18. yüzyılın ortalarında, neoklasik mimariye dahil edilen ek etkiler arasında Antik Yunan'dan gelen hareket, daha geniş bir Klasik etki yelpazesini içermektedir. İngiltere'de Sir William Hamilton'ın Pompeii ve diğer bölgelerdeki kazıları, Grand Tour'un etkisi ve William Chambers ve Robert Adam'ın çalışmaları bu konuda önemli bir rol oynamıştır. Fransa'da ise Roma'da eğitim görmüş Fransız sanat öğrencileri ve Johann Joachim Winckelmann'ın yazılarının etkisiyle neoklasik hareket yayılmıştır. Ayrıca İsveç ve Rusya gibi diğer ülkelerde de ilerici çevreler tarafından neoklasik stil benimsenmiştir.
18. yüzyılın ortalarında, hareket Antik Yunan'dan gelenler de dahil olmak üzere daha geniş bir Klasik etki yelpazesini içerecek şekilde genişlemiştir. Neoklasik mimariye geçiş geleneksel olarak 1750'lere tarihlenmiştir. İlk olarak İngiltere ve Fransa'da etki kazandı; İngiltere'de Sir William Hamilton'ın Pompeii ve diğer bölgelerdeki kazıları, Grand Tour'un etkisi ve William Chambers ve Robert Adam'ın çalışmaları bu konuda çok önemli oldu. Fransa'da hareket, Roma'da eğitim görmüş Fransız sanat öğrencileri nesli tarafından tahrik edildi ve Johann Joachim Winckelmann'ın yazılarından etkilendi. Stil, İsveç ve Rusya gibi diğer ülkelerde ilerici çevreler tarafından da benimsenmiştir.
18. yüzyılın ortalarında neoklasik mimariye hangi ek etkiler dahil edildi?