Acelesi olmayan sade anlatımına bayıldığım yapım kapana kısılmışlık duygusunu izleyiciye geçirmek konusunda oldukça başarılı. Özellikle dinlenme tesisi ve kamyonla yaratılan metafora hayran kalmamak imkansız. Müzik kullanılmaması, dialogları ve oyuncu performanslarıyla abartısız ve samimi bir hikaye anlatan Araf'ı çok beğendim. Uzun süresi biraz gözümü korkuttuysa da izlerken hiç fark etmedim. Bu da benim gözümde Yeşim Ustaoğlu'nu gerçek bir "usta" yapıyor. Emeği geçen herkese sonsuz teşekkürler. Tavsiye ederim. İyi seyirler.