Kültür Bakanlığının desteğiyle çekilen film Ermeni tehcirini arka plana alarak, tartışma yaratmayacak şekilde katliamlara değinmeden, küçük bir kasabanın evlerinden edilip sürgüne gönderilmesini, savaşın ardındaki acıları iki çocuğun gündelik yaşantıları üzerinden anlatmış. Bir sabah vakti evinize gelen askerlerin postallarıyla uyanmak ve geride bırakılan evler, eşyalar, çocuklar ve yaşamlar.. Yersiz yurtsuz kimsesiz kalmak. Bu detaylara filmde fazla yer verilmemiş bence böyle acı bir zamanda geçen bir film çekmek daha yoğun bir duygu gerektiriyor. Belki de toplum olarak o dönemle henüz yüzleşmediğimiz için eksikliğini hissetmişimdir Olayları fazla dramatize etmeden anlatan, durağan, hafif de masalsı güzel bir film olmuş.