Doğu Avrupa'daki diğer sosyalist devletlerde temizlenenler "Titoistler" olarak adlandırıldı.
4 Mayıs'taki Sovyet cevabı, Tito ve Yugoslavya Komünist Partisi'ni (CPY) hatalarını kabul edip düzeltmedikleri için uyardı ve Kızıl Ordu'nun onları yıkımdan kurtardığını savunarak Almanlara karşı başarılarından çok gurur duydukları için onları suçlamaya devam etti. Tito'nun 17 Mayıs'taki tepkisi, konunun o Haziran ayında düzenlenecek olan Cominform toplantısında çözülmesini önerdi. Ancak Tito, Yugoslavya'nın açıkça saldırıya uğrayacağından korkarak Kominformate'in ikinci toplantısına katılmadı. 1949'da, Macar ve Sovyet kuvvetleri kuzey Yugoslav sınırında toplanırken kriz neredeyse silahlı bir çatışmaya dönüştü. 28 Haziran'da, diğer üye ülkeler, CPY'nin “son beş ya da altı ay içinde liderliğinde baskın bir konuma ulaşmayı başarmış” olan “milliyetçi unsurları” gerekçe göstererek Yugoslavya'yı sınırdışı etti. Moskova'daki varsayım, Sovyet onayını kaybettiği bilindiğinde Tito'nun çökeceği; 'Küçük parmağımı sallayacağım ve artık Tito kalmayacak. 'dedi Stalin. Kovulma, Yugoslavya'yı uluslararası sosyalist devletler derneğinden etkili bir şekilde sürgün ederken, Doğu Avrupa'daki diğer sosyalist devletler daha sonra sözde “Titoistlerden “arındırıldılar. Stalin meseleyi kişisel olarak aldı ve Tito'ya birkaç suikast girişimi düzenledi, hiçbiri başarılı olmadı. İki lider arasındaki yazışmalarda Tito açıkça şöyle yazdı:
Doğu Avrupa'daki diğer sosyalist devletlerde temizlenenlerin adı neydi?