Aristo, duyguların erdemin önemli bir bileşeni olduğuna inanıyordu.
Batı felsefesi duyguları değişik şekillerde görüyordu. Stoik teorilerde, mantık için bir engel ve dolayısıyla erdem için bir engel olarak görüldü. Aristo, duyguların erdemin önemli bir bileşeni olduğuna inanıyordu. Aristoteles görünümünde tüm duygular (tutkular denir) iştahlara veya kapasitelere karşılık gelir. Ortaçağ boyunca, Aristoteles görünümü özellikle scholastisizm ve Thomas Aquinas tarafından benimsenmiş ve daha da geliştirilmiştir. René Descartes, Niccolò Machiavelli, Baruch Spinoza ve David Hume gibi filozofların eserlerinde duygu teorileri de vardır. 19. yüzyılda duygular adaptif olarak kabul edildi ve deneysel psikiyatrik açıdan daha sık incelendi.
Hangi düşünür, duyguların erdem için gerekli olduğuna inanıyordu?