Cevap: Metne göre Yunanlılar, dağları, ormanları, denizi ve nehirleri beton varlıkların yaşadığı gibi gördükleri için, bu yüzden bu doğal unsurların tümü net bir form ve sanat eseri biçimine sahip gibi tezahür ettiğine inanıyorlardı.
Yunan sanatında oranlar her zaman önemli olsa da, Yunan heykellerinin çekiciliği herhangi bir açıklamayı tek başına orantılı olarak atlatıyor. Apollo'nun heykellerinin yaşam varlığını enkarne ettiği düşünülüyordu ve yanıltıcı yaratıcı gerçekliğin bu temsillerinin Minos döneminde derin kökleri vardı ve bronz çağında bölgeye giren ilk Yunanca konuşan insanların inançları. Tıpkı Yunanlılar dağları, ormanları, denizi ve nehirleri beton varlıkların yaşadığı gibi gördükleri gibi, bu yüzden tezahürleri tüm doğa net bir form ve bir sanat eseri biçimine sahiptir. Manevi yaşam, sanatsal form verildiğinde maddeye dahil edilir. Tıpkı sanatta olduğu gibi Yunanlılar da görünüşlerin ardında gerçeklik arıyorlardı, bu yüzden matematikte koşulların aynı olduğu her yerde uygulanabilecek kalıcı ilkeler arıyorlardı. Sanatçılar ve heykeltıraşlar matematikle ilgili olarak bu ideal düzeni bulmaya çalıştılar, ancak bu ideal düzenin kendisini tüm duygulu benliğe kadar sevimsiz zeka için çok fazla ortaya çıkarmadığına inandılar. Onları gördüğümüz gibi, ve gerçekte oldukları gibi, her biri diğerinin doğasını tek bir birlik içinde vurgulayan şeyler.
Ne insanlar beton varlıklar yaşadığı gibi dağlar, ormanlar, deniz ve nehirler gördüm?