Vekil karakter mekanizması, Unicode'in 16 bit ile sınırlı olmaktan çıkarak daha fazla kod noktasını desteklemesini sağlamak için uygulandı. Bu mekanizma sayesinde Unicode kod alanı bir milyondan fazla kod noktasına yükseldi. Böylece, nadiren kullanılan veya eski karakterlerin kodlanması için gereksinim duyulmadı ve tarihi komut dosyaları gibi bazı karakterlerin kodlanması mümkün hale geldi. Ayrıca, başlangıçta Unicode için tasarlanmayan karakterlerin de desteklenmesi sağlandı, bu karakterler genellikle kişisel veya yer adlarının bir parçasıdır ve nadiren kullanılırlar. Ancak, bu karakterler Unicode'un orijinal mimarisinde düşünüldüğünden daha önemli hale geldi.
1996 yılında Unicode 2.0'da bir vekil karakter mekanizması uygulandı, böylece Unicode artık 16 bit ile sınırlı değildi. Bu, Unicode kod alanını bir milyondan fazla kod noktasına yükseltti, bu da birçok tarihi komut dosyasının (örneğin, Mısır Hiyeroglifleri) ve kodlamaya ihtiyaç duyulmadığı binlerce nadiren kullanılan veya eski karakterin kodlanmasına izin verdi. Başlangıçta Unicode için tasarlanmayan karakterler arasında nadiren kullanılan Kanji veya Çince karakterler bulunur; bunların çoğu kişisel ve yer adlarının bir parçasıdır ve nadiren kullanılır, ancak Unicode'un orijinal mimarisinde öngörülenden çok daha önemlidir.
Neden vekil karakter mekanizması uygulandı?