Yönetmenin bir filmini izlemek bile onun objeleri, şekilleri ve oyuncuların duruşlarını ne kadar iyi kullandığını gösterir. In the Mood for Love'da her kare bir fotoğraf gibidir. Çok az dialog olsa da bütün duyguyu iliklerimde hissettim. Filmi izlerken anlam veremediğim bir olay da, gayet acıklı ve çıkmazda sahneler olmasına rağmen, film süresince kendimi mutlu hissetmemdir. Belki muhteşem film müziklerinin etkisidir belki de bazı insanların söylediği gibi Wong gerçekten sinema dünyasında bir tanrıdır.