Kahire'nin Kur'an-ı Kerim'in asıl temeli Kufa'nın 8. yüzyıl okuması olan ʻAsim'in okunuşudur.
9. yüzyılın sonuna kadar Arapça diline özel sesli harf seslerini gösteren ses belirteçleri tanıtıldı. İlk Kur'an el yazmaları bu işaretlerden yoksun, bu nedenle birkaç okuma kabul edilebilir kalır. Arızalı seslendirmenin niteliği tarafından izin verilen metnin okumalarındaki varyasyon, 10. yüzyılda okuma sayısında bir artışa yol açtı. Bağdat'tan 10. yüzyıl Müslüman bilim adamı İbn Mücahid, Kur'an'ın kabul edilebilir yedi metinsel okumasını kurmakla ünlüdür. Çeşitli okumaları ve güvenilirliklerini inceledi ve Mekke, Medine, Kufa, Basra ve Şah şehirlerinden yedi 8. yüzyıl okuyucusunu seçti. İbn-i Mücahit neden altı ya da on yerine yedi okuyucu seçtiğini açıklamadı, ancak bu, Kur'an'ın yedi “ahruf” (yedi harf ya da mod anlamına gelir) içinde ortaya çıktığını bildiren bir peygamberlik geleneğiyle (Muhammed'in söyleyerek) ilgili olabilir. Günümüzde en popüler okumalar sırasıyla İbn Mücahid'in redüktörlerinden iki Aasim ibn Abi el-Najud (Kufa, d. 745) ve Nafi' el-Medine (Medine, d. 785) uyarınca iletilmektedir. Kahire'nin etkili standardı (1924), modifiye sesli işaretlerden oluşan ayrıntılı bir sistem ve dakika detayları için bir dizi ek semboller kullanır ve ʻAsim'in okunuşu olan Kufa'nın 8. yüzyıl okumasına dayanır. Bu baskı Kur'an'ın modern baskıları için standart haline gelmiştir.
Kahire'nin Kur'an-ı Kerim'in asıl temeli hangisidir?