntülere kanıp tuzağa düşenlere de geçmiş olsun. hani avm de dolanırken boş zamanınız vardır, promosyon biletiniz vardır, yanınızda çocuğunuz yeğeniniz vardır onu götüreyim dersiniz, ancak ve ancak o zaman olabilir.


Çok güzel bir animasyon shrek gibi bir animasyon değil ama daha basiyt daha sade bir animasyon bu film o yüzden biraz çocuklara göre ama gene de herkes büyük bir keyifle izleyebilir sonundaki çekim hatalarını kesin izleyin animasyonda çekim hatası olur mu demeyin gülmekten kıralacaksınız iyi seyirler


psikolojıyle ilgili olanlara cok faydası olabilecegı bır fılm oldugunu dusunuyorum.. psikoloji okudugum için pek fazla sıkıntı yasamadım ama ben fılmı ızlemeden once jung ve freud hakkında kucuk bır arastırma yapmak psıkolojı bılgısı zayıf olan izleyıcılere daha anlamlı gelecegını dusunuyorum .. kesınlıkle izleyın muthıs oyunculuk var .. k.knıght ye bır kez daha hayran kaldım... izleyın ama öncesınde kucuk bır arastırma yapın ... ii seyırler


Bilirsiniz büyük kannallar Tv filmleri yapar sinemada yaynlanmaz Dizi havasında güclü kurgusu olmayan masrafsız işlerdir. Bu filmde öyle, konusu ilgi cekici olsada sonuc hayel kırıklığı, eğer beklentinizi yüksek tutmaz iseniz filmi sıkılmadan izleyebilirsiniz. Büyük bir prodiksiyon falan umarak giderseniz sorun olabilir işcilik 3.sınıf yan sanayi ürünü gibi. Aslında diyor insan paraya kıysalarmış, biraz aksiyon birde iyi ile kötü arasında bir cizgi koymayı başarsaymış film işlediği konu hürmetine tutabilirmiş. Kutsal Ruhların işgali altındaki insancıklara acıyıp İnsan ve Dünya milliyetciliği yapamıyorsunuz; zira insanın hırsları, kötü yanı ağır basıyor, filmdeki direnişci tayfasının kurtuluş mücadelesinde son &che guevara& cılar gibi otantik, mistik, sembolik lakin içi boş bir hal almaktan kurtulamıyor.


hala izlemediyseniz çok şey kaçırdınız demektir


Julia ve Richard için izlenir. Aslında eğlenceli filmdi ama çok şey beklemeyin.


Farklı bir deneyim. Bugüne kadar görülmemiş bir anlatım tekniği var. Her sinefilin izlemesi gereken bir film. Ancak filmin akıcılığı sonlara doğru biraz sarkıyor.


Filmi yeni izledim keşke sinemalardayken kaçırmasaymışım hoş sıkılmadan izlenebilen insanı düşünmeye sevkeden bir film.Kevin Spacey.i harikulade bir performans sergilemiş ayrıca izleyen arkadaşlar farketmiştir Milas Forman'in ünlü ''Guguk kuşu'' filmi ile birçok ortak yönleri var fakat burada ailenin bölünmezliği ve önemi daha ön plana çıkartılmış.benden 7.5/10


Bazı filmler vardır hakkında fazla bi şey söylemeye,uzun uzun düşünmeye gerek yoktur.??The Whole Nine Yards?? da o filmlerden biri işte.İzlemeyenin fazla bi şey kaybetmeyeceği,izleyenin ise hoş vakit geçireceği türden.O an canınız bi şeye sıkkın değilse,üstüne üstlük Matthew Perry'nin saçma sapan jest ve mimiklerine de katlanabilirseniz eğer daha fazla sevebilirsiniz bu filmi. 6/10


Seri güzel bir sonla noktalandı. Tabi yeni bir terminatör çok hoş olurdu. Terminatör filmleri çok az bilimkurgu filmlerinde görebileceğimiz seri başarısı gösterdi bence. Makinelerin yükselişi bence baya hoş olmuş. Filmin sonu yeni bir yapıma gebe gibi duruyo dur bakalım neler olacak...


Beklediğim kadar guzel olmasa da arada tebessum ettırebılen fılmdır. Tam fılmden sıkıldıgınız anda sonuna dogru fılmın rengı değişmiştir. Para verılecek kadar iyi degıldır bence


Ben berkay tanışmak isteyen hanımları bekliyorum hemde heyecanla.sıfırbeşyüzotuzikisıfırellidokuzyirmidokuzsıfırüç


her çıktığında izlenebilecek süper bi film...


Ludivine Sagnier ile tanıştıran film...


“Searching”, senaryosunu da Sev Ohanian ile birlikte yazan Aneesh Chaganty’nin yönetmen koltuğunda oturduğu ilk uzun metrajlı (debut) sinema filmi… 16 yaşındaki kayıp kızını bulmak için bir polis dedektifinin de yardımı ile iz peşinde koşuşturan bir babanın, tamamı akıllı cep telefonu ve bilgisayar ekranı üzerinden sunulan nefes kesici öyküsünün anlatıldığı filmin prömiyeri, 21 Ocak 2018’de Sundance Film Festivalinde yapılmış… 1 milyon dolar gibi son derece düşük bir bütçeyle çekilen ve bütün dağıtım hakları 5 milyon dolar gibi yine son derece düşük bir rakam karşılığında Sony Pictures (Screen Gems) tarafından satın alınarak 24 Ağustos 2018’de vizyona sokulan filmin gişe hasılatı, 11 Kasım 2018 itibarıyla 70 milyon dolar civarında… Sinema tarihine, Asya kökenli (Güney Kore) Amerikalı bir aktörün başrolde oynadığı ilk ana akım Hollywood gerilimi olarak geçen filmin, 7.8/10 (38.752 oy) ve 4.2/5 (4.241 oy) olan IMDB ve Rotten Tomatoes izleyici puanı ortalamalarıyla 7.4/10 (207 yorum) ve 71/100 (34 yorum) olan Rotten Tomatoes ve Metacritic yorum ortalamaları, bütçesine rağmen oldukça iddialı bir filmle karşı karşıya olduğumuzu söylüyor gibi… Gelin isterseniz, olanı biteni daha iyi anlayabilmek amacıyla, her zamanki gibi önceliği yine oyuncu kadrosuna vermek suretiyle filmimize biraz daha yakından bakalım… Ancak oyuncu kadrosuna geçmeden, işin içine sürükleyici bir polisiye kayıp kız vakasını da dâhil ettikleri filmin senaryosunu yazan Sev Ohanian ile (aynı zamanda filmin yönetmeni de olan) Aneesh Chaganty’nin, bu film aracılığı ile 21. Yüzyıl insanın hal-i pür melalini çok güzel özetlediklerini söylemeliyiz… Filmin ana fikrini oluşturan bu önemli konuya aşağıda tekrar geri dönmek üzere şimdi de filmin oyuncu kadrosuna bir göz atalım… “Searching” bize göre, kendine daha çok TV dizilerinde irili ufaklı roller bulabilen John Cho’nun, bilgisayar ekranı başındaki, o anki ruh halini yansıtan mimik ve tavırlarıyla son derece kusursuz bir performans sergilediği sinemadaki en iyi işi olmuş gibi görünüyor… Elbette aynı şeyi, yirmi yıldır TV ekranlarında kalabilme başarısı gösteren “Will Grace” (1998 – 2018) dizisindeki Grace karakterini canlandıran Debra Messing için de söylemek mümkün… Filmin teknik altyapısı hususuna hiç girmiyoruz… Zira herkesin gayet açık bir biçimde görebileceği gibi karşımızdaki film, tam anlamıyla bir bilgisayarlı montaj masası ve sanal kurgu harikası… Ki zaten o yüzden de filmin, normal bir görüntü yönetmeninin (Juan Sebastian Baron) yanı sıra aynı zamanda editörlük görevini de üstlenmiş olan iki tane de sanal görüntü yönetmeni (Nicholas D. Johnson ve Will Merrick) var… Yeniden yukarıda yarım bıraktığımız 21. Yüzyıl insanın hal-i pür melali konusuna geri dönecek olursak… Bu filmde, yönetmen Aneesh Chaganty’nin bizlere, popüler kültürün önemli isimlerinden Andy Warhol’un 1960 lı yıllarda söylediği, “Gelecekte herkes on beş dakikalığına ünlü olacak” sözünün aslında hiç de güvenilir (ve çoğu zamanda göründüğü gibi) olmayan sosyal medyadaki yansımalarını, insanların gerçek yüzlerini de deşifre ederek en doğal haliyle izlettiğini söyleyebiliriz… Yoksa kayıp kızın peşindeki koşuşturmaca tamamen bir teferruattı… Sonuç olarak, büyük bir ilgi ve keyifle izlediğimiz bu film için puanımız 4 önerimiz ise, “mutlaka izlenmeli” şeklinde olacak… Keyifli seyirler, Son iki not: 1. Bu filmin yapımcılarından Timur Bekmambetov aynı zamanda “Unfriended” (2014) ve “Unfriended: Dark Web” (2018) filmlerinin de yapımcıları arasında yer almaktadır… 2. Tüm hakları bize ait olan bu yorumun orijinali; bir başka mecrada tarafımızca, 21 Kasım 2018 günü saat 01.02’de yazılarak paylaşılmıştır...


