Kötü bir film diyemem ancak Joachim Trier'in Oslo, 31. August'ta kendini daha başarılı bir şekilde ifade ettiğini düşünüyorum. Oslo, 31. August'taki karakterler daha oturmuş, daha benimsenebilir karakterlerdi. Louder Than Bombs'un karakterlerine pek ısınamadım açıkçası. Evet problemleri var, üzgünler, melankolikler ama bir şey olmamış, tam oturmamıştı sanki. Arada mini klip tadında izlediklerimiz hoşuma gitti, filme renk katmış. Ancak ne yazık ki genel olarak hayal kırıklığına uğradım.