Müzikleri o kadar tanıdık geldi ki, Anadoluda çekilmiş yerli bir yapım izliyormuş gibi hissettim kendimi. Gerçek bir hikayeden uyarlanması izlerken insanı düşündürtüyor ben başarabilir miydim acaba diye çünkü özgürlük altın tepside sunulmuyor insana, üstelik oruçlu oruçlu izlenirse susuzluk açısından empati de kurulabilir. Suyun kıymetini bilin lan! Ayrıca inanılmaz güzel doğa manzaralarına sahip bir film. Tüm bunların yanında maalesef sonundaki siyah beyaz sahneler ile yine ABD yapımı bir Sovyet karalama filmine dönüşmüş film. Siz "bağımsız film" etiketine kanmayın bence.