Hafızalara kazınan,tekrar tekrar izlenebilecek bir film..İzlemeyen kalmamalı bence.


dolu dolu bir yeni yil filmi , izlemeye deger ...


izlemeyin. Berbat ötesi.


Filmin ilk 60-70 dakikasi benim icin hayal kirikligiydi. Bu dakikalarda ortaya cikan bir gercek ile gelismeler beni heyecanlandirdi ve ilk 60-70 dakikasinda 2-2.5 puan verecegim filme 3.5 puan vermemi sagladi.


TEK KELİME İLE WES ANDERSON BAŞYAPITI Wes Anderson gibi bir dahinin Amerikan sinemasına birkaç beden fazla geldiğini söylemek biraz cesurca bir söylem olsa da biraz düşününce haklılık payı olduğunu fark edebiliyoruz. Uçuk kaçık filmlerinde hayal dünyasıyla gerçekliği pastel betimlemeler ve karakterlerle birleştiren usta yönetmen, en son Moonrise Kingdom ile kariyerinin zirve noktasına ulaşmıştı. Bu kadar iyi bir filmden sonra gelecek eserinin ne kadar riskli bir noktada ayakta durmaya çalışacağını tahmin edebilirsiniz. İlk olarak Berlinale’de görücüye çıkan, bir de festivalden büyük jüri ödülü kazanan Büyük Budapeşte Oteli, Anderson’ın önceki filmiyle yükselttiği çıtaya birden fazla basamak ekleyerek yönetmenin ustalık eseri olarak parlıyor Büyük Budapeşte Oteli’nde kendi zekasının ve hayal gücünün en uç noktalarına erişmiş gibi duruyor. İlk dakikalarında seyircide yüksek bir merak duygusu uyandıran filmin senaryosu en ufak bir şüpheye mahal vermeden kusursuzun kanlı canlı örneği olmuş desek abartmış olmayız. Büyük bütçeli yahut önemli filmlerin yıldız oyuncularının kısacık, basit rollerde hayat verdiği tuhaf karakterler, filmin adrenalini yüksek gidişatında seyircinin en samimi dostu oluyor. Yönetmen hayal ürünü bir dünyada, hayal ürünü karakterlerin ne kadar farklılaştırılabildiklerini kanıtlamak istercesine filmini basit patikalardan dolambaçlı yollara, sığ sulardan derin okyanuslara sürüklüyor. Öyle ki Büyük Budapeşte Oteli’nin her anında bir sonraki sahnede ne olacağını tahmin ettiğimiz halde bir an önce ilerlemesini bekliyoruz çünkü Anderson, iflah olmaz bir yaramaz çocuk olarak ritmi hiçbir şekilde düşmeyen ve en başından tutup duygu seli olup akan finaline kadar seyircisine kucak açan bir hikaye kurgusuyla karşımıza çıkmış. En güzel rüyalarımızı bile kıskandıracak bu yepyeni evrenin bir parçası olmak ise hiç zor değil zira yönetmen, her türden seyirciyi tatmin edecek bir portreye davet ediyor. Sıkı dostu Alexandre Desplat tarafından bestelenen harika müzikler eşliğinde, Anderson’ın kendisiyle özdeşleşen kamera kullanımı ve dekorlar da bu armoniye katılınca Büyük Budapeşte Oteli’nin mutluluktan ve sinemayı kutlamaktan daha azını vaat etmeyeceğini fark ediyoruz. Daha önce de bahsettiğim gibi yıldızlarla dolu kalabalık kadrosunun yağmur damlaları gibi bir bir ekrana düşüp bir anda yok olmaları ise hiçbir rahatsızlığa sebep olmuyor. Her biri bu armoniye renk katarak görevlerini yerine getiriyor, Anderson’ın baş yapıtının birer parçası oluyor. Aynen öyle; Büyük Budapeşte Oteli’ni Wes Anderson’ın başyapıtı olarak rahatlıkla kabullenebiliriz. İvmesini hiçbir zaman düşürmeyen böylesi yaratıcı bir yönetmenin Amerika’nın muhafazakar sinema anlayışı içinde sıyrılıp bu gibi eserlerle karşımıza çıkıyor oluşu ise basitçe bir lütuftan daha azı olamaz. Moonrise Kingdom sonrasında daha iyisini yapabilir mi diye düşünürken Büyük Budapeşte Oteli ile karşılaşmak pek hoş oldu, peki bundan daha iyisini yapabilir mi? Aynı kuşkuya mahal vermeye gerek yok, neden olmasın deyip geçelim!


HERKESE TAVSİYE EDERİM. SONUNA KADAR EMEK VERİLMİŞ BİR FİLM. BAYA BAŞARILI SAHNELERİ VARDI BİZ BEĞENDİK.


filmin sonu güzel ama bekleyene kadar baya bi sıkılıyorsun...


sade ve hoş bir film mutlaka görülmesi gereken bir film değil ama izlerken de sıkmıyor


Mizahı harika güzel bir film zaten ilk yarı harikaydı ikinci yarısıda güzeldi emrah kaman harika oynamış ikinci film gelecek gibi eğer güzel gişe yaparsa gelir İNŞALLAH güzel gişe yapar çok iyi komedi filmi herkese tavsiye ederim.


Ahım şahım bir film değil, abartmayalım lütfen...10/8


Woody Allen son zamanlarda gördüğüm en iyi filmlerinden biri. Barselonanın görsel güzellikleri, güzel bayanlar ve karizmatik ve yakışıklı Javier Bardem ve bu bağlamda hınzır bir erotik ve romantik komedi. Javier Bardem ve Penolope Cruz ikilisinin oynadığı sahnelerde gülmekten mideme kramplar girdi. Daha bir seyirci filmden ne isteyebilir. Çok başarılı kurgu ve senaryo adeta bir roman okuyormuşsunuz gibi diyalog aralarında bir anlatıcı sesi. Haftanın en iyi filmi.


