Masaların tutarsızlıklarına Verona Petrus Pitatus'un çözümü astronomlar için kabul edilebilir olurdu.
Eski masalar güneşin ortalama boylamını sağladı. Gregoryen takviminin mimarı Christopher Clavius, tabloların güneşin ilkbahar ekinoksundan geçtiği zaman ne de ortalama tropikal yılın uzunluğuna karar verdiğini belirtti. Tycho Brahe da tutarsızlıkları fark etti. Gregoryen sıçrama yılı kuralı (400 yılda 97 sıçrama yıl) 1560 yılında Verona Petrus Pitatus tarafından öne sürüldü. O Alfonsine tabloları tropikal yıl ile tutarlı olduğunu kaydetti ve ortalama tropikal Kopernik yıl (De revolutionibus) ve Reinhold (Prutenik tablolar). Babil sexagesimals üç ortalama tropikal yıl 365 gün (ortalama boylam tablolarından çıkarılan olurdu şekilde) 14,33,9,57 (Alphonsine), 14,33,11,12 (Kopernik) ve 14,33,9,24 (Reinhold) idi. Tüm değerler iki yerle aynıdır (14:33) ve bu da Gregoryen yılının ortalama uzunluğudur. Böylece Pitatus'un çözümü gökbilimcilere övgüde bulunacaktı.
Masaların tutarsızlıklarına kimin çözüm astronomlar için kabul edilebilir olurdu?