William Burroughs ve Hunter S. Thompson, edebiyat ve gazetecilik arasındaki yakınlaşmayı farklı yollarla oluşturarak ve ortaya çıkartarak katkıda bulundular. İlk olarak, Burroughs'un ilk çalışmaları ve Thompson'un belgesel raporlamaları, güçlü öznel ifadeler ve kişisel deneyimler üzerinden gerçekliği aktarmak için edebiyatın ve gazeteciliğin araçlarını birleştirdi. 
Örneğin, Burroughs, deneyimlediği uyuşturucu bağımlılığı ve toplumun dışlanmış kesimlerine odaklanarak edebiyatı kullanarak gerçekliği sorguladı. Thompson ise, ikinci Dünya Savaşı sonrası deneyimlerini etkileyici bir şekilde belgeselleştirdi ve gazetecilikle edebiyatı birleştirerek objektif gerçekçilik yerine kişisel bir deneyime dayalı bir yaklaşım benimsedi. 
Bu yollarla, Burroughs ve Thompson, edebiyat ve gazeteciliği birbirine yaklaştırarak, gerçekliği sorgulamak ve alternatif bir bakış açısı sunmak için yeni bir tarz geliştirdiler. Bu yaklaşım, edebi eserlerin gazetecilik öğelerini ve gerçek olayların edebi bir anlatımını içermesine izin verdi. Bu da edebiyatın ve gazeteciliğin sınırlarını bulanıklaştırdı ve yeni bir tarzın ortaya çıkmasına yol açtı.
Tür kurgu ayrıca, şüpheci dedektifin sorguları ve bilim kurgunun alternatif gerçeklikleri aracılığıyla sabit formüllerine rağmen, 20. yüzyıl formlarında gerçekliği sorgulayabileceğini gösterdi. “Ana akım” ve “tür” formlarının (gazetecilik dahil) ayrılması, dönemimizde kendi zamanlarımıza kadar bulanıklaşmaya devam etti. William Burroughs, ilk çalışmalarında ve Hunter S. Thompson belgesel raporlamayı ikinci Dünya Savaşı'ndan sonra güçlü öznel ifadelere dönüştürdü ve post-modern eleştirmenler genel olarak objektif gerçekçilik fikrini küçümsediler.
Bu iki yazar, edebiyat ve gazeteciliğin yakınlaşmasını hangi yollarla oluşturdu ve ortaya çıktı?