Gradyan iniş, türevlenebilir bir fonksiyonun yerel minimumunu bulmak için kullanılan bir optimizasyon algoritmasıdır. Bu algoritma, mevcut noktadaki fonksiyonun gradyanının ters yönde tekrarlanan adımlar atarak en dik iniş yönünü takip eder. Gradyan yönünde adım atıldığında ise fonksiyonun yerel maksimumuna ulaşılır. Gradyan iniş yöntemi, Augustin-Louis Cauchy tarafından 1847 yılında önerilmiş olup, Jacques Hadamard tarafından 1907'de bağımsız olarak benzer bir yöntem önerilmiştir.
Matematikte, gradyan iniş (genellikle en dik iniş olarak da adlandırılır), türevlenebilir bir fonksiyonun yerel minimumunu bulmak için birinci dereceden yinelemeli bir optimizasyon algoritmasıdır. Buradaki fikir, mevcut noktadaki fonksiyonun gradyanının (veya yaklaşık gradyanının) ters yönünde tekrarlanan adımlar atmaktır, çünkü bu en dik iniş yönüdür. Tersine, gradyan yönünde adım atmak, o fonksiyonun yerel bir maksimumuna yol açacaktır; prosedür daha sonra gradyan yükselişi olarak bilinir.

Gradyan iniş, genellikle bunu ilk kez 1847'de öneren Augustin-Louis Cauchy'ye atfedilir.[1] Jacques Hadamard, 1907'de bağımsız olarak benzer bir yöntem önerdi.[2][3] Doğrusal olmayan optimizasyon problemleri için yakınsama özellikleri ilk olarak 1944'te Haskell Curry tarafından incelendi[4], yöntem giderek daha iyi incelendi ve sonraki yıllarda kullanıldı.[5][6]
Gradyan inişle ilgili bu metin göz önüne alındığında, gradyan iniş nedir ve onu kim icat etti?