Roma düzeni teşvik etmek için kendine yabancı bir insanın dini inancını eklemedi.
Romalılar Akdeniz dünyasına hakimiyetlerini uzattıkça, genel olarak politikaları, geleneğin korunmasının sosyal istikrarı desteklediğine inandıkları için, onları yok etmeye çalışmak yerine diğer halkların tanrılarını ve kültlerini absorbe etmekti. Roma'nın çeşitli halkları birleştirmesinin bir yolu, dini miraslarını destekleyerek, ilahiyatlarını Roma dininin hiyerarşisi içinde çerçevelenen yerel tanrılara tapınaklar inşa etmekti. İmparatorluk boyunca yazıtlar, Romalılar tarafından yerel tanrılara yapılan adanmışlıklar da dahil olmak üzere yerel ve Roma tanrılarının yan yana ibadetlerini kaydeder. İmparatorluğun zirvesine gelindiğinde, Roma'da çok sayıda uluslararası tanrı yetiştirildi ve aralarında Cybele, Isis, Epona ve Roma Britanya'nın kuzeyinde bulunan Mithras ve Sol Invictus gibi güneş monizmi tanrıları bile en uzak illere taşındı. Romalılar hiçbir zaman bir tanrı ya da sadece bir kült yetiştirmek zorunda kalmadıklarından, dini hoşgörü tek tanrılı sistemlerle rekabet etmek için bir sorun değildi. Yahudiliğin tek tanrılı titizliği, bazen uzlaşmaya ve özel muafiyetlerin verilmesine, ancak bazen zorlu çatışmalara yol açan Roma politikası için zorluklar yarattı. Örneğin, dini anlaşmazlıklar Birinci Yahudi-Roma Savaşı ve Bar Kokhba isyanı neden oldu.
Roma düzeni teşvik etmek için kendine yabancı bir insanın hangi yönünü eklemedi?