Richard Sander'a göre, olumlu eylemin olumsuz etkisi azınlık öğrencilerinin okullara yapay olarak yükseltilerek, kendi yetenek ve hazırlık seviyelerinden daha üst düzeyde sınıflara yerleştirilmeleri sonucu ortaya çıkmaktadır. Bu durum, bu öğrencilerin başarısızlık oranlarının artmasına ve yüksek bırakma oranlarına neden olur. Örneğin, siyahi öğrenciler, hukuk fakültesi mezuniyetinden sonra beyaz öğrencilere kıyasla baro sınavlarında başarısız olma olasılığı dört kat daha fazladır. Sander'a göre, bu yapay yükselme politikası aslında azınlıklara fayda sağlamaz, aksine zarar verir. Ancak, birçok bilim insanı olumlu eylemin azınlıklar için önemli faydaları olduğunu bulmuştur.
Richard Sander, azınlık öğrencilerini okullara yapay olarak yükselterek, aksi takdirde katılamayacaklarını iddia ediyor, bu da onları cesaretlendiriyor ve bu öğrenciler için başarısızlık ve yüksek bırakma oranları doğuruyor. Örneğin, siyahi kolej öğrencilerinin yaklaşık yarısı sınıflarının yüzde 20'sinde, siyahi hukuk fakültesi mezunlarının beyazlar gibi baro sınavlarında başarısız olma olasılığı dört kat daha fazladır ve ırklararası dostluklar akademik hazırlık nispeten benzer seviyelerine sahip öğrenciler arasında oluşma olasılığı daha yüksektir; böylece, Siyahlar ve Hispanikler, akademik olarak daha az uyumsuz oldukları kampüslere sosyal açıdan daha entegre olurlar. Yetkili, olumlu eylemin sözde “yararlanıcılar” — azınlıkların — aslında fayda sağlamadığını ve politikadan zarar gördüğünü iddia ediyor. Sander'ın iddiaları tartışıldı ve ampirik analizleri önemli eleştirilere maruz kaldı. Ülkenin önde gelen istatistiksel metodologlarından bazılarının da yer aldığı bir grup, Yargıtay'a, Sander'ın analizlerinin yeterince kusurlu olduğunu ve Mahkemenin onları tamamen görmezden gelebileceğini söyledi. Aynı zamanda birçok bilim adamı, azınlıkların olumlu eylemden önemli ölçüde kazandığını bulmuştur.
Richard Sander'a göre olumlu eylemin olumsuz etkisi neydi?