Roma dini deneyiminin temel yönü, ölümsüz tanrıların varlığına ve onların göklerin ve yerin tüm alemlerini hükmetmesine inanmaktı. Roma'da, üst göklerin tanrıları, yeraltı tanrıları ve birçok daha az tanrı bulunuyordu. Roma'da farklı zamanlarda ve farklı yerlerde, ilahi varlıkların etkisinde, karakterinde ve işlevlerinde değişiklikler meydana gelebilir ve Roma dini bu değişikliklere göre yeniden tanımlanabilirdi. Bu nedenle, bir Roma süper devletinin oluşumu için geniş, kapsayıcı ve esnek bir yasal kült ağı gerekiyordu.
Roma hiçbir yerli yaratılış efsane sunuyor, ve tanrılarının karakterini açıklamak için küçük mitografi, onların karşılıklı ilişkileri veya insan dünyası ile etkileşimleri, ama Roma teoloji kabul etti di ölümsüzler (ölümsüz tanrılar) göklerin ve yerin tüm alemleri hükmetti. Üst göklerin tanrıları, yeraltı tanrıları ve aralarında sayısız daha az tanrı vardı. Bazıları Roma'yı tercih etti çünkü Roma onları onurlandırdı, ama hiçbiri özünde, geri alınamaz şekilde yabancı ya da yabancı değildi. Yeni bir Roma süper devletinin siyasi, kültürel ve dini tutarlılığı, geniş, kapsayıcı ve esnek bir yasal kült ağı gerektiriyordu. Farklı zamanlarda ve farklı yerlerde, ilahi bir varlığın etki alanı, karakteri ve işlevleri genişleyebilir, diğerlerinkilerle örtüşebilir ve Roma olarak yeniden tanımlanabilir. Değişim mevcut geleneklere gömüldü.
Roma dini deneyiminin temel yönü neydi?