Altı doldurulması gereken birçok noktası yüzünden eksik kalmış bir film. Kendi tabiriyle, "fahişeliği seviyorum, erkekleri seviyorum, sevişmeyi ve parayı seviyorum" diyen Marie, bir gün otelin kenarındaki bir çöplükte yatan adamı evine alır, o gece içerisinde kendisine aşık olup pezevengi olması ister. Garip bir şekilde fahişelerin mutlaka pezevenge ihtiyacı olur manasını anlatmaya çalıştıklarını düşünüyorum. Sonra, doğal olarak insanoğlunun bi tarafı kalkar ve kendisine yapılan bu iyiliği farklı şekillerde kullanmaya çalışan Jeannot, bir manikürcüden hoşlanır. Onu da kendi altında çalışan bir fahişeye çevirmeye çalışırken de işler ters gider. Filmin ana hikayesinden çok, Marie'nin anlatıları ve insan çeşitliliği ile ilgili göndermelerini beğendim diyebilirim. Bunun dışında Jeannot'u yakalayan ekip, sanki köklü bir sahtekarmış imajı verdiler ama onunda altı hiçbirşekilde doldurulmayıp havada bırakıldı.