Evet, Scarantino ve Griffiths, duygular konusundaki perspektiflerinin, fobileri ve bebeklerin ve hayvanların duygularını anlamada yardımcı olabileceğine inanıyordu.
Paul E. Griffiths ve Andrea Scarantino tarafından geliştirilen duygulara ilişkin bir bakış açısı, psikolojide durumsalcılık yaklaşımını temel alarak, duyguların gelişiminde ve iletişiminde dış faktörlerin önemini vurgular. Bu teori, hem bilişsel hem de neo-Jamesian duygu teorilerinden belirgin bir şekilde farklıdır. Her ikisi de duyguları tamamen içsel bir süreç olarak görür ve çevre sadece duygulara uyarıcı olarak hareket eder. Buna karşılık, duyguya ilişkin durumcu bir bakış açısı, duyguları çevreyi araştıran ve diğer organizmaların tepkilerini gözlemleyen bir organizmanın ürünü olarak görür. Duygu, diğer organizmaların davranışlarına aracılık etmek için bir sinyal olarak hareket eden sosyal ilişkilerin evrimini uyarır. Bazı bağlamlarda, duygu ifadesi (hem gönüllü hem de istemsiz) farklı organizmalar arasındaki işlemlerde stratejik hamle olarak görülebilir. Duygu üzerine yerleştirilen perspektif, kavramsal düşüncenin duygunun doğasında bir parçası olmadığını belirtir, çünkü duygu, dünyayla becerikli bir etkileşim şeklidir. Griffiths ve Scarantino, duygu konusundaki bu perspektifin fobileri ve bebeklerin ve hayvanların duygularını anlamada yararlı olabileceğini ileri sürdü.
Bebek ve hayvan duygularının yanı sıra Scarantino ve Griffiths, yer alan perspektifin açıklamaya yardımcı olabileceğine inanıyordu?