Avrupa güçleri, Afrika'nın toprakları ve kaynakları için birbiriyle rekabet etmek için yarışıyordu.
1880'lerden 1914'e kadar, Avrupa güçleri Afrika kıtasındaki kontrollerini genişletti ve Afrika'nın toprakları ve kaynakları için birbirleriyle rekabet etti. Büyük Britanya, Güney Afrika'ya kuzeyde Mısır'dan Afrika kıtasının uzunluğunu kapsayan Doğu Afrika'da çeşitli sömürge holdinglerini kontrol etti. Fransızlar Batı Afrika'da önemli bir yer kazandı ve Portekizliler güney Afrika'da koloniler düzenledi. Almanya, İtalya ve İspanya, Alman Doğu Afrika (Tanganyika) ve Almanya için Almanya'nın Güneybatı Afrika'sı, İtalya için Eritre ve Libya ile İspanya'nın kuzeybatısındaki Kanarya Adaları ve Rio de Oro da dahil olmak üzere kıtanın çeşitli noktalarında az sayıda koloni kurdular. Son olarak, Kral Leopold için (1865-1909 yılları arasında yönetilen), Kongo olarak bilinen büyük Afrika pastasının büyük parçası vardı, ki bu da ne yazık ki yerli Kongolu için Orta Afrika'da memnun olduğu gibi kişisel ilâhı haline geldi. 1914 yılına kadar, neredeyse tüm kıta Avrupa kontrolü altındaydı. 1820'lerde serbest bırakılmış Amerikan köleleri tarafından yerleşmiş olan Liberya ve Doğu Afrika'daki Habeşistan (Etiyopya) kalan son bağımsız Afrika ülkeleriydi. (John Merriman, Modern Avrupa'nın Tarihi, İkinci Cilt: Fransız Devrimi'nden Günümüze, Üçüncü Baskı (New York: W. Norton & Company, 2010), s. 819—859).
Avrupa ne için yarışıyordu?