Metne göre, Vyākaraṇa dilbilgisi geleneği, geç Vedik dönemde başlamıştır.
Sanskritçe dilbilgisi geleneği, Vyākaraa, altı Vedangas biri, geç Vedik dönemde başladı ve 3990 sütras oluşur Pāini Aādhyāyī ile sonuçlandı (ca. beşinci yüzyıl M.Ö.). Pāini'den yaklaşık bir yüzyıl sonra Kātyāyana, Pāini stras üzerinde Vārtikas'ı besteledi. Pāini'den üç yüzyıl sonra yaşayan Patanjali, Aādhyāyī ve Vārtikas üzerine “Büyük Yorum” adlı Mahābhāya yazdı. Bu üç antik Vyākarain (grameriler) nedeniyle, bu dilbilgisine Trimuni Vyākarana denir. Sutraların anlamını anlamak için, Jayaditya ve Vāmana bir yorum yazdı, Kāsikā, 600 CE. Pāinian dilbilgisi, tüm mātrika'nın (alfabe) kısaltıldığı 14 Shiva sutras'a (aforizmalar) dayanır. Bu kısaltmaya Pratyāhara denir.
Vyakarana hangi dönemde başladı?