Çoğumuz internette ya da gazetelerin bir köşesinde şöyle bir yazıyla karşı karşıya gelmişizdir : 4 yaş: babam her şeyi bilir./10 yaş: babamın gençliğinde her şey çok farklıymış./15 yaş: ben de babam kadar biliyorum./ 21 yaş: babam mı? aman tanrım! o hiçbir işe yaramaz. / 30 yaş: bu konuda babamın fikrini alsak iyi olur./ 35 yaş: babama sormadan hiçbir şey yapmasam iyi olacak./40 yaş: acaba babam bu konunun nasıl üstesinden gelirdi? ne de olsa babam bazı şeyleri biliyor./50 yaş: babamın hayatta (yanımda) olması ve bu konu hakkında fikir vermesini ne kadar çok isterdim. onun ne kadar akıllı olduğunu hiç takdir etmemişim. ondan çok şey öğrenebilirdim. Masalın ve gerçeğin güzel harmanıyla benden 2 damla gözyaşı alan film.


pek iyi değidi ya daha iyi olabilirdi vasatı aşmaz...


neden film için yorum yapılmayor neticede bir film...yol abd bilmem neysi..yok rus osu yok ingiliz osu!!! ne bu takıntı bu dert bu tasa... yoksa bu sinema dünyasına katkıda bulunayamayışımızın ezikliğinden mi geliyor..... adamlar filmi çekiyor... gidipde seni mi övsün.......sacmalık tğm bu yorumlar.!!! basarılı,seyredeğer heyacan içinde izleidğim bir filmdi ve şuan tvdede karşımda gene oynamakta..ve aynı heyecanla izliyorum!......saygılarla


Oyuncu kadrosu beni yanılttı..süper bır fılımdır dıye düşündüm..cok kötü bır filim..manasız mantıksız cok sacma..sakın gitmeyin


Film uzayda geçmesi ve neredeyse %90 'ı tek kişi ile geçmesine rağmen insanı kendisine bağlıyor ve zamanın nasıl geçtiğini anlamıyorsunuz, güzel,izlenebilinecek film olmuş.ama bunda tek etmen Sandra Bullock'un oyunculuğunun çok iyi olması,çok gerçekçi oynamış,sanki gerçekten o uzayda ve siz dünyadan teleskopla onu izliyorsunuz.Çok başarılı oynamış.Ve bu film kesinlikle sinemada izlenmeli,ilk kez 3D formatına değmiş bir film olmuş.Hele İMAX perdesinde izlerseniz ki ben öyle yaptım sanki kendinizi uzayda hissediyorsunuz,hatta bazen sanki kendiniz havasız kalmış gibi bile hissedebilir,sanki uzay mekiğinin içinde siz bulunuyorsunuz hissine kapıda izlenmesi gereken bir ç olarak &başarılı& bir film.


Bütün filmin özeti. İşkence gerekli midir ?


başlarda cidden sıkıldım çünkü ağır çekim de gidiyor olaylar, hadi amaaaa diyor insan ama ikinci yarı cidden güzel, en azından farklı bir alanda ve farklı bir senaryoyla izleyici tarz değiştiriyor.


Bir JosH HarneTT hayranı olarak bu filmden beklediğim tadı alamadım.Yani farklı bir konu üzerinden bir duygusallık ve komedi yakalanmaya çalışılmış ama başarısız olmuş gerçekten.Çok kopuk geldi film bana.10/6


İyi bir film olabilecekken sonuyla saçmalayan , Stellan Skarsgardın bu filmde ne işi olur diye sormamıza sebep olan dandik film


bu film nerden çıkmış ki...yahu......bi kaç oyuncusu dışında(ki oda müjdat gezen)ancak dizi filmi çekebilen oyuncuların hatta şarkıcıların oynadığı sanki öylesine çekilmiş bi filmmiş gibi bi görüntü var ama...bu filmin hiç tutmayacağı gibi bi hisde var...(((


Hikayesi basit olan, iyi olmayan bir filmi iyi bir yönetmene verirseniz çok güzel bir film yapabilir. Hikayesi iyi olan bir filmi de kötü bir yönetmene verirseniz kötü bir film çıkma olasılığı yüksek olur. Yani bence bir filmin yönetmeni en önemli unsurdur. Bu filmde ise basit bir hikaye Guillermo del Toro tarafından çok güzel bir film haline getirilmiş. Hatta hikaye basit olmanın yanı sıra çocuksu da... Ama sahneler çok iyi seçilmiş, görsel efektlere, yaratıklara oldukça para harcanmış ve yaratıklar o kadar güzel yapılmış ki; daha önceden başka filmlerde gördüğümüz yaratıklardan çalma yok ama tabi esinlenme var, olmaması mümkün değil. Mesela Trol'ler üzerinde, Star Wars filmlerinden bir kaç esinlenme var ama del Toro'nun hayal gücüyle yarattığı o kadar çok yeni yaratık var ki, bu esinlenmeler filmin özgünlüğünü zedelemesine neden olmuyor. Eğer bir film izlerken her sahnede aksiyon arayan tiplerden değilseniz, aksiyonu da size yeterli gelir. Yani Transformers'daki baş ağrıtan aksiyonu bu filmde aramayın. Ama tabi dozunda yapılmış harika aksiyon sahneleri de var... Ayrıca del Toro yaptığı işe saygı duyarak, filmi ciddiye alıp sizi aptal konumuna düşürmüyor. Hellboy'un ukala tavırları, kendini beğenmiş halleri sizi oldukça güldürüyor. Ayrıca yaratıkların da aşk acısı yüzünden kafayı çekip sarhoş olabileceğini gösteren sizi oldukça eğlendiren bir sahne de var. Guillermo del Toro, Pan'ın Labirenti gibi harika bir fanteziden sonra onun kadar iyi bir fantezi daha çıkarıyor ve kendisinin bu konuda oldukça iyi olduğunu gösteriyor. Ayrıca bundan sonra yapacaklarını da oldukça merak ettiriyor. 8,5/10


gerçekten çok iyi izlerken çok keyif alacağınız ayrıca Cem Yılmaz'ın seslendirmesiyle tadından yenmez bir animasyon 8/10


Türkiye den bir yapımcı, filmin haklarını satın alıp, çekmeye karar verirse; nasıl bir olacağını merak ettiren bir filmdi benim için... Çok hoşuma giden, tatlı bir film.


Gayet güzel bir öykü,iç ısıtan bir aile filmi. Tabiiki bir seabiscuit kadar başarılı değil fakat yinede kesinlikle izlemeye değer. 10/8


