Sanki Elvis Presley'in yeniden doğması olasılığı gibi şaşırtıcı, peri masalını andıran öyküde her daim kendi olan, kendi gibi kalan, yaşamın her alanında üretkenliğini sürdürebilen sıradan bir adam anlatılıyor. 1994 de Nelson Mandela'nın devlet başkanı olmasıyla Apartheid rejimin uygulamaları sonlandırılmaya başlanmış olmasına rağmen, Rodrigez'in 1998 de Cape Town'da dolu salonlara verdiği konserlerde acı olan şey, sanatçıyı dinlemeye gelenlerin içinde eğer varsa zencilerin konser kayıtlarında dahi kadraja girememiş olması. "Her devrim bir şarkıya ihtiyaç duyar" Rodrigez kendi şarkısını söyledi... Not: "from being the outcast - to being, uh, who he really was - ... kimsesiz olmak... onun gerçek kimliğiydi" diye çevrilmiş ama dışlanmışlık, yalıtılmışlık anlamı da taşıyan ilk cümle sanatçının kişiliği ve yaşam biçimi düşünüldüğünde "sadelik" olarak çevrilse daha anlamlı olacak sanki... 75/100