Uranyumun nötronlarla bombalanmasının beta ışını emisyonuna neden olduğu 1934 yılında Enrico Fermi liderliğindeki bir ekip tarafından gözlendi.
1934'te Enrico Fermi liderliğindeki bir ekip, uranyumu nötronlarla bombalamanın beta ışınlarının emisyonunu ürettiğini gözlemledi (üretilen elementlerden elektronlar veya pozitronlar; beta parçacığına bakınız). Fisyon ürünleri ilk başta, Roma Fakültesi Dekanı Orso Mario Corbino, sırasıyla ausonium ve hesperium vaftiz atom sayıları 93 ve 94, yeni unsurları ile karıştırıldı. Uranyumun daha hafif elementlere bölünme (parçalanma) yeteneğinin keşfedilmesine ve bağlanma enerjisinin serbest bırakılmasına yol açan deneyler Otto Hahn ve Fritz Strassmann tarafından Berlin'deki Hahn'ın laboratuvarında gerçekleştirildi. Lise Meitner ve yeğeni, fizikçi Otto Robert Frisch, Şubat 1939'da fiziksel açıklamayı yayınladı ve süreci “nükleer fisyon” olarak adlandırdı. Kısa bir süre sonra Fermi, uranyum fisyonunun fisyon reaksiyonunu sürdürecek kadar nötron salabileceğini varsayıyordu. Bu hipotezin doğrulanması 1939'da geldi ve daha sonra yapılan çalışmalar, nadir uranyum izotop uranyum-235'in her fisyon tarafından ortalama olarak yaklaşık 2.5 nötronların salındığını bulmuştur. Daha fazla çalışma, çok daha yaygın uranyum-238 izotopunun, uranyum-235 gibi termal nötronlar tarafından da parçalanan plütonyuma dönüştürülebileceğini bulmuştur. Bu keşifler çok sayıda ülkenin nükleer silahların ve nükleer gücün geliştirilmesi üzerinde çalışmaya başlamasına yol açtı.
Uranyumun nötronlarla bombalanmasının beta ışını emisyonuna neden olduğu ne zaman gözlendi?