İlk filmde karakterlerle izleyici arasındaki empati, duygusal yakınlaşma sanki daha kuvvetliydi. İlk bölümden karganın bir babaya saldırışı, askerlerin cinsel baskısı vs. 1,5 yıl sonrasına bile hala aklıma kalan sahneler. Bunda şahsen öyle bir sahneye rastlamadım. Sık taramalıyla ölsünler anasını satayım. RE buna bin basar. Çünkü silahı orada virüslüleri sadece yavaşlatma için kullanabiliyorlardı. Olmamış abisi. Hatta son yarım saati hızlandırarak izledim. Hem nasıl oluyor da babanın nehirde kaçış sahnesinde ölebilirlerken Londra'dan kalkıp koca kanalı geçip kendilerini Paris'te bulabiliyor bu virüslüler? Adam gibi kovalamacalı ve benzer temalı Doomsday'i izlemeyenlere tavsiye ederim, ona harcadığım vakte pişman olmamıştım.