Öncelikle belirtmek gerek ki durağanlığı, sahne geçişleri, sinematografi açısından zayıflığı ve süresi yönünden izlenmesi zor bir film. Fakat ele aldığı konu ve felsefesi bakımından kült sayılabilecek bir eser, öyle ki çocukluktan ergenliğe geçisi, geçiş sırasında toplum beklentileri, kimlik, disiplin kazandırma ve kendi bedeninizde kendi zihninizin azınlık durumuna geçişini ;sürecin baş aktörlerinin kendi otonom bölgesini doğal olarak nasıl oluşturduğunu göreceksiniz. Zaten hep böyle değil midir ? Gücü elinde bulunduranlar araya hiçbir kanal koymadan mesajı direk iletirken, azınlık öfkesini, acısını saza söze dökmez mi ? Firavunun gazabından kendi hakikatlerini, anlamlarını, arayışlarını, özgürlüklerini, kendi yaşam alanlarını, din adı altında korumaz mı köleler ?