Yönetmenin en bariz bulduğum özelliği seyircinin filmlerine dalıp gitmesini engellemesidir. Hikayelerine bağlanmazsınız, tanık olursunuz. Sizin ayık olmanızı ve bir film izlemekte olduğunuzu bilmenizi ister. Bu filmde bunu sağlamak için sabit kamera ve geniş çekimleri tercih etmiş. Sahneleri kesmeyerek de tanıklık hissiyatını pekiştirmiş. Bence Haneke'nin en iyi filmi değil. Ancak güzel bir film.