18. yüzyılın başlarında Çin'de yaklaşık olarak 300 milyon kişi yaşamış.
Çin de bu dönemde artan nüfus muzdarip başladı. Nüfus artışı iç savaşlar ve salgınlar nedeniyle 17. yüzyılın ilk yarısında durgundu, ancak refah ve iç istikrar bu eğilimi yavaş yavaş tersine çevirdi. Patates ve fıstık gibi Amerika'dan yeni ekinlerin getirilmesi, 18. yüzyılda Çin'in toplam nüfusu 100 milyondan 300 milyon kişiye balonlandı. Yakında mevcut tüm tarım arazileri kullanıldı, köylüleri daha küçük ve daha yoğun çalışmış araziler çalışmaya zorladı. Qianlong İmparatoru bir zamanlar “Nüfus büyümeye devam ediyor, ama toprak büyümüyor” diyerek ülkenin durumunu homurdandı. İmparatorluğun ekilebilir tarım arazisine sahip kalan tek kısmı Mançurya'ydı. Jilin ve Heilongjiang illerinin Mançu anavatanı olarak duvarlarla çevrildiği yerdi. İmparator, Han Çinli sivillerin yerleşmesinin yasaklandığını ilk kez emretti. Moğollar, Qing tarafından bayraklarının sınırlarını, hatta diğer Moğol Sancaklarına ve neidi'ye (Han Çinli 18 eyaleti) geçmelerini yasakladılar ve Moğolları Qing'e ayırmak için yaptıkları takdirde ciddi cezalar verildi.
18. yüzyılın başlarında Çin'de kaç kişi yaşamış?