Özürlü bir çocuğu olan doktor anneyi oynayan Fatma Girik son derece başarılı bir performans sergilemektedir. Hayatını çocuğuna adamış, her hamlesini, hayatının her dakikasını onun için adayan Doktor güzin çevresindeki insanların çocuğuna olan hareketlerini bir zaman sonra kaldıramayıp başka bir muhite taşınır fakat burada da başına gelen olayların ardı arkası kesilmez. Filmi iki perdede incelersek taşınmadan öncesi ve taşındıktan sonrası diyebiliriz. Ben filmin taşınmadan önceki evresini daha çok beğendim. Çünkü özürlü bir çocuğa bakmanın zorlukları oldukça başarılı işlenmiş. ikinci perdedeki olaylar trajedi oluşturabilmek için mantıksal kopukluklar içermiş.