Friedrich Nietzsche, hümanizmi, teizmin laik bir versiyonu olarak değerlendirdi. Ona göre, hümanizm, insan haklarının güçlüler tarafından zayıflara karşı bir araç olarak kullanıldığı bir sistemdi. Nietzsche'ye göre, bu tür haklar yaşamın özgürleşmesine yardımcı olmaz, aksine inkar eder. Ona göre, insanlar rasyonel olarak özerk değildir ve bilinçsiz irrasyonel istekler tarafından yönlendirilirler. Bu nedenle, Nietzsche, hümanizmi eleştirmiştir.
20. yüzyıldan önce yüz yıl başlayarak, aydınlanma manevi felsefesi 1900'lerin etrafında çeşitli çeyreklerde meydan okudu. Daha önceki laik geleneklerden geliştirilen modern Hümanist etik felsefeleri, doğaüstü veya iddia edilen ilahi otoriteye başvurmadan, evrensel insan niteliklerine, özellikle rasyonaliteye hitap ederek doğru ve yanlışı belirleme yeteneğine dayanarak, tüm insanların haysiyetini ve değerini doğruladı. dini metinlerden. Rousseau ve Kant gibi liberal hümanistler için evrensel akıl yasası her türlü zorbalıktan tamamen kurtuluşa yol gösterdi. Bu fikirler, örneğin, siyasi kurtuluş projesini (insan hakları biçiminde somutlaşan) eleştiren genç Karl Marx tarafından, karşı çıkması gereken insanlıktan uzaklaşmanın semptomatik olduğunu iddia etti. Friedrich Nietzsche için hümanizm, teizmin laik bir versiyonundan başka bir şey değildi. Ahlak Soy Bölümü'nde, insan haklarının güçlüleri topluca sınırlamak için zayıflar için bir araç olarak var olduğunu savunuyor. Bu görüşe göre, bu tür haklar yaşamın özgürleşmesini kolaylaştırmaz, aksine inkar eder. 20. yüzyılda, insanların rasyonel olarak özerk olduğu düşüncesi, insanların bilinçsiz irrasyonel arzular tarafından yönlendirildiği kavramıyla meydan okudu.
Friedrinch Netzsche Hümanizmi ne olarak değerlendirdi?