Metinde belirtilen terim "Fıkıh" ifadesidir.
Madaris büyük ölçüde Fıkıh (İslami Hukuk) çalışmasına odaklanmıştır. Ortaçağ İslam hukuk eğitim sisteminde ijāzat el-tadrīs wa-al-iftāʼ (“hukuk görüşlerini öğretme ve çıkarma lisansı”), madhāhib (hukuk okulları) oluşumundan sonra 9. yüzyılda kökenleri vardı. George Makdisi, ijâza'yı Avrupa doktorasının kökeni olarak görmektedir. Bununla birlikte, önceki bir makalede, ijâza'yı ortaçağ doktorasına “temel fark” olarak kabul etti, çünkü eski, herhangi bir resmi kritere uymakla yükümlü olmayan bireysel bir öğretmen-akademisyen tarafından verildi, oysa ikincisi fakültenin kolektif otoritesi tarafından öğrenciye verildi. Bir ijāzah elde etmek için, bir öğrenci “bir lonca hukuk okulunda, genellikle temel lisans dersi için dört yıl” ve lisansüstü bir ders için on veya daha fazla yıl okumak zorunda kaldı. “Doktora, adayın tezlerinin özgünlüğünü belirlemek için sözlü bir muayeneden sonra elde edildi” ve öğrencinin “amaç için belirlenen anlaşmazlıklarda, tüm itirazlara karşı onları savunma yeteneğini” test etmek için. Bunlar öğrencinin “hukuk yüksek lisans öğrencisi olarak kariyeri” boyunca uygulanan bilimsel egzersizlerdir. Öğrencilerin lisansüstü eğitimini tamamladıktan sonra, onlara faqīh 'hukuk bilgini', müftī 'fatvās çıkarmada yetkin akademisyen' ve mudarris 'öğretmen' statüsünü veren ijazalar verildi.
Hangi terim İslam hukukunu ifade eder?