"SON NEFESİM" Luis Bunuel... papaz kukuletası altında, sakkallı olarak ben.. Bu cümleyle başladım özellikle kitabında bu filmi çekerken zorlandığından bahsetmiş ve sonuna bu cümleyide yerleştirmiş.. Film zor sarsıcı; La Voice Lactee, le charme discret de la bourgeoisie ile aslında bir üçleme oluşturmaktadır efenim gene Bunuel bunun böyle olduğunu ifade etmektedir.. "Halk ihtilallere kalkıştığında bu özgürlüğünü istediğinden değil, daha sağlam DESPOTLUKLARA talep ettiğindendir. Halkın nefret ettiği birşey varsa o da Özgürlüktür. Dehşete düşer özgürlükten ona bakmaya bile tahammül edemez." Bu cümlenin devamını yazmayalım çünkü Louis Ferdinand Celine'nin sözü ve politik olarak Luis Bunuel'le zıtlar.. ama elimde değil ben bu filmi izlerken bu tümce yankılanıyordu.. Sonuç olarak put kırmak cesaret işidir hele öncellikle de kendi putlarını.. Luis Bunuel'im benim surrealim amcam..