Senaryosunu da, Jason Rice'ın hikayesinden uyarlayarak yazan Frank Sabatella'nın yönetmen koltuğunda oturduğu &The Shed”, esrarengiz bir &vampir hikayesi& olarak başlayıp, başrol karakteri Stanley &Stan&in (Jay Jay Warren) akıl tutulması şeklindeki aptalca kararları nedeniyle son 30 dakikasında, kanlı bir &komediye& dönüşen bir drama olarak geliyor karşımıza... Gelin isterseniz, oldukça düşük bir bütçeyle çekildiği her halinden belli olan, protez olanları da dahil tüm makyajlarının düzgün yapıldığını gördüğümüz bu bağımsız (indie) Amerikan filmine biraz daha yakından bakalım... Yıllardır klasik vampir öyküleri ve filmleri aracılığı ile bilgilendirildiğimiz bir biçimde: Güneş ışığına maruz kaldığı an, toz haline dönüşen antik bir vampirin (Damian Norfleet) saldırısına uğrayarak ısırılan ve ardından da &taze kana aç&, acımasız bir vampire dönüşmeye başlayan Joe Bane (Frank Whaley), kendisini ısıran ile aynı sona uğramamak adına kendi kendini, Sam Raimi'nin &The Evil Dead&in deki (1981) evi anımsatan bir kulübeye atar... Peki, kim midir bu Joe Bane? Aslında Stan ve dedesinin, yolun üstündeki komşusu olup elindeki silahla, arazilerindeki bütün tavşanları ortadan kaldıran, tilkileri yahut da kimliği meçhul diğer yaratıkları aramak amacıyla ormana giden, kasaba ahalisinden talihsiz bir zavallıdır... Sırada genç Stan'in, ikisi de ölmüş olan annesi Kathleen (Caroline Duncan) ve babası Robert (Sal Rendino) ile tanışma faslı vardır... Ki bu nedenle de Stan, asla yıldızlarının barışmadığı dedesi Ellis (Timothy Bottoms) ile beraber yaşamaktadır... Elbette Stan'in tek sorunu, kendisini horlayarak hırpalayan alkolik dedesi değildir... Bir ay sonra on sekiz yaşına girecek olması sebebiyle, yapacağı ilk hatanın ardından artık şartlı tahliye ile bırakıldığı çocuk ıslah evini değil de doğrudan hapishaneyi boylayacak olan Stan'i, Şerif Dorney (Siobhan Fallon Hogan) ile yardımcısı Dave Haiser'da (Mu-Shaka Benson) ciddi şekilde uyarmaktadırlar... Okulda, kendisi ile yakın arkadaşı Dommer'a (Cody Kostro), sürekli sorun çıkartan Marble (Chris Petrovski), Pitt (Francisco Burgos) ve Ozzy'de (Uly Schlesinger) ayrı bir vakadır... Neyse... Şu ana kadar, Stan'in platonik bir aşk ile bağlandığı ve pislik olarak tanımladığı Marble ile takılmaya devam eden Roxy (Sofia Happonen) dışındaki bütün karakterleri tanıdığımıza göre; Stan'in dedesinin araç gereç deposu olarak kullandığı kulübe de, ilk önce serseri bir kokainman olduğunu sandığı ve o yüzden de köpeği Ike'ı üzerine gönderdiği, vampir Joe ile yüzleştiği güne gelebiliriz... Eminiz içeridekinin, kana susamış vampir Joe olduğunu bilselerdi, ne Ike ne de aksi ihtiyar Ellis, o kadar büyük bir heves ve enayice bir öz güven ile kulübeye dalmayacaklardı... Zira ikisi de Joe'ya yem olmak suretiyle hayatlarını kaybederler... Konuyu henüz kimseye açamayan Stan'in an itibarıyla tek yaptığı şey, kulübenin kapısını dışarıdan güçlendirmek olur... Ancak çok geçmez... Marble ve ekibinden fena halde dayak yiyerek Stan'in yanına koşuşturan Dommer, kendilerine eziyet eden o pisliklerden kurtulmalarının aracı olacağını düşündüğü kulübedeki canavarın varlığından haberdar olur... Fakat sürekli kabus içeren rüyalar görmeye başlayan Stan, bu konuda Dommer ile hemfikir değildir... Dakika 45... Geride sizleri, yorumumuzun en başında da belirttiğimiz gibi; son 30 dakikalık bölümünde, yapılan saçmalıklar yüzünden hikayedeki inandırıcılığını tamamen yitirerek, neredeyse &absürt& bir komediye dönüşen bir 53 dakika daha bekliyor olacak... Keyifli seyirler,


İlk iki filme göre biraz daha vasat olsada kendini izlettiren bir film.


ben filmi cd den izledim yer yer bazı sahnelerde sıkılınıyor ama filmde iyi bir ders verilmiş çocukların ve gençlerin hayatında arkadaşın ne kadar önemli olduğu 6/10 saygılar


Oya aydoğan filme hiç gitmemiş, ne alaka onun varlığı . Sırf zenci-çinli esprisi yapabilmek için var sanırım. Yinede geneli itibariyle beğenilesi , orta sınıf bir film. 5/10 hakeder. (694)


Konu Biraz Klasik Olacakları tahmin etmek çok da zor olmuyor ama yinede sevgili ile izlene bilecek bir film.


Cuba Gooding Jr. ın, DVD filmlerinde oynamadan önceki, iyi dönemlerinden...


Elindeki kadroya rağmen sinema gişesinde çakılan ve yapımcısına milyon dolarlar kaybettiren bir film var karşımızda. Ciddi anlamda vasat diyebileceğimiz bir film. İlk filmin hasılatının yarısını bile elde edemeyen, sinema tarihinin en silik filmlerinden birisi olarak karşımıza çıkan Avcı serisinin ikinci filmi, ilk 5 dakikası sonrasında sıkılınıp kapatılacak bir tempo sunuyor. Emily Blunt'un performansını da çok iyi beklerken maalesef kendisinden bir miktar soğudum. Üzgünüm Emily :(


Mükemmel, filme bayıldım.Müzikleriyle, kaçış sahneleriyle her anı sürpriizlerle dolu. AAmir Khan oyunculuğuyla daha da müthiş. Mutlaka gidip izleyin.


Her anı dolu dolu geçen çok zevkli bir yapım olmuş. Filmin her anında ters köşe yiyorsunuz ve bu çok keyif veriyor.


kusura bakmayın aklıma bir şey geldi..bu tony leung chiu wai yani kırık kılıç ve maggie cheung uçan kar the mood for love da da başrollerde oynuyolardı..bunlar ayrılmıyolar heralde hiç.::))))


Sıklıkla karşıma çıkan yabancı korku filmleri genel olarak 'ruh,şeytan,hayalet' türk yapımı filmler ise 'cin' gibi kavramlar işlenerek insanların korku duyusunu uyardımaya çalışıyor.Sıklıkla aynı konudan bahseden filmler bir zaman sonra insanın içinde derin bir yara yaparak insanı içten parçalıyor.Ama bu film tipik korku sinemasına bakışı biraz da olsa başarmış bulunmaktı.Yaklaşık 1.30 Saatlik filmde Korku unsurunu yeterince göstermemeleri gerçekten iyi bir fikir gösterseydiler sıkıntılı olurdu klasikten başka bir şey olmazdı.Filme gelirsek korku sinemasını seven insanlar için bu filmi önermiyorum.Korkmazsınız zaten bu film psikolojik gerilim olarak adlandırılan bir yapım.Korku arıyorsanız bu filmden uzak durun.Filmin sonu aslında gizli bir subliminial taşıyor.Benim açımdan izlediğim en değişik özgün film olması özelliği gösteriyor


Müthiş bir açılış sahnesiyle başlayan film harika bir şekilde ilerliyor, James Mangold filmin temasını çok güzel bir şekilde işlemiş. Russel Crowe ve Christian Bale'de rollerine ancak bu kadar yakışabilir ve ancak bu kadar iyi performanslar sergileyebilirlerdi. Western türünü seviyorsanız, izleyebileceğiniz, türünün en iyi örneklerinden biri. 9,2/10


Daha önceden hiçbir Oflu Hoca veya Sümela'nın Şifresi türünden filmlerin hiçbirini izlememiş birisi olarak, sinemada gittiğimde seansı uygun olan tek film bu olduğundan, Oflu Hoca Trakya'da filmini izledim. Sonuç? Aslında çok da kötü değildi. Yani, hiçbir beklentim yoktu ve filme girmeden önce bu yılın en kötü filmlerinden birisini izleyeceğimi düşünsem de, filmin kendisi hakkında can sıkıcı hiçbir taraf yoktu. Gerçi harika olan bir taraf da yoktu. Filmde komik olan sahnelerin yanı sıra espri anlayışından yoksun olan sahneler de vardı örneğin. Her şey ortalamaydı yani. Eğer filmi olduğu gibi izlerseniz, sonuçtan pek pişman olacağınızı zannetmiyorum. İzleseniz de, izlemeseniz de hiçbir şeyin değişmeyeceği filmlerden. Çok daha kötü bir film olabilirmiş doğrusu. Puanım: 5/10


acayip güzel bi film .bella thorne varsa her film güzeldir.laura marano da var.herkes gitsin .animasyonda 1.


