geçmiş-gelecek geçişleri çok güzel. İlk yarı senaryo çok iyi akıyor ama ikinci yarı için aynı şeyi hissedemedim. Sürekli tekrarlanan şarkılar beni fazlasıyla baydı. Belki şarkıları sevemediğimden. O duyguyu alamadım. Mehmet Günsur yaşlanmış, farah gene hep aynı farah, Kerem bursin güneşi beklerken setinden fırlayıp gelmiş gibi. Kostümü geçirip takılmış. Eğreti duruyor. Ama işte ışıl yücesoy ve hümeyra'nın o kızkardeşlik sahneleri var ki-hele hümeyra'nın namus üzerine yaptığı sert konuşma. İşte sırf o öykü için izlenir. Yoksa ayperi ve şarkıları filan tırı vırı geldi bana. Sonuç olarak son filmi tamam mıyız? dan çok daha güzel buldum filmi ben. edit:Işıl yücesoy'un gençliğini oynayan kızı es geçmişim yahu o baya başarılı bir kızdı bak. Tip olarak da cuk oturmuş. Önü açılır umarım :)