filmde en çok kardeşlerin silahla taranmalarına, bombalanmalarına, havaya uçurulmalarına rağmen hiçbir şey olmamış gibi devam etmelerine güldüm. yalnız senaryo çok doyurucu değil. yönetmen birazda dönemin popilist filmlerinde olan 'ne kadar araba havaya uçursam o kadar büyüleyici olur' a kaymış. abartı absürdün vazgeçilmezidir ama bu şekilde değil.