Gıda bileşenlerini yoğunlaştırmanın talihsiz bir yan etkisi, gıdaların besin içeriğinde değişiklik yapması ve bazı besin maddelerinin kaybolmasıdır. Bu işlem sonucunda, işlenmiş gıdalar genellikle vitaminler, fitokimyasallar ve mineraller gibi besleyici maddelerden yoksun kalırken, şeker, yüksek glisemik indeksli nişasta, sodyum ve oksitlenmiş yağlar gibi potansiyel olarak zararlı maddelerin içeriği artar. Ayrıca, işlenmiş gıdalar doğal olarak lif içeriği açısından da daha düşüktür.
Öğütme, santrifüj ve presleme gibi modern ayırma teknikleri, belirli gıda bileşenlerinin konsantrasyonunu sağlamıştır, un, yağ, meyve suları vb. ve hatta ayrı yağ asitleri, amino asitler, vitaminler ve mineraller. Kaçınılmaz olarak, bu tür büyük ölçekli konsantrasyon, gıdaların besin içeriğini değiştirir ve başkalarını çıkarırken bazı besinleri korur. Isıtma teknikleri, bazı vitaminler ve fitokimyasallar gibi birçok ısı kararsız besin maddesinin gıdaların içeriğini ve muhtemelen henüz keşfedilmemiş olan diğer maddeleri de azaltabilir. Besin değerinin azalması nedeniyle, işlenmiş gıdalar genellikle işleme sırasında kaybolan en kritik besin maddelerinden (genellikle belirli vitaminler) bazılarıyla “zenginleştirilir” veya “güçlendirilir”. Bununla birlikte, işlenmiş gıdalar, hem şeker hem de yüksek GI nişastası, potasyum/sodyum, vitaminler, lif ve sağlam, oksitlenmemiş (esansiyel) yağ asitlerinin içeriği ile ilgili olarak, bütün taze gıdalara kıyasla daha düşük bir beslenme profiline sahiptir. Buna ek olarak, işlenmiş gıdalar genellikle oksitlenmiş yağlar ve trans yağ asitleri gibi potansiyel olarak zararlı maddeler içerir.
Gıda bileşenlerini yoğunlaştırmanın talihsiz bir yan etkisi, gıdalarda hangi değişikliğe neden olmasıdır?