هبه اصطلاحی است در فقه اسلام به معنی عقد تملیک مالی بدیگری و به رایگان که شخص بخشنده را «واهب»، طرف گیرنده را «متهب» و مال مورد هبه را «عین موهوبه» گویند.که عقد هبه با ایجاب و قبول و قبض عین موهوبه تشکیل می‌گردد.واهب امکان بازگشت از هبه را ولو بدون رضایت متهب دارد مگر در هبه به اولاد، خواهر و برادر، عمو و عمه، زن یا شوهر.عقود از جنبه‌های گونان تقسیم می‌شوند.
Zuzenbidean, dohaintza-kontratuan, pertsona batek, dohaintza-emailea denak, ezeren truke transferitzen dio beste pertsona bati, dohaintza-hartzaileari, bere ondarearen barne dagoen ondasun bat.