Descartes'in acı ile ilgili teorilerini 1644 yılında açıkladığı belirtilmektedir.
1644 yılında René Descartes, ağrının sinir lifleri boyunca geçen bir rahatsızlık olduğu teorisini ortaya koymuştur. Bu gelişme, ağrı algısını ruhsal, mistik bir deneyimden fiziksel, mekanik bir sansasyona dönüştüren bir gelişme. Descartes'in çalışmaları, Avicenna ile birlikte, özgüllük teorisinin 19. yüzyıl gelişimini ön plana çıkardı. Özgüllük teorisi, ağrıyı “dokunma ve diğer duyulardan bağımsız kendi duyusal aparatı ile belirli bir his” olarak gördü. 18. ve 19. yüzyıllarda öne çıkan bir başka teori, acıyı benzersiz bir duyusal modalite olarak değil, yoğun ışık, basınç veya sıcaklık gibi normal uyaranlardan daha güçlü tarafından üretilen duygusal bir durumdur. 1890'ların ortalarında özgüllük çoğunlukla fizyologlar ve hekimler tarafından desteklendi ve yoğun teori çoğunlukla psikologlar tarafından desteklendi. Bununla birlikte, Henry Head tarafından yapılan bir dizi klinik gözlemden ve Max von Frey'in deneylerinden sonra, psikologlar neredeyse topluca özgüllüğe göç ettiler ve yüzyılın sonunda fizyoloji ve psikoloji üzerine çoğu ders kitabı ağrı özgüllüğünü gerçek olarak gösteriyordu.
Descartes acı ile ilgili teorilerini ne zaman konuştu?