Çağan Irmak'ın en iyi filmi olmamakla birlikte güzel bir film olduğu bir gerçek. Ben filmi beğendim ve hatta itiraf ediyorum ikinci yarı ağladım. Ama doğruya doğru; nostaljik açıdan değerlendirsem filme 10 üzerinden en fazla 4 puan verirdim. Kıyafet, saç, makyaj tamam ama nostaljik bir hava yok ortada. Neyse ki filmde nostaljiden çok müziğe, aşka ve kardeşliğe odaklanan seyirci durumu gözardı edebiliyor. Kerem Bürsin'i ise Güneşi Beklerken'de izlemiş biri olarak şunu söylemeliyim ki ben Kerem Sayer'i izledim. Çağan Irmak'ın Kerem'i popülaritesi için kadroya aldığını düşünenler kervanına üzülerek eklendim anlayacağınız. Amma uzun yazdım ha, benden bu kadar.