Vücut, DGLA'yi omega-6 linoleik asitten (LA) veya doğrudan gıda yoluyla alınmasından üretebilir. AA ise yine LA'dan vücutta sentezlenebilir veya direkt olarak gıda yoluyla alınabilir.
Çoğu yağ asitleri gerekli değildir, yani vücut bunları gerektiği gibi üretebilir, genellikle diğer yağ asitlerinden ve bunu yapmak için her zaman enerji harcayarak. Bununla birlikte, insanlarda en az iki yağ asidi esastır ve diyete dahil edilmelidir. Temel yağ asitlerinin uygun bir dengesi -omega-3 ve omega-6 yağ asitleri - kesin deneysel gösteri zor olsa da sağlık için de önemli görünüyor. Bu “omega” uzun zincirli çoklu doymamış yağ asitlerinin her ikisi de insan vücudunda rolleri olan prostaglandin olarak bilinen bir eikosanoid sınıfı için substratlardır. Bazı açılardan hormonlar. Omega-3 esansiyel yağ asidi alfa-linolenik asit (ALA), insan vücudunda omega-3 eikosapentaenoik asit (EPA), ya da deniz gıda kaynaklarından alınabilen, seri 3 prostaglandin için bir yapı taşı görevi görür (örneğin, zayıf inflamatuar PGE3). Omega-6 dihomo-gamma-linolenik asit (DGLA), seri 1 prostaglandinler (örneğin anti-inflamatuar PGE1) için yapı taşı görevi görürken, araşidonik asit (AA) seri 2 prostaglandinler (örn. pro-inflamatuar PGE 2) için bir yapı taşı görevi görür. Hem DGLA hem de AA, insan vücudundaki omega-6 linoleik asitten (LA) yapılabilir veya doğrudan gıda yoluyla alınabilir. Uygun dengeli bir omega-3 ve omega-6 alımı kısmen farklı prostaglandinlerin göreceli üretimini belirler, bu da omega-3 ve omega-6 arasında bir dengenin kardiyovasküler sağlık için önemli olduğuna inanılmaktadır. Sanayileşmiş toplumlarda, insanlar genellikle omega-3 yağ asitlerine göre çok fazla omega-6 yağ asitleri ile birlikte esansiyel yağ asitlerini azaltmış büyük miktarlarda işlenmiş bitkisel yağ tüketir.
Tüketim dışında, DGLA ve AA elde etmek için vücutta ne bozulur?