O kadar cok izlenecek film, okunacak kitap var ki... Bi' filmi ikinci kere izlemeyi, bi' kitabi ikinci defa elime almayi tercih etmiyorum. Olur da uzun yasarsam, belki... Neyse, konuyu uzatmayayim. Birden fazla izledigim nadir filmlerden, sekizden fazla izledigim tek film. Belki sekiz sene once ilk kiminle izledigimdendir, kim bilir. Cunku ikimiz disinda bu filmi seven baska insana denk gelmedik yillardir. Biz hala her seferinde keyifle, cogu sahnesinde kocaman gulumsememizle izliyoruz. Benigni'nin ilk ingilizce filmi oldugunu okumustum bir yerde. Yani o kotu ingilizce rol icabi degil, cunku o sira cidden ingilizcesi iyi degil. Tavsan ve ailesiyle ilgili anlattigi sahne ornegin, tamamen dogaclama. Ki en sevdigim sahnesidir. Siz de izleyin, bakalim, "Cok rutin" bulanlardan misiniz, "Eh iste" mi, "Ama cok guzel!" mi...