Metne göre, Mançular, Moğollar, Tibetliler ve Uygurlar gibi Orta Asya bileşenlerine hitap etmeye çalışırken, Han Çinlileri ile uzlaşmaya çalıştılar. Metinde Mançuların kesin olarak kimseye itiraz ettiği belirtilmemiştir.
Erken Mançu hükümdarları, hanedanlıklarının istikrarını açıklamaya yardımcı olan iki meşruiyet temelini de kurdular. İlki bürokratik kurumlar ve daha önceki hanedanlardan benimsedikleri neo-Konfüçyüs kültürüdür. Mançu yöneticileri ve Han Çinli akademisyen seçkinler yavaş yavaş birbirleriyle uzlaştı. Muayene sistemi, etnik Han'ın yetkili olması için bir yol önerdi. Kangxi Sözlük İmparatorluk himayesi Konfüçyüs öğrenimine saygı gösterdi, 1670 Kutsal Fermanı etkili Konfüçyüs aile değerlerini övdü. İkinci büyük istikrar kaynağı, onların Moğol, Tibet ve Uygur bileşenlerine hitap etmelerini sağlayan Mançu kimliğinin Orta Asya yönüdür. Qing, Çin'de İmparator (Huangdi) ünvanını kullandı, Moğollar arasında Qing hükümdarı Bogda Han (bilge Han) olarak anıldı ve Tibet'te Gong Ma olarak anıldı. Qianlong, Tibet Budizm'in patronları olan Budist bilge yöneticileri olarak kendini ortaya çıkardı. Mançu dilinde, Qing hükümdarı dönüşümlü olarak Huwangdi (İmparator) ya da Han olarak adlandırıldı. Kangxi İmparatoru da ilk kez Ming altında Çin'e gelen mahkeme Cizvit misyonerlerini memnuniyetle karşıladı. Tomás Pereira, Martino Martini, Johann Adam Schall von Bell, Ferdinand Verbiest ve Antoine Thomas gibi misyonerler, askeri silah uzmanları, matematikçiler, haritacılar, astronomlar ve imparatorun danışmanları olarak önemli görevlerde bulundu. Güven ilişkisi ancak daha sonraki Çin Ayinleri'nin tartışmalarında kayboldu.
Mançu kime itiraz etti?