Yayla köylüler, çeşitli girişimlere direnmek için toplumsal arazilerin dağılmasına karşı harekete geçtiler.
Bolivya yayla köylülerin çok sayıda İspanyol fethi ve bağımsızlık sonrası dönemde yerli dil, kültür, gümrük ve toplumsal organizasyonu korudu. Toplumsal arazilerin dağılmasında çeşitli girişimlere direnmek için harekete geçtiler ve toplumsal organizasyonu ilerletmek için “güçlendirilmiş kaiklerin” yasal olarak tanınmasını kullandılar. Yerli isyanlar 1953 yılına kadar sık gerçekleşti. Ulusal Devrimci Hareketi hükümeti 1952 yılında yerli olarak kendini tanımlamayı reddetmekle birlikte (kırsal insanları kampesinos veya köylü olarak yeniden sınıflandırmak) 1970'lerden itibaren Katarista hareketinde yenilenen etnik ve sınıf militanlığı yeniden ortaya çıktı. Çoğunlukla doğuda olan Ovland yerli halkları, CIDOB konfederasyonu tarafından düzenlenen 1990 Bölge ve Onurlu Mart ayına kadar ulusal siyasete girdi. Bu yürüyüş, ulusal hükümete ILO Sözleşmesi'ni imzalaması ve hala devam eden yerli toprakları tanıma ve başlama sürecini başlatması için başarıyla baskı yaptı. 1994 Halk Katılım Kanunu, devlet tarafından yerel alanları yönetmek için belirli haklar tanınan “toprak örgütleri” verildi.
Yayla köylüler neye karşı direndiler?