Daha önce schindler's list'i izlemesem gelmiş geçmiş en güzel nazi filmi derdim buna ama schindler's list' filmi tabikide bir başyapıt bir kilometre taşı sinema dünyasında ikinci dünya savaşı sırasında toplama kamplarında bulunan usta yahudi kalpazanların, matbaacıların naziler tarafından bernhard toplama kampında bir araya getirilmesini ve alman hükümeti sahte ingiliz sterlini basarak britanya ekonomisini çökertmek istiyor. zamanın en büyük kalpazanı da toplama kampında. bu işin ehli bir grup yahudi, sahte paraları o kadar iyi basıyor ki ingiltere bankası bile paraların sahte olduğunu anlamıyor.gerçek bir hikaye olması filmin ilginçliğini arttırıyor ayrıca ine bir ayrıntıda sahte dolar basmak için, türk keteninin olmazsa olmaz olduğunu öğreten film. En iyi Yabancı film dalında 2008 Akademi ödülü alan “Kalpazanlar izlenmesi, tartışılması ve ders çıkarılması gereken bir filmdir. bir başyapıttır. oscarı sonuna kadar hak etmiştir.Nazi Almanya’sını anlatan filmlerin hiç tartışmasız en iyilerinden biri Gerek konusu itibari ile, gerek oyunculuğu ve yönetmenliğiyle tam anlamıyla mükemmel bir sinema şaheseri Film 1930’lu yılların Almanya’sında yaşayan üstün yetenekli bir kalpazanın hikayesini konu alıyor. Özllikle bahsedeceğim salomon sorowitsch karakterini canlandıran karl markovics'in çok başarılı bir performans gösterdiği,resmen hayran kaldım oyunculuğuna etkileyici bir gerçek hikayeye dayanan, insanı düşüncelere sevkeden bir başyapıt Ressam Salomon Sorowitsch çok iyi resim yapabilen, her türlü kafa kağıdının bire bir sahtesini yapabilen, her türlü damga ve imzayı taklit edebilen ve tabiki hertürlü paranın mükemmele yakın derecede sahtesini basabilen, sessiz, çirkin ve çok zeki bir yahudidir. Ağır yaşam koşullarının yaşandığı, bir dönemin toplama kampları, taş ocakları, gaz odaları gibi tarihe geçmiş büyük çaptaki işkencelerin anlatıldığı bir filmde tüm bu figürleri tatmin edecek ölçüde kullanılıp kanlı sahnelere çok çok az yer verilmesine izlerken şahsen çok mutlu oldum çünki benzeri filmlerde schindler's list' filmi olsun (La vita è bella ) 1997 hayat güzeldir filmi olsun insanı derinden etkileyen şiddet sahneleri infazları fazlaca idi sonuç olarak 10 üzerinden net 9 luk bu başyapıtı mutlaka izleyin


Fragmandan çok iddialı duruyor mutlaka gidilip izlenmesi lazım vizyona girse de gitsek görsek son zamanlada olanlardan farklı olmuş


izle ve unut.


filmin sinekritiğini ve yapılan yorumları okuyup inanılmaz farka şaşırmıştım.fakat filmi izlediğimde ben de Anıl Ergin in tarafında olduğumu anladım.çabuk unutulacak bir film.ama 1kere de olsa izlenir.


Küçükken az izlemedik yavf. Umarım çizgi film hakkında aklımızda kalanları unutturmaz.


bu filmi izleyin !!!


Marvel'in tüm zamanlarda izlediğimiz filmler içerisinde eşcinsel karakter(ler) barındıran ilk filmi. Bir kesimin bu sebeple 1 puan verip yerden yere vurduğu bir kesimin de yine bu sebeple 10 puan verdiği değişik bir film. Filmin yapısı, ilerleyişi ve senaryosuyla diğer Marvel filmlerinden ayrıldığını söylemeliyim. Sıkmadan izletti ama keyfin doruklarına çıkartmadı. İzlenebilir fakat yüksek beklentiyle değil.


Vakti bol arkadaşlar izleyebilir çok beklenti içine girmeyin, yer yer erotizm bulutları toplanıyor havada.Saygılarımla...


Savaş karşıtı filmler arasına girer ama çok sıradan bir film.oyuncular iyi ancak karakterler filme hiçbir katkı sağlamıyor...Sahnelerde çatışmadan başka birşey yok,gayet basit bir savaş filmi.4/10İzlemenize gerek yoktur kanımca.


Nefret Edilecek Cinsten!!!!


Tatlıydı hoştu güzeldi. Gündüz televizyon izlerken karşıma çıktı izlemek zorunda kaldım başka bişey olmadığından. Ama film güzeldi gülümsetti. İrem'in tatlı gülüşü için bile izlenir.


çok güzel sürükleyici ve etkileyici bir filim zaten başroldeki 2 oyuncu herşeyi anlatıyor izlenmesi gerekn filimlerden biride bu izleyin pişman olmıycağınız kesin...


Kesinlikle kimsenin izlemesini tavsiye etmiyorum yönetmen ve tüm çalışanlardan tek isteğim bu filmlerde küfür türkçe konuşma kurallarının ihmal ediyorsunuz lütfen lütfen dikkatlice kullanın burasi Türkiye Avrupa amerika değil herkes kalitesini düşürmüş inanın filme girmemle çıkmamız bir olmuş bu kaçıncı film sürekli küfür küfür siz ne yapıyorsunuz herkes kendisine gelsin eski Türk filmlerini izleyin kitap okuyun nasıl konuşmanız gerektiğini karakterlere nasıl ışık vereceginizi göreceksiniz böyle olmaz sinemaya gidiyorum sürekli haftada en az 4film izlerim ama artık değişti tiksinerek çıkıyorum Üzgünüm üzülüyorum bu ülkemize yakışmayan film bunlar


Yüksek puan alması ile birlikte ovgu dolu sozlere bakarak gittim.Beklentimin altinda kaldi ne yaziktir ki...Yeni dogan cocugunu goremeyen asker gibi duygusal kliseler ve e-bay gibi reklamlari sunmak bir yana gozumuze sokma derecesine getirmisler.Hikayesini , cizgi filmini bilmeme ragmen aracin kendi kontrolunde hareket etmesi gibi sahneler bana baska bir kotu yapim olan herbié yi hayirlatti...Sonuc : Cok iyi degil , mukemmel hic degil...İzlenir...ve unutulanlar listesine katilir


Oyunculuk sıfır efekt sıfır senaryo sıfır. Kamerayı titretip son ses çığlık vermeyi korku sanmak kadar komik bir şey yok. O kadar geriliyorsun ki artık saçmalıktan bir süre sonra komedi filmi oldu.


Film sanat sinemasının ana temasıyla, korku sinemasının ana temalarından birini birleştirmiş. Modern insanın yalnızlığı ve Hayalet teması hikayede birleşmiş. Ancak ne sanat filmleri kadar derinlikli değil, korku sineması kadarda eğlenceli değil. Ortalama bir film. Filmin son cümlesi her şeyi açıklıyor. Her şey kendimizle ilgili.


Filmin konusu sizin ön sayfada anlattığınız gibi değil. Son cümlesi doğru sadece. Ayrıca tamamen vakit ve para kaybı. Ne konu var ne de maceranın ne olduğu. Dizisinde olduğu gibi bir şifre çözme yok. bir bulmacayı çözmeleri gerekli mesela anlatmıyorlar bile.. Logit neden gidiyor? bu maceranın amacı ne? dronların amacı ne? neden logite saldırıyorlar? Bir taş kaldıracaklar taşı göremiyoruz, bir dolap açıyorlar dolabın içini göremiyoruz. Dinlenme moduna geçiyorlar 10dk dinlenme var. Biz de bu arada uyuyoruz... Film o kadar amaçsız ve gereksiz yavaş ki, 4 çocukla gittik ve salondakiler de dahil hepsi bıkkınlıkla salonda dolaşmaya başladı. Anneler bitsin artık diye bekledik. Sonu da yarım zaten. Ben bu kadar kötü olacağını düşünemezdim. Yazık...


