En grammaire, le terme « passé » désigne, dans un sens général, une valeur temporelle de base, celle par laquelle le locuteur situe le procès exprimé par le verbe avant le moment où il parle.
زمان گذشته یا زمان ماضی برای بیان رخ دادن رویداد یا وجود حالتی در گذشته به‌کار می‌رود و دارای گونه‌های زیر است: == گذشتهٔ زنده == برای بیان کاری که در گذشته انجام گرفته و اینک عمل بعد آن مورد نظر است و ما آن را احساس می‌کنیم.