Uçan tuvaletler kullanımdan sonra çalıya fırlatılan dışkılamak için plastik torbalar ile sona erer.
Üst ve orta sınıf haneler için konutların yanı sıra, çoğu yerleşim bölgesinde sanitasyon yetersizdir. Özel floş tuvaletler, su tüketimi ve kurulum maliyetleri nedeniyle kasabalardaki hemen hemen tüm sakinler için çok pahalıdır. Sonuç olarak, gelişmiş sağlık erişimi bağımsızlıktan bu yana fazla artmadı: Namibya'nın kırsal bölgelerinde nüfusun% 13'ü temel sanitasyon daha fazla vardı, 1990 yılında% 8 kadar. Namibya sakinlerinin birçoğu “uçan tuvaletler” e başvurmak zorunda, kullanımdan sonra çalıya fırlatılan dışkılamak için plastik torbalar. İdrar yapmak ve dışkılamak için konut arazisine yakın açık alanların kullanımı çok yaygındır ve önemli bir sağlık tehlikesi olarak tanımlanmıştır.
Uçan tuvaletler kullanımdan sonra nerede biter?