İlk 25 dk si hep böyle mi olacak diyorsun ama sonrasında merak uyandırdı açıkçası. Klon olması anıları hatirlamamasi ama hissetmesi güzeldi. Alistigimiz Bilim kurgu kategorisinden biraz farklı ve daha durağan geldi ama yine de çok kötü diyemem. İzlenmesi için de önermem ama daha kaliteli yapımlarin yanında biraz basit kalmış


ben de filme tesadüfen rastlayıp aldım.film güzel dönemin olaylarına ışık tutuyor.sizi sıkmıyor ve filmi kolaylıkla anlıyorsunuz.amerikan tarihine meraklıysanız (meraklı olmasanız bile böyle konular ilginizi çekiyorsa)izleyin derim.Saygılar.


birinci si daha hoştu ya


12 Eylül Darbe Döneminden Kesitler Sunmaktadır... tek dertleri VATAN olanların hikâyesi JoyPR Yapımı İle 2 Ekim'de Vizyonda Olacak Film Sosyal Medyada En Çok Konuşulan Filmler Arasında Yerini Almaya Başladı... Büyük Gişe Başarısı Beklenmektedir...


filmin sonuna kadar bi ümit bekledim ama nafile:(inanılmaz sıkıcı bi filmdi bence.


ödül aldigi icin izledigim bir film...tamamen birbirinden zit karakterlere sahip iki kiz sıkıldıklari hayattan kurtulmak icin ayni noktada kesismezler...filmin senaryo acisindan boslugu ve vildan ataseverin sicak kanli genc kiz imaji cizmek icin gosterdigi caba acik bir sekilde farkediliyor..sevisme cesareti gosterdi diye de takdir edecek degilim acikcasi...gereksiz bir film olmus...


arthur ile minimoylar’ı ben daha değişik olarak bekliyordum.ama yinede hayal kırıklığına uğramadım gerçekten çok güzel bir film olmuş kaçırmayın deriimmm.!!!!


saçma sapan anlamsız bir film tek kelimeyle berbat...


Vasatın üzerinde bir yapım.Konusu sıradan olmasına rağmen izlenebilir.Otistik bir çocuğu kovalayan adamlar ve onu saklamaya çalışan iyi polis üzerine kurulu hikaye,biraz aksiyon biraz macera fena değil...7/10


küçük , büyük herkesin kendinden birşeyler bulacağı hoş bir film. Kahkahalar atmasanız da yüzünüzde bir gülümseme bırakıyor bittiğinde.. 6 - 6,5 puan arası bir yerde


Herşeyden anlayan ne dediği belirsiz yorumcular gibi yorum yapmayacağım :) çok kısa ve öz olarak bu film kesinlikle izlenmeli. emin olun hoşunuza gidecek.


benim favorim sincap hammy di,film de baya bir güzeldi ben çok beğendim en iyiside sırf çocuklara hitap etmemesi çok gülmedim ama bay bir eğlendim.9/10 iyi seyirler.


yemin ederimki ilk yarısına bile zor dayandım oyuncuların hepsi amatör. hiçbir masraf yapılmamış.okadar basitki anlatamam. üniverstiler arasında kısa film yarışması yapılsa aslaa ama aslaa kazanamaz bilee la insan brz masraf yapar yaa bırakın görüntüyü teknoloji çağındayız onu bile yapmamışlar sınemadakı salonları boşuna meşgul ediyo bu film Allahım yyaaa parama yazık vAllahi yaaa:(


Farklı senaryo + iyi oyunculuklar= Güzel Film. Filmi genel olarak beğendim. İzlerken aklıma sık sık Edge of Tomorrow filmi geldi. Ona çok benzettim. (Benzer tarzda film izlemek isteyenlere onu da öneriririm). Özellikle son 30 dakikası daha heyacan vericiydi. Suçluyu bulma kısmında kendinizi kaptıracağınız güzel bir film. 10/7.


uzun zamandır izledığım en guzel filmlerınden biri begenmeyen arkadasların konuyu anlamadıklaını dusunuyorum kahkaha atmak yerı sevişmek yerıne ızleseler anlayacaklar ben cok begendım emegınıze saglık


film gerçek anlamıyla tam olarak açık bir şekilde yansıtılmasada genele yakın olarak bilgilenmemizi sağlıyor. oyunculuk açısından matt damon yeterince iyi oynamış film boyunca tek bir tebessüm bile yok karakterine yeterince bağlı kaldığını görebiliyoruz. izlenmesi için tavsiye edilir. 10/7


3 yakın kız arkadaşın aşk ve evlilik planları, abd esintili iyi bir romantik komedi olmuş sürükleyicilik çok başarılı oyunculuk sedef avcı dışında çok iyi.


ben baya begendim tabi bi tanrı kent degil ama genede etkileyici sert bi film olmus


5 yaşındaki kız yeğenimi sinemada ilk defa bu filme götürdüm ve izlettim ona :)) Tam ona göre olmuş, çok hoşuna gitmiş, bir daha hep gelsin filme hep gidelim diyor :))Konusu ve öğreticiliğide tam çocuklara göre, bence çocuğunuza yada yeğenlerinize mutlaka izletin ;)9 / 10


Animatrix#39;ten sonra izlediğim en iyi animasyon. Hatta animasyondan fazlası...


