Köpeklerde diyabet, pankreasın cerrahi olarak çıkarılmasıyla tetiklenebilir. 1869'da yapılan deneylerde, Oskar Minkowski ve Joseph von Mering, köpeklerde pankreasın çıkarılmasının diyabete yol açabileceğini bulmuşlardır. Bu deneyler, normalde pankreas tarafından üretilen bir maddenin eksikliğinin diyabetin nedeni olduğunu ortaya koymuştur. Bu bulgu, diyabetin tedavisi için insülinin kullanılmasının temelini oluşturmuştur.
1900'lerin başında 1800'lerin sonlarında yapılan deneyler bir dizi diyabet normalde pankreas tarafından üretilen bir maddenin yokluğundan kaynaklandığını ortaya koymuştur. 1869'da Oskar Minkowski ve Joseph von Mering, köpeklerde pankreasın cerrahi olarak çıkarılmasıyla diyabetin neden olabileceğini buldular. 1921'de Kanadalı profesör Frederick Banting ve öğrencisi Charles Best bu çalışmayı tekrarladı ve pankreas ekstresi enjeksiyonlarının pankreasın giderilmesiyle ortaya çıkan semptomları tersine çevirdiğini tespit etti. Yakında, ekstraktın insanlarda çalıştığı gösterildi, ancak rutin bir tıbbi prosedür olarak insülin tedavisinin geliştirilmesi, malzemenin yeterli miktarda ve tekrarlanabilir saflıkta üretilmesindeki zorluklarla gecikti. Araştırmacılar, şirketin biyolojik malzemelerin büyük ölçekli saflaştırılmasıyla ilgili deneyimine dayanarak Eli Lilly ve Co.'daki endüstriyel işbirlikçilerden yardım istedi. Eli Lilly and Company'den Kimyager George Walden, ekstraktın pH'ının dikkatli bir şekilde ayarlanmasının nispeten saf bir insülin üretilmesine izin verdiğini buldu. Toronto Üniversitesi'nin baskısı ve benzer bir arıtma yöntemini bağımsız olarak geliştiren akademik bilim adamlarının potansiyel bir patent sorunu altında, birden fazla şirket tarafından özel olmayan insülin üretimi için bir anlaşmaya varıldı. İnsülin tedavisinin keşfi ve yaygın bulunmasından önce diyabet hastalarının yaşam süresi sadece birkaç aydı.
Köpeklerde diyabet nasıl tetiklenebilir?