Точката като диакритичен знак се среща в старобългарската азбука: буквата йота се пише без точка, с една точка, както и с две точки отгоре.
Als een diakritisch teken wordt een punt doorgaans boven of onder lettertekens van het Latijnse alfabet geplaatst, maar soms ook op gemiddelde hoogte ernaast.