Ernst Lubitsch'in &Broken Lullaby& (1932) isimli filminden esinlenilen senaryosunu da Philippe Piazzo ile birlikte yazan Fransız sinemasının önemli simalarından François Ozon'un yönetmen koltuğunda oturmakta olduğu “Frantz”; faşist Hitler Almanya'sının kilometre taşlarının itinayla döşenmeye başlanıldığı, tarihi dönemin atmosferinin de başarıyla yansıtıldığını düşündüğümüz, sıra dışı bir drama olarak geliyor karşımıza... Gelin isterseniz, 11.1 milyon dolarlık bir bütçeyle çekilerek; 3 Eylül 2016'daki dünya prömiyeri, &Altın Aslan& ödülü için yarıştığı Venedik Film Festivali'nde yapılan ve &entelektüel seviyesini her projesinde takdir ettiğimiz& Ozon'un vermeye çalıştığı mesajların yeterince anlaşılamaması sebebiyle, brüt 6.3 milyon dolarlık bir hasılat rakamıyla gişeye çakılmış olan bu filme biraz daha yakından bakalım... *** - 1919, Quedlinburg (Almanya'nın Saksonya - Anhalt eyaletinin batısındaki Harz ilçesinde, Harz dağlarının hemen kuzeyinde yer alan bir kasabadır... 1994'te kasabadaki kale, kilise ve eski yerleşim birimleri; UNESCO Dünya Mirası Listesi'ne eklenmiştir...) - Kasabanın pazarından çiçek alarak, Birinci Dünya Savaşı'nda Alman ordusunun mensubu bir asker olarak Fransızlar ile savaşırken cephe de hayatını kaybeden nişanlısı Frantz Hoffmeister'in (Anton von Lucke) mezarını ziyarete giden Anna (Paula Beer); Frantz'ın mezarı üzerinde, kendisinden önce konulmuş misler gibi kokan taze güllerin varlığını fark eder... Ve... Ciddi anlamda meraklanarak, hemen yakınlardaki bir mezarda düzenleme yapmakta olan mezarlık görevlisine (Rainer Egger); Frantz'ın mezarındaki gülleri bırakanın kimliğini sorar... Mezarcının yanıtı, söz konusu yabancı kişinin; kendisine bahşiş olarak vermiş olduğu, cebindeki madeni 2 Fransız Franc'ını çıkartarak göstermek olur... *** Eve dönen Anna durumdan, biraz da gülleri bırakanın kimliğini merak etmesi yüzünden; ilk olarak Frantz'ın annesi Magda Hoffmeister'e (Marie Gruber) söz eder... Ancak oğlunun, bir Fransız arkadaşının bulunup bulunmadığına dair herhangi bir somut bilgiye sahip olmayan Magda'nın tepkisi; &Savaş öncesinden bir Fransız dostudur& şeklinde olur ve bundan, Frantz'ın babası Hans'a söz etmemesini tembihler... Ki Dr. Hans Hoffmeister (Ernst Stötzner) aynı esnada, savaşta bacağından yaralanmış olan hastası Bay Kreutz'u (Johann von Bülow) muayene etmektedir... Fakat Kreutz'un doktora gelmesinin tek nedeni bacağını göstermek değil aynı zamanda, yas tutmakta olan Anna'ya evlenme teklif etmektir de... Ama Anna, anında geri çevirecektir Kreutz'un bu teklifini... *** Neyse... Doktor, Magda ve Anna oturmuş akşam yemeklerini yerlerken, birden evlerinin kapısının zili çalıverir... Kapıyı açtığında Anna, zili çalanın; içeri girmeye cesaret edemediği için koşar adım evden uzaklaşmakta olan bir erkek olduğunun ayırdına varır... *** Ertesi gün... Yeniden mezarlığa giden Anna bu kez, Frantz'ın mezarının başında yakaladığı yabancıyı; bir ağacın duldalığına gizlenerek izler... Cesaretini toplayan yabancı yani Adrien Rivoire (Pierre Niney), Dr. Hans Hoffmeister ile konuşmak üzere; bir odasını muayenehane olarak kullandığı, evlerine gider... Ama Adrien'in Paris'ten gelmiş olan bir Fransız olduğunu öğrenen doktor kendisinden, hemen evlerini terk etmesini ister... Bunun üzerine, &Haklısınız doktor... Ben de askerdim... Ben de bir katilim...& diyerek lafı çok da uzatmayan Adrien; meramını anlatamadan, evden çıkıp gitmek zorunda kalır... *** Adrien evden çıkar çıkmaz doktorun yanına giden karısı Magda ve özellikle de gözlerinden yaşlar süzülmekte olan Adrien'i, iki gündür Frantz'ın mezarının etrafında görmüş olduğunu ifade eden Anna; Adrien'in, Frantz'ın arkadaşlarından biri olabileceği tahmininde bulunurlar... Doktor olumsuz bir tepki vermez ve Anna, Adrien'in oteline giderek; kendisine iletilecek, bir zarfın içerisine yerleştirdiği davet notunu, resepsiyondaki görevliye (Axel Wandtke) teslim eder... Üstelik de, otelin lobisinde arkadaşlarıyla beraber takılarak birasını yudumlamakta olan Bay Kreutz; Anna'yı görür görmez yerinden fırlayarak, onu Cumartesi günü yapılacak dansa götürmeyi önerecekken... *** Çok geçmez... Kendisine bırakılan notu alan Adrien, anında Hoffmeister ailesinin davetine icabet eder... Böylelikle de artık, herkesin birbirinden öğreneceği; o ana kadar gizli kalmış olan pek çok husus bulunmaktadır... Ancak elbette &spoiler& vermek suretiyle, fırsat bulup da filmi henüz izleyememiş olanların ağızlarının tadını kaçırmak tarzımız olmadığı için; biz burada noktalıyoruz yorumumuzu... Dakika 15... Vizyona girdiği yıl sinema salonunda, büyük bir ilgi ve beğeniyle izlediğimiz filmin geride kalanında siz değerli sinemasever dostlarımızı; beklenmedik ters köşe sürprizleri de bünyesinde barındıran, 98 dakikalık bir bölüm daha bekliyor olacak... Keyifli seyirler,


Fazla beklentim olmadan gittim filme ama beklentiyle de gitsen beklentisiz de gitsen fark etmez çünkü vasatı aşamayan bir korku filmi.Açıkçası ben filmi izlemeden önce bu kadar kötü yorum almasına rağmen benim sevdiğim tarzda çekildiği için filmi ben beğenirim hatta korkabilirim diye içimden geçirmiştim ama demek ki diğer yorum yapan insanlar haklıymış çünkü film beni korkutmadı sadece birkaç sahnede irkildiğimi söyleyebilirim.Film artık klasikleşmiş olan şeytan çıkarmayla ilgili ama bu filmde olay tek bir kişinin içinden nasıl şeytan çıkarırız değil de birkaç kişiden şeytanı çıkartıyorlar ve farklı olarakta bu zebani bir insandan bir insana geçişte yapabiliyor.Her ne kadar vasatı geçemeyen bir film olsada izlerken seyirciyi kendine bağlamayı başarıyor yani ben izlerken pek sıkılmadım ama korku filminden beklenen asıl şey korkutmasıdır ki filmde beni korkutmadı.Benim sevdiğim tarz çekimle film çekilmiş ben gerçekçi buluyorum bu tarz çekimi fakat filme pek etkisi olmamış.Filmi izledikten sonra keşke sinemada izlemeseydim dedim çünkü film sinemada izlenmeyi hak etmeyen bir film hatta evde bile pek alternatifiniz yoksa izlenir.Son olarak ben filmi pek beğenmedim sadece birkaç sahnede irkildim,tavsiye etmem.


Uzun bir zaman aralığından sonra ertelediğim Lo İmposible; Küçük Kıyamet filmini izlemeye fırsat buldum.. İnsan birazda duygu yüklü olursa gerçekten kendini salabiliyor onu bir kez daha görmüş oldum.. Bilindiği gibi gerçek bir hikayeden esinlenerek oluşturulmuş çok kalite ve güzel bir film idi.. Tayland'a tatil yapmak için gitmiş bir ailenin 2004 yılındaki tsunami olayının birebir içinde kalmasıyla şekillenmiş bir hikaye.. Tabiki de bu olayların tamamının yaşanmış olduğunu düşünmüyorum ama bana göre senaristinde eklemiş olduğu sahneler yabana atılacak gibi durmuyor.. Tebrik etmek lazım.. Tabiki de bana göre.. Dram ve duygu yüklü bir film olduğunu söylemeliyim.. Küçük oyuncusundan en baştaki başrol oyuncusuna kadar mükemmel bir çalışma, azim ve gerçeklik.. Naomi Watts'ın o güzelliğinin göstermekten çok bu filmde konusundan da kaynaklandığı gibi daha çok anne şefkatını göstermek ön planda.. Suratına yapılan hasta ! makyajları gerçekten inandırıcı ve de size gözle hitap ederek derinden etkiliyor.. Bir de gözüme batan hatta gözümü çıkaran eleman 96'lı arkadaş Tom Holland'dan bahsetmek isterim.. Herşeyi kenarı koyarım bu adamın, gencin performansını hiçe sayamam.. O yaşta örnek gösterilecek bir oyunculuk.. Tek kelime ile mükemmeldi.. Çok daha fazla övgü dolu sözleri gelecek senelere saklayayım.. Diğer çocuklar ve de Ewan McGregor da es geçmemek gerek.. Genel itibariyle sizi içine çeken, acıklı sahnelerinde sizi duygulandıran ve de bazı sahnelerde kavuşma ile beraber tam tersi mutluluktan ağlatan bir yapım.. Böyle bir olayın yani tsunaminin, film olduğu için senarist tarafından eklenmiş bazı sahnelerini çıkarsak bile bir ailenin başına gelmesi, yaşaması kötü ve üzücü.. gerçekten laf arada yazıyorum ama bu gerçek hikayeyi harmanlayıp seyirciye de sunmak kolay iş değil.. Sergio Sanchez'i kutlamak gerek.. Son olarak elinizde bulunuyorsa ya da izleyip biraz duygulanmak istiyorsanız; bu film tam size göre.. Daha önce izleseydim modundayım ancak izlediğim ve de karşılığımı çok güzel bir şekilde aldığım için mutluyum şiddetle tavsiye ediyorum mutlaka izleyin iyi seyirler...


Denzel Washington ve Ethan Hawke ikilinin oyunculuk bakımından tavan yaptığı gerilim ve heyecanın üst seviyelerden seyrettiği sağlam bir polisiye filmi iyi seyirler...


