Istanbul mersiyesi... Öyle aman aman bir film değil gibi durup, bir ilk film için gerçekten iyi bir çalışma olduğunu belli ediyor... Aslen bir "Köprü" hikayesi belki, fakat simgesi ile "Istanbul" anlatısı olarak göze çarpıyor. Ki bu Istanbul; iyi davrandığı insan sayısından çok insanı yutan. Milliyetçilik, ulusalcılık minvalinde yoğurulan alt metni yanında, ön yargılar, arka yargılar, yan yargılar, bizim ve bize ekilen yargılar hakkında bir film. Amatör oyuncular, ışık kullanımı ile İtalyan Yeni Gerçekçiliği sularında dönüyor "Köprüdekiler"... Yarı belgeselden fazla belgesel lezzeti bulunan yapımın benim için en büyük artısı, kozu, herkese, her olaya aynı mesafede duran yönetimi. Toplumsal gerçekçiliğe göz kırpan, bu göz kırpmayı bir duygu sömürüsü, bir onur meselesi haline getirmeyen, bize bildiklerimizi, aslında üç maymunu oynadıklarımızı gösteren tavrı. "Aslı Özge" zannımca takip edilmeye değer bir yönetmen olduğunu "Köprüdekiler" ile işaret ediyor...