''Düşünüyorum da, yavaş yavaş batan bir gemi gibiyiz. Filikalar çoktan gitti. Su ağzımıza kadar geldi. Durumun umutsuz vaka olduğunu bilsek de hala bir çıkış yolu arıyoruz. Ve suyun altına dalmaya da cesaretimiz yok.'' Her şeyden önce söylemeliyim ki, bu filmin ne kadar üzücü olduğuna inanamıyorum. Derinden üzücü ve umutsuz. Duygusal olarak o kadar yoğun ki, filmin sonunda kendimi farklı biri gibi hissettim. Sadece iki saat sürdü ama deneyim bana sonsuz gibi geldi. Requiem for a Dream gibi sadece depresyon pornosu değil, aynı zamanda gerçekten içten bir hikaye.