herkesin istanbul'u farklıdır. daha fragmanından benim istanbul'umu anlatacağı belliydi filmin. hakikaten de yanıltmadı. istanbul'u neden bu kadar seviyorsun sorusuna hala kelimelerle bir cevabım yok ama bu film o sevgiyi anlatmaya en yakın şey oldu. kediler, mezarlıklar, gece, binbir çeşit insan ve tarifsiz bir melankoli. hiçbir şehrin ölüleri istanbul'unkiler kadar görünür olmamıştır herhalde. yönetmenin istanbulunda seyyan hanım'ın da yer bulması tarifsiz. salondaki kimse çıkmadı seyyan hanım ve ara güler susana kadar. bu film kesinlikle beyoğlu'nda izlenmeli. nerde okuduğumu hatırlamıyorum ama ahmet hamdi tanpınar yaşama nedenini istanbul sevgisine bağlarmış benim gibi. seyyan hanım - hasret https://www.youtube.com/watch?v=9-Cng6RKbOA