การคูณ คือการดำเนินการทางคณิตศาสตร์อย่างหนึ่ง ทำให้เกิดการเพิ่มหรือลดจำนวนจำนวนหนึ่งเป็นอัตรา การคูณเป็นหนึ่งในสี่ของการดำเนินการพื้นฐานของเลขคณิตมูลฐาน การคูณสามารถนิยามบนจำนวนธรรมชาติว่าเป็นการบวกที่ซ้ำ ๆ กัน ตัวอย่างเช่น 3 คูณด้วย 4 หมายถึงการบวกจำนวน 4 เข้าไป 3 ชุด ดังนี้ 4 + 4 + 4 = 12 {\displaystyle 4+4+4=12\,\!} สำหรับการคูณของจำนวนตรรกยะ และจำนวนจริง ก็นิยามโดยกรณีทั่วไปที่เป็นระบบของแนวความคิดพื้นฐานดังกล่าว การคูณอาจมองได้จากการนับวัตถุที่จัดเรียงกันเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า หรือการหาพื้นที่ของรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าโดยการหนดความยาวของด้านมาให้ ส่วนกลับของการคูณคือการหาร ในเมื่อ 3 คูณด้วย 4 เท่ากับ 12 ดังนั้น 12 หารด้วย 4 ก็จะเท่ากับ 3 เป็นต้น การคูณสามารถนิยามให้ขยายไปบนจำนวนชนิดอื่นเช่นจำนวนเชิงซ้อน และมีโครงสร้างที่เป็นนามธรรมมากขึ้นเช่นเมทริกซ์ == สัญกรณ์และคำศัพท์เฉพาะทาง == โดยทั่วไปการคูณสามารถเขียนโดยใช้เครื่องหมายคูณ ระหว่างจำนวนทั้งสอง ตัวอย่างเช่น 2 × 3 = 6 {\displaystyle 2\times 3=6} 3 × 4 = 12 {\displaystyle 3\times 4=12} 2 × 3 × 5 = 6 × 5 = 30 {\displaystyle 2\times 3\times 5=6\times 5=30} 2 × 2 × 2 × 2 × 2 = 32 {\displaystyle 2\times 2\times 2\times 2\times 2=32} อย่างไรก็ตามก็ยังมีการใช้สัญกรณ์อื่น ๆ แทนการคูณโดยทั่วไป อาทิ ใช้จุดกลาง หรือไม่ก็มหัพภาค อย่างใดอย่างหนึ่ง เช่น 5 · 2 หรือ 5.
Tangkaran utawa lumrah uga ingaran ping-pingan iku operasi matématika penskalaan sawiji wilangan karo wilangan liya.