Cemaat üyelerinin bir bakanı seçme veya çıkarma yetkisine sahip olmalarını sağlayan tez Martin Luther'in 1523 yılında ortaya attığı bir görüştür.
Orta Çağ'da, Kilise ve dünyevi otoriteler yakından ilişkiliydi. Martin Luther ilke olarak dini ve dünyevi alemleri ayırdı (iki krallığın doktrini). İnananlar, dünya küresini düzenli ve huzurlu bir şekilde yönetmek için mantık kullanmak zorundaydılar. Luther'in tüm inananların rahipliği doktrini kilisedeki meslekten olmayanların rolünü önemli ölçüde yükseltti. Bir cemaat üyeleri bir bakan seçme ve gerekirse görevden alınması için oy kullanma hakkına sahipti (Hazine Hristiyan meclisinin veya cemaatin tüm doktrinleri yargılamak ve Kutsal Kitapta ifade verildiği gibi öğretmenleri çağırmak, kurmak ve görevden almak için; 1523). Calvin bu temelde demokratik yaklaşımı temsili kilise hükümetine seçilmiş meslektaşları (kilise büyükleri, presbyters) dahil ederek güçlendirdi. Huguenotlar, Calvin'in kilise öz yönetim sistemine bölgesel sinodlar ve üyeleri cemaatler tarafından seçilen ulusal bir sinod ekledi. Bu sistem diğer reformlu kiliseler tarafından ele geçirildi.
Bir cemaatin bir bakanı seçmesine ya da çıkarmasına izin veren tez ne zaman oldu?