Metne göre, Çin ve Japonya 1941 yılında çıkmaza ulaştılar.
Savaş, Suixian-Zaoyang Muharebesi ve 1. Changsha Muharebesinde Japonların benzeri görülmemiş yenilgisiyle yeni bir aşamaya girdi. Bu zaferlerden sonra, Çin milliyetçi kuvvetleri 1940 yılının başlarında büyük çaplı bir karşı saldırı başlattı; ancak, düşük askeri-sanayi kapasitesi nedeniyle, Mart 1940 sonlarında Japon ordusu tarafından püskürtüldü. Ağustos 1940'ta Çinli komünistler Orta Çin'de bir saldırı başlattı; misilleme olarak Japonya komünistlerin insan ve maddi kaynaklarını azaltmak için işgal altındaki bölgelerde “Üç Alls Politikasını” (“Hepsini Öldür, Hepsini yak, Hepsini Yağma”) başlattı. 1941 yılına gelindiğinde çatışma bir çıkmaz haline gelmişti. Japonya kuzey, orta ve kıyı Çin'i işgal etmesine rağmen, Milliyetçi Hükümet Chungking'de kurulan geçici bir sermayeyle iç mekana çekilmişti ve Çinli komünistler Shaanksi'deki temel alanların kontrolünde kalmıştı. Buna ek olarak, kuzey ve orta Çin'in Japon kontrolü Japonya genellikle demiryollarını ve büyük şehirleri (“noktaları ve çizgiler”) kontrol edebildi, ancak geniş Çin kırsal büyük bir askeri veya idari varlığı yoktu ki, biraz ince oldu. Japonlar geri çekilme ve yeniden gruplanan Çin ordusuna karşı saldırganlığının güneybatı Çin'deki dağlık arazi tarafından durdurulduğunu buldular. Komünistler ise Japon cephesinin arkasında kuzey ve doğu Çin'de yaygın gerilla ve sabotajcı faaliyetleri düzenlediler.
Çin ve Japonya hangi yıl çıkmaza ulaştı?