MÖ 640-580 arasındaki dönem, erken arkaik dönem olarak bilinir.
Erken arkaik dönemde (M.Ö. 640—580) ilk büyük ölçekli tasvirlerde sanatçılar, cansız kitleler olarak temsil edilmeyen ancak hayat dolu olan yüzün ve bedenin iç kısmına bakmak için dikkatini çekmeye çalıştılar. Yunanlılar, uygarlıklarının geç saatlerine kadar, heykellerin bir anlamda hayatta olduğuna dair neredeyse hayvansal bir fikir sürdürdüler. Bu, görüntünün bir şekilde tanrı ya da insanın kendisi olduğu inancını somutlaştırır. Atina'daki Dipylon mezarlığında (Dipylon Kouros) bulunan Kutsal kapı Kouros heykeli güzel bir örnektir. Heykel “kendi içinde bir şey” dir ve derin gözlerle ince yüzü entelektüel sonsuzluğu ifade eder. Yunan geleneğine göre Dipylon ustası Daedalus seçildi ve heykellerinde uzuvlar vücuttan kurtuldu ve heykellerin hareket edebileceği izlenimini verdi. Kouros türünün en eski tamamen korunmuş heykeli olan New York kouros'u da yarattığı düşünülmektedir ve tanrının kendisinin vücut bulmuş hali gibi görünüyor.
MÖ 640-580 arasındaki dönem ne olarak biliniyordu?