Vakit kaybı. Filmin neredeyse tamamı başroldeki kızın kezban hareketleriyle geçiyor. klasik bir olağanüstü durumlara hemen uyum sağlayıp iman gücüyle süper kahramana dönüşen karakter filmi. Kardeşini bulabilmek için dünyalara meydan okuyan bir kezban, dünyayı yıkıp, kalan insanları çocuklara öldürtmeye çalışan yarım akıllı uzaylılar, belli bir yerden sonra büyük resmi görüp taraf değiştiren uzaylı derken saçmalık ötesi bir film olmuş. Hele o önce ben yarı uzaylıyım yarı insanım deyip sonra yok öyle olmuyormuş sadece bir tarafı seçebiliyormuşum diyen elemana kahkahalarla güldüm. Dokunma bana, uzak dur benden dedikten sonra ilk fırsatta karşısındakini öpen sert kız karakterinden başka senaryo üretilemiyor sanırım Amerikada.