Güzel ve Çirkin masalinin günümüz uyarlamasi yapilmaya çalisilmis ama o kadar saçma olmus ki izlerken filme konsantre olamadim.Oyunculuklar vasat bile degil,kötü.Sahneler birbirinden bagimsiz,kopuk.Güzelim senaryoyu rezil etmisler.Kulüpte çalan 'Wonderland' adli sarkinin hatrina..3/10


Helena Zengel'in muhteşem performansı uzun süre akıllarda kalacak, her şeyden önce. Film de genel anlamda iyi. Karakterler ve hikaye genel anlamda geçti bana. Bazı 'şöyle olsa daha iyi olurdu' dediğim yerler var, fakat sonuçta yönetmenin yaptığı tercihlere tabii ki saygı duymak gerekiyor. Çocuk gelişimi ve yetiştirme ile ilgili pek çok noktaya parmak basıyor. Özellikle finalin ardından aslında tüm bu sistemin, uzmanların, kamu/özel kurumların vs. verimliliğinin çok büyük bir soru işaretine bağlanması ve asıl sorunun her zaman tek bir yerde toplandığı ile ilgili tespitler öne çıkıyor. Bu tespit kendi içinde bir şekilde tutarlıyken, yine film bittikten sonra düşündüğünüzde, aslında bununla ilgili de gerekli mekanizmaların pek işlemediğini, veya işlese bile zamanında olmadığı zaman bunun da bir anlamı olmadığı sonucu çıkıyor ortaya. Kısacası film seyirciyi pek çok konuda düşünmeye, irdelemeye sevk ediyor. Tabii ki tüm seyirciler bir şeyler bulacaktır fakat çocuk sahibi olanların daha bir farklı değerlendireceğini/etkileneceğini düşünüyorum.


Senarist filmi uzatmak için oyuncuları gerizekalı yapmana gerek yoktu daha mantıklı olabilirdiler mesela eve kızın arkadaşı girdiğinde b planındaki sehpayı ses olarak kullanabilirdi. Burdan senaristin taa


Cok sıkıcı. Salondan ilk yarida ayrilabilirsiniz. Espri, mizah, yazilan her soz ve mimikler sıfır.


filmi izlerken belki biraz sıkıcı gelebilir fakat bu filmin gerçek bir olaydan esinlenilerek çekildiğini göz önüne alırsanız kesinlikle hoşunuza gidecektir. uzun diyaloglarına rağmen asla sıkılmadım 8/10


Genel olarak bakarsak filmi fazla beğenmedim ama yine de gerilimi iyiydi. Film, fazla uzatılmış gibi geldi bana. Seyir zevki bir yerden sonra azaldı bende. Aslında evde o bilmedikleri şeye karşı mücadele ederlerkenki sahneler iyiydi. Ne zamanki o sahneler bitti film duraklamaya başladı. Filmdeki küçük sarışın kız gerçekten çok tatlıydı. Onun ölmemesine çok sevindim. Filmin hikayesi şu şekilde; Dünyada ilginç olaylar oluyordur. İnsanlar bilinmedik nedenlerle intihar ediyordur. Malorie ve Jessica bunun Amerika'da olduğundan haberleri yoktur. Malorie'nin bebeğini kontrol ettirmesi için hastaneye giderler. Malorie çıkarken bir kadını intihar ederken görür. Ortalık bir anda karışır. Arabayla dönerlerken Jessica da o şey yüzünden intihar eder. Malorie bir eve sığınır. Burada 5-6 kişiyle birlikte o bilmedikleri şeyden korunmaya çalışırlar. Bir gün Gary adlı birini içlerinden biri eve alır. Gary de o şeye yakalanmış ama uyum sağlamış biridir. Malorie ve Olympia doğum yaparlarken Gary oraya gelip hepsini intihara sürükler. Malorie, Tom sayesinde kurtulur. Film buradan 5 yıl sonrasına geçiş yapar. Malorie 5 yıldır Tom, kendi çocuğu ve Olympia'nın çocuğuyla birliktedir. Bir gün bir grup insan onların evlerine gelir. Tom burada intihar etmek zorunda kalır. Malorie çocuklarla birlikte nehirden güvenli bir yere doğru yolculuğa çıkarlar. Üçünün de gözleri kapalıdır. Nedeni insanlar gözlerini aydınlığa çıkardıklarında intihar etmek isteği geliyordur. Bu şekilde yolculuğa çıkarlar. Yolculuğun sonunda güvenli bir yere gelirler. O şeye bulaşmayanlar burada bir okul kurmuşlardır. Film burada mutlu bir son ile biter. Film bir şimdiki zaman bir de 5 yıl önceden ilerliyordu. Kurgusunu fazla beğenmedim. Bazı yerlerde kamera geçişleri çok hızlıydı. Bazı oyuncuları sahnede gösterelim diye gereksiz bir işlem yapılmış gibi geldi bana. Filmde bir basitlik vardı sanki. Bir şeylerin eksik olduğu açıkça belli oluyor. Sandra Bullock yine çok iyi bir performans sergilemiş. Görüntü yönetmenliğini beğendim. Doğada müthiş kareler yakalanmış. Renkler capcanlıydı. Filme verdiğim puan= 7


Ben gidemedim maalesef keske hep olsa da gitsem bu arada altyazi varmiydi varsa turkcemiydi ne soylediler yahhh 😱😱😱😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭BTS seni seviyorum Bts


Anne-Çocuk ilişkisine dayanan farklı ama sade bir film.Xavier Dolan'ın ilk önce Hayali Aşklar filmini izlemiştim ve aman aman beğenmemiştim dün gece de bu filmini izledim ve yine ikinci filmdeki gibi aman aman beğenmiş değilim neden bilmiyorum ama bu çocuğun filmlerini pek beğenemiyorum evet her iki filmde de güzel konular işlemiş ama ben yinede her iki filmini de pek beğenmedim.Bu filme gelirsek ilk yarım saat sıkıldığımı söyleyebilirim ama film ilerledikçe seyirciyi kendisine çekiyor.Çekimler oldukça farklı ve güzel,bazı replikler gayet etkileyici ama işte eksik olan bir şey vardı o da bence filmin sürükleyici olmayışı ve hep bir kısır döngü içinde olması bunu açmam gerekirse yani Hubert hep annesine karşı bağrıyor annesi sinir bozucu bir tavırla karşılık veriyor sonra Hubert annesiyle iyi geçinmeye çalışıyor sonra yine araları bozuluyor bu döngü nerdeyse filmin başından sonuna kadar devam etti evet zaten hayatta böyle değil mi diyeceksiniz evet hayatta böyle ama sinemada bu döngü sıkıcı gözükür.Filmin gerçekten ağır bir temposu var açıkçası bence gereksiz sahneler de yok değildi.Farklı ama çok sade ve ağır kalmış bir film.Güzel bir konu ama bence olay örgüsü bakımından iyi işlenememiş diye düşünüyorum.Xavier Dolan'ın ikinci filminde etkileyici müzikler vardı ama bu filmde aklımda kalan etkileyici bir müzik kalmadı yani filmi bitirdikten sonra filmin pek etkisi altında kalmadım.Açıkçası ben filmin fazlaca tek taraflı düşünülerek yazıldığını düşünüyorum çünkü hep çocuk kendi açısından bakmış annenin açısından hiç bakılmamış filmde bu yüzden sanki hep anne suçluymuş gibi lanse edilmiş.Xavier Dolan'ın yönetmenliğini beğendiğimi söyleyebilirim bu filmde ama senaryo bakımından her ne kadar etkileyici diyaloglar olsada film fazlaca kısır döngü içinde ve fazlaca ağır tempoda işliyor,oyunculuklar fena değil.Son olarak ben Xavier Dolan'ın bu filmiyle ikinci filmini eş değer filmler görüyorum her iki filmi de farklı olsa da oldukça ağır tempoda işliyor,ben filmi pek beğenmedim ama farklı bir film izlemek isteyenler izlesin derim. 6.5/10