Popper, izafiyet teorisinin bilimsel düşünce ve yöntemle düzgün bir şekilde temellendirilmiş bir teori olarak son derece "riskli" olduğuna inanıyordu.
Popper, Freud'un bilimsel olmayan karakteri ile Adler'in psikoloji alanındaki teorileri ve Einstein'ın 20. yüzyılın başlarında fizikte görelilik teorisinin başlattığı devrim arasındaki zıtlığı şaşırttı. Popper, Einstein'ın teorisinin, bilimsel düşünce ve yöntemle düzgün bir şekilde temellenmiş bir teori olarak, son derece “riskli” olduğunu düşündü; bu anlamda, zamanın baskın Newton fiziği ışığında, son derece olasılıksız (örneğin, ışığın doğru saptırıldığı) katı cisimler—Eddington'ın 1919'daki deneyleri ile doğrulandı) ve yanlış olduğu ortaya çıkarsa, tüm teoriyi tahrif ederdi. Buna karşılık, hiçbir şey prensipte bile psikanalitik teorileri tahrif edemez. Böylece psikanalitik teorilerin, ilkel mitlerle gerçek bilimden daha çok ortak noktası olduğu sonucuna varmıştır.
Popper izafiyet teorisinin hangi nitelikte olduğuna inandı?