james mcavoy, gördüğüm filmleri arasında kesinlikle en iyi performansını sergilemiş... hele bilinç altındaki kişiliğine hitap eden bir durum olduğunda, yüzünde beliren pis gülümseme yok mu tam olması gereken yerlerde ortaya çıkıyor... danny boyle ise gerilimi ve müziği filmlerinde yine nasıl usta bir şekilde kullandığını ispatlıyor... boyle ile ilgili olarak bu filmle birlikte öğrendiğim yeni detay ise kılların kusursuzluğa gölge düşürdüğünü düşünmesi, onun dışında hep bildiğimiz gibi... son olarak danny boyle ile tanışıklığı bu filmle başlayanlar için sineması üzerine düşündüklerimi uzun uzadıya yazmaya çalıştığım film fecir yazımboyle-dostun-varsa-mezarini-derin-kaz'a bir göz atmanızı tavsiye ederim...