Metinde belirtilenlere göre, Metodist ve Vaftizci vaizler köleliğe karşı çıkmaya ve manüse (kölelik sisteminden feragat etmeye) teşvik etmeye ilk kez İlk Büyük Uyanış döneminde başlamışlardır. Bu hareket 18. yüzyılın sonlarından itibaren gerçekleşmiş ve onlarca yıl boyunca devam etmiştir. Bu dönemde, kölelere doğrudan itiraz edilmiş ve ücretsiz siyahlara dönüşüm çağrısı yapılmıştır. 19. yüzyılın ortalarına gelindiğinde, kuzey Baptistler köleliğe karşı gelmeye başlamışlardır. Dolayısıyla, Metodist ve Vaftizci vaizlerin köleliğe karşı çıkma ve manüse teşvik etme süreci İlk Büyük Uyanış dönemiyle başlamış ve 19. yüzyılın ortalarına kadar devam etmiştir.
Amerikan İç Savaşı'na kadar öncülük eden Baptistler, Birleşik Devletler'deki kölelik konusundaki tartışmalara karıştı. İlk Büyük Uyanışta Metodist ve Baptist vaizler köleliğe karşı çıktılar ve ıslah çağırdılar, onlarca yıl boyunca kurumla daha fazla bir konaklama yaptılar. Paternalist bir kurumu çağırmak için güneyde köle sahipleriyle çalıştılar. Her iki mezhepler de kölelere doğrudan itiraz ve ücretsiz siyahlara dönüşüm için başvurdu. Baptistler özellikle cemaatlerde aktif rol almalarına izin verdiler. 19. yüzyılın ortalarında, kuzey Baptistler köleliğe karşı geldiler. Gerilim arttıkça, 1844 yılında Ev Misyon Derneği Gürcistan tarafından önerilmiş misyoner olarak köle sahibi atamayı reddetti. Belirtti misyonerler alamadım hizmetçileri onlarla, ve aynı zamanda yönetim kurulu istemiyordu gibi görünmek kölelik.
Metodist ve Vaftizci vaizler ne zaman köleliğe karşı geldiler ve manüse teşvik etti?